recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Manifestatio pro caeli statu emendando cum effectibus continuatis Bauzani mense Februario 2019
**Dies Veneris pro posteritate** (Anglice *Fridays for Future*) est motus oecologisticus internationalis ad actiones contra calefactionem globaliem petendas, quo discipuli studiosique participant scholam universitatemve aliquando Veneris die deserendo. Ratio talium demonstrationum publicarum est spes ut actio cursus scholasticos deserendi pericula calefactionis globalis ante oculos hominum politicorum ponitura sit. Motus incepit mense Augusti anni 2018, cum Margarita Thunberg, discipula Suecica annos quindecim nata, sola ante legatorum coetum summum Holmiae consideret, insignia portans quibus operistitium scholasticum in favorem climatis (Suecice *Skolstrejk för klimatet*) annuntiaretur.

Historia
--------

### Praeludium

Margarita Thunberg aestate 2018 ante parlamentum Suecicum loquitur.
Anno 2015 grex studentium independentium omnis orbis terrarum discipulos invitaverant ut cursibus scholasticis abstinerent die uno Congressus internationalis ad caeli statum emendandum quem Nationes Unitae Lutetiae celebrarunt. Pridie Kalendas Decembres, cum conventus iste Parisiensis portas suas patefecit, in terris centum discipulorum absentia a scholis sentiebatur. Iuvenes solliciti rebus tribus metuebant: de energiis naturae ambienti omnino parcentibus; de energiarum renovabilium usu; de auxilio dando hominibus ob caeli tumultus patriam relicturis.

### Margaretae Thunberg actiones primae

Die 20 Augusti 2018, Margarita Thunberg disciplinas negligere in animo habuit tempore, quo suffragia politica in Suecia pararentur. Tunc in Suecia incendia varia in natura saeviebant et caelum inusitate caloratum esse videbatur. Manifestationes eius iungebantur petitioni ante senatores Suecicos ut emissiones carbonii dioxidi frenarent praecepta Parisiensia respecturi. Una cum aliis sodalibus cottidie ante publicum legumlatorum coetum obdurata permanebat indices monitorios indefesse in altum tollens. Die 7 Septembris declaravit se acta continuaturam usque ad diem, quo proposita Parisiensia de caelo emendando in Suecia implerentur. Sententiola *dierum Veneris pro posteritate agendorum* ubique permultos homines incendit atque expergefecit. Idibus Martiis 2019 denique in omni orbe terrarum operistitia maxima celebrabantur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **operistitia discipulorum pro caelo** spectant (School strikes for climate, Fridays for Future). |

* Agentes Germani
* Situs proprius
* Margarita Thunberg, Luisa Neubauer i.a.?: *„Wir wollen eure Hoffnung nicht. Wir wollen, dass ihr euch uns anschließt".* Apud: *Frankfurter Allgemeine Zeitung*, 15 Martii 2019.
* Megan Specia: *Students Skip School Across Europe to Demand Climate Action* Apud nytimes.com, 2 Februarii 2019 (Americanorum visio in Europam)

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  .
3. ↑  Descriptio scoporum brevis.
4. ↑  How teenage girls defied skeptics to build a new climate movement.
Kapica (ad sinistram) et Semënov. Boris Kustodiev anno 1921 pinxit
**Petrus Leonidae filius Kapica** (Russice Пётр Леонидович Капица, *Pëtr Leonidovič Kapica*; natus Cronstadii prope Petropolim die 26 Iunii secundum calendarium Iulianum, die 8 Iulii secundum Gregorianum 1894; mortuus Moscuae die 8 Aprilis 1984) fuit physicus Russicus Sovieticus. 

Petrus Kapica annis ab 1912 ad 1919 in Instituto Politechnico Petropolitano eruditus est, ubi annis ab 1918 ad 1921 docebat cuius magister Abrahamus Ioffe fuit. Annis ab 1921 ad 1934 Angliam incolebat, in laboratorio Ernesti Rutherford operi scientifico Cantabrigiae favens. Anno 1923, doctor Universitatis Cantabrigiensis factus est. Anno 1929, adeptionum suarum scientificarum causa, electus est socius correspondens Academiae Scientiarum URSS. Eodem anno electus est socius Regalis Societatis Londini.

Ab anno 1934 Petrus Kapica in Unione Sovietica praefectus Instituti Problematum Physicorum Academiae Scientiarum URSS laborabat. Annno 1937, superfluidum inventus est. Anno 1939, electus est academicus Academiae Scientiarum URSS. Annis 1941 et 1943 Praemio Staliniano, annis 1945 et 1974 titulo Herois Laboris Socialistici ornatus est.

Anno 1978 Kapica, una cum Arno Allan Penzias et Roberto Woodrow Wilson, Nobelianum Physicae Praemium abstulit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Petro Kapica in pagina Nobeliano Physicae Praemio dicata **(Anglice)**
**Oscilloscopium** duobus canalibus cum albo (sinistre), duobus inditis verticalibus (axis Y), gubernatione axis X, velut (dextre) unitate exsolutionis cursus radii.
**Oscilloscopium**, olim **oscillographum** appellatum, est instrumentum, quod tensiones electricas variantes velut formas undarum ostendi possunt. Pro eo radius electronicus, albo punctum singularem formans, axe x (horizontale) et axe y (verticale) trans album dirigitur. Modo simplicissimo axe X constanter et horizontaliter ab sinistro ad dextrum radius velocitate constante dirigitur (ope signi triangularis *interni* cum ascensu lento et descensu rapido), axe y signo inditis y pendet, ut signa tensionum superiorum radium electronicum sursum, inferiorum autem deorsum dirigent. Ita forma undae demonstrari potest (vide imaginem supra).

Adhibentur oscilloscopia in scientia, medicina, arte ingeniaria, electronica.

### Modus X et Y

Modus X et Y: Hic radium electronicum ope circuitus electronici (ante posito) scalis resistoriorum *monitorium vectoriale* ope utriusque axis (X et Y) ad effectum directum, ita imaginem horologii conferens.
*Modo X et Y* inditis X (axis horizontalis) velocitate non constante ab sinistro ad dextrum currit, sed ab inditorum secundorum signo *externo* pendet, etiam imagines duarum dimensionum permittens (vide imaginem horologium per oscilloscopium collatum) (monitorium vectoriale).

Notae
-----

1. ↑  Anglice *oscillograph*: "How the Cathode Ray Oscillograph Is Used in Radio Servicing," Formula:Webarchive, National Radio Institute (1943).
2. ↑  "Cathode-Ray Oscillograph 274A Equipment DuMont Labs, Allen B". Radiomuseum.org .
3. ↑  Et familiariter *scopium* et *o-scopium* appellatum.
4. ↑  In imagine ad circuitum electronicum ante oscilloscopium positum resistoria puncta caerulea parva visibiles sunt.
5. ↑  In imagine supra picto oscilloscopium de facto in modo X et Y (*source X-Y') positum est, ita in modo hoc inditis ambis (*Ch1-X *et* Ch2-Y*) adhibentur*

Bibliographia
-------------

* Wedlock, Bruce D. et James K. Roberge. 1969. *Electronic Components and Measurements.* Prentice-Hall. ISBN 0-13-250464-2.

Nexus interni
-------------

* Electrocardiogramma
* Carolus Ferdinandus Braun

Nexus externi
-------------

* Museum oscilloscopiorum **(Anglice)**
* Emulator oscilloscopii canale uno interretialis **(Anglice)**
Praesentes civitates quae in praesenti superpotentia aut potentialis superpotentia intra saeculum XXI
     Civitates Foederatae Americae (praesens superpotentia velut entitas cum enormis reserves et "mollis" et "durae" potentiae suppletoriis)
     Russia (Praesens Energetica Superpotentia, quae est totius orbis terrarum maxima petrolei et gasi naturalis exportatoria, et etiam inter maximas carbonis exportatorias una est.)
     Unio Europaea (praesens superpotentia multinationalis cum enormis reserves et "mollis" et "durae" potentiae suppletoriis)
     Sinae
     India
     Brasilia
     Iaponia
**Superpotentia**, sive **natio potentissima**, est civitas magni ponderis internationaliter quia in orbe terrarum domitatur oeconomico, militari, politico et/aut culturali ambitu.

Post secundum bellum mundanum Civitates Foederatae Americae et Unio Sovietica primae civitates superpotentiae sunt. In praesenti, aliqui, URSS collapsa, solum CFA superpotentiam aut hyperpotentiam esse putant.

In praesenti, Sinae et India superpotentiae fieri possunt, intra aliquod temporis. Unio Europaea oeconomica ac commercialis superpotentia est, cuius pondus politico ambitu crescere possit.

Vocabulum "superpotentia" primum anno 1922 apparuit ut designarentur Civitates quarum pondus maximum esset. Gulielmus Thornton Rickert Fox, peregrinae civilitatis professor in Universitate Columbiae, tres civitates ad hunc conceptum pertinere posse aestimabat, quae erant Civitates Foederatae, Unio Sovietica et Imperium Britannicum.

Indicia superpotentiae
----------------------

* Cultura: magnum culturale pondus. Potentia mollis est. Exempli gratia, cinematographia Americana.
* Defensio: facultas mobilitandi exercitus in toto orbe terrarum. Potentia dura est.
* Geographia: dominium sub magna terrestri et maritima zona.
* Oeconomia: magna potentia oeconomica.
* Demographia: ingens numerus incolarum.
* Civilitas: politicum systema et potentia diplomatica cum internationali pondere.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, 200; s.v. *supermakt*.

Nexus interni
-------------

* Bellum frigidum
Wikidata Nicolaus Berdjaev
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Berdjaev: imagoNicolaus Berdjaev: imago
*Nativitas*: 6 Martii 1874; Kiovia  
*Obitus*: 24 Martii 1948; Clemartium  
*Patria*: Francia, Imperium Russicum, Unio Sovietica, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Res Publica Vimariana  

**Familia**

*Genitores*: Alexandre Michailovitch Berdiaev; Alina Sergeevna Kudasheva  
*Coniunx*: Lydia Yudifovna Berdyaev  

**Memoria**

*Sepultura*: Clamart Communal Cemetery  

**Nicolaus Alexandri filius Berdjaev** (Russice Николай Александрович Бердяев, tr. *Nikolaj Aleksandrovič Berdjaev*; Kioviae natus die 18 Martii 1874, Clemartii mortuus die 24 Martii 1948) fuit philosophus mysticus religiosus Russicus, ad exsistentialismum proximus. 

Berdjaev tempore studii sui Universitate Kioviensi in motu democratico sociali participavit, propterea anno 1897 ex universitate exclusus et exsilio affectus est. Initio ad marxistas "legales" pertinens, theoriam socialismi ethici elaborabat. Dein in positione sua philosophica e positivismo ad idealismum metaphysicum venit et circa annum 1905 ad motum philosophicum religiosumque, vias novas ad Deum quaerentem, se adiunxit. Rerum novarum Octobrium (ut et omnium revolutionum socialium politicarum) inimicus, Berdjaev anno 1922 e Russia Sovietica emissus est, postquam Berolini, ab anno 1924 autem Lutetiae et annis ultimis vitae suae Clemartii in Francia colebat. Ad evolutionem exsistentialismi et personalismi contribuit. Ut expressor traditionum philosophiae religiosae et idealisticae Russicae atque ideologus anticommunismi notus est.

Bibliographia
-------------

* Tamara F. Klepinina, *Bibliographie des oeuvres de Nicolas Berdiaev*, Institut d'Études Slaves, Parisiis 1978. ISBN 978-2-7204-0128-2
* W. Wallace Cayard & Tamara Klépinine, *Bibliographie des études sur Nicolas Berdiaev*, Institut d'Études Slaves, Parisiis 1992. ISBN 978-2-7204-0244-9

Nexus interni
-------------

* 4184 Berdyayev

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Berdjaev** spectant. |

* Pagina de Nicolao Berdjaev *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wilfridus, in ecclesia cathedrali Cicestriae
**Wilfridus Eboracensis** (natus in Northumbria anno 634; mortuus die 12 Octobris 709) fuit sanctus magni momenti Anglicus.

Vita
----

Monachus factus est in Lindisfarna, antequam anno 654 Romam peteret. Annis inter 655 et 658 Lugduni vitam degebat. In patriam reversus abbas Riponensis creatus est; anno 664 autem rex Oswiu eum educatorem principis Alchfridi fecit. Anno insequenti iam episcopus Eboracensis nominatus pluribus annis post eo munere fungi coepit. Quoniam gratiam regis Æthelfrith perdidit, fuga salutem petivit. Anno 678 Romae iustitiam sibi fieri voluit; in itinere Romano naufragus in ora Frisiae erat, ubi evangelium praedicabat. Cum Romam venisset, pontifex maximus Agatho ei episcopatum reddidit. Tamen Æthelfrith rex Berniciae pravus eum persequebatur, ut Wilfridus in Sussexiam iret. Ibi homines christanam doctrinam docuit. Rege nefasto mortuo Alchfridus rex Deirae reinstallationem Wilfridi iussit. 

Anno 692 inoboedientiae erga episcopum Cantabrigiensem accusatus est, ut in Merciam cederet. Anno 704 iterum Romae visus est et anno 705 episcopatum Hagastaldunensem nactus est.

Constat Wilfridum in Anglia papae auctoritatem valde firmavisse. Vitam eius descripsit Eddius Stephanus.

Notae
-----

1. ↑  Res.
2. ↑  Catalogus Florentinus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wilfridum** spectant. |

* "Bishop Wilfrid" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* de Wilfrido in encyclopaedia sanctorum oecumenica.
black seabird flying against blue sky*Onychoprion fuscatus* est avis maxime aerialis et maritima, quae aliquot menses continuos supra mare degit, ad terram rediens solum feturae causa.
skull of ancient seabird with teeth set into billCaput *Hesperornis,* avis maritimae Cretaceae.
**Avis maritima**, etiam **avis marina** appellata, est avis ad vitam intra circumiecta maritima apta. Quae modo vivendi, moribus, physiologiaque variae, insignem evolutionem convergentem saepe exhibent, quia easdem circumiectorum difficultates et propriorum oecologiae locorum adaptationes similes fecerunt. Prima aves maritimae aevo Cretaceo evolutae sunt, et hodiernae avium maritimarum familiae Palaeogeno ortae sunt.

Familiae avium maritimarum
--------------------------

Greges avium infra perscripti usitate aves maritimae habentur.

**Sphenisciformes** (aquae Antarcticae et meridianae; 16 species)

* Spheniscidae

**Procellariiformes** (panoceanicae et pelagicae; 93 species)

* Diomedeidae
* Procellariidae
* Pelacanoididae
* Hydrobatidae

**Pelecaniformes** (per omnem orbem terrarum; 8 species)

* Pelecanidae

**Suliformes** (per omnem orbem terrarum; circa 56 species)

* Sulidae
* Phalacrocoracidae
* Fregatidae

**Phaethontiformes** (maria tropica per omnem orbem terrarum; 3 species)

* Phaethontidae

**Charadriiformes** (per omnem orbem terrarum; 305 species, sed solum hae familiae aves maritimae describuntur.)

* Stercorariidae
* Laridae
* Sternidae
* Rhynchopidae
* Alcidae

Altera avium maritimarum taxinomia in taxinomia Sibley-Ahlquist invenitur.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN* (vide situs scientificos).

Bibliographia
-------------

* Furness, R. W. 2012. *Seabird Ecology.* Springer Science & Business Media. ISBN 978-1-4613-2093-7.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **aves maritimas** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **aves maritimas** in **Victionario**. |

* Seabirds.net (World Seabird Union).
* BirdLife International; Save the Albatross Campaign.
* *Marine Ornithology, Journal of Seabird Science and Conservation.*
*Vide etiam paginam discretivam: Landsberg*


Wikidata Landsbergium
Res apud Vicidata repertae:Landsbergium: insigneLandsbergium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 48°3′10″N 10°52′8″E  
*Numerus incolarum*: 29 551  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Doris Baumgartl  
*Procuratio superior*: Landsberg am Lech  

**Geographia**

*Superficies*: 57.91 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Dießen am Ammersee, Landsberg am Lech  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hudson, Saint-Laurent-du-Var, Bushey, Rocha de Papa, Waldheim, Siófok, Failsworth  

**Tabula aut despectus**

Landsbergium: situsLandsbergium: situs
*Bayertor* - "Porta Bavariae"
Licus fluvius et oppida adiacentia Augusta Vindelicorum, Landsbergium, Schongium, Abdiacum, Lech.
**Landsbergium** est oppidum Bavariae ad ripas Lici fluvii inter Augustam Vindelicorum et Abdiacum icens.

Notae
-----

1. ↑  Neue und vollständige Staats- und Erdbeschreibung des Schwäbischen Kreises ... Von David Hünlin

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°3′10″N 10°52′8″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • "09181130" apud *Statistik-Portal* |
*Vide etiam paginam discretivam: Plana (discretiva)*


Wikidata Plana Albanensium
Res apud Vicidata repertae:Plana Albanensium: insignePlana Albanensium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 38°0′0″N 13°17′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 541  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs Metropolitana Panormitana  

**Geographia**

*Superficies*: 64.92 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Mons Regalis, Fanum Sanctae Christinae, Altus Fons, Fanum Sancti Iosephi de Mortillis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tyrana  

Plana Albanensium
**Plana Albanensium** (Italiane *Piana degli Albanesi*; Albanice *Hora e Arbëreshëvet*),, est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 310 incolarum, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Panormitana situm. Incolae *Planenses* appellantur.

Urbs est plurrimi maximus Albanian Sicilia, sustentavitque integrum super vicis sua specialitatum ethnicam, glottologicis, culturalem et religiosam originem.[*Latinitas dolet*]

Geographia
----------

Oppidum situm est prope Lacum Plana Albanesium, lacum ab hominibus facto. Iuxta oppidum Mons Pizzuta situs est.

Ethnographia
------------

Plana Albanensium sunt civitas Arberesca Italias satis notabilis; hodie religionem, culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.

Incolae notabiles
-----------------

* Demetrius Camarda, hic natus
* Nicolaus Barbatus, hic natus
* Iacobus Schirò
* Paulus Schirò, hic mortuus

Urbis administratio
-------------------

A die 11 Iunii 2017 praesens praefectus oppidi Rosarius Petta est.

Aedificia egregia
-----------------

* Ecclesia cathedralis Sancti Demetrii,
* Paroecia Sanctissimae Virginis,
* Paroecia Sancti Viti,
* Paroecia Magni Sancti Antonii.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Plana Albanensium est *Eparchia Byzantina* Ecclesiae Catholicae Romanae; nomen sedis episcopalis Eparchia Planensis Albanensium.

Topographia
-----------

### Fractiones

*Rossella, Bacino Scansano*.

Municipia finitima
------------------

* Altus Fons,
* Fanum Sanctae Christinae,
* Mons Regalis.

Notae
-----

1. ↑  Aliter "Plana Archiepiscopi", "Plana Graecorum (Albanensium)": V. Amico, *Dizionario topografico della Sicilia* (Panormi: Di Marzo, 1858) (Vol. I apud *Google Books*)
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus interni
-------------

* Provincia Panormitana (*provincia abrogata*)
* Lingua Albanica

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**; **(Albanice)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Plana Albanensium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Panormitana.Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Panormitana.
* ProspectivaProspectiva
* Signa Lingua Italiana ac AlbanicaSigna Lingua Italiana ac Albanica
* Byzantina artByzantina art
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Initium manuscripti autographi *Notre-Dame de Paris* (Bibliotheca Nationalis Francica).
***Notre-Dame de Paris*** (scilicet "Ecclesia Nostrae Dominae Parisiensis") est liber Francogallice scriptus auctoris Victoris Hugo, monumentum litterarum Francicarum. Lutetiae anno 1831 scriptus prolatusque est. Praeterea anno 1832 addidit auctor novam primae editioni notam. Aliquae narrans perdidisse tria capita rationem novae editionis explicat. 

Grandes personae narrationis in libro Quasimodo atque La Esmeralda nominantur. Apparens liber, optime acceptus societate aetatis. Cum alio libro grande vitae, *Les Misérables* post triginta annos publicato, Notre-Dame de Paris monumentum operis auctoris est.

Ecce praefatio libri:

> 
> Praefatio:
> 
> 
> Aliquot anni sunt visitando, vel, ut melius dicatur, Notre-Dame perscrutando, libri in obscuro utrae turrum angulo invenit auctor hoc manu muro insculptum verbum :
> 
> 
> ΑΝΑΓΚΗ
> Illae litterae graecae grandesque, vetustatis nigrae, et in petra penitus incisae, quae signa propria gothicis litteris pulchris in formis necnon in habitibus impressis nescio, tamquam ut reveletur quod manus erat Medii Aevi illas quae hic scripserat, in primis lugubris fatalisque sensus illis includitur, vehementer auctorem moverunt.
> 
> 
> Dubitavit, vaticinando quaerens quam anima maesta esse poterat, quae non in mundum alterum neque veteris ecclesiae fronte haec scelesta vel misera relinquere stigmata ire potuit.
> 
> 
> Postea murus dealbatus aut rasus est ( utrum nescio ) et scripta evanuerunt. Nam sic agitur jam prope duobus centum annis cum miris Medii Aevi ecclesiis. Ubique veniunt eis truncationes interiore simul exteriore. Sacerdos dealbat, architectus radit, deinde, surgens populus demolitur.
> 
> 
> Ita, praeterquam fragilis memoria in libro auctore dicata, nihil occulti verbi insculpti in obscura Notre-Dame turri hodie restat, nec nihil incogniti fati tantum flebiliter illo narrabatur. Homo, qui hoc verbum in murum inscripsit medioque generationum per saecula deletur, simili modo illud muro ecclesiae deletur et ecclesia, eadem, fortassis proximo futuro de terra delebitur.
> 
> 
> 
> Ergo cum verbo illo hic liber factus est.
> 
>

Nexus externi
-------------

* Manuscriptum *Notre-Dame de Paris* apud Gallica
* Textus ex editione operum 1880-1926 apud Gallica
Wikidata Aloisius Gonzaga
Res apud Vicidata repertae:Aloisius Gonzaga: imagoAloisius Gonzaga: imagoAloisius Gonzaga: subscriptioAloisius Gonzaga: subscriptio
*Nativitas*: 9 Martii 1568; Castillio de Stiveriis  
*Obitus*: 21 Iunii 1591; Roma  

**Familia**

*Genitores*: Ferrante Gonzaga; Marta Tana  
*Familia*: Gonzaga
**Memoria**

*Sepultura*: S. Ignatii de Loyola in Campo Martio  
Sanctus, sanctus (*feriae die* 21 Iunii)
**Insignia heraldica**

Aloisius Gonzaga: insigneAloisius Gonzaga: insigne
**Aloisius**, vulgo *Luigi* **Gonzaga** (natus Castillione de Stiveriis, 9 Martii 1568 - mortuus autem Romae, 21 Iulii 1591) fuit religiosus Iesuita. Nostro tempore sanctus appellatur.

Bibliographia
-------------

* Renata Salvarani, *I Gonzaga e i papi. Roma e le corti padane fra Umanesimo e Rinascimento (1418-1620)*. Romae, 2014. ISBN 978-8820991722

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Collegium Magnae Aulae Universitatis (Oxonia)
Res apud Vicidata repertae:Collegium Magnae Aulae Universitatis (Oxonia): insigneCollegium Magnae Aulae Universitatis (Oxonia): insigneCollegium Magnae Aulae Universitatis (Oxonia): logotypusCollegium Magnae Aulae Universitatis (Oxonia): logotypus
Collegium Oxoniense, building complex  
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°45′9″N 1°15′7″W  
*Situs*: Oxonia
**Rectio**

*Nomen officiale*: The Master and Fellows of the College of the Great Hall of the University of Oxford, Magister et Socij Collegij Magnae Aulae Universitatis Oxon;   
Situs interretialis  
*Praetorium*: Oxonia;
**Origo**

*Conditor*: William of Durham  
*Inceptio*: 1249  
*Dissolutio*: no value
**Tabula aut despectus**

Collegium Magnae Aulae Universitatis (Oxonia): imagoCollegium Magnae Aulae Universitatis (Oxonia): imago
**Collegium Magnae Aulae Universitatis** (Anglice *University College*) est collegium Universitatis Oxoniensis anno 1249 conditum, maxime antiquum in universitate.

Inter claros alumnos sunt Clemens Attlee, Gulielmus Clinton, Mauritius Giuliano, Stephanus Hawking, et Percy Bysshe Shelley.

Gratiarum actio in Collegio Magnae Aulae quotidie ante mensam dicenda
---------------------------------------------------------------------

SCHOL. Benedictus sit Deus in donis suis.
RESP. Et sanctus in omnibus operibus suis.
SCHOL. Adiutorium nostrum in Nomine Domini.
RESP. Qui fecit coelum et terras.
SCHOL. Sit Nomen Domini benedictum.
RESP. Ab hoc tempore usque in saecula.
SCHOL. Domine Deus, Resurrectio et Vita credentium, Qui semper es laudandus tam in viventibus quam in defunctis, gratias Tibi agimus pro omnibus Fundatoribus caeterisque Benefactoribus nostris, quorum beneficiis hic ad pietatem et ad studia literarum alimur: Te rogantes ut nos, hisce Tuis donis ad Tuam gloriam recte utentes, una cum iis ad vitam immortalem perducamur. Per Jesum Christum Dominum nostrum.
RESP. Amen.
SCHOL. Deus det vivis gratiam, defunctis requiem: Ecclesiae, Reginae, Regnoque nostro, pacem et concordiam: et nobis peccatoribus vitam aeternam.
RESP. Amen.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°45′9″N 1°15′7″W |
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Systema** (-atis, *n.*) (Graece σύστημα 'formatum, compositum, coniunctum') est elementa ita composita ut extrinsecus visa totalitas sint proposito seu consilio unitata et vi mutua coniuncta et ita adversus extranea definita.

Exempla
-------

### In rebus oeconomicis

* Systema aerarium foederale

### In rebus physicis

* Systema periodicum
* Systema solare

### In rebus anatomicis

* Systema organorum

### In systema informatica

* Systema internum

### In rebus mathematicis

* Systema coordinatarum
* Systema aequationum
* Systema aequationum linearium

### In rebus mensurae

* Systema internationale unitatum

### In rebus neronicis?

* Systema nervosum
* Systema sensorium

### In rebus socialis

* Systema sociale

### In rebus archaeologicis

* Systema aetatum trium

Bibliographia
-------------

* Alexander Backlund, "The definition of system" in *Kybernetes* vol. 29 (2000) pp. 444–451 Prima pagina (situs venalis)
Gundisalvus Pizarro, Peruviae gubernator
**Gundisalvus** vulgo *Gonzalo* **Pizarro** (natus anno 1502 Turgalii, mortuus die 20 Aprilis 1548 Cuschi) explorator Hispanicus et germanus Francisci Pizarro fuit. Regis Hispanici fautores abominans allaboravit, ut independentia Americana augeretur.

Cum Francisco in Peruvia capienda strenuam operam dabat, ut anno 1539 Quitensis gubernator et latifundiarius facturus esset. Biennio post cum quattuor milibus indigenarum et ducentis Hispanis profectus est ad terrarum orientem. A centurione Francisco de Orellana relictus est, qui escarum provisionem simulans Amazonum fluminis navigationem incepturus erat. Vane et diu exspectatum est, antequam reditus fieret. Pauci magnis itineribus et esurie confecti Quitum revidere potuerunt canibus equisque mactatis. 

Interim Franciscus Pizarro anno 1541 interfectus est, cum viros suos dimittere coactus esset. Rex Hispaniae leges novas promulgaverat, ut exploratores immunitas atque vis diminueretur ad Indorum culturam servandam. 

Multi comites Hispanici autem privilegiorum amissionem timentes Gundisalvum Pizarro Peruviae caput declaraverunt. Ipse Rex vicarius Blasco Núñez Vela anno 1546 in proelio apud Anaquito comisso a gregibus Gundisalvi vinci potuit. Sed Petrus de la Gasca politicus atque episcopus die 9 Aprili 1548 apud Jaquijahuana exercitus contra Pizarro mitti iussit. Pizarro captus proximo die supplicio affectus est.

Bibliographia
-------------

* John Hemming: *The Conquest of the Incas*, Mariner Books, Bostoniae 2003, ISBN 0-15-602826-3
* Howard Clewes: *Der andere Pizarro. Roman.* Convertit Hans E. Hausner, Monaci 1979
* Huerta, Carlos: *Cronología de la Conquista de los Reinos del Perú (1524-1572)*, Limae 2013, ISBN 978-612-00-1406-6

Nexus externi
-------------

* "Gonzalo Pizarro, a la conquista junto a sus hermanos" - pagina Hispanica indagatoribus dedicata
Exemplum pictum.
**Haicu** (haicu, haicus, pl. haicua, *n.*; Iaponice: 俳句|俳句) est genus poesis Iaponicum tribus vinctum versibus, cum forma V, VII, V *on*. Haec Iaponice valent fere id quod 'tempora' Latine, ubi brevis syllaba singulis temporibus constat, ceterae binis. In iis linguis, Europaeis quae temporum rationem non habent, ratio plerumque fit syllabarum.

Exempla
-------

* 古池や蛙飛込む水の音

furu ike ya
kawazu tobikomu
mizu no oto (XLVI - Basho - R.C.)
Quod nostra lingua legitur:

lacus antiquus
cum ranae insiliunt
sonitus aquae.
Et

O vetus stagnum!
Rana de ripa salit
ac sonant aquae.

Opaca fronde
------------

Sodalicium Haicubus Latine Pangendis Romanum "Opaca Fronde" novum est inceptum sermonis Latini vivi creative usurpandi hac in Europa, quae culturae Latinae gazam thesaurumque magis in dies a necessitudine historiaque gentium Europaearum animedvertit abalienatum, ut periculum re sit ne ipsa Latinitas suum tandem in plagis occiduis penitus amittat locum. Finis et scopus sodalium Opaca Fronde est carmina componere Latina per formam animumque haicuum (quae quidem sunt poemata litterarum Iaponicarum classica), quin autem spiritum praeceptaque abdicemus litteraturae Latinae et classicae et insequentium aetatum.

Notae
-----

1. ↑  Haicu. Scripsit Accius Watanabeus www.uky.edu (Universitas Kentuckiana).
2. ↑  Confer existimationem libri Genevefae Imme ab Anna Elissa Radke conscriptam, in *Voce Latina* 34 (133): 457-58.
3. ↑  Conversum ab Ioscio.
4. ↑  Genovefa Imme, *Haicu dum Ludo: Een bloemlezing van Latijnse haiku's* (Leuven: Aulos, 1998).

Nexus interni
-------------

* Cid Corman
* Lingua Iaponica classica
* Pentedistichon
* Gary Snyder
* Waka

Nexus externi
-------------

* Octo haicua Latine a Stephano Coombe et quinque a Maximo Scorsone apud Poesin Latinam **(Anglice)**
* Harundine[*nexus deficit*], Societas Flandrica Haicubus Latinis Pangendis, quae duo libros iam edidit **(Batave)**
* Opaca Fronde, Sodalicium Haicubus Latine Pangendis Romanum **(Italice)**
*Cerberus in Inferno.* Gulielmus Blake pinxit.

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Kerberos (satelles)

**Cerberus** (-i, *m.* ; Graece *Κέρβερος*) est monstrum, filius Typhonis Echidnaeque, canis immanis tribus capitibus (quinquaginta apud Hesiodum, centum autem apud Horatium), qui portam taenariam custodiebat. Collum eius horrebat serpentibus venenum continentibus. Custos inferorum ante antrum Stygis (flumen in Orco) vigilabat. Non impediebat mortales quin inirent, sed exire non passus est. Qui cum Cerbero certare audebant, tametsi iam mortui sunt, sine misericordia a Cerbero dilacerabantur. Cerberus tamen domitus est a Psyche, Orpheo, Hercule. Deus Pluto (deus), rex inferorum dominusque Cerberi, cum Cerbero saepe depingitur. Ulixes, bello Troiano confecto, ad sirenium insulam navigavit.

Nihilominus eum domuisse et ex Inferis in lucem extraxisse dicebatur Hercules, cui duodecimus labor ab Eurystheo impositus erat. Extremo promuntario Taenaro antrum ostendebant e quo exisse putabantur.

Notae
-----

1. ↑  Strabo, *Geographica* VIII.5.1. Pausanias III.25.5

Fontes
------

* Apollodorus 2.5.12.
* Hesiodi *Theogonia* 310–312, 769–774.
* Homeri *Ilias* 8.366–368.
* Ovidii *Metamorphoses* 7.408–419, 10.65–67.
* Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* III.25.5-6

Nexus interni
-------------

* *Cerbera manghas*
* Leo Nemaeus
* 1865 Cerberus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cerberum** spectant. |
Wikidata Ursula Lehr
Res apud Vicidata repertae:Ursula Lehr: imagoUrsula Lehr: imago
*Nativitas*: 5 Iunii 1930; Francofurtum ad Moenum  
*Obitus*: 25 Aprilis 2022; Bonna  
*Patria*: Germania  

**Ursula Lehr** (nata *Ursula Leipold* Francofurti ad Moenum die 5 Iunii 1930; mortua Bonnae die 25 Aprilis 2022) fuit mulier rebus publicis Germaniae versata et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae.

Iuventus et Munus
-----------------

Post maturitatem anno 1949 acceptam, Lehr Francofurti ad Moenum et Bonnae psychologiae, philosophiae, litteris Theodiscis, historiaeque artium studebat. Anno 1954 doctor philologiae promota 1955, diploma psychologae accepit. Tum pro universitate Bonnae laboravit, annoque 1968 habilitata est. Anno 1972 professor paedagogiae et psychologiae paedagogicae Coloniam, anno 1975 Bonnam psychologiae professor vocata est. Anno 1986, Heidelbergae professor gerontologiae facta est.

Familia
-------

Lehr vidua facta est, postquam bis nupserat. Primo ex marito duos filios habet.

Cursus honorum
--------------

Lehr anno 1986 sodalis CDU facta est. Die 9 Decembris 1988 Administra Foederalis Salutis Publicae et Familiarum a Helimuto Kohl (CDU) cancellario foederali nominata est. Anno 1990, legata Dietae Foederalis Germaniae creata est. Cum anno 1991 administerium divisum esset, Lehr non iam in consilio ministrorum mansit. Post comitia anno 1994, parlamentum reliquit.

Nexus externi
-------------

* "Ursula Lehr" apud *ÖAW*

Administri Foederales Salutis Publicae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Elizabeth Schwarzhaupt (CDU) |Catharina Strobel (SPD) |Catharina Focke (SPD) |Antje Huber (SPD) |Anca Fuchs (SPD) |Henricus Geißler (CDU) |Rita Süssmuth (CDU) |Ursula Lehr (CDU) |Gerda Hasselfeldt (CSU) |Horatius Seehofer (CSU) |Andrea Fischer (Virides) |
Ulla Schmidt (SPD) |Philippus Rösler (FDP) |Daniel Bahr (FDP) |Hermannus Gröhe (CDU) |Ioannes Spahn (CDU) 2018  | |
|  |



Consilium ministrorum Kohl III (12 Martii 1987 - 18 Januarii 1991)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Helimutus Kohl (CDU) |
Ioannes-Theodericus Genscher (FDP) |
Fridericus Zimmermann (CSU) |
Volfgangus Schäuble (CDU) |
Georgius Möllemann (FDP) |
Nicolaus Kinkel (FDP) |
Ioannes Engelhard (FDP) |
Gerhardus Stoltenberg (CDU) |
Theodorus Waigel (CSU) |
Martinus Bangemann (FDP) |
Rudolphus Seiters (CDU) |
Manfredus Kanther (CDU) |
Sabina Leutheusser-Schnarrenberger (FDP) |
Helimutus Haussmann (FDP) |
Ignatius Kiechle (CSU) |
Dorothea Wilms (CDU) |
Norbertus Blüm (CDU) |
Manfredus Wörner (CDU) |
Rupertus Scholz (CDU) |
Rita Süssmuth (CDU) |
Ursula Lehr (CDU) |
Georgius Warnke (CSU) |
Gualterius Wallmann (CDU) |
Nicolaus Töpfer (CDU) |
Christianus Schwarz-Schilling (CDU) |
Anscharius Schneider (CSU) |
Gerda Hasselfeldt (CSU) |
Henricus Riesenhuber (CDU) |
Georgius Möllemann (FDP) |
Ioannes Klein (CSU) |
Sabina Bergmann-Pohl (CDU) |
Guntherus Krause (CDU) |
Lotharius de Maizière (CDU) |
Rainerus Ortleb (FDP) |
Ioannes Ioachim Walther (DSU) | |
|  |
In mythologia Graeca **Palamedes** (Graece: Παλαμήδης) est filius Nauplii, regis Euboici. De matre eius tamen certa notitia non est: alii Hesionen, alii Philyram, sed plurimi Clymenen Catreos filiam dicunt.

De operibus Palamedis
---------------------

Palamedem inventorem variarum et diversarum rerum sicut mensurarum et ponderum atque ordinis exercitus, fuisse tradunt; praeterea fama est eum in alphabetum Graecum vel quattuor vel undecim litteras addidisse. Etiam miscuit utile dulci, cum oblectamenta ingeniosissima contra otium invenit: haec sunt tessera itemque lusus aleae ac πεττεία vel πεσσοί, ludus tabularis Graecus, qui *ludo latrunculorum*, breviter *latrunculis*, Romanorum similis fuisse creditur. Inventorum supra dictorum aliorumque gratia Palamedes inter benefactores generis humani numeratur.

De Palamede et Ulixe
--------------------

Graeci, cum ante bellum Troianum Agamemnone auctore duces ad ius iurandum conquirerent, etiam in Ithacam Ulixem accitum veniebant, hic autem proficisci nolebat, quod se non ante vicesimum annum domum rediturum esse ab oraculo audivisset. Ob eam rem se amentem finxit et equum cum bove iunxit ad aratrum. Palamedes Ulixem insaniam simulare statim intellexit et Telemachum, filium eius, ante aratrum posuit et hoc modo fraudem nudavit. Qua re natum est odium Ulixis erga Palamedem.

Ulixes dolum excogitavit, ut poena evitata Palamedem necare posset: imperavit enim captivo cuidam Phrygio, ut epistulam adulteraret, quae Palamedem demonstraret proditorem, qui ex Priamo accepisset aurum ab Ulixe tabernaculo Palamedis occultatum. Horum indiciorum causa Achivi Palamedem noxium esse credebant atque innocentem ad mortem condemnaverunt.

Quamquam haec de Palamedis morte descriptio fortasse notissima est, sunt aliae praeterea narrationes, quae Ulixem faciunt sive cum Agamemnone sive cum Diomede coniunctim contra eum insidiantem.

mallet et infelix Palamedes esse relictus:
viveret aut certe letum sine crimine haberet!
(Ovidius, *Metamorphoses* 13,56-57.)

Notae
-----

1. ↑  Apollodorus, *Bibliotheca* 2,1,5.
2. ↑  Sophocles, *Fragmenta* 432; Plinius Maior, *Naturalis Historia* 7,198.
3. ↑  Sophocles, *Fragmenta* 432; Plato, *Politia* VII.6 (522d); Plinius Maior, *Naturalis Historia* 7,202.
4. ↑  Plinius Maior, *Naturalis historia* 7,192.
5. ↑  Hyginus, *Fabulae* 277.
6. ↑  Sophocles, *Fragmenta* 479.
7. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* 2,20,3 et 10,31,1.
8. ↑  Euripides, *Iphigenia Aulidensis* 194-199.
9. ↑  Hyginus, *Fabulae* 95.
10. ↑  Hyginus, *Fabulae* 105.
11. ↑  Apollodorus, *Epitome* 6,9.
12. ↑  Dictys Cretensis, *Ephemeris belli Troiani* 2,15; Pausanias, *Graeciae descriptio* 10,31,2.

Plura legere si cupis
---------------------

* Charles Vellay, "La Palamédie", *Bulletin de l'Association Guillaume Budé*, 1956ː 55-67

Nexus interni
-------------

* 2456 Palamedes
*Vide etiam paginam discretivam: Persepolis (discretiva)*


|  |
| --- |
|  |
|  |
| *Persepolis*2007 |
|  |
| **Dispositor:**Vincentius ParonnaudMarjane Satrapi |
|  |
| **Scriptor:**Vincentius ParonnaudMarjane Satrapi |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Chiara MastroianniCatherina DeneuveDanielle DarrieuxSimon Abkarian |
| **Compositor:**Olivier Bernet |
|  |
|  |
|  |
| **Dies publicandi:**23 Maii 2007 (Canuae)
27 Iunii 2007 (Francia) |
| **Duratio:**95 min. |
| **Natio:**Francia |
| **Lingua:**Francice |
| **Impensa:**$7.300.000 |
| **Venditio ex theatro:**$22.800.000 |

Marjana Satrapi, quae in pellicula de sua vita narrat.
***Persepolis*** (Francogallice *Persepolis*, Persice پرسپولیس ) est pellicula Francogallica quae non e photogrammatis sed e picturis constat. Agitur de puella Persica quomodo vixit et ante et post revolutionem Iranianam. Haec puella est Marjana Satrapi quae pelliculam et narrationem composuit et ita de sua vita ipsa narrat. Pellicula fortiter a re publica Iraniana exprobrata est. Duo Praemia Academiae petivit. In sua oratione in praemii adsignatione Canuae, Marjana Satrapi dixit: "Quamquam haec pellicula universalis est, praemium omnibus Iranicis tribuo."

Trama
-----

Anno 1978, Marjana Satrapi, Ebis et Tajis filia, est parva et vegeta puella. Quae puella quam multae est, sed vult Galaxiae extrema magna prophetissa esse; saepe cum Deo loquitur, sed Marxismum Communismumque miratur,a patruo Anush pertractata. Revolutio tamen, atque digressus islamicus, vitam familiamque suam perturbabit. Nam mulieres coactae sunt caput velari, Anush animadversus est, et Iracum arma tulit contra Iraniam. In 1984 parentes Marjanam vivendum miserunt in Austriam, in qua multos casus ei accidit, et vitam periclitatur.

Rei Publicae Iranianae Responsio
--------------------------------

Farabi fundatio, Rei Publicae Iranianae societas, misit domui francogallici legati Teherani epistulam dicentem: "Pellicula male ostendit effectus gloriosae revolutionis islamicae."

Notae
-----

1. ↑
2. ↑

Nexus externi
-------------

* Situs proprius **(Anglice)**
**Analysis** ab Adriano van Ostade anno 1666 picta
Machina, quae analysin chemicam efficit; cuius magnitudinem manus monstrat
**Analysis** (Graece ἀνάλυσις, verbatim *dissolutio*) est ratio singularum substantiarum vel rerum multiplicum in earum varia elementa constituentia deducendarum, ut melius intellegantur. Haec ars technica in mathematica et logica ex aevo iam ante Aristotelem adhibetur, quamquam formalis notio analytica est res comparate recentior. Ab Alhazen, Cartesio, Galilaeo, Newtono, aliisque philosophiis adhibita est haec ratio practica ad phaenomena physica invenienda.

Nexus interni
-------------

* Algebra abstracta
* Analysis mathematica
* Analysis musica
* Analysis numerica
* Analysis urinae
* Chemia analytica
* Cryptanalysis
* Cryptographia
* *Explication de texte*
* Geometria analytica
* Hermeneutica
* Philosophia analytica
* Psychanalysis

Notae
-----

1. ↑  Douglas Harper, analysis (n.). *Online Etymology Dictionary* (2001–2012).
2. ↑  Decomposição em Valores Singulares e Análise de Componentes Principais. ftp.dca.fee.unicamp.br.
Wikidata Sa'ilele Malielegaoi
Res apud Vicidata repertae:Sa'ilele Malielegaoi: imagoSa'ilele Malielegaoi: imago
*Nativitas*: 14 Aprilis 1945; Lepa, Samoa  
*Patria*: Samoa  

*Tuila'epa Lupesoliai Neioti Aiono* **Sa'ilele Malielegaoi** (natus Lepa in oppido Upoluensi die 14 Aprilis 1945) est politicus et oeconomus Samoanus qui munus primi ministri ab anno 1998 ad annum 2021 sustinuit.

Vita
----

Apud fratres Maristas(en) iuxta Apia in insula nativa in collegio Sancti Iosephi eruditus est. Deinde Aucopoli Novae Zelandiae Collegium Sancti Pauli frequentavit. In eadem urbe apud Universitatem Aucopolitanam eruditus, primus Samoanorum gradum magistri in rebus commercii ascendit. Parlamento Samoano ab anno 1980 legatus est. Minister a vectigalibus anno 1998 a Tofilau Eti Alesana primo ministro creatus est. Cui succedens ipse a die 23 Novembris 1998, primus minister usque ad Iulium 2021 merebat.

Bibliographia
-------------

* McLean, Tamara. 2011. "Samoan PM attacks dateline switch critics." *Sydney Morning Herald,* 3 Iunii 2011.

Nexus externi
-------------

* Vita apud situm regiminis Samoani.

Primi ministri Samoae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mata'afa Mulinu'u II 1959 • Lealofi IV 1970 • Mata'afa Mulinu'u II 1973 • Tufuga Efi 1976 • Va'ai Kolone 1982 • Tufuga Efi 1982 • Tofilau Eti Alesana 1982 • Va'ai Kolone 1985 • Tofilau Eti Alesana 1988 • Sa'ilele Malielegaoi 1998 • Naomi Mataʻafa 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Samoae |
|  |




1. ↑  ""THE HON TUILA'EPA LUPESOLIAI NEIOTI AIONO SAILELE MALIELEGAOI PRIME MINISTER." *Pacific islands Forum.*
Wikidata Assimi Goïta
Res apud Vicidata repertae:Assimi Goïta: imagoAssimi Goïta: imago
*Nativitas*: 1983; Bamako  
*Patria*: Malia  

**Familia**

*Coniunx*: Lala Diallo  

**Assimi Goïta**, litteris Arabicis أسيمي غويتا (anno fere 1963 natus) est miles qui a die 28 Maii 2021 praeses ad interim Maliae meret.

Filius militis, alumnus est Prytanei Militaris Katiensis(fr) et Scholae Militaris Iunctae Maliensis(en). Iuxta Cohortem autonomam copiarum specialium media regione militavit, praesertim contra rebellatores Islamistas. Dux Congressus nationalis pro salute populi (se dicentis), praesidem Ibrahim Boubacar Keïta die 18 Augusti 2020 ex officio deiecit. Ipse a congressu die 21 Septembris 2020 praeses vicarius ad interim proclamatus est, praeside ad interim Bah Ndaw, quem autem, novis rebus iterum die 24 Maii 2022 motis, deposuit. Post quattuor dies se praesidem esse nuntiavit. 

Anno 2018 in Burkina Faso, sed sub aegide exercitus Civitatum Foederatarum, duci copiarum specialium Guineensium futuroque usurpatori Mamady Doumbouya incurrerat; socii postea ut videtur collaborant.

Notae
-----

1. ↑  Diallo Boubacar, "Guinée-Mali: Assimi Goita et Doumbouya se rapprochent davantage…" (4 Augusti 2022) apud *Africaguinee*; cf. "Mamady Doumbouya: Guinea coup leader sworn in as president" (1 Octobris 2021) apud *BBC News*

Bibliographia
-------------

* "Au Mali, des militaires aux postes-clés du gouvernement de transition" in *Le Monde* (8 Octobris 2020)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani |

* "Assimi Goïta": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**
* "Qui est le colonel Assimi Goïta, à la tête de la junte militaire au Mali?" (21 Augusti 2020) apud *RFI*
* Justin Coulibaly, "Epouse du colonel Assimi Goïta, Lala Diallo enflamme la Toile !" (8 Iunii 2021) apud *Afrik.com*

Praesides Maliae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Modibo Keïta 1960 • Moussa Traoré 1968 • Amadou Toumani Touré 1991 • Alpha Oumar Konaré 1992 • Amadou Toumani Touré 2002 • Amadou Sanogo 2012 • Dioncounda Traoré 2012 • Ibrahim Boubacar Keïta 2013 • Bah Ndaw 2020 • Assimi Goïta 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Maliae |
|  |
Differentiales Δx et Δy (= Δf(x)) sunt parvae mutationes quantitatum. Etiam minores sunt quantitates infinitesimales *dx* et *dy,* quae sunt quasi limites Δx et Δy.
**Calculus infinitesimalis,** in partes differentiales et integrales divisa, est ars analysis potentissima mathematica cuius notiones principites sunt notio infinitatis notioque limitis. Adhibetur ad dissimilitudinem motuum duorum systematum explicandam. Calculus differentialis de functionibus derivativis tractat, calculus integralis de integralibus. Theorema fundamentale calculi autem dicit derivativum et integrale inversa esse: hoc est, si functio *F* habet derivativum *f,* deinde integrale illius *f* est *F.* Derivativi inclantes? quantitates infinitesimales sunt. Vidimus hanc in aequatione:

{\displaystyle f^{\prime }(x)=\lim \_{\Delta x\to 0}{\frac {f(x+\Delta x)-f(x)}{\Delta x}}}
Acceptum est Isaacum Newtonum et Godefridum Leibnitium calculum infintesimalem saeculo septindecimo creare.

*Quantitas infinitesimalis* significat quantitas minor omnibus quantitatibus realibus; signum usitatum est {\displaystyle \epsilon }, littera graeca.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege de **Calculo** in **Vicilibris**. |

* Nicolas Louis de la Caille Lectiones elementares mathemaicae, seu, elementa algebrae, et geometriae in latinum traductae (1762)
* Guillaume François Antoine de L'Hospital Calculi infinitesimalis pars I, seu calculus differentialis (1764)
* Leonardus Eulerus Institutiones calculi differentialis[*nexus deficit*] (1787)
* Mauricii de Prasse Institutiones Analyticae (1813)
* Andreas Caraffa Principia calculi differentialis et integralis itemque calculi differentiarum finitarum (1845)
* Crowell, Benjamin, *Calculus*, Fullerton College
* Garrett, Paul, Notanda discipulis annum primum agentes
Monachus apud mare. Pictura a Caspare Davide Friedrich picta.
Plato (laeva) et Aristoteles in *Schola Athenarum,* pictura Raphaelis (1509).
**Theologia** (a verbo Graeco θεολογία = θεός 'deus' + λόγος 'verbum', 'dictum') est systematicum rerum divinarum studium. Plurimae religiones theologiam habent, sed non omnes, cum tractare rationabiliter de deis non sit omnium religionum. Etenim complures aliter in experientia vel doctrina sine usu rationis fundamentum habent. Vocabulum *theologia,* tamen, generaliter significat theologiam Christianorum vel forsitan Iudaeorum, quia hae religiones systematice tractant de rebus divinis, ex hereditate philosophorum Graecorum. Verumtamen, philosophia a nonnullis dicitur ancilla theologiae, praesertim a tempore theologorum scholasticorum.

Theologia praesumit capacitatem humanam rationabiliter rerum divinarum pendendi, et fundamenta sumit ab experientiis humanis et a revelatione divina.

Aliqui putant etiam theologiam scientiam recentiorem religionis esse, quamquam theologia Christiana non includit? scientiam hodiernam ut religionem, cum atheistica sit, sed secundum aliquos scientia hodierna sui iure religio est, quia communitas fidei fit.

Theologia naturalis seu theodicea est pars philosophiae.

Disciplinae theologiae catholicae principales
---------------------------------------------

Papae Ioannis Pauli II Constitutio Apostolica "Sapientia Christiana" atque eius normae applicativae stipulant facultatem theologicam eas disciplinas obligatorias habere:

* Scriptura sacra (i. e. Introductio et Exegesis Veteris et Novi Testamenti)
* Theologia fundamentalis cum quaestionibus oecumenicis et religionum non christianarum et atheismi
* Theologia dogmatica
* Theologia moralis ac spiritualis (ascetica)
* Theologia pastoralis
* Institutiones systematico-historicae liturgiae
* Historia ecclesiastica, Patrologia, Archaeologia christiana
* Institutiones iuris canonici

Disciplinae auxiliares: Lingua Latina et linguae biblicae (Lingua Hebraica, graeco-biblica); studium scientiarum humanarum.

Nexus interni
-------------

* Deus et Dea
* Index theologorum
* Madrasa
* Mythologia
* Religio
* Scientia religionum
* Seminarium
* Soteriologia
* Philosophia religionis
* Politica
* Theologia liberationis
* Theophania
* Theosophia

Nota
----

1. ↑  Constitutio Apostolica SAPIENTIA CHRISTIANA, diei 15 Aprilis anni 1979, Art. 66–78; normae applicativae Congregationis de Institutione Catholica, diei 20 Aprilis anni 1979, Art. 51 (documenta linguae italianae).