recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

***Malakas*** (Graece μαλάκας) est vocabulum Graecum vulgare usitatissimum, quo variis in modis ad moleste quoddam aut horribile aut etiam dulce significandum adhiberi potest.

Quomodo verbum ortum sit
------------------------

*Malakas* est verbum recentioris Graeci sermonis a nomine veteris linguae *malakos* (μαλακός) deductum significans mollis. Hodierno etiamsi tempore etiam feminile? vocabulum malako (μαλάκω) est ortum, pristino autem Graeco sermoni melius verbum malakismeni (μαλακισμένη) convenire videtur.

Quomodo verbo utitur
--------------------

Cottidiano in sermone nomen *malakas* saepe imbecilli homini attribui solet. Praeterea, familiariter inter coaetaneos adhibetur quasi modo cognomen ioculare sicut *nigga* vocabulum Anglicum inter familiares Africanae originis. Certe inter frequentissima vulgaria nomina peregrinatoribus, qui iter in Graeciam fecerint?, occurantia? numerandum est, attamen vocativo in casu μαλάκα.

Notae
-----

1. ↑  *MALAKAS.ORG - Where stupidity meets lack of common sense*.. *www.malakas.org* .
2. ↑  Λεξικό τής Κοινής Νεοελληνικής, Ίδρυμα Μ. Τριανταφυλλίδη; G. Babiniotis, Λεξικό της Νεας Ελληνικής Γλώσσας.
3. ↑  "The Malakas Times.org - Dare to be stupid". *Humorous site*
4. ↑  Karamitsiou, Areti. "University of Essex - Department of Language & Linguistics". *Sociolinguisteessex x* .
**Hadrianus Marius**, natus die 8 septembris Mechliniae, frater Iani Secundi, et mortuus Bruxellae anno 1568, erat poeta Latinus saeculi sexti decimi.

Fratre Iano mortuo, edidit anno 1551 cum fratre Grudio pientissime fraterneque eius opera poetica.

Didicit domi cum patre iurisconsulto ius. Annis 1521-1522 studuit cum fratre Iano Secundo apud Andream Alciatum in urbe Avarico Biturigum (Bourges) in media Gallia.

Anno 1534 factus est advocatus apud Magnum Concilium Mechliniense. Anno 1538 duxit uxorem Elisabetham Blocciam. Anno 1541 factus est consiliarius in Curia Suprema Mechliniensi et postea consiliarius ordinarius Geldriae et Zutphenae.

Opera
-----

Reliquit carmina latina posthuma, quorum melioris famae est "Cymba amoris".

Etiam notum est carmen epitaphium de fratre suo Iano Secundo, quod incisum est in imagine eius, facta secundum picturam Ioannis Scorelli et quod damus hic : 

**Talis Ioannes oculis eram et ore Secundus,**

**Festinans quintam claudere Olympiadem ;**

**Praevenit cita mors. At, docti dextra Scorelli**

**Quam dederat, vitam laedere non potuit.**

Bibliographia
-------------

* J.P. Guépin, *De drie dichtende broers Grudius, Marius, Secundus in brieven, reisverslagen en gedichten*, Groningen, 2000.
* A.M.M.Dekker, *Janus Secundus (1511-1536). De tekstoverlevering van het tijdens zijn leven gepubliceerde werk*, Nieuwkoop, 1986, p. 101-102 et p. 150.
* J.P. Guépin, "Hadrianus Marius", in: Jan Bloemendal en Chris Heesakkers, eds. *Bio-bibliografie van Nederlandse Humanisten*. Digitale uitgave DWC/Huygens Instituut KNAW (Den Haag 2009).
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Unam legis e paginis de
Interrete
disserentibus

---


Situs

* Media socialia
	+ Blogosphaera
	+ Snail mail
	+ Locutorium
	+ Forum

Administratio

* ICANN

Suffixa

* .com

Technologia

* Protocollum interretiale
* Hypertextus
* Memex
* Interpretes JavaScript
* Nexus
* Podcast
* Automaton communicativum
* Tela totius terrae
* Permutatio fasciculorum
* Ethernet
* Navigatrum
* Whois
* Interretiarius
* IPv6
* Fascia lata

Res controversae

* Censura interretialis
	+ Circumventio
* Expiscatio
* Malware
* Saginatio

**Forum interretiale** (Anglice *Internet Forum*) est situs interretis ubi homines nuntios scribunt et ad nuntios aliorum respondent. Aliqua fora interretialia sunt FOX forums[*nexus deficit*] (de programmatibus in televisione) et GMA, de ludis computatralibus. Nomen trahitur ab foris Romanis antiquis (e.g. Forum Romanum), quo homines conveniebant ut negotia cuiusque generis vel beneficentiam agerent.

Nexus interni
-------------

* Media socialia
* deviantART
* *Facebook*
* *Twitter*
Wikidata Mortaria
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°15′0″N 8°45′0″E  
*Numerus incolarum*: 15 362  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Papiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 52 chiliometrum quadratum, 51.97 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castrum ad Aconiam, Cerretum Laumellinorum, Cerniacum, Nicorvium, Olebanum, Tromellum, Viglaevanum, Albunensis, Gambolades, Parona  

**Tabula aut despectus**

Mortaria: situsMortaria: situs
Mortaria
**Mortaria** (-ae, *f.*) (vel *Murtaria*, *Mortarium*, ac *Mortara*, olim *Pulchra Silva*, deinde fortasse *Mortis Ara*) (Italiane: *Mortara*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 15 750 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi et in Laumellina historica ac geographica terra situm. Urbani *Mortarienses* appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Fractiones
----------

Casoni dei Peri, Casoni di Sant'Albino, Cattanea, Guallina, Madonna Del Campo, Medaglia, Molino Faenza.

Municipia finitima
------------------

Albonese, Castello d'Agogna, Ceretto Lomellina, Cergnago, Gambolò, Nicorvo, Olevano di Lomellina, Parona, Tromello, Vigevano

Nexus interni
-------------

* Langobardia,
* Provincia Papiensis,
* Laumellina,
* Papia,
* Urbs Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mortariam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.
* Collocatio Agri Laumellini in Provincia Papiensi.Collocatio Agri Laumellini in Provincia Papiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  A. Chiusole, *Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato* (Venetiarum: G. B. Recurti, 1749)
3. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
4. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
**Heraclius senior** (Graece:  *Ἡράκλειος*) natus saeculo 6, mortuus anno 610 Carthagine) dux militum Imperii Romani Orientalis et pater Heraclii imperatoris erat.

Vita
----

Heraclius in Armenia natus est. Uxorem duxit Epiphaniam. et dux militum Mauricii imperatoris in bello contra Persas fuit. Anno 595 *magister militum per Armeniam* nominatus est. Circa annum 602 Exarchus Africae nominatus est. Anno 608 una cum filio contra Phocadem I coniurationem fecit. Et Senior et Iunior Heraclius titulum consulis sumpsit. Heraclius filius cum exercitu Constantinopolim iter fecit, pater autem in Africa mansit. Anno 610 filius urbem Constantinopolim expugnavit et imperator factus est. Heraclius Senior eo anno mortuus est.

Bibliographia
-------------

* John Martindale: The Prosopography of the Later Roman Empire IIIa. Cambridge 1992, S. 584–586.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Fl. Phocas Augustus *(sine collega* anno 603)**  |  **Consul** 608cumHeraclio iuniore | Successores: **Imp. Caesar Fl. Heraclius Augustus II *(sine collega* anno 611)**  |
***Fossa alta*** est liber pictus quem Albertus Uderzo pinxit atque composuit, et Carolus Rubricastellanus in Latinum convertit. Fabula bellum civile in vico quodam tractat, quem fossa alta in binas partes dividit. Alludit hic liber non solum ad praeclaram tragoediam Shakesperii de Romeo et Iulietta (nam hic etiam Rosina et Comix, iuvenes pulcherrimi, mutuis amoribus se amant, quamquam inimici patres vetant et est etiam scaena in qua, nocte socia, in maeniano domus suae, quo convenerunt, puella amicum suum osculatur), sed etiam ad Murum Berolinensem qui usque ad annum 1990 Berolini partem sovieticam et partes occidentales seiungebat.

Nonnullae personae dramatis
---------------------------

* Ventilatorix - Princeps sinistrae partis vici cuiusdam
* Comix - filius Ventilatorigis
* Segregationix - Princeps dextrae partis eiusdem vici
* Rosina - filia Segregationicis
* Acetosix - filia Segregationicis

Liber
-----

* "Fossa alta", 1981o, Stuttgardiae:Ehapa, isbn 3-7704-0058-5

Nexus interni
-------------

* Asterix
* Libri Latine Redditi
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

actio dramatis in theathro Bolognae anno 2014**Леди Макбет Мценского уезда** ('Domina Macbeth districtus Mscenscensis') (opus 29) est drama melicum Demetrii Szostakowicz actionibus quattuor annis ab 1930 ad 1932 composita secundum libellum Alexandri Preis et narrationem eiusdem nominis Nicolai Leskov. Primum in theatro *Michajlovskij* Leninopoli die 22 Ianuarii 1934 acta est. 

Quia hoc drama generis verismi et expressionismi atque atonalitatis est, expressionem stupri et violentiae vehementer consequens, Iosephus Stalin visu dramatis anno 1936 irritatus est; condemnatum a diario "*Pravda*", drama oblita erat, dum anno 1978 post mortem Szostakowicz Mstislaus Rostropowicz notationem musicam originalem dramatis cognovit et interpretationem ad CD ut dux orchestrae cum Galina Višnevskaja uxore fecit.

Personae
--------

* Catharina Leonis filia Izmajlova (Екатерина Львовна Измайлова), uxor Zenobii (supranus)
* Boris Timothei filius Izmajlov (Борис Тимофеевич Измайлов), commercius et pater Zenobii (bassus)
* Zenobius Boris filius Izmajlov (Зиновий Борисович Измайлов), commercius et martius Catharinae (tenor)
* Sergius (Сергей), servitor (tenor)
* Sonetka (Сонетка), mulier in carcere (altus)

et aliae

Fabula
------

Drama quattuor actiones continet. 

### Actio I

Catharina (vulgo *Katerina*) in taedio vivit cum Boriso et Zenobio. Dum Zenobius is, Boris Catharinae castitatem ad martium apud icon compellavit.

### Actio II

Sed in absentia Zenobii, Sergius Catharinam seduxit a libro (Catharina legere non potuit) deinde stuprum dedit. At Catharina Sergium amabit. Dum Boris rem scit, condenmationem ad Sergium per flagellum more abominoso dedit et Catharinam adulteram esse dixit. In re adversaria Catharina Boris cum veneno pro rato, per alimenta fungi quam Boris amat, necavit. Tamen Boris causa veneni a Catharina scit, rem occultam esse ratione fungi potest.

### Actio III

Catharina larvam Boris timet sed dum Zenobius venit et de adultera condemnavit, illum necavit cum Sergio. Post oculus? corpus Zenobii, agricola hoc inventus est et ad vigiles iit ad rem docendum, ubi magister solialista oppressus est ratione atheismi. Catharina et Sergius in matrimonium in amore fiunt at a vigilibus ad carcerem dantur de culpabilitate. 

### Actio IV

In via longa ad carcerem Siberiae, Catharina Sergium quaeset sed a Sergio negatur Sonetkae causa. Cum humanitate et desperatione, Catharina Sonetkam ad flumen hiemis pellit, sibi mortem consciscens.

Nexus interni
-------------

* Macbeth - tragoedia a Gulielmo Shakespeario
* Verismus

Notae
-----

1. ↑  Per collegium musicum EMI.
2. ↑  
Via ad exilium cum labore invito ubi Catharina ariam cantat, cuius melodia et in quadricinio fidium VIII utitur.

Nexus externi
-------------

* Libellus dramatis
* Textus Nicolai Leskov
**Radulphus** (mortuus anno 1207) fuit abbatiae Fontis Frigidi monachus ordinis Cisterciensis et ab anno 1203 legatus pontificalis contra haeresem Catharorum una cum monacho Petro de Castro Novo institutus; quibus ab anno proximo praepositus est Arnoldus Amalricus Cisterciensis abbas. Illi mense Decembri anni 1206 iuxta Montepessulano invenerunt Didacum Oxomensem episcopum nuper ab apostolico sede reditum. Inde omnes, una cum Dominico Didaci contubernio, praedicationem ad Catharos susceperunt (an Innocentius haec praevidisset non liquet). Anno 1207 mortuus est apud abbatiam quae dicitur Franca Vallis; depositionem eius die 9 Iulii commemorant Cisterciani.

Officia
-------

* monachus abbatiae Fontis Frigidi ab anno 1202
* legatus pontificalis ab anno 1203

Fontes
------

* Petrus Vallium Cernaii monachus, *Historia Albigensis* 6, 20, 21, 50

Bibliographia
-------------

* H. Zimmermann, *Die päpstliche Legation in der ersten Hälfte des 13. Jahrhunderts*. 1913

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Teresia Huber, scriptrix
**Teresia** vulgo *Therese* **Huber** (nata die 7 Maii 1764 Gottingae, mortua die 15 Iunii 1829 Augustae Vindelicum) scriptrix Germanica fuit.

Vita
----

Filia philologi Christiani Amadei Heyne anno 1785 Georgio Forster nupsit. Quod matrimonium felicitatem non attulit. Cum marito Vilnam et Moguntiacum iit. Cum anno 1792 exercitus Francicus incursionem in Germaniam incoharet Georgius in politicis activus esse coepit. Inde uxorem cum infantibus Argentoratum misit; unde Novicastrum itum est. Coniuge mortuo a Ludovico Ferdinando Huber in matrimonium ducta est. 

Crumina aegrotante calamum sumpsit et opera *Die Familie Seldorf* (Tubingae 1795), *Luise* (Lipsiae 1796), *Erzählungen* (Brunscivi 1800–02) sub nomine uxoris edidit. Cum anno 1804 iterum vidua facta esset, decennium apud socerum in Bavaria litteris vacans vixit. Stutgardiae autem anno 1819 moderatrix foliorum praetitulatorum *Morgenblatt* creatus est. Anno 1824 autem Augustam venit.

Opera posteriora (*Erzählungen*, Stutgardiae 1820; *Hannah*, Lipsiae 1821; *Ellen Percy*, Lipsiae 1822; *Jugendmut*, Lipsiae 1824; *Die Ehelosen*, Lipsiae 1829) nomine proprio vulganda iussit. In quibus omnibus spiritus, doctrina, cor sentiri possunt. Duobus in voluminibus epistulare commercium Georgii Forster cum commentariis biographicis edidit (*Briefwechsel nebst einigen Nachrichten von seinem Leben*, Lipsiae 1829)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Teresiam Huber** spectant. |

* Vicifons
* nexus apud DDB
* de Huber in emissione radiophonica quadam - "Schriftstellerinnen heute & gestern" K. McClean & Th. Forster-Huber; die 19 Februarii 2018, apud TIDE.radio
Wikidata Grodna
Res apud Vicidata repertae:Grodna: insigneGrodna: insigne
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 53°40′0″N 23°49′0″E  
*Numerus incolarum*: 358 717  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Гродна
**Gestio**

*Praefectus*: Andrey Khmel  
*Procuratio superior*: Regio Grodnensis  

**Geographia**

*Superficies*: 142±1 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q4258360, Q4333150  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vologda, Minda, Augustoritum, Vratislavia, Nyírbátor, Druskininkai, Khimki, Stolpe, Shchyolkovo, Białystok, Solna, Kaliningradum, Augustów, Dzerzhinsk  

**Tabula aut despectus**

Grodna: situsGrodna: situs
**Grodna** (Albaruthenice: Гродна, Polonice: Grodno, Russice: Гродно) est urbs in Ruthenia Alba, metropolis regionis Grodnensis. Ad flumen Memelium sita est. 361 352 incolarum anno 2015 habebat.

Historia urbis
--------------

Annus primae mentionis huius urbis, quae olim *Goroden'* vocabatur, est 1127.

Coniunctiones communium
-----------------------

* Minda Vexillum Germaniae Germania ab anno 1991.

Notae
-----

1. ↑  *Lexicon Universale* Hofmanni: *Lithuania*

Grodna (Franciscus Hogenberg, circa annum 1575)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°40′0″N 23°49′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • place/Hrodna-Belarus Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Grodnam** spectant. |

* *Grodna* (pagina e *Lexico Universali* I. Hofmanni)
*Cena Terei* a Petro Paulo Rubens picto, Museo del Prado, Matriti
**Tereus** (Graece Τηρεύς), rex Thracum, e fabulis cognoscitur. Tereus Daule in Phocide, quae tum a Thracibus quibusdam incolebatur, Athenas venit ut regem Pandionem in finium rixa cum Labdaco, rege Thebarum, iuvaret. Benevolentiae causa Pandion rex filiam suam Procnem Tereo uxorem dedit, quae filium Ityn vel Itylon vocatum paruit. Tereus, cum sororem Procnis Philomelam libidinose concupisset, Procnem ex urbe misit, eam mortuam esse Philomelae persuasit, propterquod Philomela frui potuit. Tereus crudelis linguam Philomelae amputavit ne puella, iam muta, Procnem adhuc vivam certiorem huius eventus faceret. Quamobrem Philomela hunc eventum in vestimento signis occultis contexuit, quod ad sororem Procnem per ancillam perferendum curavit. Ulciscendi causa sorores, cum filium Terei Ityn occiderunt, eum patri sicut cenam dederunt. Tereus de filio mortuo atque eso sero cognoscens ferro stricto sorores sectatus est. Procne fugiens in lusciniam mutata est, Philomela in hirundinem (vel vice versa), Tereus in upupam mutatus est, scilicet quia haec avis longo rostro telo simili instructa est et cristas in capite gerit quales galeae bellatorum. Hanc quidem rationem mutationis dabat poeta Ovidius. Secundum alios poetas in accipitrem mutatus est qui ultionis causa lucinias persequeretur.

Monumentum Terei Megaris ostendebatur ubi obisse dicebatur et apud quod sacra ei fiebant.

Notae
-----

1. ↑  Thucydides II.29.3
2. ↑  Aristophanes, *Aves* 15-6.
3. ↑  Aeschylus, *Supplices* 60-2ː *κιρκηλάτου τ᾽ ἀηδόνος*.

Fontes
------

* Apollodori bibliotheca III.14.8
* Aristophanes, *Aves*
* Hyginus mythographus, *Fabula* 45
* Ovidius, libro sexto *Metamorphoseon*, 424sqq.
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* capitulo V(4) et XLI(8-9)
* Thucydides, libro secundo *De bello Peloponnesiaco* 29.3
* Vergilius, *Ecloga* sexta 78-81
Locus et gentes Vasconum.
**Vascones** fuerunt gens antiqua, quae in Navarra et Vasconia incolebat. Gens Vasconum ex variis gentibus constabat: Autrigones, Varduli, Caristii, et Vascones Navarrae.

Aevo Romano
-----------

Nescimus quando Vascones ad Navarram pervenerint, at certe iam aderant saeculo tertio a.C.n.. Romani in fines Vasconum intraverunt tempore belli Sertoriani, quia Pompeium Magnum adiuvabant. Tunc Pompeius eis urbem Pompaelonem condidit. Claudius Ptolemaeus saeculo secundo nominavit quindecim urbes Vasconum. 

* *Loci Vasconum a Ptolemaeo nominati*: Oeasso, Oeassonis Promontorium; Iturissa, Pompaelo, Bituris, Andelus, Nemanturostia, Curconium, Iaca, Gracchurris, Calagurris, Cascantum, Ergavica, Tarraga, Muscaria, Setia, Alavona.
* *Urbes Autrigonium a Ptolomaeo nominatae*: Flaviobriga, Ostia Nervii
* *Urbes Vasconum a Strabone nominatae*: Calagurris, Pompaelo.

Imperio Romano deleto, Vascones liberi fuerunt, et contra Romanos, Gothos et Francos pugnaverunt.

Aevo Visigothico
----------------

Reges Visigothorum continenter contra Vascones pugnaverunt ut limites in regnum claudirent. Liuvigildus Vascones anno 572 superavit, et urbem Victoriacum in finibus Vasconum condidit. Nihilominus, Vascones continenter contra regnum Visigothicum rebellaverunt et incursiones ad Caesaraugustam fecerunt. Swinthila rex Vascones perdomavit, et urbem condidit ex pecuniis victorum, quam Oligicum nominavit.

Medio Aevo
----------

Hispania a Mauris vastata, Vascones iterum liberi fuerunt, sed Vascones occidentalis in comitatus Castellae clausi sunt a regibus Asturiarum dum Vasones orientalis regnum proprium (Regnum Pampilonensium) creaverunt circum Pompaelonem. Etiam Vascones contra Francos pugnaverunt proelium apud Rozaballes.

Notae
-----

1. ↑  Claudii Ptolemaei *Geographia*, II.5.
2. ↑  Strabonis *Geographia*, III.4.10

Bibliographia
-------------

* Torsten Günther et al. "Ancient genomes link early farmers from Atapuerca in Spain to modern-day Basques" in *PNAS* vol. 112 (22 Septembris 2015) pp. 11917-11922

Nexus interni
-------------

* Locus Archaeologicus Veleiae
* Hispania Visigothica
* Mythologia Vasconica
* Vascones (hodierni)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Syndroma subacromialis cum ruptura partiali tendinis musculi supraspinati, quamquam sine eius retractione sive steatosi degenerativa.
**Syndroma subacromialis** (ICD-10: M75.4) est syndroma medica inflammatione cum praecipue umeri tendinibus tumefactis dolentibusque. Saepe tractatio per frigore glaciem vel medicamenta antiinflammatoria vel physiotherapiam aegrotis adiumenta salutis offert.

Aetiologia et pathophysiologia
------------------------------

Ex compaginis temeritatibus repetitis et musculorum inequilibrio functionum denique syndroma subacromiale oriri potest. Dolor intret, sicut tendines intra umero comprimantur.

Symptomata et signa
-------------------

Umeri abductione (elevatione bracchii) insalubris aegroti dolores sentiunt.

### Examen medicum

* Probatio *Hawkins*–*Kennedy* (probatio *Hawkins*) — examen tendinis musculi supraspinati: sedens aegrotus cum umero anteflecto (90°) et cubito flecto (90° quoque). Deinde examinator aegroti umero in rotationem inversam ducit. Dolor laesionem tendinis indicat.

Notae
-----

1. ↑  Fongemie AE, Buss DD, Rolnick SJ (1998). "Management of Shoulder Impingement Syndrome and Rotator Cuff Tears". *Am Fam Physician* **57** (4): 667-74
2. ↑  Patel RM, Gelber JD, Schickendantz MS (2018). "The Weight-Bearing Shoulder". *J Am Acad Orthop Surg* **26** (1): 3-13
3. ↑  Probatio Hawkins cum pellicula. **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Umerus
* Inflammatio

Nexus externi
-------------

* *Sportsinjuryclinic.net* de syndroma subacromiali. **(Anglice)**
***Gothic***, Latine *Gothicum*, est ludus computatralis personarum anno 2001 a Piranha Bytes creatus.

De fabula
---------

Metallum regi Rhobar II opus est ut sui regni milites contra orcos pugnent: ille omnes qui etiam minima mala facta commiserunt in Vallem Fodinarum nectere et eos dolabris fodere coegere statuit.
Rex tredecim magos ad locum mittit ut bullam magicam circa Vallem faciant, a qua nemo homo exire potest, sed error interest, ergo tredecim venifici in bulla clauduntur cum captivis. Hi, a Gomez, qui eorum princeps fit, ducti, custodes omnes necant, Castra Vetera (locus ubi captivi vivunt) et fodinam capiunt et metallum regi vendunt; fortiores imbecilliores, sicut antea fiebat, laborem aegre ponere coegunt.
Castris Veteris vivere magi de igne statuunt, sed nonnulli homines Castra relinquunt: alii, Lee duce, cum magis de aqua, qui multum metallum colligere capiunt ut magiam faciant atque bullam dirumpant, Castra Nova condunt; alii, a viris, quorum princeps Y’berion est, ducti, Castra Sectae condita, deum Dormientem, quem nesciunt daemon esse, orant ut liberentur. Xardas, potentissimus tredecim, in turrem se recipit ut libros studeat. Persona Prima, id est lusor, est homo in Vallem iactatorum cuius nomen non notum est (*Heros sine nomine* est): quia fugire vult, fortior fit et post varia facta, munera et res adversas, Dormientem necat, bullam destruens.

De personis primis
------------------

Heroa sine nomine non putans, hi personae primae sunt:

* *Gomez*, iactabundus princeps Castrorum Veterum;
* *Diego*, Gomez homo et amicus herois;
* *Milten*, discipulus magorum de igne amicus herois;
* *Corristo*, dux magorum de igne;
* *Lee*, dux conducticiorum Castrorum Novorum et olim clarus Rhobar II dux, falso de regis mulieris morte accusatus et ob hoc damnatus;
* *Gorn*, conducticius Castrorum Novorum amicus herois;
* *Saturas*, dux magorum de aqua;
* *Y'Berion*, dux Castrorum Sectae;
* *Cor Kalom*, secundus maximus homo Sectae;
* *Cor Angar*, tertius maximus homo Sectae;
* *Lester*, homo Sectae heroos amicus;
* *Xardas*, fortissimus ac savissimus veneficus qui modum operandi ut bulla destruatur invenit.

Nexus interni
-------------

* Gothic II
* Gothic III

Nexus Externi
-------------

* Piranha Bytes pagina **(Theodisce, Anglice)**
* De Gothic **(Theodisce)**
* Gothic prologus **(Anglice)**
* Gothic Wiki **(Italice)**
Quattuor "mappae geographico-polyglottae" exordium precis *Patris nostri* in variis linguis scriptisque ostendit.
***Synopsis Universae Philologiae*** est liber de linguistica comparativa a Godofredo Henselio (1687–1767) scriptus, linguista et sacerdote qui munus rectoris Hirschbergi (Jelenia Góra) in oppido Silesiae Inferioris sustinebat. Titulus plenus sic legitur: *Synopsis universae philologiae: in qua: miranda unitas et harmonia linguarum totius orbis terrarum occulta, e literarum, syllabarum, vocumque natura & recessibus eruitur. Cum Grammatica, LL. Orient. Harmonica, Synoptice tractata; nec non descriptione Orbis Terr. quoad Linguarum situm & propagationem, mappisque geographico-polyglottis*. Editus est Norimbergae anno 1741, a negotio heredum Homannianorum mandatus. Editio altera anno 1754 apparuit.

Liber omnes orbis terrarum linguas tum notas offerre cogitabat, cum eorum systematibus scribendi. Ut mos erat, perennis Turris Babel mythi causa, Henselius omnes linguas ex origine communi in lingua Hebraica Biblica derivare conabatur, notiones in *A philosophicall essay for the reunion of the languages, or, the art of knowing all by the mastery of one* (1675), commentario Petri Besnier (1648–1705), expositas sequens.

Notae
-----

1. ↑  Siegismund Justus Ehrhardt (1783), *Presbyterologie des Evangelischen Schlesiens,* p. 205.
2. ↑  Johann Gottfried Eichhorn (1807), *Geschichte der neuern Sprachenkunde* (Geschichte der Litteratur von ihrem Anfang bis auf die neuesten Zeiten, in 5 volumnibus), 3: 11.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Synopsin Universae Philologiae*** spectant. |
Carolus Sanders Peirce.
**Synechismus** (Graece συνεχής 'continuus' [< σύν 'simul, una' + ἔχειν 'habere, tenere'] + *-ismus*), notio philosophica a Carolo S. Peirce proposita, est inclinatio ad res sicut spatium, tempus, et ius continuas habitandas:

> Res huius mundi, quae transitoriae philosophis videntur, continuae non sunt. Ex atomis separatis constant; non dubium est quin puncta Boscoviciana sint. Res profecto continuae, spatium, et tempus, et ius, aeternae sunt.
> 
> 

Synechismus habet proprietatem necessariam in coniectura philosophica continuitatem esse. Negat omnes tantummodo notiones esse, similiter omnia tantummodo materiam, et dualismum mentis-materiae esse. Secundum Peirce, synechismus affirmationem Parmenidis palam negat, quae declarat "Ens est, et non ens nihil." 

*Synechologicus,* nomen adiectivum, eodem sensu lato adhibetur; *synechologia* est ratio continuitatis vel causae universae; *synechia* in ophthalmologia morbidam partium unionem significat.

Nexus interni
-------------

* Immortalitas
* Monismus
* Panpsychismus
* Philosophia spatii et temporis
* Pluralismus
* Pragmatismus

Notae
-----

1. ↑  "The Law of Mind", *Monist*, ii. 534, reimpressus (*Collected Papers of Charles Sanders Peirce* v. 6, paragraphae 102-163) (*Essential Peirce* 1, pp. 312-333).
2. ↑  Anglice: "The things of this world, that seem so transitory to philosophers, are not continuous. They are composed of discrete atoms, no doubt Boscovichian points. The really continuous things, Space, and Time, and Law, are eternal."
3. ↑  Ketner 1992:115.

Bibliographia
-------------

* Ketner, ed. 1992. *Reasoning and the Logic of Things.* Ex acroasibus Peirceanis anni 1898.

Nexus externi
-------------

* Peirce, C. S. Definitiones synechismi, www.helsinki.fi (*Commens Dictionary of Peirce's Terms*)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

***Gothic II*** ('Gothicum II') est ludus computatralis personarum anno 2002 a Piranha Bytes creatus.

De fabula
---------

Post omnia Gothic I facta, Xardas personam primam a morte servat et hunc ut malem qui in insula Khorinis est amoveat mandat. Heros sine nomine, post varia facta, munera et res adversas, phylacterio magico invento et draconibus necatis, potentissimum draconum vincit, sed Xardas huius vim sorbet et fugit: sic lusor veneficum servum Beliar, pravi dei, esse invenit.

De Gothic II: Night of the Raven
--------------------------------

Ludus computatralis Gothic II similis sed longior, novae fabulae et novarum rerum gestarum, **Gothic II: Night of the Raven** ('Gothicum II: Nux Corvi'), anno 2003 creatus, est: lusor non solum dracones vincit, sed etiam alia facit et *Raven* ('Corvum'), necat.

Nexus interni
-------------

* Gothic
* Gothic III

Collegamenti externi
--------------------

* Gothic Wiki **(Italice)**
* Gothic II prologus **(Anglice)**
*S. c. caffer* in viridario nationali Chobe Botsuanae

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Artiodactyla   
Familia : Bovidae   
Subfamilia : Bovinae   
Genus : *Syncerus*   
Species : **S. caffer**   
Sparrman, 1779  
   
Palaeontologia

0.7–0 m.a.:  
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

Conservationis status

NT  
  
  
Custodienda (IUCN 3.1)
Territorium

***Syncerus caffer*** est species animalium subfamiliae Bovinarum familiae Bovidarum quae in Africa media et austrina habitat, nusquam domesticata, variis regionibus venaticia. Generis *Synceri* haec singula species nostro aevo vivit.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN Red List*

Bibliographia
-------------

* Hannah F. Tavalire et al. "Risk alleles for tuberculosis infection associate with reduced immune reactivity in a wild mammalian host" in *Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences* (17 Iulii 2019)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Syncerus caffer** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • Fossilworks |
*Vide etiam paginam discretivam:* Thera (discretiva)


Wikidata Thera (regionalis unitas)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 36°25′0″N 25°27′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Aegaeum Australe  

**Forma**

*Area*: 314.8 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Thera  
*Subdivisiones*: Sikinos Municipality, Ios Municipality, Folegandros Municipality, Anafi Municipality, Thera
**Vita**

*Incolae*: 17 612, 16 733  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Thera** (Neograece: Περιφερειακή ενότητα Θήρας) est una ex 13 unitatibus regionalibus Graeciae in regione Aegaeo Australi, quae reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) formata est.

Regionalis Therae unitas hos sequentes demos (numeri ut in tabula) continet:

| Numerus in tabula | Demus | Numerus incolarum |
| --- | --- | --- |
| 3 | Anaphe (Ανάφη) | 272 |
| 6 | Thera (Θήρα / Σαντορίνη) | 13 725 |
| 7 | Ios (Δήμος Ιητών (Ίος)) | 1862 |
| 16 | Sicinos (Σίκινος) | 238 |
| 19 | Pholegandros (Φολέγανδρος) | 676 |
|  | **Summa incolarum** | **16 773** |

Notae
-----

1. ↑  Numerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)
Reliquiae monumenti heroum eponymorum in Agora Athenarum.
**Pandion** (Graece Πανδίων) fuit heros et rex arcanus Athenarum, qui aetati Mycenaeae (saeculo XIV aut XIII a.C.n.) adscribi potest. Nam in indice regum apud Hellanicum exposito sextum locum obtinet. Quo in indice postea nomen *Pandionis* (et *Cecropis*) duplicatum est, quae mutatio primum in *Marmore Pario* apparet. Hic enim **Pandion I** (1437/6-1397/6), quintum locum obtinet, et octavum **Pandion II** (1307/6-1282/1).

De rebus gestis herois illius mythologici paene nihil notum est, sed nonnulla monumenta historica aliaque vestigia memorabilia posteritati relicta sunt, quorum in notitiam praecipue per auctores antiquos venimus.

Nomen Pandionis ad Pandia, sacra vetera Iovi instituta, referri videtur, et quidem ita, ut a nomine sacrorum illorum *Pandion* ductum sit. Nam forsitan ille qui primus Pandiis sacra fecerit *Pandion* nominatus sit. Clisthenes, cum saeculo VI a.C.n. Atticam susciperet administrandam, terram in decem tribùs divisit et suum cuique tribuit heroa conditorem, unamque ex tribubus Pandionidem ex nomine Pandionis nominavit. Saeculo IV a.C.n. in Agora positum est monumentum heroibus illis eponymis, inter quos etiam statua Pandionis erat. Hodie solum podium marmoreum in loco restat (vide imaginem adpositam) sed in museo archaeologico Agorae exemplar opinabile monumenti in conspicuo positum est. Praeterea in Acropoli erat heroum Pandioni positum.

Quae inter Pandionem heroa et Pandionem I / II intersit ratio, ambiguum est. Consentaneum est enim Pandionem heroa cum altero utro horum regum coniungere, ac putare Pandionem I aut Pandionem II ad lacunam chronographicam explendam fictum esse.

Notae
-----

1. ↑  Hellanicus 1 (*FGrHist* I: 449).
2. ↑  Scherf 2006.
3. ↑  *FGrHist* 239 A 1-17.
4. ↑  Harding 2007: 42.
5. ↑  Harding 2007: 48-50.
6. ↑  Kearns 1969: 68-69; Sourvinou-Inwood 2003: 74.
7. ↑  Paus. *Perieg.* 1.5.4; Kearns 1969: 191.
8. ↑  Harding 2007: 42, qui Pandionem I falsum esse suspicatur.

Bibliographia
-------------

* Harding, Phillip (2007) *The Story of Athens: The Fragments of the Local Chronicles of Attika.* Routledge.
* Kearns, Emily (1969) *The Heroes of Attica.* University of London Institute of Classical Studies.
* Kron, Uta (1976) *Die zehn attischen Phylenheroen: Geschichte, Mythos, Kult und Darstellungen.* Mann.
* Robertson, Noel (1993) *Festivals and Legends: The Formation of Greek Cities in the Light of Public Ritual.* The University of Toronto Press.
* Scherf, Johannes (2006) Pandion, *Brill’s New Pauly*. Volumina antiquitatis a Hubert Cancik & Helmuth Schneider edita.
* Sourvinou-Inwood, Christiane (2003) *Tragedy and Athenian Religion.* Lexington Books.
* Valdés Guía, Miriam (2007) Delimitación territorial y fronteras: la imagen mítica del sinecismo ático y su antigüedad en la tradición. *Polifemo* 7: 253–273.

Nexus interni
-------------

* *Pandion* (avis)
* *Pandion haliaetus*
**Synodus** (-i f.; Graece σύνοδος) est congregatio ecclesiastica, plerumque idem ac concilium valens. Qui synodo intersunt, synodales vocantur.

Usus verbi in variis ecclesiis
------------------------------

### Ecclesia Catholica Romana

In Ecclesia antiqua et usque ad saeculum duodevicesimum verba concilium et synodus synonyma erant.
A saeculo undevicesimo in Ecclesia Catholica Romana verbo concilio potius ad Oecumenica concilia dentotanda uti solet, synodus ad concilia regionalia. Ad usum in Ecclesiis Catholicis Orientalibus vide: Sacra Synodus.

### Ecclesiae Orthodoxae

In Ecclesiis Orthodoxis tantum verbum synodus in usu est. Oecumenicis conciliis, quae Neograece Οικουμενικές Σύνοδοι, "Oecumenicae synodi" vocantur, supremum arbitrium competit, non autem per se infallibiles habentur, cum pluries synodis, quae se ipas "oecumenicas" nominaverunt, hic status, quoniam fideles a decretis dissenserunt, postea denegatus est. Tantum ecclesia omnis infallibilis habetur, quomodo autem aut in quibus officiis, personis vel motibus haec infallibilitas manifesta fiat, constitutum non est.

Praeter septem Oecumenica concilia in Ecclesiis Orthodoxis a quibusdam hominibus etiam synodus anni 879, quae Photium adiuvit, et synodus Palamitica anni 1351 Oecumenica concilia ducuntur. Plurimi autem has synodos "panorthodoxas" vocant.

Praeterea in Ecclesia Orthodoxa Russica sedes patriarchalis (primo Kioviae, ab anno 1326 Moscuae) synodus vocatur. 1721-1918 Sacra Synodus, quae regimini publico subiecta erat, Ecclesiam Orthodoxam Russicam patriarcha deficiente regebat.

### Ecclesiae orthodoxae orientales

Ecclesia Orthodoxa Aethiopica a "Sacra Synodo", quae qotannis bis convenit et ex omnibus episcopis constat, regitur. Etiam aliae Ecclesiae orthodoxae orientales simili modo administrantur.

### Ecclesiae ex reformatione ortae

Plurimi Protestantes septem Oecumenica concilia ecclesiae antiquae agnoscunt (verbo "concilio" utentes). "Synodas" multae ecclesiae sive denominationes congregationes regionales vel internationales certis temporibus (ut puta quotannis vel bis in anno) convenientes nominant, quarum usus aut potestas variis in ecclesiis differt.

Nexus interni
-------------

* Oecumenicum concilium
* Sacra Synodus
Wikidata Werner Bergengruen
Res apud Vicidata repertae:Werner Bergengruen: imagoWerner Bergengruen: imago
*Nativitas*: 16 Septembris 1892; Riga  
*Obitus*: 4 Septembris 1964; Aquae Aurelianae  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Werner Max Oskar Paul Bergengruen
**Officium**

*Munus*: poëta, Interpres, scriptor, diurnarius  

**Familia**

*Proles*: Alexander Bergengruen, Nino Luise Hackelsberger  

**Memoria**

*Laurae*: Wilhelm Raabe Prize, Schiller Memorial Prize, Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, honorary doctor of the University of Munich  

**Werner Bergengruen** (natus die 16 Septembris 1892 Rigae, mortuus die 4 Septembris 1964 Aquis Aureleis) scriptor Germanus et diurnarius fuit. Adscribitur auctoribus immigrationis sic dictae internae. Participatus est tamquam artifex Renovatione catholica.

Vita
----

Medici filius totam vitam radices Balticas colebat. Cum gymnasium Lubecae frequentavisset, studuit lingam Theodiscam, iura, historiam, theologiam in oppidis Marburgo, Monachio, Berolino.

Miles voluntarius Primi belli mundani erat. Anno 1919 se inseruit Balticis copiis *(Landwehr)* ad defendendam patriam Balticam in saevientes communistas. Usque ad annum 1922 diurnarius erat Tilsae et Memelae, inde moderator scriptorum princeps apud periodica *Ost-Informationen* et *Baltische Blätter* (inter 1925-27), quae dicuntur. Istis annis fama eius esse narrator excellens augebatur. Ecce nonnullae eius fabellae: *Rosen am Galgenstock* (1923), *Schimmelreuter hat mich gossen* (1923), *Der tolle Mönch* (1930) vel *Die Feuerprobe* (1933). Notissima autem erat historia *Die drei Falken* (1937). Fabellis incubuit etiam postea: anno 1965 apparuit anthologia fabellarum sub titulo *Die schönsten Novellen*. Ex 1927 Bergengruen erat haud dependens auctor Berolini, postea Monachii et in Tiroli. Secundo bello mundano terminato invenitur Turici et postea Aquis Aureleis. Anno 1936 sese convertit ad catholicismum.

Anno 1937 nazistae excluserunt eum e Camera scriptorum *(Reichsschrifttumskammer)* postquam fabulam Milesiam *Der Großtyrann und das Gericht* praetitulatum (1935) edidit. Hic agitur de parabola de humanis deficientiis. Cyclus poeseos *Der ewige Kaiser* (1937) in Austria libera praelo commissus erat, in Germania socialismi nationalis secreto in foliis multiplicatis solummodo passim legebatur.

Opera Bergengruensia plurima in alia idiomata conversa multis editionibus disvulgata sunt. Lyrica eius traditionalia in religionis fundamentis fulta colligebantur in voluminibus *Die heile Welt* (1950), *Figur und Schatten* (1958) et *Herbstlicher Aufbruch* (1965). Autobiographica redolent duo itinerum libri qui titulantur *Deutsche Reise* (1923, reeditio anno 1959) et *Römisches Erinnerungsbuch* (1949), sed etiam opus *Das Geheimnis verpflichtet* (1952).

Nexus externi
-------------

* Pretiosa apud DDB
* Associatio amicorum
* Rudolf Grulich: „‚Hab ich den Tod allzu fleißig gerühmt.‘ Werner Bergengruen tamquam poeta christlicher Dichter"
*Syncerus caffer caffer* in viridario nationali Chobe Botsuanae

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Artiodactyla   
Familia : Bovidae   
Subfamilia : Bovinae   
Genus : ***Syncerus***   
Hodgson, 1847  
   
Palaeontologia

0.7–0 m.a.: Pleistocaenum medium > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

Conservationis status

NT  
  
  
Custodienda (IUCN 3.1)

***Syncerus*** (nomen a Briano Houghton Hodgson anno 1847 statutum) est genus animalium Bovidarum in Africa habitantium, cuius duae species recognoscuntur, videlicet *Syncerus caffer* hodie vivens et *Syncerus acoelotus* e fossilibus epocharum Pliocaenae et Pleistocaenae nota.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN Red List*

Bibliographia
-------------

* A. W. Gentry, "Bovidae" in L. Werdelin, W. J. Sanders, edd. *Cenozoic Mammals of Africa* (2010) pp. 747-803

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
Haec simia erit auctor clarissimus, satis per tempus laborans.
**Theoria simiarum infinitarum** est appellatio vulgaris sententiae elegantiori mathematicae data, quae dicit sortes eventus improbabilis, si per infinitum tempus temptatae, infinitati ipsi appropinquare.

Sensu est antiqua, at figura hodierna dicit, si essent simiae infinitae, vel una per tempus infinitum, sedentes et adhibentes machinas dactylographicas, tandem a forte opera omnia Gulielmi Shakespeare prodiderint.

Origines
--------

Aristoteles:

> διαφέρειν γάρ φασι τὸ ὂν ῥυσμῷ καὶ διαθιγῇ καὶ τροπῇ μόνον· τούτων δὲ ὁ μὲν ῥυσμὸς σχῆμά ἐστιν ἡ δὲ διαθιγὴ τάξις ἡ δὲ τροπὴ θέσις· διαφέρει γὰρ τὸ μὲν Α τοῦ Ν σχήματι τὸ δὲ ΑΝ τοῦ ΝΑ τάξει τὸ δὲ <12Η>12 τοῦ Η θέσει. περὶ δὲ κινήσεως, ὅθεν ἢ πῶς ὑπάρξει τοῖς οὖσι, καὶ οὗτοι παραπλησίως τοῖς ἄλλοις ῥᾳθύμως ἀφεῖσαν. περὶ μὲν οὖν τῶν δύο αἰτιῶν, ὥσπερ λέγομεν, ἐπὶ τοσοῦτον ἔοικεν ἐζητῆσθαι παρὰ τῶν πρότερον.– Aristoteles, *Metaphysica p. 985b*

Cicero:

> Hic ego non mirer esse quemquam, qui sibi persuadeat corpora quaedam solida atque individua vi et gravitate ferri mundumque effici ornatissimum et pulcherrimum ex eorum corporum concursione fortuita? Hoc qui existimat fieri potuisse, non intellego, cur non idem putet, si innumerabiles unius et viginti formae litterarum vel aureae vel qualeslibet aliquo coiciantur, posse ex is in terram excussis annales Enni, ut deinceps legi possint, effici; quod nescio an ne in uno quidem versu possit tantum valere fortuna.– Cicero, *De Natura Deorum, 2.93*

> Quicquam potest casu esse factum, quod omnes habet in se numeros veritatis? Quattuor tali iacti casu Venerium efficiunt; num etiam centum Venerios, si quadringentos talos ieceris, casu futuros putas? Adspersa temere pigmenta in tabula oris liniamenta efficere possunt; num etiam Veneris Coae pulchritudinem effici posse adspersione fortuita putas? Sus rostro si humi A litteram impresserit, num propterea suspicari poteris Andromacham Enni ab ea posse describi?– Cicero, *De Divinatione, 1.23*

Notae
-----

1. ↑  Nempe scripserit omnes libros qui umquam ficti essent.

Nexus interni
-------------

* Infinitas
* Infinitas + 1

Nexus externi
-------------

* Rogato Dr. Mathematica, Aug 1998, Adam Bridge
* Parabula simiarum, bibliographia cum attestationes.
* Infinitarum simiarum applet (Monashiensis Universitatis Virtuale Laboratorium)
**Theriaca Antiochi** fuit antidotus ad morsum viperi medendum, cuius compositio regi cuidam Antiocho Galenus attribuit. Dicit enim: "Pharmaca contra morsum viperi, inter quae theriaca quem Antiochus confecit: eam Plinius refert in muro templi Aesculapii inscriptam." Infra pergit: "Alia ab Eudemo metris exscripta, theriaca Antiochi Philometoris," cui insunt meum, serpyllum, opopanax, trifolium, anisum, feniculum, ammi, ervum, Chium. Plinius ita citatus dicit:

"Unam compositionem ... subteximus adversus venenata animalia incisam in lapide versibus Coi in aede Aesculapi. Serpylli duum denariorum pondus, opopanacis et mei tantundem singulorum, trifolii seminis pondus denarii, anesi et feniculi seminis et ammi et apii denarium senum e singulis generibus, ervi farinae denarium XII. Haec tusa cribrataque vino quam possit excellenti digeruntur in pastillos victoriati ponderum. Ex his singuli dantur ex vini mixti cyathis ternis. Hac theriace Magnus Antiochus rex adversus omnia venenata usus traditur aspide excepta."

Notae
-----

1. ↑  Sed quis? Sunt enim multi Eudemi medici.
2. ↑  Galenus, *De antidotis* 2.14 (14.183-185)
3. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 20.264

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Werdum
Res apud Vicidata repertae:Werdum: insigneWerdum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°39′24″N 7°43′11″E  
*Numerus incolarum*: 738  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Widmundensis, Esens  

**Geographia**

*Superficies*: 18.45 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Neuharlingersiel, Stedesdorf  

**Tabula aut despectus**

Werdum: situsWerdum: situs
Werdum ab oriente visum
Castellum in vico Edenserloog ad Werdum pertinente
**Werdum** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Cum aliis parvis communibus se ad Esens commune generale coniunxit. Ad Werdum et vici Edenserloog atque Gastriege pertinent.

Historia
--------

Iam anno 1191 castellum in vico Edenserloog exstruxtum est. Werdum, qui vicus anno 1297 primo in actis descriptus est, olim pars ducatus Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit, tum ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Werdum Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Werdum pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in hanc regionem venerunt. Anno 1972 vici supra dicti cum Werdum consociati sunt et eodem tempore Werdum pars Esens communis generalis factum est. Hodie multi perigrinatores in vicum veniunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Werdum** spectant. |

* werdum.de
Wikidata Sabbatius
Res apud Vicidata repertae:Sabbatius: imagoSabbatius: imago
*Nativitas*: 2. millennium;   
*Obitus*: 27 Septembris 1435; Belomorsk  

**Officium**

*Munus*: monachus, Eastern Orthodox monk  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Memoria**

venerabilis (*feriae die* 27 Septembris)
Sanctus **Sabbatius Solovecensis**, die 27 Septembris (calendario Iuliano) anni 1435 mortuus, ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur. Monasterii Solovecensis conditor est.

Vita
----

Ubi natus esset sanctus Sabbatius, nescimus. Tempore Basilii Caeci floruit, cum Euthymius Barbatus ecclesiam Novogardiensem administraret. Anno 1396 in coenobio Cyrilli Belozerici monasticam vestem induit. Cum vitam amaret solitariam, in monasterium Balaamicum secessit. Post aliquot annos unde ad mare Album clam abiit. Quo dum pergeret, eremitam quendam invenit Germanum nomine, in profundissima solitudine ad flumen *Vyg* (*Выг*) degentem. A Germano de Solovecensibus insulis, quae tunc temporis plane desertae essent, edoctus, eoque duce iter eas, utcumque difficile, feliciter perfecit. Anno 1429, in loco, quem sibi delegerant, crucem erexerunt ibique in solitudine habitabant. cellaque poBita, vitam severitate horridam intrepidus inivit. Piscatores quidam, in eodem loco sedem suam figere volentes, a duobus angelis pulsi fuisse dicuntur. Interea Germanus ad Onegam fluvium commeatus gratia transfretavit et Sabbatius omnino solus manens et mortem sibi adesse sentiens, ipse insulam reliquit et ad vicum quendam in aestuario *Vyg* fluvii situm pervenit. Ibi die 27 Septembris anno 1435 sacramentis refectus mortuus est. In album sanctorum a concilio Moscuensi anno 1547 relatus est. Simul cum Zosimo die 8 Augusti colitur, qua die reliquiae eius in monasterium Solovecense translatae sunt.

Troparium s. Sabbatio
---------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Удалився мира и водворися в пустыни,  добрым подвигом подвизався, злостраданием, и вниманием, и молитвами.  Отнудуже и по смерти источаеши исцеления, Савватие отче наш,  моли Христа Бога спастися душам нашим. | Declinans mundum et incolens eremum, bonum certamen certasti, incumbens duris laboribus, vigiliis et orationibus. Hinc post obitum fundis curationes, Sabbati Pater noster, ora Christum Deum, ut salvet animas nostras. |

Notae
-----

1. ↑  Russice *Евфимий Брадатый*.
2. ↑   Ignatii Kulczynski *Specimen ecclesiae Ruthenicae*, Parisiis et Tornaci, 1733, p. 46.

Nexus externi
-------------

* Vita sancti Sabbatii in: *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus* … scripsit Ioannes Martinov Cazanensis SJ, Bruxellis 1863, p. 235.
* Zosimus et Sabbatius Solovecenses in *Encyclopaedia orthodoxa* **(Russice)**