recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Labyrinthus classicus.
Labyrinthus orbis terrarum antiquissimus, versa tabula Pylos Cn 1287 inscriptus (Museum Archaeologicum Nationale Athenis)
**Labyrinthus** (Graece: λαβύρινθος, *labýrinthos*) est locus cum viis intricatis et nonnumquam compitis artificiose creatus ad viatores confundendos. Labyrinthorum classes duae sunt, quarum primam, in qua et classici et mediaevales labyrinthi adscribuntur, unico itinere permeabiles labyrinthi formant, alteram autem, qui multiplicibus decursibus pervii sunt.

Sensu autem stricto labyrinthus non est silva quaeque densissima vixque permeabilis, cuius exitus per ambages errorum plenas inveniendus est, sed hortus
praeditus loco quodam centrali, qui quasi habitaculum Minotauri finis pervagantium est, .

Labyrinthus Graecus
-------------------

Labyrinthus in Mythologia Graeca est elaborata structura, iussu Minois regis Cretae a Daedalo artifice ad Minotaurum concludendum aedificata. Minotaurus monstrum est quod caput taurinum habet et humanum corpus ab umeris, quod Theseus in labyrintho necavit. Theseus deinde egressus est labyrintho filum sequens quod ingrediens consilio Ariadnae ligaverat.

De labyrintho Aegyptiaco
------------------------

Antiquiorem labyrinthum Graeci norant iussu cuiusdam pharaonis Mendes aut Mares aut Moeris (Amenemhat III ?) aut quicumque appellatur in nomo Heracleopolite non procul ab urbe Crocodilopoli aedificatum quem Daedalus postea imitatus esset. Aegyptiarum rerum periti hoc templum funebre Amenemhat III ad eius pyramidem positum fuisse vulgo existimant.

Trivia
------

Eberhardus Bethunensis (aut Eberhardus Alemannus) anno 1212 carmen *De miseriis rectorum scholarum* inscriptum sive *Labyrinthus* vel *Laborintus* scripsit.

Pinacotheca
-----------

* Opus tessellatum Romanum monstrat Theseum et Minotaurum, in Raetia, Helvetia.
* Minotaurus in labyrintho. Opus tessellatum Romanum Conimbrigae, Lusitania.
* Labyrinthus in Ecclesia Cathedrali Ambiani
* Labyrinthus in Ecclesia Cathedrali Carnotensi

Notae
-----

1. ↑  Herodotus II.148. Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historica* I.61. Strabo XVII.1.37. Plinius XXXVI.84. Pomponius Mela I.56. Alan B. Lloyd, "The Egyptian Labyrinth", *The Journal of Egyptian Archaeology*, 1970(56) ː 81-100. O. Kimball Armayor, *Herodotus 'Autopsy of the Fayoum : Lake Moeris and the Labyrinth of Egypt*, Amstaelodami, 1985 Recensio critica

Bibliographia
-------------

* Adrian Fisher, Howard Loxdon. Secrets ot the Maze: An Interative Guide to he World's Most Amazing Mazes. London 1997.
* Simon, Erika. 2005. Apollon und die Labyrinthe. *Thetis* 11/12. Epitome.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **labyrinthos** spectant (Labyrinths, Mazes). |

* Hawara ː the labyrinth of Herodotus
Sedes principalis, Stutgardiae.
**Grex Mercedes et Benz**, ante mense Februario 2022 **Daimler AG**, antea **DaimlerChrysler AG** est complexus mercatorius, in bursa notatus, fabricatorius Germanicus sedi principali Stutgardiae quo in primis autocineta et autocineta onerarium fabricantur. Praeses est Ola Källenius.

Anno 2021 venditiones omnes erant pretio 168,0 millionum Euronorum. Grex Mercedes et Benz lucrum operativum fecit millionum Euronorum 5517 id est lucrum 3227 millionum Euronorum. Cooperatores sunt 360 685 in societate quod est 6 centesimae partes minus quam anno 2005. Finibus anni 2021 societates Sinienses 20, civitas Cuvaitum 7 centesimas partes capitalis habuerunt. Confer Diurnarium Generale Francofordense diei 14 Februarii anni 2007i.

Historia
--------

Principia anno 1883 cum corporatione *Benz & Cie.* Caroli Benz, Manhemii, condita fuerunt. Anno 1926 fusione cum societate motoriorum Daimlerianorum, Amadei Daimler, Stutgardiae, emanavit societas anonyma Daimler et Benz (Theodisce *Daimler-Benz AG*).

Anno 1998 hodierna societas anonyma fusione duarum societarum, societatis Daimler et Benz (Theodisce: *Daimler-Benz AG*) et corporationis *Chrysler* formata est societas *DaimlerChrysler*. Anno 2007, partes *Chrysler* maiores venditae, nomen in *Daimler* mutatum est. Diffissione partis plaustrorum (mense Aprili 2021) fuerunt incepta duo: Grex Mercedes et Benz (*Mercedes-Benz Group AG*) et *Daimler Truck*.

Pinacotheca
-----------

* Anno 1886 Carolus Benz vehiculum motoricum numerus 1 suum fabricavit.Anno 1886 Carolus Benz *vehiculum motoricum* numerus 1 suum fabricavit.
* Laophorum primum orbis terrarum benzino operatum (1895).Laophorum primum orbis terrarum benzino operatum (1895).
* Vehiculum Principis Henrici (Borussiae), 1908.Vehiculum Principis Henrici (Borussiae), 1908.
* Autocinetum onerarium (1932)Autocinetum onerarium (1932)
* Stella *Mercedes*
* Unimog, ab anno 1945*Unimog*, ab anno 1945
* Mercedes-Benz 300Mercedes-Benz 300
* LP 333 "Myriapoda" (1958)LP 333 "Myriapoda" (1958)
* "Sescenti""Sescenti"
* Classis CL 500Classis CL 500
* Laophorium Citaro cum cellula Galvanica operatumLaophorium *Citaro* cum cellula Galvanica operatum
* Silberpfeil, 2018*Silberpfeil*, 2018

Notae
-----

1. ↑  "Benzinum" de verbis Arabicis turis (لبان, chuban) Iavae (جاوة, zawi) → verbum Italicum vetum *benjui* → Latinum medii aevi: benzoe; at non de *Carolo Benz* derivatum.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis *daimler.com*
Rami fluviatiles ad compitum fluminum Iuconi et Koyukuk in Alasca die 24 Augusti 1941.
**Ramus fluminis** vel **bracchium fluminis** (Anglice *anabranch*; Francogallice *anabranche* vel *bras*) est pars fluminis vel amnis quae a praecipuo canali vel a parte cursus aquatilis divertitur et ad praecipuum canalem secundo flumine redit. Minores rami fluviatiles a parvis insulis in cursu aquatili creari possunt. Fluxio in maioribus ramis fluviatilibus nonnulla chiliometra diverti potest antequam praecipuum canalem redit.

Vocabulum *anabranch* significationem hydrologicam habens in lingua Anglica Australiana plus quam in aliis linguis Anglicis adhibetur.

Saepe fluvio errante bracchium fluviatile cum alveo principali ligamina perdit (nam sedimentis alluvialibus mox obruuntur) et quasi lacus oblongus sui generis manet; tunc bracchium caecum dicitur.

Nexus interni
-------------

* Bayou
* Flumen plexum
* Ulupna (insula)

Notae
-----

1. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *рукав*.
2. ↑  Op. cit., s.v. *проток* et *рукав реки*.

Bibliographia
-------------

* North, Colin P. Gerald C. Nanson, et Simon D. Fagan. 2007. Recognition of the Sedimentary Architecture of Dryland Anabranching (Anastomosing) Rivers. *Journal of Sedimentary Research* 77(11): 925–938. doi:10.2110/jsr.2007.089.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **ramum fluviatilem** in **Victionario**. |

* Passos, Marcel Silva, et Emílio Alberto Amaral Soares. 2017. Análise multitemporal do sistema fluvial "Solimões-Amazonas entre os tributários Purus e Negro, Amazônia Ocidental, Brasil." *Revista Geologia USP: Série Científica* 17 (1).
Carneades, exemplar Romanum statuae anno fere 150 a.C.n. in Agora Athenarum erectae (Glyptotheca Monacensis).
**Carneades** (Graece Καρνεάδης) fuit philosophus praeclarus scepticae sectae anno 214 a.C.n. Cyrenis natus, anno 120 a.C.n. Athenis mortuus. Nihil scripsit: quidquid cogitavit et praecepit a discipulis memoriae datum est.

Anno 156 a.C.n. missus est Romam cum Diogene Babylonio, qui nuper nostrum dialecticam docuerat. Fertur Romae orationem de natura iustitiae habuisse, quam in prima oratione valde laudandam esse dixit; postridie, cum eam omnino existere negavisset, a Catone urbe Roma expulsus est.

Condidit Carneades theoriam quamdam probabilitatis tabulam Carneadem.

Phantasiam unamquamque duplicem rationem habere censuit, et ad obiectum quod phantasia repraesentandum sit, et ad subiectum quod phantasiam accipiat. Veritatis et falsitatis notam conlocavit in ratione phantasiae ad obiectum, de qua nihil omnino constare putabat: veri falsique speciem ac similitudinem, id est probabilitatem, relinquebat in phantasiae coniunctione cum subiecto.

Cicero in *Academicorum* libris Carneadis probabilitatis genera ita describit ut primum genus diceret primo quasi aspectu probabile vel simpliciter probabilem visionem, alterum probabilem, et quae non impediatur, tertium ex circumspectione aliqua et accurata consideratione probabile.

Nexus externi
-------------

* Thorbecke, J. R. 1820. Disputatio num quid inter Academicos et Scepticos interfuerit
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Anseriformes   
Familia : Anatidae   
Subfamilia : Anserinae   
Tribus : Anserini   
Genus : *Anser*   
Species : ***A. anser***   
*Anser anser*   
(Linnaeus, 1758)  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Subdivisiones: Subspecies\* *A. a. anser* (Linnaeus, 1758)  
subspecies occidentalis
* *A. a. rubrirostris* Swinhoe, 1871  
subspecies orientalis
* *A. a. domesticus* (Linnaeus, 1758)

Synonyma
*Anas anser* Linnaeus, 1758

***Anser anser*** (binomen post Linnaeum a Maturino Iacobo Brisson constitutum) est species avium aquaticarum familiae Anatidarum ordinis Anseriformium, plumis albis et cinereis, maculosis et virgatis, rostro cruribusque aurantiis. Quod binomen indeclinable modo ad genus zoologicum refertur. In sermone cottidiano scilicet simpliciter **anser** dicitur riteque declinatur.

Anser magnus est, et quidem inter 74 et 91 cm longus et pondo circiter 3.3 kg. Late distribuitur, anseribus in septentrione saepe ad meridiem migrantibus ut hiemem conterant. *A. anser* est typus generis *Anseris* et progenitor alterius ex duobus anseribus domesticatis, **A. a. domestici** (alius est *Anser cygnoides domesticus*).

Pinacotheca
-----------

* Caput anserinumCaput anserinum
* Duo anseres in ripaDuo anseres in ripa
* Anser in gramine ambulansAnser in gramine ambulans
* Anser cum anserculisAnser cum anserculis
* Anser evolansAnser evolans
* Grex anserum evolantiumGrex anserum evolantium
* Ova anserinaOva anserina
* *Anser anser*

Bibliographia
-------------

* Alerstam, Thomas, et David A. Christie. 1993. *Bird Migration.* Cantabrigiae et Novi Eboraci: Cambridge University Press. ISBN 9780521448222.
* Allen, Colin, et Marc Bekoff. 1999. *Species of Mind: The Philosophy and Biology of Cognitive Ethology.* Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press. ISBN 9780262511087.
* Carboneras, C. G. M. Kirwan, E. F. J. Garcia. 2014. Greylag Goose (*Anser anser*). *Handbook of the Birds of the World Alive.* Barcinone: Lynx Edicions.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Anserem anserem*** spectant. |
Christina Scheel anno 2009
**Christina** (Theod. *Christine*) **Scheel** (nata 31 Decembris 1956 Aschaffenburgi) femina rerum politicarum perita factionis Viridum est.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1977 Schell testimonium maturitatis accepit et deinde Friburgum Brisgoviae atque Erlangae archaeologiae, sociologiae, ethnologiae paedagogiae atque psychologiae studebat. Anno 1983 paedagoga *magistra artium* facta est.

Cursus honorum
--------------

Schell ab anno 1983 sodalis factionis Viridum est. Annis 1986 - 1994 legata ad senatum terrae Bavariae fuit. Deinde legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est et ad diem 12 Ianuarii 2012 mansit. Tum pro societate energetica HSE operam dedit, sed quattuor post mensibus dimissa est.

Familia
-------

Scheel viro nupsit atque duos liberos habet.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina fractionis Foederis 90/Viridum in Dieta Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  handelsblatt.com die 23 Maii 2012
Ioannes Fosse
**Ioannes Fosse** (natus die 29 Septembris 1959) est scriptor mythistoriarum, ludorum scaenicorum Norvegicus qui anno 2023 Praemium Nobelianum litterarum accepit. In Norgegia "novus Ibsen" putatur.

Biographia
----------

Natus anno 1959 in Haugesund Norvegiae et alumni Universitatis Bergensis est. Prima mythistoria eius *Raudt, swart* (Rubus, niger) quae anno 1983 publicata est. Et prima ludus scaenicus eius *Og aldri skal vi skiljast* quod anno 1994 publicata est. Et poemata et litteras pueriles scripsit et anno 2010 Praemium Internationale Ibsen accepit. Anno 2013 ad ecclesiam Catholicam Romanam conversit.

Operae
------

### Mythistoria

* *Raudt, swart* (anno 1983)
* *Naustet* (anno 1989)
* *Bly og vatn* (anno 1992)
* *Melanchola I* (anno 1995)
* *Melanchola II* (anno 1996)
* *Olavs draumar* (anno 2012)

### Ludi scaenici

* *Og aldri skal vi skiljast* (anno 1994)
* *Mamnet* (anno 1995)
* *Sonen* (anno 1997)
* *Ntata syng sine songar* (anno 1997)
* *Draum om hausten* (annno 1999)
* *Vinter* (anno 2000)
* *Lilla* (anno 2003)
* *Varmt* (anno 2005)
* *Svevn* (anno 2005)
* *Eg er vinden* (anno 2007)

Notae
-----

1. ↑  De Praemio Nobeliano ano 2023nobelprize.org

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannes Fosse** spectant. |
Aedes capitales universitatis et fora *professoris Curtii Huber* (theodisce *Professor-Kurt-Huber-Platz*) et fratris et sororis Scholl (theodisce *Geschwister-Scholl-Platz)*
**Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis** (Theodisce *Ludwig-Maximilians-Universität München, LMU*) est universitas publica Monaci in Bavaria sita, e Ludovico IX et Maximiliano IV Iosepho ducibus Bavariae appellata.

Historia
--------

Universitas, anno 1472 Ingolstadii concessione papali ab Ludovico IX Divite duce Bavariae-Landshutarum condita, est prima universitas Bavarica. (Herbipolis, quae ab anno 1402 ad annum 1412 universitatem habuerat, illo tempore Bavariae pars nondum fuit.) Maximilianus IV Iosephus, princeps elector, qui ab anno 1805 Bavaria regno facta Maximilianus I rex nominatus est, universitatem anno 1800 Landishutam translocavit. Viginti sex annis post, anno 1826, Ludovicus I rex universitatem Monacum transtulit.

Facultates
----------

Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis duodeviginti facultates habet, quarum numeri officiales historiae causa continui non sunt.

* 1 - Theologica catholica
* 2 - Theologica evangelica
* 3 - Iura
* 4 - Oeconomia industrialis
* 5 - Oeconomia nationalis
* 7 - Medicina (humana et dentalis)
* 8 - Medicina veterinaria
* 9 - Historica et artes
* 10 - Philosophia, ratio scientiarum et ratio religionum
* 11 - Psychologia et paedagogia
* 12 - Humanitates
* 13/14 - Philologiae
* 15 - Sociologiae
* 16 - Mathematica, informatica et statistica
* 17 - Physica
* 18 - Chemica et pharmaceutica
* 19 - Biologia
* 20 - Geologia

Notae
-----

1. ↑  "Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis" (p. 320 apud *Google Books*); "universitas literarum Ludovico-Maximilianea" (p. 1 et alibi apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Universitatis Ludovico-Maximilianeae Monacensis **(Theodisce)**
Sedes societatis securitatum historica Ioannis Walther sculptoris artificia in aedibus Historica **Domus societatis assecuratoriae AOK** (Theodisce: *AOK-Verwaltungsgebäude*) invenitur Erfordiae, Germania, in via Augustinerstraße nr 38, haud procul a prisco Monasterio Augustinianorum sita. Hodie optime de architectura annis 1930 testimonium perhibet. In situ olim praetorium quoddam fuit.

Viae novae architectonicae
--------------------------

Domus tabulatorum trium aedificata est annis 1928 et 1929 secundum ichographias architectorum Theo Kellner Erfordiensis atque Felicis Hinz Hinnsen Berolinensis. Aedes monumentum generis sic dictae Novi obiectivismi tempore suo quoad formam unicae fuerunt.

Descriptio in singulis
----------------------

Pedeplana angulis obtusis retro posita portant pilastra duo rotunda. Tabulata superiora ornata sunt tegulis crudibus. 

Statuas creavit inclutissimus artifex Erfordiensis Ioannes Walther, cuius artem videris pluries Erfordiae: e.g. in duabus tabernis argentariis *(Sparkasse)* media in urbe et in valetudinario antiquo. 

Ecce interpretatio figurarum ad laevam manum:

* Praemium infantibus cessum parentibus datur.
* Dentes purgantur.
* Casu eventus infelicis auxilium datur.

Ecce interpretatio figurarum ad dexteram manum:

* Emeritum distribuitur.
* Parentibus consilia dantur.
* Gaudia parentialia.

Bibliographia
-------------

* Steffen Raßloff: *Flucht in die nationale Volksgemeinschaft. Das Erfurter Bürgertum zwischen Kaiserreich und NS-Diktatur*, casa editrix Böhlau, editio prima, 2003, ISBN 3412118028
* Eberhard Menzel: *Der Bildhauer Hans Walther (1881-1961)*, in: Apoldaer Heimat. Beiträge zur Natur und Heimatgeschichte des Kreises Apolda (1995), p. 16 sqq.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius cautionum societatis, in quo etiam sedes secundaria Erfordiensis adest
Wikidata Sitcha
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 57°3′12″N 135°20′5″W  
*Numerus incolarum*: 8 458  
*Zona horaria*: Alaska Time Zone  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Sitka
**Gestio**

*Procuratio superior*: Alasca, Territory of Alaska, District of Alaska  

**Geographia**

*Superficies*: 12 461.482347 chiliometrum quadratum, 12 461.431693 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hoonah–Angoon Census Area, Petersburg Borough  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Nemuro  

**Tabula aut despectus**

Sitcha: situsSitcha: situs
Portus Sitchae
**Sitcha** (Anglice *Sitka*, Tlingitice **Sheetʼká**), antea **Portus Novo-Archangelscensis** (Russice Ново-Архангельск), est urbs et burgus in Alasca meridiana, in insulis Baranowii(en) et Chichagovii(en) sita. Censu anno 2010 habito, 8881 incolas habet.

Superficies terrestris est 7 434 km, superficies tota 12 461, propter quam Sitcha est maxima urbs-comitatus Civitatum Foederatarum.

Urbs a Russis anno 1799 condita est et erat ab anno 1808 ad annum 1867 caput Americae Russicae.

Notae
-----

1. 1 2 3  Eduardi Blaschke *Topographia medica portus Novo-Archangelscensis...*, Petropoli 1842, p. 5.
2. ↑  *Catalogus plantarum ... quas collegit ... Carolus Koch Jenensis*, in: *Linnaea: ein Journal für die Botanik in ihrem ganzen Umfange*, vol. 15, Salinis Saxonicis 1841, pp. 687, 692.
3. ↑  Vel melius **Nova Archangelopolis**, cf. Archangelopolis.
4. ↑  "State & County QuickFacts". Ministerium Census Civitatum Foederatarum .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sitcham** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°3′12″N 135°20′5″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • "1419981" apud *USGS* • Большая российская энциклопедия |
Sinus Mexicanus.

**Sinus Mexicanus** est regio maritima Oceani Atlantici quae inter terras Cubae, Mexici, et Civitatum Foederatarum prope mare Caribicum patet. De Mexici reipublicae civitatibus nominatim Tamaulipiis, Veracruce, Tabasco, Campesi, Iucatania, et Quintana Rooa Americanisque septentrionalibus Florida, Alabama, Mississippia, Ludoviciana et Texia hic sinus prospici potest.

Partes
------

Partes Sinus Mexicani sunt Sinus Apalachee, Sinus Tampa, Sinus Apalachicola.

Portus maiores
--------------

Ampli portus sunt Hustonia, Nova Aurelia, Tampicum, Veracrux (urbs), Coatzacoalces, Urbs Campesis, Portus Progresus, Cancunis, Galvestonia, etc.

Notae
-----

1. ↑  "Sinus Mexicanus" (vide p. 346 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* Pratsch, Johann-Christian. 1992. Der nördliche Golf von Mexiko, USA. *Die Geowissenschaften* 10(12):360-364.
* Salvador, A. 1991. Origin and development of the Gulf of Mexico basin. In *The Gulf of Mexico Basin,* ed. A. Salvador, 389-444. The Geology of North America, J. Boulder Colorati: Geological Society of America.
* Stern, R. J. et W. R. Dickinson. 2010. The Gulf of Mexico is a Jurassic backarc basin. *Geosphere* 6(6):739-754.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 25°0′0″N 90°0′0″W • 4326669 *GeoNames* • 7378894 Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • "558730" apud *USGS* |
Wikidata Wilhelmus Schickard
Res apud Vicidata repertae:Wilhelmus Schickard: imagoWilhelmus Schickard: imago
*Nativitas*: 22 Aprilis 1592; Herrenberg  
*Obitus*: 24 Octobris 1635; Tubinga  
*Patria*: Duchy of Württemberg, Germania  

**Officium**

*Officium*: mathematicus  
*Munus*: mathematicus, astronomus, linguarum Orientalium peritus, computer scientist, professor, theologus, geographus, cartographus, Hebraist  
*Patronus*: Universitas Eberhardina Carolina
**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Coniunx*: Unay  
*Proles*: Ursula Margaretha Schickard  

**Wilhelmus Schickard** vel **Wilhelmus Schickart** fuit astronomus, geodaetus,? mathematicus Germanicus. Docebat linguam Hebraeicam et astronomiam ad universitatem Tubingensem. Putatur forse omnium primam machinam calculatoriam creavisse. 

Alia eius nomina sunt *Schickhart, Schickartus, Schickhard, Schickart, Schickardt,* et alia.

### De morte

Post pugnam Nordlingensem milites partium catholicarum anno 1634 Tubingam occupaverunt et secum pestem apportaverunt. Primum Schickarti mater mortua est postquam milites eam aspere tractaverunt. Deinde pestis uxorem et tres filias tulit. Primum Schickartus ipse et filius novem annorum supervivebant sed proximo anno 1635 ambo aegresceverunt et eius anni mense Octobris mortui sunt.

### Epistolae

* *Epistolæ W. Schickarti & M. Berneggeri mutuæ*, Argentorati sumptibus Iosiae Staedelii 1673 (**(Latine)**; locis obscaenis deletis; Google Books, MDZ)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wilhelmum Schickart** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |



1. ↑  Friedrich Seck: Zum 400. Geburtstag von Wilhelm Schickard: Zweites Tübinger Schickard-Symposion, 25. bis 27. Juni 1992, Band 41 von Contubernium/Contubernium, 1995, S. 299.
Regina Berenice II
"**Victoria Berenices**" (titulus a Petro Parsons anno 1977 inventus) fuit carmen epinicium a Callimacho scriptum ad victoriam in Ludis Nemeis reginae Berenicae II aurigae commemorandam. Callimachus ipse postea hoc carmen in libris poëticis *Aetiis* includit.

Carmen hodie deperditum, ad versus fere 200 fortasse productum, ex fragmentis satis multis restitui potest. Poëta a victoria reginae incepit et a Ludis Nemeis ad honorem Archemori institutis, sed ab Hercule conditis; hunc enim ab Argis ad leonem Nemeum famosum interficiendum properavisse, cum Molorcho interlocutum esse, exinde Athena adiuvante leonem devinxisse, rursus apud Molorchum deversatum esse ibique ludos instituendos promisisse. Pugna Herculis cum leone commissa in Apollodori bibliotheca et in idyllio 25 Theocriteo enarratur. Si Nigidio Figulo credimus, Iuno leonem in constellationem sustulit; si Nonno in *Dionysiacis*, Molorchus pauper cenam generosam sed sine carne Herculi praebuit, olivis colymbadibus et caseo recenti prolatis. De persona Molorchi ante Callimachum nemo refert.

Notae
-----

1. ↑  Apollodori bibliotheca 2.5.1-4; Theocritus, "Hercules leonis interfector" 229 ff.
2. ↑  Nigidius Figulus apud Scholia in Germanici Aratea p. 72 Breysig
3. ↑  Nonnus, *Dionysiaca* 17.48-61 in cena Baccho a Brongo oblata (sed cave: v. 55 non "Victoriam Berenices" sed cenam Baccho ab Icario oblatam ex *Hecala* citat)

Bibliographia
-------------

Hercules leonem Nemeanum interficit: vas Atticum saec. VI a.C.n. (Museum Lupariense)
* A. S. Hollis, ed. *Callimachus: Hecale* (Oxonii: Clarendon Press, 1990) pp. 341-354 ("Appendix: The Hospitality Scene")
* P. J. Parsons, "Callimachus: Victoria Berenices" in *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* vol. 25 (1977) pp. 1-50

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Ioannes Kramskoj
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Kramskoj: imagoIoannes Kramskoj: imagoIoannes Kramskoj: subscriptioIoannes Kramskoj: subscriptio
*Nativitas*: 27 Maii 1837; Ostrogozhsk  
*Obitus*: 24 Martii 1887; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: pictor, art critic, delineator  

**Familia**

*Proles*: Sofya Junker-Kramskaya  

**Memoria**

*Sepultura*: Smolenskoye Orthodox Cemetery  

**Ioannes Nicolai filius Kramskoj** (Russice Иван Николаевич Крамской, *Ivan Nikolaevič Kramskoj*; 27 Maii 1837 – 24 Martii 1887) fuit pictor Russicus, unus e conditoribus Societatis exhibitionum artis mobilium (Russice Товарищество передвижных художественных выставок, *Tovariščestvo peredvižnych chudozestvennych vystavok*; cuius participantes Передвижники, *Peredvižniki* vocantur). Eius picturae clarissimae sunt *Christus in deserto* («Христос в пустыне», anno 1872 creata) et *Ignota* («Неизвестная», anno 1883). Praeterea, Kramskoj nonnullas imagines scriptorum, artificum et virorum publicorum pinxit.

Pinacotheca
-----------

* Ioannes Nicolae filius Kramskoj, cum uxoreIoannes Nicolae filius Kramskoj, cum uxore
* Pictura Ignota, quam Ioannes Kramskoj anno 1883 creavit.Pictura *Ignota*, quam Ioannes Kramskoj anno 1883 creavit.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 8 Iunii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 5 Aprilis Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Kramskoj** spectant (Ivan Kramskoi, Ivan Nikolaevich Kramskoy). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Grove Art • Deutsche Biographie |
Tabula insulae, septentrionibus infra.
**Insula Scottica,** vulgo **Scott,** est insula non habitata originis vulcanici in mari Rossiano Oceani Australis sita, 505 chiliometra ad septentriones et orientem capitis Adare versus, quod maxime septentrionalis et orientalis terrae Victorianae terra in Antarctica est. Quae insula 565 metra longa a septentrionibus ad australem et inter 130 metra et 340 metra lata patet, altitudinem 54 metrorum attingens et aream quattuor hectariorum habens. Columna Haggitsiana (Anglice *Haggits Pillar*), quidam *stakus* 62 metra altum et 50 metra diametro, cuius area minus quam 0.2 hectaria est, 250 fere metra ad occidentem insulae situm est. Insulae sunt duo sinus parvi, quibus sunt litora, alius in ora septentrionali et orientali, alius contra Columnam Haggittsianam in ora occidentali iacens. Quod restat ab altis rupibus circumdatur. Insula magna ex parte glacie perpetuo tegitur.

Conspectus insulae et vicini *staki.*
Insula, ab exploratoribus anno 1902 reperta, ex Roberto Falcon Scott appellatur. Nautae ad insulam anno iterum appulerunt.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Kerry-Jayne Wilson et Peter C. Harper, "Birds observed at Scott Island, Ross Sea, Antarctica," *Marine Ornithology* 24 (1996), 51–52.
3. ↑  "The changing map of Antarctica," *National Institute of Water and Atmospheric Research, Coasts & Oceans Update* 17 (2007).
4. ↑  William J. Mills, *Exploring Polar Frontiers: A Historical Encyclopedia* (Sanctae Barbarae: ABC-Clio, 2003 ISBN 978-1-57607-422-0), 583.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°22′42″S 179°54′42″W • *GeoNames* |
Wikidata Universitas Parisiensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Parisiensis: insigneUniversitas Parisiensis: insigneUniversitas Parisiensis: logotypusUniversitas Parisiensis: logotypus
Universitas  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°50′55″N 2°20′36″E  

**Rectio**

Situs interretialis  
*Praetorium*: Lutetia;
**Origo**

*Inceptio*: 1150, 1896  
*Dissolutio*: 1 Ianuarii 1971
**Tabula aut despectus**

Universitas Parisiensis: imagoUniversitas Parisiensis: imago
Aedificium princeps universitatis saeculo septimo decimo delineatum
Idem aedificium hodie pictum
**Universitas Parisiensis**, plenius **Universitas magistrorum et scholarium Parisiensis** (Francogallice *Université de Paris*) est universitas studiorum Lutetiae in urbe anno circiter 1150 constituta. Chartam regis Francici Philippi II anno 1200, bullam papae Innocentii III (qui ipse scholaris Parisiensis fuerat) meruit. Saeculis insequentibus studiis philosophicis, iuridicis, theologicis innotuit. Nomen collegii theologici Sorbonae compendiose pro universitate omni usurpatur.

Finis universitati Parisiensi bis posita est. Anno 1793 iussu regiminis revolutionarii clausa, ab anno 1806 sub forma quinque facultatum autonomarum, sed non ante annum 1896 sub antiquo nomine "universitatis Parisiensis" restituebatur. Sententiola universitatis redivivae fuit "Hic et ubique terrarum". Cuius functio motibus scholarium anno 1968 abrupta est. Lege eodem anno ab Edgaro Faure lata, singula universitas in successores tredecim anno 1970 divisa est, quae ab initio numeris, deinde agnominibus mutabilibus distinctae sunt: I *Panthéon-Sorbonne*, II *Panthéon-Assas*, III *Sorbonne-Nouvelle*, IV *Paris-Sorbonne*, V *René-Descartes*, VI *Pierre-et-Marie-Curie*, VII *Denis-Diderot*, VIII *Vincennes-Saint-Denis*, IX *Paris-Dauphine*, X *Paris-Nanterre*, XI *Paris-Sud*, XII *Paris-Est*, XIII *Paris-Nord*.

Bibliographia
-------------

* Caesar Egassius Bulaeus, *Historia universitatis Parisiensis* (Parisiis, 1665) (Textus apud *Google Books*)
* Henricus Seuse Denifle, *Chartularium Universitatis Parisiensis* vol. 1. Lutetiae: Delalain, 1889 Textus apud *Internet Archive*
* Stephen C. Ferruolo, *The Origins of the University: The Schools of Paris and Their Critics, 1100-1215*. Stanfordiae: Stanford University Press, 1985 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus interni
-------------

* Index cancellariorum Parisiensium
* Universitas Petri Mariaeque Curie
* Universitas Parisiensis de Saclay
* Universitas Versaliensis
* Vicus Latinus (Lutetia)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitatem Parisiensem** spectant. |

* Historia Universitatis Parisiensis
Wikidata Bertha von Suttner
Res apud Vicidata repertae:Bertha von Suttner: imagoBertha von Suttner: imagoBertha von Suttner: subscriptioBertha von Suttner: subscriptio
*Nativitas*: 9 Iunii 1843; Praga  
*Obitus*: 21 Iunii 1914; Vindobona  
*Patria*: Imperium Austriacum, Cisleitania  
*Nomen nativum*: Berta Gräfin Kinsky von Wchinitz und Tettau
**Officium**

*Munus*: scriptor, mythistoricus, Interpres, diurnarius, pacifist, scriptor de rebus futuris, editor  

**Familia**

*Genitores*: Franz Joseph Kinsky; Sophie Wilhelmine Koerner  
*Coniunx*: Arthurus Gundaccar von Suttner  
*Familia*: Kinsky
**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum Pacis Componendae  
*Sepultura*: main cemetery Gotha  

**Bertha von Suttner** (principissa **Kinsky von Wchinitz und Tettau** Pragae nobili locu nata die 9 Iunii 1843; Vindobonae mortua die 21 Iunii 1914), breviter Alfredi Nobel scriba a secretis, fuit scriptrix et pro pace pugnatrix Austriaca.

Von Suttner Bello Russico Ottomanico opposuit. Anno 1887 mythistoriam *Die Waffen nieder!* scripsit et anno 1905, prima mulier, Praemium Nobelianum pacis accepit. Etiam Instituti Internationalis Perpetui pro Pace praeses vicaria ab anno 1892 usque ad mortem fuit.

Familia
-------

Die 12 Iunii 1876 Bertha Arthuro Gundaccar von Suttner familia eius nolente occulte nupsit.

Bibliographia
-------------

* Brigitta Hamann: *Bertha von Suttner - Ein Leben für den Frieden*. Piper Verlag GmbH, Monaci 2002, ISBN 3-492-23784-3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bertham von Suttner** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Societas innternationalis Berthae von Suttner dicata
* De Bertha von Suttner in pagina (nobelprize.org) Nobeliano Pacis Praemio dicata **(Anglice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |
| --- |
| Automobili Lamborghini S.p.A |
|  |
| **Fundata** | 1952 |
| **Dissoluta** |  |
| **Praetorium** | Fanum Sanctae Agathae |
| **Dux** | Feruccio Lamborghini

 |

**Lamborghini** est societas autocineticae in Italia, creata anno 1963 a Ferruccio Lamborghini, qui eam constituit propter litem cum Aentio Ferrari. Nam traditur Ferruccio agricolarum machinas fecisse. Cum olim Ferrari autocinetum emerat, difficultates in illa habebat et ergo quaesivit ex Aentio opem ubi Aentius nondum esset. Aentius Ferrari eum contumelia affecit et dixit eum non posse autocineta ducere.

Ferruccio Lamborghini non se dedit Aentio et statuit se constructurum esse velocius autocinetum. Tum fecit Lamborghini 350GT(CCCL-GT) anno 1963. Postea, Lamborghini construxit Miura, Countach, Diablo, et Murcielago, quae ab omnibus peritis maxime aestimantur. Nunc Lamborghini ad Audi pertinet, et creat velocissima autocineta:

* Murcielago LP640, quod habet duodecim-cylindri motorem
* Gallardo Superleggera (scilicet Latine: Gallardo levissimum), quod percurrere 190 milia in una hora potest.

Pinacotheca
-----------

* Lamborghini Murciélago LP640Lamborghini Murciélago LP640
* Lamborghini Gallardo SpyderLamborghini Gallardo Spyder
* Lamborghini EspadaLamborghini Espada
* Lamborghini DiabloLamborghini Diablo
Cathedra papalis in Archibasilica Sanctissimi Salvatoris.
Ecclesia Cathedralis Helsingiensis, Lutherana in urbe capitali Finniae.
Ecclesia Cathedralis Upsaliensis
**Cathedralis** (a Graeco καθέδρα 'sella' < κατά 'deorsum' + ἕδρα 'sedes, sella; basis'), plenius **ecclesia cathedralis,** est templum Christianum quod cathedram episcopi continet, ergo gravissimum dioecesis, conloquii annui, vel episcopatus templum.

Cum episcopus sit quasi proprius unitatis ecclesiae fons, ecclesia cathedralis sicut cathedra et episcopus est symbolum unitatis Christianorum sui regionis. Ergo, cathedrales modo mirabili saepe exstruuntur, testes saxosi in fidem populi et monumenta ingenii humani tam structura quam ornatu ad Dei Christiani gloriam. Omnis dioecesis ecclesiarum Catholicae et Anglicanae suam habet ecclesiam cathedralem, sive parvam sive magnam.

In Ecclesia Orthodoxa non solum templa, ubi cathedra episcopalis sita est, statum ecclesiarum cathedralium (Graece καθεδρικός ναός, Russice *собор*) habent, sed etiam templa, ubi cathedra episcopalis olim fuit, et monasteriorum templa principalia, et urbium, et partium urbium magnarum, et alia.

Notae
-----

1. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "cathedralis"

Nexus externi
-------------

* Boudinhon, Auguste. "Cathedral." *The Catholic Encyclopedia*. Vol. 3. New York: Robert Appleton Company, 1908. **(Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Castellum anticum
**Castellum Bendeleben** (Theodisce: *Schloß Bendeleben* sive *Uckermannsches Schloß*) praedii architectonice egregii pars est, quod invenitur in Bendeleben, in Circulo Kyffhäuser (Germaniae).

Historia
--------

Gravio Iacobus de Uckermann omnia acquisivit anno 1763; eius stirpes usque ad annum 1849 possessuri erant. Inde pulchra aedificia habitatoria oeconomicaque, inter quae attentionem maximam gignit arancetum sive aedes citrea. Castellum antiquum primum destruxerunt, cum novum ad occidens latus situm annis inter 1859 et 1861 aedificabant (ubi usque ad dies nostros erat hospitium gerontocomium). Antea Gulielmus de Krause omnia emerat, cuius familia usque ad rapinas communistarum anno 1945 peractas ibi manserunt. 

Reacquisitio praediorum impleta est anno 1996, sed iam anno 1991 feliciter incohatus erat usus agriculturalis. Anno 1991 columbarium restauratum est et ab anno 1995 habitationes novae in bello opere craticio creatae sunt, quae olim aedes pastoris fuerant. Anno 1998 caupona nomine *Zur Wipper* ante collapsum salvata est. Inde ab anno 2005 mutuae dantur aedificiorum partes hominibus qui tempore subsicivo sarti et tecti servari vel festa privata habere velint. Operiariis ergasteria in complexu parantur quoque. Generatim omnibus refectis res periegeticae incitentur promoveantur propellantur.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **latifundia et castellum Bendeleben** spectant (Gut Bendeleben, Bendeleben, Gut Bendeleben). |

* de viridario castellano
* situs proprius
Insulae Iamenses (*Iamskije*), ad introitum in sinum Schelechovii sitae
**Sinus Schelechovii** (Russice залив Шелихова, tr. *zaliv Šelichova*) est sinus maris Ochotensis, inter paeninsulam Camtschatcam et litus continentis Asiae situs. Longituditem 650 chm, latitudinem in introitu circa 130 chm, latitudinem maximam 300 chm, profunditatem maximam 350 m habet. Septentrionalis sinus pars a paeninsula Taigonos ('Taigae Naso') in duo sinus separatur, sinum Gizhigensem, in quem Gizhiga flumen influit, et sinum Penzhinensem, in quem Penzhina flumen aquas fert. Insulae Iamenses ad litus occidentale in meridiana sinus parte sitae sunt.

Aestus marinos usque ad 13 m altitudinis habet. *Clupea pallasii*, *Hypomesus transpacificus*, *Eleginus gracilis*, Pleuronectidae in sinu gignuntur.

Sinus e Gregorio Schelechov appellatur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Шелихова, залив*.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Гижигинская губа*.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°45′0″N 158°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Petrus Seeger et sua banio (1955).
"**Turn! Turn! Turn! (To Everything There Is a Season)**" ('Verte! Verte! Verte! Omnia tempus habent'), saepe imminutum "**Turn! Turn! Turn!**" ('Verte! Verte! Verte!'), est carmen a Petro Seeger annis 1950 exeuntibus compositum. Verba, praeter nomen, quod omnem per cantum iteratur, et ultimum carminis versum, ad verbum ex capitulo tertio Libri Ecclesiastis accommodantur, in musica posita, et in discos phonographice anno 1962 impressa. Carmen primum nomine "To Everything There Is a Season" in *Folk Matinee,* albo The Limeliters, et nonnullos menses post in *The Bitter and the Sweet,* albo Seegerano, divulgatum est.
Carmen factum est ictus internationalis anno 1965 exeunte, cum The Byrds, grex rock folk Americanus, id repeteret, loco octogensimo die 23 Octobris 1965 incipiens, antequam primum locum attigit in tabula Hot 100 die 1 Decembris 1965, loco tertio in Canada (29 Novembris 1965), et vicensimo sexto in Tabula Singulorum in Britanniarum Regno. Carmen in Civitatibus Foederatis insigniter est ictus loci primi cui sunt verba veterrima, ut opinantur a Salomone Rege scripta.

Notae
-----

1. ↑  Allmusic, "Turn! Turn! Turn!—Byrds Version" (Allmusic), t2736425.

Nexus externi
-------------

* Ecclesiastes, capitulum 3:

"King James Version," www.biblegateway.com
"Biblia Vulgata", apud Vicifontem.
* Verba et data de bicinio cum Brusso Springsteen, www.springsteenlyrics.com
Wikidata Karamba Diaby
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 27 Novembris 1961; Marsassoum  
*Patria*: Germania  

**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value  

**Karamba Diaby** (natus Marsassoum in vico Senegaliae die 27 Novembris 1961) est rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam in Senegalia scholam frequentavit, annis 1982 - 1984 in Dakar biologiae et geologiae studebat, ut magister fieret. Tum Macky Sall, postea praeses Senegaliae, cognovit. Ab anno 1986 Salinis Saxonicis, tum ad Rem publicam democraticam Germanicam pertinenti chemiae studebat. Quod studium anno 1991 finivit. Anno 1996 doctor chemiae promotus est. Deinde Salinis Saxonicis pro hominibus diversis e gentibus ortis conciliandis operam dedit.

Familia
-------

Diaby uxorem duxit atque duos liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Diaby, qui ab anno 2008 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, ab anno 2009 consiliarius urbis Salinarum Saxonicarum est. Anno 2013 primus homo in Africa natus legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et etiam anno 2017 electione mandatum Dietae Foederalis adeptus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Karamba Diaby** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Pagina personalis (linguis Theodisca, Anglica, Francica Russica atque Arabica)
* Colloquium cum Diaby in pagina stationis televisifica TV5 (lingua Francica)
Wikidata Ioannes Georgius Gmelin
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Georgius Gmelin: imagoIoannes Georgius Gmelin: imago
*Nativitas*: 10 Augusti 1709; Tubinga  
*Obitus*: 20 Maii 1755; Tubinga  
*Patria*: Duchy of Württemberg  

**Familia**

*Genitores*: Johann Georg Gmelin;   
*Proles*: Eberhard Gmelin, Christian von Gmelin  

*Vide etiam paginam discretivam: Gmelin*

**Ioannes Georgius Gmelin** seu **Gmelinus** (Theodisce *Johann Georg Gmelin*, 10 Augusti 1709–20 Maii 1755) fuit rerum naturae investigator, explorator, botanista, ethnographus, geographus Germanicus. 

Gmelin, alumnus Universitatis Tubingensis, annis ab 1727 usque ad 1747 in Imperio Russico favebat operi. Academiae Scientiarum Petropolitanae socius, initio (ab anno 1727) adiunctus chemiae et historiae naturalis et dein (ab anno 1731 ad annum 1748) professor illius academiae fuit. Annis ab 1733 ad 1743 expeditionem in Siberiam perfecit (e Petropoli per Iaroslaviam, Casanum, Tobolium, arces Septempalatiorum et Ustkamenogorensem, Tomium, Ieniseam, et Ircutiam ad Iacutiam urbem, unde per Ircutiam, Tomium, Catharinopolim, officinas Tagilenses, Verchoturiam, Solicamium, Ustiugam Magnam, Vologdam, et Schlusselburgum Petropolim rediit). Secundum illam expeditionem, opus scientificum scripsit, quattuor volumina comprehendens, nomine *Flora Sibirica sive Historia plantarum Sibiriae*, annis ab 1747 ad 1769 in lucem editum. 

Postquam anno 1747 Tubingam rediit, ad mortem suam professor chemiae et historiae naturalis universitatis urbanae fuit.

Opera
-----

* I.G. Gmelin, *Flora Sibirica sive Historia plantarum Sibiriae,* tomus I. (Petropoli, 1747) **(Latine)**
* I.G. Gmelin, *Flora Sibirica sive Historia plantarum Sibiriae,* tomus II. (Petropoli, 1749)[*nexus deficit*] **(Latine)**
* I.G. Gmelin & S.G. Gmelin, *Flora Sibirica sive Historia plantarum Sibiriae,* tomus III. (Petropoli, 1768)[*nexus deficit*] **(Latine)**
* I.G. Gmelin & S.G. Gmelin, *Flora Sibirica sive Historia plantarum Sibiriae,* tomus IV. (Petropoli, 1769)[*nexus deficit*] **(Latine)**
* Ioannis Georgii Gmelini Reliquias quae supersunt commercii epistolici cum Carolo Linnaeo, Alberto Hallero, Guilielmo Stellero et al. Floram Gmelini sibiricam eiusque Iter sibiricum potissimum concernentis ... (Stuttgartiae, 1861) **(Latine)**

Notae
-----

1. ↑  Gerhardi Friderici Mülleri *De scriptis Tanguticis*, in: *Commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae*, vol. 10, Petropoli 1747, p. 440.

Nexus interni
-------------

* Flora

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Georgium Gmelin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • IPNI • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**J.G.Gmel.**" (apud IPNI reperiendum)
Mare Lapteviorum, colore caeruleo in tabula pictum
**Mare Lapteviorum** (Russice море Лаптевых, tr. *more Laptevych*) est mare Oceani Arctici (Glacialis Septentrionalis). Area maris Lapteviorum est 672 000 chm², profunditas mediocris 540 m, maxima 3385 m est. 

Mons glacialis in mari Lapteviorum

Nomen
-----

Nomen maris hodiernum, anno 1935 confirmatum, datum est in honorem fratrum patruelium Demetrii et Charitonis Lapteviorum – praefectorum navalium Russicorum, qui annis 1735–1740 litora huius maris exploraverunt.

Occasus solis mense Aprili super mare Lapteviorum

Situs
-----

Inter paeninsulam Taimyricam archipelagumque Terram Borealem ad occidentem et insulas Sibiriae Novae ad orientem situm est. Terra Borealis a mari Karensi et Insulae Sibiriae Novae a mari Sibirico Orientali mare Lapteviorum separant. Fretum Vilkitzkii mare Lapteviorum cum mare Karense coniungit et fretum Demetrii Laptevii cum mari Sibirico Orientali, ubi Sanctus Nasus promunturium maria dividit.

Statio polaris in Terra Boreali

Res geographicae
----------------

Flumina Chatanga, Anabira, Olenecus, Lena, Iana (ab occidente ad orientem enumerata) in hoc mare effunduntur. 

Portus principalis est *Tiksi* prope delta Lenae situs.

Nota
----

1. ↑  "De algis glacierum *Maris Lapteviorum* notula" (in: *Meri (Series)*, vol. 51-55, p. 38); Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Лаптевых, море*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 76°0′0″N 125°0′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **mare Lapteviorum** spectant. |

* Pagina de Mari Lapteviorum *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Gulielmus Eduardus Burghardt Du Bois anno 1918.
**Gulielmus Eduardus Burghardt Du Bois** (natus *Great Barrington* in oppido Massachusettae, die 23 Februarii 1868; mortuus Accrae in capite Ganae, die 27 Augusti 1963) fuit philosophus, diurnarius, sociologus Civitatum Foederatarum, activista motus iurum civilium qui pro iuribus humanis gentium nigricoloris ex Africa oriundarum et contra rassismum et contra bellum repugnavit. Etiam socialismum aestimavit, quod causa rassismi capitalismum ac colonialismum putavit.

Alma mater sua fuerunt Alma Universitas Humboldtiana Berolinensis et Universitas Harvardiana.

Opera selecta
-------------

* *The Souls of Black Folk* ('Animae hominum nigricolorium', 1903)
* *The Crisis* (periodicum, anno 1910 a Du Bois et aliis inceptum)
* *The Negro* ('Nigricoloris', 1915)
* *Black Reconstruction in America* ('Reconstructio nigricoloris in America', 1935)
* *Color and Democracy* ('Color et democratia', 1945)
* *The World and Africa* ('Orbis terrarum et Afirca', 1946)
* *In Battle for Peace* ('In proelio pro pace', 1952)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum Eduardum Burghardt Du Bois** spectant. |

* Biographia, apud search.eb.com
* Biographia a Geraldo C. Hynes scripta, apud www.duboislc.org
Wikidata Raphael Landívar
Res apud Vicidata repertae:Raphael Landívar: imagoRaphael Landívar: imago
*Nativitas*: 27 Octobris 1731; Santiago de los Caballeros de Guatemala  
*Obitus*: 27 Septembris 1793; Bononia  
*Patria*: Guatimala  

**Officium**

*Munus*: poëta, monachus  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Raphael Landívar** (natus die 27 Octobris anno 1731 Sancti Sebastiani Guatemalae; mortuus 27 Septembris 1793 Bononiae in Italia) erat monachus societatis Iesu qui notissimus est hodie ob carmen Latine scriptum cuius titulus est *Rusticatio Mexicana*. 

Anno 1749 ad Mexicum profectus universitatem frequentavit; circa annum 1760 ad Guatemalam rediit ut professor rhetoricae fieret. Anno 1767, omnibus Iesuitis a Carolus III rege Hispaniae e terris Hispanicis expulsis, Landívar ad Italiam navigavit. Anno 1781 Mutinae edidit decem libros *Rusticationis Mexicanae*. Postero anno carmen completum 5 000 versuum hexametrorum in quindecim libris editum est. 

Hoc in carmine scripsit Landívar modo Vergiliano de lacubus, vulcanis, animalibus Mexici et Guatemalae necnon de victu et remissione laboris populi ibi habitantis.

Bibliographia
-------------

* Andrew Laird, *The Epic of America: An Introduction to Rafael Landívar and the* Rusticatio Mexicana. Londinii: Duckworth, 2006.

Nexus externi
-------------

* *Rusticatio Mexicana* in *GoogleBooks*
* Imago paginae primae et partes textus Rusticationis Mexicanae
* Imagines Landívar in signis philatelicis
* De Landívar apud *Literatura Guatemalteca*
* Universidad Rafael Landivar apud Vicipaediam Hispanicam