recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Segesta (discretiva)


Wikidata Calatafinum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 37°54′0″N 12°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 537  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Consortium Liberum municipale Drepanitanum, Provincia Regionalis Drepanitana  

**Geographia**

*Superficies*: 154.86 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Alcamum, Busitum, Emporium Segestanorum, Gibellina, Mons Regalis, Helicyae, Fanum Sanctae Nymphae, Drepanum, Vita  

**Tabula aut despectus**

Calatafinum: situsCalatafinum: situs
Calatafinum
**Calatafinum** (-i, *n.*) seu **Calatafimis** (-is, *m.*) (Italiane: *Calatafimi Segesta*; Sicule: *Calatafimi-Seggesta*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 7 055 incolarum, in Regione Sicilia ac in Consortio Libero Municipali Drepanitano situm. Urbani *Calatafimenses* appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Alia nomina
-----------

Alia nomina urbis sunt: *Calatafimium*, *Calatafinum* vel *Calataphim* (-inis, *m.*); olim *Castrum Phimes* vel *Castrum Euphemii*; antique fortasse *Longarium*.

Historia
--------

### Urbes antiquae

* Segesta seu Aegesta (Italiane: *Segesta*),
* Longarium,

### Unificatio Italiae

* Calataphimis Pugna (Italiane: *Battaglia di Calatafimi*),
* Expeditio Mille Hominum (Italiane: *Spedizione dei Mille*).

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Drepanensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* *Sasi*.

Municipia finitima
------------------

* Alcamum
* Busitum
* *Drepanum*
* Emporium Segestanorum
* Fanum Sanctae Nymphae
* Gibellina
* Helicyae
* Mons Regalis (PA)
* Vita

Nexus interni
-------------

* Provinciam Drepanitanam (provincia abrogatam)
* Drepanum
* Urbes Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Calatafinum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Consortio Libero Municipali Drepanitano.Collocatio finium municipii in Consortio Libero Municipali Drepanitano.
* Despectus in urbem.Despectus in urbem.

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
2. ↑  V. Amico, *Dizionario topografico della Sicilia* (Panormi: Di Marzo, 1858) (Vol. I apud *Google Books*)
3. ↑  DPR 2 Aprilis 2009
4. ↑  *Il mondo antico, moderno, e novissimo*, Tomo primo
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑  Giovanni Orti - Poligrafo. Giornale di scienze lettere ed arti - Verona, 1838
**Flumen Missisquoiense** (Abenakice *Masipskoik* 'locus ubi magna saxa sunt') est tributarius Lacus Camplenii, circa 80 milia longus, in Monte Viride septentrione in Civitatibus Foederatis et Quebeco meridiano in Canada situs. Qui rusticam Montium Viridium septentrionalium regionem secundum fines Canadae et Civitatum Foederatarum ad septentriorientem Lacus Camplenii ac partem Pagorum Orientalium Quebeci exhaurit. Ramus meridianus, in Monte Viride oriens, plerumque a meridioriente ad septentrioccidente, ramus autem septentrionalis, in Lacu Eastman Quebeci oriens, a septentrione ad meridiem fluit. Ambo rami sese coniungunt ad Highwater?, sub Troia Septentrionali Montis Viridis. Flumen tum in Quebeco 15 fere milia fluit, Montem Viridem iterum ad Richfordiam intrans et inde ad Sinum Missisquoiensem in Lacum Camplenium defluens.

Comprehendit flumen quinquaginta ex nonaginta duabus speciebus piscium in Monte Viride endemicis.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Gresser 2010.

Bibliographia
-------------

* Gresser, Joseph. 2010. How all those fish got to Vermont. *The Chronicle* (Barton Montis Viridis), 24 Novembris, p. 17.

Nexus externi
-------------

* De lege publica 113-291.
Wikidata Calanum ad Sanctum Victorem
Res apud Vicidata repertae:Calanum ad Sanctum Victorem: insigneCalanum ad Sanctum Victorem: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°41′0″N 7°42′0″E  
*Numerus incolarum*: 557  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 25 chiliometrum quadratum, 25.16 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arnadium, Calanum ad Sanctum Anselmum, Ixima, Mons Joviculus, Vitricium, Emaresium  

**Tabula aut despectus**

Calanum ad Sanctum Victorem: situsCalanum ad Sanctum Victorem: situs
Calanum ad Sanctum Victorem
**Calanum ad Sanctum Victorem** (hodie vulgo *Challand-Saint-Victor*) est vicus ac municipium Italiae, circiter 600 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Calanini* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Abaz, Champeille, Châtaignères, Isollaz, Nabian, Sizan, Targnod, Vervaz, Ville, Viran.

Municipia finitima
------------------

* Arnadium (hodie vulgo *Arnad*),
* Calanum ad Sanctum Anselmum (hodie vulgo *Challand-Saint-Anselme*),
* Emaresium (hodie vulgo *Emarèse*),
* Ixima (hodie vulgo *Issime*)
* Mons Joviculus (hodie vulgo *Montjovet*),
* Vitricium et Utricium (hodie vulgo *Verrès*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Calanum ad Sanctum Victorem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol IV, Torino 1840
Ioannes Scherr, paedagogus et scriptor.
**Ioannes** vulgo *Johannes* **Scherr** (natus Gamundiae-Hohenrechberg die 3 Octobris 1817; mortuus Turici die 21 Novembris 1886) fuit scriptor et magister Germanicus.

Vita
----

Postquam gymnasia Ehingen et Gamundiae frequentavisset Turici et Tubingae studiosus factus est. Tubingae breve tempus magistri munere fungebatur antequam anno 1843 Stuttgardiam veniret. Anno 1844 opus politicum *Württemberg im Jahr 1844* pepigit; inde operam dabat in liberalismo defendendo. Anno 1848 electus est senator parlamentarius Virtembergiae et commissionis foederalis sodalis. Rebus novis ardenbitus factionem democraticam duxit; unde anno post in Helvetiam fugiendum est. Primum Vituduri habitans opera multa confecit. Anno autem 1860 professor historiae litterarumque in polytechnico confoederali Turicensi creatus est.

Mythistorias, historiunculas, sociologica, faceta, historica, inversiones scripsit.

Gravitudo
---------

Sunt qui modum scribendi Thomae Carlyle comparent cum arte Ioannis Scherr. Namque uterque narrare et exaggerare et conclusiones acres facere solet. Res vivaces interdum nimis ruliae esse videntur. Generis scribendi iterationes, quae praesertim in posterioribus operibus turbant, lectorem benevolum defatigant atque taediosae fiunt. 

Anthologia Lipsiae iam annis inter 1873 et 1877 edita est, decem in voluminibus farta.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Scherr** spectant. |

* Vicifons
* Scheer apud Projekt-Gutenberg
* Praelectiones quas Scherr Turici habuit

Notae
-----

1. ↑  cf. Plautus, Most. 40
Sermo in incipiente libro calligraphice inscriptus.
***Magna scientia*** (Sinice 大學, *Da xue* seu *Ta hio* apud antiquiores) est caput e Confuciano classico *Rituum et officiorum memoriali* in ordine Tetrabiblii inscriptum.

Epitome libri
-------------

Sermonem hunc in incipiente libro a Gottlieb Bayero translatum ut epitomen dabimus:

Omnis eruditionis et philosophiae vis in his tribus vertitur : primum ut virtute mentem nostram ipsi illustremus, tum vero, ut recte administremus rem publicam, ac denique ut in summa persistamus integritate. Qui hoc cognoverit, is satis ab omni parte instructus, quietem rebus suis imperturbatam, animo tranquillitatem comparare potest, is vero demum de omni re sapienter rationem inibit et finem, quem sibi proposuit, consequetur. Iam amplius omnes res et principium et finem habent suum : similiter et negotia officiaque nostra et incipiunt et desinunt : scire igitur, quae prius quae posterius tractes et instituas, naturae rationique convenientissimum est.
Igitur maiores nostri, cum vellent orbem terrarum virtutum decore illustrate, primum omnium suum quisque regnum sapienter constituebant : id autem ut consequerentur, suam quisque domum prius ad virtutem formabant, id denique ut efficerent, pro se quisque ad virtutem contendebant. Huius consequendae virtutis causa, interiorem animi vim perficiebant, hocque iterum quo adipiscerentur, intentionem suam veritatis studio implebant, itaque fieri non poterant, quin ante haec omnia intellectum suum illuminarent. Intellectu enim ut aequum est et verum, informato, in omnia facile penetraveris, quibus exploratis, intellectus perficitur. Ubi intellectum informaveris, intentionem quoque animi ad veritatem exiges, ubi intentionem animi composueris, animum ipsum quoque emendabis, animo emendato totus perfectus et bene compositus eris. Qui ipsemet bene compositus est, is et familiam recte instituit, qui autem hoc didicit, is deinde regnum sciet sapienter administrare, et denique quo nihil est maius, orbi terrarum pacem praestare. Ab infimae plebis homine ad imperatorem usque in universum omnes ab animo suomet componendo exordiri oportet. Nam si ipse perturbationibus agiteris aliosve regere velis imperio, operam luseris. Nec convenit, quae sint maioris momenti, minoris facere, aut e contrario levia et vilia summo loco ducere.

Notae
-----

1. ↑  Philippus Couplet et al. *Confucius Sinarum philosophus* (1687), pp. xx-xxi.
2. ↑  Gottlieb Sigefr. Bayeri Museum Sinicum, Volumen II, pp. 254sq. (Textus apud *Google Books*)
Regni Pontici situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Pontus

**Pontus** (Graece: Πόντος) sive **Regnum Ponticum** est regnum in homonyma regione Anatoliae boreo-orientalis in Turcia hodierna anno 301 a.C.n. ortum.

Historia
--------

Regnum anno 301 a.C.n. a Mithridate I, filio satrapae Persici, qui in ministerio Antigoni I Diadochi fuerat, conditum est. 

Mithridate VI rege ultimo regnum non solum partem Cappadociae ponticam, sed etiam litus maritimum a finibus Bithyniae usque ad Colchidem, partes Paphlagoniae et Armeniae comprehendit. 

Regno anno 63 a.C.n. a Pompeio destructo Pontus in Rem Publicam Romanam insertus et cum Bithynia in provinciam *Bithyniam et Pontum* coniuncta est, quae oram inter Heracleam Ponticam (hodie: *Ereğli*) et Amisum (hodie: *Samsun*), *oram Ponticam*, amplexa est. Diocletiano imperatore (circa annum 295) regio Pontica in quattuor provincias *Dioecesis ponticae* divisa est: 

1. Paphlagonia
2. Diospontus
3. Pontus Polemoniacus
4. Armenia Minor

Fontes
------

Strabo, *Geographica* libro duodecimo capite secundo

Vide etiam
----------

Bella Mithridatica

Notae
-----

1. ↑  Opus chronologicum novum, pluribus partibus constans (1519)
Latona, Apollo et Tityos in vase Attico rubentibus figuris depicti (circa 450 a.C.n.). Museum Lupariense, Lutetiae Parisiorum.
In mythologia Graeca Tityus (Τιτυός) erat gigas filius Terrae, cuius corpus in infernis iacens non minus quam novem iugera tegebat.

Cum Latonam, Iunone hortante, vi comprimere conatus esset, fulminatus a Iove dicitur, sive, secundum alios auctores, sagittis Apollinis et Artemidis confixus. Ob quod scelus in Infernis idem supplicium patitur quod et Prometheus : vultur eius iecur semper renascens rodit.

Significationem allegoricam huius supplicii sic explicat poeta Lucretius :

*sed Tityos nobis hic est, in amore iacentem*
*quem volucres lacerant atque exest anxius angor*
*aut alia quavis scindunt cuppedine curae.*
In Phocide ad Panopeam tumulus Tityi ostendebatur, ubi sagittis Apollinis oppressus esse narrabatur tum cum deus Athenis profectus Delphos iter faciebat. Aliud *herôon* Tityi nihilominus in insula Euboea colebatur.

Notae
-----

1. ↑  Pausanias X.4.5, cf. Odyssea XI.576-581
2. ↑  Strabo IX.3.14

Fontes.
-------

* Homerus, libro undecimo Odysseae 576-581.
* Horatius, libro tertio *Carminum* IV,77-79.
* Hyginus mythographus *Fabulae* 55. (Serpens apud eum, non vultur iecur rodit)
* Lucretius libro tertio *De Natura rerum* 984-994.
* Ovidius libro quarto Metamorphoseon versus 457.
* Tibullus, libro primo *Elegiarum* III,75-76.
* Phaedrus *Fabulae, appendix Perrotina* VI,13-16.
* Strabo, *Geographica* IX.3.12-14
* Vergilius, libro sexto Aeneidis 595-600.
***America's Funniest Home Videos*** (Anglice; Latine appellare potest "Americae Festivissimae Pelliculae Domesticae"), saepe abbreviatum ad ***AFHV*** vel ***AFV***, est programma televisificum, a Vincentio Di Bona creatum, ubi populi ad programma televisificum pelliculas festivas mittere possunt, et hospes apud spectaculum et spectatores ante televisiones suas eas vident ad festive habendum. Pelliculae saepe sunt eventus festivi calamitatis. Aliae pelliculae populares continit status facetos cum animalibus dilectis sive pueris, dum aliquae iocularia sunt.

Programma televisificum in televisione primum monstrabatur die 26 Novembris 1989 ut res televisifica specialis, deinde firme ut programma televisificum die 14 Ianuarii 1990 abhinc ad hodiernum, nam in praesenti continit 23 tempora cinematographica qua 500 partes cinematographicas.

Nexus externi
-------------

* Situs officialis **(Anglice)**
* De '**America's Funniest Home Videos'** in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Georgius I (rex Graecorum)
Res apud Vicidata repertae:Georgius I (rex Graecorum): subscriptioGeorgius I (rex Graecorum): subscriptio
*Nativitas*: 24 Decembris 1845; Hafnia  
*Obitus*: 18 Martii 1913; Thessalonica  
*Patria*: Dania, Graecia  

**Officium**

*Officium*: King of the Hellenes  
*Munus*: Monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Genitores*: Christianus IX; Louise of Hesse-Kassel  
*Coniunx*: Olga Constantinovna of Russia  
*Proles*: Constantinus I, Georgius, Grand Duchess Alexandra Georgievna of Russia, Prince Nicholas of Greece and Denmark, Princess Maria of Greece and Denmark, Prince Andrew of Greece and Denmark, Prince Christopher of Greece and Denmark, Princess Olga of Greece and Denmark  
*Familia*: House of Glücksburg, House of Glücksburg (Denmark), House of Glücksburg (Greece)
**Memoria**

*Laurae*: Crux magna Legionis Honoris, Ordinis Velleris Aurei eques, Ordo Sancti Olai, Ordo Sancti Andreae, Royal Victorian Chain, Ordo Elephantis, Ordo Salvatoris, Ordo Danicus  
*Sepultura*: Tatoi Royal Cemetery  

**Insignia heraldica**

Georgius I (rex Graecorum): insigneGeorgius I (rex Graecorum): insigne
Rex Georgius I cum familia sua circa annum 1890

**Georgius I** (Graece Γεώργιος A'; natus Hafniae die 24 Decembris 1845 sub nomine *Christian Vilhelm Ferdinand Adolf Georg*; interfectus Thessalonicae 18 Martii 1913) fuit rex Graecorum necnon princeps Daniae. Othone eiecto a regno, Georgius electus est a conventu nationali die 30 Martii anno 1863. Annum quinquagesimum agens regni sui interfectus est ab anarchista (fortasse vesano) Alexandro Schina.

In matrimonium duxit Olgam e stirpe imperiali Russiae et ex ea genuit filios filiasque octo, scilicet:

* Constantinus I, rex Graecorum (1868-1923)
* Georgius (1869-1957), gubernator Rei Publicae Creticae 1898-1906
* Alexandra (1870-1891), quam nupsit dux Paulus Alexandri f. Russiae
* Nicolaus (1872-1938)
* Maria (1876-1940), quam nupsit dux Georgius Michaelis f. Russiae
* Olga (1881)
* Andreas (1882-1944), qui in matrimonium duxit principissam Aliciam Battenbergensem
* Christophorus (1888-1940)

Bibliographia
-------------

* Walter Christmas, *King George of Greece*. Novi Eboraci 1914.

Nexus interni
-------------

* Index regum praesidumque Graeciae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

Reges Graecorum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Otho 1833–1862 • Georgius I 1863–1913 • Constantinus I 1913–1917 • Alexander 1917–1920 • Constantinus I 1920–1922 • Georgius II 1922–1924, 1935–1947 • Paulus 1947–1964 • Constantinus II 1964–1973
*Opus geopoliticum • Index regum praesidumque Graeciae**Capsae cognatae:* Duces civitatum Unionis Europaeae • Praesides Graeciae • Primi ministri Graeciae |
|  |
Wikidata Amezagum
Res apud Vicidata repertae:Amezagum: insigneAmezagum: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°37′43″N 9°26′39″E  
*Numerus incolarum*: 4 493  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Modiciensis et Brigantina  

**Geographia**

*Superficies*: 4.32 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Buzinagum, Coronatum, Belluscum, Subiatum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saint-Pierre-de-Chandieu, Reilingen  

**Tabula aut despectus**

Amezagum: situsAmezagum: situs
Amezagum
**Amezagum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Amizagum*; olim: *Miciacum*) (Italiane: *Mezzago*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4150 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Modiciensi et Brigantina situm. Incolae Amezagenses appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Brigantia (*terra*),

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Modiciensis et Brigantina,
* Brigantia (*terra*),
* Modicia (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Amezagum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Modiciensi et Brigantina.Collocatio finium municipii in Provincia Modiciensi et Brigantina.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

"**Ami**" est series librorum tres scientiae ficticiae ab Enrique Barrios scriptore compositorum. Libri tractant Pedri historiam, pueri novem annorum, qui de nocte, in litore aestivente, ab ente alieni planetae visitatur, Ami nomine. In his libris iter Pedri et Ami ab planetis diversis galaxiae narratur. Quoque itinere perfecto, Pedrus negotium scribendi librum narrantem experientias suas et doctrinam ab Ami impertitam obire debet. Series tres libros habet: "*Ami, puer ab stellis*", "*Ami Redit*" et "*Ami tres: Civilizationes Internae*" (Hispanice "Ami, el niño de las estrellas", "Ami Regresa" et "Ami 3: Civilizaciones Internas").

Hi libri, magne inspirati ab cultu New Age, conantur divulgare virtutes sicut caritatem, pacem et fraternitatem, tractando themata velut vitam extraneam, reincarnationem et coniunctionem inter mundos universi. Ergo, hi libri saepe in scholis aliquarum nationum Americae Latinae docentur.

Libri seriei
------------

"Ami, puer ab stellis" (1986)

"Ami Redit" (1987)

"Ami tres: Civilizationes Internae" (1998)

Personae
--------

**Pedrus**: est puer Americae Latinae novem annorum (in primo libro) et protagonista seriei. Pedrus cum avam suam vivit.

**Ami**: est extraterrester ab planeta Pupa Galactica (Hispanice: Muñeca Galáctica) venitus cuius negotium est adiuvare ad evolutionem diversorum planetarum cum "Consilium Auxilii". In his libris Ami describitur ut parvus, probi pueri facis, occulorum magnorum et stranei accenti.

Sinopsis
--------

**"Ami, puer a stellis"**

Primus liber seriei narrat historiam Pedri, annorum novem, qui de nocte in litore videt lucem rubeam per caelum descendentem et in marem submergentem. Ex eo puer exit, sedet apud eo et loquitur eum. Mox revelatur Ami puerum non esse, sed entem extrraterrestrem Ami nomine, cuius negotium est ferre Pedrum ad mundos diversos Confraternitatis Interplanetariae et transmittere ei scientiam, doctrinam et virtutes habendas ad ingresandum ad eam. Principalis scientiarum est Lex Fundamentalis Universi, sicut qua totus universus regitur. Nocte confecta, iter Pedri finitur et is ad domum suam redit cum negotium scribendi librum narrantem historiam vivitam ad Pedro et Ami, ad humanitatem adiuvandam cum procesum evolutivum suum.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
Wikidata Amida
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Turcia  
*Locus*: 37°54′39″N 40°14′12″E  
*Numerus incolarum*: 1 732 396  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Diyarbakır
**Gestio**

*Procuratio superior*: Diyarbakır  

**Amida**, Graece Ἄμιδα, Turcice hodie *Diyarbakır*, est urbs Turciae ad dextram ripam Tigris fluminis sita. Scriptores rerum gestarum Ammianus Marcellinus et Procopius urbem inter civitates Mesopotamiae numerant, rectius autem ad Armeniam Maiorem pertinuisse videtur. Quod muri ex spoliis antiquissimis exstructi sunt urbem Romanam praecursores antiquiores habuisse indicat.

Historica
---------

Constantius II circa 335, cum adhuc Caesar nondum Augustus erat, urbem adhuc parvam validissimis turribus et moenibus munivit et conditorium muralium tormentorum ibi locavit ut suffugium vicinis incolis fieret. Praesisio erat legio quinta Parthica cum turma indigenarum equitum. Anno 359, inclusis intra moenia septem legionibus et in totum circiter viginti milibus hominum, Amida a rege Persarum Sapore II obsessa et capta est. Quam cladem narravit rerum gestarum scriptor Ammianus Marcellinus postquam miro modo ex obsidione evasit.

Incolae notabiles
-----------------

Moenibus Amidae iussu Constantii II exstructis post oppugnationem urbis anni 359 deleta sunt. Hic vides moenia circa 370 restituta.
* Aëtius Amidenus, medicus saeculo V natus

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus XVIII.9.1-3
2. ↑  Ammianus Marcellinus XIX.1.14

Fontes
------

* Ammianus Marcellinus, *Res gestae* libri XVIII-XIX

Plura legere si cupis
---------------------

* Louis Dillemann, *Haute Mésopotamie orientale et pays adjacents : contribution à la géographie historique de la région du Ve s. avant l'ère chrétienne au VIe s. de cette ère* , Paul Geuthner, 1962

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 37°54′39″N 40°14′12″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* "Ad Tygrem/Amida" apud *Pleiades* (situs a Rogero Bagnall et Ricardo Talbert editus) **(Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Amicus et Amelius** (ad litteras nomen alterius significat *curis vacuum hominem*) sunt amici notissimi in fabulis Medii Aevi, quod dicitur. Invicem auxilio veniunt quod facile est ob eorum figuras simillimas. Amelius baro est, Amicus autem eques.

Argumentum
----------

Amicus loco Amelii noxii duellum, quo ille ex supplicio effugere potest, init. Postea Amelius sanat Amicum qui propter fraudem istam leprosus fiebat sanguine infantium verso. iraculo autem infantes revivificantur.

Origo et versiones
------------------

Origo fabulae in Oriente est. Tempore mediaevali nobis in prosis orationibus variis Latinis traditur, in fragmento hexametris scripto, in rerum gestarum cantu *(chanson de geste)* lingua Francogallica antiqua (quem edidit altera in editione Erlangae anno 1882 dominus K. Hofmann), in facinorum audacium historia Francogallica *(roman d'aventure)* saeculi XIII ineuntis (quam edidit anno 1884 Heilbronnae dominus Kölbing) necnon variis in scriptis prosis Francogallicis saeculorum XIII et XIV.

Drama miraculosum *(miracle)* Francogallicum inde quoque factum est; Conradus Herbipolitanus poema Theodiscum exaravit titulatim »Engelhart und Engeltrut«. Sequebantur diversae prosae res Theodiscae saeculorum XIV et XV et anni 1300 fabula *(romance)* lingua Anglica (quam edidit Heilbronnae anno 1883 dominus Kölbing), versio prosa in lingua Nordica antiqua atque una in rimis eodem idiomate. Ne taceatur versio Celtica in sic dicto *Libro rubro Hergest*.

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 1. Lipsiae 1905, p. 438 (hic in interreti[*nexus deficit*])

Bibliographia
-------------

* Christine M. Rainer: *Die Legende 'Amicus und Amelius' des Andreas Kurzmann*, (Salisburgensis, UB, Cod. M I 138; editio et argumentorum historia), lubratio baccalaureatui adipiscendo, Graecii 2012, p. 7–10.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Martha Nussbaum** (nata **Martha Craven**, 6 Maii 1947) est philosopha Americana cui philosophia Graecorum Romanorumque necnon philosophia politica et ethica normativa valde intersunt. Cum causidica non sit, est distinctus professor legum ethicaeque Ernesti Freund in Universitate Sigaceniensi, quae sedes officia collegiorum philosophiae, legum, divinitatisque amplectitur. Officiis etiam in studiis rerum classicarum politicarumque fungitur collega, Comissionis Studiorum Asiae Australis est socia, ac Congregationis pro Iuribus Humanis est sodalis. Priusquam ad Universitatem Sicaginiensem venit, professor universitatum Harvardianae Brunensisque erat. Cum Amartya Sen studium de capacitate civitatibus provectibilibus ad pauperitatem levandam fecit. Anno 2012 Praemium principum Asturiarum de socientia sociali annoque 2016 Praemium Kyotoënses accepit.

Magna Opera
-----------

### Fragilitas Boni

Liber *Fragilitas Boni* in ethicum dilemma spectat: homines qui iustitiae valde favent nihilominus casus fortunae externos pati possunt, qui casus forsitan eos florescere vetent (vel saltim impediant). Nussbaum textus litteraros necnon philosophicos scrutatur ut inveniat quo usque ratio homines se ipsos curare patiatur. Argumentum Platonicum, quod dicit bonitatem hominum contra malum adusque defendere posse, Nussbaum demum reicit; immo poetis tragicis Aristotelique assentitur, qui agnoscunt vulnerari esse integrale ut homines boni humani potiantur.

### Sexus et Iustitia Socialis

Nussbaum est feminista de sexu,? et sectioni vulvae adversatur ex iustitia sociali

### Ex odio ad humanitatem: Propensio sexualis et Constitutio

Est defensor iurum humanorum contra discriminationem propensionis sexualis causa apud ius constitutionis et iura mulierium contre mulitationem genitalium mulierbrium postulat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Martha Nussbaum** spectant. |
Wikidata Amina Mohamed
Res apud Vicidata repertae:Amina Mohamed: imagoAmina Mohamed: imago
*Nativitas*: 5 Octobris 1961; Kakamega  
*Patria*: Kenia  

**Officium**

*Officium*: Minister for Foreign Affairs, Cabinet Secretary for Education, Secretary for Sports, Culture and Heritage  
*Munus*: Causidicus, legatus, politicus  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Consociatio**

*Factio*: no value  
*Religio*: Islamus
**Memoria**

*Laurae*: Order of the Star of Italian Solidarity, Ordo Solis Orientis  

**Amina Chawahir Mohamed Jibril** (Kakamega in oppido nata die 5 Octobris 1961) est iuris consulta et politica Keniae.

E populo Somali orta, in oppido nativo educata, alumna universitatum Kioviensis et Oxoniensis, consiliaria rerum iuridicarum meruit ab anno 1985 iuxta ministeria Keniana regiminis provincialis et rerum externarum, deinde ab anno 1990 consiliaria et legata tam Genavae quam Novi Eboraci apud legationes Kenianas Nationibus Unitis aliisque ordinibus internationalibus. Ab anno 2008, in patriam redita, secretaria principalis fuit apud ministerium iustitiae. Die 20 Maii 2013 secretaria consilii (i.e. ministra) a rebus externis facta est, praeside Uhuru Kenyatta; quo officio quinque annos impleto, die 14 Ianuarii 2018 ministerium eruditionis suscepit.

Bibliographia
-------------

* "Amina Mohamed to carry on with education reforms" in *Daily Nation* (14 Februarii 2018)
* Lillian Aluanga, "From tiny schoolgirl to Unep big boss" in *Standard Digital* (14 Augusti 2011)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Amina Mohamed** spectant. |

* "Amb. Amina Mohamed" apud ministerium rerum externarum

Ministri rerum externarum Keniani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Jomo Kenyatta 1963 • Iosephus Murumbi 1964 • Mbiyu Koinange 1966 • Iacobus Nyamweya 1967 • Argwings Kodhek(fr) 1968 • Mbiyu Koinange 1969 • Njoroge Mungai 1969 • Munyua Waiyaki 1974 • Robertus Ouko 1979 • Elias Mwangale 1983 • Zacharias Onyonka 1987 • Robertus Ouko 1988 • Wilson Ndolo Ayah 1990 • Kalonzo Musyoka 1993 • Bonaya Godana 1998 • Christophorus Obure 2001 • Marsden Madoka 2001 • Kalonzo Musyoka 2003 • Chirau Ali Mwakwere 2004 • Raphael Tuju 2005 • Moses Wetangula 2008 • Samuel Ongeri 2012 • Amina Mohamed 2013 • Monica Juma 2018 • Raychelle Omamo 2020 • Alfredus Mutua 2022
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Keniae |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Naohiro Ishikawa
Res apud Vicidata repertae:Naohiro Ishikawa: imagoNaohiro Ishikawa: imago
*Nativitas*: 12 Maii 1981; Yokosuka  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Naohiro Ishikawa** (Iaponice 石川 直宏, *Ishikawa Naohiro*, natus in *Kanagawa* die 12 Maii 1981) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2003 - 2012) lusor fuit. Naohiro Ishikawa inter alia cum turma *Yokohama F. Marinos* lusit. Nunc ad gregem *FC Tokyo* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 2000-2002; Yokohama F. Marinos
* 2002-; FC Tokyo

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Olympia aestiva 2004 (U-23)

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Photographia anni 1878
**Napoleo Eugenius Ludovicus Bonaparte** (natus 16 Martii 1856 Lutetiae, mortuus 1 Iunii 1879 in Africa Australi) filius solus Napoleonis III imperatoris Francorum et Eugeniae de Montijo erat.

Vita
----

Heres imperii Napoleonis natus tamen, monarchia anno 1870 in Francia abolita, cum familia in exilium in Britanniarum Regnum ire coactus est. Cum parentibus in Bromley apud Londinium vixit. Patre 9 Ianuarii 1873 mortuo, *Napoleo IV* a sectatoribus familiae Bonaparte proclamatus est. Ab anno 1872, academiam militarem Britanniam frequentavit et deinde succenturio factus est. Anno 1879, cum militibus Britannicis in bellum contra populum Zulu in Africa Australi profectus est. Die 1 Iunii a militibus Zulu proelio necatus est, solus e tota familia qui pugna cecidit. Heridem imperii ex testamento Napoleonem Victorem Hieronymum Fridericum Bonaparte, filium Napoleonis Iosephi Caroli Pauli Bonaparte atque nepotem Hieronymi Bonaparte fecit, qui ad mortem anno 1926 Napoleo V vocatus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis (lingua Anglica)
Wikidata Napoleo II (rex Romae)
Res apud Vicidata repertae:Napoleo II (rex Romae): imagoNapoleo II (rex Romae): imago
*Nativitas*: 20 Martii 1811; Lutetia  
*Obitus*: 22 Iulii 1832; Vindobona  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Napoléon François Joseph Charles Bonaparte
**Officium**

*Officium*: Rex Romanorum, French co-prince of Andorra  
*Munus*: delineator, military officer  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Napoleo I; Maria-Ludovica de Habsburgo  
*Coniunx*: no value  
*Familia*: Bonaparte
**Memoria**

*Laurae*: Crux magna Legionis Honoris, Knight Grand Cross of the Order of Saint Stephen of Hungary, Order of the Iron Crown, Ordo Sancti Stephani Hungarici, Ordo Sacer Militaris Constantinianus Sancti Georgii  
*Sepultura*: Les Invalides, Lutetia  

**Insignia heraldica**

Napoleo II (rex Romae): insigneNapoleo II (rex Romae): insigne
Franciscus Dux Reichstadii
**Napoleo Franciscus Iosephus Carolus** (Theod. *Napoleon Franz Joseph Karl*) **Bonaparte** (natus die 20 Martii 1811 Lutetiae, mortuus die 22 Iulii 1832 in Palatio Belli Fontis apud Vindobonam), ab anno 1811 "Rex Romae", ab anno 1814 Princeps Parmae et ab anno 1818 dux Reichsstadii filius Napoleonis I imperatoris Franciae atque Mariae-Ludovicae de Habsburgo erat.

Vita
----

Napoleo I filium anno 1811 heres imperii atque regem Romae destinavit. Die 22 Iunii 1815, quo die iterum se ab imperio abdicavit, imperator filium "Napoleonem II" successorem destinavit. Sed iam die 8 Iulii Ludovicus XVIII Lutetiam revertit, ut regnum susciperet. Inter Consilium Vindobonense stipulatum est, ut mater ducissa Parmae maneret et ipse Franciscus princeps Parmae faceretur. Sed anno 1817 Anglia atque Russia petentibus hic titulus ei iterum demptus est, ne qui Bonaparte olim civitatem Europaeam regnaret. Itaque titulum Ducis Reichstadii - oppidi Bohemiae - accepit et dehinc in Austria vixit. Fuit semper infirmae valetudinis et tubercolosi afflictus anno 1832 mortuus est.

Sepulchrum
----------

Franciscus Napoleo primo in sepulchro Capuccinorum Vindobonae sepultus est, cum cor in ecclesia Sancti Augustini atque viscera in Ecclesiam Cathedralem Sancti Stephani Vindobonensem condita sunt. Anno 1940 iussu Adolpho Hitler corpus in Domum Invalidorum Lutetiam transferebantur. Cor autem et viscera Vindobonae ad hunc diem sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Napoleo II (rex Romae)** spectant. |

* Curriculum vitae breve lingua Theodisca scriptum[*nexus deficit*]
Wikidata Lin Chuan
Res apud Vicidata repertae:Lin Chuan: imagoLin Chuan: imago
*Nativitas*: 13 Decembris 1951; Kaohsiung  
*Patria*: Res publica Sinarum  

**Officium**

*Officium*: Premier of the Republic of China, Minister of Finance  
*Munus*: politicus, oeconomus  
*Patronus*: Universitas Nationalis Taivania, National Chengchi University
**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Propitious Clouds  

**Lin Chuan** (in pago Zuoying Formosae natus die 13 Decembris 1951) est politicus rei publicae Sinarum. 

Lin Chuan alumnus est universitatum catholicae Fu Jen et nationalis Chengchi Taipeiae in urbe, etiam universitatis Illinoesiae iuxta Champaign. In patriam reditus minister rerum statisticarum meruit a die 20 Maii 2000 ad 2 Decembris 2002, primo ministro Tang Fei, deinde minister vectigalium usque in diem 25 Ianuarii 2006 sub primis ministris Yu Shyi-kun et Francisco Hsieh. Die 20 Maii 2016 primus minister creatus est a praeside Tsai Ing-wen.

Bibliographia
-------------

Lin Chuan (media imagine) mense Maio 2016 inter legatos parlamenti rei publicae Sinarum. Iuxta eum congregant ad sinistram Ker Chien-ming, ad dextram Chen Ting-fei
* "Tsai names Lin Chuan as her premier" in *Taipei Times* (16 Martii 2016)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lin Chuan** spectant. |

Primi ministri rei publicae Sinarum (1950–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Chen Cheng • Yu Hung-Chun • Chen Cheng • Yen Chia-kan • Chiang Ching-kuo • Sun Yun-suan • Yu Kuo-hwa • Lee Huan • Hau Pei-tsun • Lien Chan • Vincentius Siew • Tang Fei • Chang Chun-hsiung • Yu Shyi-kun • Franciscus Hsieh • Su Tseng-chang • Liu Chao-shiuan • Wu Den-yih • Sean Chen • Jiang Yi-huah • Mao Chi-kuo • Chang San-cheng • Lin Chuan • Lai Ching-te • Su Tseng-chang • Chen Chien-jen
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides consilii rei publicae popularis Sinarum • Praesides rei publicae Sinarum • Ministri a rebus continentalibus • a rebus externis |
|  |
Wikidata Bertha Schwarz
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 28 Ianuarii 1855, 28 Ianuarii 1858, 27 Ianuarii 1855; Heidelberga  
*Obitus*: 16 Februarii 1947; Salisburgum  
*Patria*: Germania, Austria  

**Officium**

*Munus*: opera singer  

**Familia**

*Coniunx*: Bernhard Pollini  

**Bertha Schwarz** (nata Heidelbergae die 27 Ianuarii 1855; mortua Salisburgi die 16 Februarii 1947) fuit cantrix quae praecipue Vindobonae in theatro lyrico Austrohungarico meruit, sed et Hamburgi, Carolsruhae, Budapestini alibique.

Nata est Heidelbergae, parentibus histrionibus qui Manheimi eo tempore laboraverunt. Nomen publicum **Bianca Bianchi** sibi praefixit; anno fere 1880 asteroides 218 Bianca ad honorem eius appellatur. Iohannes Strauss ad eam opus *Frühlingsstimmen-Walzer* anno 1883 dicavit quod illa ipsa Vindobonae prima cantavit. Bernardo Pollini anno 1894 nupsit.

Nexus externi
-------------

* Imago photographica *Bianca Bianchi*

Bibliographia
-------------

* C. M. Gruber: *Bertha Schwarz, verehel. Pollini, Künstlername Bianca Bianchi, Sängerin* in *Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950* vol. 11 (Vindobonae: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1999, ISBN 3-7001-2803-7) pp. 426 f. (nexus directus ad pag. *426*, *427*) **(Theodisce)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Thoas (nomen)

**Thoas** (Graece Θόας) in fabulis Graecis est Andraemonis et Gorgae filius, Aetolorum rex, qui quadraginta naves ad Troiam duxit.

Procus Helenae fuit, ut Hesiodus dicit. In *Iliade* Pirum occidit et bonum consilium Achivis dat. Neptunus specie Thoantis indutus Idomeneum alloquitur. In *Odyssea* Ulisses incognitus Eumaeo fabulam narrat, quomodo ille cum Thoante et Ulisse explorationem faceret. Ludorum, quae Achaei post mortem Achillis fecerant, particeps fuit et in equo Troiano erat.

Post bellum ex Ilio Minervae imaginem extulit et domum advexit; Amphissae Pausanias eam vidit. Filiam eius uxorem duxit Ulisses Lycophron in Libyam et post in Illyriam a tempestatibus eum auferri dicit, sed secundum Strabonem in Temesam(it) oppidum Bruttii venerat ibique habitabat..

Notae
-----

1. ↑  Homeri *Ilias*, II 644; Apollodori *Bibliothecae* epitome, 3, 12. Vel quindecim, ut in Hygini fabulis (97) dicitur.
2. ↑  *Catalogi mulierum* fragmentum 198 (Merkelbach — West).
3. ↑  IV 527—538.
4. ↑  *Ilias* XV.281-305.
5. ↑  XIII 206—239.
6. ↑  *Odyssea*, XIV 499.
7. ↑  Quinti Smyrnaei *Posthomerica*, IV 563—592.
8. ↑  Vergilii *Aeneis*, II 262, Quinti Smyrnaei *Posthomerica*, XII 341.
9. ↑  *Descriptio Graeciae*, X 38, 5.
10. ↑  Apollodori *Bibliothecae* epitome 7, 40.
11. ↑  Lycophronis *Alexandra*, 1012 cum scholiis.
12. ↑  Strabonis *Geographia*, VI 1, 5.

De Bello Troiano

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Achaei | Achilles • Agamemnon • Agapenor • Aiax maior • Aiax minor • Andromache • Idomeneus • Menelaus • Nestor • Philoctetes • Sinon • Stentor • Thersites • Thoas • Ulixes |
| Troiani | Astyanax • Hector • Hecuba • Paris (heros) • Patroclus • Priamus |

 |
|  |
Wikidata Balatonfüred
Res apud Vicidata repertae:Balatonfüred: insigneBalatonfüred: insigne
*Civitas*: Hungaria  
*Locus*: 46°57′0″N 17°53′0″E  
*Numerus incolarum*: 12 966  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: István Bóka  
*Procuratio superior*: Balatonfüred District  

**Geographia**

*Superficies*: 46.45 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Veszprémfajsz, Csopak, Zamárdi, Szántód, Tihany, Aszófő, Balatonszőlős, Hidegkút  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Germering, Abbatia, Covasna, Arpinum, Castricum, Kouvola  

**Balatonfüred** oppidum in Hungaria prope lacum magnum nomine Lacus Pelso (Hungarice *Balaton*) situm est. Anno 2011 oppido sunt circa 13000 incolarum. Proximi vici oppidaque Tihany, Aszófő, Balatonszőlős et Csopak sunt. Oppidum stationem ferriviariam possidet.

Communium coniunctiones
-----------------------

* Romania Covasna, Romania

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°57′0″N 17°53′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* 
*
Wikidata Ioannes Satunovskij
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Satunovskij: imagoIoannes Satunovskij: imago
*Nativitas*: 10 Februarii 1913; Danapris  
*Obitus*: 12 Augusti 1982; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta  

**Memoria**

*Laurae*: Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of the Red Star, Medal "For Battle Merit"  
*Sepultura*: Vostryakovo Cemetery  

**Ioannes Satunovskij** (Russice *Ян Сатуновский*, tr. *Jan Satunovskij*; verum praenomen non Ioannes fuit, sed Iacob Abrahami filius, *Яков Абрамович*), die 23 Februarii calendario Gregoriano anni 1913 natus et die12 Augusti anni 1982 mortuus, poeta Russicus versibus liberis fuit.

Catharinoslaviae natus, post annum 1930 Mosquae circulo poetarum, qui constructivistae nominabantur, amicus fuit. Catharinoslaviam revertit et chemiae studuit. Totum tempus Belli Orbis Terrarum secundi in militia peregit. Vulneratus est. Familiares eius, Iudaei Ucrainici, in holocausto perierunt. Catharinoslaviam bello destructam reliquerat et in oppidum parvum Electrostal' prope Mosquam migraverat ibique mansit. Circa 1960 circulo poetarum Lianosoviano propior fuit. Dum vixit, in Unione Sovietica solum libri eius infantibus legendi editi sunt, carmina gravia vel peregre vel post mortem. Ea non in libros colligebat, sed simpliciter numerabat.

> *Poemata eius, cum versus extremi similiter sonent cumque dissimiliter, aeque rhythmo et sono librata sunt. A rebus Sovieticis, — id est a vacuo existentiae vel ab exceptione sui necessaria de vita societatis, — ironice sepositus Satunovskij est; ... sed mos bonus et hilarus deformationes mundi superat, etiam in desperatione...* –
> 
> 

sic Wolfgang Kasack de Satunovskio scripsit.

Epigramma vel epitaphium Satunovskii, exempli gratia, Latine redditum:

> hic Elizabeth et Sophia et Esther aviae meae supplicio affectae sunt  
>  
> at annis triginta post adductus sum et audivi: *videas, ecce iste locus*
> 
>

Editiones aliquae
-----------------

* *An gloriam post mortem volo...* (*Хочу ли я посмертной славы*, 1992)
* *Oratio soluta et truncata* (*Рубленая проза*, 1994)
* *De die* (*Среди бела дня*, 2001)

Nexus externi
-------------

* Satunovski in Babel **(russice)**

Notae
-----

1. ↑  De Satunovskio in bello, cum photographemate
2. ↑  W. Kasack, *Lexikon der russischen Literatur ab 1917*, 1976.
3. ↑  Здесь расстреляли тетю Лизу, тетю Соню и тетю Фиру / А спустя тридцать лет привели меня и сказали «Смотрите, вот это место»
Cloelia Porsennam fugit: illustratio e libro anno 1473 impresso, cum
versibus Vergilianis ex Aen. 8.650-651
**Cloelia** femina Romana sexti saeculi est.

Lars Porsenna Cloeliam virginem nobilem inter obsides accepit. Cum eius castra haud procul ripa Tiberis locata essent, Cloelia deceptis custodibus noctu egressa, equum, quem sors dederat, arripuit, et Tiberim traiecit. Quod ubi regi nunciatum est, primo ille incensus ira Romam legatos misit ad Claeliam obsidem reposcendam. Romani eam excedere restituerunt. Tum rex virginis virtutem admiratus, eam laudavit, ac parte obsidum donare se dixit, permisitque ut ipsa quos vellet, legeret. Productis obsidibus, Claelia virgines puerosque elegit quorum aetatem iniuriae obnoxiam sciebat, et cum eis in patriam rediit. Romani novam in femina virtutem novo genere honoris, statua equestri, donavere. In summa via sacra, fuit posita virgo insidens equo.

Titus Livius Cloeliae historiam in secundo libro narrat (2.13), et Valerius Maximus in tertio (3.2). Boccacius etiam eam inter Mulieres Claris habet.

Fontes
------

 *Haec pagina textum incorporat ex opere abbatis C. F. Lhomond De viris illustribus urbis Romae, 1779.*

Nexus interni
-------------

* 661 Cloelia

Nexus Externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cloeliam** spectant. |
**Ioannes** (*Hans*) **Schlange-Schöningen** (natus 17 Novembris 1886 in fundo *Schöningen* (Pomerania), mortuus 20 Iulii 1960 Aquis Godesbergensibus apud Bonnam) vir publicus Germaniae et sodalis primo Factionis Theodiscae Conservativae, deinde DNVP, postremo Factionis Christianae Agricolarum atque Incolarum Ruris (CNBL), post secundum bellum mundanum finitum autem CDU fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius latifundium in Pomerania possidebat. Ipse gymnasium frequentabat atque maturitate accepta Gryphisvaldiae agriculturae studebat. Annis 1914 - 1918 centurio primo bello mundano interfuit atque saepe sauciatus est. Bello finito latifundium patris administrabat.

Cursus honorum
--------------

Schlange-Schöningen, sodalis DNVP, annis 1920 - 1928 legatus senatus terrae Borussiae fuit et annis 1924 - 1932 legatus Dietae Imperii Germanici erat. Initio rem publicam novam vituperavit. Sed anno 1927 cum Alfredo Hugenberg praeside DNVP de consiliis politicis certavit, quod hic foedus cum NSDAP facere in animo habebat, quod Schlange acriter negabat. Itaque mense Ianuario 1930 DNVP factionem reliquit et cum aliis legatis factionem CNBL condidit. Nunc etiam cum factio SPD de re publica conservanda egit. 9 Octobris 1931 Administer Imperii sine officiis in consilio ministrorum Brüning II nominatus est et commissarius ad adiuvandum orientem factus est. Consilium cepit latifundiorum dividendorum atque agrorum agricolis tribuendorum. Itaque possessores magnorum fundorum eum *communismi* accusaverunt. Itaque 30 Maii 1932 cum aliis administris Brüning a praeside Paulo de Hindenburg dimissus est.

Temporibus Nazistarum
---------------------

Schlange-Schöningen inimicus Nazistarum fuir et in fundo suo cum Helimuto Iacobo Comite de Moltke convenit, qui in secreto contra tyrannidem pugnavit. Si coniuratio 20 Iulii 1944 bonum eventum habuisset, Administer Victus et Agriculturae factus esset. Tamen vitam servabat ad finem belli.

Post secundum bellum mundanum
-----------------------------

Schlange anno 1945, postquam e Pomerania fugit, cum aliis Ploenae factionem CDU in Slesvico et Holsatia condidit. Anno 1946/1947 legatus erat consilii Zonae Britannicae. Anno 1947 director victus et agricultuarae Zonae Angloamericanae Germaniae fuit. Anno 1949 legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Ad 9 Iunii 1950 legatus parlamenti mansit. Deinde primo consul, deinde (1953 - 1955) legatus Germaniae Londinii factus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina monumenti resistentium Germaniae (lingua Theodisca)

Consilium ministrorum Brüning II (9 Octobris 1931 - 30 Maii 1932)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Henricus Brüning (Centrum) |Hermannus Dietrich (DDP) |Gulielmus Groener (nullius factionis) |Curtius Joël (nullius factionis) |Hermannus Warmbold (nullius factionis) |Ernestus Trendelenburg (nullius factionis) |Martinus Schiele (CNBL) |Adamus Stegerwald (Centrum) |Gottfriedus Treviranus (KVP) |Georgius Schätzel (BVP) |Ioannes Schlange-Schöningen (CNBL) |
|  |