recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Auxiliarius** sive **Episcopus auxiliaris** gradu quidem consecrationis episcopo dioecesano par est, propriam autem dioecesim non habet, sed ad episcopum dioecesanum adiuvandum constitutus est.

Fundamentum in iure ecclesiastico
---------------------------------

CIC, can. 403:

* § 1. *Cum pastorales dioecesis necessitates id suadeant, unus vel plures Episcopi auxiliares, petente Episcopo dioecesano, constituantur Episcopus auxiliaris iure successionis non gaudet.*
* § 2. *Gravioribus in adiunctis, etiam indolis personalis, Episcopo dioecesano dari potest Episcopus auxiliaris specialibus instructus facultatibus.*

Auxiliarius distinguendus est ab episcopo coadiutore, qui iure successionis gaudet:

* can. 403, § 3. *Sancta Sedes, si magis opportunum id ipsi videatur, ex officio constituere potest Episcopum coadiutorem, qui et ipse specialibus instruitur facultatibus; Episcopus coadiutor iure successionis gaudet.*

Historia
--------

Primi auxiliarii erant episcopi, qui, dioecesi a regibus, qui non erant christiani, occupata, episcopia relinquere coacti sunt. Ex iure canonico honorem episcopalem retinebant. Hi episcopi, postquam ad alium episcopum in territorio catholico perfugerunt, saepe vicario eius fungebantur. Medio Aevo paulatim usus crescebat episcopos pro dioecesibus *in partibus infidelium* sitis consecrandi, unde et *episcopi in partibus infidelium* sive episcopi titulares vocantur. Quod adhuc est in usu, non in ultimis quod quisque episcopus pro quadam dioecesi quamvis pro forma tantum consecrandus est.

Munera
------

Episcopi auxiliares sunt in dioecesibus, in quibus ob multitudinem fidelium vel ob latitudinem dioecesis unus solus homo muneribus episcopalibus fungi nequit. Auxiliarius episcopo auxilio est in religionis rebus, non autem in magistratu. Magistratus res Vicarius generalis agit. Non numquam autem auxiliarii etiam vicarios generales aut vicarios episcopales nominantur.

Auxiliarii imprimis in consecrationibus sive benedictionibus (in consecratione diaconi, in dedicatione ecclesiae etc.) et in confirmatione vice episcopali fungi solent. Interdum etiam negotia visitatoris procurant.

Episcopi auxiliares participes sunt capituli cathedralis et conferentiae episcopalis.

Sicut episcopi dioecesani *non ultra expletum septuagesimum quintum aetatis annum, renuntiationem ab officio sua sponte exhibeat*, quae accipi solet. Etiam emeritus episcopalem sedem titularem retinet.

Numerus auxiliorum magnitudine necessitudineque dioecesis pendet et ab episcopo dioecesano una cum Sancta Sede constituitur.

Insignia
--------

Sicut omnes episcopi catholici auxiliarii in choro induti sunt veste talari et mozzetta, utraque colore violaceo. Super mozzetta sumit crucem pectoralem, in manu anulum episcopalem. In eucharistia celebranda pontificalibus, i.e. mitra, baculo et pectorali utitur.

Nota
----

1. ↑  Cf. Ecclesiae Sanctae, cap. 11
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec pagina **ad tempus protecta est** ob maleficia perpetua. Quaesemus, emendationes suggere in pagina disputationis vel magistratum ad hanc deprotegendam pete. |

Insigne ludi electronici.
***The Elder Scrolls V: Skyrim*** est ludus televisificus et computatralis a Bethesda Game Studio programmatus et die 11 Novembris 2011 a Bethesda Softworks publicatus. Quintum opus est seriei ludorum *The Elder Scrolls* titulatorum, praecedentibus *Arena*, *Daggerfall*, *Morrowind,* *Oblivion*..

Ludus personarum est. Lusor enim personam induitur alicuius hominis recenter advenientis in terram Skyrim nomine (quod Latine converti potest "caeli labrum" vel "caeli ora"). Quam terram non solum civile bellum sed etiam invadentes dracontes agitant. Hero cuius partem lusor agit sola "Suboles Dracontis" comperitur, solum ens quod in localibus adflictibus momentum faciat pacemque rursus ferat. Praeter hanc principem fabulam adduntur multi secundarii scopi, qui lusorem invitant ut inter differentes factiones eligat, utque e mythologia locisque septentrionalibus effecto in mundo aperto vastos campos, nive oppertos vertices et silvestres valles exploret.

Atque iudicentibus criticis atque venditionum numero praeclarus est, nam mense Ianuario 2014, sive duos annos post editionem, vicies decies centena milia emptus est.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius **(Anglice)**
***Plataïcus*** (Graece Πλαταϊκός) est oratio deliberativa (συμβουλευτικόν) ab Isocrate rhetore inter 373 et 371 a.C.n. scripta et in ore Plataeensis legati posita, postquam Thebani anno 373 eius civitatem media pace et spretis pactis iterum deleverunt, sive, ut alii volunt, quia re vera a quodam legato coram ecclesia Athenis pronuntiata est, sive, ut malunt alii et ut plerumque in Isocrate fit, de oratione fictitia agitur ad lectionem tantummodo destinata qua auctor opinionem suam de rebus gestis patefacere omnibus volebat. Nam ita iis qui vi et bello in alios Graecos utebantur adversabatur. Quamquam tum Athenienses et Thebani socii erant, et proximo bello Plataeenses coacti Lacedaemonios secuti erant, orator Athenienses auxilium contra Thebanos rogat veterrima inter utramqua civitates amicitia fretus (post 427 a.C.n. Athenienses Plataeenses suae civitatis participes fecerant postquam eorum fines a Lacedaemoniiis et Thebanis vastati erant). Nam indigne ferebat totam urbem suam deletam ob hanc unam causam quod in foedus Boeoticum contribui noluerant. Oratio sine effectu in praesenti fuit quia adversus Lacedaemonios Athenienses Thebanorum societatem relinquere nolebant.

Notae
-----

1. ↑  Oratio XIV in corpore Isocratico.
2. ↑  Editio Loeb Classical Library p. 135.
3. ↑  Par. 33.

Editiones et commentarii
------------------------

* Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu et Emile Brémond, *Isocrate. Discours II*. Les Belles Lettres, 1938. Cum apparatu critico et versione Gallica.
* Loeb Classical Library online.

Plura legere si cupis
---------------------

* Paul Cloché, *La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
* Marco Fassino, *La Tradizione manoscritta dell' "Encomio di Elena" e del "Plataico" di Isocrate*, Mediolani, 2012 Recensio critica
* J. H. Thiel et I. H. Thiel, *De Synoecismo Boeotiae post annum 379 peracto*, *Mnemosyne*, 1926ː 19-28

Nexus externi
-------------

* Textus Graecus apud Perseum et apud Vicifontem Francogallica versione addita apud Remacle
Lorica hamata saeculi XIi
Recreatio legionarii cum lorica hamata
Exemplum anellorum
**Lorica hamata** est protectio militum, cum plurimis anellis ferri facta.

Historia
--------

Creata est haec lorica circa saeculo decimo a.C.n. Prima lorica ab archaeologis inventa Romaniae est, et a Celtis facta. Celtae loricis usi sunt per Gallias et Hispaniam, ita legionarii Romani e Celtis eam receperunt saeculo tertio a.C.n. Legionarii loricis hamatis usi sunt et eodem modo, gentes Germanicae e Romanis eam receperunt, saeculo secundo.

In legionibus Romanis, Legionarii loricis hamatis usi sunt ab temporibus Rei publicae usque ad aetatem Flaviam et Antoninam, et tunc denique postea saeculum tertium.

Loricae hamatae adfuerunt in Europa usque ad saeculum tertium decimum, cum pulvis pyrius inventus est. Nihilominus, conquisitatores Hispani loricis hamatis usi sunt cum Americam explorarent et caperent.

Recreatio hodierna
------------------

Hodie, circuli recreationis historicae loricas hamatas creant, in demonstrationibus eas ostendi causa.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Loricam Hamatam** spectant. |
Tabula calculatoria per LibreOffice Calc exhibita.
**Tabula calculatoria** vel **charta computativa** est programmatura computatralis quae chartam columnis ordinibusque plenam imitatur, ubi numerarii calculos suos denotare et ordinare poterint. Tabula in computatri monitorio complura cellula rectangularia ostendit, cuius parietes tabulae columnas ordinesque definiunt, et in his cellulis poni possunt textus alphanumericus, valores numerici, aut formulae mathematicae. Formula cum in cellula habeatur definit quomodo ostentatus numericus huius cellulae valor ab valoribus aliorum cellulorum calculetur. Huius modi tabula a numerariis saepe usurpatur quia valores tabulatae automarie facileque recalculantur cum quiquam singulae cellulae valor mutatur. Tabulae hodiernae etiam sinunt valores tabulatos monitorio simul ostendere in graphica multorum generum.

Visicalc, a Daniele Bricklin et Roberto Franklin excogitatum, saepe habetur esse prima tabula calculatoria electronica (quamquam quae prima fuit usque hodie a peritis disputatur). Visicalc enim computatrum Apple II populo gratiam late attingere adiuvit. Tunc tabula calculatoria Lotus 1-2-3 maximam populo gratiam attinguit, cum DOS fuit primum systema administrativum computatrale. Hodie autem tabula calculatoria Excel apud systemata Windows et Mac OSX maxima mercatus parte frunescitur?. Alia tabula calculatoria est "Calc" LibreOffice, programmaturae liberae.

Notae
-----

1. ↑  Teeuwen 2003: 353.
2. ↑  Traupman 2007: 665.
3. ↑  Wharton.
4. ↑  Universitas Texiae.
5. ↑  Universitas Texiae.

Bibliographia
-------------

* Teeuwen, Mariken. 2003. *The Vocabulary of Intellectual Life in the Middle Ages.* Etudes sur le vocabulaire intellectuel du moyen age, 10. Turnhout Belgii: Brepols. ISBN 250351457X.
* Traupman, John C. 2007. *Latin and English Dictionary,.* Ed. tertia. Novi Eboraci: Bantam Dell. ISBN 9780553590128.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **tabulam calculatoriam** in **Victionario**. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Nepos (discretiva)

Cornelius Nepos Veronensis: imago ficta
**Cornelius Nepos** (c. 100 a.C.n. Hostiliae natus; 25 a.C.n. veri similiter Romae mortuus), rerum gestarum scriptor Romanus in Gallia Cisalpina natus, Catulli et Ciceronis amicus perquam familiaris; cuius duo opera usque ad hanc nostram pervenerunt aetatem, scilicet *Liber de excellentibus ducibus exterarum gentium* et *Liber de historicis Latinis*; in hoc de Attico et Catone maiore scripsit, in illo cum de excellentissimis Graecorum ducibus, tum etiam de regibus Persarum necnon Hamilcare atque Hannibale Carthaginiensibus. Praeterea etiam libros de viris illustribus exaravit cuius vero tantum fragmenta supersunt. Quae opera cum non sint copiosa, ipse Nepos a nonnullis ob ieiunitatem quandam reprehensus; ipse vero in Epaminondae vita scripsit: *Plurima quidem proferre possimus, sed modus adhibendus est quoniam uno hoc volumine vitam excellentium virorum complurium concludere constituimus, quorum separatim multis milibus versuum complures scriptores ante nos explicarunt*; itaque, etsi res ipsae, quas descripsit, rerum veritati saepe non respondent, propter sermonis simplicitatem, perspicuitatem necnon elegantiam saepissime tironibus legendus proponitur.

Opera
-----

* *De viris illustribus*
* *Liber de excellentibus ducibus exterarum gentium*
* *Liber de Latinis historicis*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Cornelius Nepos** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Cornelius Nepos** in **Victionario**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cornelius Nepos** spectant. |

* Omnes biographiae et fragmenta Nepotis Latino et Germanico sermonibus
* Scripta Latino et Germanico sermonibus
* Poema Catulli ad Nepotem
* *Cornelius Nepos, Life of Hannibal ː Latin Text, Notes, Maps, Illustrations and Vocabulary*, Cambridge, 2015

Bibliographia
-------------

* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 60-76
Adultus

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Familia : Turdidae   
Genus : *Turdus*   
Species : ***T. migratorius***   
*Turdus migratorius*   
Linnaeus, 1766  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 2.3)
Synonyma
*Merula migratoria*
Territorium

*Turdus migratorius* 
***Turdus migratorius*** est migratoria familiae Turdidarum avis canora, in America Septentrionali endemica. Coloribus, praecipue rubro maris pectore, videtur *Erithaci rubeculae* similis; ergo nomen Anglicum *American robin,* quamquam hae species non sunt cognatae, quod *Erithacus rubecula* est membrum familiae Muscicapidae.

In cultura
----------

*Turdus migratorius* est avis civitatis Connecticutae, Michiganiae, et Visconsiniae.

Haec avis in dollario $2 Canadiensi seriei "Aves Canadae" anni 1986 depicta est.

*Turdus* habetur signum veris. Exemplum clarum est poema Aemiliae Dickinson, "I Dreaded That First Robin So." Inter alios poemata saeculi undevicensimi de primo veris *Turdo* est "The First Robin" Doctoris Gulielmi H. Drummond.

Popularia carmina Americana de hac avi sunt "When the Red, Red Robin (Comes Bob, Bob, Bobbin' Along)," a Harrio M. Woods compositum  et "Rockin' Robin," a Rogerio Thomas compositum.

Nexus interni
-------------

* *Erithacus rubecula*
* Aves Australasianae generis *Petroicae*

Notae
-----

1. ↑  BirdLife International (2004). *Turdus migratorius*. 2006. *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Database entry includes justification for why this species is of least concern
2. ↑  Reginald D. Manwell; Gloria J. Sessler. "Blood Parasites of Pekin Robins (Liothrix luteus)". Syracuse: Department of Biology, Syracuse University. p. 363
3. ↑  McCrum, Robert; William Cran, Robert MacNeil (1992). *The Story of English*. Faber and Faber. pp. 123. ISBN 0 571 16443 9
4. ↑  50 States. "50 States"
5. ↑  Canadian Paper Money Society. "Canadian Paper Money"
6. ↑  Bank of Canada. "1986 Birds of Canada Series"
7. ↑  Durant, Alan; Fabb, Nigel (1990). *Literary Studies in Action*. Routledge. pp. 75. ISBN 9780415029452
8. ↑  "Sheet music for "When the Red, Red Robin Comes Bob, Bob, Bobbing Along" - Ruth Etting". *The Ruth Etting Web Site*. 1997–2007  shows the cover of early sheet music.
Wikidata Gulielmus Wright (orientalista)
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Wright (orientalista): imagoGulielmus Wright (orientalista): imago
*Nativitas*: 17 Ianuarii 1830; Bengala  
*Obitus*: 22 Maii 1889; Cantabrigia  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: linguarum Orientalium peritus  
*Patronus*: University College London, Universitas Cantabrigiensis
**Memoria**

*Laurae*: Pour le Mérite for Sciences and Arts order  

**Gulielmus** vulgo *William* **Wright** (natus in Bengala die 17 Ianuarii 1830 in Bengala, mortuus die 22 Maii 1889 Cantabrigiae) fuit Britannicus peritus linguarum orientalium maxime egregius.

Vita
----

Studia apud Sanctum Andream in Fifa et Salinis Saxonicis fecerat antequam anno 1856 professor linguae Arabicae in Universitatem Londiniensem in disciplinas vocaretur. Anno autem 1858 Dublini res fructiferas agebat et denique anno 1870 Cantabrigiae professor in linguis Semiticis creatus est.

Inter multa alia in lucem prolata sunt haec: »The travels of Ibn Jubair« (textus Arabicus, Lugduni Batavorum 1852); »Opuscula arabica« (Lugduni Batavorum 1859); auctoris el-Mubarrad »Kâmil« (Arabice, Lipsiae 1874–92, duorum voluminum); »Contributions to the apocryphal literature of the New Testament« (Syriace et Anglice, Londinii 1865); »Apocryphal acts of the apostles« (Syriace et Anglice, Londinii 1871, voluminum duorum); »The homilies of Aphraates« (Syriace, unius tomi, Londinii 1869); »The chronicle of Joshua the Stylite« (Syriace et Anglice, Cambridge 1882); »The book of Kalîlah and Dimnah« (Syriace, secundum conversionem Arabicam, Londinii 1884); »Catalogue of the Syriac manuscripts in the British Museum« (Londinii 1870–72, voluminum trium); »Catalogue of the Ethiopic manuscripts in the British Museum« (Londinii 1877) et »The empire of the Hittites« (editio altera Londinii 1886). 

Maximi momenti - praesertim quoad linguam Arabicam vetustiorem - fuit tractatio Anglica grammaticae Arabicae, quam C. P. Caspari confecerat. Post mortem edita sunt opera haec: »Lectures on the comparative grammar of the Semitic languages« (Cantabrigiae 1890, editore W. Robertson Smith herausgegeben); »A short history of Syriac literature« (Cantabrigiae 1894) et »The ecclesiastical history of Eusebius« (Syriace, una cum N. Mc Lean, Cantabrigiae 1898). Multas symbolas tradidit editionibus quas societas *Palaeographical Society* ex anno 1875 curavit.

Bibliographia
-------------

* Theodor Nöldeke: *William Wright.* In: *Deutsche Rundschau.* Heft 11, 1889, p. 306–308 (menadoc.bibliothek.uni-halle.de)
* Bernhard Maier: *Semitic Studies in Victorian Britain. A portrait of William Wright and his world through his letters.* Ergon-Verlag, Herbipoli 2011, ISBN 978-3-89913-855-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum Wright** spectant. |

* Opera varia ubi invenientur; worldcat.org
Wikidata Alanus Aspect
Res apud Vicidata repertae:Alanus Aspect: imagoAlanus Aspect: imago
*Nativitas*: 15 Iunii 1947; Aginnum  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: Professor, Director of Research at CNRS  
*Munus*: quantum physicist, researcher  
*Patronus*: École normale supérieure Paris-Saclay, Collegium Franciae, National Center for Scientific Research
**Memoria**

*Laurae*: Niels Bohr International Gold Medal, CNRS Gold medal, Frederic Ives Medal, Wolf Prize in Physics, Balzan Prize, Praemium Nobelianum physicae  

**Alanus Aspect** (natus die 15 Iulii 1947 Aginni) est physicus Francicus mechanicae quanticae peritus, qui anno 2022 praemium Nobelianum physicae accepit cum Antonio Zeilinger et Ioanne Clauser, ob studia inaequationis Bell et quanticae informaticae.

Alanus Aspect apud Scholam Polytechnicam docens.
Finitis studiis Scholae Normalis Cachan Universitatem Parisiensem XI frequentavit. Anno Nobeliano professor Scholae Polytechnicae Francicae est. Socius Academiae Europaeae, Academiae Scientiarum Francicae et Regalis Societatis Londini est. Anno 2014 a Legione Honoris acceptus est.

Notae
-----

1. ↑  The Nobel Prize in Physics 2022

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Store norske leksikon |
Homines educationem civilem Hongcongi recusant.
**Ius educationis** est pars iurum humanorum quo impubes vel adulescens educationem bene erudiari potest.

Universa Iurum Humanorum Declaratio ab articlu XXVI hoc ius spondet, etiam Pactio Internationalis de Iuribus Oeconomicis, Socialibus et Culturae ab articlu XIII et XIV hoc spondet. Etiam alia internationalis iurum humanorum lex, sicut Conventio de Iuribus Impuberum et Charta Socialis Europaea ius educationis spondent.

Ius educatio necesse est ad iura humana et tolerantiam promovendum, etiam ad laborem impuberum et praeiudicium discriminationis de puella prohibendum.

Nexus interni
-------------

* Dies Magistrorum Universalis
* Educatio de iuribus humanis
* Educatio gratuita
* Educatio inclusiva
* Finis Millennii Progressus
* Iura oeconomica, socialia et culturalia
* Internationalis iurum humanorum lex
* Pactio contra discriminationem in educatione
* Societas Educativa, Scientifica, et Culturalis Consocietatis Nationum
* Malala Yousafzai

Nexus externi
-------------

* *Right to Education* (situs publicus)
Talmud Babylonicum, index librorum Vilnae editorum (1880-1886), editionis Talmudis usitatissimae.
**Talmud** vel **Thalmud** (Hebraice תַּלְמוּד‎ 'disciplina, studium') est corpus iuris civilis et canonici Iudaeorum rabbinicorum, Misnam, seu compendium princeps, et Gemaram, seu commentarium, complectens. Sunt versiones duae: *Talmud* per se dicitur plerumque de *Talmude Babylonico*, quinto saeculo aerae vulgaris collato, sed etiam exstat *Talmud Hierosolymitanum* vel *Palaestinum*, saeculo quarto collatum. In his libris digesta est prior traditio oralis. Secundum hanc doctrinam plurimi Iudaei usque ad tempus recens vitas suas ordinaverunt. Hodie manet opus doctrinale post Biblia Hebraica (Thanach) gravissimum, praesertim apud orthodoxos.

Nomen
-----

Nomen Talmud a radice Hebraica למד (lmd), Latine ‚discere, docere‘ deductum est. Talmud et discendi et docendi actionem significat necnon litteras, quae tractantur.

Radix Aramaica גמר (gmr), ex qua verbum גְּמָרָא (gəmārā’) tractum est, itidem ‚disciplina‘ sive ‚doctrina‘ sonat.

Notae
-----

1. 1 2  Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre; *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "Talmud".

Editiones
---------

Talmud Babylonicum, editio recentior 20 voluminum
* Lazarus Goldschmidt (transl.): Der Babylonische Talmud, 12 vol. Francoforti/M. 2002, ISBN 3-633-54200-0 (prima editio: Berolini 1929–1936)
* I. Epstein (ed.): The Babylonian Talmud. Translated into English with notes, glossary and indices, 35 vol. Londinii 1935–1952

Bibliographia
-------------

* Commentarius de Talmude in *Encyclopaedia Britannica*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Talmud Babylonicum** spectant. |
Conchylia Mercenaria mercenaria (quahog), litore boreoccidentali Civitatum Foederatarum nativa, in popina urbis Cantabrigiae Massachusettensium stilo urbanissimo inlati, appositis patella embammatis frustumque limonii
**Ars coquinaria Civitatum Foederatarum** e culturis oritur migrantium et indigenarum Americanorum huius regionis. Migrantes ex Oceania, Asia, Africa, America Latina, Europa pluribus rationibus et variis epochis veniebant: edules plantarum animaliumque species sibi apportabant; cibos insuper Americae septentrionalis endemicos reppererunt ususque ab indigenis doctos adoptabant. Inde per regiones Civitatum Foederatarum consuetudines gastronomicae evolverunt inter se differentes non geographice tantum sed secundum linguas cultusque populorum immigratorum.

Bibliographia
-------------

* Gustavo Arellano, *Taco USA: How Mexican Food Conquered America*. Novi Eboraci: Scribner, 2012
* Paul Freedman, "American Restaurants and Cuisine in the Mid—Nineteenth Century" in *New England Quarterly* vol. 84 (2011) pp. 5-59 JSTOR
* Victor W. Geraci, Elizabeth S. Demers, edd. *Icons of American cooking*. Santa Barbara: Greenwood, 2011. Exemplar mutuabile

Nexus interni
-------------

* Gastronomia Californiensis
* Gastronomia Neo-Eboracensis
* Gastronomia Neomexicana
* Gastronomia Texana
**Pactio de cybercriminalitate** est conventum die 23 Novembris 2001 Budapestini inter gentes Consilii Europae pactum, ne per interrete et communicandi instrumenta socialia committantur scelera, sicut pornographia impuberum, scelus odio commissum, tromocratia computatralis, violationes datorum privatorum iurisque auctorum. Quae pactio valere coepit die 1 Iulii 2004.

Hodie memse Novembris anno 2023, 68 civitates, inter quas civitates non sociae Consilii Europae sicut Africa Australis, Brasilia, Canada, Columbia, Costarica, Ghana Iaponia, Marocum, Nigeria, Peruvia, Philippinae, CFA, hanc pactionem confirmaverunt.

Die 1 Martii 2006 protocollum ad pactionem de cybercriminalitate factum est, quod maledictionem xenophobicam et rassisticam interdicit.

Praeterea pactio de cybercriminalitate facta rationes requirit, quibus iura humana libertatesque satis protegantur, sicut iura posita in obligationibus quae ex conventione de iuribus humanis et libertatibus elementariis tuendis, pactione internationali de iuribus civilibus et politicis, ceterisque instrumentis internationalibus ad iura humana pertinentibus consequuntur. Quae pactio rationem proportionalitatis sibi incorporabit.

Notae
-----

1. ↑  De subscriptionibus et ratificationíbus.
2. ↑  Protocollum pactionis
3. ↑  Articulus 15.

Nexus interni
-------------

* Cybersecuritas
* Conventio Consilii Europae de liberis ab usurpatione et abusu sexuali protegendis
* Edictum generale de protectione datorum

Nexus externi
-------------

* Textus pactionis
Wikidata Amenephthis
Res apud Vicidata repertae:Amenephthis: imagoAmenephthis: imago
*Nativitas*: 13. saeculum a.C.n.;   
*Obitus*: 2 Maii 1203 a.C.n.;   
*Patria*: Aegyptus antiqua  

**Officium**

*Officium*: Pharao  
*Munus*: homo in re publica potens  

**Familia**

*Genitores*: Ramses II; Isetnofret  
*Coniunx*: Isetnofret II, Takhat  
*Proles*: Seti II, Twosret, Amenmesse, Merenptah  
*Familia*: Nineteenth Dynasty of Egypt
**Memoria**

*Sepultura*: Valles Regum  

**Amenephthis** sive nomine Aegyptio translitterato *Merneptah* fuit pharao Aegyptius, Rhamsi II antecessore, natus anno circiter 1270 a.C.n. qui iam senex ab anno circiter 1210 usque ad 1200 a.C.n. regnavit eoque anno mortuus est, succcessore Setho II. Mumia eius anno 1898 in sepulcro Amenophis II a Victore Loret(en) reperta est. Defectio solis anularis die 30 Octobris 1207 a.C.n. in Aegypto et Palaestina visa, in documentis Aegyptiis sub Amenephthis regno refertur.

Notae
-----

1. ↑  Orthographiae "Amenephthis" (in versione Armeniaca) et "Ammenephthis" apud fragmenta Manethonis reperiuntur

Bibliographia
-------------

* Jürgen von Beckerath, *Chronologie des Pharaonischen Ägypten* (Moguntiaci, 1997) p. 190
* Colin Humphreys, Graeme Waddington, "Solar eclipse of 1207 BC helps to date pharaohs" in *Astronomy & Geophysics* vol. 58 no. 5 (October 2017) pp. 5.39–5.42
* Grafton Elliot Smith, *The Royal Mummies* (Cairi, 1912) pp. 65-70

Vide etiam
----------

* Stela Amenephthis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Amenephthim** spectant. |

* Sarah Collins, "Oldest recorded solar eclipse helps date the Egyptian pharaohs" apud *Phys.org*
Lucius Aelius Caesar in aureo.
**Lucius Aelius Caesar** (natus **Lucius Ceionius Commodus** 13 Ianuarii circa annum 101, mortuus 1 Ianuarii 138) Filius erat Lucii Ceionii Commodi, consulis ordinarii anni 106 et Aeliae vel Fundaniae Plautiae.

Cursus honorum
--------------

Anno 130 praetor electus est, anno 136 fuit consul ordinarius cum fratre adoptivo, anno 137 consul II. Eodem anno imperium proconsulare in Pannonia accepit. Praeterea XVvir sacris faciundi erat.

Caesar
------

Inter 19 Iunii et 29 Augusti anni 136 ab Hadriano imperatore gravi morbo affecto adoptatus est et nomen Lucii Aelii Caesaris accepit.

Familia
-------

Uxor eius prima ignota est, sed secunda Avidia Plauta, filia Gaii Avidii Nigrini erat, qui initio Hadriani imperii supplico affectus erat. Filium ex ea Lucium Verum imperatorem habuit et duas filias Ceioniam Fabiam et Ceioniam Plautiam.

Mors
----

Aelius Caesar pulchra figura, sed infirma valetudine fuit: Initio anni 138 morbo mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Patres anno 106 una consulatum administraverant.
2. ↑  Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle, Darmstadii 1996, p. 326

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Tutilius Lupercus Pontianus et Publius Calpurnius Atilianus Atticus Rufus**  |  **Consul** 136cumSexto Vettuleno Civica Pompeiano | Successores:Lucius Aelius Caesar **II et Publius Coelius Balbinus Vibullius Pius**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Ceionius Commodus et Sextus Vettulenus Civica Pompeianus**  |  **Consul** 137cumPublio Coelio Balbino Vibullio Pio | Successores: **Kanus Iunius Niger et Gaius Pomponius Camerinus**  |
Statua gryphis in Basilica Sancti Marci Venetiae.
**Gryps** (-pis, *m*.; vel *gryps, -phis, *m*.*), vel **grypus** (-i, *m*.), est animal mythicum praeclarum cuius formam a mixtura variorum generum partium corporis efficit, enim corpus leonis, caput aquilae, et aures asini. A nonnullis saeculis gryphes in insigniis et architectura apparuerunt. Usitatissime est ut imagines in insigniis, primum, velut ut sculpturae in ecclesiis et ecclesiis cathedralibus inveniuntur. Arnstadii autem inveneris sic dictam Domum ad Gryphum aureum. Duces Pomeraniae gryphe tamquam insigni heraldico utebantur, unde et dynastia haec Gryphes appellatur; hodie gryps in insignibus urbium Pomeranorum invenitur, exempli gratia Gryphiswaldae, Belgardae, Rugenwaldiae et Stolpae.

Descriptus
----------

Illustratus gryphis.
Formam gryphi a corpore leonis, capite aquilae, et auribus asini efficit. Femina alas aquilinas habet interea mas spinas proiectas pro alis et minus frequenter depictus est. Gryps plerumque cruribus quattuor, alis et rostro aviario, unguibus aquilinis pro bracchiis leonis, et auribus asininis e calvaria proiciens repraesentatur. Nonnulli auctores dicunt caudam esse serpentem. 

Nidos construit, sicut aquila. Pro ovis achatas parit. Thesauros conditos et aurifodinas custodire dicitur; etiam inimicum equo esse: apud Vergilium legimus *iungentur iam grypes equis* quod proverbium fuit, rem non fieri posse subiciens; ab hac notione Ludovicus Ariostus saeculo sexto decimo commentus est alterum animal fabulare, iunctum a gryphe equoque: hippogryps, qui nunc in mythologiam vulgarem inivit.

Bibliographia
-------------

* Bisi, Anna Maria. 1965. *Il grifone: Storia di un motivo iconografico nell'antico Oriente mediterraneo* Romae: Università.

Fontes
------

* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* 24.6
* Physiologus (liber)

Notae
-----

1. ↑  De forma *gryps -phis, *m*.* vide "gryps" apud F. Gaffiot (1934). *Dictionnaire illustré latin-français*. Hachette. p. 727: "➵ la forme *gryph-* est de la décadence."
2. 1 2  Nomina *gryps* et *grypus* in lingua Latina classica derivantur. Pro Latinitate Mediaevali et Seriori gryphes, grypho, gryphus, etc. reperiuntur.

Nexus interni
-------------

* 6136 Gryphon

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **gryphem** spectant (Griffin, Griffins). |
*Vide etiam paginam discretivam:* Nova Cella (discretiva)

Monasterium Nova Cella
Ecclesia interna cum altari maiore
Porticus cum picturis muralibus
Canonia **Nova Cella** est monasterium Congregationis Canonicorum Regularium Lateranensium Austriacae (CRSA) in municipio Varnensi ac in Bauzani provinciae liberae prope Brixinonem situm.

Historia
--------

Anno 1140 Hartmannus, praepositus Canoniae Claustroneoburgensis primus episcopus Brixinensis factus anno 1142 templum atque coenobium Novae Cellae Reginberto viro nobili adiutrice condidit.

Ecclesia
--------

Prima ecclesia Romano genere insignis anno 1180 incendio absumpta est. In ecclesia reficienda turris quadrata et solida, etiam nunc conspicua, erecta est. Saeculo decimo quinto pilis est camera imposita decussatis fornicibus instructa, totaque moles ad artis Gothicae rationem accommodata est. Denique saeculo decimo octavo interior pars templi modo baroco mutata ornataque est. Abbatialis ecclesia Beatae Mariae Virgini in caelum assumptae dedicata anno 1956 basilicae minoris honoribus affecta est.

Porticus
--------

Est etiam porticus quadrilaterus, qui sacrae continuatur aedi, veteribus picturis exornata.

Nexus interni
-------------

* Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis (*regio*),
* Provincia Libera Bauzanensis seu Alta Athesia/Tirolis Meridionalis (*provincia* ac *terra*),
* Vallis Hisara (*communitas comprehensorialis*),
* Brixino.
* Varna.

Bibliographia
-------------

* Augustiner Chorherrenstift Neustift (ed.), 850 Jahre Augustinerchorherrenstift Neustift Brixen 1992.
* Max Schrott (ed.), Liber testamentorum Conventus Neocellensis, Bauzani 1967 (Geschichtsquellen des Etschlandes, 1).
* Ivana Passamani Bonomi, La rotonda di San Michele di Novacella: geometria di una chiesa – fortezza, in: Valentino Volta (ed.), Rotonde d'Italia, coordinamento grafico-editoriale Ivana Passamani Bonomi, ed. Jaca Book, Mediolani 2008.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Canoniam Novae Cellae** spectant. |

* Pagina monasterii domestica

Notae
-----

1. ↑  Regesta Imperii: Necrologium Novae Cellae Brixinensis
Minuta rubraque invertebrata subclassis Acarinorum classis Arachnidorum magnum invertebratum ordinis Opilionum parasitizant.
**Parasitismus** est coniunctio symbiotica inter binos organismos, ubi quidam organismus, parasitus appellatus, adiumentum ex hospite capit, saepe diutissime. Ad summam, parasiti hospitibus sunt minores, multum "specializationis" pro eorum modo vivendi habent, et hospitibis se citius et in pluribus numeris reproducunt. Incluta parasitismi exempla sunt coniunctiones inter hospites vertebrata et minuta animalia sicut cestoda, trematoda, plasmodia, et siphonaptera. Parasitismus distinguitur a parasitoidismo, coniunctione in quo hospites—saepe blattae, papiliones, formicae, et alia animalia parva—a parasito semper necantur.

Bibliographia
-------------

* Combes, Claude. 2005. *The Art of Being a Parasite.* Sicagi: University of Chicago Press.
* Desowitz, Robert. 1998. *Who Gave Pinta to the Santa Maria?* Harvest Books.
* Zimmer, Carl. 2001. *Parasite Rex*. Free Press.

Nexus interni
-------------

* Contagio
* Parasitologia
* Parasiti habitum mutantes
* Plasmodium
* Praedatio (biologia)
* Symbiosis
* Vector (epidemiologia)

Nexus externi
-------------

* Toxoplasmosis. Centers for Disease Control and Prevention.
* Parasitology Parasites Zoonoses.
* Parasitology. Situs apud Aberystwyth University.
* Parasitism Research.
* KSU: Parasitology Research.
* Medical Parasitology.
* Division of Parasitic Diseases. Centers for Disease Control and Prevention.
* VCU Virtual Parasite Project.
**Ioannes Stobaeus** (Graece: Ἰωάννης Στοβαῖος vel Στοβεύς) fuit auctor et collector carminum et textuum philosophicorum quinto saeculo p.C.n. florens.

De vita
-------

De vita eius nulla memorabilia tradita sunt. Cognomen eum Stobis in Macedonia natum esse indicat. Paulo post Hieroclem Alexandrinum vixisse putatur, quod neque eius nec ullorum auctorum recentiorum mentionem facit. Nullos cum auctores Christianos commemoraverit, saepe paganus habetur etiamsi praenomen eius originem Christianam significat.

De opere
--------

Collectionem variorum scriptorum Graecorum filio suo Septimio legendam confecit, ut in *Bibliotheca* patriarchae Photii traditur. De praefatione extremam tantum partem recepimus. Libri I et II de rebus physicis, ceteri de ethica egisse videntur. Quorum librorum secundus non nisi in fragmentis, tertius et quartus autem mutatis litteris servati sunt.

In opere suo Stobaeus plus quam 500 auctores commemorat. Inter fragmenta potissima sunt operis Euripidis partes, quae solum hic integrae servatae sunt.

Ultimi duo libri (Ἀνθολογία seu *Florilegium* dicti) primo 1535 Venetiis impressi sunt, anteriori (Ἐκλογαί, *Eclogae*) Antverpiae 1575 titulo *Ioannis Stobaei Eclogarum libri duo: quorum prior physicas, posterior ethicas complectitur; nunc primum editi* divulgati sunt.

Bibliographia
-------------

Editiones
* *Ioannou Stobaiou Anthologion = Ioannis Stobaei Florilegium*, recognovit Augustus Meineke, Sumptibus et Typis B.G. Teubneri, Lipsiae 1855–1864, 6 vol.
* *Anthologium*, recensuerunt Curtis Wachsmuth et Otto Hense, Apud Weidmannos, Berolini 1884–1923, 5 vol.

Commentationes
* G. Reydams-Schils, *Thinking through Excerpts. Studies on Stobaeus*, Brepols, Turnholti 2011, ISBN 978-2-503-52976-9
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Eupterotidae   
Subfamilia : Eupterotinae   
Genus : ***Cyrtojana***   
Aurivillius, 1911  
Species : ***C. trilineata***   
*Cyrtojana trilineata*   
Aurivillius, 1911  
Synonyma
\**Philotherma apithana* Hering, 1928

***Cyrtojana*** est monotypicum genus papilionum familiae Eupterotidarum, quod a Petro Olavo Christophoro Aurivillio anno 1911 descriptum est. ***Cyrtojana trilineata,*** species unica ab eodem auctore eodem anno descripta, in Africa Australi invenitur.

Notae
-----

1. ↑  Beccaloni, Scoble, Kitching, et al. Formula:LepIndex.
2. ↑  De Prins, J.; De Prins, W. (2017). Cyrtojana trilineata *Aurivillius, 1911*.. *Afromoths* .

Bibliographia
-------------

* Beccaloni, G. M. J. Scoble, I. Kitching, T. Simonsen, G, Robinson, B. Pitkin, et C. Lyal, eds. 2011. *Cyrtojana.* *The Global Lepidoptera Names Index.* Natural History Museum.
* De Prins, J. et W. De Prins. 2017. *Cyrtojana trilineata* Aurivillius, 1911. Afromoths.net.
"***An upstart crow, beautified with our feathers***", scilicet "novus corvus plumis nostris adornatus", sunt verba anno 1592 a Roberto Greene scripta et (paulo post eius mortem) in libro satyrico *Greene's Groat's Worth of Wit* divulgata; quibus verbis Greene a philologis compluribus Gulielmum Shakesperium, apud nullum auctorem anteriorem relatum, vituperare censetur:

*There is an upstart crow, beautified with our feathers, that with his tygers hart wrapt in a players hyde supposes he is as well able to bombast out a blanke verse as the best of you, and, being an absolute* Iohannes fac totum*, is in his owne conceit the onely Shake-scene in a countrey.*
In hac sententia Greene nomine gentilicio poëtae (quod alii saepe hyphene dividebant, *Shake-speare*) alludit et in *Shake-scene* (scil. "qui scaenam quassat") mutat. Eundem ludum post Shakesperium mortuum Beniaminus Jonson repetit, tali mutatione in verbis *shake a stage* effecta, in epigrammate suo "*To the memory of my beloved, the author, Mr. William Shakespeare*" (1623).

Notae
-----

1. ↑  Robertus Greene, *Greene's Groat's Worth of Wit* (1592)

Nexus externi
-------------

* Mark Alexander, "Greene's Groatsworth"
* "1592: Upstart Crow" apud shakespeare.palomar.edu

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Henricus Ranzovius
Res apud Vicidata repertae:Henricus Ranzovius: imagoHenricus Ranzovius: imago
*Nativitas*: 11 Martii 1526; Steinburg  
*Obitus*: 31 Decembris 1598; Schloss Breitenburg  
*Patria*: Dania  

**Officium**

*Munus*: scriptor, poet lawyer, Astrologus, humanista, miles, eruditus  

**Familia**

*Genitores*: Johan Rantzau; Anna Walstrop  
*Coniunx*: Christine von Halle  
*Proles*: Frants Rantzau, Breide Rantzau, Gerhard von Rantzau, Magdalene Rantzau, Elisabeth von Rantzau, Margarethe von Rantzau, Ollegaard Rantzau  

**Memoria**

*Laurae*: Knight of the Order of the Elephant  

**Henricus Ranzovius** sive **Henricus Rantzau**, natus die 11 Martii 1526 et vita functus 31 Decembris 1598, fuit dux militum, historicus, et poeta Latinus natione Danus. Erat etiam astrologus et hermestista.

Fuit ab anno 1556 usque ad annum 1598 produx cimbricus.

Ut dux militum comitatus est imperatorem Carolum Quintum ad urbem Divodurum obsidendam; postea factus est gubernator ducatus Holsteinensis.

Favit scientiis et litteris et ita protexit et promovit Michaelem Maierum, Nicolaum Raimarum Ursum.

Scripta eius
------------

* Christianus Cilicius Cimber ( sive Henricus Ranzovius): *Belli Dithmarsici descriptio.* Basileae, : Regius 1570.
* ed. Theophilus Sylvius: *Catalogus imperatorum.* Antverpiae : apus Plantinum 1580.
* *Epigrammata et carmina varia*, Lipsiae, 1585.
* *Genealogia Ranzoviana*, 1585.
* *Aoroscopographia*, 1585.
* *De somniis.* Rostock: Myliander 1591.
* *De conservanda valetudine.* Leipzig: Steinmann 1576.
* *Commentarius Bellicus.* Frankfurt a. M.: Palthenius 1595.
* *Epitaphia in obitum patris.* Leipzig: (Deffner) 1584.
* *De origine Cimbrorum.* 1594
* *Ranzovianum Calendarium.* Hamburg: Wolff 1590.
* *Tractatus astrologicus.* Frankfurt a. M.: Wechel 1593. Wittenberg: Meissner 1594.
* *Commentarius bellicus, 1595.*
* *Epigrammata* Henningi Conradini a Ranzovio edita

Nexus externi
-------------

* Ranzovius in *CAMENA*
* Peter Zeeberg. *Heinrich Rantzau (1526-98) and his humanist collaborators*
*Vide etiam paginam discretivam:* Medusa (discretiva)

Medusa ab Arnoldo Böcklin circa 1878 picta.
**Medusa** (Graece Μέδουσα) in mythologia Graeca fuit monstrum femineum, una trium Gorgonum, quae serpentes pro crinibus habuit, cuius vultus aspicientes eam in lapidem commutabat, a Perseo occisa. Medusa erat soror mortalis Sthenonis et Euryales, immortalium Gorgonum. Tres sorores filiae Phorci et Cetus fuisse feruntur; itaque nonnumquam a poetis Phorcides vocantur.

Fabulae
-------

Ovidius narrat Medusam primo formosissimam virginem fuisse, nec quidquam in illa formosius fuisse quam comam. Itaque turba procorum eam sequebatur. Sed cum Poseidon/Neptunus eam in templo Athenae/Minervae vitiavisset, divina virgo tam nefandum facinus inultum manere noluit et crines infelicis Medusae in angues mutavit. Ex eo tempore, si quis vultum eius aspexerat, extemplo in lapidem mutabatur. Postea, Athenae iussu et consilio, Perseus heros Medusae sopitae caput abscidit ac secum circumtulit, ut adversus hostes eo uteretur. Sanguine e vulnere manante et in terram delapso, equus alatus, Pegasus natus esse fertur, necnon Chrysaor, eius frater. Postremo dea Athena caput Medusae aegidi suae imposuit atque in pectore gessit, ut inimicos terreret.

Lucanus nobis tradidit veterem fabulam rationem reddentem, cur tanta multitudine serpentium omni genere Africa infestaretur: cum Perseus in Aethiopiam super steriles harenas Libyes volans iter faceret, guttae sanguinis tabe mixti e vulnere capitis Medusae destillabant ac terram inficiebant. Unde serpentes nati a vulgo dicebantur.

De Medusa in artibus
--------------------

Caput Medusae a Bernino sculpta. Sub anguibus vultus formosus videtur. 1630. Romae in Musaeo Capitolino.
Ab antiquis pictoribus et sculptoribus persaepe caput Medusae expressum est, in nummis etiam quibusdam Graecis et in denario Romano. Aetate hodierna quoque pictores et sculptores hoc argumentum sibi eligerunt: Caravaggius, Petrus Paulus Rubens, Berninus.

Notae
-----

1. ↑  *Ilias* V.739-742

Fontes
------

* Apollodorus 2.4.1-2
* Hesiodi Theogonia 270-283
* Hyginus mythographus *Fabulae* 151.
* *Ilias* XI.36-37
* Lucanus libro nono *Pharsaliae* versibus 624-699.
* Ovidius libro quarto Metamorphoseon versus 775-803.
	+ *Fastorum* 3.450-452.
* Strabo, libro decimo Geographicorum capite quinto 10

Nexus interni
-------------

* Medusa a Petro Paulo Rubens picta (circa 1618)
Wikidata Bartholomaeus I
Res apud Vicidata repertae:Bartholomaeus I: imagoBartholomaeus I: imagoBartholomaeus I: subscriptioBartholomaeus I: subscriptio
*Nativitas*: 29 Februarii 1940, 1940; Zeytinliköy  
*Patria*: Turcia  
*Nomen nativum*: Δημήτριος Αρχοντώνης
**Officium**

*Officium*: Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus  
*Munus*: clericus, theologus, environmentalist, international forum participant  
*Patronus*: Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Memoria**

*Laurae*: Sophie Prize, Four Freedoms Award – Freedom of Worship, Champions of the Earth, Grand Cross of the Order of the Star of Romania, Order of the Republic, Congressional Gold Medal, honorary doctor of the University of Edinburgh, Honorary doctor of the Tufts University, honorary doctor of the University of Vienna, Order of the Cross of Terra Mariana, 1st Class, honorary doctor of the University of Tübingen, Klaus Hemmerle Award, honorary doctor of the University of Sherbrooke, Honorary doctor of the Katholieke Universiteit Leuven, Order of Liberty, Order of Prince Yaroslav the Wise, 1st class, Order of the Golden Fleece, Grand Cross of the Order of Merit of Hungary, Grand Officer of the Order of the White Double Cross, Order of Stara Planina, Grand Cross of Honor for Services to the Republic of Austria, honorary doctorate of the University of Graz, Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, Order of Merit, 1st class, honorary doctorate from the Catholic University of Lublin, honorary doctor of the University of Munich, Honorary member of the Athens Academy, Order of the Holy Apostle Saint Andrew the First-Called, honorary doctor of the University of Crete, honorary doctor of the Catholic University of Paris, Q109986273, Q111164672, Palestinian Bethlehem 2000 Award, Grand Cross of the Order of the Holy Lamb  

**Bartholomaeus I** (natus *Demetrius Archontones,* Graece: *Δημήτριος Ἀρχοντώνης*, in insula Imbro Turciae die 29 Februarii 1940) est a die 2 Novembris 1991 270esimus Archiepiscopus Constantinopolitanus Novae Romae (*Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ῥώμης*) et Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus (*Οἰκουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως*) Ecclesiae Orthodoxae.

Alumnus est lycei Zographei Constantinopolitani, scholae theologicae Chalcae, Pontificii Instituti Orientalis Romae in urbe, instituti oecumenici Bossey, universitatis Monacensis. Lector fuit apud Pontificiam Universitatem Gregorianam.

Munus die 22 Octobris 1991 post mortem patriarchae Demetrii I de facto adsumpsit. Papa Benedictus XVI patriarcham Bartholomaeum Constantinopoli die 30 Novembris 2006 visitavit.

Nexus interni
-------------

* Index Archiepiscoporum et Patriarcharum Constantinopolitanorum
* Patriarchatus Oecumenicus Constantinopolitanus
* Patriarcha

Nexus externi
-------------

* "Orthodox-Altkatholische Arbeitsgruppe wird vom Ökumenischen Patriarchen empfangen" (Novembris 2011) apud *Utrechter Union der altkatholischen Kirchen*
**Caseus et panis sunt optima fercula sanis** (hexametrum Latinum) est sententia de regimine saepissime aevo medio citata, verbis paullo variis: videmus interdum 

* Caseus et panis sunt medicina sanis.

In *Regimine sanitatis Salernitano* reperitur:

* Caseus et panis, bonus est cibus hic bene sanis.

In opere ab Iohanne Fischart anno 1575 edito, cuius titulus est *Affentheurlich naupengeheurliche Geschichtklitterung*, eadem sententia macaronice exprimitur:

* Caseus und panis sind köstliche fercula sanis.

Proverbia haud dissimilia aliis linguis reperiuntur:

* Theodisce: Käs und Brot macht Wangen rot.
* Suecice: Ost och bröd gör kinden röd.

Verba Anglice *bread and cheese*, quibus Latine correspondent "caseus et panis", coniunguntur ad "cibum vilem seu quotidianum" significandum. Inde orta est locutio olim communis *Bread and cheese and kisses*.

Notae
-----

1. ↑  *Regimen sanitatis Salernitanum* cap.35 textus
2. ↑  E.g. "I love not the humor of bread and cheese": Gulielmus Shakesperius, *The Merry Wives of Windsor* 2.1.129

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Pars superior

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Heliconiinae   
Tribus : Argynnini   
Genus : *Brenthis*   
Species : ***Brenthis   
Rottemburg, 1775***
Synonyma
\* *Papilio ino* Rottemburg, 1775
* *Papilio dictynna* [Schiffermüller, 1775]
* *Papilio parthenie* Bergsträsser, 1780

Pars inferior.
***Brenthis ino*** est species papilionum familiae Nymphalidarum. Binomen ab S. A. von Rottemburg anno 1775 statutum est.

Subspecies
----------

* *B. i. ino* in Europa
* *B. i. achasis* (Fruhstorfer, 1907)
* *B. i. acrita* (Fruhstorfer, 1907)
* *B. i. adalberti* (Fruhstorfer, 1916)
* *B. i. amurensis* (Staudinger, 1887)
* *B. i. maxima* (Staudinger, 1887)
* *B. i. paidicus* (Fruhstorfer, 1907)
* *B. i. parvimarginalis* Nakahara, 1926
* *B. i. schmitzi* Wagener, 1983
* *B. i. siopelus* (Fruhstorfer, 1907)
* *B. i. tigroides* (Fruhstorfer, 1907)
* *B. i. trachalus* (Fruhstorfer, 1916)

Distributio geographica
-----------------------

*Brenthis ino* in Hispania, Francia, Italia, Europa Media et Septentrionali, Siberia, Asia temperata, Sina septentrionali, et Iaponia invenitur.

Habitatio
---------

Haec species prata umida et paludes vel turbaria a zero ad 1500 metra super maris aequor petit.

Descriptio
----------

*Brenthis ino* est papilio magnitudinis mediae, latitudine alarum a 34 ad 42 millimetra. Feminae maribus maiores et plerumque obscuriores sunt. Antennae sunt clavatae. Fundamentalis lateris superioris alarum color est aurantius, cui sunt aliquot maculae brunneae obscurae. Margines quoque sunt brunnei, parvis maculis fasciati. Inferius alarum latus aurantium crematum est, margine indentato et maculis brunneis obscuris in alis anterioribus, atque alis posteriorubus sunt maculae ravae marginibus brunneis nonnullaeque maculae brunneo obscuro purpureoque anulatae. Alae maculis argenteis carent.

Adulti a Iunio ad Augustum volant, secundum locum. Erucae hiemant. Larvae *Filipendula ulmaria,* *Filipendula vulgari,* *Rubo idaeo,* *Rubo saxatili,* *Sanguisorba minore,* et speciebus *Arunci* et *Spiraeae* vesci solent.

Pinacotheca
-----------

* Mas et femina coniuguntur.Mas et femina coniuguntur.
* Eruca.Eruca.
* Ambo unius speciminis latera.Ambo unius speciminis latera.

Notae
-----

1. 1 2 3 4  "*Brenthis* Hübner, [1819]" at Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms.*
2. ↑  Fauna europaea.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Brenthem inonem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • INPN France |

* Situs "Butterfly guide."
* Situs "Euro butterflies."
* *Brenthis ino* apud sittm Lepiforum.
* *Moths and Butterflies of Europe and North Africa.*