Unam legis e paginis de
Religione Graeca
disserentibus

---


Natura

* Mythologia Graeca
* Philosophia Graeca antiqua
* Polytheismus
* Monismus
* Religio Pantheia

Dii

* Duodecim dei Olympici
	+ Zeus
	+ Hera
	+ Hermes
	+ Ares
	+ Aphrodite
	+ Apollo
	+ Artemis
	+ Athena
	+ Demeter
	+ Dionysus
	+ Hephaestus
	+ Hestia
	+ Poseidon

Mores

* Libatio
* Oraculum

Feriae et certaminae

* Sacra Eleusinia
* Quattuor certamina sacra
* Nemea (certamina)
* Isthmia (certamina)
* Olympia antiqua
* Pythia (certamina)
* Lenaea
* Aphrodisia
* Adonia

Loci sancti

* Eleusis
* Delphi (urbs Graeciae)
* Delos
* Dodona
* Olympus
* Olympia (Graecia)

Texta

* Argonautica (Apollonius Rhodius)
* Bibliotheca (Apollodorus)
* Dionysiaca (Nonnus)
* Cyclus epicus
* Hymni Homerici
* Ilias
* Odyssea
* Argonautica Orphica
* Theogonia
* Opera et Dies

 Vide etiam  
Religio Romana

**Quattuor certamina sacra** in Graecia antiqua fuerunt ludi sacri (Graece ἀγώνες) qui ordine celebrabantur: Nemea, Pythia, Isthmia, Olympia. His diebus etiam **Certamina Panhellenia** nominantur. Nemea, Isthmia, et Olympia in Peloponneso, Pythia Delphis peragebantur. Cum victores corona oleastri, lauri, pini, vel apii dotati sint, certamina in litteris etiam coronarum vocantur.

Certamina
---------

| Certamina | Deus honoratus | Locus | Pretium | Frequentia |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Olympia | Zeus | Olympia, Elis | olea | Quoque quarto anno |
| Pythia | Apollo | Delphi | laurus aut malum | Quoque tertio anno (3 annis post Olympia) |
| Nemea | Zeus | Nemea, Corinthus | apium | Quoque tertio anno (2. et 4. Olympiade) |
| Isthmia | Poseidon | Corinthus | sambucus, postea pinus | Quoque tertio anno |
|

Certamina circulo (Graece: περίοδος) quattuor annorum Olympias dicto peragebantur, quae erat una e Graecorum viis temporis metiendi. Olympia circulum anno primo coeperunt, Nemeis Isthmiisque anno secundo (quamvis mensibus differentibus) sequentibus, tum Pythiis anno tertio, Nemeis Isthmiisque rursus anno quarto concludentibus. Hoc modo athletae omnibus certaminibus interesse potuerunt.

Participes
----------

Summi apud Graecos horum certaminum victoribus honores habiti sunt, quos inter maximi erant statuae in publico positae. Qui vicerant *hieronicae* (Graece ἱερονικαί 'sacri victores') vocati sunt, qui in omnibus vicissent periodonicae (Graece περιοδονίκης) 'periodo victores'.

Qui certaminibus interfuerunt ex omnibus Graecorum sedibus ab Asia Minore usque ad Hispaniam venerunt. Cum autem sumptus non parvi exercendi, vehendi, habitandi, vivendi causa oriri solerent, non nisi divitibus certamina patebant. Neque feminis neque barbaris certare licebat singulis hominibus potentibus exceptis (ut postea Nerone imperatore).

Tempus Imperii Romani
---------------------

Tempore Imperii Romani quattuor certaminibus Graecis tria nova adiuncta sunt (sic dicta "periodus nova"): Augustus anno 27 a.C.n. post Antonium ad Actium victum (31 a.C.n.) Nicopoli in urbe Actia inchoavit et anno 2 Neapoli Sebasta, ambo ludi quinquennales certamina musaea, hippica ac gymnica amplectentes. Domitianus denique septimum agonem anno 86 Capitolia Romana adiunxit, quae Iovi dedicavit quibusque stadium 30 000 spectatorum aedificari iussit. Inter Capitolia etiam cursus feminarum locum habuit, quod in certaminibus res insolens habetur.

Receptio poetica
----------------

In Anthologia Palatina invenitur epigramma Archiae poetae attributum, quod de quattuor certaminibus sacris loquitur. Ab Angelo Politiano in linguam Latinam versum sic sonat:

*Quattuor exercet certamina Graecia sacra,*
*mortali duo sunt et duo sacra deo.*
*Sunt Iovis et Phoebi atque Palaemonis Archemorique,*
*pinum, oleam atque apium malaque victor habet.*
Etiam Anthologia Graeca App. 3,130, carmen poetae anonymi, de iisdem certaminibus loquitur.

Nexus interni
-------------

* Epinicion

Notae
-----

1. ↑  Suetonius Nero 24,1 et 25.
2. ↑  C. Suetonii Tranquilli opera omnia, Vol. 2, p. 752 (Londinii 1826).
3. ↑  Suetonius Augustus 98,5; Strabo 5,4,7.
4. ↑  Suetonius Domitian 4,4.
5. ↑  AP 9,357.
6. ↑  Filippomaria Pontani: Angeli Politiani Liber epigrammatum Graecorum (Roma 2002), 176.