recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Tabula Propontidos
**Propontis** (-idis vel -idos, f.; Graece: *Προποντίς*), vel hodie **mare Marmoreum** (Turcice: *Marmara Denizi*, Lingua Neograeca: *Μαρμαρα̃ Θάλασσα* vel *Προποντίδα*) est mare internum Pontum Euxinum a Mari Aegaeo separans, sicut et partem Turciae asiaticam a parte europaea separat. Fretum Bospori Propontidem cum Ponto Euxino, Hellespontus cum Mari Aegaeo coniungunt.

Propontis a satellite vista

Indicia fundamentalia
---------------------

* Superficies: 11 350 chm2
* Ambitus: circiter 1 000 chm
* Salinitas media: 22 partes per mille (22 S‰ ); salinitas Ponto Euxino paulo superior est, sed tantum duas partes Oceanorum) efficit.

In Propontide 23 insulae sunt, in duas turmas subdivisae:

* Principum insulae (vide etiam: Adalar)
* Proconnesus (imprimis nota ob marmor candidum).

Arctonnesus vel paeninsula Cyzicena (hodie *Kapıdağ*), tumulus magnus, nautis secundum litus australe navigantibus obstat, in qua Cyzicus urbs antiqua (Artace hodierna) sita est. Sinus Cianus in parte maris meridio-orientali patet, ad quem Apamea Myrlea et Cius urbs iacent; post eum sinus Astacenus longus et tenuis in litus orientale incisus est, ad quem Nicomedia urbs sita est. Chalcedon urbs antiqua, quae et Constantinopolis, ad ostium Bospori situs est; Byzanthe, Heraeum, Rhaedestus, Perinthus et Selymbria in litore septentrionali.

De nomine
---------

Vox "Propontis" e verbis Graecis *προ* (ante) et *ποντ-* (mare) formata est: Propontis secundum litteram "ante mare" (sc. Pontum Euxinum) est. Nomen recens ("Mare Marmoris") a marmore deductum est, quod in insula Proconneso ab antiquitate usque ad hunc diem gignitur.

Notae
-----

1. ↑  E.g. Anselmi Desing(de) OSB *Index poeticus*, Ingolstadii et Augustae Vindelicorum 1747, p. 248.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°45′0″N 28°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Pleiades • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Maximilianus Guliemus Augustus (*Max Wilhelm August*) **Heldt** (natus 4 Novembris 1874 Potestampii, mortuus 27 Decembris 1933 Dresdae) vir publicus Saxoniae et sodalis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius sigaros fabricavit, ipse post scholam finitam tirocinium metallici fecit. Ab anno 1904 secretarius collegii opificum metallicorum laboravit.

Familia
-------

Anno 1897 uxorem in matrimonium duxit.

Cursus honorum
--------------

Heldt, qui iam ante primum bellum mundanum sodalis SPD et ab anno 1909 ad 1930 legatus senatus terrae Saxoniae fuit, 1 Novembris - 15 Novembris 1918 in consilio ministrorum ultimo Regni Saxoniae administer laboris fuit et deinde, postquam monarchia cecidit, praeses consilii opificum et militum. Mense Ianuario 1919 ad Decembrem 1920 iterum administer Saxoniae laboris fuit, deinde administer aerarii publici et tum (ab 4 Ianuarii 1924 praeses ministrorum huius terrae. Primo Heldt cum factionibus DDP et DVP regnavit. Quod factio sua postulavit, ut cum sinistra, i.e. cum KPD regnaret, cum ipse et fractio legatorum SPD id negaret, anno 1926 e factione SPD exclusi sunt. Heldt novam "factionem socialem democraticam veterem" condidit et regnare pergebat. Ab anno 1927 etiam cum DNVP et aliis factiones dextrae regnabat. 26 Iunii 1929 autem Gulielmus Bünger (DVP) eius successor electus est. Heldt anno 1930 senatum terrae reliquit et anno 1932 in factionem SPD rediit.

Nexus externi
-------------

Collectio biographica sodalium SPD; nomen Maximiliani Heldt eligendum est (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Insigne mangae
***Dragon Ball*** ('Pila Draconis'; Iaponice ドラゴンボール) est Iaponicus picturarum liber (manga) a Toriiama Acira scriptus, in quo puer (nomine Songocu) fortissimus qui vivebat solus in quadam silva in montibus convenit puellam ex urbe (nomine Bulma) quacum illas dragon balls (pilae draconis) quaesiturus est, propterea quod cum omnes septem pilas in uno loco sint Draco veniet, qui, quidquid optas, omnia donare potest.
Omnibus pilis inventis et multis monstris vinctis, Songocu apud magistrum artium martialium *mutenroshi* artem pugnandi discebat, cum alio discipulo nomine Culilin. Postea Songocu fit pugnator clarus, oppugnans multa monstra, satanamque et animalis et daemonis, de aliis planetibus.
Sunt 42 libri editi.

Dicitur *Dragonball* clarissima manga esse omne in orbe. Liber divisus est in partes tres: *Dragon Ball* (Draconis Pila), *Dragon Ball Z,* et *Dragon Ball Super.*

*Dragon Ball Z* (Iaponice ドラゴンボールZ) est Iaponica anime et manga creata ac scripta a Toriiama Acira. Historiam narrat quae sequitur illam *Dragon Ball*.

Nexus interni
-------------

* Jump Force

Nexus externus
--------------

* Situs officialis
Tetradrachma Antiochi Hieracis
**Antiochus Hierax** (natus 263 a.C.n. mortuus verisimiliter 226 a.C.n.) editus est rege Antiocho II reginaque Laodice. Nomen ab accipitre appetitus insatiabilis causa traxit. Antiocho II anno 246 defuncto, Seuleucus II Calinicus frater maior natu patrem successit. Ille autem cum in Syria cum Ptolemaeo III de huius partis possessione decertaret Hieracis fratris per Asiam Minorem dominium anno 241 agnovit. 

Tertio Syriaco bello parum prospere perfecto Hierax 240/239 in fratrem armis consurrexit. Iuvantibus autem Laodice, Mithradate II rege Pontico nec non Galatorum manibus totius Asiae Minoris mox est potitus. Paulo autem post non solum a Galatis est desertus sed etiam anno 227 passus est Attalo I a rege Pergamorum magnam dominii sui partem occupari. Hierax autem cum fratrem esse regno pulsandum ratus Mesopotamiam temere invaserat victus ab eo fuga salutem petivit. Ubi quidem in Thraciam pervenit a latronibus quibusdam est interfectus.

Bibliographia
-------------

* Ulrich Wilcken: *Antiochos 23.* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band I,2, Stuttgart 1894, Sp. 2457–2459.
* Jörg Gerber:Jörg Gerber, "Antiochos [3a]" in *Der Neue Pauly* vol. 12/2 (Stutgardiae: Metzler, 2002. ISBN 3-476-01487-8) col. 896.
Wikidata Antiochus Cantemir
Res apud Vicidata repertae:Antiochus Cantemir: imagoAntiochus Cantemir: imago
*Nativitas*: 21 Septembris 1708; Constantinopolis mediaevalis  
*Obitus*: 11 Aprilis 1744; Lutetia  
*Patria*: Imperium Russicum, Principatus Moldaviae  

**Officium**

*Officium*: legatus  
*Munus*: poëta, legatus, philosophus, scriptor, Interpres, criticus litterarum  

**Familia**

*Genitores*: Demetrius Cantemir; Casandra Cantacuzino  
*Familia*: Cantemirești
**Antiochus Demetrii filius Cantemir**, Russice Антиох Дмитриевич Кантемир, Francogallice *Antioche Cantemir* (natus 10 Septembris 1708; Lutetiae mortuus 31 Martii 1744), alumnus Academiae Petropolitanae, fuit poeta et legatus Russicus, filius principis Demetrii Cantemir aetate Illuminationis. Carmina varia versu syllabico composuit, quorum notissimae sunt saturae novem. Et "pater litterarum Russicarum" habetur.

In linguam Russicam convertit commentationes Bernardi de Fontenelle *de pluralitate mundorum*, epistolas Horatii, Anacreontea. Minister Imperii Russici meruit Londinii annis 1731-1736, inde usque ad mortem Lutetiae in urbe.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 21 Septembris Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 11 Aprilis Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Carmina Antiochi Cantemir **(Russice)**
Wikidata Oranienbaumium
Res apud Vicidata repertae:Oranienbaumium: insigneOranienbaumium: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°55′0″N 29°46′0″E  
*Numerus incolarum*: 43 191  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Petrodvortsovy District  

**Geographia**

*Superficies*: 35 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Portus Mariae, Oberursel (Taunus)  

**Oranienbaumium** (Russice *Ораниенбаум* ante annum 1948, nunc *Ломоносов*) est urbs regionis Leninopolitanae Russiae. In litore sinus Finnici situm est. Incolas 43 235 anno 2020 habuit.

*Palatium Sinense* Oranienbaumii

Historia
--------

Locus hic in litore a Petro I anno 1710 Alexandro Menschikov donatus est, qui palatium magnum sibi aedificavit. *Oranienbaum* tunc locus appellabatur, quod Theodisce *Aurantium arbor* significat; in insigni urbis haec arbor picta est. Anno 1727, cum Menschikov in exsilium missus esset, familiae imperatoris terra reddita est et multa etiam palatia regalia in hortis hic saeculo XVIII aedificata sunt. Michael Lomonosov in *Ust'-Ruditsa* vico prope Oranienbaumium sito domum et fabricam annis post 1753 habuit, ubi vitrum ad opus tessellatum suum fabricabat. Anno 1948 nomen *Lomonosov* urbs cepit.

Notae
-----

1. ↑  *Flora petropolitana*... curante Gregorio Sobolewskj, Petropoli 1799, p. 101. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°55′0″N 29°46′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs officialis **(Russice)**
**Publius Martius Verus** (quando natus sit, nescimus; mortuus est anno 190) senator Romanus secundo saeculo fuit. Patria eius Tolosa in Hispania erat. Legatus Legionis bello Parthico Lucii Veri imperatoris interfuit. *Commentarios* de hac expeditione scripsit, quos Lucius Severus ad Marcum Cornelium Frontonem traderet, ut is historiam eius belli componeret. Fuit consul suffectus anno 166 et annis 166 ad usque 175 legatus Augusti pro praetore Cappadociae fuit, ubi Sohaemum regem Armeniae fecit. Marcum Aurelium de defectione Avidii Cassii anno 175 in Syria certiorem fecit; statim ipse contra usurpatorem impetum fecit. Annis 175 ad usque 178 successor Avidii legatus Syriae factus est. Anno 179 consul ordinarius creatus est, inter patricios adlectus est. Filius eius Publius Martius Sergius Saturninus anno 198 consul ordinarius fuit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 7, c. 966

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Servius Cornelius Scipio Salvidienus Orfitus et Decimus Velius Rufus Iulianus**  |  **Consul** 179cumImp. Caesare Marco Aurelio Commodo Antonino Augusto | Successores: **Lucius Fulvius Rusticus Gaius Bruttius Praesens II et Sextus Quintilius Condianus**  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Pactio de armis nuclearibus**? est pactio proposita ad arma nuclearia prohibenda per ius inter civitates et gentes, sicut arma inhumana, e.g. arma chemica, biologica et mina terrestris. Propositum, anno 2007 a Costa Rica et corporationibus? pacifismi positum, apud? Consociationem Nationum publicatum est. Tamen pactio adhuc hodie non decreta esse potest.

Ab die 27 Martii 2017, conventus generalis negotionem ad Foedus de interdictione armarum nuclearium apud pactionem decrendum initiavit, tamen quales civitates hanc participare negavent.
Dies 7 Iulii 2017, conventus generalis Foedus de interdictione armarum nuclearium decrevit.

Nexus interni
-------------

* Exarmatio nuclearis
* Humanitarium belli ius
* Iudicium inter Civitates

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  [*nexus deficit*]www.icanw.org.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus, www.icanw.org (International Campaign to Abolish Nuclear Weapons)
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Pactio de mercatu armarum** est pactio in disputatione a Consociationis Nationum quae mercatum armorum vel armorum igniferorum prohibet, apud humanitarium belli ius et internationalem iurum humanorum legem. Initium a cognitione Anscharius Arias Sánchez factum est. Deinde Communis Conventus Consociationis Nationum decisionem ad Pactio admisit, et Conferentia de Pactione de die 2 ad 27 Iulii 2012 Novo Eboraco facta est, tamen consensum non decretum est. Etiam Amnestia Internationalis de re Pactionis promovet.?

Die 2 Aprilis 2013, Communis Conventus hanc Pactionem confirmavit. Dum die 25 Septembris 2014 50 civitates hanc ratam habent, quod conditio potentiae hae Pactionis, ea die 24 Decembris 2014 in potentiam lata est. Mense Decembris anno 2022, 130 civitates hanc signaverunt et 113 de facto civitates ratam habent.

Notae
-----

1. ↑  Conferentia de Pactione de mercatu armarum
2. ↑  Dix civitates hanc ratam habent sine subscriptione.
3. ↑  Situs CN de Pactione de mercatu armorum.

Nexus interni
-------------

* Humanitarium belli ius
* Motus pacis

Nexus externi
-------------

* "Towards an Arms Trade Treaty" (Consociatio Nationum)
* Motus *Control Arms*
* Institutum Internationale Studii Pacis Holmiae
Wikidata Michael Díaz-Canel
Res apud Vicidata repertae:Michael Díaz-Canel: imagoMichael Díaz-Canel: imagoMichael Díaz-Canel: subscriptioMichael Díaz-Canel: subscriptio
*Nativitas*: 20 Aprilis 1960; Placetas  
*Patria*: Cuba  
*Nomen nativum*: Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez
**Officium**

*Officium*: First Secretary of the Communist Party of Cuba  
*Munus*: ingeniarius, lecturer, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Communist Party of Cuba  
*Religio*: atheismus
**Michael Díaz-Canel**, vulgo plene *Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez* (Placetas in urbe natus die 20 Aprilis 1960) est politicus Cubae.

Filius praeceptricis et mechanici, alumnus est universitatis Villasensis in provincia Villaclarensi nativa. Ab anno 1982 in exercitu nationali revolutionario militavit. Fuit ab anno 1993 gubernator provinciae nativae, sed ab 2003 provinciae Holguinensis. Minister eruditionis superioris meruit a die 8 Maii 2009 usque ad 21 Martii 2012. Hoc die praeses vicarius consilii ministrorum factus est, atque ab anno 2013 praeses etiam consilii civici. Die 19 Aprilis 2018 praeses consilii civilis electus est, Radulpho Castro successor. Die 10 Octobris 2019, novam dignitatem accipiens, praeses rei publicae Cubanae electus est.

Bibliographia
-------------

* "Miguel Díaz-Canel: Cuba selects first non-Castro president since Fidel" in *The Guardian* (19 Aprilis 2018)
* "Quién es Miguel Díaz-Canel, el sucesor de Fidel y Raúl Castro" in *Diario Popular* (25 Februarii 2013)

Praesides Cubae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Thomas Estrada Palma • *obsessio Civitatum Foederatarum* • Iosephus Michael Gómez • Marius García Menocal • Alfredus Zayas y Alfonso • Gerardus Machado • Albertus Herrera y Franchi • Carolus Manuel de Céspedes y Quesada • Raimundus Grau • Carolus Hevia • Manuel Márquez Sterling • Carolus Mendieta • Iosephus Agrippinus Barnet • Michael Marianus Gómez • Fridericus Laredo Brú • Fulgentius Batista • Raimundus Grau • Carolus Prío Socarrás • Fulgentius Batista • Anselmus Alliegro y Milá • Carolus Manuel Piedra • Manuel Urrutia Lleó • Osvaldus Dorticós Torrado • Fidelis Castro • Radulphus Castro • Michael Díaz-Canel
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Cubae • Ministri rerum externarum Cubani |
|  |
**Marcus Hordeonius Flaccus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 69) senator Romanus fuit. Pater eius Marcus Hordeonius procurator patrimonii Tiberii imperatoris in Gallia Narbonensi provincia fuit. Ipse Flaccus anno 47 consul suffectus creatus est. Anno 68 iam senex a Galba imperatore successor Lucii Verginii Rufi legatus Germaniae Superioris factus est. Cum milites Moguntiaci ius iurandum in Galbam recusarent, id passus est, cum clam Vitellio favebat. Circa 15 Ianuarii palam Vitellio se adiunxit. Vitellius eum legatum et Germaniae Inferioris fecit. Tum contra seditionem Batavorum Iulio Civili duce pugnabat. Cum Vespasianus imperator Vitellium vicisset, in eius nomen milites iurare iussit. Cum autem donativum Vitellii in nomine Vespasiani distribueret, a militibus ebriacis caesus est[1]. Tacitus de eius morte rettulit: "*... et adventu quintanorum quintadecimanorumque auctae legiones donativum exposcunt, comperto pecuniam a Vitellio missam. nec diu cunctatus Hordeonius nomine Vespasiani dedit, idque praecipuum fuit seditionis alimentum. effusi in luxum et epulas et nocturnos coetus veterem in Hordeonium iram renovant, nec ullo legatorum tribunorumve obsistere auso (quippe omnem pudorem nox ademerat) protractum e cubili interficiunt*"[2].

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 5, c. 727-728
2. ↑  Tacitus, *Historiae*, IV 36
Wikidata Marcus Hieronymus Vida
Res apud Vicidata repertae:Marcus Hieronymus Vida: imagoMarcus Hieronymus Vida: imago
*Nativitas*: 1485; Cremona  
*Obitus*: 27 Septembris 1566; Alba Pompeia  
*Nomen nativum*: Marco Antonio Vida
**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, Episcopus dioecesanus  
*Munus*: poëta, presbyter catholicus, lusor scaccorum, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Marcus Hieronymus Vida** (Italiane *Marco Girolamo Vida*; natus circa annum 1485, mortuus die 27 Septembris 1566) fuit humanista, episcopus, ac poëta Italicus.

Opera selecta
-------------

### Poëmata

* *Scacchia, ludus*
* *Bombyx*
* *Ars poetica* (1527)
* *Christias* (1535), poëma epicum de Iesu Christo

### Alia

* *Dialogi de dignitate reipublicae* (1556)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Marcum Hieronymum Vidam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Teuchos • Dizionario biografico degli Italiani • Catholic Hierarchy • Deutsche Biographie |

* Scacchia ludus apud inceptum Perseum
**Marcus Furius Camillus** (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 37) senator Romanus fuit. Inter eius maiores et Marcus Furius Camillus, dictator initiis rei publicae Romanae erat. Ipse anno 8 consul ordinarius creatus est, Marcus Aedius Celer quaestor eius fuit. Anno 17/18 proconsul Africae Tacfarinam ducem Numidarum vicit et insigniis triumphalibus honoratus est. Etiam frater Arvalis fuit. Filia Livia Medullina Claudio anno 9/10 imperatori nupsit, sed die nuptiarum mortua est. Furius praeterea Lucium Arruntium Camillum Scribonianum, consulem anni 32 adoptavit, qui anno 42 rebus novis contra Claudium imperatorem studebat, cum legatus Dalmatiae esset. Anno 37 Furius Cammillus mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, Annales II 52,5
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 4, c. 718

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Caecilius Metellus Creticus Silanus et Aulus Licinius Nerva Silianus**  |  **Consul** 8 cumSexto Nonio Quinctiliano | Successores: **Gaius Poppaeus Sabinus et Quintus Sulpicius Camerinus**  |
**Dio Cocceianus** (vel *Dio Chrysostomos*, natus circa 40, mortuus post annum 112) rhetor et philosophus fuit.

Patria et Familia
-----------------

Patria eius Prusa in Bithynia fuit. Pater Paticrates civis ditissimus Apameae et familiaris imperatoris, verisimile Claudii, mater civis Romana erat. Familia ergo in numero nobilum Bithyniae habebatur. Dio ipse adulescens civis Romanus factus est, quo honore Domitianus imperator eum affecit. Propter nomen eius semper propinquus Cassii Dionis rerum gestarum scriptoris credebatur, qui eadem in provincia natus est. Sed nihil certi de ea re novimus.

Vita
----

Circa annum 65 patriam uxorem liberum reliquit, ut Romam proficisceret et ibi humanitatem erudiat. Romae Gaius Musonius Rufus philosophus stoicus magister fuit, quam autem postea, cum Musonius anno 71 Roma pelleretur. Sed et ipse inter annos 82 et 88 Roma et Bithynia relegatus est, cum Domitianus Augustus omnes philosophos pepulit. Fortasse autem amicitiae vel Titi Flavii Clementis vel Titi Flavii Sabini ei perniciei fuit.   

Cum nesciret, quid faceretur, oraculum Delphorum adiit. Hoc ut credebat ei suasit, ut per imperium Romanum migraret. Itaque sequentibus annis Danubium et Getas visitabat. Anno 96, postquam caedes Domitiani castris quibusdam Romanis nota est, Dion milites Romanos rebellantes ad disciplinam orationibus suis revertit, ut dicebatur. A Nerva imperatore revocatus in Bithyniam et Romam rediit. Ibi fuit consiliarius Traiani imperatoris et ad eum quattor *orationes regias* habuit. Anno 112 in iudicio Plinii Minoris proconsulis Bithyniae et Ponti provinciae vocatus est, quod cum Flavio Archippo et Claudio Eumolpo de Arco a Dione aedificato iurgavit. Quid causae eventus esset, nescimus. Paulo post Dion verisimile mortuus est.

Opera
-----

Dion circa LXXX orationes de rebus variis reliquit de ratione vitae, virtute, liberate servitute, divitiis, avaritia, vitiis, bello, inimicitiis et pace, de officio recto et aliis rebus ethicis. Alia opera, ut historia Getica, laudes psitaci et culicae perditae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Dion von Prusa, Olympische Rede, edd. Hans-Joseph Klauck/Balbina Bäbler, Darmstadii 2002, p. 11-12
2. ↑  Plinius Minor, '*Epistulae*, X 82,1-2
3. ↑  Dion von Prusa, edd. Klauck/Bäbler, p. 17-18
4. ↑  Der Neue Pauly, Stutgardiae 1999, T. 3, c. 621-622

Plura legere si cupis
---------------------

* *Dion de Pruse, l'homme, son oeuvre et sa posterité : actes du colloque international de Nantes, 21-23 mai 2015*, Georg Olms Verlag, 2016 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
*Vide etiam paginam discretivam:* Diodotus (discretiva)

**Diodotus** (Graece Διόδοτος), saepe agnomine **Diodotus Stoicus** appellatus, fuit philosophus stoicus, qui saeculo primo a.C.n. floruit, socius Ciceronis. Dum Romae manebat, domi Ciceronis habitabat, ubi Ciceronem erudivit de philosophia Stoica, praesertim de logica. Quamquam Cicero nunquam Stoicismum totaliter accepit, is affectu scripsit dixitque de Diodoto et habuit eum esse aequalem aliis aetatis suae philosophis notis, inter quos Philoni Larissaeo, Antiocho Ascalonio, et Posidonio numerare solebat. Diodotus senex caecus factus est. I domu Ciceronis obiit anno 59 a.C.n. Omnes res famulares suas Ciceroni legavit.

Commemorationes
---------------

1. ↑  Cicero, *Brutus*, 90.
2. ↑  Cicero, *De Natura Deorum*, i, 3: "doctissimorum hominum familiaritates, quibus semper domus nostra floruit, et principes illi Diodotus Philo Antiochus Posidonius."
3. ↑  Cicero, *Tusculanae disputationes*, v. 39.
4. ↑  Cicero, *Epistulae ad Atticum*, ii. 20.
Wikidata Simon de Sancto Quintino
Res apud Vicidata repertae:Simon de Sancto Quintino: imagoSimon de Sancto Quintino: imago
*Nativitas*: 13. saeculum; Francia  
*Obitus*: 13. saeculum; unknown value  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: explorator, legatus, Frater  

**Simon de Sancto Quintino**, qui medio saeculo XIII floruit, frater Dominicanus, legatus fuit qui cum Ascelino de Lombardia ad Tartaros anno 1245 iussu papae Innocentii IV iter fecit. 

Simon de itinere suo relationem scripsit hodie deperditam. E fragmentis partim nobis cognoscitur a Vincentio Bellovacensi servatis in encyclopaedia cuius titulus est *Speculum historiale*. Relatio a Vincentio "*Libellus fratris Simonis*" appellatur. Fragmenta ab editore Ioanne Richard anno 1965 sub titulo *Historia Tartarorum* congessa sunt.

Bibliographia
-------------

* Jean Richard, ed. *Simon de Saint-Quentin: Histoire des Tartares*. Lutetiae, 1965

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Cisti ad portam pistrinae se ostentat, in libro manu scripto saec. XV picta (BNF Italien 63 f. 196v)
**Historia pistoris Cisti** a Ioanne Boccacio anno fere 1350 in serie fabularum cuius titulus est *Decamerone* narrata est.

Fabula secunda diei sexti, a Pampinea narrata, historiam evolvit pistoris Cisti Florentini, qui e munere suo divitissimus fit. Vina optima bibere solebat quae in cellare suo coacervaverat. Vicinum Rogerium Spini, papae Bonifacii VIII amicum et argentarium, haec vina ad gustandum offerre voluit, sed talem hominem ad mensam suam convitare non ausus est. In via igitur iuxta pistrinam cotidie sedebat ientaculumque e pane vinoque excellenti se sumere ostentabat; quod bis vel ter visum Rogerius Spini ad forum progrediens, "Quale," inquit, "vinum, vicine?" Cui pistor, "Optimum est," respondit. "Sed quomodo te de ea re certiorem faciam nisi tu ipse degustare consentias?" 

Pistor Cisti ientaculum sumit vicinumque ad gustandum suadet, in libro manu scripto saec. XV pictus (BNF Français 239 f. 171r)

Nexus externi
-------------

* Textus apud Decameronweb
Wikidata Bridfertus Ramesiensis
Res apud Vicidata repertae:Bridfertus Ramesiensis: imagoBridfertus Ramesiensis: imago
*Nativitas*: 970;   
*Obitus*: 1020;   

**Officium**

*Munus*: monachus Christianus, Rerum gestarum scriptor, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Bridfertus Ramesiensis** (c. 970 – c. 1020), qui et **Brihtferthus** appellatur, fuit monachus et scriptor Anglicus.

Opera
-----

Scripsit vitas duas hagiographicas sanctorum Ecgwini Oswaldique, quae vitae a Michaele Lapidge editae sunt. Sunt quoque Computus, Enchiridion, et Glossae in Bedam ab eo scripta. Computus tractatus est de computatione, scilicet de computatione dierum paschalium. Enchiridion opus est parte lingua Anglosaxonica scriptum, ad praefatum opus (id est Computum) melius intelligendum. Computus et Enchiridion ab eodem, collaborante P. S. Baker, edita sunt.

Bibliographia
-------------

* Byrhtferth of Ramsey, *The Lives of St Oswald and St Ecgwine*, ed. & trans. Michael Lapidge, (Oxford, 2009).
* *Byrhtferth's Enchiridion*, ed. P.S. Baker & M. Lapidge (Early English Text Society, second series, xv; Oxford, 1995).
*Vide etiam paginam discretivam:* Athenae (discretiva)


Wikidata Athenae Occidentales (unitas regionalis)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°1′0″N 23°41′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Attica  

**Forma**

*Area*: 66.78 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Municipality of Peristeri, Agia Varvara Municipality, Agioi Anargyroi-Kamatero Municipality, Aegaleo Municipality, Ilion Municipality, Petroupolis Municipality, Chaidari Municipality
**Vita**

*Incolae*: 489 675, 405 623, 386 969  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Athenae Occidentales** (Graece: Περιφερειακή ενότητα Δυτικής Αττικής) est unitas regionalis Graeciae, una ex octo unitatibus regionalibus regionis Atticae. Unitas regionalis partem urbis Athenarum meridianam amplectitur.

Unitati sunt 473 179 incolae et 13 sedes in consilio regionali.

Reformatione administrativa anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) unitas regionalis Athenarum Meridianarum e pristina nomarchia Athenarum, quae fuit una e quattuor nomarchiis Atticae, formata est. In octo demos - partim pristinis demis coniunctis - divisa est.

Index suppositus demos (cum numeris sicut et in tabula inveniuntur), quales anno 2011 coagmentatione exstant, et antea demos, e quibus exstiterunt, refert.

| Demus hodiernus (+ numerus in tabula) | Antea demi | Sedes |
| --- | --- | --- |
| Sancta Barbara (Αγία Βαρβάρα) (2) | Sancta Barbara (Αγία Βαρβάρα) | Sancta Barbara |
| Sancti Anargyri-Camaterum (Άγιοι Ανάργυροι-Καματερό) (5) | Sancti Anargyri (Άγιοι Ανάργυροι) | Sancti Anargyri |
| Camaterum (Καματερό) |
| Aegaleos (Αιγάλεω) (6) | Aegaleos (Αιγάλεω) | Aegaleos |
| Chaidarium (Χαϊδάρι) (34) | Chaidarium (Χαϊδάρι) | Chaidarium |
| Ilium (Ίλιο) (18) | Ilium (Ίλιο) | Ilium (olim: Nova Liosia) |
| Peristerium (Περιστέρι) (30) | Peristerium (Περιστέρι) | Peristerium |
| Petropolis (Πετρούπολη) (31) | Petropolis (Πετρούπολη) | Petropolis |

Quattuor olim nomarchiae Atticae. 1: Olim nomarchia Athenarum, quae hodie in quattuor unitates regionales (Athenae Mediae, Athenae Septentrionales, Athenae Meridianae et Athenae Occidentales divisa est

Nexus interni
-------------

* Attica (regio Graeciae)

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)
2. ↑  Lex, qua reformatio administrativa Callicratis constituta est
Wikidata Universitas Lodziensis
Res apud Vicidata repertae:
universitas, editrix aperta  
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 51°46′19″N 19°28′26″E  
*Situs*: Lodzia
**Rectio**

*Rector*: Elżbieta Żądzińska  
https://en.uni.lodz.pl/ Situs interretialis  
*Praetorium*: Lodzia; Lodzia
**Populus**

*Lingua*: lingua Polonica
**Origo**

*Inceptio*: 1945  

**Tabula aut despectus**

Universitas Lodziensis: imagoUniversitas Lodziensis: imago
**Universitas Lodziensis** (Polonice *Uniwersytet Łódzki*), anno 1945 condita, est universitas publica Polonica. Loco trium studiorum antiquiorum instituta est, videlicet:

* Institutum Eruditionis Lodziense (*Instytut Nauczycielski w Łodzi*, 1921–1928) et
* Schola superior scientiarum socialium et oeconomicarum Lodziensis (*Wyższa Szkoła Nauk Społecznych i Ekonomicznych w Łodzi*, 1924–1928) quibus successerat
* Liberae scholae superioris Polonicae divisio Lodziensis (*Wolna Wszechnica Polska, oddział w Łodzi*, 1928–1939)

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
Egon Krenz anno 1984
**Egon Krenz** (natus 19 Martii 1937 oppido *Kolberg* (Pomerania)) vir publicus Rei publicae Democraticae Germanicae (RDG) et sodalis SED fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius sutor erat. Egon anno 1943 scholam frequentare coepit. Cum pugna belli anno 1944 appropinquarent, cum parentes oppidum Damgarten in Pomerania fugerunt. Ibi Krenz ad annum 1953 scholam frequentavit. Eodem anno sodalis Iuventutis Theodiscae Liberae (FDJ), foederis iuvenum Communistarum Rei publicae Democraticae Germanicae (RDG), factus est. Deinde ad annum 1957 munus magistri discebat. Deinde exercitu Germaniae Orientalis militavit.

Cursus honorum
--------------

Krenz celeriter in iuventute libera promotus est et, postquam annis 1964 - 1967 Moscoviae litteris societatibus studuit et deinde secretarius FDJ fuit, anno 1974 praeses huius foederis nominatus est. Ab anno 1971 etiam legatus Camerae Popularis fuit. Ab anno 1971 inter rectores factionis SED acceptus est et ab anno 1981 legatus Consilii Rei Publicae Democraticae Germanicae et anno 1984 vicarius praeses consilii, i.e. vicarius Erici Honecker nominatus est. Mense Maio 1989, cum incolae RDG in electione consiliorum oppidum primo tempore non omnes pro Communistis suffragia tulissent, Krenz eventum suffragiorum defraudari iussit. Tamen 18 Octobris, postquam Ericus Honecker dux rei publicae dimissus est, successor nominatus est. Sed propter odium hominum non diutius quam ad diem 3 Decembris 1989 praeses consilii rei publicae et SED factionis manere potuit. Brevi tempore post etiam e SED exclusus est.

Iudicium
--------

Anno 1993, post finem RDG accusatus est, quod homines, qui e RDG fugere cupiebant, necari iussisset. Annis 2000 - 2003 homicidii damnatus in carcere retentus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Musei Historici Germanici (lingua Theodisca)

Capita Rei Publicae Democraticae Germanicae (1949 - 1990)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insignum Rei Publicae Democraticae Germanicae |
| **Praeses Rei Publicae**: Gulielmus Pieck
**Praesides Consilii Rei Publicae Democraticae Germanicae**: 
Gualterius Ulbricht |
Gulielmus Stoph |
Ericus Honecker |
Egon Krenz |
Manfredus Gerlach
**Praeses Camerae Popularis**:
Sabina Bergmann-Pohl |
|  |
littera M ...
***Ego sum principium mundi*** incipit aenigma iocosum Latinum incertae originis.

Aenigma
-------

*Ego sum initium* (vel *principium*) *mundi* 
*et finis saeculorum*
*omnia cum me*
*et nihil sine me* (haec duo versus saepe omittuntur)
*triplex sum* (vel *trinus sum, trinus et unus sum*)
*sed non Deus* (vel *attamen non Deus, et tamen non Deus sum*)
*quis sum?*

Responsum
---------

Responsum rectum est *m* littera, quae prima in vocabulo *mundi* et postrema in vocabulo *saeculorum* est, in vocabulo *omnia* adest et in *nihil* abest. Tribus lineis coniunctis composita est.

Fontes
------

* Gabriel Peignot(fr), *Amusemens philologiques ou varietes en tous genres*, Lutetiae 1808, p. 25
* *Demokritos, Oder, Hinterlassene Papiere Eines Lachenden Philosophen...*, vol. XI, Stutgardiae 1843, p. 256
* Нива. Ежемесячные литературные и популярно-научные приложения к журналу. 1907, p. 319 Apud: *Niva*, periodicum Petropolitanum
* Waldo E. Sweet/Judith B. Moore: *Lectiones secundae* Waucondae 1993, p. 57
Victor Hugo (1853), qui vocabulum anno 1859 excogitavit.
**Egregorus** (Graece ἑγρήγορος 'custos, spectator') est notio occulta quae formam cogitationis vel communem gregis mentem repraesentat, entitas psychica se dirigens quae in cogitationibus gregis hominum consistit, quas praeterea movet. Coniunctio symbiotica inter egregorum et suum gregem cum recentioribus notionibus non occultis corporationis (ut entitas legitima) et mema comparata est

Historia
--------

Vocabulum a Victore Hugo poeta Francico excogitatum est, primum poemati *La Légende des Siècles* ('Legenda saeculorum') anno 1859 Francice adhibitum. Eliphas Lévi, in libro *Le Grand Arcane,* egregoros cum spectatoribus angelicis comparat, de patribus traditionalibus nephilim, quos "entitates terribiles" appellat, quae "nos immisericorditer contundunt quia insciae vitae nostrae sunt." Notio egregori sese ut forma cogitationis gregis in operibus Ordinis Hermetici Aurorae Aureae et Rosicrucianorum evoluta est, et a Valentino Tomberg et aliis scriptoribus commemorata est. Bene nota est nomine GOTOS Fraternitatis Saturni.

Nexus interni
-------------

* Fallacia pathetica
* Memetica
* Sanatio per fidem
* Semideus
* Tulpa

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "crush us without pity because they are unaware of our existence."
2. ↑  Lévi 1868:127–130, 133, 136.
3. ↑  *Fama Fraternitatis Rosae Crucis (1614): Manifesto: Positio. Epilogus, p. 25.*
4. ↑  Flowers 1995:36–38.

Bibliographia
-------------

* Bernstein, L. S. 1998 Egregor. The Rosicrucian Archive. Confraternity of the Rose Cross.
* Butler, Walter Ernest. 1970. The Egregore of a School. The Servants of the Light (www.servantsofthelight.org).
* Flowers,S. Edred. 1995. *Fire & Ice: Magical Teachings of Germany's Greatest Secret Occult Order.* Llewellyn's Teutonic Magick Series. Ed. 2a. Llewellyn Publications. ISBN 0-87542-776-6.
* Lévi, Eliphas. 1868. *Le Grand Arcane.*
* Nathan, Paco Xander. 2001. Chasing Egregors. *The Scarlet Letter* 6(1). Scarlet Woman Lodge, Ordo Templi Orientis.
Wikidata Egon Friedell
Res apud Vicidata repertae:Egon Friedell: imagoEgon Friedell: imago
*Nativitas*: 21 Ianuarii 1878; Vindobona  
*Obitus*: 16 Martii 1938; Vindobona  
*Patria*: Imperium Austro-Hungaricum, Austria  
*Nomen nativum*: Egon Friedmann
**Officium**

*Munus*: cultural historian, Interpres, diurnarius, philosophus, scriptor, stage actor, Rerum gestarum scriptor, actor cinematographicus  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Memoria**

*Sepultura*: Vienna Central Cemetery  

**Egon Friedell**, vero gentili nomine *Friedmann* (natus Vindobonae die 21 Ianuarii 1878; ibidem mortuus die 16 Martii 1938), fuit Austriacus scriptor, cabaretista, philosophus, histrio, criticus theatralis culturalisque.

Vita
----

Annos ab 1912 ad 1914 proximus erat circulo *Akademischer Verband für Literatur und Musik in Wien*. Cuius cum praefecto Roberto Müller instituit Spectaculum antemeridiamum speciatim Petro Altenberg dicatum. Friedell animos ad se convertit commentariis suis (*Kleine Porträtgalerie*, post mortem ed. anno 1953) et aphorismis (*Steinbruch, vermischte Meinungen*, 1922) et factus est mox persona 
entralis auctorum paginarum oblectatoriarum in actis diurnis Vindobonensibus.

Pro theatro cabaretico nomine *Fledermaus* cum Alfredo Polgar res diversas scripsit, anno 1908 comoediunculam felicissimam *Goethe: Eine Szene*. Altenbergensem personam tetigit etiam in libro *Ecce Poeta* (1912), cum in libro *Von Dante bis D’Annunzio* (1915) de litteris Italicis dissereret.

Editum est anno 1920 drama *Die Judastragödie*. Fama Egonis Friedell apprime augebatur historia culturali tribus voluminibus pacta sub titulo *Kulturgeschichte der Neuzeit* (1927-1931). Ibi Friedell iucunde fabulans novos contextus detegere quaerebat, ut Thomas Mann ipse haud dubitabat, quin vocaret eum omnium hominem linguae Theodiscae maxime callentem. Anno 1950 demum publicata est *Die Kulturgeschichte des Altertums* (2 vol.), altera pars antiquitatem complexa. Post invasionem exercitus Germanici in patriam suam, timens ne custodibus publicis caperetur, mortem sibi conscivit.

Post mortem insuper editae sunt florilegia *Abschaffung des Genies* (1982) et *Selbstanzeige* (1983).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Egonem Friedell** spectant. |

* Egon Friedell in *Deutsche Biographie* **(Theodisce)** – Biographia apud NDB
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Imagines Egonis Friedell apud bei Austria-Forum
* Archivum cabareticum Austriacum
* *Kulturgeschichte im Plauderton – anregend, verblüffend, begeisternd*, tractatio de genere scribendi eius, anni 2008
* Nexus scientifici
* Opera in interrete legibilia
Wikidata Sinaloa
Res apud Vicidata repertae:Sinaloa: insigneSinaloa: insigneSinaloa: vexillumSinaloa: vexillum
civitas  
*Civitas*: Mexicum  
*Locus*: 25°0′10″N 107°30′10″W  
*Nomen officiale*: Sinaloa  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Mexicum  
*Territoria finitima*: Chihuahua
**Forma**

*Area*: 57 377 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Culiacana  
*Subdivisiones*: Ahome, Angostura Municipality, Badiraguato, Concordia Municipality, Cosalá Municipality, Culiacán Municipality, Choix Municipality, Elota Municipality, Escuinapa Municipality, El Fuerte Municipality, Guasave, Mazatlán Municipality, Mocorito Municipality, Rosario Municipality, Salvador Alvarado, San Ignacio Municipality, Sinaloa Municipality, Navolato Municipality, El Dorado, Juan José Ríos, Sinaloa
**Gestio**

*Consilium*: Congress of Sinaloa  

**Vita**

*Incolae*: 2 966 700  
*Zona horaria*: UTC-7  

**Tabula aut despectus**

Sinaloa: situsSinaloa: situs
**Sinaloa** est civitas in meridianis Mexici partibus sita. Contermina est ad septentrionem Durangum, ad orientem Naiaritis, ad occidentem Sonora et ad austrum Oceano Pacifico. Municipia habet 18. Civitatis caput Culiacana est.

Hodie civitati Sinaloae cultura musica *banda sinaloensi* nota et pediludio Mexicano *ulama* est.

Pinacotheca
-----------

* Banda sinaloensisBanda sinaloensis
* Ulama pediludium locale est.*Ulama* pediludium locale est.

Nexus externi
-------------

* Civitas Mexicana Sinaloae situs propius **(Hispanice)**

Civitates Mexicanae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aquae Calidae • California Inferior • California Inferior Meridionalis • Campecum • Chiapa • Chihuahua • Civitas Angelorum • Civitas Mexici • Civitas Sancti Ludovici Potosiensis • Coahuila • Colima • Durangum • Guanaxuatum • Guaxaca • Guerrero • Hidalgum • Mechoacana • Morelum • Naiaritis • Nova Legio • Queretarum • Quintana Roo • Sinaloa • Sonora • Tabasca • Tamaulipas • Tlaxcala • Vera Crux • Xalisca • Yucatania • Zacatecae • • Pagus foederalis Mexicanus
*Aguascalientes • Baja California • Baja California Sur • Campeche • Chiapas • Chihuahua • Coahuila • Colima • Durango • Guanajuato • Guerrero • Hidalgo • Jalisco • México • Michoacán • Morelos • Nayarit • Nuevo León • Oaxaca • Puebla • Querétaro • Quintana Roo • San Luis Potosí • Sinaloa • Sonora • Tabasco • Tamaulipas • Tlaxcala • Veracruz • Yucatán • Zacatecas • • Distrito Federal* |
|  |
---

**Animalia** — Chordata

Subphylum : Vertebrata   
Classis : Aves   
Subclassis : Neornithes   
Infraclassis : Palaeognathae   
Ordo : Rheiformes   
Familia : Rheidae   
Genus : *Rhea*   
Species : ***Rhea americana***   
Brisson, 1760  
   

*Rhea americana.*
***Rhea americana*** est species avium quae in America Australi invenitur. Volare non potest. Magnitudo inter 1.20 metra et 1.40 metra est, mares feminis paulo maiores. Ab 20 ad 25 chiliogrammata ponderis est. In arvis apertis habitat, ac herbis insectisque vescitur. Mas ova complurum feminarum incubat.

Ex anno 2000, etiam in Germania paucae rheae (neozoa) habitant.

Bibliographia
-------------

* Accordi, Iury Almeida, et André Barcellos. 2006. "Composição da avifauna em oito áreas úmidas da Bacia Hidrográfi ca do Lago Guaíba, Rio Grande do Sul." *Sociedade Brasileira de Ornitologia* 14, no. 2 (Iunius): 101–114. PDF.
* Schuh, Hans. 2003. "Alleinerziehender Asylant." *Die Zeit,* 20 Martii 2003.
* Tinoco, Penha, et Robert Young. 2006. "The fishing rhea: a new food item in the diet of wild greater rheas." *Sociedade Brasileira de Ornitologia,* Iunius.
Wikidata Rhadonezia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°12′41″N 38°2′50″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q14558273  

Valla Rhadoneziae mediaevalia
**Rhadonezia** (Russice *Радонеж*) olim urbs, nunc vicus in regione Moscuensi Russiae est, in quo sanctus Sergius Rhadonezianus natus est. A Rhadonego quodam Novogardiensi, ut fama dicit, castellum ibi conditum est saeculo XI. Duces Rostoviae et Susdaliae Rhadoneziam habent antequam in ducatum Moscoviensem inclusa est. Ab anno 1410 usque ad annum 1426 Rhadonezia ipsa caput ducatus fuit, ubi Andreas Vladimiri filius Serpuchovianusru regnavit. Tunc moenia et valla usque adhuc servata aedificata sunt. Ioanni Severo regnante Rhadonezia minuitur. Anno 1409 a Polonis lauram sancti Sergii expugnaturis devastata est. Postquam Rhadonezia rus manebat, quod usque ad annum 1989 *Gorodok* (i.e. *Oppidulum*) vallis antiquis causa nominabatur.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 533. Α Graeco Ῥαδονέζια.

Nexus externi
-------------

* De Rhadonezia **(Russice)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rhadoneziam** spectant. |
Tribulum Aegyptium. (Photographema Heliopoli anno 1884 facta.)
**Tribulum**, sive **tribula**, est machina rustica plostello trahaeve similis quae equis tracta segetem sua vi triturat.

Varro ita hoc instrumentum describit:

Id fit e tabula lapidibus aut ferro asperata, quae cum imposito auriga aut pondere grandi trahitur iumentis iunctis, discutit e spica grana; aut ex axibus dentatis cum orbiculis, quod vocant plostellum poenicum; in eo quis sedeat atque agitet quae trahant iumenta, ut in Hispania citeriore et aliis locis faciunt. (*De re rustica* 1.52)
Hodie **tribulum mechanicum** tractorio vehitur.

Notae
-----

1. ↑  Varr. *Rust.* 1.22.1; 1.52.1; Plin. *Nat.* 18.298.
2. ↑  Col. 2.20.4; 1.6.23; 12.52.7.
3. ↑  *Trivolum*, forma vulgaris (*CGL* II 458.50), etiam apud Varronem (*Lat.* 5.21) invenitur. Varro autem etymologizandi causa hac forma utitur, docet enim *trīvolum* a terendo (et quidem stirpe *trīv-*) deductum esse.

Bibliographia
-------------

* Olck, Franz (1905) Dreschen. *RE* VI A 2: 1700-1706.

Nexus interni
-------------

* Murex ferreus
* Tribulus terrestris

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tribulum** spectant. |
---

**Animalia** — Echinodermata

Subphylum : Asterozoa   
Classis : Asteroidea   
Ordo : Valvatida   
Familia : Acanthasteridae   
Genus : ***Acanthaster***   
Species : ***A. planci***   
*Acanthaster planci*   
Linnaeus, 1758  

***Acanthaster planci*** est magnum asteroideum nocturnum, quod polypoda curalii praedatur, corpore spinis venenosis tecto. In tropicis curalii scopulis Maris Rubri, Oceani Indici, Oceanique Pacifici (inter quem Magna Curalii Obex) endemicus est.

Descriptio
----------

*Acanthaster planci* est unus maximarum stellarum marinarum Tellure, dum maxima fortasse *Pycnopodia helianthoides*.
*Acanthaster planci* est animal solitarium, quod sola vescitur, et spatium constantem inter se et alios suae speciei singulos tenet. Tamen curalii scopulis multitudine invadere potest, atque oecosystemas vastare. Eius causae non sciuntur.

Pinacotheca
-----------

* In TimorIn Timor
* In ThailandiaIn Thailandia
* In ReunioneIn Reunione
* In PhilippinisIn Philippinis
* Spinae venenumqueSpinae venenumque

Bibliographia
-------------

* Moran, P. J. 1990. *Acanthaster planci (L.): biographical data.* Coral Reefs.
* Raymond, Robert. 1986. *Starfish Wars: Coral Death and the Crown-of-Thorns.* Macmillan.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Acanthastrum planci*** spectant. |

* (en) *Acanthastrum planci* in *World Register of Marine Species*.
* (fr) Jack Harrang, François Cornu, « Acanthaster Planci » in *Sous Les Mers*.
*Byrrhus pilula*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Elateriformia   
Superfamilia : Byrrhoidea   
   
Subdivisiones: FamiliaeByrrhidae  

Callirhipidae  

Chelonariidae  

Cneoglossidae  

Dryopidae  

Elmidae  

Eulichadidae  

Heteroceridae  

Limnichidae  

Lutrochidae  

Psephenidae  

Ptilodactylidae

**Byrrhoidea** sunt superfamilia coleopterorum cui sunt aliquot familiae quae aut aquatica aut cum habitatione semiaquatica consociata. Praeter superfamiliam Hydrophiloideorum, plurima aliorum polyphagorum aquaticorum in hac superfamilia numerantur. Quae familiae olim inter **Dryopoidea,** superfamiliam separatam, digerebantur, quae autem non iam proprie agnoscitur. Perplurimae species sunt minutae (< 1 centimetrum) et colore plerumque atrobrunneae vel atra.

Bibliographia
-------------

* LeConte, J. L. 1861. *Classification of the Coleoptera of North America.* Smithsonian Miscellaneous Collections, 3. doi:10.5962/bhl.title.38459. ISBN 0665100558. Editio interretialis.
* Lobl, I. et A. Smetana. 2006. *Catalogue of Palaearctic Coleoptera, Volume 3: Scarabaeoidea - Scirtoidea - Dascilloidea - Buprestoidea - Byrrhoidea.* Apollo Books. ISBN 978-90-04-30914-2.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Byrrhoidea"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
**Arnoldus Rudolphus Otto** (Theod. *Arnold Rudolf Otto*) **Paulssen** (natus 25 Novembris 1894 oppido *Sömmerda* (Thuringia), mortuus 19 Martii 1942 Vimariae) vir publicus Thuringiae et sodalis DDP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius minister mercatoris fuit. Anno 1883 maturitatem adeptus est et deinde iurisprudentiae Friburgi, Salinis Saxonicis, Ienae Berolinique studebat. Anno 1891 doctor iurisprudentiae promotus est et ab anno 1894 Vimariae iudex laboravit. Ab anno 1895 in administerio Ducatus Magni Saxoniae-Vimariae-Ysenaci consiliarius et deinde anno 1899 legatus vicarius ad Imperium Germanicum fuit.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1908 Paulssen administer internarum et exterarum rerum Ducatus Magni erat et anni 1912 - 1918 legatus ad consilium foederale fuit. Postquam 9 Novembris 1918 monarchia abolita et res publica proclamata est, Paulssen, qui nunc sodalis novae factionis liberalis DDP erat, 9 Martii legatus senatus terrae et 19 Maii 1919 praeses ministrorum huius terrae electus est. Cum septem ducatus pristini 1 Maii 1920 novam terram Thuringiam constituerunt, Paulssen legatus senatus terrae, commissarius rei publicae et longis post disputationibus 10 Novembris primus praeses ministrorum electus est et ad diem 7 Octobris 1921 mansit. Anno 1927/1928 administer internarum rerum et oeconomiae erat atque 6 Novembris 1928 iterum praeses ministrorum electus est. Nunc consilium ministrorum ad 22 Ianuarii 1930 duxit. Erat hoc tempore et administer oeconomiae, aerarii publici et institutionis publicae.

Nexus externi
-------------

* Cornelia Rauh-Kühne: *Paulssen, Arnold.Kategorie:Wikipedia:NDB-Link ohne GND* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 20, Duncker & Humblot, Berlin 2001, S. 130 f. (Digitalisat).

  

Praesides Ministrorum Thuringiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Annis 1920 - 1952
Arnoldus Paulssen |
Augustus Frölich |
Ricardus Leutheußer |
Arnoldus Paulssen |
Ervinus Baum |
Fridericus Sauckel |
Gulielmus Marschler |
Hermannus Brill |
Rudolphus Paul |
Wernerus Eggerath | 
Ab anno 1990
Iosephus Duchač |Bernhardus Vogel |Theodericus Althaus |Christina Lieberknecht |Bodo Ramelow |Thomas Kemmerich |Bodo Ramelow |
|  |