recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Andreas Malyško
Res apud Vicidata repertae:Andreas Malyško: imagoAndreas Malyško: imago
*Nativitas*: 1 Novembris 1912, 14 Novembris 1912; Obukhiv  
*Obitus*: 17 Februarii 1970; Kiovia  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: poëta, diurnarius, criticus litterarum, Interpres  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Coniunx*: Liubov Zabashta  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, USSR State Prize, Order of the Red Banner, Order of Lenin, Ordo ''Signum honoris'', Order of the Red Banner of Labour, Order of the Red Star  
*Sepultura*: Baikove Cemetery  

**Andreas Samuelis filius Malyško** (Ucrainice Андрій Самійлович Малишко, tr. *Andrij Samijlovyč Malyško*; natus die 1 [14] Novembris 1912 in oppido Obuchov gubernii Kioviensis, mortuus Kioviae die 17 Februarii 1970) fuit poeta, interpres et criticus litterarius Ucrainicus Sovieticus, auctor textuum nonnullorum carminum Ucrainicorum clarissimorum (quorum sunt "Пісня про рушник" - "Carmen de mantele", "Моя стежина" - "Mea callis", etc.). Praemiis Stalinianis (annis 1947 et 1951), Publico RSS Ucrainicae Ševčenkiano (anno 1964) et Publico URSS (anno 1969) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Andream Malyško** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

* Pagina de Andrea Malyško *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
Wikidata Heraclianus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 370;   
*Obitus*: 7 Martii 413; Karthago  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Senator Romanus, Rector provinciae, consul  
*Munus*: politicus, miles  

**Heraclianus** (natus circa annum 370; mortuus Carthagine die 7 Martii 413) fuit dux exercitus Imperii Romani Occidentalis, Honorio imperatore.

Vita
----

Anno 408 Heraclianus Stilichonem necavit; postea ab Honorio comes Africae et anno 413 consul factus est. Die 7 Martii 413 iussu Honoris ut usurpator supplicio affectus est in urbe Carthagine ut qui contra imperatorem rebellavisset et transportationem frugum ex Africa Romam obsedisset.

Bibliographia
-------------

* John R. Martindale, John Morris, *The Prosopography of the Later Roman Empire*. Vol. 2 (Cantabrigiae 1980) pp. 539–540.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Honorius Augustus IX et Imp. Caesar Flavius Theodosius Augustus V**  |  **Consul** 413cumFlavio Lucio | Successores: **Flavius Constantius et Flavius Constans**  |
**Andreas Hug** (vulgo *Andy Hug*) (natus die 7 Septembris 1964 Turici; mortuus die 24 Augusti 2000 in urbe Tocio) fuit unus ex optimis pugnatoribus artibus martialibus ac optimus mundi Europaeque in artibus kickboxing, pugilatu Thailandico, K I.

Natus est Turici in Helvetia, pauperis parentibus, die 7 Septembris 1964. Parentibus separatis, ab avia Wohlen in vico educatus est. Karatem agere iniebat et optimus esse videbatur. Iuvenis septendecim annis tantum, socius fuit manus civitatis Helvetiae. Noctu interea carnifex laborabat. Anno 1985, factus est magister Europeanis karate arte. Postea fuit secundus in certamine mundi et anno 1992 vicit qua certamine Osacae. Postea, in Iaponia habitabat, ubi a populo valde amabatur; etiam samurai titulus factus est.

Anno 1996 magister mundi arte K I creatus est, sed anno 2000 gravi morbo leuchaemia vexatus, 24 Augusti obiit, viduam Ilonam filiumque Seyam relinquens.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus Andreae Hug
* Societas Andreae Hug
*André Marie Constant Duméril*
**Andreas Maria Constans Duméril** (Francogallice: *André Marie Constant Duméril*) natus est die 1 Ianuarii 1774 Ambiani - mortuus est die 14 Augusti 1860 Lutetiae, fuit zoologus, entomologus, ichthyologus et herpetologus Francicus.

Vitae
-----

Andreas Duméril, Augusti Duméril frater. Duméril fuit socius Academiae Scientiarum Francicae anno 1803 et cum Bernardum Lacepede anno 1801 successisset, factus est is professor herpetologiae et ichthyologiae apud Museum Nationale Historiae Naturalis Lutetiae. Duméril medicinae Lutetiae studuerat et anno 1794 factus est prosectator artis medicinalis Rothomagi; anno 1800 vocatus est ad cathedram anatomiae physiologiaeque Scholae medicinae Lutetiensis et anno 1818 nominatus est professor in pathologia necnon in ichthyologia et amphibiarum scientia in Horto Plantarum. Anno autem 1857 rude donatus est. 

Opus in novem tomis, quod edidit una cum Gabriele Bibron annis inter 1835 et 1850 prima descriptio systematica omnium reptilium fuit.

Species ex Duméril appellatae
-----------------------------

* *Platynereis dumerilii* Audouin & H. Milne-Edwards, 1834
* *Seriola dumerili* Risso, 1810
* *Callopora dumerilii* Audouin & in de Savigny, 1826
* *Luperina dumerilii* Duponchel, 1826
* *Rocinela dumerilii* Lucas, 1849
* *Sphaeroma dumerilii* Leach, 1818
* *Cantherines dumerilii* Hollard
* *Acrantophis dumerili* Jan in Jan & Sordelli, 1860

Opera
-----

* 1834–1854, *L’Erpétologie général ou Histoire naturelle complète des reptiles.* 9 volumina.
* 1860, *Entomologie analytique.* 2 volumina.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Andreas Maria Constans Duméril** spectant. |
Area domus *Ad imperatorem Romanum* - antea deversorium magnum, postea taberna magna; photographia facta est anno 2011; dexteram ad partem est Puteus Anger novus
Supervenalicium venerabile **Ianorum Anger 1** (Theodisce: *Galerie Anger 1*) media in Erfordia situm est, quod tempore communismi diu in manibus institorum *Centrum Warenhaus* erat.

Historia
--------

Albertus et Ernestus Giese genere historismi pantopolium, cui nomen datum est "Ad imperatorem Romanum", erexerunt. Id architecti adopti sunt a deversorio destructo pristino in situ. Fratres Georgius et Martinus Tietz una cum sodalibus commercialibus Arthuro Arndtheim et Sigurtho Pinthus supervenalicium aperuerunt anno 1908 ad locum maxime orientalem in platea Anger. Agebatur diu de taberna venalicia maxima totius Thuringiae. Frons generis floralis coronata est globo vitreo et figuris ornantibus. Anno 1937 nazismo saeviente possessoribus Iudaeis non solum furtum factum est sed eiectio de patria quoque ordinata est. Ad res mutatas demonstrandas globus terrestris anno 1939 quoque a tegmento remotus est.

Hodie
-----

Restaurationibus et reconstructionibus multis perfectis die 27 Septembris 2000 novi *Iani Anger 1* inaugurati sunt. Portae autem secundum ichnographias anticas refectae sunt. Ad latus, ubi olim sic dicta *Domus magistrorum* (Haus der Lehrer) stabat, quoque aedes venaliciae plantatae sunt. Tabernae innumerabiles et macella et cauponae quattuor in tabulatis distributae clientes identidem alliciant, quorum plus quam triginta milium cotidie laeti locum frequentant et sub fornices intrant.

Bibliographia
-------------

* Ruth Menzel, Eberhard Menzel, Heinz Stade: *Das Erfurter Kaufhaus und sein Jahrhundert.* Karstadt Warenhaus AG Erfurt, Erfordiae 2000
* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger:  *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen*, casa editoria Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3422030506

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ianos Anger 1** spectant. |

* Superinstitorii pagina domestica
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Hantaviridae infectiones periculosissimas perficere possunt.
**Hantaviridae** est ARN virorum familia ordinis *bunyaviralium*. Nomen de uno fluminum rei publicae Coreanae derivatum est (*hantaan*).

Hantaviridarum vectores modusque traiectionis
---------------------------------------------

Rodentia hantaviridas traiciunt: Sigmodon hispidus (sinistra), Clethrionomys glareolus (dextra).
Rodentia ut Sigmodon hispidus in America et Clethrionomys glareolus in Eurasia hantaviridas traiciunt. Adhuc solum rodentium excrementa (urina, saliva, faeces) via transmissionis nota est.

Signa infectionis
-----------------

Tempus incubationis inter duo et quattuor hebdomadas durat, post quod symptomata sunt febris, tussis, myalgia, cephalalgia. 
Morbi immunopathologici gravissimi sunt: 

* Hantavirorum febris haemorrhagica cum syndroma renali
* Hantavirorum syndroma pulmonalis (seu cardiopulmonalis)

Notae
-----

1. ↑  Yi J, Xu Z, Zhuang R, Wang J, Zhang Y, Ma Y, Liu B, Zhang Y, Zhang C, Yan G, Zhang F, Xu Z, Yang A, Jin B (2013). "Hantaan virus RNA load in patients having hemorrhagic fever with renal syndrome: correlation with disease severity". *J. Infect. Dis.* **207** (9): 1457–61

Nexus interni
-------------

* Influentia
* Pneumonia
* Ren

Nexus externi
-------------

* Centrum morborum vigiliae praeventiaeque (Civitates Foederatae Americae), *CDC*: Adversaria de hantaviro. (PDF) **(****Anglice)**
Wikidata Iarenscum
Res apud Vicidata repertae:Iarenscum: insigneIarenscum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 62°10′0″N 49°6′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 441  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4307387  

**Geographia**

*Superficies*: 4.927 chiliometrum quadratum  

**Iarenscum** vel **Iarenecum** (Russice *Яренск*) est vicus (usque ad annum 1924 urbs) regionis Archangelopolitanae Foederationis Russicae, ad flumen *Kižmola*, Wytschegdae tributarium, prope ostium eius situs. Iarensci sunt 4441 incolae (anno 2012).

Historia
--------

Anno 1384 primo memoratum est, cum Stephanus Permiensis id visitaret. Anno 1606 Basilius Suiscius palatinum Iarenscum misit. Post annum 1635 Wytschegda alveum mutavit, et Iarenscum reliquit (nam ante collem urbis subluebat, qua de causa et urbs locum mutaverat).

Iarensci via Patrocinii (*Pokrovskaja*) anno 1890 (photographema Iulii Šokal'skij)

Notae
-----

1. ↑  *Atlas Russicus*, Petropoli 1745, tab. VIII
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, 1972, vol. II, p. 276. Vel *Ierenecum*. Sine dubio menda pro *Iarenscum, Ierenscum* est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iarenscum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 62°10′0″N 49°6′0″E • *GeoNames* |

* De Iarensco in in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Wikidata Dulcisaqua
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°50′53″N 7°37′26″E  
*Numerus incolarum*: 2 093  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 20.28 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Areola, Apricalae, Insula Bona, Podium Rainaldi, Fanum Sancti Blasii, Albintimilium, Rupecula, Campus Ruber, Brelium  

**Tabula aut despectus**

Dulcisaqua: situsDulcisaqua: situs
Dulcisaqua
**Dulcisaqua** (-ae, *f.*) (aliud nomen: *Dulcis Aqua*) (Italiane: *Dolceacqua*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dulcisaquam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
2. ↑  A. Chiusole, *Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato* (Venetiarum: G. B. Recurti, 1749)
Alix L. Olson verbis dictis perfungitur.
**Alix L. Olson** (nata Bethlehem(en) in oppido Pennsylvaniae anno 1975) est poeta Americana quae solum generi verbo dicto operatur. In suis operibus poeticis, ancipites capitalismi, rassismi, sexismi, homophobiae, heterosexismi, misogyniae, patriarchiaeque res tractare solet. Se queer et feministam identificat, socialismo favens.

Olson Universitatem Holmiensem anno 1996 frequentavit, gradum autem A.B. in Universitate Wesleiana in Connecticuta anno 1997 accepit, ac Ph.D. in scientia politica in Universitate Massachusettensi ad Amherst? anno 2018 exspectabat.

Olson in Nuyorican Poets Café Novi Eboraci in urbe anno 1997 perfungi coepit. Professor adiutor in Emory University–Oxford College? studia mulierum, generis, sexualitatisque docet.

Notae
-----

1. ↑  "Mind TV site: "Alix Olson / Wholly Human"" .
2. ↑  "Verbal Fireworks: Slam Poet Alix Olson", Radio Netherlands Archives, 24 Octobris 2005.
3. ↑  DiNovella, Elizabeth (October 2003), "Alix Olson: Word Warrior", *The Progressive*
4. ↑  Department of Political Science, College of Social & Behavioral Sciences, University of Massachusetts at Amherst, 2016.

Bibliographia
-------------

* Bonair-Agard, Roger, et al. 2000. *Burning down the house: selected poems from the Nuyorican Poets Café's National Poetry Slam Champions.* Praefatio Bob Holman, postfatio Guy LeCharles Gonzalez. Novo Eboraci: Soft Skull Press.
* Olson, Alix, ed. 2007. *Word warriors: 35 women leaders in the spoken word revolution.* Praefatio Eve Ensler. Emeryville Californiae: Seal Press. ISBN 9781580052214, ISBN 1580052215.

### Discographia

* 2001: *Built Like That.*
* 2003: *Independence Meal.*
* 2014: *Protagonist.*
**Praefixum telephonicum**, sive **indicativum telephonicum**, est numerus qui telephono dandus est ante numerum telephonicum qui ipsos ad domum vel hominem est. Intra regiones praefixo telephonico opus non est, sed si aliquem alia in regione telephono loquere velis, ante eius numerum praefixum telephono dandum est. Alio praefixo quod primo anteponendum est opus est, si aliam in terram telephono loquendum est.

Praefixum telephonicum regionale
--------------------------------

Coniunctionibus intra regionem faciendis numerus ad domum sufficit. Si cum homine loquere velis qui alia regione habitat, primum numerus regionis deinde numerus proprius telephoni alii hominis in tuum telephonum dandus est.

Praefixum telephonicum nationale
--------------------------------

Si cum homine loquere velis qui in alia terra est, primum numerus aliae terrae, deinde numerus istius regionis, postremo numerus eius telephoni cum quo loquere velis, in tuum telephonum dandus est.

Nexus externi
-------------

* "Country codes" apud *ITU* **(Anglice)**
* "Dialling procedures" apud *ITU* **(Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

***All Sky Automated Survey for SuperNovae*** (ASAS-SN; "Exquisitio automatica supernovarum in toto caelo") est institutum automaticum exquisitionis supernovarum et aliorum phaenomenorum astronomicorum transitoriorum. Regitur ab astronomibus ex Universitate Civica Ohiensis. Habet 20 telescopios roboticos in ambobus hemisphaeriis. Exquirere totum caelum quotidie potest.

Initialiter, ASAS-SN quattuor telescopios in Haleakala et quattuor in Cerro Tololo habebat. Anno 2017, duodecim telescopios addiderunt in Chilia, Africa Australe et Texia, cum pecunia ex "Gordon and Betty Moore Foundation", Universitate Civica Ohiensis, Fundatione Astronomica Montis Cuba, Sinis, Chilia, Dania et Germania. Omnes telescopii habent diametrum 14 cm et ProLine PL230 CCD cameras. Pixeles camerarum 7.8 secundas arcis operiunt. Igitur posterae observationes ab aliis telescopiis usualiter necesse sunt ut accuratiorem locum impetrent.

Meta principalis incepti luminosas supernovas exquirere est. Potentissimum supernovae eventum, ASASSN-15lh, repperit. Tamen saepe detegit alia eventa transitoria, exempli gratia eventa diruptionis aesto (*tidal disruption events*, e.g. ASASSN-19bt), novas galacticas (e.g. ASASSN-16kt, ASASSN-16ma et ASASSN-18fv), variabiles cataclysmicas et excandescentias stellares, ex quibus complures potentissimarum excandescentiarum. Mense iulio 2017, ASAS-SN primam cometam, ASASSN1 sed C/2017 O1 (ASASSN), reperrit. Mense iulio 2019, importantissima data asteroidis 2019 OK potita sunt. Obiecta cum magnitudine inter 18 et 8 detegere potest.

Obiecta detecta ab ASAS-SN recipiunt designationem "ASASSN-" + annum (ultimae duo notae) + litterae, e.g. ASASSN-19bt.

Notae
-----

1. ↑  Dong, S.; Shappee, B. J.; Prieto, J. L.; Jha, S. W.; Stanek, K. Z.; Holoien, T. W.- S.; Kochanek, C. S.; Thompson, T. A. et al (January 15, 2016). "ASASSN-15lh: A highly super-luminous supernova". *Science* **351** (6270): 257–260. arXiv:1507.03010
2. 1 2  Holoien, Tom; Stanek, Kris (5 January 2016). *ASAS-SN's (Assassin's) Homepage*.. *www.astronomy.ohio-state.edu*
3. ↑  Thomas W.-S. Holoien and 22 others  Astrophysical Journal (September 26, 2019) Discovery and Early Evolution of ASASSN-19bt, the First TDE Detected by TESS Transiting Exoplanet Survey Satellite

Nexus interni
-------------

* Astrophysica
* Supernova
* Reliqua supernovae
Insigne Praefecturae Liberae
**Praefectura Libera** est regio Helvetiae in in pago Argoviae in austro-orientem spectans. Hodie regio duorum districtuum Bremogarti et Murorum Praefectura Libera vocatur. Prius etiam regio circa Affoltern in pago Turici sic appellatus est. Bremogartum, Muri, Sins, Villmergen et Wohlen loci maximi momenti Praefecturae Liberae sunt, alia regio maxime habitata est regio circa Mutschellen.

Nomen linguis vernaculis
------------------------

Theodisce: *Freiamt* sive antiquius *Freie Ämter*; Francogallice: *Bailliages libres* sive *Offices libres* vel etiam *Francs-baillages*; Italice: *Baliaggi liberi* sive *Officii liberi*; Lingua Rhaetica (Romanica): *Contadis libers*.

Historia
--------

Tabula Praefecturae Liberae Argoviensis
*Freiamt* sive "Praefectura Libera" initio non regionem, sed societatem rusticorum liberorum valebat, qui iudicio subditi erant. Vox in regionibus ab Alamannis incultis (Nigra Silva, Helvetia media) invenitur.

Praefecturae Argoviae Medio Aevo Habsburgis regnantibus "liberae" erant, quod magistratus iurisdictione inferiore atque iure consuetudinis ab invicem soluti arbitratu suo decernebant.

Territorium hodierni pagi Argoviae anno 1415 a Confoederatione Vetere occupatum est. Habsburgicis regnantibus Argovia in praefecturas divisa erat, qui etiam in Confoederatione Helvetica servatae sunt. Urbes Berna, Lucerna et Turicum quaeque partem praefecturarum occupatarum obtinuerunt, reliqua ab aliis locis, qui bello interfuerunt, communiter administrata sunt (ex quo *Gemeine Herrschaft*, i.e. *Imperium Commune* appellatum est). 

Anno 1803 Napoleo iussit, ut Praefectura Libera cum pago Argoviae in unum confunderetur. duo disctrictus (Bremogartum et Muri) facti sunt. Nomen Praefecturae Liberae in appellationem regionis mutatum est.

Nexus interni
-------------

* Affoltern (districtus)

Notae
-----

1. ↑  Attestatio nominis: Aventinus, Johannes: Annalium Boiorum Libri VII. - Leipzig, 1710 - "ad hodiernum usque diem Praefecturae liberae ea regio nomen accepit"
2. ↑  Fons nominum: GLOSSARIUM HELVETIAE HISTORICUM
3. ↑  Commentatio *Freie Ämter* in *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
4. ↑  Adolf Gasser: *Die territoriale Entwicklung der Schweizerischen Eidgenossenschaft 1291–1797*. Sauerländer: Aarau 1932, p. 82s.
**Praefixum** est affixum praepositivum, id est, morphema grammaticum, quod radici aut stirpi verbi praefigi potest. Praefixa ad morphologiam linguae pertinent. Quod hodie *praefixum* appellatur apud antiquos *praepositio*, ut apud Ciceronem:

> Insuavissima praepositio est ***af***, quae nunc tantum in accepti tabulis manet ac ne his quidem omnium, in reliquo sermone mutata est; nam ***a**movit* dicimus et ***ab**egit* et ***abs**tulit*, ut iam nescias ***a***ne verum sit an ***ab*** an ***abs***. quid, quod etiam ***ab**fugit* turpe visum est et ***ab**fer* noluerunt, ***au**fugit* et ***au**fer* maluerunt?

Constat Ciceronem hic de praefixis loqui, sed illis temporibus ***ab***, sive "***ab** ero servus discessit*" sive "***ab**ero hodie foro et palaestra*" dicebatur, sine discrimine *praepositio* appellari solebat. Hanc vero differentiam fecerunt, ut *inseparabiles* appellarent praepositiones (sicut ***con, dis, re, se***) quae verbis tantum praefigi possent. Hodie vero praefixa a praepositionibus distinguimus, nam praefixa, particulae verbi, ad morphologiam pertinent, praepositiones autem partes syntacticas agunt.

Notae
-----

1. ↑  *Orator* 158.

Bibliographia
-------------

* Bybee,J.L. 1985. *Morphology. A Study of the Relation between Meaning and Form.* Benjamins.
* Matthews, Peter H. 1991. *Morphology: Introduction to the theory of word-structure.* Cambridge University Press.
* Song, Jae Jung. 2014. *Linguistic Typology: Morphology and Syntax.* Routledge.
Wikidata Cosmas Minin
Res apud Vicidata repertae:Cosmas Minin: imagoCosmas Minin: imago
*Nativitas*: unknown value;   
*Obitus*: 21 Maii 1616;   
*Patria*: Regnum Russicum  

**Officium**

*Munus*: mercator, miles, Zemsky headman, homo in re publica potens, military commander  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Proles*: Q16676527  

**Memoria**

*Sepultura*: Nizhny Novgorod Kremlin  

**Cosmas Minae filius Minin** (Russice in translitteratione *Kuz'ma Minič Minin*; die 21 Maii anno 1616 mortuus) fuit mercator e Novogardia Inferiore, qui Demetrio Požarskij vires laicas armatas anno 1611 colligere proposuit. Fine mensis Octobris anno 1612 Moscuam a copiis Polonicis et Minin et Požarskij liberaverunt.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet initio Novembris Gregoriano.

Vide etiam
----------

* Dies Unitatis Populi

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cosmam Minin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* De Cosma Minin in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Fried ad dexteram, anno 1981
**Henricus / Erich FRIED** (natus die 6 Maii 1921 Vindobonae, mortuus die 22 Novembris 1988 Aquis Aureliis) fuit Austriacus poeta et interpres.

Vita
----

Iudaeorum parentum filius fugit anno 1938 Londinium patre a vigilibus publicis secretis perempto. Ibi totam vitam manebat. Anno 1944 in lucem protulit primum poeseos volumen praetitulatum *Deutschland*. Sequebatur *Österreich* (1945). Inter annos 1952-1968 Theodiscae sectioni stationis radiophonicae Anglicae BBC operans erat. Illo tempore edi curavit libros *Gedichte* (1958), *Reich der Steine* (1963) et *Warngedichte* (1964). Bellum Indosinense II fecit Henricum Fried criticum temporum et civitatum. Haec mutatio videtur in volumine *und Vietnam und* (1966), cui additae sunt collectiones *Die Freiheit, den Mund aufzumachen* (1972), *Höre, Israel!* (1974, amplificatum anno 1983), *Gegengift* (1974), sed etiam *Liebesgedichte* (1979).

Opera posteriora eius ecce: *Wächst das Rettende auch* (1986), *Am Rand unserer Lebenszeit* (1987) et *Vorübungen für Wunder* (1987). Fabulae praesentantur per *Kinder und Narren* (1965) et *Fast alles Mögliche* (1975). Insuper mythistoria titulo *Der Soldat und das Mädchen* (1960) exarata est.

Gravitas
--------

Apud *Gedichte* Fried invenit genus suum proprium (anno 1958), liberis versibus et facillimus strophis ideas praesentans. Excellit etiam inclinatio eius ad ludos sonorum verborumque. Opere *und Vietnam und* anni 1966 Fried ubique notissimus factus est, sed aequaliter per *Liebesgedichte*. Tamquam interpres operam navabat in convertendis operibus horum auctorum: Dylan Thomas, T. S. Eliot, Graham Greene, Shakespeare. Fortitudo versuum ei conversorum oppido contraria est simplicitati proprium poematum simplicium.

Anno 1986 Fried recepit praemium Carl-von-Ossietzky ab Associatione internationali de iuribus hominum, anno 1987 praemium Georgio Büchner dicatum.

Fons
----

"Fried, Erich", apud: *Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Erich Fried** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Officialis pagina domestica, cura casae editricis Wagenbach
* Pagina privata de Fried
* "Österreich am Wort"
* Vox Henrici Fried anno 1986 incisa
*Vide etiam paginam discretivam:* Cos (discretiva)


Wikidata Cos (demus)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 36°49′0″N 27°7′0″E  
*Numerus incolarum*: 33 388, 29 062, 25 280  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Cos  

**Geographia**

*Regiones urbanae*: Kos Municipal Unit, Dikeo Municipal Unit, Iraklides Municipal Unit  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pano Polemidia  

**Tabula aut despectus**

Cos (demus): situsCos (demus): situs
Hodiernus demus **Cos** (Neograece Δήμος Κω) in administratione reformanda anni 2011 (vide: Libellus Callicratis) tribus pristinis demis coniugendis formata est, ut nunc totam insulam Coum comprehendat. pars est regionalis Coi unitatis in regione Aegaei Australis. Pristini demi nunc sunt "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα), quae communium ante 2010 terminos sequuntur et amplius in "unitates locales" (Graece: τοπική κοινότητα) divisae sunt, quibus est consilium locale cum praeside. Locus medius est Cos urbs.

| Unitas popularis | Nomen Neograecum | Pristini demi sedes | Area (km²) | Incolae | Unitates locales | Inscriptio cursualis- | Telephonicum praefixum- |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dicaeum | Δίκαιος | Zeparion | 62 575 | 6 094 | Asphendion, Pylion | 853 00 | 22423–6 |
| Heraclidae | Ηρακλείδες | Anntimacheia | 160.538 | 6 963 | Antimacheia, Kardamaina, Cephalus | 853 02 | 22420–5 |
| Cos | Κως | Cos (urbs) | 67 200 | 17 890 | Cos | 853 00 | 22420–2 |

Notae
-----

1. ↑  www.eklogika.gr (.pdf S. 161)
2. ↑  Secundum statistica ministerii Aegaei

Nexus externi
-------------

* De insula Coo **(Theodisce)**

  

Demi regionis Aegaei Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Agathonesium • Amorgos • Anaphe • Andros • Antiparos • Astypalaea • Calymnos • Carpathos • Casos • Cea • Chalce • Cimolos • Cos • Cythnos • Ios • Leros • Lipsi • Megiste • Melos • Myconos • Naxos • Nisyros • Paros • Patmos • Pholegandros • Rhodos • Seriphos • Sicinos • Siphnos • Syme • Syros • Telos • Tenos • Thera |
|  |
**Theoria M** est ratio in Physica, qua constantes versiones theoriarum Superchordarum in unum coniungit. Existentia talis theoriae primum excogitata est ab Eduardo Witten ad conferentia theoriae chordarum in Universitate California aestate 1995. Witten nuntium coeptorum indagatorum festinationem incipit notum sicut secunda res nova superchordiarum. Prior nuntius ex Witten, chordiarum ratiocinatoribus sunt quinque versiones theoriae superchordiarum. Prima facie quamquam differunt, tamen opus per differentes physica Ashoke Sen et Chris Hull et Paulus Townsend et Michael Duff includens, theorias coniunctas esse in pactis complexis momentisque demonstravit. Praesertim, a physicis inveniuntur, quod evidenter sint distinctae rationes agnosciantur a mathematicis transformationibus vocatis S-dualitas et T-dualitas. Excogitata Witteni collectanea est radicibus in parte ex exstantibus his dualitatium et in parte coniuncta his rationibus chordiarum et theoria gravatis appellata undecim dimensiva supergravitas.

Nexus interni
-------------

* Principia theoriae M
Planeta Arrakis a Sophocle, amatore mythistoriae, pictus
Insigne domus Atreidis
***Dune*** (id est, *Thinium*) est mythistoria vel fabula generis fictionis scientificae a Francisco Herbert anno 1965 divulgata, quae Hugo et Nebula praemiis consecuta est. *Dune* saepe citatur optimam esse mythistoriam. Origo sua est David Lynch eodem nomine pelliculae peracta.

Argumentum
----------

Apud truculentum certamen aemulis 'spice melange' cataractria vel medicamentum in 20000 annis futuro, domus Atreidis ducitur a Leto, appulit mundum 'Arrakis' vel *Dune*, (nomen eiusdem fabulae) fontem cataractriae 'spice-melange vel spice', qui extrahitur ex vermibus immanibus et facultatem dat navigatoribus iter facere apud mundos et auguriis futurum videre. Ad hanc cataractriam in paene omnes universi omnes certant et negotiant. Paulus fit dux fremen, Paulus filius Letone agnoscitur utroque Messias ut 'Muad'Dib' a vetere augurio apud fremenes indigenos et ut 'Kwisatz Haderach ab ordine Bene Gesserit. Fit dux fremenorum, commercium gubernatum adeptus, magno bello mox dux omnium gentium et quasi deus vero factus.

Dictum
------

* Pater, experrectus est dormitor!- Paul
* Timor. Non timendum est mihi. Terror est interfector animi. - Litania timoris (Praeceptum Bene Gesserit).

Notae
-----

1. ↑  "The Hugo Awards: 1966". World Science Fiction Society
2. ↑  "1965 Nebula Awards". NebulaAwards.com
3. ↑  Touponce, William F. (1988). "Herbert's Reputation". *Frank Herbert*. Boston, Massachusetts: Twayne Publishers imprint, G. K. Hall & Co. p. 119. ISBN 0-8057-7514-5
4. ↑  "SCI FI Channel Auction to Benefit Reading Is Fundamental". PNNonline.org (Internet Archive). March 18, 2003
Imagines lolcat per retibus saepe communicantur quibus ab activistis interretialibus utuntur. Felis loldictione dicit: "Quare me supprimere vis?"
**Theoria felis bellulae activismi digitalis** est theoria de activismo Interretiali, censura TTT, et "felibus bellulis" (quae appellatio est pro ulla industria interretiali pretii haud magni ac tamen popularissima) anno 2008 ab Ethan Zuckerman proposita. Theoria est activismum plurimis hominibus non interesse; homines autem Interrete uti velle ad industrias mundanas ut pornographiam vel lolcat (sive "feles bellulas"). Instrumenta ad illas res creta (ut Facebook, Flickr, Blogger, Twitter, cetera) activistis, qui vi per se ad instrumenta crescenda careant, utilissima sunt. Ita hi activisti cum haec instrumenta plus immunitatem ex ultionibus gubernatialibus habent quam cum instrumenta propria quia si instrumentum popularissimum clauderetur, plus clamorem sit quam si instrumentum obscurum clauderetur.

Zuckerman dixit in hoc modo: "TTT 1.0 creata est ut physici litteras eruditas communicarent. TTT 2.0 creata est ut homines imagines felium bellularum communicarent."

Nota
----

1. ↑  Shirky, Clay (1 Ian 2011). "The Political Power of Social Media". Foreign Affairs
2. ↑  Shapiro, Samantha (22 Ian 2009). "Revolution, Facebook-Style"
3. 1 2 3 4  Zuckerman, Ethan (9 Mar 2008). "Bright Green: The Cute Cat Theory of Digital Activism". Worldchanging

Nexus interni
-------------

* Panem et circenses
* Problema porcorum saltientium
Monumentum Henrici Erhardt Gottingae erectum.
**Henricus Erhardt** (natus Rigae die 20 Februarii 1909, mortuus 5 Iunii 1979 Hamburgi-Wellingsbüttel) fuit poeta comicus et actor Germanicus.

Vita
----

### Adulescentia

Henricus Erhardt filius Gustavuli Erhardt, principis germano-balticae gregis symphoniacae, fuit. Henricus in domo parentum Rigae educatus est. Ab anno 1919 ad annum 1924 Hannoveriae et ruri in vico Wennigser Mark habitavit. Avo suo commotus Hinricus discere coepit ludere clavichordio. Annis ab 1926 ad 1928 Lipsiae compositionem ac claviochordii artem edidicit. Annis ab 1928 ad 1938 Erhardt Rigae in tabaerna instrumentorum musicorumlaboravit necnon in theatris carmina comica canebat. Ab anno 1938 Berolini actor ac cantor operam dedit. Annis ab 1939 ad 1941 miles Bello Orbis Terrarum II interfuit. 

### Artifex clarus

Bello finito Hamburgum cum familia venit atque apud stationem radiophonicam *NWDR* operam dedit. Ab anno 1957 actor in pelliculis comicis praeclarus fiebat.

Nexus externus
--------------

* Pagina de Henrico Ehrhardt (lingua Theodisca)
Wikidata Henricus Goelzer
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Septembris 1853; Beaumont-le-Roger  
*Obitus*: 1 Augusti 1929; Esprels  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: Latinista, philologus, Interpres, grammaticus, philologus classicus, professor  
*Patronus*: Faculty of Arts of Paris
**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Legion of Honour, associate professor, Eques Legionis Honoris  

**Henricus** (Francogallice *Henri*) **Goelzer** (1853-1929) fuit philologus, Latinista et lexicographus Francogallicus. In Schola normali superiore Lutetiae et Schola Practica Studiorum Superiorum educatus est.

Opera principalia
-----------------

* Étude lexicographique et grammaticale de la latinité de saint Jérôme. (1884)
* Grammaticae in Sulpicium Severum observationes (1883)
* Le Latin de saint Avit, évêque de Vienne. (1909)
* Grammaire comparée du grec et du latin, comprenant la Syntaxe (1897)
* Phonétique et étude des formes (1901)
* Nouveau dictionnaire français-latin, (1904)

Opera Taciti et Vergilii edidit.

Nexus externi
-------------

* De Henrico Goelzer
* *Nouveau dictionnaire français-latin...*
Monachus Cisterciensis strictioris observantiae (Trappista) in sua cella orat
**Monachatus** vel **monachismus**, id est vita monastica monachorum, in quo homo res mundiales repudiat ut se operi spirituali consecret. Vocabulum monachus venit ex Graeco μοναχός, 'solus, solitarius', et primum ad religionem Christianam adhibebatur. Sunt autem modi vivendi similes in aliis religionibus, praecipue in Buddhismo. Sunt multa vocabula sectatores monachismi describentia, sed Latine recentiore generatim vir monasticus *monachus* et mulier *monialis* appellantur.

Buddhismus
----------

Monachus Buddhisticus Palice *Bhikkhu* appellatur.

Christianismus
--------------

In religione Christiana distinguuntur duo genera monachismi: traditio eremitarum, monachorum omnino solitarium, et traditio coenobitica, secundum quam monachi in monasteriis vivent. Primus eremita Christianus notus fuit Paulus Thebaeus. Vitam Sancti Pauli Thebaei, primi eremitae, S. Hieronymus scripsit (annis 375-377).

Iudaismus
---------

Religio Iudaica generaliter ideas caelibatus et paupertatis non suadet. Sed ante eversionem Templi Hierosolymitani florebat traditio Nazaraeorum, secundum quam homo a vino abstinebant, pilos non secabant, et ad mortuos non ingrediebantur. Cum tempus voti completum sit, Nazaraei radebant caesariem et eam Deo offerebant. Sed ab aliis partibus vitae in societate non abstinebant.

Secta Iudaica monachismo similis fuit secta Essenorum, qui saeculis II et I a.C.n. floruerunt.

Notae
-----

1. ↑  Pima editio critica Vitae S. Pauli monachi Thebaei a Basilio Degórski edita est: cf. Basilius Degórski, *Edizione critica della «Vita Sancti Pauli Primi Eremitae» di Girolamo, Institutum Patristicum "Augustinianum"*, Roma 1987; versio italica: Bazyli Degórski (ed.), *San Girolamo. Vite degli eremiti: Paolo, Ilarione, Malco* [= Collana di Testi Patristici, 126], Città Nuova Editrice, Roma 1996, pp. 63-89; Bazyli Degórski (ed.), *Hieronymi historica et hagiographica. Vita Beati Pauli monachi Thebaei. Vita Hilarionis. Vita Malchi monachi captivi. Epistula praefatoria in Chronicis Eusebii Caesariensis. Chronicorum Eusebii Caesariensis continuatio. De viris inlustribus. In Regulae S. Pachomii versionem praefatio || Girolamo. OPERE storiche e agiografiche. Vita di san Paolo, eremita di Tebe. Vita di Ilarione. Vita di Malco, l’eremita prigioniero. Prefazione alla traduzione delle Cronache di Eusebio di Cesarea. Continuazione delle Cronache di Eusebio di Cesarea. Gli uomini illustri. Prefazione alla traduzione della Regola di Pacomio* [= Hieronymi opera, XV || Opere di Girolamo, XV], Città Nuova, Roma 2014, pp. 73-115).
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Theorema Thomas** est sententia sociologica proposita in libro *The child in America* inscripto, a W.I.Thomas et D.S.Thomas conscripto. Quae sententia hoc fere significat:

Rerum condiciones, si ab hominibus ut verae definitae sint, veras adferent consecutiones.
Theorema Thomas, quamquam non de theoremate sensu technico hic agitur, ad fundamenta scientiarum socialium pertinet, quippe cum ab hominum opinationibus multi, ne dicamus plurimi, processus sociales proficiscantur. Exemplo huius theorematis est prophetia sui effectrix.

Protasis theorematis illius ostendit homines non solum obiectivas rerum proprietates respicere, sed etiam, et quidem plerumque, eas proprietates, quas sibi maximi momenti esse iudicant. Itaque, ubi primum rerum condicionem significatione aliqua comprehenderint, actiones suas ad eam significationem accommodabunt.

Nota
----

1. ↑  Thomas & Thomas (1928: 571-572): "If men define situations as real, they are real in their consequences"; Merton (1948: 193).

Bibliographia
-------------

* Merton, Robert K. (1948) The Self-fulfilling Prophecy. *Antioch Review* 8: 193-210.
* Thomas, William I. & Thomas, Dorothy S. (1928) *The child in America: Behavior problems and programs.* New York: Knopf.
**Vitam brevem** esse refert epigraphia ad murum castelli Stettinensis inscripta.
Pictura muralis in vetere curia municipali Gottingensi inventa
**Vita brevis, ars longa** (saepe etiam "**Ars longa, vita brevis**") est sententia parallelismi e primo aphorismo extracta in libris *Aphorismorum* Hippocrati adscriptis. Graece sonat **Ὁ βίος βραχύς, ἡ δὲ τέχνη μακρή.**
Textu enim Graeco pleno aphorismus sic legitur:

Ὁ βίος βραχύς, ἡ δὲ τέχνη μακρή, ὁ δὲ καιρὸς ὀξύς, ἡ δὲ πεῖρα σφαλερή, ἡ δὲ κρίσις χαλεπή.
Latine primus omnium nobis cognitorum L. Annaeus Seneca citavit, qui sic oratione obliqua scripsit: "Inde illa maximi medicorum exclamatio est, *vitam brevem esse, longam artem*". In versione corporis Hippocratici Latina aphorismus sic redditur:

Vita brevis, ars longa, occasio praeceps, experimentum periculosum, iudicium difficile.
Anglice partim a Galfrido Chaucer versus est:

*The lyf so short, the craft so long to lerne,*  

*Th'assay so hard, so sharp the conquering.*
Theodisce prima verba ab Iohanne W. Goethe in ludo *Faust* reddita sunt:

*Ach Gott! Die Kunst ist lang!*  

*Und kurz ist unser Leben.*

Notae
-----

1. ↑  Hippocrates, *Aphorismi* 1.1.
2. ↑  Seneca, *Dialogi* 10.1.2
3. ↑  Santorius, *Commentaria in primam sectionem Aphorismorum Hippocratis* (Venetiis, 1629) p. 15. Quartum saepe citatur ut ''experientia fallax''; e.g. ''The Aphorisms of Hippocrates*, by Elias Marx, Novi Eboraci 1817, p. 28. (Textus apud* Google Books*)*
4. ↑  Galfridus Chaucer, *The Parlement of Foules* 1-3.
5. ↑  Iohannes Wolfgang Goethe, *Faust* 1.558-559
Wikidata Henricus Graetz
Res apud Vicidata repertae:Henricus Graetz: imagoHenricus Graetz: imago
*Nativitas*: 31 Octobris 1817; Gmina Książ Wielkopolski  
*Obitus*: 7 Septembris 1891; Monacum  
*Patria*: Regnum Borussiae, Imperium Germanicum  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, theologus, Rabbinus, professor, philologus  
*Patronus*: Universitas Wratislaviensis
**Consociatio**

*Religio*: Religio Iudaica
**Memoria**

*Sepultura*: Vratislavia  

**Henricus Graetz** (natus 31 Octobris 1817 - mortuus 7 Septembris 1891) fuit historicus Borussicus notus ob magnum opus "Historia Gentis Iudaeorum" titulatum. Ortus e familia laniorum Posnanensi, Vratislaviae studebat, doctoratum ab Universitate Ienensi accepit. Post 1845 fuit praeses Scholae Iudaicae Orthodoxae apud Vratislaviam et denique historiam docuit apud Seminarium Iudaicum Vratislavense. In 1869 ditatus est honore professoris Universitatis Vratislavensis et in 1888 creatus est sodalis Academiae Regiae Scientiarum Hispanicae.

"Historia Gentis Iudaeorum" in multas linguas cite reddita studium culturae Iudaicae magnopere excitavit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricus Graetz** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
***Vitae*** fuit series biographiarum a Satyro Callatino philosopho peripatetico saeculo III a.C.n. exeunte scriptarum. Talem seriem ille fortasse primus scripsit. Auctor paullo posterior Heraclides Lembus epitomen vitarum confecit.

Vitarum a Satyro scriptarum nonnulla fragmenta ab aliis auctoribus citata servantur; notandum est fragmentum ab Athenaeo relatum de regis Philippi II mulieribus et filiis:

> Philippus semper, quoties bellum gereret, uxorem duxit. Viginti duobus quidem annos quos regnavit ... primum Audatam duxit Illyriam, quae filiam ei peperit Cynnam: duxitque porro Philam, Derdae et Machatae sororem; tum conciliaturus sibi Thessalorum gentem ex duabus Thessalicis mulieribus liberos procreavit, quarum altera Pheraea erat, nomine Nicesipolis, que ei peperit Thessalonicam, altera Larissaea, Philinna, ex qua Aridaeum suscepit. Molossorum vero regnum dotem accepit cum Olympiadem duceret, e qua ei nati sunt Alexander et Cleopatra. Dein Thraciam postquam cepit, venit ad eum Cothelas rex Thracum, Medam filiam ei adducens cum multis muneribus; quam et ipsam uxorem duxit secundum Olympiadem. Post istas omnes rursus Cleopatram duxit amore captus, Hippostrati sororem, Attali vero ex fratre neptem: qua iuxta Olympiadem domum deducta omnem reliquam vitam suam turbavit: statim enim in ipsis nuptiis Attalus dixit, "Nunc quidem legitimi reges, non nothi, nascentur!" Qua voce audita Alexander, quem in manibus habebat calicem, impegit Attalo, et hic rursus illi poculum. Et post haec Olympias in Molossorum terram profugit, Alexander vero ad Illyrios. Cleopatra autem Philippo filiam peperit cui Europa nomen inditum.– Satyrus, *Vita Philippi* (Athenaeus, *Deipnosophistae* 557b)– convertit Carolus Müllerus

"Vita Euripidis" e hac serie, per multa saecula omnino deperdita, in libro papyraceo iuxta Oxyrhynchum reperta est, in qua urbe Satyrus ipse habitabat. Haec vita in forma dialogi e fontibus tam anecdotis quam historicis colligitur.

Index vitarum
-------------

Index vitarum quarum fragmenta vel exigua vel longiora hodie servantur: 

* Alcibiades
* Anaxagoras
* Anaxarchus
* Demosthenes
* Diogenes Cynicus
* Dionysius Minor
* Empedocles
* Euripides (vita fere integre servata)
* Philippus II
* Plato
* Pythagoras
* Septem sapientes
* Socrates
* Sophocles
* Stilpo
* Zeno Eleates

Editiones
---------

* Carolus Mullerus, *Fragmenta historicorum Graecorum* (5 voll. Parisiis: Didot, 1841-1883) 1 2 3 4 5 vol. 3 pp. 159-166. **(Graece, Latine)**
* *The Oxyrhynchus Papyri* (Londinii: Egypt Exploration Fund, 1898- ) vol. 9 (ed. A. S. Hunt, 1912) no. 1176: Vitae Euripidis editio princeps **(Graece, Anglice)**
* Satiro, *Vita di Euripide* ed. G. Arrighetti. Pisis: Libreria Goliardica, 1964. **(Graece, Italiane)**
* Stefan Schorn, *Satyros aus Kallatis. Sammlung der Fragmente mit Kommentar*. Basileae: Schwabe, 2005

Notae
-----

1. ↑  Praesertim apud Athenaei *Deipnosophistas* 534a-f

Bibliographia
-------------

* A. Tronson, "Satyrus the peripatetic and the marriages of Philip II" in *Journal of Hellenic Studies* vol. 104 (1984) pp. 116-126

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Henricus Eberhardus Gottlob Paulus qui theologiam rationibus confirmandam coluit
**Henricus Eberhardus Gottlob** vulgo *Heinrich Eberhard Gottlob* **Paulus** (natus die 1 Septembris 1761 Leomontii, mortuus die 10 Augusti 1851 Heidelbergae) Germanicus philologus atque theologus protestanticus fuit.

Vita
----

In itinere scientifico quod trans Germanicam, Bataviam, Angliam et Franciam fecit in linguis orientalibus ediscendis operam navabat. Anno 1789 Paulus professor ordinarius in philologicis Ienae creatus est. Quattuor annis post professor in theologicis nominatus est. Anno 1803 eo munere Herbipoli fungi maluit. Anno 1807 consiliarius scholasticus Bambergae fuit anno 1810 Ansbach venit. Anno insequenti Heidelbergae professor factus est ubi anno 1844 otium cum dignitate cepit.

Gravitudo
---------

Theologiam modernam et intellectus claros fovens res omnes (etiam religiosas!) modum in iuridicum tractare solebat. Inter scripta eius maioris momenta sint haec: »Neues Repertorium für biblische und morgenländische Literatur« (Ienae 1790–91); »Clavis über die Psalmen« (editio altera, Heidelbergae 1815); »Philologisch-kritischer und historischer Kommentar über das Neue Testament« (editio altera, Lipsiae 1804–08);. »Sophronizon, oder unparteiische, freimütige Beiträge zur neuern Geschichte, Gesetzgebung und Statistik der Staaten und Kirchen« (Heidelbergae 1819–31); »Der Denkgläubige, theologische Jahresschrift« (Heidelbergae 1825–29); »Das Leben Jesu« (Heidelbergae 1828); »Exegetisches Handbuch über die drei ersten Evangelien« (Heidelbergae 1830–33; nova editio 1841–42); »Neuer Sophronizon« (Darmstadii 1841–42); »Die endlich offenbar gewordene positive Philosophie der Offenbarung« (Darmstadii 1843).

Familia
-------

Uxor eius Carolina Paulus (1767-1844) scriptrix et interpres fuit et sub pseudonymo *Eleutheriae Holberg* mythistorias plures scripsit, e.g. »Wilhelm Dümond« (Lubecae 1808), »Adolf und Virginie« (Norimbergae 1811); insuper historias »Erzählungen« (Heidelbergae 1823). Filia Sophia (1791-1847) brevissimum tempus uxor Augusti Gulielmi de Schlegel fuit.

Nexus externi
-------------

* Pretiosa apud DDB
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

*Vide etiam paginam discretivam:* Alcyone (discretiva)

Pleiades anno 1885 ab Elihu Vedder pictae
**Alcyone** (Graece Ἁλκυώνη) in mythologia Graeca fuit una e Pleiadibus septem, sociis Artemidis, filiis Atlantis et Pleiones, in monte Cyllene natis. Stellae Pleiadi Alcyone respondet.

Nota
----

* Situs britannicae de Alcyone

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pleiades** spectant. |