recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Iosephus** (Theod. *Josef* vel *Sepp*) **Oerter** (natus 24 Septembris 1870 Aciliae Augustae, mortuus 14 Decembris 1928 Brunsvici) vir publicus Germaniae et sodalis primo SPD, deinde USPD, postremo NSDAP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam finitam bibliopegi fecit. Sed tota vita pro rerum eversionem laborabat.

Cursus honorum
--------------

Anno 1887 sodalis SPD factus est, sed iam anno 1890 factionem reliquit, quod foedus iuvenum, cui Oerter favebat, factione expulsum erat. Oerter hoc tempore Anarchismum petebat. In Bataviam et CFA itinera fecit. Sed cum anno 1892 domum redisset, vigilibus captus et perduellionis ad octo annos carceris damnatus est. Postquam liberatus est, pro foederibus anarchisticis laboravit et ab anno 1906 rector diurnarius actorum diurnarorum *Der Freie Arbeiter* (opifex liber) fuit. Sed hoc officio abutens peculatus committebat et anno 1908 dimissus est. Anno 1913 iterum ad SPD accessit et diurnarius *Vorwärts* erat. Anno 1916 Brunsvicum venit et ibi pro actis diurnis SPD scripsit. Anno 1917 Oerter inter rectores USPD electus est, postquam factio SPD divisa est. Anno 1918 brevi tempore Lipsiae laborabat et, cum 8 Novembris 1918 in Brunsvicum reverteret, ibi iam monarchia iam abolita et Res Publica Brunsvicum proclamata erat. 10 Novembris 1918 - 19 Aprilis 1919 administer Brunsvici Rei Publicae rerum internarum et aerarii publici fuit, cum Augustus Merges (USPD) praeses ministrorum esset. A die 22 Februarii 1919 etiam praeses ministrorum fuit. 22 Iunii 1920 Oerter iterum praeses ministrorum electus est. 21 Novembris 1921 a magistratu se recedere coactus est, cum corruptionis accusatus esset. Itaque et USPD expulsus est et ad extremam dextram NSDAP accessit. Anno 1925 Oerter se e vita publica recessit.

Praesides Ministrorum Rei Publicae Brunsvici

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Brunsvici Rei PublicaeInsigne Brunsvici Rei Publicae |
| Augustus Merges |
Iosephus Oerter |
Henricus Jasper |
Iosephus Oerter |
Augustus Junke |
Otto Antrick |
Henricus Jasper |
Gerhardus Marquordt |
Henricus Jasper |
Wernerus Küchenthal |
Theodericus Klagges |
Hubertus Schlebusch |
Alfredus Kubel |
|  |
Gasto Franciae, dux Aurelianensis
**Gasto Ioannes Baptista Franciae, dux Aurelianensis** (Francogallice *Gaston d'Orléans*; natus in Fonte Bleaudi die 25 Aprilis 1608, mortuus Blesis die 2 Februarii 1660) fuit tertius filius Henrici IV regis Franciae et Mariae Medicis uxoris. Propterea frater senior eius Ludovicus XIII et Ludovici XIV Gasto ipse patruus erat et appellatione solemni in curia regia dominus meus (Francice *monsieur*) nominatus est.

Gasto, dux Andegavensis natus, ducatus Aurelianensem Carnotenaeque et comitatum Blesarum anno 1626 tempore nuptiarum primarum accepit. Post conubii nonas menses uxor prima, Maria Borbonia, Ducissa Monpenserii, dives ducum Guisii heres, filiam genuit, sed mox postea mater mortua est. Filia autem Anna Maria Ludovica Aurelianensis crevit? factaque praeclara mulier est, heroina Fundae (Francice *la Fronde*) et patruelis Ludovici XIV. Anno 1632, Gasto duxit in matrimonium uxorem secundam Margaritam Lotharingiae, quae ei peperit quattuor filias et unum filium. Filius solus et una e filiis infantes mortui sunt.

Variis temporibus Gasto in coniuratione contra curiam regiam et consuasores Cardinales Richelaeus et Mazarinus erat, tunc recedebat in exilium, et postea item frequenter reconciliabat. Anno 1652, novissimum exilium erat domesticum ob bellum civile Fundae, et ibidem in exilio Blesis mortuus est anno 1660. Duce mortuo, titulos Philippus frater Ludovici XIV possedit.

Notae
-----

1. ↑  "Gasto Ioannes Baptista": Illustris viri Iac. Augusti Thuani *Historiarum sui temporis ab anno domini MDXLIII usque ad annum MDCVII libris CXXXVIII descriptarum continuatio, sive tomus quartus (1628), p. 409.*
2. ↑  "Gasto Ioan. Baptista Borbonius": R. P. Thomae Le Blanc *Psalmorum Davidicorum analysis* (1726), p. xciii.
3. ↑  "Gasto Franciae, dux Aurelius": Stanford University Libraries, *Portraits: a catalog of the engravings, etchings, mezzotints, and lithographs* (1972) "gasto+franciae"&dq="gasto+franciae"&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwinnvbEhJbVAhWQzRoKHRjpC3gQ6AEIKzAA p. 222

Bibliographia
-------------

* Bouyer, Christian. *Gaston d'Orléans, 1608-1660: séducteur, frondeur et mécène*. Lutetiae: Albin Michel, 1999.
* Constant, Jean-Marie. *Gaston d'Orléans: prince de la liberté*. Lutetiae: Perrin, 2013.
* Gatulle, Pierre. *Gaston d'Orléans: entre mécénat et impatience du pouvoir*. Seyssel: Champ Vallon, 2012.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Iosephus Paterno
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Paterno: imagoIosephus Paterno: imago
*Nativitas*: 21 Decembris 1926; Brooklynium  
*Obitus*: 22 Ianuarii 2012; Collegium Civicum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: scriptor, American football player, scriptor librorum puerilium, American football coach, basketball player  
*Patronus*: Universitas Civica Pennsilvaniensis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  

**Memoria**

*Laurae*: Sports Illustrated Sportsperson of the Year  
*Sepultura*: Spring Creek Presbyterian Cemetery  

Iosephus Paterno et alii
**Iosephus Vincentius Paterno** (natus in municipio Brooklyn Novi Eboraci die 21 Decembris 1926; mortuus in Collegio Civico (h. e. *State College*), Pennsilvaniae die 22 Ianuarii 2012) fuit exercitator harpasti Americani apud Universitatem Civicam Pennsilvaniensem (Anglice: *Pennsylvania State University*) atque studiorum classicorum benefactor liberalissimus.

Vita
----

Paterno in burgo Brooklyn in urbe Novi Eboraci educatus est. Eruditus praecipue litteris Latine Graeceque legendis apud Scholam Praeparatoriam Brooklyniensem, quae a Societate Iesu servabatur, ad Universitatem Brunensem pervenit ut litteris institueretur humanioribus atque harpastum luderet. Diploma adeptus distinctusque lusione harpasti, Paterno exercitatorem harpasti suum, qui negotium ad turmam ducendam acceperat apud Universitatem Civicam Pennsilvaniensem, secutus est. Primum cogitabat annum solum ibi se mansurum esse, postquam? profecturus esset ut fieret iuris doctor. 

Anno 1950, Paterno cum exercitatore priori ex Brunensi, ut ei pararet exercitandi auxilium harpasti, advenit. Anno 1966, is, qui fuerat prius capiti harpasti assistens, tunc ipse caput harpasti apud Civicam Pennsilvaniensem factus est, quod officium in diem praesentiam? possidet.

Cursus
------

Vir est Paterno valde qui valet ab fautoribus lusionum Americanarum agnosci. Magis quam omnes harpasti exercitores vicit ipse Paterno. Annos cum octogensimos duos habeat, ab eo tamen exercitatae saepissime vincunt turmae.

Studiorum classicorum benefactor
--------------------------------

Paterno cum uxore plus quam milliones quattuor dollariorum partibus Universitatis Civicae Pennsilvaniensis donavit. Praecipue liberalis fuit Paterno in facultates studiorum historicorum atque classicorum. In memoriam prioris magistri Latinitatis sui, Reverendi Birmingham S.J. apud Scholam Praeparatoriam Brooklyniensem, praemia scholastica Paterno quotannis condonat excellentissimis classicorum studiorum discipulis.
Wikidata Henricus Gulielmus Olbers
Res apud Vicidata repertae:Henricus Gulielmus Olbers: imagoHenricus Gulielmus Olbers: imago
*Nativitas*: 11 Octobris 1758; Hemelingen  
*Obitus*: 2 Martii 1840; Brema  
*Patria*: Brema  

**Officium**

*Officium*: member of the French National Assembly  
*Munus*: physicus, astronomus, medicus, politicus  

**Familia**

*Genitores*: Johann Georg Olbers;   
*Proles*: Dorothea Focke, Georg Heinrich Olbers  

**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius, Ordo Aquilae Rubrae, Lalande Prize, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences  
*Sepultura*: Brema  

**Henricus Gulielmus Olbers** (natus *Arbergen* (Electoratus Brunsvici-Luneburgi) die 11 Octobris 1758, mortuus Bremae 2 Martii 1840) medicus ac astronomus Germanicus et politicus Bremensis fuit.

Henricus Gulielmus Olbers filius pastorem lutheranum natus est. Post studium medicinae Gottingae medicus fuit Bremae. In otio res astronomicas magno cum studio egit. Novam rationem ad determinandam orbitas cometae invenuit. Observavit cometes et planetas, repperit asteroides Pallas (anno 1802) et Vesta (anno 1807), qui fuerunt secunda ac quarta asteroides repertae.

Olbers anno 1826 pro quaestione, qua nomine *paradoxa Olbersum* in astronomia cognata est, id est quaestio, cur caelum noctu obscuram esse, explicationem dare temptavit.

Opera
-----

* *Dissertatio Inavgvralis Physiologica De Ocvli Mvtationibvs Internis.* Dissertatio, Gottingae 1780 digitalisatum
* *Abhandlung über die leichteste und bequemste Methode die Bahn eines Cometen aus einigen Beobachtungen zu berechnen.* Vimariae 1797 digitalisatum
* *Ueber die Durchsichtigkeit des Weltraums.* In: *Astronomisches Jahrbuch für 1826.* S. 110–121. Nachdruck in: *Wilhelm Olbers, sein Leben und seine Werke.* Berolina 1894) digitalisatum.
* Carl Schilling (Ed.): *Wilhelm Olbers.* Sein Leben und seine Werke. Vol. 1 et 2. Berolini 1894–1909.

Bibliographia
-------------

* Siegmund Günther:  "Olbers: Heinrich Wilhelm Mathias O.", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 24 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1887), p. 236–238.
* Günther Oestmann: *Olbers, Heinrich Wilhelm Matthias.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 19, Duncker & Humblot, Berlin 1999, S. 499 f. (Digitalisat).
* Gerd Biegel, Günther Oestmann, Karin Reich (Ed.): *Neue Welten. Wilhelm Olbers und die Naturwissenschaften um 1800* (= *Disquisitiones Historiae Scientiarum. Braunschweiger Beiträge zur Wissenschaftsgeschichte.* Band 1). Brunsvigae 2001, ISBN 3-927939-60-9.

Nexus interni
-------------

* 1002 Olbersia

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Gulielmum Olbers** spectant. |

* Register divulgationes Gulielmi Olbers in periodicis (Systema ADS)
Wikidata Marion Maréchal
Res apud Vicidata repertae:Marion Maréchal: imagoMarion Maréchal: imago
*Nativitas*: 10 Decembris 1989; Sanctus Germanus in Laya  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Marion Jeanne Caroline Le Pen
**Officium**

*Officium*: member of the French National Assembly, director, conseiller régional de Provence-Alpes-Côte d'Azur  
*Munus*: politicus, iuris peritus  

**Consociatio**

*Factio*: Front national, Acies Nationalis Francica, Reconquête!  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Samuel Maréchal; Yann Le Pen  
*Coniunx*: Vincenzo Sofo  
*Familia*: Le Pen family
Celebrant annos quadraginta Aciei Nationalis die 13 Iulii 2013 Ludovicus Aliot (ad sinistram stans), Gilbertus Collard (consedens), Marion Maréchal-Le Pen (media imagine stans)
**Marion Maréchal-Le Pen** (nata die 10 Decembris 1989 ad fanum S. Germani in Laya) est politica Franciae factionis Aciei Nationalis quam condidit avus Ioannes Maria Le Pen, cui factioni adhaeret et amita Marina Le Pen. Marion Maréchal-Le Pen studia incepit apud universitatem Parisiensem II *Panthéon-Assas* sed non perfecit: die enim 17 Iunii 2012, annum agens tertium et vigesimum, legata est ad Conventum Nationalem pro circulo Vallis Clausae, legatorum usque adhuc omnium iuvenissima. Die 6 Decembris 2015, ad praesidium conventus regionalis Provinciae, Alpium, Litoris Lazuli candidata, comitiis primariis prima accessit.

Bibliographia
-------------

* "Marion Maréchal-Le Pen: the young face of France's far right" in *The Guardian* (24 Aprilis 2015)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Rising Sun (Terra Mariae)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 39°41′58″N 76°3′47″W  
*Numerus incolarum*: 2 781, 2 740  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Cecil County  

**Geographia**

*Superficies*: 4.120387 chiliometrum quadratum, 3.279483 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Rising Sun (Terra Mariae): situsRising Sun (Terra Mariae): situs
**Rising Sun** (Anglice; Latine *Sol Oriens*) est oppidum in Comitatu Cecil Terrae Mariae Civitatum Foederatarum situm. Anno 2010, numerus civium fuit 2781.

Historia
--------

Oppidum in "Nottingham Lots" regione controversa apud fines inter colonias Pennsylvaniam et Terram Mariae situm erat. Hac regione a Gulielmo Penn vindicata, a colonis Tremebundis anno 1702 constituta est, etsi Terra Mariae multa in contrariam partem attulit. Cum Carolus Mason et Ieremiah Dixon decennio 177 regionem permensi sunt, Rising Sun in Terra Mariae conditum est.

Circa annum 1720, Henricus Reynolds cauponam saxosam in Nottingham Lot numero 17 condidit ut carri illic consisterent. Secundum doctrinam regionis, signum super ianua cauponae erexit quod radios solis orientis depinxit et in quo verba "The Rising Sun" (Anglice; Latine: *Sol Oriens*) scripta sunt. Quia caupona in via inter Baltimoram et Philadelphiam sita est, ea locum congressus ad negotium, rempublicam, electiones, et alias res publicas nosceri facta est. Doctrina regionis dicit cauponam fuisse famosiorem quam oppidum, ita cum primum diribitorium cursuale oppidi circa annum 1815 conditum est, Rising Sun nomen verum electus est.

Notae
-----

1. ↑  "2010 Census Redistricting Data (Public Law 94-171) Summary File, Tables P1 and P2". *U.S. Census Bureau, 2010 Census*. U.S. Government. 2010
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |
| --- |
| **Persepolis FC** |
|  |
| **Nomen totum** | Persepolis Football Club |
| Nomina altera | Rubri (The Reds) |
| Instituta | 1963 |
| Domus | Azadi Stadium |
| Capacitas | 78 116 |
| Liga | Persian Gulf Pro League |

**Persepolis Futbol Club** (Persice: باشگاه فوتبال پرسپولیس ,"peɾsˈpoliːs") est Iranica ludorum athleticorum societas, quae in Persian Gulf League ludit.

Victoriae
---------

**Iranian Football League (14)**
1971–72, 1973–74, 1975–76, 1995–96, 1996–97, 1998–99 , 1999–2000, 2001–02, 2007–08, 2016–17, 2017–18, 2018-19, 2019-20, 2020-21
**Hazfi Cup (5)**
1987–88, 1990–91, 1998–99 **\***, 2009–10, 2010–11
**Super Cup (1):**
2017
**Espandi Cup (1):**
1979 **\***
**Tehran Football League (6):**
1982–83, 1986–87 **\***, 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1990–91
**Tehran Hazfi Cup (2):**
1981–82, 1986–87
**Asian Cup Winners' Cup (1):**
1991
* 
* 
* 
*

Notae
-----

1. ↑  Persepolis seal title in Iran Professional League
2. ↑  Persepolis FC in FIFA/Victory name of Persepolis' game

Nexus externi
-------------

* Persepolis FC
Sancta Maria in Naurancio
**Sancta Maria in Naurancio** vel **Sancta Maria Naurancii** (Hispanice: *Santa María del Naranco*) est ecclesia palatina Regni Asturiarum, in Naurancio monte aedificata saeculo IX a rege Ranimiro I prope Ovetum. Aedes est monumentum clarum artis Praeromanicae et Asturianae. Monumentum clamatum est anno 1985 UNESCO Mundi Hereditas.

Primo fuit palatium regis Ranimiris, qui aedificavit aedem anno 842. Forma palatii est simul basilica, singula cum nave 20m longa et 6m laxa, tecta cum fornicibus cuneorum. Opera muraria sunt quadrata.

Fons
----

*Chronica Rotensis* descripsit aedificationem palatii a Ranimiro rege:

> Ranimirus prince[p]s ... Postquam a [b]ella civilia quievit, multa (a)edificia ex murice et marmore sine lignis opere forniceo in latere montis Naurantii duo tantum miliariis procul ab Oveto (a)edificavit– Chronica Rotensis, *24*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sancta Maria in Naurancio** spectant. |

* Situs publicus
Pinetum iuxta mare in meridiana Hispaniae regione. Pini solum acidificant, ut aliae species solum colonizare indirecte non possint.
Tabula aciditatis soli: ruber, acidum; flavus, neutrius generis; caeruleus, alkalinum.
Silva picearum in montibus Izera.
**Acidificatio soli** est incrementum cationtum hydrogenii, etiam protones appellati, quae pH soli minuunt, quod fit cum donor protonum in solum addatur. Donor esse potest acidum, sicut acidum nitricum et adicum sulfuricum, quae acida sunt communes pluviae acidae partes. Donor etiam esse potest compositum chemicum sicut sulphatum aluminii, quod ad protonta liberanda in solo afficitur. Multa nitrogenii composita pro laetamine addita etiam solum per tempus acidificant, quia acida nitrosum et nitricum per nitrificationem gignunt.

Acidificatio etiam fit cum cationibus basicis sicut calcium, magnesium, potassium, et natrium ex solo extrahuntur. Haec extractio cum praecipitatione aucta augetur. Pluvia acida extractio basium accelerat. Plantae crescentes bases ex solo extrahunt, protonum pro quoque cationte donantes. Ubi materia plantarum amoveatur, ut cum silva caedatur vel fruges colligantur, bases quas ea a solo extrahunt perpetuo amittuntur.

Composita acidificantia
-----------------------

* Acidum phosphoricum
* Ammonia (NH3)
* Dioxidum sulphuri (SO2)
* Nitratum ammonii
* Phosphatum ammonii
* Sulphatum aluminii
* Sulphatum ammonii
* Sulphatum ferreum
* Phosphatum monopotassii
* Urea

Nexus interni
-------------

* Acidificatio oceanorum
* Agronomia
* Pedologia
* Pollutio
* Solum acidi sulphati
* Solum alkali

### Bibliographia

* Fenn, M. E. T. G. Huntington, S. B. McLaughlin, C. Eagar, A. Gomez, et R. B. Cook. 2006. Status of soil acidification in North America. *Journal of Forest Science* 52:3–13.
* Kennedy, I. R. 1992. *Acid soil and acid rain.* Ed. 2a. Taunton Somersetiae Angliae: Research Studies Press; Novi Eboraci: J. Wiley. ISBN 0863801242 (Research Studies Press), ISBN 0471934046 (Wiley).
* Reuss, J. O. et D. W. Johnson. 1986. *Acid deposition and the acidification of soils and waters.* Novi Eboraci: Springer-Verlag. ISBN 0387962905.
*Melampyrum nemorosum*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Lamiales   
Familia : Orobanchaceae   
Genus : *Melampyrum*   
Species : ***M. nemorosum***   
*Melampyrum nemorosum*   
L.  

***Melampyrum nemorosum*** (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum generis *Melampyri* familiae Orobanchacearum. In Europa passim et in Siberia in regione Ircutensi in marginibus silvarum et pratis umidis saepissime gignitur.

Descriptio
----------

Herba 15—50 cm altitudinis, flores laete flavos oblongos habet, sed bracteas violaceas, unde multis flores bicolores videntur.

Nomina vulgaria
---------------

Nomina Slavica orientalia saepe de floribus bicoloribus dicunt: *Ioannes Mariaque, Ioachimus et Anna, frater sororque, dies et nox, avi aviaeque* etc.

Nexus externi
-------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • INPN France |

* *Melampyrum nemorosum* ("Ioannes Mariaque") in *Encyclopaedia Russica Magna*
Wikidata Meine
Res apud Vicidata repertae:Meine: insigneMeine: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°23′0″N 10°32′0″E  
*Numerus incolarum*: 8 630  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ute Heinsohn-Buchmann  
*Procuratio superior*: Papenteich, Circulus Gifhorn  

**Geographia**

*Superficies*: 38.74 chiliometrum quadratum, 39.04 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Wasbüttel, Isenbüttel, Rötgesbüttel, Vordorf, Brunsvicum, Lehre, Calberlah  

**Tabula aut despectus**

Meine: situsMeine: situs
Statua agricolarum Meine.
**Meine** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Gifhorn, quae ab anno 1974 sedes administrationis communis generalis Papenteich est. Ad commune etiam vici Abbesbüttel, Bechtsbüttel, Wedelheine, Wedesbüttel, Grassel, Gravenhorst, atque Ohnhorst pertinent.

Historia
--------

Meine anno 1007 nomine *Meynum* primum in actis descriptum est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducatu a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810-1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1933 ad circulum Gifhorn pertinet. Ab anno 1946 Meynum pars Saxoniae Inferioris, ab anno 1970 sedes administrationis communis generalis Papenteich est. Anno 1974 vici supra dicti ad Meine accesserunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Meine** spectant. |

* Pagina communis Meine
Meatus aëris
**Meatus aëris** est canalis per quem flumen aëris a pulmonibus usque ad labra (et/aut ad nares) meat. Sunt qui meatum aëris describant tubulum cylindratum embolo praeditum: pulmones enim cum follibus, glottidem cum valvula, laryngem cum embolo comparant, ac pharyngem, cavum oris, cavum nasi dicunt camerae resonatoriae officio fungi. Constat hunc tubulum utraque parte claudi posse: embolo aëra premente, pressura crescit, sed valvula rimatim aperta, pressura flumen aëris murmure turbulentat; quod murmur in pharyngis, oris, nasi cavositatibus redditur in vocem, quae variis articulatris ita elaboratur, ut pronuntiatio, cum ex ore aut/et e naso exit, ab aliis hominibus intellegi possit.

Itaque meatus aëris omnes complectitur canales aërios locutioni servientes: 

* tracheam sive arteriam asperam, per quam flumen aëris ad laryngem meat;
* meatum vocis, ubi murmur larynge natum in vocem et pronuntiationem redditur.

Nota
----

1. ↑  Catford (2001: 8).

Bibliographia
-------------

* Catford, John C. (2001). *A practical introduction to phonetics.* 2nd ed. Oxford: Oxford University Press.
**Ioannes Hospitis filius** est bylinarum Russicarum persona. Novogardiensis erat. Tres Novogardienses bylinis celebrantur, Ioannes et Sadko et Basilius Buslai filius.

De Ioanne duae fabulae solae narrantur. Prima de iuventute eius, altera de certamine equorum, cum Ioannes et princeps magnus certabant. 

Euphemiae Alexandri filiae viduae modestae Ioannes filius erat; matris praecepta spernebat et in taberna cum erronibus aetatem degebat. Mater, ut eum inveniat, pecuniam conviviis eius dat, et filio a conviviis prodito in portum eum adducit, ubi mercatoribus transmarinis eum 500 rubelorum emere proponit. Ioannes mercatores rogat, ut etiam 1000 rubelos pro se dare non negent, ut matri opes ad vivendum sufficiant; quibus acceptis matri valedicit: "Nomine mater mihi fuisti, re vipera saeva". Haec fabula tantum semel a rhapsodis conscripta est.

Altera notior est. Vladimirus Sol Praeclarus heroes omnes in certamen cum equis suis provocat; equi sunt tres, caeruleus, flavus et niger, quos Elias Muromensis a Tugarino dracone adempsit. Omnes timent praeter Ioannem Hospitis filium, cuius equus mirabilis voce humana praecepta ei dat, quomodo vincant; quibus ab Ioanne perfectis equi ducis magni adeo perterriti sunt, ut ipsi in certamen ire negent. Pignora certaminis multa Ioannes accipit, quae sunt naves transmarini in Borysthene mercibus multis oneratae.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Ivan Gostinyj syn*. *Hospes* in poesi epica Russica *mercator* signifcat.
2. ↑  Russice половый.
3. ↑  Russice вороной.

Nexus externi
-------------

* De Ioanne Hospitis filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
*Vulpes macrotis* in Uta

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Familia : Canidae   
Genus : ***Vulpes***   
Species : ***Vulpes macrotis***   
*Vulpes macrotis*   
Merriam, 1888  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Territorium

Habitatio *Vulpis macrotis*

***Vulpes macrotis*** est parva familiae Canidarum vulpes, quae in occidentibus Civitatibus Foederatis et Mexico septentrionali habitat.

Anatomia
--------

Ab 1.5 ad 3 chiliogrammata compensante, *Vulpes macrotis* est minima vulpes cum auribus maximis ut calor corporalis discedat, necesse in eius coelo deserto. Habet corpus gracile, crura longa, caudam crinitam, quae a 22 ad 32 centimetra longa est et cuius extremitas est nigra. Pellis pedibus praesertim densa est ad pedes tegendos ab harena calidissima desertorum.

Ob adspectus suos, *Vulpes macrotis* et *Vulpes velox* putabantur quondam eadem species esse.

Subspecies
----------

*Vulpi macroti* non sunt subspecies, quamquam hae ut subspecies suasae sint:

* *Vulpes macrotis nevadensis*
* *Vulpes macrotis mutica*
* *Vulpes macrotis arsipus*
* *Vulpes macrotis devia*
* *Vulpes macrotis macrotis*
* *Vulpes macrotis neomexicana*
* *Vulpes macrotis tenuirostris*
* *Vulpes macrotis zinseri*

Notae
-----

1. ↑  "Catologue of Life".

Nexus externi
-------------

* *Vulpes macrotis* in ARKive **(Anglice)**
* Photographemae pelliculaeque *Vulpis macrotis* in ARKive
Domicilium Chanel (Place Vendôme, Lutetiae).
**Chanel** est domus modaria Francica a Gabriella "Coco" Chanel ineunte saeculo XX instituta. Chanel prima ex domibus modariis commodiores mulieribus vestitus designavit. Thoracibus omissis id egit, ut vestes feminarum simpliciores et vita cotidiana utiles fierent. Sunt qui Gabriellam Chanel putent modernorum feminarum vestimentorum inventricem. Chanel indusiolum nigrum (Fr. *petite robe noire*) annis 1920 designavit, ex quo magnam laudem tulit. Etiam iaccis et perulis nobilis est, nec non liquoribus odoratis, e quibus maxime innotuit N°5 Chanel. 

Prima taberna modaria a Coco Chanel anno 1910 aperta est Lutetiae in Rue Cambon (haud procul a Place Vendôme). Primum pileos fecit et vendidit. Deinde paucis annis post ampliorem in eadem via locum nacta (id est: 31, Rue Cambon) vestes feminarum designare, producere, vendere coepit. Annis 1920 Chanel indusiolum nigrum invenit et N°5 Chanel, primum ex suis liquoribus odoratis, in medium protulit.

Chanel in maxima gratia fuit annis 1930 ante secundum bellum mundanum, sed anno 1939 coacta est domum modariam claudere. Interpositis quindecim fere annis operam resumpsit anno 1954. Proximo deinde anno perulam protulit, quae nota classica 2.55 – sc. ex mense et anno quo prolata est – innotuit. Anno 1971, cum Coco Chanel mortua esset, Yvonne Dudel designatrix et Jean Cazaubon designator creati sunt. 

Hodie princeps designator domus Chanel est Carolus Lagerfeld, qui ab anno 1983 vestibus indui paratis prêt-à-porter et altae modae vel haute couture designandis praeest.

Nexus externi
-------------

* Situs officialis
*Vide etiam paginam discretivam:* Cingulum (discretiva)


| Cingulum |
| --- |
| Cingulum |
| **Cingulum** in sectione sagittali vistum; Rubre depictae fibrae nervales. |
| Cingulum |
| Tractographia cinguli. |
| **TA:** | 14.1.09.555 |

**Cingulum** est in neuroanatomia pars substantiae albae cerebri, fibris neuronalibus ab gyro cingulo ad corticem entorhinalem proiciens, ergo nexus inter duas systematis limbici structuras formans. Cingulum nucleum non solum substantia alba gyri cinguli constituit, iam vero a gyro subcalloso lobi frontalis trans rostrum corporis callosi ad lobi temporalis gyrum parahippocampalem uncumque late patens.

Neurona cinguli fibras afferentes ex thalami partibus cum tractu spinothalamico sociatis accipiunt. Ex eo ratione cingulum structuram principalem non solum errores corrigendi pernecesse esse putatur, sed etiam dolorum aestimandi atque mores illorum deminuendi incitare.

Densitas substantiae albae deminuta in cingulo malum memoriae explicare potest.

Cingulotomia dicitur sectio neurochirurgica cinguli anterioris; forma psychochirurgia in tractandis et depressionis et mali obsessivi-compulsivi adhibetur.

In anatomiae historia structura cinguli una ex primis recognita existimatur.

Pinacotheca
-----------

* Segmentum superiore fibrarum utriusque cinguli, tractographiae ope iconismo resonantia magnetica facto.Segmentum superiore fibrarum utriusque cinguli, tractographiae ope iconismo resonantia magnetica facto.
* Pelliculua sectionis cerebri humani, situm cinguli demonstrans (54 s).

Notae
-----

1. ↑  Bruni J. E. Montemurro D. (2009): *Human Neuroanatomy: A Text, Brain Atlas and Laboratory Dissection Guide*, *Oxford University Press*, ISBN: 978-0195371420. **(Anglice)**
2. ↑  Brodal P. (2016): *The Central Nervous System*, 5. ed. ISB'N 978-0190228958. **(Anglice)**
3. ↑  Metzler-Baddeley C. Jones D. K. Steventon J. Westacott L. Aggleton J. P. O'Sullivan M. J. (Dec 2012). "Cingulum microstructure predicts cognitive control in older age and mild cognitive impairment". *The journal of neuroscience* **32** (49): 17612-9

Nexus interni
-------------

* Vitium (ethice)

Nexus externi
-------------

* *Cingulumneurosciences.org*: situs interretialis. **(Anglice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Cingulum (discretiva)

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Cingulum militare

Cingulum ex pelle facta et fibula instructa.
**Cingulum** sive **zona** (Graece ζώνη) est fascia flexibilis plerumque e pelle, texto aut fibra facta, quae lumbis circumdatur. Cingulo est vestimenta sicut bracas aut gonnas tenere, iterdum etiam gladium, marsupium et varia ornanda.

Cingularius est artifex qui cingula facit.

Historia
--------

Origo cinguli ex aevo praehistorico repetit; inventa sunt cingula aetatis aëneae ex aere facta. Antiquitate cingulo ad gradum militarem, religiosum, vel civilem distinguendum utebantur. Medio aevo cingulum vim, potestatem, et fidelitatem coniugalem significavit.

Mythologia
----------

* Megingiard in Mythologia Nordica est cingulum Thori dei, ex quo vim inexhaustam duxit.
* Multis in culturis cingulum fuit signum virginitatis.
* In mythologia Graeca cingulum Aphrodite deae (sive Veneri venustatem dedit.
* Brynhildr in Carmine Nibelungorum vim perdidit cum Sigurthus cingulum eius eripiat.

Nexus interni
-------------

* Fibula cingularis

Notae
-----

1. ↑  Cingularium in *Panoplia* Hartmanni Schopperi et Iodoci Ammanis videas.
2. ↑  Die historischen Nibelungen.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cingula** spectant. |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Terra in Missuria servituti subiecta ut status naturalis in aeternum asservetur.
**Servitus** est ius ad proprietatis alienae usum, sine conducto quod etiam ius ad possessionem huius proprietatis daret. Iam Marcianus scribebat: "servitutes aut personarum sunt, ut usus et usus fructus, aut rerum, ut servitutes rusticorum praediorum et urbanorum."

Servitus rerum
--------------

* servitus praedialis

Servitus hominis
----------------

Servitus hominis, etiam aetate classica saepe servitus tantum dicta, est ius ad laborem vel officium cuiusdam hominis per tempus quoddam, quae in quattuor genera digeri possunt:

* Servitus debitoria, saepe per tempus minus quam septem annos, ut debita luta sint;
* Servitus militaris, saepe per tempus quoddam secundum morem civitatis;
* Servitus perpetua, saepe ob cladem belli vel ob crimina maiora, ubi servitus debitur per totam vitam hominis;
* Servitus aeterna, ubi servitus perpetua omnium generationum servi debuntur.

Servitudo? autem re vera sola correspondit servitui perpetuae vel aeternae.

Nexus interni
-------------

* Dominium directum
*Vide etiam paginam discretivam:* Thyone


Wikidata Thyone (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Thyone (satelles): imagoThyone (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Jan Kleynadie 11 Decembris 2001
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 627.3 dies  
*Axis semimaior*: 20 940 000 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.229  
*Inclinatio orbitalis*: 148.509 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 22.3  
*Diametrum*: 4 chiliometrum  
*Massa*: 90 petagram  

**Thyone**, nomine pleno **Jupiter XXIX (Thyone)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2001 J 2** agnitus, quae anno 2001 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Thyone est nomen quo Semele, mater Dionysi, in Olympo recepta est.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 30 a die 11 Decembris 2001 usque ad 25 Decembris 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
**Classificatio internationalis statistica morborum quaestionumque salutis relatarum** seu breviter **Classificatio internationalis morborum**, abbreviatura **ICD** est ordinis mundi sanitarii (WHO) systema classificationis morborum et problematum, quae ad salutem referunt. Versio vigens est ICD-10 anno 2016 edita.

Historia
--------

Classificatio internationalis morborum ex consilio nosocomae Florentiae Nightingale orta est, ut data valetudinariorum colligantur. Anno 1893 Iacobus Bertillon classificationem causarum mortis excogitavit, quam anno 1900 conventus internationalis emendavit et librum classificationis cum indice alphabetico et tabula divulgavit.

Versiones pristinae
-------------------

* ICD-6 ab anno 1949
* ICD-7 ab anno 1955
* ICD-8 ab anno 1965
* ICD-9 ab anno 1976 (17 000 codices continens)

ICD-10 (in usu)
---------------

 Pagina principalis est: ICD-10 
Anno 1990 versio decima a conventu mundiali salutis quadragesimo tertio approbata atque ab anno 1994 in usu est. Hoc systema classificationis facultatem 155 000 codices utendi expedit.

ICD-11 (praeparata)
-------------------

 Pagina principalis est: ICD-11 
Hoc tempore ordo mundi sanitarius versionem decimam in versionem undecimam (ICD-11) convertere iussit, cuius descriptionem finalem in conventum mundialem salutis (Anglice *world health assembly*, *WHA*) detulit. At finalis versio futura mense Maio anni 2019 ab illo conventu decreta est. Vigebit ab anno 2022. .

### Exempla codicum morborum

| Morbus sive pertubatio | ICD-9 | ICD-10 | ICD-11 |
| --- | --- | --- | --- |
| Malaria per plasmodium falciparum effecta | 084.0 | B50 | 1G70 |
| Guttur diffusum (Hypothyreoidismus) inopiae iodi causa | 244.2 | E01.2 | 5A01.1 |
| Hypertensio arterialis essentialis | 401 | I10 | BA00 |

Notae
-----

1. ↑  Situs interretialis ordinis mundi sanitarii: classificationes
2. ↑  Situs interretialis ordinis mundi sanitarii: de versionibus ICD-10
3. ↑  ICD-10 CM & ICD-10-PCS
4. ↑  Recensionis externae renuntiatione responsum primum ordinis mundi salutarii **(Anglice)**
5. ↑  *Weltgesundheitsversammlung beschließt die ICD-11*. Deutsches Ärzteblatt vom 27. Mai 2019.**(Theodisce)**
6. ↑  Reed G. M. First M. B. Kogan C. S. Hyman S. E. Gureje O. Gaebel W. Maj M. Stein D. J. Maercker A. et al. (2019). "Innovations and changes in the ICD-11 classification of mental, behavioural and neurodevelopmental disorders". *World Psychiatry* **18** (1): 3-19

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis ordinis mundus sanitarii cum navigatro classificationis internationalis morborum (ICD-10) **(Anglice)**
* Versio futura (status "beta"): Situs interretialis ordinis mundus sanitarii cum navigatro classificationis internationalis morborum (ICD-11) **(Anglice)**
Wikidata Cimolos
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 36°48′0″N 24°33′0″E  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Cyclades  

**Geographia**

*Superficies*: 36 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Cimolos: situsCimolos: situs
Insulae Melos, Cimolos, Polyaegus, Ephyra
**Cimolos** (Graece Κίμωλος) est insula et demus a Melo ad boreo-orientem versa, in catena insularum Cycladum inclusa. Usque ad annum 2010 nomo vel praefecturae Cycladibus attributa nunc ad regionem Aegaei Australis pertinet.

Situs ac loci natura
--------------------

Cimolos in austro-occidentali Aegaei maris parte sita euripo fere unius chiliometri (στενό Πολύνι) ab insula Melo separata est. Litus maxime scopulosum est, plures insulae parvissimae saxaque insulam circumdant. Longitudo maxima insulae fere rotundae (ab austro-meridie ad boreo-septentrionem) est 8.5 km, latitudo maxima (a boreo-occidentem ad austro-meridiem) paene 7 km. Area est 37.426 km². Summus insulae mons est *Palaeocastrum* (Παλιόκαστρο), qui 397 m oritur.

Cimolos hodierna
----------------

In insula austro-meridiana reliquiae urbis antiquae partim submersae in (hodierna) insula *Agios Andreas* visuntur.

Maxima incolarum pars insulae aqua carentis piscatione et agricultura vivunt. Etiam modica periegesis quendam reditum praebet, paene quidem soli Graeci insulam visitant.

Mutatio incolarum numeri
------------------------

| annus | incolae insulae |
| --- | --- |
| 1971 | 1086 |
| 1981 | 786 |
| 1991 | 728 |
| 2001 | 769 |
| 2010 | 838 |

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* J. Theodore Bent, *The Cyclades, or Life Among the Insular Greeks* (Londinii: Longmans Green, 1885) pp. 41-56 **(Anglice)**

  

Demi regionis Aegaei Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Agathonesium • Amorgos • Anaphe • Andros • Antiparos • Astypalaea • Calymnos • Carpathos • Casos • Cea • Chalce • Cimolos • Cos • Cythnos • Ios • Leros • Lipsi • Megiste • Melos • Myconos • Naxos • Nisyros • Paros • Patmos • Pholegandros • Rhodos • Seriphos • Sicinos • Siphnos • Syme • Syros • Telos • Tenos • Thera |
|  |
Interdum dauco et baculo opus est, ut strenuus fiat cursus.
***Daucum et baculum*** est modus dicendi in nonnullis linguis usitatus, qui rationem et consilium significat, quo homines ad actionem quandam publice desideratam praemio et poena administrandis adducantur. Constat plerumque de praemio et poena sociali aut oeconomico agi. Quae figura dicendi carrucarium repraesentat, qui ante mulum daucum pendulum poneque baculum habeat. Mulus autem ad daucum adire vult, quod hoc velut praemium capessere cupit, effugiens baculum pone se minax, quod doloris poena affici nolit. 

Dilemmata socialia vulgo creduntur dauco et baculo solvi posse, quod praemia cooperationem pariant, poenae autem defectionem inhibeant. Ex studiis ad consecutiones his consiliis adlatas pertinentibus apparet, "daucum" per se non valere, nisi ad modicum usum "baculi" adiungatur.[1]

Notae
-----

1. ↑  Andreoni & al. (2003).

Bibliographia
-------------

* Andreoni, James; Harbaugh, William & Vesterlund, Ilse (2003) The Carrot or the Stick: Rewards, Punishments, and Cooperation. *American Economic Review* 93: 893-902.
Rima et crateres nomine "Marius" distincti
Crater Marius
**Marius** est crater lunaris in oceano Procellarum patens, coordinatis 11.9°N 50.8°W. Ad honorem astronomi Germani Simonis Marii nominatus est. 

Crateres minores fere quattuor et viginti eo circumiacent, qui nominibus ab "Marius A" ad "Marius Y" distinguuntur. Colles ad septentrionem et occidentem versus eminentes, origine ut videtur vulcanico, nomine informali *Marius Hills* ("colles Marius") nuncupantur. Vallis cui nomen est **rima Marius** inter crateres vagat. In eadem regione foramen videtur quod ostium esse censetur cavernae vulcanicae 50 chiliometris longae.

Bibliographia
-------------

* J. Haruyama et al. "Detection of Lunar Lava Tubes by Lunar Radar Sounder Onboard Selene (Kaguya)" in *Lunar and Planetary Science* vol. 48 (2017)
* T. Kaku et al. "Detection of intact lava tubes at Marius Hills on the Moon by SELENE (Kaguya) Lunar Radar Sounder" in *Geophysical Research Letters* (17 Octobris 2017)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Marium** spectant (Marius (crater), Marius (crater), Rima Marius). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "3715" apud *Gazetteer of Planetary Nomenclature*. |

* Kayla Zacharias, "Potential human habitat located on the moon" (18 Octobris 2017) apud *Phys.org*
* "Marius" apud *The Moon-Wiki*
*Vide etiam paginam discretivam:* Cola



*Cola acuminata*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Malvales   
Familia : Malvaceae   
Subfamilia : Sterculioideae   
Genus : ***Cola***   
Schott & Endl.  
   

***Cola*** (nomen botanicum ab Henrico Gulielmo Schott et Stephano Ladislao Endlicher anno 1832 statutum) est genus arborum cuius species in silvis pluviosis Africae sponte gignuntur. Species duae, videlicet *Cola acuminata* et *C. nitida*, fructus producunt quorum semina, caffeinum continentia, sicut stimulantia adhibentur.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* H. S. Schott, S. L. Endlicher in *Meletemata Botanica* vol. 33 (1832)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cola** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Cola"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • USDA Plants Database |
**Fridericus** (*Fritz*) **Löwenthal** (natus 15 Septembris 1888 Monachii, mortuus 28 Augusti 1956 in oppido *Valdorf*/Westfalia) vir publicus Theodiscus et sodalis primo factionis SPD, postea autem KPD et SED, postremo iterum SPD erat.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius Maximilianus Löwenthal mercator Iudaicus erat, mater Francisca Löwenthal (nata Schlesinger) e Philadelphia orta est. Postquam maturitatis testimonium accepit, ab anno 1907 Berolini ac Monachii iurisprudentiae studebat. Anno 1911 primam, anno 1914 secundam probationem accepit. Anno 1913 doctor iurisprudentiae promotus est. Anno 1917 miles conscriptus primo bello mundano interfuit. Anno 1918 assessor Bambergae, anno 1919 causidicus Norimbergae, anno 1922 syndicus Stutgardiae factus est. Ab anno 1927 iterum iurisconsulti Berolini operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Löwenthal ab anno 1913 sodalis SPD est, sed anno 1927 ad communistas transiit. Anno 1929 praeses foederis iurisprudentium internationalis electus est, quod ad laevam extremam spectavit. Anno 1930 legatus ad Dietam Imperii Germanici electus est et ad annum 1932 mansit. Cum nazistae anno 1933 Germaniae rerum potiti sunt, Löwenthel primo in Franciam, deinde in Nederlandiam, anno 1935 denique in Unionem Sovieticam fugit. Ibi magister linguarum fuit, inter secundum bellum mundanum in castris captivorum Theodiscorum doctrinam communisticam propagavit. Anno 1946 in Zonam Sovieticam Germaniae rediit. Ibi iussu auctoritatis occupationis in administratione iustitiae laboravit et sodalis novae factionis communisticae SED factus est. Sed iam anno 1947 in occidentalem partem Germaniae fugit, ut novam dictaturam evitaret. Iterum ad SPD accessit. Anno 1948 legatus in Consilium Parlamentaricum missus est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Mense Maio 1949 e factione SPD se recessit, quod Curtium Schumacher praesidem factionis socialis democraticae vehementer vituperaverat et brevi tempore exclusus iret.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina "derparlamentarischerat.de" (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina Centralis Institutionis Politicae Foederalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Dietae Imperii Germaniae (lingua Theodisca)
Fridericus Preller senior.
**Fridericus** vulgo *Friedrich* **Preller** senior (natus Ysenaci die 25 Aprilis 1804; mortuus Vimariae die 23 Aprilis 1878) fuit pictor et rasor Germanicus.

Vita
----

Statua Friderici Nietzsche ante imagines Homericas Friderici Preller in Museo Vimariae Novae.
Filius crustularii plures annos gymnasium illustre Vimariae frequentavit quam in urbem parentes interim transierant. Postea ipse se res docuit in libera schola delineatoria ducali Vimariana, Henrico Meyer rectore. Annis inter 1821 et 1823 picturas ex exemplariis classicis reficere amavit quas Dresdae in Pinacotheca Veterum viderat. Goethio mediatore, studiosus ad academiam artium Antverpiensem factus est. Quae omnia stipendium ducis Caroli Augusti valde facilitavit.

Anno 1826 iit ad Academiam Mediolanensem, annoque 1828 Romam, ubi in circulo scholae Iosephi Antonii Koch acceptus est. Koch fecit Fridericum Preller multas plagas heroicas-historicas exaraturum esse; discipulus in cursu temporis in isto genere veram excellentiam genuit. Anno 1831 Vimariam reversus, antistes scholae ducalis delineatoriae creatus est. Pro Maria Pavlovna ducissa magna sex grandes picturas olearias Thuringienses historicas confecit et diaetas Christophori Wieland in castello urbano ornavit, plagis figurisque pictis. Annis inter 1833 et 1836 Lipsiae conclave in domo Romana cyclo septiformi de Odyssea convenustabat.

Ulixes Calypsoni valedicens.
Quotannis itinera fecit in montes (e.g. Norvegiae) et marium oras (e.g. Bataviae), ubi artificia praemandata exaravit. Inde ab anno 1856 magis magisque adamavit mundum Homericum, et citatam seriem heroicam classicam carbonicis imaginibus ampliavit. Quas res vulgo monstravit anno 1858 Monaci. Inde a duce magno Saxoniae, Vimariae et Ysenaci rogatus est ut in Museo Vimariae Novae heliocamini parietes expingeret. Ut creatio adsatis fabra fieret, se tres annos inter 1859 et 1861 in Italia manere posse stipulatus est. Itaque ex anno 1863 adumbrationes Italicae sedecim in opera parietalia retractatae sunt. Laboribus terminatis Italia repetita est; ibi paulo ante decessum seriem plagarum Italicarum latam pepigit.

Preller insuper bellas rasiones produxit, e.g. de Castello Wartburgensi, de litoribus ad Rugiam, de privatis.

Fridericus filius etiam pictor factus est. Nepos quidam longinquus fuit Ludovicus Preller, artifex.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fridericum Preller** spectant. |

* opera apud Zeno
* picturae de Odyssea
* aestimatio internationalis
* historia Scholae delineatoriae Vimariensis cui Preller praefuit
*Vide etiam paginam discretivam:* Ocelum (discretiva)


Wikidata Ocelum Genuensium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°24′48″N 9°9′47″E  
*Numerus incolarum*: 2 222  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Genuensis  

**Geographia**

*Superficies*: 9.63 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Avenium, Lumartium, Nigro, Surium, Tribonia  

**Tabula aut despectus**

Ocelum Genuensium: situsOcelum Genuensium: situs
Pieve di Sant'Ambrogio
**Ocelum Genuensium** (Italiane: *Uscio*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 260 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae *Ocelenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

### Sententia

Sententia municipalis est: *IANUA PATET*.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Ianuensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Calcinara, Terrile*.

Municipia finitima
------------------

*Avegno, Lumarzo, Neirone, Sori, Tribogna*.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus interni
-------------

* Liguriam (*regio*),
* Urbem metropolitanam Genuensem,
* Provinciam Genuensem (*provincia abrogata*),
* Genuam (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ocelum Genuensium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Genuensi.Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Genuensi.
* Despectus in oppidum.Despectus in oppidum.