recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Qābūs ibn Saʿīd Āl Saʿīd
Res apud Vicidata repertae:Qābūs ibn Saʿīd Āl Saʿīd: imagoQābūs ibn Saʿīd Āl Saʿīd: imagoQābūs ibn Saʿīd Āl Saʿīd: subscriptioQābūs ibn Saʿīd Āl Saʿīd: subscriptio
*Nativitas*: 18 Novembris 1940; Salalah  
*Obitus*: 10 Ianuarii 2020; Seeb  
*Patria*: Omania  

**Officium**

*Officium*: Sultan of Oman  
*Munus*: monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Islamus
**Familia**

*Genitores*: Said bin Taimur; Mazoon al-Mashani  
*Coniunx*: Sayyida Nawal  
*Familia*: Al Busaid
**Memoria**

*Laurae*: Crux magna Legionis Honoris, Knight Grand Cross of the Order of the Bath, Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order, Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Knight Grand Cross of the Order of St Michael and St George, Order of the Crown of the Realm, Grand Cordon of the Supreme Order of the Chrysanthemum, Order of the Nile, Royal Victorian Chain, Grand Cross Special Class of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Collar of the Supreme Order of the Chrysanthemum, Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit of the Italian Republic, Grand Star of the Decoration for Services to the Republic of Austria, Jawaharlal Nehru Award for International Understanding, Order of Oman, Nishan-e-Pakistan, Star of the Republic of Indonesia, Order of Pahlavi, Order of the Chrysanthemum, Order of al-Hussein bin Ali, Order of King Abdulaziz al Saud, Order of Independence, Darjah Utama Temasek, Order of Umayyad, Order of Independence, anniversary medal at the occasion of the 2500th anniversary of the founding of the Iranian Empire, Bailiff Grand Cross of the Order of Saint John, Knight of the Order of Saint John  

Qābūs ibn Saʿīd (media imagine) et Ioannes Kerry anno 2013 colloquentes
**Qābūs ibn Saʿīd Āl Saʿīd** sive litteris Arabicis قابوس بن سعيد آل سعيد (natus ad Ṣalālah die 18 Novembris 1940; m. die 10 Ianuarii 2020) fuit sultanus Omaniae. Filius fuit et successor sultani Saʿīd ibn Taimūr quem ipse e regno die 23 Iulii 1970 deiecit. Qābūs alumnus est Academiae Militaris iuxta Sandhurst in Anglia. Annis 1962/1963 in exercitu Britannico militavit.

Bibliographia
-------------

* "US embassy cables: Oman sultan resists Iranian charm offensive" (documentum non verificatum diei 1 Martii 2008) in *The Guardian* (28 Novembris 2010)
* Patrick Wintour, "Oman readies baroque succession process as sultan's health worsens" in *The Guardian* (22 Decembris 2019)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Qābūs ibn Saʿīd Āl Saʿīd** spectant. |

* "Al Bu Sa'id, Qaboos (1940–)" apud encyclopedia.jrank.org
* Joshua Norman, "The world's enduring dictators: Qaboos bin Said, Oman" apud *CBS News* (19 Iunii 2011)

Sultani Omanae (1749–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ahmad bin Said al-Busaidi • Said bin Ahmad • Hamad bin Said • Sultan bin Ahmad • Salim bin Sultan • Said bin Sultan • Thuwaini bin Said • Salim bin Thuwaini • Azzan bin Qais • Turki bin Said • Faisal bin Turki • Taimūr ibn Faiṣal • Saʿīd ibn Taimūr • Qābūs ibn Saʿīd • Haitham ibn Ṭāriq
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum* |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Cursus amborum tractuum pyramidalium (rubre) de corticibus cerebri orientium trans *decussationem pyramidum* ad radices nervorum spinalium anteriores et musculos ducentium.
**Tractus pyramidalis** est coniunctio tractus corticospinalis et tractus corticobulbaris. In decussatione pyramidum pars fibrarum nervosarum ad contrarium latum, deinde *tractus cerebrospinalis lateralis* ad musculorum motus incitandos ducunt. 
Tractus pyramidalis est pars centralis systematis nervosi motuum voluntariorum. Quo constat, ut quivis motus corporis voluntarii ex haemiphaerio contrario oriantur.

Apoplexiae et ischaemicae et haemorrhagicae tractum pyramidalium quoque affligunt. Igitur tractatio ad functionem tractum pyramidalium pariter spectat.

Cursus tractus pyramidalis
--------------------------

Nervi primi tractus pyramidalis imprimis in area 4 (area motorica Primaria, circiter 40%) corticis cerebri et area 6 (area praemotorica) locata sunt, sed nonnullae fibrae de nucleis basalibus oriuntur. Perikarya nervorum primorum in lamina quinta *cellulae pyramidales* inveniuntur. De cortice motorico fibrae tum substantiam albam (sive *coronam radiatam*), deinde crus posteriorem capsulae internae, pedunculum cerebri, pontem et basem oblongatae transeunt. In medulla oblongata pars minor tantum fibrarum tractus corticobulbaris in nucleos nervorum cranialium terminant. Pleraeque tamen fibrarum tractus corticospinalis iter continuant. Antea autem concamerationes duas, *pyramides* (patroni nominis) formant. Posthac 80% fibrarum nervosarum in *decussatione pyramidum* ad alterum latus currunt, postibi in medulla spinali *tractus corticospinales laterales* deorsum.

Notae
-----

1. ↑  Jang SH (2014). "The corticospinal tract from the viewpoint of brain rehabilitation". *J Rehabil Med* **46** (3): 193-9

Nexus interni
-------------

* Apoplexia cerebri
* Motus
* Sclerosis lateralis amyotrophica

Nexus externi
-------------

* Mistichelli D (1709): Trattato dell' apoplessia **(Italice)**
Tractum periegeticum (Anglice *caravan*) in Nederlandia, 2005.
Tracta lacrimarum (Anglice *teardrop trailers*).
Tractum *caravan* a societate Howcroft in West Hartlepool ostentatori Anglico primo dimidio saeculi vicensimi fabricatum.
Dr. Gulielmus Gordon Stables in Wanderer ('Erro'), suo tracto oblectationis.
Autocurrus et tractum *camping* Saeptum Nationale Montium Glaciei Montanae, 1933.
Tractum lacrimarum (Anglice *teardrop trailer*).
**Tractum periegeticum,** vel fortasse **currus periegeticus,** est vehiculum viarium, quod ad locum somnum praebentem trahitur ac tentorio commodius et tutius est, quamquam tentoria periegetica fiunt et venumdantur. Tractum periegeticum facultatem hominibus dat, ut domum in itinere vel ferias agentes habeant, deversoria vel deversoria vehicularia non petentes, et sinit ut ii degant in locis ubi deversoria absint. In nonnullis autem civitatibus tracta in locis designatis statui debent, ubi mercedes solvendae sunt.

Tracta periegetica et commeatus variant ab exemplaribus fundamentalibus, quae vix plus quam tentorium super rotas esse possunt, ad exemplaria conclavia continentes, supellectibus, apparatibus, et armis domesticis praedita. Praecipue in America Septentrionali, Europa, Australia, et Nova Zelandia adhibentur, et aliter sunt rarae. In Europa tracta periegetica et commeatus origines habuerunt inter Zingaros et greges actorum, qui in autocurris ab equis tractis plerumque degebant.

Pinacotheca
-----------

* Tractum generis AdriaeTractum generis Adriae
* Tractum generis QEK Junior CaravanTractum generis QEK Junior Caravan

Nexus interni
-------------

* Domuncula subrotata
* Domus motorica
* Iter oblectationis
* Statio tractorum
* Tractum
* Vardo
* Vehiculum oblectationis

Notae
-----

1. 1 2   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Confer Traupman: *autocurrum* (non *autocurrus*) Anglice 'truck'.
3. ↑  "Folding Camping Trailer (fold-down): a towable RV". Gorving.ca .
4. ↑  "Buying a trailer tent or folding camper."

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tractum periegeticum** spectant. |
Ioannes Ewald
**Ioannes** vulgo *Johannes* **Ewald** (natus die 18 Novembris 1743 Hafniae, mortuus ibidem die 17 Martii 1781) poeta Danicus fuit. Litteris Danicis periodum illuminismi atque sensuum propriam aperuit.

Vita
----

Ewald et Ioannes Arminius Wessel in monumento Hafniensi, quod Otto Evens fecit
Filius praedicatoris pietistae parentibus mox orbatus in scholam cathedralem Sliasvigensem missus est. Libertatem sitiens id institutum praecipiter fugit et Hafniae anno 1758 theologiae studere incohatus est. Paulo post Magdeburgi se peditibus aggregavit. Exercitum deserens ad Austriacos venit et ibi cursum honorem ingressus est. Annis 1759 et 1760 in Bello Septem Annorum variis in proeliis bellavit. Denuo acies linquens contritus Hafniam revenit ad studia perficienda.

Amor infelix autem vitam interiorem subcrevit atque quassavit: id effecit eius poemata languorem atque melancholiam sapere. Historia allegorica *Lykkens Tempel* (Felicitatis templum), quam Societas scientiarum pulcrarum atque utilium anno 1764 edidit, permultis placuit. Quo magis epicedium anno 1766 pro rege Frederici V compositum, ubi vis lyrica affabre splendet. In operibus quae legebat maxime motus est illis Molière et Friderici Amadei Klopstock. Iste Germanus ante omnes ei emolumento fuit, quod evidenter in dramate biblica *Adam og Eva* (1769) sentiri potest.

In poesi praetitulata *Fiskerne* (Piscatores), imago quaedam vitae hominum maritimorum, cantus *Kong Kristian stod ved højen mast* (Rex Christianus summo in malo stabat) invenitur qui hymnus nationalis alter sive *hymnus regius* factus est. Cantilena eius ultima fuit *Udrust dig, helt fra Golgatha*" (Auxiliare, heros Golgatha). Insania gravi laborans aetate annorum IIXL mortuus est. Quod Ewald poesim Danicam lingua maxime pura novaverat Adam Oehlenschläger poeta clarissimus semper gratus agnovit. Oehlenschläger ad illius honorem varia pepigit, e.g. *Ewalds Grab*.

Sepultus est Ioannes Ewald in Sepulcreto Trinitatis Hafniensi.

Opera selecta
-------------

* *Rolf Krage. Drama*. (1770).
* *Balders Död*. (1774).
* *Fiskerne* (1780).
* *J. Ewalds Levnet og Meninger*. Liedenberg, Hafniae 1850–55 (octo in tomis, autobiographica)
* *Leben und Ansichten*. Norderstedt, BoD 2011, ISBN 978-3844801361 (autobiographiam interpretatus est Martin Abraham)

Bibliographia
-------------

* Martin J. Hammerich: *Ewalds Levnet*. 2. Ausg. Gyldendal, Hafniae 1861.
* Christian Molbech: *Johannes Evalds levnet*. Reitzel, Hafniae1831.
* Adam Oehlenschläger: *Vorlesungen über Ewald und Schiller*. Hafniae 1810–12.
* Erik Oksbjerg: *Johannes Ewalds omverden fra Ewald-tiden litterære Nordeuropa*. Herred, Viborg 2002, ISBN 87-989062-1-6.
* Frederik C. Olsen: *Digteren J. Ewalds liv og forholde i aarene 1774-77*. Hafniae 1835.
* Elisabeth Welhaven: *Ewald und die norwegischen Dichter* (Sämtliche Schriften; Bd. 8). Hafniae 1868.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Ewald** spectant. |

* *Balders Död* in versione Anglica
* Martin Abraham: "Poesie und Ausschweifung – Der dänische Dichter Johannes Ewald"
* Vita et opera apud kalliope.org
Mausoleum "Antenoris" dictum Patavii.
In *Iliade* Antenor est dux Troianus iam senior qui Priamo consilio adsistit dum filii Iphidamas et Coon et Polybius et Agenor et Archelochus et Acamas pugnant. Uxor ei fuit Theano, Athenae sacerdos. Ante bellum Ulixem Menelaumque, legatos Achaeorum Helenam repetitum venientes, hospitio domi coluit Antenor et postea in consiliis Troianis reddendae Tyndaridis auctor fuit. Poetae posteriores proditionis eum suspicabantur ut qui Ulixem intra urbem occulte latentem agnoverit nec indicarit. Certe urbe capta a Graecis occisus non est sed Enetos, populum e Paphlagonia ortum et post migrationem *Veneti* appellatum, in Italiam duxit ubi Patavium condidit.

De quo sic Vergilius (sunt verba Veneris ad Iovem)ː

```
 *Antenor potuit, mediis elapsus Achivis,*
*Illyricos penetrare sinus, atque intima tutus*
*regna Liburnorum, et fontem superare Timavi,*
*unde per ora novem vasto cum murmure montis*       
*it mare proruptum et pelago premit arva sonanti.*
*Hic tamen ille urbem Patavi sedesque locavit*
*Teucrorum, et genti nomen dedit, armaque fixit*
*Troia; nunc placida compostus pace quiescit*
```

E multis Antenoris filiis Iphidamas et Coon Agamemnonis manu perierunt, Archelochus vero et Laodamas Aiacis Telamonii manu, Demoleon Achillis manu.

Notae
-----

1. ↑  *Ilias* III.148-155
2. ↑  *Ilias* XI.218-247.
3. ↑  *Ilias* XI.248-263.
4. ↑  *Ilias* XI.59-60 et XV.340 et XXII.544-600.
5. ↑  *Ilias* II.822-3. XII.99-100. XIV.463-486. XVI.342-344.
6. ↑  *Ilias* VI.298-300.
7. ↑  *Ilias* III.203-224.
8. ↑  *Ilias* VII.345-354. Ovidius, *Metamorphoses* XIII.201.
9. ↑  Anna Fontes Baratto, "Conditor et/ou proditor : figures de l'exilé en héros fondateur. À propos du chant XXXII de l'Enfer et de l'Épître V de Dante", *Arzanà. Cahiers de littérature médiévale italienne*, 2013ː 253-283
10. ↑  *Ilias* II.851-5. Plinius Maior VI.2.5 et XXXVII.11.43. Secundum Plinium (III.23.130) Cato in *Originibus* primus huius fabulae auctor fuit.
11. ↑  *Ilias* XIV.463-474.
12. ↑  *Ilias* XV.516-517.
13. ↑  *Ilias* XX.395-400.

Fontes
------

* *Aeneis* I.242-249
* *Ilias* II.822-3, III.146-224 et 262-313, VII.345-354.
* Titus Livius, *ab Urbe condita* I.1.

Plura legere si cupis
---------------------

* Lucía Adriana Liñares, "El discurso de Anténor en la Ilíada", *Classica, Revista Brasileira de Estudos Clássicos*, 1995ː 173-180
* Lorenzo Braccesi, *La leggenda di Antenore da Troia a Padova*, Patavii, 1984. Recensio critica
* Ingeborg Espermann, *Antenor, Theano, Antenoriden : ihre Person und Bedeutung in der Ilias*, A. Hain, 1980 Recensio critica
Ioannes Fallada anno 1943, pinxit Henricus Ohser
**Ioannes Fallada** (natus *Rudolf Ditzen* Gryphiswaldae die 21 Iulii 1893; Pancovii die 5 Februarii 1947 mortuus) fuit illustris scriptor Germanicus.

Vita
----

Iudicis filius duo gymnasia humanistica Berolinensia frequentavit, anno 1911 autem Lipsiae Gymnasium Reginae Carolae, tunc breviter ludos Salzmann et scholam Rudolphopolitanam. Ibi in duello condiscipulum quendam casu interfecit. Post agronomiae cursum variis muneribus operam dedit, inter quas inspectoris oeconomici, ratiocinatoris et mercatoris frumentarii.

#### Scriptor

Hoc faciebat donec pecunia faceret libro *Kleiner Mann, was nun?* (1932), qua Carwitz (in Megapoli et Pomerania Citeriore) latifundia acquiri potuerunt. Ibi ipse usque ad reditum Berolinensem anno 1944 agricolabatur. 

Fallada qui poeticorum honorum cursum anno 1920 ut expressionista coepit, gloriam patravit intentione in quotidianis hominum difficultatibus. Quas in fabulis Milesiis modum in realisticum effingebat atque depingebat. Itaque mythistoria *Bauern, Bonzen und Bomben* (1931) originem debet Ioanni Fallada quando tamquam diurnarius rationem reddidit de iudicio rusticorum Neumünster anno 1929. Similiter opera *Der Alpdruck* (1947, cum epicedio Ioannis Roberti Becher) et *Der Trinker* (1950) artissime cum experientia et fato auctoris ipsius coniuncta sunt. Ingenium confabulandi modum in popularem optime in libris *Olim apud nos domi* (1942) et *Damals bei uns daheim* (1943) consideratur.

Gravitudo
---------

Fallada criticus libenter classem burgensium submissorum Germanicorum, qui condicionibus mediocribus pati debent, magnis deliciis et compassione ostendit. Quod libros poetae, cuius vita superlatione in omnibus non carebat, exaequat et contra omnia nimia pensat. Litterarum eius valor sic aeternatur.

Opera selecta
-------------

* Der junge Godeschal (fabula romanensis, 1920)
* Bauern, Bonzen und Bomben (fabula romanensis, 1931)
* Kleiner Mann, was nun? (fabula romanensis, 1932)
* Wer einmal aus dem Blechnapf frißt (fabula romanensis, 1934)
* Wolf unter Wölfen (fabula romanensis, 1937)
* Der ungeliebte Mann (fabula romanensis, 1940)
* Damals bei uns daheim (autobiographica, 1941)
* Jeder stirbt für sich allein (fabula romanensis, 1947)
* Der Trinker (autobiographica, editio anno 1950)

Bibliographia
-------------

* Ralf Dahrendorf, "The Little Man's View" in *Times Literary Supplement* (4 Octobris 1996) p. 14 [recensio versionis *Kleiner Mann, was nun?*]

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Fallada** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Hans Fallada in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* litterarum amici in *Hans-Fallada-Gesellschaft* congregati
* Vicifons
* nexus apud DDB
* recensiones eius librorum
* archivum de Fallada, Berolini
* opera apud Projekt-Gutenberg

Notae
-----

1. ↑  "Fallada in Rudolstadt. Das Duell auf dem Uhu-Felsen". - Apud: *Literaturland Thüringen*
**Spurius Postumius A.f. Albinus Paullulus** (natus circa annum 220 a.C.n. mortuus circa annum 169 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Avus eius Aulus Postumius A.f. Albinus, consul anni 242 a.C.n. erat, fratres Aulus Postumius A.f. Albinus Luscus anno 180 etque Lucius Postumius A.f. Albinus anno 173 consulatum gesserunt.

Cursus honorum
--------------

Anno 185 aedilis curulis fuit. Anno 183 praetor Siciliae erat. Anno 174 una cum Quinto Mucio Q.f. Scaevola consul electus est. Bello contra Persem regem Macedonum anno 171 exorto Albinus in orientem legatus missus est, ut socios Rhodanos aliosque conciliaret.

Biliographia
------------

* Fridericus Münzer: *Postumius 49).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XXI,1, Stuttgart 1951, Sp. 930–932.
* Petrus N Nadig, "P. Albinus Paullulus, Sp." in *Der Neue Pauly* vol. 10 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01480-0) col. 224.

Notae
-----

1. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis Historia* XVIII 42
2. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XLII 45,1-4; Polybius, *Historiae* XXVII 3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Mucius Q.f. Scaevola et Marcus Aemilius M.f. Lepidus II**  |  **Consul** 174 a.C.n.cumQuinto Mucio Q.f. Scaevola | Successores: **Lucius Postumius A.f. Albinus et Marcus Popillius P.f. Laenas**  |
Wikidata Alanus MacLeod Cormack
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 23 Februarii 1924; Ioannesburgum  
*Obitus*: 7 Maii 1998; Winchester  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Africa Australis  

**Officium**

*Munus*: physicus, biophysicist, researcher  
*Patronus*: University of Cape Town, Universitas Tuftensis, Universitas Cantabrigiensis, Groote Schuur Hospital
**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae, National Medal of Science, Fellow of the American Physical Society, Gold Order of Mapungubwe  

**Alanus MacLeod Cormack** (Anglice *Allan MacLeod Cormack*) natus Ioannesburgi die 23 Februarii 1924 et mortuus die 7 Maii 1998) est physicus Americanus origine Africae Australis qui Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Godfrey N. Hounsfield accepit ratione inventionis Scansionis tomographicae computatae

Alma mater eius Universitas Capitatis Capitis ubi crystallographiae studuit, deinde Universitas Cantabrigiensis fuit.

Notae
-----

1. ↑  De Allan M. Cormack

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Allan M. Cormack** spectant. |
**Spurius Larcius Rufus** vel **Flavus** bis consul Romanus saeculo 6 et 5 a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Nihil certi de eius vita novimus. Anno 507 cum aliis Horatium Coclitem adiuvit, qui pontem in Tiberim contra Etruscos et Porsennam regem defendebat. Annis 506 a.C.n. et 490 consul fuisse videbatur. Postea legatus in Campaniam ad frumentum emendum fuit et contra Etruscos pugnavit. Consul II cum aliis consularibus ad Gaium Marcium Coriolanum missus est et anno 387 a.C.n. dum ambo consules militant, praefectus Urbi Romae fuisse dicitur. Postremo anno 482 Interrex ad comitia habenda fuit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 1146
2. ↑  Livius, Ab urbe condita II 10, 6-7
3. ↑  Livius, Ab urbe condita II 11, 7-10
4. ↑  Dion. Hal. *Ant. Rom.* VIII,64.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Valerius Volusi f. Poblicola III, Marcus Horatius M.f. Pulvillus II**  |  **Consul** 506 a.C.n.cumTito Herminio Aquilino | Successores: **Marcus Valerius Volusi f. (Volusus?), Publius Postumius Q.f. Tubertus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Minucius Augurinus II et Aulus Sempronius Atratinus**  |  **Consul** 490 a.C.n.cumQuinto Sulpicio Camerino Cornuto | Successores: **Gaius Iulius Iullus et Publius Pinarius Mamercinus Rufus**  |
Wikidata Felix Tshisekedi
Res apud Vicidata repertae:Felix Tshisekedi: imagoFelix Tshisekedi: imago
*Nativitas*: 13 Iunii 1963; Kinshasa  
*Patria*: Res publica democratica Congensis  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of the Democratic Republic of the Congo, President of the Democratic Republic of the Congo, Leader of the Union for Democracy and Social Progress, Chairperson of the African Union  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Union for Democracy and Social Progress  

**Familia**

*Genitores*: Stephanus Tshisekedi wa Mulumba;   
*Coniunx*: Denise Nyakeru Tshisekedi  

**Memoria**

*Laurae*: G100 He-for-She Champions (The Denim Club) Award  

**Felix Tshisekedi**, vulgo plene *Félix Antoine Tshilombo Tshisekedi* (Leopoldopoli in urbe natus die 13 Iunii 1963) est politicus rei publicae democraticae Congensis.

Filius est Stephani Tshisekedi qui ter brevia temporis spatia primus minister meruit sub praeside Mobutu Sese Seko. Stephano in exsilium Kanangam ad urbem nativam a praeside Mobutu Sese Seko misso, Felix ibidem morabat et mox anno 1985 in Belgicam cum matre Marthe Kasalu Jibikila fugit. Anno 2017, Stephano nuper mortuo, a factione eius (scilicet Unione democratiae et progressus socialis(en)) Felix candidatus selectus est ad comitiis praesidatus anno 2018 acturis. Quibus inopinate victor proclamatus, a die 25 Ianuarii 2019 praeses meret.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Felicem Tshisekedi** spectant. |

* "Félix Tshisekedi": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Zaïre et rei publicae democraticae Congensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Kasa-Vubu 1960 • Iosephus Desideratus Mobutu 1965 • Laurentius Desideratus Kabila 1997 • Iosephus Kabila 2001 • Felix Tshisekedi 2019
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri rei publicae democraticae Congensis |
|  |
Aedificium Mackinac in oppido Midland Michiganiae.
**Fenestra Overtoniana** est in theoria politica notio, auctore Iosepho P. Overton, olim vice praeside Mackinac Center for Public Policy, quae "fenestram" in varietate vulgi opinionum de notionibus in republica secundum omnes rerum optiones describit.

Overton ipse rationem illius fenestrae movendae exposuit, quae notiones olim prohibitas comprehenderet dum notiones olim acceptas excluderet. Haec ratio ex amplificatione dependet notionum quae iam sunt minus acceptae quam proximae notionum fimbriae (Anglice: *previous fringe ideas*). Hoc consilio, vetustae notionum fimbriae minus extremae videntur, et ergo iucundae. Ponere igitur notionum fimbrias quae in animo fieri iniucundae habentur facit ut notiones in animo vere habitae civibus videantur iucundiores.

Gradus comprobationis notionum publicarum sic adumbrari possunt:

* Animo concipi non potest
* Radicalis
* Accepta
* Prudens
* In vulgus grata
* Ratio reipublicae gerendae (Anglice: *public policy*)

Theoria Fenestrae Overton a Miltonio Friedman in prooemio editionis anni 1982 libri *Capitalism and Freedom* scripto breviter repetitur: "Hoc esse nostrum, puto, propositum primum: provocationes ad rationes exstantes excolere, eas sustinere et praebere, donec quod reipublicae concipi non potest reipublicae inevitabile fiat" (Russell 2006).

Nexus interni
-------------

* Clivis lubricus (Anglice: *slippery slope*)

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* Russell, Nathan J. 2006. *Prooemium ad Fenestram Overton Facultatum Politicarum.*
* Tullock, Gordon. 1967. "Politics of Persuasion."

Nexus externi
-------------

* Fenestra Overton, Picta
* W3C et Fenestra Overton
* 2006 De Fenestra Overton apud *Daily Kos*
* 2009 De Fenestra Overton apud *Daily Kos*
Dauria in imperiis Russico et Sinensi in tabula geographica anni 1851
**Daüria** seu **Dahuria** vel **Davuria** (Russice: Даурия, tr. *Daurija*) est nomen partis Transbaicaliae et (ad saeculum septindecimum) partis occidentalis terrarum prope fluvium Amurem; nunc in territorio Transbaicalico, Buriatia et regione Amurensi Russiae; interdum et terrae trans Amurem, quae nunc pars Heilongjiang provinciae Sinarum habentur, Dauricae putabantur. Nomen ipse Dauriae a Russis datum est e gente Daurorum Mongolica, quae regionem saeculo septindecimo inhabitabat. 

*Flora Baicalensi-Dahurica* Nicolai Turczaninow
Dauria divisa est in partes tres, quae sunt:

* Dauria Baicalica, partem meridionalem Transbaicaliae ad iugum montium *Jablonovyj* includens;
* Dauria Selengensis, terras ad orientem Selengae fluvii includens;
* Dauria Nertschiensis, terras ad orientem iugi Pomorum includens.

Species nonnullae animalium et plantarum adiectivum 'dauricum' in nomina sua scientifica habent, e.g.:

* *Cambaroides dauricus*
* *Corvus dauuricus*
* *Hemiechinus dauricus*
* *Rhododendron dauricum*

In Dauria locata sunt Reservatum Dauricum et Iugum Dauricum.

Notae
-----

1. ↑  'In Sibiria austro-orientali, *Dauria*, distr. Ussuriensis parte autro-orientali...'; '...inque planis *Dauriae* circa Selengam, Ononem et Argunum prostat'
2. ↑  'In deserto caspico, Altai, Transbaicalia, Mandshuria, Sibiria orientalis, *Dahuria* '
3. ↑  '... in Sibiria orientali, Transbaicalia, *Davuria*, Mongolia rossica et chinensi'

Nexus externus
--------------

* Pagina de Dauria *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam discretivam:* Mons Clarus


Wikidata Mons Clarus (Nova Caesarea)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 40°49′28″N 74°12′44″W  
*Numerus incolarum*: 40 921  
*Zona horaria*: UTC-5  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Essex County  

**Geographia**

*Superficies*: 16.3 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clifton, Little Falls, Cedar Grove, Verona, West Orange, Orange, Glen Ridge, Bloomfield  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Barnet, Graecia, Calvaria, Pearl Lagoon  

**Tabula aut despectus**

Mons Clarus (Nova Caesarea): situsMons Clarus (Nova Caesarea): situs
**Mons Clarus** (vulgo *Montclair*) est municipium in Nova Caesarea. Mons Clarus anno 1868 fundatus est e departitione municipii Bloomfield.

Geographia
----------

Mons Clarus adiacet novem oppida alia.
Fines habet septentrionales cum Oppida Rupis.
Fines habet septentrionales orientalesque cum Agro Florum.
Fines habet orientales cum Valle Iugo.
Fines habet inter meridiem et solis ortum cum Oranio Orientali.
Fines habet meridianum cum Oranio.
Fines habet inter solis occasum et meridiem cum Oranio Occidentali.
Fines habet occidentalis cum Verona et Nemore Cedruum.
Fines habet septentrionales occidentalesque cum parvis deiectibus aquae.
Mons Clarus in clivo orientali Vaciungi Montis Primi locatur. Undeviginte km est ab Urbs Novum Eboracum. Tres flumina per Montem Clarum eunt, flumen tonii et flumen iantaca et flumen nisuana.

Census
------

Anno 2000, habitabant 38,977 cives. Aestimatione anni 2007, in Monte Claro 37,052 cives habitant. Plurimum cives in Monte Claro umquam habitaverunt in anno 1970, ubi Mons Clarus habuit 44,043 cives.

Censu anni 2000, 59.77% civium albuerunt, 32.06% civium erunt Africani-Americani, 5.12% erunt Hispanici, 3.15% erunt Asiani, 3.03% erunt de duo aut plus generibus, 1.77% de aliis generibus, .19% erunt Americani Indigini, et .04% erunt Insulani Oceani Pacifici.

Notae
-----

1. ↑  "... in universitate studiorum Montis Clari (vulgo *Montclair*), quae sita est in civitate Nova Caesarea": vita e dissertatione Kentuckiensi 2016, auctore Laura Manning
Wikidata Felix Mendelssohn Bartholdy
Res apud Vicidata repertae:Felix Mendelssohn Bartholdy: imagoFelix Mendelssohn Bartholdy: imagoFelix Mendelssohn Bartholdy: subscriptioFelix Mendelssohn Bartholdy: subscriptio
*Nativitas*: 3 Februarii 1809; Gambrivium  
*Obitus*: 4 Novembris 1847; Lipsia  
*Patria*: Confoederatio Germanica, Regnum Saxoniae  

**Officium**

*Munus*: musicographus, Clavilista, Organista, Concentus magister, musicologus, praeceptor musicus, professor, pictor, scriptor  
*Patronus*: University of Music and Theatre Leipzig
**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Genitores*: Abraham Mendelssohn Bartholdy; Lea Mendelssohn Bartholdy  
*Coniunx*: Cécile Mendelssohn Bartholdy  
*Proles*: Paul Mendelssohn Bartholdy, Carl Mendelssohn Bartoldy, Lili Wach, Marie Benecke  
*Familia*: Mendelssohn family
**Memoria**

*Laurae*: Pour le Mérite for Sciences and Arts order, honorary citizen of Leipzig, Ordo Meriti gratia  
*Sepultura*: cemeteries at Hallesches Tor  

**Felix Mendelssohn Bartholdy**, praenominibus plenis vulgaribus *Jakob Ludwig Felix* (Hamburgi natus die 3 Februarii 1809; Lipsiae die 4 Novembris 1847 mortuus), primae aetatis Romanticae compositor, clavilista, duxque orchestrae Germanicus fuit. Compositionibus eius symphoniae, concentus, musica clavilis, musica organica, musicaque camerata continentur.

Vita
----

Felix Mendelssohn Bartholdy erat nepos philosophi Moses Mendelssohn.

Mendelssohn director orchestrae Passionem secundum Matthaeum Iohannis Sebastiani Bach compositoris redintegravit (Bach post mortem e memoria ceciderat, donec Mendelssohn hoc opus direxerit). Compositor compluria opera clarissima  composuit: scenas musicas *Mediae aestatis noctis somnium* (haec et aliae compositiones Balanchine saltationem saeculo vicensimo converterit), Italicam symphoniam IV, Caledoniam III, violinae concertum, et alia.

Soror Francisca Mendelssohn fuit existimata clavicen.

Opera notissima
---------------

* Symphonia III, Caledonica
* Symphonia IV, Italica

Nexus interni
-------------

* 3954 Mendelssohn

Duces orchestrae Gewandhaus Lipsiensis (*Kapellmeister*)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iohannes Adam Hiller 1781 • Iohannes Godefridus Schicht 1785 • Iohannes Philippus Christianus Schulz 1810 • Christianus Augustus Pohlenz 1827 • Felix Mendelssohn 1835 • Ferdinandus David 1841 • Ferdinandus Hiller 1843 • Nicolaus Gulielmus Gade 1844 • Iulius Rietz 1848 • Carolus Reinecke 1860 • Arthurus Nikisch 1895 • Gulielmus Furtwängler 1922 • Bruno Walter 1929 • Hermannus Abendroth 1934 • Herbertus Albert 1946 • Franciscus Konwitschny 1949 • Václav Neumann 1964 • Curtius Masur 1970 • Herbertus Blomstedt 1998 • Ricardus Chailly 2005 |
|  |
Aedificium principale Observatorii Pulkovensis
**Observatorium Pulkovense** vel **Specula Pulcovensis** (Russice Пулковская обсерватория, tr. *Pulkovskaja observatoria*), seu officialiter **Observatorium Astronomicum Principale (Pulkovense) Academiae Scientiarum Russicae** (Russice Главная (Пулковская) астрономическая обсерватория Российской академии наук, tr. *Glavnaja (Pulkovskaja) astronomičeskaja observatorija Rossijskoj Akademii Nauk*), die 7 Augusti anno 1839 condita a Friderico G. W. Struve, in loco Pulkova (Russice Пулково, tr. *Pulkovo*) nunc ad Petropolim pertinenti sita est.

Meridianus Pulcovensis ab anno 1844 in imperio Russico ut meridianus primarius usurpabatur.

Notae
-----

1. ↑  "STRUVE, Otto Vilelmus, *Observatorii Astronomici Pulkovensis*"; "NYRÉN, Magnus, Ph. Dr, ad *Observatorium Pulkovense* Astronomus"; "BACKLUND, loannes Oscar, Imp. *Observatorii Astronomici Pulkovensis* Director"
2. ↑  "Tabulae refractionum in usum *speculae Pulcovensis* congestae"; "Librorum in bibliotheca *Speculae Pulcovensis* contentorum catalogus systematicus"

Nexus interni
-------------

* 762 Pulcova

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Observatorium Pulkovense** spectant. |

* Situs interretialis Observatorii Pulkovensis
*Schoutedeniastes ohkurai*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Infraclassis : Neoptera   
Superordo : Endopterygota   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Elateriformia   
Superfamilia : Buprestoidea   
Familia : Buprestidae   
Subfamilia : Polycestinae   
Tribus : Polyctesini   
Genus : ***Schoutedeniastes***   
Burgeon, 1941  
   
Subdivisiones: Species

***Schoutedeniastes*** est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum, Nomen a Ludovico Iulio Leone Burgeon anno 1941 constitutum est.

Species
-------

Inter *Schoutedeniastes* digeruntur decem species descriptae.

* *Schoutedeniastes amabilis* (Laporte & Gory, 1835)
* *Schoutedeniastes apicata* (Waterhouse, 1882)
* *Schoutedeniastes birmanica* (Thery, 1947)
* *Schoutedeniastes duaulti* Baudon, 1962
* *Schoutedeniastes hatai* (Ohmomo & Akiyama, 1994)
* *Schoutedeniastes heiroglyphica* (Thery, 1904)
* *Schoutedeniastes igorrota* (Heller, 1891)
* *Schoutedeniastes magnifica* (Waterhouse, 1875)
* *Schoutedeniastes ohkurai* (Akiyama & Ohmomo, 1992)
* *Schoutedeniastes vitalisi* (Bourgoin, 1922)

Notae
-----

1. ↑  Bellamy, C. L. (2013 w). "Genus Schoutedeniastes"

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity |
Wikidata Ioannes Antonius Weinmann
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 23 Decembris 1782; Herbipolis  
*Obitus*: 5 Augusti 1858; Paulopolis  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: botanista  
*Patronus*: Academia Scientiarum Petropolitana
**Ioannes Antonius** (vel **Ioannes Andreae filius**) **Weinmann** (Theodisce *Iohannes Anton Weinmann*, Russice *Иван Андреевич Вейнман*), Herbipoli 23 Decembris anno 1782 natus et Paulopoli 5 Augusti anno 1858 mortuus, fuit botanicus Russicus originis Theodiscae. 
Dorpati ab anno 1803 horto botanico praeerat, et ab anno 1823 horto Mariae Theodori filiae imperatricis Paulopoli.

Opera
-----

* «Elenchus plantarum horti Imperialis Pawlowsciensis et agri Petropolitani» (Petropoli 1824)
* «Hymeno et Gasteromycetes hujusque in imperio Rossico observatas recensuit…» (ib. 1836)
* «Enumeratio stirpium in agro Petropolitano sponte crescentium (ib. 1837).
* «Observationes quaedam botanicae ad floram Rossicam spectantes» (in: *Bulletin de la Societe Imperiale des naturalistes de Moscou,* Moscuae, 1837

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • IPNI • Deutsche Biographie |

* De Weinmann in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Weinm.**" (apud IPNI reperiendum)
Inter alumnos Conservatorii Petroburgi Nicolai Rimskij-Korsakov fuerunt Petrus Čajkovskij, Sergius Prokof'ev, Demetrius Sostakovic, et Georgius Balanchine.
**Schola musica,** vel **conservatorium,** est institutio educationis cuius res propria est studium, exercitatio, investigatio, et progressus musicae. Talis schola etiam appellari potest academia musica, collegium musicum, facultas musicae, institutum musicum, vel pars musica (maioris institutionis). Doctrina exercitationem perfunctionis instrumentorum musicorum, cantum, compositionem musicae, conductionem, facultates musicae, et rationes investigationis in disciplinis sicut musicologia, historia musica, et theoria musicae usitate comprehendit.

Schola Nostrae Dominae, circa Cathedralem Nostrae Dominae constituta, medio aevo fuit locus musicae polyphonicae magni momenti.
Castellum Belvedere in Germania est schola musica.
Schola Musica Jacobiana, pars Universitatis Indianensis, plus quam 1600 discipulos habet.
Conservatorium Musicum Oberliniense campum cum Collegio Oberliniensi partit.
Schola cantorum Romae constituta fortasse fuit prima schola musica historica, cum Papa Gregorius Magnus (590–604) collegium ex saeculo quarto exstans perpetuo institueret. Haec schola in monachis, clericis saecularibus, et pueris consistit. Schola Cathedralis Wellae in Anglia, schola cathedralis ad pueros symphoniacos erudiendos anno 909 condita, hodie cantores iam erudit et instrumentalistas docet; quae autem ut videtur plus quam semel condita est.

Schola Sancti Martialis, a saeculis decimo ad duodecimum, fuit schola compositionis magni momenti in Abbatia Sancti Michaelis Augustoriti sita. Compositione troporum, sequentiarum, et primum organorum innotuit. Qua pro causa fuit gravis Scholae Nostrae Dominae praecursor, quae vicissim, saeculis duodecimo exeunte et tertio decimo ineunte, fuit primum repertorium musicae polyphonicae quod auctoritatem et distributionem inter civitates Europae Occidentalis habuit. Schola fuit grex compositorum et cantorum sub aegide magnae Cathedralis Nostrae Dominae Lutetiae laborantium.

Nexus interni
-------------

* Collegium
* Conservatorium Parisiense
* Schola Juilliardiana

Notae
-----

1. ↑  Vocabulum *schola* primum significavit collegium plus quam scholam.
2. ↑  Original *Catholic Encyclopedia*: Sistine Choir,
3. ↑  Wells Cathedral School.
4. ↑  "St. Martial School," *Harvard Dictionary of Music.*
5. ↑  "Notre Dame School," *Encyclopaedia Britannica.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **scholas musicas** spectant (Music schools, Music conservatories). |
Monumentum Ioannis Andreae Budde prope ecclesiam Vallis Gratiae
**Ioannes Andreas Budde** sive **Jöns Andersinpoika Budde** (natus fortasse circa 1437, mortuus non ante quam 1491) fuit monachus in monasterio Vallis Gratiae et scriptor religiosus Finnicus. Unus de primis scriptoribus notis fuit litterarum Finnicarum, necnon unus de notissimis Finnicis medii aevi. Quando sit natus quandoque mortuus, manet incertum, sed prima mentio de eo ab anno 1461 invenitur, ultima autem a 1491.

De vita et scriptis
-------------------

Anno 1461 mentio Ioannis Budde facta est, cum testi in lite quadam functus sit. Quo tempore probabiliter non nisi novitiatus fuit; proximo demum anno Budde monachus proprius appellatus est. Tum debuit monachus annos 25 complevisse, quo fit ut si tardissime anno 1437 sit natus. Forte oriundus ex regione Ostrobothnia fuit, et Aboae, immo vero peregre, ut credamus, studebat. In monasterio Vallis Gratiae scripta ex Latina in Suecicam conversit, e.g. legendas sanctorum, nonnullos libros Bibliorum ac 20 fere opera alia, quorum notissimum est *Jöns Buddes bok* (sc. Liber Ioannis Budde). 

Primus scriptor Finniae, etiamsi opera sua maximam partem fuerunt interpretationes, habetur. Interpretationibus tamen suis ad communitatem valere conatus est; medio enim aevo opus interpretatoris magni fuit momenti, quoniam pauci litteras, pauciores quidem Latine sciverunt. *Jöns Buddes bok* solum opus principale est relictum; quod saeculo octavo decimo in Cathedrali Aboensi inventa est, et porro translatum in bibliothecam regiam Holmiensem. De relictis solummodo exemplaria conservata sunt, et biographia Birgittae de Suecia nonnisi in descriptionibus Henrici Gabrielis Porthan noscitur, quia magno incendio Aboae deleta est anno 1827.
|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 53 | tellurium ← iodum → xenon |
| Br↑I↓At | 

|  |
| --- |
| Systema periodicum |

 |

 |
| Proprietates generales |
| Nomen, Symbolus, Numerus Atomicus | iodum, I, 53 |

Iodum
**Iodum** sive **iodium** est chemicum systematis periodici elementum, cui symbolus **I** et numerus atomicus 53 sunt.

De origine substantiae et appellationis
---------------------------------------

Iodum anno 1811 inventum est a Barnardo Courtois, chemico Francico, cum pulverem pyrium facturus ex alga marina salem Petri (nitratem kalii) producebat. Alga cremata cineres aqua lavit reliquiasque acido sulphurico absumpsit. Quo facto Courtois ex cineribus surgere vidit vaporem violaceum, quem in crystalla redegit. Quia opibus carebat, inventum suum Carolo Bernardo Desormes, Nicolae Clément, Iosepho Aloisio Gay-Lussac, Andreae Mariae Ampère, chemicis et physicis Francicis, dedidit. Novembri mense 1813 Desormes et Clément inventum a Courtois factum divulgaverunt. Ampère autem hoc inventum chemico Anglico Humphry Davy dedidit, qui hanc substantiam novam cum chloro comparavit. 

*Iodum* a colore violae ductum esse constat, nam 'viola' Graece ἴον dicitur. Sed 'violaceus' Graece ἰοειδής est, nec directa *iodum* latine dici sinit. Saepe autem ad adiectivum ἰώδης refertur, quod quidem 'venenosum' significat. Apparet igitur *iodum* ex errore natum esse, levi quidem, nam quis ignoret iodum etiam venenosum esse.

Notae
-----

1. ↑  "Jodum" (vide p. 20 apud *Google Books*); Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, 2009.
2. ↑  "Iodium": Peter van der Krogt, "Elementa chemica" apud situm *Elementymology & Elements Multidict*

Nexus externi
-------------

* Hoc elementum apud *Patreon: periodic videos*

Elementa chemica: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 1 H 2 He 3 Li 4 Be 5 B 6 C 7 N 8 O 9 F 10 Ne 11 Na 12 Mg 13 Al 14 Si 15 P 16 S 17 Cl 18 Ar 19 K 20 Ca 21 Sc 22 Ti 23 V 24 Cr 25 Mn 26 Fe 27 Co 28 Ni 29 Cu 30 Zn 31 Ga 32 Ge 33 As 34 Se 35 Br 36 Kr 37 Rb 38 Sr 39 Y 40 Zr 41 Nb 42 Mo 43 Tc 44 Ru 45 Rh 46 Pd 47 Ag 48 Cd 49 In 50 Sn 51 Sb 52 Te 53 I 54 Xe 55 Cs 56 Ba 57 La 58 Ce 59 Pr 60 Nd 61 Pm 62 Sm 63 Eu 64 Gd 65 Tb 66 Dy 67 Ho 68 Er 69 Tm 70 Yb 71 Lu 72 Hf 73 Ta 74 W 75 Re 76 Os 77 Ir 78 Pt 79 Au 80 Hg 81 Tl 82 Pb 83 Bi 84 Po 85 At 86 Rn 87 Fr 88 Ra 89 Ac 90 Th 91 Pa 92 U 93 Np 94 Pu 95 Am 96 Cm 97 Bk 98 Cf 99 Es 100 Fm 101 Md 102 No 103 Lr 104 Rf 105 Db 106 Sg 107 Bh 108 Hs 109 Mt 110 Ds 111 Rg 112 Cn 113 Nh 114 Fl 115 Mc 116 Lv 117 Ts 118 Og
*Elementum • Systema periodicum* |
|  |
Wikidata Nasser Bourita
Res apud Vicidata repertae:Nasser Bourita: imagoNasser Bourita: imago
*Nativitas*: 27 Maii 1969; Taounate  
*Patria*: Marocum  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: legatus, politicus  

**Nasser Bourita** (natus die 27 Maii 1969 apud Taounate) est politicus Maroci.

Alumnus est universitatis Rabatensis ubi iuri publico coniunctionum internationalium studuit. Apud ministerium rerum externarum Marocense operam dedit tam Rabati quam in legationibus variis, Vindobonae ab anno 1995, Bruxellis iuxta unionem Europaeam ab anno 2005. Minister delegatus a rebus externis iam a die 6 Februarii 2016 merens, die 5 Aprilis 2017, primo ministro Saʿd al-Dīn al-ʿUṯmānī, minister principalis a rebus externis nominatus est. Die VII mensis Octobris anno MMXXI, Nasser Bourita in caput rei Externorum Moroccan designatus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae

Ministri rerum externarum Marocenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ahmed Balafrej 1956 • Abdallah Ibrahim 1958 • Driss M'Hammedi 1960 • Ahmed Balafrej 1961 • Ahmed Réda Guédira 1963 • Ahmed Taibi Benhima 1964 • Mohamed Cherkaoui 1966 • Ahmed Laraki 1967 • Abdelhadi Boutaleb 1969 • Youssef Ben Abbes 1970 • Abdellatif Filali 1971 • Ahmed Taibi Benhima 1972 • Ahmed Laraki 1974 • M'hamed Boucetta 1977 • Abdelouahed Belkeziz 1983 • Abdellatif Filali 1985 • Mohamed Benaissa 1999 • Taieb Fassi Fihri 2007 • Saʿd al-Dīn al-ʿUṯmānī 2012 • Ṣalāḥ al-Dīn Mazwār 2013 • Nasser Bourita 2017
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Maroci |
|  |
Wikidata Ioannes von Euler-Chelpin
Res apud Vicidata repertae:Ioannes von Euler-Chelpin: imagoIoannes von Euler-Chelpin: imago
*Nativitas*: 15 Februarii 1873; Augusta Vindelicorum  
*Obitus*: 6 Novembris 1964; Holmia  
*Patria*: Germania, Suecia  

**Officium**

*Munus*: biochemist, chemicus, professor, miles  
*Patronus*: Universitas Holmiensis
**Familia**

*Coniunx*: Astrid Cleve, Beth von Euler-Chelpin  
*Proles*: Ulf von Euler, Karin Stolpe, Georg von Euler  

**Memoria**

*Laurae*: Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Praemium Nobelianum Chemiae, honorary doctor of the University of Zurich, Honorary doctor at the University of Bern, Goethe-Medaille für Kunst und Wissenschaft, honorary doctor of Rutgers University, honorary doctor of Stockholm University, honorary doctor at Christian-Albrechts-Universität zu Kiel  
*Sepultura*: Norra begravningsplatsen  

**Ioannes von Euler-Chelpin** (natus die 15 Februarii 1873; mortuus 6 Novembris 1964) fuit chemicus Suecicus origine Germanica. Anno 1929, Praemium Nobelianum chemiae cum Arthuro Harden studiis reactionis sacchari et enzymi accepit. Anno 1931, nicotinamidum adeninum dinucleotidum invenit.

Alma mater eius est universitas Humboldtiana Berolinensis, deinde universitas Holmiensis. Eius filius est Ulf von Euler physiologus.

Notae
-----

1. ↑  De Ioanne von Euler-Chelpin apud NobelPrize.org.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
**Nasidienus Rufus** est hospes cenae cuiusdam a Q. Horatio Flacco in sermone octavo e libro altero *Sermonum* descriptae: Nasidienus cenam praebet Maecenate amicisque eius; inter convivas erat Fundanius qui Horatio rem narrat.

De Nasidieno nihil aliud scitur; an re vera vixerit non satis liquet. Idem nomen Nasidienum a Martiale usurpatur in *Epigrammatibus*. Vixit autem ut videtur **Rufus** aliquis, ganeo sive gastronomus, "ciconiarum ... conditor", qui Munatio Planco fratrique Plotio Planco supereminuerit et suffragio Romanorum reiectus sit; de quo certiores fimus ex epigrammate a Porphyrione citato, incipit "Ciconiarum Rufus iste conditor".

Notae
-----

1. ↑  "Nasidienus": Horatius, *Satirae* 2.8.1; "Rufus", ib. 2.8.58
2. ↑  Martialis, *Epigrammata* 7.54
3. ↑  Porphyrio ad Horatii *Satiras* 2.2.49-50

Bibliographia
-------------

* "Nasidienus" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~) vol. 2 pp. 1141-1142
* Deena Berg, "The Mystery Gourmet of Horace's "Satires 2"" in *Classical Journal* vol. 91 (1995/1996) pp. 141-151
* Hans Georg Gundel, "Nasidienus" in Konrat Ziegler, Walther Sontheimer, edd. *Der kleine Pauly: Lexikon der Antike* (Monaci: Artemis, 1975; DTV, 1979) vol. 3 col. 1580

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Petrus Mennea
Res apud Vicidata repertae:Petrus Mennea: imagoPetrus Mennea: imago
*Nativitas*: 28 Iunii 1952; Barulum  
*Obitus*: 21 Martii 2013; Roma  
*Patria*: Italia  
*Nomen nativum*: Pietro Paolo Mennea
**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum  
*Munus*: Causidicus, politicus, sprinter, athletics competitor  
*Patronus*: Universitas Gabriel D'Annunzio
**Consociatio**

*Factio*: The Democrats, Democratia Libertas Est - Primula  

**Memoria**

*Laurae*: Commander of the Order of Merit of the Italian Republic, Grand Officer of the Order of Merit of the Italian Republic, Gold Collar for Sports Merit, Medal at the athletic prowess  
*Sepultura*: Cimitero Flaminio  

Petrus Mennea 1972.
**Petrus Mennea** (Baroli natus die 28 Iunii 1952; cancro Romae mortuus die 21 Martii 2013), alumnus universitatis Barensis, fuit athleta Italicus. Ab anno 1999 usque ad annum 2004 Mennea etiam Factionis Democraticae legatus apud Parlamentum Europaeum fuit.

Notae
-----

1. ↑  Ita Curriculum vitae

Nexus externi
-------------

* Petri Mennea pagina interretialis.
* De Petri Mennea vita apud paginas interretiales societatis ei dicatae.
*Massospondyli* (Diapsidi) fenestrae temporales
**Fenestrae temporales** sunt aperturae in Amniotorum temporibus, inter os postorbitale et os squamosum, et illarum munus est cranii pondus gracilius facere simul ac situm insertionis musculo adductori mandibulae praebere.

Craniorum genera secundum fenestras temporales sunt:

* anapsidum, cui nulla est fenestra temporalis;
* synapsidum, cui duae singulae fenestrae temporales laterales, utraeque ossibus postorbitali et squamoso et quadratoiugali et iugali limitatae;
* euryapsidum, cui duae singulae fenestrae temporales supernae ac latae, utraeque ossibus postorbitali et parietali et squamoso limitatae;
* diapsidum, cui duae binae fenestrae temporales, cunctis ossibus supra dictis limitatae.

In Reptilibus Diapsidis fenestra temporalis superior dicitur **fenestra supratemporalis**, inferior **fenestra infratemporalis**.

Anapsida sunt Reptilia basalia, Synapsida Mammalia propinquaque continent, Euryapsida sunt grex Reptilium marinorum extinctorum qui nonnulla Diapsida non inter se propinqua continet, Diapsida demum omnia Reptilia viventia comprehendunt praeter Testudinata (quae anapsida sunt).