recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Lyceum Alpinum Zuoz
Res apud Vicidata repertae:
Oecotropheum, aedes scholaris  
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 46°36′18″N 9°57′37″E  
*Situs*: Grisonia, Zuses
**Rectio**

*Locus*: Lyceum Alpinum  
Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1904  

**Tabula aut despectus**

Lyceum Alpinum Zuoz: imagoLyceum Alpinum Zuoz: imago
**Lyceum Alpinum Zuoz** est oecotropheum in oppido Zuse in Valle Eniatina pagi Grisoniae Helvetiae situm.

Historia
--------

Lyceum anno 1904 constitutum est ad instruendum pueros invalidos parentium ad Fanum Sancti Mauritii commeatum sumantium. Annis a 1912 ad 1913 architectus Nicolaus Hartmann novum aedificium scholae construxit. Postea gymnasium puerum filiarumque factum est. Discipulos et discipulas ad universitates internationales praeparat. Offeruntur maturitas Helvetica linguis Theodisca et Anglica, abitur Germanicum, et baccalaureatus internationalis. Insigne lycei verba "Mens sana in corpore sano" monstrat.

Forum Alpinum
-------------

Discipuli et alumni lycei de rebus politicis, oeconomicis, et culturae agunt in fundatione Forum Alpinum.

Alumni
------

Inter notabiles gymnasii alumnos sunt:

* Iohannes Adam II, princeps Lichtensteni
* Götz George, histrio
* Ferdinand Piëch, homo oeconomicus
* Thomas Gold, astrophysicus
* Andreas Gorz, philosophus
* Carolus Henricus Böhm, histrio
* Johannes Rapp, histrio

Notae
-----

1. ↑  Alumni

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lyceum Alpinum Zusesianum** spectant. |

* Situs proprius
Wikidata Winston Peters
Res apud Vicidata repertae:Winston Peters: imagoWinston Peters: imagoWinston Peters: subscriptioWinston Peters: subscriptio
*Nativitas*: 11 Aprilis 1945; Whangarei  
*Patria*: Nova Zelandia  

**Officium**

*Officium*: Member of the New Zealand Parliament, Deputy Prime Minister of New Zealand, Minister of Foreign Affairs, Minister for Māori Development, Member of the Privy Council of the United Kingdom, Member of the New Zealand Parliament, Member of the New Zealand Parliament, Member of the New Zealand Parliament, Deputy Prime Minister of New Zealand, Minister of Racing, Minister of Racing, Minister of Foreign Affairs, Member of the New Zealand Parliament, Member of the New Zealand Parliament  
*Munus*: rugby union player, politicus, legatus  

**Consociatio**

*Factio*: New Zealand First  

**Familia**

*Genitores*: ; Joan Peters  
*Proles*: Bree Peters  

**Winston Peters** (Whangarei in urbe die 11 Aprilis 1945 natus) est politicus Novae Zelandiae.

Patre e tribu Ngāti Wai Maoriensi orto sed maternis proavis Scotis, Winston Peters in urbe nativa educatus est. Iuvenis in Australia laboravit. Alumnus est universitatis Aucopolitanae. A die 24 Maii 1979 parlamento Novozelandensi legatus est fere hodie usque, annis 1981-1984 et 2008-2011 exceptis. Fuit minister a rebus Maori a die 2 Novembris 1990 ad 1 Octobris 1991. Factionem Novae Zelandiae imprimis anno 1993 condidit etiamque hodie ducit. Bis minister a rebus externis meruit, a die 19 Octobris 2005 ad 29 Augusti 2008, prima ministra Helena Clark, rursusque ab 26 Octobris 2017, prima ministra Hyacintha Ardern.

Bibliographia
-------------

* "New Zealand election stalemate leaves maverick populist Winston Peters as kingmaker" in *South China Morning Post* (23 Septembris 2017)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Winston Peters** spectant. |

* Pagina apud *Facebook*

Ministri rerum externarum Novozelandenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iacobus Allen 1919 • Ernestus Lee 1920 • Franciscus Bell 1923 • Gulielmus Nosworthy 1926 • Gordonus Coates 1928 • Iosephus Ward 1928 • Georgius Forbes 1930 • Michael Iosephus Savage 1935 • Franciscus Langstone 1940 • Petrus Fraser 1943 • Fridericus Doidge 1949 • Clifton Webb 1951 • Thomas Macdonald 1954 • Gualterus Nash 1957 • Keith Holyoake 1960 • Normannus Kirk 1972 • Gulielmus Rowling 1974 • Brianus Talboys 1975 • Warren Cooper 1981 • David Lange 1984 • Russell Marshall 1987 • Michael Moore 1990 • Donaldus McKinnon 1990 • Philippus Goff 1999 • Winston Peters 2005 • Helena Clark 2008 • Murray McCully 2008 • Gerardus Brownlee 2017 • Winston Peters 2017 • Nanaia Mahuta 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Novae Zelandiae |
|  |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

*Vide etiam paginam discretivam:* Chersonesus (discretiva)

Parva paeninsula
**Paeninsula** (-ae, *f*, vel **peninsula** vel **paeneinsula** / **paene insula**) est regio terrae quae in corpus aquae tendat, sicut natio Italica. Etiam verbum Graecum **Cherronesus** sive **Chersonesus** pro paeninsula in usu est.

Nexus interni
-------------

* Insula
* Isthmus
* Tumulus (litus)
* Lingua terrae
Wikidata Theophanes Mytilenaeus
Res apud Vicidata repertae:Theophanes Mytilenaeus: imagoTheophanes Mytilenaeus: imago
*Nativitas*: 100 a.C.n.; Mytilene  
*Obitus*: 44 a.C.n.;   

**Officium**

*Munus*: politicus, Rerum gestarum scriptor  

**Theophanes** (Graece Θεοφανής) fuit rerum politicarum peritus ac historicus Mytilenaeus, qui primo saeculo a.C.n. vixit.

Theophanes consiliarius maximi momenti fuit Gnaei Pompei imperatoris Romani. Pompeium, dum bellum cum Mithridate VI rege Ponti gerit, comitatus est et patriae suae Mytilenae autonomiam recuperavit. Civi Romano facto *Gnaeus Pompeius Theophanes* tria nomina fuerunt ; praeterea inter equites ascitus est, Pompeio fautore, ut conici licet. Eius filius Marcus Pompeius favente Augusto procurator in Asia fuit

Theophani post annum 44 a.C.n. mortuo pro meritis erga patriam Mytilene divini honores habiti sunt..

Theophanes de rebus a Pompeio scripsit, quod opus autem maxima ex parte amissum est.

Bibliographia
-------------

* Barbara K. Gold: *Pompey and Theophanes of Mytilene*. In: *The American Journal of Philology*. Vol. 106 (1985), p. 312–327.

Notae
-----

1. ↑  Strabo, *Geographica* XIII.2.3
2. ↑  Nadja Schäfer: *Die Einbeziehung der Provinzialen in den Reichsdienst in augusteischer Zeit*. Stuttgardiae 2000, p. 65f.
3. ↑  Strabo, *Geographica* XIII.2.3
4. ↑  Vide etiam Tacitus, *Annales* 6,18.
5. ↑  *Die Fragmente der griechischen Historiker*, Nr. 188.
**Plantae**

Ordo : Sapindales   
Familia : Rutaceae   
Genus : *Citrus*   
Subgenus : *Papeda*   
Species : *Citrus micrantha*   
Wester  
   

***Citrus micrantha*** (binomen a Petro Wester anno 1915 statutum) est species arborum fructiferarum quae ad genus citrorum pertinet. Varietatibus duabus distinctis sponte crescit circa urbem Davaënsem Philippinarum ubi *biyasong*, et in Cebu ubi *samuyao* appellatur. Populi harum insularum arbores colunt fructusque in nundinis venditant. Fructus tamquam condimenta adhibentur.

Bibliographia
-------------

Ars coquinaria Philippinarum: *kinilaw(en)* i.e. pisces crudi ex aceto succoque fructuum *C. micranthae* (cuius frustum supra fere submersum videtur) cum herbis et condimentis
* Giovanni Dugo, Angelo Di Giacomo, edd. *Citrus: the genus Citrus*. Londinii: Taylor & Francis, 2002 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • NCBI • Biodiversity • Plant Name Index |

* "Small-flowered papeda" apud *Citrus Pages* **(Anglice)**
* "Looking for the Elusive Biyasong" (2008) apud *Our Philippine Trees*
* "Citrus micrantha Wester" apud *GRIN*
* "Citrus micrantha Wester" apud *Tropicos*
Cithaeron1 409 m (Peloponnesi physicalis

)  
Cithaeron1 409 mCithaeron  
1 409 mSitus in Graecia
**Cithaeron** (-onis, *m.*) (Graece Κιθαίρων; Neograece Κιθαιρώνας) est mons in Graecia. Summum culmen nomine Προφήτης Ηλίας ('propheta Elias') et Ελατιά ('Elatia') 1409 m in altitudinem eminet. Hic flumen Asopos scaturit.

Antiquitate Cithaeron occidentalis Atticae Boeotiaeque limes erat, turribus castrisque munitus. Variis sacris Dionysus, Zeus, Hera, et nymphae hic colebantur. A meridie Eleutherae, natalis Dionysii locus, sitae sunt. In montis declivitate septentrionali Pugna apud Plataeas commissa est.

In Cithaerone nonnullae fabulae Graecae collocatae sunt: Heracles hic armenta custodire debuit et leonem Cithaeronium interfecit, Oedipus expositus est; atque Apollo et Artemis Niobae liberos occiderunt; praeterea fabulae de Pentheo, Actaeone, et Antiope huc pertinent.

Notae
-----

1. ↑  G. A. Buxton, "Montagnes mythiques, montagnes tragiques", *Ktèma*, 1990ː 163-172

Bibliographia
-------------

* "Cithaeron" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Geography* (Londinii, 1854) textus.

Nexus externi
-------------

* De monte Cithaerone **(Anglice)**
* "Kithairón Óros, Greece". apud *Peakbagger.com*
Ecclesia cathedralis Sancti Albani
**Ecclesia cathedralis et abbatialis Sancti Albani** iuxta villam S. Albani in comitatu Hertfordiensi stat. Abbatia sancto Albano, primo martyre Britannorum, dicata ibi saeculo VIII condita est, sed ecclesia quae hodie videtur magna parte saeculo XI exeunte opere romano Normannico aedificata est, abbate eo tempore Paulo Cadomensi.

Navis ecclesiae cathedralis Sancti Albani
Aevo recentiori restitutionem ecclesiae inter annos 1871 et 1880 curavit Georgius Gilbertus Scott; cuius filius Ioannes Oldrid Scott scrinium organi anno 1905 designavit.

Notae
-----

1. ↑  George Gilbert Scott, *Personal and professional recollections* (Londinii, 1879) pp. 320-326, 353-357

Bibliographia
-------------

* Ricardus Ioannes King, *Handbook to the Cathedrals of England: Southern Division* pars 2. Londinii: John Murray, 1876 Textus apud *Internet Archive*
* Edward Liddell, *St. Alban's abbey*. Londinii: Isbister, 1897 Textus apud *Internet Archive*
* H. J. B. Nicholson, *The Abbey of Saint Alban, some extracts from its early history and a description of its conventual church*. Londinii: Bell, 1870 Textus apud *Internet Archive*
* William Page, *St. Alban's cathedral and abbey church, a guide*. Londinii: Bell, 1898 Textus apud *Internet Archive*
* Thomas Perkins, *The cathedral church of Saint Albans, with an account of the fabric & a short history of the abbey*. Londinii: Bell, 1903 Textus apud *Internet Archive*

Nexus externi
-------------

* Jacqueline Banerjee, "St Albans Cathedral and Abbey Church, Hertfordshire: A Case History in Victorian Restoration" (2006) apud *Victorian Web*

Ecclesiae cathedrales Anglicanae post 1538 in Anglia Cambriaque constitutae

Birminghamia • Blackburn • Bradford • Bristolium • Cestria • Chelmsford • Coventria • Derbia • Glocestria • Gilfordia • Huddersfield • Ledesia • Leicestria • Liverpolium • Mancunium • Novum Castellum • Oxonia • Petroburgum • Portus Magnus • Ripum • S. Albani • S. Edmundi • Sheffield • Southwark • Southwell • Truro • Wakefield • Westmonasterium

*Ecclesiae cathedrales Angliae**Capsae cognatae:* Ecclesiae cathedrales Angliae Cambriaeque mediaevales
Ecclesia protestantica apud Molsdorf **Ecclesia Sancti Trinitatis** (Theodisce: *Dreifaltigkeitskirche*) oratorium quoddam protestanticum est Erfordiae, apud Castellum Molsdorf situm.

Historia
--------

Ecclesia castelli annis ab 1717 usque ad 1720 factum est, postquam Ecclesia Sancti Albani ruinosa demolita esset. Agitur de pulchra baroci generis ecclesia sollemni, in qua lavacrum dominatur. Altaris imago deplorationem DNIC monstrat, saeculo XVII ineunte depicta.

Organi domus et aliae partes instrumenti anni 1721 sunt, cum technicus Thielemann Gothensis hic operam daret. Gravio Gustavus Adolphus de Gotter ipse organum sumptu proprio amplificari iussit. Anno 1934 organi interiores partes novae factae sunt ab institore Helfenbein, et ille Gothensis.

Italica temporis Renati
-----------------------

Ecclesia interiora ab initio in ea sunt exceptis nonnullis imaginibus in parietibus (saeculi XIX). Temporis recentioris autem sunt sex tabulae artificis Hedvigae Ruetz, nata diurnario Rigensis cuidam et discipula pictoris Maximiliani Liebermann. Cum sorore, quae erat cantatrix, castellum quasi contiguum in feriis aestivis frequentabat. Imagines anni 1934 imitantur opera Ioannis Faesulani quae Florentiae in Monasterio Sancti Marci pendent.

Nexus externi
-------------

* Imagines interiorum et historia ecclesiae
Ecclesia cathedralis Petroburgensis
**Ecclesia cathedralis Petroburgensis** Petroburgi in urbe Angliae orientalis visitatur. Abbatia Benedictina anno 966 ibi condita erat, cuius ecclesia anno 1116 incendio deleta est. Nova ecclesia abbatialis eodem anno ab abbate Ioanne de Sais incepta est, lapidibus a Barnack advectis, atque anno 1238 a Roberto Grosseteste episcopo Lincolniensi consecrata est. Dioecese Petroburgensi anno 1541 constituta, ecclesia olim abbatialis in cathedralem conversa est.

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1855 et 1860, inter annos 1870 et 1897 Ioannes Loughborough Pearson curaverunt.

Notae
-----

1. ↑  Georgius Gilbertus Scott, *Personal and professional recollections* (Londinii, 1879) pp. 298-300

Bibliographia
-------------

Ecclesia cathedralis Petroburgensis intus visa
* John Britton, *The history and antiquities of the abbey and cathedral church of Peterborough*. Londinii: Longman, 1828 Textus apud *Internet Archive*
* Thomas Craddock, *Peterborough Cathedral: a general, architectural, and monastic history*. Petroburgi, 1864 Textus apud *Internet Archive*
* William Clavell Ingram, *Peterborough cathedral*. Londinii: Isbister, 1898 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Eastern division: Oxford, Peterborough, Norwich, Ely, Lincoln*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1881 Textus apud *Internet Archive*
* W. D. Sweeting, *The cathedral church of Peterborough : a description of its fabric and a brief history of the episcopal see*. 2a ed. Londinii: Bell, 1899 Textus apud *Internet Archive*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°34′21″N 0°14′22″W • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cathedralem Petroburgensem** spectant. |

Ecclesiae cathedrales Anglicanae post 1538 in Anglia Cambriaque constitutae

Birminghamia • Blackburn • Bradford • Bristolium • Cestria • Chelmsford • Coventria • Derbia • Glocestria • Gilfordia • Huddersfield • Ledesia • Leicestria • Liverpolium • Mancunium • Novum Castellum • Oxonia • Petroburgum • Portus Magnus • Ripum • S. Albani • S. Edmundi • Sheffield • Southwark • Southwell • Truro • Wakefield • Westmonasterium

*Ecclesiae cathedrales Angliae**Capsae cognatae:* Ecclesiae cathedrales Angliae Cambriaeque mediaevales
**Franciscus Gulielmus Newman** (*Francis William Newman*; natus Londinii die 27 Iunii 1805; mortuus apud Weston super Mare die 7 Octobris 1897), fuit eruditus et scriptor Anglicus et frater cardinalis Iohannis Henrici Newman. Fuit alumnus universitatis Oxoniensis et usque ad annum 1830 socius Collegii Balliol eiusdem universitatis; postea missionarius; mox professor apud Collegium Universitatis Londiniensis. Versionem Anglicam confecit *Iliados* Homericae quem severe iudicavit Matthaeus Arnold in libro *On Translating Homer*; etiam versionem Latinam in usu scholarum mythistoriae Danielis Defoe *Rebilius Cruso*.

Opera in interrete reperta
--------------------------

* *Phases of Faith, or Passages from the History of my Creed* (1850)
* *Lectures on Political Economy* (1851)
* *Select speeches of Kossuth*: apud Gutenberg et Google Books (editor, 1854)
* *Homeric Translation in Theory and Practice: a reply to Matthew Arnold, Esq.* (1861)
* *Rebilii Crusonis Annalium Danielis Defoe* (versio operis *Robinson Crusoe*, 1884) **(Latine)**

Nexus interni
-------------

* Libri Latine redditi

Nexus externi
-------------

* The Francis Newman Society

Bibliographia
-------------

* T. G. Sieveking, *Memoir and Letters of Francis W. Newman* (1909)
Wikidata Franciscus Flores
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Flores: imagoFranciscus Flores: imago
*Nativitas*: 17 Octobris 1959; Santa Ana  
*Obitus*: 30 Ianuarii 2016; Urbs Sancti Salvatoris  
*Patria*: Salvatoria  
*Nomen nativum*: Francisco Guillermo Flores Pérez
**Officium**

*Officium*: President of El Salvador  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Nationalist Republican Alliance  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Knight Grand Cross of the Order of Grimaldi  

**Franciscus Flores**, vulgo plene *Francisco Guillermo Flores Pérez* (in urbe Sanctae Annae natus die 17 Octobris 1959; Sancti Salvatoris in urbe die 30 Ianuarii 2016 mortuus) fuit politicus Salvatoriae.

Discipulus fuit apud Collegium Amherstianum in Civitatibus Foederatis breviusque temporis spatium apud Collegium Trinitatis Cantabrigiensium atque deinde in universitate Harvardiana. In patriam reditus philosophiam docuit apud universitatem Iosephi Matthiae Delgado antiquae urbis Cuscatlan.

Sodlais fuit foederationis nationalisticae republicanae. Huius factionis candidatus, praeses electus est et a die 1 Iunii 1999 ad eodem die 2004 meruit. Dollarium Civitatum Foederatarum monetam patriae suae imponere curavit.

Bibliographia
-------------

* "Fallece expresidente salvadoreño Francisco Flores" in *El mundo* (1 Februarii 2016)

Nexus externi
-------------

* "Francisco Flores Pérez": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Salvatoriae (1982–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Álvaro Magaña 1982 • Iosephus Napoleon Duarte 1984 • Alfredus Cristiani 1989 • Armandus Calderón Sol 1994 • Franciscus Flores 1999 • Antonius Saca 2004 • Mauritius Funes 2009 • Salvator Sánchez Cerén 2014 • Nayib Bukele 2019
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Salvatoriani |
|  |
Insigne Germaniae
**Insigne Germaniae**, a re publica foederata Germaniae ab anno 1950 gestum, iam fuit insigne imperatorum Romanorum sacrorum: *scuto aureo aquila nigra alis extensis, rostrata, linguata et ungulata rubro colore*.

Imperator Henricus VI anno circiter 1300 sub eodem insigni depictus. Codex Manesse fol. 6r (Bibliotheca Universitatis Heidelbergensis)

Nexus interni
-------------

* Vexillum Germaniae

Nexus externi
-------------

* Pagina rectionis de insigne

Insignia civitatum Europae

Albania · Andorra · Armenia · Atropatene · Austria · Belgium · Bosnia et Herzegovina · Bulgaria · Cechia · Croatia · Cyprus · Dania · Estonia · Finnia · Francia · Georgia · Germania · Graecia · Helvetia · Hibernia · Hispania · Hungaria · Islandia · Italia · Lettonia · Lichtenstenum · Lituania · Lusitania · Luxemburgum · Macedonia · Melita · Moldavia · Monoecus · Mons Niger · Nederlandia · Norvegia · Polonia · Regnum Britanniarum · Romania · Russia · Ruthenia Alba · Serbia · Sanctus Marinus · Slovacia · Slovenia · Suecia · Turcia · Ucraina · Vaticanum · Kosovia
Wikidata Carolus Henricus Brunner
Res apud Vicidata repertae:Carolus Henricus Brunner: imagoCarolus Henricus Brunner: imago
*Nativitas*: 14 Martii 1953; Monacum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, Demarchus, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Socialis Democratica Factio Austriae, Factio socialis democratica Germaniae, Czech Social Democratic Party  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value  

**Carolus-Henricus** (Theod. *Karl-Heinz*) **Brunner** (natus die 14 Martii 1953 Monaci) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam scholam testimonio maturitatis accepto finivit, Brunner in oppido Reutlingen, Monaci, in Starnberg atque Posonii oeconomiae, curae iustitiae atque moderationi firmarum studebat. Posnii etiam ab universitate doctor philosophiae promotus est. Annis 1978 - 1990 pro iudicio et delatore publico Camboduni in Bavaria operam dedit.

Familia
-------

Brunner uxorem duxit atque duos liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Anno 1982 ad factionem Socialem Democraticam accessit. Etiam sodalis Socialis Democraticae Factionis Austriae et factionis Socialis Democraticae Cechiae est. Annis 1990 - 2002 magister civium oppidi Illertissen fuit. Anno 2009 frustra candidatus Dietae Foederalis erat, sed 2013 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et mandatum etiam post electionem anni 2017 tenet.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis
* Pagina personalis
Wikidata Sanocum
Res apud Vicidata repertae:Sanocum: insigneSanocum: insigne
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 49°33′0″N 22°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 35 546  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
https://www.sanok.pl/en/, https://www.sanok.pl/de/, https://www.sanok.pl/fr/ Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Sanok County  

**Geographia**

*Superficies*: 38.41 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Reinheim, Gyöngyös, Östersund, Camenecia, Drohobych, Humenné  

Sanocum
**Sanocum,** vulgo **Sanock,** est civitas in Polonia, in regione pedemontio situm, loco prope iugum Bescidi montis appellata et ad flumen Saan, per viam, quae ex comitatibus Zemplin ad Premislia ducit.
Civitas, quam Casimirus Magnus Dlugossio teste moenibus cinxit. Memoria promordia eius ad Casimirus Magnus refert, ipsique Castro Sanocensi coaevam facit. Vladislaus Jagiello, qui hic nuptias cum tertia uxore, Elisabetha Pilicia, fecit, dotem auxit. 

Districtus Sanocensis ad austrum Transylvania ad eurum Haliciensi, ad boream Praemisliensi Districtu, ad zephyrum Polonia Minore septus est. Honc? colibus? passim obsitus sola versus Crosnam civitarem planicie aliquase explicat. Sanocum huius territorii Sanocensis prima civitas Crosna quidem titulotenus superior, fed? civilitate ad civium frequentia inferior, arcem tamen haud contemnendam habet, ac Sani fluvii ripe incumbit.

Praeclari cives
---------------

In Sanocum olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt inlustres homines, inter eos:

* Gregorius Sanocensis, humanista, scholasticae adversarius, professor Academiae Cracoviensis, et Leopoli, archiepiscopus (1403 - 1477)
* Marianus Pankowski, scriptor Polonicus (1919 - 2011)

Notae
-----

1. ↑  "Item Saan, cuius fons Montibus Sarmaticis, ex monte, qui dicitur Byesked," [in:] Ioannis Dlugossii Annales: seu, Cronicae incliti Regni Poloniae, t.1-2.; Ioannes Dlugossius, Dzieła wszystkie, 1873, p. 13.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°33′0″N 22°13′0″E • *GeoNames* |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Sanguis
Circulatio sanguinis hominis.
Cellulae sanguinis, a sinistra parte ad dextram: erythrocytus, thrombocytus, leucocytus.
**Sanguis** (-inis, *m.*) est liquor qui corde palpitante per venas et arterias corporis humani et animalis diffunditur. Sanguis oxygenium et alimenta in cellulas corporis fert atque dioxidum carbonis et substantias ex cellulis excretas amovet. Sanguis in pulmonibus oxygenium accipit et dioxidum carbonis cedit. Renes, cum sanguinem percolant, res a corpore reiectas in urinam convertunt. 

Pars liquida sanguinis plasma appellatur. In plasmate varia cellularum genera inveniuntur:

* Erythrocyti, qui cellulis corporis oxygenium ferunt;
* Leucocyti, qui a morbis corpus defendunt;
* Thrombocyti, qui haemostasim permittunt, id est, qui sanguinis effluvium e vulneribus sistere sinunt.

Glandulae endocrinae hormonta in sanguinem immittunt. Sanguinis e vasis sanguineis eruptio haemorrhagia dicitur. Sanguis apud antiquos in numero quattuor humorum habebatur. In Latinitate medicorum res ad sanguinem pertinentes saepe terminis compositis exprimuntur, quae ab **haem-** (a Graeco αἷμα 'sanguis', radix αἱματ-), ut *haemorrhagia* 'eruptio sanguinis' et *haematologia* 'doctrina sanguinis', incipiunt. Etiam *anaemia* 'exsanguem esse' in hoc verbo positum est.

Elementa sanguinis
------------------

Elementa sanguinis sunt *haemocyti* (cellulae sanguinis) atque *plasma sanguineum* pars liquida. Super haec *serum* est plasma sive proteinis coagulationis sanguineae.

Functiones sanguinis
--------------------

* Transportatio oxygenii ad haemoglobinum ligatum de pulmonibus ad telas organismi.
* Transportatio substantiarum cibariarum, ut glucosi, aminoacidorum, acidorum lipidosorum ad tela organismi.
* Transportatio substantiarum ex metabolismo de telis organismi, ut carbonii dioxidum, urea, acidum lacteum ad renes et iecur.
* Circulatio cellularum systematis immunitatis, ut leucocytorum, lymphcytorum, anticorporum.
* Coagulatio sanguinea
* Transportatio hormontum et aliarum molecularum signa dantium
* Transportatio caloris corporis
* Functiones hydraulicae

Investigatio sanguinis
----------------------

Venae punctio.
Investigatio sanguinis in multis morbis malisque dignoscendis momentum in parte maximum habet. Perpetuo laboratoria incrementum aestimationum valorum sanguineorum offerunt. De consuetudine sanguis venosus examinatur.

Nexus interni
-------------

* Eryptosis
* Haemoglobinum
* Gulielmus Harveus
* Genus sanguinis
* Haemoptysis
* Ichor
* Livor
* Pressio sanguinis
* Transfusio sanguinis
* Tumor telarum haematopoeticarum lymphoidearumque

Bibliographia
-------------

* Angenendt, Arnold. 1984. "Sühne durch Blut." *Frühmittelalterliche Studien* 18: 437–67.
* Braun, Christina von, et Christoph Wulf. 2007. *Mythen des Blutes.* Francofurti: Campus Verlag.

Nexus externi
-------------

* De sanguine. Pagina in *Encyclopaediae Britannicae.*
Navigia varia (tolleno natans navem parvam tollit)
**Navigium** est omne vehiculum, quod navigare potest. Navigia varia per aquam (ut rates, lintri, naves, pontones, machinae diversae ad operandum in aqua constructae etc.) vel sub aqua (ut naves subaquaneae et batyscaphi) vel interdum super aquam (ut naves cum pulvino aereo) moventur. Navigium ipsum moveri potest vel a quodam alio (a nave helciaria, a machina in ripa stante, ab animalibus vel hominibus) trahi. 

«Navigium» hodie notio iure definita est, quo facilius vectura aquatica moderetur.

Notae
-----

1. ↑  Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *embarcación* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 361. ISBN 9789509771345 [PDF]
2. ↑  V. *tugboat* in: Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
3. ↑  A burlacis (S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *бурлак*.)

Nexus externi
-------------

* de navigiis (*Britannica*)
Wikidata David Malpass
Res apud Vicidata repertae:David Malpass: imagoDavid Malpass: imago
*Nativitas*: 8 Martii 1956; Petoskey  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: President of the World Bank Group  
*Munus*: oeconomus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  

**David Malpass**, vulgo plene *David Robert Malpass* (Petoskey in oppido Michiganiae die 8 Martii 1956 natus), est oeconomus Civitatum Foederatarum et ex die 9 Aprilis 2019 praeses Argentariae mundanae.

Alumnus est Collegii Coloratensis, ubi scientiae physicae, Universitatis Denveriensis, ubi administrationi commercii, Universitatis Georgiopolitanae, ubi oeconomiae inter civitates studuit. Tam apud societates commercii quam iuxta factionem Republicanam operam dedit: oeconomus principalis argentariae Bear Stearns ab anno 1993 usque in 2008 meruit, quo anno haec societas subito defecit, inter primas discriminis vectigalium mundani(en). Commentationes de rebus oeconomicis apud *Forbes* et *Wall Street Journal* nonnumquam edidit. Candidaturas praesidales Georgii W. Bush et praeter alias Donaldi Trump, qui comitiis anni 2016 contendebat, adiuvit. Trump vicissim, iam praeses electus, Davidem Malpass secretarium a rebus internationalibus Thesauri Civitatum Foederatarum anno 2017 promovit, atque anno 2019 ad officium praesidis Argentariae mundanae proposuit.

Scripta selecta
---------------

* 2012 : "Sound Money, Sound Policy" in Brendan Miniter, ed. *The 4% Solution: Unleashing the Economic Growth America Needs(en)* (George W. Bush Institute: Crown Business)
* 2016 : "Why This Economy Needs Donald Trump" in *New York Times* (1 Septembris 2016) Situs venalis

Notae
-----

1. ↑  "Place of Birth: Petoskey, Michigan": *Africa Confidential.*

Bibliographia
-------------

* Russ Choma, "Trump’s Economic Adviser Said the Economy Was Fine—Right Before It Imploded," *Mother Jones,* 5 Augusti 2016.
* Fiona Harvey, "Head of World Bank under pressure after White House condemns his ‘climate denial’ comments," *The Guardian,* 25 Septembris 2022.
* David Lawder, "New World Bank boss vows to keep climate goals, evolve China relationship," *Reuters,* 10 Aprilis 2019.
* Jim Zarroli, "Trump Nominates Outspoken Critic David Malpass To Head World Bank," *NPR,* 6 Februarii 2019.

Nexus externi
-------------

* "David Malpass" apud Argentariam mundanam

Praesides Argentariae mundanae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Eugenius Meyer 1946 • Ioannes McCloy 1947 • Eugenius Black 1949 • Georgius Woods 1963 • Robertus McNamara 1968 • Alden Clausen 1981 • Barber Conable 1986 • Ludovicus Preston 1991 • Iacobus Wolfensohn 1995 • Paulus Wolfowitz 2005 • Robertus Zoellick 2007 • Iacobus Yong Kim 2012 • David Malpass 2019
*Opus geopoliticum* |
|  |
Conceptio stationis RapidScat
*Vide etiam paginam discretivam:* Statio

**Statio spatialis** vel **statio sideralis** est statio in spatio sita. Stationes spatiales circa planetam moveri possunt aut inter planetas peregrinari. Absimilis est satellite artificiali, quod in stationibus astronautae habitare possunt, sed in satellitibus homines habitare non possunt.

Historia
--------

Circa Tellurem Statio Spatialis Internationalis movebatur, cuius comparatio, anno 1998 coepta, anno 2011 finita est. Etiam statio spatialis "Mir" fuit , quae in orbitam circa terram ab anno 1986 ad 1996 movebatur. Ab Unione Sovietica (post anno 1991 a Foederatione Russica) procurata est.

Collectio vis electricae
------------------------

Stationes spatiales multis modis electricitatem colligant. Energia solaris, e sole emissa, a convectris solaribus colligari potest, energia autem nuclearis a reactoribus nuclearibus generari potest.

Notae
-----

1. 1 2  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **stationes spatiales** spectant. |
Eudore Pirmez
**Eudorus** vulgo *Eudore* **Pirmez** (natus die 14 Septembris 1830 Caroloregii, mortuus die 2 Martii 1890 Bruxellis) homo politicus Belgicus et iuris consultus fuit.

Vita
----

Anno 1851 advocatus et anno 1857 parlamentarius factus est. In curia autem, ut libertas cum idealismo servaretur, tam contra leges scholasticas liberalium (anno 1879) quam contra leges scholasticas catholicas (anno 1884) vocem opposuit. Saepe mediatorem se fecit inter sodales suos factionis liberalis et adversarios ultramontanismo faventes. Annis inter 1868 et 1870 munere ministri de rebus internis fungebatur praeside Gualterio Frère-Orban. Anno 1884 titulo ministri statalis coronatus est. 

Etiam in oeconomicis rebus excellebat et anno 1887 patriam in sic dicto conventu monetario Latino repraesentavit: quam unionem monetariam Francia, Belgium, Italia et Helvetia anno 1865 inierant. Id fecit, quamvis ipse monetas stabilius ex auro definitas esse mallet. Bruxellis annis 1889 et 1890, cum congressus de servitudine interdicenda fieret, Congensium vicarius fuit.

Haec scripsit: manifestum de quaestionibus commercialibus internationalibus »La crise« (editio altera, Bruxellis 1884); »Des areines et du cens d'areine dans l'ancienne jurisprudence liégeoise« (Leodii 1880); »De l'unité des forces de gravitation et d'inertie« (Bruxellis 1881).

Honores
-------

Iatrebeccae, Marcinelle et Châtelet viae stratae pro Pirmez nominatae sunt.

Bibliographia
-------------

* Albert Nyssens: *Eudore Pirmez*, Polleunis & Ceuterick, Bruxellis 1893
*Eugenics is the self-direction of human evolution* quod sit "Eugenica est evolutio humana ab ipsis hominibus directa": Signum congressus cuius titulus fuit *Second International Eugenics Conference* anno 1921.
**Eugenica** scientia seu momentum politicum vel sociale quibus compositio genetica multitudinis gentis humanae admelioraretur.

Franciscus Galton ipse rerum eugenicarum peritus eugenicae nomen invenit.

Nostra aetate haec scientia in dubio est quod nationales socialistae causis eugenicis homines interficiebant.

Unio Europaea cum Charta de iuribus fundamentalibus Unionis Europaeae eugenicam, inter alia, ut intentio selectionis hominum prohibet.

Notae
-----

1. ↑  Confer "eugenics." Unified Medical Language System (Psychological Index Terms) National Library of Medicine, 26 Sep. 2010. <>
2. ↑  Charta de iuribus fundamentalibus Unionis Europaeae, capitulum 3:2.

Nexus interni
-------------

* Occultum odium phyleticum
* Potestatismus
* Rassismus
* Sterilizatio coacticia
* Transhumanismus
* Violentia structuralis
Princeps Georgius
**Georgius** (Graece Γεώργιος; natus Corcyrae die 24 Iunii 1869; mortuus Sancto Clodoaldo Franciae die 25 Novembris 1957) fuit princeps Graeciae et gubernator Rei Publicae Creticae.

Fuit filius secundus regis Georgii I uxorisque eius Olgae. Anno 1898 electus est a Magnis Potestatibus ut gubernator fieret insulae Cretae, quae usque ad hunc annum fuerat praefectura Imperii Ottomanici. Hoc munus tenuit a die 18 Novembris 1898, sed die 12 Septembris 1906, res novas ab Eleutherio Benizelo aliisque motis, Georgius dimissionem praetulit et ab insula discessit; in loco suo acceptus est ut gubernator vir publicus Graecus Alexander Zaimes.

Die 21 Novembris 1907 Lutetiae in matrimonium duxit principissam Mariam Bonaparte, psychologam discipulamque Sigismundi Freud, et ex ea genuit:

Principissa Maria Bonaparte
* Petrus (1908-1980), eruditus de rebus Thibetanis
* Eugenia (1910-1988), quam nupsit princeps Dominicus Radziwiłł

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Vide *L'Illustration* no. 3367.

Bibliographia
-------------

* Ανδρέας Σκανδάμης, *Πρίγκηψ Γεώργιος, η ζώη και το έργον του*. Athenis 1955.
* *The Cretan Drama: the life and memoirs of Prince George of Greece, High Commissioner in Crete (1898-1906)* ed. A. A. Pallis. Novi Eboraci 1959.
* R. F. Holland, "Nationalism, Ethnicity and the Concert of Europe: the case of the High Commissionership of Prince George of Greece in Crete, 1898-1906" in *Journal of Modern Greek Studies* vol. 17 (1999) pp. 253-276.
Pastor cum gregibus e libro manu scripto saec. IV vel V *Georgicon*: "Vergilius Romanus" (Vat. Lat. 3867) f. 44v
Pastor e libro manu scripto saec. IV vel V *Georgicon*: "Vergilius Romanus" (Vat. Lat. 3867) f. 45r
***Georgica*** sunt carmen didacticum de agricolarum vita hexametris scriptum a P. Vergilio Marone editumque anno 29 a.C.n. in quattuor libris quorum quisque partem laboris trahit, scilicet proposito argumento in poematis prooemio, primus agros, alter arbores vitisque (continens etiam illas clarissimas *laudes Italiae*), tertius animalia, quartus habendarum apium cultum. Quod opus Vergilii inter primum *Bucolica*, interest et ultimum, epicum *Aeneidem*, cuius rationem quidem in tertii libri prooemio poeta iniecit hisce versibus: *mox tamen ardentis accingar dicere pugnas / Caesaris et nomen fama tot ferre per annos* (3.46-47). Maecenati, cuius sub patrocinio Vergilius tunc erat, *Georgica* dedicata sunt.

Notae
-----

1. ↑  Vergilius, *Georgica* 2.136-176

Bibliographia
-------------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Publius Vergilius Maro#Bibliographia 
Editiones et versiones
* Conte, Gian Biagio, et Silvia Ottaviano. 2013. *Bucolica et Georgica.* Berolini: De Gruyter

De opere
* R. Billiard, *L'agriculture dans l'antiquité d'après les Géorgiques de Virgile*. Lutetiae, 1928
* L. P. Wilkinson, *The Georgics of Virgil: a critical survey*. Cantabrigiae, 1969

De manuscriptis
* Mane Perrine, "Enluminures médiévales des Géorgiques de Virgile" in *Mélanges de l'école française de Rome. Moyen âge* vol. 107 (1995) pp. 233-329

Nexus interni
-------------

* *Felix qui potuit rerum cognoscere causas*
* Laudes Galli
* Symboli pacis

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem
* Textus et versio apud perseus **(Latine, Anglice)**
* Textus apud *The Latin Library* **(Latine)**
Wikidata Goslaria
Res apud Vicidata repertae:Goslaria: insigneGoslaria: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°54′22″N 10°25′45″E  
*Numerus incolarum*: 50 010  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Urte Schwerdtner  
*Procuratio superior*: Circulus Goslariensis  

**Geographia**

*Superficies*: 163.88 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Georgenberg, Hahndorf, Hahnenklee, Jerstedt, Ohlhof, Oker, Rammelsberg, Steinberg, Sudmerberg, Altstadt (Goslar), Baßgeige, Jürgenohl, Immenrode, Lengde, Lochtum, Vienenburg, Weddingen, Wiedelah  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Verona (Bohemia), Brega, Arcassonius, Windsor and Maidenhead  

**Tabula aut despectus**

Goslaria: situsGoslaria: situs
Situs oppidi Goslariae in Circulo Goslariensi
Despectus e turri septemtrionali ecclesiae mercati (*Marktkirche*)
**Goslaria** (Germanice *Goslar*) urbs Saxoniae Inferioris circiter 43.000 incolarum in Germania sita est. Caput est Circuli Goslariensis. Ad Goslariam etiam vici Baßgeige, Georgenberg cum Kattenberg, Hahndorf, Grauhof, Hahnenklee-Bockswiese, Immenrode, Jerstedt, Jürgenohl, Lengde, Lochtum, Ohlhof, Oker, Rammelsberg, Steinberg, Sudmerberg, Vienenburg, Weddingen atque Wiedelah pertinuerunt.

Historia
--------

Goslaria anno 922 a imperatore Henrico I condita est. Iam in saeculo XI imperator Henricus II palatium imperialis aedificavit, ergo Goslaria clara urbs Sacri Romani Imperii fit. Imperator Henricus III domum regiam auxit. Postea possessio Guelforum facta est et annis 1807 - 1813 ad Regnum Westphaliae pertinuit. Tum ad Regnum Hannoveranum et translata est, quod anno 1866 in provinciam Borussiae redactum est. Anno 1941 Goslaria cum toto circulo Goslariensi a provincia Hannoverae ad Brunsvicum transiit. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Die 1 Ianuarii 2014 Vienenburg oppidum finitimum pars urbis Goslariae factum est.

Praeclari cives
---------------

Goslariae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter alios:

* Henricus IV (1050-1106), praeclarus Imperator Sacri Romani Imperii
* Helmoldus (1120-1177), monachus Germanicus, presbyterus Bozoviensis et auctor libri *Chronica Slavorum* Latine scripti.
* Christophorus Gudermann (1798 - 1852), mathematicus (in Vienenburg mortuus).
* Sigmarius Gabriel (\*1959), vir publicus et sodalis SPD.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Goslaria** spectant. |

* Situs publicus

Notae
-----

1. ↑  Pagina de fusione urbium Vienenburg et Goslariae

**Patrimonium Mundi in Germania**

|  |  |
| --- | --- |
|  | UNESCOGermania |
| **Ecclesiae:** Aquisgranum | Augusta Treverorum | Colonia Agrippina | Bonna | Hildeshemium | Spira
**Castella:** Berolinum | Herbipolis | Potestampium | Ysenacum | Muscavia
**Urbes:** Bamberga | Goslaria | Lubeca | Quedlinburgum | Ratisbona | Stralsunda | Valen castrum (Wismar) | Wittenberga
**Musea:** Assindia | Berolinum | Brema | Dessavia | Wimarium
**Valles:** Dresda | Rhenus |
|  |
|  |
| --- |
|  |
|  |
| *Maga Tabellaria*1989 |
|  |
| **Dispositor:**Hayao Miyazaki |
|  |
| **Scriptor:**Hayao MiyazakiEiko Kadono (liber) |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Minami TakayamaRei SakumaKappei Yamaguchi |
| **Compositor:**Iosephus Hisaishi |
|  |
|  |
|  |
|  |
| **Duratio:**102 min. |
|  |
| **Lingua:**Iaponica |
|  |
|  |

**Maga Tabellaria** (titulo Iaponice: 魔女の宅急便 (Madyo no Tacciūbin); Anglice: "Kiki's Delivery Service" *Ciciae Tabellarii Munus*; Hispanice: "Nicky, la Aprendiz de Bruja" *Nicia Magae Discipula*) est pellicula animea quam productor Hayao Miyazaki anno 1989 creavit.

Argumentum
----------

In haec amoena mythistoria, Cicia est maga tredecim annos nata, qua aetate magae solent domo exire ad urbem ubi aiuvare possunt inveniendam et ad suum ingenium probandum. Cicia sua scopa et cum suo fele nigro "Zizius" appellato migrat ad urbem maritimam Corincum ubi tabellarii negotium novum statuit. Sed vita sua difficilis fit. Cum aberrat, suam confidentiam magicasque artes repente amittit. Quid nunc faciet? Invenietne heroina fortasse novam virtutem? Domum reddet defectu?

Notae
-----

1. ↑  Verbum "Madyo" femina magiae uttorix signat.

Fontes
------

Pagina Anglice en:Kiki's Delivery Service et pagina Hispanice es:Majo no takkyūbin.
Cheopis navis, cum eo sepulta, quae quinquies binis remis movebatur
**Navis remivaga** est navigium, quod remis movetur.

Antiquissimum genus navium est. Lintri parvi binis remis movebantur; magnae naves antiquitatis per numerum ordinum remorum dividebantur in uniremes, biremes, triremes, quadriremes. Saepe naves remivagae magnae et vela habuerunt, ut nautae remis tantum vento adverso uterentur. Haec naves saepe *galerae* nuncupabantur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Cf. in *Menippeis* Varronis: "nautae remivagam movent celocem".
3. ↑  Iacobi Coreni *Clupeus patientiae*, Lugduni 1624, cap. XXVII; Adami Eberti *Quinquaginta relationes ex Parnasso*, Hamburgi 1683, p. 256; Amandi Hermann *Capistranus triumphans*, Coloniae 1700, pp. 533, 542, 543.

Nexus externi
-------------

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
s.v. *remivagus*

* Naves remivagae in *Encyclopaedia Russica magna* **(Russice)**
**Praebenda** est genus beneficii, quod imprimis Medio Aevo in usu erat.

Praebenda esse potuit:

* Quaestus, qui canonicis regularibus vel saecularibus ob munus ecclesiasticum ab iis actum competivit summam redituum ex fructibus vel vectigalibus valens, quae iis concessa erat.
* Reditus a persona iuridica (sive publica sive ecclesiastica) concessus.
* Annua alimenta, quae prabendario ad senectutem agendam dabantur.

Medio Aevo, antequm oeconomia nummaria adolevit, haec sola pro muneribus solvendi via erat. Cum autem crebro consuetudines malae vel vitia cum praebendis coniuncta orirentur, tempore Reformationis in ecclesiis praebendae paulatim abolitae et per remunerationem expletae sunt, quae nummis constat et iis, qui munus exercent, directe pensitatur.

Hodie praebenda institutum sui iuris esse solet, quae plerumque ad patrimonium ecclesiasticum (dioecesium vel paroeciarum) pertinens constitutum est ad scholas, nosocomia etc. sustinenda. Forma iuridica secundum regiones et tempora oriundi discrepat.

Nexus interni
-------------

* Commenda
* Feudum
*Cogitator*, statua ab Augusto Rodin sculpta.
**Statua** est sculptura quae creaturas depingit, sicut hominem atque animal. Statuae saepe foris stant, saepe in publico ad homines glorificandos resque gestas celebrandas.

Argumenta et historia
---------------------

Statua omnis ab artifice molibus rudibus indigestisque quibusdam egignitur, quae aliquid in se plenum repraesentet, praesertim autem homines.

Statuae antiquitate et usque Renatorum tempora ad res sublineandas coloribus ornari solebant. Talis traditio colorabilis e saeculo undevicensimo renovata est.

Constat veteres iam discrimen fecisse inter statuas ideales (i.e. imaginatione emanatas de dis, heroibus etc.) et statuas iconicas veri similitudine. Quae fortasse in Olympia natae sunt, ubi olympionicas authentice visos figurari fas erat. Neque tunc sculptores semper imagines secundum puram naturam creaverunt, ut patet. 

Postea advenit mos imaginum momentorum conficiendarum, quibus personae et vitae quotidianae actiones statuis sive unius sive turbae exprimerentur. In Imperio Romano, apprime inde a imperatoris Augusti tempore, statuae cum faciarum effigiatu florebant.

Nostro autem tempore artifices statuam definiunt quamcumque figuram sculptam, sensu strictiore simulacrum erectum.

Bibliographia
-------------

* "Sculpture" in *Encyclopaedia Britannica*

Pinacotheca
-----------

* Davidis statua, a Michaele Angelo Bonarotio inter annos 1501 et 1504 creata.Davidis statua, a Michaele Angelo Bonarotio inter annos 1501 et 1504 creata.
* Moai in latere collis in Rano Raraku cratere vulcanico Insulae Paschali.*Moai* in latere collis in Rano Raraku cratere vulcanico Insulae Paschali.

Nexus interni
-------------

* *Chemamull*
* Discobolos
* Herma
* Monumentum
* Protome

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **statuas** spectant. |
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Gargantua (Rabelaesus)

Frontispicium libri anonymi de Gargantua anno 1532 editi
**Gargantua**, gigas quem Merlinus creaverit, est persona in mythologia mediaevalis Francica. E libris popularibus de Gargantua Franciscus Rabelaesus historias satyricas suas celebres evolvit.

Nonnulli libri vulgares saeculo XVI editi historias Gargantuae familiaeque suae narrant; exempli gratia anno 1532 liber auctoris anonymi sub titulo *Les grandes et inestimables chronicques du grant & enorme geant Gargantua* editus est. Talem librum legit humanista Franciscus Rabelaesus et ille ipse scripsit sequelas satyricas historiae, de filio Gargantuae, eodem anno sub titulo *Pantagruel* editas. Post duos annos idem Rabelaesus retractavit historiam Gargantuae patris sub titulo *La vie très horrificque du grand Gargantua*.

Ea opera continuata sunt et a Rabelaeso ipso (*Le tiers livre*, 1546; *Le quart livre*, 1548; *Le cinquième livre*, 1562-1564) et ab aliis (*Les navigations de Panurge*, 1538; *Familière description du royaume Panigonnois*, 1600).

Bibliographia
-------------

* Seymour De Ricci, "Un nouvel exemplaire des Grandes et Inestimables Chroniques" in *Revue des études rabelaisiennes* vol. 8 (1910) pp. 57-92
* "Les Grandes Croniques" in W. F. Smith, *Rabelais in his Writings* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1918) pp. 21-26 Textus apud *Internet Archive*
Wikidata Winnigstedt
Res apud Vicidata repertae:Winnigstedt: insigneWinnigstedt: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°3′53″N 10°45′59″E  
*Numerus incolarum*: 703  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Elm-Asse, Circulus Guelpherbytensis  

**Geographia**

*Superficies*: 12.05 chiliometrum quadratum, 12.08 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Roklum, Uehrde  

**Tabula aut despectus**

Winnigstedt: situsWinnigstedt: situs
**Winnigstedt** est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Ad Winnigstedt etiam vicus Mattierzoll pertinet.

Historia
--------

Winnigstedt anno 1182 primo in actis descripta est. Annis 1807 - 1813 Winnigstedt pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Schöppenstedt commune generale pertinuit. A die autem 1 Ianuarii 2015 pars maioris communis generalis Elm-Asse est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Winnigstedt** spectant. |

* pagina communis Schöppenstedt