recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Demonstratio per imaginem notarum Caesarianarum.
**Notae Caesarianae** sunt algorithmus cryptographicus conversionis litterarum quo Caesar triumvir usus est ad nuntios celandos. Ex litterarum ordine sic struendo consistit ut quarta littera pro prima – id est D pro A, et perinde reliquae – commutetur.

Tabula notarum Caesarianarum sic progreditur:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Apertae | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |
| Occultae | X | Y | Z | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W |

Exemplum
--------

Exempli gratia, hoc est Caesaris *De bello Gallico* librorum exordium (sine minusculis aut interpunctis):

GALLIAESTOMNISDIVISAINPARTESTRES
Quod, si quis occultare velit per notas Caesarianas, sic convertat:

DXIIFXBPQLJKFPAFSFPXFKMXOQBPQOBP
Quo facto, nullum verbum intellegi possit, nisi ab eo qui notarum ordinem noverit.

Notae
-----

1. 1 2  Suetonii, *De vita Caesarum*, *Divus Iulius*, 56: "Extant et ad Ciceronem, item ad familiares domesticis de rebus, in quibus, si qua occultius perferenda erant, per notas scripsit, id est sic structo litterarum ordine, ut nullum verbum effici posset: quae si qui investigare et persequi velit, quartam elementorum litteram, id est D pro A et perinde reliquas commutet." [alia editio].
**Latinitas huius commentationis est pessima.**  
Ut teneantur, commentationes bona Latinitate scribendae sunt et cum vera sapientia.  
Rescribe igitur, si potes, aut formulam {{succurre}} suppone. Si praeter hebdomadem errores maneant, commentatio delebitur.  

English languageEnglish language English

The Latin of this article is not good enough. An article needs a minimum level of Latinity to be retained. To save it, please rewrite it, if you can, or replace this header with {{succurre}}. If the page is not improved within one week it will be deleted.

DeutschDeutsch Deutsch

Die Latinität dieses Beitrags ist nicht ausreichend, um sprachliche Mindestanforderungen zu erfüllen. Schreiben Sie ihn bitte neu, um ihn weiterhin bei Vicipaedia zu halten, oder geben Sie hier die Formel {{succurre}} für ein Hilfeansuchen ein. Bleibt er so, wird er nach einer Woche entfernt.

EsperantoEsperanto Esperanto

La latina stilo de tiu ĉi artikolo tute ne kontentigas ne plenumante eĉ la minimume necesan latinecnivelon. Por daŭrigi ĝian ekziston bv. reskribu ĝin aŭ metu tie ĉi la helposignon {{succurre}}. Post kontinue mankanta pliboniĝo ĝi forigotos.

Tellus visu ex Appolo 17
**Dies internationalis pro usurpatione circumiectorum inhibendo in bello** est dies internationalis quae die 6 Novembris celebratur quique anno decreta die 5 Novembris anno 2001 a resolutione Conventus generalis Consociationis Nationum sub Ban Gi-mun. Missio diei diplomatiam praeventivam et dialogum promovendum contra bellum quod destructionem circumiectorum naturalium et opum naturae parit, apud Ban Gi-mun.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Resolutio A/Res/56/4
3. ↑  :Significance of International Day for Preventing the Exploitation of the Environment in War and Armed Conflict."

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis diei pro[prius.
Himilce
**Imilce** seu **Himilce** (III saeculum a.C.n.- fortasse 214 a.C.n.) principissa hiberica, in Castulone nata, et uxor Hannibalis Barcae fuit.

Biographia
----------

Statua Imilces in Beatia sita.
Filia regis Castulonis, urbs Oretanorum in Hiberia meridionale, erat. Ut Silius Italicus scripsit Imilce ab Castalio, vir Cirrhaeus qui nomen urbi dedit, orta est. Facto foedere inter Oretanos Punicosque Imilce Hannibali nupsit ante initium secundi belli Punici, anno 221 aut 220 a.C.n. , in templum deae Thinith in Carthagine Nova. Imilce cum Hannibale filium habuit, ut Silius Italicus scripsit. Ante expeditionem punicam in Italia Hannibal eam iussit remanere in Hispania cum filio. Hannibale pugnante Romanos in Italia Imilce morta est et in Castulone sepulta est, ubi simulacrum funebre postum est. Urbs Castulo paulo post ad Romanos defecit.

Fontes antiqui
--------------

* Titus Livius, Ab urbe condita libri: liber XXIV, 41, 7.

* Silius Italicus, Punica, liber III.

Bibliographia
-------------

* Michael Vega Blázquez, *«El rastro de Himilce»* *Actas I Congreso de Historia de Linares* (Linares): 65-71.
* Florianus de Ocampo, *Los cinco libros primeros de la Crónica general de España, que recopila el maëstro Florián do Campo, cronista del rey nuestro señor* 5.

Nexus interni
-------------

* Gentes Ibericae
Čogori aestate anni 2003.

**Čogori** (in lingua Balti چھوغوری), vel saepe **K2,** est mons in Asia, 8611 metra supra maris aequor, secundus ab altissimo in orbe terrarum, post Everestium (8848.86 metra).

Situs
-----

In iugo Baltoro montium Imai situs est. Baltoro iugum per confinium Jammu et Casmiriae civitatis Indiae (in regione, qua nunc Pakistania de facto possidet, in regione eius Gilgit et Baltistania) et Xinjiang provinciae Sinarum transit. Ascensus in Čogori e parte Sinica multo difficilior est, quam e parte Pakistanica, et oreobatae saepius a meridie per Pakistaniam ad montem appropinquant.

De nomine
---------

*Čogori,* montis nomen proprium, e lingua Balti indigena sumitur, 'montem magnum' significans. *K2* numerus est, quo Thomas Georgius Montgomerie(en) anno 1856 cacumen significavit, cum primam regionis tabulam geographicam componeret (*K* in numero est *Karakorum*, montium Imai nomen hodiernum).

Ascensio
--------

Expeditio Italica primum anno 1954 cacumen montis attigit. Mulier prima, quae in Čogori ascendit, est Vanda Rutkiewicz(pl) Polona, anno 1986. Viginti tres partes centesimae numeri oreobatarum in cacumen montis profectorum perierunt.

Notae
-----

1. ↑  "Mount Everest is two feet taller, China and Nepal announce". *National Geographic* .

Bibliographia
-------------

* Booth, Martin. (2000) 2001. *A Magick Life: A Biography of Aleister Crowley.* Coronet edition. Londinii: Hodder and Stoughton. ISBN 0-340-71806-4.
* Curran, Jim. 1995. *K2: The Story of the Savage Mountain.* Londinii: Hodder & Stoughton. ISBN 978-0-340-66007-2.
* McDonald, Bernadette. 2007. *Brotherhood of the Rope: The Biography of Charles Houston.* The Mountaineers Books. ISBN 978-0-89886-942-2.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Čogori** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 35°52′52″N 76°30′48″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Peakbagger* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Gulielmus Penn
**Guilelmus Penn** (natus in Londinio die 14 Octobris 1644; Berceriae mortuus die 30 Iulii 1718) fuit Anglicus negotiator rerum soli, philosophus, et conditor Provinciae Pennsylvaniae, coloniae Anglicae in America Septentrionali et civitatis Pennsylvaniae futurae. Fuit propugnator primus democratiae et libertatis religionis, et notabilis ob cognationem bonam et foederes prospera cum Lenni Lenape, indigenis Americanis. Sub administrationem suam, urbs Philadelphiae destinata et creta est.

Vita
----

Gulielmus Penn natus est Londinii die 14 Octobris 1644. Alumnus fuit Aedis Christi universitatis Oxoniensis et academiae Salmuriensis. Mortuus est 30 Iulii 1718.

Opera
-----

* *The Sandy Foundation Shaken* (1668)
* *True Spiritual Liberty* (1681)
* *Some Fruits of Solitude In Reflections And Maxims* (1682)
* *Frame Of Government Of Pennsylvania* (1682)
* Epistula ad mulierem (1682)
* *A Key* (1692)
* *An Essay Towards the Present and Future Peace of Europe by the Establishment of an European Dyet, Parliament or Estates* (1693)
* Praefatio in *Journal of George Fox* (1694)
* *Primitive Christianity Revived* (1696)
* Opera nonnulla

Nexus externi
-------------

* *The Life of William Penn* auctore M. L. Weems (1829) **(Anglice)**
Dum autocinetum celerius it, sonus motri mutat.
**Acceleratio** est quantitas vectorialis physica, symbolo {\displaystyle {\vec {a}}} persaepe denotata, quae velocitatis fluxionem dat. Eius mensurae unitas est distantia per tempus quadratum divisa, quae in systemate unitatium SI usitate unitatibus m/s² datur, h.e. metris per secundum temporis quadratum divisis.

Definitio
---------

In mechanica classica, mediocris acceleratio vectoris computari licet per formulam 

{\displaystyle {\vec {a}}\_{med}={\frac {\Delta {\vec {v}}}{\Delta \mathrm {t} }}}
ubi commutatio velocitatis divisa est per tempus {\displaystyle \Delta t} in quo haec commutatio effecitur.

Instantanea autem acceleratio secundum differentialem formulam mathematice ita definitur:

{\displaystyle {\vec {a}}={\frac {d{\vec {v}}}{dt}}={\frac {d^{2}{\vec {x}}}{dt^{2}}}\,}
ubi {\displaystyle {\vec {v}}(t)} instantaneam corporis velocitatem in tempore *t* denotat.

Notae
-----

1. ↑  Accelerātiō, -ōnis *f.* Aliter *adceleratio*. Vide *Oxford Latin Dictionary* et *Rhetorica ad Herennium* 3.23: "Continuatio est orationis enuntiandae a<d>celeratio clamosa."

Nexus interni
-------------

* Mechanica Newtoniana

Nexus externi
-------------

* De acceleratione apud Khan Academy **(Anglice)**
**Conventio Panormitana** est pactio internationalis Nationum Unitarum facta contra lavationem pecuniae, corruptionem, mercatum hominum aliaque scelera, quae in duabus vel pluribus civitatibus consociatim committuntur. Quae conventio Panormi anno 2000 facta die 29 Septembris 2003 valere coepit. Octobro mense 2023, civitates 147 eam subscripserunt, 192 ratam habuerunt. Ab Officio NU drogis et sceleribus cohibendis instituto custoditur.

Protocolla additicia
--------------------

Huic conventioni protocolla tria addita sunt:

* Protocollum de mercatu hominum, imprimis mulierum et liberorum, quod anno 2023 civitates 181 ratum habebant
* Protocollum de mercatu illegali advenarum, quod anno 2023 civitates 151 ratum habebant
* Protocollum de mercatu armarum igniferarum, quod anno 2023 civitates 122 ratum habebant.

Notae
-----

1. ↑  Signatories to the United Nations Convention against Transnational Organized Crime and its Protocols.

Nexus interni
-------------

* Conventio Nationum Unitarum contra corruptionem facta

Nexus externi
-------------

* United Nations Convention against Transnational Organized Crime and the Protocols Thereto
Wikidata Yui Chunoshin
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 11 Octobris 1894; Itoshima  
*Obitus*: 12 Novembris 1967;   
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: esperantista  

**Yui Chunoshin** Iaponice: 由比忠之進 (natus die 11 Octobris 1894 et mortuus die 12 Novembris 1967) est homo litterae patentium et pacifista Esperantista Iaponicus. Socius fuit Instituti Esperantici Iapoinici.

Vita
----

Ut pacifista, motum contra bombam atomicam participavit et ex anno 1921 linguam Esperanticam studuit et de *hibakusha*, victimis bombae atomicae scribebat. Alumus Instituti Technologiae Tokiensi fuit et apud officium diplomatis inoventionis laborabat. 

Die 11 Novembris 1967, ipsam immolavit cum benzino sulphuratoque in fronte sedis primi ministri Eisaku Satō in contradicendo subsidium Iaponensi implicationem CFAe in Bello in Vietnamia , cum epistula, dicans "Tandem derisio esse potest, quoniam tamen neque americanus neque vietnamnus sum autem quod ego, alienus sibi mortem consciscere, at certus sum, mortem meam non vanam, at fontem cupientibus pacis mundi erit."

Notae
-----

1. ↑  Asakura, Kyouji, Philosophia mortis voluntariae (自殺の思想), p.350
2. ↑  われ炎となりてーあるエスぺランテストの抗議、岩垂弘("ego flamma fio - convicium uni esperantistae", Iwadare Hiroshi)
3. ↑

Lege etiam
----------

* *AHR Forum* Japan 1968: The Performance of Violence and the Theater of Protest, p.110 a Guliemo Marotti
**Jumpstyle,** vel **modus saliendi** est saltatio delira (Anglice: *rave dance*) et genus musicae electronicae, praecipue in Europa, diserte in Belgio, Nederlandia, Germania, et Francia septentrionali, facta.

Genus musicum
-------------

Musica generis *jumpstyle* modulatione atque usu instrumentorum minimo excellit et a 140 ad 150 pulsibus per minutum geri solet.

Modus saltationis
-----------------

Modus saltationis secundum musicam orsus est: aut singuli aut turbae saltant ossa per vicem proicientes retractantesque. Saepissime duobus vel pluribus saltatoribus salitur, qui aut alius iuxta alium passus eosdem gerunt (*duo-jump*) aut alius contra alium stantes (*duo-kick*) pedes alterius cuiusque saltando consulto pulsant. Saltatorem autem alium inconsulto tangi minime decet. Cum pluribus una simulque saltare difficillimum esse patet. Tamen ita modo libero (*freestyle*) saliri potest, ne ulla sequentia passuum praescribatur.

Nexus externi
-------------

* JumpStyle (Джамп стайл): Community JumpStylers.Ru.
Rectorium vetus
**Rectorium vetus** (Theodisce: *Altes Rektorat*) inter domus anticas Arnstadii perpulchras numerari licet (in via Kohlgasse 17 situm).

Historia
--------

Eius prima mentio anni 1412 est in vetustissimo tributorum hereditoriorum elencho. Ibi describuntur et possessores et situs praediorum et vectigalia monetis alimentisve soluta. Istorum tributorum talentum unum citatur Conradi de Than, quod dedit domno Michaelis. Possidebat autem omnia domna quaedam de Kevernburg. E sumptus magnitudine concludi potest praedium sat magnum fuisse. Verisimiliter agitur et de hodierna domu et de finitimis areis nonnullis usque ad stratum Bergstrasse, quae vocatur, pertinentibus.

Mercedarius Ioannis Sebastiani Bach, archidiaconus Quirinius Hedenus cuncta emit anno 1681. Anno 1838 rectorium scholasticum hinc regebat, inde ab anno 1894 conclavia Associationi museali Arnstadii serviebant, tamquam cunae musei historici scilicet. Insuper Archivum Arnstadiense olim hic tectum servabatur. Annis inter 1935 et 1960 expositio Bachiana inerat, quae nunc amplificata novata aucta in Palatio Novo admirari potest. Annis 1920 vel hospitium meretorium iuventuti dicatum inerat.

Descriptio
----------

Structurae mediaevalis vestigia pauca inveniuntur, e.g. arcus rotundus Romanici generis fenestrae cuiusdam in cella. Cuncta - ad instar aliarum domuum - anno 1581 flammis demolita raptaque sunt. Anno 1600 Antonius Christophorus Kirchberger aedificium novum fieri iussit quod forma numquam commutatum stat et nunc.

Externi nexus
-------------

Monumentorum elenchus Circuli Ilm, unde et fons huiusce tractationis
Civitates quae conventionem ratam habent

**Conventio Nationum Unitarum contra corruptionem** est pactio a Nationibus Unitis facta contra corruptionem et fraudes oeconomicas nec non lavationem pecuniae, quae democratiae, progressui durabili ac praelationi legis obstant. Quae conventio die 31 Octobris 2003 in Emerita Mexici facta, die 9 Decembris 2003 subscripta, valere coepit die 14 Decembris anno 2005. Mense Octobris anno 2023 civitates mundi 190 et Unio Europaea hanc pactionem sanxerunt.

Notae
-----

1. ↑  Inter eas civitates non socius Nationes Unitae sicut Civitas Vaticana et Palaestina sunt
2. ↑  Subsignationes et ratificationes conventionis

Nexus interni
-------------

* Transparency International
* Human Rights Watch
* Conventio Panormitana
* Dies internationalis contra corruptionem
* Officium Nationum Unitarum drogis et sceleribus cohibendis

Nexus externi
-------------

* Conventio Nationum Unitarum contra corruptionem facta (anglice)
* Conventio Nationum Unitarum contra corruptionem facta (francogallice)
Wikidata Wolfgangus Ratisbonensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 924; Pfullingen  
*Obitus*: 31 Octobris 994; Pupping  
*Patria*: Sacrum Romanum Imperium  

**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, episcopus Ratisbonensis, episcopus  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Memoria**

*Sepultura*: St. Emmeram  
Sanctus, sanctus catholicus (*feriae die* 31 Octobris, 31 Octobris)
effigies Wolfgangi in pittacio cursuali Germanico, 1994
**Wolfgangus Ratisbonensis** (Theodisce: *Wolfgang von Regensburg*; natus circa annum 924 fortasse Pfullingen, mortuus die 31 Octobris Pupping in Austria Superior) magister scholarum, missionarius et ex anno 972 episcopus fuit. Canonizatus est anno 1052.

Vita
----

Postquam Reichenau et Herbipolis eruditus est, monachus creatus est in monasterio Einsiedeln anno 964. Ibi erudiendorum inspectoris et decani munere fungebatur annis inter 966 et 971. Inde se totum missioni Hungarorum consecravit. Anno 972 nominatus est episcopus Ratisbonensis episcopatus Pragensis installationem promoturus. Breviter hermitagium quoque in Salzkammergut incoluit. Vita defunctus est cum in Marcham orientalem iter faceret.

Papa Leo IX eum anno 1052 Ratisbonae sanctum declaravit. Wolfgangus factus est patronus agricolarum et lignatorum; tamquam auxiliator generalis invocari solet. Inde ex Medio aevo exeunte cultus eius infloruit in Germania Meridiana, Austria et Helvetia (e.g. ad Einsiedeln, ad pereginatorum locum Düdingen in districtu Sensunae). Opus *Legenda sancti Wolfgangi* secundum verba *Vitae Sancti Wolfgangi*, quae olim Otloh Ratisbonensis (monasterii Emmeram) pepigerat, prelo mandatum est anno 1475. Fontes autem Otloh iam saeculo XI colligerat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **sanctum Wolfgangum** spectant. |

* nexus apud DDB
* de Wolfgango in Lexico sanctorum oecumenico
* Uhlirz, Karl, "Wolfgang" apud: *Allgemeine Deutsche Biographie* 44 (1898), p. 118-123 (hic in interreti)

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Qui locus hodie *St. Wolfgang am Wolfgangsee* nuncupatur ubi res periegetica floret.
3. ↑   A. M. Pachinger: "Über Krankheitspatrone auf Heiligenbildern." Apud: *Sudhoffs Archiv* 2/1909, p. 351–374 (372)
Finis eclogae primae, incipit eclogae secundae, imago Corydonis, e libro manu scripto saec. IV vel V "Vergilio Romano" (Vat. Lat. 3867) f. 3v
**Formosum pastor Corydon ardebat Alexin** incipit ecloga secunda libri Bucolicorum P. Vergilii Maronis. Haec ecloga, secunda fortasse omnium a Vergilio scriptarum, ante annum fere 42 a.C.n. confecta est si recte ad hunc annum attribuitur ecloga nona eiusdem libri, in quo pastore Moeris asseverat carmina titulis "Formosum Corydon ardebat Alexin" et "Cuium pecus? an Meliboei?" iam ab amico Menalca composita fuisse. Menalcas Vergilium ipsum figurare proponitur.

Huic carmini adnuit Georgius dominus de Byron in epico satyrico suo *Don Juan* inter litteras Latinas moribus iuvenum periculosiores:

*Ovid's a rake, as half his verses show him,*
*Anacreon's morals are a still worse sample,*
*Catullus scarcely has a decent poem,*
*I don't think Sappho's Ode a good example ...*
*But Virgil's songs are pure, except that horrid one*
*Beginning with "Formosum pastor Corydon"*
("Ovidius illecebrosus e dimidia versuum parte videtur; mores Anacreontis etiam peiores esse monstrantur; Catulli haud unum carmen decet; ode Sapphus bonum exemplum haud credo ... poëmata autem Vergilii pura sunt, excepto isto horrido quod incipit "Formosum pastor Corydon").

Notae
-----

1. ↑  Georgius dominus de Byron, *Don Juan* i.42

Bibliographia
-------------

* I. M. le M. Du Quesnay, "From Polyphemus to Corydon" in D. A. West, A, J. Woodman, edd. *Creative Imitation and Latin Literature* (Cantabrigiae, 1979) pp. 35-69

Nexus externi
-------------

* Opera Vergilii apud *The Latin Library*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Concentus Yale Glee Club in Woolsey Hall
**Yale Glee Club** (fortasse 'Sodalitas Carminum Laetorum Yalensis') est chorus discipulorum marum et feminarum Universitatis Yalensis, qui, anno 1861 conditus, est tertius a veterrimo chorus universitarius Civitatum Foederatarum, post Harvard Glee Club, anno 1848 conditum, et University of Michigan Men's Glee Club, anno 1859 conditum. Yale Glee Club per annum scholasticum in concentibus in Novo Portu canit, et saepe mense Ianuario atque Iunio perigrinationes per Civitates Foederatas forasque facit.

Primum solum voces mares comprehendebat, sed anno 1970, postquam tota universitas mulieres accipere coepit, Glee Club quoque cantricibus apertus est. Inter cantores Glee Club postea praeclaros fuerunt Carolus Ives et Cole Porter, quorum ambo carmina Yalensia composuerunt.

Postquam primus professor consiliarius electus est, directores chori fuerunt septem:

* c. 1868-1873: Gustavus J. Stoeckel
* 1873-1905: Thomas G. Shepard
* 1905-1921: G. Franciscus Goodale (Yale Sheffield Scientific School B.S. 1889)
* 1921-1953: Marshall Bartholomew (Yale Sheffield Scientific School B.S. 1907)
* 1953-1992: Fenno F. Heath, Jr. (Yale B.A. 1950, M.A. 1952)
* 1992-2002: David H. Connell (Yale D.M.A. 1991)
* 2002-2003: Timotheus Snyder (Yale M.M. 1998) (interim)
* 2003–present: Galfridus Douma

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Yale Glee Club
Wikidata Formeiae
Res apud Vicidata repertae:Formeiae: insigneFormeiae: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 50°1′2″N 4°3′12″E  
*Numerus incolarum*: 11 403  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Fourmies
**Gestio**

*Procuratio superior*: canton of Trélon, Septentrio, arrondissement of Avesnes-sur-Helpe  

**Geographia**

*Superficies*: 22.98 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clairfontaine, Mondrepuis, Trélon, Wignehies, Anor, Féron, Glageon  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bernburg  

**Tabula aut despectus**

Formeiae: situsFormeiae: situs
**Formeiae**, vulgo *Fourmies*, est commune 13 155 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto. In documentis iam a saeculo XI refertur. Ibi Kalendis Maiis 1891, Die laboris primum per omnem mundum celebrato, operarii novem (quorum octo iuvenes) a vigilibus interfecti sunt.

Notae
-----

1. ↑  "Formeias" saec. XI, insuper *Formiis* etc. fide fr:wiki

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Septentrionis

Nexus externi
-------------

Via in media urbe.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°1′2″N 4°3′12″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • "59249" apud *INSEE* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fourmies** spectant. |
Wikidata Tanja Savičeva
Res apud Vicidata repertae:Tanja Savičeva: imagoTanja Savičeva: imago
*Nativitas*: 23 Ianuarii 1930; Dvorishche  
*Obitus*: 1 Iulii 1944; Shatki  
*Patria*: Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Татьяна Николаевна Савичева
**Officium**

*Munus*: diarist, Discipulus  

**Memoria**

*Sepultura*: Krasny Bor, Nizhny Novgorod Oblast  

**Tatiana Nicolai filia** (vel saepe **Tanja**) **Savičeva** (Russice *Татья́на Никола́евна Са́вичева,* nata 23 Ianuarii 1930; mortua 1 Iulii 1944) fuit puella in Unione Sovietica, quae ephemeridem Leninopoli a Germanis obsesso annis 1941 et 1942 scripsit, quae mortes omnium familiarium suorum enumeravit. Fuit una ex multis hominibus qui secundo bello mundano obierunt.

Biographia
----------

Tatiana nata est die 23 mensis Ianuarii anno 1930 Dvorishche,[*citatio desiderata*] in Russia Sovietica. Ab Iunio 1941, bellum initum est cum Germani Unionem Sovieticam invasissent. Familia Tatianae in Leninopoli manere constituit ut Exercitum Rubrum adiuvet et sustineat. Post diem tertium mensis Septembris, Leninopolis a Germanis obsessa est; hieme fames maxima orta est. Ex tota familia, Tatianae maior soror Eugenia (Ženia) prima mortua est; obiit die 28 mensis Decembris anno 1941 hora 12:00 p.m. ut Tatiana conscripsit, ex lassitudine et sanguinis amissione. Tunc Tatiana ephemeridem scribere coepit. Post mortem sororis Tatiana mortes sex aliorum familiarium in commentariis suis annotavit. Tatianae mater Maria ultima e familia a scorbuto mortua est; die 13 Maii 1942 hora 7:30 a.m. hoc factum est. Post mortem matris, Tatiana ultimas paginas in commentario suo scripsit, quae verba continent: 

> Савичевы умерли (Savičevii mortui sunt)  
> 
> 
> 
> Умерли все (Omnes mortui sunt)  
> 
> 
> 
> Осталась одна Таня (Tatiana sola superest) 
> 
> 

Post hanc ultimam notam scriptam, Tatiana e domo abiit et in orphanotrophium die 17 Iulii avecta est. Infirmabatur tempore, et in nosocomium missa est duobus annis post, die 24 Maii 1944. Die 1 Iulii ex tuberculosi intestinorum mortua est. Bello anno 1945 confecto, Nina et Michael (soror et frater Tatianae maiores) in Leninopolim domum suam redierunt et Tatianae ephemeridem invenerunt, qua Tatia mox innotuit.

Notae
-----

1. ↑  Nomen Russicum diminutivum.

Nexus interni
-------------

* Anna Frank
* 2127 Tanya

Bibliographia
-------------

* Heberer, Patricia. 2011. *Children during the Holocaust.* AltaMira Press. ISBN 978-0-759-11984-0.
* Reid, Anna. 2011. *Leningrad: Tragedy of a City Under Siege: 1941-44.* Bloomsbury. ISBN 978-1-408-82241-8.
*Haec pagina aedificium explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Monasterium" appellatur, vide Monasterium (discretiva).*

*Vide etiam paginam discretivam:* Coenobium (discretiva)

Monasterium Orthodoxum in rupe apud Montem Athos in Graecia constructum.
**Monasterium** est aedificium ubi monachi vel monachae vivunt et laborant. 
A verbo Graeco *μοναστήριον* cum Latinum *monasterium* tum notiones plurimarum linguarum deductae sunt, e.g. *monastery* (Anglice), *монастырь* (Russice), *monastère* (Gallice), *monasterio* (Hispanice). 

Monasteria etiam **coenobia** (Graece: *κοινός* 'comunis' + *βίος* 'vita') vocantur, quod ibi vita communis agitur.

Mos Christianus
---------------

Vita monastica orationibus in communitate et contemplatione in secessu silentioso,? labore studiisque constat. Hospites "tamquam Christus suscipiantur." Monachus vel monacha votis per omnem vitam ad monasterium ligati sunt. Monasterium cui abbas praeest abbatia appellatur. 

In ecclesia occidentali, monasterium plerumque est particeps alicuius ordinis religiosi, cuius regula dirigitur. Monasteria in oriente sita sua iura et suas leges habent; episcopi ecclesiarum orientalium fere semper ex monasteriis deliguntur.

Forma monasterii
----------------

Ecclesia in medio monasterio sita esse solebat. Ab ecclesia in meridiem spectans claustrum erat cum puteo, circum claustrum refectorium, dormitorium, et capitulum, interdum etiam necessarium, quod dormitorio attingebat. Praeterea coquina et officinae, horrea et cellarium, domus hospitum, et alia aedificia ad monasterium pertinebant. In bibliotheca Sangallensis coenobii exstat iconographia monasterii, quae exemplari fuisse putatur ad monasterium aedificandum.

Historia
--------

Iam Medio Aevo monasteria loci erant ubi discipuli docebantur et libri servabantur.

Nexus interni
-------------

* Abbas
* Abbatia territorialis
* Communitas intentionalis
* Eremita
* Index monasteriorum
* Monachus
* Narthex
* Novitiatus
* Ordo religiosus

Fontes
------

1. ↑  Confer / Regula Benedicti, 53.

Nexus externus
--------------

* Benedictus XVI: Monasteria receptus animi sunt
* Ichnographia monasterii, quae in bibliotheca Sangallensi est
* VERBI SPONSA - Instructio de vita contemplativa deque monialium clausura
* Ordo Sancti Benedicti (pluribus linguis)
* Monasteria orthodoxa (anglice)


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium** spectant. |
**Fig.Formula:Nnbsp1**: Principium brevissimi temporis exemplo lucis a superficie plana inter aëra et aquam refractae illustratum. Dato loco corporis *A* in aëre, et loco spectatoris *B* in aqua, locus refractionis *P* est ille, quo lux tempore brevissimo viam *APB* percurrat. Si quantum *x* esse debeat quaeramus, angulos *α* et *β* legi Snellianae refractionis oboedire inveniemus.
**Principium Fermatianum brevissimi temporis** declarat radium inter duos datos locos ea via transire, qua tempore brevissimo transeat. Id opticam radiorum et opticam undarum coniungit.

Hoc principium, cum a mathematico Francico Petro Fermatio anno 1662 propositum esset ut causam legis refractionis lucis (Fig.Formula:Nnbsp1) solveret, in primo tempore controversiae fuit quia scientiam et providentiam naturae tribuere videbatur. In saeculo demum nono decimo compertum est naturae undarum contingere facultatem viarum futurarum explorandarum. Nam datis locis *A* et *B*, agmen undae ex *A* omnes vias percurrit, etiam si per *B* non eunt. Et si ad *B* pervenit, per infinitas quoque vias brevissimae adiacentes currit. Undae, quae per brevissimam viam veniunt, ab adiacentibus confirmantur, dum aliae inter se infirmant. Nequaquam necesse est radium viam brevissimam noscere aut velle.

Notae
-----

1. ↑  Physici maiores, qui Latine scripserunt, nomen huic principio non dedisse videntur, sed principium ipsum cum usui foret explicare solitos esse. Vide e.g. Iohannes Bernoulli in *Actis Eruditorum* 1697 p. 207 , Christian Heinrich Friedrich Peters *De principio minimae actionis* p. 4-6
2. ↑  Cf. Young, 1809, p. 342; Fresnel, 1827, tr. Hobson, pp. 294–6,310–11}}; De Witte, 1959, p. 293n.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Schola Centralis Parisiensis
Res apud Vicidata repertae:Schola Centralis Parisiensis: logotypusSchola Centralis Parisiensis: logotypus
studium maius  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°42′35″N 2°10′0″E  
*Situs*: Gif-sur-Yvette
**Rectio**

Situs interretialis  

**Populus**

*Lingua*: Francogallice, Anglice
**Origo**

*Conditor*: Alphonse Lavallée, Éleuthère Mascart, Hervé Biausser, Alain Bravo  
*Inceptio*: 2015  

**CentraleSupélec** universitatem Gif-sur-Yvette, Insula Franciae.

Schola anno 2015 ab merger de *Supélec* creata est (officialiter *École supérieure d'électricité*) et *École Centrale Paris* (officie *École centrale des arts et manufactures*). Sub una cura Ministri Industriae et Ministri Superioris Educationis, Investigationis et Innovationis est. Hodie unus ex delectis technicis Gallicis est.

Ab Octobre 2023, schola particeps IPSA pro duplici gradu in aerospace fuit.

Celebre graduati
----------------

* Aemilius Picard, mathematicus Francicus

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
Wikidata Jouko Lindstedt
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 15 Iulii 1955; Helsingia  
*Patria*: Finnia  

**Officium**

*Officium*: Director of International Congress University, professor  
*Munus*: esperantista, linguarum Slavicarum peritus, esperantologist  
*Patronus*: Universitas Helsingiensis
**Memoria**

*Laurae*: Esperantista anni honorarius  

**Jouko Lindstedt** (natus die 15 Iulii 1955 Helsingforsiae) philologus Finnicus et professor universitarius linguarum Slavicarum et Balticarum in Alma Matre Helsingiensi necnon esperantista clarus est.

Vita
----

Zamenhofianum idioma cotidie domi suae in familia utitur et tristitia afficitur de neglegentia linguarum constructarum apud multos philologos doctos. Linguam Esperanticam edidicit aetate annorum quattuordecim cursu radiophonico quodam. Structura Esperantici implicite etiam curiositatem ad alias linguas explorandas excitavit. Lindstedt anno 1981 magister et triennio post licenciatus factus est; de semanticis Bulgaricis anno 1985 dissertationem exaravit et semper in rebus Esperanticum spectantibus activus erat. Inde ne mirum quin membrum Academiae Esperanticae proclamatus sit. Numerum Esperanticae loquentium aestimabat, Esperanticum docebat, glossarium *Hejma vortaro* confecit. Etiam in Manifesto Raumoae faciendo, ubi de novis partibus ab esperantistis agendis dissertum est, auxiliabatur. 

Anno 2000 autem esperantista anni honorarius solemniter declaratus est una cum Ioanne Bakker et Mauro La Torre. Annis recentioribus occupabatur quaestionibus ad politicam linguisticam pertinentibus et linguis Bulgarica Macedonicaque. In rebus linguisticis numquam thematibus socialibus historicisque parcebat.

Mense Aprili 1996 de numero hominum Esperantice loquentium aestimationem facere conatus est.

Opera selecta
-------------

* *Доклады финской делегации на XIV международном съезде славистов = Finnish contributions to the 14th International Congress of Slavists: Ohrid, September 10-16, 2008*. Helsingiae: Institute for Russia and Eastern Europe, 2008, 257 paginarum (Studia Slavica Finlandensia; 25)
* *Finnish Contributions to the 13th International Congress of Slavists, Ljubljana, August 15–21, 2003*. Venäjän ja Itä-Euroopan instituutti, 2003, 277 p. (Studia Slavica Finlandensia; 20)
* *Hejma vortaro: Vortareto de hejmaĵoj en Esperanto*. Roterodami: Universala Esperanto-Asocio, 1999, 62 paginarum
* *Studia Slavica Finlandensia in Congressu XII Slavistarum Internationali Cracoviae Anno MCMXCVIII Oblata. Tomus XV*. Venäjän ja Itä-Euroopan instituutti, 1998, 168 p. (Studia Slavica Finlandensia; 15)
* *On the semantics of tense and aspect in Bulgarian*. Helsingin Yliopisto, 1985, 320 paginarum (Slavica Helsingiensia; 4)

Nexus externi
-------------

* Colloqium percontativum anno 2001, in Unda Esperantici
* Lindstedt in catalogo Vindobonensi lingarum constructarum
* Lindstedt in paginis universitariis Helsingiensibus cum photographia

Notae
-----

1. ↑  De esperantista Lindstedt commentatio a Riitta-Ilona Hurmerinta facta
2. ↑  Esperantistarum numeri aestimatio cum critica
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Eurydome


Wikidata Eurydome (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Eurydome (satelles): imagoEurydome (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Jan Kleynadie 9 Decembris 2001
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 717.33 dies  
*Axis semimaior*: 22 865 000 chiliometrum  
*Aphelion*: 29 175 700 chiliometrum  
*Perihelion*: 16 554 300 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2759  
*Inclinatio orbitalis*: 150.274 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 22.7  
*Diametrum*: 3 chiliometrum  
*Massa*: 45 petagram  

**Eurydome**, nomine pleno **Jupiter XXXII (Eurydome)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2001 J 4** agnitus, quae anno 2001 ab S. S. Sheppard reperta est. Secundum Cornutum mythographi Graeci nonnulli Eurydomen (e qua haec satelles appellata est) amatam Iovis matremque Charitum seu Gratiarum fuisse praetenderunt; alii nomen Eurynomen praetulerunt.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 26 a die 9 Decembris 2001 usque ad 24 Decembris 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Notae
-----

1. ↑  Cornutus, *De natura deorum* p. 19 Lang.

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Exemplar Crucis Sancti Georgii, hic in vexillo Angliae visum.
Sanctus Georgius eques Cruce signatus. Pictura minima in manuscripto *Vitae Sanctorum,* circa 1340. BNF Richelieu Manuscrits Français 185.
Vexillum Georgiae, cruce Sancti Georgii media parte posita.
**Crux Sancti Georgii** est rubra crux decussata in campo albo posita. Olim fuit symbolum Reipublicae Genuensis, et a participibus expeditionum sacrarum adhibebatur, et tum ab Anglia rite ascita est. Sancto Georgio tributa est, sancto-bellatori, qui medio aevo exeunte saepe miles Cruce signatus pingitur.

Haec crux videtur in multis vexillis, indiciis, normis, et insignibus, sicut illud Foederis Suebici in Sacro Romano Imperio ante Reformationem, et facta est indicium nonnullarum civitatum et urbium quibus est aut erat Sanctus Georgius sanctus patronalis, insigniter Respublica Genuensis, Ducatus Mediolanensis, Regnum Angliae, et Georgia in Caucaso.

Crux etiam invenitur, varias ob causas, in vexillis provincialibus Oscensi, Caesaraugustana, et Terulensi (tribus provinciis Aragoniae in Hispania) atque urbis Barcinonae in Catalaunia. Late adhibetur trans Italiam Septentrionalem, ubi indicium est Bononiae, Patavii, Genuae, Regii Lepidi, Mantuae, Vercellarum, Alexandriae Statiellorum, et insignissime Mediolani, unde saepe appellatur Crux Sancti Ambrosii. In Hibernia Septentrionali, crux in vexillo Virium Voluntariarum Ultoniensium, gregis paramilitaris fidelitatis, apparet.

Origines et usus mediaevales
----------------------------

Crux in vexillo militari fortasse primum visa est in proelio Cerami mense Iunio 1063 facto.

Eduardus III, rex Angliae, Sanctum Georgium ut patronum sui Ordinis Periscelidis anno 1348 elegit, et praeterea crucem rubram supra album in sua norma regali adhibere coepit.

Nexus interni
-------------

* Crux Sancti Albani
* Crux Sancti Patricii
* Vexillum Sancti Davidis
* Vexillum Scotiae

Notae
-----

1. ↑  "Dum talia versus certamen properando perorantur, apparuit quidam eques, splendidus in armis, equo albo insidens, album vexillum in summitate hastilis alligatum ferens et desuper splendidam **crucem**, quasi a nostra acie progrediens, ut nostros ad certamen promptiores redderet, fortissimo impetu hostes, ubi densiores erant, irrumpens. Quo viso, nostri, hilariores effecti, Deum **sanctum**que **Georgium** ingeminantes et prae gaudio tantae visionis compuncti, lacrimas fundendo, ipsum praecedentem promptissime subsecuti sunt" (Gaufridi Malaterrae, *De rebus gestis Rogerii Calabriae et Siciliae comitis et Roberti Guiscardi ducis fratris eius,* lib. 2, cap. 33).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Georgium in scientia heraldica** spectant (Saint George in heraldry, Cross of Saint George). |

* Vexilla sanctorum Anglicorum. crwflags.com.
* Vexillum Angliae. crwflags.com.
Robertus Kelly. Photographema a Charlotte Mandell anno 2012 factum.
**Imago profunda** est notio ab Hieronymo Rothenberg et Roberto Kelly poetis Americanis excogitata et in altero periodici *Trobar* fasciculo anno 1961 publicata. Qui vocabulum, primum a Roberto Kelly anno 1960 in commentario "Notes on the Poetry of Deep Image" adhibitum, ad poemata a se, Diana Wakoski, et Clayton Eshleman composita describenda tribuebant.

Robertus Bly poema legit, "Poetry Out Loud," Minnesota, 2009.
Rothenberg, vocabulum excogitans, ab Hispanico *cante jondo* ('carmine profundo'), praecipue in poemata Friderici García Lorca, et a symbolistica congruentium theoria motus est. Poemata imaginis profundae generatim sonant resona, speciosa, heroica; poemata autem longiora meras imagines disiunctas enumerare solent.

Grex imaginis profundae modo Kellyano et Rothenbergano fugax fuit. Tandem autem a Roberto Bly redintegrata, a Galway Kinnell, Iacobo Wright, et aliis adhibebatur. Haec renovatio in rebus, non cogitatione nititur, et sinit imagines experientiam facere, una significationes generantes. Hic novus imaginis profundae modus narrationi favere solet, sed saepe lyricus est.

Notae
-----

1. ↑  Bushnell 1995.
2. ↑  Ullman 1991.
3. ↑  Pro pluribus de imagine profunda Blyana, vide Bushnell 1995.

Bibliographia
-------------

* Bushnell, Kevin. 1995. Leaping Into the Unknown: The Poetics of Robert Bly's Deep Image. *Gruene Street: An Internet Journal of Prose and Poetry* 1(2). Editio interretialis.
* Kelly, Robert. 1960. Notes on the Poetry of Deep Image. *Trobar* 2:14–16.
* Ullman, Leslie. 1991. American Poetry in the 1960s. *A Profile of Twentieth-century American Poetry,* ed. Jack Myers and David Wojahn, 190–223. Carbondale: Southern Illinois Press. ISBN 0809313480. ISBN 0809313499 (charta).
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Philosophia Buddhica** est philosophia et disciplina orientalis a Siddhartha Gautama Buddha (c. 563 ante aer. vulg. - c. 483 ante aer. vulg.) condita.

Ab origine, Buddhismus habuit magnum philosophiae elementum. Buddismus conditus est propter reiiciendam orthodoxae philosophiae sententiam, qua a Buddha institutus est ab multis docentibus. Buddismus deos esse negat, unum deum, theologiam, et duos deos. Buddha reprehensit omnes sententias metaphysicae, et haec reprehensio est necessaria Buddhisticae philosophiae.

Theoria ipsa gratia est non magni aestimatur ab Buddhistis, sed theoria instituta ob humanitatem est recte in Buddhisto pretio ethiceque.

Dicta est Buddhismus esse et philosophiam et religionem. Buddhismus habet rationem vocatam "Honesta Octupla Via," qua divi divaeque absunt. Buddismus agit in principia vocata "Quattuor Honestae Veritates." Buddismus nec credit nec negat deos esse. Aliae religiones habent deos deasque. Buddismus autem non habet doctrinas similes religioni, et Buddha docuit privatam experientiam esse graviorem.

Alia argumenta postularent Buddhismum esse propriam religionem:

Buddismus includit supra naturam entes.
Sola Buddha scire certam doctrinam posset.
Buddhae potestas divina est.
Buddhismus consuetudinem divinam habet.
Buddha dixit Dharmam esse irrationalem.
Ordines clerorum Buddhismus habet.
Veluti Taoismus, multi homines dicunt Buddhismum religionem tamquam philosophiam esse. Orientalis non discernere posset aut religionem aut philosophiam, ergo nomen Buddhismi est problema Occidentalis, sed non Orientalis.

Nexus interni
-------------

* Buddhismus
* Doctrina Buddhica
* Nirvana (Buddhismus)
* Philosophia religiosa

Nexus externi
-------------

* Critical Resources: Buddha & Buddhism
* Buddhism in a Nutshell
* Hundreds of free buddhist talks and huge forum.
* Buddha - A Hero's Journey to Nirvana
* Buddhist Philosophy Forum
* "The Relevance of Whitehead for Contemporary Buddhist Philosophy." Panini, Nagarjuna and Whitehead.
* - Gandhi and Lord Buddha
Europa continentalis (regio viridis); fines continentis aliquantum disputantur.
Tabula Insularum Scandiarum a Nicolau Germano pro editione anno 1467 *Cosmographiae Claudii Ptolomaei Alexandrini* facta.
**Europa continentalis,** etiam **Continens** tantum appellata, est continens Europaea, insulis Europaeis aperte exclusis. Usitatissima Europae continentalis definitio Insulas Graecas, Maltam, Siciliam, Sardiniam, Corsicam, Insulas Balearicas, Islandiam, Hiberniam, et Britanniarum Regnum et eius dependentias excludit. Plurimae definitiones fines continentis extendunt ad fines usitatos: Montes Urales, Rhymnum, Mare Caspium, et Caucasum.

Nexus interni
-------------

* Continens
* Consilium Europaeum
* Europa Media
* Europa Meridiana
* Europa Meridiorientalis
* Europa Occidentalis
* Europa Orientalis
* Europa Septentrionalis
* Philosophia continentalis
* Unio Europaea

Notae
-----

1. ↑  Praecipue a Britannicis, Lusitanis Azoreanis et Materianis, Hispanicis Balearicis et Canarianis, Islandianis, incolis aliarum civitatum Europaearum insularium, et Scandinavianis paeninsularibus.
2. ↑  "Europe," www.merriam-webster.com (*Merriam-Webster Dictionary*).
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Sollers Hans officio fungitur
**Sollers Hans** erat equus saeculi undevicesimi exeuntis in Germania qui credebatur res arithmeticas comprehendere. Magister eius, quidam Wilhelm von Osten, magister rerum mathematicarum, problemata arithmetica equo ponebat. Equus, problematibus auditis vel visis, cum terram ungue suo aliquotiens feriebat, videbatur eis spectantibus problema solvisse.

Revera autem Hans res sequebatur quae magister von Osten inscius signabat. Haec demonstrabat psychologus Oskar Pfungst anno 1907, qui experimenta fecit in quibus viri qui inscii solutionis erant problemata equo ponebant. Equus, cum signa a viris insciis non recipiebat; problemata solvere haud poterat.

Nexus interni
-------------

* Intellegentia equorum
**Antisemitismus** ratio et cogitandi et agendi eorum est, qui populo Iudaeorum et religioni Mosaicae toti sine ulla distinctione hominum singulorum infensi sunt.

Antisemitismi certa indicia sunt,

* siquis Iudaeos vultu specie moribus inter se similes esse affirmat,
* siquis Iudaeos omnes divites avarosque existimat,
* siquis Iudaeos in dominationem totius mundi conspirasse opinatur.

De historia antisemitismi
-------------------------

Imago mediaevalis Iudaeorum, qui notam ferre coacti sunt. Huius iniuriae ad exemplum bello per totum orbem terrarum gesto altero in Europa occupata Iudaei stella Davidica notati sunt.
Iudaeos odio quodam inveterato multi persecuti sunt homines, quo commoverentur, ut contumeliis eos afficerent, insidias eis pararent, eos opprimerent et in tumultu etiam occiderent. Quas iniurias Iudaei temporibus antiquis, cum in Palaestina sedes haberent, et medio quod dicitur aevo per Europam dispersi perpessi sunt.

Nostris autem temporibus inde a saeculo 19 praeceptores antisemitismi nationem atque sanguinem quendam Iudaicum per totum orbem terrarum emanatum esse docuerunt, ex quo, qui nati essent, his populis, quibus immixti vitam degerent, maxima afferrent detrimenta. Qua ex doctrina ortus est antisemitismus ille perniciosus, quo saevientes bello per totum orbem terrarum gesto altero Germani conati sunt, ut Iudaeos omnes exstirparent.

Ne his quidem diebus antisemitismo penitus evulso admodum multi praesertim inter Musulmanos sunt, qui rei publicae Israel infensi *antizionistas* se professi Iudaeos in hoc reprehendere pergant, quod ubique in omnibus negotiis, mercimoniis, civitatibus, litteris plurimum possent. Qua de causa constat antisemitismo eorum etiam animos ali, qui Dei Optimi Maximi nomine abutuntur, ut caedes a se optimo iure committi affirment.

Anno 1962 Demetrius Szostakowicz antisemitismum, quoad in populo Russico vigeret, Symphonia illa XIII ad versus Eugenii Ievtuszenko composita reprehendit, quae inscripta est "*Babi Yar*".

Nexus interni
-------------

* Accusatio sanguinis
* Belli scelus
* Bruno Schulz
* Eugenica
* Grex exosus
* Humani generis unitas
* Nazismus
* Nox crystallorum
* Phyletismus
* Scelus odio commissum
* Soa

Notae
-----

1. ↑  *Nostra Aetate*, Concilium Oecumenicum Vaticanum Secundum, 28 Octobris 1965.
2. ↑  Nomen Neolatinum Theodisce, Cechice etc. usitatum. Theodisce vide e.g. verbum "Antisemitismusforschung" hic
3. ↑  anti-Semitism – Definition and More from the Merriam-Webster Dictionary. Repertus 25 Novembris 2015. **(Anglice)**
4. ↑  "A Brief History of Anti-Semitism". Anti-defamation League . Repertus 25 Novembris 2015. **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Antisemitismus** spectant. |

* Anti-Defamation League Report on International Anti-Semitism **(Anglice)**
* *International Institute for Education and Research on Antisemitism* **(Anglice, Theodisce)**
Refractio lucis transeuntis inter media, quibus sunt dispares  indices refractiones, n2 > n1. Quia velocitas est minor in altero medio(v2 < v1), angulus refractionis θ2 est minor angulo incidentiae θ1; id est, radius in altero medio propior est normali.
**Lex refractionis**, sive **lex sinuum**, sive **lex Snelliana**, est lex scientifica ac formula de ratione angulorum incidentiae et refractionis lucis vel aliarum undarum inter duo media isotropica transeuntium, ut aqua, vitrum, aër.

Hac lege optici utuntur in vestigatione radiorum ut de angulis incidentiae aut refractionis ratiocinentur atque in optica experimentali ut indicem refractionis rei inveniant. Eidem legi paretur in materiis transnaturalibus, quae lucem indice refractionis negativo retro flectere queunt.

Lex refractionis ait eandem esse rationem sinuum angulorum incidentiae et refractionis, rationem velocitatum undarum in illis mediis, et inversum rationis indicum refractionis: 

{\displaystyle {\frac {\sin \theta \_{2}}{\sin \theta \_{1}}}={\frac {v\_{2}}{v\_{1}}}={\frac {n\_{1}}{n\_{2}}}}
ubi littera {\displaystyle \theta } designatur angulus mensus a normali limitis, littera {\displaystyle v} velocitas lucis in utroque medio (cuius unitates sunt metra per secundum), et littera {\displaystyle n} index refractionis (unitatibus carens) utriusque medii.

Lex refractionis consequitur a Petri Fermatii praecepto brevissimi temporis, quod consequitur ab undanti propagatione lucis. 

Vocabulum "lex sinuum" inditum est quod de ratione sinuum angulorum agitur, "Snelliana" autem ex Batavo astronomo et mathematico Willebrordo Snellio, qui fuit unus ex pluribus eius legis inventoribus.

Notae
-----

1. ↑  Anglice de principiis legis refractionis