recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Imago coniecturabilis Marci Manilii e Capitoline caedentis: opus tectorium Palati Publici Senae Iuliae. Domenicus Beccafumi pinxit.
Marcus Manlius contra Gallos pugnans (imago saec. XX).
**Marcus Manlius T.f. Capitolinus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 384 a.C.n.) vir consularis Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit. Quae persona, magna ex parte mythica, cum Spurio Maelio et Spurio Cassio est unus e tribus *adfectatoribus regni* morte damnatis quos historiographia Romana duobus primis saeculis liberae Reipublicae posuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 392 a.C.n. Manlius consul ordinarius creatus est, una cum Lucio Valerio L.f. Potito. Parvum bellum cum Aequis fuit qui statim fugati sunt : Valerio triumphus, Manlio ovatio decreta est. Item consules ludos magnos fecerunt, quos Marcus Furius Camillus dictator Veienti bello voverat. 

Anno 390 vel 387 Capitolium a Gallis media nocte impetum facientibus servavit. Anno 385 a.C.n. Manlius, qui debitoribus pauperibus pecunia sua subvenire solebat atque leges de aere alieno remittendo ferebat, accusatus est, quod liberalitate huiusmodi revera regnum peteret. Tunc morte damnatus et anno sequenti ex rupe Tarpeia pulsus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V 31,3
2. ↑  op.cit, V 47; Plutarchus, Camillus 27
3. ↑  Appianus, *liber Italicus*, fragmentum IX.
4. ↑  Titus Livius, op.cit. VI 14-20

Si vis plura legere
-------------------

* Nicolaus Horsfall 1981, "From History to Legend: M. Manlius and the Geese," *Classical Journal* 76(4)  : 298-311.
* Bernadette Liou-Gille 1996, 'La sanction des leges sacratae et l'adfectatio regni : Spurius Cassius, Spurius Maelius et Manlius Capitolinus', *La parola del passato*, 51 : 161-197.

Nexus interni
-------------

* Anseres Capitolini

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Valerius L.f. Potitus et Publius (aut Ser.) Cornelius Maluginensis**  |  **Consul** 392 a.C.n.cumLucio Valerio L.f. Potito II | Successores: **Trib. Mil. Cons. Pot.: Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Servius Sulpicius Q.f. Camerinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Furius L.f. Medullinus VII, Agrippa Furius Sex.f. Fusus, Gaius Aemilius Ti.f. Mamercinus II**  |
Acidum hyaluronicum. Utroque versum moleculae acidi proximae hyaluronicum locum adiunctionis adeo catenas formantes inveniunt.
**Acidum hyaluronicum** (basis coniugata: hyaluronatum) sive **hyaluronanum** est catena disaccharinorum - ex monomeris acidi glucuronici (abbreviatura: GlcUA) et N-acetylglucosamini (abbreviatura: GlcNAc) ((-4GlcUAβ1-3GlcNAcβ1-)n) compositum - glycosaminoglycanum (polysaccharidum sine ramis) formans. Acidum hyaluronicum in tela connectiva, neuronibus et epithelio reperiuntur. In corpore acidum hyaluronicum per enzymum hyaluronidasis disiungitur.

Structura chemica
-----------------

Acidum glucuronicum
Acidum hyaluronicum est polysaccharidum hydratum carbonii formulae empiricae C*m*(H2O)*n* cum duobus monomeribus acidi glucuronici et N-acetylglucosamini connectivis.

Nexus interni
-------------

* Aqua
* Bursa synovialis
* Glucosum

Notae
-----

1. ↑  Ferraz RM, Sandkvist U, Lundgren B (2018). "Degradation of Hylauronic Acid Fillers Using Hyaluronidase in an In Vivo Model". *J Drugs Dermatol* **17** (5): 548-53

Nexus externi
-------------
**Quintus Marcius Barea Soranus** (natus ignoto anno, mortuus anno 66) senator Romanus erat.

Familia
-------

Pater eius Quintus Marcius Barea Soranus consul suffectus anni 34 erat, frater Quintus Marcius Barea Sura, pater Marciae Furnillae, uxoris secundae Titi imperatoris. Uxor eius Servilia fuit, filia Marci Servilii Noniani, consulis ordinarii anni 35. Filiam Serviliam (natam anno 46, mortuam 66) ex ea habuit.

Cursus honorum
--------------

Quintus ipse anno 52 consul designatus *Pallanti* (liberti Claudii)*, quem repertorem eius relationis ediderat Caesar, praetoria insignia et centies quinquagies sestertium censuit*[1]. Iunio ad usque Augusto eius anni tum consul suffectus erat. Anno 61/62 proconsul Asiam administravit.

Accusatio et mors
-----------------

Anno 66 cum filia accusatus est ab Osorio Sabino equite, pater, *quod proconsulatum Asiae pro claritate sibi potius accommodatum quam ex utilitate communi egisset, alendo seditiones civitatium*[2] et propter amicitiam Gaii Rubellii Plauti, inimici Neronis imperatoris, filia, quod *pecuniam magis dilargita esset*. Tacitus de hac accusatione scripsit:"*acciderat sane pietate Serviliae (id enim nomen puellae fuit), quae caritate erga parentem, simul imprudentia aetatis, non tamen aliud consultaverat quam de incolumitate domus, et an placabilis Nero, an cognitio senatus nihil atrox adferret.*[3]" Pater et filia (illa vicesimam annum agens) ad mortem damnati sunt, sed eis *arbitrium mortis* datur[4].

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, Annales, XII 53
2. ↑  Tacitus, *Annales*, XVI 30,1
3. ↑  loco citato
4. ↑  loco citato, cap. 33
**Marcus Livius M.f. Salinator** (natus 254 a.C.n. mortuus paulo post annum 204 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Familia
-------

Pater eius Marcus fuit, in domo patris a poeta liberto Lucio Livio Andronico eruditus est. Uxor eius Calavia filia summi magistratus Capuae fuit. Filium habuit Gaium Livium M.f. Salinatorem, qui anno 188 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Salinator anno 219 primo consulatum gessit. Collega eius Lucius Aemilius Paullus erat. Hoc anno vicerunt Demetrium Pharium Secundo Bello Illyrico effecitque ut Demetrio fugiendum esset ad regiam Philippi V. Triumphaverunt, sed ambo propter praedam repetundam accusabantur, sed Livius solus damnatus est. Hac re laesus se recepit in fundum suum neque Secundo Bello Punico interfuit. Non prius quam 208 iterum ad rem publicam accessit et anno 207 consul II electus est, una cum Gaio Claudio Ti.f. Nerone, qui in iudicio contra eum testimonium dixerat. Ambo consules Poenos ad flumen Metaurum vicerunt. Livius de Carthageniensibus triumphavit. Anno 207 dictator ad comitias habendas erat, anno 206/205 proconsul in Etruria fuit, anno 204 in Gallia Cisalpina contra Magonem. Tum etiam cum Claudio Nerone censor fuit, inter alia Templum Iuventutis aedificaverunt.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "L. Salinator, M. [I 13]" in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 372–373.

Notae
-----

1. ↑  Polybius III 16,7; 18-19; Zonaras VIII 20
2. ↑  Frontinus, *Strat.*, IV 1,45
3. ↑  Polybius XI 1-3; Titus Livius, op.cit. XXVII 43-51; XXVIII 9,2-17

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Valerius P.f. Laevinus et Quintus Mucius P.f. Scaevola**  |  **Consul** 219 a.C.n.cumLucio Aemilio Paullo | Successores: **Publius Cornelius L.f. Scipio et Ti. Sempronius C.f. Longus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Claudius Marcellus V et Titus Quinctius L.f. Crispinus**  |  **Consul** 207 a.C.n.cumGaio Claudio Ti.f. Nerone | Successores: **Quintus Caecilius L.f. Metellus et Lucius Veturius L.f. Philo**  |
Wikidata Rupes Cavardi
Res apud Vicidata repertae:Rupes Cavardi: insigneRupes Cavardi: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 45°49′23″N 0°49′15″E  
*Numerus incolarum*: 3 725  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Rochechouart, Roche-sur-Graine
**Gestio**

*Procuratio superior*: Vigenna Superior, arrondissement of Rochechouart  

**Geographia**

*Superficies*: 53.88 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cassinomagus, Pressignac, Chaillac-sur-Vienne, Saillat-sur-Vienne, Saint-Auvent, Vayres  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Oettingen in Bayern  

**Tabula aut despectus**

Rupes Cavardi: situsRupes Cavardi: situs
**Rocca** seu **Rupes Cavardi**, Francogallice *Rochechouart*, est oppidum et commune Francicum praefecturae Vigennae Superioris in regione Lemovicensi et provincia Nova Aquitania.

Ecclesia S. Iuliani Rupicavardensis
Aedificia plurima oppidi Rupis Cavardi ex impactita constructa sunt. Quae lapis originem suam trahit ex astroblemate Rupicavardensi a meteorita qui anno circiter 206 900 000 ante praesentem cecidit.

Notae
-----

1. ↑  "Rupes Cavardi, Rocca Cavardi": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Vb. adiect. "Rupicavardensis" (p. xiv apud *Google Books*)

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Vigennae Superioris

Nexus externi
-------------

Curia communis Rupicavardensis

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rupem Cavardi** spectant. |

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°49′23″N 0°49′15″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "87126" apud *INSEE* |

* Pagina interretialis Rupis Cavardi
* Julie Carnis, "Scientists mine 'star scar' to unlock space secrets" (1 Novembris 2017) apud *Phys.org*
Ruprechtus Polenz
**Ruprechtus Polenz** (natus 26 Maii 1946 oppido Denkwitz (Saxonia)) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1966 Polenz maturitatem adeptus militavit, deinde ab anno 1968 Monasterii iurisprudentiae studebat. Anno 1973 primam, anno 1976 secundam probationem accepit et deinde ad annum 1980 adiutor scientificus in instituto iuris vectigalium Monasterii Universitatis operam dedit. Tum pro camera industriae et commercii Monasterii orator publicus laboravit.

Cursus honorum
--------------

Polenz sodalis Unionis Iuvenilis et postea CDU factus est. Anno 1994 Polenz primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est et ad hunc diem manet. Mense Aprili anni 2000 Angela Merkel praeses CDU eum secretarium generalem factionis suae fecit. Sed iam 20 Novembris hunc magistratum reliquit. Ab anno 2005 praeses consilii exterarum rerum Dietae Foederalis erat. Anno 2013 noniam candidatus Dietae Foederalis erat.

Notae
-----

1. ↑  Deutsche Welle die 18 Septembris 2013

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae

Secretarii generales Christianae Democraticae Unionis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bruno Heck • Conradus Kraske • Curtius Biedenkopf • Henricus Geißler • Volkerus Rühe • Petrus Hintze • Angela Merkel • Ruprechtus Polenz • Laurentius Meyer • Volkerus Kauder • Ronaldus Pofalla • Hermannus Gröhe • Petrus Tauber • Anna Margareta Kramp-Karrenbauer • Paulus Ziemiak |
|  |
**Marcus Licinius Crassus Frugi** (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 47) senator Romanus fuit. Pater eius Marcus Licinius Crassus Frugi consulatum ordinarium gessit anno 14 a.C.n.. Uxorem Scriboniam duxit, quae inter maiores Gnaeum Pompeium Magnum numerabat. Ipse *collegio curatorum operum locorumque publicorum* interfuit. et anno 24 *praetor urbanus* erat. Anno 27 consul ordinarius electus est. Aut Caligula aut Claudius imperator eum legatum Augusti pro praetore Mauretaniae provinciae novae fecit. Ibi res ita feliciter gessit, ut *ornamenta triumphalia* accepit. Cum Claudius de Britannia triumphavit, Licinius, qui imperatorem comes secutus erat, iterum *ornamentis triumphalibus* honoratus est. Ex Scribonia multo liberos habuit:

* Gnaeus Pompeius Magnus, maritus Antoniae, filia Claudii imperatoris (mortuus anno 47,
* Lucius Pompeius Magnus,
* Marcus Licinius Crassus Frugi, consul ordinarius anni 64, caesus a Nerone imperatore ante annum 68,
* Lucius Crassus Scriboniamus, mortuus post annum 69,
* Gaius Piso Frugi Licinianus (natus anno 38, mortuus 15 Ianuarii 69), quem Galba successorem elegit.

Anno 47 Messalina imperatrice incitante Licinius cum uxore Scribonia et filio Gnaeo Pompeio supplicio suppremo affectus est.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 7, c. 175-176

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Lentulus Gaetulicus et Gaius Calvisius Sabinus**  |  **Consul** 27cumLucio Calpurnio Pisone | Successores: **Gaius Appius Iunius Silanus et Publius Silius Nerva**  |
**Legenda et Alcoranus** sunt res coniunctionis Alcorani, sacri religionis Islamicae libri, et mythologiae et legendorum prae-Islamicorum. In historia Islamica prima, homines disceptabant de partibus a mythologia Iudaica et apocrypha biblica in Alcorano actis. "Mythi sunt narrationes quae mundi experientiae explicant et describunt per eius exemplaria archetypica patefacta; saepe in scaenam per formam cosmicam vel supernaturalem adferuntur ut veritates ligantis patefaciant, significationem generent, et consilium suppeditent. Legenda, quae nullam talem postulationem excitant, narrationes imaginationis piae hominem praestabilem celebrantis intellegi possunt." Agnitio autem mythorum et legendorum in Alcorano comprehensorum inter Musulmanos non late probatur, ac res mollis et controversa manet, quia notionem Alcoranum esse verbum Dei provocare potest. Eruditi Islamici potius indicant differentias narrationum alcoranicarum et narrationes mythologiae Iudaicae apocryphorumque biblicorum legendis emendandis esse, sic ea credibilioria et certioria vertentes.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "Myths are narratives that serve to explain and describe the experienced world by laying bare its archetypal patterns; they are often staged in a cosmic or supernatural framework so as to manifest binding truths, to generate meaning and provide guidance. Legends, raising no such universal claim, may be understood as narratives of pious imagination celebrating an exemplary figure."
2. ↑  "Myth, legends and the Qur'an," *Encyclopedia of the Qur'an.*

Nexus externi
-------------

* Landa, Gertrude (Aunt Naomi). 1919. The Star Child. In *Jewish Fairy Tales and Legends.*
**Isaacius Comnenus**, nomine nativo *Isaacius Ducas* (Graece Ἰσαάκιος Κομνηνός, Ἰσαάκιος Δούκας; natus inter annos fere 1155 et 1160; anno 1195 seu 1196 necatus) fuit nobilis Byzantinus, filius, ut creditur, Irenae Comnenae (Isaacii filiae) quem marito suo Camatero Ducae peperit. Anno 1185 se dominum insulae Cypri proclamavit; eodem anno, imperatore Andronico I interfecto, Isaacius sibi cognomen "Comnenus" affixit seque imperatorem esse praetendit. Die 31 Maii 1191 rege Anglico Ricardo I se submisit.

Isaacius Comnenus in matrimonium duxit primum filiam (nomine hodie ignoto) Thori II domini Armenorum uxorisque eius Isabellae Edessanae. Uxor prima eo peperit filium, qui iuvenis mortuus est, et filiam nomine incerto, multis nuncupatione "Domnicella Cypri" praeclaram. Isaacius postea duxit uxorem alteram, origine incerto sed fortasse filiam Guillelmi I regis Siciliae.

Nexus externi
-------------

* "Isaakios Dukas" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG); uxor prima et uxor altera ibidem
* Vita brevis **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* K. Varzos, *Η γενεαλογία των Κομνηνών* (2 voll. Thessalonicae, 1984 1A 1B 2) no. 229
**Legatus** (-i, *m.*) sive **Ambasciator** (-oris, *m.*), sive melius **ambassiator**, altus diplomaticus functionarius ob adventiciam gubernationem aut ob societatem internationalem accreditus est ut velut officialis repraesentans suae nationi mereat. Vulgari dictione, vocabulum ad repraesentantem adventicia in capite collocatum applicatur. Natio hospitio accipiens ambasciatori dominium in specifico territorio legatione sive ambasciata sive missione diplomatica nuncupato concedit, cuius territorium, contubernium et vehicula immunitate in eius territorio fruuntur. Bilaterae diplomatiae casu, ambasciator et legatio civitariae utilitatis res inter repraesentatam nationem et ob accreditam nationem gerunt. Sunt hae res politicae, diplomaticae, oeconomicae, pecuniariae, commercialis, culturalis, periegeticae indolis aut cuiusvis thematis de rationibus internationalibus inter quae foedera, mutua suffragiorum commutatio in quibudam commodi candidaturis etc...

Si Civitas accredens parvam concivium coloniam habet, praeter memorata munera, consularis campi munera in eadem missione diplomatica aggregantur ubi agitur de rebus et possibilibus problematibus quae in adventicia natione domicilium habentes aut iter faciens cives, et cum nationalitate propriae nationis, habere possint. Pro securitate et integritate civium suae ipsius nationis in adventicia natione vigilabit et nuntius inter sui nationis gubernationem et acceptoriae gubernationis aget.

Notae
-----

1. ↑  *The Oxford English Dictionary* (Oxonii: Clarendon Press, 1989. 20 voll.) s.v. "ambassador"; Lexicon Davidis Morgan
2. ↑  Jean Dumont, Pierre Brunel (Amsterdam), Johannes Janssonius Van Waesberge, *Corps universel diplomatique du droit des gens*, Amstelodami, 1726, p. 124: "*Versa autem vice dictus Consanguineus noster Dux Saxoniae, seu dictus ejus **Ambassiator** et Procurator pro eodem*".

Nexus interni
-------------

* Legatio
* Minister rerum externarum
Russ Shafer-Landau acroasin de philosophia morali habet, Tartu in urbe Estoniae anno 2009.
**Russ Shafer-Landau** (natus 1963) est professor philosophiae in Universitate Carolinae Septentrionalis in Monte Capellae, ubi rector instituti Parr Center for Ethics est. Philosophiam ab 2002 ad 2015 in Universitate Visconsiniae Madisoniae docuit, ubi praeses partis philosophiae fuit, et ab 1992 ad 2002 in Universitate Kansiensi. Alumnus est Universitatis Brunensis, et gradum Ph.D. in Universitate Arizonensi adeptus est, Ioele Feinberg consultore. Conditor et editor *Oxford Studies in Metaethics* ephemeridis est.

Realismum moralem non naturalisticum defendit, ut in *Moral Realism: A Defence,* eius magno opere, exponit. Eius alii libri sunt *Whatever Happened to Good and Evil?* et *The Fundamentals of Ethics.*

Notae
-----

1. ↑  Situs proprius.
2. ↑  Catalogus in philosophia.
3. ↑  De libro.
4. ↑  Tännsjö, Torbjörn. *From Reasons to Norms: On the Basic Question in Ethics*. Springer. pp. 41–. ISBN 978-90-481-3284-3 .
Wikidata Franciscus Calceolarius
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Calceolarius: imagoFranciscus Calceolarius: imago
*Nativitas*: 10 Iulii 1522; Verona  
*Obitus*: 5 Martii 1609; Ripulae Veronenses  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Munus*: medicamentarius, botanista  

**Franciscus Calceolarius**, vulgo *Francesco Calzolari* (natus Veronae die 10 Iulii 1522; Ripulis die 5 Martii 1609 mortuus) fuit pharmacologus et botanista. Filius speciarii, munere patris functus est. In universitate Patavina eruditus est, ubi Aloysium Anguillaram(it) audivit. Eo tempore Ulyssem Aldrovandum cognovit atque per eum Lucam Ghinium. Saepe montem Baldum prope Veronam peragrabat, plantas rariores semper quaerens; quarum expeditionum celeberrima est illa anno 1554 suscepta, comitantibus Aldrovando, Anguillara, Andrea Alpago Bellunensi. Narrationem brevem huius itineris Calceolarius ipse post duodecim annos divulgaverit, titulo *Il viaggio di Monte Baldo*; cuius opusculi versio Latina anno 1571 prodiit. Calceolarius musaeum Veronae confecit quod Benedictus Cerutus, adiuvante Andrea Chiocco, descripserit.

Musaeum Calceolarium (Benedictus Cerutus, Andreas Chioccus, *Musaeum Franc. Calceolarii iun. Veronensis*. 1622)

Scripta
-------

* 1566 : *Il viaggio di Monte Baldo della magnifica città di Verona*. Venetiis: appresso Vincenzo Valgrisi Textus apud *Internet Archive*
* 1571 : *Iter Baldi civitatis Veronae montis*. Venetiis: Valgrisius Textus

Notae
-----

1. ↑  "in amoenissimam quandam suam villam cui Ripulae nomen, ad Baldi radices, se contulit": Cerutus (1622) p. 15

Bibliographia
-------------

* Benedictus Cerutus, Andreas Chioccus, *Musaeum Franc. Calceolarii iun. Veronensis*. 1622 Textus apud *Internet Archive*
* Giuliano Gliozzi, "Calzolari, Francesco" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 1974)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • IPNI • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie |
Wikidata Bialogroda
Res apud Vicidata repertae:Bialogroda: insigneBialogroda: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 46°11′0″N 30°20′0″E  
*Numerus incolarum*: 57 210  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Білгород-Дністровський, Аккерман, Белгород-Днестровский, Աքքերման, Աքքերման, Аккерман, Białogród nad Dniestrem, Akerman
**Gestio**

*Procuratio superior*: Bilhorod-Dnistrovskyi Raion, Cetatea-Albă County, Belgorod-Dniester City Council, Cetatea-Albă County, Akkermansky Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 31 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Akhmeta  

*Vide etiam paginam discretivam:* Belogradum (discretiva)

**Bialogroda** (Ucrainice Білгород-Дністровський, tr. *Bilhorod-Dnistrovs'kyj*) est urbs, in Bessarabia ad ostium Tyrae fluvii, ubi in limenem Tyraicum effunditur, sita; nunc ad regionem Odessanam Ucrainae pertinet et circa 50 milia incolarum (anno 2014) habens.

Castrum mediaevale Bialogrodae
Bialogroda, quae plus quam 2,5 milia annorum ut locus habitatus exsistit, olim in possessione variarum gentium et civitatum erat et nonnulla nomina alia habebat, e.g.:

* Ophiusa, dein Tyras, ut colonia Graecorum;
* Alba Iulia vel Album Castrum, ut oppidum Imperii Romani;
* Moncastro, ut colonia Genuensium saeculis quarto decimo et quinto decimo;
* Cetatea Albă, ut urbs ducatus Moldaviae saeculo quinto decimo et Romaniae annis 1918–1940;
* Akkerman, ut castrum et urbs Imperii Ottomanici ab anno 1484 ad annum 1812, postquam ut urbs Imperii Russici.

Anno 1944, paulo post urbs *Akkerman* ad Ucrainam, tunc rem publicam Unionis Sovieticae, adiuncta est, Bialogrodae nomen, quo Slavi iam a saeculo nono eam vocaverunt, factum est appellatio officialis huius urbis (tamen cum additione, positionem ad Tyram fluvium denotanti).

Notae
-----

1. ↑  E. Uhse, *Universal-geographisch-historisches Lexicon*, p. 141
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. II, p. 527 (Ucrainice *Летичів*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°11′0″N 30°20′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bialogrodam** spectant. |
**Franciscus Caprarius** (natus *Francisco José Cabrera y Pérez Salazar* Angelopoli Mexicanorum anno 1916; mortuus Cuernavacae anno 2015) fuit poeta Latinus natione Mexicanus in toto orbe clarissimus.

Multa carmina Latina de rebus Mexicanis tanta sermonis elegantia tantaque artis poeticae peritia exaravit, ut non mediocrem laudem virorum doctorum consensu adipisceretur.

Vita
----

Natus est die 18 mensis Aprilis, anno 1916 Angelopoli Mexicanorum. Factus est sodalis Mexicanae Academiae Linguae Provehendae die 27 mensis Octobris, anno 2005. 

Studia humanitatis exsequutus est apud Collegium Iesuiticum c.n Ysleta, in Texia. Quibis studiis peractis, gradum magistri appetivit apud Universitatem Dominae Nostrae a Lacu. Deinde, Iurisprudentiae studuit in Publica Academia Mexicana. 

Rude donatus, in oppidum Cuernavacam migravit, ubi otium egit non ignobile, carmina Latina singulari artificio et elegantia pangens.

Caprarii opera
--------------

* *Laus Guadalupensis* (1990)
* *Mexicus Tenochtitlan* (1998)
* *Angelopolis. Urbis et mirabilia* (1998)
* *Tamoanchan. Elysium* (1999)
* *Quetzalcoatl* (1999)
* *Quauhnahuac. Suburbanae vitae laus* (2000)
* *Gonzalo Guerrero* (2001)
* *Ioannae virginis laudes* (2002)
* *Amato Nervo poetae encomium* (2003)
* *Malintzin* (2003)
* *Tribunus ille Benedictus Juárez* (2003)

Horum carminum exstant binae Hispanicae versiones, quarum alteram prosa oratione ipse Caprarius perfecit, alteram vero numeris adstrictam professor Tarsicius Herrera Zapien typis Publicae Academiae Mexicanae in lucem dedit. Guillielmus Cooper in linguam Anglicam integra Caprarii carmina convertit ediditque sub titulo, qui est *Monumenta Mexicana*.

Nexus externi
-------------

* Caprarius in *VIAF*
* Caprarius in *Worldcat*

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
*Lacus Oxianus* exsiccans
**Lacus Oxianus** vel **Mare Aralense** (Casachice Арал теңізі, Uzbecice Orol dengizi, in lingua Karakalpakensi Aral ten'izi) fuit internus lacus salsus in media Asia in demissione Turanica situs. Propter deversionem aquarum in eum influentium inrigationis causa factam superficies lacus ab anno 1960 velociter minuitur et anno 1989 in duas partes divisa est. Per irrigationis systema Oxi fluminis aqua in Sarykamysch lacum abit.

Prima est Mare Aralense Septentrionale vel Minus, in quod Iaxartes flumen effluat. *Aral'sk* urbs in litore Maris Aralensis Minoris stat. Moles Kokaralensis hoc Mare Minus a Mari Maiore vel Meridiano separat, ne aqua effluat; sine mole Mare Septentrionale ipsum exsiccari potest. 

Secunda pars Lacus Oxiani hodierna est Mare Aralense Meridianum vel Maius. Anno 2001 Mare Aralense Meridianum in duas partes divisum est: Mare Aralense Occidentale et Mare Aralense Orientale. Mare Aralense Orientale anno 2009 primum totum exsiccatum est, et abhinc interdum tempore eluvionis vernae aquis Oxi fluminis impletur, sed mox iterum exsiccatur. Loci salsi territorium maris pristini operiunt. *Insula Renovationis* ab anno 2001 paeninsula erat et nunc terra continente media sita est. Mare Aralense Occidentale aquis subterraneis alitur et haud cito exsiccabitur.

Ante exsiccationem partem lacus Oxiani septentrionalem Kazachstania possidebat, partem meridianam Karakalpakia res publica, quae Uzbeciae pars est. Mare Aralense Septentrionale totum in Kazachstania situm est, Aralense Occidentale in Kazachstania et Karakalpakia.

Partes Lacus Oxiani anno 2004 in photographemate et litora maris annorum sexagesimorum saeculi XX delineata

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  E.g. Eduardi Eichwald *Zoologia specialis ... Rossiae*. vol. II, Vilnae 1831, p. 237: Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Аральское море*.
3. ↑  Russice *Остров Возрождения*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°0′0″N 60°0′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Pleiades • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Oxianum** spectant. |
Charta Lychnidi, Magnae Prespae et Parvae Prespae
Magnus Lacus Prespae
Parvus Lacus Prespae
**Lacus Prespae** (etiam: *Lacus Brygeis*) est systema lacustris tectonica origine, in paeninsula Balcanica situs. Systema lacustris a duobus lacubus constĭtuitur: **Magnus Lacus Prespae** (seu *Magna Prespa*) et **Parvus Lacus Prespae** (seu *Parva Prespa*).

Geographia
----------

Magnus Lacus Prespae (Macedonice: *Преспанско Езеро / Prespansko Ezero*; Graece: *Λίμνι Μεγάλη Πρέσπα / Limni Megáli Prespa*; Albanice *Liqeni i Prespes*) alluit Albaniam ad Occasum, Graeciam ad Austrum et Macedoniam Septentrionalem ad Boream-Orientem. Area eius 273 km², altitudo circiter 850 m s.l.m. profunditas maxima est 54 m.

Parvus Lacus Prespae (Graece:  *Λίμνι Μικρή Πρέσπα / Limni Mikrì Prespa*; Albanice  *Prespa e Vogël)*) alluit Graeciam in magma parte et Albaniam in parva parte ad Austrum-Occasum. Area eius 46.8 km², altitudo circiter 853 m s.l.m. profunditas maxima est 7.7 m.

Aquae Parvae Prespae influit in Magna Prespa et hinh in Lacu Lychnido per subterraneum fluvium emissarium.

Notae
-----

1. ↑  De via militari Romanorum Egnatia qua Illyricum, Macedonia et Thracia ... Di Gottlieb Lucas Friedrich Tafel
2. ↑  Demetrii Chomateni Ponemata diaphora - Di Demetrios Chomatenos, Demetrios (Chomatenos), Günter Prinzing
3. ↑  UNESCO - The Area of the Prespes Lakes: Megali and Mikri Prespa which includes Byzantine and post-Byzantine monuments

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Prespae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°54′0″N 21°3′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Lacus Pinnarum Rubrarum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 40°48′8″N 105°35′24″W  
*Numerus incolarum*: 525, 343, 426, 426  
*Zona horaria*: UTC-7  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Larimer County  

**Geographia**

*Superficies*: 24.987832 chiliometrum quadratum, 24.987838 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Lacus Pinnarum Rubrarum: situsLacus Pinnarum Rubrarum: situs
**Lacus Pinnarum Rubrarum** (Anglice *Red Feather Lakes*) sunt locus censui designatus in Larimer Comitatu Colorati in Civitatibus Foederatis. Numerus incolarum per censum 2010 fuit 343. Diribitorium Lacuum Pinnarum Rubrarum ZIP Code 80545 habet.

Secundum Ministerium Census Civitatum Foederatarum, huic loco censui designato est area 37.2 milia quadrata, quorum 36.7 milia quadrata terra, 0.6 milia quadrata (1.48%) aqua sunt.

Nexus interni
-------------

* Horti Botanici Shambhalenses
* Institutum Montanum Shambhalense
* Magna Stupa Dharmakayana

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Census Viewer, censusviewer.com.
3. ↑  "ZIP Code Lookup" (JavaScript/HTML). United States Postal Service. 14 Decembris 2006 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacus Pinnarum Rubrarum** spectant (Pennoyer Amethyst Mine, Red Feather Lakes, Colorado). |
Tabula lacus Ontarii (caerulei berolini picti) et ceterorum lacuum magnorum
Lacus Ontarius, *Sandbanks Provincial Park*
**Lacus Ontarius** sive **Andiatrocus** est unus ex Lacibus Magnis, in Novo Eburaco et Ontarione situs, minimus Lacuum Magnorum.

* Graecia
* Hamilton
* Picton
* Roffa
* Torontum

Aquae Lacuum Magnorum ex Sancti Laurenti fluvio in Oceanum Atlanticum defluunt.

Pactio Magnorum Lacuum
----------------------

Anno 2005, civitates Magnorum Lacuum Ohium, Michigania, Novum Eboracum, Pennsilvania, Illinoesia, Indiana, Visconsinia, et Minnesota, et Ontario provincia Canadiensis Pactionem Sustinendarum Opum Aquariarum Magnorum Lacuum et Pelvis Fluminis Sancti Laurentii (*Great Lakes–St. Lawrence River Basin Sustainable Water Resources Compact*) sanxerunt, quam Praeses Georgius W. Bush legem Septembri 2008 fecit. Pactio, ratio internationalium iurum aquariorum gerendorum a Consilio Magnorum Lacuum (*Great Lakes Commission*), deductionem aquae ex Magnis Lacubus ad civitates remotas obstare intendit, et normas usurpandi conservandique praescribit. Ambae maiores factiones politicae pactionem fulciunt, a Senatore Georgio Voinovich (R-OH) et Gubernatore Jennifer Granholm (D-MI) promotae, sed ob siccitates frequentis et paucitatem aquae, populo in civitatibus meridio-occidentalibus Civitatum Foederatarum non grata est.

Aquae influentes
----------------

* Niagara
* Oryzus Lacus (Anglice: *Rice Lake*)

Notae
-----

1. ↑  "Lacus Ontarius, Lacus S. Ludovici *ou* Frontenaci": *Dictionnaire géographique universel* (1701) (p. 725 apud *Google Books*); "Lacus Frontenacus ... ante Ontarius dictus est": Ioannes Luyts, *Introductio ad geographiam novam et veterem* (1692) (p. 701 apud *Google Books*)
2. ↑  "Andiatrocus Lacus": *Smith's English-Latin Dictionary*; "Andiatrocus": Friedrich Heinrich Theodor Bischoff, Johann Heinrich Möller, *Verleichendes Wörterbuch der alten, mittleren und neuen Geographie* (1829) (p.67 apud *Google Books*)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Ontario** spectant. |

Magni lacus Americae septentrionalis

Lacus Ilinorum • Lacus Superior • Lacus Huronum • Lacus Erieus • Lacus Ontarius

*Opus geopoliticum*
Vir exercitatione sublationis perfungitur.
**Sublatio a terra,** vel **a terra tractus** (Anglice *deadlift*), est exercitatio in qua qui musculos corporis instigare vult vectem libramentis pergravibus oneratum a terra attollit et vectem tenens parumper constat. Exin vectis in terra rursus deponitur. Multae repetitiones actus plerumque sequuntur ad maximam musculorum stimulationem efficiendam. Quae exercitatio totum corpus bene stimulare potest, dum libramenta satis magna adhibeantur. Sublatio a terra praesertim agitur uti crurum tergique musculi augeantur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  .

Bibliographia
-------------

* Commentarius de exercitio in *Encyclopaedia Britannica.*
* Delavier, Frédéric. 2001. *Strength Training Anatomy.* Human Kinetics. ISBN 0-7360-4185-0.
* Rippetoe, Mark, cum Lon Kilgore. 2001. *Starting Strength.* The Aasgaard Company Publishers. ISBN 0-9768054-0-5.

Nexus externi
-------------

* Instructiones ad actum agendum.

Nexus interni
-------------

* Sublatio libramentorum.
* Sublatio super caput.
* Sublatio super scamnum.
* Sublatio super tergum.
Wikidata Michael Mikešin
Res apud Vicidata repertae:Michael Mikešin: imagoMichael Mikešin: imago
*Nativitas*: 9 Februarii 1835; Q4440300  
*Obitus*: 19 Ianuarii 1896; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: Sculptor, delineator, caricaturist, Pictor librorum, contributing editor  

**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Large gold medal of the Imperial Academy of Arts  
*Sepultura*: Nikolskoe Cemetery of Alexander Nevsky Lavra  

**Michael Iosephi filius Mikešin** (Russice Михаил Осипович Микешин, tr. *Michail Osipovič Mikešin*; natus 21 Februarii 1835 in vico Maksimlovo aut in vico Platonovo prope Roslaviam tunc gubernii et nunc regionis Smolenscensis, mortuus 31 Ianuarii 1896 Petropoli) fuit pictor et sculptor Russicus, auctor proiectorum nonnullorum monumentorum notorum in urbibus magnis Imperii Russici, quorum sunt monumentum nomine "Millennium Russiae" (anno 1862 Novogardiae positum) atque monumenta Catharinae II (anno 1873 Petropoli positum) et Bogdano Chmielnicio (annis 1869–1888 Kioviae constructum).

Monumentum *Millennium Russiae* Novogardiae Magnae in urbe

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michael Mikešin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Grove Art • Deutsche Biographie |

* Pagina de Michaele Mikešin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Michael Kuznecov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 25 Februarii 1918; Theotocopolis  
*Obitus*: 23 Augusti 1986; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: actor  
*Patronus*: National Film Actors' Theatre, Dovzhenko Film Studios
**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Merited Artist of the Ukrainian SSR, Ordo ''Signum honoris'', Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", People's Artist of the RSFSR  
*Sepultura*: sepulchretum Praesentationis  

*Vide etiam paginam discretivam:* Kuznecov

**Michael Artemii filius Kuznecov** (Russice Михаил Артемьевич Кузнецов, tr. *Michail Artem'evič Kuznecov*; natus in Theotocopoli gubernii Moscuensis (nunc *Noginsk* regionis Moscuensis) die 25 Februarii 1918, mortuus Moscuae die 23 Augusti 1986) fuit actor theatricus et cinematographicus Sovieticus, Praemio Staliniano (anno 1952) atque titulis Artificis Emeriti RSS Ucrainicae (anno 1955) et Artificis Popularis RSFS Russicae ornatus.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Michael Korycius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 4 Septembris 1714; Dzitryki  
*Obitus*: 10 Martii 1781, 1791; Minscum  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Michael Korycius** vel *Korycki* (Albaruthenice *Міхал Карыцкі*), die 4 Septemberis anno 1714 in *Ditryki* vico castellaniae Lidensis palatinatus Vilnensis natus et die 10 Martis anno 1781 Minsci mortuus, fuit Iesuita et poeta Latinus originis Lituanae vel Albaruthenicae. In familia nobili natus est. In schola Iesuitica Bobruiscensi et in Academia Vilnensi Societatis Iesu educatus. Anno 1730 in societatem Iesu ingressus est et anno 1742 sacerdos factus est. In Academia Vilnensi, in collegiis Varsoviensi, Pinscensi, Minscensi, Polotiensi docebat. Adamus Narussewicius(pl) discipulus Corycii fuit. Carmina Korycii in *Musarum Sarmaticarum speciminibus novis* anno 1771 edita sunt, ubi *poëtarum Polonorum, qui Romana lingua cecinerunt, huius aevi facile princeps* nominatur, et post mortem Michaelis Polotiae anno 1817.

Notae
-----

1. ↑  Nunc in regione Grodnensi.
2. ↑  Stanislai Rostowski *Lituanicarum Societatis Jesu historiarum libri decem*, Parisiis 1877, p. 431.
3. ↑  *Musarum Sarmaticarum specimina nova*... (p. 58 apud *Google Books*).
4. ↑  Ibidem, (p. 1 apud *Google Books*).

Nexus externi
-------------

* *Musarum Sarmaticarum specimina nova*, Vratislaviae 1771 (apud *GoogleBooks*)
* *Musarum Sarmaticarum specimina nova* in bibliotheca Vratislaviensi
* Michaelis Korycki Societatis Jesu sacerdotis Carmina. Polotiae 1817 (pdf; html)

Bibliographia
-------------

* Жлутко А. Міхал Карыцкі — лацінамоўны паэт Беларусі эпохі Асветніцтва // Весці АН БССР. Сер. грамад. навук. 1988. № 5. **(Albaruthenice)**
* Парэцкі Я. Міхаіл Карыцкі. Minsci 1991. **(Albaruthenice)**
Wikidata Vorotunum
Res apud Vicidata repertae:Vorotunum: insigneVorotunum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°31′37″N 35°49′16″E  
*Numerus incolarum*: 60  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4414171, Mozhaysky District, Mozhaysky Uyezd  

**Vorotunum,** vulgo *Borodino* (Russice: Бородино), vicus est in districtu Mosaiscensi regionis Moscuensis Foederationis Russicae, 60 incolas (anno 2006) habens.

Vorotunum, anno 1601 primo commemoratum, factum est notissimum cum proelium Vorotunense Belli Patrii prope eum die 7 Septembris anni 1812 accidit.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3 Petrus Deschamps, *Dictionnaire de géographie ancienne et moderne*, Lutetiae 1870, pp. 1367, 1487.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°31′37″N 35°49′16″E • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vorotunum** spectant. |
Wikidata Michael Kutuzov
Res apud Vicidata repertae:Michael Kutuzov: imagoMichael Kutuzov: imagoMichael Kutuzov: subscriptioMichael Kutuzov: subscriptio
*Nativitas*: 5 Septembris 1745; Petropolis  
*Obitus*: 16 Aprilis 1813; Boleslavia  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: ambassador of the Russian Empire, member of the State Council of the Russian Empire  
*Munus*: legatus, military officer  

**Familia**

*Genitores*: Illarion Golenishchev-Kutuzov; Anna Golenishcheva-Kutuzova  
*Coniunx*: Yekaterina Golenishcheva-Kutuzova  
*Proles*: Elizaveta Khitrovo, Praskovya Kutuzova, Darya Golenishcheva-Kutuzova, Anna Golenishcheva-Kutuzova, Ekaterina Mikhaylovna Golenishcheva-Kutuzova  
*Familia*: House of Golenishchev-Kutuzov
**Memoria**

*Laurae*: Crucis Magni Ordinis Militiae Mariae Theresiae eques, Ordo Alexandri Nevensis, Ordo Aquilae Nigrae, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda, Ordinis Sancti Vladimiri classis prima, Ordo Sancti Andreae, Gladius Aureus fortitudinis gratia datus, Order of St. George, 3rd class, Ordinis Sancti Georgii classis quarta, Ordinis Aquilae Rubrae classis prima, Ordinis Sancti Georgii classis secunda, Ordo Sancti Ioannis Hierosolymitanus, Ordinis Sanctae Annae classis prima, Ordo Alexandri Nevensis, Order of St. George, 1st class  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Dei genetricis Casanensis  

**Michael Hilarionis filius Goleniščev-Kutuzov** (Russice: Михаил Илларионович Голенищев-Кутузов, tr. *Michail Illarionovič Goleniščev-Kutuzov*) seu breve **Kutuzov** (natus die 5 [16] Septembris 1745 aut 1747, mortuus die 16 [28] Aprilis 1813) fuit dux Russicus, eruditus rerum militarium. 

Participavit in bellis illis inter Imperium Russicum et Imperium Ottomanicum, qui annis 1768–1774, 1787–1791 et 1806–1812 duraverunt. Anno 1805 fuit dux unius exercituum Russicorum in pugna prope Slaukoviam (*Austerlitz*). Tempore Belli Patrii Imperii Russici contra copias Napoleonis, a die 20 Augusti anni 1812, erat dux copiarum Russicarum.

Inter multa signa laudis, titulis comitis (anno 1811) et ducis serenissimi (anno 1812) ornatus est.

Avus fuit Dorotheae, comitissae Ficquelmont.

Bibliographia
-------------

* Ивченко Л.Л. М.И. Кутузов. Moscuae: Молодая гвардия, 2012.
* Шишов А. Кутузов. Moscuae: Вече, 2012. — ISBN 978-5-9533-4653-5

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Kutuzov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Michaele Kutuzov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Spaurum Maius
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°13′0″N 11°3′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 265  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Libera Provincia Tridentina  

**Geographia**

*Superficies*: 30.2 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cavedacum, Faium, Spaurum Minus, Thunum, Villae de Anaunia, Campus Enni, Metalongobardica, Mulvenum  

**Tabula aut despectus**

Spaurum Maius: situsSpaurum Maius: situs
Spaurum Maius
**Spaurum Maius** (Italiane: *Spormaggiore*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (*Tridentinum*) situm.

Municipium pertinet ad Communitatem Paganellae.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis (*regio*)
* Provincia Libera Tridentina seu Tridentinum (*provincia* ac *terra*)
* Communitas Paganellae (*communitas vallis*),
* Tridentum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Spaurum Maius** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio communinatis vallis, quae pertinet ad municipio, in Provincia Libera Tridentina.Collocatio communinatis vallis, quae pertinet ad municipio, in Provincia Libera Tridentina.

Notae
-----

1. ↑  Clerus et Diocesis Tridentina exeunte anno 1826
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Tovazzi Giangrisostomo OFM - NOTITIA ECCLESIARUM TRIDENTINAE CIVITATIS AC DIOECESIS
Ars coquinaria Sinensis: Ofellae pullinae paedagogi principum (*Gongbao jiding*) Sciamhaevi in popina Sichuanensi inlatae
**Pullina paedagogi principum**, Sinice 宫保鸡丁 *Gōngbǎo jīdīng*, est ferculum saepe in popinis Sinicis oblatum. E gastronomia Sichuanensi oritur ubi ad honorem viceregis Ding Baozhen "Gongbao" ("paedagogi principum") nominatur. Sapor iuris litchioidis agnoscitur, insuper immixtis capsicis adustis et Zanthoxyli fructibus.

Versio Sinarum Thailandensium (nomine Thai *Kai phat met mamuang Himaphan* ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์), ofellis pullinis ex oleo praecoctis, cum anacardiis
Pullus crudus in ofellas dissecatur quae e sale, soia, vino Shaoxingensi, amylo patatarum macerantur. Ius e saccharo, soia, aceto Zhenjiangensi praeparatur. Capsica siccata et zanthoxyli fructus in sartagine Sinensi ex oleo praefriguntur; adduntur ofellae pullinae, deinde allium, gingiber, cepullae candidae. Pullo iam cocto ius cito immiscetur et ultimo arachides sive anacardia adduntur. Ferculum infertur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

Cibus auferendus Singapurensis: *Gongbao jiding*, sed offis maioribus cepullisque viridibus
* William Chan Tat Chen, Bin Gao, "La Cuisine chinoise" in Michel Aufray, Michel Perret, edd. *Cuisines d'Orient et d'ailleurs* (Grenoble: Glénat, 1995. ISBN 2-7234-1792-1) p. 189
* Fuchsia Dunlop, *The Food of Sichuan* (Londinii: Bloomsbury, 2019) pp. 182, 234
Apparatus descensibilis *Vostok 5* navis in museo astronavigationis Constantini Ciołkowski Calugae

*Vide etiam paginam discretivam:* Vostok (discretiva)

***Vostok* programma** fuit series volatuum ab Unione Sovietica anno 1957 coepta. Prima navis, *Vostok 1*, cum Georgio Gagarin, et secunda, *Vostok 2*, cum Germano Titov, anno 1961 volatum fecerunt; tertia et quarta (*Vostok 3* et *Vostok 4*) una anno 1962 (cum astronautis Andriano Nikolaev et Paulo Popovič); quinta et sexta, *Vostok 5* et *Vostok 6*, una anno 1963 cum Valerio Bykovskij et Valentina Tereškova, anno 1963. Anno 1964 programma finitum erat, quamvis etiam septem volatus parabantur; novum programma *Voschod* (*Ortus solis*) nominabatur.

Notae
-----

1. ↑  *Восток* est Russice *Oriens*, de nomine navis Thaddaei Bellingshausen.

Nexus interni
-------------

* Volatus spatialis
* Programma Apollo

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vostok programma** spectant. |

* De *Vostok* programmate in *Encyclopaedia Astronautica* **(Anglice)**
**Oestrogenorum** biosynthesis.
**Oestrogenum** (a verbo Graeco οἶστρος 'asilus', per figuram 'furor tamquam divino spiritu instinctus, inspiratio' + gignere) est hormon femineum vel potius hormontum symplegma in ovario vel placenta natorum. Exigua oestrogenorum pars etiam in cortice glandulae suprarenalis, adipocytis, testibus masculinis, et hepate fit. Oestrogena naturalia feminae sunt oestradiol, oestriol, et oestronum. Necessaria sunt ad salutem feminae tuendam. Oestrogena arte confecta administrantur exempli gratia feminis, quae propter morbum aut transsexualitatem ovario carent.

* Structura chemica oestradiolisStructura chemica oestradiolis
* Structura chemica oestriolisStructura chemica oestriolis
* Structura chemica oestroniStructura chemica oestroni

Biosynthesis
------------

Formatio oestrogenorum imprimis in ovaria, intra graviditatem quoque in placenta fit. Lobus anterior hypophysis dimittit folliculos stimulans hormon (FSH), id est gonadotropinum, quod cellulas granulosas folliculorum ovariorum et corporum luteorum stimulat. Oestrogena nonnulla iecore, glandulis adrenalibus, mammis in copiis minoribus formantur, etiam post menopausam. Adipocyti quoque oestrogenum pariunt.

Nexus interni
-------------

* Progesteronum
* Prolactinum
Pagina titularis manuscripti Gulielmi Bradford.
***Of Plimmoth Plantation*** ('De Plimmuta deducta' vel 'De plantario Plimmutensi') est liber per multos annos a Gulielmo Bradford gubernatoris colonici de historia deductionis Plimmutae Coloniae in Nova Anglia factus, auctoritas singula et plenissima narrationis Peregrinatorum primorumque coloniae ab eis conditae annorum, atque ad ultimum unum ex fundamentalibus litterarum historiaeque Civitatum Foederatarum instrumentis. Verba, inter 1630 et 1651 composita, vitas pregrinatorum ab anno 1608, cum se in Republica Nederlandica considerent, per navigationem trans Oceanum Atlanticum ad Americam in *Mayflower* anno 1620, usque ad annum 1647 describit. Manuscriptum, indice anno 1651 perscripto, vectorum in *Mayflower* et eorum rerum gestarum finitur.

Nexus interni
-------------

* Caedes Mystica
* Foedus Mayfloweranum
* Saxum Plimmutense

Editiones
---------

* Bradford, William. 1856. *History of Plymouth Plantation,* ed. Charles Deane Bostoniae: Little Brown and Company. Editio princeps.
* Bradford, William. 1952. *Of Plymouth Plantation, 1620–1647: The Complete Text, with Notes and an Introduction by Samuel Eliot Morison.* Novi Eboraci: Knopf.
* Bradford, William. 2003. *William Bradford's Books: Of Plimmoth Plantation and the Printed Word,* ed. Douglas Anderson. Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 0801870747. Editio recentissima.

Nexus
-----

* *Of Plymouth Plantation,* books.google.com.
* Religiosa Novae Angliae historia, faculty.gordon.edu (Collegium Gordonianum Massachusettae).