recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Nova Vulgata**, plenius **Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio** (nomine imminuto *NV*), est Latina Bibliorum interpretatio e criticis primorum Hebraicorum Graecorumque scriptorum editionibus conversa. Quae usui in praesenti ritu Romano a Sancta Sede edita est. Ab Ioanne Paulo Papa II in *Scripturarum thesaurus* constitutione apostolica anno 1979 promulgata est; editio autem secunda et emendata anno 1986 ab ipso promulgata est. Nova Vulgata est verus et solus Bibliorum Ecclesiae Catholicae Romanae textus Latinus hominibus rite permissus.

Ante Novam Vulgatam editam, Vulgata Clementina erat solita Ecclesiae Catholicae biblia.

Nova Vulgata non est critica Vulgatae historicae editio: immo, emendatio textus cum criticis editionibus Hebraecis Graecisque praesentibus congruere sermonemque Latinae Classicae propiorem efficere destinata est.

Usus Novae Vulgatae
-------------------

Gulielmus Griffin, cum libros converteret Tobiae, Iudith, I et II Maccabaeorum, Baruch, Sapientiae, Ecclesiastici, et accessiones ad Esther Danielemque in *The Message* ('Nuntium'), Catholica oecumenicaque Bibliorum Sacrorum editione, Nova Vulgata utebatur.

Nova Vulgata textum Latinum *Novo Testamento Graece et Latine* suppeditat, Curtio et Barbara Aland auctoribus, libro cuius pars Latina anno 1984 prolata est.

Nexus interni
-------------

* Biblia Duacensia
* Biblia Sacra in linguam Latinam conversa
* Divino afflante Spiritu
* *Liturgiam authenticam*
* Vulgata Xystina-Clementina

Notae
-----

1. ↑  Houghton, H. A. G. (2016). *The Latin New Testament: A Guide to Its Early History, Texts, and Manuscripts*. Oxford University Press. pp. 132. ISBN 9780198744733 .
2. ↑  "Catholics get 'The Message' in new edition of Bible". 26 Iulii 2014
3. ↑  Houghton, H. A. G. (2016). "Editions and Resources". *The Latin New Testament: A Guide to Its Early History, Texts, and Manuscripts*. Oxford University Press. pp. 133. ISBN 9780198744733
4. ↑  Schlosser, Jacques (1985). *Novum Testamentum Graece et Latine (Nestle-Aland), 1984*. pp. 65 .

Bibliographia
-------------

* Clifford, Richard J. 2001. "The Authority of the "Nova Vulgata": A Note on a Recent Roman Document." *The Catholic Biblical Quarterly* 63 (2): 197–202. ISSN 0008-7912. JSTOR 43724418.
* Dy, Oliver G. 2016. "The Latin Vulgate as an 'Auxiliary Tool' of Translation: Historical Perspectives on *Liturgiam Authenticam.*" *Questions Liturgiques / Studies in Liturgy* 97 (3–4): 141–70. doi:10.2143/QL.97.3.3197403. Editio interretialis.
* Zilverberg, Kevin. 2017. Briody, Joseph (ed.), "The Neo-Vulgate as Official Liturgical Translation." *Verbum Domini: Liturgy and Scripture: Proceedings of the Ninth Fota International Liturgical Conference, 2016.* SMENOS: 93–125.

Nexus externi
-------------

* *Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio*
**Burdo** (-onis m.) in musica est unus aut plurimi nervi aut lingulae semper eodem tono vibrantes aut accordum continuum (rotatam sambucam, harmonium etc.) formantes, tonico aut dominante diagrammatis in usu in fragmento canto.

Hoc in principio fundatur musica Indica, Ravi Šankar verbi gratia in ragis burdonem, pleroque tempore, tambura aut harmonio creat.

Invenitur etiam in musica vulgari in tota Europa. Sic, traditionalis Arvernorum violinistarum cantio aut Nordici fidicines chordis eorum violinae vacuis sicuti burdone utuntur. Determinata instrumenta, talis fistula aut rotata sambuca, quae continui soni instrumenta sunt, semper uno cata tribus tonis ad burdnes correspondente canuntur, praeter melodiam.

Dum partituram modalem canunt, interpunctorum nervorum instrumenta psallentes chordis vacuis utuntur sicuti ipso burdone, cithara Hispanica (interpuncta), Celtica harpa, clavicymbalum Vosegi...

Genus musicum
-------------

Homonymum genus musicum ortum est hoc e principio: fragmenta plerisque temporibus longis amplius decem minutorum longis tonis dissimiles ambitus creantibus composita ostendit. Apud variationes sunt: burdo ambitalis et burdo mortalis seu metallicus. Apud artificum burdonistarum exempla sunt: Sunn O))), Earth, Double Leopards, Charlemagne Palestine, La Monte Young, Eliana Radigue, Keith Fullerton Whitman, Lovesliescrushing, Cisfinitum, Ioannes Gourdon, Toad...

Emmanuel, burdo Cathedralis Nostrae Dominae Parisiensis.

Instrumenta
-----------

In campanologia, burdo est magna campana (plerumque plurimarum tonnarum). Etiam hoc vocabulum in usu est tubis aliquarum fistularum. Psalterium Benearniense ipsum burdo nervorum pulsatorum est quod galubetum comitari solet, quod est trium foraminum tibia solum una manu ut canetur egens, altera manu psalterium Benearniense canente.

Burdonis Mariae sonus in Cathedrali Nostrae Dominae Parisiensis.

Notae
-----

1. ↑  Verbum Latinitatis praecipue Francicae et Anglicae. Vide "burdo" in Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre
Arbor Caelestis Tokiensis anno 2012.
**Arbor Caelestis Tokiensis** (Iaponice 東京スカイツリー, *Tōkyō Sukaitsurī*; Anglice *Tokyo Skytree*) est turris Tokii Iaponiae sita et altissima sui generis in urbe, civitate et orbe terrarum in 634 metris. Omnium generum aedificiorum Tokii et Iaponiae altissima quoque est. Arbor Caelestis Tokiensis habet tabernas, cauponam cafeariam et prospectaria, et ad transmissionem televisionis et radiophoniae etiam adhibetur. In nocte turris variis coloribus illuminatur. Arbor Caelestis Tokiensis die 29 Februarii 2012 aedificata est et 22 Maii eodem anno aperta, et architectus est Nikken Sekkei.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arborem Caelestem Tokiensem** spectant. |

* Pagina interretialis **(Anglice)**

Pinacotheca
-----------

* Turris in nocte.Turris in nocte.
* Turris in nocte.Turris in nocte.
* Despectus Tokii a turre visus.Despectus Tokii a turre visus.
* Despectus Tokii a turre visus.Despectus Tokii a turre visus.
Sodalitatis mundanae insignia hodierna
**Associatio iuventutis Esperanticae internationalis** (lingua Esperantica: *Tutmonda Esperantista Junulara Organizo*, compendiarie: TEJO) est sodalitas quaedam Esperantistis non plus quam 35 annos natis dedicata. Congregat diversas associationes iuvenium totius orbis terrarum (e.g. Iuvenes Esperantistas Hungariae).

Historia
--------

Participum congressus anno 2008 Sabariae celebrati imago
Unio haec fundata est anno 1938 sub nomine "Tutmonda Junular-Organizo" nomen hodiernum anno 1952 nactura. Anno 1956 idealiter facta est pars officialis Universalis Societatis Esperanticae, anno 1971 monetaliter quoque. Annis 1990 valde activus pro iuventute Esperantica in Germania fuit Thomas Pusch.

Munera
------

A TEJO moderandus est quotannis congressus iuventutis internationalis, qui locos celebrationis mutet. Durat septimanam unam concentibus praelectionibus excursionibus ornatus. Neque ibi eruditio adulescentium neglegitur. Plura centena iuvenum conveniunt e multis orbis terrarum statibus orientium. Ita offertur directo comprehensio reciproca inter gentes lingua Esperantica iuvante. Idioma hoc et cultus civiles diversissimos iugiter communiterque fruendos facit. Discitur a participibus hominum iura et linguas parvas, quae dicuntur, servari debere. 

#### Societas editrix

Periodicum iuvenilibus cui titulus *Kontakto*, 1/2015
TEJO periodica duo prelo mandata edit: "Kontakto" et "TEJO Tutmonde". In interreti tantummodo tertium invenitur praetitulatum "TEJO aktuale". Intentio est, ut incipientibus etiam nonnulli textus lectu faciliores praesententur. Ex omnibus periodicis versio interretialis de rebus novissimis dumtaxat informationes celerrime praebet.

#### Societas hospitialis

Traditio longa TEJO est cura de Servitio syngraphi viatorii quod dicitur.

Vide etiam
----------

* Conventus familiarum Esperanticarum
* Aureus Tišljar

Externus nexus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **TEJO** spectant. |

* Pagina domestica
Respublica Septinsularis in qua praefectura Corcyra
inclusa est anno 1800

*Vide etiam paginam discretivam:* Corcyra (discretiva)

**Corcyra** (Francogallice *Corcyre*) fuit praefectura Franciae in territorio Insularum Ioniarum, olim reipublicae Venetorum tributo, anno 1797 a Francia nacto, anno 1799 rursus amiso et proximo anno in republica Septinsulari incluso. Caput praefecturae fuit urbs Corcyra.

Die 15 Novembris 1797 Napoleo Bonaparte, eo tempore Mediolani degens, sic scripsit Directorio Rei Publicae:

> J'ai envoyé a Corfou le citoyen Rolhières, homme instruit, pour remplir les fonctions de commissaire près le département de la mer Egée. Je n'ai point trouvé de sujets pour envoyer comme commissaires dans les départemens de Corcyre et d'Ithaque. Il faudrait des hommes instruits et extrêmement désintéressés. Ces peuples aiment beaucoup les Français ... P.S. Le citoyen Pocholle, ex-conventionnel, et le citoyen Carbini, m'ayant demandé à être commissaires dans les départemens de Corcyre et d'Ithaque, je les y ai envoyés. Cela vous donnera le temps d'envoyer dans ces départemens des hommes qui aient votre confiance, en même temps que cela épargne des frais de route, ces citoyens se trouvant ici. Le citoyen Comeyras, président de la république à Coire, désirerait être votre commissaire pour l'organisation de ces îles. Comme cette place est très-importante, et que le citoyen Comeyras est employé comme agent, je n'ai pas voulu prendre sur moi de le nommer.– *Oeuvres de Napoléon Bonaparte*, Tome 2 (Lutetiae: Panckoucke) no. 81

Territoria praefecturae
-----------------------

* Corcyra insula
* Paxos insula
* Antipaxos insula
* Saso insula
* Parga castellum
* Buthrotum castellum

Nexus interni
-------------

* Index historicus praefecturarum Franciae
**Corregidor** (-oris m.) regius functionarius, in Castella ab Henrico III circa annum 1393 institutus, cuius missio Coronam Hispanicam municipali ambitu repraesentare erat. Cuius munera varia erant: locali gradu monarchiam repraesentare, oeconomicam administrativamque municipiorum evolutionem gerere, buleuterio praesidere (cuius decisionibus valor datur), primae secundaeque rogationis iudex esse, etc... Abivere anno 1833, instauratis politicis Gubernatoribus administrativo ambitu et denuo formato systemate iudiciali.

In coloniis Americanis, praesertim in Chilia, corregidores suum munus in documentis caerimoniisque concessas facultades in se indicantes impresserunt. Revera, recurrens formula se sic nominare erat: "Iustitia maxima et locumtenens capitanei generalis" (Hispanice; *Justicia mayor y lugarteniente de capitán general*), quod in territoriis ubi gubernabant, eos plena iura administrandi iustitiae ducendarumque virum militarium habere significabat.

Adventa Gens Burbonia in Hispaniam, corregidoris munus in unum amplarum attributionum gloriaeque, intendentis, commutatum est. Localiore ambitu munera subdelegati sumpsere.

Notae
-----

1. ↑  Vide "corregidor" in Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre
**Theoria undarum gubernatoriarum De Broglie-Bohm** est theoria, quam Ludovicus de Broglie primus proposuit et David Bohm postea elaboravit, ubi ambo--et undas quanticas et particulas singulares--simul existere postulatur, eo proposito ut omnia phaenomena quantica explanentur. 

Qua in theoria, ecce unda quantica {\displaystyle \psi (\mathbf {x} \_{1},\mathbf {x} \_{2},\ldots ,\mathbf {x} \_{N},t)}, functio omnium coordinatorum particularum, quae aequationi undali Schrodingerianae

{\displaystyle i\hbar {\frac {\partial }{\partial t}}\psi =-\sum \_{k=1}^{N}{\frac {\hbar ^{2}}{2m\_{k}}}\nabla \_{k}^{2}\psi +V\psi }
semper obtemperat, ubi index k quamque particulam moventem numerat in energiae motus et {\displaystyle V} est applicabilis mutua energiae potentialis functio, et aequationi est etiam deputo ad {\displaystyle H}, Operator Hamiltonianus. Quae unda {\displaystyle \psi } traiectorias particularum deterministice regit secundum *aequationem gubernatoriam*

{\displaystyle {\frac {d\mathbf {x} \_{k}}{dt}}={\frac {\hbar }{m\_{k}i}}\left({\frac {\nabla \_{k}\psi }{\psi }}\right)}.
Quae aequatio insignem mechanicae quanticae proprietatem quae in lingua scientifica *inlocalitas* seu *actio in distans* appellatur perspicue monstrat, propterea quod particulae k velocitas tempore t dependet ab {\displaystyle \psi }, quae invicem dependet ab omnibus aliarum particularum positionibus *eodem tempore* {\displaystyle (\mathbf {x} \_{1},\mathbf {x} \_{2},\ldots ,\mathbf {x} \_{N},t)}. Ergo, id quod quaedam particula nunc hic agit ab eis determinatur, quae simul longe alibi accidunt.

Hodie multi physici, qui Bohmiani saepe nuncupantur, hanc theoriam rectam esse corde credunt et elaborant ut et omnia phaenomena relativistica et de multis particulis creandis et delendis explanentur.

Hac in theoria, omnia phaenomena mirabilia, quae cum mensura quantica associantur, eveniunt et explanari conantur propter duo facta postulata: 

* primum, quod particulae in tempus super omnes possibiles positiones intiales caece et statistice dispergentur (ut distributio initialis a functione undali quadrata initiali demum detur) et non possumus earum positiones particulares metiri nisi unda ipsa instrumento mensurali mutetur,
* secundum, quod collapsus undarum quanticarum propter mensuram solumodo est apparens: unda quantica (quae singula in universo esse et omnes res et particulas complecti postulatur) sola secundum aequationem Schrodingerianam in tempus commutatur, videtur autem abrupte propter mensuram commutare solum cum in descriptione ignorentur coordinata omnium aliarum particularum in universo.
Wikidata Philippus Davis
Res apud Vicidata repertae:Philippus Davis: imagoPhilippus Davis: imago
*Nativitas*: 7 Iunii 1951; Nassovia  
*Patria*: Insulae Bahamenses  

**Officium**

*Officium*: Member of the House of Assembly of the Bahamas, Prime Minister of the Bahamas, Deputy Prime Minister of The Bahamas, Minister of Finance, President of the Caribbean Community  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Progressive Liberal Party  
*Religio*: Anglicanismus
**Philippus Davis**, vulgo *Philip Edward* atque saepe *Brave Davis* (die 7 Iunii 1951 natus) est iuris consultus et politicus Bahamensis.

Nassovia in urbe natus est, matre ancilla ibi laborante sed insulae Exumae Magnae nativa, patre ab Insula Catorum oriundo ubi puer aliquot annos apud avos educatus erit. Apud argentariam laboravit, deinde apud advocatum. Ipse iuris consultus ab anno 1975 operam dedit: anno 1995 praeses consociationis causidicorum Bahamensium electus est. Ab 2002 legatus est parlamento Bahamensi pro circulo paterno Insulae Catorum. Sodalis factionis liberalis progressivae, primus minister vicarius ministerque operum publicorum ab 2012 meruit, sed ab 2017, factione in comitiis eius anni malo successu contendente, dux contrariorum in parlamento factus est. Novis comitiis victor primus minister die 17 Septembris 2021 inauguratus est.

Notae
-----

1. ↑  Sic Phoenix Empowerment; sed insulae Catorum natus secundum *Black Past*, per errorem ut videtur

Bibliographia
-------------

* "Philip "Brave" Davis" (2012?) olim apud *Nassau Guardian* divulgatum
* Sheri-Kae McLeod, "Phillip Davis Sworn in as Prime Minister of Bahamas" in *Caribbean National Weekly* (17 Septembris 2021)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Black Past |

* "*Phoenix Empowerment* Honors the Residents of the Valley: The Hon. Philip Brave Davis Family"

Primi ministri insularum Bahamensium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Rolandus Symonette • Lynden Pindling • Hubertus Ingraham • Perry Christie • Cynthia Pratt • Perry Christie • Hubertus Ingraham • Perry Christie • Hubertus Minnis • Philippus Davis
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum* |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Aquitania


Wikidata Nova Aquitania
Res apud Vicidata repertae:Nova Aquitania: insigneNova Aquitania: insigneNova Aquitania: vexillumNova Aquitania: vexillum
regio  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 44°50′12″N 0°35′20″W  
*Nomen officiale*: Région Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes, Région Nouvelle-Aquitaine, Nouvelle-Aquitaine, Nòva Aquitània, Novèla Aquitània  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Francia hexagonalis  
*Territoria finitima*: Pagi Ligeris, Centrum et Vallis Ligeris, Arvernia Rhodanus et Alpes, Occitania, Vasconia, Navarra, Aragonia
**Forma**

*Area*: 84 061 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Burdigala  
*Subdivisiones*: Carantonus, Carantonus Maritimus, Curretia, Crosa, Duranius, Girundia, Landae, Oltis et Garumna, Pyrenaeus Atlanticus, Separae Ambae, Vigenna, Vigenna Superior
**Gestio**

*Praefectus*: Alain Rousset  

**Vita**

*Incolae*: 6 033 952  

**Tabula aut despectus**

Nova Aquitania: situsNova Aquitania: situs
**Nova Aquitania** (Francogallice *Nouvelle-Aquitaine*, a principio *Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes*) est nova regio sive provincia Franciae die 1 Ianuarii 2016, tribus regionibus Aquitania, Lemovicensi, Pictaviensi et Carantonis lege nova(fr) coniunctis. Haec regio est maxima Franciae, quod ad superficiem pertinet.
Caput regionis est urbs Burdigala.

Nova Aquitania cum provinciis antiquioribus (colore distinctis) praefecturisque hodiernis
     Guienna et Vasconia
     Pictavia
     Lemovicensis
     Marchia
     Santonensis
     Inculismensis
     Alnensis
     Navarra et Beneharnum
     Salmuriensis
     Aliae
Aquitaniae Novae sunt praefecturae duodecim :

* Carantonus
* Carantonus Maritimus
* Curretia
* Crosa
* Duranius
* Girundia
* Landae
* Oltis et Garumna
* Pyrenaeus Atlanticus
* Utraeque Separae
* Vigenna
* Vigenna Superior

Mense Decembri 2015 Alanus Rousset, sodalis Factionis Socialisticae, candidatus ad praesidium in comitiis primariis provinciae futurae, primus accessit atque secundariis comitiis vicit.

Nexus externi
-------------

* De Aquitaniae, Lemovicensis, Pictaviensis, Carantoni unione
* De comitiis regionalibus 2015

Regiones Franciae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| RegionesFranciae hexagonalis1986–2015 | Alsatia • Aquitania • Arvernia • Britannia Minor • Burgundia • Campania et Arduenna • Centrum • Insula Franciae • Lemovicensis • Liber Comitatus • Lotharingia • Meridianum et Pyrenaei • Normannia Inferior • Normannia Superior • Linguadocia et Ruscino • Pagi Ligeris • Picardia • Pictaviensis et Carantoni • Provincia Alpes Litus Lazuli • Rhodanus et Alpes • Septentrio et Fretum |
| RegionesFranciae hexagonalisab anno 2016 | Alta Franciae • Nova Aquitania • Arvernia Rhodanus Alpes • Britannia Minor • Burgundia et Liber Comitatus • Centrum et Vallis Ligeris • Insula Franciae • Magnus Oriens • Normannia • Occitania • Pagi Ligeris • Provincia Alpes Litus Lazuli |
| Regiones transmarinae | Corsica • Guadalupia • Guiana • Martinica • Mayotte • Reunio |

*Opus geopoliticum • Tabula administrativa Franciae**Capsae cognatae:* Praefecturae Franciae • Provinciae Franciae antiquiores |
|  |
Gaucelmus Faiditus cum Guillelma *monja* (Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 12473)
**Gaucelmus Faiditus** (anno circiter 1170 natus; post annum 1202 mortuus) fuit trobator ex oppido Usarchia Lemovicensis oriundus. Uxorem duxit Guillelmam *monja* quae scortum fuisse dicitur. Gaucelmus iuxta Mariam de Ventadorn cantitare censetur et apud aulas Galfridi ducis Britanniae, Ricardi comitis Pictaviae postea regis Angliae, Dalphini Arverniae et Bonifacii Montisferrati. De Ricardo rege anno 1199 mortuo lamentum composuit. An tertia expeditione sacra participavit haud liquet; pro certo anno 1202 ad quartam progressus est cum Bonifacio patrono, sed nihil de eo post hunc annum scitur.

Notae
-----

1. ↑  Cf. "Faiditus" in Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre

Bibliographia
-------------

* *Gaucelm Faidit - Amours, voyages et débats*. Ventadour: Carrefour Ventadour, 2010. ISBN 9782916622040 De hoc libro
* J. Boutière, A.-H. Schutz, edd. *Biographies des troubadours* (Lutetiae: Nizet, 1964) pp. 167–195
* J.-D. Mouzat, *Les Poèmes de Gaucelm Faidit, troubadour du XIIe siècle*. Lutetiae: Nizet, 1965 (*Les classiques d'Oc*)

Nexus externi
-------------

* Opera Gaucelmi Faiditi apud trobar.org
* Discographia Gaucelmi Faiditi apud medieval.org
Wikidata Paulus Schilling
Res apud Vicidata repertae:Paulus Schilling: imagoPaulus Schilling: imago
*Nativitas*: 5 Aprilis 1786; Tallinna  
*Obitus*: 25 Iulii 1837; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  
*Nomen nativum*: Paul Ludwig Schilling von Cannstatt, Павел Львович Шиллинг
**Officium**

*Munus*: ingeniarius, legatus, inventor, Rerum gestarum scriptor  
*Patronus*: Academia Scientiarum Petropolitana
**Memoria**

*Laurae*: Order of St. Vladimir, Gladius Aureus fortitudinis gratia datus  
*Sepultura*: Smolensky Lutheran Cemetery  

Baro **Paulus Leonis filius Schilling** (Russice Павел Львович Шиллинг, tr. *Pavel L'vovič Šilling*; Theodisce *Paul Ludwig Schilling von Cannstatt*; natus Revaliae 16 Aprilis 1786, mortuus Petropoli 6 Augusti 1837) fuit electrotechnicus, diplomaticus, et orientalista Russicus (gente Theodiscus), socius correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae ex anno 1828. Inventis in telegraphia electrica innotuit. Quod miliardum historiae telecommunicationis putatur hodie a IEEE.

Vita et opera
-------------

Paulus Schilling, in schola militari educatus, annis ab 1803 ad annum 1812 Monaci in missione diplomatica Imperii Russici favebat operi. Ab anno 1812 arte electrica studens, eodem anno minam navalem cum auxilio vis electricae displosam construit et Petropoli in Neva examinavit. Tempore Belli Patrii Schilling in pugnis participavit. Post bellum illud autem munus in ministerio rerum extranearum obtinuit, ubi anno 1816 primam lithographiam civilem in Russia condidit. Praeterea, linguis et historiae populorum Asiae studebat. Fine anni 1828 socius Academiae Scientiarum Petropolitanae ut orientalista electus, annis ab 1830 ad 1832 in expeditione scientifica ad Siberiam Orientalem participavit. Anno 1832 Petropoli telegraphum electromagneticum primum statuit. Anno 1837 proiectum lineae telegraphi electromagnetici, inter Peterhofium et Cronstadium sub aqua ponendae, elaboravit (quod tamen non perfectum est, mortis inventoris causa).

Asteroides 7450 Shilling in eius honorem nominatus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Pagina de Paulo Schilling *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Paulo Schilling *Lexici biographici Baltici*[*nexus deficit*] **(Theodisce)**
Tyrone Power personam viri caedis accusati agit.
***Witness for the Prosecution*** est pellicula iudiciaria Americana Billy Wilder dispositore anno 1957 edita, quae brevem fabulam eiusdem nominis(d) ab Agatha Christie narratam ad cinematographiam accommodat. Personae principales a Tyrone Power, Marlene Dietrich, Charles Laughton et Elsa Lanchester aguntur.

Argumentum
----------

In hac pellicula Wilfridus Robarts (Charles Laughton), causidicus celeberrimus, Leonardum Vole (Tyrone Power), hominem de caede amicae aetatis mediae suspectum, defendendum accipit. Christina Vole (Marlene Dietrich), coniunx Germanica Leonardi Vole, primum pollicetur pro defensione rei testari adfirmareque hunc maritum suum alibi fuisse quam in loco delicti. At Christina, comperto hoc matrimonium non valere — nam, cum Leonardo nuberet, adhuc alio matrimonio iuncta erat — accusatoris testis fieri constituit. Dicit in suggestu testatorio coniugem suum sane homicidium confessum esse rogasseque ut mentiatur: ipsam tandem verum dicere velle.

Dum haec in iudicio geruntur, Robarts causidicus in statione ferriviaria occurrit mulieri, quae ei porrigit litteras a Christina Vole scriptas cuidam nomine Max. Res quarum mentio in illis litteris fit magnam Christinae mentiendi causam praebere videntur. Quas litteras Wilfridus ad iudicium refert, et iudices iurati Leonardum Vole absolvunt. 

Post iudicium soli Wilfridus et Christina Vole in exedra manent. Christina, quamvis maritum suum caedis noxium esse sciret, falsis litteris dicit effecisse se, ut maritus innocens videretur. Preterea se amare Leonardum dicit atque ideo fecisse ut fecit. Deinde Leonardus exedram intrat et caedem fecisse se palam confitetur: eodem crimine iterum accusari non posse. Mox osculis obtegitur a Diana (Ruta Lee) datis, puella, quae ei vera est amatrix. Quibus deliciis lacessita Christina maritum suum cultro perfodit. Itaque Wilfridus etiam Christinam Vale defendere constituit.

Histriones
----------

* Tyrone Power: in fabula Leonardus Vole, vir crimine accusatus
* Marlene Dietrich: in fabula Christine Vole (nata Helm), coniunx Leonardi
* Charles Laughton: in fabula Wilfridus Robarts, patronus Leonardi Vole
* Elsa Lanchester: in fabula nosocoma domestica Wilfridi Robarts
* Ioannes Williams: in fabula Brogan-Moore, consiliarius iudicialis Wilfridi Robarts
* Henricus Daniell: in fabula advocatus Leonardi Vole, qui Wilfridum de hac causa informat
* Ian Wolfe: in fabula H. A. Carter, magister officinae Wilfridi Robarts
* Torin Thatcher: in fabula accusator publicus (*Crown prosecutor*)
* Norma Varden: in fabula Aemilia Jane French, mulier interfecta
* Una O'Connor: in fabula Janeta McKenzie, dispensatrix Janetae French, testis accusatoris
* Francis Compton: in fabula Justice Wainwright, iudex
* Philippus Tonge: in fabula Hearne, inspector principalis (*Chief Inspector*)
* Ruta Lee: in fabula Diana, amatrix Leonardi Vole
Wikidata Torsocia
Res apud Vicidata repertae:Torsocia: insigneTorsocia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°2′0″N 34°58′0″E  
*Numerus incolarum*: 45 641  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Tueriensis  

**Geographia**

*Superficies*: 59 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Slonima, Moscua, Savonlinna, Mellea, Valday  

Torsocia
**Torsocia** (Russice Торжок, tr. *Toržok*) est urbs regionis Tueriensis Russiae et sedes administrativa districtus Torsociensis. In ripis Tuertzae fluminis stat. Plus quam 46 milia incolarum (anno 2016) habens, sedes industriae et culturae est. Torsociae multa monumenta historica sunt.

Historia
--------

Torsocia, cuius annus mentionis primae in chronicis est 1139, olim valens sedes mercaturae erat. Ad ducatum Novogardiensem Rutheniae pertinens, tempore invasionis Mongolo-Tatarorum (a Bato ductorum) a die 21 Februarii ad diem 5 Martii anno 1238 obsessa erat; quamvis urbs capta et deleta fuerat, motum copiarum invadentium ad Novogardiam Magnam prohibuit. Anno 1478, sicut et omnes terrae Novogardienses, Torsocia in Magnum Ducatum Moscoviae inclusa est et sedes administrativa districtus eius facta est. Anno 1609 pugna magna inter copias Russo-Suecicas et Polono-Lituanicas prope Torsociam accidit et urbs ipsa destructa est. Postquam Petropolis anno 1703 condita est, Torsocia facta est locus magni momenti in via inter Moscuam et Petropolim, quod urbi crescendae bene contribuit.

Incolae
-------

* Ephraemus Novotorgensis

Nota
----

1. ↑  Ioannis Tomkae Szászky *Introductio in orbis antiqui et hodierni geographiam*, p. 415. Adiectivum *Novotorgensis*, — Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 55. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Torsociam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°2′0″N 34°58′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs interretialis de Torsocia **(Russice)**
**Henoticum** (a verbo Graeco ἑνότης, unitivum, deductum) fuit edictum de unitate ecclesiae ab imperatore Zenone anno 482 sancitum, quod altercationes theologicas inter asseclas Concilii Chalcedonensis (451) et Monophysitas, qui imprimis in provinciis orientalibus Imperii Romani vivebant, sedaret.
Ab Henotico canones Chalcedonenses non reiecti, sed neglecti sunt. Definitio verae (orthodoxae) fidei canonibus conciliorum Nicaeni (325), Constantinopolitani (381) et Ephesini (431) referendis fit.

Quod compromissum quidem Henotici animos Monophysitarum non nihil confirmavit, haudquaquam satis fecit, simul autem ab episcopo Romano acerbe repugnatum est, conatus imperatoris, ut imperium in rebus religiosis uniret, ad irritum cecidit et contra brevi eo perventum est, ut Schisma Acacianum ecclesiam Romanam a Constantinopolitana divisit.

Edictum in historia ecclesiae Evagrii Scholastici redditur (3,14).

Nexus interni
-------------

* Monophysitismus

Bibliographia
-------------

* G. Prinzing: *Henotikon*. In: *Lexikon des Mittelalters*, Vol. 4, Coll. 2134. (Theodisce)

Notae
-----

1. ↑  Cf. Du Cange ad vocem
2. ↑  Ita Liberatus Diaconus Henoticum reddidit, cf. Du Cange ad vocem

Nexus externus
--------------

* Henotikon in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
Statua aënea Bubastis, deae felinae.
**Feles in Aegypto antiqua**, quae *mau* lingua Aegyptia antiqua appellatae sunt, Aegyptianis fuerunt res magni momenti. Secundum studia DNA quae genetica specierum vivarum comparaverunt, aestimant feles ex subspecie Orientale Medio Felis silvestris abhinc annos decem milia in Regione Lunato Fertili domare. Post milia annorum, homines in illa parte quae Aegyptus Superior et Inferior appellatur animalia, feles haud excepto, venerati sunt.

Feles ob venatum rodentiorum ac anguium ut Naiarum venandarum facultatem laudatae sunt, ita felis facta est signum gratiae. Mafdet, dea iustitiae et supplicii capitis, caput leonis habuit. Denique Bubastis dea felina cultum Mafdet supponit. Bubastis facta est dea praesidii, fertilitatis, et matris status.

Propter venerandum, nonnullae feles post mortem uná cum hominibus mummificatae sunt. Feles mummificatae Bubasti donatae sunt. Anno 1888 agricola Aegyptianus magnum sepulcrum cum felibus catulisque mummificatis invenit. In sepulcro, prope oppidum Beni Hasan et ab 2000 ad 1000 a.C.n. originem trahit, octoginta milia felium siccatarum sepultae sunt.

In vita cotidiana
-----------------

Feles feroces ob naturam rattos et alia animalia quae ex horreis regiis ediderunt venatae sunt. Benigne excipiuntur ob mures, angues venenatos, alia venanda. Ab Aegyptiis veneratae sunt, et ornamentas datae sunt.

In mythologia Aegyptiana
------------------------

Aegyptus semper solidatus non fuit; ab initio fuit regio cum multis gentibus et subregiones. Systema religiosum multarum subregionum fuit totemismus, id est, animalium arborumque cultus. Alia animalia totemistica ob utilitatem optata sunt, alia ob virtutem admirabilem, alia ob metum. Cum bello inter gentes, victor honorem animali totemistico flagitare potuit et venerationem mandavit. Denique ad annum 3100 a.C.n. imperium sub Menes fundatum est, et totemismus factus est catholicior. Ibes, aquilae, coleoptera, feles haud excepto, facta sunt animalia venerata.

Aegyptiani viderunt deos non esse spiritus, sed animas quae incarnatae fuisse possent. Indicium vetissimum de felibus ut diis est ex poculo crystalli ad annum 3100 a.C.n. cum imagine Mafdet deae, caput leonis habentis. In origo Bubastis uná cum Sekhmet ut leaena ferociter protegens et bellicosa depicta est, sed ad tempus Bubastis facta est lenior et cum felibus consociata est.

Nota
----

1. ↑  Kingdon, J. (1988). *East African Mammals: Carnivores*. University of Chicago Press. ISBN 0-226-43721-3 .
2. ↑  Wade, N. (29 Iun 2007). "Study Traces Cat’s Ancestry to Middle East". New York Times .
3. ↑  Carolus Egger, ed. ed. (1992, 1997). *Lexicon Recentis Latinitatis*. Urbis Vaticanae: Libraria Editoria Vaticana  ISBN 8820917319 (vol. I: A-L), ISBN 8820922398 (vol. II: M-Z), vol. II, p. 245, s.v. **totemismo**.
Wikidata Iosephus Stiglitz
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Stiglitz: imagoIosephus Stiglitz: imago
*Nativitas*: 9 Februarii 1943; Gary  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Joseph Eugene Stiglitz
**Officium**

*Officium*: Chief Economist of the World Bank, Chair of the Council of Economic Advisers  
*Munus*: oeconomus, professor, science writer, non-fiction writer, Professor, iudex litterarum, scriptor, international forum participant  
*Patronus*: Universitas Oxoniensis, Universitas Princetoniensis, Universitas Mancuniensis, Universitas Stanfordiensis, Argentaria Mundana, Universitas Yalensis, Universitas Columbiae
**Consociatio**

*Factio*: Factio democratica Civitatum Foederatarum  

**Familia**

*Coniunx*: Anya Schiffrin  

**Memoria**

*Laurae*: Guggenheim Fellowship, John Bates Clark Medal, H. C. Recktenwald Prize in Economics, Praemium Nobelianum Oeconomiae, Global Economy Prize, Fulbright Scholarship, Daniel Patrick Moynihan Prize, Gerald Loeb Award, Fellow of the Econometric Society, Fellow of the British Academy, honorary doctor of the Renmin University of China, honorary doctorate, Foreign Member of the Royal Society, honorary doctor of Harvard University, Officer of the Legion of Honour, honorary doctor of the Catholic University of Louvain, Paul A. Volcker Lifetime Achievement Award for Economic Policy, honorary doctor of HEC Paris, honorary doctor of the Charles University of Prague, honorary doctorate at École Normale Supérieure de Lyon, Sydney Peace Prize, Fisher-Schultz Lecture, Grotius Lectures  

 **Iosephus Eugenius Stiglitz** (natus die 9 Februarii 1943 in urbe Gary Indianae) est oeconomus Americanus. 

Alumnus est collegii Amherstiensis, instituti Technologiae Massachusettensis et universitatis Chicagoensis. Ab anno 1995 usque in 1997 praeses consilii de rebus oeconomicis iuxta Gulielmum Clinton, postea usque ad annum 2000 dux oeconomicus Argentariae Mundialis fuit. Georgii W. Bush res gestas oeconomicas acri subtilique ingenio et iudicio percensebat. Anno 2001 Praemium Nobelianum Oeconomiae una cum  Georgio Akerlof et Michaele Spence accepit. Professor meret apud universitatem Columbiae.

Globalizationi et politicae Aerarii Monetarii Internationalis libro suo *Globalization and its discontents* (2002) se opposuit atque a politica austeritatis Unionis Europaeae contra discrimen oeconomicum dissentivit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iosephum Stiglitz** spectant. |

* De Iosepho Stiglitz in pagina Nobeliano Oeconomiae Praemio dicata **(Anglice)**
* Colloquium percontativum cum Iosepho Stiglitz
* Stiglitz pagina officialis **(Anglice)**
* Argentaria mundialis: oprationes et opera Iosephi Stiglitz **(Anglice)**
Trippae modo Portucalensi
**Omasa** seu Latinitate mediaevali **Trippae modo Portucalensi**, Lusitane *Tripas à moda do Porto*, sunt ferculum Portu Cale in urbe Portugalliae celebrum. Ex omasis bubulis vel vitulinis, botulorum frustis, carnibus variis, phaseolis conficitur; e liquamine lycopersicorum, liquamine et pulvere capsicorum, allio, cepis diu coquitur. Saepe modo potagii sed nonnumquam cum oryza inferri solet. Ex hoc ferculo habitantes Portus Cale *tripeiros* vel "tripparii" nuncupantur.

Ipsa omasa *dobrada* Lusitane appellantur (ut qui "duplicia" diceret); ergo ferculum *Dobrada à moda do Porto* recte dici potest, sicut in titulo carminis Ferdinandi Pessoa videtur, qui pseudonymo *Álvaro de Campos* utens divulgavit; incipit:

*Um dia, num restaurante, fora do espaço e do tempo,*
*Serviram-me o amor como dobrada fria.*
*Disse delicadamente ao missionário da cozinha*
*Que a preferia quente,*
*Que a dobrada (e era à moda do Porto) nunca se come fria ...*
("Olim apud popinam quandam, spatii temporisque expertem, mihi protulerunt amorem sicut omasum frigidum. Missionario culinario verbis urbanis dixi me calidum praeferre: omasa nunquam (modo Portuensi etenim parata erant) frigida comedi soluisse ...").

Dicitur, sed fontibus minime citatis, hoc ferculum anno 1415 primum inventum esse, quo anno ad milites, qui urbem Septam obsidebant, Portuenses carnem omnem quam possidebant dono dedisse; in usum suum nihil nisi omasa et viscera retinuisse, e quibus confectionem huius ferculi coepisse.

Notae
-----

1. ↑  Álvaro de Campos (Fernando Pessoa), *Poesias* (Olisipone: Ática, 1944) p. 310; archivum

Bibliographia
-------------

Trippae modo Portucalensi cum oryza inlatae
* Daniela Carmo, "As tripas são símbolo da "capacidade do Porto se sacrificar pelo país"" in *JPN* (14 Maii 2020)
* Joel Cleto, "A origem dos tripeiros" in J. Cleto, Sérgio Jacques, *Lendas do Porto* (Matosinhos: QuidNovi, 2008) pp. 210-211; eadem res in *O Tripeiro* 7a ser. vol. 27 no. 7 (2008)

Nexus externi
-------------

* Carlos Carvalho, "Lenda das Tripas à Moda do Porto" (2021) apud *Walk in Porto*
* "A Origem das Tripas à moda do Porto" apud *Agenda cultural Porto*
Wikidata Antonius Rodrigue
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: Februarius 1970; Portus Principis  
*Patria*: Haitia  

**Officium**

*Officium*: Foreign Minister of Haiti  
*Munus*: politicus  

**Antonius**, vulgo *Antonio* **Rodrigue** (natus in oppido Ouanaminthe die 27 Ianuarii 1954) est politicus Haitiae. Ad Capite Haitiano educatus, alumnus est Instituti Nationalis Administrationis Rectionisque et Studiorum Superiorum Internationalium iuxta universitatem Civicam Haitianam. Studia deinde superiora Brasiliopoli apud Institutum Rio Branco persecutus est. In legationibus variis Haitianis operam dedit Genavae, Lutetiae, Matriti, Novi Eboraci iuxta Nationes Unitas, Vasingtoniae ad ordinem civitatum Americanarum, Bruxellis iuxta Unionem Europaeam, etiam Nassovia in urbe insularum Bahamensium. A die 20 Martii 2017 minister a rebus externis Haitianus meret.

Nexus externi
-------------

* "Who is Chancellor Antonio Rodrigue ?" (27 Martii 2017) apud *Haïti libre*

Ministri rerum externarum Haitiani 1992–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Franciscus Benoît 1992 • Claudette Werleigh 1993 • Carolus David 1994 • Claudette Werleigh 1994 • Fritz Longchamp 1995 • Iosephus Philippus Antonio 2001 • Ivo Siméon 2004 • Hérard Abraham 2005 • Renaldus Clérismé 2006 • Alrich Nicolas 2008 • Maria Michaela Rey 2009 • Laurentius Lamothe 2011 • Petrus Ricardus Casimir 2012 • Duly Brutus 2014 • Lener Renauld 2015 • Pierrot Delienne 2016 • Antonius Rodrigue 2017 • Bocchit Edmond 2018 • Claudius Joseph 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Haitiae • Primi ministri Haitiae |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Iosephus Sękowski
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Sękowski: imagoIosephus Sękowski: imago
*Nativitas*: 19 Martii 1800, 31 Martii 1800; Antagaluonė  
*Obitus*: 4 Martii 1858, 16 Martii 1858; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Polonia  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, scriptor, criticus litterarum, scriptor de rebus futuris, poëta, sinologist, professor  
*Patronus*: Universitas Publica Petropolitana
**Familia**

*Coniunx*: Adelaida Senkovskaya  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulchretum Volkoviense Petropolitanum  

**Iosephus Iulianus Sękowski** (Polonice Józef Julian Sękowski, Russice Осип(-Юлиан) Иванович Сенковский; natus Antagaluonė prope Vilnam die 19 (31) Martii 1800, mortuus Petropoli die 4 (16) Martii 1858) fuit scriptor, orientalista, diurnariusque Polonicus et Russicus. Primam magnam ephemeridem Russicam, *Bibliothecam ad lectionem* (Библиотека для чтения) edidit. Seriem "itinerum phantasticorum" sub nomine ficto "baronis Brambei" scripsit.

Opera selecta
-------------

### Fabulae orientales

* *Beduinus* (*Бедуин*, 1823)
* *Vir fortis equi gilvi* (*Витязь буланого коня*, 1824)
* *Pulchra lignea* (*Деревянная красавица*, 1825)
* *Vera magnanimitas* (*Истинное великодушие*, 1825)
* *Documentum ingratis* (*Урок неблагодарным*, 1825)

### Alia

* *Itinera phantastica baronis Brambei* (*Фантастические путешествия барона Брамбеуса*, 1833)
* *Chartae baronis Brambei* (*Листки барона Брамбеуса*, 1856–58)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iosephum Sękowski** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Henricus Orthobius Fleischer
Res apud Vicidata repertae:Henricus Orthobius Fleischer: imagoHenricus Orthobius Fleischer: imago
*Nativitas*: 21 Februarii 1801; Bad Schandau  
*Obitus*: 10 Februarii 1888; Lipsia  
*Patria*: Regnum Saxoniae  

**Officium**

*Munus*: linguarum Orientalium peritus, Arabist, professor  
*Patronus*: Alma Mater Lipsiensis
**Memoria**

*Laurae*: Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Bavarian Maximilian Order for Science and Art, honorary doctor of the Charles University of Prague, Fellow of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland  

**Henricus Orthobius** (Theodisce *Heinrich Leberecht*) **Fleischer**, 21 Februarii 1801 in *Schandau* natus et 10 Februarii 1888 Lipsiae mortuus, fuit philologus linguarum orientalium peritus Germanicus; linguae Arabicae praecipuam operam dabat.

Vita et opera
-------------

In Alma Matre Lipsiensi, postea Lutetiae et Dresdae linguae Arabicae, Persicae et Turcicae studuit. Ab anno 1836 usque ad mortem Lipsiae linguas orientales docuit.

Edidit et Latine vertit Abulfedae historiae partem primam, a Reiske magistro sui ineditam (Lipsiae, 1831); *Monilia aurea* ab al-Zamakhshari composita edidit cum versione Theodisca (1835), et commentaria ad Alcoranum al-Bayḍawi (1837), et *Centum dicta Ali* (1837, editio Arabica et Persica cum versione Theodisca). Catalogum manuscriptorum orientalium Lipsiensium composuit. Christiani Habicht editionem *Mille et unius noctium* continuavit (vol. IX-XII, 1842-1843) aliaque opera reliquit.

Notae
-----

1. ↑  Sic ipse in libris scripsit, vel **Orthibios**,

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |

* Abulfedae Historia anteislamica...
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Iosephus Rizal
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Rizal: imagoIosephus Rizal: imagoIosephus Rizal: subscriptioIosephus Rizal: subscriptio
*Nativitas*: 19 Iunii 1861; Urbs Calamba  
*Obitus*: 30 Decembris 1896; Manila  
*Patria*: Captaincy General of the Philippines  
*Nomen nativum*: José Protasio Rizal-Mercado y Alonso-Realonda
**Officium**

*Munus*: scriptor, linguista, ophthalmologist, pictor, political activist, poëta, Chirurgus, medicus, politicus, Rerum novarum cupidi  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Latina
**Familia**

*Genitores*: Francisco Mercado; Teodora Alonzo  
*Coniunx*: Josephine Bracken  

Ultimum supplicium Iosephi Rizal
 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Iosephus Protasius Rizal** (Hispanice *José Protacio Rizal*), natus die 19 Iunii 1861, fuit auctor, vir publicus, et vir undecumque doctissimus et figura momentis Philippinarum. Inter auctores clarissimos Philippinos erat. Nomen e **ricial** verbo Hispanice derivatum est. Chirurgus ophthalmologiae, 22 linguas locutus est. Ricialis opulenta familia natus est Lacunapoli, apud Calambam, et septimus ex undecim filiis. Pater Franciscus Ricialis a Mercato fuit vilicus. Mater fuit Theodora Alonsum. Ricialis educatus est apud Iesuitas Athenaei municipalis Manilensis, et in artibus medicinaque apud patres praedicatores Pontificiae et Regalis Universitatis Sancti Thomae Manilensis. Ricialis in Europam migravit, ubi studuit in medicina in Hispania Universitati Mediae Matriti, in Francia apud Lutetim Parisiorum, et in Germania Berolini. Suae fabulae cives concitaverunt et conscientiam amplificaverunt apud compatrias amoremque et solidaritatem fecerunt. 

Clarus suo opere *Noli Me Tangere*, fabula quae incolas Philippinarum animas nationis amore complevit derisitque administratum Hispanicae coloniae. Quoniam modo violentis non advocatus, non comprobatur Katipunan congretio? ut liberatio ab administratione Hispana, sed Katipunan eum symbolum proelii fecit. Propter igitur seditionem perduellionis falso accusatus est. Occisus est ab administrato? Hispano die 31 Decembris 1896. Quasi cometa cecedit prima luce eum sclopetavit horto Bagumbayan nunc horto Rizal. Corpus iacet in horto Rizal  in monumento alto regalique. Mortis iniustae victoriam promeruit.

Opera
-----

* *Noli me tangere*
* *El filibusterismo*
* "Mi último adiós"
* "A la juventud filipina"

Dicta
-----

* Ubi non exstat Tyrannus neque servus.

Nexus interni
-------------

* Marcellus del Pilar

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

* Pagina Iosepho Rizal dicata
*Vide etiam paginas discretivas:* Coccus et Kermes

**Coccum** (-i, *n.*) vel **coccus** (i, *m.*) est tinctura rubra quae e corporibus variorum insectorum coccoideorum paratur. Appellatur etiam nomine Persico **kermes** (*chermes*, *alkermes*, *alchermes*, etc.). Adiectiva sunt **coccinus** vel **coccineus** et **kermesinus** (*chermesinus*, *cremesinus*, etc.).

Etymologia et historia nominum
------------------------------

Graecis Romanisque antiquis una tantum huiusmodi tinctura nota erat, scilicet quae e corporibus insectorum *Kermes vermilionis* parabatur. Haec insecta ex similitudine baccarum κόκκοι et cocca appellabantur, et tinctura ex eis confecta eodem nomine κόκκος et coccum dicebatur. Interea in Oriente proximo alia quoque eiusmodi tinctura e corporibus insectorum *Porphyrophorae hamelii* parata in usu erat, quae, sicut ipsum insectum, Arabice et Persice قِرْمِز *qirmiz* et aliis ibi linguis similiter appellabatur. Huic, saeculo 14 in Europam occidentalem introductae, nomen kermes (*chermes*, *alkermes*, *alchermes*, etc.) impositum est. Principio hae duae tincturae bene inter se distinguebantur, sed postea, seu fuerit emptorum ignorantia seu tinctorum fraude, nomina saepe confundebantur, ita ut nunc genus insectorum eorum quae coccum faciunt *Kermes* nominetur, itemque ipsa cocci tinctura. Quae tinctura vere 'kermes' appellanda erat nunc plerumque nomine a 'kermes' derivato carminium appellatur.

Citationes Plinii
-----------------

> Omnes tamen has eius (sc. roboris) dotes ilex solo provocat cocco. Granum hoc primoque ceu scabies fruticis, parvae aquifoliae ilicis: cusculium vocant. Pensionem alteram tributi pauperibus Hispaniae donat. Usum eius ac rationem in conchylii mentione tradidimus. Gignitur et in Galatia, Africa, Pisidia, Cilicia, pessimum in Sardinia.– Plinius, *Naturalis historia 16.18*

>  ... ut sileamus Galatiae, Africae, Lusitaniae grani coccum imperatoriis dicatum paludamentis, ...– Plinius, *Naturalis historia 22.2*

>  Coccum ilicis vulneribus recentibus ex aceto inponitur, epiphoris ex aqua, oculis subfusis sanguine instillatur. Est autem genus ex eo in Africa fere et asia nascens, celerrime in vermiculum id se mutans, quod ideo scolecium vocant inprobantque. Principalia eius genera diximus.– Plinius, *Naturalis historia 24.5*

Species quae 'coccum' appellabantur
-----------------------------------

* *Kermes vermilio*
* *Porphyrophora hamelii*
* *Porphyrophora polonica* vel *Margarodes polonicus*
* *Dactylopius coccus*

Fontes
------

* Lewis & Short, *A Latin Dictionary*, lemma coccum **(Anglice)**
* Luca Molà, *The Silk Industry of Renaissance Venice* (2000), pp.109-112 **(Anglice)**
* Nicholas Eastaugh et alii, *Pigment Compendium* (2004), pp.210-211 **(Anglice)**
* Pagina de tincturis insectorum apud www.azerbaijanrugs.com **(Anglice)**