recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ångström**, imminutum **Å**, est unitas distantiae vel spatii {\displaystyle {\displaystyle 10^{-10}}} metrorum, vel {\displaystyle {\displaystyle 10^{-8}}} centimetrorum, vel {\displaystyle {\displaystyle 10^{-1}}} nanometrorum (10 Å = 1 nm), vel {\displaystyle {\displaystyle 100}} picometrorum (1 Å = 100 pm). Ex Andrea Iona Ångström, physico Suecico, spectrum solis cum gradu latitudinum undarum 1 Å permenso, appellatur.

Quod in chemia et physica status solidi utile est, quoniam distantiae propriae inter atomos in moleculis vel in crystallis aliquot Ångströmis sunt. E.g. separatio inter atomos cabonii in adamante *ca.* 1,54 Å est; aliqua altera similis separatio inter 1 et 3 Å iacet. Non similiter, sed secundum consuetudinem in spectroscopia adhibetur quia undarum lucis quae oculo humano videri potest latitudes in segmine milium Ångströmis iacent. Limes lucis rubrae apud circa 1000 Å et ipsa lucis violeae? apud circa 4500 Å iacent.

Notae
-----

1. ↑  Nomen saepe *Angstrom* tantum scriptum.

Nexus externi
-------------

* "Ångström" apud *IUPAC Goldbook*
Wikidata Bonaventura Licheri
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1667; Neonelis  
*Obitus*: 1733;   
*Patria*: regnum Sardiniae  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Bonaventura Licheri** (natus 1667 in Neoneli provinciae Arborensis; mortuus 1733) fuit poeta Italiae, qui in lingua Sarda scripsit. Auctor plurium contentorum? religiosorum; laudem Deus ti salvet Maria composuit et *Su settenariu pro sa Chida Santa* (quod includit hymnum No mi giamedas Maria.

Ipse in Collegio Iesuitarum Caralis et Sassaris educatus est et continuas relationes cum Societate servabat. Eius scripta in repertorio confraternitatis Fani Sancti Veri Milis saeculo XIX inventa cum aliis scriptis ab Ioanne Spano(it) edita sunt.

Bibliografia
------------

* Scano Emanuele, *Saggio storico critico sulla poesia dialettale sarda*, Caralis et Sassaris 1901
* Giovanni Spano, *Canzoni popolari di Sardegna*, 1863- 1872
* Giovanni Sechi, *Goggius 1 Raccolta completa delle lodi sacre Sardo-Logudorese-Campidanese.*, Oristano, prem. tip. S. Pascuttini e C. 1934 XII.
| Lingua Aymara Aymar aru |
| --- |
| Taxinomia: | Linguae Aymarae |
| Locutores: | 2 227 642  |
| Sigla: | 1 ay, 2 aym, 3 varie, aym, ayr, ayc |
| Status publicus |
| Officialis | Peruvia et Bolivia |
| Privata |  |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina |
| Procuratio: |  |
| Collocatio locutorum linguae AymaraeCollocatio locutorum linguae Aymarae
Collocatio locutorum linguae Aymarae |

**Lingua Aymara** lingua est qua Aymarae (Aymare; *Aymaranaka*) in Bolivia et in Peruvia loquuntur in quibus ambibus coofficialis lingua est. Etiam Aymarice Chiliae Septemtrione et in montuosa Boreoccidentali Argentinae regione loquuntur. Robustissima lingua in Austramericanis montuosis regionibus, cum radiophonica divulgatione. Popularis lingua Imperii Incaici fuit, nam illustris lingua Quechica erat.

Proprietates
------------

Aymara multum agglutinans lingua est. Cui articulus non est et cuius vocabularium copiosissimum est. Verbi gratia verbo "ferre" centena vocabulorum exsistunt, quae ex hoc quod quid ferat pendent. Pleraque substantiva diversas formas habent, secundum "certitudinem". Verbi gratia in phrasibus "caput video", "me caput videre credo" et "is caput videre dicit", vocabulum "caput" tribus diversis modis verti potest.

### Phonetica

#### Vocales

Velut Quechica et Arabica linguae, Aymara solum tres vocales (*a, i, u*) habet. Vocalica longitudo est, cum diaeresi super vocalem repraesentata; in scriptione igitur sex vocales: *a, ä, i, ï, u, ü* videntur. Etiam mentio ut post consonantes uvulares (*q, q', qh, x*) vocalis *i* in /e/ et *u* in /o/ mutetur facienda est. Diphthongi sonantibus *y* et *w* formantur.

#### Consonantes

Aymara 16 consonantes habet, sed , calculatis occlusivarum variantibus, 26 attingit:

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | labialis | alveolaris | palatalis | velaris | uvularis |
| occlusiva | p | t | ch | k | q |
| fricativa |  | s |  | j | x |
| lateralis |  | l | ll |  |  |
| vibrans |  | r |  |  |  |
| nasalis | m | n | ñ |  |  |
| sonans (semivocalis) | w |  | y |  |  |

Quamquam in Aymara occlusivas sonoras (*b, d,* aut *g*) non sunt, tamen exsistunt tres fricativarum formae; simplices, velares et aspiratas.

| simplex | velaris | aspirata |
| --- | --- | --- |
| p | p' | ph |
| t | t' | th |
| ch | ch' | chh |
| k | k' | kh |
| q | q' | qh |

Nexus externi
-------------

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Aymara***

* De hac lingua apud Ethnologue
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Sermones insulae Sardiniae.
**Lingua Sarda** est lingua romanica, quam Sardi in insula Sardiniae loquuntur. Maxime omnium linguarum romanicarum sonos antiquos latinos conservavisse putatur.

Lingua sarda multo ab italiano et ab aliis linguis romanicis, praecipue ob grammaticam, discrepat. Similis est hispanicae, francogallicae, occitanae, portugensi, quae sunt occidentales, uti forma nominum pluralis in "-s" habeatur, sed, dissimilis est in eo quod articulum "su, sa," quod a latino "ipse, ipsa" ductum est, non ab "ille, illa," quod late per Europeam derivatum est. Praeterea, quod sit futuris temporibus exprimendum, unice ponitur verbum "aer" (habere) ante infinitivum (e.g. sard. "apo a cantare" ex lat. "habeo ad cantare"), neque postea (e.g. it. "canterò" ex lat. "cantare habeo").

Varietates
----------

A linguistis in duas dialectos praecipue divisa est:

* Logudorensis
* Campidanensis

Gallurensis est dialectus corsa, aligherensis est catalana, itaque non sunt sardae dialecti. Nugorensis sermo urbis Nugoris (Nugoro) est, affinis sermoni Logudorensi.

Notae
-----

1. ↑  "Sardorum lingua": Conradus Gesnerus, *Mithridates: de differentiis linguarum* (1555) textus f. 66v.

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Sarda***

Linguae Romanicae

Anglo-Normannica · Auridunica · Aragonensis · Aromanica · Arpitanica · Asturiana · Burgundica · Caesariaca · Campanica · Catalana · Corsa (Gallurica, Sassarensis) · Cispadana · Dalmatica · Dacoromanica (Moldovica, Valachica) · Extremadurensis · Fala · Franco-Comitatina · Francogallica · Foroiuliensis · Gallaica · Gallonica · Guernesica · Lingua Haitiana · Hispanica (Castellana) · Insubrica · Istrica · Istro-Romanica · Italiana (Tusca litteraria) · Iudaeo-Francogallica · Iudaeo-Italiana · Latina Dolomitica · Iudaeo-Hispanica · Legionensis · Ligustica (Monoecensis) · Lotharingica · Lusitana · Megleno-Romanica · Mirandica · Moeso-Romanica · Mosarabica · Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) · Normannica · Occitanica · Orobica · Pedemontica · Pictavo-Santonica · Picardica · Romancica · Romanensis · Sarda · Serquica · Shuadit · Sicula (Bruttia, Sallentina) · Tarentina · Venetica (Talica) · Vallonica
Imago picta Yai inscriptione ea quae dicit: "Imperator Yaus, nomine Fang Xun, virtute par caelo, intellectu deo. Qui eum accedat veluti soli adproprinquat; qui autem eum intueatur veluti nubes vidit."
**Yaus** (Sinice 堯 *Yáo*) fuit magnus rex mythicus Sinarum ante familiam Hia regnatricem conditam, in ordine trium augustorum et quinque imperatorum numeratus.

Vita
----

Secundum Cieni *Opus chronographicum* filius erat Coi (嚳) regis magni; quo decedente, delato imperio primum Cheo (摯) fratri maximo natu, brevi postea annos viginti natus regnum adipiscebatur, cum maiorem in gratiam principibus tribuum iniisset; fama est omnium eius gentis primum leges constituisse, ne quis inpune malefaceret, calendariumque iussisse per longam caeli observationem conficere.

Diluvio postea omnibus in Sinarum terris crebrescente, quod nec novem per annos potuerat coercere, inveniri iussit qui ad tale rerum discrimen dignus; relatum filium quendam caeci, nomine Xunum (舜), heredem fecit, collocatis ipsius filiabus in matrimonium, cui rerum summam tertio anno detulit. Alii verum scriptores iam antiquiores de narratione hac dubitant: nam Yai regnum hunc non per voluntariam abdicationem, sed dolo et violentia sibi arrogavisse, postquam ille in exsilium expulsus esset; quod autem in aetate Confuciana mendacium de translatione imperii fictum esse, ut tamquam veritas rerum usque adhuc praevaleret.

Sententiae posterorum
---------------------

In *Libris historicis* regnum Yai sic fertur:

曰若稽古帝堯，曰放勳，欽、明、文、思、安安，允恭克讓，光被四表，格于上下。
Dicunt: vita imperatoris Yao antiquioris indagata, nomen eius *Fang Xun*; pietate, intellectu, successu, cura ingens, neque id magna contentione; nam illuminatio harum virtutium in quattuor mundi finibus increbescens usque ad caelum et inferos attigit.
Martinus Martinius autem Iesuita in *Sinicis historiis* iudicium hoc tulit:

Illud non praetermittendum, quod *Confutius* (h.e. Confucius) & reliqui Philosophi hunc & sequentem Imperatorem pro exemplo ac normi proponunt, in quam ceteri reges intueantur. Certe ab horum gubernatione Sinicam philosophiam & illius axiomata principium habuisse indubitatum est. Nam & hac aetate sapientes ad fidem suis opinionibus aut praeceptis faciendam, eorum acta & modum gubernandi pro argumento indubitato identidem citant.

Notae
-----

1. ↑  Martini Martinii, *Sinicae historiae decas prima : res a gentis origine ad Christum natum in extrema Asia, sive magno Sinarum imperio gestas complexa*, p. 36.
"**Nomina nuda tenemus**" sunt verba Latina proverbialia de rerum mortalium disperditione. Primus his verbis usus est Bernardus Cluniacensis, qui in opere *De contemptu mundi* sic scripsit:

Nunc ubi Regulus aut ubi Romulus aut ubi Remus?  

Stat Roma pristina nomine, nomina nuda tenemus.
Ultimis verbis mythistoriae suae *Il nome della rosa* Humbertus Eco huic verso alluditur, verbo tamen mutato:

Stat rosa pristina nomine, nomina nuda tenemus.
Titulus libri omnis ex hac locutione derivatur. Eco in commentatione "Così ho dato il nome alla rosa" et in libello *Postille al Nome della rosa* de his verbis disserit.

Notae
-----

1. ↑  Bernardus Cluniacensis, *De contemptu mundi* 1.951-952

Bibliographia
-------------

* Umberto Eco, *Postille al Nome della rosa*. Mediolani: Bompiani, 1983
* Umberto Eco, "Eco: "Così ho dato il nome alla rosa"" (.PDF) in *la Repubblica* (9 Iulii 2006)

Nexus interni
-------------

* Nomen nudum

Nexus externi
-------------

* "Name of the Rose, Title and Last Line" apud situm auctoris
* Ryan Stansifer, "The Name of the Rose"
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Sporus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 49 CE, 51 CE; Imperium Romanum  
*Obitus*: 69 CE; Roma  

**Familia**

*Coniunx*: Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus  

**Sporus** libertus Neronis fuit. Cum Poppaeae mortuae similis esset, a Nerone castrari iussus est et ab eo initus est. In Graecia in sequente anno 66-68 a Nerone in matrimonium ductus est et ei nomen Sabinae datum est (Cass. Dio 62,28,2 f.; 63,12 f.; Suet. Nero 28; 29). Sporus Neronem in fuga comitatus est. Post mariti mortem a Sabino et postea ab Othone in stupri consuetudinem se immergere est coactus (Plut. Galba 9,3; Cass. Dio 64,8,3). Cum Vitellius eum partes agere iussit, Sporus sibi mortem conscivit (Cass. Dio 65,10,1).

Nexus externi
-------------

* "Sporus" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)
Vexillum procurationis energiae atomicae internationalis
**Procuratio energiae atomicae internationalis** (*IAEA*) est organizatio Consociationis Nationum ad usum pacatum energiae nuclearis, radiologiae ac technologiae nuclearis contra usum militarem, etiam protectionem contra calamitates radioactivitatis.

Haec procuratio die 29 Iulii anno 1957 Vindobonae constituta est suadente oratione *Atoms for peace* anno 1953 Dwight D. Eisenhower. Procuratio Praemium Nobelianum pacis componendae anno 2005 meruit, rectore eo tempore Mahometo al-Barada'i.

Hodie praeses procuratio est Rafael Grossi, post mortem Yukiya Amano in officio.

Nexus interni
-------------

* Energia nuclearis
* Bomba atomica
* Communitas Europaea energiae atomicae
* Radioactivitas
* Ratko Janev
* UNSCEAR

Nexus externi
-------------

* Procuratio energiae atomicae internationalis

Rectores procurationis energiae atomicae internationalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gulielmus Sterling Cole 1957 • Sigvard Eklund 1961 • Iohannes Blix 1981 • Mahometus al-Barada'i 1997 • Yukiya Amano 2009 • Raphael Grossi 2019
*Opus geopoliticum • Procuratio energiae atomicae internationalis* |
|  |
Wikidata Universitas Publica Cubanica
Res apud Vicidata repertae:
universitas publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 45°1′10″N 39°1′51″E  
*Situs*: Crasnodaria
**Rectio**

Situs interretialis  
*Praetorium*: Crasnodaria;
**Origo**

*Inceptio*: 19 Septembris 1920  
Universitas Publica Cubanica
**Universitas Publica Cubanica** (Russice: Кубанский государственный университет) est universitas Crasnodariae (Russia). Est una ex maximis et vetustis universitatibus in Russia australi.

Universitas anno 1920 condita est. Primus eius rector fuit Nicander Marx, generalis exercitus Russici, historicus et paleographiae antiquae peritus. 

Anno 1994, universitas una e primis institutionibus educationis superioris in Russia agnita est. Anno 2004 et 2005, universitas inter summas 100 institutiones educationis superioris Russiae habita est et Aureum Numisma pro qualitate Europaea accepit. Anno 2008, Michael Astapov, pristinus princeps territorii Crasnodariani departmental? educationis, rector universitatis factus est. 

Universitas Publica Cubanica ab anno 1970 studiosos externos educatus est. Graduati exteri ex plus quam 120 regionibus veniunt. Nunc universitas discipulos ex Asia, America, Africa et Europa educat.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis
Wikidata Svalbardum
Res apud Vicidata repertae:
Archipelagus, integral overseas territory, subdivisio primaria  
*Civitas*: Norvegia  
*Locus*: 78°9′25″N 15°51′51″E  

**Forma**

*Area*: 61 022±1 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Longyearbyen  

**Gestio**

parliamentary system  
*Praefectus*: Kjerstin Askholt  

**Vita**

*Incolae*: 2 668  
*Sermo publicus*: lingua Norvegica  
*Zona horaria*: UTC+1  
*Moneta*: Corona Norvegiae
**Tabula aut despectus**

Svalbardum: situsSvalbardum: situs
**Svalbardum**, scilicet "frigidum litus" est series insularum Norvegicarum in oceano Arctico inter continentem Europaeam et polum arcticum sita. Insulae inter 74 et 81 gradus latitudinis borealis et 74 et 81 gradus longitudinis orientalis. Mare Barentsianum litora Svalbardi orientalia et mare Groenlandiae occidentalia alluit.

Archipelagus
------------

Tres sunt insulae Svalbardi maximae: 

* Spitzberga,
* Terra Boreorientalis (*Nordaustlandet*)
* insula Edge (*Edgeøya*).

Septem sunt minores:

* Insula Barentsii
* Insula Alba (*Kvitøya*).
* Insula Caroli principis
* Insula Regis
* Insula Ursina
* Insula Suecorum
* Insula Guilielmi

Et permultae insulae minimae et saxa maritima in archipelago sunt.

Res hodiernae
-------------

Svalbard, nullius comitatus Norvegici pars, est area non incorporata ac dearmata quae a gubernatore a re publica Norvegica constituto administratur. Ab anno 2002 Longyearbyen, oppidum principale, suam rectionem habuit, municipiiis continentis similarem. Ibi sub monte reconditur Thesaurus seminarius mundanus Svalbardensis anno 2006 inceptus. Inter alias habitationes sunt Barentsburg, communitas Russica carbonis fossorum; Ny-Ålesund, statio investigationis scientificae; ac Sveagruva, alia statio carbonis fossorum. Svalbard est regio maxime ad septentrionem sita, cui sunt incolae perpetui.

Notae
-----

1. ↑  "ad Svalbardum (frigidum litus) in Havsbotnis (marinum sinum)" (p. 303 et nota subiuncta apud *Google Books*)
2. ↑  Vb. adiect. "Svalbardensis": cf. nomina biologica e.g. *Arcticibacter svalbardensis*, *Colymbosaurus svalbardensis*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 78°9′25″N 15°51′51″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs gubernatoris Svalbard **(Norvegice, Anglice, Russice)**
* Situs periegeticus Svalbard **(Norvegice, Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Universitas Hiroshimaënsis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Hiroshimaënsis: logotypusUniversitas Hiroshimaënsis: logotypus
studium nationale, academic publisher  
*Civitas*: Iaponia  
*Locus*: 34°22′56″N 132°27′29″E  
*Situs*: Higashihiroshima
**Rectio**

*Rector*: Toshimasa Asahara  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Higashihiroshima;
**Populus**

*Lingua*: lingua Iaponica
**Origo**

*Inceptio*: 1949  

**Tabula aut despectus**

Universitas Hiroshimaënsis: imagoUniversitas Hiroshimaënsis: imago
Bibliotheca in medio universitatis campo sita.
**Universitas Hiroshimaensis** (Iaponice 広島大学 *Hiroshima daigaku*, breviter *Hirodai* 広大) est Iaponensis studiorum universitas publica, anno 1949 condita, cuius caput Higasihirosimae? in vico praefecturae Hirosimensis est.

Notae
-----

1. ↑  "Kiioakius Akai, Universitas Hiroshimaensis"
2. ↑  "KIIOAKIUS AKAI Professor Auxiliarius Philosophiae Anticae Graecae, in Universitate Hiroshimaensi."
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Iudas Thaddaeus Okolo
Res apud Vicidata repertae:Iudas Thaddaeus Okolo: imagoIudas Thaddaeus Okolo: imago
*Nativitas*: 18 Decembris 1956; Canos  
*Patria*: Nigeria  

**Officium**

*Officium*: archiepiscopus catholico, archiepiscopus, Apostolic Nuncio to Ireland, Apostolic Nuncio to the Central African Republic, Apostolic Nuncio to Chad, Apostolic Nuncio to Dominican Republic, apostolic delegate to Puerto Rico  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Laurae*: Knight Grand Officer of the Order of the Holy Sepulchre  

**Insignia heraldica**

Iudas Thaddaeus Okolo: insigneIudas Thaddaeus Okolo: insigne
**Iudas Thaddaeus Okolo**, nomine nativo *Jude Thaddeus Okolo* (natus Kano in urbe Nigeriana die 18 Decembris 1956), est praelatus Ecclesiae Catholicae, ex anno 1990 diplomaticus Sanctae Sedis. Episcopus a Francisco Arinze anno 2008 consecratus. Locum nuntii apostolici in pluribus regionibus tenuit titulo Archiepiscopi Novicensis?. Ex anno 2022, sextus nuntius apostolicus in Re Publica Bohemica est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iudam Thaddaeum Okolo** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Catholic Hierarchy |
Wikidata Sterlitamachia
Res apud Vicidata repertae:Sterlitamachia: insigneSterlitamachia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°38′0″N 55°57′0″E  
*Numerus incolarum*: 280 233  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Стәрлетамаҡ
**Gestio**

*Procuratio superior*: Sterlitamak Urban Okrug, Baschkiria, Bashkir Autonomous Soviet Socialist Republic, Sterlitamaksky uyezd, Sterlitamaksky kanton  

**Geographia**

*Superficies*: 108.52 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Novocheboksarsk  

Eluvio verna prope Sterlitamachiam anno 1915
**Sterlitamachia** (Russice *Стерлитамак*, Baschkirice *Стәрлетамаҡ*) est urbs Baschkiriae. In ripa Albi fluminis patet, ubi *Sterlja* in Album influit, et nomen urbis Baschkirice *Sterljae ostium* significat. Incolas anno 2017 habebat 280 233.

Historia
--------

Sterlitamachia, locus appulsui navium aptus, quibus negotiatores ex *Iletsk* urbe salem vexerunt, a Sabba Nicephori filio Tetjušev mercatore anno 1766 condita est. *Appulsus Aškadaricus* tum nominabatur. Anno 1773 a rebellibus Aemiliani Pugačëv capta erat, qui anno proximo expulsi sunt. Anno 1781 Sterlitamachia in numerum urbium inclusa est. Caput circuli gubernii Orenburgensis erat. Tempore Belli civilis *Bohemi albi* anno 1918 Sterlitamachiam ceperant, sed ab Exercitu Rubro expulsi sunt. Anno 1919 exercitus Alexandri Kolčak Sterlitamachiam occupaverunt, sed et illi expulsi sunt. ab anno 1919 ad annum 1922 Sterlitamachia caput rei publicae Baschkiriae fuit.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 553.; A. Perugini, *Dizionario italiano-latino*, 1976. Necnon *Sterlitamaca*, vide: Guilelmi Peiffer *De cholerae morbi contagio...*, Berolini 1831, p. 12.
2. ↑  Russice *белочехи*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°38′0″N 55°57′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sterlitamachiam** spectant. |
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Gunnar Samuelsson**, anno 1966 natus, theologus Suecicus et pastor Equmeniaevox? Ecclesiae est. Ab anno 2010, in Novo Testamento in Universitate Gothenburgiensi fuit.

Biographia
----------

Samuelsson studia theologica in seminario theologico anno 1989 inchoavit. Hoc secuta sunt studia in studiis religiosis et linguis classicis in Universitate Gothoburgensi. Pastor ordinatus est anno 1998. Mense Maio 2010 Samuelsson thesin quandam de crucifixionibus in antiquis temporibus defendebat, quae attentionem internationalem aestimationem habuit. Liber a Mohr Siebeck mense Augusto 2011 editus est. Altera renovata editione autumno 2012 edita est. Liber bene acceptus est.

  

Samuelsson Novum Testamentum Graecum et Novum Testamentum docet, sed antea maxime Historiam Medii Orientis et Veteris Testamenti in contextibus et collegis ecclesiasticis docuit. Samuelsson in Taekwondo zonam nigram habet et instructor doctus in Hapkido.

Bibliographia
-------------

* Publication list University of Gothenburg

Nexus externi
-------------

* Website Gothenburg University
* An English situs de thesi Gunnaris Samuelsson
* Samuelsson scriptor Facebook page
* Samuelsson in Academia.org
Wikidata Georgius Axer
Res apud Vicidata repertae:Georgius Axer: imagoGeorgius Axer: imago
*Nativitas*: 18 Aprilis 1946; Lodzia  
*Patria*: Polonia  

**Officium**

*Munus*: philologus classicus, theatrologist, professor  
*Patronus*: Universitas Varsoviensis
**Familia**

*Genitores*: Ervinus Axer;   

**Memoria**

*Laurae*: Fellow of Collegium Invisibile, honorary doctor of the Lviv University, Knight of the Order of Polonia Restituta  

**Georgius**, vulgo *Jerzy* **Axer** natus die 18 mensis Aprilis anno 1946 est professor et philologus classicus natione Polonus.

Filius est Erwini Axer qui fuit celeber director theatri.

Sodalis est Academiae Latinitati Fovendae.

Eius themata studiorum
----------------------

Primum incumbuit in critica textuali, praecipue Ciceronis.

Sed etiam cordi ei fuit historia moderna litterarum et indagavit de theatro iesuitico, de re diplomatica, et de fontibus historicis.

Edit nunc opera Ioannis Dantisci, auspicante Unione Internationali Academiarum.

Multum curat etiam de praesentia et functione veteris traditionis in operibus auctorum ut Jan Kochanowski, Adam Mickiewicz, Henryk Sienkiewicz.

Inquirit de traditione latina in litteris Europae Centralis et praecipue Poloniae adiuvantibus inquisitoribus Albirussis, Ucrainis et Theotiscis vel Italis atque de hac Re publica litteraria Europaea quae tunc temporis fuit et viguit.

Nonnulla scripta eius
---------------------

* M.T. Cicero, Pro Roscio Comoedo, Bibliotheca Teubneriana, Leipzig 1976;
* The Style and Composition of Cicero’s Speech „Pro Roscio Comoedo", Warszawa, 1980
* J. Joncre, Tragoedia Boleslaus Secundus Furens, Wrocław 1972;
* Georgii Ticinii ad Martinum Cromerum epistulae, Wrocław 1978;
* Georgii Ticinii ad principes Radziwiłł epistulae, Wrocław 1980;
* Polski dyplomata na papieskim dworze, Warszawa 1982;
* Españoles y polacos en la corte de Carlos V. Cartas del embajador Juan Dantisco (z A. Fontánem), Madrid 1994;
* J. Kochanowski, Dzieła wszystkie. T. 2: Treny (współautor komentarza), Wrocław 1983;
* Filolog w teatrze, Warszawa 1991;
* Z Rzymu do Rzymu (koncepcja i redakcja naukowa z M. Bokszczanin), Warszawa 2002;
* Rhetoric of Transformation (koncepcja i redakcja naukowa), Warszawa 2003;
* Łacina jako język elit (koncepcja i redakcja naukowa), Warszawa 2004;
* Présentation. Une République aux confins de l’Europe, w: Adam Mickiewicz, Les Slaves. Cours du Collège de France 1842, Paris 2005;
* The Classical Tradition in Central-Eastern Europe, w: Companion to the Classical Tradition, London 2007;
* Po co Sienkiewicz (koncepcja i redakcja naukowa wraz z T. Bujnickim), Warszawa 2007.
Wikidata Diana Drufenbrock
Res apud Vicidata repertae:Diana Drufenbrock: imagoDiana Drufenbrock: imago
*Nativitas*: 7 Octobris 1929; Evansvicum  
*Obitus*: 4 Novembris 2013;   
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: politicus  
*Patronus*: University of Wisconsin–Madison, University of Wisconsin–Parkside
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Diana Drufenbrock** (nata *Diane Joyce Drufenbrock,* Evansville Indianae die 7 Octobris 1929 vel 1930; mortuus 4 Novembris 2013), etiam **Soror Madeleina Sophia** appellata, fuit soror religiosa Americana qui sodalis Sororum Scholarium Sancti Francisci, socialista Christiana, et candidata Factionis Socialistae Civitatum Foederatarum pro Praeside Vicario in comitiis praesidentialibus anni 1980 fuit.

Mathematicae in Collegio Alverni anno 1953 et deinde in Universitate Marquetta studuit. Mathematicam in Collegio Alverni, Universitate Visconsiniae apud Parkside, et alibi circiter Milvauchiam Visconsiniae docuit. Gradum Ph.D. in mathematica ab Universitate Illinoesiae apud Urbanam anno 1963 accepit. Ob suum studium rerum publicarum se Factioni Socialistae Civitatum Foederatarum anno 1976 coniunxit.

Notae
-----

1. ↑  Our Campaigns.
2. ↑  President's Report and Donor Honor Roll, Alverno College.
3. ↑  Marquette University MSCS Department Mathematics, Statistics, and Computer Science alumni .
**Strategia** "consilium" destinati unius sive destinatorum in statu incerto significat. Strategia momentum habet, quoniam fontes resurgentes ad destinata consequenda restricta sunt.

Etymologia
----------

*Strategia* a verbo Graeco *στρατηγία* derivatur, quod 'gubernationem', 'ars exercitum ducendi (strategus)', 'actionem', 'strategema' significat.

Strategiae in variis disciplinis
--------------------------------

Strategia momentum in compluribus partibus vivarum humanitarum et naturae reliquae habet, ut in biologia, ludis bellisque, oeconomia, et alibi.

### Strategia in oeconomia

Societates, quae finis oeconomicas proponunt, illas instituere atque instruere oportunt. Itineris instrumenta moderamen strategicum (*strategic management*) concipiuntur. Michael Porter oeconomus Americanus tres rationes strategiae oeconomicae formandae arbitratus est: 1, positus ipse unicus et efficax; 2, discrimina omittenda; 3, actiones intra companione una conducere.

Nexus interni
-------------

* Administratio strategica
* Bellum
* Cryptographia
* Destinatio urbana
* Methodologia
* Oeconomia

Notae
-----

1. ↑  Lexicon oeconomiae de strategia. **(Anglice)**
2. ↑  *Oxforddictionaries.com* de stategia. **(Anglice)**
3. ↑  Porter 1996.

Bibliographia
-------------

* Porter, M. E. (1996). What is Strategy? *Harvard Business Review*, Nov/Dec.
Wikidata Sophia Magdalena Scholl
Res apud Vicidata repertae:Sophia Magdalena Scholl: imagoSophia Magdalena Scholl: imago
*Nativitas*: 9 Maii 1921; Forchtenberg  
*Obitus*: 22 Februarii 1943; Stadelheim Prison  
*Patria*: Res Publica Vimariana, Germania nazistica  
*Nomen nativum*: Sophia Magdalena Scholl
**Officium**

*Munus*: university student, resistance fighter  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Genitores*: Robertus Scholl; Magdalena Scholl  

**Memoria**

*Sepultura*: Friedhof am Perlacher Forst  

**Sophia Magdalena Scholl** fuit iuvenis mulier qui ad turmam Albam Rosam (Theodisce *Weiße Rose*) pertinebat, quae contra regimen Nazistam pugnabat. A nazistis post denuntiationem publicam contra belli et Adolfi Hitler dictaturam universitatem Monaci cum fratre suo Ioanne Scholl deprehensa et die 22 Februarii 1943 una cum sodale Christophoro Probst, qui iis auxilium dederat ad libella paranda, supplicio affecta est.

De vita
-------

Pater eius Robertus Scholl erat. Postquam maturitatis testimonium adepta est, ab anno 1942 Monachii biologiae et philosophiae studebat.

Bibliographia
-------------

* Fred Breinersdorfer: *Sophie Scholl. Die letzten Tage*. Fischer Verlag, Francofurti 
ad Moenum anno 2005, ISBN 3-596-16609-8.
* Richard Hanser: *Deutschland zuliebe. Leben und Sterben der Geschwister Scholl; die Geschichte der Weißen Rose* .

Dtv, Monaci anno 1994, ISBN 3-423-10040-0. 

* Barbara Leisner: *„Ich würde es genauso wieder machen". Sophie Scholl*. List Verlag. Berolini anno

2005, ISBN 3-548-60191-X.

* Werner Milstein: *Mut zum Widerstand. Sophie Scholl, ein Portrait*. Neukirchener Verlag, Neukirchen-Vluyn anno

2003, ISBN 3-7975-0056-4.

Nexus externi
-------------

* De Alba Rosa et de Sophia Scholl apud Shoa.de
* Societas Alba Rosa
* De postrema denuntiatio Albae Rosae (pdf)
Wikidata Stralsunda
Res apud Vicidata repertae:Stralsunda: insigneStralsunda: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 54°18′33″N 13°4′55″E  
*Numerus incolarum*: 59 171  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Alexander Badrow  
*Procuratio superior*: Vorpommern-Rügen District  

**Geographia**

*Superficies*: 54.14 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vindovia, Stargardia, Arctopolis, Kielia, Svendborg, Malmogiae Municipium, Huangshan, Trelleborg Municipality, Gesoriacum, Meknes  

**Tabula aut despectus**

Stralsunda: situsStralsunda: situs
Portus et nautarum magistratus domus
**Stralsunda** Germanice *Stralsund* est urbs hanseatica et portus in Germania orientali.

Res oeconomicae
---------------

Sunnonia (Stralsunda)
In portu navale situm est.

Res gestae
----------

Anno 1370o pax facta est inter Hansam et Daniam Dania a Hansa victa.

Notae
-----

1. ↑  Lexicum nominum geographicorum latinorum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stralsundam** spectant. |

**Patrimonium Mundi in Germania**

|  |  |
| --- | --- |
|  | UNESCOGermania |
| **Ecclesiae:** Aquisgranum | Augusta Treverorum | Colonia Agrippina | Bonna | Hildeshemium | Spira
**Castella:** Berolinum | Herbipolis | Potestampium | Ysenacum | Muscavia
**Urbes:** Bamberga | Goslaria | Lubeca | Quedlinburgum | Ratisbona | Stralsunda | Valen castrum (Wismar) | Wittenberga
**Musea:** Assindia | Berolinum | Brema | Dessavia | Wimarium
**Valles:** Dresda | Rhenus |
|  |
**Carolus Eschenburg** (natus 28 Ianuarii 1877 Lubecae, mortuus 13 Decembris 1943 Rostochii) vir publicus Theodiscus et sodalis DNVP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius Ioannes Hermannus Eschenburg erat, mercator, possessor fundi atque vir publicus, qui annis 1911/1912 et 1915/1916 magister civium Lubecae erat. Ipse Carolus Lubecae gymnasium Katharineum frequentavit et postquam testimonium maturitatis accepit, tirocinium agriculturae fecit atque Salinis Saxonicis huic rei etiam studebat. Deinde primo fundum patricium administrabat atque 1906 fundum in Borussia Orientali emit atque duxit. Annis 1914 - 1918 miles Bello Orbis Terrarum I interfuit. Bello finito Eschenburg et fundum patricium rexit et pro societatibus diversis argentariiis et agriculturae laboravit. Annis 1926 - 1929 praeses camerae agriculturae Megalopolis-Suerini erat.

Familia
-------

Eschenburg uxorem nomine *Melania Weise* duxit.

Cursus honorum
--------------

Eschenburg ab anno 1919 diversa in officia pagorum Megalopolis-Suerini electus est et ad factionem DNVP accessit. Annis 1929 - 1932 legatus senatus terrae huius civitatis erat. Die 10 Iulii 1929 praeses ministrorum electus est et hunc magistratum ad 23 Iunii 1932 administravit. Quamquam e vita publica recessit, anno 1936 sodalis NSDAP factus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis apud paginam actorum Cancelariae Imperii (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Megalopolis-Suerini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Megalopolis-SuerinumMegalopolis-Suerinum |
| Annis 1918 - 1933
Hugo Wendorff (DDP) |
Hermannus Reincke-Bloch (DVP) |
Ioannes Stelling (SPD) |
Ioachimus Baro de Brandenstein (DNVP) |
Paulus Schröder (SPD) |
Carolus Eschenburg (DNVP) |
Gualterus Granzow (NSDAP) |
Ioannes Egon Engell (NSDAP) |
|  |
Tyrone Power partes agit viri caedis accusati.
***Witness for the Prosecution*** est pellicula iudiciaria Americana a Billy Wilder moderatore anno 1957 disposita, quae in brevi fabula eiusdem nominis ab Agatha Christie docta posita est. Partes principales a Tyrone Power, Marlene Dietrich, Charles Laughton et Elsa Lanchester aguntur.

Argumentum
----------

In hac pellicula Wilfridus Robarts (Charles Laughton), causidicus celeberrimus, Leonardum Vole (Tyrone Power), hominem de caede amicae aetatis mediae suspectum, defendendum accipit. Christina Vole (Marlene Dietrich), coniunx Germanica Leonardi Vole, primum pollicetur pro defensione rei testari adfirmareque hunc maritum suum alibi fuisse quam in loco delicti. At Christina, comperto hoc matrimonium non valere — nam, cum Leonardo nuberet, adhuc alio matrimonio iuncta erat — accusatoris testis fieri constituit. Dicit in suggestu testatorio coniugem suum sane homicidium confessum esse rogasseque ut mentiatur: ipsam tandem verum dicere velle.

Dum haec in iudicio geruntur, Robarts causidicus in statione ferriviaria occurrit mulieri, quae ei porrigit litteras a Christina Vole scriptas cuidam nomine Max. Res quarum mentio in illis litteris fit magnam Christinae mentiendi causam paebere videntur. Quas litteras Wilfridus ad iudicium refert, et iudices iurati Leonardum Vole absolvunt. 

Post iudicium soli Wilfridus et Christina Vole in exedra manent. Christina, quamvis maritum suum caedis noxium esse sciret, falsis litteris dicit effecisse se, ut maritus innocens videretur. Preterea se amare Leonardum dicit atque ideo fecisse ut fecit. Deinde Leonardus exedram intrat et caedem fecisse se palam confitetur: eodem crimine iterum accusari non posse. Mox osculis obtegitur a Diana (Ruta Lee) datis, puella, quae ei vera est amatrix. Quibus deliciis lacessita Christina maritum suum cultro perfodit. Itaque Wilfridus etiam Christinam Vale defendere constituit.

Histriones
----------

* Tyrone Power: in fabula Leonardus Vole, vir crimine accusatus
* Marlene Dietrich: in fabula Christine Vole (nata Helm), coniunx Leonardi
* Charles Laughton: in fabula Wilfridus Robarts, patronus Leonardi Vole
* Elsa Lanchester: in fabula nosocoma domestica Wilfridi Robarts
* Ioannes Williams: in fabula Brogan-Moore, consiliarius iudicialis Wilfridi Robarts
* Henricus Daniell: in fabula advocatus Leonardi Vole, qui Wilfridum de hac causa informat
* Ian Wolfe: in fabula H. A. Carter, magister officinae Wilfridi Robarts
* Torin Thatcher: in fabula accusator publicus (*Crown prosecutor*)
* Norma Varden: in fabula Aemilia Jane French, muiier interfecta
* Una O'Connor: in fabula Janeta McKenzie, dispensatrix Janetae French, testis accusatoris
* Francis Compton: in fabula Justice Wainwright, iudex
* Philippus Tonge: in fabula Hearne, inspector principalis (*Chief Inspector*)
* Ruta Lee: in fabula Diana, amatrix Leonardi Vole
Pomacium sorbis temperatum
Pomacium sorbis temperatum
**Cormé** (vocabulum Francogallicum) est temetum de sorbis fermentatum. Talis potio a Scythis antiquis confecta poëta Vergilius descripsit, nomine non dato:

hic noctem ludo docunt, et pocula laeti
fermento atque acidis imitantur vitea sorbis.
De eadem potione Palladius, auctor de re rustica, anno circiter 400 breviter scripsit, nullo nomine dato: "Item ex sorbis maturis sicut ex piro vinum fieri traditur et acetum".

Vocabulum Francogallicum provinciarum occidentalium *corme*, quod fructum Latine sorbum appellatum denotat, primum saeculo XIII legitur. Nomen *cormé* potionis ex eo factae a Francisco Rabelaeso refertur in narratione nuptiarum regis Anarchi:

Quem Panurgus matrimonio coniunxit cum vetula lanternaria nuptiasque ipse celebravit bonis ovium capitibus, bonis offis porcinis e sinape, bonis frustis ex allio (e quibus quinque scuta plena Pantagrueli misit; qui tam appetitiva aestimavit ut omne comedisset) atque potus piracios et cormaceos.
Arboribus *Sorbi domesticae* rarius aevo nostro repertis, potionem simplicem perpauci faciunt. In Hassia Germaniae pomacium e sorbis temperatum saepius conficitur.

Notae
-----

1. ↑  Vergilius, *Georgica* 3.379-380. Aliqui "Frumentoque acidis" legunt, cf. Max Nelson, *The Barbarian’s Beverage. A History of Beer in Ancient Europe* (Londinii: Routledge, 2005) pp. 43-44
2. ↑  Palladius, *Opus agriculturae* 2.15.5
3. ↑  *Roman de la rose* vv. 1350, 8182 in enumerationibus fructuum
4. ↑  *Panurge le maria avecques une vieille lanterniere, et luy mesmes fist les nopces à belles testes de mouton, bonnes hastilles à la moustarde, et beaulx tribars aux ailz, dont il en envoya cinq sommades à Pantagruel, lesquelles il mangea toutes, tant il les trouva appetissantes: et à boire belle biscantine et beau corme* [lege *piscantine, cormé*]. Franciscus Rabelaesus, *Pantagruel* cap. 31; Arthur Loiseau, *Rapports de la langue de Rabelais avec les patois de la Touraine et de l'Anjou* (Andegavis, 1867) cap. viii

Bibliographia
-------------

* J.-F. Chambon, "Corme" in Pierre Rézeau, ed. *Dictionnaire des régionalismes de France* (Gembloux: Duculot, 2001) pp. 295-296
* Andrew Dalby, *Empire of Pleasures* (Londinii: Routledge, 2000) p. 200 et nota 73
* "corme", "cormier" in *Dictionnaire du Moyen Français (1330-1500)*

Nexus externi
-------------

* "Cormé" apud *Eric Bordelet, Château de Hauteville*
* "Speierling" apud *Apfelwein pur*
Eques Romanus in sepulcro temporis Flaviorum sculpto.
**Turma** fuit minima equitatus Romani manus.

Roma
----

Turmae iam tempore liberae rei publicae Romanae exstiterunt et ex triginta, postea ex triginta tribus equitibus, quibus decurio imperavit, constabant. Signum eorum, ut conicitur, vexillum fuit. Unicuique legioni Romanae initio decem turmae erant.

Tempore imperii, equitatus legioni subiectus ex quattuor turmis compositus est, quae imprimis explorationi relationibusque erant. Copiis equestribus, quae alae vocabantur et illo tempore ad auxilia pertinebant, sedecim turmae a triginta ad triginta tres equites erant (*alae quingenariae*) aut viginti quattuor turmae 40 equitum (*alae milliariae*).

Antiquitate posteriore turma usque ad 500 equites habere potuit.

Imperium Romanum Orientale
--------------------------

Turma (τούρμα) fuit administrativa Imperii Romani Orientalis divisio a turmarcha (τουρμάρχης) directa. Omne thema in duas aut tres turmas divisum esse solebat, quae usque ad 5000 hominum comprehendere potuit.

Vide etiam
----------

* Ala (exercitus)

Bibliographia
-------------

* Marcus Junkelmann: *Die Reiter Roms*. Pars 2. *Der militärische Einsatz*. Zabern, Moguntiaci 1991, ISBN 3-8053-1139-7.
Iter expeditionis Cyri; situs proelii apud Cunaxam; iter militum 10,000 usque ad Pontum.

**Decem milia** (i. e. **10 000**, Graece οἱ Μύριοι) est nomen usitatissimum illorum militum mercenariorum qui, a principe Cyro anno 401 a.C.n. convocati, debellare conati sunt imperium Persarum eo tempore sub regno Artaxerxis II iacenti. Cyro in proelio apud Cunaxam mortuo mercenarii Graeci ad Pontum difficillime per montes iter fecerunt et anno 399 in Graeciam redierunt ducibus Xenophonte necnon aliis. Xenophon ipse res gestas expeditionis conscripsit sub titulo *Anabasis*.

Fontes
------

* Isocrates, *Panegyricus*. 145-9 et *Ad Philippum* 90-100
* Xenophon, *Anabasis*

Plura legere si cupis
---------------------

* *Dans les pas des Dix-Mille : peuples et pays du Proche-Orient vus par un Grec* : actes de la table ronde internationale organisée à l'initiative du GRACO, Toulouse, 3-4 février 1995 (curante Petro Briant), Tolosae, 1995 Recensio critica
* Jan P. Stronk, *The Ten Thousand in Thrace. An Archaeological and Historical Commentary on Xenophon' s Anabasis, Books VI.III-VI-VII*, Amstelodami, 1995 Recensio critica

Nexus externi
-------------

* Tabula itineris (P. du Val)
Potidaea (Cassandrea) in situ.
**Potidaea** (Graece Ποτείδαια) fuit urbs Graeca antiqua in paeninsula Chalcidice, a Corinthiis saeculo VII a.C.n. exeunte condita. In loco bene munito et strategico sita erat, in isthmo paeninsulae Pallenae.

Historiɑ
--------

Potidaeenses iam sexto saeculo a.C.n. nummos cudebant et thesaurum Delphis Apollini dedicaverant. Anno 480 a.C.n. copias Xerxi praestiterunt, sed post pugnam ad Salaminem ad Graecos transfugerunt atque Artabazo eos obsidenti feliciter restiterunt. Plataeensi pugnae una cum Corinthiis interfuerunt, trecentis hoplitis missis. Post Persica bella foedus Delium inierunt et tributum annuum Atheniensibus pependerunt donec, orta inimicitia inter Corinthios et Athenienses, anno 432 a.C.n. foedus renuntiarent. Tum Athenienses urbem obsidere coeperunt, atque ibidem cum Corinthiis pugnam commiserunt quae una e causis Belli Peloponnesiaci fuisse refertur. Hieme 430̈/29 a.C.n. demum Potidaeenses fame victi portas Atheniensibus aperuerunt qui hoc portu et oppido abhinc in bello adversus Lacedaemonios utebantur.

Anno incerto inter 365 et 362 a.C.n. Potidaea in secundam confoederationem Atheniensem ingressa est. Postea anno 356 a.C.n. a Philippo II Macedonum rege expulsis Atticis colonis capta et deleta est agro insuper vicinis Olynthiis tradito. Urbs anno 316 a.C.n. a Cassandro sub nomine **Cassandrea** (Κασσανδρεία) rursus condita, sub eodem nomine postea ad dignitatem coloniae Romanae promota est.

Notae
-----

1. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* X.11.5.
2. ↑  Herodotus, *Urania* 126-129.
3. ↑  Herodotus, *Calliope* 28.3 et 31.3.
4. ↑  Thucydides I.56-65. Plutarchus, *Pericles* 29.6.
5. ↑  Thucydides II.70.
6. ↑  Isocrates, *De permutatione* 113.
7. ↑  Demosthenes, Philippica secunda 20 et quarta 64, 67. *De Chersoneso* 62. *De Halonneso* 9-10. *In Aristocratem* 107 et 116.

Bibliographia
-------------

* J. A. Alexander, *Potidaea: Its History and Remains* (1963).
* J. A. Alexander, "Cassandreia During the Macedonian Period: An Epigraphical Commentary," Ancient Macedonia, ed. B. Laourdas & Ch. Makaronas (1970).
* Ernst Badian, *From Plataea to Potidaea: studies in the history and historiography of the Pentecontaetia.* Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1993. Nonnullae paginae apud Guglum librorum.
* H. Gaebler, Die Antiken Münzen Nord-Griechenlands vol. 3 (1935).
* D. Kanatsoules, Μακεδονικὴ Προσωπογραφία (1955).
* E. Meyer, "Potidaia," "Kassandreia," in *RE* Suppl. 10 (1965).
* D. Samsaris, "The Roman Colony of Cassandreia in Macedonia (Colonia Iulia Augusta Cassandrensis)," *Dodona* 16 (1), 1987, 353-362
* "Poteidaia (Nea Poteidaia) Chalkidike, Greece" in Richard Stillwell et al. *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites* (Princeton, 1976) Textus (fons principalis bibliographiae nostrae).
Wikidata Gubernium Charcoviense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Charcoviense: insigneGubernium Charcoviense: insigne
gubernium  
*Civitas*: Imperium Russicum, Ukrainian People's Republic, Res publica Russica, Res Publica Sovietica Socialistica Ucrainica, Unio Sovietica  
*Locus*: 50°0′0″N 36°13′45″E  
*Nomen officiale*: Харьковская губерния  

**Fines**

*Procuratio superior*: Little Russian Governorate-General, Imperium Russicum, Res publica Russica, Ukrainian People's Republic, Res Publica Sovietica Socialistica Ucrainica  

**Forma**

*Area*: 54 493 chiliometrum quadratum, 47 884.8 square verst  
*Caput*: Charcovia  
*Subdivisiones*: Akhtyr County, Bogodukhov County, Valki Uyezd, Volchansk Uyezd, Zmiyovsky Uyezd, Izyumsky Uyezd, Kupyansky Uyezd, Lebedinskij County, Starobelsk Uyezd, Sumskoy Uyezd, Kharkov Uyezd
**Vita**

*Incolae*: 2 919 700, 1 366 188, 1 646 271, 796 808, 835 501, 910 000, 980 000, 1 148 239, 1 135 100, 2 492 316, 3 415 000, 3 537 997  

**Tabula aut despectus**

Gubernium Charcoviense: situsGubernium Charcoviense: situs
**Gubernium Charcoviense** sive **Charkoviense** (Russice Харьковская губерния, tr. *Char'kovskaja gubernija*; Ucrainice Харківська губернія, tr. *Charkivs'ka hubernija*) fuit pars administrativa Imperii Russici, Rei Publicae Popularis Ucrainicae, Civitatis Ucrainicae et Rei Publicae Sovieticae Socialisticae Ucrainicae, metropolim habens Charcoviam (Charkoviam), anno 1835 (transformatione gubernii praecedentis Slobodskio-Ukrainensis, in Imperio Russico primum anno 1765 formati) creata et anno 1925 cum aliis guberniis RSS Ucrainicae Unionis Sovieticae abolita. 

Sumae, *Zmiev* aliaeque urbes capita circulorum gubernii Charcoviensis fuerunt.

Inter homines notos, in gubernio Charcoviensi natos, sunt Boris Hmyrja, Petrus Končalovskij, Antonius Makarenko, Elias Mečnikov, Elias Repin etc.

Notae
-----

1. ↑  "Gubernii Charcoviensis": , ; "Gubernio Charcoviensi": , .
2. ↑  "Gubernium Charkoviense": ; "Gubernii Charkoviensis": .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Charcoviense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°0′0″N 36°13′45″E • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de gubernio Charcoviensi *Lexici encyclopaedici Brockhaus et Efron* apud Vicifontem **(Russice)**
* Pagina de gubernio Charcoviensi *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
CatacecaumeneKula Tepeleri (Turcia occidentalis physicalis

)  
CatacecaumeneKula Tepeleri  
Catacecaumene  
*Kula Tepeleri*Situs in Turcia occidentali
**Catacecaumene**, Graece ἡ Κατακεκαυμένη "regio combusta", Turcice *Kula Tepeleri*, est pagus rupestris provinciae Magnesiensis ad Sipylum et regionis antiquae Lydiae in Turcia occidentali. Nomen Graecum, Latine etiam usitatum, ad naturam vulcanicam refert. Pagus omnis curiose a geographo antiquo Strabone describitur. Ibi parvi montes tres recenter igniferi in terra fere deserta, nigris sparsa saxis, eminentes, haud longe ab urbe Kula(en) distant.

Monticulus ignifer regionis Catacecaumenae
Mons recentissimus, nomine *Çakallar Tepe*, ab aliis hodie aquis *Demirköprü* separatus, ad litus occidentale huius lacus iacet. Qui mons annis fere 25 000 a.p. ignes proiecisse censetur, ab illis hominibus observatus quorum vestigia, in cineribus novis impressa, sub monte reperta sunt. Qui fortasse eruptionem depinxerunt: repertus enim imaginis praehistoricae, montem igne vomentem ut videtur monstrantis, ibidem in pariete speluncae *Kanlıtaş* exaratae, anno 2011 nuntiatus est.

Notae
-----

1. ↑  Strabo, *Geographica* 13.4.11 [p. 628], cf. 12.8.19 [p. 580]

Bibliographia
-------------

Culmina rupestria regionis Catacecaumenae
* G. Akbulut, "Volcano Tourism in Turkey" in Patricia Erfurt-Cooper, ed. *Volcanic Tourist Destinations* (Berolini: Springer, 2014) pp. 88-102 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* E. Akdeniz, "Some evidence on the first known residents of Katakekaumene (Burned Lands)" in *Mediterranean Archaeology and Archaeometry* vol. 11 (2011) pp. 69‐74
* "Catacecaumene" in Gulielmus Smith (1854). *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Londinii: Walton & Maberly
* Inan Ulusoy et al. "Volcanic eruption eye-witnessed and recorded by prehistoric humans" in *Quaternary Science Reviews* vol. 212 (2019) pp. 187-198
* Henry Stephens Washington, *The volcanoes of the Kula Basin in Lydia: inaugural dissertation*. Novi Eboraci, 1894 Textus apud *Internet Archive*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Catacecaumenam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 38°34′38″N 28°31′12″E • Pleiades |

* "Kula Volcanic Unesco Global Geopark" apud *UNESCO*