recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Abecedarium Glagoliticum** est antiquissimum abecedarium Slavicum. 

Ex opinione praevalenti, alphabetum illud a Cyrillo et Methodio anno 855 aut annis 862–863 creatum est pro traductione Bibliorum Sacrorum et aliorum textuum Christianorum in linguam Slavicam. Nomen huius abecedarii a Slavico antiquo \**golgolъ* (i.e. *verbum*) originem ducit. Alphabetum Glagoliticum non fuit late divulgatum, fere ubique ab abecedario Cyrillico gradatim extrusum est. Longo tempore in Croatia et Dalmatia exsistebat.

Significatio, quantitas, et consequentio litterarum abecedarii Glagolitici prope coincidunt illas alphabeti Cyrillici, sed forma illarum alia est.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ⰰ, ⰰaz/a/ | Ⰱ, ⰱbuki/b/ | Ⰲ, ⰲvedi/v/ | Ⰳ, ⰳglagoli/ɡ/ | Ⰴ, ⰴdobro/d/ | Ⰵ, ⰵiest’/ɛ/, /jɛ/ | Ⰶ, ⰶživete/ʓ/ | Ⰷ, ⰷdzelo/d͡ʑ/ | Ⰸ, ⰸzemlia/z/ | Ⰺ, ⰺ / Ⰹ, ⰹiže/i/ |
| Ⰻ, ⰻi/i/ | Ⰼ, ⰼgerv’/ɟ/ | Ⰽ, ⰽkako/k/ | Ⰾ, ⰾliudi/l/, /ʎ/ | Ⰿ, ⰿmyslete/m/ | Ⱀ, ⱀnaš/n/, /ɲ/ | Ⱁ, ⱁon/ɔ/ | Ⱂ, ⱂpokoi/p/ | Ⱃ, ⱃrtsi/r/, /rʲ/ | Ⱄ, ⱄslovo/s/ |
| Ⱅ, ⱅtverdo/t/ | Ⱆ, ⱆuk/u/ | Ⱇ, ⱇfert/f/ | Ⱈ, ⱈcher/x/ | Ⱉ, ⱉot/o/ | Ⱌ, ⱌtsi/t͡ɕ/ | Ⱍ, ⱍčerv’/t͡ʆ/ | Ⱎ, ⱎša/ʆ/ | Ⱋ, ⱋšta/ʆtʲ/ | Ⱏ, ⱏier/ɘ̯/ |
| ⰟⰊ, ⱏⰺiery/ɨ/ | Ⱐ, ⱐier’/ɪ̯/ | Ⱑ, ⱑiat’/jæ/, /æ/ | Ⱖ, ⱖio/jɔ/ | Ⱓ ⱓiu/ju/ | Ⱔ, ⱔius minor/ɛ̃/ | Ⱗ, ⱗius minoriotatus/jɛ̃/ | Ⱘ, ⱘius maior/ɔ̃/ | Ⱙ, ⱙius maioriotatus/jɔ̃/ | Ⱚ, ⱚfita/θ/ |
| Ⱛ, ⱛižitsa/i/ |
Wikidata Huedin
Res apud Vicidata repertae:Huedin: insigneHuedin: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°52′26″N 23°0′15″E  
*Numerus incolarum*: 8 069  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Mircea Moroșan  
*Procuratio superior*: Claudiopolis  

**Geographia**

*Superficies*: 61.24±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Huedin: situsHuedin: situs

  

Palatium Zingarorum
Huedin in circulo Claudiopoli
**Huedin** (Germanice *Heynod*, Hungarice *Bánffyhunyad*) est urbs Romaniae circiter 9.300 incolarum (anno 2011). Pertinet ad Claudiopolin circulum. Vicus *Bicălatu* pars oppidi Huedin est.

Historia
--------

Huedin medioaevo condita annis 1330 - 1848 posessio gentis nobilis Bánffy fuit, e qua et scriptor et rerum politicarum peritus Nicolaus Bánffy ortus est. Regio ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. In hoc oppido multa palatia divitum Zingarorum sunt.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 22.223 homines habitabant, inter eos 5.282 Dacoromanorum, 2.598 Hungarorum atque 1.054 Zingarorum.

Coniunctiones communium
-----------------------

* Hungaria Enying, Hungaria
* Francia Manthelan, Francia
* Polonia Leżajsk, Polonia
* Italia Podium Myrtetum, Italia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Huedin** spectant. |

* Pagina officialis urbis Huedini

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Quomodo scaturigo geyseriana agitatur
**Aquae calidae salientes** vel **scaturigo geyzeriana** est fons calidus, interdum aqua ferventi, quae certum post tempus magna сum vi eicitur et iterum quiescit. Calore vulcanico aqua in scaturiginibus geyzerianis calefit et in regionibus montium igniferorum saepius inveniuntur. Regiones tales sunt Islandia, Saeptum nationale Yellowstone. *Vallis geyzeriana* Kamtschatkae, Nova Zelandia aliaeque. Vocabulum *geyzerianus* originem Islandicam habet; *Geysir* scatirigo magna Islandiae nominatur (de *geysa*, *eici, effundi*).

Scaturigo *Žemčužnyij* (*Margaritarum*) Kamtschatkae

Notae
-----

1. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).; Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *géiser* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 490. ISBN 9789509771345 [PDF]
2. ↑  Ibidem.

Nexus externi
-------------

* De scaturiginibis geyzerianis saepti nationalis Yellowstone **(Anglice)**
* Никаноров А. П. Гейзеры: история открытия и исследований **(Russice)**
Titulus primi fasciculi (5 Ianuarii 1665).
**Dionysius de Sallo**, dominus de Coudray (natus 17 Martii 1626, mortuus 14 Maii 1669) fuit diurnarius Francicus, conditor et primus curator (1665-1666) primi periodici scientifici in Europa, *Le Journal des sçavans*, cuius primus fasciculus Lutetiae publicatus diem 5 Ianuarii 1665 praeferebat. Ad hoc nomen suppositum sibi adsumpsit quod in titulis legitur ː *sire d'Hédouville*. Iam anno 1666 hanc curationem abbati Gallois reliquit quia ob acerbiores auctorum et librorum eorum censuras multas inimicitias sibi paraverat. Fortasse opiniones Gallicanae ecclesiae Francorum ab auctoritate papali liberatae faventes nonnullis quoque displicebant.

Dionysius consiliarii officium in Parlamento Parisiensi sibi emerat (1652) ac simul eruditos adsidue frequentabat qui circa Colbertum de Academia Scientiarum creanda cogitabant.

Plura legere si cupis
---------------------

* Jean-Pierre Vittu, "*Le Journal des savants 1665-1714 ː L'instrument central de la République des Lettres* ", in *Journal des savants*, 2002 ː 349-377
	+ "La formation d'une institution scientifique : le Journal des Savants de 1665 à 1714, d'une entreprise privée à une semi-institution" in *Journal des Savants*, 2002 ː 79-203

Nexus externi
-------------

* Dictionnaire des journalistes
*Apium graveolens* (Dioscorides Vindobonensis f. 306r)
*Physalis alkekengi* (Dioscorides Vindobonensis f. 359v)
**Dioscorides Vindobonensis** seu **Codex Vindobonensis med. Gr. 1** est liber manuscriptus feminae nobili Aniciae Iulianae anno circiter 512 oblatus, textum recensionis alphabeticae operis Dioscoridis *De materia medica*, cum glossis multilinguibus, iuxta imagines herbarum aliorumque medicamentorum curiosas et pulchras. Subiunguntur fragmenta aliqua operis Crateuae medici. Hic liber olim Constantinopoli a Moyse Hamone medico Suleimani Magnifici possessus, ibi anno fere 1562 ab Augerio Gislenio Busbequio admiratus, mox anno 1569 ab imperatore Maximiliano II emptus, ab eo anno in Bibliotheca Imperatoria Vindobonae servatus est. Anno 1997 ad tablam *memoria mundi* a UNESCO regestus est.

De quo libro Busbequius sic scripsit:

Unum reliqui Constantinopoli decrepitae vetustatis, totum descriptum litera maiuscula, Dioscoridem cum depictis plantarum figuris, in quo sunt paucula quaedam, ni fallor, Cratevae, et libellus de avibus. Is est penes Iudaeum Hamonis, dum viveret Suleimanni medici, filium, quem ego emptum cupivissem, sed me deterruit pretium. Nam centum ducatis indicabatur, summa Caesarei, non mei marsupii. Ego instare non desinam, donec Caesarem impulero, ut tam praeclarum auctorem ex illa servitute redimat. Est vetustatis iniuria pessime habitus, ita extrinsecus a vermibus corrosus, ut in via repertum vix aliquis curet tollere. (Augerius Gislenius Busbequius, *Legationis Turcicae epistolae* IV pp. 391-392 editionis 1633)

Notae
-----

1. ↑  Ita saepe, sed "*Der Constantinopolitanus*" (in textu Theodisco) in Max Wellmann, "Dioskurides (12)" in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft* edd. G. Wissowa et alii (Stuttgart, 1893-1972 ~ ~) vol. 5 pars 1 (1903) pp. 1131–1142 ad initium; alibi "*Codex Anicia Iuliana*"; recentius per errorem "*Codex Juliana Anicia*"

Bibliographia
-------------

* K. S. Basmadjian, "L'identification des noms des plantes du Codex Constantinopolitanus de Dioscoride" in *Journal Asiatique* vol. 230 (1938) pp. 578-621 Textus
* Leslie Brubaker, "The Vienna Dioskorides and Anicia Juliana" in Antony Littlewood, Henry Maguire, Joachim Wolschke-Bulmahn, edd. *Byzantine Garden Culture* (Vasingtoniae: Dumbarton Oaks, 2002) pp. 189-214
* Minta Collins, *Medieval Herbals: The Illustrative Traditions* (Londinii: British Library, 2000) pp. 39-50 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Otto Wächter, "The Restoration of the 'Vienna Dioscorides'" in *Studies in Conservation* vol. 7 (1962) pp. 22-26 JSTOR
* Max Wellmann, ed. *Pedanii Dioscuridis Anazarbei De materia medica libri quinque* (Berolini: Weidmann, 1906-1914) vol. 2 pp. xvi-xviii

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dioscoridem Vindobonensem** spectant. |

* Catalogus Bibliothecae Nationalis Austriacae
* "Dioscorides" apud *Encyclopaedia Romana*
* Sébastien Barbara, "Le « Dioscoride de Vienne » a 1500 ans" apud *Insula*
Wikidata Anna Arendt
Res apud Vicidata repertae:Anna Arendt: imagoAnna Arendt: imago
*Nativitas*: 14 Octobris 1906; Lindener Marktplatz 2, Hannover  
*Obitus*: 4 Decembris 1975; Upper West Side  
*Patria*: Germania, Civitates Foederatae Americae, no value  
*Nomen nativum*: Johanna Arendt
**Officium**

*Munus*: philosophus, Rerum gestarum scriptor, scriptor, political scientist, essayist, professor, sociologus, political theorist  
*Patronus*: Universitas Princetoniensis, Northwestern University, Wesleyan University, Universitas Californiensis, Universitas Chicaginiensis, Universitas Yalensis, Universitas Columbiae, The New Yorker, Collegium Brooklynense
**Consociatio**

*Religio*: Religio Iudaica
**Familia**

*Coniunx*: Günther Anders, Heinrich Blücher  

**Memoria**

*Laurae*: Guggenheim Fellowship, Emerson-Thoreau Medal, Sigmund Freud Prize, honorary doctorate from Princeton University, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences  
*Sepultura*: Bard College Cemetery  

**Anna Arendt** (Theodisce *Hannah Arendt*, nata *Johanna Arendt* Linden in vico hodie in regione Hannoverae die 14 Octobris 1906; obiit Novi Eboraci in urbe die 4 Decembris 1975) fuit philosopha et historica Germanica (deinde Americana).

Nata est Linden in vico familia Iudaea saeculari, filia Marthae (Cohn natae) et Pauli Arendt. Regiomontii et Berolini crescit. In Universitate Marpurgensi philosophiae docente Martino Heidegger studuit. Postquam in Civitates Foederatas refugit, opera philosophiae politicae de totalitarismo, tam fascismo quam Stalimismo, et philosophia sociali scripsit.

Opera selecta
-------------

* *The Origins of Totalitarianism* ('Origines totalitarismi', 1951)
* *The Human Condition* ('Condicio humana', 1958)
* *Eichmann in Jerusalem* ('Eichmann Hierosolymis', 1968)
* *Crises of the Republic* ('Discrimina rei publicae', 1972)

Bibliographia
-------------

* Kielmansegg, Peter Graf, Horst Mewes, et Elisabeth Glaser-Schmidt, eds. 1995? *Hannah Arendt and Leo Strauss: German émigrés and American political thought after World War II.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-47082-X.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Annam Arendt** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Internet Encyclopedia of Philosophy • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Opera Annae Arendt aut de Anna Arendt apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Anna Arendt apud paginam universitatis Staffordiensis a Mauritio Passerin d'Entreves scripta **(Anglice)**
* De Anna Arendt apud paginam lexici philosophiae a Majid Yar scripta **(Anglice)**
Wikidata Ioannes Nepomucenus
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Nepomucenus: imagoIoannes Nepomucenus: imago
*Nativitas*: 1340; Nepomucum  
*Obitus*: 20 Martii 1393; Praga  
*Patria*: Regnum Bohemiae  

**Officium**

*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Velflín;   

**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia Cathedralis Sancti Viti Pragensis  
Sanctus (*feriae die* 20 Martii)
**Ioannes Nepomucenus** (natus Nepomuci circa annum 1345; mortuus Pragae die 20 Martii 1393
) fuit sacerdos Catholicus et est sanctus Bohemianus, patronus pontium sigillique confessionis sacramentalis, qui in Multavia flumine iussu Venceslai a Luxemburgio demersus est. Narrationes posteriores affirmant eum fuisse reginae Bohemicae confessorem, qui secreta confessionalis patefacere recusavit. Ossa eius in ecclesia metropolitana sancti Viti Pragae iacent. Canonizatio eius anno 1729 a papa Benedicto XIII edicta est.

Notae
-----

Statua Sancti Ioannis Nepomuceni in ponte Caroli Pragae.
1. ↑   *Sanctus Johannes Nepomucenus Christi Heiliger Blut-Zeug*. 1723 .
2. ↑  "Sanctus Ioannes Nepomucenus."
3. ↑  Vita S. Joannis Nepomuceni, sigilli sacramentalis protomartyris (1730).
4. ↑  Bohemice *Jan Nepomucký*; Theodisce *Johannes Nepomuk.*
5. ↑  Krčmář, Mgr. Luděk. "Saint John of Nepomuk". SJN.cz .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Nepomucenum** spectant. |
Wikidata Sergius Telle
Res apud Vicidata repertae:Sergius Telle: imagoSergius Telle: imago
*Nativitas*: 5 Maii 1955; Portus Namnetum  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: Minister of State of Monaco, ambassador of France to Monaco  
*Munus*: legatus, politicus, political scientist  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Familia**

*Coniunx*: Guilaine Chenu  

**Sergius**, vulgo *Serge* **Telle** (ad portum Namnetum natus die 5 Maii 1955) est legatus Franciae et politicus principatus Monoeci.

Alumnus Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis et Instituti Linguarum Orientalium ubi linguae Suahelicae studuit, legationi Francicae apud Tanzaniam ab anno 1982, apud Nationes Unitas ab anno 1984 adfuit. Sed ab anno 1988 ad 1992 consiliarius meruit iuxta ministrum valetudinis Bernardum Kouchner atque iuxta primum ministrum Lionellum Jospin ab anno 1997 ad 2002. A quo anno legatus est principalis apud regimen Monoecense titulis *consul général*, deinde *ambassadeur extraordinaire et plénipotentiaire*; sed ab anno 2008 legatus est iuxta Unionem pro Mediterraneo(fr). A die 1 Februarii 2016 minister civicus regiminis Monoecensis factus est.

Bibliographia
-------------

* Enrique Moreira, "Monaco: Serge Telle nommé à la tête du gouvernement" in *Les Echos* (4 Ianuarii 2016)

Nexus externi
-------------

* "Serge Telle" apud *WikiMonde* (fons huius commentationis)

Ministri civici principatus Monoeci

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Flach • Georgius Jaloustre • Raimundus Le Bourdon • Mauritius Piette • Henricus Mauran • Mauritius Bouilloux-Lafont • Henryicus Mauran • Aemilius Roblot • Petrus Blanchy • Petrus de Witasse • Petrus Blanchy • Iacobus Rueff • Petrus Voizard • Henricus Soum • Aemilius Pelletier • Petrus Blanchy • Ioannes Reymond • Paulus Demange • Franciscus Desiderius Gregh • Andreas Saint-Mleux • Ioannes Herly • Ioannes Ausseil • Iacobus Dupont • Paulus Dijoud • Michael Lévêque • Patricius Leclercq • Ioannes Paulus Proust • Michael Roger • Aegidius Tonelli • Sergius Telle • Petrus Dartout
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Monoeci |
|  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Pilum.
**Pilum** est telum apud milites Romanos quod fere fuit 2 metra longum omne cum crusulu? 7 millimetra ferrea diametro et 60 centimetra longa capite iuncto baccillo lignea a cavea. Multos annos arguitum est? pilum penetrare scutum hostis etiam inhabile ipsum scutum hoste. Dicitur Gaium Marium instituere morem pilorum gerendorum inter legionarios.

Usus pilorum
------------

Pila facta sunt ut scuta peragerent atque extrahi non possent. Modus hic pugnae efficere apud Proelium Bibractis videri potest, ubi milites Caesaris inhibuerunt Gallos scutis relictis ob inhibendum pilorum.

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, Caius Marius, 25.
2. ↑  Vegetius, Epitoma Rei Militaris, 1.20
3. ↑  Caesar, Commentarii de Bello Gallico, 1.25

Bibliographia
-------------

* Caesar. "C. Julius Caesar, De Bello Gallico." Edited by T Rice Holmes, *Perseus*, Tufts University, 2 Feb. 1999.
* Plutarch. "Plutarch, Caius Marius." *Perseus*. Ed. Bernadotte Perrin. Trans. Bernadotte Perrin.
* Vegetius, EPITOMA REI MILITARIS LIBER I. *The Latin Library*. Ed. Michael Bishop and Robert Anderson

Nexus interni
-------------

* Gladius
* Hasta
* Iaculum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **pila** spectant. |
Sanctius (hic *Sancius*) et pater in libro manuscripto picti
**Sanctius** (sive Sancius sive Sansius sive Santius) **Ranimiris** sive **Ranimiri filius** (Hispanice: *Sancho Ramírez*; 1042 - 1094) fuit alter rex Aragoniae, quam rexit ut **Sanctius I** usque ad mortem inter annos 1063 et 1094. Fuit etiam rex Pampilonensium ut **Sanctius V** inter annos 1076 et 1094.

Successit in regno patrem Ranimirum, et primo pugnavit contra Mauros et Taifam Caesaraugustanam, et cepit urbes et castra.

Sanctius semper auxilium dedit sobrino Sanctio Pampilonensium, ita in Bello trium Sanctiorum anni 1068 contra Sanctium Casetllae pugnavit. Sanctio Castellae occisso, foedus fecit Sanctius Aragoniae cum succesore et sobrino Alphonso Legionis anno 1072.

Sanctio Pampilonenisum occisso, Pampilonenses regem eum nominaverunt et regnum accipit anno 1076, ita regna Aragoniae et Pampilonae iterum iuncta sunt.

Ob invasionem Almoravidum, Sanctius impeta fecit contra eos, et cum Alphonso Legionis pugnavit proelium in Sacraliis anno 1086. Etiam fuit protector atque foederatus cum Roderico Campidoctore.

Obiit Sanctius rex anno 1094, Oscam obsidians.

Nexus externi
-------------

* Hofmanni Lexicon Universale (Hic Santius V. nominatus est)

Reges Aragonum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ranimirus I 1035 • Sanctius 1063 • Petrus I 1094 • Alphonsus I 1104 • Ranimirus II 1104 • Petronilla 1137 • Alphonsus II 1162 • Petrus II 1196 • Iacobus I 1213 • Petrus III 1276 • Alphonsus III 1285 • Iacobus II 1291 • Alphonsus IV 1327 • Petrus IV 1336 • Ioannes I 1387 • Martinus 1396 • Ferdinandus I 1412 • Alphonsus V 1416 • Ioannes II 1458 • Ferdinandus II 1479 • Ioanna 1516–1556
*Reges Aragoniae • Reges Hispaniae* |
|  |
Enevold Brandt
**Enevold Brandt** (natus Hagae die 7 Septembris 1738; mortuus ibidem die 28 Aprilis 1772) comes, administrator, et aulicus Danicus fuit. 

Regis Christiani VII insani consiliarius factus est, Ioanne Frederico Stuensee mediatore. Insuper cameras regias disponebat. Anno 1771 grafio atque consiliarius a secretis nominatus est. Struensee protectore deposito, capitis damnatus est propter regis vexationem.

Vita
----

Brand iuribus studuit et anno 1764 assessor in Tribunali supremo creatus est. Sed iam anno 1755 ad aulam vocatus erat, quod ambitui magis profuturus esset. Ibi autem adversarius et grafio Fredericus Gulielmus Conradus Holck eum offendit qui fecit litteras querulosas a Brandt datum iri. Rex, cui questus verba allata erant, exsilium iussit. Mox autem gratia regia erga Brand trenovata est. Mense Ianuario 1766 Brandt francomurarius in sodalitate in latomorum sodalitate, cui nomen *Sancti Martini ad stellam polarem*, declaratus est. Mense Iulio 1769 camerarius et iam paulo post rectioni Oldenburgensis allatus est. Una cum Struensee medico porro in officiis supremis circa regem agendis promotus est. Brandt, ex anno 1771 districus baro, Holck-Winterfeldt adversatorem dimisit. Felicitas parumper vanescebat, cum Struensee accusaretur. Sors medici etiam domino Brandt destinata est: uterque Kastellet in carceres missus et crimen laesae maiestatis accusatus est. Decollationes die 28 Aprilis Østerfælled in oppido perrectae sunt.

Bibliographia
-------------

* Johannes Forchhammer: "Herlufholms Skoles Manuskriptsamling" apud: *Indbydelsesskrift til de offentlige Afgangs- og Aarsprøver i Herlufholms lærde Skole i Juni og Juli 1891*, Næstved, 1891. Cum biographia et epistulis.
* Henning Rovsing Olsen: *Døden i Festdragt*, Holkenfeldt, 2008. Fabula Milesia historia fontibus bonis fulta.
* Matthias Blazek: "Die Hinrichtung der Grafen Enevold Brandt und Johann Friedrich Struensee im Jahre 1772" In: *Cellesche Zeitung,* 25.6.2011
* Bomann-Museum Celle (ed.): *Struensee. Der Fall. Diffamierung und Sturz eines Reformers*, Hanoverae 2011, p. 63
* Stefan Winkle: *Johann Friedrich Struensee. Arzt, Aufklärer und Staatsmann. Beitrag zur Kultur-, Medizin- und Seuchengeschichte der Aufklärungszeit*, editio altera, G. Fischer, Stutgardiae 1989, ISBN 3-437-11262-7, p. 241

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Enevold Brandt** spectant. |

* De Brandt apud *Nordisk familjebok*, editio tertia, 1905
Wikidata Sergius Solov'ëv
Res apud Vicidata repertae:Sergius Solov'ëv: imagoSergius Solov'ëv: imagoSergius Solov'ëv: subscriptioSergius Solov'ëv: subscriptio
*Nativitas*: 5 Maii 1820; Moscua  
*Obitus*: 4 Octobris 1879; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: Rector of Moscow State University  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, Professor, poëta, scriptor  
*Patronus*: Universitas Caesarea Mosquensis, Alexandrov Military School
**Familia**

*Proles*: Vladimirus Solov'ëv, Polyxena Sergeyevna Solovyova, Mikhail Solovʹev, Vsevolod Solovyov, Maria Sergeevna Bezobrazova  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

*Vide etiam paginam discretivam:* Solov'ëv

**Sergius Michaelis filius Solov'ëv** (Russice: Сергей Михайлович Соловьёв, *Sergej Michajlovič Solov'ëv*; 1820–1879) fuit historicus Russicus qui pater Vladimiri Solov'ëv est.

Vita et opera
-------------

Sergius Solov'ëv natus est die 5 Maii anno 1820 in familia sacerdotis. Anno 1842 complevit studium suum in Universitate Moscuensi. Annis 1842–1844, cum erat magister filiorum unius familiarum nobilium Russicarum, iter in Europam fecit, lectiones historicorum clarorum Francogallicorum et Germanicorum audit. Ab anno 1845 in Universitate Moscuensi scholas de historia Russiae habuit. Anno 1847 factus est professor universitatis illius. Annis 1864–1870, decanus facultatis historicae et dein, annis 1871–1877, rector Universitatis Moscuensis erat. Anno 1872 electus est membrum Academiae Scientiarum Petropolitanae. Annis ultimis vitae suae erat praesidens Moscuensis Societatis Historiae et Antiquitatum Russicarum. Obiit die 4 Octobris anno 1879.

Solov'ëv multa opera historica scripsit. Eius magnum opus est *Historia Russiae ab temporibus antiquis* («История России с древнейших времён»), 29 volumina habens et de historia terrae illius ad annum 1775 narrans.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 17 Maii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 16 Octobris Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sergium Solov'ëv** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Sergio Solov'ëv *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Opera Sergii Solov'ëv apud Vicifontem **(Russice)**
Prima pagina primae editionis *The Wall Street Journal,* die 8 Iulii 1889.
***The Wall Street Journal*** est diarium Americanum internationale, quod anno 2019 bis mille sescentis septendecim milibus (2 617 000) subnotatorum (in quibus propemodum mille octingenta duodeviginti milia (1 818 000) subnotatorum digitalium) a Dow Jones & Company Novi Eboraci et iterum in Asia Europaque editur. Nova tractat praecipue negotia Americana et inter gentes, ac ad aerarium pertinentia; nomen enim de *Wall Street,* via Novieboracensis quae vicum medium fiscalem delineat, deductum est.

Diurnum die 8 Iulii 1889 a Carolo Dow, Eduardo Jones, et Carolo Bergstresser conditum est, et ex eo tempore continuo editur. Plurima omnium actorum diurnorum exemplaria in Civitatibus Foederatis edebat, dum *USA Today* mense Novembri mense anni 2003 superaverit. Quod ad diaria de rebus negotiosis et fiscalibus spectat, primus aemulus est *Financial Times* Londiniensis, qui item plures editiones inter gentes profert.

Praemium Pulitzer ter viciens accepit, nuperrime bis anno 2007, pro commentariis quae investigaverunt morem optionum diem retrosignandi, nempe optionum quae pertinent ad sortes pecuniarias, et adversum prominentis oeconomiae Reipublicae Popularis Sinarum effectum.

Notae
-----

1. ↑  United States Securities and Exchange Commission, Form 10-K

Nexus interni
-------------

* Bursa

Bibliographia
-------------

* Dealy, Francis X. 1993. *The power and the money: Inside the Wall Street Journal.* Birch Lane Press.
* Douai, Aziz, et Terry Wu. 2014. "News as business: the global financial crisis and Occupy movement in the Wall Street Journal." *Journal of International Communication* 20 (2): 148–67.
* Merrill, John C. et Harold A. Fisher. 1980. *The world's great dailies: profiles of fifty newspapers.*
* Rosenberg, Jerry M. 1982. *Inside the Wall Street Journal: The History and the Power of Dow Jones & Company and America's Most Influential Newspaper.*
* Sakurai, Takuya. 2015. "Framing a Trade Policy: An Analysis of The Wall Street Journal Coverage of Super 301." *Intercultural Communication Studies* 24 (3).
* Steinbock, Dan. 2000. "Building dynamic capabilities: The Wall Street Journal interactive edition: A successful online subscription model (1993–2000)." *International Journal on Media Management* 2 (3–4): 178–94.
* Yarrow, Andrew L. 2006. "The big postwar story: Abundance and the rise of economic journalism." *Journalism History* 32 (2): 58+.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis diarii proprius.
* *Veni, Vidi, Wiki: Latin isn't Dead on 'Vicipaedia'* (commentatio Anglice scripta de Vicipaedia Latina Saturni die, mensis Septembris 29, anno 2007.)
Wikidata Daniel Ilić
Res apud Vicidata repertae:Daniel Ilić: imagoDaniel Ilić: imago
*Nativitas*: 1891; Bosnia et Herzegovina  
*Obitus*: 3 Februarii 1915; Seraium  
*Patria*: Condominium of Bosnia and Herzegovina  

**Officium**

*Munus*: diurnarius  

**Daniel Ilić** (Serbocroatice *Danilo Ilić,* Cyrillice Данило Илић, natus Seraii die 27 Iulii 1890, a supplicio mortuus Seraii die 3 Februarii 1915) fuit anarchista et nationalista Iugoslavicus, conspirator interfectionis Francisci Ferdinandi archiducis die 28 Iunii 1914, cum Gabriel Princip amicus archiducem sclopeto necaret.

Ilić libros transferebat? et magister laborabat. Sodalis Iuvenis Bosniae agebat, societatis scholasticae litterararum quae occupationi terrae obstitit. Quando publica archiducis salutatio fiebatur, Ilić amicique conspirabant ut Fransciscum Ferdinandum necarent. Captus in carcerem coniectus, post iudicium suspendio periit.

Notae
-----

1. ↑  Владимир Дедијер, *Сарајево 1914* (Просвета, Београд: 1966).
2. ↑  Situs interretialis.
Logotypus tabularii (Anglice signata).
**Nationale Rerum Nivalium Glacialiumque Tabularium** (Anglice *National Snow and Ice Data Center*) est tabularium nuntiorum et referendorum a Civitatibus Foederatis constitutum, quod investigationes polares et cryosphaericas adiuvat. Tabularium data digitalia et analogica de nive et glacie curat et distribuit, data conservans de tegmine nivis, labinis nivis, glaciariis, ice sheets?, glacie aquae dulcis, glacie Marina, glacie terrestre, pruina perenne, glacie atmosphaerica, palaeoglaciologia, et columnis glacialibus.

Tabularium est pars Adiuvantis Investigationis in Scientiis Circumiectorum Instituti Universitatis Coloratensis, et cum Nationale Geophysicalium Datorum Tabulario Nationalis Administrationis Oceanicae et Atmosphaericae per pactum adiuvandi coniungitur. Id est pro uno ex octo Distributis Archivorum Laborantium Tabulariis? a Nationale Aeronauticae et Spatii Administratione pecunia sustenta ad curanda et distribuenda data ex satellibus prioribus hodiernisque et programmatibus camporum mensurandorum. Tabularium etiam Nationalem Scientiae Societatem Fundatam adiuvat per Advanced Cooperative Arctic Data and Information Service?, Exchange For Local Observations and Knowledge of the Arctic?, et Antarcticum Datorum Glaciologicorum Tabularium. Nationale Rerum Nivalium Glacialiumque Tabularium praeterea est pars Systematis Datorum Telluris ICSU. Marcus Serreze tabularium moderatur.

Nexus interni
-------------

* Universitas Coloratensis apud Boulder

Nexus externi
-------------

* "Icelights" ('Luces glaciei') apud nsidc.org.
* "NSIDC Arctic Sea Ice News & Analysis" apud nsidc.org.
* Pagina prima apud nsidc.org.
* *Serious Science* apud antarcticsun.usap.gov (conloquium cum Theodoro Scambos scientista ducente, ex *The Antarctic Sun*).
Signum soni *om* in Devanagari.
**Śábda** (Sanscritice; 'sonus orationis') in grammatica Sanscrita est dictum sensu perfunctionis linguisticae.

In classica philosophia linguae Indica, Katyayana grammaticus dixit shabdam esse aeternam (*nitya*), cum artha ('significationem'), et ambas coniunctionem mutuam partire. Apud Patanjali, perpetuus shabdae aspectus est sphoṭa ('significatio'), sed *dhvani* ('sonus, acustica') in shabda brevis est.

Vocabulum *om* (*aum*), sacra Hinduismi, Buddhismi, et Iainismi syllaba, primus sonus resonans et vibrans intra ens singulum habetur. Significat etiam totum universum non dualisticum. In Buddhismo, *om* cum rota (*chakra*) coronali et luce alba congruit.

Nexus interni
-------------

* Liber sacer
* Mantra
* Textus religiosus

Bibliographia
-------------

* Patnaik, Tandra. 1994. *Śabda: a study of Bhartrhari’s philosophy of language.* Dellii Novi: DK Printworld. ISBN 8124600287.
* Paul, Russill. 2004. *The yoga of sound : healing & enlightenment through the sacred practice of mantra.* Praefatio Wayne Teasdale. Novato Californiae: New World Library. ISBN 1577314298.
* Singh, Kirpal. 1949. *A Great Saint: Baba Jaimal Singh.* Ruhani Satsang Books.
* Singh, Kirpal. 1999. *Naam or Word.* Blaine Vasingtoniae: Ruhani Satsang Books. ISBN 0942735943.

Nexus externi
-------------

* *Glossary of Oriental terms and important names of persons and places,* www,ruhanisatsangusa.org
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |


Wikidata Thomas (episcopus)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 12. saeculum;   
*Obitus*: 1248; Visbia  
*Patria*: Suecia  

**Officium**

*Officium*: episcopus Aboensis  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Roman Catholic
**Thomas** (mortuus anno 1248, ut creditur, Visbiae in Suecorum oppido) fuit tertius episcopus dioecesis Aboensis, id est episcopus Finnorum, et quidem primus de quo notitiae certae sunt. Quando munus susceperit, incertum est. Thomas putatur ab origine monachus dominicanus Anglicus fuisse. Commemoratur statum ecclesiae apud Finnos firmavisse et praesertim expeditioni ad flumen Nevam anno 1240 factae interfuisse, quamquam haec opera eius exaggerata esse videtur. Thomas primus est episcopus Finniae, qui in documentis notis suo nomine nominatur et documentum a se ipso compositum reliquit. Duo autem decessores eius sine nomine commemorantur in bulla *Ex tuarum* a papa Innocentio III composita, die 30 Octobris anno 1209 data. Thomas episcopus sua sponte dimissionem ex officio episcopi petiit annuntians causam, quod morti hominis interfuerit ac epistulam papae adulteraverit. Petitionem constat a papa die 21 Februarii anno 1245 acceptam esse. Exinde Thomas in convento dominicorum Visbiae Gotlandiae consedit et ibi mortuus est anno 1248.

Nexus externi
-------------

* Epistola a Thoma scripta **(Latine)**
Shahid Khaqan Abbasi (2017)

Wikidata Shahid Khaqan Abbasi
Res apud Vicidata repertae:Shahid Khaqan Abbasi: imagoShahid Khaqan Abbasi: imagoShahid Khaqan Abbasi: subscriptioShahid Khaqan Abbasi: subscriptio
*Nativitas*: 27 Decembris 1958; Karachium  
*Patria*: Pakistania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Pakistan, Minister of Petroleum and Natural Resources, Member of the 14th National Assembly of Pakistan, Member of the 15th National Assembly of Pakistan  
*Munus*: politicus, ingeniarius, Negotiator, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Pakistan Muslim League (N)  
*Religio*: Islamus
**Familia**

*Genitores*: Khaqan Abbasi;   
*Coniunx*: Samina Khaqan Abbasi  

**Shahid Khaqan Abbasi** seu litteris Perso-Arabicis شاہد خاقان عباسی (aut Karachi in urbe aut apud Murree natus die 27 Decembris 1958) est mercator et politicus Pakistaniae.

Collegium Lawrence ad Ghora Gali frequentavit. Alumnus est universitatis Californiensis apud Angelopolim et universitatis Georgii Washingtonii, ubi ingeniariae electricae studuit. Legatus est conventui nationali Pakistaniae ab anno 1988. Minister a commercio breviter a die 31 Martii 2008 ad 13 Maii eiusdem anni, longius temporis spatium minister a petroleo a die 7 Iunii 2013 usque in annum 2017.

Bibliographia
-------------

* Salman Masood, Russell Goldman, "Shahid Khaqan Abbasi: What You Need to Know About Pakistan’s New Prime Minister" in *New York Times* (1 Augusti 2017)

Primi ministri Pakistaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Liaquat Ali Khan • Khawaja Nazimuddin • Mahometus Ali Bogra • Chaudhry Mahometus Ali • Huseyn Shaheed Suhrawardy • Ibrahim Ismail Chundrigar • Feroz Khan Noon • Nurul Amin • Zulfikar Ali Bhutto • Mahometus Khan Junejo • Benazir Bhutto • Ghulam Mustafa Jatoi • Nawaz Sharif • Balakh Sher Mazari • Nawaz Sharif • Moeenuddin Ahmad Qureshi • Benazir Bhutto • Malik Meraj Khalid • Nawaz Sharif • Zafarullah Khan Jamali • Chaudhry Shujaat Hussain • Shaukat Aziz • Mahometus Mian Soomro • Yousaf Raza Gillani • Raja Pervaiz Ashraf • Mir Hazar Khan Khoso • Nawaz Sharif • Shahid Khaqan Abbasi • Imran Khan • Shehbaz Sharif
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Pakistaniae • Ministri a munitione • Ministri a rebus externis |
|  |
Wikidata Vincentius Buneus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1559;   
*Obitus*: 12 Novembris 1612;   

**Officium**

*Munus*: Nauta  

**Vincentius Buneus** (natus Lafotae anno 1559; mortuus Neapoli die 12 Novembris 1612) fuit nauta Ragusinus, religionis Christianae missionarius, consiliarius (*a consiliis*) regum Hispaniae Philippi II et III; usque ad Mexicum profectus est in navigationibus, et, ut praetenditur, longe ultra. Buneum in insula nativa sepultum inscriptio sic commemorat:

> D. O. M. Vincentio Buneo Petri f. Christi equiti dignitatem virtute supergresso, sub duobus Hispaniarum regibus Philippis secundo et tertio arduam utriusque orbis navigationem amplexo et gloriam nominis comparandi cupido, atque ideo in India fidei propagandae, in Belgio religionis tuendae diu occupato, dum egregiam in utroque officio navat regibus suis operam, regio nutu Neapolim revocato et a consiliis pro regis deputato, post multos exantlatos labores ad aliam vitam vocato, ex vi testamenti huc in patriam deportato et hic iacenti ac tubae sonitum expectanti revocando ad vitam, consanguinei unanimes hoc monumentum posuerunt. Vixit annos LIII. Obiit prid. Id. Novembris anno salutis MDCXII.– Luetic, "Vice Bune"; Appendini, *Notizie* (vide infra)

Nexus interni
-------------

* Pseudohistoria Vincentii Bunei

Bibliographia
-------------

* F. M. Appendini, *Notizie istorico-critiche sulle antichità, storia e letteratura dei Ragusei* (Ragusae 1803) vol. 2 pp. 201-203
* V. Foretić, "Vice Bune (1559-1612)". *Pomorska enciklopedija*, knjiga I (Zagreb 1972) p. 651
* J. Luetić, "Vice Bune, pomorac i diplomat" in *Anali Povijesnog Instituta* vol. 1 (Dubrovnik 1952) pp. 255-267
* S. Stanojević, "Vice Bune". *Narodna enciklopedija srpsko-hrvatsko-slovenačka*, knjiga I (Zagreb 1925) p. 335
* J. Tadić, *Španija i Dubrovnik u XVI veku* (Beograd 1932) pp. 134-136.
Photographema operarii errantis circa 1901 factum.
Musica carminis.
***Waltzing Matilda*** seu Latine reditum **Carmen vagabundum** (Latine 'Matilda valsans' vel 'Matildam valsans', ubi Matilda non femina, sed sacchus est) est notissima Australiae ballata silvestris (Anglice *bush ballad*), carmen vulgaris rusticum (*country folksong*) quod "publicum haud sollemni more Australiae carmen" appellatur. Nomen carminis ad peregrinationes operarii errantis (Anglice *swagman*) per terras agrestes refert. Carmen anno 1895 compositum est.

Verba carminis historiam narrant operarii qui, theam ebullens, singulam ovem ad propinquum lacum reflexum (*billabong, oxbow lake*) pervenire videt, quam is capit, sed mox dominus et tres vigiles ad lacum equitant et ovem operario poscunt. Operarius, ove iam comesa, se in lacu summergit, et nunc defunctus dominum ut phantasma terret.

Notae
-----

1. ↑  Vide versiones latinas carminorum Anglicorum
2. ↑  Anglice "unofficial national anthem of Australia" (The National Library of Australia, die 14 Martii 2008 confirmatus).

Nexus interni
-------------

* Carmen epicolyricum
* "Long est via ad Tipperarium"
* "Myfanwy"

Nexus externi
-------------

* Versio Latina a Thoma Melluish facta; vide no. 17.
Wikidata 'Abd al-Fattāḥ al-Burhān
Res apud Vicidata repertae:'Abd al-Fattāḥ al-Burhān: imago'Abd al-Fattāḥ al-Burhān: imago
*Nativitas*: 11 Iulii 1960; Qandato  
*Patria*: Sudania  

**Officium**

*Officium*: Chairman of the Transitional Military Council, Chairman of the Sovereignty Council of Sudan  
*Munus*: miles, civil servant, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: no value, Vires armatae  
*Religio*: Islamus, Khatmiyya
**ʿAbd al-Fattāḥ ʿAbd al-Raḥmān al-Burhān** seu litteris Arabicis عبد الفتاح عبد الرحمن البرهان (natus anno 1960) est dux exercituum Sudaniae.

Natus ese censetur in oppido Kundato(d) provinciae Nili fluminis. Alumnus est academiarum militarium Sudanensis, Aegyptiae, Iordanensis. Limites Sudaniae aliquo tempore custodivit. In Sinas legatus militaris missus est. Legionem Sudanensem in Iemeniam anno 2015 inter alios Arabiae Sauditae socios conduxit. Praeses consilii militaris, Sudaniam omnem a die 12 Aprilis 2019 regit.

Notae
-----

1. ↑  Ita en:wiki, fonte non citato

Nexus externi
-------------

"Abdel Fattah Burhan": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

* "Sudan's Burhan, from relative unknown to regional player" (3 Iunii 2019) apud *France24*

Praesides Sudaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ibrahim Abboud • Sirr Al-Khatim Al-Khalifa • vacat • Ismail al-Azhari • Gaafar Nimeiry • Abdel Rahman Swar al-Dahab • Ahmed al-Mirghani • Umar al-Bašīr • ʿAbd al-Fattāḥ al-Burhān praeses consilii militaris
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Sudaniae |
|  |
***10,000 BC*** est pellicula Rolandi Emmerich moderatoris anno 2008 edita, quae de aevo praehistorico narrat. Nomen pelliculae ab anno *"10,000 BC"* sive *10 000 a.C.n.* ducitur, etenim narratio eo fere tempore posita est. Nonnullae linguae imaginariae, quibus varii greges pelliculae loquuntur, fictae sunt. Pellicula comtemptui fuit aestimatoribus plurimis dicentibus in ea multa menda archaeologica ac anarchronismi infuisse.

Argumentum
----------

***Cave: Argumentum detegetur***

*D'Leh*, venator iuvenis, amatricem reperit *Evolet*, iuvenem pulchram, quae vi abducta est a grege quodam truculento. *D'leh* venatori est primum turma bellatorum colligenda, qui deinde puellam ex abductoribus servaturi sint. Servatores longum iter facientes civitatem reperiunt civilizationis cuiudam similis Aegypti antiquae, quae a truculento rege *Omnipotens* nominato, divinum existimato, regnatur. *Evolet* scilicet penes est custodes civilitatis. Permulti servi ab Omnipotente sunt subiecti, qui ei pyramidem aedificent. *D'Leh* servos gregatim ad seditionem excitat, et tandem Omnipotentem hastá iactá interficiens eum non immortalem esse testatur. *Evolet* ex dominatione Omnipotentis evasa in pugna mori videtur, cui nullo intervallo interiecto subvenit D'Leh, qui autem nihil efficere quit. Atqui vetus vates gregis horum animo suo efflato se sacrificat *Evolet* servans.

Histriones principales
----------------------

* *Stephanus Strait: D'Leh*
* *Camilla Belle: Evolet*
* *Cliff Curtis: Tic'Tic, suasor D'Leh*
* *Joel Virgel: dux gregis Naku*

Nexus externi
-------------

* De *10,000 BC pellicula* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Petrus Hacks
Res apud Vicidata repertae:Petrus Hacks: imagoPetrus Hacks: imagoPetrus Hacks: subscriptioPetrus Hacks: subscriptio
*Nativitas*: 21 Martii 1928; Vratislavia  
*Obitus*: 28 Augusti 2003; Groß Machnow  
*Patria*: Germania, Res publica Democratica Germanica  

**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, scriptor, poëta  
*Patronus*: Berliner Ensemble, Deutsches Theater
**Familia**

*Coniunx*: Anna Elisabeth Wiede  

**Memoria**

*Laurae*: National Prize of East Germany, Lessing-Preis der DDR, F.-C.-Weiskopf-Preis, Deutscher Kritikerpreis, Heinrich Mann Prize, Alex-Wedding-Preis, Deutscher Jugendliteraturpreis  
*Sepultura*: Berolinum  

**Petrus Hacks** (natus 21 Martii 1928 Vratislaviae; mortuus 28 Augusti 2003 in Groß Machnow) fuit poeta Germanus, in variis litteraturae generibus versatus, multis praemiis dotatus.

Secundo bello mundano finito et ipse et familia sua in zonis occidentalibus consederunt. Anno 1946 post bellum et brevem captivitatem maturitatem adeptus est. Anno 1951 ab universitate Monacensi abiit promotus ad doctoratum philosophiae. Insequentibus annis Monaci habitavit, dum anno 1955 sedem in rem publicam democraticam Germanicam transtulit et ope Bertoldi Brecht Berolini domicilium conlocavit. Ad annum 1962 munere dramaturgi ad theatrum Germanicum (Theodisce „Deutsches Theater") fungebatur, sed propter indignationem potentium factionis socialisticae unitae theatrum reliquit vitamque liberi scriptoris sibi sumpsit. Eodem fere tempore primum innotuit ut scriptor generis dramatici comoedià *Der Frieden* ('Pax') secundum Aristophanem. Nonnullis aliis ludis scaenicis optimo eventu acceptis unicus poeta vivus fuit, cuius dramata illis in annis et in orientali et in occidentali Germania in scaenam prolata sunt. 

Petrus Hacks
Opera conscripsit etiam aliorum generum velut narrationes fabulosas, carmina, tractatus de arte dramatica et de sermone personarum ludorum et de generibus litterariis. Ibi causae animositatis et inimicitiarum inveniuntur, quas - ipse verum socialistam se gerens - de parte adsectatorum factionis regentium passus est: parum progressive?, ut ei crimini datum est, eum cogitare, scribere nimis more civili (sc. sensu socialistico), quin etiam aristocratico. At tamen Hacks persuasionibus suis de vero socialismo non destitit, eas immo post murum Berolinensem destructum finitamque rem publicam democraticam Germanicam tenuit.

Bibliographia
-------------

* "Die grauen Tinten des Peter Hacks" in *Der Spiegel* 1977 no. 5

Nexus interni
-------------

* Ein Gespräch im Hause Stein über den abwesenden Herrn von Goethe (Qui sermo drama est a Petro Hacks conscriptum.)
Patrus Gauweiler anno 2009 in conventu factionis CSU
**Petrus** (Theod. *Peter*) **Gauweiler** (natus 22 Iunii 1949 Monaci) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis CSU est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam maturitatis testimonium Monaci adeptus est, Gauweiler iurisprudentiae studebat, primam et secundam probationem accepit et anno 1978 doctor iurisprudentiae promotus est. Ad hunc diem Gauweiler Monaci causidicus operam dat.

Familia
-------

Gauweiler uxorem duxit atque quattuor liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Gauweiler, qui ab anno 1968 sodalis CSU est, anno 1972 consiliarius urbis Monaci electus est et ad annum 1982 mansit. Annis 1982 - 1986 referens administrationis Monaci fuit. Deinde secretarius statalis in administrerio rerum internarum Bavariae erat, anno 1990 administer rerum circumiectorum nominatus est et primo legatus ad senatum terrae Bavariae electus est. Die 23 Februarii 1994 a magistratu recedere coactus est propter crimina ei a "Stern" diurnario false allata. Anno 2002 senatum terrae Bavariae reliquit et legatus ad Dietam Foederalem Germaniae nominatus est atque ad diem 31 Martii 2015 mansit. Eo die se recessit, quod consilia factionis de salvatione Euronis adiuvare noniam potuit.

Consilia
--------

Gauweiler semper sententiam suam libere pronuntiavit, et de infectione SCDI probanda contra voluntatem patientium et de coercenda prostitutione. Praeterea saepe Rem Publicam Foederalem Germaniam in ius vocavit, cum haec maiestatem populi in Unionem Europaeam transferre in animo haberet, quod Unionem Europaeam democraticam non esse putat. His diebus vehementer contra aes in Graeciam et alias civitates obaeratas Europaeas transferendas certat.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Faz.net die 31 Martii 2015
2. ↑  Commentarius "DER SPIEGEL" die 5 Iulii 2011
Wikidata 'Abd al-Ilāh Binkīrān
Res apud Vicidata repertae:'Abd al-Ilāh Binkīrān: imago'Abd al-Ilāh Binkīrān: imago'Abd al-Ilāh Binkīrān: subscriptio'Abd al-Ilāh Binkīrān: subscriptio
*Nativitas*: 4 Aprilis 1954, 2 Aprilis 1954; Rabatum  
*Patria*: Marocum  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Morocco  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Justice and Development Party  
*Religio*: secta Sunnitica
**ʿAbd al-Ilāh Binkīrān** seu litteris Arabicis عبد الإله بنكيران (Rabati die 4 sive 8 Aprilis 1954 natus) est politicus Maroci. Alumnus universitatis Rabatensis,  professor factus est anno 1979 scholae normalis superioris educationis technicae eaedem urbis. Anno 1976 ad societatem secretam *Chabiba Islamiya* ("iuventutem Islamicam") se adiunxit, sed novam fraternitatem *Al Jamaa Al Islamiya* anno 1981 ipse condidit tardiusque in factionem politicam publicam convertit. A die 14 Novembris 1997 legatus est apud conventum nationalem. Dux factionis iustitiae et evolutionis, victor in comitiis anni 2011, die 29 Novembris huius anni a rege Mahometo VI primus minister creatus est. Iussu eiusdem die 15 Martii 2017 demissus est, successore Saʿd al-Dīn al-ʿUṯmānī.

Notae
-----

1. ↑  Ita fr:wiki

Bibliographia
-------------

* "Marokko: Moderater Islamist wird Ministerpräsident" in *Handelsblatt* (29 Novembris 2011)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Store norske leksikon |

* "Abdelilah Benkiran": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Primi ministri Maroci

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mbarek Bekkay • Ahmed Balafrej • Abdallah Ibrahim • vacat 1960-1963 • Ahmed Bahnini • vacat 1965-1967 • Mohamed Benhima • Ahmed Laraki • Mohammed Karim Lamrani • Ahmed Osman • Maati Bouabid • Mohammed Karim Lamrani • Azzeddine Laraki • Mohammed Karim Lamrani • Abdellatif Filali • Abderrahmane Youssoufi • Driss Jettou • Abbas El Fassi • ʿAbd al-Ilāh Binkīrān • Saʿd al-Dīn al-ʿUṯmānī • ʿAzīz Aḫannūš
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Reges Maroci • Ministri rerum externarum Marocenses |
|  |
**Studium Angelopolitanum**, Angelopoli Mexicanorum situm, est institutum linguis Latinae Graecaeque fovendis necnon humanitatis studiis provehendis. Studium hocce conditum est anno 2012 ab Alexi Hellmer, olim discipulo et magistro apud Vivarium Novum. 

Huius studii discipuli et sodales inter se Latine, interdum etiam Graece, loquuntur cum de rebus cottidianis, tum praesertim de libris Latinis quos legunt inter sessiones. Praeterea, commentarii quidam de artibus humanioribus et de linguis antiquioribus tradendis Latine conscripti per rete divulgantur in retiali instituti sede.

Nexus interni
-------------

* Gymnasium Classicum Petropolitanum
* Humanitas Europae
* Insula Latina Neolovaniensis
* Museum Graeco-Latinum Moscuense
* Schola Nova
* Vivarium Novum

Notae
-----

1. ↑  Commentarii periodici quibus index The Wall Street International Magazine.

Nexus externi
-------------

* Sedes Studii Angelopolitani in *Facebook.*
* Studium Angelopolitanum. Commentarii Latini per rete divulgati.