recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Tetrinnit ut anas
**Examen anatinum** est appellatio iocosa huiusmodi ratiocinationis: 

> 
> Si qua res ut anas appareat, ut anas natet, ut anas tetrinniat, nonne vere anas sit? 
> 
> 
> 

Hic de singulari quadam re, *a*, agnoscenda agitur, quae certas perspicitur habere proprietates {*G1...Gn*}.

Examen anatinum quod genus ratiocinationis exponat, quaeritur. De ratiocinatione inductiva non agi videtur, quippe cum ratiocinator ad generalem anatis cognitionem corroborandam non tendat. Sin autem de ratiocinatione deductiva ageretur, anas iam esset agnita, et examinanda esset lex generalis: 

{\displaystyle \forall {x}(F{x}\to G{x})}
sive "De omnibus *x*, si *x* est F, *x* proprietates *G* habet."
Sit *F* anas, et *G* numerus proprietatum {apparet ut anas; natat ut anas; crocitat ut anas}, quae de anate praedicari possunt.
Si singularis quam animadvertimus res ad anatis modum tetrinnit et natat, legis generalis praedictio vera est.

At enim res ita se habet, ut singularis quaedam *a* ex forma, genere natandi, sonitu agnoscenda sit. Hae proprietates, quas in singulari animadvertimus re, si ex lege generali concludi possunt, inopinatam rem *a* fortasse anatem esse agnovimus. Haec ratiocinatio est exemplum generis a Carolo S. Peirce excogitati, quod ratiocinatio abductiva appellatur. Abductio enim, quamquam incerta est, conclusionem valet eo firmare, quod propositionem sive legem generalem atque id quod praesto est testimonium explanare videtur. Ratiocinatione abductiva usi res vita cotidiana inopinatas nobis ipsis explanare solemus.

Notae
-----

1. ↑  *Examen anatinum* est vox a voce Anglica *duck test* translata, cuius origo ex Iacobo Whitcomb Riley, poeta Americano, trahi solet. Dixit enim Riley: "When I see a bird that walks like a duck and swims like a duck and quacks like a duck, I call that bird a duck." Vide, puta, Davis (2007: 7).

Bibliographia
-------------

* Davis, Robin S. (2007) *Who's Sitting on Your Nest Egg? Why You Need a Financial Advisor and Ten Easy Tests for Finding the Best One.* Bridgeway Books: Austin, TX.
* Gibson, Bill (2003) An essay on late structuralism. *Development Economics And Structuralist Macroeconomics.* (Essays in Honor of Lance Taylor, ed. by Amitava Krishna Dutt & Jaime Ros), 52-76. Edward Elgar Publishing: University of Notre Dame.

Nexus interni
-------------

* Lex Leibnitii
* Examen elephantinum
* Examen Turing
* Ubi vidi, scio
* Ligonem ligonem vocare
* Zebra
Wikidata Circovium
Res apud Vicidata repertae:Circovium: insigneCircovium: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°47′47″N 14°21′29″E  
*Numerus incolarum*: 4 018  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Cerknica
**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium Circovii  

**Geographia**

*Superficies*: 14.8 chiliometrum quadratum  

Despectus in urbem
**Circovium** (-ii, *n.*) (Slovenice: *Cerknica*; Italiane: *Circonio*; Theodisce: *Zirknitz*) est urbs Sloveniae et caput Municipii Circovii, in historica provincia Carniola Interiore et in regione statistica Carniola Interiore-Carsto sita. Urbani *Circovienses* appellantur.

Geographia
----------

* Lacus Circoviensis

Notae
-----

1. ↑  Dictionnaire geographique et historique, Volume 2 - Di Michel Antoine Baudrand
2. ↑   Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero, Breve trattato dell' antica e moderna geografia: con tutte le novità occorse circa la mutazione de' dominj stabiliti nelle Paci di Utrecht, Bada, Passarowitz, ec. : opera utile tanto a' principianti, quanto a tutti i dilettanti della studio geografico. Antonio Chiusole. Appresso Giambattista Recurti, 1722 (Google eBook)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Circovium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°47′47″N 14°21′29″E • *GeoNames* |
Wikidata Caput orientale (Africa Australis)
Res apud Vicidata repertae:Caput orientale (Africa Australis): vexillumCaput orientale (Africa Australis): vexillum
provincia Africae Australis  
*Civitas*: Africa Australis  
*Locus*: 32°0′0″S 27°0′0″E  
*Nomen officiale*: Eastern Cape  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Africa Australis  
*Territoria finitima*: Promontorium Septemtrionale, Civitas Libera, Qacha's Nek District, Quthing District, Mohale's Hoek District, Promontorium Occidentale, Zuluvia-Nativitas
**Forma**

*Area*: 168 966.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Bhisho  
*Subdivisiones*: Nelson Mandela Bay Metropolitan Municipality, Buffalo City Metropolitan Municipality, Sarah Baartman District Municipality, Amathole District Municipality, Chris Hani District Municipality, Joe Gqabi District Municipality, OR Tambo District Municipality, Alfred Nzo District Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Oscar Mabuyane  
*Consilium*: Eastern Cape Provincial Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 6 676 590  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Caput orientale (Africa Australis): situsCaput orientale (Africa Australis): situs
**Caput orientale** (Anglice: *Eastern Cape*, Batava Capitensi: *Oos-Kaap*, Xhose: *Mpuma-Koloni* et Zuluane: *KwaXhosa*) provincia Africae Australis est. Urbs principalis est Bhisho. Ante annum 1994, regio nunc provinciam formans ad Batustanias Cisceiae et Transceiae et ad partem Provinciae Promontorii pertinebat. Historica patria populi Xhosici, ethnici circuli numerosissimi in Africa Australi post Zuluvicum.

Nexus externi
-------------

* Pagina rectionis provincialis

Provinciae Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caput boreale • Caput occidentale • Caput orientale • Civitas libera • Gauteng • KwaZulu et Terra Natalis • Limpopoënsis • Mpumalanga • Provincia boreoccidentalis
*Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • Noord-Kaap • Noordwes • Oos-Kaap • Vrystaat • Wes-Kaap*
*Eastern Cape • Free State • Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • North West • Northern Cape • Western Cape*
*iFreyistata • iRhawuti • Mntla-Koloni • Ntshona-Koloni • KwaZulu-Natala • Mpuma-Koloni • Limpopo • Mpumalanga • Mntla-Ntshona*
*iFleyistata • iGauteng • iKipi laseNyakatho • iKipi laseNtshonalanga • KwaZulu-Natal • KwaXhosa • Limpopo • Mpumalanga • Nyakatho-Ntshonalanga* |
|  |
Crustulum fortunae ut inapertum.
Crustulum fortunae fractum cum carta parva visa.
**Crustulum fortunae** est dulciculum crustum, in cuius interiore inest carta parva vel praedictionem vel verba sapientiae dicens.

Crustula fortunae in tabernis Sinensibus in Europa et America venduntur, ubi cena in popinis Sinensibus esa, gratis saepe dantur. Crustula fortunae non in Sina extusa sunt, at in America.

Disputatur ut quis primum ea creaverit: Makoto Hagiwara se ea Franciscopoli anno 1909, sed Davidus Jungin se Angelopoli anno 1918 excogitasse dixit.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Martin, James (2004). "Fortune Cookies: A San Francisco Invention". About.com .
3. ↑  Brunner, Borgna (2005). "The History of the Fortune Cookie". Infoplease .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **crustulum fortunae** spectant (Fortune cookie, Fortune cookies). |
Wikidata Pamphilus Narvaëzius
Res apud Vicidata repertae:Pamphilus Narvaëzius: imagoPamphilus Narvaëzius: imagoPamphilus Narvaëzius: subscriptioPamphilus Narvaëzius: subscriptio
*Nativitas*: 1470; Navalmanzano  
*Obitus*: 1528; Mississippia  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Officium*: adelantado  
*Munus*: Conquisitatores Hispani  

**Pamphilus Narvaëzius** (Hispanice: *Pánfilo de Narváez*; natus Valdoleti 1470, mortuus in Florida 1528) fuit conquisitator exploratorque Hispanicus.

De iuventute Pamphili nihil scimus; primo eum magistratum in Iamaica videmus. Anno 1509 locum tenuit Gubernatoris Cubae, ubi insulam totam cum Didaco Velazquez et Bartholomaeo a Casao anno 1514 cepit.

Ferdinando Cortesio iniuriam gubernatori Cubae inferente, Pamphilus cum militibus ad Mexicum pervenit, Cortesium capiendi causa. Nihilominus milites auro ardentes ad Cortesium deseruerunt itaque Pamphilus de Narvaez devictus et captus est anno 1520.

Florida
-------

Anno 1522, Pamphilus Hispaniam regressus est. Florida inventa est ab Ioanne Pontio de Leon, sed praeter litus nondum ignota erat. Tunc Carolus I Pamphilum Floridam capere iussit et eum gubernatorem Floridae nominavit. Deinde anno 1527 profectus est cum navibus quinque et 600 militubus, intra quos Alvarus Nunnius Cabeza de Vaca erat. Hispani postero anno Floridam ingressi sunt.

In Florida, Hispani, auri cupiditi, in paeninsulam ingressi sunt et castra apud Tampam aedificaverunt, sed indigenae contra eos pugnaverunt. Ob hanc rem et nullum aurum inventum Narvaëzius ad Mexicum redire instituit. Alvaro Nunnio Cabeza de Vaca et Pamphilo Narvaëzio ducibus, 300 milites ambulaverunt per Florida dum 100 in navibus septentrione navigabant. Post duobus hebdomata, Hispani ad Floridam septentrinalem pervenierunt, sed naves ad Cubam regressae sunt annonas tollendi causa; ita milites naves non viderunt, et Narvaëzius iterum septentrione ambulare instituit.

Tandem Hispani naves aedificaverunt et per litore navigaverunt ad Texiam, ubi typhon eorum naviculas mersit. Narvaëzius naufragus mortuus est; quattuor tantum homines a morte erepti sunt.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~, vide *Florida*
Wikidata Childebertus III
Res apud Vicidata repertae:Childebertus III: imagoChildebertus III: imago
*Nativitas*: 678; unknown value  
*Obitus*: 14 Aprilis 711; unknown value, Fanum Sancti Stephani  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Theudericus III; Clothildis Doda  
*Proles*: Dagobertus III  
*Familia*: Merovingi
**Memoria**

*Sepultura*: Choisy-au-Bac  

**Childebertus III** (natus anno 678 vel 679, mortuus anno 711) rex Francorum fuit ab anno 694 ad usque mortem.
Theuderici III et Hrotchildis filius fuit. Anno 694, cum frater maior Chlodovechus IV mortuus esset, sellam regiam ascendit, neque autem regnavit, quod Pippinus maior domus re vera regnum administravit. Nihil de consiliis et factis regis neque nomen uxoris novimus, sed apud *Librum Historiae Francorum* Childebertus erat "vir inclytus" et "bonae memoriae gloriosus domnus" (=dominus) ac "rex justus." Habuit filium Dagobertum III, qui ei successit, cum anno 711 mortuus est.

Notae
-----

1. ↑   Monumenta Germaniae Historica, Scriptores rerum Merovingicarum, t. II, pp. 323-324.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
*Vide etiam paginam discretivam:* Palus (discretiva)


Wikidata Palus Basseti
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°19′29″N 11°9′23″E  
*Numerus incolarum*: 1 236  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Veronensis  

**Geographia**

*Superficies*: 13.61 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Opedanum, Runcus ad Athesim, Gebitum  

**Tabula aut despectus**

Palus Basseti: situsPalus Basseti: situs
Palus Basseti
**Palus Basseti** seu **Palus** (-i, *m.*) (alia nomina: *Palus Comunis Veronae*) (Italiane: *Palù*) est oppidum et municipium Italicum, in Regione Venetia Provinciae Veronensis situm. Incolae Palenses appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Municipium Italiae
* Provincia Veronensis
* Venetia (*regio*)
* Verona (*urbs*)

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  www.italiapedia.it

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palum Basseti** spectant. |

* Situs proprius
*Vide etiam paginam discretivam:* Mons Viridis (discretiva)


Wikidata Prasia Elysiorum
Res apud Vicidata repertae:Prasia Elysiorum: insignePrasia Elysiorum: insigne
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 51°56′23″N 15°30′18″E  
*Numerus incolarum*: 140 002  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Zielona Góra
**Gestio**

*Praefectus*: Janusz Kubicki  
*Procuratio superior*: Vaivodatus Lubucensis  

**Geographia**

*Superficies*: 278.32 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kraljevo, Soltau, Bystricia, Cotbusium, L'Aquila, Trecae, Helmond, Nitra, Aurora, Ivano-Frankivsk, Sitavia, Wuxi, Vitebscum, Verden  

Curia
**Prasia Elysiorum** est oppidum in Polonia. Nomen Polonicum est *Zielona Góra* quod idem dicit quam *Grünberg* quod nomen "Montem Viridem" significans oppidum apud Germanos habuit vel plenius *Grünberg in Schlesien*. "Prasia" verbum Graecum dicit "viridem". Campi Elysii apud humanistas Silesiae aequabantur.

Administratio vaivodatus Lubucensis et senatus sunt Prasiae Elysiorum, Landsbergi autem est sedes Vaivodae. 

Prasiae Elysiorum est sedes Dioecesis Viridimontanensis-Gorzoviensis ecclesiae Romanae.

Pinacotheca
-----------

* Forum in Prasia ElysiorumForum in Prasia Elysiorum
* "Cantores Viridimontani" et "Collegium Viridimontanum""Cantores Viridimontani" et "Collegium Viridimontanum"
* VinetumVinetum

### Aedes aedilium

* 
*

Coniunctiones communium
-----------------------

* Bystricia Vexillum Romaniae Romania

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Prasiam Elysiorum** spectant. |

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  A System of Geography, ancient and modern: in 6 Volumes, Band 4 Von James Playfair **(Anglice)**
3. 1 2  Tomasz Kamusella: The Dynamics of the Policies of Ethnic Cleansing in Silesia in the Nineteenth and Twentieth Centuries. Open Society Institute, Center for Publishing Development, Electronic Publishing Program 1999, Budapest. **(Anglice)**
Wikidata Inventum (Russia)
Res apud Vicidata repertae:Inventum (Russia): insigneInventum (Russia): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 42°49′0″N 132°53′0″E  
*Numerus incolarum*: 142 673  
*Zona horaria*: UTC+10  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Q4229071, Q110038334  
*Procuratio superior*: Nakhodka Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 325.9 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Quercupolis, Maizuru, Phuket, Otaru  

*Vide etiam paginam discretivam:* Inventum (discretiva)

**Inventum** (Russice *Находка*, *Nachodka*) urbs est in territorio Maritimo Russiae. Incolas 149 316 habet anno 2017. In ripis creccae eiusdem nominis, quae est pars sinus eiusdem nominis maris Iaponici patet.

Inventum urbs et sinus

Historia
--------

Crecca Inventum et sinus eiusdem nominis a nautis navis vaporariae Russicae *America* nominis anno 1859 inventa est et sic appellata, cum nauta quidam creccam idoneam vidisset et "ecce, inventum est!" exclamasset. Primi incolae anni 1864 huc migraverunt. Sinus autem saeculo XIX nomen *America* a nave cepit, unde et vicorum in ripa eius sitorum unus, anno 1907 conditus, *Americana* (Russice *Американка*) appellabatur. Anno 1936 statio ferriviaria constructa est; in Invento stationes extremae ferriviae Transsibiricae sunt. Anno 1939 portus magnus in Invento crecca aedificari incepit. Anno 1950 Inventum in numerum urbium inclusum est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 518. Hoc nomen Russicum significat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Inventum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°49′0″N 132°53′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs proprius **(Russice)**
* Inventi photographemata vetera
Septem Gottingenses: (1) Gulielmus Grimm (2) Iacobus Grimm (3) Willelmus Eduardus Albrecht (4) Fridericus Christopherus Dahlmann (5) Georgius Godefridus Gervinus (6) Willelmus Eduardus Weber (7) Hinricus Georgius Augustus Ewald
**Septem Gottingenses** fuit grex professorum Gottingensium, qui anno 1837 reclamaverunt ne constitutio regni Hannoveriae aboliretur et qui hanc ob rem universitate dimissi sunt. Nonnulli etiam e civitate expulsi sunt.

Septem Gottingenses
-------------------

Hi fuerunt septem professores Universitatis Regiae Georgiae Augustae:

* Gulielmus Eduardus Albrecht, iuris publici peritus
* Fridericus Christopherus Dahlmann, historicus
* Hinricus Georgius Augustus Ewald, rerum orientalium peritus
* Iacobus Grimm, germanista
* Gulielmus Grimm, germanista
* Georgius Godefridus Gervinus, litterarum historicus
* Gulielmus Eduardus Weber, physicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Septem Gottingenses** spectant. |

Nota
----

1. ↑  *e-latein Forum ::* apud www.latein.at[*nexus deficit*] e-latein Forum, sunt litterae privatae **(Latine)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Rochus De Luca et Onus** (*Rocco DeLuca and the Burden*) Americanus concentus musicus est factus anno 2005 in California. Tres membri, Ryan Carman (tympana), Greg Velasquez (varies), et Dave Beste (cithara prima) circumstant ducem, Roccum Delucum (voces et cithera chalybis). Agent musica rocka et musica caerulorum.
 Roccus Delucus in Longo Litore, California MCMLXXVI natus est. Ex quo anno MMIII, Roccus non conveni suam matrem quae relinqueri Roccum parvum puerum. Rocci pater, qui erravit et egit cum multis optimis artificibus caerulorum, monstravit vim musicae iuveni Rocco. Roccus dicit se saepe patrem et patruos se exercentes musica serissime nocte. Postea, Roccus invenit citharam chalybis et incepit creare suam musicam. Incepit scribere carmina quae coniunxit caerulorum, musicam rockicam, et antiquam rusticam musicam. Trans insequens decem anno, Rocci sollertia explosit.
 Anno MMIV, Rocci sollertia inventa est a insolito grege hominum, Kiefer Sutherland (Quattuor et Viginti) et Jude Cole erant. Roccus coniunxit cum negotio phonodiscali, "Opera Ferri," et tribus membris ut Roccus Delucus et Onus facierent. 
 Martio, XXI, anno MMVI, concentum musicum primum compacto disco dederunt, "Confido te Occisuram me." Phonodiscus habuit carmina similia "Donum," "Color," et "Animus." Simul, ut gregis fama cresceret, Kiefer et ceteris incepit producere documentarium de grege errante in Europa. Documentarium monstratum est a Kiefer in Pellicularum Festo Nashburgi in Aprili, XXII.
 Post documentarium datum, concentus musicus meruit famam in multis terries mundi. Grex iit trans et Europa et Civitates Confoederatae Americae in parvis tabernis et aliis parvis locis. In America, unum carmen, "Celer," auditum est in praeconio, et carmen, "Color" in radiophono auditum est. Etiam, grex in multis programmatibus televisificis apparuit. 
 Critici et delatores dicunt Roccum Delucum et Onus fauosos fieri quod solus Keifer Sutherland provehit gregem. Sed alii critici dicunt musicum Rocci Deluci vendere se quod ardens et "verus." 
Hodie, Rocco Deluco et Onere in Civitates Confoederate Americae manserunt, et fama gregis cresecunt.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Forma dioecesium provinciarumque Gallicarum anno c. 400
**Viennensis** vel **Septem Provinciae** ab initio saeculi 4 Dioecesis Imperii Romani erat.

Historia
--------

Postquam Diocletianus Imperium Romanum in 120 ferme provincias divisit, Gallia dioecesis constituta est. Pars fuit Praefecturae Galliarum. Mansit circa ad dimidium saeculi 5, cum gentes Germani Galliam expugnaverunt. Iam anno 407 Vandali dioecesem populaverant. Anno 418 Honorius in Aquitania et circum Tolosam Visigothis foederatis agrum tribuit. Quamquam nomine Romano rexerunt, tamen suis legibus vixerunt. Anno 462 Ricimer magister militum eis etiam provinciam Narbonensem Primam dedit. Anno 477 Visigothi totam dioecesam expugnaverant, sed partem septentrionalem mox Francis cedere coacti sunt. Solam Septimaniam ceperunt.

Provinciae Dioecesis Viennensis
-------------------------------

Dioecesis Viennensis "**Septem Provinciae**" fuerunt:

* Novempopulana
* Aquitanica prima
* Aquitanica secunda
* Narbonensis prima
* Narbonensis secunda
* Viennensis
* Alpes Maritimae

Administratio
-------------

Caput Dioecesis Vienna erat et vicarii regionem administrabant. Inter eos et hic fuit:

* Flavius Sallustius (sub Constantio II imperatore)

Nexus interni
-------------

* Index provinciarum Romanarum Diocletianarum
* Index civitatum Galliae Romanae

Nexus externi
-------------

* Tabula geographica Galliarum provinciarum

Notae
-----

1. ↑  Alexander Demandt, Geschichte der Spätantike, Monachii 1998, p. 216-217
**Sephiroth**, vel **Sephiros**, adversarius ludi computatri Phantasiae Finalis VII, inimicus ultimus Nimbi Strifi. Sephirose odioso Orbis Terrarum et vitae, vult fieri deus damnando Lampade maxima Orbem Terrarum et accipendo Flumen Vitae quam Orbis Terrarum sibi agat ut curet.

Ortus
-----

Parentes Sephirosis erant Professor Hoio et Lucretia, duo physici qui arcas Ienovae alienae studebant. Ienova editore mundorum, ad Orbem Terrarum duo milia annis vitam emulgendum venerat. Ederat animalia in Mundo postquam a Cetris capta est. Hoio arcas in uxorem gravidam iniecit ut eae fetum adsternant et homo cum potestatibus Cetrae, qui etiam Antiqui vocabant, animent. Tamen Ienova Cetra erat, sed mundorum confector. Infans gessit sine sangue Cetrarum cum arcis illius alienae.

MILES
-----

Ante hostis Orbi Terrarum factus est, Sephiros sodalis MILITIS fuit, legio Shinrae est. Gradus MILES Primus Classis erat, fortissimus MILITUM omnium. Ensis harpe Masamune erat, qui mentibus multorum timebat, qui caedendi facile poterat, saepe statim adlidendo.

Nibelheim
---------

Olim Sephiros cum MILITI alio Zacko atque pedite Nimbo Nibelheimum missum erat ut maconis reactorem in monte Nibele repairaret et beluas interficeret. Eis reactore, Sephiros prodigios aedificatos a Professore Hoione vidit ut utrum homo in dubium vocavisset. Sephirose abalienato, in villam Shinrae cucurrit atque legit ut verum disceret. Percepit ut creavissetur a Shinra arcis Ienovae. Diebus septem paginas de natu legit et iam credidit ut is Antiquus et Ienova Mater erat. Septimo die, novatus erat et factus immabilis Shinrae erat, mox omnia abominatus est. Subito Nibelheimum verberavit aestuando eam et homines interficendo. Iit ad reactorem repertum Matrem, Ienovam. A puella pagana iracundia, Tifa, Sephiros adsecutus est. Ea eum poposcit sed ea facile superata est. Iratus Zackus Sephirosem pugnabant in monte et Sephiros etiam facile vicit. Nimbus, olim habitator oppidi accisi, Zacki spatha Sephirosem vulneravit. Nimbus Tifam curabat ubi Sephiros aderat cum capite Ienovae. Zackus Nimbo dixit Sephirosem conficere, et Nimbus petivit. Sephiros vulneratus Nimbum confodit vi reliquo, et Nimbus in aere tenebatur. Subito Nimbus egit Sephirosem corpore fulcro in barathrum maconem, et Sephiros accidit in Flumen Vitae. Fluebat in Flumen annis quinque, fiebat fortior periratiorque.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Grammaticus cum discipulis
**Diomedes** (floruit exeunte saeculo IV) fuit grammaticus Romanus, qui *Artem grammaticam* in tres libros digestam Athanasio viro alioqui ignoto dicatam edidit. Dispositio *Artis* a solita differt, nam ex docendi ratione composita esse videtur. Putabat enim linguae fundamenta esse partes orationis, quas liber primus *Artis* tractat. Sequuntur elementa grammatica, nec non commoda et incommoda dictionis in libro secundo, denique in libro tertio de poetica et metrica disputatur. Contra consuetudinem grammaticorum suae aetatis Diomedes sua sponte suoque motu opus suum scripsisse videtur.

Quibus usus sit fontibus, non facile cognosci potest, nam fontes suos non ad litteram descripsit, sed potius rescripsit ac retractavit. Itaque doctas de lingua scriptorum antiquorum praecipit annotationes ac res ex optimis sumptas fontibus, inter quos Terentius Scaurus et Flavius Caper et Valerius Probus esse videntur. Maximo usui esse videtur liber tertius, qui doctrinas metricas docet partim a Varrone oriundas.

Bibliographia
-------------

* Dammer, Raphael (2001) *Diomedes grammaticus*, Wissenschaftlicher Verlag Trier.
* Goetz, Georg (1903) Diomedes (14), *RE* V 827-829.

Nexus externi
-------------

* Editio anni 1500 apud archive.org
**Ienae** in urbe praeclarissima **septem miracula** (Theodisce: *Sieben Wunder von Jena*) laudantur, et hoc epigrammate enumerantur.

Ara, caput, draco, mons, pons, vulpecula turris,
Weigeliana domus: septem miracula Ienae.
Pars erant vitae studiosorum in Universitate Litterarum Ienensi degentium.

Miraculum primum: ara
---------------------

Sub ara transire licet.
Inter Ienae urbis miracula refertur ea pars templi Sancti Michaelis, quae sub ara sita est et transitum praebet. Qua tempore medii aevi monachi ordinis Cisterciensis ad monasterium post templum situm transire solebant. Qui transitus camera est rationis Gothicae 12 pedes altus et 10 pedes latus perducta et usque adhuc exstans. Cum aedificia eius modi rarissime inveniantur, haec quoque pars templi Sancti Michaelis admiratione digna putatur.

Miraculum alterum: caput
------------------------

Ioannes hians.
In pariete curiae Ienae urbis horologium summa arte est, quod tribus figuris circumdatum et ornatum est. Figura media est caput, cui nomen Ioannis hiantis (Theodisce *Schnapphans*) impositum est. Ille globum aureum baculo affixum captare conatur, cum hunc singulis horis viator (cuius figura parte sinistra invenitur) ei praebere coepit. Urbem Ienam perituram esse tradunt, si Ioannes ille hunc globum ore arripere potuerit. Tempore nostro in curia exemplar recens huius horologii affixum est, illud vetustissimum in museo ab iniquitate tempestatum defenditur.

Miraculum tertium: draco
------------------------

Draco horribilis.
Draco figura quaedam taetra et pestifera est, cui septem capita, quattuor pedes, duae manus sunt. Ex ossibus, ferro, charta sculptus esse videtur. Sunt, qui suspicentur draconem tempore belli tricennalis vel ioci causa vel ad horrorem iniciendum factum esse. Alii putant studiosos theologiae olim ad ludos scaenicos faciendos draconem finxisse, ut partes diaboli ageret. Nam in libro Sanctae Apocalysis diabolus *draco magnus rufus habens capita septem* (Apc XII) describitur. Hodie asservatur in museo urbis Ienae.

Miraculum quartum: mons
-----------------------

Iste mons *Jenzig* appellatur, Ienae altissimus quidem (385 metrorum). Cui in vertice est area calva atque rasa naso simillima ut ab Ienensibus *Nase* nuncupetur.

Miraculum quintum: pons
-----------------------

Vide sub voce pontis Ienensis

Miraculum sextum: vulpecula turris
----------------------------------

Vide sub voce Vulpeculae turris

Miraculum septimum: Weigeliana domus
------------------------------------

Vide sub voce Weigelianae domus

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis miraculis tantummodo dicatus.
* Mystagogiae periegeticae: etiam ad locos studiosis (olim) dilectos.

Notae
-----

1. ↑  W. Haun, *Die sieben Wunder des alten Jena,* ed. tertia (Bucha bei Jena, 2007).
"Hic est hostis": hostis in propagandis repraesentatus.
Singulare certamen inimicorum, pictura ab Elia Repin facta ad Alexandri Puškin fabulam poeticam *Eugenius Onegin* illustrandam.
**Hostis**, ut scribit Aegidius Forcellini, lexicographus Italus, est "is, cum quo publice bellum habemus. Qua significatione ab *inimico* differt, qui est is, quocum pictura ad Alexandri Puškin fabulam poeticam *Eugenius Onegin* illustrandam habemus privata odia. Distingui etiam sic possunt, ut *inimicus* sit qui nos odit; *hostis* qui oppugnat". Exempli gratia, apud Ciceronem legimus:

> Omnis, qui libere de re publica sensimus, qui dignas nobis sententias diximus, qui populum Romanum liberum esse voluimus, statuit ille quidem non inimicos, sed hostis: maiora tamen in nos quam in hostem supplicia meditatur: mortem naturae poenam putat esse, iracundiae tormenta atque cruciatum.
> 
> 

Solis autem cum hostibus bellum geri licet; propterea status hostium iure quoque constitutus est: 'Hostes hi sunt, qui nobis aut quibus nos publice bellum decrevimus; ceteri latrones aut praedones sunt.'

Nexus interni
-------------

* Antagonista
* Homo homini lupus
* Incursio
* Simultas

Notae
-----

1. ↑  Forcellini, *Totius Latinitatis Lexicon*, s.v. "hostis".
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Philippicae,* 11.3.6.
3. ↑  Digesta 50.16.18

Bibliographia
-------------

* Kaufmann Kohler, David Philipson. 1906. Treatment of an Enemy. *The Jewish Encyclopedia.*
Wikidata Pratalia
Res apud Vicidata repertae:Pratalia: insignePratalia: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 48°34′18″N 39°17′50″E  
*Numerus incolarum*: 417 990  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Луганск, Луганськ
**Gestio**

*Praefectus*: Manolis Piławow  
*Procuratio superior*: Regio Luganskensis, Luhansk municipality, Lugansk People's Republic  

**Geographia**

*Superficies*: 257 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Leninsky Raion, Žovtnevyj raion, Artyomovsky district, Kamianobridski Raion  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Rostovia ad Tanaim, Lublinum, Cardiffa, Fanum Sancti Stephani, Daqing, Alba Regalis, Pernik, Vansbro Municipality, Leucopolis, Voronegia, Tagil Inferior  

**Tabula aut despectus**

Pratalia: situsPratalia: situs
**Pratalia** vel **Lugansk** (Russice *Луганск, Lugansk*, Ucrainice *Луганськ, Luhans'k*) sunt urbs Europae Orientalis, regionis Prataliensis Ucrainae de iure, et ab anno 2014 Rei publicae popularis Prataliensis de facto caput. Incolas 403 938 anno 2019 habet. In ripis Pratalis fluminis (Russice et Ucrainice *Лугань*) sita est.

Pratalia noctu, anno 2011

Historia
--------

Anno 1795 fabrica ferraria hic aedificari coepit et colonia apud eam, nomine *Fabrica Prataliensis*, crescebat. Aliae fabricae necnon vaporitraharum hic construebantur. Anno 1882 in numerum urbium gubernii Catharinoslaviensis cum nomine hodierno Pratalia inclusa sunt. Anno 1918 post Res novas Octobres Pratalia Rei publicae Sovieticae Donetskensis et Krivorozhensis(ru) caput facta sunt. *Vorošilovgrad* a Clemente Vorošilov urbs ab anno 1935 ad 1958 et a 1970 ad 1990 appellabatur. In Ucraina Sovietica ab anno 1938 Pratalia caput regionis (Vorošilovgradensis et postea Luganskensis) erant. 

Domus Vladimiri Dahl in Pratalibus

Cives praeclari
---------------

Vladimirus Dahl et Alexander Ptuško Pratalibus nati sunt.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 506..
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Луганская область*.
3. ↑  Russice *Луганский завод*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°34′18″N 39°17′50″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pratalia** spectant. |

Metropoles regionum Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Charcovia • Chersonium • Chmielnicius • Circassium • Czernihovia • Czernovicum • Danapris • Donetsk • Eractum • Ivano-Frankivsk • **Kiovia** • Kropyvnyc'kyj • Leopolis • Luceoria • Nicolaopolis • Odessa • Poltava • Pratalia • Sebastopolis • Sumae • Sympheropolis • Tarnopolis • Uzhorodum • Vinnicia • Zaporizhia • Zitomiria |
|  |
Wikidata Bilbaum
Res apud Vicidata repertae:Bilbaum: insigneBilbaum: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 43°15′44″N 2°57′12″W  
*Numerus incolarum*: 344 127  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Bilbao
**Gestio**

*Praefectus*: Juan María Aburto  
*Procuratio superior*: Greater Bilbao  

**Geographia**

*Superficies*: 41.60 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Alonsótegui, Arrigorriaga, Baracaldo, Basauri, Erandio, Galdácano, Sondica, Zamudio, Derio, Echévarri  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Rosario, Bonaëropolis, Burdigala, Tiphlis, Pittsburgum, Moiobamba, Surakarta, Medellium, Sant Adrià de Besòs, Vallis Paradisi, Qingdao, Leodium, Monterrey  

**Tabula aut despectus**

Bilbaum: situsBilbaum: situs
**Bilbaum** seu **Bilvao** (Hispanice: *Bilbao*, Vasconice: *Bilbo*) est urbs maxima Vasconiae et caput provinciae Biscaiae. Situm Bilbai est ad ripas Nervii fluminis. Adsunt Bilbao 345 474 incolarum (anno 2017).

Historia
--------

Conditum est anno 1300, cum dominus Biscaiae Didacus Lupi de Faro novam urbem condere voluisset. Ita:

*En el nombre de Dios é de la virgen vienaventurada Sancta María. Sepan por esta carta quantos la vieren é oieren como yo Diego Lope de Haro, sennor de Vizcaia, en uno con mi fijo Don Lope Diaz é con placer de todos los vizcaynos, fago en Bilvao [...] nuevamente población é villa qual dizen el puerto de Bilvao.*
In Dei nomine et Virgine beata Sancta Maria. Scite per hanc chartam quibus eam viderent et audierent, ut ego Didacus Lope de Haro, dominus Biscaiae, atque cum filio meo domino Lope Diaz, et cum omnibus gauidiis Biscainis, facio iterum apud Bilvaonem villam atque vicum quae portus Bilvaonis nominantur.
Urbs cognomina accepit: *Muy noble, Muy leal e Invicta villa de Bilbao* quod est "Nobilissima, Fidelissima atque Invicta villa Bilbai".

Nexus interni
-------------

* Bilbainada

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bilvaum** spectant. |

* 
* 
* Best things to do in Bilbao

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
2. ↑  Nomen conditionis urbis
**Consuetudo nominationum priscorum Romanorum** masculina nomina formalia continuisse tria nomina antiquitate praevidebat. Haec ut praenomen, nomen (nomen gentile, nomen gentilicium), cognomen indicabatur. Interim accrescebat cognomen secundum, agnomine appellato. Homo adoptatus monstrabatur in nomine etiam illem adoptionis (exempli causa, C. Iulius Caesar Octavianus Augustus). De femininis nominibus, paucae differentiae erat. De civitate Romana, solum tria elementa obligabantur: praenomen, nomen, et cognomen et alii (exempli causa, agnomen et adoptio) optivi erant. Tria nomina modus Latinus translaticius nominare homines erat, aevo antiquiore Romano, sed denominatio hominum unico nomine constabat.

Nexus interni
-------------

* Ars nominandi

Bibliographia
-------------

* Liberati, Anna Maria, et Fabio Bourbon. 1996. *Ancient Rome: history of a civilization that ruled the world.* Novi Eboraci: Stewart, Tabori & Chang. ISBN 155670531X
* Salway, Benet. 1994. What's in a name? A survey of Roman onomastic practice from c.700 b.c. to 700 a.d. *Journal of Roman Studies* 84:124-145.
Wii, cartibulum visificum lusorium saeculi septimi Nintendo.
Diversa cartibula visifica lusoria.
**Cartibulum visificum lusorium** seu **monitorium lusorium** est computatrum quoddam simplici structura, quod oblectationi apparatur eorum qui ludis magnetoscopicis operari cupiunt. Imago apparatu computatrali generata monitorio spectari solet, vectulo aliove gubernaculo recta.

Index cartibulorum visificorum lusoriorum
-----------------------------------------

### Saeculum primum

* Magnavox Oddyssey

### Saeculum secundum

* Atari 2600
* ColecoVision
* Intellivision

### Saeculum tertium

* NES

### Saeculum quartum

* Sega Genesis (aut Mega Drive)
* SNES

### Saeculum quintum

* Dreamcast
* Nintendo 64
* Playstation

### Saeculum sextum

* Nintendo GameCube
* Playstation 2
* Xbox

### Saeculum septimum

* Playstation 3
* Wii
* Xbox 360

### Saeculum octavum

* PlayStation 4
* Wii U
* Xbox One

### Saeculum nonum

* PlayStation 5
* Nintendo Switch
* Xbox Series

Nexus interni
-------------

* Cartibulum lusorium pugillare

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cartibula visifica lusoria** spectant. |
J. P. Morgan, negotiator et argentarius praecellens, ab Eduardo Steichen anno 1903 photographatus est.
Gulielmus Gates, negotiator et conductor, qui magnum collegium Microsoft instituit.
**Negotium** est omne quod homines quaestus causa agunt, quod contrarium est otio et beneficentiae. 

Negotia operantur homines operarii singuli aut consociati in societatibus vel collegiis. Conductor dicitur negotiator qui negotium suscipit vel elaborat.

Negotiatio omnis actus dicitur, quo negotia perficiuntur, velut faenus, rerum fabricatio, involutio, mercatura, praeconia, transportatio, venditio et apparatio. 

Venditio complectitur et negotiationes mercatorum magnariorum, qui mercimonia institoribus vendunt, et negotiationes institorum, qui vendunt emptoribus, consumptoribus (qui consumant).

Nexus interni
-------------

* Administratio strategica
* Conductor
* Essentialia negotii
* Lucrum
* Negotium derivatum
* Oeconomia administrativa

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **laborem** spectant. |

Bibliographia
-------------

* Drancourt, Michel. 2002. *Leçon d'histoire sur l'Entreprise de l'Antiquité à nos jours.* Ed. 2a. Lutetiae: PUF. ISBN 2-13052-519-9.
* Thomas, Robert. 1999. *L'Entreprise partagée? Une pratique différente des relations sociales.* Lutetiae: Maxima-Laurent du Mesnil éditeur. ISBN 2-84001-173-5.
* Bruchet, Janine. 1992. *Objectif: Entreprise: Le français des affaires.* Berolini: Cornelsen.
* Vérin, Hélène. 1982. *Entrepreneurs, entreprises: Histoire d'une idée.* Lutetiae: PUF.
* Segrestin, Denis. 1996. *Sociologie de l'entreprise.* Armand Colin.
**Epistula Toletana** fuit nuntium papae Clementi III missum, e scholis Toletanis ut videtur oriundum et in quibusdam recensionibus magistro Ioanne Davidis Hispalensi adscriptum. In recensionibus antiquissimis huius epistulae syzygia planetaria anni 1186 praedicitur:

*Sententia cuiusdam astrologi de plagis futuris*. Mense Septembri, duodecima indictione, sole exsistente in Libra, erit, si Dominus voluerit, coniunctio omnium planetarum in Libra et cauda Scorpionis. Sequetur enim terrae motus mirabilis, et destruentur loca consueta perditioni, per Saturnum et Martem manentes in signis aeris; et erit mortalitas et infirmitas, Ostendit etiam eadem coniunctio ventum validum, denigrantem aerem et obscurum reddentem, et venenis infectum; et in vento vox terribilis audietur, et terrebit corda hominum, et a regionibus harenosis sabulonem accipiet; harenis civitates proximas in planitie cooperiet, et primo civitates orientales, Mecam, Baldas et Babiloniam ... Erit in eodem anno, antequam planetae conveniant in Libra, eclipsis Solis ... Tunc cadet dubietas inter Iudaeos et Sarracenos, donec derelinquant penitus synagogas et mahummerias suas, et eorum secta iussu Dei annihilabitur ...
Recensiones posteriores, talibus rebus anno 1186 non observatis, de annis variis malos casus praedicunt. Sub anno 1229 Rogerius de Wendover in *Floribus historiarum* suis de epistula refert et "magistro Ioanne Toletano" adscribit, qui idem fuerit ac Ioannes Toletanus cardinalis. Annis 1322-1329 epistula fere eadem in chronicis repetitur, et mox de syzygia anni 1345, deinde sub anno 1395 (sed iam magistris Parisiensibus adscripta).

Notae
-----

1. ↑  Gaster (1902) p. 116
2. ↑  Robertus de Torigneio, *Chronicon* anno 1179 pp. 283-284 Howlett
3. ↑  Similiter Gervasius Cantuariensis. Gaster (1902) pp. 122-125
4. ↑  Gaster (1901) pp. 125-126

Bibliographia
-------------

* Moses Gaster, "The Letter of Toledo" in *Folk-Lore* vol. 13 (1902) pp. 115-134
* Hermann von Grauert, "Meister Johann von Toledo" in *Sitzungsberichte der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, phil.-histor. Kl.* (Monaci, 1901) p. 165 ff.
* Guido Horn d'Arturo, "Numeri arabici e simboli celesti" in *Pubblicazioni dell'Osservatorio Astronomico della R. Università di Bologna* vol. 1 no. 7 (1925)

Nexus externi
-------------

* Jonathan Green, "The Toledo Letter (late late edition)" et "The late, late Toledo Letter (again)" apud *Research Fragments*
* Nicholas Whyte, "Astronomy and Astrology in the 12th Century"
* "Planetary Conjunction of 1186" apud *Google Answers*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Porta piscatorum adversus Forum lanarum Arnstadiense **Porta piscatorum** (Theodisce: *Fischtor*) monumentum omnibus incolis bene notum in urbe Arnstadii ad introitum Viridarii castelli invenitur.

Historia
--------

In viridario faciendo, saeculo XVI etiam saepta confecerunt. Porta piscatorum primo turres duas rotundas cum conis, quae introitum ab oriente permitteret, habuit. Circa annum 1700 in primo tabulato opus craticium superpositum est cum tecto moderno sine turribus, ut piscatori aulico habitaculum esset. Istum hominem prope piscinas habitare opus erat; inde porta ducit nomen suum.

Anno 1919, cum municipium portam nactum esset, continuo conductoribus piscentibus inserviebat. Sic inhabitabatur usque finem annorum 1980, postea nemini iam usui erat.

Salvatio saeculo XXI
--------------------

Anno 2002 Sodalitas fabrorum lignariorum Circuli Ilm domum praediaque labentia transprehendit, quod multos labores restauratorios exigebat. Difficultas maxima fuit aequilibratio inter pedeplana et tabulatum primum adipiscenda, cum saeculo XVI fundamentum ponderi tanto provisum non esset. Feliciter iam duos annos post omnia inaugurari potuerunt. Lignaria sodalitas complexum ad spectacula culturalia danda usitat diebus nostris.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Portam piscatorum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Πύλαι τῶν ἁλιέων ("Porta piscatorum (Arnstadium)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* De porta hac in elencho rerum visitandarum in Circulo Ilm
* De portae sorte futura in tractatione actorum diurnorum mensis Ianuarii 2014
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Squamata   
Subordo : Serpentes   
Genus : ***Najash*** †  
Apesteguía & Zaher, 2006   
Species : ***Najash rionegrina*** †  
Apesteguía & Zaher, 2006   
*Najash rionegrina*   
Palaeontologia

94–90 m.a.: Cretaceum superius 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

***Najash rionegrina*** est pristinus serpens (secundum phylogenesin) quod Cretaceo superiore (ante circiter nonaginta miliones annorum, Turonensi) in Patagonia (Argentina) vixit. Longitudo unum metrum dimidiumque non superabat. Pelvis ambulatione erat apta.

Inventionis nuntius publicatus est in ephemeride *Natura* (Anglice *Nature*) die 20 Aprilis 2006 a Sebastiano Apesteguía palaeontologo Argentino Hussamoque Zaher Brasiliano.

Bibliographia
-------------

* Apesteguía, Sebastián; Hussam Zaher (Aprilis 2006). "A Cretaceous terrestrial snake with robust hindlimbs and a sacrum". *Nature* **440** (7087): 1037–1040
*Epistolae ad Lucilium*, 1494
**Epistulae morales ad Lucilium,** in viginti libros divisae, sunt ultima opera Senecae. Has litteras ab anno 62 composuit, quod patet ex plurimis eiusmodi: "Secessi non tantum ab hominibus sed a rebus" (*Epist.* 8.2). Quae putantur indicare tempus recessionis Senecae a foro et aula regia. Eidem Lucilio sunt dedicatae, cui et libri De Providentia et Quaestiones Naturales. Moralia secundum Stoicam doctrinam tractantur, sed eo modo, ut lectorem magis adhortentur ad digendam vitam bonam quam instruant, quid sit. Saepe, quidquid in vita Senecae aut Lucilii accidit, sive mors amici, sive tumultus ludorum, in capite epistulae proponitur et occasionem philosophandi praebet. Hoc modo, *Epistulae morales* in sermonem doctrinalem paene numquam incidunt, sed brevitate et perspicuitate excellunt. 

Fragmenta epistularum, quae in libro Auli Gellii conservata sunt, probant nobis non omnes epistulas exstare.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Epistulae morales ad Lucilium** apud **Vicifontem**. |

* Textus apud *The Latin Library*

Opera Senecae minoris

|  |  |
| --- | --- |
| Tragoediae | *Hercules furens* • *Troades* • *Phoenissae* • *Medea* • *Phaedra* • *Oedipus* • *Agamemnon* • *Thyestes* • *Hercules Oetaeus* |
| Satura | *Apocolocyntosis* |
| Dialogi | *De providentia* • *De constantia sapientis* • *De ira* • *De consolatione ad Marciam* • *De vita beata* • *De otio* • *De tranquillitate animi* • *De brevitate vitae* • *De consolatione ad Polybium* • *De consolatione ad Helviam Matrem* |
| Alia | *De beneficiis* • *De clementia* • *Epistulae morales ad Lucilium* • *Naturales quaestiones* • *De vita patris* |
"Fusi!" est imprecatio quam dicit Simon cum sudoku difficilius sit.
**Cracking the Cryptic** (latine fere "aenigmata solvenda") est trames YouTube ad aenigmata solvenda. Nomen "cryptic" significat speciem crucigrammatum occultis et paronomasiis utentem. Primae pelliculae tramitis talia aenigmata praebent, sed hodie sudoku et alia aenigmata saepius videntur.

Trames anno 2017 Mark Goodliffe and Simon Anthony, Britannici, instituerunt. In pelliculis aenigmata explicant et solvunt.

Anno 2020 inter pandemiam a COVID-19 causam multi homines in tramite se iungunt; ante anni finem erant plus quam 300,000, et pelliculam quam maxime spectatam plus quam 4,000,000 homines viderunt.

Mense octobris 2020 Goodliffe et Anthony faenerationem apud Kickstarter institituerunt ad librum edendum. Concursus pecuniam desideratam ante 24 horas meritus est.

Notae
-----

1. ↑  Bellos, Alex (18 May 2020). "Can you solve it? Sudoku as spectator sport is unlikely lockdown hit"
2. ↑  Usborne, Simon (22 May 2020). "Puzzled man solving 'miracle' sudoku becomes YouTube sensation"
3. ↑  Lancaster, Chris (1 June 2020). "Watching sudoku's a winner"
4. ↑  Schwartz, Nick (21 May 2020). *Watch this genius solve insanely difficult sudoku puzzles*.. *USA Today*
5. ↑  Andrews, Farah (26 May 2020). "Puzzlingly compelling: watch a man solve 'miracle' Sudoku with only two numbers filled in". Abu Dhabi
6. ↑  *Update 2: We've FUNDED!! · Cracking the Cryptic's Greatest Hits*.. *Kickstarter*

Nexus externus
--------------

* Cracking the Cryptic apud YouTube
John Carter et Dejah Thoris ex velato primii editionis *A Princess of Mars* ab Edgaro Rice Burroughs, et McClurg, 1917
**Iohannes Carter** est persona ficta et actor princeps in "mythistoria" fabulosa,et in pellicula ventura cuius cognomen adepta est, et in serie Librorum nubeculatorum creata ab scriptore Edgaro Rice Burroughs,cuius acta et facinora narrantur in librorum serie *Barsoom* appellata. Seriei primus liber anno 1911 editus est *A Princess of Mars*. Usque ad 1964, decem unus libri editi sunt.

Pars in Fabula
--------------

Iohannes Carter, milis magistratus, transportatur arcane ad stellam errantem Barsoom, lingua nostra Martem, ex Bello Civile Americano telluris, et implicat in bellum ibi. Pulcram principissam Dejah Thoris, creaturas Thark cum quartis armis, ob viam venit. Potestas imanes adipiscitur.

Nexus interni
-------------

* John Carter (pellicula)

Nexus externi
-------------

* John Carter of Mars situs interretelis ex societateEdgar Rice Burroughs, Inc.
* John Carter of Mars Liber nubeculatus
Wikidata Crailsheimum
Res apud Vicidata repertae:Crailsheimum: insigneCrailsheimum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°8′5″N 10°4′14″E  
*Numerus incolarum*: 34 862  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Christoph Grimmer  
*Procuratio superior*: Landkreis Schwäbisch Hall  

**Geographia**

*Superficies*: 109.08 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Worthington, Appamiae, Jurbarkas, Bilgoraia  

**Tabula aut despectus**

Crailsheimum: situsCrailsheimum: situs
Murus oppidi
**Crailsheimum** est commune et urbs Badensis-Virtembergensis 32'342 incolarum (anno 2011).

Clari cives
-----------

* Adam Weiß, (ca. 1490-1540), Ecclesiae reformator

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Crailsheim** spectant. |

* Crailsheim pagina interretialis

  


Signa communium Crailsheimensium| IngersheimIngersheim | TiefenbachTiefenbach | OnolzheimOnolzheim |
| --- | --- | --- |

| RoßfeldRoßfeld | JagstheimJagstheim | WestgartshausenWestgartshausen |
| --- | --- | --- |

| GoldbachGoldbach | TriensbachTriensbach | BeuerlbachBeuerlbach |
| --- | --- | --- |

Notae
-----

1. ↑  Respublica et status Imperii romano-germanici