recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sparti area
*Vide etiam paginam discretivam:* Spartum (discretiva)

**Spartum** est funis genus, quod e *Stipa tenacissima* producitur.

Plinius sparti naturam et usum describit:

> Sparti quidem usus multa post saecula coeptus est, nec ante Poenorum arma, quae primum Hispaniae intulerunt. herba et haec, sponte nascens et quae non queat seri, iuncusque proprie aridi soli, uni terrae dat<a> vitio. namque id malum telluris est, nec aliud ibi seri aut nasci potest. in Africa exiguum et inutile gignitur. Carthaginiensis Hispaniae citerioris portio, nec haec tota, sed quatenus parit, montes quoque sparto operit. hinc strata rusticis eorum, hinc ignes facesque, hinc calceamina et pastorum vestes. animalibus noxium praeterquam cacuminum teneritate. ad reliquos usus laboriose evellitur ocreatis cruribus manuque textis manicis convolut<a>, osseis iligneisve conamentis, nunc iam in hiemem iuxta, facillime tamen ab idibus Mais in Iunias. hoc maturitatis tempus. 
>   
> Volsum fascibus in acervo a<ll>i<g>atum biduo, tertio resolutum spargitur in sole siccaturque et rursus in fascibus redit sub tecta. postea maceratur, aqua marina optime, sed et dulci, si marina desit, siccatumque sole iterum rigatur. si repente urgueat desiderium, perfusum calida in solio ac siccatum stans conpendium operae fatetur. hoc autem tunditur, ut fiat utile, praecipue in aquis marique invictum. in sicco praeferunt e cannabi funes, set spartum alitur etiam demersum, veluti natalium sitim pensans. est quidem eius natura interpolis, rursusque quam libeat vetustum novo miscetur. verumtamen complectatur animo qui volet miraculum aestimare, quanto sit in usu omnibus terris navium armamentis, machinis aedificationum aliisque desideriis vitae. ad hos omnes usus quae sufficiant, minus XXX passuum in latitudinem a litore Carthaginis Novae minusque C in longitudinem esse reperientur. longius vehi impendia prohibent. 
> 
>

Nexus externi
-------------

* Aegidii Forcellini *Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis s.v.
**Philippus Iulius Lieberkühn**, paedagogus sua aetate clarissimus, die 6 Novembris 1754 in oppido Wusterhausen ad flumen Dosse in Prussia sito natus est. Obiit die 1 Aprilis 1788 Vratislaviae.

In universitate studiorum Halensi in theologiam incubuit. Ab anno 1777 usque ad annum 1784 una cum amico suo Ioanne Stuve scholae Latinae oppidi Neuruppin praefuit, quam primam omnium scholarum publicarum in Prussia praecepta Ioannis Bernhardi Basedow observans reformavit. Deinde se Vratislaviam contulit, ubi munere professoris theologiae asceticae exegeticaeque et inspectoris scholarum evangelicarum et rectoris gymnasii Elisabethani fungebatur. Primus libro illo ab Ioachimo Heinrico Campe conscripto, cui titulus est *Robinson der Jüngere*, vestem Latinam induit. Liber translatus, qui *Robinson Secundus* inscribitur, Zullichoviae anno 1785 primo editus est.

Opera
-----

Robinson Secundus

* *Editio prima, Zullichoviae 1785.*
* *Editio altera, Züllichoviae 1789.*
* *Editio tertia, Züllichoviae 1794.*
* *Editio quarta, Jenae 1802.*

Nexus externus
--------------

* Bernd Platzdasch: Philipp Julius Lieberkühn (1754–1788). Skizze seines Lebens und Wirkens, Heidelberg 2012 (De vita Philippi Iulii Lieberkühn)
**Marcus Iulius Philippus** (natus 237 vel 238, mortuus Septembris vel Octobris 249 Romae) fuit filius Philippi Arabis imperatoris et Otaciliae Severae.
Postquam pater anno 244 Augustus factus est, filium inter 23 Iulii et 15 Augusti eius anni Caesarem et principem iuventutis nominavit. Anno 247 cum patre consulatum ordinarium gessit, eodem anno, inter 11 Iulii et 30 Augusti etiam Augustus factus est. Secundum consulatum cum patre anno 248 administravit. Anno 249, postquam pater in proelio apud Veronam a Decio usurpatore victus et necatus est, etiam filius mense Septembri vel Octobris a praetorianis caesus est.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Bruttius Praesens et Gaius Allius Albinus**  |  **Consul** 247cumImp. Caesare Marco Iulio Philippo Augusto II | Successores: **Imp. Caesar Marcus Iulius Philippus Augustus III et Imp. Caesar Marcus Iulius Severus Philippus Augustus II**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Marcus Iulius Philippus Augustus II et Marcus Iulius Severus Philippus Caesar**  |  **Consul** 248cumImp. Caesare Marco Iulio Philippo Augusto III | Successores: **Lucius Fulvius Gavius Numisius Aemilianus II et Lucius Naevius Aquilinus**  |

Imperatores Romani

Augustus · Tiberius · Caligula · Claudius · Nero · Galba · Otho · Vitellius · Vespasianus · Titus · Domitianus · Nerva · Traianus · Hadrianus · Antoninus Pius · Marcus Aurelius · Lucius Verus · Avidius Cassius (usurpator) · Commodus · Pertinax · Didius Iulianus · Pescennius Niger (usurpator) · Clodius Albinus (usurpator) · Septimius Severus · Caracalla · Geta · Macrinus · Diadumenianus · Elagabalus · Alexander Severus · Maximinus Thrax · Gordianus I · Gordianus II · Pupienus · Balbinus · Gordianus III · Philippus Arabs · Philippus II · Decius · Herennius Etruscus · Hostilianus · Trebonianus Gallus · Volusianus · Aemilianus · Valerianus · Gallienus · Saloninus · Postumus (usurpator) · Laelianus (usurpator) · Marius (usurpator) · Victorinus (ursurpator) · Tetricus I (usurpator) · Tetricus II (usurpator) · Claudius Gothicus · Quintillus · Aurelianus · Tacitus · Florianus · Probus · Carus · Carinus · Numerianus · Diocletianus · Maximianus · Carausius (usurpator) · Allectus (usurpator) · Constantius Chlorus · Galerius · Constantinus I · Licinius · Flavius Valerius Severus · Maximinus · Maxentius · Domitius Alexander (usurpator) · Constantius II · Constantinus II · Constans · Magnentius (usurpator) · Iulianus · Iovianus · Valentinianus I · Valens · Procopius (usurpator) · Gratianus · Valentinianus II · Magnus Maximus (usurpator) · Theodosius I · Eugenius (usurpator) · Honorius · Arcadius · Constantius III · Priscus Attalus (usurpator) · Constantinus III (usurpator) · Iovinus (usurpator) · Valentinianus III · Ioannes (usurpator) · Petronius Maximus · Marcianus · Avitus · Leo I · Maiorianus · Libius Severus · Anthemius · Olybrius · Leo II · Glycerius · Zeno · Iulius Nepos · Romulus Augustus

*Imperium Romanum • Index Imperatorum Romanorum**Capsae cognatae:* Imperatores Constantinopolitani
Praeconium pelliculae in diario *Ocala Evening Star* (1908)
***How Brown Saw the Baseball Game*** (Quomodo Brown ludum basipilae vidit), sive ***How Jones Saw the Baseball Game***, est pellicula brevis et comica Civitatum Foederatarum, anno 1907 creata et a societate manufactoria Lubin distributa. In pellicula historia narratur viri basipilae studiosi, Mr. Brown, qui magnitudinem temeti ante lusorium certamen bibit et ita ebrius fit ut certamen motu retrogradu videat. Qui effectus in dispositione pelliculae photographiâ praestigiosâ creatus est.

Pellicula mense Novembri 1907 edita est. In exemplo periodici *The Moving Picture World* anni 1908 felix et iocosa existimata est. Nescimus an exemplum pelliculae impressum superest, nec nomina histrionum et dispositorum. Est similis aliae peliculae comicae, ab Edwino Porter dispositae et anno priore editae.

Bibliographia
-------------

* Erickson, Hal (1 August 1992). *Baseball in the movies: a comprehensive reference, 1915–1991*. McFarland
* Seiler, Robert Morris; Seiler, Tamara Palmer (2013). *Reel Time: Movie Exhibitors and Movie Audiences in Prairie Canada, 1896 to 1986*. Athabasca University Press. ISBN 978-1-926836-99-7
* Spears, Jack (1971). *Hollywood: the Golden Era*. A. S. Barnes
* Wood, Stephen C.; Pincus, J. David (January 1, 2003). *Reel Baseball: Essays and Interviews on the National Pastime, Hollywood, American Culture*. McFarland. ISBN 978-0-7864-1389-8

Nexus externi
-------------

* De hac pellicula in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
***How to Be Yours*** (vox Anglica, Latine fortasse 'Quomodo tuus/tua esse possim') est pellicula cinematographica generis amatorii Tagalica, quae primum in Insulis Philippinis anno 2016 a societate cinematographica Star Cinema edita est.

Huius operis fabula ad duos iuvenes amantes pertinet qui in disparibus provinciis operantur. Dum amator (cuius partes Geraldus -vulgo *Gerald*- Anderson agit) amori puellae opus quaestuosum atque honores ex eo promanantes postponit, amatrix (quam Beatrix -vulgo *Bea*- Alonzo agit), post humile initium, maiores coquinarios honores adipisci cupit noto et severo archimagiro duce (quem archimagirum histrio agit Bernardus Palanca).

Huic iuveni coquae persuadetur ut, duos per annos, altius arti coquinariae Lutetiae Parisiorum studeat, quod efficit ut nexus eius cum amatore solvatur. In Insulas Philippinas tandem regressa popinam suam propriam gerere feliciter valet. Ei qui antea amator eius fuit iterum praeter opinionem incidit. Poteritne eorum amori vita nova dari? 

Pelliculam Dan Villegas moderatus est.

Notae
-----

1. ↑  U. Torre, Nestor (July 23, 2016). "Bea is ‘How To Be Yours’’ biggest draw". *Philippine Daily Inquirer*
2. ↑  "WATCH: Robredo, daughters grace 'How To Be Yours' premiere". ABS-CBN News. July 26, 2016
Sabinus Baring-Gould.
"***Uncle Tom Cobley and all***" est locutio Anglica quae enumerationem longam et fastidiosam concludit. E verbis cantilenae *Widecombe Fair* extrahitur, quae mercatum ad Widecumbam Devoniae annuatim celebratum commemorat. Cantilena e traditione populari descripta anno 1890 a Sabino Baring-Gould edita est. Enumeratio contubernalium in hac cantilena sic sonat:

*... For I wants for to go to Widecombe Fair*
*With Bill Brewer, Jan Stewer, Peter Gurney, Peter Davy,*
*Dan'l Whiddon, Harry Hawke, Old Uncle Tom Cobley and all --*
*Old Uncle Tom Cobley and all.*
In bibliographiis recentibus interdum inter eruditos enumeratos hoc nomen iocose inseritur. Apud Institutum Informationis Scientificae reperitur: 

* Batich C, Heilbron.E, Hornung V, Ashe AJ, Clark DT, Cobley UT, Kilcast D, Scanlan I, "Applications Of Photoelectron Spectroscopy .41. Photoelectron Spectra Of Phosphabenzene, Arsabenzene, And Stibabenzene", *Journal of the American Chemical Society* 95 (3): 928-930, doi:10.1021/ja00784a054, 1973

Notae
-----

1. ↑  Institute for Scientific Information

Bibliographia
-------------

* Sabine Baring-Gould, Henricus Fleetwood Sheppard, edd. *Songs and Ballads of the West*. 1888-1891.
*Vide etiam paginam discretivam:* Palamedes (discretiva)

***Palamedes*** est tragoedia quam Euripides anno 415 a.C.n. docuit, hodie deperdita. Eodem die apud Dionysia tragoedias *Alexandrum* et *Troades* fabulamque satyricam *Sisyphum* docuit et ob hanc tetralogiam secundas tulit.. Haec tragoedia in scaena ostendedat quomodo Palamedes heros, qui litteras invenisse dicebatur, falsis Ulixis accusationibus impar perisset. Anno 411 a.C.n. Aristophanes in *Thesmophoriazusis* scaenam ubi frater Palamedis Oeax, sperans ita patrem res gestas quondam sciturum, inscriptos remos maris fluctibus mandabat parodice irrisitː simili modo enim Euripidis adfinis a feminis custoditus tabellas inscriptas quoquoversus e colle iecit Euripidem succursui sibi aditurum sperans.

Notae
-----

1. ↑  Aelianus, *Varia historia* 2.8.
2. ↑  Versus 765-784 et 846-851.

Bibliographia
-------------

* *Euripides: Selected Fragmentary Plays, 2. Alexandros, Palamedes, Sisyphus, Oedipus, Andromeda, Antiope, Hypsipyle, Archelaus* edd. C. Collard, M. J. Cropp, J. Gibert. Oxonii: Oxbow, 2004. ISBN 978-0856686207
* *Tragicorum Graecorum fragmenta*. 2a ed. vol. 5: *Euripides* ed. E. C. Kopff. Goettingae 2004.
* Ruth Scodel, *The Trojan trilogy of Euripides*. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1980. ISBN 3-525-25156-4 Recensio critica

Nexus externi
-------------

* Fragmenta, editio 1878
Ioannes Eck, theologus et disputator catholicus maximi momenti
**Ioannes Eck** (natus *Johann Mayr/Maier* die 13 Novembris 1486 Egg an der Günz/Bavariae, mortuus die 10 Februarii 1543 Ingolstadii) theologus atque philologus Germanicus fuit.

Vita
----

Eckius puer duodecim annos natus Heidelbergae philosophiae et linguis classicis, Tubingae theologiae et philosophiae, Friburgi autem iuribus et mathematicae arti studebat. Anno 1510 Ingolstadii professor in theologicis creatus est; sacerdos iam anno 1508 ordinatus erat. 

Scientiis scholasticae et ingenio rhetoricae optime praeditus famam augere potuit. Opinionibus contra Lutherum scriptis, quibus titulus »Obelisci«, et cum Carlostadio et cum Luthero ipso dissensit. In disputationibus Lipsiae unum mensem actis sese bene defendit itaque bullam anathematis postea in Lutherum coniectam provocavit. Anno 1520 opus eius magnum in lucem prolatum est, »De primatu Petri«. Reformationi reprimendae totam vitam dedicare videbatur. Annis 1521 et 1523 Romam petivit et anno 1524 Ratisbonae in conventu particeps fuit. Anno 1515 eum videbant Batavia et Anglia et anno 1526 in Helvetia contra Oecolampadium ingrediens reformationem impedire conatus est. 

Augustae Vindelicorum in diaeta confutationes contra confessionem Augustanam pangere iuvabat. Annis 1540 et 1541 colloquiis religiosis intererat, quae inceptum habuerant Wormatiae. Collectionem disputatonum suarum ipse edidit sub titulo »Operum Iohannis Eckii contra Lutherum tomi I-IV« (Augustae Vindelicum, 1530–35); opera cosmographica et geographica in Bibliotheca universitaria Monacensi inveniuntur.

Bilibaldus Pirckheimer (fortasse) in eum exaravit saturam quandam de *Eckio dedolato*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Eck** spectant. |

* nexus apud DDB
* André Zünd: "Eck, Johannes", apud: *Historisches Lexikon der Schweiz* (hic in interreti)
* opera

Notae
-----

1. ↑  etiam *Eccius*
Rudolphus Zacharias Becker, pinxit Christianus Iacobus Schlotterbeck
**Rudolphus Zacharias Becker** (natus die 9 Aprilis 1752 Erfordiae, mortuus die 28 Martii 1822 Gotae) scriptor et paedagogus Germanicus fuit.

Vita
----

Post theologiae studia Ienensia Dessaviam petit ut magister in Philanthropino fieret. Ex anno 1782 Dessaviae iuventuti folia »Dessauische Zeitung für die Jugend« edidit, quod post transmigrationem Gothensem anno 1784 pergebat sub titulo »Deutsche Zeitung für die Jugend«. Anno 1796 istud periodicum nomen »Nationalzeitung der Deutschen« accepit. 

Opusculo »Not- und Hilfsbüchlein, oder lehrreiche Freuden- und Trauergeschichte des Dorfs Mildheim« (Gotae 1787–1798) rem vulgo valde vulgatam creavit, quod digne insequebantur »Mildheimisches Liederbuch« (Gotae 1799) et »Mildheimisches Evangelienbuch« (Gotae 1816). 

Ephemeris »Anzeiger« autem, quam anno 1791 condiderat, promota est anno post, cum privilegio imperiali, ad »Allgemeiner Reichsanzeiger« et anno 1806 ad »Allgemeiner Anzeiger der Deutschen«. Postquam commentationem criticam in periodico »Nationalzeitung« publicavit, die 30 Novembris 1811 biocolytis Francicis captus est et usque mensem Aprilem 1813 in carcere degere debuit. De quo pepigit »Beckers Leiden und Freuden in 17 monatlicher französischer Gefangenschaft« (Gotae 1814) ubi multa scitu digna de temporibus istis tumultuosis discere possumus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rudolphum Zachariam Becker** spectant. |

* "Ein Bestsellerautor der Frühen Neuzeit – Der Gothaer Publizist und Verleger Rudolph Zacharias Becker" - Apud: *Blog der Forschungsbibliothek Gotha*, 13.9.2022
* Lülfing, Hans, "Becker, Rudolf Zacharias" apud: *Neue Deutsche Biographie* 1 (1953), p. 721-722 (hic in interreti)
Wikidata Maluscha
Res apud Vicidata repertae:Maluscha: imagoMaluscha: imago
*Nativitas*: unknown value;   
*Obitus*: 1000;   

**Officium**

*Munus*: key keeper  

**Familia**

*Genitores*: Mal;   
*Proles*: Vladimirus I Magnus  

**Maluscha Lubecensis** (Russice Малуша Любечанка) fuit Vladimiri Magni mater. Sanctae Helgae ancilla et procuratrix, a Sventoslao filium circa annum 960 genuit, quamvis uxor legitima non fuit. Quid sit *Lubecensis* in nomine Maluschae, haud satis clarum est; verisimilius est, ut incola *Lubeč* prope Czernihoviam Maluscha fuit, cum interdum viri docti et de Lubeca cogitabant. Dobrynia dux militum Vladimiri amicus et socius Maluschae frater fuit.

Notae
-----

1. ↑  *Nestoris chronicon...* , Leopoli 1883, cap. 36; Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 6.

Bibliographia
-------------

* Д. И. Прозоровский. О родстве св. Владимира по матери. — Записки Императорской Академии наук, т. V, кн. I. Petropoli 1864. **(Russice)**
* И. И. Срезневский. О Малуше, милостнице в. к. Ольги, матери к. Владимира. — Записки Императорской Академии наук, с. 33. **(Russice)**
Wikidata Iulia Drunina
Res apud Vicidata repertae:Iulia Drunina: subscriptioIulia Drunina: subscriptio
*Nativitas*: 10 Maii 1924; Moscua  
*Obitus*: 20 Novembris 1991; Sovietsky Pisatel  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  

**Memoria**

*Laurae*: Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of the Red Star, Ordo ''Signum honoris'', Order of the Patriotic War 1st class, Order of the Red Banner of Labour, Medal "For Courage", Medal "For the Defence of Moscow", Alexander Fadeyev Medal, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "Thirty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "Forty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Medal "Veteran of Labour", Jubilee Medal "50 Years of the Armed Forces of the USSR", Jubilee Medal "60 Years of the Armed Forces of the USSR", Jubilee Medal "70 Years of the Armed Forces of the USSR", Wound stripe  

**Iulia Vladimiri filia Drunina** (Russice Юлия Владимировна Друнина, tr. *Julija Vladimirovna Drunina*; nata die 10 Maii 1924 Moscuae, mortem sibi conscivit die 21 Novembris 1991 in vico *Sovetskij Pisatel'*  districtus Podolskensis regionis Moscuensis) fuit poetria Russica Sovietica. 

Iulia Drunina iam anno 1938 versus suos primo publicavit. Post Bellum Magnum Patrium, cuius particeps ipsa fuit, facta est auctrix nota versuum de bello illo (praesertim de quomodo bellum mulieres affecit). Etiam poemata de amore atque opera prosaica certa (e.g. librum autobiographicum) scripsit. In versibus ultimis poetriae anxietas eius cum reformationibus in Unione Sovietica (*perestrojka*) connecta videtur. Nonnullis signis laudis Sovieticis ornata, Drunina anno 1990 legata Consilii Supremi Unionis Sovieticae facta est. Asteroides 3804 Drunina in eius honorem vocatur.

Nexus externi
-------------

* Pagina de Iulia Drunina *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Iulia Drunina *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Situs interretialis, Iuliae Druninae creaturaeque eius dedicatus **(Russice)**
Ruinae **Lindisfarnensis** monasterii
**Lindisfarnensia** prata et castellum
**Lindisfarna** (Anglice: *Lindisfarne* sed etiam *Holy Island* nota) sive **Insula Medicata**, est insula ligata comitatus Northumbriae in Anglia septentrionali sita, ubi iacent castellum unum et vicum. Census anno 2011 habitus 180 incolas numerabat. Propter antiquum monasterium suum, anno 635 conditum, atque Evangeliorum secundum Matthaeum, Marcum, Lucam Ioannemque latine exemplar eximium illuminatum, quod hoc per initium annorum 700 Codice Lindisfarnensi transcriptum est, duplice insignis est insula.

Unus abbas monasterii et postea episcopus Lindisfarnensis, fuit Sanctus Cuthbertus. Lindisfarnae sepultus est; deinde reliquiae eius Dunelmum translati sunt. Sepultus est cum multis ornamentis, in quo numero fuit Evangelium Cuthberti.

Notae
-----

1. ↑  catholic-hierarchy.org (visum 6 Aprilis 2020)
2. ↑  Dionysius Diderot, *Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers, par une société de gens de lettres*, Tome vingtième.  **(Francogallice)**
3. ↑  Alistair Moffat (2019): To the Island of Tides: A Journey to Lindisfarne. Edinburgi:Canongate **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lindisfarnam** spectant. |
Wikidata Iuliacum
Res apud Vicidata repertae:Iuliacum: insigneIuliacum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°55′20″N 6°21′30″E  
*Numerus incolarum*: 32 635  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Axel Fuchs  
*Procuratio superior*: Düren, Duchy of Jülich, United Duchies of Jülich-Cleves-Berg, Duchy of Jülich, Province of Jülich-Cleves-Berg, provincia Rhenana  

**Geographia**

*Superficies*: 90.39 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Haubourdin  

**Tabula aut despectus**

Iuliacum: situsIuliacum: situs
*Hexenturm* seu "turris maleficarum"

**Iuliacum** (vulgo *Jülich*) est urbs in Rhenania Septentrionali sita, quae quondam sedes comitatus et postea ducatus Iuliacensis(de) erat. Iacebat olim ad viam Romanam, quae Coloniam Agrippinam cum Bagaco conexuit.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Ita Theodisce, etiam *Gulik* Batave ac *Juliers* Francogallice.
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Lindum

Depictio Montium Caeruleorum et sinus Lhûn in Lindone.
**Lindon** (-onis, n) est regio in ficto Lengendario Tolkeniensi, pars extrema occidentalis Terrae Mediae atque regnum Alforum. Nomen in lingua Sindarin Lindonis est "Terra carminum", quia incolae Laiquendi seu Alfi Virides erant praeclari cantores. Regnum ab Lhûn sinu dimidiatur, et pars septentrionalis Forlindon et meridionalis Harlindon vocantur.

Lindon fuit in Prima Aetate regio in pago Ossiriand, sed post Bellum Irae et submersionem Belegaeris fuit unica pars huius territorii quae mansit supra aquas. Fuit praesidium Alborum, Gil-Galad duce, contra hostes Sauronis. Dum Noldor alfi in Forlindo incolebant, Sindar alfi cum Laiquendi in Harlindone incolebant. Celeborn atque Galadriel in Lindone vixerunt annos multos.

In Lindone aderant Portus Pulli, seu Mithlond nomine Sindarin, et erant etiam duae urbes seu portus: Harlond et Forlond.

Nexus interni
-------------

* Eregion
* Montes Caerulei (Terra Media)
* Lhûn sinus
Vergilius Thomson, compositor musicae in pellicula audita. Photographema Caroli Van Vechten, 1947.
***The River*** ('Flumen') est brevis pellicula documentaria anni 1938, quae momentum monstrat Fluminis Mississippiensis in Civitatibus Foedetaris, et quomodo agricultura et usus silvarum fecerant ut solum superius e Magnis Planitiebus per flumen in Sinum Mexici ablueretur, inundationes calamitosas producentes, agricolasque in egestatem redigentes. Finitur pellicula rationes describens per quas propositum Auctoritatis Vallis Tennesiae has difficultates emendare incipiebat.

Pellicula scripta est a Pare Lorentz et, sicut eius prius documentarium, *The Plow That Broke the Plains,* ob eius "significationem culturalem, historicam, vel aestheticam," a Bibliotheca Congressionali selecta est ut in Actis Pellicularum Nationalibus Civitatum Foederatarum conservaretur,in tabulis anno 1990 perscripta. Pellicula in categoria optimi documentari in Festo Pellicularum Internationali Venetiano anno 1938 iudicata est.

Ambabus pelliculis est musica a Vergilio Thomson composita quae iam audita est ut *suite* symphoniacae. Pellicula a Thoma Hardie Chalmers narratur. Cinematographia a Floyd Crosby, Willard Van Dyke, et Stacy Woodard facta est. Ambae pelliculae ab Administratione Deductionis gubernationis Civitatum Foederatarum sustentae sunt ut homines Novam Distributionem scirent. Haec administratio in Administratione Securitatis Fundorum anno 1937 collocata est, quae ergo *The River* rite produxit.

Est etiam liber comitans, *The River,* qui pro Praemio Pulitzerano Poesis eodem anno nominatus est.

Nexus interni
-------------

* Negotium Novum

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "culturally, historically, or aesthetically significant."
2. ↑  Pare Lorentz, *The River* (Novi Eboraci: Stackpole Sons, 1938).

Nexus externi
-------------

* De '**The River'** in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* De *The River,* xroads.virginia.edu
* Recognitio *The Plow that Broke the Plains* et *The River,* www.americanmusicpreservation.com
*Vide etiam paginam discretivam:* Bulgares (discretiva)

Bulgares, chane Crumo duce, Byzantinos in proelio Bersiniciensi persequuntur.
**Bulgares** seu **Bulgari** fuerunt populus Turcicus quae in tesquis Pontico-Caspia habitaverunt. Ex gentibus Oghuricis orti, ex Mongolia et Siberia propter tumultum in hac regione exacti sunt. Duas civitates constituerunt: primum imperium Bulgaricum (681–1018) ad meridiem Danubii et in paeninsula Balcanica ac Bulgariam Volgensem (c. 900–1241) circa flumen Volgam (Rham).

Bulgari Balcanici cum incolis Slavicis coniuncti sunt et linguam Turcicam reliquerunt. Eorum progenies aliarumque gentium Bulgari, incolae Slavicae Bulgariae hodiernae, facti sunt.

Notae
-----

1. 1 2  *Thesaurus Linguae Latinae* (1900– ), apud De Gruyter s.v. "Bulgares": "Bulgarēs (Vulgares), -um et Bulgarī, -ōrum".

Bibliographia
-------------

* Golden, Peter. "Bulgars". In *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*, ed. Oliver Nicholson. Oxoniae: Oxford University Press, 2018.
* Kramer, Johannes. "Bulgari". In *Brill’s New Pauly*, editione interretiali. 2006.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bulgaros** spectant. |

* Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~ s.v. Bulgari
Wikidata Bob Hope
Res apud Vicidata repertae:Bob Hope: imagoBob Hope: imagoBob Hope: subscriptioBob Hope: subscriptio
*Nativitas*: 29 Maii 1903; Eltham  
*Obitus*: 27 Iulii 2003; Toluca Lake  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Britanniarum Regnum, Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Leslie Townes Hope
**Officium**

*Munus*: comedian, cantor, scriptor, scriptor scaenicus, actor televisificus, boxer, radio personality, actor cinematographicus, Animator programmatis, stage actor, voice actor, dancer, actor  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Coniunx*: Dolores Hope  

**Memoria**

*Laurae*: Knight Commander with Star of the Order of St. Gregory the Great, Peabody Awards, Insigne Artium Nationale, Praemium Praesidis pro Libertate, Knight of St. Sylvester, Jean Hersholt Humanitarian Award, Ronald Reagan Freedom Award, Library of Congress Living Legend, Congressional Gold Medal, Screen Actors Guild Life Achievement Award, Medal of Liberty, Horatio Alger Award, Kennedy Center Honors, World Golf Hall of Fame, honorary doctor of the Ohio State University, Knight Commander of the Order of the British Empire, Golden Plate Award, Ordo Sancti Gregorii Magni, Ordo Sanctus Silvestri Papae, Golden Globe Award, Emmy Award, Screen Actors Guild Award, star on Hollywood Walk of Fame, Academy Honorary Award, Academy Honorary Award, Academy Honorary Award, Academy Honorary Award  
*Sepultura*: San Fernando Mission Cemetery  
Bob Hope anno 1986.
**Bob Hope** (natus *Leslie Townes Hope* 29 Maii 1903 Londinii, mortuus 27 Iulii 2003 Angelopoli in urbe Californiae) fuit comicus, actor, saltator, scriptor, athleta Americanus, qui in plus 70 pelliculis et quattuordecim libros composuit. Hospitem egit etiam quattuordecim solemnitatum Praemiorum Academiae. Mortem obiit anno 2003 duos menses postquam 100 annos complevit. Coniux sua, Dolores Hope, etiam vitam notabilis longitudinis egit, nam 102 annos nata mortem obiit. Bob et Dolores in matrimonio 69 annos una vixerunt.

Bibliographia
-------------

* Pagina Encyclopaediae Britannicae De Bob Hope
Nummus urbis Sidonis imaginem Iuliae Maesae monstrans
**Iulia Maesa** (nata die 7 Maii anni incerti circa 165; mortua 3 Augusti 224) fuit mulier nobilis Imperii Romani et avia duorum imperatorum. Iulia Maesa fuit filia Iulii Bassiani (qui e stirpe regum divinorum Emesae ipse fit pontifex dei *El-Gabal* sive Elagabali) sororque Iuliae Domnae quam in matrimonium duxit imperator Septimius Severus.

Iuliam Maesam in matrimonium duxit Iulius Avitus et ex ea duas filias genuit:

* Iulia Soaemias mater Elagabali
* Iulia Mamaea mater Alexandri Severi

Anno 217, mortuo Caracalla filio Iuliae Domnae, Iulia Maesa ad Emesam recedit sed coniurationem incepit ut nepotem suum Elagabalum fieret imperatorem, id quod evenit anno 218. Anno 222, Elagabalo ipso interfecto, alterum nepotem Severum Alexandrum imperio praeposuit. Post mortem deificata est.

Fontes
------

* Cassius Dio Cocceianus, *Historia Romana*
* Herodianus, *Ab excessu divi Marci*
* *Historia Augusta*: "Macrinus", "Heliogabalus"

Notae
-----

1. ↑  Auctor *Historiae Augustae* eam appellat "**Maesa** sive **Varia**".

Nexus externi
-------------

* Iulia Maesa apud livius.org
Wikidata Boamundus Tarentinus
Res apud Vicidata repertae:Boamundus Tarentinus: imagoBoamundus Tarentinus: imago
*Nativitas*: 1054; Fanum Sancti Marci Argentanensis  
*Obitus*: 3 Martii 1111; Canusium  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: prince of Antioch, prince of Taranto  
*Munus*: miles  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Robertus Guiscardus; Alverada  
*Coniunx*: Constantia  
*Proles*: Boamundus II  
*Familia*: Hauteville family
**Memoria**

*Sepultura*: Canusium  

**Insignia heraldica**

Boamundus Tarentinus: insigneBoamundus Tarentinus: insigne
Mausoleum Boamundi Canusii in Apulia visitandum
**Boamundus** (natus anno circiter 1050; mortuus die 3 Martii 1111), nomine baptismali "Marcus", fuit nobilis Tarentinus, ductor primae expeditionis sacrae et princeps Antiochenus. Filius fuit Roberti Guiscardi et Alveradae de Bono Albergo. Constantiam regis Francorum Philippi I filiam in matrimonium duxit. Ab imperatore Byzantino Alexio Comneno in proelio iuxta Aulonem devictus Foedus Deabolense anno 1108 conclusit.

Fontes rerum gestarum Boamundi
------------------------------

* Anna Comnena, *Alexias*
* *Gesta Francorum et aliorum Hierosolymitanorum*
* Radulfus Cadomensis, *Gesta Tancredi*
* Baldericus Dolensis, *Historia Hierosolymitana*
* *Canso d'Antioca* (fons lacunosus) cum *La gran conquista de Ultramar*
* *Chanson d'Antioche*

Nexus externi
-------------

* "Marco (Bohémond) of Apulia" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
**Iulia**, accuratius **Vipsania Iulia Agrippina**, ut a matre Iulia distingui possit, **Iulia minor** appellata (nata 19/18 a.C.n.; mortua 28 p.C.n.) fuit filia Agrippae et Iuliae, filiae Augusti imperatoris Romani.

Iulia una cum sorore Agrippina apud Liviam Drusillam aviam novercalem accrescebat. Anno 4 a.C.n. Lucio Aemilio Paullo consobrino in matrimonium data est, ex quo filiam Aemiliam Lepidam genuit, quae posteriori imperatori Claudio desponsata est.

Anno 8 p.C.n. Iulia – sicut iam antea mater sua et frater Agrippa Postumus – relegata est, ob modum vivendi, ut dicebatur. Tacitus eam rem cum Decimo Silano, fratre Marci Iunii Silani, habuisse narrat.[1] Sunt, qui Ovidium poetam, qui eodem anno relegatus est, hac re implicatum velint. Filiae cum Claudio desponsatio soluta est. Iulia exsul in Diomedeis insulis mortua est[2] Filia eius Marco Iunio Silano Torquato, Decimi Iunii Silani propinquo, nupsit. Cuncta progenies ab Agrippina minore exstirpata est.

Notae
-----

1. ↑  Annales 3, 24, 3s.
2. ↑  Tac. Ann. 4,71
Ursi iter
Ursus JJ1
**Ursus JJ1** speciei arctos, qui vixit ab 2004 usque ad 26 Iunii 2006, multis innotuit peregrinatione sua rebusque a se gestis. Putatur enim JJ1, quem acta diurna Germanica etiam Brunum Beppumve sive Petzum appellabant, primus ursus arctos versari in finibus Germanorum 170 post annos.

(Fama ferebatur alium ursum nomine Caspar eodem tempore meridiana in parte Germaniae vixisse. Cum multi arbitrantur Brunum fratremque suum Casparum unum eundemque fuisse, sunt qui perseverent Casparum ad orientem perrectum in Franciam pervenisse atque adeo in Provincia Francogallica deprehensum esse. Quod pro certo probari non potest.)

Antea ultimus ursus in Germanorum finibus relatus est anno 1838, cum transfixus est venantium Bavarorum quorundam sagittis. Initio quidem Brunum tamquam gratum hostem salvere iubebant, quia annuntiavit conatum specierum tantum non extinctarum reducendarum fauste esse eventum. Cum autem se praebuit ovium gallinarum alvorum amatorem, praetores eum hominibus periculum esse ducentes aut occidi aut apprehendi iusserunt.

Plebs obloquitur, rescinditur sententia. Ita Germanorum duces armis utabantur quae sedandum apprehendendumque ursum neque vita privandum curarent.

JJ1 dictus est sanguinem sitire tantaque pernicitate et astutia excellere, ut praeses Bavarorum Edmundus Stoiber eum "ursum problematicum" *(Problembär)* nuncupavit.

Pluribus impetibus irritis ut ursum vivum apprehenderent, quos et manus venatorum Finnicorum cum quinque canibus adiuvabat, JJ1 sagitta defixus animam efflavit prope a monte Rotwand Bavariae meridianae prima luce 26 Iunii.

Nexus externi
-------------

* Abschuss: Jäger töten Braunbär "JJ1", in: www.br-online.de, 26.6.2006 **(Theodisce)**
* Der Spiegel[*nexus deficit*] **(Theodisce)**
* Expatica[*nexus deficit*] **(Anglice)**
* Guardian UK report on the shooting of JJ1 **(Anglice)**
* Monsters and Critics **(Anglice)**
* The Scotsman **(Anglice)**
* Der Spiegel[*nexus deficit*] **(Theodisce)**
* Jagd auf Bruno (online-game) **(Theodisce)**
* BBC NEWS **(Anglice)**
Wikidata Tokaeum
Res apud Vicidata repertae:Tokaeum: insigneTokaeum: insigne
*Civitas*: Hungaria  
*Locus*: 48°7′12″N 21°24′36″E  
*Numerus incolarum*: 3 850  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Tokaj
**Gestio**

*Praefectus*: György Posta  
*Procuratio superior*: Tokaj District  

**Geographia**

*Superficies*: 28.2 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Cormones, Dej, Oestrich-Winkel, Sonoma, Rust, Binyamina-Giv'at Ada, Snina, Sanctus Petrus Brattiae  

**Tokaeum**, Hungarice *Tokaj*, est urbicula Hungariae boreo-orientalis quae a saeculo XVII propter vinum Tokaiense dulce e collibus circumiacentibus proveniens celebratur.

Notae
-----

1. ↑  "Tokaeum": vide indicem in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~

Bibliographia
-------------

* 1732 : Daniel Fischerus, *De terra medicinali Tokaiensi pro solari habita*. Wratislaviae
* 1758 : Samuel Dombi, *Dissertatio inauguralis physico-chemico-medica de vino Tokaiensi*. Traiecti ad Rhenum: Broedelet (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

Tokaeum e caelo visum

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°7′12″N 21°24′36″E • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tokaeum** spectant. |
Balduinus puer (rex Balduinus IV futurus) cum contubernalibus ludit; tutor Willelmus Tyrensis morbum prognosticat. *Estoire de Eracles*: Bibliotheca Britannica MS Yates Thompson 12 (saec. XIII)
"**Ad gerenda regis negotia**" incipit epistula annis fere 1178/1179 a Balduino IV rege Hierosolymitano ad Ludovicum VII Franciae missa. Rex leprosus iam magis magisque aegrotans per litteras postulavit nobilem aliquem Francicum qui ad Terram Sanctam properaret, sororem Sibyllam in matrimonium duceret regnumque gereret. Textus sic legitur:

Ad gerenda regis negotia parum sufficiunt a membrorum suorum potentia destituti. Si purgari possum a morbo Naaman—in Iordane lavaret septies—sed in nostris temporibus nullum invenio qui purgari me debeat Eliseum. Non est satis idonea manus tam debilis ut regnum teneat et incumbit cottidie civitati sanctae timor Arabiae pervicacis cui nostra parit audaciam aegritudo. Sin generale subsidium exspectat haec sancta civitas et precatur ut regni Franciae convocatis baronibus et unum saltem de pluribus eligatis qui tam sancti regni sufficiat ad tutelam. Sumus enim parati recipere cum desiderio quem nobis miseritis et trademus regnum idoneo successori.
Historia Elisei, qui Naaman leprosum in Iordane septies lavare iussit itaque ad sanitatem revocavit, in Bibliis reperitur (Liber II Regum cap. 5).

Bibliographia
-------------

* Alexander Cartellieri, ed. *Ein Donaueschinger Briefsteller: Lateinische Stilübungen des XII Jahrhunderts aus der orleanischen Schule* (Pons Aeni, 1898) pp. 32-33 (Textus Latinus)
* Bernard Hamilton, *The Leper King and his Heirs: Baldwin IV and the Crusader Kingdom of Jerusalem* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2000. ISBN 9780521641876) (Paginae selectae apud *Google Books*) p. 140 (Versio Anglica)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

USNS *Vanguard* speculatoria quae etiam caelum indigat.
**Speculatoria** est navis dedicata  indicia colligere speculatoris, saepe per auscultationem electronicam adparatam. In lato sensu, ulla navis consilio indicia colligere haberi potest speculatoriam esse. Speculatoriae saepe gubernari dicione civitatis, enim sumptuosae sunt et exigunt provectum artificiosum. Plerique sunt partes classicarii nationis, quamquam possunt etiam gubernari ab ministerio curiosi.

Dictum
------

"Quod cum animadvertisset Caesar, scaphas longarum navium, item speculatoria navigia militibus compileri iussit et, quos laborantes conspexerat, his subsidia submittebat."

Notae
-----

1. ↑  Traupman, Ioannes. 2007. *Latin and English Dictionary.* Ed. tertia. p. 397. Novi Eboraci: Bantam Dell. ISBN 978-0-553-59012-8.

Nexus externi
-------------

* De speulatoria ex situ encyclopedia.com
Wikidata Czerski
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 68°45′12″N 161°19′55″E  
*Numerus incolarum*: 2 555  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Нижние Кресты, Черский
**Gestio**

*Procuratio superior*: Nizhnekolymsky District  

*Vide etiam paginam discretivam:* Czerski (discretiva)

**Czerski** (Russice *Черский*) est colonia urbana Iacutiae. Prope ad initium deltae Colymae fluminis in ripa dextra ad ostium Panteleichae fluminis sita est. Incolas 2623 anno 2021 habet. 

Czerski super Colymam
Portus cursus marini Borealis, quod Caput Viride (*Zelenyj mys*) nominatur, tria chiliometra septentrionem versus situs, pars coloniae Czerskianae putatur.

Historia
--------

Iam saeculo XVII piscatorum Iucagirorum colonia hoc loco fuit. Anno 1931 Cruces Inferiores (*Nižnie Kresty*) vicus hoc loco exsistebat. Anno 1941 vicus caput districtus Colymae Inferioris factus est. Ab anno 1963 colonia urbana nomine Ioannis Czerski appellata.

Notae
-----

1. ↑  Per eponymiam

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 68°45′12″N 161°19′55″E • *GeoNames* |

* Situs proprius
Geographia Hispanica, media cum planitia, ubi *Meseta Central* legitur
**Media planities Hispanica** (Hispanice *Meseta Central*) est geographica Hispaniae regio, quae in media paeninsula Iberica altitudine 600 metra supra mare sita est.

Haec planities creata est ob erosionem? ab Aevo Secundario. Tunc Aevo Terciario terras circum planitiem in montibus creatae sunt; ita planities hodie clausa est a montibus Cantabricis, Saltibus Castulonensibus, et montibus Ibericis. Nihilominus, hoc in aevo et ob orogeniam? planities fracta est; ita Mons Carpetanus ex planitiem surrexit.

Meridionalis planitiei pars
Praecipua planitiae septentrionalis aedificatio
Planities divisa est in partes duas, septentrionalem (vallem Durium) et meridionalem (vallem Tagum et Anatem Flumen).

Castella hac in planiti sita est.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°30′0″N 3°30′0″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Iulia Masina
Res apud Vicidata repertae:Iulia Masina: imagoIulia Masina: imagoIulia Masina: subscriptioIulia Masina: subscriptio
*Nativitas*: 22 Februarii 1921; Massa Tauriana  
*Obitus*: 23 Martii 1994; Roma  
*Patria*: Regnum Italiae, Italia  
*Nomen nativum*: Giulia Anna Masina
**Officium**

*Munus*: stage actor, actor cinematographicus, actor, scriptor scaenicus, television writer  

**Familia**

*Coniunx*: Fridericus Fellini  

**Memoria**

*Laurae*: Cannes Film Festival Award for Best Actress  
*Sepultura*: Ariminum  

**Iulia Masina** (nata Fani Sancti Georgii de Plano iuxta Bononiam die 22 Februarii 1921; Romae cancro pulmonum die 23 Martii 1994 mortua), ab anno 1943 clari moderatoris cinematographici Friderici Fellini uxor, fuit notissima actrix Italica.

Pelliculae selectae
-------------------

* 1951: Luci del varietà
* 1952: Europa 51
* 1952 - Lo sceicco bianco
* 1954: La Strada
* 1955: Il bidone
* 1957: Le notti di Cabiria
* 1965: Giulietta degli spiriti
* 1985: Ginger e Fred

Nexus externus
--------------

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Solicamium
Res apud Vicidata repertae:Solicamium: insigneSolicamium: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°38′0″N 56°46′0″E  
*Numerus incolarum*: 92 602  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Solikamsky Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 167 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Totma  

*Vide etiam paginam discretivam:* Salinae (discretiva)

**Solicamium** vel **Salinae ad Camam** (Russice *Соликамск, Solikamsk*) est urbs in Russia prope Camam flumen, sedes administrativa districtus Solicamiensis territorii Permici, circa 95 milia incolarum habens. 

Urbs prope salinas circa annum 1430 mercatoribus Vologdensibus conditas crescit, unde et nomen eius. Solicamium ad extremum saeculum septindecimum salina principalis Russiae atque valens sedes mercaturae factum, paulo post autem valorem hunc magnam perdidit, sedes administrativa districtus tamen fuit, in Imperio Russico ad gubernium Permiense pertinens. Nunc est sedes industriae et tertia maxima urbs territorii Permici.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Sermo academicus de novorum vegetabilium post creationem divinam exortu* (Tubingae, 1749), p. 33; necnon *Solikamium*, vide: Iosephi Adami Braunii *Observationes meteorologicae anni MDCCXLII...* in: *Novi Commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae*, tomus XI (Petropoli, 1767), p. 349.
2. ↑  De nomine priore *Соль Камская*, vide: *Atlas Russicus* (Petropoli, 1745), p. 6; necnon *Salinae Camenses*, vide: Georgii Crisanii *Historia de Siberia* (Moscuae, 1890), p. 119.

Solicamii area centralis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Solicamium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°38′0″N 56°46′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Solicamio *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Wikidata Sophia de La Roche
Res apud Vicidata repertae:Sophia de La Roche: imagoSophia de La Roche: imago
*Nativitas*: 6 Decembris 1731; Kaufbeuren  
*Obitus*: 18 Februarii 1807; Offenbachium ad Moenum  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Marie Sophie von La Roche
**Officium**

*Munus*: scriptor, Symposiarchus, editor  

**Familia**

*Genitores*: Georg Friedrich von Gutermann; Regina Barbara von Unold  
*Proles*: Maximiliane Brentano  

**Sophia de La Roche** (nata Kaufbeuren die 6 Decembris 1731; mortua Offenbachii die 18 Februarii 1807) fuit scriptrix Germanica.

Vita
----

Filia cuiusdam medici Augustae Vindelicum erudita est. Postea diu Biberach in oppido in avi domo, postea apud Wieland praedicatorem sibi familiarem vitam degit. Iste vir eam in litteras Theodiscas introduxit, atque eam utique inflammavit. Attamen ligamina ista iterum relaxabantur quamvis numquam instantia intellectualis abesset. Anno 1754, Georgio Michaeli Frank de Lichtenfels nupsit, qui scripserat *Briefe über das Mönchswesen* (1771), qui anno 1762 latifundia apud maecenatem Stadion moderabatur et politicis Augustae Trevirum consulebat. Domus eius mox conventui intellectualium Thal-Ehrenbreitstein apud Confluentiam se praebuit.

Cum dominus Laroche anno 1780 sese retraxisset, ambo Spirae latentes vixerunt, postea autem Offenbachii. Ibi naturae concessit dominus Laroche anno 1789.

Uxor autem eius ibi remanens itinera multa fecit, e.g. anno 1799 Vimariam. Mythistoriae et familiarum historiunculae epistulares vi poetica egebant, sensus omnes attingentes. Denique maxime plausum est operi a Wieland edito *Geschichte des Fräuleins von Sternheim* (Lipsiae 1771). 

Mentionis quoque digna sint haec: *Moralische Erzählungen* (Lipsiae 1782); *Geschichte von Miß Long* (1789); *Schönes Bild der Resignation* (Lipsiae 1795) et *Melusinens Sommerabende* (edidit Wieland Salinis Saxonicis anno 1806). 

Filia eius Maximiliana, qui Clementem Brentanto peperit, valde movit Goethium.

Nexus externi
-------------

* Opera apud Zeno.org.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Ratio discriminis digitalis mundi (anno 2006).
**Discrimen digitale** est inaequalitas accessu ad interrete et informationis technologiam. Paupertas vel inopia infrastructurae telecommunicationis, sicut fibrae opticae et Wi-Fi, causa discriminis.

Quia ius ad culturam et scientiam est apud iura humana sicut libertas informationis,, allevatio discriminis digitalis est hodie obligatio mundana apud internationales iurum humanorum leges ac necesse est ad aequalitatem occasionis, meliorem qualitatem vitae et societatem democraticam participandam. Ergo Finis Millennii Progressus etiam ius informationis technologiae postulat.

Apud mensuras ad allevandum discrimen digitale sunt programmata "omnibus impuberibus computatrum gestabile dare", usus programmaturae liberae, et promotio humanitatium digitalium pro omnibus.

Nexus interni
-------------

* Accessibilitas
* Allevatio paupertatis
* Dies mundialis informationis societatis
* Informatica
* Ius digitale

Notae
-----

1. ↑  Universa Iurum Humanorum Declaratio, capitulum 27.
2. ↑  Universa Iurum Humanorum Declaratio, capitulum 19.
3. ↑  Notabiliter pactio de iuribus hominum invalidorum hanc postulat.
4. ↑  Finis Millennii Progressus, Sectio VIII.
Imago Tzunocamindoni ab Utagawa Yoshiiku pictore ukiyo-e depicta, titulo "Konishi Settsu-no-kami Yukinaga".
**Augustinus Tzunocamindonus** (Iaponice 小西 行長,*Konishi Yukinaga,* 1558; 6 Novembris 1600) fuit militum dux et daimyo sub Taicosamae regno. Oppugnavit in bello contra Coreanos ac, Taicosama vita defuncto, pro Gibunoscio principe copiarum quaecumque in occidentem solem spectabant implicatus domestico bello, denique proelio superatus captusque a victore Daifusama causa Christianae fidei sustentandae sua manu occidere noluit, quam ob rem securi periret annos duo et quadraginta natus.

Notae
-----

1. ↑  Alexandri Valignani, *De rebus in Japoniae regno, post mortem Taicosamae, japonici monarchae, gestis epistolae duae ad r. p. Claudium Aquavivam Societatis praepositum generalem : X. octobr. ann. M.D.XCIX. et XXV. februa. ann. M.DCI. datae*, p. 6: "maxime Gibunoscius Augustino nostro Tzunocamindono coniunctissimus, &c.", ubi Augustinus nomen est baptizatum, Tzunocamindonus scilicet e Iaponico titulo 摂津守殿 *Settsu-no-kami-dono* conversum.
**Franciscus vulgo *Frank* Kasper** (natus anno 1960 Altenburgi) philologus et pristinus miles Germanus est qui nunc Norimbergae in Bavaria vivit.

Postquam anno 1972 praelectionem Eberhardi Scholz de lingua Ido ante adulescentes habitam audivit, circulum fautorum istius linguae internationalis auxiliaris petivit. Operam hanc rompere debuit stipendia militaria merens, quoniam in Germania orientali communistica amicitias extra castra fovere vix possibile fuit. Anno 1989 communismo victo Kasper Adelhaidim Neusser visitavit rerum Ido fautricem summam atque poetam et statim laborem in rebus linguisticis fervide assumpsit. Insuper linguae Esperanticae studebat lingua Ido numquam neglecta.

Inde ab anno 2001 conventus varios ad amicos rerum Ido congregandos moderabatur, e.g. Norimbergae anno 2001, Cracoviae anno 2002, Grossbothen apud Lipsiam anno 2003, Kioviae anno 2004. Anno autem 2001 praeses creatus est *Societatis Ido Germanicae* (Germana Ido-Societo/GIS). Viribus summis domnum Ioannem Stuibergen anno 2004 in praesidium *Unionis linguae internationalis* (Uniono por la Linguo Internaciona Ido) promoveri fecit. Et nostris diebus Franciscus Kasper in rebus tam ad linguam Ido quam ad linguam Esperanticam pertinentibus indefesse atque laboriosissime agit.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica fanaticorum linguae Ido in Germania degentium
* Pagina domestica Francisci Kasper