recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Halifacium
Res apud Vicidata repertae:Halifacium: insigneHalifacium: insigne
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 53°43′30″N 1°51′47″W  
*Numerus incolarum*: 104 100  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Calderdale  

**Geographia**

*Superficies*: 20.73 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Halifacium: situsHalifacium: situs

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Halifaxia

**Halifacium**, vulgo *Halifax*, urbs Isuriae Occidentalis in Anglia, saeculo fere XII in forma vici ruralis condita, saeculis XVIII et XIX industriae textoriae gratia rapide aucta est.

Ecclesia paroecialis S. Ioanni Baptistae dicata, "monasterialis" ab anno 2009 nuncupata, magna parte ante annum 1438 confecta est. Ibi Gulielmus Herschel (qui planetam Uranum primus invenerit) anno fere 1765 organista meruit.

*Piece Hall* ("aula pannorum"), hodie forum mercatorium
Saeptum textorium (*Piece Hall*, scil. "aula pannorum"), anno 1779 inceptum, designatore incognito, recentius in forum mercatorium conversum est. Curia municipalis, anno 1862 confecta, a Carolo Barry filioque Eduardo designata est. Macellum seu forum nundinarum (*Borough Market* scil. "mercatus burgensis"), anno 1896 constructum, designatoribus Iosepho et Ioanne Leeming, quotidie frequentatur.

Notae
-----

1. ↑  "Halifacium, Haliflex, Hortonium": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3 ed. 1972 vol. 2 p. 205

Nexus externi
-------------

*Borough Market* ("mercatus burgensis")

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°43′30″N 1°51′47″W • *GeoNames* • *Vision of Britain* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
*Halles centrales de Paris: Vue générale* a Deodato Lancelot delineatae iuxta commntationem "Une visite (1862)"
**Halae Parisienses**, Francogallice *Les Halles*, fuerunt macellum principale urbis Lutetiae. Mercatu in hac regione urbana a medio aevo florente, novae aedes duodecim ferreae et vitreae magnarum hallarum Parisiensium inter annos 1851 et 1874 constructae sunt, architecto Victore Baltard. Mercatu maximo Parisiensi in suburbium Rungis translatum, aedes inter annos 1971 et 1973 omnino deletae sunt. Ibi hodie hortus publicus videtur, sub quo statio frequentissima ferriviae metropolitanae Parisiensis (*Châtelet-Les Halles*) et tabernae subterraneae (*Forum des Halles*) absconduntur.

Notae
-----

1. ↑  De nomine cf. "hala" et "[ falla'" apud *Logeion*. Locutionem "In Fallis seu hallis Parisiensibus" ibi habes (Du Cange s.v. "Fallae" (2): *Inventar. Chart. reg.* fol. 91. v°. ex Chr. ann. 1330)

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1803-1808 : Grimod de la Reynière et al. *Almanach des gourmands* vol. 1 (2a ed. 1803) pp. 187-194; vol. 3 (2a ed. 1805) pp. 301-307; vol. 5 (1807) pp. 337-338; vol. 6 (1808) pp. 292-293, cf. pp. 209-218
* 1862 : "Une visite aux Halles centrales" in *Magasin Pittoresque* vol. 30, Ianuario 1862 (pp. 26-30)
* 1873 : Emile Zola, *Le Ventre de Paris* (Lutetiae: Charpentier) Textus apud Gallica
|  |
| --- |
|  |
| **Factio Libertatis Britanniarum Regni**
***United Kingdom Independence Party*** |
|  |
| Laophorium factionis |
|  |
| **Ductor** | Nigellus Farage |
|  |
| **Factio condita** | 1993 |
| **Praetorium** | Newton Abbot |
|  |
| **Ideologia** | Conservatismus, Scepticismus Unionis Europaeae |
|  **Ars fiscalis** | ad dextrum |
|  **Ars socialis** | ad dextrum |
|  |
| **Nexus** | www.ukip.org |

**Factio Libertatis Britanniarum Regni** (Anglice: *The United Kingdom Independence Party*, breviter *UKIP*) est factio politica Britannica, duce Nigello Farage, quae credit Britanniam secedere ex Unione Europaea debere. UKIP habet circa 16 700 socios et recepit 16.8% suffragii (2 700 000 cives) in Electione Europaea anni 2004, recepit autem modo 2.38% suffragii in Electione Generali anni 2005.

De opinionibus
--------------

In initio, UKIP erat factio unius opinionis; secessionis Britanniarum Regni ex Unione Europaea. Sed hodie, UKIP plures collegit; cupiens, exempli gratia, vecitgal demittere, scholas a mandatis gubernationis absolvere (ita, ut credit, ameliorare), uti saepius (50%) energia nucleare et uti minus molendinorum pneumaticorum.

Notae
-----

1. 1 2 3  UKIP - Electoral commission
2. ↑  UKIP Flat Tax Policy
3. ↑  UKIP Education: Time to come clean
4. ↑  Professor Derek Smith, Conference Speeches: Energy and Environment[*nexus deficit*]

Nexus externus
--------------

* Situs interretialis officialis **(Anglice)**
**Factio Romania Coniuncta** (Dacoromanice *Partidul România Unită* vel **PRU**) factio Dacoromanica est. Insigne factionis imago Vladislaudis III Draculae ante tabulam Romaniae et Moldaviae unitis demonstrat.

Historia
--------

PRU die 23 Aprilis 2015 a sodalibus antiquis Factionis Socialis Democraticae (PSD) condita est. Dux factionis Bogdan Diaconu est, qui ipse anno 2014 factionem PSD reliquit. Die 24 Ianuarii 2016 nova factio primum conventum habebat. Quod aliqui sodales et senatores et Legati Camerae Legatorum sunt, PRU nunc tres senatores et 8 legati ad parlamentum habet.

Consilia factionis
------------------

Factio Romania Coniuncta ad dextram nititur atque nationis studeo favet, merces peregrinae et homines externos arcere studet. Praeterea Matrimonium hominum eiusdem sexus et introductionem Euronis in Romania negat.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis Factionis Romania Coniuncta (PRU)

Notae
-----

1. ↑  Insigne in pagina officiali PRU depictum
2. ↑  agerpres.ro die 24 Ianuarii 2016
**Factio democratica** (Dacoromanice *Partidul Democrat* vel *PD*) annis 1993 - 2007 factio socialis democratica necnon Christiana socialis Dacoromanica fuit.

Historia
--------

Ut Factio Socialis Democratica (PSD) Factio Democratica (PD) e Factione Communistica constituta est, cum anno 1991 propter controversiae politicae inter duces Frontis Salvationis Nationalis (FSN) Petrum Roman praeses ministrorum atque Ioannem Illiescu praesidem Rei Publicae ortae sunt. FSN autem post dictaturam Communisticam depositam ab eius duces condita erat. Hic anno 1993 Factionem Socialem Democraticam, ille PD condidit atque eius primus praeses electus est. Postea PD etiam ad Internationale Socialisticum admissa est. Anno 2007 cum Factione Liberali Democratica (PLD) ad Factionem Democraticam Liberalem (PD-L) consociata est, cuius primus praeses Aemilius Boc, adhuc praeses PD electus est.

Praesides
---------

* 1993 - 2000 – Petrus Roman, praeses ministrorum
* 2000 - 2004 – Traianus Băsescu, tum urbis Bucarestae praefectus, postea praeses rei publicae
* 2004 - 2007 – Aemilius Boc, praeses ministrorum

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis Factionis Democraticae in archivio interretiali anno 2007 conservata
**Factio Theodisca Democratica** (Theodisce: Deutsche Demokratische Partei (DDP)) factio Germaniae inter annos 1918 et 1933 fuit atque paene continenter in consiliis ministrorum Rei Publicae Vimariana interfuit.

Historia
--------

### Factio condita

DVP post casum monarchiae e factionibus progressionis (*Fortschrittspartei*) et Liberalibus Nationalibus (*Nationalliberale*) formatum est. Sed ii, qui ad dextram contenderunt, aliam factionem, Factionem Theodiscam Popularem (DVP) condiderunt. Praeses primus novi factionis Fridericus Naumann electus est. Alii sodales noti Gualtherius Rathenau, Theodorus Heuss, Ericus Koch-Weser et Ernestus Lemmer fuerunt.

### Suffragia

Cum Consilium Formae Civitatis Constituendae 19 Ianuarii 1919 electum esset, DDP 18% suffragiorum accepit et una cum SPD et DVP consilium ministrorum Rei Publicae Vimarianae constituit. Sed proximis electionibus suffraga amittebat. 

### Finis

Sodales DDP anno 1930 cum aliis factionibus Factionem Theodisca Rei Publicae (Theod.: *Deutsche Staatspartei*) condiderunt. Sed et haec nova factio non plus quam 1% suffragiorum accepit. Cum Nazistae anno 1933 rerum Germaniae potiti essent, Factio Rei Publicae 28 Iunii ipsa se dissolvit.

Nexus externi
-------------

* Pagina de factione apud Museum Historicum Germanicum (lingua Theodisca)
Thomas Alva Edison et suum primum phonographum
**Phonographum**, seu **phonographus**, **phonographium**, **grammophonum**, (instrumentum phonographum sive machine phonographica), 
**discophonum,** **phonodiscorum versatilis machinula** est instrumentum quod sonos edit acu et amplifacatorio. Phonodiscos ludit. Similis est grammophono quae machina veterior fuit.

Historia
--------

Thomas Edison fecit primum phonographum anno 1877. Ille non bene audiebat ergo volebat sonum capere. Etiam putavit phonographum multos usus habere. Phonographo, homines poterant:

* Epistulas scribere
* Libros audire si caeci erant
* Carmina inscribere
* Colloquia telephonica imprimere
* Historiam familiae inscribere
* Horologia facere quae possent horam nuntiare domum petendi, cibum sumendi, et caetera
* Verba novissima hominum moribundorum inscribere
* Linguas periclitatas conservare
* Elocutiones exercere

Primus phonographus usurpavit acum ut sonum inscriberet in bratteam. Edison inscripsit haec verba: "Maria habuit parvum agnum," sed machina aegre sonum repraesentavit. Ergo destitit phonographum perficere malens globum igniferum elabore. Tunc, alii homines faciebant instrumentos similes phonographo Edisoniano. Edison, lucri cupidus, noluit alios homines pecuniam habere quam credebat sibi iure pertinere et ad laborem rediit. Fecit cylindrum cereum anno 1904.

Pro brattea, in cylindrum cereum sonum inscripsit cultro. Edison in amplificatorium clamans, cultrum concutiebat unda sonica itaque carmen inscripsit.

Cylindrus cereus haud facile sonum expressit, ergo discus phonographicus factus est ab Edison. Potuit discum cudere ergo facile erat exempla imprimere. Etiam discorum genera "Berliner" et "Pathe" erant, sed homines debebant alium phonographym habere ut 'Berliner,' alium ut 'Pathe' luderent. Tunc phonographum qui habuit multas cuspides ad "Berliner," "Pathe" et discum Edisonianum ludendos, factum est ad omnium commoditatem.

Nexus interni
-------------

* Dictophonum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **phonographa** spectant. |

* Haec pagina macris annotata

Notae
-----

1. 1 2 3  Del Col, *Diccionario Auxiliar Español-Latino* p. 463: "**fonógrafo:** phonógraphum, i *n*; phonográphium, ii *n*. **Sin:** grammóphonum."
2. ↑  Neograece φωνογράφος
3. ↑  Morgan, *Sylva*: "**.rcrd phonograph** phonographium (LEV.)"
4. 1 2  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Editio secunda anni 2009.
5. ↑  [*nexus deficit*]
**Quintus Aemilius Lepidus (Barbula?)** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo ante Christum natum fuit. Pater eius Manius Aemilius Lepidus anno 66 a.C.n. consul creatus est. Ipse bello civili post mortem Caesaris triumviris favebat : quo tempore post pugnam ad Philippos futurum collegam in consulatu, Marcum Lollium, qui tum proscriptus ne occideretur servum se esse simulabat emisse atque Romam secum reportasse dicitur. Postquam Lollius adgnitus et triumviris indicatus est, Barbula ab Octaviano impetravit ut proscripto ignosceret. Annis 40 a.C.n. ad usque 38 propraetor Marci Antonii in orientalibus imperii provinciis fuit. Post pugnam apud Actium factam Quintus Lepidus, qui legatus Marci Antonii victus et captus erat, per futurum collegam Marcum Lollium ab Augusto veniam impetravit : ita Lollius pristinum beneficium rependerat. Anno 21, cum Augustus absens consul a populo electus hunc magistratum recusavisset, post comitia acerrima contra Lucium Plautium Silvanum consul creatus est. Cum collega Marco Lollio Romae pontem Fabricii reparavit. Fuit *XVvir sacris faciundis* et Ludis Saecularibus anni 17 interfuit. Circa annum 15 a.C.n. proconsul Asiae erat.

Notae
-----

1. ↑  Appianus, *Bell. civ.* IV 210-215. De coniectura modernorum eruditorum agitur : etenim Appianus alterum virum tantum **Marcum**, alterum **Barbulam** tantum nominat et collegas postea in consulatu fuisse adiicit. Nihil tamen a quoquam propositum est quod aptius verisimiliusque hunc Appiani locum illustraret. De quo vide Fr. Hinard, *Les proscriptions de la Rome républicaine*. Romae: École française de Rome, 1985 : 487-488 Hic legere potes
2. ↑  Appianus, *Bell. civ.* IV 210-215
3. ↑  Cassius Dio LIV 6

Si vis plura legere
-------------------

* Marie-Claire Ferriès, *Les partisans d'Antoine  : des orphelins de César aux complices de Cléopâtre*. Burdigalae : Ausonius, 2007 : 317
* Patricius Tansey, 'Q. Aemilius Lepidus (Barbula?) Cos. 21 B.C. ', *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte* 2008(57) : 174-207


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Claudius Marcellus Aeserninus et Lucius Arruntius**  |  **Consul** 21 a.C.n.cumMarco Lollio | Successores: **Marcus Appuleius et Publius Silius Nerva**  |
Amoenitates littoris Bostoniensis quo vivo modo sermo Latinus docetur.
**Conventiculum Bostoniense**, a Facultate linguarum Latinarum et Graecarum Universitatis Massaciusettensis Bostoniae institutum, fine mensis Julii per unam hebdomadem perducitur. 

Hoc conventiculum apertum est omnibus qui, fundamentis linguae praediti, quandam Latine loquendi peritiam consequi velint. Participes jusjurando constricti ne alia lingua quam Latina per unam hebdomadem utantur, sessionibus in quibus rationes et viae Latinam modo vivo docendi demonstrantur, textus Latini leguntur, acroaseis habentur, intersunt.

Habebatur olim Conventiculum Bostoniense prope oppidum Massaciusettense quod vulgo vocatur Dartmouth; nunc autem habetur Jerosolymae Massaciusettae, vulgo Salem, Massachusetts.

Praecipui moderatores Conventiculi
----------------------------------

* David Morgan
* Iacobus Dobreff
* Jacoba Carlon "Jacqueline Carlon"
* Petrus Lichoas

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis
* Apud "google sites"
*Convallaria majalis*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Liliopsida   
Ordo : Asparagales   
Familia : Asparagaceae   
Subfamilia : Nolinoideae   
Genus : *Convallaria*   
Species : ***C. majalis***   
*Convallaria majalis*   
L.  

***Convallaria majalis*** est venenosa plantarum florentium familiae Nolinoidearum species, in Asia et Europa endemica. In terris silvestribus frigidis et temperatis habitat. Secundum significationem nominis, haec planta flores mensi Maio in vallibus gignere solet. Parvos vere gignit flores albos, qui gregem campanellarum odoratissimarum formant.

Flora *Convallariae majalis*
Tabula geographica mundi subspecies *Convallariae majaris*
In antiquo plantarum ordine, haec planta fuit adfinis familiae Liliacearum, vel in ordine phylogenetico familiae Ruscacearum, cum primum in familiam Convallaricearum digesta esset.

Larvae nonnullarum specierum papilionum, praecipue inter eas *Antitype chi* hac planta vescuntur.

Hodie flos nationalis est in Finlandia et Gestricia (provincia Sveciae). In Francia, Kalendis Maiis donum felicum putatur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Flora of China • INPN France • Flora of North America • USDA Plants Database |
Ludovicus Pastor
 **Ludovicus Pastor** (natus Aquisgrani die 31 Ianuarii 1854; obiit in Ponte Aeni die 29 Septembris 1928) fuit praeclarus historicus, praecipue de historiae paparum scripsit et diplomaticus. Maxima opera eius fuit *Geschichte der Päpste seit dem Ausgang des Mittelalters* (id est Latine Historia papae a fine Medii Aevii), quae constitit ex sedecim voluminibus inter annum 1886 et1933 divulgatis.

Vita
----

Pastor studuit apud gymnasium Francofurti ad Moenum , ubi discipulus Ioannis Janssen fuit et postea Lovanii (1875), Bonnae (1875/76) et Vindobonae (1877/78). 

Ab anno 1881 Pastor docuit apud universitatem Pontis Aeni, ubi professor Historiae Recentis anno 1887 factus est. Propter famam eius cum primum in Italiam venit anno 1881, papa Leo XIII concessit ei introitum in tabularis Bibliothecae Vaticanae. 

Ab anno 1901 dux Instituti Austriaci Historiae Romae et ab anno 1921 legatus Austriae apud Sanctam Sedem creatus est. Anno 1908 ordinem equestrem a imperatore Austriae Francisco Iosepho accepit et 1916 dominus (*Baron*) factus est.

Opera
-----

* Historia paparum (quadraginta volumina). Pastor incepit eius historiam paparum ab anno 1305, cum Clemens V papa creatus est, usque ad annum 1799, cum Francia Civitatem Ecclesiae invasit.
* Historia populi Germanici (1893–1926)

Nexus externus
--------------

* Thomas Brechenmacher, "PASTOR, Ludwig" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 6 (Herzberg, 1993. ISBN 3-88309-044-1) , columnae 1588–1594 **(Theodisce)**
Ludovicus Riel
**Ludovicus Riel** (22 Octobris 1844 – 16 Novembris 1885), vulgo *Louis Riel* (quod [lwi ʁjɛl] dicitur), fuit vir publicus Canadensis, politicus et spiritualis populi Métis dux, Manitobaeque provinciae conditor. Duas contra gubernationem Canadensem et Iohannem A. Macdonald, primum eius Primum Ministrum, rebellationes egit. Iura et culturam Métis protegenda in animo habebat, cum opes Canadenses semper magis in patria sua, in septentrio-occidentalibus Americae Septentrionalis partibus sita, perceptae erint. Heros esse a multis Canadensibus hodie censetur.

Prima rebellatio fuit Rebellio Fluminis Rubri illa, quae ab anno 1869 ad 1870 habita est. Rectio provisoria? (*gouvernement provisoire*), quam Riel ipse condidit, Manitobae in Confoederatione Canadensi initum pacta est; sed Riel, Thoma Scott inter haec summa controversia occiso, ad Civitates Foederatas in exilium fugit. Riel nihilo minus latissime "Pater Manitobae" esse ducitur. Dum in exilio versabatur, ter ad Cameram Communium Canadae comitiis allectus est, etsi nunquam Ottavae adesse potuerit. Riel commotus erat, namque in exilio ei remanendum erat, quamquam populi sui dux et propheta a Deo electus se credebat, quae fides serius in vita sua revenit et acta sua adfecit. Anno 1881 Marguerite Monet in matrimonium duxit, quacum tres liberos genuit.

Riel anno 1884 in eo, quod nunc Saskatchewan est, revenit eo consilio, ut populi Métis curas doloresque Rectioni Canadensi protulerit. De his rebus tandem armis pugnatum est, quod nunc Rebellio Septentrio-Occidentis appellatur. Illa viribus Canadensibus exstincta, Riel comprehensus, iudicatus, ad furcamque damnatus est. Cum Riel sympathia apud Canadae Francophonos uteretur, mors sua duras consequationes adfinitati Quebeci et Canadae Anglophonae adtulit. Utrum Riel herous Pater Confoederationis traditorne esset, multum decertatur, attamen pro certo unus ex nimis multiplicibus, controversis, tandemque tragicis historiae Canadae personis fuit.

Notae
-----

1. ↑  "Louis Riel". A database of materials held by the University of Saskatchewan Libraries and the University Archives
2. ↑  A Biography of Louis Riel
3. ↑  Ricketts, Bruce (1998–2007). "Louis Riel – Martyr, hero or traitor?"
4. ↑  The Heritage Centre. "Louis Riel The Provisional Government"
5. ↑  "Louis Riel: Riel flees to the U.S.A.". The Heritage Centre
6. ↑  "Louis Riel Biography". Government of Manitoba
7. ↑  "Canada". Berkley Center for Religion, Peace, and World Affairs  Vide partem de "Westward Expansion and Cultural Tensions"
8. ↑  The Canadian Encyclopedia, Historica Foundation of Canada. (2007). "Riel, Louis"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovicum Riel** spectant. |

* De iudicio Riel **(Anglice)**
Wikidata Ludovicus Segalá y Estalella
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus Segalá y Estalella: subscriptioLudovicus Segalá y Estalella: subscriptio
*Nativitas*: 21 Iunii 1873; Barcino  
*Obitus*: 17 Martii 1938; Barcino  
*Patria*: Hispania  
*Nomen nativum*: Luis Segalá y Estalella
**Officium**

*Officium*: director  
*Munus*: Interpres, philologus, Professor, historicus litterarum, editor  
*Patronus*: Universitas Barcinonensis
**Ludovicus Segala y Estalella** (Hispanice *Luis Segalá y Estalella*, Catalane *Lluís Segalà i Estalella*), die 21 Iunii anno 1873 Barcinone natus et ibídem die 17 Martii anno 1938 mortuus, fuit philologus et interpres Hispanicus et Catalanus.

Ludovicus Segalà i Estalella inter annos 1920 et 1923

Vita et opera
-------------

Universitatis Barcinonensis et Universitatis Hispalensis professor fuit. *Iliadis* et *Odysseae* Homeri versiones Hispanicas oratione soluta factas annis 1908 et 1910 edidit; etiam Hymnos Homericos et *Theogoniam* Hesiodi sic vertit. Librum primum *Iliadis* et Catalane vertit. Dialectus Aeolici e dialectus Homerici artem grammaticam conscripsit. Annis Belli civilis Hispaniae sub pyrobolis ab aeroplanis fascistarum in Barcinonem missis periit.

Nexus externi
-------------

* De Ludovico Segala y Estalella in Lexico biographico Hispaniae
* *Iliadis* versio a Ludovico Segala y Estalella facta (cf. apud *Vicifontem*)
* *Odysseae* versio a Ludovico Segala y Estalella facta (cf. apud *Vicifontem*)
Praecessio corporis
Praecessio axis terrae
**Praecessio** est directionis axis rotationis corporis mutatio, cum corpus a vi externa affigatur. A praecessione affecti sunt mutationes axum e.g. in tempore breve turbae ludendi aut terrae planetae in tempore longissimo.

Corpus circum axem suum rotandum a vi externa momentum virium infigatur. Qua de causa axis rotationis commovet quasi ad superficiem coni. Axis terrae se diurne convertendi a viribus, quas sol ac luna ac alterae planetae ad terram exercant, circum axem ad planitiem eclipticam esse perpendiculem rotatur. Circumitum plenum huius orbis durat circa viginti sex milia annos, quod spatium *annus platonicus* vocatur.

Effectus praecessionis sunt rotatio polorum caelestium in anno platonico complecta et motus progrediendi aequinoctii. Valor annus huius progrendi moti *constantum praecessionis* vocatur.

Notae
-----

1. ↑  "Etymonline : precession"

Nexus interni
-------------

* Argumentum periapsidis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Praecessio** spectant. |
Wikidata Embeca
Res apud Vicidata repertae:Embeca: insigneEmbeca: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°49′0″N 9°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 30 420  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Northeim  

**Geographia**

*Superficies*: 231.92 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Aratora, Thiais, Paczków, Keene  

**Tabula aut despectus**

Embeca: situsEmbeca: situs
Curia nova
**Embeca**, vulgo *Einbeck*, est urbs Saxoniae Inferioris et pars circuli Northeim. Ad Embecam etiam vici Ahlshausen-Sievershausen, Andershausen, Avendshausen, Bartshausen, Bentierode (cum Rimmerode), Beulshausen, Billerbeck, Bruchhof, Brunsen, Buensen, Dassensen, Dörrigsen, Drüber, Edemissen, Erzhausen, Garlebsen, Greene, Haieshausen, Hallensen, Holtensen, Holtershausen, Hullersen, Iber, Immensen, Ippensen, Kohnsen, Kreiensen, Kuventhal, Naensen, Negenborn, Odagsen, Olxheim, Opperhausen (cum Osterbruch), Orxhausen, Rengershausen, Rittierode, Rotenkirchen, Salzderhelden, Strodthagen, Stroit, Sülbeck, Vardeilsen, Vogelbeck, Voldagsen, Volksen atque Wenzen pertinent.

Historia
--------

Conspectus Embecae a Matthaeo Merian Seniore confectus
Embeca 1 Ianuarii 1158 primo nomine *Einbike* in actis Friderici I imperatoris descripta est. Anno 1252 Embeca urbs declarata est. Anno 1351 primo cervesia urbis exportabatur (apud hodiernos, nomine deformi, *Bock*). Anno 1368 Einbeck ad Hansam foedus accessit. Anno 1540 magno incendio deleta est. Eodem tempore urbs confessionem Lutheranam accepit. Anno 1807 - 1813 ad Regnum Westphaliae pertinuit, deinde ad Regnum Hannoveranum et ab anno 1866 ad Borussiam. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Die 1 Ianuarii 2013 Kreiensen urbs ad Embecam accessit, ut anno 2011 decretum est.

Notae
-----

1. ↑  "non ignobiles Saxoniae civitates, Embeca et Gottinga" (p. 734 apud *Google Books*). Interdum "Embica", "Embecka" etc. reperis
2. ↑  Vb. adiect. "Embecensis, Embicensis" (p. 290 apud *Google Books*)
3. ↑  Hessisch-Niedersächsische Allgemeine die 18 Octobris 2011

Incolae notabiles
-----------------

* Iulius Georgius Schottelius (1612 - 1676), doctus et scriptor
* Thomas Oppermann (\*1954) vir publicus ac sodalis factionis SPD

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Embecam** spectant. |
**Phonum**[1] sive **pronuntiatio**[2] sive **p(h)thongus**[3] 
est minima vocis ex ore missae particula instar unius fere litterae notae. Cum enim aliqua lingua loquimur, vocem profluentem variamus organis articulatoriis (sicut lingua, faucibus, lateribus) ita ut continuatio vocalis quasi articulis inter se differentibus distinguatur. Quae particulae articulatim sertae — id est: phona — per spectrogramma capi et perspici possunt. Vox quaeque ex ore editus singularis est; itaque spectrogramma quodque visibile vocis specimen est. Quibus speciminibus continentur etiam res in descriptione linguistica abstrahendae. 

Phona locutioni percipiendae adsunt. Perceptio enim locutionis a signali phonetico incipit, quo audito indicia acustica aliaque informatio ex phonis excipiuntur. Quae informatio dein admovetur ad verba amplioraque, ex quibus oratio constat, membra cognoscenda. 

In phonetica descriptiva (nec non in phonologia), phonum est res haud continua, a flumine vocali abstracta. Praeterea, abstractis locutoris sexu, valetudine, aetate aliisque rerum condicionibus, perventum est ad certam phonorum bene definitorum copiam, cuius elementa suis quodque notis distinguuntur. Usitatissima phonorum in litterarum notas redactorum copia est IPA sive API, cui impositum est, ut omnia omnium linguarum mundi phona enumeraret notisque describeret. Singulae quaeque linguae subcopiam universalis phonorum copiae adhibent. Omnia enim phona omnibus linguis non sunt.

In locutione transcribenda, phona inter uncos hamatos scribuntur, ut puta Latine ['kuɫmen] 'culmen'. In descriptione phonologica, phonematicus phoni status lineis obliquis indicatur: /kulmen/ 'culmen'. Phona, quae similitudine et distributione complementaria in unum copulantur, allophona appellantur. Phonema re vera (et methodologica) nihil est nisi allophonorum copia.

Notae
-----

1. ↑  Vocabulum Neolatinum e Romanicarum linguarum vocibus (sicut Hisp. et It. *fono*) refictum, quod etiam nomen periodici phonetici Umensis est: *Phonum. Reports in phonetics, Umeå University*.
2. ↑  Priscianus, *GL* II 6-7 Keil.
3. ↑  Priscianus, *Institutiones grammaticae* 1.50 (= II 37.14 Keil) "diphthongi autem dicuntur, quod binos pthongos, hoc est voces, comprehendunt"; cf. TLL X,2, fasc.XV (2004) 2428.
**Phonetica** (Graece φωνητική fere 'ars vocalis') est studium orationis humanae et sonituum eius. Maxima enim cum cura sonitus verborum exponit et quomodo fiant.

Phonetica in tres partes divisa est:

1. **Phonetica enuntiationis** sive **phonetica articulatoria**: Quomodo verba enuntientur: quomodo organa vocalia sive membra corporis quae vocem exprimunt (sicut labia, lingua, etc.) locentur, formentur, moveantur.
2. **Phonetica acustica** sive **phonetica instrumentalis**: Quales sint undae soni, quantis intervallis et quibus tonis emittantur.
3. **Phonetica auditoria:** Quomodo vox sentiatur: quomodo sonus aure interiore et cerebro accipiatur.

Phonetica et Phonologia
-----------------------

Phonetica est studium sonorum et gestuum, quomodo his utantur ei qui aliqua lingua loquuntur. Cum phonologia arte phonetica utatur, tamen alia est pars scientiae linguisticae, nam non modo partes minimas et sonorum et gestuum, qui phonemata appellantur exponit una cum formis variis eorum, quae allophona appellantur – quibus distinctionibus nos differentias inter has partes minimas sonorum sentire possumus – sed etiam exponit quomodo fiant secundum modos, quibus hi labiis, lingua, dentibus, etc. naturaliter ordinari possint. Phonetica autem sonos ipsos describit sed non quomodo significationem edant. Sunt amplius quam centum phonemata quae Societas Phonetica Internationalis radices cogitat. Hi litteris simplicibus in abecedario phonetico internationali transcribuntur.

Phonetica Latina
----------------

**Vocales**

Vocales sunt quibus nulla pars tractus vocalis obstat. Vocalis quaeque unius syllabae nucleus habetur.

* A
* E
* I
* O
* U

Sunt duae formae omni vocali Latinae, cuius altera longa, altera brevis.

**Diphthongi**

Diphthongi sunt vocales tautosyllabae sive ad eandem syllabam pertinentes.

* ai/ae
* ei
* oi/oe
* au
* eu
* ou
* ui

**Consonantes**

Consonantes sunt quae fiunt cum organum vocale sicut lingua spiritum effugientem obstruit aut sive spiritum per canalem angustum cogit. Si spiritus per nasum derigitur, nasales fiunt consonantes.

* b [b]
* c [k]
* d [d]
* f [f]
* g [g]
* h [h]
* j aut i [j]
* l [l]
* m [m]
* n [n]
* p [p]
* r [r]
* s [s]
* t [t]
* v [w]

**Graeca translitterata**

Nonnullae sunt litterae vel litterae compositae, quae alienae sunt linguae Latinae. Hae sunt litterae et soni linguae Graecae.

|  |  |
| --- | --- |
| **Consonans Latina*** z [z]
* th [tʰ]
* y [i]
* ph [pʰ]
* ch [kʰ]
 | **Consonans Graeca*** ζ
* θ
* υ
* φ
* χ
 |

Nexus interni
-------------

* Ars grammatica
* Linguistica
* Morphophonologia
* Phonologia
* Phonum
* Syllaba
* Transcriptio phonetica

BIbliographia
-------------

* Ladefoged, Peter; Johnson, Keith (2011). *A course in phonetics* (6a ed.). Orlando: Harcourt Brace. ISBN 0-15-507319-2
St Ann's Hill69 m (Angliae meridianae physica)  
St Ann's Hill69 m*St Ann's Hill*  
69 mSitus in Anglia meridiana
**St Ann's Hill** ("collis S. Annae"), olim **Eldebury**, est mons paroeciae Chertsey et comitatus Surriae in Anglia meridiana 69 metris super maris aequor eminens. Ibi castra collina aevo ferreo aedificata sunt. Sacellum, Sanctae Annae dedicatum, saeculo XIV ad montis fastigium stetit. Ibi etiam mercatus tenebantur ab anno 1440.

Villam rusticam, eodem nomine "St Ann's Hill" nuncupatam, anno 1784 emit Carolus Iacobus Fox vir politicus ubi usque ad mortem habitavit. Villam eandem denuo possedit Gulielmus Berry diariorum editor, qui paradisum suum, montem totum comprehendentem, populo anno 1929 dedit.

Notae
-----

1. ↑  Samantha Letters, "Gazetteer of Markets and Fairs in England and Wales to 1516: Surrey" Recensio plena

Bibliographia
-------------

Mons Sanctae Annae prope Chertsey eminens
* "Chertsey" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)
* "Chertsey" in *Victoria History of the Counties of England* (Londinii, 1901- ~) *Surrey* vol. 3 (1911) pp. 403-413 passim

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **St Ann's Hill (Surria)** spectant. |

* "St Anns Hill and the Dingle"; "Hillfort"; "St Anns Chapel" apud *English Heritage*
* "St Ann's Hill" apud *The Modern Antiquarian*
* "St Ann's Hill Nature Trail[*nexus deficit*]" apud administrationem burgi Runnymede
* Tabulae geographicae apud *Streetmap.co.uk*
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ioannes Williams
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Williams: imagoIoannes Williams: imagoIoannes Williams: subscriptioIoannes Williams: subscriptio
*Nativitas*: 8 Februarii 1932; Queens  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: John Towner Williams
**Officium**

*Officium*: principal conductor  
*Munus*: Concentus magister, musicographus, Clavilista, compositor musicae pellicularum  

**Familia**

*Coniunx*: Barbara Ruick  
*Proles*: Joseph Williams  

**Memoria**

*Laurae*: Insigne Artium Nationale, Grammy Award for Best Instrumental Composition, Academy Award for Best Original Song Score, Academy Award for Best Original Dramatic Score, Academy Award for Best Original Score, Academy Award for Best Original Score, Academy Award for Best Original Score, Kennedy Center Honors, AFI Life Achievement Award, Grammy Award for Best Score Soundtrack for Visual Media, Officer of Arts and Letters, Golden Globe Award, Saturn Award for Best Music, Princess of Asturias Award for the Arts, Honorary Knight Commander of the Order of the British Empire  

**Ioannes Towner Williams,** Anglice **John Towner Williams** (natus Novi Eboraci in urbe die 8 Februarii 1932), est compositor musicae Americanus.

Musica omnium pellicularum Stephani Spielberg post *The Sugarland Express* a Williams composita est. Fortasse "memorabilissima" nota Stephani pellicularum est musica Iohannis Williams quae "aeternam impressionem in admissione reliquit."

Alba pellicularia selecta
-------------------------

* *The Towering Inferno*, (1974)
* *Jaws*, (1975)
* *Close Encounters of the Third Kind*, (1977)
* *Star Wars Episode IV: A New Hope*, (1977)
* *Star Wars Episode V: The Empire Strikes Back*, (1980)
* *Raiders of the Lost Ark*, (1981)
* *E.T. the Extra-Terrestrial*, (1982)
* *Star Wars Episode VI: Return of the Jedi*, (1983)
* *Indiana Jones and the Temple of Doom*, (1984)
* *Empire of the Sun*, (1987)
* *Indiana Jones and the Last Crusade*, (1989)
* *Jurassic Park*, (1993)
* *Schindler's List*, (1993)
* *The Lost World: Jurassic Park*, (1997)
* *Saving Private Ryan*, (1998)
* *Star Wars Episode I: The Phantom Menace*, (1999)
* *Harry Potter and the Philosopher's Stone*, (2001)
* *Harry Potter and the Chamber of Secrets*, (2002)
* *Star Wars Episode II: Attack of the Clones*, (2002)
* *Minority Report*, (2002)
* *Harry Potter and the Prisoner of Azkaban*, (2004)
* *Star Wars Episode III: Revenge of the Sith*, (2005)
* *Munich*, (2005)
* *Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull*, (2008)
* *Star Wars Episode VII*, (2015)
Wikidata Ioannes Matham
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: Ianuarius 1600; Harlemum  
*Obitus*: Iulius 1648; Haga  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: pictor, printmaker  

**Familia**

*Genitores*: Jacobus Matham;   

Natura mortua cum persicis (1615-1648)

**Ioannes Matham** (*vulgo*: **Jan** vel **Johannes Matham**; Harlemi Ianuarii anno 1600 natus; ibidem 25 Iulii anno 1648 mortuus) saeculi aurei pictor et chalcographus Nederlandicus fuit.

Biographia
----------

Huis artificis vita parum nota est: a Bryan profertur ut "Ioannes Matham, Iacobi filius maior natu pictorque effigies pingens a Zani nominatus" et "ab auctoribus aliis nuntium nullum refertur".

Iacobi Matham filius et scalptorum Hadriani et Theodori frater, fortasse patris discipulus fuit. In Harlemo de 1628 usque ad 1648 laboravit: enim profertur ut loci Sancti Lucae Societatis comes anno 1628 et anno 1637. 

Praecipue florum et pomorum naturas mortuas maxime creavit.

Opera
-----

* *Natura mortua cum persicis*, pictura obsignata *JMatham F*, 1615-1648
* *Vanitas*, pictura supra tela cum pigmento oleario, 32 x 49 cm

Notae
-----

1. ↑  Dictionary of Painters and Engravers, Biographical and Critical
2. 1 2 3  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
3. ↑  Vanitas - Artnet

Bibliographia
-------------

* "Jan Matham". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2014
* Michael Bryan; George Stanley (1849). H.G.Bohn. ed. *Dictionary of painters and engravers, biographical and critical*. Londinio. p. 447

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Matham** spectant. |

* Ioannes Matham in Artnet **(Anglice)**
Wikidata Ioannes Wigorniensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 11. saeculum; Terdebigga  
*Obitus*: 12. saeculum;   
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Munus*: scriptor, Rerum gestarum scriptor, monachus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Ioannes Wigorniensis** (mortuus c. 1140) Monachus Anglicus fuit, quia in Wigorniensis Priorato operam dabit. Auctor *Chronicon ex Chronicis* arbitratur.

Dixit Ordericus Vitalis visitans Wigorniam:

> 
> *Ioannes Wigornensis a puero monachus, natione Anglicus, moribus et eruditione uenerandus, in his quæ Mariani Scotti cronicis adiecit, de rege Guillelmo et de rebus quæ sub eo uel sub filiis eius Guillelmo Rufo et Henrico usque hodie contigerunt honeste deprompsit. [...] Quem prosecutus Iohannes acta fere centum annorum contexuit, iussuque uenerabilis Wlfstani pontificis et monachi supradictis cronicis inseruit in quibus multa de Romanis et Francis et Alemannis aliisque gentibus quæ agnouit [...].*"
> 
> 

Wigorniensis chronicon - Henricus I in naviculo

Notae
-----

1. ↑  Ordericus Vitalis, *Historia Ecclesiastica*, Book III, ed. and tr. Chibnall, p. 186-9.
Conditurae Francicae: Embamma gribiche (*sauce gribiche*) iuxta fercula e capite vitulino in popina oppidi Saint-Cyprien-sur-Dourdou inlatum
**Embamma gribiche** (Francogallice *sauce gribiche*) in arte iuscularia Francica est embamma frigidum quod iuxta caput vitulinum inferri solet. Quod embamma, iam Augusto Escoffier cognitum, eodem fere tempore a Marcello Proust in mythistoria *Du côté de chez Swann* anno 1913 relatum est:

*On ne se gênait guère pour l'envoyer quérir dès qu'on avait besoin d'une recette de sauce gribiche ou de salade à l'ananas pour de grands dîners où on ne l'invitait pas, ne lui trouvant pas un prestige suffisant pour qu'on pût le servir à des étrangers qui venaient pour la première fois* ("Haud paenitebat, quando necesse esset, [dominum Swann] praecepta culinaria sive embammatis gribiche sive acetariae ananas quaerendum mittere, si lautiores cenas parabamus ad quas ipsum non convocaturi simus: ipse enim satis illustris aegre aestimabamus ut quem convivis, domum non antea invitatis, inferremur").

Notae
-----

1. ↑  Marcel Proust, *Du côté de chez Swann* (Lutetiae: Grasset, 1913) p. 22

Bibliographia
-------------

Cibus ferriviarius: Embamma gribiche iuxta asparagos in popinis ferriviariis societatis *Wagons-Lits* die 31 Maii 1925 propositum
Lexicographica
* "Gribiche, adj." apud *TLFi*

Praecepta
* 1907 : Auguste Escoffier, *Le Guide culinaire* (2a ed. Lutetiae, 1907) pp. 525-526 ("sauce gribiche")
* 2018 : Jean-Claude Ribaut, "Sauce gribiche: la vraie recette signée Jean-Claude Ribaut" in *Le Monde* (10 Iulii 2018) situs venalis

Nexus externi
-------------

* "Gribiche sauce" apud *Pretty Little Dish*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Hope Lange, actrix Americana 15 annos nata, causiam radiophonicam "Marticolarum" ostendit in fronte ephemeridis *Radio-Electronics* (fasciculi mensis Iunii 1949).
**Causia radiophonica** (Anglice *Radio Hat*) fuit apparatus radiophonicus qui portari potuit in causiam instructus, cuius radius audibilitatis ad 32 km extendebatur. Ad mercatum Civitatum Foederatarum anno 1949 ineunte delata est nomine *Man-from-Mars Radio Hat* ('causia radiophonica Marticolarum'). Propter praeconia prospere acta causia radiophonica ubique in Civitatibus Foederatis divendita est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Vide praeconium in fasciculo Octobri 1949 *Popular Science* 155(4):89 editum.
Wikidata Emaresium
Res apud Vicidata repertae:Emaresium: insigneEmaresium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°43′0″N 7°42′0″E  
*Numerus incolarum*: 227  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 10.23 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brusso, Mons Joviculus, Cillianum, Calanum ad Sanctum Anselmum, Calanum ad Sanctum Victorem  

**Tabula aut despectus**

Emaresium: situsEmaresium: situs
Emaresium
**Emaresium** (-ii, *n.*) (seu *Ima Regia*) (hodie vulgo *Emarèse*) est vicus ac municipium Italiae, circiter 250 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Emaresiates* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

### Sententia

Sententia municipalis est: *Pro aris et focis*

Fractiones
----------

* La Saléraz,
* Ima Regia *Émarèse',*
* Érésaz,
* Ravet,
* Chassan,
* Settarme,
* Summa Regia *Sommarèse*,
* Longeon.

Municipia finitima
------------------

* Brusso (gen *-onios*) (hodie vulgo *Brusson*),
* Calanum ad Sanctum Anselmum (hodie vulgo *Challand-Saint-Anselme*),
* Calanum ad Sanctum Victorem (hodie vulgo *Challand-Saint-Victor*),
* Mons Joviculus (hodie vulgo *Montjovet*),
* Cillianum (deinde Fanum Sancti Vincentii) (hodie vulgo *Saint-Vincent*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Emaresium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol VI, Torino 1840
2. ↑  *Vallée d'Aoste autrefois*, raccolta di opere di Robert Berton, 1981, Sagep ed. Genova.
***Pur eshalcier sainte crestienté***, sc. "ad sanctam Christianitatem exaltandam" est formula in carminibus gestarum Francogallicis (*chansons de geste*) usitata; etiam litteris Latinis inter saecula nonum et tertium decimum in eisdem regionibus scriptis reperitur. Francogallice bis exstat in *Chanson de Guillaume*. E textu Francogallico incognito Latine vertitur in chronicis quae de peregrinatione puerorum narrant: pueros iter fecisse "Gallice proclamantes, 'Domine Deus, exalta Christianitatem!'"

Notae
-----

1. ↑  *Chanson de Guillaume* 1491, 1604.
2. ↑  *Annalium Rotomagensium continuationes* anno 1212; *Auctarium Mortui Maris* anno 1213, in Dickson (1995) p. 86 citata

Bibliographia
-------------

* Dickson, Gary. 1995. "La genèse de la croisade des enfants (1212)." *Bibliothèque de l'école des chartes* 153: 53–-102, praecipue 86–97.
* Flori, Jean. 1991. "Pur eshalcier sainte crestiënté: Croisade, guerre sainte et guerre juste." *Moyen Age* 97: 171–187.
* Trotter, David A. 1983. "Por eshalcier sainte crestienté." *French Studies Bulletin* 7: 1–3.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Ioannes Wolfgangus Goethe in Elysium accipitur.
**Elysium,** seu **Ager Elysium** beatissimus locus in inferum est.

Exinde Ager Asphodeli et trans flumen Acheron sita est, ab is viri illustrissimi deinde mors eius intrare possunt.

Ut Pindarus dicit, in agro Elysio Crono imperat, alii scriptores qui Prosepina hic impertat dicunt.

Tantum Morpheus sive Hypnos mortales ab agri mittere possunt, et in hoc loco heroes atque homines illustri sunt, ut Hercules, Achilles, Teseus, Alcmene, Alexander Magnus, Gaius Iulius Caesar, Gaius Iulius Caesar Augustus, ceteri.

### Fontes

*Ovidii*, M*ethamorphoses,* XI

*Homerus, Odysseia*, XI

Nexus interni
-------------

* Campi Elysii
* Locus amoenus
* Paradisus
* Symphonia nona Ludovici van Beethoven
* Prasia Elysiorum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elysium** spectant. |
Wikidata Carolina Rodrigues
Res apud Vicidata repertae:Carolina Rodrigues: imagoCarolina Rodrigues: imago
*Nativitas*: 16 Septembris 1973;   
*Patria*: Guiana  

**Officium**

*Officium*: Minister rerum externarum  
*Munus*: politicus  

**Carolina Rodrigues**, vulgo plene *Carolyn Allison Rodrigues Birkett* (nata in regione Barima-Waini die 16 Septembris 1973) est politica Guianensis et internationalis.

E populo Amerindo orta, Georgiopoli educata, Carolina Rodrigues alumna est universitatum Reginatensis in Canada et Guianensis in civitate nativa. Apud argentariam evolutionis Interamericanam pro gentibus Amerindis operam dedit. Mense Aprili 2001 ministra a rebus Amerindis facta est, deinde a die 9 Aprilis 2008 ministra a rebus externis, quo officio usque in diem 20 Maii 2015 functa est. Ab eodem anno Romae et Genavae iuxta Institutum alimoniae et agriculturae provehendae laborat.

Notae
-----

1. ↑  *Rulers.org*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolinam Rodrigues** spectant. |

* Vita apud Institutum alimoniae et agriculturae provehendae

Ministri rerum externarum Guianenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Forbes Burnham 1966 • Shridath Ramphal 1972 • Fridericus Wills 1975 • Rashleigh Jackson 1978 • Desmond Hoyte 1990 • Cheddi Jagan 1992 • Clemens Rohee 1992 • Rudolphus Insanally 2001 • Carolina Rodrigues 2008 • Carolus Barrington Greenidge 2015 • Karen Cummings 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Guianae • Primi ministri Guianae |
|  |
Wikidata Opoca
Res apud Vicidata repertae:Opoca: insigneOpoca: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°43′0″N 28°39′0″E  
*Numerus incolarum*: 10 148  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Opochetsky District  

**Geographia**

*Superficies*: 23.91 chiliometrum quadratum  

**Opoca** (Russice Опочка, *Opočka*) est urbs in regione Pscoviensi Russiae. Ad Velicam flumen sita est. Incolas 9089 anno 2021 habet.

Historia
--------

Anno 1412 cives Pscovienses arcem condiderunt, cum Vitoldus anno 1406 *Kolozhe* arcem destruxisset. Anno 1426 a Lituanis, anno 1427 a Livonis , anno 1517 a Constantino Ostrožski Polono obsessa est. Anno 1772 gubernii Pscoviensis caput facta est. Ab Alexandro Puskin memorata est (*...et iter in Opocam, et clavicordium hora vesperina*).

Opocae *Torgovaja ploščad'* (Platea mercatoria; chartula cursualis initii saeculi XX)

Notae
-----

1. ↑  Antonii Possevini *de Moscovia*, 1587, p. 265, 284.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°43′0″N 28°39′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Yasuhiko Okudera
Res apud Vicidata repertae:Yasuhiko Okudera: imagoYasuhiko Okudera: imago
*Nativitas*: 12 Martii 1952; Kazuno  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor, association football manager  

**Yasuhiko Okudera** (Iaponice 奥寺 康彦, *Okudera Yasuhiko*, natus in *Akita* die 12 Martii 1952) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1972 - 1987) lusor est. Yasuhiko Okudera inter alia cum turmis *Furukawa Electric*, *Köln* et *Werder Bremen* lusit.

Societas pediludii
------------------

* 1970-1977; Furukawa Electric
* 1977-1980; Köln
* 1980-1981; Hertha
* 1981-1986; Werder Bremen
* 1986-1988; Furukawa Electric

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Wikidata Antonius Musa
Res apud Vicidata repertae:Antonius Musa: imagoAntonius Musa: imago
*Nativitas*: 63 a.C.n.; Imperium Romanum  
*Obitus*: 14 CE; Imperium Romanum  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: medicus, botanista, scriptor  

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Antonius Musa Brasavolus

**Antonius Musa** fuit medicus et botanicus imperatoris Augusti. Anno 23 a.C.n. imperatorem graviter aegrotantem fomentis frigidis curavit; Augustus ad sanitatem restoratus simulacrum medici statuit iuxta aram privatam Aesculapii. Mox autem M. Marcellus aegrotans, Musa ad salutem restituere conato, mortuus est.

Frater Antonii Musae fuit Euphorbus, medicus regis Iubae, qui una cum fratre curationem aquarum frigidarum instituit. Musa etiam de herbis scripsit, si re vera a manu eius venit libellus *De herba vettonica*; de hac re eruditi dubitant.

Opera aut vera aut suppositicia
-------------------------------

* *De herba vettonica liber* M. Vipsanio Agrippae dicatus
* *De tuenda valetudine ad Maecenatem libellus* Textus apud Monacenses

Fontes
------

* Dio Cassius, *Historia Romana* 53.30
* Plinius, *Naturalis historia* 19.128; 25.77.
* Suetonius, *De vita Caesarum* Augustus 59; 81.1.

Bibliographia
-------------

* *Antonii Musae De herba vettonica liber; Pseudoapulei herbarius; Anonymi de taxone liber; Sexti Placiti liber medicinae ex animalibus etc.* edd. Ernestus Howald, Henricus E. Sigerist. Lipsiae: Teubner, 1927. (*Corpus medicorum latinorum*, 4).
* *The Old English Herbarium and Medicina de quadrupedibus* ed. Hubertus Ioannes de Vriend. Londinii: Oxford University Press, 1984. (*Early English Text Society, original series*, 286.)