recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Universitas Parisiensis Diderotiana
Res apud Vicidata repertae:Universitas Parisiensis Diderotiana: logotypusUniversitas Parisiensis Diderotiana: logotypus
Universitas  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°49′47″N 2°22′51″E  

**Rectio**

*Rector*: Christine Clerici  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Lutetia; Lutetia, Fons Bleaudi, Moldonium
**Origo**

*Inceptio*: 1971  
*Dissolutio*: 31 Decembris 2019
**Tabula aut despectus**

Universitas Parisiensis Diderotiana: imagoUniversitas Parisiensis Diderotiana: imago
**Universitas Parisiensis Diderotiana** seu **Parisiensis VII** (Francogallice: *Université Paris Diderot*) est universitas publica anno 1971 Lutetiae in urbe condita. A die 1 Ianuarii 2020 in novam universitatem Parisiensem congessa est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

Grands Moulins de Paris, antiquissimum inter aedificia Universitatis
Halle aux farines
Condorcet, physica aedificia Universitatis
* Universitas Parisiensis VII (Pagina officialis)
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

***Death Magnetic*** (Anglice, *Magnetica Mors*) est nonum Americani thrash metal? musicorum gregis Metallicae album, a Warner Brothers anno 2008 editum. Est adhuc ultimum gregis album.

Carmina
-------

1. "That Was Just Your Life" (*Haec Solum Fuit Vita Tua*)
2. "The End of the Line" (*Terminus Lineae*)
3. "Broken, Beat & Scarred" (*Ruptus, Percussus, et Deturpatus*)
4. "The Day That Never Comes" (*Dies Quae Numquam Veniet*)
5. "All Nightmare Long" (*Toto Incubo*)
6. "Cyanide"
7. "The Unforgiven III" (*Non Excessus e Memoria III*)
8. "The Judas Kiss" (*Osculum Iudae*)
9. "Suicide & Redemption" (*Mors Voluntaria et Redemptio*)
10. "My Apocalypse" (*Apocalypsis Mea*)

*Cyanide* est verbum Anglicum quod significat salem qui nascit ex HCN.
Wikidata Anna Ostroumova
Res apud Vicidata repertae:Anna Ostroumova: imagoAnna Ostroumova: imago
*Nativitas*: 5 Maii 1871, 17 Maii 1871; Petropolis  
*Obitus*: 5 Maii 1955; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Familia**

*Genitores*: Pyotr Ivanovich Ostroumov; Q91091675  
*Coniunx*: Sergius Lebedev  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulcretum Tichvinense  

**Anna Petri filia Ostroumova**, nupta **Lebedeva** (Russice *Анна Петровна Остроумова-Лебедева*, die 5 Maii anno 1871 nata et 5 Maii 1955 mortua) erat xylographa et litographa et pictrix Russica.

Vita et opera
-------------

Petropoli et Lutetiae picturae studuit. Ab anno 1899 *Mundi artis* socia. Nupta est Sergio Lebedev anno 1905. Prima femina erat, quae socia Academiae artium Petropolitanae facta est. Obsidionem Leninopolitanam totam in urbe manebat, quos annos in libro memorabilium suorum descripsit.

Topias praeferebat, et despectus Petropolis ab Ostroumova-Lebedeva picti sui generis canonici facti sunt. Praeter xylographiam et lithographiam hydrochromata multa reliquit.

Pinacotheca
-----------

* Motus vernale; despectus ab insula Lapidea ad insulas Crucis et Elaginis (1904)Motus vernale; despectus ab insula Lapidea ad insulas Crucis et Elaginis (1904)
* Summus rei navalis senatus sub nive (1901)Summus rei navalis senatus sub nive (1901)
* Punkaharju (1908)Punkaharju (1908)

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 17 Maii Gregoriano.
2. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *адмиралтейство*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Grove Art • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
**Theoria** (Graece θεωρία 'adspectus') in philosophia et scientia appellatur certa ratio, quae experimentis et obervationibus extensis vera esse demonstrata est.

Genus rationis sensu latiore
----------------------------

In philosophia et usu cotidiano, theoria solet dicere quamque rationem qua de causis rerum speculatur, nihil nisi genus rationis quod theoreticum solet appellari et a ratione practica, historica, poeticaque distincta habetur. Exempli gratia in medicina:

* ratio theoretica constat in conatu morborum naturam et causas intellegendi;
* ratio practica in studio et exercitione ad remedia et curas inveniendas;
* ratio historica in studio progressus in annos medicinae practicae et theoreticae facti;
* ratio poetica in recreatione seu depictione medici animi, practicae, vel eventus ex eius historia ad fines aestheticos seu contemplativos.

Haec genera rationis maxime connexa sunt. Nihilominus inter se distincta sunt, quia potest alius morbi causam et naturam assequi sine cura quaesita, potest alius curam vel remedium assequi sine causa intellecta, potest alius horum conatuum historiam conquirere sine animo proprio ad morbos intellegendos nec curandos, et potest alius opus poeticum creare ad ingenium medicum celebrandum ipse numquam curas nec theorias secutus.

Sensus strictior rationis scientificae
--------------------------------------

In scientia terminus *theoria* strictiore sensu habetur: solet dicere solam rationem theoreticam perfectam quae a hypothesi et coniectura distinguitur propter extensa experimenta et obervationes quae theoriam iam comprobant veram esse. Hypotheses et coniecturae species theoriae imperfectae habentur quia verae nondum demonstrantur. Theoria a theoremate, scilicit ex mathematica, distinguitur, propterea quod theorema, sine ullo remedio ad experimenta nec practicam, omnino per methodos formales et logica ex propositionibus assumptis demonstratur.

Theoria hoc sensu non est sola lex naturalis sed ea ratio quae legem quandam postulat ad omnium rerum cuiusdam generis actus explicandos. Exempli gratia, theoria Newtoniana gravitatis singulam legem postulat quae explanat quomodo et quare res cadunt moventque cum in aërem proiectae sunt: verificatur per experimenta ubi res proiectae sunt in aerem et per extensas mensuras itinerum planetarum in caelo.

Nondum theoria quaedam publice acceptatur etsi omnes eius implicationes demonstrandae manent; hae implicationes, quae ex theoria non ex experimento derivantur, tunc *praedictiones theoreticae* solent dici.

Nexus interni
-------------

* Lex scientifica
* Methodologia
* Methodus scientifica
* theoria copiarum
* Theoria numerorum
* Theoria musicae
**Pierides** vocatae sunt, in mythologia graeca, novem filiae Pieri Macedonis (vel Thessali) ex Evippe quae Musas ad carminum et cantus certamen provocare ausae, ab iis victae sunt, iudicio Nympharum cumque convicia facerent, ab illis in picas mutatae sunt. Vulgo hoc Musae ipsae appellantur, dictaeque creduntur a Pieria regione Macedoniae, vel a Pierio monte Thessaliae in Macedoniae confinio, ubi ex Iove et Mnemosyne natae sint; vel a Pierio Apollinis filio cuius meminit Servius  vel ab Iove tertio Pierio, quem Cicero  eas ex Antiopa suscepisse tradit

Nexus interni
-------------

* Iynx

Notae
-----

1. ↑  vel Enippe
2. ↑   ad 7 Buc. 21
3. ↑   Natura Deorum, III, 21
4. ↑  Cf. quoque Virgilii Ecl. VIII, 63: "Dicite Pierides"

Nexus externi
-------------

* De pieridibus[*nexus deficit*] **(francogallice)**

Fontes
------

* M. C. Howatson (ed.), The Oxford Companion to Classical Literature, Londini, sumptibus Oxford University Press, 1989, 2a ed. 640 pp. (ISBN 978-0198661214) **(anglice)**
* Antoninus Liberalis, Transformationum Congeries, IX ("*Emathides*")

 *Haec pagina textum incorporat ex Hofmanni* Lexico Universali*, 1698. Versio interretialis*
*Vide etiam paginam discretivam:* Diagoras


Wikidata Diagoras Rhodius
Res apud Vicidata repertae:Diagoras Rhodius: imagoDiagoras Rhodius: imago
*Nativitas*: 5. saeculum a.C.n.; Ialysus  
*Obitus*: 448 a.C.n.; Olympia  

**Familia**

*Genitores*: ; unknown value  
*Proles*: Damagetus of Rhodes, Acusilaus of Rhodes, Dorieus, Kallipateira of Rhodes  
*Familia*: family of Diagoras of Rhodes
Statua Diagorae a filiis umeris lati in urbe Rhodo
**Diagoras Rhodius** ( (anno 448 a.C.n. natus esse dicitur) fuit pugil notissimus Graecus. Annus, quo re vera natus est, nescitur. Isthmiis certaminibus quater, Pythiis et Nemeis complures vicit, anno 464 a.C.n. olympionices factus est. 
Pindarus poeta ei epinicio, quod Ialysi recitatum est, ob victoriam anno 464 a.C.n. patratam honorem tribuit: „Et nunc inter utraque cum Diagora descendi marinam celebrans filiam Veneris, Solisque sponsam Rhodum, recta via pugnantem ut ingentem virum apud Alpheium coronatum laudarem pugilatus in praemium, itemque apud Castaliam ..."
Nomine honorario Periodonica (Graece: περιοδονίκης) ornatus est, quippe cui contigit, ut Quattuor certamina sacra uno circulo (sive verbo Graeco: periodo) vicisset. 

Filii eius Akusilaus (pugil) et Damagetus (pancration) eodem die Olympia anni 448 a.C.n. vicerunt. Marcus Tullius Cicero tradit Laconis cuisdam vocem, qui accessit ad patrem senem et gratulatus dixit: "Morere Diagora,non enim in caelum ascensurus es!"

Alius filius nomine Dorieus victoriis in pancratio (432 - 424 a.C.n.) ter periodonica factus est. Bello Peloponnesiaco propria nave in Lacedaemoniorum partibus pugnavit, donec captus est. Sunt, qui dicant Athenienses ei Olympici honoris causa libertatem dedisse, postea autem, ut apud Pausaniam legitur, proditor a Lacedaemiis capitis damnatus est.

Etiam Diagorae nepotes arte athletica efficaces erant, quamobrem familia nomen Eratides cum nomine Diagorides commutavit. 

Filia Diagorae nomine Callipatira fuit unica mulier nota, quae Olympiis interesse ausa est, quod feminis erat interdictum.

Notae
-----

1. ↑  Pindarus, *Olympia* 7; interpretatio Latina ab Augusto Boeckhio facta:
2. ↑  Cic. Tusc. 1, 46, 111
3. ↑  Aristoteles, *Ars rhetorica* I.2.13.
4. ↑  Pausanius 6,7ss.

Vide etiam
----------

* Pugilatio (Graeci antiqui)
Pons Lazarevii in Nevula Minore
**Nevula Minor** (Russice *Малая Невка*) est bracchium in delta Nevae in Petropoli. A Nevula Maiore in partem laevam abit et partem Petropolitanam ab *Insulis* separat. Initium et fluxus Nevulae Minoris superior inter insulam Apothecariam et insulam Lapideam iacet. Krestovka deverticulum a Nevula Minore in partem dextram abit, insulam Crucis ab insula Lapidea separans; post Karpovka in Nevulam Minorem se effundit, et inter insulam Crucis et insulam *Petrogradskij* fluxus medius Nevulae Minoris it; in fluxu inferiore Ždanovka in Nevulam Minorem se effindit, post quod insula Petri Nevulae Minoris ripa laeva est. Cum Neva Minore Nevula Minor coniungitur et inter insulam Crucis et insulam Basilii aestuarium commune habent. 

Longitudo Nevulae Minoris 5, chm est, latitudo a 120 ad 300 m, altitudo maxima 7 m. Navigabilis est.

Quattuor pontes in Nevula Minore constructi sunt: pons insulae Lapideae, pons insulae Crucis maior, pons Lazarevii et pons insulae Petri maior.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°58′0″N 30°14′0″E, 59°58′46″N 30°18′28″E, 59°58′1″N 30°14′12″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Nevula Minor in *Registro nationali aquarum* **(Russice)**
* Nevula Minorem in *Encyclopaedia Petropolitana* **(Russice)**
Nevula Maior hieme (despectus de insula Lapidea)
**Nevula Maior** (Russice *Большая Невка*) est bracchium in delta Nevae in Petropoli longissimum. Ante cetera bracchia a Neva in partem dextram abit et finem borealem delta totius format; partem 
Petropolitanam a parte Viburgiensi continentalem separat. In initio Nevulae Maioris et *Aurora* navus stat. Deverticulo parvo Karpovka a Nevula Maiore in partem laevaem abeunte insula Apothecaria a parte Petropolitama divisa est; post id Nevula Minor a Nevula Maiore in eadem partem inter insulam Apothecariam et insulam Lapideam abit et post eam Nevula Media inter insulam Lapideam et insulam Elaginis, quae mox cum Nevula Maiore rursum coniungitur et aestuarium commune inter insulam Crucis et partem Viburgiensem habent. Flumen Parvum Nigrum (*Černaia rečka*) accola Nevulae Maioris est, in parte Viburgiensi se effundens.

Longitudo Nevulae Maioris 8,5 chm est, latitudo a 50 ad 360 m, altitudo maxima 8,5 m. Sex pontes trans Nevulam Maiorem constructi sunt.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°58′45″N 30°13′33″E, 59°57′17″N 30°20′25″E, 59°58′45″N 30°13′33″E • *GeoNames* |

* Nevula Maior in *Registro nationali aquarum* **(Russice)**
* Pontes trans Nevulam Maiorem in *Citywalls* **(Russice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Guenevera in editione anni 1903 *The Story of King Arthur and His Knights* ab Howard Pyle scripto.
**Guenevera** Francogallica saepius *Guinevere*) est mulier mythica in mythologia Arthuriana orta, regina Camelot atque uxor regis Arthuri, et saeculo quinto viveret. Una rerum praeclarissimarum de Guenevera est eius adulterium cum Lancelot, Arthuri eques et amicus propinquus. Ambo Arthurus et Guenevera in Colle Glastoniensi Glastoniae humaverent, quia inventus contensus eorum arcarum sepultoriorum anno 1191.

Causa mythologiae Arthurianae statu praeclaro, Guenevera velut multae aliae personae maxime in cultura populo gratissima apparet.

Notae
-----

1. ↑  *Guenevera* in nota subiuncta, *Guenhavera* in textu (p. 144 apud *Google Books*).
2. ↑  *Guanhumara*: nomen a Galfrido Monemutensi in suo opere Historia Regum Britanniae adhibitum, quo variationes scriptus nominis etiam sunt: [ca. 1136]. Alia nomina: *Guennuvar*, *Guennimar* [ca. 1130], *Guennuuar* (Caradocus Lancarbanensis, *Vita Gildae*) [ca. 1150], *Wennevereia* [ca. 1220].

Nexus interni
-------------

* 613 Ginevra

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gueneveram** spectant. |
Wikidata Li Shangfu
Res apud Vicidata repertae:Li Shangfu: imagoLi Shangfu: imago
*Nativitas*: Februarius 1958; Chengdu  
*Patria*: Res publica popularis Sinarum  

**Lǐ Shàngfú**, characteribus Sinicis simplicibus 李尚福 (Chengdu in urbe mense Februario 1958 natus) est dux exercituum Sinensis.

Zhang Youxia (secundus a sinistra) et Li Shangfu (tertius) Moscuae die 7 Decembris 2017 cum ducibus militum Russicis colloquentes.
Filius est militaris Li Shaozhu (李绍珠), proavis e provincia Quiansia ortis. Alumnus est universitatis Chongqingensis, ubi ingeniariae studuit gradumque doctoris ascendit; etiam universitatis nationalis Technologiae Munitionis, e qua anno 1982 absolutus est. A mense Septembri 2017 programma cosmonautarum Sinense(en) direxit usque in Octobri 2022; quo mense, solus stratosphaeronautarum, septemvir factus est Commissionis Militaris Centralis(en). A die 12 Martii 2023 minister munitionis nationalis meruit, primo ministro Li Qiang, praeside Xi Jinping; censetur mense Augusto exeunte aere alieno inculpatum esse (una cum antecessore Wei Fenghe), nam mense Septembri a colloquiis antea promulgatis aberat. Die 24 Octobris illius anni ex officio deiectus est.

Notae
-----

1. ↑  Clay (2023)
2. ↑  Reuters (2023)
3. ↑  Zhuang (2023)

Bibliographia
-------------

* "Exclusive: Chinese defence minister under investigation for corrupt procurement" (16 Septembris 2023) apud *Reuters*
* Minnie Chan, "Are US sanctions on China’s new defence chief the real barrier to dialogue?" in *South China Morning Post* (14 Martii 2023)
* Marcus Clay, "Who Is Li Shangfu, China’s Next Defense Minister? "in *The Diplomat* (27 Februarii 2023)
* Dzirhan Mahadzir, "First Naval Officer Appointed as Chinese Defense Minister; Predecessor Still Missing" in *USNI News* (29 Decembris 2023)
* Sylvie Zhuang, "Removal of Li Shangfu as China’s defence minister ends stratospheric career in space, military and government" in *South China Morning Post* (24 Octobris 2023)

Ministri munitionis nationalis rei publicae popularis Sinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Peng Dehuai 1954 • Lin Biao 1959 • vacat 1971 • Ye Jianying 1975 • Xu Xiangqian 1978 • Geng Biao 1981 • Zhang Aiping 1983 • Qin Jiwei 1988 • Chi Haotian 1993 • Cao Gangchuan 2003 • Liang Guanglie 2008 • Chang Wanquan 2013 • Wei Fenghe 2018 • Li Shangfu 2023 • Dong Jun 2023
彭德怀 • 林彪 • vacat • 叶剑英 • 徐向前 • 耿飚 • 张爱萍 • 秦基伟 • 迟浩田 • 曹刚川 • 梁光烈 • 常万全 • 魏凤和 • 李尚福 • 董军
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Praesides consilii rei publicae popularis Sinarum |
|  |
Anbiya.
**Propheta** (Arabice الأنبياء في الإسلام) est homo cui, apud necessariam opinionem Islamicam, praecipuum finem ut homines ducerent delegavit Deus. Traditio Islamica tenet Deum nuntios omnibus nationibus misisse. Musulmani credunt omnes prophetas fidem in Deum veneraturum accepisse, quem venerari debent, quod eorum assectatores vicissim crediderunt. Quisque propheta apud Musulmanos eandem fidem praedicavit: unitatem dei, venerationem illius dei unius, vitationem idololatriae (*shirk*) et peccatorum, et fidem in diem resurrectionis vel diem iudicii et vitam post mortem. Quisque ad Islam praedicandum variis historiae temporibus advenit, nonnullique praedicaverunt adventum prophetae et nuntii ultimi, *Ahmed* nominaturi, nunc Mahometi generatim appellati. Quisque propheta nuntium variis gregibus hominum praedicavit, Islam ergo secundum tempora praedicans.

Nuntii-prophetae fuerunt homines quos Deus iusserat quod se eis revelaverat propagare. Fides in nuntios-prophetas significat credere Deum eos ad mundum missise ut eos ducant et eorum vitam vitamque post mortem perficiant, atque ipse eos miraculis adiuvisse quae eorum veritatem demonstrant; et nuntium Dei significavisse; et quod iussi erant singulis hominibus fidis relevavisse; et Musulmanos eos omnes observare debere, inter eos non distinguentes et non discernentes. De erroris immunitate Mahometi et aliorum prophetarum vel nuntiorum, vide Alcoranum (5:116) (11:36–37, 40–47) (37:139–142) (66:1).

Musulmani credunt Deum tandem Mahometum misisse ad Alcoranum transmittendum, cuius nuntius universus est. Praeterea credunt verba Alcorani incorrupta manere, quia priores libri sancti Islamici (Torah Moysi datum, Psalmae Davidi datae, Evangelium Iesu datum) certo tempore et certo communi data sunt, et quia, etiam si libri corrupti fiant, multi prophetae iam advenient qui homines dicant quod in scripturis emendatum sit ac de corruptionibus moneant. Mahometo autem, prophetae ultimo, liber datus est qui verus rite manebit usque ad diem ultimum. Sura 15:9 Alcoranum Dhikr appellat, simul auctoritatem a Deo ipso Abrahae datam vocans.

Nexus interni
-------------

* Divinatio
* Duodecim Prophetae Minores
* Maulid
* Vaticinatio

Notae
-----

1. ↑  Alcoranus, sura 14:4.
2. ↑  Alcoranus 10:47.
3. ↑  Alcoranus 2:131–133.
4. ↑  Shaatri 2007.
5. ↑  Alcoranus 5:116.
6. ↑  Alcoranus 11:36–47.
7. ↑  Alcoranus 37:139–142.
8. ↑  Alcoranus 66:1.
9. 1 2  Alcoranus 15:9.

Bibliographia
-------------

* Shaatri, A. I. 2007. *Nayl al Rajaa' bisharh' Safinat an'najaa.* Dar Al Minhaj.

Nexus externi
-------------

* Fortuna prophetarum in Islam, true-muslim.com
* Prophetae in Islam, lasjan.page.tl
**Palatium Victoria** (Dacoromanice *Palatul Victoria*), aedificium in urbe Bucaresta in sectore 1 situm, sedes consilii ministrorum Romaniae est.

Historia
--------

Palatium Victoria a Foro Victoria nomen accepit. Ab anno 1937 prope Palatium Sturdza, tum sedes ministerii rerum exterarum, stilo neoclassico aedificabatur. Architectus fuit Duilius Marcu. Anno 1944 aedificium perfectum fuit, sed eodem anno bombis damno affectum est, cum aëroplana Germaniae die 24 Augusti Bucarestam aggrederentur. Pridie Michael rex Romaniae Ioannem Antonescu praesidem ministrorum deposuerat et foedus cum Germania finiverat. Die 25 Augusti Romania Germaniae bellum indixit. 
Impetu Germanorum Palatia Sturdza et Victoria damno afflicta sunt. Palatium Sturdza anno 1946 destructum est, sed Palatium Victoria ad usque annum 1952 modo simpliciore refecta est. Nam pro marmore travertinum in parietibus externis affectum est. Ab anno 1952 consilium ministrorum et ministerium rerum exterarum sedes in hoc aedificio habet. Ab anno 1990 sedes praesidis ministrorum Romaniae est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatium Victoria** spectant. |

* Pagina de palatio Victoria in situ interretiali consilii ministrorum Romaniae
* Palatium Victoria apud bucuresti.wikia.com
* enciclopediaromaniei.ro de Palatio Victoria
* Palatium Victoria in Wikimapia

Notae
-----

1. ↑  romaniadacia.ro de impetibus aëroplanorum in Bucarestum anno 1944
Aquae cadentes Iguazu et deversorium ad eas situm. Photographema ex helicoptero factum.
**Aquae cadentes Iguazu**, vel olim **Yguazu** (Hispanice *Cataratas del Iguazú*; Lusitane *Cataratas do Iguaçu*), sunt 275 torrentes cadentes in flumine Iguazu, Paranae tributarii. Triginta chiliometra ab ostio Iguazu distant. In confinio Argentinae (Missionum provincia) et Brasiliae (Paranensis provincia) sitae sunt. Latitudo aquarum cadentium 2,7 chiliometra est, altitudo ad 82 metra.

Notae
-----

1. ↑  Henrici Scherer SI *Atlas Marianυs sive praecipuae totius orbis habitati imagines et statuae Dei Matris* (Monachii 1702), 124.
2. ↑  Henrici Scherer SI *Atlas Novus*, p. 307.
3. ↑  Ioannis de Laet *Novvs orbis, seu, Descriptionis Indiae Occidentalis* (1633), 18: 526.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 25°41′43″S 54°26′12″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
| Lingua Votica Vaďďā tšēli |
| --- |
| Taxinomia: | Uralica
 Finno-Ugrica
  Finno-Permica
   **Lingua Votica** |
| Locutores: | 6-10 (aestimatio loquentium anni 2011)  |
| Sigla: | 1 , 2 vot, 3 vot |
| Status publicus |
| Officialis |  |
| Privata | Russia |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina, Cyrillica |
| Procuratio: | — |
| Districtus Kingiseppianus regionis Leninopolitanae Russiae colore roseo signatus |

**Lingua Votica** (ipsorum lingua *Vaďďā tšēli*) lingua est gentis *Vod’*, quae in rebus gestis Aevi medii optime nota est. A lingua Izhorica distinguenda est, cum saepe Votice loquentes inter lingua Izhorica utentes enumerarentur. Lingua est una linguarum familiae Finno-Permicae, quae ad ramum Finno-Ugricum linguarum Uralicarum pertinet. Paene abolevit, nam non plus decem homines Votice loqui possunt. In districtu Kingiseppiano regionis Leninopolitanae Russiae habitant. Universitas Tartuensis linguae Voticae doctrinam sustinet. Scriptura Votica Cyrillica c. anno 1930 a Demetrio Tsvetkov, qui et grammaticam primam Voticam edidit, elaborata est, sed usum hodie non invenit. *Abecedario Uralico phonetico* viri docti nunc Votice scribunt.

Demetrius Tsvetkov, linguae Voticae primus explorator

Notae
-----

1. 1 2 3  *Abecedario Uralico phonetico* scriptum, videas de eo.
2. ↑  A lingua Votiacica, quod est nomen obsoletum linguae Udmurticae, distinguenda est.
3. ↑  Nomen Latinum quaerendum.

Nexus externi
-------------

* 

Linguae Finno-Ugricae

|  |  |
| --- | --- |
| Finno-Permicae | Samicae • Finnica • Carelica • Vepsica • Izhorica • Votica • Estonica • Voruvica • Livonica • Mari (pratensis • montana) • Morduinicae (Erzia • Moxel) • Komiensis • Udmurtica |
| Ugricae | Hungarica • Chantyensis • Mansiensis |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Imago et inscriptio.
**Nehalennia** Germanorum dea tutelae, fecunditatis, mortuorum et navigationis fuit.

Fontes
------

Nehalennia dea a plus quam 360 inscriptiones et imagines saeculorum secundi et tertii nota est. Quae prope flumine Scalde, apud oppidum hodiernum *Domburg* atque in fano regionis *Colijnsplaat (Noord-Beveland)* in *Oosterschelde* demerso colebatur, quod primo anno 1647 visus annisque 1971 et 1972 demum repertum est. Colijnsplaat eo tempore Ganuenta vocabatur, Frisiavonum caput praesumptum. Ibi Nehalennia regina deorum fuisse videtur. Quamquam anno 1848 pars saxorum quae in ecclesia Domburgis conservata est, incendio deleta est, imagines inscriptionesque hodie picturis saeculi quinti decimi pictis inspiciuntur.

Depictio
--------

Nehalennia sedens aut stans cum sagulo, fisco fructuum, cornucopia, cane, et prora depingitur.

Cultus
------

Dea a nautis et mercatoribus qui in Britanniam ad mercaturam salis, gari, et fortasse vini et olei olivarum et figliniorum faciendam proficiscebantur, culta est. Quos post integrum reditum Nehalenniam dedicavisse ex inscriptionibus scimus. Exempli gratia, Decurio Quintus Phoebius Hilarus a Noviomago Batavorum ante iter "pro mercibus bene conservandis" aram donavit. Reditus alteram "ob merces suas bene conservatas" donavit. In inscriptionibus etiam nomina Celtica et Germanica sunt. Annis ascriptis a 188 ad 227 templis usi sunt.

Deus Nerthus fortasse adiungi potest. Isis nec dubie alienus est.

Nomen
-----

Nominis origo incerta est. Fortasse 'necare', Lingua Protoindoeuropaea \*neh₂-u- 'navis' aut Germanice \*nehwa-lennio 'utile' adiungi potest. Alii nomen 'habens aquam proximam' i.e. 'quae in litore vivit' habent. Alii iterum 'nebulam' et Gothice *linnan* 'abire' adiungere volunt. Igitur Nehalennia 'quae in caligine evanescit' significaverit.

Templum
-------

Colijnsplaat in portus regione exemplar aedium Nehalenniae dicatarum stat.

Bibliographia
-------------

* Spickermann, Wolfgang. "Nehalennia" in *Der Neue Pauly.* DOI.
* "This is Zeeland - Sea." Libellus in Museo Zeeuws, Middelburg, legibilis.


1. ↑  Tac. *Germ.* IX.
2. ↑  Res apud nehalenniatempel.nl.
Wikidata Meleretum de Tomba
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°3′0″N 13°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 513  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: regional decentralization entity of Udine  

**Geographia**

*Superficies*: 27.30 chiliometrum quadratum, 27.21 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Basilianum, Codroipum, Pasilianum, Fagannia, Sedeglianum, Coseanum, Fanum Sancti Viti de Phagania  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Opedanum  

**Tabula aut despectus**

Meleretum de Tomba: situsMeleretum de Tomba: situs
**Meleretum de Tomba** seu **Melleretum de Tomba** (alia nomina: *Meretum de Tomba*) (Italiane: *Mereto di Tomba*; Foroiuliensice: *Merêt di Tombe*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Utinensi situm. Incolae Meleretani appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii-Venetia Iulia (*regio*),
* Forum Iulii (*terra*),
* Provincia Utinensis,
* Utinum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  www.italiapedia.it.
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.
3. ↑  www.italiapedia.it

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Meleretum de Tomba** spectant. |
Lacus generis *moraine* dictus.
Grex Cathedralis Montium Teton in Vivario Nationali Grand Teton in Vyomina.
Aestivalis in Montes Saxosis Colorati despectus.
Hiemalis in Montes Saxosis Colorati despectus
Folia generis *Laricis* in Alberta autumno flavescunt.
**Montes Saxosi** (Anglice *Rocky Mountains*) sunt maiores montes perpetui in America Septentrionali occidentali siti. Plus quam tria milia milium (4800 chiliometra) patent, a septentrionalissima Columbiae Britannicae, in Canada occidentali, ad Novum Mexicum, in Civitatibus Foederatis meridio-occidentalibus, et ab amplius? montibus (in Texia et Mexico) extensi. Intra Cordilleram Americae Septentrionalis, Montes Saxosi montibus perpetuis Litoris Pacifici, prope Mare Pacificum, atque montibus perpetuis Cascade? et Serrae Nivatae, quorum omnes procul ab occidente iacent, sunt distincti. Monti Elberto, in Colorato situs, est altissimum cacumen, 14 440 pedum (4401 metrorum) supra maris aequor.

Aqua diversas montium Saxosorum conformationes sculpsit.  Flumina quae de Montibus Saxosis defluunt ad extremum tres mundi oceanos influunt: Oceanum Atlanticum, Oceanum Pacificum, et Oceanum Arcticum. Flumina maximi momenti sunt:

* Arkansa
* Flumen Coloratum
* Platte Flumen

Notae
-----

1. ↑  P. Bruehl (1893), De Ranunculaceis Indicis Disputationes, *Journal of the Asiatic Society of Bengal* 61:319.
2. ↑  Ex opere Stephani Berard.
3. ↑  *Encyclopaedia Britannica*
4. ↑  R. G. Athearn, *High country empire: the High Plains and Rocky Mountains* (Urbe Novi Eboraci: McGraw-Hill).

Bibliographia
-------------

* Baron, Jill. 2002. *Rocky Mountain Futures: An Ecological Perspective.* Island Press. ISBN 1-55963-953-9.
* Newby, Rick. 2004. *The Rocky Mountain Region.* Greenwood Press. ISBN 0-313-32817-X.

Nexus interni
-------------

* Colorado Rockies, manus lusoria

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montes Saxosos** spectant. |

* De Montibus Saxosis, apud *Headwaters News*
* De Montibus Saxosis apud U.S. Geological Survey
* Imagines oecoregionis apud universitatem Vanderbiltianam
* Imagines Oecoregionis Septentrionalis Mediae apud universitatem Vanderbiltianam
* Imagines oecoregionis Meridianae Mediae apud universitatem Vanderbiltianam
* Libellum publicum de natura geologica Montium Saxosorum apud U.S. Geological Survey
Wikidata Eduardus Heger
Res apud Vicidata repertae:Eduardus Heger: imagoEduardus Heger: imagoEduardus Heger: subscriptioEduardus Heger: subscriptio
*Nativitas*: 3 Maii 1976; Bratislavia  
*Patria*: Cechoslovacia, Slovacia  

**Eduardus**, vulgo *Eduard* **Heger** (Bratislaviae in urbe die 3 Maii 1976 natus), politicus Slovaciae, a die 1 Aprilis 2021 primus minister meret.

Patre directore festivitatum musicalium, in urbe nativa educatus, Eduardus Heger particeps fit Renovationis charismaticae Catholicae iuxta ecclesiam cathedralem Bratislaviensem. Alumnus est universitatis oeconomicae Bratislavensis. Ab anno 2001 apud ministerium munitionis laboravit: deinde cum Georgio Droba(en) de productione vodcae *Double Cross(en)* (in Civitatibus Foederatis venditatae) operam dedit. Anno 2016, suadentibus aliis Christianis charismaticis, comitiis nationalibus candidatus est, bono successu, factionis "hominum ordinariorum personarumque liberarum" (*OĽaNO*) sodalis. Iterum anno 2020 parlamento legatus est, sed minister vectigalium factus est, primo ministro Inguaro Matovič. Die 1 Aprilis 2021 Eduardus Heger primus minister factus est, officio ministri vectigalium ad Inguarum Matovič relicto.

Nexus externi
-------------

"Eduard Heger": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

* Viktor Kniš, "Kto je budúci premiér Eduard Heger?" (29 Martii 2021) apud *Refresher*
* Miro Kern, "Nekonfliktný charizmatik a obchodník s vodkou: premiérom bude Eduard Heger" (28 Martii 2021) apud *Denník N*

Primi ministri Slovaciae 1993–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Vladimirus Mečiar 1993 • Iosephus Moravčík 1994 • Vladimirus Mečiar 1994 • Nicolaus Dzurinda 1998 • Robertus Fico 2006 • Iveta Radičová 2010 • Robertus Fico 2012 • Petrus Pellegrini 2018 • Inguarus Matovič 2020 • Eduardus Heger 2021 • Ludovicus Ódor 2023 • Robertus Fico 2023
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Gubernatores civitatum sociarum Unionis Europaeae • Praesides Slovaciae • Primi ministri Slovaciae 1939–1992 • Ministri rerum externarum Slovacici |
|  |
Wikidata Ludovicus Ódor
Res apud Vicidata repertae:

**Ludovicus Ódor** (Veľké Kosihy in oppido prope Comaram natus die 2 Iulii 1976) est oeconomus Slovaciae. 

E populo Hungaro ortus, apud gymnasium Ioannis Selye Comarense educatus est. Alumnus est universitatis Comenianae Bratislavensis ubi mathematicae mercaturaeque studuit. Apud Argentariam commercialem Cechicam(en) breviter laboravit, postea apud Argentariam nationalem Slovacicam(en), cui director vicarius quinque annos ab anno 2018 operam dedit. Suadente praeside Susanna Čaputová die 15 Maii 2023 usque in 25 Octobris 2023 primus minister regiminis sine factionibus Slovaciae meruit, insuper tres menses a die 19 Iulii 2023 minister a rebus internis.

Bibliographia
-------------

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

Primi ministri Slovaciae 1993–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Vladimirus Mečiar 1993 • Iosephus Moravčík 1994 • Vladimirus Mečiar 1994 • Nicolaus Dzurinda 1998 • Robertus Fico 2006 • Iveta Radičová 2010 • Robertus Fico 2012 • Petrus Pellegrini 2018 • Inguarus Matovič 2020 • Eduardus Heger 2021 • Ludovicus Ódor 2023 • Robertus Fico 2023
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Gubernatores civitatum sociarum Unionis Europaeae • Praesides Slovaciae • Primi ministri Slovaciae 1939–1992 • Ministri rerum externarum Slovacici |
|  |
Wikidata Liernia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°57′29″N 9°18′18″E  
*Numerus incolarum*: 2 149  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Lierna
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Leucensis  

**Geographia**

*Superficies*: 11.24 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Mandellum, Olivetum, Isinum, Varena  

**Tabula aut despectus**

Liernia: situsLiernia: situs
Liernia
**Liernia** (-ae, *f*.; alia nomina: *Liernium*, *Lernium*, *Liarni;* Italiane: *Lierna*) est oppidum et commune Italiae, circiter 2250 incolarum, in Provincia Leucensi Regionis Langobardiae situm. Incolae *Liernienses* appellantur. Cum Menaggio, Tremezzo,? Varenna, et Bellagio? pars regionis Lacus Comensis Centralis est.?

Urbs Lierna, ab artifice Giannino Castiglioni designata, habet dispositionem defensivam medievalem cum angustis viis, quae a centro historico ad montes radiant, ubi Leonardo da Vinci diu moratus est. Est constructa circa formationem petrosam nomine "La Rocca", quae lacum Comensem conspicit. Lierna per saecula refugium clandestinum fuit multarum familiarum regiarum, inter quas Imperatrix Adelaidis Burgundionum, Regina Teodolinda, et Domus Sabaudicae. Praeterea, Lierna olim locus fuit Villae Commediae Plinii.

Loca
----

Inter loca maxime venerea et exclusiva ubi billionaires et VIPs constituunt nuptias suas componere, est Lacus Larius et praesertim Litus aureum inter Mandello et Varenna ad lacum Larium.

Lierna, oppidum in omnibus Lacus Larium, nobilissimam esse historice existimatur, ob pulchritudinis eius etiam "ias lacum Comum" appellatum.

Geographia
----------

Liernia Lario lacui adiacet.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario di toponomastica lombarda - Dante Olivieri, Lampi di stampa, 01/gen/2001 - 624 pagine
2. ↑  Dizionario di toponomastica lombarda - Dante Olivieri, Lampi di stampa, 01/gen/2001 - 624 pagine
3. ↑  Confer www.dervio.org
4. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
5. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus interni
-------------

* Leucum

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lierniam** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Signa vialia**, vel **signa viaria**, sunt tabulae in viis quibus raedarii certiorantur et quo eis interdicti ad temeritatem commeati inhibendum et iussi dantur.

Signa inter civitates variant. Multae sunt civitates quae signis *Conventionis Vindobonae de signis et instrumentis vialibus* utuntur. Nihilominus etiam multae civitates sunt quae aliis signis utuntur, sicut signa more regularum Civitatum Foederatarum, quae *MUTCD* dicuntur.

Infra exempla talium signorum invenis.

Signa periculi
--------------

### Signa Conventionis Vindobonae (hic Britanniarum Regni)

* TuberculumTuberculum
* Lubrica viaLubrica via
* LiberiLiberi
* CompitumCompitum

### Signa correspondentia in MUTCD (Civitates Foederatae Americae)

* TuberculumTuberculum
* Lubrica viaLubrica via
* LiberiLiberi
* CompitumCompitum

Signa praecedentiae
-------------------

### Signa Conventionis Vindobonae (hic Germaniae)

* Siste!Siste!
* Praecedentiam concede!Praecedentiam concede!
* Vehiculis in cursu contrario praecedentiam concede!Vehiculis in cursu contrario praecedentiam concede!
* Via praecedentiam habensVia praecedentiam habens

### Signa correspondentia more MUTCD (hic Quebeci)

* Siste!Siste!
* Praecedentiam concede!Praecedentiam concede!
* Vehiculis in cursu contrario praecedentiam concede!Vehiculis in cursu contrario praecedentiam concede!

Signa interdicti vel restrictionis
----------------------------------

### Signa Conventionis Vindobonae (hic Italiae)

* Noli reverti!Noli reverti!
* Noli praetervehi!Noli praetervehi!
* Celeritatis restrictioCeleritatis restrictio
* Noli stare!Noli stare!

### Signa correspondentia more MUTCD (hic Peruviae)

* Noli reverti!Noli reverti!
* Noli praetervehi! Noli praetervehi!
* Celeritatis restrictioCeleritatis restrictio
* Noli stare!Noli stare!

Signa iussi
-----------

### Signa Conventionis Vindobonae (hic Russiae)

* Recta vehe!Recta vehe!
* Via birotarumVia birotarum
* Via unius cursusVia unius cursus
* AutoviaAutovia

### Signa correspondentia more MUTCD (hic Australiae)

* Recta vehe!Recta vehe!
* Via unius cursusVia unius cursus
* AutoviaAutovia

Signa itineris vel loci
-----------------------

### Signa Conventionis Vindobonae (hic Helvetiae)

* FundulaFundula
* Tabula viarumTabula viarum
* Initium vici vel oppidiInitium vici vel oppidi
* ValetudinariumValetudinarium

### Signa correspondentia more MUTCD (hic Hiberniae)

* FundulaFundula
* Tabula viarumTabula viarum
* Initium vici vel oppidiInitium vici vel oppidi
* ValetudinariumValetudinarium

Notae
-----

1. ↑  De nomine vide "Signum viale" in vocabulario interretiale Pons.
2. ↑  Verba tabulaeque conventionis.
3. ↑  Manual on Uniform Traffic Control Devices.
Maximilianus II Emmanuel, Princeps Elector Bavariae, pictus a Joseph Vivien, saec. 17 medio; Schleißheim, pinacotheca nationalis.
**Maximilianus II Emmanuel** (*Ludwig Maria Joseph Kajetan Anton Nikolaus Franz Ignaz Felix*, breviter *Max Emanuel*; natus 11 Iulii 1662 Monachii, mortuus 26 Februarii 1726 ibidem) Domo Wittelsbacensi ortus fuit Elector Bavariae annis ab 1679 ad 1706 atque ab 1715 ad 1726.

Vita
----

Maximilianus II Emmanuel fuit filius Electoris Francisci Mariae. Patre mortuo, Maximilianus II 26 Maii 1679 successit elector, primo ad annum 1680 sub tutela avunculi Maximiliani Philippi de Leuchtenberg. Anno 1683, cum Turcae Vindobonam oppugnaret, Maximilianus II imperatori Leopoldo I auxilium tulit et die 6 Septembris 1688 dux exercitus Belgradum expugnavit; paulo post (1690) autem Turcae Belgrado iterum potiti sunt. Carolus II, rex Hispaniae, qui filium heredem non habuit, filium Maximiliani, Iosephum Ferdinandum, heredem imperii Hispaniae fecit. Sed is anno 1699 mortuus est, ut dicant, veneno e Vindobona misso interfectus. Nunc Carolus II Ludovicum XV testamento designavit, tum rege Hispaniae mortuo anno 1701 bellum de successione Hispanica effecit. Die 13 Augusti 1704, Maximilianus Francique pugna apud Höchstädt victi Bavariam relinquere coacti sunt, Bavaria Austriacis occupata est. Anno 1715 bello finito Maximilianus revertere potuit et ad usque mortem regnavit. Carolus VII Albertus, eius filius, qui ei successit, anno 1722 filiam Iosephi I in matrimonium duxit, quod fuit indicium reconciliatonis inter domus Wittelsbach et Habsburgii.

Bibliographia
-------------

* Winfried Gold: Das Zeitalter Max Emanuels und die Türkenkriege in Europa 1683–1687. 2. ed. Monaci 1990, ISBN 3-88091-240-8.
* Karl Theodor von Heigel: Maximilian II. Emanuel. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 21, Duncker & Humblot, Lipsiae 1885, p. 22–27.
* Ludwig Hüttl: Max Emanuel. Der Blaue Kurfürst, 1679–1726. Eine politische Biographie. 3. ed. Süddeutscher Verlag, Monaci 1976, ISBN 3-7991-5863-4.
* Ludwig Hüttl: Maximilian II. Emanuel. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 16, Duncker & Humblot, Berolini 1990, ISBN 3-428-00197-4, p. 480–485.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Maximilianum II Emmanuelem** spectant. |
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Civitas in legibus posita** seu **regnum legis** est principium politicae democratiae quo lex, non vis regis seu quales homines, omnes homines in civitate seu in societate regere fas est sub triadem politicam.

Aristoteles in libro *Politica* dixit:

τον αρα νομον αρχειν αισττωτερον μαλλον η των πολιτων ενα τινα (melius est a lege regere quam a homine civili regere) - Aristoteles, "Politica" Liber III: 11, 3
Regnum legis etiam ius naturale connectur quod 

"Omni autem in re consensio omnium gentium lex naturae putenda est" apud Ciceronem suo "*Tusculanae disputationes*" I, 13, 30.
Etiam regnum legis origo internationalis iurum humanorum legis consideratur. Apud Universam Iurum Humanorum Declarationem: 

> hominis iura perspecto et cognito legum regimine defendi necesse, si cupiunt hominem, ultima ratione, ad nimiae vexationi ac crudeli dominationi reclamitandum non sollicitari– Universa Iurum Humanorum Declaratio, Exordium

?

Nexus interni
-------------

* Ius naturale
* Democratia
* Constitutio
* Consilium Europae
* Internationalis Iurisperitorum Commissio
* Internationalis iurum humanorum lex
* Magna charta libertatum
* Universa Iurum Humanorum Declaratio

Notae
-----

1. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*, sub voce *oikeusvaltio*. Societas Litterarum Finnicarum, 2006; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009.
2. ↑

Nexus externi
-------------

* Quid est regnum legis (Consociatio Nationum)
* Universa Iurum Humanorum Declaratio, Latine (Curator supremus Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Contractus socialis**, sive **pactum sociale**, est pactum inter hominem singularem et rectionem sub ius naturale. Constitutio enim est forma contractus socialis. Finis contractus socialis est iustitia contra egoismum et tyrannem.

Crito Platonis origo contractus socialis putatur, pro respectu legis civitatis ut pactum. Deinde Medio Aevo, Hugo Grotius contractum socialem adfirmat ad ius gentium. Thomas Hobbes at ad bellum omnium contra omnes terminandum a suo opus *Leviathan*. Tamen Iohannes Lockius cotra arbitriam potentiam tyrannem, quod Declarationem Iurum Virginiae et Declarationem Libertatis Civitatum Americae Foederatarum movit. Etiam Ioannes-Iacobus Rousseau *De Contractu sociali* librum scripsit ad "voluntatem generalem" res publicae, quod Rem Novae Franciae movit.

Saeculo vicensimo, Ioannis Rawls *Theory of Justice* ('Ratio iustitiae') scripsit ad contractum socialem et iustitiam socialem confirmandas.

Notae
-----

1. ↑  Ludovicus Billot, *Tractatus de Ecclesia Christi, sive Continuatio theologiae de Verbo Incarnato* (Romae: 1903), p. 501.
2. ↑  Immanuel Kantius, *Über den Gemeinspruch: Das mag in der Theorie richtig sein, taugt aber nicht für die Praxis*, "Teil II: Im Staatsrecht (gegen Hobbes)" (1793).

Nexus interni
-------------

* Constitutio
* Ius commune
* Ius naturale
* Iustitia socialis
* Trias politica
Medalia imperatoris Iohannis VIII Palaeologi ad participationem eius in concilio Florentino commemorandam facta. Legitur inscriptio : ΙΩΑΝΝΗC· ΒΑCΙΛΕΥC· ΚΑΙ· ΑΥΤΟKΡΑΤΩΡ· ΡΩΜΑΙΩΝ· ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟC (Pisanus sculpsit).
Nomisma Olympicum anni 1896.
**Nomisma** sive **medalia** est clipeus metallicus ex auro, argento vel aere factus, in quo insignia sive figurae inciduntur. Nomisma honoris recordationisve causa conficitur sive ad aliquem honorandum, sive ad memoriam rei sive hominis celebrandam.

Nomismata quae propter merita vel gloriosa res gestas dantur quasi eadem res est ac phalerae quae tamen tantummodo ad merita militaria potius quam civilia honoranda conferebantur.

Medio aevo medalia erat genus nummi qui vocabatur *obolus*, sed sensus verbi nunc ad phaleras designandas magis inclinat. Vox medaliae (Theodisce 'Schaumünze') invenitur etiam apud A.F. Kirsch (Abundandissimum Cornu Copiae Linguae Latinae, 1713(?)) signo crucis addito, quo hanc vocem purae Latinitati non respondere significatur.

Nexus interni
-------------

* Clipeus aureus
* Numismatica

Notae
-----

1. ↑  *Dig.* 7.1.28; 34.2.27.5; Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*. WSOY, 2001; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, 2009.
2. ↑  Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre
3. ↑  Verbum *medalia* in usu temporibus mediaevalibus designabat nomisma semidenarii. Alain Rey (dir.), *Dictionnaire historique de la langue française*, Ed. les Dictionnaires Le Robert, 1998, de verbo *maille*. Et etiam : *Dictionary of English etymology*, Hensleigh Wedgwood (M.A.), 1862, volumen II, p. 397 : "Obolus dicitur medalia, id est medietas nummi."
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Charta perforata octingentae columnae generis qua saeculo vicesimo latissime utuntur. Magnitudo chartae erat 7⅜ in × 3¼ in (187.325 mm × 82.55 mm). Hoc exemplum globo figurarum utitur cui nomen est EBCDIC ex anno 1964, qui plurimas figuras praesipuas ad globos antiquiores addidit.
**Charta perforata,** sive **charta IBM** et **charta Hollerith,** est charta rigida quae data digitalia a foramina praesentia aut absentia in positionibus praedeterminatis repraesentata habet. Hoc autem tempore est modus ad data imprimenda obsoletus, sed per saeculum undevicenimum ad telas gubernandas late adhibebantur et posteriori parte saeculi undevicensimi et anteriori parte saeculi 20 ad organa prati festivi et instrumenta similia agenda. Per saeculum vicensimum in instrumentis tabulae unitariae ad datorum initum, tractandum, et recondendum usae sunt. Computatra digitalia antiqua chartis perforatis usa sunt, quae machinis perforandi saepe praeparatae sunt, ut modus primus dati programmaturaeque initandi. Nonnullae machinae suffragationis et censi chartis perforatis utuntur.

Nexus interni
-------------

* Memoria computatralis

Bibliographia
-------------

* Austrian, Geoffrey D. 1982. *Herman Hollerith: The Forgotten Giant of Information Processing.* Novi Eboraci: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-05146-0.
* Cemach, Harry P. 1951. *The Elements of Punched Card Accounting.* Sir Issac Pitman & Sons.
* Fierheller, George A. 2006. *Do not fold, spindle or mutilate: the "hole" story of punched cards.* Stewart Publishing. ISBN 978-1-894183-86-4. PDF.
* IBM. 1963. *How to Succeed At Cards (Film).* Pellicula. IBM..
* Lubar, Steve. 1991. "Do not fold, spindle or mutilate: A cultural history of the punch card." Maius. Archivum interretiale.
* Murray, Francis J. 1961. *Mathematical Machines.* Vol. 1: Digital Computers. Caput 6: Punched Cards. Novi Eboraci: Columbia University Press.
* Solomon, Martin B. Jr. et Nora Geraldine Lovan. 1967. *Annotated Bibliography of Films in Automation, Data Processing, and Computer Science.* University of Kentucky.
* Truedsell, Leon E. 1965. *The Development of Punch Card Tabulation in the Bureau of the Census 1890-1940.* Vasingtoniae: Government Printing Office.