recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Shōwa Imperator, hic in photographemate ornatum militarem gestans photographatus (1935), Gyokuon-hōsō ('Emissio Vocis Gemmatae') die 15 Augusti 1945 radiophonice lingua Iaponica classica emisit, deditionem imperii populo Iaponico nuntians.
**Lingua Iaponica classica** (Iaponice 文語 *bungo*) est litterarium linguae Iaponicae genus quod fuit lingua solita usque ad aevum Shōwa iniens (1926–89). Conditur in lingua Iaponica media prima, lingua in usu per aevum Heian (794–1185), sed nonnullas gratias posteriores exhibet. Eius usus per Aetatem Meiji exeuntem (1868–1912) deficere coepit, cum mythistoriarum scriptores eorum opera modo dicto scribere coeperunt. Tandem modus dictus in usu divulgato venit, etiam in maioribus diariis, sed multa instrumenta publica modo vetere iam scripta sunt. Post Bellum Orbis Terrarum II, plurima instrumenta ad modum dictum commutata sunt, quamquam modus classicus in generibus traditionalibus, sicut lingua sacra in Shinto, waka, haiku, iam adhibetur. Leges veteres modo classico nisi plene retractatae manent.

Orthographia
------------

| 文語 | 国語 | 変化 |
| --- | --- | --- |
| やう | よう | あ+う＝おう |
| さう | そう |  |
| だう | どう道 | tao ex Sinica |
| けふ | きょう今日 | え+う＝よう |
| きう | きゅう九 | い+う＝ゆう |
| きふ | きゅう急 | い+ふ＝ゆう |
| うはぎ | うわぎ上着 | は→わsi non in initio |
| おもふ | おもう思う |  |
| まゐる | まいる参る | ゐ→い |
| いふ | いう言う | ふ→う |
| いへ | いえ家 | へ→え |
| うへ | うえ上 |  |
| こゑ | こえ声 | ゑ→え |
| ゑ | え絵 |  |
| かほ | かお顔 | ほ→お |
| をんな | おんな女 | を→お |
| をとこ | おとこ男 |  |
| づ | ず図 | づ→ず |
| くわ | か花 | ＫＷ/ＧＷ→Ｋ/Ｇ |
| くわい | かい会 |  |

Nexus interni
-------------

* Iroha
* Lingua litteraria
* *Genji monogatari*

Nexus externi
-------------

* Bibliographia textuum et translationum ante tempora hodierna, www.meijigakuin.ac.jp
* "Bungo Nyūmon: A Brief Introduction to Classical Japanese," www.sengokudaimyo.com
* Dictionaria Iaponiensis classicae, library.osu.edu
* Mathias, Bart. 1979. Book Review: *A Grammar of Classical Japanese* by Akira Komai. *Monumenta Nipponica* 34(4):501-504.]
* Situs proprius,[*nexus deficit*] www.classical-japanese.net
***Computator** (-oris, *m*.) est homo qui computat (vide infra). Machina autem computans dicitur computatrum.*
"Cella computatorum" in *NACA High Speed Flight Station*.
Computator (fem. computatrix), cum computatra electronica abessent, erat homo qui opera dabat computationes mathematicas efficiendo.

Alanus Turing calculatorem descripsit "hominem cui quaedam regulae fixae sequendae sunt et cui nulla auctoritas est ab illis deviandi."

In aevo moderno, greges hominum (a saeculo undevicesimo saepe mulierum) adhibebantur ad longum et saepe taediosum munus calculos efficiendi. Labor solebat distribui ut fieri posset simul et pariliter, et saepe eadem computatio a pluribus gregibus iterum reficiebatur ad mendas vitandas.

Exempla notissima computatorum fuerunt Ioannes Eberstark(d), Carolus Fridericus Gauss, Gulielmus Klein(d), Ioannes de Neumann.

Etymologia
----------

Verbum *computatoris* est aliquantum antiquum. Saeculo undecimo Bernelinus(d) id dixit a *putando* duci.[*citatio desiderata*]. Antique debitorum aes alienum in ligno imputabatur, quare ubi debitorum summam perspiciere necesse esset, imputata summabantur, id est computabantur. Improprie sunt qui computatrum etiam computatoris nomine appellant, quasi machinam ab homine non dignoscant.

In cultura populari
-------------------

In fabula generis fictionis scientificae *Dune,* de computatorum ordine narratur, qui *Mentat* appellantur. Nam postquam machinarum defectio finem habuerat et illae interdictae erant, duo cives a Galaxiae sapientibus mandati sunt ut computatrorum officium suppleant.

Notae
-----

1. 1 2  Cf. Sen. *Ep.*, 87, 5: "Cum ad patrimonium ventum est, diligentissimi **computatores** sic rationem ponitis singulorum quibus aut pecuniam credituri estis aut beneficia ..."
2. ↑  Cf. "computator" apud C. T. Lewis et C. Short (1879). *A Latin Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press.
3. ↑  Cf. "computator" apud F. Gaffiot (1934). *Dictionnaire illustré latin-français*. Hachette. p. 367.
4. ↑  Turing, Alanus Mathison (1950). "Computing machinery and intelligence". *Mind* **59** (236): 433–460
5. ↑  Verba memorata a Iacobo Paulo Migne(d) in libro *Patrologiae cursus completus*, p. **??**.

Nexus interni
-------------

* Computatrum

Nexus externi
-------------

* Certamen Mundiale Computatorum, Anglice
* De Prodigio Computatorum, a Viktor Pekelis, Anglice
* De Gulielmo Klein, Anglice
* Processus computationis humanae machinariaeque, Anglice
* Ars computatoria, Anglice
* Index Computatorum Praeclarorum, Anglice
Myosinum in actu.
**Myosinum** (a radice Graeca *myo-* 'musculus') est familia proteinarum motoriarum quae ATP hydrolyzant atque energia ita liberata utuntur ad vim actini filamentis(en) adhibendam ac motum efficiendum. Sive dimerum sive monomerum esse potestː cum dimerum, caudam praebet e duabus catenis polypeptidicis invicem circumvolutis constantem quarum utraque caput globosum in diversam directionem spectans gerit. Illa capita loca praestant quae ATP et actinum ligant. In myocytorum sarcomeris moleculae myosini in crassa filamenta conglutinantur e quibus capita extrinsecus spectant ita ut cum tenuibus filamentis actini certo ordine alternent et contractum musculi efficere possint. Alia myosina sunt monomera quae vesiculas intracellulares in microfilamentis vehuntː magni momenti sunt in endocytosi et exocytosi. E tenui cauda et capite globoso constant.

De structura moleculari
-----------------------

Sarcomerum in musculoː crassa filamenta myosini rubeo colore insignia sunt inter caerulea filamenta actini.
Dimerum myosini II.
Sunt plures quam viginti myosinorum species quae in paene omnibus eukaryotarum cellulis versantur. In myocytis myosinum II massam 540 chilodaltonum habet. Molecula tripertita estː cauda duplicis helicis speciem praebet, collum helicis simplicis quae tamen saepe levibus catenis circumvolutis firmatur, caput in quo chemicae reactiones geruntur globosum est. Collum instar vectis agit atque capitis motum amplificat ita ut alternatim actino adhaereat ac deinde removeatur et progrediens alteri loco longius in eodem filamento adhaereat.

Notae
-----

1. ↑  M. Amanda Hartman and James A. Spudich, "The myosin superfamily at a glance", *J Cell Sci.*, 2012 : 1627–1632.

Fontes
------

* Charlotte Pratt et Kathleen Cornely, *Essential Biochemistry*, Wiley, 2018ː V.3. In versione Francogallica, De Boeck, 2019 pp.141-144.

Plura legere si cupis
---------------------

* F. Jon Kull et Sharyn A. Endow, "Force generation by kinesin and myosin cytoskeletal motor proteins", *Journal of Cell Science*, 2013: 9–19.

Nexus externi
-------------

* Myosinum et actinum (Francogallice)
* Lectio audienda et videnda
Tam cornua quam cutis istius rhinocerotis e **ceratino** constant.
**Ceratinum** (e verbo Graeco κέρας, κέρατοςː 'cornu') -vel fortasse potius ceratina, quoniam plura sunt- est proteina fibrosa cytosceleti in ceratinocytis producta. E diametri magnitudine (circiter 10 nm) inter filamenta media ponitur. Ceratinum durum in animalium cornu, capillis, villis, lana, unguibus, pennis invenitur. Ceratinum mollius in cellulis vivis versatur. In strato superficiali cutis humanae (necnon aliorum mammalium) cellulae epitheliales epidermidis iam mortuae cumulantur, in quibus paene nihil nisi ceratinum valde compressum remanet. Illud impermeabile tegumentum totum corpus protegit tam adversus solis radios quam contra bacterias. Ceratina intracellularia (endoceratina) a ceratinis extracellularibus (extraceratina) distingui solent

De structura moleculari
-----------------------

Quomodo **ceratini** helices pilum faciunt
Molecula ceratini e dimero helicum α consistit. Nam in structura primaria ceratinorum aminoacida per septena repetuntur, ita ut aminoacida non polaria, hoc est hydrophoba, semper primum et quartum locum septenorum occupant. Ita duae helices per appendices hydrophobas sese conglutinant quae invicem adtrahant. Deinde plura dimera structuram aedificant rudentibus aut restibus manu factis similiorem. Haec aedificatio energiam non expendit. In alpha-ceratinis, quae in duris structuris versantur, multa cysteina reperiuntur, quae pontes sulphureos inter filamenta iungunt.

Mutationes geneticae in ceratino gravium morborum causa inveniuntur, exempli gratia in epidermolysi bullosa simplici, cum strata epithelii dehiscunt et vesiculae interveniunt.

Fontes
------

Microphotographia **ceratini** filamentorum intra cellulam
* Charlotte Pratt et Kathleen Cornely, *Essential Biochemistry*, Wiley, 2018ː V.3. In versione Francogallica, De Boeck, 2019 pp.135-6

Plura legere si cupis
---------------------

* Hermann H Bragulla et Dominique G Homberger, "Structure and functions of keratin proteins in simple, stratified, keratinized and cornified epithelia", *Journal of Anatomy*, 2009ː 516-559
* Robert G. Oshima, "Intermediate Filaments: A Historical Perspective", *Exp Cell Res.*, 2007: 1981–1994.
* Schweizer J, Bowden PE, Coulombe PA, et al. (July 2006). "New consensus nomenclature for mammalian keratins". *J. Cell Biol.* 174 (2): 169–74.
* Luca Tombolato, Ekaterina E. Novitskaya, Po-Yu Chen, Fred A. Sheppard, Joanna McKittrick, "Microstructure, elastic properties and deformation mechanisms of horn keratin", *Acta biomaterialia*, 2010ː 319-330
* Bin Wang, Wen Yang, Joanna McKittrick, Marc André Meyers, "Keratin: Structure, mechanical properties, occurrence in biological organisms, and efforts at bioinspiration", *Progress in materials science*, 2016ː 229-238

Nexus externi
-------------

* De ceratino apud Aquaportail
Prima *Florum Mali* editio, cum notis auctoris.
***Les Fleurs du mal*** ('Flores mali') est opus poëticum a Carolo Baudelaire anno 1857 divulgatum, Theophilo Gautier dedicatum, magni aestimationis in motibus aestheticis Symbolismi et Modernismi habitum. His in carminibus mores in malum decidentes? et eroticismus tractantur. Liber propter morum improbitatem, quam vocant, a iudicibus Secundi Imperii condemnatus est.

Forma libri
-----------

* I. Melancholia et exemplar? (*Spleen et idéal*) quod etiam carmen Latinum "Franciscae meae laudes" includet.
* II. Spectaculum? Lutetianae (*Tableaux parisiens*)
* III. Vinum (*Le vin*)
* IV. Flores Mali (*Fleurs du mal*)
* V. Seditio (*Revolte*) (carmen *Lesbos* de Sappho et *Vampyrus sanguis* includit)
* VI Mors (*La mort*)

### Franciscae meae laudes

(Solum carmen Latinum in libro est.)

Novis te cantabo chordis,
O novelletum ludis
In solitudine cordis.
Esto sertis implicata,
O femina delicata
Per quam solvuntur peccata!
Sicut beneficum Lethe,
Haurium oscula de te,
Quae imbuta es magnete.
Quum vitiorum tempestas
Turbaret omnes semitas,
Apparuisti, Deitas,
Velut stella salutatis
In naufragiis amaris.....
Suspendum cor tuis artis!
Piscina plena virtutis,
Fons æternæ iuventutis,
Lauris vocum redde mutis!
Quod erat spurcum, cremasti;
Quod rudius, exæquasi;
Quod debile, confirmasti.
In fame mea taberna,
In nocte mea lucerna,
Recte me semper guberna.
Adde nunc vires viribus,
Dulce balneum suavibus
Unquentaum odoribus!
Meos circa lumbos mica,
O castitatis lorica,
Aqua tincta seraphica;
Patera gemmis corusca,
Panis salsus, mollis esta,
Divinum vinum, Francisca!

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Les Fleurs du mal** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Les Fleurs du mal** apud **Vicifontem**. |

* Charles Baudelaire's *Fleurs du mal / Flowers of Evil*: plures editiones **(Francogallice, Anglice)**
Tabula picta principessae Mathildae
**Mathilda Laetitia Gulielmina Bonaparte** (nata 27 Maii 1820 Tergestes, mortua 2 Ianuarii 1904 Lutetiae) filia Hieronymi Bonaparte et Catharinae de Virtembergia fuit. Fuit pictrix et ab anno 1847 hospes erat domus Lutetiae, in quam scriptores aliosque artifices invitabat.

Vitae
-----

Mathilda, cuius parentes in Italia in exilio vixerunt, Florentiae et Romae educata est. Anno 1840 comiti Russico nupsit, sed anno 1845 Aemilianum de Nieuwerkerke sculptorem cognovit, qui iter per Italiam fecit, et anno 1847 cum eo amatore Lutetiam iit. Cum Nieuwerkerke viginti annos vixit et pecunia mariti domum artificium condidit. Nieuwerkerke anno 1848 a Napoleone Bonaparte, praeside rei publicae Francicae nuper electo et consobrino Mathildae, director museorum rei publicae nominatus est. Qui post finem imperii in Italiam fugit, Mathilda Lutetiae mansit et anno 1873 iterum marito nupsit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mathildam Bonaparte** spectant. |

* Biographia Mathildae in openlibrary.org
Maxim's Lutetiae in vico regali.
**Maxim's** est popina satis famosa, quae Lutetiae in vico regali anno 1893 instituta est.

Historia
--------

Hanc cauponam nomine **Maxim's et George's** condiderunt Maximus Gaillard et Georgius Everaert die 7 Aprilis 1893 ad n° 3 vici regalis (*rue Royale*), adiuvante macellario quodam necnon mercatore vini Campaniensis.

Fama
----

Iam anno 1899 Georgius Feydeau (comoedus qui apud Maxim mensam continuo sibi reservavit) amicitias huius popinae illusit in mimo suo *La dame de chez Maxim*. Scriptores Victor Léon et Leo Stein anno 1905 de eadem re scripserunt in ludo *Die Lustige Witwe* ("Vidua gaudens") a Francisco Lehár compositore confecto: ibi iuvenis Danilo apud Maxim refugium saepe petit et, ut eum in matrimonium persuaderet, vidua Anna atrium suum in similitudine huius popinae decorat et servos meretricesque inde convocat.

Notae
-----

1. ↑  Vide quid.fr.

Bibliographia
-------------

Fontes coaevales
* 1899 : Georges Feydeau, *La Dame de chez Maxim* (comoedia) Textus editionis 1914 apud Vicifontem Francogallicam
* 1920 : Julian Street, *Where Paris Dines*. Garden City NY: Doubleday Textus

Eruditio
* Hugo, *Vingt ans maître d'hôtel chez Maxim's*. Paris: Amiot-Dumont, 1951.

Nexus externi
-------------

* Pagina *Maxim's de Paris*: situs proprius **(Francice)**
* De gloria et delapsu popinae Maxim's **(Hispanice)**
* De demissione Rogeri Viard directoris anno 1984 **(Francice)**
* Historia popinarum Lutetiae **(Francice)**
Despectus in IJsselmeer ex satellite LandSat.
**IJsselmeer** (Nederlandice, [ˌɛi̯.səɫ.ˈmeːr]), vel **Lacus Ĳssel** sive **Lacus Yssel**, id est **Lacus Isalae** est humilis lacus artificiosus 1100 chiliometrorum quadratorum in media Nederlandia et in finibus provinciarum Flevolandiae, Hollandiae Septentrionalis, et Frieslandiae situs,  a 5 ad 6 metra altus. Ĳsselmeer est  maximus lacus in Europa Occidentali situs.

Ĳsselmeer est lacus aquae dulcis, per Ketelmeer a flumine Isala impletus, ex quo appellatur. Plerumque ab aqua ex Rheno impletur, cuius Isala est ramus.

Solis occasus super Ĳsselmeer.
Ĳsselmeer anno 1932 creatus est cum Mare Austrinum  (Batave *Zuiderzee*), mare internum, a Mole Claustrali (Batave *Afsluitdijk*) 32 chiliometra longa, inclusum est. Hoc fuit pars maioris propositi ingeniariae hydraulicae, Zuiderzeewerken(nl) appellati, quod formationem terrae ex Ĳsselmeer post multos annos promovit, magnitudinem lacus imminuens.

Navis usitata in Ĳsselmeer velis datis vehitur.
Anno 1975 diffisus est Ĳsselmeer in partes binas per constructionem molis vulgo *Houtribdijk* vel *Markerwaarddijk* dictae, quod primum ut Markerwaard adiaceret descriptum est; haec moles ab urbe Enkhuizen ad meridio-orientem ad urbem Lelystad extendit. Hic lacus, olim meridiana Ĳsselmeer pars, nunc est Markermeer, hydrologice distinctus.

Ĳsselmeer pro receptaculo aquae dulcis est, fons agriculturae et aquae bibendae. Multas occasiones oblectamentorum otii praebet.

Provincia Flevolandia anno 1986 ex tribus polris ex Ĳsselmeer formatis creata est.

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **IJsselmeer** spectant. |

* IJsselmeer apud *Statum Nederlandiae Aquosum* **(Nederlandice)**
* "IJsselmeer" apud *skipperguide.de*, situs generis wiki **(Theodisce)**
* Navigatio in Nederlandia **(Theodisce)**
Pugna pugilatus thailandici inter homines iuvenales in Bangkoke.
**Pugilatus Thailandicus** vel **pugilatus Siamensis** vel **muay thai** est ludus athleticus pugnae (ars martialis) qui in Terra Thailandica evolvus est. Etiam ut "ars omnium membrorum" notus est, quia manus, pedes, cubita et genus adhibentur multum. Artes martiales similes in Cambodia, Laose, Myanmare et Malaysia exsistunt.

In aemulatione, ictus pedis alti in caput verendum ad facendum fortiorem effectum possunt. Etiamsi iste, artifices huius ludi athletici declarant ut ictus pedis humilis, cubita, et genus perniciosiores pro pugnatoribus sunt.

Homo qui in aemulatione particeps est ante pugnam diuturnam caerimoniam et actum consuetum fecit. Exsistunt pro rationibus religiosis et prosunt ut extensio musculorum et ut praeparatio.

Exercitatio pro pugilatu Thailandico pro sua robori et sua firmitate nota est. Aspirat ad indurandum octo membra corporis, ita ut pulsari cum tibia pugilis pugilatus Thailandici ad essendum pulsatus cum baculo basipilae saepe comparatur. Pugiles pugilatus Thailandici cum tibia loco cum pedibus usitate pulsant.

Pugilatus Thailandicus impulitur multum super exitum kick-boxingis qui in Iaponia, in Europa, et in America Septentrionali deinde creatur.

Paene omnis motus in pugilatu Thailandico totum corpus adhibet, flexens coxas ad omnem ictum pedis et omnem ictum pugni. Ut consequentia, impetus et defensio in pugilatu Thailandico lentiores sed potentiores verbi gratia quam in pugilatu aut in carati sunt. 

Unus praecursorum huius ludi athletici est Tulgar Dursun.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **pugilatum thailandicum** spectant. |

* De pugilatu thailandico apud thai-boxing.org.
* "FeelThailand." (Muay Thai Muay Boran).
* Situs interretialis World Amateur Kickboxing Organization proprius.
Wikidata Fulbertus Carnotensis
Res apud Vicidata repertae:Fulbertus Carnotensis: imagoFulbertus Carnotensis: imago
*Nativitas*: 960; Aquitania  
*Obitus*: 10 Aprilis 1028; Autricum  
*Patria*: Francia Borboniensis  

**Memoria**

*Sepultura*: Église Saint-Pierre, Chartres  
(*feriae die* 10 Aprilis)
**Fulbertus Carnotensis** (natus 960; mortuus 1028) fuit episcopus, scholasticus, et poeta Franciae. Nomen suum e lingua Germanica ducitur: *fulc* 'populus' + *berct* 'clarus'. Certum est eum e gente humili ortum, cum locus natalis nescitur. Aliqui, fortasse perperam, habebant eum discipulum Gerberti Aureliacensis (postea Papae Silvestris II) fuisse, sed hoc certe scimus eum canonicum Cathedralis Carnotensis ab anno 1004 et episcopus ab 1006 fuisse. Ex multis epistulis ad personas varios eius aetatis scriptis, et ecclesiasticos et saeculares, multa de vita eius et temporis moribus disci possunt.

Fulbertus ecclesiam cathedralem Carnotensem reconstruendam curavit, postquam incendio diruta est.

Dies festus die 10 Aprilis celebratur.

Poemata
-------

Fulbertus circiter 24 poemata composuit, et humorosa et bella.

Hymnus
------

Multi hymni Fulberti ad honorem Sanctae Virginis compositi sunt, sed notissimus est "Chorus Novae Hierusalem," clarus hymnus paschalis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Catholic Hierarchy • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Si plus cognoscere vis, vide etiam Daemon (Informatica).
Giotto: Fabula Sancti Francisci: Daemones ex Arettio aguntur.
**Daemon** (-onis, *m.*), sive **daemonium** (Graece δαίμων vel δαιμόνιον < δαίω 'divido'), persaepe semideus, sive benevolens sive aliter. Nomen eius sicut 'divisorem' vel 'qui distribuit' verbatim sonat.

* Antiquissimis temporibus daemones, similes fatorum, eventus in vita hominis improvisos efficere putabantur, quamobrem adiectivum δαιμόνιος (daimonios) 'novus' vel 'mirus' est. Di Olympi apud Homerum et posteriores scriptores nonnullos 'daemones' passim vocantur.

* Apud Hesiodum (*Opera et Dies* vv. 122-123, 126) daemon 'custos' fit:

τοὶ μὲν δαίμονές εἰσι Διὸς μεγάλου διὰ βουλὰς   

ἐσθλοί, ἐπιχθόνιοι, φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων,   

πλουτοδόται·...   

"Daemones propter consilia magni Iovis boni sunt, terrestres, custodes hominum mortalium, qui divitias dant."
* Apud Platonem (*Apologia Socratis* 29 b, *Phd.* 107 d-e, *Resp.* 617 d-e, 620 d-e), daemon custos fit qui hominem vivum comitatur et eum mortuum vel accusat vel tuitur. Quoque apud Platonem (*Symp.* 202d-203a, alibi) oritur imago daemonum qui medii inter homines deosque vivunt.

* Apud scriptores Christianos, diabolus atque angeli sunt daemones.

Nomen
-----

Origo verbi "daemon" in tempore antiquo quaerenda est. Verbum graecum *daimon*, quod a verbo *daiesthai* derivatum est, *dividere* significat. Verbum *deiwos* e Lingua Indoeuropana Antiqua significabat *deus*, et eiusdem temporis origio huius verbi latini, sed etiam verbi Linguae Avestanae *daeva*, quod significat *daemon*, est.

De daemonibus
-------------

### Figura

Baphometus sedens: In bracchiis suis scriptus est *SOLVE* et *COAGULA*. In capite est signum religionum obscurarum. Daemones aquile et deforme exprissi? sunt.
Historiae veteres daemones ut creaturas cornua et barbas caprinas habentes describunt (imagini artis Diaboli similes).

### Daemones in libris

Libri de daemonibus vel tales qui daemones continent:

* Ars Goetia
* Biblia Sacra
* Malleus Maleficarum

### Varii daemones

* Apopis
* Asmodeus, Iudaice *Ashmodai*
* Baphometus
* Satan, rex mali et daemonum, inimicus Dei
* Leviathan, serpens marium
* Lilith
* Belphegor
* Beelzebus, nomen aliud Satanae, Iudaice *Baal Zebub* est *Dominus muscarum*, nomen verum *Baal Zebul*, quod est *Dominus augustus*, illudens
* Lucifer, nomen aliud Satanae, angelus Dei corruptus
* Magia
* Succubus

Nexus interni
-------------

* Daemonologia
* Diabolus
* Exorcismus

Nexus externi
-------------

* Whitaker, William (1993–2001). Daemon *Verbi (Words)*. (Anglice et Latine)
Imago astronautae Buzz Aldrin a Neil Armstrong capta, anno 1969, ubi homines ad Lunam primum advenerunt.
**Exploratio astrorum** sive **Exploratio mundi** significat illos labores hominum ut vehicula in caelum praeter orbem terrarum mittantur, quo homines eunt ut plura intellegant, ut populos nationum diversarum conectant, neve homines pereant orbe terrarum perempto.

Iam antiquitus Lucianus Samosatensis scripsit *Veras Historias* in quibus nonnulli homines tempestate ablati in nave iter ad lunam faciunt. 

Talis fabula tantum fabula esse poterat donec vicensimo saeculo magna sicut tela aedificata sunt, quae propelluntur materia liquida arsa. 

Brevi tempore post finem belli secundi orbis terrarum duae patriae, Americana et Sovietica, ad astra contendere coeperunt. Anno 1957 Sovietici primam satellem quae manibus hominum facta erat, 'Sputnik' vocata, in caelum miserunt. Anno 1961 Georgius Gagarin primus hominum circum orbem terrarum volavit, duas fere horas agens. Eodem anno, Alan Shepherd Americanus in spatium iactus est, qui tamen circum orbem non volavit; anno autem 1962, John Glenn, alius Americanus, circum orbem motus est. Anno 1969, Neil Armstrong Buzzque Aldrin Americani primi in pulvere lunae ingressi sunt.

Anno 2003, Jang Liwei primus hominum Sinensis in spatium praeter orbem terrarum iactus est.

Nexus interni
-------------

* Astronauta
* Dies Cosmonauticae
* Programma Apollo
* Spatium cosmicum
* Statio Spatialis Internationalis
* *Vostok 1*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **explorationem mundi** spectant. |
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

Castri reliquiae Villae Euracini in Portugallia.
**Castrum Celticum** est munitum Aetatis Ferreae oppidum, typicum Celtarum incolarum in Paeninsula Hiberica. Castra a Hispaniae Boreoccidente et a Portugalliae Septemtrione sita sunt. Castri collocatio suorum incolarum defensione astringitur. Quamobrem, collocantur castra praesertim in arduis locis, in altis munitisque locis et in montibus segregatis cum bono circumiectorum conspectu aut in Asturiis, in litore. Praeterea, ostendunt generatim diatonici moenia in externis parietibus et collocabantur erectae lapides soli ne hostium equitatus progrederentur.

In habitaculis quae in castris inventa sunt quae adhuc in Hispania manent est lamina ardesiaca in centrum ubi vita communis faciebatur. Habitaculorum fundamentum limi et tectum vegetale erat.

Sunt etiam in aliis Europae partibus castra Celtica cum Celtica traditione consociata.
*Cyanocitta cristata* in Canada

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Familia : Corvidae   
Genus : ***Cyanocitta***   
Species : ***C. cristata***   
*Cyanocitta cristata*   
(Linnaeus, 1758)  
Territorium

Habitationes aestivae colore flavo designatae sunt, hiemales caeruleo, in regione viridi per totum annum habitat

***Cyanocitta cristata*** est avis familiae Corvidarum, una ex duabus speciebus generis *Cyanocittae,* quae mediam et orientalem Americae Septentrionalis partem habitat.

Descriptio
----------

Longitudinem circa 30 cm habet, alis extentis ad 42 cm latis. Alba est, cum dorso caeruleo et cristula caerulea atriore (de qua nomen habet). Tamquam monile atrum circum collum habet, in alis ornamentum album, caetuleum et atrum et caudam virgatam. Multos sonos varios edit, et voces aliarum avium imitatur. Vere nidos aliorum avium depopulatur, ova et pullos comedens.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • Fossilworks • INPN France |
Domus Boerorum Erfordiae **Domus Boerorum** (Theodisce: *Burenhaus*) aedificium grave est in via Stationis ferriviariae Erfordiae. Monumentum inofficiale haberi potest pro consule Gulielmo Knappe.

Erfordia et Bellum Boerorum
---------------------------

Imago de Chamberlain tamquam auri avidissimus homo
Saeculum unum ante Respublicae Boerorum in Africa Australi contra Angliam pugnaverunt ut independentes fierent. Potestas totius orbis imperialismo studentissima metallorum aureorum in libera civitate Oranje et in Transvaalia sitorum cupidissima erat. 

Post Bellum Boerorum secundum (inter annos ab 1899 ad 1902 factum) stirpes Batavicorum immigrantium independentiam amiserunt et in imperium Anglicum inserebantur. Germani multi eventus bellicos sequebantur in favorum praesidis Pauli Kruger. De hoc testimonium perhibet etiam sic dicta Domus Boerorum Erfordiae in compito inter viam ad stationem ferriviariam generalem et viam coniunctricem orbitalem a Georgio Gagrin dictam sita. Murarius Paulus Funk anno 1902 aedes suas modo confectas effigiebus militum praefectorum in parte superiori ad sinistrum latus ornavit. Facies abhorrenda domni Chamberlain, administri Britannici de coloniis administrandis, a dextera parte affixa est.

Natura domni Knappe
-------------------

Erfordiensis quidam paulum ante Argentariae Nationalis Africae Australis director et amicus praesidis Kruger fuit. Ille consul nomine Gulielmi Kruger proculdubio inter Erfordienses maximi momenti numeretur. In toto orbe terrarum innotescebat in bello coloniali in Samoa anno 1889 gesto. Anno 1894 Kruger revenit et officiis Ministerii de rebus externis sese obtulit, cum interim in Africa Australi tamquam argentarius laboravisset. In Sinis consul generalis erat moribus indigenis explorandis operam dans et praeconium peregre de Germania faciens. Odium phyleticum ei alienum erat ut bellandi cupiditas, quod nonnulli imputaverint officialibus politicae Germanicae in terra aliena tempore imperialismi.

Honores in patria spretae
-------------------------

Quando anno 2010 proposita fiebant, ut in occasione anniversarii C strata ab eo nominaretur, sectio culturalis Curiae Erfordiensis id recusavit. Reprehenderunt eius actiones colono similes. Praeses foederalis Germaniae saltem honoravit domnum Knappe, cum anno 2007 Sciamhaevi Universitas Tongji anniversarium fundationis C celebraret.

Collector
---------

Knappe ethnologus ad delicias fuit conferens multa populorum Oceani Pacifici Australis. Collectiones inveniuntur in repositorium Benary quod attinet ad Museum municipale.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum Boeorum** spectant. |

* De domo apud *erfurt-web*

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

**Fratres Plimmutenses** sunt grex Christianum cuius nomen a civitate Plimmuta deducitur, ubi societas anno 1830 condita est a Ioanne Nelson Darby, antea presbytero Anglicano. Inter primos assectatores fuit Samuel Prideaux Tregelles, Bibliorum Sacrorum peritus.

Doctrina Fratrum elementa tum Calvinismi et Pietismo coniungit et in magno discrimine "Millennium Expectatum" ponit. Secundum mores Puritanos negotia saecularia negant nisi ea quae in Bibliis inveniuntur, ut puta medicina et agricultura. Ministerium ordinatum non est etiampsi Fratres "Fractionem Panis" magni momenti habent, eo quod tum signum unionis Christianorum sit, tum mortem Domini proclamet donec reveniat. Stricta interpretatio biblica secundum morem Calvinisticum apud Fratres habetur.
Wikidata Augustinus Herrman
Res apud Vicidata repertae:Augustinus Herrman: imagoAugustinus Herrman: imagoAugustinus Herrman: subscriptioAugustinus Herrman: subscriptio
*Nativitas*: 1621; Mšeno  
*Obitus*: September 1686, 11 Novembris 1686; Urbs Chesapeaca  

**Officium**

*Munus*: explorator, cartographus, navigator, mercator, land owner  

**Familia**

*Coniunx*: Jannetje Marie Herrman  

Tabula Terrae Mariae et Virginiae ab Herrman anno 1670 facta.
Lamina ad in Mšeno Reipublicae Cechicae.
**Augustinus Herrman**, Bohemice *Augustin Heřman,* (natus circa 1621—mortuus Septembri 1686) explorator, mercator, et cartographus Bohemianus fuit, qui in Novo Amstelodamo et Comitatu Cecil Terrae Mariae habitavit. Qui, a Caecilio Calvert, secundo Barone Baltimora, detentus, insigniter produxit accuratissimam sinuum Chesapeaci et Delavariae regionum Americae Septentrionalis tabulam geographicam, pro qua, concessu baronis, deductionem ingentem constituit, quam Praedium Bohemianum nominavit, in regione quae nunc est Comitatus Cecil Terrae Mariae meridiorientali. Inter progenies Augustini Herrman est Edmundus Randolph.

Nexus externi
-------------

* "Augustine Herrman 1605-1686 - From Enemy Mapmaker to Commited Colonist"
* "Augustine Herrman (1656-1697)" apud *Exploring Maryland's Roots*
* Progenies Augustini Herrman
Wikidata Michaela Noll
Res apud Vicidata repertae:Michaela Noll: imagoMichaela Noll: imago
*Nativitas*: 24 Decembris 1959; Dusseldorpium  
*Patria*: Germania  

**Michaela Noll** (nata die 24 Decembris 1959 Dusseldorpii) rerum politicarum perita Germanica factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam anno 1980 testimonium maturitatis accepit, interpretis linguarum Anglica, Francica atque Hispania tirocinium absolvit. Deinde annis 1982 - 1987 apud universitates Universitatem Coloniensem et Francofurtensem iurisprudentiae studebat. Anno 1987 primam, anno 1991 secundam probationem accepit. Deinde causidica operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Anno 2002 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est et adhuc manet. Die 19 Ianuarii 2017 praeses vicaria parlamenti electa est.

Familia
-------

Filium habet et marito nupsit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelam Noll** spectant. |

* Pagina personalis Michaelae Noll
* Curriculum vitae apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
Cosaci Zaporovienses epistulam ad sultanum Ottomanicum (responsum eo contumeliosum) scribentes ab Elia Repin picti.
**Cosaci Zaporovienses** sive **Zaporogienses** seu **Zaporohiani** vel **Saporogi** (Ucrainice запорозькі козаки, tr. *zaporoz'ki kozaky*, seu запорізькі козаки, tr. *zaporiz'ki kozaky*) fuerunt Cosaci in hodiernis terris Ucrainensibus, qui saeculis quinto decimo et sexto decimo certas formationes militares et aliquot oppida munita creaverunt in terra tunc nullius (ut loca deserta nota) trans cataractas Danapris (unde et nomen suum acceperunt), gradatim enim in Exercitum Zaporoviensem cum Siecz (seu Sietscha vel Setscha) sede principali uniti. Dux Cosacorum Zaporoviensium hetmannus appellabatur.

Duces notabiles
---------------

* Bogdanus Chmielnicius
* Ioannes Mazepa

Notae
-----

1. ↑  "Cosaci Zaporovienses": ,,,,.
2. ↑  "Zaporogienses Cosaci": .
3. ↑  "Cosaci Zaporohiani": .
4. ↑  "(Cosacci) Saporogi": .
5. ↑  "Siecz": ,.
6. ↑  "Sietscha": .
7. ↑  "Setscha": ,.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cosacos Zaporovienses** spectant. |

* Pagina de Cosacis Zaporoviensibus *Encyclopaediae Sovieticae Ucrainicae* **(Ucrainice)**
* Christiani Engel Leutschovia-Hungari *Commentatio de republica militari seu Comparatio Lacedaemoniorum Cretensium et Cosaccorum* (Gottingae, 1790)
**Succurre labori...**  
Haec pagina nondum perfecta in manibus auctoris est, qui gratias maximas cuique aget, qui sibi interea opem tulerit.   
Si vero auctor ipse per septem dies nihil mutaverit, hanc formulam delere licet.  

English languageEnglish language English

The editor who created this page will be grateful for your help in improving it. (After this header has been in place for one week you can remove it.)

German languageGerman language Deutsch

Der Anleger dieser Seite freut sich über Hilfe bei ihrer Verbessering. (Nach einer Woche ohne Änderungen kann dieser Betreff entfernt werden.)

EsperantoEsperanto Esperanto

La paĝokreinto tre ŝatus ĝian plibonigon. (Post unu semajno sen ŝanĝoj tiu ĉi markilo povas foriĝi.)

Vexillum UNESCO
**Dies internationalis pro monumentis hereditatibusque** est dies internationalis, propositus anno 1982 a ICOMOS et confirmatus anno 1983 ab UNESCO, qui semel in anno celebratur, die 18 Aprilis, ad monumentum et patrimonium totius mundi, cum respectu diversitate culturae, protegenda, et statum conservationis promovendum.

Adagium anno 2017 "periegesis oecologica durabilis" fuit, anno 2022 "patrimonium et clima" fuit, anno 2023 "patrimonii mutationes" et anno 2024 "patrimonii mollitia ex calamitate et bello".

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est (Anglice: International Day For Monuments and Sites). Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Journée internationale des monuments et des sites 2021

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Anglice)
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

**Olympique de Marseille**, vel modo **OM** (*Olympicus Massiliae*) appellata, est societas pediludii Massiliae anno 1899 condita, quae in prima pediludii categoria Francica (Francogallice *Ligue 1*) ludit. Colores societatis sunt albus et caeruleus.

Victoriae
---------

### Certamina nationalia

* Prima Divisio Pedilusoria Gallica : 1936–37, 1947–48, 1970–71, 1971–72, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 2009–10
* Poculum Gallia: 1923–24, 1925–26, 1926–27, 1934–35, 1937–38, 1942–43, 1968–69, 1971–72, 1975–76, 1988–89
* Superpoculum Gallia: 1971, 2010, 2011
* Poculum Ligae: 2009–10, 2010–11, 2011–12

### Certamina Europaea

* Poculum Europaeum: 1992–93

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
**Res classicae** (locutio Neolatina) sunt corpus litterarum aliorumque operum antiquitatis Graecae et Romanae. Iam in Imperio Romano litterae et ars Graeciae colebantur. Medio Aevo studium certorum auctorum extentum est, operibus in monasteriis Europaeis, inter fines Constantinopolitanae Romanitatis et a sapientibus quisque? in terris Islamicis transcriptis et conversis. In Renascentia litterarum in Europa res classicae in maiorem eminentiam venerunt, et studium eorum pars essentialis fuit educationis generalis. Hodie studium rerum classicarum, quamquam aliquantum deminutum, adhuc locum in scholis et universitatibus tenet.

Contra locutiones *Graecia classica* (saeculorum V et IV a.C.n.) et *lingua Latina antiqua* (inter saecula I a.C.n. et III p.C.n.), *res classicae* sensu lato adhibentur, totum tempus antiquitatis (saecula VIII a.C.n. et V p.C.n.) describentes.

In certis traditionibus scholasticis, e.g. in Europa continentali contra Britanniam, anteponitur locutio *philologia classica*, quae emphasim in litteris et linguis et exclusionem historiae indicat.

Nexus interni
-------------

* Artes humaniores
* Lingua Latina archaica
* Litterae antiquae
* Litterae Graecae
* Litterae Latinae
* Philologia

Notae
-----

1. ↑  Vide commentarium polemicum Ioannis K. Newman in curriculo vitae eius.
Osviecimianorum castrorum carceralium porta, qua ad recentiorem castrorum partem aditus est. Quae pars Theodisce *Birkenau* appellata est.
In titulis supra portis nonnullorum castrorum haec verba per *ironiam* inscripta erant: *Arbeit macht frei* ('labor liberat'). Hac in imagine porta videri potest, qua in vetustiorem partem carceralium Osviecimianorum intras. Hoc imaginis aedificium pars carceralium fuit quae iam aetate Francisci Iosephi eius nominis primi aedificata erant.
In castris ad Vimarium positis nomine *Buchenwald* ('Fagorum silva') titulus fuit *Jedem das Seine* ('suum cuique').
**Castra carceralia** sunt ergastula in unum cogendis, concludendis, custodiendis captivis, qui, quamvis nullius sceleris damnati aut accusati sint, aut propter originem suam aut propter fidem suam vel quod aliter de re publica sentiunt quam illi penes quos summa potestas est, odio habentur. 

Quae cum quasi ad iniuriae exemplum maximae saeculo XIX semel atque iterum in diversis mundi partibus instituta essent, tamen numquam generi humano maiorem incusserunt terrorem quam cum tempore belli per totum orbem terrarum gesti alterius a Germanis per Europam disponerentur, ut cum zigani, homosexuales, et homines debiles tum Iudaei illuc coacti labore debilitarentur et catervatim extinguerentur. Quorum omnium notissima illa carceralia Ausviciana sunt, in quibus ad decies centena milia hominum per cruciatus esse necatos veri simile est.

Carceralibus similia castra Russice breviter gulagia et GULAG appellata Iosepho Stalin auctore non tam ad homines interficiendos quam ad vires et labores eorum exhauriendos excogitata sunt, quamvis mediis saeculi vicensimi decenniis et in illis ingens captivorum multitudo mortem obierit.

Nomen "castrorum carceralium" primo in usu erat apud Anglos qui in bello Boerico captivos et cives Boericos ibi coegerunt.

Pelliculae
----------

* *Kapò*
* *La vita è bella*
* *Train de vie*
* *Sophie's Choice*
* *Zyklon B*

Notae
-----

1. ↑  *Nuntii Latini* 9 Aug. 2013; *Nuntii Latini* 15. Nov. 2013; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda (2009).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **castra carceralia** spectant. |
Wikidata Sventopolcus (magnus dux Kioviae)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 979;   
*Obitus*: 24 Iulii 1019; Polonia  

**Officium**

*Officium*: dux Kioviensis  
*Munus*: nobilis  

**Consociatio**

*Religio*: Slavic religion, Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Iaropolcus Sventoslai filius, Vladimirus I Magnus; Irina  
*Coniunx*: unknown daughter  
*Familia*: Rurici domus
**Insignia heraldica**

Sventopolcus (magnus dux Kioviae): insigneSventopolcus (magnus dux Kioviae): insigne
**Sventopolcus Vladimiri filius**, saepe **Exsecratus** dictus (natus circa annum 979; mortuus 1019), fuit magnus dux Kioviensis annis 1015–1016 et 1018–1019.

Sventopolci nummus argenteus
Filius Vladimiri Magni (vel secundum nonnullos Iaropolci), a patre dux Turoviae anno 988 nominatus, post mortem eius imperium Kioviae cepit; eodem anno tres fratres eius, sancti Borisus et Hlibus necnon Sventoslaus, necati sunt; Sventopolcus hoc iussisse putabatur. A Iaroslao fratre eiectus est, sed a Boleslao I rege Polonico socero suo adiutus, Kioviam revertit, sed iterum a Iaroslao victus et expulsus est.

Notae
-----

1. ↑  E.g. Ioannes Alexander Karłowicz(pl), *De Boleslai Primi bello Kioviensi*, Berolini 1866, pp. 3, 7.
2. ↑  *Okaiannyi*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Auctor Radulphus Rylance ab Ioanne Kay anno 1813 delineatus in serie *Portraits of curious characters* ("Effigies characterum insolitorum"): Pinacotheca Effigierum Nationalis Londinii
***The Epicure's Almanack*** est liber Londinii a Radulpho Rylance scriptum, anno 1815 ab editore Longman divulgatus. Seriem Perisiensem *Almanach des gourmands* secutus (a Grimod de la Reynière inter annos 1803 et 1812 editam) Rylance tabernas, thermopolia, popinas, mercatus enumeravit. Prima editio exemplaribus 750 edita, sed post duos annos haud pluribus quam 300 venditis, nulla alia editio parata erit.

Auctor Radulphus (*Ralph*) Rylance, anno fere 1782 natus, anno circiter 1834 mortuus est. Anno 1808 alium librum edere iusserat, titulo *A sketch of the causes and consequences of the late emigration to the Brazils*.

Notae
-----

1. ↑  De serie; De imagine
2. ↑  Textus huius operis apud Communia

Editiones
---------

* 1815 : *The Epicure's Almanack*. Londinii: Longman (Textus apud *Google Books*)
* 2015 : Janet Ing Freeman, ed. *The Epicure’s Almanac: Eating and Drinking in Regency London*. Londinii: British Library, 2012

Nexus externi
-------------

* Larisa Zimberoff, "Book Review: The Epicure’s Almanack" apud *The Iinquisitive Eater*
* "Idées Fixes of the Week: Ralph Rylance"
* "Eating Out In Georgian London – A Regency Good Food Guide" (2014)

De singulis popinis tabernisque
* Baldwin Hamey, "Dolby's Dining Rooms" (2016)
* "Leadenhall Market in 1815" (2016)
* "Putney's White Lion Inn isn't quite the same" (2018)
Graphum functionis (nigrum), et linea tangentis ad illius functionis (rubra). Gradiens linae tangentis derivativum functionis in puncto notato aequat.
Linea tangentis ad *x*.*f*(*x*)).
**Calculus differentialis** in mathematica est ramus calculi qui proportiones per quas quantitates mutantur investigat. Qui est una ex binis traditionalibus calculi infinitesimalis partibus, quarum alia est calculus integralis.

Prima proposita studii in calculo differentiali sunt derivativi functionis, notiones cognatae sicut differentiales, et eorum adhibitiones. Derivativus functionis per electam initus valorem proportionem functionis mutatae prope illam valorem initus describit. Ratio derivativi inveniendi differentiatio appellatur. In geometria, derivativus puncti est gradiens lineae tangentis ad graphum functionis ad illum punctum, dummodo derivativus existat et ad illum punctum definiatur. Pro functione valoris realis unius variabilis realis, derivativus functionis ad punctum plerumque optimam approximationem linearem functionis ad illum punctum determinat.

Calculus differentialis et calculus integralis in theoremate fundamentali calculi coniunguntur, quae dicit differentiationem esse contrarium integrationis.

Derivativi ad maxima et minima functionis invenienda saepe adhibentur. Aequationes quae derivativos implicant aequationes differentiales appellantur et fundamentales in phaenomenis naturalibus describendis sunt. Derivativi et eorum generalizationes in multis mathematicae ramis inveniuntur, inter quos sunt enodatio complexa, enodatio functionalis, geometria differentialis, ratio mensuralis, et algebra abstracta.

Nexus interni
-------------

* Derivativum
* Functio differentiabilis
* Godefridus Guilielmus Leibnitius
* Isaacus Newtonus
* Differentiale (calculus)
* Differentiatio numerica
* Geometria differentialis

Bibliographia
-------------

* Euleri, Leonardo 1755 *Institutiones calculi differentialis* nexus[*nexus deficit*]
* Caraffa, Andreas 1845 *Principia calculi differentialis et integralis itemque calculi differentiarum finitarum* Tipis Marini Google Books
* Cartan, Henri. 1974. *Differentialrechnung.* Mannheim: Bibliographisches Institut. ISBN 3411014423.
* Cartan, Henri. 1974. *Differentialformen.* Mannheim: Bibliographisches Institut. ISBN 3411014431.
* Edwards, J. 1892. *Differential Calculus.* Londinii: Macmillan and Co. Google Books.
* Field, Mike. 1976. *Differential calculus and its applications.* Novi Eboraci: Van Nostrand Reinhold. ISBN 0442301391, ISBN 0442301405.
* Keller, Hans Heinrich. 1974. *Differential calculus in locally convex spaces.* Berolini et Novi Eboraci: Springer-Verlag. ISBN 0387069623.
* Rideau, François. 1979. *Exercices de calcul différentiel.* Lutetiae: Hermann. ISBN 2705658629.
* Ver Eecke, Paul. 1983. *Fondements du calcul différentiel.* Lutetiae: Presses universitaires de France. ISBN 2130381804.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **calculum differentialem** spectant. |
*Haec pagina mulierem primam explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Eva" appellatur, vide Eva (discretiva).*

Eva cum fructu vetato, a Luca Cranach maiori saeculo XVI picta.
Secundum Biblia, **Eva** (etiam **Efe** scripta; Hebraice חַוָּה *Hawwāh*, Graece Εὕα) fuit omnium mulierum prima, quam Deus ex Adam protoplasti costa formavit, quam intuitus Adam, ait, "Haec nunc os ex ossibus meis / et caro de carne mea! / Haec vocabitur Virago, / quoniam de viro sumpta est haec" (Genesis 2:23). Eva a serpente seducta edit de fructo vetito, maritoque ut idem faceret, persuasit. Hac de causa difficultati pariendi, et rigidae subiectioni, peculiariter a Deo iudice addicta est. Dicitur hic eventus fuisse causa mortis hominum.

Hebraice חַוָּה *Ḥawwāh* significat 'vitam'.

In Nova Vulgata scribitur:

* *Immisit ergo Dominus Deus soporem in Adam. Cumque obdormisset, tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea; et aedificavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem et adduxit eam ad Adam.* (Gen. 2:21-22)
* *Et vocavit Adam nomen uxoris suae Eva, eo quod mater esset cunctorum viventium.* (Gen. 3:20)

Nexus interni
-------------

* Adam
* Evangelium Evae

Notae
-----

1. ↑  Aliquae locutiones ex Hofmanni Lexico universale, s.v. "Eva", captae sunt.