recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
MacGill orationem habens die 1 Augusti 2015 Insulae in claudendo Congressu Universali **Stephanus Clive MacGill** (natus 5 Octobris 1948 Vellingtoniae) Novae Zelandiae ludimagister est qui apud universitatem Victorianam rebus geographicis studuit. Mense Iulio 2013 vicarius praeses Universalis Societatis Esperanticae electus est.

Eruditio et Esperantica domi
----------------------------

Stephano MacGill lingua Esperantica sermoni patrio est. Anno 1964 una cum sodalibus Associationem iuvenum esperantistarum Novae Zelandiae *(Esperanta Junulara Asocio de Nov-Zelando)* condidit, in qua navus erat usque annum 1972. In studiorum universitate Victoriae Vellingtonensis, sed etiam in urbibus Canterbury et Massey annis inter 1969 et 1975 studens fuit. Diploma scholae elementaris instructoris anno 1974 obtinuit.

Esperantica in Europa
---------------------

Voluntarius apud Grapheum centrale UEA Roterodami erat anno 1976, antequam secretarii munere fungeretur annis inter 1977 et 1986. Illis annis inter alias res:

* annuariorum redactionem curavit (1976-1986),
* diurnarios periodici quod praetitulatur *Kontakto* technice iuvit (1978-1986),
* vicarius praeses Associationis iuventutis Esperanticae internationalis (TEJO; 1977-1979) respective praeses (1979-1980) creatus est,
* graphium centrale Roterodami rexit (1980-1984).

Periodicum didascalicum *Juna Amiko* ab ILEI edendum in lucem proferri curavit annis inter 1986 et 2013 (pausa annis inter 1996 et 2000 intercalata). Vicarius ILEI factus est 1989, praeses immo anno 1992 (usque 1994) et denuo annis inter 2009 et 2013. Examina linguistica officialiter approbata associationum UEA et ILEI restauravit quoque. Cursus innumerabiles in terris permultis habuit, in quibus saepe re a se ipso creatas usurpabatur. Anno 2016 electus est esperantista anni honorarius.

Privata
-------

Inde ab anno 1989 textus programmatum computatoriorum pangit. Aquincum petivit anno 1986 ubi et hodie vivit. Ei sunt tres filiae nominibus Karina (1990), Hajnal (1992) et Sonja (2000) quae omnes esperantistae a nativitate sunt. Civis Britannicus est.

Opera
-----

* 1979 La laŭta vekhorloĝo. 32-paĝa legolibro.
* 1981 Tridek roluloj. 84 paĝoj. Kvin teatraĵetoj por lingvo-lernantoj.
* 1985 Pordoj. 88 paĝoj. Simplaj teatraĵetoj por lingvo-lernantoj.
* 1986 Streĉ' eĉ, Steĉj Skeĉ'. 88 paĝoj. Ne-simplaj skeĉoj.
* 1989 La laŭta vekhorloĝo. 200 paĝoj. HEA. Kvar rakontoj kun ekzercoj.
* 1989 Gvidilo por la elementa kaj meza niveloj de la internaciaj ekzamenoj de UEA/ILEI.
* 1991 Najbaroj kaj boroj. 216 paĝoj. Edistudio. Du teatraĵoj kun ekzercoj.
* 1991 Tendaraj tagoj: kajero 1: (1991), kajero 2 (1992), kajero 3 (1993)
* 1996 Mazi en Gondolando: traduk-helpado. Apoga materialo (ne eldonita).
* 1998 Ekzercoj por la vid-bendo ‘Pasporto al la Tuta Mondo’.
* 2006 Kontribuinto kaj kunlaborinto en Manlibro de Esperanto, ILEI, 200p.
* 2007 Nemave Edifi, FEL, 264 p. Kvar teatraĵoj, sep eroj.

Externi nexus
-------------

* Libri cuiusdam critica
* Electio praesidum UEA anno 2013 in urbe Reykiavica
* Biographia apud edukado.net
Ethnarches (ae, m. ː Graece ἐθνάρχης) fuit titulus in Oriente antiquo nonnullorum dynastarum quibus rex nomen denegabatur. E duobus vocabulis Graecis compositus, ἔθνος et άρχή, hic titulus idem valet atque Latine "gentis ducem", quod apud Iudaeos quidem non tantum ad incolas Iudaeae sed etiam ad universos Iudaeos per orbem terrarum disseminatos qui tributum Hierosolymitano templo solvere solebant, referri poterat.

Titulus ethnarches in primis Hyrcano II[1], summo sacerdoti a matre Alexandra, Iudaeorum regina, ad successionem designato sed statim illa mortua a fratre Aristobulo regno expulso et per Pompeium imperatorem postea restituto et Herodi Archelao[2] quem pater rex Herodes Magnus ultimo testamento heredem regni fecerat, a Romanis collatus est. Etenim Herodes Archelaus, quia dum rerum potiri studet magnam caedem popularium suorum Pascham in Templo celebrantium fecerat[3] et proprio populo invisus erat[4], regno indignus Augusto visus est, quamvis ultimam voluntatem amici Herodis irritam facere noluisset. Nec tamen spem regni ei omnino ademit si quidem probatus esset[5]. At anno 6 p.C.n. eum abdicavit[6] et provinciam Iudaeam praefectis Romanis ex equestri ordine administrandam tradidit.

In hierarchia dignitatum a Romanis collatarum ethnarches supra tetrarcham positus erat. Simul atque Augustus Herodem Archelaum ethnarcham fecit duos e fratribus eius tetrarchas creavit, Philippum et Herodem Antipam.

Si vis plura legere
-------------------

* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009E.
* Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian*. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4

Notae
-----

1. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XIV.190
2. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XVII.317 et 339.
3. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XVII.213-218.
4. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XVII.311-314.
5. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XVII.317.
6. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XVII.342-344.
Wikidata Stephanus Krascheninnikow
Res apud Vicidata repertae:Stephanus Krascheninnikow: imagoStephanus Krascheninnikow: imago
*Nativitas*: 18 Octobris 1711; Moscua  
*Obitus*: 12 Februarii 1755; Petropolis  
*Patria*: Regnum Russicum, Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: botanista, explorator, anthropologus, naturae peritus, geographus  
*Patronus*: Academia Scientiarum Petropolitana
**Memoria**

*Sepultura*: Lazarev Cemetery  

**Stephanus Petri filius Krascheninnikow** seu **Krascheninnikovius** (Russice Степан Петрович Крашенинников, tr. *Stepan Petrovič Krašeninnikov*; Moscuae natus die 31 Octobris anno 1711, Petropoli mortuus die 25 Februarii anno 1755) fuit botanista, geographus, ethnographus et explorator Siberiae et Camtschatcae Russicus. 

In Academia Slavo-Graeco-Latina educatus est, postea in Petropoli studens et annis ab 1733 ad 1736 comes itineris Ioannis Georgii Gmelini in Siberia, Krascheninnikow initio anni 1737 missus est ad Camtschatcam, quam paeninsulam usque ad annum 1741 explorabat, anno 1743 enim Petropolim revenit. Ab anno 1745 adiunctus et ab anno 1750 professor historiae naturalis et botanicae Academiae Scientiarum Petropolitanae, etiam ab anno 1750 rector universitatis et inspector gymnasii huius Academiae fuit. Observationes suas descripsit in operibus suis scientificis, quorum notissimum est liber *Descriptio terrae Camtschatcae* («Описание земли Камчатки»), anno 1756 in lucem editus. 

Fere 30 species plantarum et promunturium in honorem Krascheninnikovii vocantur.

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**S.Krasch.**" (apud IPNI reperiendum)

Notae
-----

1. ↑  "Stephanus Krascheninnikow",,; "Auctore *Stephano Krascheninnikow*"; "Stephani Krascheninnikow".
2. ↑  "Krascheninnikovius",.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 11 Novembris Gregoriano.
4. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 8 Martii Gregoriano.
5. ↑  International Plant Names Index: Search the data Plant Names. — searched on: Species = krasch\* and Ranks = spec.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stephanum Krascheninnikow** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • IPNI • Deutsche Biographie |
La Houssaye-en-Brie - Monumentum in honorem Stephani Jodelle
**Stephanus** *vulgo* Étienne **Jodelle** (natus 1523 Lutetiae, mortuus ibidem anno 1573) dramatum scriptor Francogallus et membrum gregis culturalis *Pleiados* fuit.

Vita
----

Jodelle primo operam navabat ut denique mysteria, moralia et comoediunculae, quibus homines porro gaudebant, generibus classicis cederent. Exemplo ei fuerunt Senecae dramata. Anno 1552 eius tragoedia »Cléopâtre captive« et comoedia »Eugène, ou la rencontre« (secundum Maclavellense opus »Il Frate«) monstrata est rege Henrico II praesente. Successus ambarum felicissimus erat, cum tragoedia secunda praetitulata »Didon se sacrifiant« numquam in scaenis produceretur, ut creditur. Nodi autem dramatici in eis absunt, cum partes lyricae meliores esse videantur. Et in poematibus pusillioribus excellit Jodelle. Episodorum quinque tragoediae »Cléopâtre« omnium tres in decasyllabis pactae sunt. Opusculum »Didon« iam omnino classicas formas olet ratione rimarum Alexandrinarum volubili. Ambobus in operibus neque chori desunt. Opera eius omnia prima vice Parisiis annis 1574 et 1583 edita sunt.

Bibliographia
-------------

* Enea Balmas: *Un Poeta del rinascimento francese: Etienne Jodelle*, Florentiae 1962
* Florence Delay: *L'Insuccès de la fête*, Gallimard, Lutetiae 1980
* Emmanuel Buron et Olivier Halévy (ed.): *Lectures d'Etienne Jodelle: Didon se sacrifiant, Presses universitaires, Rennes 2013*

Nexus externi
-------------

* *Vicifons* varia praebens ad Stephanum Jodelle pertintentia
Wikidata Marcus Phillips
Res apud Vicidata repertae:Marcus Phillips: imagoMarcus Phillips: imago
*Nativitas*: 5 Octobris 1961; Georgiopolis  
*Patria*: Guiana  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Guyana, Vice President of Guyana, Member of the National Assembly of Guyana  
*Munus*: politicus, miles  

**Consociatio**

*Factio*: People's Progressive Party  

**Familia**

*Coniunx*: Mignon Bowen-Phillips  

**Marcus Phillips**, vulgo plene *Mark Anthony Phillips* (Georgiopoli die 5 Octobris 1961 natus) est politicus Guianae.

Alumnus est universitatis Guianensis in urbe nativa et universitatisque Catholicae de Matre et Magistra rei publicae Dominicianae, ubi administrationi publicae studuit. In rebus militaribus iuxta Sandhurst in Anglia atque apud scholas duas Civitatum Foederatarum eruditus est, videlicet Collegium Munitionis Interamericanum et Collegium Exercitus Imperandi Praetoriique Generalis(en). Rector fuit praetorii exercitus Guianensis a mense Septembri 2013 usque in Octobrem 2016. Die 2 Augusti 2020 primus minister creatus est, socio Irfaan Ali eodem die praeside inaugurato.

Notae
-----

1. ↑  "Dr. Ali sworn in President, Brigadier Mark Phillips appointed Prime Minister" (2 Augusti 2020) apud regimen Guianense

Nexus externi
-------------

* Harry Sarles, "Command and General Staff College adds three leaders to International Hall of Fame" (6 Octobris 2016) apud exercitum Civitatum Foederatarum

Primi ministri Guianae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Cheddi Jagan 1961 • Forbes Burnham 1964 • Ptolemaeus Reid 1980 • Desmond Hoyte 1984 • Samuel Hinds 1992 • Ioaneta Jagan 1997 • Samuel Hinds 1997 • Bharrat Jagdeo 1999 • Samuel Hinds 1999 • Moyses Nagamootoo 2015 • Marcus Phillips 2020
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Guianae • Ministri rerum externarum Guianenses |
|  |
Wikidata Antonius Hofreiter
Res apud Vicidata repertae:Antonius Hofreiter: imagoAntonius Hofreiter: imago
*Nativitas*: 2 Februarii 1970; Monacum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, botanista  

**Consociatio**

*Factio*: Foedus 90/Virides  
*Religio*: no value
Antonius Hofreiter anno 2014
**Antonius** (Theod. *Anton*) **Hofreiter** (natus 2 Februarii 1970 Monachii) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis Foederis 90 Viridum est.

Iuventus et munus
-----------------

Hofreiter anno 1990 Monachii testimonium maturitatis accepit ac deinde annis 1991 - 1998 Monachii biologiae studebat. Anno ibi et 2003 doctor promotus est. Annis 1998 - 2005 Hofreiter pro legatis Viridum ad senatum terrae Bavariae operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Hofreiter, qui ab anno 1986 sodalis Viridum erat, ab anno 2005 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae est et ad hunc diem manet. Peritus praecipue rerum commeatus est et a die 20 Iunii 2011 praeses consilii commeatus parlamenti erat. Anno 2013 iterum legatus electus die 8 Octobris una cum Catharina Göring-Eckardt etiam praeses legatorum Viridum creatus est. Et anno 2017 iterum legatus ad Dietam Foederalem electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Antonium Hofreiter** spectant. |

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Der Spiegel die 8 Octobris 2013
*Vide etiam paginam discretivam:* Pompeius (nomen)

**Marcus Pompeius Silvanus Staberius Flavianus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 83) senator Romanus primo saeculo fuit. Patria eius Arelate in provincia Gallia Narbonensi fuit. Pater eius Marcus Pompeius Priscus senator praetorius ex tribu Teretina fuit. Ipse Silvanus bis legatus legionis fuit. Mensibus Septembris et Octobris anni 45 cum Marcus Antonius Rufus consul suffectus erat. Anno 53/54 ad usque 55/56 proconsul Africae fuit. Anno 69 Galba imperator eum legatum Augusti pro praetore Dalmatiae fecit. Cum anno 70 senatus propter paupertatem rei publicae mutuum a privatis peteret, Silvano ea res mandata est. Annis 71 ad usque 73 *curator aquarum* fuit. Anno 74 consul suffectus II creatus, ad annum 83 consul suffectus III destinatus, sed antea mortuus est. Consilio Domitiani Caesaris in montibus Albanis anno 83 interfuit..

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae* II.86
2. ↑  Tacitus, *Historiae*, IV 47,1
3. ↑  Iuvenalis, *Saturae*, IV 109
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 10, c. 113-114
Wikidata Antonius Heeres Sioertsma
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1625; Bolsward  
*Obitus*: 1662;   
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: Chalcographus, pictor  

**Antonius Heeres Sioertsma** (*vulgo*: **Anthonie Heeres Sioertsma**; Bolsward aut Amstelodami anno 1625 fere natus; post annum 1662 mortuus) fuit saeculi aurei chalcographus pictorque Nederlandicus.

Biographia
----------

Crispini van de Passe II discipulus, de 1650 usque ad 1662 Amstelodami laboravit. Haec urbi in matrimonium iniit et filia Elisabetha baptizata est die 8 Novembris 1654, ut ex actis spectantibus constat, in quibus Anthonij Siortsma citatur. 

Maxime effigies perfecit, inter quas, Gulielmi III, regis Angliae quinque annos nati, cum leone ludentis, Henrici Geldorp, mortui anno 1652, Carpar de Carpentier, Amstelodami presbyteri et classis propraefecti Petri Floriszoon effigies. Praeterea, secundi voluminis Athanasii Kircheri *Mundi Subterranei* frontem libri (Amstelodami, 1678) et Ioannis van Galen sepulcrum in Amstelodami Nova Ecclesia sculpsit.

Notae
-----

1. 1 2 3  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. 1 2  Biografisch Woordenboek der Nederlanden

Bibliographia
-------------

* "Anthonie Heeres Sioertsma". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2015
* Abraham Jacob van der Aa; Karel Johan Reinier van Harderwijk;Gilles Dionysius Jacobus Schotel (1874). J.J. van Brederode. ed. *Biografisch Woordenboek der Nederlanden*. **vol.XVII°**. Harlemi. pp. 702-703

Nexus externi
-------------

* Antonius Heeres Sioertsma in Amstelodami Rijksmuseum **(Nederlandice)**
Marie von Ebner-Eschenbach
**Maria** vulgo *Maria* **de Ebner-Eschenbach**, ante nuptias *comitissa Dubsky* vocata, (nata die 13 Septembris 1830 in regia domu Zdislavice prope Cremsirio (Kroměříž) in Moravia, mortua die 12 Martii 1916 Vindobonae) erat Austriaca scriptrix. Narratiunculae eius cum structuris claris, psychologica compassione, humanitate christiana notabiles sunt. Nupserat Mauritio von Ebner-Eschenbach (1815-1898), physico et campi marescallo. Sodalis fuit Societatis florigerae ad Pegnesum.

Vita
----

In castello natali Ebner-Eschenbach vixit etiam inter annos 1856-1916; interdum Vindobonae erat ubi Henricus Laube, Fridericus Hebbel, Ferdinandus de Saar et Franciscus Grillparzer ei familiares erant (*Meine Erinnerungen an Grillparzer*, 1916). Plus quam decennium poemata dramataque eius omnino negligebantur, sicut *Maria Stuart in Schottland* et *Doctor Ritter*. Tragoedia titulo *Das Waldfräulein*, anno 1873 apud Theatrum imperiale Vindobonense data, propter nobilium morum reprehensionem scandalo fuit. Et fabula Milesia de ancilla, prima sui generis litterarum Theodiscarum, titulo *Božena* (1875) et narratio *Lotti, die Uhrmacherin* (publicata anno 1880 in periodico *Deutsche Rundschau*) gloriam internationalem eius firmaverunt. Inde saepissime habitus aut Vindobonensis aristocratiae aut burgensium aut agricolarum descripsit. Collectio *Dorf- und Schloßgeschichten* (1883), in qua inveniuntur fabellae illustrissimae ut *Jakob Szela* atque *Krambambuli* (de altera fabula pelliculae cinematographicae fiebant annis 1940 et 1998, dissignatoribus Carolo Köstlin et Xaverio Schwarzenberger), collocari potest in fructibus Realismi litterarii elabentis Austriaci. Talibus occupatio Mariae von Ebner-Eschenbach de quaestionibus socialibus et emancipatoriis quoque bene monstratur.

Maria de Ebner-Eschenbach, nata Dubsky, loquebatur Francogallice, Theodisce et Bohemice. Anno 1900 tamquam prima femina in Universitate Vindobonensi doctrix honorifica declarata est.

Opera alia
----------

En opera alia auctricis: *Neue Dorf- und Schloßgeschichten* (1886), *Das Gemeindekind* (2 vol. 1887/88), *Unsühnbar* (1890), *Glaubenslos* (1893), *Bertram Vogelweid* (1896) et *Aus Spätherbsttagen* (1901). Anno 1906 in lucem proferebantur memoriae de adulescentia sub titulo *Meine Kinderjahre*. Mentio facienda est etiam de eius aphorismis bene ferientibus (*Aphorismen*, 1880).

Nexus externi
-------------

* Vicifons
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* nexus apud DDB
* Bietak, Wilhelm, "Ebner von Eschenbach, Marie Freifrau von". Apud: *Neue Deutsche Biographie* 4 (1959), p. 265-267 (hic in interreti)
Wikidata Antonius Delvig
Res apud Vicidata repertae:Antonius Delvig: imagoAntonius Delvig: imago
*Nativitas*: 6 Augusti 1798, 1798; Moscua  
*Obitus*: 14 Ianuarii 1831, 1831; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, poëta, Interpres, scriptor  

**Familia**

*Genitores*: Anton Antonovich Delwig;   
*Coniunx*: Sofia Mikhailovna Saltykova  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulcretum Tichvinense  

**Antonius Antonii f. Delvig** vel **Delvigius** (Russice *Антон Антонович Дельвиг*, natus die 17 Augusti 1798 et mortuus die 26 Ianuarii 1831) est poëta et diurnarius Russicus.

Vita
----

Mosquae natus est in familia originis Germanicae, de baronibus e guberniis Balticis defluente. Sed ipse iam linguam Germanicam nesciebat. Anno 1811 in Lycaeum in oppido Tzarskoe Selo (Russice *Царское Село*) ingressus est, ubi cum Alexandro Puškin studebat. Amici facti sunt multaque carmina Puškinii Delvigo dedicata sunt. Cum Delvigio et Puškinio etiam Gulielmus Küchelbecker in Lycaeo studebat, qui amico suo carmen *O Delvig, Delvig* scripsit) Anno 1820 Sophiam Michaelis filiam Saltykovam (Russice *Салтыкова*) nupsit domusque eorum *salon* litterarum in Petropoli celebris factus est. Non solum Puškin, sed etiam Eugenius Boratyński et Basilius Žukovskij et Nicolaus Iazykov poetae huius circuli fuerunt. De typho iam iuvenis mortuus est.

Opera
-----

Poëmata more neoclassicismi scripsit. Carmina anthologica et eclogas more Theocriti eo tempore maxime laudatas componebat. Sed et gustibus, quos dicunt romanticos, non alienus erat et poesin Russicam popularem imitabatur. Multa carmina Delvigii cantica facta sunt. Celeberrima eorum est *Luscinia*, cuius melodiam Alexander Aljab'ev composuit.

Versio operum Latina
--------------------

Theodorus Korš duo Delvigii epigrammata sic Latine reddidit:
  
  
   Iam valeas, Cytherea: iuvant me pocula Bacchi: 
  
      Hic iungit cunctos, tu modo, Cypri, duos. 
  
            — — —
  
   Evolvunt veterem magno molimine librum. —
  
      Frustra: namque liber iam bene notus erat.
  
   Sic, iuvenis, Lyden qui captas, rem bene notam
  
      Accipies: tandem nam tibi dicet: Amo.

Notae
-----

1. 1 2  Theodori Korsch Στέφανος. Hauniae 1886. P. 13, 20.
2. ↑  Quod Demetrius Šostakovič in suam symphoniam citavit (Symphonia XIV, motus 9).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Antonium Delvig** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Antonio Delwig
* Opera Antonii Delvig **(Russice)**
**Marcus Perperna** (alias **Perpenna**) **Veiento** (mortuus 72 a.C.n.) fuit unus e ducibus Marianae factionis in bellis civilibus Romanorum. Per quinque annos legatus Quinti Sertorii in Hispania fuit, quem postremo coniuratione facta fraude occidit. Paulo post et ipse a Pompeio victus et necatus est.

De gente
--------

Nobili gente Etrusca natus filius erat illius Marci Perpernae qui consul anno 92 et censor anno 86 a.C.n. fuerat, nepos autem consulis anni 130 a.C.n. Veiento cognomen familiam Veiis ortam indicasse videtur.

De cursu honorum
----------------

Praetor factus tum cum populares rerum potiebantur anno 82 a.C.n. Siciliae provinciae praeerat. Eodem anno Sullani Marianos ex Italia pellebant et Sylla Pompeium cum exercitu in Siciliam misit. Ne pugnam quidem committere ausus Perperna proscriptiones effugit, fortasse in Liguriam. Iam anno 78/77 a.C.n. sese cum consule Marco Aemilio Lepido ad novam popularem seditionem moliendam consociavit. At Quintus Lutatius ad Romam Lepidum vicit qui in Sardiniam transiit ubi brevi obiit. Tum Perperna milites reliquos in Hispaniam traduxit. Primo bellum per se gerere volebat contra Sullanos duces Metellum Pium et Pompeium, mox cogentibus militibus sese cum Quinto Sertorio coniunxit, cui legatus per quinque annos fuit. Anno 72 a.C.n. sive ob invidiam quia illas secundas partes aegre ferebat et imperare cupiebat, ut volebat Plutarchus, sive ut alii fontes referebant, quia victoriae spe destitutus mores mutabat Sertorius et dux crudelis et superbus fiebat, imperatorem suum coniuratione facta fraude necavit. Quod facinus nec feliciter nec fauste vertit : nam paulo post victus et captus, quamquam multos indicaturum pollicebatur qui Romae Sertorii consiliis occulte favissent, Perperna iussu Pompei interfectus est.

Fontes
------

* Ammianus Marcellinus, *Res gestae* XXVI.9.9
* Appianus, primo libro *Bellorum civilium* 527, 533, 536-538.
* Diodorus Siculus, libro XXXVIII *Bibliothecae historicae* cap. 14
* Plutarchus, *Sertorius* 15 et 25-27
	+ *Pompeius* 10 et 20.
* Velleius Paterculus, libro secundo *Historiae Romanae*, capite 30.

Si vis plura legere
-------------------

* Félix García Morá, *Un episodio de la Hispania republicana : la guerra de Sertorio : planteamientos iniciales*, Universidad de Granada, 1991. ISBN 84-338-1308-0 (Dissertatio academica)
* François Hinard (1985), *Les proscriptions de la Rome républicaine*. Romae: École française de Rome. ISBN 2-7283-0094-1 (*Collection de l'École française de Rome*, 83) : 392-393 Hic legere potes. A Sylla enim proscriptus est.
* Christoforus Konrad, *Plutarch's Sertorius: A Historical Commentary.* Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1994. Recensio critica

Notae
-----

1. ↑  *Pompeius* 15 et 25.
2. ↑  Titus Livius, *Periocha* 96. Diodorus Siculus 37.22.
Wikidata Maria Theodori filia
Res apud Vicidata repertae:Maria Theodori filia: imagoMaria Theodori filia: imagoMaria Theodori filia: subscriptioMaria Theodori filia: subscriptio
*Nativitas*: 14 Octobris 1759; Stettinum  
*Obitus*: 5 Novembris 1828; Aula Hiemalis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: Consors  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Duke Friedrich II Eugen, Duke of Württemberg; Margravine Friederike of Brandenburg-Schwedt  
*Coniunx*: Paulus I  
*Proles*: Alexander I, Nicolaus I, Constantinus Pauli filius, Alexandra Pauli filia, Helena Pauli filia, Maria Pauli filia, Catharina Pauli filia, Helga Pauli filia, Anna Pauli filia, Michael Pauli filius  
*Familia*: House of Württemberg
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Sancti Andreae, Order of Saint Catherine, Ordo Alexandri Nevensis, Ordinis Sanctae Annae classis prima, Order of Queen Maria Luisa  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Petropolitana  

**Maria Theodori filia** (Russice Мария Федоровна), 14 Octobris anno 1759 Stettini nata et 24 Octobris anno 1828 Petropoli mortua, fuit imperatrix Russiae, Pauli I uxor, Alexandri I et Nicolai I mater.

E domo ducum Virtembergensium orta anno 1776 Paulo, tunc coronae heredi, nupsit. Liberos decem habuit, quorum duo imperatores fuerunt. Marito diu supervixit; palatium et hortum Paulopolitanum amavit, ubi multa eam memorant. Multae res in Russia nomen Marianum (e.g. systema aquarium Marianum, Mariopolis urbs) in honorem eius ceperunt.

Notae
-----

1. ↑  Id nomen cum fide Orthodoxa recepit; nata **Sophia Dorothea Augusta Ludovica Virtembergensis**.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 25 Octobris Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 5 Novembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
**Marcus Papirius Mugillanus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Lucius Papirius L.f. Mugillanus, consul anni 427 a.C.n. et postea tribunus militum consulari potestate atque censor, frater Lucius Papirius Mugillanus annis 382 a.C.n. 380 atque 376 tribunus militum consulari potestate erat.

Cursus honorum
--------------

Ipse Marcus anno 418 primo tribunus militum fuit. Collegae eius Gaius Servilius Structus Ahala et Lucius Sergius L.f. Fidenas erant. Hoc anno Labicanis, qui cum Aequis agrum Romanum invaserant, bellum indictum est. Sed Servilius iussu patris domi manebat et urbem tuebatur. Cum autem ceteri tribuni de bello gerendo inter se iurgarent, Servilius filius patrem dictatorem nominavit. Qui filium magistrum equitum fecit: Labici expugnati sunt et coloniam Romanam accepit.

Anno 416 tribunus militum II erat, cum eo Aulus Sempronius Atratinus III, Spurius Nautius Rutilus, Quintus Fabius Q.f. Vibulanus. Hoc anno de lege agraria cum tribunis plebis discordia fuit

Anno 411 denique Papirius consul rei publicae Romanae erat, una cum Spurio Nautio Rutilo, qui civibus inter inopiam frumenti emendo cibo subvenit

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 45,5-46,7
2. ↑  op. cit. IV 47,8-48
3. ↑  op. cit. IV 51,4-7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Ambustus Vibulanus et Gaius Furius Pacilus**  |  **Consul** 411 a.C.n.cumSpurio Nautio Rutilo | Successores: **Manius Aemilius Mam.f. Mamercinus et Gaius Valerius L.f. Potitus Volusus**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Capraria (discretiva)


Capraria| Cabrera |
| Capraria |
| Capraria |
| **Nomina** |
| Nomina Latina | Capraria |
| Nomina Vulgaria | Cabrera |
| **Positura** |
| Positura maritima | Mare Mediterraneum |
| **Geographia physica** |
| Archipelagus | Caprariae |
| Area | 15,69 chm² |
| Altitudo maxima | 172 m |
|  | chm² |
| **Geographia politica** |
| Terra | Hispania |
| Regiones | Baleares |
|  |  |
| Municipia | 0 |
| Urbs princeps | {{{Urbs princeps}}} |
| **Demographia** |
| Numerus incolarum | {{{Numerus incolarum}}} |
| Spissitudo | {{{Spissitudo}}} per chm² |
| **Postscripta** |
| Postscripta | {{{postscripta}}} |
| **Tabula geographica** |
| Situs Caprariae in Mediterraneo mare |

**Capraria** (-ae f.) (Hispanice et Catalanice; *Cabrera*) praecipua homonymi archipelagi insula est, sita adversus Maioricam. Ad municipale confinium Palmae Maioricae pertinet, vici Sanctae Catharinae (Hispanice; *Santa Catalina*). Militaris praesentia e 1916 ne turistica invasio in zona eveniret vitavit, quod hoc privilegiatum oecosystema usque ad nostros dies servari effecit, pertinens e 29 Aprilis 1991 ad Consaeptum Nationale Maritimo-Terrestre Archipelagi Caprariae (Hispanice; *Parque Nacional Marítimo Terrestre del Archipiélago de Cabrera* et Catalanice; *Parc Nacional Maritimoterrestre de l'Arxipèlag de Cabrera*) per legem 14/1991.

Notae
-----

1. ↑   Lexicon Universale Hofmann
**Marcus Peducaeus Plautius Quintillus** (natus ante annum 145; mortuus est post annum 197) senator Romanus secundo saeculo exeunte fuit. Pater eius Plautius Quintillus anno 159 consul ordinarius fuit, sed a Peducaeo quodam adoptatus est. Fadillam, filiam Marci Aurelii in matrimonium duxit. Anno 177 cum Commodo Caesare consul ordinarius creatus est. Anno 193, post mortem Commodi et Pertinacis] imperatorum contra Didium Iulianum Augustum dixit, qui legationem ad Septimium Severum de deditione mittere in voluit. Nonnullis annis post, circa annum 205 a Septimio Severo coactus est, ut sibi mortem conscisceret, quod a delatoribus coniurationis accusatus erat.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio, Res Gestae LXXVII 7,3-5. Confer: Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 9, c. 1117

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Pomponius Proculus Vitrasius Pollio II et Marcus Flavius Aper**  |  **Consul** 177cumLucio Aurelio Commodo Caesare | Successores: **Servius Cornelius Scipio Salvidienus Orfitus et Decimus Velius Rufus Iulianus**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Bacovia
Res apud Vicidata repertae:Bacovia: insigneBacovia: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°35′0″N 26°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 136 087  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Bacău
**Gestio**

*Praefectus*: Lucian-Daniel Stanciu-Viziteu  
*Procuratio superior*: Bacău  

**Geographia**

*Superficies*: 43.100000 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Burkina Faso, Mandaue, Villa Blasii, Petah Tikva, Augusta Taurinorum  

**Tabula aut despectus**

Bacovia: situsBacovia: situs
Bacoviae Comitatus praetorium
Situs urbis Bacoviae in circulo Bacău
**Bacovia** seu **Ad Bacum** (Dacoromanice *Bacău*) est urbs Romaniae circiter 144 000 incolarum et caput Bacău circuli.

Historia
--------

Urbs anno 1408 primo in actis descriptum est, cum pars Principatus Moldaviae esset.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 144 307 homines urbem incolabant, inter eos 130 155 Dacoromani, 1253 Zingari, 119 Hungari.

Cives noti
----------

* Georgius Bacovia (1881–1957; hic natus nomine *George Andone Vasiliu*), poeta
* Theochares Georgescu (1908–1976), minister rerum internarum Romaniae

Coniunctio communium
--------------------

Bacovia cum his communibus coniunctiones habet:

* Israel Petach Tikwa (Israel)
* Romania Villa Blasii (Romania)
* Philippinae Mandaue City (Philippinae)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bacoviam** spectant. |

* Situs proprius
* Bacoviae imagines

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
Wikidata Maria Theodori filia (iunior)
Res apud Vicidata repertae:Maria Theodori filia (iunior): imagoMaria Theodori filia (iunior): imago
*Nativitas*: 26 Novembris 1847; Palatium Flavum, Hafnia  
*Obitus*: 13 Octobris 1928; Hvidøre  
*Patria*: Imperium Russicum  
*Nomen nativum*: Marie Sophie Frederikke Dagmar
**Officium**

*Officium*: Consort of Russia  
*Munus*: Consors, nobilis, pictor, Nosocomus  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Christianus IX; Louise of Hesse-Kassel  
*Coniunx*: Alexander III  
*Proles*: Nicolaus II, Alexander Alexandri filius, Georgius Alexandri filius, Xenia Alexandri filia, Michael Alexandri filius, Helga Alexandri filia  
*Familia*: House of Glücksburg
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Sancti Andreae, Ordo Alexandri Nevensis, Order of Louise, Order of Theresa, Order of Queen Maria Luisa, Order of Saint Isabel, Order of the Precious Crown  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Petropolitana, Ecclesia Cathedralis Roschildensis  

**Insignia heraldica**

Maria Theodori filia (iunior): insigneMaria Theodori filia (iunior): insigne
**Maria Theodori filia** (Russice Мария Федоровна), 14 Novembris anno 1847 Hafniae nata et 13 Octobris anno 1928 in Hvidøre(da) mortua, fuit imperatrix Russiae, Alexandri III uxor et Nicolai II mater.

Christiani IX regis filia, Frederici VIII regis et Alexandrae reginae Britanniarum soror, primo Nicolao coronae heredia sponsa erat, eo autem mortuo anno 1866 Alexandro fratri eius nupta est. Liberos sex habuit,. Marito et filio et toti imperio Russico diu supervixit; anno 1919 in Angliam fugit, unde Daniam revertit.

Notae
-----

1. ↑  Id nomen cum fide Orthodoxa recepit; nata **Maria Sophia Frederica Dagmara Danica**, in Dania *Dagmara* nominari solet.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 25 Novembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Maria Valtorta** (Casertae nata die 14 Martii anni 1897; Viae Regis die 12 Octobris 1961 mortua) fuit mulier Itala, quae a multis sicut mystica habetur potissimum ob opus eius de vita Iesu in decem tomos divisum, cuius titulus Italicus originalis est *Il Poema dell'Uomo-Dio* (Latine: "Poema hominis-Dei"), quod tamen iuxta editionem anni 1993 inscribitur *L'Evangelo come mi è stato rivelato*: "Evangelium ut mihi revelatum est".
Maria Valtorta luculenter sermone Tusco uti valebat, sed res, quae in "Poemate" eius narrantur, ipsa auctrice teste, visionum divinitus datarum revelationumque privatarum fructus sunt, sine quibus supernaturalibus donis non potuisset Maria Valtorta -ut saltem opinio fautorum eius est- tam multa de vita Iesu, de Palaestinae locis, de temporibus et etiam de rebus naturalibus ad Iesu vitam adtinentibus scire atque scribere. "Poema hominis-Dei" anno 1959 in Indicem librorum prohibitorum est adscriptum, sed post scriptricis mortem haud pauci et ecclesiae praelati et theologiae rerumque Biblicarum doctores idem opus defenderunt, extraordinarium atque luculentum illud existimantes.
*Baculites ovatus* (Naturalis Lugduni Batavorum)

---

**Animalia** — Mollusca

Classis : Cephalopoda   
Ordo : Ammonitida   
Familia : Baculitidae   
Genus : ***Baculites***   
Species : *Baculites ovatus*   
Say, 1820  
   
Palaeontologia

140–66 m.a.: Cretaceum superius 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N


***Baculites ovatus*** est species exstincta Cephalopodum Ammonitidarum. Species a Thoma Say Philadelphiano anno 1820 descripta est (nomine *Baculites ovata*) e fossili Cretaceo superiori in formatione Navesink(en) Novae Caesareae effosso, ab amico Reuben Haines servato. Holotypus, Say et Haines mortuis, deperditum esse censebatur, sed in collectu Haines recentissime repertus est.

Notae
-----

1. ↑  Cf. "Navesink Formation of Monmouth Group (NJ\*,DE)" apud *National Geologic Map Database*

Bibliographia
-------------

* Matthew R. Halley, "Rediscovery of the holotype of the extinct cephalopod Baculites ovatus Say, 1820 after nearly two centuries" in *Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia* vol. 167 (2019) pp. 1-9
* Thomas Say, "Observations on some species of Zoophytes, Shells, &c. principally fossil" in *American Journal of Science and Arts* vol. 1 (1819) pp. 381–387; vol. 2 (1820) pp. 34–45 Pars 1 Pars 2 apud *Biodiversity Heritage Library*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Fossilworks |
Wikidata Iosephus Abad Santos
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Abad Santos: imagoIosephus Abad Santos: imago
*Nativitas*: 19 Februarii 1886; Sanctis Fernandi  
*Obitus*: 2 Maii 1942; Malabang  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: Associate Justice of the Supreme Court of the Philippines, Chief Justice of the Supreme Court of the Philippines  
*Munus*: politicus, Iudex  

**Iosephus Abad Santos y Basco** (natus urbe Sancti Ferdinandi die 19 Februarii 1886; interfectus apud Malabang die 2 Maii 1942) fuit iudex principalis, quintus ille, insularum Philippinarum. Anno 1942 locum tenuit praesidis Philippinarum.

Anno 1919 Iosephus Abad Santos particeps fuit Missionis ad Libertatem Philippinarum Suadendam. Eodem anno cum aliis initia Collegii Puellarum Philippinici praeparavit. Ab anno 1921 fuit causidicus generalis (*Attorney General*); a die 24 Decembris 1941 fuit iudex principalis (*Chief Justice*). Iaponensibus insulas debellantibus, Manuele Quezon ad Australiam et in Civitates Foederatas profugus, iussu huius Iosephus Abad Santos brevissimo spatio locum praesidis tenuit. A militibus Iaponensibus captus se submittere recusavit; supplicio ultimo dicatus ictu pyrobolico necatus est.

Praesides rei publicae Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Aguinaldo 1899-1901 • Manuel Quezon 1935 • Iosephus Laurel 1943 • Sergius Osmeña 1944 • Manuel Roxas 1946 • Elpidius Quirino 1948 • Raimundus Magsaysay 1953 • Carolus P. Garcia 1957 • Deodatus Macapagal 1961 • Ferdinandus Marcos 1965 • Corazón Aquino 1986 • Fidelis Ramos 1992 • Iosephus Estrada 1998 • Gloria Macapagal-Arroyo 2001 • Benignus Aquino tertius 2010 • Rodericus Duterte 2016 • Ferdinandus Marcos iunior 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Secretarii rerum externarum Philippinenses |
|  |

Bibliographia
-------------

* Ramon C. Aquino, *Chief Justice José Abad Santos 1886-1942: A Biography*. Urbe Quezon: Phoenix Publishing House, 1985

Nexus externi
-------------

* Vita
* Vita
* Vita
* Vita
* "Last decision, November 30, 1946" apud philippinesfreepress.wordpress.com
* "A problem in Philippine history, April 12, 1947" apud philippinesfreepress.wordpress.com
Wikidata Maia Parnas
Res apud Vicidata repertae:Maia Parnas: imagoMaia Parnas: imago
*Nativitas*: 15 Maii 1974; Tiraspolis  
*Patria*: Transnistria  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Transnistria, Prime Minister of Transnistria  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Memoria**

*Laurae*: Q4335902  

**Maia Ioannis filia Parnas** seu Russice Майя Ивановна Парнас (Tiraspoli in urbe nata die 15 Maii 1974) est oeconoma et politica Transnistriae.

Maia Parnas alumna est universitatis Tyraspolitanae. Ibi iurisprudentiae studuit, deinde rebus oeconomicis apud annexum Tyraspolitanum Academiae Gestionis et Iuris Moscuensis. Ab anno 2004 in parlamento rei publicae Transnistriae atque brevi temporis spatio anno 2012 iuxta ipsum praesidem Eugenium Ševčuk operam dedit. A die 29 Martii 2012 usque ad 28 Novembris 2013 ministra ab oeconomia meruit, sed ab hoc die prima vicariarum iuxta primam ministram Tatianam Turanskaja. Cui ab 13 Octobris 2015 usque ad 30 Novembris eiusdem anni ad interim in primum ministerium substituta est. Tatiana Turanskaja die 2 Decembris 2015 ab officio a praeside demissa, eodem die Maia Parnas rursus ad interim promota est. Officio usque ad diem 23 Decembris eiusdem anni functa est, successore Paulo Prokudin.

Nexus externi
-------------

* De Maia Parnas in officium primae ministrae vicariae promota apud praesidium Transnistrianam
* De Maia Parnas in officium primae ministrae ad interim promota
Wikidata Mahometus wuld Bilāl
Res apud Vicidata repertae:Mahometus wuld Bilāl: imagoMahometus wuld Bilāl: imago
*Nativitas*: 10 Decembris 1963; Rosso  
*Patria*: Mauritania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Mauritania  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Union for the Republic  

**Mahometus wuld Bilāl** vel *Mohamed Ould Bilal Messoud*, litteris Arabicis محمد ولد بلال (Rosso in urbe anno 1958 natus) est politicus Mauritaniae.

Alumnus est Scholae nationalis superioris hydraulicae(fr) iuxta Blida Algerii. Diplomata insuper studiorum commercialium ex institutis *MIT-University* Dakar in urbe et *Business Science Institute* Luxemburgense accepit. Minister ab instrumento et habitatione Mauritaniae ab anno 2007 duos annos meruit: plures officinas procurationesque iuxta regimen Mauritaniae inter annos 1991 et 2004 direxit. Denuo sectretarius a consilio primi ministri Ismail Ould Bedde Ould Cheikh Sidiya a mense Februario 2019 operam dedit, atque die 6 Augusti 2020, consilio omni ipsoque primo ministro demissionem petentibus, praeses Mahometus wuld al-Ġazwānī Mahometum wuld Bilāl in officium primi ministri convocavit. Semel et ille demissionem petivit, die 29 Martii 2022, sed statim reconductus est.

Notae
-----

1. ↑  "Veteran administrator Mohamed Ould Bilal named Mauritania's new PM" apud *Reuters*
2. ↑  "Mauritania’s government resigns following criticism by president" (30 Martii 2022) apud *Anadolu*
3. ↑  Fide fr:Mohamed Ould Bilal

Nexus externi
-------------

" "Mohamed ould Bilal Messoud: Premier ministre: Biographie" olim apud *Agence Mauritanienne d'Information* divulgata

Primi ministri Mauritaniae 1979–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ahmed Ould Bouceif • Ahmed Salim Ould Sidi • Mahometus Khouna Ould Haidalla • Sid Ahmed Ould Bneijara • Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya • Mahometus Khouna Ould Haidalla • Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya • Sidi Mahometus Ould Boubacar • Cheikh El Avia Ould Mahometus Khouna • Mahometus Lemine Ould Guig • Cheikh El Avia Ould Mahometus Khouna • Sghair Ould M'Bareck • Sidi Mahometus Ould Boubacar • Zeine Ould Zeidane • Yahya Ould Ahmed El Waghef • Moulaye Ould Mahometus Laghdaf • Yahya Ould Hademine • Mahometus Salīm wuld al-Bašīr • Mahometus Salīm wuld al-Bašīr • Ismail Ould Bedde Ould Cheikh Sidiya • Mahometus wuld Bilāl
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Mauritaniae • Ministri rerum externarum Mauritani |
|  |
**Vocativus** est casus quo vocatur persona, animal, aut res, quae induitur humana specie. Dionysius Thrax saeculo secundo a.C.n. vocativum in numero casuum Latinorum reposuit.

Usus vocativi in lingua Latina
------------------------------

### Nomina generis neutrius

Nominibus neutrius generis vocativus idem est atque nominativus et accusativus. Exempla:

1. Bellum *(nom. accus. voc.)*;
2. Vulgus *(nom. accus. voc.)*;
3. Corpus *(nom. accus. voc.)*;
4. Genu *(nom. accus. voc.)*.

### In secunda declinatione

Quaedam hominum nomina generis masculini, quorum nominativi exitus sit **-ius**, utuntur uno **-i** pro vocativi exitu. Eandem legem observant haec tria nomina: *mei*, *filii* et *genii*. Exempla:

1. Vergilius *(voc.: **Vergili**)*;
2. Caius *(voc.: **Cai**)*;
3. Meus *(voc.: **mi**)*;
4. Filius *(voc.: **fili**)*;
5. Genius *(voc.: **geni**)*.

Vocativus nominum, quorum nominativi singularis exitus sit **-er** aut **-ir**, idem est atque nominativus. Exempla:

1. Magister *(nom. et voc.)*;
2. Liber *(nom. et voc.)*;
3. Aper *(nom. et voc.)*;
4. Arbiter *(nom. et voc.)*;
5. Coluber *(nom. et voc.)*;
6. Puer *(nom. et voc.)*;
7. Socer *(nom. et voc.)*;
8. Gener *(nom. et voc.)*;
9. Armiger *(nom. et voc.)*;
10. Vir *(nom. et voc.)*;
11. Triumvir *(nom. et voc.)*.

Vocativus nominis **Dei** idem est atque nominativus:

1. Deus *(nom. et voc.)* [etiam: Deus *(voc.: **Dee**)*].

### Pronomina et numeri

Exceptis pronominibus **tu** et **vos** et excepto numero **unus**, cuius rarissimus vocativus est **une**, neque pronomina neque numeri habent vocativum:

1. Tu *(nom. et voc.)*;
2. Vos *(nom. et voc.)*;
3. Unus *(voc.: **une**)*.

### Nominativus pro vocativo

Aliquando, etiam in oratione soluta, nominativus est pro vocativo. Exemplum:

1. Audi tu, *populus Albanus*.
2. *Deus, Deus meus*, quare me dereliquisti?

### Sedes vocativi in sententia

Vocativus de more non se collocat in initio sententiarum. Exemplum:

1. Habes, *Tubero*, confitentem reum.

Aliae explicationes
-------------------

Latini utuntur vocativo casu cum *vocare* aliquem volunt.

Vocativus est ab origine in gradu extinctionis : solum utuntur homines in nominibus masculinis quae cadunt in "us "
exempla 

* dominus → domine
* nate dea ← natus dea

Aliquot nomina graeca casus graecos servant
Aeneas, voc : Aenea.


| Partes orationis |
| --- |
| (Nomen) substantivum | (Nomen) adiectivum | Nomen numerale | Pronomen | Articulus | Verbum (temporale) | Adverbium | Participium | Coniunctio | Praepositio | Interiectio | (Particula) |
| Nomen substantivum et Nomen adiectivum |
| **Numerus:** Singularis | Pluralis | Dualis |
| **Genus:** masculinum | femininum | neutrum | commune | omne |
| **Declinatio latina:** Prima | Secunda | Tertia | Quarta | Quinta |
| **Casus:** Nominativus | Genetivus | Dativus | Accusativus | Vocativus | Ablativus | Locativus |
*Blighia sapida*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Sapindales   
Familia : Sapindaceae   
Subfamilia : Sapindoideae   
Genus : ***Blighia***   
K.D.Koenig  
   
Subdivisiones: SpeciesVide commentarium.
Synonyma
*Phialodiscus* Radlk.

***Blighia*** est genus plantarum florentium familiae Sapindacearum, in Africa tropica a Guinea ad orientem ad Kenya endemicum. Generi sunt quattuor species. Pars fructus edi potest, praecipue *Blighia sapida* pro productione fructuum culta. Genus ex Gulielmo Bligh praefecto (olim *Bounty*, navis Britannicae) appellatur, qui exempla ad Angliam insigniter invexit.

Species sunt arbores sempervirentes, ad 10–20 metra altas attingentes, foliis pinnatis praeditae. Flores in parvis paniculis pariuntur. Fructus est capsula ovalis 4–8 centimetra longa, tria semina continens, unoquoque ab arillo carnoso esculento, omnique capsula cuti crassa coriacea aurantiaca vel rubra cincta; fructus praeter arillum est venenosissimus.

Species selectae
* *Blighia sapida,* nomine commercii 'Ackee'
* *Blighia unijugata*
* *Blighia welwitschii*

Notae
-----


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Blighiam*** spectant. |

1. ↑  "*Blighia* K. D. Koenig". *Germplasm Resources Information Network*. United States Department of Agriculture. 29 Martii 2006 .
Wikidata Mahometus ʿAlī al-Ḥakīm
Res apud Vicidata repertae:Mahometus ʿAlī al-Ḥakīm: imagoMahometus ʿAlī al-Ḥakīm: imago
*Nativitas*: 1952; Iraca, Najaf  
*Patria*: Iraca  

**Officium**

*Officium*: Permanent Representative of Iraq to the United Nations, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: legatus, oeconomus, international forum participant  

**Consociatio**

*Religio*: secta Siitica
**Mahometus ʿAlī al-Ḥakīm** seu litteris Arabicis محمد علي الحكيم (Najaf in urbe natus mense Iulio 1952) est politicus Iracae.

Alumnus est universitatum Mustansiriae Bagdati in urbe, Birminghamiensis, Californiae Meridionalis iuxta Angelopolim. Hic ingeniariae studuit. Minister Iracensis a telecommunicatione meruit. Deinde a die 3 Maii 2013 legatus Nationibus Unitis, sed a die 25 Octobris 2018 minister a rebus externis est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mahometum ʿAlī al-Ḥakīm** spectant. |

* Vita apud *Vienna Energy Forum*
* "Secretary-General Appoints Mohamed Ali Alhakim of Iraq Executive Secretary of Economic and Social Commission for Western Asia" (13 Aprilis 2017) apud Nationes Unitas

Ministri rerum externarum Iracenses (1974–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Saadun Hammadi 1974 • Taricus ʿAzīz 1983 • Ahmad Hussein Khudayir al-Samarrai 1991 • Mahometus Saeed al-Sahhaf 1992 • Naji Sabri 2001 • Hoshyar Zebari 2003 • Ibrāhīm al-Ǧaʿfarī 2014 • Mahometus ʿAlī al-Ḥakīm 2018 • Fuʾād Ḥusain 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iracenses |
|  |