-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Electrona (caerulea) in crystallo metallico (rubro) fluentia, depicta secundum theoriam primitivam a Paulo Drude creatam qua atomi metallicae velocitatem electronum affluxi ad dextram impedunt.
**Resistentia electrica** dicitur magnitudo vehementiae qua elementum electronicum quoddam fluxionem electricam impedit. In Systemate Unitatium Internationali, resistentiae unitas est ohmium (symbolum Ω). In restitoriis, quibus commune in circuitibus electricis utuntur, resistentiae inter unum et milionem Ω habentur.

Mensura et definitio
--------------------

Resistentiae unitas nominatur "ohmium," de nomine Georgii Simonis Ohm (1789–1854), investigatoris qui restitorii resistentiam *R* definivit sicut tensio electrica *V* a fluxione electrica *I* divisa:

{\displaystyle R={\frac {V}{I}}\,}
vel aequivalenter

{\displaystyle \,V=IR}
ubi *I* est amperiis, *V* est voltiis, et *R* est Ohmiis.

Resistivitas
------------

Materiae resistivae exemplum contactis electricis utrimque, aream *A* et longitudinem *L* monstrans.
Resistivitas est materiae proprietas independens geometriae. Sua unitas est ohmium-metrum (symbolum Ωm). Elementi electronici resistentia, quae manifeste in sua resistivitate geometriaque pendet, datur via.

{\displaystyle R={\frac {\ell }{A}}\rho }
ubi {\displaystyle \rho } est materiae resistivitas, {\displaystyle \ell } est materiae longitudo, et {\displaystyle A} area contacti sua (vel materiae latitudo a altitudine multiplicata). Ita resistentia est duplex filo de longitudine duplice, triplex triplice. 

Superconductra sunt materiae cuius resistivitas est exactiter zerum, conductra cuius resistivitas est circiter 10-8 Ωm, insulatra cuius resistentia est circiter 10+16 Ωm, et semiconductra cuius resistentia est inter ~10-8 Ω m et ~10+16 Ω m.

Materiae ohmicae et anohmicae
-----------------------------

Ohmica est quaelibet materia cuius resistentia *R* sit constans. In talibus materiis, tensio duplex duplicem fluxionem electricam producit, triplex triplicem; sed multae materiae, exempli gratia semiconductra et superconductra, manifeste non sunt ohmica, et dicuntur igitur anohmica.

Quamquam fluxiones in materiis anohmicis non sunt tensioni electricae proportionales, ad definire resistentia etiam formula *R = V/I* utimur. Nunc, tamen, resistentia *R* non est constans, sed est functio fluxionis electricae, id est: *R = R(I).*

Conductantia
------------

Conductantia *G* est quantitas reciproca quae materiae resistentiam *R* indirecte quoque micat, definita secundum

{\displaystyle G={\frac {1}{R}}}
Conductantiae unitas est reciprocus ohmii vel "Siemens" (olim *mho,* quo verbo litterae *ohmii* invertuntur), de nomine Ernesti Werner von Siemens (1816–1892). Similiter, conductivitas dicitur quantitas reciproca resisitivitatis:

{\displaystyle \sigma ={\frac {1}{\rho }}}
sic ut 

{\displaystyle G={\frac {A}{\ell }}\sigma }.

Resistentia statica et resistentia differentialis
-------------------------------------------------

Quattuor curvae insignia fluxi-tensionis elementorum electronicorum: duo restitoria, una diodus, una pila. Quo curva et recta et in origine coordinatarum exprimi licet, elementum *ohmica* dicitur, ut restitoriorum.  
Contrarie autem sunt diodus (non curva recta) et pila (non originem transiens) elementa *non ohmica*.  
(*small resistance* resistentia parva, *battery* pila)
Partes elementorum electricorum, ut diodi vel pilae legi Ohmiensi non respondent. Illa propinque *non ohmica* sive *non linearia* vocari solent, quia *curva insigne fluxi-tensionis* nec recta nec in origine coordinatarum exprimi potest.

Tamen elementorum antemissorum electricorum resistentia atque conductantia erui queat, vero resistentia *non linearis* apparet non constanter, sed variabiliter, mutationes fluxi aut tensionis sequens. Propterea duo typi resistentiae dividundae sunt, ut elementorum electricorum ohmicorum *resistentia statica*, ita elementorum electricorum *non* ohmicorum *resistentia dynamica* vel *differentialis*:

### Resistentia statica

Resistentia *statica* sive resistentia *Ohmica* definitioni usitatae respondet; resistentia hic statica {\displaystyle R\_{\mathrm {stat} }} enim est tensio {\displaystyle {V}} per fluxum {\displaystyle {I}} divisa (lex Ohmiensis): 

{\displaystyle R\_{\mathrm {stat} }={\frac {V}{I}}\,}, cum {\displaystyle {T}} = constanter
Ista relatio mathematica inter tensionem et fluxum constanter permanet: cum incremento tensionis {\displaystyle {V}} fluxus {\displaystyle {I}} in sensu aequo ascendat, tantisper dum temperatura non mutet.

### Resistentia differentialis

Calculatio resistentiae differentialis constructionem ascensūs (lineam C derivationem primam) puncto A requirit.
Resistentia *differentialis* sive resistentia *dynamica* {\displaystyle R\_{\mathrm {diff} }} est derivatio prima tensionis {\displaystyle {dV}} per derivationem primam fluxus {\displaystyle {dI}} divisae:

{\displaystyle R\_{\mathrm {diff} }={\frac {dV}{dI}}\,}, cum {\displaystyle {T}} = constanter
Elementa electronica *non ohmica* relationem linearem (constantem) inter tensionem et fluxum non ostendunt, per exemplum diodi et pilae. Ut figura dextra indicat incrementum tensionis {\displaystyle {V}} nequaquam cum incremento fluxus {\displaystyle {I}} *lineare* connectum est, sed supra certum punctum incrementum rapidum fluxus fiet.

Notae
-----

1. 1 2  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
2. 1 2   H. D. Young, R. A. Freedman, et A. L. Ford, *University Physics with Modern Physics,* undecima editio (San Francisco: Pearson Education, 2004).
3. ↑  Contactum dicitur ubi unio elementi electronici et fili conductralis fit.

Nexus interni
-------------

* Conductrum
* Electronica
* Restitorium