recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

 Valdis Dombrovskis, primus minister Lettoniae, legatum collegii convenit.
**Organizatio re publica vacans** est collegium et pars neque gubernationis neque cottidiani negotii pro lucro. Saepe condita est cottidianis civitatibus. Accipere pecuniam potest ex gubernationis, societatis, aut negotiis. Collegae sunt incitata curis communibus. Collegium varietates munerium humanitariorum fungit?. Cuius res et agitationes geruntur voluntariis et potest comprehendere prodendum curas ad gubernationem vel gubernationes, aut vigilandum regulas gubernationis aut exhortandum vel incitandum participare in rebus politicis. Curae nonnullae sunt natura sepiens, sanitas, iura humana.

Definitio iuxta Consociationem Nationum
---------------------------------------

Collegium privatum est aliqua civium privatorum sponte sua congregatorum societas lucri studio carens, vel per regiones vel nationes vel per totum orbem constituta. Quae collegia ab hominibus ad eosdem fines spectantibus sustinentur, multifariis necessitatibus humanitariis inserviunt, quaecumque civibus cordi sint, superiores docent, et adiuvantia et monentia res publicas, cives ad participationem instigantia, quos saepe de rebus occultioribus certiores faciunt. Quaedam collegia particularibus rebus dedita sunt, velut iuribus humanis vindicandis, mundo conservando, saluti tuendae. Quae peritiam suam praebentia multarum rerum fatales eventus praedicunt, pactis inter gentes initis si qua neglegantur aut laedantur, adsunt. Prout finibis, locis, mandatis teneantur, diversimodi cum magistratibus et legationibus Consociationis Nationum coniuncta sunt.

Nexus interni
-------------

* Transparency International

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

* Definitio ex UN

Nexus interni
-------------

* Dies mundialis organizationis re publica vacantis
* Societas non lucrativa
Wikidata Universitas Minnesotensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Minnesotensis: logotypusUniversitas Minnesotensis: logotypus
publica quaesitionum universitas, studium mercede terrestri sustentum, schola publica, editrix aperta  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 44°58′31″N 93°14′3″W  
*Situs*: Minneapolis, Urbs Sancti Pauli de Minnesota, Falcon Heights
**Rectio**

*Locus*: 100 Church Street SE, Minneapolis, MN, 55455-0213  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Minneapolis; Minneapolis, Urbs Sancti Pauli de Minnesota
**Populus**

*Lingua*: Anglice
**Origo**

*Inceptio*: 1851  

**Commemoratio**

*Adagium*: Commune vinculum omnibus artibus, A common bond for all the arts, Общая основа для всех искусств  

**Tabula aut despectus**

Universitas Minnesotensis: imagoUniversitas Minnesotensis: imago
**Universitas Minnesotensis** (Anglice *University of Minnesota*) est universitas publica Americana Minneapoli in urbe Minnesotensi anno 1851 instituta. Ibi anno 1974 cultivarietas malorum *Honeycrisp*, hodie in Civitatibus Americae Foederatis populo gratissima, evoluta est.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis universitatis proprius.
Wikidata Universitas Mariae Washingtoniae
Res apud Vicidata repertae:
universitas, schola publica  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 38°18′7″N 77°28′30″W  
*Situs*: Fredericksburg
**Rectio**

*Locus*: 1301 College Ave, Fredericksburg, VA, 22401-5300  
Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1908  

**Commemoratio**

*Adagium*: Pro deo domo patria, For God, home, country  

**Tabula aut despectus**

Universitas Mariae Washingtoniae: imagoUniversitas Mariae Washingtoniae: imago
 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Universitas Mariae Washingtoniae** seu Vasintoniae (Anglice *University of Mary Washington*; antehoc *Collegium Marium Washingtonium*) est universitas publica studiosissimos et studiosissimas erudiens, opes a civitate accipiens, collegium liberalum artum et quattuor annorum socium concilii publicorum collegiorum liberalum artum Fridericoppidi, Virginia, prope quinque et quinquaginta milia a Richmondo etiam quinque et quadraginta milia a Vasingtonia C.C. est. C. F. via I occidentalem oram huius tangit. Sunt circa 4,183 studiosi *baccelaurei* appellaturi ire petentes et 679 studiosi *magistri* appellaturi ire petentes.

Fundita die 14 Martii anno 1908 Sueta Laborosaque Civitatis Schola Feminis, eae nomen novum "Collegium Marium Washingtonium" datum est anno 1938 pro Maria Balla Washingtonia, mater primi praesidentis Civitatum Foederatum Americae, Georgius Washingtonius.

Anno 1944 collegium Universitate Virginia iunctum est collegium liberalum artium feminis *baccelaureae*" appellaturi ire petentibus. Cum anno 1970 Universita Virginia studiosos atque studiosas accipere coepisset, Publicus Conventus Virginiae Collegium Marium Washingtonium anno 1972 constituit disiunctum accipiens studiosos studiosasque.

Effectum die 19 Iulii, academia legitime **Universitas Mariae Washingtoniae** facta est, Publico Convento Virginia probando. Academia nomen "Universitas" petivit signum dandi dignitates "magistri" et summae crescerentis apud Collegium Petentum "Magistri" Appellaturi Ire et Studendi Activorum, prius Iacobus Monroe Locus Petentibus "Magistri" Appellaturi Ire et Studendi Activorum, in vicino Statefurto Comitatu. Studiosi "Magistri Procurandi Res" aut "Magistri Erudiendi" aut "Baccelaurei Activis Studentes" appellaturi ire aut alios honores Magistrorum aut esse Studentes Quibusdam Activis petire posunt.

Die 30 Iunii 2006, Doctor Gulielmus Andersonus academiam annos viginti tres praesidatus recessit. Die 17 Februarii 2006 UMW Concilium Salutatorum Gulielmum Fraulem, Administratorem Academicorum apud Universitatem Georgii Vasingtonii, proximum praesidentem universitatem elegerat. Doctor Fraulis ex die 1 Iulii 2006 praesidet. Die 30 Septembris 2006 publice inauguratus est.

Notae
-----

1. 1 2   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Wikidata Patricius Achi
Res apud Vicidata repertae:Patricius Achi: imagoPatricius Achi: imago
*Nativitas*: 17 Novembris 1955; Lutetia  
*Patria*: Litus Eburneum  

**Officium**

*Officium*: administer, Prime Minister of Ivory Coast  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Democratic Party of Côte d'Ivoire – African Democratic Rally  

**Patricius Achi**, nomine pleno nativo *Patrick Jérôme Achi* (Lutetiae in urbe die 17 Novembris 1955 natus) est politicus Litoris Eburnei. Matre Britona, patre e gente Attié(fr) Litoris Eburnei oriundo in Francia degente, Patricius Achi Abidjan in urbe educatus est. Alumnus est universitatis Abidianensis, Scholae superioris electricitatis Parisiensis, universitatis Stanfordiensis in California.

Minister infrastructurae Litoris Eburnei ab anno 2010 usque in 2017 meruit sub tribus primis ministris, videlicet Gulielmo Soro, Ioanne Ahoussou-Kouadio, Daniele Kablan Duncan. Ipse primo ministro a die 8 Martii 2021 functus est, antecessore Hamed Bakayoko qui eo fere die inopinatim mortuus erat. Demissionem suam die 13 Aprilis 2022 protulit, sed post sex dies reconductus est.

Scripta
-------

* 2011 : "Opinion: Patrick Achi: Ivory Coast's illegitimate president must go" in *The Guardian* (22 Februarii 2011)

Nexus externi
-------------

* "Ivory Coast’s Ouattara names Patrick Achi as prime minister" (26 Martii 2021) apud *Al-Jazeera*
* "Ivory Coast: Achi reappointed PM, regional bank chief named VP" (19 Aprilis 2022) apud *Al-Jazeera*

Primi ministri Litoris Eburnei (1990–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Alassane Ouattara 1990 • Daniel Kablan Duncan 1993 • Seydou Diarra 1999 • Paschalis Affi N'Guessan 2000 • Seydou Diarra 2003 • Carolus Konan Banny 2005 • Gulielmus Soro 2007 • Gilbertus Maria N'gbo Aké 2010 • Gulielmus Soro 2011 • Ioannes Ahoussou-Kouadio 2012 • Daniel Kablan Duncan 2012 • Amadou Gon Coulibaly 2017 • Hamed Bakayoko 2020 • Patricius Achi 2021
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Litoris Eburnei • Ministri rerum externarum Litoris Eburnei |
|  |
Ecclesia Sancti Georgii, Ecclesia cathedralis Patriarchae Oecumenici, in Phanario, Constantinopolis
Insigne supra porta Ecclesiae Sancti Georgii
**Patriarchae Oecumenico Constantinopolitano** (Graece: Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως) duae partes in Ecclesia Orthodoxa assignatae sunt: Primo caput est Ecclesiae Constantinopolitanae, deinde caput honorarium omnium ecclesiarum Orthodoxarum est. Sedes patriarchatus est Phanarium Constantinopoli. Secundum ius Turcicum patriarcha cives Turcicus esse debet (sola exceptio post 1923: Athenagoras: 1948-1972). Titulus officialis est: *Archiepiscopus Novae Romae Constantinopolis et Patriarcha Oecumenicus* (Graece: Ἀρχιεπίσκοπος Νέας Ῥώμης Κωνσταντινουπόλεως καὶ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης).

Ab anno 1991 *Sua Omnisanctitas* Bartholomaeus I munere fungitur.

Caput ecclesiae Constantinopolitanae
------------------------------------

Patriarcha est caput ecclesiae autocephali Constantinopolitanae. In rebus spiritalibus etiam iurisdictionem in civitate monastica autonoma Montis Athonis habet.

Caput honorarium omnium ecclesiarum Orthodoxarum
------------------------------------------------

Praeterea Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus inter patriarchas est "primus inter pares" omnis Christianitatis Orthodoxae, id quod titulus "Oecumenicus" valet. Patriarchae Oecumenico aliter ac papae Romano iurisdictio super ecclesias autocephalas non est nec ibi episcopos inaugurat.

Successio
---------

Ob numerum parvum Christianorum Orthodoxorum in Turcia relictorum electio archiepiscopi muneri idonei semper difficilius fit. Quod presbyteri ad praesens tempus in Turcia erudiri non possunt, rem graviorem reddit. Solum seminarium relictum Graeco-Orthodoxum in Turcia in insula *Heybelıada* (una e Principum insulis) anno 1971, cum Turcia omnes academias privatas in manum publicam transduxit, a civitate clausum est. Itaque presbyteris et theologis in exteris discendum est.

Nexus interni
-------------

* Chartophylax
* Index Patriarcharum Constantinopolitanorum
* Patriarchatus Oecumenicus Constantinopolitanus

Bibliographia
-------------

* Samim Akgönül: Le Patriarcat grec orthodoxe: de l'isolement à l'internationalisation de 1923 à nos jours. Institut français d'études anatoliennes. Lutetiae 2004, ISBN 2-7068-1807-7
* Lina Murr Nehmé: 1453: Mohamet II impose le Schisme Orthodoxe. François-Xavier de Guibert, Lutetiae 2003, ISBN 2-86839-816-2
* Alban Doudele: Les Orthodoxes grecs. Bruxellis 1996, ISBN 2-503-50467-1
* Jean-Pierre Valognes: Vie et mort des Chrétiens d'Orient. Lutetiae 1994, ISBN 2-213-03064-2

Notae
-----

1. ↑  Fons nominis: versio interretialis (pdf) apud www.vatican.va

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica Patriarchatus (Anglice)
**Gluten** est mixtio proteinorum (gliadini, glutenini, albumini et globulini), quae naturaliter inveniuntur in endospermate seminum graminearum et avenearum.

Vergilius in Georgicis (4, 40) nomine glutinis iam usus est ad indicandam substantiam agglutinandi. Quod nomen aptissimum est ad rem, de qua agitur, significandam.

Proprietates glutinis
---------------------

  

* Gluten est lentum, id est, facile adhaeret. Quae proprietas dicitur lentor.
* Sive intendatur sive comprimatur, sublata vi, recuperat formam et modum, quae antea habebat. Quae proprietas dicitur intentio.
* Habet quandam fibrarum implicationem, quae sinit absorbere aquam. Quae proprietas dicitur textura.
* Parvis granis componitur. Quae proprietas sinit gaseorum bullas intra massam formari.

Usus glutinis in alimentis
--------------------------

  

Massa, ex glutinis farina et fermento commixta, quando in furno torretur, gaseorum bullis repletur et augetur. Gluten reprimit exitum gaseorum. Quam ob rem massa, cavernis plena, non minuitur. Quae forma, similis spongiae, est propria panum et liborum.

Coctum, gluten quandam sibi parit soliditatem et capit gustum iuris, in quo coctum est. Propter quam proprietatem vegetariani et buddhistae loco carnis utuntur glutine.

Gluten in alimentis
-------------------

  

Gluten adest panibus, libis, farinis et aliis alimentis, quae conficiantur:

* Tritico;
* Hordeo;
* Triticosecali;
* Triticum turgidum;
* Secali cereali;
* Avena.

Alia alimenta gluten non habent:

* Oryza;
* Zea;
* Panicum;
* Chenopodium quinoa;
* Soia;
* Sorghum;
* Solanum tuberosum;
* Carota;
* Iucca;
* Saccharum;
* Amaranthum;
* Helianthus;
* Poma et farinae ex pomis.

Coeliacus morbus
----------------

Haud raro hominibus quibusdam et mulieribus gluten nocet. His, qui laborant morbo coeliaco, gluten laedit tenuis intestini mucosam et cutem.

Hi debent gluten abolere a cibo per totam vitam. Incepta diaeta sine glutine, intra mensem vel post menses, intestinum iterum coepit naturaliter moveri et cutis notae evanescunt.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**L'histoire de la sexualité** (Historia sexualitatis) est series librorum a Michaele Foucault de philosophia politica et sexualitate scriptorum ab anno 1976. Cui sunt tria volumina: I, *Voluntas sciendi* (Francogallice *La volonté de savoir*); II, *Usus voluptatis* (*L'usage des plaisirs*); III, *Cura de ipso* (Le souci de soi).

Epitome Voluminis I
-------------------

* I. Nos, alter, victorini
* II. Hypothesis repressiva

1. incrinati ad orationes
2. implementum perversum

* III. Scientia sexualis
* IV. Dispositio de sexualitate

1. Ludus
2. Methodus
3. Dominus
4. Periodizatio

* V. Ius mortis et potentia de vita

Liber de historia moderna potestatis politicae quae hominem individualem subicit oppressione et plusvalore societatis capitalismi, in qua homophylophilia opprimitur et  floret potestas rei publicae super corpora civium, quam biopotestatem (Francogallice: *Biopouvoir*) Foucault nominavit.

Notae
-----

1. ↑  Volumina II et III sunt publicata anno 1984.

Biographia
----------

* Michael Foucault, *Histoire de la sexualité I, La volonté de savoir* ISBN 978-2-07-074070-3
Wikidata Archidioecesis Bambergensis
Res apud Vicidata repertae:Archidioecesis Bambergensis: insigneArchidioecesis Bambergensis: insigne
Archidioecesis metropolitana Catholica  
*Civitas*: Germania  
Situs interretialis
**Fines**

*Territoria finitima*: Dioecesis Rottenburgensis-Stutgardiensis, Dioecesis Herbipolitana, Dioecesis Erfordiensis, Dioecesis Dresdensis-Misnensis, Dioecesis Ratisbonensis, Dioecesis Eystettensis, Dioecesis Augustana Vindelicorum
**Forma**

*Area*: 10 288 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 2 138 513  

**Tabula aut despectus**

Archidioecesis Bambergensis: situsArchidioecesis Bambergensis: situs
*Dom*us Dei vel ecclesia cathedralis
**Archidioecesis Bambergensis** (Germanice *Erzbistum Bamberg*) dioecesis est Bavariae die 1 Novembris 1007 condita. Sedes Bambergae est.

Nexus interni
-------------

* Glossarium verborum Ecclesiae Catholicae

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
Vexillum homosexualitatis.
Ludovicus Georgius Tin, creator dies celabrationis
**Dies internationalis contra homophobiam, transphobiam et biphobiam** est dies annua 17 Maii celebrata decreta a Georgio Tin, Francicus activista pro iuribus humanis. Dies consecratus est uti homophobia discriminatioque homosexualitatis libertatis perfungendi causa sublevetur. Homines diem solent anniversarie celebrare, quo facilius homosexualitatis transsexualitatisque conscientia hominibus omnibus mundi promoveatur. Sententia anno 2020 est "Derogare silentium".

Eodem die anno 1990 Consociatio Mundialis Sanitatis homosexualitatem ex classificatione ICD-10 morbi mentis abrogavit. Hac die Declaratio Montis Regii et Consociatio Nationum recognitionem protectionemque omnibus civitatibus postulaverunt. Hac die Francia matrimonium hominum eiusdem sexus admissit anno 2013 et Res publica Sinarum eodem admissit anno 2019 ad iura LGBT protegendum.

Notae
-----

1. ↑  Initio nomen fuit "Dies internationalis contra homophobiam". Deinde anno 2009 "Dies internationalis contra homophobiam et transphobiam" fuit. Nomen iterum transmutatus est anno 2015. Nunc "Dies internationalis contra homophobiam, transphobiam et biphobiam" appellatur.

Nexus interni
-------------

* Homophobia
* Homosexualitas
* Transsexualitas
* LGBT
* Discriminatio
* Declaratio Montis Regii
* Dies memorialis victimarum transphobiae

Nexus externi
-------------

* Dies Internationalis contra Homophobiam
|  |
| --- |
|  |
| Praeconium pelliculae *Inferno* nominatae |
| *"Infernum"*1980 |
| **Genus:**horror |
| **Dispositor:**Darius Argento |
| **Factor:**Claudius Argento |
| **Scriptor:**Darius Argento |
| **Fabula ab:**Darius Argento |
|  |
| **Primi actores:**Irene MiracleLeigh McCloskeyEleonora Giorgi |
| **Compositor:**Keith Emerson |
| **Editor:**Francus Fraticelli |
| **Officina:**Produzioni Intersound |
| **Digesta ab:**20th Century Fox |
| **Dies publicandi:**7 Februarii 1980 |
| **Duratio:**107 min. |
| **Natio:**Italia |
| **Lingua:**Lingua ItalianaLingua Anglica |
| **Impensa:**dollariorum 3 milliones |
|  |

***Inferno*** est Italiana horroris pellicula, secunda trilogiae cuius nomen Italianum est *Le tre madri* ('Tres matres'). Anno 1980 edita est, auctore Dario Argento.

Res de quibus pellicula narrat Novi Eboraci in CFA aguntur. Ex "tribus matribus" sive strigis in hac pellicula apparet "mater tenebrarum". 

Huius initio pelliculae trium matrum historia et natura explanantur. Femina librum emit apud vicinum veterum librorum mercatorem. Huius libri titulus est Anglice scriptus et dicit "The three mothers" quod Latine reddatur "De tribus matribus". Auctor scilicet ficticius libri etiam ficticii est quisdam E. Varelli qui se ut architectum Italianum Londinii viventem describit. Ipse textus libri est Latine scriptus. Pelliculae narrator anonymus recitat initium textus, quem femina ope vocabularii "Cassell's Latin dictionary" legit. Tres ut dicuntur matres praesentantur. Prima est "mater suspiriorum" trium matrium "maxima natu" Friburgi in Germania vivens, deinde secunda est "lacrimarum" Romae vivens, e tribus bellissima, et postremo tertia "mater tenebrarum" minima natu et crudelissima Novi Eboraci vivit. Ille Varelli scribit se architectum aedificationem matrium domuum in tribus urbibus curavisse et tardius malignitatem trium "matrium", quae matres etiam sorores et revera strigae periculosissimae sunt, recognovisse. Sunt tres, ut iste Varelli explicat, secundum exemplum trium musarum, trium gratiarum, trium parcarum, trium furiarum. Haec strigae malevolae et potissimae omnem terrarum orbem suspiriis, lacrimis, tenebris regnare student.

De rebus Latinis
----------------

In pellicula quidam Mark (Marcus) documentum invenit dubiae Latinitatis verbis inscriptum quae verba esse videntur "Mater Suspiriorum, Mater Lacrimarum, Mater Tenebrarum Ignis vestri imagine inferorum recipiunt, animi mei delitiarum.". Quae verba etiam apparent in chorale a Keith Emerson pro pellicula composito.

Commentatio critica
-------------------

Nina Darnton in diurnario New York Times scripsit pelliculam probare non Americano opus esse ad pelliculas gratuito cruentas faciendas.

Notae
-----

1. ↑  Howard Hughes: Cinema Italiano: The Complete Guide from Classics to Cult, London, New York, I.B. Tauris, p. 243
2. 1 2  Nina Darnton: "FILM: 'INFERNO,' MYTHIC HORROR TALE" New York Times 15 Augusti 1986
3. ↑  youtube Dario Argento's Inferno 1/10
4. ↑  Friburgum fortasse melius oppidum vocandum est.
5. ↑  Dario Argento's Inferno 9/10
6. ↑  Keith Emerson - Mater tenebrarum

Nexus externus
--------------

* "Inferno" in "international movie data base"
Wikidata Iacobus Ulfeldt
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Ulfeldt: imagoIacobus Ulfeldt: imago
*Nativitas*: 1535, 1535; Dania  
*Obitus*: 8 Octobris 1593, 1593;   
*Patria*: Dania  

**Officium**

*Munus*: legatus, politicus  

**Familia**

*Genitores*: Knud Ebbesen til Kogsbolle; Anne Eriksdatter Hardenberg  
*Proles*: Jacob Ulfeldt, Mogens Ulfeldt  

**Insignia heraldica**

Iacobus Ulfeldt: insigneIacobus Ulfeldt: insigne
**Iacobus Ulfeldt** (in titulo libri sui **Iacobus nobilis Danus**, anno 1535 natus et die 8 Octobris anno 1593 mortuus), fuit legatus Danicus, qui *Hodoeporicon Ruthenicum* librum de itinere suo per Russiam composuit. 

Iacobus Ulfeldt ab Ioanne Severo acceptus (ex *Hodoepoeico Ruthenico*)
In universitatibus Lovanii et Wittenbergae educatus, socius *Rigsråd* (Concilii Supremi Daniae) ab anno 1563; anno 1578 Russiam visitavit, ubi cum Ioanne Severo foedus, quod Daniae incommodum putaretur, conciliavit. Liber eius tantum post mortem, anno 1608, a Melchiore Goldast(de) editus est.

Nexus externi
-------------

* De Iacobo Ulfeldt in *Salmonsens konversationsleksikon* **(Suecice)**
* De Iacobo Ulfeldt (cum versione *Hodoeporici* Anglica) **(Anglice)**
* *Hodoeporicon Ruthenicum*, editio 1608
Caesar Rubiconem transiturus, a Iohanne Fouquet in *Historia antiqua* saeculo quinto decimo picta (Museum Lupariense).
**Iacta alea est** sunt verba a Gaio Iulio Caesare die 10 Ianuarii 49 a.C.n. dicta, cum Rubiconem transisset, ut qui diceret rem irrevocabilem esse. Videtur autem imperator Menandri sententiam quandam clariorem repetivisse, **Ἀνερρίφθω κύβος** e comoedia *Arrhephorus seu Tibicina*. Sic verba Caesaris in fontibus Graecis repetuntur, scilicet Plutarcho et Appiano.

Suetonius sic historiam transitus Rubiconis narrat:

> Cunctanti ostentum tale factum est. Quidam eximia magnitudine et forma in proximo sedens repente apparuit harundine canens; ad quem audiendum cum praeter pastores plurimi etiam ex stationibus milites concurrissent interque eos et aeneatores, rapta ab uno tuba prosilivit ad flumen et ingenti spiritu classicum exorsus pertendit ad alteram ripam. Tunc Caesar: "Eatur," inquit, "quo deorum ostenta et inimicorum iniquitas vocat. Iacta alea est," inquit.
> 
>

De verbis
---------

In manuscriptis operis Suetonii reperitur locutio "iacta alea est." In scriptis posterioribus alii reperiuntur verborum ordines: "alea iacta est," "iacta est alea," etc. Plutarchus in pluribus scriptis locutionem Graecam refert, e.g. in *Vita Pompei*:

> εἶτα, ὥσπερ οἱ πρὸς βάθος ἀφιέντες ἀχανὲς ἀπὸ κρημνοῦ τινος ἑαυτούς, μύσας τῷ λογισμῷ καὶ παρακαλυψάμενος πρὸς τὸ δεινόν, καὶ τοσοῦτον μόνον Ἑλληνιστὶ πρὸς τοὺς παρόντας ἐκβοήσας, "Ἀνερρίφθω κύβος," διεβίβαζε τὸν στρατόν.
> 
> 

Erasmus pro *ἀνερρίφθω*, forma passiva imperativi temporis perfecti, ignota in lingua Latina, "Iacta alea *esto*" scribere maluit.

Nexus interni
-------------

* Bellum civile alterum
* Et tu Brute
* Index locutionum Graecarum
* Rubicon

Notae
-----

1. ↑  Menander fr. 59 Koerte (apud Athenaei *Deipnosophistas* 559d)
2. ↑  Plutarchus, "Vita Iulii Caesaris" 32 et alibi; ὁ κύβος ἀνερρίφθω, Appianus, *Bellum Civile* 2.36.140
3. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Divus Iulius" 32.

Nexus externi
-------------

* *Divus Iulius*, Suetonius
**Iamo** aliter sere **Jamma** et **Iamona** (catalanice: *Ciutadella*, hispanice: *Ciudadela*) est oppidum in occidente Minoricae sita et habet 29.315 incolas (anno 2011). Interpretationem nominis oppidi in lingua Catalanica *civitatella* est. 

Ille portus suus.
Iamo maxima urbs Minoricae et quoque sedes episcopatus insulae est. In tempore antiquo, Iamo caput insulae Minoricae erat, sed nunc caput Minoricae Mago est.

### De gastronomia

Secunda mensa popularis in oppido ‘***cuscussó***’ est. ‘*Cuscussó*’ factum butyri vaccae, mellis, sacchari, panis, amigdalarum et citrei.
Origines suae arabicae sunt et mensa secunda Nativitatis est.

### Praeclari cives

* Iosephus Robertus Torrent Prats, pictor.
* Franciscus de Borja Moll i Casasnovas, linguista et philologus in lingua catalanica.
* Ioannis Pons Álvarez, barytonus.
* Ioannis Franciscus López Casasnovas, philologus, poeta et ex politicus
* David Glasgow Farragut, miles.

### Municipia finitima

Naveta des tudons.
* Alcudia, Maiorica Hispania
* Barcino, Catalonia, Hispania
* Aristianis, Sardinia, Italia
* Corduba (Argentina)
* Cursium, Apulia, Italia
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

Wikidata Ialapa
Res apud Vicidata repertae:Ialapa: insigneIalapa: insigne
*Civitas*: Mexicum  
*Locus*: 19°31′52″N 96°54′57″W  
*Numerus incolarum*: 424 755  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Xalapa Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 118.45 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Coatepec  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Omaha, Angelopolis, Covina, Antigua Guatemala, Matamoros, Toluca, Vera Crux, Torreón, Ambato  

**Ialapa** (rite Hispanice *Xalapa-Enríquez*) est caput Verae Crucis civitatis Mexicanae. Circa 1417 metrorum super maris aequor alta est.

Quae territoria finitima est Coatepec.

Toltecorum et aliarum gentium Indianarum urbs hic saeculo XIII condita est. Saeculo XV a Mutezuma I Aztecorum imperatore debellata est, anno 1519 ab Hispanis Cortesio duce. Monasterium Franciscanorum anno 1555 conditum est. A saeculo XVIII urbs crescebat.

Notae
-----

1. ↑  "Idcirco, cum regimen Seminarium clausit, ab eo Ialapae magno cum labore conditum ...": vide *Omni die* (1995)
2. ↑  Vb. adiect. "Ialapensis", cf. "Dioecesis Ialapensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
3. ↑  Vb. adiect. "Xalapensis", cf. nomen biologicum *Arbutus xalapensis*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 19°31′52″N 96°54′57″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
***Paranormal Activity 3*** est pellicula horrifica a Henrico Joost et Ariele Schulman moderatoribus cinematographicis ducta, anno 2011 edita, quae est pars tertia seriei *Paranormal Activity* -pellicularum.

Posita est in anno 1988, cum Catharina et Christina sorores, quae in primis duabus pelliculis erant, puellae essent: haec quinque annos nata, illa octo annos. Dennis, vitricus puellarum, cum sonos miros saepe domi audierit et machinā magnetoscopicā etiam simulacrum miram ceperit, tres machinas tribus in locis domūs ponit, ut siquid insoliti agatur, hoc postea videre possit. Eodem tempore Christina, puella natu minor, cum Tobia (*"Toby"*) amico commenticio colloqui soleat, sed recusat, quominus aliis dicat, quibus de rebus cum Tobia loquatur. Cum res supernaturales saepius fiant, Dennis suspicere incipit Tobiam reapse entem verum esse.

Partes principales
------------------

* Laura Bittner: *Iulia*
* Christopher Smith: *Dennis*
* Chloe Csengery: *Catharina iuvenis*
* Catharina Featherston: *Catharina adulta*
* Jessica Tyler Brown: *Christina iuvenis*
* Sprague Grayden: *Christina adulta*

Nexus interni
-------------

* Paranormal Activity
* Paranormal Activity 2

Nexus externi
-------------

* De *Paranormal Activity 3* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Descriptio brevis coagulationis sanguineae, quae est reactionum biochemicarum cataracta, cuius partes *factores* vocantur. Ab initio thrombozytis series chemica usque ad formationem fibrini et corticem currit.
**Haemostatis** sive **Coagulatio sanguinea** est cataracta reactionum biochemicarum quibus sanguis liquidus in formam gelatinosam, paulo post firmam, transducitur quia postremo fibrinogenum solubile in insolubilem fibrinum convertitur. Partes cataractae biochemicae *factores* (per exemplum factor X) vocantur. Momentis finalibus sub effectum factoris Xa prothrombinum in thrombinum, deinde fibrinogenum in fibrinum vertuntur. Cofactores sunt calcium Ca++, phospholipidum, kalium K+.

Functio coagulationis est pars haemostasis finire iactura sanguinis vulnere causa.

In laboratorio functiones coagulationis aestimari possunt. Adhuc in haematologia perturbationes et morbi coagulationis notae sunt. Nonnulla medicamenta, voluntarie sive involuntarie, efficacitas coagulationis sanguinis mutare possunt. Hic magnum momentum grex anticoagulantium habent.

Reactio inversa, cortices sanguinis dissolvere, fibrinolysis dicitur.

Contextus
---------

Sanguis ipse non solum liquor simplex est, sed vero mixtura liquorum, molecularum, proteinorum, cellularum constituit. Sanguis in vasibus sanguineis et minoribus et maioribus fluit. Fluxus hic perncesse est, ut partes dictae cum nutrimentis, gasis inter organorum moveri possunt. Praetera virtutes tam fluidae quam tenaces poscuntur. Si enim vulnere vasis causa aperti sanguis foras effluat, periculum corporis emanet. Pro eo ratione facultas coagulationis sanguinis localis utilis est. Contrarie siquidem periculum terminet, fluxus rapide restituendus sit. Notiones *haemostasis* coagulationem, at *fibrinolysis* lysem sive fluxum restituere significant. Nimirum in circulo sanguinis aequilibrium constans inter haemostasem et fibrinolystem exstat. Perturbationes aequilibrium insalubres vel obstructionem vasorum vel haemorrhagiam perficere possunt. Et obstructio et haemorrhagia perfusionem cellularum minuere queant.

Nexus interni
-------------

* Factoris Xa inhibitor
* Thrombosis

Notae
-----

1. ↑  Wright IS (1962). "The Nomenclature of Blood Clotting Factors". *Can Med Assoc J* **86** (8): 373-4 .
Wikidata Caesarea Lutra
Res apud Vicidata repertae:Caesarea Lutra: insigneCaesarea Lutra: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°26′41″N 7°46′8″E  
*Numerus incolarum*: 99 292  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Klaus Weichel  
*Procuratio superior*: Rhenania et Palatinatus  

**Geographia**

*Superficies*: 139.7 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Einsiedlerhof, Morlautern, Erlenbach, Q1957957, Dansenberg, Hohenecken, Siegelbach, Erfenbach, Erzhütten-Wiesenthalerhof  
*Territoria finitima*: Kaiserslautern, Bad Dürkheim (district)  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Davenport, Douzy, Sanctus Quintinus in Viromandia, Newham, Bunkyo, Brandenburgum, Pleven, Columbia (Carolina Meridiana), Silkeborg, Vimaranes, Banialuca, Ivry-sur-Seine  

**Tabula aut despectus**

Caesarea Lutra: situsCaesarea Lutra: situs
Oppidum
**Caesarea Lutra** oppidum in Palatinato, per quod Lutra flumen fluit.

Cives clari
-----------

* Fridericus Neumayer (1884 - 1973), vir publicus et sodalis factionis FDP
* Fridericus Walter (1920 - 2002), pedilusor

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
**Caesar non supra grammaticos** (vel *Caesar non est supra grammaticos, Nec Caesar supra grammaticos*) est proverbium Latinum. Responsio sui generis ad locutionem *Ego sum rex Romanus et super grammaticam* est.

Invenitur his verbis primo in libro Immanuelis Kantii *Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung?* (Latine: *Responsio ad quaestionem: Quid est Illuminatio?*), anno 1784 edito. 

Sed et ante Kantium similia non semel dicta sunt; e.g. Molière in comoedia *Les Femmes savantes* (*Feminae doctae*) dicit:

> 
> La grammaire, qui sait régenter jusqu’aux rois...  
> 
> (Ars grammatica, quae etiam regibus imperare scit...)
> 
> 
> 

Suetonius in libro *De Grammaticis* (22) haec narrat:

> 
> M. Pomponius Marcellus sermonis Latini exactor molestissimus, in advocatione quadam — nam interdum et causas agebat — soloecismum ab adversario factum usque adeo arguere perseveravit quoad Cassius Severus, interpellatis iudicibus, dilationem petiit ut litigator suus alium grammaticum adhiberet 'quando non putat is cum adversario de iure sibi sed de soloecismo controversiam futuram.' hic idem cum ex oratione Tiberii verbum reprehendisset, adfirmante Ateio Capitone et esse illud Latinum et si non esset futurum certe iam inde, 'Mentitur,' inquit, Capito. tu enim, Caesar, civitatem dare potes hominibus, verbo non potes.'
> 
> 
>

Nexus externi
-------------

* *Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung?* in *Vicifonte* Theodisco
* *Les Femmes savantes* in *Vicifonte* Francogallico
* Suetonii *de grammaticis et rhetoribus*

  

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Caesarius Spirensis**[1] (\* saeculo 12 exeunte Spirae; † circa annum 1239 in Italia) fuit primus superior provincialis provinciae Germanae Ordinis Fratrum Minorum.

Caesarius Lutetiae theologiae studuit atque Spirae praedicavit. Ab anno 1217 usque ad annum 1220 subdiaconus in Terra Sancta manens ab Helya Assisiensi Franciscanis conciliatus est. Cum sancto Francisco anno 1220 in Italiam rediit atque in capitulo abbatum anno 1221 superior Franciscanorum Germanorum in factus est. 

Ex Augusta Vindelicorum Franciscani iuxta Danubium et in Rhenania colonias condiderunt. Anno 1222 Wormatiae Caesarius primum capitulum provinciale gessit. Anno 1223 iterum in Italiam venit. Dux oppositionis in certatione paupertatis a supremo moderatore Helya Assisiensi incarceratus est. Fugam conans a confratro necatus est.

Bibliographia
-------------

* Friedrich Wilhelm Bautz, "CAESARIUS von Speyer" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1) , columnae 844–845 **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑
Clavae ferreae
**Clava ferrea** est armamenti genus quod in usu erat aevo medio et novo. Eo quod Romani non his armis utebantur, non exstat verbum classicum et Latinum. Sed aetate postclassica videntur homines Latine loquentes clavam ferream instrumento rustico mateolae adsimulantes, ei nomen dedisse **mattea** (seu magis vulgariter **mattia**) a qua derivantur nomina romanica huius armamenti. Latinitate mediaevalis hoc ferramentum dicitur **macia** seu **mascia**.

Loci
----

1288 Salimbene Parmensis *Cronica*

"Habebat enim apparentiam et exixtentiam. Nam quando erat in bello armatus et cum clava ferrea hostes percutiebat hinc inde, sicut a facie diaboli ita divertebant et fugiebant ab eo."
* 1421 Statuta Grosseti

"Si quis percusserit aliquem iurisdictionis Grosseti cum aliquo ferro malitioso vel non fabricato aut metallo seu clava ferrea vel metalli a collo vel gula infra sine sanguinis effusione, puniatur in libris vigintiquinque denariorum senensium pro qualibet vice; et si sanguis exiverit, puniatur vice qualibet in libris quinquaginta denariorum senensium."
* 1562 Olai Magni *Historia de gentibus Septentrionalibus*

"De occisione Vrsorum per ferream clauam" imago
* **1628** I. L. Gotofredi *Archontologia Cosmica*

"Mammalucqui longis barbis horridi, minacibus oculis, quadracis et musculosis corporibus, cum nativo robore coniunxerant dexteritarem et agilitatem. Igitur cum struereturacies, admirabilem ostendebant scientiam, nec minorem in ipsa pugna. Fractis enim primo concuriuhastilibus, nonunum pugnae genus ciebant, nunc utenres arcu et sagitris, scutis in tergum reiectis, nunc clava ferrea, alias Acinace Persico ho. stem ferientes, ut locus et conditio pugnae exigebat, Equi eorum erant validi et generosi, multumque similes Cantabricis aut Lusitanicis statura et celeritate, et quod opinionem fidemque nostrorum hominum superat, ira dociles, ut intelligerent signa, nutus et voces equitantium, ad quam rem eos parrim natura partim consucrudo adduxerar." (p.51)
"Potissima eorum militia est, ut ex equopuguent, cum lancea et scuto: cetera eorum arma sunt arcus, sagitrae, gladius latus et incuruus, quem Acinacem vocant, clava ferrea, lorica ex anulis conserta." (pp. 68-9)
* 1663 Hieronimi Cardani *De subtilitate*

"Nuper Phratrius quidam Mantuanus senex, Petro Mariæ Locarno imposita securi, quàm nuper acuerat, super cutem è regione lienis claua ferrea, quàm dextra habebat ponderis librarum duodecim, cùm securim sinistra continet sex magnis ictibus (dictu incredibile) vna die percussit, sequenti tribus, nec diuisit cutim: sed tamen securis acies quasi rimam reliquit. Intus verò in subiectis membris, rugarum instar, illata vulnera deprehendebantur." (p. 636)
* 1670 Pexenfelderi *Apparatus Eruditionis*

"Arma victis adimunt, nec tamen ad abjurandam Religionem cogunt; disciplinae militaris, laboris, aestus, frigoris perquam sunt tolerantes; arma habent lanceam, arcum, securim, sicam, acinacem, clavam ferream; quidam etiam sclopetos: et alii peltas et scuta." (p. 905)
Clausentum (Angliae meridianae physica)  
ClausentumClausentumSitús collocatio in comitatu hodierno Hantonia
**Clausentum** fuit portus et oppidum Romanum in meridionali parte provinciae Britanniae situm iuxta fluminis Itchen ostium. In *Itinerario Antonini* Clausentum est statio itineris a Regnis Londinium, ab urbe Regnorum milia passuum 20 distans et a Venta Belgarum m.p. 10.

Ruinae oppidi Romani, Clausenti ut videtur, haud longe ab urbe hodierna Hantonia exstant in loco nomine Bitterne, a fluviis cincta, ubi stat villa rustica *Bitterne Manor*. Inscriptiones, miliaria, dedicatio deae Ancastae, nummi nonnulli ibi reperti sunt.

Itchen flumen cum ferrivia a *Bitterne Manor* visum

Bibliographia
-------------

* "Clausentum" in A. L. F. Rivet, Colin Smith, *The Place-Names of Roman Britain* (Londinii: Batsford, 1979) pp. 308-309
* "Bitterne" in *Tabula Imperii Romani: Condate–Glevum–Londinium–Lutetia* (Londinii: Oxford University Press, 1983. ISBN 0197260209) p. 27

Nexus externi
-------------

* "Bitterne"; "Clausentum" apud *Pleiades* (situs a Rogero Bagnall et Ricardo Talbert editus) **(Anglice)**
* "Clausentum" apud roman-britain.org
* *Roman Southampton* ("Hantonia Romana") apud concilium urbanum
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Rosales   
Familia : Rhamnaceae   
Genus : *Ziziphus*   
Species : ***Z. mauritiana***   
*Ziziphus mauritiana*   
Lam.  

***Ziziphus mauritiana*** (binomen ab Ioanne Baptista Lamarckio anno 1789 statutum) est species arborum fructiferarum in Indomalaesia sponte crescens, sed in Asia Meridiorientali et australi insulisque oceani Indici et maris Caribaei necnon alibi culta. Utilis est propter fructus edules, corticem medicinalem, lignum ad supellectilia conficienda idoneum, folia unde tanninum extrahitur, sed etiam quia insecta *Laccifer lacca* in arbore habitant. Garcias ab Orta in India occidentali, in insula Mauritia Lamarckius observavit, qui hac ratione nomina dedit Latinum *Z. mauritiana*, Francogallicum *Jujubier de l'Isle de France*.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* Jean-Baptiste Lamarck in *Encyclopédie Méthodique: Botanique* vol. 3 pars 1 (1789) p. 319 nota 7
* Garcias ab Orta, *Colóquios dos simples e drogas da Índia* (1563) colloquium 10; versio Latina 1567 p. 235 "De ber"

Eruditio recentior
* *Fruit-bearing Forest Trees: technical notes*. (*FAO Forestry Paper*, 34.) Romae: Food and Agriculture Organization, 1982. Textus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ziziphus mauritiana** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Ziziphus mauritiana"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Plant Name Index • IUCN Red List • Plantes d'Afrique • Flora of China • INPN France • Flora of North America • USDA Plants Database |
Fructus et folia ***Ziziphi loti*** in Carthagine Novae in Hispania visa

---

**Plantae**

Ordo : Rosales   
Familia : Rhamnaceae   
Genus : *Ziziphus*   
Species : *Z. lotus*   
(L.) Lam.  
   

***Ziziphus lotus*** (binomen post Linnaeum a Ioanne Baptista Lamarckio anno fere 1789 statutum) est arbor spinosa fructifera, cuius fructus ab hominibus comeduntur. Ab Africa Septentrionali ad Asiam occidentalem sponte gignitur. Lingua Latina communi haec arbor **lotus** interdum appellatur, sed illud nomen pluribus speciebus adhibetur.

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1592 : Prosper Alpinus, *De plantis Aegypti* ff. 7r-8r

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ziziphus lotus** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Ziziphus lotus"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • INPN France • USDA Plants Database |
|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 40 | yttrium ← zirconium → niobium |
| Ti↑Zr↓Hf | 

|  |
| --- |
| Systema periodicum |

 |

 |
| Proprietates generales |
| Nomen, Symbolus, Numerus Atomicus | zirconium, Zr, 40 |

**Zirconium** est elementum chemicum. Habet symbolum **Zr** et numerum atomicum **40**. Est lucidum canum metallum transitionis illud apparet similiter titanio et is est metallum transitionis. Zirconium est cotans corrosioni et quaeritur cotidie de minerale zircon quo est abluitur chloro. Zirconium inventum est anno 1824 ab Jons Jakob Berzelius 

Zirconium indiget bonum propositum biologicum. Si spiras mixtiones zirconii efficiet granulomas cutis pulmonumque. Si tangis pulvis zirconii efficiet exulcerationem parvam. Isotopi quinque apparent naturaliter. Tria illorum sunt stabilia.

Adiuncta
--------

Virga zirconii
Zirconium est lucidum canum tenerum metallum quod est solidus in temperatura camerali etsi fitur durum fragilisque in puritatibus minoris. In forma pulveris zirconium est inflammabilis sed forma solida non est prona ignire. Zirconium est adprime contans corrosioni alcalinis, acidis, aqua salsa et agentes alii. Quamvis dissolvet in acidis hydrochloricis sulfuratisque. Temperationes zirconii fiunt magneticae sub 35 unitatibus Kelvinis.

Punctum fusionis zirconii est 1855 unitates Celsii et punctum ebullationis est 4409 unitates Celsii.

Notae
-----

1. ↑  "Zirconium": Peter van der Krogt, "Elementa chemica" apud situm *Elementymology & Elements Multidict*

Nexus externi
-------------

* Hoc elementum apud *Patreon: periodic videos*

Elementa chemica: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 1 H 2 He 3 Li 4 Be 5 B 6 C 7 N 8 O 9 F 10 Ne 11 Na 12 Mg 13 Al 14 Si 15 P 16 S 17 Cl 18 Ar 19 K 20 Ca 21 Sc 22 Ti 23 V 24 Cr 25 Mn 26 Fe 27 Co 28 Ni 29 Cu 30 Zn 31 Ga 32 Ge 33 As 34 Se 35 Br 36 Kr 37 Rb 38 Sr 39 Y 40 Zr 41 Nb 42 Mo 43 Tc 44 Ru 45 Rh 46 Pd 47 Ag 48 Cd 49 In 50 Sn 51 Sb 52 Te 53 I 54 Xe 55 Cs 56 Ba 57 La 58 Ce 59 Pr 60 Nd 61 Pm 62 Sm 63 Eu 64 Gd 65 Tb 66 Dy 67 Ho 68 Er 69 Tm 70 Yb 71 Lu 72 Hf 73 Ta 74 W 75 Re 76 Os 77 Ir 78 Pt 79 Au 80 Hg 81 Tl 82 Pb 83 Bi 84 Po 85 At 86 Rn 87 Fr 88 Ra 89 Ac 90 Th 91 Pa 92 U 93 Np 94 Pu 95 Am 96 Cm 97 Bk 98 Cf 99 Es 100 Fm 101 Md 102 No 103 Lr 104 Rf 105 Db 106 Sg 107 Bh 108 Hs 109 Mt 110 Ds 111 Rg 112 Cn 113 Nh 114 Fl 115 Mc 116 Lv 117 Ts 118 Og
*Elementum • Systema periodicum* |
|  |
Wikidata Zittersheim
Res apud Vicidata repertae:Zittersheim: insigneZittersheim: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°53′58″N 7°20′53″E  
*Numerus incolarum*: 253  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Unterelsaß, Rhenus Inferior, Rhenus Inferior, arrondissement of Saverne  

**Geographia**

*Superficies*: 7.92 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Erckartswiller, Hinsbourg, La Petite-Pierre, Puberg, Rosteig, Wingen-sur-Moder  

**Tabula aut despectus**

Zittersheim: situsZittersheim: situs
**Zittersheim** est commune 264 incolarum (anno 2008) praefecturae Rheni Inferioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito *Grand Est* vocata.

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Rheni Inferioris

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Zittersheim** spectant. |

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°53′58″N 7°20′53″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "67559" apud *INSEE* |
Wikidata Ziriczaea
Res apud Vicidata repertae:Ziriczaea: insigneZiriczaea: insigne
*Civitas*: Nederlandia  
*Locus*: 51°38′59″N 3°54′59″E  
*Numerus incolarum*: 11 360  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Scaldia-Duvelandia, Zelandia  

**Geographia**

*Superficies*: 3.67 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saint-Hilaire-du-Harcouët  

**Tabula aut despectus**

Ziriczaea: situsZiriczaea: situs
**Ziriczaea** vel **Zirichaea, Sirixensis villa** (Batavice *Zierikzee*) est urbs Bataviae in communi Scaldia-Duvelandia provinciae Zelandiae sita. Anno 2006 Ziriczaeae 10 658 hominum habitabant.
A saeculo X nota est.

Ziericzaea anno 1595, Petri Bor tabula

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°38′59″N 3°54′59″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* |
***Liber secretorum fidelium Crucis super Terrae Sanctae recuperatione et conservatione*** est opus saeculo XIV ineunte a Marino Sanuto scriptum qui "senex" aut "Torsellus" nuncupatur. Origine Venetus, Sanutus regna Christiana orientalia frequentavit. Hoc opere, in tres partes diviso, historiam expeditionum sacrarum narrare voluit novamque expeditionem suadere. Recensio prima papae Clementi V oblata est anno 1309, altera papae Ioanni XXII anno 1321. Opus variis titulis appellatur, *Secreta fidelium Crucis* aut *Liber de expeditione Terrae Sanctae* sive *Opus Terrae Sanctae*.

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* Iacobus Bongarsius, ed. *Gesta Dei per Francos* (Hannoveriae, 1611) pars 2 pp. 1-316 [editio *libri secretorum* cum epistulis Marini Sanuti] (2 partes in 1 apud *Google Books*)
* Peter Lock, interpr. *The Book of the Secrets of the Faithful of the Cross*. Farnham: Ashgate, 2011. ISBN 9781409421603 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Joshua Prawer, ed. *Marinus Sanutus dictus Torsellus, Liber secretorum fidelium Crucis super Terrae Sanctae recuperatione et conservatione*. Toronto, 1972

Nexus externi
-------------

* "Marino Sanudo Torsello" apud arlima.net

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Amalricus de Peguilhan
**Amalricus de Peguilhan**, qui fortasse ante annum 1275 natus est et saeculo XIII floruit, fuit trobator Tolosanus. Secundum vitam in libris manu scriptis servatam Amalricus iuvenis a Tolosa in Cataloniam fugiens a Guillelmo de Bergueda receptus est et cum eo "partimentum" 10,19[1] confecit; postea etiam in Italia aulas frequentavit dominorum de Este et Monferrato imperatorisque Frederici II.[2] Secundum Marium Equicolam amavit Mariam Montispessulanensem;[3] si hoc verum sit, eam ipsam in carmine 10,43 fortasse adloquitur. Italiae mortuus est circa annum 1265. Famam eius celebravit Petrarca in *Triumpho amoris*.

Notae
-----

1. ↑  Numeros carminum poetarum Occitanorum (*trobatorum*) invenis apud A. Pillet, H. Carstens, *Bibliographie des Troubadours* (Halis Saxonum, 1933)
2. ↑  J. Boutière, A.-H. Schutz, edd. *Biographies des troubadours* (Lutetiae: Nizet, 1964) no. 63 (pp. 425-431).
3. ↑  Marius Equicola, *Libro de natura d'amore*.

Bibliographia
-------------

* Joseph Anglade, *Les troubadours de Toulouse* (Tolosae: Privat, 1928) pp. 20-21, 87-119
* W. P. Shepard, F. M. Chambers, *The poems of Aimeric de Peguillan*. Evanston, 1950