recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gorgo** (Graece Γοργώ), paulo post 510 a.C.n. Spartae e stirpe Agiadum nata, fuit filia unica regis Cleomenis I, uxor regis Leonidae I et mater regis Pleistarchi.

Fabulae
-------

Duas fabulas de illa regina tradidit Herodotusː cum novem annos tantum nata esset ita patrem Cleomenem monuisse dicitur tum cum Aristagoras, tyrannus Milesius, multa pecunia oblata ei persuadere conabatur ut exercitum in Asiam duceret ad civitates Ionicas liberandas et imperium Persicum subigendum ; "Pater, corrumpes te advena nisi procul ab eo abieris." Circiter viginti post annos, cum Leonidae uxor iam esset et Xerxes Graeciam subigere decrevisset, sola intellexit strategema quo Demaratus, apud Persas exsul, populares suos de futuro bello monebat. Nam ille pugillares adhibuit e quibus ceram primo detrivit ut in ipso ligno quae vellet scriberet ac deinde novam ceram superne fudit. Ita, nescientibus regis speculatoribus qui viatores observabant, nuntius usque ad Spartam pervenit, ubi ceteris haerentibus uxor regis Leonidae, Gorgo, quid sibi vellet illa tabula sine litteris tandem intellexit. Ita Lacedaemonii primi Graecorum de consiliis Persarum certiores facti sunt.

Notae
-----

1. ↑  V.51ː « Πάτερ, διαφθερέει σε ὁ ξεῖνος, ἢν μὴ ἀποστὰς ἴῃς ».

Fontes
------

* Herodotus, Terpsichore 51; *Polyhymnia* 205 et 239

Plura legere si cupis
---------------------

* Bernhard Kytzler, *Frauen der Antike. Von Aspasia bis Zenobia.*, München & Zürich, Artemis, 2000ː 74sqq. Recensio critica
* Annalisa Paradiso, « Gorgo, la Spartana », in *Grecia al femminile*, cur. Nicole Loraux, Bari, 1993ː 107–122
	+ "Gorgô et les manipulations de la fonction", in *Des femmes en action*, 2013ː 39-51
* Sarah B. Pomeroy, *Spartan Women*, Oxford University Press, 2002 Nonnullae paginae apud Guglum librorum

Nexus externi
-------------

* The bride of Leonidasː queen Gorgo
Wikidata Toppenstedt
Res apud Vicidata repertae:Toppenstedt: insigneToppenstedt: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°16′0″N 10°6′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 181  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Salzhausen (commune generale), Circulus Harburgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 29.35 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q2392441  
*Territoria finitima*: Hanstedt, Brackel  

**Tabula aut despectus**

Toppenstedt: situsToppenstedt: situs
**Toppenstedt** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Harburgensis. Ad commune etiam vicus Tangendorf pertinet. Toppenstedt etiam pars communis generalis Salzhausen est.

Historia
--------

Toppenstedt vicus ignoto anno conditus olim pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducatu a copiis Francicis occupatum est. Annis a 1810 ad 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Toppenstedt ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Salzhausen communis generalis est. Eodem anno Tangendorf vicus ad commune adiunctus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Toppenstedt** spectant. |

* Pagina communis generalis Salzhausen
* Pagina collegii Carnelevarii in Toppenstedt
Prima pagina **encylopaediae**
Sub titulo ***Encyclopédie**, ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers* annis 1751-1772 a Dionysio Diderot et Ioanne le Rond d'Alembert de rebus universis septendecim volumina edita sunt additis undecim voluminibus incisionum. Opus hoc praeclarissimum est, non solum in aevo illuminationis apud Francogallos, quia prima moderni aevi encyclopaedia putatur.

Finis operis
------------

Consilium encyclopaediam edendi erat totam humanitatis scientiam colligere et facilem accessu divulgare. Diderot in articulo *Encyclopédie* scripsit:

*En effet, le but d’une Encyclopédie est de rassembler les connoissances éparses sur la surface de la terre ; d’en exposer le système général aux hommes avec qui nous vivons, & de le transmettre aux hommes qui viendront après nous ; afin que les travaux des siecles passés n’aient pas été des travaux inutiles pour les siecles qui succéderont ; que nos neveux, devenant plus instruits, deviennent en même tems plus vertueux & plus heureux, & que nous ne mourions pas sans avoir bien mérité du genre humain.*[1]

Notae
-----

1. ↑  Vol. V (1751), pag. 635. En conversionem: *Profecto encylopaediae quaedam ad haec spectant, ut scientiae in orbe terrarum dispersae colligantur et systema universale harum scientiarum exponatur hominibus, cum quibus vivimus, et id hominibus post nos venientibus transmittamus, ut labores saeculorum priorum posterioribus non inutiles sint, ut nepotes nostri non solum eruditiores, sed simul plus virtuosi ac fortunati fiant, et nos non nisi bene de genere humana meriti moriamur.*

Nexus externi
-------------

* Paginae interretiales encyclopaediae Diderot. **(Francogallice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Gormenghast** est nomen castelli in fabula phantastica quam Mervinus Peake scripsit. Haec fabula ex tribus libris constat qui anno 1946o, 1950o atque 1959o editi sunt.

Agitur in fabula de maximo castello nomine Gormenghast et eius incolis. Castellum tam immensum est ut magnae partes multis annis non iam in usu sint. Castellum ex myriadibus camerarum, cubiculorum, platearum, vicorum, turrium, domuum, aularum, atriorum, fororum, cuniculorum, specuum, porticuum constat.

Tres libri sic inscripti sunt:

* Titus Groan
* Gormenghast
* Titus solus - *Titus alone*

Titus Groan est filius et heres Sepulchravii 76i comitis de Groan et ducis arcis Gormenghast. 

Tempus quo res aguntur difficile inventu est. Res autem nostra aetate fieri videntur in castello quidem solitario et procul a nostro mundo sito. In tertio libro Titus castellum relinquit et mundum quodam modo modernum obit. 

Malae valetudinis causa Mervino Peake non successit fabulam prorsus conficere, neque tamen magnae lacunae sunt. Fortasse argumentum fabulae minoris momenti est quam spiritus vel filum vel animorum affectio quae in lectoribus fabula efficiuntur.
Vestimenta turmae.
Jari Litmanen, unus optimorum pedilusorium Finnicorum.
**Turma Pediludica Nationalis Finnica** est grex pedilusorius nationalis Finniae. Primum die 22 Novembris 1911 contra turmam pedilusoriam nationalem Suecicam certavit; quo in certamine Finnia duo ad quinque (2-5) cladem accepit. 

Apud Finnos turma ioculariter nomine *huuhkajat* (*bubones*) vocitatur. Nomen eo fit, quod anno 2007 bubo quidam nidum fecerit in Stadio Olympico Helsingiensi, ubi turma contra alias nationes ludit. Factum est etiam, ut, cum Finnia 6 Iunii cum Belgia certaret, ille primum in campum descenderet et deinde in parte superiore retis Belgici et item in parte superiore Finnici retis tam diu, ut certamen sex minutas intermitti deberet, sederet. Qua e certamine Finnia duo ad nihil (2-0) victoriam reportavit, et lusores Finnici gratias buboni egerunt.

Notae
-----

1. ↑  Visificum de bubone in stadio volanti (locutio Finnice)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Turmam pediludicam nationalem Finnicam** spectant (Finland national football team, Finland national association football team). |
**Dieta Foederalis Sexta** anno 1969 primo convenit et ad annum 1972 leges dabat. Eo anno ante tempus dissoluta est

Praeses
-------

* Kai-Uwe de Hassel (CDU) 1969 - 1972

Legati in factiones digesti
---------------------------

inter alios hi fuerunt:

### Fractio CDU/CSU

Franciscus Amrehn |
Rainer Barzel |
Ernestus Benda (ad mensem Novembrem 1971) |
Theodorus Blank (ad diem 21 Aprilis 1972) |
Anna Brauksiepe |
Herbertus Czaja |
Wernerus Dollinger |
Ludovicus Erhard |
Ioannes Baptista Gradl |
Bruno Heck |
Hermannus Höcherl |
Ricardus Jaeger |
Philippus Jenninger |
Ignatius Kiechle |
Ioannes Katzer |
Curtius Georgius Kiesinger |
Conradus Kraske |
Ernestus Lemmer (ad diem 18 Augusti 1970) |
Paulus Lücke |
Ericus Mende | (a die 9 Octobris 1970)
Curtius Schmücker |
Anscharius Schneider |
Gerhardus Schröder |
Rudolphus Seiters |
Carolus-Henricus Spilker |
Henricus Starke (a die 9 Octobris 1970) |
Gerhardus Stoltenberg (ad annum 1971) |
Franciscus Iosephus Strauß |
Ricardus Stücklen |
Carolus-Ludovicus Wagner |
Georgius Warnke |
Hinricus Windelen |
Manfredus Wörner |
Olaus Baro de Wrangel |
Fridericus Zimmermann |

### Fractio SPD

Ioannes Apel |
Gualterus Arendt |
Ioannes Henricus Bauer |
Augustus Berlin |
Holger Börner |
Gulielmus Brandt |
Andreas de Bülow |
Nicolaus de Dohnanyi |
Horatius Ehmke |
Erhardus Eppler |
Catharina Focke |
Egon Franke |
Curtus Gscheidle (ad 7 Novembris 1969) |
Theodericus Haack |
Volkerus Hauff |
Antje Huber |
Gerhardus Jahn |
Lauritius Lauritzen |
Georgius Leber |
Ioannes Matthöfer |
Alexander Möller |
Rainerus Offergeld |
Carolus Ravens |
Annemaria Renger |
Helimutus Rohde |
Carolus Schiller |
Maria Schlei |
Carolus Schmid |
Helimutus Schmidt |
Georgius Schmude |
Catharina Strobel |
Heribertus Wehner |
Hinricus Westphal |
Ioannes-Georgius Wischnewski |

### Fractio FDP

Iosephus Ertl | Ioannes-Theodericus Genscher | Knutus de Kühlmann-Stumm (ad mensem Maii 1972) | Ericus Mende (ad diem 9 Octobris 1970) | Wolfgangus Mischnick | Henricus Starke (ad diem 9 Octobris 1970)

Nexus interni
-------------

* Index legatorum Dietae Foederalis Germaniae
* Dieta Foederalis Germaniae

Legati Dietarum foederalium Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Germaniae |
| I (1949–1953) · II (1953–1957) · III (1957–1961) · IV (1961–1965) · V (1965–1969) · VI (1969–1972) · VII (1972–1976) · VIII (1976–1980) · IX (1980–1983) · X (1983–1987) · XI (1987–1990) · XII (1990–1994) · XIII (1994–1998) · XIV (1998–2002) · XV (2002–2005) · XVI (2005–2009) · XVII (2009–2013) · XVIII (2013–2017) · XIX (2017- |
|  |
**Torcular** est instrumentum in quo, si cochleis torquetur, duo operimenta concluduntur, quibus res quaelibet sive comprimatur sive firme teneatur (ut vel ab opifice vel fabro tractetur).

Varia genera torcularis sunt:

Torcularia scamnaria quae in officina usurpantur. 1.Ansa 2.Cochlea 3.Mala (pars fixa) 4.Maxilla (pars mobilis) 5.Cochlea retinensTorcular uvarum 16mi saeculi duabus cochleis instructum
* **Torcular uvarum** quod adhibetur ad uvas aut mala comprimendas ut sucus extrahatur ad vinum et pomacium conficiendam.
* **Torcular officinae** quod in scamno fabri aptum adhibetur ad stricte tenendum alicuius rei ut convenienter tractetur.
* **Torcular librorum** quo glutinator librorum libros primit ut paginae perplanae fiant
* **Torcular florum** quo botanistae et collectores florum silvestrium utuntur ad flores complanandas ut in libro serventur.

Vetstigia torcularis omnium antiquissimi, abhinc annis fere 6 000 constructi, in Armenia reperta sunt in caverna Areni 1.

Bibliographia
-------------

* William Lee Adams, "Archaeologists Unearth the World’s Oldest Wine Press" in *Time* (11 Ianuarii 2011)
Schneider in cursuali pittacio Germanico anni 2003
**Reinholdus Schneider** (natus die 13 Maii 1903 Aquis Aureliis, mortuus die 6 Aprilis 1958 Friburgi) fuit Germanicus auctor. Tamquam artifex participatus est Renovationis catholicae.

Vita
----

A pueritia xenodochi filii catholicismus maximi momenti erat. Absolutorio gymasiali et negotiatoria eruditione (Dresdae) confectis interpres litterarum Hispanicarum et Lusitanicarum factus est.

Suicidium patris crisim profundam evocavit in filio (anno 1922); immo filius quoque similia tentavit. Haec omnia impulerunt Schneider ad opera propria exaranda. Annis 1928 et 1929 iter in Hispaniam et Lusitaniam fecit, de quo in biographiis *Das Leiden des Camões* (1930) atque *Philipp II.* (1931) scripsit. Inter annos 1932-1937 scriptor liber vitam degit Potestampii; anno 1938 transmigravit Friburgum.

Novis doctrinis nazismi primo inclinatus Schneider ad nationalia vergebat, uti videri potest in biographicis libris *Fichte* (1932) et *Die Hohenzollern* (1933). Sed iam anno sequenti distinctissime se abstinuit a novis gubernatoribus et tetendit in gremium Ecclesiae Catholicae Romanae: cf. opera *Das Inselreich* (1936) et *Sonette* (1939). Reprehendit verbis acribus novum tempus in *Las Casas vor Karl V.* (1938), ubi Indorum Americanorum expilatio comparatur cum persecutione Iudaeorum in Europa. Itaque Schneider cum Werner Bergengruen in grege eorum numerari potest, qui christiana ex mundi visione Adolfum Hitler apertius aggressi sunt.

Secundo bello mundano scripta religiosa et fabellulas partim secreto fabricata concinnavit. Ibi historiam saecularem iudicium salvationem expectans esse interpretatus est. Anno 1945 accusatus est perduellionis; verisimiliter finis belli praecox ei vitam servavit. Post bellica Schneider postulavit initium spiritale novum in patria sua opinionibus pacifismi adhaerens. In supremis operibus, ubi autobiographica pullulant, velut *Der Balkon* (1957) et *Winter in Wien* (1958), profecto catholicismum dogmatibus fultum reliquit. Tamen pertinaciter de duellis inter potentias terrenas et spiritum caelestem gerendis disserebat.

Opera alia
----------

* Poemata: *Sonette von Leben und Zeit, dem Glauben und der Geschichte* (1954)
* Fabula Milesia: *Die silberne Ampel* (1956)
* Fabellae *Taganrog* (1946) et *Das getilgte Antlitz* (1953)
* Dramata: *Der große Verzicht* (1950), *Innozenz und Franziskus* (1952)
* Acroaseon collectio: *Weltreich und Gottesreich* (1946)

Fons
----

Baecker, Veit Christoph: "Schneider, Reinhold", en: *Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation 2006 (DVD)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Reinholdus Schneider** spectant. |

* Reinhold Schneider in *Deutsche Biographie* **(Theodisce)** – Biographia apud NDB
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Reinhold Schneider Literaturforum
Caminata apud Salam flumen
**Ziegenrück** vicus est in Circulo Saale-Orla Thuringiae, in Germania. Una cum oppido Ranis communitatem administratoriam iniit.

Historia
--------

Vicus Ziegenrück situs est inter lacus structiles Hohenwartetal et Bleilochtal. Carolus Magnus hic fortalicium contra Sorabos construxisse fertur. Mentio prima anno 1258 fuit sub nomine Slavico *Czeganrucke* quod flexum fluminis significat. Castelli nunc salvantur grangia (quae saeculo XIX iudicium fuit) et caminata rectangularis.Incolae circum burgum habitantes oppidum modernum ex anno 1328 formabant, quod anno 1525 autem propter auxilium agricolis seditiosis datum sua privilegia perdidit. Possessores fuerunt graviones de Orlamünde, postea casa Wettin, annis inter 1815 et 1945 denique Borussi.

Res aspectabiliores
-------------------

Ecclesia opere Francigeno novissimo naves tres habet et cameram magnam, cui addita est casa parochialis cum ianua generis Renati. Curia saeculi XVI figuras habet allegoricas quae quaestus varios monstrent agricolarum venatorum pastorum. Statio energetica aquae fluentis vetustissima in tota Europa in Ziegenrück invenitur, ubi postea museum energiae aquaticae usitandae (Theodisce: *Museum für Wasserkraftnutzung*) instituerunt. Anno 1558 mola Fernmühle primo indicata erat, quae mutata annis a 1900 ad 1965 officinae energeticae fuit. 

Res periegeticae nostris diebus maximi momenti sunt. Citata caminata in monte castellano in deverticulum iuvenum redacta est. Piscinae et campi tentorii, migratio et cumbarum locatio homines multos sese recreaturos alliciunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ziegenrück** spectant. |

* Situs proprius
Zigzag.
Apeirogon.
Vexillum rei publicae Nagorno-Karabakh, liberae civitatis sui iuris de facto, figuram zigzag ostendit.
**Zigzag** est figura serrata, quae ex parvis apicibus in variis angulis positis constat, qui, quamquam intra flexum stabiles, viam inter duas lineas parallelas designant. Quod attinet ad symmetriam, flexus ordinarius ex specimine simplici sicut segmentum lineae, reflexione labanti iterum et iterum adhibita, generari potest; exempli gratia:

\/\/\/\/\/\/\/\/ et vvvvvvvvvvvv.

Exempla
-------

Multae figurae zigzag in cultura humana varie describuntur. Plinius minor fulguris motum zigzag ita describit: "Ab altero latere nubes atra et horrenda, ignei spiritus **tortis vibratisque discursibus** rupta, in longas flammarum figuras dehiscebat; fulguribus illae et similes et maiores erant."

Designatio undae triangularis vel undae serratae est flexus. Forfex serrata textum et chartam fimbriis serratis secat, ut dissolutio deminuatur. Flexus sunt primum exemplar in fictilibus adhibitum, et saepe videntur in modis quibus separatae ravioli partes secantur. In re sutili?, sutura zigzag est actio singularis machinae sutoriae in exemplari flexibili. Vexillum rei publicae Nagorno-Karabakh figuram zigzag ostendit.

Nexus interni
-------------

* Forma serpentina

Notae
-----

1. ↑  Anglice, *zig* ad laevam usitate indicat; *zag* ad dextram.
2. ↑  *Ep.* 6.20.9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **flexum** spectant (Zigzag, Zigzags). |
**Reinhardus** (vulgo: *Reinhard*) **Klimmt** (natus Berolini 16 Augusti 1942) est politicus Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD).

Iuventus et Munus
-----------------

Scholam Klimmt Osnabrugae finivit et tum historiae Saravipontis studebat. Scriptor actis diurnis litteras componit.?

Cursus honorum
--------------

Klimmt ab anno 1964 sodalis SPD est. Anno 1975 primo legatus senatus terrae Saraviae elctus est. 1979 praeses vicarius legatorum SPD, anno 1985 praeses legatorum creatus est. Annis ab 1996 ad 2000 praeses suae factionis in Saravia fuit. Cum Anscharius Lafontaine (SPD), praeses ministrorum Saraviae anno 1998 Administer Foederalis Aerarii Publici nominatus est, Klimmt 9 Novembris praeses ministrorum faciebatur. Sed electionem anni 1999 SPD perdidit atque idcirco Petrus Müller (CDU) 29 Septembris eius successor creatus est. Eodem die Gerhardus Schröder (SPD) eum successorem Francisci Müntefering administrum foederalem commeatus et aedificiorum nominavit. Hunc honorum non diutius quam ad 16 Novembris 2000 tenuit. Tum a magistratu recedere coactus est, quod collegio pedilusororum Saravipontis pecuniam mutuam conciliaret, quamquam haec societas diruta erat.

Praesides Ministrorum Saraviae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaraviaeInsigne Saraviae |
| Ioannes Hoffmann (CVP) 1947 |Hinricus Welsch (nullius factionis) 1955 |Hubertus Ney (CDU) 1956 |Egon Reinert (CDU) 1957 |Franciscus-Iosephus Röder (CDU) 1959 |Werner Klumpp (FDP) 1979 |Werner Zeyer (CDU) 1979 |Anscharius Lafontaine (SPD) 1985 |Reinhardus Klimmt (SPD) 1998 |Petrus Müller (CDU) 1999 |Anna Margareta Kramp-Karrenbauer (CDU) 2011 |Tobias Hans (CDU) 2018 |
|  |


Administri Foederales Commeatus et Aedificiorum 1998 - 2005

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Franciscus Müntefering (SPD) |Reinhardus Klimmt (SPD) |Curtius Bodewig (SPD) |Manfredus Stolpe (SPD) |Volfgangus Tiefensee (SPD) |Petrus Ramsauer (CSU) |Alexander Dobrindt (CSU) |
|  |



Consilium Ministrorum Schröder I (27 Octobris 1998 - 22 Octobris 2002)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gerardus Schröder (SPD) |
Iosephus Fischer (Virides) |
Otto Schily (SPD) |
Herta Däubler-Gmelin (SPD) |
Anscharius Lafontaine (SPD) |
Ioannes Eichel (SPD) |
Werner Müller (nullius factionis) |
Carolus-Hinricus Funke (SPD) |
Renata Künast (Virides) |
Gualterus Riester (SPD) |
Rudolphus Scharping (SPD) |
Petrus Struck (SPD) |
Christina Bergmann (SPD) |
Andrea Fischer (Virides) |
Ulla Schmidt (SPD) |
Franciscus Müntefering (SPD) |
Reinhardus Klimmt (SPD) |
Curtus Bodewig (SPD) |
Georgius Trittin (Virides) |
Edelgarda Bulmahn (SPD) |
Heidemaria Wieczorek-Zeul (SPD) |
Bodo Hombach (SPD) |
|  |
Reinerus Haseloff anno 2012
**Reinerus Haseloff** (natus 19 Februarii 1954 vico *Bülzig* apud Salinas Saxonicas) vir publicus Theodiscus factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Haseloff, postquam testimonium maturitatis accepit, annis 1973 - 1978 Dresdae et Berolini physicae studebat et diploma accepit. Deinde in Instituto Circumiectuuum explorandorum laboravit. Anno 1991 doctor physicae promotus est. Annis 1992 - 2002 Haseloff director magistratus laboris Wittenbergae fuit.

Familia
-------

Haseloff uxorem duxit atque duos liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Haseloff iam tempore Rei publicae Democraticae Germanicae - anno 1976 - sodalis CDU factus est. Anno 1990 inter rectores factionis terrae electus est et ab anno 1994 praeses vicarius factionis CDU Saxoniae-Anhaltini et ab anno 2008 et soldalis gremii regnantis totius CDU est. Anno 2002 secretarius statalis in Administerio Oeconomiae et Laboris Saxoniae-Anhaltini nominatus et anno 2006 ipse administer factus est. Anno 2011 candidatus suae factionis praesidis ministrorum Saxoniae Anhaltini et successoris Gualphangi Böhmer erat et deinde cum SPD novum foedus regnandi signavit, postquam CDU electione 20 Martii 2011 32,5 per centum suffragiorum accepit et fractio fortissima in senatu terrae est. Die 19 Aprilis praeses ministrorum Saxoniae Anhaltini electus est.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Administerii Oeconomiae et Laboris Saxoniae-Anhaltini (lingua Theodisca)

Notae
-----


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Reinerus Haseloff** spectant. |

1. ↑  Mitteldeutsche Zeitung 21 Martii 2010
2. ↑  Diurnarium *Der Tagesspiegel* 19 Aprilis 2011 (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae-Anhaltini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Saxoniae-AnhaltiniInsigne Saxoniae-Anhaltini |
| Annis 1945 - 1952: 
Erhardus Hübener |
Wernerus Bruschke
Ab anno 1990:
Gerhardus Gies |
Wernerus Münch |
Christopherus Bergner |
Reinhardus Höppner |
Gualphangus Böhmer |
Reinerus Haseloff |
|  |


Praesides Ministrorum Germaniae magistratu hoc die fungentes

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne GermaniaeInsigne Germaniae |
| Badenia-Virtembergia: **Winfridus Kretschmann** (Foedus 90/Virides) |Bavaria: **Marcus Söder** (CSU) |Berolinum: **Michael Müller** (SPD) |Brandenburgum: **Dietmarius Woidke** (SPD) |Urbs Hanseatica Brema: **Carsten Sieling** (SPD) |Hamburgum: **Petrus Tschentscher** (SPD) |Hassia: **Volkerus Bouffier** (CDU) |Megalopolis-Pomerania Citerior: **Manuela Schwesig** (SPD) |Rhenania Septentrionalis et Vestfalia: **Henricus Wüst** (CDU) |
Rhenania-Palatinatus: **Maria-Ludovica Dreyer** (SPD) |Saravia: **Tobias Hans** (CDU) |Saxonia: **Michael Kretschmer** (CDU) |
Saxonia-Anhaltinum: **Reinerus Haseloff** (CDU) |Saxonia Inferior: **Stephanus Weil** (SPD) |Slesvicum et Holsatia: **Daniel Günther** (CDU) |Thuringia: **Bodo Ramelow** (Sinistra) |
|  |
**Lucius Papirius Cursor** (quando natus, quandove mortuus est, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 393 a.C.n. Papirius censor erat, una cum Gaio Iulio Sp.f. Iullo, qui autem magistratu fungens mortuus est. Iulio suadente Marcus Cornelius Maluginensis suffectus est, quod postea vetitum est. 

Anno 387 Papirius primum tribunus militum consulari potestate electus est. Collegae eius anni Gnaeus Sergius Fidenas Coxo, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Menenius T.f. Lanatus, Lucius Valerius L.f. Poplicola erant. Hoc anno et templum Martis dedicatum erat, quod inter bellum Gallicum votum est. Praeterea tribus quattuor civitati additae sunt: Stellatina, Tromentina, Sabatina, Arniensis

Anno 385 tribunus militum II fuit atque cum eo Publius Cornelius, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Quinctius Cincinnatus, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo. Eo anno bellum contra Volscos continuatum est, Latini et Hernici defecti sunt. Praeterea Marcus Manlius T.f. Capitolinus damnatus est, quod regnum Romae appettisset.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V 31,6
2. ↑  loc.cit. §7
3. ↑  op.cit. VI 5,6-8
4. ↑  op.cit. VI XI
Staurogramma ut ligatura τρ, pars vocabuli σταυρον in Luca 14:27 (Papyrus Bodmer XIV, saeculo secundo).
Solidus sub Anastasio I Dicoro Constantinopoli inter 507 et 518 factus. In obverso stat Victoria, baculum staurogrammate superatum tenens.
Lucerna Christiana ex Caesarea Maritima cui est staurogramma. Glass Factory Museum, Nahsholim, Israel.
**Staurogramma,** etiam **Crux Monogrammatica** et simpliciter **Tau-Rho** appellatum, est ligatura quae in litteris tau (**Τ**) et rho (**Ρ**) superpositis consistit. Staurogramma primum adhibebatur ad *stauros* (Graece σταυρός), vocabulum Graecum crucem Christianam significans, in novis manuscriptis Novi Testamenti sicut P66, P45, et P75 immuendum, paene sicut nomen sacrum, et Iesum cruci fixum manifeste repraesentare poterat.

Nexus interni
-------------

* Christogramma
* Crux tau
* Ligaturae Graecae
* Stauros (crux)
* Stigma

Notae
-----

1. ↑  Hurtado 2006.

Bibliographia
-------------

* Hurtado, Larry. 2006. The Staurogram in Early Christian Manuscripts: the earliest visual reference to the crucified Jesus? In *New Testament Manuscripts: Their Text and Their World,* ed. Thomas J. Kraus et Tobias Nicklas, 207–226. Lugduni Batavorum et Bostoniae: Brill. ISBN 90-04-14945-7, ISBN 978-90-04-14945-8. Summarium.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **staurogramma** spectant. |
Elisabetha Angliae regina et Hiberniae domina
**Elisabetha Anglica** (nata Londinii 11 Februarii 1466, mortua ibidem 11 Februarii 1503) fuit Henrici VII Angliae regis uxor et Eduardi IV Angliae regis filia, Angliae principissa reginaque et Hiberniae domina.

Primogenita Eduardi IV et Elisabethae Woodville filia erat. Anno 1483, Eduardo IV mortuo, Eduardus V Elisabethae frater in throno succedit sed Ricardus Glevi dux Eduardum Ricardumque cepit. Parlamentum die 22 Iulii matrimonium earum parentum dissoluit et Ricardus III coronam accipit. Novus rex voluit Emanuelo Lusitaniae principi Elisabetham in matrimonium dare sed anno 1485 Ricardus depositus est. Henricus VII coronam cepit et die 18 Ianuarii 1486 Elisabetham in matrimonium duxit. Die 20 Septembris, regina Arthurum genuit. Matrimonium Henrici et Elisabethae, quae coronata est die 20 Novembris, felix erat sed magnanima regina auctoritatem non habuit.

Filios Elisabethae Reginae fuerunt:

* Arthurus Walliae Princeps (20 Septembris 1486 - 2 Aprilis 1502)
* Margarita Scotiae Regina (28 Novembris 1489 - 18 Octobris 1541)
* Henricus VIII Angliae Rex (28 Iunii 1491 - 28 Ianuarii 1547)
* Elisabetham (2 Iulii 1492 - 14 Septembris 1495)
* Maria Franciae Regina (18 Martii 1496 - 25 Iunii 1533)
* Edmundus, dux Somersetensis (21 Februarii 1499 - 19 Iunii 1500)
* Eduardus
* Catharina (nata mortuaque die 2 Februarii 1503)

Elisabetha mox post partum Catharinae mortua est. Filia, soror, neptis, uxor et mater regum Angliae erat.
**Lucius Marcius Philippus**, qui medio saeculo I a.C.n. floruit, filius consulis et censoris eiusdem nominis, praetor meruit et in Syria pro praetore. Consul fuit anno 56 a.C.n. cum Lentulo Marcellino. Ex uxore prima (nomine hodie ignoto) filiam genuit Marciam (quam Cato Uticensis uxorem duxit ac postea amico Hortensio Hortalo tradidit) filiumque qui nomen patris gessit. Nuptiis secundis anno 60 a.C.n. L. Philippus Atiam duxit, quae iam mater fuit C. Octavii futuri Augusti. Anno 44 a.C.n. privigno suadebat ne privatam condicionem excederet neve Caesaris hereditatem adiret.

Notae
-----

1. ↑  Appianus, *Bellum Syriacum* 8.51
2. ↑  Plutarchus, *Cato minor* 25.
3. ↑  Appianus, *Bell. civ*. III,34. Nicolaus Damascenus, de Vita Augusti XVIII.53 (fragmentum 130)

Bibliographia
-------------

* Michael J. G. Gray-Fow, "A Stepfather's Gift: L. Marcius Philippus and Octavian" in *Greece & Rome* 2a ser. vol. 35 (1988) pp. 184-199


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Lentulus Spinther et Quintus Caecilius Metellus Nepos**  |  **Consul** 55 a.C.n.cum Gnaeo Cornelio Lentulo Marcellino | Successores: **Marcus Licinius Crassus II et Gnaeus Pompeius Magnus II**  |
**Lucius Nonius Asprenas** (natus circa annum 30 a.C.n. mortuusque post annum 20) senator Romanus initio primi saeculi fuit. Pater eius Lucius Nonius Asprenas senator, mater Quinctilia, soror Quinctilii Vari erat. Uxor eius Calpurnia, filia Lucii Calpurnii Pisonis Pontificis, consulis anni 15 a.C.n. fuit. Anno 6 consul suffectus creatus est. Fuit legatus Publii Quinctilii Vari avunculi in Germania. Post cladem in saltu Teutoburgiensem acceptam milites suos a Moguntiaco in Germaniam Inferiorem duxit et ita rem Romanam servavit[1]. Anno 12/13 ad usque 15/16 proconsul Africam administravit. In iudicio contra Gnaeum Calpurnium Pisonem anno 20 Marcum Valerium Messallam Messallinum increpabat, quod Claudium in gratibus agendis omisisset[2]. Frater Sextus Nonius Quinctilianus anno 8 consul ordinarius electus est, filius alter (eiusdem nominis) anno 29 consul suffectus erat, alter Gaius Nonius Asprenas, consul ordinarius anni 38, tertius Nonius Asprenas Calpurnius Torquatus.

Notae
-----

1. ↑  Dio Cassius 56.22
2. ↑  Tacitus Annales III 18,3
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Impetus in scholam elementariam Robbianam** die 24 Maii anno 2022 fut magnum homicidium per sclopetum striatum apud ludum elementariam Uvalde in urbe Texiana in Civitatibus Foederatis effectum, quo undevicensimi pueri et duae magistrae necatae sunt. Tabula commemorationis omnium victimarum iam publicatur. Actor huius incursus fuit Salvotor? Ramos ex Dacota Septentrionali. duodeviginti annos, qui a vigilibus necatus est, et historiam? sceleris antea non habuit.

Iosephus Biden, Praeses Civitatum Foederatarum, motum animi de impetus esse horribilem et taedum dixit, et contra scelus et lobium? negotii armarum igifera agendum. Franciscus Papa I rem condemnavit atque actionem? ad armas igniferas agrogandum dixit.
Et Donaldus Trumps, ante praeses Civitatium Foederatarum securitatem scholarum pecuniam collocare potius quam bellum in Ucraina esse dixit.

Notae
-----

1. ↑  "Texas shooting: 19 children among dead in primary school attack."
2. ↑  "Remembering the lives lost in Uvalde."
3. ↑  "Lawmaker says Texas school scooter originally North Dakota."[*nexus deficit*]
4. ↑  "Biden addresses nation on 'horrific' Texas school shooting: 'We have to act.'"
5. ↑  "Pope Francis and a cardinal say it's time for the U.S. to act on guns."
6. ↑  Trump: US should fund safe school before Ukraine
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Impetus traiciendi Sagamiharae anni 2016** fuit incursio nocturna contra homines mente et physice debiles Sagamiharae in urbe Prefecturae Canagawae Iaponiae die 26 Iulii 2016. Quo impetu saltem undeviginti homines perierunt et 45 vulnerati sunt. Res est homicidium pessimum in historia Iaponiae post secundum bellum mundanum.

Casus
-----

Impetus cum cultero in instituto hominum mente debilium accidit. Vir antea hoc in instituto laborando hora nocturna secreto in aedes irruit. Animus auctoris homines necandi fuit. Actor Impetus epistulam ad praesidem Parlamenti Nationalis Iaponiae et Shinzō Abe, quod homines cum invalidorum mori necesse esse pro societate per euthanasiam coacticiam et facultatem circa 460 homines cum invalidorum necendi habere scribat, cogitatione eugenicae et sceleris odii contra homines invalidorum. Die 16 Martii 2020, iudicium Iaponicum sententiam poenae capitalis conclusit.

Victima
-------

Decem feminae et novem vires interfecti sunt, a undeviginti annis ad septuaginta annos nati.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Ante tempus ubi Impetus Institutionis Kyoto Animationis partit die 18 Iulii 2019.
4. ↑  Satoshi Uematsu: Japanese man who killed 19 disableb people sentenced to death (BBC) et yomiuri.co.jp (Iaponice)
**Marius Maximus** fuit praefectus urbis Romae anno 217 et scriptor linguae Latinae. In horto Marii Maximi Florentinus, auctor de re rustica, praetendit se visisse uvam olea insertam.

Marius Maximus ex familia senatoria ortus verisimile Africa natus est. Pater Lucius Marius Perpetuus fuit, procurator Galliae Lugdunensis et Aquitaniae. Anno 193 legatus legionis in Moesia erat. In bello civili inter Septimium Severum imperatorem et Pescennium Nigrum atque Clodium Albinum Septimio favit, tum legatus Augusti pro praetore Belgicae fuit. Anno 198 vel 199 consul suffectus erat, tum legatus Germaniae Inferioris et Syriae Coeles (anno 208), deinde proconsul Africam Asiamque administravit. Anno 217 a Macrino imperatore praefectus urbi factus est, sub Alexandro Severo imperatore anno 223 consul II ordinarius creatus est. Quando mortuus sit, nescimus. Filius eius Lucius Marius Maximus, consul anni 232 fuit.

Marius Maximus fuit auctor vitarum imperialium (minoribus omissis)in continuatione operis Suetonii *De vita Caesarum*. Ab auctore *Historiae Augustae* Marius Maximus laudatus est ut "homo omnium verbosissimus, qui et mythistoricis se voluminibus inplicavit".

Opus Marii Maximi deperditum est, sed citationes supersunt:

* *Historia Augusta* passim
* Ammianus Marcellinus 28.4.14
* *Scholia in Iuvenalem* 4.53

Creditur poetam Ausonium usum esse Mario Maximo, sine citatione nominali, in serie epigrammatum cuius titulus est *Caesares*; in hoc opere laudati sunt viginti quattuor Caesares, quorum duodecim anteriores (a C. Iulio Caesare Domitianum usque) e vitis a Suetonio scriptis depicti sunt, duodecim posteriores (a Nerva Elagabalum usque) fortasse e vitis Marii Maximi. Scriptor ignotus *Enmannsche Kaisergeschichte* et ille (si re vera exstitit) opere Marii Maximi usus est.

Notae
-----

1. ↑  *Geoponica* 9.14.2.
2. ↑  "Marius Maximus, qui Avidium Marci temporibus, Albinum et Nigrum Severi non suis propriis libris sed alienis innexuit" (*Historia Augusta* "Quadrigae tyrannorum" 1.2.
3. ↑  Ibid.

Bibliographia
-------------

* A. R. Birley, *Septimius Severus, the African Emperor* (1971) pp. 308-326
* R. P. H. Green, "Marius Maximus and Ausonius' Caesares" in *Classical Quarterly* n.s. vol. 31 (1981) pp. 226-236
* M. Kulikowski, "Marius Maximus in Ammianus and the *Historia Augusta*" in *Classical Quarterly* vol. 57 (2007) pp. 244-256
* Ronald Syme, *Historia Augusta Papers*. Oxonii 1983
* Ronald Syme, *Emperors and Biography* pp. 112-143


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Marcus Aurelius Antoninus Augustus IV et Imp. Caesar Marcus Aurelius Severus Alexander Augustus**  |  **Consul** 223cumLucio Roscio Aeliano Paculo Salvio Iuliano | Successores: **Appius Claudius Iulianus II et Lucius Bruttius Crispinus**  |
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Pieridae   
Genus : *Gonepteryx*   
Species : ***G. cleopatra***   
*Gonepteryx cleopatra*   
(Linnaeus, 1767)  

***Gonepteryx cleopatra*** est papilio familiae Pieridarum, qui in regione Mediterraneo (in Europa australi, Africa Septentrionali, Anatolia) endemicus est.

Subspecies
----------

Species in decem subspecies dividitur:

* *Gonepteryx cleopatra cleopatra* (Linnaeus, 1767) – Africa Septentrionalis, Hispania, Sicilia
* *Gonepteryx cleopatra balearica* Bubacek, 1920 – Insulae Balearicae
* *Gonepteryx cleopatra petronella* De Freina, 1977 – Ebusus
* *Gonepteryx cleopatra italica* (Gerhardt, 1882) – Italia, Francia, Corsica, Sardinia
* *Gonepteryx cleopatra dalmatica* Verity, 1908 – litus Dalmatianum, Balcania occidentalis
* *Gonepteryx cleopatra citrina* Sheljuzhko, 1925 – Graecia meridiana
* *Gonepteryx cleopatra insularis* Verity, 1909 – Creta
* *Gonepteryx cleopatra fiorii* Turati & Fiori, 1930 – Rhodus
* *Gonepteryx cleopatra taurica* (Staudinger, 1881) – Anatolia, Syria, Iordania, Israel, Cyprus
* *Gonepteryx cleopatra palmata* Turati, 1921 – Cyrenaica, Libya

Descriptio
----------

*Gonepteryx cleopatra* est papilo magnitudinis mediae, cuius latitudo alarum est circa 30 mm. Species sexu est dimorphica. Feminis sunt alae flavae pallescentes; mares sunt flavi obscuriores, magna nota aurantia in alis anterioribus praediti. Ambobus sexibus sunt maculae aurantiae vel fuscae in media quaque ala, et latus inferius est flavovirens dilutus.

Oecologia
---------

Chrysalis mas.
*Gonepteryx cleopatra* in apertis locis silvestribus et *scrub*? habitat. A Maio ad Augustum in plurimis regionis suae distributionis geographicae volare solent, praeter Hispaniam, ubi bis in anno regignens paene totum annum volare potest. Adultus in arboribus fruticibusque sempervirentibus hiemat. Erucae *Rhamnis* vescuntur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • INPN France |

Pinacotheca
-----------

* Gonepteryx cleopatra ♂*Gonepteryx cleopatra* ♂
* Gonepteryx cleopatra ♂  △ *Gonepteryx cleopatra* ♂ △
**Lucius Papirius L.f. Crassus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus patricius saeculi quarti a.C.n. erat.

Familia
-------

Pater eius Lucius Papirius Sp.f. Crassus anno 368 a.C.n. magistratum tribuni militum consulari potestate gessit, frater Marcus Papirius L.f. Crassus, dictator anni 332 erat.

Cursus honorum
--------------

Papirius anno 340 a.C.n. praetor electus est, eodem anno, cum ambo consul (Titus Manlius L.f. Imperiosus Torquatus et Publius Decius Q.f. Mus) necatus vel proelio contra Antiates esset, dictator nominatus est, deinde anno 336 primum consul electus est, una cum Kaesone Duillio, et contra Cales pugnavit. Anno 330 iterum consul creatus est, nunc cum Lucio Plautio L.f. L.n. Vennone. Eo anno Papirius contra Privernum pugnavit. Anno 325 a dictatore Lucio Papirio Cursore praefectus urbi Romae nominatus est. Anno 318 denique censor electus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VIII 12,2-3
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 9, c. 291

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Sulpicius Ser.f. Longus et Publius Aelius Paetus**  |  **Consul** 336 a.C.n.cumKaesone Duillio | Successores: **M. Valerius M.f. Corvus IV et Marcus Atilius Regulus Calenus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Valerius L.f. Potitus Flacus et Marcus Claudius C.f. Marcellus**  |  **Consul** 330 a.C.n.cumLucio Plautio L.f. L.n. Vennone | Successores: **Lucius Aemilius Mamercinus Privernas II et Gaius Plautius P.f. Decianus**  |
Wikidata Lucius Marcius Censorinus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: unknown value; Roma antiqua  
*Obitus*: unknown value; unknown value  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: censor, Praetor, Aedilis, Senator Romanus, consul  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  
**Lucius Marcius Censorinus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 147 a.C.n.) vir publicus atque rerum gestarum scriptor Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Marcius Censorinus anno 160 a.C.n. aedilis curulis *Hecyram* comoediam Terentii primo edidit. Anno 152 a. C.n. aut antea praetor fuit atque anno 149 una cum Manio Manilio Nepote consulatum adeptus est. Tertio Bello Punico Marcius classi praefectus erat, Manilius collega milites duxit. Iussu senatus dolo perfido erga Carthaginienses usi sunt : pueros nobiles obsides et classem omniaque arma Romanis ut traderent eis persuaserunt antequam de veris condicionibus pacis eos certiores facerent  : ipsam urbem Carthaginem delendam esse ita ut incolis aliam urbem non minus quinquaginta milibus a mari distantem aedificare liceret. Poeni quamvis de salute desperarent tamen indignantes recusaverunt et bellum maluerunt. Cum autem Romani inermem urbem oppugnare voluerunt, contra spem omnium repulsi sunt. Autumno eiusdem anni, dum collega in Africa remanet, Lucius Marcius cum classe in patriam revertebat, ut comitia haberet. Anno 147 Marcius censor fuit.

Bibliographia
-------------

* Gulielmus Kierdorf, "[I 7] M. Censworinus, L." in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 858.

Notae
-----

1. ↑  Appianus Alexandrinus, *Libyca* 349
2. ↑  App. *Lyb.* 356-426 ; Diod.Sic. 32.6.3.
3. ↑  Appianus, *Lyb.* 432-441
4. ↑  Zonaras 9.27. App. *Lyb.* 456-469.
5. ↑  Appianus, op.cit. 468

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Quinctius Flamininus et Manius Acilius Balbus**  |  **Consul** 149 a.C.n.cumManio Manilio Nepote | Successores: **Spurius Postumius Albinus Magnus et Lucius Calpurnius Piso Caesoninus**  |
***Suits*** est Americana series televisifica ab Aaron Korsh creata, quae in Civitatibus Foederatis Americae a die 23 Iunii 2011, in Canada a die 22 Augusti 2011, in Helvetia a die 5 Augusti 2012, in Quebeco a die 28 Augusti 2012, in Francogallia a die 1 Aprilis 2013, in Belgica a die 11 Aprilis 2014 vulgata est.

Summarium
---------

Mike Ross magno ingenio iuvenis est qui causidicus fieri ab infante cupiit antequam inopinata eum illud concilium desinere cogerent. Sollers et memoria eidetica praeditus, Mike periculis et certaminis in aliorum studentium agendis lucra facit, praecipue in iure.

Harvey Specter, unus ex optimis causidicis Novi Eboraci, modo provectus est in negotio Pearson Hardman, quamobrem ei aliqui adiutor conducendus est. Propter errorem accidit ut Harvey cum Mike colloquitur, deinde ille miratissimus hunc conducit. Sed, Mike nullum iuris diploma tenente atque Pearson Hardman solum Harvardianos laureatos conducere solente, ambo viri mentiuntur et Mike in Harvard studuisse fingunt.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

Statua **Suinthilae**, in Matrito sita
**Suinthila** vel **Swinthila** (-*ani*, m.) vel **Suinthilanus** (Gothice: *Swinþila*) (†634) fuit rex Visigothorum inter annos 621 et 631. Ipse fuit dux strenuus, qui Byzantinos superans, provinciam Spaniae pro regno Visigothorum accepit. Ultimo praesidio Byzantinorum capto, se primum totius "Spaniae" regem anno 624 coronavit.

Regnum
------

Vascones in proelio vicit (fortasse anno 628), qui ei se dederunt; tunc, sicut Liuvigildus, urbem in Vasconia condidit ut praesidium, quam Oligicum nominavit.

Suintila, valentem habere monarchiam volens, potestates maiorum ecclesiaeque tollere conatus est. Sisenandus dux Septimaniae cum aliis maioribus contra ipsum anno 631 insiduit. Tunc, anno 633, Concilium Toletanum Quartum, ab Isidoro Hispalensi convocatum, Suinthilam excommunicavit et Sisenandum filium licitum coronavit regem.

*Historia Gothorum* Isidori de Suinthila dixit:

Aera DCLIX [recte anno 621]. .. Suintila gratia divina regni suscepit sceptra. Iste sub rege Sisebuto ducis nactus officium, Romana castra perdomavit.. .. Postquam vero apicem fastigii regalis conscendit, urbes residuas quas in Hispaniis Romana manus agebat.. .. Totius Hispaniae infra Oceani fretum monarchia regni primus idem potitus, quod nulli retro principum est collatum.. . .
Habuit quoque et initio regni expeditionem contra incursus Vasconum Tarraconensem provinciam infestantium, ubi adeo montivagi populi terrore adventus eius perculsi sunt, ut confestim, quasi debita iura noscentes, remissis telis et expeditis ad precem manibus, supplices ei colla submitterent, obsides darent, Ologitin civitatem Gothorum stipendiis suis et laboribus conderent, pollicentes eius regno ditionique parere, et quidquid imperaretur efficere.

De familia
----------

Dicitur fortasse Suinthila filius Reccaredi esse. In matrimonium duxit Theodoram, sororem Sisebuti, et est etiam pater Sisenandi et Liuvigotonis


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Reccaredus II**  |  **Rex Visigothorum** 621–631 | Successor: **Sisenandus**  |

Notae
-----

1. ↑  Isidori *Historia Gothorum,* 62–63.

Nexus externus
--------------

* Nummi de Suintila (SVINTHILA REX) **(Castellanice)**
Pittacia cursualia URSS, ad anniversarium quinquagesimum Reservati Bargusinensis edita
**Reservatum Bargusinense** (Russice Баргузинский заповедник, tr. *Barguzinskij zapovednik*), sive nunc plenior **Reservatum publicum** **naturae** **biosphaerae Bargusinense** (Russice Баргузинский государственный природный биосферный заповедник, tr. *Barguzinskij gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyj zapovednik*) nominatur, est reservatum in Buriatia, in declivibus occidentalibus iugi Bargusinensis ad litus septentrio-orientale Baicalis lacus situm, aream 374 322 ha (3743 km2) habens. 

In districtu Bargusinensi (unde et nomen) regionis Transbaicalensis die 29 Decembris 1916 protectionis martum zibellinarum localium gratia conditum, factum est primum reservatum naturae in Russia (et solum eiusmodi in terra illa, ante res novas anni 1917 creatum). Anno 1986 factum est unum e reservatis biosphaerae UNESCO, et ab anno 1996 territorium reservati ad obiectum hereditatis mundialis naturalis UNESCO "Lacus Baical" pertinet.

Notae
-----

1. 1 2  Reservatum publicum Bargusinense **(Russice)**
2. 1 2  Reservatum naturae Bargusinense **(Anglice)**
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 11 Ianuarii 1917 Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Reservatum Bargusinense** spectant. |

* Situs interretialis officialis Reservati Bargusinensis **(Russice)**
* Pagina de Reservato Bargusinensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Reservatum Sichote-Alinense in tabula colore viridi depictum
**Reservatum Sichote-Alinense** (Russice Сихотэ-Алинский заповедник, tr. *Sichotè-Alinskij zapovednik*) vel plenius **Reservatum publicum naturae biosphaerae Sichote-Alinense Abramovianum** (Russice Сихотэ-Алинский государственный природный биосферный заповедник имени К. Г. Абрамова, tr. *Sichotè-Alinskij gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyz zapovednik imeni K.G. Abramova*) est reservatum naturale in Oriente Extremo Russiae, in partibus orientali ac media iugi Sichote-Alinensis situm, ad territorium Maritimum Foederationis Russicae pertinens. Die 10 Februarii 1935 conditum, anno 2001 a UNESCO in indicem obiectorum patrimonii totius mundi inclusum est, et ab anno 2006 in honorem unius e conditoribus et praefecti sui primi Constantini Abramov vocatur. Area reservati nunc est 401 600 ha (4016 km²).

Nota
----

1. ↑  Medvedeva, L.A. (1984). De Sirodotia suecica Kylin in reservato Sichote-Alinensi inventa notula. *Novitates Systematicae Plantarum non Vascularium* 24, 58–61.)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Reservatum Sichote-Alinense** spectant. |

* Situs officialis interretialis reservati Sichote-Alinensis **(Russice)**
* Pagina de reservato Sichote-Alinensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
**Bello Balcanico Primo** a die 8 Octobris 1912 ad usque diem 1 Maii 1913 Serbia, Graecia, Bulgaria Mons Nigerque contra Imperium Ottomanicum pugnaverunt et victoriam adeptae sunt.

Causae belli
------------

Anno 1908 Imperium Austro-Hungaricum Bosniam et Herzegovinam Turcis dempserat atque ad ipsius territorium adicerat. Russia, quae hoc factum ut cladem accepisset, quod hostis eius auctus esset, anno 1912 foedus inter Serbiam et Bulgariam contra Austriam adiuvit, quod die 13 Martii signatum est. Sed postea et Mons Niger atque Graecia ad foedus accesserunt. Quod foedus nunc non iam in Austriam, sed in Imperium Ottomanicum se vertebat, quod Bello Italico-Turcico labefactum videbatur.

Pugnae
------

Regiones ab hostibus Imperii Ottomanici mense Aprili 1913 expugnatae
Die 8 Octobris 1912 socii bellum in Imperium Ottomanicum coeperunt et Turcos proeliis variis vicerunt. Die 7 Novembris exercitus Graecus Thessalonicam expugnavit et 21 Februarii 1913 Ioanninam. Copiae Bulgaricae diebus 4 - 8 Novembris frustra Constantinopolin expugnare temptabant et 20 Novembris indutias separatas cum Turcis constituerunt. Die 2 Februarii 1913 bellum renovaverunt et 25 Martii Adrianopolin expugnaverunt. Die 1 Maii indutiae iterum stipulatae sunt.

Pax Londinii
------------

Die 30 Maii 1913 Londinii de pace conventum est. Imperium Ottomanicum omnes terras Europaeas nisi parvam regionem circa Constantinoplim cedere coactum est. Quem agrum victores inter se diviserunt. Sed mox inter se Bellum Balcanicum Secundum coeperunt.

Nexus interni
-------------

* Bella Balcanica