recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Arbor natalicia modo a maioribus tradito.
Arbor natalicia in forma moderna in *Piazza Portanova*, Salerni. In Christi nativitate, anno 2008.
**Arbor natalicia** est arbor, saepe abies, quae domi mense Decembri ornatur ad festum Christi natalis celebrandum nonnumquam gemmis, parvis candelis, rebusque ornamentis aliis.

Historia
--------

Origines arboris nataliciae sunt in paganis Europae culturis priusquam religio Christiana advenit. Arbores nataliciae nunc videntur per totum orbem, in multis culturis, etiam in nonnullis quae non sunt Christianae.

Arborem nataliciam saepe dicunt fuisse morem paganum quo arbores semper virentes immortalitatem vitae significarent, qui mos deinde in Christianam religionem translatus est.

In Nova Zelandia, plantae *pohutukawa* describuntur "naturales Christi Natalis arbores" quia tempore Christi Natalis florere solent; praeterea, habent flores rubros et folia viridia, sicut multae arbores nataliciae.

Conlocatio et Abitus
--------------------

Arbor natalicia saepe conlocatur tempore Adventus in nocte 24 Decembris, et manet in templis vel domibus catholicorum usque ad 2 Februarii itidem diem Missae Lucis, quia ille dies significat finem temporis nativitatis Christi. Multis domibus iam die 6 Ianuarii itidem die Epiphaniae Domini arbor natalicia destruitur in illis terris saltem foederalibus Germaniae, ubi hic dies sollemnis habetur.

Ornamenta
---------

Globulus natalicius.
Arbor natalicia naturaliter ornatur ornamentis levibus, sicut globis, figuris ligneis, stiriis manufactis, stellis de festuca. Summa in arbore solent stellae (in commemoratione stellae Bethleem) vel angeli, saepius feminino aspectu (quasi essent *angelae*) poni. Saepe sub ramis infimis sunt praesepe natalicium et dona.

Arbores
-------

In Germania quotannis 160 centena milia abietum nordmannicarum emuntur et arboribus nataliciis utuntur. Hae arbores etiam nascuntur in Sauerland, in Slesvico Holsatiaque, in Dania. Dania est prima exportatrix exportans arbores pretio 100 centenis milibus Euronum.

Oeconomia
---------

In Germania anno 2006, expenduntur 6160 centena milia euronum; qua pecunia 280 centena milia arborum nataliciarum emptum iri aestimantur.

Nexus interni
-------------

* Carolus Follenius, qui hancce traditionem in America fundavit
* Christi Natalis
* O abies
* Pater Natalis
* Praesepe

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **arborem nataliciam** spectant. |

Notae
-----

1. 1 2  PONS Standardwörterbuch LATEIN, ed. prima (1992, Nachdruck 2006).
2. ↑  Terentius Tunberg, *Quomodo invidiosulus nomine Grinchus Christi natalem abrogaverit*, libellus a Dr. Suess Latine conversus.
3. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary,* ed. tertia (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 493.
4. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.
5. ↑  Deutschlandfunk, "Tag für Tag" (de die ad diem), 12.12.2006.
Manny Pacquiao.

Wikidata Emmanuel Pacquiao
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 17 Decembris 1978; Kibawe  
*Patria*: Philippinae  
*Nomen nativum*: Emmanuel Pacquiao y Dapidran
**Officium**

*Officium*: Member of the House of Representatives of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines, Member of the House of Representatives of the Philippines  
*Munus*: politicus, boxer, basketball coach, basketball player, actor, cantor  

**Consociatio**

*Factio*: Partido Demokratiko Pilipino–Lakas ng Bayan, People's Champ Movement, Liberal Party of the Philippines, Kabalikat ng Malayang Pilipino, Nacionalista Party, United Nationalist Alliance  
*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Coniunx*: Jinkee Pacquiao  
*Proles*: Queen Elizabeth Pacquiao  

**Memoria**

*Laurae*: The Ring magazine Fighter of the Year, The Ring magazine Comeback of the Year, WBO World Welterweight Champion, WBO World Welterweight Champion, WBO World Welterweight Champion, Asia's Most Influential Philippines  

**Emmanuel Pacquiao**, cognomine **Manny** notus (natus in Kibawe, oppido provinciae Bukidnon Insularum Philippinarum, die 17 Decembris 1978), est senator et pyctes vel pugil, Philippinus. Ex anno 2010 fuit etiam membrum Camerae Repraesentantium Philippinarum. Ex anno Iunii 2016 est senator. Mense Septembri 2021, Manny Pacquiao electionem praesidentialem suam petitionem 2022 denuntiavit.

Notae
-----

1. ↑  "Here's Why Manny Pacquiao Is The Greatest Boxer Of All Time (Videos)". *Evolve MMA Singapore*
2. ↑  Mark Lamport-Stokes (November 14, 2010). "Eighth world title gives Pacquiao unique status". Reuters
3. ↑  "Manny Pacquiao wins senate seat". *ESPN*. May 20, 2016
4. ↑  "Philippines: le boxeur Manny Pacquiao candidat à la présidentielle de 2022". *Radio France International*. September 19, 2021
**Epistulae** a Marco Antonio triumviro scriptae hodie deperditae sunt. Tiberio principe quidam eas legere potuerunt, octiesque citat Suetonius in opere *De vita Caesarum*. De Octaviani avo argentario et proavo restione scripsit; de avo maternali unguentario ac pistore; de agnomine "Thurino" Octaviano per contumeliam tributo; de fuga Octaviani a proelio iuxta Mutinam; de cena "duodecim deorum" ab Augusto data; de Scribonia dimissa; de festinatis Liviae nuptiis et uxore quadam consulari ab Octaviano stuprato; et de feminis in usu eius ab amicis selectis. Verba ipsa epistulae de amoribus Octaviani sic citat:

"Quid te mutauit? quod reginam ineo? Uxor mea est. Nunc coepi an abhinc annos nouem? Tu deinde solam Drusillam inis? Ita valeas, uti tu, hanc epistulam cum leges, non inieris Tertullam aut Terentillam aut Rufillam aut Salviam Titiseniam aut omnes. An refert, ubi et in qua arrigas?"

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales* 4.34.5
2. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Augustus" 2, 4, 7, 10, 69, 70.
3. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Augustus" 69.

Nexus interni
-------------

* Epistulae (Augustus)
* Quod futuit Glaphyran Antonius

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
"Cleopatra mortua" a Reginaldo Arthur anno 1892 picta
**Vita Marci Antonii** est libellus biographicus de M. Antonio triumviro a Plutarcho Chaeroneensi saeculo I p.C.n. compositus et in serie *Vitarum parallelarum* comprehensus; in qua serie Plutarchus comparationem facit inter Demetrium Poliorcetem et Antonium. Fontes varios adhibuit : Ciceronis *Orationes Philippicas*; Augusti libros *De vita sua*; Asinii Pollionis *Historias*; Q. Dellii *Historias*; historiam ab Olympo scriptam, Cleopatrae medico; fortasse etiam memorabilia ab aliis conscripta de morte Antonii et Cleopatrae; sine dubio fontes orales sicut Philotas Amphissensis medicus, Lampriae (Plutarchi avi) amicus, qui de coquina palatii Alexandrini narraverat. Quinto decimo saeculo a Leonardo Aretino, sexto decimo a Guilielmo Xylandro Latine versus est. 

Plutarchus breviter describit cenas Antonio a Cleopatra datas anno 41 a.C.n. opere fortasse Q. Dellii utens, atque cenam a Sex. Pompeio Miseni datam anno 39 a.C.n.. 

Haec vita, a Thomasso North Anglice versa, fons fuit ludi scaenici *Antony and Cleopatra* a Shakesperio scripti.

Editiones et versiones
----------------------

* R. Flacelière, E. Chambry, edd. *Plutarque: Démétrios-Antoine*. Lutetiae: Les Belles Lettres, 1977 (*Collection Budé*) **(Graece, Francogallice)**
* C. B. R. Pelling, ed. *Plutarch: Life of Antony*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1988. ISBN 978-0-521-28418-9 **(Graece)** cum commentario Anglico.

Nexus interni
-------------

* "Vita Demetrii"

Nexus externi
-------------

* Textus et versio (pp. 1092-1140) **(Graece, Latine)**
* Textus et subsidia apud mercure **(Graece, Francogallice)**
* Versio apud LacusCurtius **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* E. G. Huzar, *Mark Antony: a biography*. Minneapoli, 1978
* R. Scuderi, *Commento a Plutarcho: Vita di Antonio*. Florentiae, 1984

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Arboreum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°30′0″N 8°23′0″E  
*Numerus incolarum*: 870  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Vercellensis  

**Geographia**

*Superficies*: 23.31 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Gregium, Receptum, Rovasenda, Cascinae de Rovasenda, Vicus Longus, Gislarincum, Landiona, Silavengum, Villare Botium  

**Tabula aut despectus**

Arboreum: situsArboreum: situs
**Arboreum** (-i, *n.*) (Italiane: *Arborio*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio ac in Provincia Vercellensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Pedemontium,
* Provincia Vercellensis,
* Vercellae (urbs).

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arboreum** spectant. |
Suum quisque habet ius domicilii.
**Ius domicilii** est satis idonei tecti et domus habitationis potestas lege permissa, quae ad iura oeconomica, socialia et culturalia pertinet. Ius domicilii concessum est in multis legibus constitutionalibus atque in 
universali de hominis iuribus declaratione (articulo XXV) atque in pactione internationali de iuribus oeconomicis, socialibus et culturalibus (articulo VI), in charta sociali europaea, (articulo XXXI) in pactione de iuribus hominum invalidorum cum (articulo XXVIII) et in Yogyakartae Principis (principia XV) factis. Inter alia, Yogyakartae Principia residentiam aptam et tutam etiam ius refugium ex violentia domestica ut hoc ius postulant, et Pactio de iuribus hominum invalidorum habitationem cum technologia adiuvanti et accessibilitate postulat.

Definitio
---------

Ius domicilii in compluribus pactis internationalibus ad iura humana pertinentia concessum est. Quod ius est pars iuris idoneae vivendi rationis, ut articulo XXV universalis de hominis iuribus declarationis indicatur:

> Suae quisque ipsius rationis vivendae ius habet, quod bonae et integrae valetudini caveat, commodo suo et familiae, singulari cura victus, vestis, domicilii, et curationis munerum et societatis vitae officiorum utilium; praeterea ius habet eiusdem tutelae, si sine opere fuerit, si in morbo inciderit, si infirmus, viduus, senex aut defectus a copiis, invitus.

Nota
----

1. ↑  Yogyakartae Principia, Principia 15, (d)
2. ↑  Pactio de iuribus hominum invalidorum, articulo 28, sectio 2 (a)

Nexus interni
-------------

* Status sine domo
* Qualitas vitae
***Vita Homeri*** quam eruditi interdum appellant **Pseudo-Herodotus** differt ab aliis biographiis Homeri eo quod in primis lineis se praetendit ab Herodoto, patre historiae, scriptum:

> Herodotus Halicarnassensis hanc historiam scripsit de origine, educatione, vita Homeri et voluit librum suum plenissimum fidelissimumque facere.– *Vita Homeri pseudoherodotiana* 1

Re vera liber scriptus est saeculis III aut IV p.C.n. e quo tempore veniunt alia pseudepigrapha, ut *Epistulae* Alciphronis, et alia opera pseudohistorica aut mythistorica, ut *Historia Augusta*; huius generis est et *Vita Homeri*. Scriptor anonymus vitam poetae repletur personis locisque iam praeclaris in legendis antiquioribus de eo (Argos, Cyme Aeolidos, Smyrna, Ithaca, Colophon, Chios, Samos, Ios, Athenae). Praetendit Homerum fuisse filium non legitimum Cretheidos Argivi et mulieris Cymaeae origine; Smyrnae natum esse; nomen habuisse Melesigenem; cum paedagogo suo ad Ithacam navigavisse et ibi apud quemdam Mentorem habitavisse (e quo nomen Mentoris, amici Telemachi in *Odyssea*, elegisset). Homerum iam oculorum morbo affectum, ab Ithaca regressum Colophone caecum fieri; ibi, ut victum quaereret, cantare incepisse.

Magistrum scholae Thestoridem Phocaeensem praebuisse victum habitationemque pro concessione poematum Homeri scribendorum; illo tempore igitur poetam *Iliadem* *Odysseam*que cantavisse et Thestoridem ea carmina scripsisse. Thestoridem postea insulam Chium habitavisse et ibi carmina Homeri ut sua cantitavisse; sed Homerum ipsum secutum esse et ibi, ut magistrum scholae Chiensium, carmina puerilia docuisse ut *Batrachomyomachiam*. Iam senectute oppressum Homerum insulam Samum habitavisse; iter ad Athenas tentavisse, sed in insula Io mortuum esse.

Scriptor monstrat poetam natum esse anno 168o post bellum Troianum, anno 622o ante bellum a Xerxe in Graeciam gestum (480 a.C.n.; igitur nativitatem Homeri ad annum 1102 a.C.n. reportat). Sed notandum est Herodotum ipsum docuisse, in *Historiis* suis, Homerum vixisse "400 annos ante tempora nostra" (id est, circa 850 a.C.n.).

In hac vita sola praetenditur scriptura cognita esse coaevalibus Homeri carminaque illius epica a cantatione poetae ipsius scripta.

Notae
-----

1. ↑  Lefkowitz 1981, p. 20.
2. ↑  Dalby 2006, p. 29.

Bibliographia
-------------

* Andrew Dalby, *Rediscovering Homer*. Novi Eboraci: Norton, 2006. ISBN 0-393-05788-7.
* Mary R. Lefkowitz, *The Lives of the Greek Poets*. Londinii: Duckworth, 1981. ISBN 0-7156-1590-4.
**Kansia Cruda** (Anglice: *Bleeding Kansas*), aliquando in civitatis historia **Kansia Cruenta** (*Bloody Kansas*) et **Bellum Finium** (*The Border War*) appellata, fuit series multorum concursuum acrium inter Homines Civitatis Liberae (Anglice: *Free-Soilers*), abolitionistas primum ex aliis civitatibus servitutem repugnantis, et Sceleratos Finium, servituti faventis—eventuum qui in Kansia Territorio et occidentalibus civitatis Missuriae vicis fere inter 1854 et 1858 acciderunt. Magna res fuit num Kansia Unionem intret civitas servilis vel libera. Reapse Kansia Cruda fuit bellum vicarium (Anglice: *proxy war*) inter Septentrionales et Meridionales de controversia servitutis in Civitatibus Foederatis. Sententia *Kansiae Crudae* ab Horatio Greeley, editore diurni *New York Tribune,* inventa est. Violentia horrorque Kansiae Crudae fuerunt omen infaustum, quae Bellum Civile Americanum portendit.

Chartula Civitatum Foederatarum, inter annos 1789 et 1861; civitates serviles rubrae sunt colore, civitates liberae caerulae.

Violentia manifesta
-------------------

Mense Octobri 1855, Ioannes Brown Kansiam Territorium venit servitutem pugnatum. Die 21 Novembris, Bellum Wakarusae (paene sine sanguine) coepit cum Carolus Dow, homo civilis liberae ab homine civilis servilis glandibus petitus esset. Solum unus casus per obsidionem accidit, cum homo civitatis liberae, quidam Barber, glande percussus die 6 Decembris 1855 mortuus est. Deinde Direptio Laurentii anno 1856 parit.

Preston Brooks Carolum Sumner in Senatu oppugnat.

Bibliographia
-------------

* KCPT Kansas City Public Television and Wide Awake Films. 2007. *Bad Blood, the Border War that Triggered the Civil War.* DVD documentarium. ISBN 0-9777261-4-2. *Bad Blood* apud www.kcpt.org
* Miner, Craig. 2002. *Kansas: The History of the Sunflower State, 1854-2000.* ISBN 0-7006-1215-7.
* Reynolds, David. 2005. *John Brown, Abolitionist.* ISBN 0-375-41188-7.

Nexus externi
-------------

* Commentarius de Kansia Cruda, a PBS factus
* 1856 Congressional Report on the Troubles in Kansas
* De *Touched by Fire: Bleeding Kansas* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Kansas State Historical Society Materials
* Kansia Territorialis Interretialis: "A Virtual Repository for Kansas Territorial History."
* NEEAC. *History of the New-England Emigrant Aid Company.* Boston: John Wilson & Son, 1862.
* U-S-History.com.

Kansia Cruda 1855-1858

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ioannes BrownIoannes Brown |
| Bellum Wakarusae 1855 • Direptio Laurentii 1856 • Internecio Pottawatomiae 1856 • Proelium Atri Iacobi 1856 • Proelium Osawatomiae 1856 • Internecio Paludis Cygnorum 1858 |
|  |


Bellum Civile Americanum 1861-1865 et antecedentia

|  |  |
| --- | --- |
|  | Jefferson DavisJefferson Davis |
| Kansia Cruda • Proelium Castelli Sumter 1861 • Obsidio Vicksburgi 1863 • Expeditio Terrestris 1864 |
|  |
| Chorus Universitatis Lipsiensis |
| --- |
| Largitor: | Alma Mater Lipsiensis |
| Conditio: | 1926 |
| Typus: | Chorus utriusque sexus |
| Conditor: | Fridericus Rabenschlag |
| Rector: | David Timm |
| Voces: | ca. 100 |
| Pagina interretialis: |  |

**Chorus Universitatis Lipsiensis** est chorus utriusque sexus centum fere discipulos omnium ordinum continens. Qui grex musicus, anno 1926 nomine **Circulus madrigalium studentium Lipsiorum** institutus, ex anno 1938 hodierno titulo notus est.

Historia
--------

Vespere diei 17 Iunii 1926 Fridericus Rabenschlag in cubiculo suo *circulum madrigalium studentium Lipsiorum* inchoavit. Quo ex tempore chorus adhuc exiguus imprimis musicam Renascentiae canendam colere solebat.

Cum Rabenschlag Ecclesiae Paulinae anno 1933 praefectus esset, haec ecclesia statum chori sedis nacta est. Quia circulus madrigalis et chorus indigenus ecclesiae magis magisque inter se collaborabant, anno 1938 in *Chorum Universitatis Lipsiensis* iuncti sunt, quare vetus chorus studentium nunc etiam munus chori ecclesiastici suscepit.

Fridericus Rabenschlag choro usque ad annum 1962 praefuit. Die 27 Novembris 1962 chori moderationem renuntiavit. Ioannes-Ioachimus Rotzsch successor eius factus est, qui, tametsi anno 1972 rector Thomani chori nuncupatus esset, officio suo usque ad annum 1973 fungi perrexit. Eo tamen moderante die 30 Maii 1968 ecclesia universitatis ex rationibus ideologicis eversa est, quare choro vetus locus vocum exercendarum ademptus est. Die 19 Decembris 1973 Maxentius Pommer rector chori dictus est. Ille cum chorum gubernaret, plurimam operam dedit, ut unaquaequae musica quam historicissime tractaretur, praeterea etiam opera Pauli Dessau et Alfredi Schnittke exsonari curavit.

Autumno anni 1987 Volfgangus Unger officium chori instruendi iniit brevique post nonnullas novas consuetudines introduxit; e.g. chorus ex anno 1989 rursus sacrorum in Ecclesia Nicolai habitorum interfuit. Occasione 25 anniversarii eversionis ecclesiae universitatis, chorus die 26 Maii 1993 concentum musicum in Domu vestimentoria dedit. Volfgangus Unger chorum usque ad praecocem exitum anno 2004 moderatus est.

Ex mense Februario 2005 David Timm frena chori habet.

Certis quidem intervallis Oratoria Bachiana a choro edi mos est aeque ac cantus Renascentiae atque Motus romantici recentioriumque compositum. Ex anno 1993 concentus musici chori universitatis in Ecclesia Petri sonant.

Rectores chori
--------------

* 1926–1962: Fridericus Rabenschlag
* 1962–1963: Christopherus Schneider (ad interim)
* 1963–1973: Ioannes-Ioachimus Rotzsch
* 1973–1987: Maxentius Pommer
* 1987–2004: Volfgangius Unger
* 2004–2005: Ulfus Wellner (ad interim)
* ex 2005: David Timm

Bibliographia
-------------

* Manuel Bärwald: Der Leipziger Universitätschor in Geschichte und Gegenwart. Untersuchungen zu Ursprung, Entwicklungen und Traditionen im Kontext seiner Chorleiter. In: Eszter Fontana (Hrsg.): 600 Jahre Musik an der Universität Leipzig. Studien anlässlich des Jubiläums. Stekovics, Wettini 2010, ISBN 978-3-89923-245-5, S. 349–365.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**"Kappa"** (Iaponice 河童 'creatura fabularis') est diegema phantasticum a Ryūnosuke Akutagawa anno 1927 divulgatum. Narratio est satura societatis Iaponicae, civitatis corruptionis plenae.

Persona principalis est homo mente captus in valetudinario, qui narrationem de civitate Kappa dicit; 

Primum ad civitatem "Kappae" videndum, qualitatem materialismi, et mores contrarie ex hominibus scit. Apud narratorem, Kappa homini superior de evolutione, quod fetus etiam ius selectionis vitae aut mortis tenet: si fetus vitam noluit, abortus legalis ante natalem fit. Geeru, capitalista Kappa rationem ex quo collegium opificum non est, dum inopia operarum aggrevatur automatonnis novis causa, id est "lex occidii laboratorum" per quam laboratores sine opera gaso occidentur ad alimenta sufficendum. Homo narrator tremet hanc rem atrocem audi. At Geeru dixit; "quia in civitate tua mulieres pauperissimas prostitutione vivere compellantur, ira tua est sentimentalismus." Et Maggu, philosophus Kappa Scepticismi vidit, qui aphorismos scribere amat. Deinde nunctionem suicidii Tokku, Kappa artifex more "arte gratia artis" Post mortem, spiritus Tokku vacatur et scriptores qui sibi mortem consciverunt, sicut Henricus de Kleist et Philippus Mainländer et Michael de Montaigne qui qualem mortem defendet laudat, at Arthurum Schopenhauer pessimista qui mortem voluntariam noluit contemnet. Homo narrator, post "redeiendum ad civitatem humanama", sua morbus mentis et misanthropia aggrevantur.

Notae
-----

1. ↑  Hoc diegema *Kappa-ki* (Iaponice 河童忌) nomen diei memoriae mortis Awutagawa (diem 24 Iulii) commemorat.
2. ↑  Hac narratio quasi anthropophagiae expressio allegoriae usurpationis capitalista esse putatur.

Nexus interni
-------------

* Anticapitalismus
* Cynismus

Nexus externi
-------------

* Textus integralis (Iaponice)
Vexillum Kappa Alpha Ordinis.
**Kappa Alpha Ordo,** plerumque **Kappa Alpha** vel **KA,** vel **Ordo,** est ordo initiaticus et fraternus qui in Civitatibus Foederatis operam dat. Ordini sunt 124 capitula exstantia, tria capitula ad tempus, et duo commissiones, in quibus sunt circa 150 000 sodales initiati.

Litterae Graecae *K* et *A* sunt compendia verborum Graecorum Κύκλος Ἀδελφῶν 'Circulus Fratrum'.

Latina ordinis sententia est *Fratres usque ad aram fideles*.

Ordo dicitur partem esse Triadis Lexintoniensis, cum ordinibus *Sigma Phi* (1827) et *Delta Phi* (1827). 

Kappa Alpha Ordo, plerumque Kappa Alpha vel KA, vel Ordo, est ordo initiaticus et fraternus qui in Civitatibus Foederatis operam dat. Ordini sunt 124 capitula exstantia, tria capitula ad tempus, et duo commissiones, in quibus sunt circa 150 000 sodales initiati.
Litterae Graecae K et A sunt compendia verborum Graecorum Κύκλος Ἀδελφῶν 'Circulus Fratrum'.
Latina ordinis sententia est Fratres usque ad aram fideles.
Ordo dicitur partem esse Triadis Lexintoniensis, cum ordinibus Sigma Nu (1864) et Alpha Tau Omega (1864).

Notae
-----
Wikidata Choummaly Sayasone
Res apud Vicidata repertae:Choummaly Sayasone: imagoChoummaly Sayasone: imago
*Nativitas*: 6 Martii 1936; Attapư̄  
*Patria*: Laotia  

**Officium**

*Officium*: President of Laos, General Secretary of the Lao People's Revolutionary Party, Vice President of Laos, Deputy Prime Minister of Laos  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Lao People's Revolutionary Party  
*Religio*: Thēravāda
**Familia**

*Coniunx*: Keosaychay Sayasone  

**Memoria**

*Laurae*: Gold Star Order, honorary doctor of the Soochow University  

**Choummaly Sayasone** vel litteris Laotianis ຈູມມະລີ ໄຊຍະສອນ (natus in urbe Attapeu die 6 Martii 1936) est ab anno 2006 praeses Laotiae.

Choummaly Sayasone iuvenis, sodalis Pathet Lao, contra Francicos repugnavit. Alumnus est Academiae Politicae Vietnamiensis urbis Hanoi. Anno 1991 sodalis factus est consilii politici Laotiae. Minister munitionis fuit a mense Augusto 1991 usque in Martium 1993, praesidibus Kaysone Phomvihane et Nouhak Phoumsavanh. Rursus a die 24 Februarii 1998 usque in Martium 2001, praeside Khamtai Siphandon, minister munitionis et primus minister vicarius fuit. Ab eo anno sub eodem praeside praeses vicarius merens, post quinque annos secretarius factionis revolutionaris die 21 Martii 2006 et praeses patriae die 8 Iunii eiusdem anni electus est. Quod officium usque in diem 22 Ianuarii 2016 implevit, successore Bounnhang Vorachith.

Bibliographia
-------------

Choummaly Sayasone (media imagine) et Abhisit Vejjajiva eo tempore primus minister Thailandiae anno 2010 picti
* "Profile: President of Laos Choummaly Sayasone" in *People's Daily Online* (16 Iunii 2011)
* Bertrand Guay, "France: discrète visite du président du Laos, Choummaly Sayasone" apud *RFI*
* Soulatha Sayalath, Simon Creak, "Regime Renewal in Laos: The Tenth Congress of the Lao People's Revolutionary Party" in *Southeast Asian Affairs* (2017) pp. 182-200
* Martin Stuart-Fox, "Laos: Politics in a Single-party State in *Southeast Asian Affairs* (2007) pp. 161-180 JSTOR

Nexus externi
-------------

* "Choummaly Sayasone" apud *Munzinger* (situs venalis)
* Martin Petty, "Laos PM, party boss set for political exit after congress vote" (22 Ianuarii 2016) apud *Yahoo News*
* "Innermost Thoughts of Choummaly Sayasone" apud *Reporters Without Borders* (textus ut videtur inimicalis)

Praesides Laotiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Souphanouvong 1975 • Phoumi Vongvichit 1986 • Kaysone Phomvihane 1991 • Nouhak Phoumsavanh 1992 • Khamtai Siphandone 1998 • Choummaly Sayasone 2006 • Bounnhang Vorachith 2016 • Thongloun Sisoulith 2021
ສຸພານຸວົງ • ພູມີ ວົງວິຈິດ • ໄກສອນ ພົມວິຫານ • ໜູຮັກ ພູມສະຫວັນ • ຄຳໄຕ ສີພັນດອນ • ຈູມມະລີ ໄຊຍະສອນ • ບຸນຍັງ ວໍລະຈິດ • ທອງລຸນ ສີສຸລິດ
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Laotiae |
|  |
Nicolaum Grotium anno 1888. Pinxit Christianus Gulielmus Allers.
**Nicolaus Grotius** velut *Magnus* (recte *Klaus Groth*; Heidae in capite Dithmarsiae die 4 Aprilis 1819 natus; mortuus Chilonii die 15 Iulii 1899) fuit unus ex illustrissimis poetis atque scriptoribus Saxonicis, qui una cum Friderico Equite auctor litterarum Saxonicarum recentiorum maximi momenti habetur.

De vita
-------

Nicolaus Grotius pistore parente genitus anno 1852. Libello carminum Saxonice *Quickborn* quasi *Fons vitae* inscripto primam sibi gloriam comparavit. Hac auctoritate fretus Chilonii anno 1854. A mense Octobri ad mensem Aprilem anni proximi una cum Carolo Muellenhoff litterarum Germanicarum perito leges linguae Saxonicae arte et grammatica et recte scribendi definitas conscripsit. Ibidem anno 1857 in facultate philosophica universitatis Chiloniensis se habilitavit, ut anno 1866 a proconsule Austriaco dignitate professoris linguae et litterarum Germanicarum ornatus sit. Anno autem 1871 secundam carminum *Quickborn* partem in lucem edidit. Octogenarius denique septima hebdomade ante, quam mortuus est, et die quidem natali honoris causa civitate Chilonii urbis Heidaeque oppidi donatus est.

De controversia inter eum et Fridericum Equitem de litterarum Saxonicarum ratione orta
--------------------------------------------------------------------------------------

Grotius, cum linguam Saxonicam sic excolere vellet, ut ad omnia litterarum genera exprimenda sit apta, rebus gravibus eleganter exponendis operam navavit. Exemplo enim eis fieri posse ratus, qui materiam ullam a ratione linguae Saxonicae abhorrere negarent, Grotius semper affirmavit *lingua Saxonica ad inania et ad fucos oratorios uti non oportere, ut quae a rebus ratione et intellectu definiendis aliena sensu atque pectore omnia optime exprimeret.* Qua opinione de litterarum Saxonicarum genere dicendi fretus cum Friderico Equite poeta illustri controversiam iniit, cui nihil magis expetendum esse videbatur, quam ut commodis populi eiusdem lingua atque verbis consuleretur.

Quae cum ita essent, Grotius Equitis *versiculos* quos dixit his verbis vituperavit: *Sunt quidem humiles atque viles, ut quibus rustici homines, fatui, sordidi, callidi inducuntur. Quid? Hunc esse populum vita florentem? Hoc eius carmen, quod ex eo aucupati ad populum referamus? Minime! Nihil id quidem aliud esset, quam si omnia in fumum turbamque tavernarum detruderemus aut detraheremus, ubi nulla recte dicendi lege adhibita facetiis vilibus delectantur. Omnia tam aeque ignobilia, nihil interest inter improbos et optimum quemque, inter alta et humilia.* Ad quae Eques: *Profecto*, inquit, *vir doctissime, tu non modo longe aliter loqueris illo dialecto tuo, sed longe etiam alia via peregrinaris quam ego, cum versibus populi ingenium concelebramus.*

Opera praecipua
---------------

* a. 1853 liber carminum *Quickborn* inscriptus
* aa. 1855-1859 *Vertelln* velut *narrationes*
* a. 1858 Epistulae de lingua Germanica Saxonicaque scriptae
* a. 1858 *Vær de Gærn* vel *Versus infantiles*
* a. 1876 *Mien Jungsparadies* vel *Quo in paradiso puer fuerim*

Nexus externi
-------------

* Klaus-Groth-Gesellschaft
*
*Gadus morhua*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Ordo : Gadiformes   
Familia : Gadidae   
Rafinesque, 1810  
   
Palaeontologia

Oligocaeno–recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N
**Expression error: Unexpected < operator.**
**Expression error: Unexpected < operator.**

Subdivisiones: Genera*Arctogadus*  

*Boreogadus*  

*Eleginus*  

*Gadiculus*  

*Gadus*  

*Melanogrammus*  

*Merlangius*  

*Microgadus*  

*Micromesistius*  

*Pollachius*  

*Raniceps*  

*Trisopterus*

**Gadidae** sunt familia piscium maritimorum ordinis Gadiformium, quae nonnulla genera in commercio piscatorio magni momenti comprehendit, inter quos *Gadus,* *Melanogrammus,* *Merlangius,* et *Pollachius.*

*Melanogrammus aeglefinus* e familia Gadidarum
Plurimae Gadidarum species in aquis temperatis hemisphaerii septentrionalis inveniuntur, sed nonnullae in oceanos subtropicos, subarcticos, arcticosque pervagantur, atque una (*Micromesistius australis*) in hemisphaerio australi invenitur.

Qui pisces plerumque magnitudinis mediae sunt, et tribus pinnis dorsalibus in latere superiori duabusque pinnis analibus in latere inferiori distinguuntur. Plurimis speciebus est barbella sub mento, quibus utuntur cum in imo mari pascent. Gadidae sunt carnivorae, minoribus piscibus crustaceisque vescentes.

Gadidae sunt valde fecundae, quaque femina nonnullos milliones ovorum quaque fetura ponente. Quod numeros multitudinis magnopere auget ac bene sustinet, unde vicissim piscatio commercialis facilis est.

Notiones taxinomicae de rebus in familia Gadidarum contentis variant. Ratio a FishBase accepta duodecim genera amplectitur. Certa autem genera inter Lotidas (*Lota,* *Brosme*) et Phycidas nunc usitate digesta etiam inter Gadidas digeri possunt, inter familias Lotinarum et Phycinarum.

Notae
-----

1. 1 2 3  "Gadidae" apud *FishBase*.
2. 1 2  "Gadidae". apud *Integrated Taxonomic Information System*
3. ↑  Cohen, Daniel M. (1998). *Encyclopedia of Fishes*. Didacopoli: Academic Press. pp. 130–131. ISBN 0-12-547665-5 .
4. ↑  Nelson, Grande, et Wilson 2016.

Bibliographia
-------------

* Cohen, Daniel M. et al. eds. 1990. *Gadiform fishes of the world (order Gadiformes): an annotated and illustrated catalogue of cods, hakes, grenadiers, and other gadiform fishes known to date.* Romae: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9251028907.
* Nelson, Joseph S. Terry C. Grande, et Mark V. H. Wilson. 2016. *Fishes of the world,* ed. quinta. Hoboken Novae Caesareae: John Wiley & Sons. ISBN 9781119220817 (Adobe PDF), ISBN 9781119220824 (ePub).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gadidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Gadidas"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |
Wikidata Caput boreale (Africa Australis)
Res apud Vicidata repertae:Caput boreale (Africa Australis): vexillumCaput boreale (Africa Australis): vexillum
provincia Africae Australis  
*Civitas*: Africa Australis  
*Locus*: 30°0′0″S 22°0′0″E  
*Nomen officiale*: IPhondo yaseMntla-Koloni, Northern Cape  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Africa Australis  
*Territoria finitima*: Civitas Libera, Promontorium Orientale, Promontorium Occidentale, Karas Region, Hardap Region, Kgalagadi District, Provincia boreoccidentalis
**Forma**

*Area*: 372 889.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Kimberley  
*Subdivisiones*: Namakwa District Municipality, Pixley ka Seme District Municipality, ZF Mgcawu District Municipality, Frances Baard District Municipality, John Taolo Gaetsewe District Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Zamani Saul  
*Consilium*: Northern Cape Provincial Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 1 303 047  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Caput boreale (Africa Australis): situsCaput boreale (Africa Australis): situs
*Vide etiam paginam discretivam:* Promunturium Septentrionale (discretiva)

**Caput boreale** (Anglice: *Northern Cape*, Batava Capitensi: *Noord-Kaap* et Xhose: *Mntla-Koloni*) lata et aegre culta provincia Africae Australis, anno 1994 creata, est. Caput huius provinciae, maximae Africae Australis quod ad superficiem et minimae quod ad incolas pertinet, est urbs Kimberley.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 30°0′0″S 22°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |

Provinciae Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caput boreale • Caput occidentale • Caput orientale • Civitas libera • Gauteng • KwaZulu et Terra Natalis • Limpopoënsis • Mpumalanga • Provincia boreoccidentalis
*Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • Noord-Kaap • Noordwes • Oos-Kaap • Vrystaat • Wes-Kaap*
*Eastern Cape • Free State • Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • North West • Northern Cape • Western Cape*
*iFreyistata • iRhawuti • Mntla-Koloni • Ntshona-Koloni • KwaZulu-Natala • Mpuma-Koloni • Limpopo • Mpumalanga • Mntla-Ntshona*
*iFleyistata • iGauteng • iKipi laseNyakatho • iKipi laseNtshonalanga • KwaZulu-Natal • KwaXhosa • Limpopo • Mpumalanga • Nyakatho-Ntshonalanga* |
|  |
Wikidata Karaganda
Res apud Vicidata repertae:Karaganda: insigneKaraganda: insigne
*Civitas*: Kazachstania  
*Locus*: 49°48′0″N 73°7′0″E  
*Numerus incolarum*: 497 777  
*Zona horaria*: UTC+06:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Қарағанды
**Gestio**

*Procuratio superior*: Karaganda Region  

**Geographia**

*Superficies*: 497 800 000 metrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Claudiopolis  

**Karaganda** (Kazachice *Қарағанды/Qarağandy*) est urbs Kazachstaniae, regionis eiusdem nominis caput. Incolarum 499 777 habuerunt anno 2020 (cum agglomeratione 923 940).

Universitas Karagandansis

Historia
--------

Carbonis obtinendae causa hoc loco iam ab anno 1906 coloni Russice adveniebant. Ab anno 1931 colonia est perpetua, ab anno 1934 urbs.

Notae
-----

1. ↑  Cf. dioeceseos nomen, *Karagandansis*.
2. ↑  Nomen Kazachicum est adiectivum de caraganae frutice.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°48′0″N 73°7′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • place/Qaraghandy-Kazakhstan Encyclopædia Britannica |
**Sextus Aelius Q.f. Paetus Catus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 194 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius Quintus Aelius Paetus anno 216 a.C.n. inter Proelium Cannense cecidit, frater maior Publius Aelius Q.f. Paetus anno 201 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Aelius anno 198 una cum Tito Quinctio Flaminino consul Romanus fuit et anno 194 censor electus est.

Iurisconsultuus
---------------

Aelius Paetus et iurisconsultus et scriptor fuit, quae *Tripertita* composuit, quae etiam *ius Aelianum* vel *cunabula iuris* nominabantur.

Bibliographia
-------------

* Thomas Giaro, "Ae. Paetus Catus, Sex." in *Der Neue Pauly* vol. 1 (Stutgardiae: Metzler, 1996. ISBN 3-476-01471-1) col. 170.

Notae
-----

1. ↑  Pandectae I 2,2,7
2. ↑  Pandectae I 2,2,38

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Cornelius L.f. Lentulus et Publius Villius Ti.f. Tappulus**  |  **Consul** 198 a.C.n.cumTito Quinctio Flaminino | Successores: **Gaius Cornelius L.f. Cethegus et Quintus Minucius C.f. Rufus**  |
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Mons Alionis

***Montaillou, village occitan, de 1294 à 1324*** est opus historicum ab erudito Francico Emmanuele Le Roy Ladurie scripto. Ibi patefacit mentes et res gestas virorum mulierumque oppidi Montis Alionis (Francogallice *Montaillou*), quos anno 1320 de re haeretica deprehensit Iacobus Fournier, episcopus Appamiarum et inquisitor, qui postea fuit papa Benedictus XII. Fons enim principalis huius operis fuit *Registrum inquisitionis* nuper Latine a Ioanne Duvernoy recensa. *Montaillou* primum divulgatus est Lutetiae anno 1975 a domo editoriali Gallimard.

Editiones
---------

* *Montaillou, village occitan, de 1294 à 1324*. Lutetiae: Gallimard, 1975
* Barbara Bray, interpr. *Montaillou: the promised land of error.* Novi Eboraci: Braziller, 1978

Bibliographia
-------------

* Ioannes Duvernoy, ed. *Le Registre d'inquisition de Jacques Fournier, évêque de Pamiers, 1318-1325: manuscrit Vat. latin n° 4030 de la Bibliothèque vaticane*. 3 voll. 1965; reimpressum 2004
* Emmanuel Le Roy Ladurie, ed. *Autour de Montaillou - un village occitan; histoire et religiosité d'une communauté villageoise au Moyen Âge. Actes du colloque de Montaillou (25-26-27 août 2000)*. Castelnaud la Chapelle, 2001
*Vide etiam paginam discretivam:* Nebula

Nebula emittens (NGC 604).
**Nebulae** (cf. Graece νεφέλη, Latine nubes) in astronomia olim omnes res lucentes vocabantur, quae non ut stellae punctum, sed aream tegant. Inter eas etiam galaxiae et cumuli stellarum erant, quippe qui sine telescopio speciem maculi nebulosi praebeant. Qui usus vetus adhuc in nonnullis nominibus velut in nebula Andromedae (M31) inve nebula Trianguli (M33) valet.

Hodie autem nomen nebulae reservatum est nubibus inter stellas sitis quae e pulvere vel gasis exstent. Secundum lucendi genus hae dinoscuntur:

* **nebulae emittentes** quae luce stellarum calidissimarum incitatae ipsae lucem emittunt, e. g. Nebula Orionis (M42).
* **nebulae reflectentes** quae lucem stellarum prope sitarum reflectunt, e. g. in Pleiadibus (M45).
* **nebulae planetariae** quae sunt involucra gasum e stella calidissima expulsa et ab eadem stella ad lucis emissiones incitata, e. g. Nebula Anularia in Lyra sita (M57).
* **reliquiae supernovarum** maxima celeritate cum materie inter stellas sita collidentes ut luceant, e. g. Nebula Cancri (M1).
* **nebulae obscurae** quae non lucent, sed lucem stellarum post eas sitarum absorbunt, e. g. Nebula Equi Capitis (B 33).

Nebulae primum collatae sunt in indice libro Caroli Messier quem ille astronomus anno 1774 effecit. Etiam Index Generalis Novus (NGC) a Iohanne Ludovico Aemilio Dreyer anno 1888 scriptus praeclarus ac gravis est. Vterque index non solum nebulae ipsae, verum etiam galaxias et cumulos stellarum continet. Qui indices adhuc in usu sunt.

Recentior Index Barnardi est.

Nexus interni
-------------

* Nubes molecularia
* Materies interstellaria
**Sextus Iulius Caesar** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus anno 90 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater Gaius Iulius Caesar patricius erat, frater illius C. Caesaris erat, qui praetor anno 92 meruit et postea proconsul Asiae. Ex hac cognatione Sex. Caesar fuit avunculus dictatoris C. Caesaris. Filium ut videtur genuit qui idem praenomen gessit et quaestor anno 48 a.C.n. meruit.

Cursus honorum
--------------

Fuit praetor anno 94 a.C.n. aut antea et anno 91 una cum Lucio Marcio Philippo consulatum adeptus est. Morbo mortuus est anno 90 seu 89 a.C.n. dum - inter Bellum sociale - oppidum Asculum obsidet.

Nexus externi
-------------

* "Sextus Julius Caesar" apud livius.org

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 9] I. Caesar, Sex." in *Der Neue Pauly* vol. 6 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01476-2) col. 22.

Notae
-----

1. ↑  Appianus Alexandrinus, *Bella civilia* I 48; Titus Livius, *Periochae* LXXIII

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Claudius Pulcher et Marcus Perperna**  |  **Consul** 91 a.C.n.cumLucio Marcio Philippo | Successores: **Lucius Iulius Caesar et Publius Rutilius Lupus**  |
*Phoebastria albatrus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Subclassis : Neornithes   
Infraclassis : Neoaves   
Ordo : Procellariiformes   
Familia : **Diomedeidae**   
G.R. Gray 1840  
   
Palaeontologia

Oligocaenum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Genera*Diomedea*  

*Thalassarche*  

*Phoebastria*  

*Phoebetria*
Territorium

Spissitudo Diomedeidarum in orbe terrarum, rubro indicata

*Diomedea epomophora.* Vide magnum rostrum hamatum et tubos nasales.
**Diomedeidae** sunt familia avium marinarum ordinis Procellariiformium, Procellariidis, Hydrobatidis, Pelecanoididisque propinquarum. Late per oceanum Australem et Pacificum borealem vagantur; ab Atlantico boreali absunt, quamquam reliquiae fossiles demonstrant eas olim hic habitavisse; interdum errones reperiuntur. Diomedeidae sunt inter maximas aves volantes; genus *Diomedea* habet maximam alarum latitudinem omnium avium quae exstant, usque ad 3.7 metra. Diomedeidae divisae sunt in quattuor genera; specierum autem numerus hodie disputatur. Familia ex Diomede, heroe Graeco, appellatur.

Species
-------

Diomedeidae in quattuor genera nunc digeruntur, sed eruditi de numero specierum disputant. IUCN et BirdLife International viginti duas species exstantes agnoscunt (infra perscriptas), ITIS viginti unam adnoscit (viginiti duas infra minus *T. steadi*), et quidam commentarius recens tredecim proposuit (in parenthesibus infra).

* *Diomedea*
	+ Diomedea exulans
	+ *Diomedea antipodensis* (exulans)
	+ *Diomedea amsterdamensis* (exulans)
	+ *Diomedea dabbenena* (exulans)
	+ *Diomedea sanfordi* (epomorphora)
	+ *Diomedea epomophora*
* *Phoebastria*
	+ *Phoebastria irrorata*
	+ *Phoebastria albatrus*
	+ *Phoebastria nigripes*
	+ *Phoebastria immutabilis*
* *Thalassarche*
	+ *Thalassarche melanophris*
	+ *Thalassarche impavida* (melanophris)
	+ *Thalassarche cauta*
	+ *Thalassarche steadi* (cauta)
	+ *Thalassarche eremita* (cauta)
	+ *Thalassarche salvini* (cauta)
	+ *Thalassarche chrysostoma*
	+ *Thalassarche chlororhynchos*
	+ *Thalassarche carteri* (chlororhynchos)
	+ *Thalassarche bulleri*
* *Phoebetria*
	+ *Phoebetria fusca*
	+ *Phoebetria palpebrata*

Notae
-----

1. ↑  Brands, Sheila (14 August 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification – Family Diomedeidae". *Project: The Taxonomicon*
2. ↑  "IUCN Red List of Threatened Species: Version 2014.2 (search for "DIOMEDEIDAE")" .
3. ↑  "Integrated Taxonomic Information System (ITIS)" .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |

* Descriptio et imagines Diomedeidarum apud Animal Diversity Web
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Felis depsens
**Depstio** est actio omnibus felibus domesticis communis, animi aequitatem et tranquillitatem ostendens. Felis depsens ungues priores invicem expellit retrahitque, saepe etiam dextros et sinistros ungues alternans.

Causa
-----

Multae theoriae causam depstionis explicant. Depstio ab maioribus feris felium fortasse exoritur, quibus opus erat graminem vel folia obterere ut nidum in tempus in quo quiescere faciant. Ita, depsens saepe est praecursor dormiendis. Etiam actio fortasse est vestigium recentis nati mammas matris depsendi ut lac secernendum excitent.

Multae feles submurmurant depsentes.

Actio
-----

Felis stragulum mollum depset.
Felis pede firme depremet, digitos separat ut ungues exponet, et tunc ungues claudat dum pedem tollet. Illa actio invicem pedibus, unus vel dui secundi intervallum, acta est. Acerbum est, si felis magna vel valida vel ungues acutos habens, hoc agit dum in domino sedet. Quamquam feles in superficie dura cum gaudio sedent, feles solum superficiem mollem vel flexibilem depsent. Nonnulla feles in superficie dura "nusquam iter faciunt" pro depsent.

Si felis depsens interrumpitur, interdum inritata vel oppressa visa erit.

In horta in qua feles adsunt, loci protecti effectus depsentis "feri" saepe aperiunt: nidi rotundi et instar felis in gramine longo obtriti. Et feles domesticae "nidos" ex arcis chartae densatae vel rebus similibus faciunt. Unguibus expositis depsent ut materiam radeat emolliatque. Ita, illa actio est lingua corporalis institutoque absimilis depsentis "felicis".

Feles saepe stragulum ut stragulum salutis adsument. Sunt multum depsens, submurmurans, et stragulum sugens. Feles motiones sexuales monstrare cum depsente sugenteque saepe visa sunt, haud absimilis canis crus hominum "futuendum". Catuli felium qui ex matre ante lacte depellantem capiuntur fortasse consuetudinem hominum, quem adsumptus est ut figura materna, depsendi et aurem, oculum, nasum, digitum, vel tunicam sugendi educent. Et feles ad animalia texti agunt. Feles maxime agunt dum catuli felium sunt, sed actio in adulto saepe extendet.

Nexus interni
-------------

* Murmurillum (felis)

Notae
-----

1. ↑  "Cat behavior kneading". cat-health-behavior.com
2. ↑  "Why Do Cats Knead". Pet Health and Care. 2010
3. ↑  Johnson-Bennett, Pam. "Why Do Cats Knead?". CatChannel.com
4. ↑  "Cat Communcations: Purring and Padding". CatFacts. 2007
Orientalis crucis facies, ex via visa.
**Crux Sancti Augustini** est monumentum lapideum in Cantia positum, intra saeptum in meridiano Viae Cottingtonianae latere, ab occidente Cliffs End, in Sinu Pegwell insulae Thaneti, circa 2 milia ab occidente Ramsgate, 3 milia a septentrionibus Richborough Roman Fort, et 12 milia ab oriente Cantuariae, in paroechia Minster. Crux anno 1884 posita est ad Augustinum Cantuariensem in Angliam anno 597 advectum commemorandum.

Historia
--------

Gregorius I Papa anno 595 Augustinum, quemdam monachum, selegit, ut missionem in Angliam duceret ad Saxones in Regno Cantuariorum ad Christianitatem convertendos. Haec legatio, missio Gregoriana appellata, in Cantiam anno 597 appulsa est. Beda in *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* scripsit:

> Est autem ad orientalem Cantiae plagam Tanatos insula non modica, id est magnitudinis iuxta consuetudinem aestimationis Anglorum, familiarum DCrum, quam a continenti terra secernit fluuius Uantsumu, qui est latitudinis circiter trium stadiorum, et duobus tantum in locis est transmeabilis; utrumque enim caput protendit in mare. In hac ergo adplicuit seruus Domini Augustinus, et socii eius, uiri, ut ferunt, ferme XL. Acceperunt autem, praecipiente beato papa Gregorio, de gente Francorum interpretes.
> 
> 

 Quod interpretatum significat Augustinum in Ebbsfleet egressum fuisse.

Signum
------

Iuxta crucem stat lamina metallica, inscriptionem ferens ab Henrico Liddell, Decano Aedium Christi Oxoniae (1855–1891), nostra lingua scriptam, quae congressum Augustini et Ethelberti, primam Augustini homiliam, et sequentem Christianitatis per Angliam expansionem commemorat. Alia lamina metallica inscriptionem Anglice conversam monstrat.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Textus Latinus | AUGUSTINUS
AD RUTIPINA LITTORA IN INSULA THANETI
POST TOT TERRAE MARISQUE LABORES
TANDEM ADVECTUS
HOC IN LOCO CUM ETHELBERTO REGE CONGRESSUS
PRIMAM APUD NOSTRATES CONCIONEM HABUIT
ET FIDEM CHRISTIANAM
QUAE PER TOTAM ANGLIAM MIRA CELERITATE DIFFUSA EST
FELICITER INAUGURAVIT
A.D. DXCVI
QUARUM RERUM
UT APUD ANGLOS SERVETUR MEMORIA
HOC MONUMENTUM PONENDUM CURAVIT
G.G. L.-G. COMES GRANVILLE PORTUUM CUSTOS
A.D. MDCCCLXXXIV | Textus Anglicus |

Nexus interni
-------------

Occidentalis crucis facies
* Crux Sancti Augustini (praemium)

Notae
-----

1. ↑  Liber I, pars 25.

Bibliographia
-------------

* Fitzmaurice, Edmond. 2005. *The Life Of Granville George Leveson Gower,* pars secunda, pp. 510-512. Reimpressio: Kessinger Publishing.

Nexus externi
-------------

* Crux Sancti Augustini. English Heritage.
* Crux Sancti Augustini. Pastscape.
* Crux Sancti Augustini, Minster. British Listed Buildings.
* Crux Sancti Augustini Cantiae. saintsandstones.net.
* Descriptio. English Heritage.
* Historia et Investigatio: Crux Sancti Augustini. English Heritage.