recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Heliopolis

Delta Nili et Heliopolis
**Heliopolis** (Graece Ἡλίου πόλις, interpretatio Latina *Solis urbs* apud Plinium legitur) fuit urbs Aegyptia antiqua summo trigono posita quod efficit Delta Nili, paulum ad orientem versa ; cultui dei Solis et bovis *Mnevis* dedita erat cuius sacerdotes rerum caelestium peritissimi habebantur et astronomiam Graecos docuisse putabantur ; narrabant enim philosophos Platonem et Eudoxum aliquamdiu ibi moratos occultam doctrinam ut acciperent. Tempore vero quo Strabo templum visit nihil tale exstabat atque civitas circa templum iam deserta erat. Domum tamen ubi Plato habitaverat adhuc viatoribus ostendebant. Multi obelisci ibi fuerant quorum duo integerrimi, Flaminius et Solaris dicti, Romam iussu Augusti advecti sunt ubi etiamnunc a visitatoribus conspiciuntur. Alii a Cambyse, Persarum rege, olim destituti sive humi iacebant sive ambusti erant. Nomen ipsum urbis Graece "Solis civitatem" significabat, quod nomen urbi a Macedonibus inditum est postquam Aegypto potiti sunt, ob maximum dei Râ templum ibi situm.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus XXII.14.7.

Fontes
------

* Diodorus Siculus, libro primo *Bibliothecae Historicae* 59.3-4
* Herodotus, *Euterpe* 3 et 73 et 111
* Plinius, *Naturalis historia* XXXVI.14-15
* Strabo, *Geographica* libro decimo septimo capite primo 27-30
Wikidata Camillus Gonsalves
Res apud Vicidata repertae:Camillus Gonsalves: imagoCamillus Gonsalves: imago
*Nativitas*: 12 Iunii 1972; Philadelphia  
*Patria*: Sanctus Vincentius et Granatinae  

**Officium**

*Officium*: Minister of Finance of Saint Vincent and the Grenadines  
*Munus*: legatus, Causidicus  

**Familia**

*Genitores*: Radulphus Gonsalves;   

**Camillus**, vulgo *Camillo* **Gonsalves** (Philadelphiae in Pennsilvania natus die 12 Iunii 1972) est politicus et legatus Sancti Vincentii et Granatinarum.

Filius politici Radulphi Vincentini et psychologae Soniae Gonsalves ex Iamaica ortae, Camillus Gonsalves in Civitatibus Foederatis eruditus est apud universitatibus Temple, ubi arti diurnariae, et Georgii Washingtonii, ubi iuribus studuit. A mense Novembri 2007 est legatus permanens S. Vincentii et Granatinarum apud Nationes Unitas, praecessore Margarita Hughes-Ferrari. Eodem tempore sed brevius minister rerum externarum meruit (primo ministro patre suo) a mense Septembri 2013 usque in annum 2015.

Nexus externi
-------------

* *Mission staff* apud legationem Neo-Eboracensem

Ministri rerum externarum Sancti Vincentii et Granatinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hudson Tannis 1979 • Iacobus Fitz-Allen Mitchell 1984 • Herbertus Young 1992 • Alpian Allen 1994 • Allan Cruickshank 1998 • Ludovicus Straker 2001 • Michael Browne 2005 • Ludovicus Straker 2005 • Duglassius Slater 2010 • Camillus Gonsalves 2013 • Ludovicus Straker 2015
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Sancti Vincentii et Granatinarum |
|  |
Wikidata Alofi (Niue)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Niue  
*Locus*: 19°3′22″S 169°55′16″W  
*Numerus incolarum*: 597  
*Zona horaria*: UTC-11  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Alofi
**Gestio**

*Procuratio superior*: Niue  

**Geographia**

*Superficies*: 46.48 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Alofi (Niue): situsAlofi (Niue): situs
**Alofi** est caput insulae Niue, civitatis sui iuris in Oceano Pacifico sitae. Quia numerus civium est 581 (census 2006), Alofi est secundum a minimo capite nationali per numerum hominum, post Ngerulmud, caput Palauense. Urbs ex duobus vicis constat: **Aliofi Septentrionale** (147 incolae) et **Alofi Meridianum** (434 incolae), ubi praetorium administrationis patet.

Geographia
----------

Alofi in medio Sinu Alofi in occidentali insulae litore situm est, prope solum foramen in scopulo curalli quod insulam circumcludit. Sinus circa 30 centesimas longitudinis insulae (circa septem chiliometra) patet, a Puncto Halagigie ad meridiem versus ad Punctum Makapu ad septentriones versus.

Historia
--------

Mense Ianuario 2004, Niue typhonum marinum Hetam passus est, qui omnem insulam severe laesit, permulta aedificia destruens, inter quae valetudinarium, et duos homines necans. Tempestate peracta, aedificia administrationis ad Fonuakula commota est, locum periculo minus obiectum, 3 chiliometra ad interiorem insulae partem a litore occidentali. Hic locus iam est intra fines Alofi Meridiani.

Clima
-----

Alofi clima silvae pluviae tropicae habet secundum Köppenianam climatis classificationem, sine manifesto tempore sicco. Urbi a Iunio ad Septembrem est tempus singulariter siccius; omnes autem menses plus quam 60 millimetra pluviae  patiuntur, per doctrinam finis mensis temporis sicci. Sicut aliae urbes quibus hoc clima est, temperaturae  stabiliores per annum manent, circa 25 gradus Celsius.

Vectura
-------

Regio ab Aeroportu Internationali Niueano adiuvatur, multaeque viae, et stratae et argillaceae, urbem traiciunt.

Notae
-----

1. ↑  Vide Siosikeu p. 4
2. ↑  East-West Center
3. ↑  Niue Intl.

Bibliographia
-------------

* East-West Center. 2009. Niue recovery at $23 million, Alofi to be relocated. *East-West Center,* 20 Ianuarii 2009. Archivum, 23 Iunii 2009.
* New Zealand Ministry of Foreign Affairs and Trade. 2009. Niue - Country Information Paper, 22 Iunii. New Zealand Ministry of Foreign Affairs and Trade.
* Siosikefu, Margaret Hagen, et Gerald Haberkorn. 2008. *Niue Population Profile Based on 2006 Census of Population and Housing: A Guide for Planners and Policy-Makers.* PDF. Noumea Novae Caledoniae: Secretariat of the Pacific Community. ISBN 1789820002357.
* Weatherbase. 2009. Historical Weather for Alofi, Niue.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alofi (Niue)** spectant (Alofi (Niue), Alofi). |

* Historia Niueana, www.seafriends.org.nz
* Photographemata post typhonum, news.bbc.co.uk
Aloisius Galimberti
**Aloisius Galimberti**, vulgo *Luigi Galimberti* (1836-1896) fuit cardinalis archivarius Sanctae Romanae Ecclesiae ab anno 1894 usque ad 1896.

Aloisius, filius Angeli advocati e familia de Bergomo oriunda, studia in Seminario Romano perpetravit, dehinc sacrae theologiae (1858) et utriusque iuris doctor (1861) promotus est. Ordinatus sacerdos anno 1860, in Collegio Urbano de Propaganda Fide atque in Seminario magisterium historiae ecclesiasticae exercebat usque ad annum 1882. Diaria catholica articulis fovebat ab anno 1870. Mense Decembri 1881 director novi diarii *Journal de Rome* effectus est, Leonis papae XIII auspiciis. Intransigentiam editoris refutans alterum diarium nomine *Le Moniteur de Rome* una cum universo collegio redactorum creavit mense Octobri 1882. Nominatus secretarius Congregationis Rerum Ecclesiasticarum Extraordinariorum (*Congregazione degli Affari ecclesiastici straordinari*) mense Iulio 1885 diarium reliquit mansionibus superioribus dedicatus. 

Berolini tractatus ad componendam controversiam inter Sanctam Sedem et gubernationem Imperii Germanici *(Kulturkampf)* actor erat principalis pro Sancta Romana Ecclesia. Postea Nuntius Apostolicus apud Imperium Austro-Ungaricum Viennae titulo archiepiscopi Nicaeni promotus consacrationem episcopalem e manu cardinalis Coelestini Ganglbauer archiepiscopi Viennensis quinto die Iunii 1887 obtinuit. Officio nuntiaturae expletato anno 1893 creatus est presbiter cardinalis tituli Sanctorum Nerei et Achillei. Anno sequenti praefectus archivii Sanctae Sedis institutus est. 

Defunctus Romae septimo die Maii 1896 in coemeterio *Campo Verano* depositus est.

Notae
-----

1. ↑  Vide titulum libri *Apologia pro Marcellino R.P. auctore Aloisio Galimberti* (Romae: ex typographia S. C. de Propaganda Fide, 1876)

Bibliographia
-------------

* Maria Fanca Mellano: *Galimberti, Luigi*, in Dizionario biografico degli Italiani 51, Roma 1998. (in reticulo apud Institutum Treccani)

Nexus interni
-------------

* Bibliotheca Apostolica Vaticana
* Archivum Secretum Vaticanum
Wikidata Aemilia Lapenna
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 9 Maii 1910;   
*Obitus*: 19 Maii 1994;   
*Patria*: Croatia  

**Officium**

*Munus*: esperantista  

**Familia**

*Coniunx*: Ioannes Lapenna  

**Memoria**

*Laurae*: Fine Arts Competitions of UEA  

**Aemilia Lapenna** (nata die 9 Maii in Gorjane / Saviniae, mortua die 19 Maii 1994 Agrani) pictrix Slovenica et rerum pecuniarum perita. Uxor prima fuit Ioannis Lapenna.

Vita
----

Absolutorio in schola commerciali anno 1926 recepto arti pictoriae studebat. Tamen postea in rebus pecuniariis et statisticis laborabat. Anno 1958 Universalis Societatis Esperanticae/UEA delegata officialis in pecuniariis proclamata est.

Linguam Esperanticam edidicit anno 1931 et cum aliis condidit illustrem Sodalitatem academicam Esperanticam Agrani. Ibi usque annum 1941, cum aboliretur, activa esset. Bello finito cum allis fundavit Croaticam Associationem Esperanticam (Kroatia Esperanto-Ligo) necnon Zagrabiensem sodalitatem "Bude Borjan". Ibi omnes quasi functiones implebat, e.g. sectionem dramaticam quam olim instigaverat ipsa. Anno 1953 spectacula culturalia in Congressu universali UEA anno 1953 Agrani celebrato moderata est.

Aemilia Lapenna permulta munera in motione esperantistarum et Iugoslavica et mundana implevit et saepe plurimos per annos. Secretaria Unionis esperantistarum Iugoslavorum (Jugoslavia Esperanto Federacio) fuit annis a 1953 ad 1944; adiuncta directrix Croatorum esperanistorum annis a 1955 ad 1957 fuit et praesidii Iugoslavorum esperantistarum membrum quoque. Terram suam annis XXXIV apud UEA repraesentavit (usque annum 1987). Apud stationem radiophonicam Zagrabiensem emissiones Esperanticas curavit annis a 1956 ad 1992. Vox eius semper reaudibilis erit in discu sonanti de pronuntiatu Esperantici perfecto *(Perfekta prononcado)*. Certamina de bellis artibus apud UEA tamquam secretaria disponebat annis a 1965 ad 1973; praesidio UEA infuit annis inter 1957 et 1974. 

Aemilia Lapenna critica fuit de culturalibus et in radiophonia et in peridiocis variis Esperanticis velut *La Progreso*, *Heroldo de Esperanto* et *Esperanto*. Symbolas fecit etiam pro *La Suda Stelo*, *Voĉo* et *Kajeroj de Jugoslavia Esperanto-Instituto*. Textus dramaticos ipse pepigit (*Teatro en societo*, una cum M. Mamuĵiĉ, 1956, *Nova teatro*, 1974) necnon librum definitivum praetitulatum *Esperanto por ĉiuj* (1980). Plures annos praefuit certamini litterarum quod nuncupatur "Literatura Konkurso Ivo Rotkviĉ".

Aemilia Lapenna nupserat Ioanni Lapenna, praesidis UEA (usque 1974); inde studia eius pro Esperanticis ingentia explicari possunt. Anno 1979 membrum honorium UEA proclamata est.

Nexus externi
-------------

* Exemplum operis Aemliae Lapenna
**Gabriel** ***(Gábor)*** **Péter** (natus nomine Beniamini Eisenberger ad Újfehértó in Hungaria septentrionali die 14 Maii 1906, mortuus Aquinci die 23 Ianuarii 1993) politicus Hungarus famosus fuit. Annis inter 1945 et 1952 undecimviris secretis Administrationis protectoriae statalis (Államvédelmi Hatóság, ÁVH) praefuit ubi crimina multa contra humanitatem commissa sunt.

Vita
----

Primo vestifex fuit, qui motioni operariorum annorum 1920 interesse solitus est. Anno 1931 sodalis Factionis communisticae Hungaricae factus est. Eo tempore adamavit Elisabetham Friedmann, uxorem Kim Philby agentis in rebus Cantabrigiensis notissimi.

Mense Ianuario 1945 Péter proclamatus est praeses sectionis politicae in vigilibus publicis (PRO). Cursus honorum tunc velociter atque mirabiliter promotus est: Péter creatus est caput servitiorum secretorum (ÁVH unde postea factum est ÁVO). Illo disponente multas noxas valde terribiles nocuerunt in alios. Gabriel Péter permultis hominibus dicas impingebat inter quas haud paucae omnino ficticiae erant. 

Anno autem 1952 dimissionem accipere debuit, quando in villa dictatoris Matthiae Rákosi ex inopinatu captus est. Similiter agebant in uxorem Iulianam Simon, quamvis secretaria Rákosi esset. Capitis damnatus anno 1954 propter coniurationem sionismo faventem in custodiam conditus est. Eo tempore Ladislaus Rajk et Rudophus Slansky cum multis aliis quoque se de sionismo excusare debebant. Quantitate poenae anno 1957 reducta liberatus est e carceribus anno 1959. Postea munere bibliothecarii functus est. Uxor ei utique supervixit.

Bibliographia
-------------

Laughland, John: *A History of Political Trials: From Charles I to Saddam Hussein. The Past in the Present*, Oxoniae: Peter Lang, 2008, p. 147, ISBN 978-1-906165-00-0

Nexus externi
-------------

* Sepulcri Gabrielis Péter situm
* Photographema eius
* De eius cursu honorum et decursus fine
* De affectionibus mutantibus inter dominos Péter et Rákosi
* Necrologium in ephemeride Americana "New York Times"
Ludovicus Couperus, anno 1917
**Ludovicus Couperus** (natus Hagae Comitum die 10 Iunii 1863; vita functus De Steeg in vico prope Arecanum die 16 Iulii 1923) fuit poeta et scriptor mythistoriarum psychologicarum Batavus. Inter elegantiores et maxime eximios scriptores qui Nederlandice scripserunt haud temere numerari potest. Anscharius Wilde eius opera magnopere aestimavit.

Eius origines
-------------

Ludovicus Couperus natus est gente iam ante plura saecula docta et erudita, oriunda de Frisia, quae officia superiora exercebat et plures praedicatores genuit. Verisimiliter quidam incognitus atavus in initio cuparius fuit ut ex nomine gentilitio apparet, verbum *cuypers* significans cuparium. Saeculo septimo decimo nomen latinizatum est sub forma "Couperus".

Eius pater Ioannes Ricus Couperus (Jakarta, 24 Februarii 1816–Hagae 13 Octobris 1902) erat iurisperitus, qui in concilio Iustitiae Padangi et in urbe Batavia munus exercebat.

Eius vita
---------

Adhuc infans decem annorum natus comitavit genitores in Nederlandicas Indias quibus in terris in gymnasio urbis Bataviae didicit litteras humaniores. Reversus in patria, Scholam Altiorem Publicam frequentabat.

Viator
------

Ludovicus Couperus, tempore quo Europaei, divitibus exceptis, minime itinerabantur, itinera multa per orbem terrarum perfecit. Eum viderunt Iaponia, Algeria, tam Orientis quam Occidentis terrae, ita ut eum, scriptorem gyrovagum et errabundum dici possit.

Eius scripta
------------

Primum ut res apud multos scriptores fit carmina pepigit, et postea calamo elegantissimo et docto multas peperit fabellas Milesias subtili ironia et cavillatione sparsas e quibus praecipue famam acquisivit haud minimam. Etiam mundum antiquum et tempora praeterita et fugiens tempus perpulchre revocare valuit in fabellis historicis inter quas *Mons luminis* de tempore Romano et *Alexander* (Iskander) de Magno Alexandro.

Nonnulli eum inter scriptores naturalistas reponunt, sed videlicet haud iuste ; etenim nullius scholae litterariae esse videtur, nisi suae, aut potius scholae elegantias, pulchritudines et humanitatem colentis.

Opera nonnulla
--------------

* *Eline Vere*
* *Majesteit*
* *De berg van licht*
* *Iskander*

Couperus veste Latina indutus
-----------------------------

Opera Couperi in multas linguas versa sunt et etiam in linguam Latinam. Volfgangus Jenniges enim anno 2006 in Latinum vertit et edidit eius fabellam *De morte Vestae.*[1]

Notae
-----

1. ↑  Versio Volfgangi Jenniges fabellae Ludovici Couperus, "De morte Vestae", in F. Licoppe-Deraedt, ed. *Navigare necesse est: Quattuordecim viatoriae narrationes veste Latina indutae: Miscellanea Gaio Licoppe dicata* (Bruxellis: Melissa, 2006), 93-117.
Castrum Penbrochiae a Guillelmo Marescallo praesertim constructum
**Ioanna**, quae cognomen **de Monte Canisio** e matrimonio nacta est (nata ante annum 1200; mortua anno fere 1234) fuit filia Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare, liberorum natu septima. Inter annos 1219 et 1222, patre iam mortuo, Ioannam in matrimonium duxit Guarinus de Monte Canisio et ex ea genuit filium Ioannem (qui mortuus est iuvenis anno 1247) et filiam Ioannam. Haec fuerit mater Ademari de Valentia qui titulum comitis Penbrochiae nactus est olim a proavo gestum.

Ioanna laudatur matrimoniumque describitur in *Histoire de Guillaume le Maréchal* (quod opus Guillelmus, Ioannis frater, anno fere 1225 vel 1226 exscribere iussit):

*Johane, après la mort del pére,*
*Remest a marier al frére*
*Qui s'en tint molt menbréement,*
*Qu'il la maria richement:*
*Si hautement fu enpleiée*
*Qu'el ne fu pas desparagiée,*
*Quer par mariage ensaisi*
*Le seignor de Montchenesi,*
*Garin, qui a paié se tint*
*E ele de ço qu'a lui vint.*
Matrimonium prolesque etiam describuntur e *Chronicis Abbatiae de Tynterne*: "Secunda filia antedicti Willihelmi Marescalli vocabatur Johanna, nupta Warino de Montecaniso, de qua habuit exitum Johannem de Montecaniso qui obiit sine haerede de se, et Johannam sororem eius nuptam domino Willihelmo de Valentia."

Notae
-----

1. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14947-14956
2. ↑  *Chronica Abbatiae de Tynterne* (MS. BL. Cotton Cleopatra C.3, f. 303b) in W. Dugdale; J. Caley, H. Ellis, B. Bandinel edd. *Monasticon Anglicanum* (6 voll. Londinii, 1817-1830) vol. 5 p. 271

Nexus externi
-------------

* "Joan" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* Welbore St. Clair Baddeley, *A Cotteswold Manor: being the history of Painswick* (Glevi: John Bellows, 1907) pp. 70-83 Textus apud archive.org
* Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in *Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland* 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29
* H. W. Ridgeway, "Munchensi, Warin de (c.1195–1255)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |
| --- |
|  |
|  |
| *Meridies*1952 |
|  |
| **Dispositor:**Fredericus Zinnemann |
| **Factor:**Stanley Kramer |
| **Scriptor:**Ioannes Cunningham |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Gary CooperGratia KellyThomas MitchellLloyd BridgesCatharina Jurado |
| **Compositor:**Demetrius Tiomkin |
|  |
|  |
|  |
|  |
| **Duratio:**85 min. |
|  |
| **Lingua:**Anglica |
|  |
|  |

***High Noon*** (Anglice; Latine fere *Meridies*) est pellicula anno 1952 de animoso parvi vici vigile.

Argumentum
----------

Fere anno 1884 optimus parvi vici Hadleyville vigil Gulielmus Kane (Gary Cooper) Amatam Fowler (Gratia Kelly) uxorem ducit et ab officio suo ob senectute pedem laturus est et in alio vico ut cum muliere vivat iturus, sed certior de imminente adventu quatruor latronum et percussorum qui eum interficere volunt fit. Tametsi vigil contra fures pugnare statuit, nemo huic auxilium ferre audet et omnes Kane ne maneat atque ut vitam petat fuga monent; Amata a vico fugire vult et virum relinquit. Facta hora sexta, latrones et Kane acriter pugnant: auxilio uxoris, quam quod fecit paenitet et revertit, vigil vincit et omnes homicidas necat. Ab incolis, qui auxilium recusavereunt, stomacho facto, optimus vigil, officio suo perfecto, cum Amata vicum relinquit.

Nexus externi
-------------

* De praemiis victis **(Italice)**
* De pellicula **(Anglice)**
Wikidata Ludovicus Castiglioni
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus Castiglioni: imagoLudovicus Castiglioni: imago
*Nativitas*: 31 Iulii 1962; Itacurubí del Rosario  
*Patria*: Paraquaria  
*Nomen nativum*: Luis Alberto Castiglioni Soria
**Officium**

*Officium*: Vice President of Paraguay, Minister of Foreign Affairs, Minister of Industry and Commerce  
*Munus*: ingeniarius, politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Colorado Party  

**Ludovicus Castiglioni**, vulgo plene *Luis Alberto Castiglioni Soria* (in oppido Itacurubí del Rosario natus die 31 Iulii 1962) est politicus Paraguaiae.

Alumnus est universitatis Catholicae Assumptionis ubi ingeniariae civili studuit. Sodalis est factionis rubrae ab anno 1978. Legatus est congressui Paraguaiano a die 1 Iulii 1998 usque in 2003. Praeses vicarius electus, hoc officio functus est a 15 Augusti 2003 ad 15 Octobris 2007, eodem tempore quo praeses Nicanor Duarte Frutos. Minister a rebus externis a die 15 Augusti 2018 meret, praeside Mario Abdo Benítez.

Bibliographia
-------------

* "Castiglioni renuncia a la vicepresidencia" in *Ultima Hora* (3 Octobris 2007)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovicum Castiglioni** spectant. |

Ministri rerum externarum Paraguaiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ludovicus Maria Argaña 1989 • Alexis Frutos Vaesken 1990 • Diogenes Martínez 1993 • Ludovicus Maria Ramírez Boettner 1993 • Reuben Melgarejo Lanzoni 1996 • Dido Florentinus Bogado 1998 • Michael Abdón Saguier 1999 • Iosephus Felix Fernández Estigarribia 1999 • Ioannes Stephanus Aguirre Martínez 2000 • Iosephus Antonius Moreno Ruffinelli 2001 • Leila Rachid de Cowles 2003 • Reuben Ramírez Lezcano 2006 • Alexander Hamed 2008 • Hector Lacognata 2009 • Georgius Lara Castro 2011 • Iosephus Felix Fernández Estigarribia 2012 • Helladius Loizaga 2013 • Ludovicus Castiglioni 2018 • Antonius Rivas Palacios 2019 • Fridericus González 2020 • Euclides Acevedo 2021 • Iulius Arriola 2022
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Paraguaiae |
|  |
Wikidata Hieropolis (Borussia)
Res apud Vicidata repertae:Hieropolis (Borussia): insigneHieropolis (Borussia): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°28′0″N 19°56′0″E  
*Numerus incolarum*: 7 953  
*Zona horaria*: UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Мамоново
**Gestio**

*Procuratio superior*: Mamonovo District  

**Geographia**

*Superficies*: 20.85 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Hieropolis (discretiva)

**Hieropolis** vel **Sancta civitas**, (Theodisce *Heiligenbeil*, olim *Heiligenstadt*, Russice Мамоново) est urbs Borussiae Orientalis. Ad regionem Calininopolitanam Russiae pertinet. Prope litus lacus Recentis sita est. Incolas 8104 anno 2021 habet. Anno 1301 loco vici Borussici castellum Teutonicum constructum est.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. II, p. 239..
2. ↑  Scilicet *Securis sacra*.
3. ↑  I.e. *Hieropolis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°28′0″N 19°56′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Labra feminea
**Labrum** (diminutive **labellum**) sive **labium** est mollis extrema pars oris hominis aliorumque animalium nonnullorum. Labra bina sunt, quippe quae in labris superiore et inferiore consistant. Labra e textu musculari striato constant et, quoniam melanocytis carent, vasis sanguineis e cute perlucentibus rubra videntur.

Natura labrum
-------------

Labra duo sunt partes simul visibiles oris et fines eius, *labrum superius* et *labrum inferius*. Structura eorum est mollis, et providentia sanguinea abunda, communiter cum melanocytis, labris colorem conspicuum, quasi signum invitans, dant. Uno genere plurima neurona signa externa accipientia labra organum sensuum, quod magnum momentum habet, adornant.

De vocabulorum vi ac usu commentarius
-------------------------------------

Quod ad significationem attinet, variae differentiae inter se contrariae inventa sunt a grammaticis posterioris Latinitatis:

| Labrum | Labium | Grammaticus |
| --- | --- | --- |
| maius | minus | Donatus |
| minus | maius | Verrius Flaccus |
| superius | inferius | Donatus |
| inferius | superius | Agroecius |
| virorum | mulierum | Servius |
| ferarum | hominum | Differentiae apud c. Montepessulanum |

Si autem antiquorum auctorum usum inspicimus, constat Plinium recte sentisse: "*labra* et *labia* indistincte dicuntur." Attamen Plinius ipse *labrum* praetulit *labio*, item ut alii quoque auctores antiqui praeter Christianos, apud quos *labium* praevalere videtur.

Notae
-----

1. ↑  TLL VII 2 [1970] 774, 52-71.
2. ↑  Beck, Ianus Wibertus (1883) *Specimen litterarium de differentiarum scriptoribus Latinis*. Groningae: Noordhoff.
3. ↑  Plinius, *Dub.serm.* (frg. apud Charisium 103.4 Keil).

Apparatus digestorius

|  |  |
| --- | --- |
| Pars superior | Os • Labia oris et buccae (Cavum oris • Dentes • Glandulae salivariae • Lingua) • Pharynx • Oesophagus • Stomachus • Iecur • ductus choledochus • Vesica biliaris • Pancreas |
| Pars inferior | Intestinum • Intestinum tenue (Duodenum • Ieiunum • Ileum) • Intestinum crassum (Caecum • Colon ascendentem • Colon transversum • Colon descendentem • Colon sigmoideum • Rectum) • Anus |
Wikidata Momonia
Res apud Vicidata repertae:Momonia: insigneMomonia: insigneMomonia: vexillumMomonia: vexillum
Provinciae Hiberniae  
*Civitas*: Hibernia  
*Locus*: 52°15′0″N 9°0′0″W  

**Fines**

*Procuratio superior*: Hibernia  
*Territoria finitima*: Connacia, Lagenia
**Forma**

*Area*: 24 607.52 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Comitatus Clarensis, Comitatus Corcagiensis, Comitatus Kerriensis, Comitatus Limericensis, Comitatus Tiperariensis, Comitatus Waterfordiensis
**Vita**

*Incolae*: 1 246 088  
*Zona horaria*: UTC  

**Tabula aut despectus**

Momonia: situsMomonia: situs
Vexillum Momoniense
Collocatio provinciae Momoniensis in Hibernia
**Momonia** (-ae, *f.*) (Anglice: *Munster* Hibernice: *Cúige Mumhan / Mhumhain*) est Hiberniae provincia, circiter 1 243 726 incolarum, inter meridiones et occidentem spectans.

Comitatus traditionales in Momonia
----------------------------------

In provincia Momonia: **Munster**

1. Comitatus Clarensis (Clare)
2. Comitatus Corcagiensis (Cork)
3. Comitatus Kerriensis (Kerry)
4. Comitatus Limericensis (Limerick)
5. Comitatus Tiperariensis (Tipperary)
6. Comitatus Vaterfordiensis (Waterford)

Notae
-----

1. ↑  ORBIS LATINUS oder Verzeichnis der wichtigsten lateinischen Orts- und Ländernamen von Dr. J. G. Th. Graesse.

Nexus interni
-------------

* Hibernia
* Hibernia (res publica)
* Provinciae Hiberniae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Momoniam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°15′0″N 9°0′0″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Castellum Elgersburg, unde oppidum nomen ducit
**Elgersburg** oppidum quoddam in Circulo Ilm in Thuringia (Germaniae) est. Ad Kalendas Ianuarias 2020 incolas 1249 habuit. Ex anno 2019 cum vico Martinroda et urbe Plaue pars unionis administratoriae nomine *Verwaltungsgemeinschaft Geratal/Plaue* est. Ad viam ferratam inter Ilmenaviam et Arnstadium situm est.

Historia
--------

Mentio prima burgi in monticulo et prope flumen Gera siti anno 1139 fuit. Possessores enim deorsum facile transitum pacificum commercialem trans Silvam Thuringiensem firmare atque munire potuerunt, inter quos Kevernburgenses et lantgravii Thuringienses noti sunt. Anno 1802 autem aula ducalis Gothensis castellum ex manibus dominorum de Witzleben emit. Incolae ex anno 1837 philotheoriae atque recreationi indulserunt cum aquae frigidae salubres morbis medendis oblatae sunt. Infirmi salutem petituri vel in burgo ipso sarti et tecti conservabantur qui hospitium meritorium quasi factus est. 

Inde ab anno 1861 etiam metallis exercendis cura data est. In cursu temporis autem sanatoria officia magis magisque in pura periegetica mutata esse videntur. Hiemibus niveis etiam cursus campester magno studio colitur: hinc in nartis e.g. usque Ilmenaviam labi potueris.

Locus traditionum veterum et recentium
--------------------------------------

Castellum ex anno 1899 sodalitas quaedam cui nomen *Elgersburger Ritterschaft* curat. Ingens murorum mediaevalium momentum cum poesi et equitum vitae traditionibus feliciter iunguntur et artifices alliciuntur. Anno 1911 caupona montana *Hohe Warte* creata est cum Turri Caroli Eduardi contigua in honorem ducis Gothensis in altitudine 811 metrorum erecta. Dux (Victoriae reginae nepos) animo motus res laudabiles omnes ipse inauguravit. Saepe homines vestibus historicis induti spectacula celebrant. Dantur convivia et festa publica. Natura ambiens ad multas excursiones invitat neque procul absunt deversoria illustria *Mönchhof* et *Scöoffenhaus* et *Schmücke*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elgersburg** spectant. |

* Situs proprius
Mons Sancti CalogeriMonte Kronio (Siciliae physicalis)  
Mons Sancti CalogeriMonte KronioMons Sancti Calogeri  
*Monte Kronio*Situs in Sicilia
**Mons Sancti Calogeri**, Italiane recentius *Monte Kronio*, est mons municipii Saccae in Sicilia. Ad pedem montis iuxta maris litus iacent **balnea Sancti Calogeri**. Speluncae nonnullae sub monte latent, quarum nonnullae ab hominibus antiquis frequentabantur.

Strata geologica pelagica Iurassica hic reperiuntur: constituisse censetur montem submarinum litori boreali maris Tethyi adiacentem.

Sudatorium Sancti Calogeri
--------------------------

Inter aedificia balnearia latet spelunca apud Graecos antiquos propter exhalationes calidas iam nota, a recentioribus sicut sudatorium balneorum Sancti Calogeri accepta et nuncupatione *stufa di S. Calogero* ("sudatorium Sancti Calogeri") nota. In intimis partibus huius speluncae, ab hominibus aevi Neolithici habitatis, dolia reperta sunt. Vestigiis inspectis satis constat vinum hoc loco iam millennio IV a.C.n. repositum esse.

Notae
-----

1. ↑  "Mons ipse Divo Calogero sacer est, qui olim Mons Gemmariarum dicebatur ... Balnea a Divo nuncupata ..." (p. 589 apud *Google Books*)
2. ↑  Vide imaginem nostram. Cf. Goethii *Winckelmann*: "*ein Sudatorium oder Stufa ... die neuern schreiben solche dem heiligen Calogero zu*" (p. 183 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

Descriptio balneorum et sudatorii S. Calogeri ("*stufa detta di San Calogero di Sciacca*") saeculo XVIII divulgata
* Hugh C. Jenkyns, "Pelagic "Oolites" from the Tethyan Jurassic" in *Journal of Geology* vol. 80 (1972) pp. 21-33, spec. pp. 23-25 [
* Davide Tanasi et al. "1H-1H NMR 2D-TOCSY, ATR FT-IR and SEM-EDX for the identification of organic residues on Sicilian prehistoric pottery" in *Microchemical Journal* vol. 135 (2017) pp. 140-147 Epitome
* Lorenzo Tondo, "Traces of 6,000-year-old wine discovered in Sicilian cave" in *The Guardian* (30 Augusti 2017)

Nexus externi
-------------
Viviani in summis certaminibus UEC Europaeis anno 2015.
Viviani in certamine Omnii in Olympiis aestivis 2016.
**Elias Viviani** (natus *Elia Viviani* Insulae Cenensi 7 Februarii 1989) est professionalis birotarius Italicus viarum curriculorumque peritus, qui pro Deceuninck–Quick-Step UCI WorldTeam cursu certat. Suam primam victoriam in Circuitu Grande cepit in Circuitu Italiae die 10 Maii 2015, cum stationem secundam in globali cursu brevi vinceret, Morenum Hofland et Andrean Greipel praeveniens. Mense Augusto 2016, praemium aureum in certamine Omnio appellato in Olympiis aestivis 2016 accepit. Stationem quartam in Circuitu Franciae die 9 Iulii 2019 vicit, Alexandrum Kristoff, Caleb Ewan, Petrum Sagan praeveniens.

Notae
-----

1. ↑  Torrego, José María (23 Decembris 2018). "El Deceuninck Quick Step busca no sucumbir del cetro mundial del ciclismo en 2019". *La Guía del Ciclismo*. Digipress Ibérica SL .
2. ↑  "Elia Viviani wins stage 2; Michael Matthews takes lead at Giro". *VeloNews*. Competitor Group, Inc.. 10 Maii 2015 .
3. ↑  "Giro d'Italia: Elia Viviani wins stage two as Michael Matthews takes lead". *Sky Sports*. 2015 Sky. 11 Maii 2015 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elian Viviani** spectant. |

* Situs interretialis Eliae Viviani proprius.
* De Elia Viviani apud *Sports-Reference.*
* De Elia Viviani apud *Cycling Archives.*
* De Elia Viviani apud *CQ ranking.*
* De Elia Viviani apud *ProCyclingStats.*
Wikidata Elias Buialsky
Res apud Vicidata repertae:Elias Buialsky: imagoElias Buialsky: imago
*Nativitas*: 26 Iulii 1789; Vorobiivka  
*Obitus*: 8 Decembris 1866; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: medicus, Chirurgus  
*Patronus*: Imperial Academy of Medical Surgery
**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Anna, 3rd class, Order of St. Vladimir, 3rd class, Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Ordinis Sanctae Annae classis prima, Order of Philip the Magnanimous, Knight of the Order of the Oak Crown, Ordo Vasae  
*Sepultura*: Bolsheohtinskoe cemetery  

**Elias Basilii filius Buialsky** (Russice Илья Васильевич Буяльский, tr. *Il'ja Vasil'evič Bujal'skij*; natus 6 Augusti 1789 in vico *Vorob'evka* nunc regionis Czernihoviensis Ucrainae, mortuus 20 Decembris 1866 Petropoli) fuit anatomus et chirurgus Russicus.

Anno 1814 studium suum Petropoli in Academia Medica Chirurgica complevit, ab anno 1821 professor ibidem fuit. Ab anno 1829 officina chirurgica instrumentali praefuit. Ab anno 1831 anatomiam plasticam docebat in Academia Artium, ubi anno 1842 academicus electus est. Fuit unus e conditoribus anatomiae topographicae in Russia. Eius *Tabulae anatomico-chirurgicae* in multas linguas alias traductae sunt. Doctrinam suam de mutabilitate individuali condidit. Operationem resectionis maxillae atque methodum curationis aneurysmatum vascularium proposuit. Ad meliorationem instrumentorum chirurgicorum (e.g. iniectoris medici) contribuit. Fuit unus e primis, qui in Russia usus narcosis, transfusionis sanguinis et antisepticam introducerunt. Praeterea, methodum balsamationis atque methodicam anatomiae 'glaciali sculpturali' elaboravit.

Notae
-----

1. 1 2  Eliae Buialsky *Tabulae anatomico-chirurgicae* (, ) commemoratae sunt, e.g. in: *Bulletin scientifique*, vol. 2, p. 95; *Allgemeine medicinische Central-Zeitung*, vol. 22, p. 75; *Visual resources from Russia and Eastern Europe in the New York Public Library*, pp. 27, 220

Fons
----

* Pagina de Elia Buialsky *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae[*nexus deficit*] **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eliam Buialsky** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Elfrieda Jelinek
Res apud Vicidata repertae:Elfrieda Jelinek: imagoElfrieda Jelinek: imagoElfrieda Jelinek: subscriptioElfrieda Jelinek: subscriptio
*Nativitas*: 20 Octobris 1946; Mürzzuschlag  
*Patria*: Austria  

**Officium**

*Munus*: scriptor, scriptor scaenicus, scriptor scaenicus, poëta, Interpres, mythistoricus, librettist, criticus litterarum  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Austriae  

**Familia**

*Genitores*: Friedrich Jelinek;   
*Coniunx*: Gottfried Hüngsberg  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Praemium Georgio Büchner dicatum, Walter-Hasenclever-Preis der Stadt Aachen, manuskripte award, Franz Kafka Prize, Heinrich-Böll-Preis, Stig Dagerman Prize, Literaturpreis des Landes Steiermark, Mülheimer Dramatikerpreis, Roswitha Prize, Peter-Weiss Prize, Österreichischer Kunstpreis für Literatur, City of Vienna Literature Prize, Literaturpreis der Stadt Bremen, Heinrich Heine Prize, Q1978511, Nestroy theater award/lifetime achievement  

**Elfrieda Jelinek** (nata *Mürzzuschlag* in vico Styrico die 20 Octobris 1946) est scriptrix Austriaca, quae Vindobonae et Monaci vivit. Ab anno 1974 ad annum 1991 erat socia Factionis Communistae Austriae. Opus de compilationem capitalismi et oppressione patrarchiae pro iura mulierium scripsit. Etiam artem modernam, sicut musicam atonalitatis defendit.

Anno 1998 Praemium Georgio Büchner dicatum annoque 2004 Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis cum operum indice
* Opera Elfriedae Jelinek aut de Elfrieda Jelinek apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Elfrieda Jelinek in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* *Ich bin die Liebesmüllabfuhr*, colloquium] percontativum cum Elfrieda Jelinek anno 2006
* De Elfrieda Jelinek in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata **(Anglice)**
* De Elfrieda Jelinek in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata **(Germanice)**
* De Elfrieda Jelinek apud *Perlentaucher.de: Das Kulturmagazin* **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑  Confer colloquium in www.vatican.va/
Eliae Muromensis res gestae (*lubok(ru)* anni 1868);  
 — Elias iuvenis stare non potuerat, donec senex ignotus aqua eum curavit (in laeva parte)  
 — Elias Lusciniam Latronem supra arborem sedentem occidit (in media parte)  
 — Elias principem Saracenum ad Czernihoviam vincit (in superiore parte)  
 — Elias, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius *Guniam* invalidum inveniunt (in parte inferiore)  
 — Elias *Idolišče* (*Idolon magnum*), heroem paganum, pileo 2000 libris ponderis occidit (in parte dextra)
**Elias Ioannis filius Muromensis** (Russice Илья Муромец) est bylinarum Russicarum persona saepissime laudata, *bohatirus* primus et famosissimus. Vici *Karačaravo* terrae Muromensis incola fuit, ubi triginta tres annos supra fornacem iacuerat antequam experrectus periculis gestisque nobilibus obviam ivit. Lusciniam Latronem primo occidit et Kioviam ad Vladimirum Solem Praeclarum (ut Vladimirus Magnus in bylinis nominatur) venit, ubi miles eius primus factus est. Tres *bohatiri* fortissimi saepe una memorantur et figurantur; hi sunt Elias, qui eorum fortissimus est, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius.

Elias, *Sviatogor* dormiens et Sviatogoris uxor (Ioannis Bilibin opus)

Notae
-----

1. ↑  Patronymicum Eliae haud saepe memoratur.
2. ↑  Cf. "Rossi… de heroibus suis, quos Bohatiros id est semideos vocant, aliis persuadere conantur" (Stanislai Sarnitii *Descriptio veteris et novae Poloniae cum divisione eiusdem veteri et nova...*, Cracoviae 1585, p. 34.

Nexus externi
-------------

* De Elia Muromensi in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : (inordinatus)   
Familia : Boraginaceae   
Genus : *Heliotropium*   
Species : ***H. indicum***   
*Heliotropium indicum*   
L. 1753  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Synonyma
*Heliophytum indicum*  

*Heliotropium parviflorum*  

*Tiaridium indicum*

***Heliotropium indicum*** est planta florens familiae Boraginacearum, quae in Asia endemica est, communis herba inutilis in locis desertis et regionibus conturbatis.

Descriptio
----------

*Heliotropium indicum* Calcuttae in India.
*Heliotropium indicum* est planta annua, erecta, ramosa, hirsuta, quae ad 15 ad 50 cm crescere potest. Eae est caulis hirsutus, foliis alternis ovatis ad oblongis-ovatis. Flores sunt parvi et albi, calice viride, quinque staminibus in corolla tubulari latis, stylo terminali, et ovario quadrilobo.

Distributio geographica
-----------------------

*Heliotropium indicum* apud Pocharam Lacum in Andhra Pradesh Indiae.
Planta in Asia orta est, herba inutilis in locis desertis et regionibus conturbatis.

Gravitas oeconomica
-------------------

In Philippinis, planta usitate ut medicina herbalis adhibetur. Sucus ex foliis contundis adhibetur ad curanda vulnera, ulcera cutis, et furuncula. Sucus etiam ut medicina coniunctivitis adhibetur; folia contunda emplastro prosunt.

Toxicitas
---------

*Heliotropium indicum* alkaloida pyrrolizidina tumorigenica? continet.

Notae
-----

1. 1 2  "Trompang elepante". *Philippine Medicinal Plants* .
2. ↑  Onaylos, Irma Noel. *Plants That You Know But Really Don't: Home Remedies from 110 Philippine Medicinal Plants*. Cebu City: Our Press, Inc.. p. 40 .
3. ↑  Fu, P.P. Yang, Y.C. Xia, Q. Chou, M.C. Cui, Y.Y. Lin G. "Pyrrolizidine alkaloids-tumorigenic components in Chinese herbal medicines and dietary supplements," *Journal of Food and Drug Analysis* 10, no. 4 (2002), 198-211.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Heliotropium indicum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Heliotropium indicum"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • Flora of China • INPN France • USDA Plants Database |
***Relazione del Regno Barmano*** est descriptio regni Birmaniae et religionis Buddhisticae huius regni. Opus conscriptum est a patre Vincentio Sangermano, missionario ecclesiae Catholicae, qui ab anno 1784 usque ad 1808 ecclesiam et collegium missionarium in urbe Yangon conduxit. Opus iam anno 1795 confectum eo anno Francisco Buchanan monstravit, qui nonnullas res extractas in symbola sua "On the Religion and Literature of the Burmas", anno 1799 edita, repetivit. Tandem anno 1833, Sangermano iam mortuo, opus completum ab F. Galazzi Romae editum est una cum vita auctoris. Eodem anno versio Anglica Romae divulgata est, traductore Gulielmo Tandy.

Editiones et versiones
----------------------

* 1833 : *Relazione del Regno Barmano, scritto dal padre D. Vincenzo Sangermano, Ch. Reg. Barnabita, già missionario apostolico nei regni di Ava e Pegù*. Romae: Francesco Bourlié Textus apud Google Books
* 1833 : *A Description of the Burmese Empire*. Romae

Nexus externi
-------------

* Descriptio editionis 1833[*nexus deficit*]

Bibliographia
-------------

* Eugenius Burnouf, recensio versionis Anglicae in *Journal des savants* (Feb. 1837) pp. 112-121 Textus

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Carolus I (dux Brunsvicensis et Luneburgensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1 Augusti 1713; Brunsvicum  
*Obitus*: 26 Martii 1780; Brunsvicum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: nobilis  

**Familia**

*Genitores*: Ferdinand Albert II, Duke of Brunswick-Wolfenbüttel; Princess Antoinette of Brunswick-Wolfenbüttel  
*Coniunx*: Princess Philippine Charlotte of Prussia  
*Proles*: Charles William Ferdinand, Duke of Brunswick-Wolfenbüttel, Sophie Caroline Marie of Brunswick-Wolfenbüttel, Anna Amalia, Frederick Augustus, Prince of Brunswick-Wolfenbüttel-Oels, Elisabeth Christine of Brunswick-Wolfenbüttel, Crown Princess of Prussia, Augusta Dorothea of Brunswick-Wolfenbüttel, Albrecht Heinrich von Braunschweig, Wilhelm Adolf von Braunschweig-Wolfenbüttel, Christian Theodor von Pincier, Georg Franz Herzog von Braunschweig-Wolfenbüttel, Christian Ludwig Herzog von Braunschweig-Wolfenbüttel, Luise Friederike Herzogin von Braunschweig-Wolfenbüttel, Friederike Wilhelmine Herzogin von Braunschweig-Wolfenbüttel, Leopold of Brunswick-Wolfenbüttel  
*Familia*: Guelfi
**Memoria**

*Sepultura*: Brunswick Cathedral  

**Insignia heraldica**

Carolus I (dux Brunsvicensis et Luneburgensis): insigneCarolus I (dux Brunsvicensis et Luneburgensis): insigne
**Carolus I**, dux Brunsvicensis et Luneburgensis, postea princeps (natus die 1 Augusti 1713 Brunsvici; ibidem die 26 Martii 1780 mortuus) anno 1745 collegium Carolinum condidit. Anno 1747 in vico Fürstenberg fabricam Porcellani condidit. Tredecim liberos genuit, inter alios et Annam Amaliam, quae postea Ernesto Augusto II duci Saxoniae-Vimarii-Eisenach nupsit.

Nota
----

1. ↑  Adventus vester
Moenia Harlepolis
**Harlepolis** aut **Heruteu** aut **Insula Cervi**  (Anglice: *Hartlepool*) est portus circa 90 000 incolarum in orientali Angliae septentrionalis litore.

Abbatia Heruteuensis
--------------------

Abbatia hic in promontorio anno 640 condita est a sanctimoniale quadam Hieua nomine et episcopo Aidano, qui eam primam abbatissam creavit. Coenobium coniunctum erat in quo et monachi et monachae vitam regularem subiebant. Hieuam Hilda successit, et Oswio rex Nordanhymbrorum filiam ipsius vitae religiosae hic dedicavit. Nulla monasterii vestigia hodie inveniuntur nisi ecclesia paroechialis Sanctae Hildae.

De simia Harlepolitana
----------------------

Secundum famam notissimam contigit ut inter bellum Napoleonis cum Angli in magno metu Francicorum viverent, navis Francica prope litus Harlepolitanum fracta sit, cuius omnes nautae mersi perierunt nisi quaedam simia sola, ad modum nautae Francici vestita, quae in terram natavit. Hanc captam cives, qui nunquam antea hominem Francicum viderant, suspicati ut fortasse explorator Francicus esset, suspendio morti damnaverunt. Exinde cives oppidorum aliorum in Anglia septentrionali Harpolitanos derisi cognomine "Monkey Hangers" ("Suspensores Simiarum") ad hunc diem vocant.

Die 2 Maii 2002, cives quendam Stuartum Drummond, hominem tanquam simiam vestitum, qui bananas gratuitas omnibus oppidi infantibus pollicitus erat, municipii praefectum suffragio elegerunt.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Baeda, *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* lib. iv, c. 23.
3. ↑

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis municipii Harlepolitani
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

Nummus Susebuti
**Sisebutus** aut **Sisebodus** (†621) fuit rex Visigothorum ab anno 612 usque ad mortem, successor Gundemari. Etiam fuit poëta, qui scripsit opera duo: *Astronomicon,* quae de defectionibus solis enarrat, et *De vita et passione Sancti Desiderii.* Filius Reccaredus II ei successit.

De bellis pugnatis
------------------

Sisebut - Toletum.
Anno 613, Sisebutus cum classe navigavit ad oras Cantabrorum, et ibi eos superavit, dum dux militaris Swinthila Cantabros in montibus pugnabat.

Tunc, inter annos 614 et 615, impeta permulta fecit contra terras Byzantinorum. Cepit urbes et castella, inter quas maxima erat Malaca. Tunc Magister Militum Byzantinorum indutias Sisebuto petivit, quas is concessit. Bello confecto, provincia Romana in Hispania erat ager circum Carthaginem Spartariam.

Enarratio
---------

> Aera DCL [recte 612), an. imperii Heraclii II. Sisebutus christianissimus post Gundemarum, ad regale fastigium evocatur, regnat ann. VIII, mens. VI; qui initio regni Iudaeos ad fidem Christianam permovens, aemulationem quidem habuit, sed non secundum scientiam; potestate enim compulit quos provocare fidei ratione oportuit. Sed, sicut est scriptum, sive per occasionem, sive per veritatem, donec Christus annuntiatur. Fuit autem eloquio nitidus, sententia doctus, scientia litterarum magna ex parte imbutus. In iudiciis iustitia et pietate strenuus ac praestantissimus, mente benignus, splendore regni praecipuus, in bellicis quoque documentis ac victoriis clarus.– Isidorus Hispalensis, *Historia Gothorum 61.*

De familia
----------

Gens Sisebuti non regia erat, sed progenies igitur fuit: filius Reccaredus regnum accepit, et filia Theodora Swinthilam regem nupsit. Ita Sisebutus fuit avus regis Sisenandi et reginae Liuvigotonis.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Gundemarus**  |  **Rex Visigothorum** 612–621 | Successor: **Reccaredus II**  |

Notae
-----

1. ↑  Secundum nummos.
2. ↑  *Chronica* Fredegarii.
*Musca domestica*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Diptera   
Subordo : Brachycera   
Infraordo : Muscomorpha   
Zoosectio : Schizophora   
Zoosubsectio : Calyptratae   
Superfamilia : Muscoidea   
Familia : **Muscidae**   
Latreille, 1802  
   
Subdivisiones: Subfamiliae\*Atherigoninae
* Azeliinae
* Coenosiinae
* Cyrtoneurininae
* Muscinae
* Mydaeinae
* Phaoniinae

**Muscidae** sunt familia Dipterorum superfamiliae Muscoideorum. Apicalia antennarum segmenta sunt plumosa, et pars basalis est laevis.

Muscidae, quarum nonnullae sunt synanthropicae, distributionem geographiam per totum orbem terrarum habent, et in paene 4000 specierum in plus quam centum generibus consistunt. Plurimae autem species non sunt synanthropicae: adulti sunt praedatorii, haematophagi, vel saprophagi, atque numerosis exsudatorum plantarum animaliumque generibus vescuntur. Multae res eas attrahunt, praecipue saccharum, sudor, lacrimae, sanguis. Larvae multis habitationibus utuntur, praecipue vegetatione tabescenti, solo sicco et umido, nidis insectorum et avium, aquá dulci, cadaveribus.

*Musca domestica* est notissima et gravissima species. Aliquae Muscidae generum *Hydrotaeae* et *Muscinae* investigationibus forensibus intersunt.

Pinacotheca
-----------

* Muscidae sp.Muscidae sp.
* Musca domestica*Musca domestica*
* Stomoxys calcitrans AlbuquerqueStomoxys calcitrans Albuquerque
* Stomorhina lunata*Stomorhina lunata*
* Muscidae sp.Muscidae sp.
* Limnophora sp.*Limnophora sp.*
* Graphomya eustolia*Graphomya eustolia*

Nota
----

1. ↑  Imagines.