recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Platte| **Platte Flumen** |
| Longitudo | 1.094 chm |
| Altitudo fontis | 844 m |
| Decursus aquae |  ? m³/s |
| Area systematis | 80.755 chm² |
| Fons | Montes Saxosi |
| Ostium | Missuriale Flumen |
| Regio | Civitates Foederatae Americae |

**Platte Flumen** est flumen longum in Civitatum Foederatum Americae partem occidentem, 499 km longitudinis, unum fluminum quae in Missuriale Flumine fluunt. Flumen ingens, multum aquae multis in civitatibus praebet, praesertim eis in Planitiebus Grandibus, ut Nebrascae, atque eis apud Montum Saxorum partem orientalem locatis, ut Colorato et Vyominae. Hoc flumen maximi momenti fuit augendo patriam ad litus occidentem, itinera eundi praebens, scilicet Oregoniale et *Mormon*. Saeculo duodevicesimo venatores Francici castorinati hoc flumen *Nebrasciale* appellaverunt.

Caudica in Platte flumine apud Coloratum.
Platte flumen ab Montibus Saxosis Colorati Vyominaeque usque ad Missurialem Flumen tendit, atque hinc in Missisippio Fluvio fluit deinde in Sinu Mexicano.

Notae
-----

1. ↑   USGS Flow Data.
**Certamen Mundanum Pedilusorium** anni 1962 a turmis athleticis pediludicis virilibus in Chilia a die 30 Maii usque ad diem 17 Iunii celebratum est. Certaminis victor fuit turma Brasilensis.

Ultimus lusus pro titulo "Optimi Mundi 1962" in stadio *Estadio Nacional de Chile* Sanctiacobi fuit.

Participes certaminum civitates
-------------------------------

Nationes ludentes
Certamini haec sedecim turmae interfuerunt:

* Vexillum Angliae Anglia
* Argentinia
* Vexillum Brasiliae Brasilia
* Vexillum Bulgariae Bulgaria
* Vexillum Checoslovaciae Cechoslovacia
* Vexillum Chiliae Chilia
* Vexillum Columbiae Columbia
* Vexillum Germaniae Germania Res Publica Foederalis
* Vexillum Helvetiae Helvetia
* Vexillum Hispaniae Hispania
* Vexillum Hungariae Hungaria
* Vexillum Italiae Italia
* Vexillum Iugoslaviae Iugoslavia
* Vexillum Mexici Mexicum
* Vexillum Uruguaia Uruguaia
* Vexillum Unionis Sovieticae Unio Sovietica

### Ludus finalis

**Vexillum Brasiliae Brasilia 3:1 Vexillum Checoslovaciae Cechoslovacia**
17 Iunii 1962  

Stadium Nationalis, Urbs Sancti Iacobi  

**Arbitro:** Nicolaus Latischev (Unio Sovietica)  

**Adiutores:** Leopoldus Horn (Batavia), Robertus Davidson (Scotia)

**Puncti:** Iosephus Masopust 15', Amarildus 17', Zito 69', Vavá 78'

**Brasilia:** 1. Gylmar, 2. Djalma Santos, 6. Nilton Santos, 3. Maurus Ramos (capitanem), 5. Zosimus, 4. Zito, 8. Didi, 7. Garrincha, 19. Vavá, 20. Amarildus, 21. Zagallo  

**Procurator:** Aymoré Moreira

**Cechoslovacia:** 1. Guglielmus Schrojf, 12. Georgius Tichý, 5. Svatopluk Pluskal, 3. Ioannes Popluhár, 4. Ladislaus Novák (capitanem), 19. Andreas Kvašňák, 6. Iosephus Masopust, 17. Thomas Pospíchal, 8. Adolphus Scherer, 18. Iosephus Kadraba, 11. Iosephus Jelínek  

**Procurator:** Rudolphus Vytlačil

### Praemia

* **Optimus athleta:** Garrincha (Vexillum Brasiliae Brasilia)
* **Maximus punctuator:** Dražan Jerković (Vexillum Iugoslaviae Iugoslavia), Florianus Albert (Vexillum Hungariae Hungaria), Valentinus Ivanov (Vexillum Unionis Sovieticae Unio Sovietica), Leonillus Sánchez (Vexillum Chiliae Chilia), Garrincha et Vavá (Vexillum Brasiliae Brasilia), 4 puncti quisque
* **Iuvenes Athleta FIFA:** Florianus Albert (Vexillum Hungariae Hungaria)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Certamen Mundanum Pedilusorium 1962** spectant (FIFA World Cup 1962, 1962 FIFA World Cup). |

* FIFAe Certamen Mundanum
Reslfeld: pictura sui ipsius, pinacotheca abbatiae Cremifanensis.
„Assumptio Beatae Mariae Virginis", pictura in altari maiore Abbatiae Seitenstettensis.
**Ioannes Carolus de Reslfeld** (natus *Johann Carl Resler* anno 1658 in oppido Tirolis Schwaz; mortuus die 13 Ianuarii 1735 in Garsten, in Austria Superiore) fuit pictor Austriacus Baroci.

Vita
----

Natus anno 1658 in Schwaz (Tirolis Septentrionalis) iam adulescens Styram Austriae Superioris venit. A viro nobili nomine de Risenfels adiutus quadriennnium Venetii apud Ioannem Carolum Loth (*Carlotto*) artibus studuit. Anno 1684 reversus pictor monasterii Garstensis factus est. Mox plura quam alii pictores altarium mandata recepit. Quamquam inter familiares monasterii numeratus tamen etiam pro aliis multa opera fecit. Reslfeld die 13 Ianuarii 1735 in monasterio Garstensi mortuus est.

Stilus
------

Opera Caroli de Reslfeld disciplinam officinae Caroli Loth sequuntur. Sic dicto *Tenebrismo* innititur, id est modus lucis umbraeque pingendi, qui a Michaele Angelo Caravagio repetit. Una cum Ioanne Michaele Rottmayr, Ioannes Adam Weissenkirchner et Petro Strudel inter optimos pictorum habetur, qui stilum Lothium ab Alpibus in septentriones versus diffundebant.

Notae
-----

1. ↑  Rudolf Lehr: Landeschronik Oberösterreich, Verlag Christian Brandstätter 2008 ISBN 978-3-85498-331-6, p. 135
2. ↑  Reslfeld, Johann Carl von. In: Neue Deutsche Biographie.

Bibliographia
-------------

* Constantin von Wurzbach: Röslfeld, Karl von. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. 26. Theil. Kaiserlich-königliche Hof- und Staatsdruckerei, Vindobonae 1874, p. 246 s.
* Albert Ilg: Reslfeld, Johann Karl v.. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 28, Duncker & Humblot, Lipsiae 1889, p. 784 s.
* Peter Prange: Reslfeld, Johann Carl von. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 21, Duncker & Humblot, Berolini 2003, ISBN 3-428-11202-4, p. 442 s.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannes Carolus de Reslfeld** spectant (Ioannes Carolus de Reslfeld, Johann Karl von Reslfeld). |
*Vide etiam paginam discretivam:* Cerretum (discretiva)


Wikidata Cerretum Derthonensium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°50′37″N 8°55′53″E  
*Numerus incolarum*: 305  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Alexandrina  

**Geographia**

*Superficies*: 4.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Costa Derthonensium, Mons Jocius, Caricianum, Villa Romaniana  

**Tabula aut despectus**

Cerretum Derthonensium: situsCerretum Derthonensium: situs
Despectus in oppidum
**Cerretum Derthonensium** (Italiane *Cerreto Grue*) est oppidum et municipium Italiae, in Provincia Alexandrina Statiellorum Regionis Pedemontii situm. Incolae Cerretenses appellantur.

Geographia
----------

Municipium in Agro Derthonensi iacet.

Nexus interni
-------------

* Alexandriam Statiellorum seu Alexandriam a Palea
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cerretum Derthonensium** spectant. |

* Situs interretialis oppidi proprius.

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Alexandrina.Collocatio finium municipii in Provincia Alexandrina.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854.
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.
Wikidata Uslar
Res apud Vicidata repertae:Uslar: insigneUslar: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°39′35″N 9°38′9″E  
*Numerus incolarum*: 14 062  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Uslar
**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Northeim  

**Geographia**

*Superficies*: 113.58 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Człuchów  

**Tabula aut despectus**

Uslar: situsUslar: situs
Ecclesia Sancti Iohannis
**Uslar** oppidum Saxoniae Inferioris et pars circuli Northeim est. Ad Uslar etiam vici
Ahlbershausen, Allershausen, Bollensen, Delliehausen, Dinkelhausen, Eschershausen, Fürstenhagen, Gierswalde, Kammerborn, Offensen, Schlarpe, Sohlingen, Schoningen, Schönhagen, Vahle, Verliehausen, Volpriehausen atque Wiensen pertinent.

Historia
--------

Aspectus Uslar anno 1654 a Matthaeo Merian Seniore depictus
Uslar iam saeculo 9 condita anno 1006 vel 1007 primo in actis nomine *Huslere* descripta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Uslar** spectant. |
Ioannes Chapelain
**Ioannes Chapelain** (natus Lutetiae die 4 Decembris 1595; ibidem mortuus die 22 Februarii 1674) fuit scriptor, poeta more neoclassicismo, et criticus  Francicus. In Academiam Francicam anno 1634 cooptatus est. Opus poësis epicae *La Pucelle et la France délivée* de Ioanna Arcensis scripsit.

Vita
----

Cardinalis Richelaei attentionem excitavit cum praefationem in opus »Adone« (Marini) scriberet. Qui ab eo rogaret ut Academiae institutionem disponeret et porro scriberet. Inde Chapelain oraculum quasi factus est omnium poetarum Francogallorum et theoria de tribus istis unitatibus ad eum reducta est.

Ano 1635 exaravit »Sentiments de l'Académie sur le Cid«. Tamen gloria valde minuta est carminibus XII epicis »La Pucelle d'Orléans« (1656), quibus Chapelain laborem annorum viginti dederat. Homines rem istam curiose expectabant, ut sex editiones continuo factae sunt. Sed argumenta taediosa, genus scribendi ligneum, poeticum ingenium nullum provocabant Nicolai Boileau epigrammata irrisoria et multorum aliorum deceptionem. Itaque et opera et auctor mox in oblivionem ceciderunt. 

Series carminum XII altera non ante annum 1757 Genavae edita est. Epistulare commercium edidit Tamizey de Larroque in libro »Collection de documents inédits« (1880–83).

Notae
-----

1. ↑  »Chapelain décoiffe« et »Métamorphose de la perruque de Chapelain en comète«, 1664

Bibliographia
-------------

* Georges Collas: *Un poète protecteur des Lettres au XVIIe siècle: Jean Chapelain*, 1911

Nexus externi
-------------

* Inter Academiae immortales
Wikidata Augusta (Saxonia-Vimarii-Eisenach)
Res apud Vicidata repertae:Augusta (Saxonia-Vimarii-Eisenach): imagoAugusta (Saxonia-Vimarii-Eisenach): imagoAugusta (Saxonia-Vimarii-Eisenach): subscriptioAugusta (Saxonia-Vimarii-Eisenach): subscriptio
*Nativitas*: 30 Septembris 1811; Vimaria  
*Obitus*: 7 Ianuarii 1890; Berolinum  
*Patria*: Regnum Borussiae  
*Nomen nativum*: Augusta Marie Luise Katharina von Sachsen-Weimar-Eisenach
**Officium**

*Officium*: empress  
*Munus*: Consors  

**Consociatio**

*Religio*: Protestantes
**Familia**

*Genitores*: Carolus Fridericus; Maria Pauli filia  
*Coniunx*: Gulielmus I  
*Proles*: Fridericus III, Princess Louise of Prussia  
*Familia*: House of Wettin
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Aquilae Nigrae, Order of Louise  
*Sepultura*: mausoleum of Charlottenburg Park  

**Insignia heraldica**

Augusta (Saxonia-Vimarii-Eisenach): insigneAugusta (Saxonia-Vimarii-Eisenach): insigne
**Augusta Saxoniae-Vimarii-Eisenach** (nata 30 Septembris 1811 Vimariae; mortua 7 Ianuarii 1890 Berolini) filia Caroli Friderici Ducis Magni Saxoniae-Vimarii-Eisenach et uxor Gulielmi I regis Borussiae atque Imperatoris Germaniae fuit.

Familia
-------

Mater eius Maria Romanova, filia Pauli I imperatoris Russiae erat. Frater Carolus Alexander erat, qui ab anno 1853 Dux Magnus patri successit. Praeterea duas sorores habuit.

Vita
----

Augusta omnibus rebus instituta est. Magister eius musicae Ioannes Nepomucenus Hummel erat. Die 11 Iunii 1829 Augusta Gulielmo principi Borussiae nupsit. Anno 1831 primus filius Fridericus natus est postea Fridericus III brevi tempore regnaturus. Anno 1838 Ludovica filia nata est. Anno 1848 maritus eius a motu populi Londinium fugit, Augusta Potestampii mansit. Anno 1849 Gulielmus administrator Rhenaniae factus est et cum uxore in urbe Confluentibus vixit. Anno 1858, postquam Fridericus Gulielmus IV rex graviter morbo afflictus est, Gulielmus procurator regni nominatus est et ambo nunc iterum Berolini vixerunt. Anno 1861 Gulielmus rex, Augusta regina Borussiae facta est. Anno 1871 imperator et imperatrix Germaniae proclamati sunt.
Anno 1888 primo maritus et paulo post filius Fridericus III mortui sunt. Anno 1890 et ipsa mortua est.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina preussen.de **(Theodisce)**
Wikidata Holtzhusa ad Wassemburgum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°51′7″N 10°52′51″E  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Amt Wachsenburg  

**Holtzhusa ad Wassemburgum** est oppidum Thuringiae in Germania quae ab anno 1994 ad commune Wassemburgum(de) pertinet. Hoc oppido usque in annum 2019 Museum tomaculorum Germanicum visitabatur; ibi semita "A cervesia ad tomaculum", ab Arnstadio incipiens, terminum habet.

Nostris temporibus Holtzhusa una cum aliis vicis pars est communitatis amplificatae cui nomen Amt Wachsenburg.

Incolae notabiles
-----------------

* Otto Knöpfer, pictor anno 1911 natus, hic educatus est

Notae
-----

1. ↑  "Ditericus Langius ... hospitali ... vineta quaedam legavit Holtzhusae ad Wassemburgum sita": annale anni 1441 (p. 241 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

Museum tomaculorum Germanicum oppidumque Holtzhusa sub castello Wassemburgo iacens; museum autem ex anno 2019 non iam hoc in situ sed Mulhusae invenitur.
* *Planung. Dorfregion Holzhausen - Röhrensee - Bittstädt*
**Orphanotrophium** est institutum quod impuberes orphanos tenet ad auxilium humanitarium eis dandum. Saepe ecclesiae auxilium dant et adoptio oritur. Antiquitate Orbona dea a parentibus infantibus orbatis invocabatur.

Pittacium commendativum pro quodam orphanotrophio Londinensi.

Munera
------

Orphanotrophium veteribus temporibus hospitium erat, et pusillis orbatis et infantibus vix formabilibus? dicatum. Nostris diebus, munera sibi assumunt organizatio Vicorum Infantilium? SOS Arminii Gmeiner sive altores altricesque qui in familiam suam infantes magistratu petente accipiunt.

Historia
--------

Non ante medium aevum brephotrophea exsistebant, quae maioris momenti post singula bella fuerunt. In Germania, Augustus Hermannus Franckius Salinis Saxonicis opus fundatum secundum Pietismi notiones instituerat.

Ne confundantur orphanotrophea et brephotrophea: illa infantibus aetate provectioribus dicata erant, cum haec pupos neglectos curarent. Pupi saepe spurii nothique a feminis incognitis traditi sunt inopia premente. Tamen vel in hospitiis non semper diu supervixerunt et numerus infantium hospitalium mortuorum usque saeculum undevicensimum magnus fuit. 

Imperator Iosephus II Vindobonae anno 1784 brephotropheum condidit, ubi usque annum 1910 infantium 750 000 degebant. Mediolani in sic dicta casa pia expositorum, quae valetudinario maiori adiecta erat, infantes totius Europae congregabantur. Illorum transportatio ipsa iam periculosissima erat.

Arcae rotabiles interim quoque fuerunt, quas in Francia instituendas esse Napoleo Bonaparte decreto anno 1811 iusserat. Hodie critice de variis educandi rationibus saeculo vicensimo adhuc vigentibus indagatur et exploratur.

Nexus interni
-------------

* Columna Lactaria
* Expositio pueri
* Janusz Korczak
* *Oliver Twist*

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Gabel, Wolfgang. 1972. *Orte außerhalb.* Mülheim an der Ruhr: Anrich. ISBN 3-920110-13-7.
* Rhein, Volker, ed. 2009/2011. *Moderne Heimerziehung heute: Beispiele aus der Praxis.* Herne: Frischtexte. ISBN 978-3-933059-40-6, ISBN 978-3-933059-42-0.
* Völker, Andreas. 2011. *Stromzeit: Erinnerungen an das Kinderheim Schloss Beuggen.* ISBN 978-3-942066-03-7.
* Wensierski, Peter. 2006. *Schläge im Namen des Herrn.* Stutgardiae: DVA. ISBN 3-421-05892-X.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **orphanotrophia** spectant. |

* De orphanotrophia apud UNICEF.
* Consilium Europaeum pro iuribus infantium.
* Critica de nonnullis hospitiis infantilibus in Helvetia.
* Tractatio in *Chrismon* periodico Christiano anno 2011.
* De infantium educatione in hospitiis temporibus postbellicis.
* Hospitia in Badenia-Virtembergia annis inter 1949 et 1975.
* Auxilium victimis educationis hospitalis in Germania Orientali.
* De condicionibus infantium hospitalium in Thuringia annis inter 1945 et 1990.
**Bernhardus** (Theod. *Bernhard*) **Adelung** (natus 30 Novembris 1876 Bremae, mortuus 24 Februarii 1944 Darmstadii) vir publicus Germaniae et sodalis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius opifex fuit. Adelung post scholam finitam ad usque annum 1896 tirocinium typographici fecit. Hoc munere ad usque annum 1902 fungebatur. Annis 1914 - 1918 miles Bello Orbis Terrarum I interfuit

Cursus honorum
--------------

Adelung ab anno 1897 sodalis SPD fuit et ab anno 1902 pro actis diurnis factionis Moguntiaci laboravit. Propter commentarios suos anno 1903 laesae maiestatis accusatus et ad trium mensium carcerem damnatus est. 1 Decembris 1903 legatus senatus terrae Magni Ducatus Hassiae electus est et mansit ad annum 1933 - ab 1919 scilicet fuit legatus parlamenti Hassiae rei publicae. Annis 1920 - 1928 magister cicium superior urbis Moguntiacum fuit et saepe cum auctoritatibus Francicis occupationis iurgabat. 24 Februarii 1928 successor Caroli Ulrich (SPD) praeses ministrorum Hassiae electus est et ad 13 Martii 1933, cum Nazistae et Hassiae rerum potirentur, mansit. Deinde Darmstadii vixit et anno 1943 mortuus est.

sepulchrum Bernhardi Adelung familiaeque

Nexus externi
-------------

* Elogium et imago in pagina Administerii Culturae Hassiae (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Hisoriae regionis (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Hassiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HassiaeInsigne Hassiae |
| annis 1918 - 1945: Carolus Ulrich |
Bernhardus Adelung |
Ferdinandus Werner |
Philippus Gulielmus Jung |
Iacobus Sprenger
ab anno 1945: Ludovicus Bergsträsser |
Carolus Geiler |
Christianus Stock |
Georgius Augustus Zinn |
Albertus Osswald |
Holger Börner |
Gualterius Wallmann |
Ioannes Eichel |
Rolandus Koch |
Volkerus Bouffier |
|  |
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Fabales   
Familia : Fabaceae   
Subfamilia : Mimosoideae   
Tribus : Ingeae   
Genus : *Lysiloma*   
Species : ***L. latisiliquum***   
*Lysiloma latisiliquum*   
(L.) Benth.  
Synonyma
*Acacia bahamensis* (Benth.) Griseb.  

*Acacia latisiliqua* (L.) Willd.  

*Leucaena latisiliqua* (L.) Gillis  

*Lysiloma bahamense* Benth.  

*Mimosa latisiliqua* L.

***Lysiloma latisiliquum*** est planta florens familiae Fabacearum, in Florida meridiana, Insulis Bahamensibus aliisque insulis Caribicis, Mexico meridiano, et Media America septentrionali endemica. Planta est arbor cuius lignum aliquando nomine *ligno sabicu* venumdatur.

Notae
-----

1. ↑  *Lysiloma latisiliquum* (L.) Benth. ars-grin.gov (Germplasm Resources Information Network).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Lysiloma latisiliquum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • INPN France • USDA Plants Database |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Lysiloma latisiliquum"** apud **Vicispecies**. |

* De specie apud situm *BackyardNature.net*
Sectio longitudinalis floris feminei cucurbitae pistillum (ovarium + stylus + stigma), ovula, et petala monstrat. Petala et sepala supra ovarium sunt; talis flos ovarium inferius habere, vel flos epigynicus dicitur.
Transversa ovarii tulipae sectio.
**Ovarium** in plantis florentibus est pars organi reproductivi feminei floris vel gynoecii. Quod praesertim est pars pistilli, quod ovula tenet et supra aut infra locum situm est ubi basis petalorum et sepalorum coniunguntur. Pistillum in uno vel nonnullis carpellis fusis (dicarpellis aut tricarpelis) consistit, et ovarium ergo partem unius carpelli vel partes nonnullorum carpellorum fusorum continere potest. Supra ovarium est stylus et stigma, ubi pollen captum germinat et per stylum deorsum ad ovarium crescit, quoque grano pollenis unum ovulum fertilizante. Nonnullis floribus a vento pollinatis sunt ovaria mutata et multum imminuta.

Fructus est ovarium vel ovaria una maturescentia vel matura, una cum seminibus, ex uno vel pluribus floribus. Fructus plantae semina embryonem continentia protegunt et dispergunt. In multis speciebus, fructus ad se textus circumdantes adicit, vel cum textibus non fructiferis dispergitur.

Pinacotheca
-----------

* Ovarium syncarpum huius cucurbitacea in quattuor carpellis consistit, unumque loculum habet.
* In fructu *Pegani harmalae,* ovarium in valvas finditur.
* Semina in fructu solani lycopersici e regionibus placentiferis in interiori ovarii parte (quod in fructu biloculari est placentatio axillaris).
* Placentae in lunaria secundum margines fructus iacent, ubi duo carpella funduntur (quod in fructu biloculari est placentatio parietalis).
* Valvae fructus lunariae cadunt, saeptum quod inter duo carpella ovarii erat divulgantia.

Bibliographia
-------------

* Sitte, Peter, Elmar Weiler, Joachim W. Kadereit, Andreas Bresinsky, et Christian Körner. 2002. *Lehrbuch der Botanik für Hochschulen: Begründet von Eduard Strasburger.* Ed. 35a. Heidelbergae: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 3-8274-1010-X.
* Schilperoord, Peer. 2013. Plastizität des Blütenbodens und des Fruchtknotens: Unterständigkeit. *Elemente der Nautrwissenschaft* 99: 21–36.
* Simpson, Michael G. 2006. *Plant Systematics.* Academic Press. ISBN 0-12-644460-9.
Wikidata Iaroslaus Heyrovský
Res apud Vicidata repertae:Iaroslaus Heyrovský: imagoIaroslaus Heyrovský: imago
*Nativitas*: 20 Decembris 1890; Praga  
*Obitus*: 27 Martii 1967; Praga  
*Patria*: Cechoslovacia  
*Nomen nativum*: Jaroslav Viktor Leopold Heyrovský
**Officium**

*Munus*: chemicus, physicus, inventor, magister, eruditus  
*Patronus*: Universitas Carolina Pragensis
**Familia**

*Genitores*: Leopold Heyrovský;   
*Proles*: Michael Heyrovský, Jitka Černá-Heyrovská  

**Memoria**

*Laurae*: Klement Gottwald State Prize, Order of the Republic, Praemium Nobelianum Chemiae, honorary doctor of the University of Vienna, Foreign Member of the Royal Society  
*Sepultura*: Vyšehrad cemetery  

Monumentum Heyrovský, Pragae
**Iaroslaus Heyrovský** (Bohemice *Jaroslav Heyrovský*, natus die 20 Decemberi 1890, mortuus die 27 Martii 1967) chemicus Bohemicus et Cechoslovaciae primus laureatus Praemii Nobeliani fuit. Praemium Nobelianum Chemiae anno 1959 ratione inventus polorographiae modo chemiae analyticae acceptit.

Alma mater sua fuit Universitas Carolina Pragensis et electrochemiae peritus fuit.

Nexus interni
-------------

* 3069 Heyrovský
Wikidata Bernhardus Quandt
Res apud Vicidata repertae:Bernhardus Quandt: imagoBernhardus Quandt: imago
*Nativitas*: 14 Aprilis 1903; Rostochium  
*Obitus*: 2 Augusti 1999; Suerinum  
*Patria*: Germania, Res publica Democratica Germanica  

**Officium**

*Officium*: member of the Volkskammer  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Socialistica Unita Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Karl Marx, Banner of Labor, Star of People's Friendship  

Bernhardus Quandt die 14 Iulii 1958 in congressu factione SED orationem habens
**Bernhardus** (Theodisce *Bernhard*) **Quandt** (natus die 14 Aprilis 1903 Rostochii, mortuus die 2 Augusti 1999 Suerini) rerum politicarumperitus Germanicus factionum SPD, KPD atque SED erat.

Vita
----

Quandt tirocinium fabri fecit et anno 1920 sodalis factionis SPD factus est. Munere fabri ad annum 1923 fungebatut, tum ad Factionem Communisticam transiit. Fuit etiam legatus factionis in senatus terrae Megalopolis-Suerini. Inter regimen Nazistarum Quandt in castris carceralibus tenebatur.

Cursus honorum
--------------

Anno 1945 in patriam revertebatur et a Sovieticis auctoritatibus praeses circuli Gustrovii nominatus est. Anno 1946 sodalis novae factionis SED factus est et 1948 minister agriculturae terrae Megapolis-Pomeraniae Citerioris. Post mortem inopinantem praesidis ministrorum eius terrae Curtius Bürger die 28 Iulii 1951 ei successit. Anno, cum 1952 terrae Rei publicae democraticae Germanicae dissolutae essent, Quandt praeses factionis SED in pago Suerini nominatus est. Praeterea ad annum 1990 legatus ad Cameram Popularem RDG et sodalis collegii centralis SED fuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bernhardum Quandt** spectant. |

* Biographia apud bundesstiftung-aufarbeitung.de

Praesides Ministrorum Megalopolis vel Megapolis et Pomeraniae Citerioris

MegalopolisMegalopolis
Megapolis annis 1934 - 1952

Ioannes Egon Engell (NSDAP) |
Fridericus Scharf (NSDAP) |
Gulielmus Höcker (SPD -> SED) |
Curtius Bürger (SED) |
Bernhardus Quandt (SED)

  

Insigne Megapolis et Pomeraniae CiteriorisInsigne Megapolis et Pomeraniae Citerioris
Megapolis et Pomerania Citerior ab anno 1990:

Alfredus Gomolka (CDU) |
Bernhardus Seite (CDU) |
Haraldus Ringstorff (SPD) |
Ervinus Sellering (SPD) |
Manuela Schwesig (SPD)
Effigies Ratherii media imagine videtur
**Ratherius Veronensis** (vulgo *Rathier*; natus post 890 apud Leodium, mortuus die 25 Aprilis 974 Namurci) fuit theologus Germanus.

Vita
----

Post studia in monasterio Laubaci(fr) in Hannonia Belgii una cum Hilduino(it) Mediolanensi Italiam petivit. Anno 931 creatus est episcopus Veronensis.

Annis inter 934 et 936 in carcerem Parisiensem vadit rege Italico Hugone I(it) iubente. Postea Novi Comi, in Comitatu Provinciae et Laubaci vixit. Cum breviter iterum in episcopatu sui fuisset, anno 952 magister factus est in schola palatii Saxonici a Brunone, fratris imperatoris Othonis I, condita. Leodii electus est episcopus anno 953 quod munus mox relinquere debuit urbanitate episcopali absente. Anno 961 debuo dignitate episcopali Veronensi investitus Italiam anno 968 defugit et in Lotharingiam rediit.

Homines in moribus Christianis firmavit et querelas de transubstantiatione quoque participabat. Ei persuasum fuit Christum vere praesentem esse in communione. Opera eius ediderunt Veronae anno 1765 Petrus et Hieronymus Ballerini.

Bibliographia
-------------

Livii *Ab Urbe condita libri*: manuscriptus saec. X, adnotationem monstrans quae ad manum Ratherii Veronensis adscribitur (Bibliotheca Laurentiana Florentina Plut. 63.19 fol. 7r)
* *Pierer's Universal-Lexikon* tomus 13. Altenburgi 1861, pp. 833-834, quod relegi potest hic in interreti[*nexus deficit*] (fons principalis huius commentationis)
* Hubertus Seibert: *Rather v. Verona.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 21, Duncker & Humblot, Berlin 2003, S. 176–178 (Digitalisat).
* Albrecht Vogel:  "Ratherius", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 27 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1888), p. 350–352.
* Albrecht Vogel, *Ratherius von Verona und das zehnte Jahrhundert*. Ienae, 1854 Textus apud *Internet Archive*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Ratio stulti maioris** reperiendi (Anglice: *greater fool theory*) est doctrina pulchritudinis certamini Keynesiano similis, quae praecipit etiam praeposterum pretium accipi posse ab emptore, qui credat et speret se brevi deprehensurum esse "maiorem stultum", qui etiam maiore pretio eandem rem mercari velit. Quisquis enim pecuniam in aliqua re incerta collocat, confisus se hanc rem posthac vendere posse, non idcirco emit, ut rem paratam pretio dignam esse putet, sed ut rem paratam credat postea pluris vendi posse. Eiusmodi spes "stulti maioris" reperiendi potest primum quidem novum momentum vendendis et emendis rebus inicere, sed pretiis diu augescentibus exsistere potest bulla oeconomica, quae brevi iacturam pecuniariam adferat. Spes stulti maioris etiam genus myopiae mercatoriae habetur.

Tulipomania apud Nederlandos annis 1630 facta saepe specimen spei stulti maioris profertur.

Nota
----

1. ↑  Fisher & Statman 2002: 56, 57.
2. ↑  Descriptio apud Investopediam
3. ↑  Sahlman & Stevenson 1985: 13.

Bibliographia
-------------

* Fisher, Kenneth L. & Statman, Meir. 2002. Blowing Bubbles. *Journal of Psychology and Financial Markets* 3: 53-65
* Sahlman, William A. & Stevenson, Howard H. 1985. Capital market myopia. *Journal of Business Venturing* 1: 7-30.
*Haec pagina de demo Graeco in Euboea sito explicat. Si urbem Austriacam quaeris, vide Styra (Austria Superior).*

Wikidata Styra
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°9′21″N 24°14′26″E  
*Numerus incolarum*: 310  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Karystos Municipality  

**Tabula aut despectus**

Styra: situsStyra: situs
**Styra** (Graece: Στύρα) est vicus et pristinus demus Euboeae (Δήμος Στυραίων) 2840 incolarum (status: 2010) in Graecia. Ab administratione reformata anni 2011 (vide: Libellum Callicratis) est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα) Carysti demi.

Historia
--------

Hodie duo sunt vici (Nova et Vetera Styra), inter quos urbs antiqua homonyma iacebat. Iam ab Homero commemorata est; primi nuntii historici a tempore belli Persici oriuntur. Tempore Romano Styra (una cum Carysto) ob marmor Carystium nota erat; lapicidinae antiquae adhuc videri possunt. Prope a lapicidinis
sunt domus "δρακόσπιτα" (i.e. domus draconum) vocatae magnis saxis (monolithis) aedificatae, quae non erant sacra antiqua, ut putabatur, sed dormitoria eorum, qui in lapicidinis laborabant.

Notae
-----

1. ↑  Lex Callicratis Ministerium rerum domesticarum Graeciae
2. ↑  Ilias 2,539: Οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ᾽ οἳ Στύρα ναιετάασκον
3. ↑  Vox Styra, in: Siegfried Lauffer (Ed.): Griechenland. Lexikon der historischen Stätten. Von den Anfängen bis zur Gegenwart. Augustae Vindelicorum 1999.{Theodisce}
Titulus editionis anni 1825
***Childe Harold's Pilgrimage*** (Peregrinatio Childe Haroldi) est longum poëma narrativum in quattuor partibus a Georgio Gordon Byron scriptum, inter annos 1812 et 1818 editum. Itinera describit viri adulescentis, vitá luxuriosá fessi, qui res ad animum distrahendum in terris remotis quaerit. Sensu lato poëma melancholiam frustrationemque exprimit generationis temporis bellorum Napoleonicorum. Vocabulum *childe* in titulo mediaevalem vocabuli *child* signifactionem indicat, haec est "puer nobili genere natus." Persona Childe Haroldus primum exemplum habetur herois Byronici.

In primo secundoque cantibus Childe Haroldus in Portugallia, Hispania, insulas Ionias, atque Albaniam peregrinat. In tertio cantu heros in Belgicam, terras Rhenanas, Alpes, Iuramque it. Quarto autem in cantu narrator Haroldum relinquit ut suas opiniones de Italia ac litteris Italianis proferat.

Bibliographia
-------------

* Birch, Dinah. "Childe Harold's Pilgrimage." In *The Oxford Companion to English Literature*: Typographeum Universitatis Oxoniensis, 2009.

Nexus externi
-------------

* Childe Harold's Pilgrimage in Vicifonte Anglico
Wikidata Sortavala
Res apud Vicidata repertae:Sortavala: insigneSortavala: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 61°42′0″N 30°40′0″E  
*Numerus incolarum*: 18 801  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Сортавала
**Gestio**

*Procuratio superior*: Sortavalskoye urban settlement  

**Geographia**

*Superficies*: 15 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sölvesborg Municipality  

**Sortavala** (-ae, f.) seu **Serdopolis** (-eōs, f.) (Russice Сортавала, Carelice Sortavala, Finnice Sortavala, Suecice Sordavala) est urbs in re publica Carelia Foederationis Russicae.
18 762 incolas (anno 2017) habet.

Historia
--------

Despectus in urbem anno 1939 lucis ope facta
Locus Sortavalae a tempore antiquo hominibus incolebatur. Ab anno 1617 terra illa, qui ad annum illud ad regnum Russicum (Moscoviticum) pertinebat, belli causa adiuncta est a Suecia, cuius regis Gustavi II Adolphi decreto oppidum *Sordavalla* anno 1632 conditum est, anno 1646 enim statum urbis obtinuit. Bello inter Russiam et Sueciam annis ab 1700 ad 1721 durantis causa, urbs illa ad Imperium Russicum adiuncta est, ubi *Serdopolis* seu vulgo *Serdobol'*  nominabatur. Serdopolis, ad gubernium Viburgense imperii illius pertinens, anno 1811 cum gubernio illo in Magnum Ducatum Finlandiae Imperii Russici inclusa est. Ab anno 1917 usque ad annum 1939 urbs in Finlandia sui iuris erat, nunc autem in Russia est.

Notae
-----

1. ↑  Catalogus Nominum Latinorum Regionum Fennicarum apud Vicipediam Fennicam

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°42′0″N 30°40′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |



|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sortavalam** spectant. |
**Certamen Mundanum Pedilusorium** anni 1966 a turmis athleticis pediludicis virilibus in Anglia a die 11 Iulii usque ad diem 30 Iulii celebratum est. Certaminis victor fuit ipsa turma Anglica.

Ultimus lusus pro titulo "Optimi Mundi 1966" in stadio *White-City-Stadion* Londinii fuit.

Participes certaminis civitates
-------------------------------

Nationes ludentes

Certamini hae sedecim turmae interfuerunt:

* Vexillum Angliae Anglia
* Argentinia
* Vexillum Brasiliae Brasilia
* Bulgaria Bulgaria
* Vexillum Corea Septentrionalis Corea Septentrionalis
* Vexillum Chiliae Chilia
* vexillum Franciae Francia
* Vexillum Germaniae Germania Res Publica Foederalis
* Vexillum Helvetiae Helvetia
* Vexillum Hispaniae Hispania
* Vexillum Hungariae Hungaria
* Vexillum Italiae Italia
* Vexillum Lusitaniae Lusitania
* Vexillum Mexici Mexicum
* Vexillum Uruguaia Uruguaia
* Vexillum Unionis Sovieticae Unio Sovietica

Participes certaminum civitates
-------------------------------

Nationes ludentes
Certamini haec sedecim turmae interfuerunt:

* Vexillum Angliae Anglia
* Argentinia
* Vexillum Brasiliae Brasilia
* Vexillum Bulgariae Bulgaria
* Vexillum Checoslovaciae Cechoslovacia
* Vexillum Chiliae Chilia
* Vexillum Columbiae Columbia
* Vexillum Germaniae Germania Res Publica Foederalis
* Vexillum Helvetiae Helvetia
* Vexillum Hispaniae Hispania
* Vexillum Hungariae Hungaria
* Vexillum Italiae Italia
* Vexillum Iugoslaviae Iugoslavia
* Vexillum Mexici Mexicum
* Vexillum Uruguaia Uruguaia
* Vexillum Unionis Sovieticae Unio Sovietica

Ludus finalis
-------------

**Vexillum Angliae Anglia 4:2 Vexillum Germaniae Germania Res Publica Foederalis**  
 (tempus additicium)
30 Iulii 1966  

Stadium Wembley, Londinium  

**Arbitro:** Godefridus Dienst (Helvetia)  

**Adiutores:** Tofiq Bahramov (Unio Sovietica), Carolus Galba (Cechoslovacia)

**Puncti:** Helimutus Haller 12', Galfridus Hurst 18', Martinus Peters 78', Wolfgangus Weber 89', Galfridus Hurst 101', 120'

**Anglia:** 1. Gordon Banks, 2. Georgius Cohen, 5. Iacobus Charlton, 6. Robertus Moore (capitanem), 3. Raimundus Wilson, 4. Norbertus Stiles, 7. Alan Ball, 9. Robertus Charlton, 16. Martinus Peters, 10. Galfridus Hurst, 21. Rogerius Hunt  

**Procurator:** Alfredus Ramsey

**Germania R.P.F.:** 1. Ioannes Tilkowski, 2. Horstius Theodoricus Höttges, 5. Guglielmus Schulz, 6. Wolfgangus Weber, 3. Carolus Henricus Schnellinger, 4. Franciscus Beckenbauer, 12. Wolfgangus Overath, 8. Helimutus Haller, 9. Uwe Seeler (capitanem), 10. Sigurthus Held, 11. Lotharius Emmerich  

**Procurator:** Helimutus Schön

### Praemia

* **Optimus athleta:** Robertus Charlton (Vexillum Angliae Anglia)
* **Maximus punctuator:** Eusebius (Vexillum Lusitaniae Lusitania), 9 puncti
* **Iuvenes Athleta FIFA:** Franciscus Beckenbauer (Vexillum Germaniae Germania Res Publica Foederalis)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Certamen Mundanum Pedilusorium 1966** spectant (FIFA World Cup 1966, 1966 FIFA World Cup). |

* FIFAe Certamen Mundanum
*Vide etiam paginam discretivam:* Cerretum


Wikidata Cerretum Castellum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°34′0″N 8°10′0″E  
*Numerus incolarum*: 617  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bugellensis, Quarenia et Cerretum  

**Geographia**

*Superficies*: 2.57 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Quarenia, Valdengo, Vilianum Bugellense, Cossatum  

Cerretum Castellum
**Cerretum Castellum** (Italiane: *Cerreto Castello*) est vicus Italiae et fractio municipii Quareniae et Cerreti. Incolae *Cerretenses* appellantur.

Historia
--------

Cerretum Castellum fuit Italiae municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.
Die 1 Ianuarii 2019 municipium Quareniae coniunxit se cum municipio erreti Castelli ut constituiret municipium novum **Quareniae et Cerreti**.

Nexus interni
-------------

* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Bugellensis,
* Bugella (*urbs*),
* Quarenia et Cerretum (*municipium*).

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cerretum Castellum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Despectus ad Cerretum CastellumDespectus ad Cerretum Castellum
Variae interpretationes millennii Christi (Anglice)
**Chiliasmus** (Graece χιλιασμός, ex χιλιάς, 'mille'), sive **millenarismus**, est doctrina aliquorum sectarum Christianarum (*chiliastarum* vel *millenariorum*), in quo Iesus Christus corpore praesenti in terra regnabit mille annos ante Ultimum iudicium. Praesertim in libro Apocalypsis Ioannis fundatur, lineis 1–6:

et vidi angelum descendentem de caelo habentem clavem abyssi et catenam magnam in manu sua
et adprehendit draconem serpentem antiquum qui est diabolus et Satanas et ligavit eum per **annos mille**
et misit eum in abyssum et clusit et signavit super illum ut non seducat amplius gentes donec consummentur **mille anni** post haec oportet illum solvi modico tempore
et vidi sedes et sederunt super eas et iudicium datum est illis et animas decollatorum propter testimonium Iesu et propter verbum Dei et qui non adoraverunt bestiam neque imaginem eius nec acceperunt caracterem in frontibus aut in manibus suis et vixerunt et regnaverunt cum Christo **mille annis**
ceteri mortuorum non vixerunt donec consummentur **mille anni** haec est resurrectio prima
beatus et sanctus qui habet partem in resurrectione prima in his secunda mors non habet potestatem sed erunt sacerdotes Dei et Christi et regnabunt cum illo **mille annis**
Variae sunt opiniones de hoc millennio. Sententiae millenariae apud Anabaptistas, Adventistas, Pietistas et alios reperiuntur; doctina a Catholicis, Orthodoxis, Lutheranis, Calvinistis ut plurimum reiecta est.

Notae
-----

1. ↑  Versio Vulgata, Apoc. 20, 1–6 apud Blue Letter Bible

Nexus externi
-------------

* "Chiliastae" in lexico Hofmanni
Virgo Gratiarum
***Sub tuum praesidium,*** antiquissima prex Catholica Virgini Mariae dicata, exceptis precibus Magnificat, quae sunt in ore Mariae in Evangelium secundum Lucam.

Inventa est iam in papyro Aegyptiano anno 250. Quae oratio auxilium petit Mariae, et aliquando orata est in litaniis Sanctae Virginis. Introducta est in officium divinum Aevo Medio; quam Copti (Christiani Aegypti) ab tertio saeculo adoptaverant. His verbis sunt similes versus Cantici Canticorum Salomonis (6:10) et liber Estherae (5:2,3 et 9:22). Monachi precem canunt antequam cubant. 

"Sub Tuum Praesidium" sententia est dioecesis Montis Lauri (*Mont-Laurier*).

Textus
------

*Sub tuum praesidium confugimus*,  

*sancta Dei Genetrix.*  

*Nostras deprecationes ne despicias*  

*in necessitatibus,*  

*sed a periculis cunctis*  

*libera nos semper,*  

*Virgo gloriosa et benedicta.*

Nexus externus
--------------

* Monachi abbatiae Selvae Mariae (*Mariawald*) *Sub tuum praesidium* canunt, (mp3)

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
Demonstratio ritus seppuku.

Etymologia et significatio
--------------------------

**Seppuku** (Iaponice 切腹), cuius etymologia ex iaponicis symbolis est "abdomen sectum vel abdomen secare", est mors voluntaria ritualis more samurai. Quoque "harakiri" dicitur sed haec vulgaris formae verbi causa, est cum actione ad abdomen secandum honoris vel virtutis causa. In historia, seppuku enim a Samurai facta est, sed saeculo XX homines cum Samuraeo spiritu, Bushido (Iaponice 武士道), sicut miles post bellum mundanum secundum facti sunt.

Usus
----

Eo tempore commune eis erat haec mors saeva, tam audacter putabatur honorem super omnibus rebus fuisse. Dedecus ab aliquo factum erat "katana" se interficiendi ratio. Cum amicus erat personae ad moriendum promptae, iste "Kaishakunin" appellabatur, opus ei totum caput suum secandi vel amputandi erat, ita amicitia usque ad mortem videbatur.

Personae
--------

Celebri inter samuraeos et homines vel milites qui seppucum fecerunt sunt:

* Minamoto no Tametomo (1139-1170)
* Minamoto no Yorimasa (1106–1180)
* Minamoto no Yoshitsune (1159–1189)
* Azai Nagamasa (1545–1573)
* Nobunaga Oda (1534-1582)
* Takeda Katsuyori (1546-1582)
* Shibata Katsuie (1522–1583)
* Hōjō Ujimasa (1538–1590)
* Sen no Rikyū (1522–1591)
* Asano Naganori (Takumi no kami,1667-1701)
* Quadraginta sex ex 47 rōnin (1703)
* Watanabe Kazan (1793–1841)
* Tanaka Shinbei (1832-1863)
* Byakkotai (grex Samuraeorum adolescentium, 1868)
* Saigō Takamori (1828–1877)
* Yamanami Keisuke (1833–1865)
* Emilio Salgari (1862-1911)
* Nogi Maresuke (1849–1912)
* Chujiro Hayashi (1879-1940)
* Takijirō Ōnishi (1891–1945)
* Anami Korechika (1887–1945)
* Yukio Mishima (1925–1970)
* Dédé Fortin (1962-2000)
* Isao Inokuma (1938–2001).
* Tadamichi Kuribayashi (Putatur id esse mortis eius causa).

Nexus interni
-------------

* Misima Iucius
* Samurai
* Suicidium
*Vide etiam paginam discretivam:* Firmum (discretiva)



Wikidata Sexi Firmum Iulium
Res apud Vicidata repertae:Sexi Firmum Iulium: insigneSexi Firmum Iulium: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 36°44′2″N 3°41′28″W  
*Numerus incolarum*: 26 748  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Almuñécar
**Gestio**

*Praefectus*: Trinidad Herrera Lorente  
*Procuratio superior*: Provincia Granatina  

**Geographia**

*Superficies*: 83.36 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Ítrabo, Otívar, Salobreña, Jete, Granada, Nerja  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Fürstenfeldbruck, Khan Yunis, Caere, Liberiacum, Larache, Puerto de la Cruz  

**Tabula aut despectus**

Sexi Firmum Iulium: situsSexi Firmum Iulium: situs
**Sexi Firmum Iulium** (Hispanice: *Almuñécar*) est urbs Hispaniae, in provincia Granatae locata. Sexi Firmum Iulium habet 27 703 incolarum.

Notae
-----

1. ↑  Plin. *Nat.* 3.8; *Sex* (Σέξ) apud Ptolemaeum 2.4.7.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sexi Firmum Iulium** spectant. |

  

Sexi Firmum Iulium
Capitalsaurus Court, via Vasingtoniae in Districtu Columbiae sita, iuxta locum ubi vertebra *Capitalsauri,* dinosauri solum per nomen nudum noti, anno 1898 reperta est.
**Nomen nudum** in taxinomia, praecipue in nomenclatura zoologica et botanica, est designatio quae nomen scientificum organismi videtur, et olim nomen scientificum fortasse sic destinatum est, sed deficit, quia id non (aut nondum) per descriptionem sufficientem (aut talis descriptionis citationem) prolatum est, et ergo est res nuda, nomen quod ut statim videtur accipi non potest.

Quia nomen nudum ratione non aptum est, auctor posterior verum nomen scientificum potest edere quod litteris unum atque idem est. Si idem auctor nomen impressum praebet, primum ut nomen nudum et deinde ut nomen satis descriptum, cum descriptione quae necessaria formalia explet, tum tempus huius rite rectae editionis tempus constitutionis nominis fit.

Nexus interni
-------------

* Codex Internationalis Nomenclaturae Algarum, Fungorum, et Plantarum
* Codex Internationalis Nomenclaturae Zoologicae
* Nomen dubium
* Nomen novum
* Nomina nuda tenemus

Notae
-----

1. ↑  Turland 2013.
2. ↑  International Commission on Zoological Nomenclature, "What is a nomen nudum?"

Bibliographia
-------------

* Freedman, Jeri. 2006. *The applications and limitations of taxonomy (in classification of organisms): an anthology of current thought.* Novi Eboraci: Rosen Pub. ISBN 1404204008.
* International Commission on Zoological Nomenclature. 1999. *International Code of Zoological Nomenclature.* Ed. 4a. ISBN 0853010064.
* Turland, N. 2013. *The Code Decoded: A user's guide to the International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants.* Regnum Vegetabile, 155. Koeltz Scientific Books. ISBN 9783874294331.
Sextilis grandis (N.B. In sextile grandi, quae in charta natali describetur, sunt etiam lineae aspectuum sextilium et oppositionum, quibus haec imago caret).
**Sextilis grandis** in astrologia est figura aspectuum omnium rarissima, ubi sex planetae sex sextiles, sex triangula, tres oppositiones constituuntur, ita ut hexagonum nasci videatur. Sextilis grandis exactus fortasse non nisi semel aut bis in saeculo constituitur. Sextilis grandis etiam plus quam sex planetae continere potest, si aliqui planetae coinunctionem constituunt, sicut in sextile grande 22 Iulii 1995, cum Neptunus Uranusque coniuncti erint. Reapse sextilis grandis continet duae triangula grande et tria triangula mystica, omnia interiuncta (triangula grandia et rectangula mystica per se figurae notabiles habentur). Cum sextilis grandis constituatur, plerumque inter sex signa eiusdem sexus constituuntur, aliis verbis inter omnia signa aut masculina aut feminina. In sextile grandi 22 Iulii 1995 quidem Mars in libra fuit, quod est signum masculinum, etsi alii quinque planetae in signis femininis fuerunt. Plurimi astrologi credunt sextilem grandem repraesentare creativitatem et ingenium ultimum. []

Nexus interni
-------------

* Sextilis grandis 22 Iulii 1995

Notae
-----

1. ↑   De sextile grandi

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

*Vide etiam paginam discretivam:* Lamia

**Lamia** figura mythologica Graeca, mater Scyllae, amica Dios et cuius pueros necata a ira Herae est. Dolore causa, Lamia monstrum qui insomnia et impuberes manget facta est.

 *Lamia* quae morose serpentem in lacerto spectat (pictus ab Herbert James Draper, 1909), apparet ut *hetaira*. Quamquam ima pars corporis Draperis Lamia humana est, alludit serpentinae historiae volvens pellem circum ventrem.

Nexus interni
-------------

* Vampyrus
* 117 Lomia
* 248 Lameia