**Nominativus** est casus grammaticus, qui in linguis nominativo-accusativis subiecti officio fungitur, sicut *Discipul**us** librum legit*, ubi *discipulus* subiecti officium sustinet, et suffixum *-us* nominativum singularem designat. Altera functio nominativi est attributio praedicativa. 

In nonnullis linguis nominativus singularis nullo signo proprio notatur. In lingua Latina quoque generis neutri nominativus singularis nulla morpha cadit (cf. *lac, ius, cornu, rete*) praeter secundam declinationem (ut *bell-um*). Nec generis neutri nominativus ab accusativo differt. Quod vestigium linguae Protoindoeuropaeae esse putatur. Quae enim olim lingua ergativa fuisse videtur.

Subiectum
---------

Casus nominativus subiectum sententiae indicat, sive de activa sive de passiva verbi forma agitur: 

* ***Caesar** hostem vicit*
* *A Caesare **hostis** victus est*.

Nonnullis linguis praeterea pronomen significato vacuum subiecti vice fungitur, sicut Angl. *it* ('id') expletivum: 

* ***It** rains* 'pluit'.

Secundum "rationem proiectionis extentam" (*extended projection principle*), etiam lingua Latina aliaeque linguae quae huiusmodi subiecto formali carent **pro**nomen abstractum habent, quod quidem procedente derivatione syntactica decidit:

* ***Pro** pluit* ⇒ *Ø pluit*.

Linguae Anglicae etiam *it* cataphoricum est: 

* [*That Catilina conspired against the state*] *annoyed Cicero* ⇒ ***It** annoyed Cicero* [*that Catilina conspired against the state*] 'Cicero moleste ferebat, quod Catilina contra rem publicam coniuraret'.

Attributum praedicativum subiecti
---------------------------------

In verbis stativis, quae actionem non ostendunt, subiectum eiusque attributum praedicativum nominativo utuntur:

* *Puella **pulchra** est*
* *Sicilia est **insula***
* *Tullus manet* **aegrotus***.*

Item in verbis apparendi:

* *Ille **bonus vir** nusquam apparet*
* *Omnes **insani** videntur.*

Attributum praedicativum verbi activi (sicut *Ciceronem **consulem** creant*) nominativi formam obtinet, cum verbum praedicativum in passivum transformatur: 

* *Cicero **consul** creatus est*
* *Ex inimico **amicus** factus es*
* *Fabius **dictator** dictus est*
* *Homines saepe **ingrati** inveniuntur*.

Nominativus absolutus
---------------------

Lingua Finnica etiam nominativum absolutum habet, qui ablativi absoluti Latini instar modalem clausulam non finitam designat:

* *Hanna istui **mieli** maassa* 'Hanna sedebat **animo** humili' (ad verbum: "animus humi")
* *Johannes seisoi **pää** painuksissa* 'Johannes stabat **capite** demisso' (ad verbum: "caput demissum").

Notae
-----

1. ↑  Bauer 2000: 43-44.
2. ↑  Camacho 2013: 4, 14-15.

Bibliographia
-------------

* Bauer, Brigitte. 2000. *Archaic Syntax in Indo-European: The Spread of Transitivity in Latin and French.* Mouton de Gruyter.
* Camacho, José A. 2013. *Null Subjects.* New York: Cambridge University Press.
* Palmer, Frank Robert. 1994. *Grammatical Roles and Relations*. Cambridge University Press.


| Partes orationis |
| --- |
| (Nomen) substantivum | (Nomen) adiectivum | Nomen numerale | Pronomen | Articulus | Verbum (temporale) | Adverbium | Participium | Coniunctio | Praepositio | Interiectio | (Particula) |
| Nomen substantivum et Nomen adiectivum |
| **Numerus:** Singularis | Pluralis | Dualis |
| **Genus:** masculinum | femininum | neutrum | commune | omne |
| **Declinatio latina:** Prima | Secunda | Tertia | Quarta | Quinta |
| **Casus:** Nominativus | Genetivus | Dativus | Accusativus | Vocativus | Ablativus | Locativus |