recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
I. M. G. Turner, *Naves Nederlandicae in procella* (Anglice *Dutch Boats in a Gale*) (1801), ex pictura de *Navibus in mari procelloso* Gulielmi van de Velde Minoris (circa 1672).
**Prospectus maritimus,** vel **mare in tabula pictum,** simpliciter **mare pictum,** est pictura, photographema, vel aliud opus artis quod mare vel aliquando portum vel lacum depingit, exemplum artis maritimae. Vocabulum temporibus recentioribus retro evolutum est ut tantum **mare visum** significet, locis geographicis bonum maris prospectum praebentibus a ministris qui consilium capiunt saepe adhibitum.

Inter artifices maribus in tabulis pictis notissimos sunt Ioannes Aivazovskij, Winslow Homer, Henricus van Minderhout, Bonaventura Peeters, Iosephus Mallord Gulielmus Turner, Gulielmus van de Velde Minor.

Usus in consiliis captis
------------------------

Mare ad Clifton Beach (Litus Cliftonianum) in South Arm (Bracchio Meridiano) Tasmaniae Australiae photographatum.
Mare in Britanniarum Regno pictum a ministris qui consilia de usu terrae capiunt ad summum definitur mixtura terrae, litoris, marisque intra regionem singulam adiacentium. Ficta est haec inclinatio in litorali consilio terrestre capto? ab administrativis circumiectorum corporibus in Cambria et Hibernia anno 2000 ad adiuvanda consilia spatii de agris venti ante litus, eo tempore novis. Iudicia in *Guide to Best Practice in Seascape Assessment* relata, libro qui ex eorum investigationibus consequitur, iam in Scotia, Anglia, et Cumbria ut eos ducant qui agros venti evolvent atque ad adiuvandas aestimationes consiliorum spatii accommodata et adhibita sunt.

Winslow Homer, *Procella Aestiva* (Anglice *Summer Squall*) (1904).
Vocabulum interea in Anglia plerumque accommodatum est ut ad historicas archaeologicasque maris proprietates spectet, distinctus sed complementarius rationis aditus, omnes circumplectens res quae sub superficie maris iaceant. Hi vocabuli usus vim in scaena et perceptione oculorum relinquit, potius in cognitivae confidens perceptioni, quia res quae sub superficie maris iaceant a plurimis videri non possunt.

Lingua Cambrica iam distinguit *morluniau* (mare sensu antiquo pictum, pictura, aspectus, vel tabula picta) et *morweddau* (mare pictum ut distincta regio geographica, cui sunt certae proprietates et indoles).

Nexus interni
-------------

* Ars maritima
* *Magna unda ante Kanagawa* (Katsushika Hokusai)
* *Tempestas in Mari Galilaeae* (Rembrandi)

Notae
-----

1. ↑  *Guide to Best Practice in Seascape Assessment,* www.ccw.gov.uk (Marine Institute, Ireland, 2001).
2. ↑  ] (Scottish Natural Heritage, UK, 2004).
3. ↑   (Defra, 2005).
4. ↑  Guidance on the Assessment of the Impact of Offshore Wind Farms, www.ccw.gov.uk (Countryside Council for Wales, 2009).
5. ↑  Historic Seascape Character, www.english-heritage.org.uk (English Heritage).
*Vide etiam paginam discretivam:* Protesilaus (discretiva)

Protesilaus in nummo Scionensi, 480-470 BC
**Protesilaus**, heros fabulatum Graecarum, Iphicli filius e Phylace urbe, primus in litus Troianum pedem posuisse primusque ibi occisus esse dicebatur. Oraculum enim Graecis praedixerat moriturum esse eum, qui primus terram Troianam incesserit; cum autem nemo e nave descendere auderet, Ulixes scutum suum in litus proiecit in quod ita desiluit, ut videretur in terram desiluisse; post eum Protesilaus primus e nave in terram descendit. Tum ab Hectore interfectus est. Laodamia eius coniunx, quam ipsa nocte nuptiarum reliquerat, maerore compulsa effigiem Protesilai sibi fecit et cum ea vivebat. Tum dei eam miserati Mercurium miserunt, qui Protesilaum ex Orco reduceret et ad Laodamiam adduceret. Laodamia gaudebat, sed Protesilao post tres horas retro in Orcum abducto dolorem pati non potuit et se interfecit. Ovidius in *Heroides* suas epistolam Laodamiae Protesilao includit. Nota est etiam Euripidis tragoedia de Protesilao hodie deperdita. *Carmina Cypria* aliam traditionem referebant ː Polydoram, filiam Meleagri, uxorem Protesilao adsignabant, quam sibi mortem conscivisse nuntiata mariti caede narrabant.

Post bellum socii Protesilai Scionem urbem Pallenae condiderunt. Cultus Protesilai in Elaeunte Thraciae notus est. In *Heroico* Philostrati Protesilai umbra de bello Troiano veritatem enarrat.

Notae
-----

1. ↑  Hom. *Il.* II 695—709.
2. ↑  Ovidius, *Met*. XII.67-70.
3. ↑  Apld. *epit.* 30, Hyg. *fab.* 103.
4. ↑  Pausanias IV.2.7
5. ↑  Cononis *Narrationes* 13 (in *bibliotheca* Photii).
***Chronovisor*** (Latine fortasse "chronovistrum" sive "chronovisorium" sive etiam "chronoscopium" (Italice: *cronovisore*; Anglice: *chronovisor*; Francogallice: *chronoviseur*) est instrumentum quod dicitur inventum esse a monacho benedictino italiano Peregrino Ernetti.

Ille monachus, non solum musicologus erat sed etiam eximie peritus in rebus physicis. Ita, post multas et perspicuas inquisitiones in suo laboratorio effectas in insula quadam urbis Venetiarum, dixit se invenisse et fabricavisse instrumentum electricum quo potuisset audire voces hominum mortuorum iam ante plura saecula et eorum imagines videre. Huic instrumento nomen dedit **chronovistri**.

Hoc chronovistro, si ei credere possumus, affirmavit se potuisse audivisse tragoediam deperditam Ennii, quae erat *Thyestes*, et ipsum Ciceronem in Senatu loquentem auscultavisse.

Sed nunc, proh dolor, ut scriptum est in nonnullis actis diurnis, id instrumentum mirum latet celatum in cella quadam Vaticana...

Nexus interni
-------------

* Peregrinus Ernetti
* Catharina Owen Eldred

Notae
-----

1. ↑  Krassa, Peter (2000). Father Ernetti's Chronovisor: The Creation and Disappearance of the World's First Time Machine. Pasadena, CA: New Paradigm Books. ISBN 1892138026
Pagina prima Chronici Petroburgensis
***Chronicon Petroburgense*** est recensio *Chronicorum Anglosaxonum* quae usque ad annum 1121 recensionem Wintoniensem (seu *Chronicon Parkerianum*) sequitur, documentis nonnullis interiectis quae antiquitatem Abbatiae Petroburgensis monstrare praetenduntur; post hunc annum duae continuationes, in aliis recensionibus minime repertis, historiam Angliae et praecipue Petroburgi usque ad 1154 describunt. Recensio Petroburgensis e libro manu scripto **Laud 636** Bibliothecae Bodleianae legitur.

Editiones selectae
------------------

* G. N. Garmonsway, interpr. *The Anglo-Saxon Chronicle*. 2a ed. Londonii: Dent, 1972 **(Anglice)**
* Charles Plummer, ed. *Two of the Saxon Chronicles Parallel*. 2 voll. Oxonii: Clarendon Press, 1892-1899 **(Anglosaxonice)**
* Harry A. Rositzke, *The Peterborough Chronicle*. Novi Eboraci, 1951 **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* "Anglo-Saxon Chronicle" in *Encyclopaedia Britannica*. 11a ed. (Sicagi, 1911) html djvu
* "The Chronicle" in *The Cambridge History of English and American Literature* (1907-1921)
**Propositiones ad acuendos iuvenes** sunt liber mediaevalis problematum mathematicorum, Alcuino (735–804) attributus. Exemplum veterrimum chirographi fini saeculi IX adsignatum est. Aliquae editiones propositiones quinquaginta tres continent, alteri quinquaginta sex.

Inter problemata est propositio celebris de homine et capra et lupo (numerus 18):

> Homo quidam debebat ultra fluvium transferre lupum, capram, et fasciculum cauli. Et non potuit aliam navem invenire, nisi quae duos tantum ex ipsis ferre valebat. Praeceptum itaque ei fuerat ut omnia haec ultra illaesa omnino transferret. Dicat, qui potest, quomodo eis illaesis transire potuit.
> 
> 

Et solutio:

> Simili namque tenore ducerem prius capram et dimitterem foris lupum et caulum. Tum deinde venirem, lupumque transferrem: lupoque foris misso capram navi receptam ultra reducerem; capramque foris missam caulum transveherem ultra; atque iterum remigassem, capramque assumptam ultra duxissem. Sicque faciendo facta erit remigatio salubris, absque voragine lacerationis.
> 
>

Nexus externi
-------------

* Propositiones Alcuini Doctoris Caroli Magni Imperatoris ad Acuendos Iuvenes (The Latin Library)
Wikidata Terra cosacorum Tanaiticorum
Res apud Vicidata repertae:Terra cosacorum Tanaiticorum: insigneTerra cosacorum Tanaiticorum: insigne
regio Imperii Russici, oblast of the Russian Soviet Federative Socialist Republic  
*Civitas*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Don Republic, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  
*Locus*: 47°26′9″N 40°5′55″E  
*Nomen officiale*: область Войска Донского  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Don Soviet Republic, Don Republic, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Area*: 152 700 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Circassia Nova  

**Vita**

*Incolae*: 2 500 000  

**Tabula aut despectus**

Terra cosacorum Tanaiticorum: situsTerra cosacorum Tanaiticorum: situs
**Terra cosacorum Tanaiticorum**, ad litteram **Terra exercitus Tanaitici** (Russice *Земля Войска Донского*) erat prisca administrativa pars Imperii Russici. Anno 1786 creata est in Tanaitis fluxu medio et inferiore, quas terras cosaci Tanaitici incolebant. Finibus certis carebat. *Čerkassk* urbs (nunc stanitsa *Staročerkasskaia*) caput terrae fuerat, ab anno 1805 Circassia Nova (*Novočerkassk*). Ab anno 1806 Calmuccia pars terrae erat. Anno 1870 nomen *regionis exercitus Tanaitici* accepit. Rostovia ad Tanaim et Taganrogium in regionem inclusi sunt anno 1887.

Notae
-----

1. ↑  *Труды Ботанического музея...*, vol. 5-7, 1909, p. 88; Just's Botanischer Jahresbericht, vol. 41-2, partes 1-4, p. 308; *Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie*, vol. 29, p. 698.
2. ↑  Russice *Область Войска Донского*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Terram cosacorum Tanaiticorum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°26′9″N 40°5′55″E • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Marcus a Gagliano
Res apud Vicidata repertae:Marcus a Gagliano: imagoMarcus a Gagliano: imago
*Nativitas*: 1 Maii 1582; Florentia  
*Obitus*: 25 Februarii 1643; Florentia  

**Officium**

*Munus*: musicographus, Concentus magister  

**Marcus a Gagliano** (Florentiae, 1 Maii 1582- 25 Februarii 1643) fuit Italicus compositor et religiosus.

Vita
----

Gagliano numerandus est inter primos operum melicorum compositores. Florentiae anno 1608 capellae regens (anno 1609 et canoncicus) ad Fanum Sancti Laurentii creatus est. Fere anno 1610 Cosmus II Medices eum conductorem instituit quod factum est propter operam »Dafne« anno 1608 Mantuae in scaenis productam. 

Ex operibus dramaticis adhuc notum est oratorium »Sant' Orsola« (1624) et melicum sollemne »Flora« (1628). Tamen et multa ecclesiastica (missas, motetos) affabre composuit et madgrigalium tomos pretiosos sex vulgavit annis inter 1602 et 1617.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica • Classical Archives • Dizionario biografico degli Italiani |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Marcum a Gagliano** spectant. |

* De musicographo in lexico musicae interretiali Italico
**Mare Frisium**
**Mare Frisium** prope Portum Gulielmi
**Mare Frisium** (Theodisce *Wattenmeer,* Batave *Waddenzee,* Frisice *Waadsee,* Saxonice *Wattensee* et Danice *Vadehavet*) est mare ad litus maris Germanici civitatum Nederlandiae, Germaniae ac Daniae situm.

Geographia
----------

Regio maritima vel locus uliginosus inter Insulas Frisias et Danicas planities formata est. Aqua paulum profunda ab aestu revertitur. Magnae harenosae planities canalibus siccationis aquam vacuefacientibus interrumpuntur; possibile est quidem pedibus e continente in insulas aut vice versa transire. Mare circa 450 chiliometra longum et inter 5 ac 30 chiliometra latum est, aream circiter 10 000 chiliometrorum quadratorum complectens.

Flumina Albis Visurgisque mare Frisium influunt.

Nexus interni
-------------

* Diversitas biologica

Hereditas mundi
---------------

Die 26 Iunii 2009 mare Frisium Patrimonium Mundanum ab UNESCO declaratum est.

Bibliographia
-------------

* Ludwig Fischer, Thomas Steensen, Harm Tjalling Waterbolk: *Das Wattenmeer*. Theiss, 2005. ISBN 3-8062-1984-2.
* Christiane Gätje, Karsten Reise (ed.): *Ökosystem Wattenmeer. Austausch-, Transport- und Stoffumwandlungsprozesse*. Springer, Berolini 1998. ISBN 3-540-63018-X.
* Heike K. Lotze, Karsten Reise et al.: *Human transformations of the Wadden Sea ecosystem through time: a synthesis* in: „Helgoland Marine Research" 2005, p. 84–95.

Notae
-----

1. ↑  Gratianus, Antonius Maria (1746): De scriptis invita Minerva ad Aloysium fratrem libri XX. vol. II, lib. XIIII, pag.41. Florentiae,Ex Typographio ad Insigne Apollinis in Platea Magni Ducis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mare Frisium** spectant. |

* Consilium Nationale Germanicum de Mare Frisio.
* Nomination of the Dutch-German Wadden Sea as World Heritage Site, 2008.
**Paullus Fabius Maximus** (natus anno 46 a.C.n. mortuus anno 14) senator Romanus patricius primo saeculo ante et post Christum natum fuit. Pater eius Quintus Fabius Maximus erat. Frater eius Africanus Fabius Maximus, consul anni 10 a.C.n. erat. Amicus Augusti imperatoris Marciam, consobrina principis, in matrimonium duxit. Annis 22 ad usque 19 Augustum quaestor in orientem sequebatur. Anno 11 consul ordinarius creatus est. Annis 10/9 ad usque 9/8 proconsul Asiae fastos provinciae emendavit et initium anni in diem natalem Augusti movit. Anno 3 legatus Augusti pro praetore Hispaniae Citerioris factus est. Praeterea pontifex et frater Arvalis erat. Poetas Horatium et praesertim Ovidium promovit. Anno 14 Augustum in insulam Planasiam sequebatur, qui ibi Agrippam Postumum visitavit. Quod de ea re uxorem et eo modo Liviam Drusillam certiorem fecisset, iram Augusti movit et se ante mortem imperatoris ipsum necavit. Uxor eius Marcia, amita Augusti fuit. Ex ea filium Paullum Fabium Persicum, consulem ordinarium anni 34, habuit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 4, c. 377

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Valerius Messalla Barbatus Appianus et Publius Sulpicius Quirinius**  |  **Consul** 11 a.C.n.cumQuinto Aelio Tuberone | Successores: **Africanus Fabius Maximus et Iullus Antonius**  |
Wikidata Paulus Chet Greene
Res apud Vicidata repertae:Paulus Chet Greene: imagoPaulus Chet Greene: imago
*Nativitas*: 20. saeculum, 15 Ianuarii 1964; Liberta  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: pedilusor  

**Familia**

*Coniunx*: Gwendolyn Leonora Greene  

**Everly Paulus Chet Greene** (in oppido Liberta natus) est politicus insulae Antiquae. Alumnus est universitatis Pictaviensis in Francia ubi rei athleticae studuit. In patriam reditus pistor et eodem tempore secretarius associationis pediludii nationalis fuit, recentius autem minister a re athletica, primo ministro Gastone Browne. A die 22 Maii 2018 minister rerum externarum meret.

Bibliographia
-------------

* "Lovell says PM Browne should fire Chet Greene" in *Daily Observer* (20 Ianuarii 2016)
* Jens Weinreich, "Daas weltweite Netzwerk des Fifa-Präsidenten Blätter: Joseph und seine Brüder" in *Berliner Zeitung* (22 Maii 2004)

Ministri rerum externarum Antiquae et Barbudae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Lester Bird • Vere Bird • Lester Bird • Haroldus Lovell • Balduinus Spencer • Carolus Fernandez • Paulus Chet Greene
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Antiquae et Barbudae |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Terra Nova (discretiva)


Wikidata Terra Nova (Provincia Laudensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°11′58″N 9°40′34″E  
*Numerus incolarum*: 918  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Laudensis  

**Geographia**

*Superficies*: 11.26 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castrum ad Gerundum, Casalis Pistorum, Castellio, Trianum, Bretonicum, Cotoneum  

**Tabula aut despectus**

Terra Nova (Provincia Laudensis): situsTerra Nova (Provincia Laudensis): situs
Terra Nova (Provincia Laudensis)
**Terra Nova** (alia nomina: *Terra Nova Passerinorum*) (Italiane: *Terranova dei Passerini*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 900 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Incolae *Terranovenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Langobardia (regio)
* Provincia Laudensis
* Laus Nova (urbs)
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  www.comuni-italiani.it

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Terram Novam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Laudensi.Collocatio finium municipii in Provincia Laudensi.
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Magni Antiqui

Specimen Antiquarum.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Cthulhui Mythis**.
Si vis, collabora nobiscum apud **Opus:Lovecraft**. |

**Antiqui** aut fortasse **Antiquiores** (Anglice: *Old Ones*, *Elder Ones* vel *Elder Things*) sunt extraterrestria monstra in Lovecraftianis Cthulhui Mythis. Antiqui primam coloniam in Tellure aedificaverunt 1 000 millionum annorum ante hodiem in Oceano Antarctico. Entes ab Antiquis creati ut servi fuerunt, 450 millionum annorum ante hodiem primi vertebrati pisciformes. Antiqui etiam creaverunt Shoggothos, qui 250 millionum ante hodiem contra dominos eorum rebellaverunt per saecula, et tum Antiqui in urbe singula Antarcticae reducti sunt.

Antiqui bella geserunt contra Magnam Progenies, contra Mi-go et contra Shoggothos, qui omnes in Tellurem advenerunt, sed Antiqui iam aderant.

Descriptio
----------

Antiqui descripti sun in *At the Mountains of Madness* ("Ad Montes Dementiae"), Lovecraft scriptum anno 1936. Antiqui erant pedes octo altitudine, et similis quam cupa cum appendicibus ut stella marina. Appendix capitalis oculos quinque habebat, et quique tubuli orales. Appendix caudalis erat pes. Antiquis erant etiam alae quique, ut eos volare possint.

Referentiae in operibus Lovecraftianis
--------------------------------------

* *The Dreams in the Witch-House*
* *The Shadow Out of Time*
* *At the Mountains of Madness*

Nexus interni
-------------

* Cthulhui Mythos
* Cthulhu
* Mi-Go
* Pnakotica

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  *Call of Cthulhu*, versio Hispanica, 6ª ed.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Monopsonium** (-ii, *neutr.*) est si in foro seu mercatura unus modo emptor est. Exempli gratia magistratus rei publicae unici sunt qui maiora arma a societatibus fabricatoriis emunt. Saepe autem quod monopsonium est in mercatura nationali desinit esse in mercatura orbis terrarum. Ex altera parte monopsonio monopolium respondit.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

 Signaturae Pactionis, civitates socii Pactionis ex origine in colore viridis profundo et civitates postea sunt in viride leve
Pagina prima Pactionis anno 1928
**Pactio Briand-Kellogg**, seu **Pactio Lutetiae**, pleniter "Pactio generalis ad bellum instrumentum consilii nationis renuntiandum" est pactio inter gentes ad bellum invasionis vel lucri pro domo civitatum prohibendum et dissensiones inter civitates more pace solvandum quae decreta Conferentia Societatum Civitatum in Lutetia die 27 Augusti 1928 post Primum bellum mundanum et in potentia ivit die 24 Iulii 1929. Nomen pactionis Aristidem Briand et Franciscum Billings Kellogg commemorat qui formationem pactionis effecerunt.

Ab origine, hanc Pactionem quindecim civitates ratam habebant, quod sunt Belgium, CFA, Canada, Czechoslovakia, Francia, Germania, Italia, Regnum Britanniarum, Australia, Africa Australis, Hibernia, Iaponia, India, Nova Zelandia, et Polonia. Deinde adhuc anno 1934, 63 civitates hanc rata habent.

At quod bellum ut "defensio sui" non prohibentur sine limitatione et potentia inter gentes ad observationem Pactionis spondium afuit, hae Pactio Secundum bellum mundanum non prohibere poest. Temen clausula Pactionis origo Chartae Consociationis Nationum quae bella vel usum militiaerum lucri pro domo, solutionis res politicae, invasionis, violationis integritatis territorii.

Notae
-----

1. ↑  Anglice *Kellogg-Briand Pact*, Francogallice *Pacte Briand-Kellogg*.
2. ↑  Anglice *Pact of Paris*, Francogallice *Pacte de Paris*.
3. ↑  Anglice *General Treaty for Renunciation of War as an Instrument of National Policy*, Francogallice *Traité général de renonciation à la guerre comme instrument de politique nationale*.
4. ↑  Pactio Briand-Kellogg (Texus Anglicus apud Universitatem Yalensis)
5. ↑  Charta Consociationis Nationum, Articulus 3, sectio 4

Nexus interni
-------------

* Deliberatio de pace componenda Lutetiae facta (1919)
* Pacifismus
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Pactio suppletoria de agrogatione servitutis** est pactio Consociationis Nationum ad omnes servitutes et actum analogicum, sicut servi debiti causa, servi agriculturae, et matrimonium coacticium pro mulieribus puellisque, decreta die 7 Septembris 1956 et in potestatem iit die 30 Aprilis 1957. Hodie 124 civitates hanc ratam habent

Epitime Pactionis
-----------------

In Praefacio Pactio de servitute (anno 1926) et Convention Societatis Internationalis Laboris de interdictione laboris coacticii (decreta anno 1930) citatur ut ratio hae Pactionis.

**Articulus I** interdictionem servi debiti causa, servi agriculturae et Matrimonium servitutis pro mulierum et maecatum impuberium affirmat.

**Articulus II** aetetem legitimam matrimonii ad mulieres potegendum creare debet.

**Articulus IV** servos qui fugant libri ipso facto spondet.

**Articulus V** mutilatio, stigma vel signos? hominibus ut servus prohibet ut poenas

**Articulus VII** de definitionibus "servitutis", "hominis in condicione servi" et "mercatus servorum"

**Articulus IX** omnes reservationem (declaratio exceptionis civitatibus) prohibet.

**Articulus XII** hae Pactio etiam in territoria ubi sui iuris no tenet, colonia et omnibus terra quae non natio est originalis opus est.

Nexus interni
-------------

* Servitus
* Mercatus hominum
* Internationalis iurum humanorum lex
* Anti-Slavery International

Notae
-----

1. ↑  Sigratura et ratificationes

Nexus externi
-------------

* Texus Francogallice
* Textus Anglice
Wikidata Michael Gnesin
Res apud Vicidata repertae:Michael Gnesin: imagoMichael Gnesin: imago
*Nativitas*: 21 Ianuarii 1883; Rostovia ad Tanaim  
*Obitus*: 5 Maii 1957; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: musicographus, praeceptor musicus, Professor  
*Patronus*: Moscow Conservatory
**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of the Red Banner of Labour, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Honored art worker of the Russian Soviet Federative Socialist Republic  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Michael Fabiani filius Gnesin** (Russice Михаил Фабианович Гнесин, tr. *Michail Fabianovič Gnesin*; Rostoviae ad Tanaim in familia Iudaeica natus die 21 Ianuarii [2 Februarii] 1883, Moscuae mortuus die 5 Maii 1957) fuit musicae compositor ac paedagogus Russicus et Sovieticus, alumnus Conservatorii Petropolitani (ubi discipulus Nicolai Rimskij-Korsakov et Anatolii Ljadov erat), titulo Viri artium emeriti RSFSR (anno 1927) atque Praemio Staliniano gradus secundi (anno 1946) ornatus.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Classical Archives |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Venceslaus Brás, praeses Brasilianus annis ab 1914 ad 1918, barba labri superioris non rasa.
**Mystax**(-acis, *m.*), sive **barba labri superioris**, sive **sabium** (-ii, *n.*) est barba inter labrum superius et nasum.

Notae
-----

1. 1 2  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.
2. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *viikset* (Helsinki 2002).
3. ↑  D. P. Simpson, *Cassell's Latin Dictionary*, ed. 5a (Novi Eboraci: Wiley Publishing, 1968) s.v. *moustache*: "render by the phrase *labrum superius non radere*,
 not to shave the upper lip", cf. *omni parte corporis rasa praeter caput et labrum superius* (Caes. B.G. 5.14).
4. ↑  Traupman, Iohannes. [2003]. *Colloquia Latine Exercito Orali, editio tertia (Anglice: Conversational Latin for Oral Proficiency, Third Edition.).* p. 349

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **mystaces** spectant. |
Wikidata Egra
Res apud Vicidata repertae:Egra: insigneEgra: insigne
*Civitas*: Cechia  
*Locus*: 50°4′47″N 12°22′26″E  
*Numerus incolarum*: 31 954  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Cheb, Město Cheb
**Gestio**

*Praefectus*: Zdeněk Hrkal  
*Procuratio superior*: Cheb District, Q89408267  

**Geographia**

*Superficies*: 96.353174 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Bříza, Cetnov, Dolní Dvory, Dřenice, Háje, Horní Dvory, Hradiště, Starý Hrozňatov, Chvoječná, Jindřichov, Klest, Loužek, Pelhřimov, Podhoří, Podhrad, Skalka u Chebu, Střížov, Tršnice, Cheb  
*Territoria finitima*: Okrouhlá, Třebeň, Pomezí nad Ohří, Nebanice, Tuřany, Odrava, Lipová, Libá, Františkovy Lázně, Waldsassen, Schirnding  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Curia Variscorum, Tagil Inferior, Tharandt, Dubai, Bắc Ninh  

Egra
**Egra** (-ae, *f.*) (Bohemice: *Cheb*; Theodisce: *Eger*) est civitas in re publica Bohemica, locus celeber quia militum magister Albertus Wallensteinius bello triginta annorum ibi interfectus est.

Praeclari cives
---------------

Egrae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:

### Nati

* 1516 Iohannes Avenarius
* 1626 Sigismundus Betulius
* 1903 Rudulfus Serkin, clavista

### Mortui

* 1634 Albertus Venceslaus Eusebius de Waldstein

50°04′46″N 12°22′14″E﻿ / ﻿50.07944°N 12.37056°E﻿ / 50.07944; 12.37056

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Wikidata Egon Reinert
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 24 Septembris 1908; Saravipons  
*Obitus*: 1959; Saravipons  
*Patria*: Germania, Imperium Germanicum  

**Officium**

*Officium*: Minister-President of the Saarland, Member of the Landtag of Saarland  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factio Germanica, Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Memoria**

*Sepultura*: Woodland cemetery Burbach  

**Egon Reinert** (24 Septembris 1908 Saravipontis, mortuus 23 Aprilis 1959 eodem loco) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU).

Munus
-----

Post scholam Saravipontis finitam Reinert anno 1927 iurisprudentiae studium Heidelbergae, Bonnae, tum Francoforti ad Moenum coepit atque anno 1933 primam, anno 1937 secundam probationem adeptus est. Ad annum 1941 minister publicus aerarii laboravit et tum Saravipontis iurisconsultus erat.

Cursus honorum
--------------

Reinert 1 Iunii 1933 sodalis NSDAP factus erat. Post bellum - anno 1952 Reinert cum aliis factionem CDU eius terrae condidit. Tum Saravia a Francia occupata erat atque Franci terram a Germania dividere conabantur. CDU autem flagitabat, ut Saravia iterum pars Germaniae fieret. Praeses ministrorum eius terrae Ioannes Hoffmann Francos adiuvabat, itaque CDU in Saravia vetabat. Cum incolae Saraviae anno 1955 suffragio decernerent, Reinert acriter contra propositum contendit, quod Saraviam rem publicam liberam facturum esset: Terra suo ex consilio ad Germaniam pertineret. Cum incolae contra Franciam et pro Germania decrevissent, Reinert 19 Maii 1957 praeses CDU Saraviae electus est. 10 Ianuarii 1956 a praeside ministrorum Huberto Ney administer iustitiae et culturae nominatus est. Post controversias inter administros Reinert 4 Iunii 1957 ipse praeses ministrorum creatus est, Ney primo minister iustitiae factus est, deinde iurgio se recessit. Reinert autem 21 Aprilis 1959 casu commeatus graviter saucius duo dies post mortuus est. Successor eius Franciscus-Iosephus Röder electus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina indicii Saraviae hominum (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saraviae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaraviaeInsigne Saraviae |
| Ioannes Hoffmann (CVP) 1947 |Hinricus Welsch (nullius factionis) 1955 |Hubertus Ney (CDU) 1956 |Egon Reinert (CDU) 1957 |Franciscus-Iosephus Röder (CDU) 1959 |Werner Klumpp (FDP) 1979 |Werner Zeyer (CDU) 1979 |Anscharius Lafontaine (SPD) 1985 |Reinhardus Klimmt (SPD) 1998 |Petrus Müller (CDU) 1999 |Anna Margareta Kramp-Karrenbauer (CDU) 2011 |Tobias Hans (CDU) 2018 |
|  |
Wolfgangus Amadeus Mozart (media) perfunctionem eius singspiel *Die Entführung aus dem Serail,* Berolini anno 1789 observat.
***Singspiel*** (IPA [ziŋɡʃpiːl], pl. *singspiele*; 'cantus-ludus') est genus dramatis musici Germani, nunc genus operae usitate habitum. Suae proprietates sunt diverbium dictum, quod cum gregibus musici, cantibus, balladis, et ariis alternatur, elementis saepe strophicis et quasi-rusticis. Natura argumentorum plerumque est comica vel romantica, quae partes magicas, animalia phantastica, et ridicule auctae boni et mali designationes saepe permittit.

Historia
--------

Nonnulla primorum *singspiele* fuerunt ludi mysteriorum in Germania habiti, ubi diverbium et cantus alternabantur. Ante saeculum septimum decimum iniens, ei facti erant profani, vocabulum *singspiel* in litteris invenitur, et *singspiele* saecularia etiam perfungebantur, in materia mutua vel simulacra ex cantibus et ludis Anglicis et Italicis, et in inventis propriis Germanis. *Seelewig* a Sigmundo Theophilo Staden anno 1644 primum opus *Singspiel* putatur.

Saeculo duodevicensimo, nonnulla *singspiele* erant res conversae ex operis balladicis Anglicis. Anno 1736, legatus Borussicus in Anglia conversionem operae balladicae *The Devil to Pay* mandavit, quae annis fere 1740/1750 feliciter Hamburgi Lipsiaeque peracta est. *Der Teufel ist los oder Die verwandelten Weiber,* ludus ab Ioanne Adamo Hiller et Christiano Felice Weiße anno 1766 amplius conversus, primum nonnullarum talium conlaborationum fuit, unde Hiller et Weiße "patres *singspiel* Germani" appellabantur.

*Opéras comiques,* operae Francicae cum diverbio dicto, etiam in Theodiscum conversae sunt. *Singspiele* oblectamenta popularia habebantur, et plerumque ab errantibus histrionum familiis peracta sunt, inter quas societates Koch, Döbbelin, et Koberwein, pro societatibus institutis intra regiones metropolitanas.

Mozart nonnulla *singspiele* composuit: *Zaide* (1780), *Die Entführung aus dem Serail* (1782), *Der Schauspieldirektor* (1786), et deinde *Die Zauberflöte* (1791), opus summo artificio factum.

Anno 1927, Curtius Weill novum vocabulum, *songspiel* ('carmen-ludus') excogitavit, ad describendum *Mahagonny-Songspiel,* et *Die Dreigroschenoper* suum opus magnum.

Notae
-----

1. ↑  Apud editionem 1908 *Grove Dictionary of Music and Musicians,* principalis distinctio operae et *singspiel* est: "*Singspiel* per occasionem cantum recitatorum in loco diverbii dicti nullo modo excludit, sed simul ac musica denouement dramaticum evolvere adiuvat, operam habemus, non *singspiel.*"
2. ↑  GoogleBooks search result for *Singspiel* 1600–1680.
3. ↑  J. A. Fuller Maitland, ed. *Grove's Dictionary of Music and Musicians,* vol. 4 (Londinii: MacMillan and Co. 1908), 468–470.
4. ↑  "Ballad opera," in *Grove Dictionary of Music and Musicians* (1980).

Nexus interni
-------------

* Opéra comique
* Operetta

Bibliographia
-------------

* Hanning, Barbara Russano, et Donald Jay Grout. 1998. *Concise History of Western Music.* Novi Eboraci: W. W. Norton & Company.
* "*Singspiel.*" In *Grove Dictionary of Music and Musicians.*
Rhapsodus Graecus anno 1913 ab Ioanne Hillemacher depictus
**Rhapsodus** (Graece *ῥαψῳδός*) apud Graecos antiquos fuit recitator poësis praesertim epicae. Quod munus saeculo octavo a.C.n. ortum est. Primi rhapsodi noti fuerunt Homeridae, qui Homeri carmina cantabant. Postea *rhapsodus* etiam recitatores carminum non Graecorum dicit.

Vocabulum cum *rhapsodo* coniunctum est *rhapsodia* (Graece *ῥαψῳδία*), quae apud Graecos sensu lato recitationem poësis, sed etiam partem poëmatis epici ad recitationem continuam aptam, ut singulos *Iliadis* et *Odysseae* libros, significabat. Hic sensus et apud antiquos scriptores Romanos reperitur. Non semper ars ista magni aestimata est: namque rhapsodus falsus *ψευδο-ραψῳδός* appelletur et homo rhapsodice nugans verbo temporali *καταῤ-ῥαψ-ῳδέω* designetur.

*Rhapsodia* nunc intellegitur tamquam collectio sententiarum, observationum, poematum, et similium, quae ad quandam rem aut ad certam scientiam pertinent. Quae autem discerpta et sine ullo nexu inter se restant. *Rhapsodicus modus* igitur significat cohaerentiam in fragmentis tantum praesentatam. *Rhapsodomantia* est genus bibliomantiae iam priscis hominibus innatum, secundum quam argumentum versiculi passim designati ex carmine Homeri (apud Graecos) aut Vergilii (apud Romanos) res prophetare possit. Temporibus recentioribus, paginae in Biblia aperiuntur, ubi primus versus oraculum habebatur: ista superstitio usque in hodiernum diem minime evanuisse videtur.

Nexus interni
-------------

* Bardus
* Sortes Vergilianae

Notae
-----

1. ↑  *Apotheosis, vel consecratio Homeri, sive Lapis antiquissimus in quo poëtarum principis Homeri consecratio sculpta est, commentario illustratus a Gisberto Cupero* (Amstelodami: 1683), p. 5.
2. ↑  Joachim Latacz, "Rhapsodes", in *Brill’s New Pauly* (2006).
3. ↑  Henricus Liddell, Robertus Scott, *A Greek-English Lexicon*. 9a ed. (Oxonii, 1925-1940)
4. ↑  Cornelius Nepos, *Dion* 6.4; Ulpianus, *Digesta Iustiniani* 32.1.52.
5. ↑
6. ↑
Aemulatrix saltus triplicis.
**Saltus triplex** sive **trisaltus** est e ludis gymnicis campestribus unus, quo athleta, postquam cursu se excitavit, duos gradus longos facit et tertium in harenam salit, quam longissime potest. 

International University Sports Federation - Gwangju 2015 - Men's Triple Jump Final, Dmitrii SOROKIN (RUS 17.29) wins Gold.
Viri saltu triplici in ludis Olympicis hodiernis inde a primis Olympiis anni 1896 certant; mulieres autem non certabant ante quam in Olympiis aestivis 1996.

Qui longissime saluerint
------------------------

Vices saltus triplicis.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Viri | Ionathan Edwards | 18,29 m | 7 Augusti 1995 | Gothoburgum, Suecia |
| Mulieres | Inesa Kravets | 15,50 m | 10 Augusti 1995 | Gothoburgum, Suecia |

Nexus interni
-------------

* Saltus in longitudinem

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok, Editio secunda anni 2009*, sub voce *"tresteg"*
2. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *"kolmiloikka"* (Helsinki 2002).
3. ↑  Rerum status anno 2015
4. ↑  Rerum status anno 2015
**Tribonianus** (c. 500–547 p.C.n.) fuit iurisperitus, regnante imperatore Iustiniano, qui leges Romanas recensuit.

Ille in Pamphylia circa annum 500 natus est. Patronus felix Constantinopoli a Iustinanio anno 528 institutus est unus ex directoribus qui novum codicem legalem, Codex Iustinianus, editum anno 529, paraturi sint. Anno 530, quaestor sacri palatii factus est, et deinceps princeps editor commentariorum de veteribus Romanis legibus, quae ad summum longe maiores quam codex ipse fuit. Anno 533, breve genus novi codicis, Digestarum seu Pandectorum, in quo id continetur aptissimum utilissimumque, editum est. At dum hoc iam conficeretur, participes rebellionis Nikanae anno 532, rationibus incognitis, hortati sunt uti ille ab officio auferret. Ad tempus, quoad rebellio oppressa est, profecto Iustinianus eum abstulit. Anno 534, perfectus codex editus est, Codex repetitae praelectionis, cum serie novarum legarum, quas Iustinianus creavit ut necessitates eius aetatis exhibitae sint, nomine Novellae.

Procopius in suis litteris vitam renarravit.
Collegium Bernardinorum Lutetiae, quo in loco Academia catholica Franciae sedem habet.
**Academia catholica Franciae**, est nova academia condita anno 2009 in Francogallia ad scientiam et fidem propagandam. Eius adagium est haec Augustini sententia : "*non intratur in veritatem nisi par charitatem*".

Inter annos 2007-2008, grex nonnullorum eruditorum Francogallicorum de academia catholica condenda excogitaverunt. De qua re die 11 mensis iulii anno 2008 plures homines docti e mundo catholico oriundi colloquium habuerunt. Die 13 Octobris 2008, socii lecti nomen "Academiae catholicae Franciae" huic inceptui dedere.

Academia die 23 mensis octobris anno 2009 inaugurata est.

Post crisin Modernismi et labefactionem doctrinae et cogitationis catholicae in multis locis societatis hodiernae , quae nunc vix in rebus culturalibus, scientificis et litterariis animadvertitur, Academia vocem catholicismi sine fuco et denuo intelligibiliter palam exprimere vult, ne extinguatur patrimonium catholicum. De quaestionibus modernis, de paupertate, de fine vitae, de cultu civili catholico suam opinionem exprimere conatur, utendo tam scriptis quam mediis technicis ut radiophonia et teleorasi.

Academia sedem habet Lutetiae in collegio Bernardinorum.

Notae
-----

1. ↑  Augustinus, *Contra Faustum*, lib. 32, cap. 18.

Documenta
---------

* Situs interretialis Academiae catholicae Franciae.



.
**Glossarium religionis veteris Romae** est index vocabulorum religionis Romanorum antiquorum.

A
-

abominari

aedes

ager

ara, arbor felix

attrectare

augur, auguraculum, augurium, auspex, auspicia, auspicia impetrativa, auspicia maiora, auspicia oblativa, auspicia privata 

averruncare

B
-

bellum iustum

C
-

caerimonia, calator, capite velato, carmen, castus castitas

cinctus gabinus

clavum figere

collegium, comitia calata, commentarii augurales, commentarii pontificum, coniectura, consecratio

cultus

D
-

decretum, delubrum, detestatio sacrorum, deus dea di dii, devotio

dies imperii, dies lustricus, dies natalis, dies religiosus, dies vitiosus

dirae, disciplina Etrusca, divus

do ut des

E
-

effatio

evocatio

exauguratio, eximius, exta

F
-

fanaticus, fanum, fata deorum, fas, fasti, 

felix, feria, festus, fetial 

finis 

flamen

Fratres Arvales

G
-

Gabinus

H
-

hostia

I
-

inauguratio, indigitamenta, invocatio

ius, ius divinum

L
-

lectisternium, lex 

libatio,  liberatio, libri augurales, libri pontificales, litatio, lituus

lucus, ludi, Luperci, lustratio

M
-

manubia

miraculum

mola salsa, monstrum 

mundus

N
-

nefandum, nefas, nefastus, nemus

nuntiatio

O
-

obnuntiatio, observatio 

omen

ostentarium, ostentum 

ordo sacerdotum

P
-

paludatus, pax deorum

piaculum,  pius, pietas 

pollucere, pontifex, popa, porricere, portentum

precatio, prex, prodigium,  profanum, propitius; praepetes (aves)

pulvinar

R
-

regina sacrorum, religio, religiosus, res divinae, responsum, rex sacrorum

ritus, ritus graecus

S
-

sacellum, sacer, sacerdos, sacra, sacra gentilicia, sacra municipalia, sacramentum,  sacrarium, sacrificium, sacrosanctus, Salii, sancio, sanctus 

servare de caelo 

signum, silentium, sinister 

sodalitas 

spectio, sponsio 

superstitio, supplicatio

T
-

tabernaculum 

templum

V
-

verba certa, verba concepta, ver sacrum 

victima, victimarius, vitium, vitulari

votum

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Arcûs positio in exercitio iogensi adhibita, qua abdomenis musculi inter alios extenditur.
 Vir in exercitio anaërobico pondus tollens bicipitem bracchii musculum flectit.
Pueri Canadienses ludunt nartartantes corporaque aërobice exercentes.
**Exercitatio corporis** ex omnibus actibus laboribusque constat, quibus corpora humana firmantur. Secundum eorum effectus in corpore, exercitia plerumque in quattuor genera dividuntur:

* Exercitium mentis: meditatio, studium, ludi tabulares, ludi chartarum, Ludi verborum, et ludi partes agentis.
* Membrorum extensio: relaxatio, tractus, ioga (exercitium), qi cultivatio.
* Anaërobica: sublatio libramentorum, breve curriculum.
* Aërobica: ludi athletici, artes martiales, saltatio, ambulatio, cursus, labor physicus.

Quamquam cultus occidentales mentis exercitatio a corporis exercitatione plene distinguunt, cultus tamen Indici orientalique mentem esse principalem corporis partem agnoscunt. Fere omnes disciplinae orientales igitur, sicut ioga et qi cultivatio, explicite unionem inter mentem et corpus cultivant.

Nexus interni
-------------

* Habilitas physica
* Ioga
* Ludus
* Salus
* Ricardus Simmons
* Sublatio libramentorum
* Sublatio a terra

Notae
-----

1. ↑  Cicero, *Fin.* 1.32; Curtius Rufus, *Alex.* 3.6.19; Columella, *Rust.* 2.1.4.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **exercitationem corporis** spectant. |
*Haec pagina de certamine inter civitates explicat. Si scholam gladiatoriam quaeris, vide Ludus magnus.*
Persia in principio Magni Ludi anno 1814
Media Asia, circa annum 1848
Locutione **Magnus Ludus** (Anglice *The Great Game*, Russice Большая игра) appellatur certamen strategicum inter Imperium Britannicum et Imperium Russicum ad dominationem in Media Asia. Magno Ludo plerumque tempus assignatur inter Foedus Russo-Periscum anni 1813 et Conventum Anglo-Russicum anni 1907. Tempus minus vehemens post Res novas Octobres Russicas anni 1917 secutum est. Tempore post Secundum bellum mundanum et decolonizationem locutio in usu manet, machinationes magnarum et regionalium potestatum describens, dum de viribus in Media Asia certant.

Locutio plerumque Arthuro Conolly (1807–1842) ascribitur, collectori nuntiorum sexti equitatus levis Bengalici Societatis Britannicae Indiae Orientalis.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Russice etiam appellatur Турниры теней, 'Certamen Umbrarum'.
**Foederatio Slovaca Esperantica** (Slovace: *Slovenská esperantská federácia*, compendiarie: SKEF) unio civilis esperantistarum est in Slovacia quae ab Universali Societate Esperantica approbata est tamquam associatio officialis repraesentaria in rebus Slovacis. Periodicum eius officale autem nuncupatur *Esperantisto Slovaka*.

Actiones
--------

Sodalitati haec archivum proprium pulchru est in vico Plevník-Drienové ubi inveniuntur res Esperanticae omnes ab Arnošt Váňa, Milan Zvara, Vladimír Němec, Eduardo Vladimír Tvarožek, Martino Benka relictae: ibi duo milia rerum Esperanticarum insunt. Loco huic responsalis est Ľubomír Fajth.

Praesidium et historia
----------------------

Organisationem moderantur ut:

* praeses: Petrus Baláž
* aerarius: Susanna Pichnarčíková

Praeterea curant Stanislaus Košecký et Paulus Petrík; cuncta pecuniaria critice inspicit Magdalena Feifičová.

Fundatio facta erat mense Maio 1997 in urbe Pribylina.

Notae
-----

1. ↑  Disponentes SKEF

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
Wikidata Flöthe
Res apud Vicidata repertae:Flöthe: insigneFlöthe: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°4′59″N 10°28′59″E  
*Numerus incolarum*: 1 093  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Guelpherbytensis, Oderwald  

**Geographia**

*Superficies*: 18.83 chiliometrum quadratum, 18.85 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cramme, Dorstadt  

**Tabula aut despectus**

Flöthe: situsFlöthe: situs
**Flöthe** est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. E vicis Groß Flöthe et Klein Flöthe constat.

Historia
--------

Ecclesia in vico Klein Flöthe
Flöthe anno 1170 nomine *Flathi* primo in actis descriptum est. Postea locus possessio Guelphorum facta est. Annis 1807 - 1813 Flöthe pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Oderwald commune generale pertinet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Flöthe** spectant. |

* Pagina communis generalis Oderwald de Flöthe scripta
Wikidata Flămânzi
Res apud Vicidata repertae:Flămânzi: insigneFlămânzi: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 47°33′52″N 26°52′22″E  
*Numerus incolarum*: 10 561  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Dan Oloeriu  
*Procuratio superior*: Botoșani  

**Geographia**

*Superficies*: 109.85±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Soroca  

**Tabula aut despectus**

Flămânzi: situsFlămânzi: situs
Flămânzi situs in circulo Botoşani
**Flămânzi** est Romaniae oppidum 10.136 incolarum (anno 2011) in Botoşani circulo in Moldavia situm. Ad Flămânzi etiam vici Chițoveni, Nicolae Bălcescu, Poiana atque Prisăcani pertinent.

Historia
--------

Monumentum seditionis agricolarum anni 1907
Museum seditionis agricolarum anni 1907
Flămânzi anno 1605 primo in actis descriptum est. Tum ad Principatum Moldaviae pertinuit. Ab anno 1861 Flămânzi pars Romaniae est. Anno 1907 hic magna seditio agricolarum in Romania orta est. Et monumento et museo huius rei memoria tenetur. Anno 2004 Flămânzi ad honorem oppidi sublatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 10136 homines habitabant, inter eos 9.129 Dacoromani atque 231 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Flămânzi** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Flămânzi

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Flămânzi** spectant (Flamanzi, Flămânzi). |