recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Adamus Smith
Res apud Vicidata repertae:Adamus Smith: imagoAdamus Smith: imagoAdamus Smith: subscriptioAdamus Smith: subscriptio
*Nativitas*: 1723; Kirkcaldy  
*Obitus*: 17 Iulii 1790; Edimburgum  
*Patria*: Britannia  

**Familia**

*Genitores*: Adam Smith; Margaret Douglas  

**Memoria**

*Sepultura*: Canongate Kirkyard  

**Adamus Smith** etiam **Adamus Smithius** seu **Adam Smithus** (*Adam Smith*; natus die 5 Iunii 1723 in oppido Kirkcaldy Fifae; mortuus Edimburgi die 17 Iulii 1790), Scoticus Universitatis Glasguensis et Collegii de Balliolo apud Oxonienses alumnus, oeconomiae studuit, quem patrem vel inventorem oeconomicorum hodiernorum et oeconomiae politicae multi eruditi habent. Professor meruit apud Glasguenses.

Smith classicam liberi mercatus rationem proposuit. Cogitationes in opere inquisitionis de natura causisque divitiarum civitatum (*An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations*) praecurrere disciplinae oeconomiae hodiernae putantur. His in libris et aliis operibus congessit conceptionem divisionis laborum, quae consultum *rerum studium suarum rationale* et *contentionem* in divitias ducere quire superposuit.

Opera
-----

*Inquiry into the nature and causes of the wealth of nations*, 1922
* *The Theory of Moral Sentiments* ("Theoria sensuum moralium"), 1759, 1761, 1767, 1774, 1781, 1790
* *An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations* ("Inquisitio de natura et causis divitiarum civitatum"), 1776, 1778, 1784, 1786, 1789
* *Essays on Philosophical Subjects* ("Commentationes de rebus philosophicis"), 1795

### De divitiis civitatum

Opus de inquisitione de natura et causis divitiarum civitarum (*An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations*, brevius *The Wealth of Nations*) "magnum opus" maximi ponderis momentique, Smith hoc 1776 anno divulgavit. Igitur "de divitiis civitarum" prima descriptio causarum divitiarum fuerat et usque omnibus comprehensis *oeconomiae classicae* valet. Conversionem industrialem respiciens Smith ad divisionem laboris et ad liberum mercatum spectat.

Notae
-----

1. ↑  In regestis matriculatonis Oxoniensibus ipse nomen suum ita subsignavit: "Adamus Smith e Coll. Ball. Gen. Fil. Jul. 7mo 1740". Vide Iohannis Rae *Life of Adam Smith*, cap. 3, pag. 2.
2. ↑  Ueber das Cameral-Studium: insbesondere auf russischen Universitäten und. .. Von Erdmann Gustav von Bröcker Liber continet scripta et Latina et Germanica.
3. ↑  "Philosophie - Album Angelorum"

Bibliographia
-------------

* Ian Simpson Ross, *The Life of Adam Smith*. 2a ed. Oxonii: Clarendon Press, 2010. ISBN 0-19-161394-0 (Textus selecti apud *Google Books*)
* Patricia Werhane, *Adam Smith and his Legacy for Modern Capitalism*. Novi Eboraci: Oxford University Press, 1991. ISBN 0-19-506828-9

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Internet Encyclopedia of Philosophy • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Adamum Smith** spectant. |

* Biographia Adami Smith (Lusitanice)
Wikidata Philippus Ferrarius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1551; Ovilia  
*Obitus*: 3 Septembris 1626; Mediolanum  

**Philippus Ferrarius Alexandrinus** (Italice *Filippo Ferrari*), 1551 Oviliae prope Alexandriam Statiellorum natus et 1626 Mediolani mortuus, fuit geographus et hagiographus Italicus ex Ordine Servorum Mariae.

Vita
----

Mathematicam quadraginta octo annos in Universitate Ticinensi docebat. Prior generalis Ordinis Servorum Mariae ab anno 1604 ad annum 1609 et vicarius generalia anno 1624/5. De colloquiis Ferrarii cum Paulo V pontifice Fulgentius Micanzio narrat.

Opera
-----

* Epitome Geographica, 1605
* Nova Topographia in Martyrologium Romanum (1609).
* Catalogus sanctorum Italiae in Menses duodecim distributus (1613).
* Catalogus generalis sanctorum (1625)
* Lexicon Geographicum, a Gulielmo Dillingham editum est (Londinii 1657) et a Michaele Antonio Baudrand (Lutetiae 1670)

Nexus externi
-------------

* Philippus Ferrarius in thesauro *CERL*
* De Ferrario **(Italice)**
Expeditio Amazonum flumini tenus.
**Vallis** sive **Terra Cinnamomi** (Hispanice *país de la canela*) est locus in America Australi fictus, civitati Regis Aurati(es) non dissimilis. Christophorus Columbus promiserat se reperturum novos fontes auri et specierum, sed non contigit. Alii eum sequi petiverunt, et deinde gignuntur historiae terrarum incognitarum, auri et cinnamomi plenarum, in interioribus continentis Americae partibus reconditarum. 

Anno 1541, mense Februario, Gundisalvus Pizardus, germanus Francisci Pizardi gubernatorque provinciae Aequatoriae, expeditionem duxit ab urbe Quito orienti versus, Francisco de Orellana adiuvante, terram cinnamomi petens. Andes montes transierunt, et valles fluminum Cocae et Napi secuti sunt, sed nec cinnamomum, nec civitates, nec quae comedissent invenerunt. Deinde Orellana cum quibusdam aliis navigationem temptavit fluminis Napi ut alimenta sociis reportaret; sed adverso flumine vehere non potuit. In fine Pizarro, cum perpaucis sociis, post duos annos Quitum reditus est; Orellana autem navigavit, primus ille, totum Amazonum flumen et ad insulam Trinitatis pervenit. In eam navigationem occurrit gentem feminarum bellatricum sive Amazonum, hodie usque perditarum, et de ea re flumen nuncupavit *rio grande de las Amazonas*, scilicet 'flumen magnum Amazonum'.

Fontes
------

Commentaria fideliora de expeditione sunt duo: a Garcia Laso Inca (alumno Gundisalvi Pizarro, propterea experto de vita eius) atque a Casparo de Carvajal, capellano Orellanae et socio navigationis fluminis Amazonum. 

* post 1542 : Casparus de Carvajal, *Relación del nuevo descubrimiento del famoso Río Grande*
* 1609-1617 : Garcias Lasus Inca, *Historia general del Peru* pars 2 lib. 3 cap. 2; recensio interretialis
* Augustinus de Zárate, *Historia de descubrimiento y conquista del Peru* 4.1.
* Petrus Cieza de León, *Guerra de Chupas* 18.
* Toribius de Ortiguera, *Jornada del río Marañon* 14 Textus

Bibliographia
-------------

Editiones fontium
* José Toribio Medina, ed. *Descubrimiento del río de las Amazonas según la relación de ... Gaspar de Carvajal*. Hispali: E. Rasco, 1894 Textus apud *Internet Archive*

Eruditio
* Andrew Dalby, "Christopher Columbus, Gonzalo Pizarro, and the search for cinnamon" in *Gastronomica* vol. 1 no. 2 (2001) pp. 40-49
* Buddy Levy: *River of darkness: Francisco Orellana’s legendary voyage of death and discovery down the Amazonas.* Bantam Books, Neoeboraci 2011, ISBN 978-0-553-80750-9

Notae
-----

1. ↑  Lexicon Geographicum in quo universi orbis urbes (1670)
Effigies Francisci de Orellana, Turgilii posita.
**Franciscus de Orellana** (natus Turgalii anno 1511; mortuus in America anno 1546) fut explorator Hispanicus et illustris navigator in flumine Amazonum.

Anno 1540, Franciscum Pizardum ad Peruviam visendam comitabatur. Una cum Gundisalvo Pizardo trans Andes usque flumen Napum profectus est. Cum Pizarro reditum Quitense facere mallet, Orellana in naviculo Amazonum flumen porro petivit. In quo septem menses (inter Ianuarium et Augustum 1541) usque ad ostium vectus est.

In Hispaniam reversus, rectio Hispanica ei mandavit, ut de iis novis terris magis quaereret ac reperiret, etiam ad gloriam Hispaniae, et nova testimonia afferret. In profectione autem confectus naturae concessit.

Bibliographia
-------------

* Buddy Levy: *River of Darkness: Francisco Orellana’s Legendary Voyage of Death and Discovery Down the Amazon.* Bantam Books, Neoeboraci 2011, ISBN 978-0-553-80750-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum de Orellana** spectant. |

* domus natalis Francisci
* documenta apud RNE
Wikidata Sargon (rex Accad)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 24. saeculum a.C.n.; Azupiranu  
*Obitus*: 23. saeculum a.C.n.; Imperium Accadium  

**Familia**

*Genitores*: La'ibum; enitum  
*Coniunx*: Tashlultum  
*Proles*: Rimush, Manishtushu, Enheduanna, Shu-Enlil, Ilaba'is-takal  

**Sargon** (Accadice *Šarru-kīnu* 'rex est constans') primus rex fuit Accadiorum. Regnavit quinquaginta sex annos, quod ex Sumerico catalogo regum intellegi potest, incertum an saeculo vicesimo quarto a.C.n. ut habet chronologia media.

Regnum Sargonis quasi Mesopotamiam permutavit. Antea multae urbes liberae de quadam dominatione inter se decertaverant, nunc autem ab Sargone subiectae in unam civitatem, quae prima civitas Mesopotamiae appellari potest, conglomeratae sunt. Gens Sargonidarum plus quam centum annos imperium extendit et tenuit, cuius caput Accad? urbs fuit, unde imperium habet suum nomen. Nobilitas semitica sua lingua ad imperium gubernandum usa est: epistulae, inscriptiones, testamenta Accadice scripta sunt, Sargone rege. Hoc modo lingua Sumerorum paulatim expelli incepta est. 

Caput aeneum regis Sargonis aut Naram-Sin nepotis. Partes oculorum prisca aetate iam obtritae et ereptae sunt.

Vita et regnum
--------------

Ex aetate Sargonis non plus quam duae inscriptiones exiles obtritaeque Assyriologiis notae sunt. Quingentis fere annis post Sargonem mortuum autem ab scriptoribus Babylonicis descriptae sunt inscriptiones monumentis Sargonis hodie deletis incisae, unde nostrae memoriae traditae sunt. Quibus in tabulis inter alios textus servatus est, qui facit Sargonem ipsum narrantem: vitricum suum aquatorem se, dum in calatho positus in flumine nataret, repperisse et adoptavisse; adulescentem ministatorem regis urbis Kiš factum eum depulisse, cum Inanna dea Sargoni benevolens illi ob quaedam nefaria irata esset. Etsi est facile intellectu, ut illius fabulae, quem narratio originis Moysis imitari videtur, maxima pars ficta sit, haec probantur: Sargonem esse humili origine ortum, per motus et seditones regnum usurpavisse et legitimationem suam ex dea Innana traxisse. Praeterea divulgatio fabularum Sargonis, quarum tabulae usque ad finem scripturae cuneiformae fere iterum atque iterum descriptae sunt inter Aegyptum et imperium Hetheticorum, manifeste ostendunt Sargonem quasi exemplum regibus posteris imitandum fuisse.

Postquam nomen regale induit, bellum regi Lugalzaggesi intulit, qui paulo antea dominationem quarandam urbium adeptus erat. Quo proeliis devicto, in vincula dato et necato, Sargon primus princeps Mesopotamiae terras et urbes plures non solum subiugavit, sed etiam pacavit imperiumque condidit gentemque, quae nonnullas aetates regnavit.

Plura legere si cupis
---------------------

Jean-Marie Durand, "Sargon a-t-il détruit la ville de Mari ?", *Revue d'assyriologie et d'archéologie orientale* 2012ː 117-132

Nexus interni
-------------

* Antiquus Oriens Medius
* Sumer

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |
Wikidata Ferdinandus Chui Sai On
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus Chui Sai On: imagoFerdinandus Chui Sai On: imago
*Nativitas*: 13 Ianuarii 1957; Portuguese Macau  
*Patria*: Macaum  

**Officium**

*Officium*: Chief Executive of Macau  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Union for Development  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Cross of the Order of Merit of Portugal  

**Ferdinandus Chui Sai On**, apud Europaeos *Fernando Chui* et apud Sinas 崔世安 *Cuī Shì'ān* (Macai natus die 13 Ianuarii 1957) est magistratus et politicus Macai.

Alumnus est Universitatis Civicae Californiensis Sacramentensis et Universitatis Oklahomae. Ab anno 1992 legatus fuit conventui legislativo Macauensi. Secretarius a rebus socialibus et cultura a die 20 Decembris 1999 usque ad 20 Decembris 2009 meruit. Eo die exsecutivus princeps Macai factus est, quo officio decem annos functus est, successore Ho Iat Seng.

Bibliographia
-------------

* "Five facts about Macau and new leader Fernando Chui" (26 Iulii 2009) apud *Reuters*

Nexus externi
-------------

* "Chui Sai On (Fernando Chui)" apud *China Vitae*

Exsecutivi principes Macai

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Edmundus Ho Hau Wah 1999 • Ferdinandus Chui Sai On 2009 • Ho Iat Seng 2019
何厚鏵 • 崔世安 • 賀一誠
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Principes rei publicae popularis Sinarum • Praesides consilii rei publicae popularis Sinarum • Exsecutivi principes Hongcongi |
|  |
Arachnida ab Ernesto Haeckel picta

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Chelicerata   
Classis : **Arachnida**   
   
Palaeontologia

420–0 m.a.: Silurium > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: OrdinesAcarina  

Amblypygi  

Araneae  

†Haptopoda   

Opiliones  

Palpigradi  

†Phalangiotarbida   

Pseudoscorpioida  

Ricinulei  

Schizomida  

Scorpiones   

Solifugae  

Thelyphonida   

†Trigonotarbida

**Arachnida** (-orum, *n.pl.*, Graece ἀράχνη 'aranea') sunt classis animalium invertebratorum cruribus articulatis praeditorum in subphylo Cheliceratis circumscriptorum. Omnibus arachnidis sunt octo crura, sed anterius crurum par in nonnullis speciebus viscus sensorum factum est, cum in aliis speciebus aliae appendices tam magnae fiunt ut par crurum additorum videri possunt. Studium de arachnida arachnologia appellatur.

Paene omnia arachnida exstantia sunt terrestria; nonnulla autem naturalia aquae dulcis circumiecta habitant, etiam zona pelagica excepta, circumiecta maritima. Plus quam 100 000 specierum nominatarum descriptae sunt, inter quas araneae, scorpiones, opiliones, parasitiformes, acariformes (et opilioacariformes), ac solifugae.

Notae
-----

1. ↑  J. A. Dunlop (September 1996). "A trigonotarbid arachnid from the Upper Silurian of Shropshire" (PDF). *Palaeontology* **39** (3): 605–614 .
2. ↑  "Arachnid," *Oxford English Dictionary* (Oxford University Press, 1989).
3. ↑  Joel Cracraft et Michael Donoghue, eds. *Assembling the Tree of Life* (Oxford University Press, 2004), 297.

Bibliographia
-------------

* Brusca, R. C. et G. J. Brusca. 1990. *Invertebrates.* Sunderland, Massachusettae: Sinauer Associates.
* Dunlop, Jason A. David Penney, Denise Jekel. 2014. "A summary list of fossil spiders and their relatives". In: *World Spider Catalog*. Natural History Museum Bern
* Latreille, P. A. 1829. Les Crustacés, les Arachnides et les Insectes, distribués en familles naturelles. Le Règne Animal, distribué d'après son organisation, pour servir de base à l'histoire naturelle des animaux et d'introduction à l'anatomie comparée. 2nd edn. Vol. 4 584 pp.
* Pearse, V. J. Pearse, M. Buchsbaum, et R. Buchsbaum. 1987. *Living Invertebrates.* Palo Alto Californiae: Blackwell Scientific Publications.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Arachnida"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arachnida** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Progymnasma** (-tis, *n.*) (Graece προγύμνασμα) vel **praeexercitamen**, vel **meletemata** (pl.) (Graece μελετήματα), est fere scriptura parva, saepe ab auctoris ipsius conspectu oblata. Progymnasmata critica, praeconia publica, disputationes doctae, observationes vitae cotidianae, memoriae cogitationes esse possunt.

Definitio
---------

Definitio *progymnasmatis* obscura est, cum facile articulis fabulisque parvis implicetur. Omne fere progymnasma hodiernum prosa oratione scribi solet, sed sunt opera versibus pacta hoc nomen tenentia, e.g. Alexandri Pope progymnasmata "De Critico" et "De Homine." Cum brevitas saepe progymnasma definiat, sunt autem alia progymnasmata ingentia, sicut Ioanni Lockii *Progymnasma de Intellectu Humano* et Thomae Malthi *Progymnasma de Principiis Populorum* et Micael Mantani *Experimenta et conata* (Francogallice *Essais*)

Historia
--------

Antiquitate progymnasmata exercitationes rhetoricae fuerunt, quae ad pedetemptim meliorandam rationem facultatemque dicendi tetenderunt. Progymnasmata gradus varii sunt, quibus discipulus orationis scientiam aggreditur. Cursus traditionalis artis rhetoricae progymnasmata hac ordine posuit:

1. Fabula
2. Narratio
3. Chria
4. Adagium
5. Refutatio
6. Confirmatio
7. Coniectanea
8. Encomium
9. Vituperatio
10. Comparatio
11. Imitatio hominum
12. Descriptio
13. Thesis
14. Legis cuiusdam defensio vel impetus

His studiis perfectis, discipulus gymnasma (orationem plenam dictam alibi in quamdam disputationem) parabat.

Hermogenes Tarsi et Aelius Festus Aphthonius (saeculis secundo tertioque) commentario prostibularios autentica suscriptor.?

Notae
-----

1. ↑  Priscianus, apud quem etiam *praeexercitamentum* et *praeexercitatio* legitur. Vide etiam
2. ↑  Ut in titulos librorum *Otium Vindelicum sive **Meletematum** Historico-philosophicorum Triga* (1731, Johann Jakob Brucker), etiam ***Meletemata** Sacra sive Commentarius Exegetico-Critico-Dogmaticus* (1816, Karl Christian Tittmann)
3. ↑  Quintilianus, Institutio Oratoria II.4.26: "Solebant praeceptores mei neque inutili et nobis etiam iucundo genere exercitationis praeparare nos coniecturalibus causis cum quaerere atque exequi iuberent 'cur armata apud Lacedaemonios Venus' et 'quid ita crederetur Cupido puer atque uolucer et sagittis ac face armatus' et similia, in quibus scrutabamur uoluntatem, cuius in controuersiis frequens quaestio est: quod genus chriae uideri potest."
Elisabeth Hungariae, statua origine bavarica, circa annum 1520 (Musée de l’Œuvre Notre-Dame, Argentorati)
**Elisabeth Hungariae** (nata die 7 Iulii 1207 aut Posonii aut in arce Sárospatak(hu) in Hungaria; mortua die 17 Novembris 1231 Marburgi), etiam **Elisabeth Thuringiae** dicta, est sancta Ecclesiae Catholicae. Dies festus patronae Thuringiae et Hassiae est 19 Novembris, dies funeris eius. Exemplum caritatis Elisabeth etiam in Protestantismo colitur.

Vita
----

Filia regis Hungarici Andreae II anno 1211 aetate quattuor annorum Ludovico filio lantgravii Arminii Thuringiensis in sponsalia data in Castello Wartburgensi erudita est.

Ibi inter homines turpilucricupidos et quoad fidem tepidos ab initio pietatem asceticam coluit sanctam Hedwigam Silesianam materteram imitatura. Anno 1221 in matrimonium eam duxit Ludovicus IV Thuringiae maritus amatus atque benevolens. Ipse annuit eius voluntati ad pietatem augendam e.g. ieiunii obervatione strictissima, flagellatione, eleemosynarum donatione. Cum autem Ludovicus anno 1227 Hydrunti in expeditione sacra mortuus esset, religiositas Elisabetha porro crevit. Lantgravius atque affinis Henricus Raspe eam cum infantibus ab arce removeri iussit, unde ad avunculum et episcopum Bambergensem Eckbertum confugit. Episcopo contingit ut Elisabeth iterum Ysenacum intrare posset, territoria Marburgensia reciperet, emeritorium nancisceretur.

Papa Gregorius IX ei persuasuit ut se sub praesiduum confessoris atque inquisitoris Conradi Marpurgensis conferret et ascetica pergeret. 

Mira multa narrabatur e.g. mutatio paniculorum in rosas, quae contra legem pro pauperibus in fiscis servavisset. Peregrinatores multi locum sibi sanctum Marburgensem, sepulcrum Elisabethae, gregatim visitaverunt ob miracula Elisabetha mediatrice facta. Itaque iam Kalendis Iuniis 1235 sancta proclamata est. Ex anno 1236 Marburgi Fanum Elisabethae, exemplar splendidissimum generis Gothici, erectum est. Sophia filia auctrix Hassiae domus facta est. Montalembert multas narratiunculas miras de Elisabetha pepigit in opere »Vie de sainte E. de Hongrie, duchesse de Thuringe« (in editione XXII Lutetiae edito).

Notae
-----

1. ↑  Fons nominis: Liturgia Horarum online

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elisabetham Hungariae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Grove Art • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Vita illustris ac divae Elisabeth Hungarorum regis filiae, a Iacobo Montano Spirensi(de) composita (editio Heilbronnae 1878, in *Europeana*)
* De Elisabetha in sanctorum lexico *Vollständiges Heiligen-Lexikon* (Stadler/Heim/Ginal, 1858)
* De sancta in lexico vitis feminarum dicato
* Ecclesia protestantica Elisabetham honorans
* Pretiosa apud DDB
**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Subclassis : Diapsida   
Infraclassis : Archosauria   
Superordo : Dinosauromorpha   
Familia : **Lagerpetonidae**  
Arcucci, 1986   
   

**Lagerpetonidae,** sive potius **Lagerpetidae,** sunt familia dinosauromorphorum, id est archosauriorum dinosauris similium, quae duo tantum genera continet: *Lagerpeton* (typus familiae) et *Dromomeron.*

Cladogramma
-----------

```
─o Archosauria
 ├── Crurotarsi seu Pseudosuchia de Zittel, 1887–1890
 └─o Ornithodira Gauthier, 1986 seu Ornithosuchia
   ├── *Scleromochlus taylori* † Woodward, 1907
   └─o Avemetatarsalia Benton, 1999
     ├── Pterosauria † Kaup 1834
     └─o Dinosauromorpha Benton, 1984
       ├─o **Lagerpetonidae** † Arcucci, 1986
       │ ├── *Lagerpeton canarensis* † Romer, 1971
       │ └─o *Dromomeron* † Irmis et alii, 2007
       │   ├── *Dromomeron romeri* †  Irmis et alii, 2007
       │   └── *Dromomeron gregorii* †  Nesbitt et alii, 2009
       └─o Dinosauriformes
         ├── *Marasuchus* †
         └─┬── *Pseudolagosuchus* †
           └─┬── *Silesaurus* †
             └─┬── *Eucoelophysis* †
               └── Dinosauria Owen, 1842
```

Notae
-----

1. ↑  "Lagerpetonidae was named by Arcucci (1986). Its type is Lagerpeton. It was considered monophyletic by Nesbitt (2011). It was corrected as Lagerpetidae by Nesbitt (2011)": *Paleobiology Database.*

Nexus externi
-------------

* "Lagerpetidae"[*nexus deficit*] apud *Paleobiology Database.*
***Hōm Yašt*** (titulus Avestane praefixus, scilicet "Hymnus Haomae") est carmen, seu potius series frustorum poëticorum, quae utilitatem bonitatemque commemorat potionis sacrae Zoroastrianorum, nomine Haoma vel *Hōm*; quae potio fere eadem erat atque illa, nomine *soma*, in religione Hinduica secundum textus Vedicos consumpta et celebrata. Textus in collectaneo *Yasna* comprehenditur sub capitula 9, 10, 11.

Mythus prima parte narratur: Zoroastrem, ab Haoma visitatum dum sacrum focum curavit, postulavisse quos homines a principio Haomam ad usum mundanum paraverint, quibusque beneficiis remuneratos fuisse: enumerari ergo primum Vivaham, cui concessus est filius Yima pastor splendidus, dator immortalitatis pecudibus populisque, irrigationis plantis amnibusque, imputrescibilitatis ciborum; secundum Athvyam, cui filius fuerit Thraetona draconis Dahākae necator; tertium Thritam, cui parti erunt Urvaxšaya iudex et Kerešāspa pugnator; quartum Pourušaspam cui filius datus erit Zoroaster ipse.

Preces deinde Zoroastris narrantur ad "Haomam flavam" allocutae ut illuminationem, salutem, longaevitatem, satisfactionem, victoriam concederet perceptionemque rapidissimam furis, occisoris, fustigatoris, lupi.

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* K. Barr, interpr. *Avesta* (Hauniae, 1954) pp. 103-18
* J. Darmesteter, interpr. *Le Zend-Avesta I*. Lutetiae, 1892
* B. N. Dhabhar, ed. *Pahlavi Yasna and Visperad* (Bombayae, 1949) pp. 55-80
* K. F. Geldner, ed. *Avesta I* (Stutgardiae, 1896) pp. 38-57
* Judith Josephson, *The Pahlavi translation technique as illustrated by Hōm Yašt* (*Acta universitatis Upsaliensis: Studia Iranica Upsaliensis*, 2). Upsalae, 1997
* H. Lommel, interpr. *Die Yäšt’s des Awesta* (Gottingae, 1927) pp. 187-195
* W. W. Malandra, *An Introduction to Ancient Iranian Religion* (Minneapoli, 1983) pp. 151-158
* F. Wolff, interpr. *Avesta*. Argentorati, 1910

Eruditio
* E. Benveniste, "Les classes sociales dans la tradition avestique" in *Jpurnal asiatique* vol. 221 (1932) pp. 117-134
* M. Boyce, *A History of Zoroastrianism* vol. 1 (Lugduni Batavorum, 1975) pp. 156-162
* W. W. Malandra, "Hōm Yašt" in *Encyclopaedia Iranica Online* (2004) Document utilisé pour la rédaction de l’article Inter fontes nostros
* B. Schlerath, *Avesta-Wörterbuch, Vorarbeiten II* (Wiesbaden, 1968) pp. 148-149

Nexus externi
-------------

* Versio Anglica L. H. Mills (vide *Yasna* 9.1–11.11)
* Textus et versio M. Scarborough *Yasna* 9
**Francus** (Theod. *Frank*) **Schäffler** (natus die 22 Decembris 1968 Gamundiae) vir rerum politicarum peritus Theodiscus ac sodalis factionis FDP est.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam finitam Schaeffler tirocinium mercatoris industriae fecit et deinde Paderbronnae ac Biliveldae oeconomiae studebat. Anno 1996 diploma accepit. Annis 1997 - 2010 venditor liber pro societate "MLP" operam dedit.

Familia
-------

Schäffler uxorem duxit atque filium et filiam habet.

Cursus honorum
--------------

Schäffler ab anno 1987 sodalis FDP est et annis 1989 - 2000 legatus senatus pagi Lippiensis agri fuit. Ab anno 2002 praeses FDP pagi Herfordiae, ab anno 2004 inter regnantes factionis suae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae est. Anno 2011 inter rectores totius factionis FDP est. Anno 2005 Schäffler primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad annum 2013 mansit, cum factio FDP minus 5 percentum suffragiorum accepit.

Consilia
--------

Schäffler praesertim contra auxilia maiora Graeciae, quae aere alieno maximo vexatur, danda certavit et suffragium sodalium FDP in hac re petit. Qua de causa et anno 2010 dux legatorum FDP in commissione aeraria Dietae Foederalis se recessit. Mense Decembri 2011 nuntiatum est, suffragium sodalium ab eo petitum esse non praevaluisse.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Europa Online die 25 Septembris 2011 (lingua Theodisca)[*nexus deficit*]
2. ↑  Der Spiegel, 18 Maii 2010 (lingua Theodisca)
3. ↑  Der Stern 16 Decembris 2011
"Cafeum nocturnum" (Pinacotheca Universitatis Yalensis)
***Cafeum nocturnum*** (titulo Francogallico *Le café de nuit*) est pictura olearia a Vincentio van Gogh anno 1888 picta, hodie in Pinacotheca Universitatis Yalensis servata in urbe New Haven Connecticutae. Tabernam *Café de la Gare* figurat iuxta *Place Lamartine* stantem in urbe Arelate. Tabernarii fuerunt Iosephus Michel Ginoux uxorque Maria, qui ambo saepius a van Gogh necnon Paulo Gauguin depicti sunt. Exstat et versio pigmentis aquosis confecta coloribusque simplicioribus quam hodie privatus quidam possidet.

Paulus Gauguin idem cafeum eodem anno pinxit, titulo *Café de nuit, Arles*, adsedente ipsa Maria Ginoux. 

"Cafeum nocturnum" (collectio privata)

Nexus externi
-------------

* Situs pinacothecae
* "The Night Cafe: Gauguin's vs Van Gogh's"

Bibliographia
-------------

* Meyer Schapiro, *Van Gogh* (Novi Eboraci: Abrams, 1994) pp. 70-71
* Roland Dorn, *Décoration: Vincent Van Gogh's Werkreihe für das Gelbe Haus in Arles* (Hildesheim: Olms, 1990) pp. 370-375 ISBN 3-487-09098-8
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Ludovicus Fredericus Cellarius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 25 Novembris 1745; Quittelsdorf  
*Obitus*: 22 Maii 1818; Rudolphopolis  
*Patria*: Germania  

**Ludovicus Fredericus Cellarius**, vulgo *Ludwig Friedrich Keller*; natus die 25 Novembris 1745 Quittelsdorf prope Albimontium, mortuus die 22 Maii 1818 Rudolphopoli) fuit theologus Germanicus.

Vita
----

Cum gymnasium Rudolphopolitanum frequentavisset in Universitate Ienensi studens factus est. Magistratu laureatus anno 1776 Wittenbergam petivit tamquam adiunctus in facultate philosophica universitaria. Die 19 Maii 1776 baccalaureatum theologicum nactus praelectiones philosophicas theologicasque habere coepit.

Anno 1777 autem eum diaconum Rudolphopolim vocaverunt ubi varia servitia implebat usque installationem tamquam superintendens generalis (anno 1810) et seminarii theologici inspector. Notus factus est quoniam societatem contemporaneam omnibus in rebus attente observabat et commentariis donavit; scripta tam theologica quam philosophica quoque magni aestimabantur.

Bibliographia
-------------

* Bernhard Anemüller:  "Cellarius, Ludw. Friedr.", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 4 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1876), p. 81 f.
Wikidata Stephanus O'Brien
Res apud Vicidata repertae:Stephanus O'Brien: imagoStephanus O'Brien: imago
*Nativitas*: 1 Aprilis 1957; Mtwara  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

Stephanus O'Brien castra profugorum iuxta Jamam Sudaniae Australis anno 2012 visitat
**Stephanus**, vulgo *Stephen* **O'Brien** (natus *Mtwara* in Tanganyika die 1 Aprilis 1957) est rerum politicarum peritus Britannicus factionis Conservativae. Mense Martio 2015 ad officium secretarii generalis vicarii Nationum Unitarum pro rebus humanitariis convitatus est.

In Tanganyika protectoratu Britannico natus, Stephanus O'Brien educatus est Mombasae apud scholam Loretto, deinde in Anglia apud scholam Sedberghensem alibique et in Collegio Emmanuelis apud Cantabrigienses. Negotiator et iuris consultus meruit. A die 22 Iulii 1999 usque in annum 2015 legatus est ad Parlamentum Britannicum pro circulo Eddisbury. A die 6 Maii 2010 ad 4 Septembris 2012 secretarius civicus vicarius pro evolutione internationali meruit (primo ministro Davide Cameron, secretario civico principali Andrea Mitchell).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stephanum O'Brien** spectant. |

* Stephani O'Brien pagina interretialis
* De Stephano O'Brien apud TheyWorkForYou.com
*Ientaculum liberorum,* ab Alberto Anker anno 1879 pictum (Museum Artium Basileense).
**Liberi** in consuetudine Romana proles dicuntur, quae e coniugio legitimo viri feminaeque liberae ortae sunt. Post medium aevum, quia distinctio inter *liberos* et *libertos* antiquo more (vide infra) iam non facta est, liberi usitate dicuntur omnes parentium filii filiaeque.

Liberi sunt filiae aut filii qui, nec spurii nec vulgo concepti sunt, sed legitimi et certi nati. Esse possunt adulti, iuvenes, pueri aut infantes, qui heres certi legitimique possunt esse. 

Leges antiquae inter liberi et liberti dicernebant, quia ob praeiudicium liberti non poterant rei publicae tanto servire. Secundum Romanos antiquos quapropter liberi erant officium omnium civium Romanorum. Et secundum sanctum Augustinum, liberi sunt *unicum* matrimonii propositum!

Fontes
------

* "Old Age in the Roman World", Tim G. Parkin, Johns Hopkins University Press, 2003.
* Virgilii Maronis grammatici Opera", Virgilius Maro, eddidit Johann Huemer, Aedibus Teubeneri, 1886.
* "Ancient Rome in So Many Words", Christopher Francese, Hippocrene Books, 2007.

Nexus interni
-------------

* Discrimina quae spectant ad biologiam humanam
	+ Homo et Femina
	+ Fetus
	+ Infantulus
	+ Infans
	+ Impubes: Puer et Puella
	+ Adulescens
	+ Vir et Mulier
	+ Senex et Anus

* Discrimina quae spectant ad leges
	+ Fetus
	+ Liberi - Cura liberorum
	+ Iuvenis et Virgo
	+ Matrimonium et Familia
		- Vir et Mulier, Pater et Mater,
		- Filius et Filia
	+ Senex et Anus

* Discrimina quae spectant ad culturam Romanam antiquam
	+ Homo, vir, femina, et mulier in cultu Romano
	+ Paterfamilias, famulus, servus
	+ Patronus, Cliens, Libertus

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Sordellus

Wikidata Sordellus
Res apud Vicidata repertae:Sordellus: imagoSordellus: imago
*Nativitas*: 1200; Goitum  
*Obitus*: 13. saeculum; Neapolis  

**Sordellus** (Italiane *Sordello*; Occitanice *Sordèl*) fuit poëta linguae Occitanae sive *trobator* saeculi XIII, natus Goiti provinciae Mantuae in Italia; est optime cognitus inter trobatorum originis Italicae.

Scimus eum pugnavisse in taberna Florentiae anno 1220; anno 1226 apud Ricardum de Bonifazio in urbe Verona rapuisse Cunizzam, uxorem Ricardi, posteaque in Provinciam fugisse (ubi inter patronos eius fuit Blacat); anno 1265 socium fuisse Caroli Andegavensis in expeditione Neapolitana et ibi in carcere iacuisse. 

Scripsit carmina amoris, satiras, carmen didacticum *Ensenhamens d'onor* (scilicet "Instructio honoris"), lamentationem Blacati. In hoc carmine castigat negligentiam principum eosque invitat comedere cor Blacati ut fortitudinem eius adsorbeant.

Sordellum nonnulli poetae posterioris aevi commemorant, quorum primus est Dantes Alagherius. In libro "Purgatorii" carminis cuius titulus est *Divina Comoedia* Dantes monstrat Sordellum reges castigantem; in libro Latino *De vulgari eloquentia* linguam Sordelli laudat. Poeta Anglicus Robertus Browning vitam eius narrat in carmine cuius titulus est *Sordello*.

Bibliographia
-------------

* James J. Wilhelm, *The Poetry of Sordello*. New York, 1987.

Nexus externi
-------------

* "French of Italy" - vita Anglice scripta; nexus
Vexillum civitatis Melekeok.
Tabula civitatis Melekeok.
Litus in Melekeok.
**Melekeok** est una ex constituentibus Reipublicae Palauensis civitatibus, in medio insulae *Babeldaob* litore orientali sita. Ngerulmud, novum reipublicae caput, in civitate situm est. Civitas consistit in oris longis, colle, iugis praeruptis, fluminibus, et Lacu Ngardok, maximo et solo naturali aquae dulcis lacu in republica et in omne Micronesia.

Geographia
----------

Melekeok in litore orientali insulae *Babeldaob,* maximae Archipelagi Palauensis insulae, situs est. Civitas Melekeok a lacuna in litore orientali ad Rael Kedam (Media Divisio) ad occidentem patet, et sua area est circa 11 milia quadrata. Civitas a civitate Ngiwal ad septentriones, civitate Ngchesar ad meridiem, et civitate Ngaremlengui ad occidentem finitur. Litora civitatis ex oris longis et silvis rhizophoracearum, et pars interior ex paludibus, collibus praeruptis et volubiles vegetatione sparsa tectis, cum silvis densis secundum infimam Divisionem Rael Kedam in oriente, constant.

Lacus Ngardok, aream 4.93 chiliometra quadrata habens, est maximum naturale corpus aquae dulcis in omne Micronesia inventum; parvi autem *Crocodylos porosos,* crocodylos aquae salsa, sustinet.

Organizationes civitatis
------------------------

Civitas Melekeok consistit in octo vicis habitatis: Ngeburch, Ngeruling, Ngermelech, Meleceocum, Ngerubesang, Ngeremecheluch, Ertong, Ngerulmud. Capitolium civitatis in colonia Ngerulmud situm est. Capitolium autem reipublicae super colle ad boreoccidentem vici Melekeok versus situm est.

Demographica
------------

Apud censum 2005, 391 homines in civitate Melekeok habitabant. Inter septem vicos distribuuntur, inter quos Melekeok, caput:

1. Melekeok (271)
2. Ertong (20)
3. Ngeburch (34)
4. Ngeremecheluch (38)
5. Ngermelech (5)
6. Ngerubesang (12)
7. Ngeruling (21)

* Regio Melekeok in tabula topographicaRegio Melekeok in tabula topographica

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Melekeok** spectant. |

* Propositum Civitatis Melekeok, www.seacology.org (Seacology)
* Civitas Melekeok, www.palaugov.net (situs publicus)
* Consulatus Honoris Causa Reipublicae Belaviae ad Consociationem Nationum, palauconuslate.org.uk
Adumbratio Arthuri Rackham, in qua fabulam *The Twa Corbies* (*Bini corvi*) pingit
"A Gest of Robyn Hode" ('Res gesta Robini Hode'), ballata saeculo sexto decimo impressa
**Carmen epicolyricum** vel **ballata** (Italice *ballata*: 'carmen ad saltationem designatum') est forma versuum, saepe narratio in musica posita. Quae ex quadam *chanson balladée* Francica vel *ballade* aevo mediaevali orta est, quae primum fuit carmen ad saltationem dicatum. Carmina epicolyrica propria sunt poesis et cantus vulgaris Insularum Britannicarum ab aevo medio exeunte usque ad saeculum undevicensimum, latissime per Europam et deinde Americas, Australiam, Africamque Septentrionalem adhibita.

Multa carmina epicolyrica composita et vendita formam lateris lati unius folii habuerunt, quae a poetis et compositoribus ex saeculo duodevicensimo ad ballatas lyricas communicandas typis editi sunt. Vocabulum saeculo undevicensimo exeunte significationem tardi carminis amatorii vulgaris habuit, et nunc saepe ullum carmen amatorium significat, praecipue in musica populari et rockica ballatam sensu affectam appellatam.

Historia
--------

Agitur de carmine quodam minore, plerumque erotici argumenti, quo utebantur ad saltationes ornandas. Saeculo quarto decimo in Anglia et Scotia carmen populare fiebat, a cantoribus vulgo *ministrels* dictis cultum. Talia primo collegerunt Thomas Percy anno 1765 et Franciscus J. Child anno 1883. In terras Germanas inferebantur a Godofredo Augusto Bürger et postea colebantur a Goethio, Schiller (e.g. *Die Bürgschaft*), Ludovico Uhland, et Heine. Ballatae litterariae lingua theodisca conscriptae praecipue de rebus agunt ex historia depromptis .

Nexus interni
-------------

* Carmen vulgaris
* Litterae Anglicae
* Litterae Civitatum Foederatarum
* Litterae Franciae
* *Ballade des dames du temps jadis*

Notae
-----

1. ↑  Terminum technicum Latinum proponit Helfer 1991:105. Hoc vocabulum non cum ballatione musica confundendum est.

Bibliographia
-------------

* Helfer, Christianus. 1991. *Lexicon auxiliare.* Saraviponte.
* Keller, Marcello Sorce. 1986. Sul castel di mirabel: Life of a Ballad in Oral Tradition and Choral Practice. *Ethnomusicology* 30(3):449-469.
* Winton, Calhoun. 1993. *John Gay and the London Theatre.* Lexingtoniae: University Press of Kentucky.

Nexus externi
-------------

* *Brockhaus' Kleines Konversations-Lexikon,* ed. 5a. (Lipsiae, 1911), p. 144, quae legi potest hic in interreti
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**PHP** (Anglice: *PHP Hypertext Processor*) est computatralis lingua programmandi interpretata, cuius syntaxis linguarum C et C++ similis est, ut facile disci possit, quae a Rasmo Lerdorf programmatore Danico-Canadiensi anno 1994 excogitata est.

Plerumque lingua PHP adhibita est ut paginae interretis creentur, quoque potest adhiberi applicationibus graphicalibus, iussi lineis, Datorum repositorum et protocollis interretialibus.

Gratia
------

PHP est quarta post Java, C, et Visual Basic. Lingua gratissima apud servos interretiales Apaches est.

Syntaxis
--------

Hoc exemplum "Salve, munde!" in scrinium mittit.

```
<?php
  echo "Salve, munde!";
?>
```

Lingua PHP nisi inter delimitantes non inspicit, omnia extra delimitantes mittum est sine inspectionem. PHP habet complures delimitantes, clarissimi sunt `<?php` et `?>`, etiam sunt `<?`/`?>` et `<?=$expressio; ?>` quia sunt brevior; rari linguae ASP delimitantes <% et %> sunt.

Variables praefiguntur? signo dollaris (`$`), eorumque species non significanda est. Series signorum circumdanda sunt signis orationis simplicibus (`'`) aut duplicibus(`"`).

Versiones
---------

Adhuc versiones octo divulgatae sunt.

| Versio | Divulgationis dies | Subsidium usque ad | Notae |
| --- | --- | --- | --- |
| 1.0 | 8 Iunii 1995 |  | Nominata *Personal Home Page Tools (PHP Tools)*. Usus primus nominis '"PHP". |
| 7.3 | 6 Decembris 2018 | 6 Decembris 2021 |  |
| 7.4 | 28 Novembris 2019 | 28 Novembris 2022 |  |
| 8.0 | 26 Novembris 2020 | 26 Novembris 2023 |  |

Nexus interni
-------------

* C (lingua programmandi)
* C++
* MediaVici

Notae
-----

1. ↑  *History of PHP*.. *php.net* .
2. ↑  *Unsupported Branches*.. *php.net*

Bibliographia
-------------

* Ford, Paul. 2015. "What's the Absolute Minimum I Must Know About PHP?" What is Code? *Bloomberg Businessweek,* 11 Iunii 2015. Editio interretialis.

Nexus externi
-------------

* 
* 
* XAMPP: Collectio Apachis, ex MySQL, PHP
Unam legis e paginis de
Interrete
disserentibus

---


Situs

* Media socialia
	+ Blogosphaera
	+ Snail mail
	+ Locutorium
	+ Forum

Administratio

* ICANN

Suffixa

* .com

Technologia

* Protocollum interretiale
* Hypertextus
* Memex
* Interpretes JavaScript
* Nexus
* Podcast
* Automaton communicativum
* Tela totius terrae
* Permutatio fasciculorum
* Ethernet
* Navigatrum
* Whois
* Interretiarius
* IPv6
* Fascia lata

Res controversae

* Censura interretialis
	+ Circumventio
* Expiscatio
* Malware
* Saginatio

Imago viarum per partem interretis, quae data—notas, picturas, litteras electronicas, etc.—ferunt. Ex Opte Project.
Thermopolium interretiale.
**Interrete** (-is, *n*) vel
**internexus** (-ūs, *m*) vel **rete informaticum** (-is, *n*) est ratio reticulorum computatralium inter sese per totum orbem terrarum conectorum, quae serie protocollorum interretialium ad communicandum inter retia machinasque utitur. Quod "opus reticulatum operum reticulatorum" in retibus privatis, vulgatis, academicis, negotialibus?, publicisque spatii a minimis locis ad omnem orbem terrarum consistit, rebus vicissim per multa technologiarum communicationis electricitate, aere, et luce effectarum genera interconectis. Interrete vastam fontium ministeriorumque informationis varietatem fert, sicut documenta per hypertextum atque adhibitiones telae totius terrae coniuncta, cum litteris electronicis, telephonia, et tabulariis informaticis communicatis.

Data trans interrete, "fasciculis permutandis" (Anglice *packet switching*), moventur, ut qualibet via a fonte ad ultimam metam iter faciant.

Civitates plures varias leges de interreti habent.

Nonnulla periodica Latina in interreti eduntur.

Historia
--------

Civitates Foederatae *Advanced Research Projects Agency* anno 1958 creavit.

Proverbia
---------

* "Quod non est in interreti non est in mundo."
* "Verba volant, scripta manent [in interreti]."

Notae
-----

1. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary,* ed. tertia (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 575.
2. 1 2 3 4  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.
3. ↑  
"Latin Lovers". *The Times*. 3 Ianuarii 2007
4. ↑  *Internexus* secundum dict.info
5. ↑  Pro Tridentina (Malta)
6. ↑  Vide etiam "Quod non est in actis non est in mundo."

Nexus interni
-------------

* .com
* Censura interretialis
* Cultura interretialis
* Cybersecuritas
* Discrimen digitale
* *Ethernet*
* Expiscatio
* Forum interretiale
* *ICANN*
* *IETF*
* Informatica
* *Malware*
* Navigatrum
* Protocollum
* Protocollum Securitatis
* *Second Life*
* Situs interretialis
* Tela totius terrae
* *Whois*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Interrete** spectant. |

* Situs interretialis CERN proprius. **(Anglice, Francogallice)**
Montes Galaad
In Biblia **Galaad** (Hebraice הגלעד) est nomen loci et trium virorum.

Locus Galaad est regio montuosa (et in antiquitate silvosa) ad orientem a flumine Iordane et Mari Mortuum. Ab austro iuxta rupes Arnon initium sumit, et versus septentrionem iuxta rupes Hieromycim (Iarmuk), ad orientem vero per deserta loca, diversis cacuminibus usque ad Libanum montem porrigitur. Regio a flumine Ieboc in duas partes divitur.

Ubertate reliquis, qui ultra Iordanem visuntur, montibus praestat, atque arborum, aromatum, et graminis admodum ferax est, praesertim vero resinae: a monte vero et civitas, quae in eo condita est, et adiacens monri regio vocabulum Galaad etiam sorrita sunt.

Hodie in regno Iordania situs est.

Nexus interni
-------------

* Iephthae
* Resina Galaad

Notae
-----

1. ↑  *Biblia Vulgata*, Genesis 31:21 et passim.
2. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~, s.v. "Galaad".
3. ↑  Magnus Ottosson, "Gilead", in *The Oxford Encyclopedia of Archaeology in the Near East* (Oxford: Oxford University Press, 1997).
Portus Academiae scientiarum Borussicae Berolini
**Academia scientiarum Borussica** (Germanice: *Königlich-Preußische Akademie der Wissenschaften*) ut academia scientiarum regni Borussiae condita est die 11 Iulii anno 1700 auspice Godefrido Guilielmo Leibnitio.

Praeclari sodales fuerunt Leonhardus Eulerus, Gotthold Ephraim Lessing, Fridericus Augustus Wolfius, Fridericus Schleiermacher, Immanuel Kantius, Theodorus Mommsen, Hermannus de Helmholtz, Iulianus Offray de La Mettrie, Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff, Fridericus Adolfus Trendelenburg, Maximilianus Planck, Albertus Einstein.

Post Germaniam divisam, anno 1946, suprema Rei Publicae Democraticae Theodiscae academia facta est. Quam ob rem, anno 1991, Germania reunita et exsecratis RDT institutis, Academia etiam dissoluta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Academiam Scientiarum Borussicam** spectant. |

* Historia Academiae Borussicae apud situm Academiae scientiarum Berolinensis-Brandeburgensis
Wikidata Comaromium
Res apud Vicidata repertae:Comaromium: insigneComaromium: insigne
*Civitas*: Hungaria  
*Locus*: 47°44′24″N 18°7′18″E  
*Numerus incolarum*: 19 652  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Komárom District  

**Geographia**

*Superficies*: 70.2 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Komárno, Iža, Almásfüzitő, Naszály, Mocsa, Csém, Ács, Zlatná na Ostrove  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saxo-Sebesum, Komárno, Lieto, Naumburgum (Hassia), Sosnowiec, Khust  

Curia cum monumento
**Comaromium**, vel **Brigetio** (Hungarice *Komárom*), est pars Hungarica urbis separatae Comarae. Kalendis Ianuariis 2017 habuit 18.805 incolas.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Comaram Hungaricam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°44′24″N 18°7′18″E • *GeoNames* |

* Situs proprius
Despectus in Mare Sinense Orientale ex Yeliou Taivaniae.
**Mare Sinense Orientale** (Mandarinice *Donghai*) est mare marginale Oceani Pacifici, ad orientem Sinarum situm, cui est area superficialis 1  249 000 chiliometrorum quadratorum (750 000 milium quadratorum.

Geographia
----------

Mare Sinense Orientale ad orientem ab insulis Kyushu et Ryukyu Iaponiae, ad meridiem a Taivania, et ad occidentem a Sina continentali et continente Asiano finitur. Cum Mari Sinense Australi a freto Formosano, et cum mari Iaponico a freto Coreano conectitur; ad septentriones ad Mare Flavum aperit.

Flumen Caeruleum in mare Sinense Orientale se effundit.

Civitates quae ad mare adiacent sunt, modo horologico a septentrionibus perscriptae: Respublica Coreana (Corea Meridiana), Iaponia, Respublica Sinarum (Taivania), et Res Publica Popularis Sinarum. Altitudo maxima est circa 3000 metrorum.

Mare Sinense Orientale in astronomia
------------------------------------

Mare Sinense Orientale fortasse a stella Eta Serpentis in asterismo *Muro Laevo* exprimitur (vide Constellatio Sinica).

Nexus interni
-------------

* Geographia Sinae
	+ Alveus Xihu
* Geographia Iaponiae
	+ Insulae Senkaku
* Mare Sinense Australe
* *Proscyllium venustum*

Notae
-----

1. ↑  AEEA (Activities of Exhibition and Education in Astronomy) 天文教育資訊網 23 Iunii 2006, apud aeea,nmns.edu.tw.

Bibliographia
-------------

* Curtin, J. Sean. 2005. "Stakes rise in Japan, China gas dispute," *Asia Times Online,* 19 Octobris 2005.
* Peterson, Alexander M. 2009. Sino-Japanese Cooperation in the East China Sea: A Lasting Arrangement? *Cornell International Law Journal* 42: 441.
* Takahashi, Kosuke. 2004. "Gas and oil rivalry in the East China Sea," *Asia Times Online,* 27 Iulii 2004.

Nexus externi
-------------

* "Chinese Suyan Rock community," apud www.suyanrock.com
* "Oil and gas in troubled waters. *The Economist,* 8 Octobris 2005.
* Chinese submarine enters Japanese waters. *Wikinews,* 18 Novembris 2004.