recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

| *Sancta Dymphna* |
| --- |
| Virgo et Martyr |
| Nata | Gheel in Belgica |
| Mortua | ca. 650 |
| Patrona | insani, confusus animi |
|  Index Sanctorum |

Sancta **Dymphna** sive **Dympna** vel **Dimpna** erat virgo et martyr Hiberniae, passa ca. annum 650. Martyrologium Romanum (a. MMI, die 15. Maii) haec notat: cuius acta conscripta à Petro Cameracensi recitar Sur. tom. 3 hac die. pluribus tem de ea Molan, in indic. Sanctorum Belgij, & in addit. Vsuard. clarmit. circa ann.Domini sexcentesimum.

Secundum legendam Medii Aevi et saeculi XIII vitam, Dymphna, filia Hiberniae pagani regis, Christiana facta et in occulto baptizata est. Post matrem pulcherrimam Dymphnae mortuam, rex perdite ac cupiditate iuxtae formosae filiae arsit. Domo Dymphna cum Gereberno presbytero reliquit et aufugit. Dymphna Gerebernusque in terram Antverpiae egressi sunt. Ab Antverpia veniunt ad pagum Gheel, ubi cappella Sancti Martini habuit. Prope cappellam parvam Sancti Martini filia regis pura et confessor eius sedem ac domicilium fortunas suas constituiunt. Tamen inveniunt eorum sedem emissarii regis crudelis. Dymphnae pater ab Hibernia ad pagum Gheel fulminis more venit. Rex oravit et obsecavit filiam atque res turpes oblatas retullit. Dymphna repudiavit paternam abominationem. Martyria consecuta sunt. Rex supplicium Gereberno decrevit et ipse securi percussit Dymphnam filiam. Corpora in sarcophagis condita et sepulturis in specu victimae affectae sunt.

Bibliographia
-------------

* Ekkart Sauser, "Dympna" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 21 (Nordhausen, 2003. ISBN 3-88309-110-3) , columnae 347–348 **(Theodisce)**
---

**Plantae** — Angiospermae

Classis : Di­cotyle­dones   
Ordo : Ericales   
Familia : Ericaceae   
Genus : *Vaccinium*   
Subgenus : ***Oxycoccus***   
   
(Gray) 1848  

***Oxycoccus*** est nomen aliquot plantarum generis Vaccinii familiae Ericacearum. Asa Gray Oxycoccus ut subgenus anno 1848 descripsit. Gulielmus Daniel Iosephus Koch anno 1837 ut sectionem, Ioannes Hill anno 1756 ut genus. Oxycoccorum omnium baccae edules sunt.

Species
-------

Oxycoccorum distributio geographica. Purpurei fines areae *Vaccinii oxycocci* sunt, aurantii *Vaccinii microcarpi*, virides *Vaccinii macrocarpi*
Oxycoccorum typus est species *Vaccinium oxycoccos*. Aliae species sunt:

* *Vaccinium macrocarpon*, species Americae Septentrionalis, quae baccas maiores habet et saepius artificialiter colitur;
* *Vaccinium microcarpum*, species Eurasiae septentrionalis, altitudine et diametro baccarum minor;
* *Vaccinium erythrocarpum*, frutex usque ad 1,5 m altitudinis, quae in montibus Asiae Orientalis (e.g. in Iaponia) et Civitatum Foederatarum (Virginia, Carolina Septentrionalis, Tennesia) gignitur.

*Vaccinium oxycoccos*  
florens

Descriptio
----------

Oxycocci omnes (praeter *Vaccinium erythrocarpum*) sunt fruticuli sempervirentes procumbentes. Caules oxycoccorum flexiles usque ad 30 cm longitidinis radicare possunt. Radices palares sunt. Fungus mycorrhizam formans in radicibus oxycocci semper habitat. Ex caule repente extremo unus vel duo vel tres petioli florigeri uno cum flore sursum crescunt. Folia alterna, usque ad 6 mm longitudinis ovata vel oblonga partem superiorem viridem atriorem habent, inferiorem cineream vel canescentem usque ad album. Cera partes foliorum inferiores obtectae sunt. Flores rosei vel purpurescentes deorsum spectant et quattuor (interdum quinque) petala habent. Mensibus Maio et Iunio oxycocci florent. Circa 18 dies flos quisque vivit. Fructus oxycoccorum bacca est globosa vel ovata coloris rubidi, paene tota suco amaro plena.

Habitatio
---------

In paludibus elatis vel transitoriis et in silvis coniferis sphagnosis gignitur. Heliophiliores oxycocci sunt, sed medio nutritivo exiguo contenti.

Notae
-----

1. ↑  De verbis Graecis ὀξύς et κόκκος, *bacca acida*.

Bibliographia
-------------

* Cole, S. & Gifford, L. (2009). *The Cranberry: Hard Work and Holiday Sauce*
* Trehane, J. (2009). *Blueberries, Cranberries and Other Vacciniums*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Oxycoccum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Oxycoccum*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos |

* De Oxycocco in Alberti Haller *Enumeratione methodica stirpium Helvetiae indigenarum*, vol. I. Gottingae 1742, p. 413
Unam legis e paginis de
civilitate
disserentibus

---

Formae administrationis

* Anarchia
* Democratia
	+ Democratia socialis
* Foederatio
* Dictatura
* Autocratia
* Monarchia/Regnum
	+ Monarchia constitutionalis
	+ Monarchia hereditaria
	+ Monarchia electiva
	+ Monarchia absoluta
* Ducatus
* Res publica
	+ Respublica parlamentaria
	+ Respublica praesidentialis
* Oligarchia

Tituli ductorum

* Dux civitatis
	+ Praeses
	+ Imperator
	+ Sultanus
	+ Rex
	+ Tzar
* Dux rectionis
	+ Primus minister
	+ Praeses consilii ministrorum
* Caesar (titulus)
* Dictator
* Amiralis
* Princeps
* Senator
* Sachus
* Tyrannis
* Bassa
* Beigus
* Calipha
* Chanus
* Comes
* Consul
* Grafio
* Knezus
* Lictor
* Nomarcha
* Pharao
* Sachus
* Thainus
* Tribunus plebis
* Vaivoda
* Vezirus

Ideologiae

* Anarchismus
* Capitalismus
* Conservatismus
* Cosmopolitanismus
* Fascismus
* Imperialismus
* Liberalismus
* Nationalismus
* Socialismus
	+ Democratia socialis
	+ Socialismus saeculi 21
	+ Communismus
* Ideologia viridis
* Statismus

Trias politica

* Potestas legifera
	+ Parlamentum
	+ Senatus
* Potestas exsecutiva
* Potestas iudicialis

Factiones

* Index
	+ per civitates digestae
	+ per ideologias digestae

Comitia

* Suffragium
	+ Suffragium universale

 Vide etiam  
Civitas sui iuris · Rectio · Maiestas · Titulus

**Dux rectionis** est praecipuus rectionis exsecutivi rami officiarius, saepenumero ministrorum consilio praeses. In systemate parlamentario, dux gubernationis crebro minister primarius, Praeses Gubernationis, Praeses consilii ministrorum etc nominatur. In praesidentialibus rebus publicis aut monarchia, dux gubernationis idem homo velut dux civitatis esse solet, qui saepe praesides aut monarcha respective? appellatur.

Praesens principatus ducis gubernationis cum maxima diaconia in democratica civitate Tage Erlander, primus minister Sveciae ex anno 1946 in 1969, est, continuo summa viginti trium annorum. Octo comitiorum summam vicit, et denique propter provectam aetatem secessus est.

In systemate semipraesidentiali, dux gubernationis ambobus, duci civitatis, et potestati legisferae (velut parlamento) respondere debet. Exemplum est Francica Quinta Res Publica (ex anno 1958 usque ad praesens), ubi *Praeses Rei Publicae* (Francogallice *Président de la République*) primum ministrum nominat, sed aliquem qui gubernationalia munera perficere possit eligere debet et Conventi Reipublicae (Francogallice *Assemblée nationale*) favorem habet. Cum oppositio Conventum Reipublicae (et ergo gubernationis aerarium et maximam legislationis partem) dominatur, praeses quidem ex oppositione primum ministrum eligere cogitur; talibus in casibus, cohabitatione nominatis, gubernatio intestinam civitatis politiam dominatur, dum praeses politicae externae valde restringitur.

Nexus interni
-------------

* Cancellarius foederalis
* Rectio
* Primus minister
* Dux civitatis
---

**Plantae** — Angiospermae

Classis : Eudicotyledones   
Ordo : Brassicales   
Familia : Brassicaceae   
Genus : *Pringlea*   
Species : ***P. antiscorbutica***   
*Pringlea antiscorbutica*   
Hook.f.  

Habitatio *Pringleae antiscorbuticae* (ruber)
***Pringlea antiscorbutica*** est species plantarum florentium in paucis insulis Oceani Indici subantarctici endemica. Una harum insularum est Kerguelen, ex quo vulgare plantae nomen oritur. Haec est sola generis *Pringleae* species, familiae Brassicacearum.

Plantae recentes habent similitudinem? cum *Brassicis oleraceis,* sed ad illas vix pertinent. Folia multum vitamini C continent, quamobrem nautae saeculo 19 in Oceano Indico *Pringleam antiscorbuticam* saepe edebant ne morbus scorbuticus erumperet. In habitatione sua, planta erat antehac frequens, sed nova genera animalium hominum culpa invecta numerum illarum plantarum magnopere minuerunt.

Notae
-----

1. ↑  Vulgo saepe *brassica Kerguelensis* (Francogallice *chou de Kerguelen*, Theodisce *Kerguelenkohl* etc.).
2. ↑  S. B. Young, et E. K. Schofield (1973), "Palynological evidence for the late glacial occurrence of Pringlea and Lyallia on Kerguelen Island," *Rhodora* 75:241, Situs interretialis.

Bibliographia
-------------

* Chapuis, J.-L. F. Hennion, V. Le Roux, et J. Le Cuziat. 2000. "Growth and reproduction of the endemic cruciferous species Pringlea antiscorbutica in Kerguelen Islands." *Polar Biology* 23: 196–204.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pringlea antiscorbutica** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Pringlea antiscorbutica"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • INPN France |
Titulus primae editionis *Candide* anno 1759 editae.
***Candide, ou l'Optimisme*** est satura Francogallica a Voltario scripta, primum anno 1759 edita, quae de vita Candidi, pueri ingenui, narrat. Fabula in castello Westphaliensi, quasi paradiso, exordiatur, ubi Candidus principiis optimismi Leibnitiani indoctrinatur a professore Pangloss, qui censet hunc mundum esse "omnium, qui fieri possunt, optimum." Hoc idyllium repente terminatur: Candidus ex castello peregrinans, varios dolores in orbe terrarum videns patiensque, spes primas paulatim perdit. In extrema fabula Candidus, principiis Pangloss reiectis, declarat: "hortum nostrum colere oportet".

Liber oratione sarcastica atque argumento erratico, phantastico rapidoque nobilis est. Elementa narrationis *picaresque* cum *Bildungsroman* miscet; acri nec sentimentali tono parodiam facit mythistoriarum typicarum de periculis et amore. Res autem descriptae saepe in casibus veris nituntur, velut in Bello septem annorum et Terrae motu Olisiponensi. Ut philosophi Voltarii temporis cum quaestione mali contendebant, ita Candidus in libro facit, quamquam directius et iocosius. Auctor per allegoriam religionem, theologiam, res publicas, exercitus, philosophias philosophosque irridet, et super omnia Leibnitium eiusque optimismum oppugnat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Candide*** spectant. |

 Vide ***Candide*** apud **Vicifontem** Francogallicam.
Candidus Wennergren, philologus et musicus Suecus
**Candidus** vulgo *Bertilo* **Wennergren** (natus die 4 Octobris 1956) tympanista, esperantista et philologus Suecus est. In Germania autem hodie habitat Schossin in vico Megapolis-Pomeraniae Citerioris.

Vita Esperantica
----------------

Wennergren anno 1980 idioma Zamenhofianum edidicit et anno 2001 eum membrum Academiae Esperanticae crearunt. Diu sectionem de glossariis ibi duxit antequam in academia citata de rebus grammaticis responsalis fieret (quod munus duravit usque annum 2015..

Auctor autem est frugiferae grammaticae monolinguis praetitulatae *Plena Manlibro de Esperanta Gramatiko* (compendiarie: *PMEG*) necnon operis *Landoj kaj lingvoj de la mondo*. Libros definitivos Esperantici discendi varios quoque exaravit lingua Suecica.

Vita musica
-----------

Candidus Wennergren in gregibus Esperanticis musicam rockianam colebat, qui symphoniaci nuncupabantur *Amplifiki* et *Persone*. Anno 2002 in matrimonium duxit Esperantici fautricem Birke Dockhorn, cum qua saepe cantilenas Esperanticas edidit ad laetificandos esperantistas in Suecia hilariter convenientes.

Honores
-------

Die 19 Decembris 2006 curatores periodici *Undae Esperantici* eum sollemniter esperantistam anni honorarium declaraverunt, praesertim ob grammaticam PMEG utilissimam quam confecerat. Anno 2014 Universalis Societas Esperantica eum commissarium egregium (elstara aganto) proclamavit.

Notae
-----

1. ↑  Colloquium percontativum cum Candido anno 2016 factum ubi agitur et de dimissione ab officio

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Candidum Wennergren** spectant. |

* Pagina domestica
* Lingva Kritiko - pagina Candidi Wennergren de esperantologicis rebus
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Candesartanum**| Candesartanum |
| Candesartanum |
| Natura chemica |
| Formula summarum | C24H20N6O3 |
| Massa molaris | 440.45 g/mol |
| PubChem | 2541 |
| DrugBank | DB00796 |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | C09CA06 (WHO) |
| Tempus semivitae biologicum | 9 h |
| Metabolismus | iecore (hepaticus): CYP2C9 |
| Excretio | renibus (33%), faecibus (67%) |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | per os |
| MedlinePlus | a601033 **(Anglice)** |

**Candesartanum** est medicamentum inhibitor receptorii angiotensini II (subtypus 1) cum effectu antihypertensivo.

Natura Candesartani
-------------------

### Natura chemica

Structura chemica sua est acidum 2-aethoxy-1-{4-[2-(1H-tetrazol-5-yl)phenyl]benzyl}benzimidazol-7-carbonicum cum formula summarum C24H20N6O3 et massa molari 440.45 g/mol. Benzimidazoli anulo duplici (heterocyclo ex benzeno C6H6 et imidazolo C3H4N2) tres greges affixae sunt:

* aethoxyli grex -OC2H5
* duo greges phenyli (→benzenum) cum tetrazolo CH2N4 — tetrazolum metabolismum resistat.
* acidi carbonici grex -COOH

* ImidazolumImidazolum

### Natura pharmacologica

### Pharmacocinetica

In medicina ester resorptionis (praedroga) *candesartani cilexetilum* usus est. In intestino tenui candesartani cilexetilum in candesartanum translatum est. Candesartani cilexetili accessibilitas biologica est 15% ergo comparate cum aliis inhibitoribus AT II minus. Tempus semivitae biologicum {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}}. 9 horae est. 
Excretio est per urinas (33%) et biles (67%).

Candesartanum substratum Cytochromatis P450 CYP2C9 est.

Codex ATC est C09CA06 (WHO).

Effectus Candesartani
---------------------

### Effectus non grati

* Cephalalgia
* Pharyngitis
* Rhinitis
* Bronchitis
* Fatigatio

Usus Candesartani
-----------------

### Usus medicus

Dosis diurna definita (DDD) est 8 mg per die p.o.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  *FDA* de candesartano.
3. ↑  Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. C09CA cum candesartani referentia

Nexus interni
-------------

* Sanguinis pressio
Ricardus Santorum
**Ricardus Iohannes Santorum** (*Richard John Santorum*; natus die 10 Maii 1958) fuit legatus populi Pennsilvaniensis ab anno 1991 usque ad 1994 et senator pro civitate Pennsilvania ab anno 1995 2006 usque; in quo anno, candidatus rursus, ab electorum 59% reiectus est. Factioni Republicanae particeps, conservativus in rebus socialibus necnon fiscalibus dicitur. Hodie iuris consultus meruit et apud Fox News Channel se ostentat.

In conloquio cum Associated Press die 20 Aprilis 2003 vulgato, Rick Santorum acta homophylophilica comparavit ad incestum, polygamiam, et zoophiliam, et omnes horum actorum designavit aegros mores sexuales, qui societati familiaeque minitabantur.[1] Amplius negavit adultis consentientibus esse constitutionale ius solitudinis erga acta sexualia.[2]

Notae
-----

1. ↑  Sean Loughlin, *CNN.com - Santorum under fire for comments on homosexuality - Apr. 22, 2003* apud www.cnn.com "Santorum under fire for comments on homosexuality" (CNN, 22 Aprilis 2003).
2. ↑  Associated Press, *FOXNews.com - Raw Data: Excerpts of Santorum's AP Interview - Politics | Republican Party | Democratic Party | Political Spectrum* apud www.foxnews.com "Raw Data: Excerpts of Santorum's AP Interview" (Fox News, 22 Aprilis 2003).
*Oratosquilla oratoria* a tergo visa

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Malacostraca   
Ordo : Stomatopoda   
Familia : Squillidae   
Genus : Oratosquilla   
Species : **O. oratoria**   
de Haan, 1844  
   

***Oratosquilla oratoria*** est species Stomatopodum quae in maribus Sinensi orientali et australi habitat. Ibi a piscatoribus in Iaponia, Corea, Serica, Vietnamia et Philippinis ad comedendum quaeritur. Prope litora Sinarum colitur.

Bibliographia
-------------

* Tatsuo Hamano, Shuhei Matsuura, "Food Habits of the Japanese Mantis Shrimp in the Benthic Community of Hakata Bay" in *Nippon Suisan Gakkaishi* vol. 52 (1986) pp. 787-794

Nexus externi
-------------

Gastronomia Hongcongensis: *Oratosquillae oratoriae* coctae inter alios cibos marinos in popina Hongcongensi propositae

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Oratosquillam oratoriam** spectant. |

* "Mantis Shrimps of Singapore"
* Kun Xing, "Potential of commercial aquaculture of mantis shrimp in China" (2014)
Hac domu pax signata est
**Pax praeliminaria Sancti Stephani** (hic locus est apud Constantinopolin) die 3 Martii 1878 inter Imperium Ottomanicum et Imperium Russicum conventa est et Bellum Russicum Ottomanicum anno 1877/1878 finivit, quo bello Russici totam paene Balcaniam expugnaverant.

Constituta foederis pacis
-------------------------

Foedere constituta sunt, ut
- Civitates Serbia Mons Niger Romaniaque statim liberae essent,  

- Bulgaria tres annos a militibus Russicis occuparetur et deinde principatus autonomus in finibus Imperii Ottomanici esset  

- Fines Bulgariae multo auctae essent atque etiam ad litus Maris Mediterranei petinerent   

- Russia Chorzenem, Ardahan atque Batum provincias ab Imperio Ottomanico acciperet  

Fines Bulgariae foedere Sancti Stephani stipulati
Ob hanc pacem, qua haec civitas quasi condita est, 3 Martii ad hunc diem dies nationalis Bulgariae est.

Eventus pacis
-------------

Civitates maiores Europae - i.e. Francia, Regnum Unitum atque Imperium Austro-Hungaricum foedus non probaverunt, quod Russia per Bulgariam alligatam aditus ad Mare Mediterraneum haberet. Itaque pax in Consilio Berolinensi (13 Iunii–13 Iulii 1878) sublata et fines nuper descriptae sunt.

Nexus interni
-------------

* 185 Eunike

Nexus externi
-------------

* Constituta Foederis Pacis Sancti Stephani (lingua Anglica)
*Vide etiam paginam discretivam:* Frigidus (discretiva)


Wikidata Municipium Castrorum ad Fluvium Frigidum
Res apud Vicidata repertae:Municipium Castrorum ad Fluvium Frigidum: insigneMunicipium Castrorum ad Fluvium Frigidum: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°53′9″N 13°54′46″E  
*Numerus incolarum*: 19 671  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ajdovščina
**Gestio**

*Procuratio superior*: Slovenia  

**Geographia**

*Superficies*: 245.2 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Quilianum  

**Tabula aut despectus**

Municipium Castrorum ad Fluvium Frigidum: situsMunicipium Castrorum ad Fluvium Frigidum: situs
**Municipium Castrorum ad Fluvium Frigidum** (Slovenice: *Občina Ajdovščina*; Italiane: *Comune di Aidussina*) est municipium Sloveniae, cui caput est Castra ad Fluvium Frigidum. Municipium in historica provincia Carniola Interiori et in regione statistica Goritiana situm. Incolunt oppida 9 000 et 18 095 (anno 2009) municipium omnem. Incolae *Aidussinenses* appellantur.

Geographia
----------

Despectus in Castra ad Fluvium Frigidum
Municipium in Valle Frigidi iacet a fluvio Frigido permeatum.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Municipium ad Dioecesem Iustinopolitanam pertinet.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Municipium Castrorum ad Fluvium Frigidum** spectant. |

* Proprius municipii situs interretialis
Wikidata Municipium Circhinae
Res apud Vicidata repertae:Municipium Circhinae: insigneMunicipium Circhinae: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°8′0″N 13°59′0″E, 46°7′30″N 13°58′23″E  
*Numerus incolarum*: 4 588  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Slovenia  

**Geographia**

*Superficies*: 131.6 chiliometrum quadratum  

**Municipium Circhinae** (*Municipium Circhinense*) (Slovenice: *Občina Cerkno*; Italiane: *Comune di Circhina*) est municipium Sloveniae cui caput est Circhina. Municipium in historica provincia Litorali et in regione statistica Goritiana situm. Incolunt municipium 4.784 (anno 2011). Incolae *Circhinenses* appellantur.

Geographia
----------

* Hydria (alia nomina: Idria) (Slovenice: *Idrijca*; Italiane: *Idria*; Theodisce: *Fetschenbach*).

Vici et loci in municipio
-------------------------

* Circhina seu Circhinae - Caput municipii (Slovenice: *Cerkno*; Italiane: *Circhina*; Theodisce: *Kirchheim*)

et cetera.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Despectus in Circhinam
Municipium ad Dioecesem Iustinopolitanam pertinet.

Notae
-----

1. ↑  *Carlo Michele d’Attems primo arcivescovo di Gorizia (1752-1774) fra curia romana e Stato asburgico: Studi introduttivi*. ISSRGORIZIA, 1988 (pp. 123-124 apud *Google Books*)
2. ↑  *Kariere duhovnikov na Slovenskem v zgodnjem novem veku: vzvodi, okoliščine, (samo)reprezentacija Lilijana Žnidaršič Golec*. Založba ZRC, 2019 (p. 90 nota 188 apud *Google Books*)
3. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Municipium Circhinae** spectant. |

* Proprius municipii situs interretialis
Wikidata Holtgast
Res apud Vicidata repertae:Holtgast: insigneHoltgast: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°37′47″N 7°34′30″E  
*Numerus incolarum*: 1 801  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Esens, Circulus Widmundensis  

**Geographia**

*Superficies*: 24.01 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Ochtersum, Moorweg, Esens  

**Tabula aut despectus**

Holtgast: situsHoltgast: situs
**Holtgast** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Cum aliis parvis communibus se ad Esens commune generale coniunxit. Ad Holtgast et Vici Damsum, Fulkum atque Utgast pertinent.

Historia
--------

Statio antiqua ferroviaria et nunc sedes administrationis communis Holtgast
Holtgast olim, pars ducatus Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit, tum ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Holtgast Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Holtgast pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in regionem venerunt. Anno 1972 vici supra dicti ad Holtgast consociati sunt et Holtgast pars Esens communis generalis factum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Holtgast** spectant. |

* www.holtgast.de
Delta fluminis Magdalenae
Tabula regionis fluminis Magdalenae
Flumen Magdalena in Departimento Cundinamarca–Tolima.
**Flumen** sive aliquando **flumen magnum Magdalenae** (Hispanice *Rio Magdalena*, *Rio Grande de la Magdalena*) est praecipuum Columbiae in America Australi flumen, quod ad septentriones circa 1528 chiliometra per occidentale civitatis dimidium fluit. Ex Maria Magdalena, persona biblica, appellatur. Superficiem terrestrem 273 000 chiliometrorum quadratorum exhaurit, quae est 24 centesimae areae reipublicae, ubi 66 centesimae eius hominum habitant.

Notae
-----

1. ↑  "Crescit in America centrali ad flumen Magdalenae" (p. 638 apud *Google Books*)
2. ↑  "Flumen Magnum Magdalenae" (p. 326 apud *Google Books*)
3. ↑  "ad fluvium Magdalenae" (p. 21 nota 35 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* Guardianes del Agua. 2003. *Nuestro Río Magdalena.* Sociedad de Acueducto, Alcantarillado y Aseo de Barranquilla S.A. E.S.P.
* Jacobs, Michael. 2013. *The Robber of Memories: A River Journey Through Colombia.* Berkeleiae: Counterpoint Press.
* Petry, Paulo, et Jennifer Hales. 2015. 302: Magdalena - Sinu. Freshwater Ecoregions of the World.
*Vide etiam paginam discretivam:* Portus (discretiva)


Wikidata Flumen Micinum
Res apud Vicidata repertae:Flumen Micinum: insigneFlumen Micinum: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°46′0″N 12°14′0″E  
*Numerus incolarum*: 79 630  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Fiumicino
**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Romae capitis  

**Geographia**

*Superficies*: 213.89 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Caere, Roma, Angularia, Ladislaopolis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Huai'an  

**Tabula aut despectus**

Flumen Micinum: situsFlumen Micinum: situs
Flumen Micinum
**Flumen Micinum**, olim: **Portus** (-ūs, *masc.*), (vel *Portus Romae*, *Portus Augusti* et *Portus Augusti Claudii*; alia nomina: *Fiumexinum*) (Italiane: *Fiumicino*) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 77 700 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm. Incolae *Portuenses* vel *Fluminemicinenses* appellantur.

Historia
--------

* Via Portuensis.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Portus, cum Fanum Sanctae Rufinae (Sylva Candida) fuit sedes episcopalis suburbicaria cum nomine Sedis Suburbicariae Portuensis-Sanctae Rufinae; hodie sedes est Fanum Sancti Ioannis in Nono.

Vecturae
--------

### Aeroportus

* Aeroportus Romae-Fluminis Micini seu Aeroportus Intercontinentalis "Leonardus Vincius"

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Fregenae (Italiane: *Fregene*),
* Insula Portus vel Insula Portuensis (Italiane: *Isola Sacra'*),
* Maccarese (Italiane: *Maccarese*),
* Palitorium vel Palidorus (Italiane: *Palidoro*),
* Phocoenae (Italiane: *Focene*),
* Portus *Porto*,
* Testaleporis (Italiane: *Testa di Lepre*),
* Turris Petrae (Italiane: *Torrimpietra*),

*Ara Nova, Casale del Castellaccio, Le Vignole, Passo Oscuro, Tragliata, Tragliatella, Castel Campanile*.

Municipia finitima
------------------

* Anguillariae,
* Caere vel Caere Vetus,
* Ladislaopolis,
* *Roma*.

Nexus interni
-------------

* Latium (*regio*),
* Urbem metropolitanam Romae Capitis,
* Provinciam Romanam (*provincia abrogata*),
* Romam (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Flumen Micinum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Romae Capitis.Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Romae Capitis.
* Municipium Fluminis Micini.Municipium Fluminis Micini.
* Portus.Portus.

Notae
-----

1. 1 2  www.italiapedia.it
2. ↑
3. ↑  Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. *Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino*. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).
4. ↑  it:Porto (città antica)
5. ↑  .
6. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
7. 1 2 3 4  Cf. "Sedes Suburbicaria Portuensis-Sanctae Rufinae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
Actrix moderna (2015) Atossae partes in *Persis* agens.
**Atossa** (nata circa 550, mortua 475 a.C.n.) quinto saeculo exeunte et quarto ineunte fuit Persarum regina. Filia Cyri Magni erat et Cambysi nupsit, quo occiso Smerdis uxor paulisper fuit (sive ille verus Cambysis frater erat sive usurpator). Smerde victo et occiso prima inter Darii uxores erat cui Xerxem peperit. Ita filia, uxor, mater regum esse gloriabatur. Qua de causa praecipuas partes in Aeschyleis *Persis* agebat.

De morbo
--------

Darii monumentum in quo et Atossa sepulta est.
Herodotus in *Historiis* narrabat quomodo medicus Graecus Democedes reginam sanarit dum tumorem e mamma exsecat. Sunt moderni medici qui putent hanc primam cancri mammae descriptionem in litteris fuisse. Non omnes consentiuntː multi tumorem benignum fuisse existimant.

Notae
-----

1. ↑  III.133
2. ↑  Sandison, A. T. (1959). "The First Recorded Case of Inflammatory Mastitis— Queen Atossa of Persia and the Physician Democêdes". *Medical History*. 3 (4): 317–322. Thomas Tursz, *La Nouvelle Médecine du cancer : histoire et espoir*, Paris, Odile Jacob, 2013 (hic legere potes). Siddhartha Mukherjee, *The Emperor of All Maladies: A Biography of Cancer*, Simon and Schuster, 2011 (hic legere potes).

Fontes
------

* Aeschylus, *Persae*
* Herodotus, *Historiae*

Plura legere si cupis
---------------------

* Yancy Hughes Dominick, "Acting Other: Atossa and Instability in Herodotus", *The Classical Quarterly*, 2007ː 432-444
* Wouter F. Henkelman. « Xerxes, Atossa and the Persepolis Fortification Archive ». In *The Netherlands Institute for the Near East Leiden, The Netherlands Institute in Turkey Istanbul (NIT), Annual Report 2010*ː 27-33.

Nexus externi
-------------

* Atossa in Encyclopaedia Iranica
Abraham Lincoln iuvenis. Oratio Domus Divisae est una ex inclutissimis eius orationibus.
**Oratio Domus Divisae** fuit oratio ab Abrahamo Lincoln (futuro Praeside Civitatum Foederatarum) die 16 Iunii 1858 in Campifonte habita, postquam ille Republicanam nominationem pro munere Illinoesiae senatoris Civitatum Foederatarum acceperat. Haec contio initium improsperi contra Stephanum A. Douglas certaminis nuntiavit, certationis quae Disceptationes Lincoln-Douglas anni 1858 comprehendit. Oratio, diutina imagine periculi discordiae propter servitum creata, Republicanos trans Septentrionalem exhilaravit. Cum Oratione Gettysburgensi et altera oratione aditiali, ea facta est una ex inclutissimis eius orationibus.

Celeberrimum continet locum oratio "Domus divisa contra se non potest stare," locum qui sententiam Iesu in Bibliis Sacris adfert: "Omne regnum divisum contra se, desolabitur; et omnis civitas, vel domus divisa contra se, non stabit" (Matthaeus 12:25). Lincoln mentionem hic faciebat divisionis reipublicae inter civitates serviles et liberas. Sententia "domus divisa" vere ab aliis adhibita erat. In Senatu ante orationis tempus annos octo, per disputationem de Compromisso anni 1850, Sam Houston Texiae declaraverat "rempublicam divisam contra se non posse stare."

Hic est inclutissimus orationis locus:

Domus divisa contra se non potest stare. Credo hanc gubernationem perpetuo non posse permanere semiservilem et semiliberam. Non exspecto Unionem dissolvi—non exspecto domum dilabi—; sed exspecto eam non iam dividi. Omnis erit haec res, aut omnis erit illa. Aut servitutis adversarii additam eius expansionem sistent, eamque ponant ubi animus hominum poterit requiescere in fide cursui ultimae eius exstinctionis; aut eius fautores eam propellant, donec legitima pariter fiat omnibus in civitatibus, ut veteribus ita novis—ut Septentrionalibus ita Meridionalibus.
Nexus interni
-------------

* Abraham Lincoln de servitute
* Disceptationes Lincoln-Douglas anni 1858
* Origines Belli Civilis Americani

Nexus externus
--------------

* "Oratio Domus Divisae" in interretiali US State Department situ
*Vide etiam paginam discretivam:* Pax Lutetiae

**Pax Secunda Lutetiae** 20 Novembris 1815 signatum est et Bella Coalitionum pro tempore finivit..

Quae civitates de pace convenerunt
----------------------------------

Alligati contra Napoleonem imperatorem iterum victum (erant Austria, Borussia, Britannia et Imperium Russicum) de pace convenerunt. Franciae, quae Pacem Primam Lutetiae ante reditum Napoleonis signaverat, nunc non iam de foedere agere licuit.

Decreta pacis
-------------

Pax durior erat Franciae victae quam Prima cum cum Alligatis:

* Francia regiones annis 1790 - 1792 expugnata amisit, praesertim urbem Saravipontis.
* Praeter ea et contributionem Francorum 700.000.000 solvere debuit.
* Partes Franciae ad usque annum 1820 ab alligatis ocuparentur, qui res novas supprimere voluerunt. Anno 1818 autem, post Conventum Aquisgrani habitum, Francia alienis militibus liberata est.

Nexus externi
-------------

* Textus lingua Francogallica in Bibliotheca interretiali Nationali Franciae
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Pax Augustana anno 1555 Moguntiaci in officina Francisci Behem typis descripta.
**Pax Augustana** fuit pactum pacis inter status Imperii? et Ferdinandum I imperatorem, qui ad Caroli V fratris vicem egit, die 25 Septembris anni 1555 sanctum, iis, qui Confessioni Augustanae adhaerebant, lege imperii pacem et patrimonium certo affirmans. 

Protestantes principes Germani anno 1531 Foedus Smalcaldicum inierant; pluries autem in acie a Carolo V imperatore victi Interim Augustanum accipere coacti sunt. Cum Mauritius, dux Saxoniae, ab imperatoris partibus ad Protestantes transiisset, bellum inter Catholicos et Protestantes renovatum atque imperator a? Germania fugatus est.

Interea Ferdinandus I cum civitatibus imperialibus? anno 1552 Bataviae Bavariae indutias, anno 1555 Pacem Augustanam agitabat.

Pace Augustana, bellum domesticum in Germania ad tempus (usque ad Bellum tricennale) terminatum est. Secundum formulam "cuius regio, eius religio" principibus inde licebat pro suo territorio suisque subiectis religionem deligere. Incolis minime ius religionis libere eligendi, sed tantum ius emigrandi concessum est. Specimen imperii Christiani universalis submotum, potestas imperatoris una cum Imperio Romano Sacro infirmatum est.

Notae
-----

1. ↑  Ad nomen Latinum, vide rem apud archive.org curatam.
2. ↑  Gerhard Ruhbach, "Augsburger Religionsfrieden," in Helmut Burkhardt ry Uwe Swarat, eds. *Evangelisches Lexikon für Theologie und Gemeinde* (Wuppertal: R. Brockhaus Verlag, 1992, ISBN 3417246415), 157.
**Pax Bucarestae** die 10 Augusti 1913 signatum Bellum Balcanicum Secundum inter Serbiam, Graeciam, Montem Nigrum atque Romaniam ex una parte atque Bulgariam ex altera finivit.

Bellum Secundum Balcanicum
--------------------------

fines in Balcania post Bellum Balcanicum Secundum
Inter Bellum Balcanicum Primum anno 1912 Serbia, Graecia, Bulgaria Mons Nigerque contra Imperium Ottomanicum vicerant atque atque coegerant, ut terram eius Balcaniae eis cederet. Sic Foedere Londinii stipulatum est. Sed mox victores, praecipue Serbia et Bulgaria acerrime inter se iurgaverunt de praeda dividenda. Itaque Serbia et Graecia foedus contra Bulgariam inierunt. Bulgaria autem die 29 Iunii 1913 inimicos sine indictione belli aggressa est. Die 15 Iulii Romania, 20 Iulii Imperium Ottomanicum, quod terras paulo antea amissas recepturum sperabat, Bulgariae bellum indixit. Quae autem celeriter multitudine hostium victa est.

Constituta foederis Pacis
-------------------------

Pars septentrionalis Balcaniae post Bellum Secundum Balcanicum
Itaque Bulgaria ad pacem iniquam signandam coacta est, nam omnes fere terras expugnatas cedere debuit:

* Macedoniam ad Graeciam et Serbiam
* Partem Scythiae Minoris ad Romaniam
* Partem Thraciae orientalis Imperium Ottomanicum recuperavit.

Legati nationum
---------------

De pace inter alios hi legati egerunt:

* Demetrius Tontschew (Bulgaria)
* Nicolaus Pašić (Serbia)
* Eleutherius Benizelus (Graecia)
* Titus Livius Maiorescu (Romania)

Nexus externi
-------------

* Argumentum Foederis (lingua Anglica)
**Pax Posoniensis** 26 Decembris 1805 a Francia et Austria signata est. Hoc pace Bellum tertiae Coalitionis finitum est.

Historia
--------

Castellum Posonii
2 Decembris 1805 Napoleo I imperator Francorum Pugna apud Slaukoviam exercitus Alexandri I imperatoris Russiae et Francisci II imperatoris Sacri Romani Imperii pervicit. Cum Russia se sine pace e bello reciperet, Austria ad pacem signandam coacta est.

Legati
------

Dux legatorum Franciae administer rerum exterarum Carolus Mauritius de Talleyrand-Périgord erat, pro Austria Ignatius Gyulay et Ioannes I Iosephus princeps Lichtensteni de pace egerunt.

Condiciones pacis
-----------------

Regnum Italiae a Napoleone anno 1805 conditum
Austria Tirolem et Cisarulanam Electoratui Bavariae tradidit, Brisgoviam Badeniae dedit, aliae partes inter Badenia et Virtembergia divisae sunt. Venetiam, Histriam, Dalmatiam, Catharum Regnum Italiae accepit. Augusta Vindelicorum et Batavia partes Bavariae factae sunt. Salisburgum et Berchtesgaden autem nunc ad Austriam pertinebant.

Eventus
-------

Tabula commemorativa pacis Vindobonae
Pax Posonii clades acerrima Austriae fuit et anno insequente finem Sacri Romani Imperii attulit. Franciscus II nunc Franciscus I Austriae factus est. Principes Virtembergiae et Bavariae reges facti sunt. Confoederatio Rhenana Napoleone duce condita est. In Tiroli autem a Bavaria occupata populus cum Andrea Hofer pro libertate bellum ausus est.

Nexus externi
-------------

* "Pressburg, Frieden von" apud *AEIOU* **(Theodisce)**
* Textus Pacis (lingua Theodisca)
Pax Teschensis (signata die 16 Maii 1779). Monaci, Bayerisches Hauptstaatsarchiv, Bayern Urk. 1064
Pax Teschenensis die 13 Maii anno 1779 Tessini inter Austriam et Borussiam facta Bellum successionis Bavaricae finivit.

Historia
--------

Maximiliano III Iosepho, electore Bavariae, anno 1777 mortuo, familia Wittelsbacensis Bavarica exstincta est. Plures domus Europae nobiles partem hereditatis postulaverunt, inter quas et Domus Austriaca. Heres fuit Carolus Theodorus, elector Palatinus e familia Wittelsbacensi Palatino-Neoburgica, qui ius Austriae variarum regionum in confinio Bavariae Austriaeque agnovit. Tum copiae Austriacae die 16 Ianuarii 1778 plus quam concessa occupaverunt nullo resistente. Aliis heredibus, qui a Borussia adiuti erant, non probantibus exercitus Borussicus Bohemiam die 5 Iulii 1778 invasit, quo bellum successionis Bavaricae ortum est.

Pax
---

Postquam parum sanguinis effusum est, pax Russia auctore composita est. Foedus die 13 Maii 1779, die imperatricis Mariae Theresiae natali, Tessini, urbe Silesiae, signatum, die 28 Februarii 1780 ab Sacro Romano Imperio et die 8 Martii 1780 ab imperatore Iosepho II ratum factum est.
Inter ea, quae ex pace evenerunt, erat, ut regiones ab Aeno et Salzaha in orientem spectantes nomine Innviertel cum Austria coniunctae, Onoldum autem et Baruthum sub Borussiae ditionem redacta sint. Praeterea ius successionis domuum Wittelsbacensium constitutum est.

Notae
-----

1. ↑  Disputatio historico-politica inauguralis de flumine Scaldi … (1827), p. 192.

Bibliographia
-------------

* Adolf Unzer: Der Friede von Teschen. Ein Beitrag zur Geschichte des bayrischen Erbfolgestreites. Handorff, Kiel 1903.
***Trobriand Cricket: An Ingenious Response to Colonialism*** ('Criccetius Trobriandanus: subtilis colonialismo responsum') est anthropologica pellicula documentaria populi Insularum Trobriandianarum in Papua Nova Guinea et innovationum unicarum quas in criccetio lusu fecerunt. Haec pellicula, a Jerry W. Leach moderatore facta, multas mutationes ab insulanis factas in criccetio, usitato ludo Britannico, investigat. Ioannes Rouch, celeberrimus et unus ex observatissimis pellicularum fabricatoribus, in colloquio in fasciculo veris periodici *Film Quarterly* prolato, de *Trobriand Cricket* ait: "Pellicula est admirabilis, fortasse una ex maximis temporis recentioris pelliculis anthropologicis."

Criccetius in insulas Trobriandianas a quodam Reverendo Gilmour, missionario Britannico, saeculo vicensimo ineunte introductus est, ad substituendam comitatem athleticam pro prisca belli violentia. Criccetius in Trobriandianis magnopere convertus est cum singula ludi, inter quae numerus lusorum, pilarum, clavarum, regularum, et vestimentorum, late commutarentur. Pellicula monstrat criccetium in Trobriandianis re vera esse aliud et sollemne belli genus.

Pellicula, ut subtitulus ("subtilis colonialismo responsum") subicit, syncretismum vehementius dicit, scaenas primi ludi, in agris decoris in Anglia visi, cum genere insulano, colorum, sonorum, musicae, et saltationis pleno, comparat.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "It's a wonderful film, perhaps one of the greatest anthropological films of recent time."
2. ↑  Dan Yakir et Ioannes Rouch, "Ciné-Transe: The Vision of Jean Rouch: An Interview," *Film Quarterly* 31(3):2–11.

Bibliographia
-------------

* Appadurai, Arjun. 1997. Playing With Modernity: The Decolonization of Indian Cricket. In *Modernity at Large,* 89–113. Oxoniae: Oxford University Press.
* Kray, C. Notes on *Trobriand Cricket: An Ingenious Response to Colonialism.*[*nexus deficit*]
* Weiner, Annette B. 1977. Recognitio *Trobriand Cricket.* *American Anthropologist* 79:506–507.
* Weiner, Annette B. 1978. Epistemology and Ethnographic Reality: A Trobriand Island Case Study. *American Anthropologist* 80:752–757.

Nexus externi
-------------

* Photographema, www.janeresture.com
* Photographema, www.pacificislandbooks.com
* *Trobriand Cricket,* www.roninfilms.com.au
Civitates quibus factiones socialisticae tempore nostro regunt
**Internationalis Socialistica** est organizatio mundialis pro factionibus politicis socialisticis condita die 3 Iunii anno 1951. Sedes Londinii stat.

Politica organizationis est socialismus democraticus qui ius laborandi, redistributioem divitiarum et Systema polycommaticum postulat. Factiones civitatum 155 participant. Et Factio socialistica Europaeorum relationem cooperativam tenet. Linguae publicae sunt Anglica, Francogallica, Hispanica. Praeses hodie ab anno 2022 est Petrus Sánchez post Georgius Papandreu et secretarius generalis est Benedica Lasi.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Francogallice)**
* Situs publicus **(Hispanice)**
* Situs publicus **(Anglice)**

Praesides Internationalis Socialisticae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Morgan Phillips 1951 • Alsing Andersen 1957 • Ericus Ollenhauer 1963 • Bruno Pittermann 1964 • Gulielmus Brandt 1976 • Petrus Mauroy 1992 • Antonius Guterres 1999 • Georgius Papandreu 2006 |
|  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Möbii taenia facta papyro glutineque.
**Taenia Moebii** est superficies forma uno latere et una fine. Ipsarum proprietatum mathematicarum est inhabilitas orientari.? Inventa simul at libere Germanicis mathematicis Augusto Ferdinando Moebius et Iohanne Benedicto Listing anno 1858.

Forma fit per taeniam chartaceam contorquendam conversione dimidia, exinde fines coniugandes ut unum circulum fingare.

Geometria
---------

Graphus Moebii scheda parametricus.
Mutare quadratum in Moebii taeniam, fines nexu *A* nominata ut viae sagittarum congruunt.
Possis Moebii taeniam quam subparte **R**3 repraesentare a parametrizatione:

{\displaystyle x(u,v)=\left(1+{\frac {v}{2}}\cos {\frac {u}{2}}\right)\cos(u)}
{\displaystyle y(u,v)=\left(1+{\frac {v}{2}}\cos {\frac {u}{2}}\right)\sin(u)}
{\displaystyle z(u,v)={\frac {v}{2}}\sin {\frac {u}{2}}}
ubi {\displaystyle 0\leq u<2\pi } et {\displaystyle -1\leq v\leq 1}. Creat Moebii taeniam 1 latere, cuius medius circus habet radium 1, in *x*-*y* plano stantem, cum centro ad (0,0,0). 

Coordinatis cylindricis (*r*,θ,*z*), Moebii taenia sine finibus scribitur ab aequatione: 

{\displaystyle \log(r)\sin \left({\frac {\theta }{2}}\right)=z\cos \left({\frac {\theta }{2}}\right).}

Topologia
---------

Topologice, Moebius taenia definitur ceu quadratum (0,1) × ( 0,1) cum tecto et fundo a relatione (*x*,0) ~ (1-*x*,1) designatis, cum 0 ≤ *x* ≤ 1, sicut in illustratione ad dextram.

Möbii taenia exsistit in duabus dimensionibus, est superficies cum moenia. Exemplum est solitum superfacies non orientaturum.

Cultura
-------

Artifices saepe imagines eius forma crearent. Vide artem a M. C. Escher ex ligno sculptam.

Notae
-----

1. ↑  "Taenia Moebii": fons Latinitate currenti. Oportet plures fontes quaerere

Nexus interni
-------------

* Infinitas

Nexus externi
-------------

* Moebii taenia
* versio texta
**Interceptio regiminis** est **subitanea rerum conversio** seu **praxicopēma** (-atis, n.) qua imperandi potestas dominis legitimis aufertur subito adsultu nonnullorum militum civiumve, interdum adiuvante alia aliqua civitate. Cui eversioni rerum publicarum prodest, si maior pars militum et civium ea quae geruntur aequo animo patiuntur inque ea conversione adquiescunt. Nam nisi ita fiat, periculum est, ne bellum civile exardeat. In regimine intercipiendo praesidia administrativa occupari solent, potissima instrumenta multimedia ab opera detineri, primoresque civitatis comprehendi aut in exsilium eici. 

Interceptio regiminis et novae res confines sunt dictiones, quarum definitio ardua est, nam in sermone cotidiano de contrariis voluntatibus et opinionibus agi videtur. Utrum de interceptione regiminis an de novis rebus agatur, modo ex post facto aestimari potest. Quae cum ita sint, constat 'interceptionem regiminis' notionem utilem esse ea tantum condicione, ut historiographi sine ira et studio ea uti possint voce analytica bene circumscripta. Interceptio subito fit et saepe brevi in cassum cadit.

Subitaneae conversiones involutoriae
------------------------------------

Creberrimae sunt, individuales libertates secant, iura hominum non verentur et oppositores violente reprimunt:

* 1917: Russia
* 1935: Graecia
* 1936: Franciscus Franco Bahamonde in Hispania
* 1943: Argentina
* 1947: Thailandia
* 1952: Aegyptus
* 1953: Irania
* 1954: Paraquaria
* 1948: Venetiola
* 1962: Argentina
* 1964: Brasilia
* 1966: Argentina
* 1967: Graecia
* 1969: Muammar al-Gaddafi in Libya
* 1973:
	+ Ioannes Maria Bordaberry Arocena in Uraquaria
	+ Augustus Pinochet Ugarte in Chilia
* 1976: Argentina
* 1980: Turcia
* 1981: conatus die 23 Februarii in Hispania
* 1999: Pervezus Musharraf in Pacistania
* 2006: Thailandia
* 2014: Crimaea in Ukrainia
* 2016: Turcia
* 2021: Birmania
* 2023: Russia

Subitaneae conversiones evolutoriae
-----------------------------------

Inusitatae sunt, et a progressitis militaribus fieri solent ad tollendas dictaturas et ad denuo instituenda civitatis instituta.

* 1910: in Mexico, Res Novae Mexicanae, die 10 Novembris
* 1958: in Venetiola, Res Novae diei 23 Ianuarii
* 1974: in Lusitania , Res Novae Caryophyllorum

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio in Vicipaedia nata est. Meliorem dictionem, si quam extra Vicipaediam reppereris aut ipse inveneris, pro ea supponere licet.
2. ↑  *Lexicon Recentis Latinitas*, s.v. "putsch"
3. ↑  Confer Graecum vocabulum πραξικόπημα.
4. ↑  Interceptio regiminis Birmaniae anno 2021
5. ↑  A Greco Wagner facta sed frustra est.

Nexus interni
-------------

* Seditio
| Interleukinum 4 |
| --- |
| Alia nomina | BSF1 |
| IL 4 |
| Fontes externae | OMIM: 147780 |
| **Locus geni (homo)** |
| Chromosomate 5 locatum |
| **Chromosoma** | 5 (humanum) |
| Locus | 5q31.1 (homo) |

**Interleukinum 4** (**IL 4**) vel **factor cellulas stimulans 1** est cytokinum. IL 4 ab cellulis T auxiliaribus typi 2, mastocytis, granulocytis basophilis formatur. Munera IL 4 cum tumoris formatione, asthma bronchiali, morbis rheumatologicis nexa sunt. 

Nomen geni est *IL4*.

Natura
------

Interleukinum 4 (IL 4) glycoproteinum ex 129 aminoacidorum constitutum est. Cellulae T activatae eum secernunt.

Munera
------

### Morbi rheumatologici

*Rheumatismus* grex morborum rheumatologicorum est, et plurimi eius *morbi autoimmunitatis* sunt, qui articulis, ossibus, musculis, vasibus sanguineis, textibus mollibus vicinis detrimentum faciunt. Cytokina partes nonnullorum morborum rheumtologicorum, ut arthritidis rheumatoideae et spondyloarthritidum et lupi erythematodetis, agunt. Nimirum pariter IL 4 partem agit.

Notae
-----

1. ↑  Kelly-Welch A. E. Hanson E. M. et al. (Iun 2003). "Interleukin-4 and interleukin-13 signaling connections maps". *Science* **300** (5625): 1527-8
2. ↑  Banchereau J. Brière F. et al. (Feb 1994). "Human interleukin 4". *Journal of lipid mediators and cell signalling* **9** (1): 43-53
3. ↑  Dong C. Fu T. et al. (Aug 2018). "The role of interleukin-4 in rheumatic diseases". *Clinical and experimental pharmacology & physiology* **45** (8): 747-54

Nexus interni
-------------

* Cancer (morbus)
* Interleukinum
* Macrophagocytus