recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Ioanna Anglica (regina Siciliae)
Res apud Vicidata repertae:Ioanna Anglica (regina Siciliae): imagoIoanna Anglica (regina Siciliae): imago
*Nativitas*: October 1165; Castellum Andegavense  
*Obitus*: 4 Septembris 1199; Fons Ebraldi  

**Officium**

*Munus*: Regina  

**Familia**

*Genitores*: Henricus II; Alienora  
*Coniunx*: Guillelmus II, Raimundus VI  
*Proles*: Raimundus VII, Bohemond, Duke of Apulia  
*Familia*: Plantagenistae
**Memoria**

*Sepultura*: Fons Ebraldi  

**Insignia heraldica**

Ioanna Anglica (regina Siciliae): insigneIoanna Anglica (regina Siciliae): insigne
Alienora Aquitaniae (ad sinistram partem imaginis) cum filia Ioanna. Pictura muralis Sacelli Sanctae Radegundis Chinonii
Octo regis Henrici II liberi, scil. Guillelmus, Henricus rex iunior, Ricardus, Mathildis, Galfridus, Alienora, Ioanna et Iohannes. *Rotulus regum Angliae*: Bibliotheca Britannica MS Royal XIV.B.vi membrana 5 (saec. XIV ineunte)
**Ioanna** (nata mense Octobri 1165; mortua die 4 Septembris 1199) fuit filia natu minima Henrici II Angliae regis uxorisque Alienorae Aquitaniae. Nupsit die 13 Februarii 1177 Guillelmo II regi Siciliae; regina a Gualtero archiepiscopo Panormitano coronata est. Anno fere 1182 filium peperit post aliquot dies mortuum, si recte Robertus de Torigneio in *Chronicis* suis sub anno 1182 refert:

Audivimus a quibusdam quod Iohanna uxor Guillermi regis Siciliae ... peperit ei filium primogenitum, quam vocaverunt Boamundum. Qui cum a baptismate reverteretur, pater investivit eum ducatu Apuliae per aureum sceptrum quod in manu gerebat.
Guillelmo anno 1189 devicto et mortuo Ioanna captiva Tancredi successoris facta est. A fratre Ricardo liberata est.

Ioanna iuxta fratrem, cum huius sponsata Berengaria, ad Terram Sanctam in tertia expeditione sacra profecta est. In insula Cypro domnicellam, Isaacii Comneni filiam, incurrit et cum ea Tolosam rediit. Ibi Ioanna Raimundo VI Tolosano nupsit, cui peperit filium Raimundum patris successorem filiamque Ioannam. Anno autem 1199 Ioanna gravida a marito fugit, qui domnicellam Cypri aut uxorem aut paelecem fecit. Ioanna refugium in abbatia Fontis Ebraldi petivit, ibique parturiens mortua est. Iuxta illam filius Raimundus anno 1249 sepultus est.

Notae
-----

1. ↑  Robertus de Torigneio, *Chronicon* anno 1182 vol. 2 p. 115 Delisle

Bibliographia
-------------

* Fulvio Delle Donne, "Giovanna d'Inghilterra, regina di Sicilia" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 2001)

Nexus externi
-------------

* "Joan" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
Frons hodiernus: ad dexterum latus monasterium pristinum, postea tantummodo schola
Pars interior
**Ecclesia Ursulinarum** (Dacoromanice *Biserica Ursulinelor din Sibiu*, Theodisce *Ursulinenkirche Hermannstadt*, Hungarice *Az Orsolyák temploma*) est fanum Catholicum, media in urbe Cibinii, in via G-ral Magheru 35-38, situm.

Historia
--------

Ecclesia et monasterium temporibus felicibus
In initio agebatur de fano Dominicanorum. Reformatione incolis Germanicis imposita monasteria plurima abolita sunt. Quando Habsburgi venerunt contrareformatio effectum habuit in multis refundationibus. Anno 1753 Ursulinae fanum nactae scholam puellarum in situ instituerunt. Oratorium generi Baroco adaptum est. Restantia generis Gothici sacristia et capella quaedam sinistrae alae (cum porta, fenestris, columnis) sunt. 

Partes interiores mutatae sunt post altarium trium adventum. Quorum privilegiatum coronationem Deiparae monstrat, cum in ara laterali ad dexteram appareat Sancta Ursula et Angela Merici. Supra est Sanctus Emericus. In arae ad sinistram institutae imagine Angela Merici puellas docet. Deorsum omnia observat Stephanus rex Hungariae. 

In arcu triumphali, qui chorum a navibus separat, inscriptio magna lingua Latina exarata legi potest. Una cum anno 1774 litteris magnis descripto memoriam facit de Maria Theresia, imperatrice quam maecenatem huius ecclesiae colunt. Ecce eius verba: "Haec aedes pietate Mariae Theresiae reginae augustae fulta ac restaurata est".

Usus hodiernus
--------------

Anno 1997, christifideles Ecclesiae Graeco-Catholicae Romaniae fanum usare coeperunt. Pro istis christianis ritus Latini autem diebus Lunae, Mercurii et Saturni autem missae lingua Latina, diebus festis et Dominicis lingua Theodisca celebrantur.

Bibliographia
-------------

* Alexandru Avram, Vasile Crișan - "Ghid de oraș. Sibiu" (Ed. Sport-Turism, Hilariopoli, 1983), p. 100
* Alexandru Avram - "Municipiul Sibiu. Centrul istoric", in: *Topografia monumentelor din Transilvania* (tomus 5.1.1.), Coloniae Agrippinae, p. 84-85.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ursulinarum fanum Cibiniense** spectant (Ursuline Church Sibiu, Former ursuline convent in Sibiu). |

* De fama subterraneorum cuniculorum inter fanum et stationem ferriviariam praeter photographematum collectionem
* Informationes breves visitatoribus
* De ludorum historia
* Walter Klemm: "Geschichte der Pädagogischen Schule im Ursulinenkloster von Hermannstadt", Siebenbürger Zeitung, 23.11.2005 (de ludorum historia)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Sectio **medullae spinalis**
**Medulla spinalis** sive **medulla dorsualis** (Graece ῥαχίτης μύελος sive νωτιαῖος μύελος) est pars elongata systematis nervosi centralis Animalium Vertebratorum, quae medullam oblongatam prosequitur. Sita est in canale vertebrali, ubi defluit et ope nervorum spinalium, artus, truncum et cervicem sustentat. Labores communicandos impulsos nervosos agit invicem inter encephalum et corpus. Etiam systematis orthosympathetici et parasympathetici motus ducit. Medulla plene explicata in viris 45 centimetra patet atque 43 in feminis.

Inflammatio medullae spinalis dicitur myelitis.

Collocatio partis finalis **medullae** in canale vertebrali

Anatomia
--------

In sectionibus medullae transversalibus microscopio distingui possunt cornua anteriora et dorsalia. De consuetudine separantur laminae I-X, quo lamina I cornus dorsalis extremo sita est.

Sectio transversa medullae lumbalis cum laminis
* Lamina I — Zona marginalis
* Lamina II - Substantia gelatinosa externa

Circulatio sanguinis
--------------------

Tres arteriae medullae sanguinem ferunt: arteria spinalis anterior et duae arteriae spinales posteriores.

Mala et morbi medullae spinalis
-------------------------------

*Vide etiam: → Tabulam malorum morborumque medullae spinalis*  

Functiones laesae variis modis oriri possunt: malformationibus enim, vascularibus causis, inflammationibus, tumoribus intraspinalibus, myelopathiis metabolicis, detrimento radiationis causa. Symptomatum laesionum diversitates ex causis diversis, locatione vel locationibus, aliis malis explicantur. Pariter therapia uniformis non est, sed naturae ipsius mali accommodanda.

Notae
-----

1. ↑  Federative Committee on Anatomical Terminology (1998). *Terminologia Anatomica*. Stutgardiae: Thieme
2. ↑  Siebenhaar, F.J. (1850). *Terminologisches Wörterbuch der medicinischen Wissenschaften.* (ed. 2). Lipsiae: Arnoldische Buchhandlung.
3. 1 2  Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). *A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie.* Oxoniae: Clarendon Press.

Nexus interni
-------------

* Encephalomyelitis disseminata
* Institutum Cerebri et Medullae Spinalis
* Nervus spinalis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Lex similitudinis** axioma therapeuticum est homoeopathicum a Samuele Hahnemann descriptum, quod in arte medica postulat, ut medicamen deligere oporteat, cuius substantia propriam habet vim morbidas in corpore sano excitantem condiciones eis similes morbo curando productis. Morbus et medicamen eius curationi ex hac lege lectum simul agunt, ut duae vires polaritatis oppositae, quae, cum collatae atque invicem motae sint, ita coaequantur, ut non oppositio modo inter se tollatur sed ipsae etiam mutuo exstinguantur. Quodam in opere, quod dicitur *de locis in homine*, Hippocrati attribuito, sed vulgo spurio habito, scriptor fatetur, cum commune curationis praeceptum sit contraria contrariis, nonnumquam valere alterum praeceptum; nam similia similibus curantur. Cuius exempli gratia scriptor dixit, quae efficiant stranguriam, tussim, vomitum, profluvium, eadem hos morbos curare. Aqua calida, inquit, quae bibita, ut fere fit, vomitionem excitat, aliquando quoque causam removendo eam sistet. Ecce sane demonstrata est lex similitudinis.
**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Saurischia   
Subordo : Theropoda   
Infraordo : Carnosauria †   
Genus : ***Saltriovenator*** †  
dal Sasso, Maganuco, et Cau, 2018   
   

Fossile *Saltriovenator*
***Saltriovenator*** (-i, *m.*) est Dinosaure Ceratosaurium quod Iurassico inferiore (Sinemurensi, abhinc annorum circiter ducentos miliones) in Italia septentrionali habitabat, octo metra longum, tria metra altum, quingentas tonnas pondere. Procerissimus Dinosaurium (carnivorum) Italiae est.

Reliquia (*MSNM V3664* appellata) constant ex dentibus et fragmenta costarum dorsalium, scapularum, furculae, umeri, II metacarpalis, phalangis II-1, III-1, III-2, manualis ungualis III, fibulae proximalis, tarsalis distalis III et IV.

Fossile inventum est anno 1996 ab Angelo Zanella in lapicidinis ad oppidum Saltrii (Provincia Varisiensis Langobardiae), unde nomen capit; hodie in Museo Civili Historiae Naturalis Mediolani conservatur.

Notae
-----

1. ↑  Dal Sasso C, Maganuco S, Cau A. 2018. The oldest ceratosaurian (Dinosauria: Theropoda), from the Lower Jurassic of Italy, sheds light on the evolution of the three-fingered hand of birds. PeerJ 6:e5976

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Fossilworks |
Wikidata Mednicum
Res apud Vicidata repertae:Mednicum: insigneMednicum: insigne
*Civitas*: Lituania  
*Locus*: 55°44′0″N 22°22′0″E  
*Numerus incolarum*: 854  
*Zona horaria*: UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Varniai
**Gestio**

*Procuratio superior*: Telšiai District Municipality, Duchy of Samogitia  

**Mednicum** (Lituanice *Varniai*, usque ad saeculum XV *Medininkai*) est urbs districtus Telsensis Lituaniae.

Historia
--------

Saeculo XIV Samogitiae urbs magna fuit. Annis 1314, 1316, 1320, 1355, 1387, 1393, 1399 equites Ordinis Teutonici Mednicum oppugnabant; anno 1389 a Samogitis ad Mednicum debellati sunt. Anno 1413 Samogiti ab Iagaelone et Vitoldo baptizati sunt; anno 1417 Mednici ecclesia cathedralis aedificata est et sedes archiepiscopi Lituaniae hic fuerat usque ad saeculum XIX, cum Couna sedes nova facta est.

Mednici pars media (cum ecclesia cathedrali sanctorum Petri et Pauli).

Incolae noti
------------

* Stanislaus Czerski, canonicus Mednicensis

Notae
-----

1. ↑  Historiae Societatis Iesu partis quintae tomus prior, liber III, (122) 60; cf. Synodus Diaecesana Mednicensis, 1752; *ecclesia cathedralis Mednicensis*, — Ianociana... vol. I, Varsoviae et Lipsiae 1776, p. 236, etc.
2. ↑  In *Orbi Latino* (Brunopoli 1972, vol. II, p. 537) *Mednicum* dicitur *Mažeikiai* urbs Lituanica esse (quod menda est).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°44′0″N 22°22′0″E • *GeoNames* |

* Mednicum in *Visuotinė Lietuvių enciklopedija* **(Lituanice)**
Wikidata Saltia (oppidum)
Res apud Vicidata repertae:Saltia (oppidum): insigneSaltia (oppidum): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°55′0″N 14°53′0″E  
*Numerus incolarum*: 742  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Abellinas  

**Geographia**

*Superficies*: 4.96 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clusanum, Parolisium, Fanum Sancti Potiti, Sorbus, Vulturaria (Campania)  

**Tabula aut despectus**

Saltia (oppidum): situsSaltia (oppidum): situs
Saltia (oppidum)
**Saltia** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Saltia Hirpina*) (Italiane: *Salza Irpina*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Urbs nomisma aurea civilis virtutis causa tributum*Urbs nomisma aurea civilis virtutis causa tributum*

Nexus interni
-------------

* Campania,
* Provincia Abellinas / Abellinensis,
* Hirpinia,
* Abellinum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Saltiam** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
**Medma** sive **Mesma** (Graece: Μέδμη sive Μέδμα, in nummis Μέσμα) fuit urbs antiqua Magnae Graeciae in Italia meridiana in litore occidentali Bruttii (nunc Calabria) inter Hipponion et Metauri fluminis ostium sita.

Historia
--------

Medma fuit colonia a Locris sexto saeculo a.C.n. condita, a quibus minus quam unius diei iter distabat. Circa annum 500 una cum origine ac urbe Hipponio Crotonem debellavit. A Dionysio I tyranno Syracusarum pars incolarum vi Messanam translata est.

Reliquiae archaeologicae
------------------------

Area archaeologica prope Rosarnum (in Provincia Rhegina) in Calabria sita est, inventa in Museo nationale Magnae Graeciae exposita sunt.

Homines noti
------------

Medmae philosophus Philippus Opuntius natus esse putatur.

Bibliographia
-------------

* Diego Corso: *Sul sito di Medma. Appunti Storico-Critici.* Tipografia della pia casa di patronato pei minorenni, Florentiae 1888.
* Mario Lombardo: *Medma*. In: Der Neue Pauly (DNP), Vol. 7, Metzler, Stuttgardiae 1999, ISBN 3-476-01477-0, Col. 1123–1124.

Nexus interni
-------------

* Bruttium (*regionem*),
* Urbem metropolitanam Reginam,
* Rosarnum (*municipium*).

Nexus externi
-------------

* Pauca de Medma apud www.comune.rosarno.rc.it (Italiane)
* Nummi Medmae cusi (Anglice)

Notae
-----
Ariadna Imperatrix
**Aelia Ariadna** (Graece: *Αἴλια Ἀριάδνη*, nata circa annum 450, mortua anno 515) imperatrix Imperii Romani Orientalis et uxor imperatorum Zenonis (474 - 491) et Anastasii I (515 - 518) fuit.

Familia
-------

Ariadna filia Leonis I imperatoris et Aeliae Verinae erat. Sororem Leontiam habuit.

Vita
----

Anno 466 vel 467 Tarasicodissae duci militum nupsit, qui postea Zeno imperator factus est. Filium genuit, qui anno 474 Leo II breve tempus imperator fuit. Qui puer maritum Zenonem consortem imperii fecit atque Ariadna die 29 Ianuarii 474 *Augusta* nominata est. Cum Flavius Basiliscus avunculus mense Ianuario 475 Zenonem ex urbe Constantinopoli expulisset et ipse purpuram sumpsit, Ariadna cum marito in exilium iit et mense Augusto 476 cum eo rediit, cum Basiliscus deponeretur. Zenone anno 491 mortuo non Flavius Longinus frater eius, sed Anastasius *silentiarius* successor electus est, cui Ariadna die 20 Maii nupsit. Sed de novo marito liberos non peperit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ariadnam imperatricem** spectant (Empress Ariadne, Aelia Ariadne). |
Auditores concentus per dies festos Woodstock, anno 1969 prope Woodstock, oppidum in civitate Novi Eboraci, actos, ubi permulti musici luserunt, inter quos erant Ioanna Baez, The Who, Jefferson Airplane, Jimi Hendrix.
**Musica popularis** est globus generum musicorum quem vulgus generale decerpsit. Plurima musica popularis macello vulgi venditatur, dissimilis musicae classicae, quae in historia erat musica divitum societatis, dissimilisque musicae patriae hominum, quae non macello vulgi venditata est. Musica popularis hominibus quibusdam non placet, nam haec musica ipse multitudini immani placet.

*Musica popularis* ut **musica pop** imminuitur. Homines musicam pop subgenus musicae popularis esse saepe interpretantur.

Inter genera musicae popularis sunt:

* Auscultatio facilis
* Blues
* Disco
* Iazium
* Musica electronica
* Metal (musica)
* MPB
* Latina
* Musica punk
* Musica rock
* Musica ruris
* Musica urbis
* Nova Aetas
* Nova Unda
* Reggaea

Bibliographia
-------------

* Wilfred Dolfsma, "The Consumption of Music and the Expression of Values: A Social Economic Explanation for the Advent of Pop Music" in *American Journal of Economics and Sociology* (Octobri 1999)

Nexus interni
-------------

* AKB48
* Americana (musica)
* Cultura popularis
* Michael Jackson
* Elio e le Storie Tese
* Eminem
* Juanes
* Madonna (cantrix)
* Perfume
* Shakira
* Salvator et Cara
* T.A.T.u.
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Hesperiidae   
Genus : *Erynnis*   
Species : ***E. propertius***   
*Erynnis propertius*   
(Scudder & Burgess, 1870)  
Synonyma
\**Nisoniades propertius* Scudder & Burgess, 1870
* *Nisoniades tibullus* Scudder & Burgess, 1870
* *Thanaos propertius* Lintner, 1881

***Erynnis propertius*** (Anglice *Propertius duskywing*) est papilio familiae Hesperiidarum, in America Septentrionali endemicus, a meridiana Columbia Britannica ad meridiem secundum Acclivitatem Pacificam ad Californiam Inferiorem inventus.

Latitudo alarum est 35–45 mm. Est singula generatio per annum. Adulti a Martio ad Iulium volare solent.

Larvae speciebus generis *Quercus* vescuntur, inter quas *Quercus agrifolia* et *Quercus garryana.* Adulti nectar variorum florum sorbillant.

Nexus externi
-------------

* De specie apud situm butterfliesandmoths.org (Butterflies and Moths of North America)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Erynnem propertium*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Erynnem propertium*** spectant. |
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Hesperiidae   
Tribus : Erynnini   
Genus : *Erynnis*   
Species : ***E. icelus***   
*Erynnis icelus*   
(Scudder & Burgess, 1870)  
Synonyma
\**Nisoniades icelus* Scudder & Burgess, 1870
* *Nisoniades icelus* Lintner, 1872
* *Nisoniades bautista* Plötz, 1884
* *Nisoniades hamamaelidis* Scudder, 1889
* *Thanaos icelus* (Scudder & Burgess, 1870)

***Erynnis icelus*** est papilio familiae Hesperiidarum, qui in boreali America Septentrionali, a Territoriis Boreoccidentalibus trans Canadam meridianam ad Novam Scotiam, ad meridiem in montibus occidentalibus ad Arizonam meridianam et Novum Mexicum meridianum, ad orientem ad Arcansiam, Alabamam boreorientalem, et Georgiam septentrionalem endemicus est.

Latitudo alarum est 29–38 mm. Est singula generatio per annum. Adulti a mense Aprili ad Iulium ineuntem vegeti sunt. Aliquando raro est generatio altera in Montibus Appalachianis meridianis.

Larvae speciebus generum *Salicis, Populi,* et aliquando *Betulae* vescuntur. Adulti nectar florum *Ceanothi americani, Fragariae vescae, Rhododendri groenlandici, Rhododendri tomentosi, Rhododendri neoglandulosum,*et *Viciae americanae,* et specierum generum *Apocyni, Barbareae, Lupini, Rubi,* et
*Vaccinii* sorbillant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Erynnem icelus*** spectant. |

* De specie apud situm bugguide.net
* De specie apud situm cbif.gc.ca (Lepidoptera Canadae)
* De specie apud situm nearctica.com
Wikidata Vitricium
Res apud Vicidata repertae:Vitricium: insigneVitricium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°40′0″N 7°41′21″E  
*Numerus incolarum*: 2 642  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 8.36 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Calanum ad Sanctum Victorem, Campi ad Prata, Ixonia, Mons Joviculus, Arnadium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Moûtiers  

**Tabula aut despectus**

Vitricium: situsVitricium: situs
Vitricium
**Vitricum** (-ii, *n.*) (alia nomina: *Bitricium*, *Utricium*, *Vitricium*) (hodie vulgo *Verrès*; *Castel Verres*, a 1939 usque ad 1946) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 2 750 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Vitricenses* seu *Vitricienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

La Barmaz, Le Baracon, Bérat, Carogne, Casset, Champore, Chopine, Chavascon, Le Crest, Le Glair, Le Gramonier, La Grange Neuve, La Murasse, La Nâche, Omeins, Piet, Polarey, Possuey, Praz-Ussel, Couassod, Roléchon, Riorte, Riverolaz, Rovarey, Sérémont, La Tour, Torille, Vert, Vianad, Vigne-Gard, Veusoz.

Municipia finitima
------------------

* Arnadium (hodie vulgo *Arnad*),
* Calanum ad Sanctum Victorem (hodie vulgo *Challand-Saint-Victor*),
* Campi ad Prata (hodie vulgo: *Champdepraz*),
* Ixonia (hodie vulgo *Issogne*),
* Mons Joviculus (hodie vulgo *Montjovet*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vitricum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Vitricii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Vitricii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
3. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
4. ↑
5. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
6. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
Wikidata Honorius Augustodunensis
Res apud Vicidata repertae:Honorius Augustodunensis: imagoHonorius Augustodunensis: imago
*Nativitas*: 1080s;   
*Obitus*: 1154;   
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: monachus, theologus, philosophus, geographus, presbyter, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Honorius Augustodunensis** fuit scriptor Latinus saeculi XII. De vita eius nihil scimus nisi quod in libro *De luminaribus Ecclesiae* indicem operum vigintiduo a seipso scriptorum conficit seque in his verbis describit: "Honorius Augustodunensis ecclesiae presbyter et scholasticus". Liber alter, titulo *Elucidarium*, in Anglia scripsit, et ibi discipulus fuit Anselmi. Sed tertium opus, scilicet *Imaginem mundi*, abbati monasterii Ratisbonensis, Christiano nomine, ut monachus illius monasterii dicavit, et eiusdem urbis, solae inter omnes urbes Germaniae, descriptionem dedit.

Opera
-----

* *Elucidarium*
* *Sigillum sanctae Mariae*
* *Inevitabile*
* *Speculum Ecclesiae*
* *Offendiculum*
* *Summa totius*
* *Gemma animae*
* *Sacramentarium*
* *Neocosmos*
* *Echaristion*
* *Cognitio vitae*
* *Imago mundi*
* *Summa gloria*
* *Scala caeli*
* *Commentarium in Canticum Canticorum*
* *Commentarium in Psalmos*
* *Clavis physicae*
* *De luminaribus ecclesiae*

Nexus externi
-------------

* Honorius Augustodunensis in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Loris Sturlese, "Zwischen Anselm und Johannes Scotus Eriugena: der setsame Fall des Honorius, des Mönchs von Regensburg" in Burkhard Mojsisch, Olaf Pluta, edd. *Historia Philosophiae Medii Aevi* (John Benjamins, 1991. ISBN 90-6032-090-5) pp. 928-951 paginae selectae apud Google Books
Wikidata Honoratus Daumier
Res apud Vicidata repertae:Honoratus Daumier: imagoHonoratus Daumier: imago
*Nativitas*: 26 Februarii 1808; Massilia  
*Obitus*: 10 Februarii 1879; Valmondois  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: pictor, architectural draftsperson, caricaturist, Sculptor, lithographer, Chalcographus, Pictor librorum, graphic artist  
*Patronus*: Le Charivari, La Silhouette, La Caricature
**Familia**

*Coniunx*: Alexandrine Dassy  

**Memoria**

*Sepultura*: Valmondois, Coemeterium Père Lachaise  

*Gargantua* (lithographia).
**Honoratus Daumier** (natus die 26 Februarii 1808 Massiliae; mortuus die 10 Februarii 1879 in Valmondois in praefectura Vallis Oesiae) fuit pictor, graphicus et saturae auctor Francicus. Daumier ad scholam Realismi, quae dicitur, pertinebat.

Delineatio satirica
-------------------

Daumier gloriam adeptus est iam serie praetitulata »Robert Macaire«, quae in periodico »Charivari« apparuerat. Eius imagines agunt casus facetos et quotidiana, stultitias in hominibus miris, rerum magnarum debilitates, consuetudines ornatusque in more.

Latus comicum trossulorum paganorumque acriter et fortiter, nonnumquam etiam immaniter aggressus est. Huc magni maioris sint: »Bons bourgeois«, »Pastorales«, »Locataires et propriétaires«, »Les papas«, »Les beaux jours de la vie«, »Représentants représentés«, collectio gryllorum senatorum, necnon »Idylles parlementaires«, opus magnum leporis politico-satirici. In duobus novissimis operibus Res novae anni 1848 olentur.

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 4. Lipsiae 1906, p. 544 (hic in interreti)

Bibliographia
-------------

* Albrecht, Jürg Albrecht. 1984. *Honoré Daumier.* Rowohlt: Reinbek. (*Rowohlts Monographien*, 326.)
* Laughton, Bruce. *Honoré Daumier*. Novo Portu: Yale University Press. ISBN 0-300-06945-6
* Robert Jordan: *Modelle – Masken – Menschen.* Biographischer Roman über Honoré Daumier. Petermänken-Verlag, Suerini 1956
* H. Schwarz: *Daumier, Gill et Nadar.* In: *Gazette des Beaux-Arts*. XLIX, 1957, p. 89 ss.
* Rudolf Pillep: *Honoré Daumier*. Verlag der Kunst, Dresdae 1979
* Mathias Arnold: *Honoré Daumier – Leben und Werk.* Belser Verlag, Stuttgardiae/Turici 1987, ISBN 3-7630-1927-8.
* Michael Brunner et al. (Hrsg.): *Géricault, Delacroix, Daumier und Zeitgenossen. Französische Lithographien und Zeichnungen.* bearb. von Karin Althaus, Michael Mohr und Götz J. Pfeiffer, Imhof-Verlag, Petersberg 2009, ISBN 978-3-86568-403-5.
* Roger Münch, Matthias Winzen (Hrsg.): *Daumier und sein Paris. Kunst und Technik einer Metropole*. Kehrer Verlag, Heidelbergae/Berolini 2010, ISBN 978-3-86828-180-4.
* *Monsieur Daumier, Ihre Serie ist reizvoll. Die Stiftung Kames*. Berolini/Monaci: Deutscher Kunstverlag 2012, ISBN 978-3-422-07175-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Honoratum Daumier** spectant. |

* Noack. L.& D. www.daumier.org Biographia, bibliographia etc.
* Noack, L.&.D. www.daumier-register.org Operum index
* Societas Honorati Daumier, quae dicitur
Alexander Caratheodores
**Alexander Caratheodores pasas**, litteris Graecis Αλέξανδρος Καραθεοδωρής πασάς; Turcice *Aleksandros Karatodori* (natus Berolini anno 1833; mortuus 1906) fuit vir publicus Imperii Ottomanici, Phanariotes origine Graeca. Fuit legatus Imperii ad Congressum Berolini anni 1878 et postea gubernator insularum Sami et Cretae.

Vita
----

Natus Berolini e stirpe Graeca inter familias quae dicuntur Phanariotae, fratre Constantino Caratheodore, Alexander Caratheodores legibus studuit Lutetiae inter annos 1855 et 1860. Fuit legatus Imperii Ottomanici pro foedere Sancti Stephani anni 1878 et postea Berolini in congressu ubi foedus Berolini praeparatus est.
Socer eius Constantinus Caratheodores mathematicus erat.

Tabula magistratuum et munerum
------------------------------

* Legatus Imperii Ottomanici ad Congressum Berolini anni 1878
* Gubernator provinciae Cretae November 1878 - December 1878
* Minister rerum externarum Imperii Ottomanici 1879
* Gubernator insulae Sami 1885 - 1894
* Gubernator provinciae Cretae Martius 1895 - Februarius 1896

Bibliographia
-------------

* Λιλή Μακράκη, *Ελευθέριος Βενιζέλος 1864-1910: η διάπλαση ενος εθνικού ηγέτη* (Athenis 1992. ISBN 978-960-250-071-2) pp. 298-300.
Wikidata Alexander Downer
Res apud Vicidata repertae:Alexander Downer: imagoAlexander Downer: imago
*Nativitas*: 9 Septembris 1951; Adelaidis  
*Patria*: Australia  
*Nomen nativum*: Alexander John Gosse Downer
**Officium**

*Officium*: member of the Australian House of Representatives, Minister for Foreign Affairs, Leader of the Opposition of Australia, Australian High Commissioner to the United Kingdom  
*Munus*: oeconomus, legatus, politicus, political adviser, international forum participant  
*Patronus*: Consociatio Nationum, Bank of New South Wales, Department of Foreign Affairs and Trade, Australian Chamber of Commerce and Industry, Milcolumbus Fraser, Andrew Peacock, Carnegie Mellon University, Universitas Adelaidensis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Liberalis Australiana  
*Religio*: Anglicanismus
**Familia**

*Genitores*: Alick Downer; Mary Downer  
*Coniunx*: Nicky Downer  
*Proles*: Georgina Downer  
*Familia*: Downer family
**Memoria**

*Laurae*: Centenary Medal, Companion of the Order of Australia  

**Alexander Ioannes Downer**, vulgo plene *Alexander John Gosse Downer* (Adelaidopoli natus die 9 Septembris 1951) est politicus Australiae.

Filius politici Alexandri Russell Downer et nepos politici Ioannis Downer, Alexander Ioannes Downer partim Geelong in urbe, partim in Anglia educatus est. Alumnus est universitatis Novocastellensis. Minister a rebus externis a die 11 Martii 1996 usque ad 3 Decembris 2007 fuit, primo ministro Ioanne Howard. A die 27 Iunii 2014 Londinii commissarius principalis Australiae iuxta regimen Britannicum meret.

Bibliographia
-------------

* "Taking his leave" in *Sydney Morning Herald* (2 Iulii 2008)
* Amy Remeikis, "Alexander Downer: the gaffe-prone conservative and unlikely anti-Trump hero" in *The Guardian* (31 Decembris 2017)

Ministri rerum externarum Australiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Edmundus Barton • Alfredus Deakin • Gulielmus Hughes • Georgius Reid • Alfredus Deakin • Lee Batchelor • Littleton Groom • Lee Batchelor • Iosias Thomas • Patricius Glynn • Ioannes Arthur • Hugo Mahon • Gulielmus Hughes • Stanley Bruce • Iacobus Scullin • Ioannes Latham • Georgius Pearce • Gulielmus Hughes • Henricus Somer Gullett • Ioannes McEwen • Fridericus Haroldus Stewart • Herbertus Vere Evatt • Percy Spender • Ricardus Casey • Robertus Menzies • Garfield Barwick • Paulus Hasluck • Gordon Freeth • Gulielmus McMahon • Leslie Bury • Nigellus Bowen • Gough Whitlam • Donaldus Willesee • Andreas Peacock • Antonius Street • Gulielmus Hayden • Gareth Evans • Alexander Downer • Stephanus Smith • Coemgenus Rudd • Robertus Carr • Iulia Bishop • Marise Payne • Penelope Wong
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Australiae |
|  |
Wikidata Vladimirus Favorskij
Res apud Vicidata repertae:Vladimirus Favorskij: imagoVladimirus Favorskij: imago
*Nativitas*: 2 Martii 1886; Moscua  
*Obitus*: 29 Decembris 1964; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: Chalcographus, pictor, graphic artist, portrait painter, xylographer, art historian, scenographer, Praeceptor, professor, Sculptor, Pictor librorum  

**Memoria**

*Laurae*: People's Painter of the USSR, Lenin Prize, Cross of St. George 4th class  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Vladimirus Andreae filius Favorskij** (Russice Владимир Андреевич Фаворский, tr. *Vladimir Andreevič Favorskij*; natus die 14 Martii 1886 Moscuae, mortuus die 29 Decembris 1964 ibidem) fuit pictor graphicae atque auctor effigierum et operum tectorium, scaenographus, paedagogus ac theoreticus artis picturae Russicus et Sovieticus, socius correspondens (ab anno 1957), dein (ab anno 1962) academicus Academiae Artium URSS. Praemio Leniniano (anno 1962) atque titulo Artificis Popularis URSS (anno 1963) ornatus est.

Vladimirus Favorskij a se pictus anno 1912

Vita et opera
-------------

Vladimirus Favorskij annis ab 1903 ad 1905 Moscuae apud Constantinum Juon, annis 1906 et 1907 Monaci apud Simeonem Hollósy, dein annis 1907–1913 in Universitate Moscuensi studebat. In bellis mundano primo et civili Russico participavit. Ab anno 1920 ad annum 1948 professor nonnullarum scholarum artium (alter post alterum) fuit.

Ab anno 1907, technica xylographiae utens, ut plurimum picturas pro libris creabat. Theoriam expolitionis libri ut unitatis principiorum functionalis et elaboravit. Itemque ut auctor effigierum notus est. Etiam se ad artem monumentalem applicavit (opera tectoria nonnulla fecit), ubi synthesem architecturae et artis picturae petivit. Praeterea, nonnumquam ad elaborationes scaenarum theatricarum contribuit. Certa opera de theoria artis scripsit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vladimirum Favorskij** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Grove Art • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Vladimiro Favorskij *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Vladimirus Arsen'ev
Res apud Vicidata repertae:Vladimirus Arsen'ev: imagoVladimirus Arsen'ev: imagoVladimirus Arsen'ev: subscriptioVladimirus Arsen'ev: subscriptio
*Nativitas*: 29 Augusti 1872; Petropolis  
*Obitus*: 4 Septembris 1930; Vladivostokium  
*Patria*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: museum director  
*Munus*: explorator, geographus, scriptor, ethnographer, meteorologist, miles, linguarum Orientalium peritus, traveler, orationis solutae peritus  
*Patronus*: Khabarovsk museum named after Grodekov, Khabarovsk museum named after Grodekov
**Familia**

*Familia*: Q4070053
**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Anna, 3rd class, Order of Saint Stanislaus, 2nd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Medal for China campaign, Medal 100 year 1812, Order of Saint Stanislaus, 3rd class, Order of Saint Anna, 2nd class, Order of Saint Anna, 4th class, Russo-Japanese War Medal, Medal "In memory of the 300th anniversary of Romanov dynasty", Fellow of the Royal Geographical Society  
*Sepultura*: Naval Cemetery (Vladivostok)  

**Vladimirus Claudii filius Arsen'ev** (Russice Владимир Клавдиевич Арсеньев, tr. *Vladimir Klavdievič Arsen'ev*; 10 Septembris 1872 – 4 Septembris 1930) fuit explorator Orientis Extremi Russiae, geographus, ethnographus et scriptor Russicus Sovieticus.

Vladimirus Arsen'ev nonnullas expeditiones in terras remotas orientales Russiae perfecit (annis 1902 – 1903, 1906 – 1907, 1908 – 1910, 1918, 1923 et 1927), quarum tempore geographiae et vitae aboriginum locorum illorum studevit. Eventa peregrinationium suarum describens, scripsit certos libros, quorum notissimi sunt *Per territorium Ussuriensem* («По Уссурийскому краю», 1921), *Dersu Uzala* («Дерсу Узала», 1923) et *In montibus Sichote-Alin* («В горах Сихотэ-Алиня», anno 1937 sicut editio sepatata in lucem editus). Ut scriptor, Arsen'ev fuit creator "directionis regionalis" in litteratura Russica.

Fontes
------

* *Encyclopaedia Sovietica Magna*, editio tertia **(Russice)**
* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* = Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vladimirum Arsen'ev** spectant. |
Tabula progenierum Chai
**Erebus** (Graece Ἔρεβος) in mythologia Graeca fuit deus primordialis, secundum Hesiodum filius Chai, frater Noctis, pater Aetheris et Diei. Est tenebrarum infernarum prosopopoeia.

Genealogia Hygini mythographi paulo ab Hesiodi descriptione differt:

> Ex Caligine Chaos: ex Chao et Caligine Nox Dies Erebus Aether. ex Nocte et Erebo Fatum Senectus Mors Letum †Continentia Somnus Somnia <Amor> id est Lysimeles, Epiphron †dumiles Porphyrion Epaphus Discordia Miseria Petulantia Nemesis Euphrosyne Amicitia Misericordia Styx; Parcae tres, id est Clotho Lachesis Atropos; Hesperides, Aegle Hesperie †aerica.
> 
> 

In Graecis litteris, Erebus locus subterraneus esse constat, quem mortui transeunt cum primum moriuntur. Auctores interdum Erebo et Tartaro indistincte utuntur. Nomen Ἔρεβος ortum est a Protoindoeuropaea radice *\*h1regʷ-es/os-* "tenebrae" (cf. Sanscrite *rájas*, Gothice *riqis*, Nordice vetere *røkkr*).

Notae
-----

1. ↑  Hesiodi *Theogonia* 123–25.
2. ↑  Elizabeth, Alice (1896).
3. ↑  Morford, Mark P. O. (1999).
4. ↑  Peck, Harry Thurston (1897).
5. ↑  Rengel, Marian (2009).
6. ↑  Turner, Patricia (2001).
7. ↑  Harper, Douglas.
8. ↑  R. S. P. Beekes, *Etymological Dictionary of Greek*, Brill, 2009, p. 451.
9. ↑  Ἔρεβος.

Fontes
------

* Evelyn-White, Hugh G. (1914). "Theogony". *The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White*. *Perseus Digital Library Project*. Cambridge: Harvard University Press.
* Smith, William; *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, London (1873). "E'rebos"

Nexus interni
-------------

* Charon
* Nox
* Cosmogonia

Nexus externi
-------------

* The Theoi Project, "Erebos"
Wikidata Benignus Aquino tertius
Res apud Vicidata repertae:Benignus Aquino tertius: imagoBenignus Aquino tertius: imagoBenignus Aquino tertius: subscriptioBenignus Aquino tertius: subscriptio
*Nativitas*: 8 Februarii 1960; Manila  
*Obitus*: 24 Iunii 2021; Urbs Cesonensis  
*Patria*: Philippinae  
*Nomen nativum*: Benigno Simeon Cojuangco Aquino III
**Officium**

*Officium*: President of the Philippines, Member of the House of Representatives of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines, Deputy Speaker of the House of Representatives of the Philippines, Secretary of the Interior and Local Government  
*Munus*: politicus, oeconomus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Liberal Party of the Philippines  
*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Benignus Aquino iunior; Corazon Aquino  
*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Cordon of the Supreme Order of the Chrysanthemum, Star of the Republic of Indonesia, Ordo pro Merito Melitensi, Order of Lakandula  
*Sepultura*: Manila Memorial Park Sucat  

Noynoy Aquino
**Benignus Simeon Cojuangco Aquino**, tertius huius nominis (Philippinice *Benigno Simeón Cojuangco Aquino III* seu *Noynoy Aquino*); natus die 8 Februarii, 1960 in oppido *Tarlac*, caelebs, mortuus anno 2021, fuit vir politicus liberalis, electus senator anno 2007, et Praeses fuit Philippinarum ab anno 2010 anno 2016 usque.

Titulus est "Artium Baccalaureus" in Universitate Athenaea Manilensis anno 1981. Filius est Praesidis Corazon Aquino et Senatoris Benigni Aquino iunioris, frater Christinae Bernadetta Aquino. Vulneratus est in rebellione anno 1987.

Praesides rei publicae Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Aguinaldo 1899-1901 • Manuel Quezon 1935 • Iosephus Laurel 1943 • Sergius Osmeña 1944 • Manuel Roxas 1946 • Elpidius Quirino 1948 • Raimundus Magsaysay 1953 • Carolus P. Garcia 1957 • Deodatus Macapagal 1961 • Ferdinandus Marcos 1965 • Corazón Aquino 1986 • Fidelis Ramos 1992 • Iosephus Estrada 1998 • Gloria Macapagal-Arroyo 2001 • Benignus Aquino tertius 2010 • Rodericus Duterte 2016 • Ferdinandus Marcos iunior 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Secretarii rerum externarum Philippinenses |
|  |
*Haec pagina de populo antiquo explicat. Si Assyrios praesentis aetatis quaeris, vide Assyrii (praesens aetas).*
**Assyrii** (Accadice Assūrāju) fuerunt populus, qui antiquitate in media septentrionalique Mesopotamia (quae regiones his diebus ad Iracam Turciamque pertinent) habitabat. Assyrios ex secundo millesimo a.C.n. ad Tigrim medium sedes collocavisse repertis archaeologicis confirmatum est. Saepius partes Mesopotamiae Syriaeque septentrionales una cum Babylone urbe in dicionem suam redigerunt. Ad culturam Assyriam plurimum Sumerica contulit. Deus principalis fuit Assur, patronus urbis  homonymi.

Lingua Assyrica
---------------

Lingua Assyrica est dialectus linguae Accadicae, quae ad linguas Semiticas pertinet.

Historia
--------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Assyria

Bibliographia
-------------

* Eva Cancik-Kirschbaum: Die Assyrer. Geschichte, Gesellschaft, Kultur. C.H.Beck, Monaci 2003, ISBN 3-406-50828-6.
* Francis Joannès: Dictionnaire de la civilisation mésopotamienne. Robert Laffont, Parisiis 2001, ISBN 2-221-09207-4.
* Karen Radner: Ancient Assyria, Oxford University Press: Oxoniae 2015.

Nexus externi
-------------

* Johannes Renz: Assyrien / Assyrer. In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (ed.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet (WiBiLex), Stuttgardiae 2006 ss. visum die 03.06.2021.
* Effossiones in urbe Assur annis 2000 et 2001
* Historia effossionum in urbe Assur
*Austropotamobius pallipes*

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Subordo : Pleocyemata   
Infraordo : **Astacidea**   
Latreille, 1802  
   
Subdivisiones: Superfamiliae*Vide commentarium.*

**Astacidea** sunt infraordo decapodorum crustaceorum, qui Nephropidas, Astacoidea, Parastacoidea, et eorum cognata propinqua comprehendit. Infraordoin quinque superfamiliis exstantibus consistit, in duabus Anglice *crayfish* appellatis (Astacoideis et Parastacoideis), una verarum Nephropidarum, una generis *Enoplometopodis,*? et multis taxis fossilia. Anno 2009, infraordo 782 species agnitas comprehendit, quarum plus quam quadringenti sunt in familia Cambaridarum circumscriptae.

Taxonomia
---------

* Palaeopalaemonoidea †
	+ Palaeopalaemonidae †
* Enoplometopoidea
	+ Enoplometopidae
	+ Uncinidae †
* Nephropoidea
	+ Chilenophoberidae †
	+ Nephropidae
	+ Protastacidae †
	+ Stenochiridae †
* Astacoidea
	+ Astacidae
	+ Cambaridae
	+ Cricoidoscelosidae †
* Parastacoidea
	+ Parastacidae

Nexus interni
-------------

* Astacologia

Notae
-----

1. ↑  Sammy De Grave, N. Dean Pentcheff, Shane T. Ahyongl et al. (2009), "A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans," *Raffles Bulletin of Zoology* Suppl. 21:1–109. PDF.
Diribitorium ad Magnoliam in vico Szczawno-Zdrój in Polonia in feriis aestivis Esperanticis anno 2011
**Associatio Esperantica Silesica** (Esperantice: *Silezia Esperanto-Asocio*, Polonice: *Śląski Związek Esperancki*) societas non lucrativa et culturalis cui sedes Vratislaviae in Polonia. Aliquo modo succedebat Unioni Esperanticae Silesicae quae anno 1946 stata est.

Historia
--------

Condita est anno 1992 ab Esperantici fautoribus Vratislaviensibus qui consilium ceperant, ut traditio vetusta motionum Esperanticarum in Silesia vigentium revivificaretur et spiritus Europaeus communis magis magisque corroboraretur. Itaque fas sit, ut in Unione Europaea omnes terrae eorundum munerum atque iurum esse, quod Esperantice quoque propellendum atque provehendum.

Munera
------

In animo sodalium sunt haec omnia:

1. idioma Zamenhofianum propagare tamquam vehiculum communicationis internationalis inter homines sermone diversos commodissimum
2. argumentum de omnium linguarum atque culturarum valore et nationum sic dictarum minorum pariter atque pro nationibus maioribus
3. homines certiores facere de inceptis continuatis et terminatis in Silesia de cultus atque humanitatis, scientiarum, ingeniorum rebus lingua Esperantica auxiliante
4. traditiones familiarum et explorationes genealogicas instigare minoritatum in Europa conservandarum caussa
5. offerre sodalibus tempora subsiciva quam iucundissima et doctissima

Quotannis tempore aestivo celebrantur in plagis Poloniae meridianis *Feriae Esperanticae internationales* quae nuncupantur (Internacia Esperanto-Feriado). Anno 2009 Congressus oecumenicus Esperanticus XIX Vratislaviae sodalibus valde succurrentibus fieri potuit sub aegidiis Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum, Unionis Esperanticae christianae internationalis et aliorum gregum Christianorum Esperanticorum. Anno autem 2018 Internationalis Foederatio Esperantistarum Ferriviariorum conventum suum LXX in Polonia habebat, ubi denuo esperantistae Silesici fecundissime operam dabant. 

Grex nomine *Aurorae* hodie iuvenes ad Esperantica allicit duce Constantino Tikhomirov Petropolitano. Anno 2016 congressus iucundus adulescentium sub aegide Associationis iuventutis Esperanticae internationalis celebratus est.

Praesidium
----------

Mense Martio anni 2018 in praesidium electi sunt homines hi, qui omnes Vratislaviae vitam degunt: 

* Theresa Pomorska, praeses
* Michael Gabor, praeses vicarius
* Bogumila Kurek, scriba
* Grażyna Wolikowska, aeraria

Praesidio insuper adhaerent Eduardus Wojtakowski, Maria Heussner et Maria Brylowska. Comissioni observatoriae et rationariae membra sunt Marius Hebdzyński, Bogdan Dembiec, Georgius Stefański. Mense Augusto 2018 sodales ILV in elencho membrorum numerabantur. 

Cooperationes diuturnae initae sunt cum Societate genealogica Silesica quae dicitur.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Medorus atque Angelica a Sebastiano Ricci anno 1716 circa picti.
**Medorus** (Italiane *Medoro*) est persona in *Orlando furioso,* carmine epico a Ludovico Ariosto scriptore Italico composito.

Biographia
----------

*Medorus et Angelica iuxta arbores.* Picura a Petro Liberi facta.
Medorus est iuvenis miles Saracenus, qui oculos nigros atque comam fulvam habet. Cloridanus commilito est, et ambo peditati in exercitu regis Dardinelli sunt. Mortuo autem Dardinello, Medorus et Cloridanus mittuntur ut eius cadaver insepeliendum recuperent, sed milites Christiani, rege Zerbino duce, perveniunt et pugnam committunt: milites Christiani vincitores proelio discendunt, et Cloridanum interficiunt. Medorus nunc vulneratus est, sed Angelica principissa Sericarum pervenit et eum invenit, domi quorundam pastorum curat, et amore Medori capitur. Deinde Angelica et Medorus, sepulta cadavera Dardinelli Cloridanique, in lignum arborum nomina eorum atque versus amoris Arabice incideunt: paulo post, Rolandus comes palatinus has incisuras invenit et insaniat quia ille Angelicam insane amat. Postea Medorus Angelicam uxorem ducit et cum ea in regno Sinarum redit.

Fortuna
-------

*Angelica et Medorus verba amorosa in ligno incideunt.* Tabula ab Ioanne Baptista Bénard picta.
Anno 1720, Nicolaus Porpora compositor serenatam *Angelica e Medoro* e libello Petri Metastasi composuit. Carolus Broschi (Farinelli) castratus curriculum suum ex hac serenatam coepit. Anno 1730, *Il Medoro*, tragoedia ab Ioanne Delphinio anno ignoto scripta, edita est. Anno 1733, Georgius Fridericus Handelius compositor *Orlando* operam seriam creavit, et Francisca Bertolli personam Medori *en travesti* tractavit cum primum opera acta esset. Medoro etiam persona *Angelica e Medoro* operae Caroli Henrici Graun est. Varii scriptores Hispanici, exempli gratia Ludovicus de Góngora et Lupus de Vega, libros de Angelica et Medoro scripserunt, et varii pictores aetate baroca tabulas de amoribus Angelicae Medorique pinxerunt.

Notae
-----

1. ↑  De nomine latino vide versionem latinam operis.
2. ↑  "Occhi avea neri; e chioma crespa d'oro" (oculos nigros et auream comam crispam habebat), Ludovicus Ariostus, *Orlando furioso*, 18, 165.
3. ↑  Ariostus materiam ex historia Nisi et Euryali in Aeneide sic repetit.

Bibliographia
-------------

* Cavallo, Jo Ann, *The World Beyond Europe in the Romance Epics of Boiardo and Ariosto*, University of Toronto Press, 2013.
* Croce, Benedetto, *Ariosto*, Adelphi Edizioni, Mediolani, 1991.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
* Zatti, Sergio, *Il Furioso fra epos e romanzo*, Pacini Fazzi, Luccae, 1990.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Medorum** spectant. |