recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Parvum Trianonium.
**Trianonium**, fuit olim nomen paguli haud procul a Varsaliis situm.

Saeculo XIImo hic viculus proprietas erat abbatiae Parisiensis Sanctae-Genovefae.

Anno 1668, rex Ludovicus XIV qui cupiebat terras Trianonii hortis Varsaliensibus addere, emit omnes agros trianonienses ipsumque vicum omnino delevit.

Tunc ab anno 1670 ad annum 1672, in loco ecclesiae domorumque deletarum, castellulum lusorium sibi construxit cui nomen **Trianonium Porcellaneum**, quia eius lateres e porcellana faciebantur.

Postea duo nova palatia proxime construxit:

* **Magnum Trianonium**, sive **Trianonium Marmoreum** quod construxit in loco Trianonii Porcellanei.

* **Parvum Trianonium**, in quo rex Ludovicus XV vita functus est. Rex Ludovicus XVI dedit hoc Trianonium dono reginae Mariae-Antonettae.

Anno 1814, Prussi magnam partem ditissimae bibliothecae Trianonii furaverunt quam illic Napoleo sedule constituerat.

Magnum Trianonium.

Notulae
-------

1. ↑  Francisco Sobrino, Tournes (Frères de), Francisco Cormón, *Nouveau dictionnaire françois, espagnol et latin*, 1769, p. 604: "*TRIANON, Palais royal, près de Versailles. Trianon, palacio real cerca de versailles. Lat: Trianonium*". Vide etiam: Trévoux, *Dictionnaire universel François et Latin*, 1732, volumen 5, pagina 180: "TRIANONIUM, Trianon , maison de campagne du Roi".

Nexus externi
-------------

* Foedus Trianoniense
Wikidata Arnoldus van Gennep
Res apud Vicidata repertae:Arnoldus van Gennep: imagoArnoldus van Gennep: imago
*Nativitas*: 23 Aprilis 1873; Ludoviciburgum  
*Obitus*: 7 Maii 1957; Sparnacum  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Arnold Kurr
**Officium**

*Munus*: anthropologus, professor, ethnographer, scriptor, collector of fairy tales, religious studies scholar, ethnologus, laographus, Interpres  
*Patronus*: Universitas Novicastrensis
**Memoria**

*Laurae*: Saintour Prize  
*Sepultura*: Cimetière de Bourg-la-Reine  

**Arnoldus van Gennep**, nomen pro auctoritate habitum *Charles-Arnold Kurr van Gennep*, fuit ethnographus et folklorista Francicus, qui operibus ritus transitorios tractantibus commentariisque de eruditione vulgari Francica hodierna innotuit. Conditor agnoscitur studiorum eruditionis vulgaris in Francia.

Ab 1912 ad 1915 sedem ethnographiae in Universitate Novicastrensi in Helvetia obtinebat, sed exardescente primo bello mundano ob neutralitatem Helveticam dubitatam expulsus est. Ibi museum denuo constituit, primumque colloquium ethnographicum anno 1914 instituit. Anno 1922 per Civitates Foederatas iter fecit.

Liber eius notissimus est *Les rites de passage* ('Ritus transitorii') anno 1909 editus, quo caerimonias rituum transitoriorum in tres vicissitudines digessit, quae sunt *preliminaire,* *liminaire* ('liminaritas', gradus a Victore Turner multum investigatus), et *postliminaire* ('postliminaritas'). Eius magnum opus eruditionis vulgaris est *Le Manuel de folklore français contemporain* ('enchiridion eruditionis vulgaris Francicae hodiernae', 1937–1958).

Opera
-----

* 1904. *Tabou et Totemisme a Madagascar Etude Descriptive et Theorique.* Lutetiae.
* 1916. *Le Tissage aux Cartons et son utilisation décorative dans l'Egypte Ancienne.* Novicastri: Delachaux & Niestlé. Coauctor Gustave Jeqier. ¶ Liber Anglice versus: *Cardweaving in Ancient Egypt,* conv. Barbara Shapiro (Franciscopoli: 2010).
* 1922. *Traité comparatif des nationalités.* Lutetiae: Payot.
* 1908. *Essai d’une théorie des langues spéciales.* Lutetiae.
* *Le folklore français.*
* 1909. *Les rites de passage: étude systématique.* Lutetiae: E. Nourry. Reimpressus 1981. ¶ 1960. *The Rites of Passage.* Sicagi: University of Chicago Press.

Bibliographia
-------------

* Belmont, Nicole. 1979. *Arnold van Gennep: The Creator of French Ethnography.* Conv. Derek Coltman. Sicagi: University of Chicago Press. ISBN 0226042162.

Nexus interni
-------------

* Iosephus Campbell
* *Rites of Passage* (Sculthorpe)

Nexus externi
-------------

* De Arnoldo van Gennep, unjobs.org
Domus Lutheri anno 2006 **Domus Lutheri** (Theodisce: *Lutherhaus*) aedificium historicum media in urbe Ysenaci est et museum de rebus Lutheranis tectum servat.

Descriptio
----------

Quando exacte domus haec sit constructa, nemo scit. Domum inter opera craticia vetustissima totius oppidi habendam patet. Conspicua est inclinatio parietum lateralium pedeplanorum, quos tabulatum superius ad latera superat. Ornamenta diversa locum portae temporibus elapsis maioris produnt. Variae operis craticii partes focis decorativis generi Renascenti propriis exornatae sunt. Anno 1563 urbis primus architectus nomine Ioannis Leonhardt, qui et domi possessor, tabulatum novum imponi frontemque excoli iussit. Altero bello pancosmico aedes pyrobolis graviter destructae sunt.

Lutherus Ysenaci
----------------

Sic dictus reformator Martinus Lutherus discipulus hic annis ab 1498 ad 1501 apud familiam Cotta habitavisse dicitur. De illis Stuba Lutherana, quae dicitur, testimonium perhibet quae ipsa locus peregrinatorius maximi momenti omnibus Lutheri asseclis toto in orbe dispersis est. Anno 1956 locus memorialis in situ factus est, qui annis inter 2013-2015 modernizatus est. Cum antea historia domus parochialis protestanticae maxime interfuerit, Sacrae scripturae in novo museo eminent earumque contextus ad Lutherum. Nonnulla unica hic inveniuntur velut opera Lucae Cranach et nota de baptismate Ioannis Sebastiani Bach. Insuper semper expositiones ad tempus restrictae fiunt.

Bibliographia
-------------

* Jochen Birkenmeier: *Das/The Lutherhaus in Eisenach*, Eisenach 2015.
* Johann-Friedrich Enke: *Das Evangelische Pfarrhausarchiv. Ein Führer durch die ständige Ausstellung im Eisenacher Lutherhaus*, Jena 1990
* Karl Köthe: *Martin Luther und die Lutherstätten in und um Eisenach*, Leipzig 1994
* Hans Eberhard Matthes: *Das Eisenacher Lutherhaus mit einem Anhang ‚Das Geschlecht Cotta‘*, Eisenach 1939.
* Hans-Dieter Meister: *Das Lutherhaus in Eisenach*, Berlin 1989

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casam Lutheri** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Οἰκία τοῦ Λουθήρου (Ἄϊζεναχ) ("Domus Lutheri (Ysenacum)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

Situs propius interretialis
Wikidata Ioanna Cox
Res apud Vicidata repertae:Ioanna Cox: imagoIoanna Cox: imago
*Nativitas*: 22 Iunii 1974; Batley  
*Obitus*: 16 Iunii 2016; Valetudinarium Generale Leodiense  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Helen Joanne Leadbeater
**Officium**

*Officium*: member of the 56th Parliament of the United Kingdom  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Laboris  

**Familia**

*Coniunx*: Brendan Cox  

**Ioanna Cox**, vulgo plene *Helen Joanne* sed saepissime *Jo Cox* (nata die 22 Iunii 1974; die 16 Iunii 2016 interfecta) est politica et activista operae socialis Britannica. In oppido Batley Isuriae nata, in Heckmondwike educata, rebus socialibus et politicis apud Collegium Pembrochiae Cantabrigiense studuit. Apud Oxfam, societatem caritatis liberam, de exsulibus belli civili Syriae et mulieribus musulmani laboraverat. Iam factioni Laboris associata, anno 2015 legata Parlamenti Britannicum electa est. 

Dum apud electores se ad politiam disputandam de Referendo in suburbiis Leodiensibus offerebat, die 16 Iunii 2016 necata est ab homicida cultello armisque igniferis munito qui *Britain first!* ("primum Britanniam") clamavisse dicitur.

Bibliographia
-------------

* Julia Langdon, "Jo Cox obituary" in *The Guardian* (16 Iunii 2016)

Ab ipsa scripta
* Jo Cox, Neil Coyle, "We nominated Jeremy Corbyn for the leadership. Now we regret it" in *The Guardian* (6 Maii 2016)
* Jo Cox, "Brexit is not the answer to UK immigration concerns" (13 Iunii 2016) apud *PoliticsHome*

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
Thomas Percy
**Thomas Percy** (natus die 13 Aprilis 1728 Bridgnorth in Salopiensi comitatu, mortuus die 30 Septembris 1811 Dromore in Comitatu Down Hiberniae Septentrionalis tamquam episcopus) fuit poeta, theologus et antiquarius Britannicus.

Vita
----

Editio tertia carminum vetustorum
Anno 1769 cappellanus in aula regis Georgii III et anno 1792 episcopus Dromore in Hibernia creatus est. 

Illustris factus est postquam edidit *Reliques of Ancient English Poetry* anno 1765 tribus in tomis, collectionem cantuum necnon carminum epicolyricorum veterum Anglicorum et Scoticorum. Ita generatim studium poeseos popularis in multis excitari potuit, tam in insulis Britannicis quam in continenti: in Germania e.g. moti sunt Ioannes Gottfriedus Herder, Ioannes Volfgangus Goethius et Godefridus Augustus Bürger); in Anglia ipse Gualterus Scott iuvenis inspirationem egregiam ab Percy accepit. Id opus fundamento fuit pro collectione Francisci Iacobi Child *The English and Scottish Popular Ballads* (1882–1898).

Notissimum est eius poema *The Hermit of Warkworth* et epicolyricum *O Nanny, Wilt Thou Gang with Me?*. Sodalitas quaedam pro eo nominata *(Percy-Society)* anno 1840 condita est et annis duodecim tomos cantuales XCIV vulgavit. Anno 1759 in matrimonium duxit Annam Gutterridge; inter episcopi amicos fuerunt e.g. Iacobus Boswell, Samuel Johnson, Iosephus Warton et Thomas Warton.

Cum esset parochus ad Easton Maudit in amici domo invenit manuscripta circa annum 1650 in quibus testimonia viva voce data litteris mandata erant; quae manuscripta fomiti pro ligno in fornace essent. In paginis conservatis erant Romanensia de rege Arthuro, carmina et cantilenae stratariae necnon popularia de rebus gestis necnon de Roberto Hood. Samuel Johnson et poeta Gulielmus Shenstone editionem hortabantur. 

Anno 1761 Percy librum de Sinarum historia convertit ex lingua Lusitanica, anno 1763 edidit *Five Pieces of Runic Poetry* anno 1765 *Reliques of Ancient English Poetry*, anno 1770 *Northern Antiquities* (interpretationem libri Henrici Mallet de Daniae) et denique anno 1771 *The Hermit of Warkworth*.

Notae
-----

1. ↑  Uwe Böker: *Reliques of Ancient English Poetry.* In: *Hauptwerke der englischen Literatur. Einzeldarstellungen und Interpretationen. Bd. 1. Von den Anfängen bis zum Ende des Viktorianischen Zeitalters.* Kindler Verlag, Monaci 1995, ISBN 3-463-40271-8, p. 443-444.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomam Percy** spectant (Thomas Percy, Thomas Percy (bishop of Dromore)). |

* Res apud Vicifontem
* Vita eius in paginis universitatis Nottinghamensi
* Domus Percy, Dromore
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Ioanna Agalakova, diurnaria (2015)
**Ioanna Agalakova** (Russice: *Жа́нна Леони́довна Агала́кова/ Zhanna Leonidovna Agalakova*; nata die 6 Decembris 1965 Kirov) diurnaria Russica, televisionis praesentatrix et notitiarum auceps est.

Alma mater euia est Universitas Publica Moscuensis anno 1991. Anno 2002 candidata palmae ferendae fuit in certaminibus professionalibus nationalibus quibus nomen TEFI. Anno 2006 rectio Russica ei insigne pro meritis quoddam praebuit. Mense Martio 2022 declaravit se dimissionem a Televisione publica Russica expoposcisse propter invasionem exercitus Russici in Ucrainam.

Cursus honorum
--------------

Ioanna annorum XXXVII aetate a canale *RIA Novosti* diurnaria nugas relatura creabatur. Inde ab anno 1996 apparuit in emissorio televisifico *NTV (Russia)*. Mense Octobri 1999 promota est, ut in canale prima publica *Pervij Kanal* quotidie plures nuntios televisificos enuntiatura atque dissipatura esset. Insuper ad vesperas in nuntiis principalibus vulgandis *(Vremja)* operam navabat. Mense Maio 2000 omnes Europaei Ioannam amabilem videre potuerunt, cum ista sententias iudicum praemiorum in Certamine cantionum Eurovisionis attribuendorum promulgavit. Eo anno spectaculum citatum Holmiae celebratum est. Annis inter 2000 et 2002 una cum Vladimiro Pozner Lutetiensi emmissiones praetitulatas *Vremena* confecit.

Mense Septembri 2005 Agalakova ab emissiorio *Pervij Kanal* nominata est referens specialis Lutetiae et annis inter 2012 et 2019 (usque aestatem) Neoeboraci vitam degebat.

Mense Augusto 2019 in Franciae caput reversa est et biennio post etiam ex aliis terris Europaeis occidentalibus labores pretiosos exaravit.

Opus ultimum autem sub servitiis emissorii *Pervij Kanal* die 17 Februarii 2022 pactum est. Die 3 Martii 2022 dixit sese televisioni publicae Russicae non iam disposituram esse; officialiter id effectum est die 17 Martii. Causam prodidit bellum maxime iniustum a Cremlino Ucrainis indictum. Agalakova planxit societatem televisionis Russicae cum regimine.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  "Собкором российского Первого телеканала в Нью-Йорке стала Жанна Агалакова"
8. ↑
9. ↑
10. ↑  "Встреча лидеров "Семерки" завершилась очень скромным итоговым документом и с ворохом разногласий"
11. ↑  "Жители Италии собирают подписи в поддержку вакцины Спутник V"
12. ↑  "Жанна Агалакова уволилась с Первого канала"
13. ↑  "Ex-Russian state TV reporter: I quit over Ukraine war"

Nexus externi
-------------

* Vita in paginis emissorii Russici publici *Pervij Kanal*
* Vita apud peoples.ru
* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Thomas North
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1523; Londinium  
*Obitus*: 1601; Londinium  
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Munus*: Interpres, scriptor  

**Familia**

*Genitores*: Edward North, 1st Baron North; Alice Squire  
*Coniunx*: Judith Vesey, Elizabeth Colville  

**Thomas North** (natus Londinii anno 1523; ibidem mortuus anno 1601) fuit navis magister et scriptor Anglicus praecipue notus quia multa opera de Italico, Hispanico et Graeco sermone in Anglicum reddidit. Saepe laudata est versio quam *Vitarum parallelarum* Plutarchi confecit. 

Etiam interpretationes eius origo operarum Gulielmi Shakesperii, sicut Antony and Cleopatra, Coriolanus (Shakesperius) et Iulius Caesar factae sunt.

Bibliographia
-------------

* Tom Lockwood, "North, Sir Thomas (1535–1603?)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis (2004/2008)
* Dennis McCarthy, "Thomas North was the 'T. N.' Who Prefaced Belleforest's Tragicall Hystories" in *Notes and Queries* vol. 54 (2007) pp. 244–248 Situs venalis
* K. A. Quinn, "Sir Thomas North's marginalia in his Dial of Princes". Papers of the Bibliographical Society of America. 94 (2000). (2): 283–287 Situs venalis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Ioachimus Torra
Res apud Vicidata repertae:Ioachimus Torra: imagoIoachimus Torra: imagoIoachimus Torra: subscriptioIoachimus Torra: subscriptio
*Nativitas*: 28 Decembris 1962; Blanes  
*Patria*: Hispania  
*Nomen nativum*: Joaquim Torra i Pla
**Officium**

*Officium*: President of Òmnium Cultural, Member of the Parliament of Catalonia, President of Sobirania i Justícia, President of the Generalitat of Catalonia, Director of Contemporary issues research center  
*Munus*: scriptor, Causidicus, editor, politicus, opinion journalist, political activist  
*Patronus*: Winterthur Group, El Born Centre de Cultura i Memòria, A Contra Vent Editors, Foment de Ciutat, S.A. Contemporary Issues Studies Centre
**Consociatio**

*Factio*: Reagrupament, Democratic Union of Catalonia  

**Familia**

*Genitores*: Quim Torra Fàbregas;   
*Coniunx*: Carola Miró  

**Memoria**

*Laurae*: Premi Carles Rahola d'assaig  

**Ioachimus Torra**, vulgo *Quim* seu plene *Joaquim Torra i Pla* (Blandis natus die 28 Decembris 1962) est causidicus et politicus Catalauniae.

Filius ingeniarii, Blandis et Barcinone apud collegium Sancti Ignatii Iesuitarum educatus, Ioachimus Torra alumnus est universitatis autonomae Barcinonensis. Iuris consultus iuxta societatem commercialem Winterthur meruit. Ab anno 2008 editor librorum et diurnarius operam dedit. Ipse mythistoriam *Viatge involuntari a la Catalunya impossible* de scriptoribus annorum 1920 et 1930 Catalaunis composuit. Legatus est parlamento Catalauno a die 17 Ianuarii 2018. Praeses generalitatis Catalauniae die 14 Maii eiusdem anni aegre electus est.

Bibliographia
-------------

* "Perfil · Quim Torra, exlíder d'Òmnium proper a Puigdemont per presidir el Govern" in *Diari de Girona* (11 Maii 2018)
* Ignasi Aragay, "La Catalunya impossible de Quim Torra" (10 Maii 2018) apud *ara.cat*
* Marta Lasalas, "Quim Torra to be 131st president of Catalonia" in *El Nacional* (10 Maii 2018)

Praesides generalitatis Catalauniae (1931–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Franciscus Macià i Llussà • Ludovicus Companys • Iosephus Irla • Iosephus Tarradellas • Georgius Pujol • Paschalis Maragall • Iosephus Montilla • Arthurus Mas • Carolus Puigdemont • Ioachimus Torra • Petrus Aragonès
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae**Capsae cognatae:* Primi ministri Hispaniae 1931–1976 • Primi ministri Hispaniae 1976– |
|  |
Ghecta in Europa orientali occupata, annis 1941—1944
**Ghectum** (-i, *n.*) describit pars oppidi vicus minoritatis, imprimis oppressione causa vel politica vel sociali vel legali vel oeconomica. Describit etiam vicus Iudaeorum, quo prius Iudaei victu cogebantur.

Anno 1516 Iudaei Venetiarum habitare in insula singulari, dum *Ghetto Nuovo* nota, tantum — de societate cetera separati — debebant.

Notio ghecti ipsius in bulla apostolica Pii IV die 27 Februarii 1562 (dudum a felicis) scripta invenitur: "Praeterea vobis [Iudaeos] permittimus quod positis tenere apothecas extra **ghectum** seu septum hebraicum, quantum fieri poterit continguas, et in illis ab ortu solis usque ad occasum, exceptis diebus festivis, permanere, et mercatura ac artes vestras et Banchum aliaque vobis permissa exercitia exercere, dummodo adveniente nocte vos ad vestras solitas intra claustra habitationes reducatis."

Soa caede ineunte Germania nazistica iussit Iudaeos Poloniae occupatae et Cechoslovaciae adnexae in ghectas separate vivere, ut eos abutebantur, denique "solutione finali" necabant.

Notae
-----

1. ↑  Definitio apud Merriam et Webster **(Anglice)**
2. ↑  Italice Ghetto eo tempore ad fabricam referebat, qua metalla fornace liquefacta sunt, rectius ad insulam qua fabrica haec sita est.
3. ↑  Fons notionis ghecti, cap. "Ordinatioes, et statuta super modo vivendi Hebraeorum Urbis" **(Latine)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Thomas Piketty
**Thomas Piketty** (natus Clipiaci die 7 Maii 1971 ) est oeconomicus Francicus, qui causas inaequitatis socialis investigat et redistributionem divitiarum pro isotetismo et democratia postulat.

Post studium apud Scholam Normalem Superiorem, thesem doctoralem de redistributione divitiarum Londinii anno 1993 scripsit. Anno 2013, *Le Capital au XXIe siècle* ('Capitale saeculo XXI') edidit, magnum opus quod contradictionem capitalismi et discrimen reditus accusat et tributum progressivum gradu internationali? postulat, iustitiae socialis causa. Anno 2015, Legionem Honoris recusavit, tamem rebus politicis factionis socialisticae Franciae et Francisco Hollande subsidium fert.

Mense Octobri 2021, Piketty de usu monetae in Africa Occidentali atque in Africa Media Francogallice loquente "Ad 2021 de CFA Franc loqui pergere, anomaliae forma est"? dixit.

Nexus externi
-------------

* De Thoma Piketty apud Ideas.repec.org.
**Thomas Owen** (natus in insula Mona anno 1749; ibidem mortuus mense Martio anni 1812), filius patris eiusdem nominis, fuit alumnus Collegii Ihesus (et anno 1770 baccalaureatus est) et postea Collegii Reginae (e quo gradum magistri artium Universitatis Oxoniensis anno 1773 nactus est). Diaconus ordinatus est Oxoniae anno 1771, sacerdos die 19 Decembris 1773. Ab anno 1779 usque ad mortem fuit rector ecclesiae Sanctae Mariae apud Upton Scudamore comitatus Wiltoniensis ubi habitavit. 

Thomas Owen fuit interpres in lingua Anglica textuum Classicorum de re rustica. Versiones operum Latinorum Varronis, Catonis et Palladii divulgavit et anno 1805 versio operis Graeci cuius titulus est *Geoponica*. Secundum Donaldson, "The character of these translations has been that of honest performances".

Opera
-----

* 1800: *The three books of M. Terentius Varro concerning agriculture*. Oxoniae, 1800. (opus 5s. 6d. venundatum)
* 1803: *M. Porcius Cato concerning agriculture*. Londinii: printed for J. White, 1803
* 1805: *Γεωπονικά: Agricultural Pursuits*. Londinii: printed for the author and sold by J. White, 1805. 2 voll. (15s. venundatum)
* 1807: *The fourteen books of Palladius Rutilius Taurus Aemilianus on agriculture*. Londinii: printed for J. White, 1807 (8s. venundatum)

Nexus externi
-------------

* De ecclesia apud Upton Scudamore
* Historia parochiae Upton Scudamore
* *Clergy of the Church of England database* (ID: 37278)

Bibliographia
-------------

* John Donaldson, *Agricultural Biography* (Londinii, 1854) pp. 89-90 Textus
* A. F. Pollard, "Owen, Thomas (1749-1812)" in *Dictionary of National Biography*
Schola secundaria Piaristica Kecskemét in urbe Hungariae sita.
**Educatio secundaria** duas partes gradus Classificationis Normalis Internationalis Educationis amplectitur. Gradus 2 (educatio secundaria inferior) habetur secunda et ultima educationis fundamentalis pars, et gradus 3 (educatio secundaria superior) est pars ante educationem tertiariam. Omnis civitas educationem fundamentalem suppeditare conatur, sed rationes et appellationes eis unicae manent. Educatio secundaria usitate post sex annos educationis primariae fit, atque educatio superior, educatio vocationalis, vel quaestus subsequitur. In pluribus civitatibus educatio discipulis annos inter 11 et 16 agentibus necessaria est; educatio autem necessaria usque ad annum 19 in nonnullis extenditur

Educatio post 1989 putatur fundamentale impubis ius humanum. Capitulum 28 Conventionis de Iuribus Impuberum dicit educationem primariam liberam et necessariam esse debere, et varia educationis secundariae genera, educatione generali et vocationali non exclusa, omni impubi patere et praesto esse debere.

Notae
-----

1. ↑  UNESCO 2011 p. 33.

Bibliographia
-------------

* Gillard, Derek. 2017. *The History of Education in England.* Textus
* Leach, Arthus F. 1915. *The Schools of Medieval England.* The Antiquary's Books, ed. Charles Cox. Londinii: Methuen.Textus

Nexus interni
-------------

* Accreditatio educationalis
* Declaratio et propositum Vindobonae
* Educatio gratuita
* Educatio inclusiva
* Educatio primaria
* Educatio superior
* Gymnasium
* Iurum humanorum declaratio universalis
* Ius educationis
* Ludus litterarius
* Lyceum (Francia)
* Pactio contra discriminationem in educatione
* Schola praeparatoria

Nexus externi
-------------

* UNESCO. 2005. *Secondary Education Reform: Towards a convergence of Knowledge Acquisition and Skills Development.*
* UNESCO. 2007. *Operational Definition of Basic Education: Thematic Framework.* Textus alibi
* UNESCO. 2011. *International Standard Classification of Education 2011*
* Iwamoto, Wataru. 2005. *Towards a Convergence of Knowledge Acquisition and Skills Development.* Textus.
Wikidata Gherla
Res apud Vicidata repertae:Gherla: insigneGherla: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 47°1′12″N 23°54′0″E  
*Numerus incolarum*: 19 873  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Gherla
**Gestio**

*Praefectus*: Ionel-Ovidiu Drăgan  
*Procuratio superior*: Claudiopolis  

**Geographia**

*Superficies*: 36.28±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Forchheim, Aba, Yzeure  

**Tabula aut despectus**

Gherla: situsGherla: situs

  

Centrum oppidi Gherla
Gherla in circulo Claudiopoli
**Gerla** (Germanice *Neuschloss* vel *Armenierstadt*, Hungarice *Szamosújvár*, Armenice *Հայաքաղաք* - Hayakaghak) est urbs Romaniae circiter 21.000 incolarum (anno 2011). Ad Gherlam etiam vici Băița, Hășdate atque Silivaș pertinent. Gherla pars circuli Claudiopolis est.

Historia
--------

Gherla commune primo anno 1291 nomine *Gerlahida* in actis descriptum est. Regio ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Ab annis circa 1670 Armenii multi ex Imperio Russico in hoc oppidum fugerunt et hic *Armenopolin* condiderunt.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 20.982 homines habitabant, inter eos 15.952 Dacoromanorum, 3435 Hungarorum, 735 Zingarorum, 31 Armenii atque 16 Germani.

Coniunctiones communium
-----------------------

* Germania Forchheim, Germania (1994)
* Francia Isodrus, Francia (1997)
* Hungaria Aba, Hungaria (1998)
* Helvetia Nendaz, Helvetia (1999)
* Armenia Ijevan, Armenia (2012)
* Israel Kiryat Motzkin, Israel (2015)
* Bulgaria Polski Trambesh, Bulgaria (2014)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gherlam** spectant. |

* Pagina officialis urbis Gherlae

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
2. ↑  primaria-gherla de oppidis coniunctis
Eduradus Totleben
**Eduardus Ioannis filius Totleben** (Russice Эдуард Иванович Тотлебен, tr. *Èduard Ivanovič Totleben*, natus 20 Maii 1818 Mitaviae tunc Imperii Russici, nunc Lettoniae, mortuus 1 Iulii 1884 in oppido *Bad Soden*/Hassia) dux militum Russicus fuit.

Cursus honorum
--------------

Totleben e familia militum Mitaviae in urbe (tunc ad Imperium Russicum, nunc ad Lettoniam pertinenti) natus est. Primo Rigae, deinde annis 1832 - 1836 scholam machinatorum Petropolis frequentabat et tum anno 1837 ad exercitum Russicum succenturio minor accessit. Annis 1847 - 1850 in Caucaso certavit. Inter Bellum Crimaeanum anno 1853 Obsidioni castelli Ottomanici Durostori interfuit. Ab anno 1854 munitiones Castelli Sebastopolis firmavit, cum foederati Francia et Britanni hanc urbem oppugnarent. Die 20 Iunii 1855 inter pugnam pede sauciatus est. Post bellum finitum generalis nominatus est et atque inspector machinatorum in exercitu Russico.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |

* Biographia Generalis Totleben (lingua Theodisca)
Libri ***historiarum*** a principe Claudio (10 a.C.n.–54) Latine confecti, hodie deperditi sunt. Secundum Suetonium in voluminibus suis *De vita Caesarum*, opus Claudii de rebus gestis Romanis in series duas divisum est, scilicet:

* *Historiae post caedem Caesaris dictatoris* libri 2
* *Historiae a pace civili* libri 41

Rem anteriorem coepit "hortante T. Livio, Sulpicio vero Flavo adiuvante"; sed reliquit cum sentiret neque libere neque vere de eo tempore sibi licere scribere, "correptus saepe et a matre et ab avia". Semel ex his libris Suetonius citat, de Ludis Saecularibus ab Augusto restitutis:

"[Claudius] fecit et saeculares, quasi anticipatos ab Augusto nec legitimo tempori reservatos, quamuis ipse in historiis suis prodat, intermissos eos Augustum multo post diligentissime annorum ratione subducta in ordinem redegisse."

Notae
-----

1. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Claudius" 41.
2. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum,* "Claudius" 21.2.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Vexillum Acadianae.
Layafette Ludovicianae, maxima urbs Acadianae.
Paroeciae Acadianae.
**Acadiana** (Francogallice *L'Acadiane*) est regio Ludovicianae ubi magna multitudinis francophonae pars habitat. Multi sunt proles indigenarum Acadiae qui nunc se Acadianos appellant. E sexaginta quattuor paroeciarum quae Ludovicianam civitatem Civitatum Foederatarum constituunt, viginti duae, cum aliis culturae similis paroeciis vicinis, hanc regionem continent.

Vocabulum *Acadiana* primum adhibitum est mediis annis 1950 a *Crowley Daily Signal,* diario Crowley in vico Ludovicianae constituto, ut regionem Acadiae Paroeciae attingeret.

Thomas J. Arceneaux, professor in Universitate Ludovicianae Meridioccidentalis, quae nunc Universitas Ludovicianae apud Lafayette est, vexillum Acadianum anno 1965 designavit, elementis ad visum pertinentibus in sigillo universitatis utens. Potestas legifera Ludoviciana hanc formam anno 1974 rite sanxit.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  "The Cajun Kingdom Of the Bayou," *The New York Times,* 27 Ianuarii 1991.
3. ↑  Bernard 2003:79.
4. ↑  "The Acadiana Flag"
5. ↑  House Concurrent Resolution 143, 5 Iulii 1974 sanctum), Bernard 2003:167.

Bibliographia
-------------

* Bernard, Shane K. 2003. *Cajuns: Americanization of a People.* Iacksoniae:: University Press of Mississippi.

Nexus interni
-------------

* Acadia Paroecia
* Acadiani
* Bellum Septem Annorum
* Gastronomia Acadiana
* Musica Acadiana
* Nova Francia
* Zydeco
Domus in Foro piscatorio Erfordiensi, nr 6
**Domus Coronae aureae** (Theodisce: *Haus zur Güldenen Krone*) inter pulcherrima aedificia Fori piscatorii Erfordiensis est.

Functiones
----------

His in aedibus inde ab anno 1615 statio cursualis principum Thurn et Taxis inveniebatur; postea venerunt negotiatores isatidis tinctoriae. In lacunaribus internis conservabatur pictura in tignis generis Gothici exeuntis et Renati: item captant oculus visitatorum trabes in transitum a Foro piscatorio in domus aream interiorem. Annis 1912 et 1990 casa haec renovata est. 
In fronte bene legi potest annus quo omnia mutata sunt, i.e. annus 1488. Sed etiam post - annis 1541 et 1564 - mutationes fiebant. Nucleus autem domus in saeculi XIII statu restabat usque hodie.

Casa contigua
-------------

Ad laevam manum caupona typica Thuringiensis "Ratskeller" erat, quam urbs anno 1477 emerat. Hodie thermopolium simplex est. Nomen domus huius anni tenus "Zum Lauenstein". Ibi etiam cervisia aliena (e.g. ex urbe Saxonica Torgaviae) vendere licuit. Propter statum caducum ruinosumque anno 1995 frons et muri nonnulli reusurpari potuerunt. De antiquioribus temporibus testimonium perhibent in thermopolii cella conclavia camerata quae vocantur "Torgau-Gewölbe" atque "Lauenstein-Tunnel". In pedeplanis usque annum 2010 scriptoria administrationis publicae municipalis erant.

Nexus externi
-------------

* Tractatio in periodico quod "Spiegel" dicitur de hominibus alienis quaestui de domibus Erfordiensibus serviens, scripta anno 1990
* Situs proprius thermopolii
Domus Bismarckiana et statua cancellarii.
**Domus Bismarckiana** (Theodisce *Bismarckhaus*) perpulchra mediae Erfordiae domus, sita est in via Anger numero 33. Tempore Rei publicae democraticae Germanicae domus pars fabricae vestimentorum fuit.

Descriptio
----------

Generis floralis aedificium quoddam Erfordiense vocatur Domus Bismarckiana. Terminata est eius constructio anno 1900 ichnographiis architecti Erfordiensis Rudolphi Walter usurpatis. Attamen Otho de Bismarck ipse vixit in casa anteriori, cui erat nomen *Haus Zum Tannenberge und Zum Grünen Löwen*.

Frons in pedeplaniis necnon tabulati primi una magna fenestra tegitur, cum superior frons est clausa cum pinnaculo et fastigium ad latus.

Mora domni Bismarck Erfordiae et monumenti gravitudo
----------------------------------------------------

Hic Bismarck mensibus Martio Aprilique anni 1850 degit. Senator fuit tunc in Parlamento Erfordiensi quorum membra conveniebant in Coenobio Augustinianorum. Tabula commemorans in fronte effatum quoddam Bismarckianum reddit: *In Erfurt habe ich mir meine diplomatischen Sporen verdient.* Quae sententia Latine ita convertatur: *Erfordiae diplomatica didici.* Sublineatur monumentum hoc Erfordiense - i.e. statua cancellarii ante habitationem - utique excellere inter alia monumenta Bismarckiana propter diversitatem: nam pluries agi de turribus Bismarckianis, cum hic de iuveni politico quodam memoria tradatur.

Statuae perditio
----------------

Statua prima Bismarckium demonstrans anno 1945 a Sovieticis abdita erat. Statua amissa Christianus Paschold novam aeream fecit, quae magnitudinem humanam superavit. Pecuniam pro hoc collegit Sodalitas amicorum turris Bismarckianae Erfordiensis. Inauguratio eius facta est anno 2004, cum princeps Ferdinandus de Bismarck adesset, ipse e stirpe Othonis cancellarii.

Notae
-----

1. ↑  Adiectivum hoc in arte botanica usurpatur ut hic videri potest.
2. ↑  De hoc narratur apud yelp.de
3. ↑  Anette Huber-Kemmesies, *Des Reichskanzlers diplomatische Spuren* apud erfurt-lese.de
Initium versionis Anglosaxonicae *Historiarum adversum paganos* Pauli Orosii in manuscripto Bibliothecae Britannicae Cotton Tiberius B.i (f. 3r)
***Historiae adversum paganos***, id est, historiae universales saeculo V ineunte a Paulo Orosio scriptae, circa annum 900 a rege Alfredo sive in scriptorio eius Anglosaxonice versae sunt. Liber manu scriptus BL Cotton Tiberius B.i sic incipit: *Her onginneð seo boc þe man Orosius nemneð* (Hic incipit liber qui Orosius nominatur).

Versio Anglosaxonica huius operis supplementa quaedam habet, scilicet navigationes Ohtherii et Wulfstani.

Editiones
---------

Navigatio Ohtherii in Orosio Anglosaxonico descripta (nominibus Anglosaxonicis citatis)
* *The Old English Orosius* ed. Janet Bately. Londinii: Oxford University Press, 1980. (Early English Text Society, S.S. 6)

Nexus interni
-------------

* Historiae adversum paganos

Nexus externi
-------------

* "The Old English Orosius" apud *ARLIMA*
* Navigationes Ohtherii et Wulfstani **(Anglosaxonice)**
* Navigatio Ohtherii **(Anglosaxonice, Anglice)**
* Navigatio Wulfstani **(Danice)**
* Navigatio Wulfstani (vide notam 1) **(Anglosaxonice, Hispanice)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Domus "Reginae Siciliae" appellata, a Seraphino Mederico Mieusement saeculo XIX lucis ope picta
**Domus Reginae Siciliae** seu *maison de la Reine de Sicile*, sic vulgo appellata, est domus saeculo XV aedificata (sed saepe restructa) quae Salmurii in urbe stat in insula Offard medio flumine Ligeri.

Insula Censier urbis Salmurii: domus Reginae Siciliae appellata media imagine videtur ad dextrum latus viae Censier. Pars formae urbis annis 1748/1752 delineatae (Archiva urbis Salmurii)
Ratio nominis popularis incerta est. Yolanda enim, ducis Ludovici II uxor Renatique mater Salmurium inter dominia sua possedit, titulumque reginae Siciliae inter alios habuit. Illa quando Salmurii moravit in castello Salmuriensi habitavisse censetur, sed ultimis suis annis, tutelam neptis Margarita Andegavensis gerens, futurae reginae Angliae, apud **hospitium toparchae de Tussiaco** morabat (videlicet Ioannae de Tussiaco maritique Balduini de Campania). Ibi testamentum suum die 12 Novembris 1442 scribi iussit ibique post biduum mortua est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Albert Lecoy de La Marche, *Le roi René, sa vie, son administration, ses travaux artistiques et littéraires, d'après les documents inédits des archives de France et d'Italie* (Lutetiae: Firmin-Didot, 1875) vol. 1 pp. 226-227

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **domum Reginae Siciliae** spectant. |

* "Maison de la Reine de Sicile, histoire et légendes"
* "Yolande d'Aragon et Saumur"
Domus Liszt.
**Domus Lisztiana** (Theodisce *Liszthaus*) est museum quoddam, hodie Vimariae in via Marienstraße numero 17 sita.

Descriptio
----------

Franciscus Liszt annis inter 1869 et 1886 in aedificio papilioni simili habitabat, ubi olim hortulanus aulicus vitam degerat. Haec domus constructa est annis 1798/99. Isto tempore compositor menses hibernales Romae erat, ver Aquinci, annum restans in Thuringia. Sed prima vice (annis 1848-61) Vimariam petiverat habitaturus una cum ducissa Caolynda de Sayn-Wittgenstein in domo Altenburgensi (in Via Ienensi). Palovna Romanova, grandis ducissa Russica, voluit Franciscum Liszt reformare et theatrum et vitam muscicalem in oppido. Liszt modestior, cum ovationibus ex tota Europa laudareretur, sese successorem inclytissimi Ioannis Nepomuceni Hummel omnino non habebat.

Passus alius maximi momenti istorum annorum fuit programma anni 1851 praetitulatum "De la Fondation-Goethe à Weimar" (conversio: De opere fundato Goethico Vimariensi) quo moderationem urbanam culturalem a Goethio et Schillero institutam revivendum censum est. Illic Liszt ideas suas de festo maximo artistico praesentavit, ut cuivis arti honores publicos darentur. Itaque etiam artifices nondum noti producerentur. Grandis ducissae filius Carolus Alexandrus merita in nostris rebus habuit haud tacenda! Annis 1880 una cum ultimo Goethii nepote Valtharo Volfango restantia Goethica bene disposuit et domum Lisztianum servavit. Heredes assentiebantur de publico valore rerum Lisztianarum: denique feliciter collectio haec basis musei fieri potuit.

Collectiones
------------

In visitatorem hodiernum effectus specialis tabulati primi continuo percipitur. Ibi clavichordium magnum Bechstein et clavile Ibach una cum coloribus vexilli Hungarici dominantur. Sed in litteris lingua Francogallica exaratis et amicae pristinae ducissae Wittgenstein datis Franciscus Liszt mentionem facit tantummodo de tapetibus muralibus in colore rubro Algeriensi et viridi. In ista camera saepe secreta clavilis canendi discipulis tradiderat ex omnibus mundi angulis orientibus. Omni die Dominico concentus habitus est, ante meridiem, quando optimi discipuli artem suam monstrare licentiam habebant (e.g. Vera Timanova, Eugenius d'Albert). 

Francisco Liszt valde in animo est occupari de compositoribus sic dictae Novae scholae Russicae, cuius adlati fuerunt Alexander Borodin et Nicolaus Rimskij-Korsakov inter multos alios.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum Liszt** spectant. |

* Domus descriptio
* De prima domu, ista *Altenburg*
Domus Baumbachiana, visus exterior
**Domus Baumbachiana** (Theodisce: *Baumbachhaus*) domus natalis scriptoris Germanici Rudolphi Baumbach est in oppido Kranichfeld in Circulo Weimarer Land, Germaniae. Inest museum quoddam et invenitur in area Baumbachplatz nr 1 medio in vico.

Baumbach et Kranichfeld
-----------------------

Apud tiliam ingentem reppereris museum de poeta Baumbach, ubi et natus est iste homo. Familia eius duos annos post filii partum Mainingiam commigravit, quam urbem Baumbach reliquit studendi causa Lipsiam et Herbipolim petiturus. Annos migratorios educatorios peregit tamquam magister privatus: tunc erat artificis periodus fecundissima! Tergesti textum notissimum scripsit de vehiculo flavo quodam *(Hoch auf dem gelben Wagen)* cuius manuscriptum hic in Kranichfeld servatur. Tergesti creatum est carmen praesertim in Slovenia notissimum praetitulatum *Zlatorog* de certa fabula Alpium Iulianarum, ibidem collectio cantilenarum titoli *Lieder eines fahrenden Gesellen* quoque exarata est. In earum illustrissimis cantibus de stabularia quadam ad tilias *(Lindenwirtin)* agitur. 

Anno 1885 Baumbach in Thuringiam revenit, ubi usque ad mortem mansit. Tum titulum honoris probuli aulici accepit. Oppidum natale anno 1893 ultimo visit, postquam civis honorificus anno 1892 creatus est. Mainingiae invenitur altera Domus Baumbachiana, item cum museo adiuncto.

Aedes
-----

Anno 1435 aedium mentio prima fuit; inde eas inter antiquissimas oppidi casas numerari constat. Pluries reconstruebantur; anno 1999 inauguratio musei facta est. Tempore Rei publicae democraticae Germanicae consilia de domu ruinosa demolienda erant. Amici rerum Baumbachiarum persuaserunt praesidi Rei publicae foederatae Germaniae Gualterio Scheel, ut auxilio veniret. Cui homini politico cantus citatus de raeda flava cordi fuit. 

Tiliam ante domum annorum 350 esse fertur. Hodie expositio de Baumbach diversis expositionibus ad tempus institutis ornatur et domus facta est locus conventuum variorum circulorum (e.g. studentium).

Vide etiam
----------

Domus Baumbachiana (Mainingia)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum Baumbachianam in Kranichfeld sitam** spectant. |

Musei domestica pagina
Wikidata Camilla (regina Britanniarum)
Res apud Vicidata repertae:Camilla (regina Britanniarum): imagoCamilla (regina Britanniarum): imagoCamilla (regina Britanniarum): subscriptioCamilla (regina Britanniarum): subscriptio
*Nativitas*: 17 Iulii 1947; Lambethi Burgus  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Camilla Rosemary Shand
**Officium**

*Officium*: Consort of the United Kingdom  
*Munus*: activista, philanthropist, nobilis, secretarius  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Anglica
**Familia**

*Genitores*: Bruce Shand; Rosalind Cubitt  
*Coniunx*: Andrew Parker Bowles, Carolus III (rex Britanniarum)  
*Proles*: Tom Parker Bowles, Laura Lopes  
*Familia*: Windsorani
**Memoria**

*Laurae*: Dame Grand Cross of the Royal Victorian Order, Grand Cross of the National Order of Merit, Order of the Star of Melanesia, Order of the Aztec Eagle, magna crux insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae, Lady of the Garter, Honorary Member of the New Zealand Order of Merit  

**Insignia heraldica**

Camilla (regina Britanniarum): insigneCamilla (regina Britanniarum): insigne
**Camilla** (nata *Camilla Rosemary Shand* die 17 Iulii 1947) est regina Britanniarum tamquam Caroli III consors. Coniugati sunt die 9 Aprilis 2005 in cappella palatina.

Camilla die 6 Maii 2023 in Abbatia Westmonasteriensi coronata est.

Bibliographia
-------------

* Graham, Caroline. 2005. *Camilla and Charles: The Love Story*. John Blake. ISBN 978-1-84454-195-9
* Kelley, Kitty. 1997. *The Royals*. Hachette Digital, Inc. ISBN 978-0-446-51712-6

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |
| *Gewerkschaft Deutscher Lokomotivführer*Syndicatus hamaxistarum Germanicorum |
| --- |
|  |
| Syndicatus indicia |
| Inscriptio cursualis: | Gewerkschaft Deutscher LokomotivführerBaumweg 4560316 Frankfurt am Main |
| Numerus foederum: | 7 regiones |
| Numerus collegarum: | ca. 34.000 (mense Iulio 2007) |
| Praesidium foederale |
| Praeses: | Claus Weselsky |
| Vicarius: | Norbert Quitter |
| Vicarius alter: | Lutz Schreiber |
| Pagina interretialis |
| Pagina interretialis: | www.gdl.de |

**Gewerkschaft Deutscher Lokomotivführer** brevius GDL seu Latine **Syndicatus Hamaxistarum Germanicorum** est syndicatus et pars ligae functionariorum publicorum Germanicorum. Sedes est Francofurti ad Moenum. 

Par tarifarius est Societatis Ferriviariae Germanicae
et nonnullarum aliarum minorum societatum ferriviariarum privatarum.

Res gestae
----------

Syndicatus conditus est anno 1867. Ita est veterrimus syndicatus Germaniae. Anno 1937 Socialistae nationales syndicatum interdixerunt. Post bellum mundiale secundum syndicatus anno 1949 de nuo conditus est. 

Usque ab anno 2002 non solum hamaxistae, sed omnes ferriviarii sodales esse possunt. 

Hamaxistae Lipsiae operam sistunt.
Anno 2007 syndicatus longo operistitio societati ferriviariae Germanae proprium pactum tarifarium extorquere vult. Contra praesides societatis ferriviariae dicunt hamaxistis ferriviariis per idem pactum tarifarium syndicatu nomine "Transnet" organizati debuerint esse. Hoc pactum autem peius est quam illud quod syndicatus duces postulant.

Nexus externus
--------------

* Nicolaus Gross Latine reddidit symbolum ex *Der Spiegel online*
Wikidata Universitas Versaliensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Versaliensis: logotypusUniversitas Versaliensis: logotypus
Universitas  
*Civitas*: Francia  
*Situs*: Versaliae
**Rectio**

*Rector*: Alain Bui  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Versaliae;
**Populus**

*Lingua*: Francogallice
**Origo**

*Inceptio*: 1991  

**Commemoratio**

*Adagium*: La dynamique du savoir et de l'innovation  

**Tabula aut despectus**

Universitas Versaliensis: imagoUniversitas Versaliensis: imago
**Universitas Versaliensis** (Francogallice *Université de Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines*) est universitas publica anno 1991 condita. Relationem acedemicam cum Universitate Parisiensis de Saclay tenet.

Apud universitatem facultatis scientiae naturae, scientiae humanae, scientiae sociales, technologiae et medicinae. Et institutiones processus ethicae, protectionis naturae et Progressus durabilis sunt.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius **(Francogallice)**
Wikidata Berne
Res apud Vicidata repertae:Berne: insigneBerne: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°11′0″N 8°29′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 755  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Alluvionis Visurgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 85.20 chiliometrum quadratum, 85.1 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Berne: situsBerne: situs
**Berne** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Alluvionis Visurgensis. Ad Berne commune vici Bäke, Bardenfleth, Berne, Bernebüttel, Bettingbühren, Buttel, Buttlerhörne, Campe, Coldewei, Dreisielen, Füllje, Ganspe, Ganspe Außendeich, Glüsing, Hannöver, Harmenhausen, Hekelermoor, Hekeln, Hiddigwarden, Hiddigwardermoor, Huntebrück, Juliusplate, Katjenbüttel, Köterende, Lichtenbergersiel, Motzen, Neuenhuntorf, Neuenhuntorfersiel, Neuenhuntorfermoor, Neuenkoop, Neumühlen, Ochholt, Ohrt, Ollen, Ollenermoor, Pfahlhausen, Ranzenbüttel, Schlüte, Schlüterburg, Schlüterdeich, Warfleth, Wehrder, Wehrderhöhle atque Weserdeich pertinent.

Historia
--------

Ecclesia Sancti Aegidii in Berne
Anno 1063 Henricus IV imperator paludem ad ripam laevam Visurgis archiepiscopo Bremae tradidit, qui hic colonos Nederlandicos collocavit. Qui "Stegingi" nominati postea libertatem suam defendentes a Gerhardo II archiepiscopo anno 1234 ut haeretici victi sunt. Ecclesia eorum deleta et a victoribus ecclesia Sancti Aegidii iterum aedificata est. Ab anno 1601 quotannis in Berne nundinae habitae sunt. Tum Berne a comitibus, ab anno 1815 a Ducibus Magnis Oldenburgensibus recta est. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 Berne cum Neuenhuntorf, Warfleth, Bardewisch atque Altenesch ad commune Stedingen coniuncta est. Eodem tempore pars Circuli Alluvionis Visurgensis facta est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1948 Stedingen commune iterum in partes Berne et Altenesch divisum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Berne** spectant (Berne, Berne (Lower Saxony)). |

* www.berne.de Pagina officialis
Wikidata Hochfelden (Rhenus Inferior)
Res apud Vicidata repertae:Hochfelden (Rhenus Inferior): insigneHochfelden (Rhenus Inferior): insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°45′34″N 7°34′12″E  
*Numerus incolarum*: 4 045  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Rhenus Inferior, arrondissement of Saverne  

**Geographia**

*Superficies*: 15.76 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Hochfelden (Rhenus Inferior): situsHochfelden (Rhenus Inferior): situs
Hochfelden.
**Hochfelden** est commune 3061 incolarum (anno 2007) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito *Grand Est* appellata.

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Rheni Inferioris

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°45′34″N 7°34′12″E • *OpenStreetMap* • "67202" apud *INSEE* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hochfelden** spectant (Hochfelden, Hochfelden (Bas-Rhin)). |

* Hochfelden pagina interretialis