recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Pars poëmatis *Namárië* in I. R. R. Tolkien Domino Anulorum libro in lingua Quenya ambibus tengwar et abecedario Latino. Latine interpretatur: *A! Tamquam aurum folia cecidunt in vento, innumerabilesque tamquam alae arborum anni sunt!*
**Lingua Quenya** est sermo ficticius in Terra Media quem Dryades loquuntur et qui per tengwar abecedarium scribitur.

Una linguarum artificiosarum est, quas Professor I. R. R. Tolkien composuit, cum Terram Mediam (terram fictam) inveniret. Lingua eorum est, qui Dryades vocantur et olim in Terras Immortales exierant; quorum nonnulli postea in Terram Mediam redierunt linguam Quenya secum ferentes. Aevo Tertio solum docti ea utuntur, tamquam lingua Latina in aevo mediaevali Europae. Alii lingua Sindarin loquuntur. Lingua Quenya est lingua declinans sicut linguae Indoeuropaeae. 

Signa linguae eius sunt casus multi: e.g. non solum ablativus et locativus, sed etiam allativus et duo genetivi genera exstant. Praeterea non solum duo numeri (i.e. singularis et pluralis) inveniri possunt: interest, utrum plures an multi vel cuncti sint. Denique non solum tres personae exstant: utimur forma speciali, si "ego et tu" aliquid una facimus. 

Etiam interest, utrum "nos" simus "nos et vos" an "nos, sed non vos". Nonnulli textus professoris Tolkien lingua Quenya scripti exstant, quorum carmina sunt: "Lamentatio Galadriel" et "Navis ultima". Tolkien etiam precationes "Pater noster" et "Ave Maria" in linguam Quenyam vertit.

Nexus externi
-------------

* Quenya in Tolkien Gateway **(Anglice)**
* Quenya[*nexus deficit*] in Lord of the Rings Wiki **(Anglice)**
* *Ardalambion* vel De Linguis Terrae Mediae **(Anglice)**

  

Linguae ficticiae

|  |  |
| --- | --- |
| Terra Media |  linguae Dryadicae: Lingua Eldarina Communis · Lingua Goldogrina · Lingua Ilkorina · Lingua Quendiana Primigenium · Lingua Quenya · Lingua Sindarina · Lingua Telerina linguae hominum: Lingua Adûnaica · Lingua Rohirrica · Lingua Taliska · Lingua Westronis aliae linguae: Lingua Mordoris · Lingua Khuzdulis · Lingua Entis · Lingua Valarina |
| Stargate | Lingua antiqua · Lingua Goa'uld · Lingua Unas |
| Star Trek | Lingua Klingon |
| Star Wars | Lingua Hutt |
| Cetera | Latina mercatoria · Lingua Martiana · Nadsat · Newspeak · Speedtalk · Zemblan |
**Dominatio immoderata** vel **auctoritarismus** est forma rei publicae in qua civitatem tamquam servitute oppressam, dissidentibus subiectis populi partibus, principes omni lege soluti tenent, nec iura humana civibus tribuunt. Sunt etiam civitates quo nulla dictatura, nullo imperio singulari tamen dominatio esse immoderata dicitur, quod rerum summa perpaucis est delata non numquam corruptela depravatis, vi aut lege plebem continere ad amplificandam rem publicam nitentibus, sicut quae potitae in Singapura et Corea meridiana rerum.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  "de:Autoritarismus" (sic: vocabulum vernaculare forma Latina) Theodisce scribitur

Bibliographia
-------------

* Frantz, Erica; Geddes, Barbara; Wrights, Joseph (2018). *How Dictatorships Work*. Cantabrigiae: Cambridge University Press

Nexus interni
-------------

* Imperium
* Monarchia
* Offensa publica
* Tyrannis
Wikidata Manhemium
Res apud Vicidata repertae:Manhemium: insigneManhemium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°29′16″N 8°27′58″E  
*Numerus incolarum*: 315 554  
*Zona horaria*: Central European Standard Time (GMT+1)  
https://www.mannheim.de/en Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Mannheim
**Gestio**

*Praefectus*: Peter Kurz  
*Procuratio superior*: Provincia Carolsruha  

**Geographia**

*Superficies*: 144.97 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Innenstadt/Jungbusch, Neckarstadt-West, Neckarstadt-Ost, Schwetzingerstadt/Oststadt, Lindenhof, Sandhofen, Schönau, Waldhof, Neuostheim/Neuhermsheim, Seckenheim, Friedrichsfeld, Vogelstang, Wallstadt, Feudenheim, Neckarau, Rheinau  
*Territoria finitima*: Ludovici Portus Rhenanus, Heidelberga, Rhein-Neckar, Landkreis Bergstraße, Frankenthal, Rhein-Pfalz  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Riesa, Abretaum, Telo Martius, Carolaeburgum-Wilmersdorfium, Windsor Ontarionis, Chisinovia, Bydgostia, Memela, Zhenjiang, Haifa, Pera, Qingdao, Czernovicum  

Turris aquaria

**Manhemium** urbs in Badenia.

Res gestae
----------

Anno 766 primum nomen urbis apparet in Codice Laureshamensi. Urbs privilegia civitatis anno 1607 ab electore Friderico eius nominis quarto accepit.

Cultus
------

Olim hic fuit Academia Electoralis Scientiarum et Elegantiarum Litterarum Theodoro-Palatina, nunc Universitas Manhemiensis.

Viae clarae dignaeque visendae
------------------------------

Bertha Benz Memorial Route, Burgenstraße et Straße der Demokratie.

Cives praeclares
----------------

### Nati

* 1845 - Helena Hartmann, histrio
* 1856 - Henricus Morgenthau Senior
* 1867 - Albertus Bassermann, histrio

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad  **Manhemium** spectant. |

* Manhemii pagina interretialis

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  *Deutsche Stadtrechte des Mittelalters* **(Germanice)** cum partibus **(Latine)** scriptis.
3. ↑  *Bertha Benz Memorial Route*
4. ↑  *Burgenstraße*
5. ↑  *Straße der Demokratie*
Wikidata Territorium Transbaicalicum
Res apud Vicidata repertae:Territorium Transbaicalicum: insigneTerritorium Transbaicalicum: insigneTerritorium Transbaicalicum: vexillumTerritorium Transbaicalicum: vexillum
territorium Russicae Foederationis  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°0′0″N 118°0′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Buriatia, Regio Ircutensis, Iacutia, Regio Amurensis, Mongolia Citerior, Dornod Province, Khentii Province, Selenge Province
**Forma**

*Area*: 431 500 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Tschita  

**Gestio**

*Praefectus*: Natalia Zhdanova, Aleksandr Osipov  

**Vita**

*Incolae*: 1 053 485  
*Sermo publicus*: Russica  
*Zona horaria*: Tempus Iacutianum, Asia/Chita  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 75
**Tabula aut despectus**

Territorium Transbaicalicum: situsTerritorium Transbaicalicum: situs
**Territorium Transbaicalicum** vel **Transbaicalense** (Russice Забайкальский край, tr. *Zabaikal'skij kraj*) est subiectum Foederationis Russicae, die 1 Martii anni 2008 formatum, cum regio Tschitensis et districtus autonomus Buriaticus Aginensis coniunctae essent. In districtum foederalem Extremorientalem inclusum est.

Saltus Territorii Transbaicalici
In parte meridionali Siberiae orientalis situm et cum regionibus Amurensis (in oriente) et Ircutensi (in septentrio-occidente) et rebus publicis Buriatia (in occidente) et Iacutia (in septentrione) conterminum est. In meridie cum Mongolia et Re publica populari Sinarum conterminum est. Aream 431 892 km² et plus 1065 milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis est Tschita. Ceterae urbes territorii Nertschia, Schilca, Urbs Praesentationis (*Sretensk*) sunt.

Amur cum confluviis Schilca (in quam Nertscha effunditur), Ingoda (in quam et Tschita flumen effunditur), Onone, Arguno, flumen territorii maximum est; Witimus et Olecma, Lenae confluvii, in territorio incipunt. Montes territorii iugum Pomorum et iugum Czerskii sunt.

Notae
-----

1. ↑  Cf. binomina *Aspicilia transbaicalica, Chelonus transbaicalicus, Cicindela transbaicalica, Eumenes transbaicalicus, Geranium transbaicalicum* atque *Alyssum baicalicum, Bembidion baicalicum, Cordicollis baicalicus, Geotrupes baicalicus* etc.
2. ↑  Cf. *regio Transbaicalensis* atque binomina *Agropyron transbaicalense, Elymus transbaicalensis, Pseudostenophylax transbaicalensis, Scutellaria baicalensis, Aconitum baicalense, Linum baicalense, Apocalathium baicalense* etc.

Nexus interni
-------------

* Buriatia
* Transbaicalia

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°0′0″N 118°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Territorium Transbaicalicum** spectant. |

* Situs proprius territorii Transbaicalici **(Russice)**
* Pagina de territorio Transbaicalico *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Canalis Griboedov iuxta pontem Leonum
**Canalis Griboedov** est canalis Petropolis, pars deltae Nevae fluminis. E Moika flumine inter Ecclesiam cathedralem Casanensem et Salvatorem *ad sanguinem* incipit et in Fontankam flumen influit. 

Canalis Griboedov et ecclesiae cathedralis Casanensis porticus

Historia
--------

*Krivuscha* flumen parvum hoc loco per paludes fluit; anno 1739 initium Krivuschae cum Moika coniunctum est. Annis ab 1764 ad 1790 Catharina II regnante alveus latior factus est; post quos *Canalis Catharinianus* diu nominabatur. Anno 1926 nomen Alexandri Griboedov cepit, qui in ripa canalis habitaverat.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Russice *Екатерининский канал*.

Bibliographia
-------------

* Кудашев Б. М. *По каналу Грибоедова: Путеводитель*. Petropoli 1997.
* Зуев Г. И. *Вдоль канала Грибоедова*. Moscuae, Petropoli 2006.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°55′58″N 30°19′30″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Dubia gravitas**
Haec commentatio criteriis gravitatis encyclopaedicae caret. Sodes, profare sententiam tuam in pagina disputationis. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -5 (magnopere corrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

*Imago Codex QR Ab Onnaship* est technologia societas sita in Indonesia quae in campo *Technologiae Informativae* operatur. Condita est initio 2023 in Iacarta, societas in technologia programmatum advertit ut imagines codices QR crearet.

Historia
--------

Incipiens in anno 2011, Fredy Harianto iter suum in mundo initium technologiae informaticae coepit. In Hong Kong, societatem digitalem nomine Offilink.com condidit, quae platforma erat pro cartis negotii digitalibus.

Anno 2023, Imago Codex QR Ab Onnaship constituta est ut platforma online quae poterat imagines codices QR generare (generator codicum QR imaginum), serviens ut solutio codices QR tradicionales nigros et albos mutandi.

Anno 2023, Imageqrcode.com a medio communicationis Anglice loquentis Best Startup Asia Londini interrogata est. Fredy Harianto, CEO, originem et causam societatis condendae communicavit.

Notae
-----

1. ↑  Kang, Jay Caspian. "You Are Here: The Land of Milk And Money". *Nytimes.com*
2. ↑  "Fredy: QR codes can be both functional and visually engaging, and that by offering a free and user-friendly platform (Indonesia)". *Beststartup.asia*

Nexus externi
-------------

*
Guliemus Hofdijk
**Gulielmus Iacobi filius** vulgo *Willem Jacobszoon* **Hofdijk** (nats die 27 Iunii 1816 Alcmariae, mortuus die 29 Augusti 1888 Arenaci) scriptor atque paedagogus Batavicus fuit.

Vita
----

Filius aurifabri in principio in ludis docuit antequam officialiter chronicam et quotidianas res urbis natalis scriberet. Tum cum alacritate linguae et historiae Nederlandicis studuit neque neglexit picturam et poesim. Annis inter 1850 et 1886 in gymnasio Amstelodami alumnos historiam et litteras docuit.

Ingeniosus in omnibus artem spectantibus (ipse identidem pingebat) opera sua imaginibus propriis vive ornavit. Itaque eius opusculo »Historische landschappen« (Harlemi 1856) maxime plausum est. Cultum atque humanitatem patriae descripsit in »Ons voorgeschlacht in zijn dagelijks leven geschilderd« (Harlemi 1858–64). Una cum Iacobo van Lennep pepigit »Merkwaardige kasteelen in Nederland« (Amstelodami 1852–61). Carmina haec mentionis digna sunt: »Kennemerland. Balladen« (Harlemi 1850–52); placent etiam narratiunculae epicae »Aeddon« (Delfi 1852), »Griffo de Salier« (Harlemi 1852), »Helene« (Amstelodami 1854), »In't harte van Java« (Amstelodami 1881), »In het gebergte Di-Eng« (Beverwijk 1884) et »Dajang Soembi« (Amstelodami 1887).

Insuper dramaticos versos exaravit, qui autem vix dramatica argumenta in se habent. Etiam clavis litterarum »Geschiedenis der Nederlandsche letterkunde« (Amstelodami 1856) magnus aestimabatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum Hofdijk** spectant. |

* opera et biographica
Wikidata Saifuddin Abdullah
Res apud Vicidata repertae:Saifuddin Abdullah: imagoSaifuddin Abdullah: imago
*Nativitas*: 27 Ianuarii 1961; Mentakab  
*Patria*: Malaesia  

**Officium**

*Officium*: Member of the Dewan Rakyat, Minister of Foreign Affairs, Minister of Foreign Affairs, Members of the Dewan Rakyat, 15th Malaysian Parliament  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: People's Justice Party  
*Religio*: Islamus
**Saifuddin bin Abdullah** (die 27 Ianuarii 1961 natus prope Temerloh regni Pahang) est politicus et eruditus Malaesiae.

Filius praeceptorum in pago nativo educatus est. Alumnus est universitatis Malaicae Cuala Lumpuriae in urbe unde absolutus apud universitatem internationalem Islamicam Malaesianam operam dedit. Legatus est parlamento Malaesiano ab anno 2008 usque in 2013. Primum membrum factionis "United Malays National Organisation" (i.e. Unita Malaesiana Nationalis Organisatio) erat. His annis minister vicarius ab eruditione superiori meruit primo ministro Najib Razak. Ab anno 2015 factionis "People's Justice Party" (i.e. Populi Factio Iustitiae) membrum est. Die 2 July 2018 minister a rebus externis factus est primo ministro Mahathir Mohamad.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Melissa Chai, "10 things about: Saifuddin Abdullah, moderation poster boy" in *Malay Mail* (23 Martii 2014) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

* "Saifuddin quits UM post in solidarity with UMcedel director" (30 Iunii 2014) apud *Astro Awani*
* "Where I’m Coming From: Saifuddin Abdullah" (c. 2015?) apud *Poskod.my*
* situs interretialis proprius

Ministri rerum externarum Malaesiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abdul Rahman Putra Alhaj 1957 • Ismail bin Dato' Abdul Rahman 1959 • Abdul Rahman Putra Alhaj 1960 • Abdul Razak bin Hussein 1970 • Ahmedus Rithauddeen 1975 • Mahometus Ghazali bin Shafie 1981 • Ahmedus Rithauddeen 1984 • Rais Yatim 1986 • Abu Hassan Omar 1987 • Abdullah Badawi 1991 • Syed Hamid Albar 1999 • Rais Yatim 2008 • Anifah Aman 2009 • Saifuddin Abdullah 2018 • Hishammuddin Hussein 2020 • Saifuddin Abdullah 2021 • Zambry Abdul Kadir 2023
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Malaesiae |
|  |
Caucasus nivibus splendens e satellite pictus. Caucasus maior media imagine, Caucasus minor ad imum videtur
**Caucasus Maior** est systema montium inter Pontum Euxinum et Mare Caspium, cum Caucaso Minori montes Caucasios formans, catena principalis Caucasi regionis montanae. 

A regione Anapae urbis prope paeninsulam Tamanicam in septentrio-occidente ad paeninsulam Abscheronicam in litore Maris Caspii prope Bacuam urbem in meridie-occidente plus quam 1150 km extensus, divisus est in partes tres: Caucasum Occidentalem (a Ponto Euxino prope Anapam ad pedes montis sui altissimi nomine Elbrus), Caucasum Medium (a monte Elbrus ad Casbekium montem) et Caucasum Orientalem (a Casbekio ad Mare Caspium).

Caucaso Maiore medio iugum altissimum tollitur, quod iugum Principale (vel saepe *iugum divortii aquarum*, nonnunquam et *Caucasus Magnus*) appellatur. Montes Caucasi altissimi iugi Principalis partes sunt. Tria iuga non tam alta a iugo Principali septentrionem versus sita sunt: haec sunt iugum Scopulosum, iugum Silvosum (Russice *Лесистый хр.*) et iugum Pascuosum (Russice *Пастбищный хр.*). Inter iugum Principale et iugum Scopulosum partes iugi Lateralis sitae sunt; iugum Laterale non est iugum continuum, sed potius bracchiorum systema, sed cacumina Caucasi altissima (Elbrus, Dychtau, Koštantau, Casbekius) hic sita sunt.

Terekius fluvius iugum per Caucasias portas transit et Hypanis sub Elbrus monte oritur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caucasum Maiorem** spectant. |

* Pagina de Caucaso Maiori *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Wikidata Districtus autonomus Tschucoticus
Res apud Vicidata repertae:Districtus autonomus Tschucoticus: insigneDistrictus autonomus Tschucoticus: insigneDistrictus autonomus Tschucoticus: vexillumDistrictus autonomus Tschucoticus: vexillum
districtus autonomus Russiae  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 66°15′10″N 172°0′4″E  
*Nomen officiale*: Чукотский национальный округ, Чукотский автономный округ  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Iacutia, Regio Magadanensis, territorium Camtschaticum, Alasca
**Forma**

*Area*: 721 481 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Anadyr  

**Gestio**

*Praefectus*: Roman Kopin  

**Vita**

*Incolae*: 49 527  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Tschuctschica  
*Zona horaria*: Tempus Kamtschaticum, Asia/Anadyr  

**Commemoratio**

*Paean*: Anthem of Chukotka Autonomous Okrug  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 87
**Tabula aut despectus**

Districtus autonomus Tschucoticus: situsDistrictus autonomus Tschucoticus: situs
**Districtus autonomus Tschucoticus** seu **Tschukotkensis** (Russice Чукотский автономный округ, tr. *Čukotskij avtonomnyj okrug*) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1930 ut districtus nationalis formatus et ab anno 2000 ad districtum foederalem Extremorientalem Foederationis Russicae pertinens. 

In septentrione Orientis Extremi Russiae situs, paeninsulam Tschucotiam seu Tschukotkam (unde et nomen) terrasque ad eam adiacentes includens, cum Iacutia in occidente, regione Magadanensi (cuius pars ad annum 1992 erat) in meridie-occidente ac territorio Camtschatico in meridie conterminus, a maribus Siberico Orientali ac Tschucotensi in septentrione et Beringiano in oriente alluitur, aream 721 481 chm2 (circa dimidium ad septentrionem Circuli Arctici) et circa 50 milia incolarum (quorum semis Russi et quarta pars Tschuctschi sunt) habet. 

Caput et portus maximus est Anadyr urbs, prope ad ostium Anadyris fluminis sita; portus maris Beringiani alter Colonia Providentiae est. Aliud flumem magnun Omolon est, per partem disctrctus occidentalem fluit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. *Lithostrotionella tschucotica, Petalaxis tschucoticus, Quercus tschucotica*.
2. ↑  Cf. *Bugula tschukotkensis, Clossiana tschukotkensis, Hippoporina tschukotkensis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 66°15′10″N 172°0′4″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **districtum autonomum Tschucoticum** spectant. |

* Pagina de districtu autonomo Tschucotico *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Montes Caucasi Minoris in Armenia.
**Caucasus Minor** vel **Anticaucasus** est systema iugorum in Transcaucasia, circa 600 chm extensum, cum Caucaso Maiori montes Caucasios formans.

Iugum Mescheticum prope ad Abastumani urbem Georgiae.

Descriptio
----------

Caucasis Minor ut arcus a Georgia austrooccidentali ad Atropatenem australem Armeniam et planitiem montanam Armeniacam circumcingit. Iugum Lichense Caucasum Maiorem et Caucasum Minorem coniungit. Iugum Mescheticum Caucasi Minoris in Georgia situm est; Iugum Sevanicum Armeniam et Atropatenen separat. In parte Caucasi Minoris austroorientali iugum Zangezuricum inter Armeniam et Naxuanam iacet et planities montana Carabachiana cum montibus Talyschensibus coniungitur.

Iugum Zangezuricum prope ad Goris urbem Armeniae.
Aragatz (olim "Alaghez") mons Armeniae 4090 m altitudinis, est cacumen Caucasi Minoris alltissimum,

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Армянское нагорье*.
2. ↑  Ibidem, s.v. *Месхетский хр.*
3. ↑  Ibidem, s.v. *Севанский хр.*
4. ↑  Ibidem, s.v. *Зангезурский хр.*
5. ↑  Ibidem, s.v. *Карабахское нагорье*
6. ↑  Ibidem, s.v. *Талышские горы*
7. ↑  Ibidem, s.v. *Арагац*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caucasum Minorem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°21′0″N 43°43′0″E, 41°0′0″N 44°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Caucaso Minori *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Анохин Г.И. Малый Кавказ ('Caucasus Minor'). Moscuae, 1981. **(Russice)**
Taiga laricina et montes prope Oimiakonem
**Planities montana Iano-Oimiakonica** est planities montana Siberiae boreorientalis in confinio Iacutiae, regionis Magadanensis et territorii Fortuniani Russiae sita. Cacumina usque ad 2000 m altitudinis habet.

Occidentem versus montibus Verchoianensibus et Suntar Chaiata, orientem versus iugo Czerskii adiacet (cuius pars esse interdum putatur). Pars planitiei Ianae fluxui medio proxima (ubi et Verchoiansk, *Urbs Ianae Superioris*, sita est) interdum ut planities elata Ianensis et pars circa Oimiakonem urbem ut planities elevata Oimiakonica describuntur. Indigirca in fluxu superiore per planitiem montanam Iano-Oimiakonicam transit. 

Taiga laricina planitiem operit, quae locis altioribus in tundram montanam mutatur. Declivia australia iam steppam attingunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Яно-Оймяконское нагорье*.
2. ↑  Op. cit. s.v. Оймяконское плоскогорье.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 63°39′0″N 143°19′0″E • *GeoNames* |
Wikidata Cytaea (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Cytaea (urbs): insigneCytaea (urbs): insigne
*Civitas*: Georgia  
*Locus*: 42°15′0″N 42°42′0″E  
*Numerus incolarum*: 147 900  
*Zona horaria*: UTC+04:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: ქუთაისი, Кутаис
**Gestio**

*Procuratio superior*: Imereti  

**Geographia**

*Superficies*: 67.7 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Posnania, Ashkelon, Nova Victoria, Philippopolis, Lugdunum, Baiona, Gelsenkircha, Tiencinum, Tula, Donetsk, Charcovia, Leopolis, Samsun, Gangia, Nicaea, Alexandropolis (Armenia), Novus Burgus, Rasht, Kars, Leskovac, Columbia, Sabaria, Nicolaopolis Olbiopolitarum, Ungheni, Zitomiria, Cinanum  

*Vide etiam paginam discretivam: Cytaea (discretiva)*

**Сytaea** (Georgiane ქუთაისი, Graece Κυταῖα) est urbs Georgiae secunda maxima, Imerethiae caput. Ad Phasim flumen sita est. Parlamentum Georgiae ab anno 2012 Cytaeae congreditur. Incolas 135 201 anno 2020 habet.

Historia
--------

Colchorum caput hic fuit, et iam Aeetae urbem hic fuisse Graeci docti putabant. Procopius de historia et nominibus urbis disserit; tempore eius iam Lazi iam defenderunt. Saeculis a VIII ad XIII caput regni Abasgorum Cytaea fuit. Postea Georgiana facta est. 

Via *Bagrati* Cytaeae

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, 1972, vol. 1, p. 621.
2. ↑  Apollonii *Argonautica*, II 402; cf. Strabonis *Geographica* I 2, 39-40; Stephani Byzantini *Ethnica* s.v. Κυταῖα.
3. ↑  *De bellis* IV 14.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°15′0″N 42°42′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Universitas Leopolitana
Res apud Vicidata repertae:Universitas Leopolitana: insigneUniversitas Leopolitana: insigne
universitas publica  
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 49°50′26″N 24°1′21″E  
*Situs*: Leopolis
**Rectio**

*Rector*: Volodymyr Melnyk  
*Nomen officiale*: Львовский национальный университет имени Ивана Франко, Львовский государственный университет имени Ивана Франко, Львовский государственный университет, Львовский университет имени Яна Казимира, Львоўскі ўніверсітэт імя Яна Казіміра, Львівський національний університет імені Івана Франка, Львівський державний університет імені Івана Франка, Львівський державний університет, Львівський університет імені Яна Казимира;   
Situs interretialis  
*Praetorium*: Main building of Lviv University;
**Origo**

*Inceptio*: 1661  

**Tabula aut despectus**

Universitas Leopolitana: imagoUniversitas Leopolitana: imago
Universitatis Leopolitanae aedificium
**Universitas Leopolitana** (Ucrainice Львівський університет, tr. *L'vivs'kyj universytet*), nunc officiale **Universitas Nationalis Leopoliensis nominis Ioannis Franko** (Ucrainice Львівський національний університет імені Івана Франка, tr. *L'vivs'kyj nacional'nyj universytet imeni Ivana Franka*), Leopoli in Ucraina locata, anno 1661 condita, est una antiquissimarum universitatum Europae Orientalis et Ucrainae atque una e principalibus universitatis Ucrainicis nostri temporis. 19 facultates habet.

Alumni noti
-----------

* Hermannus Auerbach, mathematicus.
* Stephanus Banach, mathemathicus et professor.
* Ioannes Franko, scriptor.
* Ioannes Łukasiewicz, logicus et philosophus.
* Hugo Steinhaus, methematicus.
* Stephania Turkewich, compositorix
* Rudolphus Weigl, biologus.

Notae
-----

1. ↑  *Acta Universitatis Leopolitanae in Galicia anno MDCCLXXXIV. inauguratae*
2. ↑  *Kronika Uniwersytetu Lwowskiego*, vol. I. 1899, p. 11
3. ↑  Olim *Universitas regis Ioannis Casimiri.*
4. ↑  Status Universitatis Nationalis Leopoliensis nominis Ioannis Franko

Nexus externus
--------------

* Situs interretialis officialis Universitatis Nationalis Leopoliensis nominis Ioannis Franko
Congressus fautorum linguae Ido Dessaviae anno 1922 celebratus
**Unio linguae internationalis Ido** (lingua Ido: *Uniono di la Linguo Internaciona Ido*, compendiarie: ULII) fuit societas linguistica die 3 Martii 1914 fundata. Professor universitarius Fridericus Schulek Hungarus praeses primus est creatus, cum Stephanum Bakonyi secretarium declaraverunt. Praesidium octo virorum tunc in magistris et professoribus universitariis consistebat. Inter eos mentionis digni sint Michael Babits, historicus litterarum Hungaricarum notissimus, Paulus Dienes et Valeria Dienes.

Actiones internationales
------------------------

Erectio autem iuridica facta est anno 1918 quando chemicus Stephanus Bakonyi annorum 26 natus una cum Rosa Lichtenstein (uxore futura sua) et Paula Szabó, officiali quadam Quinque Ecclesiis laboranti, munus directorium assumpsit. Eodem anno periodicum *Progreso* motioni additum est, cuius numerus primus lingua Esperantica exaratus est. 

Anno 1922 ULII denuo efflorebat praeside absente. Praeses vicarius autem indefesse pro bona re agens fuit Sigismundus Szentkereszty. Mathematicus Andreas Reuss, nepos Friderici Schulek mortui scriba associationis fuit annis inter 1922 et 1924. Istis annis casa editoria Hungarica illustris *Lingua* glossarium Ido-Hungaricum a Bakonyi confectum edidit. 

Insigne motionis Ido anno 1907 delineatum
Anno 1924 membra unionis variis in terris habitantia in elencho praesentabantur: quorum oriundi erant e Francia 144, e Suecia 137, ex Helvetia 100, ex Hungaria 93, e Germania 61, e Luxemburgo 60, ex Britannia Maiore 45, ex Italia 25, ex Austria 20, e Finnia 20; homines alii 17 nationum aliarum fuerunt. 

Die 13 Ianuarii 1923 baro Sigismundus Szentkereszty electus est praeses ULII cui Rosa Bakonyi secretaria aggregata est. Stephanus Bakonyi autem ipse anno 1924 Hungariam relinquens in Germaniam quaestuum faciendorum causa commigravit, quod associationi damno vere magno fuit. Die 31 Decembris 2015 unio stata est. Saepe etiam congressus Ido in variis oppidis Europaeis celebrabantur.
Praeses usque annum 2021 fuit Guntherus Anton.

Externi nexus
-------------

* Pagina unionis ULI domestica
Terekius| Terekius in Pylis Caucasiis hieme |
| Longitudo | 623 chm |
| Altitudo fontis | 2713 m |
| Decursus aquae | 305 (16 chm ab ostio) m³/s |
| Area systematis | 43 200 chm² |
| Fons | *Zilga Choch* mons |
| Ostium | Mare Caspium |
| Regio | Georgia, Russia |

**Terekius** (Georgiane თერგი, Russice *Терек*, Ossetice et Tsetsenice *Терк*, Ingussice *Тийрк*, Cabardino-Circassice *Тэрч*, Karaczaevo-Balcarice *Терк суу*, Cumucice *Терек-сув*) est flumen in Georgia et in Russia. 

In Georgia in monte *Zilga Choch* Caucasi Maioris oritur, inter iugum Principale et iugum Laterale fluxu superiore fluit, per Caucasias portas iugum Laterale transit, 623 chm patet et in mare Caspium per deltam magnam influit. In Russia per res publicas Ossetiam Septentrionalem, Ingussetiam, Cabardino-Balcariam, per territorium Stauropolitanum et per res publicas Tsetseniam et Daghestaniam fluit. Pylae Caucasiae Ossetiae Septentrionalis caput et Mosdoc et Kislaria ad Terekium stant.

Notae
-----

1. ↑  Eduardi Eichwald *Faunae Caspii maris primitiae...*, Moscuae 1838, p. 130(Textus apud *Google Books*). Eiusdem *Fauna Caspio-Caucasica*, Petropoli 1846, p. 36 (Textus apud *Google Books*).  
Interdum et **Terek** et **Terec**.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°37′17″N 44°14′51″E, 43°35′43″N 47°33′35″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Pleiades • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Terekium flumen** spectant. |
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Franciscus Turbanti, primas cinematographicae,? monachus qui Apocalypsim vicit.
***Il Monaco che vinse l'Apocalisse*** (*Monachus qui Apocalypsim vicit*, titulus internationalis *Joachim and the Apocalypse*) est pellicula Italica genere historico et spirituali, anno 2023 edita, opus primum dispositoris cinematographici Jordan River. Persona protagonista est monachus Ioachim Florensis, qui cum expeditiones sacrae saeviant de Apocalypsi supervivendo cogitat.

Fabula
------

Tempora in quibus vivimus, bellis, contentionibus, oeconomicis, socialibus, et exsistentialibus discriminibus ac dubiis notatur. Quidam monachus, qui Medio Aevo vixit, quandam horum omnium visionem(en) habuit, ante nos octo saecula. In Silva Brutia in Bruttio, imagines rerum futurarum in figuras et symbola transformat, easque in *Libro Figurarum* conscribit, qui vetustus codex illuminatus(en) ad nos pervenit, et nunc Oxoniae in Anglia servatur.

Cinematographia
---------------

Cinematographia inter 20 Iunii 2022 et Decembrem 2022 in Bruttio et Latio facta est.

Notae
-----

1. ↑  'Cinematografo, Il Monaco che vinse l'Apocalisse.
2. ↑  Joachim and the Apocalypse – IMDB
3. ↑  Il Monaco che vinse l’Apocalisse (opera prima) – Film Italia
4. ↑
5. ↑  Cutro diventa Gerusalemme nel film su Gioacchino da Fiore – Cinecittà News
6. ↑  
Delta Star Pictures announces film inspired of the founder of the Florensians order – Señal News

Nexus externi
-------------

* "Joachim and the Apocalypse." IMDb.
* "ANSA.Calanchi del Marchesato,nuovo set dopo Pasolini."
| Lingua Groenlandica Kalaallisut |
| --- |
| IPA: | **[** kalaaɬisut **]** |
| Taxinomia: | lingua Escimaeo-Aleut e serie linguarum Escimaicarum |
| Locutores: | 56 000  |
| Sigla: | 1 kl, 2 kal, 3 kal |
| Status publicus |
| Officialis | Groenlandia |
| Privata |  |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina |
| Procuratio: | — |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaediae pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaediae pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Groenlandica** (Groenlandice *Kalaallisut,* Latine etiam appellata *lingua Grönlandica, lingua Escimaea* *Groenlandiae* vel *Inuktitut Groenlandicum*) est lingua ex familia linguarum Escimaeo-Aleut, quae ergativae et polysyntheticae dicuntur. Proxime ad linguam Inuktitut accedit.

Anno 2009 unica lingua publica Groenlandiae facta est, ubi plusculum quam quinquaginta milia hominum eá loquuntur. Praeterea sex milia Groenlandorum peregre vivunt (plerumque in Dania et Faerois) patrio sermone inter sese utentes.

Dialecti
--------

Lingua Groenlandica generalis, *Kalaallisut* dicta, tres praecipuas dialectos complectitur: Occidentalem, Orientalem, Borealem. **Occidentalis dialectus**, maxima numero, *Kitaamiusut* appellatur. **Orientalis dialectus**, qua circiter 3'000 hominum utuntur, *Tunumiisut* vel *Tunumiit oraasiat* nominatur. **Borealis dialectus** nomine *Inuktun,* minima quidem omnium, sed Canadensibus linguis Escimaeis affinissima, in usu est apud 800 fere hominum circum urbem Qaanaaq (Thule) habitantes. 

Aliter atque lingua Inuktitut, quae notis syllabas designantibus utitur, lingua Groenlandica scribitur litteris Latinis. Littera Q, sonum uvularem surdum /q/ designans, olim signo *K’ ĸ* ('kra') scribebatur. Illud signum inductum est a Samuele Kleinschmidt (1814–1886), missionario in meridiana Groenlandia nato, qui anno 1851 *Grammaticam linguae Groenlandicae* Berolini in lucem ediderat. Etiam Carolus Aemilius Janssen, missionarius et magister, pugnabat pro nova et emendata orthographia a Kleinschmidt proposita. Quae usque ad annum 1973 in usu fuit.

Fontes Latinae
--------------

* **1750** Pauli Egede *Dictionarium Grönlandico-Danico-Latinum*, nexus
* **1760** Pauli Egede *Grammatica Grönlandica Danico-Latina*, nexus 1, 2

Notae
-----

1. ↑  Vide numerum Groenlandorum[*nexus deficit*], qui die 1 Ianuarii 2022 in ipsa Groenlandia habitaverunt.
2. ↑  Vide numerum Groenlandorum[*nexus deficit*], qui die 1 Ianuarii 2022 extra Groenlandiam habitaverunt.
3. ↑  Vide *linguam Groenlandicam* apud *ethnologue.com*.

Nexus externi
-------------

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Groenlandica***

* Consilium Linguae Groenlandicae **(Groenlandice)**
* Lingua Groenlandica apud *ethnologue.com* **(Anglice)**
* *Grammatica linguae Groenlandicae* Samuelis Kleinschmidt apud *digitale-sammlungen.de (MDZ)* **(Theodisce)**, **(Groenlandice)**
Conspectus Iugi Principalis de Monte Mussa Ačitara.
**Iugum Principale** vel **Iugum Divortii Aquarum** (Russice *Главный хребет, Водораздельный хр.*) est pars Caucasi Maioris, iugum montanum continuum longitudinis plis quam 1100 chm, quod a Ponto Euxino (in regione Soteropolis urbis) ad mare Caspium (mons *Ilchydag* prope ad Bacuam) extenditur per Russiam, per confinium Russiae cum Abascia, Georgia, Ossetia Meridionali, Atropatene, et per Atropatenam. 

Saepe pars confinii Europae et Asiae iugum Caucasicum Principale habetur. 

Iugum Principale super vallem Georgiae.
Iugum Principale divortium aquarum fluminum Hypanis, Terekii, Gerrhi Samurisque (septentrionem versus) et Enguri, Phasidis Cyrique (meridiem versus) est. 

Cacumina Iugi Principalis altissima in parte media sita sunt, ubi murus Bezengiensis tollitur cum montibus Šchara (5068 m altitudinis), Džangitau (5058 m) aliisque; sed cacumina omnis Caucasi altissima non in Iugo Principali sita sunt, sed in bracchiis eius, quae iugum Laterale nominantur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Главный хр*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°8′6″N 42°55′19″E • 7759949 *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Sanctus Pachomius Magnus
**Pachomius** **Tabennisiensis** (vel **Tabennensis**) sive **Maior** sive **Magnus** (Copte: Ⲁⲃⲃⲁ Ⲡⲁϧⲱⲙ, Graece: Παχώμιος; natus circiter 292/298 Latopoli / *Esneh* in Aegypto superiore; mortuus 346 in *Pbow*) fuit sanctus, monachus et fundator primorum monasteriorum. Dies festus eius est 14 Maii (in ecclesiis orthodoxis: 15 Maii).

Vita
----

**Pachomius**, colono gentili ortus, miles viginti annorum, cum caritatem Christianorum cognovisset, baptismum petivit et eremita in deserta se recepit. Paulatim ei persuasum erat vitam solitariam cum intentione Evangelii non convenire, quare eremita *Palamone* (sive *Palaemone*), magistro eius, approbante monachos loco *Tabennisi* (vel *Tabennense*) in monasterium collegit et iis regulam dedit, qua facilius secundum verba Christi viverent. Preces, labores, ieiunium, silentium - omnia erant diligenter ordinata, summum finem autem caritatem aestimavit. Ubi alia monasteria facta sunt, quae regulam eius acceperunt, congregationem constituit, quam crebris visitationibus, litteris numerosis et capitulis generalibus quoque anno bis habitis moderatus est. Cum Pachomius e vita cessit, novem monasteria monachorum et duo monialium secundum regulam eius vivebant.

Pachomius per regulam et fundationes suas monachesimum a vita eremitica ad vitam coenobiticam duxit, ut vere pater vitae monasticae dici potest.

Vitam Pachomii Theodorus Tabennesiota (circiter 314-368), Pachomii discipulus praedilectus, conscripsisse putatur.

Legenda eum super serpentes ambulasse et a crocodilis ab una Nili ripa in alteram transvectum esse narrat.

Opera
-----

* Regula ad monachos
* Praecepta
* Epistulae

Fontes
------

* Gennadius Scholasticus: De viris illustribus, 7 (textus Anglicus)

Nexus externi
-------------

* Opera Pachomii ex Migne Patrologia Latina
* Vita Sancti Pachomii (Latine)
* Biographia amplior (theodisce), editiones operum Pachomii et bibliographia recens: Amos Schmidt, "PACHOMIUS der Ältere" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 6 (Herzberg, 1993. ISBN 3-88309-044-1) , columnae 1413–1419 **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑  Vita Sancti Pachomii
2. ↑  Amos Schmidt, "PACHOMIUS der Ältere" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 6 (Herzberg, 1993. ISBN 3-88309-044-1) , columnae 1413–1419 **(Theodisce)**
3. ↑  Hofmanni Lexicon Universalis (1698), versio interretialis, vide
Wikidata Mtzcheta
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Georgia  
*Locus*: 41°50′47″N 44°43′10″E  
*Numerus incolarum*: 7 606  
*Zona horaria*: UTC+04:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: მცხეთა
**Gestio**

*Procuratio superior*: Mtskheta Municipality  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Argos, Leuville-sur-Orge, Troca, Skrunda, Irpin  

**Tabula aut despectus**

Mtzcheta: situsMtzcheta: situs
Mtzcheta inter Cyrum (a laeva) et Aragum (in fronte imaginis).
**Mtzcheta** (Georgiane მცხეთა) est veterrima Georgiae urbs, Hiberiae et Georgiae caput antiquum, hodie caput regionis Mtzchetae et Terrae Montanae. Ad Cyrum flumen, ubi Aragus in Cyrum effunditur, haud longe a Tiphli, Mtzcheta sita est. Incolas 7 940 anno 2014 habet. *Dschwari* (Georgiane *Crux*) monasterium et *Sveti Tzchoveli* ecclesia cathedralis omnis Georgiae prope ad Mtzchetam sitae sunt

Videtur **Mestleta** (Graece Μεστλῆτα) ab auctoribus Graecis memorata, eadem urbs esse.

Notae
-----

1. ↑  Eduardi Eichwald *Fauna Caspio-Caucasia...*, Petropoli 1840, p. 3. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Cf. Ernesti Rudolphi a Trautvetter(ru) *Plantae a G. Radde in Isthmo Caucasico anno 1875 lectae...*, in: Acta Horti Petropolitani, vol. IV, Petropoli 1876, pp. 385, 387.
3. ↑  Claudius Ptolemaeus, *Geographia* V 10, 8; Agathias Scholasticus II 22, 5: vel Μεσχιθά, *Meschita*.
4. ↑  *Brill’s New Pauly* sub verbo *Mestleta*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°50′47″N 44°43′10″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Большая российская энциклопедия |
Aula Philosophica anno 2008 picta
**Societas Philosophica Americana**, vulgo *American Philosophical Society*, suadentibus Beniamino Franklinio, Ioanne Bartram aliisque anno 1743 Philadelphiae condita est. Anno 1769 cum Societate Americana ad Scientiam Utiliorem Promovendam (*American Society for Promoting Useful Knowledge*) coniuncta est, et ab eo anno nomen plenius *American Philosophical Society Held at Philadelphia for Promoting Useful Knowledge* gerit. Etiam hodie congressus crebriter convocat museumque necnon bibliothecam tenet. Symbolae periodicae titulis *Transactions of the American Philosophical Society* (ab anno 1771) et *Proceedings of the American Philosophical Society* (ab anno 1838) divulgat. In Aula Philosophica ad numerum 104 *South Fifth Street* Philadelphiae sedet.

Notae
-----

1. ↑  De nomine Latino vide e.g. hic

Nexus externi
-------------

* Situs officialis
* Situs Musei officialis
* De divulgationibus
* *American Philosophical Society* apud *Scholarly Societies project*
* De Aula Philosophica apud *Historic American Buildings Survey*
* De Aula Philosophica apud *Philadelphia Architects and Buildings*
तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद modi तेरी बेटी को चोद चोद कर मारडाला मादरचोद modi तेरा सर तन से जुदा तेरा सर तन से जुदा हुआ मादरचोद modi कालिया कुत्ता तेरी बीवी और बेटी के पास पास चोद चोद कर मार्डिया मादरचोद

Bibliographia
-------------

* Jason Burke, "Narendra Modi: the controversial embodiment of a changing India", "Narendra Modi and BJP sweep to power in Indian election", "Narendra Modi meets BJP leaders to begin forming India's government" et "Election-winner Narendra Modi: 21st century belongs to India" in *The Guardian* (16-18 Maii 2014)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Narendram Modi** spectant. |

* Narendrae Modi pagina interretialis
* Bharatiya Janata Party Gujarat: Narendra Modi

Primi ministri Indiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Jawaharlal Nehru • Gulzari Lal Nanda • Lal Bahadur Shastri • Indira Gandhi • Morarji Desai • Charan Singh • Rajiv Gandhi • V. P. Singh • Chandra Shekhar • P. V. Narasimha Rao • H. D. Deve Gowda • I. K. Gujral • Atal Bihari Vajpayee • Manmohan Singh • Narendra Modi
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Indiae • Ministri ab eruditione • a munitione • a rebus externis |
|  |
Iecur Placentinum
Iecur Placentinum stilo pictum
**Iecur Placentinum** est opus aëneum Etruscum quod iecur ovinum figurat in segmenta divisum et nominibus deorum Etruscorum inscriptum. Die 26 Septembris 1877 repertum est iuxta Gossolengo provinciae Placentiae in Italia. Hodie in museo municipali Placentino ostenditur. Creditur hoc iecur anno circiter 100 a.C.n. factum esse et haruspicibus ad divinationem utile fuisse.

Antiquissima iecinora ad usum haruspicum ita inscripta in Mesopotamia inventa sunt. In antiqua urbe Mari ad nonum decimum saeculum ante Christum referuntur.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* De iecore Placentino **(Anglice)**
* Interpretatio astrologica opinabilis **(Anglice)**
* Interpretatio opinabilis **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* L. B. van der Meer, *The bronze liver of Piacenza*. Amstelodami: J. C. Gieben, 1987
* Nancy Thomson de Grummond, *Etruscan Myth, Sacred History and Legend* (University of Pennsylvania Press, 2006. ISBN 978-1-931707-86-2) p. 67
* Nancy Thomson de Grummond, Erika Simon, *The Religion of the Etruscans* (Austin: University of Texas Press, 2006. ISBN 0-292-70687-1) pp. 10-11 Paginae selectae
Wikidata Ioannes Gerson
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Gerson: imagoIoannes Gerson: imago
*Nativitas*: 13 Decembris 1363, 14 Decembris 1363, 1369; Gerson  
*Obitus*: 12 Iulii 1429; Lugdunum  
*Patria*: Francia Borboniensis  

**Officium**

*Munus*: theologus, scriptor, philosophus, Cancellarius, poëta  
*Patronus*: Universitas Magistrorum et Scholarium Parisiensis
**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
Opus tripartitum editio impressa circa annum 1480
**Ioannes Gerson** (Latine: *Gersonius*; natus die 14 Decembris 1363 in Gerson-lès-Barby; Lugduni die 12 Iulii 1429 mortuus) fuit theologus, mysticus et cancellarius Sorbonae. Magister eius fuit Petrus de Alliarco; ipse autem *doctor christianissimus* universitatis Parisiensis appellatus est.

Vita
----

Vigore magno schisma papale scandalo esse proclamavit; concilium generale esse convocandum et contrapapas esse deponendos (cf. scriptum *De modo pacificandi, reformandi ac uniendi ecclesiam*). In concilio Constantiensi disseruit de maiore momento patrum consriptorum, cui papae recederent. Insuper clericorum vitia, fatuitatem, stultitiam condemnabat.

Attamen nem minime anticipavit qui unionem ecclesiasticam ante omnia dilexit et Hussii integritatem repudiavit. Fidem catholicam in scriptis de mystica quoque corroboravit. 

Socii Ioannis Intrepidi Ludovicum ducem Aureliacum necaverant. Gerson, cum publice interfectionem acri subtilique ingenio et iudicio percensuisset, Rattenberg in Tirolim fugit unde in Abbatiam Mellicensem. Rattenberg in oppidio opus *De consolatione theologiae* exaravit, ut fertur. Postea Lugdunum in monasterium congregationis Coelestinensis se contulit.

Opera
-----

* *Opera omnia*. Olms, Hildesheim 1987

1. *Opera dogmatica de religione et fide*. ISBN 3-487-07771-X
2. *Quae ad ecclesiasticam et disciplinam pertinent*. ISBN 3-487-07772-8
3. *Opera moralia*. ISBN 3-487-07773-6
4. *Exegetica et miscellane*. ISBN 3-487-07774-4
5. *Monumenta omnia quae spectant ad condemnationem*. ISBN 3-487-07775-2

Lege etiam
----------

* Christoph Burger: *Jean Gerson. Theologie, die erbauen soll*. In: Ulrich Köpf (ed.): *Theologen des Mittelalters: eine Einführung*. Darmstadii: Wissenschaftliche Buchgesellschaft 2002. pag. 212–227. ISBN 3-534-14815-0
* Cornelius Roth: *Discretio spirituum: Kriterien geistlicher Unterscheidung bei Johannes Gerson*. Herbopoli: Echter 2001. (Studien zur systematischen und spirituellen Theologie vol. 33) ISBN 3-429-02287-8
* Sven Grosse: *Heilsungewissheit und Scrupulositas im späten Mittelalter: Studien zu Johannes Gerson und Gattungen der Frömmigkeitstheologie seiner Zeit*. Tubingae: Mohr 1994. (Beiträge zur historischen Theologie; 85) ISBN 3-16-146213-0

Nexus externus
--------------

* Friedrich Wilhelm Bautz, "GERSON, Johannes (eigentlich: Jean Charlier aus Gerson)" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 2 (Hammonae, 1990. ISBN 3-88309-032-8) , columnae 229–230 **(Theodisce)**

* nexus apud DDB
* Vicifons