recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ioannes Hornak in sua officina Hamptoniae Orientalis Novi Eboraci.
**Ioannes Hornak,** se **Ian Hornak** appellans (natus *John Francis Hornak* Philadelphiae Pennsylvaniae 9 Ianuarii 1944; mortuus Southampton Novi Eboraci 9 Decembris 2002), fuit delineator, pictor, et fabricator notarum impressarum Americanus, unusque ex artificibus fundantibus hyperrealismi et photorealismi, motuum artis.[1][2] Cum in oppido Hamptonia Orientali habitaret, amicus et collaborator artificum magni momenti factus est, inter quos Robertus Motherwell, Gulielmus de Kooning, Robertus Indiana, Andreas Warhol, Nicolaus Oldenburg, et Fairfield Porter.

Notae
-----

1. ↑  Stephen Bennett Phillips, Eric Ian Hornak Spoutz, "Ian Hornak Transparent Barricades," catalogus exhibitionis (Vasingtonia Districtus Columbiae: Board of Governors of the Federal Reserve System, Fine Art Program, 2012).
2. ↑  Joan Adan et Eric Ian Hornak Spoutz, "Transparent Barricades: Ian Hornak, A Retrospective," catalogus exhibitionis (Glendale Californiae: Forest Lawn Museum, Maio 2012.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus Societatis Fundatae Ian Hornak, www.ianhornak.com
Wikidata Chaeronea
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°29′43″N 22°50′36″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Livadia Municipality  

Leo Chaeronensis
**Chaironea** (Graece: Χαιρώνεια) fuit urbs Graeciae antiquae in Boeotia occidentali.

Chaironea usque ad saeculum quintum a.C.n. ad urbem Orchomenum pertinuit, postea autem autonoma facta est. Urbs nota est imprimis ob victoriam, quam Philippus II rex Macedoniae de civitatibus Graecis anno 338 a.C.n. reportavit (vide etiam Chaeronensis pugna (338 a.C.n.). Secunda Chaeronensis pugna anno 86 a.C.n. commissa est, cum Sulla imperator Romanus duces Mithridatis VI regis Ponti devicit.

Chaironea hodierna est vicus 1946 incolarum (2010) et pristinus demus Boeotiae. Ab anno 2011 est pars Lebadiae demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα). In valle Cephissi et a Thebis in boreo-orientale sita est.

Scriptor Plutarchus e Chaeronea oriundus est.

Notae
-----

Fontes
------

* Strabo, *Geographica* IX.2.37
**Flavius Iulius Valerius Alexander Polemius** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus ac scriptor Romanus saeculi quarti fuit.

Vita
----

Flavius Polemius, qui forsitan Alexandriae natus est, anno 338 consul fuit cum Flavio Urso. Constantinus I imperator iam vivus eum destinavit. Non plus de eius vita novimus.

Opera
-----

Iulius Valerius Polemius - idem verisimile qui consul - Historiam fabulosam Alexandri Magni Pseudo-Callisthenis in linguam Latinam transtulit. Praeterea forsitan anno 340 "Itinerarium Alexandri" - opus historiographicum - ad Constantium II imperatorem misit.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Felicianus et Gaius Maesius Aquillius Fabius Titianus**  |  **Consul** 338cumFlavio Urso | Successores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus II et Imp. Caesar Flavius Iulius Constans Augustus**  |

Notae
-----

1. ↑  Hartmut Bohmhammel: Valerius’ Übertragung der Alexandergeschichte und ihre gesellschaftlichen Tendenzen, Diss. Berolini 2008
2. ↑  R. J. Lane Fox, The itinerary of Alexander: Constantius to Julian, The Classical Quarterly, New Series (1997), 47: 239-252
Wikidata Gulielmus Bazille
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Bazille: imagoGulielmus Bazille: imago
*Nativitas*: 1874; Eslinga  
*Obitus*: 1934; Stutgardia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: member of the Reichstag of the Weimar Republic  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Theodisca Nationalis Popularis  

**Memoria**

*Sepultura*: Pragfriedhof Stuttgart  

**Gulielmus** (*Wilhelm*) **Bazille** (natus die 25 Februarii 1874 Eslingae in Virtembergia, mortem sibi conscivit die 1 Februarii 1934 Stuttgardiae) vir publicus Germaniae et sodalis DNVP fuit.

Familia, iuventus, munus
------------------------

Pater eius metallicus fuit, qui e Sabaudia in Germaniam venerat. Mater Virtembergensis erat. Ipse Gulielmus anno 1892 Ulmae maturitatem adeptus est. Deinde Tubingae et Monachii iurisprudentiae et rebus politicis studebat. Anno 1897 referendarius administrationis factus ab anno 1899 minister publicus Virtembergiae variis in locis laborabat. Inter primum bellum mundanum ad administrationem Limburgi provinciae Belgicae occupatae delegatus est, quod ineptus militiae iudicatus erat.

Familia
-------

Bazille anno 1912 uxorem duxit. Filius eorum Helimutus Bazille annis 1949 - 1969 legatus Dietae Foederalis Germaniae factionis SPD fuit.

Cursus honorum
--------------

Bazille bello finito cum aliis Factionem Virtembergiae civium condidit, quae pars Virtembergica factionis DNVP factus est. Ab anno 1919 ad 1932 legatus senatus terrae Virtembergiae et ab 1920 ad 1930 legatus Dietae Imperii Germanici fuit. 3 Iunii 1924 - 20 Maii 1928 praeses Virtembergiae et administer oeconomiae atque institutionis publicae erat. Anno 1928 factio eius electionem perdidit, et Bazille a praesidatu se abdicavit, sed administer institutionis publicae ad annum 1933 mansit. Anno 1930 propter controversias cum Alfredo Hugenberg factionem suam reliquit et legatus atque administer nullius factionis erat.

Mors
----

Bazille die 1 Februarii 1934 mortem sibi ipse paravit.

Nexus externi
-------------

* Biographiae breves in libris legatorum Dietae Imperii Germanici (lingua Theodisca)

Praesides Virtembergiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Virtembergiae Rei Publicae LiberaeInsigne Virtembergiae Rei Publicae Liberae |
| Gulielmus Blos |
Ioannes de Hieber |
Edmundus Rau |
Gulielmus Bazille |
Eugenius Bolz |
Gulielmus Murr |
Christianus Mergenthaler (Praeses ministrorum) |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Casale (discretiva)


Wikidata Casalis Gausari
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°10′40″N 9°39′0″E  
*Numerus incolarum*: 15 280  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Laudensis  

**Geographia**

*Superficies*: 25.61 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brembium, Cotoneum, Hospitalectum, Seggugnagum, Summalea, Terra Nova, Trianum  

**Tabula aut despectus**

Casalis Gausari: situsCasalis Gausari: situs
Turris Pusterlarum, quae in signum civitais etiam adest
**Casalis Gausari** (alia nomina: *Casale Gausari*, *Casale Pistorum*, *Casalis Pistorum*, *Casalis Pusterlengus*) (Italiane: *Casalpusterlengo*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 15 000 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. Urbani *Casalini* seu *Casalenses* appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Geographia
----------

Municipium patet 25 km² et altitudo urbis est 114 m.

Clari cives
-----------

* Bassianus Staffieri, (1931) episcopus emeritus dioeceseos Spediensis-Sarzanensis-Brugnatensis.

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

* Vittadone,
* Zorlesco.

Municipia finitima
------------------

* Brembium,
* Cothoneum,
* Hospitalectum,
* Seggugnagum,
* Summalea,
* Terra Nova Passerinorum,
* Trianum.

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Laudensis,
* Laus Nova (*urbs*),
* Urbes Italiae.

Notae
-----

1. ↑  "Memorie spettanti alla storia : al governo ed alla descrizione della città e campagna di Milano ne' secoli bassi"
2. ↑  Atti notarili di un tempo - Melegnano.net
3. ↑  Dizionario di toponomastica lombarda Dante Olivieri, Lampi di stampa, 01/gen/2001 - 624 pagine
4. ↑  Nuovo vocabolario italiano-latino (Google eBook) - Carlo Mandosio, Girolamo Tiraboschi, 1786
5. ↑  Scuola Secondaria di I grado "Gen. Griffini" - Breve storia di Casalpusterlengo

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casalem Gausari** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Laudensi.Collocatio finium municipii in Provincia Laudensi.
* Collocatio Municipii Casalis Pistorum in Provincia Laudensi.Collocatio Municipii Casalis Pistorum in Provincia Laudensi.
Wikidata Casena
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Nigeria  
*Locus*: 12°59′20″N 7°36′3″E, 12°59′0″N 7°36′0″E, 12°59′27″N 7°36′6″E  
*Numerus incolarum*: 318 459  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Gestio**

*Consilium*: Katsina legislative council  
*Procuratio superior*: Katsina State  

**Geographia**

*Superficies*: 142 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Casena: situsCasena: situs
**Casena**, linguis vernacularibus *Katsina*, est urbs Nigeriae septentrionalis caputque civitatis Katsinensis et emiratus Katsinensis. Ibi homines 318 459 anno 2006 habitabant. Fuit insuper caput regni Casenae saeculo fere duodecimo constituti.

Notae
-----

1. ↑  "Casena": Leo Africanus, *Africae descriptio* (p. 11 editionis 1632 apud *Google Books*)
2. ↑  Vb. adiect.
"Katsinensis", cf. "Dioecesis Katsinensis-Alensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

Turris meschitae Gobarau in urbe Katsina

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casenam** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 12°59′20″N 7°36′3″E, 12°59′0″N 7°36′0″E, 12°59′27″N 7°36′6″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • place/Katsina-historical-kingdom-and-emirate-Nigeria Encyclopædia Britannica |
Stilpo in philosophi mediaevalis specie ostentus.
**Stilpo** (Graece Στίλπων) fuit philosophus Graecus Megaricae disciplinae, qui sicut alii Megarici logicae et dialecticae studebat. Sunt qui Stilponem audisse Euclidem Meagareum dicant, sed veri similius est Stilponem aliquo ex huius adsectatoribus usum esse praeceptore.

Etiam Thrasymachus Corinthius et Pasides Thebanus dicuntur praeceptores Stilponis fuisse. De auditoribus eius maxime innotuit Zeno Citieus, Stoicorum primus. Etiam Philiscus Aegineta, philosophus Cynicae disciplinae, Stilponem audivit.

De vita
-------

Constat Stilponem Theophrasti, Diodori Croni, Cratis Thebani aequalem fuisse, sed quibus annis vixerit satis cognitum non habemus. Pro certo habetur eum ante 350 a.C.n. Megarae natum esse. Cum provecta aetate obiisse dicatur, fieri potest, ut iam anno 360 aut aliquot annis ante natus sit.

Notae
-----

1. ↑  Suda Σ 1114.
2. ↑  D.L. 2.113.
3. ↑  D.L. 7.2.
4. ↑  Suda Φ 359.
5. ↑  D.L. 2.120.
6. ↑  Branham & Goulet-Caze (1997: 403) Stilponem annis fere 360-280 vixisse dicunt.

Bibliographia
-------------

* Branham, Robert Bracht & Goulet-Caze, Marie Odie (1997) *The Cynics: the Cynic Movement in Antiquity and Its Legacy*. Berkeley: University of California Press.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Tió, stipes Natalis Christi
**Tió** est stipes arboris qui in domibus Catalanis per Christi Natalis festum invenitur. Haec est mos de origine pagana inter populos Pyrenaicos orientales (Catalanos, Pyrenaicos Aragonienses, Occitanos), quem cum minimis variationibus communicant. Verbum Catalanum *tió* oritur de Latino *taeda*, quoniam prius huius stipitis calefactio munus erat. Hodie hic stipes, similis animali, ornatus est cum duobus pedibus, facie ridenti, et pileo rubro (Catalanice: *barretina*).

A die Immaculatae Conceptionis Virginis Mariae, id est 8 Decembris, usque ad Natalem Christi, pueri Catalani eum quotidie cum fructibus (maxime malis) et pane aliunt et semper tegitur cum pallio ad vitandum ei frigus. Vespere pridie Natalem Christi (aut etiam eodem die) parentes, occultantes dona sub pallio, simulant ut hic stipes dona (haec semper parva sunt, exempli gratia socolata et dulcia) cacet, detecto pallio, postquam pueri eum cum virgis percusserunt et carmen cecinerunt.

Quaeque Cataloniae urbs suum proprium carmen habet; itaque plurimae versiones sunt. Infra scriptum est carmen de Aqua Lata (Catalanice: *Igualada*) provinciae Barcinonis in Catalonia. 

|  |  |
| --- | --- |
| **Catalanice**
Caga tió,
d'avellanes i de pinyó
pixa vi blanc
de les festes de Nadal.
ara vénen festes,
festes glorioses
menjarem conill
i llebres si en tenim.
Caga tió
caga tió
si no vols cagar,
et donaré un cop de bastó. | **Latine**
Caca, stipes,
abellanas nuces et pineos
minge vinum album
ad festum Natalis Christi
Nunc veniunt festa
festa gloriosa
edemus cuniculum
et lepores, si habemus.
Caca, stipes,
caca, stipes,
si non vis cacare, te percutiam
cum virga. |

Nexus externi
-------------

* Festum stipitis in Catalonia **(catalanice)**
* Exempla carminum **(catalanice)**
Pagina titularis, *The Power of Sympathy* (1789).
**Gulielmus Hill Brown** (Bostoniae mense Novembri 1765; Murfreesboro Carolinae Septentrionalis, 2 Septembris 1793) fuit scriptor mythistoriarum Civitatum Foederatarum, auctor libri *The Power of Sympathy* (1789), primae mythistoriae Americanae usitate habiti, fabulaeque "Harriot, Or The Domestick Reconciliation," primum in fasciculo primo *The Massachusetts Magazine* Ianuario 1789 editae.[1] Etiam scripsit "The Reformer," commentarium seriale; *West Point Preserved* (1797); ludum scaenicum de morte Maioris Ioannis André, speculatoris Britannici; seriem fabellarum versu dispositarum; *Penelope,* comoediam modo Indorum Occidentalium concepto; commentarios; atque *Ira and Isabella,* brevem mythistoriam alteram, post mortem anno 1807 editam.

Notae
-----

1. ↑  Mulford 2002:1084ff.

Bibliographia
-------------

* Brown, William Hill. 1789, 1970. *The Power of Sympathy,* ed. William S. Kable. Columbi: Ohio State University Press.
* Brown, William Hill. 1789, 1996. *The Power of Sympathy.* Londinii: Penguin Classics. ISBN 0140434682.
* Mulford, Carla, ed. 2002. *Early American Writing.* Novi Eboraci: Oxford University Press.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Imperatorix Genshō.
Sepulcrum Imperatricis Genshō.
Insigne sepulcri Genshō.
**Genshō** (Iaponice 元正天皇, plene 日本根子高瑞浄足姫天皇 *Yamato-neko-takamizukiyotarashihime no Sumeramikoto*), nata anno 683 et mortua anno 22 Maii 748, fuit quadragesima quarta Imperatrix Iaponiae, quae ab anno 715 ad annum 724 monarchiam imperatoris in officio? fuit. Mater sua fuit Imperatrix Gemmei, a qua statum monarchiae secuta anno 715 est.

Anno 720, librum *Nihon Shoki* componere missit? et decataFormula:Dubsg a principe Toreri (Iaponice 舎人親王) est. Anno 724, statum? monarchiae pro imperatore Shōmu abdicavit. Anno 748, mortua est et sepulcrum eius Narae prope Heijō-kyō constitutum est, et *Nahoyama-no-nishi-no-misasaji* (Iaponice 奈保山西陵) nominatum est.

Notae
-----

1. ↑  *Shoku Nihongi*, Liber IX.
2. ↑  Imperatrix 44 - Genchō-temmō, Nahoyama-no-chishi-no-misasagi (Officina Imperatorum Iaponiensium).
Wikidata Cid Corman
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Iunii 1924; Bostonia  
*Obitus*: 12 Martii 2004; Kyotum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: poëta, Interpres  

**Memoria**

*Laurae*: Fulbright Scholarship  

**Cid Corman** (natus *Sydney Corman,* 29 Iunii 1924—12 Martii 2004) fuit poeta, interpres, et editor Americanus. Insigniter *Origin,* magazinam litterariam, anno 1951 condidit, quae solum unum scriptorem per fasciculum exprimere solebat. Inter poetas sic prolatos fuerunt Robertus Creeley, Robertus Duncan, Laurentius Eigner, Dionysia Levertov, Gulielmus Bronk, Theodorus Enslin, Carolus Olson, Ludovicus Zukofsky, Gary Snyder, Lorine Niedecker, Wallace Stevens, Gulielmus Carolus Williams, Paulus Blackburn, et Francicus Samperi.

Corman ante 1954 plus quam 500 poemata in magazinis litterariis protulerat, quorum autem nullum in anthologiis protulit. Anno 1954, subsidio Fulbrightiano sustentus, breviter Sorbonam frequentavit.

Inter opera quod Anglice convertit fuerunt prima opera Pauli Celan Anglice converta et poemata Iaponiensia, praecipue opera Bashō et Kusano Shimpei.

Consociatus est cum poetas prostratis, Montis Atri, et obiectivistas, praecipue ob eius conatus editor, publicator, et iudex litterarius; mansit autem sui potens, omnium gregum et modorum per suum cursum vitae liber. 

Mortuus est Kyoti Iaponiae die 12 Martii 2004

Notae
-----

1. ↑  Michael Carlson "Cid Corman: Poet who was behind the literary magazine Origin," *The Guardian,* 15 Aprilis 2004.

Nexus externi
-------------

* Commentarius de Corman, www.kyotojournal.org
* Laudatio, books.guardian.co.uk (*The Guardian*)
* Mignon, Taylor. Colloquium cum Cid Corman, www.pacosvillage.com
* Opera ab / de Cid Corman in bibliothecis (in catalogo WorldCat)
* Holman, Bob, et Margery Snyder. De Corman, poetry.about.com
Lumen electricum (1.) stimulus mutationem plantae (2.) reactionem *phototropismum* perficit, ergo planta versus lucem stimulum crescet.
**Stimulus** est in physiologia quaevis mutatio physicae structurae chemicaeve vel signum locorum, qui organismum istud circumiacent, vel internorum vel externorum. Pariter stimulus est effectus in cellulam receptorium. Sensus ex stimulis in plantis *tropismus* dicitur, sed in animales *taxismus*. In vertebratis etiam *nervi sensibiles* informatio externa ex stimulo in cerebrum transmittunt.

Sensus biologici, qui signa interna (plus quam externa) stimuli accipiunt sunt *visus*, *auditus*, *tactus*, *gustatus*, *odoratus*.

Perceptio quoque de stimulis et externis et internis pendet, sed etiam cursus informationem affluentem afferendi (*experientia sensibili*) et cogitandi (opinatione).

Nexus interni
-------------

* Apophenia
* Behaviorismus
* Instinctus naturae
* Reflexus

Nexus externi
-------------

* *Merriam-Webster* de definitione notionis stimuli. **(Anglice)**
* Oeconomia: de exemplo stimulo responso. **(Anglice)**
Wikidata Genovefa Parisiensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 423; Nemetodurum  
*Obitus*: 502; Lutetia  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Memoria**

*Sepultura*: Saint-Étienne-du-Mont  
Sanctus (*feriae die* 26 Novembris, 3 Ianuarii)
Sancta **Genovefa** (Francogallice *Geneviève*) **Parisiensis** vel **Nemetodurensis**, circa annum 423 Nemetoduri nata et circa annum 502 Lutetiae mortua, ab Ecclesia Catholica et Ecclesia Orthodoxa colitur; dies memoriae sanctae Genovefae 3 Ianuarii est.

Sancta Genovefa a Luca Cranach maiore picta (1506)
Gente Francica nobili nata est; anno 529 Germanus Autissiodorensis familiam Genovefae visitavit vitamque gloriosam puellae praedixit. 18 vel 20 annos nata Lutetiae vota monastica suscepit; circa annum 540 parentibus mortuis Lutetiam migravit (quae tunc tota in Insula Civitatis sita erat). Anno 451, cum Attila Lutetiam obsideret, Genovefa urbem salvam esse praedicavit; cives eam vel occidere voluerant, sed Attila exercitus abducit in campos Catalaunicos, ubi victus est. Anno 460 ecclesiam in sepulchro Dionysii Parisiensis condiderat, cui Dagobertus I abbatiam notissimam adstruxit. Cum Childericus I Lutetiam obsideret, Genovefa naves commeatu plenas per Sequanam adduxit.

Mortua mox Lutetiae patrona haberi incepit. Abbatia sanctae Genovefae Parisiensis a Chlodovecho anno 502 condita, tempore rerum novarum destructa est; nunc sanctae Genovefae reliquiae in ecclesia sancti Stephani in monte (in colle sanctae Genovefae) servantur.

Fontes
------

* Vita Sanctae Genovefae virginis Parisiorum patronae, ed. Carolus Künstle, 1910

Nexus externi
-------------

* Genovefa Parisiensis in *Encyclopaedia Catholica* **(Anglice)**
* Genovefa Parisiensis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Wikidata Boris Zachoder
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 9 Septembris 1918; Cahul  
*Obitus*: 7 Novembris 2000; Korolyov  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: linguista, poëta, scriptor, scriptor librorum puerilium, Interpres, scriptor scaenicus, orationis solutae peritus  

**Memoria**

*Laurae*: Medal "For Battle Merit"  
*Sepultura*: Troyekurovskoye cemetery  

**Boris Vladimiri filius Zachoder** (Russice Борис Владимирович Заходер, tr. *Boris Vladimirovič Zachoder*; natus familia Iudaeica in *Cahul* Bessarabiae 9 Septembris 1918, mortuus Moscuae 7 Novembris 2000) fuit poeta et scriptor Russicus Sovieticus, qui scripsit ac libros pueriles (*Winnie ille Pu,* *Alicia in terra mirabili,* etc.) in Russicum vertit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |

* *Biographia Boris Zachoder* **(Russice)**
* *Opera Boris Zachoder in situ interretiali* www.lib.ru **(Russice)**
Wikidata Franciscus Puskás
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Puskás: imagoFranciscus Puskás: imago
*Nativitas*: 1 Aprilis 1927; Budapestinum  
*Obitus*: 17 Novembris 2006; Budapestinum  
*Patria*: Hungaria, Hispania  
*Nomen nativum*: Ferenc Purczeld Bíró
**Officium**

*Munus*: pedilusor, association football manager  

**Familia**

*Coniunx*: Erzsébet Hunyadvári  

**Memoria**

*Laurae*: honorary citizen of Budapest  
*Sepultura*: St. Stephen's Basilica  

**Franciscus Puskás** (2 Aprilis 1927 natus - obiit 17 Novembris 2006) erat pedilusor natione Hungarus, quem maximum quocumque tempore lusorem longe inter omnes gentes celeberrimum putarunt. 169 portas habuit in 123 certaminibus internationalibus. Certator Olympiadis praeclarissimus factus est. Tria Pocula Europaea (1959, 1960, 1966), decem certamina nationalia et octo individualia vicit.

Filius fuit pedilusoris quondam nomine Franciscus Puskás Senior. Ipse cursum vitae in Hungaria pro Kispest et Budapest Honvéd incohavit. In Liga Hungarica erat certator optimus. Annis 1950, socius et dux erat gregis nationalis Hungarici, qui nomine Mighty Magyars (Hungari potentissimi) inclaruerunt. Anno 1958, duobus annis post res novas Hungaricas anni 1956, in Hispaniam emigravit ubi pro Real Madrid ludebat.

Notae
-----

1. ↑  "BRITANNICA : Ferenc Puskas"

Bibliographia
-------------

* Robert Born: Ferenc Puskás, eine europäische Ikone des Fußballs zwischen Ost und West, apud: *Der Osten ist eine Kugel. Fußball in Kultur und Geschichte des östlichen Europa*. Ediderunt Stephan Krause/Christian Lübke/Dirk Suckow. Gottingae 2018, p. 299–331, ISBN 978-3-7307-0388-5.
* Jörg Heinisch: *Das Jahrhundertspiel*. Agon-Sportverl. Casellae 2004, ISBN 3-89784-248-3.
* Tibor Hámori: *Puskás Öcsi*. Pharma Press, Nyomdaipari Kft 2001, ISBN 963-8339-33-0.
* Peter Kasza: *Das Wunder von Bern 1954. Fußball spielt Geschichte.* Berolini 2004 be.bra Verlag, ISBN 3-89809-046-9.
* Taylor Rogan, Klara Jamrich: *Puskas on Puskas. The Life & Times of a Footballing Legend*. Robson Books, Londinii 1997, ISBN 1-86105-083-6.
* Róbert Zsolt: *Puskás Öcsi*. Szabad Tér, Vörösmarty, Aquinci 1989.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum Puskás** spectant. |

* Puskás in Aula famae internationalis
* Certamina omnia quibus Puskás ludens interfuit
Wikidata Borkum
Res apud Vicidata repertae:Borkum: insigneBorkum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°35′17″N 6°40′11″E  
*Numerus incolarum*: 5 008  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 30.98 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Ostland, Reede  

**Tabula aut despectus**

Borkum: situsBorkum: situs
Borkum insula ex aere visum.
Litus insulae Borkum
**Borkum** est oppidum Saxoniae Inferioris, insula Maris Germanici et maxima ad Insulas Frisicas Orientales pertinens et pars Circuli Lerensis est.

Commeatus
---------

Aeroportus Borkum
Machina vectrix ferroviariae Borkum
Aeroportus parvus in insula Juist est. Ferroviaria parva ab anno 1885 homines et merces transportat, autocineta - ut in insula Norderney - licita sunt.

Historia
--------

Borkum in tabula anni 1805 depicta
Feriae Dracorum in litore celebratae
Borkum anno 1227 primo in actis desciptum est. Primo pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 insula ad Borussiam, deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Borkum Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Saeculo 19 Periegesis coepit, cum hospites insulam ad se lavandum et aere maris fruendum visitabant. Ab anno 1885 Borkum ad circulum Lerensem et ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Nunc hic multi hospites amoenitate Maris Germanici fruuntur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Borkum** spectant. |

* www.stadt-borkum.de Pagina officialis oppidi Borkum
* Pagina periegeseis de insula Borkum
Sancti Iacobi turris, Arnstadii
**Ecclesia Sancti Iacobi**, in territorio Ried (=area paludosa) erecta, inter multas Arnstadii ecclesias numerabatur.

Historia usque Reformationem
----------------------------

Ecclesiae illius prima mentio anno 1369 fuit, cum sub patrocinio Sancti Laurentii esse diceretur. Propterea quod semitis peregrinatoriis ad sepulchrum Sancti Iacobi in Hispaniam finitima erat, nomen mutaverunt.

Reformatione peracta
--------------------

Post a hominibus politicis Reformationem in regione Arnstadiensi introductam parochia haec Iabolita est et aedes ad fines saeculares usurpabatur. Saeculo XVII demolitio facta est: tegulis ad reconstruendam Ecclesiam Sancti Bonifatii, cui incendium finem fecerat, usi sunt. Attamen usque hodie turris elegans exstat quae cum aliis magni momenti aedificiis, inter quae Porta Ried vicina, urbis imaginem pulchre adumbrat.

Campanularum ludus
------------------

Praetereuntes quotidie campanularum ludo in turri instructo laetificantur admirantes mediaevalium architectorum ingenium quod turris forma etiam nunc demonstrat.

Externi nexus
-------------

* De ecclesiae priscae historia, cum imaginibus multis
Wikidata Borma
Res apud Vicidata repertae:Borma: insigneBorma: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 43°9′6″N 6°20′35″E  
*Numerus incolarum*: 8 162  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Bormes-les-Mimosas, Bormes
**Gestio**

*Procuratio superior*: canton of Collobrières, Varus, arrondissement of Toulon  

**Geographia**

*Superficies*: 97.32 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Collobrières, Le Lavandou, La Londe-les-Maures, La Môle  

**Tabula aut despectus**

Borma: situsBorma: situs
**Borma**, Francogallice *Bormes-les-Mimosas*, est oppidum et commune praefecturae Vari in Francia. Homines 7 982 ibi anno 2016 habitavisse constat. Est hodie locus otiosus ad litora maris Mediterranei stans. Castellum Bragansonum, ad hoc commune pertinens sed praedium civitatis Francicae, in culmine scopuli rupestris eminens, a praesidibus frequentatur.

Notae
-----

1. ↑  "in Bello Vicino et in Borma et in Bormita": J. –H. Albanès, *Gallia Christiana Novissima*, Toulon, n°56, hic citatus; "Borma: *Bormes*" in J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3 vol. 1 p. 307

Bibliographia
-------------

Despectus in Bormam

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bormam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°9′6″N 6°20′35″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "83019" apud *INSEE* |

* "Bormes-les-Mimosas" apud *Inventaire National du Patrimoine Natural*
* "The Castrum, a History of the Phenomenon in the Massif des Maures" apud *Conservatoire du patrimoine du Freinet*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

| Isocitrati dehydrogenasis |
| --- |
| Alia nomina | IDH1, IDH2, IDH3 |
| Numerus EC | 1.1.1.42dehydrogenasis |
| Hexokinasis |
| Isocitrati dehydrogenasis, IDH, *E. coli*. Enzymo tres siti activi sunt. |
| Substratum | Isocitratum, oxaloacetatum |

**Isocitrati dehydrogenasis** (**IDH**) (Numeri EC: 1.1.1.42 et 1.1.1.42) est in hominibus familia trium enzymorum. De consuetudine de tribus isoformis IDH1, IDH2, IDH3 dicitur, quamquam quaque isoforma situs geneticus proprius est. Isocitrati dehydrogenasis in mitochondriis membranis externis inveniuntur, at isoformae humanae IDH1 et IDH2 in cytoplasmate quoque operantur.

IDH3 est pars cycli acidi citrici (cycli Krebsiani) et decarboxylationem oxidativam acidi isocitrici in acidum α-ketoglutaricum perficit, quo CO2 liberatur et cofactor NAD+ in NADH+H+ convertitur. Isoformae autem IDH1 et IDH2 NADP+ in NADPH+H+ convertunt.

In oncologia mutatio genetica IDH1 in nonnullis glioblastomatibus et carcinomatibus hepatocellularibus invenitur. Imprimis positio 132 (cum aminoacido arginino) affecta videtur.

### Reactiones biochemicae cycli acidi citrici

 Pagina principalis est: Cyclus Krebs 
* Reactio biochemica 3: Isocitratum + NAD+ → Oxalosuccinatum + NADH + H+
* Reactio biochemica 4: Oxalosuccinatum → α-Ketoglutaratum + CO2

Isocitrati dehydrogenasis et morbi
----------------------------------

### IDH1 et glioblastoma multiforme

 Pagina principalis est: Glioblastoma 
Inter astrocytomata imprimis *glioblastoma multiforme* cursum malignum ostendit. Nuper in aliquibus glioblastomatum demonstrata est, mutationes geneticae geni isoformae 1 (IDH1) in pathologiam oncologicam attribuere.

Notae
-----

1. ↑  Yan H. Parsons D. W. Jin G. McLendon R. Rasheed B. A. Yuan W. Kos I. Batinic-Haberle I. Jones S. Riggins G. J. et al. (2009). "IDH1 and IDH2 mutations in gliomas". *New England Journal of Medicine* **360** (8): 765-73
2. ↑  Bleeker F. E. Molenaar R. J. Leenstra S. (2012). "Recent advances in the molecular understanding of glioblastoma". *Journal of neuro-oncology* **108** (1): 11-27

Nexus interni
-------------

* Astrocytoma
* Hepatocytus
**Densitas lexica** in linguistica computationali est mensura rerum quae insunt per unitates functionales (grammaticas) et lexicas (lexema) aestimata. Notio in explicatione sermonis adhibetur pro parametro descriptivo quod per registrum et genus variat. Textus clare dicti, exempli gratia, textibus scriptis inferiorem densitatem lexicam habere solent. Densitas lexica sic inveni potest:

{\displaystyle L\_{d}=(N\_{\mathrm {lex} }/N)\times 100}

ubi

{\displaystyle L\_{d}} = densitas lexica textus explicati

{\displaystyle N\_{\mathrm {lex} }} = numerus signorum vocabulorum lexicorum (nominum, adiectivorum, verborum), adverbiorum) in textu explicato

{\displaystyle N} = numerus omnium signorum (summa verborum) in textu explicato

Nexus interni
-------------

* Explicatio sermonis

Notae
-----

1. ↑  Symboli variabiles hic adhibiti haudquaquam conventionales sunt; ad arbitrium ad exemplum appositum monstrandum electi sunt.

Bibliographia
-------------

* Ure, J. 197. Lexical density and register differentiation. In *Applications of Linguistics,* ed. G. Perren et J. L. M. Trim, 443–452. Londinii: Cambridge University Press.

Nexus externi
-------------

* Lexical Density Test, www.usingenglish.com
* Lexical density "textalyser," textalyser.net
*Eurydice pulchra*, isopun carnivorum quod litora harenosa habitat

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Subclassis : Eumalacostraca   
Superordo : Peracarida   
Ordo : **Isopoda**   
Latreille, 1817   
   
Palaeontologia

300–0 m.a.:  
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Subordines\*Asellota
* Calabozoida
* Cymothoida
* Limnoriidea
* Microcerberidea
* Oniscidea
* Phoratopidea
* Phreatoicidea
* Sphaeromatidea
* Tainisopidea
* Valvifera

**Isopoda** (Graece ἰσόποδα, "aequos habentia pedes") sunt ordo crustacearum, oniscos, porcelliones, cognatosque eorum comprehendens. Isopoda in mare, aqua dulci, terraque vivunt. Pleraque sunt animalia cinerea vel subalbida, rigidis exosceletis articulatis praedita. Duo paria habent antennarum, septem paria membrorum articulatorum in thorace, quinque paria appendicularum in abdomine quibus in respiratione utentur. Feminae ova in sacculo sub thorace incubant. Isopoda varios modos habent sui alendi: alia materiam plantarum vel animalium edunt, alia pascuntur vel particula ex aqua colant, alia sunt praedatores, alia sunt parasiti interni aut externi, praecipue piscibus viventes. Species aquaticae fundum maris aut lacus habitant, sed aliqua isopoda apomorphica paucis intervallis nare possunt. Species terrestres se moventur repentes et in locis frigidis umidisque inveniuntur. Aliquae species se in pilam volvere possunt, ut umorem conservent aut sese defendant.

Sunt plus quam decem milia specierum isopodum per orbem terrarum, fere 4 500 speciebus in locis marinis (plerumque in fundo maris), 500 speciebus in aqua dulci, 5 000 speciebus in terra inventis. Ordo in subordines undecim dividitur. Fossilia inventa sunt ex epocha Pennsylvaniensi Aevi Carboniferi, abhinc 300 milliones saltem annorum, ubi isopoda maria tenuia habitabant.

Notae
-----

1. ↑  Boxshall, Geoff (2014). "Isopoda". World Register of Marine Species.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Isopoda** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Isopoda"** apud **Vicispecies**. |
Melioratio Hongcongi: colore cano constructa. Maior urbanae regiones Hongcongensis pars est super aggeratione maritima.
*Vide etiam paginam discretivam:* Agger (discretiva)

**Aggeratio maritima** (-onis f.) sive **melioratio** (-onis f.) est artificiose aggere mare explere, per aggestam terram, crebro etiam sordibus et harena, ut terra sive agger maris aequor superet.

Hoc operis genus cum polderibus non confundendum est, quae sunt resultatio siccandarum arearum sub maris aequore sitarum et earum protegendarum molibus et quarum originalis affectatio plerumque agriculturalis fuit. Nihilominus, aggeratio maritima sive melioratio sub mari sunt, initiali cum vocatione maritima aut industriali (siderurgiae aquaticae).

Aggeratio maritima usitata praxis in Iaponia est, ubi aedificabile spatium limitatum est et ubi Iaponice 埋立地 nuncupatur. Meliorationes Iaponicae primum contactu cum naturali litore construuntur, aedificantur igitur insulae totae artificiosae, velut insulae artificiosae Cobei (Insula Roccōënsis, Insula Portus et Aëroportus Cobei) aut Aëroportus Internationalis Cansaiensis (Iaponice 関西国際空港) in sinu Osakensi. Quae pontibus aliis eiusdem generis insulis aut terrae firmae ligantur.

Haec ars educendae terrae e mari non solum Iaponica est. Aëroportus partim educti sunt ex aquis, verbi gratia Nicaeae ac Franciscopoli, et Coreani aut Serici portus, velut Sciamhaevi, secundum has technas crescunt, sed Iaponia systematicius hac via usa est ad assequenda nova spatia.

Ultimis? annis, terrarum artificiosarum usus diversificatus est et novi urbani vici (habitationis, grapheorum, aedificiorum conventuum, vicorum recreationis) has terras e mari emersas occupant. Etiam haec terra emersa ad serendam silvam directe in agro prodesse posset.

Notae
-----

1. 1 2   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Meyer, W. (2001). Land Reclamation. In *Encyclopedia of Global Change*. Oxford University Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **aggerationem maritimam** spectant. |
Cospectus in Agrum Uvadensem
**Ager Uvadensis** (Italiane: *Ovadese*; Pedemontane: *Ovàdèis*; Ligustice: *Oâdeize*) est historica et geographica terra Italiae, in Provincia Alexandrina Statiellorum Regionis Pedemontii sita. Vualda (Uvada) terrae Vualda est urbs princeps et caput loci. Ager Uvadensis in parte australi Provinciae Alexandrinae Statiellorum iacet, ad fines Urbis metropolitanae Genuensis et Liguriae regionis. Ager Uvadensis et Ager Aquensis sunt partes Montis Ferrati Superioris, historicae et geographicae terrae pedemontanae.

Municipia Agri Uvadensis
------------------------

Municipia Agri Uvadensis, cum urbe capite loci, 17 sunt. 

1. **Vualda** (**Uvada**),
2. Bellum Fortium,
3. Carpinetum Aquensium Statiellorum,
4. Casalitium Novensium,
5. Cassinellae,
6. Castellettum ad Urbam,
7. Cremolinum,
8. Lerma,
9. Mollariae,
10. Mons Altus ad Urbam,
11. Mons Altus Aquensium,
12. Murascum,
13. Mornesium,
14. Rocca Grimaldia,
15. Silvanum Novensium,
16. Taloni Castrum,
17. Trisubium.

Geographia physica
------------------

In Agro Uvadensi montes, valles et flumina iaciunt.

### Montes

* *Monte Pracaban*,
* *Bric Arpescella*,
* *Monte Colma*,
* *Bric dei Gorrei*,
* *Pianazzi*,
* *Le Ciazze*
* *Mond'Ovile*.
* *Monte del Ratto*,

### Valles

* Vallis Burmiensis

### Flumina

* Burmia,
* Sturia Uvadensis,
* Urba.

Nexus interni
-------------

* Ager Aquensis,
* Ager Novensis,
* Mons Ferratus.

Notae
-----

1. ↑  Atti della Società ligure di storia patria, Volumi 21-22 - Società ligure di storia patria. Per Tommaso Ferrando, 1889
*Agitator in curru.* Pinxit Sergius Basilievich Ivanov anno 1886.
**Agitator** proprie est qui agitat, id est, animalia vel similia (a tergo) ad motum impellit. Apud antiquos speciatim idem fere significabat atque *auriga*, sicut *agitator quadrigarum*.[1] sive *agaso*, qui equum aliave iumenta agit, sicut *agitator aselli*.[2]

Actio agitandi non solum ad iumenta instiganda, sed etiam metaphorice ad greges hominum impellendos et ad aliquam sententiam perducendos referebatur, sicut in Tacito, qui narrat Aemilio Lepido consule anno 78 a.C.n. tribunis plebis redditam esse licentiam "quoquo vellent populum agitandi."[3] Inde orta est significatio usitatissima, nam constat *agitatorem* hodie referri ad activistam qui certae ideologiae vel motui orationibus publicis aut dictis pollicitationibusque et praecipue actionibus impigre favet. Multis rationibus operam suam navant agitatores, nam paginis volatilibus et instrumentis communicatoriis, praesertim interrete, utuntur. 

Agitatio et propaganda eandem fere operam significant, sed ipsa verba variis connotationibus obsignata sunt, nam nazistae libentius de propaganda loquebantur quam de agitatione, quae potius ad operam communistarum pertinere cogitabatur. 

"Agitatores" per bellum civile Anglicum in historia Britannica fuerunt motus civilis et legati militum electi, novo exercitu exemplari Oliverii Cromwelli addito, qui etiam adiutores appellari solebant. Multae notiones illius motus postea ab aequatoribus (Levellers) ascitae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Asc.Ped. *In toga candida* 83.
2. ↑  Verg. *Georg.* 1.273.
3. ↑  Tac. *Ann.* 3.27.

Bibliographia
-------------

* Agitators. 1911. *Encyclopaedia Britannica* 1:377.
* Gardiner, S. R. 1905. *History of the Great Civil War.* Londinii.
* Rajavuori, Anna. 2013. Oral Agitation through Written Sources: On the Study of Verbal Performances of the Early 20th Century Finland. *Limited Sources, Boundless Possibilities. Textual Scholarship and the Challenges of Oral and Written Texts*, 78–85. Ediderunt Karina Lukin, Frog & Sakari Katajamäki.
**Vicipaedia Anglica simplex** est encyclopaedia, anno 2004 instituta, simplici lingua Anglica scripta, quam homines linguam discentes facile legere possint. Paginae huius Vicipaediae simplicis utiles esse possunt etiam hominibus, qui aliqua de causa longas prolixasque rerum explicationes legere nolunt aut non possunt.

Quid est Vicipaedia lingua Anglica simplici habita?
---------------------------------------------------

Paginae in Vicipaedia in lingua Anglica simplice paucioriis verbis et simpliciore grammatica utentur quam Vicipaedia in lingua Anglica ordinaria. Vicipaedia in lingua Anglica simplice est quoque pro hominibus cum necessitatibus dissimilibus, exempli gratia discipulis, liberis, adultis qui difficulter discunt, et hominibus qui linguam Anglicam discere conantur.

Quando Vicipaedia in lingua Anglica simplice incepit, Vicipaedia in lingua Anglica ordinaria iam 150 000 paginas habebat, et septem aliae Vicipaediae in aliis linguis quisque plus quam 15 000 paginas habebant. Tantis paginis iam in alteris Vicipaediis, pleraeque paginae in Vicipaedia in lingua Anglica simplice informationem de aliis Vicipaediis sumunt, et eos simplificant; plerumque non sunt novi articuli.

Ita paginae in Vicipaedia in lingua Anglica simplice sunt bonus modus comprehendendi paginas de Vicipaedia in lingua Anglica ordinaria. Si quis ideam in lingua Anglica implicata comprehendere non potest, paginam in lingua Anglica simplice legere potest. Propterea, scriptores paginarum in Vicipaedia in lingua Anglica simplice ligationes interwiki ad alteras Vicipaedias et de illis immittere debent. Etiam bonum est semper aspicere omnes versiones in omnibus linguis ut novas ideas obtinere possint.

Nexus externi
-------------

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia Anglica simplex***

Vicipaediae secundum magnitudinem digestae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Vicipaediae |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 1,000,000+ | Anglica en: · Suecica sv: · Theodisca de: · Nederlandica nl: · Francogallica fr: · Russica ru: · Waray-Waray war: · Italica it: · Hispanica es: · Polonica pl: · Vietnamica vi: · Iaponica ja: |
| 250,000+ | Lusitanica pt: · Sinica zh: · Ucrainica uk: · Catalana ca: · Persica fa: · Norvegica (Bokmål) no: · Arabica ar: · Finnica fi: · Hungarica hu: · Indonesica id: · Dacoromanica ro: · Bohemica cs: · Coreana ko: · Serbica sr: · Malaica ms: · Turcica tr: |
| 100,000+ | Vasconica eu: · Esperanto eo: · Casachica kk: · Danica da: · Bulgarica bg: · Slovacica sk: · Hebraica he: · Lituanica lt: · Croatica hr: · Slovenica · sl: · Estonica et: · Latina :la: · Volapük vo: · Anglica simplex simple: · Ruthenica Alba be: · Hindi hi: |
| Selectae minores | Africana af: · Extrematurensis ext: |

*Index plenior · Index plenissimus* |
|  |
Stemma genealogicum.
In mythologia Graeca **Ismene**, regio loco Thebis in Boeotia nata, fuit filia Oedipodis et Iocastae, soror Antigonae, Polynicis, Eteoclis.

In antiquis tragoediis
----------------------

Tydeus Ismenen persequitur in amphora Corinthiaca.
In pluribus tragoediis antiquis apparet ut in Aeschyli *Septem contra Thebas* vel *Oedipus Coloneus* Sophoclis. Praecipue tamen nota est per *Antigonam* eiusdem poetae. In hac tragoedia timiditate Antigonam sequi et Creonis edictum violare recusat. Damnatà vero Antigonà mox fortitudinem et constantiam ostendit dum cum sorore quamvis se repellente mori vult.

Qui fabulam diverse tradiderint
-------------------------------

Fuerunt et aliae diversae traditionesː ita poeta Mimnermus Ismenen a quodam Theoclymeno amatam canebat qui a Tydeo occisus est. Simili modo apud poetam Latinum Statium Ismene ab Atye amatur qui eius gratia pro Thebanis pugnat. A Tydeo in proelio vulneratus Atys in sinu sponsae ultimum spiritum efflat. In *Dithyrambis* Ion Chius et Ismenen et Antigonen ab Eteoclis filio Laodamante in Heraeo concrematas esse narrabat.

In theatro moderno
------------------

In modernis quoque fabulis scaenicis invenitur Ismene ut in *Antigone et la Piété* Roberti Garnier (1580) aut *Antigone* Iohannis Cocteau (1922, publicata 1928) aut *Antigone* Ioannis Anouilh (1944) qui indolem satis puerilem personae indidit.

De nomine
---------

Nomen Ismene/Ismenos heroidi cum colle et flumine Boeotico commune erat, unde et epitheton divinum Apollinis *Ismenii* in illa regione venerati.

Notae
-----

1. ↑  In ultima parte quae a multis apocrypha iudicatur.
2. ↑  Prologus 1-99.
3. ↑  Versus 526-581
4. ↑  Salustii grammatici argumentum ad *Antigonam* Sophocleam.
5. ↑  Argumentum Salustii.
6. ↑  Textus apud Gallica.
7. ↑  Summarium
8. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* IX.9.2 et IX.10.1-2.

Fontes
------

* Aeschylus, *Septem contra Thebas*
* Sophocles, *Antigone* et *Oedipus Coloneus*
* Statius, *Thebaidis* libro octavo

Plura legere si cupis
---------------------

* Ana Iriarte, "Ismène, Chrysothémis et leurs sœurs" in *Héros et héroines dans les mythes et les cultes grecs*, Presses Universitaires de Liège, 2000ː 57-66.

Nexus externi
-------------

* Ismene apud Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft
Wikidata Ioannes Honterus
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Honterus: imagoIoannes Honterus: imago
*Nativitas*: 1498; Corona  
*Obitus*: 23 Ianuarii 1549; Corona  
*Patria*: Hungaria  

**Officium**

*Munus*: cartographus  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Ioannes Honterus** (natus anno Stephanopoli anno 1498, mortuus ibidem die 23 Ianuarii 1549) fuit theologus et reformator Transsilvaniae. Parochi (ex anno 1544) et magistri munere fungebatur.

De vita
-------

Scholam Dominicanorum frequentavit antequam anno 1520 Vindobonam iret. Ibidem anno 1525 magistratu laureatus est. Turcis autem imminentibus, Ratisbonam petivit. Inde Cracoviae, Norimbergae, Basileae vitam degit.

Stephanopoli et Cibinii reformationem introduxit atque fundavit, unde Saxones Transsilvaniae in unitatem ecclesiasticam coagulari potuerunt. Anno 1547, eis constitutionem dedit atque donavit quam triennio post in synodo rite confirmata est. Typographiam in Transsilvania efflorere fecit, quam artem Basileae viderat: grammatica linguae Latinae anno 1535 prolata est in officinis suis, quae editione principi Cracoviae gavisa erat. Vel typi litterarum Graecarum adhibiti sunt.

Opera eius selecta edita sunt Vindobonae anno 1898 a domino Netoliczka; in urbe natali monumentum perpulcrum fecit Harrius Magnussen artifex anno 1898.

Opera
-----

Mappa Transsilvaniae (1532).
*Universalis Cosmographia* (1546).
* 1532: mappae de asteribus; prima Transsilvaniae charta geographica Basileae edita
* 1541: descriptio orbis terrarum in versibus
* 1543: liber de reformatione in Transsilvania perpetranda (qui eodem anno Wittembergae reeditus praefationem Philippi Melanchtonos habet); ordo scholasticus Transsilvanicus
* 1544: *Compendium iuris civilis in usum civitatum ac sedium Saxonicarum in Transylvania*
* 1547: ordo ecclesiasticus omnibus linguae Theodiscae hominibus in Transsilvania viventibus
* 1548: addita de Transsilvania pro Sebastiano Münster

Nexus externi
-------------

* Scaturigines apud Zeno.org.
* Vita brevior.
* Historia reformationis in Transsilvania.
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Thysanura   
Familia : Lepismatidae   
Genus : *Thermobia*   
Species : ***T. domestica***   
*Thermobia domestica*   
Packard, 1873  

***Thermobia domestica,*** aliquando ***Thermophila furnorum*** appellata, est parvum insectum (usitate 1-1.5 cm longum), *Lepismae saccharinae* simile, ambobus ordinis Thysanurorum positis.

*Thermobia domestica* altiores praeponit temperaturas, et aliquid humiditatis requirit; in pistrinis et prope vasa calidae? et fornaces inveniri possunt. Variissimis carbohydratis amylisque vescuntur, sicut farina et adligationes librorum. In plurimis orbis terrarum partibus habitant, et usitate foris sub lapidibus, stramento foliorum, et rebus similibus reperiuntur, sed etiam domi ut pestes minores inveniuntur. Intra domus et aedificia, praecipue sunt res molestae, sed maiorem noxam non efficiunt, quamquam cibum contaminare possunt, chartam laedere, et vestem maculare. Alioquin plerumque sunt innocentes.

Aetate 1½ ad 4½ mensium, *Thermobia domestica* feminea dum temperatura est recta (90–106°F, 32–41°C) ova ponere incipit. Ad 195 ova omni in vita ponere potest. Incubatione ovorum post 12–13 dies confecto, nymphae se ex ovis excludunt. Circulus vitae sic per duos ad quattuor menses compleri potest; ergo nonnullae generationes quotannis fiant.

Notae
-----

* Data technica: *Pests, IPM for Silverfish, Firebrats, and Booklice in Schools.* Powell 1998.

Nexus externi
-------------

* Silverfish and Firebrats, Kansas State University