recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Despectus intra sacristiam cum diversis rebus.
**Sacristia** est cella ecclesiastica quo vestimenta religiosa, supellices, calices et alia eiusdem generis, et libri parochiales ponuntur, et apodyterium presbyteris. Sacristia ex more intus ecclesia est, sed aliquando in aedificio separato, tamquam in aliquibus monasteriis. In plerumque ecclesiis veteribus, prope secundum altare sita est, sive usitatius ante aut apud latus primi altaris. In ecclesiis novioribus in alia locatione saepe sita est, sicut prope aditus. Aliquae ecclesiae plus quam una sacristia habent ubi quaeque sacristia sua index singularum partium habet. Sacristiae additionales curationi rerum ecclesiasticarum saepe etiam utuntur.

Custos sacristiae *sacrista* (vel rarius *sacristanus*, *sacristarius*) appellatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **sacristias** spectant. |

* Sacristy in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
Wikidata Brigitta Giraud
Res apud Vicidata repertae:Brigitta Giraud: imagoBrigitta Giraud: imago
*Nativitas*: 1960; Sidi Bel Abbès  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: mythistoricus, Interpres, bookseller  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of Arts and Letters, Praemium Goncourt, Jean Giono Jury award, Prix Goncourt de la nouvelle  

Brigitta Giraud, 2012.
**Brigitta Giraud** (nata Sidi bel Abbès in Algeria die 1 Novembris 1960) est scriptrix Francica.

De vita
-------

Pueritiam peregit in Francia. Postquam Lugduni pueritiam iuventutemque degit, linguis Anglicae et Theodiscae studebat. Inde bibliopola, interpres, et diurnaria fuit, etiam Lubecae.

In editionibus autem "Stock," ipsa seriem litterarum edidit cui nomen *La Forêt*. Ibi res in lucem proferri sinebant novi auctores Fabius Viscogliosi, Dominicus A, Sebastianus Berlendis, Simona Thomas, Carola Allamand, Catharina Serres, Leonillus Tran, et Dionysius Michelis. Lugduni insuper festivalia litterarum moderabatur quae *La Fête du livre de Bron* nuncupantur. Eius mythistoria praetitulata *Une année étrangère* ad usum scholasticum in Germania electa est, quippe quae vitam curatricis infantium peregrinae in Germania degentis narret. Quae ipsa adulescens aetate septendecim annorum scilicet autobiographica multa tradit.

Fabula eius Milesia prima *La chambre des parents* (1997) nacta est praemium "Prix Littéraire des Étudiants". Biennio post palma "Prix Lettres frontière" opus *Nico* extulit. Anno 2022 mythistoria in autofictionibus praetitulata *Vivre Vite* (de marito anno 2001 accidenter mortuo) istud praemium Francogalllicum momenti maximi "Prix Goncourt" obtinuit.

Nostris diebus Giraud haud procul a Lugduno habitat et laborat.

Opera selecta
-------------

* *La chambre des parents*. Mythistoria, 1997
* *L'Eternité, bien sûr*. Textus, 1999
* *Nico*. Mythistoria, 1999
* *À présent*. Mythistoria, 2001
* *Marée noire*. Mythistoria, 2004
* *Des ortolans et puis rien*. Poemata, 2005
* *J'apprends*. Mythistoria, 2005
* *L'amour est très surestimé*. Anthologia, 2007
* *Une année étrangère.* Mythistoria, 2013
* *Nous serons de héros*. Mythistoria, 2015
* *Vivre vite*, apud Flammarion, 2022

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Brigittam Giraud** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Biographia
* Colloquium percontativum

Notae
-----

1. ↑  "Ausgezeichnet: Prix Goncourt und Prix Renaudot 2022". Apud: SZ, die 3.11.2022.
2. ↑  "Prix Goncourt 2022 für Brigitte Giraud". Apud: DW, 3.11.2022.
3. ↑  "Prix Goncourt 2022 geht an Brigitte Giraud". Apud: buchreport.de, 3.11.2022.
**Saeculum** (-i, *n.*) est spatium temporis variae quantitatis:

* Spatium temporis inter natos patrem et filium
* Spatium centum annorum continuorum, vel viginti lustra
* Spatium mille annorum, id est millennium (sed raro).

**Saeculum** etiam est mundus ipse, praesertim (lingua Christiana) quod attinet ad res profanas, non ad deos pertinentes; unde usus solitus verbi "saecularis."

Secundum Censorinum, saeculum fuit "spatium vitae humanae longissimum partu et morte definitum" (*DN* 17.2). Ludi Saeculares finem saeculi, inceptionemque novi saeculi indicaverunt; tale saeculum non semper centum annorum sed inter 50 et 200 annos comprehendit.

Bibliographia
-------------

* Bureau International des Poids et Mesures, *The International System of Units (SI)*. 8a ed. Organisation Intergouvernementale de la Convention du Mètre, 2006

Mensura temporis: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| secundum • minutum • hora • dies • hebdomas • mensis • annus • lustrum • decennium • saeculum • millennium
*Systema Internationale • Dies hebdomadis • Menses* |
|  |
Wikidata Philippus Blond
Res apud Vicidata repertae:Philippus Blond: imagoPhilippus Blond: imago
*Nativitas*: 1 Martii 1966; Liverpolium  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: theologus, philosophus, politicus, academicus  
*Patronus*: University of Exeter
**Consociatio**

*Religio*: Anglicanismus
**Philippus**, vulgo *Phillip* **Blond** (natus die 1 Martii 1966 Liverpolii) est philosophus politicus Anglicanusque theologus et director cistae cogitationis ReiPublicae.

Iuventus
--------

Natus Liverpolii et Schola Secundaria Puerorum Pensby institutus, Blond incoepit studere philosophiae et rebus civilibus Universitate Hulli, philosophiae continentali Universitate Warwici et theologiae Collegio Petri, Universitate Cantabrigiense. Apud Collegium Petri erat discipulus Iohannis Milbank conditoris motus theologici Radical Orthodoxy (orthodoxia radicalis) et clari critici liberalismi (philosophice accepti). Primum opus Philippi Blond, *Post-Secular Philosophy: Between Philosophy and Theology* (Latine : *De Philosophia Post-Saeculare: Inter Philosophia et Theologia*) est valde ordine Radical Orthodoxy sententiarum et comprehendit opuscula scripta a multis sociis huius motus.

Curriculum vitae
----------------

Blond fuit senior lector theologiae Christianae Universitate Cumbriae et lector facultate theologiae Universitate Exoniense. Fuit director propositi *Progressive Conservatism* (conservatismus progressivus) in Londinii cista cogitationis Demos. Hanc vero reliquit causa "differentiarum politicarum philosophicarumque", ut conderet suam et propriam cistam cogitationis, nomine "ResPublica".

Facta est praeclarum causa articuli in ephemeride *Prospect* Februario 2009 et gratia libri sui titulo *Red Toryism*, qui proposuit radicalem traditionalem communitarianum conservatismum pugnantem uterque civitatis monopolium mercatusque.

Bibliographia
-------------

* John Harris, "Phillip Blond: The man who wrote Cameron's mood music" in *The Guardian* (8 Augusti 2009)
*Vide etiam paginam discretivam:* Traiectum

**Traiectum Mosae** sive **Traiectum ad Mosam** sive **Mastricum**, (hodie *Maastricht*) est urbs Bataviae et caput Provinciae Limburgi. Quae toto orbe praeclara est propter conventum inter civitates Unionis Europaeae, quod in Traiecto Mosae die 7 Februarii 1992 subscriptum est. Ibi est etiam  universitas.

Historia mediaevalis
--------------------

Anno 870 mense Augusto apud *Marsnam* (hodie: *Meerssen* in plaga septemtrionali Traiecti) super Mosam fluvium conventum fuit inter reges Francorum Ludovicum regni orientalium atque Karolum Calvum occidentalium regni et regnum Lotharii inter eos divisum est.

Incolae notabiles
-----------------

* Petrus Debye, chemicus (1884 - 1966)
* Franciscus Timmermans, politicus, hic natus anno 1961

Notae
-----

1. ↑  Beschryving der Nederlandsche Historipenningen, 1723.
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3; alia nomina: **Traiectum Tungrorum**, **Traiectum superius**, **Urbs Trajectensis**
3. ↑  Regnorum, provinciarum civitatumque et quorumcumque locorum orbis terrarum Nomina latina, anno 1716 (pag. 162 apud *Google Books*).

Nexus interni
-------------

* Maastrichtium

Pinacotheca
-----------

* Sepulcrum Sancti ServatiiSepulcrum Sancti Servatii
* Pons Sancti ServatiiPons Sancti Servatii
* Arcus ad CellebroedersstraatArcus ad Cellebroedersstraat
* Forum quod vulgo dicitur DominicanenkerkpleinForum quod vulgo dicitur *Dominicanenkerkplein*
* Ecclesiae Sancti Johannis et ServatiiEcclesiae Sancti Johannis et Servatii
Ericus Ludendorff
**Ericus Fridericus Gulielmus Ludendorff**  (Cruszevniae natus die 9 Aprilis 1865; in Provincia Posnaniae-Monaci mortuus die 20 Decembris 1937) fuit vir publicus et militaris Germanicus et inter primum bellum mundanum cum Paulo de Hindenburg duce exercitus Germanici.

Vita
----

Post cladem Imperii Germanici in primo bello mundano acceptam Ludendorff e Germania in Sueciam fugit. Postea in patriam reversus Monaci vixit, ubi mense Novembri 1923 Adolpho Hitler succurrit ad eripiendam potestatem. Antea Guilelmum Kapp consulit, quum ipse Imperium Germanicum anno 1920 restituere molitus est. Tunc laborantes Berlino exercitis capto totum conatum corrumperunt, quoniam Fridericus Ebert eos contra Kapp appellavit, postquam utrique in Sueciam denuo effugerunt.

Nexus externi
-------------

* Konrad Fuchs, "LUDENDORFF, Erich Friedrich Wilhelm" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 14 (Herzberg, 1998. ISBN 3-88309-073-5) , columnae 1191–1195 **(Theodisce)**.
* Pellicula de Erico Ludendorff narrans apud situm firstworldwar.com
Sacripas et equus Bayardus ab Ioanne Honorato Fragonard inter annos 1780 et 1785 picti.
**Sacripas** (Italiane *Sacripante*) est persona in *Orlando innamorato* carmine epico a Matthaeo Maria Boiardo scriptore Italico scripto, atque antagonista in *Orlando furioso* a Ludovico Ariosto scriptore Italico scripto.

Biographia
----------

Sacripas rex Saracenus Circassiae ac fortis bellator est. Qui in *Orlando innamorato* Angelicae principissae Sinarum amore capitur, et eam auxilium fert in bello contra Agricanem, regem Mongoliae. Sacripas etiam contra Marphisam, reginam Indiae, pugnat. In *Orlando furioso,* Angelica fugens e Ferraguto Rinaldoque Sacripanti occurrit, et illa in eius fidem se confert. Sacripas nunc Angelicam defendit, sed Bradamantis, eques arcanus, pervenit, et rex Circassiae in certamine singulare eam provocat. Tamen Sacripas vicitur a Bradamantide, et illa Christiana equum suum occidit. Equus Bayardus venit, et Angelica eum domat, sed Rinaldus comes palatinus ad equum suum proficitur. Rinaldus ad pugnam Sacripantem provocat, et duo inter eos pugnant. In Europa, Sacripas in castellum magi Atlantis advenit, et captivus fit: postea Astolphus miles Anglicus ad castellum magicum advenit, falsam imaginem equi sui vedens,? et, percepta fraude loci, librum magicum consulit,unde castellum evanescit. Magus Atlas captivi adversus Astolphum concitat, sed ille cum cornu fatato? in fugam eos mandat. Sacripas et alii milites Christiani Saracenique Angelicam amant, sed illa postremo in Sinas cum Medoro fugit.

Fortuna
-------

Hodie in sermone Italico multa verba e nomine regis Circassiae oriuntur: *sacripante* est vocabulum quod circiter 'miles gloriosus' significat, et raro interiectio est; *sacripantesco* nomen adiectivum est quod circiter 'irridentis' significat.

Bibliographia
-------------

* Ponte, Giovanni, *La personalità e l'opera del Boiardo*, Genuae, 1972.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
*Vide etiam paginam discretivam:* Posavina (discretiva)


Wikidata Pagus Posavinae
Res apud Vicidata repertae:Pagus Posavinae: insignePagus Posavinae: insignePagus Posavinae: vexillumPagus Posavinae: vexillum
pagus  
*Civitas*: Bosnia et Herzegovina  
*Locus*: 45°2′0″N 18°29′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Foederatio Bosniae et Herzegovinae  

**Forma**

*Area*: 325 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Margum  

**Vita**

*Incolae*: 48 089  

**Tabula aut despectus**

Pagus Posavinae: situsPagus Posavinae: situs
**Pagus Posavinae** seu **Pagus Saviae** (Bosnice: *Posavski Kanton*; Croatice: *Posavska Županija*; Serbice *Посавски Кантон*) est unus ex decem pagis Bosniae et Herzegovinae, quibus Foederatio Bosniae et Herzegovinae constat. Urbs princeps eius est Margum.

Municipia
---------

Municipia pagi, cum capite, **3** sunt:

* **Margum** seu **Orasia**
* *Domaljevac-Šamac*
* *Odžak*

Geographia physica
------------------

### Flumina

* Savus (*Sava*)

Nexus interni
-------------

* Bosnia (*terra*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pagum Posavinae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°2′0″N 18°29′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

Sectiones pagique Bosniae et Herzegovinae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Sectiones | Districtus Breucus • Foederatio Bosniae et Herzegovinae • Res publica Serbica |
| Pagi Foederationis Bosniae et Herzegovinae | I Oenea-Sana • II Posavina vel Savia • III Salines • IV Bistua Nova-Canabea • V Drinia Bosnica • VI Bosnia Media • VII Herzegovina-Narenta • VIII Herzegovina Occidentalis • IX Seraium • X X Pagus seu Bosnia Occidentalis |
| Regiones Rei publicae Serbicae | I Bania Luca • II Canabea • III Belina • IV Ulasenitsa • V Seraium et Romania • VI Fotza • VII Tribulium |

 |
|  |
*Haec pagina de urbe Ufa explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Ufa" appellatur, vide Ufa (discretiva).*


Wikidata Ufa
Res apud Vicidata repertae:Ufa: insigneUfa: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°43′34″N 55°56′51″E  
*Numerus incolarum*: 1 115 560  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Өфө
**Gestio**

*Praefectus*: Ratmir Mavliev  
*Procuratio superior*: Ufa Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 707.93 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Leninsky District, Kirovsky rayon, Dyomsky District, Kalininsky District, Oktyabrsky District, Ordzhonikidzevsky District, Sovetsky District  
*Territoria finitima*: Ufimsky District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ancyra, Salinae Saxonicae, Celiabinsca, Qiqihar  

Belaia flumen in Ufa
**Ufa**  (Russice *Уфа*, Baschkirice *Өфө*) est urbs in Russia, metropolis rei publicae Baschkiriae, inter fluvios Belaiam et Ufam sita. Circa 1 115 milia incolarum (anno 2017) habet.

Ufa, anno 1574 ut castrum condita, anno 1586 facta est urbs. Nunc est magni valoris sedes industriae, mercaturae, scientiae et culturae. Etiam est valens sedes transportationis, stationes ferriviarum et aeroportus habens.

Nota
----

1. ↑  Ioannis Amman *Stirpium rariorum in Imperio rutheno sponte provenientium icones et descriptiones*, p. 7. Cf. *via Ufana* in: Guilelmi Peiffer *De cholerae morbi contagio...*, Berolini 1831, p. 12.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ufam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°43′34″N 55°56′51″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

  

Europae urbes milies milium incolarum

Athenae • Barcino • Belogradum • Berolinum • Birminghamia • Bruxellae • Bucaresta • Budapestinum • Casanum • Catharinopolis • Charcovia • Colonia Agrippina • Constantinopolis • Hamburgum • Kiovia • Londinium • Lutetia • Matritum • Mediolanum • Minscum • Monacum • Moscua • Neapolis • Novogardia Inferior • Odessa • Permia • Petropolis • Praga • Roma • Rostovia ad Tanaim • Samara • Serdica • Ufa • Varsavia • Vindobona • Volgogradum • Voronegia

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum • Index maximarum urbium Europaearum**Capsae cognatae:* Urbes Europae capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Australis maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Asiae maximae • Urbes Indiae maximae • Urbes Oceaniae maximae • Urbes Sericae maximae
Grindelwald: despectus in medium vicum
**Grindelwald** est vicus Helveticus qui ad pagum Bernam pertinet.

Oppidum 3809 incolarum (anno 2010) in regione *Interlaken-Oberhasli* prope altissimos montes Alpium Bernensium situm viatoribus nonnulla deversoria et deversorium iuventutis offert. Circa vicum nonnulli montes inveniuntur quorum Eiger et Jungfrau praeclari sunt. Apud eum anno 1912 statio ferriviaria Jungfraujoch creatus est altitudine 3454 metrorum. Ad septentrionem vici iacet Mons Fragilis (Theodisce: *Faulhorn*). Inter montes ad meridiem oppidi magna glaciaria reperiuntur e.g. Glaciarium Grindelwaldi inferior ad orientem montis Eiger.

Area vici in monumentum Unesco *Schweizer Alpen Jungfrau-Aletsch* inscripta est.

Anno 1963 capituli pelliculae scriptoris Ioannis Fleming *On Her Majesty's Secret Service* cum Iacobo Bond in vico Grindelwald facti sunt.

Grindelwald ab anno 1888 viatoribus etiam hieme visitatus fuit. Mons ad finem occidentalem areae communis Grindelwald Cornu Lauber propter cursum nartationis clarus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Grindelwald** spectant. |

* Commentatio *Grindelwald* in *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
* Pagina officialis
* Situs ferriviae Grindelwald-Jungfrau
* De hereditate mundiali circa montem Jungfrau et glaciarium Aletsch sita

Notae
-----

1. ↑  "On Her Majesty's Secret Service". *The Books*. Ian Fleming Publications
Quattuor nepotes regis Ludovici VI: "Petrus comes Nivernensis", qui et imperator Latinus fuerit, cum tribus filiis Roberti comitis Drocensis, scil. Philippo episcopo Bellovacensi, Roberto II comite Drocensi, Henrico episcopo Aurelianensi. Bernardus Guidonis, *De origine prima Francorum*: Bibl. Municip. Tolosana MS 450 f. 190v (saec. XIV)
**Philippus** (natus anno circiter 1158; mortuus die 4 Novembris 1217) fuit filius natu tertius Roberti I comitis Drocensis neposque regis Francorum Ludovici VI (germanus igitur regis Philippi II). Suadente patruo Henrico archiepiscopo Remensi, Philippus electus est episcopus Bellovacensis die 17 Maii 1176, sed mox anno 1179 cum Henrico comiti Campaniensi et Petro de Cortiniaco ad Terram Sanctam profectus est. In Franciam reditus anno 1180 sacratus est. Rursus anno 1188 Gisortii Cruce signatus est ut iuxta Philippum II regem ad Orientem in tertia expeditione sacra properaret. Fautor fuit Philippi II et inimicus Ricardi I Angliae qui eum in carcere tenuit. Anno 1210 iuxta fratrem Robertum in expeditionem sacram contra Albigenses participavit rursusque anno 1215.[1]

Notae
-----

1. ↑  Petrus Vallium Cernaii, *Historia Albigensis* 174-184, 550

Bibliographia
-------------

* James A. Brundage, "The Crusade of Richard I: Two Canonical Quaestiones" in *Speculum* vol. 38 (1963) pp. 443-452

Nexus externi
-------------

* "Robert de France (cum filiis)" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |



Uintatherium

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Dinocerata   
Familia : Uintatheriidae   
Genus : *Uintatherium*
Leidy, 1872   
Leidy, 1872  
Species : U. anceps Leidy, 1872

U. insperatus Tong & Wang 1981   
Uintatherium   
Leidy, 1872  
Palaeontologia

70–65.5 m.a.: Eocaenum superius 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

*Uintatherium* solum plantas edebant.
***Uintatherium*** est exstinctum mammalium aevi Eocaeni genus familiae Uintatheriidarum, cuius fossilia in America Sinaque inveniuntur. Cui species sunt *U. anceps* et *U. insperatus* [sic]. Quod animal, magnum corpus habens, solum plantas edebat. Cornibus e cranio crescentibus se fortasse defendebat.

Bibliographia
-------------

* Tong, Yongsheng, et Wang Jingwen. 1981. "A SKULL OF *UINTATHERIUM* FROM HENAN" (PDF). *Vertebrata PalAsiatica* 19(3): 208–214.

Notae
-----

1. ↑  Tong et Jingwen (1981).
Wikidata Theotocopolis
Res apud Vicidata repertae:Theotocopolis: insigneTheotocopolis: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°51′0″N 38°26′0″E  
*Numerus incolarum*: 102 592  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ногинск
**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4145557  

**Geographia**

*Superficies*: 52.09 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sanary-sur-Mer  

*Vide etiam paginam discretivam:* Theotocopolis (discretiva)

**Theotocopolis** (Russice *Ногинск*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolas 102 592 anno 2018 habuit. In ripis Klazmae fluminis patet.

Historia
--------

Urbs primum in testamento Demetrii Tanaitici commemorata est, nomine *Rogožskij stan*. Quam autem anno 1782 Catharina II in numerum urbium rettulit et Theotocopolim renominavit. Fabrica textilis ibi sita erat praeclara, cuius inter laboratores erat et Victor Nogin,ru bolsevicus cuius nomine urbs anno 1930 *Noginsk* renominata est.

Ecclesia Theophaniae Theotocopoli in ripa Klazmae fluminis sita.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 521. De nomine priore *Богородск*, *Urbs Dei Genetricis*, a Graeco Θεοτόκος, *Dei genetrix*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°51′0″N 38°26′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Theotocopolim** spectant. |

* De historia Theotocopolitana
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Ryota Tsuzuki
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 18 Aprilis 1978; Heguri  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Liberalis Democratica Factio  

**Ryota Tsuzuki** (Iaponice 都築 龍太, *Tsuzuki Ryota*, natus in *Nara* die 18 Aprilis 1978) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2001 - 2009) lusor est. Ryota Tsuzuki inter alia cum turmis *Gamba Osaka*, *Urawa Reds* et *Shonan Bellmare* lusit.

Societas pediludii
------------------

* 1997-2002; Gamba Osaka
* 2003-2010; Urawa Reds
* 2010; Shonan Bellmare

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Olympia aestiva 2000 (U-23); Certamina 8 manuum

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Wikidata Alexander Polyhistor
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: ; Miletus, Phrygia  
*Obitus*: ; Laurentum, Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: Ancient Roman historian, scriptor, geographus  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  

**Lucius Cornelius Alexander Polyhistor** erat vir Graecus eruditissimus qui primo ante Christi natum saeculo vitam egit. Bello Mithridatico peracto, Romam servus ad pueros docendos reductus est. Postea liberatus est et civis Romanus factus est. Tot volumina scripsit ut ei datum est cognomen 'Polyhistor' quae Graece significat 'eruditissimus.'

Vita
----

Opera
-----

Polyhistor de multis et variis rebus operum copiam scripsit, sed eorum nullus iam extat. Res quae ab eo agebantur sunt: Roma, Antiocha, India, Creta, Aegyptus, Iudaei, signa Pythagoreana, Pontus Euxinus, Bithynia, Illyria, Pamphlagonia, Phrygia, Caria, Lycia, Cilicia, Cyprus, Syria, Libya, Lycoreia, Oraculum Delphicum, animalia, et somnia.

### *Peri Iudaeon*

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Insigne equitum de Reifferscheid
Saeculo quarto decimo, equites *de **Reifferscheid*** fuerunt possessores castelli urbis Stolberg.

Secundum matrimonium Gulielmi II de Frenz et *Mechthilde de Reifferscheid* (mortua anno 1305) in villa Stolberg habitaverunt. Coniuges ex villa parvum castellum aedificaverunt.

Filius unus, nomine *Wirich*, et filiae duae, nominibus *Hadewigis* et *Richarda*, ex coniugio geniti sunt, sed heres, filius Wirich puer mortuus fuit.

Hadewigis, prima filia, equiti Arnoldo de Gymnich nupsit, qui autem die 15 Ianuarii 1319 mortuus est. Deinde Hadewigis equiti Arnoldo de Randerath nupsit; neque filii neque filiae ex matrimonio geniti sunt.

Richarda de Salm-Reifferscheid, secunda filia, novus possessor facta fuit. Uxor fuit Ioannis III de Reifferscheid. Ex hoc coniugio filius Ioannes IV von Reifferscheid genitus est. Anno 1324, possessor castelli Stolberg fuit. Is opulentissimus saepe iter fecit. 

Anno 1364, Emundus de Barmen fuit procurator castelli.

Bibliographia
-------------

* Franz Willems, editor. 1955. *Stolberger Burgherren und ihre Nachkommen in alten Urkunden rheinischer Geschichte 1118–1364.* Stadtbücherei Stolberg.
**Gaius Memmius** (obiit anno fere 46 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus et delectationis causā poëta.

Vita
----

Lucretius, poëta epicureus, *De Rerum Natura,* poema celeberrimum, ipso Gaio Memmio dedicavit, qui autem Epicurum epicureosque non admirabatur; enim in opere Lucretii solum bis Memmii nomen apparet.

Fortasse hic Memmius idem esset quem Gaius Valerius Catullus in Bithyniam persecutus est.
Hoc officium Catullum plurimum decepit, quia bonum unum quod in itinere habuit poëta fuit in fratri sui funus se conferre.

Fortasse quaestor anno 77 a.C.n. et tribunus plebis anno 66 a.C.n. fuerit.

Annibus a 80 ad 50 a.C.n. fuit Pompeianus et Optimas. Cicero in libro *de Bruto* dicit illum doctum, eruditum litteris Graecis sed inimicus Latinis esse, et fortasse ipse fuerit poëta.

Praetor creatus est anno 58 a.C.n. propraetorque Bithyniae anno insequenti.

Anno 54 aut 53 a.C.n. cum corruptus esset, in exilium Roma pulsum est Athenas, ubi, ut ait Cicero, ab Aeropago petivit ut sibi liceat domum Epicuri philosophi demoliri ad illic suam construendum. Qua ipsa re fortasse Lucretius non Memmium in libro suo citavit amplius.

De familia eius
---------------

Faustam L. Cornelii Sullae filiam duxit, sed, propter adulteria ab illa commissa, Memmius cum ea divortium fecit. Postea anno 55 a.C.n. Fausta in matrimonium ducta est a Tito Annio Milone.

Notae
-----

1. ↑  Lucretius, De Rerum Natura, liber 1,26 et 42.
2. ↑  Liber Catulli, in carminibus 10 (irrumator praetor) et 28
3. ↑  Ad Familiares XIII,1

Bibliographia
-------------

* "Memmius (8)" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)
**Gaius Lutatius C.f. Catulus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 203 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Familia
-------

Pater eius Gaius Lutatius C.f. Catulus consul anni 242 a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Lutatius anno 220 a.C.n. una cum Lucio Veturio L.f. Philone consul fuit, forsitan consul suffectus. Contra Gallos certans usque ad Alpes montes processit. Anno 218 IIIvir ad colonias Cremonam et Placentiam condendas a Gallis captus neque ante annum 203 liberatus est.

Bibliographia
-------------

* Petrus C. Nadig, "L. Catulus, C. [2]" in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 524.

Notae
-----

1. ↑  Zonaras VIII 20,10
2. ↑  Polybius III,40,9.
3. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXX 19,6-8

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Cn.f. Scipio Asina et Marcus Minucius C.f. Rufus**  |  **Consul** 220 a.C.n.*suff.* cum *suff.:* Lucio Veturio L.f. Philone | Successores: **Lucius Aemilius M.f. Paulus et Marcus Livius M.f. Salinator**  |
Tumulus Laurentii Grimalii Gosclicii in cathedra Posnaniensi
**Laurentius Gromalius Goslicius** (Polonice *Wawrzyniec Grzymała Goślicki*; natus circum annum 1538, mortuus die 31 Octobris anno 1607) – praeclarus philosophus, vir publicus et episcopus
Polonicus.

Goslicius Mazoviae, in familia nobili natus est. In Italia studuit et pro scientia sua notus fuit. Episcopus Camenecensis, Chelmiensis, Premislienis et Posnaniensis fuit. Contrreformatiam accessit, sed tolerantiam et alias opinones Sarmaticas confessus erat. In cathedra Posnaniensi, in pulcherrimo tumulo iacet.

*De optimo senatore* (1568) est opus suum vitae. Id ideas republicanas continet. Plato, Aristoteles, Cicero et alii philosophi antiqui, nec non historia antiqua atque motus executionis in Polonia inspiratio sua erat. *De optimo senatore* saepe tota Europa publicatum est atque in Lingua Anglica ter translatum, quo magnam influentiam in democratia moderna habet.

Litterae
--------

1. Wawrzyniec Grzymała Goślicki, *O senatorze doskonałym*, Kraków, 2000 (Latine ac Polonice)

1. O senatorze doskonałym studia. Prace upamiętniające postać i twórczość Wawrzyńca Goślickiego, red. Aleksander Stępkowski, Warszawa, Kancelaria Senatu, 2009.
2. Teresa Bałuk-Ulewiczowa, *Goslicius' Ideal Senator and His Impact over the Centuries. Shakespearean Reflections.* Kraków, PAU & UJ, 2009.



 O senatorze doskonałym studia.
Statio Brin
**Statio Brin** est statio ferriviae metropolitanae Genuensis quae a via *Benedetto Brin*, apud Cartusiam Riparolii Ligustici posita, nomen trahit. Statio Brinensis, a Laurentio Piano architectata, anno 1990 inaugurata est. Ad ingressum cuniculi via ferrata instructi est autem sita, qui cuniculus, 1750 metra longus, stationem Brin cum statione Dinegro, quae est propior a centro urbis Genuae, iungit.

Brin et Dinegro primae e stationibus ferriviae metropolitanae Genuensis ad utilitatem vectorum operativae factae sunt. Brin est, usque ad praesentem diem, statio ferriviae metropolitanae Genuensis terminalis necnon omnium distantissima a media urbe Genua, quamquam proposita prolata sunt de prolonganda ferrivia metropolitana Genuensi a statione Brinensi in septentriones versus.

Notae
-----

1. ↑  Hac in pagina breve scriptum de statione Brin inveniri potest[*nexus deficit*]
2. ↑  Opusculum Italice scriptum et imaginibus instructum de ferrivia metropolitana Genuensi anno 2009 editum
3. ↑  Brevis historia ferriviae metropolitanae Genuensis

Nexus externi
-------------

* Ioannes Carolus Rossi de architecti munere et de Laurentio Piano Latine anno 2007 orationem habens, de statione Brin quoque aliquantulum -ut videtur- loquitur, mentionem faciens, dum nonnulla Laurentii Piano opera tractat, "stationis subterraneae Genuensis quae exstructa est exeunte saeculo superiore". Eam enim sermone tangens sequentia verba addit: "arcus ferrei perterebrati quibus tecta pellucida sustentantur costis navium sunt similes quibus alligantur axes et carina".
Colosseum anno 1896 pictum
**Laurentius Alma-Tadema**, Anglice: Sir Lawrence Alma-Tadema (natus die 8 Ianuarii 1836; mortuus Aquis Mattiacis die 25 Iunii 1912) fuit pictor academicus origine Nederlandiensis qui Angliam Victorianam petivit. Ibi ob delicatas suas tabulas celebratus est, civilizatione Graeco-Romana inspiratas. Ita opus eius dum vivit valde admiratum est, post mortem neglectum, abhinc 30 annos oculo novo observatum; hodie pretiis maximis venditatur.

Laurentius Alma-Tadema a semet ipso anno 1896 pictus
Dronrijp in oppido prope Leovardiam natus et in Belgia apud Regiam Academiam Bellarum Artium Antverpianam eruditus, Alma-Tadema ab anno 1870 usque ad mortem in Britannia residit. Rerum historicarum variarum imagines confecit, inter quas laudantur praesertim depictiones luxuriae Romanae Imperialis, ubi mulieres formosae virique otiosi monstrantur, alii in aulis marmoratis, alii sub aëre caeruleo a fronte maris Mediterranei visi.

Opera
-----

* "Heliogabali rosae"
* "Antonius et Cleopatra"
* "Admissio apud Agrippam"
* "Post admissionem"
* "Ver"
* "Oblectamentum Aegypti antiquae"
* "Phidias protypos Parthenonis amicis suis monstrans"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Laurentium Alma-Tadema** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Getty Museum • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Vern Swanson, Vita Laurentii Alma-Tadema in ART Renewal Center **(Anglice)**
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Charaxinae   
Genus : *Euxanthe*   
Species : ***E. tiberius***   
*Euxanthe tiberius*   
Grose-Smith, 1889  
Synonyma
\**Euxanthe (Hypomelaena) tiberius*
* *Charaxes tiberius*
* *Euxanthe tiberius ab. tiberiella* Strand, 1911

***Euxanthe tiberius*** est papilio familiae Nymphalidarum. In Kenya endemicus est. Habitatio in sempervirentibus locorum humilium silvis consistit, silvis litoralibus non exceptis. Adulti utrius sexus a bananis fermentantibus trahuntur. Larvae speciebus *Deinbolliae* vescuntur. Ex Tibero imperatore Romano appellatur.

Subspecies
----------

* *Euxanthe tiberius tiberius* (ora Kenyae, Tanzania orientalis et boreorientalis)
* *Euxanthe tiberius meruensis* van Someren, 1936 (Kenya: clivi orientales et boreorientales Kenyae montis)

Notae
-----

1. ↑  *Euxanthe,* Situs Markku Savela.
2. ↑  Afrotropical Butterflies: File H - Charaxinae - Tribe Euxanthini, atbutterflies.com.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Euxanthen tiberium*** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Euxanthen tiberium*"** apud **Vicispecies**. |
**Laurentius** vulgo *Lorenz* **Frits** (natus die 23 Ianuarii 1904 Sønderborg in Dania Meridiana, mortuus die 11 Martii 1985 Aarhusiae) esperantista Danicus gravis fuit et magister; anno autem 1981 membrum honorarium Universalis Societatis Esperanticae declaratus est.

Actiones
--------

Propagandam in Esperanticis fecit et disciplinas habuit Broager et Aabyhøj in Aarhusiae proastio quodam. Ad Aabyhøj circulum Zamenhofianorum sectatorum condidit. Ipse commissioni examinatoriae Iutlandiae praefuit paginas linguisticas periodici *Dana Esperanta Gazeto* curans. Insuper pro Dania omni rector in rebus ad ISOSEK spectantibus erat et libros definitivos duos concinnavit. Anno 1930 in matrimonium duxit Corneliam Lignian quae paulo post Aedes editrices Esperanticas Danicas moderari coepit. Frits inter lexicographos Encyclopaedia Esperantica maxime entheos numerari potuit.

Anno 1938 in domu editoria citata glossarium eius *Store Esperanto-Dansk Ordbog* (Granda Esperanto-Dana Vortaro) vulgatum est, quod una cum Petro Frey concinnaverat. Anastatica impressio anno 1953 atque tertia editio anno 1969 in lucem prolatae sunt. Usque annum 1990, quo Ekkehardus Bick opus simile confecit, unicum lexicon bilingue Esperantico-Danicum ad usum Danorum fuit. 

Mense Aprili 1937 in feriis cursus Esperantici internationales Helsingør in Selandia dare incohatus est.

Bibliographia
-------------

* Lemma in Encyclopaedia Esperantica

Nexus externi
-------------

* Libri eius[*nexus deficit*] in catalogo Bibliothecae Nationalis Austriacae

Notae
-----

1. ↑   De hoc testimonium det nuntius hic: *INTERNACIAJ FERIAJ ESPERANTO-KURSOJ en Helsingør, Danlando: Prezo: La restado dum unu semajna kurso kostas entute nur 18 guldenoj (kotizo, manĝo kaj loĝo en dupersona ĉambro). Petu informojn ĉe: S.ro L. Friis, Thyrasvej 15, Aabyhøj, Danlando.* Cf. "La Juna Vivo", 4/1939, p. 21.
Wikidata Andreas Dokett
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 15. saeculum;   
*Obitus*: 4 Novembris 1484;   

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Andreas**, vulgo *Andrew* **Dokett** (Cantabrigiae mortuus die 4 Novembris 1484), clericus eruditus, fuit primus praeses collegii Reginalis Cantabrigiensis.

Magister artium, praepositus iam hospitalii Sancti Barnardi iuxta eandem universitatem, ecclesiae S. Botolphi rector die 21 Octobris 1444 factus est. Eadem tempore de fundatione collegii assidue laboravit, ad quod constituendum chartas duas regis Henrici VI, mense Decembri 1446 iterumque die 21 Augusti 1447, nactus est. Patronatum reginarum successivarum Margaritae Andecavensis et Elisabethae Woodville accepit, quae ambae conditrices collegii hodie usque celebrantur (unde nomen Anglicum *Queens' College* scilicet "collegium reginarum"). Fundamentum aedificii pro regina Margarita camerlengus Ioannes Wenlock die 15 Aprilis 1448 posuit. Andreas Dokett praeses collegii sui usque ad mortem meruit.

Bibliographia
-------------

* Edmund Venables, "Doket or Ducket, Andrew" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
* Malcolm G. Underwood, "Dokett [Doket], Andrew" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
Wikidata Ricardus de Krafft-Ebing
Res apud Vicidata repertae:Ricardus de Krafft-Ebing: imagoRicardus de Krafft-Ebing: imagoRicardus de Krafft-Ebing: subscriptioRicardus de Krafft-Ebing: subscriptio
*Nativitas*: 14 Augusti 1840; Manhemium  
*Obitus*: 22 Decembris 1902; Graecia  
*Patria*: Germania, Austria  

**Officium**

*Munus*: psychologiae peritus, Psychiater, medicus, professor, philosophus, scriptor, neurologus, auctor  
*Patronus*: Alma Mater Rudolphina Vindobonensis, Universitas Graecensis
**Familia**

*Genitores*: Friedrich von Krafft-Ebing; Clara Antonia von Krafft-Ebing  

**Memoria**

*Sepultura*: Friedhof St. Leonhard  

**ORRRRRROOSSSSPPUUUU PİÇ OÇ RicHARD VON Krafft-Ebing**, nomine pleno Theodisco *Richard Fridolin Joseph Freiherr Krafft von Festenberg auf Frohnberg* (natus Manhemii die 14 Augusti 1840; mortuus Graecii die 22 Decembris 1902) fuit medicus legitimus et psychiatriae peritus. Discipulus, postea professor fuit apud universitatem Vindobonensem. Studium de sexualitate, homophylophilia, notionibus Sadismo et masochismo fecit, scientias sexologiae et psychanalysis promovens.

Opera selecta
-------------

* Die Sinnesdelirien, 1864*Die Sinnesdelirien,* 1864
* Grundzüge der Criminalpsychologie, 1872*Grundzüge der Criminalpsychologie,* 1872
* Lehrbuch der gerichtlichen Psychopathologie, 1875*Lehrbuch der gerichtlichen Psychopathologie,* 1875
* Lehrbuch der Psychiatrie, 1879*Lehrbuch der Psychiatrie,* 1879
* Psychopathia sexualis, 1886*Psychopathia sexualis,* 1886

Notae
-----

1. ↑  Terminius decreta e mythistoria Sach-Masoch

Nexus interni
-------------

* Psychopathia

Bibliographia
-------------

* Krafft-Ebing, Rainer, ed. 2000. *Richard von Krafft-Ebing: Eine Studienreise durch Südeuropa 1869/70.* Graeciae: Leykam Buchverlag. ISBN 3-7011-7426-1.
* Sigusch, Volkmar. 2004. Richard von Krafft-Ebing (1840–1902): Eine Erinnerung zur 100. Wiederkehr des Todestages. *Nervenarzt* 75:92–96.

Nexus externus
--------------

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
Viridarium Zamenhofianum Berolinense **Terra Esperantica** (Theodisce: *EsperantoLand*) associatio quaedam Germanica est, quae Esperantici fautoribus conventus moderatur, libros edit venditve, rete amicale atque informatorium sat amplexum disponit. Sedes eius nunc Berolini est.

Historia
--------

Associationis citatae nucleum anno 2001 Ludovicus Ferdinandus de Wunsch-Rolshoven cum sodalibus in grege pusillo genuit. Qui grex anno 2003 magno Centro Esperantico Paderbronnensi adhaesit Berolini autem. Quoniam post reunificationem Germaniae centri moderatores in caput Germanicum iam commigrati erant. Fusione feliciter peracta nomen commune electum est *EsperantoLand*.

Conventuum moderandorum munus
-----------------------------

Anno 2002 conventiculos duos internationales proposuerunt, nempe *Novjara Renkontiĝo* (NR) circa Kalendas Ianuarias et *SOMERE* mense Iulio exeunte sive Augusto ineunte. Interdum ubique numerus participum sensim crevit. Traditio *Internationalis Seminarii* (IS - Internacia Semiario) sub nomine NIS quoque a Berolinensibus renovata et iunioribus esperantistis aperta est. Aetate 2010 Argentorati primus Congressus Internationalis qui dicitur celebratus est.

Actiones Berolini
-----------------

In Germaniae capite duo eventus excellunt: *Ientaculum Zamenhofianum* et *Circulus Arema* (semel in mense) apud Moabit. Praeter congressuum laborem sodalibus in animo est informationes modernas de rebus Esperanticis spargere - velut facit et Associatio Esperantica Germanica.

Externi nexus
-------------

* Situs proprius duabus linguis exaratus
Wikidata Ricardus Sorge
Res apud Vicidata repertae:Ricardus Sorge: imagoRicardus Sorge: imago
*Nativitas*: 4 Octobris 1895; Bacua  
*Obitus*: 7 Novembris 1944; Sugamo Prison  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, intelligence officer, legatus, spy  
*Patronus*: GRU
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Germanica, Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Genitores*: Gustav Wilhelm Richard Sorge;   

**Memoria**

*Laurae*: Hero of the Soviet Union, Order of Lenin, Iron Cross  
*Sepultura*: Tama Cemetery  

**Ricardus Sorge** (Theodisce *Richard Sorge*; 4 Octobris 1895–7 Novembris 1944), socius Factionis Communisticae Germanicae ab anno 1919 et Factionis Communisticae Unionis Sovieticae ab anno 1925, fuit diurnarius Germanicus et emissarius Sovieticus. Ut emissarius, pseudonymo 'Ramsay' (Russice Рамзай, tr. *Ramzaj*) utens, notus est ob actiones suas notitiarum secretarum (e.g. de rationes diei invasionis Germaniae nazisticae in URSS anno 1941) in Unionem Sovieticam tradendi, in Iaponia tempore Belli Orbis Terrarum Secundi perfectas. Propterea anno 1941 arrestatus, anno 1944 supplicium sumptus est. Anno 1964 ornatus est titulo Herois Unionis Sovieticae.

Bibliographia
-------------

* Robert Whymant, *Stalin's Spy: Richard Sorge and the Tokyo espionage ring*. Londinii: I. B. Tauris, 1996. ISBN 1-86064-044-3 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* М. Алексеев, *«Ваш Рамзай»: Рихард Зорге и советская военная разведка в Китае. 1930—1933 гг.* Moscuae: Кучково поле, 2010. ISBN 978-5-9950-0084-6

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Richardum Sorge** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Insigne cauponae: "BEATI QUI DURANT"
**Asprintona**, vulgo *Ashprington* et olim *Aisbertone*, est vicus et paroecia Devoniae meridianae, incolis 428 (anno 2001 recensis), prope Derte flumen situs a Totenais tribus milibus passuum ad meridionalem partem distans. *Libro de Wintonia* (1,71) haec de *Aisbertone* referuntur:

Terra regis ... AISBERTONE T.R.E. geldabat per III hidas. Terra est X carrucarum. In dominio sunt II carrucae, IIII servi, VII villani, VIII bordarii cum III carrucis. Ibi II piscariae, una salina, III acrae prati, XL acrae pasturae. Silva I leuga longa, dimidia leuga lata. Reddit IIII libras. Iuhel [Iudhael] tenebat de regina.

Notae
-----

1. ↑  Ita anno 1088: Ekwall (1960) p. 15
2. ↑  *Liber de Wintonia* 1,71 Phillimore

Bibliographia
-------------

* Eilert Ekwall, *The Concise Oxford Dictionary of English Place-Names* (4a ed. Oxonii: Clarendon Press, 1960)

Nexus externi
-------------

* "Ashprington" apud *Open Domesday* (recensio interretialis Libri de Wintonia ab Anna Powell-Smith elaborata ~)
* Situs historicus
Pittacium sodalicium Associationis Esperanticae Bataviae
**Associatio Esperantica Bataviae** (Batavice: *Esperanto Nederland*) sodalitas officialis esperantistarum Nederlandiae est partes repraesentatorias omnes apud Universalem Societatem Esperanticam/UEA agens.

Labor editorius et praesidium
-----------------------------

Sodales sexies in anno nanciscuntur periodicum cui titulus annis inter 1994 et 2010 *FEN’X* fuit. Alluditur sic ad avem Phoenicem et ad compendiariam versiom (FEN) pro Foederatione Esperantica Nederlandica. Nostris autem diebus periodicum nuncupatur "Fenikso". Disponit commentarius nunc Petrus Buijnsters.

Anno 2017 praesidio interfuerunt:

* praeses et instructionum moderator: Saïd Balouchi
* secretarius et coniunctarum urbium expertus: Petrus Engwirda
* arcarius: Ludovicus Demmendaal
* in educatoriis et linguisticis: Rob Moerbeek
* prosopobiblii et communicationis socialis peritus: Andreas Hovinga

Historia
--------

Associatio Batavica *Esperanto Nederland* nata est anno 1994 sub nomine *Federacio Esperantista de Nederlando* (FEN): huc confusae sunt sodalitates duae, *Nederlanda Esperanto-Asocio* et operariorum societas *Federacio de Laboristaj Esperantistoj*. Tertia societas unionem petitura fuit grex Esperanticum docentium (*Nederlanda Grupo de Geinstruistoj pri Esperanto*, NGGE; videlicet sectio nationalis Associationis Esperanticum docentium internationalis).

Sic associatio nova Batavica classes varias sociales professionalesque coadunat, quae notio Batavis fortasse magis quam aliis populis innata est. Nomen novum breve et lingua Batavica et lingua Esperantica bene intelligitur, unde designationem hanc aptam declaraverunt.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* Periodici sodalicii "Fenikso" specimina nonnulla
Wikidata Asqar Mamin
Res apud Vicidata repertae:Asqar Mamin: imagoAsqar Mamin: imago
*Nativitas*: 23 Octobris 1965; Astana  
*Patria*: Kazachstania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Kazakhstan, Minister of Transport and Communications of Kazakhstan, äkim of Astana  
*Munus*: oeconomus, politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Nur Otan  

**Memoria**

*Laurae*: Cross of Recognition, Order of Kurmet, Order of Holy Prince Daniel of Moscow 3rd class, Order of the Leopard, Medal of Labour, medal "10 years of the Constitution of Kazakhstan", Medal "10 years of Astana", Order of Friendship, Order of Nazarbayev, Eques Legionis Honoris, Order of Friendship  

**Asqar Uzaqbai filius Mamin**, litteris Cyrillicis Асқар Ұзақбайұлы Мамин (Astanae natus die 23 Octobris 1965) est politicus Kazachstaniae. Alumnus est instituti ingeniariae civilis in urbe nativa et instituti oeconomici Plechanov Moscuensis. Primus minister Kazachstaniae a die 21 Februarii 2019 meret.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Asqar Mamin** spectant (Asqar Mamin, Askar Mamin). |

* Vita olim apud *Caspian Forum* divulgata

Primi ministri Kazachstaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sergius Tereščenko 1991 • Akežan Kažegeldin 1994 • Nurlan Balgimbaev 1997 • Casimus Žomart Toqaev 1999 • Imangali Tasmagambetov 2002 • Daniel Ahmetov 2003 • Kărim Măsimov 2007 • Serik Ahmetov 2012 • Kărim Măsimov 2014 • Bakytžan Sağyntaev 2016 • Asqar Mamin 2019 • Älihan Smajylov 2022
Sergius Tereščenko • Akežan Kažegeldin • Nurlan Balgimbaev • Casimus Žomart Toqaev • Imangali Tasmagambetov • Daniel Ahmetov • Kărim Măsimov • Serik Ahmetov • Kărim Măsimov • Bakytžan Sağyntaev • Asqar Mamin • Älihan Smajylov
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Kazachstaniae • Ministri rerum externarum Kazachstanenses |
|  |
Imago societatis assecuratoriae
**Assecuratio** **seu cautio periculi** est instrumentum tutelae a damnis pecuniariis, in quibus pars altera convenit, alteram partem condicione damni vel iniuriae compensaturam esse. Forma est periculi procurandi, quam praesertim contra periculum seu risicum  damni incerti adhibent. 

Entitas, quae assecurationem praestat, ut assecurator , societas assecuratoria nota est. Homo seu entitas, quae assecurationem emit, ut assecuratus  notus est. Transactio assecurationis nonnihil damni suscepti pretio exsolvendo includit, e contra assecurator compensationem assecurati pollicetur, si damnum evenit. Damnum potest aut nequit esse pecuniarium, sed reducatur oportet ad pecuniam. Includit porro quicquam in quo assecuratus interest in possessione.

Assecuratus contractum accipit, contractum videlicet assecurationis, qui assecurandi condiciones et circumstantias explicat, in quibus assecurator assecuratum seu beneficiarium assignatum compensabit. Nummi copia, quam assecurator assecurato ob **hypothecam** imputat, **praemium** appellatur.

Notae
-----


1. ↑  De contractu assecurationis
2. ↑  Disputatio juridica de contractu assecurationis
3. ↑  Discursus legales de commercio, pp. 87
4. ↑  p. 16
5. ↑  pp. 34
6. ↑  pp. 40
7. ↑  pp.17