recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Gastronomia Vasconica: *Poulet à la bayonnaise*
**Pullina** aut **pullastra modo Baionensi**, Francogallice *poulet* aut *poularde à la bayonnaise*, Vasconice *baionesa oilaskoa*, est ferculum gastronomiae Vasconicae, urbis Baionae typicum, nonnumquam in arte coquinaria Francica paratum. Grimod de la Reynière iam anno 1808 ferculum eiusdem nominis, sed frigidum, laudavit:

"Si e tali pullina frigida ferculum distinctum facere volumus, Baionense componimus cuius substantialius gelatum viride dignissimum ornamentum constituit acetariae tam piscium quam avium. Baionense, si omnibus artis coquinariae regulis accommodatur, est ferculum valde aperitivum inter optima quae ad prandium inferri possunt".

Notae
-----

1. ↑  *Mais si l'on veut faire, de ce poulet froid, un plat de distinction, on en compose une bayonnaise, dont la gelée verte, et d'une bonne consistance, forme le plus digne ornement des salades de volaille et de poisson. Une bayonnaise, traitée selon toutes les règles de l'art, est un plat très-apéritif, et l'un des meilleurs qu'on puisse servir à un déjeuner à la fourchette*: Grimod (1808)

Bibliographia
-------------

* Grimod de la Reynière, *Manuel des amphitryons* (Lutetiae, 1808) p. 99

Nexus externi
-------------

* "Recettes cuisine basque 1958: poularde à la bayonnaise et poulet sauce biarrotte"
* "Cuisses de poularde à la bayonnaise" apud *Marie Claire*
* "Le poulet à la bayonnaise"
*Vide etiam paginam discretivam:* Villa Nova


Wikidata Pulcherenus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°7′0″N 15°10′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 619  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Abellinas  

**Geographia**

*Superficies*: 20 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arianus, Flumer, Zunculus  

**Tabula aut despectus**

Pulcherenus: situsPulcherenus: situs
**Pulcherenus** (-i, *m.*) (alia nomina: *Polcarinum*, *Pulcarinum*, deinde *Villa Nova*) (Italiane: *Villanova del Battista*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Campania,
* Provincia Abellinas / Abellinensis,
* Hirpinia,
* Abellinum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

\

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pulcherenum** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.
Alcaeus et Sappho, a "pictore Brygi" saeculo V a.C.n. ficti
**Ille mi par esse deo videtur** incipit carmen a Catullo Latine saeculo I a.C.n. compositum. E poëmate Graeco recreatur (incipit **Φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν**) a poëtria Sappho saeculo VI a.C.n. compositum. Versio Latina versús duodecim primos haud infideliter recitat. Stropha Sapphica a poëtis ambobus adhibetur.

Carmen Sapphús
--------------

Operibus Sapphus pro maximā parte deperditis, huius carminis septemdecim versus a pseudo-Longino citantur in libello cuius titulus est *De sublimitate*. Carmen ad puellam, nomine Brocheo, inscribitur.

Carmen Catulli
--------------

Catullus 51 in Latin English Ille mi par esse deo videtur, Pronunciation Meter Notes Carmen Latinum in libro Catulli Veronensis locum quinquagesimum et primum habet. Ad amasiam Lesbiam (sicut alia Catulli carmina satis multa) inscribitur. Textus tempore nostro a Carolo Orff in serie *Catulli carminum* ad musicam accommodatus est.

Bibliographia
-------------

Editiones carminis Sapphús
* Theodorus Bergk, ed. *Poetae lyrici Graeci*, 3a ed. vol. 3 (Lipsiae: Teubner, 1882) pp. 87-90 **(Graece)**
* J. M. Edmonds, ed. et interpr. *Lyra Graeca, vol. 1* (Londinii, 1922) pp. 184-187 **(Graece, Anglice)**

Editiones carminis Catulli
* Aemilius Baehrens, K. P. Schulze, edd. *Catulli Veronensis liber* (nova ed. Lipsiae: Teubner, 1893) vol. 1 p. 45 (textus), vol. 2 pp. 256-261 (commentarius) **(Latine)**

Eruditio
* Holzberg, N. 2000. Lesbia, the poet, and the two faces of Sappho: "womanufacture" in Catullus. *Proceedings of the Cambridge Philological Society* 46:28–44.
* Rankin, H. D. 1976. Catullus and the beauty of Lesbia (Poems 43, 86 and 51). *Latomus* 35:3–11.

Nexus interni
-------------

* Index carminum Catullanorum

Nexus externi
-------------

* Textus carminis Catulli apud The Latin Library
Teguminis pagina periodici *Whiz comics* #2 
C.C Beck, qui figuram et formam Ducis Mirabilis excogitavit 
**Captain Marvel** ('Dux mirabilis') sive **Shazam** est superheros, cuius res gestae legi possunt in libris nubeculatis a DC Comics, societate Americana, editis. Personam excogitaverunt anno 1939 C. C. Beck et Guglielmus (Bill) Parker, quorum alter res gestae huius personae delineavit, alter ea scripserunt. Quae res gestae primum in periodico *Whiz Comics* #2, quod societas Fawcett Comics anno 1940 edidit, narratae sunt. Ducis mirabilis alter ego est puer Gulielmus (Anglice *Billy*) Batson, qui, utcumque *shazam* magico verbo utitur, se commutat in chlamydatum virum, qui, ut deus, per aerem volare et incredibilibus viribus celeritateque uti potest. Ducis Mirabilis cognomen Grandis Ruber Caseus (Anglice *Big Red Cheese*) est.

De significatione verbi *shazam*
--------------------------------

Singulae litterae verbi *shazam* ad aliquem heroem vel deum alludunt:

* S pro Salomone
* H pro Hercule
* A pro Atlante
* Z pro vocabulo *Zeus* (Iuppiter)
* A pro Achille
* M pro Mercurio

De personis quae in periculis Ducis Mirabilis saepe fiant
---------------------------------------------------------

### Amici

* Dominus Florens Fulvus (Anglice *Mister Tawky Tawny*)
* Familia Mirabilis:
	+ Dux Mirabilis Junior
	+ Maria Mirabilis
	+ Avunculus Mirabilis
* Shazam magus

### Inimici

* Adam Niger (Anglice *Black Adam*)
* Doctor Sivana

Fortuna
-------

In cantiuncula quadam notissimi gregis musici The Beatles, Captain Marvel per iocum memoratur. Profecto McCartney vel Lennon, cum adhuc pueri essent, hos nubculatos legerunt, qui tam in Anglia a pueris diligebantur ut, post annum 1953, cum Societas Americana Fawcett Comics eos non jam ederet, societas anglica L. Miller & Sons, quae adhuc eos in Anglia ediderat, ad imitationem Grandis Casei Rubri novum heroem, Marvelman nuncupatum, produxit, ne tantum lucrum perderent. 

> Deep in the jungle where the mighty tiger lies   
>  Bill and his elephants were taken by surprise.   
>  So Captain Marvel zapped him right between the eyes.– The continuing story of Bungalow Bill, *Ioannes Lennon et Paulus McCartney**In iungala profunda ubi tigris potens latet   
>  Gugliemus et elephantes eius invasi sunt   
>  Dehinc Captain Marvel inter oculos illum percussit*

Bibliographia
-------------

* Kidd, Chip, et Geof Spear. 2010. *Shazam, the golden age of the world's mightiest mortal.* Novi Eboraci: Abrams Comicarts. ISBN 0-8109-9596-4.
* Lupoff, Dick; Thompson, Don, eds. (1970). *All in color for a Dime*. Novi Eboraci: Ace Books  (nova editio, sed sine imaginibus: 1997 Iolae: Krause Publications ed.)
* Feiffer, Iulius (1965). *The Great Comic Book Heroes*. Novi Eboraci: Bonanza Books

Nexus externi
-------------

* Sectio Encyclopediae interretialis superheroibus societatis DC comics dicata.

Notae
-----

1. ↑  Jacques Sadoul, *93 ans de BD,* (Lutetiae, Editions J'ai Lu, 1989), ISBN 2-277-22561-4, p. 167.
2. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
*Vide etiam paginam discretivam:* Cadmus (discretiva)

Cadmus et draco
**Cadmus** (*-i, m.*; Graece Κάδμος) fuit conditor et rex Cadmeae in Boeotia, quae urbs posteriori tempore Thebae nominata est, filius Agenoris, regis Tyri vel Sidonis, et Telephassae vel Argiopis. 

Cum soror Cadmi Europa a Iove rapta esset, pater Agenor Cadmum et filios eius aut eam invenire aut domum numquam redire iussit. Cadmus, cum oraculum Delphis consuluisset, ab Europae investigatione desistere et urbem in loco ubi 'bovis iaceat' condere iussus est. Cadmus bovem aliquem miserum per mediam Graeciam totam pepulit donec bovis fatigatus iacuit. Hoc in loco Cadmus, cum draconem Marti carum interfecisset, dentes serpentis extrahere dimidiumque eorum in terra serere ab Athena iussus est. Quos cum Cadmus sevisset, viri armati e terra exsiluerunt inter se pugnantes. Quinque horum virorum superfuerunt, quibuscum pacem fecit. Tandem Cadmus cum nonnullos annos Marti servivisset, rex urbis Cadmeae factus est.

Cadmo et Harmoniae filiae fuerunt Semele, Agaue, Ino, Autonoë.

Fontes
------

* *Apollodori bibliotheca* 3.4.1-2, 3.5.2, 3.5.4
* Euripidis *Bacchae*
* Herodoti *Historiae* 2.49, 4.147
* Hesiodus, *Theogonia* 937, 975-8
* Diodorus Siculus 1.23.4-6 et 5.58.2
* Pausanias, *Descriptio Graeciae* 3.24.3, 9.5.1-3, 9.12.1-3
* Strabo, *Geographica* IX.2.3

Plura legere si cupis
---------------------

* Franciscus Vian, *Les origines de Thèbes : Cadmos et les Spartes*, Parisiis, Librairie C. Klincksieck, 1963. Recensio critica Altera recensio

Nexus externi
-------------

* Imagines Cadmi in *Musaeo Iconographico Warburgiano*
**Ale et Franz**, vulgo **Alexander Besentini** (Mediolani natus die 11 Maii 1971) atque **Franciscus Villa** (ibidem natus die 29 Ianuarii 1967) sunt duo ex maximis Italianis comoediarum actoribus. Clarissimi sunt facti anno 2002 propter programma *"Zelig"* appellatum, a Claudio Bisio oblatum.

De curriculis
-------------

Par factum est anno 1992 Mediolani in *Impigri Theatri Sede* (Italiane: *Centro Teatro Attivo* seu *CTA*), quo loco Besentini Villaque cursum ad formationem completendam expleverunt.
Cursus theatralis Alexandri et Francisci varius est atque multiplex: nam sive ex comoedia sive tragoedia sive arte mimica constat.

In pelliculis cinematographicis partes etiam egerunt, sic ut *Magna prunus* (Italiane: *La grande prugna*), *Tertium sidus* (*La terza stella*) et *Tibi confido* (*Mi fido di te*).

Etiam duos libros ediderunt: *Quid de Laurentio? Mortuus est* (*E Larry? È morto*) et *Longo ex tempore exspectesne?* (Italiane: *È tanto che aspetti?*).

Praemium *Satira Politica* vocatum consecuti sunt anno 2001.

Anno 2005 suas dederunt voces in pellicula Americana *Madagascar*: Alexander Besentini partem Alexandri (*Alex*) leonis egit, Franciscus autem illam zebrae Martini (*Marty*). 

Ab anno 2007 usque ad 2009 sunt principales actores programmatis *Bona prima* appellati (Italiane: *Buona la prima*).

Nexus externus
--------------

* Alex et Franz, pagina interretialis
Conventus doctorum in Universitate Parisiensi habitus. Ex manuscripto mediaevale.
**Gradus academicus** est diploma collegiale vel universitarium, saepe cum titulo et aliquando cum honore academico consociatum, quod usitate conceditur cum acceptor aut cursum studiorum mandatum satis bene finiverit aut conatum scholasticum gradu dignum administraverit. Gradus usitatissime hodie concessi gradus consociatus, baccalaureatus, magistralis, et doctoralis sunt. Plurimi educationis altioris instituta testimonia et nonnulla programmata quae ad Magistratum Studiorum Provectorum adducunt plerumque offerunt, quod paene ubique *diplôme d'études supérieures spécialisées,* primo nomine Francico, appellatur.

Nexus interni
-------------

* Academia
* Accreditatio educationalis
* Baccalaureus
* Doctor
* Doctor philosophiae
* Magister in Studiis
* Magister Divinitatis
* Eruditio altior
* Gradus ad eundem
* Gradus externus
* Gradus honoris causa
* Inflatio academica
* Praemia academica in Hispania
* Primus gradus professionalis
* Stola academica
* Universitas pontificalis

Bibliographia
-------------

* Rüegg, Walter. 1992. *Universities in the Middle Ages.* A History of the University in Europe, 1. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521361052.
* Verger, J. 1998a. Doctor, doctoratus. *Lexikon des Mittelalters.* In vol. 3. Stutgartiae: J. B. Metzler.
* Verger, J. 1999b. Licentia. *Lexikon des Mittelalters.* In vol. 5. Stutgartiae: J. B. Metzler.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Membranae potentialis fit iontum et concentrationibus et oneribus electricis.
**Gradiens electrochemicus** est gradiens electrochemici potentialis, de consuetudine iontis facultatis trans membranam gradiendi. Gradienti sunt partes duae, *chemicus* enim gradiens - vel differentia concentrationum trans membranam - et gradiens *electricus* - differentia onerum electricorum trans membranam. Cum concentrationes iontum transmembranaceae non aeque distributae, ionta a regione concentrationis maioris in regionem minores gradientur, per diffusionem molecularem. Ionta sane onera electrica portant, potentialem transmembranaceam formantia. Cum distributio onerum electricorum trans membranam non aequalis, haec differentia electrici potentialis vim generat, quod iontum diffusionem incitat donec, ut onera utriusque lateris in aequilibritate invenitur Saepe gradientes electrochemici cum protonibus generantur.

Notae
-----

1. ↑  Nelson et Cox 2013: 403.
2. ↑  Gunner et al. 2013.

Nexus interni
-------------

* Accumulatrum electricum
* Electrochemia
* Neuron

Bibliographia
-------------

* Gunner M. R. M. Amin, et al. 2013. "Molecular Mechanisms for Generating Transmembrane Proton Gradients." *Biochimica et biophysica acta* 1827, no. 8-9 (Augustus-September): 892-913. Textus interretialis.
* Nelson, David, et Michael Cox. 2013. *Lehninger Principles of Biochemistry.* Novi Eboraci: W. H. Freeman. ISBN 978-1-4292-3414-6.

Nexus externi
-------------

* *Biology, LibreTexts de gradiente electrochemico **(Anglice)***
Wikidata Künzelsau
Res apud Vicidata repertae:Künzelsau: insigneKünzelsau: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°16′49″N 9°41′25″E  
*Numerus incolarum*: 15 637  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Stefan Neumann  
*Procuratio superior*: Hohenlohe, Künzelsau VVG  

**Geographia**

*Superficies*: 75.17±0 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Künzelsau: situsKünzelsau: situs
**Künzelsau** est urbs et commune Badense-Virtembergense 14 709 incolarum (anno 2012).

Künzelsau: antiquum vici conciliabulum

Clari cives
-----------

* Gulielmus Schmid, philologus (1859–1951)

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°16′49″N 9°41′25″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "08126046" apud *Statistik-Portal* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Künzelsau** spectant. |

* Künzelsau pagina interretialis
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Superfamilia : Ichneumonoidea   
Familia : Braconidae   
Genus : *Aleiodes*   
Species : ***A. gaga***   
*Aleiodes gaga*   
Quicke & Butcher, 2012  

***Aleiodes gaga*** est species vespae parasitoideae familiae Braconidarum, primum a Donaldo Quicke et Buntika Butcher anno 2012 descripta, uno specimine in Vivario Nationali Chae Son in Thailandia invento. Quae species, e Domina Gaga appellata, est una e 179 speciebus per primam "turbo-taxonomicam" DNA barcoding? cytochrome oxidase? I (COI) investigationem agnota.

Nexus interni
-------------

* *Gaga,* genus filicum etiam e Domina Gaga appellatum
* *Gagadon,* fossile mammalium praehistoricorum genus etiam e Domina Gaga appellatum

Bibliographia
-------------

* Wheeler, Quentin D. (September 16, 2012). "New to Nature No 84: *Aleiodes gaga*". Londinii .
* Butcher, Buntika Areekul (2012). "A turbo-taxonomic study of Thai *Aleiodes* (*Aleiodes*) and *Aleiodes* (*Arcaleiodes*)(Hymenoptera: Braconidae: Rogadinae) based largely on COI barcoded specimens, with rapid descriptions of 179 new species". *Zootaxa* **3457**: 1–232 .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Aleiodem gaga*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity |
---

**Animalia** — Mollusca

Classis : Bivalvia   
Ordo : Ostreida   
Superfamilia : Ostreoidea   
Familia : Ostreidae   
Genus : Alectryonella   
Species : **Alectryonella plicatula**   
Alectryonella plicatula   
(Gmelin, 1791)  
Synonyma
*Alectryonella solida* G. B. Sowerby II, 1871  
*Alectryonella lactea* G. B. Sowerby II, 1871  
*Alectryonella cumingiana* Dunker, 1846  
*Alectryonella sericea* Dillwyn, 1817  
*Alectryonella plicata* Dillwyn, 1817  
*Crassostrea plicatula*

***Crassostrea*** vel ***Alectryonella plicatula*** (binomen ab Ioanne Friderico Gmelin formá *Ostrea plicatula* anno 1791 statutum) est species bivalvium familiae Ostreidarum ad litora Sinarum habitantium. Ibi ad venditandum comedendumque colitur.

Bibliographia
-------------

* "China" in Alessandro Lovatelli, *Status of oyster culture in selected Asian countries* (Romae: FAO, 1988) cap. 5
* George C. Matthiessen, *Oyster Culture* (Oxoniae: Fishing News Books, 2001. ISBN 0-85238-279-0) pp. 20, 43
* Ramasamy Santhanam, *Biology and Ecology of Edible Marine Bivalve Molluscs* (Apple Academic Press, 2018) pp. 20-21 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Qingzhi Wang et al. "Characterization of the complete mitochondrial genome of Alectryonella plicatula (Bivalvia: Ostreidae)" in *Mitochondrial DNA Part B* vol. 6 no. 5 (2021) pp. 1581-1582

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • Fossilworks • INPN France |
*Vide etiam paginam discretivam:* Alea

Tesserae
Tali
Romani multa genera **alearum** habuerunt. Tali erant aleae quattuor laterum. Numeri I et III et IV et VI in lateribus scripti sunt. Tessera erat alea sex laterum. Latera ab uno ad sex puncta. Romani aleas viginti laterum habuerunt. Numeri Graeci in lateribus scripti sunt. 

Tessera viginti latera habens
Talus oblongus est.
Duo fines rotundos et quattuor latera plana habet.
Numeri duo et quinque omissi sunt quod talorum latus parvum erat rotundum.
Puncta in lateribus planis inscripta sunt.
Latus cum uno puncto vocabatur canis.
Latus cum tribus punctis vocabatur ternio.
Latus cum quattuor punctis vocabatur quaternio.
Latus cum sex punctis vocabatur senio. Romani talos e osse aut metallo aut ebore aut marmore aut ligno aut vitro fecerunt.

Quattuor tali simul iacti sunt.
Iactus optimus erat unus senio et unus quaternio et unus ternio et unus canis.
Hic vocabatur Venereus sive basilicus.
Iactus pessimus erat quattuor canes qui vocabatur canes sive canicula.

Hodie plurimae aleae sunt hexaedra sicut tesserae Romanae. Plurimae e plastico factae sunt. Multi ludi eis utuntur.

Ludus Catacumbarum et Catoblebarum (anglice: *Dungeons & Dragons*) et alii ludi personarum actitandarum qui secuti sunt multas aleas utuntur: tetraedrum & hexedrum & octahedrum & decaedrum & dodecaedrum & icosaedrum.

Nexus interni
-------------

* Alea iacta est
* Fors
* Probabilitas
* Musica aleatoria

Nexus externi
-------------

* Hieronymi Cardani, De ludo alea (vide 1.10 in Opera Omnia)
	+ sive De ludo alea (in forma .pdf)
Rudera castelli apud Ha Ha Tonka Saeptum Civicum.
**Ha Ha Tonka Saeptum Civicum** est publica oblectamentorum regio quae plus quam 3700 agrorum ad sinum Nianguam in Lacu Ozarkiarum circa quinque milia ad meridiem versus Camdentoniae Missuriae in Civitatibus Foederatis amplectitur. Memorabilis huius saepti civici proprietas est rudera domus lapideae quae ex castellis Europaeis saeculi sexti decimi formata erat. Aliae saepti proprietates notabiles sunt specus, foramina desidentia, et rupes quae lacum prospiciunt. Terra loci prominens praebet exemplum topographiae carsticae, quae est stratigraphica formatio geologica a dissolutione strati vel stratorum saxi solubilis formata. Pars saepti 70 agrorum Regio Naturalis Carstica Ha Ha Tonka anno 1981 designata est.

Nexus interni
-------------

* Ha Ha Tonka

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Anglice *Ha Ha Tonka State Park.*
3. ↑  "Ha Ha Tonka State Park," Missouri State Parks (Missouri Department of Natural Resources).
4. ↑  "Ha Ha Tonka Karst Natural Area,"[*nexus deficit*] mdc.mo.gov (Conservation Commission of Missouri).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ha Ha Tonka Saeptum Civicum** spectant. |

* "Ha Ha Tonka State Park," mostateparks.com (Missouri Department of Natural Resources)
* "Ha Ha Tonka Karst Natural Area,"[*nexus deficit*] mdc.mo.gov (Conservation Commission of Missouri).
Wikidata Ioannes Rachinskij
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 25 Februarii 1861; Huliaipole Raion  
*Obitus*: 1921;   

**Officium**

*Munus*: musicographus, Interpres  

**Ioannes Ioannis filius Rachinskij** (Russice *Иван Иванович Рачинский*), die 25 Februarii anno 1861 in Temirovka nunc regionis Zaporizhiensis natus et circa annum 1921 mortuus, fuit musicographus, poeta et interpres Russicus et Ucrainicus.

Vita et opera
-------------

In Universitate Petropolitana, quam anno 1886 finivit, et in Schola Musica Petropolitana(ru) educatus, Petropoli quam plurimum vitam degebat. Symphoniam quadriciniaque fidium tria aliaque opera composuit. Totum Lucretii carmen *de rerum natura* primus hexametris Russicis vertit. Post res novas Octobres Sebastopolim migraverat, annis belli civilis disparuit.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Темировка*, Ucrainice *Темирівка*.

Fontes
------

* Vita Ioannis Rachinskij **(Ucrainice)**

Nexus externi
-------------

* Versio Lucretii ab Ioanne Rachinskij facta, editio prima
* Editio versionis secunda anni 1933, emendata
Imago typographica Gradassi saeculo sextodecimo facta.
**Gradassus** (Italiane *Gradasso*) est persona in carmine epico *Orlando innamorato* a scriptore Italico Matthaeo Maria Boiardo scripto atque antagonistas in *Orlando furioso* a scriptore Italico Ludovico Ariosto scripto.

Biographia
----------

Gradassus est rex Sericanae atque Nabataeorum qui regi Marsilio in Europa ex Asia subvenit quia Saraceni contra regem Francorum Carolum Magnum pugnant. In Hispania Gradassus comitem palatinum Rinaldum Montalbanum ad singulare certamen provocat sed miles Christianus fugit, deinde Gradassus et rex Marsilius Francogalliam invadeunt. Gradassus, Rolandum et alios comites palatinos comprehendit atque regem Carolum, ut pretium, Bayardum equum Rinaldi atque gladium Rolandi petit. Tamen miles Anglicus Astulphus Gradassum provocat et eum vincit. Postea Gradassus ex Oriente in Europa revenit, gladio Rolandi atque Bayardum cupidus. In pugnam inter Christianos Saracenosque Gradassus gladium, cuius nomen Italice *Durlidana* est, invenit et paulo post Rinaldo occurrit: duo milites inter eos pugnant et Saracenus vincit, igitur denuo Bayardo potitur. Postea, post turbidam tempestatem in insulam Lopadusam vel Lipadusam pervento, Gradassus regi Maurorum Agramanti et senecti militi Sobrino incidit et tres Musulmani certamen contra tres comites palatinos constituunt. Rolandus, Oliverius atque Brandimartes in insulam pervenuunt atque provocant tres ad singulare certamen Saracenos. Gradassus cum *Durlindana* Brandimartem interficit sed paulo post Rolandus regem Sericanae occidit et gladium suum recuperat.

Fortuna
-------

Hodie in sermone Italico verbum *gradasso* est, quod circiter "miles gloriosus" significat, atque ex nomine regis ficti oritur.

Notae
-----

1. ↑  "(...) quaeque Rinaldus, quaeque Durastantus, Rodomontus, quaeque Gradassus." apud Baldum vel Macaronicon Theophili Folengo. Vide etiam textum latinum apud Vicifontem.
2. ↑  Vide paginam *Gradasso* apud vocabularium interretiale Italicum Treccani.

Bibliographia
-------------

* Baillet, Roger, *Le Monde poétique de l'Arioste. Essai d'interprétation du Roland furieux,* L'Hermès, Lutetiae, 1977.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
Beatus Prudentius a Cruce.
**Prudentius a Cruce** (in saeculo: **Prudentius de Gueréquiz y Guezuraga**) (natus die 29 Aprilis 1883 Rigoitia in Hispania; obiit Andújar die 31 Iulii 1936), professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Post vota anno 1903 sollemniter nuncupata, ipse anno 1903 sacerdotium suscepit. In ministerio erat Sacrarii B. M. Virginis de la Cabeza in loco Andújar. Una cum Secundo a Sancta Teresia martyrii coronam meruit die 31 mensis Iulii anno 1936.

Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Andújar, praeerat Prudentius a Cruce, Secundus a Sancta Teresia et Ioannes a Iesu et Maria.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu declarationis Martyrii ServorumDei Mariani a S. Ioseph Altolaguirre y Altolaguirre (in saec.: Iacobi) et IX Sociorumex Ordine SS. Trinitatis (†1936-1937)*, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873.
2. ↑  AAS, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873.
I. G. Schadow cum Berolina nuda
Berolina gypso expressa anno 1889
**Berolina** (-ae, *fem.*) in artibus neoclassicis est dea protectrix urbis Berolini. Berolinam primus invenit, si sic licet loqui, sculptor Hugo Hagen qui post effigiem collegae sui Iohannis Gottfried Schadow, anno 1869 factam, posuit parvam Berolinam nudam quae mamillas verecunde tegit.

Hanc deam neoclassicam recreavit imperator Gulielmus I qui anno 1871 de Francia debellata triumphavit et in foro *Belle-Alliance-Platz* (hodie *Mehringplatz*) statuam Berolinae erexit. Berolinam denuo creavit sculptor Aemilius Hundrieser qui anno 1889 statuam deae gypso expressam fecit (figuram pinguiculam Annae Sasse fingens) pro feriis receptionis regis Italiae Humberti I. Statua aënea, ab opere Hundrieseri refecta, in foro Alexandri (*Alexanderplatz*) posita anno 1944 eruta est.

Berolina aënea in foro Alexandri

Notae
-----

1. ↑  Secundum vicipaediam Theodiscam Berolina est etiam nomen neolatinum urbis.

Nexus externi
-------------

* Situs recreationis Berolinae anni 2000
* De Berolina
* De Berolina
* De statua in foro Alexandri[*nexus deficit*]
**Longus** sive **Longos** (Graece Λόγγος) Lesbius fuit scriptor Graecus antiquus, qui mythistoriam notissimam nomine Daphnis et Chloe conscripsit.

Vita
----

De vita eius nihil notum est. Omnes opinationes uno eius libro "Daphnis et Chloe", qui Lesbo insula gestus est, nituntur. Num Longus ex Lesbo oriundus sit, incertum est, etsi insulam bene novi videtur, ut ex descriptionibus eius patet. Genere scribendi necnon quibusdam aliis rebus eum saeculo secundo exeunte aut tertio ineunte vixisse conicitur.

Nomen
-----

Nomen Longos antiquitate saepe invenitur et etiam in Lesbo insula inscriptionibus attestatum est. Quamvis nomen Longos his diebus pro scriptore mythistoriae Daphnis et Chloe communiter in usu sit, de fide dubitatum est. 
Codex Vaticanus incipit: ΛΟΓΓΟΥ ΠΟΙΜΕΝΙΚΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΔΑΦΝΙΝ ΚΑΙ ΧΛΟΗΝ ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ, id est: "Longi pastoralia de Daphni et Chloe liber primus". Quod autem optimum manuscriptum Florentinum verbo "λόγος" (non "λόγγος") incipit ac finit, erant, qui nomen "Longum" falsum esse crederent. Contra etiam Codex Olomucensis, qui mythistoriae excerptum contintet, auctorem Longum appellat; ergo in codice Florentino mendum librarii subesse videtur.
Si nomen auctoris re vera Longos erat, verisimiliter libertus alicuius familiae Romanae huius nominis fuit.

Opus
----

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Daphnis et Chloe 
Daphnis et Chloe infantes a pastoribus reperti sunt. Initio mythistoriae Daphnis est puer 15 annorum, Chloe puella 13 annorum. Una pubescunt benevolentia mutua puraque coniuncti. Principale fabulae argumentum est, quomodo benevolentia inter pericula paulatim in amorem mutetur: Chloe abducta est et revertitur, Daphnis idem patitur; parentes cuiusque reperti sunt, homines locupletes ex urbe longinqua oriundi, qui filios aliis in matrimonium dare volebant. Tamen Daphnis et Chloe demum ad felicem ruris vitam revertuntur.

Vide etiam
----------

Alii mythistorici Graeci:

* Charito Aphrodisiensis - De amoribus Chaereae et Calliroes
* Xenophon Ephesius - Ephesiaca sive De amoribus Anthiae et Abrocomae
* Achilles Tatius - De Clitophontis et Leucippes amoribus
* Heliodorus - Aethiopica

Bibliographia
-------------

* Massimo Fusillo: Longos. In: Der Neue Pauly (DNP). Vol. 7, Metzler, Stuttgardiae 1999, ISBN 3-476-01477-0, Col. 436–439.
* Otmar Schissel von Fleschenberg: Longos 1. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Tomus XIII,2, Stuttgardiae 1927, Col. 1425–1427.
* John R. Morgan: Longus. In: K. De Temmerman / E. van Emde Boas (ed.), Characterization in Ancient Greek Literature. Brill, Leiden 2018, 608–627.

Alii libri vide in articulo Daphnis et Chloe

Notae
-----

1. ↑  S. Michael D. Reeve (ed.): *Longus: Daphnis et Chloe*, Lipsiae 1994 (3. ed.), p. 1.
**Berosus** vel **Berossos** (floruit prima parte tertii saeculi a.C.n.) fuit sacerdos dei Babyloniaci Beli sive Marduk et astrologus et rerum gestarum scriptor. Nam *Babyloniaca* sive etiam *Chaldaica* tribus libris digesta et regi Antiocho Soteri dedicata composuit quibus historiam Babyloniorum a mundo creato usque ad Alexandrum Magnum ex veteribus fontibus cuneiformibus signis exaratis et in templis servatis Graece explicabat. Diluvium orbem terrarum mergens describebat et reges antediluvianos a regibus post diluvium regnantibus discernebat. Scholam astrologicam quoque in insula Co instituit ubi scientiam veterum Chaldaeorum orbi Graeco tradebat : ita unus e doctis hominibus fuit qui tempore successorum Alexandri Magni veteres traditiones orientales cum hellenismo conciliaverunt

De rebus a quibusdam dubitatis
------------------------------

Nonnulli homines docti mirabantur si quidem idem homo fuerit et sacerdos in Babylonia in Seleucidarum regno et astrologiae magister in insula quae tum a Ptolomaeis possidebatur. At fontes antiqui numquam duos Berosos discernunt. Quin etiam si unus fuit Berosus dubitant utrum res ad physicam pertinentes et a Vitruvio, Seneca, Plinio traditae ex opusculo seorsum edito ductae sint an pars quaedam *Babyloniacorum* fuerint.

De Beroso supposito
-------------------

Anno 1498 opusculum Latine scriptum et inter alios auctores positum sub nomine Berosi in lucem typographicam prodiit atque mox locupleti commentario ab inventore novi manuscripti Annio Viterbensi, ordinis praedicatorum, theologiae professore, instruebatur atque iterum atque iterum reeditus multos et doctos homines decepit donec falsarii ludicrum fuisse detegeretur. Hodie pseudo-Beroso tribuitur id est Beroso supposito.

Fontes
------

* Flavius Iosephus, libro primo *Contra Apionem* 129-160.
	+ libro decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 20 et 219-226.
* Plinius Maior libro septimo *Naturalis Historiae* 123.
* Seneca, libro tertio *Quaestionum Naturalium* 29.
* Vitruvius, libro nono *de Architectura* 2.1, 6.2, 8.1.

Si vis plura legere
-------------------

* S. Burstein, *The Babyloniaka of Berossus*, 1978
* Amelia Kuhrt et Susanna Sherwin-White, *Hellenism in the East. The interaction of Greek and non-Greek civilizations from Syria to central Asia after Alexander*, Londini, 1987 Recensio critica Vide in primis pp 32-56 : 'Berossus' Babyloniaka and Seleucid Rule in Babylonia' (Amelia Kuhrt).
* Paulus Schnabel, *Berossos und die babylonisch-hellenistische Literatur*, Geuthner, 1923
	+ *Die babylonische Chronologie in Berossos' Babyloniaka*, Berolini, Peiser, 1908.
* G. Verbrugghe, *Berossos and Manetho, introduced and translated : native traditions in ancient Mesopotamia and Egypt*, The University of Michigan Press, 1996 Apud Guglum librorum

Notae
-----

1. ↑  Sic apud Flavium Iosephum, *Contra Apionem* I.142
2. ↑  Fl. Ios. *Ant. Iud*. I.93.
3. ↑  Vitruvius 9.6.2.
4. ↑  De quibus omnibus vide Verbrugghe (1996) pp. 15-16.
5. ↑  *Antiquitatum variarum volumina XVII* (Berosus = liber XV).
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Thomas Jones
Res apud Vicidata repertae:Thomas Jones: imagoThomas Jones: imago
*Nativitas*: 7 Iunii 1940; Pontypridd  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Thomas John Woodward
**Officium**

*Munus*: cantor, actor  

**Familia**

*Coniunx*: Linda Woodward  
*Proles*: Jonathan Berkery, Mark Woodward  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Order of the British Empire, Grammy Award for Best New Artist, Knight Bachelor, star on Hollywood Walk of Fame  

**Thomas Woodward Jones**, saepissime *Tom Jones*, die septimo Iunii 1940 natus, est cantor gallicus qui florebat de medio saeculo vicensimo usque ad tempus hodiernum. Thomas Jones numerum unum in Anglia ter habuit, numerum decem undeviciens.

Vita
----

Tom Jones in 2009
Tom Jones die septimo mensis iunii in Cambria, Pontypridd(en) in urbe natus est, gente humili. Duxit mense martii 1957, amicam scholasticam suam Lindam Trenchard, eo tempore gravatam. Anno 1963 cantabat cum grege cambrica *Tommy Scott and the Senators*. Antequam annus 1964 finem fecit, Thomas Jones factus est Tom Jones, Gordono Mills(en), administratore suo , monente, propterea quod pellicula nomine *Tom Jones*, cum persona ipsius nominis, rem bene gesserat.

Anno 1964 carmen eius 'It's not unusual' (latine 'insolitum non est') factum est perceleber, disseminatum a statione radiophonica *Radio Caroline*. Annus 1965 summum erat curriculi Tom Jones quod infuit invasioni musicae Britannicae in civitates foederatas. Anno 1965 cecinit carmen pelliculae de Iacobo Bond titulo *Thunderball*.

Anno 1966 Praemium Gramophonicum accepit, novus optimus.

Per nonullos annos Jones cantabat Campis Nivatae ubi noverat Elvis Presley, item ibi cantor. 

Anno 1999 Regina Elisabeth II Thomam Jones in ordinem equestrem imperii Britannici recepit. Nuper fama Thomae Jones auxit apud iuvenes ob programmam televisificam The Voice UK.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |
Globi aerostatici, vapore calido inflati, in caelum surgunt, Didacopoli in California.
**Globus aërostaticus** **aëris calidi** est genus globi aerostatici, saccus qui vapore raro vel calido inflari potest tali modo ut in caelum surgat. Hi globi constant hodie persaepe ex rebus cumminosis, temporibus prioribus ex animalium vesicis. Anno 1824, Michael Faraday, scientista Britannicus, globos cumminosos primum fecit.

Formae
------

Globi aërostatici saepe aliquid ab ovatis in forma sunt, sed alia formae etiam sunt.

* Forma typica.
* Apes.
* Ecclesia cathedralis Monasterium Principale Sancti Galli.

Nexus interni
-------------

* Aëronavis
* Ardor nocturnus
* Blimp
* Follis aerius
* Globus saliens
* Zeppelinus

Notae
-----

1. ↑  Pons Wörterbuch des neuen Lateins, s.v. Ballon.
2. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Editio secunda anni 2009.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **globos aerostaticos** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **globos aerostaticos** spectant (Balloon aircraft, Hot air balloons). |
*Pongo pygmaeus,* una ex duabus speciebus pongonum

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Primates   
Familia : Hominidae   
Subfamilia : Ponginae   
Genus : ***Pongo***   
Lacépède, 1799  
   
Subdivisiones: Species*Pongo pygmaeus*  

*Pongo abelii*  

*Pongo tapanuliensis*
Synonyma
*Faunus* Oken, 1816   

*Lophotus* Fischer, 1813   

*Macrobates* Billberg, 1828   

*Satyrus* Lesson, 1840
Species typica

*Pongo pygmaeus* Lacépède, 1799 (= *Simia pygmaeus* Linnaeus, 1760)
Territorium

Distributio duarum specierum generis *Pongo*

***Pongo*** est genus primatum subfamiliae Ponginarum familiae Hominidarum. Inveni potest solum in insulis Borneo et Sumatra. Verbum *orangutan,* quo Malaice cognoscitur, significat 'silvicola'.

Species et subspecies
---------------------

* *Pongo pygmaeus* in insula Borneo habitat.
	+ *Pongo pygmaeus pygmaeus*, subspecies inter septentriones et occasum solis habitans
	+ *Pongo pygmaeus wurmbii*, subspecies inter occasum solis et meridiem habitans
	+ *Pongo pygmaeus morio*, subspecies inter septentriones et orientem habitans
* *Pongo abelii* nusquam nisi in insula Sumatra versatur; rarior quam *Pongo pygmaeo*
* *Pongo tapanuliensis*, species in parva regione Sumatrae occidentalis reperta

Notae
-----

Nexus interni
-------------

* *Gorilla*
* *Homo*
* *Pan*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Pongo"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pongo** spectant. |
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Rodentia   
Familia : Gliridae   
Subfamilia : Glirinae   
Genus : ***Glis***   
Brisson, 1762  
Species : ***G. glis***   
*Glis glis*   
(Linnaeus, 1766)  
Palaeontologia

2.58–0 m.a.: Pleistocaenum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Synonyma
\**Sciurus glis* Linnaeus, 1766
* *Myoxus glis* (Linnaeus, 1766)

Territorium

Habitationes *Gliris gliris*

***Glis*** est genus rodentium familiae Gliridarum, cuius nunc exstat una sola species, ***Glis glis***. Per magnam partem Europae occidentalis habitat. Glis est animal muri simile, maius tamen, in arboribus degens, et totam fere hiemem hibernatione fruens somno simili; quo tempore cum aut nullo, aut exiguo certe cibo utetur, pinguescit tamen ut cum maxime.

Glis fuit olim in deliciis cenarum, adeo ut vivaria glirium habere mos fuerit, quae *gliraria* dicta; et saginandi causa in doliis, singulari ad id ratione factis, includerent. Itaque legibus sumptuariis constitutis, glires quoque, ut glandia, conchylia et peregrinae aves, interdicti.

Eorum condiendorum rationem docet Apicius:

> Glires: isicio porcino, item pulpis ex omni membro glirium trito, cum pipere, nucleis, laser, liquamine farcies glires, et sutos in tegula positos mittes in furnum aut farsos in clibano coques.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Amori, G. et al. (2010). *Glis glis*. In: IUCN 2010. *IUCN Red List of Threatened Species*
2. ↑  Formula:MSW3 Gliridae
3. ↑  Marcus Terentius Varro, *Res rusticae* 3.12.2.
4. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia*8.223.
5. ↑  Caelius Apicius, *De re coquinaria* 8.9.1.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • Fossilworks • INPN France |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Glirem glirem*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Glirem glirem*** spectant. |

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
Hoc est initium carminis brevissimi a Serlone de Wiltonia hexametris cantati. Ecce textus completus:

Linquo coax ranis, cras corvis, vanaque vanis;
Ad logicam pergo quae mortis non timet ergo.
Illo carmine subiuncta est fabula, similis "rationibus" poematum Occitanice compositorum, Latine scripta, reperta in opere cuius titulus est *Liber narrationum de diversis visionibus et miraculis* in libro manuscripto (*Troyes 946*) ex abbatia Claraevallensi sumpto, inter annos 1173 et 1184 composita. Unum e discipulis Serlonis iuvenem mortuum visum esse ab eo in somnio, cucullo pergameno vestitum ubi omnia sophismata philosophiae scholasticae scripta sunt; iuvenem dixisse istum cucullum calidissimum oppressivumque; Serlonem temptavisse ut tangeat apparitionem discipuli sui, sed manum subito retractavisse adustum. Illo somnio viso Serlo se convertisse, carmen dicavisse, in ordinem Cisterciensem intrasse.

De historia Serlonis disseruit philologus ille et fabulator Francicus Marcellus Schwob in libello *La légende de Serlon de Wilton* edito Lutetiae anno 1899.

Bibliographia
-------------

* Jan Oberg, ed. *Serlon de Wilton: Poemes latins* (Holmiae, 1965) no. 78
* William D. Paden, Jr. "De monachis rithmos facientibus: Hélinant de Froidmont, Bertran de Born, and the Cistercian General Chapter of 1199" in *Speculum* vol. 55 (1980) pp. 669-685, esp. p. 670
* F. J. E. Raby, *A History of Secular Latin Poetry in the Middle Ages* (Oxford: Clarendon Press, 1934. ISBN 0-19-814325-7) vol. 2 p. 112
* Marcel Schwob, *La légende de Serlon de Wilton*. Lutetiae, 1899
Eva Green partes primas muliebres egit.
***Dark Shadows*** est pellicula Timothei Burton moderatoris cinematographici anno 2012 edita, partim comica, partim horrifica, posita in serie televisifica eiusdem nominis annis 1966—1971 emissá. Primae partes a Iohanne Depp agitur, quo fit ut octava pellicula est, in qua et Burton et Depp operantur. Musicen pelliculae Daniel Elfman composuit.

Argumentum
----------

Anno 1776 Angelica maga (Eva Green), cum Barnabas Collis (Iohannes Depp), cuius amore capta est, se eam amare neget, amatricem Barnabae necat et eum in vampyrum mutatum vivum sepeliendum curat. Barnabas autem anno 1972, post fere duo saecula, sepulcro liberatur et in domum castellanam suam redit, ubi familiae suae hodiernae incedit. Etiam cognoscit Victoriam (Isabella Heathcote), cuius admiratione capitur, et quae colloqui posse videtur cum specie amatricis pristinae Barnabae. Angelica maga autem usque vivit et iuventute et pulchritudine valens, et aut Barnabam amore ipsius capi aut iterum ulcisci vult.

Partes principales
------------------

* Iohannes Depp: Barnabas Collins
* Eva Green: Angelique Bouchard
* Michaela Pfeiffer: Elizabeth Collins Stoddard
* Helena Bonham Carter: Julia Hoffman
* Iacobus Earle Haley: Willie Loomis
* Ioannes Lee Miller: Roger Collins
* Isabella Heathcote: Victoria Winters
* Christophorus Lee: Silas Clarney
* Alice Cooper: Alice Cooper
Wikidata Romulus Neagu
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 23 Iunii 1930; Bucaresta  
*Obitus*: 25 Decembris 2004; Bucaresta  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: member of the Chamber of Deputies of Romania  
*Munus*: politicus, legatus  

**Romulus Neagu** (natus die 23 Iunii 1930 Bucarestae, mortuus die 25 Decembris 2004 eadem in urbe) legatus ateuq rerum politicarum peritus Dacoromanicus fuit.

Munus
-----

Neagu relationibus internationalibus studebat et pro ministerio rerum exterarum operam dedit. Fuit legatus patriae ad Nationes Unitas Genavae.

Cursus honorum
--------------

Postquam regimen Communistarum mense Decembri 1989 cecidit, Neagu a die 28 Iunii 1990 ad usque mensem Maii 1991 secretarius statalis in administerio rerum exterarum Romaniae fuit, sub praeside ministrorum Perto Roman. Deinde sodalis PDSR factionis annis 1996 - 2000 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.

Familia
-------

Neagu uxorem Luciam in matrimonium duxit et filiam atque filium habuit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud situm interretialem Camerae legatorum Romaniae
* Data Romuli Neagu apud Geni.com
* Curriculum vitae apud romania-on-line.net

Ministri principales rectionum Petri Roman II 1990 - 1991

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Traianus Băsescu • Victor Babiuc • Florianus Bercea • Andreas Chirică • Eugenius Dijmărescu • Bogdan Niculescu-Duvăz • Constantinus Fota • Petrus Mărculescu • Bogdan Marinescu • Mihnea Marmeliuc • Hadrianus Năstase • Romulus Neagu • Doru Pană • Valerius Pescariu • Andreas Pleșu • Valerius Eugenius Pop • Daniel-Mircea Popescu • Petrus Roman • Nicolaus Spiroiu • Victor Atanasius Stănculescu • Ioannes Aurelius Stoica • Theodorus Stolojan • Ioannes Țipu • Andrei Țugulea • Doru-Viorel Ursu • Antonius Vătășescu • Cătălin Zamfir |
|  |
Wikidata Philadelphia (Lydia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Turcia  
*Locus*: 38°21′0″N 28°31′0″E  
*Numerus incolarum*: 105 145  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Alaşehir
**Gestio**

*Procuratio superior*: Manisa  

**Geographia**

*Superficies*: 1 015.26 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Salihli, Kula, Sarıgöl, Eşme, Kuyucak, Nazilli, Kiraz  

**Tabula aut despectus**

Philadelphia (Lydia): situsPhiladelphia (Lydia): situs
*Vide etiam paginam discretivam:* Philadelphia (discretiva)

**Philadelphia** in Lydia (Graece Φιλαδέλφεια), vulgo hodie *Alaşehir* [aˈɫaʃehiɾ], est urbs Turcicae anno 189 a.C.n. iussu regis Eumenis II condita, qui ad honorem fratris (regisque futuri) Attalo II "Philadelpho" nomen imposuit. Inter urbes praecipuas fuit regni Pergameni, deinde provinciae Asiae Romanorum, deinde thematis Thracesii Byzantinorum. Philadelphia una fuit ex "septem ecclesiis quae sunt in Asia" quibus liber *Apocalypsis* Novi Testamenti dicata est.

Conspectus in ruinas antiquas.

Incolae noti
------------

* Ioannes Laurentius Lydus, magistratus et auctor Graecus
* Theodorus Mancaphas, affectator imperii Byzantini
* Kenan Evren, praeses Turciae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 38°21′0″N 28°31′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Phasis (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Phasis (urbs): insignePhasis (urbs): insigne
*Civitas*: Georgia  
*Locus*: 42°9′0″N 41°40′0″E  
*Numerus incolarum*: 41 500  
*Zona horaria*: UTC+04:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: ფოთი
**Gestio**

*Procuratio superior*: Samegrelo-Zemo Svaneti  

**Geographia**

*Superficies*: 65.8 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lanchkhuti Municipality, Khobi Municipality  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Aktau, Larnaca, LaGrange, Burgas  

*Vide etiam paginam discretivam:* Phasis (discretiva)

**Phasis** (Graece Φᾶσις, -δος), nunc **Poti** (Georgiane ფოთი), est urbs Georgiae magna et portus in ostio Phasidis fluminis, in Pontum Euxinum effluentis, sita. Incolas 41 498 anno 2020 habuit.

Phasis in litore Ponti Euxini

Historia
--------

Milesiorum colonia in ostio Phasidis saeculo VI a.C.n. condita est. Tempore Hellenistico Regni Pontici pars erat. Saeculo IV Academia Phasiana Graeco-Georgiana nota erat, ubi Petrus Iberus studuit. A saeculo VII sub nomine Georgiano *Poti* memoratur. Statum urbis anno 1858 iussu Alexandri II recepit.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, 1972, vol. 1, p. 621.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°9′0″N 41°40′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Dobrynia
Res apud Vicidata repertae:Dobrynia: imagoDobrynia: imago
*Nativitas*: unknown value;   
*Obitus*: 1007;   

**Officium**

*Officium*: consularis Novogardiae, voivode of Kyiv  

**Familia**

*Proles*: Konstantin Dobrynich  

**Dobrynia** (Russice Добрыня) fuit dux exercitus Vladimiri Magni, avunculus eius (matris eius Maluschae frater), Novogardiae consularis. 

Dobrynia effecit, ut Vladimiro Sventoslaus Novogardiam anno 970 daret; idem expeditionem contra Iaropolcum et Polotiam anno 978 Vladimiro suasit necnon Rognedae violentiam, quae sororem Dobryniae Maluscham obiurgavisset. Consularis Novogardiae a Vladimiro factus, primo Peruni effigiem ibi statuit, post baptizavit Novogardienses *gladio*, ut *Annales Ioachimi(ru)* dicunt.

Dobryniae fama in carmina epica de Dobrynia Nicetae filio transformata esse videtur.

Notae
-----

1. ↑  *Nestoris chronicon...* , Leopoli 1883, cap. 36; Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 6.
2. ↑  *Posadnik*, videas: S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *посадник*. Hac voce olim designabatur vir vel uxor consularis urbium Novogardiae et Pleskoviae.

Bibliographia
-------------

* De Dobrynia in *Encyclopaedia biographica* **(Russice)**
* De Dobrynia in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**