recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Defensor Pacis*** est magnum opus Marsilii Patavini, anno 1324 perfectum. Quo confecto, Marsilius ex anno 1326 inimicus ecclesiae designatus auctore Ioanne XXII vexatus est, adeo ut fuga in Bavariam salutem petivit, ubi a Ludovico Bavarico dicto gratus receptus est. Hoc in itinere a Ioannes Ganduno qui verisimiliter ei in opere conscribendo subvenit comitatus esse videtur.

Synopsis
--------

Hoc volumine Marsilius abolutionem potestatis ecclesiastiae cuius iniuriam nimiamque licentiam et ipse expertus sit in re publica habenda pro pace propagavit. His rebus studeno post excessum Graecorum philosophorum sicut Aristotelicium aevi inter primos qui media aetate rem publicam libere ac pariter constituendam censeant existimari potest. Tamen quem descripsit modus instituendae rei publicae hodierna constitutione valde dissimile fuisse constat.

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* Richard Scholz (ed.):  *Marsilius Patavinus, Defensor pacis (Monumenta Germaniae Historica. Fontes Iuris Germanici Antiqui in usum Scholarum, separatim editi)*. Hannoverae 1932/33;
* *Marsilius von Padua. Der Verteidiger des Friedens* (Defensor Pacis Germanice translatum). Walter Kunzmann, bearbeitet und eingeleitet von Horst Kusch. 2 vol. Darmstadii 1958.

Nexus externi
-------------

* Defensor pacis.
Wikidata Cavaniacum
Res apud Vicidata repertae:Cavaniacum: insigneCavaniacum: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°52′54″N 2°32′20″E  
*Numerus incolarum*: 39 588  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Gagny
**Gestio**

*Praefectus*: Michel Teulet  
*Procuratio superior*: arrondissement of Le Raincy, Sequana et Fanum Dionysii  

**Geographia**

*Superficies*: 6.83 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clichiacum ad Silvam, Nobiliacum ad Matronam, Chelles (Esia), Gornaium ad Matronam, Mons Firmolium, Rinsiacum, Villa Mummoli  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Minda, Tabernulae, Gladsaxe Municipality, Carolaeburgum-Wilmersdorfium, Wilmersdorf  

**Tabula aut despectus**

Cavaniacum: situsCavaniacum: situs
Curia municipalis.
Communis tabula.
**Cavaniacum**, sive **Gaigniacum** sive **Ganiacum** (Francogallice *Gagny*), est urbs et commune Francicum 39 817 incolarum praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii in regione Insula Franciae.

Toponymia
---------

A *Gabinio* sive *Ganno* sive *Gannio* derivatur oppidi nomen.

Supra tempus habuit urbs multa nomina: Cavaniacum (saeculo VI); *Gaingny* (saeculo XI); Guennianum, Guagnicum (saeculo XII); *Guengni* saeculo XIII); *Gagny* (anno 1206); *Gaigny*, Ganiaco (saeculo XIII); Gainiaco (anno 1237); Gaygniaco (saeculo XIV); *Gaigni* (anno 1475); *Guaigny-en-France* (saeculo XV).

Coniunctiones communium
-----------------------

* Tabernulae in Vexillum Italiae Italia ex anno 1967
* Suttona in Vexillum Angliae Anglia ex anno 1974
* Minda in Vexillum Germaniae Germania ex anno 1975
* *Gladsaxe* in Vexillum Daniae Dania ex anno 1975
* Carolaeburgum-Wilmersdorfium in Vexillum Germaniae Germania ex anno 1995
* Apeldornium in Vexillum Bataviae Nederlandia ex anno 1995

Notae
-----

1. 1 2  Patrimoine de Seine-Saint-Denis[*nexus deficit*]
2. ↑  Secundum censum anno 2020 factum.
3. ↑  Situs interretialis Cavaniaci urti novae proprius.

Nexus interni
-------------

* Indicem communium praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cavaniacum** spectant. |

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°52′54″N 2°32′20″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "93032" apud *INSEE* • Encyclopædia Britannica |

* De hoc commune apud cassini.ehess.fr
* Huius communis situs interretialis
Deep Purple anno 2013 canit.
**Deep Purple** est grex musicus Britannicus anno 1968 conditus, cuius genus musicum est sive hard rock sive grave metallum. Omnes quattuordecim musici in grege canunt, solum Iohannes Paice tympanista gregis per totum tempus cecinit, usque ad annum 2014 annos 46. In grege plurimum inclaruerunt? Richardus Blackmore citharista, Iohannes Lord clavichordista, Iohannes Gillan cantor, Rogerius Glover, qui cithara gravi canit, Stephanus Morse citharista. Pace, Gillan, Glover, Morse ac Donaldus Airey clavichordista anno 2014 in grege cecinerunt.

Plus quam millies centena milia (100 000 000) alborum iam vendiderunt. Una cum Led Zeppelin et Black Sabbath gravissimus grex Britannicus hard rock et metalli gravis generum annorum 1970 habetur.

Alba musica
-----------

* *Shades of Deep Purple* (1968)
* *The Book of Taliesyn* (1968)
* *Deep Purple* (1969)
* *In Rock* (1970)
* *Fireball* (1971)
* *Machine Head* (1972)
* *Who Do We Think We Are* (1973)
* *Burn* (1974)
* *Stormbringer* (1974)
* *Come Taste the Band* (1975)
* *Perfect Strangers* (1984)
* *The House of Blue Light* (1987)
* *Slaves & Masters* (1990)
* *The Battle Rages On...*  (1993)
* *Purpendicular* (1996)
* *Abandon* (1998)
* *Bananas* (2003)
* *Rapture of the Deep* (2005)
* *Now What?!* (2013)
* *Infinite* (2017)
* *Whoosh!* (2020)
* *Turning to Crime* (2021)

Imagines
--------

* Iohannes Gillian, cantusIohannes Gillian, cantus
* Stephanus Morse, citharaStephanus Morse, cithara
* Rogerius Glover, cithara gravisRogerius Glover, cithara gravis
* Donaldus Airey, clavileDonaldus Airey, clavile
* Iohannes Paice, tympanaIohannes Paice, tympana

Nexus interni
-------------

* David Coverdale

Nexus externi
-------------

* www.deeppurple.com, pagina interretialis
Pictura satirica "conventus cogitantium" libertate impune dicendi sublata, cum tabula "Wie lange möchte uns das Denken wohl noch erlaubt bleiben?" ('Quam diu nobis licuerit cogitare?')
**Decreta Thermarum Carolinarum** diebus 6 - 31 Augusti anni 1819 in urbe Thermis Carolinis ab administris civitatum Germaniae Clemente Metternich, cancellario Austriae duce disputata et Confoederationi Germanicae proposita sunt. 20 Septembris Dieta Foederalis Consociationis Germanicae Francofurti ea decreta promulgavit.

Argumenta decretorum
--------------------

* **Lege Universitaria** professores, qui contra statum monarchiae aut auctoritates regnorum docuissent, dimittendi, studiosi seditiosi ex universitate emittendi erant..
* **Lege Diurnaria** censura omnium diurnorum typographicorum stipulata est.
* **Lege Quaestionis** Moguntiaci collegium speciale institutum est, quod omnes motus revolutionarios detegeret.

Quare decreta promulgata sint
-----------------------------

Causa fuit timor regentium, ne sibi eis, qui rebus novis studerent, concedendum esset; ansam eis dedit Carolus Ludovicus Sand studiosus, qui 23 Martii) poetam Augustum de Kotzebue necaverat, quem inimicum patriae habebat. Haec res ducibus civitatum praetextui fuit, ut contra omnes revolutionarios, qui libertatem et unionem Germaniae appetebant, agerent.

Eventus
-------

Quibus decretis nisi duces civitatum confoederatarum multos poetas et scriptores persecuti sunt, inter quos erant Ernestus Mauritius Arndt, Carolus Marx, Georgius Büchner, Carolus Theodorus Welcker, Fridericus Amadeus Welcker, Ernestus Theodorus Amadeus Hoffmann. Ad annum 1848 decreta Thermarum Carolinarum rata erant.

Notae
-----

1. ↑  Textus Legis Universitariae (lingua Theodisca)
2. ↑  Textus Legis Diurnariae (lingua Theodisca)
3. ↑  Textus Legis Quaestionis (lingua Theodisca)
Wikidata Smolenscum
Res apud Vicidata repertae:Smolenscum: insigneSmolenscum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°46′58″N 32°2′43″E  
*Numerus incolarum*: 320 170  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Vladimir Sovarenko, Andrey Borisov  
*Procuratio superior*: Regio Smolenscensis  

**Geographia**

*Superficies*: 166.35 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q4258383, Q4183926, Q4380740  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hagenium, Tutela, Fontes Coloratenses, Kertschia, Targovishte, Woodstock, Caluga  

**Smolenscum,** vulgo ***Smolensk*** (Russice Смоленск), ad flumen Danaprim situm, est urbs Russiae, metropolis regionis Smolenscensis. Quasdam officinas, musea, theatra, et multa instituta eruditionis (e.g. Universitatem Publicam Smolenscensem) habet. Ibi sunt circiter 330 milia incolarum (anno 2017).

Historia urbis
--------------

Cremlinus (arx) Smolenscensis.
Smolenscum est una ex antiquissimis urbibus Russicis, primum in annalibus anno 863 commemorata. Anno 882, Helgus dux Smolenscum occupavit, et in dicionem regni Ruthenici redegit, ubi haec urbs erat sedes industriae et commercii. Ab saeculo XII Smolenscum metropolis ducatus liberi fuit, sed anno 1404 Magno Ducatui Lituaniae adiunctum est, anno 1508 caput palatinatus Smolenscensis ducatus illius factum. Anno 1514 ad Magnum Ducatum Moscoviae adiunctum, fuit castrum maximi valoris in fine occidentali terrae Russicae Moscoviticae. Anno 1611 a Polonia occupatum, Smolenscum anno 1667 a Russia ("Moscovia") recuperatum est. Olim metropolis gubernii Smolenscensis (quod annis 1708–1713, 1726–1775 et 1796–1929 exsistebat), Smolenscum ab anno 1937 sedes administratica regionis hodiernae factum est. Temporibus Bellorum Patrii (contra Franciam) et Magni Patrii (contra Germaniam) pugnae notabiles prope hanc urbem acciderunt. Anno 1985, Smolenscum titulum "Urbis-Herois" (Russice Город-герой) rite accepit.

Notae
-----

1. ↑  I.I. Hofmannus, *Lexicon universale*, tomus II. p. 834.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Smolenscum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°46′58″N 32°2′43″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Smolensco *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Georgius Secundus Dux Cantabrigiae
**Georgius Secundus Dux Cantabrigiae** (natus 26 Martii 1819 Hannoverae, mortuus 17 Martii 1904 Londinii) dux militum atque marescalcus Britannicus fuit.

Familia
-------

Georgius filius Adolphi Frederici ducis Cantabrigiae et nepos Georgius III regis Britanniarum fuit. Ipse actricem ignobilem in matrimonium duxit, cum qua tres liberos habuit, qui autem tituli heredes fieri non potuerunt.

Cursus honorum
--------------

Anno 1837 tribunus militum ad exercitum Britanniae accessit. Annis 1852 - 1854 inspector equitatus erat. Inter Bellum Crimaeanum dux primae divisionis Britannicae erat. In proeliis ad Almam, Balaclavae, Inceromaniae certabat. Anno 1856 in Britanniam revertebat et consiliarius administri belli factus est. Anno 1862 marescalcus nominatus est. Anno 1887 summus dux exercitus Britannici nominatus est. Anno 1895 hunc magistratum deposuit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae et familia ducis in Encyclopaedia Classica anni 1911 (lingua Anglica)
Scrinii facies obversa
**Scrinium cordis Annae Britonum ducissae** est capsa aurea versibus Francogallicis inscripta anno fere 1513 facta. Ibi olim inclusum est cor Annae reginae Francorum ducissaeque Britonum, die 9 Ianuarii eiusdem anni mortua. Scrinium a principio Namnetis in palatio ducum Britonum servatum est. Scrinium tempore rerum novarum Francicarum, vestigiis cordis abiectis, Lutetiam missum est ad perfundendum. Nihilominus in bibliotheca Nationali celatum, deinde Namnetis remissum est ubi hodie in museo Dobrée servatur. Textus versuum sic legitur:

En ce petit vaisseau  

De fin or pur et munde  

Repose ung plus grand cueur  

Que oncque dame eut au munde  

Anne fut le nom delle  

En France deux fois roine  

Duchesse des Bretons  

Royale et Souveraine.  

M vC XIII
Scrinii facies reversa
Ce cueur fut si très hault  

Que de la terre aux cieulx  

Sa vertu libéralle  

Accroissoit mieulx et miulx  

Mais Dieu en a reprins  

Sa portion meilleure  

Et ceste part terrestre  

En grand dueil nous demeur  

IXe Ianvier

Bibliographia
-------------

* "Reliquaire d’Anne de Bretagne. Une enquête loin d’être terminée" in *Ouest-France* (22 Aprilis 2018)
* Laure Barthet, Camille Broucke, edd. *Le cœur d'Anne de Bretagne*. Mediolani: Silvana Editoriale, 2014. ISBN 9788836628476
* Eric Biétry-Rivierre, Claire Bommelaer, "L'incroyable histoire du reliquaire d'Anne de Bretagne" in *Le Figaro* (22 Aprilis 2018)
* Pierre-Gilles Girault, *Les Funérailles d'Anne de Bretagne, reine de France: l'hermine regrettée*. Montreuil, Gourcuff-Gradenigo, 2014. ISBN 978-2-35340-175-8

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Scrinium cordis Annae Britonum ducissae** spectant. |

* *L'écrin du cœur d'Anne de Bretagne en 3D*
Wikidata Velisia
Res apud Vicidata repertae:Velisia: insigneVelisia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°36′0″N 31°12′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 788  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q3918526  

**Geographia**

*Superficies*: 32 chiliometrum quadratum  

**Velisia** (Russice Велиж) est urbs in regione Smolenscensi Foederationis Russicae. Ad Duinam Occidentalem stat. Incolas 6636 anno 2020 habet.

Historia
--------

Velisiae regio in ducatu Smolenscensi erat, deinde in ducatu Toropetiensi. Anno 1355 ducatus Toropetiensis ad Magnum Ducatum Lituaniae adiunctus est. Anno 1536 tempore belli Starodubiani exercitus Ioannis Severi Velisiam, ubi quattur arces Lituanicae fuerant, cepit et arx nova aedificari incipit. 

Via Exaltationis Crucis (*Vozdviženskaia*) Veliziae initio saeculi XX (chartula cursualis)

Nota
----

1. ↑  Hectoris De-Toni *Repertorium geographico-polyglottum in usum «Sylloges algarum omnium»*, Patavii: Typis Seminarii, 1894; Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 450. Interdum et **Velisium**.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°36′0″N 31°12′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Velisiam** spectant. |
Wikidata Cantiliacum
Res apud Vicidata repertae:Cantiliacum: insigneCantiliacum: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 49°11′13″N 2°27′39″E  
*Numerus incolarum*: 10 604  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Chantilly, Champ-Libre
**Gestio**

*Procuratio superior*: Esia, Communauté de communes de l'aire cantilienne, arrondissement of Senlis  

**Geographia**

*Superficies*: 16.19 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Saint-Maximin, Avilly-Saint-Léonard, Coye-la-Forêt, Gouvieux, Lamorlaye, Orry-la-Ville, Pontarmé, Vineuil-Saint-Firmin  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Überlingen, Watermala et Bostfort, Epsom and Ewell  

**Tabula aut despectus**

Cantiliacum: situsCantiliacum: situs
**Cantiliacum**, seu **Chantiliacum**, (vulgo *Chantilly* [ʃɑ̃·ti·ji]), est commune Francicum 11 214 incolarum (censu anno 2012 habito), in praefectura septentrionali Esia in regione Picardia sita. In media silva Cantiliacensi, in valli fluvii Nonette, in media agglomeratione 37 000 incolarum iacet.

Castellum Cantiliacense
Oppidum nobile est propter Castellum Cantiliacense, in quo magnum Museum Condaeum reperitur, et propter dulce cramum battutum, quod Francogallice *crème Chantilly* appellatur. Etiam notum est propter cursus equorum: praeter hippodromum in quo duo clara curricula habentur, praemia Jockey Club et Diane, etiam est maximus in Francia locus exercitationis equorum cursoriorum.

Incolae notabiles
-----------------

* Leopoldus Delisle, historicus, hic mortuus die 22 Iulii 1910
* Ericus Woerth, politicus, hic educatus, praefectus communi Cantiliaco ab anno 1995

Notae
-----

1. ↑  "Une assez grande partie des noms de lieux français sont d'origine gauloise ... On peut encore rappeler les suffixes *-acum* (*-iacum*) dans ... Chantilly (*Cantiliacum*) ...": K. Nyrop, *Grammaire historique de la langue française* (Hafniae: Det Nordiske Forlag, 1899) p. 6
2. ↑  "Cantiliacum" (p. 223 apud *Google Books*), (p. 496 apud *Google Books*)
3. ↑  Vide et titulum carminis quo haec urbs celebratur: Franciscus Boutard, "*Serenissimo principi Henrico Borbonio Cantiliacum*" (s.l. 1724) citatio
4. ↑  Hugo de Groot (1687) *Epistolae*, p.314; Benjamin Priolo (1665) *Ab excessu Ludovici XIII. de rebus gallicis historiarum libri duodecim*, p.10; Laurence Echard & Jean Baptiste Ladvocat (1782) *Dykcyonarzyk geograficzny*, p.125 (s.v. *Chantilly*); *Vox Latina* 25 (fasc.96), 1989, p.272.

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Esiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cantiliacum** spectant. |

* Situs urbis
* Museum Equorum
* Imagines Cantiliaci
Helena Hempel anno 1912 Cracoviae in congressu universali octavo particeps
**Helena Hempel** (nata die 24 Aprilis 1846 Ternov in vico quodam apud Lublinum, mortua die 20 Augusti 1936 Leopoli) Esperantici fautrix et diurnaria Polonica fuit.

Vita
----

Idioma Zamenhofianum anno 1899 edidicit numerum 4724 in elencho priorum esperantistarum nactura. Anno 1906 in sodalitate Leopolitana *Societo Espero* inter praesides electa est. Dramatiunculas nonnullas Esperanticas in scaena disposuit interdum ipsa histrioniam faciens. Ter in certamine *Floraj ludoj* honorata est et symbolas suas foliis Esperanticis variis publicandas tradidit. 

In actis diurnis *Wieniec i Pszczołka* pro cultura Polonica facem in altum tollebat, quod auctoritatibus minus placuisse videtur. Cum ei nonnullas septimanas pro perseverantia nationali in carcerem vadendum esset, omnia mente vere stoica tulit. Postea confessa est eam moram in custodia actam tempus recreationis necessariae dedisse.

Ipsa plures res Lingua Internationali pepigit: novellas, dramata, monologos, comoedias, poemata.

Opera praemio honorata
----------------------

* *Patrina embaraso* (drama unius actus; honores anno 1920)
* *La lepora koro* (novella; 1924)
* *Virino kaj vesto* (observatio; 1924)
* *Ĵaluzegoj, ĵaluzoj kaj ĵaluzetoj* (observationes; 1926)

Nexus externi
-------------

* vita paucis verbis apud *Enciklopedio de Esperanto*

Notae
-----

1. ↑  necrologus in periodico *Pola Esperantisto* - Novembris 1936, p. 138
Adversus **sermonem artificialem Zamenhofianum** censura quoque agebatur. Nonnumquam censura non ipsum sermonem, sed conatus multorum esperantistarum pertinet, ne linguam universalem praecipuorum institutorum introducant.

Partim puncta iudicandi generaliter cunctas artificiales linguas attinent. Alia censurae puncta de determinatis Esperanticae linguae proprietatibus versantur, quibus a parte iudicum existimantium inepta dicitur. Nonnulli criticorum, qui determinatas linguae Esperanticae iudicant, esperantidas, id est linguolas eas artificiales, quae constant ex fundamentis linguae Zamenhofianae, explicant.

Censura propositorum exsequendorum
----------------------------------

Ludovicus Zamenhof opinari coepit ut haec lingua in toto orbi terrarum adhibeatur, quamque plurimi studeant. Vidit illam linguam instrumentum ad confirmandum accipiendarum civitatum, ac bella odiumque fugere. Usque hunc diem haec consilia propositura sunt, sentiuntque eum "omnium secundum" esse "patrium sermonem."

### Propositum quod assequi nequit?

Ab existimantibus nimis putabantur linguam Esperanticam hoc propositum in futuris decenniis statu hodierno linguae Anglicae assequi nequiturum esse. Factum est etiam sermonem in 120 annis tantum nonnullos centum millia loquentium potuisse repperi, quod propositum esse falsum demonstrat.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
**Helena Sander** (Theodisce Jil Sander) Veslingburene die 27 Novembris 1943 nata vestimentorum creatrix et medicaminum faciei inventrix Germana est. Habitat autem Hamburgi. Quae per totum orbem terrarum admiratione afficitur propter vestimentorum suorum simplicitatem munditias elegantiam. Quamobrem cognomine hilari *regina* etiam *minoris* (vel anglice *queen of less*) et *regina lanae Casmiricae* (vel anglice *Kashmir queen*) appellata est.

Species et odores Helenasanderiani
----------------------------------

Constat Helenam Sander his pro mulieribus imprimis vestimenta creavisse idonea, quae virorum exemplum secutae negotiis gerendis operam dant. Ideo ei bracae magnopere placent ad corpus muliebre adaptatae, pallia anglica levia simpliciaque, camisia alba. Ab ornamentis autem omnibus abhorret. Ne colorum quidem varietate delectatur. Inde ab anno 1978. medicamina etiam faciei creare coepit, quae ut mulieres emerent, suo ipsa vultu ubique hortata est.

pictura
-------

* Jil Sander, 1991
* Jil Sander at fashionmodeldirectory.com (en)
* Jil Sander, 2004 et Jil (Francois Berthoud)
Wikidata Heleonora (regina Portugalliae et Franciae)
Res apud Vicidata repertae:Heleonora (regina Portugalliae et Franciae): imagoHeleonora (regina Portugalliae et Franciae): imago
*Nativitas*: 15 Novembris 1498; Lovanium  
*Obitus*: 18 Februarii 1558; Talavera la Real  
*Patria*: Hispania, Regnum Portugalliae  

**Officium**

*Officium*: Queen Consort of Portugal, Queen Consort of France  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Philippus I; Ioanna  
*Coniunx*: Manuel I of Portugal, Franciscus I  
*Proles*: Maria of Portugal, Duchess of Viseu  
*Familia*: Domus Habsburgensis, House of Aviz, Domus Valesia
**Memoria**

*Sepultura*: Pantheon of the Infantes of the Royal Monastery of San Lorenzo de El Escorial  

**Insignia heraldica**

Heleonora (regina Portugalliae et Franciae): insigneHeleonora (regina Portugalliae et Franciae): insigne
**Heleonora**  vel Alienora, nata Lovanii die 15 Novembris 1498 et mortua Caesarobrigae die 18 Februarii 1558, fuit regina Lusitaniae, ut uxor regis Emmanuelis I cui anno 1519 nupsit, et regina Franciae, ut uxor regis Francisci I cui anno 1530 nupsit.

Filia Philippi Formosi domini Nederlandiae et Ioannae Insanae reginae Castellae, archiducissa Austriae et infanta Hispaniarum erat. Ab anno 1506, Philippo mortuo, Alienora et sorores Isabella et Maria et frater Carolus in Nederlandia habitaverunt, ubi Margarita soror Philippi gubernabat.

Emmanuel ex ea genuit filium Carolum, qui adhuc infans obiit, et filiam Mariam. Alienora non vidit Mariam ab anno 1530 usque ad annum 1558. Maria numquam nupsit et Alienora hodie posteri non habet.

Alienora et Maria regina Hungariae bonae amicae fuerunt. Anno 1556, Alienora, Maria et Carolus in Castellam ierunt ubi mortui sunt anno 1558. In monasterio Sancti Laurentii Scorialensis sepulta est.

Notae
-----

1. ↑  Heleonora Caroli soror... regis Lusitaniae vidua
2. ↑  Heleonora Regina Caroli V Caes. soror Francisci I pridem. Gallor. regis vidua
3. ↑  Heleonora Galliarum Regina

Nexus externi
-------------

* "Eléonore d'Autriche" apud *Histoire pour tous*
Wikidata Helena Wessel
Res apud Vicidata repertae:Helena Wessel: imagoHelena Wessel: imago
*Nativitas*: 6 Iulii 1898; Hörde  
*Obitus*: 13 Octobris 1969; Bonna  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Rhenaniae Septentrionalis et Vestfaliae, Member of Landtag of Prussia, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae, Centrum, All-German People's Party  
*Religio*: Lutheranismus
**Memoria**

*Laurae*: Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  
*Sepultura*: Südfriedhof  

Helena Wessel anno 1965 insignia accepit.
**Helena** (*Helene*) **Wessel** (nata die 6 Iulii 1898 in vico Hörde, qui nunc ad Tremoniam pertinet, mortua die 13 Octobris 1969 Bonnae) rerum politicarum perita Theodisca et sodalis primo factionis centri, deinde factionis totius populi Germaniae ("Gesamtdeutsche Volkspartei"), postremo SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Parentes eius catholici et sodales factionis centri erant. Helena scholam primariam et deinde commerci frequentabat et ab anno 1915 in officio centri operam dedit. Deinde et tirocinium salutis publicae fecit. Inter dictaturam nazistarum secretaria in officiis catholicis laborabat.

Cursus honorum
--------------

Anno 1928 Wessel legata ad senatum terrae Borussiae electa est et ab anno 1930 inter regentes factionis centri fuit. Etiam electione Martii 1933 legata denuo electa est, sed tum nazistae factionem centrum prohibebant. Post secundum bellum mundanum Wessel iterum pro factione sua nixa legata ad senatum terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae nominata est. Anno 1948 legata in Consilium Parlamentaricum missa est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Anno 1949 praeses centri electa est et eodem anno legata Dietae Foederalis Germaniae. Anno 1952, cum Conradus Adenauer cancellarius (CDU) et inter alios multi sodales Centri nitebantur, ut iterum milites Theodisci fierent, Wessel cum aliis, inter quos etiam Gustavus Heinemann erat, "Factionem totius populi Germaniae" condidit. Anno 1953 haec factio electionem perdidit et Wessel parlamentum relinquere coacta est. Itaque Wessel ad factionem SPD transiit et anno 1957 iterum legata Dietae Foederalis electa est. Ad mortem in parlamento mansit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Helenam Wessel** spectant. |

* Biographia Helenae Wessel (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina parlamentarischerrat.de (lingua Theodisca)
**Maria** (Theodisce: *Marie*) **Iuchacz** (nata *Marie Gohlke* 15 Martii 1879 Landsbergi iuxta Wartam, mortua 28 Ianuarii 1956 Dusseldorpii) politicarum rerum perita Theodisca factionis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam primariam finitam Juchacz primo ancilla, deinde opifex laboravit, annis 1896 - 1898 etiam ministra aegrotorum erat. Tum ad annum 1913 Sartrix fuit. Anno 1903 sartori Bernhardo Juchacz nupsit, duos liberos habuit. Postquam anno 1906 divortium fecit, Landsbergum reliquit et Berolinum cum liberis et sorore venit.

Cursus honorum
--------------

Juchacz anno 1908 ad factionem Socialem Democraticam Germaniae accessit et Rhenaniae provinciae secretaria feminarum erat. Ad annum 1933 inter rectores factionis fuit. Cum anno 1917 sodales sinistrae factionem USPD condidissent inter eos et Clara Zetkin, Juchacz diurnaria facta est et diurnum feminarum "Gleichheit - Zeitschrift für die Interessen der Arbeiterinnen" rexit. Anno 1919 Juchacz inter legatos Consilii Formae Civitatis Constituendae cum feminis 37 alteris, quae primo in parlamento Germanico sederunt. 19 Februarii primam orationem feminae in parlamento habuit. Juchacz ad usque annum 1933 legata Dietae Imperii Germanici mansit.

Inter dictatura Nazistam
------------------------

Anno 1933, postquam Nazistae Germaniae rerum potiti sunt, Juchacz primo in Saraviam, quae civitas tum a Societate Civitatum administrabatur, deinde anno 1935 in Franciam, postremo anno 1940 in CFA fugit. Ad usque annum 1948 Novi Eboraci vixit.

Ultimi anni
-----------

Anno 1949 in Germaniam revenit atque Dusseldorpii vixit.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina societatis salutis opificum (lingua Theodisca: *Arbeiterwohlfahrt*)
* Curriculum vitae in pagina factionis SPD Berolini (lingua Theodisca)
* Biographia in libro legatorum Dietae Imperii (lingua Theodisca)[*nexus deficit*]
**"Pecunia non olet"** est sententia secundum opinionem imperatoris Vespasiani dicta. Suetonius enim ait: "Reprehendenti filio Tito quod etiam vectigal urinae commentus esset, pecuniam ex prima pensione [Vespasianus] admovit ad nares, sciscitans *num odore offenderetur?* et, illo negante, *Atquin*, inquit, *e lotio est*.[1] Talia narrat et Dio, e quo discimus Vespasianum Tito simplicius dicere de nummis, "vide, fili, an olent."[2]

In fabula romanica brevi *Sarrasine* ab Honorato de Balzac anno 1830 divulgato haec sententia nunquam verbatim citata est sed sub appellatione "axiomatis Vespasiani" evocata, in Franciam innuens: *En nul pays peut-être* l'axiome de Vespasien *n'est mieux compris. Là, les écus même tachés de sang ou de boue ne trahissent rien et représentent tout.*[3] De quo plura legenda sunt in Rolandi Barthes *S/Z*.[4] Similiter F. Scott Fitzgerald in *The Great Gatsby* eandem sententiam sine citatione evocat, in Novum Eboracum innuens, *the city rising up across the river in white heaps and sugar lumps all built with a wish out of* non-olfactory money.[5]

Notae
-----

1. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Divus Vespasianus" 23
2. ↑  Dio, *Historia Romana* 65.14.5
3. ↑  H. de Balzac, *Sarrasine* (1830) Textus apud Vicifontem Francogallicam
4. ↑  R. Barthes, *S/Z* (1970) no. 26
5. ↑  F. Scott Fitzgerald, *The Great Gatsby* (Novi Eboraci: Scribner, 1925) p. 73
Abel Tasman. Tabula fortasse a Iacobo Gerritsz picta, circa 1637.
Navigationes Abelis Tasman.
**Abel Tasman,** pleniore **Abel Ioannis filius Tasman** (natus Lutjegast in vico Groningae Nederlandiae anno 1603; mortuus Bataviae Indonesiae 10 Octobris 1659), fuit explorator, marinarius, et mercator Nederlandicus, qui per navigationes annorum 1642 et 1644 nonnullas Oceani Pacifici insulas magni momenti repperit. Fuit Europaeus qui primus Terram Van Diemen (nunc Tasmaniam) et Novam Zelandiam attigit, atque Vitios conspicatus est. Suus navigator, Francicus Visscher, et mercator Isaacus Gilsemans maiores Australiae, Novae Zelandiae, nonnullarumque Insularum Pacificarum partes primum pinxerunt.

Navigationes
------------

Per navigationes suas annis 1642–1643 et iterum anno 1644 factas, Tasman Tasmaniam, Novam Zelandiam, Insulas Vitienses, Tongam, et Luangiuam repperit.

Pinocatheca
-----------

* Nova Guinea (Diarium Abelis Tasman), 1642–43Nova Guinea (Diarium Abelis Tasman), 1642–43
* Nova Guinea (Diarium Abelis Tasman), 1642–43Nova Guinea (Diarium Abelis Tasman), 1642–43

Bibliographia
-------------

* Slot, B. J. 1992. *Abel Tasman en de ontdekking van Nieuw-Zeeland.* Bercker: Kevelaer.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • biography/Abel-Janszoon-Tasman Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Abelem Tasman** spectant. |

* Diarium suum, apud www.nationaalarchief.nl
* Ephemeris Abelis Tasman, apud image.sl.nsw.gov.au
* Situs interretialis de Abele Tasman, apud www.abeltasman.org
Wikidata Sellapan Ramanathan
Res apud Vicidata repertae:Sellapan Ramanathan: imagoSellapan Ramanathan: imago
*Nativitas*: 3 Iulii 1924; Singapura  
*Obitus*: 22 Augusti 2016; Singapore General Hospital  
*Patria*: Singapura  
*Nomen nativum*: செல்லப்பன் ராமநாதன்
**Officium**

*Officium*: President of Singapore, Singaporean Ambassador to the United States  
*Munus*: politicus, legatus, civil servant  

**Consociatio**

*Factio*: People's Action Party  
*Religio*: Hinduismus
**Memoria**

*Laurae*: Pravasi Bharatiya Samman, Bintang Bakti Masyarakat, Pingat Pentadbiran Awam, Pingat Jasa Gemilang, Darjah Utama Temasek, doctor honoris causa of Keiō University  
*Sepultura*: Mandai Crematorium and Columbarium  

**Sellapan Ramanathan**, Anglice saepius *S. R. Nathan* (Singapurae natus die 3 Iulii 1924; ibidem die 22 Augusti 2016 mortuus) fuit politicus Singapurae. A die 1 Septembris 1999 usque ad 31 Augusti 2011 praeses patriae meruit, successore Antonio Tan.

E populo Tamulo ortus, in oppido Muar Malayae educatus sed in universitate Malayana Singapurae eruditus, Sellapan Ramanathan apud ministeria regiminis Singapurani et apud domus editorias operam dedit. Ab anno 1988 legatus patriae missus est iuxta Malaesiam, sed a mense Iulio 1990 ad Iunium 1996 legatus iuxta Civitates Foederatas.

Bibliographia
-------------

* S. R. Nathan, Timothy Auger, *An Unexpected Journey: Path to the Presidency*. Singapurae: Editions Didier Millet, 2011. ISBN 978-981-4260-73-2

Praesides Singapurae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| *Yusof Ishak* 1959 • *Benjamin Henry Sheares* 1970 • *C. V. Devan Nair* 1981 • *Wee Kim Wee* 1985 • *Ong Teng Cheong* 1993 • *S. R. Nathan* 1999 • *Tony Tan* 2011 • *Halimah Yacob* 2017
尤索夫·伊萨 • 本杰明·亨利·薛尔思 • 蒂凡那 • 黃金輝 • 王鼎昌 • 塞拉潘·纳丹 • 陈庆炎 • 哈莉玛·雅各布
யூசோஃப் பின் இஷாக் • பெஞ்சமின் ஹென்றி ஷியர்ஸ் • சி.வி தேவன் நாயர் • வீ கிம் வீ • ஓங் டெங் சியோங் • செல்லப்பன் ராமநாதன் • டோனி டேன் கெங் யம் • ஹலிமா பின்தி யாகொப்
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Singapurae |
|  |
Icona Abgari *mandylion* gestantis saeculi 10, monasterium sanctae Catharinae in Monte Sinaitico
**Abgarus V**, cognomine Ukkâmâ (»Niger«), ab anno 9 usque ad annum 46 rex Edessae fuit.

Historia
--------

Eusebius Pamphili († anno 339 vel 340), in «Historia ecclesiastica» sua (I, 13), narrat Abgarum, morbo captum gravi, per epistolam, ab Iesu sanationem petiisse eumque invitasse ad domicilium collocandum Edessae. Deinde narrat Iesum, etiam per epistolam, respondisse se non posse Edessam venire, sed, post ascensionem suam, ei unum e discipulis suis sanationis causa missurum esse. Hoc epistolarum commercium Eusebius transcripsit iuxta litteras Syras in archivo Edessae repertas. Post ascensionem Iesu — ut Eusebius tradit — Thomas Apostolus Thaddaeum, unum e septuaginta Iesu discipulis, Edessam misit, ut Abgarum sanaret atque ei suisque Evangelium praedicaret.

Abgari historia, postea, rebus gestis ornata et in linguas diversas translata est. Propositum tamen historiae, uti aiunt periti, illuc respiciebat, ut fidei christianae Edessae apostolicam daret originem. Ipsa vero historia verisimiliter ficta est. Item probabiliter fictum est, quod, sub regno Abgari IX (ab anno 176 ad annum 213), familia regalis fidem christianam amplexa sit eamque ad statum publicae religionis, circa annum 200, evexerit. Verisimiliter Kûnê fuit primus episcopus Edessae circiter anno 300.

Epistola Abgari ad Iesum Christum
---------------------------------

Abgarus, rex Edessae, Iesu Christo, Conservatori nostro bono, qui Hierosolymae est, salve. Dicitur mihi te curare homines sine medico ac sine herbis. Dicitur mihi homines caecos curari; homines claudos surgere ambulareque; te purgare leprosos; te eiicere diabolos; te dare salutem eis diu aegris; ac te tollere mortuos. Haec omnia me obstupefaciunt, ut credam aut te esse deum ipsum, qui veniat ex caelis ac omnes haec omnia; aut te esse filium dei. Sic ergo tibi scribo, rogans te huc iter facere ad me curandum. Ego enim diu aeger fui. Dicitur enim mihi Iudaeos te deridere odisseque. Parva enim est mea civitas, sed munda, ac satis magna nobis duobus.

Epistola Iesu Christi ad Abgarum
--------------------------------

Abgare rex, bonum est te credere mihi, quem nunquam vidisti. Dicitur enim eos, qui me vident, non credere mihi; ac eos, qui me non vident, credere in me ac vivere. Ad illam partem tuae epistolae rogantem me Edessam iter facere, te docendum est mihi: iuravi meas res gestas in hac terra exsequi, ac tunc transportari illic ei, qui me huc misit. Tunc, quando ego acceptus ero, unum meum apostolum mittam, qui te curabit ac tibi vitam dabit, tibi ac omnibus tecum.

Epistolarum conclusio
---------------------

Haec epistola missa est Iesu Christo, Hierosolymae, ab Abgaro, rege Edessae, per suum pedisecum, Ananiam nomine, rogans nostrum dominum Edessam venire.

Nexus externi
-------------

* Friedrich Wilhelm Bautz, "ABGAR V. mit dem Beinamen Ukkâmâ" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1) , columnae 8–9 **(Theodisce)**
* Lexicon Universale (lemma minimum)
* [Tischendorf\_Von.\_Constantin,\_LT\_GR.pdf]
**Abila in Palaestina** sive **Abila Decapoleus**, brevius **Abila** (Ἄβιλα, ad breve tempus **Seleucia**; Graece: Σελεύκεια) antiqua fuit urbs prope Hieromacem flumen in Decapoli Palaestinae. Hodie oppidum Hartha in loco eius est haud procul ab urbe Arbela in Iordania. Situs 25 abest a et 4 km a meridie Hieromycis fluminis. Nomen "Abila" a verbo Semitico Abel (Hebraeice "pascua", Arabice autem "viride crescitum" significat.)

Historia
--------

Abila vel antiqua Raphana 15 fere a septentrione est urbis Arbelae. Maximus situs historicus est prope fontem Ain Quweilbeh. Ibi antiqua templa Romana in agris triticorum et mezquitae porriguntur.

Per effossionibus patefactum est situm iam 5000 ante annos inhabitatum esse constanterque ex tempore susceptum esse usque ad tempora Caliphati Abbasidarum atque Fatimidarum, postea autem ad tempora Ayyubidarum et Mamlucorum, etsi recentioribus temporis rarius frequentabatur. Quamquam nonulli aquae ducti, monumenta, portae atque aedificia publica effossi sunt Abila imprimis obscuritate maximae partis antiquae urbis exstat.

Situs
-----

Effossio loci coepit 1980. Videtur locum inter annos 4000 a.C. usque 1500 p.C.n. inhabitatum esse, quod ex variis spoliis liquet. Inventa etiam sunt moenia urbis, theatrum et ecclesia saeculo VI p.C.n. exstructa 
Situs archaeologicus complures in partes divisus est, quarum nomina sunt: Pars A, Pars AA, Pars B, Pars C, Pars D, Pars DD, Pars E et Pars H.
Supersunt praeterea quaedam columnae Megalithicae apud Um el-‘Amad (Arabice: mater columnarum).

Sunt, qui putent templa ibi inventa Heracli, Tyche et Athenae dicata esse. Usque ad saeculum VIII p.C.n. Christianus ritus colebatur.

Hodie quoque urbs sedes titularis Ecclesiae Catholicae Romanae nomine *Abilenus in Palaestina* est; ex anno 1977 autem vacat.

Notae
-----

1. ↑  Cf. nomen adiectivum "Abilenus in Palaestina" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
*Vide etiam paginam discretivam:* Abella


Wikidata Abella (Campania)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°57′36″N 14°36′5″E  
*Numerus incolarum*: 7 810  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Abellinas  

**Geographia**

*Superficies*: 29.39 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Baianum, Casa Marciana, Cervinaria, Pannaranum, Rocca Raynola, Oppidum Rotundorum, Fanum Sancti Martini in Valle Gaudina, Sirignanum, Spero, Tophinum, Vissana  

**Tabula aut despectus**

Abella (Campania): situsAbella (Campania): situs
Fortis Lombardi
**Abella** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Abela*, *Abellae*, *Avellum*) (Italiane: *Avella*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 890 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm. Incolae *Abellani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Ager Bajanensis (*terra*)
* Ager Nolanus (*terra*)

Oeconomia
---------

Iam aetate Romana Abella propter nuces (*nux Abellana*) praeclara erat.

Historia
--------

* Abella (urbs antiqua)

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Nolana

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* *Purgatorio*

Municipia finitima
------------------

* Baianum,
* Casamarcianum (NA),
* Cervinaria,
* Fanum Sancti Martini in Valle Gaudina,
* Oppidum Rotundorum,
* Pannaranum (BN),
* Rocca Rainolae (NA),
* Sirignanum,
* Spero,
* Tophinum (NA),
* Viscianum (NA).

Nexus interni
-------------

* Campaniam (*regionem*),
* Provinciam Abellinatem (vel Abellinensem),
* Agrum Bajanensem (*terram*),
* Agrum Nolanum (*terram*),
* Abellinum (*urbem*),
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. 1 2  Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. *Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino*. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).}
2. ↑  F. Sacco, *Dizionario geografico-istorico-fisico del Regno di Napoli* (Neapolis: Vincenzo Flauto, 1796) (I) (II) (III) (IV)
3. 1 2 3 4 5  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Abellam** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Tetrabenazinum| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 5796 |
| PubChem | 6018 |
| DrugBank | DB04844 |
| Natura chemica |
| Tetrabenazinum |
| Formula summarum | C19H27NO3 |
| Massa molaris | 317.427 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N07XX06 (WHO) |
| Metabolismus | iecore (hepaticus) |
| Excretio | renibus: 75%,faecibus: 7-16% |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | per os |

**Tetrabenazinum** est medicamentum in malis motuum hyperkineticis tractandis, ut morbo Huntington et dystoniis atque dyskinesia tardiva.

Natura Tetrabenazini
--------------------

### Natura chemica

Tetrabenazinum est (IUPAC) (RR,SS)-1,3,4,6,7,11b-hexahydro-9,10-dimethoxy-3-(2-methylpropyl)-2H-benzo-[a]-chinolinum. 

Massa molaris est 317.427 g/mol.

* PiperidinumPiperidinum
* QuinolinumQuinolinum

### Natura pharmacologica

### Pharmacodynamica

Tetrabenazinum receptoria dopamini obsidet inhibetque. Praeterea neurotransmissores monoaminergicos consumit.

### Pharmacocinetica

Excretio est per imprimis urinas, minus per biles.

Effectus Tetrabenazini
----------------------

### Effectus secundarii

Exempli (!) sunt:

* Somnolentia (>30%)
* Parkinsonismus (>25%)
* Depressio (15%)
* Insomnia (>10%)

Nexus interni
-------------

* Pharmacologia

Notae
-----

1. ↑  Jankovic J. Beach J. (Feb 1997). "Long-term effects of tetrabenazine in hyperkinetic movement disorders". *Neurology* **48** (2): 385-62
*Vide etiam paginam discretivam:* Fontana (discretiva)


Wikidata Fontanellatum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°52′57″N 10°9′21″E  
*Numerus incolarum*: 7 034  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Parmensis  

**Geographia**

*Superficies*: 53.98 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Fons Vivus, Parma, Sorania, Fidentia, Fanum Sancti Secundi Parmensium, Sixa Tria Casalia, Nucetum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Falköping Municipality, Kißlegg, Wellae  

**Tabula aut despectus**

Fontanellatum: situsFontanellatum: situs
Fontanellatum
**Fontanellatum** (-i, *n.*) seu **Fontana Lata** (alia nomina: *Fontanalata*, *Funtana Lata*) (Italiane *Fontanellato*) est oppidum Italiae et municipium, in Provincia Parmensi regionis Aemiliae-Romaniae situm. Incolae *Fontanellatenses* appellantur.

Geographia
----------

* Aemilia (*terra*)

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Parmensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Albareto, Cannetolo, Casalbarbato, Ghiara, Ghiara Sabbioni, Grugno, Parola, Paroletta, Priorato, Rosso, Sanguinaro, Toccalmatto*

Municipia finitima
------------------

*Fidenza, Fontevivo, Noceto, Parma, San Secondo Parmense, Sissa Trecasali, Soragna*.

Nexus interni
-------------

* Aemilia-Romania (*regio*),
* Aemilia (*terra*),
* Provincia Parmensis,
* Parma (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fontanellatum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Parmensi.Collocatio finium municipii in Provincia Parmensi.
* Conspectus oppidi.Conspectus oppidi.

Notae
-----

1. ↑  Mare Magnum Exemplorum SS. Rosarii ... Domingo Riera, Apud M. Capó Typ. 1699
2. ↑  Memorie degli scrittori e letterati parmigiani raccolte dal padre Ireneo Affò e continuate da Angelo Pezzana. Tomo sesto [-settimo ed ultimo: 6.2.2, 1827 - 554 pagine]
3. ↑  Ioannis Heurnii ... Praxis medicinae nova ratio ... editio postrema, emendatior, operâ auctoris filij Otthonis Heurnii - Jan van Heurne, ex Officina Plantiniana Raphelengii, 1609 - 376 pagine
4. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
5. 1 2  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Wikidata Fanum Sancti Eugendi Augustensium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°49′0″N 7°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 194  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 9.42 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Burgus Sancti Petri, Estrubulae, Ginodium, Fanum Sancti Remigii  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saint-Oyens, Montbellet, Saint-Oyen  

**Tabula aut despectus**

Fanum Sancti Eugendi Augustensium: situsFanum Sancti Eugendi Augustensium: situs
Fanum Sancti Eugendi Augustensium
**Fanum Sancti Eugendi Augustensium** (hodie vulgo *Saint-Oyen*; *Sant'Eugenio* a 1939 usque ad 1946) est vicus Italiae et municipium, circiter 250 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Eugendopolitani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Chavanne, Barasson, Pallais, Véyaz, Éternod, Cerisey, Verraz, Condemine, Flassin

Municipia finitima
------------------

* Burgus Sancti Petri (CH-VS),
* Estrubulae (olim Eudracinum) (hodie vulgo *Étroubles*),
* Ginodium (hodie vulgo *Gignod*),
* Fanum Sancti Remigii (hodie vulgo *Saint-Rhémy-en-Bosses*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Eugendi Augustensium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Fani Sancti Eugendi Augustensium in Valle Augustana.Collocatio finium Municipii Fani Sancti Eugendi Augustensium in Valle Augustana.

Notae
-----
Wikidata Bingu wa Mutharika
Res apud Vicidata repertae:Bingu wa Mutharika: imagoBingu wa Mutharika: imago
*Nativitas*: 24 Februarii 1934; Thyolo  
*Obitus*: 5 Aprilis 2012; Lilongwe  
*Patria*: Malavium  

**Officium**

*Officium*: President of Malawi, Chairperson of the African Union  
*Munus*: oeconomus, politicus  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Consociatio**

*Factio*: United Democratic Front  
*Religio*: Catholicismus
**Memoria**

*Laurae*: Order of the Lion  

**Bingu wa Mutharika** (natus die 24 Februarii 1934 nomine *Ryson Webster Thom* in oppido Thyolo, mortuus die 5 Aprilis 2012 Lilongwe) vir publicus Malavii fuit.

Bingu wa Mutharika (in medio) cum Ludovico Ignatio Lula da Silva praeside Brasiliae

Iuventus et munus
-----------------

Postquam scholam in Malavio finivit, Dellii oeconomiae studebat. Eodem tempore et novum nomen *Bingu wa Mutharika* assumpsit. Deinde minister publicus in patria sua operam dedit.

Familia
-------

Uxorem duxit atque quattuor liberos habuit.

Cursus honorum
--------------

Die 24 Maii 2004 officium praesidis Malavii iniit, postquam electione libera successor Bakili Muluzi creatus est. Anno 2009 iterum electus die 5 Aprilis officio fungens ictu cordis mortuus est. In officium pro tempore succedit praeses vicaria Joyce Banda, sed post hac frater eo Petrus Mutharika. Et ab anno 2010 ad annum 2011 usque, praeses Unionis Africanae fuit.

Notae
-----

1. ↑  Reuters die 6 Aprilis 2012
2. ↑  Aljazeera die 8 Aprilis 2012

Praesides Malaviae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hastings Kamuzu Banda 1966 • Bakili Muluzi 1994 • Bingu wa Mutharika 2004 • Joyce Banda 2012 • Petrus Mutharika 2014 • Lazarus Chakwera 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Malavienses |
|  |


Ministri rerum externarum Malavienses 1993–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hetherwick Ntaba 1993 • Eduardus Bwanali 1994 • Georgius Ntafu 1996 • Mapopa Chipeta 1997 • Brown Mpinganjira 1999 • Liliana Patel 2000 • Georgius Chaponda 2004 • Davis Katsonga 2005 • Joyce Banda 2006 • Etta Banda 2009 • Bingu wa Mutharika 2011 • Petrus Mutharika 2011 • Ephraim Chiume 2012 • Georgius Chaponda 2014 • Franciscus Kasaila 2016 • Emmanuel Fabiano 2017 • Franciscus Kasaila 2019 • Kondwani Nankhumwa 2020 • Eisenhower Mkaka 2020 • Nancy Tembo(en) 2022
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Malaviae |
|  |