recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Hewlett-Packard** vel **HP** est societas mercatoria Palo Alto in urbe Californiae installata?, quae computatra quaedam facit, a Gulielmo Hewletto Davido Packardoque anno 1939 condita.

Computatrum primum
------------------

Computatrum 9100A Hewlett-Packardianum primum est personale agnotum die 5 Ianuarii 1980.

Hewlett-Packard hodie
---------------------

Hewlett-Packard cum Compaq anno 2002 contributum est.

Hewlett-Packard machina impressoria, scansoria, machinas photographicas digitales, machinulas calculatorias, ordinatores palmarios, ordinatores moderatores, stationes laboratoriales, atque computatra producit.

Dispensatio
-----------

* Conditor et CEO: David Packard (CEO: 1964–1969)
* Conditor et CEO: Gulielmus Hewlett (CEO: 1969–1978)
* CEO: Iohannes A. Young (1978–1992)
* CEO: Ludovicus Platt (1992–18 Iulii, 1999)
* Praeses et CEO: Cara Fiorina (19 Iulii, 1999–9 Februarii, 2005, praeses creata anno 2000)
* Vice CEO: Robertus P. Wayman (10 Februarii, 2005–28 Martii, 2005)
* CEO: Marcus Hurd (29 Martii, 2005–nunc)

Nexus externus
--------------

* Pagina Hewlett-Packardi
Carlotae Fermor effigies ab Ioanne Robinson facta
**Carlota Finch**, vulgo *Lady Charlotte Finch* (nata *Charlotte Fermor* die 14 Februarii 1725; mortua die 11 Iulii 1813) fuit paedagoga principum et principissarum Britanniae.

Carlota Fermor fuit filia altera natu Thomae Fermor, primi comitis Pomfret (qui munus magistri equitum tenuit reginae Carolinae), uxorisque eius Henriettae Ludovicae aulicae cubicularis et epistolographae; quae familia saepe per Europam peregrinabat, eruditas Elisabetham Carter et Elisabetham Montagu cognovit, annoque circiter 1740 Florentiae degebat, ubi Carlotam Horatius Walpole scripsit linguam Tuscam purissimam, sicut Florentinus aliquis, loqui (*speaks the purest Tuscan, like any Florentine*) Florentinosque eam peregrinorum omnium qui Academiam suam visitaverant sapientissimam nuncupavisse (*the Florentines look on her as the brightest foreigner that has honoured their Academy*). Anno 1746 Gulielmo Finch legato et aulico nupsit, cui filias quattuor filiumque peperit.

Georgio, principe Cambriae, filio primogenito regis Georgii III reginaeque Carlotae, nuper nato, Carlota Finch munus gubernatricis vel paedagogae principalis (*governess*) die 12 Augusti 1762 suscepit. Ab eo tempore tutelam gerebat principum septem (usque ad maioritatem) principissarumque sex (usque ad annum primum et vigesimum actum) aliisque gubernatoribus et professoribus imperabat, inter quos Fredericae et Margaretae Planta quae linguam Anglicam docebant. Munus retinuit usque ad diem 5 Ianuarii 1793. Ex epistolario discimus eam valde a discipulis admiratam necnon amatam.

Notae
-----

1. ↑  *The Yale edition of Horace Walpole's correspondence*, edd. W. S. Lewis et al. (1937–83) vol. 30 no. 15 (18 Apr. 1741); vol. 37 no. 69 (5 Iul. 1740)

Bibliographia
-------------

* Isabelle Baudino, Jacques Carré, Marie-Cécile Révauger, *The invisible woman: aspects of women's work in eighteenth-century Britain* (Aldershot: Ashgate, 2005) p. 50 Paginae selectae
* *Court and Private Life in the Time of Queen Charlotte: being the journals of Mrs Papendick, assistant keeper of the wardrobe and reader to Her Majesty* ed. Mrs Vernon Delves Broughton. Londinii: Bentley, 1887
* Jill Shefrin, "Finch [née Fermor], Lady Charlotte (1725–1813)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis (fons principalis huius commentationis)
Wikidata Vallis Pellina (municipium)
Res apud Vicidata repertae:Vallis Pellina (municipium): insigneVallis Pellina (municipium): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°50′0″N 7°20′0″E  
*Numerus incolarum*: 625  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 31.45 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Dovesium, Ad Quartum, Roisanum, Ollomontium, Ojacium, Fanum Sancti Christophori Augustensium  

**Tabula aut despectus**

Vallis Pellina (municipium): situsVallis Pellina (municipium): situs
**Vallis Pellina** (hodie vulgo *Valpelline*; *Valpellina*, a 1939 usque ad 1946) est vicus ac municipium Italiae, circiter 700 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Valpellinenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

La fabrique, Chez-les-Chuc, Bovet, Les Moulins, Arliod, Cumet, La Moule, La Forge, Chef-lieu, Prailles, Vignettes, Cheillon, Frissoniaz dessous, Frissoniaz dessus, Chez Cailleur, Chozod, Sémon, Lavod, Thoules dessous, Thoules dessus, Lo Berrio, La Clayvaz, Les Ansermin, Gonté, La Veulla.

Municipia finitima
------------------

* Ad Quartum (seu Quartus ab Urbe Lapis (Augusta Praetoria)) (hodie vulgo *Quart*),
* Dovesium (hodie vulgo *Doues*),
* Fanum Sancti Christophori,
* Ollomontium (hodie vulgo *Ollomont*),
* Ojacium (hodie vulgo *Oyace*),
* Roisanum (hodie vulgo *Roisan*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria,
* Vallis Pellina (vallis) *Valpelline (valle)*.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vallem Pellinam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Vallis Pellinae in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Vallis Pellinae in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol XXIII, Torino 1853
Wikidata Vallis Paradisi
Res apud Vicidata repertae:Vallis Paradisi: insigneVallis Paradisi: insigne
*Civitas*: Chilia  
*Locus*: 33°2′46″S 71°37′11″W  
*Numerus incolarum*: 296 655  
*Zona horaria*: UTC-4  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Valparaíso
**Gestio**

*Procuratio superior*: Valparaíso  

**Geographia**

*Superficies*: 47.98 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ovetum, Badalona, Santa Fe, Ora longa, Sciamhaevum, Quantunia, Callao, Bat Yam, Malacca, Bata, Pusanum, Corduba, Odessa, Rosario, Malacca, Barcino, Soteropolis, Franciscopolis, Guanajuato City  

Despectus in portum sinumque et urbem Vallis Paradisi
**Vallis Paradisi** (Hispanice *Valparaíso*) est urbs Chiliae, portus Oceani Pacifici, caput regionis eiusdem nominis. Homines 284 630 ibi anno 2012 habitabant.

Litora sinus Quintil (ita ab indigenis appellati) saeculo XVI ineunte piscatores gentis Chango agricolaeque Picunche colebant. Ibi primus Europaeorum Ioannes de Saavedra navem anno 1536 advectus est, qui expeditioni in Chilia terrestri a Didaci de Almagro conductae victualia itinere maritimo supplere curavit. Saavedra appellationem vici sui nativi *Valparaíso de Arriba(es)* in Hispania ad locum amoenum nuper inventum transtulit. Oppidum anno 1544 ad dignitatem portus urbis Sancti Iacobi erectum, sed neque incolarum multitudine neque aedificiorum nobilitate usque ad saeculum XVIII exeuntem ornatum, ab annis 1810 crescebat.

Dioecesis Vallis Paradisi in ecclesia Catholica Romana die 18 Octobris 1925 erecta est sub archidioecesi Sancti Iacobi in Chile.

Notae
-----

1. 1 2  "Dioecesis Vallis Paradisi" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  Vb. adiect. "Valparaisensis", cf. nomen biologicum *Bankia valparaisensis*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Vallis Paradisi** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 33°2′46″S 71°37′11″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Municipalitas **(Hispanice)**
Wikidata Leanne Wood
Res apud Vicidata repertae:Leanne Wood: imagoLeanne Wood: imago
*Nativitas*: 13 Decembris 1971; Llwynypia  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Leader of Plaid Cymru, Member of the 2nd National Assembly for Wales, Member of the 3rd National Assembly for Wales, Member of the 4th National Assembly for Wales, Member of the 5th National Assembly for Wales  
*Munus*: politicus  
*Patronus*: Cardiff University
**Consociatio**

*Factio*: Plaid Cymru  

**Leanne Wood** (in valle Rhondda nata die 13 Decembris 1971), alumna universitatis Glamorganensis, est politica Cambriae. Legata est ad Conventum Cambriae Nationalem ab anno 2003 pro factione Plaid Cymru. Dux electa est huius factionis die 15 Martii 2012 quo officio usque ad 28 Septembris 2018 functa est, successore Adamo Price. A die 7 Maii 2016 legata est ad Parlamentum Britannicum vocibus civium vallis suae natalis.

Bibliographia
-------------

* Steven Morris, "Plaid Cymru's Leanne Wood most popular leader in Wales, says poll" in *The Guardian* (26 Aprilis 2016)
* Matt Withers, "She leads one of Wales' biggest parties... but who is Leanne Wood?" in *Western Mail* (17 Martii 2012)
*Vide etiam paginam discretivam:* Melagris (discretiva)


*Meleagris gallopavo*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Galliformes   
Superfamilia : Phasianoidea   
Familia : Phasianidae   
Genus : ***Meleagris***   
Linnaeus, 1758  
   
Palaeontologia

23–0 m.a.:  
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Miocaeno ineunte – Recens
Subdivisiones: Species\* *Meleagris gallopavo*
* *Meleagris ocellata*
* †*Meleagris californica*

Ovum *Meleagris gallopavonis.* MHNT.
*Meleagris ocellata* mas, cui caput caeruleum esse solet.
***Meleagris*** est genus magnarum avium familiae Phasianidarum, quae in America endemica est. Generi sunt duae species exstantes: *Meleagris gallopavo* Americae Septentrionalis et *Meleagris ocellata* Mexici, Belizae, et Guatemalae. Maribus ambarum specierum est distincta palea corporea, tuber rubrum vel roseum quod ex summo rostro dependet. Inter maximas suarum terrarum aves numerantur. Mas, ut in multis galliformibus aliis, femina est maior et clariores colores exhibet.

Primae meleagres in America Septentrionali abhinc annorum 20 milliones exortae sunt, et communes maiores recentes cum tetraoninis, phasianinis, aliisque avibus gallinaceis partiunt.

Taxinomia
---------

*Meleagrides* in familiam Phasianidarum (phasianinarum, perdicinarum, gallorum, tetraoninarum, et cognatorum) in taxinomico Galliformium ordine digeruntur. Genus *Meleagris* est solum genus in subfamilia Meleagridinarum exstans, olim familia Meleagrididarum appellata, sed nunc intra familiam Phasianidarum subsumpta.

*Meleagris californica,* inter fossilia in California meridiana inventa, exstincta est.

Notae
-----

1. ↑  Crowe et al. 2006.

Bibliographia
-------------

* Crowe, Timothy M. Paulette Bloomer, Ettore Randi, Vittorio Lucchini, Rebecca T. Kimball, Edward L. Braun, et Jeffrey G. Groth. 2006. "Supra-generic cladistics of landfowl (Order Galliformes)." *Acta Zoologica Sinica* 52 (Supplement): 358–61. PDF.
* Dickson, James G. ed. 1992. *The wild turkey: biology and management.* Harrisburgi Pennsylvaniae: Stackpole Books. ISBN 081171859X.
* Schorger, A. W. 1966. *The wild turkey: its history and domestication.* Normanniae: University of Oklahoma Press.
* Schrider, Don. 2013. *Storey's guide to raising turkeys: breeds, care, marketing.* Ed. tertia. North Adams Massachusettae: Storey Pubishing. ISBN 9781612121505 (hbk.: alk. paper), ISBN 1612121500 (hbk.: alk. paper), ISBN 9781612121499 (pbk.: alk. paper), ISBN 1612121497 (pbk.: alk. paper).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Fossilworks |

Pinacotheca
-----------

* 
* 
* Mas.Mas.
* Mas.Mas.
* Meleagris ocellata.*Meleagris ocellata.*
Sinus Rigensis
**Sinus Rigensis** (Lettonice *Rīgas līcis*, Estonice *Liivi laht*) est sinus in parte meridie-orientali Maris Baltici, ad litora Lettoniae et Estoniae situs.

Geographia
----------

Longitudo sinus est 174 chm et latitudo 137 chm. Altitudo maxima est 54 m. Superficies tota aquae huius sinus est circiter 18,1 milia chm². Plusquam quinque menses anni derigescitur. Rubes promunturium Curlandiae sinum a mari Baltico separat. Runa et Kyna insulae in parte boreali sinus Rigensis sitae sunt. Osilia et Mona insulae Estonicae exitum e sinu prohibent; fretum Irbenicum inter Osiliam er Ribem promunturium in mare ducit.

Urbes litorales
---------------

Variae urbes oppidaque iacent ad litora huius sinus, quarum maximae sunt Riga Lettoniae caput et Saletsa Lettonica et Pernavia Estoniae urbs magna.

Flumina
-------

Duina Occidentalis et Saletsa et Mater Aquarum in sinum Rigensem effunduntur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Рижский залив*.
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 286. Lettonice *Kolkasrags*.
3. ↑  Lucae Aurigarii *Speculum nauticum super nauigatione maris occidentalis*, Lugduni Batavorum 1586, pp. XIIII, 24.
4. ↑  Ibidem, p. XIIII.
5. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Ирбенский пролив*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sinum Rigensem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°37′32″N 23°35′5″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Frontispicium primae editionis. Scalptura calybis a Samuele Hollyer facta ex daguerreotypo a Gabriele Harrison facto, nunc amisso.
Frontispicium editionis 1883.
*Leaves of Grass* (Boston: Thayer and Eldridge, 1860).
***Leaves of Grass*** ('Folia graminis') est congeries poematum Gualterii Whitman, poetae Americani (1819–1892). Prima editio anno 1855 prolata est, sed Whitman reliquum vitae suae libro scribendo degit, quem per nonnullas editiones usque ad mortem retractavit. Inter poemata notissima in congerie sunt "Song of Myself," "I Sing the Body Electric," "Out of the Cradle Endlessly Rocking," et in editionibus posterioribus "When Lilacs Last in the Dooryard Bloom'd," elegia Praesidis Abrahami Lincoln, caede necati.

Prospectus
----------

Liber innotuit disceptatione delectationis in corporis voluptatibus cum tales ostentationes candidae pravae haberentur. Cum multum poesis prioris, praecipue poesis Anglica, symbolismo, allegoriae, et meditationi de rebus religiosis et spiritualibus confisisset, *Leaves of Grass* (praesertim editio prima) corpus humanum et mundum materialem audacter auxit. Poemata Whitmaniana, a Radulpho Waldo Emerson et transcendentalismo mota (ipse progenies romanticismi), naturam partesque singulorum hominum in ea actas laudant. Multo autem sicut Emerson, Whitman personam mentis vel animae non imminuit; potius, formam humanam mentemque humana tollit, quarum ambas laudationis poeticae dignas aestimat.

Adnotationes
------------

1. ↑  Miller 1962:57.

Bibliographia
-------------

* Callow, Philip. 1992. *From Noon to Starry Night: A Life of Walt Whitman.* Sicagi: Ivan R. Dee. ISBN 0-929587-95-2.
* Kaplan, Justin. 1979. *Walt Whitman: A Life.* Novi Eboraci: Simon and Schuster. ISBN 0-671-22542-1.
* Loving, Jerome. 1999. *Walt Whitman: The Song of Himself.* University of California Press. ISBN 0-520-22687-9.
* Miller, James E. Jr. 1962. *Walt Whitman.* Novi Eboraci: Twayne Publishers.
* Reynolds, David S. 1995. *Walt Whitman's America: A Cultural Biography.* Novi Eboraci: Vintage Books. ISBN 0-679-76709-6.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gualterium Whitman** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Gualterium Whitman** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Gualterium Whitman** apud **Vicifontem**. |

* "Long Foreground," in *Leaves of Grass,* leavesofgrass.org
* *Leaves of Grass,* www.gutenberg.org (Propositum Gutenbergianum)
* Dux *Leaves of Grass,* www.poets.org
* *Audio Book,* librivox.org
Wikidata Iohannes Amos Comenius
Res apud Vicidata repertae:Iohannes Amos Comenius: imagoIohannes Amos Comenius: imagoIohannes Amos Comenius: subscriptioIohannes Amos Comenius: subscriptio
*Nativitas*: 28 Martii 1592; Uherský Brod  
*Obitus*: 15 Novembris 1670; Amstelodamum  
*Patria*: Habsburg monarchy  

**Officium**

*Officium*: head teacher, episcopus  
*Munus*: scriptor, linguista, presbyter, theologus, Praeceptor, philosophus, eruditus, magister  

**Consociatio**

*Religio*: Unity of the Brethren
**Familia**

*Coniunx*: Magdalena Vizovská, Marie Dorota Cyrillová, Johanna Gajusová  
*Proles*: Q104764411, Daniel Komenský  

**Memoria**

*Sepultura*: Naarden  

*Via Lucis,* 1668
**Ioannes Amos Comenius** (Bohemice *Jan Amos Komenský* appellatus; in Moravia meridionali die 28 Martii 1592 natus; mortuus vero Amstelodami die 15 Novembris 1670) fuit paedagogus et vir politicus Moravus. Hic enim episcopus Unitatis Fratrum, magister, et rector scholarum egregius erat, qui multa et splendida opera paedagogica, quibus tituli e.g. *Didactica magna* (1633–1638), *Orbis sensualium pictus* (1658) sunt, conscripsit et in lucem prodidit. Artem docendi non solum in terris Coronae Bohemicae, sed totius Europae atque orbis terrarum promovit.

Opera
-----

### Opera pedagogica

* *Didactica magna*
* *Ianua linguarum reserata*
* *Lexicon atriale Latino-latinum*
* *Orbis pictus* (dictionarium)
* *Schola ludus*

### Opera philosophica

* *Mundi labyrinthus et mentis paradisus* (Bohemice *Labyrint světa a ráj srdce*, 1623)
* *De rerum humanarum emendatione consultatio catholica, pars I: Panegersia*, 1662

Nexus interni
-------------

* Pansophismus
* 1861 Komenský

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Teuchos • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Comenium** spectant. |

* I.A. Comenii *Orbis sensualium pictus*
* Hortus Comenianus
**Iohannes** (*Johann*) **Becker** (natus 3 Februarii 1869 in vico Ludwigshöhe (apud Moguntiacum), ibidem mortuus 17 Octobris 1951) vir publicus Germaniae et sodalis primo factionis nationalis liberalis, deinde factionis Theodiscae popularis (DVP) fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam Becker anno 1887 maturitatem accepit, Giessae, Lipsiae, Monachii Berolinique iurisprudentiae et rebus publicis studebat. Anno 1890 referendarius factus et anno 1892 doctor promotus est. Anno 1894 secundam probationem accepit. Anno 1896 delator publicus nominatus est, deinde iudex. Anno 1897 minister publicus in administerio iustitiae Magni Ducatus Hassiae destinatus est.

Cursus honorum
--------------

Becker, qui ante primum bellum mundanum sodalis factionis nationalis liberalis fuerat et ab anno 1916 ad 1918 administer aerarii publici Hassiae fuerat, anno 1918 ad DVP accessit. Anno 1919 legatus Consilium Formae Civitatis Constituendae electus est et anno 1920 legatus Dietae Imperii, quem honorem ad usque annum 1924 tulit. 22 Novembris 1922 usque ad 12 Augusti 1923 in consilio ministrorum Cuno Administer Imperii Oeconomiae factus est. Anno 1924 factionem DVP propter consilia Gustavi Stresemann, qui Germaniam et Franciam conciliare in animo habebat, reliquit et novam factionem nationalem liberalem condidit. Ab anno 1928 ad 1930 iterum Legatus Dietae Imperii fuit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in libro Dietae Imperii (lingua Theodisca)

Administri Oeconomiae Imperii Germanici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Rudolphus Wissell (SPD) |
Robertus Schmidt (SPD) |
Ernestus Scholz (DVP) |
Robertus Schmidt (SPD) |
Ioannes Becker (DVP) |
Ioannes de Raumer (DVP) |
Iosephus Koeth (nullius factionis) |
Eduardus Hamm (DDP) |
Albertus Neuhaus (DNVP) |
Rudolphus Krohne (DVP) |
Iulius Curtius (DVP) |
Paulus Moldenhauer (DVP) |
Robertus Schmidt (SPD) |
Hermannus Dietrich (DDP) |
Ernestus Trendelenburg (DDP) |
Hermannus Warmbold (nullius factionis) |
Ernestus Trendelenburg (DDP) |
Hermannus Warmbold (nullius factionis) |
Alfredus Hugenberg (DNVP) |
Curtius Schmitt (NSDAP) |
Hjalmar Schacht (NSDAP) |
Hermannus Göring (NSDAP) |
Gualterius Funk (NSDAP) |
Albertus Speer (NSDAP) |
|  |



Consilium Ministrorum Cuno (22 Novembris 1922 - 12 Augusti 1923)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gulielmus Cuno (nullius factionis) |
Fridericus de Rosenberg (nullius factionis) |
Rudolphus Oeser (DDP) |
Rudolphus Heinze (DVP) |
Andreas Hermes (Centrum) |
Ioannes Becker (DVP) |
Carolus Müller (Centrum) |
Ioannes Luther (nullius factionis) |
Henricus Brauns (Centrum) |
Otto Geßler (DDP) |
Gulielmus Groener (nullius factionis) |
Carolus Stingl (BVP) |
Henricus Albert (nullius factionis) |
|  |
Wikidata Ioel Lester Oppenheimer
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 18 Februarii 1930; Yonkers  
*Obitus*: 11 Octobris 1988; Henniker  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Ioel Lester Oppenheimer** (Iacobus Hammer) (18 Februarii 1930—11 Octobris 1988) fuit poeta Americanus cum poetis Montis Atri et schola Novi Eboraci consociatus. Primus fuit director Propositi Poetici Sancti Marcio (1966–1968). Quamquam praecipue poeta, columnis in *Village Voice* ab 1969 ad 1984 ut fieri videtur innotuit.

Vita
----

Oppenheimer Yonkers Novi Eboraci natus est, Universitatem Cornellianam uno anno (1948) frequentavit, minus quam unum semestre in Universitate Sicaginiensi degit, atque in Collegio Montis Atri in Carolina Septentrionali anno 1950 matriculavit, ubi cum Paulo Goodman scriptore et Carolo Olson poeta studuit, in amicitiam Fielding Dawson et Eduardum Dorn recepit, et prelo collegii opem dedit.

Apud sua prima poemata Gulielmus Carolus Williams multum valuit, sed suum stilum mox evolvit. Cum Monte Atro in vico habitaret, Renam Furlong, uxorem primam, convenit et duxit. Collegium autem Ianuario 1953 sine gradu reliquit, Novum Eboracum migravit, et officinae preli operam dedit, cum poemata componeret.

Suae primae publicationes fuerunt *The Dancer* (1951), *The Dutiful Son,* et *The Love Bit and Other Poems.*
*The Great American Desert,* drama satiricum occidentale, primus ludus scaenicus a Roberto Nichols productus, a Laurentio Kornfeld directus est, qui Living Theatre in Theatro Poetarum Judsonianum operam dederat; die 18 Novembris 1961 apertum est.

Oppenheimer etiam duo opera non fictionis protulit: *The Wrong Season* (Bobbs-Merrill, 1973), de New York Mets, et *Marilyn Lives* (Delilah, 1984), de Marilyn Monroe. Anthologia *Drawing from Life,* anno 1997 prolata, nonaginta duas columnas pro *Village Voice* scriptas collegit. Criticus *Library Journal* scripsit *Drawing from Life* "vementius dicere nonnullas materias dilectas: basipilam, civilitatem, et partes a temporibus mutantibus in nostris vitis actas."

Oppenheimer cancro pulmonum Henniker Novae Hantoniae die 11 Octobris 1988 obiit, anno aetatis suae 58.

Notae
-----

1. ↑  *Jargon* 2 (The Sad Devil Press/Black Mountain College, 1951)
2. ↑  Jargon Society Ionathae Williams, 1956; iterum impressus a Totem Press LeRoi Jones, 1961.
3. ↑  Totem, 1962.
4. ↑  Anglice: "emphasizes several favorite themes: baseball, politics, and the role of the changing seasons in our lives."
5. ↑  Laudatio, query.nytimes.com (*New York Times*).

Bibliographia
-------------

* Bertholf, Robert J. ed. 1997. *Collected Later Poems of Joel Oppenheimer,* cum 11 adumbrationibus Ioannis Dobbs. The Poetry Collection.
* Gilmore, Lyman. 1998. *Don’t Touch the Poet: The Life and Times of Joel Oppenheimer.* Talisman Press.
* Williams, Jonathan. 1988. *Names & Local Habitations (Selected Earlier Poems 1951-1972).* The Jargon Society.

Nexus externi
-------------

* *Book Rags,* www.bookrags.com
* Chartae Ioelis Oppenheimer in Universitate Connecticutae, www.lib.uconn.edu
* Opera ab / de Ioel Lester Oppenheimer in bibliothecis (in catalogo WorldCat)
---

**Animalia** — Arthropoda — Unicalcarida

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Subordo : Apocrita   
Superfamilia : Apoidea   
Familia : **Andrenidae**   
   
Subdivisiones: SubfamiliaeAlocandreninae  

Andreninae  

Oxaeinae  

Panurginae

*Andrena* sp.
**Andrenidae** sunt magna et paene cosmopolita familia solitariorum anthophilorum, insectorum quae nidos sub solo excavant. Familia maxime diversa est in regionibus temperatis vel siccis (zonis temperatis rite xericis calidisque appellatis). Permagna genera comprehendit, inter quae *Andrena* (plus 1300 species) et *Perdita* (plus 700). Species unius subfamiliae, Oxaeinarum, tam variae videntur, ut statum familiarem usitate acceperunt, sed diligens explicatio phylogenetica monstrat eas ad Andrenidas pertinere, subfamiliae Andreninarum proximas.

Notae
-----

1. ↑  Michener 2007.

Bibliographia
-------------

* Michener, C. D. 2007. *The Bees of the World.* Ed. secunda. Baltimorae: Johns Hopkins University Press.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

* *Andrena.* Pinacotheca imaginum apud *Atlas Hymenoptera.*
* Andrenidae Americae Septentrionalis.
* "Identification guides to eastern North American Andrenidae."
Wikidata Studiorum Universitas Messanae
Res apud Vicidata repertae:Studiorum Universitas Messanae: logotypusStudiorum Universitas Messanae: logotypus
universitas, editrix aperta  
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 38°11′33″N 15°32′46″E  
*Situs*: Messana
**Rectio**

Situs interretialis  

**Populus**

*Lingua*: lingua Italiana
**Origo**

*Inceptio*: 1548  

**Tabula aut despectus**

Studiorum Universitas Messanae: imagoStudiorum Universitas Messanae: imago
Sigillum universitatis
**Studiorum Universitas Messanae** (Italiane **Università degli Studi di Messina**) fundata est Messanae anno 1548. Papa Paulus III incepto annuit bulla sua nomine "Copiosus in misericordia Dominus". Primum universitas fuit studium generale Iesuitarum. Nostra aetate studentium numerus universitatis publicae est ca. 30 milia. 

Diploma anni 1672.
Anno 1569 mathematicus et eruditus universalis Franciscus Maurolicus factus est professor. Petrus Castellus 1635 hortum botanicum fecit.

Notae
-----

1. ↑  Vide sigillum dextra.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Studiorum Universitatem Messanae** spectant. |
Wikidata Strya
Res apud Vicidata repertae:Strya: insigneStrya: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 49°15′0″N 23°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 59 325, 59 425, 55 100  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Стрий
**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Leopolitana  

**Geographia**

*Superficies*: 16.95 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Marcodurum, Bălți, Nowy Sącz, Leszno, Zakopane, Duneburgum, Gradačac, Vegreville, Les Herbiers, Mansfield, Kiskunhalas, Lwówek Śląski County  

**Strya** (Ucrainice *Стрий*) est urbs in regione Leopolitana Ucrainae occidentalis, ad flumen eiusdem nominis Tyrais accolam sita. Circa 60 milia incolarum habet.

Anno 1385 primo memorata, Strya Polonica erat, ab anno 1772 Austriaca, ab anno 1921 iterum Polonica; anno 1939 ad Ucrainam Sovieticam adiuncta erat. Anno 1939 incolarum Stryae 35,6 % Iudaei erant, 34,5 % Poloni, 28,0 % Ucraini; anno 1959 68 % Ucraini et 30 % Russi, anno 2001 circa 90% Ucraini.

Stryae forum (chartula cursualis anni 1915)

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 426.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°15′0″N 23°51′0″E • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stryam** spectant. |
Structura telluris:  
1a — cortex oceanicus  
1b — cortex continentalis  
2 — mantele Telluris  
3 — nucleus Telluris  
4 — lithosphaera  
5 — asthenopshaera  
6/3a — nucleus exterior  
7/3b — nucleus interior 
**Structura Telluris** est solida partium planetae nostri (vel geosphaerarum) compositio, atmosphaera et hydrosphaera exceptis. Quae structura in exteriori silicati crusta solida, asthenosphaera amiculoque magnopere viscosis, exteriori nucleo liquido (cuius fluxus campum magneticum telluris gignit), et nucleo interiori solido consistit.

Scientifica internae telluris structurae cognitio in topographia bathymetriaque observatis, lapidibus in anaphaenomenis observatis, exemplaribus ad superficiem e profunditatibus a montibus igniferis effectibusque vulcanicis elatis, explicatione undarum sismicarum quae per tellurem transeunt, mensionibus gravitationalium magneticorumque telluris camporum, atque experimentis cum solidis crystallinis sub pressuris temperaturisque profundi telluris interioris propriis conditur.

Sphaera paene est telluris figura: nam diameter per aequatorem ductus 12 754 chm, per polos 12 711 chm est. Geosphaerae secundum quantitates chemicas vel physicas (rheologicas) definiuntur.

Proprietates globales
---------------------

see captionPhotographema telluris ab astronautis expeditionis Apollo 17 anno 1972 factum. Imago conversa, *Marmor Caeruleum* appellata, latissime profertur est.
Geosphaerae rheologicae sunt 

* lithosphaera
* asthenosphaera
* mesosphaera
* nucleus exterior
* nucleus interior

Geosphaerae chemicae sunt 

* cortex Telluris
* mantele superius
* mantele inferius
* nucleus exterior
* nucleus interior

Nexus interni
-------------

* Aurora (astronomia)
* Mineralogia
* Tectonica laminarum

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Antonii Scopoli *Principia mineralogiae systematicae et practicae*, Pragae 1772, p. 1; Ioannnis Gesneri *Dissertatio physica de petrificatorum variis originibus praecipuarum telluris mutationum testibus* (Basileae: 1756), 4; etc.
2. ↑  Anglice *The Blue Marble.*
3. ↑  Petsko, Gregory A. (28 Aprilis 2011). "The blue marble". *Genome Biology* **12** (4): 112
4. ↑  "Apollo Imagery – AS17-148-22727". NASA. 1 Novembris 2012 .

Bibliographia
-------------

* Drollette, Daniel. 1996. "A Spinning Crystal Ball." *Scientific American* 275, no. 4 (October): 28–33. doi:10.1038/scientificamerican1096-28. Bibcode 1996SciAm.275d..28D.
* Kruglinski, Susan. 2007. "Journey to the Center of the Earth." *Discover.* Iunius. Textus interretialis. Archivum.
* Lehmann, I. 1936. "Inner Earth."  *Bur. Cent. Seismology International* 14: 3–31.
* Wegener, Alfred. 1966. *The origin of continents and oceans.* Novi Eboraci: Dover Publications. ISBN 978-0-486-61708-4. URL.

Nexus externi
-------------

* *Encyclopaedia Britannica* de structura telluris.
* *Encyclopaedia Russica magna* de structura telluris.
*Taeniopygiae guttatae*: femina et mas

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Familia : Estrildidae   
Genus : *Taeniopygia*   
Species : ***T. guttata***   
*Taeniopygia guttata*   
Vieillot, 1817   
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)

***Taeniopygia guttata*** est parva passeriformis avis, magnā parte oriunda Australiae atque longe lateque diffusa.

Proprietates
------------

Mas domesticus.
Femina.
Parvo corpore (8–12 cm) aves, quibus pondus est 10–20 g, pro sexu inter se colore differunt. Sunt maribus rostrum rubrum, dues fulvae sub oculis maculae, alternae fuscae floridioresque in pectore lineae  et rufolutea maculis albis sparsa latera; autem sunt feminis auranteum rostrum, nec maculae neque lineae pectorales.
Dorsum amborum sexuum austerius est ventre; ambobus sunt breves atrae striae quae, velut lacrimae, ab oculis deorsum comprimuntur.

Ornithologi seu genetici seu avicultores aliis coloribus et mensuris originem dederunt.

Habitatio
---------

Loca naturalia, quae *Taeniopygiae guttatae* inhabitant, per silvas et tesqua patent Australiaeque Indonesiaeque; etiam in viridariis possunt spectari, cum se accomodaverint ad humanam praesentiam atque cum hominibus coniuncte vivant.
Greges nonnulli in Americam Latinam Septentrionalemque invecti sunt.

Ubique ampleque in captivitate retinentur, cum robusti et commodi sint.

Habitus
-------

Ova *T. guttatae* domesticae.
*Taeniopygiae guttatae* sunt clamosae aviculae quae sese in greges congregant, minime timent homines. Mares modulate canunt, feminae autem incomposite pipiant. Memoriā tenere possunt aliquas modulationes quas concentu imitantur. 

Facile vero procreant. Nidum farciunt herbis et omnibus generibus ramusculorum. Deponunt 2–7 ova, quae 13–14 dies incubantur. Post 17–23 dies ab ovis exclusis pulli evolare incipiunt atque post 45 dies non amplius indigent auxilio parentum. Tamen sunt pullis plumae cinereae et nigra rostra usque ad diem sexagesimum post illum natalem; dein plumas paulatim permutant et colores pro sexu assumunt.

Subspecies
----------

Duae vere sunt species:

* *Taeniopygia guttata castanotis*, quae loca mediae Australiae inhabitat; diffusissima duarum specierum;
* *Taeniopygia guttata guttata*, quae insulas incolit Indonesianas; parvior quam *T.g. guttata*, lineis deficit pectoralibus.

Nexus interni
-------------

* Key West Butterfly and Nature Conservatory

Notae
-----

1. ↑  Avibase ─ The World Bird Database ─ Taeniopygia guttata
2. ↑  Index specierum quae periclitantur ─ *Taeniopygia guttata*: Periculum Minus (mense Novembri 2012).
3. ↑   Qua re nonnullis linguis saepe vocatur "Passer zebra". In exemplum: *Zebra Finch* (Anglice), *Zebrafink* (Teodisce), *Zebravink* (Batavice), etc.
4. ↑   *T. guttata guttata* his lineis deficit. Vide partem "Subspecies".
5. ↑
6. ↑   *Castanotis*, ex verbis "castaneus, -a, -um" et οὖς, ὠτός "auris".

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **T. guttatam** spectant. |

* IUCN Red List
* Avibase – The World Bird Database –– Taeniopygia guttata\* De Taeniopygia guttata apud Avibase.org.
Gedeon Sebach et Salmunna, reges Madianitarum, interficit, Codex Vatopedinus, saec. 13.
Gedeon Deo gratias agit pro miraculo roris, pictura Martini van Heemskerck (Museum Artium, Argentorati).
**Gedeon** (cognomine **Ierobbaal**) est iudex in Thanach vel Vetere Testamento, de quo in Libro Iudicum 6,11–8,35 narratur.

Etymologia
----------

Nomen Gedeon (Hebraice גִּדְעוֹן *gid’ōn*) a radice גדע *gd‘* „(aliquid) abscidere" deductum est. Inde „lignator" vel „eversor" verti possit. In Iud 6,32 Gedeon Ierobbaal (Hebraice: יְרֻבַּעַל) congnominatus est. Hoc nomen ex verbo *rbb* „frequentes esse" et nomine divino Baal compositum est Baal magnum esse significans. Iud 6,32 autem nomen alio modo interpretatur: "Certet contra eum Baal, quia destruxit altare eius".

Narratio biblica
----------------

Gedeon a Deo JVWH per angelum vocatus est, ut Israëlitas a iugo Madianitarum vindicaret. Gedeon, postquam illum angelum Dei esse cognovit, altare Baal delevit, ut angelus iusserat, et viros ad pugnandum convocavit. Antequam autem Madianitas aggressus est, signum Dei postulavit (Iud 6,36-38):
*:36 Dixitque Gedeon ad Deum: Si salvum facis per manum meam Israel, sicut locutus es,*
*:37 ponam vellus lanae in area: si ros in solo vellere fuerit, et in omni terra siccitas, sciam quod per manum meam, sicut locutus es, liberabis Israel.*
*:38 Factumque est ita. Et de nocte consurgens, expresso vellere concham rore complevit.*

Ne Israelitae opinarentur victoriam futuram ab ipsis victam esse (*ne glorietur contra me Israel et dicat: Meis viribus liberatus sum*, Iud 7,2) Deus omnes "formidulosos et timidos" domos mitti iussit. Iterum numerum militum, postquam ad flumen venerunt, minui iussit (Iud 7,5-6): *Qui lingua lambuerint aquas, sicut solent canes lambere, separabis eos seorsum; qui autem curvatis genibus biberint, in altera parte erunt. Fuit itaque numerus eorum, qui manu ad os proiciente aquas lambuerant, trecenti viri*. Cum his trecentis denique noctu castra Madianitarum aggressus et victoriam adeptus est.

Madianitis victis Gedeon munus regis reiecit, sed ex auro praedae Ephod, quod dicitur, confecit, quod idolon fuisse videtur, nam dicitur (Iud 8,27): *Fornicatus est omnis Israel in eo (i.e. ephod), et factum est Gedeoni et omni domui eius in ruinam.*

Gedeon septuagenarius in "civitate Ephra", urbe patria sua, mortuus est. Eo mortuo veneratio Baal dei firmior esse coepit (Iud 8,32–33). Filius eius Abimelech regnum vi obtinuit (Iud 9).

Vide etiam
----------

* Debora
* Samson
* Samuel
* Ordo Aurei Velleris

Bibliographia
-------------

* Martin Mulzer (2006 s.). Gideon / Jerubbaal. In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (ed.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet (WiBiLex), Stuttgardiae.
* Sigrid Epp / Sibylle Appuhn-Radtke (2016). *Gideon*. In: Reallexikon zur Deutschen Kunstgeschichte (RDK Labor).

Weblinks
--------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gedeon** spectant. |
**Valahfridus Stroh** vel **Strutius**, vulgo *Wilfried Stroh* (Stuttgarti natus die 26 Decembris 1939) fuit philologiae professor apud universitatem Monacensem atque prolixus poeta et scriptor latinus natione theodiscus. Multis et eximiis scriptis litteras latinas hodiernas ditavit, tam in libris quam in commentariis variis ut *Melissa* et *Voce Latina*.

Est sodalis Academiae Latinitati Fovendae ab anno 1979, sodalitatisque Ludis Latinis faciundis ab anno 1984.

Haerere in medullis ei maxime studium vivae Latinitatis constat. Exempli gratia colloquiis Latinis in universitate Monacensi habitis praesidet in qua textus Latinos Quiritum tantum sermone tractare solet. Etiam veterum arti rhetoricae studet necnon Ovidii poematis modiisque versificationis. Praeterea scripta Iacobi Balde, dicti Horatii Germanici, profunde indagavit. Anno 2012 Praemio Ausoniano laureatus est.

Opera selecta
-------------

* 1975: *Taxis und Taktik. Die advokatische Dispositionskunst in Ciceros Gerichtsreden*. Stuttgarti
* 1985: "De Iano Novak musico latinissimo nuper mortuo", in *Melissa*, n° 5, anno 1985, pp. 4-5.
* 1985: "De Amore, musicae magistro", in *Melissa*, n° 5, anno 1985, p. 8 et p. 11.
* 1985: "Cantica latina Iani Novak. (Praesentatio)", in *Melissa*, n° 8, anno 1985, pp. 11-12.
* 1987: "De Rudentis pellicula cinematographica existimatio", in *Melissa*, n° 18, anno 1987, p. 7.
* 1988: "Scholae Frisingenses", in *Melissa*, n° 23, anno 1988, pp. 15-16.
* 2006: "Latein als Weltsprache" in Karl-Joachim Hölkeskamp/Elke Stein-Hölkeskamp, edd. *Erinnerungsorte der Antike. Die römische Welt* (Monaci 2006) pp. 185-201.
* 2007: *Latein ist tot, es lebe Latein!*. Berolini. ISBN 978-3-471-78829-5
* 2007 (editor): *Proben lateinischer Verskunst*. Monaci.
* 2007: "De origine uocum humanitatis et humanismi"
Wikidata Hugo Foscolo
Res apud Vicidata repertae:Hugo Foscolo: imagoHugo Foscolo: imagoHugo Foscolo: subscriptioHugo Foscolo: subscriptio
*Nativitas*: 6 Februarii 1778; Zacynthus  
*Obitus*: 10 Septembris 1827; Turnham Green  
*Patria*: Res publica Veneta  
*Nomen nativum*: Niccolò Ugo Foscolo
**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, scriptor scaenicus, Interpres, criticus litterarum  
*Patronus*: Alma Ticinensis Universitas
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Coniunx*: no value  
*Proles*: Floriana Foscolo  

**Memoria**

*Sepultura*: Basilica of Santa Croce  

**Nicolaus Hugo Foscolo** vel **Fosculus** (natus Zacyntho in insula Graeca, quae tunc ad Rem Publicam Venetiae pertinebat, die 6 Februarii 1778; obiit Turnham Green in vico Anglico iuxta Londinium die 10 Septembris 1827) fuit poeta Italicus more neoclassicismus et romanticismo qui de morte cum cogitatione philosophica scripsit.

Alma mater sua fuit Universitas Patavina. *Tieste* (*Thyestes*) tragoediam anno 1797 Venetias praesentavit, quae Napoleonem laudabat; anno 1799 fabulam Romanicam *Vera storia di due amanti infelici* (*Historia vera duorum amantium infelicium*) edidit, quae in editione secunda *Ultime lettere di Jacopo Ortis* (*Epistola Iacobi Ortis ultima*) nomen accepit. Callimachi hymnos omnes edidit cum versione Italica et notis anno 1804. In Universitate Papiae docebat ab anno 1808. *Ajace* (*Aiax*) et *Ricciardi* sunt tragoediae Fosculi posteriores.

Iosephus Paschalius Marinellius *De sepulcris* (*Dei sepolcri*, 1807), carmen Fosculi notissimum, Latine vertit, et aliae versiones permultae extant.

Opera selecta
-------------

* *Ultime lettere di Jacopo Ortis*, una mythistoria epistularum (1802)
* *A Zacinto* (1803)
* *Dei sepolcri* (1807)

Notae
-----

1. ↑  *Iosephi Paschalii Marinellii ex Hugonis Fosculi De sepulcris carmine et Jacobi Victorellii Cantiunculis versiones,* 1893.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Hugh Blair
**Hugo** *vulgo* Hugh **Blair** (natus die 7 Aprilis 1718 Edinburgi, mortuus die 27 Decembris 1800) theologus et scriptor Scotus fuit.

Vita
----

E familia presbyterianismo faventi ortuus Blair ex anno 1741 religionem in schola docuit et annos duos post cappellanus in Collesie/Fifae factus est. Anno autem 1762 professor in rhetorica arte in cathedra litterarum bellarum fuit, quae brevi ante a rege Georgio III ipso instituta erat.

Gravitudo eius minime fuit in homeliis (»Sermons«, 1777) sed in opere »Lectures on rhetoric and belles-lettres« (1783), in quibus classicorum adulationem caecam reprobans naturam atque singularites in poeticis conservandas esse personat. Inter poetas omnes Homerus maxime ei placet. Iacobus Macpherson, cum opus *Ossiani* ederet, ab eo valde adiutus est. Quando dubia de veritate operis orta sunt, Blair dixit nihil esse fictum.

Neque notiones illuminismi repudiavit: namque inter eius amici fuerunt David Hume, Alexander Carlyle, Adam Smith et Adam Ferguson.

Opera selecta
-------------

* *A critical dissertation on the poems of Ossian* (1763)
* *Essays on rhetoric* (1784)
* *Lectures on rhetoric and belles lettres* (in tomis tribus cum multis editionibus)
* *Sermons* (in tomis quinque)
* *On tranquillity of mind* (1857)

Bibliographia
-------------

* John Hill: *An account of the life and writings of Hugh Blair.* Philadelphiae 1808.

* Schmitz, Robert M.: *Hugh Blair*, King's Crown Press, Novi Eboraci (1948)
* Corbett, Edward P. J.: *Hugh Blair as an Analyzer of English Prose Style.* In: College Composition and Communication 9(2)/1958, p. 93–103

Nexus externi
-------------

* Hugh Blair apud James Boswell
* Vita et philosophia Hugonis Blair
* Commentatio lexicalis apud *Thoemmes Continuum*
* Pagina Scotis illustribus dedicata - inter quos et Blair!
Wikidata Astrachanum
Res apud Vicidata repertae:Astrachanum: insigneAstrachanum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 46°21′0″N 48°2′6″E  
*Numerus incolarum*: 524 371  
*Zona horaria*: UTC+04:00, UTC+3, Tempus Mosquanum, Tempus Samarense  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Alena Gubanova, Oleg Polumordvinov  
*Procuratio superior*: Astrakhan Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 209 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q4258352, Kirovsky City District, Sovetsky City District, Trusovsky district  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sari, Rasht, Amedebatum, Catodaix, Bressicia, Grand-Popo, Labacum, Islamabada, Fort Lauderdale, Analeptria, Casanum, Aquae Acidae, Pembroke Pines, Sexantaprista, Stauropolis, Caesarocoxaga  

**Tabula aut despectus**

Astrachanum: situsAstrachanum: situs
Astrachani de Volga despectus
**Astrachanum** (Russice Астрахань, tr. *Astrachan'* ) est urbs Russiae, metropolis regionis Astrachanensis, prope ostium Rha fluvii sita, quae circa 533 milia incolarum anno 2015 habuit.

Astrachanum est sedes transportationis, quod portum fluvialem marinumque, aeroportum, et stationem ferriviarum habet. Urbs est valens industriae et culturae medium, ubi sunt quaedam universitates (e.g. Universitas Publica Astrachanensis) aliaque instituta educationis, theatra, et musea. Astrachani sunt nonnulla quoque historica architecturae monumenta.

Historia
--------

Cremlinus Astrachani.
Astrachanum oppidum primo commemoratum est saeculo tertio decimo, nomine Tartarorum. Dein fuit valens mercaturae sedes. Ab anno 1459 fuit caput regni sui iuris, sed anno 1556 captum est a copiis tzaris Moscoviensis Ioannis IV, et factum est pars Russiae.

Anno 1558, Astrachani aedificatum est castellum, et annis 1582–1589 constructus est cremlinus lapideus. Urbs fuit castrum confine regni Russici et principalis mercaturae locus cum terris Asiae.

Annis 1670–1671, Cosaci agricolaeque resurgentes, quorum dux fuit Stephanus Razin, Astrachanum dominabantur. Annis 1705–1706 urbs fuit locus rebellionis Astrachanensis.

Annis 1717–1785 et ab anno 1790, Astrachanum fuit metropolis gubernii. Ab decennio 188 fuit valens mercaturae naphtinae locus.

Tempore Belli Civilis Russici, Astrachanum fuit obiectum pugnarum acrium.

Ab anno 1943, urbs est metropolis regionis Astrachanensis.

Notae
-----

1. ↑  I. I. Hofmannus, *Lexicon universale*, 1:376

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Astrachanum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°21′0″N 48°2′6″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Astrachano *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Wikidata Astibus
Res apud Vicidata repertae:Astibus: vexillumAstibus: vexillum
municipality of North Macedonia  
*Civitas*: Macedonia Septentrionalis  
*Locus*: 41°45′0″N 22°12′0″E, 41°42′0″N 22°12′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Macedonia Septentrionalis  

**Forma**

*Area*: 583.24 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Štip  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: ST
**Tabula aut despectus**

Astibus: situsAstibus: situs
Despectus in urbem
**Astibus** (-i, *m.*) (Macedonice: *Штип - Štip*; Graece antique: *Άστιβος / Astivos*) est urbs et municipium Macedoniae Septentrionalis, in Regione Orientali sita.

Scholae
-------

* Universitas "Goce Delčev"

Notae
-----

1. ↑  www.toursbylocals.com
2. ↑  whereismacedonia.org

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°45′0″N 22°12′0″E, 41°42′0″N 22°12′0″E • *OpenStreetMap* • 863900 *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Astibum** spectant. |
Monumentum ubi Lutherus fulminibus icientibus inspirabatur Ad vicum Stotternheim, qui hodie pars urbis Erfordiae est, invenitur sic dictum **Saxum Lutheri** (Theodisce: *Lutherstein*). Ibi Martinus Lutherus iuvenis se monachatum appetiturum vovit.

Erfordia - Lutherana urbs
-------------------------

Inter multas urbes Lutheranas, quae dicuntur, Erfordia de iuveni atque studioso Luthero testimonium perhibet. Quod oppidum alumnum iurisprudentiae rerum causas quaerentem in theologum inclutum mutavit.

Erectio monumenti
-----------------

Die 4 Novembris 1917, cum iubilaeum de quarto saeculo eventuum Wittenbergensium haberetur, cippus apud Stotternheim erectus est. Iste narraret rem quam passus esset Lutherus die 2 Iulii 1505; postea se inter monachos Coenobii Augustinianorum Erfordiensis adscribi fecit. 

Tempore Primi belli pancosmici quo nationalismus fervidus erat Lutherus a nonnullis spes populi Germanici putabatur. Rector Regii gymnasii et historicus Ioannes Biereye vel instigabat cives ne cessarent vivere secundum Lutherum ad difficultates superandas. Saxum insculptum porphyrita Suecica est, cui inscriptio est haec: "Geweihte Erde. Wendepunkt der Reformation. In einem Blitz vom Himmel wurde dem jungen Luther hier der Weg gewiesen." (conversio: *Terra consecrata, Reformationis catastropha - fulmen de caelis Luthero iuveni viam bonam monstravit*.

Constat locum historicum, ubi Lutherus decisionem de vitae saecularis abnegatione fecit, vere indicari non posse. Dicitur Lutherum in summo tempestatis periculo protulisse haec verba: "Sancta Anna, auxilium fer et monachus fiam!". Tamen certum est die 17 Iulii 1505 Lutherum studere de Deo valde misericordi coepisse. Quod plus minusve temere fortuitoque schisma christianitatis occidentalis genuit.

Nexus externi
-------------

De saxo in paginis urbis officialibus