recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Cissamus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 35°29′0″N 23°39′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 236  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Kissamos Municipality  

**Cissamus**, litteris Graecis Κίσσαμος (sed Graece interdum Καστέλλι Κισσάμου "Castellum Cissami"), est urbs parva ad extremitatem occidentalem Cretae iacens in Graecia. Censetur aevo antiquo Cissamum iuxta litus boreale et Phalasarna ad litus occidentale portus gemellos urbis Polyrrheniae fuisse; quorum locorum trium Cissamus aevo medio praecipuus factus est. Urbs suo iure sedesque fuit dioecesium tam orthodoxae quam catholicae. Hodie caput municipii Cissamensis in unitate Chania regionis Cretae agnoscitur. In ipsa urbe homines 4 275 anno 2011 vivebantur.

In rupe quadam iuxta vicum Trachelum (Τράχηλος) reperta sunt vestigia fossilia abhinc annis 5 700 000 pedibus homininarum facta.

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Cissamensis", cf. "Dioecesis Cissamensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

Urbs Cissamus a mari visa
* Gerard D. Gierliński et al. "Possible hominin footprints from the late Miocene (c. 5.7 Ma) of Crete?" in *Proceedings of the Geologists' Association* (31 Augusti 2017)
* "Αποτυπώματα ποδιών στην Κρήτη ανατρέπουν την ιστορία μας" in *Το Βήμα* (1 Septembris 2017)

Nexus externi
-------------

Ecclesia vici Tracheli

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cissamum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 35°29′0″N 23°39′0″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* |

* Situs municipalis
* Situs peregrinatorum
* Fossil footprints challenge established theories of human evolution" (31 Augusti 2017) apud *Phys.org*
* Matthew Robert Bennett, Per Ahlberg, "Our controversial footprint discovery suggests human-like creatures may have roamed Crete nearly 6m years ago" (1 Septembris 2017) apud *The Conversation*
Ingeniarii electrici systemata electritatem subministrandi adumbrant.
... et, secundum Americanos, circuitus electronicosque intricatos quoque excogitant.
**Ingeniaria electrica,** sive **ars electrica,** est ars ingeniaria quae praecipue ad systemata, instrumenta, apparatusque electricos spectat. Haec disciplina saeculo undevicensimo coepit, post divulgationem telegraphorum et systemata electritatem subministrandi. Qui artem electricam exercet dicitur ingeniarius electricus.

In civitatibus extra Civitates Foederatas sitis, ars electrica hodie sola saepe dicitur complecti studia systematum electritatem subministrandi. Est ars electronica quae plerumque electronicam praecipue amplecti dicitur, quae circuitus electricos investigat, et informaticam, quae systemata et programmata computatralia noscit. Intra autem Civitates Foederatas, mos alius est: ibi ars electrica studia systematum electritatem subministrandi, artem electronicam, et artem telecommunicatoriam amplectitur, quae systemata telephonica communicatoriaque investigat.

Bibliographia
-------------

* Hambley, Allan R. 2014. *Electrical engineering: principles and applications.* Upper Saddle River Novae Caesareae: Pearson.
* Mohan, Ned. 2012. *Power electronics: a first course.* Hoboken Novae Caesareae: Wiley.
* Petruzella, Frank D. 2014. *Electricity for the trades.* Novi Eboraci: McGraw-Hill.

Ars ingeniaria

Ars aërospatialis · Ars chemica · Ars electrica · Ars energiam extrahendi · Ars industrialis · Ars mechanica · Ars ingeniaria civilis · Biotechnologia

*Porta technologiae*
Ad sinistram:  
 Supra: *Galemys pyrenaicus*   
 Infra: *Talpa europaea*  
 Ad dexteram:  
 Supra: *Mogera imaizumii*   
 Medio: *Desmana moschata*   
 Infra: *Scalopus aquaticus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Eulipotyphla   
Familia : **Talpidae**   
Fischer von Waldheim, 1814  
   
Palaeontologia

40–0 m.a.: Eocaenum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: SubfamiliaeTalpinae  
 Scalopinae  
 Uropsilinae

**Talpidae** sunt familia mammalium ordinis Eulipotyphlorum, quae talpas aliaque insectivora comprehendit. Talpidae omnes foramina in terra fodiunt, sed variis modis. Exempli gratia, talpae semper sub terra habitant, sed condylurae et in aqua et sub terra habitant. Talpidae per hemisphaerium boreale, sed neque in Hibernia neque in America infra Mexicum septentrionale reperiuntur.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Talpidas"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Talpidas** spectant. |
Cherokee High School et eius ager harpasti, una ex scholis a Ministerio Educationis Indianorum administratis.
**Ministerium Educationis Indianorum,** olim **Officina Rationum Educationis Indianorum** appellatum, cuius sedes Vasingtoniae Districtus Columbiae patet, est pars Ministerii Interioris Civitatum Foederatarum sub secretario adiutore rerum Indianorum. Praestat directionem et tractionem omnium officiorum educationis ministerii, inter quae formatio consiliorum et modorum operandi, cura omnium actuum rationum, et approbatio pecuniarum pro educationalium ministerii officiis collectarum et dictarum. Ministerium administrat 184 scholas et dormitoria in 63 reservationibus in viginti tres civitatibus sita, inter quae septem oecotrophea praeter reservationes et 122 scholae a tribubus tribalibusque educationis collegiis sub locationibus vel concessionibus ministerii recte administratae.

Nexus interni
-------------

* Ministerium Rerum Indianarum

Notae
-----

1. ↑  Vel fortasse *Ministerium Educationis Indianae.* Anglice: "Bureau of Indian Education."
2. ↑  Vel fortasse *Officina Rationum Educationis Indianae.* Anglice: "Office of Indian Education Programs."
3. ↑  "Indian Affairs FAQs," Bureau of Indian Affairs.
4. ↑  "Indian Affairs FAQs," Bureau of Indian Affairs.

Bibliographia
-------------

* Carter, Patricia A. 1995. "Completely Discouraged": Women Teachers' Resistance in the Bureau of Indian Affairs Schools, 1900–1910. *Frontiers: A Journal of Women Studies* 15(3):53–86. University of Nebraska Press. 10.2307/3346785 DOI.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius. Bureau of Indian Education.
*Hiavatha et Minnehaha.* Sculptura a Iacob Fjelde facts et prope Minnehaha Falls Minneapoli Minnesotae erecta.
**Minnehaha** est ficta mulier Inda Americana in *Carmine Hiavathae,* poemate epico Henrici Wadsworth Longfellow, anno 1855 primum editi. Quae amasia est Hiavathae, titularis poematis protagonistae. Nomen saepe 'aqua ridens' significare falso dicitur, cum ad verbum 'cataracta' vel 'aqua rapida' Dacotice revera significat. Minnehaha est heroina narrationis, et deinde principalis res *Mortis Minnehahae,* sequentis carminis, cantatae, picturae.

*Minnehaha* praeterea fuit cuiusdam navis quae ante oram occidentalem Lacus Ilinorum anno 1893 naufragium insigniter fecit.

Notae
-----

1. ↑  Henry Wadsworth Longfellow, *The Song of Hiawatha* (Novi Eboraci: Hurst and Company, 1898).
2. ↑  Dakota Dictionary Online
3. ↑  "Shipwrecks Near Arcadia," www.arcadiami.com (cum photographemate navis *Minnehahae* naufragae).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Minnehaham** spectant. |
**Crisis Secunda Maroci** anno 1911 controversias inter civitates Europae, praesertim inter Germaniam et Franciam auxit, quae tres annos post inter alia initium Belli Orbis Terrarum I erant.

Res gestae
----------

Navis Cataphracta *Panther* anno 1911
21 Maii - Milites Franciae a Mulai Abd al-Hafiz sultano Maroci contra gentes rebellantes auxilio vocati urbes Fez et Rabat occupaverunt. Sultanus postea dixit se Francos numquam vocavisse. 1 Iulii - Navis longa Theodisca nomine *Panther* ab imperatore Gulielmo II missa in portum Agadir Maroci advenit, ut pro libertate commercii demonstraret et contra Franciam, quae Marocum coloniam facere voluit. Praeterea Germania sperabat se terram in Africa sitam accipere adeptura, si Marocum a Francia occupatum sineret.

Disceptationes et Finis crisis
------------------------------

7 Iulii - 9 Iulii Berolini Franciae legatus Iulius Cambon et secretarius statalis Alfredus de Kiderlen-Waechter de pace egerunt. Die 30 Martii 1912 tandem Foedus Fez signatum est: Germania Marocum Francicum agnovit et Francia partes Togi et Cameroniae Germaniae cessit.

Effectus
--------

Germaniae Flagitationes foedus Regni Uniti ac Franciae firmius fecerunt. Germania nunc desertior erat quam antea. In Germania ipsa multi homines consilia imperatoris negaverunt. Anno 1912 itaque factio SPD maiorem partem legatorum in electione Dietae Imperii Germanici accepit.

Nexus externi
-------------

* Secunda Crisis Marocana in paginis Musei Historici Germanici (lingua Theodisca)
Crisius Triplex ad Kunszentmárton
Crisiorum partes
**Crisius**[1] (Dacoromanice: *Criş*, Hungarice: *Körös*, Theodisce: *Kreisch*) est trium partium fluvius Romaniae, qui regionem Transsilvaniam boreo-occidentem versus transcurrit et paulo post, quam fines Hungariae transgreditur, ad Csongradum in Tisiam influit.

**Crisius Rapidus** (Dacoromanice: *Crişul Repede*, Hungarice: *Sebes-Körös*) ultra Resculum in montibus Bihoriensibus, qui Dacoromanice *Apuseni* vocantur, oritur et celeri alveo primo inter aspera saxa, deinde per loca campestria fluens Varadinum decurrit. Admissis postea *Albi* et *Nigri Crisii* undis **Crisius triplex** (sive *magnus*, Hungarice: *Hármas-Körös*) vocatur, qui, antequam saeculo undevicesimo et vicesimo munimentis in alveum suum constrictus erat, in latas paludes se diffundebat, donec in Tisiam immergebatur.

Etiam **Crisius Niger** (Dacoromanice: *Crişul Negru*, Hungarice: *Fekete-Körös*) et **Crisius Albus** (Dacoromanice:  *Crişul Alb*, Hungarice:*Fehér-Körös*) e Bihoriensibus montibus proficiscuntur. *Crisius Niger* montibus relictis Belenum transfluit. In territorio Hungarico aquis *Crisii Albi* commixtus **Crisius duplex** (Hungarice: *Kettős-Körös*) appellatur.

Area, ex qua aqua affluit, est circiter 27537 km², quorum 53% sunt in Romania in regione Transsilvania.

Longitudo fluminum nomine Crisiorum:

* Crisius Rapidus: 209 km (58.6 km in Hungaria)
* Crisius Niger: 168 km (20.5 km in Hungaria)
* Crisius Albus: 235.7 km (9.8 km in Hungaria)
* Crisius Duplex: 37.3 km (in Hungaria)
* Crisius Triplex: 91.3 km (in Hungaria)

Nota
----

1. ↑  alia nomina Latina: Gerasus, Grisia, Krisios, Crys, Crysius, Crisyus, Chrysius; ad fontes cf. disputationem
**Animalia** — Mollusca

Classis : Gastropoda   
clade Heterobranchia  
clade Euthyneura  
clade Panpulmonata  
clade Eupulmonata  
clade Stylommatophora  
informal group Sigmurethra   
Superfamilia : Helicoidea   
Familia : Camaenidae   
Genus : ***Crikey***   
Stanisic, 2009  
Species : ***C. steveirwini***   
*Crikey steveirwini*   
Stanisic, 2009  

***Crikey steveirwini*** est species gastropodorum pulmonatorum, molluscum terrestre aerem spirans familiae Camaenidarum. *Crikey steveirwini* est sola generis ***Crikey*** species. 

Nomen specificum, *steveirwini,* ex Stephano Irwin, viro ferarum perito, appellatur, cui nomen generis dilectissima fuit exclamatio, *crikey!*—Anglicum iusiurandum extenuatum.

Nominatum est hoc gastropodum a Ioanne Stanisic, zoologo apud Museum Terrae Reginae, cui praemia *Certified Environmental Practitioner*? anni 2010 et Clipeus Musei Terrae Reginae anni 2011 concessa sunt.

*Crikey steveirwini* in boreo-orientali Terrae Reginae parte habitat, species arborealis in tropicis silvis pluvialibus etiam *Wet Tropics* appellatis.

Notae
-----

1. 1 2 3  Stanisic, J. (2009). "*Crikey steveirwini gen. et sp. nov.* from montane habitats in the Wet Tropics of northeastern Queensland, Australia (Gastropoda: Eupulmonata: Camaenidae)" (PDF Abstract). *Zootaxa* **2206**: 62–68
2. 1 2  "Crikey! Snail named after Steve Irwin". 13 November 2009
Wikidata Cius
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Turcia  
*Locus*: 40°25′57″N 29°9′23″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Turcia, Prusa  

Cianum nomisma
**Cius** (Graece: Kίος), postea **Prusias ad mare** in honore Prusias I nominata, antiqua fuit urbs Graeca ad oram Propontidis in Bithynia sita. Variis occasionibus Aristoteles, Strabo et Apollonius Rhodius huius urbis mentionem fecerunt. Initio Miletini ibi coloniam condiderunt portumque cuiusdam momenti instituerunt. Postea socius in foedere Aetolicum facta a Philippo V rege Macedoniae eversa est. Paulo post a Prusias I rege Bythiniae reconstructa in honore eius transnominata est. Quod pars Viae Sericae fuit mox prospera civitas existimatur. Graecia in bello Turco-Graeco anni 1923 victa constitutum est populationes ian lingua vel religione alterius utentes mutualiter esse permuntandos. Quo facto profugi urbis oppidum Nova Cius in Argolis sita condiderunt. Paucae solum spoliae ad hodiernum tempus adhuc exstant.

Notae
-----

1. ↑  Strabo, *Geographica* XII.4.3

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°25′57″N 29°9′23″E • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades |
Wikidata Frascarium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°49′35″N 8°31′56″E  
*Numerus incolarum*: 432  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Alexandrina  

**Geographia**

*Superficies*: 5.29 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Burgoratus (Pedemontium), Castellatium Alexandrinorum, Gamalerium, Mons Barutius, Carentinum  

**Tabula aut despectus**

Frascarium: situsFrascarium: situs
**Frascarium** (-ii, *n.*) (Italiane: *Frascaro*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Alexandrina situm. Incolae *Frascarienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Pedemontium (*regionem*),
* Provinciam Alexandrinam Statiellorum,
* Alexandriam Statiellorum seu Alexandriam a Palea (*urbem*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Frascarium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Alexandrina.Collocatio finium municipii in Provincia Alexandrina.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Wikidata Fraser Stoddart
Res apud Vicidata repertae:Fraser Stoddart: imagoFraser Stoddart: imago
*Nativitas*: 24 Maii 1942; Edimburgum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: chemicus, professor  
*Patronus*: Universitas Californiensis, University of Sheffield, Northwestern University, Universitas Birminghamiensis
**Memoria**

*Laurae*: Albert Einstein World Award of Science, King Faisal International Prize in Science, Praemium Nobelianum Chemiae, Davy Medal, Societatis Regalis Londiniensis socius, Fellow of the Royal Society of Chemistry, Fellow of the Royal Society of Edinburgh, Knight Bachelor, Arthur C. Cope Award, ISNSCE Nanoscience Prize, Centenary Prize, honorary doctor of the University of Birmingham, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, Feynman Prize in Nanotechnology, honorary doctorate at the Laval University, Tetrahedron Prize  

**Iacobus Fraser Stoddart** (natus Edinburgi 1942) est chemicus Scoticus, professor Universitatis Boreoccidentalis. Anno 2016 praemium Nobelianum chemiae cum Ioanne Petro Sauvage et Bernardo L. Feringa accepit ob studia nanotechnologica datum.

Notae
-----

1. ↑  nobelprize.org

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica |
Symmachus cum Boethio
**Quintus Aurelius Memmius Symmachus Iunior** Natus saeculo 5, mortuus anno 525 (vel 526) philosophus, rerum gestarum scriptor et vir publicus Romanus sub regno Odoacris fuit.

Familia
-------

Quintus Aurelius Symmachus orator (342 - 403) eius proavus fuit, pater Quintus Aurelius Symmachus consul anno 446. Filia Symmachi Boethio nupsit.

Vita
----

E gente nobilissima Symmachorum natus aliter ac proavus autem Christianus fuit. Litteris antiquitatis studebat et Cato redivus celebrabatur. commentarium ad *"Somnium Scipionis"* Macrobii iterum edidit. Anno 485 sub regno Odoacris regis consulatum adeptus est et praefectus urbi Romae nominatus est. Fuit rerum gestarum scriptor, cuius *Historia Romana* autem deperdita est. Sed Iordanes auctor historiae Getarum eis utebatur. Anno 525 accusatus, quod coniurationi Iustini I imperatoris contra Theoderico rege Ostrogothorum interfuisset. Ad mortem damnatus et necatus est.

Legenda
-------

* John R. Martindale, John Morris: The Prosopography of the Later Roman Empire. Bd. 2, Cambridge 1980, S. 1044–1046.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Decius Marius Venantius Basilius (in occidente) et Flavius Theodericus (in oriente)**  |  **Consul** 485(*sine collega*, in occidente; in oriente: *post consulatum Fl. Theoderici*) | Successores: **Caecina Mavortius Basilius Decius Iunior (in occidente) et Flavius Longinus (in oriente)**  |
**Quintus Caecilius Metellus Nepos** (natus circa annum 135 a.C.n. mortuus anno 55 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Caecilius Metellus Balearicus erat, consul anni 123 a.C.n. avus consul anni 143 a.C.n. Quintus Caecilius Metellus Macedonicus, a quo Nepos cognomen datum est. Liciniam in matrimonium duxit, quae autem divortium fecerat cum Quinto Mucio Scaevola consule anni 95 a.C.n. ut Metello Nepoti nuberet, consuli anni 98 a.C.n. Filii eius Quintus Caecilius Metellus Celer (consul 60 a.C.n.) et Quintus Caecilius Metellus Nepos, qui anno 57 a.C.n. summum magistratum administravit, fuerunt.

Cursus honorum
--------------

Anno 101 a.C.n. aut antea praeturam gessit, 98 a.C.n. Caecilius una cum Tito Didio consul electus est. Cum collega leges magni momenti tulit: *Legem Caeciliam Didiam*, quae stipulavit, ut leges aliquot dies (*trinundinum*) antequam populus decerneret, publicarentur. *Lege satura* vetitum est, ne decreta, quae ad res diversas pertinerent, una lege componerentur.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 28] C. Metellus Nepos, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 889.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de domo sua* 41
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, op. cit. 20

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Postumius Albinus et Marcus Antonius Orator**  |  **Consul** 98 a.C.n.cumTito Didio | Successores: **Gnaeus Cornelius Lentulus et Publius Licinius Crassus**  |
Wikidata Ducatus Pereaslaviensis
Res apud Vicidata repertae:
*Terra continens*: Europa  
*Locus*: 50°3′58″N 31°26′32″E  
*Caput*: Pereaslavia  

**Gestio**

Monarchia  

**Tabula aut despectus**

Ducatus Pereaslaviensis: situsDucatus Pereaslaviensis: situs
**Ducatus Pereaslaviensis** (Ucrainice Переяславське князівство, tr. *Perejaslavs'ke knjazivstvo*) fuit ducatus Ruthenicus, metropolim habens Pereaslaviam. In meridie-oriente Rutheniae (in parte media Ucrainae hodiernae) ad ripam sinistram Danapris accolasque eius Sulam, Psolam et Vorsclam locabatur, cum ducatibus Kioviensi in occidente et Czernihoviensi in septentrione atque cum "locis desertis" in oriente meridieque conterminus. Saeculo undecimo formatus, post invasionem Mongolo-Tatarorum anni 1239 in potestatem Ordae Aureae positus est. In confinio saeculorum tertii decimi et quarti decimi terrae ducatus Pereaslaviensis autem cum ducatu Kioviensi coniunctae sunt, eocum medio saeculo quarto decimo in Magnum Ducatum Lituaniae inclusae.

Nota
----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~, t. IV, p. cv

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **ducatum Pereaslaviensem** spectant. |

* Pagina de ducatu Pereaslaviensi *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
* Pagina de ducatu Pereaslaviensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**

  

Ducatus Rutheniae

Czernihoviensis • Galiciensis et Volhyniensis • Iaroslaviensis • Kioviensis • Lituanicus • Moscuensis • Novogardiensis • Novogardiensis Inferior • Pereaslaviensis • Polotiensis • Pscoviensis • Resaniensis • Rostoviensis • Severiensis • Smolenscensis • Susdaliensis • Tueriensis • Volodimiriensis
Wikidata Puteanum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°50′57″N 17°7′21″E  
*Numerus incolarum*: 26 679  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
https://centrostoricoputignano.it Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Barensis  

**Geographia**

*Superficies*: 100.16 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Silva Alborelli, Castellanum, Cupersanum, Castellum Nucum, Turum, Casalis Sancti Michaelis, Ioha  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Visalia, Goch, Harnes  

**Tabula aut despectus**

Puteanum: situsPuteanum: situs
Carnelevarium Puteani celebratum
Carnelevarium Puteani celebratum
**Puteanum** (Italiane *Putignano*) est oppidum Italiae et municipium circiter 27 390 incolarum, in Regione Apulia et in Urbe metropolitana Barensi situm. Incolae *Puteanenses* appellantur.

Geographia
----------

* Murgesii montes

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Conversanensis-Monopolitana

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Bacano, Chiancarosa, Gorgo di Mola, Marchione, Parco Grande, San Michele, San Michele in Monte Laureto, San Pietro Piturno*

Municipia finitima
------------------

* Casalis Sancti Michaelis
* Castellana
* Castellum Nucum
* Cupersanum
* Ioia
* Silva Arboris Belli
* Turium

Notae
-----

1. ↑  "*Putignano*: Puteanum, Putinianum, & Putimnianum": F. Sacco, *Dizionario geografico-istorico-fisico del Regno di Napoli* (Neapolis: Vincenzo Flauto, 1796) (I) (II) (III) (IV) (vol. 4 p. 358 apud *Google Books*)
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°50′57″N 17°7′21″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Putinianum** spectant. |

* Situs publicus
Wikidata Pustoosero
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Imperium Russicum, Regnum Russicum, Unio Sovietica, Russia  
*Locus*: 67°32′11″N 52°35′11″E  
*Numerus incolarum*: 0  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Zapolyarny District, Postozersky Uyezd  

**Pustoosero** (Russice Пустозерск, tr. *Pustozersk*), saepe etiam **Gorodok** (scilicet *oppidum, arx parva*) fuit urbs Russiae septentrionalis. In delta Petschorae fluminis, in ripa lacus *Pustoje*, ubi *Gorodetskij Šar*, Petschorae ramus, e lacu effluit, situm erat. Ripa Alba urbs hodierna 20 chm a loco Pustoosero priscae distat.

Pustoosero (photographema anni 1909)

Historia
--------

Anno 1499 iussu Ioannis Magni arx contra Nenetos condita est (quamvis et reliquiae coloniae antehac hic sitae inveniuntur). Mercaturae gratis colonia crescebat; circulus Pustooserensis saeculo XVII a Mesen flumine ad Urales et a Wytschegda ad mare Barentsianum patebat.

Regno Casanensi victo itinera in Siberiam breviora aperta sunt. *Gorodetskij Šar* arena opertus a saeculo XVIII tenuiore aqua fluebat et naves ad urbem adire non poterant. Anno 1762 arx Pustooserensis destructa est; anno 1780 circuli caput pro Pustoosero Mesenia facta est. Anno 1924, cum Ripa Alba aedificari incepisset, Pustoosero nomen urbis perdit; anno 1962 tota relicta est (Agrippina Andronici filia Koževina incola postrema fuit).

Saeculo XVII Pustoosero etiam exsilii locus habebatur; multi tumultuarii huc missi sunt, quorum et Habacuc Petri filius erat. Ille et librum de vita sua hic composuit et supplicio hic affectus est.

Fossa archaeologica in Pustoosero (anno 2010)

Notae
-----

1. ↑  Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 87.
2. ↑  **Gorodecum**, — Henrici Scherer *Tabellae geographicae*, Monachii 1703, p. 171.
3. ↑  Scilicet *vacuus, inanis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°32′11″N 52°35′11″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
In mythologia Graeca **Melanippus** (Graece Μελάνιππος), Astaci filius, fuit unus e ducibus Thebanis qui septem duces Argivos ab Adrasto rege missos reppulit. In tragoedia Aeschyli *Septem contra Thebas* ad portam Proetidam custodiendam contra Tydeum ab Eteocle mittitur. Ibi Adrasti et fratrem Mecisteum et generum Tydeum occidisse dicebatur. Ipse quoque tamen Tydei telo transfixus obiit qui antequam moreretur capite hostis flagitato et scissa calvaria Melanippi cerebrum sorbuit.
Melanippus originem suam ad "spartos" referebat, hoc est ad homines e draconis dentibus a Cadmo satis natos quibus pepercit Ares.

Libro quinto *Historiarum Herodotus* scribebat Clisthenem Sicyonis tyrannum in qua urbe Adrastus cultu heroico honorabatur, cum bellum adversus Argivos gereret, Melanippi reliquias Sicyonem advexisse atque omnes honores prius Adrasto tributos Melanippo contulisse. Etenim neminem Adrasto et Argivis inimiciorem quam Melanippum fuisse existimabat. Nihilominus secundo saeculo Melanippi tumulus Thebis viatoribus monstrabatur et poetae Attici quinto saeculo a.C.n. exeunte septem duces prope Eleusinem Theseo iubente humatos esse canebant.

Notae
-----

1. ↑  Versus 407-416.
2. ↑  Herodotus V.67. Pausanias IX.18.1.
3. ↑  Apollodori bibliotheca III.6.8. Statius, *Thebais* 718-766. Quae fabula ex vetere carmine epico *Thebaide* inscripto excerpta videtur.
4. ↑  Aeschylus 412-4. François Jouan, "Arès à Thèbes dans la tragédie attique" in *Mélanges Pierre Lévêque. Tome 4*, 1990ː 221-239
5. ↑  *Terpsichore* 67.
6. ↑  Ille rex fuit qui septem ducum expeditionem decrevit.
7. ↑  Pausanias IX.18.1.
8. ↑  Euripides, *Supplices*
**Gaius Antistius Vetus** (natus saeculo 1 a.C.n. mortuus ignoto anno) senator Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Pater eiusdem nominis anno 61 a.C.n. eum Caesari commendavit, cuius in exercitu militabat et filius idcirco quaestor electus est. Anno 56 tribunus plebis erat et Ciceroni contra Publium Clodium Pulchrum aderat. Annis 45 - 44 iussu Caesaris in Syria *quaestor pro praetore* erat ubi bellum cum duce Pompeiano Quinto Caecilio Basso gessit nec eum subigere potuit quia Parthi ei auxilio venerant[1]. Post Caesarem anno 44 necatum primo Marco Iunio Bruto se adiunxit, sed mox ad Octavianum transiit. Anno 35/34 legatus Octaviani contra Salassos in Gallia Cisalpina certavit. Anno 30 a.C.n. consul suffectus electus est. Anno 25 proconsul Hispaniae Citerioris contra Cantabros pugnavit. Fortasse anno 29 a.C.n. patricius factus est lege Saenia de plebeiis in patricios adlegendis.

Posteriores
-----------

Filius Gaius Antistius Vetus anno 6 a.C.n. consul ordinarius electus est[2].

Notae
-----

1. ↑  Dio Cassius 47.27. Flavius Iosephus, *Bell. Iud.*, 217
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 1, c. 798

Si vis plura legere
-------------------

* François Hinard, *Les proscriptions de la Rome républicaine*. Romae: École française de Rome, 1985, ISBN 2-7283-0094-1 (*Collection de l'École française de Rome*, 83) : 422-423 Hic legere potes. An Antistius proscriptus sit necne dubitanter deliberat.
Wikidata Cavite (urbs)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Philippinae  
*Locus*: 14°29′0″N 120°54′0″E  
*Numerus incolarum*: 100 674  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: City of Cavite
**Gestio**

*Procuratio superior*: Cavite  

**Geographia**

*Superficies*: 10.89 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Kawit, Noveleta  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Chilpancingo, Didacopolis, Tainan  

**Tabula aut despectus**

Cavite (urbs): situsCavite (urbs): situs
**Cavite** est urbs provinciae nominis eiusdem. Cavite die 6 Maii 1571 condita est. Regio quam occupat,est lingua peninsulae formae hami in sino maritimo Manilae. Romeo G. Ramos est comarchus. Olim caput provinciae erat.Insula historica Corregidor proximaeque insulae aliae "Carabao", "El Fraile" et "La Monja" sunt pars iurisdictione suis. 104,581 incolarum sunt in area 20,80 km². Nomen oritur ex verba "Kawit" quod hamus significat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Cavite** spectant. |

Bibliographia
-------------

* Ex Bilioteca urbis Cavite
Wikidata Petrus van den Bosch
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1604; Lugdunum Batavorum  
*Obitus*: 1649;   
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: pictor  

**Petrus van den Bosch**, notus cognomine *iuvenis* (Nederlandice: **Pieter van den Bosch** notus cognomine *de jonge*; Lugduni Batavorum anno 1628 fere natus; anno 1649 fere mortuus) saeculi aurei pictor Nederlandicus fuit.

Biographia
----------

Lugduno Batavorum anno 1628 natus est, quod credi potest, quia vita eius parum nota est: tabulas in Lugduno Batavorum anno 1644 signavit. 

Fortasse, laboravit quoque in Lutetia Parisiorum, ut a propria opera intellectus est.

Praecipue naturas mortuas, ruris generis argumenta, maxime villas, iunctas etiam cum naturis mortuis, creavit. A Gulielmo Kalf, Abrahamo Willemsen adductus est et Petro de Boucle, cuius opera, signata PVB, saepe cum van den Bosch picturis confusa sunt. 
Ultro, ab auctionibus cum Dirck Hals instructibus, proventus percepit.

Notae
-----

1. 1 2 3 4  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. ↑  Dictionnaire de la peinture Larousse
3. ↑  Love Letters: Dutch Genre Paintings in the Age of Vermeer

Bibliographia
-------------

* "Pieter van den Bosch (1604-1649)". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2013
* "Pieter van Boeckel, dit Pieter van Boucle". Dictionnaire de la Peinture Larousse. 2014
* Peter C. Sutton; Lisa Vergara;Ann Jensen Adams (2003). Frances Lincoln Limited. ed. *Love Letters: Dutch Genre Paintings in the Age of Vermeer*. pp. 79-80. ISBN ISBN 0-7112-2338-6
Wikidata Slonimum
Res apud Vicidata repertae:Slonimum: insigneSlonimum: insigne
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 53°5′0″N 25°19′0″E  
*Numerus incolarum*: 49 113  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Слонім
**Gestio**

*Procuratio superior*: Slonim District  

**Geographia**

*Superficies*: 46 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Torsocia, Sergiopolis, Augustów, Ogre  

**Slonimum** vel **Slonima** (Albaruthenice: Слонім) est urbs in regione Grodnensi Rutheniae Albae. Incolarum 49 441 anno 2018 habebat.

Historia
--------

Anno 1252 primo memoratur. Pars Magni ducatus Lituaniae ab saeculo XIII medio, imperii Russici ab anno 1795, Rutheniae Albae ab anno 1939. Iudaeorum oppidulum celebre Slonimi exsistebat.

Synagoge Slonimensis

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 394.
2. ↑  Philippi Ferrarii, Michaelis Antonii Baudrand Lexicon Geographicum... Patavii, 1674, p. 435.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°5′0″N 25°19′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Slonimum** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Sloboda (discretiva)

*Sloboda Germanica* (*Nemetskaja sloboda*) Moscuae saeculo XVII (pictura Alexandri Benois anni 1909)
**Sloboda** est genus vici vel coloniae, quod saepe in historia Russiae et Ucrainae et Rutheniae Albae memoratur. *Sloboda* vocabulum Russicum *svoboda* (i.e. *libertas*) in sermone cotidiano contortum est, nam coloni slobodae de servitute, qua rustici omnes opprimebantur, iure liberati sunt. Slobodae saepe circa urbes magnas oriebantur et homines eodem studio in iis colligebantur; exempli gratia pyrobolistae (*streltsy*, unde Streletska sloboda) vel aurigae veredarii (*ямщики*, unde *Ямская слобода, Jamskaja sloboda*) etc. Etiam peregrini in sua sloboda colligebantur, quae in Moscua in Lefortovo districtu hodierno sita erat *Germanica* (*Nemetskaja*) appellabatur (nam omnes Europaei in Russia saepe Germani vocabantur). Aliae slobodae non circa urbes, sed in locis desertis oriebantur, saepe a cosacos *slobodenses* dictos aedificatae. Initio saeculi XVIII ius slobodarum proprium et libertates earum sublatae sunt, sed nomen manebat. Saeculis XVIII et XIX nomine *sloboda* saepe suburbia vel vici non magni, unius viae vel plateae, appellabantur, quorum incolae rei rusticae minime studebant, sed alias artes habebant.

Notae
-----

1. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *слобода*. Cum nota: *magnus vicus unius viae sive plateae; suburbium*. Videas et tabulam Guilhelmi le Vasseur: *sloboda, nova colon<i>a*.
2. ↑  Unde nomen Latinum **colonia libera** slobodae apte congruat.
3. ↑  Abraham Göllnitz *Compendium geographicum*, Amstelodami 1649, p. 192 (Textus apud *Google Books*)
4. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *ямщик*.

Bibliographia
-------------

* Московские слободы и сотни в XVII веке // Богоявленский С. К. из: Московский край в его прошлом, ч. 2, Moscuae 1930. **(Russice)**
* Бломквист Е. Э. Крестьянские постройки русских, украинцев и белорусов (поселения, жилища и хозяйственные строения) // Восточнославянский этнографический сборник. Очерки народной материальной культуры русских. Украинцев и белорусов в XIX — начале XX в. Moscuae 1956. **(Russice)**
* Снегирёв В. Л. Московские слободы / Художник П. Зубченков. Moscuae 1947. **(Russice)**

Nexus externi
-------------

* *Sloboda* in *Encyclopaedia Russica magna*
**Museum Palaeontologicum Megatherium** (Hispanice *El Museo Paleontológico Megaterio*), pars Universitatis Civicae Paeninsulae Sanctae Helenae in Provincia Sanctae Helenae Aequatoriae situm, est primum museum Aequatorianum faunae palaeontologicae dicatum. Haec institutum, simul scientificum et educationale, reliquiarum exhibet megafaunae Pleistocaenae recentioris (abhinc annorum a 50 000 ad 8000) quae in regione Tanque Loma canton? La Libertad effodiuntur, ex uno ex copiosissimis fossilium locis maximi momenti in America Australi inventis.

Museum exhibet fossilia archaeologica et res culturales ex aevo Pleistocaeno recentiore, plerumque abhinc annorum 17 000, in canton La Libertad reperta. Inter animalia quae in museo videntur sunt mammal *Megatherium,* Mammutidae (mammuta Americana), Priodontes, Macraucheniidae (animalia lamae trunco elephantili praeditae similia), equi Americani, et alia mammalia aevi praehistorici.

Notae
-----

1. ↑  "Museo Paleontológico Megaterio."

Nexus externi
-------------

* Museo paleontológico abrió sus puertas en Santa Elena. *El Universo,* 6 Februarii 2008.
* *Recorrido por el Museo Paleontológico Megaterio.* Pellicula YouTube.
* Situs proprius.
Museum thermometrorum Germanicum ad Geraberg in Thuringia.
**Museum Thermometrorum Germanicum** (Theodisce *Deutsches Thermometermuseum*) medio in vico Geraberg in Circulo Ilmensi (via Plan 9) reperitur.

Historia
--------

Anno 1874 fabricatio thermometrorum in regione Geraberg incepit, cui interim permulti operantes erant. Mercedes exportatae sunt praesertim in Franciam, Belgium, Helvetiam, Nederlandiam, Daniam, Sueciam. Duo pancosmica? bella et ita oriundae difficiles quaestiones industrias eas tamen non abrogaverunt.

Laborabant thermometrorum opifices in officinis parvis ab ambienti natura separatis, ne familiae pericula argento vivo vaporanti instarent. Exinde vix collaborabant familiares nisi in involucris et pittaciis mercennariis conficiendis.

Post annum 1945
---------------

Post annum 1945 multa ergasteria privata in possessionem publicam redacta sunt et numerus eorum minuebatur. Annis ab 1958 ad 1960 nova fabrica constructa est quae condiciones laboris significanter meliores reddidit. Anno 1972 restantia privata ergasteria 14 evancescere debuerunt. Ante finem RDG circiter duo milia hominum laborabant hic. Post res novas nonnullae sectiones sese segregaverunt et aliquantuli operarii suo iure agere tempaverunt. Plurimi tamen mercennarii laborem perdiderunt.

Fundatio musei
--------------

Anno 2001 Associatio musei amicorum primum coiit cum scopo et traditiones thermometrorum conficiendorum pergere et museum thermometricum meteorologicumque excitans instituere. Thermometrum aerium, quod Galilaeus Galilaei anno 1600 excogitaverat, imitando formaverunt. Itaque visitantibus ipsis licet sequi multas a sciento Italico observatas res. Certiores fiunt etiam de causa quare temperies inter omnes mensuras tam magni momenti sint.

Bibliographia
-------------

* Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (ed.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 104-105

Nexus externi
-------------

* Musei situs domesticus.
Erfurt, Museum anno 2011
**Museum de moribus gentiliciis Thuringiensibus** (Theodisce *Museum für Thüringer Volkskunde* sive simplicius *Volkskundemuseum Erfurt*) est museum animos captans Erfordiae in Germania, in via Juri-Gagarin-Ring situm. Ecclesia Sancti Spiritus propinqua musei depositorium est.

Historia
--------

Erfordiae anno 1888 collectiones rerum antiquarum regionalium publice prima vice praesentabantur: secundum morem in talibus collectionibus adhibitum ordo scientificus afuit. Res modo dissono et perturbato prostratae iacebant ad vestimenta, ad naturam, ad historiam urbanam spectantes. Donis allatis res depositae cito creverunt. Societas Silvae Thuringiensis quae dicitur (Theodisce *Thüringer Waldverein*) thesaurum suum anno 1913 addidit; museum regionale Halense anno 1919 sublatum item egit.

Rectores Alfredus Overmann et Edvinus Redslob attentionem in res regionales Thuringienses confirmarunt. Usque annum 1924 museum hodiernum factum est, Valtaro Kaesbach principe. Anno 1939 portae clausae sunt, bello mundano secundo saeviente. Post eius finem, cum Heribertus Kunze habenas teneret, omnia refecta sunt. Mutationes tunc omnibus in museis Erfordiensibus erant, etiam propter res novas politicas. 

Taberna
Anno 1955 rursus museum inauguraverunt, qui rerum historicarum monstrationem cum socialismi illati ideis de patria nova diligenda iungerent. Tamen nonnullis in animo erat claudere museum annis 1960 ineuntibus, quod factum non est.

Annis ab 1968 ad 1990, cum Egon Hennig ei praeesset, museum liberum institutum quasi florebat. Incorporatum est in Associatione museorum Erfordiensium (Theodisce *Verband Erfurter Museen*), quae sodalitas anno 1991 abolita est. Annis 1970 et collectiones et spatium triplicabantur. Expositiones ad tempus de cultu atque humanitate necnon de modo vivendi in classibus operariis res solitas ditabant augebantque. 

Inde ab anno 1993, postquam Marina Moritz praefecta factus est, museum laographicum mutatum est in tabularium omnis cultus civilis. Libentissime indagationes scientificae iuvantur; res simplices testimonium perhibeant de vita quotidiana hominum secundum classem inferiorum quoque.

Situs
-----

Museum inter maxima laographica musea Germaniae numeratur (900 metrorum quadratorum), inveniturque in complexu prisci valetudinarii grandis quod vocatur.

Collectiones
------------

Exhibitio perpetua in pluribus tabulatis res de vita quotidiana saeculi undevicensimi praesentat, insuper laboratoria quaestuum diversorum (confectorum corbium, vitrorum, puerorum oblectamentorum, colorum, personarum etc.), vestimenta traditionalia, supellectiles pictas. Adveniunt semper exhibitiones speciales de thematibus culturalibus-historicis. In statu nascendi est conspectus vitae quotidianae saeculi vicensimi. Gulielmi Knappe collectiones largae de regionibus Oceani Pacifici meridiani non iam hic sunt, sed in depositorio Benary in Erfordiae occidente (Theodisce *Benary-Speicher*) sartae et tectae servantur.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* De historia rerum laographicarum colligendarum Erfordiae
* De museo apud erfurt-web.de
**Alexius Papae filius** est bylinarum Russicarum persona laudata, *bohatirus* famosus. Saepe (sed non semper) Rostovia urbs eius natalis indicatur, et sacerdos (*papas*), cuius filius dicitur, Leontius (rarius Theodorus) nominatur. Tres *bohatiri* fortissimi saepe una memorantur et figurantur; hi sunt Elias Muromensis, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius. Trium minime robustus et iunior, quam Elias et Dobrynia, Alexius est, sed audax, iocosus et callidus.

De Alexio solo duae fabulae narrantur, in prima *Tugarinem* interfecit, in alteram Helenam Sbrodi filiorum sororem nupsit. 

E Rostovia cum Ioachimo puero Alexius profectus erat et Tugarin obviam iis factus est. Interdum ut draco volans et ignem evomens describitur, interdum et gigas et latro saevus alis chartaceis volans (quas alas Alexius imbre advocato corrumpit) et equum ignem vomentem habens. Obiurgat Alexium Tugarin et minatur, Alexius autem se surdiorem esse respondet et propius accedere rogat, ut verba eius audiat; cum Tugarin accesserit, fusti eum percutit et ictu singulo interficit. Vestes Tugarinis luxuriosas Alexius iuvenis ioci causa induit et sic a Ioachimum redit, qui Tugarinem se videre credens, Alexium ipsum fusti percutit, ut sine sensu ille cadat; Ioachimus vestibus Tugarinis detractis et crucem in pectore Alexii visa socium cognovit. Postea Kioviam adveniunt. 

Interdum Alexius dicitur Kioviae in convivio Tugarinem invenisse, ubi ille immodice edebat et bibebat et cum Eupraxia ducissa magna Vladimiri uxore colloquia nimis blanda habebat; Alexius irridere eum coepit, quorum iocorum magna varietas in bylinis invenitur. Denique certare in agris Tugarin Alexium provocat, et pugna eodem finit; caput Tugarinis Alexium Kioviam affert (ubi Eupraxia interdum Alexium pro amico caro occiso vituperat, ille ei verbis, quibus meruit, respondet.

Haud semper bona de Alexio narrantur; nam et Anastasiam Mikulae filiam fallere et a Dobrynia viro abducere volebat.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Aljoša Popovič*; *papas*, *поп*, sacerdotis orthodoxi nomen Russiae vulgare est.
2. ↑  Cf. Stanislai Sarnitii *Descriptio veteris et novae Poloniae cum divisione eiusdem veteri et nova...*, Cracoviae 1585, p. 34.
3. ↑  Russice *Sbrodoviči*.
4. ↑  *Еким*.

Nexus externi
-------------

* De Alexio Papae filio necnon de Alexandro Popovič historico in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* De Alexio Papae filio in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp **(Russice)**
Wikidata Alexius Novikov-Priboj
Res apud Vicidata repertae:Alexius Novikov-Priboj: imagoAlexius Novikov-Priboj: imago
*Nativitas*: 12 Martii 1877; Gubernium Tamboviense  
*Obitus*: 29 Aprilis 1944; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Алексей Силантьевич Новиков
**Officium**

*Munus*: scriptor, miles  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of the Red Banner of Labour, Medal "For the Defence of Moscow"  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Alexius Silae (Silantii) filius Novikov-Priboj** (Russice Алексей Силыч (Силантьевич) Новиков-Прибой, tr. *Aleksej Silyč (Silant'evič) Novikov-Priboj*, vero nomine Новиков, tr. *Novikov*; natus die 12 Martii 1877 in vico *Matveevskoe* tunc gubernii Tamboviensis, nunc regionis Resaniensis Russiae, mortuus die 29 Aprilis 1944 Moscuae) erat scriptor Russicus Sovieticus.

Vita et opera
-------------

Annis 1899–1906 nauta classis Balticae Imperii Russici, Alexius Novikov in Bello Russo-Iaponico annorum 1904–1905 participavit. Pugnae navalis gravissimae ultimae belli illius (quae prope insulas *Tsushima* accidit) particeps, captus fuit. Postquam e captivitate domum rediit, anno 1906, summaria duo de pugna illa scripsit et, pseudonymo utens, in lucem edidit. Summaria illa confestim prohibita sunt in Imperio Russico, auctor autem annis 1907–1913 in demigratione colebat, opera sua litteraria tamen continuens, Maximum Gor'kij ut praeceptorem magistrumque suum habens. 

Novikov-Priboj thema marina ut principale pro creatura sua sumpsit. Magnum opus eius, mythistoria nomine *Tsusima* («Цусима»), anno 1932 primo publicata, de praehistoria et eventis proelii notissimi illius Belli Russo-Iaponici narrat. Pro libro secundo mythistoriae illius, anno 1941, scriptor ornatus est Praemio Staliniano.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 24 Martii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexium Novikov-Priboj** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |

* Situs interretialis de vita et creatura Alexii Novikov-Priboj **(Russice)**
* Pagina de Alexio Novikov-Priboj *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Alexius Rasumowski
Res apud Vicidata repertae:Alexius Rasumowski: imagoAlexius Rasumowski: imago
*Nativitas*: 17 Martii 1709; Lemeshi (Kozeletskii raion)  
*Obitus*: 6 Iunii 1771; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: cantor, politicus  

**Familia**

*Genitores*: Hryhory Rozum; Natalia Rozumovska‎  
*Coniunx*: Elisabetha  

**Memoria**

*Laurae*: Ordo Alexandri Nevensis, Ordo Aquilae Albae, Ordo Sancti Andreae  
*Sepultura*: Ecclesia Annuntiationis Laurae Sancti Alexandri Nevensis Petropolitanae  

**Alexius Gregorii filius Rasumowski** (natus die 28 Martii 1709 in vico Lemeši, tunc Imperii Russici, nunc regionis Czernihoviensis Ucrainae; mortuus die 17 Iulii 1771 Petropoli) fuit rerum politicarum peritus Ucrainicus Russicus, comes (ab anno 1744) et marescalcus (ab anno 1756) Imperii Russici.

Biographia
----------

Quidam Alexius Rosum (*Rozum*), Cosacus Zaporoviensis, nomine mutato Rasumowski (*Razumovskij*), anno 1731, tempore regiminis imperatricis Annae, factus est cantor chori aulici Petropoli, et ibi paulo post notatus est ab Elisabetha, imperatoris Petri I filia. Quae, cum Rasumowski principissae placeret, eum initio cantor, dein musicus aulae suae fecit. Is gradatim amator Elisabethae atque dispensator primarius aulae eius factus est.

Anno 1741 (circa annum post mortem Annae imperatricis, quae regnum Ioanni VI infanti transtulit) Alexius Rasumowski fuit activus eversionis particeps, quae Elisabetham imperatrix Russica fecit, postquam officiis, titulis certisque aliis signis laudis valentibus atque possessionibus dignatus est. Praeterea, ut nonnulli putant, anno 1742 Elisabetham ipsam secreto in matrimonium duxit. Ad elationem familiae (imprimis Cyrilli, fratris minoris) maxime contribuit.

Notae
-----

1. ↑  Russice Алексей Григорьевич Разумовский, tr. *Aleksej Grigor'evič Razumovskij*; Ucrainice Олексій Григорович Розумовський, tr. *Oleksij Hryhorovyč Rozumovs'kyj.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexium Rasumowski** spectant. |

* Alexius Gregorii filius Rasumowski **(Russice)**
Wikidata Aleșd
Res apud Vicidata repertae:Aleșd: insigneAleșd: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 47°3′26″N 22°23′49″E  
*Numerus incolarum*: 9 662  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ioan Coloman Todoca  
*Procuratio superior*: Bihor  

**Geographia**

*Superficies*: 71.95±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kaba  

**Tabula aut despectus**

Aleșd: situsAleșd: situs

  

Ecclesia reformata Aleșd
Situs urbis Aleșd in circulo Bihor
**Aleșd** (Hungarice *Élesd*) est Romaniae oppidum in circulo Bihor situm. Ad Aleșd etiam vici Peștiș, Pădurea-Neagră atque Tinăud pertinet.

Historia
--------

Oppidum saeculo 11 conditum est anno 1291 nomine *Villa Elusd* primo in actis descriptum est. Incolae maxima parte Hungari fuerunt. Annis 1160 - 1691 pars Imperii Ottomanici erat. Deinde Aleșd ad annum 1918 ad Regnum Hungaricum pertinuit. Post Primum bellum mundanum Aleșd cum tota regione Romaniae tradita est. Annis 1940 - 1944 autem iterum ad Hungariam pertinuit.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 10.066 hominum habitabant, inter eos 6.134 Dacoromani, 1.559 Zingari atque 1.213 Hungari atque 320 Germani.

Cives clari
-----------

### Nati

* Florianus Bercea (\*1937), oeconomus, argentarius, vir publicus et legatus

Coniunctio communium
--------------------

Aleșd cum hoc communi coniunctionem habet:

* Hungaria Kaba (Hungaria)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aleșd** spectant. |

* Aleșd pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.