recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coemeterium vetus, nunc viridarium.
**Coemeterium vetus** (Theodisce *Alter Friedhof*) est historicum viridarium Arnstadii Germaniae, inter medium oppidum et mediam stationem ferriviariam, situm.

Historia
--------

Coemeteriis omnibus circa ecclesias clausis anno 1537 ante portam Erfordiensem, quae dicitur, coemeterium novum largum institutum est. Annis 1567 et 1582, cum 1762 oppidani pestilentia periissent, et denuo anno 1832 amplificationes necessariae erant. 

Annis inter 1738 et 1743 oratorium coemeteriale constructum est. Nunc est ecclesia catholica communitatis Arnstadiensis, sub patrocinio Ascensionis Christi. Anno 1894 coemeterium clausum est, cum circa octo milia sepulcrorum in eo essent. Anno 1924 zona ista in viridarium reddita est. In summa 57000 homines circiter hic sepulti sunt. 

Secundum muros coemeteriales meridianos ossaria stabant divitum egregiorumque: quae anno 1923 abdita sunt, quando stratam Krappgartenstraße maiorem fecerunt.

Vestigia usus prisci
--------------------

In coemeterio ipso etiam viginti quinque propinqui Ioannis Sebastiani Bachii iacent, in quorum honorem anno 2002 monumentum erectum est. Cippi paucissimi adhuc in situ manentes sunt scriptorum Willibaldi Alexis et E. Marlitt, insuper Ernesti John et Emiliae de Linsky. Mentio fiat etiam de cryptae ducalis restantibus partibus. 

Haud procul stat porta originalis Castelli Augustenburg; post eius demolitionem (anno 1765) porta pro coemeterio usurpabatur. Anno 1923 venit in locum hodiernum. Cippi nonnulli pulcherrimi in museo Palatii Novi admirari possunt.

Aliae res visu dignae
---------------------

Anno 1965 monumentum aeneum in parte septentrionali positum est, Vocantis, quod dicitur (Theodisce: *Der Rufer*). Fecit id Fredericus Cremer, artifex in castris carceralibus Buchenwald apud Vimariam. Ad stratam Bahnhofstraße anno 1992 reerectum est monumentum in honorem auctricis Marlitt, anno 1988 monumentum monens de non iam exstanti synagoga invenitur. Casa parva anni 1841 ad ecclesiam habitaculum erat hortulano coemeterii, quae annis 1960 nonnullum tempus etiam locus commemmorativus Bachianus erat. Inter ecclesiam et viam stratam monumentum in honorem E. Marlitt stat, quod post annum 1990 in situ reerectum est.

Fons
----

Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (ed.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt*, (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), Verlag Kirchschlager, editio prima, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 181-182.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Coemeterium Vetus Arnstadiense** spectant. |

De caemeterii historia in privata pagina interretiali
Insula Ioannis Maii et *Mons Ursinus* (*Beerenberg*) ignifer
**Insula Ioannis Maii** (Norvegice *Jan-Mayen*) est insula Norvegica inter mare Groenlandiae et mare Norvegicum sita. Mons ignifer *Beerenberg* (*Mons Ursinus*) 2277 m altitudinis partem maiorem insulae occupat. Insula paene inhabitata est; aërodromum habet et stationem navigationis radiophonicae, cuius operarii in vico *Olonkinbyen* (*Civitas Olonkinis*) habitant.

Tabula Ioannis Blaeu

Natura
------

Mons nive perpetuo et glaciariis opertus est. Tundra litoralis a glaciariis libera muscis et lichenibus abundant. Taraxacorum species tres (*Taraxacum brachyrhynchum, Taraxacum recedens* et *Taraxacum torvum*) endemicae insulae sunt. Arbores et frutices absunt.

Historia
--------

A venatoribus balaenarum insula iamdudum visitabatur. Nomine Ioannis Iacobi filii Maii de Schellinkhout(nl) nuncupatur.

Notae
-----

1. ↑  *Dictionnaire universel françois et latin...*, vol. IV, Lutetiae 1752, p. 1171.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 70°59′0″N 8°32′0″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Global Volcanism Program* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Marathon (Graecia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°9′18″N 23°57′49″E  
*Numerus incolarum*: 7 170  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Μαραθώνας
**Gestio**

*Procuratio superior*: Marathonas Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 226.6 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Varnavas  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Villa Sanctae Mariae Maioris, Xiamen  

Planities Marathonis
**Marathon** (Graece: Μαραθών; Neograece: Μαραθώνας) est urbs 23 974 incolarum in Graecia ab Athenis in boreo-orientalem versus, in litore Atticae sita.

Hic viciniae anno 490 a.C.n. Pugna apud Marathona inter Persas et Athenas gesta est, quam Athenae Miltiade duce vicerunt.

Demus hodiernus anno 2010 pristinis demis *Nea Macre*, *Grammaticum* et *Barnabas* coniunctis formatum est.

Museum
------

Prope Marathona tumulus situs est, in quo 192 Athenienses in pugna apud Marathona occisi sepeliti esse dicuntur, non procul alius, ut putatur, Plataeensium, qui in pugna Athenienses adiuverant, et tertius saeculi decimi tertii a.C.n.

Museum iuxta hos tumulos situm inventa regionis archaeologica custodit et imprimis statuas e villa Herodis Attici oriundas, qui ibi natus est.

Notae
-----

Fontes
------

* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* cap. 32(3-7).
**Succurre labori...**  
Haec pagina nondum perfecta in manibus auctoris est, qui gratias maximas cuique aget, qui sibi interea opem tulerit.   
Si vero auctor ipse per septem dies nihil mutaverit, hanc formulam delere licet.  

English languageEnglish language English
The editor who created this page will be grateful for your help in improving it. (After this header has been in place for one week you can remove it.)

German languageGerman language Deutsch
Der Anleger dieser Seite freut sich über Hilfe bei ihrer Verbessering. (Nach einer Woche ohne Änderungen kann dieser Betreff entfernt werden.)

EsperantoEsperanto Esperanto
La paĝokreinto tre ŝatus ĝian plibonigon. (Post unu semajno sen ŝanĝoj tiu ĉi markilo povas foriĝi.)

Duglassius R. Hofstadter, mathematicus in Universitate Stanfordiensi, acroasim habet.
***Gödel, Escher, Bach: an Eternal Golden Braid*** (*Gödel, Escher, Bachius: serta aurea aeterna*), breviter ***GEB***, est opus Anglicum a Duglassio R. Hofstadter scriptum annoque 1979 in Civitatibus Foederatis vulgatum. Quod opus, structura fugali compositum, rationes cognitionis humanae exprimere conatur atque lemmata mathematicae Gödelianae picturis Escherianis, musica Bachiana, intellegentia artificiali, symmetria, computatris tractat. Praesertim *Donum Musicum,* Barocam compositionem Bachianam, explorat. Hofstadter huius operis causa Praemium Pulitzeranum anno 1980 accepit.

Bibliographia
-------------

* Hofstadter, Douglas R. 1979. *Gödel, Escher, Bach: an Eternal Golden Braid.* Novi Eboraci: Basic Books.
Bernardus Hinault in Circuitu Franciae anno 1982.
**Bernardus Hinault,** nomine **Meles** per ludibrium datum (natus 14 Novembris 1954), est birotarius Francicus emeritus qui Circuitum Franciae quinquies vicit, unus ex sex birotariis qui in tribus Circuitus Grandis cursibus omnibus vicerunt, unusque ex duobus birotariis qui in quibusque plus quam semel vicerunt (alius Albertus Contador). Victoriam in Circuitu Franciae reportavit annis 1978, 1979,1981, 1982, et 1985; locum secundum tenuit annis 1984 et 1986, ac in stationibus viginti octo praevaluit, quarum tredecim certamina temporis singulorum fuerunt. Alii birotarii qui in Circuitu Franciae quinques vicerunt sunt Iacobus Anquetil, Eduardus Merckx, et Michael Indurain, quorum solum Hinault locum vel primum vel secundum abstulit in quoque Circuitu quem confecit. Manet praeterea ultimus Circuitus Franciae victor Francicus.

Exitus in Circuitu Grandi
-------------------------

| Circuitus Grandis | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Circuitus Hispaniae | **1** | — | — | — | — | **1** | — | — | — |
|  Circuitus Italiae | — | — | **1** | — | **1** | — | — | **1** | — |
|  Circuitus Franciae | **1** | **1** | CNC | **1** | **1** | — | **2** | **1** | **2** |

Legenda| — | Non certavit |
| CNC | Cursum non confecit |

Notae
-----

1. ↑  Francice: *Blaireau.*

Bibliographia
-------------

* Fotheringham, William. 2015. *Bernard Hinault and the Fall and Rise of French Cycling.*  Londinii: Yellow Jersey Press. ISBN 9781448156368.
* Hinault, Bernard. 1989. *Memories of the peloton.* Vitesse Press. ISBN 0941950239.
* Hinault, Bernard. 2005. *Hinault par Hinault.* Editions Jacob Duvernet.
* Moore, Richard. 2011. *Slaying the Badger: LeMond, Hinault and the Greatest Ever Tour de France.* Londinii: Yellow Jersey Press. ISBN 9780224082907.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bernardum Hinault** spectant. |
| Hexokinasis |
| --- |
| Alia nomina | HK1, HK2, HK3, HK4 |
| Numerus EC | 2.7.1.1transferasis |
| Hexokinasis |
| Substratum | hexosa |

**Hexokinasis** (Numerus EC: 2.7.1.1) est quodvis enzymum, quod hexosum hexosa (sacchara cum sex atomis carbonii) in hexosi-6-phosphatum transferat. In itineris metabolico glycolysis hexokinasis enzymum primum est. 

In hominibus isoformae I–IV (cum isoforma IV *glucokinasis*) notae sunt. Hexokinases in metabolitis fere omnium vitae formarum inveniuntur.

Inopia hexokinasis isoformae 1 (HK1) est morbus genetici ductus autosomaliter-recessivi speciem anaemiae haemolyticae chronicae causans.

Genetica
--------

Geni isoformarum hexokinasum in diversis chromosomatibus inveniuntur. Nomen geni hexokinasis I, exempli gratia, est *HK1,* et locus cuius geneticus in chromosomate 10 humano est (10q22.1).

Metabolismus cancris et Warburg effectus
----------------------------------------

De Warburg effectus metabolismi maximi in cancri descriptus hac reactione hexokinasis molitus est. Variis cancrorum formis hexokinasis "ardens" est. Hac observatione nonnulla experimenta ad cancrum tractandum conata sunt (cancer pulmonis).

Nexus interni
-------------

* Glycolysis
* Iter pentosorum phosphatorum
* Kinasis

Notae
-----

1. ↑  Uniprot de hexokinasi II humano
2. ↑  Li W, Ma X, Li N, Liu H, Dong Q, Zhang J, Yang C, Liu Y, Liang Q, Zhang S, Xu C, Song W, Tan S, Rong P, Wang W (2016). "Resveratrol inhibits Hexokinases II mediated glycolysis in non-small cell lung cancer via targeting Akt signaling pathway". *Exp Cell Res* **349** (2): 320-7
Wikidata Găești
Res apud Vicidata repertae:Găești: insigneGăești: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°43′15″N 25°18′53″E  
*Numerus incolarum*: 12 583  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Grigore Gheorghe  
*Procuratio superior*: Dâmbovița  

**Geographia**

*Superficies*: 22.8±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Găești: situsGăești: situs
Ecclesia Sancti Nicolai in Găești
Găești in circulo Dâmboviţa
**Găești** est oppidum Valachiae in Romaniae 8.672 incolarum (anno 2011). Ad circulum Dâmboviţa pertinet.

Historia
--------

Vicus Găești die 19 Iulii 1498 primo in actis nominatus est. Ab anno 1865 linea ferroviaria Găești cum aliis regionibus coniungit.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 13.317 homines habitabant, inter eos 12.440 Dacoromanorum, 7 Hungarorum, 228 Zingarorum atque 9 Turci.

Cives noti
----------

* Georgius Zamfir (\*1941), musicus Dacoromanus praecipue clarus ut syringis psaltes.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Găești** spectant. |

* Situs oppidi Găești interretialis (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  primaria-gaesti.ro
2. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011

Formula:Defaultsort:Gaesti
Wikidata Marcabru
Res apud Vicidata repertae:Marcabru: imagoMarcabru: imago
*Nativitas*: 1110s; Gascony  
*Obitus*: 1150s; Auvillar  

**Officium**

*Munus*: trobator, poëta, musicographus  

Marcabru in libro manuscripto MS BNF 12473 pictus
**Marcabru** (floruit 1130-1150) fuit trobator sive poeta linguae Occitanae. De eo nihil constat. E duabus vitis Occitanice scriptis in libris carminum eius, res omnino contrarias extrahimus.

E MS BNF 12473 discimus *Marcabrun* Gasconem esse (hoc confirmat dialectus carminum), filium pauperae mulieris nomine Marcabruna; mala carmina malasque satiras (*sirventes*) fecisse; malum dixisse de feminis et de amore. Haec tota extracta sunt e carmine numero 293,18.

In MS Vat. Lat. 5232 legimus Marcabrunem, originis incogniti, depositum fuisse ad portam divitis cuiusdam; alumnum esse equitis Aldrici del Vilar apud Auvillar, discipulum trobatoris Cercamonis; cognomina habuisse *Pan-perdut* (scilicet "panis perditus") et postea *Marcabru*; in fine interfectum esse a patriciis Gasconiae de quibus multa mala dicaverat. Haec partim extracta sunt e carminibus 16b,1 (ab Aldrico del Vilar) et 293,43 (a Marcabrune).

Habemus 42 vel 45 carmina Marcabrunis, obscura, satirica et interdum obscaena; fuit inter conditores cantionis clusae (*trobar clus*). Inter patrones eius fuerunt Guillelmus X (dux Aquitaniae), filius trobatoris Guillelmi IX, et Alphonsus VII (rex Castellae).

Discipulus eius Bernardus Marti erat.

Notae
-----

1. ↑  J. Boutière, A.-H. Schutz, edd. *Biographies des troubadours* (Lutetiae: Nizet, 1964)
2. ↑  Numeros carminum poetarum Occitanorum (*trobatorum*) invenis apud A. Pillet, H. Carstens, *Bibliographie des Troubadours* (Halis Saxonum, 1933)

Nexus externi
-------------

* De Marcabru

Bibliographia
-------------

* Jean-Marie-Lucien Dejeanne, *Les poésies complètes du troubadour Marcabru*. Tolosae 1909.
Wikidata Gödenstorf
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°13′0″N 10°7′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 029  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Salzhausen (commune generale), Circulus Harburgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 16.6 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Gödenstorf: situsGödenstorf: situs
**Gödenstorf** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Harburgensis. Ad commune etiam vicus Lübberstedt pertinet. Gödenstorf etiam pars communis generalis Salzhausen est.

Historia
--------

Gödenstorf vicus ignoto anno conditus atque anno 1289 nomine *Godingstorpe* primo in actis descriptus olim pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis a 1810 ad 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Gödenstorf ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Salzhausen communis generalis est. Eodem anno Lübberstedt vicus ad commune adiunctus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gödenstorf** spectant. |

* www.goedenstorf.de
* Pagina communis generalis Salzhausen
**Scelerati Finium** (Anglice: *Border Ruffians*), in iudicio abolitionistarum et aliorum hominum civitatis liberae qui Kansiam Territorium in Unionem civitatem liberam admitti desideraverunt, fuerunt homines servituti faventes qui per decem annos ante Bellum Civile Americanum in territorium ex Missuria, civitate servili, movebantur. Pauci Scelerati Finium servos revera possederunt, quamquam erant pauperi. Odierunt "Yankees" et abolitionistas, et metuerunt ne nigri liberi in regionibus proximis habitarent. Hi Meridionales coacti sunt a verbis ducum truculentorum sicut David Rice Atchison, senator Missuriensis, qui Septentrionales proclamavit esse "latrones nigrorum" et "tyrannos abolitionistas," et Meridionales impulit ut institutum servitutis "gladio et sanguine" defenderent, et, si sit necessarium, "ut necarent omnem pagi abolitionistam a Deo damnatum."

Nexus interni
-------------

* Direptio Laurentii
* Ioannes Brown
* Kansia Cruda

Notae
-----

1. ↑  Tom Ward et Carolyn Ward, "Border Ruffians, KS-Cyclopedia - 1912," 2002, inventum 19 Novembris 2007.
2. ↑  *Bleeding Kansas: Mid 1850s - Precursor to the Civil War* [2002–2005, inventum 19 Novembris 2007.

Bibliographia
-------------

* KCPT Kansas City Public Television et Wide Awake Films. 2007. *Bad Blood, the Border War that Triggered the Civil War.* DVD documentarium. ISBN 0-9777261-42.
*Haec pagina de congregatione ordinis Cisterciensis explicat. Si congregationem Benedictinam quaeris, vide Congregatio Austriaca OSB.*
**Congregatio Austriaca OCist** (nomen pristinum: **Congregatio Sanctissimi Cordis Jesu**) amplectitur plurima coenobia Cisterciensia Austriaca. Proprium est horum monasteriorum magnum collocare studium in cura pastorali. Omnes paroecias administrant, aliqui etiam studiis sive educationi operam dant.

Monasteria
----------

* Reinense monasterium (Rein)
* Monasterium Sancrucense (Heiligenkreuz)
* Monasterium Novum (Prioratus monasterii Sancrucensis) (Neukloster)
* Stiepel (Prioratus monasterii Sancrucensis) (Stiepel)
* Monasterium Zwetlense (Zwettl)
* Monasterium Hilariense (Wilhering)
* Monasterium Campoliliense (Lilienfeld)
* Monasterium Schlierbacense (Schlierbach)
* Monasterium Altovadense (Vyšší Brod – Hohenfurt), a die 11 Ianuarii 2005

Monasterium olim particeps
--------------------------

* Monasterium Stamsense (Stams), usque ad diem 2 Ianuarii 1923, hodie particeps Congregationis Augiensis

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Trazodonum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 5332 |
| PubChem | 5533 |
| DrugBank | DB00656 |
| Natura chemica |
| Trazodonum |
| Trazodonum |
| Formula summarum | C19H22ClN5O |
| Massa molaris | 371.8641 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N06AX05 (WHO) |
| Metabolismus | iecore (hepaticus):CYP3A4 |
| Tempus semivitae biologicum | 7 h |
| Excretio | renibus (70-75%)faecibus 21% |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | per os |
| MedlinePlus | a681038 **(Anglice)** |

**Trazodonum** est ad depressionem tractandem medicamentum cum effectibus antidepressivis.

Natura Trazodoni
----------------

### Natura chemica

Trazodolum est piperazinum. Structura chemica est 2-{3-[4-(3-chloro-phenylo)-piperazino-1-yl]-propylo}-[1,2,4]triazolo-[4,3-*a*]pyridino-3-onum.

Massa molaris est 371.8641 g/mol.

* PiperazinumPiperazinum
* 2H-1,2,3-Triazolum2*H*-1,2,3-Triazolum
* PyridinumPyridinum

### Natura pharmacologica

Trazodonum est antidepressivum cum effectibus antidepressivis et sedativis. Codex ATC est N06AX05. 

### Pharmacodynamica

Substantia imprimis transportatores serotonini et receptoria 5-HT2a ac α1 inhibit.

| Receptorium | Trazodoni affinitasligandi, *K*i (nM) | Actio |
| --- | --- | --- |
| α1 | 12-42 |  |
| α1A | 153 |  |
| α2 | 106-490 |  |
| 5-HT2A | 20–45 |  |
| SERT | 160–>10,000 |  |

### Pharmacocinetica

Tempus semivitae biologicum {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}} est circa 7 horae. Trazodonum substratum cytochromatum CYP3A4 est. Excretio est dodrante per urinas, at 20% per faeces.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Fons.

Nexus interni
-------------

* Pharmacologia
* Serotoninum

Nexus externi
-------------

* Referentia nominis Latini.
Fanum monasticum sumptuosissimum **Fanum Sancti Georgii** (Theodisce: *Klosterkirche St. Georg*) ecclesia protestantica est in Ichtershausen, Amt Wachsenburg, Circulus Ilm.

Historia
--------

Monasterium Cisterciensium anno 1147 a Frideruna de Grumbach filioque suo conditum est. Cum moniales advenerunt oratorium anno 1133 erectum iam praeparatum erat. Moniales archiepiscopo Moguntino directo subiectae erant, quia congressus monachorum monialium conventum accipere noluerat. Itaque longe hic solum monialium monasteirum exstabat in parte Germaniae aquiloniae. Anno 1525 in Bello rustico spoliatum et postea propter Reformationem a principe electore Saxonico abrogatum est.

Anno 1546 confoederati Foederis Smalcaldici hic convenerunt ad strategiam contra imperatorem catholicum excogitandam. Monasterium profanatum sedes principalis factum annis 1813 et 1814 valetudinarium militare erat. A saeculo XIX exeunte usque annum 2014 carcer erat. Anno 2000 aedes septentrionales, quas incendium saeculi XVII demoliverat, refectae sunt.

Museum et monumentum
--------------------

Iuxta ecclesiam construxerunt monumentum in honorem Gulielmi Hey et - in prisca domo parochiali - museum cultus civilis regionalis invenitur.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ναὸς Ἁγίου Γεωργίου (Ἰχτερσχάουζεν) ("Fanum Sancti Georgii (Ichtershausen)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium Ichtershausen** spectant. |

* Pagina cum informationibus historicis multis
* Scitu digna in pagina quadam historica universitatis Hieranae Erfordiensis
Wikidata Sion
Res apud Vicidata repertae:
*Altitudo*: 765 metrum  
*Locus*: 31°46′18″N 35°13′43″E  
*Civitas*: Israel  

**Tabula aut despectus**

Sion: situsSion: situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Sion (discretiva)

Sion mons (collis occidentalis)
**Sion** (Hebraice צִיּוֹן, Graece Σιών) est collis Hierosolymis (Ierusalem) situs. Primum fuit nomen arcis Iebusaeorum in colle austro-orientali urbis sitae, Davide captae, deinde civitas Davidis appellatae. Cum primum templum constructa esset, tota mons templi Sion appellata est. Postea et hodie, altior collis austro-occidentalis Sion dicitur.

Saepius nomen *Sion* sumitur pro tota urbe Ierusalem, sive pro populo Israël, unde motus Iudaicus nationalisticus Sionismus dictus et saeculo XIX ortus.

In scriptis Christianis, Sion repraesentat Regnum Dei vel Ecclesiam Christi. In religione Rastafari Sion pro Aethiopia sumitur.

Notae
-----

1. ↑  Sīon, -ōnis, vel Sīon, indecl.; m. f. n. Charlton T. Lewis et Carolus Short (1879). *A Latin Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sionem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 31°46′18″N 35°13′43″E • *OpenStreetMap* • 281214 *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
*Vide etiam paginam discretivam:* Diphilus

**Diphilus Siphnius** (Graece Δίφιλος) fuit medicus Graecus, insulae Siphni nativus, qui saeculo III a.C.n. ineunte floruit. Diphilus "regis Lysimachi, diadochi Alexandri Magni, aequalis" fuit et fortasse eiusdem regis medicus sive aulicus.

Quas gesserit res
-----------------

Diphilus, praeter quod Lysimachi medicus familiaris erat, diaeteticus vitae regimini victusque rationi studebat. Athenaeus in *Deipnosophistis* Diphili mentionem crebriter facit et excerpta adfert operis eius diaetetici, hodie deperditi, quod περὶ τῶν προσφερομένων τοῖς νοσοῦσι καὶ τοῖς ὑγιαίνουσι ('De rebus aegrotantibus et bene valentibus sumendis') appellat. Hoc opere Dioclem Carystium secutus exposuit, qualem vim et effectum in concoctionem sucosque corporis haberent panis, fructus, herbae, pisces ad cibum adhibiti. Sed fortasse primus erat qui vim diaeteticam cerasi cognovit.

Quos adfecerit opere suo
------------------------

Heraclides Tarentinus in opere suo diaetetico, quod Διαιτητικόν ('Diaeteticum') inscribitur, Diphilo usus est auctore. Etiam Hicesius, Erasistrati discipulus, Diphilum adhibuit in opere quod de materia (περὶ ὕλης) scripsit.

Notae
-----

1. ↑  *Deipnosophistarum epitome* 51a
2. ↑  Athenaeus, *Deipnosophistae* 82f et passim.
3. ↑  Athenaeus, *Deipnosophistae* VIII 355a–357a.
4. ↑  Athenaeus, *Deipnosophistae* II 51a.

Bibliographia
-------------

* "Diphilus" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~) vol. 1 p. 1056
* Wellmann, M. (1888) Diphilos und Hikesios. *Jahrbücher für Philologie und Pädagogik* 138, 364-365.
* Wellmann, M. (1903) Diphilos (17) aus Siphnos. *RE* V:1, 1155.
Sinus Ieniseensis in tabula colore rubro indicatus est
**Sinus Ieniseensis** (Russice Енисейский залив) est sinus longus maris Karensis, aestuarium fluminis Ieniseae. In territorio Crasnoiarensi Russiae inter paeninsulam Gydaënsem et litus continentale, quod ad Taimyrem ducit, situs est. Longitudinem plus 225 chm, latitudinem in introitu 150 chm, et profunditatem ad 20 m habet. 

Insula Sibiriakovii satis magna medio introitu a mari in sinum iacet. Insula Dickson, ubi Dickson portus situs est, ad litus orientale huius introitus adiacet.

A saeculo XVII nautis notus est.

Notae
-----

1. ↑  *Flora Arctica. Polypodiaceae-Butomaceae*,1960, p. 92. De forma adiectivi cf. nomen flumnis et binomina *Viola jeniseensis, Silene j. Ursus arctos j. Martes zibellina j.* etc. "Index Jeniseensis" est Gmelinii manuscriptum ineditum, № 1084.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Сибирякова*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 72°18′0″N 80°30′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия |
***Pinaces*** (Graece πίνακες), Callimacho poëtae philologoque saeculi III a.C.n. attributi, fuerunt catalogi vel tabulae in quibus inclusae sunt descriptiones librorum qui in Bibliotheca Alexandrina aderant. Ex eis pinacibus etiam hodie servantur descriptiones nonnullae, inter quas:

* De Gnathaenae *Lege conviviali*:

Eum librum describit Callimachus ***pinace tertio de Legibus***, sic: Incipit *Haec lex aequaliter et similiter omnibus scribitur ...*, versibus 323.
Athenaeus, *Deipnosophistae* 585b
* De Chaerephontis *Ad Cyrebionem*:

Librum aliquem Chaerephontis describit Callimachus ***pinace Miscellaneorum***, sic: Qui convivia scripserunt: Chaerephon, *Ad Cyrebionem*. Incipit *Multoties a te postulatus ...*, versibus 375.
Athenaeus, *Deipnosophistae* 244a
* De Archestrati carminis gastronomici vero titulo et incepto:

Archestratum vel Syracusanum vel Geloum in libro a Chrysippo *Gastronomia* inscripto, a Lynceo Callimachoque *Hedypatheia*, a Clearcho *Deipnologia*, ab aliis *Opsopoeia*, carmine epico ( incipit: *Expositio historiae faciens pro Graecia tota ...*) sic scripsisse ...
*Athenaei Deipnosophistarum Epitome* 4e
* Index scriptorum de placentis:

Scio etiam Callimachum ***pinace Miscellaneorum librorum*** opera de confectione placentarum descripsisse Aegimii, Hegesippi, Metrobii, necnon Phaesti.
Athenaeus, *Deipnosophistae* 643e-f
* Index scriptorum de re coquinaria (fragmentum dubium, sine nomine Callimachi transmissum):

... de ea re scriptores opsartyticorum disseruerunt, scilicet Glaucus Locrius, Mithaecus, Dionysius, Heraclidae Syracusani duo, Agis, Epaenetus, Dionysius alius, Hegesippus, Erasistratus, Euthydemus, Crito, etiam Stephanus, Archytas, Acestius, Acesias, Diocles, Philistio: tantos enim scio opsartytica scripsisse.
Athenaeus, *Deipnosophistae* 516c

Bibliographia
-------------

* Rudolf Blum, *Kallimachos. The Alexandrian Library and the Origins of Bibliography*. University of Wisconsin Press, 1991
* Rudolf Pfeiffer, *History of Classical scholarship from the beginnings to the end of the Hellenistic age* (Oxonii, 1968) pp. 127-133
* Rudolf Pfeiffer, ed. *Callimachus*. Oxonii: Clarendon Press, 1949-53. 2 voll. **(Graece)**
Wikidata Gediminus
Res apud Vicidata repertae:Gediminus: imagoGediminus: imago
*Nativitas*: 1275; Vilna  
*Obitus*: December 1341; Vilna  
*Patria*: Magnus Ducatus Lituaniae  

**Officium**

*Officium*: Magnus Dux Lithuaniae  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Butvydas;   
*Coniunx*: Jewna  
*Proles*: Aldona of Lithuania, Olgerdus, Augusta Anastasia Lithuana, Manvydas, Narimantas, Kęstutis, Iawnuta, Karijotas, Lubart, Elizabeth Giedyminowicz, Witold Giedyminowic, Eufemija Gediminaitė, Maria di Lituania  
*Familia*: Gediminids
**Memoria**

*Sepultura*: Vielona  

**Gediminus** vel **Gedeminus** (Lituanice nunc *Gediminas*), circa annum 1275 natus et mense Decembri 1341 mortuus, fuit magnus dux Lituaniae annis ab 1316 ad 1341. Vitenis filius aut frater fuisse dicitur, sed fama ambigua est. Olgerdi et Keystuti et Iaunuti pater.

Notae
-----

1. ↑  Alexandri Guagnini *Sarmatiae Europeae descriptio..* Cracoviae 1578, p. 50 (Textus apud *Google Books*); Stanislai Sarnicii *Annales, sive de origine et rebus gestis Polonorum...*, Cracoviae 1637, p. 1127 (Textus apud *Google Books*); Christophori Hartknoch *De Republica Polonica...*, Francofurti et Lipsiae 1687, p. 206 (Textus apud *Google Books*) etc.
2. ↑  E.g. *Historiarum Poloniae et magni ducatus Lithuaniae scriptorum quotquot supersunt...*, vol. II, Varsaviae 1769, p. 201-204 (Textus apud *Google Books*). Etiam *Gedeminnus, Godeminnus* etc.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Gebran Bassil
Res apud Vicidata repertae:Gebran Bassil: imagoGebran Bassil: imago
*Nativitas*: 21 Iunii 1970; Batroun  
*Patria*: Libanus  

**Officium**

*Officium*: Minister of Telecommunications of Lebanon, Minister of Energy and Water of Lebanon, Minister of Foreign Affairs of Lebanon, Member of the Parliament of Lebanon  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Free Patriotic Movement  

**Gebran Bassil** seu litteris Arabicis جبران باسيل (die 21 Iunii 1970 natus) est politicus rei publicae Libani.

E familia Maronitarum ortus, Gebran Bassil Bothrye(en) natus est. Alumnus est universitatis Americanae Berytensis ubi ingeniariae civili studuit. Sodalis est ab anno 1998 motus patriotici liberi atque ab anno 2005 dux eiusdem factionis. Minister communicationum a mense Maio 2008 primo ministro Fouad Siniora, deinde minister energiae a mense Iulio 2009, primis ministris Saad Hariri et Najib Mikati, denuo minister a rebus externis emigratisque a die 15 Februarii 2014, primis ministris Tammam Salam et Saad Hariri.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gebran Bassil** spectant. |

* Situs privatus **(Arabice)**
* "Enfin un nouveau gouvernement au Liban, dirigé par Saad Hariri" (2009) apud *EcoNostrum*

Ministri rerum externarum Libanenses (1976–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fouad Boutros 1976 • Élie Salem 1982 • Rashid Karami 1984 • Salim Hoss 1987 • Michael Aoun 1988 • Farès Boueiz 1990 • Nasri Maalouf 1992 •  Farès Boueiz 1992 • Salim Hoss 1998 • Mahmoud Hammoud 2000 • Jean Obeid 2003 • Mahmoud Hammoud 2004 • Fawzi Salloukh 2005 • Ali al-Shami 2009 • Adnan Mansour 2011 • Gebran Bassil 2014 • Nassif Hitti 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Libani |
|  |
**Actus** est divisio vel unitas dramatis. Numerus actuum unius fabulae ab uno ad quinque vel plures variari potest, prout narratio a scriptore figuratur. Spatium temporis ad singulos actus reservandum plerumque inter triginta et nonaginta minuta, sed interdum solis decem minutis consistit. Vocabulum etiam adhiberi potest ad significandas maiores aliorum oblectamentorum divisiones, sicut pelliculas, televisionem, varietatum spectacula, aulas musicas, et cabaret.

Actus et scaenae
----------------

Actus porro in scaenas dividi possunt; in theatro classico, quisque introitus et exitus actorum est scaena, sed usus temporibus inferioribus commutationem situs describit.

Theatrum Romanum fuit primum quod ludos scaenicos in actus intervallis separatos divisit. Ludis autem hodiernis saepe est solum unus gradus structurae, quae vel scaenae vel actus appellari possunt, auctore volente; nonnulli scriptores divisiones solidas omnino omittunt.

Multae operettae et plurima ludi musici solum in duos actus dividuntur, itaque in exercitatione intermissio quae eos separat videtur, et vocabulum *actus* duo dimidia ludi significare solet, utrum libellus eum in duos actus dividit an non.

Nexus interni
-------------

* Actio (drama)

Notae
-----

1. ↑  George 1994.

Bibliographia
-------------

* George, Kathleen. 1994. *Playwriting: The First Workshop.* Focal Press. ISBN 0240801903.
*Gazella dorcas*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Artiodactyla   
Familia : Bovidae   
Subfamilia : Antilopinae   
Genus : ***Gazella***   
Blainville, 1816  
   
Subdivisiones: SpeciesComplures, vide textum

***Gazella*** (Arabice: غزال *ġazāl*) est genus animalium ruminantium cornigerarum subfamiliae Antilopinarum. Hodie hoc in genere tredecim fere species comprehenduntur, sed haud pridem cunctae quoque species generum *Eudorcas*, *Nanger* et *Procapra* inter gazellas numerabantur. Quae omnes etiam nunc communiter "gazellae" vel dorcades appellantur.

Gazellae sunt cursores perceleres, quarum aliquae celeritates plus quam 80 chiliometrorum per horam per longum tempus sustentare possunt. Inveniuntur in desertis, savannis et virectis Africae, sed etiam Orientis proximi, Asiae meridionalis mediaeque, et Indiae. Vivere solent in gregibus pascentes herbas et folia tenuia.

Species
-------

Haec species inter *Gazellas*, in duo subgenera divisae, numerantur:

* Subgenus *Gazella*
	+ *G. bennettii*
	+ *G. dorcas*
	+ *G. erlangeri*
	+ *G. gazella*
	+ *G. spekei*
* Subgenus *Trachelocele*
	+ *G. cuvieri*
	+ *G. leptoceros*
	+ *G. subgutturosa*

Pinacotheca
-----------

* G. bennettii*G. bennettii*
* G. dorcas*G. dorcas*
* G. gazella*G. gazella*
* G. spekei*G. spekei*
* G. cuvieri*G. cuvieri*
* G. leptoceros*G. leptoceros*
* G. subgutturosa*G. subgutturosa*

Notae
-----

1. ↑  The Twisted Mind Emporium: Weird Science: Fast Animals **(Anglice)**
2. ↑  "Antilopinae"

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Gazellam*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Gazellam*** spectant. |
Wikidata Ad Flexum
Res apud Vicidata repertae:Ad Flexum: insigneAd Flexum: insigne
*Civitas*: Hungaria  
*Locus*: 47°52′0″N 17°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 34 439  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: István Árvay  
*Procuratio superior*: Mosonmagyaróvár District  

**Geographia**

*Superficies*: 85.35 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hattersheim am Main, Stockerau, Aresium, Hadsten Kommune, Šamorín, Senec, Piotrków Trybunalski, Münnerstadt  

**Ad Flexum**  seu **Mosonium** *(et Magyaróvár)* est urbs antiquae provinciae Pannoniae et Hungariae. nunc in Comitatu Jauriensi & Soproniensi & Mosoniensi. Anno 1939 e duobus oppidis condita est.

Notae
-----

1. ↑  Nomen est antiquum
2. ↑   "cum paucis tamen e suis, victus rex fugit, transmissoque Danubio petit primo *Mosonium*, deinde Posonium, in quo oppido mater commorabantur."

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°52′0″N 17°16′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* |
**Stephanus Hagiochristophorites**, Graece Στέφανος Ἁγιοχριστοφορίτης (mortuus die 11 Septembris 1185) fuit aulicus imperatore Manuele Comneno, qui eum e domo imperiali expulsit nasumque exsecare iussit quia feminam quandam nobilem stuprare temptavit. Manuele mortuo Andronicus II Comnenus ad aulam recepit, sed ab aliis nuncupatus est Ἀντιχριστοφορίτης. Hagiochristophorites cum Constantino Tripsycho et Theodoro Dadibreno anno 1183 Alexium Comnenum nervo arcus strangulavit. Constantino Macroduca et Andronico Duca propter rebellationem cognati Isaacii Comneni in Cypro inculpatis, Hagiochristophorites lapides primus iniecit eo die quo supplicium ultimum subierunt. Idem die 11 Septembris 1185 Isaacium Angelum apprehendere voluit; Isaacius autem Hagiochristophoritam interfecit Andronicumque statim ex imperio deiecit.

Fontes
------

* Nicetas Choniates, *Historia* pp. 274, 293, 314, 336, 339-342, 353, 365 van Dieten

Bibliographia
-------------

* Alexios G. C. Savvides, "Notes on 12th-century Byzantine prosopography" in *Byzantiaca* vol. 14 (1994) pp. 341-353
Wikidata Ad Quartum (Vallis Augustana)
Res apud Vicidata repertae:Ad Quartum (Vallis Augustana): insigneAd Quartum (Vallis Augustana): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°44′0″N 7°25′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 066  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 62.05 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brixonia, Nucetum, Ojacium, Pollinum, Fanum Sancti Christophori Augustensium, Fanum Sancti Marcelli Augustensium, Vallis Pellina  

**Tabula aut despectus**

Ad Quartum (Vallis Augustana): situsAd Quartum (Vallis Augustana): situs
Ad Quartum (Vallis Augustana)
**Ad Quartum** (seu *Quartus ab Urbe Lapis*, *Ad quartum ab Augusta lapidem*) (hodie vulgo *Quart*; *Quarto Pretoria*, a 1929 usque ad 1946) est oppidum ac municipium Italiae, circiter 3 850 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Quartenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

L'Amérique, Les Cleyves, Trois-Villes, La Montagne, Villair de Quart, Villefranche, Ville-sur-Nus.

Municipia finitima
------------------

* Brixonia (hodie vulgo *Brissogne*),
* Fanum Sancti Christophori,
* Fanum Sancti Marcelli Augustensium (hodie vulgo *Saint-Marcel*),
* Nucetum (olim fortasse Ad Nonum) (hodie vulgo *Nus*),
* Ojacium (hodie vulgo *Oyace*),
* Pollinum (Vallis Augustana) (seu Pollenum) (hodie vulgo *Pollein*),
* Vallis Pellina (hodie vulgo *Valpelline*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ad Quartum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Quarti in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Quarti in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol XVI, Torino 1847
Wikidata Sergius Vavilov
Res apud Vicidata repertae:Sergius Vavilov: imagoSergius Vavilov: imago
*Nativitas*: 12 Martii 1891; Moscua  
*Obitus*: 25 Ianuarii 1951; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: director, deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union, praeses  
*Munus*: physicus, professor, public figure  
*Patronus*: Lebedev Physical Institute, Academia Scientiarum URSS, Universitas Publica Moscuensis, Vavilov State Optical Institute JSC, Moscow Power Engineering Institute, Moscow Institute of Physics and Technology
**Familia**

*Genitores*: Ivan Vavilov;   
*Familia*: Vavilov family
**Memoria**

*Laurae*: Order of Lenin, Order of the Red Banner of Labour, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow", State Stalin Prize, 2nd degree, State Stalin Prize, 1st degree  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Sergius Ioannis filius Vavilov** (Russice: Сергей Иванович Вавилов, tr. *Sergej Ivanovič Vavilov*; 24 Martii 1891 – 25 Ianuarii 1951) erat physicus Russicus Sovieticus, conditor Sovieticae scholae scientificae opticae physicae.

Biographia
----------

Fratres Sergius (ad dextram partem imaginis) et Nicolaus Vavilov cum matre picti anno 1915
Sergius Vavilov natus est 12 Martii (24 Martii Calendarii Gregoriani) anno 1891 in familia mercatoris. Eius frater senior erat Nicolaus Vavilov, biologus notus. 

Anno 1914 Sergius perfecit studium in Universitate Moscuensi. Annis 1914 – 1918 munus militare fungebatur. Annis 1918 – 1932 Vavilov physicam in Universitate Moscuensi docebat. Annis 1918 – 1930 administrabat sectionem opticae physicae in instituto physicae et biophysicae Comissariati Sanitatis Curae Publicae. Anno 1932 factus est director instituti physicae Academiae Scientiarum URSS, praefectus scientificus Publici Instituti Opticae (quod officium ad annum 1945 administrabat) et academicus Academiae Scientiarum URSS (cuius socius correspondens ab anno 1931 erat). Anno 1945 Sergius Vavilov electus est praeses Academiae Scientiarum URSS.

Vavilov multa opera scientifica scripsit, ut plurimum de quaestionibus opticae physicae et imprimis luminescentiae. 

Ab anno 1949 fuit redactor principalis *Encyclopaediae Sovieticae Magnae*.

Mortuus est Moscuae, die 25 Ianuarii anno 1951.

Asteroides 2862 Vavilov in eius honorem nominatus est.

Fontes
------

* Pagina de Sergio Vavilov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* – Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sergium Vavilov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Hugo III, dux exercitus in tertia expeditione sacra, receptui signum dat. Sebastianus Mamerot, Ioannes Colombe, *Les passages d'Outremer* (Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 5594) f. 213r
**Hugo III** (natus anno 1142; Accone mortuus die 25 Augusti 1192 fuit dux Burgundiae ab anno 1162. Fuit filius natu maximus quem Odoni II duci peperit Maria filia Theobaldi IV Campaniensis.

Anno 1171 Stephanus, comes Sacricesaris, a legatos Hierosolymitanos (duce Friderico archiepiscopo Tyrensi) suasus est ut Hierosolyma peteret ad principissam Sibyllam in matrimonium ducendam. Eo iter fecit cum Hugone Burgundiensi, sed ambo mox rediti sunt. Anno 1179 Ioscius, epsicopus Acconensis, qui Romae ad Concilium Lateranense Tertium degebat, in Burgundiam iter fecit Hugonemque ipsum suadebat ut Sibyllam uxorem duceret. Hugo adnuisse dicitur sed iter nunquam fecisse.

His annis contra reges Ludovicum VII et Philippum II bella gessit. Anno 1188 una cum Philippo in tertia expeditione sacra ad Palaestinam properavit ibique, Philippo in Europam redito, mansit. Exercitu Francico praepositus iuxta Ricardum Angliae regem pugnavit Acconemque debellavit; ibi mortuus est.

Hugo bis uxores duxit:

* Aelidem Lotharingiae anno 1165 duxit, anno 1183 repudiavit. Ex ea genuit:
	+ Odo, anno 1166 natus, successor in ducatum Burgundiensem
	+ Alexander
	+ Maria
* Beatricem Albonensem anno 1183 duxit et ex ea genuit:
	+ Andreas qui Dalphinus Viennensis nuncupatus est, comes Albonensis
	+ Mathildis
	+ Margarita

Nexus externi
-------------

* "Hugues de Bourgogne" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
Wikidata Carsium
Res apud Vicidata repertae:Carsium: insigneCarsium: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°41′0″N 27°57′7″E  
*Numerus incolarum*: 8 737  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Viorel Ionescu  
*Procuratio superior*: Constantia  

**Tabula aut despectus**

Carsium: situsCarsium: situs
**Carsium** (Dacoromanice *Hârșova*) est oppidum Dacoromanicum in circulo Constantia situm. Ad Carsium etiam vicus Vadu Oii pertinet.

Carsium in circulo Constantia.

Historia
--------

Ruinae castelli Romani Carsii.
Saeculo primo, Traianus imperator Romanus hic in rupe super Danubium flumen castellum *Carsionem* errexit, quod hic vadum trans flumen fuit. Saeculo quinto, Carsium ab Hunnis deletum est. Ad saeculum sextum hic milites Romani fines imperii observabant. Saeculo 7 Bulgari, saeculo 10 iterium Romani Orientales hanc regionem expugnaverunt. Ab anno 1410 regio pars Imperii Ottomanici fuit. Anno 1828/29 Russi castellum Turcorum deleverunt. Anno 1878 Hârșova ad Romaniam pervenit. Post Secundum bellum mundanum hic fabricae multae exstructae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Tabula Peutingeriana VII 3
2. ↑  Giovanni Uggeri, "Carsium" in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 997.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carsium** spectant. |

* Pagina officialis
Wikidata Saxo-Sebesum
Res apud Vicidata repertae:Saxo-Sebesum: insigneSaxo-Sebesum: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°57′17″N 23°34′12″E  
*Numerus incolarum*: 26 490  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Dorin Gheorghe Nistor  
*Procuratio superior*: Alba  

**Geographia**

*Superficies*: 115.540000 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Komárno, Komárom, Büdingen, Strășeni  

**Tabula aut despectus**

Saxo-Sebesum: situsSaxo-Sebesum: situs
Muri mediaeaevales oppidi Sebeș
Situs Saxo-Sebesi in Alba circulo
**Saxo-Sebesum** (Dacoromanice *Sebeș*, Germanice *Mühlbach*, Hungarice *Szászsebes*) oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est. Ad Saxo-Sebesum etiam vici Lancrăm, Petrești atque Răhău pertinent.

Historia
--------

Saxo-Sebesum a colonis Germanicis saeculo XIII conditum est. Anno 1241 ut alii urbes Europae a Mongolis deleta est, anno 1243 nomine *Malembach* primo in actum descriptum est. Circa annum 1300 circa duo milia cives habuit, anno 1341 ius urbis accepit. Saeculo XIV exeunte moenia aedificata sunt, quae iam hodie exstant. Anno 1438 Turci oppidum obsidebant, expugnaverunt et cives in servitutem abduxerunt. Diu Saxo-Sebesum hoc clade affecta erat. Postea haec regio ad Regnum Hungaricum pertinuit. Anno 1778 prima ecclesia Orthodoxa Dacoromanica exstructa est, anno 1891 ferrovia oppidum attigit, anno 1906 prima Electrificina aedificata est. Ab anno 1918 Saxo-Sebesum cum regione tota Transsilvania pars Romaniae est. Maxima pars Germanorum saeculo 20 Saxo-Sebesum relinquebant. Anno 2002 non plus quam 166 Hungari et 231 Germani hic vivebant.

Coniunctiones communium
-----------------------

Sebeș cum his communibus coniunctiones habet:

* Slovacia Komárno (Slovacia)
* Hungaria Komárom (Hungaria)
* Germania Büdingen (Germania)

Cives clari
-----------

* Ioannes de Zapolia (1487 - 1540), princeps Transsilvaniae regnum Hungaricum sibi vindicans, apud Sebeș mortuus est.
* Lucianus Blaga (1895 - 1961), philosophus, diurnarius, poeta et studiosus, diu in Sebeș vixit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Saxo-Sebesum** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Sebeș (Dacoromanice)
* Mühlbach apud siebenbuerger.de (Germanice)
*D. lettowvorbecki*: ossa Berolini exposita

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Sauropsida   
Superordo : Dinosauria   
Ordo : Ornithischia   
Subordo : Neornithischia   
Infraordo : Ornithopoda   
Iguanodontia   
Familia : Dryosauridae   
Genus : *Dysalotosaurus*   
Virchow(de), 1919  
Species : *D. lettowvorbecki*   
Virchow, 1919  
   
Palaeontologia

152–151 m.a.: Kimmeridgium 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

***Dysalotosaurus*** (e vocabulis Graecis compositum: "lacerta aegre capta": nomen ab Iohanne Virchow(de) anno 1919 statutum) est genus dinosauriorum exstinctorum. Species ***Dysalotosaurus lettowvorbecki***, cui fossilia attributa sunt, ad honorem Pauli de Lettow-Vorbeck(de) nominatur, ducis exercituum Germani qui primo bello mundano in Africa orientali militavit.

Haec animalia herbivora sive omnivora aevo Kimmeridgio in Africa vixerunt. Plura milia ossum fossilium speciei *D. lettowvorbecki* in sedimento apothecario(de) formationis Tendaguru in Tanzania reperta sunt.

Nexus externi
-------------

*Dysalotosaurus lettowvorbecki* reconstructus (Museum historiae naturalis Berolinense

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Fossilworks |