recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Titus Veturius (aut Vetusius) Geminus Cicurinus** (natus et mortuus annis ignotis) fuit senator Romanus saeculi 5 a.C.n.

Familia
-------

Cognomen *Geminus* significat Gaium Veturium Geminum Cicurinum, consulem anni 499 a.C.n. fratrem geminum eius fuisse. Titus Veturius T.f. Geminus Cicurinus consul anni 462 a.C.n. eius filius est.

Cursus honorum
--------------

Veturius anno 494 a.C.n. consul electus est, cum plebs urbana recusaret, ne ad bellum contra Aequos veniret. Itaque cum collega Aulo Verginio A.f. Tricosto Caeliomontano Manium Valerium Volusum Maximum dictatorem nominavit, ut plebem ad bellum cogerent. Tum, postquam iurgium sedatum est, bellum contra Aequos consules coeperunt.

Fontes
------

* Titus Livius, II 28,1 - 29,4; 30,4 - 9

Notae
-----

1. ↑  *Der Neue Pauly* (Stutgardiae: 1999), 12 (2), col. 156.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Appius Claudius M.f. Sabinus Inregillensis et Publius Servilius P.f. Priscus Structus**  |  **Consul** 494 a.C.n.cumAulo Verginio A.f. Tricosto Caeliomontano | Successores: **Postumus Cominius Auruncus II et Spurius Cassius Vecellinus II**  |
Wikidata Castrum Sefri
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°8′47″N 12°56′57″E  
*Numerus incolarum*: 407  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Maceratensis  

**Geographia**

*Superficies*: 42.54 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Camerinum, Fluminata, Ploracum, Castrum Serravallis  

**Tabula aut despectus**

Castrum Sefri: situsCastrum Sefri: situs
**Castrum Sefri,** etiam *Sefrum* appellatum (Italiane *Sefro*), est oppidum et municipium Italicum, in Provincia Maceratensi Regionis Marchiae Anconitanae situm. Incolae *Sefrani* et *Sefrenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Macerata
* Municipium Italiae
* Picenum

Notae
-----

1. ↑  de Ecclesiæ Camerinensis Pontificibus libri VI. Præcedit. .. - Di Octavius Turchius
2. ↑  Vita di pietà e vita civile di un altopiano tra Umbria e Marche: secc. XI-XVI - Di Mario Sensi.
3. ↑  Vita di pietà e vita civile di un altopiano tra Umbria e Marche: secc. XI-XVI - Di Mario Sensi

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Sefri** spectant. |

* Situs proprius
Statio ferriviae principalis Curensis Moscuae
***A Moscua ad Galliculos*** (Russice *Москва — Петушки*) est Benedicti Erofeev poema epicum oratione soluta scriptum more postmodernismi et quasi autobiographia. Anno 1969 vel 1970 compositum, diu ope dactylographiorum divulgabatur; anno 1973 primo in periodico Israëlico editum est, secunda est editio Lutetiensis anni 1977; in Russia solum annis 1988–1989 editum est.

Galliculorum statio ferriviaria, quam Benedictus NON adiit

Fabula
------

*Беги, Веничка, беги!* - drama quod creatum est secundum opus
Benedictus, Baccho nimium deditus, in procoeto publico sibi ignoto Moscuae post compotationem gravem expergefactus, Galliculos tramine vectorio ferriviali proficisci vult, ut puellam amatam ibi videat et loco alio Galliculis longinquiore etiam filio suo infanti dona det. Numquam se Cremlinum vidisse fatetur, sed quandocumque eum quaesivisset, semper stationem ferriviae principalem Curensem invenerit (de qua tramina ad Galliculos et Volodimiriam proficiscuntur). Multum vinum emit et in tramen ascendit; capitula poematis nominibus stationum ferriviarium a Moscua usque ad Galliculos sitarum nuncupantur. Benedictus bibit et de permultis materiebus secum et cum angelis et cum viatoribus aliis more Menippeano disserit. Itinere medio lector iam distinguere non potest, quae re vera gerantur, quae Benedictus ebrius somniet. Sine dubio in somnio Benedictus cum amicis res novas in districtu Galliculorum facit; post Sphingem videt, quae non aenigmata, sed problemata mathematica ludicra ei proponit; Benedicto ea solvere negante dixit ad Galliculos aditum ei prohibitum esse. In stationem principalem Curensem Benedictus revertitur et in urbem exit, diu credens se Galliculis esse, donec Cremlinum primum in vita sua videt; in procoeto publico ignoto interfectores incogniti quattuor Benedictum assequuntur et subulam magnam in guttur eius defigunt.

Potus perennis et critica politica
----------------------------------

Omnes personae in carmine potatores esse videntur. Ita agunt, ut realismus sovieticus facilius feratur. Quae personae non nisi in monologis apparent: illusionibus alcoholice natis et adventu Galliculorum ad irritum ducto sic dictus paradisus communismi imaginetur. Saepe versus Bibliae citantur et alluditur ad locos litterarum Europaearum et ad artificia.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Russice *Petuški*, urbs parva regionis Volodimiriensis.

Nexus externi
-------------

* *Britannica*
* De poemate situs Theodiscus
* De opere isto in pagina operibus magnis dedicata
* Publicus honor quemadmodum personis istius carminis in platea quadam Moscuensi detur
* Mappa geographica interactiva
***A Modern Instance*** (Anglice, 'Exemplum recens') est mythistoria realistica a Gulielmo Dean Howells scripta annoque 1882 a J. R. Osgood & Co. prolata. Argumentum deteriorem statum matrimonii olim amantis per avaritiam capitalisticam tractat. Quae est prima mythistoria Americana ab auctore canonico quae divortium ut verisimilis matrimonii eventus serio considerat.

Summarium
---------

Mythistoria explorat deteriorem statum matrimonii quod aliter fuisse potuit, sanum per ausa industrialia et avaritiam capitalisticam effectum. Fabula ortum et lapsum coniunctionis amatoriae viri Bartley Hubbard et mulieris Martiae Gaylord tractat, qui post nuptias ab vico Equity Cennomanicae Bostoniam Massachusettae migrant. Lector, fabula incipiente, credit eorum amorem irruptum non posse, sed ut argumentum procedit, molestiae magis magisque oriuntur, maritos inter se alienantes. Mox omne matrimonium collabitur, aerumnis variorum generum oppressum. Martiae Hubbard, perditae afflictaeque in maestitia derelictionis, solatium per consolantem amici Beniamini Halleck tactum offertur, qui eam clam amat; ipse autem sollicitatur eam se spernere. Fabula finem habet in vortice solitudinis significatione carens societatemque recentem exprimens. Martia Hubbard, una ex parte, ad Bartley iam adhaesa, se patris domi in vico Equity Cenomannicae includit, quam numquam relinquit; Bartley, altera ex parte, mortuus est. Beniaminus Halleck cunctanter abstat, quia constituere non potest num carpere diem et matrimonium proponere debeat.

Significatio
------------

*A Modern Instance* habetur unum ex operibus maximi momenti in litterario Gulielmi Dean Howells cursu publico; mythistoria eius famam propugnator realismi litterarii in Civitatibus Foederatis confirmavit. Pars illius realismi est audax Bartley Hubbard imago ut agnosticus sine excusatione, qui Samuelem Clemens, amicum Howellsianum, imitari potest.

Notae
-----

1. ↑  Freeman, Kimberly. "The 'Enormous Fact' of American Life: Divorce in W. D. Howells' 'A Modern Instance.'" *American Literary Realism* 36.1 (Fall, 2003): 65-85.
2. ↑  Myrtle M. Duffy, "Twain in Howells' 'A Modern Instance,'" *American Quarterly* 16.4 (fasciculus de Mark Twain, hiems 1964): 612–614.

Nexus externi
-------------

* *A Modern instance,* www.gutenberg.org
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Meridies** (-ei, *f*) sive **auster** (austri, *m*) est punctum cardinale et diei articulus, Romanis antiquis hora sexta, hodie hora duodecima.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Meridiem** spectant. |
Desiderius Erasmus.
***Colloquia familiaria*** sunt collectio dialogorum pedagogicorum ab Erasmo Desiderio anno 1518 composita ut Latinitatem et virtutem Christianam discipulis doceret. 

Nonnulla colloquia themata tantum, vel exercitia, sunt; aliis autem sunt quasi fabulae scaenicae
cum personis, narrationibus, argumentis. Exempli gratia, in "Dialogo Abbatis et Eruditae" sunt abbas et femina docta qui de voluptatibus mundi et animi disputant. In dialogis quorum tituli sunt "Virgo Misogamos" et "Virgo Poenitens," puella quaedam monacha esse vult, sed amicus et familia non volunt. Cum in collegiam monacharum it, non felix est, ergo domum revenit. In "Convivio Fabuloso," amici convivium habent et fabulas narrant. In dialogo "Diversoria" nomine, viator amico dicit diversoria discrepare in Francogallia et Imperio, et mores in ambobus terris describit. Erasmus haec colloquia emendabat donec mortuus est, anno 1536. Duodecim editiones fuerunt.

Femina erudita in colloquiis fortasse fuit Margaret More, filia Thomae.

Notae
-----

1. 1 2  Johan Huizinga, *Erasmus and the Age of Reformation.*

Nexus Externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Colloquia familiaria** apud **Vicifontem**. |

* Colloquia Erasmi et aliorum, apud Stoam, cum commentariis et pelliculis
**Caecubum**, Italiae vinum superbum, potius cenis pontificum (tacite, amici, de vinis frugalibus Augusti), atque gaudium immortale gratia Q. Horatii Flacci: *absumet heres Caecuba dignior* (Od. II, 14,25). Plinius de terra unde provenit vinum Caecubum sic loquitur: "Caecubae vites in Pomtinis paludibus(it) madent." Idem de eo vino nondum diffuso sic ait: "Antea Caecubo erat generositas celeberrima in palustribus populetis sinu Amynclano, quod iam intercidit incuria coloni locique angustia, magis tamen fossa Neronis, quam a Baiano lacu Ostiam usque navigabilem incohaverat".

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 17.31, 14.61 Cf. Strabo, *Geographica* V.3.6

Bibliographia
-------------

* "Caecuban wine" in Andrew Dalby, *Food in the Ancient World from A to Z* (Londinii, 2003. ISBN 0415232597) p. 67-68
* André Tchernia, *Le vin de l'Italie romaine. Essai d'histoire économique d'après les amphores* (Romae, 1986. *Bibliothèque des Écoles françaises d'Athènes et de Rome* vol. 261) pp. 62-63 Textus apud persée

Nexus externi
-------------

* De Horatio
Domus reginae Grenovici
**Domus reginae** (Anglice *The Queen's House*) est quoddam deversorium regium Grenovici situm, quod hodie pro pinacotheca est.

Historia et descriptio
----------------------

Complexus maior constructus est saeculo XVII ineunte secundum ichnographias Ignatii Jones in servitium Annae Daniae. Agitur de opere primo magno quod inceptum est ab Ignatio Jones ex Italia reverso. Qui ante reditum in patriam ibi non tantummodo artem constructoriam classicam annos nonnullos exploraverat, sed in rebus Renascentiae et operibus Andreae Palladii quoque intentus fuerat.

Gravitudo
---------

Domus reginae quae dicitur inter Britanniae Maioris aedificia maximi momenti esse videtur quoniam ibi prima vice in tota Anglia ex industria aedes omnino in genere classico erectae sunt. Ex anno 1807, nautae ibi instruebantur, ex anno 1937 proprinquo Museo Maritimo Nationali adiuncta est. Magni momenti in aedificio sunt inter alia scalae cum tulipis cochleae similes, diaeta magna cum pavimento valde bello, pictura Elizabethae I victricis.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum reginae** spectant. |

* Situs proprius in paginis Museo de maritimis rebus reservatis
Ad dexteram videtur *Domus staterae magnae*, ad sinistram autem *Domus staterae parvae*; in fundo est caupona historica *Feuerkugel*
**Domus staterae magnae** (Theodisce: *Haus zur Großen Waage*) inter protegenda antiqua aedificia media in urbe Erfordiae (Germania) numeratur, in via Michaelisstraße nr 6 sita.

Commercium provehens
--------------------

Mercatores urbem ineuntes primo in viam Sancti Michaelis sese conferre debebant mercedes pensatum. Commercialia metiri quoque oportebat, ut vectigal iustum statueretur. Iam anno 805 imperator Carolus Magnus ipse Erfordiam iure mercandi centrum vocari concesserat. Ad Regni Francorum limitem orientalem sita mercatores ex occidente hucusque veniebant, ubi collegas e terris Slavicis provenientibus convenire licebat negotiandi causa.

Erfordia mox oppidum struicum factum est et Regno Francorum discisso porro mercedes omnium triduum reponendae erant. Grangium tale erat e.g. domus contigua, quae vocatur Domus staterae parvae *(Haus zur Kleinen Waage)*.

Effectus alii
-------------

Cum negotiatores in pausa praescripta sarti et tecti servari deberent, pecuniam facere et aliis feliciter evenit (e.g. equorum pabulatoribus). Itaque passim motus ingentes fiebant, saepe centum raedae carrusve die uno curandae erant. Anno 1712 autem servitia pensandi in plateam centralem Anger translata sunt; ibi hodie Museum Anger est.

Externi nexus
-------------

* discenda apud Erfurt-Lese
**Vinum Falernum** sive simplicius **Falernum** est vinum tempore Imperii Romani sub monte Falerno factum in Agro Falerno regionis Campaniae. Vino Caecubo deficienti, Falernum maxime laudatum est inter vina Italiana saeculis I exeunte, II, III.

Falernum erat vinum valde generosum, hieme factum, flavum (sed, si longius servatum, russeum et nigrescens). Nomen *Falernum* legitur apud permultos aetatis Augusti imperatorumque sequentium scriptores, et inscriptum est a Diocletiano inter septem vinos carissimos edicto suo de pretiis anno 300.

De terris
---------

Vinum Falernum sic a Plinio describitur:

Secunda nobilitas Falerno agro erat et ex eo maxime Faustiniano; cura culturaque id collegerat. exolescit haec quoque copiae potius quam bonitati studentium. Falernus ager a ponte Campano laeva petentibus Urbanam coloniam Sullanam nuper Capuae contributam incipit, Faustinianus circiter IIII milia passuum a vico Caedicio, qui vicus a Sinuessa VI M passuum abest. Nec ulli nunc vino maior auctoritas. Solo vinorum flamma accenditur. Tria eius genera: austerum, dulce, tenue. Quidam ita distingunt, summis collibus Caucinum gigni, mediis Faustinianum, imis Falernum. Non omittendum autem nulli eorum quae celebrentur iucundum saporem uvae esse.
Ita tres agri distinguuntur:

* **Ager Caucinus** in collibus altis productum est.
* **Ager Faustinianus**, medicis perutile, ex acclivitatibus mediis provenit.
* **Ager Falernus** sensu stricto in planitie iecit.

Vina Massicum, Calenum et Statanum, tempore Rei Publicae clara, fortasse interdum sub appellatione Falerni comprehensa sunt. Si hoc verum sit, supplementum probabile redditur inscriptioni in amphora Falerna anno 102 a.C.n. consulibus Q. Lutatio Catulo et C. Mario scriptae: "Fal[ernum] Mas[sicum] / Q Lutatio / C Mario / cos // C".

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 14.62-63
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 14.63; *Epitome Athenaei* 27b
3. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 14.62-63; Fronto, *Epistulae* vol. 2 p. 6 Haines; Galenus, *De sanitate tuenda* 6.338 etc.
4. ↑  *CIL* XV, 4554

Bibliographia
-------------

* P. Arthur, "Territories, wine and wealth. Suessa Aurunca, Sinuessa, Minturnae and the Ager Falernus" in G. Barker, J. Lloyd, edd. *Roman landscapes: archaeological survey in the Mediterranean region* (London, 1991) pp. 153-159
* "Falernian wine" in Andrew Dalby, *Food in the Ancient World from A to Z* (Londinii, 2003. ISBN 0415232597) p. 138-139
* André Tchernia, *Le vin de l'Italie romaine. Essai d'histoire économique d'après les amphores*. Romae, 1986 (*Bibliothèque des Écoles françaises d'Athènes et de Rome* vol. 261) Textus apud persée
* Ugo Zannini, *I Fora in Italia e gli esempi campani di Forum Popilii e Forum Claudi*. Caserta, 2009
* Ugo Zannini, "I vini d'età romana in Campania settentrionale" in *Civiltà Aurunca* no. 75-76 (Minturno 2010) pp.7-19

Nexus interni
-------------

* Cena Baccho a Falerno oblata
Monasterii Balaamici despectus (anno 2017)
**Monasterium Transfigurationis Balaamicum** (Russice Валаа́мский Спа́со-Преображе́нский монастырь) est monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae in Balaam insula archipelagi Balaamici Ladoga lacu medio situm. Transfigurationi dicatum est.

Historia
--------

Andreae Primi Vocati vita Russica iam ab apostolo ipso in Balaam insula crucem lapideam instaurari dicit. Saeculo X sancti Sergius et Germanus Balaamici paganos hic baptizare et coenobium condere dicuntur. Sanctus Sabbatius Solovecensis e sede Balaamica ad mare Album profectus est. Saeculo XVI circa 600 fratres Balaam incoluerant, sed a Suecis expulsi sunt. Anno 1715 Petrus Magnus ab archimandrita Belozerensi rogatus monasterium renovari iussit. Saeculo XIX monasterium maxime florebat.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 163. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°23′19″N 30°56′39″E • *OpenStreetMap* • Большая российская энциклопедия |

* Situs proprius


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium Balaamicum** spectant. |
Vinetum Montis Martyris in suburbiis Lutetiae

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Vinum Gallicum

**Vinum Francicum** vel **Parisinum**, id scilicet quod circa Lutetiam provenit in illa regione quae olim Francia nuncupabatur sed recentius "insula Franciae", vulgo *vin françois* appellabatur. A saeculo XIII celebrabatur, sed nostro tempore inter vina Gallica locum modestissimum habet.

In carmine de proelio vinorum ab Henricus de Andeliaco anno fere 1223 scripto vina Francica loco primo enumerantur, videlicet Orcicasae, Sancti Ionii, Aurelianense, Iargoliense, Mellentense, Argentolianum(fr), Suessonense, Samesii, de Tria Bardoli. Deinde inter se et contra alia omnia pugnant, duce vino Argentoliano:

*Primes parla vins d’Argentueil*
*Qui fu clers comme lerme d’ueil,*
*Et dist qu’il valoit miex d’aus toz.*
*«Or te tais, filz a putain glouz,»*
*Ce dist li vins de Pierre frite,*
*«Tu jeues a la desconfite;*
*Ices trives seront enfretes,*
*Je vail moult miex que vous ne fetes,*
*A tesmoing le vin de Marli,*
*De Duoeil, de Monmorenci»*
("Primum vinum Argentolianum, tam pellucidum quam lacrima, se plus quam alia omnia valere praetendit. 'Tace, fili lupae,' ait vinum Petraefictae, 'tali ludo domaberis; haec foedera rumpentur; melius quam tu aestimor! Testantur vina Marliaci Diogilique et Montis Morentiaci"). Saeculo XVI ineunte Gulielmus Budaeus vina Francica omnium optima esse praetendit: "Sanorum iudiciorum consensu constat vina Francica, id est Parisina, omnibus numeris bonitatis praecellere, tametsi halitu, ut illa externa, vertiginem non cieant."

Notae
-----

1. ↑  "vina Francica": Palmarius (1588)
2. 1 2  "vina Francica, id est Parisina": Budaeus (1514); editionibus posterioribus "vina Francica, id est vineti Parisini" e.g. hic
3. ↑  *vin franchois*: Segré de segrez
4. ↑  La Bataille des vins vv. 77-86
5. ↑  Budaeus (1514)

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1223/1224 : Henricus de Andeliaco, *La Bataille des vins* (Alexandre Héron, *Oeuvres de Henri d'Andeli, trouvère normand du 13e siècle* [Rotomagi, 1880] pp. 23-30, 87-129)
* c. 1300 : Galfredus de Waterford, Servatius Copale, interprr. *Segré de segrez* cap. 64 (Albert Henry, ed. "Un texte œnologique de Jofroi de Waterford et Servais Copale" in *Romania* no. 425 (1986) pp. 1-37)
* 1514 : Gulielmus Budaeus, *De asse et partibus eius*. Lutetiae (f. 140 recto apud *Google Books*)
* 1588 : Iulianus Palmarius, *De vino et pomaceo* (Parisiis: apud Guillelmum Auvray) p. 28
* 1948 : Charles Bailly et al. "Les grands dîners à la gloire des vins de France" in *Revue culinaire* (Iulio 1948) pp. 179-182

Eruditio
* Florian Humbert, "Une formulation de la relation du vin au lieu: les noyaux d'élite de l'INAO" in *Crescentis* vol. 1 (2018)
* Georges Kuhnholtz-Lordat, *La genèse des appellations d'origine des vins*. Macon: Imprimerie Buguet-Comptour, 1963
* Marianne Mulon, *La vigne et les vergers: toponymie de la vigne en Île-de-France aujourd’hui*. Société française d'onomastique, 2002
Bullitum pilarum modo Murciano
**Bullitum pilarum** (Catalaune *bollit de pilotes*) est cibus clarus hiemalis Hispaniae , ex carne gallopavonis, ciceribus et aliis holeribus. Proprium est coctum ex regionis Murciae et partis meridionalis Valentiae. Nomen datum est ob causam pilarum factae cum carne.

Bullitum pilarum e partibus duabus constats: primo iuscellum, ex holeribus (porris, patatis, carduis aut curcubitis) et ciceribus factum et tum pilas. Pilae insunt carnis gallopavonis, mica panis, allium et petroselinum.

In Murcia tam pilae quam cicerones, holera et iuscellum iuncti eduntur, sed in parte meridionale Lucenti (Illicis praecipue), iuscellum et pilae separata sunt ex holera, ita vocatur hac in regione iuscellum cum pilis (*caldo con pelotas*).

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* María Adela Díaz Párraga, *Recetario de la cocina murciana*. Murciae: Editora Regional, 1993
Wikidata Bumbești-Jiu
Res apud Vicidata repertae:Bumbești-Jiu: insigneBumbești-Jiu: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°10′43″N 23°22′53″E  
*Numerus incolarum*: 7 684  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Constantin Bobaru  
*Procuratio superior*: Gorj  

**Geographia**

*Superficies*: 210±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Bumbești-Jiu: situsBumbești-Jiu: situs
Situs Bumbești-Jiu in circulo Gorj
Monasterium Lainici ad Bumbești-Jiu pertinens
**Bumbești-Jiu** est Romaniae urbs 8.932 incolarum (anno 2011) et pars circuli Gorj. Ad Bumbești-Jiu etiam vici Curtișoara, Tetila, Lăzărești et Pleșa pertinent.

Historia
--------

In agro Bumbești-Jiu communis ruinae Romanae saeculi 2 p.C.n. reperiuntur. Saeculo 14 hic monasteria Lainici und Vișina condita sunt. Anno 1514 Bumbești vicus primo possessio monasterii Vișina nominatum est. Initio saeculo 20 linea ferroviaria in oppidum Târgu Jiu aedificata est. Deinde vicus crevit atque hic marmor atque lignum producitur. Anno 1989 Bumbești-Jiu oppidum sublatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 8.932 homines habitabant, inter eos 8.269 Dacoromanorum atque 325 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bumbești-Jiu** spectant. |

* Pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
*Vide etiam paginam discretivam:* Landau


Wikidata Landavia
Res apud Vicidata repertae:Landavia: insigneLandavia: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°11′58″N 8°7′23″E  
*Numerus incolarum*: 46 919  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Landau in der Pfalz
**Gestio**

*Praefectus*: Thomas Hirsch  
*Procuratio superior*: Rhenania et Palatinatus  

**Geographia**

*Superficies*: 82.94 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Arzheim, Dammheim, Godramstein, Mörzheim, Q937488, Q1875694, Q1958115, Queichheim  
*Territoria finitima*: Südwestpfalz, Südliche Weinstraße, Bad Dürkheim (district)  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Haguenau, Ribeauvillé, Fridericus, Ruhango  

**Tabula aut despectus**

Landavia: situsLandavia: situs
Aula
**Landavia** oppidum Palatinatus.

Oppidi personificationem "Landaviam" vel Palatinatam Bacchabundam sculptavit Martinus Mayer.

Filius civitatis
----------------

* 1928 - Fridericus Wetter

Nota
----

1. ↑  Deutsch-lateinisches handbüchlein der eigennamen aus der alten : mittleren und neuen geographie (1885)
2. ↑   CAMENA
Wikidata Bultei
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°27′27″N 9°3′40″E  
*Numerus incolarum*: 924  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Sassarensis  

**Geographia**

*Superficies*: 96.83 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Anela, Benetutis, Bonum, Nucetum (Provincia Sacerensis), Pathada  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Florianum  

**Tabula aut despectus**

Bultei: situsBultei: situs
**Bultei** (alia nomina: *Hortei, Gulsei, Gulcei*) (Italiane *Bultei*) sunt oppida et communia Italica in Provincia Sacerensi vel Turritana Regionis Sardiniae sita. Incolae *Bulteini* appellantur. Communia in Gothiana terra historica et geographica iacent.

Nexus interni
-------------

* Gothianus seu Gotianus
* Sassaris
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs communibus proprius


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bulteios** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Massimo Pittau - TOPONIMI DELLA SARDEGNA SETTENTRIONALE, Significato e origine.
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Massimo Pittau - TOPONIMI DELLA SARDEGNA SETTENTRIONALE, Significato e origine
4. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.
---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Familia : Palinuridae   
Genus : Palinurus   
Species : **Palinurus mauritanicus**   
Palinurus mauritanicus   
Gruvel, 1911  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)

***Palinurus mauritanicus*** est species decapodum familiae Palinuridarum. Ad litora Atlantica Mediterraneaque Hiberniae, Portugalliae, Hispaniae, Franciae, Italiae, Tunesiae, Algerii, Maroci, Mauritaniae habitat. A piscatoribus harum trium civitatum praesertim quaeritur et ad comedendum venditatur.

Bibliographia
-------------

* Lotfi Bensahla Talet, Ahmed Bensahla Talet, Zitouni Boutiba, "Some population characteristics of the pink spiny lobster Palinurus mauritanicus (Gruvel, 1911) caught in the Béni-Saf Bay (Western Algeria)" in *Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences* vol. 33 (2016) pp. 7-11
* Lipke B. Holthuis, *Marine Lobsters of the World* (FAO, 1991) pp. 121-122

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • INPN France |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palinurus mauritanicus** spectant. |
**Titus Statilius Taurus** (natus ante annum 60 a.C.n. Romae – mortuus post annum 10 a.C.n.) fuit vir militaris et publicus Romanus. Patria eius Lucania erat. Fuit homo novus et cum Agrippa adiutor primus Octaviani Augusti. Dux militaris pro Octaviano contra Sextum Pompeium certavit. Anno 37 a.C.n. consul suffectus creatus est. Marco Aemilio Lepido Septembri 36 a.C.n. victo proconsul Africae factus est. 30 Iunii 34 a.C.n. de ea provincia triumphavit. Eodem anno in Illyrico milites duxit. Apud Actium exercitui terrestri imperavit. Anno 30 a.C.n. amphitheatrum in campo Martio aedificavit et Augustus ei concessit, ut quotannis unum em destinavit. Tum proconsul Hispaniae Citerioris Cantabros et Asturos vicit. Ter militibus suis imperator acclamatus est. Anno 29 a.C.n. inter patricios adlectus est et anno 26 a.C.n. consul II ordinarius creatus est. Anno 16 a.C.n. cum Augustus urbem relinqueret, Statilium Praefectum urbi Romae fecit. Quem magistratum ad usque annum 10 a.C.n. gessit.  

Nepotes eius Titus Statilius Taurus, consul anni 11 et Sisenna Statilius Taurus, consul anno 16 fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio LI 23,10
2. ↑  Cassius Dio LIV 19,6
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 11, c. 924

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imperator Caesar Augustus VII, Marcus Vipsanius Agrippa III**  |  **Consul** 26 a.C.n.cumImperatore Caesare Augusto VIII | Successores: **Imperator Caesar Augustus IX et Marcus Iunius Silanus**  |
Wikidata Muhyiddin Yassin
Res apud Vicidata repertae:Muhyiddin Yassin: imagoMuhyiddin Yassin: imagoMuhyiddin Yassin: subscriptioMuhyiddin Yassin: subscriptio
*Nativitas*: 15 Maii 1947; Muar  
*Patria*: Malaesia  

**Officium**

*Officium*: Member of the Dewan Rakyat, Deputy Prime Minister of Malaysia, Minister of Education, Minister of International Trade and Industry, Minister of Agriculture and Food Industries, Prime Minister of Malaysia, Member of the Dewan Rakyat, Members of the Dewan Rakyat, 15th Malaysian Parliament  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Malaysian United Indigenous Party  
*Religio*: Islamus
**Familia**

*Coniunx*: Noorainee Abdul Rahman  
*Proles*: Najwa Mahiaddin  

**Memoria**

*Laurae*: Panglima Setia Mahkota, honorary doctorate, Honorary Doctor of the Beijing Foreign Studies University  

**Muhyiddin Yassin** (Muar in urbe natus die 15 Maii 1947) est politicus regni Johor Malaesiaeque omnis.

Alumnus est universitatis Malaicae. Legatus est conventu Johorensi a die 22 Aprilis 1986 ad 3 Augusti 1995, rursus a die 9 Maii 2018, primus minister regni Johor a die 13 Augusti 1986 usque in 1995 merens. In rebus foederativis legatus est parlamento Malaesiani a die 31 Iulii 1978 usque in 19 Iulii 1986 rursusque a die 7 Iunii 1995 hodie usque pro circulo Pagoh. Minister factus est ab iuventute die 4 Maii 1995, a commercio interno die 6 Decembris 1999, ab agricultura die 31 Martii 2004, a commercio externo die 18 Martii 2008, sub primis ministris 
Mahathir Mohamad et Abdullah Ahmad Badawi. Deinde minister ab eruditione primusque minister vicarius fuit a die 10 Aprilis 2009 usque ad 28 Iulii 2015, primo ministro Najib Razak. Ipse primus minister die 1 Martii 2020 factus est, antecessore Mahathir Mohamad.

Bibliographia
-------------

* "PM defends Muhyiddin’s ‘Malay first’ statement" in *The Star* (2 Aprilis 2010)
* Rebecca Ratcliffe, "Has Malaysia's new PM inherited a poisoned chalice?" in *The Guardian* (13 Martii 2020)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Muhyiddin Yassin** spectant. |

Primi ministri Malaesiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Tunku Abdul Rahman 1957 • Abdul Razak Hussein 1970 • Hussein Onn 1976 • Mahathir Mohamad 1981 • Abdullah Badawi 2003 • Najib Tun Razak 2009 • Mahathir Mohamad 2018 • Muhyiddin Yassin 2020 • Ismail Sabri Yaakob 2021 • Anwar Ibrahim 2022
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Malaesiae •Ministri rerum externarum Malaesiani |
|  |
**Titus Vinius** (Rufinus ?) (natus anno 21 vel 22, mortuus 15 Ianuarii 69) senator Romanus fuit. Anno 39 tribunus militum sub legato provinciae Gaio Calvisio Sabino erat. Cum uxore Sabini Cornelia stuprum fecisse accusatus est. Quod paulo post Caligula necatus esset, Vinius poena affectus non est. Tum erat Claudio regnante praetor, legatus legionis, sub Nerone imperatore proconsul Galliae Narbonensis factus est. Anno 68 *legatus legionis* in Hispania Citeriore Sulpicio Galbae legato provinciae persuasit, ut imperator se proclamaret. Itaque multa apud Galbam imperatorem potuit. 1 Ianuarii anni 69 consulatum ordinarium cum Galba iniit, supplicium Gaii Ofonii Tigellini, praefecti praetorio Neronis, prohibuit. Frustra suasit Galbae, ut Othonem adoptaret, sed eum ad Vitellium legatum in Germaniam mittendum permovit. Cum Otho purpuram peteret, 15 Ianuarii necatus est. De hac re Tacitus narrat: "*Titum inde Vinium invasere, de quo et ipso ambigitur consumpseritne vocem eius instans metus, an proclamaverit non esse ab Othone mandatum ut occideretur. quod seu finxit formidine seu conscientiam coniurationis confessus est, huc potius eius vita famaque inclinat, ut conscius sceleris fuerit cuius causa erat. ante aedem divi Iulii iacuit primo ictu in poplitem, mox ab Iulio Caro legionario milite in utrumque latus transverberatus.*"

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, *Galba*, 4
2. ↑  Plutarchus, *Galba*, 17,3
3. ↑  ibidem, cap. 21
4. ↑  Suetonius, *Vitellius*, VIII 1
5. ↑  Tacitus, Historiae, I 42

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Catius Asconius Silius Italicus et Publius Galerius Trachalus et Lucius Arruntius Camillus Scribonianus**  |  **Consul** 69cumServio Galba Imperatore Caesare II | Successores: **Imp. Caesar Vespasianus Augustus II et Titus Caesar Vespasianus**  |
Muhammad Ali Jinnah anno 1945.
**Muhammad Ali Jinnah** (Urdu محمد علی جناح; Gujaratice મહંમદ અલી ઝીણા) (natus Karachii die 25 Decembris 1876; ibidem mortuus die 11 Septembris 1948) fuit politicus et pugnator libertatis recuperandae in India, quae tum ad Britanniarum Regnum pertinebat. Conditor rei publicae Pakistaniae habitus, paucis mensibus post libertatem recuperatam mortuus est. In Pakistania hodierna, *Qaid-e Azam* (Urdu قائد اعظم 'maximus dux') et *Baba-e-Qaum* (Urdu بابائے قوم 'pater patriae) celebratur. Eius dies natalis et mortis feriae publicae in Pakistania sunt.

Bibliographia
-------------

* Ahmed, Akbar S. Jinnah (1997). *Pakistan, and Islamic Identity: The Search for Saladin.*
* Philip Valiaparampil (1963): "Jinnah, Mohammed Ali." In: Hans Herzfeld (ed.): *Geschichte in Gestalten,* vol. 2. Fischer Taschenbuch Verlag, p. 256–57. Das Fischer Lexikon Sonderband 38.
* Wolpert, Stanley (2002). *Jinnah of Pakistan.* Oxoniae: Oxford University Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Muhammad Ali Jinnah** spectant. |

* De vita eius. *Encyclopaedia Britannica.*
***Multas per gentes et multa per aequora vectus*** (Catulli carmen 101) est carmen elegiacum a poeta Romano Gaio Valerio Catullo scriptum. Fratrem Catulli mortuum adit, aut vere cineres mutas, quae sunt reliquiae solae corporis fratris eius.

Contextus
---------

Catullus valde dolore adfectus est, itaque de fratre suo scribit, qui immature mortuus est. Verba ultima carminis, "ave atque vale", fortasse sunt verba notissima Catulli.

Metrum est elegiacum, quo Catullus generaliter utitur in carminibus suis amoris, exempli gratia de Lesbia. Graeci tamen antiqui distichis elegiacis utuntur ut dolorem lamentaque exprimant, ergo decorum est Catullo lamentum exprimere.

Textus
------

Catullus 101, Latine et Anglice
 Multās per gentēs et multa per aequora vectus  

      adveniō hās miserās, frāter, ad īnferiās,  

ut tē postrēmō dōnārem mūnere mortis  

      et mūtam nequīquam alloquerer cinerem  

quandōquidem fortūna mihi tētē abstulit ipsum  

      heu miser indignē frāter adempte mihi  

nunc tamen intereā haec, prīscō quae mōre parentum  

      trādita sunt tristī mūnere ad īnferiās,  

accipe frāternō multum mānantia flētū.  

      Atque in perpetuum, frāter, avē atque valē.

Elegiae aliae
-------------

Hoc est unum carminum trium in quo Catullus mortem fratris eius congredi conatur; poëmata alia sunt carmina 65 et 68b. Causa mortis fratris eius ignota est; mortuus est Bithyniae circiter anno 57 ante Christum natum.

Nexus externi
-------------

* Textus et schema metricum apud *Bibliothecam Augustanam*
Paradisus (sive narthex) ecclesiae claustri
**Mulbronnense monasterium** vel **Maulbronnense monasterium** erat quondam abbatia Cisterciensis Mulbronnae sita (conditum anno 1147, dissolutum anno 1534). Urbs proxima est Phorca. Mulbronnense monasterium mediaevale optime servatum esse in terris ab Alpibus ad septentriones iacentibus dicitur. Architecturam a Romanico genere usque ad Francigenum genus exhibet.

Situs muratus claustri complures domos continet. A mense Decembri anni 1993 Maulbrunnum UNESCO Mundi Hereditas habetur.

Monachi magni momenti
---------------------

* Conradus Leontorius (1460–1511, vulgo *Konrad Töritz*), monachus et humanista, ab anno 1494 usque ad 1503 Maulbrunni vixit.
* Ioannes Entenfuß († 1525, vulgo *Johann Entenfuß*), abbas Maulbrunni ab anno 1512 usque ad 1518.

Notae
-----

1. ↑  google-books: Gemeinsam leben: Spiritualität, Lebens- und Verfassungsformen klösterlicher ... von Klaus Schreiner
2. ↑  google-books: Beyträge zur Geschichte des Herzogthums Wirtenberg, Band 2 von Johann Christoph Schmidlin

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Claustrum Maulbrunnense** spectant. |
Multavia
**Multavia** vel ***Moldava fluvius*** vel ***Multa*** vel "Multawa, Wltava, Wltawia, Wlitava, Waldaha, Fuldaha, Vulta, Wultawa, Moldavia" (Bohemice *Vltava*, Theodisce *Moldau* appellatus) est fluvius fama notissimus, qui ex fontibus in silvis Gabreta et Bohemica manat et per oppida urbesque Crumloviam, Budovisium, Pragam usque Melnicam fluit, ubi cum Albi, flumine se minore, coniungitur.

De nomine
---------

Nomen Multaviae, quod propter formam creberrime usurpatam praeferendum esse convenit, apud Venceslaum Hollar, nomen vero Vultavae et Vlitavae in Chronico Bohemorum, quod media aetate Cosmas conscripsit, invenitur.

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Hungersnöte im Mittelalter : ein Beitrag zur deutschen Wirtschaftsgeschichte des 8. bis 13. Jahrhunderts "Multavia fluvius" **(Germanice)**
3. ↑  Vita S. Joannis Nepomuceni, sigilli sacramentalis protomartyris (1730)
4. ↑   CAMENA "lexicon universale" Hofmannii

Nexus interni
-------------

* 2123 Vltava

Aliud inceptum vicipaediae
--------------------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Multaviam** spectant. |
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Templi aedificium, Hetsumiya
Mapa locibus tres templorum
**Munakata Taisha** (Iaponice 宗像大社) est summa templi Shintonis in urbe Munakata, Praefecturae Fukuoka in Xino. Templa tria sunt; quae "Okitu-gū" ubi dea Tagorihime-no-kami, "Netatsu-gū" ubi dea Tagitsuhime-no-kami et "Hetsu-gū" ubi dea Ishikishimahime-no-kami

Tres deitates filiae e gladio Susano'o per vi Amaterasu natae sunt et "Michinushi-no-muchi" In aedificio thesaurorum apud Hetsu-gū, plus quam 20,000 thesauri nationales tutatntur.

Die 9 Iulii 2017 Munakata Taisha cum insula sanctissima Okinoshima pars Unesco mundi hereditatis facta sunt.

Et die 29 Octobris 2017, Imperator Akihitus et Michika Munakata Templum ipse iirent ad orandum.

Notae
-----

1. ↑  Iaponice:田心姫神, quae celebratur in insula sanctissima Okinoshima (Iaponice 沖ノ島), ubi multi thesauris inter eos sunt speculum et vitrum ex Regno Sassanidarum orabatur aevo antiqua (ab saeculo 4 ad saeculum 9). Hodie nemo iit potest.
2. ↑  Iaponice 湍津姫神, quae insula Ōshima (Iaponice 大島) celebratur.
3. ↑  Iaponice:市杵島姫命, ubi Hetsumiya, terrae Ximi celebratur.
4. ↑  Et origo deitatium apud Itsukushima Templum sunt. Et A contractu tres deae filliae Susano'o factae est quod e materia Susano'o natae sunt apud *Kojiki*, Liber primus et ad locos sub terra iit directione Amaterasu apud *Nihon Shoki*, Liber I
5. ↑  Iaponice:道主貴 quod duces viae signat
6. ↑  situs UNESCO

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
Iosephus Blatter Brasiliopoli die 28 Septembris 2006
**Iosephus Blatter** (natus in *Visp* Helvetici pagi Valesiae die 10 Martii 1936), qui iuvenis pedilusor fuit et alumnus universitatis Lausannensis, fuit postea pediludii societatum dux et ab anno 1998 ad 2015 praeses FIFA.

Accusationes corruptionis
-------------------------

Mense Iunio 2015 septem secretarii FIFA, qui Turicum ad conventum FIFA venerant, a vigilibus Helvetiae in carcerem missi sunt, rogatu FBI, qui magistratus Americanus eos corruptionis accusabat. Tamen Blatter die sequenti a maiore numero legatorum iterum praeses FIFAe electus est. Paucos dies post totus mundus magna admiratione cognovit, quod Blatter se a magistratu recessurum nuntiavit. Sed pro tempore praeses omnium pedilusorum manet. Nunc autem accusationes corruptionis etiam contra ipsum praesidem proferuntur.

Notae
-----

1. ↑  FAZ.net die 6 Iunii 2015

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iosephum Blatter** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Biographia apud FIFAe paginas interretiales
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Iosepho Blatter apud paginam praesidibus FIFAe dicata

Praesides FIFA

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Robertus Guérin • Daniel Burley Woolfall • Iulius Rimet • Rodulphus Gulielmus Seeldrayers • Arthurus Drewry • Stanley Rous • Ioannes Havelange • Iosephus Blatter • Issa Hayatou • Ioannes Infantino |
|  |
Wikidata Iosephus Chahed
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Chahed: imagoIosephus Chahed: imago
*Nativitas*: 18 Septembris 1975; Tunes  
*Patria*: Tunesia, Francia  

**Officium**

*Officium*: Minister of Local Affairs, Prime Minister of Tunisia  
*Munus*: politicus, ingeniarius, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Republican Party, Call for Tunisia, Tahya Tounes  
*Religio*: Islamus
**Iosephus**, vulgo *Youssef* **Chahed** (Tunete natus die 18 Septembris 1975) est agronomus et politicus Tunesiae. Nepos est politicae feministae Radhia Haddad.

Alumnus est institutorum agronomicorum nationalium Tunetensis et Parisiensis. Professor factus est anno 2003 instituti agronomici Bellovacensis, quod munus usque in 2009 retinuit. Deinde in patriam reditus inter conditores fuit factionis rei publicae mense Aprili 2012. Postea autem ad factionem convocationem Tunesiae se iunxit. A die 6 Februarii 2015 secretarius civicus a piscatu meruit sub ministro ab agricultura Saâd Seddik, sed a die 12 Ianuarii 2016 minister rerum ruralium, primo ministro eis temporibus Habib Essid. Cui ipse die 27 Augusti 2016 succedit.

Bibliographia
-------------

* "Tunisie : mais qui est vraiment Youssef Chahed ?" in *Jeune Afrique* (26 Septembris 2016)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iosephum Chahed** spectant. |

Primi ministri Tunesiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Habib Bourguiba • Bahi Ladgham • Hédi Nouira • Mohamed Mzali • Rachid Sfar • Zine el-Abidine Ben Ali • Hédi Baccouche • Hamed Karoui • Mahometus Ghannouchi • Béji Caïd Essebsi • Hamadi Jebali • Ali Larajedh • Mehdi Jomaâ • Habib Essid • Iosephus Chahed • Elyes Fakhfakh • Hichem Mechichi • Najla Bouden
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Tunesiae • Ministri rerum externarum Tunesienses |
|  |
Schematica tabula zonarum cum climate continentali.
**Clima continentale** est climatis genus consistens in magna dissimilitudime inter hiemales et aestivas temperaturas.

Plerumque dissimilitudo 20ºC aut magis inter frigidissimi mensis temperaturam et calidissimi mensis mediam clima continentale indicare consideratur.

Quamvis hi indicati valores non attingant, in in climatibus Mediterraneis 18 aut 19ºC dissimilitudinis quoque continentalis inclinationis esse putatur. Exempli gratia, Ilerda, Minorisa et Ausa clima Mediterraneum continentalizatum habent.

In orbe terrarum maxima continentalitas intestina in Asia datur, concrete in Mongolia et Siberia, ubi inter hiemem et aestatem dissimilitudines 40 aut 50ºC superant. Etiam in Canada et Civitatibus Foederatis Americae, praesertim Orientali in litore, continentalitas notatissima est.

Factores continentalitatem climati dantes a mari vel magnarum aquae superficierum distantia aut praesentia orographicorum repagulorum eumdem effectum producentium sunt.

Inter vegetatione Siberianae continentalitati adaptam, verbi gratia eminet caducifolium pinophytum larix Siberiam Orientalem habitans.

Notae
-----

1. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *климат*.

Nexus interni
-------------

* Silva borealis
Pater Antonius Vieira, artificis incogniti a maturo 1900 saeculo.
Vieirae *Historia do Futuro* ('Historia Futura' Latine), prima editio ab anno 1718.
**Antonio Vieira**, S.I. (natus 6 Februarii 1608, Olisipone; mortuus 18 Iulii 1697, Soteropole), fuit religiosus et praeclarus scriptor Lusitanus, qui ob facundiam et copiam dicendi principem locum inter oratores Catholicos suae aetatis obtinuit.

Natus est Olisipone, sed mox, relicta patria, in Americam meridianam se contulit. Ibi in collegio Iesuitarum, quod situm erat Bahiae, in oppido Brasiliae, honestarum artium studia cum laude perfecit. Sacrum tirocinium anno 1625 auspicatus est, et duobus annis peractis vota religiosa pronuntiavit. Cum annum aetatis duodevicesimum attigisset, rhetoricam artem publice tradere coepit, cui professioni acessit mox provincia theologica. Anno vero 1635 sacerdotium inivit. Sermonibus permultis, quos edidit, maximam laudem in arte oratoria ei pepererunt.

Opera
-----

* *Sermones*
* *Historia Futura*
* *Quintum Imperium*
* *Clavis Prophetarum*
* *Litterae*
* *Notitiae reconditae modi agendi Inquisitionis Lusitanae cum reis*
**Antonius de Boësset,** vel rarius **Sieur de Villedieu** (verisimiliter natus Blesis inter annos 1585 et 1587; defunctus Lutetiae die 8 Decembris 1643), fuit compositor Francogallicus aetate baroci florens. 

Ille cum esset gener compositoris Pierre Guédron anno 1613 officium magistri musicae conclavis regalis (Francogallice *Maître de musique de la chambre du roi)*et deinde anno 1617 titulum magistri musicae reginae (*Maître de musique de la reine)* meruit. Anno verum 1620 secretarius regalis factus est.

De Boësset praecipue est notus propter carmen *Air de Cour* anno 1608 divulgatum, continens 200 *airs* ad quattuor vel quinque voces novem libris disposita. Praeterea etiam plus quam viginti carmina ballatica confecit. Opera ecclesiastica ei diu attributa autem a filio eius Jean-Baptiste de Boësset (1614–1685) confecta esse videntur.

Operum conspectus
-----------------

* novem *Livres d'airs de cour* quattuor vel quinque vocum (1617–1642; iterum edita 1689)
* nonnulla *Airs de cour* cantanda

Bibliographia
-------------

* Georgie Durosoir: *L'Air de cour en France 1571-1655*. Édition Mardaga, Lüttich 1991, ISBN 2-87009-400-0.

Notae
-----
**Nero Vision** est programma pelliculas - etiam cum simulacris - elimare. Post quam pelliculae elaborantur, in disco versatile digitale ardentur, cuius electionem et partes in gradi singuli formari possunt.

Editiones
---------

Inter programmatis singulas editiones progressum acrum offert: 

### Nero Vision 4

In "Nero Vision 4" editione prima pelliculas in formulam parvam formare licet. In pelliculam singulam inmutabiles adsunt unum fretum pellicularum, unum effectionum, unum pro texto et duo freta sonorum. Simulacri nondum in pelliculas instruere licent. Elimare electionis solum per formulam statam aedificari potest. 

### Nero Vision 5

Nunc etiam altae definitionis pelliculae elaborari possunt. In locum electionis plus formulae adsunt, sed grosso modo novanda nulla.

### Nero 9

In programmatis editione tertia elimare electionis singulare facebat. Nunc plus subelectiones facere potest. Etiam simulacros pelliculis addere nunc licet. 

### Nero Vision Xtra

In editionem programmatis adhuc novissima elimare freta plures possibilis fiebat; etiam visus innovabatur. Cuncta effecta ad editiones priores advenibant sicut carpta optionales exempli gratia optimare magnitudinem simulacrorum. Elimare electionis similis est. Sed nunc etiam ardere in discos BluRay licet.

Functiones singulae
-------------------

Functiones capiti editionis novissima in Nero Vision Xtra posterae sunt: 

* Transferre pelliculas de machinis externis (etiam *Digital Video*)
* Elimare fretorum plurium (tandem infinitus)
* Cromakey (=BlueScreen)
* Effecta pro pelliculis singulis *aut* cunctis
* Portare pelliculas perfectas de iTunes aut praesentationem programmatis Microsoft PowerPoint
* Ardere discos BluRay
* Elimare electiones similes (plures subelectiones, plures electiones capitis et cetera)
* Ardere optionales in spicario
* Favere cunctarum formarum datorum, exempli gratia \*.flv aut \*.wmv

Nexus externi
-------------

* De Nero Vision Xtra in nero.com **(Anglice)**