recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Basilius Šukšin
Res apud Vicidata repertae:Basilius Šukšin: imagoBasilius Šukšin: imago
*Nativitas*: 25 Iulii 1929; Srostki  
*Obitus*: 2 Octobris 1974; Kletskaya  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: scriptor, Dispositor cinematographicus, scriptor scaenicus, scriptor scaenicus, actor, director  
*Patronus*: VMTS, Gorky Film Studio
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Coniunx*: Lidiya Fedoseyeva-Shukshina  
*Proles*: Mariya Shukshina, Q110929502  

**Memoria**

*Laurae*: USSR State Prize, Order of the Red Banner of Labour, Vasilyev Brothers State Prize of the RSFSR, Lenin Prize, Honored art worker of the Russian Soviet Federative Socialist Republic  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Basilius Macarii filius Šukšin** (Russice Василий Макарович Шукшин, tr. *Vasilij Makarovič Šukšin*; natus die 25 Iulii 1929 in pago *Srostki* districtus Biscensis tunc territorii Siberici et nunc territorii Altaici Russiae, mortuus die 2 Octobris 1974 in oppido *Kletskaja* regionis Volgogradensis) fuit scriptor prosaicus atque cinematographicus, moderator et actor cinematographicus Russicus Sovieticus. 

Basilius Šukšin, in familia rustica agricolarum natus et ipse ad iuventutem suam ruricola (ab anno 1954 enim Moscuae habitans), notus est descriptor vitae rusticae Russicae Sovieticae, sibi contemporaneae. Ruricolae sunt personae principales operum eius litterariorum, ut plurimum narratiuncularum, quarum plus centum scripsit (harum primam anno 1958 in lucem edidit, quum opera sua litteraria iam fere decem annos antea, tempore muneris sui militaris in classe navali Sovietica, incepit). Praeterea, mythistorias duas («Любавины» et «Я пришёл дать вам волю») atque ludos scaenicos tres creavit. 

Instituti Publici Cinematographiae Omnius Unionis (facultatis moderationis) alumnus, confectionem pellicularum sex moderavit et pro pelliculis novem scriptiones creavit (primam anno 1960, ultimam autem anno 1973). In 27 pelliculis ut actor participavit (primo anno 1956, ultimo enim anno 1974, tempore operis illius mortuus). 

Praemio Publico URSS (anno 1971), Praemio Leniniano (anno 1976, post mortem) et nonnullis aliis signis laudis ornatus est.

Asteroides 2777 Shukshin, Universitas Publica Artium Humaniorum et Paedagogiae Altaica Šukšiniana certaque alia obiecta in eius honorem vocantur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Basilium Šukšin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Situs interretialis de Basilio Šukšin **(Russice)**
* Situs interretialis, Basilio Šukšin dedicatus **(Russice)**
* Pagina de Basilio Šukšin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
*Triticum aestivum* ssp. *spelta*

---

**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Commelinidae   
Ordo : Poales   
Familia : Poaceae   
Genus : *Triticum*   
Species : *Triticum aestivum*   
L.  
Subspecies : *Triticum aestivum* ssp. *spelta*   
(L.) Thell.  
   

***Triticum aestivum* ssp. *spelta*** (nomen ab Alberto Thellung anno 1918 statutum), Latinitate antiqua **scandala** seu **spelta**, est subspecies *Tritici aestivi*. Nonnulli hanc speciem separatam esse asseverant, nomine *Triticum spelta* L. quod nomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum est.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* M. Feldman, F. G. H. Lupton, T. E. Miller, "Wheats" in J. Smartt, N. W. Simmonds, *Evolution of Crop Plants* (Londinii: Longman, 1995) pp. 184-192
* "Triticum aestivum L." in Peter Hanelt, ed. *Mansfeld's Encyclopedia of Agricultural and Horticultural Crops* (Berolini: Springer, 2001. ISBN 3-540-41017-1) pp. 2584-2591 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* "Wheats" in Daniel Zohary, Maria Hopf, *Domestication of Plants in the Old World: the origin and spread of cultivated plants in West Asia, Europe and the Nile Valley.* 3a ed. (Oxonii: Oxford University Press, 2000. ISBN 9780198503569) pp. 51-58

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **speltam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Triticum spelta"** apud **Vicispecies**. |

{| border="0" cellspacing="1"
|-
| 
| **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • GrassBase • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • USDA Plants Database
|}

* *Triticum spelta* apud *World Checklist of Selected Plant Families*
Icon Aethiopica.
Ecclesia *Ri'ise Adbarat Qidist Maryam Debre Tsiyon* secundum traditionem Aethiopicam Arcam Testamenti custodit.
Sacerdos Ecclesiae Orthodoxae Aethiopicae.
**Ecclesia Orthodoxa Tewahedo Aethiopica** (Lingua Aethiopica የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስትያን, translit. *Yäityop'ya ortodoks täwahedo bétä krestyan*) est ecclesia Christiana in Aethiopia, quae inter Ecclesias Orthodoxas Orientales numeratur et diu pars (minoris) Ecclesiae Orthodoxae Coptorum Aegypti erat, donec anno 1950 a Yusab II papa Alexandrino in autocephaliam dimissa esset. Postquam Erythraea libertatem nactus est, etiam Ecclesia Orthodoxa Erythraeensis autocephala facta est. *Tewahedo* signficat 'unitatem' et ad duplicem Christi unitatem naturarum refert. Num Ecclesia Aethiopica fuerit monophysitica inter theologiae peritos disputatur. Ipsa ecclesia hanc appellationem recusat.

Patriarchae ecclesiae Aethiopicae
---------------------------------

* Abune Baslios, 1959–1971
* Abune Tewoflos, 1971–1977
* Abune Tekle Haimanot, 1977–1988
* Abune Merkorios, 1988–1992
* Abune Paulus, 1992–2012
* Abune Mathias, ex 2013

Nexus interni
-------------

* Lalibela

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Orthodoxam Aethiopicam** spectant. |

* *Ecclesia Orthodoxa Aethiopica* apud pro-oriente.at
* Ecclesia Orthodoxa Aethiopica – pagina officialis (Anglice)
* Ecclesia Orthodoxa Aethiopica (Lingua Aethiopica et Anglica)
*Sanctissima Trinitas*, tabula altaris annorum 1535–1540
**Trishagion** (ex verbis Graecis τρίς; "ter" et ἅγιον "sanctus" compositum) est unus hymnorum Christianorum antiquissimus, qui et hodie imprimis in liturgia Byzantina constanter canitur.

Trishagion est laus sanctae Trinitatis, cuius verba locis biblicis innituntur: *Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus exercituum; plena est omnis terra gloria eius*. (Liber Isaiae 6,3) vel *Sanctus, sanctus, sanctus Dominus, Deus omnipotens, qui erat et qui est et qui venturus est!* (Apocalypsis Ioannis 4,8).

Haec sunt verba hymni, qui ter cani solet:

Graece *Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς.*
Latine *Sanctus Deus, sanctus fortis, sanctus immortalis, miserere nobis.*
Cum hymno in liturgia Orthodoxa a saeculis est locus stabilis, in Ecclesia Latina rarius adhibetur. In Ecclesia Catholica Romana ad Improperia pertinens pars est memoriae passionis et mortis Iesu Christi Feria VI in in Passione Domini.

Bibliographia
-------------

* Andrew Louth: *Trishagion.* In: *Theologische Realenzyklopädie.* 34, 2002, p. 121–124.

Nexus interni
-------------

* Sanctus (prex)

Nexus externi
-------------

* Iohannes Damascenus: *De Trishagio* ex: *Expositio fidei* online (Theodisce)
* De interpretatione Trishagii (Anglice, PDF; 58 kB)
* Trishagion cantatum (Athos, Graece)
* Trishagion cantatum (Theodisce)
* Trishagion cantatum (Anglice)
* Trishagion ut pars memoriae passionis et mortis Iesu Christi die VI passionis Domini
Chartula cursualis quae signa vitae traditionalis discipulorum in Germania exhibent, anno 1898 impressa.
Academici equitantes
(Sono Modi cantus info (Sono Nostrae aetatis exemplum modorum cantus info
"**De Brevitate Vitae**" est carmen quod plerumque a iuvenibus canitur, praecipue a scholasticis academicis, et ex primis verbis "**Gaudeamus igitur**" saepissime appellatur.

Textus anno 1781 impressus (Kindleben, 1781).  

  

Gaudeamus igitur,  

Iuvenes dum sumus,  

Post molestam senectutem :,:  

Nos habebit humus.  

  

Ubi sunt, qui ante nos  

In mundo fuere,  

Vadite ad superos,  

Transite ad inferos,  

Ubi jam fuere.  

  

Vita nostra brevis est,  

Brevi finietur,  

Venit mors velociter,  

Rapit nos atrociter,  

Nemini parcetur.  

  

Vivat Academia,  

Vivant Professores,  

Vivat membrum quodlibet,  

Vivant membra quaelibet,  

Semper sint in flore!  

  

Vivant omnes virgines  

Faciles, formosae  

Vivant et mulieres :,:  

Bonae, laboriosae.  

  

Vivat et respublica,  

Et qui illam regit,  

Vivat nostra civitas,  

Mecaenatum caritas,  

Quae nos hic protegit.  

  

Pereat tristitia,  

Pereant osores,  

Pereat diabolus,  

Quivis Antiburschius,  

Atque irrisores.

Nexus interni
-------------

* Ars longa, vita brevis
* Carpe diem
* Hymnus
* Io vivat

Notae
-----

1. ↑  *Studentenlieder. – Aus den hinterlassenen Papieren eines unglücklichen Philosophen Florido genannt, gesammlet und verbessert von C. W. K.* 1781, S. 52–54 (Titelseite mit einem Blatt) bzw. 56–58 (Titelseite mit Blume und Beiwerk).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gaudeamus igitur** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Gaudeamus igitur** apud **Vicifontem**. |

* (Latine)
* Carminis verba in linguis aliis
Wikidata Gatschina
Res apud Vicidata repertae:Gatschina: insigneGatschina: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°34′6″N 30°7′22″E  
*Numerus incolarum*: 94 447  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Троцк, Красногвардейск
**Gestio**

*Procuratio superior*: Gatchinskoye urban settlement  

**Geographia**

*Superficies*: 28.75 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Drochaid a' Chòta, Espo, Ediningum, Lexingtonia, Enköping Municipality  

**Gatschina** (Russice Гатчина, tr. *Gatčina*) est urbs maxima regionis Leninopolitanae Foederationis Russiae, plus quam 95 milia incolarum (anno 2013) habens.

Historia
--------

Gatschina, anno 1499 ut vicus *Chotčino* (Хотчино) primo commemorata, anno 1796 facta est urbs, quae annis 1923–1929 *Trock* (Троцк, in honorem Leonis Trockij) et annis 1929–1944 *Krasnogvardejsk* (Красногвардейск) nominabatur. Urbs est valens sedes industriae, scientiae, culturae et educationis regionis Leninopolitanae. Praeterea, sedes transportationis est, tres stationes ferriviarum habens.

Palatium Gatschinense maius et urbis pars

Horti
-----

Palatium Pauli I et Mariae Theodori filiae imperatricis et horti amplissimi et pulcherrimi Gatschinae siti sunt. Horti botanici Gatschinensis, qui saeculi XIX dimidia prima florebat, multa monumenta exstant.

Notae
-----

1. ↑  F.I. Ruprecht, *Symbolae ad historiam et geographiam plantarum Rossicarum*; I.A. Weinmann, *Enumeratio stirpium in agro petropolitano sponte crescentium...*
2. ↑  Hortus imperialis Gatchinensis (cf. hic) vel Hortus Caesareus Gatchinensis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°34′6″N 30°7′22″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gatschinam** spectant. |
| Nuclei intralaminares thalami |
| --- |
|  |
| **Nuclei intralaminares** (rubre indicatum: *internal medullary lamina*). |
|
| **TA:** | 14.1.08.615 |

**Nuclei intralaminares**  (TA: 14.1.08.615) sunt grex (quoque grex intralaminaris vocatur) nucleorum thalami *non specifici*, *truncothalami*. Maximus illorum est nucleus centromedianus, qui impulsus nervorum ab systemate reticulari ascendenti orientes ad corticem cerebri eiusdem lateris transmittit. Super eo integrationi impulsuum motoricorum obligatur.

Fibrae afferentes gregis intralaminaris ab cerebello, tractu spinothalamico, formatione reticulari, velut areis corticalibus praemotoricis motoricisque oriuntur. Efferentes ab nucleis intralaminaribus ad striatum et gyrum cinguli discedunt. Praeterae nexus in nucleos thalamicos alios exstant.

Divisiones nucleorum intralaminarum
-----------------------------------

* Nuclei ventrales (anteriores)
	+ Nucleus medialis centralis
	+ Nucleus paracentralis
	+ Nucleus lateralis centralis
* Nuclei caudales (posteriores)
	+ Nucleus centromedianus
	+ Nucleus parafascicularis

Nexus interni
-------------

* Numerus circadianus
* Systema nervosum autonomicum
**Rumina** est dea Latina. Bernardus de Monte-Falconis sic de illa: "Rumina sive Rumilia seu Rumia dea illa erat quae mammis quas infantes sugebant preaeerat. Rumina seu Rumilia, nam utroque modo scriptum occurrit ex *Ruma* dicta fuit, quae vox mammam antiquitus significabat. Cum illi sacrificabatur, lacte victimae aspergebantur. ".
Augustinus, *De civitate Dei*, VII, 11 illam adiutricem esse Iunonis scribit: *"propter illud* (sc. "mammam dare animalibus") Iuppiter *Ruminus appellatus est. Nolo dicere, quod animalibus mammam praebere sugentibus magis Iunonem potuit decere quam Iouem, praesertim cum esset etiam diua Rumina, quae in hoc opus adiutorium illi famulatumue praeberet."*
Varro scribit deae fuisse sacellum non longe a Fico ruminali, sub Palatino monte.

Bibliographia
-------------

* Rumina in William Smith, *A dictionary of greek and roman antiquities* III, London, Murray, 1895.
* Vox *ruma* in A. Ernout - A. Meillet, *Dictionnaire étymologique de la langue latine*, Paris, Klincksieck 1985 4ed..

Notae
-----

1. ↑  L'antiquité expliquée et représentée en figures, Seconde partie ... Vol. 1, p. 328
2. ↑  *De re rustica*, II, 11
Hashim Al-Atassi anno 1936
**Haschim Chalid al-Atassi** (natus ignoto die anno 1875 Emesae, ibidem mortuus die 5 Decembris 1960) vir publicus Syriae fuit.

Cursus honorum
--------------

Al-Atassi anno 1920 praeses ministrorum atque ter praeses Syriae fuit: Ab anno 1936 ad 1939, ab 1949 ad 1951 atque ab 1954 ad 1955.

### Administratio prima

Foedere cum Francia, quae post primum bellum mundanum Syriam civitatem administrabat signato atque suffragio libero habito al-Atassi die 21 Decembris 1936 primus praeses Syriae electus est. Die 7 Iulii 1939 a magistratu se recessit, quod Francici regionem Hatay Turciae dederunt. Bahij al-Khatib, socius Francorum, eius successor factus est.

### Administratio secunda

Die 15 Augusti 1949 motu militum facto al-Atassi iterum praeses factus est. Die 2 Decembris 1951 a magistratu se iterum recessit, quod Adib asch-Schischakli dux militum dictator se gerebat.

### Administratio tertia

Schischakli anno 1954 deposito al-Atassi die 28 Februarii tertio praeses factus est et ad diem 6 Septembris 1955 magistratum summum Syriae duxit. Shukri al-Quwatli libero suffragio populi eius successor electus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis apud mideastimage.com (lingua Anglica)

Praesides Syriae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SyriaeInsigne Syriae |
| Haschim Chalid al-Atassi · Bahij al-Khatib · Chalid al-Azm · Taj ad-Din al-Hasani · Jamil al-Ulshi · Ata al-Ayyubi · Schukri al-Quwatli · Husni az-Za'im · Haschim Chalid al-Atassi · Fawzi Selu · Adib asch-Schischakli · Haschim Chalid al-Atassi · Shukri al-Quwatli · Maamun al-Kuzbari · Izzat an-Nuss · Nazim al-Qudsi · Louai al-Atassi · Amin al-Hafiz · Nureddin al-Atassi · Ahmad al-Chatib · Ḥāfiẓ al-Asad · Baššār al-Asad
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Syriae |
|  |
Wikidata Ardatovia
Res apud Vicidata repertae:Ardatovia: insigneArdatovia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°51′0″N 46°14′0″E  
*Numerus incolarum*: 8 584  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Ardatovsky District, Republic of Mordovia  

**Ardatovia** (Russice *Ардатов*, Erzianice *Орданьбуе ош*) est urbs rei publicae Mordoviae in Russia. In ripis Alatyriae fluminis sita est. Incolas 8734 habuit anno 2017, quorum Russi 66,23 % et Mordua 32,12 % sunt.

Historia
--------

Ab anno 1624 ut *Pičevele* vicus Morduinicus memoratur et ut *Ardatovia* vicus ab anno 1641. *Murzakaika* Stephani Razin sectator his locis circa annum 1670 bellum gerebat. Post tumultum Razin Morduae baptizatae anno 1686 ecclesia Trinitatis aedificata est et vicus *Novo-Troitskoje* (*Trinitatis Novae*) nomen cepit. Anno 1780 in numerum urbium Ardatovia inclusa est. Anno 1809 ecclesia cathedralis sancti Nicolai aedificata est.

Ardatoviae despectus

Notae
-----

1. ↑  Nicolai Ašmarin *Thesaurus linguae Tschuvaschorum* (= Чăваш сăмахĕсен кĕнеки). Vol. II, Casani, 1929. P. 73

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°51′0″N 46°14′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Haselünne
Res apud Vicidata repertae:Haselünne: insigneHaselünne: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°40′0″N 7°28′0″E  
*Numerus incolarum*: 13 196  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Terrae Emesensis  

**Geographia**

*Superficies*: 159.43 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Gersten  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sanctus Florus, Elburg  

**Tabula aut despectus**

Haselünne: situsHaselünne: situs
Ecclesia Sancti Vincentii
Domus productionis aquae vitae Berentzen
**Haselünne** est oppidum in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli Terrae Emesensis. Clarum commune et propter vinum adustum societatis Berentzen hic productum est. Ad Haselünne etiam vici Andrup, Bückelte, Dörgen, Eltern, Flechum, Hamm, Huden, Hülsen, Klosterholte, Lage, Lahre, Lehrte, Lohe, Lotten atque Westerloh pertinent.

Historia
--------

Anno 890 Haselünne nomine *Lunni* primo in actis nominatum est, cum Ludovicus imperator hanc regionem monasterio Novae Corbeiae tradidit. Diu Haselünne deinde ad Dioecesem Monasteriensem pertinuit. Ab anno 1803 regio ad Magnum Ducatum Arenberg-Meppeam pertinuit. Annis 1810 - 1813 ad Primum Imperium Francicum transiit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus Meppea conditus est, cuius caput Meppea erat et ad quem Geeste ad annum 1977 pertinuit. Ab anno 1946 Circulus Meppea pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 etiam vici supra dicti ad Haselünne accesserunt. Anno 1977 Circulus Terrae Emesensis conditus est, ad quem Geeste ad hunc diem pertinet. Magister civium Haselünne ab anno 2011 Wernherus Schräer est.

Oeconomia
---------

In Haselünne triae? fabricae aquam vitam sunt.? Illis? nomina Heydt, Berentzen Roscheque habent.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Haselünne** spectant. |

* Pagina communis Haselünne

Notae
-----

1. ↑  noz.de die 29 Augusti 2011.
Harvard Book Store anno 2006.
**Harvard Book Store** est libraria libera quae libros novos, tritos, et viles venumdat in Quadrato Harvardiano prope Universitatem Harvardianam Cantabrigiae in urbe Massachusettae sito. Anno 1932 a Marco Kramer condita est, patre Francisci Kramer, qui tabernam diutissime exercebat, principioque libros definitivos scholasticis venditabat. *Forbes* periodicum, in commentario "World's Top Shops 2005," Harvard Book Store optimam librariam appellavit.

Annos recentioribus, publica acroasium series intra tabernam habita Albertum Gore, Stephanum King, Haruki Murakami, Orhan Pamuk, Salman Rushdie, Ioannem Updike, multosque scriptores et academicos regionis benigne excepit.

Notae
-----

1. ↑  "Harvard Book Store" .
2. ↑  David Mehegan (2008-05-28). "Next chapter for best seller". *The Boston Globe* .
3. ↑  "World's Top Shops 2005". *Forbes.com* .
4. ↑  Beryl C. D. Lipton (Novembri 2007). "Harvard Book Store Celebrates 75 Years of Literature and Community" .

Nexus externi
-------------

* "Next chapter for best seller," www.boston.com (*Boston Globe*)
* Situs proprius, www.harvard.com
* "Wellesley couple buy Harvard Book Store," www.boston.com (*Boston Globe*)
Tabula montes igniferos Arcus Aleutii monstrat.
**Arcus Aleutius** est magnus arcus volcanicus in Alasca civitate Civitatum Foederatarum situs, qui in nonnullis montibus igniferis vivis et quietis quae ob subductionem secundum Fossam Aleutiam consistit. Quamquam nomen ex insulis Aleutiis deducitur, nomen grex geologicus, non geographicus, est, atque Arcus Aleutius a Paeninsula Alascae ad insulas Aleutias patet.

Arcus Aleutius ex subductione Laminae Pacificae sub Laminam Americae Septentrionalis fit. Circa 3000 chiliometra a Paeninsula Camchatcensi ad occidentem ad Sinum Alascae in oriente patet. Transitus Unimac in fine meridio-occidentali Paeninsulae Alascae transitionem ad orientem ab arcu intraoceanico in occidente ad arcum continentalem in oriente signat. Ob arcuatam fossae geometriam, vector velocitatis a paene *trench-normal* in Sinu Alascae ad paene *trench-parallel* in occidente commutatur. Secundum oceanicam zonae subductionis partem, coitio 6.3 centimetra per annum ad boreo-boreoccidentalem in oriente ad 7.4 centimetra per annum ad boreoccidentem in occidente variatur (DeMets et Dixon 1999).

Montes igniferi
---------------

Inter montes igniferos intra arcum volcanicum sunt:

* Mons Adagdak
* Mons Akutan
* Mons Amak
* Mons Amukta
* Mons Aniakchak
* Augustine Volcano
* Cacumen Atrum
* Insula Bogoslof
* Mons Carlisle
* Mons Chiginagak
* Mons Ignifer Cleveland
* Mons Ignifer Sinus Frigidi
* Mons Dana
* Mons Ignifer Davidof
* Mons Denison
* *Devils Desk*
* Mons Douglas
* Mons Dutton
* Mons Emmons
* Mons Cacuminum Quattuor
* Mons Frosty
* Mons Ignifer Gareloi
* Mons Gilbert
* Mons Griggs
* Mons Ignifer Hayes
* Mons Iliamna
* Cacumina Isanotski
* Mons Kaguyak
* Mons Kanaga
* Insula Kasatochi
* Mons Katmai
* Mons Kialagvik
* Kiska
* Mons Ignifer Korovin
* Mons Kukak
* Mons Kupreanof
* Mons Mageik
* Mons Ignifer Makushin
* Mons Martin
* Novarupta
* Insula Nunivak
* Mons Okmok
* Mons Pavlof
* Soror Pavlof
* Mons Ignifer Pogromni
* Mons Recheshnoi
* Mons Castellum
* Insula Sancti Pauli
* Mons Seguam
* Insula Segula
* Insula Semisopochnoi
* Mons Shishaldin
* Mons Niveus
* Mons Spurr
* Mons Steller
* Tanaga
* Mons Ignifer Tridens
* Ugashik-Peulik
* Mons Veniaminof
* Mons Vsevidof
* Mons Westdahl
* Mons Ignifer Yantarni

Nexus interni
-------------

* Sinus Alascae

Notae
-----

1. ↑  A Policy for Rapid Mobilization of USGS OBS (RMOBS) - Alaska Volcanoes, apud woodshole.er.usgs.gov.

Nexus externi
-------------

* De Arcu Aleutio, apud
| Nucleus paraventricularis |
| --- |
| Cognitores |
| **TA:** | A14.1.08.909 |
| Anatomia |
| Nucleus paraventricularis |
| Situs nuclei paraventricularis intra cerebrum muris. |

**Nucleus paraventricularis** est nucleus hypothalamicus ex partibus et *magnocellulari* et *parvocellulari* compositus. Nucleus paraventricularis est apparator in parte "reactionis strictae" physiologicae detrimentosi stomachi vel postulationis causa.

Anatomia microscopica
---------------------

Nucleus paraventricularis cum partibus et laterali magnocellulari (PaML) et mediali parvocellulari (PaMP). 3V = Ventriculus tertius
### Pars magnocellularis

Synapses partis nuclei magnocellularis hormonta vasopressinum et oxytocinum secernunt.

### Pars parvocellularis

Currunt ab extensione rostrali loci caerulei fibrae nervales nordrenergicae ad partem parvocellularem nuclei paraventricularem liberationis hormonis corticotrophinum liberantis (*CRH*) )

Circuitus
---------

Fibrae nervales *tractus paraventriculo-hypophysealis* in neurohypophysem (partem posteriorem glandulae pituitariae) eunt, quo neurohormonta vasopressinum et oxytocinum liberata sunt. Videtur quoque, ut alii nexus in regiones extrahypophyseales exstent.

Notae
-----

1. ↑  Itoi K. Sugimoto N. (may 2010). "The brainstem noradrenergic systems in stress, anxiety and depression". *Journal of Neuroendocrinology* **22** (5): 355-61
2. ↑  Hernández V. S. Vázquez-Juárez E. et al. (Oct 2015). "Extra-neurohypophyseal axonal projections from individual vasopressin-containing magnocellular neurons in rat hypothalamus". *Frontiers in neuroanatomy* **9**: 130

Nexus interni
-------------

* Hormon
* Systema excitans reticulare ascendens
*Vide etiam paginam discretivam:* Nucetum

*Vide etiam paginam discretivam:* Nonus (discretiva)


Wikidata Nucetum (Vallis Augustana)
Res apud Vicidata repertae:Nucetum (Vallis Augustana): insigneNucetum (Vallis Augustana): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°44′0″N 7°28′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 991  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 57.36 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Blonate, Ad Fines Augustensium, Ojacium, Ad Quartum, Fanum Sancti Marcelli Augustensium, Turnio, Verradiae  

**Tabula aut despectus**

Nucetum (Vallis Augustana): situsNucetum (Vallis Augustana): situs
Nucetum (Vallis Augustana)
**Nucetum** (-i, *n.*) (olim *Nonus ab Urbe Lapis*, *Ad Nonum Lapidem ab Augusta Praetoria*) (hodie vulgo *Nus*) est oppidum ac municipium Italiae, circiter 3 000 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Nucetenses* seu *Novenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Arlian, Blavy, Champagne, Clémensod, Cret, Fognier, Issologne, La Plantaz, Lavanche, Lignan, Mandollaz, Marsan, Martinet, Mazod, Messigné, Petit-Fénis, Pesse, Plane, Plaisant, Plantayes, Porliod, Praille, Praz, Ronchettes, Rovarey, Sacquignod, Tholasèche, Val, Vénoz.

Municipia finitima
------------------

* Blonate (seu Bionatium) (hodie vulgo *Bionaz*),
* Ad Fines Augustensium (seu Castrum Fenitii) (hodie vulgo *Fénis*),
* Ojacium (hodie vulgo *Oyace*),
* Ad Quartum (seu Quartus ab Urbe Lapis (Augusta Praetoria)) (hodie vulgo *Quart*),
* Fanum Sancti Marcelli Augustensium (hodie vulgo *Saint-Marcel*),
* Turnio (gen. *-onis*) (hodie vulgo *Torgnon*),
* Verradiae (hodie vulgo *Verrayes*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nucetum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Nuceti in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Nuceti in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol XII, Torino 1843
2. ↑  *Vallée d'Aoste autrefois*, raccolta di opere di Robert Berton, 1981, Sagep ed. Genova.
Verba "Carpe diem" ad caput solarii inscripta in oppido Yvoire Sabaudiae
"**Tu ne quaesieris**" incipit carmen undecimum libri primi carminum ab Horatio anno circiter 23 a.C.n. editorum:

Tu ne quaesieris, scire nefas, quem mihi, quem tibi  

Finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios  

Temptaris numeros ...

Carpe diem
----------

Carpe Diem, Horatius
Ultimo huius carminis versu reperiuntur verba "**carpe diem**" saepissime a posterioribus citata:

... Dum loquimur, fugerit invida  

Aetas: carpe diem, quam minimum credula postero.
Recentius hae verba methodum docendi exprimunt praeceptoris (cuius partes a Robertino Williams aguntur) in pellicula *Dead Poets Society*.

Metrica
-------

Carmen qui inscribitur "Carpe diem", versibus **asclepiadeis maioribus** componitur, secundum hanc structuram :

— — | — v v — | — v v — | — v v — | v x
Ut exemplar hoc :

spēm lōngām rĕsĕcēs. Dūm lŏquĭmūr, fūgĕrĭt īnvĭda
aētās: cārpĕ dĭēm, quām mĭnĭmūm crēdŭlă pōstĕrō.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Robert W. Carrubba, Lee M. Fratantuono, "Apollo and Leuconoe in Horace, "Odes" I, II" in *Quaderni Urbinati di Cultura Classica* n.s. vol. 74 no. 2 (2003) pp. 133-136 JSTOR
* C. J. Herington, "*C*. 1.11" in *Arion* vol. 9 no. 2/3 (1970) p. 285 JSTOR **(Anglice)**
* M. Owen Lee, "Horace "Odes" 1. 11: The Lady Whose Name Was Leu" in *Arion* vol. 3 no. 4 (1964) pp. 117-124 JSTOR
* David West, *Horace: Odes I. Carpe diem: text, translation and commentary*. Oxonii: Clarendon Press, 1995 [editio omnis libri, verbis huius carminis praepositis]

Nexus interni
-------------

* Memento mori!

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carpe diem** spectant. |

* Textus apud Vicifontem Latinum
* Textus apud *The Latin Library*
* Textus, analysis metrica, versio Theodisca
Wikidata Kărim Măsimov
Res apud Vicidata repertae:Kărim Măsimov: imagoKărim Măsimov: imago
*Nativitas*: 15 Iunii 1965; Astana  
*Patria*: Unio Sovietica, Kazachstania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Kazakhstan, Minister of Transport and Communications of Kazakhstan, Deputy Prime Minister of Kazakhstan, Deputy Prime Minister of Kazakhstan, Minister of National Economy, Head of the Presidential Administration of Kazakhstan, State Counsellor of Kazakhstan, Prime Minister of Kazakhstan, Chairman of the National Security Committee of the Republic of Kazakhstan  
*Munus*: politicus, oeconomus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Nur Otan  
*Religio*: secta Sunnitica
**Memoria**

*Laurae*: Order of Kurmet, Order of Nazarbayev, Order of the Leopard, medal "for 20 years of Kazakhstan's independence", Order of the Friendship of Peoples, honorary doctor of the Wuhan University  

**Kărim Qažymqan f. Măsimov** sive litteris Cyrillicis Кәрім Қажымқанұлы Мәсімов (Astanae die 15 Iunii 1965 natus) est politicus Kazachstaniae. Alumnus est Russicae universitatis amicitiae nationum Moscuae in urbe, universitatis linguarum culturarumque Pechinensis et scholae iuridicae universitatis Wuhanensis.

Primus minister partiae meruit a die 10 Ianuarii 2007 usque ad 24 Septembris 2012 atque rursus, interim Serik Ahmetov merente, a die 2 Aprilis 2014 usque ad 8 Septembris 2016. Quo die praeses factus est Consilii Securitatis Kazachstanensis(ru).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kărim Măsimov** spectant. |

* Kazakh leader appoints PM as chief of staff" (24 Septembris 2012) apud *Reuters*

Primi ministri Kazachstaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sergius Tereščenko 1991 • Akežan Kažegeldin 1994 • Nurlan Balgimbaev 1997 • Casimus Žomart Toqaev 1999 • Imangali Tasmagambetov 2002 • Daniel Ahmetov 2003 • Kărim Măsimov 2007 • Serik Ahmetov 2012 • Kărim Măsimov 2014 • Bakytžan Sağyntaev 2016 • Asqar Mamin 2019 • Älihan Smajylov 2022
Sergius Tereščenko • Akežan Kažegeldin • Nurlan Balgimbaev • Casimus Žomart Toqaev • Imangali Tasmagambetov • Daniel Ahmetov • Kărim Măsimov • Serik Ahmetov • Kărim Măsimov • Bakytžan Sağyntaev • Asqar Mamin • Älihan Smajylov
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Kazachstaniae • Ministri rerum externarum Kazachstanenses |
|  |
Nucifrangibulum forcipale.
Nucifrangibulum effigie humana ex Hercynia (*Erzgebirge*).
**Nucifrangibulum** est instrumentum manuale ad frangendum putamen nucis, amygdalae, iuglantis vel aliorum fructuum siccorum. Nucifrangibulum constat ex vecte, aut ex coclea, aut ex retentorio, quo putamen, donec hiet, exprimatur. Etiam fieri potest, ut nucifrangibulum in simulacrum humana effigie figuretur, quod malis firmis nuces frangat.

At non opus est nucifrangibulo ad omnis generis nuces aperiendas, nam putamina arachidis manibus nudis frangi possunt, et putamina pistaciorum et manibus et aliis putaminibus aperiri possunt. Sed duriorum nucum, sicut abellanae, putamen non sine nucifrangibulo rumpi potest. Si quis malleo utatur, sciat eum mediocrem operam mundatoriam exspectare.

Pauca de historia
-----------------

Sine dubio putamina nucum antiquitus dentibus quoque frangi solebant, ut ex Plauti testimonio oblique elucet. Nam apud eum *nucifrangibulum* facete ad dentes refertur. Sed deficientibus dentibus quaelibet res dura, sicut lapis malleusve, satisfacere potuit. Sane dubium non est, quin iam apud antiquos instrumento quodam, quod "nucifrangibulum" vocari potest, putamina nucum rumperentur, et fama est nucifrangibulum ornatum in sepulchro (circiter ex anno 300 a.C.n.) prope Tarentum repertum esse.

In Germaniae orientalis regionibus metalliferis orta sunt simulacra nucifrangibula humana effigie instructa, quae exeunte saeculo XVII artifices loci formare coeperunt. Quae utensilia machinis confici et ex Germania in alias terras Europae exportari annis 1870 coeptum est. Fama est Wilhelmum Füchtner illis annis primum exsculpsisse simulacrum militari effigie praeditum, quod nucifrangibuli vice operaretur. 

Hodie etiam multa simulacra nucifrangibula sunt, quae ornamenti causa tantum adhibentur nec nuces frangere possunt.

Notae
-----

1. ↑  Plautus, *Bacchides* 598; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok,* andra upplagan (Holmiae: Norstedts akademiska förlag, 2009), s.v. *nötknäppare*.
2. ↑  *Bacchides* 597-8: "mihi cautio est / ne nucifrangibula excussit ex malis meis."
3. ↑  Jeremiah 2015.
4. ↑  Albright 2014.

Bibliographia
-------------

* Albright, Mary Beth (2014) Why Fancy Nutcrackers Don’t Actually Crack Nuts. *National Geographic* 8.12.
* Jeremiah, Marel (2015) *MarEl's weihnachtliches Sammelsurium.* Neobooks.
* Malone, Noreen (2010) In a Nutshell. A brief history of nutcrackers. *Slate*.
* Mills, Robert (2001) *Nutcrackers.* Shire Books.
* Rittenhouse, Judith A. (1992) *Ornamental and Figural Nutcrackers.* Collector Books.

Nexus externi
-------------

* Nussknackermuseum in Montibus Metalliferis
* Nutcracker Museum Leavenworth
* Crackerjack nutcrackers; C.L. Rimes Limited, Leeds, UK; 1969; T92. eHive.
Wikidata Nucet
Res apud Vicidata repertae:Nucet: insigneNucet: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°29′3″N 22°33′41″E  
*Numerus incolarum*: 1 987  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Nucet
**Gestio**

*Praefectus*: Mircea-Adrian Tuduce  
*Procuratio superior*: Bihor  

**Geographia**

*Superficies*: 41.11±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Nucet: situsNucet: situs

  

Signum oppidi
Situs urbis Nucet in circulo Bihor
**Nucet** (Hungarice *Diófás*) est Romaniae oppidum in circulo Bihor situm. Ad Nucet etiam vici Băița et Băița-Plai pertinet.

Historia
--------

Oppidum die 2 Februarii 1956 conditum est, cum hac in regione cunicula metallorum aedificata sunt. Tum decem paene milia incolarum numerata sunt. Postquam autem cuniculae clausae sunt, maxima pars incolarum oppidum reliquit. Anno 2011 hic 2.165 homines vixerunt.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 2.165 hominum habitabant, inter eos 1.916 Dacoromani, 74 Zingari atque 80 Hungari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nucet** spectant. |

* Nucet pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
Wikidata Tromellum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°13′0″N 8°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 795  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Papiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 35.5 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Alania Laumellinorum, Burgus Sancti Syri, Cerniacum, Gambolades, Garlascum, Mortaria, Octabianum, Fanum Sancti Georgii Laumellinorum, Vallicium  

**Tabula aut despectus**

Tromellum: situsTromellum: situs
Tromellum
**Tromellum** (seu *Tumelum*) (Italiane: *Tromello*) est oppidum et municipium Italiae, circiter 3 900 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Laumellina situm. Incolae *Tromellenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Historia
--------

Tromellum statio in via Francigena fuit, quae in Aevo Medio peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici, Tromelli, cum nomine *Tremel*, statio XLII fuit.

Fractio
-------

* Roventino.

Municipia finitima
------------------

* Mortis Ara (Italiane: Mortara),
* Octabianum (Italiane: Ottobiano),
* Valegium (Italiane: Valeggio),

Nexus interni
-------------

* Langobardia
* Provincia Papiensis
* Laumellina
* Papia
* Via Francigena.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tromellum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.
* Collocatio Agri Laumellini in Provincia Papiensi.Collocatio Agri Laumellini in Provincia Papiensi.

Notae
-----

1. ↑  it:Tromello
2. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Nucleotidum cum grege phosphati (sinistra), deoxyriboso (in medio), adenino basi (dextra et supra).
**Nucleotida** sunt moleculae organicae primae acidorum nucleicorum, sit ADN aut ARN, inter se congregantes millenis et millenis earum, partibus tribus confecta: pentosum, acidum phosphoricum, et unum tantum horum: adeninum (A), guaninum (G), cytosinum (C), thyminum (T), uracilum (U). Etiam, viis metabolicis sat prosunt, ut conditoria energetica adhibita, verbi gratia ATP, aut in signis cellularibus iuvantia.

Structura nucleotidorum
-----------------------

Structura nucleotidorum.Structura nucleotidorum.

Nucleobases
-----------

In natura imprimis quinque nucleobases inveniuntur, ex quibus intra ADN quattuor quinque inveniuntur: guaninum, adeninum, cytosinum, thyminum. Nuper synthesis ADN *Hachimojiensis* (ADN octonarii) dicti, ADN ex nucleobasibus naturalibus communiter cum adhuc incognitis nucleobasibus constitutum, *isoguanino* enim et *6-amino-5-nitropyridino-2-olo* et *1-methylocytosino* et *2-aminoimidazo[1,2-a][1,3,5]triazino-4(1H)-ono* (dS)), consecuta est.

### Nucleobases naturales

* Guaninum (G)Guaninum (G)
* Adeninum (A)Adeninum (A)
* Cytosinum (C)Cytosinum (C)
* Thyminum (T)Thyminum (T)
* Uracilum (U)Uracilum (U)

### Nucleobases ADN Hachimojiensis

* Isoguaninum (B)Isoguaninum (B)
* 6-amino-5-nitropyridino-2-olum (P)6-amino-5-nitropyridino-2-olum (P)
* 6-amino-5-nitropyridino-2-olum (Z)6-amino-5-nitropyridino-2-olum (Z)
* 1-methylocytosinum (dS)1-methylocytosinum (dS)

Nexus interni
-------------

* Adenosinum triphosphoricum
* ADN
* Basis nucleici acidi
* Genetica
* Genum

Notae
-----

1. ↑  in ARN: isocytosinum (rS)
2. ↑  Hoshika S. Leal N. A. Kim M. J. Kim M. S. Karalkar N. B. Kim H. J. Bates A. M. Watkins N. E. Jr. SantaLucia H. A. Meyer A. J. et al. (2019). "Hachimoji DNA and RNA: A genetic system with eight building blocks". *Science* **363** (6429): 884-87 .
| Nucleus intermediolateralis |
| --- |
| Medulla spinalis |
| **Nucleus intermediolateralis** (viriditer pictum) in sectione medullae spinalishumanae. Sinistra laminae I-X substantiae griseae depicta (sec. schemamRexediensem). Nucleus intermedius in lamina VI invenitur. |
|
| **TA:** | 14.1.02.133 |

**Nuclei intermediolaterales** (TA: 14.1.02.133), abbreviatura **IML**, sunt partes *substantiae griseae* medullae spinalis, ibidem intra *columnam lateralem* columnam neuronorum utriusque lateris formantes. In illis columnis nucleis intermediolateralibus signa systematis nervosi sympathici in nervos efferentes organorum corporis transducuntur, quod est cellulas IML et fibras eius nervosas originem neuronorum symptharicorum praeganglionicorum esse. Axones ex medulla spinali intra nervos spinales egrediuntur et per *ramos communicantes albos* ad truncum sympathicum fluunt. 

Reductio numeri fibrarum nervosarum in quibusdam morbis neurodegenerativis observatur.

Anatomia microscopica
---------------------

Toti IML in substantia grisea medullae spinalis locati sunt, ubi ii in utraque lamina VI columnae lateralis inter segmenta C8 (sive Th1) et L2 (sive L3) inveniuntur, dehinc fibrae nervosae, quae medullam spinalem per *radices ventrales* nervorum spinalium exeunt, prorsus et directe cum trunco sympathico nexae sunt.

### Nexus

Afferentes *funiculi ventrales ipsilaterales* de loco caeruleo neurotransmissore noradrenalini (*tractus caeruleospinales*) et nucleis raphes serotonino (*tractus raphesspinales*) ad utrumque IML ipsilaterale currunt.

Praeterea IML ab nucleo suprachiasmatico fibras afferentes ad epiphysem currentes recipit (numerus circadianus).

IML apud quosdam morbos
-----------------------

In diversis morbis neurodegenerativis reductio nervorum observata est. In atrophia systematum multorum (*MSA*) deminutio causa hypotensionis orthostaticae putatur. Reductio fibrarum tenuium apud morbum Parkinson atque dementiam cum corpusculis Leweyi status quoque hypotensionis efficere videtur.

Notae
-----

1. ↑  Rexed B. (1964). "Some aspects of the cytoarchitectonics and synaptology of the spinal cord". *Progress in brain research* **11**: 58-92
2. ↑  Strack A. M. Sawyer W. B. Marubio L. M. Loewy A. D. (1988). "Spinal origin of sympathetic preganglionic neurons in the rat". *Brain Research* **455** (1): 187-91
3. ↑  Hatsuta H. Takao M. Nakano Y. Nogami A. Uchino A. Sumikura H. Kanemaru K. Arai T. Itoh Y. Murayama S. (2016). "Reduction of Small Fibers of Thoracic Ventral Roots and Neurons of Intermediolateral Nucleus in Parkinson Disease and Dementia with Lewy Bodies". *Journal of Parkinson's disease* **6** (2): 325-34
4. ↑  Wakabayashi K. Takahashi H. (1997). "The intermediolateral nucleus and Clarke's column in Parkinson's disease". *Acta neuropathologica* **94** (3): 287-9

Nexus interni
-------------

* Systema nervosum autonomicum
**Publius Furius Medullinus Fusus** (nescimus, quando natus sit; mortuus est anno 464 a.C.n.) senator Romanus patricio ex ordine saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Frater erat Spurii Furii Medullini Fus(i)i, consul anni 464 a.C.n.

Cursus honorum
--------------

Furius anno 472 a.C.n. una cum Lucio Pinario Mamercino Rufo consul rei publicae Romanae electus est. Eo anno tribunus plebis Publilius Volero legem rogavit, qua suffragium magistratuum plebeiorum - id est tribunum et aedilum plebi sola tributa esset. Sed res eo anno decreta non est.

Anno 467 cum aliis tresvir agro dando electus coloniam Antium condidit, ut plebs e agro Volscis capto aliquid haberet. Anno 464 Furius contra Aequos certans cecidit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita II 56,1-5
2. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, III 1,4-6
3. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, III 5,6

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus III et Vopiscus Iulius C.f. Iullus**  |  **Consul** 472 a.C.n.cumLucio Pinario Mamercino Rufo | Successores: **Appius Claudius Ap.f. Crassus Inregillensis Sabinus et Titus Quinctius L.f. Capitolinus Barbatus**  |
**Publius Gabinius Secundus Chaucicus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Anno 35 consul suffectus creatus et anno 41 ab imperatore Claudio in Germaniam legatus Augusti pro praetore provinciae Germaniae Inferioris factus est. Inter flumina Amisiam et Albim feliciter contra Chaucos certavit; hac expeditione et aquila ultima in clade Variana amissa recuperata est. Itaque nomen *Chaucici* ei datum est (hoc victoris nomen ultimum privati erat) et Claudius nomen *imperatoris* assumpsit, quod et Servius Sulpicius Galba, legatus Germaniae Superioris eodem tempore Chattos vicerat. Sed paucis annis post Chauci navibus celeribus incursiones in imperium Romanum iterum renovaverunt. Filius eius eiusdem nominis anno 43 vel 44 consul suffectus creatus est.

Notae
-----

1. ↑  Suetonius *Claudius* XXIV 3
2. ↑  Barbara Levick, Claudius, Londinii 1990, p. 152
3. ↑  Cassius Dio LX 8,7
4. ↑  Barbara Levick, loco citato
5. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 4, c. 728
Wikidata Ioannes Reinholdus Forster
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Reinholdus Forster: imagoIoannes Reinholdus Forster: imago
*Nativitas*: 22 Octobris 1729; Trsovia  
*Obitus*: 9 Decembris 1798; Salinae Saxonicae  
*Patria*: Royal Prussia  

**Officium**

*Munus*: explorator, anthropologus, ornithologus, bryologist, naturae peritus, botanista, professor, entomologus, ichthyologus  
*Patronus*: Universitas litteraria Fridericiana Halensis cum Vitenbergensi consociata
**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Proles*: Georgius A. Forster, Virginia Viktoria Forster  

**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius  
*Sepultura*: Stadtgottesacker  

**Ioannes Reinholdus Forster** (Theodisce *Johann Reinhold Forster*) 22 Octobris 1729 in Dirschau natus et 9 Decembris 1798 Salinis Saxonicis mortuus, fuit botanista et zoologus et ornithologus et explorator Germanicus.

Vita et opera
-------------

Pastor prope Gedanum fuit. Anno 1765 a Catharina II missus ad Volgam expeditionem fecit. Anno 1766 in Angliam migravit et Iacobi Cook in itinere eius altero comes erat. Ab anno 1780 Academiae Hallensis professor. Australiam et Oceaniam primus continentem haberi proposuit et freto Beringiano nomen dedit. Georgii Forster pater erat.

Opera Latina
------------

* Specimen Historiae Naturalis Volgensis, in: Philosophical Transactions, vol. 57, 1767
* Descriptiones animalium in itinere ad maris Australis terras per annos 1772—1774 suscepto observatorum (Berolini 1844)
* Liber singularis de bysso antiquorum etc. (Londinii 1776)
* Zoologia Indica (Salinis Saxonicis 1781)
* Zoologiae Indicae rarioris spicilegium (Londinii 1790)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • IPNI • Deutsche Biographie |
Harundines in palude fluvii Tay crescentes
**Harundo** seu **calamus** seu **canna** est nomen commune plurium herbarum aquaticarum generum, inter quae sunt *Arundo*, *Phragmites*, *Cyperus* et alia. Harundines stirpes longas, tenues, geniculatas habent, ex quibus homines instrumenta varia fabricant.

De vocabulis
------------

Forcellini sic homonymiam horum vocabulorum explicat:

> *Arundo* differt a *calamo* et a *canna*. *Calamus* enim non modo de arundine usurpatur, ut sit ipsius truncus internodiis distinctus, sed etiam de segete et arboribus. [...] *Canna* est et ipsa arundinis genus, sed minor graciliorque. [...] Ea est autem arundineti senectus, cum vel exaruit situ, vel ita densatum est, ut gracilis et cannae similis arundo prodeat.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Harundō, -inis* f. etiam *arundō*; originis incertae. *Thesaurus Linguae Latinae* (1900– ), apud De Gruyter
2. ↑  A Graeco *κάλαμος*. *Thesaurus Linguae Latinae* (1900– ), apud De Gruyter
3. ↑  A Graeco *κάννα*. *Thesaurus Linguae Latinae* (1900– ), apud De Gruyter
4. ↑  Aegidii Forcellini *Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **harundines** spectant. |
Photographema praesidis catholicorum esperantistarum
**Miloslaus** vulgo *Miloslav* **Šváček** (natus anno 1941) est esperantista Bohemicus et regens sectionis catholicae Bohemicorum Esperantistarum (ĈEA). Iste vir tempore communismi in Tzechoslovacia saevientis, propterea quod conventus catholicos castrenses in tentoriis ad bohemicum vicum Herbortice (in pago Ústí nad Orlicí) praeparaverat, persecutionem est passus.

Prior praeses Catholicorum Esperantistarum IKUE (=Internacia Katolika Unuiĝo Katolika) est etiam moderator periodici catholici cuiusdam editi in Bohemia, cuius titulus "Dio benu" (i.e. "Deus benedicat"). Interdum conventus varios esperantistarum seu catholicos seu oecumenicos organizabat: e.g. anno 2006 amplum catholicum concilium esperantistarum ad Velehrad, illustrem locum peregrinationis. Anno 2010 praefuit congressui iubilato Lutetiae Parisiorum apud basilicam Sacratissimi Cordis DNIC in Monte Martyrum celebrando.

Anno 2008 accepit praemium nomine Comenii nuncupatum e manibus magistratuum urbis Přerov ob pervulgationem commendativam et linguae internationalis et oppidi.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica bohemicorum esperantistarum catholicorum:
* Pagina domestica esperantistarum catholicorum:
* Societas esperantica ad Přerov:

Notae
-----

1. ↑  Elenchus praesidum omnium.