recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Hypaspistes hostem interficiens, in sarcophago Alexandri sculptus.
**Hypaspistae** (Graece: ὑπασπισταί; Latine fere "qui scuta ferunt" vel "qui scutis proteguntur") fuerunt hoplitae Macedonici exercitūs copiarumque Diadochorum, post Alexandri Magni mortem.

Arrianus historicus totum defert nomen hypaspistarum ὑπασπισταὶ τῶν ἑταίρων fuisse, id est "qui scuta ferunt comitum".

De apparatu
-----------

Sane hypaspistae ut Graeci hoplitae ornabantur, nonnullis interpositis mutationibus. Nam scutis ornabantur latis gravibusque (*opla* seu *aspides*, sing. *oplon* et *aspis*) ex ligno aereque; metallicis seu linteis loricis cum ocreis; aeneis cassidibus; hastis solito longioribus, quibus Iphicrates Atheniensis quoque hoplitas ornaverat suos in bello Corinthio; gladiis unius aciei (*kopís*) vel acierum duarum (*xiphos*).

Quomodo hypaspistae instruebantur
---------------------------------

Macedonica phalanx in acie: hypaspistae dextro aderant lateri.
Ad phalangis latus dextrum, sinistro debilius, defendendum apti hypaspistae erant una cum hetaeris et expeditis militibus; praesertim hypaspistis protegendum erat pezetaerorum dextrum latus, ob scutorum absentiam sarissarumque pondus. Ad hoc haud difficulter propter belli apparatum locum hypaspistae mutabant: qua re et Philippus II et Alexander his usi sunt et defendendi et aggrediendi causa.

Notae
-----

1. ↑  Arriani *Anabasis Alexandri*.
2. ↑   Nam laeva manu ferebantur scuta coriaceo adposito manubrio.
3. ↑  Unde nomen ab Arriano historico traditum: ὑπασπισταὶ τῶν ἑταίρων.

Fontes
------

* Arrianus, *Anabasis Alexandri*.
* Asclepiodotus, *Tactica*.
* Paolo Cau, *Battaglie*, pp. 34–40, Florentiae, 2006.
* Giovanni Caselli, *Le grandi civiltà del mondo antico — Greci*, pp. 148–153; Florentiae, 1999.

Nexus interni
-------------

* Peltastae
* Argyraspides
Wikidata Aurobindo
Res apud Vicidata repertae:Aurobindo: imagoAurobindo: imagoAurobindo: subscriptioAurobindo: subscriptio
*Nativitas*: 15 Augusti 1872; Sri Aurobindo Bhawan  
*Obitus*: 5 Decembris 1950; Pondicherium  
*Patria*: India Britannica, India  
*Nomen nativum*: অরবিন্দ ঘোষ
**Officium**

*Munus*: poëta, Interpres, philosophus, essayist, scriptor, criticus litterarum, Professor, politicus, civil servant, Rerum novarum cupidi, jugātor  
*Patronus*: Maharaja Sayajirao University of Baroda
**Consociatio**

*Religio*: Hinduismus
Sri **Aurobindo**, nomine nativo Bengalico অরবিন্দ ঘোষ *Aravinda Ghoṣa* (Calcuttae in India die 15 Augusti 1872 natus; Pondicherii mortuus die 5 Decembris 1950) fuit philosophus spiritista et mysticus, creator systematis yogae a se "integralis" nuncupati, scriptorque de his rebus necnon poeta lingua Anglica.

Educatus est partim Mancunii et Londinii ubi scholam Sancti Pauli frequentavit. In Indiam reditus contra colonialismum Britannicum iuvenis agitavit. Anno fere 1909, impetus tromocratici accusatus et incarceratus se voce Vivekanandae, recentius mortuo, inspiratum confessus est. Philosophiam Indicam deinde persequebatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aurobindo** spectant. |

* Situs Sri Aurobindo dicata
Wikidata Alexis Soyer
Res apud Vicidata repertae:Alexis Soyer: imagoAlexis Soyer: imago
*Nativitas*: 4 Februarii 1810, 1809; Meldis  
*Obitus*: 5 Augusti 1858; Londinium  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: coquus  

**Familia**

*Coniunx*: Emma Soyer  

**Memoria**

*Sepultura*: Kensal Green Cemetery  

**Alexis Soyer**, nomine pleno natali *Alexis Benoît Soyer* (Meldis die 4 Februarii 1810 natus; Londinii mortuus die 5 Augusti 1858) fuit coquus et scriptor de re cibaria. Primus inventor fuit furni portabilis militaris nomine *Soyer stove* satis celebris.

Alexis Soyer (media imagine) coquinam militarem inter Bellum Crimaeanum gerens. Furni Soyer ad sinistram partem monstrantur
Iuvenis in popinis Parisiensibus, deinde in coquina principis Iulii de Polignac opus coquinarium didicit, sed anno 1830 Angliam petivit ubi frater natu maior iam coquus merebat iuxta Adolphum ducem Cantabrigiae. Alexis Soyer ibidem breve temporis spatium, mox apud alios optimates nonnullos, sed ab anno 1837 usque in 1850 apud *Reform Club*, societatem politicorum praecipue liberalium, coquus principalis operam dedit: ibi cum architecto Carolo Barry coquinam novarum aedium designavit. Inter famem Hibernicam Dublinum profectus est ad iuscella egentibus praebenda; inter bellum Crimaeanum in exercitu Britannico usum furni portabili, principia nutritionis, ordinem coquinarum militarium docebat.

Scripta
-------

* 1846 : *The Gastronomic Regenerator*. Londinii: Simpkin, Marshall Textus
* 1847 : *Soyer's Charitable Cookery*
* 1848 : *The Poor Man's Regenerator*
* 1849 : *The Modern Housewife or Ménagère* Textus
* 1853 : *The Pantropheon or History of Food and Its Preparation from the Earliest Ages of the World*. Londinii: Ticknor, Reed, and Fields Textus
* 1855 : *A Shilling Cookery Book for the People* Textus
* 1857 : *Soyer's Culinary Campaign* Textus
* 1859 (F. Volant, J. R. Warren, edd.) : *Memoirs of Alexis Soyer, with unpublished receipts and odds and ends of gastronomy* Textus

Bibliographia
-------------

Fontes fere coaevi
* 1859 : Charles Monselet et al. *La Cuisinière poétique* (Lutetiae: Lévy, 1859) pp. 182-184

Eruditio
* "Alexis Soyer: frenchman d’avant-garde" in *Les Cahiers de la gastronomie* n° 10 (2012?)
* Helen Morris, *Portrait of a Chef the Life of Alexis Soyer Sometime Chef to the Reform Club*. 1938
* Ann Arnold, *Adventurous Chef: Alexis Soyer* 2002. ISBN 0-374-31665-1
* Ruth Brandon, *The People's Chef: Alexis Soyer, A Life in Seven Courses*. 2004. ISBN 0-470-86991-7
* Ruth Cowen, *Relish: The Extraordinary Life of Alexis Soyer, Victorian Celebrity Chef*. 2006. ISBN 0-297-64562-5
* Thomas A. P. Van Leeuwen, *The Magic Stove: Barry, Soyer and The Reform Club or How a Great Chef Helped to Create a Great Building*. 2017. ISBN 978-90-826690-0-8
Wikidata Alexandria Gasnensis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Afgania  
*Locus*: 33°32′57″N 68°25′24″E  
*Numerus incolarum*: 143 379  
*Zona horaria*: UTC+04:30  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Ghazni District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hayward  

*Vide etiam paginam discretivam:* Alexandria (discretiva)

**Alexandria Gasnensis**, vulgo **Gazna, Ġazni** (Afganice غزني, Dari غزنی) est urbs Afganiae, inter Caburam et Candahariam sita. Incolarum circa 146 milia anno 2006 habuit.

Arx Gasnensis urbe media sita

Historia
--------

A saeculo VII in fontibus Sericis nota est. Gaznevidarum caput erat saeculis XI et XII. Albirunius et Firdausius tunc Gaznae aetatem degebant; Albirunius hic et sepultus est. Saeculo XII a Guridis destructa est.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. I, p. 57.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 33°32′57″N 68°25′24″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Hymnus Ido** (lingua Ido: *Ido-himno*) hymnus internationalis fautorum linguae auxiliaris mundanae Ido. Qui secundum melodiam hymni Esperantici *La Espero* cantatur verbis a Sten Liljedahl pactis: 

Insigne linguae Ido semper et ubique adhibendae
Yen ni venas mikra Idistaro  

kun ideo bel e praktikal,  

por montrar ad obstinem homaro  

maxim bona verko mondlingual,  

Lernez Ido simpla e sparema  

nam stranjera lingui desfacil  

esas nur obstakli disipema,  

qui impedas agi plu fertil.  

Helpez do per honoroz kombato,  

frati sur la tero sospirant,  

al felica e vinkoza fato,  

quan meritas linguo unigant !  

Vivez Ido, nia grand idolo,  

kom la vera linguo futural !  

Brilez stelo, nia kar simbolo,  

klare tra la mondo unesal !

Notae
-----

1. ↑  Conversio: *En nos, gregem pusillum fanaticorum linguae Ido, cum notione bella et utilissima ad monstrandum opus de lingua mundana creanda optimum ante homines contumaces. // Fac discas idioma Ido, sermonem facilem atque elegantem, namque linguae aliae peregrinae impedimento solum in efficaciter agendo sunt. // Succurrite igitur fratribus in terra suspirantibus et pugnantibus: sortem felicem et victoriosam attingere volunt quo lingua unificans mereret. // Sermo Ido vivat, idolum nostrum magnum, velut lingua futura vera! Stella luminosa, symbolum nostrum carum, in claritate supra mundum unificatum luceat.*
Wikidata Simon Minervius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1505; Budissa  
*Obitus*: 1573; Monacum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: Interpres, scriptor  

*Odysseae* versionis titulus. Ex ore Homeri, poetarum regis, Vergilius Ovidius Horatius nutriuntur
**Simon Minervius**, natus *Simon Schaidenreisser* Budissae circa annum 1497 et die 20 Iunii anno 1572 Monaci mortuus, fuit humanista et interpres Theodiscus. In Leucorea et Basileae educatus, in Monacum migravit. Anno 1537 Augustae Vindelicorum *Odysseae* versionem edidit, quae est versio Homeri Theodisca prima. Oratione soluta facta est; non textu Graeco Minervius usus est, sed versione Latina Raphaelis Volaterrani(en). Anno 1538, Augustae Vindelicorum *Paradoxorum Stoicorum* Ciceronis versionem edidit.

Bibliographia
-------------

* Horst Brunner (ed.): *Die deutsche Trojaliteratur des Mittelalters und der frühen Neuzeit. Materialien und Untersuchungen*. (= Wissensliteratur im Mittelalter; Bd. 3). Reichert, Aquis Mattiacis 1990, p. 131 sqq. ISBN 3-88226-473-X
* Winfried Zehetmeier: *Simon Minervius Schaidenreisser. Leben und Schriften*. Monaci 1962

Nexus externi
-------------

* *Odysseae* versio a Simone Minervio facta
**Georgius Greenus**, Anglice *George à Greene*, est heros popularis mediaevalis Angliae septentrionalis, ubi fuisse dicitur "pinderus" (sc. animalium custos) urbis Wakefield.

Fontes huius historiae sunt cantilenae variae populares saeculorum XVI et XVII, sed etiam liber saeculo XVI exeunte manu scriptus, anno 1706 impressus, cuius titulus est *The Famouus Hystory off George a Greene, Pinder off the Towne of Wakefeild*. Exstat et ludus scaenicus titulo *The Pinner of Wakefield* vel plenius *A pleasant conceyted comedie of George a Greene, the Pinner of Wakefield*, Londinii saeculo XVI exeunte doctus, anno 1599 editus sine nomine auctoris, et fortasse Roberto Greene adscribendus.

Eadem persona, scilicet *George à Greene*, reperitur in ludo pastorali Beniamini Jonson titulo *The Sad Shepherd*, anno 1640 divulgato.

Notae
-----

1. ↑  De orthographia vide: "Veni Wakefield peramoenum / ubi quaerens Georgium Greenum / non inveni, sed in lignum / ubi allam bibi feram / donec Georgio fortior eram": Richardus Braithwaite, *Barnabae itinerarium* (1636)

Nexus externi
-------------

* Textus ludi scaenici anonymi cum adnotationibus (vide p. 159 ff.)
* Textus ludi scaenici Jonsoniani

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Gundisalvus Fernández de Oviedo y Valdés
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: Augustus 1478, 1478; Matritum  
*Obitus*: 6 Iulii 1557, 1557; Valdoletum  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, naturae peritus, scriptor, Conquisitatores Hispani  

**Gundisalvus**, vulgo *Gonzalo* **Fernández de Oviedo y Valdés** (Matriti mense Augusto 1478 natus; mortuus anno 1557) fuit colonus scriptorque Hispanus. Libri *Dela natural hystoria delas Indias* (1526) et *La historia general de las Indias* (1535), mox in alias linguas versi, divisiones constituunt operis principalis Gundisalvi de Oviedo, cuius pars magna non ante annum 1851 divulgata erit. 

*La historia general de las Indias* (1535): titulus
Ab anno aetatis quattuordecimo apud aulam regum catholicorum Ferdinandi et Isabellae educatus est. Fodinis aureis insulae Hispaniolae anno 1514 praepositus est. His annis mythistoriam componebat, quae anno 1519 titulo *Libro del muy esforzado e invencible caballero Don Claribalte*, duci Calabriae Ferdinando dicata, Valentiae edita erit. Anno 1523 in Hispaniam reditus historiographus Indiarum Occidentalium creatus est.

Opera
-----

Ananas a Gundisalvo de Oviedo medio saeculo XVI pictus et descriptus. Manuscriptum apud bibliothecam Huntingtonianam servatum
* 1519 : *Libro del muy esforzado e invencible caballero Don Claribalte*
* 1526 : *Dela natural hystoria delas Indias*. Toleti Textus textus
* 1535 : *La historia general de las Indias* Textus
* 1851-1855 : José Amador de los Ríos, ed. *Historia general y natural de las Indias, islas y tierra-firme del mar Océano*. 4 voll. Matriti: Real Academia de la Historia, 1851-1855 Pars 1 Pars 2 vol. 1 pars 2 vol. 2 Pars 3
* 1880 : *Las quinquagenas de la nobleza de España*

Bibliographia
-------------

* Jesús Carrillo, "The 'Historia General y Natural de las Indias' by Gonzalo Fernández de Oviedo" in *Huntington Library Quarterly* vol. 65 (2002) pp. 321–344 JSTOR
* Kathleen Ann Myers; Nina M. Scott, ed. *Fernández de Oviedo's chronicle of America: a new history for a New World*. Austinopoli: University of Texas Press, 2007. ISBN 978-0-292-79502-0
Wikidata Michael Dunleavy
Res apud Vicidata repertae:Michael Dunleavy: imagoMichael Dunleavy: imago
*Nativitas*: 5 Maii 1961; Scranton (Pennsilvania)  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Michael J. Dunleavy
**Officium**

*Officium*: member of the State Senate of Alaska, Governor of Alaska, member of the State Senate of Alaska, member of the State Senate of Alaska  
*Munus*: politicus, ludi magister  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  

**Michael Dunleavy**, praenominibus plenis *Michael James* (Scrantoniae in Pennsilvania natus die 5 Maii 1961) est politicus Civitatum Foederatarum.

In urbe nativa educatus, alumnus est Collegii Misericordiae Dallas in Pennsilvania. Anno 1983 Alascam petivit ubi lignarius, deinde praeceptor operam dedit. Diploma educationis Fairbanks in urbe in universitate Alaskensi nactus est.

Factionis republicanae membrum, senatui Alaskensi die 6 Novembris 2012 legatus est. Sede senatoriali renuntiata, officium gubernatoris anno 2018 petivit, bono successu; iterum anno 2022 electus est.

Bibliographia
-------------

* Ben Hohenstatt, "Gov says warming Arctic could be good for Alaska" in *Juneau Empire* (13 Septembris 2019)

Gubernatores Alascae 1959–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gulielmus Egan 1959 • Gualterus Hickel 1966 • Keith Miller 1969 • Gulielmus Egan 1970 • Jay Hammond 1974 • Gulielmus Sheffield 1982 • Stephanus Cowper 1986 • Gualterus Hickel1990 • Antonius Knowles 1994 • Franciscus Murkowski 2002 • Sarah Palin 2006 • Ioannes Parnell 2009 • Gulielmus Walker 2014 • Michael Dunleavy 2018
*Opus geopoliticum • Porta Civitatum Foederatarum • Gubernatores civitatum in Civitatibus Foederatis • Index Gubernatorum Alascae**Capsae cognatae:* Gubernatores districtus et territorii Alascae 1884–1959 |
|  |
Wikidata Michael Creizenach
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 16 Maii 1789; Moguntiacum  
*Obitus*: 5 Augusti 1842; Francofurtum ad Moenum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: Rabbinus, theologus, mathematicus  

**Michael Creizenach** (natus die 16 Maii 1789 Moguntiaci, mortuus die 5 Augusti 1842 Francofurti) paedagogus et editor Germanicus fuit. Ei cordi fuit eruditio Iudaeorum in Germania viventium.

Vita
----

In principio educationi Iudaeorum Rhenaniae et Hassiae se dedicavit. Impedimentis multis superatis ludos condidit, praelectiones habuit, sodalitatem fabrorum erudiendorum fundavit. Insuper instituit periodicum Iudaicum »Geist der pharisäischen Lehre« (Mogontiacum 1824) et assidue studia mathematica egit.

Anno 1825 magister atque praedicator creatus est in *Philanthropino* (schola realium rerum moderna) Francofurti.

Opera
-----

Praeter opusculum »Versuch über die Parallelentheorie« (Moguntiaci 1822) pepigit librum definitivum geometricum »Lehrbuch der darstellenden Geometrie« (Moguntiaci 1822) et libros didacticos de geometria »Lehrbuch der technischen Geometrie« (Francofurti 1828) et de algebra »Lehrbuch der Algebra« (Stutgardiae 1835). 

Opus eius magnum »Schulchan Aruch«, encylopaedia de legibus Iudaeorum (Francofurti 1833–40) et theseis »32 Thesen über den Talmud« (Francofurti 1831) alternativae doctrinis atque interpretationibus orthodoxorum rabbinorum essent; quod autem efficax non fuit.

Una cum Isaac Jost historico folia Hebraica »Zion« (Francofurti 1841–42) edidit de reunione Iudaeorum omnium sperans.

Nexus externi
-------------

* nexus apud DDB
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Scriptura Latina: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  | Littera ALittera A |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Abecedarium canonicum | A • B • C • D • E • F • G • H • I / J • K • L • M • N • O • P • Q • R • S • T • U / V / W • X • Y • Z |
| Litterae coniunctae et intercalares | & • Ä • Å • Æ • Ç • Ħ • Ñ • Ö • Œ • Ü |

*Abecedarium Latinum • Nomina litterarum abecedarii Latini* |
|  |

Coniunctiones Æ et æ
**Æ** aut **æ** Latine est ligatura, quae origine litteras "A" et "E" coniungit. In linguis Danica, Islandica, Norvegica et Faroica *Æ* usurpatur littera vocalis.

Tam in lingua Anglica vetere et in Medio Aevo Latine usurpatur. In Lingua Anglica adhunc æ usurpat ad scribenda aliquanta nomina, exempli gratia *Encyclopædia*, sed ab adventu computatri sua usura tendit ad abeundum. In praenomine Lætitia hic littera immortali Sergius Gainsbourg cantico *Elaeudanla Téïtéïa* reddetur : l, a, e dans l'a, t, i, t, i, a ; Francogallice 'æ' "e dans l'a" (e in a) dicitur.

In Lingua Latina antiqua adhibita non est littera (apparet enim in Lingua Latina antiqua Æ non erat dicta ut dicitur *e*, sed ut *ai* (lingua Graeca: ὁ Καῖσαρ)), littera in Neolatina tantum utuntur, quia littera nunc dicitur ut dicitur *e* neque ut dicitur *ai*.

Æ scribitur in HTML codice *&AElig;* vel *&aelig;* par est Æ vel æ.

In claviatura Suecica *AltGr + ä* vel *AltGr + Ä* par est æ vel Æ.

Nexus interni
-------------

* Abecedarium
* Vocalis

Bibliographia
-------------

* Bringhurst, Robert. 2002. *The Elements of Typographic Style.* Vancuverii: Hartley & Marks. ISBN 0881792055.
Wikidata Ioanna Tripplehorn
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 10 Iunii 1963; Tulsa  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: actor, actor televisificus, actor cinematographicus, discimpositor, stage actor  

**Familia**

*Coniunx*: Leland Orser  

Joanna Tripplehorn anno 1992
**Ioanna Tripplehorn** (vulgo *Jeanne Tripplehorn*) est scaenica Americana.

De vita et curriculo
--------------------

Ioanna Maria Tripplehorn Tulsae in urbe Oclahomae die 10 Iunii anno 1963 nata est ex Susanna (Suzanne) et Thoma (Tom) Tripplehorn parentibus, qui, cum duorum annorum esset, divortium fecerunt. Finitis scholae studiis in Universitate Tulsensi et schola Juilliardiana versata est.

Tripplehorn scaenicae curriculum primis annis 1990 in Broadway iniit, nam in compluribus ludis, inter quos Antonii Čechov *Tres sorores*, partes agebat. Iisdem annis quattuor innotuit partibus cinematographicis, quae sunt *Basic Instinct* (1992), *The Firm* (1993), *Waterworld* (1995), *Sliding Doors* (1998).

Anno 2000 Ioanna histrioni Leland Orser nupsit. Filium habent anno 2002 natum.

Ab anno 2006 ad 2011 Tripplehorn in serie televisiva *Big Love* personam Barbarae Henrickson egit.

Bibliographia
-------------

* Phelps, Brad (1991) The Prime of Miss Jeanne Tripplehorn. *Tulsa World*, 8 Martii.

Nexus externi
-------------

* De vita Ioannae Tripplehorn.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Magna pars litteraturae in lingua Occidentali in revista officiali *Cosmoglotta* edita est.
Magna pars litteraturae in occidentali lingua in revista officiali *Cosmoglotta* edita est. Occidentalis lingua artificialis est quae ab Edgar de Wahl anno 1922 creata est. Notatur ut lingua naturalistica et regularis, mediam viam inter esperanto et ido artificiosos et interlingua, quae multas irregularitates continet, sit.

Periodi litteraturae in interlingue sunt:

* Primum tempus (1921-1927): Ab linguae creatae tempore ad sedem Viennam mutationem.
* Viennense tempus (1927-1949): A sede mutata Viennam ad interlinguae nomen mutationem.
* Tempus interruptionis (1950-1999): A linguae nominis mutatione ad primam Yahoo! Group creationem.
* Reviviscentia in interrete (1999 ad hodiernum diem): Ab primam Yahoo! Group creatione ad praesentem tempus.

Primum tempus (1921-1927)
-------------------------

Prima editio occidentalis cognita est liber *Transcendent algebra, ideografie matematical, experiment de un lingue filosofic*, a Jacob Linzbach anno 1921 editus. At tamen, haec liber ut "opus litterarium" haberi non potest.

Primum textum litterarium, qui in Cosmoglotta inveniri potest, est *Hymne* a Kaarlo Hammar scriptus, a K.J. Saarinen ex lingua Fennica translatus in Kosmoglott anno 1925.

Sequentis operis litterarii *Supplement* de Kosmoglott 1 (anno 1926) apparuit. Haec revista scribendi litteras et libros scientiae destinata erat. In primo numero duo poemata ex Goethe facta ab A. Toman exstare possunt: versus 48 (licet in Cosmoglotta 54 appareat) ex opere *Vier Jahreszeiten* et aliquid ex poema *Wandrers Nachtlied*.

A. Toman quoque poesis ex Jaroslav Vrchlický transtulit. Anno 1926 *Nationalism in Occidente* editum est, quod caput primum *Nationalisme*, a Rabindranath Tagore anno 1918 editi, A. Toman ex lingua anglica vertit.

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5  Costalago, Vicente *Litteratura in Occidental*, in Cosmoglotta 329 (Januar-junio 2022), pag. 2-15
Locus castelli et ostii fluminis.
Castellum Sancti Ioannis et alia castella in Flumine Richelaeo circa 1666.
**Castellum Richelaeum** (Francice *Fort Richelieu*) est castellum historicum in Municipalitate Comitatus Regionalis Vallis Richelaeae in Quebeco Canadae situm. Quod inter Situs Historicos Nationales Canadae inscribitur. Castellum fuit unum ex quinque castellis in Flumine Richelaeo aedificatis, et amnis ostium custodit. Castellum Cambliense (olim Castellum Sancti Ludovici ad Cambliam), Castellum Sancti Teresae, et Castellum Sancti Ioannis ad Sanctum Ioannem super Richelaeum in itinere iacent. Castellum Sancti Annae in Insula La Motte in Lacu Camplenio prope amnis fontem patet. Haec castella exstructa sunt ut viatores in flumine contra Iroquesios protegerent. Omnis regio sermone vulgare Vallis Castellorum (*Vallée-des-Forts*) appellatur.

Castellum ad ostium Fluminis Richelaei anno 1641 constitutum est, prope Sorel-Tracy, urbem hodiernam. Aedificatum est a Carolo Huault de Montmagny, primo gubernatore et vice gubernatore Novae Franciae, exque Armando Cardinale Richelaeo, primo ministro Ludovici XIII, appellatur. Indi castellum anno 1647 deusserunt; anno autem 1665, Legio Carignan-Salières, castellum eodem loco refecit, Petro Sorelio duce.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  "Fort Richelieu National Historic Site of Canada," *Directory of Federal Heritage Designations* (Parks Canada).

BNexus externi
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castellum Richelaeum** spectant. |

* Richelieu River Forts.
* Pierre de Saurel.
Wikidata Alexius Abrikosov
Res apud Vicidata repertae:Alexius Abrikosov: imagoAlexius Abrikosov: imago
*Nativitas*: 25 Iunii 1928; Moscua  
*Obitus*: 29 Martii 2017; Palo Alto  
*Patria*: Russia, Civitates Foederatae Americae, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: physicus, professor  
*Patronus*: Universitas Publica Moscuensis, N. I. Lobachevsky State University of Nizhny Novgorod, Moscow Institute of Physics and Technology, National University of Science and Technology, P.L. Kapitza Institute for Physical Problems RAS, Landau Institute for Theoretical Physics, Institute for High Pressure Physics, University of Illinois at Urbana–Champaign, Utah State University, Loughborough University, University of Illinois at Chicago, Universitas Publica Technica Moscuensis Baumaniana
**Familia**

*Genitores*: Alexei Abrikosov;   
*Coniunx*: Svetlana Bunkova  

**Memoria**

*Laurae*: USSR State Prize, Ordo ''Signum honoris'', Praemium Nobelianum physicae, Order of the Red Banner of Labour, Fritz London Memorial Prizes, Lenin Prize, Landau Gold Medal, Wolf Prize in Physics  

**Alexius Alexii filius Abrikosov** (Russice Алексей Алексеевич Абрикосов, tr. *Aleksej Alekseevič Abrikosov*; 25 Iunii 1928 – 29 Martii 2017) fuit physicus Sovieticus et Russicus, alumnus et (ab anno 1965) professor Universitatis Publicae Moscuensis Lomonosovianae, socius Academiae Scientiarum URSS et dein Russicae, qui ab anno 1991 in Civitatibus Foederatis laboravit. Praemio Publico URSS (anno 1982) nonnullisque aliis signis laudis Sovieticis ornatus est. Anno 2003, cum Vitali Ginzburg et Antonio Iacobo Leggett Nobelianum Physicae Praemium abstulit, retione studii superconductri et superfliudi.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexium Abrikosov** spectant. |

* Pagina de Alexio Abrikosov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Alexio Abrikosov *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Caesaris et Cleopatrae concursus ab Ioanne Leone Gérôme anno 1866 pictus
**Cena Cleopatrae Ptolemaeoque a Caesare oblata** Alexandriae anno 48 a.C.n. a Lucano Plutarchoque narratur; rerum gestarum scriptores omnino tacent. An haec cena re vera accidit non satis constat.

Cleopatra nuper, in tapete involuta, ad Caesarem pervenerat, qui adamatus eam fratremque Ptolemaeum conciliandos statuit. Cenam Plutarchus ita breviter refert, caedem Pothini ministri Aegyptii in ipsam cenam inserens: "ἔπειτα δ´ ἐπὶ ταῖς διαλλαγαῖς ἑστιωμένων ἁπάντων, οἰκέτης Καίσαρος κουρεύς, διὰ δειλίαν ᾗ πάντας ἀνθρώπους ὑπερέβαλεν οὐδὲν ἐῶν ἀνεξέταστον, ἀλλ´ ὠτακουστῶν καὶ πολυπραγμονῶν, συνῆκεν ἐπιβουλὴν Καίσαρι πραττομένην ὑπ´ Ἀχιλλᾶ τοῦ στρατηγοῦ καὶ Ποθεινοῦ τοῦ εὐνούχου. φωράσας δ´ ὁ Καῖσαρ, φρουρὰν μὲν περιέστησε τῷ ἀνδρῶνι, τὸν δὲ Ποθεινὸν ἀνεῖλεν". Lucanus longius narrat: "Excepere epulae tantarum gaudia rerum, Explicuitque suos magno Cleopatra tumultu Nondum translatos Romana in saecula luxus ..." Mox triclinium Cleopatrae describit, mox reginam:

Discubuere illic reges maiorque potestas  

Caesar; et inmodice formam fucata nocentem,  

nec sceptris contenta suis nec fratre marito,  

plena maris rubri spoliis, colloque comisque  

divitias Cleopatra gerit cultuque laborat.  

Candida Sidonio perlucent pectora filo,  

quod Nilotis acus conpressum pectine Serum  

soluit et extenso laxavit stamina velo ...
Inde ad cenam ipsam pergitur:

Infudere epulas auro, quod terra, quod aër,  

quod pelagus Nilusque dedit, quod luxus inani  

ambitione furens toto quaesivit in orbe  

non mandante fame; multas volucresque ferasque  

Aegypti posuere deos, manibusque ministrat  

Niliacas crystallos aquas, gemmaeque capaces  

excepere merum, sed non Mareotidos uvae,  

nobile sed paucis senium cui contulit annis  

indomitum Meroë cogens spumare Falernum.  

accipiunt sertas nardo florente coronas  

et numquam fugiente rosa, multumque madenti  

infudere comae quod nondum evanuit aura  

cinnamon externa nec perdidit aëra terrae,  

advectumque recens vicinae messis amomon ...
Lucanus in eandem cenam coniurationem "utriusque" [i.e. Pothini et Achillae] ad Caesarem necandum addit:

... Aderat maturus uterque,  

et districta epulis ad cunctas aula patebat  

insidias, poteratque cruor per regia fundi  

pocula Caesareus mensaeque incumbere cervix.  

sed metuunt belli trepidos in nocte tumultus,   

ne caedes confusa manu permissaque fatis  

te, Ptolemaee, trahat. tanta est fiducia ferri,  

non rapuere nefas; summi contempta facultas  

est operis; visum famulis reparabile damnum  

illam mactandi dimittere Caesaris horam.
Lucanus autem mortem Pothini ad diem posteriorem postponit.

Fontes
------

* Plutarchus, "Vita Iulii Caesaris" 49.4-5
* Lucanus, *Pharsalia* 10.108-110, 127-143, 155-168, 421-430

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**O Canada** (Anglice *O Canada*; Francogallice *Ô Canada*) est hymnus nationalis Canadae. Cantatur in duabus linguis publicis Canadiensibus, Francogallice Angliceque. Cantum composuit anno 1880 Calixa Lavallée vir musicus, verba Francogallice invenit? Adolphus Basilis Routhier anno 1880, Anglice Robertus Stanley Weir anno 1906. Differunt aliquatenus significatione. Die 1 Iulii 1980, quae Dies Canadae(en) est, hic hymnus nationalis lexlege factus est.

Verba
-----

### Francogallice

Ô Canada! Terre de nos aïeux,
Ton front est ceint de fleurons glorieux!
Car ton bras sait porter l'épée,
Il sait porter la croix!
Ton histoire est une épopée
Des plus brillants exploits.
Et ta valeur, de foi trempée,
Protégera nos foyers et nos droits;
Protégera nos foyers et nos droits.
### Verba a lingua Francogallica in linguam Latinam versa

O Canada, terra maiorum nostrorum
Cingitur frons tua coronis gloriosis
Nam bracchia tua experta sunt in gladio tractando
Expertaque in cruce portanda
Historia tua est carmen heroicum
Rerum gestarum clariorum plenum
Et virtus tua, fide madida,
Defendet atria nostra et iura;
Defendet atria nostra et iura.
### Anglice

O Canada! Our home and native land!
True patriot love in all thy sons command.
With glowing hearts we see thee rise,
The True North strong and free!
From far and wide, O Canada,
We stand on guard for thee.
God keep our land glorious and free!
O Canada, we stand on guard for thee;
O Canada, we stand on guard for thee.
### Verba a lingua Anglica in linguam Latinam versa

O Canada! Domus et patria nostra!
Imperias veram amorem patriae in filiis tuis.
Ardentibus cordibus te videmus surgentem
Verum Boream, fortem et liberum!
Undique, O Canada,
Tibi vigilamus.
Sustineat Deus terram nostram gloriosam et liberam!
O Canada, tibi vigilamus;
O Canada, tibi vigilamus.

Nexus interni
-------------

* Multilinguismus
Thesei cum tauro Marathonio pugna: cylix ab Aesone ornata (Museum Archaeologicum Nationale (Hispania))
**Cena Theseo ab Hecale oblata** ante taurum Marathonium domitum, a Callimacho in carmine epico *Hecale* medio saeculo III a.C.n. exscripta est; cuius episodii fragmenta vel quindecim (frr. 29-39 et fortasse 156-157 Hollis) hodie servantur. E fragmentis satis constat Hecalam ἄρτους ... οἵους ἐνικρύπτουσι γυναῖκες "panes quales sub cinere celant mulieres" e farina furfuracea factos obtulisse (35, 37), olivas γεργέριμον et πίτυριν (36), crethmum (38: "hanc certe apud Callimachum adponit rustica illa Hecale", Plinius, *Naturalis historia* 26.82) et sonchum (39: "ut quem Theseo apud Callimachum adponat Hecale", Plinius, *Naturalis historia* 22.88), insuper fortasse allium e terra Orgade iuxta Nisaeam (156) et acanthis (157: "senecio ... Callimachus eam *acanthida* appellavit", Plinius, *Naturalis historia* 25.167).

Callimachus varia e cena Ulixi apud Eumaeum oblata, in *Odyssea* narrata, ad hoc episodium componendum dempsit. E narratione cenae ab Hecale praebitae multa sumpsit Eratosthenes in carmen elegiacum (hodie deperditum) *Erigonen* ubi Icarius et Erigone Bacchum recipiunt, multa et Ovidius ad cenam deis a Baucide et Philemone oblatam in *Metamorphosibus* exscribendam. Silius Italicus qui cenam Baccho a Falerno oblatam in *Punicis* descripsit et Nonnus qui cenam Icarii et Erigonae rursus narravit, varia ex operibus Callimachi et Eratosthenis didicerunt.

Bibliographia
-------------

* A. S. Hollis, ed. *Callimachus: Hecale* (Oxonii: Clarendon Press, 1990) pp. 78-82 (fragmenta), 166-175 (commentarium), 341-354 ("Appendix: The Hospitality Scene")

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Petrus Burmannus
Res apud Vicidata repertae:Petrus Burmannus: imagoPetrus Burmannus: imago
*Nativitas*: 6 Iulii 1668; Traiectum ad Rhenum  
*Obitus*: 31 Martii 1741; Lugdunum Batavorum  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Officium*: rector magnificus of Leiden University, rector of Utrecht University  
*Munus*: Bibliothecarius, philologus classicus, professor, scriptor, Rerum gestarum scriptor  
*Patronus*: Universitas Rheno-Traiectina, Academia Lugduno-Batava, Academia Lugduno-Batava, Academia Lugduno-Batava

*Vide etiam paginam discretivam:* Burmannus

**Petrus Burmannus** (natus Traiecti ad Rhenum 1668; mortuus die 31 Martii 1741; interdum **senior** dictus, quo verbo a nepote distinguitur) fuit philologus et bibliothecarius.

Fuit alumnus Universitatis Ultraiectinae ubi philologiae Latinae praecipue studuit, magistris Ioanne Georgio Graevio aliisque; breviter Lugduni Batavorum philosophiam linguamque Graecam persecutus est professore Iacobo Gronovio. Anno 1696 professor artis rhetoricae et historiae Ultraiecti factus est, moxque et philologiae Graecae; sed anno 1715, successor Perizonii, cathedram historiae linguaeque Graecae et artis rhetoricae apud Academiam Lugduno-Batavam nactus est. Ab anno 1724 bibliothecae eiusdem academiae director fuit. Hodie autem ob editiones auctorum Latinorum cum variorum eruditorum commentariis munitas praeclarus est. In editione utilissima librorum *Satyricon* Petronii Arbitri supplementa nuper a Francisco Nodot in textu inserta falsa esse satis monstravit.

Opera
-----

### Monographiae

* *De vectigalibus populi Romani* (1694)
* *Somnium sive iter in Arcadiam novam*. (1710; 1712; 1740)
* *Antiquitatum Romanarum brevis descriptio* (1711)
* (post I. G. Graevium) *Thesaurus Antiquitatum et Historiarum Italiae* (1704-1725)
* (ed. Petrus Burmannus Secundus) *Poemata* (1745)

### Editiones

Pagina prima editionis Quintiliani (1720)
* Phaedrus (1698; 1718; 1727)
* Horatius (1699)
* Valerius Flaccus, *Argonautica* (1702)
* Petronius Arbiter, *Satyrica* (1709; 2a editio 1743) (Ed. prima apud *Google Books*) (Ed. 2a vol. 1 apud *Google Books*) (Ed. 2a vol. 2 apud archive.org)
* Velleius Paterculus (1719)
* Quintilianus (1720)
* Iustinus (1722)
* *Sylloge epistolarum a viris illustribus scriptarum*. 5 voll. (1724-1727)
* Georgius Buchanan. 2 voll. (1725)
* Ovidius, *Opera omnia*. 4 voll. (1727)
* *Poetae Latini minores*. 2 voll. (1731)
* Suetonius, *De vita Caesarum* (1736)
* Lucanus, *Pharsalia* (1740)

Bibliographia
-------------

* Samuel Johnson, necrologia Burmanni in *Gentleman's Magazine* (Apr. 1742)
* Herbert Jaumann, *Handbuch Gelehrtenkultur der Frühen Neuzeit* vol. 1 (2004) pp. 146-147 textus incompletus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Petrum Burmannum** apud **Vicifontem**. |
*Jasminum sambac*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Lamiales   
Familia : Oleaceae   
Tribus : Jasmineae   
Genus : ***Jasminum***   
L.  
   
Subdivisiones: SpeciesPlus quam 200 species; vide Indicem specierum Jasminum
Fontes: ING, CPN, UniProt
Species typica

*Jasminum officinale* L. 

***Jasminum*** (ex Arabico یسمین *yasmīn*, a Persico یاسمین *yāsamīn* 'donum Dei') est genus fruticum et hederarum floriferarum in familia Oleacearum. Huic generi sunt 200 fere species, natae in tropica subtropicaque Asiae, Africae, et Europae zonis.

Notae
-----

1. ↑  "*Jasminum*" (HTML). *Index Nominum Genericorum*. International Association for Plant Taxonomy
2. ↑  "10. Jasminum Linnaeus" (HTML). *Chinese Plant Names* **15**: 307
3. ↑  Formula:UniProt Taxonomy

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • Flora of China • USDA Plants Database |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Jasminum** spectant. |
**Cena aditialis** data est anno 70 a.C.n. ad inaugurationem L. Cornelii Lentuli Nigri Flaminis Martialis, augure L. Iulio Caesare, pontifice maximo Q. Metello Pio. Cena a Macrobio sic minutim e libro quodam Metelli Pii describitur:

Accipite inter gravissimas personas non defuisse luxuriam. Refero enim pontificis vetustissimam coenam quae scripta est in indice quarto Metelli illius pontificis maximi in haec verba: *Ante diem nonum Kalendas Septembres, quo die Lentulus flamen Martialis inauguratus est, domus ornata fuit: triclinia lectis eburneis strata fuerunt: duobus tricliniis pontifices cubuerunt, Q. Catulus, M. Aemilius Lepidus, D. Silanus, C. Caesar <...> rex sacrorum, P. Scaevola, Sextus <...> Q. Cornelius, P. Volumnius, P. Albinovanus, et L. Iulius Caesar augur qui eum inauguravit: in tertio triclinio Popilia Perpennia Licinia Arruntia virgines Vestales et ipsius uxor Publicia flaminica et Sempronia socrus eius.*
*Cena haec fuit:*
*Ante cenam echinos, ostreas crudas quantum vellent, peloridas, sphondylos, turdum asparagos subtus, gallinam altilem, patinam ostrearum peloridum, balanos nigros, balanos albos;*
*iterum sphondylos, glycomaridas, urticas, ficedulas, lumbos capruginos aprugnos, altilia ex farina involuta, ficedulas, murices et purpuras;*
*in cena sumina, sinciput aprugnum, patinam piscium, patinam suminis, anates, querquedulas elixas, lepores, altilia assa, amulum, panes Picentes.*
Ubi iam luxuria tunc accusaretur, quando tot rebus farta fuit coena pontificum? Ipsa vero edulium genera quam dictu turpia?

Notae
-----

1. ↑  De anno vide Tansey (2000).
2. ↑  Macrobius, *Saturnalia* 3.13.10-12. Textus

Bibliographia
-------------

* Patrick Tansey, "The Inauguration of Lentulus Niger" in *American Journal of Philology* vol. 121 (2000) pp. 237-258
* Lily Ross Taylor, "Caesar's Colleagues in the Pontifical College" in *American Journal of Philology* vol. 63 (1942) pp. 385-412

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Regio Minscensis
Res apud Vicidata repertae:Regio Minscensis: insigneRegio Minscensis: insigneRegio Minscensis: vexillumRegio Minscensis: vexillum
oblast of Belarus  
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 53°40′0″N 27°45′0″E  
*Nomen officiale*: Менская вобласць  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Ruthenia Alba  
*Territoria finitima*: Regio Brestensis, Regio Vitebscensis, Regio Homelensis, Regio Grodnensis, Regio Mohiloviensis, Minscum
**Forma**

*Area*: 40 800 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Minscum  
*Subdivisiones*: Barysaŭ District, Bierazino District, Valožyn District, Viliejka District, Dziaržynsk District, Kapyĺ District, Klieck District, Krupki District, Lahojsk District, Liubań District, Maladziečna District, Minsk District, Miadziel District, Niasviž District, Puchavičy District, Salihorsk District, Sluck District, Smaliavičy District, Staryja Darohi District, Stoŭbcy District, Uzda District, Červień District, Žodzina
**Gestio**

*Praefectus*: Anatol Isachenka  

**Vita**

*Incolae*: 1 462 021  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 5
**Tabula aut despectus**

Regio Minscensis: situsRegio Minscensis: situs
**Regio Minscensis** (Albaruthenice *Мінская вобласць*) est regio administrativa Rutheniae Albae, anno 1938 constituta. 

In parte media Rutheniae Albae sita, regio Minscensis cum omnibus ceteris regionibus Rutheniae Albae contermina est, nempe cum regione Vitebscensi in septentrione, Mohilovensi in oriente, et Homelensi in meridie, regionibus Brestensi et Grodnensi in occidente contermina est. Aream 39 854 chm2 et circa 1 428 milia incolarum (anno 2019) habet. Caput regionis est Minscum. Aliae urbes sunt Borisovium, Lubanum, Nesvisium, Sluca, *Smalavičy*, Zaslavium etc.

Regiones Rutheniae Albae
Divortium aquarum maris Baltici et Ponti Euxini in regione Minscensi situm est; nam e fluminum regionis maximorum Beresina Danapris in Pontum fluentis accola est, Nemenus autem (cui accolae Vilia et Beresina Occidentalis sunt) in mare Balticum aquas fert.

Nota
----

1. ↑  De adiectivo cf.: Archidioecesis Minscensis etc.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°40′0″N 27°45′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Minscensem** spectant (Homieĺ Region, Minsk Region). |
Actio vestili yoshi viridis in San Diego Comic-Con anno 2014.
**Yoshi** (Iaponice ヨッシー, *Yosshī*), appellatum **Yoshisaur** in serie televisiva animata *Super Mario World*, est species intellegens ficticia dinosauri quae in nonnullis ludis electronicis a Nintendo editis apparet. In serie *Super Mario* socius equitabilis Mario et Ludovico est, et cum suis facultatibus pericula sub vectura levat. Tamquam multae personae Nintendo, yoshi silentum est. Yoshi in pluribus diversis coloribus invenitur, cum viridi ut usitatissimus. Species bella et comoedica est, et varias facultates habet, quas in variis ludis electronicis apparent. Quamquam intellegens, populus nudus est sed calceos gerit. Equitabiles quoque sunt, qui in serie *Super Mario* saepe videntur. Ephippium fere rubidum semper gerunt.

Species in ludo televisifico *Super Mario World*, anno 1990 edito et ad Super Nintendo Entertainment System divulgato, primum apparebat. Deinde populus yoshi ut primae personae in *Super Mario World 2: Yoshi's Island*, *Yoshi's Story*, *Yoshi Touch & Go*, *Yoshi's Island DS*, et *Yoshi's Woolly World* erat. Yoshi praeclarissimus est simpliciter vocatus Yoshi.

Nomen speciei interiectionem Iaponicam *"yoshi!"* derivatum est, quod significat "optime". Yoshi nomen Iaponicum etiam est.

Biologia
--------

### Aspectus

Yoshi dinosaurus intellegens anthropomorphicus est. Lingua longa habet quae obiecta a distantia brevi contingere potest, ubi praeda aut fructum semper ut totum gluttitur. Nasus magnus habet qui cum aspectu species bella facit. Secundum nucham structura fusca fere pilus est. Yoshi in pluribus diversis coloribus invenitur ubi viridis usitatissimus est. Tamen album est ab genis ad parte capitali inferiori secundum stomachum et porro ad latus inferius caudae. Manus humanae similes cum quattuor digitis habet.

Ova yoshi alba cum circulis coloratis sunt, et partes coloratae semper isdem color ut eius yoshi habent.

Habitatio
---------

Yoshi cum Insula Yoshi associatissima sunt, sed in aliis locationibus quoque habitant, ut in insulis Insula Terrae Lavae et Insula Delphinosa, et in locationibus in continente ut Regnum Funginum et eius vicinus Regnum Fabare.

Facultates
----------

Praeter facultates usitatissime visas, facultates sunt quae in variis ludis electronicis variant. Yoshi potest e.g. cum sua lingua longa hostem edendum velut fructum contingere et ut totum semper gluttit, praedam in ore ut in ovo captatam excacare, talia ova ad hostem iacere, alia ova libere creata ad hostem iactare, sub tempore brevi sub saltu librare, etc. Quodque yoshi coloratum etiam varias facultates habet. Facultatem obtinere potest per obiectum aut in ore id habere aut gluttire.

  

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Caseus *Pecorino Romano* cum vino
**Pecorinus Romanus** (Italiane *Pecorino Romano*) dicitur caseus quidam durus, salsus, Italicus, radendi et obterendi aptus, qui ex ovino fit lacte (unde sane nomen "pecorinus"). Cum "Romanus" esse dicitur, quoniam praecepta antiqua esse et Romana habentur, hodie maxime in Sardinia fit, praesertim in urbe *Gavoi*. 

Pecorinus Romanus saepissime in fercula "pastarum" adhibetur, sicut caseus notissimus Parmensis Regianus seu Parmensis. Quoniam sapore magno, acere, salso est Itali solent eo uti in iuribus valde sapidis, praesertim in ferculis Romanis, e.c. "Pinnae Amatricianae." Potest autem in quolibet cibo Italico inveniri, nisi in bellariis. Optime possumus etiam moretum Vergilianum ex pecorino Romano recreare.

Alius est Pecorinus Romanus, alii sunt casei qui etiam "pecorini" nominantur, e.g. *Pecorino Toscano*, *Pecorino Sardo*, *Pecorino Siciliano*. Hi casei, cum non sint tam salsi, vel soli vel panibus infarcti edi solent.

Hodie caseus durus pecorinum Romanum imitans in civitate Visconsinia a societate Belgioioso Cheese confectus, quinque menses reservatus, sub nomine *Romano* in Civitatibus Foederatis venundatur.

Appellatio Originis Protecta
----------------------------

Caseus sub nomine *Pecorino Romano* in civitatibus Europaeis venundatus debet in regionibus delimitatis Italiae et in modis definitis fieri; ab anno 1996 appellationem in Europa protectam habet.

Nexus externi
-------------

* De appellationibus lacticiniis Italicis **(Italiane, Anglice)**
* De appellationibus lacticiniis Europaeis **(Hispanice, Danice, Theodisce, Neograece, Anglice, Francogallice, Italiane, Batavice)**
* De caseo *Romano* in Visconsinia confecto
Stephanus Mappus anno 2007
**Stephanus** (Theod. *Stefan*) **Mappus** (natus 4 Aprilis 1966 Phorcae) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae est.

Iuventus Munusque
-----------------

Mappus anno 1985 testimonium maturitatis adeptus est et tirocinium mercatoris industriae, ab anno 1987 militiam fecit. Annis 1988 - 1993 Mappus in Universitate Hohenheim (Stuttgardia) oeconomiae et sociologiae studebat et deinde ibi adlatus scientificus fuit. Annis 1995 - 1998 deinde pro societate electrotechnicae *Siemens* laboravit. Postquam praeses ministrorum Badeniae Virtembergiae electionem perdidit, mense Septembri 2011 nuntiatum est Mappum a die 1 Martii 2012 legatum societatis chemiae *Merck* in Brasiliam missum iri.

Familia
-------

Mappus anno 2001 uxorem duxit atque adhuc duos filios habet.

Cursus honorum
--------------

Mappus ab anno 1983 sodalis Unionis Iuvenilis erat, a 1985 sodalis CDU est. Praeter magistratus diversos factionis suae Mappus ab anno 1996 legatus senatus terrae Badeniae-Virtembergiae est. Anno 1998 secretarius statalis in administerio commeatus et circumiectorum eius terrae erat, anno 2004 ipse hoc administerium suscepit. Anno 2005, cum Ervinus Teufel praeses ministrorum se recessisset atque Guntherus Oettinger, qui tum legatis CDU factionis in senatu terrae praefuit, illi successisset, Mappus praeses legatorum CDU electus est. Praeterea vicarius praeses factionis in Badenia-Virtembergia creatus est. Cum Oettinger autumno anni 2009 commissarius Unionis Europaeae propositus est, Mappus 24 Octobris dixit, se successorem praesidem ministrorum fore sperare. 20 Novembris Mappus praeses CDU suae terrae electus est et 10 Februarii 2010 praeses ministrorum, auxilio factionis FDP. Sed electione senatus terrae 27 Martii 2011 factiones CDU atque praesertim FDP suffragia perdiderunt atque maximam partem legatorum non iam regunt. Mappus die post se a magistratu praesidis factionis CDU Badeniae-Virtembergiae recessurum annuntiavit. Itaque die 12 Maii factio SPD cum Viridibus foedus regnandi fecit.

Controversia de statione ferroviaria Stuttgardiae
-------------------------------------------------

Anno 2010 consilia Ferroviariae Germaniae, quibus Statio Ferroviaria Stutgardiae - aedes clarissima capitis terrae - partim demoliretur, ut nova statio aedificaretur ad magnas controversias ducunt, quod cives multi multis de causis contra haec consilia certant et demonstrant. Stephanus Mappus autem fautor vehemens novae stationis est.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina senatus terrae Badeniae-Virtembergiae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  FAZ die 16 Decembris 2011
2. ↑  FAZ online die 29 Martii 2011 (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Badeniae-Virtembergiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Badeniae-VirtembergiaeInsigne Badeniae-Virtembergiae |
| Reinholdus Maier (FDP) |
Gebhardus Müller (CDU) |
Curtius Georgius Kiesinger (CDU) |
Ioannes Filbinger (CDU) |
Lotharius Späth (CDU) |
Ervinus Teufel (CDU)  |
Guntherus Oettinger (CDU)  |
Stephanus Mappus (CDU) |
Winfridus Kretschmann (Foedus 90/Virides) |
|  |