recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Franciscus Scott Fitzgerald
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Scott Fitzgerald: imagoFranciscus Scott Fitzgerald: imagoFranciscus Scott Fitzgerald: subscriptioFranciscus Scott Fitzgerald: subscriptio
*Nativitas*: 24 Septembris 1896; Urbs Sancti Pauli de Minnesota  
*Obitus*: 21 Decembris 1940; Ruscisilva  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: scriptor, mythistoricus, narrationum brevium scriptor, scriptor scaenicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Edward Fitzgerald; Mary McQuillan  
*Coniunx*: Zelda Fitzgerald  
*Proles*: Frances Scott Fitzgerald  

**Memoria**

*Laurae*: New Jersey Hall of Fame  
*Sepultura*: St. Mary's Catholic Cemetery  

Franciscus Scott Fitzgerald. Photographema a Carolo Van Vechten factum (1937).
**Franciscus Scott Key Fitzgerald** (Anglice *Francis Scott Key Fitzgerald*) fuit scriptor Americanus, quius opus notissimum est *Magnus Gatsby.* Etiam scripsit tres alias mythistorias (et unam imperfectam) et multas fabulas breves. Zelda Fitzgerald, cui affinitatem claram habuit, ei nupsit.

Libri
-----

* *This Side of Paradise* (1920)
* *The Beautiful and Damned* (1922)
* *The Great Gatsby* (1925)
* *Tender is the Night* (1934)
* *The Last Tycoon* (1939), imperfectus

Notae
-----

1. ↑  Biographia, www.fscottfitzgeraldsociety.org (F. Scott Fitzgerald Society).
2. ↑  Spectaculum televisificum, www.pbs.org (PBS).

Bibliographia
-------------

* Matthew J. Bruccoli, *Fitzgerald and Hemingway: a dangerous friendship*. Novi Eboraci: Carroll and Graf, 1994
* Jeffrey Meyers, *Scott Fitzgerald: a biography*. Novi Eboraci: Harper Collins, 1994

Nexus externi
-------------

* F. Scott Fitzgerald, www.britannica.com
Wikidata Csorvás
Res apud Vicidata repertae:Csorvás: insigneCsorvás: insigne
*Civitas*: Hungaria  
*Locus*: 46°38′5″N 20°50′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 566  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Lajos Baráth  
*Procuratio superior*: Békéscsaba District  

**Geographia**

*Superficies*: 90.18 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ozun  

**Csorvás** est oppidum parvum regionis Dél-Alföld in Hungaria australi situm. Anno 2010 oppido sunt circa 5200 incolae. Proximi vici oppidaque Orosháza, Uzon, Diószeg et Felsőhegy sunt. Statum officialem oppidum Csorvás ex anno 2005 habet. Oppidum tres ecclesias monumentaque compluria possidet. Est statio ferriviaria. Oppido crescet rarissima flos nomine *Adonis transilvanicus*, vulgo *Erdélyi hérics*.

Incolae noti
------------

* Georgius Zalai (1915 – 2006), rerum politica rum peritus et scriptor
* Andreas Molnár (1939–2003), medicus
* David Ioannes Szombati (natus 1985), artifex

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°38′5″N 20°50′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty |

* Situs municipalis
* Imagines monumentorum
* Forma oppidi Csorvás
Wikidata Ioannes de Visscher
Res apud Vicidata repertae:Ioannes de Visscher: imagoIoannes de Visscher: imago
*Nativitas*: 1636; Harlemum  
*Obitus*: 17. saeculum; Amstelodamum  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: printmaker, pictor, Chalcographus, graphic artist  

**Ioannes de Visscher** (*vulgo*: **Jan de Visscher** seu **Iohannes de Visscher**; Harlemi anno 1633-1636 fere natus; Amstelodami anno 1692-1712 fere mortuus) fuit saeculi aurei chalcographus, pictor et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus,

Biographia
----------

Puer niger secundum delineationem Cornelii de Visscher
Lusores backgammon secundum picturam Hadriani de Ostade
qui  Cornelii et Lamberti de Visscher frater erat. Probabiliter Harlemi genitus est de 1633 usque ad 1636, nam anno 1692 enuntiavit sex et quinquaginta annos natus esse. Amstelodami die 30 mense Octobris 1658 Catharinam Adriaens. filiam Hadriani Hendricksz. de Wees, in matrimonium duxit. Certe unum opus ab artifex pictum cognoscitur, quod apud collectionem privatam conservatur et pinacothecae Francisci Hals dicatae anno 2017 commodatur. Ex anno 1690 a Michael Carrée artem pictoriam didicit. Anno 1692 notatus est ut Amstelodami poorter, scilicet civis. Post annum illum ad aures nullius nuntia artificis pervenerunt. Idcirco putatur diem supremum obisse ab anno 1692 usque ad 1712.  

Opera Ioannis de Visscher praecipue topia, peculiariter hiemalia, et effigies personarum complectuntur. Sicut frater Cornelius, putatus est artifex topiarum peritissumus, sed fratrem suum antecellebat scalpturis operorum Hadriani de Ostade et Nicolai Berchem. Secundum proprias delineationes chalcographias perfecit quoque. Sententia Nagler quattuordecim effigies personarum, septendecim res historicas, triginta res morales et quattuor et sexaginta topia sculpsit.

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. ↑  Enciclopedia Treccani online
3. 1 2  Allgemeine Deutsche Biographie 40
4. 1 2 3  Biografisch Woordenboek der Nederlanden

Bibliographia
-------------

* "Visscher". *Enciclopedie on line - Treccani.it*. 2020
* "Jan de Visscher". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2020
* Abraham Jacob van der Aa; Karel Johan Reinier van Harderwijk;Gilles Dionysius Jacobus Schotel (1876). J.J. van Brederode. ed. *Biografisch Woordenboek der Nederlanden*. **vol.XIX°**. Harlemi. pp. 243-254
* Lier Hermann Arthur (2020). "Visscher, Jan de". *Allgemeine Deutsche Biographie 40*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem de Visscher** spectant. |

* Ioannes de Visscher in Amstelodami Rijksmuseum **(Nederlandice)**
* Ioannes de Visscher in Artnet **(Anglice)**
* Ioannes de Visscher - Base Joconde **(Francice)**
Wikidata Ioannes de Lotharingia
Res apud Vicidata repertae:Ioannes de Lotharingia: imagoIoannes de Lotharingia: imago
*Nativitas*: 9 Aprilis 1498; Barrum  
*Obitus*: 18 Maii 1550; Neuvy-sur-Loire  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: apostolic administrator, Cardinalis, episcopus Metensis, episcopus Metensis, apostolic administrator, apostolic administrator, apostolic administrator, apostolic administrator, apostolic administrator, apostolic administrator, apostolic administrator, abbas, abbas, cardinal-deacon, apostolic administrator, apostolic administrator, abbas, apostolic administrator, Abbot of Cluny, abbas, apostolic administrator, apostolic administrator, abbas, abbas, abbas, abbas, abbas, apostolic administrator, abbas, abbas, episcopus, diocesan administrator, episcopus  
*Munus*: presbyter catholicus, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: René II; Philippa of Guelders  
*Familia*: House of Lorraine
**Insignia heraldica**

Ioannes de Lotharingia: insigneIoannes de Lotharingia: insigne
Cardinalis Ioannes de Lotharingia
**Ioannes de Lotharingia**, vulgo *Jean de Lorraine* (natus Barri Ducum die 9 Aprilis 1498; ad Novum Vicum mortuus die 18 Maii 1550) fuit cardinalis et politicus Franciae. Episcopus Mettensis administratorque dioecesium aliarum multarum meruit. Frater Claudii Guisii ducis, patruus igitur fuit Caroli de Lotharingia qui et ille cardinalis creatus erit.

Bibliographia
-------------

* Paulette Choné, "Jean de Lorraine (1498-1550), cardinal et mécène" in Frédérique Lemerle, Yves Pauwels, Gennaro Toscano, edd. *Les Cardinaux de la Renaissance et la modernité artistique* (Villeneuve d'Ascq: Institut de Recherches Historiques du Septentrion, 2009. ISBN 978-2-905637-55-0. *Histoire et littérature de l'Europe du Nord-Ouest*, 40)
* Cédric Michon, "Les richesses de la faveur à la Renaissance: Jean de Lorraine (1498-1550) et François Ier" in *Revue d'histoire moderne et contemporaine* (2003 no. 3) pp. 34-61

Nexus externi
-------------

* "Lorraine, Jean de" e *The Cardinals of the Holy Roman Church* (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) **(Anglice)**
* "Jean Cardinal de Lorraine" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
Hercules et Iolaus in opere tessellato Antii in Nymphaeo reperto.
**Iolaus** in mythologia Graeca est filius Iphicli, Herculis gemini fratris mortalis, et Automedusae. Ita per patrem Amphitruonis et Alcmenae nepos, per matrem vero Pelopis pronepos est. Megaram primam Herculis uxorem in matrimonium accipit postquam patruus furore correptus liberos quos ex ea genuit interficit.

De rebus gestis
---------------

Cista Ficoronia: Eros inter Iolaum et Herculem.
Patrui auriga erat et Olympicis ludis quadrigarum certamen vicit. Argonautarum expeditioni et apri Calydonii venationi interfuit. In duodecim laboribus patruum adsidue comitatus est et magno usui ei fuit inprimis adversus hydram. Coloniam Thebanorum quoque in Sardiniam duxit. Postremo Herculis iam mortui filios, Heraclidas dictos, tuetur et proelio sive ad Thebas, ut voluit poeta Pindarus, sive prope Marathonem, ut Athenienses malebant, Eurystheum veterem Herculis inimicum vicit et occidit, quod argumentum tragoediae *Heraclidarum* Euripidi praebuit. Fabula addit deos viro senio confecto ad unam horam iuventutem reddidisse ita ut inimicum profligare posset.

De cultu heroico
----------------

Multis in locis arae Iolao erectae erant, imprimis Thebis ubi paria homosexualia ad Iolai aram fidem sibi invicem iurabant quia multi aestimabant hoc quoque modo Iolaum ab Hercule amatum esse. Non minus enim per Iolaum quam per Herculem in Boeotia iurabatur. Alibi quoque honorabatur ut in Sicilia et Athenis in Herculis templo. Agyrii certamina quoque in eius honorem fiebant et incolae capillos ei vovebant.

Notae
-----

1. ↑  Apollodori bibliotheca II.4.11. Pausanias X.29.7. Diodorus Siculus IV.31.
2. ↑  Hesiodus, *Scutum Herculis* 74-121.
3. ↑  Pausanias V.8.3-4. Hyginus, *Fabulae* 173.11
4. ↑  Ovidius, *Metamorphoses* VIII.310.
5. ↑  Hesiodus, *Theogonia* 313 sqq. Euripides, *Ion* 194-200 ubi Herculis scutigerulus dicitur. Diodorus Siculus IV.11.20. Apollodori bibliotheca II.5.2
6. ↑  Diodorus Siculus IV.29.
7. ↑  *Pythia* IX
8. ↑  Pausanias I.44.10.
9. ↑  Ovidius, *Metamorphoses* IX.396-401 qui donum Hebae tribuit mariti precibus victae. Euripides, *Heraclidae* 843sqq.
10. ↑  Aristoteles apud Plutarchum, *Vita Pelopidae* XVIII.5. Cf Pausanias IX.23.1.
11. ↑  Aristophanes, *Acharnenses* 867.
12. ↑  Pausanias I.19.3.
13. ↑  Diodorus Siculus IV.24.40.

Nexus externi
-------------

* Iolaos in *Encyclopédie berbère*
Beatus Ioannes a Iesu et Maria.
**Ioannes a Iesu et Maria** (in saeculo: **Ioannes Otazua y Madariaga**) (natus die 8 Februarii 1895 in pago Rigoitia in Hispania; obiit Andújar die 2 Aprilis 1937), professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Sollemnibus votis anno 1918 nuncupatis, anno 1921 sacerdotio auctus est. Ipse, tempore quo interemptus est, nocturnis videlicet horis inter dies 2 et 3 mensis anno 1937, in ministerio erat Sacrarii B. M. Virginis de la Cabeza.

Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Andújar, praeerat Prudentius a Cruce, Secundus a Sancta Teresia et Ioannes a Iesu et Maria.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu declarationis Martyrii ServorumDei Mariani a S. Ioseph Altolaguirre y Altolaguirre (in saec.: Iacobi) et IX Sociorumex Ordine SS. Trinitatis (†1936-1937)*, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873.
2. ↑  AAS, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873.
Eucaryota —   
 — Metamonada — Excavata

Classis : Parabasalia   
Familia : Tricercomitidae   
Genus : *Cthulhu*   
Species : ***C. macrofasciculumque***   
James et Keeling, 2012  
   

***Cthulhu macrofasciculumque*** est species flagellatorum classis Parabasalium cuius proprietates sunt generi *Cthuhu* eaedem. Cellulae a 17 ad 24 µm longae et a 7 ad 12 µm latae sunt, ac plus quam viginti flagella anteriora habent. Singuli in intestinis *Prorhinotermitis simplicis* habitant. Speciei est distincta sequentia SSU rRNA (GenBank numerus accessionis JX975349).

Nomen speciei ad magnum fasciculum flagellorum spectat.

Hostis typicus est *Prorhinotermes simplex* (Isoptera, Rhinotermitidae). Locus typicus est Secret Woods County Park, Fort Lauderdale, Florida; lat. 26.08567, long. −80.18017.

Fons
----

* James, Erick R, Noriko Okamoto, Fabien Burki, Rudolf H. Scheffrahn, Patrick J. Keeling. 2013. *Cthulhu Macrofasciculumque* n. g. n. sp. and *Cthylla Microfasciculumque* n. g. n. sp. a Newly Identified Lineage of Parabasalian Termite Symbionts. *PLoS ONE* 8(3): e58509. doi:10.1371/journal.pone.0058509. Nexus die 8 Aprilis 2013 confirmatus.
Beatus Ioannes a Virgine de Castellar.
**Ioannes a Virgine de Castellar** (in saeculo: **Ioannes Joya y Corrolero**) (natus die 16 Maii 1898 in pago Villarubia de Santiago in Hispania; obiit Bellimontano die 24 Septembris 1936), professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Anno 1923 sollemnem ipse professionem pro fratre laico emisit. Munera coqui et ianitoris exsecutus est idemque pueros religione imbuendos curavit.

Quattuor sequentes religiosi viri, in conventu Bellimontano in dioecesi Conchensi degentes, simul interfecti sunt die 24 mensis Septembris anno 1936, scilicet postquam nonnullos dies in vinculis fuerunt: Aloisius a Sancto Michaële De Sanctis, Melchior a Spirito Sancto, Iacobus a Iesu et Ioannes a Virgine de Castellar.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu declarationis Martyrii ServorumDei Mariani a S. Ioseph Altolaguirre y Altolaguirre (in saec.: Iacobi) et IX Sociorumex Ordine SS. Trinitatis (†1936-1937)*, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 874.
2. ↑  AAS, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873-874.
**Publius Cornelius Cn.f. Scipio Asina** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 211 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Familia
-------

Pater eius Gnaeus Cornelius Scipio Asina annis 260 a.C.n. et 254 a.C.n. consul fuit.

Cursus honorum
--------------

Asina anno 221 una cum Marco Minucio C.f. Rufo consulatum gessit. Eo anno Histrios vicit. Anno 217 interrex fuit. Anno 211 a.C.n. in senatu sententiam dixit omnes duces exercitusque ex tota Italia etiam a Capua Romam ad urbem defendendam revocaturos. Sed Quintus Fabius Maximus contra dicebat: *"has diversas sententias media sententia Publii Valerii Flacci vicit, qui utriusque rei memor imperatoribus qui ad Capuam essent scribendum censuit quid ad urbem praesidii esset"*.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "C. Scipio Asina, P. [I 75]" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 183.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXII 34,1
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVI 8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Scipio Calvus et Marcus Claudius M.f. Marcellus**  |  **Consul** 221 a.C.n.cumMarco Minucio C.f. Rufo | Successores: **Marcus Valerius P.f. Laevinus et Quintus Mucius P.f. Scaevola**  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

| *Sanctus Ioannes de Matha* |
| --- |
|  |
| Institutor, Redemptor |
| Natus | Foucon, Francia |
| Mortuus | Romae, 17 Decembris 1213 |
|  Index Sanctorum |

**Ioannes de Matha** fuit conditor et primus maior minister Ordinis SS. Trinitatis et Redemptionis Captivorum. Vita probatissimus et laboris mirum in modum patiens, cibo usque ad inediam abstinens, somno minime obnoxius, quem humi, supposita brevi storea et ad caput cervicali, horas ab summum capiebat quattuor, reliquo tempore semper, nisi necessario negotio impeditus, orationis vacabat, atque interdum divinum verbum populo dominicoque gregi et promebat et praedicabat..

Et quia per id tempus cum Christiani principes, tum imprimis Francorum rex adversus fidei hostes in Palaestina ac Hierosolymorum finibus bellum gererent, delegabat sollicite fratres, qui Christiano militi in expeditione ministrarent vulneratos fovendo vel ab hostibus captos redimendo, quibus beneficiis ordo, se vivente, ampliatus est multis locis, quae nunc designabo:

* Romae: Sanctus Thomas in Formis.
* In Francia: Cervus Frigidus, domus Burgi, de Sylvella, quae de fonte Iesu dicitur, de Stampis, de Braya.
* In Provincia: domus Lusitaniae, id est, Portugalliae, domus Arelatensis, domus Sancti Aegidii.
* In Aragonia: domus de Ilerda, de Daroca, domus de Vingania monialium est mulierum.
* In Castella: domus Toletana, Segoviensis, de Barcena, de Gosmedos, domus Inter-Ecclesias, domus sancti Emetherii.
* In Britannia: domus de Catronovo.
* In Navarra: domus de Ponte-Reginae.

Ceterum ex iis locis aliqua nostra, nescio quo fato, amissa sunt.

His tandem sanctis operibus longanimiter incumbes Ioannes, sexagenariis moritur in Urbe et sepelitur in ecclesia sancti Thomas de Formis, anno 1213, XII Kalendas Ianuarias.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Ministrorum generalium Ordinis Sanctissimae Trinitatis series

Notae
-----

1. 1 2 3  Antoninus ab Assumptione, *Ministrorum Generalium Ordinis SS. Trinitatis series* (Romae 1936), 7-9.
Priapi simulacrum aëneum, fructus e gremio praebens, Bonnae servatum (Jessen (1909) col. 2983)
**Priapus siligineus**, scilicet simulacrum dei Priapi e farina siliginea opere pistorio confectum, a Martiale in serie "Apophoretorum" (libro XIV *Epigrammatum*) describitur:

PRIAPUS SILIGINEUS
Si vis esse satur, nostrum potes esse Priapum.
Ipsa licet rodas inguina, purus eris.
Talis res ad cenam Trimalchionis a Petronio narratam infertur, media pompa, inter primas et secundas mensas. Pompa sic narratur:

Iam illic repositorium cum placentis aliquot erat positum, quod medium Priapus a pistore factus tenebat, gremioque satis amplo omnis generis poma et uvas sustinebat more vulgato. Avidius ad pompam manus porreximus, et repente nova ludorum remissio hilaritatem hic refecit. Omnes enim placentae omniaque poma etiam minima vexatione contacta coeperunt effundere crocum, et usque ad nos molestus umor accedere. Rati ergo sacrum esse fericulum tam religioso apparatu perfusum, consurreximus altius et "Augusto, patri patriae, feliciter!" diximus. Quibusdam tamen etiam post hanc venerationem poma rapientibus, et ipsi mappas implevimus, ego praecipue, qui nullo satis amplo munere putabam me onerare Gitonis sinum.
Talia Priapi simulacra aënea et fictilia, fructus e gremio offerens phallo suo sublevatos, ab archaeologos reperta in museis variis monstrantur.

Notae
-----

1. ↑  Martialis, *Epigrammata* 14.70
2. ↑  Petronius, *Satyricon* 60.4-6

Bibliographia
-------------

* Otto Jessen, "Priapos" in Wilhelm Heinrich Roscher, ed. *Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie* vol. 3 fasc. 2 (Lipsiae, 1909) coll. 2967–2990

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Publius Cornelius L.f. Lentulus Caudinus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 236 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Pater eius Lucius Cornelius Ti.f Lentulus Caudinus erat, qui anno 275 a.C.n. consulatum gesserat et frater Lucius Cornelius L.f. Lentulus Caudinus fuit, consul anni 237 a.C.n.. Publius filium eiusdem nominis habuit, qui anno 203 praeturam adeptus est.

Cursus honorum
--------------

Anno 236 ipse consulatum adeptus est, collega eius Gaius Licinius P.f. Varus fuit. Contra Ligures feliciter pugnabat atque de eis triumphavit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 46] C. Lentulus Caudinus, P" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 174.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Cornelius L.f. Lentulus Caudinus et Quintus Fulvius M.f. Flaccus**  |  **Consul** 236 a.C.n.cumGaio Licinio P.f. Varo | Successores: **Titus Manlius T.f. Torquatus et Gaius Atilius A.f. Bulbus II**  |
"Orsino et Viola" Shakesperii (sed Flamminio et Lelia huius ludi) a Friderico Ricardo Pickersgill picti
Titulus libri Venetiis anno 1537 impressi
***Gl'ingannati*** est comoedia Italiane ab auctore anonymo composita, Saenae Iuliae die 12 Februarii 1532 (die ultimo carnelevarii) a sodalibus Academiae Inthronatorum docta, Venetiis anno 1537 impressa. Francogallice versa est a Carolo Stephano, titulo *Le sacrifice* anno 1543 edita, titulo *Les abusés* anno 1549 reimpressa; opus Caroli Stephani postea Latine versa est sub titulo *Laelia* et anno 1595 Cantabrigiae docta in Collegio Reginali.

Eandem fere historiam Gulielmus Shakesperius anno fere 1602 in fabula *Twelfth Night* docuit (anno 1623 editam). Ille autem repperit in collectaneo fabularum Anglice a Barnaba Riche anno 1581 congessum, *Riche's Farewell to Military Profession*, sub titulo "*Of Apolonius and Silla*"; quam rem Riche Italiane legerat in Matthaei Bandelli *Novelle* (anno 1554 editis). Bandello e ludo scaenico *Gl'ingannati* extraxerat.

Nexus externi
-------------

* Textus **(Italiane)**
* Textus apud archive.org **(Italiane)**
* De origine fabulae Latinae *Laelia* **(Anglice)**
**Publius Calvisius Ruso Iulius Frontinus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus patricius primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Patria eius Gallia Narbonensis, pater Publius Calvisius Ruso, consul suffectus anni 53 erat. Fratrem Publium Calvisium Rusonem habebat, qui anno 79 eodem magistratu fungebatur.  

Ipse uxorem primam Dasumiam et deinde Eggiam Ambibulam duxit. Circa annum 68/69 fuit IIIvir monetalis, deinde tribunus militum ignotae legionis, anno 73/74 a Vespasiano imperatore quaestor principis factus et inter patricios adlectus est. Tum erat praetor et anno 84 consul suffectus. Deinde *curator viarum* et anno 98/99 proconsul Asiam administravit. *Deinde curator aedium sacrarum et operum locorumque publicorum* et anno 105/106 legatus pro praetore Cappadociae factus est. Praeterea *sevir equitum Romanorum*, *XVvir sacris faciundis*
sodalisque Augustalis erat.  

Filius eius Publius Calvisius Tullus Ruso, consul ordinarius anni 109 erat.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 952
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Primates   
Subordo : Haplorhini   
Infraordo : Simiiformes   
Familia : Cercopithecidae   
Subfamilia : Cercopithecinae   
Tribus : Papionini   
Genus : ***Macaca***   
Species : ***Macaca ochreata***   
(Ogilby, 1841)  
   
Conservationis status

VU  
  
  
Damno obiecta (IUCN 3.1)
Territorium

Distributio geographica

***Macaca ochreata*** est species mammalium, subfamiliae Cercopithecinarum familiae Cercopithecidarum, quae solum in insula Celebi in Indonesia endemica est. Hoc animal est diurnum et tempus plerumque in arboribus degit. A 50 ad 59 centimetra longa, cum cauda a 35 ad 40 centimetra longa est. Plerumque ficibus, gemmis, invertebratis, poaceis vescitur.

Suae subspecies agnoscuntur:

* *Macaca ochreata ochreata*
* *Macaca ochrrata brunnescens*

Praeter Indonesiam, *Macacae ochreatae* solum in Catoctin Wildlife Preserve and Zoo in Thurmont Terae Mariae inveniuntur, ubi familia ex annis 1960 habitat, et captivae iam quartam aetatem attingunt.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN* (vide situs scientificos).
2. ↑  Groves 2005: 163.

Bibliographia
-------------

* Groves, C. P. 2005. "*Macaca ochreata.*" In *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference.* ed. tertia, ed. D. E. Wilson, et D. M. Reeder. Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-801-88221-4. OCLC 62265494.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Macacam ochreatam*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List |

* Photographemata. ARKive.com.
* Catoctin Wildlife Preserve and Zoo.
**Edmundus** (Theod. *Edmund*) **Rau** (natus 4 Ianuarii 1868 in oppido *Dobel* (Virtembergia), mortuus 4 Maii 1953 (Stuttgardiae) iurisprudens et vir publicus Germaniae nullius factionis erat.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius pastor Lutheranus erat, qui decem liberos habuit. Ipse Edmundus gymnasium frequentabat et maturitatem adeptus annis 1887 - 1891 Tubingae primo oeconomiae, ab anno 1890 iurisprudentiae studebat. Deinde ab anno 1893 minister publicus inter alia pro urbe Stuttgardiae et interdum et pro Administerio Regni Virtembergiae Internarum rerum laboravit. Celeriter his annis finem monarchiae promotus est.

Familia
-------

Rau anno 1897 uxorem duxit, quattuor filias habuit.

Praeses pro tempore Virtembergiae
---------------------------------

Postquam regnum 9 Novembris 1918 abolitum est, minister publicus superior in novo administerio victus publici nominatus est. Postquam praeses Virtembergiawe Ioannes de Hieber anno 1924 consilia sua non impetrare potuit, itaque a magistratu se recessit, Rau pro tempore 8 Aprilis praeses terrae nominatus est. Etiam administeria laboris, victus atque institutionis publicae administravit. Sed post electiones senatus terrae 8 Maii habitas Gulielmus Bazille 3 Iunii novus praeses nominatus est.

Iterum minister publicus et iudex
---------------------------------

Deinde minister publicus in administerium victus rediit. Anno 1930 hoc magistratus dissolutus est et Rau praeses iudicii administrationis Virtembergia fuit. 31 Martii 1933 a Nazistis dimissus est, quod Rau consiliis eis sequi non voluit. Ab 1931 ad usque 1948 Rau et sodalis synodi ecclesiae Lutheranae Virtembergiae fuit. 

Praesides Virtembergiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Virtembergiae Rei Publicae LiberaeInsigne Virtembergiae Rei Publicae Liberae |
| Gulielmus Blos |
Ioannes de Hieber |
Edmundus Rau |
Gulielmus Bazille |
Eugenius Bolz |
Gulielmus Murr |
Christianus Mergenthaler (Praeses ministrorum) |
|  |
Wikidata Techirghiol
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°3′27″N 28°35′45″E  
*Numerus incolarum*: 8 061  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Techirghiol
**Gestio**

*Praefectus*: Iulian-Constantin Soceanu  
*Procuratio superior*: Constantia  

**Geographia**

*Superficies*: 46.07±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Rhaedestus  

**Tabula aut despectus**

Techirghiol: situsTechirghiol: situs
**Techirghiol** (Turcice "Tekirgöl" vocatum) oppidum Dacoromanicum in circulo Constantia situm est.

Techirghiol in circulo Constantia
litus oppidi Techirghiol

Historia
--------

Legenda narrat senem caecum et hebetem Tekir in asino sedentem casu in limum lacus cecidisse. Diu senex asinum e limo trahere frustra conabatur. Sed tum se videre et ire posse sensit. Etiam asinus vulneribus liberatus est. Limus lacus salutaris erat. Itaque hic locus *Tekirgöl* nominatus est, quod Turcice "Tekiri lacus" designavit. Re vera vicus anno 1893 primo in actis descriptum est. Annis sequentibus Techirghiol propter limum salutarem a multis aegrotis et viatoribus visitatum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Techirghiol** spectant. |

* Pagina officialis
* Pagina de Techirghiol viatoribus scripta
* www.black-sea.travel de Techirghiol

Notae
-----

1. ↑  Legenda de asino et sene apud techirghiol.com
Imago ficta philosophi **Xenocrates Chalcedonius** (Graece: Ξενοκράτης; natus 396 aut 395 a.C.n.; mortuus 314 aut 313 a.C.n. Athenis) fuit philosophus antiquitatis. Discipulus fuit Platonis, cuius academiam anno 339/338 regendam suscepit eique plus viginti annos praefuit. Cum habenas academiae diu regeret, magni momenti ad philosophiam academicam colendam et augendam fuit. Etsi in quibusdam partibus doctrinae a Platone discrepuit, studiis suis interpretationi operis magistri sui maxime profuit.

Bibliographia
-------------

* "Xenocrates" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~) vol. 3 pp. 1291-1294

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Xenocratem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Infraordo : Axiidea   
Familia : Callianassidae   
Genus : *Ctenocheloides*   
Anker, 2010  
Species : ***Ctenocheloides attenboroughi***   
*Ctenocheloides attenboroughi*   
Anker, 2010  

***Ctenocheloides attenboroughi*** est species axiideorum familiae Callianassidarum, quae, anno 2010 descriptum, ex Davide Attenborough Equite, emittore Britannico de historia naturali, appellatur. Primum descripta est ex uno specimine femineo in aqua tenue in septentrioccidentali Madagascariae litore collecto.

Notae
-----

1. ↑  Anker 2010.

Bibliographia
-------------

* Anker, Arthur. 2010. *Ctenocheloides attenboroughi* n. gen. n. sp. (Crustacea: Decapoda: Axiidea: Ctenochelidae), a new ghost shrimp with pectinate claw fingers from Madagascar. *Journal of Natural History* 44(29–30):1789–1805. doi:10.1080/00222931003633219.

Nexus externi
-------------

* Genus Ctenocheloides on World Check List. iNaturalist.
* Ctenocheloides Anker, 2010. WoRMS.
Wikidata Catharina Senensis
Res apud Vicidata repertae:Catharina Senensis: imagoCatharina Senensis: imago
*Nativitas*: 25 Martii 1347; Sena Iulia  
*Obitus*: 29 Aprilis 1380; Roma  
*Nomen nativum*: Caterina Benincasa
**Officium**

*Officium*: legatus  
*Munus*: soror, politicus, philosophus, legatus, memoirist, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Basilica Sanctae Mariae supra Minervam, Basilica of San Domenico  
sanctus catholicus (*feriae die* 29 Aprilis, 29 Aprilis)
**Catharina Senensis** (nata Catharina Benincasa Saenae Iuliae die 25 Martii 1347; mortua die 29 Aprilis 1380) fuit virgo, sancta, philosopha Scholastica, et Ecclesiae Doctrix.

Vita
----

*Libro della divina dottrina*, c. 1475.
Per universam Europam pestis et bella ingravescebant in dies; Ecclesia ita scissionibus affecta est, ut contra legitimum Papam falsus aliquando exstaret. Catharina temporibus sic difficilibus nata est, Senis Iuliis,anno salutis millesimo trecentesimo quadragesimo septimo, ante diem octavum Calendas Iunias. Iam a pueritia se a Deo vocari, ut precibus vacaret atque paenitentiam duceret, animadvertit. Cum sextum decimum ageret aetatis annum, Tertio Ordini Sancti Dominici adscripta, domi se inclusit, quamvis obstarent sui. Ad eam nonnulli accedebant amici, precandi gratia. Aegrotorum curam per multos annos habuit; postea autem, ut penitus exstirparentur familiarum odia et vicorum? inter se, totam se dedit pacificationis negotio. Plurimum valuit, ne Ecclesia in discrimine versaretur: propterea, licet litteras nesciret primas, epistulas nihilominus dictavit, ut Gregorius XI et postea Urbanus VI gravissima cleri vitia coercerent; frequentesque misit epistulas regibus optimatibus universoque populo. Avide appetivit, ut Gregorius XI, servitute illa in Avennione restincta, Romam reverteretur. Procul dubio sui temporis mores et consuetudines omnino superavit, praesertim quia mulieres tales tractare quaestiones non solebant. Dialogum de Divina Providentia reliquit et multas epistulas, in quibus de re theologica et mystica stigmatis optime egit. Romae, die tertio Calendas Maias, triginta tres annos nata, migravit ad Sponsum, anno millesimo trecentesimo octogesimo (1380). 

Totius Italiae et hominum morbis Patrona cum esset, a Paulo VI Papa tandem Ecclesiae doctrix renuntiata est. Eius dies festus agitur die 29 mensis Aprilis.

  

Monumentum Sanctae Catharinae, Romae, in Castello Sancti Angeli a Francisco Messina factum

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
**Universitas Tolosana** instituta est in urbe Tolosa anno 1229.

Origo universitatis
-------------------

Comes Tolosanus Raimundus VII sic in capitulatione sua ad regem Franciae Ludovico IX die 12 Aprilis 1229 promisit:

> IV.M. [4000] marcarum deputabuntur a nobis IV magistris theologie, duobus decretistis, VI magistris artium liberalium & duobus grammaticis, regentibus Tholose, que dividentur hoc modo: singuli magistrorum theologie habebunt singulis annis L marcas usque ad decennium; uterque magistrorum decretorum habebit XXX marcas usque ad decennium singulis annis: singuli magistri artium habebunt XX marcas usque ad decennium similiter annuatim; uterque magistrorum artis grammatice habebit similiter annuatim X marcas usque ad decennium.– Claude Devic, Joseph Vaissète et al. *Histoire générale de Languedoc* vol. 8 (Tolosae: Privat, 1879) col. 886

Die 24 Maii eiusdem anni Helinandus Frigidimontis orationem inauguralem studii generalis Tolosanae pronuntiavit qua discipulos variarum universitatum vituperat: "Ecce quaerunt clerici Parisius artes liberales, Aurelianis auctores, Bononiae codices, Salerni pyxides, Toleti daemones -- et nusquam mores" ("Sermo in Ascensione Domini Tolosae habitus ad clericos scholares").

Die 27 Aprilis 1233 per bullam *Olim operante illo* papa Gregorius IX nomen universitati ille primus dedit (videlicet "Universitati magistrorum et scholarium Tholosanorum") et statuta iam a legato Romano de Sancto Angelo praescripta confirmavit.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  F. Wulff, E. Walberg, edd. *Les vers de la mort par Hélinand, moine de Froidmont* (Lutetiae: Firmin Didot, 1905) p. xxvi Textus apud archive.org

Bibliographia
-------------

* P. Bonnassie, G. Pradalié, *La capitulation de Raymond VII et la fondation de l'Université de Toulouse. 1229-1979: un anniversaire en question*. Tolosae, 1979

Nexus interni
-------------

* Fulco Tolosanus
* Conventus Iacobinorum Tolosanus
Beata **Catharina Regina Bosnensis** (Bosnice: *Katarina Kosača*) (nata in oppido Blagaj 1425, mortua Romae die 25 Octobris 1478) erat altera Stephani Thomae regis Bosniae uxor et paenultima Bosniae regina.

Stephani Sancti Sabbae ducis et Helenae filiae Balsae III domini Zetae filia erat. Pater eius inimicus Stephani Thomae erat, sed pacem declarabat et Catharinam in matrimonium dedit die 26 Maii 1446. Papa Eugenius IV matrimonium dissoluit Stephani Thomae et Voiacsiczae quae Stephanum Thomae genuit. Catharina Regina Simonem principem et Catharinam principissam genuit. 

Nata Christiana Bosnica, Catharina Ecclesiae Catholicae membrum facta est. Fratres minores discebant reginam de Ecclesia Catholica. Catharina mox bona Catholica facta est et multas ecclesias construxit. Regina vidua facta est anno 1461. Stephanus Thomae coronatus est et uxor eius Maria nova regina facta est. Stephanus Thomae titulum honoresque reginae matris Catharinae dedit et ea cum novi rege reginaque habitabat.

Anno 1463, Imperio Ottomanico Bosniam occupante, Catharina Regina effugit et Ragusium venit, sed exercitus Ottomanicus eius liberos cepit. Simon Princeps et Catharina Principissa in Constantinopole habitabant, ubi Musulmani facti sunt. Catharina gladium Stephani Thomae Ragusii deponebat et Romam mox iit.

Ab anno 1463, Ecclesia Catholica Romana sola institutio quae titulum Catharinae novit. Ioanni III magni ducis Moscoviae et Sophiae Palaeologinae nuptias attendit. Papae Paulus II et Sixtus IV Catharinae pecunias donaverunt. Regina testamentum scripsit et Bosniam occupatam Sanctae Sedi donavit. Post mortem beatificata est. Catharina Regina in ecclesia Santa Maria in Aracoeli sepulta est. Tumba reginae habuit magnam imaginem eius et inscriptionem quae dixit:

> 
> Catharinae Reginae Bosnensi
> Stephani ducis San[c]ti Sabbae sorori
> et genere Helene et domo principis
> Stephani natae Thomae regis Bosnae
> uxori quantum vixit annorum LIIII
> et obdormivit Romae anno Domini
> MCCCCLXXVIII dei XXV oteobris [sic]
> monumentum ipsius scriptis positu[1]

Notae
-----

1. ↑  Istoria degli anni santi, tratta in gran parte da quella del p.l.f. T.M. Alfani, con aggiunte notabili
*Vide etiam paginam discretivam:* Evangelium Aegyptiorum (discretiva)

***Evangelium Aegyptiorum*** (Graece Εὐαγγέλιον κατ' Αἰγυπτίους, "Evangelium secundum Aegyptios") fuit liber ut qui diceret apocryphus de interpellatione Iesu Christi cum Salome et fortasse de vita tota Iesu, Graece compositus in Aegypto ante annum 135, nunc autem deperditus. Huius libri, ab Origene vituperata, fragmenta nonnulla servantur a Clemente Alexandrino, Epiphanio, Hippolyto aliisque citata. Haec fragmenta praecipue de procreatione et de rebus sexualibus disserunt.

Nexus interni
-------------

* Novi Testamenti apocrypha

Nexus externi
-------------

* Versio Anglica fragmentorum ab M. R. James (vide infra)

Bibliographia
-------------

* Edgar Hennecke, Wilhelm Schneemelcher, R. McL. Wilson, *New Testament Apocrypha* (Londinii: Lutterworth Press, 1963) vol. 1 pp. 166-178. **(Anglice)**
* M. R. James, *The Apocryphal New Testament* (Oxonii: Clarendon Press, 1924) pp. 10-12. **(Anglice)**
Titulus operis Antonini Carême *Le Cuisinier parisien, ou l'art de la cuisine française au XIXe siècle* (1828), ubi laureata sunt nomina coquorum a quibus Carême se scientiam suam didicisse confessus est: supra ad sinistram partem "Robert" legitur
**Franciscus**, vulgo *François* **Robert**, qui saeculo XIX ineunte floruit, fuit coquus.

Iuxta Raimundus de Boisgelin de Cucé cardinalem archiepiscopum Aquissextiensem coquus meruit. Quo anno fere 1789 emigrato, Robert se restaurator in Palatio Regio Parisiensi cum fratre constituit. Sub hoc titulo a Grimod de la Reynière in *Almanach des gourmands* anno 1803 necnon postea laudatus est. Anno autem fere 1806 popinam fratri commisit: ipse enim convocatus est ad hospitium "cuiusdam nobilis" (*d'un grand personnage*) dirigendam, videlicet Hieronymi Bonaparte. Epulum matrimoniale die 22 Augusti 1807 paravit huius cum Catharina Wurtembergensi(fr). Robert ipse Antoninum Carême convocavit ut ad illam cenam inter subalternos laboraret; ipse ut coquinae praefectus iuxta Georgium principem regentem operam daret. Carême annis posterioribus Robert praeceptorem suum coquorumque eius temporis principem censebat. Opus Carême *Le Maître d'hôtel français* fratribus Robert dicatum est.

Notae
-----

1. ↑  De praenomine vide Spang (2020) in indicem
2. ↑  Grimod (1803-1810); cf. Carême (1822) vol. 1 pp. 4-5, vol. 2 p. 98
3. ↑  Carême (1822) vol. 1 praeliminaria et pp. 78-88, Carême (1828) pp. 53-55

Bibliographia
-------------

Fontes fere coaevi
* 1803-1810 : Grimod de la Reynière et al. *Almanach des gourmands* vol. 1 (1803) 2a ed. p. 179, vol. 3 (1805) 2a ed. pp. 101, 286; vol. 4 (1806) pp. 145-146; vol. 5 (1807) p. 321; vol. 6 (1808) p. 242; vol. 7 (1810) pp. 34-35
* 1804 : Louis-Marie Prudhomme, *Miroir de l'ancien et du nouveau Paris, avec treize voyages en vélocifères dans ses environs* (Lutetiae) vol. 2 p. 83
* 1822 : M. A. Carême, *Le Maître d'hôtel français* vol. 1 praeliminaria, pp. 4-9, 56, 78-88, vol. 2 p. 98
* 1825 : Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin, *Physiologie du goût* vol. 1 p. 277, vol. 2 p. 200
* 1828 : M. A. Carême, *Le Cuisinier parisien, ou l'art de la cuisine française au XIXe siècle* (2a ed. 1828) pp. 29-31, 53-55

Eruditio
* Rebecca Spang, *The Invention of the Restaurant: Paris and modern gastronomic culture* (2a ed. Cantabrigiae Massachusettensium: Harvard University Press, 2020) pp. 141, 144
lithographia Francisci Exner
**Franciscus Seraphinus** vulgo *Franz Serafin* **Exner** (natus die 28 Augusti 1802 Vindobonae, mortuus die 21 Iunii 1853 Paduae) philosophus Austriacus fuit.

Vita
----

Postquam Vindobonae et Papiae iuribus studuit, philosophiam amplexus est. Ibi se ad scholam Ioannis Friderici Herbart vertit. Ex anno 1827 philosophicus magister adiunctus in Alma Matre Rudolphina Vindobonensi erat. Inde ab anno 1832 professor ordinarius Pragensis creatus est. Anno 1845 eum vocaverunt Vindobonam in commissionem studiorum et ex anno 1848 consiliarius ministerii factus est. 

Cum Arminio Bonitz programma fundamentale paedagogicum »Entwurf der Organisation der Gymnasien und Realschulen in Österreich« exaravit. Anno 1848 cooptatus est in Academiam scientiarum Austriacam. Munere commissarii ministerialis Langobardensis naturae concessit.

Cum non multa scriberet, tamen multum effecit. Mentionis dignum sit opus hoc: »Die Psychologie der Hegelschen Schule« (Lipsiae 1842–44). Exner intermediatore philosophia Herbertiana in Austriam venit, cui adhaerebant discipuli Franciscus Carolus Lott, Robertus de Zimmermann, Gulielmus Fridolinus Volkmann, Iosephus Gulielmus Nahlowsky. Propaedeutice gymnasiis quoque doctrinae eius utiliter influebant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum Seraphinum Exner** spectant. |

* Meister, Richard, "Exner, Franz" apud: *Neue Deutsche Biographie* 4 (1959), p. 698-699 (hic in interreti)
* Eisler, Rudolf: *Philosophen-Lexikon*. Berolinum 1912, p. 163 (hic)
Wikidata Mathildis (comitissa de Bolonia)
Res apud Vicidata repertae:Mathildis (comitissa de Bolonia): imagoMathildis (comitissa de Bolonia): imago
*Nativitas*: 1105; Gesoriacum  
*Obitus*: 3 Maii 1152; Hedingham Castle  
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Officium*: regina coniunx  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Eustace III, Count of Boulogne; Mary of Scotland, Countess of Boulogne  
*Coniunx*: Stephanus  
*Proles*: Eustace IV, Count of Boulogne, Marie I, Countess of Boulogne, William I, Count of Boulogne, Baldwin de Boulogne, Matilda de Blois  
*Familia*: County of Boulogne
**Mathildis** vel *Matilda* (nata saeculo XII ineunte; die 3 Maii 1152 mortua) fuit comitissa de Bolonia uxorque Stephani, regis Angliae.

Boloniae fortasse nata est inter annos 1103 et 1105, filia Eustachii III comitis Boloniae uxorisque eius Mariae principissae Scoticae. Patris successor, comitatum Boloniae suo iure ab anno fere 1125 direxit. Aut eodem anno aut 1124 Stephano, filio Stephani Blesensis comitis nupsit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mathildim** spectant. |

* "MATHILDE de Boulogne" apud *MedLands*
Wikidata Inna Čurikova
Res apud Vicidata repertae:Inna Čurikova: imagoInna Čurikova: imago
*Nativitas*: 5 Octobris 1943; Belebey  
*Obitus*: 14 Ianuarii 2023; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  
*Nomen nativum*: Инна Михайловна Чурикова
**Officium**

*Munus*: stage actor, actor cinematographicus, scriptor scaenicus, actor  
*Patronus*: Lenkom Theatre
**Familia**

*Coniunx*: Gleb Panfilov  

**Memoria**

*Laurae*: People's Artist of the USSR, Order "For Merit to the Fatherland" I class, Lenin Komsomol Prize, Vasilyev Brothers State Prize of the RSFSR, People's Artist of the RSFSR, Merited Artist of the RSFSR, Officer of Arts and Letters, State Prize of the Russian Federation, Golden Mask, Russian Federation Presidential Certificate of Gratitude, Ordre des Arts et des Lettres, Silver Bear, Nika Award, Golden Eagle Awards  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Inna Michaelis filia Čurikova** (Russice Инна Михайловна Чурикова, tr. *Inna Michajlovna Čurikova*; 5 Octobris 1943 – 14 Ianuarii 2023) fuit actrix theatrica et cinematographica Sovietica et Russica, titulo Artificis Popularis URSS (anno 1991), Praemio Publico Foederationis Russicae (anno 1997) nonnullisque aliis signis laudis ornata.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Innam Čurikovam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Theudebertus II
Res apud Vicidata repertae:Theudebertus II: imagoTheudebertus II: imago
*Nativitas*: 585; unknown value  
*Obitus*: 612; Cabillonum  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Childebertus II; Faileuba  
*Coniunx*: Bilichildis, Theodechildis  
*Proles*: Merowech, Emma of Austrasia, unnamed daugher of Theudebert II  
*Familia*: Merovingi
**Theudebertus II** (natus 585, mortuus 612) erat rex Francorum ab anno 596 ad usque mortem.
Filius maior erat Childeberti II, qui Austrasiam et Burgundiam partem regni Francorum regebat. Anno 589 pater Theudebertus Suessonas in Austrasia et minorem filium Theudericum Cabillonum in Burgundia misit, ut uterque suam partem pro patre administrabat.
Childeberto patre anno 596 mortuo primo Brunihilda avia vicaria reni erat, deinde, postquam pax ab Avaribus multo auro empsit, ipsi regere coeperunt. Anno 600 communes Chlotarium II regem Neustriae aggrediebantur, vicerunt eiusque regnum multo minuerunt. Sed anno 604, cum Theudericus II bellum contra Chlotarium II renovavit, Theudebertus se pugnis abstinuit. Anno sequente idcirco paene bellum inter frates ortum est. Anno 610 frates pacem facere conabantur, sed 611, cum Theudebertus bellum novum contra Avaros, quos frater instigaverat, gerere debuit, Theudericus, qui Chlotarium moverat, ut se bello afuturum esse promitteret, Theudebertum 612 agressus est, vicit, cum filiis cepit omnesque necavit.

Fontes
------

* Epistulae Austrasicae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Wikidata Theudericus III
Res apud Vicidata repertae:Theudericus III: imagoTheudericus III: imago
*Nativitas*: 650s; unknown value  
*Obitus*: 691; unknown value  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum, rex Francorum, rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Chlodovechus II; Bathildis  
*Coniunx*: Clothildis Doda  
*Proles*: Chlodovechus IV, Childebertus III, Chrodelind von Franken  
*Familia*: Merovingi
**Memoria**

*Sepultura*: Nemetacum  

**Theudericus III** (natus circa annum 653, mortuus anno 690 vel 691), erat rex Francorum anno 673 et ab anno 675 ad usque mortem.
Fuit filius regis Chlodovechi II, qui primo Neustriam et Burgundiam regebat, et Bathildis regina. Postquam pater anno 673 mortuus est, a Ebroino maiore domus, qui re vera In Burgundia et Neustria potestatem habebat, rex proclamatus est, sed mox regi Austrasiae Childerico II victus et in monasterio missus est. Is nunc rex totius Franciae factus est. Anno 675 autem, cum Childericus II necatus esset, Theudericus III iterum rex Neustriae et Burgundiae factus est, cum Ausstrasiae nunc Dagobertus II nomen regis occupavit. Dagoberto anno 679 mortuo Theudericus totum regnum Franciae conciliare potuit, sed re vera nunc Pippinus II maior domus totius Franciae rerum potitus est. Theudericus Clothildim sororem Pippini uxorem habuit. Anno 690 aut 691 mortuus est, filius eius Chlodovechus IV ei successit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Wikidata Theudericus II (rex Burgundiae)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 587; unknown value  
*Obitus*: 613; Mettis  

**Officium**

*Officium*: Rex  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Childebertus II; Faileuba  
*Coniunx*: Ermenberga  
*Proles*: Sigibertus II, Childebert, Corbus, Mérovée  
*Familia*: Merovingi
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Theodoricus (discretiva)

**Theudericus II** (Francogallice: *Thierry II*; natus 587, mortuus Mettis 613) erat rex Francorum ab anno 596 ad usque mortem. Fuit primo rex Burgundiae et tum Austrasiae.

Fuit filius secundus Childeberti II regis, qui Austrasiam et Burgundiam partes regni regebat. Iam anno 589 ut vicarius regni Cabillonum missus est, frater Theudebertus II Suessonas. Patre eorum anno 596 mortuo, mater Childeberti Brunihilda pro ambobus nonnullos annos regnavit.

Regnum Francorum anno 587 divisum
Anno 600, fratres Chlotarium II, qui Neustriam administravit, pugna vicerunt; anno 602 Vascones pulsi sunt. Sed anno 604, Theudebertus II bello fratris renovato cum Chlotario II non interfuit, quod factum fratres abalienavit. Cum Theudebertus Avaros regno arcebat, Theudericus bellum contra fratrem parabat. Avaros anno 611 ad incursiones in regnum Theudeberti invitavit fratrem bello vicit et eum cum filiolo necavit. Sed paucis mensibus post anno 613, subito mortem obiit. Successor fuit filius parvus Sigibertus II, in cuius nomine Brunihilda proavia regnavit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |