recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Secundum leges Romanas, coniugium erat coniunctio viri feminaeque. Tamen, per simulationem, nonnullae nuptiae duorum virorum ne vera Romae celebratae sunt quarum notissimae erant illae, quibus Nero se duobus servis, Pythagorae et Sporo adiunxit, quorum hunc, castratum, uxorem duxit, sed illi nupsit, quo facto imperator ipse uxor sui servi ut ita dicam factus est. Non constat num hae nuptiae ex amore factae sint vel ex libidine. Videtur veri similius haec facta esse quod insanior Nero se in contemptionem populi Romani adducere maxime cuperet.

Imperator Elagabalus etiam servo Hierocli et Zotico nupsit, aeque ac Nero Pythagorae. Saepe Elagabalus etiam Hierocli permittebant erum verberare quod fiebat cum simulaverat se in adulterio deprehensam esse. Tamen his nuptiis controversiam generare in animo habebat, nec exemplum, quasi rem iudicatam, dare quo alicui viro in coniugium cum altro viro ingredi liceret. Coniugia huius generis Romanis displiciebant non quod crederent nuptias inter duos viros celebratas sanctitatem huius moris violaturas esse, id quod multi nunc credunt, sed quia credebant civem ingenuum se iungere cum alio viro non debere. Romanis enim, qui artes militares magni aestimaverunt, adultus, se praebens pathicus, has virtutes praestare non visus est. Qui etiam recentius, cum, plurimi Christiani facti essent, doctrina Christiana affici magis coepti sunt, ut crederent si qui vir cum alio iungeret, hoc esse dedecori magno.

Homosexualitas, bisexualitas et transgenerismus (LGBT)

|  |  |
| --- | --- |
| Propensio sexualis | Homosexualitas • Bisexualitas • Asexualitas‎ |
| Identitas generis | Transgener • Genus non binarium • Intersexualitas • Permutatio sexus (chirurgia) |
| Litterae cultusque | Litterae homosexuales • Categoria: Pelliculae de rebus homosexualibus |
| Sociologia | Homophobia • Transphobia • Vestiario exire • Homosexualitas et cultus • Nuptiae Romanae inter duos viros celebratae |
| Leges | Matrimonium hominum eiusdem sexus • Unio civilis • Status liberorum parentum eiusdem sexus • Yogyakartae Principia • Declaratio Montis Regii |
| Organizationes motusque | ILGA • Societas adamantis caerulei • Transgender Europe • GATE • Vexillum arcus caeli • Yogyakartae Principia in Actione |

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Nuptiae Alexandri Epirotae et Cleopatrae**, id est Alexandri I regis Epiri et Cleopatrae filiae Philippi II Macedonis, Aegis in Macedonia anno 336 a.C.n. celebratae sunt. Eo die dum nuptias sacrat Philippus necatus est. Res breviter ab Iustino in epitoma historiarum deperditarum Pompei Trogi enarratur, productius a Diodoro Siculo. Iustinus enim:

Interea, dum auxilia a Graecia coeunt, nuptias Cleopatrae filiae et Alexandri, quem regem Epiri fecerat, [Philippus] celebrat. Dies erat pro magnitudine duorum regum, et conlocantis filiam et uxorem ducentis, apparatibus insignis. Sed nec ludorum magnificentia deerat; ad quorum spectaculum Philippus cum sine custodibus corporis medius inter duos Alexandros, filium generumque, contenderet, Pausanias, nobilis ex Macedonibus adulescens, nemini suspectus, occupatis angustiis Philippum in transitu obtruncat diemque laetitiae destinatum foedum luctu funeris facit ... (Iustinus, *Epitome Pompei Trogi* 9.6.1-4).
Diodorus has res curiosissime narrat, a comissatione pridiana incipiens (Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* 16.92.5-93.2).

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Agave americana*

---

**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Ordo : Asparagales   
Familia : Asparagaceae   
Subfamilia : Agavoideae   
Genus : ***Agave***   
L.  
   

***Agave*** est genus plantarum succulentium familiae Asparagacearum (secundum Gregem Phylogeniae Angiospermarum), vel familiae Agavacearum (secundum taxinomiam vetustiorem). Sunt fere ducentae species Agaves, quae regiones torridas Mexici et Civitatum Foederatarum, ac regiones tropicas Americae Australis habitant.

*Agave americana*
*Agave americana* adhibetur, praesertim apud Mexicanos, ad potionem validam coquendam nomine *Mescal*, sed *Tequila* ex *Agave tequilana fit.*

De nomine
---------

Nomen plantae deducitur ab Agaue, Cadmi filia et Echionis uxore, quae suum filium Pentheum "per insaniam a Libero obiectam membratim laniavit."

Notae
-----

1. ↑  Hyginus mythographus, *Fabulae* 184.1.3.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • Flora of China • Flora of North America • USDA Plants Database |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Agaven*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Agaven*** spectant. |
**Lucius Atilius L.f. Priscus**

Cursus honorum
--------------

Atilius anno 399 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate electus est. Collegae eius Gnaeus Genucius M.f. Augurinus, Marcus Pomponius L.f. Rufus, Gaius Duilius K.f. Longus, Marcus Veturius Ti.f. Crassus Cicurinus, Volero Publilius P.f. Philo fuerunt. Eo anno propter aestatem gravem et pestilentem libri Sybillini ex senatus consulto consulti sunt atque "*Duumuiri sacris faciundis, lectisternio tunc primum in urbe Romana facto, per dies octo Apollinem Latonamque et Dianam, Herculem, Mercurium atque Neptunum tribus quam amplissime tum apparari poterat stratis lectis placavere.*" Interim tres bella in unum collata sunt - in Veios, Faliscos atque in Capenam. 

Anno 396 iterum electus est. Cum eo Publius Licinius P.f. Calvus Esquilinus, Publius Maelius Sp. f. Capitolinus, Quintus Manlius A.f. Vulso Capitolinus, Lucius Titinius L.f. Pansa Saccus, Gnaeus Genucius M.f. Augurinus tribuni militum fuerunt. Eo anno Romani Veios urbem decem annos obsessam Marco Furio Camillo duce expugnaverunt.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V 13
2. ↑  loc. cit. §9
3. ↑  op.cit. V 18,1-6
4. ↑  op.cit. V 19-22
**Lucius Caecilius Metellus Dalmaticus** (natus circa annum 160 a.C.n. mortuus anno 103 a.C.n.) vir publicus Romanus factionis optimatium fuit.

Gens
----

Pater eius Lucius Caecilius Metellus Calvus anno 142 consul fuit. Habuit tres liberos: Lucium Caecilium Marcellum consulem anni 68 a.C.n. Marcum Caecilium Metellum praetorem anni 69 a.C.n. atque Caeciliam Metellam, quae primo Marco Aemilio Scauro (consuli 115 a.C.n.), deinde Sullae nupsit.

Cursus honorum
--------------

Metellus, qui fautor optimatium et inimicus Gaii Marii erat, anno 119 a.C.n. una cum Lucio Aurelio Cotta consul electus est atque bellum in Dalmatia suscepit. Anno 117 a.C.n. de Dalmatis triumphavit. E praeda aedes Castoris refici iussit et templum Opis Opiferae aedificavit. Forsitan anno 115 a.C.n. censor erat (nisi potius fuit Lucius Caecilius Metellus Diadematus, consul anni 117 a.C.n.). Anno 114 a.C.n. pontifex maximus iudicium rexit contra Vestales tres incesti accusatas. Anno 103 a.C.n. mortuus est.

Bibliotheca
-----------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 24] C. Metellus Delmaticus, L." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 888–889.
* J. Van Ooteghem, *Les Caecilii Metelli de la République*, Bruxellis : Palais des Académies, 1967.

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, *Sylla* VI.
2. ↑  Plutarchus, *Pompeius* 2,8; Marcus Tullius Cicero, *Pro Marco Aemilio Scauro* 48
3. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* XI 174
4. ↑  Quintus Asconius Pedianus 45-46

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Papirius Carbo et Publius Manilius**  |  **Consul** 119 a.C.n.cumLucio Aurelio Cotta | Successores: **Quintus Marcius Rex et Marcus Porcius Cato**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Epirus (discretiva)


Wikidata Epirus (regio Graeciae)
Res apud Vicidata repertae:
Index regionum Graeciae hodiernae  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 39°30′0″N 20°50′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Graecia  

**Forma**

*Area*: 9 203.22 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Ioannina  
*Subdivisiones*: Prebeza, Ioannina, Arta, Thesprotia
**Gestio**

*Praefectus*: Alexandros Kachrimanis  

**Vita**

*Incolae*: 334 337  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Tabula aut despectus**

Epirus (regio Graeciae): situsEpirus (regio Graeciae): situs
**Epirus** (Graece: Ήπειρος) est regio in Graecia boreo-occidentali. Partem meridianam regionis antiquae Epiri, cuius pars septentrionalis hodie ad Albaniam pertinet, amplectitur. Caput est Ioannina. Regioni hodiernae areae 9 200 km² sunt circiter 350 000 incolarum. Universitas est in Epiro, nomine Universitate Ioanninorum.
Incolae vocantur *Epirotae*.

Unitates regionales
-------------------

      Regionalis Artae Unitas
      Regionalis Thesprotiae Unitas
      Regionalis Ioanninae Unitas
      Regionalis Prebezae Unitas

  

Epirus in quattuor "Unitates regionales" (*Περιφερειακή Ενότητα*) divisus est, quae - quamvis vi politica carentes - territorium pristinorum nomorum obtinent et certum numerum legatorum in consilium regionale demittunt:

| Unitas regionalis | Incolae | Sedes in consilio regionali | Demi |
| --- | --- | --- | --- |
| Arta | 78 134 | 11 | Arta, Georgius Caraiscacis, Cendrica Tzumerca, Nicolaus Scuphas |
| Ioannina | 170 239 | 24 | Dodona, Ioannina, Conitsa, Metsobo, Pogoni, Borea Tzumerca, Zagori, Zitsa |
| Prebeza | 59 356 | 9 | Parga, Prebeza, Zeros |
| Thesprotia | 46 091 | 7 | Philiates, Hegumenitsa, Suli |

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)

Nexus externi
-------------

* Situs Epiri

Index regionum Graeciae hodiernae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aegaeum Australe · Aegaeum Boreale · Attica · Creta · Epirus · Graecia Media · Graecia Occidentalis · Insulae Ioniae · Macedonia Media · Macedonia Occidentalis · Macedonia Orientalis et Thracia · Peloponnesus · Thessalia · Athos mons (regio autonoma Graeciae) |
|  |
**Lucius Calpurnius Piso** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 70) senator Romanus erat. Pater eius Lucius Calpurnius Piso fuit, qui anno 27 consul ordinarius creatus est. Frater Gaius Calpurnius Piso erat. Ipse anno 57 cum Nerone consul ordinarius fuit. Annis 60 ad usque 63 *curator aquarum* erat. Praeterea erat *frater Arvalis*. Anno 62 cum Aulo Ducenio Gemino, consule suffecto anni 61 et Aulo Pompeio Paulino vectigalibus praepositus est. Anno 69/70 proconsul Africam administravit. Anno 70 a Gaio Capetano Rantio Quirinali Valerio Festo, qui tum legioni Africae legatus praefuit, interfectus est, quod Vitelliani parti favisset.

Notae
-----

1. ↑  Frontinus, *de aquis urbis Romae*, II 102
2. ↑  Tacitus, *Annales*, XV 18,3
3. ↑  Tacitus, *Historiae*, IV 48-50

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Volusius Saturninus et Publius Cornelius Lentulus Scipio**  |  **Consul** 57cumNerone Claudio Caesare Augusto Germanico II | Successores: **Nero Claudius Caesar Augustus III et Marcus Valerius Messalla Corvinus**  |
*Borago officinalis*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : (unplaced)   
Familia : Boraginaceae   
Subfamilia : Boraginoideae   
Genus : *Borago*   
   
Subdivisiones: Species*Borago officinalis*  

*Borago pygmaea*

***Borago*** (-ginis, *f.*), antique **borrago** (ab Arabico vulgari بو عرق *bū ʿaraq*, a classico أبو عرق *ʾabū ʿaraq* 'pater sudoris'), est genus duarum specierum herbarum longis foliis pilosis sapore cucumeris simili. Flores caeruleo ad violaceum vergenti colore stellarumque forma ob suum saporem magni aestimantur. Folia saepe theae et lactucae, floresque aliquando vino adduntur. Flores apibus valde grati sunt.

Notae
-----

1. ↑  Raja Tazi, *Arabismen im Deutschen* (1998), pp.95–96.

Bibliographia
-------------

* Bennett, M. 2003. *Pulmonarias & the Borage Family.* B. T. Batsford. ISBN 0-7134-8732-1.
* Icon Health. 2004. *Borage Oil—A Medical Dictionary, Bibliography, and Annotated Research Guide to Internet References.* Icon Health Publications. ISBN 0-497-00169-1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Boraginem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Borago"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • USDA Plants Database |
**Lucius Arruntius Camillus Scribonianus** (natus anno ignoto - se ipse necavit anno 42) fuit senator Romanus. Pater eius Marcus Furius Camillus, consul ordinarius anni 8 fuit, postea adoptatus est a Lucio Arruntio. Scribonianus anno 32 consul ordinarius una cum Gnaeo Domitio Ahenobarbo creatus est et, Caligula et Claudio regnantibus, Dalmatiae legatus Augusti pro praetore fuit. Occiso Gaio inter viros qui ei succedere possent in senatu nominatus est, sed praetoriani ex improviso Claudium elegerunt. Itaque iam anno 42 vanam seditionem contra imperatorem Claudium dixit et a militibus suis - in primis legionibus septima et undecima - desertus in insulam Issam fugit, ubi se ipse necavit.

Lege etiam
----------

* Hans Georg Gundel: *Arruntius II. 7.* In: *Der Kleine Pauly*, vol. 1 (1964), Sp. 608.
* *Der neue Pauly*, vol. 2, Sp. 33.

Notae
-----

1. ↑  Gaius Plinius Caecilius Secundus, Epistulae III 16
2. ↑   Dio Cassius 60.15. Suetonius, *Claudius* XIII 2. Tacitus, *Historiae* II 75.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Caesar Augustus V et Lucius Aelius Seianus**  |  **Consul** 32cumGnaeo Domitio Ahenobarbo | Successores: **Servius Sulpicius Galba et Lucius Cornelius Sulla Felix**  |
**Lucius Calpurnius Piso Augur** (quando natus sit, nescimus; mortuus est anno 24) senator Romanus tempore Augusti et Tiberii imperatorum fuit. Pater eius Gnaeus Calpurnius Piso, consul suffectus anni 23 a.C.n. erat. Fuit augur et anno 1 a.C.n. consulatum ordinarium gessit. Annis 5 ad usque 12 proconsul Asiam administravit. Anno 16 "ambitum fori, corrupta iudicia, saevitiam oratorum accusationes minitantium increpans abire se et cedere urbe ... testabatur.". Sed Tiberius eum retinuit. Eodem anno Urgulaniam, amicam Liviae Drusillae in ius vocare ausus est. Anno 20 fratrem Gnaeum Calpurnium Pisonem iudicio defendebat. Anno 24 a Quinto Veranio "secreti sermonis adversum maiestatem habiti" incusatus ante iudicium coeptum mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 947
2. ↑  Tacitus, Annales II 34
3. ↑  Tacitus, Annales III 11
4. ↑  Tacitus, Annales IV 21

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Augustus XIII et Marcus Plautius Silvanus**  |  **Consul** 1 a.C.n.cumCosso Cornelio Lentulo | Successores: **Gaius Iulius Caesar et Lucius Aemilius Paullus**  |
**Lucius Arruntius** (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 37) senator Romanus Augusti et Tiberii imperatorum temporibus. Pater eius Lucius Arruntius consul ordinarius anni 22 a.C.n. fuit. Ipse anno 6 ad 30 Iunii consulatum ordinarium gessit, tum Lucius Nonius Asprenas fasces suscepit. Augustus eum "*non indignum et si casus (imperii) daretur ausurum*" dixit. Anno 14 Tiberius Arruntium "*divitem, promptum, artibus egregiis et pari fama publice, suspectabat"*, cum in senatu de principatu novi Augusti dixisset. Anno 15 *curator aquarum* fuit, anno 25 legatus Augusti pro praetore Hispaniae Citerioris factus Romam relinquere non permittebatur. Anno 32 in senatu accusatus absolvebatur, sed anno 37 adulterii Albucillae damnatus mortem voluntariam petivit, servitium novi domini post Tiberium (iam Caligula regnaturus erat) ut effugeret.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus Annales I 13
2. ↑  ibidem
3. ↑  Tacitus Annales II 65,2
4. ↑  Tacitus, Annales VI 47-48. Dio Cassius 58.27.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Valerius Messalla Volesus et Gnaeus Cornelius Cinna Magnus**  |  **Consul** 6 cumMarco Aemilio Lepido | Successores: **Quintus Caecilius Metellus Creticus Silanus et Aulus Licinius Nerva Silianus**  |
| Lingua Darginensis Дарган мез (Dargan mez) |
| --- |
| Taxinomia: | Linguae Caucasicae
 Linguae Caucasicae Boreorientales
  Linguae Daghestanicae
   **Linguae Darginenses** |
| Locutores: | 485 705 (2010)  |
| Sigla: | 1 , 2 dar, 3 dar |
| Status publicus |
| Officialis | Russia (Daghestania) |
| Privata |  |
| Litterae: | Cyrillica |
| Scriptura: | Darginensis |
| Procuratio: | 
 |

**Lingua Darginensis** vel certius *Linguae Darginenses* est linguarum Caucasicarum Boreorientalium familia, quae usque ad finem saeculi XX pro una lingua Darginensi habebatur, sed hodie plus quam decem linguae, quorum loquentes unus alterum male vel minime intelligunt, notae sunt. Existit et *lingua Darginensis litteraria* unificata, lingua Darginensi septentrionali fundata, sed Dargines variis linguis Darginensibus loquentes inter se saepe lingua Russica nec Darginensi litteraria loquuntur.

Dargines linguis Darginensibus loquuntur. In Daghestania lingua Darginensis litteraria lingua officialis est, ubi plus quam 485 705 homines ea loquuntur. Praeterea diaspora Darginensis exsistit. Saeculo undevicesimo interdum litteris Arabicis Dargines scripserunt. Anno 1928 scriptura linguae Darginensis litterariae e litteris Latinis elaborata est, et post 1938 litteris Cyrillicis. Aliae linguae Darginenses scripturam non habent.

Notae
-----

1. ↑  Cf. binomen *Inoceramus darginensis* (Haritonov 1975).

Bibliographia
-------------

* *Ю. Б. Коряков*. Лексикостатистическая классификация даргинских языков (de differentia linguarum Darginensium) **(Russice)**
* Исаев М.-Ш. А. Русско-даргинский словарь. Machaczkalae 1988. (Lexicon Russo-Darginense, lingua Darginensis litteraria)

Nexus externi
-------------

* Lexicon Russo-Darginense (Исаев)
* Vicipaedia in lingua Darginensi litteraria apud *Incubatricem*
**Lucius Calpurnius Piso Frugi Censorinus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 120 a.C.n.) vir publicus ac rerum gestarum scriptor Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Calpurnius anno 149 a.C.n. tribunus plebis lege primam *quaestionem de pecuniis repetundis* constituit, ut provinciales contra proconsules Romanos servaret. Circa annum 136 a.C.n. praetor electus est et contra servos seditiosos Siciliae certabat. Anno 133 a.C.n. una cum Publio Mucio Scaevola consul electus pugnam in Sicilia perrexit atque Hennam oppidum frustra obsedebat. Anno 120 a.C.n. censor erat.

Rerum gestarum scriptor
-----------------------

Piso primus "*Annales*" composuit - septem aut octo librorum, sed perditae sunt. Opus ab origine urbis Romae ad annum 146 a.C.n. vel etiam ad Bellum Servile Siciliae pertinet.

Bibliographia
-------------

* Werner Eck, "[III 1] C. Piso Frugi, L." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 948–949.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 106; *In Verrem* II 3,195
2. ↑  Publius Annius Florus, *Epitome rerum Romanarum* II 7,7
3. ↑  Titus Livius, *Periochae* 58; Orosius, *Historia adversus paganos* V 9,6
4. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Historia naturalis* XIII 87
5. ↑  Dion. Hal. *Ant. Rom.* I,79,4 et IV,7,5 et IV,15,5 et XII,4 et 9. Titus Livius I,55,8.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Fulvius Flaccus et Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus II**  |  **Consul** 133 a.C.n.cumPublio Mucio Scaevola | Successores: **Publius Popillius Laenas et Publius Rupilius**  |
**Lucius Calpurnius Piso Caesoninus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 148 a.C.n.) vir consularis atque orator Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Gaius Calpurnius C.f. Piso anno 180 a.C.n. consulatu fungens mortuus est. Filius eius Lucius Calpurnius Piso Caesoninus anno 112 a.C.n. summum magistratum gessit.

Cursus honorum
--------------

Piso anno 154 a.C.n. praetor electus est atque Hispaniam Ulteriorem provinciam suscepit: A Lusitanis victus est. Anno 148 a.C.n. una cum Spurio Postumio Albino Magno consul electus est. Cum Postumius in Urbe maneret, Piso exercitum Romanum adversus Poenos duxit : urbes hostium obsidere coepit nec multum profecit adeo ut Romae seditio populi moveretur Scipionem Aemilianum consulem, quamvis legibus ob aetatem vetantibus, facere volentis, quem solum huic bello finem imponere posse credebant. Quo facto Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus Pisoni ineunte anno 147 a.C.n. in Africa successit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 16] C. Piso Caesoninus, L." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 944.

Notae
-----

1. ↑  Appianus Alexandrinus, *Iberica* 56.
2. ↑  Appianus, *Libyca* 110-112

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Manius Manilius Nepos et Lucius Marcius Censorinus**  |  **Consul** 148 a.C.n.cumSpurio Postumio Albino Magno | Successores: **Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus et Gaius Livius Drusus**  |
Deucalion et Pyrrha lapides post terga iacientes. Homines novi e lapidibus oriuntur. In posteriore parte deam Themin coniuges precantur, quae eis sortem tribuit. (Imago aeri incisa a scalptore Virgilio Solis ad editionem Metamorphoseon illustrandam. Circa 1560)
In mythologia Graeca **Pyrrha** erat filia Titanis Epimethei et Pandorae, mulieris a Iove mortalibus datae. Deucalioni nupsit atque una cum marito diluvio superfuit atque novos homines e lapidibus creavit.

Deucalion, filius Promethei, vir iustus ac pietatis erga deos plenus, in Thessalia regnabat eo tempore quo Zeus/Iupiter, iratus generi humano ob innumera scelera, omnes mortales diluvio mergere constituit. Tum, a Prometheo monitus, in parvam ratem cum uxore Pyrrha, filia Epimethei, conscendit ac, per novem dies fluctibus iactatus, tandem summo monte Parnasso haesit. Cum undae decrescerent, soli in orbe toto relicti, de solitudine sua apud deos queruntur. Tandem, sortes petituri, ad delubrum Themidis deae contenderunt,ubi oraculo iussi sunt "ossa magnae matris" post se iacere. Primo horruerunt nec parere voluerunt. Postea, responsum dei secum volventes, intellexerunt magnam matrem terram esse, ossa autem eius lapides. Tum, capite velato ac veste recincto, ut fas erat, lapides post se iecerunt. Et ex lapidibus a Deucalione missis viri geniti sunt, ex lapidibus vero quos Pyrrha misit, feminae. Ita novum genus hominum orbem occupavit.

Fontes
------

Deucalion et Pyrrha novum genus humanum creant. Petrus Paulus Rubens pinxit (1636).
* Apollodori bibliotheca I.7.2-3
* Ovidius, libro primo *Metamorphoseon*, 313-415.
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 153. (Sed de monte Aetna in Sicilia, non de monte Parnasso in Graecia mentionem facit).
* Lactantius, libro secundo *Divinarum institutionum* capite undecimo (10-11).
* Pindarus, *Olympica*
* Strabo, *Geographica* IX.4.2 et IX.5.6 et IX.5.14.
* Vergilius libro primo *Georgicon* 60-63 et *Bucolica* VI.41.

Plura legere si cupis
---------------------

* Marie Delcourt, *Pyrrhos et Pyrrha. Recherches sur les valeurs du feu dans les légendes helléniques*, Les Belles Lettres, 1965 Recensio critica Altera recensio critica
* Anne Main, "Le déluge de Deucalion. Rêve d 'Immortalité ou nostalgie de la Mère" in Les grandes figures religieuses : fonctionnement pratique et symbolique dans l'Antiquité, 1986ː 277-282

Nexus externus
--------------

* Imagines Deucalionis et Pyrrhas in *Musaeo Iconographico Warburgiano*
*Vide etiam paginam fere homonymam:* sensus (discretiva)

*Die fünf Sinne* ('Quinque sensus'), pictura a Ioanne Makart circa annum 1879 facta.
**Sensus** est facultas systematis sensorium vel membrum corporis, quo mundus exterior interiorve percipi potest. Homini sunt quinque sensus: 

1. visus sive sensus videndi.
2. auditus sive sensus audiendi.
3. tactus sive sensus hapticus.
4. gustatus sive sensus gustandi in lingua vertebratorum situs.
5. odoratus sive sensus olfaciendi in naso vertebratorum situs.

Nullorum sensuum specificatorum imperio obnoxiosa perceptio
-----------------------------------------------------------

### Tempus

 Pagina principalis est: Tempus 
Perceptiones temporum philosophia et psychologia et neuroscientia spectant. Temporis perceptio sensus est species minus clara et aliis internis fontibus cerebri comprehensio temporis. 

### Sensus efficiendi

 Pagina principalis est: Sensus efficiendi 
Animadversio per se ipsa initiandi et efficiendi voluntate libera. Detrimentum, ut in schizophrenia, huius sensus torporem efficere potest.

### Familiaritas

Familiaritas est functio memoriae durae.

Notae
-----

1. ↑  [Bröder ] (1832) scripsit in grammatica breve sua: visum, auditum, olfactum, gustum et tactum
2. ↑  Mandler (1980). "Recognizing: the judgement of prior occurrence". *psychological review* **87**: 252–271

Nexus interni
-------------

* Auris
* Oculus
* Paralysis
* Sensualismus
* Synaesthesia
* Allegoriae sensuum coniunctorum, picturae Ioannis Bruegel
* Allegoriae sensuum separatorum, picturae Ioannis Bruegel
Wikidata Tremenicum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°4′33″N 9°21′58″E  
*Numerus incolarum*: 146  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Varronis (municipium Italiae)  

**Geographia**

*Superficies*: 8.71 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Casargum, Collicum, Derphium, Dorium, Mons Introtius, Pagnona, Vendronium  

**Tabula aut despectus**

Tremenicum: situsTremenicum: situs
Tremenicum
**Tremenicum** (-i, *n.*) (Italiane *Tremenico*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 200 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae *Tremenicenses* appellantur.

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus interni
-------------

* Leucum
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tremenicum** spectant. |
**Sententiae Magistri A.**, quoddam florilegium ex dictis patrum catholicorum plerumque mutatis abbreviatisque compilatum, in XVI codicibus conservatum et saeculo XII confectum, communiter appellatur, quia explicit unius codicis antiqui legitur: "Liber sententiarum magistri A." Multi eruditi nomen integrum huius magistri A. invenire studuerunt. Hermannus Hueffer pluresque scholares antiqui compilatorem Algerum Leodiensem esse crediderunt, sed in hac attributione erravisse nunc ab omnibus agnoscuntur. Nicholaus Häring magistro Anselmo Laudunensi ascripsit, Heinrich Reinhardt Ailmero, cuidam monacho Cantuariensi. Convenientibus argumentis ambae attributiones carent. Hoc solum scimus: compilatorem sententiarum magistri A. saeculo XII floruisse.

Sententiae in multos tractatus dividi possunt, qui de theologia aut iure canonico tractant. Tractatus magis de iure canonico tractantes saepe ex *Panormia* et *Decreto* Ivonis episcopi Carnotensis excerpti sunt. 

*Sententiae magistri A.* magni momenti sunt, quia in multa opera postera incorporatae sunt, verbi gratia in *Summa de sacramentis* Hugonis Sancti Victoris 2.1.4 (*PL* vol. 176 coll. 376A-381C), *Collectione XIII librorum* (Vat. lat. 1361) 1.7-8 et 11 et *Decreto Gratiani*.

Lege etiam
----------

* Häring, Nikolaus. "The Sententiae Magistri A. (Vat. MS lat. 4361) and the School of Laon." *Mediaeval Studies* 17 (1955): 1-45.
* Maas, Paule. *The Liber Sententiarum Magistri A.: Its Place Amidst the Sentences Collections of the First Half of the 12th Century*. Nijmegen 1995.
* Reinhardt, Heinrich. *Die Ehelehre der Schule des Anselm von Laon. Eine theologie- und kirchenrechtsgeschichtliche Untersuchung zu den Ehetexten der frühen Pariser Schule des 12. Jahrhunderts. Anhang: Edition des Ehetraktates der Sententie Magistri A.* Münster 1974.
* Idem. "Literarkritische und theologiegeschichtliche Studie zu den Sententiae Magistri A. und deren Prolog *Ad iustitiam credere debemus*." *Archives d'histoire doctrinale et littéraire du Moyen Age* 36 (1970): 23-56.
* Idem. "Die Identität der Sententiae Magistri A. mit den Compilationes Ailmeri und die Frage nach dem Autor dieser frühscholastischen Sentenzensammlung." *Theologie und Philosophie* 50 (1975): 381-403.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Familia : Mustelidae   
Subfamilia : Mustelinae   
Genus : ***Gulo***   
Pallas, 1780  
Species : ***G. gulo***   
*Gulo gulo*   
(Linnaeus, 1758)  
Conservationis status

LC  
unknown  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Subdivisiones: Subspecies*G. g. luscus*  

*G. g. gulo*
Territorium

Territoria gulonis

***Gulo gulo*** sive vulgo breviter **gulo** (*-onis m*) est species carnivororum familiae Mustelidarum, in terris borealibus endemica. Maxima Mustelidarum subspecies est Europaea, quam in toto orbe terrarum *Pteronura brasiliensis* tantum atque *Enhydra lutris* magnitudine superare possunt. Plurimi gulones in Siberia vivunt, sed etiam in Norvegia, Suecia, Finnia, atque in Alasca et septentrionalibus Canadae et Civitatum Foederatarum Americae regionibus inveniuntur. Diu in California exstinctus, *Gulo gulo* ad illam civitatem fortasse reversus est.

Gulones sunt longitudine fere 65–107 centimetrorum, longitudo autem caudae est fere 17–26 cm. Mares pondere sunt circiter 26 chiliogrammatum, feminae modo chiliogrammatum 10.

Pinacotheca
-----------

* SceletusSceletus
* Gulo in FinniaGulo in Finnia
* PellesPelles
* Gulo in Snoqualmie Pass VasingtoniaeGulo in Snoqualmie Pass Vasingtoniae

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009, sub voce *"järv"*.
2. ↑  Martin Griffith, *California's Only Wolverine Spotted in Sierra Nevada*, *Huffington Post*, (2015).

Nexus externi
-------------

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • Fossilworks • INPN France |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Gulonem gulonem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Gulonem gulonem*"** apud **Vicispecies**. |

* National Geographic: De gulone (Anglice)
Wikidata Tufuga Efi
Res apud Vicidata repertae:Tufuga Efi: imagoTufuga Efi: imago
*Nativitas*: 1 Martii 1938; Samoa  
*Patria*: Samoa  

**Officium**

*Officium*: O le Ao o le Malo, Prime Minister of Western Samoa, Prime Minister of Western Samoa, Minister of Foreign Affairs, Minister of Foreign Affairs, Member of the Council of Deputies, Member of the Legislative Assembly of Samoa, Member of the Legislative Assembly of Samoa, Member of the Legislative Assembly of Samoa  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christian Democratic Party  

**Familia**

*Genitores*: Tupua Tamasese Meaʻole; Noue Irene Gustava Ta'isi Nelson  

**Tufuga Efi**, titulis plenis *Tupua Tamasese Tupuola Tufuga Efi* (in vico Motootua Samoae die 1 Martii 1938 natus), est politicus Samoae et a die 11 Maii 2007 patriae princeps. Pater eius, nomine Mea'ole, titulum *Tupua Tamasese* ab anno 1929 tenuit princepsque recognitus est (*O le Ao o le Malo*) anno 1962, sed anno insequenti mortuus est. Tufuga Efi alumnus est Collegii Sancti Patricii iuxta Silverstream et Universitatis Victorianae apud Vellingtoniam in Nova Zelandia. Primus minister Samoae a die 24 Martii 1976 ad 13 Aprilis 1982 rursusque a die 18 Septembris 1982 ad 31 Decembris eiusdem anni meruerat.

Bibliographia
-------------

* Cherelle Jackson, "New head of state for Samoa" in *New Zealand Herald* (16 Iunii 2007)

Principes Samoae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Meaʻole 1962–1963 • Tanumafili II 1962–2007 • Tufuga Efi 2007–2017 • Sualauvi II 2017–
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Samoae |
|  |


Primi ministri Samoae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mata'afa Mulinu'u II 1959 • Lealofi IV 1970 • Mata'afa Mulinu'u II 1973 • Tufuga Efi 1976 • Va'ai Kolone 1982 • Tufuga Efi 1982 • Tofilau Eti Alesana 1982 • Va'ai Kolone 1985 • Tofilau Eti Alesana 1988 • Sa'ilele Malielegaoi 1998 • Naomi Mataʻafa 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Samoae |
|  |
**Plantae**

Ordo : Sapindales   
Familia : Rutaceae   
Subfamilia : Toddalioideae   
Genus : *Melicope*   
Species : ***Melicope makahae***   
(B.C.Stone) T.G.Hartley & B.C.Stone  
   
Conservationis status

EN  
  
  
In discrimen adducta (IUCN 2.3)World Conservation Monitoring Centre 1998

***Melicope makahae*** est species plantarum florentium familiae Rutacearum. In Iugo Waianae Oahu insulae in Insulis Havaianis endemica est, formam fruticum arborumque habens. Detrimentum habitationis ei minatur.

Notae
-----

1. ↑  "Melicope makahae" in PLANTS, Natural Resources Conservation Service database (USDA).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • USDA Plants Database |

* World Conservation Monitoring Centre. 1998. "*Melicope makahae.*" *The IUCN Red List of Threatened Species,* pagina e.T33671A9801685. Editio interretialis. doi:10.2305/IUCN.UK.1998.RLTS.T33671A9801685.en
*Vide etiam paginam discretivam:* Lemnius


Wikidata Simon Lemnius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1511; Vallis Monasterii  
*Obitus*: 24 Novembris 1550; Curia Raetorum  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Munus*: poëta, humanista aetatis litterarum renovandarum  

**Simon Lemnius** (natus scilicet *Simon Lemm-Margadant*, Latine interdum *Lemnius Emporicus, Mercatorius, Pisaeus, Lemchen* etc. circa annum 1511 natus in Valli Monasterii et 24 Novembris anni 1550 mortuus in Curia Raetorum) humanista Helveticus et poeta Latinus fuit. 

In Ingolstadio litteras studebat, postea in Leucorea, ubi Melanchthoni et Georgio Sabino familiaris erat. Bononiam peregrinatus *poeta laureatus* et socius *Accademia Ermatena* factus est. Domi a peste mortuus est.

Epirammatum Lemnii liber anno 1538 editus contra Lutherum quoddam habens responsum eius provocavit; contra Lutherum etiam *Monachopornomachiam* Lemnius scripsit. Lessing discidium eorum memoravit in *Salvatione Lemnii in epistolis octo*. 

Dionsysium Periegetam necnon utrumque Homeri carmen et Batrachomyomachiam Latine vertit. Poema epicum *Rhaeteis* de bello Suebico multaque alia carmina composuit.

Opera
-----

* *Dionysius Lybicus poeta, de situ habitabilis orbis*, Venetiae 1543 (Dionysii Periegetae versio Latina)
* *Odyssee*, Basileae 1549 (Homeri versio Latina)
* *Ilias*, Basileae 1539 (Homeri versio Latina)
* *Epigrammatum libri duo*, Vittenbergiae 1538
* *Amorum libri IV*, Basileae 1542
* *Monachopornomachia*

Editio nova
-----------

* Simon Lemnius. *Amorum libri IV. Liebeselegien in vier Büchern* / Hrsg. Lothar Mundt. Bern: Peter Lang, 1988. ISBN 3-261-03848-9 (cum versione Germanica)

Notae
-----

1. ↑  Batrachomyomachia, Homeri poema ... A Leonharto Lycio editum ... accesserunt Philippi Melanchthonis... et Symonis Lemnii conversio versibus heroicis, Lipsiae, s. a. (p.73 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* *Raeteis*
* Eclogae
* Epigrammata
* *Monachopornomachia*
* *Odyssea* et *Batrachomyomachia*
* *Strobel G.T.* Leben und Schriften Simonis Lemnii

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Teuchos • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam discretivam:* Casus

**Casus** est forma mutabilis, quam vocabulum in se recipit ad indicandum munus suum grammaticum erga alia vocabula eiusdem periodi.

Descriptio
----------

### Numerus casuum

Lingua Gallica antiqua, exempli gratia, duos tantum casus habebat; lingua Hungarica plus quam viginti. Latina autem sex casibus de more utitur. Lingua Protoindoeuropaea usa est octo; ad illos Latinos instrumentalem addiderunt,? qui in lingua nostra in ablativo mersus est. Omnes linguae Indoeuropaeae aliquam subclassem ipsarum habent. In lingua Vasconica etiam ergativus stat.

### Casus linguae Latinae

Casus Latini, uti supra demonstratum est, sunt sex, quibus additur locativus paucis vocabulis relictus:

1. Nominativus
2. Genetivus (s. Genitivus)
3. Dativus
4. Accusativus
5. Vocativus
6. Ablativus
7. Locativus

Nexus interni
-------------

* Declinatio (grammatica)
* Relationem thematicam

Nexus externi
-------------

* Kibort, Anna. 2008. Grammatical Features Inventory: Case. University of Surrey.
* The World Atlas of Language Structures Online (Tabula mundi interretialis structurarum linguarum)
	+ Chapter 28: Case Syncretism (Syncretismus casuum)
	+ Chapter 49: Number of Cases (Numerus casuum)
	+ Chapter 50: Asymmetrical Case Marking (Notatio casuum asymmetra)
	+ Chapter 51: Position of Case Affixes (Positio affixorum casuum)
	+ Chapter 98: Alignment of Case Marking of Full Noun Phrases (Ordinatio notationis casus plenarum phrasium nominalium)
	+ Chapter 99: Alignment of Case Marking of Pronouns (Ordinatio notationis casus pronominum)
Nebula Andromedae = Messier 31
***Catalogue des nébuleuses et des amas d'étoiles***, apud astronomos brevius "**Messier catalogus**" nuncupatus, est enumeratio rerum astronomicarum nebulosarum 103 a Carolo Messier anno 1771 divulgata, anno 1781 editione auctiori edita. Astronomi etiam hodie qui has res referunt numeris a Messier adsignatis uti solent.

Notae
-----

1. ↑  Ita verbatim Batavice. *Catalogue Messier* apud Francogallice loquentes, apud alios haud dissimiliter

Bibliographia
-------------

Nebula Trianguli = Messier 33
* Charles Messier, "Catalogue des nébuleuses et des amas d'étoiles" in *Connaissance des temps|Connoissance des temps ... pour l'année bissextile 1784* (Lutetiae, 1781) pp. 227-268 textus versio Anglica

Nexus externi
-------------

Pleiades = Messier 45
* "Charles Messier's Original Catalog of 1771" (versio Anglica haud expolita)
* "Messier Listing" apud *Hawaiian Astronomical Society*

Compendiosa rerum astronomicarum a Carolo Messier enumeratarum tabula
Wikidata Simeon Oyono Esono Angüe
Res apud Vicidata repertae:Simeon Oyono Esono Angüe: imagoSimeon Oyono Esono Angüe: imago
*Nativitas*: 18 Februarii 1967; Mongomo  
*Patria*: Guinea Aequatorensis  
*Nomen nativum*: Simeón Oyono Esono Angüe
**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus, professor, legatus  

**Consociatio**

*Factio*: Democratic Party of Equatorial Guinea  

**Simeon Oyono Esono Angüe** (ad Mongomo die 18 Februarii 1967 natus) est politicus Guineae Aequinoctialis.

Alumnus universitatis Pinetensis ad Flumen in Cuba, professor decem annos meruit apud universitatem nationalem Guineae Aequinoctialis Malabo in urbe. Legatus patriae Neanthopoli in urbe iuxta regimen Aethiopicum unionemque Africanam usque in annum 2018 fuit. Unde iussu amici Obiang Nguema praesidis revocatus, minister a rebus externis die 6 Februarii 2018 factus est.

Notae
-----

1. ↑  Zorileidys Pimentel Miranda, "Visitó canciller de Guinea Ecuatorial Universidad de Pinar del Río" (9 Aprilis 2019)
2. ↑  Fide es:wiki

Ministri rerum externarum Guineae Aequinoctialis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Athanasius Ndongo Miyone 1968 • Franciscus Macías Nguema 1969 • Bonifacius Nguema Esono Nchama 1971 • Florentius Mayé Elá 1979 • Marcus Mba Ondo 1981 • Marcellinus Nguema Onguene 1983 • Santiago Eneme Ovono 1989 • Beniaminus Mba Ekua Mikó 1992 • Michael Oyono Ndong Mifumu 1993 • Santiago Nsobeya Efuman 1999 • Pastor Micha Ondó Bile 2003 • Agapetus Mba Mokuy 2012 • Simeon Oyono Esono Angue 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Guineae Aequinoctialis |
|  |
Wikidata Balduinus Lonsdale
Res apud Vicidata repertae:Balduinus Lonsdale: imagoBalduinus Lonsdale: imago
*Nativitas*: 5 Augusti 1948; Mota Lava  
*Obitus*: 17 Iunii 2017; Portus Vila  
*Patria*: Vanuatu  
*Nomen nativum*: Baldwin Jacobson Lonsdale
**Officium**

*Officium*: President of Vanuatu  
*Munus*: politicus, sacerdos  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  
*Religio*: Anglicanismus
**Balduinus Lonsdale**, vulgo plene *Baldwin Jacobson Lonsdale* (1950–17 Iunii 2017), fuit clericus politicusque Vanuatuanus et a die 22 Septembris 2014 usque ad mortem praeses patriae, antecessore Iolu Abil.

Baldwin Lonsdale, ex insula Mota Lava Vanuatús ortus, in insulis Salomonis educatus est, et Aucopoli in Nova Zelandia, ubi anno circiter 1985 Collegium Sancti Ioannis Anglicanum frequentavit. Presbyter huius ecclesiae meruit. Secretarius generalis provinciae Torba fuit in insula nativa.

Repente infarctu cordis mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Len Garae, "How ni-Vanuatu activist escaped being bombed," *Vanuatu Daily Post,* 31 Maii 2015.
2. ↑  "Baldwin Lonsdale, President of Vanuatu, dies," Radio NZ, 17 Iunii 2017.

Nexus externi
-------------

* "Vanuatu elects new president" (23 September 2014) apud *Radio New Zealand International*

Praesides Vanuatus

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ati George Sokomanu • Fridericus Karlomuana Timakata • Ati Georgius Sokomanu • Onneyn Tahi • Fridericus Karlomuana Timakata • Alfredus Maseng • Ioannes Maria Léyé • Eduardus Natapei • Ioannes Bani • Rogerius Abiut • Alfredus Maseng • Iosias Moli • Kalkot Mataskelekele • Maximus Carlot Korman • Iolu Abil • Philippus Boedoro(fr) • Balduinus Lonsdale • Tallis Obed Moses • Nikenike Vurobaravu
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Vanuatus |
|  |
Georg Wassilko de Serecki
 **Georg contem Wassilko de Serecki**  (etiam **Graf Georg Wassilko von Serecki**) ex clarissima nobili familia Wassilko, (natus apud Palatium Berhometh, provincia Czernovicensis, die 17 Februarii 1864; mortuus apud Czernovicum, die 24 Martii 1940) fuit Ducatus Bucovinae praefectus (1904-1911 atque parlamenti superiorem membrum hereditarium (1904-1918) temporibus Austro-Hungarici Imperii et filius primogenitus praefecti Alexander Wassilko de Serecki.

Bibliographia
-------------

* Justus Perthes: Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Gräflichen Häuser, Teil B, Perthes, 1868, 114. Jahrgang 1941, S. 536-537.
* Erich Prokopowitsch: Der Adel in der Bukowina, Südostdeutscher Verlag, München, 1983, S. 141-147

Notae
-----

1. ↑  Justus Perthes: *Die Gothaschen Genealogischen Taschenbücher des Adels S-Z*, GB 1919, S. 606.
2. ↑  Bukowinaer Rundschau" vom 15. September 1904

Weblinks
--------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georg Wassilko von Serecki** spectant (Wassilko von Serecki, Georg Wassilko von Serecki). |

Nexus interni
-------------

Czernovicum

Nexus externi
-------------

*
Valentini Kraus: "Simon Cyrenaeus Christum adiuvat ad crucem tollendam", 1926 (Monaci)
Simon Cyrenaeus Christum adiuvat ad crucem tollendam, Novae-Ulmae *Viva via Crucis* (Die Passionis Domini 2011)
**Simon Cyrenaeus** (Hebraice שמעון, Graece Σίμων Κυρηναῖoς) persona est historiae Passionis, quae in synopticis evangeliis inveniri potest. Sic Marcus eum fuisse "patrem Alexandri et Rufi" (Mc 15,21 EU) dicit. Cum haec duo nomina graecam vel romanam stirpem proderent, potest fieri ut Simon graecam vel Romanam uxorem duxerit. Lucas autem Simonem quasi humilem agricolam facit (Lc 23: 26 EU). Simon cum domum rediret, a militibus Romanis coactus est ferre crucem Iesu Nazareni, qui nuper damnatus erat (Mt 27: 32 EU)

Episodium Simonis invenitur in Via Crucis, usu Christiano, cuius constituit quinta vel septima statio, id est pars Baiulationis Christi. Quousque Simon crucem tulerit in Evangeliis non legitur. Evangelium secundum Ioannem mentionem Simonis nullam habet.

Lybicae stirpis causa, secundum traditionem Christianam, primus sanctus niger habetur.

Secundum Irenaeum patrem ecclesiae, Basilides Alexandrinus Gnosticus haereticus docebat Simonem pro Iesu crucifixum esse, cum Iesu formam Simonis induisset et redisset (quae doctrina docetismus nuncupatur). Quod pro Iesu crucifixus sit alius, qui illi forma similis esset, etiam in Alcorano (Sura 4.157) legere possis.

Marcus DelCogliano  enumerat quinque genera quaestionum quas homines sapientes de Simone tractant: 

* num hic vir vere exstitit?
* cuius phyles fuit?
* quam partem Simon agit in narrationibus evangeliorum (id est: si evangelia dramata sint, quid sit putandum de tali persona)?
* num discipulus Christi dignus imitationis fuit?
* quomodo potest fieri ut non discordent narrationes Evangeliorum Synopticorum et evangelii secundum Iohannem?

Origo
-----

Cyrene fuit urbs in Libya a Graecis condita. Quam nonnulli Iudaei habitabant, teste Flavio Iosepho. Ricardus Westall opinatur Simonem civem Romanum fuisse, vel potius civem Romanum factum esse, cuius indicium sit nomen Romanum Rufi secundi filii. Alexandro autem, filio primogenito, nomen graecum esset quod pater, primo filio nato, nondum civitatem Romanam adeptus sit. Quod si ita est, milites iniuste "hunc angariaverunt ut tolleret crucem," nam qui civitate Romana donati erant ex angaria eximebantur, qua ex causa evangelista eventum omnino memorasset.

Notae
-----

1. ↑   Marcus DelCogliano, *Gregory the Great on Simon of Cyrene: A Critique of Tradition', in Annali di Storia dell’Esegesi 28/1 (2011): pp. 315–24.*
2. ↑  *In Appionem* II, 4 "(...) cumque [Ptolemaeus Lagi] firmum in Cyrene imperium tenere vellet et in aliis Libyae civitatibus, illuc misit partem Iudaeorum [sc. qui adhuc Alexandriam incolebant] habitandi causa". (Versio Dindorfii)
3. ↑   Westall, Richard. *Simon of Cyrene, a Roman Citizen?" in historia:* Zeitschrift Für Alte Geschichte *59, no. 4 (2010): 489–500. JSTOR.*
4. ↑  Matth, 5, 41.
Wikidata Warwick Kerr
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 9 Septembris 1922; Santana de Parnaíba  
*Obitus*: 15 Septembris 2018; Ribeirão Preto  
*Patria*: Brasilia  

**Officium**

*Officium*: Professor  
*Munus*: biologus, beekeeper, geneticist, professor, entomologus  
*Patronus*: University of São Paulo, National Institute of Amazonian Research
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Methodistae
**Memoria**

*Laurae*: Great Cross of the National Order of Scientific Merit  

**Warwick Kerr**, praenominibus plenis *Warwick Estevam* (natus die 9 Septembris 1922 in oppido Santana do Parnaíba provinciae Sancti Pauli in Brasilia, mortuus die 15 Septembris 2018) fuit entomologus, geneticus agronomicus, et professor Brasilianus.

Alumnus fuit universitatis Paulopolitanae, ubi postea docuit, et brevius temporis spatium universitatum Columbiae Neo-Eboracensis et Californiensis Davisensis. Professor etiam meruit apud universitatem civicam Paulopolitanam. Notus est praecipue quia repperit multa in genetica et in apium sexus definitione.

Bibliographia
-------------

* Vijay Shankar Balakrishnan, "Celebrated Brazilian Bee Scientist Warwick Kerr Dies" in *The Scientist* (2 Octobris 2018)

Nexus externi
-------------

* "Dr Warwick Kerr, the "Man Who Created Killer Bees", has died" {15 Septembris 2018) apud *Bad Beekeeping Blog*