recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ordo Vasae** (Suecice *Vasaorden*, abbreviatio *VO*; primigenie *Wasaorden* scriptum), vel **Ordo Vasae Regalis** (*Kungliga Vasaorden*), est ordo regius Suecicus, die 29 Maii 1772 conditus, die cum diadema Gustavo III regi imponeretur, rebus gestis bonis praemiare in diversibus rebus destinatus quo Ordo Ensiferorum et Ordo de Stella Polari ne poterant. Ex reformatione ordinali, anno 1975 constituta, Ordo Vasae iners requiescit. Quinque gradus ordinales, i.e. tituli, distribuuntur ubi diversa signa a rege Suecico divisa obtinentur. Medalia Vasae atque Signum Vasae etiam huius ordinis sunt.

Gradus
------

| Signa ordinalia(*ordenstecken*) | Signa pectoralia(*kraschan*) | Torquis
(*Kedja*) | Gradus ordinalis(*ordensgrad)*  | Creatio |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  | Commendator cum Magna Cruce*Kommendör med stora korset* (*KmstkVO*) | 1772 |
|  |  |  | Commendator I classis*Kommendör av 1. klass* (*KVO1kl*) | 1873 |
|  |  |  | Commendator*Kommendör* (*KVO*) | 1772 |
|  |  |  | Eques I classis*Riddare av 1. klass* (*RVO1kl*) | 1772 (Eques)
1889 (Eques I classis) |
|  |  |  | Eques*Riddare* (*RVO*) | 1889 |
|

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ordinem Vasae** spectant (Order of the Vasa, Order of Vasa). |

* De historia ordinum

* De ordine Vasae in pagina domus regiae Suecicae
Officialis ordinis paludamentum.
**Ordo patriarchalis Sanctae Crucis Hierosolymae** est equestris Ecclesiae Catholicae Ritus Melkiti ordo. Viri et feminae hoc in ordine adepti caritatis operas Patriarchatus Catholici Melkitae Antiochiae adiuvant.

Historia
--------

Patriarcha Maximus IV, die 14 Septembris 1979 ex memoria Ordinis Sanctae Crucis Hierosolymae, ordinis mediaevalis, novum ordinem instituit.

Magnus magister ordinis hodie est Patriarcha Melkita Gregorius III, qui Damasci, et prior magnus archiepiscopus fuit Iosephus Iulius Zerey. Prior magnus ordinis archieparca fuit Yasser Ayyash

Die 3 Novembris 2006, locotenentiam (sectionem) Italicam fecit. Ordo in regione Patriarchatus Antiochiae, Germania, Belgia, Francia, Civitatibus Foederatis, et Canada adest.

Bibliographia
-------------

* Auctores Vari 2006. *Ordine patriarcale della Santa Croce di Gerusalemme: Luogotenenza della lingua italiana: Calendario storico per il 2007.* Il Pomerio. ISBN 8871214498.

Nexus externus
--------------

* Publicus ordinis situs.
Monumentum Caenidi posita (CIL 12037)
**Antonia Caenis** (nata ignoto anno, mortua anno 73 aut 74 Romae) liberta Antoniae minoris et amata Vespasiani imperatoris erat.

Vita
----

Caenis serva et secretaria Antoniae minoris fuit, matris Claudii imperatoris Romani. Anno 31 Antonia ei litteras dictavit, quibus Praefectus praetorio Lucius Aelius Seianus ad supplicium damnaretur. Postea manumissa est et ad aulam Claudii imperatoris multa potuit. Ibi et Vespasianum cognovit et ei favebat. Postquam uxor Vespasiani Flavia Domitilla mortua est et ipse Vespasianus imperator factus est, Caenis ut uxor cum eo vixit, sed propter natum ignobilem ei nubere non possit. Caenis proximis annis a senatoribus pecuniis maximis accepit, ut magistratus et officia ab imperatore acciperent. Quo modo et ipsa magnam fortunam adepta est: In Villa in *Via Nomentana* Romae vixit et nunc ipsa servos possidebat. In inscriptione ibi reperta a servis *Optima Patrona* nominata est. Vespasiani filius Domitianus autem eam despiciebat. Anno 73 aut 74 mortua est.

Fontes
------

* Barbara Levick, Vespasianus, Londinii 1999, pp. 102, 182, 196
* Pat Southern, Domitian, Tragic Tyrant, Londinii 1997, pp. 4 et 10

Mythistoria
-----------

* Lindsey Davis anno 1998 mythistoriam de Caeni sub titulo *The Course of Honour* (Lat. *Cursus honorum*) composuit.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio, LXV 14,2
2. ↑  Suetonius, *Divus Vespasianus* 3
3. ↑  loco citato
4. ↑  CIL VI 12037
5. ↑  Suetonius, *Domitianus* 12,3
Wikidata Devin Nunes
Res apud Vicidata repertae:Devin Nunes: imagoDevin Nunes: imagoDevin Nunes: subscriptioDevin Nunes: subscriptio
*Nativitas*: 1 Octobris 1973; Tulare  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: director, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA  
*Munus*: politicus, Agricola, Negotiator  
*Patronus*: United States Department of Agriculture
**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Laurae*: Praemium Praesidis pro Libertate  

**Devin Nunes** (natus Fresno in urbe Californiae die 1 Octobris 1973), agricola sicut iam pater et avus, est politicus Republicanus. In Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum munere populi vigesimi primi districti Californiae fungitur.

E familia origine Azorensi natus, Devin Nunes alumnus est Polytechnicae Civicae Californiensis ad Sanctum Ludovicum Episcopum.

Bibliographia
-------------

* Charles Case, "'I broke so many tractors, they made me work with the cows'" (09/06/05) apud *The Hill*
* Alan Yuhas, "Who is Devin Nunes and why is he sowing confusion in the Russia inquiry?" in *The Guardian* (1 Februarii 2018)

Nexus externi
-------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Congressus Civitatum Foederatarum |

* Vita sub *Current Hispanic-American Members* apud regimen Civitatum Foederatarum
Wikidata Blanca I (regina Navarrae)
Res apud Vicidata repertae:Blanca I (regina Navarrae): imagoBlanca I (regina Navarrae): imagoBlanca I (regina Navarrae): subscriptioBlanca I (regina Navarrae): subscriptio
*Nativitas*: 6 Iulii 1387; Regnum Castellae  
*Obitus*: 1 Aprilis 1441; Santa María la Real de Nieva  
*Patria*: Regnum Navarrae, Regnum Siciliae  

**Officium**

*Officium*: sovereign of Navarre, Rex Aragoniae uxor  
*Munus*: regens  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Charles III of Navarre; Eleanor of Castile, Queen of Navarre  
*Coniunx*: Martin I of Sicily, John II of Aragon  
*Proles*: Charles, Prince of Viana, Blanche II of Navarre, Leonor I of Navarre, Martin of Aragon, Heir of Sicily  
*Familia*: House of Évreux
**Memoria**

*Sepultura*: Nuestra Señora de la Soterraña  

**Insignia heraldica**

Blanca I (regina Navarrae): insigneBlanca I (regina Navarrae): insigne
**Blanca I** (nata die 6 Iulii 1387; obiit die 1 Aprilis 1441) ab anno 1425 usque ad mortem fuit regina Regni Navarrae.

Blanca fuit primogenita filia Caroli III, regis Navarrae, et Alienorae Castellae, infantis Regni Aragoniae.

Anno 1402 Blanca Martino I, regi Siciliae, nupsit. Ut cuius uxor, Blanca fuit regina coniux Siciliae. Blanca et Martinus unum filium genuerunt. Filius Blancae Martinique breve vixit. Anno 1409 Martinus mortuus est.

Regina Blanca anno 1425 nupsit Ioannem principem Aragoniae. Ioannes patruelis primi viri reginae Blancae fuit. Blanca et Ioannes unum filium et duas filias genuerunt:

* Carolus IV (rex Navarrae) (nata 1421, obiit 1461), de iure rex Navarrae.
* Blanca II (regina Navarrae (nata 1424, obiit 1464), de iure regina Navarrae, uxor Henrici IV Castellae.
* Alienora (regina Navarrae) (nata 1426, obiit 1479), de facto regina regnans Navarrae (avia Annae de Fuxio de Candalle reginae consortis Hungariae).

Cum pater Blancae die 8 Septembris 1425 mortuus esset, Blanca et Ioannes facti sunt regina et iure uxoris rex Navarrae.

Anno 1441 Blanca mortua est. Heres Blancae I de iure fuit eius filius Carolus, quamquam Ioannes II de facto rex Navarrae mansit. Carolus *IV* et Blanca *II* sine prolibus mortui sunt. Anno 1479 Alienora, filia Blancae, regina Navarrae de facto facta est.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Carolus III**  |  **Reges Pompaelonis** 1425–1441cum Ioanne II | Successor: **Bellum inter Carolum Vianensem et Ioannem Aragoniae**  |
Wikidata Carolus Villiers Stanford
Res apud Vicidata repertae:Carolus Villiers Stanford: imagoCarolus Villiers Stanford: imago
*Nativitas*: 30 Septembris 1852; Eblana  
*Obitus*: 29 Martii 1924; Londinium  
*Patria*: Hibernia, Britanniarum Regnum, Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Charles Villiers Stanford
**Officium**

*Officium*: Concentus magister, musicographus  
*Munus*: classical composer, praeceptor musicus, professor  
*Patronus*: Universitas Cantabrigiensis, Royal College of Music
**Familia**

*Genitores*: John James Stanford; Mary Henn  

**Memoria**

*Laurae*: Doctor of Music, Doctor of Civil Law, Legum Doctor  
*Sepultura*: Abbatia Westmonasteriensis  

**Carolus Villiers Stanford** - pictus a Lesleio Ward
**Carolus Villiers Stanford** (Dublini 1852 natus, obiit Londinii 1924) compositor, conductor et organista Hibernicus fuit, necnon doctor artis musicae. Studuit apud Universitatem Cantabrigiensem in 1870, ubi organista Collegii Trinitatis fuit. Postea doctus est a Carolo Reinecke in Lipsia, et in Berolino a Frederico Kiel ab 1874 ad 1876. Conductor factus est Societatis Musicae Universitatis Cantabrigiensis ab 1873, cui famam praeclaram acquisivit, primas efficiens executiones operum amici eius Iohannis Brahms. Poeta Alfredus Tennyson eum poposcit ut musicam incidentalem scriberet pro dramate suo *Queen Mary* in 1876. Professor compositionis apud Collegium Regale Musicae ab 1873 ad 1924 fuit, praeclaris in discipulis suis Radulpho Vaughan Williams, Arthuro Bliss, Herberto Howells, Iohanne Ireland, Gustavo Holst, Ivore Gurney et aliis. Professor Musicae apud Universitatem Cantabrigiensem institutus est in 1887. Conductor fuit 'Chori Bach' (1885 ad 1902) necnon Festivalis Ledesiensis. Dignitatem equestrem in 1901 accepit.

Inter discipulos eius fuit Samuel Coleridge-Taylor.

Compositor maxime ferax erat, cuius opera optima in arte operatica invenienda sunt et in musica ecclesiastica. Compositiones eius saepe a musica vulgari Hibernica motae sunt.

Opera
-----

### Dramata Musica

* 'The Veiled Prophet of Khorasan (Propheta Velatus e Traxiane)' (1881)
* 'Savonarola' (1884)
* 'The Canterbury Pilgrims (Peregrini Cantuariae)' (1884)
* 'Lorenza' (1896)
* 'Shamus O'Brien' (1896)
* 'The Critic' (1915)
* 'Much Ado about Nothing (Negotium Multum de Nihilo)' (1900)
* 'The Travelling Companion (Companio in Itinere)' (1917)

### Symphoniae

* Prima in Be molli
* Secunda in Re minore
* Tertia in Fa minore (Symphonia Hibernica)
* Quarta in Fa
* Quinta in Re
* Sexta in Mi molli
* Septima in Re minore

### Alia opera orchestralia

* 6 Rhapsodiae Hibernicae
* Concertus pro clarineto
* 3 Concerti pro clavile
* Concertus pro violuncula
* 2 Concerti pro violina

### Opera Cameraria

* 8 Quaternarii pro Chordis
* 2 Quinarii pro Chordis
* 2 Ternarii pro Clavile et Chordis
* 2 Quinarii pro Clavile et Chordis
* 2 Sonatae pro Violina
* 2 Sonatae pro Violuncula
* Sonata pro Clarineto
**Realitas artificiosa** fuit notio per quam Myron W. Krueger Anglice *artificial reality* descripsit sua circumiecta interactiva et immersiva, in rationibus agnitionis magnetoscopicae fundata, quae facit ut utens mundum digitalem omnino et expedite contingat. Hoc opus annos ante 1970 coepit, et Krueger persona magni momenti in prima novitatis realitatis virtualis nunc habetur. *Artificial Reality,* primus liber Kruegeranus, anno 1983 prolatus, titulo *Artificial Reality 2* anno 1991 inscripto prolatus est.

In oratione hodierna, nomen *realitas artificiosa* saepe adhibetur ad describendam realitatem virtualem quae a realitate distingui non potest. Quod autem a notione realitatis virtualis discrepat, quae saepe ad technologiam realitatis similem adhibetur, sed facile simulatio agnosci potest.

Nexus interni
-------------

* Catena cinematica
* Hyperrealitas
* Realitas simulata

Bibliographia
-------------

* Kalawsky, R. S. 1993. *The Science of Virtual Reality and Virtual Environments: A Technical, Scientific and Engineering Reference on Virtual Environments.* Wokingham Angliae et Reading Massachusettae: Addison-Wesley.
* Krueger, Myron W. 1991. *Artificial Reality 2.* Addison-Wesley Professional. ISBN 0201522608.
* Rheingold, H. 1992. *Virtual Reality.* Novi Eboraci: Simon & Schuster.
*Vide etiam paginam discretivam:* Laodicea (discretiva)

Reliquiae antiquae urbis Laodiceae.
**Laodicea ad Lycum** fuit urbs antiqua a rege Antiocho II circa 250 a.C.n. in Phrygia condita, prope flumen Lycum. Rex nomen uxoris suae novae urbi indidit (plures urbes *Laodicea* dictae in regno Seleucidarum fuerunt).

Historia
--------

Postquam Romani et rex Pergamenus Attalus I Antiochum III apud Magnesiam ad Sypilum vicerunt, secundum pacem inter victores et victos Apameae anno 188 a.C.n. pactam, urbs Laodicea regno Pergameno Attalidarum attributa est. Postea, regno ab Attalo III Romanis anno 133 a.C.n. testamento legato, Laodicea urbs provinciae Asiae facta est. Plurimi nummi Laodiceae, sive tempore regni Pergameni sive sub imperatoribus Romanis, percussi usque ad nostrum tempus pervenerunt.

Imperatoribus Tiberio ac Nerone Laodicea terrae motibus bis vastata est. Incolae suis viribus tamen urbem restituere potuerunt. Divites enim erant : Laodicea nobilissima in imperio Romano erat vestium pulchritudinis causa, purpuratarum praecipue.

Cives clari
-----------

* Flavius Constantinus, consul anni 457.
Hoc in aedificio collegii Sancti-MIchaelis Bruxellis (in vico urbano Ettterbeca), habet *Societas Bollandistarum* sedem suam.
**Societas Bollandistarum**, est societas Iesuitarum doctorum quae operatur in Belgica a saeculo sedecimo.

Historia
--------

**Societas Bollandistarum** condita est a iesuitis Ioanne Bollando et Heriberto Rosweyde Belgis.

Propositum societatis, cuius socii usque ad annum 2000 tantummodo iesuitae erant, spectat ad vitas et cultum sanctorum indagandos, describendos, demonstrandos.

Anno 2007 Societas Bollandistarum, praeside Roberto Godding qui nunc est maximus et strenuus promotor, director et praeco Societatis, quartum centenum annum celebravit quo prima vice *Fasti Sanctorum*, liber iesuitae Heriberti Rosweyde in lucem apparuit.

Post cuius libri editionem Ioannes Bollandus ipse opus ab illo inchoatum perrexit. Ita anno 1643 duo primi tomi seriei cui titulus *Acta Sanctorum* praelo mandati sunt.

Id spectabant habebantque in votis ut omnes vitas sanctorum de quibus documenta scripta extent ederent secundum ordinem et successionem calendarii liturgici. Temporibus nostris collectio Actorum iam sexanginta volumina complent quod sunt 58.000 paginae!

Fama Bollandistarum
-------------------

Iam a saeculo XVIImo, opus Bollandistarum magni aestimabatur propter iudicium criticum et verum quo scripta et fontes indagabantur. Ita, non timuerunt falsas et pseudepigraphicas historias detegere et origines commenticias exempli gratia Ordinis Carmelitarum, qui ab Helia Propheta, autumabant conditos esse, pro falso demonstrare. Quod contra eos hostilitas Carmelitarum acuit.

Primum, usque ad supressionem Ordinis Iesuitarum a Papa Clemente, Antverpiae Societas sedem habuit. Disparuit tunc per semisaeculum. Sed posteaquam regnum Belgicum creatum est, Societas Bollandistarum denuo condita est Bruxellis, qua in urbe semper sedem habet in Collegio Sancti Michaelis.

Societas edit periodicum cui nomen *Acta Bollandiana*, quod ab anno 1882 iam numerat 125 fasciculos simulatque collectionem libellorum: *Subsidia Hagiographica* et *Tabularium Hagiographicum*

Non solum bibliotheca Bollandiana ad res religionis pertinet, sed eius multiplices divitiae, manuscripti typographicique libri, tabulae graphiatae, omnibus historicis, sine ullo respectu opinionum religiosarum, aperiuntur.

Bibliographia
-------------

* Hippolyte Delehaye, *L'œuvre des Bollandistes à travers trois siècles (1615-1915)*, Bruxellis, Societas Bollandistarum, 1959.
* Robertus Godding, Bernard Joassart, Xavier Lequeux, François De Vriendt, Joseph van der Straeten, *Bollandistes, saints et légendes. Quatre siècles de recherche hagiographique*, Bruxellis, Societas Bollandistarum, 2007.
* Robertus Godding, Bernard Joassart, Xavier Lequeux, François De Vriendt, *De Rosweyde aux Acta Sanctorum. La recherche hagiographique des Bollandistes à travers quatre siècles*, Bruxellis, Societas Bollandistarum, 2009.

Nexus interni
-------------

* *Acta Sanctorum*
* *Bibliotheca Hagiographica Graeca*
* Categoria:Bollandistae

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Societatis Bollandistarum
* de Bollandistis per quattuor saecula
**Realismus Platonicus** est appellatio philosophica ad notionem realismi relata, quae apud Platonem, philosophum Graecum (circa 427–circa 347 a.C.n.) discipulumque Socratis ad exsistentiam universalium vel rerum abstractarum attinet. Quia Plato universalia formas ideales esse putabat, hic status etiam idealismus Platonicus appellatur, qui non confundendus est cum Idealismo a Georgio Berkeley et aliis philosophis prolato: abstractiones Platonicae, quippe quae nec spatiales nec temporales nec mentales sint, cum exsistentia mentali quae in idealismo posteriore maximo pondere significatur non congruunt. Inter formas Platonicas sunt numeri et figurae geometricae, ex quibus theoria realismi mathematici fit; formae Platonicae etiam formam boni complectuntur, ex quo theoria realismi ethici efficitur. Plato suam disertam realismi notionem, quod ad exsistentiam universalium attinet, exposuit in dialogo de *Re publica* et alias, insigniter in *Phaedone,* *Phaedro,* *Menone,* et *Parmenide.*

Nexus interni
-------------

* Antirealismus
* Essentialismus
* Ethica
* Idea
* Realismus moralis
* Realitas
* Veritas

Bibliographia
-------------

* Balaguer, Mark. 1998. *Platonism and anti-Platonism in mathematics.* Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0195122305.
* Balaguer, Mark. Platonism in Metaphysics. In *Stanford Encyclopedia of Philosophy.* Situs interretialis.
* Silverman, Allan Jay. 2002. *The dialectic of essence: a study of Plato's metaphysics.* Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 0691091781.
* Silverman, Allan Jay. Plato's Middle Period Metaphysics and Epistemology. In *Stanford Encyclopedia of Philosophy.* Situs interretialis.
* Sriraman, Bharath. 2004. The influence of Platonism on mathematics research and theological beliefs. *Theology and Science* 2(1):131–147.
Wikidata Lanza del Vasto
Res apud Vicidata repertae:Lanza del Vasto: imagoLanza del Vasto: imago
*Nativitas*: 29 Septembris 1901; Fanum Sancti Viti Sclavorum  
*Obitus*: 5 Ianuarii 1981; Provincia Albasitensis  
*Patria*: Italia, Francia, Regnum Italiae  
*Nomen nativum*: Giuseppe Giovanni Luigi Enrico Lanza di Trabia-Branciforte
**Officium**

*Munus*: philosophus, poëta, scriptor, Sculptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Chanterelle  

**Memoria**

*Sepultura*: Roqueredonde  

Lanza del Vasto
**Iosephus Lanza del Vasto** (natus *Giuseppe Giovanni Luigi Enrico Lanza di Trabia-Branciforte* in vico Sancti Viti Normannorum in Apulia die 29 Septembris 1901; mortuus Illicis in Hispania DIE 5 Ianuarii 1981) fuit Italicus philosophus, poeta, sculptor, delineator, ac propugnator pacis contra bella. Duxit in matrimonium Simone Gébelin.

Eius pater, Dominus Ludovicus Lanza de Trabia (natus 18 Novembris 1857), Siculus erat, eiusque mater, Anna-Maria Nauts-Oedenkoven, Belgis (Nata Antverpiae 1 Iulii 1874, matrimonium Parisiis anno 1900), oriunda erat e divitissima familia Antverpiensi.

Condidit communitates quibus dedit nomen Arcae (L'Arche) et quae ad imitationem "ashram" quos condidit Gandhi aedificabantur et regebantur.

Bibliographia
-------------

* Ismael Galiana, "Murió en Murcia el poeta y pacifista Lanza del Vasto: Apóstol de la no violencia" in *ABC* (1 Iulii 1981) p. 24
*Pseudomasaris vespoides*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Subordo : Apocrita   
Superfamilia : Vespoidea   
Familia : Vespidae   
Subfamilia : **Masarinae**   
Latreille, 1802  
   
Subdivisiones: Genera**Gayellini**  

* *Gayella*
* *Paramasaris*

**Masarini**  

* Priscomasarina
	+ *Priscomasaris*
* Paragiina
	+ *Metaparagia*
	+ *Paragia*
* Masarina
	+ *Celonites*
	+ *Ceramiopsis*
	+ *Ceramius*
	+ *Jugurtia*
	+ *Masarina*
	+ *Masaris*
	+ *Pseudomasaris*
	+ *Quartinia*
	+ *Trimeria*

**Masarinae** sunt subfamilia vesparum olim in familiam separatam nomine "Masaridas" digesta quae subfamiliam Euparagiinas quoque comprehendit.

*Pseudomasaris coquilletti* super flores considit.
Ea est subfamilia parca, unica inter vespas ob alendas larvas solum polline et nectare, modo multorum apium solitariarum simillimo. Plurimae species sunt nigrae vel fuscae, cum exemplaribus singulariter discrepantibus flavis, albis, vel rubris (vel eorum mixturis) notae. Eae sunt diversissimae abundantissimaeque in desertis Africae Austrinae, sed etiam in desertis Americarum Septentrionalis et Australis. Nonnullae *Pseudomasaris* species in California, sicut *Pseudomasaris vespoides,* insigniter sunt *Vespularum* et *Dolichovespularum* similes, sed antennis claviformibus, maiore proprietate subfamiliae, agnosci possunt. Antennae in maribus sunt magnopere elongatae, sed iam in forma clavis distincte finiunt.

Pollen ferunt in ingluvie evomitantque cum nectare dum eae cellulas nidorum instruunt; ova inter hoc liquor ante cellulam claudendam pariunt. Nidi luto et aqua saepe aedificantur, vel etiam sunt cuniculi subterranei, qui unam vel plurimas cellulas habere possunt. Nidi in locis celatis, sicut sub saxa vel in fissuris saxosis, usitate disponuntur.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Richards, O. W. 1962. *A revisional study of the masarid wasps (Hymenoptera: Vespidae).* British Museum (Natural History), Londinii.
* Gess, S. K. 1996. *The Pollen Wasps: Ecology and Natural History of the Masarinae.* Cantabrigiae: Harvard University Press).
* Carpenter, J. M. 2001. Checklist of species of the subfamily Masarinae (Hymenoptera: Vespidae). *American Museum Novitates*3325: 1-40.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Masarinas"** apud **Vicispecies**. |
Wikidata Nordenham
Res apud Vicidata repertae:Nordenham: insigneNordenham: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°30′0″N 8°28′0″E  
*Numerus incolarum*: 25 959  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Alluvionis Visurgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 87.77 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saint-Étienne-du-Rouvray, Świnoujście, Peterlee  

**Tabula aut despectus**

Nordenham: situsNordenham: situs
Centrum Nordenham oppidi
**Nordenham** est oppidum Saxoniae Inferioris ad Visurgim flumen situm et commune maximum Circuli Alluvionis Visurgensis. Ad Nordenham commune vici Abbehausen, Abbehauser Groden, Abbehauser Hörne, Abbehauserwisch, Atens, Atenserfeld, Blexen, Blexersande, Blexerwurp, Bulterweg, Butterburg, Einswarden, Ellwürden, Enjebuhr, Esenshamm, Esenshammer Altendeich, Esenshammer Oberdeich, Esenshammergroden, Friedrich-August-Hütte, Grebswarden, Großensiel, Havendorf, Heering, Hoffe, Kloster, Moorseersand, Oberdeich, Phiesewarden, Rahden, Sarve, Schockumerdeich, Schweewarden, Schütting, Tettens, Treuenfeld atque Volkers necnon insulae Langlütjen I et Langlütjen II pertinent.

Historia
--------

Vicus Blexen ab anno 1933 ad Nordenham pertinens vetustissumus omnis regionis est, nam Willehadus episcopus Bremae hic die 8 Novembris 789 mortuus est.
Anno 1063 Henricus IV imperator paludem ad ripam laevam Visurgis archiepiscopo Bremae tradidit, qui hic colonos Nederlandicos collocavit. Qui "Stedingi" nominati postea libertatem suam defendentes a Gerhardo II archiepiscopo anno 1234 ut haeretici victi sunt. Ab anno 1523 a comitibus, ab anno 1815 a Ducibus Magnis Oldenburgensibus recta est. Saeculo 19 hic portus institutus est, per quem boves in Britanniam exportati sunt. Postea et petroleum et frumentum importata sunt. Anno 1908 Nordenham conditum est et oppidi minoris ius accepit. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 pars Circuli Alluvionis Visurgensis facta est et Blexen cum Nordenham coniunctum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1974 vicus Abbehausen et pars maior communis Esenshamm cum Nordenham coniuncti sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nordenham** spectant. |

* www.nordenham.de Pagina officialis
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Granatum (lapis)

Digitus humanus et granites (saxum igneum intrusivum) in Chennai Indiae expositum.
Photographema ex propinquo factum graniti granorum medii magitudinis (granitum ex regione Strzelin in Polonia). Grana fusca fulvaque Quarzum; grana sublustria: Spatha; grana nigra: Biotite (genus micae).
**Granitum** (-i, *n*, sc. 'marmor') sive **granites** (-ae, *m*, sc. 'lapis') est lapis, accuratius saxum igneum, ex quo maxima pars terrae continentis consistit. Granitum infra superficiem orbis terrarum natum est, saepissime in profundo plus duorum chiliometrorum, cum magma in crystalla mutatum est. Granitum abundat quarzo, spathis, sed etiam fuscis mineralibus, imprimis mica. Magna est in graniti speciebus diversitas.

Notae
-----

1. ↑  DWDS, sub voce "Granit"
2. ↑  *granites* ac *montes granitici* apud: Disputatio geologica de granite (1820)
3. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **granitum** spectant. |
Wikidata Geverae
Res apud Vicidata repertae:Geverae: insigneGeverae: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°34′28″N 7°54′3″E  
*Numerus incolarum*: 14 550  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Jever
**Gestio**

*Praefectus*: Jan Edo Albers  
*Procuratio superior*: Circulus Frisicus  

**Geographia**

*Superficies*: 42.23 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Schortens, Wangerland  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Servesta  

**Tabula aut despectus**

Geverae: situsGeverae: situs
Castellum Geverarum
**Geverae** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Frisici. Ad Geveras et vici Moorwarfen, Rahrdum, Cleverns, Sandel atque Sandelermöns pertinent.

Historia
--------

Geverae oppidum anno saeculo 10 primo in actis descriptum est. Annis 1575 - 1667 comes Oldenburgensis hunc agrum tenuit. Annis a 1667 ad 1793 haec regio ad Anhaltinum-Servestam pertinuit. Tum ad annum 1806 pars Russiae, ad annum 1810 Nederlandiae fuit. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1813 iterum Russi, ab anno 1818 Geverae a Ducibus Magnis Oldenburgensibus rectum est. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 Geverae caput novi Circuli Frisici est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Anno 1972 vici supra dicti cum Geveris coniuncti sunt. Annis 1977 - 1980 caput circuli non fuit, qui enim tum lege dissolutus erat.

Cervisiae fabrica
-----------------

Flasca cervisiae famosae *Jever*
In Geveris ab anno 1848 famosa ergastasterium cervisiae coquendae nomine *Friesisches Brauhaus Jever* sita est.

Cives clari
-----------

### cives honoris causa

* Christianus Henricus Wolke, paedagogus modernus
* Paulus de Hindenburg, praeses Germaniae (anno 1933)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Geverae** spectant (Geverae, Jever). |

* www.stadt-jever.de
* Pagina officialis fabricae famosae cervisiae *Jever*
Wikidata Pogoanele
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°55′0″N 27°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 384  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Florin Dumitrașcu  
*Procuratio superior*: Buzău  

**Geographia**

*Superficies*: 122±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Pogoanele: situsPogoanele: situs
Pătârlagele situs in circulo Buzău
**Pogoanele** est Romaniae oppidum, in regione Valachia in Buzău circulo situm, circiter 7.300 incolarum (anno 2011). Ad Pogoanele etiam vicus Căldărăști pertinet.

Historia
--------

Pogoanele anno 1853 conditum est, cum Costea Musceleanu huc colonos duxit et eis quinque iugera agri vendidit. Anno 1907 Pogoanele magna seditione agricolarum afflictum est. Anno 1989 oppidum declaratum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 7.304 homines habitabant, inter eos 6.680 Dacoromani et 221 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pogoanele** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Pogoanele

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
*Vide etiam paginam discretivam:* Stobi (discretiva)


Wikidata Stobi (Macedonia Septentrionalis)
Res apud Vicidata repertae:
municipality of North Macedonia  
*Civitas*: Macedonia Septentrionalis  
*Locus*: 41°34′0″N 21°56′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Macedonia Septentrionalis  

**Forma**

*Area*: 236.19 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Stobi (Macedonia Septentrionalis): situsStobi (Macedonia Septentrionalis): situs
Decpectus in situm archaeologicum urbis antiquae Stoborum
**Stobi** (-orum, *m.*) (Macedonice: *Градско / Gradsko*) sunt urbes et municipia Macedoniae Septentrionalis, in Regione Axiensi sitae. Urbani *Stobenses* appellantur.

Historia
--------

### Urbs antiqua

* Stobi (urbs antiqua): hodie situs archaeologicus.
* Paeonia: regio antiqua.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Stobi fuerunt sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, saeculo IV condita. Hodie est Sedes Titularis; nomen est Dioecesis Stobensis.

Notae
-----

1. 1 2 3  "Dioecesis Stobensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°34′0″N 21°56′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stobos** spectant. |
**Lingua Noroena**, quae lingua ipsa *Norrøn* fere appellabatur, lingua Germanica septentrionalis erat, quae usque ad saeculum 17 in insulis Orceadibus et Catis (sive Hialtis) dicebatur. Verba autem et formae in Orceadibus adhibita atque ea in Catis adhibita valde inter se differunt. Hodie exstincta est. Pauca tantum verba scripta remanent, sed etiam homines hodie has insulas habitantes in lingua sua reliquiis illius linguae (paucis verbis, aliquot proprietatibus grammaticis) uti solent.

Exemplum
--------

Pater noster anno 1700 scriptus:

Favor i ir i chimrie,
Helleur ir i nam thite,
gilla cosdum thite cumma,
veya thine mota vara gort
o yurn sinna gort i chimrie,
ga vus da on da dalight brow vora
Firgive vus sinna vora
sin vee Firgive sindara mutha vus,
lyv vus ye i tumtation,
min delivera vus fro olt ilt,
Amen.

Lege etiam
----------

* Michael P. Barnes: *The Norn Language of Orkney & Shetland*. Shetland Times 1998. ISBN 1-898852-29-4 (72 paginae, unicus liber de Lingua Noroena)

Notae
-----

1. ↑  ChristusRex.org **(Anglice)**

Linguae Germanicae

|  |  |
| --- | --- |
| Maiores linguae novissimae | Batava Capitensis · Danica · Batava · Anglica · Theodisca · Norvegica · Suecica · Iudaeogermanica |
| Minores linguae novissimae | Faeroensis · Frisica · Islandica · Luxemburgica |
| Extinctae linguae | Anglosaxonica · Burgundica · Crimaeo-Gothica · Francica · Gutnica antiqua · Gothica · Langobarda · Nordica antiqua · Noroena · Protonordica · Saxonica antiqua · Vandalica |
| Regionaliter recognitae linguae Germanicae | Bavarica · Limburgica · Saxonica · Saterlandiofrisiana v. Septentriofrisiana · Germano-Scotica · Ulsterica |
Tabula Lineari A scripta.
**Lingua Minoa** ab anno 1800 a.C.n. fere ad 1450 a.C.n. in usu in insula Creta erat. Lingua vel linguae culturae Minoae antiquae Cretae hieroglyphicis Creticis et deinde in syllabario scriptura Lineari A scribebatur. Quia hieroglyphicae Creticae nondum, Linearisque A solum partim enodatur, lingua Minoa ignota et non descripta manet, ac scire quidem non potest num haec scripta eandem linguam referant, vel etiam una lingua in ulla referatur. Lingua Eteocretica, in nonnullis inscriptionibus alphabeticis Creticis mille annos post scripta, fortasse est progenies linguae Minoae, sed ipsa nondum describitur. Numerus linguae est ISO 639-3.

Nexus interni
-------------

* Alphabetum Graecum
* Cultura Helladica
* Graecia archaica
* Lingua Graeca Mycenaea

Notae
-----

1. ↑  Nordhoff et al. 2013.

Bibliographia
-------------

* Evans, A. J. 1951. *Scripta Minoa: The written documents of Minoan Crete, with Special Reference to the Archives of Knossos, II: The Archives of Knossos, Clay Tablets Inscribed in Linear Script B,* ed. J. Myres. Oxoniae: Clarendon Press.
* Godart, Louis, et Jean-Pierre Olivier. 1996. *Corpus hieroglyphicarum inscriptionum Cretae.* Études Crétoises, 31. Athenis et Romae. ISBN 2869580827, ISBN 2728303665.
* Nordhoff, Sebastian, Harald Hammarström, Robert Forkel, et Martin Haspelmath, eds. 2013. Minoan. *Glottolog.* Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
**Ordo alendi** in phonologia et linguistica historica est quaedam regularum phonologicarum interventio. Vocabulum a Paulo Kiparsky, glottologo Fenno-Americano, Anglice anno 1968 positum est. In rebus ubi ordo alendi intervenit, regula A novos contextus constituit in quibus regula B adhiberi potest; regula B alioquin adhiberi non potest. Si binae regulae sunt, quarum regula A formam *x → y* et regula B formam *y → z* habet, tum hic est ordo alendi:

1. A: *x→y*
2. B: *y→z*

Contrarium, res cum regula A contextum evertit ut regula B non adhiberi possit, ordo sanguinandi appellatur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  In locutione *feeding order.*
3. ↑  Nathan 2008:137.
4. ↑  Anglice *bleeding order.*

Bibliographia
-------------

* Gussenhoven, C. et H. Jacobs. 1998. *Understanding Phonology.* Londinii: Arnold.
* Jensen, J. T. 2004. *Principles of Generative Phonology: An Introduction.*
* Nathan, Geoffrey S. 2008. *Phonology: A Cognitive Grammar Introduction.* John Benjamins Publishing. ISBN 9789027219077.
Franciscus de Paula, conditor ordinis Minimorum
**Ordo Minimorum** (sigla **OM** vel **OMinim**) a sancto Franciscus de Paula conditus est. Ordo religiosus ex presbyteris et fratribus (conversis) constat.

Ordo Minimorum, quorum sodales etiam **Paulani** vocantur, distinguendus est ab ordine Sancti Pauli Primi Eremiti ("Paulini") et a Barnabitis, qui publice *Congregatio Clericorum Regularium Sancti Pauli* appellantur.

Historia
--------

Ordo Minimorum ex communitate eremitarum, qui se Francisco de Paula (1416–1507) adiuxerunt et Cosentiae urbe Italiae monasterium condiderunt, progressus est. Francicus de Paula a parentibus voto oboedientibus adulescens monasterio Fratrum Minorum traditus est, sed ordinem ingressus non est. Postea ad antrum prope Paula in regione Bruttio sita, ubi natus erat, eremita sedem collocavit. Alii se Francisco adiunxerunt, qui se ipsi "fratres minimos" appellaverunt, forma superlativa indicantes severius se ascesin exercere quam Fratres Minores. Ab aliis "Paulani" vocati sunt.

Anno 1474 ordo a Sixtus IV papa approbatus est. Paulani imprimis in Francia, Hispania, Italia et Bohemia meridiana diffusi sunt. Etiam ordinis ramus feminarum et Tertius Ordo (1501) conditus est.

Ab anno 2006 Pater Franciscus Marinelli superior ordinis generalis est.

Nexus interni
-------------

* Ordines Mendicantes

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Paulanos** spectant (Order of Minims, Minim (religious order)). |

* Interretialis ordinis pagina (Italice)

Ordines Ecclesiae Catholicae

Albi · Augustiniani · Barnabitae · Benedictini · Camilliani · Canonici Augustiniani · Capuccini · Carmelitae · Carmelitae Discalceati · Carthusiani · Cistercienses · Claretiani · Comboniani · Dominicani · Eudistae · Filii Amoris Misericordis · Franciscani · Iesuitae · Lasalliani · Legionari Christi · Mercedarii · Minimi · Oratoriani · Passionistae · Praemonstratenses · Rosminiani · Sacra Familia · Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes · Salesiani · Scalabriniani · Scheutistae · Servi Mariae · Servi Iesu et Mariae · Spiritani · Trappistae · Trinitarii · Ursulinae · Vincentiani

*Vide etiam: Categoria:Ordines Ecclesiae Catholicae*
Insigne Ordinis
**Ordo militaris Crucigerorum cum rubea stella** est ordo religiosus saeculo 13 a sancta Agnete de Bohemia constitutus. Crucigeri cum rubea stella sunt canonici regulares, qui regulam sancti Augustini sequuntur. Primaria ordinis sedes est Pragae in Bohemia.

Historia
--------

Sedes primaria Crucigerorum et Pons Caroli in Praga
Ordinis fundatrix sancta Agnes cum magno magistro Nicolao Puchner, ex altare saeculi 15
Anno 1233 condidit sancta Agnes de Bohemia, filia regis Bohemiae Ottocari I, in Praga hospitalem sancti Francisci, ubi constituit etiam confraternitem, quae in hospitale laboravit. Hi fratres hospitalares introducti sunt eodem anno a matre Agnetis regina Bohemiae Constantia ad ecclesiam sancti Petri in Porzicz (*kostel sv. Petra na Poříčí*). Die 14 Aprilis 1237 suscepit Gregorius IX, pontifex Romanus, hospitale eorum in protectionem apostolicam et fratres hospitalares ordinem religiosum Crucigerorum esse declaravit. Anno 1252 impetravit ordinis fundatrix sancta Agnes a papa Innocentio IV ut Crucigeri, ad distinctionem aliorum, gestare possent sub rubra cruce rubram stellam. Eodem anno fundatum est novum hospitale sancti Francisci ad pedem pontis Pragensis cum ecclesia sancti Spiritus, quod factum est sedes primaria ordinis.

Multi Crucigerorum magistri generales saeculorum 16 et 17 erant etiam archiepiscopi Pragenses (exempli gratia Sbigneus Berka de Duba, Ioannes Lohelius, Ernestus Adalbertus ab Harrach). 

Praesens ordinis magister generalis est ab anno 2011 Iosephus Šedivý. 

Hodie administrant Crucigeri stellati multae ecclesiae Bohemiae et Moraviae et unam ecclesiam Austriae – ecclesiam sancti Caroli in Vindobona.

Notae
-----

1. ↑  www.krizovnici.eu – pagina domestica ordinis
2. ↑  Joannes Florian Hammerschmid, Prodomus Gloriae Pragenae, Vetero-Pragae 1723, p. 56–65.
3. ↑  www.krizovnici.eu – pagina domestica ordinis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ordinem militarem Crucigerorum cum rubea stella** spectant. |

* www.krizovnici.eu – pagina domestica ordinis
* www.facebook.com/krizovnici
* www.instagram.com/krizovnici/

Ordines Ecclesiae Catholicae

Albi · Augustiniani · Barnabitae · Benedictini · Camilliani · Canonici Augustiniani · Capuccini · Carmelitae · Carmelitae Discalceati · Carthusiani · Cistercienses · Claretiani · Comboniani · Dominicani · Eudistae · Filii Amoris Misericordis · Franciscani · Iesuitae · Lasalliani · Legionari Christi · Mercedarii · Minimi · Oratoriani · Passionistae · Praemonstratenses · Rosminiani · Sacra Familia · Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes · Salesiani · Scalabriniani · Scheutistae · Servi Mariae · Servi Iesu et Mariae · Spiritani · Trappistae · Trinitarii · Ursulinae · Vincentiani

*Vide etiam: Categoria:Ordines Ecclesiae Catholicae*
***Realencyklopädie für protestantische Theologie und Kirche*** ("Encyclopaedia rerum theologicarum et ecclesiasticarum protestantium") fuit encyclopaedia Theodisce scripta et praedecessor operis recentioris cuius titulus est *Theologische Realenzyklopädie*. 

Hoc opus in tribus editionibus proditum inter annos 1854 et 1913 editum est a principio, mortuo ante divulgationem inceptam Matthia Schneckenburger, a Iohanne Iacobo Herzog, eo tempore professor historiae ecclesiasticae et exegeseos Novi Testamenti apud universitatem Salinarum Saxonicarum. Editores posteriores fuerunt Gustavus Leopoldus Plitt et Albertus Hauck; hic fuit professor historiae ecclesiasticae et archaeologiae Christianae in universitate Erlangensi et mox professor historiae ecclesiasticae apud universitatem Lipsiensem.

Editiones abbreviatae Anglice scriptae in Civitatibus Foederatis divulgatae sunt sub titulis successivis, *The Protestant Theological and Ecclesiastical Encyclopedia*, *A Religious Encyclopaedia*, *The Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge*, annisque recentioribus *The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge*.

Series editionum
----------------

Editio prima
* 1854–1866: voll. 1-22 ed. Johann Jakob Herzog

Editio altera
* 1877–1882: voll. 1-8 edd. Johann Jakob Herzog, Gustav Leopold Plitt
* 1882-1883: voll. 9–11 edd. Johann Jakob Herzog, Albert Hauck
* 1883–1888; voll. 12–18 ed. Albert Hauck

Editio tertia
* 1896–1909: voll. 1-22 ed. Albert Hauck
* 1913: voll. supplementaria 23-24

Nexus externi
-------------

* Index editionum interretialium apud Vicifontem
*Erinaceus europaeus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Eulipotyphla   
Familia : **Erinaceidae**   
G. Fischer von Waldheim, 1814  
   
Palaeontologia

56–0 m.a.: Eocaenum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Subfamiliae et genera\*†*Silvacola*
* Erinaceinae
	+ †*Amphechinus*
	+ *Atelerix*
	+ *Erinaceus*
	+ *Hemiechinus*
	+ *Mesechinus*
	+ *Paraechinus*
* Galericinae
	+ †*Deinogalerix*
	+ *Echinosorex*
	+ *Hylomys*
	+ *Neohylomys*
	+ *Neotetracus*
	+ *Podogymnura*

**Erinaceidae** sunt familia mammalium ordinis Eulipotyphlorum, quae erinacinas, galericinas, et alia animalia similia parvae et mediae magnitudinis continet.

* Hemiechinus auritus*Hemiechinus auritus*
* Echinosorex gymnura*Echinosorex gymnura*
* Hylomys suillus*Hylomys suillus*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Erinaceidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Erinaceidas"** apud **Vicispecies**. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Erigone

Dionysus Icario vinum dat: vasm Atticum c. 540/520 a.C.n. a pictore "The Affecter" ornatum (Museum Lupariense)
***Erigone*** (Graece Ἠριγόνη) fuit carmen epicum ab Eratosthene scriptum, poëta et erudito qui Graece urbem Alexandriam saeculo III a.C.n. exeunte habitavit. Historiam narravit Icarii filiaeque Erigonae qui Bacchum in domum receperunt vinumque ab eo donum nacti sunt; cenam Baccho ab Icario oblatam descripsit. Ex hoc carmine fragmenta perpauca nobis servantur; historia autem retractatur a Nonno in *Dionysiacis* et, mutatis mutandis, a Silio Italico in *Punicis* qui invicem cenam Baccho a Falerno oblatam evocat.

Editio
------

* J. U. Powell, *Collectanea Alexandrina* (Oxonii: Clarendon Press, 1925)

Bibliographia
-------------

* Konstantinos Spanoudakis, "Icarius Jesus Christ? Dionysiac Passion and Biblical Narrative in Nonnus' Icarius Episode (Dion. 47, 1-264)" in *Wiener Studien* vol. 120 (2007) pp. 35-92

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Masashi Nakayama
Res apud Vicidata repertae:Masashi Nakayama: imagoMasashi Nakayama: imagoMasashi Nakayama: subscriptioMasashi Nakayama: subscriptio
*Nativitas*: 23 Septembris 1967; Fujieda  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Familia**

*Genitores*: Gisuke Nakayama;   
*Coniunx*: Tomoko Ikuta  

**Masashi Nakayama** (Iaponice 中山 雅史, *Nakayama Masashi*, natus in *Shizuoka* die 23 Septembris 1967) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1990 - 2003) lusor fuit. Masashi Nakayama inter alia cum turmis *Júbilo Iwata* et *Consadole Sapporo* lusit. Nunc ad gregem *Azul Claro Numazu* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 1990-2009; Yamaha Motors / Júbilo Iwata
* 2010-2012; Consadole Sapporo
* 2015-; Azul Claro Numazu

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Certamen Mundanum Pedilusorium (1998)
* Certamen Mundanum Pedilusorium (2002); Certamina 16 manuum

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Alta planities Iranica
**Alta planities Iranica** (Persice فلات ایران) est planities elevata maxima, quae Iraniam Pakistaniamque et Afganiam, paene totas occupat necnon Turcomanniae partem. A demissione Mesopotamica ad Indi vallem extenditur. Sinus Persicus et mare Arabicum margines planitiei Iranicae meridionales alluunt. Zagrium, Ariobarzanes, Turcomano-Chorassanici (quorum pars Parthau) aliique montes partes altae planitiei Iranicae sunt. Flumina eois maxima sunt Pasitigris, Arius, Etymander. Sicca et deserta maior pars planitiei Iranicae est et pluviis paene caret.

Notae
-----

1. ↑  *Verbum Domini*, vol. 32-33, 1932, p. 379; Nemesii Gonsalez Caminero SI *Historia philosophiae*, I. Philosophia antiqua. 
Pars 2. Cyclus Hellenisticus, Romae 1960, p. 15.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°17′0″N 59°3′0″E • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • place/Iranian-highlands Encyclopædia Britannica |
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

|  |
| --- |
|  |
| **Factio Fascistica Republicana**
***Partito Fascista Repubblicano*** |
|  |
| Signum factionis |
|  |
| **Ductor** | Benitus Mussolini |
|  |
| **Factio condita** | 1943 |
| **Factio soluta** | 1945 |
|  |
| **Ideologia** | FascismusRepublicanismus |
|  **Ars fiscalis** | ad dexteram extremam (corporativismus et autarchia) |
|  **Ars socialis** | ad dexteram extremam |

Alexander Pavolini, dux Factionis Fascisticae Republicanae.
Benitus Mussolini, dux fascismi, cum Adolpho Hitlero, cancellario Germanico.
**Factio Fascistica Republicana** (Italice *Partito Fascista Repubblicano* seu *PFR*) fuit factio politica Italica, a Benito Mussolini condita, qui eam ducebat. Post diem 25 Iulii 1943 condita est, cum Mussolini a Magno Consilio Fascismi depositus sit ac Factio Nationalis Fascistica soluta est, atque dissoluta est post deditionem Respublicae Socialis Italicae Mussolinique mortem.

Haec factio republicana atque anti-monarchista erat, quoniam Victor Emmanuel III rex fascismum et patriam proditorem a multis arbitrabatur. Ille enim Mussolini depositioni faverat, et novum ducem rectionis Petrum Badoglio elegerat.

Factio Fascistica Republicana etiam unica factio Reipublicae Socialis Italicae fuit.
**Factio Christiana democratica nationalis colonorum** (Dacoromanice *Partidul Național Țărănesc Creștin Democrat* vel **PNȚ-CD**) factio politica Dacoromanica est.

Historia
--------

Anno 1927 Factio Nationalis Colonorum (Dacoromanice *Partidul Național-Țărănesc* vel *PNȚ*) e Factione Nationali Iulii Maniu et Factione Colonorum condita est. Quae factio inter maiores Regni Romaniae fuit. Cum Communistae anno 1946/47 rerum Romaniae potiti sunt, Factio Nationalis Colonorum persecuta et abolita est. Postquam Communistae anno 1989 depositi sunt, Factio iterum nomine novo Factio Christiana democratica nationalis colonorum condita est. Annis 1996 - 1999 sodales factionis Victor Ciorbea et Radu Vasile primi ministri Romaniae fuerunt. Sed deinde factio suffragia civium perdidit et anno 2012 in parlamento unum senatorem et unum Legatum habuit. Legatus anno 2014 ad UNPR transiit neque in senatu factio sedem habet.

Praesides
---------

Adhuc post factionem reconditam hi fuerunt praesides:

* Cornelius Coposu (1990-1995)
* Ioannes Diaconescu (1995-2001)
* Constantinus Dudu Ionescu (2001)
* Andreas Marga (2002)
* Victor Ciorbea (2002-2004)
* Georgius Ciuhandu (2004-2007)
* Marianus Petrus Miluț (2007-2011)
* Victor Ciorbea (2011)
* Aurelianus Pavelescu (2011– )

Nexus externus
--------------

* Pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Data legati apud cameradeputatilor.ro