recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Maron (eremita)
Res apud Vicidata repertae:Maron (eremita): imagoMaron (eremita): imago
*Nativitas*: 4. saeculum; Syria I  
*Obitus*: 410; Levans  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: Christiana orientem monachus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

thaumaturgus, sanctus catholicus (*feriae die* 9 Februarii)
Sanctus **Maron** (mortuus anno 410) fuit eremita Christianus.

Vita
----

Parum traditum est de vita Maronis. Fuit monachus eremita. Vixit in Syria inter saecula IV et V. Licet possideret habitaculum corio caprino coopertum, ibi parum manebat. Magis vivebat sub divo. Tempus fere totum terebat in precando. Solitudo tamen eius parum duravit. Cito accesserunt ad eum non modo discipuli verum etiam alii homines et mulieres, ut consiliis eius uterentur. Quos omnes ad precandum monebat, ut noctem totam transcurrerent in laude Dei. Una cum consiliis, fiebant quoque corporis et mentis sanationes. Fuit etiam optimus dux spiritalis, ita ut Theodoretus asseveraret omnes monachos Cyrrhi ab eo institutos fuisse. Mortuus est circa annum 410. Eius corpus sepultum est in celebri monasterio Beth-Maron in regione Apamaea sito.

Cultus
------

Saeculo post, cum Arabes Syriam occuparent, multi Christiani ibi, in montibus, domicilia collocarunt. Ita orta est Ecclesia illa, quae nomen Sancti usurpando dicitur Maronita. Media aetate plerique Maronitarum adhaeserunt Ecclesiae Catholicae. Quam ob rem, saeculo XVI, apertum est Romae collegium, quod linguae et moribus Maronitarum faveret. In praesentia Sanctus Maron in regionibus montanis Syriae et Libani veneratur. Memoria eius celebratur die 9 Februarii.

Nexus interni
-------------

* Sarbelius Makhlouf
**Titus Aurelius Fulvus** (nescimus, quando natus sit, mortuus post annum 89) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.

Cursus honorum
--------------

Patria eius Nemausus in Gallia Narbonensi erat, Claudio vel Nerone imperatore in senatum adlectus est. Tum legatus Legioni III Gallicae in Oriente praepositus est. Anno 69 in Moesia Roxolanos vicit et ab Othone ornamenta consularia accepit. Anno 70 consul suffectus creatus est et tum legatus Augusti pro praetore Hispaniam Citeriorem administravit. Anno 85 cum Domitiano imperatore consul II ordinarius fasces tenuit et eo tempore etiam praefectus urbi Romae fuit. Filius eius Titus Aurelius Fulvus, nepos Antoninus Pius imperator erat, quem post mortem filii sui et patris pueri in domo sua educavit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 324

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Domitianus Augustus X et Gaius Oppius Sabinus**  |  **Consul** 85cum Imp. Caesare Domitiano Augusto XI | Successores: **Imp. Caesar Domitianus Augustus XII et Servius Cornelius Dolabella Petronianus**  |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Insigne "Coppa Italia"
***Coppa Italia*** ('Scyphus Italicus' vel 'Poculum Italicum') seu sollemniter **TIM Cup** (nam TIM eventum solvet), est certamen pedilusorium Italicum cui adsunt turmae Seriei Primae, cum qua non confundatur, nam alter de altera non pendet.
Turma Scyphum Italicum vincens, Superscyphum Italicum (Italice *Supercoppa Italiana*) cum turma contendit quae anno superiore Scyphum vicit.

Anno 2010 Turma Internationalis Mediolanensis Scyphum Italicum (praeter Seriem I et Campionatum Europaeum) vicit et contra turmam Romanam priorem Superscypho Italico certavit etsi anno 2009 non turma Romana Scyphum vicit, sed Internationalis ipsa, quare cum secunda turma Seriei I (nempe Romana) certavit.

Victores
--------

* 1922 Vado FC,
* 1935-1936 Torino FC,
* 1936-1937 Genoa CFC,
* 1937-1938 Juventus FC,
* 1938-1939 Ambrosiana Inter,
* 1939-1940 ACF Fiorentina,
* 1940-1941 AC Venezia,
* 1941-42 Juventus FC,
* 1942-43 Torino FC,
* 1958 SS Lazio,
* 1958-59 Juventus FC,
* 1959-60 Juventus FC,
* 1960-61 ACF Fiorentina,
* 1961-62 SSC Napoli,
* 1962-63 Atalanta BC,
* 1963-64 AS Roma,
* 1964-65 Juventus FC,
* 1965-66 ACF Fiorentina,
* 1966-67 AC Milan,
* 1967-68 Torino FC,
* 1968-69 AS Roma,
* 1969-70 Bologna FC,
* 1970-71 Torino FC,
* 1971-72 AC Milan,
* 1972-73 AC Milan,
* 1973-74 Bologna FC,
* 1974-75 ACF Fiorentina,
* 1975-76 SSC Napoli,
* 1976-77 AC Milan,
* 1977-78 Inter,
* 1978-79 Juventus FC,
* 1979-80 AS Roma,
* 1980-81 AS Roma,
* 1981-82 Inter,
* 1982-83 Juventus FC,
* 1983-84 AS Roma,
* 1984-85 UC Sampdoria,
* 1985-86 AS Roma,
* 1986-87 SSC Napoli,
* 1987-88 UC Sampdoria,
* 1988-89 UC Sampdoria,
* 1989-90 Juventus FC,
* 1990-91 AS Roma,
* 1991-92 Parma FC,
* 1992-93 Torino FC,
* 1993-94 UC Sampdoria,
* 1994-95 Juventus FC,
* 1995-96 ACF Fiorentina,
* 1996-97 Vicenza Calcio,
* 1997-98 SS Lazio,
* 1998-99 Parma FC,
* 1999-00 SS Lazio,
* 2000-01 ACF Fiorentina,
* 2001-02 Parma FC,
* 2002-03 AC Milan,
* 2003-04 SS Lazio,
* 2004-05 Inter,
* 2005-06 Inter,
* 2006-07 AS Roma,
* 2007-08 AS Roma,
* 2008-09 SS Lazio,
* 2009-10 Inter,
* 2010-11 Inter,
* 2011-12 SSC Napoli,
* 2012-13 SS Lazio,
* 2013-14 SSC Napoli,
* 2014-15 Juventus FC,
* 2015-16 Juventus FC,
* 2016-17 Juventus FC,
* 2017-18 Juventus FC.

Nexus interni
-------------

* Serie A
* Serie B
Wikidata Sigismundus Herbersteinius
Res apud Vicidata repertae:Sigismundus Herbersteinius: imagoSigismundus Herbersteinius: imago
*Nativitas*: 23 Augusti 1486; Vipava  
*Obitus*: 28 Martii 1566; Vindobona  
*Patria*: Sacrum Romanum Imperium  

**Officium**

*Munus*: legatus, scriptor, Rerum gestarum scriptor, nobilis  

**Familia**

*Genitores*: Leonhard von Herberstein; Barbara von Lienz und zum Lueg  

**Sigismundus Herbersteinius** (Theodisce *Siegmund von Herberstein*), die 23 Augusti 1486 natus et die 28 Martii 1566 mortuus, fuit legatus Sacri Romani Imperii. historicus, et geographus Latinus, qui *Rerum Moscoviticarum commentarios* composuit.

Editiones
---------

* *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557
* iidem, Basileae 1567
* iidem, Basileae 1571
* iidem Italiane, 1550
* iidem Theodisce, 1557
* iidem, Francofurti 1579
* cum versione Theodisca, edito nova, 2007
* iidem Latine et Theodisce in *Bibliotheca Augustana*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

> Iam Ludi Latinaeque instaurata erant, iam ex lacu Albano acqua emissa in agros, Veiosque fata adpetebant– Titus Livius, *Ab Urbe condita libri*, V, 19. op. cit.

Decem anno a Romanos obsessa, etrusca urbis Veiorum, quae Tiberis ostium imperium volebat, a Etruscis, Faliscis Capenatibusque defendebatur. Sed Marcus Furius Camillus dictator, firmus propugnator expugnationis, multos homines et opes in re gesta adhibuit. Urbis expugnatio evenit, sic fabula narrat, per cloacis, quae in ager Veiens influibant. Cum in moenibus penetravissent, Romani Veios diripuerunt et eos deleverunt.
Wikidata Mscislavia
Res apud Vicidata repertae:Mscislavia: insigneMscislavia: insigne
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 54°1′11″N 31°43′29″E  
*Numerus incolarum*: 10 063  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Mstsislaw District  

**Mscislavia** (Albaruthenice Мсцісла́ў, Russice Мстисла́вль) est urbs regionis Mohiloviensis Rutheniae Albae. Incolarum 10 200 habuit anno 2020.

Historia
--------

A Rostislao Mstislai filio duce Smolenscensi anno 1135 condita est, qui nomen patris sui Mscislai Magni urbi dedit. Urbs et ducatus Mscislaviensis sui iuris caput erat, et pars ducatus Smolenscensis et Magni ducatus Lituaniae (postquam ab Olgerdo anno 1359 captus erat), et caput palatinatus Mscislaviensis Magni ducatus Lituaniae. Mscislavia anno 1654 incensa ad pristinam gloriam nunquam revertit. Anno 1772 post divisionem Poloniae primam Russica facta est, ab anno 1924 Albaruthenica.

Collegium Iesuitarum Mscislaviense; saeculo XVII aedificatum est

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Iacobi Hofmanni *Lexicon universale*, vol. II, p. 834.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°1′11″N 31°43′29″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Germanici exercitus milites.

Unam legis e paginis de
re militari
disserentibus

---


Typi bellorum

* Bellum civile
* Bellum stativum
* Bellum frigidum
* Ecechiria
* Incursio magna

Vires armatae

* Exercitus
* Classis
* Classis aeria

Ius

* Ius inter civitates et gentes
* Humanitarium belli ius
* Detrectator militiae

 Vide etiam  
Index bellorum · Arma · Pax · Dissimulatio · Glossarium · Diplomatia

**Copiae militares** sunt militares paramilitaresque civitatis vires armati, scilicet exercitus, classis navium, et classis aeria. Quarum propositum civilitati externae diplomatici corporis favere et praepuae opes nationalis defensionis est.

Immanuel Kantius in libro *Ad pacem perpetuam* abrogationem militis perpetui postulavit. Charta Consociationis Nationum usum vel metum ab exercitu militares ut medium solutio res liberaee, territorio, vel politicae prohibet. Deinde Constitutio Iaponiae ut medium solutionis conflicti inter civitates negat. Hodie quales civitates, sicut Costarica, Civitas Vaticana, Islandia vires armatas abrogaverunt.

Notae
-----

1. ↑  Valerius Maximus, *Facta et dicta memorabilia* 7.4.1; Gaius Suetonius Tranquillus, *De vita Caesarum* Aug.49.1; Cornelius Tacitus, *Annales* 15.25.
2. ↑  Charta Consociationis Nationum Articlus III, sectio 4.
3. ↑  Constitio Iaponiae anno 1947, articulus IX, sectio 2.
4. ↑  Die 1 Decembris anno 1948

Nexus interni
-------------

* Arma
* Copiae paramilitares
* Certamen armorum
* Detrectator militiae
* Grex Wagneranus
* Humanitarium belli ius
**Vector Laplace–Runge–Lenz** (vel brevius vector LRL) in mechanica classica est vector quo, inter alia, forma et orientatio orbitae unius corporis caelestis circa aliud, ut planetae circa stellam, describitur. Duobus corporibus per gravitatem Newtonianam inter se agentibus, vector LRL est constans motus, hoc est, idem est ubicumque in orbita computatur; aliis verbis, vector LRL *conservari* dicitur. Generalius, vector LRL conservatur in omnibus quaestionibus, in quibus duo corpora inter se agunt vi centrali quae variatur ut quadratum inversum distantiae inter ea; tales quaestiones Keplerianae appellantur.

Alia quaestio Kepleriana est atomus hydrogenii, quia continet duas particulas positive oneratas, quae inter se agunt per legem Coulombianam electrostaticae, aliae vis centralis quadrati inversi. Vector LRL maximi momenti fuit in prima deductione per mechanicam quanticam spectri atomi hydrogenii, ante inventionem aequationis Schrödingerianae. Haec autem ratio raro hodie adhibetur.

In mechanica classica et quantica, quantitates conservatae plerumque systematis symmetriae respondent. Conservatio vectoris LRL systemati symmetriae insolitae respondet; quod ad mathematicam attinet problema Keplerianum aequivalet particulae quae in superficie (hyper-)sphaerae quattuor dimensionum movet, itaque totum problema est symmetricum sub certis rotationibus spatii quattuor dimensionum. Haec symmetria superior ex duabus proprietatibus problematis Keplariani procedit: vector velocitatis semper in circulo perfecto movet et, energia tota data, omnes tales circuli velocitatis in eisdem duobus punctis inter se secunt.

Vector Laplace–Runge–Lenz ex Petro Simone Laplace, Carolo Runge, ac Gulielmo Lenz nominatur, quorum autem nullus eum primum invenit. Vector enim compluries iterum inventus est. Mechanicae caelestis vectori eccentricitatis sine dimensionum aequivalet. Variae definitiones generaliores vectoris LRL factae sunt, quae effectus relativitatis specialis, camporum electromagneticorum, atque variorum generum virum centralium incorporant.

Notae
-----

1. ↑  Goldstein, H. (1980). *Classical Mechanics* (2nd ed.). Addison Wesley. pp. 102–105, 421–422
2. ↑  Arnold, VI (1989). *Mathematical Methods of Classical Mechanics* (2nd ed.). New York: Springer-Verlag. p. 38. ISBN 0-387-96890-3
3. ↑  Pauli, W (1926). "Über das Wasserstoffspektrum vom Standpunkt der neuen Quantenmechanik". *Zeitschrift für Physik* **36**: 336–363
4. ↑  Fock, V (1935).
5. ↑  Bargmann, V (1936).
6. ↑  Hamilton, WR (1847).
7. ↑  Goldstein, H. (1975). "Prehistory of the Runge–Lenz vector". *American Journal of Physics* **43**: 737–738   
Goldstein, H. (1976). "More on the prehistory of the Runge–Lenz vector". *American Journal of Physics* **44**: 1123–1124
8. ↑  Hamilton, WR (1847). "Applications of Quaternions to Some Dynamical Questions". *Proceedings of the Royal Irish Academy* **3**: Appendix III

Nexus interni
-------------

* Leges Keplerianae
**Linguae Mari** duae sunt linguae, quae ad ramum Finno-Ugricum linguarum Uralicarum pertinent. Saepe pro una lingua habebantur, quae ante saeculum vicesimum *Tscheremissica* vocabatur. In Re publica Mari El Russiae ambae statu publico utuntur. Circa 338 milia hominum linguis Mari loquuntur. Scriptura utuntur Cyrillica cum signis diacriticis non multis. 

Duae linguae Mari sunt lingua Mari pratensis et lingua Mari montana; interdum et tertia enumeratur, quae est lingua Mari septentrio-occidentalis(ru), cui codex *ISO 639* jmy[*nexus deficit*] anno 2019 propositus est.

Notae
-----

1. ↑  Videre possis, ut *Czeremissi Logovi* et *Czeremissi Nagorni*  duae gentes Mari appellatae sint; haec nomina translitterationes corruptae sunt descriptionum Russicarum *луговая черемиса* et *горная черемиса*, i.d. *Mari pratenses* et *Mari montani*

Nexus externi
-------------

* Matthiae Castrén *Elementa grammatices Tscheremissae*, 1845

Linguae Finno-Ugricae

|  |  |
| --- | --- |
| Finno-Permicae | Samicae • Finnica • Carelica • Vepsica • Izhorica • Votica • Estonica • Voruvica • Livonica • Mari (pratensis • montana) • Morduinicae (Erzia • Moxel) • Komiensis • Udmurtica |
| Ugricae | Hungarica • Chantyensis • Mansiensis |
Inscriptio bilingualis: *Bol'šoe Ignatovo* (Russice) vel *Ignadvele* (Morduinice, Erzia)
**Linguae Morduinicae** vel **Morduanicae** duae sunt linguae gentis Morduae (Morduinorum). Linguae sunt familiae Finno-Permicae, quae ad ramum Finno-Ugricam linguarum Uralicarum pertinet. Interdum ante saeculum vicesimum pro una lingua habebantur. In Mordovia Russiae ambae statu publico utuntur. Circa 431 milia hominum anno 2010 linguis Morduinicis loquebantur. Scriptura utuntur Cyrillica cum signis diacriticis non multis.

De divisione linguarum Morduinicarum et de grammatica
-----------------------------------------------------

Duae linguae Morduinicae sunt lingua Erzia et lingua Moxel(Mokschanica). Sunt et aliae gentes Morduinicae, praeter Erzia et Moxel (Mokscha), quae linguis Morduinicis loquuntur, sicut *Šokša, Terjuchane, Karatai*. In linguam Erzia dialecti eorum includuntur. Linguae Erzia propior fuit, ut videtur, et lingua Meschtscherica gentis Meschtscherorum, quae saeculo sedecimo abolevit.

Linguae sunt syntheticae, agglutinativae, harmoniam vocalium habent (quod inter linguas Finno-Ugricis rarum est, sed linguis Turcicis solitum). Nomina duodecim casus habent, verbum unumquodque duas varias declinationes habere potest, cum obiecto et sine eo. Septem modos verba Morduinica habent: indicativum, imperativum, coniunctivum, optativum, conditionalem, coniunctivum conditionalem et adhortativum. Praeter participia multa linguae Morduinicae etiam gerundiva habent, sicut lingua Latina, et gerundia variorum generum quinque.

Notae
-----

1. ↑  Samuel Gyarmathi, *Affinitas linguae Hungaricae cum linguis Fennicae originis grammatice demonstrata* (Gottingae, 1799), p. 125
2. ↑  Ibidem, p. 175 et al.
3. 1 2   De nomine *Moxel* videas Willielmus de Rubruquis, *Itinerarium*
4. ↑  "Mokschanice"
5. ↑  Georgius Fejér, *Aborigines et incunabula Magyarorum, ac gentium cognatarum populi Pontici, Pontus* (Budae, 1840), p. 128
6. ↑  "meschtscherica",
7. ↑  Fridericus C. H. Kruse, *Chronicon Nortmannorum, Wariago-Russorum* (Hamburgi & Gothae, 1851), p. 257

Viae nomen tribus linguis: Russica et Erzia et Moxel

De lingius Morduinicis
----------------------

* Феоктистов А. П. Мордовские языки. Основы финно-угорского языкознания. Прибалтийско-финские, саамский и мордовские языки. Moscuae, 1975.
* Raun, Alo. *The Mordvin Languages*, in: Denis Sinor (ed.), *The Uralic Languages: Description, History and Foreign Influences*, BRILL, 1988, ISBN 978-90-04-07741-6. **(Anglice)**
* Современные мордовские языки. Фонетика. Саранск, 1993 **(Russice)**
* Мокшень кяль. Морфология. Саранск, 2000 (Linguae Moxel morphologia) **(Lingua Moxel)**
* Эрзянь кель. Морфология. Саранск, 2000 (Linguae Erzia morphologia) **(Lingua Erzia)**
* De gente Meschtscherorum (Meshchera) **(Anglice)**

Linguae Finno-Ugricae

|  |  |
| --- | --- |
| Finno-Permicae | Samicae • Finnica • Carelica • Vepsica • Izhorica • Votica • Estonica • Voruvica • Livonica • Mari (pratensis • montana) • Morduinicae (Erzia • Moxel) • Komiensis • Udmurtica |
| Ugricae | Hungarica • Chantyensis • Mansiensis |
Conlocatio vici in Provincia Biscaia.
**Guernica et Luno** (Vasconice *Gernika-Lumo*) est commune Hispanicum in communitatis autonomae Vasconiae Provincia Biscaia situm.

Historia
--------

Urbs anno 1366 condita est. Anno 2011 16 442 incolarum fuerunt.

Proelium anno 1937
------------------

*Guernica y Luno,* imago muralis opere fictili in urbe Guernica, replica picturae a Paulo Picasso factae.
Die 26 Aprilis 1937 inter Bellum civile Hispanicum miles rebelles a Francisco Franco ducti cum Legionis condor Germaniae nazistae auxilio tormentis et telis Guernicam lacessierunt. Paulus Picasso clarissimam picturam *Guernica* huius facinoris fecit hodie in Museo Reginae Sophiae Matrito servatam.

Fontes
------

1. ↑  Confer *bombardare* in Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. *Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino*. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007)..
2. ↑  Pictura 'Guernica' apud www.artchive.com.
3. ↑  Helena Oppler (ed.): *Picasso's Guernica* (Novo Eboraci 1988).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Guernicam et Lunonem** spectant. |

* Communis situs interretialis
*Acinonyx* magna cum velocitate currit, celerius quam omne aliud animal.
**Velocitas** (-atis, *f.*) est quantitas vectorialis physica, quae positionis fluxionem metitur. Plerumque {\displaystyle {\vec {v}}} denotata est, et eius modulus celeritas nuncupatur, quae in systemate internationali unitatum (SI) unitatibus m/s datur, h.e. metris per secundum temporis divisis.

Constat secundum theoriam relativitatis specialis, ab Alberto Einstein anno 1905 excogitatam, velocitatem quam maximam esse celeritatem luminis, quam solae particulae non massam habentes, sicut photona, attingere possunt. Verum autem est quod haec corpora (massa=0) semper luminis celeritate diffunduntur.

Definitio
---------

In mechanica classica, velocitatem mediam computare licet per formulam 

{\displaystyle {\vec {v}}\_{med}={\frac {\Delta {\vec {x}}}{\Delta \mathrm {t} }}}
ubi commutatio positionis divisa est per tempus {\displaystyle \Delta t} in quo haec commutatio efficitur. Exempli gratia si autocineto Lutetia Lugdunum, quae urbes inter se circiter 500 km distant, quinque horis perveneris tua velocitas media erit 100 km/h ad meridiem et orientem versus, id est quingenta per quinque divisa, etiam si paululum alicubi constiteris aut nonnumquam tachygraphum 160 km/h indicarit.

Momentariam contra velocitatem si cognoscere volueris, hoc est velocitatem in certo temporis puncto, intervalla tam temporis quam spatii quam minima capies (e.g. 0,01s) et simili modo longitudinem per tempus divides et directionem motus notabis. Quae secundum differentialem formulam mathematice ita definitur:

{\displaystyle {\vec {v}}={\frac {d{\vec {x}}}{dt}}\,}
ubi {\displaystyle {\vec {x}}(t)} momentariam corporis positionem in tempore *t* denotat.

Velocitas vector est, ergo magnitudinem et directionem in spatio habet. Celeritas autem quantitas scalaris est quae sola magnitudinem distantia *d* vecta per tempus divisa datam habet, 

{\displaystyle v={\frac {\mathrm {d} }{\mathrm {t} }}}

Unitates
--------

Communiores physicae velocitatis unitates sunt:

* m / s (metra per secundum),
* km / h (chiliometra per horam). Si chiliometra per horam in metra per secundum convertere volueris numerum per 3,6 divides. Exempli gratia 72 km/h = 20m/s. Etenim sunt 3600 secunda in hora et mille metra in chiliometro ː millies igitur multiplicabis et per 3600 summam divides.

Quantitates aliae quae ad velocitatem referentur
------------------------------------------------

* Acceleratio, quae fluxio velocitatis est.
* Velocitas angularis

Nexus interni
-------------

* Vectis velocitatis commutandae
Formula:NHon stipula

*Vide etiam paginam discretivam:* Sanctus Mauritius (discretiva)


| *Sanctus Mauritius* |
| --- |
|  |
| Martyr |
| Mortuus | 290 |
| Attributa | crux trifoliata |
| Patronus | miles, eques |
|  Index Sanctorum |

Sanctus **Mauritius** fuit primicerius legionis Thebaicae circa annum 290. Cum sociis suis (inter quos erat sanctus Candidus) martyr interfectus, Acauni in Helvetia sepultus est, ubi asservantur veneranturque reliquiae.

Monasterium Sancti Mauritii Acauni perantiquum est, anno 515 conditum, antiquissimum monasterium in Occidente, contemporaneum cum monasterio Sanctae Catharinae in monte Sinai.

*Passio martyrum Acauni*, scripta s. VI a sancto Eucherio, primum testimonium scriptum huius martyrii est.

Posteritas, cultus
------------------

Multa aedificia ecclesiae nomine Sancti Mauritii nominantur. Unus e patronis dioeceseos Magdeburgensis est. Caput Mauritii insigne oppidi Bavarici Coburgi decorat.

Multa loca nomen a Sancto Mauritio ceperunt, inter quos Acaunum, hodie "Saint-Maurice" nuncupatum. Vide s.n. Sanctus Mauritius (Acaunum).

Sanctus Mauritius patronus militum et equituum est.
Mauricius Nussbaum, circa annum 1900
Domus Nussbaum Warburgi, via Klockenstraße nr 7 (2018)
**Mauricius** vulgo *Moritz* **Nussbaum** (natus die 17 Decembris 1850 Warburgi, mortuus die 17 Ianuarii 1924 Cassellae) paedagogus atque philologus Germanicus fuit.

Vita
----

Moritz Nussbaum e familia decem infantium venit agricolae cuiusdam nomine Henrici Nussbaum, qui pueritiam media in urbe peregit: namque eorum domus iam circa annum 1500 constructa familiae fuit ex anno 1736. Sed ex anno 1850 fortunae decrescebant; attamen Mauricius eruditione optima frui potuit Warburgi in nobili *Gymnasio Mariano*. Annis inter 1870 et 1872 philologiae classicae Monaci studuit antequam Gottingam peteret. Ibi doctoratu laureatus est dissertatione de Flavio Iosepho pacta. Quam laudibus extulit Aemilius Schürer theologus in recensione quadam.

Familiares Argentoratum visuri, circa annum 1904
Absolutorium studiosi nactus magister linguarum Latinae et Theodiscae necnon historiae creatus est in Alsatia, primo Tribus Tabernis et postea Mulhusiae. Denique anno 1886 ei venia disciplinarum Argentorati faciendarum concessa est. Ida Koppel ei nupsit, quae infantes tres peperit hos: Robertum, Mathildam et Henricum. Argentorati titulo professoris coronatus est.

Anno 1919, cum Alsatia pars Franciae declarata est, regio officialibus multis linquenda erat. Itaque die 20 Maii 1919 Mauricius cum uxore Warburgum revenit in domo patria habitaturus. Anno 1922 ambo Cassellam ierunt ubi Mauricius naturae concessit. Sepultus est in sepulcreto Iudaico Warburgensi.

Familia
-------

Ida Nussbaum die 30 Augusti 1943 mortem sibi conscivit postquam filius Robertus in carceralibus nazisticis Sachsenhausen (apud Arausionis castrum) necatus est. De Henrici sorte autem nihil notum factum est.

Diurnarius atque scriptor politicus illustrissimus Petrus Scholl-Latour filius Mathildae Nussbaum (quam in matrimonium duxit Otho Conradus Scholl) fuit et nepos Mauricii Nussbaum. De isto viro in autobiographico opere anno 2014 edito narravit.

Opera
-----

* Mauricius Nussbaum: *Observationes in Flavii Josephi Antiquitates Lib. XII. 3 – XIII. 14*, dissertatio, Warburgi 1875 (Digitalisat).

Bibliographia
-------------

* Westfalen-Blatt (Warburg): *Jüdischer Doktor mit Warburger Wurzeln*, Warburgi, die 6 Novembris 2021
* Peter Scholl-Latour: *Mein Leben.* Cum epilogo Corneliae Laqua. (autobiographia post mortem auctoris edita) C. Bertelsmann, Monaci 2015, ISBN 978-3-570-00508-8.

Notae
-----

1. ↑  Emil Schürer, *Theologische Literaturzeitung* 1, 1876, p. 332–334 (in interrete hic).
2. ↑  *Meine Mutter (…) war die Tochter eines Straßburger Studienrates für antike Sprachen, der angeblich fähig war, die langen Gesänge der „Ilias" und der „Odyssee" im griechischen Urtext frei vorzutragen.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mauricium Nussbaum** spectant. |

* Cippi photographia in Sepulcreto Iudaico Warburgensi; apud "Allemania-Judaica"
Wikidata Georgius Bom Jesus
Res apud Vicidata repertae:Georgius Bom Jesus: imagoGeorgius Bom Jesus: imago
*Nativitas*: 26 Iulii 1962; Água Grande  
*Patria*: Insulae Sancti Thomae et Principis  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of São Tomé and Príncipe, Minister of National Defence  
*Munus*: politicus, linguista  

**Consociatio**

*Factio*: Movement for the Liberation of São Tomé and Príncipe/Social Democratic Party  

**Georgius Bom Jesus**, vulgo plene *Jorge Lopes Bom Jesus* est philologus et politicus insularum Sancti Thomae et Principis. Alumnus est universitatis Tolosanae ubi linguam Lusitanam litterisque populorum Africanorum studuit. Sodalis factus est etiam iuvenis motus liberationis Sancti Thomae et Principis, cuius factionis mense Iulio 2018 praeses electus est, aemulis Elsa Teixeira Pinto et Americo Barros. Minister ab eruditione a die 22 Iunii 2008 ad 14 Augusti 2010 meruit, praeside Fradique de Menezes. Die 3 Decembris 2018 ad officium primi ministri convocatus est, praeside Evaristo Carvalho.

Nexus externi
-------------

* "Bom Jesus é investido este fim de semana pelo PR como Primeiro Ministro de STP" (29 Novembris 2018) apud *Téla Nón*
* "Jorge Bom Jesus manifesta-se "altamente confiante" nos resultados das eleições" (7 Octobris 2018) apud *Agência STP Press*

Primi ministri rei publicae Sancti Thomae et Principis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Leonillus Marius d'Alva • Michael Trovoada • Caelestinus Rocha da Costa • Daniel Daio • Norbertus Costa Alegre • Evaristus Carvalho • Carolus Graça • Armindo Vaz d'Almeida • Radulphus Bragança Neto • Gulielmus Posser da Costa • Evaristus Carvalho • Gabriel Costa • Maria das Neves • Damianus Vaz d'Almeida • Maria do Carmo Silveira • Patricius Trovoada • Ioachim Raphael Branco • Patricius Trovoada • Gabriel Costa • Patricius Trovoada • Georgius Bom Jesus • Patricius Trovoada
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides rei publicae Sancti Thomae et Principis • Ministri rerum externarum Sancti Thomae et Principis |
|  |
Coptica "Ecclesia suspensa" Cairi
Notio **Copti** (e Lingua Graeca: αιγύπτιοι, „Aegyptii") initio sine ullo religionis discrimine illos incolas Alexandriae et totius Aegypti significavit, qui Lingua Aegyptiaca loquebantur. Ipsorum lingua *ουΡεμενκημι ενΕχριστιανός (ou.Remenkīmi en.Ekhristianos*, ad litteram: Christiani Aegyptiaci) appellantur. 

Lingua Coptica e Lingua Aegyptiaca tertio saeculo nata est. Ex quo Lingua Arabica una cum religione Islamica in Aegypto praevalere coepit, notio tantum ad Christianos gente Aegyptiaca natos denotandos adhibetur. Maxima pars Coptorum in vita cottidiana Arabice loquitur, cum sit certa inter Coptos iuvenes renovatio linguae Copticae.

Saeculo vicesimo multi Copti variis e causis patriam reliquerunt, ut gens Coptica hodie multis in terris invenitur.

Historia
--------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Ecclesia Orthodoxa Coptorum

Copti in Aegypto hodierna
-------------------------

Numerus Coptorum sive pars eorum inter incolas Aegypti disputatur. Plerumque Copti 5–8 milliones esse aestimantur (6-10 % incolarum Aegypti). Maior pars Ecclesiis Coptorum adhaeret (plurimi ecclesiae orientali-orthodoxae, pauciores ecclesiae catholicae), reliqui sunt Christiani graeco-orthodoxi, graeco-catholici et Protestantes. Tantum "Fischer Weltalmanach 2008" 12–15% incolarum Aegyptii Coptos esse aestimat.

Copti se varie detrimentum accipere queruntur. Praecipue in Aegypto superiore saepe vi incendiisque vexantur: Anno 2000/2001 caedibus in *El Kosheh* factis 21 Copti et unus Musulmanus interfecti sunt, anno 2002 ob ecclesiae Copticae consecrationem seditiones exortae sunt, anno 2006, cum incursio in ecclesiam facta sit, Alexandriae unus Coptus interfectus, 17 autem sauciati sunt. Conversiones Coptorum ad religionem Islamicam (variis causis) saepius accidunt quam viceversa, num conversio ad Christianesimum manifeste prohibeatur vel etiam conversiones ad Islam cogantur, acriter disputatur.

Die 1 Ianuarii 2011 unus et viginti homines interfecti sunt, cum Alexandriae ante templum Copticum autoraeda pyrobolis conferta dirupta est. Praeses Aegypti Hosni Mubarak insidias damnavit. Adel Labib, gubernator Alexandrinus, aggressionem globo tomocratico Alcaedae imputavit.

Copti noti
----------

* Boutros Boutros-Ghali
* Omar Sharif
* Sinuthius III Papa

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Coptos** spectant. |

* Aegyptus Coptiaca
* NZZ online: De conversione in Aegypto hodierna (Theodisce)

Nota
----

1. ↑  Fons nominis Latini: Taki-eddini Makrizii: historia Coptorum Christianorum in Aegypto Arabice (Versio Latina 1828)
2. ↑  Harenberg Aktuell, p. 532: 94% Musulmani et 6% Christiani / Spiegel-dtv-Jahrbuch 2004, p. 54: 90% Musulmani et 9% Copti / Notitiae ministerii a rebus exteris Germaniae: 90% Musulmani et 6% Copti
3. ↑  Fischer WA 1998, p. 58
4. ↑  Cf. Kosheh Martyrs
5. ↑  ORF-News (Theodisce)
6. ↑  [ Spiegel-online (Theodisce)
7. ↑  UNHCR-Australia (pdf, responsio 26 Martii 2007)
8. ↑
9. ↑
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Navis in certamine pleno **velo** directa.
**Velum** est scheda textilis qua venti plena naves diriguntur. Naves quae velis utuntur veliferae appellantur. Vela navis malo affiguntur et rudentibus regulantur.

Nexus interni
-------------

* Cannabis
* Navis longa
Georgius Bingham tertius comes Lucan
**Georgius** (Anglice *George*) **Bingham**, ab anno 1839 tertius comes **Lucan** (natus 16 Aprilis 1800 Londinii, mortuus 10 Novembris 1888 eodem loco) fuit dux militum ac vir publicus Britannicus.

Familia
-------

Anno 1829 Annam uxorem duxit, sororem Iacobi Thomas Brudenell. Sex liberos habuerunt.

Cursus honorum
--------------

Bingham anno 1816 ad exercitum Britannicum accessit. Anno 1820 succenturio atque anno 1825 maior nominatus est. Annis 1826 - 1830 legatus apud Parlamentum Britannicum fuit. Annis 1826 - 1837 Bingham praefectus legioni lancariorum fuit. Anno 1839 vicepraefectus Comitatus Maigonensis in Hibernia factus celeriter incolis irae fuit. Inter Bellum Crimaeanum Bingham nunc generalis maior divisionem equitatus duxit. Die 25 Octobris 1854 clarus et cruentatus Impetus alae levis factus est, quod Bingham et summus dux Britannorum Filioregius Iacobus Henricus Somerset sine consilio militibus imperaverunt. Post bellum finitum Bingham in patriam revertebat. Anno 1887 etiam marescalcus nominatus est.

Fontes
------

* Germanus Werth: *Der Krimkrieg. Geburtsstunde der Weltmacht Russland.* Ullstein, Francofurti ad Moenum 1992, ISBN 3-548-34949-8
Wikidata Baiae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°49′0″N 14°4′11″E  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Bauli  

Despectus in Baias
*Si petis librum a Ioviano Pontano scriptum vide* Baiarum libri.
**Baiae** (Italiane *Baia*) sunt urbicula Campaniae, regionis Italicae, quae in fabulis appellata dicitur ex Baio, socio Ulixis, illic sepulto. Huc multi Romani antiqui venire solebant ut se ad mare delectarent.

Aquae vicinae calidae sunt ad voluptatem et varios morbos commodae, et quia fertilitate ac rerum copia, aedificiis, litorumque amoenitate praestabant, magna Romanorum multitudo ad eas confluere solebat. Fuit haec urbs temperie aeris et Romanorum frequentia, atque ornamentis aedificiorum celeberrima.

Nexus interni
-------------

* Bacula
* Neapolis
* Provincia Neapolitana
* Urbs metropolitana Neapolitana

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baias** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Baiae ab I. M. G. Turner pictaeBaiae ab I. M. G. Turner pictae
Fossile iuvenis *Scipionycis samnitici* e sedimento apothecario Petrae Roiae effossum (Museum Historiae Naturalis Mediolanense)

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Saurischia   
Subordo : Theropoda   
Infraordo : Coelurosauria   
Genus : ***Scipionyx*** †  
dal Sasso & Signore, 1998   
Species : ***Scipionyx samniticus*** †  
dal Sasso & Signore, 1998   
   

***Scipionyx samniticus*** est dinosaurium coelurosaurium, quod Cretaceo inferiori, abhinc annorum 110 milies milium, aetate Albia habitabat, verisimile adulto duo metra longum, unum dimidiumque altum, 20 chiliogrammata ponderantem, 70 chiliometris horariis velocem esse.

Fossile ab Ioanne Todesco in calcaribus Petrae Roiae e provincia Beneventana Campaniae anno 1980 inventum est, quondam in Samnio, unde nomen capit, principio avis visum. Deinde, post decem annos, agnotum est Dinosaurii carnivori pullum esse.

Cyrus (*Ciro*), ut ab ephemeride quodam hebdomadali appellatus est, erat pullus modo exitus e nido et verisimile est in aquam cecidisse obiisseque. Eius reliquia in calcare lithographico petrefacta sunt et situs Petraeroiensis proprietatum gratia partes molles servaverunt, ut intestinum (unicum omnium dinosaurorum).

*Scipionyx* est primus dinosaurus in Italia inventus, et primus dinosauri pullus.

Interim in Museo Civili Historiae Naturalis Mediolanensi conservatur.

Bibliographia
-------------

* Cristiano dal Sasso, Simone Maganuco, "Scipionyx samniticus (Theropoda: Compsognathidae) from the Lower Cretaceous of Italy — Osteology, ontogenetic assessment, phylogeny, soft tissue anatomy, taphonomy and palaeobiology" in *Memorie della Società Italiana de Scienze Naturali e del Museo Civico di Storia Naturale di Milano* vol. 37 pars 1 (2011) pp. 1-281 alibi
*Vide etiam paginam discretivam:* Olympus (discretiva)


Wikidata Olympus (commune Carpathi)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 35°44′26″N 27°10′25″E  
*Numerus incolarum*: 270  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Karpathos Municipality  

**Tabula aut despectus**

Olympus (commune Carpathi): situsOlympus (commune Carpathi): situs
Carpathi tabula
Situs unitatis popularis Olympi in nomo Dodecaneso
**Olympus** (Neograece Όλυμπος) est vicus 684 incolarum (status 2010) ad septentrionalem partem insulae Carpathi situm. Usque ad annum 2010 demus fuit pristino nomo vel praefecturae Dodecaneso attributus. Ex tunc pars sive "unitas popularis" (Graece: δημοτική ενότητα) Carpathi demi est.

Lege etiam
----------

* Antje Schwab, Gunther Schwab, *Karpathos*. Verlag Michael Müller, Coloniae Agrippinae 2004, ISBN 3-89953-145-0.

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Olympum** spectant (Olympos, Karpathos, Olympos (Karpathos)). |
Capsa superiore monstratur dispersio morbi contagiosi in multitudine hominum, cum pauci (rubri) contagione inficiuntur, et ceteri (caerulei) sani et sine immunitate sunt: morbus libere in multitudine dispergitur. Capsa media: minor pars hominum (flava) immunitatem obtinuit aut vaccinatione aut aegrotando, maior autem pars immunitate carens inficitur contagione. Capsa infima: magna multitudo immunitatem obtinuit, quare immunitas gregalis reliquis praebetur.
**Immunitas gregalis** est, cum satis multi homines, postquam morbo contagioso aegrotarunt, consanuerunt, ita ut reliqui cives melius morbum effugere possint. Nam cum homines immunes non iam alios inficiant, tenor turbatur contagionum, quare morbus, quominus vulgetur, retardatur. Quo plures homines immunes facti erunt, eo minor erit grex contaminatorum, in quos homines nondum morbo implicati incidere possunt.

Immunitas plerumque vaccinatione obtinetur aut, nisi vaccinum praesto est, aegrotando. Ut primum ad certum finem ventum erit, morbus immunitate gregali abolescet. Ex qua abolitione, si per orbem terrarum fit, eradicatio morbi consequi potest. Itaque anno 1977 immunitas gregalis vaccinatione effecta ad variolam eradicandam magnopere contulit. 

Immunitas gregalis non ad omnes pertinet morbos sed solum ad **contagiosos**, qui contagione in alios transeunt. Nam tetanus non contagiosus morbus est, verum tamen perniciosus, cui immunitas gregalis non convenit.

Notae
-----

1. ↑  Gordis 2013: 26-27; Merrill 2013: 68-71; Fine & al. 2011.
2. ↑  Somerville & al. 2013: 58-59.
3. ↑  Cliff & Smallman-Raynor 2013: 125-136.

Bibliographia
-------------

* Cliff, A. & Smallman-Raynor, M. (2013) *Oxford Textbook of Infectious Disease Control: A Geographical Analysis from Medieval Quarantine to Global Eradication.* Oxford University Press.
* Fine, P. & Eames, K. & Heymann, D. L. (2011) 'Herd immunity': A rough guide. *Clinical Infectious Diseases* 52 (7): 911–916.
* Gordis, L. (2013) *Epidemiology.* Elsevier Health Sciences.
* Merrill, R. M. (2013) *Introduction to Epidemiology.* Jones & Bartlett Publishers.
* Somerville, M.; Kumaran, K.; & Anderson, R. (2012) *Public Health and Epidemiology at a Glance.* John Wiley & Sons.
***Pidgin*** est lingua simplex, quae ad communicationem adiuvandam crevit inter duas pluresve partes, quibus lingua communis deest. Proprium linguarum *pidgin* illud est, quod conlocutores circumscripto vocabulario utuntur. Morphologia linguarum *pidgin* nulla est, aut in minimum redacta.

Introductio
-----------

*Pidgin* lingua ethnica cuiusquam populi aut societatis non esse solet, sed secundum locum obtinet, solet enim ab immigrantibus in suo novo loco habitationis adhiberi, aut in modum linguae francae in zona contactus incolarum urbis, sicut in portu a multis frequentato. Linguis *pidgin* multi fuerunt usus etiam in coloniis, cum lingua nationis dominantis cum vernaculis indigenarum et servorum illic deductorum inter se mixtae sunt.

Qui lingua *pidgin* loquitur, pro sua parte suam adhibet linguam vernaculam, quam quidem vocabulis linguae conlocutoris ditat. Minimis utitur structuris formalibus, ne communicationibus obstet inter homines alienis vernaculis instructos; itaque suam grammaticam in minimum et necessarium redigit. Nonnullae linguae *pidgin* gradum linguae primariae consecutae sunt. Talem linguam *pidgin*, cuius usui homines satis multi nati sunt, decet linguam creolam appellare.

Historia
--------

*Pidgin* antiquissima fuisse videtur dialectus a nautis et mercatoribus Mediterraneis adhibita a saeculo XIV, quae in usu usque ad finem saeculi XIX durabat. Multae aliae linguae *pidgin* ortae sunt ex industria commerciali Europaeorum; *pidgin* Quanchei orta est in portibus Sinensibus ad usum negotiatorum. Alia causa linguarum *pidgin* fuit Afrorum in servitutem redactorum in colonias Americanas et Caribicas deductio.

De etymologia
-------------

Origo vocabuli non liquet. Notissima est opinio eorum, qui in *pidgin* pronuntiationem Sinensem vocabuli Anglici *business* ('negotium') latere putant; nec meliorem opinionem dixerunt, qui *pidgin* duxerunt a dictione *pigeon English* ('lingua Anglica columbina'). Vocabulum 洋涇濱, 洋泾滨, *yáng jīng bīn*, quo Sinenses *pidgin* significant, suam originem trahit a nomine rivi Jing, qui Sciamhaevi in confinio terrarum Francogallis et Anglis conductarum fluit.
*Pidgin English* est nomen datum ab advenis Anglophonis ad linguam *pidgin* Sinensem-Anglicam-Lusitanam qua utebantur pro commercio in Quancheo per saecula 18 et 19; in Sina haec *lingua franca* nuncupabatur "Anglica Quanchei".

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Alcaraz Varó, E. et M. A. Martínez Linares. 1997. *Diccionario de lingüística moderna.* Barcelona: Ariel.

Nexus externi
-------------

* Index linguarum *pidgin* in usu plus aut minus publico in actualitate, ex *Ethnologue* (Anglice)
Wikidata Mstislaus Magnus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: Februarius 1076; Turovia  
*Obitus*: 14 Aprilis 1132; Kiovia  
*Patria*: Russia Kioviensis  

**Officium**

*Officium*: dux Kioviensis  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Vladimirus II Monomachus; Gytha of Wessex  
*Coniunx*: Christina Ingesdotter of Sweden, Liubava Dmitrievna Zavidich  
*Proles*: Ingeborg of Kyiv, Malmfred of Kyiv, Vsevolod of Pskov, Iziaslav II of Kyiv, Rostislaus Mstislai filius, Volodymyr III Mstislavich, Euphrosyne of Kyiv, Svyatopolk Mstislavich, Eupraxia Mstislavna, Maria Mstislavna of Kyiv, Q55656754, Durancie  
*Familia*: Rurici domus
**Memoria**

*Sepultura*: Kiovia  

**Mstislaus Vladimiri filius** (Russice *Мстислав Владимирович*), a Basilio Tatiščev primo **Magnus** cognominatus, mense Februario anno 1076 natus est 15 Aprilis anno 1132 mortuus, fuit Vladimiri Monomachi filius et Georgii Longimani frater, magnus dux Kioviae ab anno 1125 usque ad mortem. Ut sanctus Theodorus (quo nomine baptizatus est) ab Ecclesia Orthodoxa colitur. Dux Novogradiensis annis 1088 — 1094, Rostoviensis annis 1094—1095.

Rostislaus Mstislai filius dux Smolenscensis anno 1135 Mscislaviam urbem condidit et nomen patris ei dedit. Malmfrida Mstsislai filis Sigurdi Hierosolymipetae uxor erat.

Notae
-----

1. ↑  *Specimen Ecclesiae Ruthenicae*, p. 273; Ioannis Dlugossii *Annales*, vol. V-VI, 1975, pp. 91, 374, 409.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
Genera immunitatis diagrammate processionis depicta.
**Immunitas morborum** est corporis contra germina morbifera sui defendendi potentia. Fere duorum generum sunt: immunitas congenita et immunitas adquisita.
Immunitas adquisita (vel "adaptiva") in naturalem et artificiosam dividi solet. Immunitate nativa efficitur, ut germina morbifera, ne in corpus ingressa procrescant, inpediantur. Atqui cum fefellit immunitas congenita, succurret immunitas adquisita.

De immunitate congenita
-----------------------

Cum germina morbifera (sive "pathogena") inciderunt corpori, immunitas congenita microbia delere tendit. Certis agit receptoribus cellulariis, quae structuris microbiorum perceptis cellulas, quae microbia contingunt, agitant. Saepe quidem fit, ut cellulae immunitatis congenitae, sicut macrophagi, omnia non agnoscant microbia.

De immunitate adquisita
-----------------------

Immunitas adquisita in T et B lymphocytis posita est, quibus certi cuique contra microbia receptores sunt. Receptores B et T lymphocytorum in superficie cellulae sunt, et cellulis solum unum cuique genus receptoris est. Virtus immunitatis adquisitae haec est, quod, dum adolescunt T et B, in singulis cellulis genum, quod receptorem describit, obicitur mutationi geneticae. Qua facta multa miliarda receptorum variorum esse possunt. Quae cum ita sint, multa in corpore continuo nascuntur miliarda cellularum B et T, quibus suus cuique receptor proprius est. Itaque cellulae suum quaeque microbium aliudve antigenum agnoscunt.

Cellula B aut T, cum contigit microbium, contra quod receptorem proprium habet, cito se dividit. Sequitur reactio immunifica, in qua B cellulae anticorpora solubilia sive immunoglobulina producunt, et cellulae microbiis infectae a T cellulis interfectricibus delentur. Quo facto supersunt cellulae memoriales, quarum ope eadem microbia, si forte in corpus invaserint, immunitate adquisita arceri poterit, nam propter cellulas memoriales eiusdem microbii contagione bis vexari non solemus.

Nexus interni
-------------

* Immunitas gregalis
* Systema immunitatis

Bibliographia
-------------

* Janeway Jr, Charles A.; Travers, Paul; Walport, Mark, & Shlomchik, Mark J. (2001) *Immunobiology, 5th edition: The Immune System in Health and Disease.* Garland Science.
* Parish, Henry J. (1965) *A history of immunization.* Livingstone.
Wikidata David Hilbert
Res apud Vicidata repertae:David Hilbert: imagoDavid Hilbert: imago
*Nativitas*: 23 Ianuarii 1862; Znamensk, Kaliningrad Oblast  
*Obitus*: 14 Februarii 1943; Gottinga  
*Patria*: Regnum Borussiae, Imperium Germanicum, Res Publica Vimariana, Germania nazistica  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, professor, philosophus, physicus  
*Patronus*: Universitas Regia Georgia Augusta
**Familia**

*Coniunx*: Käthe Hilbert  
*Proles*: Franz Hilbert  

**Memoria**

*Laurae*: Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Poncelet Prize, Cothenius Medal, Bolyai Prize, Lobachevsky Prize, Bavarian Maximilian Order for Science and Art, Foreign Member of the Royal Society, Goethe-Medaille für Kunst und Wissenschaft  
*Sepultura*: Stadtfriedhof Göttingen  

**David Hilbert** (natus Regiomontii in urbe, eo tempore Borussiae metropoli, die 23 Ianuarii 1862; mortuus Gottingae die 14 Februarii 1943) fuit mathematicus Germanicus. Alumnus fuit universitatis Regiomontanae, ubi usque ad annum 1895 docuit; quo anno munus professoris Universitatis Gottingensis suscepit. Studium de analysi numerica, aequatione differentiali, algebra abstracta, fonte physicae relativisticae et quanticae, et theoria numerorum fecit.

Anno 1900, orationem in Congressu Internationali Mathematicorum Lutetiae habuit, cum viginti tria Problemata Hilbertiana explicaret, quae de omnibus partibus mathematici tractavit.

Etiam fuit magister Ioannes von Neumann et Otto Blumenthal.

Bibliographia
-------------

* Reid, Constance. 1996. *Hilbert.* Novi Eboraci: Copernicus Books. ISBN 0-387-94674-8.

Nexus interni
-------------

* Ignoramus et ignorabimus
* Lemma Hilbertianum

Nexus externi
-------------

David Hilbert anno 1912.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Opera David Hilbert aut de David Hilbert apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Davide Hilbert.
* De Davide Hilbert.
* De Davide Hilbert.