recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gnaeus Manlius L.f. A.n. Capitolinus Imperiosus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus patricius Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 359 a.C.n. Manlius primum consul electus est, una cum Marco Popillio M.f. Laenate. Eo anno Tiburtini Romam petebant, sed faciliter prohibiti sunt. Anno 357 a.C.n. aedilis Gaium Licinium Stolonem damnavit.

Anno 357 consul II creatus est. Tum Gaius Marcius L.f. Rutilus collega Manlii fuit. Cum hic contra Privernates certaret, Manlius bellum Faliscorum suscepit, sed nihil contra hostes effecit. Sed exercitum in castris apud Sutrium tributim adduxit, ut legem de vicesima eorum, qui manumitterentur, constituerunt. Cum senatores legem propter vectigal maius aerarii probarent, tribuni plebis id maxime vitupararent: "Nihil enim non per milites iuratos in consulis verba quamvis perniciosum in populo, si id liceret, ferri posse. Eodem anno Gaius Licinius Stolo *a M. Popilio Laenate sua lege decem milibus aeris est damnatus, quod mille iugerum agri cum filio possideret emancupandoque filium fraudem legi fecisset*.

Anno 351 Manlius censor electus est, una cum Gaio Marcio Rutilo, qui ei collega et in consulatu fuerat.

Anno 345 denique magister equitum dictatoris Lucii Furii M.f. Camilli erat cum contra Auruncos certaverunt.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca scripta)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 12
2. 1 2  op.cit. VII 16
3. ↑  op.cit. VII 23
4. ↑  op.cit. VII 28

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Fabius N.f. Ambustus et Gaius Poetelius C.f. Libo Visolus**  |  **Consul** 359 a.C.n.cumMarco Popillio M.f. Laenate | Successores: **Gaius Fabius N.f. Ambustus et Gaius Plautius P.f. Proculus**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Fabius N.f. Ambustus et Gaius Plautius P.f. Proculus**  |  **Consul** 357 a.C.n.cumGaio Marcio L.f. Rutilo | Successores: **Marcus Fabius N.f. Ambustus II et Marcus Popillius M.f. Laenas II**  |
Helena Meyer-Landrut
**Helena Meyer-Landrut** (vulgo *Lena Meyer-Landrut* nata in urbe Hannovera Germaniae 23 Maii 1991) cantrix Germanica est. Principaliter musicam popularem canit.

De vita sua
-----------

Est Helena nepos Andreae legati Germanici ad Russiam principis officii pro Ricardo praeside foederale Germaniae. Amator saltationis est utque mimula addititia in serieis dramaticis televisificis ante cursum suum tamquam stella accliva musicae popularis laborabat.

Sine peritia firma proscaenio cantuque in certamine musico nationale anticipali pro nominatione Germanica in *Certamine Cantus Eurovisionis 2010* participabat. Helena praevalebat et per votum populi ordinem primum merebat. Sub praeside Stefano Raab consilium professionale suas artes bonas naturalesque laudabat. Germaniam in caeremonia terminali in urbe Norvegica Asloa cum carmine Anglico *Satellite* (satelles) repraesentavit.

Notae
-----

1. ↑  *Meyer* aut *Meier* translatio Theodisca nominis **Maior** est. Colonum aut latifundii nobilitatis administratorem designabat. *Landrut* ex *Landrute* aut *Landruthe* erat mensura longitudinis par circiter cubitus VIII usa in Saxonia ad saeculum 19; cf. Fridericus Verdenhalven (1993), *Alte Mess- und Währungssysteme aus dem deutschen Sprachgebiet. Was Familien- und Lokalgeschichtsforscher suchen*, Insingen: Degener, p. 83; cf. Fratres Grimm (1854), *Deutsches Wörterbuch*, Leipzig: S. Hirzel, s.v. Landruthe.

Etiam videte
------------

* Cantus Eurovisionis Certamen

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Helena Meyer-Landrut** spectant. |

* Inscriptio officialis
* Informatio Germanica in *eurovision.ndr.de*
* Informatio Germanica in *unser-star-fuer-oslo.de*
* Lena Meyer-Landrut fan site - about 200 Photos available for download
**Emergentia** est processus sua sponte enascendi vel exsistendi, qui novas inopinatasque substantias rerumque compositiones exstruit e particulis, ad quas tamen res hoc processu informatae reduci non possunt. **Emergentismus** autem est doctrina epistemologica atque, ut videtur, ontologica, quae de condicionibus philosophicis emergentiae disserit.

De emergentismo
---------------

Emergentismi ratio solet hoc dicto comprimi: *totum plus esse partium summa*. Quo dicto doctrina quaedam holistica patefit. Emergentismi est ontologiam reductionisticam, quae dicitur, in dubium vocare rerumque naturae multiplicitatem proponere. Secundum ontologiam emergentisticam, rerum natura systema est adeo complicatum, ut non possit ad elementa, e quibus constare videatur, eorumque mutuas affectiones referri reducique. Emergentismus sane non denegat res e partibus minoribus esse compositas, atquin ab reductionismo discedit, quatenus hic id agit, ut ad solas partes referantur omnia, quae potius intellegenda sint in rerum invicem reciprocanterque se afficientium ordinibus. 

Etsi dubium non sit, quin totum quoddam e partibus quibusdam se ipso minoribus constet, iusto iure videtur in dubium vocari, an totum illud in partium additione coniunctioneque simplici consistat. Potius forsitan totalitatem dicere possimus tamquam partium suarum mutuis affectionibus "emergere". Quae cum ita sint, totalitas in substantiae qualitatem suis partibus sublimiorem et quasi crassiorem tolli exaltarique videtur. Cum de his, de **emergentia** loquimur.

Res emergentes virtutes qualitatesque habent quasdam, quae partibus suis elementariis desunt. Itaque emergentia distinguenda est a supervenientia, quae docet conscientiam resque culturales funditus in rebus physicis materialibusque esse, quibus res altioris ordinis tamquam "supervenire" videntur.

Nexus interni
-------------

* Abiogenesis
* Abstractio cogitationis
* Creatio ex nihilo
* Cybernetica
* Determinismus
* Philosophia scientiae
* Simulatio computatralis
* Teleologia
Wikidata Alexander Nevensis
Res apud Vicidata repertae:Alexander Nevensis: imagoAlexander Nevensis: imago
*Nativitas*: 13 Maii 1220; Pereslavia  
*Obitus*: 14 Novembris 1263; Gorodets  
*Patria*: Russia Kioviensis, Ducatus Volodimiriensis  

**Officium**

*Officium*: dux Kioviensis, Grand Prince of Novgorod, Grand Prince of Novgorod, Grand Prince of Novgorod, Grand Prince of Novgorod, Prince of Pereyaslavl  
*Munus*: regens, military leader  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Iaroslaus Vsevolodi filius; Theodosia Mstislai filia  
*Coniunx*: Alexandra Brecislai filia  
*Proles*: Demetrius Pereslaviensis, Andreas Gorodecensis, Daniel, Basilius Alexandri filius  
*Familia*: Rurici domus, Q32360927
**Memoria**

*Sepultura*: Laura Alexandri Nevensis Petropolitana  
Sanctus, orthodoxus (*feriae die* 23 Novembris)
**Insignia heraldica**

Alexander Nevensis: insigneAlexander Nevensis: insigne
Sanctus Alexander Nevensis
**Alexander Iaroslai filius** (Ruthenice antiqua Александръ Ярославичь, tr. *Aleksandrʺ Jaroslavičʹ*; Russice Александр Ярославич, tr. *Aleksandr Jaroslavič*), cognomento **Nevensis** (Russice Невский, tr. *Nevskij*), natus circa annum 1220 Pereslaviae, mortuus 14 Novembris secundum Calendarium Iulianum (21 Novembris secundum Gregorianum) anno 1263 in urbe *Gorodets*, fuit dux Novogardiae Magnae (annis 1236—1240, 1241—1252, 1257—1259), magnus dux Kioviae (annis 1249—1263) et magnus dux Volodimiriae (annis 1252—1263). Iaroslai magni ducis Volodimiriae filius, Danielis Moscuensis et Demetrii Pereslaviensis et Andreae Gorodecensis pater.

*Proelium glaciale* et alia bella Alexandri
-------------------------------------------

Die 15 Iulii anno 1240 dux Alexander cum exercitu suo copias Sueciae in pugna apud Nevam fluvium vicit, et propterea cognominatus est "Nevensis", seu vulgo "Nevski". Die 5 Aprilis anno 1242 cum copiis suis exercitum Ordinis Livonici (partis Ordinis Teutonici) in terras Ruthenicas invadentem vicit in pugna, "Proelium glaciale" (Russice Ледовое побоище) vocata, in glacie lacus Peipus. Contra invasiones ex occidente pugnans, dux Alexander cum Orda Aurea, sub cuius iugum Ruthenia tunc erat, pacem sustinebat.

Canonizatio
-----------

Anno 1547 Alexander Nevensis ab Ecclesia Orthodoxa Russica canonizatus est. Dies festi sunt 23 Novembris (dies sepulturae), dies 2 Maii (dies translationis reliquiarum Petropolim).

Notae
-----

1. ↑  Nicolai Nilles(de) *Kalendarium manuale utriusque ecclesiae orientalis et occidentalis*, tomus I. p. 446; *Scriptores rerum livonicarum*, p. 694

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandrum Nevensem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Alexandro Nevensi *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Herma Periandri.
**Periander** (Graece Περίανδρος, mortuus circa 585 a.C.n.) fuit secundus Corinthiorum tyrannus. Patri Cypselo circa 627 a.C.n. successit ː circiter quadraginta annos igitur tyrannidem obtinuit. Inter septem Graeciae sapientes numerabatur quia optime de patria sua meruerat. Poeta Arion, qui e Sicila ad promunturium Taenarum delphino vectus redisse dicebatur, in eius aula vivebat.

Tyrannus saevus fuisse dicitur, patre Cypselo etiam crudelior. Et Herodotus et Aristoteles praeclaram fabulam de Periandro et tyranno Milesio Thrasybulo inter se de optima ratione tyrannidis firmandae conferentibus posteritati tradiderunt nisi quod Herodotus Periandrum Thrasybuli discipulum faciebat, Aristoteles magistrum. Apud Herodotum Periander nuntium Miletum mittit qui Thrasybulum interrogaret quibus consiliis tyrannus quam maxime securus esse posset. Nec ille ullum verbum roganti dedit sed per agrum frumento satum ambulans omnes eminentes spicas secabat et proiciebat. Nuntius quidem mente captum fuisse putabat sed postquam domino quae vidisset narravit ille significationem occultam intellexit atque praecepta Thrasybuli secutus est. Optimum quemque enim Corinthi de medio sustulit.

Fontes
------

* Aristoteles libro tertio *Politicorum* 13.17 necnon libro quinto 4.9 et 10.13 et 11.4 et 12.3-4
* Aulus Gellius libro sexto decimo *Noctium Atticarum* cap.19.
* Herodotus, *Clio* 23-24 et *Thalia* 48-53 et *Terpsichore* 92 et 95.
* Plato, *Politia* I.9.
* Plutarchus (auctor suppositus), *Septem sapientium convivium*

Notae
-----

1. ↑  Aristoteles, *Politica V.12.3ː quadraginta annos et dimidium annum.*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Gymnasium Sanctae Crucis** (Francogallice: *Collège Sainte-Croix*, Theodisce: *Gymnasium Heilig Kreuz*) schola quaedam est Friburgi in Helvetia quam multi discipuli e pago Friburgensi frequentant. Adhibentur in ludis isti duo sermones officiales, Theodiscus et Francogallicus, quia multi discipuli e utraque parte pagi ventant. Institutum hoc invenitur in via Perollensi, iuxta Scholam secundariam Perollensem. Haec schola anno 1904 primum creata est - erat feminarum universitas - , sed anno 1909 gymnasium factum est.

Ludicra certatio est inter Sanctae Crucis Gymnasium et Sancti Michaelis Gymnasium.

Historia
--------

### Sanctae Crucis Academia

Anno 1904, universitas pro feminis creata est, quia Universitas Friburgensis eo tempore mulieres nondum cupivit. Revera, paulo post universitas pro acceptatione optavit. 

Itaque pristina academia in scholam pro puellis mutata est. Magistrae fuerunt moniales Sanctae Crucis ex oppido Menzingen. Usque ad secundam partem saeculi vicesimi Santae Crucis Gymnasium plus quam 250 discipulos in hospitio suo servabat. Nonnarum numerus cursu temporum decrescebat; ultima nomine Utae Fromherz, ibi laboravit usque ad initium saeculi vicesimi primi .

### Gymnasium vulgi

Anno 1983, civitas scholam regere coepit. Anno insequenti ecclesiastici commendaverunt curam omnem in manus saecularium; nunc Gisela Bissig ludis praeest.

Cum in gymnasio status possessores factus sit, schola pro puellis puerisque facta est, et novum aedificium aedificatum est, quod academia defuit. Praeclara domus gymnasii nigra anno 1983 etiam aedificata est. Denique anno 2018 novae aedes additae est.

Vita in gymnasio
----------------

In Santae Crucis Gymnasio inter alios discere potes mathematicam, linguam germanicam, linguam gallicam, linguam latinam, linguam graecam antiquam, linguam italicam, chemiam, biologiam, etc. Sunt etiam res externae, exempli gratia theatrum cohortis Sanctae Crucis et Sancti Michaelis, et choralium gymnasii. Discipuli ad consilium studentium adesse possunt ad vitam scholasticam emendandam. Cursus Esperanticae linguae semel etiam pro incipientibus institutus est.

Praeclari discipuli
-------------------

* Alain Berset, consiliarius foederalis;
* Ioannes Carlos I, rex Hispaniae ab anno 1975 ad 2014;
* Isabella Chassot, politica ;
* Jeanne Niquille, auctor helvetica;
* Antonius de Saint-Exupery auctor Franciae.

Praeclari praeceptores
----------------------

* Petrus Voélin, poeta, magister linguae francogallicis fuit;
* Marie- Luce Romanens, athleta cursus exploratorii .
* Cédric Tamani, athleta skeletoni, artis athleticae magister .

Formula:Referencoj

Bibliographia
-------------

* Michel Charrière and Uta Fromherz, *Sainte-Croix: de l'Académie au Collège* = *Heilig Kreuz: von der Akademie zum Kollegium*: 1904-2004, Friburgi: Collegium Sainte-Croix, 2005. (OCLC 146124017)

Nexus externi
-------------

* situs proprius
Effossiones anni 2007 a turri Ecclesiae Sancti Aegidii visae.
Aditus ad prisca balnea, anno 2014.
**Balnea Iudaeorum mediaevalia** (Theodisce *Erfurter Mikwe*) testimonium gravissimum perhibent de vita Iudaica Erfordiae in media urbe. Mense Septembri 2023, patrimonio totius mundi inscripta sunt.

Cum anno 2007 ripae fluminis Hierae apud Pontem negotiarorum corroborarentur cavea quaedam reperta est cui primo repositorii functio attributa est. Tunc claruit usus balnearis ab Iudaeis, quibus aqua fluens tantummodo rite admissa est. Balnea vestigia multa de Iudaeis Erfordiae adimplent, quippe quae enumerentur inter totius Europae antiquissima. Balnea Iudaeorum alia sunt in cella Proseuchae parvae.

Historia
--------

Balnea saeculo tertio decimo erecta sunt, quamquam pars muri meridiani aedificium magis vetus saeculi duodecimi indicat. Tegulae murorum aliorum usurpabantur verisimiliter novam aedem factum. Strata hodie ruderibus completa erat inter balnea et Synagogam veterem. Membra plurima in persecutione anni 1349 urbem reliquerunt; balnea manebant in Iudaeis post annum 1354 revenientibus, cum synagoga mox repositorium factum esset. Postquam officiales annis 1453 et 1454 urbem Iudaeis valedicendam esse constituerunt, balnea in oblivionem ceciderunt. Piscina impleta est, tabulatum superius usque ad saeculum vicensimum cella erat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Balnea Iudaeorum Erfordiensium mediaevalia** spectant. |

* De istis balneis in paginis municipii.
* De balneis apud periegeticum officium quoddam.
* De statu renovationum.

Notae
-----

1. ↑  "Erfurt erhält Weltkulturerbe-Titel der Unesco." - Apud: MDR, 17.9.2023.
Tabula Latino-Lusitana anni 1635, omnem Africam Austrinam Monomotapae ascribens.
Tabula Anglica fines Monomotapae verisimiliores monstrans.
**Monomotapa** fuit regnum antiquum in Africa Austrina situm. A saeculo XIII ad saeculum XV in terris Zimbabuae hodiernae et Mozambici floruit; partes aliquae Africae Australis, Lesothi, Suaziae, Botsuanae, Zambiae, Namibiae imperio regum Monomotapae parebant. *Monomotapa* vel exactius *Mvene Mutapa* in lingua Shona titulus regis erat.

A gente Kalanga(en) Shona creata est. Magna Zimbabua aliquod tempus caput Monomotapae fuit. Niatsimba Mutota Rex (circa 1420–1450) Magnam Zimbabuam reliquit, et Zvongombe, caput novum (prope Harare), condidit. Filio eius Nianhewe Matope regnante (circa 1450–1480), Monomotapae terrae a Transvalia(en)? ad Zambezi flumen et a deserto Kalahari ad Oceanum Indicum oboediebant. Portus Monomotapae Oceanicus in ostio Zambezi situs erat. 

Ad annum 1500, Monomotapa iam in binas civitates divisa est, Torvam ad meridiem et orientem sita et Mutapam ad septentriones. Tunc a Lusitanis cognita est, qui cum incolis Mutapae saepius res gerebant. Circa annum 1600 in bellum civile Torvae ortum est, et gens Rozvi regnum novum constituit; anno 1629, civitas Rozvi imperium regis Lusitaniae agnovit. Mutapae rex ultimus anno 1759 mortuus est, et discordia erat in terris eorum usque ad invasionem Zuluanam anni 1830.

Notae
-----

1. ↑  *Descriptio totius Guineae tractus, Congi, Angolae, et Monomotapae* (Hagae Comitis: 1599), 14; Gaspar de Quartemont(d) SI *Vita B. Ignatii. .. Latinograeca* (Augustae Vindelicorum: 1613), 297.

Bibliographia
-------------

* Oliver, Roland, et Anthony Atmore (1975). *Medieval Africa 1250–1800*. Cantabrigiae ISBN 0-521-20413-5.
* Owomoyela, Oyekan (2002). *Culture and customs of Zimbabwe*. ISBN 0-313-31583-3.
* D. N. Beach, *The Mutapa Dynasty: A Comparison of Documentary and Traditional Evidence, History in Africa* 3 (1976): 1–17.
Wikidata Alustum
Res apud Vicidata repertae:Alustum: insigneAlustum: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 44°40′2″N 34°23′52″E  
*Numerus incolarum*: 29 668  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Алушта, Aluşta
**Gestio**

*Procuratio superior*: Alushta city council, Alushta Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 6.983 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Jūrmala, Dubna  

**Alustum** (Graece τὸ Ἀλούστου [φρούριον]) est arx vetius et nunc urbs Crimaeae incolas plures quam 31 milia habens. In litore austroorientali paeninsulae inter Ialtam et Sudacum situm est.

Historia
--------

Iussu Iustiniani arx Alusti aedificata est; Ostrogothorum foederatorum praesidium hic itinera marina custodiebant. Saeculo VII exeunte Graeci Alustum reliquerunt; Chazari hos locos possidebant usque ad saeculum X. Incolae Alusti temporis Chazarici Christiani manebant. Saeculo XI destructum est, sed a saeculo XII in Tartaria Minore iterum floret et crescit. Ab anno 1382 colonia Genuae; anno 1475 ab Ottomanis captum et incensum est.

Nota
----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 427.
2. ↑  Procopii *De aedificiis*, III 7, 11.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°40′2″N 34°23′52″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Simonides
Res apud Vicidata repertae:Simonides: imagoSimonides: imago
*Nativitas*: 556 a.C.n.; Iulis  
*Obitus*: 468 a.C.n. 469 a.C.n.; Agrigentum, Syracusae antiquae  

**Familia**

*Genitores*: Leoprepes of Ceus;   

**Simonides** fuit poeta lyricus Graecus. Natus est Ceo in insula, ubi poesiam musicamque didicit, et paeanes (carmina) Apollini composuit. Athenis habitavit Hipparcho et Hippia regentibus; Hipparcho mortuo ad Thessaliam movit. Post victoriam Marathonis, rediit Athenas, postea in Siciliam, ubi usque ad mortem mansit. Erat amicus Themistoclis et Pausaniae; poeta lyricus Bacchylides nepos eius erat. Poesia bello contra Persas populo Graeco dedit magnum ad patriam defendendam impulsum. 

Persona fuit libri Xenophontei *Hiero* inscripti, in quo tyrannum Hieronem docet quomodo rex a populo suo amatus fieri possit. Etenim multa Simonidis ad tyrannos Siciliae dicta varie referebantur. Apud Romanos elegiae eius clarissimae fuerunt. Catullus locutus est "lacrimis Simonideis", scilicet tristissima occasione. Liber "*Protagoras*" Platonis interpretationem carminis Simonides a Protagoras et Socrates tractat.

Sententiae
----------

Quidam solent in arte poetica mentionem eius sententiae facere : "Poesia est pictura loquens, pictura autem poesia muta", ex quo oritur in Arte poetica Horatii locus communis "ut pictura poesis". Est auctor definitionis Iustitiae : "iustitia est alicui dare quod ei debetur. 
Etiam epigramma illud:

Ὦ ξεῖν᾿, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε  

κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι.
in stela Lacedaemoniorum ad Thermopylas occisorum inscriptum ei attributum est.

Urbanam fabulam de Simonide narrabat Aristotelesː nam cum parva summa oblata poema facere in honorem eius qui mularum certamen vicerat recusasset indignans quod dimidii asini sibi canendi essent, postquam summam maiorem accepit statim exorsus estː "Salvete ô procellosis filiae pedibus equorum"

Notae
-----

1. ↑  Aristoteles, *Ars rhetorica* II.16 (1391a).
2. ↑  *Polyhymnia* 228
3. ↑  *Ars Rhetorica* III.2.14(1405b).

Bibliographia
-------------

* M. L. West, *Iambi et elegi Graeci ante Alexandrum cantati* (Oxonii: Clarendon Press 1971-1972; editio nova 1989-1992; in uno volumine impressa 1998. ISBN 0-19-815266-3) [editio fragmentorum elegiacorum **(Graece)**]
* Deborah Boedeker, David Sider, edd. *The New Simonides* (*Arethusa* vol. 29 fasc. 2). Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1996?
	+ Editio aucta: Deborah Boedeker, David Sider, edd. *The New Simonides*. Novi Eboraci: Oxford University Press, 2001. ISBN 9780195350227 (Paginae selectae apud *Google Books*) [editio fragmentorum novorum cum commentationibus]
Regnum Atropatene inter diadochorum imperia anno 301 a.C.n.
**Atropates** (-is, *m.*) (Graece Ἀτρoπάτης; Lingua Persica antiqua: *Āturpāt*, i.e. 'igne protectus') fuit Persa nobilis posteriori parte quarti saeculi a.C.n. qui servivit primum Dario III Persarum regi, deinde Alexandro Magno Macedonum, postremo condidit regnum liberum Atropatenen, quam posteri sui multa saecula regnabant.

Vita
----

Ultimis annis Imperii Achaemidarum Atropates fuit satrapes provinciae Achaemenidarum Mediae. In proelio Alexandri et Darii anno 331 a.C.n. ad Gaugamela pugnato Atropates copiis Medorum, Albanorum et Sacasenorum imperavit.

Copiis suis profligatis Darius fugit Ecbatana caput Mediae, ubi Atropates hospitaliter eum accepit. Darius novas copias conscribere conatus mense Iunio anni 330 iterum fugere coactus est. Cum Darius mense post a Besso interfectus esset, Atropates se Alexandro tradidit. Is initio Oxydatem, alium Persam nobilem, Mediae praefecit, sed anno 328 aut 327 eum diffisus Atropatem in satrapiam suam restituit. Anno 325 aut 324 Atropates rebellem Baryaxem Alexandro dedidit, cum is Pasargadis se habebat. Qui ob ea et alia erga se bene facta Atropatem tanti aestimavit, ut paulo post in nuptiis Macedonum cum filiabus Persarum Susis anno 324 factis eius filiam Perdiccae, magistro equitum et amico suo fideli, in matrimonium dederit.

Postea eodem anno Alexander Ecbatana ad Atropatem visendum venit cum Hephaestione, familiari et secundano suo, qui gravi morbo affectus ibi Octobri mense anni 324 obiit. Hoc tempore Atropates a quibusdam auctoribus fertur Alexandro non minus centum feminas, 'Amazones' dictas, obtulisse, quod factum tamen Arrianus diffidit.

Octo mensibus post, die 10 Iunii anni 323, Alexandro ipso vita defuncto Perdiccas, gener recens Atropatis, regnum pro Alexandri semifratre Philippo III Arrhidaeo suscepit. Eodem anno in Divisione Babylonica Media in duas partes divisa est, quarum pars maior ad Eurum versa Pithoni, minor ad Caurum versa ad usque Araxem fluvium pertinens Atropati commissa est. Aliquo tempore post Perdicca a Pithone et aliis diadochis interfecto Atropates eos aversatus suam partem Mediae regnum sui iuris constituit.

Hereditas
---------

Atropatis posteri per aliquot saecula regnum eius regnaturi erant, modo suo iure, modo Seleucidis et postea Arsacidis quasi subiecti, quibuscum etiam matrimonio coniuncti erant.

Regio, quam Atropates et posteri regnaverunt, a Graecis primum ab eius nomine Media Atropatene, deinde modo Atropatene appellabatur. Arsacidae et postea Sassanidae eam 'Aturpatakan' appellabant, quod postea lingua Persica moderna 'Azerbaijan' factum est, unde nomina hodiernae reipublicae et provinciae Iranicae.

Notae
-----

1. ↑  Arrianus *Anabasis* VII 13

Nexus externi
-------------

* Chaumont, M. L. (1987), "Atropates" in *Encyclopaedia Iranica Online* **(Anglice)**
* Lendering, Jona, "Atropates" apud Livius.org **(Anglice)**
Wikidata Status Liber Fluminis Aurantii
Res apud Vicidata repertae:

**Status Liber Fluminis Aurantii** (in lingua Batava Capitensi *Oranje-Vrystaat*) fuit res publica Boerorum in Africa Meridiana, anno 1854 creata et anno 1902 a Britannis occupata. Regionem inter fluvium Vaalem et fluvium Aurantium tenebat. Urbs capitalis Bloemfontein fuit.

Postea colonia Anglica et provincia Foederis Africae Australis fuit et nunc provincia Status Liber rei publicae Africae Australis est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Cf. *Status Liber Orange* (*Missiones catholicae cura S. Congregationis de propaganda fide descriptae in annum MDCCCXCII* (Romae: 1892), p. 346, 661] et *Status Independens Orange* (ibidem, pp. X, XXXVI).

Nexus interni
-------------

* Transvaalia

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |

* *Britannica*
* *Encyclopaedia Catholica*
* *Encyclopaedia Russica magna*
Districtus Foederalis Extremorientalis in Foederatione Russica
**Oriens Extremus** (Russice Дальний Восток, tr. *Dal'nij Vostok*) Russiae est terra, ad orientem Siberiae sita (sensu latiore historico ut pars orientalissima Siberiae aestimatur). Ad hanc terram regiones pelvium fluviorum in Oceanum Pacificum effundentium atque insulae Sachalina, Curilenses, Praefectoriae, Schantaricae et insula Wrangelii pertinent. Extremitas septentrio-orientalis Asiae est.

*Tabula geographica partis extremae orientalis Siberiae et Tartariae necnon novae terrae Kamtschatkae atque insularum Iaponensium* (ex atlante Ioannis Kirilov)
Cum colonizatio Orientis Extremi a Russis saeculo septindecimo incepit, haec terra capitulatim ad Russiam saeculis duodevicesimo et undevicesimo adiuncta est.

Districtus (Circulus) Foederalis Extremorientalis (Russice Дальневосточный федеральный округ, tr. *Dal'nevostočnyj federal'nyj okrug*) Foederationis Russicae, anno 2000 formatus, ab anno 2018 11 subiecta Foederationis includit, quae sunt:

* Districtus autonomus Tschucoticus
* Regio Amurensis
* Regio Magadanensis
* Regio Sachalinensis
* Regio autonoma Iudaica
* Res publica Buriatia
* Res publica Sacha (Iacutia)
* Territorium Camtschaticum
* Territorium Fortunianum (Chabarovskense)
* Territorium Maritimum (Primorskense)
* Territorium Transbaicalicum

Districtus Foederalis Extremorientalis aream 6 169 329 km2 (40,6 % territorii Russiae) et 6 165 milia incolarum (4,2 % populationis Russiae) habet.

Notae
-----

1. ↑  *Lexicon Russico-Latinum* Michaelis Poliachev; Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Дальний Восток*. *Флора Сибири И Дальняго Востока ... Flora Siberiae Et Orientis Extremi* (liber in *Libris Googles*)
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Шантарские острова*. Sed cf. binomina *Liparis schantarensis. Neoliparis schantarensis, Cirsium schantarense* et *Dyschirius (Dischiridus) shantarensis*.
3. ↑  Encyclopaedia "Вокруг света".

Nexus interni
-------------

* Camtschatca
* Transbaicalia
* Tschucotia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Orientem Extremum Russiae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 65°30′0″N 147°24′0″E • Thesaurus Getty |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Civitas libera (Africa Australis)
Res apud Vicidata repertae:Civitas libera (Africa Australis): vexillumCivitas libera (Africa Australis): vexillum
provincia Africae Australis  
*Civitas*: Africa Australis  
*Locus*: 28°0′0″S 27°0′0″E  
*Nomen officiale*: IPhondo yaFreyistata, Freistata, Free State, Orange Free State  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Africa Australis  
*Territoria finitima*: Promontorium Septemtrionale, Provincia boreoccidentalis, Mpumalanga, Zuluvia-Nativitas, Promontorium Orientale, Mohale's Hoek District, Mafeteng District, Maseru District, Berea District, Leribe District, Butha-Buthe District, Mokhotlong District, Gauteng
**Forma**

*Area*: 129 825.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Bloemfontein  
*Subdivisiones*: Mangaung Metropolitan Municipality, Xhariep District Municipality, Lejweleputswa District Municipality, Thabo Mofutsanyana District Municipality, Fezile Dabi District Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Sisi Ntombela  
*Consilium*: Free State Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 2 964 412  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Civitas libera (Africa Australis): situsCivitas libera (Africa Australis): situs
**Civitas libera** (Anglice *Free State*; Batava Capitensi *Vrystaat*; Xhosice *Foreistata*; Zuluvice *IFleyistata*) est provincia Africae Australis cuius terra aequa et aperta, cum bono climate agriculturae et uberrimo solo. Caput est Bloemfontein, etiam iudiciale Africae Australis caput. Huius provinciae nomen nominis Civitatis Liberae Aurantiae, Boericae rei publicae saeculi XIX nominis, contractio est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 28°0′0″S 27°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon |

* Situs publicus legislaturae Civitatis liberae **(Anglice)**
* Provincial Government of South Africa: Free State **(Anglice)**

Provinciae Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caput boreale • Caput occidentale • Caput orientale • Civitas libera • Gauteng • KwaZulu et Terra Natalis • Limpopoënsis • Mpumalanga • Provincia boreoccidentalis
*Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • Noord-Kaap • Noordwes • Oos-Kaap • Vrystaat • Wes-Kaap*
*Eastern Cape • Free State • Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • North West • Northern Cape • Western Cape*
*iFreyistata • iRhawuti • Mntla-Koloni • Ntshona-Koloni • KwaZulu-Natala • Mpuma-Koloni • Limpopo • Mpumalanga • Mntla-Ntshona*
*iFleyistata • iGauteng • iKipi laseNyakatho • iKipi laseNtshonalanga • KwaZulu-Natal • KwaXhosa • Limpopo • Mpumalanga • Nyakatho-Ntshonalanga* |
|  |
Wikidata Limpopoënsis
Res apud Vicidata repertae:
provincia Africae Australis  
*Civitas*: Africa Australis  
*Locus*: 24°0′0″S 29°30′0″E  
*Nomen officiale*: Limpopo, Limpopo, Limpopo  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Africa Australis  
*Territoria finitima*: Provincia boreoccidentalis, Mpumalanga, Kgatleng District, Central District, Matabeleland South Province, Masvingo Province, Gaza Province, Gauteng
**Forma**

*Area*: 125 754.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Polokwane  
*Subdivisiones*: Mopani District Municipality, Vhembe District Municipality, Capricorn District Municipality, Waterberg District Municipality, Sekhukhune District Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Stanley Mathabatha  
*Consilium*: Limpopo Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 6 572 720  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Limpopoënsis: situsLimpopoënsis: situs
Situs provinciae Limpopoënsis in Africa Australi
**Limpopoënsis** est provincia Africae Australis maxime ad boream sita, ex flumine Limpopo nominata, cuius caput est Polokwane, olim et saepe adhuc Pietersburg appellatum. Superficiem 125 754 km2, et aestimatione anno 2015 facta, 5 726 800 incolas habet.

Provincia ex regione boreali provinciae Transvaaliae anno 1994 creata est. Primum *Transvaal borealis* (Northern Transvaal) appellata, anno sequenti *Provincia borealis* (Northern Province), nomen hodiernum anno 2003 accepit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. nomina biologica e.g. *Scelotes limpopoensis*

Nexus externi
-------------

* Rectio provinciae

Provinciae Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caput boreale • Caput occidentale • Caput orientale • Civitas libera • Gauteng • KwaZulu et Terra Natalis • Limpopoënsis • Mpumalanga • Provincia boreoccidentalis
*Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • Noord-Kaap • Noordwes • Oos-Kaap • Vrystaat • Wes-Kaap*
*Eastern Cape • Free State • Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • North West • Northern Cape • Western Cape*
*iFreyistata • iRhawuti • Mntla-Koloni • Ntshona-Koloni • KwaZulu-Natala • Mpuma-Koloni • Limpopo • Mpumalanga • Mntla-Ntshona*
*iFleyistata • iGauteng • iKipi laseNyakatho • iKipi laseNtshonalanga • KwaZulu-Natal • KwaXhosa • Limpopo • Mpumalanga • Nyakatho-Ntshonalanga* |
|  |
Vaal| Traiectus trans Vaalem (photographema annin 1899) |
| Longitudo | 1250 chm |
| Altitudo fontis | 1678 m |
| Decursus aquae | 124,59 m³/s |
| Area systematis | 196 438 chm² |
| Fons | Draconis montes |
| Ostium | flumen Aurantium |
| Regio | Africa Australis |

**Vaal** est magnum flumen in Africa Australi, Aurantii fluminis accola maximus. maximum flumen intra fines Africae Australis. In Mpumalanga in montibus Draconis oriens, ad occidentem circa 1250 chm fluit et in Aurantium flumen prope ad *Kimberley* urbem se effundit. 

Saeculo XIX Vaal confinium Transvaaliae et Civitatis Liberae Aurantiae fuit, nunc est confinium provinciae Civitatis liberae, quae ripam eius australem occupat, et provinciarum Mpumalangae, Gauteng et Boreoccidentalis, quae in ripa Vaalis boreali sitae sunt (haec tres sunt partes Transvaaliae provinciae pristinae). 

Nomen *Vaal* est versio nominis Khoisani *Tky*, quae ambo 'limosum, flavum, aquilum' valent.

Notae
-----

1. ↑  Ch. Clarke, *On the Indian Species of Cyperus...*, Londinii 1884, p. 166; *The Journal of the Linnean Society: Zoology*, vol. VII, Londinii 1864, p. 32.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
*Horti Peletariani* Cenamoni, qui dicuntur
**Iacobus Peletarius** (natus Cenomani anno 1517; Lutetiae mortuus anno 1582) fuit mathematicus, poeta, humanista Francicus. Cum multis scriptoribus et doctis contemporaneis contactum habuit. Vana autem erant temptaminia eius orthographiae Francogallicae reformandae ut minus historicae fieret.

Vita et actiones
----------------

*De occulta parte numerorum, quam algebram vocant*, 1560
Filius advocati Petri Pelletier et Ioannae le Royer studebat philosophiae in Collegio Navarrae Lutetiae et quinquennium Cenomani. Annis 1530 scriba episcopi Cenomanensis erat antequam cursum iurisconsulti deflectens se ipsum docebat linguam Graecam, medicinam et mathematicam. Anno 1541 in lucem protulit interpretationem Francogallicam *Artis Poeticae* Horatianae. Ad sermonem unitum Francogallicum magis politum creandum similia consilia ac *Pleias* habebat. Anno 1543 rector Collegii Augustodurensis Lutetiae fuit, a quo munere honorabili se anno 1547 abdicavit ut itineribus vacare posset. Anno 1547 versionem *Odysseae* carminum primi et secundi et *Georgicorum* carminis primi versu decasyllabo factam edidit. Se sustentavit labore mathematici chirurgique. Praeter Lutetiam vidit et Burdigalam, Basileam, Pictavium et Lugdunum. Tomos lyricos Francogallicos vulgavit, partim Francogallice pactos et ad instar Lucretii ubi agebatur de rebus naturalibus, mathematicis et sanitariis. 

Eius editio voluminum sex *Elementorum* Euclidis disputationes varias technicas provocavit cum Christophori Clavio et Ioanne Bueto.). A Peletario Gemma Frisius convertebatur et liber similis de arithmetica practica scriptus est. Quoad algebram moverunt eum Hieronymus Cardanus et Michael Stifel. 

Anno 1572 breve tempus Burdigalae in Collegio Guyenne operam navabat. Tunc consuetudinem contraxit cum Montano et Petro de Brach. Iam anno 1579 limites Parisienses repetivit ubi rector Collegii Cenomanensis creatus est.

Nota
----

1. ↑  Versio Latina hic in collectione Oldenburgensi
2. ↑  dazu Thomas Heath *The thirteen books of Euclids Elements*, Cantabrigiae 1908, vol 1, p. 249

Opera selecta
-------------

* Arithmeticae praticae methodus facilis per Gemmam Frisium, medicum ac mathematicii
* De l’usage de géométrie
* Dialogue de l’ortografe e prononciation françoese
* Discours non plus mélancoliques que divers
* Œuvres poétiques de Jacques Peletier du Mans
* De Occulta parte numerorum : quam algebram vocant
* L’algèbre
* L’amour des amours
* L’art poëtique
* L’art poétique d’Horace traduit en vers françois
* La Savoye,

Bibliographia
-------------

* Johann Christian Poggendorff: *Biographisch-literarisches Handwörterbuch zur Geschichte der exacten Wissenschaften*, volumen secundum, p. 389; Google Books
* J. J. Verdonk *Jacques Peletier*, in "Dictionary of Scientific Biography"
* C. Jugé: *Jacques Peletier du Mans*, Lutetiae 1907.
* Luigi Maierù: *"... in Christophorum Clavium de Contactu Linearum Apologia" Considerazioni attorno alla polemica fra Peletier e Clavio circa l'angolo di contatto (1579–1589)*, Archive for the History of Exact Sciences, 41, 1990, p. 115–137
Boerorum familia (photographema anno 1900 factum cum coloribus additis)
**Boeri** (in lingua Batava Capitensi *boere*, scilicet *rustici, agricolae*) sunt gens Africae Meridianae, lingua Batava Capitensi loquentes (sed non omnes, quibus haec lingua natalis est, Boeri sunt). 

Coloni Batavi primi in regionem Civitatis Capitis iam a Societate Indiae Orientalis Batava missi sunt. Boeri non omnes originem Batavam habent; et Hugenoti aliqui Francogalli, et Germani in communitatem Boerorum inclusi sunt. Ad rem agrariam libere gerendam Boeri saepe a litoribus, ubi administratio Batava et postea Anglica praevalebat, in regiones Africae interiores fugerunt, ubi et civitates suas creaverunt. Res publicae Boerorum circa viginti locis diversis creatae notae sunt, quarum maiores et notiores Civitas Libera Aurantiae et Transvaalia fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  *Missiones catholicae cura S. Congregationis de propaganda fide descriptae in annum MDCCCXCII* (Romae: 1892), p. 353; *Vox Urbis*, annus 14, 1911, 1, p. 44; cf. in *Histore de la langue universelle*.

Nexus interni
-------------

* Domus Boerorum

Nexus externi
-------------

* De Boeris in *Britannica* **(Anglice)**
* De Boeris in *Universali* **(Francogallice)**
* De Boeris in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Tabula geographica situs *Bactriae* indicans
Urbes et orographia *Bactriae*
**Bactria** vel **Bactriana** (Lingua Graeca Antiqua: ἡ Βακτριανή; Persice: باختر *Bāḫtar* aut بـلـخ *Balaḫ*; Mandarinice: *Da Xia*) fuit antiqua regio Asiae Mediae intra montes Paropamisi, Pamir et Alai ad superiorem partem Oxi fluminis sita. Urbes praecipuae erant Bactra et Alexandria Oxiana (*Ai-Ḫānum*).

Historia
--------

Cyrus II, rex Persidis, Bactriam anno 538 expugnavit et satrapiam regni sui effecit (vide Bactria (satrapia)). Terra, cui erat magna fertilitas, a milibus hominum culta esse dicebatur.
Persarum imperio ab Alexandro Magno capto circa 330 a.C.n. Bessus Bactriae satrapes conatus est Dario III trucidato se ipsum regem Bactriae coronare. Cuius quoque exercitibus victis Alexander eum ob Darii necem capitis damnavit. Postea e Bactriana gente sibi Roxanam uxorem duxit. Post Alexandri mortem Bactria pars regni Seleuci I facta est.

Nexus interni
-------------

* Sogdiana
* Margiana
* Chorasmia
* Gonur

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bactriam** spectant. |

* Lendering, Jona, "Bactria" apud Livius.org **(Anglice)**
* Leriche, P. &, Grenet, F. (1988), "Bactria" in *Encyclopaedia Iranica Online* **(Anglice)**

*Bactria* annis 250 a.C.n. ad 125 a.C.n.
Symeonis Sethi de ovis tarichis placitum: "omnino ab istis abstine" (BNF MS suppl. grec 634, f. 254v pars)
Plures species ovorum tarichorum (inter quae tunnorum, colore cinereo)
**Ova taricha** sunt cuppedia ex ovis Mugilium facta (praecipue speciei *Mugilis cephali*), sale conspersis, valde compressis et sic sub cera servatis. 

Praeparatio huius cibi in picturis parietalibus Aegyptiis antiquis depingitur; nomen autem in lingua Aegyptia incognitum est. De ovis tarichis primum legimus apud Symeonem Sethi scriptorem Byzantinum saeculi decimi, qui ὠοτάριχα (*ootaricha*) nociva esse et omnino fugienda asseverat. Permulti autem id praeceptum aut ignorant aut reiciunt. Inter alios Samuel Pepys anno 1661 narrat:

> We stayed talking and singing and drinking of great draughts of Clarret and eating botargo and bread and butter till 12 at night, it being moonshine. And so to bed—very near fuddled.– Samuel Pepys, *Diary* diei 5 Iunii 1661.Ibi remanentes colloquimur et canimus et Burdigalense largis haustibus bibimus et ova taricha cum pane butyroque edimus usque ad mediam noctem, luna relucente; inde in cubilia imus—iam iam vinolenti.*– convertit Vicipaedia* 

Nostro tempore ova taricha modo Mediterraneo praecipue in Francia circum Massiliam conficiuntur (Francogallice *poutargue*), in Sardinia (Italiane *bottarga*), in Graecia circum Mesolongium (Neograece *αβγοτάραχο*). Modo maris Sinensis orientalis in Iaponia (Iaponice *karasumi*), apud Sinas (Sinice 烏魚子 *wuyuzi*) producuntur.

Notae
-----

1. ↑  "Ova tarycha": Platina, *De honesta voluptate et valetudine* (1475)
2. ↑  Symeon Sethi, *Syntagma de alimentorum facultatibus* p. 125 Langkavel.

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* (Sean J. S. Chen, ed. et interpr. 熏魚子 = Smoked Roe)

Eruditio
* Cristina Piras, Paola Scano, Emanuela Locci, Roberta Sanna, Flaminia Cesare Marincola, "Analysing the effects of frozen storage and processing on the metabolite profile of raw mullet roes using 1 H NMR spectroscopy" in *Food Chemistry* vol. 159 (2014) pp. 71–79
* Paola Scano, S. Mereu, A. Rosa, "Influenza della modalità di conservazione su bottarga di muggine" in *Ingredienti alimentare''* vol. 13 (Aprilis 2014)
* Paola Scano et al. "13C NMR, GC and HPLC characterization of lipid components of the salted and dried mullet (Mugil cephalus) roe "bottarga"" in *Chemistry and Physics of Lipids* vol. 151 (2008) pp. 69-76

Nexus interni
-------------

* Ova taricha tunnorum

Nexus externi
-------------

* "Botargo" apud *The Art and Mystery of Food*
* Sho Spaeth, "Bottarga: What It Is, How to Use It, and Whether It’s Worth It" apud *Serious Eats*
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Floridae fluminis tabula.
**Floridae flumen** est oceanicum calidioris aquae salsae flumen, quod ex Mari Caribico per Oceanum Atlanticum septentrionalem ad litora Europae Occidentalis movetur. Ad Sanctum Nasum promunturium, unus ex eius ramis finitur. **Flumen SInus**, aliud nomen, ex Sinu Mexicano provenit, ubi res oritur.

Aquae velocitas valores trium metrorum pro secundo ibi attingere potest, quod magnam affectionem in maritimo transitu repraesentat.

Creditur Floridae sinus gratia Europa climate calidiore gaudere quam eo quod a priori ei responderet propter latitudinem ubi sita est, praesertim hieme. Ita, Insularum Britannicarum, Scandinaviae, aut Benelucis litora non solum se e glacie liberata vident, sed etiam gelicidia? velut exceptionale? phaenomenon? habent, cum pluvia velut usitatae praecipitationis modo.

Comparando inter dissimiles continentes, Barcino in eadem latitudine quam Neo-Eboracum est, ubi nix crebra res est, cum menstrua temperaturae media solum +0,5 Ianuario, dum Barcinone +9 esset.

Urbs Quebeci, in eadem latitudine sita, ad eam Lutetiae, amplius quattuor menses intentorum gelicidiorum cum media –11,5 graduum Ianuario cognoscit. Paulum superius, circiter 50 gradus septentrionales, urbium praesentia fere non est et in America Septentrionali et in Extremo Oriente, dum multa Europaea capita (Londinium, Bruxellae, Amstelodamum, Berolinum, Praga, etc.) ibi sita sunt sine patendis difficultates climatis causa.

Nec Islandia nec Insulae Faeroae, quamquam in finibus Circuli Polaris Arctici sunt, clima praecipue frigidum hieme ignoscunt, etsi aestas non multo calidior ibi est. Floridae sinus umida, ventosa, et cum pauca thermica oscillatione climata eis praebet.

In hemisphaerio australi, Bonaëropolis et Mons Videus, maxime meridiana Austroamericana? capita thermico regimine simili Barcinonis gaudent, etsi sunt sita septem gradibus propioribus Aequatori, in triginta quattuor gradibus, qui casu hemisphaerii septentrionalis iam ad Africam responderet. Analoge,? Vellingtonia, Novae Zelandiae caput, annuam mediam non gradum tredecimum septentrionale attingentem habet, quamquam est sita in eadem latitudine quam Barcino.

Notae
-----

1. ↑  "Hinc rapidiore celeritate fluens, circa australe Floridae cornu se flectit et Floridae flumen (Florida stream, Gulfstream) appellari coepit."—Ioannes Eduardus Wappäus(de), *De Oceani Fluminibus:Specimen: De Momento Oceani Fluminum Navigationes et Physicas Terrae Rationes: quod Amplissimi Philosophorum Ordinis Auctoritate atque Consensu ad Summos in Philosophia Honores in Academia Georgia Augusta Rite Assequendos Scripsit J. E. Wappäus, Hamburgensis* (Gottingae: Officina Henrici Caroli Seemann, 1836), p. 2.

Nexus interni
-------------

* Fretum Floridense
* Oceanographia
* Typhon marinus
**Tabulatum** est planities aedificii aut super humo aut sub humo.

Numerare tabulata
-----------------

Quidque tabulatum numerum assignatur. Numerus tabulati itaque primus numerus conclavis est (e.g. conclava in sexto tabulato numerantur 601, 602, 603...) Imparia conclava et paria conclava contra se in androne ponuntur.

Confusio
--------

In hoc aedificio tabulatum humi "primum tabulatum" (aut 1) appellatur.
Duae dissimiles rationes numerando sunt. In America Septentrionali et in Russia tabulatum humi *primum tabulatum* appellatur, et tabulatum super primum *secundum*, et cetera. In Europa occidentale tabulatum humi *humi tabulatum* appellatur, et tabulatum super hoc *primum tabulatum*.

Superstitio
-----------

In CFA Canadaque, multa aedificia tertium decimum numerum transiliunt quia ibi numerus tredecim infelix esse creditur.

Notae
-----

1. ↑  "Tabulatum, tabulatio, contabulatio, contignatio" s.v. "Floor ... story" in Iosephus Esmond Riddle et Thomas Kerchever Arnold, *A Copious and Critical English-Latin Lexicon* (1849-1872) (Textus apud *Google Books*)
Wikidata Valea lui Mihai
Res apud Vicidata repertae:Valea lui Mihai: insigneValea lui Mihai: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 47°31′12″N 22°7′48″E  
*Numerus incolarum*: 8 969  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Valea lui Mihai
**Gestio**

*Praefectus*: Iozsef Nyakó  
*Procuratio superior*: Bihor  

**Geographia**

*Superficies*: 73 540 000 metrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Balmazújváros, Hajdúböszörmény, Hajdúnánás, Derecske, Debrecinum, Tornaľa, Budapest District XVI, Baraolt  

**Tabula aut despectus**

Valea lui Mihai: situsValea lui Mihai: situs

  

Ecclesia Catholica Valea Lui Mihai
Situs urbis Valea lui Mihai in circulo Bihor
**Valea lui Mihai** (Hungarice *Érmihályfalva*) est Romaniae oppidum in circulo Bihor situm.

Historia
--------

Valea lui Mihai anno 1270 primo in actis descriptum est. Incolae maxima parte Hungari fuerunt. Annis 1160 - 1691 pars Imperii Ottomanici erat. Deinde Valea lui Mihai ad annum 1918 ad Regnum Hungaricum pertinuit. Anno 1844 et 1930 oppidum declaratum, sed bis brevi tempore hunc honorem amisit. Post Primum bellum mundanum Valea lui Mihai cum tota regione Romaniae tradita est. Annis 1940 - 1944 autem iterum ad Hungariam pertinuit. Ab anno 1989 iterum oppidum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 9.902 hominum habitabant, inter eos 1.158 Dacoromani, 521 Zingari atque 7.971 Hungari.

Coniunctio communium
--------------------

Valea lui Mihai cum his communibus coniunctionem habet:

* Hungaria Balmazújváros (Hungaria)
* Romania Baraolt (Romania)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Valea lui Mihai** spectant. |

* Valea lui Mihai pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.