recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Fridericus Hermannus Henricus Kortlandt.
**Fridericus Hermannus Henricus Kortlandt** (Batavice *Frederik Herman Henri* ("Frits") *Kortlandt,* natus Traiecti ad Rhenum 19 Iunii 1946) est professor linguisticae descriptivae et comparativae in Academia Lugduno-Batava in Nederlandia. De linguis Balticis et Slavicis, linguis Indoeuropaeis ad summum, et lingua Protoindoeuropaea scribit, ac commentarios de linguis in aliis familiis edidit. Vias praeterea ad familias linguarum in supergregibus sicut linguae Indo-Uralicae adiungendas investigavit.

Ille cum Georgio van Driem et nonnullis aliis, est suasor scholae Lugduno-Batavae linguisticarum, quae linguam per memas vel parasitos benignos describit.

Kortlandt gradus academicos ab Universitate Amstelodamensis concessos tenet:

* A.B. 1967, linguistica et litterae Slavicae
* A.B. 1967, mathematica et oeconomica
* A.M. 1969, linguistica Slavica
* A.M. 1970, oeconomica mathematica
* Ph.D. 1972, linguistica quantitativa

Kortlandt est socius Regalis Artium et Scientiarum Academiae Nederlandicae ex 1986 et Praemio Spinozano laureatus. Anno 2007, fabulam Schleicheranam in coniecturalem linguam Protoindoeuropaeanam redintegratam convertit, quae ab aliis translationibus prioribus penitus differt.

Notae
-----

1. ↑  "Frits Kortlandt," www.knaw.nl (Regalis Artium et Scientiarum Academia Nederlandica).

Nexus externo
-------------

* Bibliographia Friderici Kortlandt, www.kortlandt.nl
In traditione historica Romana **Manius Valerius Maximus** (natus sexto saec. a.C.n. mortuus quinto saec. a.C.n.) fuit vir patricius e gente Valeria anno 494 a.C.n. dictator creatus. Frater Publii Valerii Poplicolae quater consulis (509, 508, 507, 504) et filius Volusi erat.

Anno 494 a.C.n. dissensiones inter patricios et plebem de aere alieno et nexo debitorum ardere iam coeperant atque plebei homines nomina sua consulibus dilectus habentibus dare recusabant. Quod animadvertentes Sabini et alii vicini populi adversus Romanos rebellare parabant. Ideo senatores atrocem sententiam Appi Claudii secuti sunt, ut dictatorem crearent qui plebem terreret atque cives ad militiam cogeret (nam dictator erat magistratus summo imperio praeditus ad finitum tempus creatus , sine collega ac sine provocatione). Non tamen ipsum Appium Claudium, ut fautores eius speraverant, sed belli civilis vitandi causa Manium Valerium elegerunt, virum maxime inter senatores popularem et plebei acceptum eodem modo quo fuerat frater, ob id ipsum Publicola cognominatus, et omnino cetera gens Valeria. Auxilium senatus in rebus domesticis pollicitando et gratia gentis Valeriae apud plebem utendo dictator populo persuasit ut militiam susciperet. Mox hostibus praeclare victis rediens de Sabinis et Medullinis triumphavit. Tum vero instigante Appio Claudio senatores pollicitationes dictatoris ratas facere noluerunt. Quod indignans Manius Valerius magistratum abdicavit atque exercitum suum dimisit, iratis patribus quia plebem sub signis manentem quam diutissime Urbe abesse volebant. Manius contionem habuit qua se purgavit apud populum tamquam et ipse a nobilibus deceptus esset. Plebs ei gratiam habuit sed fraudibus variis patriciorum exasperati in Montem Sacrum secessionem fecere.

Unus e decem legatis fuisse dicitur a senatu postea missis qui plebem patribus reconciliarent. In *Antiquitatibus* suis Dionysius Halicarnassensis, qui rhetor erat, quatuor longas orationes sive ad senatum sive ad populum in ore Manii Valerii posuit, excellentiae artis suae exhibendae causa. Cicero quoque eum in primis oratoribus numerat. Re vera dubiae fidei sunt quae de illis antiquis temporibus tradebantur.

Notabile est Manium Valerium dictatorem fuisse quamvis numquam nec antea nec postea consulatum gesserit. Quin etiam alius (vel idem ?) Manius Valerius secundum traditionem quandam a Tito Livio reiectam anno 501 a.C.n. (?) primus dictator Romanus fuerit, quamquam inter plerosque auctores constabat Titum Larg(/c)ium eum fuisse.

Fontes
------

* Cicero, *Brutus*, 54.
* Dionysius Halicarnassensis, libro sexto *Antiquitatum Romanarum* cap. 39-45, 57-59, 69-71 necnon libro septimo cap. 54-57.
* Plutarchus, *Coriolanus* V
* Titus Livius, libro secundo *Ab Urbe condita* capitibus 30-31.

Notae
-----

1. ↑  Dion. Hal. VII,54.
2. ↑  Dion. Hal. VI,59.
3. ↑  *Brut*. 54
4. ↑  II,18. Fortasse inventio fuit historici Valerii Antiatis ad maiorem gloriam Valeriorum, ut fit, commenta.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Iosephus Mall**, vulgo *Josef Mall*, Italus Tirolensis, natus est die 29 mensis Septembris anno 1914, in Tiroli Meridiana in vico Curon (theotisce Graun), ad Athesis fluminis fontem, vitaque functus est die 21 mensis Maii anno 2001, fuit poeta latinus sed etiam paedagogus eximius.

Praecipue de quaestione ictus in pronuntiatione carminum Latinorum indagavit. (*Vox Latina*, 1986 fasc. 83 p.44).
Eius liber « *Latinitate optima originali* » est perutile ad artem poeticam discendam ex exemplo meliorum scriptorum. (Aschendorff Verlag anno 1998)

Iosephus Mallius fuit vir iucundus et affabilis, nonnunquam facetus, et omnes amici deploraverunt valde eius exitum.

Ei maxime cordi erat patria sua amata Tirolis Meridiana (praeferebat uti verbo feminino Tirolis potius quam verbo "Tirolium" quia patria est femina magis) de qua terra amata scripsit :

*Patriae meae amatae : Tiroli Meridianae.*  

*Serves et defendas*  

*in montibus tuis Deo et stellis vicinis*  

*mores tuos patrios*  

*nec sinas perturbari motibus, qui,*  

*quae maiores nostri nobis tradiderunt,*  

*pervertere temptant,*  

*insula firma maneas in mari-moto*  

*et memoriae matris meae desideratissimae*.  

Magnus defensor patriae suae, transtulit in linguam latinam patrium carmen incolentium Tirolim (sic scribebat) Meridianam.

Vide etiam si plura scire velis, commentarios quibus titulus "der Schlern", (1985 Heft 10, LITERARISCHE BEILAGE), in quibus scripsit haec: "Hic ego vere homo sum (Tiroli, meae patriae, Meridianae): "Multas iam vidi terras pulchras hominesque novi multos: pulchrior at multo est mea terra humanique homines ibi sunt, austeri hilaresque.
O quotiens, rursum in patria, maerore solutus clamavi exsultans - et amici omnes plaudebant -: HIC EGO VERE HOMO SUM, PROFECTO MI HIC LICET ESSE"

Studuit litteris et philologiae in Universitate Studiorum Patavina, in qua Universitate gradu doctoris est insignitus. Fuit ab anno 1947 ad annum 1957 in lyceo Meronae professor et postea director. Deinde docuit linguas latinam et theotiscam in variis urbibus Germaniae.

De operibus
-----------

Poemata Iosephi Malli inveniuntur in :

* *Latinitas* m. Mart. 1980, p.66.
* *Vox Latina* 1980, 60, p.117.
* *Vita Latina* 1980, 78 p. 42
* *Hermes Americanus*, ian. 1983 p. 24, 64, et dec. 1985, p. 214.
* Iosephus Mall, *Latinitate Optima Originali*, Monasterii: Aschendorff, 1998, ISBN 3-402-03192-2

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Schinuvalium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Alania Meridiana, Georgia  
*Locus*: 42°13′32″N 43°58′12″E  
*Numerus incolarum*: 30 432  
*Zona horaria*: UTC+04:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: ცხინვალი, Цхинвал
**Gestio**

*Procuratio superior*: Alania Meridiana, Provisional Administrative Entity of South Ossetia  

**Geographia**

*Superficies*: 17.46 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tiraspolis  

**Schinuvalium** (Ossetice *Цхинвал* vel *Чъреба*, Georgiane *ცხინვალი*) est caput Ossetiae Meridionalis. In declivibus meridionalibus Caucasi in ripis *Leuachi maioris* fluminis iacet. Incolas 30 432 anno 2015 habuit.

Ecclesia Armenica Schinuvalii

Historia
--------

Ab anno 1398 *Krtschinvali* regni Cartveliani vicus notus est. Saeculo XVIII servi monasteriorum pars incolarum maior erant. Georgia ad Russiam sua sponte adiuncta anno 1801 ad varia gubernia Imperii Russici pertinebat. Saeculo XIX et initio saeculi XX Iudaei Georgiani pars incolarum maior erant. Anno 1922 Schinuvalium caput Ossetiae Meridionalis factum est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 579. In initio *s-ch* Latine legitur (non *sch* Theodiscum).
2. ↑  Ossetice *Стыр Леуахи*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°13′32″N 43°58′12″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |

Urbes Asiae capitales

**Ordine alphabetico enumeratae**: Abu Dhabi • Ancyra • Aşgabat • Astana • Bacua • Cuala Lumpuria • Bagdatum • Bancocum • Bandar Seri Begawan • Berytus • Cabura • Catmandum • Cuvaitum • Dacca • Damascus • Dellium Novum • Dili • Doha • Dušanbe • Erivanum • Hanoi • Hierosolyma • Islamabada • Jakarta • Leucosia • Malé • Manama • Manila • Mascate • Naypyidaw • Pechinum • Philadelphia • Phnom Penh • Pisphecum • Pyeongyang • Riadum • Sana • Seulum • Singapura • Sri Jayawardenapura Kotte • Taipeia • Taskentum • Teheranum • Thimphu • Tiphlis • Tokium • Ulanbatoria • Vientiane  

**Sub civitatum nominibus annexae**: Aegyptus • Afgania • Arabia Saudiana • Armenia • Atropatene • Baharina • Bangladesa • Birmania • Bruneium • Butania • Cambosia • Chirgisia • res publica Coreana • res publica popularis democratica Coreana • Cuvaitum • Cyprus • Georgia • Iaponia • Iemenia • India • Indonesia • Iordania • Iracum • Irania • Israël • Kazachstania • Laotia • Libanus • Malaesia • insulae Maldivae • Mongolia • Nepalia • Omania • Pakistania • Philippinae • Emiratus Arabici Coniuncti • Quataria • Russia • res publica popularis Sinarum • res publica Sinarum • Singapura • Syria • Tadzikistania • Taprobane • Thailandia • Timoria Orientalis • Turcia • Turcomannia • Uzbecia • Vietnamia

*Opus geopoliticum • Urbes orbis terrarum capitales**Capsae cognatae:* Urbes Asiae maximae (urbibus Indicis et Sericis separatim) • Urbes Africae capitales • Urbes Americae Australis capitales • Urbes Americae Septentrionalis capitales • Urbes Europae capitales • Urbes Oceaniae capitales
Basis statuae Constantio II dicatae, "Restitutori urbis Romae adque orb[is] ..."
Inscriptio ad basilicam Lateranensem exposita
**Urbis et orbis** (gen.) atque "urbi et orbi" (dat.) sunt locutiones quibus exprimitur universalis urbis Romae aut ecclesiae Romanae potestas.

Gentibus est aliis tellus data limite certo ...
-----------------------------------------------

His verbis primus ut videtur Ovidius usus est, qui de imperio populi Romani sic libro secundo *Fastorum* cantavit:

Gentibus est aliis tellus data limite certo:
Romanae spatium est urbis et orbis idem.

Restitutori urbis Romae atque orbis
-----------------------------------

Anno circiter 355 Neratius Cerealis praefectus urbi Romae in Foro Romano statuam erexit imperatori Constantio II, *restitutori urbis Romae adque orb[is], et extinctori pestiferae tyrannidis* (scil. usurpationis Magnentii).

Omnium urbis et orbis ecclesiarum mater et caput
------------------------------------------------

Inscriptio inter portas binas Basilicae Lateranensis haec verba monstrat: "Sacros[ancta] Lateran[ensis] eccles[ia] omnium urbis et orbis ecclesiarum mater et caput."

Urbis et orbis
--------------

Imperator Fridericus I anno 1157 se gubernationem "urbis et orbis" tenere proclamavit. Benedictio urbi et orbi a papa, episcopo Sanctae Romanae ecclesiae ("urbi") et pastore universali ("orbi"), nuntiata est in sollemnitatibus maximis, id est Christi Natali et Paschis.

Notae
-----

1. ↑  Publius Ovidius Naso, *Fasti* 2.683-684
2. ↑  CIL VI 1158
3. ↑  *Monumenta Germaniae historica* ~ *Constitutiones* vol. 1 p. 224

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Monsonii nimbi in iugo Vindhya (Sanscritice विन्‍ध्य), in media India.
**Hippalus** (Graece ἵππαλος) sive **ventus monsonius** tetrachordos aereus aestus in terrestri atmosphaera dispari agitatione inter continentem aut continentes et marium aquas efficitur. Zona monsonica intertropicalis spectabilis Asia est. Aestivis Hemisphaerii Septemtrionalis mensibus hippalus madidus, sed hiemalibus mensibus siccus est. Monsoniorum ventorum directio medio anno variat.

*Hippalus* a nomine Hippali derivari censetur gubernatoris navium qui, primus Graecorum, usum huius venti ad navigationem oceani Indici invenerit. *Monsonius* ab Arabico موسم per Indicas linguas derivatur. Vicissim Arabicum vocabulum موسم a Semitica radice *vsm* 'signare' oritur, quia ventos in Mari Arabico, mutantes secundum tempus anni, describebat.

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 6.104
2. ↑  *Periplus Maris Rubri* 57 (si vera lectio est)
3. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018). Cf. Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *monzón* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 711. ISBN 9789509771345 [PDF]
4. ↑  *Periplus Maris Rubri* 57
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Urbs Belli Horizontis
Res apud Vicidata repertae:Urbs Belli Horizontis: insigneUrbs Belli Horizontis: insigne
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 19°55′41″S 43°56′31″W  
*Numerus incolarum*: 2 530 701  
*Zona horaria*: UTC-3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Consilium*: Municipal Chamber of Belo Horizonte  
*Procuratio superior*: Civitas Minarum Generalium  

**Geographia**

*Superficies*: 330.900 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Nova Lima, Contagem, Ribeirão das Neves, Ibirité, Santa Luzia, Minas Gerais, Vespasiano, Brumadinho, Sabará  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tripolis, Emesa, Olisīpō, Minscum, Granata, Sicagum, Bethleem, Cimbotum, Novarcum  

**Tabula aut despectus**

Urbs Belli Horizontis: situsUrbs Belli Horizontis: situs
**Urbs Belli Horizontis**, Lusitanice *Belo Horizonte*, est caput et maxima provinciae Fodinarum Generalium urbs. Anno 2006, numerus incolarum erat 2 399 920. Densitas geographica urbis est 7,251.5 /km². Ex anno 2017 praefectus est Alexander Kalil.

Die 12 Decembris 1897 urbs Bellohorizontina condita est ut novum Fodinarum Generalium caput fieret.

Regiones
--------

Urbi regiones novem sunt: *Septentrionalis*, *Australis*, *Orientalis*, *Occidentalis*, *Barrarius*, *Domus Nova*, *Pampulia*, *septentriones-occidentalis*  et *septentriones-occidentalis*.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Vb. adiect. "Bellohorizontinus": cf. "Archidioecesis Bellohorizontinus" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Centrum Foederale Technicae Educationis de Fodinis Generalibus
* Universitas Foederalis Fodinarum Generalium
* Universitas Civica Fodinarum Generalium
* Pontificia Universitas Catholica Fodinarum Generalium

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 19°55′41″S 43°56′31″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Belli Horizontis** spectant. |

Americae Australis urbes milies milium incolarum

Barquisimeto • Barranquilla • Belem de Para • Bogota • Bonus Aër • Brasiliopolis • Cali • Campinae • Caracae • Corduba • Curitiba • Fortalexia • Goiânia • Guaiaquilum • Guarulia • Lima • Manaus • Maracaibum • Medellium • Partido La Matanza • Paulopolis • Pernambucum • Portus Alacer • Quitum • São Gonçalo • São Luís • Urbs Belli Horizontis • Urbs Fluminensis • Urbs Montis Videi • Urbs Sanctae Crucis de Sierra • Urbs Sancti Iacobi • Urbs Sancti Salvatoris in Brasilia • Valentia

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Americae Australis capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Asiae maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Oceaniae maximae
***Hipparchicus*** (Graece *Ἱππαρχικός*) est libellus a praeclaro scriptore Atheniensi Xenophonte de munere *hipparchi*, id est magistri equitum Atheniensis, ultimis annis vitae suae conscriptus. Duo hipparchi quotannis Athenis erant, quorum uterque quinque turmis (Graece φυλή) praeerat et imperium eorum a populi suffragiis ad libitum prorogari poterat. Nam equitatus omnis Atheniensium mille equitibus constare solebat, in decem turmas divisis.

De experientia Xenophontis
--------------------------

Ipse Xenophon antequam exsiliaretur Athenis equo meruerat. Tempore quo decem milia post pugnam Cunaxensem per Asiam ad mare redire conabantur plurimis periculis obnoxii quia equitatu carebant, turmam quadraginta equitum instruxit, ut novissimum agmen ab hostibus tueretur. Postea quoque apud Lacedaemonios, cum primo anno militiae suae in Asia rex Agesilaus, quia equitatu carebat, proelia cum Persis in aperto committere non auderet, verisimile est Xenophontem in equitibus et legendis et instruendis et exercendis regi Spartano opem tulisse. Itaque in hoc libello, tamquam vir peritus huius artis, praecepta magistratibus Atheniensibus tradit.
Cum alia multa, tum ut ducentos equites mercennarios Athenienses conducerent ad numerum praescriptum explendum suadet Xenophon : illo tempore enim multi cives equo merere recusabant.

Quo tempore scriptus sit
------------------------

Tunc cum *Hipparchicum* scripsit Xenophon cum republica Atheniensi in gratiam iam redisse videtur ; praeterea hoc opusculum similitudines quasdam cum *De Vectigalibus* praebet. Itaque verisimiliter post 360 a.C.n. scriptum dici potest.

Editiones
---------

* Éduardus Delebecque, Xénophon *Le Commandant de la cavalerie*. Parisiis : les Belles lettres, 1973 (Collection des universités de France)
* Marchant E.C. Xenophon *Scripta minora with an english translation*, Londinii, Heinemann, 1925. (Loeb Classical library)
* Pierleoni G. *Xenophontis opuscula*, Romae, 1937.
* Textus apud Vicifontem Graecum

Si vis plura legere
-------------------

* G.R. Bugh, *The Horsemen of Athens*, Princeton University Press, 1988 (prima editio).
* E. Ekman, *Zu Xenophons Hipparchikos*, Uppsala, 1933. [Dissertatio Academica]
* Albertus Martin, *Les Cavaliers Athéniens*, Parisiis, 1886. Recensio critica

Notae
-----

1. ↑  Anab. III,3,16
2. ↑  Ages. I,23-24. Hell. III,4 et IV,3,4-9.
3. ↑  Paene eadem in ore Socratis posuerat (Mem. III,3).
Wikidata Urbs Bacolodensis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Philippinae  
*Locus*: 10°40′35″N 122°57′3″E  
*Numerus incolarum*: 600 783  
*Zona horaria*: Philippine Standard Time  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: City of Bacolod
**Gestio**

*Procuratio superior*: Visayas Occidentalis  

**Geographia**

*Superficies*: 162.67 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Talisay, Murcia  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Keelung, Ora longa, Naga  

**Tabula aut despectus**

Urbs Bacolodensis: situsUrbs Bacolodensis: situs
**Urbs Bacolodensis** (Hiligaynone: *Dakbanwa sang Bacolod*) est urbs Philippinarum, cui sunt circa 511,820 incolarum (anno 2010), caputque provinciae Negrosae Occidentalis. Est urbs celeberrima in Visaya Occidentalis et ordinata 17 urbium Philippinarum. Est summa pars Metro Bacolod quo etiam sunt urbes Silay et Talisay. Cuius feria 'Maskara festival' celebratur tertia septimana Octobris.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. I, p. 199.

Bibliographia
-------------

* "Provincia: Negros Occidental". *PSGC Interactive*. Makati City, Philippines: National Statistical Coordination Board
* Commentarius urbis Bacolod interretis

Nexus exterrni
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 10°40′35″N 122°57′3″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Manius Aquillius Florus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 125 a.C.n. Pergami) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Filius Manius Aquillius anno 101 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 132 a.C.n. praetor electus est, anno 129 una cum Gaio Sempronio Tuditano consul erat et victor bellum contra Aristonicum filium nothum Eumenis II regis Pergami finivit. Aristonicus testamentum Attali III regis non probaverat, qui anno 133 a.C.n. Pergamum populo Romano tradiderat. Bello finito collegio decemvirali praesidebat qui constitutionem provincialem Asiae dederunt et proconsul in nova provincia ad usque annum 126 mansit. Anno 125 vel 124 a.C.n. de repetundis accusatus tandem absolutus est.

Bibliograohia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 3] A. M'." in *Der Neue Pauly* vol. 1 (Stutgardiae: Metzler, 1996. ISBN 3-476-01471-1) col. 936.

Notae
-----

1. ↑  Strabo, *Geographica* XIV.1.38
2. ↑  Velleius Paterculus II,4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Cornelius Lentulus et Marcus Perperna**  |  **Consul** 129 a.C.n.cumGaio Sempronio Tuditano | Successores: **Titus Annius Rufus et Gnaeus Octavius**  |
Lepidosauria| Basiliscus plumifrons*Basiliscus plumifrons* |
| Taxonomia |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regnum: | Animalia |
| Phylum: | Chordata |
| Subphylum: | Vertebrata |
| Infraphylum: | Tetrapoda |
| Superclassis: | Amniota |
| Classis: | Reptilia |
| Subclassis: | Diapsida |
| Infraclassis: | Lepidosauromorpha |
| Superordo: | **Lepidosauria**Duméril & Bibron, 1839 |

 |
| Ordines |
| * Sphenodontia †Williston, 1885
* SquamataOppel, 1811
 |

**Lepidosauria** (*-orum, n.pl.* e Graeco *λεπισ* = *lepis*, et *σαύρος* = *lacerta*) sunt Reptilia Diapsida una fenestra temporali nec fenestra antorbitali in cranio. ordines duo tantum agnoscuntur: Sphenodontia (*Sphenodon* propinquaque exstincta) et Squamata (lacertilia, Amphisbaenia, Serpentes et similia).

Cladogramma
-----------

```
─o Lepidosauromorpha
 ├── *Acerosodontosaurus* †
 ├?─ Sauropterygia †
 └─o Lepidosauriformes
   ├── Eolacertilia \*? †
   └─o **Lepidosauria**
     ├── Sphenodontia ─> *Sphenodon*
     └─o Squamata Oppel, 1811
       ├── Dibamidae
       └─o Bifurcata
         ├── Gekkota
         └─o Unidentata
           ├── Scinciformata
           └─o Episquamata
             ├── Laterata ─> Amphisbaenia
             └─o Toxicofera
               ├── Pythonomorpha ─> Serpentes
               └─┬── Iguania
                 └── Anguimorpha
```

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Structura leptinae.
**Leptina** (cfr. Gr. λεπτίνη) est proteina et hormon, quae simul famem inhibet metabolismumque incitat. Praeterea cum systematis immunitatis interagit. Functionis suae receptorium familiae cytokinorum LEPR pernecesse est. Aegroti cum perturbationibus et leptinae et receptorii sui incrementum ponderis perferri ostendunt.

Proteina antagonista est hormon grhelini (sive lenomorelini).

Etymologia
----------

*Leptina* a verbo Graeco *λεπτός* 'tenuis' derivatur, quo functio eius, inhibitio famis, indicetur.

Structura
---------

Leptina est proteina 166 aminoacidorum, pondus suum 16 kD.

Genetica
--------

Ideogramma humani chromosomatis septimi.
Anno 1994 leptina primum descripta est. In hominibus genum leptinae nomine *LEP* sive *Ob* (= obesitatis) chromosomate septimo (7q32.1) locatum est.

### Mutationes

Mutationes leptinae cum symptomatibus obesitatis et hyperphagiae concidunt.

### Receptorium leptinae

Genum *LEPR* chromosomate 1 locatus est. Adhuc sex polymorphismi receptorii noti sunt.

Functiones leptinae
-------------------

Leptina proteina ex imprimis adipocytis industriis liberata est typus cytokinorum, igitur inter adipokina numeratur. Receptoria leptinae ubicumque in organismo humano inveniuntur, ut in cerebro, systemate immunitate, ossium, vasorum, etiam renium et organorum aliorum. Varietas functionum suarum eo modo parvum difficile ad intellegendum videtur.

### Somnus

In somno liberatio leptinae supprimitur, quo nocturna aequabili energia consumpta dormiens non excitetur.

### Obesitas

 Pagina principalis est: Obesitas 
Hodie obesitas saepe cum inflammatione et partim diabeta mellito connectitur. Inter eos leptina pars non haud parva habere videtur. Post liberationem per sanguinem in cerebro in nucleo arcuato hypothalami ad receptorium *LERP* impellit, quo diminutionem ponderis et alii effectus perficiantur.

### Reproductio

 Pagina principalis est: Systema reproductionis 
Consecutiones leptinae systemati reproductionis incertae sunt. Opus annis 2014 pars leptinae placentae exposuit. Summarium annis 2015 effectus *directos* negavit, at per obesitatem *indirectos* intellegebiliter putavit.

Nexus interni
-------------

* Arthritis rheumatoidea
* Diabetes mellitus
* Obesitas

Notae
-----

1. ↑  Francisco V, Pino J, Campos-Cabaleiro V, Ruiz-Fernández C, Mera A, Gonzalez-Gay MA, Gómez R, Gualillo O (2018). "Obesity, Fat Mass and Immune System: Role for Leptin". *Front Physiol* **9**: 640 .
2. ↑  Zhang Y, Proenca R, Maffei M, Barone M, Leopold L, Friedman JM (1994). "Positional cloning of the mouse obese gene and its human homologue". *Nature* **372** (6505): 425-32
3. ↑  *OMIM*: descriptio geni LEP.
4. ↑  Valleau JC, Sullivan EL (2014). "The impact of leptin on perinatal development and psychopathology". *J Chem Neuroanat* **61-62**: 221-32
5. ↑  Kawwass JF, Summer R, Kallen CB (2015). "Direct effects of leptin and adiponectin on peripheral reproductive tissues: a critical review". *Mol Hum Reprod* **21** (8): 617-32
**Marcus Vettius Bolanus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 79) senator Romanus et homo novus fuit. De cursu honorum per Statium certiores facti sumus[1] : erat legatus legionis anno 62 in oriente Gnaeo Domitio Corbulone duce, anno 66 consul suffectus creatus est. Bello civili anni 69 Vitellium imperatorem secutus est, qui Vettium legatum Augusti pro praetore in Britanniam provinciam misit[2]. Tacitus eum "*inertiae*"[3] accusavit, sed Vettius bello civili impeditus erat neque provinciam firmare potuit. Anno 71 exeunte Romam reversus est. Anno 73 vel 74 ab Vespasiano imperatore inter patricios adlectus est. Anno 75/76 proconsul Asiae factus est. Filius eius Marcus Vettius Bolanus anno 111 consul ordinarius creatus est[4]. Alter filius erat ille Gaius Clodius Crispinus cui poeta Statius carmen laudationis dedicavit, tum cum adulescens sedecim annos natus primam militiam inibat, auctore Domitiano[5].

Notae
-----

1. ↑  Silvae V,2(30-60).
2. ↑  Tacitus *Historiae* II, 65 et 97.
3. ↑  *Agricola* XVI 6 necnon VIII 1.
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/2, c. 149
5. ↑  Silvae V,2. Anno 95/96 scriptum.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 

**Falling Creek Camp** sunt castra pueris aestivis tradita, quae in bonis Christiana fundata sunt. Sita est in supra 900 acrarum montium privatarum in Tuxedo, Carolina Septentrionalis. Falling Creek ab Jim Miller, qui erat director Camp Greystone pro puellis, anno 1969 condita est.  Sessiones ab una ad quattuor septimanas vagantur pro pueris 1 surgendi per 12 gradus, et Patri/Filio Weekends et familiae castra weekends offeruntur. Praeter castra classica operationes, campers eligere possunt cotidie participare in variis itineribus extra-castratorum casus, vagantes in arte campestri ab introductorio ad progressum, et ab uno die ad quinque dierum itinera.

Missio et Code
--------------

Propositum Falling Creek enuntiatio est: « Exisimus ut pascamus iter personale incrementi per amorem et adventum ».  Missio Falling Creek est ad occasum, propositum, ac ducem destinatum, ut pueris nostris maximam occasionem praebeat incrementi ac ioci personali, dum intellectum suae necessitudinis cum natura, homine suo et Deo evolvunt. 

Falling Creek Codex  est statuta valorum traditionalium permanentium quae omnibus in castris compagem praebent. Quattuor valores sunt Spiritus Bellator, Cordis Servi, Compass Moralis et Habitus Positivus.

Historia
--------

Falling Creek Camp fundata sunt ut pueri solum castra in Comitatu meridionali Henderson ut castra fraterna ad castra prope Greystone - tantum puellarum castra. Prima sessio aestate 1969 cum 110 pueris habita est. 

In castris duos dominii et directorium mutationes vidit ex quo castra aperta sunt. Yates et Marisa Pharr moderatores hodierni sunt, excipientes Falling Creek anno 2005.

Registration
------------

Falling Creek Camp inter $ 1650 et $ 2000 per week, secundum sessionis longitudinem electa.  Merces est omnimoda mercedis, et nihil opus est campers e marsupio reddere. Copia castrorum etiam operatur, ubi campers suis "auxilia" (rationes a parentibus suis dimissae filiis ablatis) uti possunt, ad necessaria emere possunt.

*Tempus* magazine articulum
---------------------------

Castra aliquam noticiam acceperunt cum dies XXVI mensis Iulii anno MMVII, exitus *Temporis* castra in operculo per longum tempus camper Hayden Futch destinavit. Articulus, nomine "The Myth About Boys" et scriptus a *Time* editor David Von Drehle,  investigatus est in-locus apud Falling Creek Camp mense Iulio 2007.
*Upogebia deltaura*

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Subordo : Pleocyemata   
Infraordo : **Thalassinidea**   
Latreille, 1831  
   
Subdivisiones: Superfamiliae et Familiae:Thalassinoidea
Thalassinidae
Callianassoidea
Callianassidae
Callianideidae
Ctenochelidae
Laomediidae
Thomassiniidae
Upogebiidae
Axioidea
Axiidae
Calocarididae
Micheleidae
Strahlaxiidae

**Thalassinidea** sunt infraordo crustaceorum decapodorum quae in cuniculis in lutulentis oceanorum orbis terrarum solis habitant.

*Thalassinoides,* cuniculi a crustaceis facti, ex Medio Iurassico prope Makhtesh Qatan in Israel meridiano inventi.
Recentes investigationes moleculares monstraverunt hunc gregem esse ad Brachyura (e.g. cancri) et Anomura (e.g. Paguroidea) artissime cognatum. Documentarium fossilium? thalassinideorum retro ad Iurassicum Superius extendit.

Monophyleticus gregis status est incertus; investigationes recentes subicierunt gregem melius dividi in duos infraordines: **Gebiidea** et **Axiidea**.

Zoologi putant esse 556 exstantes thalassinideorum species, in 96 generibus digestas. Maxima diversitas in tropicis videtur, sed aliquae species latitudines super 60° septentrionales attinent. Circa 95% specierum in aqua humili habitant, et tantum tria taxa sub 2000 m (6600 pedum) habitant.

Nexus interni
-------------

* Thalassinoides

Notae
-----

1. ↑  Vulgo *Nephropidae lutulentae* et *Caridea incorporealie*. In Lingua Anglica Australiana, *Trypaea australiensis* thalassinideum litorale *yabby* appellatur (*Yabby* in Oxford English Dictionary), cum astacoideis ac parastacoideis aquae dulcis generis *Cheracis,* pro esca in piscatu aestuarino saepe adhibitis.
2. ↑  Nguyen Ngoc-Ho (July 30, 1981). "A taxonomic study of the larvae of four thalassinid species (Decapoda, Thalassinidea) from the Gulf of Mexico" (PDF). *Bulletin of the British Museum of Natural History: Zoology Series* **40** (5): 237–273 .
3. ↑  Sammy De Grave, N. Dean Pentcheff, Shane T. Ahyongl et al. (2009), "A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans," *Raffles Bulletin of Zoology* Suppl. 21:1–109. PDF.
4. ↑  Peter C. Dworschak (2005). "Global diversity in the Thalassinidea (Decapoda): an update (1998-2004)". *Nauplius* **13** (1): 57–63 .
5. ↑  Peter C Dworschak (2000). "Global diversity in the Thalassinidea (Decapoda)". *Journal of Crustacean Biology* **20**: 238–243 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thalassinidea** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Thalassinidea"** apud **Vicispecies**. |
Wikidata Philemon (sanctus)
Res apud Vicidata repertae:Philemon (sanctus): imagoPhilemon (sanctus): imago
*Obitus*: 305;   

**Officium**

*Munus*: actor  

**Memoria**

(*feriae die* 8 Martii)
*Vide etiam paginam discretivam:* Philemon (discretiva)

**Philemon Antinoopolitanus** (Graece Φιλήμων), circa annum 303 Alexandriae mortuus, est sanctus Christianus. Eius memoria ab Ecclesia Romana die 8 Martii colitur et ab ecclesia Orthodoxa 14 Decembris.

Vita
----

Philemon tibicen, mimus et histrio fuit; Apollonius diaconus ad Christum eum vertit. Cum Diocletianus Christianos persequebatur, Philemon diaconi vestes indutus eum imitabatur, ut Iovi hostias pro amico immolaret, quod Christianis nefas esset; si autem negasset Apollonius, damnatus esset. Sed et ipse Philemon simulacra colere negavit Christum confessus et ambo in Alexandriam deportati manibus et pedibus vinctis in mare deiecti sunt.

Histrionum et saltatorum patronus sanctus Philemon est. Iacobus Bidermannus drama de eo composuit.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 27 Decembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------

* De sancto Philemone in *Encyclopaedia Catholica* **(Anglice)**
* Vita sancti Philemonis **(Russice)**
Wikidata Rogerius Varadinensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1201; Terra Maior  
*Obitus*: 14 Aprilis 1266; Spalatum  
*Patria*: unknown value, Hungaria, Regnum Croatiae  

**Officium**

*Officium*: archdeacon, canonicus, archbishop of Split  
*Munus*: chronicorum scriptor, sacerdis catholicus ritus Romani, canon, Praelatus, Rerum gestarum scriptor, archdeacon, scriptor, monachus Christianus, clericus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Cathedral of Saint Domnius  

**Rogerius Varadinensis** vel **Rogerius magister**, qui circa annum 1242 floruit, anno 1266 mortuus, fuit clericus Catholicus et rerum scriptor Latinus. Canonicus Varadini diu fuit; postea episcopus Spalatensis factus est. Testis invasionis Mongolorum in Hungariam anno 1241 fuit, de quo suum *Carmen miserabile super destructione regni Hungariae per Tartaros facta* composuit. Thomas Spalatensis de eius vita scripsit.

Nexus externi
-------------

* *Carmen miserabile* in *Monumenta Germaniae historica*
* Idem in *Monumenta Arpadiana*

Fontes
------

* *Enciclopedia italiana di scienze, lettere ed arti.* Band 29: Reh – Romani. Istituto della Enciclopedia Italiana, Romae 1936, p. 577.
* *Révai nagy lexikona: Az ismeretek enciklopédiája.* Band 16: Racine – Sodoma. Révai, Budapestini 1924, p. 310
Wikidata Rognvaldus Olai filius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5 Decembris 1874; Dýrafjörður  
*Obitus*: 14 Februarii 1917; Garðabær  
*Patria*: Islandia  

**Officium**

*Munus*: architectus  

**Rognvaldus Olai filius** (Islandice *Rögnvaldur Ólafsson*, 5 Decembris 1874 – 14 Februarii 1917) fuit architectus Islandicus. Primus Islandicorum architecturam didicit.

Rögnvaldus Ytrihuso in Dyrafjordo natus est. Pater eius agricola erat nomine Olaus Zachariae filius (*Ólafur Sachariasson*), mater Veronika Ioannis filia (*Jónsdóttir*). Primo Isafjordo didicit, tum Schola Reykiavicensis quam se duce conficit anno 1900. Tunc Hafniam iter fecit architecturam studiatum unde anno 1904 rediit aeger et doctus. Rögnvaldus ut architectus egit in Islandia usque mortuus est in valetudinario Vifilsstadis.

Ecclesia in *Húsavík*, a Rognvaldo Olai filio aedificata
Inter opera Rögnvaldi sunt multae ecclesiae velut ecclesiae Breiðabólstaður, Húsavíke, Þingeyri et Bíldudalo. Etiam valetudinarium Vifilsstadis descripsit ubi mortuus est.

Nexus externi
-------------

* Lögberg Heimskringla / The Islandic Weekly (de Rögnvald0 Olai filio; Anglice)
* Island: Architektur (de architectura Islandica, ubi de Rögnvaldo Olai filio mentio fit; Theodisce)
* *Minningargrein*; communicatio mortis et dignatio in: Morgunblaðinu 1917[*nexus deficit*] (Islandice)
Herodis Magni regnum ab Augusto divisum ː septentrionalis et orientalis pars Philippo obvenit, colore aurantico tincta.
**Philippus**, nonnumquam etiam **Herodes Philippus**[1] dictus, mortuus anno 34[2] , ex ultimo testamento patris[3], regis Herodis Magni, ab imperatore Romano Augusto confirmato[4] fuit tetrarches Trachonitidis, Gaulanitidis, Bataneae, Auranitidis, Paniadis ab anno 4 a.C.n. usque ad 34 p.C.n. ; quae regiones omnes ultra Iordanum flumen sitae pars orientalis et septentrionalis regni paterni fuerant. Reditus annuus huius agri centum talentorum a Flavio Iosepho aestimabatur[5], minor erat igitur quam partium fratribus adsignatarum (600 talentorum Herodi Archelao, 200 talentorum Herodi Antipae)

De familiaribus necessitudinibus
--------------------------------

Philippus erat filius Herodis Magni et unius e multis uxoribus, Hierosolymitanae Cleopatrae[6]. Ipse uxorem duxit Salomen, filiam semifratris Herodis Phlippi[7] (ille Philippus erat filius Herodis Magni et Mariammae II, filiae summi sacerdotis Simonis). Liberi eis non fuere. In evangelio secundum Marcum[8] Philippus cum semifratre Herode Antipa confunditur, ut qui Ioannem Baptistam decollari iusserit.

Quid in tetrarchia fecerit
--------------------------

Nummus Philippi effigiem Tiberii imperatoris praebens.
In totum rector moderatus et iustitiae adfectator fuisse a Flavio Iosepho iudicabatur[9]. Certe seditiones adversus eum memoriae traditae non sunt. Una e causis huiusmodi quietis potuit esse quod maior pars incolarum tetrarchiae non Iudaei erant ː nec ideo Philippus dubitavit nummos suos effigie Augustorum aut etiam Iuliae signare, non obstante lege Iudaica quae imagines humanas effingi vetabat. Caesaream urbem ad Iordani fontes in Paneade condidit, quae ut a ceteris urbibus eiusdem nominis distingueretur, *Caesarea Philippi* appellari solebat et caput tetrarchiae fuit. Item vicum Bethsaïda in modum urbis auxit et *Iuliadem* nominavit, in honorem Augusti filiae. Nam cum fratre Antipa adsentatione erga domum Augustam certabat[10]. Sine liberis obiit ː itaque Tiberius tetrarchiam eius tum provinciae Syriae adsignavit. Magnifico funere Iuliade honoratus fuisse dicitur.

Si vis plura legere
-------------------

* Hadas-Lebel, Mireille, *Hérode*, Fayard, 2017
* Nikos Kokkinos, *The Herodian Dynasty : Origins, Role in Society and Eclipse*, Sheffield, JSOT Press, 1998

Notae
-----

1. ↑  Sed haec appellatio non antiqua videtur.
2. ↑  Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 18.106
3. ↑  *Antiquitates Iudaicae* 17.188-190
4. ↑  *Antiquitates Iudaicae* 17.317-321
5. ↑  *Antiquitates Iudaicae* 17.319
6. ↑  *Antiquitates Iudaicae* 17.21
7. ↑  *Antiquitates Iudaicae* 18.137
8. ↑  VI.17.
9. ↑  *Antiquitates Iudaicae* 18.106-107
10. ↑  *Antiquitates Iudaicae* 18.28
Wikidata Calafat
Res apud Vicidata repertae:Calafat: insigneCalafat: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 43°59′9″N 22°57′27″E  
*Numerus incolarum*: 13 807  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Dorel Mitulețu  
*Procuratio superior*: Dolj  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Zaječar, Duiven, Vidin  

Pons trans Danubium flumen aedificatum
Situs Calafat urbis ad Danubium et finem Bulgariae sita. Trans flumen urbs Vidin sita est.
**Calafat** urbs Dacoromanicum circa 17.400 incolarum et pars Valachiae est, quae ad Dolj circulum pertinet. Calafat ad flumen Danubium et ad finem Romaniae cum Bulgaria sita est. Vici Basarabi, Ciupercenii Vechi atque Golenți etiam ab oppido Calafat administrati sunt.

Historia
--------

Oppidum saeculo 14 a colonis Genuensibus conditum est. Ibi naves reparati sunt. Die 14 Septembris 1828 hic pugna inter Russi et Turci facta est. Post hunc annum vicus ad oppidum ratione auctus est. Anno 1921 Calafat tandem oppidum (Dacoromanice *Comună urbană*), anno 2001 urbs (*municipui*) declaratum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 17.336 homines habitabant, inter eos 15.567 Dacoromanorum atque 887 Zingari.

Communium coniunctiones
-----------------------

* Italia Lemen Sancti Bartholomaei, Italia
* Nederlandia Duiven, Nederlandia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Calafat** spectant. |

* Pagina officialis urbis Calafat

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Wikidata Taldy Kurgan
Res apud Vicidata repertae:Taldy Kurgan: insigneTaldy Kurgan: insigne
*Civitas*: Kazachstania  
*Locus*: 45°1′0″N 78°22′0″E  
*Numerus incolarum*: 129 960  
*Zona horaria*: UTC+06:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Талдыкорган
**Gestio**

*Praefectus*: Q22918725  
*Procuratio superior*: Almaty Region  

**Geographia**

*Superficies*: 74 000 000±0 metrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Attalea, Mancunium  

**Taldy Kurgan** (Kazachice *Талдықорған/Taldıqorğan*, i.e. *Collis salicum*) est urbs Kazachstaniae, Heptapotamiae mediae ad Karatal flumen sita; regionis Heptapotamiae caput (ab anno 2022; antea Taldykurganensis priscae et regionis Almatanae caput). Incolarum 145 403 habuit anno 2019.

Anno 1868 *Gavrilovka* (*vicus Gabrielis*) vicus Russicus hic conditus est; ex anno 1920 *Taldy Kurgan* nomen habet, urbs ex anno 1944.

Notae
-----

1. ↑  *Notulae systematicae*, vol. 11-13, 1956, pp. 40, 43.
2. ↑  *Notulae systematicae*, vol. 11-13, 1956, pp.130; *Fungi imperfecti (Deuteromycetes): Sferopsidnye - Sphaeropsidales* vol. 5, pars 2, p. 59.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°1′0″N 78°22′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Vigiles Talibani planities Herat in tergo autocineti onerarii circumeant.
**Talibani** (Afganice طالبان *ṭālibān* 'discipuli, supplices'), qui alii **Taliban** seu **Talebani**, sed sese **Emiratum Islamicum Afghaniae** appellant, sunt factio politica, motus fundamentalis Islamisticusque sectae Deobandi, atque organizatio militaris plerumque in Afgania, ubi bellum (gihad) intra civitatem prospere gerit. Ex 2016, eorum dux Mawlawi Hibatullah Akhundzada esse creditur. Eis anno 2021 sunt 200 000 fere bellatorum.

Urbs Kandahar incunabula Talibani fuisse dicitur. Coeperunt bellum civile, quod anno 1996 finitum est, a Talibanis capta Cabura capite. De illo tempore, Islamico regimini *Sariae* fundato Afgania subiecta est, a qua iura mulierum a nonnullis opprimere dicuntur. Taliban Afganiam regebant a Septembri mense 1996 usque ad Octobrem 2001.

Mense Decembri anni 2001, post tromocraticos Impetus 11 Septembris anno 2001 in Civitatibus Foederatis Americae, Consociatio Nationum, internationalis consocietatis a Civitatibus Foederatis Americae ducta, creationi auctoritatem attulit quae Talibanicum regimen delevit et nova democratica gubernatione praesidis Hamidi Karzai favit.

Nuper autem, anno 2021 a mensibus prioribus atque Augusti mensem, increperunt copiae Talibanicae in urbes maximae magnitudinis hominum, etiam Cabulum caput surripientes postquam nonnulla proelia cum Viribus Securitatis Afganiensibus. Adhuc, multa milia hominum aut iam a plaga refugientes in civitates Occidentales ad sese perservandos discederunt.

Notae
-----

1. ↑  Vocabula Taliban ex Orbe Picto pentaglotto excerpta et Latine reddita a Nicolao Gross, apud *Ephemeridem*.
2. ↑  *Definition of TALIBAN*.. *www.merriam-webster.com* .
3. ↑
4. ↑  Post, The Jakarta. "US welcomes Qatar decision on Taliban name change"
5. ↑  *Deobandi Islam: The Religion of the Taliban*.. *Globalsecurity.org*
6. ↑  Rubin, Barnett. *article*. a Center on International Cooperation, 2 Novembris 2015 divulgata (primum intra Al Jazeera divulgata) ("The Taliban. .. have repeatedly said that their jihad is limited to their own country.")
7. ↑  J. Eggers,  a RAND Corporation divulgata [accessum 11 Novembris 2015].
8. ↑
9. ↑  *U.S. Gulf States Blacklist Afghan Taliban, Iranian Officers For Terrorist Financing*.. *RadioFreeEurope/RadioLiberty* .
10. ↑  *Quetta: Symbol of Pakistan's war on militants or Taliban haven?*.. *The National*. 2 Aprilis 2017 .
11. ↑

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Talibanos** spectant. |
*Roma antiqua: Agrippina cinera Germanici advehit* ab I. M. G. Turner picta
*Roma antiqua: Agrippina cinera Germanici advehit* ab H. Willmore anno fere 1860 impressa
***Roma antiqua: Agrippina cinera Germanici advehit: pontis triumphalis palatiique Caesarum restitutio*** (titulo pictoris *Ancient Rome: Agrippina landing with the ashes of Germanicus: the triumphal bridge and palace of the Caesars restored*) est tabula ab artifice Anglico I. M. G. Turner anno 1839 picta, hodie Londinii apud Pinacothecam Tate monstrata. Exstat et impressum ab H. Willmore anno fere 1860 divulgatum. Haec pictura ab alia pendet, cuius titulus est "Roma hodierna: Campo Vaccino", iuxta Angelopolim apud Museum Getty visa.

Res a pictore recreata imperatore Tiberio anno 20 p.C.n. evenit: Germanico subito in Syria mortuo Agrippina uxor cinera eius Romae reportavit.

Nexus externi
-------------

* Catalogus Pinacothecae Tate: tabula 1839[*nexus deficit*]
* Catalogus Pinacothecae Tate: impressum 1859/1861[*nexus deficit*]
* De "*Modern Rome - Campo Vaccino*"

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Iosephus Wu
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Wu: imagoIosephus Wu: imago
*Nativitas*: 31 Octobris 1954; Changhua County  
*Patria*: Res publica Sinarum  

**Officium**

*Officium*: Secretary-General of the Democratic Progressive Party, Secretary-General to the President, Republic of China, Minister of Foreign Affairs of the Republic of China  
*Munus*: legatus, political scientist, politicus  
*Patronus*: National Chengchi University
**Consociatio**

*Factio*: Democratic Progressive Party  

**Memoria**

*Laurae*: Silver Medal of the Chairman of the Senate, Order of Antonio José de Irisarri  

**Iosephus Wu**, nomine Sinensi 吳釗燮 *Wú Zhāoxiè* (Dacheng in oppido Formosae natus die 31 Octobris 1954) est politicus rei publicae Sinarum in insula sua nativa constitutae.

Alumnus est Universitatis Nationalis Chengchi Taipeiensis, ubi postea institutum rerum externarum direxit, universitatumque Missouriensis et Civicae Ohiensis. Scientiae politicae eruditus, libertatis insulae Formosae fautor, a die 20 Maii 2004 ad 10 Aprilis 2007 minister fuit a rebus continentalibus, antecessore Tsai Ing-wen. Deinde usque in diem 26 Iulii 2008 legatus iuxta Civitates Foederatas meruit. Recentius a die 20 Maii 2016 secretarius generalis consilii securitatis nationalis, a die 22 Maii 2017 secretarius generalis iuxta praesidem (praeside hoc tempore eadem Tsai Ing-wen), denuo a mense Februarii 2018 minister a rebus externis factus est.

Bibliographia
-------------

* Chung Li-hua, Jonathan Chin, "Joseph Wu named Presidential Office secretary-general" in *Taipei Times* (19 Maii 2017)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iosephum Wu** spectant. |

Ministri rerum externarum rei publicae Sinarum (1949–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Yeh Kung-ch'ao 1949 • Huang Shao-ku 1958 • Shen Chang-huan 1960 • Wei Tao-ming 1966 • Chow Shu-kai 1971 • Shen Chang-huan 1972 • Chiang Yen-shih 1978 • Chu Fu-sung 1979 • Ding Mou-shih 1987 • Lien Chan 1988 • Fridericus Chien 1990 • Ioannes Chang 1996 • Iason Hu 1997 • Chen Chien-jen 1999 • Tien Hung-mao 2000 • Eugenius Chien 2002 • Chen Tang-shan 2004 • Iacobus Huang 2006 • Franciscus Ou 2008 • Timotheus Yang 2009 • David Lin 2012 • David Lee 2016 • Iosephus Wu 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri rei publicae Sinarum • Ministri rerum externarum rei publicae popularis Sinarum |
|  |


Ministri rerum continentalium rei publicae Sinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Shih Chi-yang 1991 • Huang Kun-huei 1991 • Vincentius Siew 1994 • Kao Koong-lian 1995 • Chang King-yuh 1996 • Su Chi 1999 • Tsai Ing-wen 2000 • Iosephus Wu 2004 • Chen Ming-tong 2007 • Lai Shin-yuan 2008 • Wang Yu-chi 2012 • Andreas Hsia 2015 • Catharina Chang 2016 • Lin Cheng-yi 2018 • Chen Ming-tong 2018
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri rei publicae Sinarum |
|  |