recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

***Kinkai Wakasyū*** (Iaponice 金槐和歌集) est collectio privata poësis wakae a Minamoto no Sanetomo scripta circa 1213 quae 719 *syu* (versum signans) wakas constat, ubi Fujiwara no Teika illo anthologiam Man' yōshū (edita saeculo VII-VIII).

Hoc opus tres sectionibus separatur: prima sectio tempora anni, secunda amor et tertia res ceterarum.

Post aetate Meiji (inter saecula XIX et XX), poeta wakae Masaoka Shiki hoc opus bene aestimavit, etiam scriptor Dazai Osamu mythistoriam *Udaijinn Sanetomo* (Iaponice 右大臣実朝) de Minamoto no Sametono cum citatione e his opere.

Citationes ex opere
-------------------

* 神風や 朝日の宮の 宮遷 影のどかなる 世にこそ有りけれ

Kamikaze-ya Asahinomiyano miyautsushi kagenodokanaru yonikosoarikere (carmen 616)
O divine vente, nunc est mutatio palatii Ise Magnum Templum. Spero ut umbra mundi in pace.
* 世の中は 鏡にうつる 影にあれや あるにもあらず なきにもあらず

Yononakaha kamaniniuturu kageniareya arunimoarazu nakinimoarazu (carmen 653)
Mundus est quasi ombra apud speculum. Quod non esse nec nihil est.
* 塔をくみ 堂をつくるも 人なげき　懺悔にまさる 功徳やはある

Touwokumi douwotukurumo hitonageki zangenimasaru kugokuyahaaru (carmen 651)
Turris constituentur et aedes aedificantur ad dolorem populi allevandum, at paenitentia sit opitmum beneficium.
* ほのほのみ 虚空に満てる 阿鼻地獄　行くへもなしと言ふもはかなし

Honounomo kokuuni-miteru Abi-Jigoku ikuemonashi-to iumohakanaki (carmen 652)
Flamma sola, undus inferni pessimi plenus est. Vae! Vanitas est nihil nobis ire altero fas dicendi.
* 神といひ 佛と言ふも 世の中の 人のこころの ほかののもかは

"Kami" toihi "Hotoke" toihumo yonomakano hitomokokoroha hokanomonokaha (carmen 654)
Homines de Deo vel Buddha loquent, at vera mens hominum sua est alia.
* 山はさけ　海はあせなむ　世なりとも　君にふた心　わがあらめやも

Yamahasake unihaasenamu yonaritomo kiminihutakokoro wagaarameyamo (carmen 680)
Et si monte erumpens, si mare carens mundus sit, meus cor semper fides fas est pro te, Imperator vetus.
* みちのくに ここにやいづく 鹽竈の 浦とはなしに 煙立つ見ゆ

Michinokuni kokoniyaiduku shiogamano uratohanashini kemuritatumiyu (carmen 698)
Hoc est Shiogama in Tohoku, domu apud mare populi laborant ad cenandum.
* 物いはぬ 四方の獣 すらだにも あはれなるかな 親の子を思ふ

Moniihanu yomonokedamono suradanimo aware-narunaka oyanokowoomohu (carmen 718)
O caritas est! Quod animal mutum etiam in natura, parens suum impubes curare vidu.

Bibliologia
-----------

* *Kinkai Wakasyū* a Saitō Mokichi editus, anno 1929 ex *Iwanami-bunko* ISBN 4-00-301031-0
Indigirca| *Ust'-Nera* (scilicet *Nerae ostium*) oppidumin ripa Indigircae |
| Longitudo | 1726 chm |
| Altitudo fontis | 792 m |
| Decursus aquae | 1600 (350 chm ab ostio) m³/s |
| Area systematis | 360 000 chm² |
| Fons | Confluentia Tuora-Iuriach et Taryn-Iuriach fluminum in iugo Chalcanensi |
| Ostium | Mare Sibiricum Orientale |
| Regio | Iacutia |

**Indigirca** (Russice Индигирка, tr. *Indigirka*, Iacutice Индигиир, tr. *Indigiir*) est flumen in re publica Iacutia Foederationis Russicae.

Fluxus
------

E confluentia Tuora-Iuriach et Taryn-Iuriach fluminum in iugo Chalcanensi (parte montium Suntar Chaiata) oritur. Per planitiem montanam Iano-Oimiakonicam et iugum Czerskii transit, ubi cataractas magnas habet. 1726 chiliometra patet et in Mare Sibiricum Orientale Oceani Arctici (Glacialis Septentrionalis) effunditur.

Deltae Indigircensis initium 130 chm a mari distat; rami principales sunt *ramus Ostii Russici*, *ramus Medius*, *ramus Colymensis*.

Systema hydrographicum
----------------------

Moma est accola Indigircae magnus. 

In Kuisudun fluvium Indigircae accolam Delkiu Kuisudunensis fluvius influit, qui est unus fluviorum, bifurcationem veram habentium; nam aquae rami Delkiu alterius, qui Delkiu Ochotensis nuncupatur, Ochotae fluvii accolae, in mare Ochotense Oceani Pacifici flluunt. *Delkiu* vox Evenkensis *bracas* significat.

Flumen Indigirca et pelvis siccationis eius in tabula

Loci habitati ad ripas siti
---------------------------

Oimiakon (ubi *polus frigoris* putatur esse), Ostium Nerae (*Ust'-Nera*), Ostium Russicum (*Russkoje Ust'e*) sunt vici maximi ad Indigircam siti. *Zašiversk* urbs a saeculo XVII ad Indigircam stabat, qui saeculo XIX exeunte post variolae epidemiam desertus est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, tomus I. pp. XLV-XLI. *Fluvius Canina* interdum nuncupabatur.
2. ↑  *Russko-Ust'inskij*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 70°49′0″N 148°54′12″E, 63°6′41″N 144°11′7″E, 71°26′44″N 150°51′39″E • *OpenStreetMap* • 2120997 *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Indigircam** spectant. |
Wikidata Schola Gaussiana
Res apud Vicidata repertae:
Gymnasium in Germany  
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°15′40″N 10°31′50″E  
*Situs*: Brunsvicum
**Rectio**

Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1909  

Conspectus aedificii scholae de Vallo Leonino.
**Schola Gaussiana** quae et **Gymnasium apud Vallum Leoninum** appellari licet (Theodisce *Gaußschule Gymnasium am Löwenwall*) est schola gymnasii Brunsvici sita.

Schola Gaussiana die 21 Aprilis 1909 condita est nomine *Städtische Realschule für Jungen* et die 2 Octobris 1911 nomen publicum *Gaußschule, Städtische Oberrealschule am Löwenwall* accepit. Ex Carolo Friderico Gauss, mathematico qui Brunsvici habitabat, appellatur, qui autem discipulus scholae Martino-Katharineae erat, etiam Brunsvici situm.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
Wikidata Ioannes Wiclefus
Res apud Vicidata repertae:

**Ioannes Wiclefus** Anglus (Anglice *John Wycliffe*, nomine variis modis scripto: natus circa annum 1325; supplicio affectus haeresis causa die 31 Decembris 1384) fuit theologus et emendator Ecclesiae. Bibliam ex Vulgate ad linguam Anglicam interpretavit.

De vita
-------

Ioannes Gandavensis auscultans reformatorem evangelica dicentem
Doctor angelicus, qui dicebatur, anno 1361 Oxoniae rector Collegii Balliol erat; ubi ei venia docendi. Anno 1361 autem prima vice Fillingham in Lincolniensi comitatu presbyterii munere fungebatur, anno 1368 Ludgershall in Buckinghamiensi comitatu et 1374 Lutterworth in Leicestria. Eodem anno a rege cum legatione Brugam missus est ut cum nuntio apostolico de gravaminibus variis disceptaret. Ea exorta erant ob installationibus ecclesiasticis Anglicis pecunia emptis. Ipse nova gravamina ecclesiastica scripsit, quae anno 1376 proclamata sunt. Frustra erat lis anno 1377 a pontifice maximo orata ob auctoritatem, qua Ioannes et in universitariis et in populo erat.

Ita corroboratus Wycliffe audacter et manifeste in clericos politicos et antichristum papalem agebat, contra reliquias sacras, coelibatum sacerdotalem, sanctorum invocationem, imaginum venerationem, transubstantiationis rationem, confessionem privatam. Praedicator migrans incessanter vulgo reformationis et socialismi notiones annuntiabat. Ordines Mendicantes episcopi anno 1381 fecerunt, ut universitas doctrinas eius solemniter reprobaret. Anno 1382 synodus Londinii rite habita anathema declaravit. Ioannes autem nihilominus servitium animarum curandarum pergebat Bibliae interpretationem in sermonem Anglicum perfecturus. Neque post mortem adversarii tacebat. Concilium Constantiense eum die 4 Maii 1415 haereticum declaravit, articulos eius damnavit, ossorum cremationem iussit (quod vere tredecim annis post factum est).

Multi asseclae eius persecutionem perpessi sunt; Ioannes Hus et Hieronymus Pragensis spiritum Ioannis Wycliff in terris Bohemiae et Germaniae iam sparserant itaque sine dubio hunc in modum Reformatio accelerata est.

Notae
-----

1. ↑  "Ioannes Wiclefus Anglus" ex ichnographia Hondii anno 1599 delineata [citatur]

Nexus interni
-------------

* Robertus Alyngton

Nexus externi
-------------

* De Ioanne Wycliffe
* Biblia Ioannis Wycliffe
* De Ioanne Wicliffe in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* Cur Wycliffe damnatus sit
* De Ioanne Wycliffe in *Stanford Encyclopedia*
* De eius operibus Latinis
* Opera varia in Theodiscum conversa
Hypanis (Cubanus)| Flumen Hypanis Crasnodaria in urbe |
| Longitudo | 870 chm |
| Altitudo fontis | 1339 m |
| Decursus aquae | Crasnodariae 425 m³/s |
| Area systematis | 57 900 chm² |
| Fons | prope Elbrus |
| Ostium | Palus Maeotis |
| Regio | Cubania in Russia |

*Haec pagina de flumine, in Russia locato, explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Hypanis" appellatur, vide Hypanis (discretiva).*

**Hypanis**  (Graece ‛Ύπανις) seu **Vardanus** vel **Anticaeta,** nunc autem **Cubanus,** vulgo **Cuban** seu **Kuban** (Russice Кубань, Karaczaevo-Balcarice Къобан, Cabardino-Circassice Псыжь, Adygeice Псыжъ) nominatur, flumen est in Caucaso Septentrionali Russico.

Hypanis fluvius cum accolis suis
Prope Montem Elbrus confluxu fluminum Ullukam et Utschkulan oritur, 870 chiliometra per res publicas Karaczaevo-Circassiam et Adygeiam territoriaque Stauropolitanum et Crasnodarianum Foederationis Russicae patet, plus quam 14 milia accolas accipiens, et in Paludem Maeotidem prope Temrucum urbem se effundit, delta formans (quae ad saeculum undevicesimum alveum principalem in Pontum Euxinum influentem habebat). Regio historica, per quam fluit, secundum fluvium Cubania (Cuban, Kuban) appellatur. Teberda accola Hypanis est.

*Čerkessk* Karaczaevo-Circassiae caput et Armavirum et *Kropotkin* et Crasnodaria urbes ad Hypanim sitae sunt necnon Temrucum in ostio fluminis.

Notae
-----

1. ↑  *Lexicum nominum geographicorum latinorum*.
2. 1 2  Mathiae Petri Katancsich(hr) *Orbis antiquus ex tabula itineraria quae Theodosii imp. et Peutingeri audit...*, p. 231.
3. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
4. 1 2  Petri Pallasii *Zoographia Rosso-Asiatica*, tom. II, p. 84.
5. ↑  Eduardi Eichwald *Fauna Caspio-Caucasia nonnullis observationibus observationibus novis illustrata*, p. 12.

Nexus externi
-------------

* Mappa sistens regionem Cuban auctore Ioanne Trescotio


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hypanim** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°27′40″N 42°5′46″E, 45°20′21″N 37°24′11″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Hypani *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Hypanis flumen (textus et photographemata) **(Russice)**
Iausa| Cataracta *Syromiatničeskij* in Iausa |
| Longitudo | 48 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 6 (in ostio) m³/s |
| Area systematis | 452 chm² |
| Fons | Saeptum nationale *Losinyi Ostrov* |
| Ostium | Moscus |
| Regio | Regio Moscuensis, Moscua |

**Iausa** (Russice *Яуза*) est flumen in regione Moscuensi Russiae et in Moscua. Flumen magnitudine secundum Moscuae est. Postquam Neglina flumen et alia flumina parva in alveos subterraneos inclusa sunt, Iausa et Setun' solae in superficie relinquuntur.

In paludibus saepti nationalis *Losinyi Ostrov* (scilicet Latine *Insula alcium*) Moscuae adiacentibus incipit, ad septentionem fluit, sed flectitur et in meridiem fluens in Moscuam revertitur et in Moscuam fluvium inter vicos *Taganka* et Kitaigorod influit. Cataractam et insulam artificialem habet in Moscua. Universitas Publica Technica Moscuensis Baumaniana in ripa Iausae stat.

Notae
-----

1. ↑  Tabula Moscuae e *Civitatibus orbis terrarum* Georgii Braun (Coloniae Agrippinae et Antverpiae, 1572-1618, vol. VI, *Theatrum praecipuarum mundi urbium*), v. hic aut hic.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°44′50″N 37°38′25″E, 55°54′35″N 37°53′35″E, 55°44′49″N 37°38′24″E • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iausam flumen** spectant. |
Wytegra| Wytegra flumen Wytegra urbe media |
| Longitudo | 64 chm |
|  |  |
|  |  |
| Area systematis | 1670 chm² |
| Fons | Prope *Verchnij Rubež*(*Finem Superiorem*) vicum |
| Ostium | Lacus Onega |
| Regio | Regio Vologdensis |

*Vide etiam paginam discretivam:* Wytegra (discretiva)

**Wytegra** (Russice *Вытегра*) est flumen in regione Vologdensi Russiae, systematis aquarii Mariani pars. E *Matkozero* lacu initium capiebat, sed anno 1886 lacus demissus est. Canale Mariano cum Kovža flumine coniuncta est, per quam in Mare Album iter navium ducit. Circa 64 chm per silvam fluit, et in Onegam lacum influit. Wytegra urbs ad Wytegram flumen sita est. Canalis Onegensis a Wytegra secundum litus Onegae in Svir flumen ducit.

Notae
-----

1. ↑  J. J. Oberlini *Iungendorum marium fluviorumque omnis aevi molimina... Argentorati 1775, p. 103*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°5′52″N 36°17′10″E, 61°5′52″N 36°17′10″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wytegram flumen** spectant. |
Arminius Pitters, anno 2017 in mystagogia quadam in Casa Friderici Teutsch
**Arminius** vulgo *Hermann Dankwart* **Pitters** (natus Schaesburgi die 25 Ianuarii 1932; mortuus Cibinii die 23 Decembris 2023) fuit historicus ecclesiasisticus Dacoromanicus e stirpe Saxonum Transsilvaniae oriundus.

Vita
----

Schola superior Cibiniensis de theologica Protestantica, nunc pars universitatis a Luciano Blaga nominatae.
Filius pastoris Cibinii, quo familia interim venerat, paedagogicae arti studuit. Breviter Schaesburgi ludimagistri munere functus est, antequam se apud Universitatem Claudiopolitanam annis ab 1951 ad 1955 in theologia collocaret. Quo finito, Helgam Rehner in matrimonium duxit, quacum tres filios habuit. Inde Pitters ipse presbyter Veszedo in vico apud Villam Ecclesiae creatus est. Neque umquam scientias neglexit, ut anno 1961 Cibinii veniam in quodam instituto theologico docendi nancisceretur, et octo annis post doctoratu laurearetur. Ex anno 1978, cathedram de historia ecclesiastica(en) obtinebat; rude donatus a disciplinis temporatim continuandis non horruit. Annis inter 1986 et 1998 theologis decanus fuit, quando nexus cum peregrinis universitatibus corroborandi erant et aliunde multi studiosi Cibinium ibant.

Quoniam annis inter 1979 et 1999 periodicum *Kirchliche Blätter* moderabatur; ipse symbolas multas publicavit. Post decennium anno 1995, terminari potuit editio in Theodiscum conversa istius operis magni dogmatici orthodoxi quod Demetrius Stăniloae pepigerat; cui titulus *Orthodoxe Dogmatische Theologie.*

Pitters oecumenismi fautor anno 2007 opus *Rumänisches Martyrologium* scripsit. Ibi victimae Christiani omnium confessionum honorati sunt qui communismo saeviente persecutionem passi erant. Alumni praelectiones eius magni aestimaverunt, quae semper captantes et litteratae fuisse dicuntur. 

In tribu Cibiniensi quodam cui nomen Turnișor ex anno 1991, in erigendo eruditorio operam dabat, quod *Academia Evangelica Transsilvanica* (compendiarie *EAS*) nuncupatur. Insuper doctissimus atque inclutissimus in historia artis fuit, quam libentissime et magno cum gaudio aliis explicabat.

Honores
-------

* 2019: doctor honoris caussa in Constantia
* doctor honoris caussa Hilariopolitanus
* praemium rei publicae Dacoromaniae pro cultura promovenda
* gemma Academiae Evangelicae Transsilvanicae honoraria

Nexus externi
-------------

* "Kirchenhistoriker mit großem Herzen". Apud: *Hermannstädter Zeitung*, 18 Februarii 2022 (in anniversario XC)
* de doctoratu Tomis accepto (2019)
* necrologus

Notae
-----

1. ↑  "Trauer um Hermann Pitters." - Apud: evang.ro, 27 Decembris 2023.
2. ↑  "Geographie des Großfürstenthums Siebenbürgen" (Karl Gottlieb von Windisch, 1790) - nomina hodierna sunt *Chirpăr* et *Veseud*
3. ↑  *Orthodoxe Dogmatik*, cum praefatione Georgii Moltmann - in editionibus G. Mohn, Gütersloh 1985.
4. ↑  Nina May: "Ovidius-Universität verleiht Ehrendoktorwürde an Prof. em. Dr. Hermann Pitters". Apud: ADZ, 30 Maii 2019

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |
Wikidata Tara (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Tara (urbs): insigneTara (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°52′31″N 74°24′49″E  
*Numerus incolarum*: 28 099  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tarsky District, Tara Okrug, Tarsky Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 118.64 chiliometrum quadratum  

**Tara** (Russice *Тара*) est urbs in Russia, secunda maxima urbs regionis Omiensis, ad ripam sinistram Irtis fluvii prope ostium Tarae fluminis sita. Circa 27 milia incolarum habet (anno 2009).

Tara, extremo saeculo XVI ut castrum condita, erat valens sedes colonizationis Siberiae. Nunc est sedes industriae.

Tara saeculo XVIII medio

Nota
----

1. ↑  Ioannis Amman *Stirpium rariorum in Imperio rutheno sponte provenientium icones et descriptiones*, p. 16; I. Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. p. 25

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°52′31″N 74°24′49″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

***Lagoon*** (Iaponice: ラグーン, *Ragūn*; Latine appellatur "Lacuna") est ludus televisificus generis *role-play*, *action*, et adventura consolis lusoriis *Sharp X68000* et SNES, ubi Nasir (Nassel in versione Iaponica ludorum televisificorum), Magister Lucis (Anglice: *Champion of Light*), investigare necesse est fontem a mundi corrupta aqua et pacem reddere ad Terram Lacum (Anglice: *Lakeland*).

*Lagoon* divulgatus est a societate mercatoria ludorum televisificorum *Zoom*. Ad *Sharp X68000* missus est die 12 Septembris 1990 in Iaponia. Ad SNES missus est die 12 Decembris 1991 in Iaponia, mense Decembri 1991 in America Septentrionali, et 27 Maii 1993 in Europa.

Fabula
------

Terra Lacus est prospera terra, plena multorum populorum atque eorum familiae. Omnis melius erat, usque aliquid male evenit. Videtur ut Terra Lacus habens est paulum quaestionis aquae: Aqua Lutosa. Mala creatura dicta Zerah polluit omnes fluvios et lacus Terrae Lacus, incidens populos ingentes aegros, ac aliquos morentes. Agit hoc sperando missum facere Spiritum Malum, quem se abdit subter Castellum Lacunense, ita tollit Zerah castellum in nubes ubi nullum contingere potest. Cum omni horum, Terra Lacus egit heroem. Ille heros appellatus est Nasir, Magister Lucis. Ire Nasir necesse est per multas terras, provocare multa monstra, atque ocurrere multos populos quos adiuvare eum volunt in munera euis.

Versio *Sharp X68000*
---------------------

Versio *Sharp X68000* est dissimilissimus a versione SNES a *Lagoon*. Continit *cut scenes* inter status ludi televisifici. Etiam linea fabulae paulum dissimilis est, cum muneribus quibus non congruit cum ordine in modo fiunt versione SNES.

Nexus interni
-------------

* *Secret of Mana*
* *The Legend of Zelda: A Link to the Past*

Nexus externi
-------------

* *Secret Place: a Lagoon fansite*, situs de *Lagoon*
* Pelliculae de *Lagoon* apud *YouTube*
**Sătrăpes** (-ae, *m.*), **sătrăpa** (-ae, *m.*) aut **sătrăps** (-is, *m.*) (Graece: Σατράπης, Lingua Persica antiqua: *xšaθrapāvā*, i.e. 'provinciae protector', Lingua Persica media: *šahrab*) fuit procurator provinciae in imperiis Medorum Persarumque, tam Achaemenidarum quam Seleucidarum, Parthorum et Sassanidarum. Satrapae potestas et regio cui satrapa praeest **satrapīa** aut **satrapēa** (Graece: Σατραπεία) appellatur.

Medio aevo latine scribentes satrapam dixerunt legatum et ducem et principem et regem (sc. imperatori subditum).

Notae
-----

1. ↑  Edwin Habel, Friedrich Gröbel: *Mittellateinisches Glossar*. Schöningh 1989. = UTB 1551. s. v. *satrapa*: "Statthalter, Häuptling, Vornehmer, Fürst, König".

Nexus interni
-------------

* Lydia
* Satrapiae Imperii Achaemenidarum

Nexus externi
-------------

* Lendering, Jona, 'Satraps and satrapies' in Livius.org **(Anglice)**
* Jacobs, Bruno (2006) "Achaemenid Satrapies" in Encyclopaedia Iranica Online

Bibliographia
-------------

* Klinkott, Hilmar (2005) *Der Satrap. Ein achaimenidischer Amtsträger und seine Handlungsspielräume*. Berolini: Verlag Antike. ISBN 978-3-938032-02-2 **(Theodisce)**
Sahara Hispanica est terra rufa depicta
**Sahara Hispanica** (Hispanice: *Sahara Español*) fuit colonia Hispanica in Sahara Ocidentali, inter annos 1885 et 1975.

Historia
--------

Territorium Saharae ab Hispanis exploratum est saeculo XIX, ita anno 1885 Maria Christina Austriae regina Hispaniae iussit territoria vincere, sed solum anno 1934 re vera Sahara capta est pro Hispania.

Sahara capta, territorium divisum est in partes duas, Flumen Aureum (*Río de Oro*) et Hamra (*Seguia el-Hamra*). Coloniae duae fuerunt tunc contributae in singula colonia anno 1958, quae simul provinciae Hispaniae recta erat.

Franco moribundo, rex Maroci iussit cives suos anno 1975 sine armis coloniam Hispanicam invadire. Milites Hispanici contra cives iaculare nolebant, ita territorium deseruerunt.

Nexus interni
-------------

* Cisneropolis
* Ifni
* Protectoratus Hispanicus Maroci
* Bellum in Ifni

Notae
-----

1. ↑  Fons

Imperium et Coloniae Hispanicae

|  |  |
| --- | --- |
|  |   |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Africa | Guinea Hispanica · Ifni · Protectoratum Maroci · Praesidia Africana (Hippo Dyarrhytus, Saldae, Djerba, Septa, Rusadir, Orania, Tunes) · Sahara Hispanica Flumen Aureum, Hamra |
| America | Florida · Hispaniola · Iamaica · Ludoviciana · Territorium Nootka · Insula Trinitatis · Fluvius Argenteus · Nova Granata · Nova Hispania · Peruvia |
| Oceania | Guama · Insulae Carolinae · Insulae Mariannae · Insulae Palauenses · Philippinae |

 |
|  |
Imago e libro de *Chironomia* a Gilberto Austin, oratore Hibernico, scripto. Actio est pars artis oratoris, ut saepe dicit Cicero, in e.g. De oratore 2.73.
**Ars rhetorica** est ars liberalis bene dicendi et scribendi, pars *trivii* habita. Scribit Isidorus: "Quae propter nitorem et copiam eloquentiae suae maxime in civilibus quaestionibus necessaria existimatur" (Etym. 1, 2). Ars grammatica est fundamentum artis rhetoricae.

Figurae rhetoricae
------------------

Figura rhetorica est transmutatio in verbis coniunctis, distincta a tropo, a transmutatione in verbis singulis. Modi transmutationis sunt quattuor:

1. adiectio
2. detractio
3. immutatio
4. transpositio

Transmutatio potest applicari ad quattuor elementa, scil. ad elementa

1. vocis, e.g. allitteratio: veni, vidi, vici
2. positionis, e.g. geminatio: fuit, fuit quondam in hac re publica virtus
3. sensus, e.g. antithesis: ars longa, vita brevis
4. cogitationis, e.g. hyperbola: te plus oculis meis amo

Secundum haec quattuor elementa figurae sunt denominata; exempli gratia figurae vocis, positionis, etc.

Historia
--------

In Graecia antiqua, sophistae artem rhetoricam ut eloquentiae publicae artem pecuniae faciendae causa docuerunt. Contra illos, Plato philosophiam posuit, sed ars rhetorica ut disciplina nihilominus semper graviter aestimabatur.

Romae "nemo fere laudis cupidus adolescens non sibi ad dicendum studio omni enitendum putavit" (Cicero, *De oratore*, I.4).

Anno 1519, libris de arte dicendi primum editis, Philippus Melanchthon aliter atque Aristoteles artem oratoriam non persuadendi, sed, ut Cicero et Quintilianus, artem docuit recte et copiose esse dicendi. Qui quid esset eloquentia numquam perspicacius exposuit, quam cum Ioanne Pico Mirandula se respondere simulavit. Picus enim illud Platonis, quod est in dialogo "Gorgias", qui Gorgias inscriptus est, Hermolao Barbaro litteris exprobraverat, oratorem ab adulatione profectum et adeo contrarium esse philosophi, qui sapientiam amaret, ut, cum falsa pro veris probari vellet, quasi fuco, quo facies mulieris ingenua operiretur, arte sua dissimularet res ipsas. Contra Melanchthon adfirmavit, quam renatis litteris recentiores dicerent eloquentiam: invitis enim oratorem ita persuadere nolle, ut res ipsas his verbis laudare studeret, quibus essent dignae.

Nexus interni
-------------

* Ars dictaminis
* Captatio benevolentiae
* Chiasmus
* Epizeuxis
* Falsismus
* Fenestra Overtoniana
* Figura loquendi
* Homoeoteleuton
* Metaphora
* Paromoiosis
* Rhetorica digitalis
* Similitudo
* Sophistae
* Spoudaiogeloion

Nexus externi
-------------

* A Glossary of Rhetorical Terms with examples (Anglice, Latine)
* Boncompagnus (1194–1243). *Rhetorica novissima*
* Carsughi, Ranieri (1647–1709). *Ars Bene Scribendi / Studiosis Rhetoricae / Adolescentibus*
* Thorbecke, J. R. 1819. Ciceronis de perfecto Oratore sententia.

Ars et litterae

Architectura · Ars · Artes liberales · Bellae artes · Cinematographia · Musica · Litterae · Photographia · Poësis · Saltatio · Sculptura
Cunene| Aqua cadens Ruacana |
| Longitudo | 1207 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 174 m³/s |
| Area systematis | 109 832 chm² |
| Fons | planities montana Bie |
| Ostium | Oceanus Atlanticus |
| Regio | Angolia, Namibia |

**Cunene** est flumen Angolae et Namibiae. Longitudien 1207 chm habet. In planitie montana Bie Angoliae prope ad Uambo urbem oritur et ad meridiem fluit; prope ad Matalam urbem de lamina graniti in 13 m cadit et per Kalahari desertum fluit, postea ad occidentem vertit ad aquam cadentem Ruacanam (124 m altitudinis). A Ruacana usque ad ostium per confinium Angoliae et Namibiae fluit; altera aqua cadens est Elupa (30 m altitudinis). Namib desertum transit, ubi multam aquam in arenis perdit, et in Oceanum Atlanticum per limenem se effundit, qui annis siccis lingua terrae ab oceano separatur.

Notae
-----

1. ↑  *Missiones catholicae cura S. Congregationis de propaganda fide descriptae in annum MDCCCXCII* (Romae: 1892), p. 341.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
Divisiones politicae maiores Asiae mediae meridionalis anno circiter 1000 p.C.n. *Chorasmia* aurantii colore indicata
Tabula geographica reipublicae hodiernae Uzbeciae in provincias divisae, numero '**13'** provinciam *Chorasmiam*, numero '**14'** *Karakalpakiam* indicante
**Chorasmia** (Graece: Χορασμία, Lingua Persica Antiqua: *(h)uwārazmiš*, Lingua Avestae: *ḫwāirizəm*, Lingua Persica Moderna: خوارزم *ḫwārazm*, Uzbecice: *Xorazm*) fuit regio historica in Asia Media ad partem inferiorem Oxi fluminis sita, congruens fere cum hodiernis Uzbeciae provinciis Chorasmia et Karakalpakia, et Turcomanniae provincia Daşoguz. Praecipuae urbes Chorasmiae fuerunt Urganč vetus, Chiva et Nucus.

Incolae notae
-------------

* Algorismus (ca. 780 - ca. 840)
* Albirunius (973-1048)

Nexus externi
-------------

* Auctores varii (1991), "Chorasmia" in *Encyclopaedia Iranica Online* **(Anglice)**
* Lendering, Jona, "Chorasmia" apud Livius.org **(Anglice)**
* "Khorezm" apud Kroraina.com **(Anglice)**
Cinesinum vesiculam gerens in microtubulo ambulat semper in eandem directionem.
**Cinesinum** (a Graeco κίνησις 'motus') est proteina motoria quae ATP hydrolyzat ac microtubulis haeret. Energia ex ATP adhibetur ad microtubulos velut inambulandum et vesiculas materiae plenas vehendas. Ita in neuronibus neurotransmissores et elementa membranae reficiendae necessaria quae in corpore cellulae elaborantur per axonem usque ad synapticam extremitatem longo itinere vehuntur.

De structura moleculari
-----------------------

Cinesinum in microtubulo. Cinesinum capitibus ambulatǃ
Plures cinesinorum species sunt. Nos maxime communem describemus. Massa 380 chilodaltonum aestimari potest. Myosino satis similis videturː ut dimerum duo capita globosa habet et caudam e duplici helice constantem. Utrumque caput foliolum beta continet tribus helicibus alpha circumdatum. Utrumque loca praebet quibus tubulinum et nucleotida ligantur. Ex opposita parte helicis catenae leves extremitatibus adiunguntur quae proteinis membranaceis vesiculae cuiusdam adhaerere possunt. Velut in ferrivia cinesinum vesiculam versus extremitatem + microtubuli transportat. Nec ut myosinum a filamento cytosceleti umquam receditː econtra semper alterutro capite microtubulo haeret dum progreditur.

De motus ratione
----------------

Cinesinum capitibus suis ambulat quae velut pedes animalium alterno motu progrediuntur. Initio tibi ponas pedem A tubulini monomero haerens atque post eum pedem B levatum et paene angulum 90° cum pede A facientem dum ADP ligatum retinet. Deinde tripertita est ratio motusː 1) Pes A ATP ligat, tum pes B angulo 180° rotatur atque ante pedem A praeterlabitur. 2) Pes B ADP dimittit et secundo tubulini monomero ante A adhaeret. 3) ATP in ADP et Pi (phosphatum) scinditur et pes A levatur ita ut cyclus circumactus sit. Nam pes B ita positus est ut initio fuerat pes A, ac rursus pes A ut pes B.

Fontes
------

Chemicarum reactionum cyclus, qui motum ambulatorium permittit.
* Charlotte Pratt et Kathleen Cornely, *Essential Biochemistry*, Wiley, 2018ː V.3. In versione Francogallica, De Boeck, 2019 pp.143-146.

Plura legere si cupis
---------------------

* Nobutaka Hirokawa, Yasuko Noda, Yosuke Tanaka & Shinsuke Niwa, "Kinesin superfamily motor proteins and intracellular transport", *Nature Reviews Molecular Cell Biology*, 2009ː 682–696
* F. Jon Kull, Elena P. Sablin Rebecca Lau,\* Robert J. Fletterick, and Ronald D. Vale. "Crystal structure of the kinesin motor domain reveals a structural similarity to myosin", *Nature*. 1996: 550–555.
* F. Jon Kull et Sharyn A. Endow, "Force generation by kinesin and myosin cytoskeletal motor proteins", *Journal of Cell Science*, 2013: 9–19.
* Mertens, Daniel et Fischer, Reinhard, "Motoren in der Zelle: Kinesine", *Biologie in Unserer Zeit*, 2002ː 311-318
* José Rivera Alvarez, *Rôle physiologique et pathologique de la kinésine Kif21b au cours de la migration neuronale*, Argentorati, 2022 Dissertatio academica.
* Ronald D. Vale, Thomas S. Reese, Michael P. Sheetz. "Identification of a Novel Force-Generating Protein, Kinesin, Involved in Microtubule-Based Motility", *Cell*, 1985ː 39–50.

Notae
-----

1. ↑  Kull et alii (1996).
Locus geographicus in Thuringia
**Circulus Altenburger Land** (Theodisce *Kreis Altenburger Land*) est circulus terrae in Thuringia situs. Caput et sedes administrativa Altenburgum in Misnia est. Magni momenti sunt etiam urbes Zmulna et Gößnitz.

Situs geographicus
------------------

Inter omnes Thuringiae circulos, Terra Altenburgensis maxime in oriente iacet et 569 chiliometra quadrata complet. Mense Decembri anni 2013 circa 94 milia incolarum habuit. Gaudent homines optimis habitatoriis circumstantiis, proximitate ad centra urbana (e.g. Lipsiae) in Saxonia et Saxonia-Anhaltio sita, condicionibus circulatoriis optimis. Patet terra insuper institoribus omnibus pecuniam collocaturis.

Oeconomica
----------

In Terra Altenburgensi res oeconomicae magis magisque florent. Domus confectrices multa nova efficientes (quoad machinas, constructionem autoraedariam, technicam plasticam, alimenta), lacus structiles energiam producentes, agricolae agros colentes opulentiam praestant.

Res periegeticae
----------------

Et natura ambiens perpulcra (lacuum, silvarum, arvorum, retia birotaria) et cultus civilis vestigia (musea in urbe Altenburgi et alibi, spectacula musicae, theatra, antiqua fabrorum artificum opificum ingenia renata) homines generis varii in terram alliciunt.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Publius Cornelius Lentulus Sura** (...- mortuus Romae anno 63 a.C.n. in carcere Tulliano) fuit vir publicus et consul rei publicae Romanae.

Vita
----

Quando Lentulus, *patricius ex gente clarissuma Corneliorum*, natus sit ignotum est, sed quaestor rei publicae Romanae fuisse anno 81 a.C.n. pro certo traditur. Anno 75 a.C.n. praetor, postea propraetor Siciliae fuit et anno 71 a.C.n. consul cum Gnaeo Aufidio Oreste electus est. Posthac probri causa a censoribus senatu expulsus est; nihilominus denuo praetor anno 63 a.C.n. fuit. Deinde, magnitudine aeris alieni coopertus, ad sequaces Catilinae rerum mutationem parantes se adiunxit, familiaris illius factus est et coniurationi favit. Tamen, post fugam Catilinae, a Gallis Allobrogibus (qui primum adfirmaverant se socios coniuratorum) proditus est et scelera sua a consule Marco Tullio Cicerone comperta sunt. Quare in carcerem Tullianum deductus est et ibi vindices rerum capitalium eum supplicio capitis affecerunt.

Bibliographia
-------------

G. Sallustii Crispi "De Catilinae Coniuratione", sive "Bellum Catilinae"

Nexus externi
-------------

De Lentulo Sura in Encyclopaedia Treccani

Notae
-----

1. ↑  "De Catilinae Coniuratione", caput LV

 Haec pagina categorias requirat. Quas adde, si potes.
*Vide etiam paginam discretivam: Congum (discretiva)*

Nzinga a Nkuvu, rex Congi (qui et Ioannes I).
**Regnum Congum** fuit civitas sui iuris Africae Aequinoctialis, quae in terris rei publicae Congensis, rei publicae democraticae Congensis occidentalis, et Angoliae borealis a saeculo quarto decimo ad saeculum undevicesimum exsistebat.

Historia
--------

Urbs Mbanza Kongo (Lusitane *Sanctus Salvator de Congo*), quae nunc in Angolia sita est, caput regni fuit. Dux populi Congo (vel *Bacongo*) Nimi a Lukeni a flumine Coango cum militibus Mbanzam saeculo XIV venisse et hic regnum condidisse putatur. Rex titulum *manicongo* habuit; heres regis non filius, sed filius sororis regis fuit.

"Congo regnum Christuanum in Africa." Iodoci Hondii(nl) tabula anni 1617.
Saeculo quinto decimo medio, regnum maxime floruit, cum multas gentes circumiacentes sibi subdidisset et ostia Congi fluminis et ripas eius boreales possedisset. Anno 1482. expeditio Didaci Cão Lusitana prima in litora Angoliae venit; Lusitani ebur et servos apud Congenses emerunt. Anno 1491, rex Nzinga a Nkuvu baptizatus est cum familia omni et nomen Ioannem accepit; ab eo tempore, *manicongo* omnes bina nomina habent, Congensem et Christianum, Filius Ioannis Alphonsus I (qui et Nzinga Mbemba) missionarios Lusitanos regno emisit,—nam populus Congenses eos male acciperet,—Didacus I autem filus Alphonsi (1545–1561) et omnes Lusitanos abire coegit.

Anno 1579, populus Iaga Congenses debellaverat, et *manicongo* solum cum auxilio Lusitano regnum sibi vindicavit; tanta Lusitanorum potentia facta est, ut seditio populi regem deiceret; rex novus Alvarus I ad Paulum Papa V legatos misit, qui auxilium rogarent. Saeculo septimo decimo post multa bella contra Iaga et Lusitanos Congum multas terras perdit. Antonio I rege anno 1665 ad Ambuilam a Lusitanis victo, bellum civile Congense inter domos Kimpanzu et Kinlaza oritur, quod usque ad annum 1709 flagrabat; Mbanza anno 1678 destructa et relicta est.

Seditio nova oritur, cum Beatrix Kimpa Vita(pt) prophetria Congensis, quae dicebat Antonium Patavinum eam visitare et religionem novam nec totam Christianam, nec paganam docebat, fideles suos contra Lusitanos instinxit. Duos reges Congenses tunc alterutri inimicos Beatrix foedus contra Lusitanos facere monebat, sed frustra; tunc ipsa Mbanzam reaedificavit. *Manicongo* Petrus II Beatricem condemnavit; incensa est, ut malefica. Rex anno 1708 fideles Beatricis vicit et Mbanzam occupavit. 

Post Beatricem, regnum Congum Lusitanis semper oboediverat, sed tantum anno 1914 Manuele III regnante de iure abolitum est,

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~ sub verbo *Congum* aliique.
2. ↑  "Agages vel Jacchae", — Hofmannus, loc. cit.

Nexus externi
-------------

* *Britannica* de regno Congo **(Anglice)**
* *Universalis* de regno Congo **(Francogallice)**
"Pastorale autumnale": Franciscus Boucher hunc locum amoenum pastoralem pinxit
***Locus amoenus*** est terminus technicus rerum litterarum utopiae sicut Eden et Elysium. Locus amoenus in poematibus, poesi, picturis, et fabulis reperitur. Tempus anni saepenumero est vel ver vel aestas. Locus est saepenumero lucus saepenumero cum fonte. Loco amoeno exempli gratia conveniunt amantes. 

Contrarium loci amoeni est locus terribilis. Hic locus saepenumero invenitur in silva vel saltu, in loco deserto, et in montibus. Ibi homines sunt tristes. 

Sed descriptio loci amoeni mutatur cum temporibus. Etiam locus montanus in temporibus recentioribus ut amoenus describi potest. 

Isidorus Hispalensis sic de amoenis locis scripsit: "[33] Amoena loca Varro dicta ait eo quod solum amorem praestant et ad se amanda adliciant. Verrius Flaccus, quod sine munere sint nec quicquam his officia, quasi amunia, hoc est sine fructu, unde nullus fructus exsolvitur. Inde etiam nihil praestantes inmunes vocantur."

Exemplum poeticum
-----------------

> 
> Amnis ibat inter herbas valle fusus frigida,   
> 
> luce ridens calculorum, flore pictus herbido.   
> 
> Caerulas superne laurus et virecta myrtea   
> 
> leniter motabat aura blandiente sibilo.   
> 
> Subtus autem molle gramen flore pulchro creverat;   
> 
> et croco solum rubebat et lucebat liliis.   
> 
> Turn nemus fragrabat omne violarum spiritu.   
> 
> Inter ista dona veris gemmeasque gratias   
> 
> omnium regina odorum vel colorum lucifer   
> 
> auriflora praeminebat flamma Diones, rosa.   
> 
> Roscidum nemus rigebat inter uda gramina:   
> 
> fonte crebro murmurabant hinc et inde rivuli,   
> 
> quae fluenta labibunda guttis ibant lucidis.   
> 
> Antra muscus et virentes intus hederae vinxerant.   
> 
> Has per umbras omnis ales plus canora quam putes   
> 
> cantibus vernis strepebat et susurris dulcibus:   
> 
> his loquentis murmur amnis concinebat frondibus,   
> 
> quis melos vocalis aurae musa zephyri moverat.   
> 
> Sic euntem per virecta pulchra odora et musica   
> 
> ales amnis aura lucus flos et umbra iuverat.
> 
> 
> – Tiberianus (saeculo tertio vel quarto)

Nexus interni
-------------

* Ernestus Robertus Curtius: Europäische Literatur und lateinisches Mittelalter, Bernae atque Monaci 91977 (de *loco amoeno* v. cap. 10.).
* Clitumnus
* Shambhala

Nota
----

1. ↑  In interrete.
Wikidata Arizona
Res apud Vicidata repertae:Arizona: vexillumArizona: vexillum
Civitatum Foederatarum civitas  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 34°17′12″N 111°39′25″W  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Civitates Foederatae Americae  
*Territoria finitima*: California, Nivata, Uta, Novum Mexicum, California Inferior, Sonora, Coloratum
**Forma**

*Area*: 295 234.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Phoenix  
*Subdivisiones*: Apache County, Cochise County, Coconino County, Gila County, Graham County, Greenlee County, La Paz County, Maricopa County, Mohave County, Navajo County, Pima County, Pinal County, Santa Cruz County, Yavapai County, Yuma County
**Gestio**

*Praefectus*: Catharina Hobbs  
*Consilium*: Arizona State Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 7 151 502  
*Sermo publicus*: Anglice  
*Zona horaria*: UTC-7, America/Phoenix  

**Commemoratio**

*Paean*: The Arizona March Song, Arizona  

**Tabula aut despectus**

Arizona: situsArizona: situs
**Arizona** est civitas in australi occidentalique Civitatum Foederatarum Americae regione sita. Aestate calidissima, hieme lenissima, desertisque latis innotuit.

Arizona Civitas Angulorum Quattuor appellatur. Novum Mexicum, Utam, Nivatam, Californiam marginat, et Coloratum tangit. Fines etiam cum Sonora et California Inferiore, civitatibus Mexici, habet.

Caput et urbs maxima Phoenix est. Aliae urbes Arizonenses Tucson, Vallis Scotiorum, Mesa, Candelarius, et Pertica Vexillaria sunt.

Civitate facta 14 februario 1912, Arizona duodequinquagesima civitas est. Undequinquaginta annos, ab anno 1863, Arizona territorium Americae erat. Ante hoc, pars territorii Novi Mexici erat.

Notae
-----

1. ↑  Traupman, Iohannes. [2003]. *Colloquia Latine Exercito Orali, editio tertia (Anglice: Conversational Latin for Oral Proficiency, Third Edition.).* pp {{{1}}}. Vauconda, IL: Editores Bolchazy-Carducci. ISBN 086516438X, p. 207. Nomen adiectivum: *Arizonensis*.

Pinacotheca
-----------

* 
* 
* 

|  |
| --- |
| *Porta: CivitatesFoederatae Americae* |

Arizonae comitatus (*counties*)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Arizonae vexillumArizonae vexillum |
| Apache |
Cochise |
Coconino |
Gila |
Graham |
Greenlee |
La Paz |
Maricopa |
Mohave |
Navajo |
Pima |
Pinal |
Santa Cruz |
Yavapai |
Yuma |
|  |


Civitates Civitatum Foederatarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Alabama · Alasca · Arizona · Arcansia · California · Carolina Meridiana · Carolina Septentrionalis · Cenomannica · Coloratum · Connecticuta · Dacota Meridiana · Dacota Septentrionalis · Delavaria · Florida · Georgia · Havaii · Idahum · Illinoesia · Indiana · Iova · Kansia · Kentukia · Ludoviciana · Massachusetta · Michigania · Minnesota · Mississippia · Missuria · Mons Viridis · Montana · Nebrasca · Nivata · Nova Caesarea · Nova Hantonia · Novum Eboracum · Novum Mexicum · Oclahoma · Ohium · Oregonia · Pennsilvania · Rhodensis Insula · Tennesia · Terra Mariae · Texia · Uta · Vasintonia · Virginia · Virginia Occidentalis · Visconsinia · Vyomina · · Territorium Columbianum (urbs Vasingtonia)
*Opus geopoliticum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Territoria Civitatum Foederatarum |
|  |
Arcus Pacis in fine Surriae Columbiae Britannicae et Blaine Vasingtoniae.
Comitatus Civitatum Foederatarum quae fines terrestres vel aquatiles cum Canada partiunt.      Finis terrestris     Finis aquatilis.
Finis internationalis est linea nigra in pavimento conclavis legendi Bibliothecae Haskellianae picta. Hac in imagine, Canada in latere dextro, Civitates Foederatae in sinistro patent.
**Fines Canadae et Civitatum Foederatarum** (Francice *Frontière entre le Canada et les États-Unis*), rite **Limes Internationalis** appellati, sunt longissimus finis internationalis inter binas civitates sui iuris. Qui partiuntur a Canada et Civitatibus Foederatis, orbis terrarum civitatibus secunda et quarta per aream proprie descriptis. Fines terrestres (inter quos partes finium maritimorum in Magnis Lacubus, et in oris Atlantica, Pacifica et Arctica) sunt 8891 chiliometra longus, cuius 2475 chiliometra est fines Canadae cum Alasca. Octo provinciae et territoria Canadae (Iuconus, Columbia Britannica, Alberta, Saskatchewan, Manitoba, Ontario, Quebecum, Novum Brunsvicum), et tredecim civitatibus Civitatum Foederatarum (Alasca, Vasingtonia, Idahum, Montana, Dacota Septentrionalis, Minnesota, Michigania, Ohium, Pennsilvania, Novum Eboracum, Mons Viridis, Nova Hantonia, Cenomannica) secundum fines sitae sunt.

Nexus interni
-------------

* Foedus Lutetiense (1783)
* *Frozen River* ('Flumen gelatum'), pellicula de vectoribus vetitae mercis (2008)
* Insula Provinciae

Bibliographia
-------------

* Anderson, Christopher G. 2012. *Canadian Liberalism and the Politics of Border Control, 1867–1967.* University of British Columbia Press.
* Paulus, Jeremy, et Ali Asgary. 2010. Enhancing Border Security: Local Values and Preferences at the Blue Water Bridge (Point Edward, Canada). *Journal of Homeland Security and Emergency Management* 7(1), #77.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **fines Canadae et Civitatum Foederatarum** spectant (Canada–United States border, Canada-United States border). |

* International Boundary Commission.
* *Culture and the Canada–US Border.* Rete internationale investigationis, repraesentationi, productioni, et permutationi culturae investigando dicatum.
* Iter a Lake of the Woods ad Continental Divide (1994).
|  |  |
| --- | --- |
| Venus Melia, aspectus adversus. | Venus Melia, aspectus a tergo. |

***Venus Melia*** est statua sub annum 100 a.C.n. confecta, ut putatur. Quae die 8 Aprilis anno 1820 ab agricola Georgio Centrotas in insula Melo prope theatrum Graecum dirutum reperta est. Qui, dum materiam aedificanti utilem conquirit, marmor expolitum et statuam invenit, quam Francogallis, qui forte adfuerunt, paucis nummis permisit. Statua in Franciam lata est, ubi Lutetiae in Museo Lupariensi visi potest. Una cum *Laocoon cum filiis* inter praecipua artis hellenisticae exempla numeratur.

Sculptura, marmore Pario (e lapicidinis insulae Pari oriundo) facta, pulchritudinem femineam repraesentat. Cum dea Aphrodite (apud Graecos antiquos) sive Venus (apud Romanos) formosissima celebraretur, statua ab ea nomen traxit. De auctore disputatur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Venerem Meliam** spectant. |

* De Venere Melia (Theodisce)
Mare Sibiricum Orientale caeruleo in tabula pictum
**Mare Sibiricum Orientale** (Russice Восточно-Сибирское море, tr. *Vostočno-Sibirskoe more*) est mare Oceani Arctici (Glacialis Septentrionalis). Aream 913 chm2 et profunditatem maximam ad 915 m habet. Per maiorem partem anni glacie tectum est.

Situs
-----

Ad litus Russiae inter insulas Sibiriae Novae (partis rei publicae Iacutiae) et Wrangelii (ad districtum autonomum Tschucoticum pertinentem) situm est. Insulae Sibiriae Novae a mari Lapteviorum et insula Wrangelii a mari Tschukotensi mare Sibiricum Orientale separant. Freto Longii cum mari Tschukotensi et freto Demetrii Laptevii cum mari Lapteviorum coniunctum est (ubi Sanctus Nasus promunturium limes marium habetur)..

Statio polaris in insula Wrangelii

Res geographicae
----------------

Flumina maxima in hoc mare fluentia sunt Colyma et Indigirca. 

Sinus Czaunicus(ru) est sinus maris Sibirici Orientalis maximus. 

Portus principalis est *Pevek*, ad introitum sinus Czaunici situs; portus alter Caput Viride (*Zelenyj mys*) prope ad Czerski situs in ostio Colymae.

Sinus Czaunicus maris Sibirici Orientalis
Insulae Ursinae (*Medvež'i*) in mari haud longe ab ostio Colymae sitae sunt, quarum una est insula Leontievi, altera Czetyrechstolbovoi. Insula Aion ad introitum in sinum Czaunicum sita est. 

Pevek portus maris Sibirici Orientalis

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Восточно-Сибирское море*. Cf.: "Archipelagus insulae Ursinae (*mare Sibiricum orientale*)" ; "De algis glacierum *maris Sibirici Orientalis* Majo 1987 inventis"
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Чаунская губа*.
3. ↑  Type? of *Artemisia hultenii Maximova*; *Novitates systematicae plantarum vascularium*, vol. XIII, 1976, p. 144.
4. ↑  Artemisia hultenii Maximova.
5. ↑  *Novitates systematicae plantarum vascularium*...
6. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Айон*.

Fons
----

* Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum – Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mare Sibiricum Orientale** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 72°0′0″N 163°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon |