recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sphenodontia| Taxonomia |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regnum: | Animalia |
| Phylum: | Chordata |
| Subphylum: | Vertebrata |
| Infraphylum: | Tetrapoda |
| Superclassis: | Amniota |
| Classis: | Reptilia |
| Subclassis: | Diapsida |
| Superordo: | Lepidosauria |
| Classis: | **Sphenodontia**Williston, 1925 |

 |
| Familiae |
| * †Gephyrosauridae Evans, 1980
* †Pleurosauridae
* Sphenodontidae
 |

**Sphenodontia** sive **Rhynchocephalia** (Guntherus, 1867) sunt Reptilium ordo antiquissimus (a Triassico extans), qui hodie duabus tantum speciebus (*Sphenodonte guntheri* et *Sphenodonte punctato) constat.*

Cladogramma
-----------

```
─o Lepidosauria
 ├── Squamata Oppel, 1811
 └─o **Sphenodontia** Williston, 1925
   ├── † Gephyrosauridae Evans, 1980
   ├── † Pleurosauridae
   └─o Sphenodontidae
     └─o Sphenodontinae
       └─o Sphenodontini
         └─o *Sphenodon* Gray 1842
           ├── † *Sphenodon diversus* Colenso, 1885
           ├── *Sphenodon guntheri* Buller, 1877
           └── *Sphenodon punctatus* Gray 1831
```

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
Reservatum Altaicum in tabula geographica rei publicae Altai colore viride pictum
**Reservatum Altaicum** (Russice Алтайский заповедник, tr. *Altajskij zapovednik*) vel plenius **reservatum publicum naturae biosphaerae Altaicum** (Russice Алтайский государственный природный биосферный заповедник, tr. *Altajskij gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyj zapovednik*) est reservatum naturale nationale, in montibus Altaicis Siberiae meridie-occidentalis, in parte orientali rei publicae Altai Foederationis Russicae situm.

Primo anno 1932 et secundo anno 1967 conditum, ab anno 1998 ad obiectum patrimonii totius mundi "Montes aureos Altai" pertinens, anno 2009 enim reservatum biosphaerae a UNESCO factum, aream 881 238 ha habet.

Flora et fauna
--------------

Flora reservati Altaici circa 1480 species plantarum includit, quarum circiter 200 endemicae sunt. Silvae reservati ut plurimum piniferae sunt (cum Larice siberica, Pinu siberico et Abie siberica ut arboribus suis principalibus).

Fauna reservati 58 species mammalium (quarum rarissima Uncia uncia est), 323 species avium, 6 species reptilium et 18 species piscium habet.

Nota
----

1. ↑  *Reservatum [publicum] Altaicum*: , , [*nexus deficit*].
2. ↑  Etiam *reservatum [publicum] Altaiense* vocatur: ,.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Reservatum Altaicum** spectant. |

* Situs officialis interretialis reservati Altaici **(Russice)**
* Pagina de reservato Altaico *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Wikidata Rescovia
Res apud Vicidata repertae:Rescovia: insigneRescovia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°15′56″N 34°19′39″E  
*Numerus incolarum*: 59 422  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Tueriensis  

**Geographia**

*Superficies*: 56 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gutersloha, Sala, Durostorum, Smila  

**Rescovia** (Russice Ржев, tr. *Ržev*) urbs est in regione Tueriensi Russiae, ad Rha fluvium sita. Valens sedes commeatus est, ubi duo ferriviae intersecant. Circa 60 milia incolarum habet (anno 2015).

Monumentum liberatoribus Rescoviae

Historia
--------

Saeculo duodecimo condita, Rescovia olim erat arx valens in via mercatoria atque caput ducatus. In possessione ducum Smolensci, Moscoviae, Tueriae, Lituaniae erat, et anno 1521 plane facta est domanium magni ducis Moscoviae.

Tempore Belli Magni Patrii, annis 1942–1943, loco huius urbis accidit pugna Rescoviensis (Russice Ржевская битва) gravissima, cuius tempore copiae Sovieticae plus quam decies centena milia militum (caesorum vulneratorumque) deperdiderunt. Pugnae illi dedicatum est, e.g. poema Alexandri Twardowski *Caesus sum sub Rescovia* («Я убит подо Ржевом»). Anno 2007 haec urbs titulum Urbis gloriae militaris (Russice Город воинской славы) recepit.

Nota
----

1. ↑  Alphonsi Lasor a Varea(ru) *Universus terrarum orbis scriptorum calamo delineatus*, tomus II. p. 407; Hofmann, *Lexicon universale*, tomus IV. p. xli

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°15′56″N 34°19′39″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rescoviam** spectant. |
In imaginis centro regio bulbosa cellulae pyramidalis circum nucleum neuroni, **perikaryon** sive **soma** vocatur, hic formae triangularis (pyramidalis) et viride coloratum colluceat. Nucleus ipse non visibilis est. Linea mensura: 100 µm.
**Perikaryon** (-yoi, *n.*) sive **soma** (-atis, *n.*) est in neuroanatomia regio circum neuroni nucleum sine nucleo ipso, sine dendritis, sine axono. Forma et magnitudo inter varios typos neuronorum variant, inter 5 - 100 µm; in invertebratis etiam magnitudines usque ad 1 mm observantur.

Perikarya sunt partes cytoplasmaticae, saepe globosa vel sphaerica vel triangularia (pyramidalia), quibus magna ex parte metabolismus neuronorum. Nimirum plurima mitochondria, reticula endoplasmatica, apparatus Golgiani, lysosomata sub microscopio inveniuntur.

Quo in cerebro vel medulla spinali perikarya aggregunt, *nucleus* dicitur. Tales nuclei *substantiam griseam* systematis nervosi centralis formant.

Etymologia
----------

Verbum perikaryoni de verbis Graecis *περί*, iuxta/prope, atque *κάρυον*, nucleus, derivatur.

Notae
-----

1. ↑  κάρυον, κάρυου

Nexus interni
-------------

* Cellula
* Chromosoma
Dactylographia mechanica officinalia, ut Underwood Five supra depinctum, diu fuerunt proprietates officinarum sodalitatum, nuntiorum, et rerum publicarum.
**Dactylographium** est instrumentum mechanicum aut electromechanicum cum plectris quae, cum deprimant, litterae in materia ut papyro imprimunt. Una littera per plectrum depressendum fere imprimitur, et machina litteras imprimit, impressionem in atramento faciens elemento typographico, quod similis est elementi machinae typorum mobilium. Anno 1868 inventa, per maiorem partem saeculi 20 ad verbis scriptis memoriae mandandis dactylographia instrumenta necessaria erant. Quamquam scriptores et officinae dactylographiis late usae sunt, in posteriori parte decennii 199 a computatris et editoriis verborum, ubi olim ubiquita, summota sunt.

Nota
----

1. ↑  Traupman, Ioannes. 2007. *Latin and English Dictionary.* Ed. tertia. Novi Eboraci: Bantam Dell. ISBN 978-0-553-59012-8.

Nexus interni
-------------

* Theoria simiarum infinitarum

Nexus externus
--------------

* Dactylographii schema e *Palaestra Latina*


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dactylographium** spectant. |
Wikidata Dagobertus II
Res apud Vicidata repertae:Dagobertus II: imagoDagobertus II: imago
*Nativitas*: 652; unknown value  
*Obitus*: 23 Decembris 679; Mouzay  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Sigibertus III; Chimnechildis  
*Familia*: Merovingi
**Memoria**

Sanctus, sanctus catholicus (*feriae die* 23 Decembris)
*Vide etiam paginam discretivam:* Dagobertus

**Dagobertus II** (natus anno 652, mortuus (necatus) 23 Decembris 679) fuit rex Francorum anno 656 et iterum annis 676 ad usque mortem.

Erat filius regis Sigiberti III, qui Austrasiam, partem regni Francorum, administravit. Antequam Dagobertus II natus est, Sigibertus tum orbus filium maioris domus Grimoaldi adoptavit. Hic nomen Childeberti, quod in familia Merovinga usitatum erat adsumpsit. Sed anno 652 regi Sigiberto filius proprius, scilicet Dagobertus natus est. Post mortem Sigiberti anno 656 Dagobertus unum annum rex Austrasiae factus est, tum a Grimualdo tonsus et monachus in Hiberniam missus est. Childebertus adoptivus ut Childebertus III rex Austrasiae factus est, sed anno 661 a Chlodovecho II, rex Neustriae, captus aut eo traditus necatus est. Post autem hoc factum, non Dagobertus II, sed Childericus II, filius Chlodovechi II regis Neustriae, rex Austrasiae factus est. Childericus anno 673 rex Neustriae et totius regni factus anno 675 necatus est. Austrasiae nunc Wulfualdus maior domus Dagobertum revocat e Hibernia et regem fecit. Dagobertus II autem administrationem regni Wulfualdo concessit et opera pia, condendo monasteriis et ecclesiis aedificando, fecit.

Anno 679, Ebroinus, maior domus Neustriae, eum venantem necare iussit. Cum Dagobertus heredem non habuit, Pippinus II maior domus Austrasiae Theudericum III, regem Neustriae etiam regem Austrasiae et ita regem totius Franciae fecit.

Propter facta pia Dagoberti II, mox sanctus habitus est.

Bibliographia
-------------

* Godefridus Henschenius, "De tribus Dagobertis" in *Acta Sanctorum* a Sociis Bollandianis edita (Antverpiae, Bruxellis, 1643-1940) Aprilis vol. 3 (Antverpiae, 1675) pp. ii-xv Textus

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Wikidata Gubernium Siberiense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Siberiense: insigneGubernium Siberiense: insigne
gubernium Imperii Russici, gubernium  
*Civitas*: Imperium Russicum, Regnum Russicum  
*Locus*: 58°11′0″N 68°16′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Regnum Russicum, Imperium Russicum  

**Forma**

*Caput*: Tobolium  

**Vita**

*Incolae*: 257 452  

**Gubernium Siberiense** sive **Sibiriense** vel **Sibiricum** (Russice Сибирская губерния, tr. *Sibirskaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, terras Siberiae (Sibiriae) et Uralium occupans, Tobolium metropolim habens.

Historia
--------

Gubernium Siberiense (Sibiricum) anno 1708 decreto Petri I inter prima gubernia Russica creatum est. Anno 1719 provinciae Viatcensis, Solicamiensis et Toboliensis, anno 1724 etiam provinciae Ieniseensis et Ircutensis (e partibus provinciae Toboliensis) ut subdivisiones huius gubernii formatae sunt. Anno 1727 autem provinciae Viatcensis et Solicamiensis in gubernium Casanense translatae sunt. Anno 1737 provincia Isetensis in gubernio Siberiensi creata est, anno 1744 enim in gubernium Orenburgense inclusa. Anno 1764 gubernium Ircutense e Siberiensi separatum est. Secundum decretum Catharinae II, anno 1779 factum, regio Colyvanensis ex parte gubernii Siberiensis in meridie-oriente Siberiae Occidentalis formata est. Terrae occidentales gubernii autem secundum decretum anni 1781 in praefecturam Permiensem (dein gubernium Permiense factam) inclusae sunt. Pars manens gubernii Siberiensis enim decreto anni 1782 in praefecturam Toboliensem (gubernium Toboliense ab anno 1796) transformata est.

Notae
-----

1. ↑  "Марра Gubernii Siberiensis"; "Mappa fluvii Irtisz partem meridionalem Gubernii Siberiensis perfluentis".
2. ↑  "Gubernium Sibiriense"
3. ↑  "gubernium Tobolscense vel Sibiricum",.

Nexus externi
-------------

* Mappa gubernii Sibiriensis, continens provincias Toboliensem et Jenisejensem, ab Ioanne Truscotio
* Mappa fluvii Irtisz partem meridional gubernii Sibiriensis perfluentis cum pristino territorio stirpis Kalmukorum Songaricae, auctore Iohanne Islenieff — (1777)


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Siberiense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°11′0″N 68°16′0″E • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Gubernium Viburgense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Viburgense: insigneGubernium Viburgense: insigne
gubernium  
*Civitas*: Imperium Russicum  
*Locus*: 60°42′33″N 28°44′39″E  
*Nomen officiale*: Выборгская губерния  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Finnia  

**Forma**

*Caput*: Viburgum  
*Subdivisiones*: Stranda County, Euryapyasky Uyezd, Keksgolmsky Uyezd, Kronoborgsky Uyezd, Kjumenskij County, Lapvesiskij County, Salmissky Uyezd, Serdobolsky Uyezd, Yaskisky County
**Vita**

*Incolae*: 330 823  

**Gubernium Viburgense** (Russice Выборгская губерния, tr. *Vyborgskaja gubernija*; Finnice *Viipurin lääni*; Suecice *Viborgs län*) fuit pars administrativa Imperii Russici et Finniae, metropolim habens Viburgum (Wiburgum). Gubernium illud, anno 1744 ex parte gubernii Petropolitani creatum, annis ab 1783 usque ad 1796 praefectura Viburgensis (Выборгское наместничество) annisque ab 1802 ad 1811 gubernium Finlandicum (Финляндская губерния) nominabatur, anno 1811 autem, denuo nomine gubernii Viburgensis, in Magnum Ducatum Finlandiae inclusum. Postquam Finnia anno 1917 independentiam declaravit, gubernium Viburgense ad annum 1944 ad rem publicam illam sui iuris pertinebat, annis 1940 et 1941 (cum maior pars gubernii post bellum hibernum in Rem Publicam Sovieticam Socialisticam Carelo-Finnicam Unionis Sovieticae includebatur) exceptis. Anno 1944 enim maior pars gubernii Viburgensis in regionem Leninopolitanam Rei Publicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Russicae et in RSS Carelo-Finnicam Unionis Sovieticae inclusa est, gubernium ipsud idcirco abolitum est.

Kexholmia caput circuli gubernii Viburgensis fuit.

*Accurata totius Wyburgensis districtus nova tabula* (ex atlante Ioannis Kirilov)

Notae
-----

1. ↑  Antonii Rosich *Compendium totius orbis geographicum*, tomus I. (Vorosdini, 1821), p. 155.   
Sive **Wiburgense** (Charitonis Čebotarëv *Географическое методическое описание Российской империи*, Moscuae, 1776, p. 199) et **Wyburgense** (videas tabulam Ioannis Kirilov).

Nexus externi
-------------

* Tabula geographica gubernii Wiburgensis in suas provincias divisi, auctore Iac. Frid. Schmidio


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Viburgense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 60°42′33″N 28°44′39″E • Большая российская энциклопедия |
Corpora transneptuniana et iis similia| * Corpora cisneptuniana
	+ Centauri
	+ Troiani Neptuniani
* Corpora transneptuniana (TNO)\*
	+ Corpora zonae Kuiperi (KBO)
		- Corpora zonae Kuiperi classica
		- Corpora transneptuniana rensonantia
			* Plutini
	+ Corpora transneptuniana dispersa (SDO)
		- Corpora transneptuniana resonantia
	+ Corpora seiuncta
	+ Corpora nubis Oortensis (OCOs)
 |
| \*Planetulae transneptuniani sunt "plutoides" |

**Corpora transneptuniana** (sigla TNO pro verbo Anglico *transneptunian object*) sunt corpora caelestia quae extra orbitam Neptuni planetae, extremi gigantis gasosi, circa solem versatur.

Plurima corpora transneptuniana in zona Kuiperi esse putantur, quare verbum *corpus zonae Kuiperi* (Anglice *Kuiper Belt Object,* *KBO*) interdum etiam pro *corpore transneptuniano* adhibetur. Hodie aliquot centum corpora transneptuniana nota sunt, sed suspicio est aliquot decem milia corporum diametro plus 100 chiliometrorum exstare.

Historia
--------

Ab anno 1900 usque ad annum 1930 verbum *transneptunus* pro nono planeta opinabili in usu erat, cui (per mendum) parvae perburbationes orbitales Urani Neptunique ascriptae sunt.

Pluto tandem die 18 Februarii 1930 repertus adhuc unicum corpus transneptunianum est, cui erat status Planetae, qui autem status interim in planetulam minutus est. A circa annum 1950 *Transpluto* quaesitus est, sed anno 1977 primo Centauro planetulo invento terminologia alia delecta est.

Corpora transneptuniana notissima
---------------------------------

* Ultima Thule
* Eris (planetulus)
* 225088 (2007 OR10)
* Planeta IX (hypotheticus)
* Pluto (planetulus)
* 50000 Quaoar
* 90377 Sedna

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **corpora transneptuniana** spectant. |

* *Kuiper Belt* (situs a Davide Jewitt elaboratus)

  


Systema Solare nostrum| 

 |
| **Sol** 
**Planetae:** Mercurius | Venus | Tellus (Terra) | Mars | Iuppiter | Saturnus | Uranus | Neptunus  |
| **Planetulae:** Ceres | Pluto | Haumea | Makemake | Eris
**Corpora alia:** Satellites | Luna | Asteroides (+ indices) | Corpora transneptuniana |
| Vide etiam indices corporum Systematis Solaris redactos secundum radium et massam. |
regio in Turcia
**Euchaita** (*graece* τὰ Εὐχάϊτα sive Εὐχαΐτων) oppidum quoddam fuerunt in Ponto. Nicephorus Uranus locum *proasteion* designat. Nostris diebus vicus Turcicus qui partim in ruinis Euchaitorum situs est, nomen *Beyözü* portat et in provincia Çorum invenitur.

Historia
--------

Visus in caput Çorum
Hic Theodorus Tiro secundum legendam, quam Stephaus Taronetsi Armenus saeculo XI tradidit, draconem profligavit. Tunc Eusebiam convenit, quae ossa eius (qui anno 306 sive 310 martyrum laude coronatus est) condidit. Anno 400 iam fanum in sepulcro erectum est. In vita Chrysippi autem oppidum Amasiam fuisse fertur. 

Athanasius I (imperator) locum ad urbem provomovit et sede episcopali corroboravit. Attamen temporum insequentium fontes historici silent usque tempus annorum inter 880 et 890 quibus Photius I (patriarcha Constantinopolitanus) Theodorum Santabarenum dilectum metropolitae dignitate extulit. Saeculo X exeunte imperator Ioannes I Tzimisces in situ ecclesiam Sancti Theodori construi iussit. Tunc nomen novum Theodoropoleos oppido datum est.

  

Theodoropolim visitaverunt viri docti, sancti, scriptores haud pauci, e.g. patriarchae Petrus Fullo (Antiochiae; 469–470, 475–477 et 484–488), Petrus III Mongus (Alexandriae; 477–489), Euphemius (489–495), Macedonius II (Constantinopoleos; 495–511), Eutychius (552–565), Alpius Stylites et Ioannes Moschus. Nonnulli ibi etiam in exsilio vixerunt. 

Saeculo VII ineunte oratorium Sancti Theodori a Sassanidis barbare populatum est. Mahometani autem, cum ossa eius circumiecissent, terrae motu, luibus, daemonibus vexati sunt. Quae statim sistebant ossibus a sacerdote collectis. Christiani in oppido repetendo non potuerunt, quin aedificia omnia flammis consumerentur; reconstructio autem episcopo Eleutherio moderante facta est.

Bibliographia
-------------

* Raymond Janin: *La géographie ecclésiastique de l’Empire Byzantin 1.3: Le siège de Constantinople et le patriarcat oecuménique: les églises et les monastères*, Lutetiae 1969², p. 148–155.
* Frank Trombley: *The Decline of the seventh-century town: the exception of Euchaita*, In: Byzantine Studies in Honor of Milton V. Anastos, ed. Spyros Vryonis, Jr. Malibu 1985, p. 65–90.
Eucherii statua in vico Beaumont-de-Pertuis 
**Eucherius** senator Romanus e primoribus urbis Gallicae Lugduni circa annum 370 videlicet natus anno 434, ut antiquis chronicis traditum, episcopus metropolitanus Lugdunensis consecratus est, interque annos 449 et 455 de vita decessit. Qui a christianis in sanctorum numero putatur dieque mortis suae 19 Novembris celebratur.

Vita
----

In litteris vero profanis penitus prima aetate apud optimos magistros eruditus deinde Gallam quamdam nobili genere natam uxorem duxit, quae complures liberos ei peperit, e quibus duae filae Consortia et Tullia atque duo filii Veranus et Salonius memorantur. Post annum autem 410 minus iam minusque vitae saecularis commoditates ac voluptates aestimare cœpit, perfectamque secundum Christi euangelium vitam agere ardentius in dies cupivit. Lugduno tandem Insulam Lerinum cum propinquis migrare constituit, ubi sanctus Honoratus non ita pridem religiosissimos homines coegerat ut conjuncte procul a saeculo absoluti christiani viverent.

Ibi complures annos habitaverunt, duoque Eucheri filii Veranus et Salonius litteris apud sanctos et eruditos viros ut Vincentium Lerinensem vel Salvianum studere potuerunt. Pater vero ipse documenta filiis e Sacris Scripturis trahens Verano librum qui *Formulae spiritalis intelligentiae* inscribitur, Salonio eum cui *Instructiones* est titulus dedicavit. Verumtamen tantum enisus est ut etiam a familiaribus disiunctus in mera solitudine viveret, ut solus primum in insulam propinquam, deinde in Luberonem montem, ubi ei erat praedium, migrare dicatur. Eremitas autem Aegyptios vehementer admirans de eis Ioannem Cassianum percontatus est, qui ei septem e *Collationibus* suis *De Scithico Eremo* inscripsit, ipseque librum *De laude eremi* composuit.

Cui tandem tanta per Galliam fuit fama ut cives ejus Lugdunenses priore episcopo mortuo eum eligerent et a Monte Luberone ubi tum solus in caverna viveret in urbem arcesserent. Archidiacono vero quem miserunt confringendus fuit murus quo cellae aditus obstructus erat. Ut autem episcopus metropolitanus Lugdunensis concilio anno 441 Arausione habito cum Hilario Arelatensi praesedit.

Etsi autem solitariam et durissimam vitam appetens, tamen cum multis eius temporis egregiis et notis viris Gallicis commercium et consuetudinem iunxit, compluresque epistulas quas scripsit etiamnunc legi possunt, e quibus memoranda est *Epistula paraenetica ad Valerianum cognatum de contemptu mundi et saecularis philosophiae*. De eo autem sunt quoque homiliae episcopales servatae *Vita*que *sancti Mauritii*. Cujus liberi omnes ardenter ab eo impulsi christianas vitas praestantissimas egerunt monasteriaque condiderunt, duoque filii Veranus et Salonius episcopi electi sunt.

Nexus externi
-------------

* Eucherii *de laude eremi*
* Eucherii opera alia
* Eucherii *Passio Acaunensium Martyrum* (Monumenta Germaniae historica)
Wikidata Antonius Besold
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 13 Ianuarii 1904; Weßling  
*Obitus*: 20 Septembris 1991; Oberhaching  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, Substitute member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Socialis Unio in Bavaria, Bavaria Party  

**Memoria**

*Laurae*: Bavarian Order of Merit, Bayerischer Poetentaler, Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

**Antonius Besold** (natus die 13 Ianuarii 1904 in oppido *Weßling* in Bavaria Superiore, mortuus 20 Septembris 1991 *Oberhaching* apud Monachium) vir publicus Theodiscus et sodalis primo Factionis Bavariae, deinde CSU erat.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius magister scholae erat. Ipse Monachii gymnasium frequentabat, testimonium maturitatis accepit et deinde Erlangae iurisprudentiae studebat et anno 1928 doctor iurisprudentiae promotus est. Anno 1930 secundam probationem accepit et tum causidicus operam dedit. Annis 1941 - 1945 miles conscriptus Bello Orbis Terrarum II interfuit, postremo succenturio erat.

Cursus honorum
--------------

Besold post bellum finitum sodalis "Factionis Bavaricae Patriae et Regis" (*Bayerische Heimat- und Königspartei*), ab anno 1947 Factionis Bavariae erat. Anno 1948/49 consiliarius urbis Monachii erat et anno 1949 legatus ad primam Dietam Foederalem Germaniae electus est. Anno 1950 secretarius generalis, anno 1953 praeses suae factionis nominatus est. Anno 1951 legati Factionis Bavariae et Centri in "Unionem Foederativam" se coniunxerunt. Anno 1953 Factio Bavariae noniam legati in Dietam Foederalem mittere potuit. Itaque Besold anno 1955 ad factionem CSU transiit et inter rectores electus est. Anno 1957 iterum legatus parlamenti Theodisci electus est et ad annum 1969 mansit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae Antonii Besold in pagina Archivii Munzinger
Wikidata Henningus Conradinus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1538; Gambrivium  
*Obitus*: 8 Octobris 1590;   
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: scriptor  

**Henningus Conradinus** (Theodisce *Henning Conradin*), anno 1538 Hamburgi natus et die 8 Octobris anno 1590 ibidem mortuus, fuit paedagogus et poeta Latinus Germaniae.

Vita et opera
-------------

Wittenbergae educatus, Hamburgum revertit et in scholis variis officio fungebatur, donec anno 1575 ecclesiae cathedralis vicaius et *Iohannis Schule* conrector factus est. Elegias epithalamia epigrammata aliaque carmina multa edidit; a Rudolpho II imperatore *poetae laureati* titulum accepit.

Titulus epitaphiae et eclogae Henningi Conradini, Sleswigae 1582

Notae
-----

1. ↑  Vel *Henningius*, *Cunradinus*, v. formas nominis in *Post-Reformation Digital Center*.

Nexus externi
-------------

* De Conradino in *Allgemeine Deutsche Biographie* **(Theodisce)**
* Conradini opera in *Worldcat*
* *Odae lyricae in aliquot Davidis psalmos* Conradini
* *Epigrammatum historicus liber* Conradini a Henrico Ranzovio editus
* Conradini opera nonnulla in *CAMENA*
Wikidata Hagermarsch
Res apud Vicidata repertae:Hagermarsch: insigneHagermarsch: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°38′0″N 7°17′0″E  
*Numerus incolarum*: 397  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich, Hage  

**Geographia**

*Superficies*: 22.32 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Hagermarsch: situsHagermarsch: situs
Hagermarsch vicus ex aere visus
Schola antiqua Hagermarsch
**Hagermarsch** est commune circuli Aurich in Frisia Orientali atque Saxonia Inferiore ad Mare Germanicum situm. Ad commune etiam vici Hilgenriedersiel, Theener atque Junkersrott pertinent. Cum aliis parvis communibus ad Hage commune generale se coniunxit.

Historia
--------

Hagermarsch anno 1719 nomine *Hager Marsch* primo in actis descriptum est. Diu Hagermarsch ad Ducatum Frisiae Orientalis pertinuit, annis 1744 ad usque 1806 ad Borussiam, tum ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Hagermarsch Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Hagermarsch pars novi Circuli Norden factum est. Ab anno Hagermarsch 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1969 Hagermarsch cum aliis communibus parvis commune generale Hage condidit, ut administratio melior fieret. Anno 1977 Hagermarsch circulo Norden dissoluto ad circulum Aurich transiit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hagermarsch** spectant. |

* Pagina interretialis communis generalis Hage de Hagermarsch
Wikidata Alfredus Wegener
Res apud Vicidata repertae:Alfredus Wegener: imagoAlfredus Wegener: imagoAlfredus Wegener: subscriptioAlfredus Wegener: subscriptio
*Nativitas*: 1 Novembris 1880; Berolinum  
*Obitus*: November 1930; Groenlandia  
*Patria*: Imperium Germanicum  
*Nomen nativum*: Alfred Lothar Wegener
**Officium**

*Officium*: Professor  
*Munus*: geologus, explorator, astronomus, meteorologist, professor, polar explorer, physicus, geographus, geophysicist, climatologist  
*Patronus*: Universitas Tartuensis, Universitas Marpurgensis, Universitas Graecensis
**Familia**

*Coniunx*: Else Köppen  

**Memoria**

*Laurae*: Carl-Ritter-Medal  

**Alfredus Lotharius Wegener** (Theodisce *Alfred Lothar Wegener*, Berolini natus die 1 Novembris 1880, Groenlandiae mortuus mense Novembri 1930) fuit meteorologiae et scientiae telluris peritus ac explorator Arcticae Germanicus, cuius contributio clarissima ad scientiam est eius theoria translocationis continentum, anno 1912 proposita.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alfredum Wegener** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • biography/Alfred-Wegener Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Ioannes Martinov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 7 Octobris 1821; Casanum  
*Obitus*: 26 Aprilis 1894; Canua  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: presbyter catholicus, theologus catholicus, archaeologus, rerum gestarum Ecclesiae scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus, Ecclesia Catholica Romana

*Vide etiam paginam discretivam:* Martynov

**Ioannes Michaelis f. Martinov** (Russice *Мартынов*, i.e. *Martynov*, Francogallice *Jean Martinov, Martinof*), die 7 Octobris anno 1821 Casani natus et die 26 Aprilis anno 1894 Canois mortuus, Iesuita Russicus et historicus fuit.

Vita
----

In Universitate Petropolitana educatus, Xaverio de Ravignan e Societate Iesu in amicitiam venit. Anno 1845 novitius Societatis Iesu et anno 1851 sacerdos catholicus factus est. Anno 1854 Martinov et Ioannes Gagarin et alii Iesuitae Russici a gubernatione Russica damnati erant, qua de causa in patriam reverti nequibat. Lutetiae habitabat et multa opera Latine et Francogallice imprimis de antiquitatibus Slavonicis composuit.

Opera Latina
------------

* *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863.
* *Cursus vitae et certamen martyrii B. Josaphat Kuncevicii*, Parisiis 1865.
* *Saulus et Paulus Ruthenae unionis, sanguine b. Josaphat transformatus sive Meletius Smotriscius per Jacobum Suszam* (Smotriscii editio)
* Stanislai Rostowski *Lituanicarum Societatis Jesu historiarum libri decem*, recognivit et edidit Ioannes Martinov; Parisiis, Bruxellis 1877. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* Opera Ioannis Martinov Francogallica in *Vicifonte*
Wikidata Henning Scherf
Res apud Vicidata repertae:Henning Scherf: imagoHenning Scherf: imago
*Nativitas*: 31 Octobris 1938; Brema  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Bürgerschaft of Bremen, mayor of Bremen  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: Ordo contra gravitatem bestialem, Marie Juchacz Plaque  

**Henning Scherf** (natus 31 Octobris 1938 Bremae) vir publicus Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD).

Iuventus et munus
-----------------

Scherf post scholam finitam ab anno 1958 Friburgi Brisgoviae et Berolini socielogiae et iurisprudentiae studebat. Anno 1968 doctor iurisprudentiae promotus est. Tum iurisconsultus Bremae laboravit.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1963 Scherf sodalis SPD est, annis 1972 - 1978 praeses eius factionis Bremensis fuit. Ab anno 1971 erat legatus senatus terrae Urbis Hanseaticae Bremae. Anno 1979 senator iuventutis atque socialium rerum a Ioanne Koschnick magister civium faczus est, anno 1985 vicarius magister civium Bremensis fieret, quem magistratum ad annum 1991 gessit. Anno 1990 senator institutionis scientiaeque creatus est. Anno 1995 denique post recessum praedecessoris Nicolai Wedemeier (SPD) novus magister civium Urbis Hanseaticae Bremae electus est. Mansit in eo officio ad 8 Novembris 2005, cum Jens Böhrnsen successor eius creatus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |

Magistri Civium et Praesides Senatus Urbis Hanseaticae Bremae ab anno 1919

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Urbis Hanseaticae BremaeInsigne Urbis Hanseaticae Bremae |
| Hermannus Hildebrand |Martinus Donandt |Ricardus Markert |Carolus Hermannus Otto Heider |Ioannes Henricus Böhmcker |Ricardus Duckwitz |Ioannes Schroers |Ericus Vagts |Gulielmus Kaisen |Gulielmus Dehnkamp |Ioannes Koschnick |Nicolaus Wedemeier |Henning Scherf |Ioannes Böhrnsen |Carsten Sieling |Andreas Bovenschulte |
|  |
Carolus-Ludovicus Wagner librum hospitium Bavariae signat
**Carolus-Ludovicus** (vulgo: *Carl-Ludwig*) **Wagner** (natus 9 Ianuarii 1930 Dusseldorpii, mortuus die 27 Iulii 2012 Augustae Treverorum) fuit vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae.

Munus
-----

Annis 1949 - 1957 Wagner Moguntiaci iurisprudentiae studebat. Tum minister publicus Rhenaniae-Palatinati fuit. Annis 1959 - 1969 in Parlamento Europaeo laboravit.

Cursus honorum
--------------

Wagner ab anno 1951 sodalis CDU erat et annis 1969 - 1976 legatus Dietae Foederalis Germaniae et 1983 - 1991 legatus ad parlamentum (Landtag) terrae Rhenaniae-Palatinatus fuit. Annis 1976 ad usque 1979 magister civium superior Augustae Treverorum erat, tum 13 Decembris 1979 a Bernhardo Vogel praeside ministrorum administer iustitiae Rhenaniae-Palatinatus factus est. 11 Iunii 1981 administer aerarii publici creatus est. 8 Decembris 1988 denique successor Bernhardi Vogel ipse praeses ministrorum creatus est. Sed suffragium populi anni 1991 perdidit atque 21 Maii eiusdem anni magistrazum Rudolpho Scharping (SPD) tradidit.

Post magistratum
----------------

Eodem anno Wagner omnia alia officia reliquit atque deinde ad mortem Augustae Treverorum vixit.

Formula:Praesides Ministrorum Rhenaniae Palatinatus
Wikidata Carolus-Henricus Spilker
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Maii 1921; Bad Oeynhausen  
*Obitus*: 23 Octobris 2011; Bonna  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Socialis Unio in Bavaria  

**Memoria**

*Laurae*: Bavarian Order of Merit  

**Carolus-Henricus** (Theod. *Karl-Heinz*) **Spilker** (natus 3 Maii 1921 oppido *Bad Oeynhausen*, mortuus 23 Octobris 2011 Bonnae) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis CSU fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Spilker anno 1939 testimonium maturitatis accepit et ad SS accesit, ut miles eius foederis Nazistae fieret. Legatus SS factus anno 1941 bello contra Unionem Sovieticam interfuit ac apud Stalingradum sauciatus est. Itaque posthac in "*administerio imperii educationi populi rebusque propagandis*" Iosephi Goebbels operam dedit et pelliculas elegit. Bello finito Moguntiaci atque Monachii iurisprudentiae studebat. Anno 1953 secundam probationem accepit. Tum adlatus Francisci Iosephi Strauß praesidis factionis CSU et legati ad Dietam Foederalem Germaniae Bonnae operam dedit. Anno 1958 officium hoc reliquit et director societatis chemicae "*Hoechst*" factus est.

Cursus honorum
--------------

Anno 1969 Spilker, qui interea sodalis factionis CSU factus erat, primo legatus parlamenti Theodisci electus est. Hoc munere ad usque annum 1994 fungebatur. Die 9 Novembris 1989 Spilker in Dieta orrationem habens certior factus est, Murum Berolinensem esse quasi obolitum, hunc nuntium collegis suis pronuntiabat.

Nexus externi
-------------

* Elogium diurnae "Passauer Neue Presse" (lingua Theodisca) 24 Octobris 2011
* Biographia in Archivio Munzinger (lingua Theodisca)
**Varius Gratus** fuit eques Romanus qui inter 15 et 26 praefectus Iudaeae et Samariae fuit, ab imperatore Tiberio designatus. Annio Rufo successit et provinciam proficiscens Pontio Pilato tradidit.

Inscriptio Caesareae reperta et ad Pontium Pilatum spectans indicat verum titulum praesidum Iudaeae 'praefectum' tum fuisse, non procuratorem ut credebatur e vocabulo Graeco *epitropos* a Flavio Iosepho et aliis auctoribus negligenter adhibito (nam inscriptionibus publicis mentiri non licet). Procuratores nominati sunt postea a Claudio imperatore, quia praecipuum munus eorum ad reditus fiscales pertinebat. Penes praefectos erant iudicia capitalia et nonnullis equitibus et peditibus imperabant sed legatis Syriae subiacebant quibus legiones erant.

  

Ut plerique magistratus a Tiberio imperatore instituti Valerius Gratus in officio diu mansit. Initio paene quotannis summum Iudaeorum sacerdotem abdicabat ut alium designaret (quod indicium turbarum fuisse videtur) donec anno 18 Iosephum Calaphan designavit qui per viginti proximos annos hoc munere functus est.

Fontes
------

* Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 18.34-35

Si vis plura legere
-------------------

* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009.
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian*. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4

Nexus externi
-------------

De nummis procuratorum Iudaeae apud *Jewish virtual library*
Nuptiae in *miasteczko*, pictura Isaaci Asknazii anni 1897
**Oppidulum** (Polonice *miasteczko*) est genus loci habitati Regni Poloniae Magnique Ducatus Lituaniae, oppidum parvum, quod Ius Magdeburgense non habebat, sed cuius incolae urbani vel *burgenses* et non rustici habebantur. *Miasto* vocabulum Polonum *urbs, oppidum* significat et *miasteczko* est vocabulum idem cum suffixo diminutivo. Saepe maxima pars incolarum oppiduli talis Iudaei erant; tunc de *oppidulo Iudaeorum* vel *schtetl* dicitur. 

Regno Poloniae Magnique Ducatus Lituaniae dissoluto multa *miasteczko* oppidula in Imperio Russico et postea in Russia, Ucraina. Ruthenia Alba, Lituania manebant. In Russia saeculi XIX interdum statum oppiduli *miasteczko* et coloniae variis regionibus sitae accipiebantur et nunc (anno 2020) 55 oppidula *miasteczko* iure in Russia existunt; regio Moscuensis, exempli gratia, tria talia habet et Leninopolitana quattuordecim.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Iudaeogermanice שטעטל‏.
3. ↑   Russice *местечко*.
4. ↑  Index generum locorum habitatorum Russiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------

* De *miasteczko* in *Encyclopaedia Brockhaus et Efronis* **(Russice)**
* De *miasteczko* in *Encyclopaedia Iudaeica electronica* **(Russice)**
**Quintus Caecilius Bassus** (floruit 46-44 a.C.n.) fuit eques Romanus Pompeianarum partium qui anno 46 a.C.n. sparsis rumoribus fictis milites a Sexto Iulio Caesare, patrueli et legato pro praetore Gai Caesaris in Syria abalienavit ; quo occiso eius provincia et exercitu potitus est. Novo legato a Caesare dictatore adversus se misso, Gaio Antistio Veteri, atque etiam successori eius Staio Murco, pertinaciter et feliciter circa Apameam restitit -nam auxilium a Parthis et huius regionis quibusdam regulis accepisse dicebatur- donec anno 43 a.C.n. Gaio Cassio, interfectori Caesaris, provinciam Syriam sibi vindicanti exercitum volens traderet (nisi milites ipsi ad Cassium transfugerunt ut verba Ciceronis indicare videntur). Nec quicquam amplius de Caecilio Basso accepimus.

Iuxta hanc vulgatam traditionem cuius auctor Titus Livius fuisse videtur, alteram nobis servavit rerum gestarum scriptor Alexandrinus Appianus ː Caecilium ab ipso Gaio Caesare velut Mentorem iuniori Sexto datum esse ut ei moderaretur, odium inter duos homines ob discrepantiam morum ortum esse et ipsos milites ducem superbum et imperitum respuisse ; itaque Sextum occiderunt et Bassum ducem sibi elegerunt. Timore supplicii tum sacramentum susceperunt numquam sese Caesarianis dedituros esse.

Fontes
------

* Appianus Alexandrinus, libro tertio *Bellorum civilium* 77.312-315
* Cicero, libro quattuordecimo *Epistularum ad Atticum*, epistula 9 (3).
	+ libro duodecimo *Epistularum ad familiares* ep. 11(1)
	+ *Pro Deiotaro* 23 et 25
* Dio Cassius, libro XLVII *Historiae Romanae* cap. 26-28.
* Flavius Iosephus, libro quarto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 268-272.
	+ libro primo de Bello Iudaico 216-219
* Strabo, *Geographica* XVI.2.10
* Titus Livius *Periochae* 114.

Notae
-----

1. ↑  *Ad Att*. XIV.9.3. Strabo, *Geographica* XVI.2.10
2. ↑  Strabo, *Geographica* XVI.2.10
3. ↑  *Ad Fam*. XII.11.1. Certe a Cassio non ut inimicus habitus est.
4. ↑  *BC* III.312
Wikidata Ephraim Inoni
Res apud Vicidata repertae:Ephraim Inoni: imagoEphraim Inoni: imago
*Nativitas*: 16 Augusti 1947; Cameronia  
*Patria*: Cameronia  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Cameroon  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Cameroon People's Democratic Movement  

Inoni cum legato Americano R. Niels Marquardt
**Ephraïm Inoni** (Bakingili in oppido natus die 16 Augusti 1947), e gente Bakweri ortus, est aerarius et politicus Cameroniae. Alumnus est scholae nationalis administrationis et magistraturae in urbe Yaunde, deinde universitatis meridiano-orientalis(en) Vasingtoniae. Fuit primus minister Cameronensis a die 8 Decembris 2004 ad usque 29 Iunii 2009.

Notae
-----

1. ↑  Ita fr:wiki

Bibliographia
-------------

* Tansa Musa, "Cameroon's president sacks PM in reshuffle" (30 Iunii 2009) apud *Reuters*

Nexus externi
-------------

* Historia primorum ministrorum Cameronensium **(Francogallice)**

Primi ministri Cameroniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Paulus Biya 1975 • Bello Bouba Maigari 1982 • Luc Ayang 1983 • Sadou Hayatou 1991 • Simon Achidi Achu 1992 • Petrus Mafany Musonge 1996 • Ephraim Inoni 2004 • Philemon Yang 2009 • Iosephus Dion Ngute 2019
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Cameroniae • Ministri rerum externarum Cameronienses |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ephraem Syrus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 306; Nusaybin  
*Obitus*: 9 Iunii 373; Edessa  

**Officium**

*Officium*: Diaconus  
*Munus*: theologus, Diaconus, clericus, poëta, scriptor, sacerdos  
*Patronus*: School of Nisibis
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana, Syriac Christianity
**Memoria**

*Laurae*: Doctor Ecclesiae  
venerabilis, Syriac Christianity (*feriae die* 9 Iunii, 28 Ianuarii, 9 Iunii, 18 Iunii, 22 Iulii)
 **Ephraem Syrus** (Syriace: ܐܦܪܝܡ ܣܘܪܝܝܐ, *Aphrêm Sûryāyâ*; Arabice أفرام السرياني; Graece: Ἐφραίμ ὁ Σῦρος) natus est Nisibi circiter annum 306; obiit Edessae die 9 Iunii 373. Fuit maximus theologus et scriptor hymnorum in lingua Syriaca. Eius dies festus inter catholicos die 9 Iunii; inter orthodoxos autem die 28 Ianuarii agitur. Anno 1920, Benedictus XV Papa per litteras encyclicas "Principi Apostolorum Petro" sanctum Ephraem doctorem Ecclesiae renuntiavit.

Vita
----

Ephraem, genere Syrus, Nisibeno parente natus est, circa annum trecentesimum sextum. Adhuc iuvenis ad sanctum Iacobum episcopum se contulit, a quo baptizatus, brevi ita sanctitate et doctrina profecit, ut Nisibi, Mesopotamiae urbe, in schola florente magister sit constitutus. Edessenae ecclesiae diaconus ordinatus, ob humilitatem sacerdotium recusavit; omnium virtutum splendore enituit; et pietatem et religionem vera sapientiae professione sibi comparare sategit. Universa illius opera, tam splendido doctrinae lumine referta, effecerunt, ut idem sanctus tamquam Ecclesiae doctor, adhuc vivens, magno honore habitus sit. In mirifica a pia devotione erga Virginem immaculatam primum excelluit. Meritis plenus, Edessae in Mesopotamia, decimo quarto Calendas Iulias, anno trecentesimo septuagesimo tertio, discessit sub Valente principe. Eumque Benedictus Papa XV, ex sacrorum Rituum Congregationis consultu, universalis Ecclesiae doctorem declaravit.

Opera
-----

* *Hymni contra Iulianum*

Fontes
------

* *Catholica Encyclopedia*
* Bouvy, "Le fonti storiche della vita di S. Efrem", *Rivista agostiniana*, 1903, 155-61
* J. R. Harris, "Fragments of the Commentary of Ephrem Syrus upon the Diatessaron", Londinii, 1905
* J. H. Hill, *A Dissertation on the Gospel Commentary of St. Ephraem the Syrian*, Edimburgi, 1896
* F. C. Burkitt, "St Ephraim's Quotations from the Gospel, Corrected and Arranged", in *Texts and Studies*, Cantabrigiae 1901, VII, 2

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ephraem Syrum** spectant. |

* Lectio papae Benedicti XVI de Ephraem Syro inter audientiam generalem die 28 Novembris 2007 (**(Italiane)** et aliis sermonibus)
* Biographia sancti Ephraem **(Italiane)**
**Moftius** (-i, m.)[1] (Arabice; مفتي‎) Musulmanus Sunnita religiosus Sariae sive legis Islamicae interpres est; qui auctoritatem emittendorum iuridicorum monituum sive fatuarum habet. Religionem Islamicam cognoscit et non solum ab homine privato sed etiam ab officialibus ulemarum organis consuli potest ut exactum iudicium secundum Islamismum cognoscatur quod adoptandum sit de culturalibus, iuridicis aut politicis quaestionibus.

In omnibus Civitatibus ex antiquo Imperio Ottomanico ortis, potestas Magnum Moftium nominat qui maxima religiosa nationis auctoritas est.

Plerique moftii consilio ulemarum probandi sunt ut determinare possint si moftii secutas condiciones conficiant:

1. Iurisprudentiae sive fichi principia pernoscere;
2. Hadit scientiae pernoscere;
3. Sariae proposita pernoscere;
4. legalia praecepta pernoscere;
5. studia de comparatione inter religiones pernoscere;
6. scientiarum socialium fundamenta pernoscere;
7. linguam Arabicam pernoscere;
8. cognitionem sufficientem de sociales realitates habere.

Inter Siitas moftii mullae nuncupantur.

Notae
-----

1. ↑   Lexicon Latinum David Morgan
Wikidata Mogens Lykketoft
Res apud Vicidata repertae:Mogens Lykketoft: imagoMogens Lykketoft: imago
*Nativitas*: 9 Ianuarii 1946; Hafnia  
*Patria*: Dania  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs, Finance Minister of Denmark, member of the Folketing, President of the United Nations General Assembly, Speaker of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing, Tax Minister of Denmark, member of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing, member of the Folketing  
*Munus*: politicus, legatus  
*Patronus*: The Economic Council of the Labour Movement
**Consociatio**

*Factio*: Social Democrats  
*Religio*: Church of Denmark, Lutheranismus
**Familia**

*Coniunx*: Jytte Hilden, Mette Holm  

**Mogens Lykketoft** (Hauniae in urbe natus die 9 Ianuarii 1946) est politicus Daniae.

Filius adoptivus tabernarii, Mogens Lykketoft alumnus est universitatis Hafniensis. Legatus est ab anno 1981 hodie usque parlamentum Danicum, cui orator a die 29 Septembris 2011 ad 3 Iulii 2015 meruit. Minister a tributis a die 20 Ianuarii 1980 usque ad 10 Septembris 1981, a vectigalibus ab 25 Ianuarii 1993 ad 21 Decembris 2000, a rebus externis ab hoc die usque ad 27 Novembris 2001 fuit. A die 16 Septembris 2015 usque ad 13 Septembris 2016 praeses fuit conventus generalis Nationum Unitarum.

Bibliographia
-------------

* "Lykketoft gift i Grønland" in *Berlingske Tidende* (26 Iulii 2005)
* "Mogens Lykketoft: Jeg er adoptivbarn" in *BT Kendte* (31 Martii 2012)
* Amelia Smith, "Mogens Lykketoft, Danish Speaker of the Parliament, on the Israeli Knesset, settlements and establishing a Palestinian state" in *Middle East Monitor* (18 Martii 2014)

Nexus externi
-------------

* Vita inter praesides conventus generalis Nationum Unitarum

Praesides conventus generalis Nationum Unitarum 2010–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Deiss (Helvetia) • Nāṣir ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Naṣr (Quataria) • Vuk Jeremić (Serbia) • Ioannes Gulielmus Ashe (Antiqua et Barbuda) • Samuel Kutesa (Uganda) • Mogens Lykketoft (Dania) • Petrus Thomson (Viti) • Miroslaus Lajčák (Slovacia)
*Opus geopoliticum • Conventus generalis Nationum Unitarum**Capsae cognatae:* Secretarii generales Nationum Unitarum • Praesides conventus generalis Nationum Unitarum 1946–2010 |
|  |


Ministri rerum externarum Danici (1979–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Kjeld Olesen 1979 • Uffe Ellemann-Jensen 1982 • Niels Helveg Petersen 1993 • Mogens Lykketoft 2000 • Petrus Stig Møller 2001 • Helena Espersen 2010 • Gulielmus Søvndal 2011 • Holger K. Nielsen 2013 • Martinus Lidegaard 2014 • Christianus Jensen 2015 • Andreas Samuelsen 2016 • Jeppe Kofod 2019 • Laurentius Løkke Rasmussen 2022
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Daniae |
|  |