recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Michael Lozinskij
Res apud Vicidata repertae:Michael Lozinskij: imagoMichael Lozinskij: imago
*Nativitas*: 20 Iulii 1886; Gatschina  
*Obitus*: 31 Ianuarii 1955; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: linguista, poëta, Interpres, contributing editor  

**Familia**

*Genitores*: Q16671960;   
*Coniunx*: Tatyana Shapirova  
*Proles*: Nataliya Mikhailovna Lozinskaya  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Ordo ''Signum honoris'', Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945"  
*Sepultura*: Literatorskie mostki  

**Michael Leonidae filius Lozinskij** (Russice Михаил Леонидович Лозинский, tr. *Michail Leonidovič Lozinskij*; natus die 20 Iulii 1886 Gatschinae, mortuus die 31 Ianuarii 1955 Leninopoli) fuit poeta et interpres Russicus Sovieticus, unus e conditoribus scholae Sovieticae interpretationis poeticae. Opera Dantis Alagherii (*Divinam Comoediam* eius), Gulielmi Shakesperii, Lupi de Vega, Michaelis de Cervantes Saavedra, Petri Corneille, Molière, Caroli Gozzi, Ioannis Volfgangi Goethii, Prosper Mérimée, Romani Rolland nonnullorumque aliorum auctorum Russice vertit. Anno 1946 Praemio Staliniano ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Lozinskij** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Pagina de Michaele Lozinskij *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
*Vitis heyneana* subsp. *ficifolia* uvas ferens

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Vitales   
Familia : Vitaceae   
Genus : *Vitis*   
*Vitis heyneana*   
Roem. & Schult.  

***Vitis heyneana*** (binomen ab Iohanne Iacobo Roemer et Iosepho Augusto Schultes anno 1819 statutum) est species plantarum florentium. Subspecies recognoscuntur duae, quarum typica, scil. subsp. *heyneana*, in Serica media et meridiana, Bhutania, India et Nepalia gignit. Altera, scil. *V. heyneana* subsp. *ficifolia* (syn. *V. ficifolia*, *V. thunbergii*), media Serica tantum reperitur et ad medicamenta conficienda utilis est.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* "*Vitis heyneana*" in *Flora of China* vol. 12 pp. 210, 211, 219

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vitis ficifolia** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Vitis heyneana"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • Plant List • NCBI • Biodiversity • Plant Name Index • Flora of China |

* *Vitis thunbergii* apud *Plants for a Future*
* "Vitis" apud *Multilingual Multiscript Plant Name Database*
**Vopiscus Iulius C.f. Iullus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Vopiscus filius erat Gaii Iulii Iulli consulis anni 489 a.C.n.. Frater eius Gaius Iulius C.f. Iullus fuit, qui anno 482 consulatum gessit. Lucius Iulius Iullus consul anni 430 a.C.n. eius filius fuit.

Cursus honorum
--------------

Vopiscus anno 473 ipse consul electus est et consules anni superioris Lucius Furius Medullinus et Aulus Manlius Cn.f. Vulso a tribuno plebis Gnaeo Genucio accusati sunt, quod legem agrariam plebi rogatam prohibuissent. Sed quod Iulius et collega suus non damnati sunt, quod tribunus antea necatus est. Ipsr Vopiscus cum Publilio Volerone tribuno plebis de lege Publilia de tribunis plebis certavit et interdum vi coactus in curiam fugebat.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita II 54
2. ↑  Titus Livius, loc.cit.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Furius Medullinus et Aulus Manlius Cn.f. Vulso**  |  **Consul** 473 a.C.n.cumLucio Aemilio Mam.f. Mamercino III | Successores: **Lucius Pinarius Mamercinus Rufus et Publius Furius Medullinus Fusus**  |
Wikidata Michael Legrand
Res apud Vicidata repertae:Michael Legrand: imagoMichael Legrand: imago
*Nativitas*: 24 Februarii 1932; Circumdarium XX Lutetiae  
*Obitus*: 26 Ianuarii 2019; Noviliacum ad Sequanam  
*Patria*: Francia, Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Michel Jean Legrand
**Officium**

*Munus*: Concentus magister, musicographus, actor, cantor, Clavilista, music arranger, jazz musician, scriptor scaenicus, compositor musicae pellicularum, Dispositor cinematographicus, musicus  

**Familia**

*Genitores*: Raymond Legrand;   
*Coniunx*: Catherine Michel, Macha Méril  
*Proles*: Eugénie Angot  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Badge of Honour, Academy Award for Best Original Dramatic Score, Academy Award for Best Original Song Score, Commander of the Legion of Honour, British Academy of Film and Television Arts, Golden Globe Award, Officer of the Legion of Honour  
*Sepultura*: Coemeterium Père Lachaise  

**Michael**, vulgo *Michel*, **Legrand** (Lutetiae natus die 24 Februarii 1932, Noviliaci ad Sequanam mortuus die 26 Ianuarii 2019) fuit clavilista jazz, compositor et dux orchestrae Francicus.
Alumnus fuit Conservatorii Parisiensis, ubi discipulus Lucette Descaves, Henrici Challan et Nadiae Boulanger fuit. Ob musicam suam ad pelliculas scriptam, ter Praemiis Academiae ornatus est, videlicet:

* 1968 : *The Thomas Crown Affair* propter carmen "The Windmills of Your Mind"
* 1971 : *Summer of '42*
* 1983 : *Yentl*

Bibliographia
-------------

* John Fordham, "Michel Legrand obituary" in *The Guardian* (27 Ianuarii 2019)
* Bruno Lesprit, "Le compositeur Michel Legrand est mort" in *Le Monde* (26 Ianuarii 2019)
* Richard Williams, "Soundtrack legend Michel Legrand: 'I've been an adventurer!'" in *The Guardian* (4 Septembris 2018)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Legrand** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Situs interretialis officialis Michaelis Legrand
Wikidata Thomas Kemmerich
Res apud Vicidata repertae:Thomas Kemmerich: imagoThomas Kemmerich: imago
*Nativitas*: 20 Februarii 1965; Aquisgranum  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Thomas Karl Leonard Kemmerich
**Officium**

*Officium*: Member of the Landtag of Thuringia, chairperson, legatus Dietae Foederalis Germaniae, Minister-President of Thuringia, Member of the Landtag of Thuringia  
*Munus*: politicus, iuris peritus, business consultant  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Democratica Liberalis Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Thomas Kemmerich** (natus die 20 Februarii 1965 Aquisgrani) rerum politicarum peritus Germanicus factionis FDP et institor est.

Cursus honorum
--------------

Kemmerich, qui ab anno 2007 soldalis factionis FDP est, annis 2009 - 2014 legatus ad senatum terrae Thuringiae erat. Annis 2017 - 2019 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae erat.Parlamentum reliquit, ut anno 2019 iterum legatus ad senatum terrae Thuringiae fieret. Die 5 Februarii 2020 inopinans praeses ministroum suffragiis factionum FDP,CDU et AfD electus est. Sed aliis factionibus acerrime vituperatus iam die 8 Februarii a magistratu se recessit. Deinde pro tempore praeses ministrorum Thuringiae fuit. Die autem 4 Martii 2020 Bodo Ramelow ei successit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomas Kemmerich** spectant. |

* Pagina Kemmerich legati Dietae Foederalis

Notae
-----

1. ↑  Süddeutsche Zeitung die 8 Februarii 2020
2. ↑  Nuntius apud orf.at

Praesides Ministrorum Thuringiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Annis 1920 - 1952
Arnoldus Paulssen |
Augustus Frölich |
Ricardus Leutheußer |
Arnoldus Paulssen |
Ervinus Baum |
Fridericus Sauckel |
Gulielmus Marschler |
Hermannus Brill |
Rudolphus Paul |
Wernerus Eggerath | 
Ab anno 1990
Iosephus Duchač |Bernhardus Vogel |Theodericus Althaus |Christina Lieberknecht |Bodo Ramelow |Thomas Kemmerich |Bodo Ramelow |
|  |
Wikidata Nădlac
Res apud Vicidata repertae:Nădlac: insigneNădlac: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°10′0″N 20°45′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 713  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ioan-Radu Mărginean  
*Procuratio superior*: Aradinum  

**Geographia**

*Superficies*: 133.15±0 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Nădlac: situsNădlac: situs
Lyceum Theoreticum Nădlac
**Nădlac** (Slovace: *Nadlak*, Hungarice: *Nagylak*, Germanice *Nadlak*) oppidum Dacoromanicum in circulo Aradino est, quod ad fines Hungariae situm est.

Historia
--------

Oppidum Nădlac anno 1192 nomine "Noglok" primo in actis descriptum est, tum ad Regnum Hungaricum, annis 1529 - 1691 ad Imperium Ottomanicum pertinuit, tum iterum pars Regni Hungarici fuit. Propter certamina illius temporis hic castellum aedificatum est. Anno 1752 oppidum sublatum est. Anno 1918 Nădlac cum tota regione pars Romaniae factum est. Trans fines finitissima novus vicus Hungarorum Nagylak conditus est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 7.398 homines vixerunt, inter eos 3.281 Dacoromani, 3.179 Slovacienses, 178 Hungarici, 365 Zingari atque 21 Germani vixerunt..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nădlac** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Nădlac (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Wikidata Vorcuta
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 67°30′0″N 64°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 52 292  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Варкута, Вӧркута, посёлок шахты «Капитальная»
**Gestio**

*Procuratio superior*: Vorkuta  

**Geographia**

*Superficies*: 29.8 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Antananarivo, Vologda, Shakhty, Kirkenes, Novogardia Magna, Petropolis  

Districtus Vorcutanus in re publica Komi
**Vorkuta** vel **Vorcuta** (Russice *Воркута*) est urbs in re publica Komi, quae Foederationis Russicae pars est. Ad flumen eiusdem nominis sita est. Haec urbs trans circulum polarem circa latitudine geografica septentrionali 67 sita est. Anno 2010 circa 70 milia incolarum habuit.

Historia
--------

Area septentrionalis Eurasiae, ubi nunc Vorcuta sita est, temporibus historicis? a gentibus nomadibus, qui Neneti (olim *Samoiedi*) appellantur, colebatur. Carbone invento vicus operariorum ibi post annum 1930 conditus est. Statum urbis Vorcuta anno 1943 attigit. Oppresionum Stalinianarum causa illo in loco castra vinctorum politicorum? criminaliumque? usque ad annum fere 1965 erant. Vincti, ut servi, carbonem arrugiis extricabant; postea, cum vincti politici liberati sunt, arrugiis operari sudare incepint?.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Воркута*. (De flumine eiusdem nominis).
2. ↑  Cf. binomina *Araeoncus vorkutensis, Castilleja arctica ssp. vorkutensis, Ranunculus vorkutensis, Permopectina vorkutensis, Sojanidelia vorkutensis, Sojanidelia vorkutensis, Spirifer vorkutensis*; et *Viatscheslavia vorcutensis, Cardioneura vorcutensis, Viatscheslaviophyllum vorcutense*.
3. ↑  Russice *рабочий поселок*.
4. ↑  Russice *политзаключенные*.
5. ↑  Russice *уголовные*.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°30′0″N 64°2′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vorcuta** spectant. |
**Nyx** (Graece Νύξ, scilicet Latine *Nox*) et **Hemera** (Graece Ἡμέρα, scilicet Latine *Dies*) fuerunt in historia fabulosa Graeca deae primordiales, noctis et diei personificationes.

Nyx secundum Hesiodum
---------------------

In Hesiodi *Theogonia* Nyx e Chao nascitur; liberi eius sunt multi et poeta eos enumerat. Cum Erebo fratre suo Nyx partum Aetheri et Hemerae dedit. In descriptione Tartari Hesiodus Hemeram sororem Noctis et non filiam dicit.

Nyx secundum Homerum
--------------------

Homerus in libro Iliadis decimo quarto de Somno deo, filio Nyctis, narrat. Cum Iuno eum iussisset, ut Iovem soporaret, Somnus se iam hoc fecisse memoravit. Tunc Iuppiter eum e caelo in mare praecipitaret, nisi Somnus ad Nyctem matrem suam fugeret; nam Nyctem sacram Iuppiter timebat nec iniuriam ei ferre volebat.

Hemera
------

Hemera secundum Hesiodum filia Erebi et Nyctis fuit. Hemera Aetheris fratris sui mulier erat. Carneades apud Ciceronem in libro *De Natura Deorum* Stoicum quendam citat, qui a Hemera (Die) et Aethere Caelum (Graece Οὐρανόν) genitum esse affirmavit.

Nyx et Hemera
-------------

Hemera e Tartaro abit, dum Nyx intrat, et cum Hemera redit, Nyx abit; Hesiodus dicit:

> 
> ...Νύξ τε καὶ Ἡμέρη ἆσσον ἰοῦσαι   
> 
> ἀλλήλας προσέειπον ἀμειβόμεναι μέγαν οὐδὸν   
> 
> χάλκεον· ἡ μὲν ἔσω καταβήσεται, ἡ δὲ θύραζε   
> 
> ἔρχεται...
> 
> 
> 

(*Nyx et Hemera appropinquant et salutant altera alteram, cum praetereunt magnum limen aeneum; et dum prior domum descensura est, altera ex ianua exit*.)

Notae
-----

1. ↑  257—261.
2. ↑  III 44.
3. ↑  *Theogonia*, 748—751. Cf. versionem Graevii:   
      *...Noxque et Dies prope euntes   
      Sese mutuo compellabant, alterno subeuntes magnum limen   
      Ferreum. Haec quidem intrat, illa vero foras   
      Egreditur...*  
(Hesiodi Ascraei quae extant ex recensione J.G. Graevii... Amstelodami 1667, p. 145).

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Pulilan
Res apud Vicidata repertae:
oppidum  
*Civitas*: Philippinae  
*Locus*: 14°54′7″N 120°50′56″E  
*Nomen officiale*: Municipality of Pulilan  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Bulacan  
*Territoria finitima*: Calumpit, Plaridel
**Forma**

*Area*: 39.89 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Balatong A, Balatong B, Cut-cot, Dampol I, Dampol II-A, Dampol II-B, Dulong Malabon, Inaon, Longos, Lumbac, Paltao, Peñabatan, Poblacion, Santa Peregrina, Santo Cristo, Taal, Tabon, Tibag, Tinejero
**Vita**

*Incolae*: 108 836  

**Tabula aut despectus**

Pulilan: situsPulilan: situs
Municipia Pulilan, Bulacan
**Pulilan** est municipium in provincia Bulacan, Philippinae. Incolarum fuerunt 97,323 in 2015. In antiquis primum refertur ut Puliran in inscriptione Lamina Cuprina Lacuna "Laguna Copperplate Inscription" in 900 AD. Cuius populus tunc gubernabatur ab domine Ka-Sumuran. Frater Augustinus Vicente Villamanzaro mandatus est declarare deductione in 20 Ianuarii, 1796.

Baranggay
---------

Pulilan est politice divisum in 19 barangis (vicis).

* Balatong A
* Balatong B
* Cutcot
* Dampol 1st
* Dampol 2nd-A
* Dampol 2nd-B
* Dulong Malabon
* Inaon
* Longos
* Lumbac
* Paltao
* Peñabatan
* Población
* Santa Peregrina
* Santo Cristo
* Taal
* Tabon
* Tibag
* Tinejero

Pinacotheca
-----------

* Ecclesia paroecialis Sancti Isidorus MatritensisEcclesia paroecialis Sancti Isidorus Matritensis
* Forum PulilanForum Pulilan

Notae
-----

1. ↑  Census populationis (2015) in provincia Bulacan ex dicione philippinensis.

Nexus externi
-------------

* Pagina dicionis pulilanis ex situ www.pulilan.gov.ph
* De Pulilan Bulacan
Theodorus Gaza a Christophano dell'Altissimo pictus
**Theodorus Gaza**, sive **Gazes** (Graece Θεόδωρος Γαζῆς; natus Thessalonicae circa annum 1410, mortuus Fani Sancti Ioannis ad Pirum circa annum 1475), fuit humanista Graecus, interpres Aristotelis, unus ex scriptoribus qui in Renascentia Palaeologana eruditionem Europae renovabant.

Sic Iohannes Iacobus Hofmannus vitam Theodori describit:

> THEODORUS Gaza, Thessalonicensis, Constantinopoli a Turcis captâ, in Italiam pervenit, a Cardinale Bessarione insigniter adiutus, Latinam linguam ad unguem perdidicit, *Aristotelis Histor. animalium vertit*, cum *Historia plantarum Theophrasti* etc. In *Graecam* vero *linguam transtulit Ciceron. de Senectute*. Idem scripsit *de Mensibus, de origine Turcarum* etc. Alia quoque elaboravit, quae cum Sixto IV. obtuliset, nec magnifice satis esset donatus, in Tiberim abiecit, addens: *sibi statius esse in Calabriae, ubi* beneficium aliquod possidebat, *deserto habitare, quam Romae vivere*, ubi *quo pinguiores asini, eo pertinacius optimum frumentum aversentur*. Obiit A. C. 1478. Paul. Iov. *in Elog. Doct. c.* 26. Vossius, *l.* 4. *de Hist. Graec. c.* 19. *Leo Allatius etc. Nic. Lloyd*.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~ p. 415.

Bibliographia
-------------

* Kuhlmann, Peter. "Gaza, Theodorus". *Der Neue Pauly Supplemente I Online - Band 6: Geschichte Der Altertumswissenschaften: Biographisches Lexikon*, 1 Decembris 2015.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Theodorum Gazam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Teuchos • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie |
Wikidata Michael Lutskay
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 19 Novembris 1789; Velyki Luchky  
*Obitus*: 3 Decembris 1843; Hung  
*Patria*: Regnum Hungariae  

**Officium**

*Munus*: linguista  

**Michael Lutskay** (Russinice *Михаил Лучкай / Michail Lučkaj*, natus Michael Pop), die 19 Novembris anno 1789 in vico Magni Lučki (Великие Лучки) prope Munchatium tunc Austro-Hungariae natus et 3 Decembris anno 1843 in Unghvar mortuus, fuit clericus, grammaticus et historicus Russinicus.

Vita
----

In gymnasiis Unghvari et Varadini, annisque a 1812 ad 1816 in Seminario Graeco-Catholico(d) Vindobonae studuit. Iosephus Dobrovský(cs) et Bartholomaeus Jernej Kopitar(sl) magistri eius fuerunt. Postea sacerdos in vico natali, Munchatii consistorii rector, Unghvari ludi litterarum director et annis 1829 et 1830 Lucae ducis Caroli Ludovici Borbonii sacerdos fuit. Ab anno 1830 paroechus Unghvari.

Opera
-----

Grammaticam Palaeoslovenicam et Carpatho-Russinicam comparativam primam Latine composuit. Historiam Ruthenorum in sex voluminibus Latine composuit, quorum duo tantum edidit; quattuor voluminum versio Ucrainica Eperiis annis 1883—1891 edita est, omnium sex annis 1999—2004 Unghvari. Etiam sermones ecclesiasticas ad omnes hebdomadas anno 1830 Russinice edidit.

Notae
-----

1. ↑  Sic ipse Latine scripsit.

Opera Latina
------------

* Grammatica Slavo-Ruthena: seu vetero-Slavicae, et actu in montibus Carpathicis parvo-Russicae, ceu dialecti vigentis linguae, Budae 1850
* Historia Carpato-Ruthenorum sacra et civilis antiqua et recens usque ad praesens tempus, vol. I-II, Cassoviae, 1843 (editio Latino-Ucrainica)

Bibliographia
-------------

* Гаджега В. Михаил Лучкай — життєпис и творы. — Unghvari 1929 (vita) **(Ucrainice)**
* Сенько І. Михайло Лучкай — фольклорист і літератор // Проблеми історії філософії і літературознавства України: Наукові записки вчених Ужгородського державного університету. — Unghvari, 1996. — Вип. 1. — Pp. 130—153.

Nexus externi
-------------

* Michael Lutskay in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
***Vor dem Gesetz*** ("Ante legem") sive ***Türhüterlegende*** ("De ianitore parabola") est fabula brevis Francisci Kafka de viro permissionem ad legem intrandam requirente. Est sola pars mythistoriae *Causa* auctore vivo a reliqua parte imperfectae fabulae absoluta proprioque titulo inscripta edita.

Fabula
------

Homo rusticanus advenit ad legem, sed ianitor vetat eam intrare. Dicit fortasse posterius facultatem intrandi fore neque se id promittere posse. Eo vir exspectat longissimum tempus ad portam sedens. Per totam autem eius vitam permissionem desideratam non accipit. Postremo vita paene finita vir quaerit ex ianitore, cur numquam alii homines petiverint ad intrandum permissionem. Ianitor dicit illum aditum solum huic viro destinatum esse. Se portam nunc clausurum esse.

Interpretatio
-------------

Et ampla et ambigua auctoris ipsius explicatio eius parabolae de iura vel veritate in parte, quae sequitur mythistoriae accipitur ex homine clerico se sacerdotem esse carceris referente.

Nexus externus
--------------

Parabolae textus **(Theodisce)**
Wikidata Theodorus II (patriarcha Alexandrinus)
Res apud Vicidata repertae:Theodorus II (patriarcha Alexandrinus): imagoTheodorus II (patriarcha Alexandrinus): imagoTheodorus II (patriarcha Alexandrinus): subscriptioTheodorus II (patriarcha Alexandrinus): subscriptio
*Nativitas*: 25 Novembris 1954; Profitis Ilias  
*Patria*: Graecia  

**Officium**

*Officium*: Greek Orthodox Patriarch of Alexandria  
*Munus*: Eastern Orthodox priest  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Memoria**

*Laurae*: Order of Friendship, Order of Prince Yaroslav the Wise, 1st class, Order of the Serbian Flag, Order of St. Prince Vladimir, Order of Glory and Honor  

**Theodorus II** (Θεόδωρος Β΄, natus die 25 Novembris 1954, nomen civile: Nicolaus Choreutakes [Νικόλαος Χορευτάκης]), est patriarcha graeco-orthodoxus Alexandrinus titulo "Papa et Patriarcha Alexandriae et totius Africae".

Studiis theologicis Thessalonicae perfectis primo Cretae munera agebat, ab anno 1985 Patriarchatus Alexandrini officio apud Ecclesiam Orthodoxam Russicam fungebatur, donec anno 1997 Metropolita Cameroniae et deinde anno 2002 Metropolita Zimbabuae factus est. A die 24 Octobris 2004 patriarcha graeco-orthodoxus Alexandrinus.

Pinacotheca
-----------

* Patriarcha Theodorus II AlexandrinusPatriarcha Theodorus II Alexandrinus
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Platea antiqua
**Pulheim** est municipium in Germania atque Rhenania Septentrionalis-Vestfalia. Situs est septentrionalis et occidentalis de Colonia Agrippina. 53 872 incolarum in municipio habitant.

Partes Municipii
----------------

Pulheim duodecim vicos (numeri incolarum die 31 Decembris 2007) continet:

* Brauweiler (7975 incolarum)
* Dansweiler (2994)
* Freimersdorf (146)
* Geyen (2418)
* Ingendorf (103)
* Manstedten (102)
* Orr (9)
* Pulheim (21 516)
* Sinnersdorf (5666)
* Sinthern (3410)
* Stommeln (8166)
* Stommelerbusch (909)

Res gestae
----------

Temporibus Romanis multae villae rusticae in regione conditae sunt. Saeculo quinto gentes francorum romanos expulerunt.

Prima nominatio singuli pagi in consignatione erat saeculo decimo (Stommeln, Sinthern, Geyen, Pulheim). Alii pagi (Ingendorf, Orr, et Sinnersdorf) saeculis undecimo tredecimoque primum nominati sunt. Hi fuerunt parvi pagi ab equitibus possessi, sed multarum ecclesiarum.

Anno 1581, 1583 et in bello tricennale Pulheim compilatus est.

Ab anno 1981 Pulheim "urbs" appellatur.

Cives clari
-----------

### Nati

* Georgius Rüttgers (\*1951), vir publicus factionis CDU

Notae
-----

1. ↑

Nexus externus
--------------

* Pagina municipii[*nexus deficit*]
Pullina e capsicis (*lazi ji*) Londinii in popina Sichuanensi illatum
**Pullina e capsicis**, Sinice 辣子雞 *lazi ji*, est ferculum saepe in popinis Sichuanensibus oblatum. In urbicula Geleshan megalopolis Chongqing oriri censetur, ubi coqui gallinas apud villas rusticas circumiacentes emebant. Ferculum haud dissimile in Corea sub nomine "rajogi" paratur. 

Pullus exossatus et in ofellas discissus, cute non reiecto, in zingiberi, cepullis candidis, vino Shaoxingensi, sale maceratur. Ofellae in oleo ferventi bis cito coquuntur et eximuntur. Allium et gingiber in oleo cum pulmento fabarum e capsico friguntur. Capsica siccata dissecata plura et zanthoxyli fructus imponuntur. Deinde adduntur ofellae pullinae, denuo sal saccharumque et sicera Shaoxingensis. Ferculo iam cocto instillitur oleum sesaminum modicum, insparguntur grana sesami adusta, et infertur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

*Lazi ji* ab ipso photographo e libro Fuchsiae Dunlop recreatum
* Fuchsia Dunlop, *The Food of Sichuan* (Londinii: Bloomsbury, 2019) pp. 196-197
* Fuchsia Dunlop, "Recipe: firecracker poussin with chillies" in *Financial Times* (17 Ianuarii 2014)
* Katya Knyazeva, "The search for the best la zi ji in Shanghai" in *CNN Go* (26 Ianuarii 2010)

Nexus interni
-------------

* Jiaohua ji
Impey in Circuitu Albertae anno 2014.
Impey tuniculam flavam in Circuitu Franciae 2013 gerit.
**Daryl Impey** (natus Ioannesburgi die 6 Decembris 1984) est professionalis birotarius Africae Australis, qui pro Mitchelton–Scott UCI WorldTeam cursu viario certat.

Olympiis aestivis annis 2012 et 2016 interfuit. Anno 2012, Circuitui Italiae interfuit, sed cursum non confecit. Anno 2015 in Circuitu Hispaniae locum octogesimum quartum adeptus est. In Circuitu Franciae stationem quartam (certamen temporis manuum) anno 2013 vicit et tuniculam flavam post stationes sextam septimamque gerebat, atque in eodem circuitu die 14 Iulii 2019 stationem nonam vicit.

Primus competitor Tour Down Under in Australia annis continuis (2018, 2019) vicit.

Notae
-----

1. ↑  "Mitchelton-Scott finalise 25-rider roster for 2019". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company. 15 Novembris 2018 .
2. ↑  "Daryl Impey wins Santos Tour Down Under, Andre Greipel claims final stage | CyclingTips". *CyclingTips*. 21 Ianuarii 2018 .

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Daryl Impey proprius.
Maiores divisores continentales, exsiccationem in maiores mundi oceanos et maria exhibentes. Regiones pallidae sunt pelves endorheicae, quae in oceanum non defluunt.
**Divisor continentalis** est divisor siccationis in continente tam situs ut pelvis siccationis in alio divisoris latere se in unum oceanum vel mare effundit, et pelvis se in alio latere aut in alium oceanum vel mare effundit, aut est endorheica, cum mari aperto non coniuncta.

Loci ubi divisor continentalis litus convenit non semper definiti sunt, quia finis exactus inter corpora aquae adiacentia plerumque incerte definitus est. *Limits of Oceans and Seas,* liber a Societate Hydrographica Internationali editus, subtiles oceanorum fines definit, sed non universe agnoscitur. Ubi divisor continentalis pelvem endorheicam convenit, sicut Pelvis Divisoris Magni in Vyomina, divisor continentalis se scindit et pelvem omnino cingit.

Nexus interni
-------------

* Divisor continentalis Americae
* Mons
* Oecologia

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* *National Atlas.* Apud nationalatlas.gov.
* Gonzalez, Mark A. 2007. *Continental Divides in North Dakota and North America.* *NDGS Newsletter* 30 (1): 1–7. PDF.
* Tabula pelvium siccationis in Canada.
Ars coquinaria Indica: condimenta sicca ad *garam masala* conterenda. A sinistra giro videntur nuces moschatae, piper nigrum, macis, cinnamomum, amomum, et media imagine cardamomum
**Tritura**  est condimentorum siccorum contritorum mixtura, aut a coquo ad tempus, aut iam ab alio parata. In artibus coquinariis regionalibus triturae variae praescribuntur.

Ius suffrictum est tritura ex aromatibus viridibus fricta et ad fercula condienda dum coquuntur infusa.

Notae
-----

1. ↑  "agnina a crudo trituram mortario accipere debet, caprina autem cum coquitur accipit trituram": *Apicius sive De re coquinaria* 8.6.3. "Trituram colligis et facies globum ex ea": ibidem 8.8.4

Nexus externi
-------------

Ars coquinaria Provincialis: *Coussignous* (caseus pungens) ex oleo subtilibusque herbis cum pane illatus. "Herbas subtiles" ita dictas (*fines herbes*) constituunt petroselinum, schoenoprasum, cerefolium, sanguisorba sive et dracunculus
Ars coquinaria Sinensis: quinque condimenta (*wuxiang fen*) parata et contrita. A sinistra giro videntur: caryophyllum, cinnamomum, foeniculum, illicium, zanthoxylum
* "Spice Mixture Index" apud *Gernot Katzer's Spice Pages*
A – Satelles sive Luna  
B – Planeta sive Terra  
C – Planetae planities orbitalis  
D – Satellitis planities orbitalis  
*i* – Angulus inclinationis sive *Inclinatio orbitalis*
**Inclinatio orbitalis** (-nis, f) angulus est, quo planities orbitalis satellitis inclinata est ad planitiem orbitalem planetae. Saepe inclinationes orbitales non magnae sunt; nonnulli altem satellites magnam inclinationem orbitalem habent (maxime nonaginta graduum vel anguli recti). Si forsitan asteroides olim a gravitatione cuiusdam planetae captus erat, satelles factus est cum fortasse magna inclinatione orbitali.

Item inclinatio orbitalis appellatur angulus inter planitiem orbitalem cuiusdam planetae et illam terrae, quae appellatur ecliptica. Ex planetis Pluto planetula maximam inclinationem orbitalem habet, enimvero 17 gradus. 

| Inclinatio orbitalis respectu planitiei eclipticae |
| --- |
| Planeta | Inclinatio orbitalis |
| Mercurius | 7.00444° |
| Venus | 3.39471° |
|  Tellus | 0.0° |
| Mars | 1.85° |
| Iuppiter | 1.30530° |
| Saturnus | 2.485° |
| Uranus | 0.772° |
| Neptunus | 1.769° |
| Pluto | 17.14175° |

Nexus interni
-------------

* Apsis
* Glossarium astronomiae
**Quintus Lutatius Catulus** (natus cicrca annum 150 a.C.n. mortuus anno 87 a.C.n. Romae) vir publicus Romanus fuit.

De gente
--------

Patri nomen idem erat, matri Popillia. Ipse Lutatius ter uxorem duxit: primo Domitiam Ahenobarbam, quae mater erat Quinti Lutatii Catuli consulis anni 78 a.C.n. deinde Serviliam Caepionis, matrem Lutatiae, uxoris Quinti Hortensii Hortali clari oratoris, postremo Claudiam, quacum annis 103 a.C.n. ad usque mortem matrimonium duxit.

Cursus honorum
--------------

Anno 109 a.C.n. Siciliam provinciam praetor administravit. Ter frustra consulatum appetivit (annis 106 - 104 a. C.n.), deinde anno 102 a.C.n. una cum Gaio Mario V summum magistratum adeptus est. Eo anno etsi Cimbros ab Italia arcere non potuit, hanc gentem anno sequente proconsul cum Mario die 30 Iulii 101 a.C.n. apud Vercellas vincere potuit. Victores mox de triumpho iurgabant. Anno 100 a.C.n. tribuno plebis Lucio Appuleio Saturnino resistebat. Postquam Marius anno 87 Romam expugnavit, Lutatius mortem sibi conscivit, ne supplicio afficeretur. Sese ipse suffocavit dum carbones in camera calce recenti inlita comburit.

Bibliographia
-------------

* Gulielmus Kierdorf, "[3] L. Catulus, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 524–525.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Plancio* 12
2. ↑  Plutarchus, *Marius* 27,10; Valerius Maximus IX 12,4
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Philippica* VIII 15
4. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de oratore* III 9. Appianus *Bell. civ.* I,342-343. Velleius Paterculus II,22.4. Diodorus Siculus 38.4.3. Plutarchus, *Marius*, 44.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Aurelius Orestes et Gaius Marius III**  |  **Consul** 102 a.C.n.cumGaio Mario V | Successores: **Manius Aquillius et Gaius Marius V**  |
Specula Trippstein; ante casellam fundamenta bene videntur in quibus Macheleid domunculam erigi iussit
**Trippstein** notissimus excursionum locus est quo migrantes visus pulcri caussa devertere solent. Situs est in altitudine 504 metrorum in saxis lapide fissili argilloso supra oppidum Schwarzburg in Germania.

Quid sit
--------

Aspectus oppidi in valli, 1969
Institor Georgius Henricus Macheleid in rupibus sibi domunculam construxit quam postea principi Schwartzburgensi dono donavit. Tum Macheleid, quamvis fabrica eius in Sitzendorf in urbe haud procul distanti esset, iam dudum incola Schwarzburg factus est. Ei tabula commemorativa casellae affixa est. 

Gravitudinem speculae istius anno 1816 cum aliis Ludovicus Fredericus Hesse historicus sublineavit.

Iam saeculo XVIII exeunte vallis flumini Schwarza assita - itaque vertex Trippstein monticuli ipse quoque! - periegesis et philotheoriae caussa libenter visitabantur. Inter viatores voluptarios etiam Ioannes Volfgangus Goethius, Gulielmus de Humboldt, Arthurus Schopenhauer fuerunt. Saepius in epistulis sive historiis Trippstein laudanter describebatur. Neque pictores et delineatores eum locum spernebant: picturas effecerunt e.g. Thiele, Kämmerer et Martini.

Nostris diebus semita quae pro Henrico Cotta nominata est directo ad speculam istam ducit. Unde Albimontium pergere licet.

Nomen
-----

In vico Bechstein ad septentrionem vergenti caupona quaedam nominatur *Landgasthof und Pension Zum Trippstein*. Statio ferriviaria prima in via inter ``Rottenbach~~ et ``Katzhütte~~ appellatur *Bechstedt-Trippstein*. Quae olim periegesim tota in valle promovebat atque incitabat.

Notae
-----

1. ↑  Wilhelm Slieda: *Die Anfänge der Porzellanfabrikation auf dem Thüringerwalde*, Jena 1902, p. 37: *Außerdem errichtete er auf dem Trippstein ein Häuschen, dessen Fundament daselbst unmittelbar vor der Aussichtshütte noch heute sichtbar ist und in das er zeitweilig seinen Wohnsitz verlegte. Später überliess er dieses dem Fürsten und soll sich unten im Dorf an einer anderen Stelle ein neues Haus gebaut haben.*
2. ↑  *Rudolstadt und Schwarzburg nebst ihren Umgebungen* (=Taschenbuch der Geschichte und Topographie Thüringens, 1), Rudolstadt. Ecce eius verba: *... rechts über sich in schwindelnder Höhe des Felsens des Trippsteines, auf dem ohne Zweifel der auserlesenste Standort ist, von wo man die Reize der Umgebung Schwarzburgs auf einen Blick überschauen kann.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Trippstein** spectant. |

* Nova in paginis communitatis Sitzendorf
* Trippstein et alii loci visu digni in circumiacentibus areis
* Deversorium *Zum Trippstein* in Bechstedt
Regiones Italiae Augustae
**Regio nona**, una ex undecim regionibus in quas divisa est Italia ab Augusto principe, regionem Liguriam comprehendit. Discriptio sic a Plinio Maiore in *Naturali historia* recitatur:

Igitur ab amne Varo Nicaea a Massiliensibus conditum, fluvius Palo, Alpes populique Inalpini multis nominibus, sed maxime Capillati, oppido Vediantiorum civitatis Cemenelo, portus Herculis Monoeci, Ligustina ora. Ligurum celeberrimi ultra Alpes Sallui, Deciates, Oxubi, citra Veneni, Turri, Soti, Bagienni, Statielli, Binbelli, Maielli, Caburriates, Casmonates, Velleiates et quorum oppida in ora proxime dicemus. flumen Rutuba, oppidum Album Intimilium, flumen Merula, oppidum Album Ingaunum, portus Vadorum Sabatium, flumen Porcifera, oppidum Genua, fluvius Fertor, portus Delphini, Tigulia intus, Segesta Tiguliorum, flumen Macra, Liguriae finis. a tergo autem supra dictorum omnium Appenninus mons Italiae amplissimus, perpetuis iugis ab Alpibus tendens ad Siculum fretum. ab altero eius latere ad Padum amnem Italiae ditissimum omnia nobilibus oppidis nitent, Libarna, Dertona colonia, Iria, Vardacate, Industria, Pollentia, Carrea quod Potentia cognominatur, Foro Fulvi quod Valentinum, Augusta Bagiennorum, Alba Pompeia, Hasta, Aquis Statiellorum. haec **regio** ex discriptione Augusti **nona** est. patet ora Liguriae inter amnes Varum et Macram CCXI m.p.

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 3. 47-49

Regiones Italiae Augustae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| I Latium et Campania • II Apulia et Calabria • III Lucania et Bruttii • IV Samnium • V Picenum • VI Umbria • VII Etruria • VIII Aemilia • IX Liguria • X Venetia et Histria • XI Transpadana
*Opus historicum • Regiones Italiae Augustae**Capsae cognatae:* Provinciae Romanae |
|  |


Tabula Italiae Romanae
Regiones Italiae Augustae **(Italiane)**
*Piceni et Vestinorum, Pelignorum, Marrucinorum; ac Frentanorum agri descriptio*, anno 1624 - Philippus Cluverius
**Regio quarta**, una ex undecim regionibus in quas divisa est Italia ab Augusto principe,, regionem historicam Samnium comprehendit. Discriptio sic a Plinio Maiore in *Naturali historia* recitatur:

> Sequitur regio quarta gentium vel fortissimarum Italiae. in ora Frentanorum a Tiferno flumen Trinium portuosum, oppida Histonium, Buca, Hortona, Aternus amnis. intus Anxani cognomine Frentani, Carecini Supernates et Infernates, Iuanenses. — Marrucinorum Teatini. — Paelignorum Corfinienses, Superaequani, Sulmonenses. — Marsorum Anxatini, Antinates, Fucentes, Lucenses, Marruvini. — Albensium Alba ad Fucinum lacum. — Aequiculanorum Cliternini, Carseolani. — Vestinorum Angulani, Pennienses, Peltuinates, quibus iunguntur Aufinates Cismontani. — Samnitium, quos Sabellos et Graeci Saunitas dixere, coloniae Bovianum Vetus et alterum cognomine Undecumanorum, Aufidenates, Aesernini, Fagifulani, Ficolenses, Saepinates, Tereventinates. — Sabinorum Amiternini, Curenses, Forum Deci, Forum Novum, Fidenates, Interamnates, Nursini, Nomentani, Reatini, Trebulani qui cognominantur Mutuesci et qui Suffenates, Tiburtes, Tarinates. in hoc situ ex Aequicolis interiere Comini, Tadiates, Caedici, Alfaterni. Gellianus auctor est lacu Fucino haustum Marsorum oppidum Archippe, conditum a Marsya duce Lydorum; item Vidicinorum in Piceno deletum a Romanis Valerianus. Sabini, ut quidam existimavere, a religione et deum cultu Sebini appellati, Velinos accolunt lacus, roscidis collibus. Nar amnis exhaurit illos sulpureis aquis Tiberim ex his petens, replet e monte Fiscello Avens iuxta Vacunae nemora et Reate in eosdem conditus. at ex alia parte Anio, in monte Trebanorum ortus, lacus tris amoenitate nobiles, qui nomen dedere Sublaqueo, defert in Tiberim. in agro Reatino Cutiliae lacum, in quo fluctuetur insula, Italiae umbilicum esse M. Varro tradit. infra Sabinos Latium est, a latere Picenum, a tergo Umbria, Appennini iugis Sabinos utrimque vallantibus.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 3.106-109

Regiones Italiae Augustae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| I Latium et Campania • II Apulia et Calabria • III Lucania et Bruttii • IV Samnium • V Picenum • VI Umbria • VII Etruria • VIII Aemilia • IX Liguria • X Venetia et Histria • XI Transpadana
*Opus historicum • Regiones Italiae Augustae**Capsae cognatae:* Provinciae Romanae |
|  |


Tabula Italiae Romanae
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Quinque-factio** (Italiane *Pentapartito*) est locutio quae ad consociationem factionum politicarum in Italia ab 1981 usque ad 1991 definiendam adhibebatur, concordia inter factiones veteris centri-sinistrae organici (Democratia Christiana, Factio Socialistica Italica, Factio Socialistica Democratica Italica, Factio Republicana Italica) formatam, cui Factio Liberalis Italica se adiecit.

Haec consociatio fuit coniunctio duarum experientiarum? praecedentium in Italiae gubernatione Democratiae Christianae, quae erant centrismus quinquagenarius (DC-PLI-PSDI-PRI) ac centrum-sinistram organicum sexaginta et septuaginta (DC-PSI-PSDI-PRI). Postquam PRI exitus a consociatione, haec **Quadripartitum** appellabatur, quae Italiam ab anno 1991 ad annum 1993 gubernaverit.

Factiones
---------

Inter Quinque-factio erant quinque factiones:

* Democratia Christiana (seu DC, centro posita)
* Factio Socialistica Italiae (seu PSI, centro-sinistra posita)
* Factio Socialistica Democratica Italiae (seu PSDI, centro-sinistra posita);
* Factio Republicana Italica (seu PRI, centro posita)
* Factio Liberalis Italiae (seu PLI, centro-dextera posita)

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Il Pentapartito
3. ↑ . ISBN 978-0-8108-6428-3 .
Regiones Italiae Augustae
**Regio quinta**, una ex undecim regionibus in quas divisa est Italia ab Augusto principe, regionem historicam Picenum comprehendit. Discriptio sic a Plinio Maiore in *Naturali historia* recitatur:

Quinta regio Piceni est, quondam uberrimae multitudinis. CCCLX Picentium in fidem p. R. venere. orti sunt a Sabinis voto vere sacro. tenuere ab Aterno amne, ubi nunc ager Hadrianus et Hadria colonia a mari VI. flumen Vomanum, ager Praetutianus Palmensisque, item Castrum Novum, flumen Batinum, Truentum cum amne, quod solum Liburnorum in Italia relicum est, flumina Albula, Tessuinum, Helvinum, quo finitur Praetutiana regio et Picentium incipit. Cupra oppidum, Castellum Firmanorum et super id colonia Asculum, Piceni nobilissima intus, Novana. in ora Cluana, Potentia, Numana a Siculis condita, ab iisdem colonia Ancona, adposita promunturio Cunero in ipso flectentis se orae cubito, a Gargano CLXXXIII. intus Auximates, Beregrani, Cingulani, Cuprenses cognomine Montani, Falerienses, Pausulani, Planinenses, Ricinenses, Septempedani, Tolentinates, Traienses, Urbesalvia Pollentini. 
Nomen Picenum huic regioni ab antiquis datum est, "Marchia Anconitana" a recentioribus.

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 3.110-111
2. ↑  Varro, *De re rustica* 1.50.2; Pomponius Mela, *De situ orbis* 2.4.6; Plinius, *Naturalis historia* 3.109
3. ↑  "Regio quinta. Picenum sive Marchia Anconitana": Blondus Flavius, *Italia illustrata* "Picenum" 1

Bibliographia
-------------

* Nereo Alfieri, "La regione V dell'Italia augustea nella «Naturalis Historia»" in *Plinio il Vecchio sotto il profilo storico e letterario* vol. 2 (Novi Comi, 1982) pp. 199-219

Nexus externi
-------------

* Picenum1 - De regione V

Regiones Italiae Augustae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| I Latium et Campania • II Apulia et Calabria • III Lucania et Bruttii • IV Samnium • V Picenum • VI Umbria • VII Etruria • VIII Aemilia • IX Liguria • X Venetia et Histria • XI Transpadana
*Opus historicum • Regiones Italiae Augustae**Capsae cognatae:* Provinciae Romanae |
|  |


Tabula Italiae Romanae
Regio cervicalis anterior cum triangulis submentali, submandibulari, musculari, et carotico.
**Regio cervicalis anterior** sive **trigonum cervicale anterius** sive **trigonum colli anterius** est colli regio. Structura eius *triangulo inverso* describitur, quo supra margo inferior mandibulae et linea inter angulum mandibulae et processum mastoideum basis trianguli format; at trianguli apex in incisura iugulari sterni invenitur. Regionis margo anterior est linea mediana ab incisura ad mentum, margo posterior autem ab incisura secundum marginem anteriorem musculi sternocleidomastidei usque ad processum mastoideum.

Vulnera in regionem anteriorem periculosa possunt, et examen medicum ad cursum structurarum profundarum respicere debet.

Anatomia
--------

Non raro libri vetusti "trigonum" ad latus unum triangulare, "regio" autem ad amba latera, forma rhomboidea, refert. Insuper interdum distinctio inter triangulum cum margine eius posteriore musculi sternocleidomastoidei et regionem, cui ab aliis musculus trapezius, qui sternocleidomastoideo posterius iacet, additur, cognoscenda est. Hic, tamen, regio cervicalis anterior ad triangulum inversum cum basi sua, per marginem inferiorem mandibulae et lineam ad processum mastoideum constituta, et cum musculo sternocleidomastoideo marginem trianguli posteriorem formantem, refert. Inveniuntur intra regionem musculi: suprahyoidei (supra os hyoideum) et infrahyoidei (infra os hyoideum). Inter eos musculus digastricus (suprahyoideus) et musculus omohyoideus (infrahyoideus) duo bis trianguli formant:

* Trigonum submentale (suprahyoideum et mediale),
* Trigonum submandibulare (suprahyoideum et laterale),
* Trigonum musculare (infrahyoideum et mediale),
* Trigonum caroticum (infrahyoideum et laterale).

### Embryologia

Regio cervicalis anterior de arcibus pharyngei et primo (pars anterior) et secundo (pars posterior) emanavit.

Pinacotheca
-----------

* Musculus sternocleidomastoideusMusculus sternocleidomastoideus
* Musculi colli, aspectu anterioriMusculi colli, aspectu anteriori
* Musculi suprahyoidei in regione suprahyoideaeMusculi suprahyoidei in *regione suprahyoideae*
* Musculi infrahyoidei in regione infrahyoideaeMusculi infrahyoidei in *regione infrahyoideae*
* Cetera trigona cervicalia: Triangula anteriora imagine sinistre, posteriora dextre, regio cervicalis anterior non indicantur.Cetera trigona cervicalia: Triangula anteriora imagine sinistre, posteriora dextre, regio cervicalis anterior non indicantur.

Notae
-----

1. ↑  Walsh M. S. (Aug 1994). "The management of penetrating injuries of the anterior triangle of the neck". *Injury* **25** (6): 393-5 doi:10.1016/0020-1383(94)90133-3
2. ↑  Fabik J. Psutkova V. Machon O. (Iul 2021). "The Mandibular and Hyoid Arches-From Molecular Patterning to Shaping Bone and Cartilage". *International journal of molecular science* **22** (14): 7529 doi:10.3390/ijms22147529

Nexus interni
-------------

* Glandula thyreoidea

Nexus externi
-------------

* *wesnorman.com* (Universitatis Georgetonensis): de collo anteriori (descriptione diligentiore **(Anglice)**
* *wesnorman.com*: de regionibus et sternomastoidea et posteriore colli **(Anglice)**
Quincunx Luceriae bello Punico secundo percussus: Minerva capite galeato; rota octo radiis praedita. Inter radios legitur: L O V C E R I. Supra caput quinque globuli = quinque unciae.
**Quincunx** est nummus Romanus aeneus qui quinque uncias valebat. (As valebat duodecim uncias.) Erat enim quincunx portio quaedam 5/12 mensurae alicuius valens necnon dispositio quoque geometrica tam a rusticis Romanis in plantationibus arborum quam ab imperatoribus in acie instruenda et in obsidionum operibus usurpata.

De nummo
--------

Non tam Romae quam in aliis civitatibus media Italia sitis tertio saeculo a.C.n. signatus est quincunx :

* Aes grave ex Luceria. A dextra quinque sphaeracula videre potes quae indicant valorem quinque unciarum.
* Nummus Teate factus. A dextra quinque sphaeracula videre potes.
* Nummus Luceriae factus.
* Nummus Venusiae factus.
* Nummus Larini factus.

De mensura
----------

Romani quincuncem ut mensuram multis modis usurpabant :

* in pondere metiendo 5/12 librae Romanae pendebat (circiter 135gr.), id est ut ipsum nomen indicat quinque uncias. Unde nomen nummi ductum, nam 5/12 assis valebat qui primo libralis fuit.
* in area metienda ubi quincunx 5/12 iugeri valebat, id est centenos vicenos scripulos vel duodena milia pedum quadratorum.
* in volumine liquorum metiendo ubi 5/12 sextarii valebat, id est circiter 0.25l.

Item **heres ex quincunce** erat heres cui 5/12 hereditatis alicuius evenerant. Item **fenus quincunciale** erat usura (modica) quae 5 centesimas per annum reddebat, id est 5/12 centesimae (quincuncem) per mensem.

De dispositione
---------------

Dispositio in quincuncem.
Dispositio *in quincuncem* dicta similis est atque quinorum punctorum in tessera numerum quinque indicantium, nisi quod per plurimos ordines multiplicatur. Hanc figuram agricolae Romani in plantationibus maxime probabant :

Quid illo quincunce speciosius qui, in quamcumque partem spectaveris, rectus est?

Fontes
------

* Columella libro quinto de Re rustica 1,11.
* Horatius de *Arte poetica* 326-330.

Notae
-----

1. ↑  Varro RR 1,7,2. Cicero *Cato Maior* 59 etc.
2. ↑  Caesar, *de Bello Gallico* VII,73.
3. ↑  Lucas Paetus, *De mensuris, et ponderibus Romanis, et Graecis : cum his quae hodie Romae sunt collatis libri quinque. Eiusdem variarum lectionum liber unus*. Venetiis, 1573.
4. ↑  Columella XII,28,1. Etc.
5. ↑  Columella V,1,11.
6. ↑  Martialis I,27,2.
7. ↑  Plinius Minor VII,11,1.
8. ↑  Persius V,149.
9. ↑  Quintilianus, Inst. or. VIII,3,9.

Nexus interni
-------------

* Mensurae Romanae - Aes grave - As - Quadrans - Quartuncia - Semis - Semuncia - Sestertius - Sextans (nummus) - Triens (nummus) - Uncia
**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Solanales   
Familia : Solanaceae   
Genus : *Capsicum*   
Species : ***Capsicum tovarii***   
*Capsicum tovarii*   
Eshbaugh, P.G.Sm. & Nickrent  

***Capsicum tovarii***, nomine vernaculari *mukúru*, est species plantarum florentium et fructiferarum, anno 1950 a Gulielmo Hardy Eshbaugh collegisque descripta, quae in vannibus fluminis Mantaro Peruviae sponte crescit ibique interdum in hortis popularibus colitur. Fructus parvi sapore pungenti ad fercula accommodanda adhibentur.

Bibliographia
-------------

* W. Hardy Eshbaugh, Paul G. Smith and Daniel L. Nickrent, "Capsicum tovarii (Solanaceae), a New Species of Pepper from Peru" in *Brittonia* vol. 35 (1983) pp. 55-60 JSTOR
* Eduardo A. Moscone et al. "The evolution of Chili Peppers (Capsicum-Solanaceae): a cytogenetic perspective" in *Acta horticulturae* vol. 745 (2014) p. 137 ff.
* Amal Naj, *Peppers: a story of hot pursuits* (Novi Eboraci: Knopf, 1992) pp. 91-92 Exemplar mutuabile

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List |