recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Julia Roberts
**Iulia Fiona Roberts** (Anglice *Julia Fiona Roberts*; nata 28 Octobris 1967 Smyrnae civitatis Georgiae in CFA) est actrix Americana et factor pellicularum. Tres Orbes Aureae et unum Academicum Donum Actricis Optimae ei donatae sunt.

Pelliculae
----------

Primo impressionem fecit in posterioribus annorum 1980 cum in paucis pelliculis, "Pizza Mysticae" (1988) et "Magnoliae Ferricae" (1989) et aliis apparaverit. Saltem, "Mulier Bella" (1990) ei magnam famam dedit. In pellicula, lusit meretricem quae capitur ab viro divite Ricardo Gere et amore capta est. Suae pelliculae posteriores non tam populares fuerunt, inter eas: "Mori Juveniter" (1991), "Hamus" (1991), "Bursa Alcatracum" (1993), *The Pelican Brief* (1993), "Theoria Conspiratialis" (1997), et "Noverca" (1998). Anno 1999 egit iterum in aliis amoris fabulis cum Ricardo Gere in "Sponsa Fugiens" et cum Hugone Grant in Notting Hill. Inter alias pelliculas erat "Erina Brockovich" (2000). Post annum 2000 Roberts apparuit in "Undecim Oceani" (2001), "Duodecim Oceani" (2004), et "Surridium Monae Lisae" (2003).

Nepos sua Emma Roberts (nata 1991) est actrix popularis. Facta est populariter sua programa "Infabulosa" (2004) in canale Nickelodeo. Etiam apparuit in pelliculis popularibus exempli gratia: Aquamarina (2006), Nancy Drew (2007) et Mirror Mirror (2012).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iuliam Roberts** spectant. |

* De Iulia Roberts in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Municipium **Budae veteris**
**Buda vetus**, Hungarice *Óbuda*, est Budapestini regio urbana (sive circulus) tertia. Huic regioni circiter 123 889 incolarum (anno 2013) sunt. Usque ad diem 1 Ianuarii 1873, cum Buda et Pestinum cum Budae veteri coniuncta et nova urbs nomine Budapestinum formata est, Buda vetus urbs sui iuris fuit.

Historia
--------

Vestigia habitationum Obudae iam aetate Ferrea homines vixisse demonstrant. Romani ibi urbem Aquincum condiderunt, quae caput provinciae Pannoniae facta iam tum propter thermas et aquas salubres nota erat. Hungari terram occupantes circa annum 900 hic sedes collocaverunt, quae Bela IV, rex Hungariae, anno 1241 (vel 1242) in caput regni evexit.

Notae
-----

1. ↑  "situm habebis Aquinci, loco Budae veteris ante memorato ..." (p. 77 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **veterem Budam** spectant. |

* De vetere Buda in *Budapest Tourist Guide* **(Anglice)**
Dirmutius MacCulloch, historicus
**Dirmutius Ninianus Ioannes** *vulgo* Diarmaid Ninian John **MacCulloch** (natus 31 Octobris 1951 in Comitatu Cantiae, Anglia) est professor historiae ecclesiasticae apud Universitatem Oxoniensem (ab anno 1997) et socius (quondam tutor senior) Collegii Sanctae Crucis (ab anno 1995). Ad diaconatum Ecclesiae Anglicanae declinavit quin ordinaretur ad presbyteratum propter causas politicas.

Vita
----

MacCulloch legit historiam apud Collegium Churchillense Universitatis Cantabrigiensis unde baccalaureatum artium in 1972, et magistratum artium in 1976 potitus est et ubi etiam scholaris organorum fuit. Diplomate ab Universitate Liverpolitana anno 1973 in administrandis archivis acquisito, reversus est Cantabrigiam ut compleret doctoratum philosophiae anno 1977 supervidente Galfrido Elton. MacCulloch socius electus fuit Societatis Antiquariorum Londiniensium anno 1978, et socius Societatis Regiae Historicae anno 1982, et socius Academiae Britannicae anno 2001. Doctor Divinitatis est Universitatis Oxoniensis et doctoratus litterarum honore ab Universitate Angliae Orientali ditatus est. 

Se coniunxit Motui Christianorum Homophylophilorum anno 1976. De conflictu inter sexualitatem ipsius et doctrinam Ecclesiae, dixit:

> 
> "Diaconus quidem ordinatus sum. Sed, vir homophylophilus constitutus, non poteram magis progredi..."
> 
>

Honores et praemia
------------------

* 1996 - pro biographia praetitulata *Thomas Cranmer: A Life*: James Tait Black Memorial Prize; Duff Cooper Prize
* 2004 - pro opere *Reformation: Europe’s House Divided 1490–1700*: National Book Critics Circle Award; British Academy Book Prize
* 2010 - pro opere *A History of Christianity*: Hessell-Tiltman Prize; Cundill Prize
* 2011 - honor "Knight Bachelor"
* 2019 - ab Universitate Tubingae: Dr.-Leopold-Lucas-Preis

Notae
-----

1. ↑  Knights and Dames: MA–MIF apud Leigh Rayment’s Peerage

Opera selecta
-------------

* *Suffolk and the Tudors* (1986)
* *The Later Reformation in England* (1990)
* *Henry VIII.: Politics, Policy, and Piety* (1995)
* *Thomas Cranmer: A Life* (1996)
* *Tudor Church Militant: Edward VI and the Protestant Reformation* (1999)
* *Reformation: Europe’s House Divided 1490–1700* (2003)

Nexus externi
-------------

* Vita in paginis Almae Matris Oxoniensis
* Emissio televisifica cum MacCulloch, 2009
	+

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
Wikidata Corela
Res apud Vicidata repertae:Corela: insigneCorela: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 61°2′21″N 30°7′45″E  
*Numerus incolarum*: 18 552  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Priozerskoye urban settlement  

**Geographia**

*Superficies*: 16.5 chiliometrum quadratum  

**Corela** (saepe et **Kexholmia** et nunc vulgo **Priozersk**) est urbs regionis Leninopolitanae Russiae, in isthmo Carelico, inter Ladogam lacum et *Vuoksam* lacum sita. Incolas 17 813 anno 2020 habet.

*Nova et accurata ducatus Corelensis, nunc vero Kexholmensis districtus, tabula* (ex atlante Ioannis Kirilov)

Historia
--------

Novogardiensium arcem inter Ladogam et Vuoksam sitam Suedi anno 1295 devastaverunt, sed Novogardienses eam servabant. In litteris Russicis *Corela*, in Suecicis *Kexholmia* urbs nominabatur (unde nomen Finnicum *Käkisalmi* et Carelicum *Kägöisalmi*). In Imperio Russico urbs etiam Kexholmia appellabatur; solum anno 1948 nomen hodiernum cepit.

Arx Corelae

Notae
-----

1. ↑  Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 82 (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Rutgeri Hermannidae *Peninsulanum regnum Sveciæ, sive Historico-geographica descriptio...*, Amstelodami 1671, p. 467.
3. ↑  Russice *Приозерск*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°2′21″N 30°7′45″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Ophiolites Ordovicianus in Reservatione Civitatis Gros Morne, Newfoundlandiae. Hoc saxum, per Moho conformatum, in superficie exponitur.
Littera A discontinuitatem Mohorovicic in promptu ponit.
**Discontinuitas Mohorovičić,** vulgo *Moho,* est finis qui crustas telluris oceanicas continentalesque ab amiculo separat. Discontinuitas circa 5 chiliometra sub alveo oceani et fere 30 ad 50 km sub continentes iacetur; altissumum est sub Planitie Tibetana, ubi circa 75 km sub superficie demergitur. Discontinuitas igitur maximam partem in lithosphaera iacet; solum finem inter lithosphaeram et asthenosphaeram sub iugum medium oceanicum definit.

Haec discontinuitas primum reperta est anno 1909, ab Andrea Mohorovičić, seismologo Croatiano, cum auctum abruptum velocitatis undarum terraemotum (diserte undarum P) observaret. Ophiolites sunt sectiones crustae oceanicae et fortasse saxi amiculi quae in crustam continentalem per concursūs patellarum obductae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* Dixon, Dougal. 2000. *Beginner's Guide to Geology.* Novi Eboraci: Bounty Books. ISBN 0753703580.
* Harris, P. 1972. The composition of the earth. In *Understanding the earth: a reader in the earth sciences.* Ediderunt I. G. Gass et alii. Horshamiae: Artemis Press for the Open University Press. ISBN 0851413080.

Nexus interni
-------------

* Foramen Kolaense altius

Nexus externi
-------------

* Britt, Robert Roy.  *Hole Drilled to Bottom of Earth's Crust, Breakthrough to Mantle Looms.*
* Digging a Hole in the Ocean: Project Mohole, 1958-1966, (National Academy of Sciences)
* Tabula altitudinis Mohoensis laminae Europaeae,
* *Schlumberger Oilfield Glossary,*
*Vide etiam paginam discretivam:* Valva (discretiva)


Wikidata Corfinium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°7′29″N 13°50′33″E  
*Numerus incolarum*: 1 036  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Aquilana  

**Geographia**

*Superficies*: 17.95 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Pagus Fabianus, Pratulae, Radianum, Rocca Casalis, Salles, Toccum, Victoritum  

**Tabula aut despectus**

Corfinium: situsCorfinium: situs
Corfinii:Basilica cumcathedralis Valvae S. Pelini Brundusini
**Corfinium** (-ii, *n.*) (in aetate media: **Valva**, deinde **Pentima**) (Italiane: *Corfinio*) est oppidum Italiae et Municipium, circiter 1 100 incolarum, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana situm. Urbani *Corfinienses*, *Valvenses* vel *Pentimenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Historia
--------

Antiquitus Corfinium Paelignorum oppidum erat. Bello Marsico (90-87 a.C.n.), velut commune oppidum omnium populorum in Italia a Romanis secedentium, nomen in 'Italiam' vel 'Italicam' mutavit, quod nomen sive Latine sive Osce (*Viteliù*) in denariis a confoederatis populis ibi percussis legitur. Postquam rebelles quamvis victi civitatem Romanam impetravere rursus Corfinium fuit. Hoc in oppido anno 49 a.C.n. Lucius Domitius, successor ad provinciam Galliam designatus, Gaio Iulio Caesari Pompeium fugientem persequenti frustra obsistere constituit atque ab ipso Pompeio et a militibus desertus se dedere coactus est.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Valva (*Corfinium*), cum Sulmona, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Sulmonensis-Valvensis est.

Municipia finitima
------------------

* Pagus Fabianus (PE),
* Toccum de Casauria (PE)
* *Pratola Peligna, Raiano, Roccacasale, Salle (PE), Vittorito*.

Nexus interni
-------------

* Aprutium,
* Provincia Aquilana,
* Aquila (*urbs*),
* Urbes Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Corfinium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Aquilana.Collocatio finium Municipii in Provincia Aquilana.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
2. ↑  Velleius Paterculus II, 20
3. ↑  Strabo, *Geographica* V.4.2.
4. ↑  Caesar, libro primo *de Bello civili* 15-23
**Maria Serbica** (lingua Bosnica: *Mara Branković-Kotromanić*) (nata anno 1447, mortua est anno 1474 aut post anno 1495) erat ultima regina Bosniae et despota Serbiae.

Primogenita Lazari despoti Serbiae et Helenae Palaeologinae filia erat et non habuit fratres. Parentes earum nominavit eam "**Helena**". Die 20 Aprilis 1459, Helena despota Serbiae Stephano Thomae Helenam principissam in matrimonium dedit. Post matrimonium, Stephanus Thomas despotus Serbiae factus est et Helena Ecclesiae Catholicae Romanae membrum facta est. Nomen "Maria" accepit. Massarelli manuscriptum dicit Stephanum Mariamque filios habere.

Die 20 Iulii 1459, Imperium Ottomanicum occupavit Serbiam et Maria despota Serbiae cum coniugis in Bosnia effugit. Anno 1461 vir eius rex Bosniae factus est et ea regina regni sed Imperium Ottomanicum mox Bosniam occupavit. Anno 1463, Mehmedus II imperator Imperii Ottomanici regem cepit et decapitabat. Maria Regina effugit sed nescimus quando ea mortua est. Stephanus Runciman dixit Mariam concubina ducem Ottomanicum esse.
Wikidata Abd al-Fattāḥ al-Sīsī
Res apud Vicidata repertae:Abd al-Fattāḥ al-Sīsī: imagoAbd al-Fattāḥ al-Sīsī: imagoAbd al-Fattāḥ al-Sīsī: subscriptioAbd al-Fattāḥ al-Sīsī: subscriptio
*Nativitas*: 19 Novembris 1954; Cairus  
*Patria*: Aegyptus  

**Officium**

*Officium*: President of Egypt, Defense Minister, Chairperson of the African Union  
*Munus*: politicus, miles, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis, military dictatorship  
*Religio*: secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: Entissar Amer  
*Proles*: Mahmoud el-Sisi  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Nile, King Abdulaziz Medal, Kuwait Liberation Medal, Kuwait Liberation Medal, Grand Collar of the Order of Prince Henry, Order of the Friendship of Peoples, Grand Cross of the National Order of Merit (Guinea), Order of the Republic, Order of Merit, Order of the Virtues, Order of Prince Henry, Order of Mubarak the Great, National Order of Merit, Order of Makarios III, National Order of the Ivory Coast, National Order of Merit, Crux magna Legionis Honoris  

**ʿAbd al-Fattāḥ Saʿīd Ḥusayn Khalīl al-Sīsī**, litteris Arabicis عبد الفتاح سعيد حسين خليل السيسي (natus Cairi in urbe die 19 Novembris 1954) electus est mense Maio 2014 ad officium praesidis Aegypti. Alumnus est Academiae Militaris Aegyptiae et Academiae Scientiae Militaris Nāṣir scholarumque militarium Britannicae necnon Americanae. Minister munitionis et ductor exercituum patriae suae a die 12 Augusti 2012 usque ad 26 Martii 2014 meruit, quo die ab officiis decedit ad praesidium petendum. Ipse igitur anno 2013 praesidem anteriorem Mahometum Mursī deponere curavit.

Bibliographia
-------------

Ritus de mundo Riadi die 21 Maii 2017 actus. Participant Abd al-Fattāḥ al-Sīsī praeses Aegyptius (ad sinistram), Salmān ibn ʿAbd al-ʿAzīz rex Arabs, Donaldus Trump praeses Civitatum Foederatum, cui adstat uxor Melania Trump
* Patrick Kingsley, "Abdel Fatah al-Sisi sweeps to victory in Egyptian presidential election" in *The Guardian* (29 Maii 2014)
* Patrick Kingsley, "Abdel Fatah al-Sisi: behind the public face of Egypt's soon-to-be president" in *The Guardian* (22 Maii 2014)

Praesides Aegypti

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mahometus Nağīb 1953 • Gamal Abdel Nasser 1954/1956 • Anwar al-Sādāt 1970 • Ḥusnī Mubārak 1981 • Mahometus Mursī 2012 • Adlī Manṣūr 2013 • Abd al-Fattāḥ al-Sīsī 2014
محمد نجيب • جمال عبد الناصر • محمد أنور السادات • محمد حسني مبارك • محمد مرسي • عدلي محمود منصور • عبد الفتاح السيسي
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Aegypti |
|  |
Wikidata Corinaltum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°38′56″N 13°2′52″E  
*Numerus incolarum*: 4 889  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Anconitana  

**Geographia**

*Superficies*: 49.28 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Tria Castra, Castrum Leonis, Mons Avium, Castrum Montis Podii, Ostra Nova, Ostra Vetus, Fanum Sancti Laurentii in Silvis, Barbara  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Marruvium Novum, Neptunus  

**Tabula aut despectus**

Corinaltum: situsCorinaltum: situs
Corinaltum
**Corinaltum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Castrum Corinalti*, *Corinaldum*; olim **Suasa**) (Italiane: *Corinaldo*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 5 150 incolarum, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Anconitana situm. Urbani *Corinaltenses* appellantur.

*Despectus ad Corinaldum*

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

### Sententia

Sententia municipalis est: *Cineribus orta combusta revixi*.

Geographia
----------

* Picenum (*terra*),

Clari cives
-----------

### Nati

* Maria Goretti

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Senogalliensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Madonna del Piano, Nevola, San Bartolo, San Domenico, Sant'Apollonia, Santa Maria, Sant'Isidoro, San Vincenzo, Ville*.

Municipia finitima
------------------

* Castrum Leonis,
* Castrum Montis Podii (PU),
* Fanum Sancti Laurentii in Silvis (PU),
* Mons Avium (PU),
* Mons Radus,
* Ostra Nova,
* Ostra Vetus,
* Ripae,
* Tumba Senogalliensium.

Nexus interni
-------------

* Marchia Anconitana (*regio*),
* Provincia Anconitana,
* Picenum (*terra*),
* Ancona (*urbs*),
* Urbes Italiae.

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
2. ↑  Vita di Niccolò Bonafede, Vescovo di Chiusi - Monaldo Leopardi, A. Nobili, 1832 - 205 pagine
3. ↑  Anno 1517, cum Bulla Papae Leonis X, confirmata cum brevis 20 Iunii 1786 Papae Pii VI

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Corinaltum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Anconitana.Collocatio finium municipii in Provincia Anconitana.
* Scala.Scala.
Wikidata Corinna Casanova
Res apud Vicidata repertae:Corinna Casanova: imagoCorinna Casanova: imago
*Nativitas*: 4 Ianuarii 1956; Iliande  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Officium*: Chancellor of Switzerland  
*Munus*: iuris peritus, politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Popularis Christiana Democratica  

Consilium Helvetiae Foederale anno 2013 pictum. Corinna Casanova ad partem dextram videtur
**Corinna Casanova**, vulgo plene *Corina Lydia Casanova* (Iliande Grisoniae nata die 4 Ianuarii 1956), alumna Universitatis Friburgensis et iuris consulta, est a die 1 Ianuarii 2008 cancellaria foederalis Helvetiae. Annis 1986-1990 legata fuit Consilii Internationalis Crucis Rubrae in Africam Australem, Angoliam, Nicaraguam, Salvatoriam. Ab anno 2005 cancellaria foederalis vicaria Helvetiae meruit.

Nexus externi
-------------

* Vita **(Romancice, Francogallice, Italiane, Theodisce, Anglice)**

Cancellarii Foederales Helvetiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ioannes Marcus Mousson 1803 • Iosephus Franciscus Carolus Amrhyn 1830 • Iohannes Ulricus Schiess 1848 • Gottlieb Ringier 1882 • Iohannes Schatzmann 1910 • Adolphus von Steiger 1919 • Robertus Käslin 1925 • Georgius Bovet 1934 • Anscharius Leimgruber 1944 • Carolus Oser 1951 • Carolus Huber 1968 • Gualterus Buser 1981 • Franciscus Couchepin 1991 • Anna Maria Huber-Hotz 2000 • Corinna Casanova 2008 • Gualterus Thurnherr 2016
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Conciliarii a rebus externis Helvetici |
|  |
**Edaphologia** (a Graecis ἔδαφος 'humus, terra' + λογία 'studium') est una ex duobus praecipuis ramis scientiae solorum, quarum alia est pedologia. Edaphologia modum tractat per quem solum res vivas, praecipue plantas, afficit. Vocabulum etiam adhibetur ad studium modi per quem solum hominum usum terrae ad plantas colendas, aliumque hominum totum terrae usum afficit. Praecipui rami edaphologiae sunt scientia soli agriculturalis (agrologia in nonnullis regionibus appellata) et scientia soli circumiectorum. Pedologia pedogenesin, morphologiam solorum, et classificationem solorum tractat. Edaphologia in Russia eadem ac pedologia habetur, sed significationem adhibitam cum agrophysica et agrochemia congruam extra Russiam agnoscitur.

Historia
--------

Xenophon (431–355 a.C.n.) et Cato maior (234–149 a.C.n.) reapse fuerunt edaphologistae. Xenophon utilem plantarum tegentium arandarum effectum vidit. Cato in libro *De Agri Cultura* adhibitionem aratri, rotationem plantarum, et legumina in rotatione sata ad augendum nitrogenum in humo commendavit; praeterea, primam classificationem capabilitatis certarum segitum excogitavit. Ioannes Baptista van Helmont (1577–1644) experimentum notissimum fecit, salicem in olla soli colens et solum aquam pluvialem quinque annos praebens. Pondus ab arbore captum fuit maius quam soli amissio ponderis. Helmont collegit salicem ex aqua factam esse. Conclusio, quamquam partim falsa, studium edaphologiae inspiravit.

Nexus interni
-------------

* Edaphicus
* Erosio
* Hortus
* Zoologia solorum

Notae
-----

1. ↑  Buckman et Brady 1960:8.
2. ↑  Duane T. Gardiner, Lecture 1, chapter 1: Why Study Soils? ENV320: Soil Science Lecture Notes. Texas A&M University-Kingsville.
3. ↑  Research Branch 1976.
4. ↑  Whittow 1984.
5. ↑  M. A. Tseits et B. A. Devin (2005), "Soil Science Web Resources: A Practical Guide to Search Procedures and Search Engines," *Eurasian Soil Science* 38(2):223..
6. ↑  De Xenophonte, Catone, et Van Helmont, vide Miller at Gardiner 1998:9–12.

Bibliographia
-------------

* Buckman, Harry O. et Nyle C. Brady, 1960.*The Nature and Property of Soils: A College Text of Edaphology.* Ed. 6a. Novi Eboraci: The MacMillan Company.
* Lal, R. 1987. *Tropical Ecology and Physical Edaphology.* Chichester Angliae; Novi Eboraci: Wiley. ISBN 0471908150.
* Miller, Raymond W. et Duane T. Gardiner. 1998. *Soils in Our Environment.* Ed. 8a. Upper Saddle River Novae Caesareae: Prentice Hall. ISBN 0136108822.
* Research Branch. 1976. *Glossary of Terms in Soil Science.* Publication 1459. Ottavae: Canada Department of Agriculture.
* Taylor, Sterling A. 1972. *Physical Edaphology: The Physics of Irrigated and Nonirrigated Soils,* rev. et ed. Gaylen L. Ashcroft. Franciscopoli: W. H. Freeman. ISBN 0716708183.
* Whittow, John B. 1984. *The Penguin Dictionary of Physical Geography.* Londinii: Penguin Books. ISBN 014051094X.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, eionet.europa.eu (European Environment Information and Observation Network)
* SSSA Glossarium Scientiae Soli, www.soils.org
Wikidata Mediani
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°55′0″N 10°26′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 218  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Sorbulum et Mediani  

**Geographia**

*Superficies*: 27.65 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Parma, Sorbulum, Videliana, Brixellum, Colurnus, Torile  

**Tabula aut despectus**

Mediani: situsMediani: situs
Mediani
**Mediani** (-orum, *m.*) (alia nomina: *Mezani*, *Mezanum Episcopi*) (Italiane: *Mezzani*) fuit municipium Italiae, circiter 3 449 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Parmensi situm.

Historia
--------

Die 1 Ianuarii 2019 municipium Sorbuli coniunxit se cum municipio Medianorum ut constituiret municipium novum **Sorbuli et Medianorum**.

Vici et loci in Municipio abrogato Mediani
------------------------------------------

*Bocca d'Enza, Casale, Ghiare Bonvisi, Mazzabue, Mezzano Inferiore, Mezzano Rondani, Mezzano Superiore, Valle*.

Nexus interni
-------------

* Aemilia-Romania (*regio*),
* Aemilia (*terra*),
* Provincia Parmensis,
* Parma (*urbs*),
* Sorbulum et Mediani (*municipium*).

Nexus externus
--------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Medianos** spectant. |

Pinacotheca
-----------

*

Notae
-----

1. ↑   Storia di Casalmaggiore - Giovanni Romani
2. ↑   Storia di Casalmaggiore - Giovanni Romani
Murus delapidatus abbatiae de Chertsey
**Abbatia de Chertsey** olim iuxta oppidum Chertsey Surriae stetit in Anglia meridiana. Saeculo VII ab Earconvaldo condita est qui ipse abbas meruit et deinde episcopus Londiniensis fuerit. Ibi rex Henricus VI anno 1471 sepultus est. Abbatia anno 1537 cum multis aliis monasteriis dissoluta est iussu regis Henrici VIII.

Annum abbatiae conditae quidam 666 asseverant e cartulario abbatiae, sed satis constat chartas antiquas huius domus saeculo XIII fictas esse.

Notae
-----

1. ↑  Fons nominis
2. ↑  Beda, *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* 4.6
3. ↑  Carolus Plummer, ed. *Venerabilis Baedae historiam ecclesiasticam ...* (1896) vol. 2 pp. 217-219

Bibliographia
-------------

* "Chertsey" in W. Dugdale; J. Caley, H. Ellis, B. Bandinel edd. *Monasticon Anglicanum* (6 voll. Londinii, 1817-1830) vol. 1 pp. 422-435
* "Chertsey" in Thomas Tanner, *Notitia monastica* (Londinii: John Whiston, 1744. Textus) pp. 534-535
* "The Abbey of Chertsey" in *Victoria History of the Counties of England* (Londinii, 1901- ~) *Surrey* vol. 2 (1967) pp. 55-64
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Edgar Cayce.
**Edgar Cayce** (natus in Kentuckia 18 Martii 1877; mortuus 2 Ianuarii 1945) fuit vates, mysticus, vel propheta Americanus, propheta dormiens appellatus. Inducto in mente excesso vel hypnosis, inquisitiones respondebat de homine cum dictis aut lectionibus. Principio lectiones erant de valetudine, posterior de mente compositu, meditatione, Atlantite, vita animae, interpretationibus somnorum. Societas ad Investigandum Illustrandumque has lectiones custodit. Edgar Cayce mortuus est die 2 Ianuarii 1945. Anno 1910, Wesley Ketchum Societati Investigationis Clinicae Americanae mentionem ingenii eius misit.

Bibliographia
-------------

* Puryear, Herbert B. 1982. *The Edgar Cayce Primer: Discovering The Path to Self-Transformation.* Novi Eboraci et Toronti: Bantam Books. Association for Research and Enlightenment, Inc. ISBN 0-553-25278-X.
* Stearn, Jess. 1967. *The Sleeping Prophet.* Bantam Books. ISBN 0-553-26085-5.

Nexus externi
-------------

* Biographia, www.britannica.com (*Encyclopaedia Britannica*)
Wikidata Maria Pejčinović Burić
Res apud Vicidata repertae:Maria Pejčinović Burić: imagoMaria Pejčinović Burić: imago
*Nativitas*: 9 Aprilis 1963; Mostar  
*Patria*: Croatia  

**Officium**

*Officium*: Substitute member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, Secretary General of the Council of Europe, Deputy Prime Minister of Croatia, Minister of Foreign and European Affairs, Chair of the Committee of Ministers of the Council of Europe  
*Munus*: politicus, economist  
*Patronus*: Končar – Engineering Ltd. for production and services, Pliva, Ministry of Foreign and European Affairs, Consilium Europae
**Consociatio**

*Factio*: Croatian Democratic Union  

**Maria**, vulgo *Marija* **Pejčinović Burić** (Mostar in urbe nata die 9 Aprilis 1963) est politica Croatiae.

Alumna est universitatis Zagrebiensis. Sodalis unionis democraticae Croaticae, legata est apud parlamentum Croaticum a die 11 Ianuarii 2008 usque ad 22 Decembris 2011. Officium ministrae a rebus externis die 19 Iunii 2017 suscepit, antecessore Davor Ivone Stier, primo ministro Andrea Plenković. Die 26 Iunii 2019 secretaria generalis Consilii Europae electa est.

Bibliographia
-------------

* "Marija Pejčinović Burić, biografija, ministrica vanjskih i europskih poslova" in *Dnevnik* (12 Iunii 2017)
* "La Croate Marija Pejcinovic Buric élue à la tête du Conseil de l’Europe" in *Le Monde* (26 Iunii 2019)

Nexus externi
-------------

* Vita apud parlamentum Croaticum
* Vita apud ministerium rerum externarum

Secretarii generales Consilii Europae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iacobus Camille Paris 1949 • Leo Marchal 1953 • Ludovicus Benvenuti 1957 • Petrus Smithers 1964 • Lujo Tončić-Sorinj 1969 • Georgius Kahn-Ackermann 1974 • Franciscus Karasek 1979 • Marcellinus Oreja Aguirre 1984 • Catharina Lalumière 1989 • Daniel Tarschys 1994 • Gualterus Schwimmer 1999 • Terentius Davis 2004 • Thorbjørn Jagland 2009 • Maria Pejčinović Burić 2019
*Opus geopoliticum • Consilium Europae* |
|  |


Ministri rerum externarum Croatici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Zdravko Mršić • Frane Vinko Golem • Davorin Rudolf • Zvonimir Šeparović • Zdenko Škrabalo • Mate Granić • Tonino Picula • Miomir Žužul • Kolinda Grabar-Kitarović • Gordan Jandroković • Vesna Pusić • Miro Kovač • Davor Ivo Stier • Maria Pejčinović Burić • Gordan Grlić Radman
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Croatiae |
|  |
Wikidata Ixonia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°39′0″N 7°41′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 386  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 23.61 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Campi ad Prata, Campi Porcarii, Vitricium, Arnadium, Pons Buxeti  

**Tabula aut despectus**

Ixonia: situsIxonia: situs
Ixonia
**Ixonia** (-ae, *f.*) (hodie vulgo *Issogne*) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 1 400 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Ixonienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Barmet, Clapeyas, Favà, Fleuran, Follias, La Colombière, La Place, La Ronchaille Dessous, La Ronchaille Dessus, Les Garines, Les Genot, Les Magaret, Les Mariette, Les Migot, Les Perruchon, Mure, Pied-de-ville, Sommet-de-ville.

Municipia finitima
------------------

* Arnadium (hodie vulgo *Arnad*),
* Campi ad Prata (hodie vulgo: *Champdepraz*),
* Campi Porcarii (hodie vulgo *Champorcher*),
* Pons Buxeti (hodie vulgo *Pontboset*),
* Vitricium et Utricium (hodie vulgo *Verrès*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ixoniam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Ixoniae in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Ixoniae in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol VIII, Torino 1841
*Eisengarn-Sessel D4* - sella quam Reichardt partim excogitavit
**Margaretha Reichardt** (nata die 6 Martii 1907 Erfordiae, mortua ibidem die 24 Maii 1984) textilium artifex Germanica fuit. Assecla maximi momenti motionis Bauhaus habetur.

Vita
----

Reichardt in artibus erudita est in urbe natali in Schola operationum philotechnicarum. Annis inter 1926 et 1931 Dessaviae studuit, antequam ipsa res limatas pro pecunia ad vitam sibi reperiendam conficeretur. Anno 1933 Erfordia filiam suam revidit. Multi tesseras et tapetia tam parietum quam pavimentorum diligebant, ex quibus industria autem raro merces produxit. Anno 1937 in expositione mundana Lutetiae celebrata palmas tulit. Inde musea, theatra, instituta publica artificia eius acquirere coeperunt. In necrologo Hubertus Hoffmann professor attentionem dirigebat in artes gravas pro motione Bauhaus generatim: Margaretham Reichardt tempore moratricem gravitudine textriculam Bauhausianam summam factam esse.

Honores et museum
-----------------

Erfordiae in tribu Bischleben (Am Kirchberg 32) laboratorium eius invenitur, ubi profestrix multos discipulos docebat. Conradus Püschel architectus domum anno 1939 fecerat voluntatibus dominae respectis. Ex anno 1992 ad Museum Anger attinet et vocantur et artifices et adiutores voluntarii ut ibi expositiones explicent disponantque. Casa iam anno 1987 monumentum technicum declarata erat, in qua habitatio artificis in statu originali servari potuit. Frequentia vulgi tamen minor esse dicitur museo vix noto.

Bibliographia
-------------

* Angermuseum Erfurt et Arbeitsgruppe M. Reichardt (edd.): *Margaretha Reichardt 1907–1984. Textilkunst*, Erfordiae 1995
* Eichhorn, Herbert (ed.): *KinderBlicke: Kindheit und Moderne von Klee bis Boltanski*, Ostfildern-Ruit 2001
* Galerie am Sachsenplatz (ed.): *bauhaus 6*, Lipsiae, p. 87

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Margaretam Reichardt** spectant. |

* descriptio paucis verbis

Notae
-----

1. ↑  *Thüringer Allgemeine*, die 3.3.2013, p. 4 (T/B/TH)
Lead Belly harmonio canit.
"**Goodnight, Irene**" vel "**Irene, Goodnight,**" est normativum carmen vulgare Americana, metro valsae anno 1908 composita, anno 1934 primum edita, primumque per machinam phonographice a Lead Belly, musico blues Americano, anno 1933 impressa.

Verba turbulenta cantoris tempora praeterita ad Irenam, eius amasiam, enarrant, tristitiam et frustrationem attingentia. Nonnulli versus phantasias suicidii aperte significant, notissime in *sometimes I take a great notion to jump in the river and drown* ('aliquando insilire in flumen et summergi graviter volo'), locutione quae inspiravit *Sometimes a Great Notion,* mythistoriam Kennethi Kesey (1964), et carmen eiusdem nominis in *Big Daddy,* albo musico Ioannis Mellencamp (1989), ipso a traditionali musica vulgari Americana penitus moto.

Inter musicos qui hoc carmen per machinam phongraphice impresserunt sunt The Weavers (1950), Franciscus Sinatra (1950), Red Foley et Ernestus Tubb (1950), Jerry Lee Lewis (1957), Ioannes Cash (1958), The Originals (1966), Trinio Kingstoniana, Ricardulus (1972), Ry Cooder (1976), Meat Puppets (1994), Thomas Waits (2006), Deer Tick (2009), Ericus Clapton (2013), et Keith Richards (2015).

Notae
-----

1. ↑  Stephen Thomas Erlewine, Big Daddy.
2. ↑  "Good Night, Irene," *Time,* 14 Augusti 1950.
3. ↑  *Billboard* 
ranked this version as the No. 1 song of 1950.

Bibliographia
-------------

* Oliver, Paul. 1984. *Songsters and Saints: Vocal Traditions on Race Records.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521248272.
* Whitburn, Joel. 1986. *Pop Memories 1890–1954.* Menomonee Fall Visconsiniae: Record Research, Inc. ISBN 0898200830.
* Whitburn, Joel. 1973. *Top Pop Records 1940–1955.* Menomonee Fall Visconsiniae: Record Research, Inc.
* Wolfe, Charles K, et Kip Lornell. 1999. *The Life and Legend of Leadbelly.*[*nexus deficit*] ISBN 9780306808968.

Nexus externi
-------------

* "Good Night Irene," www.leadbelly.org (forma Real Audio Metadata)
* "Good Night, Irene" www.leadbelly.org (primus versus, sine necessitate Real Audio download)
* "Good Night Irene," www.rienzihills.com (verba et midi)
**Margaretha Billerbeck** (nata die 13 decembris 1945 Basileae) est philologa classica nationis Helveticae.

Cursus honorum
--------------

Promovit in Universitate Libera Berolini proponens commentarios, translationem et criticam editionem libri de Cynismo Epicteti (1974). Deinde ut assistrix scientifica navavit operam in Libera Universitate Berolinensi. Doctorata in philosophia aucta est Oxonii Britannorum. Ab anno 1978 operatur in Universitate Friburgensi ut primiceria assistrix scientifica, qua in studio generali est inter professores ascita anno 1987. Ab anno 1994 socia est Academiae Romanae Latinitati Fovendae et ab anno 2000 socia Academiae Europaeae. Annis 2005-2006 navavit opus in *Institute for Advanced Study* Princetoniae.

Opera
-----

* *Epiktet: Vom Kynismus*. (Lugduni Batavorum 1978).
* *Der Kyniker Demetrius. Ein Beitrag zur Geschichte der frühkaiserzeitlichen Popularphilosophie* (Lugduni Batavorum 1979).
* *Seneca: Hercules furens. Einleitung, Text, Übersetzung und Kommentar* (Lugduni Batavorum 1999).
* *Die Kyniker in der modernen Forschung. Aufsätze mit Einführung und Bibliographie* (Amstelodami 1991).

Nexus externus
--------------

* De Margaretha Billerbeck.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

*Ixodes scapularis*

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Chelicerata   
Classis : Arachnida   
Subclassis : Acari   
Superordo : Parasitiformes   
Ordo : **Ixodida**   
Superfamilia : **Ixodoidea**   
   
Subdivisiones: Familiae\* Ixodidae
* Argasidae
* Nuttalliellidae

**Ixodida** sunt ordo parvorum arachnidorum subclassis Acarinorum. Parasiti sunt, qui sanguine animalium vescuntur.

Nexus interni
-------------

* Organum Halleranum
**Illuvium** est materia trans stratum terrenum, ab alio strato ad aliud per actionem aquae pluviae summota. Amotio materiae ex strato terreno est eluviatio. Transportatio materiae mechanica vel chemica esse potest. **Illuviatio,** ratio depositionis illuvii, est transportatio per aquam adiuta modo plerumque recto, contra alluviationem, transportationem per aquam in obliquum. Deposita consequentia **deposita illuvialia** sunt. Cutantes sunt genus depositi illuvialis.

Illuvium materiam organicam, silicatum argillam, et oxida hydra ferri et aluminii comprehendit. Illuvialia argillarum, oxidorum, et organicorum deposita in subsolo accumulant per distincta strata terrena, "strata B" vel "zonae illuviationis" digesta.

Illuviatio mechanica
--------------------

Cum aqua pluvia percolans stratum terrenum sicciorem attingat, aqua ex suspensione per actionem capillariam microcanalium amovetur, subtilissima deposita (cutantes) secundum macrocanales percolationis ordinata relinquens. Exemplum notabile est Planities Mesarensis Cretae in Graecia.

Illuviatio chemica
------------------

Transportatio solutorum soli est dissolutio. Elementa solubilia deponuntur ob variationes in chemia soli, praecipue in pH soli et potentialitate reductionis per oxygenum.

Notae
-----

1. ↑  Glossary of Terms: I
2. ↑  "Glossary of Soil Science Terms". Soil Science Society of America

Nexus interni
-------------

* Alluvium
* Colluvium
* Diluvium (pedologia)
* Eluvium
Scaena operae *The Siege of Rhodes* anno 1656 doctae.
***The Siege of Rhodes*** ('Obsidio Rhodi') est opera apud libellum a Gulielmo Davenant scripta, cuius res principalis est obsidio urbis Rhodi, insulae Rhodi capitis, ab Imperio Ottomanico anno 1522 gesta. Musica a quinque compositoribus facta est, scilicet Henrico Lawes, Matthaeo Locke, Henrico Cooke, Carolo Coleman, Georgio Hudson. Prima pars operae anno 1656 docta est privatim (nam sub gubernio Puritanorum theatri Angliae reclusi sunt) Londinii in domo auctoris; pars altera, paullo postea docta, anno 1663 divulgata est. *The Siege of Rhodes* hodie opera Anglica antiquissima censetur.

Editiones
---------

* *The siege of Rhodes made a representation by the art of prospective in scenes, and the story sung in recitative musick, at the back part of Rutland-House in the upper end of Aldersgate-Street, London*. Londinii: H. Herringman, 1656 Fons tituli
* *The siege of Rhodes: the first and second part as they were lately represented at His Highness the Duke of York's Theatre in Lincolns-Inn Fields; the first part being lately enlarg'd; written by Sir W. Davenant*. Londinii: H. Herringman, 1663 Fontes tituli
* Hedbäck, Ann-Mari, ed. 1973. *The siege of Rhodes; a critical edition.* Acta Universitatis Upsaliensis: Studia Anglistica Upsaliensia, 14. Upsalae.
François-Juste-Marie Raynouard, effigies in oppido natali Brignoles
**Franciscus Iustus Maria** *vulgo* François Just Marie **Raynouard** (natus Brignoles in praefectura Varidiniensi die 18 Septembris 1761; Passicii, hodie ad Circumdarium XVI Lutetiae, die 27 Octobris 1836 mortuus), causidicus, fuit linguarum romanicarum philologus, scriptor scaenicus et etiam historicus Francicus. Anno 1807 Raynouard in Academiam Francicam cooptatus est.

Vita
----

Iuris consultus parlamenti praeses vicarius anno 1791 creatus est. Propterea quod theoriis modestis favebat anno 1793 in carcerem coniectus est. Finis Regiminis terroris eius decapitationem impedivit. In patriam revertit, ubi tamquam defensor publicus agebat. 

Sed anno 1800 Lutetiam iit dramatibus scribendis. Annis 1806 et 1811 membrum in nomothetica turba (corps législatif) erat, quae ab eo rogaverat narrationem scientificam de Francogalliae statu. In commentatione autem acrius in gubernium ingressus est, ut commissio nomothetica aboliretur. Restauratione politica perfecta pro libertate opinandi et instrumentis communicationis socialis liberis pugnabat. Anno 1817 Academiae Francicae secretarius perpetuus est declaratus.

Scipsit e.g. *Caton d'Utique* (tragoedia, 1794); *Socrate dans le temple d'Aglaure* (carmen 1804); *Les Templiers* (tragoedia, 1805); *Monuments relatifs à l condamnation des Chevaliers du Temple et à l'abolition de leur ordre* (1812); *Les états de Blois* (tragoedia, 1814); *Grammaire romane* (1816); *Choix des poésies originales des Troubadours* (1817); *Lexique roman* (1836).

Bibliographia
-------------

* Jürgen Storost: "Zur Stellung Raynouards in der Geschichte der romanischen Philologie". In: Beiträge zur Romanischen Philologie, XX. Jahrgang 1981, Heft 2, p. 195–212.
* Jürgen Storost, "Zur Position von Raynouard in der Geschichte der romanischen Sprachwissenschaft". In: Linguistische Studien (Zentralinstitut für Sprachwissenschaft), Reihe A, Nr. 86, Berolini 1981, p. 74–130.

Nexus externi
-------------

* De Francisco Iusto Maria Raynouard apud Academiae Francicae paginas interretiales **(Francice)**
* Grand Dictionnaire universel du XIXe siècle *a Petro Larousse scriptum] **(Francice)***
* De Francisco Iusto Maria Raynouard in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* De Francisco Iusto Maria Raynouard Encyclopaedia Britannica **(Anglice)**
Wikidata Ilsede
Res apud Vicidata repertae:Ilsede: insigneIlsede: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°16′0″N 10°11′0″E  
*Numerus incolarum*: 21 975  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Peine  

**Geographia**

*Superficies*: 72.22 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Peine, Hohenhameln, Schellerten, Söhlde, Lengede, Vechelde  

**Tabula aut despectus**

Ilsede: situsIlsede: situs
Ecclesia Catholica Groß Ilsede
**Ilsede**  commune Saxoniae Inferioris in circulo Peine situm est. Ilsede ex vicis Bülten (1791 incolae), Groß Bülten (1399), Groß Ilsede (2703), Klein Ilsede (1912) Ölsburg (2800) atque Solschen (1083), qui iam pridem ad Ilsede pertinuerunt, atque ex Adenstedt, Gadenstedt, Groß Lafferde, Münstedt atque Oberg, qui ad Lahstedt pertinuerunt, constat.

Historia
--------

Groß Ilsede nomine *Ilisede* die 3 Novembris 1053 primo in actis Henrici III imperatoris descriptum est. Anno 1802 ad Borussiam pervenit, anno 1807 ad Regnum Westphaliae, anno 1815 ad Regnum Hannoveranum, tum anno 1866 hoc hoc regno iterum ad Borussiam pervenit et anno 1946 pars Saxonia Inferioris factum est. Die 1 Ianuarii 2015 Lahstedt commune finitimum cum Ilsede in unum commune coniunctum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ilsede** spectant. |

* Pagina communis Ilsede (lingua Theodisca)
***Images à Crusoé*** ("Imagines ad Crusoëum"), catena carminum circa annum 1904 scripta, fuit opus primum illius poëtae quem parentes nuncupaverant Alexis Léger, lectores autem posteriores Saint-John Perse; sed haec carmina sub nomine Saintléger Léger in periodicum litterarium *Nouvelle revue française* publicati sunt anno 1909.

Eo tempore quo carmina scripsit Léger urbem Palum habitans se ad universitatem Burdigalensem praeparavit; memoriam autem retinuit insulae Guadalupae ubi anno 1887 natus est. In textu retrahit interdum sententias imaginesque e libro classico *Robinson Crusoëo* Danielis Defoe et ex opere quodam botanico Antonii Duss amici e iuventute poëtae, *Flore phanérogamique des Antilles françaises* (Matiscone 1897).

Editiones
---------

* Saintléger Léger, "Images à Crusoé" in *Nouvelle revue française* mensis Augusti 1909.
* Saintléger Léger, *Eloges* (cum "Images à Crusoé"). Lutetiae: NRF, 1911.
* Saintléger Léger, *Images à Crusoé* cum musica a Ludovico Durey composita. Londinii: Chester Editions, 1922.
* Saint-John Perse, *Œuvres complètes* ("Bibliothèque de la Pléiade"). 1972.

Versiones
---------

* Versio Theodisca a Rainer Maria Rilke in editione privata anni 1925.
* Versio Theodisca imperfecta a Rudolpho Kassner in *Corona*, vol. 8 no. 3 anni 1938.
* Versio Anglica imperfecta ab Eugenio Jolas in *Transition*, mensis Februarii 1928.
* Versio Anglica a Ludovica Varèse in libro *Eloges* (Novi Eboraci 1944); editio recensa 1956.
* Versio Hispanica a Georgio Zalamea in libro *Elogios* (Mexicopoli, 1946).

Notae
-----

1. ↑  Arthur Knodel, *Saint-John Perse: a study of his poetry* (Edimburgi 1966) pp. 11-13.

Nexus externi
-------------

* Situs de poëta

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
***The Sims*** est ludus computatralis vitae simulandae, a Will Wright creatus, qui etiam *SimCity* confecerat. Apud Maxis programmatus, anno 2000 pro computatro publicatus est. Primum opus est eiusdem nomine seriei lusoriae. In *The Sims* lusor urbem suam et personas suas creare potest, focos familiasque matrimoniis condere, etc. *The Sims* unus e primis vitae simulandae ludis fuit.

Modus ludendi
-------------

### Generalia

*The Sims* est vitae simulatio qua artificiosarum personarum, "Sims" vocatarum, vitam gerere libet. Nullus scopus in *The Sims* definitus est. Lusori licet Simsorum vitam libere ducere. Ludi mundum desuper spectans, lusor Simsorum familiam regit, iussis cuique personae dandis vel eas libere agere sinendo. Ludus nunquam finitur, nisi omnes urbis personae morientur.

Quamquam tempus in ludo transeat (uno secundo in realitate minutum in ludo valente), in primo seriei ludo Simsi non crescunt; infantuli pueri fiunt qui aeterne ita manent. Quod mutatum est in secundo ludo, anno 2004 edito, *The Sims 2* titulo.

### Mundus qui mutari potest

Ludi universus aliqua oppidi parte definitus est. Qua in parte aliquot terrena, nihilo vel domo iam praedita, elegi licet ut familiae ibi instituantur. Cum lusoris familia eiusdem urbis partis familiae interagere possunt. Plures praedefinitae familiae in urbis parte iam institutae sunt, sed lusor Simsos suos creare addereque potest. 

Familia ab uno ad octo Simsis composita est, et uno nomine definita est. Cuique Simso lusor praenomen, genus, cutis colorem (clarum, aquilum, furvum aut nigrum) signum astrologicum (quod personae ingenium flectet), aetatem (infantulus aut adultus), biographiamque si cupit. Lusor Simsi vultum, corpus vestesque mutare, et personalitatem modulari potest, eligendis quinque e variis ingeniis sive habitibus.

Cuique foco in principio 20 000 § sunt (i.e. nummi "Simoleons" vocati), qui imprimis ad domum vel terrenum emendum opus sunt. Praeterea ludus proponit interfaciem aedificandi per quam domum ab integro creare vel etiam existentem transformare, terreno mutando, muris construendis, porta fenestrisque instituendis, murorum et soli coloribus aulaeisque eligendis. Denique pecunia lusor utitur ad domum supellectilibus complendum quas ex 150 praedefinitorum indice emit, ut Simsi sui vivant et feliciores fiant. Ex interrete fere 30 000 mutatae vel novae suppellectiles prehendi possunt.

### Necessitates et animi status

Pleroque tempore Simsi liberum arbitrium conservant quod, lusore abstinente, eos actiones vitae necessarias perficere sinit. Hanc optionem tamen recusari licet ut lusoris iussa semper antecedant.

Nexus interni
-------------

* *Second Life*
* *The Sims* (series)
* Ludus personarum

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* Maxis proprius situs
* Electronic Arts proprius situs

Bibliographia
-------------

* Delaume, Cholé: *Corpus Simsi. Incarnation virtuellement temporaire*, Léo Scheer, 125 p.

Notae
-----

1. ↑  Commoditatis gratia, in hac pagina "Simsi, -orum" personae Latine vocabuntur.
2. ↑  Boland, Eric (2010). *The Sims: The Complete Guide*. Vancouver: WTYW7 Books. p. 23.
Aestivam Romae Latinitatem anno 2004 docens, Reginaldus Arpini de casu ablativo loquitur.
**Aestiva Romae Latinitas** est cursus Romae mensibus Iunio Iulioque habitus quem magister et pater Reginaldus Foster quotannis docet ac regit usque ab anno 1985 quo linguam Latinam perscrutuntur et colunt nonnulli discipuli. Nihil emptus solvendum est ut classi insedeant, immo omnes docet Pater Foster gratis.

Acroases habentur in summo monte Ianiculo in hypogaeo ac auditorio scholae Catholicae proxime basilicae Sancti Pancratii, ubi habitat Reginaldi ab duodevingenso anno suae vitae. Foster cursus et Anglice et Latine et interdum Germanice docet, plerumque commodo discipulorum Germanicorum.

Citanda
-------

* *2 menses cum Reginaldo* scripta est commentatio ab Ioanne Piazza, Reginaldi discipulo **(Latine)**
* Quaestiones Saepe Rogatae (FAQ) de Aestiva Romae Latinitate ab Annula Llewellyn, quoque Reginaldi discipula **(Latine)** (et quaestioni responsum "Quomodo studeam sub Reginaldo?")

Nexus Externi
-------------

* Tabula alumnorum (illustrata)
* Existimatio
* Experientia

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.