recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ultimae lineae *Areopagitici* in manuscripto Vaticano Graeco 65.
Miltoni *Areopagitica*.
***Areopagiticus*** (Graece Ἀρεοπαγιτικός) est oratio deliberativa (συμβουλευτικόν γένος) anno 355 aut 354 a.C.n. a rhetore Isocrate scripta, qua consilia politica civibus suis dabat. Nam plus quam octoginta annos natus in Atheniensium ecclesia se populum adloquentem fingebat.

Argumentum
----------

Isocrates corruptos mores politicos inclinatarum rerum Atheniensium causam fuisse existimabat. Cuius rei remedium civibus proponebat ut maiorum democratiam restituerent, hoc est democratiam aetate bellorum adversus Persas vigentem, tum cum Areopagi consilium, quod ex emeritis archontibus constabat, praepotens in republica consilium erat atque moribus custodiendis praecipuam operam dabat. Post legem anno 462 a.C.n. latam potentiam amiserat. Item sorti ad magistratus eligendos comitia praevertebat quibus optimi veltuti diiudicarentur. Quamquam nomina a democratiae fautoribus honorata, Solonem et Clisthenem, praetendit, ipsumque vocabulum "democratia" iterum atque iterum repetit Isocrates eadem sentire atque oligarchici moderati quorum dux Theramenes anno 404 a.C.n. cum ceteris trigintaviris hortantibus Lacedaemoniis electus erat ut priscam Atheniensium rempublicam (πάτριος πολιιεία) restitueret. Hanc accusationem ut evaderet ultima orationis parte triginta tyrannorum gesta vehementer vituperat. 

In Isocratis honorem poeta Anglicus Iohannes Miltonus orationem *Areopagitica* (1644) publicavit de imprimendi libertate. Nam ut Isocrates illam orationem numquam pronuntiavit, tantum typographice divulgavit.

Notae
-----

1. ↑  Oratio VII in corpore Isocratico.
2. ↑  Sunt qui malint 357/6 a.C.n. Vide C. Bouchet (2015), fortasse recte.
3. ↑  Clay Daniel, "Why "Areopagitica?"", *South Atlantic Review*, 2010ː 19-33

Editiones
---------

* Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu, *Isocrate. Discours III*. Les Belles Lettres, 1942. Cum apparatu critico et versione Gallica.

Plura legere si cupis
---------------------

* C. Bouchet, "Isocrate, la seconde Confédération maritime et l’Aréopagitique", *Historika : Studi di Storia Greca e Romana*; 2015ː 423-431
* Paul Demont, "La réflexion d’Isocrate sur le pouvoir dans les années 360-350" in *Fondements et crises du pouvoir*, Ausonius, 2003ː 35-46
* Slobodan Dušani, "Les Lois et les programmes athéniens de réforme constitutionnelle au milieu du IVe siècle", *Revue Française d'Histoire des Idées Politiques*, 2002ː 341-350
* Werner Jaeger, "The date of Isocrates' "Areopagiticus" and the Athenian opposition", *Harvard Studies in Classical Philology*, 1940ː 409-450
* François Vannier, "Remarques financières à Athènes, au lendemain de la guerre des alliés" in *Mélanges Pierre Lévêque*, 1993ː 339-344

Nexus externi
-------------

* Textus Graecus apud Perseum et Ἀρεοπαγιτικός apud Vicifontem
*Taula de Ariza*, fortasse documentum veterrimum cum signo @ (anno 1448).
**@** est signum quod primum significat rei pretium singulae e multis. Exempli gratia, "mala @ $1" hoc modo dici potest: "mala singula dollario venundata". Nomen Anglicum apud systema Unicode est *Commercial At*. Latine possumus dicere "symbolum ablativi pretiorum" (pretiis Latine casu ablativo indicatis). Symbolum hac linguá "at" ut Anglice, illá linguá nomine alio appellatur.[*Latinitas dolet*]

Symbolum @ iam saeculis 15 vel 16 in usu erat et linguis Hispanica Lusitanaque (ac etiam Latine) **arroba** dicebatur. Eo tempore pondum quartae partis centenarii significabat, id est 25 libras (de voce Arabica الربع - *ar-rubʿ* - quarta pars).

Tempore recentiori symbolum est pars inscriptionis electronicae (ac eis linguis etiamnunc *arroba* dicitur).

Notae
-----

1. ↑  Beiträge zur Kulturgeschichte: K. W. Volz, Der Einfluß des Menschen auf die Verbreitung der Hausthiere und der Kulturpflanzen, Lipisiae, anno 1852 (pag. 318, nota \*\*\*  apud *Google Books*).

Nexus interni
-------------

* Cursus electronicus
* Inscriptio cursualis
Effigies sanctorum auxiliatorum ad altaria ecclesiae Hailprunnensis
**Quattuordecim auxiliatores** sunt grex sanctorum Christianorum, necessitudinibus variis adiutorum, qui omnes anno 1446 in Franconia una cum Christo infante a colono quodam visi sunt. Ibi in ecclesia quattuordecim sanctorum (*Wallfahrtskirche Vierzehnheiligen*) coluntur. Alibi etiam apud Catholicos die 8 Augusti venerantur. Inter quattuordecim auxiliatores recognoscuntur:

* Barbara
* Catharina
* Margarita
* Acacius sive Achatius
* Aegidius
* Blasius
* Christophorus
* Cyriacus
* Dionysius
* Erasmus
* Eustathius
* Georgius
* Pantaleon
* Vitus

Huius sanctorum gregis memor Martinus Lutherus opus quoddam suum nomine *Tesseradecas consolatoria* rubricavit: *tesseradecas* enim Graece "sequentia rerum quattuordecim" significat.

Notae
-----

1. ↑  "Quattuordecim auxiliatores" (vide p. xxviii apud *Google Books*). "SS. XIV auxiliatores" (vide p. 612 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **quattuordecim auxiliatores** spectant. |

* "Vierzehn heilige Nothelfer" apud *Ökumenisches Heiligenlexikon*
Nundinarum area cum fano et curia in Hohenleuben
**Hohenleuben** oppidum est in Circulo Greiz in Germania inter valles fluminum Weida, Leuba et Triebes circumdatum. Pridie Kalendas Ianuarias 2021 incolas 1388 habuit. Burgimagistra Stephania Soch est nulli factioni politicae adhaerens. Hodie administratio in manibus magistratuum oppidi Langenwetzendorf congesta est.

Historia
--------

Oppidum hoc creatum est duobus ex nucleis, ex inferiore quodam apud stagnum et superiore circa Burgum Reichenfels et fanum sito. Mentionem primam iam anno 1267 habemus in documento advocatorum Wydensium quodam. Viri isti anno 1356 castellum Reichenfeld construi iusserunt quod administrationi regionali maximi momenti futurum erat. Ultimus in serie possessorum saepe mutata principes Rusae lineae minoris fuerunt. Privilegia urbis non ante annum 1928 incolis concessa sunt. 

In crypta ecclesiae secundum classicas formas constructae principes lineae Reuß-Köstritz sepulti sunt. Xystus aesculorum amoenus visitatorem ad ruinas burgi ducit. Vestigia burgi ex saeculo XVII caduci viridario magico quodam comprehenduntur cum herbis mirificis etiam in historiunculis atque fabellis regionalibus partes suas agentibus. In aedificio oeconomico autem anno 1825 domino Iulio Schmidt instigante societas antiquitati explorandae *Vogtländischer Altertumsforschender Verein zu Hohenleuben* fundata est. Ita cunae antiquissimi musei burgensis totius Germaniae positae sunt qui etiam nunc bibliothecam miram, collectionem rerum praehistoricarum, naturalis historiae partem, documenta imaginesque ad burgum spectantia, archivum magnum et res ad quaestus varios (e.g. de fumabulis faciendis) habet.

Circumiecta naturae ambientis et periegetica
--------------------------------------------

E specula in burgi vertice sita plagas et montes ardesiarum praemiras inspicere licet. Omni aetate Hohenleuben ad ruinas festum magnum vulgo indicitur. Semitae multae ad excursiones in finitima territoria faciendas invitant atque alliciunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hohenleuben** spectant. |

* Situs proprius
Wikidata Hygres
Res apud Vicidata repertae:Hygres: insigneHygres: insigne
*Civitas*: Ucraina, Unio Sovietica, Imperium Russicum  
*Locus*: 46°45′20″N 36°47′20″E  
*Numerus incolarum*: 107 928  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Бердянск, Осипенко, Бердянськ, Осипенко
**Gestio**

*Praefectus*: Valery Baranov  
*Procuratio superior*: Regio Zaporizhiensis, Berdyansky Uyezd, Berdiansk Okruha, Berdiansk Raion  

**Geographia**

*Superficies*: 80 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Yambol, Kremenchuk, Orbium, Bielsko-Biała, La Seyne-sur-Mer  

**Hygres** (vulgo *Berdiansk*) sunt urbs regionis Zaporizhiensis, ad litus paludis Maeotidis in ostio Berdae fluminis sitae. Incolarum circa 110 milia habent (anno 2022).

Hygrium portus
A cosacis Zaporoviensibus saeculo XVI conditae sunt; *Novonogaisk* ("Urbs Nogaica Nova") tunc nominabatur. Annis septuagesimis saeculi XVIII in ripa Berdae laeva arx Russica aedificata est, nomine *arx Petri*; anno 1783, Tartaria Minore victa, et ripa dextra Russica facta est. Anno 1824, magnus portus hic aedificari coepit. Anno 1835, in numerum urbium Hygres inclusae sunt; circuli gubernii Taurici caput erant. Ferrivia anno 1899 constructa est.

Notae
-----

1. ↑  Pl. f. gen. *Hygrium*, — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 442. Graece Ὑγρεῖς, — Ptolemaei *Geographia* III 15, 3.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hygres** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°45′20″N 36°47′20″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Viator inserit caput inter oras Terrae et firmamenti, ut inspiciat quid inveniatur extra Terram. Caelatura publici iuris facta anno 1888.
**Terra plana** est pervetusta doctrina, et inde ab antiquitate iam confutata, secundum quam Telluris superficies non globosa seu curvata, sed plana habetur.

Descriptio Terrae planae
------------------------

Terra plana non ut globus, sed ut rotundus discus describitur, qui cooperitur firmamento, tamquam vitrea camara. Ora terrae circumdatur montibus nivosis. Aquae vero et supra firmamentum et infra Terram cumulantur. Sol, luna et astra, quae moventur, quotidie percurrunt vias suas super firmamentum; noctu vero moventur infra Terram. Aliae stellae firmamento sic innituntur, ut eundem locum semper teneant.

Brevis historia
---------------

Populi antiqui, inter quos Graeci, Medii Orientales, Indi, Seres, haud raro ita Terram concipiebant ut planam. Eandem notionem habebant aborigines Americani.

Pythagoras (saeculo VI a.Ch.n.), licet plerique sui temporis philosophi putarent Terram esse planam, eam tamen affirmavit esse globum. Circa annum 330 a.Ch.n. Aristoteles induxit evidentias Terrae globosae. Exinde notio Terrae globosae ita pedetemptim est progressa, ut, Plinii senis temporibus, iam a Graecis et Romanis amplissime reciperetur. Saeculo II p.Ch.n. Claudius Ptolemaeus tabulas suas geographicas depinxit ex globo curvato, et latitudinum longitudinumque rationem induxit.

Inter primos Christianos, unus aut alius scriptor, argumentationibus innixus Scripturarum, aut de forma Terrae globosa controversatus est, aut Terram esse globum omnino negavit. Sed hi minimam aut nullam vim habuerunt in posteros Medii Aevi scriptores, quoniam memorabantur rarissime.

Circa saeculum VII, dissolutis Imperii Romani institutis, licet Europa Occidentalis turbaretur, ad inopiam redigeretur et ab antiqua Graecorum scientia recederet, praecipua tamen Medii Aevi cosmologica scripta sphaeram terrestrem communiter admittebant.

False ergo traditur homines mediaevales credidisse Terram esse planam. Huiusmodi fallacia, quae ficta est saeculo XVIII, nihil aliud est quam opinio vulgaris inter imperitos. Auctores, qui, aut in Antiquitate aut in Medio Aevo, doctrinae de sphaera terrestri obstiterunt, sine cura tractabantur ab aequalibus.

Recentiores doctrinae, quae Terram planam profitentur, tamquam falsi nominis scientia considerantur a communitate scientifica.

Bibliographia
-------------

* Fraser, Raymond (2007). *When The Earth Was Flat: Remembering Leonard Cohen, Alden Nowlan, the Flat Earth Society, the King James monarchy hoax, the Montreal Story Tellers and other curious matters.* Black Moss Press, Formula:ISBN
* Garwood, Christine (2007) *Flat Earth: The History of an Infamous Idea*, Pan Books, Formula:ISBN
* Simek, Rudolf (1996). *Heaven and Earth in the Middle Ages: The Physical World Before Columbus*. Angela Hall (trans.). The Boydell Press
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Tabula geographica terraemotus.
**Terrae motus Aequatoria anni 2016** est terrae motus magnitudinis 7.8 qui die 16 Aprilis 2016 tulit? in urbe Muisne Aequatoria, a quo plus 654 homines mortui, 54 data vitae carentes,? et 16 000 hominum vulnus physicum subiecti sunt.

Et Guaiaquili, in capite oeconomico, et Quiti, in capite legitimi mitili,? aedificia et infrastructurae destructae sunt, quod multi homines aqua, electricitate, gasio, et interrete uti non possunt. Ergo Raphael Correa, praeses Aequatoriae, statum discrimen? nationale proclamavit. Etiam periculum epidemiae est.

Organizationes internationales, sicut Motus internationalis Crucis Rubrae et Lunae Rubrae et UNICEF auxilium humanitarium dant. Et Organizatio Americae Australis, Programma promotorium Nationum Unitarum auxilium dare conati sunt. Et Civitas Vaticana pro victimis orabat.

Nexus interni
-------------

* Circulus Ignis Pacificus
* Terrae moti mundi

Notae
-----

1. ↑  Hac die, etiam motus terrae motus Kumamoto maximus magnitudine 7.1 tulit.
Via Georgiana militaris prope Mtzchetam, ipsius Lermontov pictura (1837)
***Novitius*** vel ***Mtsyri*** (Russice *Мцыри*) est poema Michaelis Lermontov anno 1839 dimetro iambico (vel, si melius dicendum sit, iambo quadrupede) composita et anno 1840 in collectione carminum Lermontovii primum edita.

Fabula
------

Puer parvus e gente quadam Caucasica parentibus occisis ab Alexio Ermolov avectus est; sed morbo acri pueri Ermolov in monasterio Crucis Georgiano notissimo eum relinquere coactus est. Ibi a sene quodam monacho magna cum diligentia curatus est et educatus, ut monasterii novitius. Cum adultus iam vota monastica plena laturus esset, e monasterio disparuit. Post tres dies monachi eum prope monasterium sine sensu iacentem in silva inveniunt. Nemini iuvenis respondere voluerat, quid ei accidisset, sed seni praeceptori suo denique enarravit, ubi esset. 

Taeduit eum vitae monasticae, nam pueritiam et terram natalem non oblitus est et reverti voluit. E monasterio fugit et montes Caucasi mirabatur; uno die virginem Georgianam pulcherrimam vidit, alio cum pardo montano pugnavit; pardum ligno acri occidit, sed et ipse vulnera gravia unguium eius fert. Silvam solam sine finibus viderat et tertio die intellegit se circulum fecisse et ad monasterium Crucis reverti, cum campanam eius tam sibi notam audivisset. Spem se unquam in patriam reverti perdit et sensus amisit. Nunc a vulneribus moriturus senem rogat sic se sepulturum esse, ut montes videat, et sperat se omnibus ignoscentem et benevolentem moriturum esse.

De *prototypo*
--------------

Ut prima vita Lermontovii a Paulo Viskovatov(ru) composita dicit, Lermontov anno 1837 in monasterio Crucis monachum videbat, cuius origo et passiones et fuga et morbus similes *Novitio* Lermontoviano fuissent; haec a poeta ipso ficta esse videntur. Sed sine dubio Lermontov Petro Zacharov pictori Russico famoso familiaris erat, qui infans Tsetsenus vico natali depopulato parentibusque occisis iussu Alexii Ermolov nutritus et optime educatus esset.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Est vox Georgiana მწირი, *novitius*, litteris Russicis conscripta.
3. ↑  Vulgo Dschwari prope Mtzchetam.

Nexus externi
-------------

* *Novitius* in *Encyclopaedia Lermontoviana*
* Vicifons
* Versio Anglica
Wikidata Novirupinum
Res apud Vicidata repertae:Novirupinum: insigneNovirupinum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°55′20″N 12°48′0″E  
*Numerus incolarum*: 31 002  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Nico Ruhle  
*Procuratio superior*: Ostprignitz-Ruppin District  

**Geographia**

*Superficies*: 305.24 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Fehrbellin, Kremmen  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Nymburk, Cruciniacum, Babimost, Certaltus, Niiza  

**Tabula aut despectus**

Novirupinum: situsNovirupinum: situs
Prospectus Novirupini anno 1633
**Novirupinum**  (Germanice *Neuruppin*) fuit regio tum oppidum in Germania orientali siti, 60 chiliometrorum a Berolino ad caurum in Brandenburgo provincia.

Nati
----

* 1781 - Carolus Fridericus Schinkel
* 1819 - Theodorus Fontane

Notae
-----

1. ↑  google books: Scriptores Rerum Brandenburgensium: Quibus Historia Marchiae Brandenburgensis Eiusque Variae Mutationes Et Transitus Rerum Ab Origine Gentis Ad Nostra Usque Tempora Recensentur Et Illustrantur, Francofurti/Viadrum: Kleybe, 1741-1753.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Novirupinum** spectant. |
**Quintus Aradius Rufinus** (nescimus quo anno natus quo mortuus sit) fuit senator Romanus saeculorum tertii et quarti.

Cursus honorum
--------------

Aradius, cuius familia ex Africa Romam venerat, anno 304 primo praefectus urbi Romae fuit. Deinde anno 311 consul in regionibus Italiae et Africae fuit, qui sub dicione Maxentii usurpatoris fuerunt. 9 Februarii 312 iterum praefectus urbi factus 27 Octobris eiusdem anni pridie pugnae ad Pontem Milvium dimissus est. Hoc proelio Maxentius victus et necatus est. Aradius 29 Novembris 312 ab victore Constantino I imperatore iterum praefectus urbi nominatus est et honorem ad diem 8 Decembris 313 tenuit. Lucius Aurelius Avianius Symmachus epistulis suis Aradii officia in diversos imperatores laudavit.

Notae
-----

1. ↑  *Der Neue Pauly* (Stuttgardiae 1999), 1, col. 951.
2. ↑  Lucius Aurelius Avianius Symmachus, Ep. 1; 2; 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **\*Romae: Imp. Caesar Marcus Aurelius Valerius Maxentius Augustus III** * in oriente: Tatius Andronicus et Pompeius Probus
* in occidente: *II post consulatum DD.NN. Diocletiani X et Maximiani Augusti VII*
 |  **Consul** 311cumGaio Ceionio Rufio Volusiano | Successores: **\*Imp. Caesar Flavius Valerius Constantinus Augustus II et Imp. Caesar Valerius Licinianus Licinius Augustus II** * Romae: Imp. Caesar Marcus Aurelius Valerius Maxentius Augustus IV
 |
**Uvaly** (vel melius **Uvales**) **Sibirici** (Russice *Сибирские Увалы*) sunt systema collium, elevationum et montium humiliorum per planitiem Sibiricam Occidentaliem extentum ab Obio ad Ieniseam. In districtibus autonomis Iamalo-Nenetico et Chanty-Mansiensi siti sunt. Longitudo systematis circa 900 chm est, altitudo maxima ad 280 m (in *Syrkaltotporelsek* prope fluvii Saranis fontes).

Uvales Sibirici sunt divortium aquarum inter systemata hydrographica Obii medii et fluminum, quae in Uvalibus oriuntur et septentrionem versus fluunt (i. e. Casimi, Nadymi, Puris et Tasi). Taiga laricum et pinuum et picearum Uvales operit.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Сибирские Увалы*.

Nexus interni
-------------

* Uvaly Boreales

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 63°0′0″N 75°0′0″E, 63°0′0″N 72°0′0″E • *GeoNames* |

* Uvales Sibirici in *Encyclopaedia Sovietica magna* **(Russice)**
* Uvales Sibirici in *iNaturalist*
**Uwe Bernardus Lühr** (natus 17 Martii 1949 Salini Saxonicis) vir publicus Germaniaee factionis primo LDPD erat, nunc FDP est.

Iuventus et munus
-----------------

Lühr anno 1967 maturitatem adeptus est et deinde Salinis Saxonicis oeconomiae studebat. Deinde ab anno 1971 eodem in urbe in societate laboravit, quae machinas Electricitatis magnas fabricavit.

Cursus honorum
--------------

Lühr ab anno 1984 sodalis factionis liberalis Rei publicae Democraticae Germanicae LDPD erat. Anno 1990 magister civium urbis Salinorum Saxonicorum erat. Anno eodem, nunc sodalis factionis liberalis totius Germaniae FDP, primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est et ad usque 1998 mansit. Annis 1991 - 1993 Ottone Comite Lambsdorff praeside FDP suadente secretarius generalis FDP fuit.

Post cursum honorum
-------------------

Ab anno 1998 pro societate Nundinarum Lipsiensium laboravit, ab anno 2003 pro instituto liberali "Fridericus Naumann" instructiones politicas Saxoniae-Anhaltini regit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae **(Theodisce)**
* Biographia in pagina Instituti Fridericus Naumann

Secretarii generales Factionis Democraticae Liberalis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus-Hermannus Flach · Martinus Bangemann · Gunterus Verheugen · Irmgarda Adam-Schwaetzer · Helimutus Haussmann · Cornelia Schmalz-Jacobsen · Uwe Lühr · Wernerus Hoyer · Guido Westerwelle · Cornelia Pieper · Theodericus Niebel · Christianus Lindner · Patricius Döring · Nicola Beer · Linda Teuteberg |
|  |
Wikidata Rantium ad Plebem
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°3′34″N 8°0′53″E  
*Numerus incolarum*: 555  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 10.86 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Casanova Albingauna, Nasinum, Onthium, Burgellus ad Plebem, Aquila di Arroscia  

**Tabula aut despectus**

Rantium ad Plebem: situsRantium ad Plebem: situs
Rantium ad Plebem
**Rantium ad Plebem** (Italiane: *Ranzo*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rantium ad Plebem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
Coiens *Aradi cinnamomei* par prope alium marem

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hemiptera   
Subordo : Heteroptera   
Infraordo : Pentatomomorpha   
Superfamilia : **Aradoidea**   
   
Subdivisiones: Familiae\*Aradidae
* Termitaphididae
* et vide commentarium.

**Aradoidea** sunt superfamilia heteropterorum ordinis Hemipterorum. Cui sunt duae familiae: Aradidae et Termitaphididae. Piesmatidae autem, in Lygaeoidea usitate digestae, ad hanc superfamiliam fortasse pertinent. Haec insecta sunt parva, plerumque minus quam unum centimetrum longa. Corpus ovale et complanatum; color tristis, obscurus, sordidus est.

Notae
-----

1. ↑  Grimaldi et Engel 2007.

Bibliographia
-------------

* Grimaldi, David A. et Michael S. Engel. 2007. An Unusual, Primitive Piesmatidae (Insecta: Heteroptera) in Cretaceous Amber from Myanmar (Burma). *American Museum Novitates* 3611: 1-17. doi:10.1206/0003-0082(2008)3611[1:AUPPIH]2.0.CO;2. PDF.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aradoidea** spectant. |

* *Superfamily Aradoidea in Australian Faunal Directory.* Australian Government, Department of the Environment, Water, Heritage and the Arts.
*Hydrous piceus*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Staphyliniformia   
Superfamilia : **Hydrophiloidea**   
Latreille, 1802  
   
Subdivisiones: FamiliaeInfra sunt greges opinabiles; vide commentarium.
* Epimetopidae
* Georissidae (= Georyssidae)
* Helophoridae
* Hydrochidae
* Hydrophilidae
* Spercheidae (= Sphaeridiidae)

**Hydrophiloidea** sunt superfamilia coleopterorum quae fortasse quattuor familias comprehendit: Sphaeritidae, Synteliidae, Histeridae, Hydraenidae. Secundum autem Lawrence & Newton (1995:779-1006), familia Hydraenidae ad superfamiliam Staphylinoidea recte pertinet.

Maximae numeris specierum familiae hydrophiloideorum sunt Hydrophilidae, quae coleoptera aquatica plerumque comprehendunt, et Histeridae, quae larvis aliorum insectorum vescuntur.

Inter familias sunt:

* Epimetopidae
* Georissidae
* Helophoridae
* Hydrochidae
* Hydrophilidae
* Spercheidae

Bibliographia
-------------

* Lawrence, J. F. et A. F. Newton, Jr. 1995. "Families and subfamilies of Coleoptera (with selected genera, notes, references and data on family-group names)." In *Biology, phylogeny and classification of Coleoptera: Papers celebrating the 80th birthday of Roy A. Crowson,* ed. Pakaluk et Slipinski. Varsoviae: Muzeum i Instytut Zoologii PAN. ISBN 83-85192-34-4.

Nexus externus
--------------

*Helophorus aquaticus*
* Arbor Vitae: Hydrophiloidea

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Hydrophiloidea"** apud **Vicispecies**. |



1. ↑  Arbor vitae (situs interretialis).
Imago e libro Ottonis Gulielmi Thomé *Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz* anni 1885

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Malpighiales   
Familia : Salicaceae   
Genus : *Salix*

 species = ***Salix caprea*** L. 1753   
   

***Salix caprea*** (nomen botanicum a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est arbor generis Salicis plantarum florentium familiae Salicacearum.

Descriptio
----------

Arbor cito crescens usque ad 15 m altitudinis est. Truncus robustus, usque ad 3 m latitudinis est.

Habitatio
---------

In Europa omni praeter tundram et montes altiores, in Caucaso, in Asia media et occidentali late dispersa est. In silvis saepissime crescit, sed non in humo umido et paludinoso.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Flora of China • INPN France • Flora of North America • USDA Plants Database |
**De medicina praecepta** est carmen cuidam Q. Sereno seu Serenio saeculo IV Latine compositum, ad 1 115 versus hexametros productum. Insunt nonnulla medicamentorum praecepta e Plinii *Naturalis historia*, anonymi *Medicina Plinii*, et Dioscoridis *Materia medica* rescripta, una cum formulis magicis inter quas Abracadabra. Praeceptum ultimum huius operis est Mithridatii, regis Mithridates VI antidoti, enumeratio.

Hoc opus, stylo perlucido et polito scriptum et Sereno Sammonico Septimii Severi aulico saepe tributum, medio aevo multi lexerunt. Editio princeps, curante Ioannes Sulpicius Verulanus, ante annum 1484 prodit. Postea ediderunt Iohannes Christianus Gottlieb Ackermann Lipsiae anno 1786 et Eduardus Behrens in seriei *Poetarum Latinorum minorum* vol. iii.

Editiones
---------

* Guilielmus Ernestus Weber (ed.), *Corpus poetarum Latinorum uno volumine absolutum* (Francofurti ad Moenum: Broenner, 1833) pp. 1174-1188

Nexus interni
-------------

* Libri de medicamentis antiqui

Bibliographia
-------------

* August Baur, *Quaestiones Sammoniceae* (Giessen, 1886)
* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 540-543

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Marmarium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°2′53″N 24°19′17″E  
*Numerus incolarum*: 910  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Karystos Municipality  

**Geographia**

*Territoria finitima*: Styra  

**Tabula aut despectus**

Marmarium: situsMarmarium: situs
**Marmarium** (Neograece: Μαρμάρι, Catharevusa: Μαρμάριον) est pristinus demus Euboeae in Graecia 2895 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Carysti demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).

Historia
--------

Tempore Romano Marmarium portus erat ad Marmor Carystium e lapidicinis prope Carystum elicitum avehendum.

Notae
-----

1. ↑  Lex Callicratis Ministerium rerum domesticarum Graeciae
2. ↑  Siegfried Lauffer (Ed.): Griechenland. Lexikon der historischen Stätten. Von den Anfängen bis zur Gegenwart. Augustae Vindelicorum 1999.

Nexus externi
-------------

* Marmarium in situ *GTP Travel Pages* (Anglice et Graece)
**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Squamata   
Subordo : Serpentes   
Familia : Hydrophiidae vel Elapidae   
Genus : *Hydrophis*   
Species : ***H. klossi***   
*Hydrophis klossi*   
Boulenger, 1912  

***Hydrophis klossi*** est species anguium marinorum familiae Hydrophiidarum.

Distributio
-----------

*Hydrophis klossi* in Oceano Indico, Malaesia occidentali, Thailandia (Phuket incluso), Indonesia (Sumatra) endemica est.

Etymologia et historia taxinomica
---------------------------------

Anguis ex Cecil Boden Kloss? (1877–1949), directore Musei Rafflesiani Singapurae a 1923 ad 1932, appellatur.

Notae
-----

1. 1 2  "*Hydrophis*". apud *Integrated Taxonomic Information System*

Bibliographia
-------------

* Boulenger, G. A. 1912. *A vertebrate fauna of the Malay Peninsula from the Isthmus of Kra to Singapore including the adjacent islands: Reptilia and Amphibia.* Londinii: Taylor & Francis.
* Kharin, V. E. 2004. "A review of sea snakes of the genus *Hydrophis* sensu stricto (Serpentes, Hydrophiidae)." Russice. *Biologiya Morya* (Vladivostok) 30(6):447–454.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Aedificium *haiden.*
**Templum Kashima** (Iaponice:鹿島神宮, *Kashima jungū*) est templum Shintonis pro Takamikazuchi-ō-kami,(Iaponice:武甕槌大神) deitas artis martialis dedicatur in urbe Kashima (鹿嶋市) quae regione antiqua Hitachi-no-kuni. Legendum origo templi anno primumo Jimmu (anno 660 a.C.n.) dixit.

Porta *Ō-torii*
Aedificium sanctuarium **honden'**
Petrus *Kaname-ishi*, qui seismi origo
Lacus purificationis *Mitarai*

Loci sancti
-----------

In Kashima Templo, multi loci miraculi sunt, inter eos, petrus *Kanameishi*, origo seismi et a pressione deitatis Takamikazuchi, liber e calamite credetur, et lacus sanctus *mitarai* semper purus est et ad purificationem reveratur.

Historia
--------

Cum Katori Templum in Chibaënsi, ut deitatem artis martialis reverantur et ab aetate Heian (saeculo X) ad aetatem Meiji, titrus specialis imperialis *Jungū*, quasi Ise Magnum Templum permisi sunt. At contrarie ante aetate Heian solum Isonokami Templum et Ise Magnum Templum titrus Jingū permisi sunt apud *Kojiki* et *Nihon Shoki*.

Notae
-----

1. ↑  Apud descriptionem *Nihon Shoki*, apud *Kojiki*, deitas 建御雷 (Takemikazuchi) exprimatur.
2. ↑  Ratione *Nihon Shoki*. In *Kojiki*, detas Takamikazuchi, qui regionem Izumo iit ad civitatem quarendum et Jimmu in calamitate auxlivit, in caelo est, non factum terrae habitare scribatur.
3. ↑  (Iaponice:常陸国), hodie pars praefecturae Ibaraki (Iaponice:茨城県) est.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
"Hylae raptus": opus sectile quarti saeculi, e basilica Iunii Bassi.
In mythologia Graeca **Hylas** (Graece Ὕλας), filius Theiodamantis, regis Dryopum, fuit comes studiose dilectus Herculis. Inter formosissimos ephebos ab Hygino numerabatur.

Ad Colchos cum Argonautis proficiscens, Hercules Hylan ephebum secum duxit. Sed cum in litore Mysiae aquam traheret, nymphae Hamadryades, tam formosi corporis cupidae, puerum in fontem altum rapuerunt, nec iam visus est in terris Hylas. Flens ac gemens delicias suas Hercules diu quaesivit, frustra nomen amatum clamans. Ac dum in montibus vagatur, Argonautae sine eo navem Argo solverunt et profecti sunt. Valerius Flaccus hunc casum insidiis Iunonis imputat, Herculem odio inexpiabili persequentis. Nam postquam deam heroi faventem, Minervam, ablegavit, nymphae Dryopi adfirmat Hylan electum esse qui maritus eius fieret. Post nonnullos dies Hylas ipse in somnio visus maestum Herculem solari conatus est. Quae omnia in monte Arganthonio in Bithynia non procul ab eo loco ubi postea condita est urbs Prusias evenisse vulgo tradebantur.

Elegiam leporis plenam de Hylae raptu scripsit Propertius, quem multa post saecula francogallicus poeta Andreas Chénier in *Bucolicis* suis imitatus est.

Notae
-----

"Hylae raptus" a Iohanne Gulielmo Waterhouse pictus
1. ↑  Theodamas ob saeva facta ab Hercule interfectus est. Tum Hylan puerum secum duxit. Sic scripsit Hyginus in enumeratione Argonautarum : "Hylas Theodamantis et Menodices nymphae Orionis filiae filius, ephebus, ex Oechalia, alii aiunt ex Argis"
2. ↑  Strabo, *Geographica* XII.4.3

Fontes
------

* Apollodori bibliotheca 1.9.19, 2.7.7.
* Apollonius Rhodius, libro primo *Argonauticon* 1207-1325.
* Hyginus, *Fabulae* 14 (11 et 25), 271.
* Propertius, libro primo *Elegiarum* XX.
* Prudentius libro primo *Contra Symmachum*, 116-119.
* Strabo, *Geographica* XII.4.3
* Valerius Flaccus, libro tertio *Argonauticon* 481-740. necnon libro quarto 1-57.
* Vergilius, *Eclogae*, VI.43-44
**Templum in antis** sive **aedes in antis**[1] est forma antiquissima simplicissimaque templi Graeci. Ex conclavi rectangulari (cella) cum porticu (pronaos) constat. Pronaos ex antis et duobus columnis interpositis formatur. Templo in antis est contignatio frontem et latera longiora circumcurrens, epistylio saepe lapidum tabulatu commutato. Contra contignatio peripteri plerumque ad pronai antas finem capit. Exempla templi in antis Graeca sunt Thesaurus Athenarum Delphis vel templum Dionysi Mileti. Etiam Romani hanc architecturae formam receperunt et ubique Imperii Romani diffuderunt.

Templum, cui sunt antae etiam in parte aversa, quae ibi opisthodomum formant, Templum in antis anceps nominatur. Si columnae inter antas desunt, tale templum Graece *astylos* vocatur.

Vitruvius loco citato de templo in antis scribit:

*In antis erit aedes, cum habebit in fronte antas parietum qui cellam circumcludunt, et inter antas in medio columnas duas supraque fastigium symmetria ea conlocatum, quae in hoc libro fuerit perscripta. Huius autem exemplar erit ad tres Fortunas ex tribus quod est proxime portam Collinam.*
* Templum in antis
* Thesaurus Athenarum Delphis.

Bibliographia
-------------

* Gottfried Gruben: *Die Tempel der Griechen*. Hirmer, Monaci 2001 (5. Ed.), ISBN 3-777-48460-1
* Heiner Knell: *Architektur der Griechen: Grundzüge*. Wiss. Buchges. Darmstadiae 1988, ISBN 3-534-80028-1
* Wolfgang Müller-Wiener, *Griechisches Bauwesen in der Antike*. C.H.Beck, Monaci 1988, ISBN 3-406-32993-4

Notae
-----

1. ↑  Vitr. 3, 2, 1-2
*Hygrophorus eburneus*

---

**Fungi** — Basidiomycota

Classis : Agaricomycetes   
Ordo : Agaricales   
Familia : **Hygrophoraceae**   
Lotsy (1907)  
   
Subdivisiones: Genera*Acantholichen*  

*Aeruginospora*  

*Ampulloclitocybe*  

*Aphroditeola*  

*Arrhenia*  

*Cantharellula*  

*Cantharocybe*  

*Chromosera*  

*Chrysomphalina*  

*Cora*  

*Corella*  

*Cuphophyllus*  

*Cyphellostereum*  

*Dictyonema*  

*Eonema*  

*Gliophorus*  

*Gloioxanthomyces*  

*Haasiella*  

*Hygroaster*  

*Hygrocybe*  

*Hygrophorus*   

*Humidicutis*  

*Lichenomphalia*  

*Neohygrocybe*  

*Porpolomopsis*  

*Pseudoarmillariella*  

*Semiomphalina*
Genus typicum

*Hygrophorus* Fr. (1836)

*Humidicutis lewelliniae.*
**Hygrophoraceae** sunt familia fungorum ordinis Agaricalium. Familia, olim agarica tantum habita, sporis albis et branchiis crassis praedita (speciebus *Hygrophoro* et *Hygrocybe* non exclusis), nunc ob indicia DNA amplificata est ad non solum agarica, sed etiam basidiolichena et fungos corticioidos continendos. Species sic diversae sunt, et varie ectomycorrhiza, lichenibus infecta et bryophitis consociata, vel saprotrophisticae sunt. Familia viginti quinque genera et plus quam 600 species continet. Nullum notable momentum oeconomicum habet, quamquam frutescentia nonnullarum specierum generum *Hygrocybe* et *Hygrophori* corpora aestimantur edulia et in parvis macellis venumdari possunt.

Pinacotheca
-----------

* Hygrophorus erubescens.*Hygrophorus erubescens.*
* Dictyonema pavonium.*Dictyonema pavonium.*
* Arrhenia spathulata.*Arrhenia spathulata.*
* Humidicutis lewelliniae.*Humidicutis lewelliniae.*
* Hygrocybe flavescens.*Hygrocybe flavescens.*
* Hygrocybe nitida.*Hygrocybe nitida.*

Notae
-----

1. ↑  Lotsy 1907:706.
2. ↑  Lücking 2013.
3. ↑  Lodge et al. 2014:3.

Bibliographia
-------------

* Dugan, F. M. 2011. *Conspectus of World Ethnomycology.* Sancti Pauli Minnesotae: American Phytopathological Society. ISBN 9780890543955.
* Lodge, D. J. M. Padamsee, P. B. Matheny, M. C. Aime, S. A. Cantrell, D. Boertmann, et al. 2014. Molecular phylogeny, morphology, pigment chemistry and ecology in Hygrophoraceae (Agaricales). *Fungal Diversity* 64(1):1–99. doi:10.1007/s13225-013-0259-0.
* Lotsy, J. P. 1907. *Vorträge über botanische stammesgeschichte, gehalten an der Reichsuniversität zu Leiden: Ein lehrbuch der pflanzensystematick.* Ienae: Gustav Fischer. Pagina 706.
* Lücking, R. M. Dal-Forno, J. D. Lawrey, F. Bungartz, M. E. Holgado, J. E. Rojas, M. Hernández, M. P. Marcelli, B. Moncada, E. A. Morales, M. P. Nelsen, E. Paz, L. Salcedo, A. A. Spielmann, K. Wilk, S. WillWolf, et A. Yánez. 2013. Ten new species of lichenized Basidiomycota in the genera *Dictyonema* and *Cora* (Agaricales: Hygrophoraceae), with a key to all accepted genera and species in the *Dictyonema* clade. *Phytotaxa* 139(1):1–38. doi:10.11646/phytotaxa.139.1.1.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Utopia (Morus)

Insula Utopia.
**1.** **Utopia** est natio insularis a Thoma Moro ficta, ac in libro *De Optimo Statu Reipublicae Deque Nova Insula Utopia* (saepius modo "Utopia") descripta. Secundum Morum, Utopia est insula in Mundo Novo ubi populi vitam more philosophico degunt. (Versiones interretiales:  )  
Exemplo rei publicae, quae hac in insula ficta sita sit, demonstrare voluit quomodo societates hominum melius temperandae sint. Mirum videatur quod Sanctus Thomas et martyr Ecclesiae catholicae Romanae aequitatem bonorum sive isonomiam non commendavit sed ultra omnem proprietatem privatam (etiam aequaliter distributam) recusavit. Quare inter antecessores communismi ut dicitur habetur. 

Non homines ipsi quidem privatam proprietatem aboluerunt in insula Utopia sed rex Utopus postquam regnum anteriorem expugnavit res ita instituit. Etiam Thomas Morus putaverit quod quisdam rex rebus novis non solum studuerit sed eas etiam impetraverit.

Quod liber scriptus est, id eo minus potestates sollicitaverit, quod linguae Latinae multi non periti erant. Quod ergo Morus non solum capitis damnatus est sed etiam supplicium dedit, id non propter librum fuit.

Etiam Thomas Campanella suam opus *Civitatem solem* cogitatione Utopiae scripsit.

**2.** Illius Utopiae causa, verbum nonnumquam designat omnem talem terram fictam, exempli gratia Platonis Rempublicam, etiam terras veras, sed secundum aliquam philosophiam omnino ordinatas, exempli gratia Spartam, vel terras comunisticas.

*Utopia* litteris utopicis nomen dedit.

Etymologia Verbi
----------------

Verbum finxit ipse Thomas Morus, lusum verborum, nam *eutopos* Graece esset 'bonus locus' sed *ou topos* 'non locus'. Hodie permultis *utopia* significat perfectam solam regionem; sed alii contendunt regionem irrealem propinquiorem usui auctoris. Exstat quoque verbum *dystopia,* quod (nullo lusu verborum utens) designat locum utopianum sed malum.

Nexus interni
-------------

* Aetas Aurea
* Arcadia (regio ficticia)
* Ernestus Bloch
* Elysium
* Hyperborea
* Locus amoenus
* Paradisus
* Egalitarismus
* Shambhala
* Shangri-La

Notae
-----

1. ↑  *Actus Apostolorum*, II et IV, 32

Nexus externi
-------------

* Utopia and Utopianism
**Utica** urbs in Novo Eboraco et sedes Oneida Comitatus est, cui 65 283 incolae sunt.

Wikidata Utica (Novum Eboracum)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 43°6′3″N 75°13′57″W  
*Numerus incolarum*: 65 283  
*Zona horaria*: UTC-5  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Oneida Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 44.066706 chiliometrum quadratum, 44.067213 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Utica (Novum Eboracum): situsUtica (Novum Eboracum): situs

Historia
--------

Descriptio **Uticae** anno 1802
Anno 1758 castrum a colonis Americanis per Bellum Franco-Indianum structum est. Simul cultores batavici ac germani vicum apud castrum condiderunt, quod Indi anno 1776 diripuerunt. Nihilominus anno 1793 vicus cum conexione cum Albania restauratus est.

Notae
-----

1. ↑  *Uticensis* apud catholic-hierarchy.org.
2. ↑  Census 2020
3. ↑  De historia in *Encyclopaedia Britannica.*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°6′3″N 75°13′57″W • *GeoNames* • "968324, 979575" apud *USGS* • Encyclopædia Britannica |
Margareta Wilson, una ex Martyris Wigtown,
supplicio capitis aqua in aestu accedente in Solway Firth affectura, 1685.
Reverendus Iacobus Guthrie, ob reprehensionem reintroductionis episcopatus anno 1661 supplicio capitis affecturus, Carolo II Angliae regnante.
**Tempus Necandi** fuit aetas controversiae et pugnae in historia Scotiae inter Presbyterianum hominum pacti motum (plerumque in meridio-occidente civitatis) et armatas regum Caroli II et Iacobi VII vires. Hoc spatium, ab 1680 fere ad Revolutionem Gloriosam anni 1688, deinde Anglice *the Killing Time* a Roberto Wodrow insigniter appellatum est in 
libro *The History of the Sufferings of the Church of Scotland from the Restoration to the Revolution,* annis 1721 et 1722 edito. Quod est eventus magni momenti in martyrologia Ecclesiae Scotiae.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Brown, P. Hume. 1905. *History Of Scotland.* Vol. 2. Cantabrigiae.
* Cowan, Ian. 1976. *The Scottish Covenanters, 1660–1688.* Londinii.
* Harris, Tim. 2005. *Restoration: Charles II and his Kingdoms, 1660–1685.* Londinii.
* Harris, Tim. 2006. *Revolution: The Great Crisis of the British Monarchy, 1685–1720.* Londinii.
* Mackie, J. D. 1978. *A History of Scotland.* Londinii.
* Patterson, Raymond Campbell. 1998. *A Land Afflicted: Scotland & the Covenanter Wars, 1638–90.* Edimburgi.

Nexus externi
-------------

* *List of Covenanters Executed in the Grassmarket, Edinburgh,* www.geograph.org
*Pachycephala rufiventris*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Subordo : Passeri   
Familia : **Pachycephalidae**   
Swainson, 1831  
   
Subdivisiones: Subfamilia\*Falcunculinae
* Pachycephalinae

*Mohoua albicilla.*
**Pachycephalidae** sunt familia avium quae Pachycephalinas et tres aves generum *Melanorectis* et *Pseudorectis* comprehendit, et antiquae Australo-Papuanae passerorum radiationi inerant. Species a parva ad mediocrem magnitudinem sunt, et plurimum Australasiae habitant. Australia et Nova Guinea centrum earum diversitatis videntur, quae praecipue inter Pachycepalinas ad insulas Pacificas ad Tongam et Samoam regionesque Asiae usque ad Indiam extenditur. Subtiles finium delimitationes incertae sunt, et una species, *Pachycephala pectoralis,* multum annos recentes investigatur.

Taxinomia et systematica
------------------------

Genera *Pachycare* et *Hylocitrea* et species *Oreoica gutturalis* diu inter Pachycephalidas comprehendebantur, donec ad familias Acanthizidarum, Hylocitreidarum, et Oreoicidarum proprie moverentur. Nonnullae auctores genus *Mohouam,* olim inter Mohouidas, familiam monotypicam positam, intra Pachycephalidas nunc digerunt.

### Index taxinomicus

Familiae sunt sex genera exstantia:

**Familia Pachycephalidae**

* Subfamilia **Falcunculinae**
	+ Genus *Falcunculus*
* Subfamilia: **Pachycephalinae**
	+ Genus *Coracornis* (duae species)
	+ Genus *Melanorectes*
	+ Genus *Pachycephala* (47 species)
	+ Genus *Pseudorectes* (duae species)
	+ Genus *Colluricincla* (quinque species)

Notae
-----

1. ↑  IOC, v. 6.3
2. ↑  Zachary et al. 2013.
3. ↑  *Whiteheads, sitellas & whistlers « IOC World Bird List*.. *www.worldbirdnames.org* .

Bibliographia
-------------

* Zachary, Aidala, et al. 2013. Phylogenetic relationships of the genus *Mohoua*, endemic hosts of New Zealand’s obligate brood parasitic Long-tailed Cuckoo (*Eudynamys taitensis*). *Journal of Ornithology,* Iunius. doi:10.1007/s10336-013-0978-8.

Nexus externi
-------------

* Photographemata, pelliculae, soni. Internet Bird Collection.
Uwe Barschel cum Lothario Späth anno 1983
**Uwe Barschel** (natus apud Berolinum 13 Maii 1944, mortuus est Genavae 11 Octobris 1987) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.

Iuventus et Munus
-----------------

Fine Belli Orbis Terrarum II pater miles necatus est, familia apud Hamburgum novam patriam invenit. Discipulus Barschel Geesthachti Carolum Dönitz in scholam suam invitavit, quod factum valde reprehensum est. Nam Dönitz tempore Bello orbis terrarum praefectus classis Germaniae erat. Postea Iudiciis Norimbergensiis in decem annis carceris damnatus erat.

Post scholam finitam Barschel ab anno 1964 Kieliae iurisprudentiae, oeconomiae, rebus politicis, paedagogiae studebat atque anno 1970 doctor iurisprudentiae, anno 1971 doctor philologiae promotus est. Tum iurisconsultus operam dedit.

Cursus honorum et mors
----------------------

Ab anno 1960 Barschel sodalis Unionis iuvenilus, 1962 et CDU sodalis fuit. Legatus senatus terrae Slesvici et Holsatiae ab anno 1971 ad mortem fuit. 1 Ianuarii 1979 Gerhardus Stoltenberg (CDU) praeses ministrorum Slesvici et Holsatiae eum administrum aerarii fecit, 1 Iulii eiusdem anni Barschel administer rerum internarum factus est. Stoltenberg administro foederali aerarii facto Barschel 14 Octobris 1982 eius successor praeses ministrorum electus est atque anno sequente suffragium populi vicit. 31 Maii 1987 clade aeronavis graviter saucius est. Eo anno iterum suffragium futurum fuit. Nunc Björn Engholm, candidatus SPD victoriam sperare potuit, quam Barschel summa contentione impedire voluit. Rainerius Pfeiffer, adiutor eius, hoc tempore in Engholm malas artes adhibuit: Rumores propagavit, quod Engholm SCDI aegrotus esset vel vectigalium fugax esset. Haec machinatio paucis diebus ante suffragium a diurnario promulgatum est. An Barschel de artibus malis Pfeiferi novisset, ad hunc diem ignotum est. Sed tandem 2 Octobris 1987 a magistratu recessit, postquam notum fuit, quod de ea re veritatem non dixisset. Tum aliquot dies in Canarias Insulas vectus est. In Germaniam rediens 10 Octobris in Genavam advenit, ut hominem, qui veritatem de Pfeifer novisset, conveniret. Id quidem ipse uxori suo dixerat. Die 11 Octobris autem ab ephermeridum scriptoribus in cubiculo locato mortuus inventus est. Nescimus, an sua manu vel alia necatus esset. Successor eius praeses ministrorum Henning Schwarz factus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Uwe Barschel** spectant. |

* Biographia apud situm interretialem senatus terrae Slesvici et Holsatia

Notae
-----

1. ↑  welt.de die 21 Novembris 2010

Praesides Ministrorum Slesvici et Holsatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Slesvici et HolsatiaeInsigne Slesvici et Holsatiae |
| Theodorus Steltzer (CDU) |Hermannus Lüdemann (SPD) |Bruno Diekmann (SPD) |Gualterius Bartram (CDU) |Fridericus-Gulielmus Lübke (CDU) |Kai-Uwe de Hassel (CDU) |Helimutus Lemke (CDU) |Gerhardus Stoltenberg (CDU) |Uwe Barschel (CDU) |Henning Schwarz (CDU) |Björn Engholm (SPD) |Heida Simonis (SPD) |Petrus Haraldus Carstensen (CDU)  |Torsten Albig (SPD)  |Daniel Günther (CDU) |
|  |
Pactum Antikomintern die 25 Novembris 1936 signatum
**Pactum Antikomintern** foedus Iaponiae et Germaniae fuit, quo duae nationes fascistae contra Communisticum Internationale atque Unionem Sovieticam certare se praedicaverunt.

Signatio
--------

Pactum die 25 Novembris 1936 Berolini a Mushanokōji Kintomo legato Iaponico et Ioachimo de Ribbentrop Administro Imperii Rerum Exterarum Germaniae signatum est. Die 15 Novembris 1937 Regnum Italiae Benito Mussolini duce ad foedus accessit. Anno 1939 et Manchuria, Hispania atque Hungaria foedus signaverunt. Anno 1939, cum Adolphus Hitler foedus inter Germaniam et Russiam de amicitia signavisset, Iaponia se a foedere Antikomintern recessit. Tamen anno 1941, cum Germania Russiam agressa esset, Romania, Croatia, Slovacia, Bulgaria atque Dania a Germanis occupata ad foedus accesserunt.

Argumentum
----------

Foedere stipulatum est, ut Iaponia et Germania nuntiis mutuis contra communismum et Unionem Sovieticam certare vellent.

Nexus interni
-------------

* Foedus Trium Imperiorum

Nexus externi
-------------

* Textus Foederis (lingua Anglica)