recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Star Wars: The Clone Wars*** (Anglice; scilicet "bella stellaria - bella clonorum") est series televisiva tridimensionaliter animata scientiae ficticiae et militiae, a Georgio Luca moderatore et conductore creata et primum in televisione anno 2008 agitata. Sub tribus annis inter pelliculas praequellas *Star Wars Episode II: Attack of the Clones* et *Star Wars Episode III: Revenge of the Sith* acta est, idem periodum ut prior series televisiva duodimensionaliter animata 2003 *Star Wars: Clone Wars*. Quidque episodium in 22 minutis spatii semihorae durat.

Episodia
--------

*Star Wars: The Clone Wars* in televisione a die 3 Octobris 2008 ad 7 Martii 2014 primigenie agitabatur et 6 tempora et 121 episodia creati sunt. Canalis originalis Cartoon Network ab anno 2008 ad 2013 erat, i.e. a tempore 1 ad 5, et tempus ultimum in Netflix.

| Tempus | Numerusepisodiorum | Agitatio originalis |
| --- | --- | --- |
| 1 | 22 | 3 Octobris 2008–20 Martii 2009 |
| 2 | 22 | 2 Octobris 2009–30 Aprilis 2010 |
| 3 | 22 | 17 Septembris 2010–1 Aprilis 2011 |
| 4 | 22 | 16 Septembris 2011–16 Martii 2012 |
| 5 | 20 | 29 Septembris 2012–2 Martii 2013 |
| 6 | 13 | 15 Februarii 2014–7 Martii 2014 |

Argumentum
----------

*Star Wars: The Clone Wars* inter pelliculas praequellas *Star Wars Episode II: Attack of the Clones* et *Star Wars Episode III: Revenge of the Sith* acta est et primum bellum clonum agit. Inter primas personas primum videmus Anakin Skywalker, antagonista futurus Darth Vader in aliis operibus Star Wars, et eius discipulus lucigladiatoris, aut Anglice *padawan*, Ahsoka Tano.

Actores vocales personaeque
---------------------------

Plerumque actores vocales *Star Wars: The Clone Wars* plures personas vociagunt.

### Primae personae

| Persona | Actor vocalis |
| --- | --- |
| Ahsoka Tano | Ashley Eckstein |
| Anakin Skywalker | Matthaeus Lanter |
| Milites clonici | Dee Bradley Baker |
| Narrator (i.e. narrator seriei televisivae) | Thomas Kane |
| Obi-Wan Kenobi | Iacobus Arnoldus Taylor |
| Yoda | Thomas Kane |

Nexus externi
-------------

* *Star Wars: The Clone Wars* in StarWars.com **(Anglice)**
* *Star Wars: The Clone Wars* in Lucasfilm.com **(Anglice)**
* De *Star Wars: The Clone Wars* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Wietmarschen
Res apud Vicidata repertae:Wietmarschen: insigneWietmarschen: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°31′59″N 7°7′59″E  
*Numerus incolarum*: 12 507  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Lingen, Circulus in Comitatu Binethensi  

**Geographia**

*Superficies*: 119.1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lingen, Northornon, Osterwald  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mortagne-au-Perche  

**Tabula aut despectus**

Wietmarschen: situsWietmarschen: situs
Ecclesia Collegiati Wietmarschen
Ecclesia Catholica Sancti Antonii in vico Lohne
**Wietmarschen**) est oppidum Germanicum in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Ad oppidum vici Lohne (circa 6900 incolae), Wietmarschen (circa 3900), Füchtenfeld (circa 680), Nordlohne (circa 300), Schwartenpohl (circa 190) atque Lohnerbruch (circa 150) pertinent.

Historia
--------

Anno 1152 Wietmarschen primo in actis descriptum est, cum monasterium hic conditum est. Tum ad comitatum Binethensem pertinuit et usque ad annum 1753 mansit, cum Friedericus Carolus comes Wietmarschen cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 Wietmarschen ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Wietmarschen pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 vici supra dicti ad Wietmarschen adiuncti sunt. Eodem tempore Wietmarschen incolis invitis ad circulum Lingen translatum est. Anno 1977 ad comitatum Binenthensem rediit. Anno 2014 Manfredus Wellen (CDU) novus magister civium electus est.

Cives clari
-----------

* Ericus Maria Remarque (1898 - 1970), scriptor

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wietmarschen** spectant. |

* Pagina officialis oppidi *Wiedmarschen*

Notae
-----

1. ↑  Pagina officialis communis Wietmarschen
2. ↑  Historia communis ein pagina officiali descripta
Carolus V dux Lotharingiae
Statua Caroli V ducis Lotharingiae Aeniponti
**Carolus V dux Lotharingiae**, alias *Dux sine ducatu*
(natus Vindobonae die 3 Aprilis 1643 - mortuus Ovilavae die 18 Aprilis 1690) fuit Dux Lotharingiae ab anno 1675 usque ad mortem.

Vita
----

Filius secundus ducis Nicolai II Francisci Lotharingiensis ab avunculo throni successor institutus est. Anno 1669 autem a Francis depulsus in servitia Austriaca se dedit et bello in Turcas interfuit. Annis inter 1683 et 1688 gloriam audaciae virtutisque militaris obtinuit. Exercitus et imperatoris et regni duxit qui anno 1683 Vindobonam a minis Mahometanis liberavit. Turcas anno 1685 Strigonio expulsit, Neoselii arcem expugnavit et Aquincum ex iugo Islamico vindicavit. Denique anno 1687 victoria gloriosa parta est apud Mohács. 

Francogallos biennium post vicit Mogontiacum et Bonnam repotiturus. In matrimonium duxit Eleonoram Mariam Iosepham, sororem imperatoris Leopoldi I et Eleonoram Gonzaga, viduam regis Polonici Michaelis I. Filius eius natu maximus Leopoldus I Pace de Rijswijk Lotharingiam rursus nactus est. Filius secundus autem Carolus Leopoldus princeps Augustae Treverorum factus est.

Bibliographia
-------------

* Karl Friedrich Hermann Albrecht:  "Karl, Herzog von Lothringen", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 15 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1882), p. 302–308.
* Paul Wentzcke: *Feldherr des Kaisers – Leben und Taten Herzog Karl V. von Lothringen*. Lipsiae 1943.
* Golo Mann, August Nitschke: *Propyläen Weltgeschichte*. Band 7. Francofurti ad Moenum/Berolini 1964.
* Hans Schmidt: *Karl V..* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 11, Duncker & Humblot, Berlin 1977, S. 234–237 (Digitalisat).
* Stéphane Gaber: *Et Charles V arrêta la marche des Turcs*. Presses universitaires de Nancy, 1986, ISBN 2-86480-227-9.
* Georges Poull: *La maison ducale de Lorraine*. 1991.
* Henry Bogdan: *La Lorraine des ducs, sept siècles d’histoire*. 2005.
* Hans-Joachim Böttcher: *Die Türkenkriege im Spiegel sächsischer Biographien*, Gabriele Schäfer Verlag, Herne 2019, ISBN 978-3-944487-63-2.


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolum V** spectant. |
Carolus Ulrich 1870
**Carolus** (Theodisce *Carl*) **Ulrich** (natus Brunsvici 28 Ianuarii 1853; mortuus Darmstadii 12 Aprilis 1933) fuit vir publicus Germaniae et sodalis factionis SPD.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius sutor fuit. Post scholam finitam, Ulrich tirocinium metallici fecit. Ab anno 1875 actorum diurnorum factionis Offenbachii ad Moenum fuit.

Cursus honorum
--------------

Ulrich iam iuvenis sodalis SPD factus est, quae factio ab anno 1878 in Imperio Germanico vetita est. Ulrich, qui 1885 primus socialis democraticus in senatum terrae Magni Ducatus Hassiae electus erat et ad annum 1918 mansit, idcirco anno 1886 perduellionis accusatus et ad novem menses carceris damnatus est. Tamen annis ab 1890 ad 1903 et iterum ab 1907 ad 1918 et ter ab 1920 ad 1930, legatus Dietae Imperii Germanici erat. Praeterea anno 1919 etiam legatus consilii formae Civitatis Constituendae Hassiae erat Anno ab 1919 ad 1920 etiam Consilio Formae Civitatis Constituendae interfuit. Mense Novembri 1918 dux consiliorum militum et opificum Ernestum Ludovicum Ducem Magnum deposuit et Rem Publicam Hassiam proclamavit. Statim praeses ministrorum Hassiae pro tempore electus est. Die 21 Februarii 1919, postquam nova constitutio lata esset, primus praeses ministrorum Rei Publicae Hassiae electus est. Hunc magistratum ad annum 1928 tenuit et tum die 14 Februarii eius anni Bernhardo Adelung (SPD) successori suo officium tradidit. Dietam Imperii 1930 reliquit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina factionis SPD Offenbachii ad Moenum (lingua Theodisca)
* Curricula vitae in paginis librorum legatorum Dietae Imperii Germanici (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Hassiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HassiaeInsigne Hassiae |
| annis 1918 - 1945: Carolus Ulrich |
Bernhardus Adelung |
Ferdinandus Werner |
Philippus Gulielmus Jung |
Iacobus Sprenger
ab anno 1945: Ludovicus Bergsträsser |
Carolus Geiler |
Christianus Stock |
Georgius Augustus Zinn |
Albertus Osswald |
Holger Börner |
Gualterius Wallmann |
Ioannes Eichel |
Rolandus Koch |
Volkerus Bouffier |
|  |
**Flavius Anicius Hermogenianus Olybrius** (natus anno ignoto, mortuus ignoto anno) senator et vir publicus Romanus saeculo quarti exeuntis fuit.

Familia
-------

Familia Anicii nobilissima fuit. Pater eius Sextus Claudius Petronius Probus fuit, consul anni 371, fratres Flavius Anicius Probinus collega consulatus et Anicius Flavius Petronius Probus, consul anni 406. Ipse Aniciam Iulianam in matrimonium duxit atque filiam Demetriam habuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 395 ab imperatore Theodosio I cuna cum fratre consul nominatus est. Ambo iuvenis tum erant. Claudius Claudianus panegyricum de consulatu eorum composuit.

Anicius ut frater Christianus fuit. Ante annum 410 mortuus est. Arusianus Messius grammaticus ei et collegae opus *Exempla elocutionum* dedicavit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly T. 1, c. 704

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Arcadius Augustus III et Imp. Caesar Flavius Honorius Augustus II ; Virius Nicomachus Flavianus**  |  **Consul** 395cumFlavio Anicio Probino | Successores: **Imp. Caesar Flavius Arcadius Augustus IV et Imp. Caesar Flavius Honorius Augustus III**  |
Arthurus Waley. Adumbratio a Ray Strachey facta.
***Monkey: A Folk-Tale of China*** ('Simia, fabula vulgaris Sinarum'), saepius ***Monkey*** appellata, est liber ab Arthuro Waley Anglice conversus et imminutus ex *Itinere in occidentem,* mythistoria Wu Cheng'en saeculi sexti decimi tributa, Domu Ming regnante. Quae versio, primum anno 1942 edita, una manet ex versionibus Anglicis huius libri saepissime lectis. Praemium Memoriale Iacobi Tait Black anno 1942 accepit.

Editha Sitwell, poeta Anglica, *Monkey* descripsit "magnum opus soni recti," quod erat "umbrá absens, sicut purgatio probitasque animi Monkey."

Versio Waleiana vicissim in alias linguas conversa est, exempli gratia in linguam Suecicam titulo *Kung Markatta* (1949).

*Monkey* dicitur fons notionis *Norstrilia,* mythistoriae epicae a Cordwainer Smith conscriptae.

Nexus interni
-------------

* Wu Cheng'en
* *Iter in occidentem*

Notae
-----

1. ↑  Anglice "absence of shadow, like the clearance and directness of Monkey's mind."
2. ↑  Lattimore 1983.
3. ↑  *Kung Markatta*.. *LIBRIS* .
4. ↑  Elms 1994: x.

Bibliographia
-------------

* Elms, Alan C. Elms. 1994. *Norstrilia.* Framingham Massachusettae:The NESFA Press.
* Ho, Elaine Yee Lin. 2000. "Timothy Mo." Novi Eboraci: Manchester University Press.
* Lattimore, David. 1983. "The Complete Monkey." *The New York Times,* 6 Martii 1983.
* Miller, Barbara Stoler. 1994. *Masterworks of Asian Literature in Comparative Perspective: A Guide for Teaching.* Armonk Novi Eboraci: M. E. Sharpe. ISBN 1563242575.
Tabula Dioecesis Roterodamensis
**Dioecesis Roterodamensis** (Batave: *Bisdom Rotterdam*) est dioecesis in Nederlandia, cuius praesens episcopus est Hadrianus Hermanus van Luyn.

Data
----

Anno 2005 catholici in hac dioecese 537 000 erant, id est 15.1 centesimae incolarum. Circa 40 610 homines praeceptum missae dominicalis observant, id est 7.7 centesimae Catholicorum.

Historia
--------

Ab Iuliana regina Pioque PP XII papa dioecesis Roterodamensis ex dioecese Harlemensis 16 Iulii 1955 condita.

Episcopi Roterodamensis
-----------------------

| numerus | nomen | tempus | floruit | notae |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | **Martinus** Antonius Jansen | 10 Martii 1956–2 Ianuarii 1970 | 29 Augusti 1905–28 Martii 1983 | episcopus Basticensis |
| 2. | **Hadrianus** Ioannes Simonis | 29 Decembris 1970–27 Iunii 1983 | 26 Novembris 1931– | transl. ad Ultraiectensem |
| 3. | Ronaldus Philippus Bär | 1983–1993 |
| 4. | Hadrianus Hermanus van Luyn | 1993–dato |

Notae
-----

1. ↑  .

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis Dioecesis Roterodamensis **(Batave)**
**Flavius Agapitus** (natus saeculo 5, mortuus post annum 525) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.

Cursus honorum
--------------

Agapitus anno 502/503 magistratum superiorem administravit et anno 508/509 praefectus urbi Romae erat. Eodem tempore etiam *patricius* factus est. Anno 517 consul erat una cum Flavio Anastasio Paulo Probo Sabiniano Pompeio Anastasio. Anno 525 cum Ioanne I papa, Flavio Theodoro atque Flavio Impertuno consularibus ad Theodoricem regem Ravennam iter fecit, ut rex libertatem fidei Catholicae admitteret. Rex legatos Constantinopolin misit, ut Iustinus I imperator legea contra Arianos tolleret. In Italiam reversi legati a Theodorico in carcerem iacti sunt.

Bibliographia
-------------

* John Robert Martindale: "Agapitus 3". In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE) 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, pp. 30-31.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Petrus *(sine collega)***  |  **Consul** 517cum Flavio Anastasio Paulo Probo Sabiniano Pompeio Anastasio | Successores: **Flavius Anastasius Paulus Probus Moschianus Probus Magnus *sine collega***  |
Dyptichum consulare Areobindi
**Flavius Areobindus Dagalaifus Areobindus** (natus circa annum 460, mortuus post annum 512) vir publicus et dux militum Imperii Romani Orientalis fuit.

Familia
-------

Maiores Romanos et Gothicos habuit: Pater eius Flavius Dagalaifus (consul 460) erat, mater Godistea erat, filia Flavii Ardaburii Iunioris erat. 
Circa annum 478 Dagalaifus Aniciam Iulianam in matrimonium duxit, filiam Olybrii imperatoris Occidentali. Eorum filius Flavius Olybrius Iunior fuit, qui anno 491 adhuc puer consul erat. Anicia Iulia secunda uxor erat, e prima matrimonio filium nomine Dagalaifum habuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 503 Anastasius I imperator eum magistrum militum per Orientem nominavit et contra Persas misit. Ducem militem Persarum sua manu necavisse dicitur. Anno 506 consulatum una cum Flavio Ennodio Messala gessit. Anno 511 a plebe urbana Constantinopolis, quae contra Anastasium I imperatorem seditionem coeperat, quod hic patriarcham Macedonium II deposuerat, Areobindus imperator proclamatus est. Sed is se abdidit et fidem Anastasio praebuit. Anno 512 Constantinopolis privatus vivebat.

Bibliographia
-------------

* A. H. M. Jones et alii, edd. *Prosopography of the Later Roman Empire* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1971-1992)

Fontes
------

* Ioannes Malalas, Chronographia 407
* Marcellinus Comes s.a. 512


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Theodorus et Flavius Sabinianus**  |  **Consul** 506cumFlavio Ennodio Messala | Successores: **Imp. Caesar Flavius Anastasius Augustus III et Venantius Iunior**  |
**Gerhardus** (vulgo: *Gerhard*) **Glogowski** (natus 11 Februarii 1943 Hannoverae) vir publicus Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.

Munus
-----

Glogowski munus opificis machinationum didicit atque postea Hamburgi oeconomiae studebat.

Cursus honorum
--------------

Glogowski 1976 - 1981 et 1986 - 1990 magister civium superior Brunsvici erat et annis 1978 - 2004 legatus senatus terrae Saxoniae Inferioris fuit. Annis 1990 ad usque 1998 minister rerum internarum huius terrae foederalis erat. 28 Octobris eius anni successor Gerhardi Schröder praeses ministrorum electus est. Sed quod amicis e Brunsvico nimium faveret, 26 Novembris 1999 a magistratu recedere coactus est. Successor Sigmarius Gabriel (SPD) factus est.

Praesides Ministrorum Saxoniae Inferioris

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Saxoniae InferiorisInsigne Saxoniae Inferioris |
| Henricus Gulielmus Kopf 1946 |Henricus Hellwege 1955 |Henricus Gulielmus Kopf 1959 |Georgius Diederichs 1961 |Alfredus Kubel 1970 |Ernestus Albrecht 1976 |Gerardus Schröder 1990 |Gerhardus Glogowski 1998 |Sigmarius Gabriel 1999 |Christianus Wulff 2003 |David McAllister 2010 |Stephanus Weil 2013 |
|  |
**Flavius Appalius Illus Trocundes** (natus saeculo 5, mortuus anno 485) dux militum ac vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.

Familia
-------

Illus ex Isauria ortus est et fratrem Illum (consulem anni 478) habuit.

Cursus honorum
--------------

Trocundes anno 475 una cum fratre et Aelia Verina Zenonem imperatorem ex urbe Constantinopoli expulit et Flavium Basiliscum successorem imperii proclamavit. Sed anno 476 cum ante dictis et redito Zenonis in imperium favebat. Deinde Zeno eum successorem Theodorici Strabonis *magistrum militum praesentalem* nominavit. Anno 479/480 iterum cum fratre seditionem Flavii Marciani suppressit. Anno 484 Illus et Trocundes Leontium novum imperatorem contra Zenonem sustulit. Sed anno 485 inter pugnam contra Zenonem necatus est.

Legenda
-------

* John Robert Martindale: Trocundes. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, S. 1127–1128.

Fontes
------

* Ioannes Antiochensis, fr. 211.4, 214.5.12
* Theophanes Confessor, Chronographia A.M. 5969-76
* Zonaras, Epitome historiarum 14, 2.12-13

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Rufius Achilius Maecius Placidus (in Occidente, *sine collega*)**  |  **Consul** 482cum Severino Iuniore | Successores: **Anicius Acilius Aginantius Faustus Iunior (in occidente, in oriente: post consulatum Trocondi)**  |
**Flavius Anicius Maximus** (natus saeculo 5, mortuus in Campania anno 552) vir publicus Romanus sub regno Ostrogothorum fuit.

Familia
-------

Inter maiores eius Petronius Maximus imperator fuit, pater eius Flavius Volusianus anno 503 consul fuit, ad gens Aniciam pertinuit. Fratrem Marcianum et avunculum Liberium habuit. Anno 510 primo uxorem duxit.

Cursus honorum
--------------

Anno 523 sine collega consulatum administravit. Consul venationes in Amphitheatro Flavio dedit, sed a rege Theodorico vituperatus est, quod pecunia magna ita perdida esset. Inter annos 525 et 535 *patricius* nominatus est. Anno 535 Thiudahadus rex ei filiam e gente regia in matrimonium dedit  et eum *primicerium domesticorum* fecit. Praeterea fortunam Marciani fratris accepit, quam postea iussu Iustiniani imperatoris cum Liberio avunculo communitare debuit. Anno 537, inter obsidionem Romae urbis, Anicius Maximus a Belisario duce militum cum aliis senatoribus expulsus est, ne Ostrogothis obsidiatoribus auxilio esset. Anno 538 in urbem rediit. Cum Totila die 17 Decembris 546 Romam expugnavisset, Anicius in ecclesiam Sancti Petri fugit. Captus et in Campaniam missus est. Anno 552, cum Narses Romam expugnavisset, Anicius in urbem redire in animo habuit. Sed a Gothis de morte regis Totilae irati eum necaverunt.

Bibliographia
-------------

* John Robert Martindale: Fl. Maximus 20. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, p. 748–749.

Notae
-----

1. ↑  Procopius, Bella I 25
2. ↑  Cassiodorus, Variae X 11-12
3. ↑  Cassiodorus, Variae X 11.3; 12.3
4. ↑  Procopius, Bella III 20,18-19
5. ↑  Procopius, Bella IV 34,6

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Symmachus et Flavius Boethius**  |  **Consul** 523sine collega | Successores: **Imp. Caesar Flavius Iustinus Augustus II et Flavius Venantius Opilio**  |
**Flavius Anthemius** (natus saeculo 4, mortuus post annum 414) vir publicus Romanus erat.

Familia
-------

Pater eius Simplicius, avus Flavius Philippus, consul anni 348 erat. Filius  Flavius Anthemius Isidorus praefectus praetorio, nepos eius Anthemius imperator erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 386 legatus ad Persas missus est. Ante annum 400 Anthemius  *comes sacrarum largitionum* et deinde *magister officiorum* erat. Anno 405 una cum Flavio Stilichone II consulatum gessit. Eodem anno praefectus praetorio per Orientem nominatus est et, postquam Arcadius imperator anno 408 mortuus est, quasi tutor imperatoris Theodosii II fuit. Foedere pacem cum Regno Sassanidarum confirmavit et anno 409 Hunnos sub rege Uldino pepulit.

Muri Theodosiani ab Anthemio exstructi
Constantinopolin Muris Theodosianis munivit. Anno 414 Aelia Pulcheria soror maior Theodosii II nova tutrix imperatoris facta est et Anthemius in actis non iam descriptus est. Aut mortuus est aut magistratos amisit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, T. 1, c. 729 - 730

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Honorius Augustus VI et Aristaenetus**  |  **Consul** 405cumFlavio Stilichone II | Successores: **Imp. Caesar Flavius Arcadius Augustus VI et Anicius Flavius Petronius Probus**  |
Asimo robotum anno 2000 in *Expo 2005* exhibetur.
Robot B-9, robotum in *Lost in Space,* serie televisificá, exhibetur.
Scaena in *R.U.R. (Rossum's Universal Robots),* ludo Caroli Čapek anno 1920 docto, tria robota monstrat.
**Robotum** vel **robotor** est res creata manibus hominum quae se dirigit ipsam. Permulta robota vi electromagnetica impelluntur, quae possunt esse aut tactilia (quae in spatio existunt et tangi possunt) aut virtualia (quae formantur ex iussis computatralibus). Quamquam nomen robotum definire difficile est, multis robotis nonnulla propria sunt:

* Robota facta sunt manibus vel mente hominum.
* Possunt sentire ea quae eis circumstant, quibuscum res transigunt.
* Habent facultatem rerum decernendarum atque sicut cogitandi.
* Se movent modo callido atque congruenti.
* Videntur se agere ut res destinatas efficiant, modo anthropomorphico.

Nomen
-----

Nomen *robotum* in labris hominum late inveniri coepit post annum 1920, cum Carolus Čapek dramatista Cechoslovacus quendam ludum scaenicum modernismi nomine *R.U.R.* docuit. Eventa in prima parte huius operis se locantur in officina ubi robota producuntur. Hoc in dramate, robota videntur esse sicut veri homines, quae omni fere modo similes verorum hominum sunt. Haec robota cogitare plane possunt, quae etiam hominibus felice serviunt. Temporibus posterioribus Čapek, qui haec robota *laboři* (e nomine Latino *labor*) vocare voluerat, dixit non se, sed fratrem nomen *roboti* finxisse. *Robota* Bohemice laborem servorum vel pauperum ruri, Slovace simpliciter laborem significat. *Robota* cognatum est cum *Arbeit,* nomine substantivo Theodisco.

Nexus interni
-------------

* Androides/Gynaecoides
* Automaton
* Golem
* Robotica
* Speculatrum spatiale

Notae
-----

1. ↑  v. *Pons Wörterbuch des neuen Lateins*, s.v. Roboter, quod citat Egger, *Omnia dici possunt Latine*, 96.
2. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.
3. ↑  Helfer Latinitas, vide etiam Ephemeride:"REUS ROBOTOR:Machinis ipsis causam esse dicendam propter menda propria."

Bibliographia
-------------

* Cheney, Margaret. 1981. *Tesla, Man Out of Time.* Novi Eboraci: Dorset Press. ISBN 0-88029-419-1.
* Craig, J. J. 2005. *Introduction to Robotics.* Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
* Needham, Joseph. 1986. *Science and Civilization in China: Volume 2.* Taipei: Caves Books Ltd.
* Sotheby's New York. 1996. *The Tin Toy Robot Collection of Matt Wyse.*
* Tsai, L. W. 1999. *Robot Analysis.* Novi Eboraci: Wiley.
* DeLanda, Manuel. 1991. *War in the Age of Intelligent Machines.* Novi Eboraci: Swerve.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **robota** spectant. |

* *Journal of Field Robotics.*[*nexus deficit*]
* Situs educationis roboticae.
Wikidata Iacobus Le Goff
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Le Goff: imagoIacobus Le Goff: imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1924; Telo Martius  
*Obitus*: 1 Aprilis 2014; Circumdarium X Lutetiae  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: Praeses  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, repugnator Francicus, medievalist  
*Patronus*: School for Advanced Studies in the Social Sciences, National Center for Scientific Research, Universitas Insulensis 3
**Consociatio**

*Factio*: Unified Socialist Party  
*Religio*: agnosticismus
**Memoria**

*Laurae*: Commandeur des Arts et des Lettres‎, CNRS Gold medal, Dr A.H. Heineken Prize for History, honorary doctor of the Jagiellonian University of Krakow, Broquette-Gonin prize, Hegel Prize, Historian Prize of the city of Muenster, Grand Prix Gobert, Dan David Prize, Grand Prix d’Histoire de la Ville de Paris, honorary doctorate from the University of Parma, Q114390316, Corresponding Fellow of the Medieval Academy of America  
*Sepultura*: Lanester  

**Iacobus Le Goff** (Teloni Martio natus die 1 Ianuarii 1924; mortuus Lutetiae die 1 Aprilis 2014) fuit rerum gestarum scriptor Francicus praecipue Aevi Medii studiosus.

Patre magistro lyceorum origine Britone, matre e familia Italica orta, Iacobus Le Goff educatus est in urbe natali, deinde apud Lyceum Thiers Massiliae in urbe et Lyceum Ludovici Magni Parisiensis. Alumnus est Scholae Normalis Superioris huius urbis breviusque Universitatis Pragensis. Sodalis fuit ab anno 1950 scholae Francicae Romae in urbe. Ab anno 1960 apud scholae practicae Studiorum Superiorum sectionem scientiarum socialium docuit; quae sectio, ipso praeside, in separatam scholam Studiorum Superiorum ad Scientias Sociales anno 1975 erecta est.

Opera selecta
-------------

* 1956 : *Marchands et banquiers au Moyen Age*. Lutetiae: Le Seuil.
* 1964 : *La Civilisation de l’Occident médiéval.* Lutetiae: Arthaud.
* 1996 : *Saint Louis.* Lutetiae: Gallimard.

Bibliographia
-------------

* Thomas Régnier, "Jacques Le Goff, mort de l'ogre de l'histoire" in *Le Figaro* (1 Aprilis 2014)
* Nicolas Truong, "Jacques Le Goff, mort d'un « ogre historien »" in *Le Monde* (1 Aprilis 2014)
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Iacobus Kuhn
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Kuhn: imagoIacobus Kuhn: imago
*Nativitas*: 12 Octobris 1943; Turicum  
*Obitus*: 26 Novembris 2019; Zollikerberg  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor, association football national coach, association football manager  

**Iacobus Kuhn** vulgo **Köbi Kuhn** (*Köbi* significat *Iacobulus*), natus Turici in Helvetia die 12 Octobris 1943; mortuus die 26 Novembris 2019, fuit exercitator ab anno 2001 manus pediludii nationalis Helvetiae. Pedilusor fuit, qui in *Nationalliga A* ludebat, summa pediludii in Helvetia societate, apud manum pediludii Turici *FC Zürich*, ubi ab eo tempore tantum fere ludebat, tribus mensibus in *manu GCZ* (Grashoppers Club Zürich) erat, semper in medialo campi ludebat. In manu nationali 63 ludos ludebat.

Cum ipse exercitator manus nationalis esset, Helvetiam in Certamine Europeano 2004, postea Certamine Mundiali MMVI (in Germania) duxit. In Helvetia natus ac amatus valde est; etiam est locus Turici nomine: Köbi-Kuhn Platz WM 2006.

Nexus externi
-------------

* "Köbi Kuhn (†76) ist tot" apud *Blick*
Denarius a Publio Hypsaeo signatus tum cum aedilis curulis erat (58 a.C.n.). Supra quadrigas legitur : P.HVPSAEUS AED CVR ; infra : C.HVPSAE.COS PREIVER. pone Iovem : CAPTVM.
**Gaius Plautius Venox Hypsaeus** (quando natus, quandove mortuus est, nescimus) vir publicus plebeius Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum
--------------

Plautius anno 347 a.C.n. primum consul creatus est, una cum Tito Manlio Torquato. Eo anno domi forique pax erat. *Semunciarium tantum ex unciario fenus factum et in pensiones aequas triennii, ita ut quarta praesens esset, solutio aeris alieni dispensata est; et sic quoque parte plebis adfecta fides tamen publica privatis difficultatibus potior ad curam senatui fuit. Levatae maxime res, quia tributo ac dilectu supersessum.*

Anno 341 iterum consulatum gessit, tum cum Lucio Aemilio Mamercino Privernate. Consules contra Privernum, Volscos Latinosque bellum gesserunt. Propter periculum Latinorum cum collega iam ante tempus a magistratu se abdicavit, ut successores eligerentur.

De denariis P. Hypsaei
----------------------

Unus e nepotibus, Publius Plautius Hypsaeus, circa annum 60 a.C.n. plures denarios signavit in honorem consulis Gai Hypsaei, in quibus infra Iovem fulmen vibrantem et quadrigis vectum (quae figura ad triumphum alludebat) legebatur sive C.HVPSAE.COS.PREIVE CAPTU(M) sive C.YPSAE.COS.PRIV.CEPIT.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 27,3
2. ↑  op. cit. VIII 1-3
3. ↑  E. Babelon, Plautia 8-12. Crawford 420/1-2 et 422/1. Nummus in British Museum[*nexus deficit*]
4. ↑  alias PREIVER / PREIVI / PREIV

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Popillius M.f. Laenas IV et M. Valerius M.f. Corvus**  |  **Consul** 347 a.C.n.cumTito Manlio Torquato | Successores: **M. Valerius M.f. Corvus II et Gaius Poetelius C.f. Libo Visolus**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Servilius Q.f. Ahala III et Gaius Marcius L.f. Rutilus IV**  |  **Consul** 341 a.C.n.cumLucio Aemilio Mamercino Privernate | Successores: **Titus Manlius L.f. Imperiosus Torquatus III et Publius Decius Q.f. Mus**  |
Clipeus Sallustii ex Museo Archaeologico Nationali apud Florentiam
**Gaius Sallustius Crispus,** breviter **Sallustius** (natus Amiterni die 1 Octobris 86 a.C.n.; mortuus Romae 13 Maii 35 a.C.n.), fuit vir publicus et historiographus Romanus, qui duas monographias scripsit: *De Catilinae coniuratione* atque *Bellum Iugurthinum.* Etiam opus nomine *Historias* scribere coepit, quod imperfectum remansit.

Vita
----

Natus est gente nobili Italica ordinis equestris in Sabinio. Iuvenis discendi seque excolendi, sed imprimis ad rem publicam accedendi causa Romam petivit. Cum sicut plerique ad rem publicam latus esset, ubi ei multa adversa fuisse fatebatur, quae in prooemio libri sui *De Catilinae Coniuratione* tali modo descripsit:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| Nam pro pudore, pro abstinentia, pro virtute audacia, largitio, avaritia vigebant.. quae tametsi animus aspernabatur insolens malarum artium, tamen inter tanta vitia inbecilla aetas ambitione conrupta tenebatur. | "|

 Tamen dictum eius dubium putatur, quia nihilominus magno studio cursum honorum percucurrit.

Anno 55 vel 54 a.C. Quaestor factus est, posthac consuetudine tradita in senatum venit. Anno 52 a.C. tribunus plebis electus fervore cliens Caesaris inimicum eius Ciceronem in senatu impugnavit.

Anno 50 a censore Appio Claudio Pulchro verisimiliter amicitiae Caesaris, qui eo tempore senatum adversum habebat, causa senatu expulsus est. 

Bello civili contra Pompeium, quem in opere suo tyrannum crudelem descripsit, anno 49 incepto Caesaris amicitiam sequitur et a parte eius pugnavit. Anno 46 quaestoris munere (aut probabilius praetoris designati) fungens iterum ad senatum admissus est. Republicanis proelio apud Thapsum victis primus praetor novae provinciae *Africa Nova* (quae Tunesiam hodiernam et partem orientalem Algeriae continuit) creatus est. Officio suo impudentissime hactenus abusum esse dicitur, ut actionem de repetundis solum praesidium Caesaris avertere posset.

Romam reversus fortunis suis villam in *monte pincio* emit, qui locus nostro tempore Horti Sallustiani nuncupatur, eamque tali opulentia exornavit, ut saeculis post etiam imperatores ibi sedem haberent. Caesare anno 44 interfecto suam reliquam aetatem a re publica procul habendam decrevit seque in otium ad villam suam removit. In senectute se dedit litteris et imprimis studio historiae Romanae.

Opera
-----

* *Bellum Iugurthinum*
* *Catilinae coniuratio*
* *Historiae* (imperfectae)

Bibliographia
-------------

Editiones operum
* 1474 : [Sallustii opera etc.] Venetiis Textus

Eruditio
* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 149–156.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Gaium Sallustium Crispum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Gaius Sallustius Crispus** apud **Vicifontem**. |

* Textus originalis librorum Sallustii
**Gaius Sallustius Passienus Crispus** (nescimus quando natus sit; mortuus est anno 47) senator Romanus erat. Inter maiores suos Gaium Sallustium Crispum rerum gestarum scriptorem numerabat. Pater eius Lucius Passienus Rufus, consul ordinarius anni 4 a.C.n. erat, ab Gaio Sallustio Crispo equite, amicissimo Augusti adoptatus est. Ipse erat *quaestor Augusti* primis annis Tiberii, consul suffectus anno 27. Praeterea in tres collegia sacerdotum cooptatus est: *VIIvirorum epulonum*, *sodalium Augustalium*, *sodalium Titii*. Anno 44 consul II ordinarius creatus est. Uxor eius prima Domitia fuit, ex qua Sallustiam Calvinam filiam habuit, tum anno 41 Agrippinam Minorem, quae postea Claudio imperatori nupsit, in matrimonium duxit. Passienus amicitiam omnium principum callide adipiscebatur.

Notae
-----

1. ↑  *Der Neue Pauly,* Stuttgardiae 1999, T. 12/, c. 1093.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Claudius Caesar Augustus III et Lucius Vitellius II**  |  **Consul** 44cumTito Statilio Tauro | Successores: **Marcus Vinicius II et Titus Statilius Taurus Corvinus**  |
**Gaius Ofonius Tigellinus** (natus ignoto anno, mortuus anno 69) praefectus praetorio temporibus Neronis fuit. Pater eius ex Agrigento fuit, sed Scyllaeum relegatus est. Tigellinus humili loco natus erat. Roma Caligula imperatore regnante Tigellinus anno 39 stupri cum Agrippina Minore accusatus pulsus est, a Claudio imperatore anno 41 revocatus est. In Apulia agrum emit, equos aluit, qua re Nero eum convenit: Anno 60 praefectus vigilum factus est. Anno 62 post mortem Sexti Afranii Burri cum collega Lucio Faenio Rufo praefectus praetorio successit. Anno 65 coniurationem Pisonis detexit et crudeliter suppressit, etiam collegam Faenium Rufum necavit. Propter hoc officium ornamenta triumphalia accepit, qui honos nemini nisi senatori attribuebatur. Anno 67, cum Nero in Graeciam proficisceretur, eum secutus est, cum novus collega Gaius Nymphidius Sabinus Romae rexit. Aestate anni 68 Neronem tradidit, sed a Nymphidio Sabino coactus est, ut de magistratu suo recederet. Galba regnante a Tito Vinio servabatur, sed Otho eum ad mortem suo manu coegit[1].

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 1120
Wikidata Chrzanovia
Res apud Vicidata repertae:Chrzanovia: insigneChrzanovia: insigne
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 50°8′0″N 19°24′0″E  
*Numerus incolarum*: 35 091  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Gmina Chrzanów, Lesser Poland Voivodeship  

**Geographia**

*Superficies*: 38±1 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ivano-Frankivsk, Harnes, Nyékládháza  

**Tabula aut despectus**

Chrzanovia: situsChrzanovia: situs
Forum Chrzanoviensis ante 1910
**Chrzanovia** (-ae, *fem.*) (Polonice: *Chrzanów*) est urbs et sedes munita in palatinatu Poloniae Minoris (vulgo *Małopolskie*) Poloniae meridionalis.

Cives Chrzanovienses fama noti
------------------------------

* Michael Potaczało (1912-1975), clericus
* Helena Chłopek (1917-2007), poëtria

### Nati

* Philippus Müller (1867-1951), generalis
* Andreas Grabowski (1952), histrio
* Marius Jakus (1967), histrio
* Michael Gajownik (1981-2009)

Notae
-----

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°8′0″N 19°24′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |

* Chrzanovia Patria Parva


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chrzanoviam** spectant. |
**Congregatio de Causis Sanctorum** est una e novem congregationibus curiae Romanae, quae die 8 Maii 1969 cum  constitutione apostolica *Sacra Rituum Congregatio*  Paulus Papa VI a Congregatione Rituum (hodie Congregatione de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum) separavit. Secundum *Pastorem Bonum* constitutionem apostolicam (art. 71) sic definitur congregationis officium: "Congregatio ea omnia tractat, quæ, secundum statutum iter, ad Servorum Dei canonizationem perducunt."

Praefectus Congregationis de Causis Sanctorum a die 15 Octobris 2020 est Marcellus Cardinalis Semeraro, cuius decessor fuit Ioannes Angelus Cardinalis Becciu.

Congregatio dicasterium? facta est in ordinatione Romanae Curiae 2022, iuxta constitutionem apostolicam "Praedicatum evangelium,"

Index praefectorum
------------------

* Paulus Cardinalis Bertoli
* Aloysius Cardinalis Raimondi
* Conradus Cardinalis Bafile
* Petrus Cardinalis Palazzini
* Angelus Cardinalis Felici
* Albertus Cardinalis Bovone
* Iosephus Saraiva Cardinalis Martins (1998–2008)
* Angelus Cardinalis Amato (2008–2018)
* Ioannes Angelus Cardinalis Becciu (2018–2020)
* Marcellus Cardinalis Semeraro, a die 15 Octobris 2020

Nogae
-----

1. ↑  De congregatione ipsa apud situm interretialem vatican.va.

Nexus externi
-------------

* Pagina interretialis congregationis propria in situ Curiae Romanae.
* *Pastor Bonus,* constitutio apostolica.
* Constitutio apostolica Sacra Rituum Congregatio.
Pagina titularis partiturae *The Indian Princess, or La Belle Sauvage,* ludi musici Ioannis Bray ad libellum Barkeranum de vita Pocahontas compositi.
**Iacobus Nelson Barker** (natus 17 Iunii 1784; mortuus 9 Martii 1858) fuit miles, scriptor scaenicus, et politicus Americanus. Gradum maioris in exercitu bello anni 1812 tenebat, decem ludos scaenicos perfecit, munusque praefecti Philadelphiae quater sustinuit, annis ab 1820 ad 1824, quod munus Ioannes Barker pater antea sustinuerat, annis ab 1808 ad 1810, et ab 1812 ad 1813.

Barkerana litterarum opera dramata indigena suadebant, dicentia scriptores Americanos primam nationis historiam magis magisque vindicare velle. Argumenta eius ludorum in locis Americanis ponuntur, quod illo tempore inusitatum erat, et Barker inter scriptores scaenicos primae aetatis auctorum Americanorum habetur. Sciebat quidem suos ludos identitatem nationalem formare posse, libera conscientia Americana creanda. Credebat, ut in *Philadelphia Democratic Press* affertur, theatro esse finem superiorem, "ad animum libertatis alendum, et ad factiones certantis in communi libertatis amore reique publicae devotione coniungendas."

Notae
-----

1. ↑  Miller 2007.
2. ↑  Bryer et Hartig 2004.
3. ↑  Bryer et Hartig 2004.
4. ↑  Bryer et Hartig 2004.
5. ↑  Anglice: "to keep alive the spirit of freedom; and to unite conflicting parties in a common love of liberty and devotedness to country."

Bibliographia
-------------

* Bryer, Jackson R. et Mary C. Hartig, eds. 2004. *The Facts on File companion to American drama.* Novi Eboraci: Facts on File. ISBN 0816046654.
* Hitchcock, H. Wiley. "An Early American Melodrama: The Indian Princess of J. N. Barker and John Bray." *Notes: Second Series* 12 (3): 375.
* Miller, Tice L. 2007. *Entertaining the nation: American drama in the eighteenth and nineteenth centuries.* Carbondale Illinoesiae: Southern Illinois University Press. ISBN 9780809327782, ISBN 0809327783.
* Richards, Jeffrey H. ed. 1997. *Early American drama.* Novi Eboraci: Penguin Books. ISBN 0140435883.

Nexus externi
-------------

* "Chorus of Adventurers" in *The Indian Princess.*
* "Without a Penny of Money" in *The Indian Princess.*
* "Larry the Irishman" in *The Indian Princess.*
* Opera auctore "James Nelson Barker" apud gutenberg.org reperta
Wikidata Elisenda de Montcada
Res apud Vicidata repertae:Elisenda de Montcada: imagoElisenda de Montcada: imago
*Nativitas*: 1292; Aitona  
*Obitus*: 9 Iulii 1364; Monastery of Pedralbes  
*Patria*: Regnum Aragoniae  

**Officium**

*Officium*: Rex Aragoniae uxor  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Pere II Ramon de Montcada i d'Abarca; Elisenda de Pinós  
*Coniunx*: Iacobus II  
*Familia*: House of Moncada
**Memoria**

*Sepultura*: Monastery of Pedralbes  

Elisendae sepulcretum
**Elisenda de Montcada** (nata circa anno 1292 Aitonae Catalauniae; mortua Barcinone die 9 Iulii 1364) fuit regina Aragoniae et uxor regis Iacobi II.

Anno 1326 Elisenda monasterium *petras albas* fundavit, quod die 3 Maii 1327 consecratum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elisenda de Montcada** spectant. |

* "Elisenda de Montcada" apud *Enciclopèdia.cat*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor:**Maria de Lusignan** | **Regina Aragoniae** 1322-1327 | Successor:**Alienora Castellae** |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*



---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Perissodactyla   
Familia : Rhinocerotidae   
Genus : ***Diceros***   
Species : ***D. bicornis***   
*Diceros bicornis*   
Gray, 1821  

***Diceros bicornis*** est mammale ordinis Perissodactylorum quod ad familiam Rhinocerotidarum pertinet. Huius animalis origo est Africa orientalis et media, regio quae Keniam, Tanzaniam, Cameroniam, Africam Australem, Namibiam, et Zimbabuam comprehendit.

Bibliographia
-------------

* Emslie, R. et M. Brooks. 1999. *African Rhino: Status Survey and Conservation Action Plan.* Gland Helvetiae et Cantabrigiae: IUCN / SSC African Rhino Specialist Group. ISBN 2831705029.
* Rookmaaker, L. C. 2005. Review of the European perception of the African rhinoceros. *Journal of Zoology* 265(4):365–376. doi:10.1017/S0952836905006436.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Dicerotem*** spectant (Rhinoceros, Diceros bicornis). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Dicerotem bicornem*"** apud **Vicispecies**. |
Visio chupacabrae, una ex multis.
**Chupacabra** est bestia animis ficta, quae pecudes, praesertim capras, adgredi harumque sanguinem ad ultimam guttam exsugere dicitur, qua de causa 'caprisuga' Hispanice appellatur. Rumor est hanc bestiam in America Media habitare.

De facinoribus chupacabrae adtributis
-------------------------------------

Constat chupacabram nuperrime natam esse, nam ante ver anni 1995 nullam habemus observationem in tabulas relatam. Eo enim vere in Portu Diviti reperta esse narratur magna multitudo gallopavonum, boum, equorum, felium, canum et praesertim caprarum more insolito necatarum: degluptas iacuisse signa dentium acutorum in collis et pectoribus habentes. Est etiam altera narratio: capras mortuas primum plerumque in Mexico repertas esse morsus habentes in cervicibus. Nihilo minus de hoc inter se congruunt utraque narrata, quod pecudes omnes exsanguinatae essent repertae. Eodem anno exeunte caprisuga ista iam plus mille pecudes necasse dicitur. Cum plus plusque hominum se hoc portentum vidisse dicerent, pecuarii magno terrore capti sunt. Deinde ineunte anno 1996 hi rumores iam e finibus Mexici ad septentrionem versus inter incolas Latino-Americanos propagati erant.

Chupacabra quali forma sit
--------------------------

De forma et habitu chupacabrae ambigitur. Plurimi eorum qui non solum strages chupacabrae adtributas sed etiam se ipsam bestiam vidisse adfirmant, dicunt caprisugam istam esse bestiam simiae similem, 1-1½ m longam, dentibus caninis longissimis, magnis et oblongis oculis rubescentibus. Hanc bestiam alii pelle fusco, alii nuda lividaque cute esse volunt. Dicitur etiam binis pedibus ambulare atque in tergo habere aculeos et quidem alas vespertilioneas. Sunt etiam qui chupacabram pantherae similem esse putent ac longam habere linguam anguinam. Nec desunt qui chupacabram ingenti celeritate se movere adfirment gradibusque mutis appropinquare praedae, quam respiratione sulphurea deprimat.

De origine opiniones
--------------------

Unde orta sit chupacabra, diversae opiniones sunt. Qui rebus naturam supergressis credunt, chupacabram volunt diabolum aut animantem sidereum aut monstrum Frankensteinii a laboratorio quodam fugitivum esse.[1] Etiam sunt qui de desmodonte draculae, vampyro giganteo, agi putent, qui aevo pleistocaeno exstinctus esse creditur. Quibus autem explanationes scientificae placent, ii chupacabram arbitrantur rem esse hominum territorum animis fictam.[2]

Notae
-----

1. ↑  Radford (2011: 33).
2. ↑  Synopsin praeclaram chupacabrae praebet Eberhart (2002: 106-109).

Bibliographia
-------------

* Corrales, Scott. *Chupacabras And Other Mysteries.* Murfreesboro Tennesiae: Greenleaf, 1997.
* Eberhart, George M. *Mysterious Creatures. A Guide to Cryptozoology.* Santa Barbara Californiae: ABC-CLIO, Inc, 2002.
* Radford, Benjamin. *Tracking the Chupacabra. The Vampire Beast in Fact, Fiction and Folklore.* Albuquerque: University of New Mexico Press, 2011.
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Retrovirus** est virus cum RNA, non DNA. Informatio genetica retroviri ergo transcribitur in DNA, si virus se multiplicat in cellula infecta. Est encymum nomine *reverse transcriptase*, quid transcriptionem fungitur. Post transcriptionem informatio virogenica continet, transcribitur in mRNA ut DNA alia.

Genera
------

### Exogenuus

Retrovirorum genera sunt:

* Genus *Alpharetrovirus*
* Genus *Betaretrovirus*
* Genus *Gammaretrovirus*
* Genus *Deltaretrovirus*
* Genus *Epsilonretrovirus*
* Genus *Lentivirus*; e.g.: *Virus Immunitarii Defectus Humanae (VIDH)*
* Genus *Spumavirus*

### Endogenuus

Endogenua retrovira tribus generibus discribuntur: 

* Classis I similis gammaretroviris
* Classis II similis betaretroviris et alpharetroviris
* Classis III similis spumaviris

Nexus interni
-------------

* Virus ARN
* Virologia

Nexus externi
-------------

* De retroviris in pagina National Center for Biotechnology Information
Wikidata Elisabethopolis
Res apud Vicidata repertae:Elisabethopolis: insigneElisabethopolis: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°13′39″N 24°34′33″E  
*Numerus incolarum*: 6 238  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Praefectus*: Emil Dârloșan  
*Procuratio superior*: Cibinium  

**Geographia**

*Superficies*: 55.75±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Elisabethopolis: situsElisabethopolis: situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Elisabethopolis (discretiva)

**Elisabethopolis** (Dacoromanice *Dumbrăveni* ; Theodisce *Elisabethstadt* ; Hungarice *Erzsébetváros*) est oppidum circiter 7400 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Elisabethopolin etiam vici Ernea et Șaroș pe Târnave pertinent.

Curia oppidana.

Historia
--------

Oppidum saeculo tredecimo a Saxonibus Transsilvaniae, colonis Germanicis, conditum est. Anno 1332 nomine *Eppeschdorf* primo in actis descriptum est. Saxones et Hungari per saecula multa maiorem partem incolarum habebant. Gens nobilis Hungarica Apafi hic saeculo quinto decimo castellum aedificavit et ab anno 1661 Eppeschdorf pro tempore caput Transsilvaniae fuit. Familia Apafi etiam 1671-1685 hic Armenios e patria expulsos novas sedes dedit. Qui autem mores et linguam Hungarorum paulatim acceperunt. Ad annum 1918 oppidum et regio ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuerunt, deinde ad Romaniam pervenit. Anno 1945 Elisabethopolis novum nomen Dacoromanicum *Dumbrăveni* accepit. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 sexaginta novem Saxones hic vixerunt.

Elisabethopolis collocatio in circulo Cibinii.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 7388 homines habitabant, inter eos 4913 Dacoromani, 645 Hungari, 1289 Zingari atque 69 Germani.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°13′39″N 24°34′33″E • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elisabethopolin** spectant. |

* Elisabethopolis pagina officialis
* siebenbuerger.de de Elisabethopolis vel Dumbrăveni

Notae
-----

1. ↑  dumbraveni.eu de diversis nominibus urbis.
2. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.