recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Patricius Hamilton (scriptor)
Res apud Vicidata repertae:Patricius Hamilton (scriptor): imagoPatricius Hamilton (scriptor): imago
*Nativitas*: 17 Martii 1904; Hassocks  
*Obitus*: 23 Septembris 1962; Sheringham  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: actor, scriptor, mythistoricus, scriptor scaenicus, scriptor scaenicus  

**Familia**

*Genitores*: Bernard Hamilton;   
*Coniunx*: Lady Ursula Chetwynd-Talbot  

**Patricius Hamilton** (1904-1962) fuit scriptor Anglicus, unus ex maximis scaenicarum fabularum scriptoribus et dramatistis, qui magnopere ad litteras contulit. Eius ex fabulis scaenicis duae, sc. *Rope* (1929) et *Gas Light* (1938), in pelliculas cinematographicas formatae sunt. Praeterea plus decem mythistorias et fabulas radiophonicas divulgavit.

De vita et operibus
-------------------

Antonius Walter Patricius Hamilton die 17 Martii anno 1904 in Sussexia comitatu natus est. Parentes eius gloriosi et superbi vix multum ad animi conformationem Patricii conferre potuerunt. Paulisper degustata arte histrionis Patricius scriptor fieri statuit, et undecim annos natus *Monday Morning* (1925) divulgavit, et proximo anno *Craven House*. Post *Twopence Coloured* (1928) magnum successum habuit fabula scaenica *Rope*, quam Alfredus Hitchcock anno 1948 in pelliculam eiusdem nominis formavit. 

Praeterea narrationibus suis *The Midnight Bell* (1929), *The Siege of Pleasure* (1932) et *The Plains of Cement* (1934) aliquatenus de vita sua narrat. Quae trilogia anno 1935 una edita est titulo *20,000 Streets Under the Sky* (1935).

Extremis annis 1920 Hamilton autocineto obtritus corpore male deformatus est. Fine narrationis suae *Mr Stimpson and Mr Gorse* (1953) autocinetorum fastidium suum patefacit, cum Angliam metallicis scarabaeis suffocaturam esse praevidet.

Hangover Square (1941) prosperrima esse iudicatur narratio, quae etiam nunc satis bene forma palmari venit. Res ab Hamilton narratae Londini, et quidem in Earl's Court domicilio auctoris, fiunt. Agitur enim de eius aetatis alcoholismo nec non de circumstantia rerum, sicut exortu responsaque fascismi. Itaque Hamilton marxista confessus evasit, quamquam membrum factionis communisticae non fuisse videtur. Annis 1930 Hamilton, sicut multi alii auctores, magis magisque iratus capitalismo credebat fascismum et violentiam, quae Europam tum temporis vastabant, ostendere capitalismum suum accedere exitum. Incitatus marxismo suo Hamilton *Impromptu in Moribundia* anno 1939 scripsit impetum satiricum in capitalismum molitus.

Postea Hamilton in scriptis suis voce misanthropica usus est, cuius acerbitas et tristitia procedente vita increvit. Tempora moderna minime amabat: maluit enim tempora respicere, quae ante bellum fuerant.

Notae
-----

1. ↑  Harding 2007: 66.

Bibliographia
-------------

* French, Sean (1993) *Patrick Hamilton: A Life.* Faber and Faber.
* Hamilton, Bruce (1972) *The Light Went Out: The Life of Patrick Hamilton.* Constable.
* Harding, John (2007) *Patrick Hamilton*. Greenwich Exchange.
* Jones, Nigel (1991) *Through a Glass Darkly: The Life of Patrick Hamilton.* Scribners.
Wikidata Ima Tellus (insula Sancti Christophori)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Sanctus Christophorus et Nives  
*Locus*: 17°17′54″N 62°44′3″W  
*Numerus incolarum*: 13 220  
*Zona horaria*: UTC-4  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Saint George Basseterre Parish  

**Geographia**

*Superficies*: 6 474 970 metrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Ima Tellus (insula Sancti Christophori): situsIma Tellus (insula Sancti Christophori): situs

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Ima Tellus (Guadalupia)

**Ima Tellus**, vulgo *Basseterre*, est urbs insulae Sancti Christophori et caput civitatis foederatae Sancti Christophori et Nivium. Hominum 13 000 per aestimationem ibi anno 2013 habitabant.

Oppidum hoc loco primum a colonis Francicis anno 1627 conditum est. Caput statim facta est pagorum a Franc]cis subditorum. Omni insula ab anno 1727 a Britannis possessa, Ima Tellus iam florens et frequentatissima dignitatem urbis capitalis retinuit.

Notae
-----

1. ↑  De orthographia nominis Latini, vide "Ima Tellus (Guadalupia)". Vb. adiect. "Imatelluranus", cf. "Dioecesis Sancti Ioannis Imatellurana" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**.

Nexus externi
-------------

Media urbs Ima Tellus ab hominibus necnon gallinis frequentata.
Urbs Ima Tellus insulae Sancti Christophori sub monte Liamuiga iacens.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Imam Tellurem** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 17°17′54″N 62°44′3″W • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

Urbes Americae Septentrionalis capitales

**Ordine alphabetico enumeratae**: Belmopanum • Castries • Dominicopolis • urbs Guatimalensis • Havana • Ima Tellus • Kingstown • Managua • Mexicopolis • Nassovia • Ottavia • urbs Panamensis • Pontipolis • Portus Hispaniae • Portus Principis • Regiopolis • Roseau • urbs Sancti Georgii • urbs Sancti Ioannis • urbs Sancti Iosephi • urbs Sancti Salvatoris • Tegucigalpa • Vasingtonia  

**Sub civitatum nominibus annexae**: Antiqua et Barbuda • insulae Bahamenses • Barbata • Beliza • Canada • Civitates Foederatae Americae • Cuba • Dominica • res publica Dominicana • Granata • Guatimalia • Haitia • Honduria • Iamaica • Mexicum • Nicaragua • Costarica • Panama • Salvatoria • Sancta Lucia • Sanctus Christophorus et Nives • Sanctus Vincentius et Granatinae • Trinitas et Tabacum

*Opus geopoliticum • Urbes orbis terrarum capitales**Capsae cognatae:* Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Africae capitales • Urbes Americae Australis capitales • Urbes Asiae capitales • Urbes Europae capitales • Urbes Oceaniae capitales
Wikidata Gubernium Smolenscense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Smolenscense: insigneGubernium Smolenscense: insigne
gubernium  
*Civitas*: Imperium Russicum  
*Locus*: 54°46′58″N 32°2′43″E  
*Nomen officiale*: Смоленская губерния  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Western Oblast, Socialist Soviet Republic of Byelorussia, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Q17045084  

**Forma**

*Area*: 49 212.2 square verst  
*Caput*: Smolenscum  

**Vita**

*Incolae*: 1 525 279  

Insigne gubernii Smolenscensis
**Gubernium Smolenscense** (Russice Смоленская губерния, tr. *Smolenskaja gubernija*) fuit pars administrativa prisca Russiae (Regni Russici, Imperii Russici, Rei Publicae Russicae et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae), in parte occidentali Russiae Europaeae sita, quae annis ab 1708 ad 1713, ab 1726 ad 1775 et ab 1796 ad 1929 exsistebat, metropolim habens Smolenscum.

Biela, Dorohobusum, Roslaulia, Viasma capita circulorum gubernii Smolenscensis fuerunt.

Incolae noti
------------

Inter homines notos e gubernio Smolenscensi oriundos sunt:

* Alexander Beljaev
* Basilius Dokučaev
* Michael Glinka
* Michael Isakovskij
* Sergius Konënkov
* Alexander Kuroš
* Marina Ladynina
* Lazarus Lisickij
* Michael Mikešin
* Paulus Nachimov
* Eugenius Polivanov
* Gregorius Potemkin
* Nicolaus Przewalski
* Sergius Širinskij-Šichmatov
* Alexander Twardowski
* Boris Vasil'ev

Nota
----

1. ↑  *Atlas Russicus* (Petropoli, 1745), p. 4; *Kurtzgefaßte politische Geographie zur Erläuterung eines kleinen in Rußischer Sprache publizierten ATLANTIS* (Petropoli, 1745), p. 303

Nexus externi
-------------

* Mappa generalis gubernii Smolenscensis in suos circulos divisi, componente componente I. F. Schmidio Academiae Scientiarum Petropolitanae adiuncto


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Smolenscense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°46′58″N 32°2′43″E • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de gubernio Smolenscensi *Lexici encyclopaedici Brockhaus et Efron* apud Vicifontem **(Russice)**
* Mappa generalis gubernii Smolenscensis in suos circulos divisi componente / J.F. Schmidio
Wikidata Iohannes Amadeus Beniaminus Siegert
Res apud Vicidata repertae:Iohannes Amadeus Beniaminus Siegert: imagoIohannes Amadeus Beniaminus Siegert: imago
*Nativitas*: 22 Novembris 1796; Włodzice Wielkie  
*Obitus*: 13 Septembris 1870; Ciudad Bolívar  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: Negotiator, medicus  

**Iohannes Amadeus Beniaminus Siegert**, praenominibus vulgaribus *Johann Gottlieb Benjamin* unde communiter *J. C. B. Siegert* (Włodzice Wielkie(pl) in oppido prope Lignitium die 22 Novembris 1796 natus; mortuus in urbe Bolivarensi(es) Venetiolae die 13 Septembris 1870) fuit chirurgus militaris et pharmacologus.

Ampulla Amari Angusturensis et cyathus semiplenus
Lignitii apud quandam academiam equestrem(de) educatus, Berolini medicinae studuit. Chirurgus militaris annum undevigesimum agens iam merebat in exercitu Prussico (duce Gebhardo Leberecht von Blücher), ubi ad proelium Waterlooense vulnera militum curavit. Deinde exercitui liberationis Simonis Bolívar se iungit, ubi mox in nosocomio militari urbis Angusturensis(es) chirurgus principalis factus, ex hoc officio rector medicorum provinciae Guayanae creatus est. Ibi anno 1824 elixir amarum, quod ipse primum invenerat, praescribere coepit contra morbos digestivos respiratoriosque et malariam atque alias febres tropicas(en). De rhomio confecit cum radice *Gentianae luteae* aliisque plantis medicinalibus(en) pluribus.

Ab annis 1830, nomine *Amargo Aromático del Dr. Siegert* et postea *Angostura Aromatic Bitters*, hoc medicamentum ad Insulam Trinitatis et in Angliam exportare coepit. Societatem commercialem constituit cum filiis tres, videlicet Carolo Damaso, Alfredo Cornelio, Ludovico Beniamino: hi patre mortuo ab urbe Angusturensi (iam "civitate Bolivarensi" nominata, sed sub bellis civilibus turbata) anno 1875 in Portum Hispaniae Trinitatis sese moverunt.

Bibliographia
-------------

* Günther Kahle, *Simón Bolívar in zeitgenössischen deutschen Berichten 1811–1831*. Berolini: Dietrich Reimer, 1983. ISBN 978-3-496-00742-5
* Günther Kahle, *Simón Bolívar und die Deutschen*. Berolini: Dietrich Reimer, 1980. ISBN 978-3-496-00130-0
* Werner Siegert, *Das Angostura Geheimnis: Leben und Wirken des Dr. Johann Gottlieb Benjamin Siegert*. 2a ed. Düren: Shaker Media, 2021. ISBN 978-3-95631-845-0
* Anthony de Verteuil, *The Germans in Trinidad*. Port of Spain: Litho Press, 1994. ISBN 976-8136-39-1
* "Angostura bitters" in David Wondrich, Noah Rothbaum, edd. *The Oxford Companion to Spirits and Cocktails* (Novi Eboraci: Oxford University Press, 2021. ISBN 978-0-19-931113-2) pp. 22-24

Nexus externi
-------------

* *The House of Angostura*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Suadetur ut haec pagina et pagina "Aqua Traiana" uniantur.**
De quo sententiam tuam, rogamus, profer in pagina disputationis.
English languageEnglish language English

It is proposed to merge this page with Aqua Traiana. Please give your opinion on the talk page.

German languageGerman language Deutsch

Es steht der Vorschlag, diese Seite zu vereinen mit Aqua Traiana. Wir bitten um Ihre Meinung im Diskussionsforum.

Esperanto languageEsperanto language Esperanto

Proponatas tiun ĉi paĝon kunigi kun Aqua Traiana. Bonvole komenti prie en la diskutejo.
 |

Paulus V Rom[anus] Pont[ifex] Opt[imus] Max[imus]  

priori ductu  

longissimi temporis iniuria  

plane diruto  

sublimiorem et firmioremque(?)  

a fundementis extruxit  

Ann[o] sal[utis] MDCIX pont[ificatus] V
PAULUS QUINTUS PONTIFEX MAXIMUS  
AQUAM IN AGRO BRACCIANENSI  
SALUBERRIMIS E FONTIBUS COLLECTAM  
VETERIBUS AQUAE ALSIETINAE DUCTIBUS RESTITUTIS  
NOVISQUE ADDITIS  
XXXV AB MILLIARIO DUXIT  
ANNO DOMINI MDCXII PONTIFICATUS SUI SEPTIMO
**Aqua Paula** ille aquaeductus vocatur, quem Papa Paulus V ex aqua Traiana restituit.

In regione Transtiberina ad finem aquae Paulae est piscina et monumentum quod vulgo *Fontana Paola* vocatur.

Nota
----

1. ↑  Verleichendes wörterbuch der alten, mittleren und neuen geographie Von Friedrich Heinrich Theodor Bischoff,Johann Heinrich Möller **(Germanice)**

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Iugi Czerskii collocatio
*Vide etiam paginam discretivam:* Iugum Czerskii (discretiva)

**Iugum Czerskii** (Russice *Хребет Черского*) est systema iugorum magnum in re publica Iacutia et in regione Magadanensi Russiae. Longitudo systematis a Iana flumine ad prinicipia Colymae fluminis circa 1500 chm est. Pars iugi Czerskii occidentalis ad planitiem montanam Iano-Oimiakonicam et pars occidentalis ad planitiem montanam Kolymae Superioris (planitiei montanae Kolymensi finitimam) adiacet. Iugorum altissimum est *Ulachan-Ċistaj*, ubi et punctum altissimum iugi Czerskii totius, *Pobeda* mons, iacet; mons 3003 metra altitudinis habens omnis Siberiae boreorinetalis altissimus est. In iugo *Buordach* nonnulli montes altitudinem circa 3000 m habent. Indigirca trans iugum Czerskii fluit.

*Pobeda* mons
Solum anno 1926 iugum post expeditionem Sergii Obručev nomen Ioannis Czerskii cepit. Usque adhuc iugum Czerskii male exploratum est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Черского, хр.*.
2. ↑  Scilicet Latine *Victoria*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iugum Czerskii** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 65°10′30″N 146°0′30″E, 66°20′17″N 141°27′33″E • *GeoNames* |
Unam legis e paginis de
lingua Graeca
disserentibus

---


Proto-Graeca (ca. 2000 a.C.n.)

Mycenaea (1600–1100 a.C.n.)

Graeca antiqua (800–300 a.C.n.)

*Dialecti*: Aeolica, Arcado-Cypria,  
Attica, Dorica, Ionica

Koine (300 a.C.n.–600 p.C.n.)

Graeca Media (600–1500)

Neograeca (ab anno 1500)

Demotica, Catharevusa  
*Dialecti*: Graeco-Calabra, Ievanica, Cappadociana, Pontica, Tsaconica, Cypria
 Vide etiam  
Alphabetum Graecum

**Graeco-Calabra** est altera versio dialecti linguae Neograecae quae adhibetur in sex vicis Calabriae, qua altera homines utuntur in novem communibus Sallentinis. Utraeque saepe in gregem unum ponuntur, nomine lingua Catoitalica (i. e. *lingua sub-italica*) sive Graeco-Italica, at historia, grammatica, et lexicis differunt.

Dialectus aut lingua?
---------------------

Mentio Graecae linguae Calabrensis in libro viridi Societatis Educativae, Scientificae, et Culturalis Consocietatis Nationum invenitur. Quae lingua est in periculo extinctionis simul ac graeca lingua Salentina cum Euromosaic proclamat eam inter minores linguas in periculo in Unione Europaea esse. 

"Ethnologue" liber eius mentionem facit dicens eam esse dialectum linguae Neograecae. Quod in dubium venit quia multum distat a vena praecipua temporibus byzantinis advenienti, aut etiam antiquioribus temporibus, et quia inter se utraeque linguae raro intelliguntur. 

Nam magis quam dialectus linguae neograecae putatur forma esse dialecti linguae Graecae medii aevii aut linguae Graecae Byzantinae. Nam continet etiam vocabula  dialecti doricae, qua illi Graeci, qui primi colonias in Magnam Graeciam duxerunt, locuti sunt.

Haec tamen forma linguae Graecae non variavit graviter in dies et semper mansit lingua quotidiana, nec potuit imponi in aliis usibus imperii, ecclesiae, aut litterarum. Itaque, quamquam ingenium proprium ei est, habetur dialectus potius quam lingua.

Notae
-----

1. ↑  Klaus Rother, Franz Tichy, *Italien*. Darmstadt, 2000. ISBN 3-354-13701-9

Nexus interni
-------------

* Bruttium,
* Provincia Rhegina,
* Bova,
* Graecia Calabra (alia nomina Bovesia, Ager Bovensis).

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
Equi autocinetistriam attente inspiciunt.
De **Intellegentia equina** recenter plures indagatores scientifice inquirere inceperunt.

Diu cum per multa saecula homines ipsi ruri vitas rudes et difficiles vivebant, vix de sensibus et cognitione animalium(en) curabant.

Temporibus antiquis
-------------------

Secundum doctrinam Platonicam, omnia viventia (τἁ ζῷα) simili animo fruebantur.
Secundum Platonem enim tam homines quam bestiae animos eiusdem similis naturae habebant, nullamque differentiam inter animas bestiarum quam hominum faciebat. Dei enim crescere faciebant in omnibus viventibus similem naturam (Plato, *Timaeus* 77a)

Secundum Aristotelem ipsi homines animalia sunt quae easdem animas sensitivas habent quam genus humanum.

Iam multum tempus ante has recentes indagationes scientificas hodiernas, de sensibus et intellegentia equorum scripsere nonnulli auctores.

Primus inter eos Xenophon (a.C.n. 430 – 355), de mente equorum scripsit atque equis bellicosis Athenarum urbis non intellegentiam denegat, praeterea violentiam erga equos vetat quippe qui tunc non iam a magistris doceri poterunt.

Intelligentia equorum ut spectaculum in circis
----------------------------------------------

Ante quam scientifici de intellegentia equorum indagarent, multi equi monstrabantur in spectaculis circorum ad demonstrandam eorum miram sollertiam ad res difficiles faciendas aut ad formulas mathematicas solvendas.
Saepe tamen publicum illudebatur a monstratoribus qui clam ipsi dabant cum signis vix visibilibus responsa equis.

Sollers Hans coram spectatoribus, anno 1904.
Exemplum celebre fuit ille Sollers Hans qui saeculo undevicesimo putabatur arithmetica problemata solvere posse vel etiam musicam sentire. Magister eius Guillielmus von Osten non erat circulator sed mathematicus.
Tandem, ipso magistro nesciente, inconscie minimis faciei signis expressis ipse equo illi celebri dabat responsa expectata.

Notae
-----

1. ↑  [ 
Mathieu Hilfiger, "L'humanité » chez Platon", in *Le Philosophoire*, 24, 2004/2, pp. 166 à 194.].
2. ↑  [ 
Aristote, *De la génération des animaux* : "Il est donc évident qu'ils ont l'âme nutritive, et que bientôt aussi ils ont l'âme sensible, qui fait l'animal. Que l'âme nutritive soit de toute nécessité celle qu'on doit supposer la première, c'est ce qu'on peut voir clairement [737a] d'après ce que nous avons, ailleurs, dit de l'âme. Ce n'est pas d'un seul coup que l'être devient animal et homme, animal et cheval ; et ceci s'étend à toutes les espèces également".]
3. ↑  Annick Jaulin, « L’âme et la vie selon Aristote », Kairos, 9, 1997, p. 121-140.
4. ↑  Xenophon, *De equitatu*, IX.[S 10].
5. ↑  Wolfgang G. Bringmann et Helmut E. Lück, « Clever Hans : Fact or Fiction? », in  *A pictorial history of psychology*, Quintessence Pub. 1997.

Nexus interni
-------------

* Sollers Hans
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Manifestatio contra experimentum bombae atomicae, Lutetiae, anno 1995
Manifestatio contra bellum in Gaza, Dublino, anno 2014
**Inviolentia** est notio philosophiae et ethicae de homines qui usus violentiae ac belli negant de solutione iniustitiae vel discordiae atque de pugna contra oppressionem tyrannidis.

De iuribus humanibus
--------------------

Notio inviolentiae excogitata est a Mahatma Gandhi ex verbo *ahiṃsā*. Quod Martinus Lutherus King Jr. aestimavit et ipse de motu ad iura civilia et politica nigris coloribus fecit. Et Dalai Lama XIV liberationem et iura humana populis in Tibeto more inviolento fecit et postulat. Etiam Amnestia Internationalis suam operam sine violentia facere fas esse postulat, ac Declaratio Nationum Unitarum de iurum humanorum defensoribus actionem ad iura humana sine violentia et sine violatione Universalem de hominis iuribus declarationem definit. Ergo, involentia similis pacifismo et magmi actores inviolentiae, sicut Nelson Mandela et Leymah Gbowee, Praemium Nobelianum pacis acceperunt.

De religione
------------

Religio Buddhistica, Induica et Iainismus occidere omnes vitae et humana et animalium absolute negant quod vegetarianismum promovetur. Atque in Biblia Hebraica prophetae Isaias sacrificium bellumque condemnat. In religione Christiana, sermo montanus ius reverationis "occulum pro occulo, dentem pro dento" negatur et legem "non occides" in decalogus Pentateuchi etiam male dicere interdicere fas esse postulat. Atque "omnes enim qui acceperit gladium gladio peribunt" dixit.

Notae
-----

1. ↑  Lingua Sanscrita "ne occidere" signans
2. ↑  Liber Isaiae, Sectio I, 13 et Sectio II, 4 quod "Non levabit gens contra gentem gladium, nec excercebatur ultra ad proelium".
3. ↑  Evangelium secundum Matthaeum, Sectio V, 38-39
4. ↑  Evangelium secundum Matthaeum, Sectio V, 22
5. ↑  Egangelium secundum Matthaeum, Sectio XXVI, 52.

Nexus interni
-------------

* Contra bellum
* Dies internationalis inviolentiae
* Ecclesiae pacis
* Humanitarismus
* Pacifismus
* Potestas florum
* Religio pacis
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet. |

Wikidata Iohannes Harrison
Res apud Vicidata repertae:Iohannes Harrison: imagoIohannes Harrison: imago
*Nativitas*: 1579;   
*Obitus*: 1656;   
*Patria*: no value  

**Officium**

*Munus*: draper, philanthropist  

Iohannes Harrison
**Iohannes Harrison** (1579 – 1656) fuit benefactor Ledesiae, mercator et vir magnae dignitatis, tenens authoritates officiales scabinum et scrutarium.

Vita
----

Fundavit Ecclesiam Sancti Ioannis (*St. John's Church*) in Ledesia quod Ecclesia Sancti Pauli (tunc ecclesia sola in urbe) erat nimis densa. Movit Scholam grammaticam Leodiensem ad situm novum in suo agro, prope Theatrum magnum Leodiensem. Aedificavit ptochotrophos ut adiuvaret pauperes urbis quoque.

Fuit, per Bellum Civile Anglicum, defensor et creditor regis. In fabula 
populari, cum Carolus I rex Ledesiam venisset ut captivus, Harrison iit ad carcerem et eum visitavit, cantharum cervisiae tenens. Nam quamquam haec res licuit, cantharus aureos regi continebat.

Sepulcrum Iohannis Harrison est nunc in sua Ecclesia, prope aram.

Notae
-----

1. ↑  John G. Davies, *Leeds Grammar School, a Pictorial History* (1991) inscriptionem citat supra portam scholarum veterum positam: "Has aedes grammaticae disciplinae dicatas propria sua impensa extruxit **Johannes Harrison** AD MDCXXIV. Refecerunt amplificarunt ornarunt quindecimviri piis muneribus procurandis AD MDCCCXXII."
2. ↑  Pagina sua in pinacotheca situ interretiale "npg.org.uk"
3. ↑  Royal Armouries Museum
4. ↑  Pagina de Historia urbis Ledesiae apud consilium officiale urbis
Wikidata Vesprimia
Res apud Vicidata repertae:Vesprimia: insigneVesprimia: insigne
*Civitas*: Hungaria  
*Locus*: 47°6′0″N 17°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 56 777  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Veszprém
**Gestio**

*Praefectus*: Gyula Porga  
*Procuratio superior*: Veszprém District  

**Geographia**

*Superficies*: 127±1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Sóly, Királyszentistván, Litér, Szentkirályszabadja, Felsőörs, Veszprémfajsz, Nemesvámos, Bánd, Márkó, Hárskút, Lókút, Eplény, Hajmáskér  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tirat Carmel, Bottorpium, Batavia Bavariae, Ottiniacum-Novum Lovanium, Žamberk, Treptovia-Copenicum, Haskovo, Fresagrandinaria, Senftenberg, Nitra, Tarnów  

|  |
| --- |
| **Vesprimia** |
| Vesprimium insigne |
| Terra | Hungaria |
| Comitatus | C. Vesprimensis |
| Area | 126,93 m² |
| Numerus incolarum | 63 898 incolae (2010) |
| Urbis magister | Iulius Porga (Gyula Porga) |
| Numerus cursualis | 8200 |
| Praefixum telephonicum | 88 |
| Situs interretialis Vesprimium[*nexus deficit*] |

**Vesprimia** *(-ium n.)* seu **Vesprim** *(indecl.)* (Hungarice Veszprém, Theodisce Wesprim) est urbs Hungarica iuris comitatualis in Transdanubio caputque comitatus Vesprimensis. Urbs, in qua est universitas. Saepe dicitur "*Urbs reginarum*".

Anno 2023 una cum Timisvaria in Romania et Eleusina in Graecia titulo capitis culturalis Europaei honoratum est.

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°6′0″N 17°55′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия |
Fetus humanus ad placentam alligatus, circa duodecim hebdomades post fertilizationem. Usque novem fere hebdomades post fertilizationem, hic homo antenatalis embryo describeretur.
**Fetus** sive **foetus** in vita humana est homo antenatalis inter stationem embryonicam et partum. Fetalis auctus statio plerumque consideratur initium aetatis gestationalis undecimae hebdomadis, novem hebdomades post fertilizationem. Auctus autem antenatalis condicionibus biologicis continuum est, cum proprietates corporeales embryonem a fetu nondum distinguunt. Usus vocabuli *fetus* plerumque significat embryonem satis crevisse ut homo agnosci possit; hoc est tempus usitate nona hebdomas post fertilizationem habitum. Fetui praeterea sunt omnia organa corporis, quamquam nondum penitus evoluta et functionis potens sunt, ac nonnulla nondum in eorum proprio loco anatomico reperiuntur.

Nexus interni
-------------

* Abortus
* Blastula
* Fertilizatio interna
* Gastrula
* Graviditas
* Implantatio
* Infantulus
* Iura mulierum
* Superfetatio
* Neonatus
* Uterus

Notae
-----

1. ↑  Klossner, N. Jayne, Introductory Maternity Nursing (2005): "The fetal stage is from the beginning of the 9th week after fertilization and continues until birth."
2. ↑  The American Pregnancy Association

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **fetum** spectant (Foetuses, Human foetuses). |

* Perscriptio Pinacothecae Imaginum Praenatalium. Endowment for Human Development, ehd.org.
* *In the Womb.* Pellicula a National Geographic facta.
Unam legis e paginis de
aevis historicis
disserentibus

---


Antiquitas

* Aevum Classicum
* Antiquitas Posterior

Medium Aevum

Novum Aevum

* Renascentia
* Reformatio
* Aevum Illuminationis

 Vide etiam  
\* Aeva archaeologica  
\* Aeva geologica

**Renascentia litterarum** (Francogallice *renaissance*; Italiane *rinascimento*) seu **Aevum litterarum (artiumque) renatarum** Aevum saepe appellatum Medium secuta est. Aevum renascentiae plerumque e saeculis XIV, XV et XVI constare dicitur.

Georgius Vasari artifex Italicus primum (quoad adhuc scimus) anno 1550 vocabulo Italico *rinascita* vel *rinascimento* usus est, quia Aevum nomine Medium, quod ruinam Imperii Romani in occidente secutum est, et flocci aestimandum esse Georgio videbatur, aevo superatum novo melioreque esse putabat.

Postea, circa decennium saeculi XIX tertium, vocabulum Italicum in sermonem Francogallicum conversum est, quod vocabulum multas in linguas traductum aevum significat inter medium et barocum positum.

Artes renascentiae
------------------

 Conferatur pagina principalis Ars renascentiae.
Perspectiva cum puncto fugante in pictura Leonardi Vincii.
Emanaverunt circum annum 1400 ex Italia forma nova picturarum, sculpturarum, artium decorativarum, una cum incrementum philosophiae et litterarum et musicae et scientiae et technologiae, quae mox totum in orbem terrarum diffudit. Cum textus classici lecti, mathematica magistrum islamicorum intellecta, argentaria gentis Medicaeae instituta—ita modi artium per Cosimum Medicedem, humanismo universum a Deo separatum, pictura pigmentorum oleariorum emendata (e.g. Ioanne de Eyck), Florentia quaesita, denique duo tractati, *De pictura* et *De re aedificatoria,* divulgata sunt, iter artium in renascentia litterarum procrescebat.

### Technica in pictura

Dominam Iucundam Leonardus Vincius pinxit.
Modi novi pingendi adhibebantur:

* Eurythmia—relationes mathematicae effectuum oculorum
* Lineae breves—illusionis opticae profundi
* Fumus—diffusio linearum, transitum inter colores faciendos
* Differentia clara inter lucem et obscuritatem

Notae
-----

1. ↑  Desiderius Erasmus Roterodamus; Whitaker's *Words*.

Bibliographia
-------------

* McLaughlin, Michael. 1988. "Humanist concepts of renaissance and middle ages in the tre- and quattrocento." *Renaissance Studies* 2: 131–42.

Nexus interni
-------------

* Aetas Illuminationis
* Humanismus
* Lingua Latina temporis humanistici
* Musica Renascentiae
* Philologia
* Philosophia Islamica
* Philosophia Renascentiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Renascentiam litterarum** spectant. |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Ars Gothica**  |  **Artes Europae** saec. XV-XVI | Successor: **Barocus**  |
Wikidata Hibari Misora
Res apud Vicidata repertae:Hibari Misora: imagoHibari Misora: imago
*Nativitas*: 29 Maii 1937; Yokohama  
*Obitus*: 24 Iunii 1989; Tokium  
*Patria*: Iaponia  
*Nomen nativum*: 加藤 和枝
**Officium**

*Munus*: actor, cantor, jazz musician, Auctor textus musici, impresario, child actor  

**Familia**

*Coniunx*: Akira Kobayashi  

**Memoria**

*Laurae*: People's Honour Award, Japan Record Awards, Golden Arrow Award  

**Hibari Misora** (Iaponice 美空ひばり *Misora Hibari*, Isogo-ku 29 Maii, 1937 – Tocio 24 Iunii, 1989) fuit praemii victrix Iaponicaque enkae cantrix, artifex scaenica, et vivus civitatis thesaurus. Saepe inter maximas cantrices omnium temporum putatur, et prima Iaponica fuit quae Populare Honoris Praemium (国民栄誉賞) accepit, quod ad fabricam musicam notabili suo auxilio assignatum est. Hibari Misora inter omnes clarissimos artifices musicos est. Circiter 1200 cantus registraverat,? et 58 centena milia registrationes vendiderat. Post mortem, suorum registrationum rogatio magnopere auctus est, annoque 2001 ea plus quam octoginta centena milia registrationes vendiderat. Eius suprema vox, "Kawa no nagare no yō ni" (川の流れのように), saepe a multis artificibus symphoniacisque officium ad eam canitur, inter quos The Three Tenors, Teresa Teng, Mariachi Vargas de Tecalitlan, et Twelve Girls Band.

Bibliographia
-------------

* Takenaka Rō, *Kanpon Misora Hibari*. Tokyo: Chikuma Shobō, 2005. ISBN 4-480-42088-6

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis a die 27 Aprilis 2009 ad diem 4 Maii 2009.
Wikidata Riperium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°3′26″N 11°7′49″E  
*Numerus incolarum*: 2 468  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Burgus Mantuanus  

**Geographia**

*Superficies*: 14.15 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Magnacaballum, Burgus Francus, Plebs Coriani, Serravallis, Mulum, Hostilia  

**Tabula aut despectus**

Riperium: situsRiperium: situs
Riperium
**Riperium** (alia nomina: *Ripernium, Ripria*) (Italiane: *Revere*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Mantuana et in Ultrapado Mantuano historica ac geographica terra, situm. Incolae *Riperienses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Mantua
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ripenium** spectant. |

* Situs proprius

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Mantuana.Collocatio finium Municipii in Provincia Mantuana.
* Collocatio Agri Ultrapadani Mantuani in Provincia Mantuana.Collocatio Agri Ultrapadani Mantuani in Provincia Mantuana.
**Nummi Imperatorum Romanorum** vel **Imperii Romani**, sunt nummi in nomine civitatis Romanae eo tempore percussi quo ab imperatoribus regebatur. Sedecimo saeculo apud primos numismatistas a Caesare vel a Pompeio incipiebant, hodie vero doctrinam historicam de mutata republica vulgo acceptam sequentes, ab Augusto (27 a.C.n.). Nam nova ratio monetaria (sestertius ex orichalco, non iam ex argento etc.), quae usque ad tertium saeculum duravit, ab Augusto circa 23/20 a.C.n. instituta est. Nec tamen absurda erat divisio prior : etenim cum ductores exercituum nummos ex animo cudunt atque effigiem suam eis imponunt, tum monetam apparet in arbitrio senatus magistratuumque positam non iam esse. Itaque illi nummi nonnumquam "imperatorii" dicuntur quia in castris per bella civilia ab imperatoribus (id est victoribus ducibus) fiebant. Praecipua tamen causa cur illam divisionem assumpserint fuit incertissima adhuc chronologia triumvirum monetalium ; contra chronologia nummorum imperatorum facilius probabatur.

Nonnullae provinciae (Aegyptus, Asia, Syria) nummos sui generis, qui ad pondus drachmae exigebantur et Graecis litteris inscripti erant, etiam tempore imperatorum Romanorum retinuerunt ; simili modo coloniae et municipia in Thracia, Graecia, Asia aeneos nummos parvi pretii ad commercium locale destinatos percutere non desierunt : qui nummi, quamquam effigiem imperatoris Romani ex altero latere plerumque exhibent, tamen a nummis proprie Romanis separantur atque sive *provinciales* sive *Graeci imperiales* vulgo appellantur et seorsum recensentur.

Notae
-----

1. ↑  Quia Suetonium sequebantur ut Aeneas Vicus et Hubertus Goltzius.
2. ↑  Sic Adolphus Occo et nono decimo saeculo Henricus Cohen.

Bibliographia
-------------

* Henricus Cohen, *Description historique des monnaies frappées sous l'Empire romain*. 2a ed. 1880-1892
* Ricardus Duncan-Jones, *Money and Government in the Roman Empire*. Cantabrigiae, 1994 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Haroldus Mattingly, Eduardus A. Sydenham et al.: *The Roman Imperial Coinage*. 10 voll. in 13 partibus. Londinii, 1923–1994
* Adolphus Occo, *Impp. Romanorum numismata a Pompeio magno ad Heraclium ed. altera, multis nummorum millibus aucta*.. Augustae Vindelicorum : ad insigne pinus, 1601 Hic legere potes. Tertia editio 1625, post mortem auctoris.
* S. W. Stevenson, C. R. Smith, *A Dictionary of Roman Coins, Republican and Imperial*. Londinii Versio interretialis

Nexus interni
-------------

* Nummi rei publicae Romanae
* Nummi Romani provinciales
* Pecunia Romana
* Denarius
* Antoninianus
* Aureus
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

Wikidata Helena Schlein
Res apud Vicidata repertae:Helena Schlein: imagoHelena Schlein: imago
*Nativitas*: 4 Maii 1985; Luganum  
*Patria*: Italia, Civitates Foederatae Americae, Helvetia  
*Nomen nativum*: Elena Ethel Schlein
**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, Secretarius Factionis Democraticae  
*Munus*: politicus, blogger  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Democratica, Possible, Green Italy  

**Familia**

*Genitores*: Melvin Robert Schlein; Maria Paola Viviani Schlein  

**Helena Schlein**, saepe *Elly Schlein* sed praenominibus legalibus *Elena Ethel* (Sorengo in Helvetia die 4 Maii 1985 nata) est mulier politica Italica, Reipublicae Italicae deputata ab 2022 anno ac Factonis Democraticae dux a die 12 Martii 2023.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Misophonia** (ex Gr. μῖσος 'odium' et φωνή 'sonus' compositum) morbus est, qui systema neurophysiologicum hominis eo adducit, ut aegrotus sonis communis vitae paene neminem turbantibus, sicut manducandi et respirandi sonis, molestiam capiat saevoque furore conquassetur. Constat enim misophoniam, contra hyperacusin qui morbus aegrotum *omnes* circa cogit sonos odi, *paucorum* tantum et quidem gravium redeuntiumque sonorum taedium adferre. Quod "odium soni" non apud omnes gentes morbus esse statuitur.

Appellatio *misophoniae* usu recepta est ineunte saeculo MM, postquam eius indicia ab hyperacusi differre demonstratum est.

De indiciis
-----------

Misophonia est condicio neurophysiologica, cum cerebrum quibusdam sonis diurnis offenditur nec scit, utrum hominem currere an certare iubeat. Soni aegrotum vexantes saepissime graves ac recidivi sunt, sicut devorandi vel manducandi vel masticandi vel sorbillandi strepitus, poppysma, alterius hominis respiratio, screatus, horologii crepitus. Causa misophoniae ignota est, sed mutationes in cortice insulari cerni possunt, nam cortex insularis anterior alias partes cerebri incendit tamquam iussu illarum partium, quae ad memorias longas (*long-term memories*), timores aliosque animi motus pertinent. Homines misophonia laborantes in cerebro maiores habent copias myelini; quamquam incertum est, myelinum utrum causa an effectus misophoniae sit.

Notae
-----

1. ↑  Jastreboff & Jastreboff 2001.
2. ↑  Brout 2017.
3. ↑  Kumar & al. 2017.

Bibliographia
-------------

* Brout, Jennifer J. (2917) Misophonia for Parents. *Psychology Today* 18 Septembris.
* Bruxner, G. (2016) 'Mastication rage': a review of misophonia—an under-recognised symptom of psychiatric relevance? *Australasian Psychiatry* 24 (2): 195–197.
* Cavanna, Andrea E. (2014) What is misophonia and how can we treat it? *Expert Review of Neurotherapeutics* 14 (4): 357–359.
* Jastreboff, Margaret M. & Pawel J. Jastreboff (2001) Components of decreased sound tolerance : hyperacusis, misophonia, phonophobia. *ITHS Newsletter* 2 Iulii.
* Kumar, Sukhbinder; Tansley-Hancock, Olana; Sedley, William; Winston, Joel S.; Callaghan, Martina F.; Allen, Micah; Cope, Thomas E.; Gander, Phillip E.; Bamiou, Doris-Eva; Griffiths, Timothy D. (2017) The Brain Basis for Misophonia. *Current Biology* 27 (4): 527–533.
**Nunc Sancte nobis Spiritus** est hymnus liturgiae Catholicae. Sanctus Ambrosius (340-397) eum concinnavisse traditur. In liturgia, adhibetur ut hymnus proprius horae tertiae per totum annum. Huius hymni carminibus Spiritus Sanctus rogatur hominum corda suscipere eaque divino amore inflammare. Idcirco valde convenit tertiae diei horae, quod ea ipsa quidem hora Spiritus Sanctus in Pentecoste super Apostolos descendit.

Textus hymni
------------

Nunc Sancte nobis Spiritus,  

Unum Patri cum Filio,  

Dignare promptus ingeri  

Nostro refusus pectori.  

Os, lingua, mens, sensus, vigor  

Confessionem personent,  

Flammescat igne caritas,  

Accendat ardor proximos.  

Praesta, Pater piissime,  

Patrique compar Unice,  

Cum Spiritu Paraclito  

Regnans per omne saeculum.  

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
Cor viride in pittacio cursuali quodam Germanico anni 1994, quo circumiectarum praeservatio propagetur Anno 1937 ita peregrini in Thuringiam alliciebantur
***Germaniae cor viride*** (Theodisce: *Das grüne Herz Deutschlands*) epitheton Thuringiam ornans additum est terrae annis 1920. Verba ista usitata tritaque praeconiaria inveniebantur ad res periegeticas augendas. Nostris autem diebus periti in rebus migratoriis effata alia praeferunt imagine cordis viridis post annum 1990 resurrecta.

Causae effati
-------------

Attamen Thuringia iure epitheton tale portat: namque terra media in Germania sita est et eius tertia pars arboribus impletur. Insuper quarta pars Thuringiae zonae speciales naturales nominantur, quarum nomina officialia Theodisca haec: 

* Naturpark Südharz
* Naturpark Kyffhäuser
* Naturpark Eichsfeld-Hainich-Werratal
* Nationalpark Hainich
* Naturpark Thüringer Wald
* Biosphärenreservat Vessertal-Thüringer Wald
* Biosphärenreservat Rhön
* Naturpark Thüringer Schiefergebirge / Obere Saale

Liber quidam Augusti Trinius titulum cordis viridis quoque portat.

Nexus externi
-------------

* Epitheti historia
* Explicatio nominis
Conspectus in montes continuos in Viridario Nationali Banffensi Canadae.
**Montes continui** vel **montes perpetui,** vel fortasse **iugum montium,** est linearis montium vel collium series per terram altam extensa et plerumque orogenica. Tales series per varias rationes geologicas formantur, sed plurimae maximi momenti per tectonicam laminarum efficiuntur. Montes continui in multis massae planetariae rebus in systematibus solaribus inveniuntur, et proprietas plurimorum planetarum terrestrium fortasse etiam sunt.

Montes continui plerumque per terras altas vel
angustias montanas vallesque separantur. Montibus autem singulis intra eandem seriem non necessarie sunt eadem structura geologica vel petrologia. Fieri possunt variae formae et locorum situs orogenici, exempli gratia, defectiones impetus, massae levatae, montes rugosi, et collocationes terrestres volcanicae, quae varia genera saxorum efficiunt.

Maiores montes continui
-----------------------

Lithographum montes continuos Tatras Altas in Slovacia et Polonia monstrat. Pictura a Carolo Kořistka in libro Augusti Henrici Petermann anno 1865 edito.
Plurimae montes continui geologice iuvenes in terrestri telluris superficie in Circulo Ignis Pacifico aut Zona Alpida (Zona Orogenica Alpina-Himalaiana) implicantur. Circulus Ignis Pacificus Andes Americae Australis comprehendit, per Cordilleram Americae Septentrionalis secundum oram occidentalem Civitatum Foederatarum Canadaeque et montes continui Aleutianos, ac per Camsatcam, Iaponiam, Taivaniam, Philippinas, et Papuam Novam Guineam, ad orientem et australem usque ad Novam Zelandiam extenditur. Andes sunt 7000 chliometra longae, longissimum telluris systema montanum saepe appellatae. Altissimi autem montes continui in tellure sunt Himalaia.

Nexus interni
-------------

Iugum oceanicum est longissima montium continuorum series terrestris.
* Alpes
* Atlas
* Carpates
* Cordillera Americana
* Geomorphologia
* Montes Appalachiani
* Orologia
* Pyrenaei
* Montes Nebulosi
* Montes Saxosi

Notae
-----

1. ↑  Horatius, *Epistulae,* 16: 5.
2. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary,* ed. tertia (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 599, s.v. "mountain chain."
3. ↑  Vide disputationem.
4. ↑  *Definition of mountain system*.. *Mindat.org* (Hudson Institute of Mineralogy) .
5. ↑  Rosenberg, Matt. "Pacific Ring of Fire". About.com .
6. ↑  Thorpe, Edgar (2012). *The Pearson General Knowledge Manual*. Pearson Education India. p. A-36 .

Bibliographia
-------------

* Brooks, Maurice. 1967. *The life of the mountains.* Novi Eboraci: McGraw-Hill.
* Burga, Conradin, Frank Klötzli, et Georg Grabherr, eds. 2004. *Gebirge der Erde: Landschaft, Klima, Pflanzenwelt.* Stutgardiae: Ulmer. ISBN 3-8001-4165-5.
* Morris, Neil, 1997. *Mountain ranges.* Illustr. Vanessa Card. Austinopoli Texiae: Raintree Steck-Vaughn. ISBN 0817243399.
* Schaer, Jean-Pail, et John Rodgers, eds. 1987. *The Anatomy of mountain ranges.* Princetoniae Novae Caesareae: Princeton University Press. ISBN 0691084521.
* Wuerthner, George. 1988. *Alaska's mountain ranges.* Helenae Montanae: American Geographic Publishing. ISBN 0938314580.
Wikidata Guntherus Grass
Res apud Vicidata repertae:Guntherus Grass: imagoGuntherus Grass: imagoGuntherus Grass: subscriptioGuntherus Grass: subscriptio
*Nativitas*: 16 Octobris 1927; Urbs Libera Gedania, Gedanum  
*Obitus*: 13 Aprilis 2015; Lubeca  
*Patria*: Imperium Germanicum, Urbs Libera Gedania, Germania  
*Nomen nativum*: Günter Wilhelm Grass
**Officium**

*Munus*: Auctor textus musici, scriptor scaenicus, poëta, Sculptor, mythistoricus, scriptor scaenicus, essayist, autobiographus, pictor, graphic artist, Ministrantes, Pictor librorum, scriptor, printmaker, photographus, Artifex, librettist  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Anna Schwarz, Ute Grass, Anna Grass  
*Proles*: Helene Grass  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Praemium Georgio Büchner dicatum, Hermann Kesten Prize, Princess of Asturias Literary Prize, Hans Fallada Prize, Samuel-Bogumil-Linde prize, Fontane-Preis, Ernst-Toller-Preis, Literature Award of the Bavarian Academy of the Fine Arts, Honorary doctor of the Free University of Berlin, honorary doctor of Harvard University, Honorary doctor of the University of Gdańsk, Carl-von-Ossietzky-Medaille, Thomas Mann Prize, honorary doctorate, honorary doctor of the Adam Mickiewicz University in Poznań, honorary doctor of the University of Lübeck, honorary citizen of Gdańsk, Deutscher Kritikerpreis, Theodor Heuss Award, Fellow of the Royal Society of Literature, Pipe Smoker of the Year, H.C. Andersen Award, Grinzane Cavour Prize, Medaille für Kunst und Wissenschaft (Hamburg), Q105870591, Eckart Witzigmann Prize  
*Sepultura*: Village church Behlendorf  

**Guntherus Grass** (natus *Günter Wilhelm Grass* Gedani in urbe libera sub cura ac tutela Confoederationis Nationum, nunc ad Poloniam pertinente, die 16 Octobris 1927; Lubecae mortuus die 13 Aprilis 2015) fuit scriptor mythistoriarum, poeta, scriptor scaenicus, delineator, artifex graphicus, et sculptor Germanicus more realismi magici.

Vita
----

Guntherus Grass anno 2010 (*Blaues Sofa*).
Stephanus Heym et Guntherus Grass anno 1982 picti.
Ab anno 1945, Germaniam Occidentalem habitabat. Alumnus fuit academiarum artium Dusseldorpensis et Berolinensis. Iam primo suo opere, videlicet mythistoria *Die Blechtrommel* ("Tympanum stanneum"), innotuit.

Anno 1965, Praemium Georgio Büchner dicatum accepit, anno 1993 socius hororis? Regalis Societatis Litteratum electus est, annoque 1999 Praemio Nobeliano Litteraturae atque Praemio principum Asturiarum de litteris laureatus est.

Notae
-----

1. ↑  "German author Guenter Grass dies," BBC News, 13 Aprilis 2015.

Bibliographia
-------------

* Steele, Jonathan. 2015. "Günter Grass obituary," *The Guardian,* 13 Aprilis 2015.

Nexus interni
-------------

* Coriolanus in litteris et artibus
* Aribert Reimann
* Litterae Theodiscae

Nexus externi
-------------

* "Günter Grass confessus,"] www.radiobremen.de (Radio Bremen, mensibus Iulio et Augusto 2006)
* De Gunterio Grass apud *Perlentaucher.de: Das Kulturmagazin* **(Theodisce)**
**Ludovicus**, vulgo *Louis* **Saulnier**, qui Londinii annis 1910 floruit, fuit coquus. Discipulus Augusti Escoffier, apud deversorium Ritz artem culinariam didicit. Die 27 Aprilis 1912 una cum Escoffier et Thoma Gringoire(fr) aliisque paucis, "ligam ganeonum" (*Ligue des gourmands*) condidit. Anno circa 1914 subpraefectus coquinae apud deversorium *Piccadilly* in eadem urbe merebat; Nathaniel Newnham-Davis eum verbis *a rising star* ("sidus oriens") propter opus coquinarium admirabile laudavit. Saulnier et Gringoire recensionem compendiosam libri Escoffier *Le Guide culinaire* eodem anno divulgaverunt sub titulo *Le Répertoire de la cuisine*.

Scripta
-------

* Th. Gringoire(fr)(Victor Thomas), Louis Saulnier, *Le Répertoire de la cuisine*. 1914; 3a ed. Londinii: Allard, 1923 Textus 3ae editionis apud Gallica

Notae
-----

1. ↑  "Auguste Escoffier et la défense de la cuisine française"

Bibliographia
-------------

* Nathaniel Newnham-Davis, *The Gourmet's Guide to London* (Londinii: Grant Richards, 1914) p. 329

Nexus externi
-------------

* "Louis Saulnier" apud *1000 Cookbooks*