recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Magnetis campus magneticus a limaturis ferreis conspicuus factus.
Campi magnetici expulsio e superconductoris interiore vim magneticam creat ut magnes cubi forma in aere suspendatur.
*Der Geist in der Natur*, liber Ioannis Christiani Ørsted, 1854
**Campus magneticus** est campus physicus quem vis magnetica insidet. Qui campus partes conspicuas egit in inveniendis campis physicis Michaelis Faraday operá anno 1850.

Iacobus Maxwell autem primus fuit qui huic notioni modernam vectoris formam dedit. Maxwell quidem monstravit lucem aliasque undas electromagneticas e campo magnetico campoque electrico ortas esse, et quantitatem velocitatis lucis ab hoc deduxit.

Postea Albertus Einstein monstravit campum magneticum esse effectum relativitatis specialis.

Denique, inde ab annis 1960, secundum Theoriam Canonicam hodiernam, omnes vires electromagneticae et campi magnetici (et electrici) intelleguntur photonibus inter particulas commutatis secundum leges quanticas effici.

Nexus interni
-------------

* Aurora (astronomia)
* Electromagnetismus
* Fenestra plasmatis
* Ferromagnetismus
* Hysteresis
* Magnes
* Pulsar
* Pyxis nautica
* Remanentia
* Scutum energeticum

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Editio secunda anni 2009.
2. ↑  Faraday ipse dicebat *viris lineas* quando, exempli gratia, de campo magnetico cogitabat. In suo opere "De lineae virium natura" (Anglice: "On the physical character of the lines of force") nos informavit anno 1852: "I cannot conceive curved lines of force without the conditions of *a physical existence* in that intermediate space" [emphasis addita]. Scilicet: "Non possum imaginari lineas virium curvas sine existentia physicali adiuncta in illo spatio intermediario."
3. ↑  J. C. Maxwell, "A Dynamical Theory Of The Electromagnetic Field", 1865,
Pars 1,
Pars 2,
Pars 3,
Pars 4,
Pars 5,
Pars 6; Vide etiam analysim modernam ab Andre Waser, "On the Notation of Maxwell's Field Equations, 2000, et Aequationes Maxwellianae in vacuo.
4. ↑  A. Einstein, "Zur Elektrodynamik bewegter Körper", Annalen der Physik 17, 891-921, 1905
***Avatar*** est pellicula ab Iacobo Cameron Canadiensi moderatore edita, quae ad genus rerum futurarum pertinet. Pellicula est gratissima compluribus totius mundi spectatoribus propter novas oculorum imagines personasque computatore factas, et prima pellicularum cunctarum munere venditionis facta est, cum iam paucis mensibus edita maximam totius historiae cinematographiae mercedem obtinueret.

De fabula
---------

***Cave: Argumentum detegetur***

Fingitur pellicula anno 2154: homines, nostra Terra pollutione obruta ac abusu vastata, ad spatium cosmicum se vertunt et adiumento astronavium ad Pandoram appellunt, satellitem Polyphemi, in systemate Alphae Centauri. Incolit planetam quoddam intellegentium creaturarum silvicolarum genus quod se ipsum Navi vocat, quod tribubus divisum in cavis arborum excelsorum sedem habere solet, ac strictu nexu cum natura venando vivere.

Minerali quodam pretiosissimo in Pandora invento, Unobtainio appellato, homines societatem mercatoriam constituunt atque metallum ingens infra silvas Pandorae cavare incipiunt. Praeter pericula ferasque planetae beluas etiam aër veneficus, haud bonus respiratui hominum, obstat explorationi: milites hominesque scientiae igitur tantum extra aedificia oxygenium artificiosum spirando superesse possunt. Sed huic rei remedium scientia genetica iam posuit, cum creati essent corpora artificiosa commixtim a cellulis humanis Navique; quibus corporibus nomen datum est *avatar*. Quisque avatar suum tenere ac dirigere potest dum tute dormiens in capsa quadam, illi corpori impulsus recte a neuronis per nexum mentis transmittens.

Pandorae montes volantes in caelo.
Iacobus Sully est miles classiarius Pandoram missus cui crurum deficit usus ob vetus belli vulnus. Cum ipse deambulare non possit, suscipit potestatem corporis artificiosi fratris gemini sui post mortem eius, cui olim avatar destinabatur. Itaque, Iacobo dormiente aedificio mediae humanae stationis minerariae, avatar obambulat per silvas Pandorae ut satelles comitum et brevi tempore congreditur cum populo Navi. Magistratus stationis Iacobo iubent tribum Navi persuadere ut arborem vitalem suum relinquant, cum ingens Unobtainii conglomeratio facile cavatu illic succubet. Nisi Navi id facerent, armis vique eos homines cogerent. Tamen Iacobus fascinatus cultu modoque vivendi populi Navi, atque mulieri nomine Neytiri iam adfectu ligatus, ardue officium hoc explere potest. Cum homines impetum ferum faciunt erga Navi, ei est deligendum utri generi humano an Navi prodesse velle.

De nomine
---------

Deducitur *Avatar* (Anglice) de *Avatara,* nomine substantivo quod multum in Hinduismo valet, quod fere 'descensus' significat et quamque decem incarnationum dei Vishnus dicit. In pellicula, nomen istud corporibus artificiosis nexu mentis directis attribuitur, cum systema remoti imperii corporis incarnationi simile esse videtur.

Nexus interni
-------------

* Lingua *Na'vi*

Nexus externi
-------------

* Visificum pelliculae *Avatar* apud YouTube
*Vide etiam paginam discretivam:* Murus (discretiva)


Wikidata Murus (Apulia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°6′0″N 18°20′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 929  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Lupiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 16 chiliometrum quadratum, 16.77 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Malliae, Senereca, Scurranum, Iuianellum, Casalis Sancti Nicolai  

**Tabula aut despectus**

Murus (Apulia): situsMurus (Apulia): situs
Murus (Apulia)
**Murus** (-i, *m.*) seu **Murum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Murus Lupiensis* et *Murus Lyciensis*, olim fortasse *Myrum*) (Italiane: *Muro Leccese*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 5 180 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra, situm. Urbani *Murenses* appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Geographia
----------

* Sallentum (*terram*)

Aedificia egregia
-----------------

* Ecclesia Mater

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Hydruntina

Municipia finitima
------------------

* Iuianellum,
* Malleae,
* Palmaricium,
* Sanarica,
* Scorranum.

Nexus interni
-------------

* Apuliam (*regionem*),
* Provinciam Lupiensem,
* Sallentum (*terram*),
* Lupias seu Lycias (*urbem*),
* Urbes Italiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Murum** spectant. |

* Situs publicus **(Italice)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Lupiensi.Collocatio finium municipii in Provincia Lupiensi.
* Muri: Ecclesia Mater.Muri: Ecclesia Mater.

Notae
-----

1. ↑  F. Sacco, *Dizionario geografico-istorico-fisico del Regno di Napoli* (Neapolis: Vincenzo Flauto, 1796) (I) (II) (III) (IV)
2. ↑
3. ↑  DPR 25 Octobris 1999
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae


Mus

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Rodentia   
Superfamilia : Muroidea   
Familia : Muridae   
Subfamilia : Murinae   
Genus : ***Mus***   
Linnaeus, 1758  
   
Subdivisiones: SpeciesVide textum

**Mus** est genus mammalium ordinis Rodentium.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Murem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Murem*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |
Casa cum museo quo aditus nunc vetatur
**Museum de Re publica democratica Germanica** (Theodisce: *Olle DDR*; ad litteras: *Germania Orientalis delirans*) invenitur Apoldae in Germania in via Bahnhofstraße 42 in pristino depositorio post pinacothecam sito.

Historia
--------

Spectatum veniant ...
Museum die 1 Octobris 1999 inauguratum die 29 Iunii 2020 portas suas reclaudere debuit. Nam societas fundatrix Erfordiensis EURATIBOR tunc impotentia solvendi percussa est. Olim inceptum istud maxime laudandum supportaverant et ministri districtus et agentura operaria foederalis. Itaque et nostris diebus opera maxima confertur ut res denuo modum in dignum praesententur.

Promptorum genus
----------------

Si in museum intraveris ad spatiationem trans vitam quotidianam in Re publica democratica Germanica agendam invitaberis: rerum spectandarum quindecies milia collectionem revera admirabilem effecerunt. Curatoribus in animo est ut (sub)ridendo veritas de vita sub communismo degenda narretur. 

Musea talia ab hominibus diligenter creata sunt, qui res post annum 1990 citius ad purgamenta abiectas atque neglectas interitu servaverunt historiam posteris salvaturi. Apoldae in ista casa mira quasi in scaenis producuntur privata et non privata velut culinae, dormitoria, infantium cubilia, officinae medicorum, tabernae, fora, graphea administrantium). Quotannis insuper expositiones speciales factae sunt. Praeterea multa minora quoque magno studio in museo disposita admirationi prostant. 

Mensibus inter Ianuario et Septembri 2022 pauca collectioni magnae erepta in Museo campanarum Apoldensi vulgo exhibentur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Museum de Re publica democratia Germanica Apoldae** spectant. |

* Invitatio in paginis periegeticis Thuringiae dedicatis
* "Lebenszeichen der Museumsbaracke Olle DDR". TA, 11.4.2021
* "DDR Museum Apolda - Eine wunderschöne Sammlung mit DDR-Gebrauchsgegenständen". Youtube, 2017

Notae
-----

1. ↑  De exhibitione ad tempus et historia collectionis originalis
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Legenda

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 |  |
| Forum *Taksim* →M2 | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 | *Taksim Meydan* |
|  | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 
 |  |

 |  |
| *horreum triamviariorum* | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 |  |
|  | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 | *Hüseyin Ağa Camii* |
| Lyceum *Galatasaray* | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 | *Galatasaray Lisesi* |
| Curia mercatorium | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 | *Odakule* |
| Forum *Tünel* | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 | *Beyoğlu Tünel* |
|  | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 |  |
|  | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

 |  |

 |
| Fons: en:wiki |

**Linea T2** vel **tramviarius nostalgicus Taksim - Tünel** est currus electricus  Constantinopolitanus vetus. Condita anno 1913 nomine İETT (*İstanbul Elektrik Tramvay et Tünel*) ab anno 1914 usi currus ab societate MAN fabricatis electrici usque ad mensem novembris anni 1966 vexerunt, donec lineae curruum electricorum vetorum terminatae essent. Demum die 29 Decembris 1990 linea hodierna T2 reaperta est.

Astaria lineae T2 fere plene inter *İstiklal Caddesi* (via libertatis), olim *Grande rue de Pera* (Perae Platea), currunt.

Pinacotheca
-----------

* 
* In horreoIn horreo
* Horreum duobus astariisHorreum duobus astariis
* Gubernatio currusGubernatio currus
* 
* Meschita Hüseyin AğaMeschita *Hüseyin Ağa*

Nexus interni
-------------

* Agatha Christie in deversorio *Pera Palatii* non procul ab linea T2 opus suum *Murder on the Orient Express* scripsit.
* Constantinopolis

Nexus externi
-------------

* Historia lineae 2 et curruum electricorum Constantinopolitanorum **(Turcice)**
Wikidata Avenzoar
Res apud Vicidata repertae:Avenzoar: imagoAvenzoar: imago
*Nativitas*: 1091, 1073; Peñaflor  
*Obitus*: 1162; Hispalis  
*Patria*: Taifa of Seville, Almoravides, Almohad Caliphate  

**Officium**

*Officium*: Vezirus  
*Munus*: medicus, medicamentarius, dietitian  

**Consociatio**

*Religio*: Musulmanus
**Abumeron Avenzoar**, nomine nativo أبو مروان عبد الملك بن زهر *Abū Marwān ʿAbd al-Malik ibn Zuhr* (Peñaflor in oppido Vandalitiae natus anno circiter 1092; Hispali anno fere 1161 mortuus) fuit scriptor de re medica Arabicus.

Notae
-----

1. ↑  "Abumeron Avenzohar": vide titulum editionis 1490/1491

Editiones operum
----------------

* 1490/1491 : *Abumeron Avenzohar; [Colliget Averrois]*. Venetiis Textus apud Monacenses
* 1497 : Hieronymus Surianus, ed. *Abhumeron Abynzoar; Colliget Averrois*. Venetiis apud Otinum de Luna Textus apud Qatarenses apud Monacenses
* 1553 : *Averrois Cordubensis Colliget ... Abimeron Abynzoahar*. Venetiis apud Iuntas Textus apud Gottingenses
Villa Reuter Ysenaci **Museum Reuter-Wagner** (Theodisce: *Reuter-Wagner-Museum*) invenitur Ysenaci in villa rustica Friderici Reuter. Villa idyllice iacet secundum semitam in qua Castellum Wartburgense migrantibus aditur.

Museum
------

Anno 1895 urbs Ysenacum acquisivit villam ab architecto Ludovico Bohnstedt annis 1866-68 secundum genus Italicum neorenascens constructam, cuius frontem tres columnae efferunt. Ibi museum in honorem domni Reuter creatum est. Nicolaus Oesterlein, fanaticus musicorum entheus, Vindobonae museum privatum de Ricardo Wagner cum circa viginti milibus rerum Wagnerianarum instituerat, qui res vendere coactus est. Professor Ysenacensis Ioseph Kürschner, editor encyclopaediarum, operam dabat, ut municipium collectiones istas Vindobonenses emeret. Ricardum Wagner regione Ysenacensi valde inspiratum et inde museum Wagnerianum exoptandum esse omnibus patebat. Itaque maxima collectio Wagneriana extra Baruthum hodie Ysenaci est: consistit in bibliotheca, libellis artisticis publice affixis, diagrammatibus musicis, tractationibus periodicorum. Domus insuper spectaculis diversis (e.g. matrimonialibus caeremoniis) usurpatur.

Fridericus Reuter
-----------------

Iste scriptor ad Stavenhagen (Megapolis-Pomerania Citerior) anno 1810 natus studens fuit etiam Ienae, ubi corporationi cuidam academicae sese adiunxit. Capitis damnato anno 1833 parcebatur. Usque annum 1840 in carcere fuit, inde ab anno 1845 se litteris lingua Saxonica scribendis dedicavit. Anno 1863 Ysenacum sese contulit ubi animam efflavit anno 1874.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Villam Reuter** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Μουσεῖον Ῥόϊτερ-Βάγκνερ ("Museum Reuter-Wagner") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Pagina domestica musealis
* Opera Friderici Reuter cum biographia
Despectus in Esium et in proxima scopula e satellite
Despectus in insulam a Ulianum
**Esium** (-i, *n.*) (alia nomina: vide sectionem) (Croatice *Iž*, Italiane: *Eso*; Theodisce: *Ese*) est insula Croatiae.

Nomina
------

Nomina latina insulae sunt: *Esium, Esum, Decium, Ecium, Egium, Esium, Gesium, Hecium, Hegium, Ixum, Jecium, Jocum, Ycium*

Geographia
----------

Esium pertinet ad Dalmatiam regionem historicam et proprie ad Archipelagum Iadrensem Insularum Dalmaticaraum septentrionalium; insula iacet prope Iaderam infra Insulam Maiorem et Ulianum. 

In rebus administrativis pertinet ad Regionem Iadrensem et ad Municipium Iadrensem. In Esii 615 homines (anno 2011) vivunt.

Notae
-----

1. ↑  LIVIO MARIJAN – *VELI IŽ, GLAGOLJAŠKO PUČKO CRKVENO PJEVANJE U ZADARSKOJ NADBISKUPIJI* - Hrvatska kulturna udruga Pjevana baština, Institut za etnologiju i folkloristiku, Zagreb, 2013
2. ↑  http://zupe.zadarskanadbiskupija.hr/
3. ↑  LIVIO MARIJAN – *VELI IŽ, GLAGOLJAŠKO PUČKO CRKVENO PJEVANJE U ZADARSKOJ NADBISKUPIJI* - Hrvatska kulturna udruga Pjevana baština, Institut za etnologiju i folkloristiku, Zagreb, 2013
4. ↑  http://zupe.zadarskanadbiskupija.hr/

Nexus interni
-------------

* Insulae Croatiae,
* Mare Hadriaticum.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Esium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°2′19″N 15°6′47″E • *GeoNames* |
Gulielmus Meyer-Lübke, philologus
**Gulielmus**, vulgo *Wilhelm* **Meyer-Lübke** (natus Dübendorf in Districtu Usterano die 30 Ianuarii 1861; mortuus Bonnae die 4 Octobris 1936), fuit philologus Helveticus, cuius patruus iste Conradus Ferdinandus Meyer scriptor.

Vita
----

Medici filius linguisticae comparativae studebat annis ab 1879 ad 1881 Turici, Berolini autem annis 1882 et 1883. Turici anno 1883 doctoratu laureatus est. Inde ab anno 1887 ad Universitatem Litterarum Ienensem velut docens privatus de linguis comparandis operam dabat. Alma Mater Rudolphina Vindobonensis isto viro gaudere potuit ex anno 1890. Namque ibi tunc professor extraordinarius creatus est, antequam biennio Viennenses eum professorem ordinarium in linguis Romanicis indagandis proclamarent. Rectoris universitarii munere anno scholastico 1906/07 functus est. Annis ab 1915 ad 1928 tamen ad Universitatem Fridericiam Guilelmiam Rhenanam Bonnam iit, ubi in linguisticis professor erat.

Momentum scientificum
---------------------

Quin Meyer-Lübke inter linguistas optimos habendus sit nemo dubitaverit. Res de artibus grammatica etymologicaque pepigit, quae multis aliis fundamento erant. Meritum grande erat quod utilissimas linguarum Indoeuropaearum explorandarum methodos in linguis Romanicis posuit atque adhibuit. In libris etiam nunc lectis glossarium quoddam est cui titulus *Romanisches etymologisches Wörterbuch* (1911–1920), manuale criticum de omnibus Romanicis dialectibus. Ibi verborum thesaurus gigans datur, attribuitur, explicatur.

Nexus interni
-------------

* Eugenius Herzog, discipulus
* {{Meyer-Lubke}}, formula pro citationibus *Romanisches etymologisches Wörterbuch*

Nexus externi
-------------

* Vicifontis scaturigines
* Cursus quos Turici annis inter 1884 et 1887 habuit
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
Gulielmus Nordhaus (2018)
**Gulielmus Nordhaus**, vulgo *William Dawbney Nordhaus*, Albuquerci natus die 31 Maii 1941, est vir oeconomicarum scientiarum peritus Americanus et professor universitatis Yalensis, qui praesertim studiis ad mutationem climaticam pertinentibus notus est. 

Anno 1967 Nordhaus in Massachusettensi Instituto Technologiae ad gradum philosophiae doctoris admissus est. Inde ab anno 1967 apud universitatem Yalensem servit, ab anno 1973 professor ordinarius scientiarum oeconomicarum. 

Anno 2018 praemium Nobelianum oeconomicarum scientiarum meruit, "quod mutationem climaticam cum longinqua analysi macrooeconomica coniunxit." Quod praemium aequaliter divisum est inter Gulielmum Nordhaus et Paulum Romer.

Notae
-----

1. ↑  Situs praemii Nobeliani.

Bibliographia
-------------

* Nordhaus, William (1979 *)The Efficient Use of Energy Resources*. Yale University Press.
* ————— (2008) *A Question of Balance: Weighing the Options on Global Warming Policies.* Yale University Press.

Nexus interni
-------------

* Progressus durabilis
**Eduardus Richard** (natus ad Stratam Mauricii (vulgo *Ystradmeurig*) in pago Ceretico anno 1714, mortuus 28 Februarii 1777) fuit praeceptor et poeta Cambro-Britannicus fuit. Linguis Graeca et Latina a fratre, Abraham, imbutus, postea Scholae Grammaticae Reginae Elizabethae, Mariduni, et sub aegidem presbyteri cuiusdam nomine Pugh eruditus est. Scholam celebrem Stratae Mauricii anno 1734 sive 1735 condidit. Poesias complures Cambro-Brittonicas titulis saepe Latinis praemissis composuit. Anno 1777 mortuus atque in ecclesia Sancti Michaelis Lledrodis (Cereticensis comitatus) sepultus est. Monumentum haec verba exhibens, versibus Sapphicis composita, ibi conspici potest: 

Hic iacet vates sacer ille, doctus  

Litteras Graecas neque non Latinas,  

Doctus et fastos Gwaliae, Lledrodis  

Grandis alumnus.
Iuventutis linguis antiquis formandae opus a successore, Iohanne Williams, prolongatum est. Inter Richardi discipulos Iohannes Evans, cognomine poetico *Ieuan Brydydd Hir*, nominandus est. Opera Eduardi Richardi annos 1803, 1811, 1813, 1851, 1856, et 1916 impressa sunt.

Bibliographia
-------------

* "Richard, Edward" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
* Saunders Lewis, *A School of Welsh Augustans*. 1924; Bathoniae, 1969
* D. G. Osborne-Jones, *Edward Richard of Ystrad Meurig*. Mariduni, 1934
* *Y Bywgraffiadur Cymreig hyd 1940*. Londinii, 1953
* T. I. Ellis, *Crwydro Ceredigion*. Llandybie, 1953
* D. Gwenallt Jones, *Blodeugerdd o'r Ddeunawfed Ganrif: Detholiad o Farddoniaeth Glasurol y Ganrif*. Cardiffae, 1965
* Owain W. Jones, "The Mountain Clergyman: His Education and Training" in O. W. Jones, W. Walker, edd. *Links with the Past: Swansea & Brecon Historical Essays* (Llandybie, 1974)
Stella Sullivaniana in Hollywood Walk of Fame Ruscisilvae Californiae situm.
Sullivan anno 1955.
Carmen Miranda in *The Ed Sullivan Show* anno 1953.
Sullivan et Cole Porter in *Toast of the Town* anno 1952.
Sullivan Itzhak Perlman, violinistae Israelitico tredecim annos nato, post concentum Telavivi anno 1958 habitum gratulatur.
Sullivan, scurra vestitus, *Clownaround,* praecipuum spectaculum televisificum, anno 1972 hospitem agit.
**Eduardus Vincentius Sullivan** (natus *Edward Vincent Sullivan* Harlem Novi Eboraci die 28 Septembris 1901; mortuus Manhatae die 13 Octobris 1974) fuit personalitas televisificus Americanus, diurnarius artium athleticarum et oblectationis, diuturnusque columnista syndicatus pro diario *New York Daily News.* Creator et hospes *The Toast of the Town,* programmatis varietatis televisifici tandem *The Ed Sullivan Show* appellati, praecipue memoria tenetur. Quod viginti tres annos emissum, ab anno 1948 ad 1971, diutissimum varietatis spectaculum summam in historia emissionis Civitatum Foederatarum constituit. "Ultimum spectaculum televisificum magnum per paene ullam normam erat," dixit David Hinckley, iudex televisificus. "Unus est ex nostris carissimis dilectissimisque culturae popularis memoriis."

Notae
-----

1. ↑  "Ed Sullivan Biography | Ed Sullivan Show". Edsullivan.com .
2. ↑  Anglice: "It was, by almost any measure, the last great TV show. It's one of our fondest, dearest pop culture memories" (Nachman 2009), locus Kindle 7662-7670).

Bibliographia
-------------

* Barthelme, Donald. 1974. And Now Let's Hear It for the Ed Sullivan Show! In *Guilty Pleasures.* Novi Eboraci: Farrar, Straus and Giroux.
* Bowles, Jerry. 1980. *A Thousand Sundays: The Story of the Ed Sullivan Show.* Putnam.
* Leonard, John. 1997. The Ed Sullivan Age. *American Heritage* 48(3).
* Maguire, James. 2006. *Impresario: The Life and Times of Ed Sullivan.* Billboard Books.
* Nachman, Gerald. 2006. Ed Sullivan. Thecolumnists.com, 18 Decembris.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eduardum Sullivan** spectant. |

* *The Official Ed Sullivan Show Website,* situs proprius.
* Chartae Sullivanianae in Wisconsin Center for Film and Theater Research.
Eduardus Norden anno 1888
**Eduardus Norden** (in Frisia in oppido Emda die 21 Septembris 1868 natus; mortuus Turici die 13 Iulii 1941) fuit philologus Latinitatis peritissimus, parentibus Iudaeis ortus, qui quidem more Germanorum vivere iam dudum assueverant. Carolus Iosephus Norden pater medicus fuit. Eduardus ipse duodeviginti annos natus ad fidem Christianam sectamque Lutheranam se convertit.

Qui cum litteris veteribus studeret, magistros optimos Hermannum Diels, Theodorum Mommsen, Eduardum Zeller, Hermannum Usener, Franciscum Bücheler audivit, a quo ultimo iuvenis anno 1891 ad dignitatem doctoralem promotus est. Anno post se habilitavit, ut primum in universitate Gryphiswaldiana, tum in universitate Viadrina in urbe Vratislavia, denique inde ab 1906 in universitate Berolinensi litteras Latinas profiteretur.

Cui cum anno 1935 a.d.XVI.Kal.Mart.? a magistratibus Hitleranis interdictum esset, ne Iudaeo sanguine ortus studiosos Germanicos doceret, anno 1939 cum uxore Turicum emigravit, quo loco mortuus est.

Libri eius, inter quos reperiuntur commentarius in librum sextum Aeneidis, liber de generibus eleganter solute scribendi antiquis, opera quaedam de cultu deorum Romanorum illustrissima, inter opera a viris vetustatis peritis conscripta auctoritatem maximam obtinent.

Bibliographia
-------------

* Bernhard Kytzler: *Norden, Eduard.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 19, Duncker & Humblot, Berlin 1999, S. 341 (Digitalisat).
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Eduardus Riedel
Res apud Vicidata repertae:Eduardus Riedel: imagoEduardus Riedel: imago
*Nativitas*: 5 Iulii 1969; Urbs Fluminensis  
*Patria*: Brasilia  
*Nomen nativum*: Eduardo Corrêa Riedel
**Officium**

*Officium*: Secretary, Secretary, governor of Mato Grosso do Sul  
*Munus*: politicus, Negotiator, conductor, Agricola, associate, Secretary  

**Consociatio**

*Factio*: Brazilian Social Democracy Party  

**Familia**

*Genitores*: Nelson Riedel; Seila Garcia Côrrea  
*Coniunx*: Mônica Riedel  
*Proles*: Marcela Riedel, Rafael Riedel  

**Eduardus Riedel**, vulgo *Eduardo Riedel* (Urbe Fluminensi in Brasilia natus die 5 Iulii 1969), est vir politicus et hodiernus Matogrossensis Australis praepositus.

De vita
-------

Anno 2015, Riedel renuntiavit loco praesidentis rectoris Famasul (2012-2014), acceptis praefectis publicis secretariatus regiminis et strategicae Procurationis Matogrossensis Australis, in regimine Reinaldo Azambuja, in qua positus erat. Manserunt usque ad 2021.

Anno 2022 ad regimen Matogrossensis Australis comitiorum Brasiliae cucurrit, die 2 mensis Octobris anno 2022 ad secundum circumivit. Die 30 Octobris 2022, praeses creatus est cum? 808 210 suffragiis (56.90%), candidatus relicto Renan Contar cum suffragiis 612 113 (43.10%).

Munus praesidis sustinebit e die 1 Ianuarii anno 2023.

Anno 1994 Monicam Morais duxit, quae duos filios ei peperit: Marcelam et Raphaelem.

Notae
-----

1. ↑  "Secretários" .
2. ↑  "Saiba quem é: Eduardo Riedel, candidato ao governo de MS". dothnews.com.br .
3. ↑  "Riedel assume Seinfra com missão de reconstruir pontes e conduzir obras do 'governo presente' em MS". dothnews.com.br .
4. ↑  "Eleições 2022: Eduardo Riedel é eleito governador de MS" .
Wikidata Hailprunna
Res apud Vicidata repertae:Hailprunna: insigneHailprunna: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°8′26″N 9°13′5″E  
*Numerus incolarum*: 125 613  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Heilbronn
**Gestio**

*Praefectus*: Harry Mergel  
*Procuratio superior*: Regierungsbezirk Stuttgart  

**Geographia**

*Superficies*: 99.89 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Biberach, Böckingen, Frankenbach, Horkheim, Klingenberg, Neckargartach, Sontheim  
*Territoria finitima*: Circulus terrae Hailprunna (Badenia et Virtembergia)  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Solodurum, Francofortum ad Oderam, Baeterrae, Neath Port Talbot County Borough, Słubice, Bata  

**Tabula aut despectus**

Hailprunna: situsHailprunna: situs
Horologium astronomicum curiae
**Hailprunna** vel **Salutis Fons** est oppidum et commune Badense-Virtembergense 117'531 incolarum (anno 2012).

Res gestae
----------

* 741 - Villa Helibrunna primum nominata in documento est.
* 1371 - Heilprunna urbs imperialis facta est.

Anno 1281 Rudolphus I legem municipalem praebuit.

Clari cives
-----------

* Gulielmus Waiblinger, poeta
* Sibel Kekilli, actrix (1980)
* Theodorus Demmler, artis historicus (1879–1944)

Imagines
--------

* Mercati forumMercati forum
* Catharinae domusCatharinae domus
* Museum civicum in curia germanicaMuseum civicum in curia germanica
* Museum historiae naturalisMuseum historiae naturalis

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae
* Theodorus-Heuss-Gymnasium Hailprunna

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hailprunnam** spectant. |

* Hailprunnae pagina interretialis

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Ecclesia Sancto Laurentio Hengsteseiae saeculo XII dicata, cum sepulcreto propinquo.
**Hengsteseia** aut **Hengesteseia** (Anglice: *North Hinksey* vel *Hinksey Septentrionalis*) est vicus vel suburbium rusticum ad occidentem urbis Oxoniae. Insunt 4000 incolarum. Locata est in colle ad ripas rivi Hinksey, qui in Tamesin defluit. 

Hengsteseia primo aedificata est tempore Saxonum saeculo VII, et mox donatus est ad Abbatiam Abingdonensem. Saeculo XII, ecclesia Sancti Laurentii aedificata est. Hoc in aevo, aquae perductae sunt in Oxoniam ab Hengsteseia per ductu subterraneo.

Hodie, habet Hengsteseia domum publicam, scholam primariam, atque Oxford R.F.C.

Notae
-----

1. ↑  "Parishes: North Hinksey," *A History of the County of Berkshire,* 4:405-408. British History Online (olim Londinii: Victoria County History, 1924).

Nexus interni
-------------

* Botley

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hengsteseiam** spectant. |
Henricus Albertz et Hinricus Luebke anno 1966
**Henricus** (vulgo *Heinrich*) **Albertz** (natus 22 Ianuarii 1915 Vratislaviae, mortuus 18 Maii 1993 Bremae) vir publicus Germaniae et sodalis SPD erat.

Munus
-----

Henricus Albertz filius pastoris fuit atque et ipse post scholam finitam Theologiae studebat. Postquam Nazistae in Germania rerum potiti sunt, albertz sodalis ecclesiae confitentis fiebat. Saepius in carcerem iactus, anno 1941 miles fieri coactus est. Post bellum finitum oppido Cellae pro societate ecclesiae, quae fugitivos belli adiuvabat, laboravit. Tum erat praeses societatis nomine *Salus opificum* (Theod: "Arbeiterwohlfahrt").

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1946 Albertz sodalis SPD fuit et anno 1948 Hinricus Gulielmus Kopf, praeses ministrorum Saxoniae Inferioris eum administrum rerum fugitivorum fecit, quem magistratum ad annum 1955 gessit. Tum Otto Suhr Magister civium regens Berolini eum ministrum senatus Berolini fecit. Ab anno 1959 Albertz praeses tabularii senatus erat, ab 1961 senator rerum internarum Berolini fuit. Cum Gulielmus Brandt tunc Magister civium Berolini anno 1966 administer foederalis rerum exterarum factus est, Albertz ei 1 Decembris magister civium successit. Cum factio eius electionem Martii 1967 vicit, Albertz tamen 19 Octobris 1967 a magistratu recessit, quod accepit rationem tumultuum, qui accidissent, dum Imperator Persarum Berolinum visitavit. Successor eius Nicolaus Schütz (SPD) creatus est.

Post officia
------------

Annis 1970 - 1979 Albertz iterum pastor ecclesiae laboravit. Annis sequentibus defensor pertinax pacis fuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricus Albertz** spectant. |

Magistri Civium Regentes Berolini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne BeroliniInsigne Berolini |
| Ernestus Reuter (SPD) |Gualtherius Schreiber (SPD) |Otto Suhr (SPD) |Franciscus Amrehn (CDU) |Gulielmus Brandt (SPD) |Henricus Albertz (SPD) |Nicolaus Schütz (SPD) |Theodericus Stobbe (SPD) |Ioannes Iochen Vogel (SPD) |Ricardus de Weizsaecker (CDU) |Eberhardus Diepgen (CDU) |Gualtherius Momper (SPD) |Eberhardus Diepgen (CDU) |Nicolaus Wowereit (SPD) |Michael Müller (SPD) |
|  |
Wikidata Henrica Baehrens
Res apud Vicidata repertae:Henrica Baehrens: imagoHenrica Baehrens: imago
*Nativitas*: 21 Septembris 1955; Bevern  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  
*Religio*: Lutheranismus, Lutheran Churches
**Henrica** (Theod. *Heike*) **Baehrens** (nata die 21 Septembris 1955 Bevern) rerum politicarum perita Germanica factionis SPD est.

Iuventus et munus
-----------------

Baehrens post scholam finitam tirocinium aerarii fecit, sed tum Diacona operam dedit.

Familia
-------

Anno 1977 marito nupsit atque duoas filios habet.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1988sodalis factionis Socialis Democraticae est. Annis 1989 - 1996 legata ad consilium urbis Stutgardiae fuit. Anno 2013 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
**Henricus** (natus anno circiter 1176; Thessalonicae interfectus die 11 Iulii 1216), filius Balduini V comitis Hanoniensis uxorisque suae Margaritae comitissae Flandrensis et frater minor natu Balduini, fuit (fratre anno 1205 a Caesare Bulgaro Caloioanne capto et mox mortuo) imperator Latinus Constantinopoli instauratus.

Henricus bis uxores duxit: die 4 Februarii 1207 Agnetem Montisferrati, Bonifacii regis Thessalonicensis filiam, quae anno 1208 mortua est; et anno 1213 Mariam, Caloioannis filiam. Mortuus est autem sine filiis legitimis. E paelice quadam filiam genuit, nomine incerto, quae Alexio Sthlavo nupsit, despotae regionis Melnik Bulgariae.

Fontes
------

* Galfridus de Villa Harduini, *La conquête de Constantinople*
* Henricus de Valencenis, *Histoire de l'empereur Henri de Constantinople*

Nexus externi
-------------

* "Henri de Hainaut" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Imperatores Latini

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Balduinus I 1204 • Henricus 1206 • Petrus 1216 • Yolanda 1217 • Robertus 1221 • Balduinus II 1228–1261 cum collega Ioannes Brenensis 1229–1237
*Index Imperatorum Latinorum • Imperium Latinum**Capsae cognatae:* Imperatores Constantinopolitani • Imperatores Trapezuntini |
|  |
Ebenezer Scrooge "ignorantiae" et "inopiae" occurrit. *A Christmas Carol*, fabula a Carolo Dickens de avaritia conscripta, imagine inlustrata.
**Avaritia** est "opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita." Praeter pecuniae luxuriaeque aviditatem, hominis avari est nimiae parsimoniae incumbere. Avaritia vitium putatur esse menti hominis insitum, abstinentiae virtuti contrarium, sicut etiam ex his dictis apparet: 

|  |  |
| --- | --- |
|  *Inopiae desunt multa, avaritiae omnia* – Pub. Syr. Sententiae 236 |  *nullum vitium taetrius est quam avaritia* – Cicero De Officiis 2.77 |

Exemplum avaritiae in mythologia Graeca statutum est Midas, Phrygum rex, qui Dionysum, ut omnia quae tetigisset aurum fieret, precatus extrema passus fame periit. Avaritiae non solum apud antiquos Graecos et Romanos spernebantur, sed etiam homines aliorum morum et temporum idem fere de pecuniae aviditate et nimia possidemdi cupiditate sentiunt. Hodiernum avaritiae exemplum non omnino alienum a vero est Gordon Gekko, qui in pelliculis ab Oliverio Stone moderatis q.s. *Wall Street* et *Wall Street: Money Never Sleeps* praedo negotiatorius "avaritiam adiuvare" (Anglice: *greed is good*) docet. Si negotiatores hanc doctrinam exeuntibus decennio 199 imitati sunt (et primam pelliculam valde adprobaverunt), secunda pellicula plane monstrat, cuiusmodi effectus adsequendos adiuvet haec avaritiae doctrina.

Doctrina Catholica
------------------

In morali religionis Christianae doctrina, peccata in capitalia (quae hominem a Deo separant) et venialia (quae ignosci possunt) divisa sunt. Peccata capitalia septem sunt, inter quae avaritia numeratur. Origo huius doctrinae ex Luca trahitur, qui scribit: "Dixitque ad illos: 'Videte et cavete ab omni avaritia, quia si cui res abundant, vita eius non est ex his, quae possidet'" (Luc. 12:15).

In bonam partem interpretatio
-----------------------------

Oeconomia capitalistica avaritiam humanae naturae insitam contendit in virtutem convertere: Cum quidem homo natura avarus sit et solum de pecunia cogitet, quin ex hac proprietate talis utilitas capi possit, quae quam plurimis prosperet. In liberalismo classico, constat hominem multarum pecuniarum avidum ad suas proprias metas rationales, sicut ad bene vivendum, ad familiam suam prosperandam, ad bona facienda, adniti. Sed quamquam avaritia humana fomes quidam oeconomiae est, admonendum est huius fomitis abusum, qui neoliberalismi notam meruit, etiam incendiariam proprietatem habere, ut ex discrimine hypothecarum "subprimarum" anni 2008 patefactum est.

Notae
-----

1. ↑  Cic. *Tusc.* 4.11.26.
2. ↑  Cic. *de Or.* 2.171 "avaritiam si tollere voltis, mater eius est tollenda luxuries."
3. ↑  Suet. *Calig.* 39 et passim.
4. ↑  Suet. *Dom.* 9.
5. ↑  Confer etiam quod Paulus apostolus scripsit: "Hoc enim scitote intellegentes quod omnis fornicator aut immundus aut avarus, id est idolorum cultor, non habet hereditatem in regno Christi et Dei" (Eph. 5:5).

Nexus interni
-------------

* Capitalismus
* Usura

Bibliographia
-------------

Ravasi, Ioannes Francus. 2007. *Le porte del peccato,* pp. 83–103. Mediolani: Mondadori.
Maria, mater Iesu, refugium peccatorum. Opus Ludovici Crosio, Taurini
***Ave María*** est antiquissima oratio Mariæ, Iesu matri, dicitur, cuius verba ex sacris scripturis sumpta sunt. Prima verba, "Ave, gratia plena, Dominus tecum," accurate sumpta ex Evangelio secundum Lucam sunt, Luca 1:28, cum Gabriel angelus Mariae salutem dicit, nuntium incarnationis Verbi in utero ferens.

|  |
| --- |
| Ave María, grátia plena;
Dóminus tecum.
Benedícta tu in muliéribus,
et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
Sancta María, Mater Dei,
ora pro nobis peccatóribus,
nunc et in hora mortis nostrae.
Amen. |

Verba "Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui" sunt sumpta ab eodem Evangelio, Luca 1:42, ubi Sancta Elisabeth salutat Mariam.

Ultimus locuw ab Ecclesia Catholica, intercessionem Mariae petendi causa additur.

Oratio *Ave Maria* praecipuam Rosarii Mariae partem format.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Ave Maria verba** apud **Vicifontem**. |

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
Wikidata Salodium
Res apud Vicidata repertae:Salodium: insigneSalodium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°36′0″N 10°32′0″E  
*Numerus incolarum*: 10 603  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Brixiana  

**Geographia**

*Superficies*: 27.31 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Gardo (Riviera Benacensis Brixiana), Gavardum, Volcianum, Fanum Sancti Felicis (Langobardia), Turres Benaci, Boarnum, Pueniagum  

**Tabula aut despectus**

Salodium: situsSalodium: situs
Despectus in **Salodium**
**Salodium** (Italiane *Salò*) est urbs et commune Italicum, circiter 10 600 incolarum, in provincia Brixiana regionis Langobardiae insitum. Incolae *Salodienses* vel *Salodiani* appellantur.

Geographia
----------

Municipium in Riviera Benacensi Brixiana et in Valtenesi situm est.

Historia Salodii
----------------

Ab anno 1943 usque ad annum 1945 Salodium caput *Rei Publicae Socialis Italicae* a Germanis occupatae erat Benito Mussolini pro forma regnante.

Notae
-----

1. ↑  BRIXIA SACRA - MEMORIE STORICHE DELLA DIOCESI DI BRESCIA - VI. Riviera del Garda, Valle Sabbia e decreti aggiunti
2. ↑  "Salodium" in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
3. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Bibliographia
-------------

* "Salò" in *Oberitalien mit Ravenna, Florenz und Livorno*. 17a ed. Lipsiae: Karl Baedeker, 1906

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Salodium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°36′0″N 10°32′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Treccani |

* Situs proprius

Pinacotheca
-----------

* Fines municipii in provincia Brixiana.Fines municipii in provincia Brixiana.
* Fines Rivierae Benacensis Brixianae in provincia Brixiana.Fines Rivierae Benacensis Brixianae in provincia Brixiana.
**Chronicon Lipsiense** (vulgo *Leipziger Weltchronik*) e quinque fragmentis papyraceis legitur, anno 1913 emptis et in Bibliotheca Universitatis Lipsiensis servatis. Textus valde lacunosus anno 2010 prodit. Papyrus saeculo II ineunte exscriptus est. In quattuor columnis ea quae sequuntur legenda sunt:

* I: Urbs Thebae condita (**P. Lips. Inv. 1229**)
* II: aliquid de Hesiodo, de Ionibus, de anno 772 a.C.n. (**P. Lips. Inv. 1231, 1232**)
* III: de regibus Babyloniae, de ludis Pythiis; index regum Aegypti (**P. Lips. Inv. 590, 1228, 1231**)

Smende[s ...],
[...]mompsames: 51 annos [...]
[... x years], Amenophris: [...] annos
Us[e]rthus: 11 annos
Psossam[m]is: [...]
S[...]ites: 1 annum, Use[r]thu[s]: [...]
etiam S[...]tes [...]
[...]us: 35 [...]
filius: 75 annos
Us[er]th[us]: 24 annos
Se[s]ynches: 14 annos
So[c]ophthes: 3 annos
Amendesis: 11 annos
Sesonchis: 41 annos
Usorthus: 40[+x] annos
* IV: index regum Aegypti (**P. Lips. Inv. 590**)

Medes 48 annos
Psonsame[s] [...] annos
Amoses 14 annos
Amenophis 9 annos
Uerthu[...] 20 annos
U[e]rthu[s ...] annos
Sesynch[es ...]
Syphois [...]
Zmendas [...]
Userthus [...]
Psonsame[s] [...]

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Daniela Colomo, Lutz Popko, Michaela Rücker, Reinhold Scholl, "Die älteste Weltchronik, Europa, die Sintflut und das Lamm" in *Archiv für Papyrusforschung* vol. 56 (2010) pp. 1-25
* Alexander Weiß, "Die Leipziger Weltchronik – die älteste christliche Weltchronik?" in *Archiv für Papyrusforschung* vol. 56 (2010) pp. 26-37
Aedificium Daily News Novi Eboraci, ab Howells cum Raymundo Hood una designatum.
Aedificium Ingeniariae, pars Quadranguli Ingeniariae Instituti Prattiani, a Ioanne Mead Howells designati.
**Ioannes Mead Howells** (14 Augusti 1868—22 Septembris 1959) fuit architectus Americanus. Natus Cantabrigiae Massachusettae, filius scriptoris Gulielmi Dean Howells, gradum A.B. in Collegio Harvardiano anno 1891 meruit, et addita studia in architectura in universitate ibi anno 1894 fecit, antequam architecturae in Schola Artium Bellarum Lutetiae studuit, ubi diploma anno 1897 accepit.

Cursus vitae
------------

Howells Novum Eboracum migravit, ubi, cum Isaaco Newton Phelps Stokes, qui etiam in Collegio Harvardiano (A.B. 1891) et Schola Artium Bellarum studuerat, Howells & Stokes, societatem architectonicam, condidit. Societas designavit Cappellam Sancti Pauli in Universitate Columbiae et Stormfield, villam Italianatam a Samuele Clemens, diuturno patris amico, mandatam.

Howells duxit Abby MacDougall White, quae ei peperit filium Gulielmum W. Howells, demum anthropologum Americanum et professorem in Universitate Harvardiana.

Notae
-----

1. ↑  Karen Lystra, *Dangerous Intimacy: The Untold Story of Mark Twain's Final Years* (University of California Press, 2004).
2. ↑  *The History of Stormfield* (Mark Twain Library).
3. ↑  Laudatio Gulielmi W. Howells,[*nexus deficit*] archive.seacoastonline.com.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Mead Howells** spectant. |

* Biographia, www.nyc-architecture.com
Zingiber in Museo Britannico
**Zingiber,** Anglice ***Ginger*** (appellatione ob commoditatem dato), fuit Aegyptius aetatis Badarianae vel Naqadanae homo, qui ab archaeologis habetur primum exstans Aegypti cadaver medicatum ex Aetate Praedynastica, circa saeculum 34 a.C.n. Corpus, quod habitu fetali iacet et nomen per ludibrium fert ob capillos rutilos (Anglice enim rufi saepe *Ginger* agnominantur), non est late notum, cum sit praeclarioribus cadaveribus medicatis, sicut Rhamsis II et Setho I, antiquius, et in camera 64 Musei Britannici Londinii facillime videri possit.

Zingiber sepultus erat in harena deserta prope Pathyrin in Aegypto, ubi caelum potest corpora e natura conservare, harena calida siccaque aquam, quae 75 centesima ponderis corporis humani, naturaliter combibente, sine quo humore bacteria non possunt procreare tabemque efficere; Zingiberis ergo corpus conservatum est. Sed incertum est an hoc cadaver medicatum abs consilio accideret; quod vero cum fictilibus sepultum est, veri simile est medicationem propter artem eorum qui sepeliverunt accidisse. Lapidibus super sepulcrum conlocatis, thoes et alia necrophaga fera cadaverinam comedere non poterant. Fictilia cibum potumque fortasse ceperunt qui alimenta ad mortuum nutriendum per iter in vitam futuram posita erant.

Quamquam cadaver ab harena deserta plusquam quinque milia annorum inquinatum est, Zingiber vivus ut videtur cutem subflavam habuit. In Museo Britannico, is in falso sepulcro harena facto iacet, iuxta fictilia et alias eius vitae res, quae ibi a curatoribus positae sunt, ut novum sepulcrum simulet locum ubi inventus est. Talia bona domestica cum corporibus illius aetatis usitate sepulta sunt.

Zingiber tempore Oetzi Glacialis vixit.

Notae
-----

1. ↑

Nexus externi
-------------

* Zingiber apud Mummytombs.com
* Zingiber apud Ancientegyptmagazine.com
* Zingiber apud situm 'The Guardian'