recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wernerus Münch
**Wernerus** (vulgo: *Werner*) **Münch** (natus 25 Septembris 1940 Bottrop) vir publicus Germaniae et est et diu sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) fuit.

Munus
-----

Münch rebus politicis historiae sociologiae studebat et anno 1970 probationem accepit. Anno 1974 doctor promotus est et Vechtae universitatis docuit. Ab anno 1978 professor universitatis Osnabrugae studiorum socialium fuit. Post cursum honorum consiliarius societatis Theodiscae Ferroviariae Bruxellis, tum administerii aerarii publici Bulgariae erat. Nunc et consiliarus in Atropatene est.

Cursus honorum
--------------

Münch sodalis CDU annis 1984 - 1990 legatus Parlamenti Europaei erat. Anno 1990 administer aerarii publici novae terrae foederalis Saxoniae-Anhaltini nominatus est a Gerhardo Gies (CDU) praeside ministrorum. 4 Iulii 1991 eius Münch eius successor creatus est, cum Gies legatos senatus terrae criminis allatis minatus esset, ut ab honore se recederent. Duos annos post - 28 Novembris 1993 - Münch ipse se recedere coactus est, quod ei praemia maiora administri obiciebantur. Sed haec crimina postea falsa fuisse nota sunt. Februario 2009 Münch CDU reliquit, quod Angelae Merkel praesidis factionis vituperavit, cum ea Ioannem Paulum II papam reprehendisset atque consilia christiana adipisci non studeret.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wernerus Münch** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina Saxoniae-Anhaltini (Lingua Thodisca)[*nexus deficit*]

Praesides Ministrorum Saxoniae-Anhaltini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Saxoniae-AnhaltiniInsigne Saxoniae-Anhaltini |
| Annis 1945 - 1952: 
Erhardus Hübener |
Wernerus Bruschke
Ab anno 1990:
Gerhardus Gies |
Wernerus Münch |
Christopherus Bergner |
Reinhardus Höppner |
Gualphangus Böhmer |
Reinerus Haseloff |
|  |
Wikidata Werlaburgdorf
Res apud Vicidata repertae:Werlaburgdorf: insigneWerlaburgdorf: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°3′0″N 10°32′0″E  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Werlaburgdorf
**Gestio**

*Procuratio superior*: Schladen-Werla  

**Geographia**

*Superficies*: 12.01 chiliometrum quadratum  

**Werlaburgdorf** erat commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm.

Historia
--------

Werlaburgdorf anno 931 nomine *Burgdorf* primo in actis descriptum est. Hic palatium (Germanice *Pfalz*) Werla regorum Theutonicorum erat. Postea locus possessio Guelphorum facta est. Annis 1807 - 1813 Werlaburgdorf pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1941 e Circulus Goslariensis ad circulum Guelpherbytum transiit. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Anno 1958 nomen novum Werlaburgdorf accepit. Ab anno 1974 ad Schladen commune generale pertinuit. Die 1 Novembris 2013 communia eius in novum commune Schladen-Werla coniuncti sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Werlaburgdorf** spectant. |

* Pagina communis Werlaburgdorf
* Schladen de Werlaburgdorf scripta
Verba *E pluribus unum* in sigillo Civitatum Foederatarum impressa
"**E pluribus unum**" est sententia in sigillo Civitatum Foederatarum et nummis inscripta, actu Congressus inter signa sollemnia Civitatum anno 1782 adoptata. E litteris Latinis antiquis oritur. Haud dissimiliter cantavit poëta (an sit Vergilius nescitur) carminis cuius titulus est *Moretum*, qui mixturam allii candidi cum caseo et herbis viridibus ad moretum rusticum conficiendum describit:

It manus in gyrum: paulatim singula vires  

deperdunt proprias; color est **e pluribus unus**,  

nec totus viridis, quia lactea frusta repugnant,  

nec de lacte nitens, quia tot variatur ab herbis.
Augustinus autem in *Confessionibus* haec dicit:

... his atque huius modi signis a corde amantium et redamantium procedentibus per os, per linguam, per oculos et mille motus gratissimos, quasi fomitibus conflare animos et **ex pluribus unum** facere.
Iam temporibus rerum novarum Americanarum verba "E pluribus unum" ad caput impressa sunt libellorum mensualium titulo *The Gentleman's Magazine*.

Notae
-----

1. ↑  *Moretum* 103-106
2. ↑  Augustinus, *Confessiones* 4.8.13
3. ↑  "The Gentleman's Magazine and Historical Chronicle". 1747
4. ↑  (The Gentleman's Magazine (1783) apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **E pluribus unum** spectant. |

* Signa Civitatum Foederatarum
* De origine sententiae
Wikidata Ebenbitar
Res apud Vicidata repertae:Ebenbitar: imagoEbenbitar: imago
*Nativitas*: 1197; Malaca  
*Obitus*: 1248; Damascus  

**Officium**

*Munus*: botanista, medicus, pharmacologist, medicamentarius  

**Ebenbitar**, nomine brevi Arabico بن البيطار *Ibn al-Baiṭār* (natus anno circiter 1190 ad Benalmádena prope Malacam; Damasci mortuus anno 1248) fuit medicus scriptorque in lingua Arabica de simplicibus medicamentis. Nomen breve Arabicum بن البيطار *Ibn al-Baiṭār* eum "filium veterinarii" fuisse attestat. Hispali in urbe studia medica persecutus est sub tutela Abu al-ʿAbbās al-Nabātī, qui commentarios in *Materiam medicam* Dioscoridis composuit. Ebenbitar itinera per Africam septentrionalem anno fere 1220 incipiens usque in Aegyptum pervenit, ubi herbarius iuxta sultanum Meledinum factus est. Quo dominium suum in Syriam promovente, Ebenbitar Damasci habitare et laborare coepit. Ibi mortem obiit.

Opera
-----

*De limonibus tractatus Embitar Arabis*: titulus editionis 1602. Opusculum e magno opere Ebenbitar *Kitāb al-ǧāmiʿ li-mufradāt al-adwiya wa-'l-aġḏiya* extrahitur
* *Tafsῑr Kitāb Diyūsqūrῑdūs* (commentarius libri Dioscoridis *De materia medica*)
* *Kitāb al-mugnῑ fῑl-adwiya al-mufrada* (libellus de simplicibus medicinis)
* *Kitāb al-ǧāmiʿ li-mufradāt al-adwiya wa-'l-aġḏiya* (opus magnum de simplicibus medicinis)
	+ *De limonibus*, separatim Latine versus, ex hoc opere extrahitur

Notae
-----

1. ↑  Ita in titulis editionum Latinorum 1583 et 1758. "Embitar": titulus editionis 1602. "Beitarides" hic legis[*nexus deficit*]
2. ↑  "Abenbitar (vel, ut scribunt alii, Ebenbitar) scripsit de simplicibus medicamentis opus insigne et magnum, ordine alphabetico, citatis authoribus": Paschalis Gallus, *Bibliotheca medica* (1590) (p. 497 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* Lucien Leclerc, interpr. *Traité des simples par Ibn el-Baithar.* 3 tomi. Lutetiae, 1877-1883 Tom. 1 2 3 apud *Internet Archive*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ebenbitar** spectant. |
Wikidata Iunqueiropolis
Res apud Vicidata repertae:Iunqueiropolis: insigneIunqueiropolis: insigne
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 21°30′53″S 51°26′1″W  
*Numerus incolarum*: 20 831  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Sanctus Paulus  

**Geographia**

*Superficies*: 582.836 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Nova Independência, Flora Rica, Dracena, Emilianópolis, Guaraçaí, Irapuru, Monte Castelo, Ribeirão dos Índios, Tupi Paulista  

**Tabula aut despectus**

Iunqueiropolis: situsIunqueiropolis: situs

Wikidata Iunqueiropolis
Res apud Vicidata repertae:Iunqueiropolis: insigneIunqueiropolis: insigne
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 21°30′53″S 51°26′1″W  
*Numerus incolarum*: 20 831  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Sanctus Paulus  

**Geographia**

*Superficies*: 582.836 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Nova Independência, Flora Rica, Dracena, Emilianópolis, Guaraçaí, Irapuru, Monte Castelo, Ribeirão dos Índios, Tupi Paulista  

**Tabula aut despectus**

Iunqueiropolis: situsIunqueiropolis: situs
**Iunqueiropolis**, vulgo *Junqueirópolis* est oppidum in Brasilia.

Albarus Oliveira Iunqueira, nummosus civis urbis Paulistanae regionis fundos emebat ut cafeam plantaret. Kalendis Novembris anno 1944° municipii regio nomine Lusitano *Patrimônio de Junqueira* vel patrimonium de Iunqueirae constitutum est et partes latifundiorum vendebantur.

Iunqueiropolis ex officio condita est 14° Iunii anno 1949°. Nomen Lusitanum *Junqueira* coniunctum est cum suffixo Graeco *-polis* quod urbem significat, ut loci nomen crearetur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Toreuma marmoreum refrigerium monstrat. Ex regione Ancyrae Turciae, saeculo tertio a.C.n. Museum Artis Honoluluense.
**Refrigerium** in Roma antiqua fuit cibus commemorativus in sepulcreto pro mortuis consumptus. Tales cenae die funeris, iterum die nono post sepulturam, et deinde quotannis habebantur. Primi Christiani ritum refrigerii tenebant, cibum ad sepulcra et catacumbas portantes, ad martyres coniunctisque familiaribus colendos.

Tertullianus, theologus Christianus, locutione *refrigerium interim* utebatur ad felicem statum describendum quo animae beatae redintegrarentur cum ultimum iudicium eorumque ingressionem in caelum exspectarent. Recentiores scriptores Christiani similem gratiae statum temporarium sinum Abrahae dicebant, locutionem in evangelio secundum Lucam (16:22–23) repertam. Tertulliani notiones refrigerii partes erant disputationis utrum animis mortuorum finem temporum et ultimum iudicium exspectare opus esset antequam ei in caelum aut infernum ingredi possent, an quaeque anima suum locum in aeterna vita post mortem sub morte haberet.

Nexus interni
-------------

* Anima sola
* Eschatologia
* Expiatio
* Gehinnom
* Historia purgatorii
* Indulgentia
* Inferi
* Limbo
* Paradisus
* Peccatum
* Probatio futura
* Purgatorium
* Purgatorium Dantis
* Sheol
* Somnus animarum

Bibliographia
-------------

* Angi, Maria. 2012. *Il Refrigerium tra paganesimo e cristianesimo: studio e analisi iconografica e iconologica.* Venetiis: Università Ca' Foscari.
* González, Eliezer. 2014. Refrigerium and the Roman cult of the dead in the Passion of Perpetua. In *The fate of the dead in early third century North African Christianity: the Passion of Perpetua and Felicitas and Tertullian.* Studien und Texte zu Antike und Christentum, 83. Tubingae: Mohr Siebeck. ISBN 9783161529443, ISBN 3161529448.
* La Piana, George. 1921. The Tombs of Peter and Paul Ad Catacumbas. *The Harvard Theological Review* 14(1):53.
* Le Goff, Jacques. 1986. *The Birth of Purgatory.* Conv. Arthur Goldhammer. Sicagi: The University of Chicago Press. ISBN 0859678652.
* Lietzmann, Hans. 1923. The Tomb of the Apostles Ad Catacumbas. *The Harvard Theological Review* 16(2):147.
Laramidia, abhinc annos circa millies centena milia (charta Anglice scripta)
**Laramidia** fuit continens insularis qui Aevo Cretaceo Inferiore exstabat dum Mare Internum Occidentale continentem Americam Septentrionalem in duas partes diffinderet. Nomen a J. David Archibald anno 1996 ut haec terra describeretur factum est.

Aevo Cretaceo Inferiore erant in America Septentrionali duo continentes insulares: terra orientalis nunc appellatur Appalachia; terra occidentalis fuit Laramidia. His terris diu separatis, earum faunae inter se magnopere differebant. Exempli gratia, nodosauria, armaturá laminosá bene praedita, in Appalachia abundabant; in Laramidia autem, solum rarae peculiaresque formae, sicut *Edmontonia* et *Panoplosaurus*, repertae sunt.

Laramidia ab hodiernam Alascam ad Mexicum patebat. Ea copiosa dinosauriorum fossilia praebet—quod in se habet Occidentem Americanum fuisse habitationem unius ex orbis terrarum diversissimarum dinosauriorum faunarum. Sauropoda Tyrannosauridae, Dromaeosauridae, Troodontidae, Hadrosauridae, Ceratopsia (*Kosmoceratope* et *Utahceratope* non exclusis), Pachycephalosauria, et Titanosauria sunt aliqui ex gregibus dinosauriorum qui hac in terra habitabant. Fossilia dinosauriorum in regione ab Alberta ad Novum Mexicum reperta sunt.

Notae
-----

1. ↑  Laramidia ex Laramie Vyominae nominatur, in priore terra (Anglice: *former landmass*) sita.
2. ↑  MSN, "Amazing Horned Dinosaurs Discovered" (23-Sep-2010) Accessed 23-Sep-2010.
3. 1 2  Scott D. Sampson, Mark A. Loewen, Andrew A. Farke, Eric M. Roberts, Catherine A. Forster, Joshua A. Smith, Alan L. Titus (2010). "New Horned Dinosaurs from Utah Provide Evidence for Intracontinental Dinosaur Endemism". *PLoS ONE* **5** (9): e12292
Wikidata Laranda
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Turcia  
*Locus*: 37°11′0″N 33°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 194 018  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Karaman  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Botoșani  

**Laranda**, hodie **Karaman**, est oppidum Turcicum regionis Mediae Anatoliae, antiquae Lycaoniae, ad septentrionem a monte Tauro, fere centum chilometra ad meridiem ab Iconio (*Konya*) situm. Districtus Larandensis est caput provinciae Karaman. Censu 2000 habito, 231 872 incolas habet, quorum 132 064 oppidum ipsum habitant. Locus magni momenti est Museum Larandense. Nomen Turcicum a domu Karamanidarum deducitur.

Castellum Larandensis

Coniunctiones communium
-----------------------

* Botoşani Vexillum Romaniae Romania

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 37°11′0″N 33°13′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades |
Wikidata Dominicus Grimanus
Res apud Vicidata repertae:Dominicus Grimanus: imagoDominicus Grimanus: imago
*Nativitas*: 19 Februarii 1461; Venetiae  
*Obitus*: 27 Augusti 1523; Roma  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Officium*: archiepiscopus, protonotarius apostolicus, Ordines Cardinalium, Cardinalis, apostolic administrator, apostolic administrator, Patriarch of Aquileia, Patriarcha, Patriarch of Aquileia  
*Munus*: presbyter catholicus, clericus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Antonius Grimani; Caterina Loredan  
*Familia*: Grimani
**Insignia heraldica**

Dominicus Grimanus: insigneDominicus Grimanus: insigne
Nummus Dominici Grimani imaginem ferens 
**Dominicus Grimanus** (Venetiae 19 Februarii 1461 natus; Romae die 29 Augusti 1523 mortuus), Reipublicae Venetae Ducis Antonii Grimanus filius, fuit eruditus et artis amator Italianus. Cardinalis die 20 Septembris 1493 creatus, episcopus fuit titularis Portuensis, Tusculanus, Albanensis. Fuit patriarcha Aquileiensis annis 1498-1517. Dioeceses administravit Leucosiensem in Cypro anno 1495, Urbinatem annis 1514-1523, Cenetensem annis 1517-1520.

Bibliographia
-------------

* Aubrey Diller, Henry D. Saffrey, Leendert G. Westerink, *Bibliotheca graeca manuscripta cardinalis Dominici Grimani (1461-1523)*. Mariano del Friuli: Edizioni della Laguna, 2003. ISBN 88-8345-150-3
* Theobald Freudenberger, "Die Bibliothek des Cardinals Domenico Grimani" in *Historiches Jahrbuch* vol. 56 (1936) pp. 15-45
* Pio Paschini, *Domenico Grimani cardinale di S. Marco (†1523)*. Romae: Edizioni di Storia e Letteratura, 1943
* Cesare Scalon, *La Biblioteca Arcivescovile di Udine* (Patavii: editrice Antenore, 1979) pp. 54-59

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dominicum Grimanum** spectant. |

* "GRIMANI, Domenico (1461-1523)" e *The Cardinals of the Holy Roman Church* (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) **(Anglice)**
* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
Wikidata Victorius Sgarbi
Res apud Vicidata repertae:Victorius Sgarbi: imagoVictorius Sgarbi: imagoVictorius Sgarbi: subscriptioVictorius Sgarbi: subscriptio
*Nativitas*: 8 Maii 1952; Ferraria  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Officium*: mayor of San Severino Marche, legatus ad Parlamentum Europaeum, Socius Camerae Deputatorum Rei Publicae Italianae, Socius Camerae Deputatorum Rei Publicae Italianae, Socius Camerae Deputatorum Rei Publicae Italianae, Socius Camerae Deputatorum Rei Publicae Italianae, Socius Camerae Deputatorum Rei Publicae Italianae, mayor of Salemi, mayor of Sutri  
*Munus*: politicus, art critic, art historian  

**Consociatio**

*Factio*: Populus Libertatis, Forza Italia  
*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Giuseppe Sgarbi;   

Victorius Sgarbi die 9 Iulii 2007
**Victorius Sgarbi**, vulgo plene *Vittorio Umberto Antonio Maria Sgarbi* (natus Ferrariae die 8 Maii 1952) est historicus artis, scriptor, et politicorum peritus Italicus.

Fautor aut socius multarum et variarum factionum fuit: Factionis Liberalis Italicae, Forza Italia, UDC, PSI, PCI et aliarum. Se atheistam appellat.

Notae
-----

1. ↑  Quelli del 94 Sgarbi e Ferrara, riecco i combattenti liberali
2. ↑  Vittorio Sgarbi si dimette da sindaco di Salemi

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis
* De vita.
Fines Diablintum in Gallia antiqua.
**Dǐāblintī** vel **Dǐăblintes** fuerunt pars populi Gallici Aulercorum qui circa fluvium Meduanam consederunt. Magnum oppidum (135 ha), cuius vestigia in finibus communis Moulay archaeologi ab annis 1970 eruerunt, caput eius gentis ante Romanorum adventum fuisse creditur. Primo saeculo Romani caput Diablintum civitatis Noviodunum transtulere ubi urbem Romano modo aedificatam condiderunt. E nomine ipso **Diablintum** per varias vocum mutationes Medio Aevo **Jublains** deductum est, qui vicus hodie in vestigiis antiqui *Novioduni Diablintum* stat. Anno 56 a.C.n. Diablinti cum Venetis aliisque vicinis gentibus societatem adversus Romanos inierunt : eodem anno terra marique victi subacti sunt. Quod bellum Caesar libro tertio *Belli Gallici* narravit.

In eisdem finibus aliud minus (55 ha) oppidum Interamni fuit ubi postea in urbe Gallo-Romana thermae aedificatae sunt quorum pulchra vestigia hodieque exstant.

Notae
-----

1. ↑  Caesar, *Bell. Gall.* III,9.

Nexus interni
-------------

* Thermae Gallo-Romanae Interamnenses
Franciscus Arago
**Dominicus Franciscus Ioannes Arago** (Francogallice *Dominique-François-Jean Arago*, Catalane *Francesc Joan Dominic Aragò* natus die 26 Februarii 1786 in Estagel prope Perpinianum; mortuus die 2 Octobris 1853 Lutetiae) fuit physicus, astronomus et  vir publicus Republicanista Francicus qui in Schola Polytechnica Francica doctus est. 

Fuit sodalis Academiae scientiarum Lutetiae Academiae Regiae Scientiarum Suecicae et Regalis Societatis Londiniensis, nam in istam ut sodalis paeregrinus anno 1818 cooptatus est. Studium de optica et physica electromagnetica conatur est et ut vir publicus servitum abrogabit. Praeterea Arago est unus septaginta duorum hominum quos Turris Eiffeliae effigies commemorat.
Secundae Rei Publicae administrationi ad interim praefuit mensibus Maio et Iunio 1848.

Nexus interni
-------------

* 1005 Arago

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dominicus Franciscus Ioannes Arago** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
*Vide etiam paginam discretivam:* Forum Iulii (discretiva)


Wikidata Forum Iulii (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°5′26″N 13°26′6″E  
*Numerus incolarum*: 11 176  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Cividale del Friuli
**Gestio**

*Procuratio superior*: ente di decentramento regionale di Udine  

**Geographia**

*Superficies*: 50.65 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cornium, Moimacum, Prepottum, Fanum Sancti Petri Sclavorum, Taurianum, Primariacum  

**Tabula aut despectus**

Forum Iulii (Italia): situsForum Iulii (Italia): situs
Pons Diaboli
**Forum Iulii** vel **Iulium** sive **civitas Foroiuliensis** (Italiane *Cividale del Friuli*; lingua Foroiuliensi *Cividât*; Slovenice *Čedad*) est urbs et municipium Italicum, circiter 11 615 incolarum, in Provincia Utinensi Regionis Fori Iulii-Venetiae Iuliae situm.

Historia
--------

Gaius Iulius Caesar hoc loco urbem condidisse dicitur.

Clari cives
-----------

### Nati

* Ratchis, rex Langobardorum
* Paulus Diaconus
* Iacobus Stellini
* Berengarius Foroiuliensis, imperator

### Mortui

* Paulinus Aquileiensis

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Utinensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Carraria, Fornalis, Gagliano, Grupignano, Purgessimo, Rualis, Rubignacco, San Giorgio, Sanguarzo, Spessa*.

Municipia finitima
------------------

* Cornium
* Fanum Sancti Petri Sclavorum
* Moimacum
* Primariacum
* Prepottum
* Taurianum

Notae
-----

1. ↑  Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. *Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino*. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
3. ↑  "Civitas Austriae": G. B. Pellegrini, *Toponomastica italiana* (Mediolani: Hoepli, 1990)
4. ↑  Paulus Diaconus, *Historia Langobardorum* 2.14.

Bibliographia
-------------

* "Forum Julii or Julium" in Gulielmus Smith (1854). *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Londinii: Walton & Maberly

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii
* Utinum

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Forum Iulii** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Utinensi.Collocatio finium municipii in Provincia Utinensi.
* Despectus in urbem.Despectus in urbem.
Franciscus Boucher a Gustavo Lundberg anno 1741 pictus
**Franciscus Boucher**, vulgo *François Boucher* ([fʁɑ̃swa buʃe]), natus die 29 Septembris 1703; mortuus die 30 Maii 1770) fuit pictor amoenitatum et amorum aetate generis conchati.

Vita
----

Discipulus Francisci Lemoyne etiam Antonii Watteau creationibus inspirabatur. Anno 1725 iter Romanum fecit et in patriam reversus anno 1734 in Academiam Bellarum Artium cooptatus est.

Anno 1744 professor et anno 1765 pictor regius supremus atque director artium creatus est. Temporum suorum testimonium sine fuco perhibens sensualitati atque gaudiis indulgebat. Penicillo mores leves Francicorum aetate Ludovici XV viventium depinxit atque narravit. Coloribus serenis et florentibus decora contemporanea excogitavit et valde affabre tradidit. A suis charitum relator atque memorator celebratus est. Copiam magnam imaginum vario modo (pictura olearia, parvulis sigillis, xerographia) confectarum reliquit necnon milia decies delineationum. Quarum in exempla in Francia praesertim multae impressiones in lucem prolatae sunt. Museum Luparense Lutetiae et Museum Nationale Holmiae plurima opera conservant.

Boucher effigies quoque exaravit, inter quas facies amicae, Ioannae Antoniae de Pompadour et multorum aliorum. Ipse autem secundum artificia Antonii Watteau rasiones plures creavit.

Opera selecta
-------------

* "Ientaculum"
* "Iuppiter et Callisto"
* "Hercules et Omphale"
* Venus in Vulcani officina
* Rinaldus et Armida
* Diana in balneo
* Cephalus et Aurora

Bibliographia
-------------

* Hyde, Melissa. (2006). *Making up the Rococo : François Boucher and His Critics.* Los Angeles, CA: Getty Research Institute.
* Hyde, Melissa; Mark Ledbury. (2006). *Rethinking Boucher : Issues & Debates.* Los Angeles, CA: Getty Research Institute.
* Anton Reichel: *François Boucher.* Berolini 1948.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum Boucher** spectant. |

* Francoisboucher.org: opera 64 huius pictoris
* Opera apud Zeno
Wikidata Mirandula
Res apud Vicidata repertae:Mirandula: insigneMirandula: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°53′14″N 11°3′58″E  
*Numerus incolarum*: 23 650  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Nino Lolli, Oreste Gelmini  
*Procuratio superior*: Provincia Mutinensis  

**Geographia**

*Superficies*: 137.09 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Mortizzuolo, Quarantoli, Gavello, Cividale, San Martino Spino, Tramuschio, San Martino Carano, Santa Giustina Vigona  
*Territoria finitima*: Cavedicium, Concordia, Medullia, Castrum Sancti Felicis, Fanum Sancti Ioannis Podii, Sermidum et Fenonica, Bondenum, Castrum Finalis, Podium Ruscum, Fanum Sancti Posidonii  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ostfildern, Villejuif  

**Tabula aut despectus**

Mirandula: situsMirandula: situs
Mirandula: basilica paroecialis Sanctae Mariae Maioris
**Mirandula** (Italiane *Mirandola*) est urbs Italica et commune 24 079 incolarum, in Mutinensi provincia regionis Aemilia-Romanae situm. Incolae Mirandulenses et Mirandulani appellantur.

Geographia
----------

* Aemilia

Historia
--------

Mirandula usque ad annum 1711, cum Ducatui Mutinae et Regii adiungeretur, comitatus liber fuit, qui ad familiam Piccam pertinebat. Inter comites huius familiae praeclarissimos fuit Ioannes Picus Comites Mirandulensis philosophus et scriptor. Die 20 Maii 2012, fortissimus terrae motus multa ex vicorum urbanorum et regionum propinquorum aedificiis deruit.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Carpensis

Fractiones
----------

Cividale, Gavello, Mortizzuolo, Quarantoli, San Giacomo Roncole, San Martin Carano, San Martino Spino, Tramuschio.

Municipia finitima
------------------

* Bondenum (FE)
* Castrum Sancti Felicis
* Cavedicium
* Concordia
* Fanum Sancti Ioannis Podii (MN)
* Fanum Sancti Possidonii
* Finarium
* Medula
* Podium Ruscum (MN)
* Sermidum (MN)

Notae
-----

1. ↑  Dizionario topografico-storico degli stati Estensi. Opera postuma. - Modena, tipogr. Camerale 1824-25 (Google eBook) - Girolamo Tiraboschi, tipogr. Camerale, 1825
2. ↑   Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero, Breve trattato dell' antica e moderna geografia: con tutte le novità occorse circa la mutazione de' dominj stabiliti nelle Paci di Utrecht, Bada, Passarowitz, ec. : opera utile tanto a' principianti, quanto a tutti i dilettanti della studio geografico. Antonio Chiusole. Appresso Giambattista Recurti, 1722 (Google eBook)
3. ↑  TuttItalia 2021.

Bibliographia
-------------

* Grana, Giuseppe. 1981. *Chiese della Mirandola.*
* Saltini, Antonio. 2003. *L'assedio della Mirandola.* Edizioni Diabasis.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mirandulam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°53′14″N 11°3′58″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Treccani • Encyclopædia Britannica |

Palatium municipale.
Hunfridus Tonkin anno 2008
**Hunfridus Richardus Tonkin** (recte: *Humphrey Richard Tonkin*; natus die 2 Decembris 1939 Triverii) linguae Anglicae professor rude donatus est in Universitate Hartfort (Connecticutae) necnon Esperanticorum fautor indefessus studiosusque. Civis et Britanniarum Regni et Civitatum Foederatarum Americae est.

Vita
----

Absolutoriis in Universitate Cantabrigiensi et in Universitate Harvardiana receptis factus est professor in Universitate Pennsylvaniensi. Maxime peritus est in renascentiae litterarum Anglica et in Edmundi Spenser vita operibusque. Insuper in scientia linguarum constructarum earumque partium publice agendarum operam dabat et dat.

Anno 1970 "Praemium Lindback de arte instructoria optima" nactus est. Anno 1974 stipendium Guggenheim ei concessum est ad indagationes scientificas implendas in Universitate Oxoniensi. Annis 1980 et 1981 professor hospitalis fuit in Universitate Columbiae, anno autem 1983 praeses creatus ad Collegium Potestampiense Universitatis statalis Novi Eboraci. Inde ab anno 1989 rector fuit universitatis citatae in Connecticuta. Anno 2006 "Praemium Cassandrae Pyle" recepit propter artem gubernatoriam collaboratoriamque in educatione internationali atque commutationibus scientificis optimam. Postea historiam et praxim theatralem secundum Gulielmum Shakespeare in schola superiori *Hartt School* docebat.

In Esperanticis
---------------

Hunfridus Tonkin tractationes innumerabiles de rebus Esperanticis pepigit pangitque, multas acroases habuit habetque. Victoria electoria contra Ioannem Lapenna parta annis a 1974 ad 1980 et denuo a 1986 ad 1989 vel praeses fuit Universalis Societatis Esperanticae. Anno 1983 una cum Helmar Frank et aliis Academiam Internationalem Scientiarum (Akademio Internacia de la Sciencoj/AIS) in Republica Sancti Marini sitam condidit. Membrum est Academiae Esperanticae. Moderans est cum aliis editionem periodici linguistici praetitulati *Language Problems and Language Planning*.

Nexus externi
-------------

* Biographia in universitariis paginis
* Elencus operum in catalogo Vindobonensi de linguis constructis[*nexus deficit*]
Wikidata Pello
Res apud Vicidata repertae:Pello: insignePello: insigne
*Civitas*: Finnia  
*Locus*: 66°46′32″N 23°57′49″E  
*Numerus incolarum*: 3 623  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Consilium*: Pello municipal council  
*Procuratio superior*: Lapponia  

**Geographia**

*Territoria finitima*: Pajala Municipality, Övertorneå Municipality, Kolari, Rovaniemi, Pello, Ylitornio  

**Tabula aut despectus**

Pello: situsPello: situs
**Pello** est commune Finnicum fere 3700 incolarum (anno 2014) in Lapponia provincia situm. Pars septentrionalis communis in Circulo Arctico sita est; pars autem meridionalis extra circulum iacet.

Communia vicina sunt Kolari, Tornea Superior, et Rovaniemi fere 61 200 incolarum (anno 2014); praeterea Pello habet finem communem cum Suecia.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 66°46′32″N 23°57′49″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon |

Ecclesia Pello communis.

Imagines
--------

* Pons ferriviarius Naamijoki amnem transducens.Pons ferriviarius *Naamijoki* amnem transducens.
* Paamajärvi lacus.*Paamajärvi* lacus.
* Insigne communis.Insigne communis.
Wikidata Provincia boreoccidentalis (Africa Australis)
Res apud Vicidata repertae:Provincia boreoccidentalis (Africa Australis): vexillumProvincia boreoccidentalis (Africa Australis): vexillum
provincia Africae Australis  
*Civitas*: Africa Australis  
*Locus*: 27°0′0″S 26°0′0″E  
*Nomen officiale*: North West  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Africa Australis  
*Territoria finitima*: Limpopoënsis, Gauteng, Civitas Libera, Kgalagadi District, Southern District, South-East District, Kgatleng District, Promontorium Septemtrionale
**Forma**

*Area*: 104 882 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Maficengum  
*Subdivisiones*: Bojanala Platinum District Municipality, Ngaka Modiri Molema District Municipality, Dr Ruth Segomotsi Mompati District Municipality, Dr Kenneth Kaunda District Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Job Mokgoro  
*Consilium*: North West Provincial Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 3 509 953  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Provincia boreoccidentalis (Africa Australis): situsProvincia boreoccidentalis (Africa Australis): situs
**Provincia boreoccidentalis** (Anglice: *North West*, Batava Capitensi: *Noord-Wes* et Xhose: *Nyakatho-Ntshonalanga*) est provincia Africae Australis cuius caput est urbs Mahikeng. Plerique cives Tsvanice loquuntur.

Nexus externi
-------------

* Pagina rectionis provincialis

Provinciae Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caput boreale • Caput occidentale • Caput orientale • Civitas libera • Gauteng • KwaZulu et Terra Natalis • Limpopoënsis • Mpumalanga • Provincia boreoccidentalis
*Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • Noord-Kaap • Noordwes • Oos-Kaap • Vrystaat • Wes-Kaap*
*Eastern Cape • Free State • Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • North West • Northern Cape • Western Cape*
*iFreyistata • iRhawuti • Mntla-Koloni • Ntshona-Koloni • KwaZulu-Natala • Mpuma-Koloni • Limpopo • Mpumalanga • Mntla-Ntshona*
*iFleyistata • iGauteng • iKipi laseNyakatho • iKipi laseNtshonalanga • KwaZulu-Natal • KwaXhosa • Limpopo • Mpumalanga • Nyakatho-Ntshonalanga* |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam discretivam:* Penelope (discretiva)

Statua Penelopes, quae in Vaticano conservatur.
**Penelope** (Graece Πηνελόπεια, Πηνελόπη) in mythologia Graeca est uxor Ulixis, filia Icarii et Periboeae, necnon mater Telemachi. Illa est regina Ithacae. Penelope et Ulixes coniunguntur unum annum priusquam reliquit. Cum Ulixis absit ab Ithaca decem annos, multi proci illam matrimonium ducere volunt. Penelope autem vitat eligere procum, dicendo se non eligere posse donec brandeum Laertae contexat. Penelope habitur tristis quod Ulixes abest; sic quaesit ut Diana se interficat. Ulixes multum expertus (est) priusquam credit se ipsum esse.

Fontes antiqui
--------------

* Homerus, *Odyssea*
* Publius Ovidius Naso, *Heroides I*
* Lactantius Placidus, *Commentarii in Statii Thebaida*

Bibliographia
-------------

* Cohen, Beth, *The Distaff Side: Representing the Female in Homer's Odyssey*. Novi Eboraci et Oxoniae, Oxford University Press, 1995.
* Felson, Nancy, *Regarding Penelope: From Character to Poetics*, Princetoniae, Princeton University Press, 1994.
* Finley, M.I. *The World of Odysseus*, Londinii, Pelican Books, 1962.
* Katz, Marylin Arthur, *Penelope's Renown: Meaning and Indeterminacy in the Odyssey*, Princetoniae, Princeton University Press, 1991.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Penelopem** spectant. |
Delta Nili et Pelusium
**Pelusium** (Graece *Πηλούσιον*) fuit urbs Aegyptia antiqua non procul a mari Mediterraneo (circiter 4 km) posita in Delta Nili prope rami orientalis ostium quod ob id ipsum Pelusiacum dicebant ; ita ex regione harenosa et avia velut ianua orientalis Aegypti a Palaestina erat quia ob angustias inter Arabicum sinum et mare nostrum factas hostes inde facilius ab introitu prohiberi poterant. Qua de causa in historiis multa proelia memorantur ab eis qui Aegyptum vi intrare conabantur ibi commissa.

Antiquitate posteriore, Pelusium fuit urbs prima quae inguinale plaga patitur.

De nomine
---------

Nomen Graecum Pelusium ob circumiacentes paludes e vocabulo πηλός (lutum) ductum est. Nomen Aegyptiacum huius oppidi *Peremun* fuerat , hoc est "quod effecit Amon" atque fortasse phonetice ad nomen Graecum contulit. Fuit tamen postea alia etymologia a nonnullis auctoribus proposita, ad patrem Achillis Peleum nomen referens.

Notae
-----

1. ↑  Yoyotte et Charvet, Le voyage en Egypte, 1997 p.116, adnotatio ad Strabonem XVII.21
2. ↑  Ammianus Marcellinus XXII.16.3

Fontes
------

* Herodotus, *Euterpe* 15, 17, 141
* Strabo, *Geographica* libro decimo septimo capite primo 21

Plura legere si cupis
---------------------

* Jean-Yves Carrez-Maratray, "« Pelusium robur Aegypti » de l'état des sources à l'état des lieux", *Bulletin de l'Association Guillaume Budé*, 1995ː 140-151

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pelusium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 31°3′0″N 32°36′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Remarque anno 1929 in Helvetia
**Ericus Maria Remarque** (vere: *Erich Paul Remark*; natus die 22 Iunii 1898 Osnabrugae, mortuus die 25 Septembris 1970 Locarni) Germanus auctor fuit. Praeclarus autem factus est myhistoria sua *Im Westen nichts Neues* (1929) ubi agitur de vita quotidiana militum tempore Primi belli pancosmici pugnantium.

Vita
----

Bello primo mundano vulneratus anno 1918 paedagogus, diurnarius, cipporum venditor factus est (cf. *Der schwarze Obelisk. Geschichte einer Jugend*, 1956). Praeter hoc opera scribere coepit, poesim fabellasque. Anno 1920 fabulam Milesiam Impressionismo multa debentem edidit, quae praetitulata est *Die Traumbude*. Tunc adhuc textus praeconiales apud ephemeridem "Sport im Bild" faciebat.

Mythistoria de bello *Im Westen nichts Neues* (1929) antea in ephemeride "Vossischen Zeitung" publicata est, ubi agitur de vita militis tironis Pauli Bäumer. Syntax ex industria brevissima est ad passionem iuvenum pugnantium bene exprimendam. Ideas heroicas de anima in campo honoris efflanda fortissime criticavit necnon tentationes in animis iuvenilibus pervertendis. Conversum est id opus in linguas plus quam triginti; id opus continuatum aliquo modo est libro *Der Weg zurück* (1931), ubi reditus militum desperatorum in patriam inimicam describitur. 

Anno 1933 Germaniam reliquit Nazismo saeviente. Libri eius flammis mandati sunt, civis Germanici iura omnia anno 1938 perdita sunt Proiectio taeniae Americanae de eius opere magno in Germania iam anno 1930 impedita est Iosepho Goebbels instigante.

Sconae habitavit antequam porro fugeret. Opere *Drei Kameraden* (1938) Amstelodami edito de tempore annorum 1920 narrabat. Post annum 1939 in Civitatibus Unitis vixit ubi revera notus et dives auctor fuit. Opere *L’Arc de Triomphe* (1946) de profugis Germanis in Francia viventibus scripsit. Anno 1947 civis Americanus factus est. Osnabrugae in Archivo pro Remarque nominato documenta multa de eius vita operibusque spectanda iacent. Anno 1997 congressus primus internationalis de Remarque ibidem habitus est.

Opera alia selecta
------------------

* Liebe Deinen Nächsten (1941)
* Der Funke Leben (1952)
* Zeit zu leben und Zeit zu sterben (1954)
* Die letzte Station (1956)
* Der Himmel kennt keine Günstlinge (1961)
* Die Nacht von Lissabon (1962)
* Schatten im Paradies (post mortem 1971)

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ericum Mariam Remarque** spectant. |

* Erich Maria Remarque-Gesellschaft
* Erich Maria Remarque-Friedenszentrum
* *The Life and Writings of Erich Maria Remarque*
* Erich Maria Remarque apud Kulturportal Nordwest
* Sepulcrum eius
"Pendulum simplex" libere oscillare supponitur, virium aeris expers
Animatio penduli monstrans velocitatis et accelerationis vectores (**v** and **a**) in tempus mutantes, secundum leges Newtonianas
**Pendulum** in scientia physica et ingeniaria appellatur quodvis corpus quod circum singulum suspensionis punctum libere agitari potest. Periodus penduli, eius tempus oscillationis, ex solo corporis inertiae momento, vi gravitatis pendet, et amplitudine oscillationis. Quia periodus constans est, pendula longe in horologiis adhibita sunt ut unitas temporis institueretur.

Simplex appellatur pendulum cum diametro minus est et filo gravitatis experte de puncto suspenditur, ut gravitas sola in medio corpore ceu puncto cogi supponi possit. Tunc, amplitudine oscillationis 5 gradibus minore, periodus penduli *T* accurate datur per formulam

{\displaystyle T=2\pi {\sqrt {\frac {L}{g}}}}
ubi 

*g* est acceleratio libere cadendi, scilicet 9.81 m/s/s in planetae Telluris superficie, et
*L* est longitudo penduli quae datur per distantiam inter suspensionis punctum et corporis centrum
Compositum appellatur pendulum cum filum vel virga qua suspenditur gravis est vel corpus aut maius aut complex est, ut pluribus ponderibus inter se connexis instructum sit. Si pendulum compositum in singulo corpore rigido constat, tunc, amplitudine oscillationis 5 gradibus minore, periodus penduli *T* accurate datur per formulam

{\displaystyle T=2\pi {\sqrt {\frac {I}{MgL}}}}
ubi 

*M* est massa penduli
*I* est inertiae momentum penduli
*L* est distantia inter suspensionis punctum et centrum gravitatis corporis.
Nexus interni
-------------

* Harmonographum
* Leo Foucault
* Christianus Hugenius
* Pendulus Newtoni

Nota
----

1. ↑  (Newtonus, PMPM vol. 1, p. 299.
**Gaius Marius Marcellus Octavius Publius Cluvius Rufus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. E nomine eius novimus Octavium esse adoptatus vel a quodam Octavio vel a Cluvio. Anno 80 consul suffectus creatus est. Plinius Minor eius duabus epistulis mentionem fecit. Una eum laudavit ut poetam bonum: "*Hominem te patientem vel potius durum ac paene crudelem, qui tam insignes libros tam diu teneas! Quousque et tibi et nobis invidebis, tibi maxima laude, nobis voluptate? Sine per ora nominum ferantur isdemque quibus lingua Romana spatiis pervagentur. Magna et iam longa exspectatio est, quam frustrari adhuc et differre non debes. 3 Enotuerunt quidam tui versus, et invito te claustra sua refregerunt. Hos nisi retrahis in corpus, quandoque ut errones aliquem cuius dicantur invenient.*"[1].   

Altera epistula Octavio ab eo rogatus, ut proconsulem Baeticae provinciae Gallum a Baeticis defenderet, respondit[2].

Notae
-----

1. ↑  Plinius Minor, *Epistulae*, II 10
2. ↑  Plinius Minor, *Epistulae*, I 7
**Gaius Iunius Silanus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus initio primi saeculo fuit. Pater Gaius Iunius Silanus, mater Appia Claudia fuit. Fratrem alterum Decimum Iunium Silanum habuit, qui stupri cum Iulia Minore accusatus anno 8 relegatus est. Frater alter Marcus Iunius Silanus, consul suffectus anni 15 erat, qui anno 20 impetravit, ut Decimo Romam reverti licuit. Ipse anno 10 consul ordinarius creatus magistratum ad 30 Iunii gessit, cum Servius Cornelius Lentulus Maluginensis ei succederet. Proconsul anno 20/21 provinciam Asiam ita administravit, ut anno 22 a provincia et nonnullis consularibus in senatu accusatus et saevitiae et repetundarum pecuniarum damnatus in insulam Cythnum relegatus est. Asia provincia gratias agens templum Tiberio Liviae senatuique dedicavit.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus *Annales* III.68-69 et IV 15,3
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 68-69

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Poppaeus Sabinus et Quintus Sulpicius Camerinus**  |  **Consul** 10 cumPublio Cornelio Dolabella | Successores: **Manius Aemilius Lepidus et Titus Statilius Taurus**  |
| lingua Histroromanica Rumâreşte, Vlăşeşte |
| --- |
| IPA: | **[** rumɨreʃte, vləʃeʃte **]** |
| Taxinomia: | lingua Indoeuropaea e divisione orientali stirpis Romanicae, Dacoromanicae proxime cognata |
| Locutores: | circa 270  |
| Sigla: | 1 , 2 ruo, 3 ruo |
| Status publicus |
| Officialis | — |
| Privata | Croatia |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina |
| Procuratio: | *nulla* |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |
| 
Situs locutorum linguarum Romanicarum orientalium |

**Lingua Histroromanica** est lingua Indoeuropaea divisionis Romanicae orientalis, Dacoromanicae cognata, locutoribus perpaucis satis longinque a Romania distantibus in parte Croatiae occidentali habitantibus in regione Histria.

Notae
-----

1. ↑  *Latinitas*, vol. 51 (2003), p. 255.

Bibliographia
-------------

Situs locutorum linguae Histroromanicae (tabula Italiane rubricata)
* Wolfgang Dahmen, *Istrorumänisch. Lexicon der romanistischen Linguistik. III* (Tubingae, 1989) pp. 448–460
* Nerina Feresini, *Il Comune istro-romeno di Valdarsa*. Tergesti: Edizioni Italo Svevo, 1996
* August Kovačec, *Istrorumunjsko-hrvatski rječnik s gramatikom i tekstovima: Glosar Istroroman-Croat cu gramatica si texte*. Polae: Mediteran, 1998
* Josif Popovici, *Dialectele romîne din Istria*. Halae Saxonum, 1909
* Pavao Tekavčić, "Due voci romene in un dialetto serbo-croato dell'Isola di Veglia (Krk)" in *Studia Romanica* vol. 7 (1959) pp. 35-38

Linguae Romanicae

Anglo-Normannica · Auridunica · Aragonensis · Aromanica · Arpitanica · Asturiana · Burgundica · Caesariaca · Campanica · Catalana · Corsa (Gallurica, Sassarensis) · Cispadana · Dalmatica · Dacoromanica (Moldovica, Valachica) · Extremadurensis · Fala · Franco-Comitatina · Francogallica · Foroiuliensis · Gallaica · Gallonica · Guernesica · Lingua Haitiana · Hispanica (Castellana) · Insubrica · Istrica · Istro-Romanica · Italiana (Tusca litteraria) · Iudaeo-Francogallica · Iudaeo-Italiana · Latina Dolomitica · Iudaeo-Hispanica · Legionensis · Ligustica (Monoecensis) · Lotharingica · Lusitana · Megleno-Romanica · Mirandica · Moeso-Romanica · Mosarabica · Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) · Normannica · Occitanica · Orobica · Pedemontica · Pictavo-Santonica · Picardica · Romancica · Romanensis · Sarda · Serquica · Shuadit · Sicula (Bruttia, Sallentina) · Tarentina · Venetica (Talica) · Vallonica
**Gaius Licinius Calvus** (quando natus sit, quando mortuus, nescimus) vir publicus Romanus e plebe ortus saeculi quarti a.C.n. erat.

Familia
-------

Avus eius Publius Licinius P.f. Calvus Esquilinus erat, tribunus militum consulari potestate annorum 400 a.C.n. et 396 a.C.n..

Cursus honorum
--------------

Anno 368 a.C.n. Gaius Licinius primus magister equitum e plebe factus est atque a Publio Manlio A.f. Capitolino dictatore inter pugnas ordinum de consulatu plebeio.

Anno 364 ipse consulatum gessit atque cum Gaio Sulpicio M.f. Petico collega. Eo anno iterum pestilentia urbem vexabat. Itaque primum *ludi scaenici* constituti sunt ad deos placandos.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 39
2. ↑  op.cit. VII 2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Genucius M.f. Aventinensis et Quintus Servilius Q.f. Ahala**  |  **Consul** 364 a.C.n.cumGaio Sulpicio M.f. Petico | Successores: **Lucius Aemilius L.f. Mamercinus et Gnaeus Genucius M.f. Aventinensis**  |
**Gaius Minucius Fundanus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo et secundo saeculo post Christum natum fuit. Patria eius Ticinum, equestri ortu erat. Apud Legionem XII Fulminatam in Cappadocia tribunus militum militavit. Tum in senatorium ordinem adlectus est. Fuit quaestor, tribunus plebis, praetor. Legatus Legioni XV Apollinari praefuit. Anno 107 consul suffectus creatus est. Anno 122/123 proconsul Asia responsum litterarum ad Hadrianum imperatorem a praedecessore suo Quinto Licinio Silvano Graniano missarum de Christianis accepit. Fuit amicus Gaii Plinii Caecilii Secundi, cuius litteras multas accepit. Philosophiae et arti oratoriae acriter studuit.   

Minucius Statoriam Marcellam in matrimonium duxit et ex ea filias duas habuit, quarum una Minicia Marcella tredecim annos nata morbo consumpta est[1]. De virtutibus huius puellae Plinius litteras praeclaras scripsit[2]. Anno 1881 sepulchrum puellae apud Romam inventum est[3].

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 216
2. ↑  Epistulae V 16
3. ↑  CIL VI 16631
Wikidata Iesus Torrealba
Res apud Vicidata repertae:Iesus Torrealba: imagoIesus Torrealba: imago
*Nativitas*: 18 Maii 1958; Caracae  
*Patria*: Venetiola  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Democratic Unity Roundtable, Communist Party of Venezuela, United Socialist Party of Venezuela  

Iesus Torrealba (media imagine) inter motus populares Venetiolanos die 18 Octobris 2014 pictus
**Iesus**, vulgo *Jesús* **Torrealba** (natus die 18 Maii 1958) est politicus Venetiolae et a die 23 Septembris 2014 secretarius exsecutivus coniunctionis factionum dextralium.

Iesus Torrealba Caracis natus est quo mater paterque, oppidorum Aroa et Güiripa incolae, pauperes migraverant. Pater sodalis factionis communistarum interdum incarceratus et in exsilio missus est; puer eaedem factioni usque ad annum aetatis sedecimum haesit. Historiae apud Institutum Pedagogicum Caracense, arti diurnariae apud Universitatem Centralem Venetiolanam studuit. Consociationem adiutoriam *Radar de los Barríos* anno fere 2000 condidit, anno 2005 in programma radiophonicum, anno 2007 in televisificum convertit. Anno 2014, Raimundo Gulielmo Aveledo a munere secretarii coniunctionis factionum sinistralium dimissionem petente, Iesus Torrealba successor electus est. Quo duce hae factiones in comitiis parlamentariis die 6 Decembris 2015 vicerunt.

Bibliographia
-------------

* "Venezuela opposition leader tells president to 'stop crying' over election" in *The Guardian* (8 Decembris 2015)
* Sibylla Brodzinsky, "Venezuela elections: opposition handed mandate for change after landslide win" in *The Guardian* (7 Decembris 2015)
* Girish Gupta, "Venezuela’s New Opposition Leader Jesús Torrealba Takes on the Chavistas" in *Time* (9 Octobris 2014)
* Milagros Socorro, "Chúo Torrealba, el papaúpa de la MUD" in *Clímax* (29 Decembris 2014)