recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Herbertus Czaja
Res apud Vicidata repertae:Herbertus Czaja: imagoHerbertus Czaja: imago
*Nativitas*: 5 Novembris 1914; Tessinum  
*Obitus*: 18 Aprilis 1997; Stutgardia  
*Patria*: Germania, Polonia  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae, Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factio Germanica  

**Memoria**

*Laurae*: Bavarian Order of Merit, Order of Merit of the State of Baden-Württemberg, Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

**Herbertus** (Theod. *Herbert*) **Czaja** (natus die 5 Novembris 1914 Tessini, mortuus 18 Aprilis 1997 Stutgardiae) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis CDU fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Czaja in oppido Bielitz gymnasium frequentabat et testimonium maturitatis accepit. Annis 1933 - 1938 Vindobonae et in Universitate Iagellonica (Cracovia) litteris Theodiscis, historiae atque philosophiae studebat. Anno 1939 Cracoviae doctor philologiae promotus est. Cum Germani Poloniam invasissent, sodalis factionis Nazistarum fieri negavit et universitatem relinquere coactus est. Ad usque annum 1942 magister scholarum Zakopane et Premisliae operam dedit. Deinde miles conscriptus et Bello Orbis Terrarum II graviter sauciatus est. Cum bellum finitum est, e Polonia expulsus est et Stutgardiae magister operam dedit.

Familia
-------

Czaja uxorem duxit atque cum ea novem liberos habuit.

Vita publica
------------

Stutgardiae Czaja sodalis Unionis Iuvenilis et deinde CDU factus est. Ab anno 1947 ad usque 1953 consiliarius urbis Stutgardiae, deinde ad usque annum 1990 legatus ad Dietam Foderalem Germaniae erat. Annis 1970 - 1994 praeses Societatis Exsulum (Germanice *Bund der Vertriebenen*) erat.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina Societatis Exsulum (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina "Silesiasuperior.com" (linguis Theodisca et Polonica
Wikidata Michael Brand
Res apud Vicidata repertae:Michael Brand: imagoMichael Brand: imago
*Nativitas*: 19 Novembris 1973; Fulda  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Evangelica Germaniae, evangelical church
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value, unknown value, unknown value  

Michael Brand
**Michael Brand** (natus Fuldae die 19 Novembris 1973) est rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam Fuldae testimonium maturitatis accepit, Brand annis 1994 et 1995 conscriptus militavit atque deinde Bonnae rebus politicis historiae atque iurisprudentiae studebat. Anno 1997/98 Seraii pro Organizationi Securitati Cooperationique in Europa favendis electiones ad parlamentum Bosniae et Herzegovinae custodiebat. Postquam studium finivit, Brand pro fractione CDU in senatu terrae Hassiae operam dedit.

Familia
-------

Brand anno 2004 uxorem duxit atque tres liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Brand, qui ab anno 1988 sodalis Unionis Iuvenilis et ab 1993 Factionis Christianae Democraticae est, ab anno 2005 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michael Brand** spectant. |

* Biographia apud pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
Persona aurea quae fortasse regem Terem I effingit, anno 2004 inventa.
**Teres I** (Graece Τήρης) (floruit 460 a.C.n.-450/445 a.C.n.) primus rex Odrysarum fuit, qui inter annos 460 a.C.n. et 450 a.C.n. aut 445 a.C.n. circa regnavit.

Biographia
----------

Teres I natus est anno ignoto et circa anno 460 a.C.n. ille iunxit gentes Thraciae et creavit regnum Odrysarum, post cladem Persica in Graecia. Thracia namque invasa erat a Persibus anno 516 a.C.n. rege Dario I, et gens Odrysarum, quae insignis inter Thraces erat, Persas vicit et nationem Thraciae creavit. Teres praeclarus bellator erat et ille mortuus est anno 450 a.C.n. vel 445 a.C.n. in expeditionem fortasse contra Triballos, qui in Thracia septemtrionale habitabant. Teres I duo filios, Sparadocus Sitalcesque, et una filia, uxor regis Scythiae Ariapithis, habuit et suus secundus filius Sitalces rex factus est post mortem Sparadoci.

Fortuna
-------

Commissio onomastica Bulgarica, in Antarctica laborans, nomen imposuit cretae *Teres Ridge* ad honorem primi regis Odrysarum. Anno 2004 in Bulgaria (Thracia hodierna) apud urbem *Kazanlak* (Seuthopolis, antiquum caput regni Odrysarum) persona aurea fortasse regis Teris I inventa est.

Fontes antiqui
--------------

* Herodotus, *Historiae*, IV, 80.
* Thucydides, *Historiae*, II, 29.
* Xenophon, *Anabasis*, VII, 4.

Bibliographia
-------------

* Cary, Félix, *Histoire des rois de Thrace et de ceux du Bosphore Cimmérien, éclaircie par les médailles*, Lutetiae, 1752. (vide hic)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Petrus Benenson
Res apud Vicidata repertae:Petrus Benenson: imagoPetrus Benenson: imago
*Nativitas*: 31 Iulii 1921; Londinium  
*Obitus*: 25 Februarii 2005; Oxonia  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Secretary-General of Amnesty International  
*Munus*: Causidicus, politicus, Iurum humanorum defensor, iuris peritus  
*Patronus*: Amnestia Internationalis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Laboris  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: ; Flora Solomon  

**Memoria**

*Laurae*: Gandhi Peace Award  

**Petrus Benenson** (vulgo *Peter Benenson,* sed nomine nativo *Peter James Henry Solomon,* Londinii familia  Iudaica natus die 31 Iulii 1921; Oxoniae mortuus die 25 Februarii 2005), alumnus Collegii de Balliolo apud Oxonienses, qui olim in officina cryptographica Bletchley Park laboravit, fuit causidicus et iurum humanorum defensor Anglicus. Amnestiae Internationalis creator fuit.

Benenson dum sedicem annos eo fuit, auxilium pecuniarum pro orphanibus Belli civili Hispanici causa.? Et anno 1958, se ad religionem Catholicam convertit.

Die 28 Maii 1961, tractatum "*The Forgotten Prisoner*" in diario *The Observer* ad duos studentes Conimbrigenses in custodia datos sunt opinionis politicae causa defendendum cum notione "captivus conscientiae"; unde orta est Amnestia Internationalis. Deinde "Melior est cereum flammare quam tenebrae maledicere," proverbium Sinense, scivit. Quod sententia Amnestiae Internationalis ad Universam Iurum Humanorum Declarationem promovendam facta est. Mortuus est pneumonia laborante anno 2005.

Nexus interni
-------------

* Captivus conscientiae

Nexus externi
-------------

* Biographia Petri Benenson
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Victorius Gregotti
Res apud Vicidata repertae:Victorius Gregotti: imagoVictorius Gregotti: imago
*Nativitas*: 10 Augusti 1927; Novaria  
*Obitus*: 15 Martii 2020; Mediolanum  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Munus*: architectus, professor, Editor principalis  

**Victorius**, vulgo *Vittorio,* **Gregotti** (natus Novariae die 10 Augusti 1927; Mediolani mortuus die 15 Martii 2020) fuit architectus Italus. Alumnus fuit Polytechnici Mediolanensis, ubi postea docuit; deinde professor meruit instituti superioris architecturae Venetiarum. Inter opera sua sunt stadium Olympicum Barcinonense, Centro Cultural de Belém Olisipone, theatrum Arcimboldi Mediolani. Sua theoria architecturae su? spacie? phaenomenologiae, structuralismi, et semioticae fuit. Socius Academiae Scientiarum et Artium Europaeae fuit. Coronaviri novi causa mortem obiit.

Bibliographia
-------------

* Stefano Bucci, "Vittorio Gregotti: vi racconto i miei 90 anni (e 1.600 progetti)" in *Corriere della Sera* (7/22 Augusti 2017)
* Cinzia Corradini, "Gregotti, Vittorio" in *Enciclopedia Italiana* (Romae: Treccani, 1992)
* Pierluigi Panza, "Morto Vittorio Gregotti, l’illuminista dell’architettura che amava la città" in *Corriere della Sera* (15 Martii 2020)

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis ipsius proprius.
Pagina ex editione anni 1598 carminis 僮約 *Tong yue* ubi (inter alias res multas) confectio theae praescribitur
**僮約** (*Tong yue*, scilicet "**syngrapha servi**") est carmen satyricum ab Wang Bao anno 59 a.C.n. compositum, poeta e regione Shu (provincia hodierna Suchuen) oriundo. Auctor (qui ad aulam imperatorum Sigani in urbe degit) inde in patriam se profectum praetendit ad urbem Chengdu ut servum locaret cuius officia taediosa enumerat, inter quae "theam bulliendam vasaque implenda curabit". Est textus antiquissimus omnium nobis cognitorum qui de usu theae referunt, scilicet foliorum *Camelliae sinensis* (quae species re vera e regionibus Sichuan et Yunnan oritur).

Bibliographia
-------------

Editio et versio
* Clarence Martin Wilbur, *Slavery in China during the Former Han dynasty, 206 B.C.-A.D. 25* (Chicagine: Field Museum of Natural History, 1943. *Publications*, 525. *Anthropological Series*, vol. 34) pp. 382-392 **(Sinice, Anglice)** Textus apud archive.org

Eruditio
* David R. Knechtges, Taiping Chang, edd. *Ancient and Early Medieval Chinese Literature: A Reference Guide* vol. 2 (Lugduni Batavorum: Brill, 2013) pp. 1132-1133 [bibliographia] (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Ying-shih Yü, "Han" in K. C. Chang, ed. *Food in Chinese Culture* (Novo Portu, 1977) p. 70

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Yoshito Okubo
Res apud Vicidata repertae:Yoshito Okubo: imagoYoshito Okubo: imago
*Nativitas*: 9 Iunii 1982; Fukuoka Prefecture  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Yoshito Okubo** (Iaponice 大久保 嘉人, *Okubo Yoshito*, natus in *Fukuoka* die 9 Iunii 1982) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2003 - 2014) lusor fuit. Yoshito Okubo inter alia cum turmis *Cerezo Osaka*, *Mallorca* et *Vissel Kobe* lusit. Nunc ad gregem *Kawasaki Frontale* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 2001-2006; Cerezo Osaka
* 2005-2006; →Mallorca
* 2007-2008; Vissel Kobe
* 2009; Wolfsburg
* 2009-2012; Vissel Kobe
* 2013-; Kawasaki Frontale

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Olympia aestiva 2004 (U-23)
* Certamen Mundanum Pedilusorium (2010); Certamina 16 manuum
* Certamen Mundanum Pedilusorium (2014)

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Wikidata Unterreit
Res apud Vicidata repertae:Unterreit: insigneUnterreit: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 48°7′0″N 12°20′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 765  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Gerhard Forstmeier  
*Procuratio superior*: Circulus Mühldorf ad Aenum  

**Geographia**

*Superficies*: 32.21 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Unterreit: situsUnterreit: situs
**Unterreit** est vicus et commune in circulo Bavarico Mühldorf ad Aenum et pars societatis administrationis Gars ad Aenum.

Geographia
----------

Commune Unterreit ex 75 partibus constat.

Ante reformationem regionis, Unterreit hodiernum dividebatur in communia Grünthal, Elsbeth, Wald, Wang.

Vicina communia sunt septentrionalia Gars ad Aenum, Jettenbach et Chrayburga ad Aenum, orientale est Taufkirchen, meridiana sunt Schnaitsee (in circulo Traunstein) et Babensham, occidentale est Soyen (postrema ambo in circulo Rosenheimii)

Historia
--------

progressio numeri incolarum:| anno: | 1961 | 1970 | 1987 | 1991 | 1995 | 2000 | 2005 | 2010 | 2015 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| numerus incolarum | 1389 | 1385 | 1354 | 1453 | 1539 | 1623 | 1668 | 1705 | 1715 | 1754 |

Cultus et res visendae
----------------------

Ecclesia parochialis in Grünthal.
* Ecclesia parochialis Sancti Andreae in Grünthal
* Vivarium et campus delectationis in Oberreith (Theodisce *Wildfreizeitpark Oberreith*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°7′0″N 12°20′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "09183147" apud *Statistik-Portal* |

Communia circuli Muhldorpiensis

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne circuli Muhldorpiensis |
| Amfinga |
Aschau ad Aenum |
Buchbach |
Chrayburga ad Aenum |
Egglkofen |
Ehardinga |
Garsa ad Aenum |
Haga |
Heldenstein |
Jettenbach |
Kirchdorf |
Lohkirchen |
Maitenbeth |
Mettenheim |
Mühldorf ad Aenum |
Niederbergkirchen |
Niedertaufkirchen |
Novumforum et Sanctus Vitus |
Oberbergkirchen |
Oberneukirchen |
Obertaufkirchen |
Polling |
Rattenkirchen |
Rechtmehring |
Richerisheima  |
Schönberg |
Schwindegg |
Taufkirchen |
Unterreit |
Waldkraiburg |
Zangberg  |
|  |
Wikidata Tueria
Res apud Vicidata repertae:Tueria: insigneTueria: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°51′28″N 35°55′19″E  
*Numerus incolarum*: 424 969  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Тверь
**Gestio**

*Praefectus*: Alexey Ogonkov  
*Procuratio superior*: Regio Tueriensis  

**Geographia**

*Superficies*: 152.22 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q4183260, Moskovsky City District, Tver, Q4380525, Q4504358  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bergomum, Osnabruga, Vesuntio, Ternobum, Chmielnicius, Veliko Tarnovo Municipality, Caposvarinum, Buffalo  

**Tabula aut despectus**

Tueria: situsTueria: situs
**Tueria** (Russice Тверь, tr. *Tver’*) est urbs in Russia, metropolis regionis Tueriensis. Iuxta flumen Rha in ostio Tuertzae fluminis sita est. Tueriae sunt plus quam 419 milia incolarum (anno 2017).

Tueria est sedes industriae, scientiae et culturae. Multas officinas, portum ad flumen Rha, stationem ferriviariam, duas universitates studiorum, quattuor musea, pinacothecam, tria theatra et circum habet.

Palatium, Tueriae annis 1764–1766 pro familia imperatoria Russica constructum

Historia
--------

Tueria saeculo duodecimo condita est. Anno 1238 destructa fuit a copiis Mongolo-Tatarorum, sed mox restaurata est. Anno 1247 facta est caput ducatus, qui longo tempore erat adversarius principalis ducatus Moscoviensis in certatione pro dominatione in Ruthenia, sed anno 1485 a Moscovia adiunctus est. Ab anno 1796 ad annum 1929 Tueria metropolis gubernii Tueriensis erat, anno 1935 sedes administrativa regionis facta. Annis 1931 – 1990 haec urbs *Kalinin* (Калинин), in honorem rerum politicarum periti Sovietici Michaelis Kalinin (qui natus est in vico gubernii Tueriensis Imperii Russici), nominabatur.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tueriam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°51′28″N 35°55′19″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Tueria *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Baroca bibliothecae aula, anno 1727 perfecta.
**Bibliotheca nationalis Rei publicae Bohemicae** (Bohemice *Národní knihovna České republiky*, cuius sigla *NK ČR*) Pragae in Clementino (quondam collegium Societatis Iesu) est sita. Haec maxima bibliotheca Cechiae est.

Historia
--------

Clementinum, sedes bibliothecae.
Anno 1348 condita est Universitas Carolina Pragensis. Fundator eius Carolus IV dedit novae universitati plus quam centum libri. Anno 1556 rex imperatorque Ferdinandus I invitavit Iesuitas Bohemiam. Hi fundaverunt Pragae ad sanctum Clementem Collegium Clementinum Societatis Iesu cum academia. Anno 1654 Ferdinandus III copulavit Academiam Iesuitarum in Clementino et Universitatem Carolinam in unam Universitatem *Carolo-Ferdinandeam*. Libri Universiatatis Carolineae translati sunt in Clementinum. Anno 1727 perfecta est baroca aula bibliothecae, quae hodie 27 milia librorum continet. Anno 1773 Societas Iesu in Regno Bohemiae dissoluta est a regina Maria Theresia. Anno 1777 Maria Theresia aperiuit bibliothecam in Clementino cum nomine *Caesareo-Regia bibliotheca (publica atque) universitatis Pragensis*. Filius eius imperator Iosephus II plures monasteria Bohemiae clausit et libros eorum in bibliothecam in Clementino locavit.

Libri
-----

Bibliotheca nationalis habet 6 919 075 librorum, 21 milia manuscriptorum et plus quam 4 milia incunabulorum. Liber celeber manuscriptus, qui in hac bibliotheca servatur, est exempli gratia Codex Vyssegradensis e saeculo 11 seu Passionale abbatissae Cunegundis e saeculo 14.

Notae
-----

1. ↑  Národní knihovna, knihovnická revue
2. ↑  "Barokní skvost je opět otevřen pro veřejnost". Česká televize
3. ↑  "Výroční zpráva NK ČR 2013". Národní knihovna ČR
4. ↑  "Incunabula". National Library of the Czech Republic

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bibliothecam Nationalem Bohemicam** spectant. |

* www.nkp.cz Pagina publica
Wikidata Yogānanda
Res apud Vicidata repertae:Yogānanda: imagoYogānanda: imagoYogānanda: subscriptioYogānanda: subscriptio
*Nativitas*: 5 Ianuarii 1893; Gorakhpur  
*Obitus*: 7 Martii 1952; Angelopolis  
*Patria*: India Britannica, India  
*Nomen nativum*: Mukunda Lal Ghosh
**Officium**

*Munus*: philosophus, autobiographus, scriptor, jugātor  

**Consociatio**

*Religio*: Hinduismus
**Familia**

*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Sepultura*: Forest Lawn Memorial Park  

Paramahaṃsa **Yogānanda** seu litteris Bengalicis পরমহংস যোগানন্দ (natus die 5 Ianuarii 1893; mortuus die 7 Martii 1952) fuit magister Yogae et monachus *Swami* ordinis. 

Ortus est, nomine nativo মুকুন্দলাল ঘোষ *Mukundalāla Ghoṣa*, e gente nobili *kshatriya* ("militaris"), Gorakhpur in urbe Indiae. Dum annum aetatis septemdecimum agebat, praeceptor Swami Sri Yukteswar Ji mortem obiit. Yogānanda alumnus fuit collegii Ecclesiae Scoticae et collegii Seramporensis, unde Artium Baccalaureatus est in philosophia et litteris anno 1915 sub aegide universitatis Colcatensis. Cum monachus fuisset, nomen 'Paramahansa (Latine 'Cygnus') Yogananda(Latine 'Beatus Yogae')' adsumpsit. 

Praeclarus est inlatum Kriya Yogam, disciplina mentis illustrandam, et vulgatum quoquo opus suam *Autobiography of a Yogi*, et varios alios libros et condiditum sodalitas *Self-Realization Fellowship*.

Nexus externi
-------------

* Situs Sodalitatis Self-Realization Fellowship (SRF)**(Anglice)**
* Sodalitas Yogoda Satsanga Indiae**(Anglice)**
* Yoganandae **Susurres ex Aeterna(*Whispers from Eternity*)** **(Anglice)**
* Vita Paramahansa Yogananda in Imagines**(Anglice)**
Wikidata Ericus I Sanguinea Securis
Res apud Vicidata repertae:Ericus I Sanguinea Securis: imagoEricus I Sanguinea Securis: imago
*Nativitas*: 895;   
*Obitus*: 954; Stainmore  
*Patria*: Norvegia  

**Officium**

*Officium*: monarcha Norvegiae, rex Northanhymbrorum  
*Munus*: explorator  

**Consociatio**

*Religio*: paganismus Nordicus antiquus
**Familia**

*Genitores*: Haraldus Pulchricomus; Ragnhild Eiriksdatter  
*Coniunx*: Gunnhild, Mother of Kings  
*Proles*: Gamle Eirikssen, Harald Greycloak, Ragnhild Eriksdotter, Gottorm Eriksson, Ragnfred Eriksson, Erling Eriksson, Gudrod Eriksson, Sigurd Sleva  
*Familia*: Harfageri
**Ericus I Sanguinea Securis** (Nordice antique *Eirik Blodøks*), anno 885 natus et anno 954 mortuus, fuit rex Norvegiae annis a 930 ad 935 et rex Northanhymbrorum annis a 947 ad 948 et a 952 ad 954. 

E domo Harfagerorum, Haraldi Pulchricomi filius, cognomen fratribus occisis, cum quibus regnum dividere nollet, accepit. A Hacone Bono fratre pulsus est et in Orcades insulas migravit; postea ab Athelstano Northanhymbrorum regnum accepit.

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Symbolæ ad historiam antiquiorem rerum Norvegicarum*, Christianiae 1850, pp. 10
2. ↑  Unde Latine *Blodöxius*, — Ioannis Messenii(sv) *Scondia illustrata*, vol. XV: *Epitome Scondiae illustratae*, Stockholmiae 1705, p. 23.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |
| Lingua Hurrica  |
| --- |
| Taxinomia: | fortasse lingua Caucasica septentrio-orientalis |
| Status: | lingua exstincta |
| Sigla: | 1 —, 2 —, 3 xhu |
| Usus |
| Aevum: | millennium II a.C.n. |
| Situs: | regnum Mitanni Syriae  |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | cuneiformis |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaediae pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Ḫurrica** ante 3–4 milia annorum illis in regionibus dicebatur quae hodie ad Turciam, Syriam, Curdistaniam (Iraquiam septentrionalem) pertinent. Tunc ibi regna Hetthaeorum et Mitannorum erant. Multae tabellae Hattusae, Mari, Tutulli, Babylone, Ugariti alibique inventae sunt, quibus tabellis insculpta sunt litterae, divinationes, obsecrationes, poemata epica. Etiam Amarnae epistula est inventa quam Tusratta rex Mitannorum ad pharaonem Amenhotep III. scripserat.

Lingua Hurrica signis cuneiformibus Assyrico ductu scripta est. Nominibus duo numeri et tredecim casus sunt: absolutivus, ergativus, genetivus, dativus, locativus, allativus, ablativus, instrumentalis, causativus, comitativus, associativus, aequativus (II genera), "e-casus" (qui dicitur). Genera nominum non dinoscuntur, sed est articulus.

Verba formis agglutinantur. Quoniam lingua Hurrica lingua ergativa sit, verba transitiva atque intransitiva arte dinoscuntur. Verba transitiva etiam genus antipassivum formant.

Sunt praeterea infinitivum ac tria participia, postpositiones, coniunctiones, particula enclitica, pauca tantum adverbia.

Numeri ab uno ad decem sunt: šuki (1), šuri (2), kike (3), tumni (4), nariya (5), šeše (6), šinti (7), kiri (8), tamri (9), ēmani (10).

Lingua Hurrica linguae Urartaeae cognata esse constat. Sunt etiam docti qui putent eas linguas cum linguis caucasicis septentrio-orientalibus (Tsetsenicae, linguis Daghestaniae eqs.) esse cognatas.

Notae
-----

1. ↑  *Verbum Domini*, vol. XXI, 1941, p. 190.
**Dai Vernon** (natus die 11 Iunii 1894 Ottavae, mortuus die 21 Augusti 1992 Ramonae/California) magus Candiensis et Americanus fuit.

Pueritia
--------

David Frederick Wingfield Verner qui, nomine suo male intellecto, (ille notus erat Dai Vernon) a.d. iii Id. Iun. MDCCCLXXXIV Ottawae natus est. Pater suus illum Verner puerum septem annorum de primis dolis magicis docuit. Secundo anno ille cum pater illum ad spectaculum magicum conferret artem magicam adamavit. Cum tredecim annos haberet, librum praeclarissimum de chartulis, *The Expert at the Card Table*, ab eo S. W. Erdnase. , qui primus liber de arte magica sibi erat memoriae edidicerat.

Gloria Sua
----------

Dai Vernon propter artem praestigiarum, mirabile spectatu, amanter nominatus erat Ille Professor. Harry Houdini qui magus novus sibi nomen "Rex Chartularum" accepit saepe gloriatus est si ter dolum chartulis actum spectaverit fore ut eadem agere posset. Vernon tum ei Houdini dolum monstravit quo chartulam primam submovit et eam in medium Chartularum posivit et tum, nova chartula prima verso, eandem quam antea patefaceret. Houdini qui iterans eum iterum dolum agere debere eum septies agentem dolum spectavit. Tandem ei Houdini uxor inquit, "Recognosce, Houdini, te falsum" ut appellatione, ille "Vir Qui Eum Houdini Fefellit," ad se proscribendum usus sit.

Cursus Magicus
--------------

Vernon per Civitates Foederatae Americae itinera multa fecit ut eos qui chartulis deceperint et quis praestigiis operam dederint quaereret. Quamquam multum praestigiarum quae in libro, *Expert Card Technique*, ab eo Jean Hugard et Frederick Braue, editi sunt invenerat tamen primo pro inventis suis se auctoritatem non accipit.
Vernon fortasse praestigiator qui exercitatissimus umquam vixit et, cum eo Ed Marlo, magus potentissimus saeculi vicesimi est. Inter magos traditur Vernon doli multi chartulis, nummis, et rebus parvis et finxisse et meliorem fecisse.

Senectus
--------

Vernon habitator Castelli Artis Magicae qui in ea Los Angeles est ultimos annos trecissimos vixit. Cum ibi habitaret, eo Ricky Jay, Persi Diaconis, Doug Henning, Bruce Cervon, Larry Jennings, Chuck Fayne, Michael Ammar et eo John Carney tam magis multis et notissimis consiliatus est. A.D. XII Kal. Sep. MCMXCII Romonae, Comivae San Diego, Californiae vita ille excessit. Corpus crematum est, et cineres Castelli Artis Magicae humati sunt.

Notae
-----

1. ↑  Erdnase, S. W. *The Expert at the Card Table: The Classic Treatise on Card Manipulation* (1st Ed. reprint ed.). Mineola, NY: Dover Publications. p. 144 pages. ISBN 978-0486285979
2. ↑  Hugard, Jean; Braue, Frederick. *Expert Card Technique: Close-Up Table Magic* (1st Ed. reprint ed.). Mineola, NY: Dover Publications. p. 448 pages. ISBN 978-0486217550
| Lingua Igbo Asụsụ Igbo |
| --- |
| Taxinomia: | Linguae Nigro-Congenses
 Linguae Atlantico-Congenses
  Linguae Voltano-Nigricae
   Linguae Igboideae
    **Lingua Igbonica** |
| Locutores: | 18-25 milliones  |
| Sigla: | 1 ig, 2 ibo, 3 ibo |
| Status publicus |
| Officialis | Nigeria |
| Privata | Guinea Aequatoriensis |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina |
| Procuratio: | Societas ad Promovendas Linguam Igbonicam et Culturam |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |
| Forma linguarum Nigeriae et CameroniaeForma linguarum Nigeriae et Cameroniae
Forma linguarum Nigeriae et Cameroniae |

**Lingua Igbo** (illa ipsa lingua *asụsụ Igbo*) nativa Nigro-Congensis populi Igbo lingua est, qui ethnos praecipue in Austro-Orientali Nigeria situm est. Circiter 20 milliones locutorum qui plerumque in Nigeria et praecipue Igbonis originis sunt. Igbonica Nigeriana lingua officialis est et nativi quoque in Cameronia loquuntur. Abecedario Latino scripta est, quod a Britannicis colonis introductum est. Secretae societates velut Ekpe Nsibidicis ideogrammatibus utuntur, quae ab Ecois inventa sunt et quae in usu fuere ad repraesentandas alias linguas velut linguam Eficicam.

Linguae Igbo vocalium tabula.
Sunt circa viginti dialecti Igbo. Apparenter quidam aequationis dialectalis gradus eveniens est. Litterariae linguae exemplar anno 1972 evolutum est, fundatum in dialectis Overriensi ac Umuahiana, quamquam omittuntur harum varietatum nasalizatio et aspiratio. Sunt cognatae Igboideae linguae quoque quae aliquando Igbonicae dialecti considerantur, inter quas divergentissima Ecpeyeica est. Quarum aliquae, sicut Ica, separata formae exemplaria habent.

Notae
-----
**Brana** (pro *membrana*; Anglice: *brane,* ex *membrane*), vel ***p*-brana,** in physica theoretica, est notio mathematica per spatium extensa quae videtur in theoria chordarum et theoriis cognatis (theoria-M et cosmologia branarum). Variabilis *p* ad spatialem branae dimensionem refert: 0-brana est particula quasi punctum, 1-brana est chorda, 2-brana est membranum. Omnis *p*-brana (*p*+1)-dimensionale mundiale volumen everrit dum per spatium et tempus propagatur.

Ab initio, theoria chordarum fuit theoria 1-branarum appellatarum chordarum. Annis 1990 exeuntibus, theoristae instituerunt intelligere theoriam extendi posse ut obiectus superiorum dimensionum includat. Usitate, hi obiectus sunt non perturbativa theoriae lineamenta; non apparentur in theoria perturbationis—quam ob rem primi theoristae eos ignoverunt.

Ultra theoriae chordarum principalem chordam (F-chordam) et duplum magneticum (NS5-branam), gravissimi typi branarum sunt Dirichlet-branae (D-branae), ingentes superficies massam habentes quae inter spatium innatant. Se gerunt quasi lubrica muscis capiendis folia: termini chordarum apertarum super ea moventur, sed non avelli possunt. Particulae subatomicae, sicut electrona et protona, fortasse sunt mere chordae apertae, et si sunt, branis adhaerentur. Solum paucae particulae hypotheticae, sicut gravitona (quae gravitatis vim transmittunt), necesse sunt chordae clausae et ergo per additas dimensiones libere moveri possunt.

Occurruntur typi varii D-branarum in theoriis variis. Etiam D*n*-branae pro *n* videntur in theoria chordarum typi IIA, quoniam impares D*p*-branae videntur in theoria chordarum typi IIB.

M-theoria explicata, nova dimensio apparuit, et chorda principalis theoriae chordarum facta est membrana in duabus dimensionibus, M2-branis (vel supermembranis), cuius duplum magneticum est M5-brana. Theoristae nunc credunt varias theoriae chordarum branas esse coniunctas cum his superiorum dimensionum M5-branis, in orbibus diversis involutis.

Vide
----

* Brana atra
* Cyclicalis Universi Theoria
* Cosmologia branarum
* D-brana
* S-brana
* Theoria chordarum

Fons
----

Burgess, Cliff, et Fernando Quevedo. 2007. "The Great Cosmic Roller-Coaster Ride." *Scientific American* (November): 51–59.
Despectus in Aedificium Lehmanense et Quadratum Harvardianum Universitatis Harvardianae, Cantabrigiae in Massachusetta situm.
**Universitas privata,** vel **collegium privatum,** vel **locus privatus educationis superiorioris,** est universitas quae a rectione reipublicae non administratur, quamquam subsidia publica aliquando accipere potest. Hi loci privati tamen subiectus rectionis reipublicae esse possunt. Universitates privatae sunt crebrae in nonnullis regionibus, sed in aliis non inveniuntur.

Universitates privatae pretium matriculationis universitatibus publicis maius generatim habent, quia subsidia ex vectigalibus non accipiunt, sed in nonnullis civitatibus, praecipue in Civitatibus Foederatis, pecunias scholasticis praebent, quae multos homines adiuvant.

Nexus interni
-------------

* Schola cantorum
* Schola praeparatoria
* Universitas Catholica
* Universitas nationalis

Nexus externi
-------------

* "Academic Ranking of World Universities," www.shanghairanking.com
* "The Pros and Cons of Private Colleges," www.scholarships.com
* "What Is a Public University? What Is a Private University," studyinthestates.dhs.gov (Department of Homeland Security)
Christianus Otho Maurus professor senex
**Christianus Otho Mohr** velut *Maurus*, qui anno 1835. die 8. mensis Octobris Veslingburene natus obiit Dresdae anno 1918. die altero mensis Octobris, ingeniarius Germanus artis stabiliter struendi peritissimus erat.

De vita eius
------------

Maurus anno 1851. in polytechnico Hannoveriano artibus ingeniariis studere coepit. Ab anno 1855. regis Hannoveriani et archiducis Oldenburgici auspiciis in ferroviis construendis occupatus novis rationibus pontes e chalybe faciendi repertis inventorum laude excellit.

Itaque inde ab anno 1867. ad polytechnicum Stutgardiense arcessitus artes et mechanicas et vias ad faciendum praeparandi et in terra struendi professus est. Eo in officio mathematice descripsit, quibus viribus materia onere imposito intrinsecus distraheretur. Anno autem 1873. ad polytechnicum Dresdense vocatus primum ex cathedra artium ferrovias struendi et aquaeductus moderandi, artis graphostaticae, scientiae firmitatis studiosos docuit, quo e loco anno 1894. ad cathedram artium mechanicarum et scientiae firmitatis provectus est.

Emeritus tandem in Guaviciano suo non procul a Dresda otio cum dignitate fructus studiis indulgere non desiit. Cuius sepulchrum Tolcevicii in regione Dresdae ad ecclesiam Sancti Iohannis situm est.
Inscripta est prima versuum series "Hymni Concordiensis" in fundamento *The Minute Man,* statuae Concordiae Massachusettae a Daniele Chester French sculptae.
Radulphus Waldo Emerson
"**Hymnus Concordiensis**" est carmen Radulphi Waldo Emerson, anno 1836 composita pro dedicatione Concordiae Obelisci, monumenti quod reipublicae amicos die 19 Aprilis 1775 necatos in pugnis Lexingtoniensi et Concordiensi, primis Rerum Novarum Americanarum proeliis, celebravit.

Fons poematis potentiae partim est poetae coniunctio cum re et familiaritas cum bellatoribus illius temporis: poetae avus in pugnis Lexingtoniensi et Concordiensi interfuit; ipsa familiae domus, "The Old Manse" appellata, iuxta Veterem Pontem Septentrionalem stabat, locum quo avus per pugnam consistitit; et poeta hymnum ibi habitans composuit.

Concordiae anno 1837, apud celebrationem Diei Libertatis, Quarti Iulii, cives cantu hymni "Old Hundredth" verba cecinerunt.

Poema
-----

By the rude bridge that arched the flood,  

Their flag to April’s breeze unfurled,  

Here once the embattled farmers stood,  

And fired the shot heard round the world.  

  

The foe long since in silence slept;  

Alike the conqueror silent sleeps;  

And Time the ruined bridge has swept  

Down the dark stream which seaward creeps.  

  

On this green bank, by this soft stream,  

We set to-day a votive stone;  

That memory may their deed redeem,  

When, like our sires, our sons are gone.  

  

Spirit, that made those heroes dare,  

To die, and leave their children free,  

Bid Time and Nature gently spare  

The shaft we raise to them and thee.

Nota
----

1. ↑  Adferuntur poematis verba de libro *The Complete Works of Ralph Waldo Emerson* (1904), ab Eduardo Waldo Emerson edito.

Bibliographia
-------------

* Emerson, Radulphus Waldo. 1996. *The Concord Hymn and Other Poems.* Novi Eboraci: Dover Publications. ISBN 0-486-29059-X.
* Seymour, Gabriel. 1975. *Concord Hymn.* Salisbury Connecticutae: Lime Rock Press. ISBN 0-915998-01-7.
*Vide etiam paginam discretivam:* Pompeius (nomen)

Coniecturalis Strabonis protome.
**Gnaeus Pompeius Strabo** (natus circa annum 135 a.C.n.; mortuus Romae anno 87 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Quandam Luciliam, filiam Manii Lucilii, in matrimonium duxit. Filius eius Gnaeus Pompeius Magnus triumvir fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 106 a.C.n. Strabo quaestor Titi Albucii proconsulis Sardiniae provinciae erat. Postquam Romam redierunt, Strabo frustra Albucium accusare conabatur. Anno 104 a.C.n. tribunus plebis Quintum Fabium Maximum Eburnum feliciter accusavit, quod is proprium filium necavisset. Anno 92 aut antea praeturam adeptus est et deinde Macedoniam provinciam administravit. Inter Bellum sociale oppidum Asculum in Piceno legatus petebat atque Titum Lafrenium vicit. Itaque anno 89 a.C.n. una cum Lucio Porcio Catone consulatum nactus est. Hoc anno Asculum expugnavit, postquam frustra cum Marsorum duce Publio Vettio Scatone de pace egit. Imperator acclamatus est atque auxiliaribus militibus civitatem Romanam dedit. Mense Decembri eius anni triumphavit. Anno sequenti proconsul totam Italiam septentrionalem domavit. Cum Quintus Pompeius Rufus consul copias Strabonis assumere conaretur, Strabone conivente a militibus caesus est. Anno 87 a.C.n. a senatu auxilio contra Lucium Cornelium Cinnam consulem Romam vocatus est, sed deinde de foedere cum Cinna convenit. Paulo post peste interiit atque propter calumnias corpus a plebe per vias urbis trahebatur. Militibus et pecunia patris fretus Gnaeus Pompeius filius mox potentiam magnam adipisci potuit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 8] P. Strabo, Cn." in *Der Neue Pauly* vol. 10 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01480-0) col. 1168–1169.

Nexus externi
-------------

* Pagina genealogica de Pompeio Strabone

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *divinatio in Caecilium* 63
2. ↑  Valerius Maximus VI 1,5
3. ↑  Appianus Alexandrinus, *Bella civilia* I 207-216
4. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* III 138
5. ↑  CIL I 709
6. ↑  Velleius Paterculus, *Historia Romana* II 21,2; Plutarchus, *Pompeius* I,2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Iulius Caesar et Publius Rutilius Lupus**  |  **Consul** 89 a.C.n.cumLucio Porcio Catone | Successores: **Lucius Cornelius Sulla et Quintus Pompeius Rufus**  |
**Gnaeus Genucius M.f. M.n. Aventinensis** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus plebeius saeculi quarti a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Genucius anno 363 consulatum administravit, una cum collega patricio Lucio Aemilio L.f. Mamercino. Hoc anno ad pestem, quae urbem vexabat, exstirpandam dictator *clavi figendi causa* nominari senatus antiquo more iussit: Lucius Manlius A.f. Capitolinus Imperiosus dictator die 13 Septembris clavem in templum Iovis fixit. Manlius, quamquam bellum Hernicis inferre voluit, a senatu deinde ad magistratum ponendum coactus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Sulpicius M.f. Peticus et Gaius Licinius Calvus**  |  **Consul** 363 a.C.n.cumLucio Aemilio L.f. Mamercino II | Successores: **Lucius Genucius M.f. Aventinensis II et Quintus Servilius Q.f. Ahala II**  |
**Christianus Henricus Wolke** (natus Geveris die 21 Augusti 1741, mortuus Berolini die 8 Ianuarii 1825) fuit paedagogus et philanthropista Germanus.

Vita
----

Wolke ex anno 1763 Gottingae studiosus fuit, ex anno 1767 Berolini in facultate iurum. Praeterea studebat etiam rebus linguisticis, mathematicis, physicis. Mox intentissimus fuit in res paedagogicas tantummodo.

Anno 1770 assecla factus est in circulis Ioannis Bernardi Basedow et auxiliabatur ei in conficiendo opere magno praetitulato »Elementarwerk«. Anno 1774 Dessaviae ad *Philanthropinum* operas dare coepit. Quos ludos anno 1784 reliquit migraturus trans Daniam, Sueciam et Livoniam Petropolim petivit ubi imperatrix Catharina II compatriotam magno gaudio accepit. Attamen munus firmum nactus non est. Anno 1802 revenit Geveras, quae urbs tunc in unione politica cum Russia erat. Postea vitam degebat Tharandt in urbe Saxoniae, Dresdae, Berolini (inde ab anno 1813). Vacabat annos omnes variis laboribus paedagogicis et scriptoriis.

Opera
-----

* »Pädagogische Unterhaltungen« (Dessaviae 1774–78)
* »Erste Kenntnis für Kinder, von der Buchstabenkenntnis bis zur Weltkunde« (Lipsiae 1763)
* »Méthode naturelle d'instruction« (Lipsiae 1784)
* »Commentarius in tabulas centum elementares, aeri incisas a D. Chodovieckio« (Lipsiae 1784–89)
* »Anweisung, wie Kinder und Stumme zu Sprachkenntnissen zu bringen sind« (Lipsiae 1804)
* »Anweisung für Mütter und Kinderlehrer« (Lipsiae 1805)
* »Kurze Erziehungslehre« (Lipsiae 1805)
* »Sassische ok dudische Gedigte, Sinsproke, Leder etc.« (Lipsiae 1804).

Bibliographia
-------------

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 20. Lipsiae 1909, p. 734, quod relegi potest hic in interreti.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica Musei Rochow de philanthropismo, in Castello Reckahn
* Biographia apud ADB
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Nancy Pelosi
Res apud Vicidata repertae:Nancy Pelosi: imagoNancy Pelosi: imagoNancy Pelosi: subscriptioNancy Pelosi: subscriptio
*Nativitas*: 26 Martii 1940; Baltimora  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Nancy Patricia D'Alesandro
**Officium**

*Officium*: party chair, chairperson, Speaker of the United States House of Representatives, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Speaker of the United States House of Representatives, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio democratica Civitatum Foederatarum  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Thomas D'Alesandro, Jr.; Annunciata M. "Nancy" D'Alesandro  
*Coniunx*: Paul Pelosi  
*Proles*: Alexandra Pelosi, Paul Pelosi, Jr. Christine Pelosi, Nancy Corinne Prowda  

**Memoria**

*Laurae*: Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, National Women's Hall of Fame, Profile in Courage Award, honorary doctor of Brandeis University, Dr. Nathan Davis Award for United States Representatives, Grand Cross of the Order of the Golden Heart, Order of Princess Olga, 3rd class, Order of Propitious Clouds, Order of Prince Yaroslav the Wise, 2nd class, Time 100, Time 100, Time 100, Magna Crux Ordinis Isabellae Catholicae  

Nancy Pelosi.
**Nancy Pelosi** (nata *Nancy D'Alesandro* Baltimorae in Terra Mariae die 26 Martii 1940), e proavis Italicis orta, alumna Collegii Trinitatis Vasingtoniensis, est politica Civitatum Foederatarum. Legata populi Californiensis ex anno 1987, Praeses Camerae Repraesentantium bis electa est, prima mulierum: quod munus ab anno 2007 usque in 2008, iterum ab 2019 hodie usque sustinet.

Bibliographia
-------------

* Jon Herskovitz, Jeong-Ho Lee, "South Korea Leader Snubs Pelosi Over Holiday, Adding to His Woes" (4 Augusti 2022) apud *Bloomberg*
* Karen Tumulty, "How Nancy Pelosi's unlikely rise turned her into the most powerful woman in U.S. history: A troublemaker with a gavel" in *Washington Post* (25 Martii 2020)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Annulam Pelosi** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Congressus Civitatum Foederatarum • Store norske leksikon |
Notatio musicalis hymni Ucrainae
**Hymnus Ucrainae** est ***Nondum mortua est Ucraina*** (Ucrainice Ще не вмерла Україна, *Šče ne vmerla Ukrajina*) est hymnus nationalis Ucrainae.

Historia
--------

Tsubynsky, carminis auctor
Verbytsky, compositor (in pittacio cursuali depictus)
Basis textus hymni eius est carmen homonymum Pauli Tsubynsky (Павло Чубинський, *Pavlo Čubynśkyj*), autumno anni 1863 scriptum, anno 1863 Leopoli primo publicatum et mox ventum popularem in Ucraina meritum. Paulo post, sacerdos et compositor Michael Verbytsky (Михайло Вербицький, *Myhajlo Verbyćkyj*) musicam pro illo creavit. 

*Nondum mortua est Ucraina* annis 1917 - 1920 primo erat hymnus Ucrainae (quum hymni alii etiam utebantur). Anno 1992 Concilium Publicum (*Verchovna Rada*) Ucrainae confirmavit musicam illam Michaelis Verbytsky pro hymno rei publicae illius. E lege *De hymno publico Ucrainae*, anno 2003 approbata, versus primus carminis Pauli Tsubynsky (parum mutatus) factus est textus hymni publici Ucrainae.

Textus
------

**Ucrainice:**

Ще не вмерла України ні слава, ні воля, 

Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля. 

Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці. 

Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці. 

  

Chorus (bis):

Душу й тіло ми положим за нашу свободу,
І покажем, що ми, браття, козацького роду

  

**Translitteratio:**

Šče ne vmerla Ukrajiny i slava, i volĭa,

Šče nam, brattĭa molodiji, usmichnetĭsĭa dolĭa.

Zhynutĭ naši voriženĭky, jak rosa na sonci,

Zapanujem i my, brattĭa, u svojij storonci.

  

Chorus (bis):

Dušu j tilo my položym za našu svobodu
I pokažem, ščo my, brattĭa, kozacĭkoho rodu.

  

**Latine (versio ad verbum) :**

Nec gloria nec libertas Ucrainae iam mortua est,

Iam nobis, fratres iuvenes, fortuna ridebit.

Nostri inimici, sicut ros sub solem, evanescent,

In nostra terra, fratres, domini erimus. 

  

Chorus (bis) :

Animae et corpori pro libertate nostra non parcemus
Et nos, fratres, cosacorum gentis esse monstrabimus.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hymnum Ucrainae** spectant. |

* Historia cantus
**Gnaeus Hosidius Geta** (nescimus, quando natus mortuusve sit) fuit senator Romanus primo saeculo tempore imperatoris Claudii florens.

Familia
-------

Nomen uxoris eius ignotum est, sed filiam habuit Hosidiam Getam, quae Marco Vitorio Marcello, consuli suffecto anni 105 et amicus Publii Papinii Statii poetae, nupsit. Nepos Hosidii Gaius Vitorius Hosidius Geta erat.

Cursus Honorum
--------------

Fuit praetor, deinde legatus Claudii imperatoris anno 42 cum Legione IX Hispana et Gaio Suetonio Paulino legato Sabalum ducem Maurorum duobus proeliis vicit et Mauretaniam expugnavit, quae tum in duabus provinciis constituta est, in Mauretania Tingitana et Mauretania Caesariensi. Post ea imperatorem Claudium in Britanniam secutus est. Ibi fortiter contra Britannos pugnavit et, quamquam nondum consul, ornamenta triumphalia accepit. Anno 47 mensibus Iulii ad usque Decembrem fasces consul suffectus tenuit.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio, LX 9
2. ↑  Cassius Dio LX 20,4
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 5, c. 743
Nanguinatam vibrat herois Iaponica nomine *Ishi-Jo*.
Nanguinata.
**Nanguinata** (*-ae*, f.)[1] sive Iaponice *Naginata* (なぎなた, 長刀 seu 薙刀) est armaturae hastatae genus Iaponicum, vidubio simile. Recentiores Iapones tale ferramentum mulieribus aptum habuerunt. Consistit ex hastili ligneo, cum ferro curvo (acie convexo). Saepe est "crux" seu scutellum inter hastile et laminam. Nonnumquam in calce nanguinatae est pomellum seu cuspis, quae naginatam armamentum biceps efficit. Longitudo conti solet hominis eam deportantis aequari, ferrum autem solet esse duos tresve pedes Iaponicos longum esse. Sicut gladiorum Iaponicorum lamina nanguitatae egregia chalybis temperatura excuditur.

Historia
--------

Nanguinata primum evidetur in libro *Kojiki* anni 712, et a sacerdotibus bellatoribus Iamambuxis, in aevo qui Nara dicitur, circa 750 adhibebatur. In tabulis proeliis anno 936 depictis, nangitata in usu videtur. Additio ocrearum (*sune-ate*) armis Iaponicis verisimiliter effecta est causa vulnerum nanguitatis inflictorum. Saeculo 17 praevalentibus sclopetis usus nanguitatae in pugno commisso valde diminuta est.

Usus
----

Nanguinata punctim feriri potest, sed eo quod tam bene libratur pondus ferramenti, saepius vibrantur vel volvuntur ut magnum et latum contiguum describitur: ferri curvitura praestat caesim vulnerare. Deportans peritus quinque pedes altus posset, aiunt, 380 pedes quadratos terrenae apertae et planae contegere, qua de casa tales homines saepe dispositi sunt ut campum ab hostibus apperirent. Et ars naguinatae ars martialis Iaponica est.

Fontes Latini
-------------

* 1589 Maffeii *Historiae Indicae*, p. 294:

"accedit pilum auro argentoue bracteatum, falce præfixum: nanguinatam appellant."
* 1605 Hayi *De Rebus Iaponicis Indicis et Peruanis Epistolae Recentiores*, p. 168

"Adhæc misit Nanguinatã, (quod instrumentum est bellicum, simile hellebardæ, sed longiore hastili) perinde ornatam."
* 1649 Varenii *Descriptio Regni Iaponiae*:

"Peditum singuli acinaces duos gestant : præter hos sclopetum, hastas longas & quas vocant Nanguinatas, Maffeus Nanguinatam interpretatur pilum auro argentóve, bracteatum, falce præfixum." (p.57)
"milites tam Dayri quam Cæsaris dispositi *(*omnes induti oblongis albis tunicis, capite gestabant nigram lacca oblitam galeam, armati duobus gladiis incurvis, quos acinaces vocamus, & una Nanganetta (sive Japonica hasta) arcebant populum & liberum carpebtis atque equitatui fervabant iter." (pp. 97-9)

Notae
-----

1. ↑  Vide fontes subter citatos