recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Lupercus*** est nomen proprium tam veteris dei pastoralis Romani quam ministrorum qui eius sacra, Lupercalia dicta, ad Lupercal antrum die 15 Februarii quotannis peragebant.

De deo
------

Lupercus lupus-deus erat, ut nomen indicat, et simul hircus-deus : nam saepe cum Fauno et deo graeco Pane confundebatur. Praeterea statua eius pelle caprina amicta erat ; hircus et canis ei immolabantur et invocabatur ut pecus tueretur adversus lupos ac fertilitatem gregis augeret.

De sodalitate sacerdotum
------------------------

Luperci erant sodalitas sacerdotum ex nobilissimis gentibus Romanis electorum. In duas manus antiquitus divisi erant : Luperci Fabiani et Luperci Quinctilii. Postea in honorem Gai Iulii Caesaris luperci Iulii quoque creati sunt.[1] Nobilissimi viri hoc sacerdotio fungebantur : exempli gratia Marcus Antonius ipse et magister lupercorum Iuliorum et consul erat cum Lupercalibus anni 44 a.C.n. diadema capiti Caesaris imposuit[2] (cum autem maior pars populi isti infausto spectaculo ingemeret, Caesar tunc quidem insigne regni aspernatus est).

De etymologia
-------------

Plures etymologiae propositae sunt :

1. lupus + arceo, "qui arcet lupos"
2. lupus + hircus, deus qui simul lupus et hircus est, semilupus et "semicaper".
3. lupus + hirpus (haec vox in lingua Sabina lupum designat), lupus-deus communis Latinorum et Sabinorum, unde duae manus lupercorum, Fabiani et Quinctilii.
4. lupus+ suffixum -ercus, ut noverca a nova ducta est. Haec ultima etymologia hodie plerisque placet.

Lupi-sacerdotes etiam in monte Soracte apud Sabinos noti sunt, unde fortasse nomen populi Hirpinorum ductum est.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio 44.6
2. ↑  Appianus, BC II,109. Cassius Dio, XLIV.11, XLV,30-34 et XLVI, 5 et 19.

Fontes
------

* Cassius Dio, libro XLV *Historiae Romanae*, cap. 30 necnon libro XLVI cap. 5 et XLIV cap. 11.
* Cicero *Pro Caelio* 26.
* Iustinus libro XLIII de *Bellis* *Philippicis* capitulo primo
* Ovidius, libro secundo *Fastorum* 267-450 et libro quinto 99-102.
* Plutarchus, *Vita Romuli*.
* Propertius, libro quarto *Elegiarum* I,25-26.
* Suetonius, De vita Caesarum, *Divus Iulius* capitulo 76 et *Divus Augustus* capitulo 31.
* Vergilius libro octavo Aeneidis 663.

### Lege etiam (si placet)

* Johannes Bayet, La Religion romaine, Payot, 1956. **(Francogallice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Lurasidonum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 184739 |
| PubChem | 213046 |
| DrugBank | DB08815 |
| Natura chemica |
| Lurasidonum |
| Lurasidonum |
| Formula chemica | C28H36N4O2S |
| Massa molaris | 492.68 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N05AE05 (WHO) |
| Semivita biologica | 18-40 h |
| Metabolismus | iecore (hepaticus):CYP3A4 |
| Excretio | faecibus 67-80%renibus 9-19% |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | per os |
| DDD | 60 mg (•HCl) |
| MedlinePlus | a611016 **(Anglice)** |

**Lurasidonum** est medicamentum pharmaceuticum et antipsychoticum *atypicum* ad schizophreniam et ad conturbationem bipolarem tractandam.

Lurasidonum imprimis receptoria D2 et 5HT-2A obsidet. Excretio Lurasidoni maiore in parte per biles et faecibus fit.

Natura Lurasidoni
-----------------

### Natura chemica

Lurasidonum est piperazinum. Nomen chemicum (IUPAC) est (3aR,4S,7R,7aS)-2-{(1R,2R)-2-[4-(1,2-benz-iso-thiazolo-3-yl)-piperazino-1-ylmethyl]-cyclohexylmethylo}-hexahydro-1H-4,7-methan-iso-indol-1,3-dionum. Massa molaris est 492.68 g/mol.

* ThiazolumThiazolum
* PiperazinumPiperazinum
* IndolumIndolum

### Natura pharmacologica

Lurasidonum est medicamentum cum virtutibus antipsychoticis et effectus therapeuticos in conturbationem bipolarem tractando affert. 
Codex ATC est N05AE05 (WHO).

### Pharmacodynamica

| Recept. | Affinitasligandi, *K*i (nM) | Actio |
| --- | --- | --- |
| D1 | 262 | incogn. |
| D2 | 1.68 | antagonista |
| D3 | 115.7 | antagonista |
| D4.4 | 30 | incogn. |
| 5-HT2A | 2.03 | antagonista |
| 5-HT7 | 0.495 | antagonista |
| NET | >10,000 | - |

Substantia effectus receptoriorum imprimis et dopaminergici D2 et serotonergici2A ostendit.

### Pharmacocinetica

Tempus semivitae biologicum {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}}. inter 18 et 40 horas variat. Excretio imprimis per biles et faecibus (67-80%), minore in parte per renibus (9-19%) fit.

Usus Lurasidoni
---------------

Dosis diurna definita (DDD) est 60 mg per die p.o. (hydrochloridum); dosis initialis 20-40 mg, die semel consumatum, commendatur.

Nexus interni
-------------

* Receptorium dopamini D2
* Receptorium dopamini D3

Notae
-----

1. ↑  Ketter T. A. Sarma K. (Mai 2016). "Lurasidone in the long-term treatment of patients with bipolar disorder: a 24-week open-label extension study". *Depression and anxiety* **33** (5): 424-34
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. N05AE cum Lurasidoni referentia

Nexus externi
-------------

* Lurasidoni monographia **(Anglice)**
Estne hic porcellus miser Grunnius Corocotta, mox mactandus?
**Marcus Grunnius Corocotta**, cuius nomen in Erasmi praefatione ad *Moriae Encomium* citatur, erat porcellus tam doctus ut cum hominibus loqueretur et testamentum eis dictaret ante quam mactaretur consulibus Clibanato et Piperato.

Erat porcus ingenuus quippe qui tria nomina, praenomen Marci, nomen gentilicium gentis Grunniae necnon cognomen Corocottae ei fuissent.

Testamentum Grunni bene servatum et editum est. Cum certus factus est de morte proxima rogavit ut haberet horam ad testamentum dictandum. Inter alia rogavit ut sapide cum condimentis optimis coqueretur ad convivas delectandos, ita enim ipse loquitur : "*Optimi amatores mei vel consules vitae, rogo vos ut cum corpore meo bene faciatis, bene condiatis de bonis condimentis nuclei, piperis et mellis, ut nomen meum in sempiternum nominetur*".

Testes testamenti fuerunt Lardio, Ofellicus, Cyminatus, Lucanicus, Tergillus, Celsinus et Nuptialicus.

Hoc iocosum testamentum circa annum 350 p. Chr. n. videtur scriptum esse.

Notulae
-------

1. ↑  "*et nescioquis Grunnii Corocottae porcelli testamentum, cuius et divus meminit Hieronymus*". (Meminit Hieronymus in quadam praefatione commentariorum in Esaiam.).

Editiones testamenti Grunnii Corocottae
---------------------------------------

* Moriz Haupt, *Opuscula* Bd. II, Berolini, 1866, pp. 175-183.
* Franz Bücheler, *Petronii Saturae*, 6. Aufl. ed. Wilhelm Heraeus, Berolini, 1922, pp. 346-347.

Editiones visibiles in reti
---------------------------

* 
*
*E. zebra hartmannae*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Perissodactyla   
Familia : Equidae   
Genus : *Equus*   
Subgenus : *Hippotigris*   
Species : ***E. zebra***   
***Equus zebra***   
Linnaeus, 1758  
Conservationis status

VU  
  
  
Damno obiecta (IUCN 3.1)
Subdivisiones: Subspecies\**Equus zebra zebra*
* *Equus zebra hartmannae*

Territorium

Habitationes *E. zebrae zebrae* et *E. zebrae hartmannae*

***Equus zebra*** est species zebrarum, in Angolia, Namibia, atque Africa Australi indigena. Propter parvos numeros species damno obiecta habetur.

In duas subspecies dividitur, quae sunt *Equus zebra zebra* et *Equus zebra hartmannae*. Alii zoologi putaverunt has esse duas species distinctas.

Notae
-----

1. ↑  Novellie, P. (2008). "Equus zebra". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2008. International Union for Conservation of Nature.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Equum zebram*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Equum zebram*** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Metro Manila
Res apud Vicidata repertae:
metropolis, region of the Philippines, capital region  
*Civitas*: Philippinae  
*Locus*: 14°35′0″N 121°0′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Philippinae  
*Territoria finitima*: Bulacan, Cavite, Laguna, Rizal
**Forma**

*Area*: 611.39 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Manila  
*Subdivisiones*: Caloocan, Las Piñas, Macatium, Malabon, Mandaluyong, Manila, Marikina, Muntinlupa, Navotas, Parañaque, Pasaium, Pasigum, Pateros, Urbs Cesonensis, San Juan, Taguig, Valenzuela
**Vita**

*Incolae*: 13 484 462  
*Zona horaria*: UTC+8  

**Tabula aut despectus**

Metro Manila: situsMetro Manila: situs
**Regio Capitalis Nationalis** Philippinarum (NCR), sive **Manila Metropolitana,** sive vulgo **Metro Manila,** est regio gentica urbis Manilae et caput genticum Philippinarum, quod pronuntiatum est sedes rei publicae. Huic regioni sunt 22 milliones incolarum et urbes divisionum, inter quas quarum sunt Intramuros, Manila, Makati, Quezon, Pasay, Caloocan, Pini (Las Piñas), Malabon, Mandaluyong, Marikina, Muntinlupa, Navotas, Parañaque, Pasig, Pateros, Sanctus Ioannes, Taguig, Valenzuela.

Regiones Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
| Luconia | I – Regio Ilocana • II – Vallis Cagayan • III – Luconia Media • IV-A – Calabarzon • IV-B – Mimaropa • V – Bicol Regio • CAR – Cordillera Administrative Region • NCR – National Capital Region |
| Visayana | VI – Visayas Occidentalis • VII – Visayas Media • VIII – Visayas Orientalis • NIR/XVIII – Negros Island Region |
| Mindanaum | IX – Paeninsula Zamboanga • X – Mindanao Septemtrionalis • XI – Regio Davao • XII – Soccsksargen • XIII – Caraga • ARMM – Regio Mindanai Islamici Autonoma |

Bibliographia
-------------

* Commentarius de Metro Manila ex Encyclopaedia Britannica
**Lupus Isebrand** (vulgo *Wulf Isebrand*), qui quo anno vel natus vel mortuus sit non constat, anno 1500. in proelio ad Hemmingstadium facto dux Dithmarsorum erat.

De origine temporibus rebusque gestis Isebrandi
-----------------------------------------------

Isebrandum Batavum fuisse viri docti affirmare solebant hostium exemplo, quorum exercitus vel potius *magna* illa *guardia* maxima ex parte in Batavia conscripta est, ad defensorem relato. Re vera neque annus neque locus, ubi natus sit, notum est. Dithmarsum fuisse apparet, qui anno 1499. civibus suis cum Hamburgensibus bellum gerentibus in cohorte Heidanorum numeratus vulnus accepit.

Quae cum ita sint, veri est simile eum inter annum 1465. et 1480. natum proelii Hemmingstadiensis superstitem fuisse. Annam Muhl Epenvordenianam in matrimonium duxit. Agricola autem Vordenianus multis cum gentibus Dithmarsorum nobilibus cognatus Henningo Svyn et Iohanne Detleff testibus anno 1506. mortuus est (vide Neocorum tom. II. pp. 461. et 467. Dahlmann).

Quid de Isebrando iudicatum sit
-------------------------------

Detlevius autem eum his verbis Saxonicis descripsit: *De düre Heldt, de beter was im stride, alse veer dusent bloede Mann, de sehr beklaget wart, sonderlich dewile de Könink Dithmarschen drouwede,* quasi *heros carus in pugna melior quatuor milibus mediocrium virorum, quem valde planxerunt, praesertim cum rex* (sc. Danicus) *Dithmarsis immineret*. Quibus ex laudibus apparet eum Cincinnati instar et colonum moribus antiqúis florentem et ducem fuisse optimum.

Qui cum in proelio Hemmingstadiensi victoriae auctor exsteterit, a Dithmarsis pro patre patriae habitus ad nostram usque aetatem magna cum veneratione commemoratur. Heidae itaque in capite Dithmarsiae non modo forum quoddam, sed castra etiam aviatorum militarium in eius honorem nominata sunt.

Bibliographia
-------------

* Menzel, Wolfgang. "Die Heltentage der Ditmarschen." In *Geschichte der Deutschen bis auf die neuesten Tage*, 3a editio, pp. 537 et seq. Stutgardiae: 1837.
Nummus Martis et Equi frenati (Cosa, Etruria, 273-250 a.C.n.)
**Equus October** fuit cursus equester, qui quotannis idibus Octobribus campo in Martio certabatur.

Sacrificium
-----------

Equus dexter bigarum victricum necabatur. Quius caput panibus aut pannibus involvebatur. Animale iactu hastae interfecto cives Suburae et Viae Sacrae inter se equi capite certabant. Si Suburanenses vincebant, caput ad turrim Mamiliam fertur. Si Sacravienses vincebant, caput ad Regiam? apud forum Romanum portabatur. Cauda equi desecta ad Regiam gerebatur, "ut ex ea sanguis destillet in focum," ut apud Pompeium Festum legimus.

Causa
-----

Causa a scriptoribus antiquis coniectabatur, sed adhuc obscura est:

* ad sacrificium Marti faciendum (apud Pompeium Festum)
* ob frugum eventum (apud Paul. Fest. 246 L.)
* ad exitium Troiae monendum (apud Timaeum rerum scriptorem)

Origo
-----

Romani nihil nisi animalia, quae edere solent, sacrificabant. Solum eo die equus molebatur.

Apud Indos aśvamedha invenitur et scriptor Giraldus Camprensis ritum Hibernicum equi describit. In parte est similitudo inter eos. Fortasse Equus October reliquiae indoeuropaei ritūs ad regnum renovandum est, sed adhuc eius origo nescitur.

Notae
-----

1. ↑  Siebert, Anne Viola (Hannover), "Equus October", in: Brill’s New Pauly, Antiquity volumes edited by: Hubert Cancik and , Helmuth Schneider, English Edition by: Christine F. Salazar, Classical Tradition volumes edited by: Manfred Landfester, English Edition by: Francis G. Gentry. Consulted online on 31 July 2019 <> First published online: 2006.
2. ↑  "C. Bennett Pascal, "October Horse," Harvard Studies in Classical Philology 85 (1981), p. 287ff.

  

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
**Epulum** Saturnalicium a Domitiano in Colosseo die 27 Decembris (sed anno incerto) celebratum laudat Statius.

"Vix aurora novos movebat ortus, Iam bellaria linea pluebant: Hunc rorem veniens profudit eurus. Quicquid nobile Ponticis nucetis," scilicet nuces Ponticae, "Fecundis cadit aut iugis Idymes; Quod ramis pia germinat Damascos," scilicet Dactyli, "Et quod percoquit ... Caunos," scilicet Caricae, "Largis gratuitum cadit rapinis; Molles gaioli lucuntulique Et massis Amerina non perustis," scilicet caseoli Amerini, "Et mustaceus et latente palma Praegnantes caryotides cadebant."

Mox "subit per omnis Insignis specie decora cultu Plebes altera, non minor sedente. Hi panaria candidasque mappas Subvectant epulasque lautiores; Illi marcida vina largiuntur: Idaeos totidem putes ministros," scilicet Ganymedem. "Una vescitur omnis ordo mensa, Parvi, femina, plebs, eques, senatus: Libertas reverentiam remisit" ...

"Hos inter fremitus novosque luxus Spectandi levis effugit voluptas: Stat sexus rudis, insciusque ferri Ut pugnas capit improbus viriles! Credas ad Tanain ferumque Phasim Thermodontiacas calere turmas," scilicet Amazones. "Hic audax subit ordo pumilorum, Quos natura brevis statim peracta Nodosum semel in globum ligavit. Edunt vulnera conseruntque dextras Et mortem sibi (qua manu!) minantur. Iam noctis propioribus sub umbris Dives sparsio quos agit tumultus! Hic intrant faciles emi puellae, Hic agnoscitur omne quod theatris Aut forma placet aut probatur arte. Hoc plaudunt grege Lydiae tumentes, Illic cymbala tinnulaeque Gades, Illic agmina confremunt Syrorum, Hic plebs scenica quique comminutis Permutant vitreis gregale sulphur. Inter quae subito cadunt volatu Immensae volucrum per astra nubes, Quas Nilus sacer horridusque Phasis, Quas udo Numidae legunt sub austro" (Statius, *Silvae* 1.6.9-78).

Ait insuper Suetonius: "Spectacula assidue magnifica et sumptuosa edidit non in amphitheatro modo, verum et in circo ... Nam venationes gladiatoresque et noctibus ad lychnuchos, nec virorum modo pugnas, sed et feminarum" (Suetonius, *De vita Caesarum* "Domitianus" 4).

Bibliographia
-------------

* Andrew Dalby, *Empire of Pleasures* (Londinii: Routledge, 1998) pp. 231-232

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Adachi
Res apud Vicidata repertae:Adachi: insigneAdachi: insigne
*Civitas*: Iaponia  
*Locus*: 35°46′30″N 139°48′16″E  
*Numerus incolarum*: 682 326  
*Zona horaria*: UTC+09:00  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Yayoi Kondō, Tadashi Furushō, Manzō Yoshida, Q112977282  
*Consilium*: Q24862262  
*Procuratio superior*: Tokium  

**Geographia**

*Superficies*: 53.25 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Hinodechō, Yanagihara, Ōgi, Okino, Sekibara, Nishiarai, Nishiarai-Honchō, Motogi, Umejima, Umeda, Kurihara, Shimane, Chūō-Honchō, Nishi-Arai-Sakaechō, Hitotsuya, Hirano, Odai, Kaga, Kōhoku, Saranuma, Shikahama, Shinden, Tsubaki, Horinouchi, Miyagi, Yazaike, Iriya, Iriyamachi, Kojiya, Kojiya-Honchō, Toneri, Toneri-kōen, Tonerimachi, Takenotsuka, Hokima, Rokugatsu, Hozukachō, Rokuchō, Ikō, Nishi-Ikō, Nishi-Takenotsuka, Higashi-Ikō, Ōyata, Sano, Tōwa, Nakagawa, Higashi-Ayase, Aoi, Adachi, Ayase, Kōdō, Nishi-Ayase, Kahei, Shinmei, Shinmei-Minami, Tatsunuma, Hanahata, Minami-Hanahata, Mutsugi, Yanaka, Senju  
*Territoria finitima*: Katsushika-ku, Kita-ku, Arakawa-ku, Sumida-ku, Yashio, Soka, Kawaguchi  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: City of Belmont  

**Tabula aut despectus**

Adachi: situsAdachi: situs
**Adachi** (Iaponice: 足立区, *Adachi-ku*) est municipium Iaponiae et vicus urbanus in Tocium, in regio Kantoensis. Alterius nomine "Oppidum Adachi" (Anglice: *Adachi City*) est. Adachi est situs in septentrionalisque orientalis partibus in Tocium urbs et praefectura. Ripas flumen Sumida et Arakawa intra municipium est. Die 1 Octobris 1932 vicus Adachi in Tocium urbs est condita. Post, iam in Tokyo praefectura, die 3 Maii 1947 municipium Adachi est condita. Municipium recenter habuit circa 70 000 incolarum.

Notae
-----

1. ↑

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Adachi** spectant (Adachi, Adachi, Tokyo). |
**Parabolae alcoranicae** late in Alcorano adhibentur, formis variis et multa themata attingentes. Secundum Afnan Fatani, eruditum hodiernum, non fabulae ad docendum aptae, sed potius partes cognitivae quas agunt ad religionem abstractam illustrandam et ad faciendum ut res non familiares familiares viderentur eas efferunt. Eorum propositum est praecepta morales docere, et figurae implicatae minimi momenti plerumque sunt, quia lectores operam praeceptis plus quam figuris dare solent. 

Hic sunt exempla parabolarum alcoranicarum. In versu 18:45, exempli gratia, vita profana cum casu pluviae et ordine vegetationis comparatur:

> "Et eis percuti parabolam vitae profanae: similis est aquae quam ex caelo dimittimus, et tunc plantae telluris se cum ea miscent. Sed tandem exsiccantur et franguntur, atque a ventis disperguntur. Et Deus omnia facere potest."
> 
> 

 Alia exempla clara sunt parabola binorum hortorum in capitulo 18:32–44, parabola vici ruderum in capitulo 2:259, et parabola domus araneae in capitulo 29:41.

Notae
-----

1. ↑  Afnan Fatani 2008.
2. ↑  Anglice: "And strike for them a parable of the worldly life: it is like the water which we send down from the sky, and then the plants of the earth mingle with it. But then they become dry and broken and are scattered by the winds. And God is capable of all things."
3. ↑  "Qur'an 18:32-44"
4. ↑  "Qur'an 2:259"
5. ↑  parable of spider's home

Bibliographia
-------------

* Afnan Fatani. 2008. *The Qur'an: An Encyclopedia,* ed. Oliver Leaman. Routledge. ISBN 978-0-415-32639-1.

Nexus interni
-------------

* Parabolae Iesu
R.P. **Robertus Godding**, S.I. natus Bruxellis anno 1956, est iesuita, historicus, bollandista, hagiographusque natione Belga.

Filius est professoris Philippi Godding, iurisconsulti et historici iuris, et nepos viri politici Roberti Godding Senioris.

Biographia
----------

Multa scripta erudita de Sanctorum cultu et de historia bollandismi conscripsit.

Ingressus est Societatem Iesu anno 1974. Didicit theologiam unaque scientias historicas in Universitate Catholica Lovaniensi, patristicam archaologiamque Romae atque palaeographiam in schola bibliothecae Vaticanae.

Sese iunxit Societati Bollandistarum anno 1990, cuius director factus est ab anno 1998.

Post dissertationem inauguralem de presbyteris in Gallia tempore Merovingorum, in Universitate Catholica Lovaniensi defensam, inter doctores adeptus est.

Docet in Universitate Gregoriana Romae.

Nonnulla scripta
----------------

* *Bollandistes, saints et légendes. Quatre siècles de recherche hagiographique*, Bruxellis, ed. Societas Bollandistarum, 2007 (*cum aliis*)
* *De Rosweyde aux Acta Sanctorum. La recherche hagiographique des Bollandistes à travers quatre siècles*, Bruxellis, ed Societas Bollandistarum,, 2009 (*cum aliis*).

Nexus externi
-------------

Elementa biographica et supplementa bibliographica.
**Paradoxum suspendii inopinati**, sive **paradoxum examinis improvisi**, est paradoxum epistemologicum de homine a Martino Gardner inventum, qui divinare conatur, quando futurum accidat eventum, quod improviso temporis momento factum iri narratur. Hoc paradoxo haec contineri videtur antinomia, quod aliquid inexspectati exspectatur. 

Quamquam in studio philosophico magni momenti est huius paradoxi vim et naturam accurate expedire, tamen nulla de his rebus consensio, nedum constantia ultima, exstitit. Schola logica hunc ad paradoxi naturam aditum praebet: proponit enim, paradoxum ex sententia sibi contradicenti oriri quae ad se ipsum referens in medulla sententiae iudicis sit. Aditum alterum schola epistemologica dat: paradoxum, quia de sententia nostra scientiae dependat, epistemologici generis esse. Quamquam paradoxum esse simplex videtur, "problema magni momenti" philosophiae appellatur ob difficultates sub paradoxo.

Descriptio
----------

Sit descriptio paradoxi:

> Quaesitor reo damnato dicit quod is meridie diei profesti hebdomadis insequentis suspendetur, sed suspendium ei erit mirum. Is diem suspendii nesciet usque ad tempus quo carnifex in ianuam carceris meridie diei pulsabit.
> 
> Reus cogitans colligit quod non suspendetur. Ratio est in nonnullis partibus. Prima, colligit quod "suspendium mirum" die Veneris non potest, quia si usque ad diem Iovis non suspendetur, erit sola dies una reliqua, ita die Veneris suspendi non potest mirum. Quia quaesitor dicit suspendium ei erit mirum, colligit quod suspendium die Veneris non potest. 
> 
> 
> Secunda, colligit quod suspendium die Iovis non potest quoque, quia die Veneris non potest, ita si usque ad diem Mercurii non suspendetur, suspendio die Iovis est. Item colligit quod die Mercurii, Martis, Lunae non potest. Is gaudio ad carcerem reddit, pro certo sciens eum non suspensurus esse.
> 
> 
> 
> Hebdomade insequente, carnifex in ianuam meridie diei Veneris pulsat — quae res, contra omnem supra, erat ei mirum totum. Omne quod quaesitor dixit erat verum.

Sunt aliae translationes paradoxi quae pro suspendio examinem, exercitationem, probatiunculam, leonem post ianuam reponit.

Nota
----

1. 1 2  T. Y. Chow (Ian 1998). "The surprise examination or unexpected hanging paradox". *The American Mathematical Monthly*
2. ↑  "Epistemic Paradoxes". Stanford Encyclopedia. 30 Dec 2011
3. ↑  R. A. Sorensen (1988). *Blindspots*. Clarendon Press
4. ↑  "Unexpected Hanging Paradox". Wolfram
Robertus E. Howard anno 1934.
**Robertus Ervinus Howard** (vulgo **Robert Ervin Howard**, natus die 22 Ianuarii 1906, mortuus die 11 Iunii 1936) fuit scriptor Americanus. Praeclarum barbarum ficticium Conanem creavit, a quo magnam accepit suae famae partem.

De vita
-------

Fabula *Queen of the Black Coast* ('Regina nigri litoris'), a Howard scripta, in periodico *Weird Tales* edita est.
Natus in Texia ab Isaaco Mordecai Howard et Hester Jane Ervin Howard, iam puer in litteris legendis et in fabulis scribendis versatus est.

Dum operam ingratis muneribus dabat, fabulas permultas praecipue de rebus phantasticis conscripsit, quarum multae in periodicis editae sunt.

Anno 1936, amicis absentibus et matre aegrotante, Howard in maerore versabatur. Die 11 Iunii, cum comperisset matrem morituram esse, pistolio sibi necem conscivit, omnino tringinta annos natus.

De operibus
-----------

Howard multas conscripsit fabulas de rebus phantasticis, sed etiam de inceptis, de horrore deque historia. Creavit ficticiam aetatem mundi Aevum Hyborianum appellatam, in qua incepta finxit Conanis et Kull, alius clarus pugnator a Howard invento. Et puritanum Solomon Kane creavit.

Opera Howard post mortem auctoris collecta et in libris edita sunt. 

Nexus interni
-------------

* Howard Phillips Lovecraft

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Robertum E. Howard** spectant. |

* De operibus Roberti E. Howard **(Anglice)**
Wikidata Rama III (rex Siamensium)
Res apud Vicidata repertae:Rama III (rex Siamensium): imagoRama III (rex Siamensium): imago
*Nativitas*: 31 Martii 1787; Grand Palace  
*Obitus*: 2 Aprilis 1851; Bāncōcum  
*Patria*: Thailandia  

**Officium**

*Officium*: King of Thailand  
*Munus*: monarcha, military officer, Minister rerum externarum  

**Consociatio**

*Religio*: buddhismus
**Familia**

*Genitores*: Rama II; Sri Sulalai, Princess Mother  
*Proles*: Mataya (princeps Siamensis), Komen, Kanejorn, Ladawalya, Chumsai, Urai, Annop, Subarn, Singhara, Ammarit, Chompunuj, Siriwongse, Prince Matayabhithak  
*Familia*: Chakri dynasty
**Insignia heraldica**

Rama III (rex Siamensium): insigneRama III (rex Siamensium): insigne
**Rama III** sive *Nangklao* (nominibus anterioribus *Tup* et *Chesda Bodin*; natus 1788; mortuus 1851) fuit ab anno 1824 usque ad obitum rex Siamensis. Fuit filius regis Ramae II uxorisque eius Riem.

Rama III uxores triginta et quinque accepit, e quibus viginti et novem filias, viginti et duo filios genuit, inter quos princeps Mataya architectus et pictor.

Bibliographia
-------------

* Chula Chakrabongse, *Lords of Life: the paternal monarchy of Bangkok 1782-1932* (Londinii: Alvin Redman, 1960) pp. 143-177.
* Edmund Roberts, *Embassy to the Eastern Courts of Cochin-China, Siam and Muscat*. Novi Eboraci 1837.

Reges Siamensium (1782-)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Rama I 1782 • Rama II 1809 • Rama III 1824 • Mongkut 1851 • Chulalongkorn 1868 • Vajiravudh 1910 • Prajadhipok 1925 • Ananda Mahidol 1935 • Bhumibol Adulyadej 1946 • Vajiralongkorn 2016
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Thailandiae |
|  |
Wikidata Gustavus Kühne
Res apud Vicidata repertae:Gustavus Kühne: imagoGustavus Kühne: imago
*Nativitas*: 21 Decembris 1806, 27 Decembris 1806; Magdeburgum  
*Obitus*: 20 Aprilis 1888, 22 Aprilis 1888; Dresda  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Ferdinand Gustav Kühne
**Officium**

*Munus*: criticus litterarum, diurnarius, scriptor  

**Ferdinandus Gustavus,** vulgo *Ferdinand Gustav* **Kühne** (natus Magdeburgi die 27 Decembris 1806; mortuus Dresdae die 22 Aprilis 1888), fuit scriptor et poeta Germanicus et sodalis motus Germaniae iuvenis.

Vita
----

Berolini philosophiae studiis vacavit Hegelio et Schleiermacher inflammantibus. Ad tempus symbolas dedit foliis *Preußische Staatszeitung* et annis inter 1835 et 1842 Lipsiae fuit moderator commentariorum qui *Zeitung für die elegante Welt* inscribebantur. Inter motionis Germaniae Iuvenis, sodales aequam mentem servabat. Praeter poesim *Gedichte* (Lipsiae 1831) novellas plures in lucem protulit, e.g. *Novellen* (Berolini 1831), *Die beiden Magdalenen* (Lipsiae 1833), *Eine Quarantäne im Irrenhaus, aus den Papieren eines Mondsteiners* (Lipsiae 1835), *Klosternovellen* (Lipsiae 1838), *Die Rebellen von Irland* (Lipsiae 1840). Postea sequebatur mythistoria elegantissima *Die Freimaurer* (Francofurti 1854). 

Poetica citata autem superant scripta eius critica, e.g. *Weibliche und männliche Charaktere* (Lipsiae 1838), *Sospiri, Blätter aus Venedig* (Brunsvici 1841), *Porträts und Silhouetten* (Hannoverae 1843), *Mein Karneval in Berlin* (Brunsvici 1843) et praesertim *Deutsche Männer und Frauen* (Lipsiae 1851). Successum minus felicem habuerunt dramata *Isaura von Kastilien*, *Kaiser Friedrich III.* et *Die Verschwörung von Dublin,* cum magis plauderetur aemulationi Schillerianae *Demetrius.*

Lipsiae inde ab anno 1846 periodicum ab Augusto Lewald acceptum disponebat cui titulus *Europa, Chronik der gebildeten Welt.* Anno 1856 enim Dresdam commigravit. 

Tunc edita sunt haecce: *Mein Tagebuch in bewegter Zeit* (Lipsiae 1863); *Christus auf der Wanderschaft* (Lipsiae 1870; satura contrapapalis), *Römische Sonette* (Lipsiae 1869), *Wittenberg und Rom, Klosternovellen aus Luthers Zeit* (Berolini 1876) et *Romanzen, Legenden und Fabeln: Neue Gedichte* (Dresdae 1880). 

Opera omnia *Gesammelte Schriften* Lipsiae annis inter 1862 et 1867 in tomis duodecim edita sunt. Post mortem prelo mandabantur *Empfundenes und Gedachtes: Lose Blätter aus Gustav Kühnes Schriften* (edidit Edgarus Pierson, Dresdae 1890). Kuhne genus scribendi perlucidum servabat, cui tamen saepe tractatio perfecta afuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gustavum Kühne** spectant. |

* Scaturigines Vicifontis
* Opera apud Projekt-Gutenberg
*Pelasgus thesproticus*

---

**Animalia** — Chordata

Superclassis : Osteichthyes   
Classis : Actinopterygii   
Subclassis : Neopterygii   
Infraclassis : Teleostei   
Superordo : Ostariophysi   
Ordo : Cypriniformes   
Superfamilia : Cyprinioidea   
Familia : Cyprinidae   
Subfamilia : Leuciscinae   
Genus : ***Pelasgus***   
Kottelat & Freyhof, 2007  
   
Species typica

*Pseudophoxinus laconicus* Kottelat & Barbieri, 2004

***Pelasgus*** est genus piscium familiae Cyprinidarum, qui solum in Balcania inveniuntur. Ex Pelasgo, persona in mythologia Graeca, appellatur.

Species
-------

Huic generi sunt septem species descriptae.

* *Pelasgus epiroticus* (Steindachner, 1895)
* *Pelasgus laconicus* (Kottelat & Barbieri, 2004)
* *Pelasgus marathonicus* (Vinciguerra, 1921)
* *Pelasgus minutus* (S. L. Karaman, 1924)
* *Pelasgus prespensis* (S. L. Karaman, 1924)
* *Pelasgus stymphalicus* (Valenciennes, 1844)
* *Pelasgus thesproticus* (Stephanidis, 1939)

Nexus externi
-------------

* Species generis "*Pelasgus*" apud *FishBase*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Elizabetha Anscombe
Res apud Vicidata repertae:Elizabetha Anscombe: imagoElizabetha Anscombe: imago
*Nativitas*: 18 Martii 1919; Limericum  
*Obitus*: 5 Ianuarii 2001; Cantabrigia  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: philosophus, theologus, Interpres, scriptor, professor, philosopher of language  
*Patronus*: Universitas Oxoniensis
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Peter Geach  
*Proles*: Mary Geach  

**Memoria**

*Laurae*: Fellow of the British Academy, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, Aquinas Medal, honorary doctorate of the University of Navarre  
*Sepultura*: Ascension Parish Burial Ground  

**Elizabetha Anscombe**, nata *Gertrude Elizabeth Margaret Anscombe*, saepe **G. E. M. Anscombe** appellata, fuit philosopha Britannica inter analyticos numerata. Limerici in urbe Hiberniae nata est die 18 Martii anno 1919; Cantabrigiae mortua die 5 Ianuarii anno 2001.

Provinciae ei fuerunt speciales philosophia actionis, philosophia mentis, logica philosophica, philosophia linguae, denique ethica.

Annis 1940 Elizabetha Anscombe discipula familiarisque Ludovici Wittgenstein facta est huiusque philosophiae perita. Multa ex praeceptore suo hausit. Magnum opus Elizabethae liber esse putatur, quem anno 1957 de intentione edidit. Qui liber disputationes philosophorum eiusdem aetatis ad voluntates, actiones, intellectuque practico pertinentes movit. Sed magnopere etiam innotuit commentatione parva, quam anno 1958 de moderna philosophia morali scripsit. Qua commentatione factum est, ut ethica virtutis rursus post tot annos praetermissos revivisceret.

Anscombe maxime valuit apud Philippam Foot, Michaelem Dummett, Coram Diamond, Rosalindam Hursthouse et Paulum Feyerabend.

Notae
-----

1. ↑  Anscombe 1957.
2. ↑  Anscombe 1958.
Wikidata Scandicci
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°45′16″N 11°11′22″E  
*Numerus incolarum*: 50 645  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Florentina  

**Geographia**

*Superficies*: 59.7 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Campi, Florentia, Castrum Lastrae, Mons Sighipertuli, Fanum Sancti Cassiani, Signa, In Pineta  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pantin, Francofortum ad Oderam, Seraium  

**Tabula aut despectus**

Scandicci: situsScandicci: situs
Bibliotheca scandiccensis
**Scandicci** (gen. *Scandiccis* vel *Scandicciorum*) (Italiane: *Scandicci*) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 50 520 incolarum, in Regione Tuscia ac in urbe metropolitana Florentina situm. Incolae *Scandiccenses* appellantur.

Vetus nomes? municipii **Casellina et Turres** fuit.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Clari cives
-----------

### Nati

* Benotius Gozzoli

### Hic vixerunt

* David Herbertus Lawrence
* Lambertus Dini

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Florentina

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Casellina (Italiane Casellina),

Badia a Settimo, Capannuccia, Granatieri, Le Bagnese, l'Olmo, Mosciano, Pieve a Settimo, Rinaldi, San Colombano, San Martino alla Palma, San Michele a Torri, San Vincenzo a Torri, Santa Maria a Marciola, Scandicci Alto, Vingone, Viottolone, Giogoli

Municipia finitima
------------------

* Campi (etiam Canpis) deinde Campi super Bisentium,
* *Florentia*,
* Pinita,
* Castrum Lastrae et Lastra Gangalandi,
* Mons Sighipertuli,
* Fanum Sancti Cassiani, olim Decimus ab Urbe Lapis,
* Exinea (olim fortasse Asinia vel Sinea).

Nexus interni
-------------

* Tuscia (*regio*),
* Urbs metropolitana Florentina,
* Provincia Florentina,
* Florentia (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Scandiccem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Florentina.Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Florentina.
* Turris Giogoli.Turris Giogoli.
Sophonisba cum veneno a Caesare Dandini picta.
**Sophonisba** (Punice 𐤑𐤐𐤍𐤁𐤏𐤋, *Ṣap̄anbaʿal*, Graece Σοφόνισβα) (…-203 a.C.n.) fuit mulier Punica, filia Hasdrubalis Gisconis atque uxor regis Numidiarum Syphacis.

De nomine
---------

Nomen latinum "Sophonisba" a nomine Punico *Ṣap̄anbaʿal*, fortasse "Belus eam protexit" significans, oritur.

Biographia
----------

Sophonisba moritura a Petro Guérin anno 1810 circa picta.
Sophonisba Hasdrubale Gisconi orta est anno ignoto. Anno 206 a.C.n. Sophonisba sponsa Massinissae, rex Massyliorum, facta est, sed senatus Carthaginensis matrimonium vetuit et Sophonisbae matrimonium cum rege Masaesylorum Syphace imposuit. Deinde Sophonisba Syphaci nupsit eodem anno. Sed secreto Syphax foedus cum Scipione Africano fecit et in suam regionem rediit: sic historicus Appianus Alexandrinus scripsit. Sophonisba summa fides pro Carthagine habebat atque, persuaso coniuge suo, Syphace consilium iugendi copias cum Hasdrubale Giscone dedit. Syphax copias coniunxit atque mutavit pugnam contra Scipionem atque Massinissam. Sed in pugna iuxta flumen Bagradae vel pugna Camporum Magnorum Romani, Gaio Laelio duce, Punicos superaverunt. Postremo Syphax a Romanis comprehensus est post pugnam Cirtae. Postea victoriam Romanorum exercitus Numidiae Massinissa Sophonisbae amore captus est atque deditionem mulieris petivit, sed Scipio Africanus mulierem Punicam inimicam Romae fecit. Massinissa vere Sophonisbam amabat sed conditionem Scipioni Africani accepit. A Massinissa persuasa Sophonisba mortem vitae captivitatis praetulit atque venenum bibit. Sophonisba morta est et cadaver suum latum est Scipioni. Post mortem suam regnum Numidarum resistit iusque ad regnum Iugurthinum.

Sophonisba in litteris
----------------------

Sophonisba cum veneno a Francisco Caroto anno ignoto picta.
Scriptor Italicus Franciscus Petrarcha de Sophonisba scripsit in *Africa* carmine epico suo et scriptor Italicus Iohannes Boccacius Sophonisbae caput libri sui *De mulieribus claris* dedicavit. Postea aetate Baroca atque Classica praeclari compositores, exempli gratia Christophorus Willibaldus Gluck, aut musicographi multas operas serias vel tragoedias e libellis de Sophonisba fecerunt.

Sophonisba in pelliculis
------------------------

Sophonisba est persona, ab actrice Italia Almirante Manzini interpretata, pelliculae mutae Italicae *Cabiria*.

Fontes antiqui
--------------

* Appianus Alexandrinus, *Historia romana*, VII-VIII
* Cassius Dio, *Historia Romana*, XVII, 51-52
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historica*, XXVII, 7
* Titus Livius, *Ab Urbe condita libri*, XXIX-XXX

Bibliographia
-------------

* Carmen Soares, José Luís Brandão, Pedro C. Carvalho, *História Antiga: Relações Interdisciplinares. Fontes, Artes, Filosofia, Política, Religião e Receção*. Imprensa da Universidade de Coimbra, 2011.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sophonisbam** spectant. |
Wikidata Elliot Page
Res apud Vicidata repertae:Elliot Page: imagoElliot Page: imago
*Nativitas*: 21 Februarii 1987; Halifaxia  
*Patria*: Canada  
*Nomen nativum*: Ellen Grace Philpotts-Page
**Officium**

*Munus*: actor cinematographicus  

**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Coniunx*: Emma Portner  

**Memoria**

*Laurae*: Independent Spirit Award for Best Female Lead, Satellite Award for Best Actress – Motion Picture, Gemini Award, Canadian Comedy Award for Best Female Performance in a Feature  

**Elliot Philpotts-Page** (natus *Ellen Page*) Halifaxiae in Nova Scotia die 21 Februarii 1987) est actor Canadensis. Prolatus est ad titulum "optimae actricis" Praemiorum Academiae personae Iunonis gratia quam in pellicula eiusdem appellationis (2007) egit. Halifaxiae educatus est.

Pelliculae selectae
-------------------

| Anno | Pellicula | Persona |
| --- | --- | --- |
| 2005 | *Hard Candy* ("Durae cuppediae") | Hayley Stark |
| 2006 | *X-Men: The Last Stand* | Catharina "Kitty" Pryde |
| 2007 | *Juno* ("Iuno") | Iuno MacGuff |
| 2008 | *Smart People* ("Urbani") | Vanessa Wetherhold |
| 2010 | *Inception* | Ariadne |

Notae
-----

1. ↑  Donnelly, Matt (1 December 2020). "Oscar-Nominated ‘Umbrella Academy’ Star Elliot Page Announces He Is Transgender"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elliot Page** spectant. |

* De Elliot Page in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Infraordo : Brachyura   
Superfamilia : Grapsoidea   
Familia : Sesarmidae   
Genus : ***Metopaulias***   
Rathbun, 1896   
Species : ***M. depressus***   
*Metapaulias depressus*   
Rathbun, 1896   

***Metopaulias*** est monotypicum genus Sesarmidarum omnino terrestrium, quae ad mare ad ova gignenda redire non debent. ***Metopaulias depressus*** est cancer rutilo-fuscus circa 2 centimetra latus, qui in stagnis aquae in foliis bromeliacearum Iamaicae convenientis habitat. Femina circa nonaginta ova parit, tum, progenies curans, folia delapsa quae aquam deoxygenare solent removet, testas gastropodorum in stagnum ad requisitum calcium suppeditandum addit, blattaria et diplopoda ut vescantur capit, et larvas *Diceratobasis macrogastri* interficit, quae eos aliter comederent.

Notae
-----

1. 1 2  Peter K. L. Ng, Danièle Guinot, et Peter J. F. Davie (2008), "Systema Brachyurorum: Part I. An annotated checklist of extant Brachyuran crabs of the world," *Raffles Bulletin of Zoology* 17:1–286. PDF.
2. ↑  Olivia Judson, "Pineapple Dreams," *The New York Times,* 18 Martii 2008.
***Unas***, "primus" significatione, est species reptiliana humana in corpore *Stargate*, ad mundos P3X-888 atque P3X-403 Via Lactea nativa. Episodum primum ubi unas apparebat erat *Thor's Hammer*, Anglice, scilicet "Thori mallei", episodum decimum temporis cinematographici primi. Solum unum unas videbatur; Ruax, qui corpus captum goa'uld erat.

Descriptio
----------

Unas forte, armatum et paulum longius quam homo est et faciem infestam habet. Varii colores cutis virides et aquiles habet. In serius status adultus parem cornuum in mentem crescunt. Mentis etiam paulum triangularis fit, quod quoque facit unas suam pulchritudinem paulum perdit. Unas ut imago solita daemonis e Christianitate videat.

Habitatio et civilizatio
------------------------

Unas in mundis duobus habitant, enim P3X-888 et P3X-403, ambo in Via Lactea siti. In cultibus humanis primitivis habitant ubi culturas populi nativi Americani Septentrionalis commonet. In gentibus habitant ubi quaeque a ducte regitur. Una rerum notabilium unas est monile dentium animalis quod goa'uld volans ad corpus unas ut corpus captum capere obstat, quod in praeteritis fecerunt.

Linguae
-------

Unas lingua unas loquuntur, lingua primigenia cum multis sonis c. Nonnulla verba plures significationes habent. Paulum cognatum est cum lingua goa'uld quia amborum connectionem historicam. Lingua unas duas dialectos consistit ubi unam ab illis in P3X-888 loquitur et aliam ab illis in P3X-403.

Historia
--------

Ambo unas et goa'uld in eodem mundo, i.e. P3X-888, colebant. In praeteritis multa unas in quadam causa etiam ad P3X-403 migrabant et praesenti in his duobus mundis habitant. In praeteritis unas in P3X-403 servi goa'uld fuerunt ubi in fodina operabantur, qua hodie sacra eis est.

In temporibus antiquis, unas erant prima corpora capta (Anglice *host* (sg.), *hosts* (pl.)) ad goa'uld, species mala. Goa'uld speciem "unas" nominabat, quod "primus" significat. Quando goa'uld Ra homines Terranei inveniebant, goa'uld eos incipiebant praeferre quia flexivi eos esse putatur, et unas ut corpora capta uti desinebant. Unas servi goa'uld in praeteritis quoque fuerunt.

Unas praeclara
--------------

Unas praeclara sunt Chaka, Kor Asek et Ruax. Ambo Chaka et Kor Asek ductes in gentibus suis sunt et in quoque mundo habitant; Chaka in P3X-888 et Kor Asek in P3X-403. Chaka etiam illud unas quod plerumque apparuit; ter. Ruax corpus captum goa'uld in nonnullis milibus annis erat et in mundo Cimmeria habitabat usque ad SG-1 denfensione eum necabat. Ruax quoque erat primum unas quod in Stargate apparebat, in episodo Thor's Hammer, Anglice, scilicet "Thori mallei".

Citationes
----------

* *"The first host of the goa'uld."* ("primum corpus captum goa'uld") - Teal'c
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Cthulhui Mythis**.
Si vis, collabora nobiscum apud **Opus:Lovecraft**. |

***Unaussprechlichen Kulten*** ('Cultibus ineffabilibus') est liber fictionis qui de cultibus arcanis agit et cuius mentio hic et illic in fabulis Howardi Phillips Lovecraft fit, sed primum in scripto Roberti E. Howard inventus est.

*Unaussprechlichen Kulten* apud fabulas Lovecraftii putatur scriptum esse auctore etiam ficticio Friedrich Wilhelm von Junzt (seu Friderico Guilielmo de Junzt). Prima editio Germanice scripta apparuit Dusseldorpii anno 1839. Apud aedes Bridewall Londinii versio Anglica edita est anno 1845. Respectu et conversionis et typographiae haec editio valde mendosa fuit. Alia versio Anglica valde emendata edita est anno 1909 Novi Eboraci ex aedibus Golden Goblin Press. Ex originalibus exemplaribus Germanice scriptis pauca solummodo adsunt quia multi possessores libros cremaverunt postquam de morte atroci auctoris audiverint.

De nomine
---------

Lovecraft titulum libri ficticii miro Theodisco sermone reddidit. Titulus usitatior esset casu nominativo *Unaussprechliche Kulte*. Nihilominus, casum dativum dedicatione interpretari potest.

Libri
-----

* Harms, Daniel. "Unaussprechlichen Kulten" in *The Encyclopedia Cthulhiana* (2a ed.), pp. 309–11. Oakland, CA: Chaosium, 1998. ISBN 1-56882-119-0.

Nexus interni
-------------

* De vermis mysteriis
* Necronomicon
Castulus.
**Castulus** fuit sanctus martyr Romanus (mortuus circa annum 256 Romae, festum: dies 26 Maii). 

Iuxta traditionem zetarius aula Romana fuit. Vivus in terram infossus post tormenta necatus est. Primo catacumba iuxta Viam Labicanam Romae sepultus est. Istinc reliquiae suae Paviam translatae sunt et saeculo 8 ab abbate Reginperto in abbatiam Moosburgensem iuxta Frisingam civitatem. Anno 1604 rursus translatus est in ecclesiam sancti Martini Landishutensem. Patronus contra fulmen et furtum equum veneratus est. 

Arte saepe repraesentatus est, exempli gratia porta occidentali circa annum 1175 confecta monasterii Moosburgensis. Ab anno 1513 usque ad 1514 Ioannes Leinberger altariis altis Moosburgensibus ectypon confecit. 

Saepe palma et vatillo vestitis Romanis sive ducalibus repraesentatus est.

Nexus externi
-------------

Ekkart Sauser, "CASTULUS (Kastulis)" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 16 (Herzberg, 1999. ISBN 3-88309-079-4) , columnae 254–255 **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
*Vide etiam paginam discretivam:* Vallis Auria (discretiva)


Wikidata Vallis Auria Cuneensium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°20′0″N 7°22′0″E  
*Numerus incolarum*: 110  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Cuneensis  

**Geographia**

*Superficies*: 16.96 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Demons, Gajola, Molliola, Mons Rubeus Cuneensium, Ritana  

**Tabula aut despectus**

Vallis Auria Cuneensium: situsVallis Auria Cuneensium: situs
**Vallis Auria Cuneensium** (alia nomina: *Vallauria*, *Vallis Aurata*) (Italiane: *Valloriate*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae *Vallaurienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Cuneensis,
* Cuneum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vallem Auriam Cuneensium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Cuneensi.Collocatio finium municipii in Provincia Cuneensi.
*Vide etiam paginam discretivam:* Metis (discretiva)


Wikidata Metis (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Metis (satelles): imagoMetis (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Stephen P. Synnott  
apud Voyager 1  
die 4 Martii 1979
**Res orbitales**

*Axis semimaior*: 128 000 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.0012  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.06  
*Massa*: 120 exagram  

**Metis**, nomine pleno **Jupiter XVI (Metis)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/1979 J 3** agnita, quae anno 1979 ab S. P. Synnott in imaginibus Voyager 1 reperta est. Dea Graeca Metis (e qua satelles appellata est) fuit filia Oceani et Tethyos, mater Athenae et dea seu personificatio sollertiae.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS