recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Leo Pontrjagin
Res apud Vicidata repertae:Leo Pontrjagin: imagoLeo Pontrjagin: imago
*Nativitas*: 3 Septembris 1908; Moscua  
*Obitus*: 3 Maii 1988; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Imperium Russicum  
*Nomen nativum*: Лев Семёнович Понтрягин
**Officium**

*Munus*: mathematicus  
*Patronus*: Steklov Institute of Mathematics, Universitas Publica Moscuensis
**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, USSR State Prize, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the October Revolution, Order of the Red Banner of Labour, Ordo ''Signum honoris'', Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Lenin Prize, Lobachevsky Prize, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow"  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Leo Simeonis filius Pontrjagin** (Russice Лев Семёнович Понтрягин, tr. *Lev Semënovič Pontrjagin*; Moscuae natus die 21 Augusti [3 Septembris] 1908, ibidem mortuus die 3 Maii 1988) fuit mathematicus Sovieticus, alumnus et dein professor Universitatis Publicae Moscuensis, ab anno 1939 correspondens et ab anno 1958 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius. Ad topologiam algebraicam certasque alias areas scientiae contribuit. Praemiis Staliniano gradus secundi (anno 1941), Leniniano (anno 1962) et Publico URSS (anno 1975), titulo Herois Laboris Socialisticae (anno 1969) atque nonnullis aliis lauris ornatus est. Asteroides 4166 Pontryagin in eius honorem vocatur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |

* Pagina de Leone Pontrjagin e *Lexico encyclopaedico mathematico* **(Russice)**
* Pagina de Leone Pontrjagin in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
* Biographia Leonis Pontrjagin (Pontryagin) **(Anglice)**
---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Familia : Palinuridae   
Genus : *Panulirus*   
Species : ***P. versicolor***   
*Panulirus versicolor*   
(Latreille, 1804)  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1) 

***Panulirus versicolor*** est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora occidentalia et septentrionalia oceani Indici (a Terra Natali et Madagascaria usque in Malaesia), ad litora marium Erythraei Sinensisque australis atque prope insulas Indonesias Pacificasque tropicas habitat. In omnibus his regionibus propter carnem deliciosam a piscatoribus captatur.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN*

Bibliographia
-------------

Ars coquinaria Malaesiana: *Panuliri versicolores* in mercatu Kota Kinabalu in urbe provinciae Sabah Bornei venundatae
* Alan Davidson, *Seafood of South-East Asia* (2a ed. Totenais: Prospect Books, 2003) p. 140
* Lipke B. Holthuis, *Marine Lobsters of the World* (FAO, 1991) pp. 156-157

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • INPN France |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Panulirus versicolor"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Panulirus versicolor** spectant. |
Wikidata Mirogroda
Res apud Vicidata repertae:Mirogroda: insigneMirogroda: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 49°57′50″N 33°36′45″E  
*Numerus incolarum*: 40 160  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Миргород
**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Poltavensis, Mirgorodsky Uyezd, Myrhorod Raion, Myrhorod Regiment  

**Geographia**

*Superficies*: 19 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Zgorzelec  

*Vide etiam paginam discretivam:* Mirogroda (discretiva)

**Mirogroda** (Ucrainice Миргород) est urbs regionis Poltavensis Ucrainae. Incolas 38 447 habet anno 2021.

Mirogrodae via Gogol, 122 (domus natalis Athanasii Myrnij scriptoris Ucrainici)

Historia
--------

Anno 1575 condita est; Polonica tunc erat. Anno 1633 a Russis incensa est. Anno 1648 ab exercitu Bogdani Chmielnicii capta est; Russica ab anno 1654. Mercatus magnus Mirogrodae saeculo XVIII erat. Vladimirus Borovikovskij hic natus est. Nicolaus Gogol Mirogrodam nomen collectionis fabularum suarum secundae dedit. Caput circuli gubernii Poltavensis Mirogroda fuit. Anno 1887 ecclesia Dormitionis, anno 1912 Ioannis Theologi aedificatae sunt.

Notae
-----

1. ↑  *Mirogrodensis* (cf. Bielogroda/Bialogroda), — C. G. de Koch, *Histoire abrégée des traités de paix*, vol. IV, pars. 2, Bruxellae 1838, p. 170.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°57′50″N 33°36′45″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Camosium
Res apud Vicidata repertae:Camosium: insigneCamosium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°50′0″N 7°37′0″E  
*Numerus incolarum*: 95  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 14.53 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Anticum ad Sanctum Andream, Anticum ad Sanctam Magdalenam, Turnantia Vallis, Agatium  

**Tabula aut despectus**

Camosium: situsCamosium: situs
Ecclesia paroquialis
**Camosium** (-ii, *n.*) (seu *Chamois* ac *Rupicapra*; *Camosio* a 1939 usque ad 1946) (hodie vulgo *Chamois*) est vicus Italiae et municipium, circiter 100 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Camosienses* appellantur.

Camosium vicus unicus in Italiae est quo autocineta prae montibus ire non possunt.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Anticum ad Sanctum Andream (seu Anthesium) (hodie vulgo *Antey Saint André*),
* Agatium (seu Agacium) (hodie vulgo *Ayas*),
* Anticum ad Sanctam Magdalenam (hodie vulgo *La Magdeleine*),
* Turnantia Vallis (hodie vulgo *Valtournenche*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Camosium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Camosii in Valle Augustana.Collocatio finium Municipii Camosii in Valle Augustana.
* Ecclesia paroquialis.Ecclesia paroquialis.
* Diorama civitatis.Diorama civitatis.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol IV, Torino 1840
Cliffordus Beers primum notionem *hygienes mentalis*, antecessorem notionis hodierni **salutis mentis**, adhibuit.
Disordines motus sunt qui potentiam exercent in aliqua sua formis, inter quas eminent syndrome, megalomania, hamartia vel narcissis.
Secundum Ordinem Mundi Sanitarium (OMS) **salus mentis** est status bene vivendi, quo homo singularis facultates suas intellegit, contentiones animi vitae normales pati queat, efficaciter frugiferque laborare queat, velut in communitatem contribuere potest. Salus mentis insuper ad res et psychologicas et sociales velut motus animi refert. Ita nullo sensu salus mentis tantum morbi mentis contrarium simplex est.

Initium notionis salutis mentis de *hygiene motu* libro Cliffordi Beers anni 1908 emanavit: "Mens, quae se ipsam invenit" (Anglice: *A mind that found itself*). Paulo post, iam anno 1909, Adolfus Meyer notionem *hygienes mentis* excogitavit. Ab anno 1919 consociationes nationales hygienes mentis, primum in Francia et Africa Septentrionali fundatae sunt. Anno 1948 primus congressus internationalis salutis mentis Londinii, eodem anno fundationis OMS, factus est. Anno 1950 consilium expertis OMS *salutem mentis* et *mentis hygienem* definivit: 

```
Hygiene mentis ad totas actiones technicasque, quae salutem mentis et promoveant et maneant, refert. Hygiene mentis est condicio, fluctuationibus secundum factores et biologicas et sociales subiecta, quae hominem singularem acquirere synthesem satisfaciens instinctuum sui, interdum conflictantium; ita relationes sociales harmoniam cum aliis formandi tenendique; ita commutationes effectivas circumiectis et socialibus et corporalibus suis habendi; efficit.
```

Definitiones salutis mentis priores posthac dubitata est.

Hodie salus mentis cum neuroscientia connectitur. Notiones hodiernae ut *mentalisatio*, *theoria mentis*, *resilentia* res scientifica una cum sanitate mentis cupide investigatae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Bertolote J. (2008). "The roots of the concept of mental health". *World psychiatry* **7** (2): 113-6
2. ↑  Saracci R. (Mai 1997). "The World Health Organisation needs to reconsider its definition of health". *BML* **314** (7091): 1409-10
3. ↑  Ballespí S. Vives J. et al. (Feb 2021). "Self and Other Mentalizing Polarities and Dimensions of Mental Health: Association With Types of Symptoms, Functioning and Well-Being". *Frontiers in psychology*
4. ↑  Povinelli D. J. Preuss T. M. (Sep 1995). "Theory of mind: evolutionary history of a cognitive specialization". *Trends in neuroscience* **18** (9): 418-24
5. ↑  Ungar M. Theron L. (Mai 2020). "Resilience and mental health: how multisystemic processes contribute to positive outcomes". *Lancet psychiatry* **7** (5): 441-8

Bibliographia
-------------

* Beers C. W. (editor). *A mind that found itself*. Novum Eboraicum: Doubleday, Draw & Co; 1937

Nexus interni
-------------

* Dies universus salutis mentis
* Hygiene
* Morbus mentis

Nexus externi
-------------

* Ordo Mundi Santitarius de salute mentis **(Anglice)**
* *MedlinePlus* de salute mentis **(Anglice)**
Wikidata Guillelmus Montisferrati (Dominicanus)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 12. saeculum;   

**Officium**

*Munus*: Missionarius  

*Vide etiam paginam discretivam:* Guillelmus Montisferrati

**Guillelmus Montisferrati**, fortasse eiusdem familiae Aleramicorum ad quam pertinuerunt marchiones Montisferrati in regione Pedemontio, fuit monachus Dominicanus et missionarius. Iuvenis apud Ugolinum Signinum degens (anno circiter 1216) cum Dominico Oxomensi incedit et de opere missionario apud Borussos sive alios partium borealium habitantes collocutus est. Postea per duos annos apud Parisienses studuit; mense Iunio 1219 Dominicus eum ibi visitavit et in Ordine Praedicatorum induxit. Inde mense insequenti ambo cum fratre Iohanne quodam ad Mediolanum et Bononiam iter fecerunt, inde rursus Florentiam et Viterbium ubi cum papa Honori III incederunt; cum quo Guillelmus manebat amicus. Bononiae fuit anno 1221 quo tempore Dominicus ibi mortuus est. Testimonium suum ad canonizationem Dominici anno 1233 obtulit.

Mox ante annum 1237 Guillelmus in India Maiore patriarcham Nestorianorum in communionem Romanam advehere conabatur. Nihil de eo annis posterioribus refertur.

Bibliographia
-------------

* "William di Monferrato[*nexus deficit*]" in V. F. O'Daniel, *The First Disciples of St Dominic* (Somerset Ohii: Rosary Press, 1928) Textus[*nexus deficit*]
* J. Quétif, J. Échard, *Scriptores Ordinis Praedicatorum* (2 voll. Lutetiae, 1719-1721) vol. 1 pp. 47, 104-105
* *Acta Sanctorum* a Sociis Bollandianis edita (Antverpiae, Bruxellis, 1643-1940) vol. 1 Augusti (1733) pp. 635-636 (Textus apud *Google Books*)
* *Annales Ecclesiastici* annis 1235 et 1237
* M.-H. Vicaire; Kathleen Pond, interpr. *Saint Dominic and his times* (Londinii: Darton, Longman and Todd, 1964)
Wikidata Guilielmus Farel
Res apud Vicidata repertae:Guilielmus Farel: imagoGuilielmus Farel: imago
*Nativitas*: 1489; Vapincum  
*Obitus*: 13 Septembris 1565; Novicastrum  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: theologus  

**Consociatio**

*Religio*: Calvinismus
 Novicastri monumentum Guilielmi Farel
**Guilielmus Farel** (natus in Vapinco circiter 1489; mortuus Novicastri in Helvetia 13 Septembris 1565) fuit theologus ac reformator ecclesiae et urbis Novicastri.

Vita
----

Farel Calvini famulus in studiis Parisiensibus evangelio valde studebat. Anno 1521 Iantinum Meldorum iit ab episcopo Gulielmo Briçonnet vocatus qui reformationibus ecclesiasticis modestis favebat. Inde anno 1523 repulsus Argentoratum, Turicum, Bernam et Basileam petivit. In disputatione sua publica Basiliensi de differentiis inter catholicos et protestantes anno 1524 palmam tulit. Inimici autem victi eum removendum esse statuterunt. Tum eius praedicationibus fruebantur oppida Mons Belicardus (1525), Aigle in Pago Valdensi (1526) et Novicastrum praesertim, ubi anno 1530 fides nova introducta est. 

Genavae non ante annum 1533 exauditus est; in disputatione religiosa autem mense Ianuaro 1534 in demarchio ante consilium habita tam persuadenter de reformanda Ecclesia loquebatur ut mense Augusto 1535 officaliter urbs se protestanticam esse velle declaravit. Maximi momenti fuit mora Calvini itinerantis in urbe Genava, quem Farel anno 1536 in loco retinere potuit. Cum ambo anno 1538 ob rigorem missionariam Genava expulsi essent, Novicastrum ad opus perficiendum sibi elegit. Tamen et ibi multos incitavit atque excitavit; mox missionem suam usque pagos Francogallicos expandit.

Eius ingenium maximum fuit oratio, non argumentatio in scriptis theologicis.

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 6. Lipsiae 1906, p. 331-332 (hic in interreti)

Opera
-----

Bibliographia
-------------

* Pierre Barthel, Rémy Scheurer Richard Stauffer (ed): *Actes du colloque Guillaume Farel, Cahiers de la Revue de théologie et de philosophie*, Novicastri 1983, S. 107–123
* Emil Dönges: *Wilhelm Farel – Ein Reformator der französischen Schweiz*, Ernst Paulus Verlag (EPV), 1993.
* Henri Heyer: *Guillaume Farel: An introduction to his theology*, E. Mellen press, Neoeboraci 1990
* Rudolf Pfister: *Wilhelm Farel*, Zwingliana 8, Turici 1947, pp. 372-389.
* W. F. C. Schmidt: *Guillaume Farel – Biographie nouvelle*, Lutetiae/Novicastri 1860 et 1930.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum Farel** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Gulielmo Farel in pagina interretiali Italica

Nexus interni
-------------

* Reformatio
* Protestantes
Wikidata Guillelmus Tutelensis
Res apud Vicidata repertae:Guillelmus Tutelensis: imagoGuillelmus Tutelensis: imago
*Nativitas*: 12. saeculum; Tutela  
*Obitus*: 1214;   
*Patria*: Hispania, Francia  

**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta, Officialis, canonicus  

**Guillelmus Tutelensis** seu vulgo *Guilhem de Tudela*, qui annis 1199-1214 floruit, fuit auctor primae partis carminis epici vel historici de expeditione in Albigenses, titulo *Canso de la Crosada*. Ipse primis versibus confitetur se Tutelae Navarrorum natum; tanto eruditum ut titulos magistri et clerici mereret; geomantiam didicisse; anno circiter 1199 Montem Albanum petivisse ibique undecim annos habitavisse. Aut ob scientiam suam geomanticam aut ad patronum servandum anno 1210 ad Bruniquel venit, quod dominium nuper Simon V de Monteforti Balduino Tolosano dederat, fratri et inimico comitis Tolosani Raimundi VI. Ibi annis 1210/1213 carmen suum composuit, metro et stylo carminis historici *Canso d'Antioca* adhibitis.

Ante Pugnam Muretanam, ubi die 12 Septembris 1213 Balduinus ipse cum Cruce signatis fratrem suum devicit, narratio abrumpitur; nihil dicitur de necatu Balduini, iussu Raimundi die 17 Februarii 1214 effecto. Aut inter has res Guillelmus mortuus est, aut carmen suum scribere desit. Continuatio ab alio quodam composita est qui non Simonem de Monteforti sed Raimundum Tolosanum favebat.

Bibliographia
-------------

* Eugène Martin-Chabot, ed. *La chanson de la croisade albigeoise*. Lutetiae: Les Belles Lettres, 1931-1961. 3 voll. **(Occitanice, Francogallice)**
* Janet Shirley, interpr. *The Song of the Cathar Wars*. Londinii: Ashgate, 1996 **(Anglice)**
Wikidata Guillelmus I (rex Siciliae)
Res apud Vicidata repertae:Guillelmus I (rex Siciliae): imagoGuillelmus I (rex Siciliae): imago
*Nativitas*: 1120; Panormus  
*Obitus*: 7 Maii 1166; Panormus  
*Patria*: Regnum Siciliae  

**Officium**

*Munus*: monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Rogerius II (Rex Siciliae); Elvira of Leon  
*Coniunx*: Margaret of Navarre  
*Proles*: Guillelmus II, Roger IV, Duke of Apulia, Robert III, Prince of Capua, Henry, Prince of Capua, Matina di Sicilia  
*Familia*: Hauteville family
**Memoria**

*Sepultura*: Palermo Cathedral, Cattedrale di Monreale  

**Insignia heraldica**

Guillelmus I (rex Siciliae): insigneGuillelmus I (rex Siciliae): insigne
Rota Gulielmi I in litteris in gratiam Hugonis Panormitani archiepiscopi, mense Iunio 1159.
Sarcophagus Gulielmi I in ecclesia cathedrali Sanctae Mariae Novae, Monte Regali in Sicilia.
**Guillemus I** (a posteris etiam *malus* cognominatus; natus anno 1122; mortuus Panormi die 7 Maii anno 1166) e familia nobili *Altavilla* ortus, rex Siciliae fuit.

Gens
----

Guillelmus filius minimus  Rogerii II, regis Siciliae, fuit. Sollemnitate paschali anno 1151 a patre suo regni socius constitutus est. Patre die 26 Februarii anno 1154 mortuo, duodecim annos solus Siciliam regnavit. Margaritam Navarrensem in matrimonium duxit. Filius maior natus Rogerius a mense Iunio anno 1156 usque ad mortem mense Martio anno 1161 dux fuit Apuliae. Guillelmi in locum successit frater eius Guillelmus II.

Res gestae
----------

Anno 1156 Guillelmo cum papa Hadriano IV, quem Beneventi magnis copiis obsederat, prospere de pace convenit, quo pacto papa eum regem Siciliae agnovit eique vi coactus multa privilegia ecclesiastica tribuit. Nobiles regni, qui eum pluries seditionibus throno deicere conati sunt, inimicos habuit. In ecclesia cathedrali Sanctae Mariae Novae Monte Regali ossa eius ex Capella Palatina (Panormus) translata in sarcophago porphyritis requiescunt.

Notae
-----

1. ↑  Orbis sacer et profanus illustratus (1740), p. 2337.
2. ↑  Ibidem, 2239.

Fontes
------

* Siragusa, Giovanni Battista (1897). *Historia o Liber de Regno Siciliae e la Epistola ad Petrum Panormitanae Ecclesiae thesaurarium di Ugo Falcando* (Fonti per la storia d'Italia 22), Romae.
* Enzensberger, Horst (1996). *Guillelmi I. regis diplomata*. (Codex diplomaticus regni Siciliae, 1: Diplomata regum et principum e gente Normannorum 3), Coloniae Agrippinae / Vindobonae, ISBN 3-412-00689-0.
* Garufi, Carlo Alberti (1935). *Romualdi Salernitani Chronicon* (Rerum Italicarum Scriptores, N.S. t. VII/1), Tiferni Tiberini.

Bibliographia
-------------

* Panarelli, Francesco (2003). *Guglielmo I d ̕Altavilla*. In Caravale, Mario (ed.): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). Vol. 60: Grosso–Guglielmo da Forlì. Istituto della Enciclopedia Italiana, Romae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Guillelmum I Siciliae** spectant. |
***Camino*** (Latine: *Iter*) est liber ab Sancto Iosephmaria Escrivá lingua Hispanica scriptus, anno 1939 divulgatus, et nunc notissimus inter eius opera literaria. Conversus in quadraginta tres linguas et descriptus plus quam quattuor milia et quingenti millies est.

Liber in quadraginta sex capita et nongenti nonaginta novem *puncta* vel capitula divisus est. Singulum caput de themati particulare loquitur; singulum tamen punctum est consideratio spiritualis ab aliis soluta sed sub themati capitis subiecta.

Historia
--------

Experientias eius laboris sacerdotalis in quaderno Sanctus Iosephmaria scribebat quasi consilia. Post annos sex a conditione Operis Dei, consilia concinnit ut filiis suis spiritualibus daret ad orandum cum illis. Tamquam librum titulo *Consideraciones Espirituales* anno 1934 divulgavit.

Post autem domesticum hispanicum bellum, numerum consiliorum accrevit et titulo mutavit ad hodiernum *Camino*. Valentiae anno 1939 iterum divulgari coepit liber.

Anno 2003 studium historicum et criticum a Petro Rodríguez scriptum diffamatum est.

Anno 2008 plus quam 4,500,000 exemplares vendiderat in quadraginta tres linguis.

Exscriptus
----------

*Tantus parvus factus est -vide: Puer factus est!- ut confidenter appropinques te illi*.

Nexus interni
-------------

* Opus Dei
* Forja ("Fornax"), alium Sancti Iosephmariae Escrivá opus literarium

Notae
-----

1. ↑   , 18 novembris 2008
2. ↑  "Se ha hecho tan pequeño —ya ves: ¡un Niño!— para que te le acerques con confianza" (Camino § 94).

Nexus externi
-------------

* De operibus Sancti Iosephmariae Escrivá **(Anglice)**
* De operibus Sancti Iosephmariae Escrivá **(Hispanice)**
**Series A et series B** in philosophia spatii et temporis sunt dissonae coniunctionis ordinis temporalis descriptiones inter eventus. Quae praecipue in usu temporis ad coniunctionem temporalem inter eventus describendam inter se differunt. Haec vocabula introducta sunt a Ioanne McTaggart, philosopho Scotico idealistico anno 1908 in argumento de irrealitate temporis, sed ex illo tempore, hae appellationes in hodiernis disceptationibus de philosophia temporis late adhibentur.

Apud McTaggart, sunt bini modi distincti in quibus omnes eventus per tempus ordinari possunt. In modo primo, eventus ordinantur per praeteritum, praesens, et futurum, praedicata singularia non relativa. Cum de tempore sic disputamus, seriem positionum quae a praeterito remoto per praeteritum recens ad praesens currentem, et a praesente per futurum proximum ad futurum remotum dicimus. Necessaria huius modalitatis descriptivae proprietas est quod cogitare debemus seriem positionum temporalium in statu commutationis continuae esse, sensu eventum primum esse partem futuri, tum praesentis, et tum praeteriti. Praeterea, affirmationes secundum hanc modalitatem factae conspectum temporalis hominis eas emittentis indicant. Haec ad summam est series eventuum temporalium A.

Ex alia autem cosmotheoria, eventus ordinare possumus secundum aliam series positionum temporalium per cognationes binarum appellationum, quae sunt asymmetricae, irreflexivae, et transitivae: *antecedit* et *subsequitur.* Haec est series B, et philosophia quae omnes veritates de tempore dicit ad affirmationes seriei B minui potest est ratio temporis B.

Coniunctio cum aliis notionibus in philosophia temporis
-------------------------------------------------------

Sunt binae varietates principales rationis A: praesentismus et universum massae crescentis. Ambae assumunt praesens obiectivum, sed praesentismus assumit solum res praesentes exsistere, cum universum massae crescentis assumit res praesentes et praeteritas exsistere, sed non res futuras. Notiones quae nullum praesens obiectivum postulant, sicut ratio B, aeternalismum et quattuor-dimensionismum comprehendunt.

Nexus interni
-------------

* Aeternitas
* Chronosophia
* Endurantismus
* Sagitta temporis
* Synechismus
* *The Unreality of Time*

Notae
-----

1. ↑  Dean Zimmerman, Presentism and the Space-Time Manifold, p. 7.

Bibliographia
-------------

* Lane, Craig, William. 2000. *The Tensed Theory of Time.* Springer.
* Lane Craig, William. 2010. *The Tenseless Theory of Time.* Springer.
* McTaggart, J. E. 1908. The Unreality of Time. *Mind.*
* McTaggart, J. E. 1968. *The Nature of Existence.* 2 vol. Cantabrigiae: Cambridge University Press.
* Bradley, F. H. 1922. *The Principles of Logic.* Oconiae: Oxford University Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **John McTaggart Ellis McTaggart** apud **Vicifontem**. |

* Time: Notes on McTaggart and the Unreality of Time, www.trinity.edu (Trinity College Seminar on Time)
Ecclesia evangelica sancti Martini in muro Vetero-Pragae, ubi anno 1414 laici primo post aliquot saecula sub utraque specie communicaverunt.
**Ecclesia evangelica fratrum Bohemorum** (Bohemice: *Českobratrská církev evangelická*) est ecclesia Christiana, quae originem suam in reformatione Bohemica habet et ad ecclesias protestantes numeratur. Post ecclesiam catholicam Romanam secunda maxima est congregatio Christianorum in re publica Bohemica. Constituta est cum hodierno nomine anno 1918 post dissolutionem Imperii Austro-Hungarici ex veteribus ecclesiis evangelicis Augustanae et Helveticae confessionis in imperio Austriaco linguam Bohemicam utentibus. 

Ecclesia evangelica fratrum Bohemorum approbat confessionem Augustanam (1530), confessionem fratrum Bohemorum (1535), confessionem Helveticam posteriorem (1566) et confessionem Bohemicam (1575). Pastores ecclesiae in Facultate theologiae evangelicae Universitatis Carolinae Pragensis educantur.

Nexus externi
-------------

* Ecclesia evangelica fratrum Bohemorum
Pannus sericus e sepulcro Sinensi saeculi secundi a.C.n.
**Sericum** est pannus e filamentis bombycinis textus, a principio apud Sinas seu Seres confectus (e quibus nomen deducitur), omnium bombycinorum perfectissimus et glaberrimus. Filamenta ad sericum texendum a *Bombyce mori* generantur.

Temporibus antiquis, sericum ad regiones occidentales per Viam Sericariam traditum est. Omnium scriptorum classicorum qui de hac re disserunt, Pausanias solus sericum e filamentis bombycinis textum scivit et accurate descripsit. Sed imperatore Iustiniano suadente, bombyces Constantinopolim furtim adducti sunt.

Notae
-----

1. ↑  Horatius, *Epodi* 8.15-16; Seneca, *De beneficiis* 7.9.5; Plinius, *Naturalis historia* 6.54, 12.17, 37.204; Martialis, *Epigrammata* 11.8; Petronius, *Satyrica* 119.11; Claudianus, *In Eutropium* 2.337-338.
2. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* 6.26.6–7.
3. ↑  Procopius, *Bella* 8.17, cf. 1.20.9.

Nexus interni
-------------

* Sericultura

Nexus externi
-------------

* "Sericum" (cum notis Guilelmi Thayer) e William Smith, *Dictionary of Greek and Roman Antiquities* (Londinii, 1842; 2a ed. 1865; 3a ed. 1870)
**Ceionius Rufius Albinus** (natus mortuusque ignoto anno) senator Romanus ac vir publicus nec non auctor saeculi quarti ineuntis erat.

Familia
-------

Ceionius filius Gaii Ceionii Rufii Volusiani, consulis anni 311 erat. Mater eius Nummia Albina erat. Ipse duxit Lampadiam uxorem, filius eorum Gaius Ceionius Rufius Volusianus Lampadius praefectus urbi Romae anno 365 fuit. Quo officio et Ceionius Rufius Albinus nepos annis 389 - 391 functus est.

Cursus honorum
--------------

Ceionius ipse a die 30 Decembris 335 - 10 Martii 337 praefectus urbi erat et anno 335 consul ordinarius.

Auctor
------

Ceionius scripta diversa de arte dialectica, metrica, musica composuit, quae omnia perdita sunt.

Fortasse idem fuit qui poëta et scriptor de re metrica, cuius duo fragmenta poëmatum a Prisciano et Mario Victorino (vel Aphthonio) proferuntur:

Ex *Rebus Romanis* libro I:

> ille, cui ternis Capitolia celsa triumphis  
> 
> sponte deum patuere, cui freta nulla repostos  
> 
> abscondere sinus, non tutae moenibus urbes.
> 
> 

Ex libro *De metris*:

> vites spondeo totum concludere versum:  
> 
> posse <puta> fieri, iunges si dactylon apte.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 1, c. 441
2. ↑  Confer Boethius Inst. mus. I 26
3. ↑  Blänsdorf, p. 374. Cf. editionem priorem apud PHI Latin Texts.
4. ↑  Blänsdorf, p. 374. Cf. editionem priorem apud PHI Latin Texts.

Bibliographia
-------------

* Blänsdorf, Jürgen. *Fragmenta poetarum Latinorum epicorum et lyricorum*. Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana. Berolini: De Gruyter, 2011. ISBN 978-3-11-020915-0.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Optatus et Amnius Manius Caesonius Nicomachus Anicius Paulinus**  |  **Consul** 335cumFlavio Iulio Constantio | Successores: **Virius Nepotianus et Tettius Facundus**  |
area relaxationis diuturnaIndex ad cauponam **Hopfengrund** (ad litteras: *Vallis humuli*) in meridie Arnstadii invenitur ad pedem fagorum altarum et Montis Walpurgis. Nomen primo datum est ei anno 1602 itaque thermopolium hoc inter antiquos Arnstadii locos refectionis relaxationisque numerari potest.

Historia
--------

Aedificium annis inter 1877 et 1880 erectum usque annum 1920 caupona erat. Tunc urbs locum acquisivit; mutationibus anno 1923 confectis hospitium relaxatorium infantibus phthisi laborantibus portas patefecit. Annis inter 1945 et 1948 orphanotrophium et infantium refugium infuerunt. Ex anno 1949 ad valetudinarium municipale pertinebat (sex per annos), ubi tuberculosi laborantes curabantur. Lectuli XLV infirmis servabantur. A mense Septembri anni 1955 schola aurificum specialis aperta est, quo ex omnibus regionibus Rei publicae democraticae Germanicae iuvenes erudiendi convenerunt. Cum schola fabrorum Arnstadii in via Caroli Liebknecht Kalendis Septembribus 1977 aperta esset, disciplinae omnes ad novos ludos remotae sunt. In situ ad Hopfengrund autem mansit tantummodo hospitium discipulorum meritorium. 

Inde ab anno 1994 *Institutum Thuringiense ad magistros complementarie docendos et horaria scholastica ellaboranda* ibi sartum et tectum conservabatur. Denique Kalendis Maiis societas socialis *Volkssolidarität*, quae dicitur, venit antequam gerontocomium quoddam ibi conclavia obtineret. Hodie in diribitorio moderno cubicula et cibi offeruntur omnibus hominibus, velut migratoribus silvas saltusque perlustraturis. 

Conorum areola haud procul a diribitorio iuxta viam sita

Bibliographia
-------------

Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (ed.): *Chronik von Arnstadt*. Kirchschlager, Arnstadii 2003, ISBN 3-934277-07-1, p. 292.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **aream Hopfengrund** spectant. |

* Paginae in Facierum libro
* Situs proprius
**Hopōng** fuit civitas inter eas quas Britanni, Birmania anno 1886 debellata, in provincia Civitatum Shan includerunt. Haec civitas anno 1891 descripta superficiem habuit 230 milium passuum quadratorum, vicos 117, domos 1458, incolas 5 018; civitates finitimas habuit Lawksawk, Laihka, Mongpawn, Namhkok, Yawnghwe. Territorium parvum Hailong huic civitati iunctum est.

Historia
--------

Ante annum 1783 in Nawngwawn subsummata, eo anno civitas separata a rege Birmaniae erecta est, capite Tonghkan. Ab anno 1807 caput fuit oppidum Hopong. Anno 1947 territorium in singulam Civitatem Shan Birmaniae independentis inclusum est.

Index praepositorum
-------------------

* Hkun Kya (*ngwekunhmu*, 1783-1818)
* Hkun Sin (*ngwekunhmu*, 1818-1833)
* Hkun Nun (*ngwekunhmu*, 1833-1845)
* Hkun La (*ngwekunhmu*, 1845)
* Hkun Lin (*ngwekunhmu*, 1845-1851)
* Hkun Ti (*ngwekunhmu*, 1851-1858)
* Maung Nyo (*myoôk*, 1858-1874)
* Hsuriya (1874-1885; qui civitatibus Mongpu et Monghsat praefuit et civitati Hailong filium suum Hkun Kut praeposuit)
* Hkun Hseng (*ngwekunhmu*, 1885)
* Hkun O (*ngwekunhmu*, 1885)
* Hkun Wara (*myoza*, 1885-1893)
* Hkun Tse (*myoza*, 1893- )

Nexus interni
-------------

* Index civitatum Shan et Tai

Bibliographia
-------------

* J. G. Scott, *Gazetteer of Upper Burma and the Shan States* (Rangoon: Superintendent, Government Printing, 1900) pars 2 vol. 1 pp. 145-148.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Aducanumab** est anticorpus monoclonale contra amyloidum beta, in Alzheimerianum morbum tractando excogitatum. In morbo Alzheimeriano amyloidum beta in cerebro falsiter accumulat et detrimenta cellularum cerebralium perficit, ut symptoma dementiae occurrit. Videtur, ut aducanumab maculas cerebralis amyloidi beta reducere possit. Adhuc, tamen, effectus anticorporis minores apparent. Putatur, ut claustrum haematocerebrale, confinium physiologicum inter sanguinem et cerebrum, aditum medicamenti in textum cerebralem inhibet; postea alii aditum hoc per ultrasonum aperiri existimant.

Applicatio per venam (infusionem) una hora ineunte fit. Infusiones repetendae sunt post tres, quattuor hebdomades. Semivita substantiae 25 dies est. Reactiones adversariae ad responsa systematis immunitatis (allergiam) spectant. Praeterea capitis dolor, diarrhoea, casus, delirium observantur.

Adhuc medicorum assumptiones effectuum aducanumabi divertunt.

Notae
-----

1. ↑  Sevigny J. Chiao P. Bussière T. Weinreb P. H. Williams L. Maier M. Dunstan R. Salloway S. Chen T. Ling Y. et al. (2016). "The antibody aducanumab reduces Aβ plaques in Alzheimer's disease". *Nature* **537** (7618): 50-6 doi:10.1038/nature19323
2. ↑  Fishman P. S. Fischell J. M. (Nov 2021). "Focused Ultrasound Mediated Opening of the Blood-Brain Barrier for Neurodegenerative Diseases". *Frontiers in neurology* **12**: 749047 doi:10.3389/fneur.2021.749047

Nexus interni
-------------

* Anticorpus
* Neurodegeneratio

Nexus externi
-------------

* Libraria medica nationalis de aducanumabo **(Anglice)**
* Descriptio brevis aducanumabi **(Anglice)**
* *Washington Post* de aducanumabi **(Anglice)**
**Conventus mundanus de iuribus humanis** fuit coetus internationalis Vindobonae factus a die 14 ad diem 25 Iunii 1993 ad protegendum et promovendum internationalem iurum humanorum legem et humanitarium belli ius. In hoc conventu Declaratio et propositum Vindobonae decreta est. Communis Conventus Consociationis Nationum hanc declarationem admisit per resolutionem 48/121 qua Curator supremus Consociationis Nationum pro Iuribus Humanis declaratus die 20 Decembris 1993 est.

Huius conventus omnium maximi umquam de iuribus humanis habiti participes fuerunt 171 civitates, 800 res publicas vacantes organizationes, et plus 7000 homines, inter alia erat Tenzin Gyatso. Notio prodita est qua ius humana variet cum cultura... Prima die conventi Warren Christopher, politicus Americanus contra hanc notionem reclamavit dicente "Non permitterre possumus ne relativismus culturalis fiat refugium ultimum repressionis."

Etiam divisionem inter iura civilia et politica et iura oeconomica, socialia et culturalia negavit quod sententiam Declarationem et propositum Vindobonae ut "omnia iura humana sunt universa, individua, interdependentia et relativa inter ea" parit.

Notae
-----

1. ↑  Conventus mundanus de iuribus humanis (situs Consociationis Nationum)
2. ↑  "Iura humana et universale receptum?", relatio a Trezin Gyatso facta
3. ↑  Riding, Alan (1993-06-14). "A Rights Meeting, but Don't Mention the Wronged". p. A3
4. ↑  Boyle, "Stock-Taking on Human Rights", p. 81.
5. 1 2  Sciolino, Elaine (1993-06-15). "U.S. Rejects Notion That Human Rights Vary With Culture". p. A1
**Convivium Athenis celebratum** est **a Ptolemaeo** quodam, fortasse ab illo qui Ptolemaeus II rex futurus erat. Convivium a Lynceo Samio descriptum est; pauca autem huius descriptionis servantur apud Athenaei *Deipnosophistas* (100e-f; 101e-f):

Λυγκεὺς δ´ ὁ Σάμιος, ὁ Θεοφράστου γνώριμος, καὶ τὴν σὺν ὀπῷ χρῆσιν αὐτῆς οἶδεν. Ἀναγράφων γοῦν τὸ Πτολεμαίου συμπόσιόν φησιν οὕτως· "Μήτρας τινὸς περιφερομένης ἐν ὄξει καὶ ὀπῷ."
"Lynceus Samius Theophrasti cognitus de usu [matricis] e iuscello scit; convivium enim Ptolemaei describens talia refert: 'Utero aliquo allato ex aceto et iuscello'" (Lynceus fr. 5 Dalby).
Λυγκεὺς δὲ διαγράφων τὸ Λαμίας τῆς αὐλητρίδος δεῖπνον, ὅτε ὑπεδέχετο Δημήτριον τὸν Πολιορκητήν, εὐθέως τοὺς εἰσελθόντας ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐσθίοντας ποιεῖ ἰχθῦς παντοίους καὶ κρέα. Ὁμοίως καὶ τὸ Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως δεῖπνον διατιθεὶς ἐπιτελοῦντος Ἀφροδίσια καὶ τὸ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως ἰχθῦς πρῶτον παρατίθησι καὶ κρέα.
"Lynceus cenam describens quam Lamia tibicina Demetrio Poliorcetae dederit convivas nuper receptos statim pisces omnis generis carnesque edere narrat; simili modo in cena qua Antigonus rex *Aphrodisia* celebraverit et in cena Ptolemaei regis pisces carnesque a principio adfert" (Lynceus fr. 4 Dalby).
Hoc convivium Athenis celebratum et in epistula Hippolocho missa descriptum ex alio *Deipnosophistarum* loco satis constat (128a).

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Olores sunt symbola momenta in Advaita Vedanta.
**Advaita vedanta** est theologia Hinduismi, primo in saeculo ΙΧ enuntiata ab Adi Shankara, quae docet Deum et animam singularem non differre. In Sanscrita verbum pro anima est *Atman* et pro Deo *Brahman*. Etiam prout *advaita*, non est nisi unum principium essentiale *Brahman* et omnia alia est expressio quaedam illius unius *Brahman* et universum vel mundus est tamquam apparentia mera vel illusio, Sanscrite *maia*.

*Advaita*, quam Shankara docebat, *non-dualismum* (*a* non, *dvaita* dualitas ) significat. Praecepta in summa sunt:

* Absolutum (*Brahman* vel Deus in sensu absoluto) est realitas.
* Mundus illlusio est.
* Anima incarnata ("jiva") absoluto non differt (solum est absolutum, *Brahman*).

Bibliographia
-------------

* Comans, Michael (2000), *The Method of Early Advaita Vedānta: A Study of Gauḍapāda, Śaṅkara, Sureśvara, and Padmapāda*. Dellii: Motilal Banarsidass
Limes Saxoniae adversus hostes factus qui ex orientali parte invadere conati sunt.
**Limes Saxoniae** medio aevo a Saxonibus munitus est ut illam, quae nunc Chiloniensis est, regionem adversus Abodritos gentem Slavonicam protegerent. Cuius ad limitis finem, quo locorum ad septentriones vergebatur, saeculo 13. Adolphus IV. eius nominis dux Holsatiae Kieliam condidit.

Lapis ad Saxoniae limitem.
Adamus Bremensis:  "Hoc est ab Albiae ripa orientali usque ad rivulum quem Sclavi Mescenreiza vocant, a quo sursum limes currit per silvam Delvunder usque in fluvium Delvundam ; sicque pervenit in Horchenbici et Bilenispring ; inde ad Liudwinestein et Wispircon et Birznig progreditur. Tunc in Horbinstenon vadit usque in Travena silvam, sursumque per ipsam in Bulilunkin ; mox in Agrimeshov, et recto ad vadum, quod dicitur Agrimeswidil, ascendit. Ubi et Burwido fecit duellum contra campionem Sclavorum, interfecitque eum: et lapis in eodem loco positus est in memoriam. Ab eadem igitur aqua sursum procurrens terminus in stagnum Colse vadit; sicque ad orientalem campum venit Zuentifeld, usque in ipsum flumen Zuentinam, per quem limes Saxoniae usque in pelagus Scythicum et mare quod vocant orientale delabitur."

Notae
-----

1. ↑  Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum ***(Latine)** liber secundus, cap. 15b*
Undae quadratae sunt depictae primae quattuor summae {\displaystyle \sum \_{i=1}^{4}\left[a\_{i}\cos {\frac {2\pi i}{T}}t+b\_{i}\sin {\frac {2\pi i}{T}}t\right]} seriei Fourierianae.
**Series Fourieriana** in mathematica est series ad quamvis functionem periodicam ex functionibus sinusoidalibus cosinusoidalibusque describendam vocata. *Investigatio* seriei Fourierianae est pars analysis Fourierianae. Vicissatim singulares functiones trigonometricas quavis ex functione periodica *recuperari* licet, quod transformatio Fourieriana nominatur.

Sequentia et Series
-------------------

 Pagina principalis est: Sequentia (mathematica) 
Sequentia est familia tabula cum obiectis finitis (*obiectum* 1, *obiectum* 2, *obiectum* 3) sive infinitis (*obiectum* 1, *obiectum* 2, *obiectum* 3, *obiectum* 4, ... etc.). Quoque *obiecto* {\displaystyle a} ergo *index* {\displaystyle i} proprius est, vulgo {\displaystyle a\_{i}}. Obiecto primo indicis numerus est unum ({\displaystyle a\_{1}}), secundo duo ({\displaystyle a\_{2}}), etc. Exemplum series finita cum decem obiectis (86, 73, 67, 73, 80, 65, 69, 68, 73, 65) datur primo enim obiecto ({\displaystyle a\_{1}}) valor octoginta sex est, septuaginta tres et secundo ({\displaystyle a\_{2}}) et quarto ({\displaystyle a\_{4}}) et nono ({\displaystyle a\_{9}}). Infinitis invicem seriebus obiecta infinita sunt, per exemplum (3, 1, 4, 1, 5, 9, 2, 6, ...). Earum saepe primi indicis numerus 0 eligitur ({\displaystyle a\_{0}}).

 Pagina principalis est: Series (mathematica) 
Seriei Fourierianae cognitionis series S est summa illius *non raro infinitae* sequentiae cum sigma littera Graeca indicata:

* {\displaystyle S=a\_{0}+a\_{1}+a\_{2}+a\_{3}+\dots =\sum \_{i=0}^{\infty }a\_{i}}

Tamen serierum Fourierianarum obiectis non solum valores singulares sed summae ipsarum ex duobus coefficientis {\displaystyle a\_{i}} et {\displaystyle b\_{i}} cum functionibus et sinusoidali et cosinusoidali sunt: *obiectum* i est {\displaystyle a\_{i}\cos +b\_{i}\sin }.

Definitio seriei Fourierianae
-----------------------------

Cum superioribus functionibus trigonometricis seriei Fourieriana (infinitae) enim haec forma est:

* {\displaystyle f(t)\sim {\frac {a\_{0}}{2}}+\sum \_{i=1}^{\infty }\left[a\_{i}\cos {\frac {2\pi i}{T}}t+b\_{i}\sin {\frac {2\pi i}{T}}t\right]} cum indicibus i, {\displaystyle \pi } = 3.1415926... periodo T (functio periodica consideratur)

Nexus interni
-------------

* Euleri identitas
* Ioannes Baptista Iosephus Fourier
* Lemniscus

Notae
-----

1. ↑  *Petrus Ernestus de Lasaulx, Philosophiae Doctor, Ordinis S. Michaelis Eques ... ad Disputationem Publicam. .. a praeclaro et perdocto viro ac domino Eduardo Selling. .. rectorem universitatis magnificum, patres conscriptos, omnium ordinum professores, cives academicos, literatos denique ac literarum fautores, omni, qui par est, observantia invitat* (Monachii 1859).
2. ↑  *The fouriertransform.com*: de serie Fourieriana.
3. ↑  {\displaystyle 2\pi } = periodus et sin. et cos.
Wikidata Go Geon
Res apud Vicidata repertae:Go Geon: imagoGo Geon: imagoGo Geon: subscriptioGo Geon: subscriptio
*Nativitas*: 2 Ianuarii 1938; Seulum  
*Patria*: Corea meridiana  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of South Korea, Mayor of Seoul, Member of the National Assembly of South Korea, Mayor of Seoul  
*Munus*: politicus  
*Patronus*: Myongji University
**Consociatio**

*Factio*: Democratic Justice Party  

**Go Geon**, translitteratione vulgata *Goh Kun*, litteris Coreanis 고건 (Seuli natus die 2 Ianuarii 1938) est politicus Coreae meridianae. Alumnus est Universitatis Nationalis Seulensis. Praefectus urbi natali bis meruit, a die 5 Decembris 1988 ad 27 Decembris 1990 et ab 1 Iulii 1998 ad 30 Iunii 2002. Primus minister patriae bis fuit, a die 4 Martii 1997 ad 3 Martii 1998 et ab 26 Februarii 2003 ad 25 Maii 2004. Quod officium implens inter dies 12 Martii 2004 et 14 Maii eiusdem anni praeses Coreae meridianae ad interim factus est, praeside Roh Moo-hyun sub iudicio illis diebus posito.

Notae
-----

1. ↑  Ita ko:wiki

Bibliographia
-------------

Go Geon (ad sinistram partem) cum Heo Sungkwan ministro a securitate (media imagine) vigilibusque malorum casuum anno 2003 incurrit
* "South Korea's New President Gets His Choice for Prime Minister" in *New York Times* (27 Februarii 2003)

Nexus externi
-------------

* "Goh Kun: mayor, Seoul" (2 Iulii 2001) apud *Bloomberg*

Primi ministri Coreae Meridianae (1988–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Lee Hyun-jae • Kang Young-hoon • Ro Jai-bong • Chung Won-shik • Hyun Soong-jong • Hwang In-sung • Lee Hoi-chang • Lee Yung-dug • Lee Hong-koo • Lee Soo-sung • Go Geon • Kim Jong-pil • Park Tae-joon • Lee Han-dong • Chang Sang • Chang Dae-whan • Kim Suk-soo • Go Geon • Lee Hae-chan • Han Myeong-sook • Han Deok-su • Han Seung-su • Chung Un-chan • Yoon Jeung-hyun • Kim Hwang-sik • Chung Hong-won • Lee Wan-koo • Choi Kyoung-hwan • Hwang Gyo-an • I Nak-yeon • Jeong Segyun • Gim Bugyeom • Han Deok-su
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Coreae Meridianae • Ministri rerum externarum Coreae Meridianae |
|  |


Praefecti urbi Seulo (1995–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Cho Soon • Kang Deokki • Go Geon • I Myeongbak • O Sehun • Bak Wonsun
*Cho Soon • Kang Deokki • Goh Kun • Lee Myung-bak • Oh Se-hoon • Park Won-soon*
조순 • 강덕기 • 고건 • 이명박 • 오세훈 • 박원순 |
|  |
Centrum culturale; ad sinistram vides transitum ad domum finitimam quae Domus fori appellatur, et ipsa locus publicus exhibitorius.
**Domus Heinse** (Theodisce: *Heinse-Haus*) inter antiquissimas domus urbis Langewiesen (Circulus Ilm) numerari potest. Invenitur in medio oppidi in via Ratsstraße 9.

Descriptio
----------

Domus natalis poetae Gulielmi Heinse, qui et theoriis suis de arte excellebat, multos annos stirpis Heinse habitaculo fuit. Inde a Septembri 1998 patet et civibus popularibus et peregrinis tamquam domus conventuum culturalis. 

Cum anno 2008 restaurationes perfectae essent una cum contigua domo nomine Domus fori (Theodisce: *Haus am Markt*), mesaulum ad aedificia coniugenda addiderunt. Hodie tecta servantur in isto complexu sedes periegetica, bibliotheca, museum.

Musei partes
------------

En themata rerum quas videris in museo semper expositionibus brevibus neglectis:

* de operibus porcellanicis fabricae Oscaris Schlegelmilch
* de oppidi historia
* de Gulielmo Heinse, poeta
* de Gulielmo Höpfinger, technico conductoreque
* de lagoenis caldariis quaestuosae societatis *Thermos*
* de apparatibus vitreis diutine in regione confectis necnon de thermometris

Nexus externi
-------------

* De Domo fori
* De expositione de Gulielmo Heinse
* De domu effectrice Schlegelmilch
* De domino Höpflinger
* De thermophoris
* De thermometris
* De oppidi historia
Wikidata Gibellina
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 37°49′0″N 12°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 016  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Consortium Liberum municipale Drepanitanum, Provincia Regionalis Drepanitana  

**Geographia**

*Superficies*: 46.57 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Podium Regale, Helicyae, Fanum Sanctae Nymphae, Calataphim Segesta, Mons Regalis, Castrum Salae Parutae  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Casa Marciana, Tifernum Tiberinum, Vacca, Testour  

**Tabula aut despectus**

Gibellina: situsGibellina: situs
Gibellina
**Gibellina** (-ae, *f.*) (seu *Gebelina Nova*) (Italiane *Gibellina*; Sicule *Gibbiddina / Ibbiddina*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 300 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Drepanitana situm. Incolae *Gibellinenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Calatafinum
* Castrum Salae Parutae
* Fanum Sanctae Nymphae
* Helicyae
* Mons Regalis (PA)
* Podium Regale

Nexus interni
-------------

* Consortium Liberum Municipale Drepanitanum
* Provinciam Drepanitanam
* Drepanum
* Municipium Italiae

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gibellinam** spectant. |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Xochiquetzal in Codice Rios pictus, in libro saeculi sexto decimo.
**Xochiquetzal** (Navatlace : *Xōchiquetzal*) in religione Aztecorum est dea florum, felicitatis, amoris, et liberorum, in forma feminae pulchrae floribus papilionibusque ornata. Tlaloc, eius maritus, est deus pluviarum; frater et Xochipilli, et eius filius est Quetzalcoatl, deus maximus.
Wikidata Michael Rosbash
Res apud Vicidata repertae:Michael Rosbash: imagoMichael Rosbash: imago
*Nativitas*: 7 Martii 1944; Kansanopolis Missuriae  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: geneticist, professor  
*Patronus*: Brandeis University
**Memoria**

*Laurae*: Canada Gairdner International Award, Louisa Gross Horwitz Prize, Gruber Prize in Neuroscience, Massry Prize, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae, The Shaw Prize in Life Science and Medicine, Guggenheim Fellowship  

**Michael Rosbash** (natus die 7 Martii 1944 in Brooklynio) est biologus Americanus, professor apud Universitatem Brandeis explorationi chronobiologiae machinationum molecularium deditus. Anno 2017 Rosbash una cum Galfrido Hall et Michaelo Young Praemium Nobelianum Medicinae "inventionis machinationum molecularium numerum circadianum gubernantes" accepit.

Nexus interni
-------------

* Drosophila melanogaster

Notae
-----

1. ↑  Kadener S, Villella A, Kula E, Palm K, Pyza E, Botas J, Hall JC, Rosbash M (Sep 2006). "Neurotoxic protein expression reveals connections between the circadian clock and mating behavior in Drosophila". *Proc Natl Acad Sci USA* **103** (36): 13537-42
2. ↑  De praemio medicinae Nobeliano anno 2017 decreto

Nexus externi
-------------

* Universitas Brandeis de Michaelo Rosbash