recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Infraclassis : Neoptera   
Superordo : Endopterygota   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Elateriformia   
Superfamilia : Buprestoidea   
Familia : Buprestidae   
Subfamilia : Polycestinae   
Tribus : Polycestini   
Subtribus : Polycestina   
Genus : ***Paracastalia***   
Kerremans 1902  
   
Subdivisiones: Species

***Paracastalia*** est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum, Nomen a Carolo Kerremans anno 1902 constitutum est.

Species
-------

Inter *Paracastalias* digeruntur octo species descriptae, quae in Africa endemicae sunt.

* *Paracastalia bettoni* Waterhouse, 1904
* *Paracastalia duvivieri* (Kerremans, 1898)
* *Paracastalia gebhardti* (Hoscheck, 1931)
* *Paracastalia inornata* (Kerremans, 1906)
* *Paracastalia louwi* Hohn, 1982
* *Paracastalia minima* Kerremans, 1905
* *Paracastalia plagiata* (Kerremans, 1899)
* *Paracastalia scholtzi* Holm, 1982

Notae
-----

1. ↑  
"Paracastalia" apud World Cat.
2. ↑  Bellamy, C. L. (2013). "Genus Paracastalia". *A Checklist of World Buprestoidea* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity |
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Aedificium principale
**Schola Mancuniensis** (Anglice: *Manchester Grammar School*) est schola clarissima urbis Mancunii. Adservans titulum est "Aude sapere" ob alumnis sollerti. Haec schola, antiquior quam pleraeque aliae, anno 1515 constituta est.

Situs
-----

Schola est situm iuxta multis agris in suburbio Fallowfield, sed est in urbs. Prope scholae multae aliae, Schola Mancuniensis est in lorem? centrum educatione. Ante annum 1931 schola est in vico Long Millgate Mancunii.

Magistri
--------

**Christopher Ray** Magister Altus et Stuart Leeming Vice-Magister Altus sunt.

Departitionis Latinae praeposita Mrs. Eckhardt est et ceteri magistri sunt Dr. Williams, Mr. Edwards et Mrs. Worth.

Notae
-----

1. ↑  'A large building on the left has an inscription above the door which reads "Schola MANCUNIENSIS 1870"': vide hic[*nexus deficit*]

Nexus externi
-------------

* Mgs.org
* Mgscentral.org
**"Schola Latina Europæa & Universalis" (SELU)** est schola linguae Latinae quae Interreti invenitur et quae unam disciplinam offert, vivam perennem linguam Latinam, ac methodo docet Clementis Desessard "Lingua Latina sine molestia". Duae optiones praebentur, alia lentior, quae duobus annis scholasticis absolvitur, alia intensiva, uno anno scholastico. Institutio fit initio sive Anglice sive Hispanice, postea demum tantum Latine.

Cursus, titulo "Sermo Latinus", quo natura exprimitur eorum activa, prorsus gratis offeruntur, et sunt omnibus destinati qui Latine discere cupiant, maiorum nostrorum linguam, ideo ut possint non solum scripta legere intellegendo sed etiam scribere sine difficultate et loqui volubiliter in omnibus occasionibus ut in vitam activam atque usum cottidianum ea redigatur.

Scholae conditor est Albinus Flaccus et cursuum auctor A. Gratius Avitus. Magistri voluntarii sunt A. Tullia Scholastica et Gloria Andreas Suniaria (aliquando Maja Davidia, Canicus Buckus, Hadrianus Dermottius, aliique praeceptores quoque fuerunt).

Nexus externus
--------------

* Schola Latina Europæa & Universalis

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Paradoxum numerorum oblectantium** est paradoxum quo numerum naturalem esse aut "oblectantem" aut "frigidum" describit. Paradoxum est omnem numerum naturalem esse oblectantem. Quae res contradictione demonstratur hoc modo: si numerus frigidus exsistat, etiam minimus numerus frigidus exsistat. Quam ob rem esse oblectantem debet quia minimus est, quae res contradictio est. Ergo omnis numerus naturalis est oblectans.

De natura paradoxi
------------------

Hoc paradoxum est antinomia definitionis. Si omnem numerum naturalem esse proprio sensu aut oblectantem aut frigidum describat, sibi sit deficere?.  Paradoxum non sit si aequo sensu describit. Exempli causa, si oblectans numerus est numerus qui in Encyclopaedia Interretiali Ordinum Integralium non inscriptus est. Qui numerus mense Novembri 2011 est 12407.

Paradoxum potentiam definitionis sui referentis illustrat.

Nexus interni
-------------

* Cretenses semper mendaces
* Paradoxum suspendii inopinati
* Theorema imperfectionis Gödel
* Thesis Church-Turing

Nota
----

1. ↑  Johnston, N. (12 Iunii 2009). "11630 is the First Uninteresting Number"
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Schola Superior Archiepiscopi Moeller** (*Moeller High School*) est lyceum vel schola secundaria privata, pueris tantum destinata et ecclesiae Catholicae affiliata, in comitatu Hamilton Ohii sita inter vicos suburbanos urbis Cincinnatorum; in quo pago sunt et quattuor alias tales scholas. Schola Moeller condita est anno 1958, pleniter incepta anno 1960. Sententia lycei in his verbis Latinis exprimitur: "Nova bella elegit Dominus."

Ob praemia athletica late celebratur: usque ad annum vicesimum et quartum a schola incepta, septies laureata est in certaminibus pedilusorum civitatis Ohii, quinquies in certaminibus nationalibus; quae victoriae Geraldo Faust gymnasiasta tribuuntur, qui olim pedilusores Universitatis Nostrae Dominae exercitaverat.

Nexus externi
-------------

* Situs officialis
Wikidata Attalus II
Res apud Vicidata repertae:Attalus II: imagoAttalus II: imago
*Nativitas*: 220 a.C.n.;   
*Obitus*: 138 a.C.n.; Pergamum  

**Officium**

*Officium*: Rex  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Attalus I; Apollonis of Cyzicus  
*Coniunx*: Stratonice of Pergamon  
*Familia*: Attalidae
Statua Attali in urbe Attalea
**Attalus II Philadelphus** (natus anno 220 a.C.n.; mortuus anno 138 a.C.n.) fuit rex Pergami domu regia Attalidarum ortus. Secundus Attali I filius fuit. 

Anno 159 a.C.n. Eumeni II fratri successit, postquam iam ab anno 192 a.C.n. muneribus regiis functus est. Notissimum illum Forum Attali Athenis aedificari iussit. Rege Attalo II anno 138 a.C.n. mortuo ei Attalus III, filius Eumenis II, successit.

Filius eius nothus Aristonicus anno 133 a.C.n. regnum nomine Eumenes III appetivit.

Fontes
------

* Strabo, *Geographica* XIII.4.2.

Bibliographia
-------------

* Andreas Mehl, "[5] A. II Philadelphos" in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 228–230.
* Peter Reuter (1990): *Attalos.* In: Johannes Irmscher, Renate Johne (ed.): *Lexikon der Antike.* Bibliographisches Institut, Lipsiae, ISBN 3-323-00026-9.
* Hermann Bengtson (2001): *Römische Geschichte. Republik und Kaiserzeit bis 284 n. Chr.* Beck, Monaci, ISBN 3-406-02505-6.
* Klaus Bringmann (2002): *Geschichte der römischen Republik. Von den Anfängen bis Augustus.* Beck, Monaci, ISBN 3-406-49292-4.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Attalum II** spectant. |
Wikidata Castrum de Marcellinis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°1′25″N 12°48′25″E  
*Numerus incolarum*: 7 325  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Romae capitis  

**Geographia**

*Superficies*: 15.36 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Tibur, Guidoniopolis - Mons Celius, Castrum Sancti Pauli in Jana  

**Tabula aut despectus**

Castrum de Marcellinis: situsCastrum de Marcellinis: situs
Castrum de Marcellinis
**Castrum de Marcellinis** (alia nomina: *Marcellina*) (Italiane: *Marcellina*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6 732 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae *Marcellinenses* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomismate aeneo ob virtutem civilem decoratum*Municipium nomismate aeneo ob virtutem civilem decoratum*

Municipia finitima
------------------

* Guidonia Castrum Monticellorum,
* Castrum Sancti Pauli in Jana,
* Tibur.

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Romana,
* Roma (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Italice)


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum de Marcellinis** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Romana.Collocatio finium Municipii in Provincia Romana.

Notae
-----
Imperium Hunnorum aetate aurea anno 451
**Attila** (natus circa annum 406, mortuus anno 453), **Flagellum Dei** a coaetaneis vocatus, Hunnorum ab anno 434 usque ad annum 453 rex fuit. Quem per suum regnum imperii Romani (imperium orientale occidentaleque) valde timerent: invasit Balkaniam Galliamque, regnavit imperium Hunnorum, quod in omnes partes de Europa Orientali pertinuit (vide tabulam).

Attila et Bleda
---------------

Attila iuvenis Romam in exilium missus est, sed Rugila patruo anno 434 mortuo, ipse et Bleda fratre Hunnos regere coeperunt. Ambo, qui saepe tam feliciter in partibus Orientalibus Imperii bellum gesserant ut quotannis ad pacem conservandam Romani tributum 467 librarum auri iam solverent. Anno insequenti, fratres de his rebus cum legatis Romanis ita egerunt ut non solum Romani bis tantum solvere cogerentur, sed etiam mercatoribus Hunnicis permittere ut cum Romanis mercarentur.

Attila et imperium Occidentale
------------------------------

Anno 454, Attila, fratre necato, unicus rex factus esset, et Theodosius tributum compositum solvere noluit. Itaque Attila flumine Danuvio potitus multis urbibus deletis exercitum usque ad moenia Constantinopolis ipsius duxit. Deinde Theodosius condiciones illius accepit, secundum quas non solum octo milia librarum auri solvenda ut captivi redderentur, sed etiam quotannis tributum 2250 librarum auri.

Paucis post annis Attila in Galliam animadvertit?, nam sperabat se a Mari Caspio ad Oceanum Atlanticum imperium extenturum esse, sed Visigothi et Alani et gentes aliae se cum Romanis coniunxerunt ut Hunnis resisterent. Cum Hunni hoc novissent, recedebant, sed Romani et auxiliarii secuti sunt. Proelio ferociter prope Cataluniam 451 facto, Attila victus ab Italia recessit, ubi continenter ferebat atque agebat.

Mors
----

Anno 453, Attila nuptiis suis celebrandis, nocte mortuus est. Nam mortuus sanguine ex ore et naribus fluente et uxore lacrimante inventus est. Non constat quomodo perierit. Alii enim dicunt eum periisse quia ei, qui in vino sepultus est, dormienti nares sanguine deplere inciperet; alii autem suspicantur eum occisum esse.

Notae
-----

1. ↑  Peter Heather, "Attila", in *The Oxford Encyclopedia of Ancient Greece and Rome* (Oxoniae: Oxford University Press, 2010).

Bibliographia
-------------

* Priscus, *Fragmenta Historicorum Graecorum*, (saeculi V) **(Anglice)**
* Iordanes, *De origine actibusque Getarum*, (saeculi VI) **(Anglice)**
* Marcellinus Comes, (saeculi VI)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Attilam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Nota biographica **(Anglice)**
Herma Herodis Attici in villa sua apud Kephissiam
**Herodes Atticus** (Graece Ἡρώδης ὁ Ἀττικός; Latine etiam **Lucius Vibullius Hipparchus Tiberius Claudius Atticus Herodes Marathonius**; natus circa annum 101; mortuus anno 177) fuit rhetor Graecus et senator Romanus. Etiam philosophiae studebat.

Familia
-------

Filius Tiberii Claudii Attici Herodis senatoris et consulis suffecti erat. Uxor eius Regilla erat, ex quo quattuor liberos habuit, quorum solus Tiberius Claudius Marcus Appius Atilius Bradua Regillus Atticus patri superfuit.

Cursus honorum
--------------

Praeter compluros magistratus patriae Athenarum et Romae honores adeptus est: Erat *quaestor candidatus principis* anno 129, tum tribunus plebis et praetor (133), anno 134 legatus ad componendas urbes Asiae et proconsul eius provinciae 134/135 erat et tandem anno 143 consul ordinarius. Iurgiis factis cum aliquibus magistratibus, anno 174 ab Antonino Pio relegatus, sed anno sequenti Marco Aurelio auctore revocatus est.

Aedificia
---------

Herodes Atticus ditissimus civis Athenarum patriam multis et pulcherrimis aedificiis ornavit, ut stadia Athenis et Delphis, Nymphaeum Olympiae, Odea Athenis et caetera. In primis stadium ad flumen Ilissum totum e marmore Pentelico summa magnificentia inter 140 et 144 exstruxit.

Philiosophia et ars dicendi
---------------------------

Herodes Atticus eruditissimus et humanissimus vir erat, quem Antoninus Pius filiis suis Marco Aurelio et Lucio Veromagistrum fecit.

Notae
-----

1. ↑   Pausanias, *Graeciae descriptionis* I.19.6. Necnon Corinthi, *ibid.* II.1.7

Bibliographia
-------------

* Papalas, A. J. "Herodes Atticus: An essey on education in the Antonine age", *History of Education Quarterly*, Vol. 21, No. 2 (Summer, 1981), pp. 171-188.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Herodem Atticum** spectant. |

* De Herode Attico in *A dictionary of Greek and Roman biography and mythology*, I, Londinii, anno 1870, p. 413

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Cuspius Pactumeius Rufinus et Lucius Statius Quadratus**  |  **Consul** 143cumGaio Bellicio Torquato | Successores: **Lucius Hedius Rufus Lollianus Avitus et Titus Statilius Maximus**  |
Aspectus illustrati.
**Aspectus** in astrologia est angulus inter duo planetas. Aspectus maiores, scilicet aspectus notabillimi ab astrologis aestimati sunt coniunctio, oppositio, triangulum, quadratum, sextilis. Etiam aspectus Ptolemaeci nominantur, quia ab astronomo Claudio Ptolemaeo definiti sunt. Traditionaliter aspectus in faustos et infaustos digeruntur, hodie autem divisio apud astrologos non tam absoluta aestimatur.

Aspectus maiores
----------------

### Coniunctio

Coniunctio In coniunctione duo planetae sunt in vicinitate graduum 10 aut minus. Coniunctio aestimatur aut fausta aut infausta; aliqui planetae fauste coniunguntur, aliqui infauste. Coniunctio traditionaliter aspectus gravissimus habetur. 

### Oppositio

Oppositio In oppositione duo planetae formant angulum circiter 180 graduum. Usitate aspectus infaustus et provocans et secundus gravissimus habetur. Oppositio exacta formatur semper inter duae signa eiusdem qualitatis et eiusdem sexus, sed alteri elementi.

### Triangulum

Triangulum In triangulo duo planetae formant angulum circiter 120 graduum. Ab fere omnibus astrologis faustum et beneficum aestimatur. Triangulum exactum formatur semper inter duae signa eiusdem elementi.

### Quadratum

Quadratum In quadrato duo planetae formant angulum circiter 90 graduum. Aspectus infaustus 
traditionaliter habetur. Quadratum exactum formatur semper inter duae signa eiusdem qualitatis. 

### Sextilis

Sextilis In sextile duo planetae formant angulum circiter 60 graduum. Communiter aspectus faustus habetur effectu similis triangulo. Sextilis exactus formatur inter duae signa eiusdem sexus sed alteri elementi.

Aspectus alii
-------------

### Quincunx

Quincunx In quincunce duo planetae formant angulum circiter 150 graduum. Apud quosdam astrologos aspectus infaustus habetur, apud alteros autem nec faustus nec infaustus. Quincunx exactus constituitur inter duos planetas diversorum elementorum, diversorum sexuum, diversarumque qualitatum.

Notae
-----

1. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources*, s.v. "aspectus".

Bibliographia
-------------

* Tompkins, Sue. 2002. *Aspects in Astrology: A Guide to Understanding Planetary Relationships in the Horoscope*. Destiny Books

Astrologia

|  |  |
| --- | --- |
| Signa zodiaca | Aries · Taurus · Gemini · Cancer · Leo · Virgo · Libra · Scorpio · Sagittarius · Capricornus · Aquarius · Pisces |
| Theoria astrologica | Planetae · Elementum · Qualitas ·  Sexus · Aspectus · Figura aspectuum · Syzygia |
| Aspectus | Coniunctio · Oppositio · Triangulum · Quadratum · Sextilis · Quincunx |
| Figurae aspectuum | Crux grandis · Draco · Incunabula · Rectangulum mysticum · Sextilis grandis · Triangulum grande · Yod · Sextilis grandis 22 Iulii 1995 |
Wikidata Carduelinum
Res apud Vicidata repertae:Carduelinum: insigneCarduelinum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°20′0″N 86°4′0″E  
*Numerus incolarum*: 558 973  
*Zona horaria*: UTC+07:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Кемерово, Щегловск
**Gestio**

*Praefectus*: Ilya Seredyuk  
*Procuratio superior*: Kemerovo Urban Okrug, Regio Novosibirscensis, West Siberian Krai, Kuznetsky Okrug, Q87399451, Kuznetskiy Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 282±1 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Leninskij District, Zavodskij District, Kirovsky District, Q4399565, Tsentralny District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Salgótarján, Billings  

Carduelinum hieme
**Carduelinum** (Russice *Кемерово, Kemerovo*) est urbs in Siberia occidentali sita. Regionis Kemerovensis caput est. In ripis Tomi fluminis patet. Incolas 558 662 habuit anno 2019. Area Carduelini saepe *Kuzbass* (abbreviatio est, plene *Area carbonis Cusneziana* dicitur), nominatur.

Historia
--------

Anno 1707 vicus Carduelinus primo memoratus est. Stephanus Krascheninnikow eum anno 1734 visitavit. Anno 1918 post Res novas Octobres Carduelinus, *Kemerovo* et alii vici nonnulli in urbem Carduelinum coniuncti sunt. Anno 1932 nomen *Kemerovo* urbs cepit, anno 1943 caput regionis facta est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 491. De nomine priore *Щеглов, Щегловск (Ščeglov, Ščeglovsk)*, nam *щегол* Latine *carduelis* est.
2. ↑  Russice *Кузбасс*, *Кузнецкий угольный бассейн*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°20′0″N 86°4′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Carduelinum in *Vicicommuniis*
* Situs proprius **(Russice)**
**Heruli** fuerunt gens Germanica. Saepe a multis alteris barbaricis gentibus devinctus est ut provincias Romanas petirent. Odoacer, quis ultimum imperatorem Romanum Occidentem deiecit et primus rex Italiae factus est, notissimus e Herulis est.

Historia
--------

Historicus Iordanes Herulos e domo suo, Danicis insulis, depulsus esse a Danis scripsit. Post rem, Heruli nomades facti sunt. Heruli contra Romam cum Gothis pugnaverunt tertio saeculo. Notissimum contemplatu, hic exercitus Byzantium in anno 267 depopulavit. Ad finem quarti saeculi, Heruli fuerunt Ostrigothis et Hunnis servi. Tandem, in anno 454, cum Hunnicum regnum rutus sit, Heruli statuerunt suum regnum in moderna Slovakia. Regno a Langobardis victo, reliqui Heruli cum Langobardis sociaverunt et ad Italiam iverunt. Marcellinus tradidit Orientem Imperium Romanum sivisse Herulos ad sedendum urbes oppidaque vacua in Moravia. Hoc sedendum iussus est ab Anastasio I anno 512. Una aetate habita, Romanae chartae non iam notaverunt regnum Herulorum. Tamen, chartae ostenderunt Herulos militavisse in exercitu imperii antequam sextum saeculum. De Procopio, Multi Heruli eo tempore Scandinaviam rediit.

Nexus interni
-------------

* Flavius Romulus
* Migrationes Europaeae populorum et gentium
* Ostrogothi

Nexus externi
-------------

Nota: Omnes nexus externi Anglice scripta sunt.

* The Heruls (2006) a Troels Brandt.
* Heroli in Paul's *History of the Lombards* i.20:
* various resources on the Erils/Heruli
* The Heruli; The forefathers of the Samogitians a Northvegr Fundato
Hercules Hesionam salvans, in libro quinti decimi saeculi pictus.
**Hesione** (Graece Ἡσιόνη), sive **Hesiona**, in mythologia Graeca erat filia regis Troiani Laomedontis, soror vero Priami. Per Herculem servata Telamoni nupsit, cui filium Teucrum peperit. Qui Teucer postea expeditionis adversus Troianos in exercitu Graeco particeps fuit.

Cum rex Laomedon mercede debita deos Apollinem ac Posidonem fraudasset, Poseidon iratus monstrum in litus Phrygiae immisit qui occurentes vorabat. Rex oraculum consuluit : responsum est, nisi filiam suam Hesionen in litore revinctam monstro marino rex obtulisset, vastationem regni non desituram. Forte tum Argonautae cum Hercule ad litus Troianum appulerunt : cum heros Alcides misellam puellam regiam ex pavore clamantem audisset, protinus arma cepit et cetum necavit. Filia liberata magna dona Herculi Laomedon pollicitus erat, scilicet par equorum levissimorum ac immortalium, quos ab ipso Iove acceperat, tamquam pretium Ganymedis rapti, necnon etiam secundum nonnullos auctores filiam in matrimonium. Sed cum Hercules, Argonautis relictis, Troiam rediit, Laomedon per avaritiam pollicita praemia denuo recusavit : quapropter Heracles cum exercitu Ilium oppugnavit et delevit. Regem ac liberos necavit, praeter Hesionen quam Telamoni comiti in matrimonium dedit, et Priamum ab Hesione sorore. redemptum. Qui Priamus patri in regnum successit.

Haec fabula plurimas similitudines cum Andromedae praebet.

Andreas Campra fabulam lyricam "*Hesione*" composuit (1700).

Notae
-----

1. ↑  Flexio Graeca: gen. *Hesiones*, acc. *Hesionen*. Sic Ovidius et alii.
2. ↑  Flexio Latina: gen. *Hesionae*, acc. *Hesionam*. Sic Vergilius et alii.
3. ↑  Iupiter iratus eos in terram miserat, mortali per annum servituros. Iubente Laomedonte, Poseidon moenia urbis Troiae exstruxit, Apollo greges regios curavit.

Fontes
------

* Hyginus, *Fabulae* 31(4),89,97(3).
* Ovidius, libro undecimo Metamorphoseon, 194-220.
* Sophocles, *Aiax* 1298-1307
* Strabo, *Geographica* libro tertio decimo 1.32
* Valerius Flaccus, libro secundo *Argonauticon* 451-578.
* Xenophon, *Cynegeticus* I,9.
Statua poetae in Bohemia ubi natus
Adalbertus Stifter, poeta Austriacus
Habitatio eius Lentiae ex anno 1848
**Adalbertus *Adalbert* Stifter** (natus die 23 Octobris 1805 Planae de Monte Vitconis, in Bohemia meridiana; mortuus die 28 Ianuarii 1868 Lentiae) fuit scriptor, pictor et paedagogus Austriacus. Inter scriptores maximi momenti aetatis, quae *Biedermeier* dicitur, numeratur.

Vita
----

Stifter Vindobonae iurisprudentiae studens fuit necnon philosophiae et scientiis naturalibus; antea annis inter 1818 et 1826 discipulus fuerat in gymnasio Benedictinorum Cremifanense. Studiis omnibus terminatis annis inter 1843 et 1846 magister Richardi Metternich, filii hominis politici eminentissimi Clementis Metternici, esse potuit. Anno autem 1850 in Austria Superiore anno 1850 inspector ludorum creatus est. Inde Lentiae habitare coepit, unde itinera multa fecit ad Alpes, in Italiam et alio. Anno 1865 rude donatus consiliarii aulici titulum honorarium nactus est. Lentiae anno 1902 monumentum pro eo erectum est, in Bohemia ad cunas anno 1906. 

Historiunculae eius publicatae sunt sub his titulis: »Studien« (Aquinci 1844–1850) et »Bunte Steine« (Aquinci 1852). Collectio prima praesertim multos lectores movit atque captavit. Nam aversio a quotidianis aerumnis et quietismi salus, rerum pusillarum narratio, naturae observatio valde a litteris aliorum auctoribus sese differebant. Inde lectores pulchritudine tranquilla obcaecati obcaecati negligere videntur scriptoris inertiam in hominibus vivis describendis quia contemplativa ubique supersunt. Idem vitium criticatur in fabulis Milesiis eius praetitulatis »Der Nachsommer« (Aquinci 1857) necnon »Witiko« (Auquinci 1864–67).

Adalberti Stifter restantia opera »Briefe« (Aquinci 1869), »Erzählungen« (Aquinci 1869), »Vermischte Schriften« (Aquinci 1870) post mortem edenda curavit Aprent. Florilegium primum editum est quattuor in voluminibus Lipsiae anno 1887 Stößl operam dante.

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 19. Lipsiae 1909, p. 32-33 (in interreti hic)

Notae
-----

1. ↑  Horní Planá/Oberplan

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Adalbertum Stifter** spectant. |

* Opera in interreti cum biographia parva apud projekt-gutenberg
**Ad fontes** fuit dictum humanistarum Novo Aevo ineunte, quo antiquarum litterarum studia poposcerunt. Anno 1511 Desiderius Erasmus Roterodamus in libello *De ratione studii ac legendi interpretandique auctores* intitulato scripsit:

*Sed in primis ad fontes ipsos properandum, id est graecos et antiquos.*[1]
Etiam Philippus Melanchthon anno 1518, cum munus discendi apud Universitatem Leucoream Wittenbergae suscepit, oratione *De corrigendis adolescentiae studiis* a studentibus postulavit:

*Iungendae Graecae litterae Latinis, ut philosophos, theologos, historicos, oratores, poetas lecturus, quaqua te vortas, rem ipsam assequare, non umbram rerum ...*[2]
Martinus Lutherus sententia commotus in Bibliis vertendis fontibus Hebraicis Graecisque innixus est.

Notae
-----

1. ↑  Desiderius Erasmus Roterodamus: De ratione studii ac legendi interpretandique auctores, Parisiis 1511, in: Desiderii Erasmi Roterodami Opera omnia, ed. a J. H. Waszink et al. Amstelodami 1971, Vol. I 2, 79-151.
2. ↑   CORPUS REFORMATORUM (CR). MELANCHTHON OPERA. Edidit Carolus Bretschneider, Halle 1834 ss. Vol. XI, p. 22.
Wikidata Lancastria
Res apud Vicidata repertae:Lancastria: insigneLancastria: insigne
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 54°2′56″N 2°48′5″W  
*Numerus incolarum*: 52 234  
*Zona horaria*: UTC  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Lancaster  

**Geographia**

*Territoria finitima*: Quernmore  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Perpinianum, Lublinum, Viana do Castelo, Almeria, Alburgum, Rendsburg, Perpignan Méditerranée Métropole, Alburgum, Wexionia  

Lancastria
**Lancastria** urbs in comitatú homonymo est. in flumine Luna aquiloniaque in parte Angliae posita est et circiter quadraginta quinque milia incolarum habet.

Lancastria urbs antiqua est, eruditione celeber, arce Lancastrensi dominata. Quo in loco Universitas Lancastrensis, pars Universitatis Comitatus Cumbriae et Schola Regia Grammatica Lancastrensis sedent.

Historia
--------

Fragmenta castrorum Romanorum in ea colle inventa sunt ubi arx Lancastrensis eminet, praesertim partem thermarum, et fortasse portum.

Signum Lancastriae rosa rubra est, signum domus regnatricis Lancastriae ad quem pertinebant Henrici IV, V, VI reges Anglorum. Qua propter historia, rex Britannorum adhuc titulum "Ducem Lancastriae" habet.

Lancastria urbs facta est anno 1937. Ecclesiam cathedralem habet.

Eruditio
--------

Monumentum Ashton
Duae universitates in Lancastria sunt: Universitas Lancastriensis, et pars Universitatis Comitatus Cumbriae, priusquam Collegium Sancti Martini. Multae scholae in Lancastria sunt: Schola Regia Grammatica Lancastriensis, schola Ripley sancti Thomae, schola Centralis Lancastriensis, Collegium Catholicum Sanctae Mariae, et Schola Puellis Grammatica Lancastriensis.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑

Nexus externi
-------------

* Visit Lancaster - Pagina de Lancastriam frequentando **(Anglice)**
* Lancaster City Council - Pagina concilii urbis Lancastriae **(Anglice)**
Cista continens reliquias Sancti Exsuperii
Sanctus **Exsuperius** (mortuus 410) fuit episcopus Tolosanus. Ubi et quo anno natus sit, nescitur. Postquam Sancto Sylvio in episcopatu successit, confecit basilicam Sancti Saturnini (*Saint-Sernin*) quam aedificandam Sylvius inceperat. Sanctus Hieronymus Exsuperium laudat propter munificentia eius erga monachos Palaestinae, Aegypti et Libyae, necnon propter charitatem erga populum ipsius dioecesis, qui eo tempore subiebat oppugnationes Vandalorum, Alanorum et Suevorum. Gratia pauperum suae dioecesis etiam praeciosa vasa sacra, itaque coactus fuit Hostiam Sacram portare in canistro viminali, et Sanguinem Pretiosum in scypho vitreo. Gratias agens pro pietate eius, Hieronymus commentarium suum "De Zacharia" dedicavit.

Exsuperius notissimus est de Canone Scripturarum, quippe qui scripserat ad Papam Innocentium I ut instruatur de canone et quaestionibus quibusdam de disciplina ecclesiastica. Ei respondens Papa epistulam "Consulenti tibi" misit indice incluso scripturarum ipsarum quas Christiani hodie habent. Haec incluserunt Libros Deuterocanonicos quos nonnulli Protestantes non accipiunt.

Festum Sancti Exsuperii est dies 28 Septembris.

Bibliographia
-------------

* Patrice Cabau, "Les évêques de Toulouse et les lieux de leur sépulture" in *Mémoires de la Société Archéologique du Midi de la France* vol. 59 (1999)
*Eteocles et Polynices* a Tiepolo picti
**Eteocles** (Graece Ἐτεοκλῆς) in praehistoria vel mythologia Graeca fuit rex Thebarum urbis Graeciae. Secundum mythos Graecos de rebus Thebanis Eteocles fuit Oedipodis et Iocastae filius, Polynicis geminus. Cum fratre pactum agit alium per annum unum regnare, tum alterum. Eteocle primo anno regente, Polynices advenit ut regnum caperet; Eteocles relinquere noluit. Polynices ergo, copiis a Mycenis Thebas inlatis, iuxta portas urbanas Eteoclen necat et ab eo necatur. Eteocles cum honoribus sepelitur, sed corpus Polynicis sola curat Antigone, soror eius.

De nomine
---------

Nomen eius (in lingua Graeca Mycenaica \**Etewoklewes*) recentissime recognitum est in documento Hetthaeo ad regem quendam Achaeorum medio saeculo XIII a.C.n. misso , qui fratrem nomine *Tawagalawa* habere dicitur. Documentum de hac re "Epistula de Tawagalawa" nuncupatur.

In tragoediis antiquis
----------------------

Eteocles Aeschyli *Septem contra Thebas* portagonista estː vir durus quidem sed magno animo et imperatoria virtute egregia ostenditur et in mortem ruit quia mortem suam et fratris saluti patriae fore scit. De iniuriis Polynici factis quamvis non dubiis siletur. In contrarium Euripides in *Phoenissis* non tantum Eteoclem nihil pensi nisi regnum habentem in scaenam inducit, nec iustitiae nec foederum nec deorum memorem sed temerarium ducem esse demonstrat quem Creon reprehendit. Apud Sophoclem Eteocles in scaena non comparetː in *Oedipo Coloneo* Creon Thebanorum causam apud Oedipodem agit, non Eteocles. Nec minus quam frater Polynices a patre exsecratur.

Notae
-----

1. ↑  *Septem contra Thebas* 689-704.
2. ↑  *Phoenissae* 499-525.
3. ↑  *Phoenissae* 698-747.
4. ↑  Oedipus Coloneus *1369, 1375-9.*

Fontes
------

* Euripides, *Phoenissae*
* Sophocles, *Antigone* et *Oedipus Coloneus*
* Statius, *Thebais*

Plura legere si cupis
---------------------

* David-Guignard, Sylvie. "Le partage du pouvoir : les Étéocle de la tragédie", *Ktèma*, 2008ː 331-346
* Gantz, Timothy. *Early Greek Myth*. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1993.
* Roisman Hanna M. "The Messenger and Eteocles in the Seven against Thebes", *L'Antiquité Classique*, 1990ː 17-36
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Hodierna machina siccatoria volubilis domusioni.
**Machina siccatoria volubilis** est machina ad vestimenta siccanda adhibita.

Nexus interni
-------------

* Machina lavatoria
* Supellex

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.

Bibliographia
-------------

* Mullen, John B. 1954. "What You Should Know About Clothes Dryers." *Popular Mechanics,* December 1954, 170–75. Google Books.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **machinas siccatorias volubiles** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**EyeWire** (Anglice; Latine *Oculum Intraconiungere* dicere possumus) est ludus computationalis humanicus Interretialis de neuronibus in retina designandis. Ludus est consilium a MIT et Max Planck Instituto ad Investigationem Medicam fabricatur, a Docto Sebastiano Seung ducitur.

Propositum
----------

Proposita consilii sunt genera cellularum certa inter ordines cellularum retinalium latas notas invenire, et iunctiones inter neurones retinales designare, quae res ad operationem visús intellegendum aduivabunt. EyeWire est pars maioris consilii, WiredDifferently (Anglice; Latine *Intraconiunctus Aliter* dicere possumus) nomine, cuius propositum est demostrare singularitatem hominis esse fundatam in coniunctionibus inter neurones, seu "connectoma".

Primum propositum proximum est formas tredimensionales neuronum retinalium ex imaginibus duodimensionalibus restituere. Secundum propositum est synapses agnoscere ut coniunctiones inter neurones designatos inveniat. Ultimum propositum est cognationem inter coniunctiones et actiones notas neuronum intellegere.

Modi
----

Actio omnis neuronis in parte retinae, 350×300×60 μm3 mensurá, microscopiá duophotonicá determinata est. Tum idem tinctum est ut oppositio muri cellularis educatur, in laminas microtomá secatum est et in imagines microscopiá electronicá latum est. Aliquod neuron ab investigatoribus optatum est. Programmatura volumen cubicum illius neuronis temere optat, cum optima coniectione intellegentiae artificialis designationis illius neuronis per imagines duodimensionales.

Cura lusoris est areas optare quae A.I. omisit, ita designatio neuronis meliorem facta est. Aliquot emendationes foramines modo implere possunt. Aliquot ramum producere, et aliquot ramos novos invenire qui A.I. omisit. Interfacies prospectum tredimensionalem designationis neuronis per volumen monstrat, et lusor per laminas duodimensionales sursum deorsumque volvere potest ut ramos consequeretur. Lusor in areis laminarum deprimit ut ad designationem addere. A.I. automatice partes neuronum implet quae esse pars neuronis areae determinet quae lusor depressit. Cum lusor pensum esse completum decernit, lusor pensum refert et pensum alium datur.

Omne volumen quinque lusoribus differentis datur, et designatio a maioritate lusorum optata est accepta. Rami novi ad volumina nova exploranda adducere possunt. In programmatura beta, lusores puncta attribuuntur fundata in descriptione eorum ad quae maioritatis adaequanta et in numero voluminis neuralis novi invento.

Nota
----

1. ↑  "About << EyeWire"
2. ↑  "Retina << EyeWire"
3. ↑  "EyeWire"
4. ↑  "WiredDifferently"
5. ↑  Seung, Sebastian (2012). *Connectome: How the Brain's Wiring Makes Us Who We Are*. Houghton Mifflin Harcourt. ISBN 978-0547508184
6. 1 2  "Challenge << EyeWire"
7. ↑  Sebastian Seung (March 18, 2012). "Very small sections of neuron"
**Schola Nostrae Dominae** sive **Schola polyphoniae Nostrae Dominae** fuit grex scholae compositorum musicae sacrae qui in sive prope Ecclesiam Cathedralem Nostrae Dominae Parisiensis annis ab 1160 ad 1250 laborabant ac musica ab iis composita.

Leoninus et Perotinus sunt soli compositores (sive ut se appellabantur organistae) huius scholae quorum nomina nobis tradita sunt. Mentio amborum a discipulo ignoto Anglico, qui commoditatis gratia Anonymus IV(en) vocatur, in eadem cathedrali vel laborante vel discente saeculo XIII exeunte facta est.  Nominat eos "compositores quam optimos organi" quosque ait *Magnum Librum Organi(en)* collegisse. Tradit insuper nonnulla de horum musica et principiis compositionis. Perotinus est primus compositor *organi quadrupli*—polyphoniae quadruplicis vel quattuor vocum—cuius opera supersunt, quia paucissimae sunt collectiones integrae illius saeculi musicae notatae.

Leoninus, Perotinus, aliique compositores quorum musica superest repraesentatores sunt illius aetatis musicae Europaeae quae ars antiqua ab eruditis nuncupatur.

Notae
-----

1. ↑  Ambo nomina ab eruditis aetatum posteriorum excogitata sunt.

Nexus externi
-------------

* *Digital Image Archive of Medieval Music*
Statua Nicandrae in Museo Archaeologico Nationali (Athenis) conservata
**Statua Nicandrae** est statua magnitudini humanae par anno 1878 in insula Delo inventa, quae circa annum 660 a.C.n. dedicata est. Ad sic dictas coras pertinet et prima statua magna artis Graecae (et artis Europaeae) est. Opus hodie in Museo Archaeologico Nationali Athenarum asservatur.

Statua altitudine 1.75 m ex marmore facta est. Feminam stantem repraesentat vestimento longo indutam. Bracchia a latere adiacent. Crinis in umeros demittitur. Facies maxime deleta est. Corpus figurae planum, sed olim, ut putatur, coloratum, quo forsitan speciem animatiorem praebebat. Inscriptio a sinistro vestimenti latere *Nicandram* Naxiam statuam Dianae deae (sive Artemidi) dedicavisse.

Bibliographia
-------------

* Werner Ekschmitt: *Geometrische und archaische Zeit*. von Zabern, Moguntiaci 1986, ISBN 3-8053-0900-7, (*Kulturgeschichte der antiken Welt* 28, *Kunst und Kultur der Kykladen* 2, p. 85-86, Tabula 8.

Nexus externi
-------------

* statuae imago et inscriptio
Aedificium Academiae Universitatis Lugduno-Batavae.
Georgius van Driem, anno 58 aetatis suae.
**Schola Lugduno-Batava** est schola cogitationis linguisticae quae linguas exemplaria memarum vel parasitorum neurologicorum benignorum habet, et instrumentis mathematicis per analogiam cum evolutione biologica mutuatis severe uti conatur ad originem et divulgationem linguae generatim, et potissimum certarum linguarum formandam. In Academia Lugduno-Batava Lugduni Batavorum fundatur, et sui suasores principales sunt Georgius van Driem, Fridericus Kortlandt, et Hieronymus Wiedenhof. Multi ex suis sociis in Proposito Linguarum Himalayanarum cooptantur.

Schola Lugduno-Batava non confundenda est cum Centro Linguisticae Academiae Lugduno-Batavae, linguistico investigationis instituto in eadem universitate fundato. Rationem anthropologicam scholae anthropologiae structuralis Francicae Claudii Lévi-Strauss similis est. 

Nexus interni
-------------

* Symbiosismus
* Hieronymus Martinus Wiedenhof

Notae
-----

1. ↑  George van Driem, Symbiosism, *Symbiomism and the Leiden definition of the meme.*
2. ↑  Leiden University Centre for Linguistics. Vide etiam commentarium de anthropologia structurali.
Cibus viarius Italicus: *Scapece* sub moeniis urbis Hydrunti venditatur, ingredientibus enumeratis: "piscis frictus, acetum, panis contritus, safranum"
**Scapece** est conditura piscium Callipoli in urbe et per agrum Sallentinum usitata. Pisces ex hac conditura per vias et in nundinis venditantur.

Ars coquinaria Italica: *Scapece gallipolina* (i.e. Callipolitana) paratur
Nomen ex Arabico mediaevali *sikbāj* provenit, sicut *scabeccio* Liguro et *escabeche* (Latine "scapeta") Catalauno. Methodus autem, multo antiquior quam ea mediaevalia nomina, iam apud *Apicium* descripta est: "Ut pisces fricti diu durent: Eodem momento quo friguntur et levantur ab aceto calido perfunduntur."

Notae
-----

1. ↑  *Apicius sive De re coquinaria* 1.9.1

Bibliographia
-------------

* "Scapece" in Gillian Riley, *The Oxford Companion to Italian Food* (Oxonii: Oxford University Press, 2007) p. 491

Nexus externi
-------------

* "Una prelibatezza salentina: la Scapece di Gallipoli apud *Nel Salento*
* "The scapece of Gallipoli" apud *Bridge Puglia USA*
* "La scapece gallipolina: piatto di mare tipico salentino" apud *Puglia*
Ioannes Cage et Michael Bach Asisii in Italia, 1992.
**Schola Novi Eboraci** fuit privatus poetarum, pictorum, saltatorum, musicorumque grex artifex Novi Eboraci ab 1950 fere ad 1970 fere impiger, qui inspirationem ex superrealismo et motibus avant-garde cepit, praecipue ex pictura actionis, expressionismo abstracto, musica experimentali, iazo, et improvisatione theatrica.

Musica
------

In musica, persona maximi momenti fuit Ioannes Cage. Prima huius gregis compositorum proprietas est usus aleae notionem veri operis musici interrogans, quod vicissim nexus artus cum arte hodierna est, imprimis cum motu Fluxu. Compositores musicae minimalisticae a Schola Novi Eboraci partim moti sunt, insigniter a La Monte Young, qui partes magni momenti tempore brevi egit.

Compositores maximi momenti fuerunt Morton Feldman, Earle Brown, Christianus Wolff, Cornelius Cardew, Fridericus Rzewski, La Monte Young. Vocabulum autem *schola* ad hunc gregem compositorum designandum secundum Michaelem Nyman, unum ex auctoribus eiusdem aestheticae, falsus est, quia potius in scaena circumiectorum creatricum circa notiones Ioannis Cage operari solebant.

Poesis
------

Ioannes Ashbery, 2010.
Poetae saepissime cum Schola Novi Eboraci consociati sunt Ioannes Ashbery, Franciscus O'Hara, Kennethus Koch, Iacobus Schuyler, Barbara Guest, Theodorus Berrigan, Bernadetta Mayer, Alicia Notley, Kenward Elmslie, Ronaldus Padgett, et Iosephus Ceravolo.

Artes plasticae: pictura, sculptura, artes graphicae, photographia
------------------------------------------------------------------

Gulielmus de Kooning in suo studio, circa 1961.
Expressionismus abstractus est motus artifex, necessario in ramo picturae, sed etiam in sculptura et photographia, artibus paulo post secundum bellum mundanum in Civitibus Foederatis aliquantulum evolutis. Est etiam proprietas magni momenti Scholae Novi Eboraci artifices avant-garde Novi Eboraci agentes ante et post bellum una tractare.

Motus expressionismus abstractus natus est in circumiectis artificiosis Novi Eboraci decennium annorum 1940 et diu manebat, plerumque in Civitatibus Foederatis, usque ad 1970 fere. Mox apparuerunt alia artis genera quae certa expressionismi abstracti Americani propria evocabant, pictura actionis, *colorfield painting,* et abstractio *post-painterly* Anglice appellata, praecipue in operibus Jackson Pollock et Gulielmi de Kooning visa.

Nexus interni
-------------

* Expressionismus abstractus
* Musica classicae Civitatum Foederatarum

Notae
-----

1. ↑  Nyman 1974:91.

Bibliographia
-------------

* Ashton, Dore. 1992. *The New York School: A Cultural Reckoning.* University of California Press. ISBN 9780520081062.
* Johnson, Steven. 2002. *The New York Schools of Music and Visual Arts.* Novi Eboraci: Garland Publishing. ISBN 9780415936941.
* McDarrah, Fred W. 1988. *The Artist's World in Pictures: The New York School.* Ed. 2a. Novi Eboraci: Shapolsky Publishers. ISBN 094400721X.
* Nyman, Michael. 2005. *Experimental Music: Cage et au-delà.* Editions Alla. ISBN 2844851916.
Unam legis e paginis de
Interrete
disserentibus

---


Situs

* Media socialia
	+ Blogosphaera
	+ Snail mail
	+ Locutorium
	+ Forum

Administratio

* ICANN

Suffixa

* .com

Technologia

* Protocollum interretiale
* Hypertextus
* Memex
* Interpretes JavaScript
* Nexus
* Podcast
* Automaton communicativum
* Tela totius terrae
* Permutatio fasciculorum
* Ethernet
* Navigatrum
* Whois
* Interretiarius
* IPv6
* Fascia lata

Res controversae

* Censura interretialis
	+ Circumventio
* Expiscatio
* Malware
* Saginatio

Conexio Ethernet retis localis (LAN).
**Ethernet** est familia technologiarum, quibus computatra inter se conectuntur ad LAN sive rete loci. Anno 1980, commercio inlatum est, annoque 1985 ad praestitutum exemplar IEEE 802.3 confirmatum. Ethernet aliis artibus praestitit, qua de causa ARCNET et Token Ring passim de usu submota sunt. 

Ethernet stratum physicum (vel stratum 1) et stratum conexionis datorum (vel stratum 2) systematis OSI in effectum perficit. Prius ARCNET, Token Ring et alia systemata passim adhibita sunt. Nunc autem Ethernet per caplum bifile contextum, quod etiam 10 Base T appellatur, et Wi-Fi (ad rete quod sine filamento operatur) sunt in praesenti duae omnium vulgatissimae technologiae retibus locorum creandis dedicatae. 

Technologia Ethernet ab anno 1973 ad 1974 creabatur apud societatem Xerox PARC a Roberto Metcalfe, qui permotus erat systemate ALOHA, cui in parte suae dissertationis doctoralis studuerat. Systemata trans Ethernet communicantia flumen datorum in breviores fasciculos (*frames*) digerunt, quos algorismus CSMA/CD modulatur. Omnes fasciculi suam quisque profectionis et destinati loci inscriptionem continent nec non notitias ad errorum recognitionem pertinentes.

Normae Ethernet multas conexionum varietates ad stratum physicum OSI pertinentes habent. Ethernet 10BASE5, primum systema etiam pingue appellatum, caplo coaxiali usum est, in cuius locum postea caplum binis filis contextum et fibra optica substituta sunt. Velocitas transmissionis circumscripte aucta est: in principio fuit decem Mbit/s (prima velocitas). Nunc est centum Gbit/s.

Notae
-----

1. ↑  De *Ethernet* in *Dictionary.com* **(Anglice)**.
2. ↑  Brock 2003: 151.

Nexus interni
-------------

* Reticulum computatrale

Bibliographia
-------------

* Brock, Gerald W. 2003. *The Second Information Revolution.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***ethernet*** spectant. |
Unculi colore et magnitudine diversi.
**Unculus** est texendi instrumentum e radiolo 15 fere cm longo constans, cuius altera extremitas unci modo curva est. Textor sive textrix unculo filum apprehendit, quod per laqueos ducit. Medio unculo dilatatio parva esse solet, qua melius digitis capi possit.

Minimi unculi fieri solent ex aluminio, maiores autem ex plastica, sed hodie ex ligno quoque aut bambusa fieri possunt. 

Magnitudo unculorum variat pro crassitudine fili. 

Ad legendum magis de unculo texendi, vide Ars unculo texendi.

Notae
-----

1. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*. Societas Litterarum Finnicarum, Helsinki, 2006; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009.

Bibliographia
-------------

* Konior, Mary. 1987. *Heritage Crochet: An Analysis.*
* Paludan, Lis. 1995. *Crochet: History & Technique.* Interweave Press.
* Potter, Annie Louise. 1990. *A Living Mystery: the International Art & History of Crochet*. A.J. Publishing International.