recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Pons Attii
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°56′25″N 8°0′44″E  
*Numerus incolarum*: 2 318  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 13.31 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clusa Vetus, Dianium Arentinum, Imperia, Lucinascum, Vasia, Clusanicum  

**Tabula aut despectus**

Pons Attii: situsPons Attii: situs
Pons Attii
**Pons Attii** (Italiane: *Pontedassio*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pontem Attii** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Phenothiazinum. In compositi organici positum mediotullio thiazinum est.
**Phenothiazinum** est in chemia compositum organicum formulae S(C6H4)2NH. Nonnulla phenothiazinorum medicamenta antipsychotica ad schizophreniam therapiam nota sunt.

Structura chemica
-----------------

Structura phenothiazini est 10H-di-benzo-[b,e]-1,4-thiazinum.

Medicamenta antipsychotica
--------------------------

Medicamenta antipsychotica cum phenothiazino in greges tres dividuntur: composita aliphatica, piperidina, piperazina.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Grex** | **Effectus autonomicus** | **Exemplum** | **Sedativum** | **Reactio adversa** |
| Composita aliphatica |
| moderate | Chlorpromazinum | forte | moderate |
| Promazinum | moderate | moderate |
| Triflupromazinum | forte | moderate/forte |
| Laevomepromazinum | fortissime | minime |
| Piperidina | fuerte | Mesoridazinum | forte | lente |
| Thioridazinum | forte | lente |
| Piperazina | lente | Fluphenazinum | lente/moderate | forte |
| Perphenazinum | lente/moderate | forte |
|
| Prochlorperazinum |  |  |
| Trifluoperazinum | moderate | forte |

Effectus biologici
------------------

Reactio phototoxica.
Apud homines et animales phenothiazina effectus phototoxicos perficiunt: Phenothiazinum una cum luce reactionem adversariam cutaneam provocare possunt.

Notae
-----

1. ↑  Jaszczyszyn A, Gasiorowski1 K, Swiatek P, Malinka W, Cieslik-Boczula K, Petrus J, Czarnik-Matusewicz B (2012). "Chemical structure of phenothiazines and their biological activity". *Pharmacol Rep* **64**: 16-23

Nexus interni
-------------

* Chlorpromazinum
* Fluphenazinum
Stereotypia et veritas: praesertim pueros computatro ludere solere, sed utrum natura an nutrice alamur, magna quaestio est.
**Stereotypia** est comprehensio sociopsychologica generaliter de hominum gregibus facta, quae certo loco et tempore exsistit, nam stereotypiae inest scientia empirica, quae usurpari potest in rebus novis inopinatisque, cum e vestigio intellegendum fuit, quid exspectare, quid metuere liceret. Quomodo stereotypiae ad veritatem referantur per se ratione statistica investigari potest. Ac tamen streotypiae non categoriae scientificae sunt, sed potius impressiones in vita cotidiana conceptae, quarum veritas epistemologica, si forte, cum praedictione statistica congruit. Saepe tamen stereotypiae, si nihil aliud, fictiones tenaces sunt, quae, etsi a veritate separatae sint, alteros infamare possunt. Inveteratae enim stereotypiae quam facillime obsolescent nec descriptiones satis honestas facient. Stereotypiarum exempla sunt aetas, sexus, debilitas, propensio sexualis, identitas generis, professio, phyle.

De studiis stereotypiarum
-------------------------

Anno 1922 Walter Lippmann libro *Public Opinion* formales et simplices opiniones communes, quibus, etsi ad consila rapide capienda utiles sint, minime fides fieri possit, *stereotypias* appellavit. Argumenta Lippmanniana contra stereotypias — quod novae resistant informationi, vitiis scateant, inconvenientes civitatique detrimento sint — minus suum ius retinent contra studia recentiora, quae probabilitatem et partem cognitivam stereotypiarum proferre solent. Recentiores enim, quatenus cum veritate congruant stereotypiae, scire velint. Nam communia contra stereotypias argumenta (quod ethnocentrismo faveant, inimicitias permittant, gentes praeiudicii, convenientiae ac discriminatim tractent), etsi cum singulis tantum opinionibus stereotypis convenire videantur, stereotypiarum usum non tollunt. Praeterea ex propensionibus cognitivis in formandis adhibendisque stereotypiis apparet incommoditates ad stereotypias pertinentes reapse easdem esse, quae generaliter ad usum notionum referuntur.

Lex internationalis iurum humanorum, sicut Conventio de abroganda omnis generis discriminatione mulierum et Yogyakarta Principia, cogitationem stereotypiae cum praeiudicio interdicit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. Jussim & al. 2009.
2. ↑  Fiske & Taylor 1991: 166.
3. ↑  McCauley & al. 1980.
4. ↑  Articulo 5.
5. ↑  Praefacio, principium 25 et additamenta, (o).

Bibliographia
-------------

* Fiske, Susan T. & Taylor, Shelley E. (1991) *Social Cognition.* Novi Eboraci: McGraw-Hill.
* Jussim, Lee & Cain, Thomas R.; Crawford, Jarret T.; Harber, Kent; Cohen, Florette (2009) "The unbearable accuracy of stereotypes." *Handbook of prejudice, stereotyping, and discrimination*, ed. Todd D. Nelson, 199–227. Psychology Press.
* Lippmann, Walter (1922) *Public Opinion.* Harcourt, Brace and Company.
* McCauley, C. & Stitt, C. L.; Segal, M. (1980) "Stereotyping: From prejudice to prediction." *Psychological Bulletin* 87 (1): 195–208.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

***Romeo Void*** (Latine 'Inanitas Romeana') fuit grex musicus rockianus, anno 1979 fundatus. Grex musicus primum consistebat a saxophonista Beniamino Bossi, cantrice Debora Iyall, citharista Petro Woods, atque bassista Franco Zincavage. Grex peribat tympanista quattuor, incipiens cum Jay Derrah et finiens cum Aaron Smith.

*Romeo Void* alba officianlia tria mittebat, *It's a Condition*, *Benefactor*, et *Instincts*. Notissimus est carminibus *Never Say Never* et *A Girl in Trouble (Is a Temporary Thing)*.

Socii
-----

Omnes socii per gregis historiam:

* Beniaminus Bossi
* Debora Iyall
* Petrus Woods
* Francus Zincavage
* Jay Derrah
* Ioannes Haines
* Laurentius Carter
* Aaron Smith

Discographia
------------

Alba officinalia
* 1981: *It's a Condition*
* 1982: *Benefactor*
* 1984: *Instincts*

EP
* 1982: *Never Say Never*

Collectiones
* 1992: *Warm, in Your Coat*
* 1997: *Never Say Never: Hits, Rarities & Gems*

Singulares
* 1981: *White Sweater* / *Apache*
* 1982: *Never Say Never*
* 1982: *Undercover Kept*
* 1984: *A Girl In Trouble (Is a Temporary Thing)*
* 1984: *Say No*

Nexus externi
-------------

* Situs *Romeo Void*
Wikidata Abruttus
Res apud Vicidata repertae:Abruttus: insigneAbruttus: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°16′26″N 23°3′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 360  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Albu Cristian Alexandru  
*Procuratio superior*: Alba  

**Geographia**

*Superficies*: 3.20 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Dabas  

**Tabula aut despectus**

Abruttus: situsAbruttus: situs
Abrud saeculo XX ineunte
Situs Abrutti in Alba circulo
**Abruttus** (Dacoromanice *Abrud*, Germanice *Großschlatten*, Hungarice *Abrudbánya*) oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est.

Historia
--------

Abruttus in ruinis oppidi Dacici et Romani eiusdem nominis conditum est. Inter forticationes erat, quibus cuniculi auri in Roșia Montană defendebantur. Anno 1472 Abrud ius urbis adeptus est. Anno 1784 seditio contra regimen Austriacorum suppressa est. Sed tamen ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit. Ad hunc diem cum regione tota Transsilvania pars Romaniae est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Abruttum** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Abrud (Dacoromanice)
Helena in nummo depicta
**Helena** (nata ante annum 326, mortua fine anni 360) imperatrix Romana erat.

Familia
-------

Helena filia Constantini I imperatoris et Faustae. Habuit tres fratres et sororem: Constantinum II (Augustum 337 - 340), Constantium II (Augustum annis 337 - 361), Constantem (Augustum 337 - 350) atque Constantinam, uxorem Constantii Galli Caesaris.

Vita
----

Anno 355 Constantius II frater Mediolani Helenam Iuliano consobrino uxorem dedit, quem die 6 Novembris *Caesarem* per Gallias fecerat. Cum eo in Galliam iter fecit, quae tum incursionibus barbarorum caedebatur. Hoc tempore saepius gravida fuit, sed semper infantem amisit. Sunt qui dicant id Eusebiam, uxorem Constantii, dolo malo effecisse, quia ipsa semper sterilis fuit. Anno 357, cum Constantius Romam viseret, Helena ibi in aula regia vixit. Helena catholicam fidem sequebatur et Coloniae ecclesiam Sancti Gereonis condidit. Maritus eius autem primo clam, deinde aperte cultui deorum Romanorum favebat. Fuit Helena Lutetiae, cum Iulianus mense Februario anni 360 *Augustus* a militibus suis proclamabatur. Paulo post mortua est et Romae in mausoleo Constantinae sepulta non iam pacem inter fratrem et maritum contrahere poterat, qui anno 361 ad bellum civile inter se venerunt. Helena primo ad Viam Nomentanam Romae sepulta est, tum Constantinopolim translata et prope maritum condita est.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae XVI 10,18-19
2. ↑  loco citato
3. ↑  Ammianus Marcellinus XXI.1.5 et XXV.4.2
4. ↑  Leo Grammaticus, Chronolgraphia 94
Mors Absalom, pictura Germanica saeculi XIV
**Absalom**, sive **Absalon** (Hebraice אֲבִישָׁלוֹם, Graece Ἀβεσσαλώμ, Ἀβεσαλώμ), in Bibliis Hebraicis fuit filius Davidis, natus in oppido Hebron ex Maacha, filia Tholmai, regis Gessur. Pulcritudine omnibus excelluit, caesarie praeditus speciosissima, quam quotannis tondebat, pondere vel pretio ducentorum siclorum Fratrem Amnon, stupri ulciscendi causa in sororem Thamar et fortasse etiam cavendi, ne frater regnum sibi arrogaret, interfecit. Conatus est modis omnibus sibi favorem populi captare, ut regno potiretur, quod et obtinuit perduellis, Absalom regem in Hebron cuncto populo salutante. Absalom post quattuor annos, fortasse ab unctione David in regem per Samuelem, seditionem fecit. Suadente perfido Achitophel, cum universis maioribus natu Israel, paravit statim insequi ac perimere fugientem David, quem amicus Chusai, simulans se eius hostem et moram Absalomo suggerens, ex praesenti periculo liberat. Inito tamen proelio cum profugi patris copiis, impius Absalom a duce Ioab devictus est ac ramis quercus vel terebinthi adhaerens capite ab eo ejusque armigeris confossus sepultusque in saltu Ephraim sub saxorum acervo.

David graviter a morte filii motus est:

> Contremuit itaque rex et ascendit cenaculum portae et flevit. Et sic loquebatur vadens: "Fili mi Absalom, fili mi, fili mi Absalom! Quis mihi tribuat, ut ego moriar pro te? Absalom fili mi, fili mi!"
> 
> 

Absalom, filiis amissis vel nondum habitis, sibi lapidem in valle regis, "manum Absalom" appellatum, erexerat. Iosephus scripsit hunc duobus stadiis ab Hierosolymis stare, sed monumentum quod hodie "sepuclrum Absalom" dicitur fortasse primo saeculo aerae vulgaris constructum est.

Notae
-----

1. ↑  2 Sam. 3:3.
2. ↑  2 Sam. 14:25.
3. ↑  2 Sam. 14:26.
4. ↑  2 Sam. 13:28–29.
5. ↑  2 Sam. 16:15 et seq.
6. ↑  2 Sam. 15:7. Sic in manuscriptis Graecis et Syriacis, sed "post quadraginta annos" in manuscriptis Hebraicis.
7. ↑  2 Sam. 17.
8. ↑  2 Sam. 18.
9. ↑  2 Sam. 18:33 (vel 19:1). *Nova Vulgata*.
10. ↑  2 Sam. 18.
11. ↑  Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 7.9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Absalom** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
Mas adultus

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Primates   
Familia : Hominidae   
Subfamilia : Ponginae   
Genus : *Pongo*   
Species : ***P. tapanuliensis***   
*Pongo tapanuliensis''*   
Nurcahyo, Meijaard, Nowak, Fredriksson & Groves, 2017  

***Pongo tapanuliensis*** (binomen ab Antonio Nurcahyo et collegis anno 2017 statutum) est species generis *Pongo* in parva regione insulae Sumatrae occidentalis habitans, et una trium specierum huius generis.

Bibliographia
-------------

* Joe Cochrane, "New Orangutan Species Could Be the Most Endangered Great Ape" in *New York Times* (2 Novembris 2017)
* Alexander Nater, Maja P. Mattle-Greminger, Anton Nurcahyo et al. "Morphometric, Behavioral, and Genomic Evidence for a New Orangutan Species" in *Current Biology* (2017)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Pongo tapanuliensem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Pongo tapanuliensis"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List |
Cursus per Alsatiam Helelli fluminis.
**Helellus** vel **Hellelus**, vulgo *Ill*, est rivus Franciae qui monte Iura ad Winkel ortus et 216 km longus totam Alsatiae planitiem percurrit et praecipuas huius regionis urbes (Altkirch, Mulhusium, Ensishemium, Colmariam, Selestadium, Argentoratum) adluit antequam in Rhenum influeret ad Argentoratum. Multi rivi e Vosego monte in Hellelum influunt quorum praecipui sunt a meridie ad septentrionemː Largue, Doller, Thur, Lauch, Fecht, Giessen, Bruche.

De toponymia
------------

Helellus Argentorati paulo antequam cum Rheno conflueret.
Nomen fluminis in nominibus nonnullarum urbium et vicorum Alsatiae adgnosciturː

* Illfurth ("Helleli vadum")
* Illhaeusern ("Helleli vicus")
* Illkirch ("Helleli ecclesia")
* Illtal ("Helleli vallis")
* Illwickersheim ("Helleli vivarium")
* Illzach (etymologia dubia)

Sunt etiam qui nomen fluminis in regionis nomine agnoscant (*El-sass*, "Helleli sedes").

Notae
-----

1. ↑  "" in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~.
2. ↑  Ibidem passimː exempli gratia sub lemmatibus Mulhusia et Ensishemum.

Plura legere si cupis
---------------------

* Jean-Luc Eichenlaub, "Des sources au Rhin : l'Ill, rivière oubliée", *Gazette des archives*, 1996ː 368-371

Nexus externi
-------------

* Hellelus crescens et exundans
**Dominica Trinitati**s sive (in Calendario Romanae Ecclesiae) **Sanctissimae Trinitatis Sollemnitas** est dominica post Pentecosten.

Festum circa annum 1000 in monasteriis Benedictinis Franciae ortum anno 1334 a Ioanne XXII papa in Calendarium Romanae Ecclesiae introductum et venerationi Sanctissimae Trinitatis dedicatum est. Hoc festo dogma, quod a Concilio Nicaeno Primo (325) definitum est, liturgice explicatur. 

Cum sit secundae anni liturgici partis initium, cui sunt paucae sollemnitates, Protestantes dominicas a dominica Trinitatis incipientes usque ad finem anni liturgici computant (dominica post Trinitatis). 

In Ecclesiis Orthodoxis Pentecoste festum Trinitatis habetur; dominica post Pentecosten ibi Festum Omnium Sanctorum celebratur.

Bibliographia
-------------

* Karl-Heinrich Bieritz (1994): Das Kirchenjahr. Monaci 1994, p 143
* Alle heiligen Zeiten. Lieder und Texte im Jahreskreis. Atzenbrugg 2010

Nexus externi
-------------

* Commentatio Trinitatis in: Austria-Forum (Theodisce)
Introitus solemnis Iesu super asellum sedentis in Hierosolyma.
**Dominica in Palmis de passione Domini** seu simplicius **dominica palmarum** est feria Christiana primae classis et dies dominica proxima ante dominicam paschalem. Hoc die solemnis introitus Iesu in Hierosolyma celebratur. Hominibus ovantibus Hierosolyma locus pacis non est quoniam Hierosolymitani innocentem necaturi sunt.

Omnes quattuor evangelistae res istas tradunt. Benedicuntur rami palmarum et processiones multis in locis et nostris diebus fiunt. Insuper dies iste hebdomadam sanctam aperit.

Historia
--------

Asinae pullus in Helvetia saeculo XI confectus
Festum in ecclesiis orientalibus iam saeculo IV notum erat, cum per Occidentem non ante saeculum IX serperet. Romae pontifex maximus ipse ramos benedicit eosque transferri ad alia oratoria Romana iubet. In plagis septentrionalibus Europaeis saepe salix caprea, in Russia buxus sempervirens, in Graecia laurus nobilis, in Italia autem olea europaea pro palmis substituuntur. Christifideles ramos diutius domi servant, ut auxilio in necessitatibus sint.

Variis in terris asinus ligneus Salvatoris statuam vehit populo sequente et orante. Traditiones tales interdum tempore contrareformationis consulto reinstitutae sunt.

Loci evangeliorum
-----------------

Testimonium de ingressu Salvatoris in pullo asinae sedentis dant e.g. haec verba sancti evangelii secundum Lucam (cap. 29, 33-38):

> Solventibus autem illis pullum, dixerunt domini eius ad illos: Quid solvitis pullum? At illi dixerunt: Dominus eum necessarium habet. Et duxerunt illum ad Iesum; et iactantes vestimenta sua supra pullum, imposuerunt Iesum. Eunte autem illo, substernebant vestimenta sua in via. Et cum appropinquaret iam ad descensum montis Oliveti, coeperunt omnis multitudo discipulorum gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus, quas viderant, virtutibus dicentes: Benedictus, qui venit rex in nomine Domini! Pax in caelo, et gloria in excelsis!
> 
> 

Nexus interni
-------------

* Processio dominicae in Palmis Hagiopolitana (in Eichsfeldia in regione Thuringiae catholica)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **introitum in Hierosolyma** spectant. |

* Festi explicatio catholica
* Festi explicatio protestantica
* Interpretatio orthodoxa
* Pellicula liturgiae secundum traditionem orthodoxam Serbicam, diei 8 Aprilis 2012
* Liturgiae ordo in Ecclesia episcopali - cum nexibus ad alias traditiones
| *Sancta Agnes de Bohemia* |
| --- |
|  |
| Virgo, abbatissa seu soror maior |
| Attributa | corona, ecclesia sive monasterium |
|  Index Sanctorum |

Sancta **Agnes de Bohemia** (nata anno 1211 — obiit Pragae die 2 Martii 1282) fuit filia regis Bohemiae Ottocari I, amica sanctae Clarae Assisiensis et monacha ordinis eius, fundatrix Ordinis militaris Crucigerorum cum rubea stella.

Vita
----

Monasterium sanctae Agnetis Pragae
Agnes nata est anno 1211. Parentes eius erant rex Bohemiae Ottocarus I et Constantia regina, fundatrix Portae Coeli. Agnes abnegavit uxor filii imperatori Friderici II fieri, quia voluit secundum exemplum sancti Francisci Assisiensis vivere. Cum fratre suo rege Bohemiae Venceslao I fundavit anno 1232 in Praga monasterium monacharum ordinis sanctae Clarae et facta est praeposita eius (*Monasterium sanctae Agnetis* appellatur). Frater eius rex Venceslaus sepultus est cum uxore suo in monasterio sanctae Agnetis. Etiam nepos eius rex Ottocarus II voluit in eodem monasterio sepulcrum habere, sed sepultus est in ecclesia metropolitana sancti Viti Pragensis. Anno 1277 intravit Cunegundis, filia Ottocari II, monasterium sanctae Agnetis, postea facta est abbatissa monasterii sancti Georgii in castro Pragensi. Die 2 Martii 1282 mortua est sancta Agnes in monasterio suo.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **sanctam Agnetem** spectant. |

* De sancta Agnete - summarium
Wikidata Agnes Brugger
Res apud Vicidata repertae:Agnes Brugger: imagoAgnes Brugger: imago
*Nativitas*: 8 Februarii 1985; Lignitium  
*Patria*: Germania, Polonia  
*Nomen nativum*: Agnieszka Malczak
**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Foedus 90/Virides  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  

Agnes Brugger
**Agnes** (Theod. *Agnieszka*) **Brugger** (nata *Agnieszka Malczak* die 8 Februarii 1989 Lignitii/Polonia) rerum politicarum perita Germanica factionis Foederis 90/Viridum est.

Iuventus et munus
-----------------

Lignitii nata Agnes Malczak anno 1989 cum familia in Germaniam immigravit et Tremoniae adolevit. Hac in urbe anno 2004 testimonium maturitatis adepta est et Tubingae studium rerum politicarum coepit. Etiam in administratione autonoma studentium operam dedit.

Familia
-------

Agnes Malczak anno 2011 marito nupsit atque eius nomen sumpsit.

Cursus honorum
--------------

Brugger, quae ab anno 2004 sodalis Factionis Viridum est, anno 2009 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est atque etiam annis 2013 et 2017 electa est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Agnetam Brugger** spectant. |

* Biographia brevis apud paginam Dietae Foederalis
* Pagina personalis
Wikidata Agnes Marshall
Res apud Vicidata repertae:Agnes Marshall: imagoAgnes Marshall: imagoAgnes Marshall: subscriptioAgnes Marshall: subscriptio
*Nativitas*: 24 Augusti 1855; Welcomstowa  
*Obitus*: 29 Iulii 1905; Pinner  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: Coquus, scriptor, inventor, diurnarius, Negotiator, editor  

**Agnes Bertha Marshall** (Welcomstowae(en) in Essexia die 24 Augusti 1855 nata; mortua ad Pinner Middelsexiae die 29 Iulii 1905) fuit coqua etpraeceptrix artis coquinariae.

Filia Ioannis Smith rationarii, artem coquinariam Lutetiae et Vindobonae didicisse dicitur. Scholam huius artis (*Marshall School of Cookery*) Londinii cum marito anno 1883 condidit. Illa ibi docebat, contiones valde frequentatas tenebat, instrumenta domestica venditabat, libros a se scriptas divulgabat. Inventiones plures de confectione glaciei edibilis proposuit, de qua re *The Book of Ices* anno 1885, *Fancy Ices* 1894 edidit.

Scripta
-------

Machina glaciei edibilis faciendae ab Agnete Marshall venditatae
* 1885 : *The Book of Ices*. Londinii Textus priscus; editio aucta
* 1888 : *Mrs. A.B. Marshall's Cookery Book*. Londinii Textus; aliud exemplar
* 1891 : *Mrs. A.B. Marshall's Larger Cookery Book of Extra Recipes*. Londinii Textus
* 1894 : *Fancy Ices*. Londinii Textus

Eruditio
* "Agnès B. Marshall, the queen of ice" in *Les Cahiers de la gastronomie* n° 20 (2014?)
* Elizabeth David, *Harvest of the cold months: the social history of ice and ices*. 1994
* Robin Weir, "Marshall [née Smith], Agnes Bertha (1855–1905)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
* Robin Weir et al. *Mrs Marshall: the greatest Victorian ice cream maker*. 1998

Nexus externi
-------------

* "I simply *must* be her" (2014) apud *Pluot*
* "Fancy Ices: Mrs. Agnes Marshall, Queen of Ices" (2020) apud *Digital Humanities Studio*
* "Mrs A.B. Marshall" apud *London Canal Museum*
* "The 19th-century entrepreneur who pioneered modern ice cream" apud *The Hustle*
***De re veneria*** (Graece Περὶ Ἀφροδισίων) fuit opus hodie deperditus de aphrodisiis et de meretricum officio, saeculo IV a.C.n. a Philaenide Samia scriptum. Cuiusdam libri oratione soluta de ea re, Philaenidi adscripti, exigua fragmenta nuper reperta sunt inter papyros Oxyrhynchi (P.Oxy. 2891). 

E libro sic cognito discimus exstitisse re vera traditionem Graecam scriptorum technicorum de eroticis; eam traditionem hausivit Ovidius dum composuit carmina sua *De Arte Amatoria*. Philaenidem librumque eius commemorant Timaeus, Aristoteles, Chrysippus Solius, Clearchus Solius, Polybius, Athenaeus, Clemens Alexandrinus. Sed Aristoteles dicit opus Philaenidis carmen fuisse; poeta Aeschrio Samius in "epitaphio Philaenidis" praetendit eam neque meretricem neque scriptorem de re amatoria esse, istumque librum re vera a quodam "Polycrate Atheniensi" scriptum.

Notae
-----

1. ↑  Aristoteles, *De divinatione per somnium* 464b2; Athenaeus, *Deipnosophistae* 220f, 335b-e, 457d; Polybius, *Historiae* 12.13; Clemens Alexandrinus, *Protrepticus* 4.61.; *Suda* s.v. Demochares.
2. ↑  Athenaeus, *Deipnosophistae* 335c.

Nexus externi
-------------

* Fragmentum cum descriptione, ex exhibitione *Oxyrhynchus: A City and its Texts* (Egypt Exploration Society)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Ioannes Lipsky
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Lipsky: imagoIoannes Lipsky: imago
*Nativitas*: 15 Maii 1947; Cedar Rapids  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: Managing Director of the International Monetary Fund  
*Munus*: oeconomus, Argentarius, auctor, international forum participant, scriptor  
*Patronus*: Universitas Hopkinsiensis
Ioannes Lipsky (ad sinistram partem), Sergius Ignat'ev et Vladimirus Putin Moscuae anno 2010 ab Alexio Nikol'skij picti
**Ioannes Lipsky**, vulgo plenius *John Phillip Lipsky* (natus anno 1947 in urbe Cedar Rapids Iovae) a die 15 Maii usque ad 5 Iulii 2011 breviter Aerarium Monetarium Internationale rexit, Dominico Strauss-Kahn subito ab hoc munere abscedens, Christina Lagarde nondum successa.

In familia ex Ucraina migrata educatus, Ioannes Lipsky est alumnus universitatum Wesleyanae et Stanfordiensis. Inde apud Aerarium Monetarium Internationale operam dedit, interdum Vasingtoniae sed inter annos 1978 et 1980 in Chilia, legatus Aerarii, Augusto Pinochet eis annis imperante. Ab anno 1984 argentarius meruit pro Salomon Brothers, Chase Manhattan Bank et J. P. Morgan. Fuit rector deputatus principalis Aerarii Monetarii Internationalis annis 2006-2011. Hodie apud universitatem Johns Hopkins in Schola Studiorum Internationalium Superiorum docet.

Nexus externi
-------------

* "John Lipsky" apud Aerarium Monetarium Internationale

Rectores Fundi monetarii internationalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Camillus Gutt 1946 • Inguarus Rooth 1951 • Petrus Jacobsson 1956 • Petrus Paulus Schweitzer 1963 • Henricus Ioannes Witterveen 1973 • Iacobus de Larosière 1978 • Michael Camdessus 1987 • Horatius Koehler 2000 • Rodericus Rato 2004 • Dominicus Strauss-Kahn 2007 • Ioannes Lipsky 2011 • Christina Lagarde 2011 |
|  |
Statua Rudaki, Dushanbe in urbe Tadzikistaniae.
Nummus chartarius 500 samanorum Tadzikistanianorum imaginem Rudakianam fert.
**Abū 'Abd Allāh Ja'far ibn Muḥammad al-Rūdhakī** (Persice ابو عبدالله جعفر بن محمد رودکی), vulgo **Rudaki** (Persice رودکی) et honoris causa **Adamus Poetarum** (Persice آدم الشعرا) appellatus, fuit poeta Persicus, qui primus magnus linguae Persicae hodiernae homo ingeniosus aestimatur. Poemata in hodierno abecedario Persico composuit, et conditor litterarum Persicarum classicarum ab eruditis habetur. Eius poemata multa ex veterrimis poesis Persicae generibus continent, inter quae tetrastichon, sed minima ex eius poematibus exstant.

Natus est Rudaki in urbe Imperii Samanidarum (hodierna Tadzikistania) anno 858; ibidem mortem obiit anno 941.

Ex 1 300 000 versuum ei tributorum, solum quinquaginta duo qasida, ghazal, et ruba'i, exque eius magnis operibus epicis, nihil nisi pauci versus in dictionariis vernaculis errantes exstant.

Nexus interni
-------------

* Kalila et Dimna

Pinacotheca
-----------

* Sepulcrum Rudakianum refectum, Panjrud prope Panjakent.Sepulcrum Rudakianum refectum, Panjrud prope Panjakent.
* Hortus Rudakianus, Dushanbe in urbe TadzikistaniaeHortus Rudakianus, Dushanbe in urbe Tadzikistaniae
* Statua Rudaki Istravshan in urbe TadzikistanaeStatua Rudaki Istravshan in urbe Tadzikistanae

Notae
-----

1. ↑  "Rūdakī Persian poet," *Encyclopaedia Britannica.*
2. ↑  Tabatabai 2011.

Bibliographia
-------------

* Browne, E. G. 1998. *Literary History of Persia.* 4 vol. ISBN 0-7007-0406-X.
* Rypka, Jan. 1968. *History of Iranian Literature.* Reidel Publishing Company. OCLC 460598. ISBN 90-277-0143-1.
* Tabatabai, Sassan. 2011. *Father of Persian Verse: Rudaki and His Poetry.* Amstelodami: Amsterdam University Press.

Nexus externi
-------------

* Bashiri, Iraj. *Rudaki, Abu Abd Allah.* Biographia.
* "Roudaki's Lyre." A National Choir of Persia anno 1976 facta. Pellicula.
* Rudaki in paginis flavis Iranianis.
**Rucratinus**, Graece Ῥουκρατῖνος, nomine nativo ركن الدين سليمان شاه *Rukn al-Dīn Sulaimān Šāh*, filius Clitzasthlan II e familia Selgiukidarum, fuit, fratre Caichosroi eiecto, sultanus Iconiensis ab anno 1196. Mortuus est anno 1204; successor ad sultanatum fuit filius Clitzasthlan III.

Nicetas Choniates imperatorem Alexium Angelum anno 1200 ait auro oblato Assassinum quendam suasisse ut Rucratinum trucidaret; Assassinum autem antequam id perfecisset captum esse.

Notae
-----

1. ↑  "Rucratinus": Nicetas Choniates, *Historia* pp. 566-567 Wolfius = pp. 520-521 van Dieten
2. ↑  Nicetas Choniates, *Historia* p. 529 van Dieten

Bibliographia
-------------

* Dimitri Korobeinikov, "A sultan in Constantinople: the feasts of Ghiyath al-Din Kay-Khusraw I" in Leslie Brubaker, Kalliroe Linardou, edd. *Eat drink and be merry (Luke 12:19): food and wine in Byzantium* (Aldershot: Ashgate, 2007) pp. 93-108 ad pp. 97-104

Nexus externi
-------------

* "Kilic Arslan (cum filiis)" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
**Agnomen** (< *ad-* + *nomen*) est nomen proprium in vicem alii nominis aut praeter aliud nomen alicui homini datum. Agnomen vocabulum linguae post-classici videtur; quamquam haec nomina in tempore classico erant, *cognomina* appellari solebantur.

Sic nomina Romana Diomedes Grammaticus describit:

Propriorum nominum quattuor sunt species: praenomen, nomen, cognomen, agnomen. Praenomen est quod nominibus gentiliciis praeponitur, ut Marcus, Publius. Nomen proprium est gentilicium, id est quod originem familiae vel gentis declarat, ut Porcius, Cornelius. Cognomen est quod unius cuiusque proprium est et nominibus gentiliciis subiungitur, ut Cato, Scipio. Ordinantur enim sic, Marcus Porcius Cato, Publius Cornelius Scipio. Agnomen quoque est quod extrinsecus cognominibus adici solet ex aliqua ratione vel virtute quaesitum, ut est Africanus Numantinus et similia.

Notae
-----

1. ↑  Lewis et Short, s.v. "agnomen".
2. ↑  Diom. 1.321[*nexus deficit*]

Nexus interni
-------------

* Pseudonymum
*Vide etiam paginam discretivam:* Clusa (discretiva)


Wikidata Clusa Vetus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°58′4″N 7°59′0″E  
*Numerus incolarum*: 556  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 4.09 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clusanicum, Lucinascum, Pons Attii  

**Tabula aut despectus**

Clusa Vetus: situsClusa Vetus: situs
Clusa Vetus
**Clusa Vetus** (Italiane: *Chiusavecchia*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clusam Veterem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.
Wikidata Plimmuta
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 50°22′17″N 4°8′32″W  
*Numerus incolarum*: 267 918  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: City of Plymouth  

**Geographia**

*Superficies*: 79.29 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Brestia, Civitas Gdinensis, Fanum Sancti Sebastiani, Plymouth, Bata, Sekondi-Takoradi  

**Plimmuta** sive **Tamaropolis** (Anglice *Plymouth*) est urbs Devoniae in Anglia meridiano-occidentali sita, ad ostium fluminis Tamari (vel Hamoaze) iacens, ubi nundinae et mercatus ex anno 1439 habentur. Ibi portus cum navalibus patet, et classis regia collocatur. Tamari Pons et Alberti Pons Regalis ferunt viam et ferroviam ad Saltash Cornubiae. Ecclesia cathedralis est sedes episcopi dioecesis Romanae Catholicae Plimmutae.

Res gestae
----------

Despectus in Plimmutam
Urbs nomen Anglicum *Plymouth* exinde ab anno 1493 habet, antea *Sutton* appellata est.

Peregrinatores saeculo XVII hinc navi *Mayflower* nominata emigraverunt ut anno 1620 coloniam in America conderent.

Regio *The Hoe*
In bello altero orbis terrarum Germani aeroplanis in oppidum impetum fecerunt, et magnam partem urbis destruxerunt. Post bellum urbs stilo annorum 1950 iterum aedificata est.

In urbe globis ignivomis destructa ad ecclesiam Sancti Andreae ad portam signum ligneum apparuit verbo Latino *resurgam* ornatum

Hic milites Americani et Britannici in naves impositi sunt ut magnam incursionem in Normanniam a Germanis occupatam faceret.

Plimmutae urbs unificatio? oppida Plimmuta (olim Sutton), Portus Devoniae et "Stonehouse"? est.

Notae
-----

1. ↑  "Plimmuta, *Plimmouth, Devon, portus*" (p. 133 apud *Google Books*)
2. ↑  "Plymouth: Tamaropolis, -is (f.); Plymouth Sound, Tamari Ostia" J. Riddle, T. Arnold, *A Copious and Critical English-Latin Lexicon*, London, 1847, revised C. Anthon, New York, 1849
3. ↑  Samantha Letters, "Gazetteer of Markets and Fairs in England and Wales to 1516"

Nexus interni
-------------

* Colonia Plimmuta

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°22′17″N 4°8′32″W • *GeoNames* • *Facebook Places* • *Vision of Britain* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Plimmutam** spectant. |

* "Plymouth" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)
* "Plymouth" in Daniel Lysons, Samuel Lysons, *Devonshire: a general and parochial history of the county* (*Magna Britannia*. 1822. ~)
Wikidata Agnes Alpers
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Iunii 1961; Oerel  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, educator  

**Consociatio**

*Factio*: Sinistra  

**Agnes Alpers** (nata die 29 Iunii 1961 in vico Oerel) rerum politicarum perita Germanica factionis Sinistrae est.

Iuventus et munus
-----------------

Alpers anno 1980 scholam finivit et Berolini paedagogiae studebat et anno 1986 diploma accepit. Deinde liberis et iuvenibus curam habuit.

Cursus honorum
--------------

Alpers factionum SEW et DKP sodalis fuit atque deinde ad Sinistram accessit. Anno 2009 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est et anno 2013 iterum mandatum abstulit, quamquam morbo gravissima afflicta est. Die 2 Martii 2015 autem hoc morbo coacta e Dieta Foederali se recessit.

Familia
-------

Alpers marito nupsit atque duos liberos habet.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis
* Pagina personalis

Notae
-----

1. ↑  Nota in pagina personali
Dei genetrix Volodimiriensis
Hetoemasia in latere altero imaginis Volodimiriensis
**Dei genetrix Volodimiriensis** est imago thaumaturga Dei genetricis, quae in Ecclesia Orthodoxa Russica colitur. Tres dies festivos habet: 

* 21 Maio calendario Iuliano vel 3 Iunij calendario Gregoriano
* 23 Iunio calendario Iuliano vel 6 Iulio calendario Gregoriano
* 26 Augusti calendario Iuliano vel 8 Septembris calendario Gregoriano

Iconographia
------------

Imago Dei genetricis generis, quod *Eleusa* (Graece Ἐλεοῦσα, scilicet Latine *Misericors*) nominatur, est. In iconibus generis *Eleusae* Iesus puer genam suam ad matris genam applicat et mater eum amplectitur. Ligno imaginis verso Hetoemasiam saeculo XV ineunte pictam videre potes.

Historia
--------

A Sancto Luca, ut et multae aliae imagines venerandae, picta esse dicitur. Re vera Graeca est. In Russiam circa annum 1130 translata est et in monasterio Vyshegorodensi Kioviae collocata. In Volodimiriam Andreas Bogolubensis eam anno 1160 attulit ibique
in Ecclesia cathedrali Dormitionis collocata est. Eam veluti tutamen quoddam, quotiescunque erat pugnaturus, secum in castris ferre solebat Andreas; ejusque ope victoriam de Bulgaris Volgensibus reportatam fuisse narrant. In Moscuam Basilio I regnante translata est, ut a Tamerlane urbem defenderet. Post ter Moscuam a Tataris defendisse putatur. In Ecclesia cathedralis Dormitionis Cremlini colebatur. Ab anno 1930 in Pinacotheca Tretiakoviana servabatur et anno 1991 in Ecclesiam Sancti Nicolai in *Tolmatschi*, quae et templum Orthodoxum et pars Pinacothecae simul est, colitur.

Notae
-----

1. ↑  Vel *Vladimiriensis*, vide: Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 135–136. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dei genetricem Volodimiriensem** spectant. |

* De imagine Volodimiriensi **(Russice)**
Editio Prima, Norimbergae apud Ioh. Petreium, anno 1543 
Basileae anno 1566 typis *Officinae Henricpetrinae* editus.
Amstelrodami, Nicolai Mulerii, anno 1617 
***Nicolai Copernici Torinensis De revolutionibus orbium coelestium, Libri VI***, Norimbergae anno 1543 impressum, est magnum Nicolai Copernici opus summo pontifici Paulo III dicatum, quocum theoriam heliocentricam contra theoriam Ptolemaei promulgavit. Quo tempore Copernicus hoc opus composuit, "Frueburgii" (sic orthographia sua) habitavit.

Editioni posteriori huius libri, anno 1617 divulgatae, titulus *Astronomia instaurata* praefigitur.

Liber etiam origo cogitationis criticae in *Critica rationis purae* Kantii factus est

Nexus
-----

* *De revolutionibus orbium coelestium* (1543), apud Universitatem Harvardianam.


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **De revolutionibus orbium coelestium** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **De revolutionibus orbium coelestium** spectant. |
Caseus Briensis de Meldis
**Caseus Briensis** seu **de Bria** (Francogallice *Brie*) est nomen varietatis casei bubuli in Francia inventae. Cortex caseorum ope fungi *Penicillii camemberti* fit.

Quem caseum Panthaleo de Conflentia anno 1477 laudavit:

Parisius et in partibus circumstantibus casei de Bria excellentissimi habentur, nec immerito ... Patria tamen haec plana est et satis sicca, et ideo credo bonitatem pascuum et herbarum hoc facere ... Satis sunt aerei, quod ex facilitate liquefactionis ad ignem ostenditur. Non est etiam in ipsis magna viscositas, quia non filant, sed funduntur quasi sicut butirrum, et cum non sunt multum novi habent colorem cerae citrinae. Qui quidem color incipit versus circumferentiam et corticem et post successive et paulatine versus centrum: et quando talis color attingit etiam centrales partes, tun casei dicuntur facti et sic perfecti, et vere sunt meliores.

Appellatio Originis Protecta
----------------------------

Caseus sub nominibus *Brie de Meaux* ("Briensis de Meldis") et *Brie de Melun* ("Briensis de Meloduno") in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Qui casei ab anno 1980 appellationem in Francia verificatam portabant, ab anno 2009 appellationem in Europa protectam habebunt.

Nec caseus satis notabilis *Brie de Nangis* ("Briensis de Nangiaco"), qui in eadem regione Briae provenit, nec caseus vicinus Columbariensis mensura minore confectus, appellationibus proteguntur. Nomen *Brie* pro caseis mollibus in aliis civitatibus productis interdum usitatus est.

Notae
-----

1. ↑  "Caseus ... Briensis" (p. 134 apud *Google Books*)
2. ↑  "casei de Bria", brevius "Bria": Panthaleo de Conflentia (1477)
3. ↑  Panthaleo de Conflentia (1477)

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1477 : Panthaleo de Conflentia, *Summa lacticiniorum completa* 2.11 (f. 18r editionis 1508)

Eruditio
* G. Gassies, "De Charlemagne et du fromage de Brie" in *Revue des études anciennes* vol. 20 (1918) pp. 121-124
* Alban Gautier, "Charlemagne, le brie et le roquefort" in *Kentron* no. 35 (2019)

Nexus externi
-------------

* De appellationibus lacticiniis Francicis **(Francogallice)**
* De appellationibus lacticiniis **(Francogallice)**
* De caseo *Brie de Nangis* **(Anglice)**
Thomas Couture a se pictus
 **Thomas Couture** (natus die 21 Decembris 1815 Silvanecti – mortuus est die 30 Martii 1879 in oppido Villiers-le-Bel) fuit pictor Francicus.

Vita
----

Discipulus Antonii Ioannis Gros et Pauli Delaroche annis 1840 ineuntibus famam suam auxit elegantiam delineatoriam classicis Francicis cultam cum coloribus vivacioribus atque impetu magno uniens.

Eius opus magnum de Romanorum decadentia (in Museo Lupariensi), quod anno 1847 in pinacotheca *Salon* triumphum egerat, tam delineatione perfecta quam coloribus speciosis distinguitur ut argumentum tabulae concentum atque consensum cum technica inire possit. Similium notionum atque commodorum tabulae multae anteriores exstant, e.g. de Venetiano iuveni post festum, de Filio prodigo, de Sacra auri fame (1841; in museo Tolosano), de Lupae victoria.

Ab anno 1855 notissimum factum est opus de Falconario; tamen constat imaginem Romanorum illorum moribus depravatorum omnia alia superare. Neque scaenae e vita Mariae depromptae quas in Fano Sancti Eustachii Lutetiensi depinxit, vere captant.

Denique Couture discipulos non paucos genuit, inter quos etiam Germani velut Anselmus Feuerbach, Rudolphus Henneberg, Augustus de Heyden, Gulielmus Gentz, Victor Müller: annis 1850 magister multis dilectissimus fuisse videtur. Etiam Petrus Puvis de Chavannes, Gulielmus Morris Hunt, Marcellinus Desboutin et Antoninus Proust multum a Couture discebant. Ipse autem edidit librum praetitulatum »Entretiens d'atelier« annis inter 1867 et 1869, duobus in tomis.

Opera
-----

* "Romani Imperio decadente" (*Les Romains de la décadence*)
* "Cibus post comissationem sumptus" (*Le souper après le bal masqué*)
* "Meretrix hodierna" (*La courtisane moderne*)

Pinacotheca
-----------

* "Aucupium" (1859)"Aucupium" (1859)
* "Puella""Puella"
* L'enrôlement des volontaires de 1792*L'enrôlement des volontaires de 1792*

Bibliographia
-------------

* Georges Bertauts-Couture (ed.): *Thomas Couture, sa vie, son œuvre, son caractère, ses idées, sa méthode*. Le Garrec, Lutetiae 1932.
* Albert Boime: *Thomas Couture and the Eclectic Vision*. Yale University Press, Ad Novum Portum Connecticutae 1980, ISBN 0-300-02158-5.
* Armand Dayot (ed.): *Exposition des œuvres de Thomas Couture*. Levesque, Lutetiae 1913.
* Robert Kashey (ed.): *Thomas Couture. Drawings and some oil sketches*. Shepherd Gallery, Neoeboraci 1971.
* Bénédicte Ottinger (Hrsg.): *Thomas Couture (1815–1879). Portrait d’une époque*. Somogy, Lutetiae 2003, ISBN 2-85056-684-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomam Couture** spectant. |

* De Couture apud artfacts.net
* Opera varia istius artificis in Museum d'Orsay] Lutetiae
Wikidata Surangel Whipps
Res apud Vicidata repertae:Surangel Whipps: imagoSurangel Whipps: imago
*Nativitas*: 9 Augusti 1968; Baltimora  
*Patria*: Palau  

**Officium**

*Officium*: President of Palau  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Familia**

*Genitores*: Surangel S. Whipps;   
*Coniunx*: Valerie Whipps  

**Surangel Whipps**, Anglice plenius *Surangel S. Whipps, Jr.* (ita cognominatus ut a patre distinguetur; die 9 Augusti 1968 natus) est politicus insularum Palauensium. 

Baltimorae in urbe Terrae Mariae natus est, patre Palauensi matreque Americana iuvenibus universitatum discipulis. Ab anno aetatis quarto in Palau in ecclesia Adventistarum Septimi Diei educatus est (cui etiam hodie adhaeret), parentibus eis annis popinam tabernamque gerentibus. Alumnus est universitatis Andrews in Michigania et universitatis Californiensis Angelopolitanae. Civitatis Ngatpang incola, senator insularum Palauensium ab anno 2009 usque in 2016 fuit. Praeses die 21 Novembris 2020 electus, die 21 Ianuarii 2021 inauguratus est.

Bibliographia
-------------

* Bernadette Carreon, "Palau's new president vows to stand up to 'bully' China" in *The Guardian* (18 Ianuarii 2021)

Nexus externi
-------------

* Vita apud *East West Center*
* "The Honorable Surangel S. Whipps" apud *Pacific Digital Library* (olim *Senate Directory*)
* "'You might as well bomb us,' says president of Palau at COP26 climate summit" (3 Novembris 2021) apoud *WIONews*
* Gracelyn Lloyd, "Palau President Whipps Inaugurated" (9 Februarii 2021) apud *GMMSDA*

Praesides Insularum Palauensium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Haruo Remeliik • Thomas Ongelibel Remengesau • Alfonso Oiterong • Lazarus Salii • Thomas Ongelibel Remengesau • Ngiratkel Etpison • Kuniwo Nakamura • Thomas Esang Remengesau • Johnson Toribiong • Thomas Esang Remengesau • Surangel Whipps
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum* |
|  |
Sententiae diagramma  

PN = nomen proprium  

N = nomen substantivum  

V = verbum  

NP = nominis locutio  

RC = membrum relativum  

VP = verbi locutio  

S = sententia

Diagramma traditionale
Animal
Bufalum
***Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo*** est sententia plena completaque Anglica. Auctor Demetrius A. Borgmann primus scripsit hanc sententiam (qua "Buffalo buffalo buffalo buffalo") 1965.

Compositio
----------

*Buffalo1 buffalo2 Buffalo1 buffalo2 buffalo3 buffalo3 Buffalo1 buffalo2.*

1. Buffalo urbs, adiectivus ethnonymicus, *Bufalum*
2. Buffalo animal, a) subiectum et b) verbo adiunctum, *bison*
3. Buffalo verbum, *vexare*

Plenior:

*buffalo (from) Buffalo, (whom) (other) buffalo (from) Buffalo buffalo, (in turn) buffalo (other) buffalo (from) Buffalo*

Conversa:

"Bisontes de Bufalo, quos alii bisontes de Bufalo vexant, invicem vexant alios bisontes de Bufalo."

Fontes
------

1. ↑  Albertus Ross Eckler iunior Novembris 2005. "The Borgmann Apocrypha.". *Word Ways: The Journal of Recreational Linguistics* 38(4):258–260.

Nexus interni
-------------

* Malo malo malo malo

Nexus externi
-------------

* "Buffaloing buffalo" apud Language Log, 20 Ianuarii 2005