recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Universitas Catholica Chilensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Catholica Chilensis: logotypusUniversitas Catholica Chilensis: logotypus
universitas, editrix aperta  
*Civitas*: Chilia  
*Locus*: 33°26′28″S 70°38′26″W  
*Situs*: Urbs Sancti Iacobi
**Rectio**

*Rector*: Ignacio Sánchez Díaz  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Urbs Sancti Iacobi;
**Populus**

*Lingua*: lingua Hispanica
**Origo**

*Conditor*: Mariano Casanova  
*Inceptio*: 1888  

**Tabula aut despectus**

Universitas Catholica Chilensis: imagoUniversitas Catholica Chilensis: imago
**Universitas Catholica Chilensis** (Hispanice: *Pontificia Universidad Católica de Chile*) est universitas pontificia in urbe Sancti Iacobi Chiliae anno 1888 condita.

Inter notissimas est universitatum chilensium et Americae Meridionalis, speciatim vero in disciplinis iuris, medicinae, machinationis, machinationisque oeconomicae.

Anno 1939, Societas Ludorum Athleticorum Universitatis condita est.

Anno 1959, televisionem creavit.

Ab anno 2010, Ignatius Sánchez Díaz Doctor munus rectoris exercet.

Facultates
----------

Duodeviginti facultates sunt:

* Agronomia et Ingeniaria forestalis
* Architectura, Designius et Studii urbani
* Ars
* Scientiae biologicas
* Scientiae oeconomicas et administrativi
* Scientiae socialis
* Comunicationis
* Ius
* Educatio
* Philosophia
* Physica
* Historia, Geographia et Civilitas
* Ingeniaria
* Litterae
* Mathematica
* Medicina
* Chemia
* Theologia

Notae
-----

1. ↑  A  videtur emblema in ipsa universitate situm.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitas Catholica Chilensis** spectant (Universidad Católica de Chile, Pontificia Universidad Católica de Chile). |

* Pagina Universitatis **(Hispanice)**
* Societas Ludorum Athleticorum **(Hispanice)**
* Societas Televisionis Universitatis Catholicae Chilensis **(Hispanice)**
Wikidata A. A. Milne
Res apud Vicidata repertae:A. A. Milne: imagoA. A. Milne: imagoA. A. Milne: subscriptioA. A. Milne: subscriptio
*Nativitas*: 18 Ianuarii 1882; Londinium, Henley House  
*Obitus*: 31 Ianuarii 1956; Hartfield  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Alan Alexander Milne
**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta, mythistoricus, scriptor librorum puerilium, scriptor scaenicus, military officer, orationis solutae peritus, scriptor scaenicus, essayist  

**Familia**

*Genitores*: John Vine Milne; Sarah Maria Heginbotham  
*Coniunx*: Daphne Milne  
*Proles*: Christopher Robin Milne  

**Alanus Alexander Milne** (vulgo *Alan Alexander Milne* ; natus die 18 Ianuarii 1882 Londonii, Anglia, mortuus die 31 Ianuarii 1956 in Sussexia Orientali) fuit scriptor Anglicus. Alumnus fuit Collegii Westmonasteriensis, deinde collegii Trinitatis apud Cantabrigienses ubi arti mathematicae studuit.

Duos libros de urso nomine Winnie Ille Pu (Anglice *Winnie the Pooh*) conscripsit. Primus horum, nomine *Winnie-the-Pooh* sive *Winnie Ille Pu*, anno 1926 editus est, alter autem, nomine *The House at Pooh Corner* sive *Domus anguli Puensis* anno 1928. Ambo ab interprete Alexandro Lenardo in Latinum conversi sunt. Praeter Winnie illum Pum Milne nonnullos libros adultis destinatos, poemata, complures fabulas composuit.

Bibliographia
-------------

* Ann Thwaite, *A.A. Milne: His Life*. Londinii: Faber and Faber, 1990. ISBN 0571138888

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alanum Alexandrum Milne** spectant. |

* De A. A. Milne auctore
Ecclesia cathedralis Echmiadsinensis, anno 2000 in indice UNESCO Mundi Hereditatis posita.
Ecclesia cathedralis Vank Apostolica Armena Ispahani.
Palatium Catholici in Echmiadsin
**Ecclesia Apostolica Armena** est ecclesia orthodoxa orientalis, cui hodie 16 000 000 fideles (Christiani Armeni et Turcae) in duobus Catholicatibus (Echmiadsin, Catholicatus Ciliciae), duobus Patriarchatibus (Hierosolyma, Constantinopolis), et circiter triginta dioecesibus, quarum novem in Armenia sitae sunt, adhaerent.

Historia
--------

Ecclesia Apostolica Armena, antiquissima ecclesia sui iuris, originem Apostolicam sibi vindicat. Apostoli Iudas Thaddaeus et Bartholomaeus primo saeculo exeunte in Armenia evangelium nuntiasse, communitates Christianas condidisse, tandem martyrium passi esse traduntur. Quod religio Christiana populo Armeno ab apostolis data est, ecclesia se "Apostolicam" nominat. Etiam nomen *Ecclesia Gregoriana* in usu est, quod a patrono populi Armeni, Gregorio Illuminatore, repetit. Ubi anno 301 (secundum alios 316) rex Trdat III a Gregorio ad Christianesimum conversus religionem Christianam publicam fecit, Armenia prima mundi civitas Christiana facta est.

Nexus interni
-------------

* Christianismus in Turcia

Notae
-----

1. ↑  Nomen Ecclesiae Armenae saepissime invenitur, sicut in *Conciliationis Ecclesiae Armenae Cvm Romana Ex Ipsis Armenorvm Patrvm, Et Doctorvm Testimoniis* (Romae 1650), notio "Apostolica" apud Armenos originem Apostolicam significat (vide infra).
Wikidata A. P. J. Abdul Kalam
Res apud Vicidata repertae:A. P. J. Abdul Kalam: imagoA. P. J. Abdul Kalam: imagoA. P. J. Abdul Kalam: subscriptioA. P. J. Abdul Kalam: subscriptio
*Nativitas*: 15 Octobris 1931; Rameswaram taluk  
*Obitus*: 27 Iulii 2015; Shillong  
*Patria*: India, Dominion of India  

**Officium**

*Officium*: President of India  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: no value  
*Religio*: secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Padma Bhushan, Bharat Ratna, H K Firodia awards, Padma Vibhushan in science & engineering, Om Prakash Bhasin Award, Hoover Medal, King Charles II Medal  

A. P. J. Abdul Kalam
**Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam**, (natus die 15 Octobris 1931; mortuus die 27 Iulii 2015), alumnus Instituti Technologiae Madraspolitani, praeses Indiae fuit a die 25 Iulii 2002 ad diem 25 Iulii 2007. Physicus fuit artis aerospatialis.

Bibliographia
-------------

* Mark Tully, "APJ Abdul Kalam obituary" in *The Guardian* (30 Iulii 2015)
*Vide etiam paginam discretivam:* Theodoricus (discretiva)



|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

**Theodoricus** vel **Theuderedus** vel **Theodor** (Gothice: *Þiudareiks I*) fuit alter rex Visigothorum Tolosae. Valia defuncto, maiores Theodoricum elegerunt inter annos 418 et 451. Theodoricus terras in Aquitania et Septimania Visigothis cepit et cum suis, partes Hispaniae incoluit.

Ob foedus Valiae, Visigothi socii Romanorum erant itaque anno 451 Flavius Aetius auxilium Theodorico petivit. Eodem anno, Hunni Rhenum transfuerunt et Galliam populaverunt. In campis Catalaunicis Romani, Alani, et Visigothi Hunnos et Burgundiones superaverunt. Theodoricus in proelio mortuus est.

*Historia Gothorum* Isidori nobis dicit:

Theuderedus cum Romanis inita, denuo adversus Hunnos, Galliarum provincias saeva populatione vastantes, atque urbes plurimas evertentes, in campis Catalaunicis, auxiliante Aetio, duce Romano, aperto Marte conflixit, ibique praeliando victor occubuit. Gothi autem, dimicante Thurismundo, Theuderedi regis filio, adeo fortiter congressi sunt, ut inter primum proelium et postremum trecenta fere millia hominum in eo certamine prostrarentur.(Isidori Hispalensis, *Historia Gothorum*, 25)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Valia**  |  **Rex Visigothorumm** 418–451 | Successor: **Thurismundus**  |

Notae
-----

1. ↑  *Historia Gothorum* Isidori, 23
2. ↑  *Decem Libri Historiarum* Gregorii Turonensis
Frons principalis templi.
**Ecclesia Cathedralis Sanctae Mariae Regalis de Almudena** (Hispanice, ***Catedral de Santa María la Real de la Almudena de Madrid***) sedes episcopalis Archidioecesis Matritensis (Hispania) est. Templum longum centum duos metros et septuaginta tres metros in altitudionem est, quod aedificatum est per saecula XIX et XX, cum diversis stilis: neoclassicus foris, neogothicus intra et neorromanicus in cripta. Haec ecclesia cathedralis a papa Ioanne Paulo II in quarto itinere suo in Hispaniam consecrata est, die 15 Iunii 1993.

In centro historico urbis Matriti locatur, et frons principalis e regione Palatii Regalis est. Haec ecclesia a maiore parte templorum christianorum differt in orientiatione, quod ecclesia cathedralis orientationem septemtrionalem-meriodionalem habet. De petra e Novelda (Lucentum) atque e lapicidiniis Colmenar Viejo, (Autonoma Matriti Communitas) aedificata est.

Fontes
------

* JIMÉNEZ RODRIGO, J.: La catedral y la Virgen de la Almudena. Madrid, Cabildo de la catedral, s.f. (hispanice)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesia Cathedralis Matriti** spectant. |

* Historia Ecclesiae Cathedralis Matriti (hispanice)
* Iter in Ecclesiam Cathedralem Matriti in web **Archidioecesis Matritensis**] (hispanice)
* Picturae et vitrales in abside (hispanice)
* Labores correctionum, societate CABBSA faciuntur, in Ecclesia Cathedrale Matriti, **historia et photographiae**[*nexus deficit*] (hispanice)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

**Egica** fuit rex Visigothorum Hispaniae (natus circa annum 610, qui ab 24 Novembris 687 ad annum 702) rexit. Regnum accepit quod in matrimonium duxit Cixilonam filiam Ervigii. Ervigius iussit Egicae familam suam protegere.

Egica familiam Ervigii odierat nolens hoc iuramentum attinere deinde concilium Toletanum XV convocavit anno 688. Egica postulavit iuramentum contra bonum publicum esse, quod Ervigius saevus fuit. Nihilominus, concilium praetensionem regiam negavit. Haec res Egicae grata non erat itaque anno 691 secreto synodum episcoporum convocavit in Caesaraugusta (Tarraconense). Haec synodus concilium revocavit tunc Egica familiam Ervigii conscribire potuit.

De rebellione Suniefredi
------------------------

Ob hanc synodum maiores insidias contra regem creaverunt et ex iis regem elegerunt Suniefredum anno 692. Suniefredus cum Theodomiro duce Cartaghinensis, Sisbertus episcopus Toleti et alii coniurati regem occidere volebant sed Egica effugit Caesaraugustam. Tunc copias iunxit et contra usurpatorem profectus est. Anno 693 rebelles victi sunt.

Eodem anno, Egica concilum Toletanum XVI convocavit ut regnum suum legitimare. Hoc in concilio, leges promulgatae sunt res coniuratorum conscribiendi causa.

Leges promulgatae
-----------------

Egica conatus est leges antecessorium mutare, regnum legitimandi causa. Multae ex his legibus contra Iudaeos erant et Concilium Toletanum XVII has leges confirmavit. Egica vetuit Iudaeos negotiare et augmentavit tributos. Etiam iussit Iudaeos filios parvulos familiis Christianis dedissent.

Die 15 Novembris 700, Egica filium Vitizam co-regem? fecit, et ei Gallaeciam dedit dum alter filius Oppas nominatus est archiepiscopus Hispalensis. Egica anno 702 mortuo, Vitiza in regno est coronatus.

De familia
----------

Egica erat filius Aribergae, quae soror Wambae et filia Tulgae regis erat. Uxor Cixilona genuit filium Witizam.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Ervigius**  |  **Rex Visigothorum** 687–702 | Successor: **Vitiza**  |
Octogonalis ecclesia apud Coemeterium antiquum
Ecclesiae interiora **Ecclesia Ascensionis Domini** (Theodisce: *Himmelfahrtskirche*) ecclesia catholica principalis Arnstadii est. Stat in Coemeterio vetere.

Functiones oratorii coemeterialis
---------------------------------

Cum multi cappellam propriam in coemeterio desiderarent, generosus quidam dominus nomine Rottenbach centum nummos Florentinus anno 1649 donavit. Anno 1743 cappella modesta ecclesia maiore compensata est. Crypta 92 cadaveribus sepeliendis sub terra facta est, fenestrarum sumptibus pecuniam solverunt variae professionales associationes, imaginem in tectorio cum Iesu in caelum ascendenti senatores urbani ipsi addi iusserunt. Consecratio sollemnis facta est die 23 Maii, die Ascensionis DNIC horis pomeridianis et orationem festivam habuit archidiaconus Hedemus. 

Ecclesia octogoni in longum tracti formam et matronea tria habet. Tympanum pulchrum et flores serti nigri canique ecclesiam ornaverunt quae appellabatur Ecclesia coemeterialis, Theodisce: *Gottesackerkirche*. Restantia nonnulla harum picturarum pictoris ducalis Godofredi Wunderlich conservabantur. Generis baroci est totum, quod in ecclesiis protestanticis haud saepe contingit. Rara est etiam octogonalis forma. In coemeterio - quod hodie Coemeterium antiquum vocatur (quamquam munere non iam fungitur) - 25 sepulchra hominum e stirpe Bachiana sunt/erant. Apud ecclesiam stat domus hortulani historica.

Usus continuus
--------------

Ecclesiam usurpabant in sepulturas tantummodo et semel in anno, cum festum Ascensionis appropinquaretur. Annis 1812/13 bello contra Napoleonem saeviente repositorium et militare valetudinarium erat. Postquam coemeterium die 16 Augusti 1894 clauserunt, usus funebralis quoque stitit. Anno 1924 coemeterium in viridarium publicum mutaverunt; tunc etiam cippi nonnulli in ecclesia erecti sunt. Nonnulli demolitionem proposuerunt, cui obstabat forma octogonalis. Quae iam istis temporibus aliquid unicum protegendumque esse intellexerunt.

Parochia catholica
------------------

Anno 1974 catholici Romani ecclesiam obtinuerunt et restaurationes finales fieri curabant. Tabernaculum fecit Matthias Kaiser, organum tubulatum fabrica Schönefeld (Stadtilm) confecit. Mariae Virginis statua a Museo dioecesano Paderbronnensi advenit. In ecclesia etiam reliquiae textiles martyris Marcelli Callo sunt. 

Breve tempus inde a die 6 Novembris 1842 ecclesia primo catholica fuerat, donec catholici locum magis aptum invenirent in xysto Wachsenburg. Hodie ecclesia haec perpulchra ab omnibus christifidelibus magni aestimatur et optime sita est inter stationem ferriviariam et urbis nucleum. Etiam concentus hic interdum fiunt.

Vide etiam
----------

* Catholici Arnstadii

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Ascensionis** spectant. |

* De ecclesiae historia
* Situs proprius parochialis
Senft partes Diaboli Rubri in Circuitu Germaniae anno 2005 agit.
**Theodoricus Senft**, praenomine vulgari *Dieter* sed saepissime *Didi* appellatus (natus Reichenwalde in oppido rei publicae democraticae Germanicae die 7 Februarii 1952), est Germanus birotationis fautor, qui apud circuitus Franciae Italiaeque et alia certamina *Didi Diabolus* et *El Diablo* appellatur. Ex 1993, multas circuituum Franciae Italiaeque stationes ornavit, habitu diaboli vestitus, tridentisque signum in superficie viae nonnulla milia passum antequam appareret pingens. Inventor plus centum birotas fecit, inter quas maxima mundi birota: secundum enim *Guinness Book of Records,* maximam mundi citharam mobilem fabricavit, formam birotae exhibentem.

Notae
-----

1. ↑  "Biggest mobile guitar-world record set by Dieter Senft" ,

Nexus externi
-------------

Diabolus Ruber in marathonio Coloniae anno 2011 habito apparet.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Theodoricum Senft** spectant. |

* Situs interretialis Diaboli Circuitus proprius.
* "The DEVIL: PEZ-Clusive Interview!" *Pez Cycling News.*
* Didi Senft in Circuitu Franciae 2010.
* Didi Senft est unus e personis in *The Last Kilometer,* pellicula de birotatione.
* Diabolus ad competitores in quinta statione Circuitus Franciae nonegesimi quinti inter Cholet et Chateauroux saltat, 9 Iulii 2008. Reuters / Bogdan Cristel.
* Pellicula de insulsis Diaboli birotis.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Cursor facem Olympiam transportat, anno 2001. (Cursus Olympiorum Hiemalium anni 2002)
**Ignis Olympicus** vel **Fax Olympia** est insigne certaminum Olympicorum. Graecis antiquitus ignis fuit per Olympia; {?} traditur hoc ignem commemorare, quem Prometheus est a Iove furatus. Olympia Aestiva anni 1928 Amstelodami ignem denuo introduxerunt, et eo iam utuntur. Cursus facis a Graecia ad situm certaminum non fuit mos antiquorum; a Carolo Diem est institutus sumptibus Adolphi Hitler 1936 Olympiis Aestivis Berolini.

Flamma accensa est apud Herae templum Olympiae radiis solis condensatis speculo parabolico in caerimonia a mulieribus quae sicut Graecae antiquae vestiuntur. Flamma sacra traditur fieri quae translata est, si licet, pedibus, ad urbem quae ludos constituit. Magna sacerdos ipsa facem primo signofero dat. Omnis homo postea facem olympicam fert spatio brevi et tradit altero signifero. Cursus flammae finem habet in caerimonia aperiendorum ludorum. Ultimus signifer, saepe victor patriae quae ludos constitit facem Olympicam accendit in ingenti labro; quae fax ardet per ludos. Ludis confectis, flamma exstincta est.

Notae
-----

1. ↑  *Nuntii Latini*, "Ignis Olympicus accensus", 28 Martii 2008.
2. ↑  *New York Times,* "Hitler's Berlin Games Helped Make Some Emblems Popular", 14 Augusti 2004 (Anglice).
3. ↑  Initium apud Prytaneum fuit.
4. ↑  Caeremonia secreta est et quasi Virgo Vestalis fit.
Ecclesia cathedralis Basilii Beati
**Ecclesia cathedralis Patrocinii Sanctae Dei Genetricis ad fossam**, vulgo **Ecclesia cathedralis Basilii Beati** et simpliciter **Basilius Beatus**, in margine meridiano fori Pulchri Moscuae sita est, et inter insignia Moscuae numeratur. Patrocinio Dei Genetricis templum consecratum est, et novem partes minores habet, quarum minima Basilio Beato dedicata est, sed fama sancti tanta erat, ut vix non semper ecclesia eius nomine appellaretur. Fossa, quae in nomine ecclesiae pleno memoratur, est *Fossa Aloysii*, quae sub muro Cremlini perducta Moscuam et Neglinam flumina coniunxerat et anno 1814 obruta est.

Historia
--------

Anno 1552 ecclesia sanctae Trinitatis aedificata est, quia exercitus Russici Tataros (accuratius: Chanatum Casanum) vicerant. Iam tribus annis post haec ecclesia lignea demolita est. Loco eius iussu Tzari Ioannis IV ecclesia cathedralis hodierna constructa est. 

Sunt fontes, qui unicum architectum nomine *Postnik Iakovlev* (Russice: *Постник Яковлев*) nominent; alii adiutorem nomine *Barma* (Russice: *Барма*) cognoscunt.

Architectura
------------

Ecclesia cathedralis Basilii Beati ab occidente visa (a sinistra forum Pulchrum, a dextra flumen Moscua, a tergo moenia Cremlini).
Cathedrali sunt novem cupolae principales, specie ac colore inter se differentes. Ipsa cathedralis lateribus rubris exstructa neque colore inducta est.

Notae
-----

1. ↑  Russice: *Собор Покрова Пресвятой Богородицы, что на Рву*.
2. ↑  Russice *Собор Василия Блаженного*.
3. ↑  Russice *Василий Блаженный*.
4. ↑  Russice *Алевизов ров*, ab Aloysio Novo constructa.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam cathedralem Basilii**  spectant. |

* Pagina in museum.ru (Russice)
* RusslandJournal.de de cathedrali Basilii Beati
Wikidata Lobito
Res apud Vicidata repertae:Lobito: insigneLobito: insigne
*Civitas*: Angolia  
*Locus*: 12°21′35″S 13°31′51″E  
*Numerus incolarum*: 393 079  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Benguela Province  

**Geographia**

*Superficies*: 3 648 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Seixal, Sintra  

**Lobito** est urbs Angoliae Oceano Atlantico adiacens, in sinu maritimo a paeninsula Restinga protecto sita. Homines 324 050 ibi anno 2014 habitabant.

Municipio hoc loco anno 1843 condito, emporium anno 1905 evolvi coepit, quo anno constructionem ferriviae Benguelensis(pt) non ab urbe Benguela adiacente sed a Lobito incipere statutum est, cuius portus inter optimos orae maritimae Africae austrinae fore recognoscebatur. Lobito ab hoc tempore florens titulum urbis die 2 Septembris 1913 meruit.

Incolae notabiles
-----------------

Portus Lobitoensis anno 2001
* Ioannes Lourenço, praeses Angoliae ab anno 2017, hic anno 1954 natus est

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Lobitoënsis", cf. nomen biologicum *Cytherelloidea lobitoensis*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lobito** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 12°21′35″S 13°31′51″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
***Ein Gespräch im Hause Stein über den abwesenden Herrn von Goethe*** (Latine *Conloquium in aedibus Stein de domino de Goethio absente*) est ludus scaenicus, anno 1976 a Petro Hacks scriptus. 

Qui ludus 1976 primum in scaenam productus mox in multis theatris successus habuit bonos et notissimum omnium dramatum huius poetae est. Monodrama est in quinque actus divisum, monologus ergo grandis: solius quidem Carlottae de Stein, dum persona altera, dominus de Stein, maritus eius, sicut ab Hacks praeceptum est, tacitus pupus fartus in sella sedens adest. Locus dramatis ergo Vimaria est, tempus dramatis autumnus anni 1786.

Carlotta consuetudinem reminiscens habitam per decem annos cum Goethio nuper in Italiam profecto, loquitur de poeta, cum Vimariam advenerit, rudi, et tum, annis sequentibus, haud faciliore familiaribus facto, necnon queritur de suis ipsius exspectationibus ad irritum perductis. Profectus est ille 3 Septembris 1786 Thermis Carolinis sine ullo dicto vale. Quamquam Goethius iter accurate praeparaverat, nemine fere conscio facto omnibus e Vimaria fugisse videbatur. Ideo Carlotta etiam de Vimarianis malevolis queritur eorumque famigeratione solam se ipsam esse causam huius decessionis clandestinae fugae similis. Nuntio ex Italia tandem recepto, coniugi pupo consilium nunc per divortium ab eo discedendi quasi triumphans communicatur. Apertis autem perlectisque litteris de nullis rebus aliis certior facta est ac Goethium in Italia vagantem bene valere caelumque esse serenum.

Bibliographia
-------------

* Peter Hacks: *Ein Gespräch im Hause Stein über den abwesenden Herrn von Goethe*. Schauspiel. Herausgegeben von Ralf Klausnitzer. Kommentierte Werke in Einzelausgaben. Aurora Verlag 2010.
Albanus Stolz, apologeta catholicus (1865)
**Albanus Isidorus** vulgo *Alban Isidor* **Stolz** (natus die 3 Februarii 1808 Bühl, mortuus die 16 Octobris 1883 Friburgi) theologus et scriptor catholicus Germanicus fuit.

Vita
----

Anno 1833 in sacerdotium ordinatus ex anno 1843 calendarium in multis vulgatum »Kalender für Zeit und Ewigkeit« edidit. Friburgi in seminario sacerdotali repetitor factus erat. 

Ex anno 1847 autem iam professor theologiae pastoralis et paedagogiae creatus est. Maxime in plebe effecerunt opera ascetica et ecclesiastica-politica eleganter conscripta.

Inter eius libros maiorea sint mentionis digna hi: »Spanisches für die gebildete Welt« (editio decima, Friburgi 1903), »Besuch bei Sem, Cham und Japhet« (editio octava, Friburgi 1905), ambo ex itineribus factis; »Legende« (editio undecima, Friburgi 1895). Plura opuscula in idiomata peregina redacta sunt.

Notae
-----


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Albanum Stolz** spectant. |

* Vicifons
* nexus apud DDB
* *Herders Conversations-Lexikon*. Friburgi 1857, tomus 5, p. 345-346 (hic in interreti)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Imago Thot in Ramesseo.
**Thoth** (nomen Graecum) in religione Aegyptia est deus lunae, sapientiae, scripturae, magiae, mensurae temporis, mathematicae, et geometriae, capite ibidis vel cynocephali. Colebatur apud maximos deos veteris Aegypti, maxime in templo Amun in urbe Khmun (Hermopolis Magna). Deus creavit et ducebat deos ex Ogdoad (di Nu, Heh, Kuk et Amun et deae Nunet, Hauhet, Kuaket et Amaunet). Dei scriptionis est pondera animarum persignare. Idcirco cleri suis ipsum fecerunt deum universalis? quem orbem creavisse cum scientia. Ascitur etiam idcirco arbitrium disputitationarumdivinarum et artium magicarum et systematis scribendi et excolandae, scientiae et damnandi.

Macedones qui Aegypto potiti sunt Thoth deo Hermae adsimulavere unde nomen urbis Hermopolitanae.

Notae
-----

1. ↑  .
2. ↑  Ibid.
3. ↑  Budge *The Gods of the Egyptians* Vol. 1 p. 405.
4. ↑  (Budge *The Gods of the Egyptians* Vol. 1 p. 414) and the judgment of the dead.(Budge *The Gods of the Egyptians* p. 403)
5. ↑  Diodorus Siculus, libro primo *Bibliothecae Historicae* 16.1-2 et 96.6.

Nexus externi
-------------

* Thoth
*
**Gaius** vel Quintus **Furius Pacilus Fusus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus patricius saeculi quinti a.C.n. erat.

Familia
-------

Furius pater erat Gaii Furii Pacili, consulis anni 413 a.C.n..

Cursus honorum
--------------

Gaius ipse anno 441 a.C.n. una cum Manio Papirio Crasso consul Romanus creatus est. Eo anno pax domi forisque fuit. Sed tamen de agris plebi tribuendis cum tribunis plebis certatum est. Anno 435 a.C.n. Furius censor cum Marco Geganio Macerino collega fuit. Primo tempore tum populus in Campo Martio census est. Anno 434 autem dictatore lege Marco Aemilio Mamercino lata censura, quae adhuc quinque annos habuit, annua et semestris facta est. Anno 426 Furius tribunus militum consulari potestate erat et cum tribus collegis infeliciter contra Veios pugnavit. Itaque Mamercus Aemilius Mamercinus dictator nominatus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita IV 12
2. ↑  op. cit. IV 22
3. ↑  op. cit. IV 23
4. ↑  op. cit. IV 31

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Fabius Q.f. Vibulanus et Postumius Aebutius Helva Cornicen**  |  **Consul** 441 a.C.n.cumManio Papirio Crasso | Successores: **Proculus Geganius Macerinus et Lucius Menenius Agrippae f. Lanatus**  |
Wikidata Nesvisium
Res apud Vicidata repertae:Nesvisium: insigneNesvisium: insigne
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 53°13′0″N 26°40′0″E  
*Numerus incolarum*: 15 907  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Нясвіж
**Gestio**

*Procuratio superior*: Niasviž District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Cavea, Reutov, Puławy  

**Tabula aut despectus**

Nesvisium: situsNesvisium: situs
**Nesvisium** (Albaruthenice *Нясвіж/Njasviž*) est urbs regionis Minscensis Rutheniae Albae. Incolas 15 434 habuit anno 2016. 

Castellum Nesvisiense

Historia
--------

Non satis clarum est, an Georgius Nesvisiensis, in *Chronica Nestoris* ad annum 1223 memoratus, ex hoc Nesvisio esset. Certe Nesvisium anno 1446 Casimiro Iagellonide regnante primum memoratur. Ab anno 1513 Radivilli urbis domini erant, quorum possessionum Nesvisium caput erat. Anno 1584 Ecclesia Corporis Domini et collegium Iesuitarum Nesvisio aedificati sunt. Oppidulum Iudaeorum Nesvisium erat: anno 1896 ex incolis 10 237 Iudaei 5692 fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Iacobi Hofmanni *Lexicon universale*, vol. III, p. 310.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°13′0″N 26°40′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Michael Houellebecq
Res apud Vicidata repertae:Michael Houellebecq: imagoMichael Houellebecq: imago
*Nativitas*: 26 Februarii 1958; Saint-Pierre  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Michel Thomas
**Officium**

*Munus*: poëta, Dispositor cinematographicus, Auctor carminum, essayist, mythistoricus, actor, photographus, film screenwriter, scriptor  
*Patronus*: Logica, Ministry of Agriculture and Food, French National Assembly
**Familia**

*Coniunx*: Qianyun Lysis Li  

**Memoria**

*Laurae*: International Dublin Literary Award, Praemium Goncourt, Prix Interallié, Oswald Spengler Prize, Eques Legionis Honoris, Austrian State Prize for European Literature, Prix de Flore, Prix Décembre, Grand prix national des Lettres  

**Michael** vel vulgo *Michel* **Houellebecq** [wɛlˈbɛk], nomine nativo *Michel Thomas* (die 26 Februarii 1958 in oppido S. Petri insulae Reunionis natus) clarissimus scriptor est mythistoriarum Francogallicus de quo multae et acerrimae controversiae habentur. Alumnus autem fuit Lycei Chaptal, mox instituti nationalis agronomiae et scholae superioris cinematographicae Lutetiae in urbe. Anno 2010 operis  *La carte et le territoire* gratia Praemium Goncourt accepit. Recentius in Hibernia et in insula Planaria habitabat.

Opera
-----

Houellebecq mense Iunio 2008 pictus
Mythistoriae
* 1994 : *Extension du domaine de la lutte*. Éditions Maurice Nadeau
* 1998 : *Les Particules élémentaires*. Flammarion
* 2001 : *Plateforme*. Flammarion.
* 2005 : *La Possibilité d'une île*. Fayard
* 2010 : *La Carte et le Territoire*. Flammarion (Praemio Goncourt laureata)
* 2015 : *Soumission*. Flammarion

Commentationes
* 2015 : "Après les attentats à Paris, quelle démocratie pour la France?" in *New York Times* (19 Novembris 2015)

Notae
-----

1. ↑  Sed teste matre anno 1956: vide "La mère de Michel Houellebecq règle ses comptes avec son fils" in *Libération* (29 Aprilis 2008)

Bibliographia
-------------

* "La cuisine de Michel Houellebecq" in *Les Cahiers de la gastronomie* n° 14 (2013?)
* Angelique Chrisafis, "Michel Houellebecq: 'Am I Islamophobic? Probably, yes'" in *The Guardian* (6 Septembris 2015)
* Denis Demonpion, *Houellebecq non autorisé, enquête sur un phénomène*. Maren Sell, 2005

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Houellebecq**  spectant. |

* Michaelis Houellebecq pagina interretialis
Johnson Londinii anno 2010.
**Michael Duane Johnson** (natus Dalasii Texiae 13 Septembris 1967) athleta pristinus Americanus, qui cursibus 200 et 400 metrorum certavit, unus ex optimis cursoribus ludorum campestrium habetur. 

In Olympiis aestivis annorum 1992, 1996, 2000 nomismata aurea quattuor atque in certaminibus mundanis ludorum campestrium aurea nomismata octo, ut puta quattuor principatus continuos certaminis 400 metrorum ab anno 1993 ad 1999, vicit. 

Johnson culmina mundana 400 metrorum (43,18, 26 Augusti 1999 cursum) atque unā cum Andrea Valmon, Quintio Watts, Butch Reynolds cursūs alterni 4 x 400 metrorum (2.54,29, 22 Augusti 1993 cursum) possidet. Etiam culmen 200 metrorum tempore 19,32 secundorum plus quam decennium tenebat, donec Usain Bolt id bis refecit (culmen hodiernum est 19,19 secundorum a Bolt 20 Augusti 2009 cursum).

Notae
-----

1. ↑  "Player Bio: Michael Johnson – Baylor Bears Official Athletic Site"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Johnson** spectant. |

* Johnson apud IAAF (Anglice)
**Gaius Iulius Cornutus Tertullus** (natus ante annum 45, mortuus post annum 117) fuit senator Romanus saeculis primo et secundo. Patria Perge oppidum in Pamphylia erat. Nerone imperatore in senatum, anno 73/74 Vespasiani imperatoris censura inter praetorios adlectus est. Hoc imperatore et proconsul Galliae Narbonensis fuit. Domitiano imperatore, Cornutus se a re publica recedit, quod consilia et facta Domitiani non probavit.[1] Erat tutor filiae Gaii Helvidii Prisci philosophi et doctrinae Stoicae studuit. Anno 97, praefectus aerarii Saturni cum Plinio fuit, cum eodem consulatum suffectum anno 100 administravit. Tum erat curator viae Aemiliae et deinde legatus census in Aquitania. Anno 111, legatus Augusti pro praetore Bithyniae et Ponti successor Plinii defuncti factus est, quod honorem ad annum 114/115 tenuit. Tum anno 116/117 proconsul Africam administravit. Sepulcrum eius apud Tusculum inventum est. Filia vel soror Iulia Tertulla Lucio Iulio Marino Caecilio Simplici nupsit, consuli suffecto anni 101.[2]

Notae
-----

1. ↑  Plinius Minor, *Panegyricus*, 90
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 33
**Gaius Iunius C.f. Bubulcus Brutus** (quando natus sit quandoque mortuus, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Bubulcus anno 317 a.C.n. primo consul electus est, una cum Quinto Aemilio Q.f. Barbula. Hoc anno ambo consul in Apulia et Lucania imperium gesserunt et castellum Forentum expugnaverunt..

Anno 313 iterum consul electus est, nunc Quintus Aemilius Q.f. Barbula collega fuit quinquies consul. Vel consules vel Quintus Fabius Maximus Rullianus dictator hoc anno Fregellas et Nolam expugnaverunt. Anno 311 Bubulcus iterum cum Barbula consul erat, cum Appio Claudio Caeco de libertis senatui admissis iurgabat. Ambo consul contra Samnites pugnavit et oppida expugnavit. Die 5 Augusti anno 311 a.C.n. de Samnitibus triumphavit. Anno 309, quo consules electi non sunt, magister equitum dictatoris Lucii Papirii Cursoris erat. Anno 307 a.C.n. Bubulcus censor erat et senatorem Lucium Annium, qui sine causa legitima divortium fecerat de uxore, e senatu eiecit. Anno 302 dictator nominatus Aequos subegit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IX 20,8-9
2. ↑  Titus Livius, op.cit. IX 28,5–6; Diodorus Siculus XIX 101,2
3. ↑  Titus Livius, op.cit. IX 30
4. ↑  Diodorus Siculus XX 26,3-4
5. ↑  Titus Livius, op.cit. IX 38,5
6. ↑  Titus Livius, op.cit. IX 43,25
7. ↑  Titus Livius, op.cit. X 1,8-9

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Plautius L.f. Venox et Marcus Folius C.f. Flaccinator**  |  **Consul** 317 a.C.n.cumQuinto Aemilio Q.f. Barbula | Successores: **Spurius Nautius Sp.f. Rutilus et Marcus Popillius M.f. Laenas**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Poetelius M.f. Libo et Gaius Sulpicius Ser.f. Longus III**  |  **Consul** 313 a.C.n.cum Lucio Papirio Cursore V | Successores: **Marcus Valerius M.f. Maximus Corvinus et Publius Decius P.f. Mus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Valerius M.f. Maximus Corvinus et Publius Decius P.f. Mus**  |  **Consul** 311 a.C.n.cumQuinto Aemilio Q.f. Barbula II | Successores: **Quintus Fabius Maximus Rullianus II et Gaius Marcius C.f. Rutilus Censorinus**  |
Apud Romanos antiquos iugerum erat mensura areae quae habebat "longitudinem pedum CCXL, latitudinem pedum CXX"[1], quod efficiebat 28 800 pedes quadratos vel duos *actus* (hodie circiter 0.25 ha). Rursus in *heredio* duo iugera et in *centuria* ducenta inerant.

Rustici Romani agros suos iugeribus vulgo metiebantur, quae mensura initio erat area quae iugo boum uno die exarari potest[2]. Medio aevo quoque iugerum in usu communi esse non destitit, et in nonnullis regionibus Germanicis etiamnunc (Theodisce '**Joch'** = iugum) partim usurpatur. Iam in nonnullis provinciis Imperii Romani (Hispania) jugerum plane **iugum** dicebatur.

Fontes
------

* Columella libro quinto de Re rustica, capitibus 1-2.
* Varro libro primo *Rerum Rusticarum* capite decimo.

Si vis plura legere
-------------------

* Lucas Paetus, *De mensuris, et ponderibus Romanis, et Graecis : cum his quae hodie Romae sunt collatis libri quinque. Eiusdem variarum lectionum liber unus*. Venetiis, 1573.

Notae
-----

1. ↑  Columella V,1,6
2. ↑  Plinius Maior XVIII,3 qui Varronem sequitur.
Pompeiana Marci Lucretii Frontonis domus. Hermione genu subnixa dum Orestes Neoptolemum in altari Delphico iugulat.
**Hermione** (Graece Ἑρμιόνη) in mythologia Graeca est Menelai et Helenae filia. Tempore belli Troiani apud Clytaemnestram materteram in Peloponneso eruditur. Cum post longum errorem parentes Troia redeunt, Neoptolemo Achillis filio nubit, cui hoc matrimonium Menelaus pollicitus est, ut in *Odyssea* legimus. Secundum tamen posteriores poetas, iam antea Oresti, Agamemnonis filio, sponsa erat.

Apud Euripidem
--------------

Hermione in duabus Euripideis servatis tragoediis apparet, Sophoclea *Hermione* quidem fuit sed praeter titulum nihil de ea scimus.

-in *Oreste* (circa 408 a.C.n.) adhuc virgo ab Oreste et Pylade obses capitur et Orestes gladio iugulo admoto Menelao necem filiae minatur nisi sibi adversus Argivos succurrerit. Tum intervenit ipse Apollo qui inter alia Hermionae cum Oreste matrimonium praenuntiat, vana Neoptolemi consilia fore dicens quia ex fatorum decretis Delphis moriturus est.

- in *Andromache* (circa 425 a.C.n.) uxor Neoptolemi liberos marito parere non potuit. Qua de causa zelotypia commota Andromachen captivam quae filium domino invita dedit veneficii accusavit et una cum infante interficere decrevit. Hoc consilium ut perageret absente marito patrem Menelaum Sparta arcessivit. Postquam vero Peleus, Neoptolemi avus, neci obstat tremebunda et poenas timens cum amanti Oreste fugit qui et ipse per insidias rivalem opprimendum curavit. Superba et immanis Hermione in hac fabula invidiosas partes agit, fortasse quia tum Athenienses Spartanos oderant.

Apud modernos Hermionae partes in *Andromacha* Iohannis Racine illustres in theatro Francogallico ac velut proba maximarum actricum fuerunt. Primae hanc personam egeruntː vivo Racine Des Oeillets et Champmeslé, deinde Adrienne Lecouvreur, magna Dumesnil, domicella Clairon etc.

Notae
-----

1. ↑  Euripides, *Orestes.*
2. ↑  IV.3sqq.
3. ↑  Euripides, *Andromache* 966-76
4. ↑  Versus 1653-7ː 
*Ἐφ' ἧς δ' ἔχεις, Ὀρέστα, φάσγανον δέρῃ,*
γῆμαι πέπρωταί σ' Ἑρμιόνην· ὃς δ' οἴεται
Νεοπτόλεμος γαμεῖν νιν, οὐ γαμεῖ ποτε. 
Θανεῖν γὰρ αὐτῷ μοῖρα Δελφικῷ ξίφει,
δίκας Ἀχιλλέως πατρὸς ἐξαιτοῦντά με.

Fontes
------

* Euripides, *Andromache* et *Orestes*
* Hyginus, *Fabulae* 122–23.
* *Odyssea* IV.3-14
* Ovidius, *Heroides* ep. VII (Hermione Oresti)
Thomas Hammarberg
**Thomas Hammarberg** est causidicus et activista pro iuribus humanis Sueciae natus die 2 Ianuarii 1942. Est Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis ab anno 2006 ad annum 2012. Status Curatoris a Nils Muižnieks sequitur.

Ab anno 1980 ad annum 1986 erat socius Amnestiae Internationalis quae Praemium Nobelianum pacis componendae laudata est. Et ab anno 1986 ad annum 1992 erat socius "*Save the Children*". Etiam ab anno 2001 ad annum 2003 erat socius Curatoris supremus CN pro Iuribus Humanis.

Magnum conatum dat ad iura minoritatum, impuberum, ius ad asylum et iura transsexualitatis contra homophobiam et transphobiam, iura Zingarorum et contra xenophobiam et omnes discriminationes, etiam contra osores populorum Islamicorum (islamophobia).

Notae
-----

1. ↑  Discrimination on Grouns of Sexual Orientation and Gender Identity in Europe, 2011

Nexus interni
-------------

* Consilium Europae
* Iura humana

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomam Hammarberg** spectant. |

* Curator de Iuribus Humanis (situs Consilii Euripae)
Iulius Barbier circa annum 1896
 **Iulius Paulus Barbier** (Lutetiae natus die 8 Martii 1825; mortuus est 16 Ianuarii 1901) fuit scriptor Francicus praecipue fabularum scaenicarum et libellorum auctor.

Vita
----

Die 16 Ianuarii 1901 tamquam tiro feliciter dramate suo in versibus »Un poète« (1847) eventum magnum habuit. Advenerunt varia dramata in modum Francicum classicum concinnata; cum aliis multas tragoedias, comoedias, carmina vallevirensia confecit quorum citemus »Jenny l'ouvrière« (1850) et »La loterie du mariage« (comoedia versificata, 1868).

Postea autem una cum famulo Michaele Carré homo libellorum in Theatro operae comicae institutus est genus Graecum introducens, quando anno 1852 opus »Galathée« (Victore Massé musicographo) produci iussit. Inter libellos notissimos inveniuntur »Psyché« (1857, Ambrosio Thomas musicographo); »Le pardon de Ploërmel« (1859, Meyerbeer musicographo); »Philémon et Baucis«, »Faust«, »Roméo et Juliette«, »La reine de Saba« et »La Colombe« (Carolo Gounod musicographo); »Mignon«, »Hamlet«, »Françoise de Rimini« (Thomas musicographo); »Les noces de Jeannette« (Massé musicographo). 

Dramati titulato »Jeanne d'Arc« (Gounod musicographo) anno 1873 in Theatro Gaité valde plausum est, quod ab anno 1890 auctum est Sara Bernhardt actrice in Theatro ad Portam Sancti Martini. Minus autem placuit spectatoribus anni 1896 tragoedia historica »Lucile Desmoulins«. Opus eius »Théâtre en vers« duobus in tomis anno 1879 in lucem prolatum est; in anthologia »La Gerbe« anno 1884 poemata cuncta ex anno 1842 legi potuerunt. Anno 1898 praemium Legioni Honoris reddidit ut Aemilio Zola in rebus prodreyfusianis *J'accuse...!* succurreret.

Nexus externi / Opera selecta
-----------------------------

* *Polyeucte* : opus in quattour scaenas
* *Reine de Saba*
Iulius Carolus Raschdorff anno 1905, creator Cathedralis Berolinensis
**Iulius Carolus Raschdorff** (*Julius Carl*; natus die 6 Iulii 1823 Plesnae (Pszczyna) in urbe Silesiae Superioris, mortuus die 13 Augusti 1914 Waldsieversdorf in vico Brandenburgensi) fuit architectus egregius Germanicus.

Vita
----

Absolutorio scholastico Gliwiti recepto rebus structoriis studuit Berolini antequam Coloniae Agrippinae architectus urbanus prior crearetur. Ibi variis in generibus artem suam ante oculos omnium affabre monstrabat, praesertim in operibus generis Renati. Fana varia Romanica et Gothica restauranda curavit necnon curiam quam fronte perpulchra nova induit. Reconstruxit e.g. domum Gürzenich (ex anno 1855) et, una cum Iosepho Felten, Museum a Wallraff-Richartz nuncupatum (1861), porro Theatrum municipale (annis 1871 et 1872) et Scholam fabrorum. Aedificia multa publica in Rhenania (velut scholas) et Conventuum domum Dusseldorpii creavit (annis inter 1876 et 1878).

Anno 1878 vocatus est ut professor in Scholam superiorem technicam Berolinensem. Mentio fiat, quod attinet ad artificia recentiora, de officiis cursualibus variis de quo gaudebant urbes Brunsvicum, Monasterium, Erfordia, Heidelberga. Berolini universitatem technicam novam confecit, Ecclesiam Angelorum in horto Monbijou (1885) necnon mausoleum Friderici Potestampii (1890) quoque terminavit.

Ichnographiam excogitavit de Ecclesia cathedrali Berolinensi, quae exarata est una cum filio Otone Raschdorff annis inter 1894 et 1904. Postea honoratus est titulo Consiliarii de secretis.

Vide etiam
----------

* Officium cursuale prius Erfordiense

Opera selecta
-------------

* *Das Kaufhaus Gürzenich in Köln.* Berolini 1863.
* *Die Hochbau-Ausfuehrungen des preußischen Staates.* Toeche, Berolini 1880.
* *Abbildung deutscher Schmiedewerke.* Verlag von Ernst & Korn, Berolini 1882.

Bibliographia
-------------

* Klaus Peters: *Leben und Werk des Architekten Julius Carl Raschdorff. (1823–1914).* Universität Hannover – Institut für Geschichte und Theorie im FB Architektur, Hanovrae 2004, ISBN 3-931585-13-1. (= *Schriften des Institutes für Bau- und Kunstgeschichte der Universität Hannover*, tomus 14.)
* Uwe Kieling: *Berlin. Bauten und Baumeister. Von der Gotik bis 1945.* Berlin-Edition, Berolini 2003, ISBN 3-8148-0095-8.
* Julius Carl Raschdorff: *Aufzeichnungen aus dem Leben und Schaffen des Architekten Professor J. C. Raschdorff.* Vaterländische Verlagsanstalt, Berolini 1903.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iulius Carolus Raschdorff** spectant. |

* Vita eius apud NDB

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon* vol 16. Lipsiae 1908, p. 606, quod relegi potest hic in interreti.



1. ↑  Nomen apud Orbem Latinum
2. ↑  Nomen Latinum urbis Polonicae Gliwice inveni in dissertatione hac in nota XII.
3. ↑  annuntiatio apud , Anzeiger zum Zentralblatt der Bauverwaltung, 28.12.1882, p. 3.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Abhinc aliquot annos nonnulli professores lycei Catinensis 'Spedalieri' nomine cognoverunt Academiam vivarium novum, Montellae (prope Abellinum) sitam, conventum de arte linguam Latinam docendi in eo esse ut institueret. Quoniam methodus translaticia prospere non eveniebat, hi cum Aloisio Miraglia, Academiae moderatore, consuetudines iunxerunt et methodum orbergianam, ab inventoris nomine ita vocatam, in quasdam scholas Catinenses induxerunt. Haec methodus, cuius fundamenta sunt veterum scriptorum lectio, nimiae grammaticae studii absentia et linguae vivae usus iam aliquot annos bono exitu in scholis adhibetur. Iidem professores convenire saepe assueverunt ut de huius methodi usu inter se loquerentur, veterum scriptorum et humanistarum scripta perlegerent et vivam Latinitatem exercerent. Ita **Circulus Latinus Catinensis** exortus est, eo consilio ut Latinae linguae usus divulgaretur et historiae nostrae communes radices melius intellegerentur.

Nexus externus
--------------

* 

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Kenichi Uemura
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 22 Aprilis 1974; Yatsushiro  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Kenichi Uemura** (Iaponice 上村 健一, *Uemura Kenichi*, natus in *Kumamoto* die 22 Aprilis 1974) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2001) lusor est. Kenichi Uemura inter alia cum turmis *Sanfrecce Hiroshima*, *Cerezo Osaka* et *Tokyo Verdy* lusit.

Societas pediludii
------------------

* 1993-2003; Sanfrecce Hiroshima
* 2004; Cerezo Osaka
* 2005-2006; Tokyo Verdy
* 2006; YSCC Yokohama
* 2007-2008; Rosso Kumamoto / Roasso Kumamoto

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Olympia aestiva 1996 (U-23)

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Quadrum tactile** est monitorium cum novo GUI culicare sensitivum tangere a digito, vel stilo indicis more manuscripto. Cum tangitur, programma computatrale fungit contingenti loco tacto. Computatrum et gestabile apud aliis sunt cuisdem modi qua adhibent quadradum tactilem. Etiam claviaturam virtualem in monitorium ad litteras scribendum exprimere potest.

Pinacotheca
-----------

* Computatrum tabulare cum quadro tactili.Computatrum tabulare cum quadro tactili.
* Computatrum gestabile cum quadro tactili.Computatrum gestabile cum quadro tactili.
* Sophophonum in lateribus duobus suis.Sophophonum in lateribus duobus suis.
* Nintendo DSi, consola lusoria gestabilis ubi album inferius quadrum tactile est.Nintendo DSi, consola lusoria gestabilis ubi album inferius quadrum tactile est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **quadra tactilia** spectant. |
Ioanna Newsom cantans anno 2005
**Ioanna Newsom** (nata die 18 Ianuarii 1982) est cantrix citaristaque Americana.

De iuventute
------------

Ioanna Newsom in oppido parvo Civitate Nivata, California educata est. Eam adulescentam cognitio musciae attigit. Pater citharam (ipsa est cithara cum sex fidibus) psallet et mater, tralaticie exercita clavicina, quoque malleato dulcimero, autocitara, et tympano Congae cantat. Studios egit in ludo Waldorf, ubi artes theatrorum studebat memoriaque deponere et recitare longas poemas docebatur. Hoc usus, ut dixit, nunc eam adiuvat ut lyricos longae carmenae commemorare possit.

A bima Newsom scibat ut citaram psallere vellet. Parentes tamen condixerant ut eam rudimentis citarae conscriberent, at vicinale magister citarae discupulum tam novum admittere non cupiebat; Ioannam iussit ut primus clavile cantare disceret. Cum Ioanna duos annos praeceptos clavilos egisset, incepit psallere citaram, quam "amavit ab primo praecepte prorsum." Doctus est ab ipso eodem magistro de compositone et improvisitione.

Primum Newsom citaram celticam psallere docebatur. Ad citaram pedalatam postmodo progrediebatur et componere carmina incepit. Newsom compositionem litterariam Collegii Mills in Terra Quercuum, California studuit.

Discographia
------------

### Alba

* 2002: *Walnut Whales*
* 2003: *Yarn and Glue*
* 2004: *The Milk-Eyed Mender*
* 2006: *Ys*
* 2010: *Have One On Me*
* 2015: *Divers*

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioanna Newsom** spectant. |