recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Porsenna in *Promptuario iconum* (1553)
Proelium ad pontem Sublicium.
**Lars Porsenna** aut **Porsena** etruscus rex Clusii fuit, qui vixit saeculo VIo a.C.n.. Clusium sub eo regno opulentum fuit. Is Tarquinium regem Romanorum in exilium eiectum anno 509 a.C.n. Clusium recepit bellumque contra Romanos gessit, ut Tarquinii dominationem reduceret. 

Tunc Etrusci Clusio cum Tarquinio rege Romam profecti hostes vicerunt, sed fabula narrat de victoria Romanorum ad pontem Sublicium. Ibi Gaius Mucius Scaevola et Horatius Cocles pro Romanis fortissime pugnaverunt. 

Porsenna mortuo magnum mausoleum aedificatum est, in quo magnas divitias condiderunt, ut complures auctores latini tradunt, inter quos Plinius Maior, qui in suis *Naturalibus historiis* scripsit *(Porsenna) sepultus est sub urbe Clusio*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Porsenna** spectant (Porsenna, Lars Porsena). |

* De Porsenna in *Harper's Dictionary of Classical Antiquities* (1898)

Notae
-----


1. ↑  *Naturalis historiae* 36.91.
Deucalion et Pyrrha lapides post terga iacientes. Homines novi e lapidibus oriuntur. In posteriore parte deam Themin coniuges precantur, quae eis sortem tribuit. (Imago aeri incisa a scalptore Virgilio Solis ad editionem Metamorphoseon illustrandam. Circa 1560)
In mythologia Graeca **Deucalion** (Graeca: Δευκαλίων) erat filius Promethei et, unus omnium virorum, diluvio superstes, cum uxore Pyrrha.

Deucalion, filius Promethei, vir iustus ac pietatis erga deos plenus, in Thessalia regnabat eo tempore quo Zeus/Iupiter, iratus generi humano ob innumera scelera, omnes mortales diluvio mergere constituit. Tum, a Prometheo monitus, in parvam ratem cum uxore Pyrrha, filia Epimethei, conscendit ac, per novem dies fluctibus iactatus, tandem summo monte Parnasso haesit. Cum undae decrescerent, soli in orbe toto relicti, de solitudine sua apud deos queruntur. Tandem, sortes petituri, ad delubrum Themidis deae contenderunt,ubi oraculo iussi sunt "ossa magnae matris" post se iacere. Primo horruerunt nec parere voluerunt. Postea, responsum dei secum volventes, intellexerunt magnam matrem terram esse, ossa autem eius lapides. Tum, capite velato ac veste recincto, ut fas erat, lapides post se iecerunt. Et ex lapidibus a Deucalione missis viri geniti sunt, ex lapidibus vero quos Pyrrha misit, feminae. Ita novum genus hominum orbem occupavit.

De origine fabulae.
-------------------

Fabula de diluvio ex Oriente in Graeciam pervenit ; tam enim in carmine epico Mesopotamico "Gilgamesh" reperitur quam in Biblia Hebraeorum, ubi Noe easdem partes agit, quas Deucalion in fabula Graeca. Fabula de lapidibus fortasse ex adfinitate duorum priscorum verborum Graecorum orta est, λαός (populus) et λαας (lapis).

Fontes
------

Deucalion et Pyrrha novum genus humanum creant. Iohannes Maria Bottalla circa 1635 pinxit.
* Apollodori bibliotheca I.7.2-3
* Ovidius, libro primo *Metamorphoseon*, 313-415.
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 153. (Sed de monte Aetna in Sicilia, non de monte Parnasso in Graecia mentionem facit).
* Lactantius, libro secundo *Divinarum institutionum* capite undecimo (10-11).
* Pindarus, *Olympica*
* Strabo, *Geographica* IX.4.2 et IX.5.6 et IX.5.14.
* Vergilius libro primo Georgicon 60-63.

Nexus externus
--------------

* Imagines Deucalionis et Pyrrhas in *Musaeo Iconographico Warburgiano*
*Vide etiam paginam discretivam:* Porphyrio (discretiva)



*Porphyrio melanotus* ex Nova Zelandia (Maorice *pūkeko*)

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Gruiformes   
Familia : Rallidae   
Genus : ***Porphyrio***   
Brisson, 1760  
   
Subdivisiones: Species{{{subdivision}}}

***Porphyrio*** est genus avium familiae Rallidarum.

Conspectus generis
------------------

Secundum classificationem (versio 5.1, 2015) Congressus ornithologici internationalis, ad hunc genus pertinent:

* *Porphyrio porphyrio*
* *Porphyrio madagascariensis*
* †*Porphyrio albus* (extinctus)
* †*Porphyrio mantelli* (extinctus)
* *Porphyrio hochstetteri*
* *Porphyrio alleni*
* *Porphyrio martinicus*
* *Porphyrio flavirostris*

Sunt quoque duae species, forte extinctae ab anno 1700, quae a congressu in hoc genere non admittuntur:

* †*Porphyrio kukwiedei*
* †*Porphyrio paepae*

Item, species quaedam, olim descripta:

* †*Porphyrio coerulescens*

Nexus externi
-------------

* *Porphyrio* (pagina Congressus ornithologici internationalis)
*Vide etiam paginam discretivam:* Equus (discretiva)

 
*Vide etiam paginam discretivam:* Eques (discretiva)


| Nomen | Littera | Pictura |
| --- | --- | --- |
| Rex | *R* | RexRex |
| Domina | *D* | ReginaRegina |
| Turris | *T* | TurrisTurris |
| Sagittifer | *S* | EpiscopusEpiscopus |
| Eques | *E* | EquitesEquites |
| Pedes | *P* | PedesPedes |
|

**Eques** (sive equus, caballarius, caballus, miles) in scaccorum ludo est scaccus qui saepenumero formam equi habet. In notatione algebraica, Equites Albi sunt in sedibus b1 et g1, Nigri in sedibus b8 et g8; in notatione autem vetusta, sedes, ubi Equites Albi incipiunt, notantur DE1 et RE1, Nigri DE1 et RE1. In exercitu utriusque sunt duo Equites.

Motus Equitis
-------------



|  |
| --- |
|  |
|  | a8 | b8 | c8 | d8 | e8 | f8 | g8 | h8 |  |
| a7 | b7 | c7 | d7 | e7 | f7 | g7 | h7 |
| a6 | b6 | c6 | d6 | e6 | f6 | g6 | h6 |
| a5 | b5 | c5 | d5 | e5 | f5 | g5 | h5 |
| a4 | b4 | c4 | d4 | e4 | f4 | g4 | h4 |
| a3 | b3 | c3 | d3 | e3 | f3 | g3 | h3 |
| a2 | b2 | c2 | d2 | e2 | f2 | g2 | h2 |
| a1 | b1 | c1 | d1 | e1 | f1 | g1 | h1 |
|  |

 Motus Equitis.

**Equitis** motus fiunt saliendo in tertiam quamvis Areolam diversi coloris, nam is sicut Turris uno passu sicut Sagittifer altero movetur. Eius motus forma videtur littera L.


|  |
| --- |
|  |
|  | a8 | b8 | c8 | d8 | e8 | f8 | g8 | h8 |  |
| a7 | b7 | c7 | d7 | e7 | f7 | g7 | h7 |
| a6 | b6 | c6 | d6 | e6 | f6 | g6 | h6 |
| a5 | b5 | c5 | d5 | e5 | f5 | g5 | h5 |
| a4 | b4 | c4 | d4 | e4 | f4 | g4 | h4 |
| a3 | b3 | c3 | d3 | e3 | f3 | g3 | h3 |
| a2 | b2 | c2 | d2 | e2 | f2 | g2 | h2 |
| a1 | b1 | c1 | d1 | e1 | f1 | g1 | h1 |
|  |

 Ubi Equites sunt initio ludi.

Est solus scaccus qui praeter alios salire et singulis tractis movere solum possit in sedem coloris diversi.

In figura sinistra, Eques in quamvis sedem puncto nigro signatam movetur.

Furor militis
-------------

Furor militis.
Furor militis sive iter equitis est problema scacchicum in quo Eques in scaccario nudo incipit, et moturus sit semel in omnes sedes scaccarii, et solum semel. 

Multi mathematici huic problemati operam dederunt, sicut Leonardus Eulerus.

Nexus interni
-------------

* J'adoube

Notae
-----

1. ↑  Ista verba ex carmine Vidae "Scacchia, ludus" sumpta sunt, quia non solum purae Latinitatis sunt, sed etiam primarum litterarum iterationes non sunt. Praeterea Vida scaccis recentibus (scacchi alla rabbiosa) ludebat.
2. ↑  Helf. in Morgan, apud www.wyomingcatholiccollege.com.
3. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok,* andra upplagan (Holmiae: Norstedts akademiska förlag, 2009), s.v. *Springare*.
4. ↑  Ibidem.
5. ↑  FIDE enchiridion scaccorum Regula 3.6.
6. ↑  H.J.R. Murray, A History of Chess, Oxford, Clarendon Press, 1913, p. 789

Nexus externi
-------------

* Iter equi apud MathWorld.
Wikidata Burgundia et Liber Comitatus
Res apud Vicidata repertae:Burgundia et Liber Comitatus: insigneBurgundia et Liber Comitatus: insigneBurgundia et Liber Comitatus: vexillumBurgundia et Liber Comitatus: vexillum
regio  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 47°14′4″N 6°1′50″E  
*Nomen officiale*: Région Bourgogne-Franche-Comté, Bourgogne-Franche-Comté  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Francia hexagonalis  
*Territoria finitima*: Arvernia Rhodanus et Alpes, Centrum et Vallis Ligeris, Insula Franciae, Magnus Oriens, Pagus Iura, Pagus Novicastrensis, Pagus Valdensis
**Forma**

*Area*: 47 784 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Vesuntio, Divio  
*Subdivisiones*: Clivus Aureus, Dubis, Iura, Niver, Arar Superior, Arar et Liger, Icauna, Ager Belfortii
**Gestio**

*Praefectus*: Marie-Guite Dufay  

**Vita**

*Incolae*: 2 801 695  

**Tabula aut despectus**

Burgundia et Liber Comitatus: situsBurgundia et Liber Comitatus: situs
**Burgundia et Liber Comitatus** (Francogallice *Bourgogne-Franche-Comté*) est a die 1 Ianuarii 2016 regio administrativa sive provincia Franciae, regionibus anterioribus Burgundia et Libero Comitatu lege nova(fr) contributis. Capita regionis sunt Divio, sedes praefecturae, et Vesuntio, sedes consilii.

Burgundia et Liber Comitatus cum provinciis antiquioribus (colore distinctis) praefecturisque hodiernis
     Burgundia
     Liber Comitatus
     Nivernensis
     Campania
     Alsatia
     Aurelianensis
     Mons Belicardus
     Insula Franciae
     Aliae
Huic regioni sunt praefecturae septem territoriumque unum:

* Clivus Aureus
* Dubis
* Iura
* Niver
* Arar Superior
* Arar et Liger
* Icauna
* Ager Belfortii

Mense Decembri 2015 Sophia Montel, sodalis Aciei Nationalis, candidata ad praesidium in comitiis primariis huius provinciae futurae, prima accessit, sed comitiis alteris tertia, victrice Maria Guite Dufay.

Nexus externi
-------------

* De nova regione
* De comitiis regionalibus 2015

Regiones Franciae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| RegionesFranciae hexagonalis1986–2015 | Alsatia • Aquitania • Arvernia • Britannia Minor • Burgundia • Campania et Arduenna • Centrum • Insula Franciae • Lemovicensis • Liber Comitatus • Lotharingia • Meridianum et Pyrenaei • Normannia Inferior • Normannia Superior • Linguadocia et Ruscino • Pagi Ligeris • Picardia • Pictaviensis et Carantoni • Provincia Alpes Litus Lazuli • Rhodanus et Alpes • Septentrio et Fretum |
| RegionesFranciae hexagonalisab anno 2016 | Alta Franciae • Nova Aquitania • Arvernia Rhodanus Alpes • Britannia Minor • Burgundia et Liber Comitatus • Centrum et Vallis Ligeris • Insula Franciae • Magnus Oriens • Normannia • Occitania • Pagi Ligeris • Provincia Alpes Litus Lazuli |
| Regiones transmarinae | Corsica • Guadalupia • Guiana • Martinica • Mayotte • Reunio |

*Opus geopoliticum • Tabula administrativa Franciae**Capsae cognatae:* Praefecturae Franciae • Provinciae Franciae antiquiores |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
| **INDITA**A            B | **EDITA** A + B |
| 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 1 |
| 1 | 0 | 1 |
| 1 | 1 | 1 |

**Porta AUT** seu **porta OR** (ex Anglica) est porta logica digitalis quae disiunctionem logicalem efficit. Gerit ut tabula veritatis quae ad dextram videre potest. Datum eductum est SUPERNUM (1) solum si uter data inducta portae sunt SUPERNA. Si nullum datum inductum portae est SUPERNUM, data eductum est SUBMISSUM (0). In sensu alio, functio AUT *maximum* duorum digitorum educit, sicut functio ET *minimum* educit.

Symbola
-------

Sunt tria symbola pro portis AUT: symbolum ANSI ("Americanum" aut "militare"), symbolum IEC ("Europaeum" aut "rectangulare") aut IEEE, et obsoletum symbolum DIN. Lex IEEE et symbolos "*formarum distinctarum*" et "*formarum rectangularum*" pro portis logicis simplicis permittit. Si vis, vide etiam Symboli Portae Logicae.

* Symbolum MIL/ANSISymbolum MIL/ANSI
* Symbolum IEC/IEEESymbolum IEC/IEEE
* Symbolum DINSymbolum DIN

Aequatio Booleana
-----------------

Porta AUT cum inducta A et B, et eductum C hunc aequationem logicam efficit:

C = A + B

Forma
-----

* Porta AUT, NMOS facta.Porta AUT, NMOS facta.
* Porta AUT, CMOS facta.Porta AUT, CMOS facta.

### Forma alterna

Porta AUT quae solum ex portis NON-ET constructa est.
Si portae AUT propriae non adsunt, porta AUT ex portis NON-ET (ut schema ad dextram) aut NON-AUT creare potest, quia illae portae sunt *portae universales*, quod portas NON-ET aut NON-AUT creare portas omnes alias posse significat. Quamquam portae XAUT portas alias creare possunt, est rarum.

Notae
-----

1. ↑  Michael H. Tooley, Mike Tooley, David Wyatt (2008). *Aircraft Electrical and Electronic Systems*. Butterworth-Heinemann. p. 59
2. ↑  John F. Wakerly (2005). *Digital Design Principles and Practices* (4a ed.). Prentice Hall. ISBN 0-13-186389-4
3. ↑  M. Morris Mano et Charles R. Kime (2004). *Logic and Computer Design Fundamentals* (3a ed.). Prentice Hall. p. 73

Nexus interni
-------------

* Algebra booleana (logica)
* Logica NON-ET
* Logica NON-AUT
* Porta ET
* Porta NON
* Porta NON-AUT
* Porta NON-ET
* Porta XAUT
* Porta logica
*Vide etiam paginam discretivam:* Arcus (discretiva)



Wikidata Arcus (Navarra)
Res apud Vicidata repertae:Arcus (Navarra): insigneArcus (Navarra): insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 42°34′0″N 2°10′59″W  
*Numerus incolarum*: 1 139  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Los Arcos, Urantzia
**Gestio**

*Praefectus*: Jerónimo Gómez Ortigosa  
*Procuratio superior*: Navarra, Merindas Stellae, Estella Oriental  

**Geographia**

*Superficies*: 57.67 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Mendavia, Lazagurría, El Busto, Piedramillera, Sansol, Mues, Etayo, Villamayor de Monjardín, Barbarin, Luquin, Sesma  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Maurs  

**Tabula aut despectus**

Arcus (Navarra): situsArcus (Navarra): situs
**Arcus** (Hispanice: *Los Arcos*; Vasconice: *Urantzia*) est urbs Hispaniae, in Navarra sita in Via Iacobea. Est etiam urbs in merindade Stellae. Condita est urbs anno 1067 a rege Sanctio IV Pampilonae, Belli trium Sanctiorum pugnante.

  

**Iter pro peregrinis ad Compostellam**   
*secundum Aimericum Picaudum*
Iter Aragonicum: Canfrancus → Iacca → Osturiz → Mons Reellus → **Pons Reginae**
  
Iter Gallicum: Runcievallis → Biscaerlus → Ressogna → Pampilona → Stella → **Pons Reginae** → Arcus → Grugnus → Naiera → Belfuratus → Ataporca → Burgi → Castrum Sorericum → Pons Fiterii → Frumesta → Karrionus → Sanctus Facundus → Manxilla → Legio → Orgeba → Asturica Augusta → Raphanellus → Siccamolina → Pons Ferratus → Carcavellus → Portus Februarius → Pons Mineae → Sala Reginae → **Compostella**.
Wikidata Theodorus II Godunov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1589; Moscua  
*Obitus*: 20 Iunii 1605, 1605; Cremlinus, Moscua  
*Patria*: Regnum Russicum  

**Officium**

*Officium*: Rex Russiae  
*Munus*: cartographus  

**Familia**

*Genitores*: Boris Godunov; Maria Skuratova-Belskaja  
*Familia*: Godunow
**Memoria**

*Sepultura*: Laura Sacrosanctae Trinitatis Sanctique Sergii, Q4104005  

Theodori Godunov tabula Russiae, ab Hesselo Gerardo Amstelodami anno 1614 edita
**Theodorus II Borisi filius Godunov**, anno 1589 natus et die 10 Iunii anno 1605 Moscuae mortuus, rex est Russiae anno 1605. Borisi Godunov et Mariae Gregorii filiae filius fuit. Bene educatus est et chartam Russiae novam delineavit (ipse vel cum ministris), quae anno 1614 Hesselo Gerardo(nl) Amstelodami edita est et post multoties reprimabatur et in editiones librorum Adami Olearii includebatur. Rex factus est sedecim annos natus patre suo mortuo die 13 Aprilis anno 1605 et post quinquaginta dies die 1 Iunii a Pseudodemetrio deiectus est et decem dies post occisus.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, id est 20 Iunii Gregoriano.
2. ↑  Cuius pater Malutus Scrutovius fuit.
3. ↑  Calendario Iuliano, id est 23 Aprilis Gregoriano.
4. ↑  Calendario Iuliano, id est 11 Iunii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Theodorus II Godunov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Boris Godunov**  |  **Tzar et magnus dux totius Russiae** 1605 | Successor: **Pseudodemetrius I**  |
**Equirria** (vel **Equria** et **Ecurria**, de *Equicurria*) erant festum Romanum, Marti deo dedicatum. A Romulo instituta sunt; equi in Campo Martio trans pomerium cursu certabant. 

Bis Equirria instituebantur: 27 Februarii et 14 Martii. Die mensis pari (scilicet infelici) Equirria secunda fiebant, sicut et regifugium; ceterae feriae publicae Romanae diebus mensis imparibus celebrabantur.

Notae
-----

1. ↑  Tertullianus (*De spectaculis*, 5) Romulum dicit Consualia die Equirribus destinato removisse.

Alii fontes
-----------

* Festi *de verborum significatione* s.v.
* Varronis *De lingua Latina* VI 13
* Ovidii *Fastorum* II 860

Nexus externi
-------------

* De Equirribus in Gulielmi Smith *Dictionary of Greek and Roman Antiquities* (1890) **(Anglice)**

  

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ardem Patapoutian
Res apud Vicidata repertae:Ardem Patapoutian: imagoArdem Patapoutian: imago
*Nativitas*: 2 Octobris 1967; Berytus  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: molecular biologist, neuroscientist  
*Patronus*: Scripps Research
**Memoria**

*Laurae*: Rosenstiel Award, W. Alden Spencer Award, Kavli Prize in Neuroscience, BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae, Fellow of the American Association for the Advancement of Science  

**Ardem Parapoutian** (natus anno 1967) est biologus molecularis et neurologus Americanus origine Libanus gente Armenii. Anno 2021 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit cum David Julius ratione studii systematis sensorium de thermodynamica et dolore.

Alma mater eius Universitas Californiensis Berkeleiensis est.

Notae
-----

1. ↑  De Praemio Nobeliano Medicinae anno 2021 apud nobelprize.org.
Fragmen ardesiae
Tectum ardesiacum
Tabula scriptoria ardesiaca
**Ardesia** vel **sclata** est lapis metamorphosicus granorum subtilium qui in tenues laminas finditur. Ex ea fiunt scandulae quibus aedium tecta operiuntur et tabulae scriptoriae.

De vocabulo
-----------

Vocabulum antiquum Latinum hoc significans abest. Du Cange haec de *ardesia* scripsit:

> Mirum, *Ardesias* incognitas fuisse veteribus, quae hodie passim habentur. Refert enim Plinius lib. 16. cap. 10. Romanos usos scandulis, seu ligneis assulis et sectilibus asserculis. *Nostri*, inquit Philander ad Vitruvii lib. 1. cap. 1,
> 
> 
> utuntur caeruleis in nigro sectilibus laminis crustisve. Is lapis serra dentata, ut lignum secatur, assulatimque frangitur, non ut caeteri in caementa, Ardesiam vocamus credo ab ardendo, quod e tectis ad solis radios veluti flammas iaculetur.

Notae
-----

1. ↑  Etiam *ardesius lapis*, *ardosia*. Carolus Du Cange et al. (1883-1887), *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre. Vide etiam commentarium de vocabulis apud Smith et Hall.
2. ↑  Carolus Du Cange et al. (1883-1887), *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre; *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "sclata"
3. ↑  Carolus Du Cange et al. (1883-1887), *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre

Bibliographia
-------------

* Allaby, Michael. "Slate". In *A Dictionary of Geology and Earth Sciences*. Oxoniae: Oxford University Press, 2020.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **ardesiam** spectant. |

* Campus lusorius ardesiae dedicatus Lehesten in Circulo Saafeld-Rudolstadt in Thuringia
* De ardesia exercenda
*Silva autumnalis*, Vimariae in museo castellano.
**Theodorus Iosephus** vulgo *Theodor Joseph* **Hagen** (natus Dusseldorpii die 24 Aprilis 1852; mortuus Vimariae die 12 Februarii 1919) fuit pictor Germanicus.

Vita
----

Filius institoris Arminii Theodori Hagen annis inter 1863 et 1868 in quadam academia artium publica sub alas Osvaldi Achenbach magistri venerat. Triennio post studia Hagen Vimariam in scholam artium vocatus est, ubi Maximilianus Schmidt discipulos in plagis depingendis curavit. Quae curae Theodoro Hagen mox subeundae erant. Anno 1877 rector creatus est, quod munus autem anno 1881 deposuit: itaque omnino se disciplinis dedicare licuit. Eius uxor fuit Maria Theresia Ridel.

Momentum
--------

Hagen se naturae studium dederat secundum pictores Franciae realismi (Gustavus Courbet) et Scholae Barbizon, usque impressionismum. Quae omnia discipulis rudibus tradere in animo habuit; discipuli autem ipsi interdum consilia pretiosa magistro dare potuerunt atque voluerunt Hagen annuente.

Ex anno 1885 modum in impressionisticum pingebat, Ludovico de Gleichen-Rußwurm instigante. Theodorum Hagen iuvabat secundum naturam tam delineare quam pingere. Hagen, ut antea in Rhenania, Westfalia, Eifla, in Helvetia, ad flumina Mosellae et Lauganae, postea in circumiacentibus Vimarianis et in Thuringia spatians res peniculo mandandas quaesivit atque invenit. Inter opera maiora molendinum istud apud Vimariam situm habetur quod Vimariae in collectionibus publicis admirari potueris. 

Inde ab anno 1866 Hagen se ostendit in expositionibus Academiae Berolinensis et societatis *Deutscher Künstlerbund*. Post decennium et Monaci res suas monstravit. Anno 1892 turbae Monacensi secessionem praeparaturae, anno 1902 gregi Berolinensi cum scopis similibus adhaesit.

Inter optimos plagarum pictores tempore impressionismi fuisse videtur. Alfredus Lichtwark, aulae artisticae Hamburgensis director, eum maximi aestimabat. Pro isto viro saepius portus Hamburgenses in quadratis aeternavit. Insuper rasiones non paucas exaravit.

Eius opera conservant urbes Vratislavia, Bucaresta, Dresda, Dusseldorpium, Monacum, Posnania, Stutgardia, Vimaria.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Theodorum Hagen** spectant. |

* nexus pretiosi apud DDB
* in paginis Operis fundati classici Vimariensis
* "Chronisten der Landschaft" (catalogus expositionis, 2019)
Locus ubi collegium Coquereti olim fuisset, nunc apud viam *impasse Chartière* nuncupatam.
Monumentum collegii coquereti.
**Collegium Coquereti** seu **Coqueretum**, vulgo *Collège de Coqueret*, medio sedecimo saeculo conditum est a Nicolao Coquereto, presbytero Ambianensi. Situm erat Lutetiae, in pago montis Sanctae Genovefae, in inferiori aula primi *hotel de Bourgogne*, inter vias nuncupatas de Lanneau, Scotiae et Chartière. 

Godefridus Tory hic fuit regens studiorum anno 1530, Ioannes Auratus caput factus est circa annum 1547. Cursus quos collegium proponebat de astronomia et de medicina erant praeclari. Ioachim Bellaius, Petrus Ronsardus, Ioannes Antonius Baifius, Ioannes Auratus, Remigius Bellaqueus, Alvarus Thomas, et Dominicus de Soto (1494–1560) hic fuerunt discipuli.

Notae
-----

1. ↑  "Veneunt in aedibus lohannis Gourmontij in clauso Brunello commorantis, prope collegium Coquereti, sub signo duarum sipparum" (vide p. 19 n. 2 apud *Google Books*)
2. ↑  "Nom latin: [collegium] Coqueretum" in Compère (2002) p. 145, fonte primario non citato

Bibliographia
-------------

* Maria-Magdalena Compère, "Coqueret" in *Les Collèges français 16e-18e siècle* (Lutetiae: Institut national de recherche pédagogique, 2002) pp. 145–147
Partes arcus violinae: **cochlea** (screw), **pellicula** et **filum** (pad), **pertica** (stick), **talus** (frog), **saeta** equina (hair)
Talus violinae
Fidicen arcu violoncellum pellens
**Arcus** est pulsabulum instrumentorum violiniformium, quod in arcu intentis nervis de saeta equina incurvato consistit. Ex ligno aut fibra confici solet. Arco interdum aliae quoque res, sicut serra, sonare possunt.

Pertica
-------

Pertica manubrium arcùs est, cuius rigore sonus instrumenti exaudiri potest. Saepissime ex Pernambucana arbore firma flexibilique conficitur, sed quia haec arbor in periculo locali est, increbruit usus fibrarum, praesertim fibrae carbonariae, quae tempestatum mutationibus firmiores sunt. Etiam ad usum tironum viliores adhibentur perticae ex fibra vitrea factae.

Ad partes perticae pellicula et filum pertinent, quae in arcu librando ac manu tenendo adiuvant.

Saetae
------

Arcus nervos vibrare cogit, sed non sine resina durata planitiei saetarum instrata, nam ut sonus fiat, fricatu opus est. Saetae ex cauda equi albae colligi solet. Etiam nigrae, quae praesertim contrabassis conveniuntur. Saetae selectae in longitudinem iustam abscisae ligneis ab utraque parte cuneolis figuntur, quibus satis tensionis obtineatur.

Talus
-----

Talus in inferiore parte arcus iuxta ansam situs saetas, ne loco moveantur, prohibet. Ex hebeno confici solet, et ab altera parte cavus, ab altera rectus est. Talus utrimque argenteo aut concheo orbiculo vel "oculo" ornari solet.

Bibliographia
-------------

* Bachmann, Werner (1969) *The origins of bowing and the development of bowed instruments up to the thirteenth century.* Oxford University Press.
* Malusi, Lauro (1981) *L'arco degli strumenti musicali: storia, tecnica, costruttori, valutazioni.* Zanibon.
* Raffin, Jean Francois & Millant, Bernard (2000) *L'Archet.* L'Archet Éditions.
* Roda, Joseph (1959) *Bows for Musical Instruments.* W. Lewis.
* Wunderlich, Friedrich (1952) *Der Geigenbogen: eine Schrift für den Fachmann und alle Geiger.* Schuberth.
Wikidata Provincia Rhodiaca
Res apud Vicidata repertae:Provincia Rhodiaca: insigneProvincia Rhodiaca: insigneProvincia Rhodiaca: vexillumProvincia Rhodiaca: vexillum
territoria  
*Civitas*: Italia  

**Forma**

*Caput*: Rhodus  

**Gestio**

occupatio bellica, territorium obnoxium seu separatum  

**Tabula aut despectus**

Provincia Rhodiaca: situsProvincia Rhodiaca: situs
Imago provinciae
**Provincia Rhodiaca** (Italiane: *Provincia di Rodi*) fuit provincia Regni Italiae, ab anno 1912 ad annum 1945 in regione Dodecaneso Italico et in regione geographica Dodecaneso sita, cuius caput fuit urbs Rhodus et cuius signum **RODI / R**.

Insignia
--------

* Provincia Italiae*Provincia Italiae*
*

Geographia politica
-------------------

### Municipia in Provincia Rhodiaca

Municipia provinciae Rhodiaca, cum urbe, **14** fuerunt.

* **Rhodus** (et aliae insulae),
* Astypalaea (et aliae insulae),
* Calymnos (et aliae insulae),
* Carpathus (et aliae insulae),
* Casos (et aliae insulae),
* Chalce (et aliae insulae),
* Cos,
* Lepsia,
* Leros,
* Megiste (et aliae insulae),
* Nisyros (et aliae insulae),
* Patmos (et aliae insulae),
* Syme (et aliae insulae),
* Telos (et aliae insulae).

Geographia physica
------------------

### Promunturia

Nexus interni
-------------

* Rhodus (Urbs),
* Dodecanesus
* Regnum Italiae (1861-1946)
* Provinciae Italiae,
* Provinciae Italicae abrogatae.
Wikidata Provincia Spalatensis
Res apud Vicidata repertae:
Provinciae Italicae abrogatae  
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°30′0″N 16°26′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Governorate of Dalmatia  

Imago Spalati
**Provincia Spalatensis** (seu *Provincia Spalati*) (Italiane: *Provincia di Spalato*) fuit provincia Regni Italiae, ab anno 1941 ad annum 1943 in regione Dalmatia sita, cuius caput fuit urbs Spalatum.

Insignia
--------

* Provincia Italiae*Provincia Italiae*
* Regnum Italiae*Regnum Italiae*

Geographia politica
-------------------

### Municipia in Provincia Spalatensi

Municipia provinciae Spalati, cum urbe, **13** fuerunt. 

* **Spalatum**,
* Blatta di Curzola,
* Castella Inferiore,
* Castelli,
* Castel Vitturi,
* Comisa,
* Curzola,
* Lagosta,
* Lissa,
* Meleda,
* Solta,
* Traù,
* Vallegrande.

Geographia physica
------------------

### Promunturia

Nexus interni
-------------

* Spalatum (Urbs),
* Forum Iulii et Venetia Iulia,
* Venetia Iulia,
* Dalmatia,
* Regnum Italiae (1861-1946)
* Provinciae Italiae,
* Provinciae Italicae abrogatae.
Collegium.
Bosler Hall praeter aditum ad Quadrangulum Academicum.
Primum aedificium collegii, nunc Collegium Occidens appellatum, a Beniamino Latrobe designatum est. Haec adumbratio circa annum 1810 facta est.
Aditus ad planetarium.
**Collegium Dickinsonium** est privatum et domiciliare collegium artium liberalium Luguvalii in Pennsylvania situm. Collegium anno 1773 nomine Carlisle Grammar School conditum est. Diploma cui donatum est 9 Septembris 1783, sex dies post Foedus Lutetiense signatum, primum itaque collegium post Civitates Foederatas constitutas conditum. Collegium a Beniamino Rush, subscriptore Declaratio Libertatis Civitatum Americae Foederatarum conditum est. Primum Collegium Ioannis et Mariae pro decore Ioannis Dickinson, subscriptoris Constitutionis, qui deinde fuit Praeses Pennsylvaniae, et uxoris Mariae Norris Dickinson appellabatur. Ei multos ex eorum libros novo collegio donaverunt. Collegium Dickinsonium sextum decimum a collegio veterrimo in Civitatibus Foederatis est.

Non confundendum est Collegium Dickinsonium cum Schola Iurisprudentiae Dickinsonia, quae adversus campum collegialem iacet, sed, quia diploma accepit institutum liberum anno 1890, cum collegio non coniuncta est. Anno 2000, Schola Iurisprudentiae se cum Universitate Civica Pennsylvaniae confudit.

Alumni
------

Inter notabiles Collegii Dickinsonii alumnos sunt Rogerius B. Taney, Iudex Maximus Civitatum Foederatarum (classis 1795); Iacobus Buchanan, Praeses Civitatum Foederatarum (classis 1809); Chief Bender, iaculator in Baseball Hall of Fame (classis 1902); et Andreas MacPhail, administrator basipilae (classis 1976).

Notae
-----

1. ↑  Nomen in sigillo ipsius collegii sic datum.
2. ↑  Dickinson Facts
3. ↑  Butterfield 1948:427.

Bibliographia
-------------

* Butterfield, L. H. 1948. Benjamin Rush and the Beginning of John and Mary's College over the Susquehanna. *Oxford Journals: Journal of the History of Medicine and Allied Sciences,* p. 427.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, www.dickinson.edu
* Situs interretialis artium athleticarum, www.dickinsonathletics.com
| Nucleus septalis medialis |
| --- |
| Cognitores |
| **TA:** | A14.1.09.269
A14.1.09.446 |
| Anatomia |
| Nucleus septalis medialis |
| Situs nuclei septalis medialis intra cerebrum muris. |

**Nucleus septalis medialis** est unus ex nucleis septalibus et simul locus nucleorum septalium ex quo neurones in parte maiore ad corticem entorhinalem et hippocampum currunt et per neurotransmissionem cholinergicam effectus suos exercent.

Nucleus septalis medialis communiter cum aliis nucleis septalibus in parte basali telencephali situs est.

Nucleus septalis medialis est pars generatorum hippocampalium EEG-undarum theta.

Nuclei septales
---------------

Nuclei septales sunt grex perykarya cellularum nervalium, in parte basali telencephali locati, infra rostrum corporis callosi et ante laminam basalem prosencephali. Perykarya greges et medialis (nucleus septalis medialis) et laterales (nucleus septalis lateralis) formant.

### Iter septale-entorhinale

Nexibus ab nucleis septalibus ad corticem entorhinalem neurotransmissores duo, acetylcholinum (ACh) ac GABA, fortasse etiam glutamatum sunt. Videtur, ut gubernatio genesis neurotransmissoris ACh - in hippocampo secernatus - cholini acetyltransferasi (ChAT) exprimendo fiat.

Notae
-----

1. ↑  Desikan S. Koser D. E. Neitz A. Monyer H. (Mar 2018). "Target selectivity of septal cholinergic neurons in the medial and lateral entorhinal cortex". *Proceedings of the National Academy of Sciences* **115** (11): E2644-52
2. ↑  Manns I. D. Mainville L. Jones B. E. (2001). "Evidence for glutamate, in addition to acetylcholine and GABA, neurotransmitter synthesis in basal forebrain neurons projecting to the entorhinal cortex". *Jornal of neuroscience* **107** (2): 249-63
3. ↑  Uematsu N. Matsukawa N. et al. (Dec 2009). "Overexpression of Hippocampal Cholinergic Neurostimulating Peptide in Heterozygous Transgenic Mice Increases the Amount of ChAT in the Medial Septal Nucleus". *Brain Research* **1305**: 150-7

Nexus interni
-------------

* Nucleus basalis telencephali
Wikidata Regio Zitomiriensis
Res apud Vicidata repertae:Regio Zitomiriensis: insigneRegio Zitomiriensis: insigneRegio Zitomiriensis: vexillumRegio Zitomiriensis: vexillum
regio Ucrainae  
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 50°39′0″N 28°31′12″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Ucraina  
*Territoria finitima*: Regio Rovnensis, Regio Chmielniciensis, Regio Vinniciensis, Regio Kioviensis, Regio Homelensis
**Forma**

*Area*: 29 832 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Zitomiria  

**Gestio**

*Praefectus*: Vitaliy Bunechko  

**Vita**

*Incolae*: 1 179 032  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: AM, KM
**Tabula aut despectus**

Regio Zitomiriensis: situsRegio Zitomiriensis: situs
**Regio Zitomiriensis** (Ucrainice *Жито́мирська о́бласть*) est regio administrativa Ucrainae, anno 1937 constituta. 

Regio Zitomiriensis in parte septentrionali Ucrainae sita est. Cum regione Homelensi Rutheniae Albae ad septentrionem et cum regionibus Ucrainae Kioviensi ad orientem, Vinniciensi ad meridiem, Chmielniciensi et Eractensi ad occidentem contermina est. Aream 29 827 chm2 et circa 1 210 milia incolarum (anno 2019) habet. Caput regionis est Zitomiria; ceterarum urbium Novogardia Volhyniensis, Olescum, Radomislia nominari possunt.

Nota
----

1. ↑  Cf. dioceseos nomen (*Relationes status dioecesium in magno ducatu Lituaniae...*); *capitaneus Zitomiriensis* (*Monumenta Hungariae historica*.
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 66 (Ucrainice *Олевськ*).
3. ↑  Ibidem, vol. III, p. 230 (Ucrainice *Ра́домишль*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°39′0″N 28°31′12″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Zitomiriensem** spectant. |

  

Subdivisiones Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regiones |  Charcoviensis ·  Chersonensis ·  Chmielniciensis ·  Circassiensis ·  Czernihoviensis ·  Czernovicensis ·  Dnepropetrovskensis ·  Donetskensis ·  Eractensis ·  Ivano-Frankivskensis ·  Kioviensis ·  Kirovogradensis ·  Leopolitana ·  Luganskensis ·  Nicolaopolitana ·  Odessana ·  Poltavensis ·  Sumensis ·  Tarnopolitana · Transcarpathica ·  Vinniciensis ·  Volhyniensis·  Zaporizhiensis·  Zitomiriensis |
| Urbes status specialis | Kiovia · Sebastopolis |
| Res publica autonoma | Crimaea |

 |
|  |
Anno 1972: area ad plateam Sancti Ioannis in Erfordiae septentrione cum caelifriciis habitabilibus nuperis **Ergastulum militare in Platea Sancti Ioannis** (Theodisce: *Kriegsgefangenenlager Johannesplatz*) in tribu Ilversgehofen ad septentrionem Erfordiensem vergenti reperiebatur annis inter 1914 et 1916. Numerandum fuisse dicitur in castellis militum peregrinorum poenalibus maximis totius Germaniae tempore Primi belli pancosmici. 

Caupona *Ad castra Francogallorum*

Historia
--------

Quamquam Erfordia procul ab aciebus distabat, cui urbi detrimenta bomboplanis adhuc absentibus vix erant, partes maioris momenti praefectis in consiliis capiendis fuit. Hac in urbe autem officinae armorum fabriles ingentissimae Imperii Germanici inveniebantur. Aedificia publica in valetudinaria militaria redacta sunt et inauguratio novi sepulcreti ad Bindersleben anticipata est condicionibus vitae quotidianae acerbatis.

Platea Sancti Ioannis historiam bellicosam utique antea habuerat, cui addita est constructio primi caeliscalpii habitabilis Erfordiensis annis 1960. Namque phylaca militaris magna in zona inter vias Ammertalweg, Friedrich-Engels-Straße, Eislebener Straße, Magdeburger Allee tempore belli Germano-Francici regioni imposita erat. Annis inter 1914 et 1916 captivorum quindecim milia in castris laborabant e Russia, Francia, Anglia oriundi. Fortasse Erfordienses nonnulli victoriam belli Germano-Francici nolentes volentes cum victoria in bello recentiore parienda comparaverunt, propterea quod castra poenalia in eodem loco erant.

Vestigia hodierna
-----------------

De historia militari circa plateam Sancti Ioannis tugurium unum solummodo testimonium directo perhibet quod in platea Postsportplatz situm est. Indici minus clariori nomen *Lagerstraße* (viae castrensis) sit, quo inde ab anno 1904 viam inter aulam Ilversgehofener Platz et angiportum Ammertalweg sitam nominarunt. Annis inter 1912 et 1950 via Ammertalweg ipsa nuncupabatur "Am Franzosenlager/Ad castra Francogallorum". Idem nomen nunc caupona quaedam portat cum muris vexillo Franciae ornatis. Intus in voratrina autem culina Thuringiensis offertur neque usquam usus antiquus verbis instructoriis clarificatur.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica cauponae *Am Franzosenlager*
* Stephanus Raßloff de loco revera historico narrans
Wikidata Lazarus Chakwera
Res apud Vicidata repertae:Lazarus Chakwera: imagoLazarus Chakwera: imago
*Nativitas*: 5 Aprilis 1955; Lilongwe  
*Patria*: Malavium  

**Officium**

*Officium*: President of Malawi  
*Munus*: politicus, theologus, magister  

**Consociatio**

*Factio*: Malawi Congress Party  
*Religio*: Concilia Dei
**Lazarus McCarthy Chakwera** (ad Lilongwe die 5 Aprilis 1955 natus), politicus Malaviae, est a die 28 Iunii 2020 praeses patriae. Filius praeceptoris, alumnus est universitatum Malaviensis Borealisque (nomine recentiori Limpopoënsis); studia longinqua iuxta universitatem Africae Australis persecutus est. Ab anno 1989 usque in 2013 praeses fuit Conciliorum Dei Malaviensium. Professor meruit apud Seminarium Theologicum Panafricanum ab anno 2005.

Res politicas suscipiens factionem congressus Malaviensis ab anno 2013 duxit. Ab anno insequenti legatus est parlamento Malaviensi pro circulo Lilongwe boreo-occidentalis. Comitiis 2020 praesidem Petrum Mutharika, qui se iterum proponebat, devicit. Praesidem vicarium ministrumque evolutionis oeconomicae Saulos Chilima convocavit, qui iam praeside Mutharika officium praesidis vicarii tenebat.

Bibliographia
-------------

* "Malawi on the Road to 2014: Rev. Dr. Lazarous Chakwera" in *Nyasa Times* (15 Aprilis 2013)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Store norske leksikon |

* "Curriculum Vita" (c. 2012)

Praesides Malaviae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hastings Kamuzu Banda 1966 • Bakili Muluzi 1994 • Bingu wa Mutharika 2004 • Joyce Banda 2012 • Petrus Mutharika 2014 • Lazarus Chakwera 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Malavienses |
|  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam discretivam:* Arcus (discretiva)

Aquae ductus Romanus, arcibus in Pont du Gard erectus.
**Arcus** (-us, *m.*) vel **fornices** (fornix, -icis m.) in architectura sunt structurae quae magnam aperturam sub structura solida dant, sine tamen necessitate unius membri quod totam distantiam saltare possit. In constructione saxea, magnum momentum habent, cum trabia magna difficile ex petris accidant. Nobis aetatis modernae symbolum architecturae aetatis classicae, pro eis certe quasi miraculum exstitit, cum petri in aere ex potestate gravitatis suspendi videantur.

Historia
--------

Dum arcus Romanis antiquis tribuuntur, Etrusci arcus antea utebantur. Romani cumularunt et usus sunt in aquae ductus et pontibus. Arcus satius maiore columnarum numero adhibita est, nam enim potior poterant pondus. Traditionalis triumphus arcus est fabricatio quae propter ceremonialis usus, ut peractionis de pontis an aquae ductus, aut sicut celebratio victoriis militaris.  Multis culturis post imperium Romanum adsimilatus Romani in usu arcus quia creverunt esse signum Romanorum fortitudinis. Tamen, traditionalis archus Romanus est dimidus circlulus arcus et aliis culturis mutatum formam dare nobis hodierna die diversita arcus.

Varietates Arcuum
-----------------

* Arcus TriangularisArcus Triangularis
* Fornix cuneorumFornix cuneorum
* Arcus SegmentalisArcus Segmentalis
* Arcus Rotundus InaequalisArcus Rotundus Inaequalis
* Arcus "Lancet"Arcus "Lancet"
* Arcus CuspidusArcus Cuspidus
* Arcus PlanusArcus Planus
* Arcus ter cuspidusArcus ter cuspidus
* Arcus SaracenusArcus Saracenus
* Arcus triplexArcus triplex
* Arcus ElliptiusArcus Elliptius
* Arcus inflexus (?)Arcus inflexus (?)
* Arcus OgivusArcus Ogivus
* Arcus Ogivus negativusArcus Ogivus negativus
* Arcus "Tudor"Arcus "Tudor"
* Arcus ParabolicusArcus Parabolicus

Notae
-----

1. ↑  Mark Miller, "The Best of Roman Architecture" apud *Classical Wisdom* (27 Martii 2019).
2. ↑  Buildner, "5 Aspects of Roman Architecture That Changed Civilization."
3. ↑  Reed Hepler, "The Roman Arch" apud *Study.com* (12 Iunii 2021).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **arcus** spectant. |

* Leah Sinclair, "The History of Architecture in Eleven Arches", *Architectural Review*, 2014.
* Miller, Mark. "The Best of Roman Architecture." Classical Wisdom, 27 Martii 2019.
* Buildner. "5 Aspects of Roman Architecture That Changed Civilization."
* Hepler, Reed. "History of the Roman Arch." Study.com, 12 Iulii 2021.
* Levy, Matthys. "The Arch: Born in the Sewer, Raised to the Heavens." *Nexus Network Journal* 8, no. 2 (October 2006): 7–12. https://doi.org/10.1007/s00004-006-0014-x.
*Vide etiam paginam discretivam:* Tuber

Tubera nigra generis *Tuberis melanospori*
**Tuber** est sporocarpus subterraneus plurium fungorum ascomycotorum, praecipue generis *Tuberis*. Haec tubera sunt sumptuosa et epulae delicatae habentur. Species notissimae sunt *Tuber melanosporum* (nigrum), *Tuber magnatum* (album), ac *Tuber aestivum*.

Plinius haec de tuberibus scripsit:

> 
> Et quoniam a miraculis rerum coepimus, sequemur eorum ordinem, in quibus vel maximum est aliquid nasci ac vivere sine ulla radice. tubera haec vocantur undique terra circumdata nullisque fibris nixa aut saltem capillamentis, nec utique extuberante loco, in quo gignuntur, aut rimas sentiente. neque ipsa terrae cohaerent, cortice etiam includuntur, ut plane nec terram esse possimus dicere neque aliud quam terrae callum. siccis haec fere et sabulosis locis frutectosisque nascuntur. excedunt saepe magnitudinem mali cotonei, etiam librali pondere. duo eorum genera: harenosa dentibus inimica, in altero sincera. distinguntur et colore, rufo nigroque et intus candido, laudatissima Africae. crescant anne vitium id terrae—neque enim aliud intellegi potest—ea protinus globetur magnitudine, qua futurum est, et vivat necne, non facile arbitror intellegi posse. putrescendi enim ratio communis est cum ligno. Lartio Licinio praetorio viro iura reddenti in Hispania Carthagine paucis his annis scimus accidisse mordenti tuber, ut deprehensus intus denarius primos dentes inflecteret, quo manifestum erit terrae naturam in se globari. quod certum est, ex his erunt, quae nascantur et seri non possint.
> 
> 
> Simile est et quod in Cyrenaica provincia vocant misy, praecipuum suavitate odoris ac saporis, sed carnosius, et quod in Threcia iton et quod in Graecia geranion.
> 
> 
> De tuberibus haec traduntur peculiariter: cum fuerint imbres autumnales ac tonitrua crebra, tunc nasci et maxime tonitribus, nec ultra annum durare, tenerrima autem verno esse. quibusdam locis accepta tantum riguis feruntur, sicut Mytilenis negant nasci nisi exundatione fluminum invecto semine ab Tiaris. est autem is locus, in quo plurima nascuntur. Asiae nobilissima circa Lampsacum et Alopeconnesum, Graeciae vero circa Elim.
> 
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* 19.33–37.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **tubera** spectant. |
Ioannes Augustus Dominicus Ingres, "Tu Marcellus eris" (Museum Augustinorum Tolosanum)
Ioannes Augustus Dominicus Ingres, "Tu Marcellus eris" (Regia Musea Bellarum Artium Bruxellis)
Ioannes Augustus Dominicus Ingres, "Tu Marcellus eris": adumbratio (Museum Lupariense Lutetiae)
"**Tu Marcellus eris**" est titulus imaginis bis a Ioanne Augusto Dominico Ingres pictae. Verba ex *Aeneide* Vergilii dempta sunt. In fabula Vergiliana Anchises, flumini Lethe adstans, haec dicit quando M. Marcelli futuri manem videt: is enim nepos fuerit Augusti, magnis rebus destinatus sed mortuus iuvenis:

"Heu, miserande puer, si qua fata aspera rumpas,  

Tu Marcellus eris! Manibus date lilia plenis ... (Vergilius, *Aeneis* 6.883)
Pictor in tabula maiore, anno 1812 confecta, Vergilium evocat qui carmen suum Augusto ipso recitat; iuxta quem videntur Livia et Octavia minor Marcelli mater. Haec, versibus commota, exanima iacet. In tabula minore, post paucos annos refecta, familia tantum Augusti videtur, Vergilio ipso omisso. Superest et adumbratio huius imaginis a pictore facta. Historia huius lectionis ab Aelio Donato in *Vita Vergilii* narrata est.

Eandem rem iam anno 1787 pinxerat Ioannes Iosephus Taillasson in tabula cuius titulus est "Vergilius Aeneidem Augusto et Octavia coram legit".

Nexus externi
-------------

* Catalogus Musei Augustinorum
* Catalogus Musei Lupariensis
Tubi chalybeii.
Fistulae Romanae inscriptae
**Tubus** est canalis opertus, concavus et in longitudine rotundatus, fistula teres, per quam aqua aliique liquores ducuntur, aut aër aliaque gasa, sicut motrorum benzinariorum exhalationes, deducuntur. Tubi huic usui praeparati saepissime ex chalybe fiunt. Sed etiam ex plastica tubi utiles fiunt. Tubuli in laboratoriis adhibiti e vitro sunt. Antiqui etiam coriaceis et fictilibus tubis usi sunt ad aquam deducendam.

Tubus figuram geometricam cylindri efficit inque materia exhibet. Alia operti canalis genera sunt **fistula**, quae saepe plumbea erat, et **sipho**, qui etiam instrumentum exstinguendis incendiis idoneum est.

Tubus ad canendum aptatus tuba est.

Notae
-----

1. ↑  Plin. *Nat.* 5.128; 31.57; Colum. *Rust.* 1.5.2.
2. ↑  Vitr. 8.6.1; Front. *De aquis* 105.5.
3. ↑  Plin. *Ep.* 10.42.2.

Bibliographia
-------------

* Bruun, Christer, 2008. Proprietari e produttori di fistule acquarie romane: alcune questioni di topografia e di epigrafia. *Archeologia Classica* 509: 133-146.
* ————, 2010. Onomastics, Social History and Roman Lead Pipes. *Arctos* 44: 41-65.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **tubos** spectant. |
*Haec pagina de regione historica explicat. Si regionem administrativam Kazachstaniae quaeris, vide Heptapotamia (regio).*
Karatal flumen inferius
**Heptapotamia** (Casachice Жетісу/Jetisu; Chirgisice Жети-Суу) est regio historica et culturalis inter Balchasch lacum et Tian Schan montes. Partem Heptapotamiae maiorem nunc Kazachstania possidet; Ili fluminis superioris vallis in Xinjiang provincia Sinarum sita est; pars vallis Tschuensis, quae sensu latiore Heptapotamiae pars est, in Chirgisia sita est. Regio Heptapotamia Imperii Russici hic sita erat.

Septem flumina, quae nomen Heptapotamiae dant, in Balchasch paene omnes influunt. Indices fluminum varii sunt, sed saepius haec flumina nominantur:

* Ili
* Karatal
* Bien
* Aksu
* Lepsi
* Baskan
* Sarkand

Taldy Kurgan Heptapotamiae urbs maxima est. Montes Alatau Transilienses vel Heptapotamici in regione sitae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Семиречье*..
2. ↑  Quae nomina ambo *Septem aquae, septem fluimina* significant.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°23′54″N 78°2′49″E • Большая российская энциклопедия |