recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Thomas Boonen in Circuitu Franciae anno 2005
**Thomas Boonen,** dictus **Turbo Tom** (Anglice *Tornado Tom*; natus apud Mol in Belgia 15 Octobris 1980), fuit professionalis birotarius Belgicus, qui properationis peritus pro Manu Quick-Step Innergetic mercede certabat. Unus ex celerrimis mundi properatoribus, Boonen fuit primus birotarius qui Circuitum Belgiae, Certamen Lutetia–Roubaix, et Certamen Mundiale eodem anno (2005) vicit. Principatum Monoecum habitat.

Curriculum vitae
----------------

### Annus 2005

Anno 2005, Boonen vicit tria maiora certamina: Circuitum Belgiae (Batave *Ronde van Vlaanderen*), Certamen Lutetia–Roubaix, et E3 Praemium Belgiae (Batave *E3 Prijs Vlaanderen*).

Eodem anno, secundam et tertiam Circuitus Franciae stationes vicit, et tuniculam viridem abstulit, sed, post ruinam in statione undecima, ab certamine discessit, et Thor Hushovd tuniculam viridem usque certaminis finem retinuit.

Matriti post Certamen Mundiale die 25 Septembris, factus est vicensimus primus mundi propugnator Belgicus et primus Belgicus post Museeuw (1996) qui tuniculam colore arcus pluvii gerit.

### Annus 2006

Anno 2006, Boonen Circuitum Belgiae iterum vicit.

### Annus 2007

In Circuitu Franciae die 13 Iulii 2007, Boonen, pro Manu Quick-Step Innergetic vehens, vicit sextam stationem, cursum ab oppido Sinemuro ad urbem Burgum Bressiae, et tuniculam viridem abstulit. Die 20 Iulii 2007, vicit duodecimam Circuitus Franciae stationem, cursum Monte Pessulano Castra Albigensium.

### Annus 2008

Omloop Het Nieuwsblad 2015: Niki Terpstra (2), Ian Stannard (1) & Tom Boonen (3).
Anno ineunte, Boonen quattuor stationes et punctorum classificationem in Circuitu Qatar vicit. In certamine Lutetia–Roubaix, ultima 500 metra Fabianum Cancellara et Alexandrum Ballan superavit et certamen vicit. Medicamentorum oblectamini adhibitorum causa, non fuit circuituum Franciae et Helvetiae participem.

Notae
-----

1. ↑  "Boonen participation in Tour de France to be decided: Ouick Step". afp.google.com. 2008-06-11 .
2. ↑  "Former world champion Tom Boonen barred from Tour de France". afp.google.com. 2008-06-11 .

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Thomae Boonen proprius (Anglice, Batave, Francogallice).
* Situs interretialis manus Quickstep-Innergetic proprius (Anglice, Batave, Francogallice).
* Biographia brevis (Anglice).
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Circuli paralleli cum circulis tropicis
Provincia di Toliara, Madagascar
**Capricorni Tropicus** vel **Tropicus Capricorni** vel **Circulus Brumalis** est circulus parallelus in Hemisphaerio Australi telluris situs. Tropicus 23 gradus 26 minutas 22 secundas ad septentrionalem partem ab linea aequinoctiali spectat. Circulus diversas ob causas semper paulum movetur. Nunc exempli gratia, ad septentrionalem partem versus movetur 15 metris per annum. Quia Tropicus Cancri idem facit ad australem versus, zona tropica his temporibus diminuitur. 

Loci inter tropicos Capricorni et Cancri sunt in regione tropica. His in locis, bis in anno Sol directe a perpendiculo ad superficiem terrae lucet. In ipso tropico, id semel in anno fit scilicet solstitio Decembris, id est tempore brumali. In regionibus ad australem versus, inter Polum Australem et Tropicum Capricorni Sol numquam directe ad terrae superficiem lucet.

Nexus interni
-------------

* Glossarium astronomiae

Circuli paralleli singulares

Polus arcticus • Circulus Arcticus • Cancri tropicus • Linea aequinoctialis • Capricorni tropicus • Circulus Antarcticus • Polus Australis
Wikidata Marcus Sedwill
Res apud Vicidata repertae:Marcus Sedwill: imagoMarcus Sedwill: imago
*Nativitas*: 21 Octobris 1964; Ealing  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: High Commissioner of the United Kingdom to Pakistan, Cabinet Secretary, National Security Advisor, Permanent Secretary to the Home Office, member of the House of Lords  
*Munus*: legatus  
*Patronus*: Foreign, Commonwealth and Development Office
**Memoria**

*Laurae*: Companion of the Order of St Michael and St George, Knight Commander of the Order of St Michael and St George  

**Marcus Sedwill**, vulgo plenius *Sir Mark Philip Sedwill* (Ealing inter suburbia Londiniensia natus die 21 Octobris 1964) est legatus et magistratus regni Britanniarum.

Alumnus est universitatis Sancti Andreae apud Scotos universitatisque Oxoniensis. Ab anno 1991 in Aegypto, Iraca, Cypro, Pakistania excubuit. Legatus est Afganiae propter regnum Britanniarum ab 2009, deinde propter Consociationem ex pacto Atlantico Septentrionali ab anno 2010. In Angliam reditus consiliarius a securitate nationali anno 2017, deinde secretarius a consilio anno 2018 factus est, primis ministris Theresa May et Borisio Johnson.

Bibliographia
-------------

Marcus Sedwill (ad sinistram) cum Gulielmo Smith tribuno militari Americano anno 2010 in Afgania de rebus tacticis colloquens
* Rajeev Syal, "Mark Sedwill to step down as UK's top civil servant" in *The Guardian* (29 Iunii 2020)
* Alex Wickham, Alberto Nardelli, ""Boris's Lackey" Or The Civil Service’s Moral Compass? Mark Sedwill Finds Himself Where No Cabinet Secretary Wants To Be" (4 Martii 2020) apud *BuzzFeed*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Marcum Sedwill** spectant. |

* "Cabinet secretary Mark Sedwill to be questioned by MPs" in *The Guardian Live News* (10 Martii 2020; vide paginas 6-8)

Secretarii a consilio Britannici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mauritius Hankey 1916 • Eduardus Bridges 1938 • Normannus Brook 1947 • Burke Trend 1963 • Ioannes Hunt 1973 • Robertus Armstrong 1979 • Robin Butler 1988 • Ricardus Wilson 1998 • Andreas Turnbull 2002 • Augustus O'Donnell 2005 • Ieremias Heywood 2012 • Marcus Sedwill 2018 • Simon Case 2020
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri Regni Britanniarum 1945– |
|  |
Cornelia Pieper anno 2013
**Cornelia Pieper** (nata *Cornelia Richter* 4 Februarii 1959 Salinarum Saxonicarum) femina rerum politicarum perita Theodisca et sodalis factionis FDP est.

Iuventus et munus
-----------------

Post maturitatem adeptam Pieper Salinarum Saxonicarum linguis Polonicae et Russicae studebat. Deinde ad annum 1985 interpres viatorum erat et deinde in fabrica Televisioriorum in urbe patria et denique eodem in loco annis 1987 - 1990 pro factione LDPD pagi Hallensis laboravit. Ab anno 1996 iterum interpres est.

Familia
-------

Pieper viro nupsit et filiam habet.

Cursus honorum
--------------

Anno 1990, post Germaniam iterum consociatam, sodalis factionis FDP facta est et eodem anno legata senatus terrae Saxoniae Anhaltini et praeses vicaria parlamenti electa est. Anno 1997 - 2001 praeses totius factionis FDP, deinde ad annum 2005 secretaria generalis erat. Anno 1998 primo legata Dietae Foederalis Germaniae creata est. Sed vere ineunte anni 2002 iterum legata senatus terrae Saxoniae-Anhaltini electa et praeses legatorum FDP facta est. 31 Maii 2002 Dietam Foederalem reliquit. Iam 22 Septembris eiusdem anni iterum legata Dietae Foederalis electa est et senatus terrae Saxoniae-Anhaltini reliquit. Ad annum 2013 legata Dietae Foederalis mansit. Tum autem noniam electa est, quod factio FDP minus quam 5 per centum suffragiorum acceperat.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)

Secretarii generales Factionis Democraticae Liberalis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus-Hermannus Flach · Martinus Bangemann · Gunterus Verheugen · Irmgarda Adam-Schwaetzer · Helimutus Haussmann · Cornelia Schmalz-Jacobsen · Uwe Lühr · Wernerus Hoyer · Guido Westerwelle · Cornelia Pieper · Theodericus Niebel · Christianus Lindner · Patricius Döring · Nicola Beer · Linda Teuteberg |
|  |
**Ritus Alexandrinus** vel **Liturgia Alexandrina** est forma cultus divini in Patriarchatu Alexandrino et in ecclesiis ex eo ortis, quae sunt: Uterque Patriarchatus Alexandrinus et Coptorum et Chalcedonensium (Graeco-Orthodoxorum), Patriarchatus Aethiopiae et Patriarchatus Erythraeae cum minoribus ecclesiis Catholicis unitis. Secundum traditionem Sancto Marco, primo episcopo Alexandrino, attribuitur.

Liturgiae ecclesiarum Copticae et Aethiopicae decursu temporum ita mutatae sunt, ut "Ritus Copticus" et "Ritus Aethiopicus" vocari possent. Ecclesia filialis Alexandriae in Nubia, de cuius liturgia nihil nisi reliquiae (ecclesiae, fragmenta librorum, inscriptiones) supersunt, interiit. Patriarchatus Alexandrinus Graeco-Orthodoxus, qui Ritum Alexandrinum originalem (una cum ecclesia Nubiana) per saecula conservaverat, interim magna ex parte Ritum Byzantinum recepit, ut Ritus Alexandrinus originalis paene evanuerit.

Lingua primaria liturgiae Alexandrinae erat et est Graeca. Adhuc in Antiquitate Posteriore variae linguae Copticae accesserunt, praeterea Nubica et Aethiopica. Postquam Lingua Arabica in Aeqypto praevaluit, eadem ad lectiones biblicas ac hagiographicas recitandas adhibita est; in libris precum clericorum versio Arabica in margine collocata est, ut textus facilius intellegerentur. Aevo Novo usus Linguae Arabicae in textibus communitatis paulatim accrescebat.

Nexus interni
-------------

* Liturgia Hispanica
* Ecclesia Latina
* Ritus Romanus
* Ritus Byzantinus
* Ritus Antiochenus

Nexus externus
--------------

* Liturgia Sancti Marci (Anglice)
**Cornelius Fuscus** (mortuus 87) fuit eques Romanus cui Domitianus praefecturam praetorii anno 81 mandavit atque anno 86 in Dacos et eorum regem Decebalum immisit. Hieme 86/87 Fuscus a Dacis una cum magno exercitu caesus est.

Nobili loco natus Cornelius Fuscus equestri ordine contentus esse securitatis causa maluit. Nec tamen spernendas partes in bello civili egit ː unus e primis fautoribus Galbae fuit ad quem veteranos suos ("ducem coloniae suae" eum appellabat rerum gestarum scriptor Tacitus) e Gallia Narbonensi secum traduxit seditionis roborandae causa. Qui imperator factus Fuscum Illyrici procuratorem designavit ubi paulo post Galba mortuo copias suas in Vespasiani verba adegit. Mox classici Ravennates cum ad Vespasiani partes transfugerunt Fuscum sponte sua praefectum sibi assumpserunt. Ita velut antecursor in bello adversus Vitellium fuit. Cursus honorum eius inter praefecturam classis et praefecturam praetorii posteritati traditus non est.

His verbis strenuam eius iuventam et bellicam audaciam depingebat Tacitus ː *sed procurator aderat Cornelius Fuscus, vigens aetate, claris natalibus. prima iuventa quietis cupidine senatorium ordinem exuerat; idem pro Galba dux coloniae suae, eaque opera procurationem adeptus, susceptis Vespasiani partibus acerrimam bello facem praetulit: non tam praemiis periculorum quam ipsis periculis laetus pro certis et olim partis nova ambigua ancipitia malebat. igitur movere et quatere, quidquid usquam aegrum foret, adgrediuntur. scriptae in Britanniam ad quartadecimanos, in Hispaniam ad primanos epistulae, quod utraque legio pro Othone, adversa Vitellio fuerat; sparguntur per Gallias litterae; momentoque temporis flagrabat ingens bellum, Illyricis exercitibus palam desciscentibus, ceteris fortunam secuturis.* Quem senibus consularibus Tampio Flaviano et Pompeio Silvano Dalmatiam et Pannoniam tenentibus ac nihil agentibus opponebat (*Historiae* II.86).

Fontes
------

* Dio Cassius a Xiphilino abbreviatus, libro LXVIII *Historiae Romanae* cap. 9
* Eutropius libro septimo *Breviarii Historiae Romanae* capitulo 23
* Iordanes, *De origine actibusque Getarum* XIII.77-78
* Iuvenalis, quarta Satura 111-112
* Suetonius, *Domitianus* capitulo VI
* Tacitus, secundo libro *Historiarum* cap.86 necnon libro tertio cap. 4 et 12

Plura legere si cupis
---------------------

* Michel Christol, ""Opportunism and Energy" : élites et cités de Narbonnaise aux premiers temps du principat de Galba", *Revue archéologique de Narbonnaise*, 2016(49) ː 37-48
	+ "Les élites de la Gaule narbonnaise entre Galba, Vitellius et Vespasien", *Bulletin de la Société nationale des Antiquaires de France* 2016 ː 165-171
* Jean Colin, "Le Préfet du Prétoire Cornelius Fuscus: un enfant de Pompei ", *Latomus* 1956(15) ː 57-82
* Ronaldus Syme, "The Colony of Cornelius Fuscus: An Episode in the Bellum Neronis", *The American Journal of Philology*, 1937(58) ː 7-18
Wikidata Cornelius de Kittensteyn
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 24 Octobris 1598; Delphi  
*Obitus*: 10 Augusti 1652; Harlemum  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: Chalcographus  

Convivium (chalcographia e Dirck Hals opere)
**Cornelius de Kittensteyn** (Nederlandice: **Cornelis van Kittensteyn** vel **Cornelis van Kittensteijn**; Delphis die 24 Octobris 1598 natus; Harlemi die 10 Augusti 1652 mortuus) saeculi aurei chalcographus delineationum artifexque Nederlandicus fuit.

Biographia
----------

Ioannis van de Veldii discipulus, Harlemi laboravit de 1623 usque ad 1652. Lysbeth van Roestraten, P.Gz. van Roestraten filiae, de baptismate pater et tabernae *De Basterdpijp* dominus in Smedestraat Harlemi fuit. Cum Lysbeth Outges anno 1624 nuptias iniit quinqueque filios genuit: Janneke (1632 , Outgaert (1638), Hendrick (1639), Jacobus (1641) et Anna (1642). Anno 1631 Harlemi Sancti Lucae Societatis decanus annoque 1635 Sanctae Barbarae valetudinarium hospitii rector fuit.

Cornelius de Kittensteyn ex aliorum artificum operibus, ut Dirck Hals, Petrus Jansz Saenredam (*Harlemi obsidio*), Hadrianus van de Venne, chalcographias fecit. Cum aliis scalptoribus, ut Theodoro et Hadriano Matham cumque poeta Samuele Ampzing, qui chalcographias explicandi versus scribebat, quoque, laboravit.

Notae
-----

1. 1 2  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. 1 2 3 4  Les artistes de Harlem
3. ↑  Imago Musicae 1986

Bibliographia
-------------

* "Cornelis van Kittensteyn". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2013
* Adriaan van der Willigen (1870). Les Héritiers F.Bohn. ed. *Les artistes de Harlem: Notices historiques avec un Précis sur la Gilde de St. Luc*. pp. 192-195
* Duke University Press, ed. (1987). *Imago Musicae 1986*. **vol.III**. p. 65. ISBN 0-8223-0723-5

Nexus externi
-------------

* Cornelius de Kittensteyn in Amstelodami Rijksmuseum **(Nederlandice)**
* Cornelius de Kittensteyn in Artnet **(Anglice)**
* Cornelius de Kittensteyn in The National Portrait Gallery **(Anglice)**
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Rocheta hypersonica aeroplano B 52 portata.
**Telum hypersonicum** est missile vel proiectile, quod celeritatis soni quina, vicena et quina? volat, quod secundo milium unum, quinque? est.

Ea sub velocitate tela nominata *subsonica* (<0.8 M) vel *supersonica* (1-5 M). Eas supra velocitates moleculae aeris se in plasma dissociant, quod et gubernatio et communicatio difficiles facere solet.

Hodiernis temporibus nota sunt tria telorum hypersonicorum genera:

* missilia *boost-glide*, quae supra orbitam volant
* missilia cum systemate aere cumbustionis
* proiectilia hypervelocitatis

Celeritas soni
--------------

 Pagina principalis est: Celeritas soni 
Sonus ex undis et pressionis et densitatis constitutus est. Motus earum in liquidis et gasibus licunt. Undis soni celeritas cs definita sunt, per exemplum in aere sicca cum temperatura 20°C: cs = 343,2 m/s. Relatio velocitatis moventis corporis {\displaystyle v} [m/s] celeritati fluidi eius cingentis cs [m/s] nominatur numerus Mach (sine dimensione). Itaque aeroplanum velocitate 342,2 m/s numero Mach 1 volat.

Tela volantia nominantur:

* subsonica, si celeritas maxima infra celeritatem soni inveniatur
* supersonica, si celeritas maxima supra celeritatem soni, usque ad celeritatis soni quintuplicem (Mach 5), sit
* hypersonica supra celeritates Mach 5

In genere quaelibet rocheta ballistica aliquando volante ineunte hypersonica invenitur.

Nexus externi
-------------

* De telis hypersonicis **(Anglice)**
***Riven,*** sive ***Riven: the sequel to Myst*** (toto originali nomine), est ludus computatralis qui die 29 Octobris 1997 ad Macintosh et Windows editus, apudque Cyan Worlds programmatus et ab Ubisoft publicatus est. Postea adaptatus est ad PlayStation (1997-1998), Saturn (1998), Pocket PC (2005) et iOS (2010), atque editus est ab Red Orb Entertainment, Acclaim Entertainment, Sega vel etiam Mean Hamster Software. *Riven* sequitur praeclarum a Robyn et Rand Miller creatum ludum *Myst* in eodem titulo serie.

Ludi *Riven* fabula incipit ut primum *Myst* gesta desinunt. Atrus, praecipua seriei persona, auxilium quaesit a Peregrino, ignoto homine cuius lusor partem agit, ut uxorem Catharinam liberet. Quae enim comprehensa est a Gehn, Atri patre propter avaritiam et cupidinem regnandi insano. Atrus igitur Peregrinum in Riven mundum mittit, unum e pluribus "Aetatibus" per antiqui D'ni generis artem creatis. Sicut praedecessor suus, ludus differentibus quattuor modis desini potest, secundum lusoris electiones actusque. Dispar tamen *Myst* qui pluribus in aetatibus adveniebat, *Riven* actio fere tota in uno mundo fit.

Nexus externi
-------------

* Commentarium generale de Riven in JeuxVideo.com
* *Riven* apud Cyan Worlds
* De *Riven: The Sequel to Myst* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
***Rites of Passage*** ('Ritus Transitorii') est opus theatri musici a Petro Sculthorpe, compositore Australiano, annis 1972 et 1973 doctum. Quod saepe opera appellatum, se ad usitatam operae notionem non accommodat. Tam concipitur ut saltatores ritum initiationis populi Arandani agant, tribus indigenarum Australianorum. Chorus duplex SATB verba apud Boethium et alios lecta canit. Inter instrumenta musica sunt tres partes percussionis, duae tubae, clavile, sex violoncella, et quattuor bassi duplices. Partes cantatorum singulorum carent. Sculthorpe rationem tractare solet quam Ioannes Baptista Lully suadebat, per quam saltatio, drama, et musica non separantur.

Libellus verbis ex Boethii *De consolatione philosophiae* utitur, et cantus indigenarum Australianorum, Ganaianorum, et Tibetanorum rei adiciuntur. Libellus a studio anthropologico Arnoldi van Gennep movetur, quod sociales hominis singuli transitus investigat. Linguae operae sunt Latina et lingua Arrernte Superior, lingua indigenarum Australiae. Musica artem implicat quam Sculthorpe rationem Kepleranam appellat, vicissitudinem tonorum G et A-mollis, quas Sculthorpe ad alia opera de tellure adhibuit.

Notae
-----

1. 1 2  "Peter Sculthorpe". *arkivmusic.com*
2. ↑  Mathews 1989.
3. ↑  Peter Sculthorpe, Interview Transcript, tape 5, australianbiography.gov.au.
4. ↑  Mathews 1989.
5. ↑  "Citation for admission to the degree of Doctor of Music (honoris causa)," University of Sydney, 3 Iunii 2005.
6. ↑  "Peter Sculthorpe writes new work in aid of climate change," *Faber Music.*
7. ↑  "True believer composes for the planet," *Brisbane Times.*

Bibliographia
-------------

* Hannan, Michael. 1982. *Peter Sculthorpe.* University of Queensland Press.
* Mathews, David. 1989. Peter Sculthorpe at 60. *Tempo,* series nova, 170:12–17.
Pars textus
**Sacramenta Argentoratensia**[1] 14 Februarii 842 dicta sunt. Sacramentis Argentorate foedus factum est inter Carolum Calvum, regem Francorum hesperorum, atque eius milites, et Ludovicum, regem Francorum orientalium, atque eius milites. Sacramentorum verba lingua Francogallica antiqua et lingua Germanica alta antiqua prolata sunt, quia milites regum se invicem non intellexerunt.

Sacramenta sunt primum documentum linguae Francogallicae antiquae. Maximi momenti sunt historiae linguarum peritis. Libro III cap. 5 historiarum Nithardi linguis ambabus recitantur.

Nescimus utrum ab origine sacramentorum versio Latina iam exstiterit.

Verba sacramentorum
-------------------

Ludovicus II rex Germanorum vel "rex in orientali Francia" Francogallice loquitur:
Pro Deo amur et pro christian poblo et nostro commun salvament, d'ist di en avant, in quant Deus savir et podir me dunat, si salvarai eo cist meon fradre Karlo, et in aiudha et in cadhuna cosa, si cum om per dreit son fradra salvar dift, in o quid il mi altresi fazet, et ab Ludher nul plaid numquam prindrai qui meon vol cist meon fradre Karle in damno sit.

Carolus Calvus rex Francorum Germanice loquitur:
In godes minna ind in thes christanes folches ind unser bedhero gehaltnissi fon thesemo dage frammordes so fram so mir got geuuizci indi mahd furgibit so haldih thesan minan bruodher soso man mit rehtu sinan bruodher scal in thiu thaz er mig so sama duo indi mit ludheren in nohheiniu thing ne gegango the minan uillon imo ce scadhen uuerdhen.

### Versio Francogallica moderna

Pour l'amour de Dieu et pour le salut commun du peuple chrétien et le nôtre, à partir de ce jour, pour autant que Dieu m'en donne le savoir et le pouvoir, je soutiendrai mon frère Charles, ici présent de mon aide matérielle et en toute chose, comme on doit justement soutenir son frère, à condition qu'il m'en fasse autant et je ne prendrai aucun arrangement avec Lothaire qui, à mon escient, soit au détriment de mon frère Charles.

### Versio Latina Vulgaris

Pro dei amore et pro populo Christiano et nostra salute communi, de isto die in abante, in quanto Deus mihi sapere et potere donaverit, servare habeo eccistum meum fratrem Carolum, et in adiuto et in cata una causa, sicut homo suum fratrem servare debet, per id quod ille mihi tantum faciat. Et cum Lothario numquam volens prendere habeo nullum placitum quod eccisti meo fratri damno fuerit.

Nota
----

1. ↑  "sacramenta, quae vocantur, vel iuramenta Argentoratensia" (p.75 apud *Google Books*). Cf. Nithardum: "Ergo XVI. Kalend. Marcii Lodhuwicus et Karolus in civitate quae olim Argentaria sive Argentoratum vocabatur, nunc autem Strazburg vulgo dicitur, convenerunt; et sacramenta quae subter notata sunt Lodhuwicus romana, Karolus vero teudisca lingua iuraverunt. Ac sic ante sacramentum circumfusam plebem alter teudisca alter romana lingua allocuti sunt. Lodhuwicus autem, quia maior natu, prior exorsus, sic coepit" (Bibliotheca Augustana).

Nexus externus
--------------

* Bibliotheca Augustana
Opus tessellatum saeculi 6 in camera sacelli Archiepiscopalis
**Sacellum Archiepiscopale** est sacellum primis scalis domus episcopalis Ravennae, minimus notorum situum operum tessellatorum urbis. Oratorium privatum episcoporum saeculi 6 initii est. Saepe attributum sancto Petro Chrysologo, Archiepiscopo Ravennensi ab anno 433 usque ad 450, sacellum revera aedificatum est a Petro II Archiepiscopo facto. Opera tessellata facta sunt tempore aedificationis sive paulo post.

Sacellum parvulum formae crucis hodierna die Sancto Andreae dedicatum, principio Salvatori, ut lunula super porta vestibuli Christum in serpentibus stantem repraesentans indicat. Is legatus vel imperator victrix vestitus est. Alterae partes inferiores parietum marmore, alterae operibus tessellatis ornatae erant, ut camera etiamnum est. Alterae partes servatae, alterae picturis substitutae sunt a Luca Longhi saeculo 16. 

Secundum UNESCO Mundi Hereditatis examinationem huius siti, "hic situs momentum habet, quia solum oratorium privatum temporis Antiquitatis Posterioris servatum est. Symbolismi explicite Antiariani causa iconographia sacelli etiam gravis est. "

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sacellum Archiepiscopale** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Codicillus apud unesco.org

Monumenta et opera tesselata paleochristiana Ravennae

Baptisterium Arianorum • Baptisterium ecclesiae cathedralis Ravennatis • Sacellum Archiepiscopale • Mausoleum Gallae Placidiae • Mausoleum regis Theodorici • Sanctus Apollinaris in Classe • Sanctus Apollinaris Novus • Sanctus Vitalis
Paginae duae e sacramentario Gelasiano Vaticano (Vat. Reg. Lat. 316)
Pagina prima sacramentarii Gellonensis (BNF Lat. 12048)
**Sacramentarium Gelasianum** est collectaneum liturgicum Ecclesiae Christianae, ad Eucharistiam toto anno celebrandam exscriptum, saeculo VIII ineunte in Francia compositum. Textus olim falso papae Gelasio I attributus, re vera e liturgiis paulo anterioribus Romana et Gallicana congessus est. Ab anno 785-786 desuetum est, quo tempore papa Gregorius I regi Carolo novum sacramentarium q.d. Hadrianum mandavit.

Huius textus servantur libri manu scripti nonnulli, quorum veterrimus in Bibliotheca Vaticana servatur, olim a regina Christina Sueciae possessa, siglo Vat. Reginensis Lat. 316 recognitus. Alter a Guillelmo Gellonensi in abbatia a se condita repositus hodie in Bibliotheca Nationali Francica (agnomine sacramentarii Gellonensis) iacet.

Bibliographia
-------------

* *Sacramentarium Ecclesiæ Catholicæ, a sacramentary designed to incorporate the contents of all the sacramentaries previous to the 16th century*. Londinii: Masters, 1857 (Textus apud *Google Books*)
* J. M. Neale, ed. *The ancient liturgies of the Gallican Church, now first collected*. Burntisland: Pitsligo Press, 1855 (Textus apud *Google Books*)
* Henry Austin Wilson, ed. *The Gelasian Sacramentary: Liber Sacramentorum Romanae Ecclesiae*. Oxonii: Clarendon Press, 1894

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sacramentarium Gelasianum** spectant. |

* De reformatione Gregoriana[*nexus deficit*] apud liturgica.com
* The Gelasian Sacramentary
**Sachs-Hunger 330** sive **AD330** est diarium astronomicum Accadice inscriptum et in tabulis fictilibus **BM 36761** et **BM 36390** apud Museum Britannicum repertum, quae eventa astronomica a Chaldaeis observata una cum rebus terrestribus anno 331 a.C.n. breviter refert, quo anno proelium ad Gaugamelam commissum est.

Ex hoc diario satis constat proelium die 24 Ululu calendarii Babylonici, 24 Hyperberetaei Macedonici seu 1 Octobris 331 a.C.n. fuisse. Diarium eclipsin lunarem notat die 13 mensis Ululu vel Hyperberetaei visam quam astronomi hodierni die 20 Septembris 331 a.C.n. attribuunt. Etiam notat eclipsin solarem nocte 29 Ululu vel Hyperberetaei exspectatam sed minime observatam, recte; astronomi enim cum eclipsi nocte 5 Octobris 331 a.C.n. agnoscunt, in Groenlandia tantum et America Septentrionali visibilem.

Notae
-----

1. ↑  71°48′N 36°48′W﻿ / ﻿71.8°N 36.8°W﻿ / 71.8; -36.8 De eclipsi

Nexus externi
-------------

* De diariis astronomicis apud livius.org
	+ Versio diarii 331 a.C.n. **(Anglice)**
	+ Textus et versio **(Accadice, Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Paul Bernard, "Nouvelle contribution de l'épigraphie cunéiforme à l'histoire hellénistique" in *Bulletin de correspondance hellénique* vol. 114 (1990) pp. 513-541
* Jona Lendering, *Alexander de Grote: de ondergang van het Perzische rijk*. Amstelodami: Athenaeum-Polak & Van Gennep, 2004. ISBN 90-253-3144-0
* A. Sachs, H. Hunger, *Astronomical Diaries and Related Texts from Babylon*. I: *Diaries from 625 BC to 262 BC*. Vindobonae, 1988. ISBN 3-7001-1227-0
* Bert van der Spek "Darius III, Alexander the Great and Babylonian scholarship" in *Achaemenid History* vol. 13 (2003) pp. 289-346
* D. J. Wiseman, *Nebuchadrezzar and Babylon* (1985) pp. 116-121

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Georgius Lotman
Res apud Vicidata repertae:Georgius Lotman: imagoGeorgius Lotman: imagoGeorgius Lotman: subscriptioGeorgius Lotman: subscriptio
*Nativitas*: 28 Februarii 1922; Petropolis  
*Obitus*: 28 Octobris 1993; Tarbatum  
*Patria*: Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica, Estonia  

**Officium**

*Munus*: semiotician  
*Patronus*: Universitas Tartuensis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Coniunx*: Zara Mints  
*Proles*: Mihhail Lotman, Aleksei Lotman  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Patriotic War 2nd class, Order of the Red Star, Medal "For Battle Merit", Medal "For Courage", Order of the Patriotic War 1st class, Pushkin Prize, Medal "For the Defence of Moscow", Medal "For the Defence of the Caucasus"  
*Sepultura*: Raadi cemetery  

**Georgius Michaelis filius Lotman** (Russice Юрий Михайлович Лотман, tr. *Jurij Michajlovič Lotman*; Estonice *Juri Lotman*; natus familia Iudaica 28 Februarii 1922 Petropoli, mortuus 28 Octobris 1993 Tarbati) erat philologus Sovieticus.

Lotman, particeps Belli Magni Patrii, anno 1950 complevit studium suum in Universitate Leninopolitana, postquam venit Tarbatum (vulgo *Tartu*, tunc Estonicae RSS Unionis Sovieticae), ubi ad finem vitae suae colebat, professor Universitatis Tartuensis erat.

Sepulcrum Georgii Lotman uxorisque eius, Tarbati
Multa opera scientifica de litteris (praesertim Russicis), etiam de theoria textus et de historia culturae scripsit. Fuit unus e conditoribus scholae semioticae structuralistae Moscuensis-Tarbatensis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgium Lotman** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Georgio Lotman *Encyclopaediae Magnae Cyrilli et Methodii* **(Russice)**
Wikidata Georgius Macropedius
Res apud Vicidata repertae:Georgius Macropedius: imagoGeorgius Macropedius: imago
*Nativitas*: 1487; Gemert  
*Obitus*: Iulius 1558; Silva Ducis  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Silva Ducis  

**Georgius Macropedius** (Nederlandice *Joris van Lanckvelt*), anno 1487 natus et anno 1558 mortuus, fuit humanista Nederlandicus, comoediarum Latinarum scriptor, quarum *Hecastus* notissima est.

*Hecastus*, Antverpiae 1539

Vita
----

Novem annos natus in Silvam Ducis venit, ubi in schola Latina educabatur et cum fratribus a Vita Communi vivebat. Anno 1502 unus fratrum factus est, anno 1512 sacerdos. In schola eadem docebat, annis a 1524 ad 1527 Leodii scholae sancti Cherubim rector fuit, a 1530 ad 1558 Ultraiecti rector Collegii sancti Hieronymi. Guilielmus Canterus, Gerardus Mercator, Ioannes Wierus discipuli Macropedii erant. De peste mortuus est.

Opera
-----

Comoedias iam post annum 1506 componere incepit. Annis 1552 et 1554 *Omnes Georgii Macropedii fabulas comicas* edidit; post hanc editionem drama solum conscripsit, *Iesus Scholasticus*. *Epistolicam* vel *Methodum de conscribendis epistolis* edidit aliosque libros. 

Comoediae Macropedii sunt:

* Aluta (1535)
* Adamus
* Andrisca (1537)
* Asotus
* Bassarus
* Hecastus
* Hypomone
* Iesus Scholasticus
* Iosephus
* Lazarus Mendicus
* Petriscus
* Rebelles

*Epistolica* Macropedii (Londinii 1649)

De imagine
----------

In vestimento fratrum a Vita Communi Macropedius a Philippo Galle cum inscriptione  Benedicti Ariae Montani(es) figuratus est.

Bibliographia
-------------

* R. Dammer, B. Jeßing: *Der Jedermann im 16. Jahrhundert. Die Hecastus-Dramen von Georgius Macropedius und Hans Sachs*. de Gruyter, Berolini et Novo Eboraci 2007, ISBN 978-3-11-019944-4.
* H. Giebels, F. Slits: *Georgius Macropedius 1487–1558. Leven en Werken van een Brabantse humanist*. Zuidelijk Historisch Contact, Tilliburgi 2005, ISBN 90-70641-65-8. (inkl. CD-ROM mit Transkriptionen aller Werke)
* Jan Bloemendal (Ed.): *The Latin Playwright Georgius Macropedius (1487–1558) in European Contexts*. (= European Medieval Drama. 13). Brepols Publishers, Turnholti 2009, ISBN 978-2-503-53091-8.
* O. W. Tetzlaff: *Holländische neulateinische Dramen in ihrer Einwirkung auf das Deutschland des sechzehnten Jahrhunderts*. Augustiniae 1969.

Nexus externi
-------------

* *Omnes Georgii Macropedii fabulae comicae*, pars 1
* *Aluta*, comoedia Macropedii
* *Hecastus*, Antverpiae 1541
* *Hecastus*, Argentorati 1636
* Apotheosis D. Georgii Macropedii extemporali carmine per Christophorum Vladeraccum Silviducum lusa, Antverpiae 1565
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Auditorium Rymani
**Auditorium Rymani** concentûs oecus notus est Nasburgi in Tennesia. Aedificium exstructum est ab Thomas Rymanum anno 1892 ut ab Christianis concentibus oecis religiosis utantur. Multas varietas religiosarum rerum occurrunt, sicut oratores et chori evangelium. Igitur, annis tritis, musica profana et spectaculorum alii modi ibi ostendi incipiebant. Auditorium Rymani ab illo tempore non solum musicae religiosae locum sed etiam profanae musicae locum factum erat. Theatrum Americanis hominibus habitandis a meridie permittebat audire videreque perfunctiones alioquin non poterant videre. Itaque Auditorium Rymani culturam tulit ad meridionales Americae. 

Anno 1943, *Grande Anticuum Melodramatis,* programma radiophonicum, ad Auditorium Rymani transductum est, multis locis mutatis, domum invenit. Cum solum programma radiophoni de rustica musica esset eo tempore, audientes miliones allecti sunt et auditorium conplevit quoque saturni vespere. Musici actores sicut Minnie Pearl, Ioannes Cash, Roy Acuff in programmate musico se ostentaverunt. Propter hoc programma radiophonicum Rymanum pervenit ad novam aetatem gratiae, et etiam primum postulatum famae est, locum rusticae musicae in historia meruit. 

Ut videtur, programmatis feliciter gesta non satis erant, quod *Grande Anticuum Melodramatis* discedebat anno 1974, ergo periclitans Rymani futura. Nasburge minuto rationalabiliter arbitrium adficebat ut programma radiophonicum decederet. Domini concentuûs atriî constituerunt intercludere diruêreque, et movere aedificium. Sententia tamen dominorum non salutata est cum laetitia, irascans architecurae auctores et historiae defensores, ut sententiam domini abrogarent.

Auditorium Rymani qualitati praestanti sono laudatur. Etiam aedificii architectura laudata est, quae tralaticius est et Nasburgi pulchritudinem aspectu addit. Sedilia ecclesiae auditorium apparat et aedificium duae tabulati contenet cum maeniano. Auditorium adhospitat musicae popularissimos actores. Etiamnum *Grande Anticuum Melodramatis* interdum tempus ad Rymanum regreditur. Hodie Rymanus ab Gaydomino Spectaculorum Negotiatione tenetur, quae spectaculorum plurima aedificia Nasburgi tenet. Historia Auditorium Rymani est plena; ergo Nasburge unum eius maximorum lapidium danda. Dicitur non esse domo sedem malam. Traditur Rymanum omnia offerre: historia, pulchritudinem, et defensores.

Nexus externus
--------------

* Pagina officialis
**Auctoritas naturalis** est auctoritas quam homo intendit, sibi innatus, potius quam ex corpore externo detracta. Auctoritas naturalis rebus sicut charisma, sollertiae agendi, superbia, et confidentia confidit, potius quam ius, status politicus, divitiae, vel locus intra organizationem.

Auctoritas naturalis etiam spectare potest ad auctoritatem quae naturaliter in rebus socialibus fit, potius quam qualitas ex consilio effecta, sicut sapientia, scientia, et facultas technica quam singulus homo vel grex hominum possidet, sed alius singulus vel grex non possidet. Auctoritas naturalis hoc sensu ab anarchistis videtur sola auctoritatis legitimae in societate forma, quia ab anarchistis salutaris et fundamentalis in coniunctionibus humanis habetur.

Nexus interni
-------------

* Auctoritas
* Auctoritas (ius)
* Autocratia
* Charisma
* Mana
* Potestas (socialis et politica)

Bibliographia
-------------

* Bocheński, Józef Maria. 1974. *Was ist Autorität?*
* Cristi, Renato. 2005. *Hegel on Freedom and Authority.*
* Myers, John L. 1971. *The political ideas of the Greeks: with special reference to early notions about law, authority, and natural order in relation to human ordinance.* Novi Eboraci: AMS Press. ISBN 0404045499.
* Osle, Rafael Domingo. 1987. *Teoría de la "auctoritas."* Pompeloni: Ediciones Universidad de Navarra. ISBN 8431310219.
* Popper Karl. 1960. *On the Sources of Knowledge and of Ignorance.*
Wikidata Alcodium
Res apud Vicidata repertae:Alcodium: insigneAlcodium: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 38°41′54″N 0°28′25″W  
*Numerus incolarum*: 58 960  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Alcoi
**Gestio**

*Praefectus*: Antonio Francés Pérez  
*Procuratio superior*: Fovea Alcodii  

**Geographia**

*Superficies*: 129.86 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Banyeres de Mariola, Benifallim, Ibi, Xixona, La Torre de les Maçanes / Torremanzanas, Cocentaina, Onil, Penàguila, Bocairent  

**Tabula aut despectus**

Alcodium: situsAlcodium: situs
Alcodium
**Alcodium** (Hispanice: *Alcoy*, et Valentiane: *Alcoi*) est urbs Hispaniae, in provincia Lucenti, caput commarcae Foveae. Anno 2008, sunt 61 698 incolarum Alcodio. Nota est urbs ob festa Maurorum et Christianorum.

Nexus interni
-------------

Mauri in festis Alcodianis
* Xaverius Castillo

Notae
-----

1. ↑  De Bello Rustico Valentino

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alcodium** spectant. |
Aedes Administerii Cursus Publici Berolini
**Administerium Imperii Cursus Publici** anno 1919 conditum est.

Historia
--------

Antecessor huius administerii Magistratus Imperii Cursus Publici erat, qui anno 1880 temporibus monarchiae conditum est. Ab anno 1920 administerium etiam cursum publicum Bavariae administrabat, quae terra antea sui iuris fuit. Administerium et stationes radiophonicas et postea etiam televisionem administrabat. Anno 1945 Bello Orbis Terrarum II finito administerium dissolutum est. Aedes Administerii nunc Museum Communicationis est. Successor eius anno 1949 Administerium Foederale Cursus Publici factum est.

Administri
----------

Hi viri annis 1919 - 1945 administerio praefuerunt:

* Ioannes Giesberts (Centrum) 13 Februarii 1919 - 14 Novembris 1922
* Carolus Stingl (BVP) 22 Novembris 1922 - 12 Augusti 1923
* Antonius Höfle (Centrum) 13 Augusti 1923 - 15 Decembris 1924
* Carolus Stingl (BVP, iterum) 15 Ianuarii 1925 - 17 Decembris 1926
* Georgius Schätzel (BVP) 28 Ianuarii 1927 - 30 Maii 1932
* Petrus Paulus Baro de Eltz-Rübenach (nullius factionis) 1 Iunii 1932 - 2 Februarii 1937
* Gulielmus Ohnesorge (NSDAP) 2 Februarii 1937 - 1 Maii 1945
* Iulius Henricus Dorpmüller (NSDAP) 1 Maii 1945 - 23 Maii 1945

Nexus externi
-------------

* Pagina Musei Communicationis in aedibus pristini administerii (lingua Theodisca)
Wikidata Alcimus Ecdicius Avitus
Res apud Vicidata repertae:Alcimus Ecdicius Avitus: imagoAlcimus Ecdicius Avitus: imago
*Nativitas*: 450; Vienna  
*Obitus*: 5 Februarii 518, 525; Vienna  
*Patria*: Roma antiqua  
*Nomen nativum*: Alcimus Ecdicius Avitus
**Officium**

*Officium*: Q91073251, Episcopus Catholicus  
*Munus*: sacerdos, poëta, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Hesychius Viliensis;   

**Memoria**

sanctus catholicus (*feriae die* 5 Februarii, 4 Februarii)

*Vide etiam paginam discretivam:* Avitus


| *Sanctus Alcimus Ecdicius Avitus* |
| --- |
|  |
| Episcopus Viennae |
| Natus | circa annum 460 |
| Mortuus | 5 Februarii 518 |
| Patronus | Saint-Avit, Drona praefectura |
|  Index Sanctorum |

**Sextus Alcimus Ecdicius Avitus** vel **Avitus Viennensis** (natus circa annum 460, mortuus die 5 Februarii 518 Viennae) poeta et episcopus Viennae erat atque nunc sanctus Ecclesiae Catholicae est.

Familia
-------

Avitus e gente Gallica Romana nobili natus: nepos Aviti imperatoris est atque etiam Sidonium Apollinarem inter propinquos numeravit.

Vita
----

Anno 490 episcopus Viennae electus est. Frustra conatus est Gundobadum regem Burgundionum, ad quod regnum Vienna tum pertinebat, ad fidem Catholicam convertere. Gundobadus Arianus mansit. Sed Gundobadii filius Sigismundus Avito auctore catholicam fidem accepit.

Opera
-----

* De spiritalis historiae gestis: De initio mundi, De originali peccato, De sententia Dei, De diluvio mundi, De transitu maris rubri
* Poematum De Mosaicae Historiae Gestis Libri Quinque
* De virginitate: consolationis carmen ad Fuscinam sororem
* Contra Eutychianam haeresim libri I-II
* Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae
* 34 Homilia, quorum tres tantum iam nunc exstant
* 96 Epistulae, quorum 81 composuit, 8 accepit et 7 pro rege Sigismundo scripsit

Plura legere si cupis
---------------------

* Henricus Goelzer, *Le Latin de saint Avit, évêque de Vienne.* (1909)

Nexus externi
-------------

* Biographia in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* Opera Aviti in *Patrologia Latina*
**Adimantus Androsthenis filius** (Graece Ἀδείμαντος), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit Demetrii Poliorcetae sectator. Templum Aphroditae Philae ad honorem partim deae Veneris, partim autem Philae Demetrii uxoris in demo Atheniensi Thriis dicare suasit. Adimantus inter praesides Consociationis Corinthianae (anno 302 a.C.n. iussu Demetrii redivivae) numeratus est. Adimantus fuit etiam testamenti Theophrasti philosophi exsecutor.

Fontes
------

* Demochares *FGrHist* 75 F 1 apud Athenaei *Deipnosophistas* 253a
* Dionysius Tryphonis filius apud Athenaei *Deipnosophistas* 255c
* Diogenes Laërtius, *Vitae philosophorum* 5.57
* Strabo, *Geographica* 589
* *IG* XII.9 198
* G. Daux, *Delphes au 2e et au 1er siècles* (Lutetiae, 1936) p. 351 no. 2
* L. Moretti, *Iscrizione storiche ellenistiche* (Florentiae, 1967-1975) no. 9

Bibliographia
-------------

* "Prosopography of Antigonos's Friends and Subordinates" in Richard A. Billows, *Antigonos the One-Eyed and the Creation of the Hellenistic State* (Berkeley: University of California Press, 1990) no. 1, p. 362

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Administer Foederalis Eruditionis et Scientiae** Germaniae eruditioni et scientiae sumptibus distribuendis favet. Hoc administerio temporibus diversis iam multa diversa nomina fuerunt. Primo conditum est anno 1955 nomine *administerii rerum atomarum*. Sed, cum in Germania hae res primo loco a terris foederalibus administrantur, hic administer non plus potest.

Administri
----------

Administri inter alios fuerunt hi:

### Administri rerum Atomarum (1955 - 1962)

* Franciscus Iosephus Strauß (CSU) 1955 - 1956
* Siegfriedus Balke (CSU) 1956 - 1962

### Administri Eruditionis et Scientiae (1962 - 1972)

* Ioannes Lenz (FDP) 1962 - 1965
* Gerhardus Stoltenberg (CDU) 1965 - 1969
* Ioannes Leussink (SPD) 1969 - 1972

### Administri Eruditionis (1972 - 1994)

Anno 1972 Administerium divisum est et Administerium Foederale Scientiae conditum est. Hi administri eruditionem tantum administrabant:

* Nicolaus de Dohnanyi (SPD) 1972 - 1974
* Helimutus Rohde (SPD) 1974 - 1978
* Georgius Schmude (SPD) 1978 - 1981
* Björn Engholm (SPD) 1981 - 1982
* Dorothea Wilms (CDU) 1982 - 1987
* Georgius Möllemann (FDP) 1987 - 1990
* Rainerus Ortleb (FDP) 1990 - 1994
* Carolus-Ioannes Laermann (FDP) 1994

### Administri Eruditionis et Scientiae (ab 1994)

Ab anno 1994 Administerium Eruditionis et Administerium Scientiae iterum unita sunt:

* Georgius Rüttgers (CDU) 1994 - 1998
* Edelgarda Bulmahn (SPD) 1998 - 2005
* Annetta Schavan (CDU) 2005 - 2013
* Ioanna Wanka (CDU) 2013 - 2018
* Anja Karliczek (SPD) 2018 -

Nexus Externi
-------------

* Pagina officialis (lingua Theodisca)

Nexus interni
-------------

* Index institutionum Germanarum
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

"Bacchus et Ariadne" Titiani (Pinacotheca Nationalis Britannica)
***Bacchus et Ariadne*** (1520-1523) est pictura a Titiano picta, pars illius seriei picturarum quae *Bacchanales* vocantur. The *Bacchanales* a duce Alphonso I Estensi comparatae erant ut consilium habere picturas repraesentantes litteratas antiquas efficeret. Picturae decorare parietem asyli, Camerino d’Alabastro nomine, ad Castellum Estense Ferrariae destinata sunt. Pictor Raphael origine conductus est ut *Triumphum Bacchi* crearet sed in a.d.1520 relinquens solum adumbrationem inperfecta sui imaginum mortuus est. Tunc, consilium Titiano datum fuit qui tres ex quattour picturarum Bacchanalium pinxit. Illae tres sunt: **Bacchus et Ariadne** quae in Pinacotheca Nationali Britannica pendet, *Bacchanalis Andriani* (1523-1526) et *Adoratio Veneris* (1518-1519) qui utra in Museo Prado Matriti pendent. Pictura quarta, *Epulum deorum* (c. 1514) ab Ioanne Bellino picta fuit atque aliquando ab Titiano correcta fuit. Haec picture in Museo Artis Pro Natione Vasingtonii pendet.

Verba scriptoris ab Ovidiano et Catullo **Bacchum et Ariadnen** inspiraverunt. Pictura momentum cum deum Bacchus Ariadnen errans in litoribus Diae invenit ibi deserta a Theseo depinget. Sinistra dimidium picturae Bacchum ostendet salientem de curru tracto pardis ad Ariadnen timefactam cuius tergum ad spectator verta est atque cuius vultus facies oblique est. Illo tempore, Titiano pingere Ariadnen de illo aspectu audax aestimatus fuit. Circulus siderum octo in caelo valde caerulus super Ariadne est quod transmutationem eius in constellationem Coronem repraesentat. Ad pedes eius in vestimento croceo urna aurea ferens subscriptionem Titiani iacet. Dextra dimidium picturae sub arboribus gerentibus colores novi autumni pompa Bacchantum exsultat. Pompa satyrum puerum cum cane parva, maenades canens instrumentes, vir vibrantem thyrsum atque partem pecudis dissectae et Silenum ebrium conans manere in asino includit. Quidam vir cinctus cum serpentibus qui portionem infera sinistram picturae occupat, statuam vocatam *Laocoön cum Filiis* imitatur quae Romae in 1506 reperta erat. 
**Bacchus et Ariadne** a Museo Artis Pro Natione Londinii in 1826 conciliata fuit et per 1967–1969 refectionem controversam sed necessariam subivit. Tempus atque tractandum inexpertum picturam degeneraverant. Quamquam per refectionem pictura cautissime tracta fuit tamen detrimentum pigmenti sustulit ut ut iterum pictus esse portioni caeli necessitam fieret. Museo Artis Pro Natione in 2003 expositionem magni momenti operis Titiani dedit. Illic pro primo tempori cum creata essent *Bacchanales* reconciliatus fuerunt.

Bibliographia
-------------

* Sheila Hale, *Titian:His Life*. New York: Harper Collins, 2012.
* Charles Hope et David Jaffe,ed.*Titian*. Londinium: National Gallery Press, 2003.
Wikidata Andreas Kaisarov
Res apud Vicidata repertae:Andreas Kaisarov: imagoAndreas Kaisarov: imago
*Nativitas*: 16 Novembris 1782, 1782; Moscua  
*Obitus*: 26 Maii 1813, 1813; Hanau  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: opinion journalist, poëta, auctor, philologus, linguarum Slavicarum peritus, professor  
*Patronus*: Universitas Dorpatiensis
**Familia**

*Familia*: Q4208734
**Andreas Sergii filius Kaisarov** (Russice: *Андрей Сергеевич Кайсаров*, tr. *Andrej Sergeevič Kajsarov*), natus die 16 calendario Iuliano (27 Gregoriano) Novembris anni 1782 Mosquae et mortuus die 13 calendario Iuliano (25 Gregoriano) Maii anni 1813, diurnarius et poeta Russicus fuit.

Vita
----

Artis poeticae non alienus erat, amicus Basilii Žukovskij et Alexii Merzljakov et Andreae Turgenev. Gustus novos non probaverunt; satyram in Nicolaum Karamzin in *Descriptione nuptiorum domini Karamzinii* («Описание бракосочетания г. Карамзина»), anno 1801 scripsit. Post Germaniam egressus in Universitate Gottingensi cum Alexandro Turgenev amico studebat et medicinae in Universitate Edinburgensi. Multum fabularum deorumque paganorum Slavorum vestigia invenire temptat, manuscripta et antiquitates quaerens et colligens. Anno 1806 thesim Latinam doctoralem edidit *De manumittendis servis*, ubi Alexandrum I imperatorem monebat rusticos in Russia liberare. Ex Adamo Smithio argumenta haurit et Vergilii eclogam quartam citans promittit post manumissionem novam aetatem auream ortum iri. Belli cum Napoleone anno 1812 particeps fuit et in *Bello et pace* Leonis Tolstoj inter alias personas veras descriptus est. Anno 1813 cum fratre suo Paisio militiam gerebat et cupa pulvere nigro plena fortuite displosa exstinctus est.

Opera
-----

* Andreae Kaisarov De manumittendis servis dissertatio
* «Славянская и российская мифология» (Kaisarovii de deis Slavicis liber)