recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Baschkiria
Res apud Vicidata repertae:Baschkiria: insigneBaschkiria: insigneBaschkiria: vexillumBaschkiria: vexillum
res publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°28′0″N 56°16′0″E  
*Nomen officiale*: Башҡортостан Республикаhы, Республика Башкортостан  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Udmurtia, Tatarstania, Territorium Permicum, Regio Sverdloviensis, Regio Celiabinscensis, Regio Oropolitana, Perm Oblast
**Forma**

*Area*: 143 600 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Ufa  
*Subdivisiones*: Ufa
**Gestio**

*Praefectus*: Rustem Mardanov  
*Consilium*: State Assembly of Bashkortostan  

**Vita**

*Incolae*: 4 016 481  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Baschkirica  
*Zona horaria*: Tempus Catharinopolitanum, UTC+05:00, Asia/Yekaterinburg  
*Moneta*: Rubelus Russicus
**Commemoratio**

*Paean*: National Anthem of the Republic of Bashkortostan  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 02, 102
**Tabula aut despectus**

Baschkiria: situsBaschkiria: situs
**Baschkiria** (Russice in translitteratione *Baškirija*) nunc est subiectum Foederationis Russicae, anno 1919 creatum, quod ab anno 1992 pleniter **Res Publica Baschkortostan** (Russice Башкортостан, Baschkirice Башҡортостан) nominatur. Anno 2000 inclusa est in Districtum Foederalem Subvolgensem Foederationis Russicae. 

Res Publica Baschkiria, cum territorio Permico, regionibus Sverdloviensi, Celiabinscensi, Orenburgensi atque rebus publicis Tatarstania et Udmurtia Foederationis Russicae contermina, aream 142 947 km2 et circa 4072 milia incolarum (anno 2015) habet. Gentes plurimae sunt Russi (36,1 % anno 2010), Baschkiri (29,5 % anno 2010) et Tatari (25,4 % anno 2010). Linguae publicae sunt Russica et Baschkirica. Metropolis Baschkiriae ab anno 1922 est Ufa (annis ab 1919 ad 1922 Sterlitamachia metropolis erat). 

Cama cum accolis Albo et Nigro, Rhymnus (cum confluviis Sacmara Kyzylibusque Superiore et Inferiore), Miassus et Uius (ambo e systemate Irtis) flumina Baschkiriae maxima sunt. Montes Urales Australes cum Iamantau et Iremel cacuminibus altioribus partem orientalem rei publicae operiunt.

Notae
-----

1. ↑  Eduardus Eversmann, *Fauna lepidopterologica volga-uralensis* ; Gregorius Dankovszky(hu), Dankovszky, *Hungarae constitutionis origines, gentis incunabula et diversae sedes*, p. 116; vel
–'*Baškiria* (Gézae Kuun *Relationum Hungarorum cum Oriente gentibusque orientalis historia*, vol. I, Claudiopoli 1842, p. 78),
– *Baskiria* (Ioannes Christianus Engel(de), *Commentatio de expeditionibus Traiani ad Danubium*, p. 289),
– *Basciria* (Gregorius Dankovszky, Hungarae Gentis Avitum Cognomen, Posonii, anno 1825 (pag. 42 apud *Google Books*).

Baschkiria cum urbibus principibus

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°28′0″N 56°16′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baschkiriam** spectant. |

* Situs interretialis administrationis Baschkiriae
**Λοπαδο­τεμαχο­σελαχο­γαλεο­κρανιο­λειψανο­δριμ­υποτριμ­ματο­σιλφιο­παραλο­μελιτο­κατακεχυμενο­κιχλ­επικοσσυφο­φαττο­περιστερ­αλεκτρυον­οπτο­πιφαλλιδο­κιγκλο­πελειο­λαγῳο­σιραιο­βαφη­τραγανο­πτερύγων**, litteris latinis transcriptum *lopado-temacho-selacho-galeo-kranio-leipsano-drim-ypotrim-mato-silphio-paralo-melito-katakechymeno-kichl-epikossypho-phatto-perister-alektroun-opto-piphallido-kigklo-peleio-lagôio-siraio-baphe-tragano-ptrygôn*, est ferculum commenticium in Aristophanis comoedia *Ecclesiazusis* (ll. 1169–75) memoratum, quod ex variis piscibus, avibus, carnibusque constat. Longissumum linguae Graecae vocabulum habetur.

Sic vocabulum a Berglero et Dukero in Latinum conversum est:

> Coena copiosissima, ollae, salsamenta, cartilaginosi pisces, mustelli,  
> 
> Reliquiae calvariarum cum acri intrito,  
> 
> Laserpitium cum melle interfuso,  
> 
> Turdi, merulae, columbae,  
> 
> Gallinarum tosta capitula, cincli,  
> 
> Liviae, leporinae carnes cum intinctu defruti, cum alis.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Aristophanis Fabulae*, quas recognovit N. G. Wilson, tomus 2 (Oxoniae: Oxford University Press), p. 265.
2. ↑  Confer vocabuli divisionem in LSJ (de aliquibus litteris eruditi disputabant): "λοπᾰδο-τεμᾰχο-σελᾰχο-γᾰλεο-κρᾱνιο-λειψᾰνο-δρῑμ-ῠποτριμ-μᾰτο-σιλφῐο-κᾱρᾰβο-μελῐτο-κᾰτᾰκεχῠμενο-κιχλ-επῐκοσσῠφο-φαττο-περιστερ-ᾰλεκτρῠον-οπτο-κεφαλλιο-κιγκλο-πελειο-λᾰγῳο-σῐραιο-βᾰφη-τρᾰγᾰνο-πτερύγων". Henricus Liddell, Robertus Scott, *A Greek-English Lexicon*. 9a ed. (Oxonii, 1925-1940)
3. ↑  *Aristophanis Comoediae Undecim, Graece et Latine* cum interpretatione Stephani Bergleri et Caroli Andreae Dukeri (Lugduni Batavorum: apud Samuelem et Ioannem Luchtmans, 1760), p. 997.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Nadia Comăneci (dextra) cum Condulcitia Rice.
**Nadia Helena Comăneci** (nata apud Onești in Romania die 12 Novembris 1961) est gymnastica Dacoromana, quinquies Olympionices, et prima quae decima nota perfecta in certamine gymnastico decorata est. Inter athletas maximi momenti saeculi 20 exstat, et inter optimas omnium aevorum gymnasticas. Per omnem certandi cursum suum, novem clipeos Olympicos et quattuor clipeos Artificis Campionatus Gymnastici Mundi? cepit.

De vita
-------

Nadia est filia Georgii et Stephaniae-Alexandrinae Comăneci, qui eam ex Надежда (*Nadežda,* 'spes'), heroina pelliculae Russicae, nominaverunt.

Primum in patria anno 1970 cum turma oppidi sui certavit. Mox gymnasiarchus Bela Karolyi factus est eius exercitator palaestricus, cum Marte uxore sua, qui denique Civitatibus Foederatis transfugerunt et multos athletas Americanos exercuerint. Adhuc annum quartum decimum agens, quater victrix in Ludis Totius Europae Skien in urbe Norvegica anno 1975 evasit. In ludis Olympicis Canadensibus (annum post) ter, in sequentibus autem ludis Olympicis Russicis bis victrix fuit. Ultimum certamen gymnasticum anno 1984 conseruit.

Bartholomaeo Conner, gymnastico Americano, anno 1996 nupsit; post hoc in Civitatibus Foederatis habitat.

*Letters to a Young Gymnast,* librum memoriarum, anno 2004 protulit. Editor periodici *International Gymnast Magazine* est.

Notae
-----

1. ↑  "Gymnast Nadia Comăneci Became the Queen of the 1976 Montreal Games when she was Awarded the First Perfect Score."
2. ↑  Anglice *World Artistic Gymnastics Championship.*

Bibliographia
-------------

* Comăneci, Nadia. 2004. *Letters to a Young Gymnast.* Novi Eboraci: Basic Books. ISBN 0-465-01276-0.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nadiam Comăneci** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
**Quintus Flavius Maesius Egnatius Lollianus** signo **Mavortius** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus, fortasse natus anno 330 et ca. 356 mortuus) fuit senator ac vir publicus Romanus saeculi quarti. Duos filios genuit, scilicet Quintum Flavium Maesium Cornelium Egnatium Severum Lollianum (qui et "Mavortius iunior" dictus) et Placidum Severum.

Statua
------

Saeculo duodevicesimo statua Mavortii, cui deerat caput, Puteolis inventa est, et statua Sancti "Mamozio" cognoscitur.

Cursus honorum
--------------

Lollianus, qui paganus erat, primo praetor urbanus erat, annis 328–335 corrector Campaniae, *Comes orientis* annis 330–335, proconsul Africae annis 334 - 337, praefectus urbi Romae anno 342, consul anno 355 una cum Flavio Arbitione. Tum fuit praefectus praetorio Italiae anno 355/356. Ammianus Marcellinus historicus eum iudicem iustum laudabat.

Fautor artium
-------------

Iulius Firmicus Maternus Lolliano *Matheseos libros octo* de astrologia dedicavit.

Notae
-----

1. 1 2  Iulius Firmicus Maternus, Matheseos libri I pr. 1–8.
2. ↑  *CIL* X, 01697
3. ↑  *CIL* VI, 01723 + *CIL* VI, 01757
4. ↑  *CIL* X, 01696
5. ↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae, XVI 8,5

Bibliographia
-------------

* André Chastagnol, *Les fastes de la préfecture de Rome au Bas-Empire* (Lutetiae: Nouvelles Editions Latines, 1962) pp. 114-120 (Paginae selectae apud *Google Books*)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus VII et Flavius Claudius Constantius Caesar III**  |  **Consul** 355cumFlavio Arbitione | Successores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus VIII et Flavius Claudius Iulianus Caesar**  |
**MetaVici**, vel **Meta-Vici**, vel **Meta** tantum, est situs interretialis, formā vici, ad acta institutaque Vicimediorum coordinanda adhibitus (ipsa Vicipaedia Latina inclusa).

Primos annos a Vicipaedia condita, disputationes de instituto et animo encyclopaediae (praesertim de ratione sequenda) saepe apud ipsam Vicipaediam eveniebant, etiamsi tales "metadisputationes" natura encyclopaedica careret. Insuper, nonnulli usores forum ubi indoli neutrali Vicipaediae se accommodandum non esset sic volebant, ut suas sententias de rebus in encyclopaedia tractandis libere profiteri poterant. Ad hoc, mense Novembris 2001, auctores Vicipaediae situm interretiale MetaVici creaverunt.

Hodie MetaVici est unum ex tribus maioribus foris discussionis quibus scriptores Vicipaediae utuntur, una cum epistulis electronicis et paginis disputationis encyclopaediae (quae tamen ad dissertandum de eisdem commentationibus reservantur).

MetaVici, primum intra versionem Anglicam Vicipaediae circumscriptum, animo Vicipaediae ad "phasem III" ingresso, ad forum disputationis pluribus linguis, ubi omnes communitates Vicimediorum de se ipsis disceptare possunt, transmutatum est.

Nexus interni
-------------

* Vicipaedia et Vicipaedia Latina
* Victionarium
* Vicifons
* Vicicitatio
* Vicilibri
* Vicinuntii
* Vicimania
* Vicimedia
* Vicimedia Communia
* Incubatrix Vicimediorum
* MediaVici

Nexus externi
-------------

* Pagina Prima MetaVici

---

Vicimediorum inceptus

Vicipaedia a Wikimedia Foundation administratur cui "Vicipaediae" omnesque inceptus multilingues et liberi sunt:

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| VicimediaVicimedia | **Vicimedia** |  |  | VicipaediaVicipaedia | **Vicipaedia**Libera encyclopaedia |
| VictionariumVictionarium | **Victionarium**Dictionarium liberum | VicifonsVicifons | **Vicifons**Fontes liberae | VicicitatioVicicitatio | **Vicicitatio**Citationum collectio |
| VicilibriVicilibri | **Vicilibri**Tractatus enchiridiaque | VicispeciesVicispecies | **Vicispecies**Index specierum | VicinuntiiVicinuntii | **Vicinuntii**Nuntii liberi |
| ViciviaVicivia | **Vicivia**Directorium viaticum liberum | ViciversitasViciversitas | **Viciversitas**Libera instrumenta discendi | VicidataVicidata | **Vicidata**Repositorium datorum liberum |
| Vicimedia CommuniaVicimedia Communia | **Communia**Thesaurus imaginum et sonorum | MetaMeta | **Meta**Inceptuum Vicimediorum coordinatio | MediaWikiMediaWiki | **MediaWiki**Programma interretiale vici liberum |
**"l(a"** est poema ab E. E. Cummings compositum, prima poema in *95 Poems,* sua congerie anno 1958, prolata.

Poema ad perpendiculum ordinatur, versibus a singulis ad quinas litteras praeditis:

l(a
le
af
fa
ll
s)
one
l
iness
Textus autem ad libram ordinatus simpliciter legitur

l(a leaf falls)oneliness
quod ergo *a leaf falls* ('folium cadit') inter primis duabus litteras verbi *loneliness* ('solitudo') includit.

Robert DiYanni dicit imaginem singuli folii cadentis esse generale signum solitudinis, et structuram poematis hunc sensum solitudinis augere: scribit "fragmentationem verborum separationem pro oculis ornare quae principalis causa solitudinis est." Fragmentatio verbi *loneliness* ('solitudinis') multum significat, quia vehementius dicit verbum includere verbum *one* ('unus'). Praeterea, *l* littera sola numerus unus videri potest. Robertus Scott Root-Bernstein dicit omnem poematis formam ad numerum 1 accedere.

Inter manifestas explanationis significationes sunt:

* Littera *a,* articulum indefinitivum Anglicum, in primo versu singularitatem repraesentat.
* Litterae *le* in versu altero pro articulo definitivo Francico valet, iterum singularitatem significans.
* Primis litteris versuum 6 ad 9 desuper lectis, verbum Latinum *soli* legitur.

Ricardus S. Kennedy, biographus poetae, hoc poema describit "elegantissime pulchra constructio litteraria quam Cummings umquam fecit."

Notae
-----

1. ↑  Christopher Sawyer-Lauçanno. *E.E. Cummings*. Sourcebooks, 2004. 518.
2. ↑  Lewis Turco, **The Book of Forms* (UPNE, 2000), 16.*
3. ↑  Anglice "illustrates visually the separation that is the primary cause of loneliness."
4. ↑  Robert DiYanni, *Literature: Approaches to Fiction, Poetry, and Drama* (Novi Eboraci: McGraw-Hill, 2003), 584.
5. ↑  Robert Scott Root-Bernstein. **Sparks of Genius* (Novi Eboraci: Houghton Mifflin Harcourt, 2001), 74.*
6. ↑  Anglice "the most delicately beautiful literary construct that Cummings ever created".
7. ↑  Richard S. Kennedy,. **Dreams in the Mirror: A Biography of E. E.Cummings* (Novi Eboraci: Norton, 1994), 463.*

Nexus externi
-------------

* An Analysis of Two Poems by E. E. Cummings—An Essay by Iain Landles, www.english.illinois.edu
**Anathema** (Graece forma hellenistica et hodierna ανάθεμα, forma classica ἀνάθημα) est damnatio ecclesiastica excommunicatione severior.

Significationes verbi
---------------------

Prima significatio est 'collocatum' sive 'positum' (nomen ad verbum ανατιθημι). Inde ad notionem 'donarium deo in templo positum' et amplius ad 'deo traditum', 'veniae sive irae dei traditum' (in Septuaginta).

Formula 'ἀνάθεμα ἔστω' sive 'anathema sit', i.e. '(Deo) traditus sit', in Novo Testamento pluries invenitur (Gal 1:8; 1 Cor 12:3 [de Iesu dicta]; 1 Cor 16:22; Rom 9:3).

Etsi formulae *Deo tradere* notiones et benedictionis et damnationis primum insitae sunt, iam in Septuaginta et imprimis in Novo Testamento praecipue damnationem, i.e. anathemizati a Dei praesidio separationem, qui Dei iudicio traditur, significat. Ita verbum in lingua ecclesiae (vide "Lingua Latina Ecclesiastica" acceptum est.

Historia
--------

Anathema a temporibus Novi Testamenti erat ratio consilii, cum in ecclesia haeresis (cf. Gal 1:8) aut peccatum grave voluntate paenitentiae carente (cf. 1 Cor 5:12s.) exstitit.

A Concilio Eliberritano (circa annum 306) damnationes conciliorum formula anathematis edictae sunt.

In Lingua Latina Ecclesiastica verbum secundum Gal 1:8, terminus technicus est pro ea excommunicatione, quam ecclesia haereticis et iis, qui oboedientiam recusaverunt, comminatur. Hac sententia anathema non solum ab ecclesia, sed etiam a Deo separat. Anathema secundum Pontificale Romanum forma sollemni dictum est (c. 2257 §2 CIC/1917), quod autem postea (CIC/1983) receptum non est. 

Anathema a multis papis saepissime ad res saeculares impetrandum adhibitum iam Medio Aevo notam religiosam et inde vim amisit.

In litteris Concilii Vaticani Secundi anathema adhibitum non est. Etiam hodiernus Codex Iuris Canonici (CIC/1983) anathema (aliter ac excommunicationem) nescit.

Bibliographia
-------------

* K. Zawadzki, "Die Anfänge des 'Anathema' in der Urkirche." *Vox Patrum* 28 (2008) 52 (2), 1323-1343.

Nexus interni
-------------

* Ira
* Reiectio socialis
**Miliarium** est lapis ad viam qui indicat quot milia passuum quidam locus a civitate quadam constituta abest. Haec civitas saepe Roma est, sed etiam aliae urbes loci esse possunt a quibus intervallum metatores metiuntur. Digestorum autem libris docemur *mille passus non a miliario urbis, sed a continentibus aedificiis numerand*os esse.

Nonnulli loci nomen acceperunt a miliario ad quem situs erant, exempli gratia vicus Ad Septimam Leucam (hodie vulgo Sechtem) apud Coloniam et vicus ad quintum lapidem (hodie vulgo Quint) apud Augustam Treverorum. Nostris quoque temporibus nova pars urbis Romae ob situm ad quartum miliarium viae Appiae, sc. inter vias hodiernas Appiam Antiquam et Appiam Novam, nomine *Quarto Miglio* nuncupata est.

Haec miliaria in toto territorio pristini imperii Romani inveniuntur, exempli gratia apud Sebatum. Miliarii archetypum Pontis Aevi est, apud Sebatum simulacrum invenibis.

Inscriptio miliarii Sebati inventi
Hic lapis Sebati inscriptus est :

Imp<erator> Caes<ar> M<arcus> Opellius Severus Macrinus pius felix Aug<ustus> Pont<ifex> Max<imus> Trib<uniciae> P<o>t<estat>is iterum (II) P<ater> P<atriae> Co<n>s<ul> (Proconsul) et M<arcus> Opellius Antoninus Diadumenianus nobiliss<imus> Caes<ar> Princ<eps> Iuventutis providentissimi Aug<usti> fecer<unt> [hoc milliarium vel hanc viam qui] ab Ag<unto> [abest] m<ilia> p<assuum> LVI

Huius miliarii inventi ope Historicus Theodorus Mommsen anno 1873 suam opinionem probavit Sebatum antiquum apud oppidum Sancti Laurentii hodiernum esse.

Pinacotheca
-----------

* In AustriaIn Austria
* Miliarium aureum RomaeMiliarium aureum Romae
* In Gallaecia inter Bracaram Augustam et Asturicam AugustamIn Gallaecia inter Bracaram Augustam et Asturicam Augustam

Notae
-----

1. ↑  Digesta 50,16,154
2. ↑  *CIL* III, 05708

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **miliaria** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Hubertus Pierlot, primus minister Belgicus per secundum bellum mundanum
**Rectio Belgica Londinii** fuit rectio Regni Belgicae per secundum bellum mundanum, quae sedem Londinii habebat.

Belgica a Germania nazistica occupata, ministri Belgici convenientes Pictavii in Francia die 28 Maii 1940 declaraverunt regem incapacem esse regendi, quia in Belgica occupata remanebat. Ipso facto, consilium ministrorum potestatem ducis civitatis sibi arrogavit. Rectio etiam Burdigalae et Viciaci versata est. Die 28 Augusti octo ministri qui in Francia remanere desiderabant recesserunt. Hubertus Pierlot primus minister et Paulus Henricus Spaak minister rerum externarum Londinium fugerunt, ubi iam ministri Camillus Gutt(fr) et Albertus de Vleeschauwer(nl) versati sunt. Ita rectionem quattuor ministrorum formabant. Anno 1942 quintus minister Londinium advenit, annoque sequenti alii duo ministri nominati sunt, itaque postremo rectio septem ministros numerabat. 

Ministri factionum Catholicae, liberalis ac socialisticae pars rectionis erant. Rectio potestatem in Belgica non habebat, sed Congum Belgicum administrabat, et cum aliis civitatibus negotiabatur.

Ministri die 8 Septembris 1944 Bruxellas reverti sunt.

Bibliographia
-------------

* Christianus Laporte, *Ici Londres, capitale de la Belgique libre*, in La Libre Belgique(fr) (31 Maii 2008).
* Ioannes Stengers, *Sur l'histoire du gouvernement belge de Londres* in Revue belge de philologie et d'histoire(fr), anno 2000, pag. 1009–1022.
* Eliezer Yapou, *Governments in Exile, 1939–1945: Belgium: Disintegration and Resurrection*, Hierosolymae, anno 2006.
* Christianus Behrendt et Martinus Vrancken, "L'article 93 de la Constitution belge et l'impossibilité de régner du roi : une disposition dépassée par son histoire", in *L'Europe au présent ! Liber amicorum Melchior Wathelet*, Bruxellis, anno 2018.

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis a die 9 Iulii 2019 ad diem 16 Iulii 2019.
Systole: atriis contractis et sanguine per valvas atrioventriculares transmisso, ambo ventriculi denique contrahunt, sanguinem in circulos sanguinis expellentes.
**Systole** (-es, *f.*) est pars cycli cardiaci, quo cavitates cordis se contrahunt. Effectus actionis myocardii est expulsio sanguinis ex ventriculis, latere dextro in minorem sanguinis circulum, sinistro in maiorem sanguinis crculum. Contrarium systoles est diastole.

Etymologia
----------

Vocabulum *systole* mutuata est a verbo Graeco συστολή 'contractio', quae vicissim a συν 'con-' + στέλλειν 'mittere' derivatur.

Contextus physiologicus
-----------------------

Sanguis in organismo est vehiculum multiplicium substantiarum, inter quas numerantur oxygenium O2, carbonii dioxidum CO2, enzyma, mineralia, et ceterorum, quae inter partes organismi transmittenda sunt, quibus fluxus sanguinis pernecesse est. Hic continuus sanguinis motus in apparatu circulatorio actionibus muscularibus et cordis ac vasorum sanguineorum ponitur. 

Imprimis hunc motum sanguineum cor continenter cardiomyocytis myocardii contrahentibus et relaxantibus efficere potest. Pars contrahendi systole appellatur.

Nexus interni
-------------

* Aorta
* Arteriae pulmonariae
* Diastole
* Fibrillatio atrialis
* Hypertensio arterialis
* Metabolismus
* Pressio sanguinis
* Valva atrioventricularis dextra
* Valva atrioventricularis sinistra
* Valva trunci pulmonalis
* Venae cavae

Bibliographia
-------------

* Pocock, Gillian. 2006. *Human Physiology,* ed. tertia. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-856878-0.
* Fung, Y. C. 2010. *Biomechanics: Circulation.* ISBN 9781441928429. OCLC 752495251.
* Topol, Eric J. 2000. *Cleveland Clinic Heart Book.* Novi Eboraci: Hyperion. ISBN 0-7868-6495-8.

Nexus externi
-------------

* *Dorland's medical dictionary* de systole. **(Anglice)**
Castellum Nepalici stirpitis
**Regis parricidium Nepalici** est ea casuum horrendarum Nepaliae, quae die Veneris, Iuniis Kalendis anni 2001 quodam domo prope Narayanhiti castellum, deinceps apud Nepalici regni sedem regiae dignitatis gerebantur - quo facto Birendra ac Aishwarya, patrem matremque percussoris necati sunt. Dipendra dux, quantum ad leges iuraque pertinent, rex Nepaliae coronatus esset, post patrem vero obitum tertia die mors cerebri obvenit; quamvis Dipendra rege iam declarato nonnulli mortuum esse arbitrantur.

Rerum conspectus
----------------

In relationum consensu Dipendra nimium inebriata hospite invitato "mire se gessit", quamobrem patrem Dipendrae, Birendram regem rogavit, cuius filius convivio discederet. Dipendram ebriam fratres et duces Nirajan Parasque conclavi suo intulerunt.

Hora transita Dipendra armis HKMP05 et M16, qui dicuntur, ornatus regressus semel ad tectum nonnulla plumba ignifera misit, donec animum ad regem ipsum converteretur. Paulo post glandibus ignivomis ag/co/gnatam conficit Dhirendamque, patruum deinde thoraci proxime deussit, cum Diprendam sistere conatus esset. Usque ad tempus glandium emittendarum exigua vulnerum copia laesus est, et saltem tres stirpis propinquos, ubi et duo pueri insunt.

Nexus externi
-------------

* Nepal: Homocido in castello, Maoistae in montibus (RWOR)
* Trapped in tradition (Frontline: India's National Magazine)
* Confessiones testium et spectatorum

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis a die 8 Augusti 2011 ad diem 25 Augusti 2011.
Wikidata Bolintin-Vale
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°26′50″N 25°45′26″E  
*Numerus incolarum*: 12 806  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Daniel Trăistaru  
*Procuratio superior*: Giurgiu  

**Geographia**

*Superficies*: 43.42 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Bolintin-Vale: situsBolintin-Vale: situs
Ecclesia Assumptionis in Bolintin-Vale aedificata
Situs Bolintin-Vale in circulo Giurgiu
**Bolintin-Vale** est Romaniae oppidum circiter 13.000 incolarum (anno 2011). Pars est circuli Giurgiu. Ad Bolintin-Vale etiam vici Crivina, Malu Spart atque Suseni pertinent.

Historia
--------

Anno 1433 Bolintin-Vale primo in actis descriptum est. Anno 1821 hic dux seditionis Valachiae Tudor Vladimirescu hic bellum contra Turcos proclamavit.

Cives clari
-----------

* Tudor Vladimirescu (1780 - 1821), dux seditionis Valachiae

Incolae
-------

Anno 2011 hic 12.929 homines habitabant, inter eos 9.412 Dacoromanorum atque 2.296 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bolintin-Vale** spectant. |

* Pagina officialis Bolintin-Vale

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
**Pohjola** (a nomine Finnico *pohja* 'fundus') vel **Aquilo** est locus in mythologia Finnica, regio arctoa, quae in mundo Kalevalae est terra Lapponum; in vero autem mundo, hic Aquilo partes Lapponiae Caianiaeque antiquas comprehendit. Pohjola, locus mythicus, fons malorum est, terra borealis semper frigida et tenebrosa, inde morbus et gelu diffunduntur. Pohjola inimica est terrae Väinölensi Kalevalanorum.

In mytho Louhi, domina Pohjolae, saga mala potestate magna est. Seppo Ilmarinen faber magnus Samponem iussu Louhis fabricatur quem quasi dotem pro filia ei affert. Sampo mola copiae est tamquam Cornucopia, quae molit copiam Aquiloniales. Operculum molens est symbolus caeli, stellis variegatum, quod circum axem orbis terrarum volvit. Alii homines Kalevalenses filias Aquilonis petunt, sicut Lemminkäinen fortis et Väinämöinen sapiens magnus. Louhi alia miracula ab eis postulavit, exempli gratia Cygnum amnis Mortis sagitta transfigere. Quando procus denique filiam assecutus est, nuptiae et compotationes et dapes in atrio magno Aquilonis fuerunt.

Fundamentum axis mundi erat radix huius "arbor mundi," secundum mythologiam Finnicam, super horizonte septentrionali, in Pohjola. Fabricatio et reconditio Samponis et copiae a Louhi saga in monte magno in plagis tenebrosis Aquilonis; pugna et bellum ab homines meridionalibus in Samponem liberandum et appropriandum; et fragor subsequens Samponis et amissio operculi (qui fragor arboris mundi in polo septentrionali significat) magnam partem Kalevalae simul constituunt.

Notae
-----

1. ↑  In *Kalevala Latina* Thomae Pekkanen.

Bibliographia
-------------

* Pentikäinen Juha; Poom, Ritva (interpres). *Kalevala Mythology*, editio emendata. Bloomington: Indiana University Press, 1999. p. 170.

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Secunda ad Iaponiam legatio militaris Francica (1872-1880)
**Secunda ad Iaponiam legatio militaris Francica** fuit legatio ad Iaponiam anno 1872 missa, quae res militares consuleret. Quae legatio usque ad annum 1880 scholis militaribus operas dedit. Secuta est primam ad Iaponiam legationem militarem Francicam (1867–68), quae bello Boshin et constitutione dicionis imperatoris Meiji finita est.

De origine
----------

Constitutio secundae legationis militaris praeter exspectationem facta est, quia bello Boshin prima legatio Shogun Tokugawa Yoshinobu contra regimen imperatoris Meidii faverat. Praeterea Francia non nullum auctoritatis suae bello Germano-Francico perdiderat.

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis a die 11 Octobris 2014 ad diem 18 Octobris 2014.
Trisceles.
Signum Monapiae.
**Trisceles**, seu **Triscelion** (Graece *τρισκελής* < *τρία σκέλη* 'tria crura'), est figura vel symbolum tribus cruribus flexis e puncto axiali eminentibus praeditum, insigne variarum culturarum, inter quas Armorica, Sicilia, et Monapia sunt. Triscelae Siculus et Monapiensis consistunt ex tribus cruribus currientibus, flexis genibus, in medio iunctis. Exstat quoque versio ex spiralibus abstractis, quae saepe symbolus solis esse habetur, sed genus Siculum (et crurale) personam vel faciem gorgonis a medio nonnumquam praebet, quod significationem chthonicam fortasse indicat.

Historia et Origines
--------------------

Trisceles ex summa antiquitate multis in cultibus civilibus invenitur, e.g. in vasibus Mycenaeis, nummis Lyciis, stateribus Pamphyliis (Aspendi 370–333 a.C.n.) et Pisidicis. Item symbolus quattuor crurum, *tetrascelion,* in Anatiolia notum est. Nonnulli, originem Celticum esse triscelio oppinati, notant Celtas, praesertim Gallos qui Galatiam invaderant et incolaverant, nonnulla vestigia in cultibus civilibus Anatolicis reliquisse.

Trisceles Siculus
-----------------

Trisceles: insignia Siciliae.
Triscles: vexllium Monapiae.
Saeculo octavo a.C.n. Graeci Siciliam primum navigantes insulam animadverterunt esse quasi triangulus in figura sua, unde eam trinacriam nominaverunt. Haec ita narrat Plinius Maior:

Verum ante omnes claritate Sicilia, Sicania Thucydidi dicta, Trinacria pluribus aut Trinacia a triangula specie, circuitu patens, ut auctor est Agrippa, DCXVIII p. quondam Bruttio agro cohaerens, mox interfuso mari avulsa, XV in longitudinem freto, in latitudinem autem M·D p. iuxta Columnam Regiam. ab hoc dehiscendi argumento Rhegium Graeci nomen dedere oppido in margine Italiae sito.
In eo freto est scopulus Scylla, item Charybdis mare verticosum, ambae clarae saevitia. ipsius triquetrae, ut diximus, promunturium Pelorum vocatur adversus Scyllam vergens in Italiam, Pachynum in Graeciam, CCCCXL ab eo distante Peloponneso, Lilybaeum in Africam CLXXX intervallo a Mercuri promunturio et a Caralitano Sardiniae CXC. inter se autem promunturia ac latera distant his spatiis: terreno itinere a Peloro Pachymum CLXXVI, inde Lilybaeum CC, unde Pelorum CCXLII. *(N.H. 3.8.86-7)*
Unde nonnulli ferunt graecos triscelem symbolum Siciliae adoptavisse, quae est aetiologia sat rationalis, sed usus triscelae sine dubio notionem cartographicam speciei insulae longe praecedit.
Anno 1808, Ioachim Murat  Neapolis et Siciliae rex triscelium de novo in vexillo suo posuit, insignia neoclassica neque Borboniis propria.

Nexus interni
-------------

* Spiralis
* Yatagarasu

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **triscelem** spectant. |

* Situ *Il Sicilianu* - Dunni veni tantu dâ nfurmazzioni storica
* Prisintazzioni di John Newton supra la storia dû simbulu di l'isula di Man
* Peter Symes, "The Isle of Man and the Triskelion"

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
Wikidata Abd al-Laṭīf Rašīd
Res apud Vicidata repertae:Abd al-Laṭīf Rašīd: imagoAbd al-Laṭīf Rašīd: imagoAbd al-Laṭīf Rašīd: subscriptioAbd al-Laṭīf Rašīd: subscriptio
*Nativitas*: 10 Augusti 1944; Sulaymaniyah  
*Patria*: Iraca  

**Officium**

*Officium*: President of Iraq  
*Munus*: politicus, civil engineer, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Patriotic Union of Kurdistan  
*Religio*: secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: Shanaz Ibrahim Ahmad  

**Abd al-Laṭīf Ǧamāl Rašīd**, litteris Arabicis عبد اللطيف جمال رشيد, litteris Latinis nonnumquam *Latif Rashid* (Suleimaniae in urbe die 10 Augusti 1944 natus), e familia Curdica ortus, est politicus Iracae. Ab anno 2022 praeses Iracae meret.

In Cambria partim educatus, alumnus est universitatum Liverpoliensis et Mancuniensis in Anglia: hic arti ingeniariae studuit gradumque doctoris anno 1976 ascendit. Mox sodalis unionis patrioticae Curdistaniae fit et per multos annos in Britannia exsul habitabat: nihilominus breve temporis spatium apud universitatem Suleimaniensem docuit. In patriam post ruinam Saddami Husseini reditus, ab anno 2003 usque in 2010, tam sub obsidione Civitatum Foederatarum quam sub regimine praesidum Carduchorum, minister aquarum Iracae meruit, primis ministris Iyad Allawi, Ibrāhīm al-Ǧaʿfarī, Nūrī al-Mālikī, primo ministro vicario Barham Ṣāliḥ (qui sicut Latif Rashid in Cambria et Anglia eruditus erat).

Die 13 Octobris 2022 praeses Iracae a parlamento electus est. Primum ministrum Mahometum Shīāʿ al-Sūdānī, iam a coordinatoribus (ita dictis) selectum, confirmavit.

Notae
-----

1. ↑  "Coordination Framework nominate Mohammed Shia' Al Sudani as candidate for Iraqi prime minister" (25 Iulii 2022) apud *PUKMedia*

Bibliographia
-------------

* "Après un an d'impasse, l'Irak a enfin un président et un Premier ministre désigné" in *La Croix* (13 Octobris 2022)
* "En Irak, le Parlement élit Abdel Latif Rachid président de la République" in *Le Monde* (13 Octobris 2022)

Nexus externi
-------------

* "Abdel Latif Rashid": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**
* Curriculum vitae; alibi; eadem res Arabice
* "السيرة الذاتية للسيد رئيس الوزراء والسادة أعضاء حكومته" (21 Maii 2006) apud *Buratha News*
* "Iraqi parliament elects Abdul Latif Rashid as new president" (13 Octobris 2022) apud *Al-Jazeera*
* "Iraq's new president Latif Rashid, veteran Kurdish politician" (13 Octobris 2022) apud *RFI*

Principes Iracae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reges | Faisal I • Ghazi • 'Abd al-Ilah (regens) • Faisal II |
| Praesides | Muhammad Najib ar-Ruba'i • Abdul Salam Arif • Abd al-Rahman al-Bazzaz • Abdul Rahman Arif • Ahmed Hassan al-Bakr • Saddām Husayn • Ghazi Mashal Ajil al-Yawer • Jalal Talabani • Fuʾād Maʿṣūm • Barham Ṣāliḥ • Abd al-Laṭīf Rašīd |

*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iracae |
|  |
Botulus e caril dissectus
**Botulus e caril** sive **botulus carii** (Theodisce *Currywurst*) est cibus praecipue in Germania popularis, qui post secundum bellum mundanum Berolini inventus esse dicitur.

Factus e carne porcina botulus primo assus, tunc aut pulvere carii aspersus aut liquamine lycopersico pulverem carii continenti fundatus est.

Botuli carii in thermopoliis parvo pretio vendi solent.

Uwe Timm scriptor Germanicus fabulam de inventione botuli carii scripsit et Heribertus Grönemeyer cantor Germanicus de botulo carii carmen fecit.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  *60 Jahre Currywurst — Quatsch mit Soße.* Süddeutsche Zeitung 17 Maius 2010

Bibliographia
-------------

* Petra Boden: *Die Berliner Currywurst.* Editio q, be.bra Verlag, Berolini 2010.
* Uwe Timm: *Die Entdeckung der Currywurst.* Kiepenheuer und Witsch, Coloniae 1993; dtv, Monachi 2008.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **botulum carii** spectant. |
Wikidata Salvator Sánchez Cerén
Res apud Vicidata repertae:Salvator Sánchez Cerén: imagoSalvator Sánchez Cerén: imagoSalvator Sánchez Cerén: subscriptioSalvator Sánchez Cerén: subscriptio
*Nativitas*: 18 Iunii 1944; Quezaltepeque  
*Patria*: Salvatoria  

**Officium**

*Officium*: Vice President of El Salvador, President of El Salvador  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Farabundo Martí National Liberation Front  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Five Volcanoes, Ordo pro Merito Melitensi  

**Salvator**, vulgo *Salvador* **Sánchez Cerén** (Quezaltepeque in urbe natus die 18 Iunii 1944) est politicus Salvatoriae.

E familia modestissima ortus, magister ludorum fere decem annos operam dedit. Inter bellum civile Salvatorianum ad res novas movendas militavit. Ab anno 2000 legatus est conventui nationali. A die 1 Iunii 2009 praeses vicarius patriae meruit. Ipse die 2 Februarii 2014 praeses electus, hoc officio a die 1 Iunii eiusdem anni functus est.

Bibliographia
-------------

* "Ehemaliger Guerilla-Kommandant liegt in El Salvador vorn" in *Tages Anzeiger* (3 Februarii 2014)

Nexus externi
-------------

* "Salvador Sánchez Cerén": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**
* Salvador y Oscar - Pagina interretialis

Praesides Salvatoriae (1982–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Álvaro Magaña 1982 • Iosephus Napoleon Duarte 1984 • Alfredus Cristiani 1989 • Armandus Calderón Sol 1994 • Franciscus Flores 1999 • Antonius Saca 2004 • Mauritius Funes 2009 • Salvator Sánchez Cerén 2014 • Nayib Bukele 2019
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Salvatoriani |
|  |
Wikidata Barham Ṣāliḥ
Res apud Vicidata repertae:Barham Ṣāliḥ: imagoBarham Ṣāliḥ: imago
*Nativitas*: 12 Septembris 1960; Suleimania  
*Patria*: Iraca  

**Officium**

*Officium*: President of Iraq, Prime Minister of Iraqi Kurdistan, Deputy Prime Minister of Iraq  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Patriotic Union of Kurdistan  
*Religio*: secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: Sarbagh Salih  

**Barham Ṣāliḥ** seu litteris Arabicis برهم أحمد صالح (Suleimaniae in urbe die 12 Septembris 1960 natus) est politicus Iracae.

E populo Carducho ortus alumnus est universitatum Britannicarum Cardiffensis et Liverpoliensis, ubi ingeniariae studuit gradumque doctoris anno 1987 ascendit. Eisdem annis orator Londinium ab unione patriotica Carduchorum missus est. Post annum 1991 autonomia Curdistaniae Iracensis iam concessa iuxta regimen Americanum missus est. In exsilio ab anno 2001 primus minister Carduchorum a factione sua nominatus est. Anno 2004 in Iracam reditus primus minister vicarius illius civitatis breve temporis spatium, deinde minister evolutionis anno 2005, iterum primus minister vicarius a die 20 Maii 2006 usque ad 20 Augusti 2009 factus est sub primo ministro horum annorum Nūrī al-Mālikī. A die 28 Octobris eiusdem anni usque ad 5 Aprilis 2012 primus minister Carduchiae Iracensis meruit antecessore et successore Nīčīrvān Īdris Bārzānī. A die 2 Octobris 2018 usque ad 13 Octobris 2022 praeses Iracae meruit, successore Abd al-Laṭīf Rašīd qui et ipse in Cambria et Anglia eruditus est.

Bibliographia
-------------

* Mina Aldroubi, "Iraq elects Kurdish Barham Salih as president" in *The National* (2 Octobris 2018)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Barham Ṣāliḥ** spectant. |

* "Barham Salih": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**
* Vita (2006) apud *Brookings Institution*

Principes Iracae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reges | Faisal I • Ghazi • 'Abd al-Ilah (regens) • Faisal II |
| Praesides | Muhammad Najib ar-Ruba'i • Abdul Salam Arif • Abd al-Rahman al-Bazzaz • Abdul Rahman Arif • Ahmed Hassan al-Bakr • Saddām Husayn • Ghazi Mashal Ajil al-Yawer • Jalal Talabani • Fuʾād Maʿṣūm • Barham Ṣāliḥ • Abd al-Laṭīf Rašīd |

*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iracae |
|  |

 

Primi ministri Curdistaniae Iracensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Nīčīrvān Īdris Bārzānī • Barham Ṣāliḥ • Nīčīrvān Īdris Bārzānī • Masrūr Bārzānī
نيجيرفان بارزاني • برهم أحمد صالح • نيجيرفان بارزاني • مسرور بارزان
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iracae • Praesides Curdistaniae Iracensis |
|  |
**Ius Latii** in libera re publica Romana primo fuit civitas Latinorum, qui socii erant Romae. Iuribus cum civitate Romana magna ex parte, sed non ex toto, consentiebat. Postea Ius Latii etiam iis incolis provinciarum Romanarum concessum est, qui ad id tempus civitatem Romanam non acceperant.

Historia
--------

Cum Romani bello Latino (340-338 a.C.n.) plurimas Latii urbes suae dicionis fecissent et colonias condidissent, pro sociis Latinis et incolis coloniarum civitas ius Latii dicta creata est, ut iure privato cum Romanis in aequo ponerentur, iis comitiis interesse liceret et civitas Romana concederetur, cum Romae sedes collocavissent. Cum civitates Latinorum prope Romam sitae essent, coloniae iuris Latini imprimis in Hispania, Africa septentrionalis et Gallia meridiana conditae sunt. 

Tempore liberae rei publicae exeuntis contentio de aequis sociorum iuribus bellum sociale (91–88 a.C.n. incitavit, quod lege Plautia Papiria finitum est, quae omnibus civitatibus infra Padum flumen sitis civitatem Romanam tribuit. Eodem anno *lege Pompeia de Transpadanis* consulis Gnaei Pompei Strabonis civitatibus ultra Padum sitis ius Latii ascita est. Gaius Iulius Caesar spatium civitatis Romanae usque ad radices Alpium extendit.

Post Caesarem multis civitatibus imperii Romani ius Latii concessum est, primores autem civitatum, magistratus et (non numquam) decuriones civitatem Romanam accipi solebant, qua etiam ad ordinem equestrem et locum senatorium ascendi potuerunt. 

Cum Caracalla constitutione Antoniniana anno 212 paene omnibus Imperii Romani incolis, qui viri liberi erant, civitatem Romanam dedisset, ius Latii omnem paene gravitatem amisit.

Bibliographia
-------------

* Alföldy, Géza (1986). *Die römische Gesellschaft. Ausgewählte Beiträge* (= *Heidelberger Althistorische Beiträge und Epigraphische Studien*. Vol. 1). Stutgardiae, ISBN 3-515-04610-0, p. 282.
* Coşkun, Altay (2009). *Großzügige Praxis der Bürgerrechtsvergabe in Rom? Zwischen Mythos und Wirklichkeit* (= Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz. Abhandlungen der Geistes- und Sozialwissenschaftlichen Klasse, 2009/1). Moguntiaci/Stutgardiae, ISBN 978-3-515-09350-7.
* Galsterer, Hartmut (1999). *Latinisches Recht*. In: Der Neue Pauly (DNP). Vol. 6, Stutgardiae, ISBN 3-476-01476-2, col. 1172–1174.
* Mathisen, Ralph W. (2006). *Peregrini, Barbari, and Cives Romani: Concepts of Citizenship and the Legal Identity of Barbarians in the Late Roman Empire*. In: American Historical Review. Vol. 111, No. 4, p. 1011–1040, [doi:10.1086/ahr.111.4.1011].
* Steinwenter, Artur (1918). *Ius Latii.* In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. X,1, Stutgardiae, col. 1260–1278.
Mulhusae coqui.
Dissaeptum orbiculatum Holtzhusae (usque annum 2020).
Culina monachica anni 1404, redintegrata.
**Museum tomaculorum Germanicum** (Theodisce *Deutsches Bratwurstmuseum*) inveniebatur usque finem anni 2019 ad Holtzhusam in Circulo Ilm. Insuper finem semitae culturalis et gastronomicae, quae *A cervesia ad tomaculum* inscribitur, definiebat. Ex mense Augusto 2023, museum amplificatum Mulhusae Thuringorum renatum est.

Historia
--------

Inde a die 28 Maii 2006, quando museum inauguraverunt, signum culinare Thuringiae notissimum, tomaculum in craticiis confectum, domum dignam habet. Expositio documentaria de historia, traditionibus, partibus culturalibus cibi istius regionaliter protecti narrat. Momento speciali est quod prima mentio botuli cum praecepto culinari anni 1404 in finitima urbe Arnstadio fuit in pristino monasterio Benedictinarum apud Fanum Mariae Virginis. Documentum (agitur de ratione nummaria) a praeposito Ioanne de Siebeleben signatum invenit die 13 Iulii 2000 Rudolphopoli Petrus Unger archivarius.

Mense Novembri 2008 museum nactum est Praemium Thuringiense de rebus periegeticis a Ministerio Thuringiensi rerum oeconomicarum laborisque.

Ostensa
-------

Revera in museo quaecumque ad botulum spectantia praesentantur. Ecce res tales: porcorum educatio, instrumenta macellariorum botulariorumve, machinae botulariae, historiunculae et traditiones de perfecta salsiciorum confectione. Pleraque curat societas amicorum *Freunde der Thüringer Bratwurst e.V.*

Res unicae
----------

Alibi vix inveneris haec: 

* Dissaeptum orbiculatum tomaculorum
* Subsellium tomaculorum
* Vehicula tomaculorum
* Fabellae tomaculorum
* Sculpturas tomaculorum
* Theatrum tomaculorum
* Certamen cantuale tomaculorum
* Seminaria tomaculorum
* Diplomata tomaculorum
* Regem tomaculorum eligendum (inde a mense Iunio 2018 Norbertus I Sulahensis)
* Praemia tomaculorum
* Spectacula tomaculorum (e.g. die internationali museorum, die nationali Germanico)

Servitia
--------

Familiis, institutionibus, circulis privatis in diaetis fastuosis eventa parari possunt. Omnibus petentibus conclavia in diversorio scholae veteris concilientur. Praesertim diebus festis (e.g. die Laboris, die Ascensionis DNIC in caelos) migratores omnes e corde huc invitantur. Saltationes offeruntur necnon seminaria educatoria. Cooperationes fiunt cum aliis societatibus totius mundi tomaculorum culturam colentibus.

nuntius de migratione Mulhusam; ibi aestate 2023 omnia re-incohata sunt

Notae
-----

1. ↑  de novi situs inauguratione nuntius, die 16 Augusti 2023.
2. ↑  Dicitur in ratione: *1 gr vor darme czu brotwursti.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tomaculorum Museum** spectant. |

* Pellicula de museo
* Critica de rebus in museo oblatis (anni 2008)
* paginae musei novo in situ Mulhusae
* Histriones tomaculorum
**Gaius Avidius Nigrinus** (natus saeculo 1, mortuus anno 118) senator Romanus fuit.

Familia
-------

Patris Avidii Negrini, qui Domitiano regnante legatus Augusti pro praetore Achaeae erat, oppidum patrium Faventia fuit. Avunculus eius Tiberius Avidius Quietus annis 97 - 100 legatus Britanniae fuit. Frater Titus Avidius Quietus consul suffectus anni 93 erat. Ipse Gaius quandam Plautiam duxit, e qua Avidiam Plautiam uxorem habuit, uxorem Lucii Aelii Caesaris.

Cursus honorum
--------------

Fuit verisimile tribunus plebis anno 105 et consul suffectus anno 110. Fuit praeterea legatus Augusti pro praetore in Achaea (ubi Lucius Flavius Arrianus eum adiuvavisse censetur), deinde annis 114 - 116 legatus Daciae. Sunt, qui rettulerunt, Hadrianum imperatorem eum successorem destinavisse. Anno 118 iussu senatus cum aliis senatoribus necatus est.

Notae
-----

1. ↑  A. B. Bosworth, *A historical commentary on Arrian’s History of Alexander: vol. 1* (Oxonii: Clarendon Press, 1980) p. 1 et nota 4
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 369
*Vide etiam paginam discretivam:* Curdistania (discretiva)

Wikidata Regio Curdistania
Res apud Vicidata repertae:Regio Curdistania: insigneRegio Curdistania: insigneRegio Curdistania: vexillumRegio Curdistania: vexillum
*Terra continens*: Asia  
*Locus*: 36°11′0″N 44°0′0″E  
*Caput*: Arbela  
*Nomen officiale*: ھەرێمی کوردستان
**Gestio**

parliamentary democracy  
http://www.italy.gov.krd Situs interretialis
**Populus**

*Numerus*: 6 171 083  
*Sermo publicus*: Curdice  
*Zona horaria*: UTC+3  
*Moneta*: Iraqi dinar
**Commemoratio**

*Paean*: Ey Reqîb  

**Sigla**

*Dominium interretiale*: .krd  
*Praefixum telephonicum*: +964  

**Tabula aut despectus**

Regio Curdistania: situsRegio Curdistania: situs
**Regio Curdistania** (Curdice ھەرێمی کوردستان; Arabice إقليم كردستان), saepe et **Curdistania Iracensis** appellata, de iure regio autonoma Iracae, de facto est civitas sui iuris, anno 1991 condita. Septentrionem et orientem Iracae partem occupat, quam Curdi incolunt. Incolarum plus quam 10000000 habet. Caput regionis secundum ius Curdicum est Kirkuk urbs, quam gubernatio Iracae possidet; de facto urbs capitalis est Arbela. Altera urbs magna est Suleimania.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°11′0″N 44°0′0″E |

* *Kurdistan Region Statistics Office*

  

Praesides Curdistaniae Iracensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Masʿūd Barzānī 2005–2017 • Nīčīrvān Īdris Bārzānī 2019–
مسعود برزاني • نيجيرفان بارزاني
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Praesides Iracae • Primi ministri Carduchiae Iracensis |
|  |


Primi ministri Curdistaniae Iracensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Nīčīrvān Īdris Bārzānī • Barham Ṣāliḥ • Nīčīrvān Īdris Bārzānī • Masrūr Bārzānī
نيجيرفان بارزاني • برهم أحمد صالح • نيجيرفان بارزاني • مسرور بارزان
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iracae • Praesides Curdistaniae Iracensis |
|  |
**Glycera** (Graece Γλυκέρα) fuit meretrix Atheniensis saeculi IV a.C.n.; ab anno 324 a.C.n. amasia Harpali Tarsum incolebat. Glycera quaedam (an eadem, non liquet) fuit et amasia poëtae Menandri.

Pythionice defuncta (inter annos 329 a.C.n. et 324 a.C.n.) Harpalus, quem Alexander Magnus administratum Babyloni praefecit, eam Tarsum arcessivit ibique publico sumptu cum ea luxuriose vivebat. Immo eam more regio venerari iussit. Ea suadente Harpalus frumentum Athenas misit quapropter grati Athenienses eum civem appellaverunt. Glycera eum Alexandro expeditione Indica redeunti ingratum factum etiam Athenas fugiens secuta est, ubi denique etsi Harpalus coactus est ex urbe egredi amore Menandri capta remansisse dicitur.

Fontes
------

* Athenaeus, *Deipnosophistae* 584a; 586c-d; 594d; 595d-596a

Notae
-----

1. ↑  Ita Athenaeus, *Deipnosophistae* 586c

Bibliographia
-------------

* Ernestus Badian, "Glykera" in *Der Neue Pauly* vol. 4 col. 1104
* Helmut Berve, *Das Alexanderreich auf prosopographischer Grundlage* (Monaci: Beck, 1926) i.231 (vol. 2 pp. 112-113)
* S. Müller, "Alexander, Harpalos und die Ehren für Pythionike und Glykera: Überlegungen zu den Repräsentationsformen des Schatzmeisters in Babylon und Tarsos," in *Philia: Festschrift für Gerhard Wirth*, Galati, 2006ː 71–106