recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Iosephus Nicolaus Laurenti** (ita saepius; vulgo interdum *Joseph Nicolaus Laurenti* seu *Lorenz*) fuit medicus, naturalista, zoologiae et herpetologiae Austriacus. Natus est die 4 Decembris 1735 Vindobonae; mortuus est ibidem die 17 Februarii 1805.

Auctor fuit operis *Specimen medicum, exhibens synopsin Reptilium emendatam cum experimentis circa venena*, quod de reptilium amphibiumque veneno agebat. Hic liber gravissimus fuit herpetologiae, quia triginta species reptilium describebat; Caroli Linnaei autem *Systema Naturae* decem tantum genera descripserat. 

Anno 1768, Laurenti librum Italiane scriptum *Il dragone* edidit, speciem *proteum anguinum* describentem quem in quadam speluncarum Slovenicarum (vel fortasse Croaticarum) invenierat. Prima fuit haec descriptio animalis speluncas habitantis in litteris Europaeis.

Opera
-----

* *Specimen medicum, exhibens synopsin Reptilium emendatam cum experimentis circa venena* (1768)
* *Il dragone* ("Draco"; 1768)

Nexus interni
-------------

* Taxa Laurenti
Wikidata Florianus Philippot
Res apud Vicidata repertae:Florianus Philippot: imagoFlorianus Philippot: imago
*Nativitas*: 24 Octobris 1981; Croix  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, Praeses vicarius, Praeses, conseiller régional du Grand Est, inspecteur de l'administration  
*Munus*: politicus, Officialis  

**Consociatio**

*Factio*: Acies Nationalis Francica, The Patriots  

**Familia**

*Genitores*: Daniel Philippot;   

Florianus Philippot anno 2011 pictus, nomenclator iuxta Marinam Le Pen merens
**Florianus**, vulgo *Florian* **Philippot** (in oppido Croix natus die 24 Octobris 1981) est politicus Franciae, olim Ioannis Petri Chevènement sectator, a die 12 Iulii 2012 ad 21 Septembris 2017 unus praesidum vicariorum Aciei Nationalis.

Filius praeceptorum, iuxta urbem Insulam et brevi temporis spatio in Lyceo Ludovici Magni educatus, Florianus Philippot alumnus est universitatis Parisiensis VIII, Scholae Studiorum Commercialium Superiorum Lutetiae in urbe, et Schola Nationalis Administrationis Argentoratensis. 

A die 1 Iulii 2014 legatus est apud Parlamentum Europaeum. Mense Decembri 2014 libelli *Closer* Florianum Philippot consortem marem habere publicaverunt, quam rem ipse mox confirmavit. Mense Decembri 2015, candidatus ad praesidium in comitiis primariis futurae provinciae Alsatiae Campaniae Arduennae Lotharingiae, proxime accessit.

Notae
-----

1. ↑  "Oui à l'amour pour tous !" in *Closer* no. 496 (12 Decembris 2014)

Bibliographia
-------------

* "Florian Philippot, le "gourou" de Marine Le Pen" in *Les Inrockuptibles* (20 Martii 2013)
* Dominique Albertini, "Jean-Marie Le Pen, Florian Philippot et le «lobby gay»" in *Libération* (13 Maii 2015)
* Marc de Boni, "Florian Philippot : «Il n'y a pas de lobby gay au Front national»" in *Le Figaro* (15 Decembris 2014)
* Florian Fayolle, "Florian Philippot, l'homme qui a dynamité le FN des Le Pen" in *Challenge* (9 Maii 2015)
* Marie Labat, Astrid de Villaines, *Philippot Ier : le nouveau visage du Front national*. Lutetiae: Plon, 2017

Nexus externi
-------------

* Pagina apud Parlamentum Europaeum
**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Procellariiformes   
Familia : Hydrobatidae   
Subfamilia : Hydrobatinae   
Genus : *Oceanodroma*   
Species : ***Oceanodroma socorroensis***   
   
Conservationis status

EN  
  
  
In discrimen adducta (IUCN 3.1)
Synonyma
\**Hydrobates socorroensis* Coues, 1864

***Oceanodroma socorroensis*** est species avium maritimarum subfamiliae Hydrobatinarum familiae Hydrobatidarum. Guadalupae in insula ante occidentale Mexici litus aestate nascitur. In orientali Oceano Pacifico ad septentriones usque ad Californiam meridianam in Civitatibus Foederatis et ad meridiem usque ad latitudinem 10°N extenditur. Subspecies *Oceanodromae leucorhoae* olim habebatur.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN* (vide situs scientificos).

Bibliographia
-------------

* Ainley, D. G. 1980. "Geographic variation in Leach's Storm-Petrel." *Auk* 97: 837–53.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List |
Limes Coitus Antarctici
**Coitus Antarcticus**? est flexus qui continenter Antarcticam circumplectitur, ubi frigidae ad septentriones moventes aquae Antarcticae calidiores aquas subantarcticas attingunt. Aquae Antarcticae plerumque sub aquas subantarcticas demerguntur, et consociatae aquae commiscentes et scatentes uberrimam praecipue Euphausiaceorum Antarcticorum zonam efficiunt. Hic limes, sicut Arcticus arborum limes, est finis naturalis (contra artificiosum, sicut gradus longitudinis), qui non solum duas regiones hydrologiocas, sed regiones consociationum distinctae vitae maritimae et distinctorum climatum separat.

Historia
--------

Coitus Antarcticus primum ab Antonius de la Roché anno 1675 transitus, et ab Edmundo Halley Equite anno 1700 descriptus est.

Locus
-----

Coitus Antarcticus re vera est zona circa 32 ad 48 km lata, quae aliquantulum latitudine et longitudine interdum variatur, trans oceanos Atlanticum, Pacificum, et Indicum inter parallelos 48mo et 61mo latitudinis australis patens. Finis septentrionalis, quamquam variatur, "50°S, 0°; 50°S, 30°E; 45°S, 30°E; 45°S, 80°E; 55°S, 80°E; 55°S, 150°E; 60°S, 150°E; 60°S, 50°W; 50°S, 50°W; 50°S, 0°"? definitur. Haec regio, quamquam mobilis, plerumque errat non plus quam dimidium unius gradus latitudinis a suo loco medio. Exactum ullo loco et tempore spatium a subito casu temperaturae a septentrionalibus ad australem, 2.8 °C ad 5.6 °C usque sub 2 °C graduum, patefactum est.

Insulae Malvinae, Principis Eduardi, Crozet, Amstelodamum, et Sancti Pauli, Terra Ignium, atque Insula Macquarie ad septentriones Coitus Antarctici versus iacent. Insulae Kerguelen fere super eum iacent. Insulae Aemodae Australes et Orcades Australes, Georgia Australis et Insulae Sandvicenses Australes, atque insulae Bouvet, Heard, et McDonald omnes ad australem versus iacent.

Nexus interni
-------------

* Antarctica
* Circulus Antarcticus
* Frons polaris
* Oceanus Australis
* Unda Circumpolaris Antarctica

Notae
-----

1. ↑  R. K. Headland, *The Island of South Georgia* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1984).
2. ↑  Alan Gurney, *Below the Convergence: Voyages Toward Antarctica, 1699-1839* (Novi Eboraci: Penguin Books, 1998).
3. ↑  Convention for the Conservation of Antarctic Marine Living Resources 1980, Article 1(4).

Nexus externi
-------------

* Tabula Coitus Antarctici, apud maps.grida.no
Wikidata Iosephus Paschalius Marinellius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 20 Aprilis 1793; Camuranum  
*Obitus*: 9 Iulii 1875; Camuranum  
*Patria*: Dicio Pontificia  

**Officium**

*Munus*: poëta, Interpres  

**Iosephus Paschalius Marinellius** (Italice *Giuseppe Pasquali Marinelli*, natus die 20 Aprilis 1793 Camurani; mortuus ibidem 9 Iulii 1875) fuit iuris peritus Italicus, poeta Latinus, et interpres Italiano-Latinus.

Vita et opera
-------------

Auximi et Maceratae educatus, ab anni 1818 ad annum 1830 Romae cardinalis Bartholomaei Paccae a secretis erat. In Camuranum urbem natalem revertir et anno 1835 Anconae *Institutiones Iuris Civilis* edidit. Camurani officiosus etat et domum suum testamento ut hospitium pauperrimis reliquit.

Carmen *De pugna ad Castrumficardum inter Pontificis Summi et Sardi Regis copias depugnata* composuit, anno 1991 editum, Multa hexametrus Latinis vertit, quarum maxima est *Divinae Comoediae* Alagherii versio (anno 1874 edita); necnon Scripturae Sacrae libros, Hugonis Foscolo et Iacobi Victorellii(it) carmina; et *Iliadem* vertere videtur, sed versio inedita est.

Opera
-----

* *Job, Apocalypsis, et Moysis Cantica, a J.P. Marinellio versibus expressa.* , 1846
* *Dantis Aligherii Divina Comoedia*, 1874
* *Ex Hugonis Fosculi De sepulcris carmine et Jacobi Victorellii Cantiunculis versiones*, 1893
* *Messias*, 1866
* *De pugna ad Castrumficardum : inter Pontificis Summi et Sardi Regis copias depugnata*, 1991 {cum versione Italica Maximi Morroni et lucubrationibus Maximi Coltrinari)

Bibliographia
-------------

* Massimo Morroni, *Giuseppe Pasquali Marinelli: Le età di un poeta : Biographia letteraria*, 1993
* Carlo Santini, *La versione Latina del'* Íliade *di Giuseppe Pasquali Marinelli*, ACLNC, pp. 493–501.

Notae
-----

1. ↑  Vel *Pascalis*. Sic libros suos inscripsit.

Nexus externi
-------------

* Vita Marinellii in situ Camurani urbis **(Italice)**
* Tabula memorialis Marinellii in domo sua
* Versionis *Divinae Comoediae* editio in *GoogleBooks*
* Versio *Divinae Comoediae* Latina cum versione Anglica comparata
* Iosephus Paschalius Marinellius in *WorldCat*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Urales Cispolares; montem Popularem sagitta indicat
**Mons Popularis** (Russice *Narodnaia*, in lingua Komiensi *Naroda Iz*, i.e. **Mons Narodae fluminis**, in lingua Mansiensi *Poang Ur*, i.e. **Mons Caput**, **Mons Cacumen**) est mons Russiae, iugi principalis Uralium Cispolarium pars. In divortio aquarum systematum Petschorae et Obii, in confinio Europae et Asiae et in confinio rei publicae Komiensis et districtus autonomi Chanty-Mansiensis et in saepto nationali *Iugyd Va* (quod est pars Silvarum intactarum Komiensium) situs est. 

Mons altitidinis 1895 m est montium Uralium omnium et Russiae Europaeae omnis praeter Caucasum altissimus. Quartzitibus proterozoicis et Cambricis necnon saxis metamorphicis compositus est. Taiga laricina et betulina decliviorum partem humiliorem montis Popularis operit; altius sola tundra montana et desertum Arcticum est. Naroda fluvius systematis Sosvae Septentrionalis de monte Populari ad orientem fluit et Kos'iu Ussae accola ad occidentem. Saranpaul vicus Mansiensis locus habitatus monti Populari proximus est.

Exploratio et nomina
--------------------

Anno 1846 ab Antonio Reguly(hu) linguista et exploratore Hungarico, qui linguae et moribus gentiliciis Mansiensibus studeret, tabula Uralium Cispolarium cum nominibus Mansiensibus delineata est, ubi mons ad fontes Narodae situs *Poang Urr* (*Mons Caput* vel *Cacumen*) nominatus est. De altitudine montis nihil Reguly dicit. Tabula eius in manuscripto restat et ignota erat usque ad annum 2016, cum Ladislaus Georgii filius Karelin explorator Uralensis eam invenit.

Anno 1927 expeditio Alexandri Alëškovii(ru) geologi Sovietici originis Komiensis, qui et nomen Uralium Cispolatium induxit, descriptionem et dimensionem certam iugi composuit; in libro Alëškovii anno 1929 editae mons Popularis (*Narodnaia*) primo momtium Uralium altissimus esse dicitur (Telposiz vel Sablia diu montium Uralium altissimus putabantur). Sed sensus nominis anceps est; saepius nomen *Narodnaia* de vocabulo Russico *narod*, *populus*, derivatum esse intelligitur, et amici Alëškovii eum sic intellexisse affirmant; sed haud pauci de nomine fluvii Narodae nomen montis derivatum esse putant (et Latine id non *Popularis*, sed *Narodensis* vertendum est).

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Народная*.
2. ↑  De Ladislao Karelin in situ exploratorum Uralensium **(Russice)**
3. ↑  E.g. Архипова Н. П. Ястребов Е. В. *Как были открыты Уральские горы*. Catharinopoli 1990, p. 172 **(Russice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 65°2′0″N 60°7′0″E • *GeoNames* • *Peakbagger* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* De charta Antonii Reguly manu scripta, cum imagine, in situ Societatis Geographicae Russiae **(Russice)**
* Ladislai Karelin liber *Poeng Ur montium Uralium altissimus*, Catharinopoli 2016 **(Russice)**
Wikidata Gitzinum
Res apud Vicidata repertae:Gitzinum: insigneGitzinum: insigne
*Civitas*: Cechia  
*Locus*: 50°26′13″N 15°21′6″E  
*Numerus incolarum*: 16 210  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Jičín
**Gestio**

*Praefectus*: Jan Malý  
*Procuratio superior*: Jičín District, Regnum Bohemiae, Q89660604  

**Geographia**

*Superficies*: 24.950887 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Dvorce, Holínské Předměstí, Moravčice, Nové Město, Popovice, Pražské Předměstí, Robousy, Sedličky, Soudná, Staré Město, Valdické Předměstí, Q12020867  
*Territoria finitima*: Podhradí, Brada-Rybníček, Staré Místo, Dílce, Valdice, Vitiněves, Radim, Tuř, Úlibice, Kacákova Lhota, Kbelnice, Holín, Železnice  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: King's Lynn, Wijk bij Duurstede, Erbach, Königsee, Martin  

**Tabula aut despectus**

Gitzinum: situsGitzinum: situs
Area Wallenstein
**Gitzinum** sive **Gitmiacinum** (Bohemice *Jičín*) est oppidum Bohemiae orientalis in Cechia. Ibi habitabat Albertus Venceslaus Eusebius de Waldstein vulgo *Wallenstein*.

Tum ibi fuit Proelium Gitzinense 29 Iunii 1866 inter Prussiam et Austriam factum.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°26′13″N 15°21′6″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |
Fellatio
**Coitus oralis** voce omnes actus sexuales continentur, inter quos ore, lingua, iugulo utuntur amantes ad membra genitalia incitanda. Siquis in actu mentulam in ore habet, id schema appellatur fellatio. Vir et femina, qui fellant, fellator et fellatrix appellantur. Siquis cunnum lingit, ea tandem appellatur cunnilinctio.

Cunnilinctio
------------

*Cunnilinctio* (ab obscaena *cunni* voce et a lingendo) est actus utendi ore ac lingua ad stimulanda feminae genitalia, inprimis clitorem. Siquidem minus quam tertia pars feminarum arrigunt facile in coitu, masturbatione et cunnilinctione alia via possunt contingi gaudia.

Fellatio
--------

*Fellatio* est incitatio oralis mentulae, qua glans penis erecti in os inici solet, dum reliquae penis partes manibus palpantur; testes et penis quoque toti lingi possunt. Saepe fellatur ad erectionem incitandam coitumque praeparandum (cf. enim Hor. *epod.* 8, 19 sq.: *quod* (sc. fascinum) *ut superbo provoces ab inguine, ore allaborandum est tibi*). Qui fellatur, liquorem 
prae-eiaculatorium cum saliva fellantis ita commingere solet, ut mentula humidior et ludus ipse iucundior fiat.

Nexus interni
-------------

* Sexualitas
* Ex culo in os
* Facialis (actus sexualis)
* Monile margaritarum (sexualitas)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **coitum oralem** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Vulpes (discretiva)



*Vulpes vulpes*) super nivem iacet.

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Familia : Canidae   
   
Subdivisiones: Genera*Vide commentarium.*

*Vulpes vulpes* in nive
***Vulpes***, sive ***volpes***, sive *galliger* nomen commune plurium Canidarum rostro cuneato caudaque villosa, quibus in fabulis singularis astutia ascribitur.

Genera
------

Vulpes Romanis antiquis notior erat *Vulpes vulpes*. Europaei post aetatem explorationis alia genera noverunt, quibus vocibus vulgaribus *vulpem* significantibus appellaverunt. Latine igitur vulpes sensu lato sunt fortasse animalia sequentia:

* *Vulpes*
* *Cerdocyon*
* †*Dusicyon*
* *Lycalopex*
* *Otocyon*
* *Urocyon* (antea *Vulpes cinerea* appellata)

Vulpes in fabula
----------------

*Vulpes* in fabula fideque Iaponicis legatus deitatum Fushimi Inari-taisha est.

### Phaedrus: Vulpes et ciconia

```
Nulli nocendum: si quis vero laeserit, 
multandum simili iure fabella admonet. 
Ad cenam vulpes dicitur ciconiam
prior invitasse, et liquidam in patulo marmore
posuisse sorbitionem, quam nullo modo
gustare esuriens potuerit ciconia.
Quae, vulpem cum revocasset, intrito cibo
plenam lagonam posuit; huic rostrum inserens
satiatur ipsa et torquet convivam fame.
Quae cum lagonae collum frustra lamberet,
peregrinam sic locutam volucrem accepimus:
‚Sua quisque exempla debet aequo animo pati‘.
```

In ter fabulas vulpes *Vulpes et uva* Aesopea celeber est. Fabulae vulpinae et Medio aevo florebant: *Liber vulpis* Armenicus et carmina Latina *Ecbasis captivi*, *Ysengrimus*, *Reinecke Fuchs* Theodiscus (*Reinike vulpecula*, a Hartmanno Schoppero Latine interpretatus).

Pinacotheca
-----------

* Cerdocyon thous*Cerdocyon thous*
* Lycalopex culpaeus*Lycalopex culpaeus*
* Otocyon megalotis*Otocyon megalotis*
* Urocyon cinereoargenteus*Urocyon cinereoargenteus*

Notae
-----

1. ↑  Publius Vergilius Maro, *Eclogae* 3.91.
2. ↑  Quintus Horatius Flaccus, *Carmina* 3.27.
3. ↑   Edwin Habel: *Mittellateinisches Glossar*, Paderbronnae 1989, p.163
4. ↑  Italiane *volpe*, Francogallice *renard*, Anglice *fox.*
5. ↑  A. D. Brisson, *Regnum animale in classes IX distributum* (Parisiis: 1756), p. 241.

Bibliographia
-------------

* Kang, Xiaofei. 2006. *The cult of the fox: Power, gender, and popular religion in Late Imperial and Modern China.* Novi Eboraci. ISBN 0-231-50822-0.
* Lindblad-Toh, Kerstin, Claire M. Wade, Tarjei S. Mikkelsen, et al. 2005. "Genome sequence, comparative analysis and haplotype structure of the domestic dog." *Nature* 438 (7069): 803–819. doi:10.1038/nature04338.
* Lloyd, H. G. 1981. *The red fox.* Ed.secunda. Londinii: Batsford. ISBN 978-0-7134-11904.
* Macdonald, David W. et Claudio Sillero-Zubiri, eds. 2004. *The biology and conservation of wild canids.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 978-0198515562.
* Mailahn, Klaus. 2006. *Der Fuchs in Glaube und Mythos.* Münster. ISBN 3-8258-9483-5.
Wikidata Gissurus Isleifi filius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1042;   
*Obitus*: 1118; Schalholtia  
*Patria*: Islandia  

**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, Episcopus dioecesanus  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Isleifus Gissuri filius;   

**Gissurus Isleifi filius** (Islandice *Gissur Ísleifsson*, natus anno 1042, mortuus anno 1118) fuit clericus Islandicus et episcopus Scalholtensis. Parentes eius fuerunt Isleifus Gissuri filius, pariter episcopus Scalholtensis, et Dalla Thorvaldi filia. Steinunnam Thorgrimi filiam in matrimonium duxit; coniuges in fundo Hof in sinu Vopnafiordensi sito habitaverunt.

Gissurus iuvenis in Saxoniam missus est studiorum gratia et iam adulescens sacerdos factus est. Saepe iter in Continentem fecit; etiam Romam venit papam Gregorium VII salutatum, a quo episcopatum petivit, patre mortuo. Papa eum Magdeburgum misit, ubi anno 1082 episcopus factus est. Cum rediisset in Islandiam, Scalholti vixit et scholam tenuit, sicut pater.

Notae
-----

1. ↑  *Annales Islandici*, Hafniae, 1847, p. 40.
2. ↑  Thormodus Torfaeus: *Historia Rerum Norvegicarum*, tom. 2, Hafniae 1711, p. 146

Bibliographia
-------------

* Orri Vésteinsson: *The Christianization of Iceland. Priests, Power, and Social Change 1000-1300*. Ex officina typographica Universitatis Oxoniensis, Oxoniae 2000.
* *Saga Biskupsstólanna*. Holis 2006.

Nexus interni
-------------

* Episcopi Scalholtenses

Nexus externi
-------------

* Biskupa Sögur: *Index litterarum mediaevalium* **(Islandice)**
* Wikisource: *Íslendingabók* **(Islandice)**
* *Hungrvaka*, cap. 5 de Gissuro **(Latine)**
Wikidata Vulpasium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 49°50′21″N 3°49′50″E  
*Numerus incolarum*: 348  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Axona, arrondissement of Vervins  

**Geographia**

*Superficies*: 11.55 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Fontaine-lès-Vervins, Gercy, Haution, Laigny, Lemé, Saint-Pierre-lès-Franqueville, La Vallée-au-Blé  

**Tabula aut despectus**

Vulpasium: situsVulpasium: situs
**Vulpasium**, Francogallice *Voulpaix*, est commune Francicum 411 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Picardia.

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Axonae

Nexus externi
-------------

Ecclesia S. Quentini Vulpasiensis

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vulpasium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°50′21″N 3°49′50″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "02826" apud *INSEE* |
Wikidata Ioannes van 's Gravenweert
Res apud Vicidata repertae:Ioannes van 's Gravenweert: imagoIoannes van 's Gravenweert: imago
*Nativitas*: 25 Augusti 1790; Amstelodamum  
*Obitus*: 29 Martii 1870; Oosterbeek  

**Officium**

*Munus*: poëta, politicus, scriptor  

**Memoria**

*Sepultura*: Oude Algemene Begraafplaats Fangmanweg  

**Ioannes van 's Gravenweert** (Nederlandice *Jan van 's Gravenweert*), die 25 Augusti anno 1790 Amstelodami natus et 29 Martii anno 1870 in *Oosterbeek* mortuus, fuit poeta et interpres Nederlandicus. Versionem *Iliadis* Homeri annis 1818 et 1819, *Odysseae* annis 1823 et 1824 edidit. Versu Alexandrino Nederlandico (i.e. iambis sex pedibus cum caesura post pedem tertium et rimis binis) versiones factae sunt. Academiae Nederlandicae socius.

Nexus externi
-------------

* *Odysseae* versionis ab Ioanne van 's Gravenweert factae pars prima, secunda, tertia
* De Ioanne van 's Gravenweert in situ biographico Nederlandiae

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Iob Cohen
Res apud Vicidata repertae:Iob Cohen: imagoIob Cohen: imago
*Nativitas*: 18 Octobris 1947; Harlemum  
*Patria*: Regnum Nederlandense  

**Officium**

*Officium*: mayor of Amsterdam, Socius Camerae repraesentantii Nederlandiae, member of the Senate of the Netherlands, State Secretary for Education and Science, Dutch State Secretary for Justice and Security, parliamentary group leader, rector magnificus of Maastricht University, rector magnificus of Maastricht University  
*Munus*: iuris peritus, politicus, professor  
*Patronus*: Universitas Traiecti Mosae, Academia Lugduno-Batava, Academia Lugduno-Batava, Academia Lugduno-Batava
**Consociatio**

*Factio*: Labour Party  

**Familia**

*Genitores*: Dolf Cohen;   
*Proles*: Jaap Cohen  

**Memoria**

*Laurae*: Knight of the Order of Orange-Nassau, Burgerschapsprijs Stichting P&V, Cross of Recognition  

**Marius Iob Cohen** (vulgo *Job*), natus die 18 Octobris 1947 Harlemo filius familiae liberaliter iudaicae familiae, vir publicus Batavus et Amstelodami magister civium est. Ab aetate viginti annorum apud factionem socialem-democraticam Bataviae (vulgo: PvdA) est.

Vita
----

Apud universitatem Groningensem studia iurisprudentiae ab anno 1966 usque ad1971 fecit. Postea apud universitatem Lugdunensem Batavorum atque universitatem Mosae Traiecti laboravit. Ibi anno 1983 professor, anno 1991 rector magnificus nominatus est. 

Anno 1993 secretarius status doctrinae in collegio regente Lubbers III nominatus est. Post annum in universitatem regressus est. Senator in senatu Batavo fuit. Anno 1998 e senatu egressus secretarius status iustitiae in collegio regente Kok nominatus est. Secretarius status novam legem de peregrinis scripsit. 

Egressus e collegio est, quia a die 17 Ianuarii 2001 reginae decreto magister civium Amstelodami nominatus est. Die 2 februarii 2002 Vilelmum Alexandrum principem, filium Beatricis Reginae successioni imperii destinatum, et Maximam matrimonio coniunxit. 

Primus omnium duos viros in matrimonio coniunxit. Prior secretarius status iustitiae legem de matrionio similis sexus in senatu defendit.

Anno 2003 PvdA, factio socialis-democratica Bataviae, ex electionibus se victricem futuram esse putans eum candidatum primum ministrum vocavit. Sed electionum eventu Balkenende factionis democraticae-christianae primus minister mansit. Ergo Cohen magister civium Amstelodami mansit

Mense Novembri 2004 Theodorus van Gogh a discipulo prophetae fanatico in via Amstelodami occisus est. Quamquam Cohen indignatus de caede erat, concordiam atque tolerantiam quaerebat, ut Amstelodamum bonam famam oppidi tolerantis atque aperti animo conservet. Anno 2005 Time Magazine Cohen Heroidem Europaeum evocavit propter actiones post caedem Theodori van Gogh.

Anno 2006 Cohen candidatus fuit Praemio Magistri Civium Mundi 2006 ("World Mayor Award 2006") inter 50 magistros civium quinque partum terrarum. Cohen post Ioannnem So, magistrum civium Melbourne, secundus fuit.

Bibliographia
-------------

* Hugo Logtenberg, Marcel Wiegman, *Job Cohen. Burgemeester van Nederland* (2010). ISBN 90-468-0727-4
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Cholula de Rivadavia
Res apud Vicidata repertae:Cholula de Rivadavia: insigneCholula de Rivadavia: insigne
*Civitas*: Mexicum  
*Locus*: 19°3′41″N 98°18′22″W  
*Numerus incolarum*: 102 260  
*Zona horaria*: UTC−6, UTC-5  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: San Pedro Cholula Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 111.03 chiliometrum quadratum  

Pyramis magna Cholulae
**Cholula de Rivadavia**, saepius **Cholula** tantum appellata, est urbs Mexicana circiter centum milium incolarum in Civitate Angelorum et occidente areae metropolitanae Angelopolis sita.

Homines hunc locum iam circa annum 1000 a.C.n. habitabant. Magna pyramis Tlachihualtépetl ('mons facticius'), circa tertio saeculo a.C.n. coepta est.

Bibliographia
-------------

* McCafferty, Geoffrey G. 2001. "Cholula." In *The Oxford Encyclopedia of Mesoamerican Cultures*. Oxoniae: Oxford University Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cholula de Rivadavia** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 19°3′41″N 98°18′22″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

Hispania sub **Agila**, sum rebelles in Baetica in flavo et provincia Spaniae in fucsia.
**Achila** vel **Akhila** (*-nis, m.*; ?–†555) fuit rex Visigothorum Hispaniae inter annos 549 et 555, cum in Emerita Augusta occisus est a maioribus.

Electus est regem postquam Theudigiselus mortuus est dum in Hispale cenabat.

De rebellione Cordubense
------------------------

*Historia Gothorum* Isidori nobis dicit:

exstincto Theudigiselo, Achila rex constituitur regnans ann. V. Iste adversus Cordubensem urbem proelium movens, dum in contemptum catholicae religionis beatissimi martyris Aciscli iniuriam inferret, hostiumque ac iumentorum cruore sacrum sepulcri eius locum, ut profanator, pollueret, inito adversus Cordubenses cives certamine, poenas dignas, sanctis inferentibus, meruit..
Ob hanc rem, Corduba contra regnum Visigothorum rebellavit anno 550. Hispano-Romani Cordubae nolebant sub regnum Gothorum esse ita bellum geserunt annos 50 ad invasionem Liuvigildi.

De bello civile
---------------

Corduba rebellata, Athanagildus maior Hispalense auxilio Hispano-Romanorum contra Achilanem rebellavit et se regem esse proclamavit:

Adversus quem [Achilanem] interiecto aliquanti temporis spatio, Athanagildus tyrannidem regnandi cupiditate arripiens, dum exercitum eius contra se Hispali missum virtute militari prostrasset.
Achila tunc cum copiis contra Athanagildum profectus est anno 551. In proeliis Achila victor fuit et Athanagildus ad Malacam effugit, ubi Iustiniani auxilium petivit anno 554, dum Achila in Cantabria contra Vascones pugnabat.

Invasio Byzantinorum
--------------------

Byzantini eodem tempore in Italia Ostrogothos pugnabant ita auxilium minimum miserunt Athanagildo. Bis Byzantini apud Hispaniam navigaverunt, primo in Malacam tandem Carthaginem Spartariam. Cum Visigothis viderunt invasionem Byzantinorum, contra enemicum comunem pugnaverunt. Itaque Agilam occiderunt in Emerita Augusta et Athanagildum regem elligerunt.

Byzantini praesidios et urbes litorum ceperunt et provinciam creaverunt sub imperio praefecti Spaniae. Provincia fuit tandem capta a Suinthila anno 621.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Theudigiselus**  |  **Rex Visigothorumm** 549–555 | Successor: **Athanagildus**  |

Notae
-----

1. ↑  '*Decem Libri Historiarum* Gregorii Turonensis, IV.8.
2. ↑  Ibidem, III.30.
3. ↑  *Historia Gothorum* Isidori, 45
4. ↑  Ibidem, 46.
5. ↑  Thompson, *The Goths in Spain*, ch.14.2.
Achilles Baraguey d’Hilliers
**Achilles Baraguey d’Hilliers** (natus die 6 Septembris 1795 Lutetiae, mortuus 6 Iunii 1878 Aquis Calidis/Pyrenaeus Orientalis) dux militum Francicus fuit.

Cursus honorum
--------------

Pater eius LudovicusBaraguey d’Hilliers erat atque ita et ipse miles factus est: Ab anno 1812 bellis Napoleonis I imperatoris interfuit atque anno 1813 legatus generalis Marmont factus est. Anno 1815 capitaneus factus est, anno 1822 - 1824 in Hispania certavit atque anno 1830 post Algeriam expugnatum tribunus militum nominatus est. Ab anno 1832 praeses vicarius scholae militaris Saint-Cyr et ab anno 1836 coniuratione discipulorum detecta praeses erat. Anno 1841 iterum Algerinum iit et anno 1843 gubernator Cirtae nominatus est. Anno 1847 generalis Vesuntionis fuit et, postquam Ludovicus Philippus rex anno 1848 depositus est, legatus ad parlamentum Francicum electus est. Anno 1851 gubernator militaris Lutetiae nominatus est. Cum Ludovicus Bonaparte praeses rei publicae die 2 Decembris 1851 rerum potiretur, particeps coniurationis non erat, sed Imperio Francico restituto novum imperatorem Napoleonem III adiuvit. Anno 1853 legatus Franciae apud Imperium Ottomanicum emissus est, ut de controversia cum Imperio Russico egeret, sed anno 1854 infecta re rediit. Bello Crimaeano exorto milites classicos in proelium duxit, quo castellum Bomarsund in alandia (Mare Balticum) a Russicis expugnatum est. Quo facto ab imperatore marescalcus et senator, postea praeses vicarius senatus factus est. Inter Bellum alterum de libertate Italica die 21 Iunii 1859 iterum se fortis praebebat atque deinde exercitum Francicum Turonum rexit. Anno 1870 brevi tempore gubernator militaris Lutetiae erat, sed mox ab imperatrice Eugenia de Montijo dimissus est. Post finem imperii a praeside Adolpho Thiers in collegium ad causas cladis contra Germaniam acceptam eruendum vocatus est. Anno 1873 iudex militaris in iudicio contra marescalcum Franciscum Achillem Bazaine erat. Anno 1878 ipse se vitam dempsit.

Nexus externi
-------------

* Biographia (lingua Francogallica)
Tumulus quod vulgo "sepulchrum Achillis" appellabant e libro Henrici Schliemann (1875).
**Achilleon** (Graece Ἀχίλλειον) fuit oppidum antiquum in ora Troadis regionis, hodie in provincia Çanakkale prope vicum Yeniköy situm. A Sigeo et Scamandri ostio circiter 8 kilometra aberat; ibi sepulchrum Achillis et Patrocli viatoribus ostendebatur.

Saeculo sexto a.C.n. a Mytilenaeis (urbs Lesbi insulae) propugnaculum conditum est contra Sigeum oppidum, quod Athenienses ibi exstruxerant. Temporibus Hellenisticis vicus ad Ilium civitatem pertinebat. Nomen traxit a dicto busto Achillis, quod iam Alexander Magnus, dein Iulius Caesar, Germanicus et Caracalla visitaverunt.

Adnotationes
------------

1. ↑  *Thesaurus Linguae Latinae* (1900– ), apud De Gruyter. Aliquando *Achillion* vel *Achilleum* scriptum.
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* V.125. Cf Cicero, *Pro Archia* 24.

Plura legere si cupis
---------------------

* G. Radet, "Note sur l'histoire d'Alexandre IIː les théores thessaliens au tombeau d'Achille", *Revue des Études Anciennes*, 1925ː 81-93

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 39°54′48″N 26°9′20″E • Pleiades |
Iacobus Maria Radini-Tedeschi, episcopus ad sinistram eius (tertius secundi ordinis) Angelus Iosephus Roncalli, papa Ioannes XXIII

Wikidata Iacobus Maria Radini-Tedeschi
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Maria Radini-Tedeschi: imagoIacobus Maria Radini-Tedeschi: imago
*Nativitas*: 12 Iulii 1859, 12 Iulii 1857; Placentia  
*Obitus*: 22 Augusti 1914; Bergomum  
*Patria*: Regnum Italiae  

**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, Episcopus dioecesanus, episcopus  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Langobardia  

**Iacobus Maria Radini-Tedeschi** fuit presbyter ac episcopus ecclesiae catholicae romanae (nobili genere natus Placentiae, quae illo tempore ad ducatum Parmae et Placentiae pertinebat, die 12 Iulii 1857 – obiit Bergomi, die 22 Augusti 1914) praeclarus episcopus huius urbis ab anno 1905 erat.

Vita
----

Radini anno 1879 presbyter ordinatus. Postea professor iuris canonici Placentiae fuit.

A papa Pio X die 4 Ianuarii 1905 episcopus Bergomi factus est et die 29 Ianuarii a eodem papa in aedicula Sixtina ordinationem episcopalem accepit.

Radini nominavit eius scribam a secretis presbyterem Angelum Roncalli, qui anno 1958 papa Ioannes XXIII fit.

Lege etiam
----------

* Angelo Giuseppe Roncalli, *Mons. Giacomo Maria Radini-Tedeschi, vescovo di Bergamo, Edizioni di Storia e Letteratura* , Roma, 1963

Nexus externus
--------------

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
*Guettarda speciosa*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Gentianales   
Familia : Rubiaceae   
Subfamilia : Cinchonoideae   
Tribus : Guettardeae   
Genus : *Guettarda*   
Species : ***G. speciosa***   
*Guettarda speciosa*   
L.  
Territorium

***Guettarda speciosa,*** vulgo **gardenia litorea** et **lignum zebrae,** est species fruticis in familia Rubiacearum, quae habitat litora regionum tropicarum in Oceano Pacifico: Melanesiam, Micronesiam, Polynesiam, Indonesiam, Malaysiam, etiam medias septentrionalisque Terrae Reginae et Territorii Septentrionalis oras in Australia, et adeo orientalem Africae oram. Planta ad 6 metra elata in harena supra lineam aestus crescit, et albos flores suaveolentis et magna folia cum venis prominentibus habet.

Oecologia
---------

*Pteropi* floribus fructibusque vescuntur, et ergo sunt vector qui semina dispergit.

Usus
----

Indigenae Australiae septentrionalis foliis varie utuntur: alimentum tenere, et calefactis lenire capitis et ossium dolores.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Signum Cohortis I. Emericus? regis cum insignis causis.
**Cohors Hungarica Custodiens Mores et Societas Cultus** (Hungarice *Magyar Gárda Hagyományőrző és Kulturális Egyesület*), in ceteris **Cohors Hungarica** atque ab ipso effectus **Cohortis Hungaricae Motus** (*Magyar Gárda Mozgalom*), qui se cum Motu Pro Meliore Hungaria (*Jobbik Magyarországért Mozgalom*, in ceteris **MPMH**) coniungunt, die 25 Augusti 2007 nata est. Declarata est Hungarorum salutis suae defensio physica ac spiritus mentisque eius finis. Virgis Arpadianis decorato uniformi vestito nigro alboque utuntur, et sunt qui dicant id memoriam vestiti factionis militum renovare.

Praeses societatis est Gábor Vona; nunc in motus partes duas dividitur, nonnullae societates, quae socii Cohortis Hungaricae sunt, Kiss Robertum ducem maximum vocaverunt, dum aliae Stephanum Dósa illud esse dicunt.

Societatem Cohortis Hungaricae die 16 Decembris anno 2008. iudicium primo in grado dimissum appellavit. Arbitrium haud legitimum est.

Principalia
-----------

Id mense iunii anno 2007. Gábor Vona, praeses MPMH, auxilio factionis societate condidit curavitque illius inscribendum. Haec societas ad eius declarationem constituentem "pars spinave" esse velit huius custodiae nationis, quae secundum factionis descriptionem Gabrielis Bethlen instituenda est.

Habitus uniformis
-----------------

Habitum Cohortis Hungaricae uniformem Susanna Takács formavit, quae ornator artifex est. Ordinavit quoque conficiendos pileos, thoraces textiles pannosque. Ea facta niger ad placendos iuvenes sunt. Hungarorum agricolae vestiti, quod ad saeculum duodevicensimum fictum erat, parti propriae, thoraci textili, qui singulariter caput uniformium est et cuius dorsum leone porrigente manus est decoratum, praesidia auctorum dederunt. Vestitum Eugenius Baranyai, qui artis dux commentarii nominati Democrata est, delineavit.

Notae
-----

1. ↑  Declaratio Constituens apud magyargarda.hu.
2. ↑  Chronica.
3. ↑  Discidiumne in Cohorte est? Num iterum Dósa est dux maximus?, die 29 Septembris 2008, gondola.hu (Hungarice).
4. ↑  Sermones cum Gábor Vona Hungarice.
5. ↑  De forma Cohortis Hungaricae (Hungarice).
6. ↑  Ethnographia Hungarica - thorax textilis (Hungarice).
7. ↑  Andreas Bencsik: Ultima Cohortis Hungaricae Hungarice.
Wikidata Cohiacum
Res apud Vicidata repertae:Cohiacum: insigneCohiacum: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 46°17′55″N 0°10′52″E  
*Numerus incolarum*: 1 881  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Couhé
**Gestio**

*Procuratio superior*: canton of Couhé, Vigenna, arrondissement of Montmorillon  

**Geographia**

*Superficies*: 9.11 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Rauranum, Brux, Ceaux-en-Couhé, Châtillon, Vaux, Blanzay  

**Tabula aut despectus**

Cohiacum: situsCohiacum: situs
**Cohiacum**, Francogallice *Couhé* est oppidum Francicum, olim commune 1'860 incolarum (anno 2008) et caput pagi vel cantonis praefecturae Vigennae in provincia occidentali Pictaviensi et Carantoni.

Notae
-----

1. ↑  "Coacus ... Coyacum ... prior de Choiaco, de Cohiaco": Louis-François-Xavier Redet, *Dictionnaire topographique du département de la Vienne* (1881) p. 137; "Cohiacensis S. Martini Ecclesia" (p. 637 apud *Google Books*)

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Vigennae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cohiacum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°17′55″N 0°10′52″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • "86082" apud *INSEE* |
**Cineas** (Graece Κινέας) in historia Romana fuit legatus Thessaliae et amicus Regis Pyrrhi Epirotis. De quo Lhomond ait:

> 
> 
> |  |  |
> | --- | --- |
> |  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |
> 
> Pyrrhus, rex Epirotarum, cum putaret sibi gloriosum fore pacem et foedus cum Romanis post victoriam facere, Romam misit legatum **Cineam**, qui pacem aequis conditionibus proponeret. Erat is regi familiaris magnaque apud eum gratia valebat. Dicere solebat Pyrrhus se plures urbes Cineae eloquentia, quam armorum vi, expugnasse. Cineas tamen regiam cupiditatem non adulabatur: nam cum in sermone Pyrrhus ei sua consilia aperiret, dixissetque se velle Italiam ditioni suae subjicere, respondit Cineas: "Superatis Romanis, quid agere destinas, O rex?" Italiae vicina est Sicilia, inquit Pyrrhus, nec difficile erit eam armis occupare. Tunc Cineas: "Occupata Sicilia, quid postea acturus es?" Rex qui nondum Cineae mentem perspiciebat: In Africam, inquit, trajicere mihi animus est. Pergit Cineas: "Quid deinde, O rex?" Tum denique, Mi Cinea, ait Pyrrhus, nos quieti dabimus dulcique otio fruemur. "Quin tu, respondit Cineas, isto otio jam nunc frueris?"
> 
> Romam itaque venit Cineas, et domos principum cum ingentibus donis circumibat. Nusquam vero receptus est. Non a viris solum, sed et a mulieribus spreta ejus munera. Introductus deinde in curiam, cum regis virtutem propensumque in Romanos animum verbis extolleret, et de conditionum aequitate dissereret, sententia senatus ad pacem et foedus faciendum inclinabat; tum Appius Claudius senex et caecus in curiam lectica deferri se jussit, ibique gravissima oratione pacem dissuasit: itaque responsum Pyrrho a senatu est eum, donec Italia excessisset, pacem cum Romanis habere non posse. Senatus quoque vetuit captivos omnes, quos Pyrrhus reddiderat, ad veterem statum redire priusquam bina hostium spolia retulissent. Quare legatus ad regem reversus est: quo cum Pyrrhus quaereret qualem Romam comperisset, respondit urbem sibi templum senatum vero consessum regum esse visum.
> 
>

Fontes
------

 *Haec pagina textum incorporat ex opere abbatis C. F. Lhomond De viris illustribus urbis Romae, 1779.*

Cassius Dio, Historia Romana 9.40.5

Plutarchus, Pyrrhus 18-19

Epistulae Ciceronis.
Wikidata Ioannes Černjachovs'kyj
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Černjachovs'kyj: imagoIoannes Černjachovs'kyj: imago
*Nativitas*: 16 Iunii 1906, 29 Iunii 1906; Oksanyna  
*Obitus*: 18 Februarii 1945; Pieniężno  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: military officer  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Hero of the Soviet Union, Hero of the Soviet Union, Order of Lenin, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Order of Suvorov, 1st class, Order of Suvorov, 1st class, Order of Kutuzov, 1st class, Order of Bogdan Khmelnitsky, 1st class, Gold Star medal, Gold Star medal  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Ioannes Danielis filius Černjachovs'kyj** (Ucrainice Іван Данилович Черняховський, tr. *Ivan Danylovyč Černjachovs'kyj*) sive **Černjachovskij** (Russice Иван Данилович Черняховский, tr. *Ivan Danilovič Černjachovskij*), natus in pago Oksanyna gubernii Kioviensis Imperii Russici (regionis Circassiensis Ucrainae) die 16 Iunii 1906 aut 1907, mortuus propter vulnus grave in Mehlsack Borussiae orientalis (nunc Pieniężno Poloniae) die 18 Februarii 1945), fuit ductor exercitus Sovieticus in Bello Magno Patrio, bis (annis 1943 et 1944) titulo Herois Unionis Sovieticae ornatus.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 29 Iunii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Černjachovs'kyj (Černjachovskij)** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Ioanne Černjachovs'kyj *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
* Pagina de Ioanne Černjachovskij in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
| Tabula geographica |
| --- |
| Hic situs Moabiti in regione Media |
| Indicia fundamentalia |
| Terra Foederalis Germaniae: | Berolinum |
| Regio: | Bezirk Mitte (regio Berolinensis)
 |
| Numerus incolarum: | 68 908
 |
| Coordinata geographica: | 52° 32′ 0″ Sept. 13° 20′ 0″ Ort. |
| Numeri cursuales: | 10551, 10553, 10555, 10557, 10559 |
| Praefixum telephonicum: | 030 |
| Nota autocineti: | B

 |
| Pagina interretialis: | www.berlin-mitte.de |
|

Arcus fluminis Sprehae Moabiti
**Moabit** est vicus Mediae Berolini. Ante annum 2001um Moabitum vicus pristinae regionis Hortus Bestiarum fuit. 

In Moabito vico celebris carcer est rebus quaerendis et iudicium publicum sive capitale.

In Moabito vico etiam est nova statio principalis Berolinensis.

De nomine
---------

Verisimiliter Huguenoti nomen creaverunt qui ex Francia Berolinum migraverunt et novam patriam *terre de Moab* nominavissent.

Alia opinio est verba Francogallica *terre maudite* quorum vis est "terra maledicta" originem esse nominis Moabit. Alium verbum Francogallicum *mon habitat* indicat "meam habitationem". 

Deinde verbum Slavicum *moch* vel verbum Germanicum *Moorgebiet* versione Berolinensi *Moorjebiet* indicant solum uligunosum.

* Latrina in Moabit

Alia vicipaediae incepta
------------------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Moabit** spectant. |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Mobile ab Alexandro Calder effecta.

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Mobile (iurisprudentia)

**Mobile** (-is, *neutr.*) est artis opus et sculptura quae ex variis partibus constat quae filo ex perticula? lignea vel ferrea pendent et ipsae perticulae? etiam ex alia perticula pendeant. Omnes partes ponderibus suis librantur et vento leniter pulsatae lente circum moventur. *Mobile* verbum Latinum est, sed etiam verbum Anglicum et Francogallicum. Mobile ad artem cineticam pertinet.
**Iocasta** (Graece Ἰοκάστη) in mythologia Graeca est regina Thebarum et filia Menoecei. Cui Creon est frater. Iocasta est mater atque etiam uxor Oedipodis. Quorum liberi (sive nepotes) sunt Antigone, Ismene, Polynices, et Eteocles.

Primum coniugium
----------------

Laius Iocasten in matrimonium duxit cui puerum invitis deis genuit, Oedipodem nomine. Laio oraclum dixerat a filio se interfectum iri. Laius atque Iocasta igitur deseruerunt puerum. Sed Oedipus, adoptatus a Corinthiorum rege et regina, vixit et posterius desiderans praedictum (patrem occidet et matrem in matrimonium ducet) effugere Thebas contendit. Dum illuc ambulabat, insciens Oedipus senem, qui vere pater fuit, occidit. Iocasta filium adhuc vivere nesciebat.

Secundum coniugium
------------------

Oedipus Thebas venit et explicato aenigmate Sphingis monstrum occidit. Praemium Iocastam, reginam Thebanorum, duxit. Iocasta autem mater illius erat, sed veritatis ignari beate diu vixerunt ita ut marito secundo Iocasta quattor liberos pepererit: Antigonen, Ismenen, Polynicem, et Eteoclem.

Post inventum et mors
---------------------

Multos post annos, Thebae peste oppressae sunt. Ut urbs sanaretur, vera historia Oedipodi evulgata est. Iocasta verum esse praedictum, et interfectori mariti primi et filio se nupsisse, confessa est. Sophocles scribit veritate evulgata Iocastam se interfecisse: 

Χορός:
ὦ δυστάλαινα, πρὸς τίνος ποτ᾽ αἰτίας;
Ἐξάγγελος:
αὐτὴ πρὸς αὑτῆς.
—Sophocles, *Oedipus rex* 1236-7
Sed alii poetae eam longius vivere faciunt ut Euripides in *Phoenissis* ubi Iocasta super duorum filiorum, Eteoclis et Polynicis, corporibus sese gladio transfigit. Simili modo in *Thebaidi* Statii, Iocasta vivit et conspicit bellum inter Polynicem et Eteoclem, Thebas et Argos. Mendicat filios pacem facere:

*nupsi equidem peperique nefas, sed diligo tales*
*(a dolor) et uestros etiamnum excuso furores*
—Statius, *Thebaid* VII, 514-5
sed pugnant et se occidunt. Post bellum, frater Creon imperium cepit.

Notae
-----

1. ↑  Versus 1454-8.

Fontes antiqui
--------------

* Euripides, *Phoenissae*
* Homerus, *Odyssea* carmine undecimoː 271-280
* Seneca, *Phoenissae*, *Oedipus*
* Sophocles, *Oedipus Rex*
* Statius, *Thebais*, praesertim libro septimo

Plura legere si cupis
---------------------

* Albert Machin, "Jocaste dans le temps tragique", *Pallas. Revue d'études antiques*, 1990ː 7-18
*