recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Lotharius Bisky
**Lotharius** (Theod.: *Lothar*) **Bisky** (natus 17 Augusti 1941 oppido Zollbrück Pomerania; mortuus 13 Augusti 2013) vir publicus Germaniae et sodalis Sinistrae factionis fuit.

Iuventus et Munus
-----------------

Anno 1947 familia e Pommerania fugere coacta est. Cum patre opifice adiutore in Slesvico et Holsatia magna inopia fugitivus vivit. Cum in Re publica Democratica Germanica (RDG) vitam meliorem fore sperabat, Bisky XVIII annos natus eo transmigravit. Anno 1961 ibi maturitatem adeptus studium philosophiae Berolini coepit et ab anno 1963 Lipsiae litteris culturalibus studebat. Anno 1966 diploma accepit et tum ad annum 1980 in Instituto Explorationis Iuvenum laboravit. Anno 1969 doctor promotus est. Ab anno 1980 professor ad Academiam ad Societatem Explorandam Consilii Magni factionis SED vocatus est. Anno 1986 professor ad Academiam Pelliculorum et Televisionis vocatus est.

Familia
-------

Bisky maritus est atque tres filios habet.

Cursus honorum
--------------

Bisky ab anno 1963 sodalis factionis SED fuit. Anno 1989 in praesidium huius factionis, quae post eversionem dictaturae communistarum nunc Factio Democratici Socialismi nominata est, electus est et ad annum 1991 mansit. Mensibus Martii ad usque Octobris 1990 Bisky legatus Camerae Popularis liberae electae RDG fuit. Annis 1990 - 2005 legatus senatus terrae Brandenburgi fuit. Annis 1993 - 2000 et 2003 - 2007 praeses Factio Democratici Socialismi fuit. Anno 2005 legatus Dietae Foederalis Germaniae electus, sed candidatus praesidis vicarii parlamenti non probatus est. 16 Iunii 2007 Bisky praeses novae factionis Sinistrae factus est. 7 Iunii 2009 Bisky legatus Parlamenti Europaei electus est et se e Dieta Foederali recessit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lotharius Bisky** spectant. |

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina fractionis Sinistrae Dietae Foederalis Germaniae

Ductores Factionis sinistrae Europaeae et Sinistrae unitariae Europaeae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Factio sinistrae Europaeae | Faustus Bertinotti • Lotharius Bisky • Petrus Laurent |
| SUE–SVN (grexparlamentarius) | Giorgio Amendola • Guido Fanti • Ioannes Cervetti • Renatus Aemilius Piquet • Alexander Alabanus • Ioachimus Miranda • Aloysius Albertus Colajanni • Ildefonsus Iosephus Puerta • Franciscus Wurtz • Lotharius Bisky • Gabriela Zimmer |

*Ductores factionum Europaei* |
|  |


Praesides Factionis Sinistrae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insignum Sinistrae |
| Lotharius Bisky et Anscharius Lafontaine |Gesina Lötzsch et Nicolaus Ernst |Nicolaus Ernst (solus) |Catharina Kipping et Bernhardus Riexinger |
|  |
**Titus Quinctius Flamininus** (natus circa annum 170 a.C.n. mortuus post annum 120 a.C.n.) senator Romanus erat qui consulatum anno 123 a.C.n. gessit.

Gens
----

Pater eius Titus Quinctius Flamininus consul anni 150 a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Quinctius anno 126 a.C.n. praetor provinciam Siciliam administravit atque anno 123 una cum Quinto Caecilio Metello Balearico consul erat. Quid de Gaio Sempronio Graccho sensisset, ignotum est. Fuit orator bonus, sed illiteratus, ut Cicero tradidit.

Cum in Sicilia versaretur eruptio ignifera marina aquam in ingentem altitudinem proiecit ac diu sustinuit ː de ea re a multis conspecta Flamininus ad senatum rettulit qui piaculis deos et infernos et marinos placare decrevit.

Bibliographia
-------------

* Petrus C. Nadig, "[I 16] Q. Flamininus, T." in *Der Neue Pauly* vol. 10 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01480-0) col. 711.

Notae
-----

1. ↑  Eutropius, *Breviarium ab urbe condita* IV 21
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 28; 74
3. ↑  Strabo, *Geographica* VI.9.11 e Posidonii testimonio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Cassius Longinus et Gaius Sextius Calvinus**  |  **Consul** 123 a.C.n.cumQuinto Caecilio Metello Balearico | Successores: **Gnaeus Domitius Ahenobarbus et Gaius Fannius Strabo**  |
**Titus Iunius Montanus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Praenomen patris Gaius, tribus Aniensis, patria Alexandria Troas erat.

Conviva Neronis
---------------

Iuvenalis quarta Satyra de eo, qui domo Neronis imperatoris saepe conviviis interfuit, scripsit:   

*" ... noverat ille*
luxuriam imperii veterem noctesque Neronis  

iam medias aliamque famem, cum pulmo Falerno  

arderet. Nulli maior fuit usus edendi  

tempestate mea: Circeis nata forent an  

Lucrinum ad saxum Rutupinoue edita fundo  

ostrea callebat primo deprendere morsu,  

et semel aspecti litus dicebat echini."*[1]*

Cursus Honorum
--------------

Iunius III vir aere argento auro flando feriundo, tribunus militum Legionis V Macedonicae, tum quaestor Bithyniam et Pontum provinciam administravit, deinde tribunus plebis et tum praetori erat, praeterea sodalis Titius fuit. Tum proconsul Siciliae provinciae factus est, denique anno 81 mensibus Maii et Iunii consul suffectus erat[2].

Notae
-----

1. ↑  Iuvenalis, Satyrae IV 137-144
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 68
**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Ordo : Fabales   
Familia : Fabaceae   
Subfamilia : Mimosoideae   
Tribus : Mimoseae   
Genus : *Neptunia*   
Species : ***N. dimorphantha***   
*Neptunia dimorphantha*   
Domin  
Synonyma
\**Neptunia dimorphantha* var. *clementii* Domin
* *Neptunia dimorphantha* var. *dimorphantha* Domin

***Neptunia dimorphantha*** est serpens planta perennis familiae Fabacearum, in Australia endemica. Flores flavos inter Iulium et Novembrem producit.

Species primum rite descripta est a Carolo Domin botanista? Cechico anno 1930 in *Bibliotheca Botanica,* in opere qui conlectionem ex Terra Reginae explicavit.

Notae
-----

1. ↑  "*Neptunia dimorphantha* Domin". *PlantNET - New South Wales Flora Online*. Royal Botanic Gardens & Domain Trust, Sydney Australia
2. ↑  "*Neptunia dimorphantha*". *Australian Plant Name Index (APNI), IBIS database*. Centre for Plant Biodiversity Research, Australian Government, Canberra

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Neptunia dimorphantha"** apud **Vicispecies**. |
**Titus Pomponius Proculus Vitrasius Pollio** (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus patricius secundo saeculo fuit. Fuit filius Titi Vitrasii Pollionis, consulis suffecti circa annum 137. Ipse fuit maritus Anniae Fundaniae Faustinae, quae filia fuit Marci Annii Libonis, consul anni 128 et avunculus Marci Aurelii imperatoris. Cursum honorem post magistratus humiliores quaestor candidatus principis iniit, tum erat praetor, consul suffectus circa annum 150, circa annos 156-159 legatus Augusti pro praetore Moesiae Inferioris, tum Marco Aurelio et Lucio Vero regnantibus legatus Augustorum pro praetore Hispaniae Citerioris, circa annum 167/168 proconsul Asiae. Comes fuit Augustorum Marci Aurelii, Lucii Veri, Commodi in expeditionibus Germanicis et donis milititariis ornatus est. Anno 176 consul II ordinarius creatus est.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/2, c. 265-266

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Calpurnius Piso et Publius Salvius Iulianus**  |  **Consul** 176cumMarcus Flavius Aper | Successores: **Lucius Aurelius Commodus Caesar et Marcus Peducaeus Plautius Quintillus**  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**SGLT2** est abbreviatura proteini 2 transportationis natrii glucosique. Functio SGLT2 in renibus reabsorptio glucosi est. Genum SGLT2 humani vocatur *SLC5A2*. Inhibitores SGLT2 (gliflozini) ad diabetem mellitum typi 2 tractandum praescribuntur. 

Medicamenti inhibitores SGLT2 nominatur gliflozini.

Natura genetica
---------------

Genum SGLT2 humani vocatur *SLC5A2* et in chromosomate 16 humano (p11.2) invenitur. Geni mutationes cum glucosuria renale familiari (abbreviatura internationalis: *FRG*) sociatae sint.

Notae
-----

1. ↑  Wells RG, Mohandas TK, Hediger MA (Sep 1993). "Localization of the Na+/glucose cotransporter gene SGLT2 to human chromosome 16 close to the centromere". *Genomics* **17** (3): 787–9
2. ↑  Calado J, Loeffler J, Sakallioglu O, Gok F, Lhotta K, Barata J, Rueff J (Mar 2006). "Familial renal glucosuria: SLC5A2 mutation analysis and evidence of salt-wasting". *Kidney International* **69** (5): 852–5

Nexus interni
-------------

* Diabetes mellitus
Curia Collegii, unum ex aedificiis universitatis.
**Universitas Gonzagae** est universitas privata et Catholica(en) Spocani in civitate Vasingtonia sita. Anno 1887 a Societate Iesu condita, una ex viginti octo institutionum Societatis Collegiorum et Universitatum Iesuitarum(en) est. Ex Aloisio Gonzaga, sancto iuveni Iesuito, appellatur. Campo sunt 105 aedificia in 131 agris (53 ha) gramineis iuxta Flumen Spocanense inter villas urbanas dimidium mille passuum (0.8 km) a media urbe sito.

Universitas a Iosepho Cataldo(en), sacerdote et missionario in Italia nato, condita est. Scholam Catholicam Indis Americanis loci quibus profuit dicatam constituit, Iacobo Rebmann primo rectore.

Universitas gradus baccalaureatos, magistrales, et doctorales in septem collegiis concedit: Collegium Artium et Scientiarum, Schola Administrationis Negotiorum, Schola Educationis, Schola Artis Ingeniariae et Scientiae Adhibitae, Schola Iurisprudentiae, Schola Nosocomorum et Physiologiae Humanae, et Schola Studiorum Professionalium.

Universitatis sententia est "Ad maiorem Dei gloriam."

Campus
------

Campus Gonzaganus in 105 aedificiis in 131 agris sitis consistit. Universitati sunt duae bibliothecae magnae: Bibliotheca Centri Foleyani, anno 1992 aperta, est principalis universitatis bibliotheca, ac Bibliotheca Iurisprudentiae Chastekiana, anno 2000 constructa, Scholae Iurisprudentiae praecipue prodit. Aedificium Scholae Educationis Rosaueranae anno 1994 confectum est.

Universitati sunt multa artis opera unica, quorum multa historicis religionis personis hominibusque Catholicis magni momenti dedita sunt. Inter notabilissima sunt statua sanctorum Ignatii, Iosephi, Aloisii, ac Bing Crosby alumni. Centrum et Museum Artis Jundtianum, anno 1995 conditum, varia artis opera ex aevis variis curat. Turres Ecclesiae Sancti Aloisii sunt una ex gloriis regionis Spocanensis.

Panorama 360° in campo Universitatis Gonzagae, vespere mense Augusto visum.

Notae
-----

1. ↑  "History of Gonzaga University". Gonzaga University .
2. ↑  At a Glance - GU Facts & Figures. "At a Glance - GU Facts & Figures". Gonzaga.edu .
3. 1 2 3 4  Gonzaga University: Graduate Programs. "Gonzaga University: Graduate Programs". Gonzaga.edu .

Nexus externi
-------------

* Situs proprius universitatis, www.gonzaga.edu
* Situs proprius partis athleticarum, gozags.collegesports.com
**Universitas Duacensis** sive frequentius nuncupata **Academia Duacensis**, (Francogallice: *Université de Douai*) est vetus universitas studiorum abolita anno 1795 Duaci in Francogallia sita.

Brevis conspectus historicus
----------------------------

Vetus Universitas studiorom Duacensis condita est paulo postquam comitatus Flandriae factus est pars Imperii tunc temporis sub dicione Hispanorum.

Confirmata est bullâ papali anno 1559 data et ianuas suas prima vice aperuit studentibus anno 1562.

Ab initio quinque Facultates habuit.

Anno 1688, Ludovico XIV victore, denuo sub dicionem Francogallorum commissa est.

Numerabantur octo collegia, duodeviginti Refugia abbatiarum, viginti duo seminaria, quae omnia pro sua virili parte sive artibus, theologiae, ambobus iuribus, medicinae dicabantur.

Fama Universitatis Duacensis rapide crevit et ad se valuit attrahere multos optimos professores nec non studentes natione Francogallos, Belgas, Anglos, Scotos, Hibernos.

Anno 1744, Academia Duacensis, quae docebat tunc 1705 alumnos, secundum locum inter universitates tenebat in regno.

Vetus descriptio topographica cum nominibus variorum collegiorum Academiae Duacensis
------------------------------------------------------------------------------------

Amplissimae urbis et florentissimae universitatis duacensis in Belgica topographica descriptio :

* schola publica universitatis
* collegium regium
* collegium ordinis praedicatorum
* collegium aquicinctinum
* collegium anglorum
* collegium vedastinum
* collegium mottanum
* seminarium henninianum
* seminarium provinciale episcoporum
* seminarium S. Andreae
* seminarium moulartianum.

Nexus interni
-------------

* Universitas Insulensis

Notae
-----

1. ↑  Amplissimae urbis et florentissimae universitatis duacensis in Belgica topographica descriptio, M. Le Bourgeois, 1627

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitas Insulensis** spectant. |
Wikidata Universitas Foederalis Baltica Kantiana
Res apud Vicidata repertae:
universitas, editrix aperta  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°43′29″N 20°31′41″E  
*Situs*: Kaliningradum
**Rectio**

*Nomen officiale*: Балтийский федеральный университет имени Иммануила Канта, Калининградский государственный педагогический институт, Калининградский государственный университет, Российский государственный университет имени Иммануила Канта, Калінінградскі дзяржаўны педагагічны інстытут, Калінінградскі дзяржаўны ўніверсітэт, Расійскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Імануіла Канта, Балтыйскі федэральны ўніверсітэт імя Імануіла Канта;   
Situs interretialis  
*Praetorium*: Kaliningradum;
**Origo**

*Inceptio*: 1947  

Aedificium universitatis.
**Universitas Foederalis Baltica Kantiana** (Russice Балтийский федеральный университет имени Иммануила Канта, tr. *Baltijskij federal'nyj universitet imeni Immanuila Kanta*) est universitas studiorum publica, Kaliningradi in Russia sita.

Historia
--------

Anno 1947 conditum est Institutum Publicum Paedagogicum Kaliningradense (Калининградский государственный педагогический институт) origine Universitatis Albertinae Regiomontii, quod anno 1966 factum est Universitas Publica Kaliningradensis (Калининградский государственный университет). Universitas illa anno 2005 renominata est Universitas Publica Russica Kantiana (Российский государственный университет имени Иммануила Канта), quae anno 2011 statum universitatis foederalis et nomen suum hodiernum accepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitatem Foederalem Balticam Kantianam** spectant. |

* Situs interretialis officialis Universitatis Foederalis Balticae Kantianae
Wikidata Fridericus Balart
Res apud Vicidata repertae:Fridericus Balart: imagoFridericus Balart: imagoFridericus Balart: subscriptioFridericus Balart: subscriptio
*Nativitas*: 1831; Pliego  
*Obitus*: 1905; Matritum  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Congress of Deputies  
*Munus*: poëta, diurnarius, politicus, criticus litterarum  

**Memoria**

*Sepultura*: Sacramental de San Lorenzo y San José cemetery  

**Fridericus** vulgo *Federico* **Balart Elgueta** (natus Pliego in Murciano die 22 Octobris 1831, obiit die 11 Aprilis 1831 Matriti), fuit diurnarius, scriptor, litterarum studiosus, poeta et politicus homo  Hispanicus. Balart Regiae Academiae Hispanicae sodalis fuit accurate in eam anno 1905 cooptatus est, sed cathedram numquam adiit, quia paulo post mortuus est. Pseudonyma *Nadie* sive *Un aficionado* sive *Cualquiera* habuit.

Vita
----

Aetate annorum undeviginti in Hispaniae caput venerat ut iurisprudentiae studeret. Anno 1870 in Ministerio de rebus internis secretarius secundus nominatus est, postea Consiliarius publicus fuit: annis inter 1870 et 1870 senator vicarius urbis Motril (in Provincia Granatina) fuit et annis inter 1872 et 1873 senator Provinciae Castaliae. Etiam actuarius in Mensa argentaria Hispanica necnon censor in theatro fuit. 

Anno 1861 primum de litteris et arte in periodico "El Globo" scripserat , postea foliis "La democracia" symbolas suas attulit. In principio implacabilis et infalmmatus in temporis cursu mystica Christiana attactus est. 
Rector *Theatri Hispanici* Matritensis poesi molli in uxoris Lolae Anza mortem praecocem exarata homines multos movit (»Dolores«, editio altera Matriti 1895). Etiam tomus praetitulatus »Horizontes« editionibus pluribus gaudebat. Scriptum autem »El prosaismoen el arte« (1895) testimonium dat de fundamentis aestheticis.

Opera
-----

* *Sus mejores versos: Dolores; Horizontes*. Matriti, s. n. 1912.
* *Dolores*, ed. Palmar Álvarez Blanco, Dueñas (Palencia): Simancas, 2003.

Nexus externi
-------------

* Scaturigo Vicifontis
* Vita in paginis Murciani officialibus
* Franciscus Balart in *Memorias Íntimas* Eusebii Blasco
* De eius cursu honorum politico
**Neratius Cerealis** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quarti fuit.

Familia
-------

Soror eius Galla erat, quae Flavio Iulio Constantio fratri e patre Constantini I imperatoris nupsit, frater Vulcacius Rufinus praefectus praetorio. Ceralis filium habuit nomine Neratii Scopii. Hieronymus Doctor Ecclesiae responsam viduae iuvenis rettulit, quam aetate provectus in matrimonium ducere voluit: Siquando nupturam, se maritum, non hereditatem electuram.

Munus
-----

Possidebat *balnea Neratii Cerealis* Romae in Colle Esquilino inter hodiernam basilicam Sanctam Mariam Maiorem atque basilicam Iunii Annii Bassi.

Cursus honorum
--------------

Anno 328 Neratius praefectus annonae fuit. Anno 351 inter iudices erat, qui Photinum episcopum haeresiae damnaverunt. Anno 352 a Constantio II praefectus urbi Romae factus est, postquam hic urbem a Magnentio usurpatore recepit. Eo tempore Constantio in Foro Romano statuam erexit (*Restitutori urbis Romae adque orbis, et extinctori pestiferae tyrannidis*), cuius basis adhuc exstat. Anno 358 consul factus est una cum Censorio Datiano.

Notae
-----

1. ↑  Hieronymus, ep. 127
2. ↑  Codex Theodosianus XIV 24,1
3. ↑  Epiphanius, Panarion sive Contra haereses 71
4. ↑  CIL VI 1158

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus IX et Flavius Claudius Iulianus Caesar II**  |  **Consul** 358cumCensorio Datiano | Successores: **Flavius Eusebius et Flavius Hypatius**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Saba

**Saba** (indecl.; Hebraice שבא ) est regio seu regnum in Biblia referta. Inde venit ad regem Salomonem visitandum regina Saba (ita sine nomine commemorata) eique obtulit aromata aurumque. Inde a regibus quibusdam dona venerint; inde mercatores attulerint rursus aurum et turem.

Nomen "Saba" in libro Genesi in genealogia filiorum Noë multoties reperitur. Saba fuit et filius Chus filii Cham, et filius Sabathaca nepotis Cham. Quidam enim Saba, reginae illius patriam, in regionibus Sudania et Aethiopia collocant (ubi iuxta urbes quasdam nomine "Saba" et "Sabae" elephantes tempore Strabonis reperti sunt).

Rursus autem Saba inter filios Iectan enumeratur e stirpe Sem. Regionem enim Saba eruditi hodierni permulti in Arabia meridionali collocant idemque ac Sabaeam regnum statuunt (a quo tus et myrrha Romanis venundatae sunt). Ex eodem regno mercatura aromatum ad Mesopotamiam et Syriam saeculo VIII a.C.n. iam ante compositionem librorum Biblicorum Ezechielis et Regum, inceperat.

Notae
-----

1. ↑  Liber I Regum ch. 10; Liber II Chronicorum ch. 9
2. ↑  Liber Psalmorum 72.10
3. ↑  Prophetia Ezechielis 27.22, cf. 38.13
4. ↑  Liber Psalmorum 72.15; Liber Isaiae 60.6
5. ↑  Liber Ieremiae 6.20
6. ↑  Liber Genesis 10.7
7. ↑  Strabo, *Geographica* 16.4.10
8. ↑  Liber Genesis 10.28
| *Sancta Philomena* |
| --- |
|  |
| Virgo et Martyr |
| Attributa | ancora, corolla floribus rubris et albis serta |
|  Index Sanctorum |

**Philomena** fuit martyr Romana et virgo. Anno 1802 sepulchrum in catacumba Priscilliana apud Romam inventum est, tribus tegulis clausum, in quibus picta sunt vocabula "*LVMENA PAXTE CUMFI*". Haec reordinari potuerunt ut "*Pax tecum Filumena*" legeretur. Intra sepulchrum inventa sunt ossa puellae adulescentis, aevi circiter 15 annorum, cum ampulla sanguinem continenti, quae, illis diebus, indicium martyrii habebatur. Haec reliquiae ecclesiae paroeciali apud Munianum prope Neapolim donatae sunt, ubi in scrinio positae sunt. Mox fama de mirabilibus et gratiis per intercessionem Philomenae obtentis late per Italiam increbescebat, adiuvante visione cuidam nonnae revelata, quae autumavit, inter alia, nomen Sanctae Latine significare "Filiam Luminis", quamvis re vera nomen est Graecum, "Amandam" significans. Quo facto, cultus Sanctae latius vulgatus est.

Duae causae aliae cultum Philomenae foverunt: tum constans laus a Ioanne Vianney (Curato Arsensi) ei data, tum recuperatio subita in 1835 e morbo gravissimo Paulinae Jaricot conditricis Societatis ad Fidem Propagandam apud scrinium Philomenae. Propterea suasum est Papae Gregorio XVI cultum publicum Philomenae mandare in compluribus dioecesibus Italicis, Roma non exclusa. In 1855 Papa Pius IX iussit propriam Missam et proprium Officium componi.

Scholastae tamen non erant contenti, cum, ut asseruerunt, indicia archaeologica suggerent ossa inventa non esse ea pristinae sepulturae pertinentia, et tegulas intente reordinatas esse. Non poterat ergo sciri utrum ossa essent martyris Philomenae nomine annon. Iccirco in 1960 Sancta Sedes cultum Philomenae diremit et missa officiumque propria e Kalendario excisit. Nichilominus scrinium apud Munianum hodie manet. Et multi Christiani Sanctam Philomenam adhuc venerantur.

Nota
----

1. ↑  "Oxford Dictionary of Saints a Donaldo Attwater recensus"
**Circulus terrae** vel **circulus provincialis** (Germanice: *Landkreis*) est regio administrativa in Germania.

Hoc genus pagi magnitudine est inter civitates foederatas (*Länder*) et communia (*Gemeinden*). Pagus quandam terram continet, et plura communia. Caput pagi municipium Germane *Kreisstadt* appellatur. E contrario, magnae urbes circulo carentes municipia circulo carentia, "circuli urbani" (*Stadtkreise*), appellantur. Unuscumque circulus proprias litteras habet in notis autocinetorum: Berolinum litteram B habet, Stuttgartum S, Ludoviciburgum LB, etc.

Etymologia et fons
------------------

Germanice, circulus *Kreis* appellatur; quapropter *Landkreis* dicitur "circulus terrae." Verbum *circuli* territorium designans in Instrumentum Pacis Osnabrugensis et Instrumentum Pacis Monasteriensis inveniri potest.

Nexus interni
-------------

* Circulus (iurisdictio)
* Municipium
* Pagorum Germanorum index notarum autocinetorum
* Pagus
* Castellania

Nota
----

1. ↑  EPISTULA LEONINA XI
***Ongka's Big Moka: The Kawelka of Papua New Guinea*** ('Magnae epulae Ongkanae: Kawelka Papuae Novae Guineae') est pellicula documentaria (1976), pars seriei *Disappearing World* a Granada Television factae, quae a 1969 ad 1993 duravit.

Prospectus
----------

Ongka, homo magnus gentis Kawelkae Novae Guineae, in pellicula permutationem *moka* intendens et praeparans conspicitur. Pellicula eius conatus cognoscit ad coacervandos multos sues aliasque res pretiosas ut per ritus epulationis alii tribui offerret. Consilium epularum exstructarum statum extollere est, cum gloria famaque pro tribu et pro se amplificata. Ongka epulis utitur ad extollendum suum statum hominis magni suae tribus. Pellicula manifeste monstrat pollentiam esse elementa contentionis per *moka* data tempusque decretum, et---quamquam epulas numquam pelliculaverunt---in ritu ipso, cum participes prisca et magnifica terrarum altarum ornamenta gerere solent. Exstruere epulas quem donum dat paene conficere potest, sed gloria beneficiorum politicorum et socialium hoc superare possunt. 

*Moka* in cultura usitata fuit permutatio suum. Homo magnus praeconem conducit ut ordinem porcorum perlustret, prae quoque morans, laudationes clamitans, stirpem adeo commemorans. Haec scaena est una ex optimis pelliculae scaenis, cum imaginibus funeris vicini hominis magni et responsi eius tribus morti et eius causarum probabilium. Pellicula etiam monstrat hodiernas res pretiosas etiam partes permutationis *moka* factas esse.

Epulis in pellicula praedicta tardantibus, fabricatores pelliculae discesserant antequam *moka* factum est. Res, cum ad extremum re vera fieret, sescentos sues, $10,000 dollaria Australiana, duodecim casuarios, octo boves, birotam automariam, et parvum autocinetum onerarium vehementius dixit. Ongka ipse, in oratione per *moka* habita, gloriose dicit, "Cum has res tibi darem, vici. Tanto dato, te stravi."

Huic pelliculae opera saepe dantur per cursus anthropologicos in collegiis et universitatibus offertos ob praeclarum oeconomiae in donis conditae documentum et ob exemplum personae hominum magnorum.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "Now that I have given you these things, I have won. I have knocked you down by giving so much."

Nexus externi
-------------

* De hac pellicula in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Nepomucum
Res apud Vicidata repertae:Nepomucum: insigneNepomucum: insigne
*Civitas*: Cechia  
*Locus*: 49°29′11″N 13°34′56″E  
*Numerus incolarum*: 3 560  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Nepomuk
**Gestio**

*Procuratio superior*: Plzeň-South District, Q89342811  

**Geographia**

*Superficies*: 12.782165 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Dvorec, Nepomuk  
*Territoria finitima*: Kozlovice, Mileč, Klášter, Neurazy, Prádlo, Vrčeň, Žinkovy, Třebčice, Tojice  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Dalmasium, Anykščiai, Hukvaldy, Kemnath, Krupina, Ruremonda, Wisła  

**Nepomucum** (Bohemice *Nepomuk*) est urbs Cechiae 3.780 incolarum (anno 2011), in Cechia occidentali et in Circulo Pilsnensi sita. Orbe nota est Sancti Ioannis Nepomuceni patria, Bohemice *Jan Nepomucký / Jan z Pomuku*). Incolae *Nepomucenses* appellantur.

Notae
-----

1. ↑  www.cistercensi.info
2. ↑  www.zedler-lexikon.de/

Pinacotheca
-----------

* Ecclesia Sancti Ioannis NepomuceniEcclesia Sancti Ioannis Nepomuceni

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°29′11″N 13°34′56″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nepomucum** spectant. |

* Proprius municipii situs interretialis **(Bohemice, Anglice, Germanice)**
Wikidata Onești
Res apud Vicidata repertae:Onești: insigneOnești: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°15′0″N 26°46′0″E  
*Numerus incolarum*: 34 005  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Onești
**Gestio**

*Praefectus*: Victor-Laurențiu Neghină  
*Procuratio superior*: Bacău  

**Geographia**

*Superficies*: 90.17±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Skien, Eysines, Pistorium, Strășeni  

**Tabula aut despectus**

Onești: situsOnești: situs

  

Onești bibliotheca
Situs urbis Onești in circulo Bacău
**Onești** est Romaniae oppidum in circulo Bacău sita. Ad oppidum etiam vici Onești, Borzești et Slobozia pertinent.

Historia
--------

Urbs die 14 Decembris 1458 condita est et nomen proprium a filia Stephani Magni principis Moldaviae cepit. Anno 1956 commune honorem oppidi adeptum est. Anno 1965, postquam Georgius Gheorghiu-Dej dux communistarum mortuus est, Onești eius nomen accepit, sed ab anno 1996 nomen pristinum fert.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 39.172 homines vixerunt, inter eos 35.368 Dacoromani, 55 Zingari atque 252 Hungari vixerunt. De 3.413 cives ignoti originis erant.

Cives noti
----------

### Nati

* Stephanus Magnus (1433 - 1504), princeps Moldaviae (in vico Borzești hodie ad Onești pertinente)
* Nadia Comăneci (\*1961), gymnastica

Coniunctio communium
--------------------

Onești cum his communibus coniunctiones habet:

* Francia Eysines (Francia)
* Norvegia Skien (Norvegia)
* Italia Pistorium (Italia)
* Res publica Moldavica Strășeni (Res publica Moldavica)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Onești** spectant. |

* Comănești pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
*Vide etiam paginam discretivam:* Aiax

Aiax Cassandram rapit.
**Aiax minor**, vel **Aiax Locrius**, vel **Aiax Oileus** erat filius Oilei et Eriopidis. Quamquam Aiax Oileus ante bellum Troianum Helenam, filiam Iovis Ledaequae in matrimonium ducere voluit, illa Menelao fratri Agamemnonis nupsit. Quo nullus ex Achivis nisi Achilles velocior erat (cognomen ταχύς ei erat, id est celer). Bello Troiano quadraginta navibus Locrorum Opunticorum praeerat. In proeliis crudelitate maxima excellere solebat, qui adversariis pietatem redderet nullam. Propter crudelitatem Minerva, dea et belli et sapientiae, Aiacem Oileum castigare voluit: inter ludum funebrem Patrocli in limum illapsus est. Sed Aiax se et impie in deos gessit: Troia capta Cassandram sacerdotem apud aram Minervae violavit et rapuit. Quae tunc e Minerva dea auxilium petivit. Neptunus precibus Minervae commotus ipse navi Aiacis, qua patriam petere studebat, procellam tanta vi inflixit, ut impius ille e navi in scopulum iniceretur et necaretur. Cuius casum et mortem Homerus in libro quarto *Odysseae* nobis narrat.

Notae
-----

1. ↑  *Ilias* II.527.
2. ↑  *Ilias* II.527-535.

De Bello Troiano

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Achaei | Achilles • Agamemnon • Agapenor • Aiax maior • Aiax minor • Andromache • Idomeneus • Menelaus • Nestor • Philoctetes • Sinon • Stentor • Thersites • Thoas • Ulixes |
| Troiani | Astyanax • Hector • Hecuba • Paris (heros) • Patroclus • Priamus |

 |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Philoctetes (discretiva)

Marmor antiquum in Attica inventum. Diomedes et Ulixes Philoctetem dormientem observant. Pharetra et arcus ex antri tecto pendent.
***Philoctetes*** est tragoedia quam Euripides anno 431 a.C.n. docuit, hodie deperdita. In tetralogia ab Euripide Dionysiis hoc anno proposita fuerunt insuper duae tragoediae *Medea* et *Dictys* (hodie maximam partem deperdita) et fabula satyrica *Messores*. Euripides tertias tulitː laureatus fuit Euphorion, secundas tulit Sophocles.

De Dionis Chrysostomi iudicio et summario
-----------------------------------------

Post Aeschylum et ante Sophoclem Euripides et ipse herois Philoctetis ab Achaeis in insula Lemno relicti et post decem annos ab iisdem quia sine Herculis sagittis Troiam vinci fata vetabant inde per Ulixem repetiti fabulam scaenice retractavit. Illas tres tragoedias primo saeculo exeunte rhetor Dio Prusaensis in opusculo comparavit atque Euripideam fabulam maluisse videtur quam maxime politicam atque eandem maxime oratoriam (*πολιτικωτάτη xαl ρητορικωτάτη οὖσα*) iudicabat.

Ut apud Aeschylum chorus e Lemniis incolis constabat. E quibus unum, Actorem nomine, Euripides familiarem Philocteti effecit. Prologum recitabat Ulixes quem ob dicendi facultatem Achaei ad Philoctetem petendum una cum Diomede miserunt. Quae mandata Philocteti memorem iram reformidans non accepisset Ulixes nisi dea Athena vocem et aspectum ita mutasset ut cognosci non posset (quod idem iam in *Odyssea* fecerat). Ita se naufragum et Palamedis amicum esse et ob id ipsum iram Ulixis timere impune mentiri callido viro licebat. Quibus dictis fiduciam Philoctetis sibi parabat. Mox tamen Troianorum legati fatorum non nescii in insulam adpellunt et regno oblato Philocteti persuadere conantur ut ad se cum arcu fatali tansfugiat. Tum Ulixes quis esset detegit et aperte argumentis Troianis impugnat. Ille rhetoricus *agon* velut fastigium tragoediae imponebat. Postremo ut aequum erat spectatorum expectatio implebatur et Philoctetes Troiam cum Ulixe navigare non recusabat.

Notae
-----

1. ↑  Argumentum Aristophanis grammatici ad *Medeam*. Iam illius tempore *Messores* perierant.
2. ↑  *Oratio* 52.11.
3. ↑  Cf Hyginus 102.
4. ↑  Huius prologi paraphrasim apud Dionem inveneris (Oratio LIX).

Fontes antiqui
--------------

* Aristoteles, *De arte poëtica* 1458b.
* Dio Cocceianus, *Orationes* LII  et LIX
* Hyginus, *Fabulae* 102

Nexus externi
-------------

* Fragmenta **(Francogallice)**

Bibliographia
-------------

* *Tragicorum Graecorum fragmenta*. 2a ed. vol. 5: *Euripides* ed. E. C. Kopff. Goettingae 2004.

Plura legere si cupis
---------------------

* Carl Werner Müller, *Philoktet : Beiträge zur Wiedergewinnung einer Tragödie des Euripides aus der Geschichte ihrer Rezeption*, Lipsiae, Teubner, 1997 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* Eugenius Petersen, *De Philocteta Euripidea*, Erlangae, 1862
Gottingae, tabula commemorativa pro Gulielmo Augusto Lampadius
**Gulielmus Augustus** vulgo *Wilhelm August* **Lampadius** (natus die 8 Augusti 1772 Hehlen, mortuus die 13 Aprilis 1842 Fribergae) peritus metallorum Germanicus fuit.

Vita
----

Annis inter 1785 et 1791 Gottingae pharmaciam ediscebat antequam ibidem rerum naturalium studiosus fieret. Anno 1783 autem Russiam petivit et anno 1794 professor in Universitate montana Fribergensi declaratus est. Iste vir metallurgiam e gremio aliarum scientiarum emancipavit et rem vere discendam et explorandam personabat. Anno 1796 disulphidum carbonicum invenit.

Opera haec pepigit: »Handbuch der Hüttenkunde« (editio altera, Gottingae 1817–18, quattuor in tomis cum supplementis usque annum 1826); »Grundriß einer allgemeinen Hüttenkunde« (Gottingae 1827), multas minores symbolas thematibus valde variis chemiae technicae. 

In litteris elegantioribus quoque se produxit, cum opusculum »Reise zu den sieben Schwestern« (Fribergi 1811) in lucem proferri iussit.

Nexus externi
-------------

* Fontes apud DDB
* Vicifontes
* Dietrich, Richard, "Lampadius, Wilhelm August" apud: Neue Deutsche Biographie 13 (1982), p. 456-457 (hic in interreti)

Notae
-----
Wikidata Neriungri
Res apud Vicidata repertae:Neriungri: insigneNeriungri: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°39′30″N 124°43′30″E  
*Numerus incolarum*: 57 009  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q21843433  

**Neriungri** (Russice *Нерюнгри*, Iacutice *Нүөрүҥгүрү*, in lingua Evenkensi *Ньируунгра*) est urbs in re publica Iacutia Russiae. Secunda a maxima urbs rei publicae est, quae incolas 58 969 anno 2021 habuit. In decliviis iugi Palmarii septentrionalibus, in ripa Tschulman fluvii, Timptonis accolae, sita est; flumina Neriungri Superior et Neriungri Inferior in urbe in Tschulman effunduntur.

Historia
--------

Nomen habet de flumine, quod in lingua Evenkensi *flumen thymallis abundans* significat. Annis quinquagesimis saeculi XX his locis iam colonia operariorum erat, et anno 1967 carbonis effossio hic incepit. Ab anno 1972 Neriungri colonia urbana habebatur, anno 1975 in numerum urbium inclusa est. Anno 1984 ferriviae a Baicale ad Amurem linea a Berkakit ad Neriungri confecta est, et anno 2004 a Neriungri ad Tommot.

Notae
-----

1. ↑  *Jakutia, distr. Nerjungri, pag. Nagorny, palus caricoso-sphagnosa ad ripam fl. Timpton*, — *Schedae ad Herbarium florae URSS*, vol. 26, 1988, p. 46.

Neriungri noctu

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°39′30″N 124°43′30″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Neriungri** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Fons Neptuno dicatus Florentiae.
**Neptunus** in religione Romana est deus praecipue magnorum corporum aquae, quem Graeci Posidonem nominabant. Tridens est eius notissimum signum. Ipse arbitratur maximus natu, donec sententiae de hereditate et principatu convenerunt, et Iupiter rescriptus est rex. Neptunus regit oceanos, maria, lacus, fontes, sed non flumina. Neptunus putabatur maximus ultor iratissimusque. Frater Iovis et Plutonis erat, quia quoque filius primevi deorum Opis et Saturni. Uxor eius Salacia, aliquondo nomine Venilia, erat, et pater multorum liberorum velut, exempli gratia Pegasi et Polyphemi. 

Neptunus devoratus est a patro deorum Saturno. Vomitus autem est Iove adiuvante, cuius dolo pater eius Saturnus satureiam, herbam venenosam, sumpsisset. Sortiti sunt fratres, filii Saturni, ubi quisque regnaturus mundi esset, et Neptunus accepit regnum maris.

Neptunus quadrigas magnas egit, quod equos amabat: itaque ille equester nonnumquam appellabatur atque tum idem esse atque Consus, vetus deus Latinus, credebatur.

Dies festi Neptuni, Neptunalia, aestate (a.d. X Kal. Aug.) celebrati sunt. Delubrum Neptuni inter Palatium et Aventinum in valle Circi Maximi situm est.

Notae
-----

1. ↑  Pierre Grimal, "Poseidon," *The Dictionary of Classical Mythology* (Blackwell, 2000), 387–89.

Nexus externi
-------------

* Imagines Neptuni in *Musaeo Iconographico Warburgiano*
Medii Aevi imago nerdiludii
**Nerdiludium** est ludus tabularis qui Europam ex solis ortu medio aevo attigit Romanis ludis duodecim scriptorum et tabulae similis. Nomen Latinum a fonte Persico seu Arabico derivatur, cf. vox Arabica نَرْد (*nard*). 

Fontem praecipuum de hoc ludo scripsit Thomas Hyde anno 1694: *Historia nerdiludii: hoc est dicere trunculorum*.

Nerdiludium, vel similis quidam ludus, a Leibnitio commemoratur:

"Ludi Misti ex fortuna & ingenio aptissime vitam humanam, sed maxime res militares & praxin medicam repræsentant ; ubi pars arti, pars casui necessario danda est; ut in ludo, qui à versa vice (*verkehren*) apud Germanos nomen invenit, cui vicinus *Tric-trac*. Et hic conjungendæ sunt consequentiæ certæ cum verisimilitudinum æstimatione." (*Annotatio de quibusdam Ludis*)

Bibliographia
-------------

* Finkel, I. L. ed. 2007. *Ancient Board Games in Perspective.* Londini: British Museum. ISBN 9780714111537
* Grandet, Mathieu, et Jean-François Goret. 2012. *Echecs et trictrac: fabrication et usages des jeux de tables au Moyen Âge.* Lutetiae: Errance. ISBN 9782877725033
* Novrup, Svend. 2000. *Bogen om backgammon.* Hafniae: Aschehoug.
* Obolensky, Alexis, et Ted James. 1973. *Backgammon: The Action Game.* Novi Eboraci: Macmillan.

Nexus Externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **nerdiludium** spectant. |

* World Backgammon Association, h.e. Associatio Mundialis pro Nerdiludio
* US Backgammon Federation, h.e. associatio CFA pro ludo
* Fédération Française de Backgammon, h.e. associatio Francogallica pro ludo
Structura Telluris:  
1a — cortex oceanicus  
1b — cortex continentalis  
2 — mantele Telluris  
3 — nucleus Telluris  
4 — lithosphaera  
5 — asthenopshaera  
6/3a — nucleus exterior  
7/3b — nucleus interior
*Vide etiam paginam discretivam:* Cortex (discretiva)

**Cortex Telluris** est teguminum Telluris unum, lithosphaerae pars superior et exterior. Super corticem solae hydrosphaera et atmosphaera sternuntur. Eiusdem generis cortex Telluris est, ut cortex ceterorum planetarum terrestrium et satellitum gigantum gaseosorum multorum. Basaltibus plerumque composita est. Sed Tellus sola corticem duobus generibus habet: haec sunt cortex continentalis crassior et cortex oceanicus tenuior.
Cortex oceanica basaltibus composita est; corticis continentalis pars superior saxis sedimentariis abundat; sub quibus granita et gneissa plerumque iacent.

Nexus interni
-------------

* Disiectura
* Tectonica laminarum
* Terra
* Terra firma

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Gotescalci Vallerii(de) *Meditationes physico chemicae de origine mundi inprimis geocosmi eiusdemque metamorphosi*, Stockholmiae et Uppsaliae 1779, pp. 200, 205; Salvatoris Mariae Roselli *Summa philosophica*, vol. III, Matriti 1788, p. 108, etc.

Nexus externi
-------------

* *Britannica* de cortice Telluris
* *Encyclopaedia Russica magna* de cortice Telluris
*Corypha umbraculifera* ; imago anno 1913 picta

---

**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Commelinidae   
Ordo : Arecales   
Familia : Arecaceae   
Subfamilia : Coryphoideae   
Tribus : Corypheae   
Genus : ***Corypha***   
L.  
   
Subdivisiones: SpeciesVide commentarium.

***Corypha*** est genus specierum sex aut septem familiae Arecacearum, in India, Malaesia, Indonesia, Philippinis, Nova Guinea, et Australia septentrio-orientali (in Promontorio Paeninsulae Eboraci Terrae Reginae) endemicarum. Se tribum Coryphearum coniunctim componunt, foliis in petiolo longo in rotundo multorum foliolorum flabello terminando. 

Eae sunt magnae palmae, magnis foliis flabellatis validisque petiolis ad 2–5 m longis. Altitudines 20–40 m attingunt, diametro trunci ad 1–1.5 m.

Species
* *Corypha griffithiana*
* *Corypha lecomtei*
* *Corypha macropoda*
* *Corypha microclada*
* *Corypha taliera*
* *Corypha umbraculifera*
* *Corypha utan* (syn. *C. elata, C. gebang*)

Usus
----

Folia saepe ad casas stramento tegendas et ad corbes contexendos adhibentur. Tria genera fibrae—buntal, buri, raffia—ex planta obtineri possunt.

Nexus externi
-------------

* PACSOA: *Corypha utan* in Australia

*Corypha utan*
* PACSOA: index *Corypharum*
* WCSP, Mundialis Delectarum Familiarum Plantarum Index: *Corypha*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique |
Ludovicus Boltzmann, 31 annos natus, physicus qui mechanicam statisticam maxime prolaturus erat

Wikidata Ludovicus Boltzmann
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus Boltzmann: imagoLudovicus Boltzmann: imagoLudovicus Boltzmann: subscriptioLudovicus Boltzmann: subscriptio
*Nativitas*: 20 Februarii 1844; Vindobona  
*Obitus*: 5 Septembris 1906; Duinum-Aurisina  
*Patria*: Imperium Austro-Hungaricum  
*Nomen nativum*: Ludwig Eduard Boltzmann
**Officium**

*Munus*: physicus, chemicus, professor, mathematicus, philosophus, theoretical physicist  
*Patronus*: Alma Mater Rudolphina Vindobonensis, Alma Mater Lipsiensis, Universitas Graecensis, Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis
**Familia**

*Coniunx*: Henriette Boltzmann  
*Proles*: Henriette Boltzmann, Ida Boltzmann  

**Memoria**

*Laurae*: Bavarian Maximilian Order for Science and Art, honorary doctorate of the University of Oslo, Honorary doctor of the University of Oxford, Foreign Member of the Royal Society  
*Sepultura*: Vienna Central Cemetery  

**Ludovicus Eduardus Boltzmann** (Theodisce: *Ludwig Eduard Boltzmann*, Vindobonae natus die 20 Februarii 1844; mortem sibi conscivit in Duino tunc urbe ad Imperium Austro-Hungaricum pertinente die 5 Septembris 1906) fuit physicus Austriacus, notissimus mechanicae statisticae, theoriae legis alterae thermodynamicae, physicae electromagneticae, entropia et theoriae atomicae conlationum praecipuarum. Fuit inter paraclitos theoriae atomicae cum saeculi undevicensimi fine haec theoria percontroversialis erat.

Sepulcretum Ludovici Boltzmann, in quo forumula entropiae scripta est.
Boltzmann anno 1906 sibi mortem conscivit, fortasse ob publicam suarum theoriarum repudiationem.

* Theorie der Gase mit einatomigen Molekülen, deren Dimensionen gegen die mittlere weglänge Verschwinden, 1896*Theorie der Gase mit einatomigen Molekülen, deren Dimensionen gegen die mittlere weglänge Verschwinden*, 1896

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovicum Boltzmann** spectant. |

* Jos Uffink: *Boltzmann's Work in Statistical Physics.* In: *The Stanford Encyclopedia of Philosophy (anno 2015 vere editio)*, Edward N. Zalta
* Chen Ning Yang: *Ludwig Boltzmann and Modern Physics.* Vindobonae die 29 Iunii 2006
**Basilius Faber** (natus *Basilius Schmidt* circa annum 1520 Soraviae; mortuus circa annum 1576 Erfordiae) fuit paedagogus Germanicus. Faber operam dabat in prima ecclesiastica historia protestantica praetitulata *Magdeburger Centurien*.

Vita
----

Quoniam ei familiaris magister Michael Neander scholam domi frequentare potuit antequam institutum Złotoryja visitaret Valentino Trotzendorf recotre. Tempore paschali anni 1538 autem iin Universitate Leucorea studens factus est, ubi consuetudinem contraxit et cum Philippo Melanchthon et cum Luthero. Neque diu Wittenbergae erat nam praetulit esse magister privatus Nordhusii, etiam pro filiis Ioannis Spangenberg, antequam ipse anno 1550 scholae praeesset. 

Quoniam sic dictos gseniolutheranos in circulis Flacii congregatos fovebat querelae ortae sunt, quae eum anno 1556 ad Tennstedt duxerunt. Inde Magdeburgum petivit et ab comitissa et abatissa Anna II (Stollberg-Wernigerode) rector scholasticus instituts et in schola Quedlinburgensi recentius condita. Cum autem *Corpus Doctrinae* Melanchthonicum salva conscientia agnoscere nequiret, dimissio petenda erat. 

Itaque anno 1570 profectus est Ummendorf (Börde) et anno 1571 Erfordiam ubi in Gymnasio Senatorio Evangelico Erfordiensi laboraret. In Saxonia paedagogus illustrissimus habebatur, qui notiones modernas instructorias cum Georgio Fabricio et Adamo Siber disputare solebat. Scholae multae bene ordinari potuerunt opusculis specialibus eius lectis.

Opera selecta
-------------

* Libellus de Synonymia Terentii et copiosa phrasium et locutionum commutatione, Lipsiae 1553, 2. vol. 1556
* Loci observatorium atque expositionum indices numerosissimi in Cic. Epp. Familiares omnes, Lipsiae 1553
* Libellus de ratione genuina dicendi et scribendi, monstrata e Terentio et Cicerone, Lipsiae 1554
* Elenchus legum et disciplinae scholasticae, 1571
* Libellus de disciplina scholastica, 1572
* Thesaurus eruditionis scholsticae, 1571, 1587, 1623, 1625, 1691, 1749

Bibliographia
-------------

* Heinz Scheible: Melanchthons Briefwechsel Personen 12 Stuttgart-Bad Cannstatt 2005 ISBN 3-7728-2258-4
* Heinrich Julius Kämmel:  "Faber, Basilius", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 6 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1877), p. 488–490.
* Commentatio in lexico Zedleri
Wikidata Basilius Grossman
Res apud Vicidata repertae:Basilius Grossman: imagoBasilius Grossman: imago
*Nativitas*: 29 Novembris 1905, 12 Decembris 1905; Berdychiv  
*Obitus*: 14 Septembris 1964; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Иосиф Соломонович Гроссман
**Officium**

*Munus*: war correspondent, diurnarius, scriptor, mythistoricus, scriptor scaenicus, orationis solutae peritus  
*Patronus*: Donetsk National Medical University
**Familia**

*Proles*: Yekaterina Vasilyevna Korotkova  

**Memoria**

*Laurae*: Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of the Red Banner, Order of the Red Star, Order of the Red Banner of Labour, Medal "For the Defence of Stalingrad", Medal "For the Liberation of Warsaw", Medal "For the Capture of Berlin"  
*Sepultura*: Troyekurovskoye cemetery  

**Basilius Simeonis filius Grossman** (Russice Василий Семёнович Гроссман, tr. *Vasilij Semënovič Grossman*, vero nomine Иосиф Соломонович Гроссман, tr. *Iosif Solomonovič Grossman*), natus die 12 Decembris 1905 Berdyczoviae (tunc Imperii Russici, nunc Ucrainae), mortuus 14 Septembris 1964 Moscuae, fuit scriptor Sovieticus. Alumnus fuit universitatis Moscuensis ubi chemiae studuit. Notae sunt narrationes eius de Bello Magno Patrio, in quo ipse ut correspondens actorum diurnorum Sovieticorum militarium participavit (inter alia, in Pugna Stalingradensi).

Bibliographia
-------------

* John Garrard, Carol Garrard, *The Bones of Berdichev: the life and fate of Vasily Grossman*. Novi Eboraci: Simon and Schuster, 1996. ISBN 0-684-83395-4
Wikidata Universitas Goethii Francofurtensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Goethii Francofurtensis: logotypusUniversitas Goethii Francofurtensis: logotypus
universitas publica, Local Internet registry, Universitas litterarum  
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°7′10″N 8°39′5″E  
*Situs*: Francofurtum ad Moenum
**Rectio**

Situs interretialis  
*Praetorium*: Jügelhaus;
**Origo**

*Inceptio*: 1914  

**Tabula aut despectus**

Universitas Goethii Francofurtensis: imagoUniversitas Goethii Francofurtensis: imago
Praesidium universitatis, olim aedificium IG-Farben.
**Universitas Francofurtensis Ioannis Volfgangi Goethe** (Germanice *Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main*) est universitas publica Francofurti ad Moenum sita, ex Ioanne Volfgango Goethio nominata annoque 1914 constituta.

Facultates
----------

Universitas Francofurtensis Ioannis Volfgangi Goethe sedecim ordines professorum habet, quarum numeri proprii historiae causa continui non sunt.

* 1 - Iura
* 2 - Oeconomia (industrialis et gentis)
* 3 - Scientiae sociales
* 4 - Paedagogia
* 5 - Psychologia et Ludus athleticus
* 6 - Thelologica evangelica
* 7 - Theologica Catholica
* 8 - Historica et Philosophia
* 9 - Humanitates et Linguistica
* 10 - Philologiae
* 11 - Geologia et Geographia
* 12 - Mathematica et Informatica
* 13 - Physica
* 14 - Chemica et Biologia
* 15 - Biologia
* 16 - Medicina

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

* Situs publicus universitatis **(Germanice, Anglice)**