recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ecclesia vicingorum in Groenlandia.
**Periodus Calida Mediaevalis** (Anglice: *Medieval Warm Period* seu *MWP*) fuit tempus calidior inter annos 800 et 1200, praecipue in Europa occidentale, sed etiam notatur in Sinis, Nova Zelandia. Argumenta pro Periodo Calida inveniuntur in modificationibus annellorum arboricorum, in nucleis glacialibus Groenlandicis et auctione palludorum Danicorum. 

Migrationes vicingorum in Islandiam, Groenlandiam et Americam fuerunt ob causam huius periodi, in quo moles glaciares maritimae in maris diminuerunt, atque possibile erat in Groenlandia vicingis incolare et terras colere.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Periodus Frigida Aetatis Obscurae**  |  **Aeva Palaeoclimatologica** 800-1200 | Successor: **Parva Aetas Glacialis**  |

Nexus interni
-------------

* Brattahlida et Vinlandia

Notae
-----

1. ↑   **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Periodus Calida Mediaevalis** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Stephani


Wikidata Fanum Sancti Stephani ad Mare
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°50′14″N 7°53′58″E  
*Numerus incolarum*: 2 172  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 2.69 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Pompejana, Ripa Marittima, Tertiarium, Cyparissa  

**Tabula aut despectus**

Fanum Sancti Stephani ad Mare: situsFanum Sancti Stephani ad Mare: situs
Fanum Sancti Stephani ad Mare
**Fanum Sancti Stephani ad Mare** (Italiane: *Santo Stefano al Mare*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Stephani ad Mare** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Wikidata Acroterium et Decelea
Res apud Vicidata repertae:Acroterium et Decelea: insigneAcroterium et Decelea: insigneAcroterium et Decelea: vexillumAcroterium et Decelea: vexillum
British overseas territories  
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 34°35′0″N 32°59′0″E, 35°1′0″N 33°46′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Territoria finitima*: Cyprus
**Forma**

*Area*: 254 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Episkopi Cantonment  

**Vita**

*Incolae*: 15 700  
*Sermo publicus*: Anglice, lingua turcica, lingua Graeca  
*Zona horaria*: UTC+2  
*Moneta*: euro
**Sigla**

*Praefixum telephonicum*: 357  

**Tabula aut despectus**

Acroterium et Decelea: situsAcroterium et Decelea: situs
**Acroterium et Decelea** (Anglice *Akrotiri and Dhekelia*, Graece Ακρωτήρι και Δεκέλεια, Turcice *Ağrotur ve Dikelya*), solemne **Areae sui iuris Acroterii et Deceleae** (*Sovereign Base Areas of Akrotiri and Dhekelia*. Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλιας, *Egemen Üs Bölgeleri Ağrotur ve Dikelya*) sunt territorium transmarinum Britannicum in insula Cypro situm, ubi praesidia Britannica sunt. Territorium a Britannis foedere anni 1960, a Britanniarum Regno, Graecia, Turcia, legatisque Graecocypriis et Turcocypriis retentum est; eodem foedere libertatem coloniam Britannicam Cyprum dedit. Acroterium et Decelea etiamnunc partes magnas agunt in consiliis militaribus et politicis Britanniarum Regni.

Nexus externi
-------------

* Sovereign Base Areas Administration (Administratio Acroterii et Deceleae)

Civitates et territoria Europae

|  |  |
| --- | --- |
| Civitates | Albania · Andorra · Armenia · Atropatene · Austria · Belgica · Bosnia et Herzegovina · Britanniarum regnum · Bulgaria · Cechia · Civitas Vaticana · Croatia · Cyprus · Dania · Estonia · Finnia · Francia · Georgia · Germania · Graecia · Helvetia · Hibernia · Hispania · Hungaria · Islandia · Italia · Lettonia · Lichtenstenum · Lituania · Luxemburgum · Macedonia Septentrionalis · Melita · Moldavia · Monoecus · Mons Niger · Nederlandia · Norvegia · Polonia · Portugallia · Romania · Russia · Ruthenia Alba · Serbia · Sanctus Marinus · Slovacia · Slovenia · Suecia · Turcia · Ucraina |
| Civitates statu dubio | Abascia · Carabachia Superior · Cyprus septentrionalis · Donetskensis · Kosovia · Luganskensis · Ossetia Meridionalis · Transnistria |
| Territoria obnoxia et statu dubio | Acroterium et Decelea · Caesarea insula · Crimaea · Faeroae · Gibraltaria · Lisia · Riduna · Monapia · Sargia |

*Opus geopoliticum • Nationes mundi • Europa**Capsae cognatae:* Africa • America • Asia • Oceania
**Conventus Aquisgrani** (Francogallice *Congrès d'Aix-la-Chapelle*) 29 Septembris - 21 Novembris 1818 in urbe Aquisgrano habebatur. Hoc conventu de Europa futura post Consilium Vindobonense disputabatur et de periculo democratiae imminentis.

Qui interfuerunt
----------------

Interfuerunt civitates, qui anno 1814/1815 Franciam et Napoleonem I imperatorem vicerunt. Praeterea et Franciae legati adfuerunt. Aquisgranum venerunt: Alexander I imperator Russiae, Fridericus Gulielmus III rex Borussiae et cum eo Carolus Augustus de Hardenberg cancellarius, Franciscus I imperator Austriae et cum eo Clemens Vencelus Nepomucus Lotharius Metternicus cancellarius, pro Regno Unito Arthurus Wellesley et Robertus Castlereagh atque pro Francia Armandus Emmanuel Plessaeus de Richelieu primus minister Ludovici XVIII regis.

Decreta
-------

Monumentum Conventûs Aquisgrani
* Exercitus occupationis, qui ab anno 1815 in Francia fuit, ante tempus, quod Pace Lutetiae Secunda decretum erat, domum reverti debuit. Contributio Franciae e pace diminuta est.
* Nationes victrices se monarchiam restituendam Franciae defensuras praedicaverunt.
* Omnes principes, qui adfuerunt declaraverunt se statum praesentem Europae contra vires revolutionis tuituros.

Nexus externi
-------------

* Conventus Aquisgranum in pagina epoche-napoleon.net (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Peter Burg, Der Wiener Kongraß - Der Deutsche Bund im europäischen Staatensystem, München 1984, p. 59
2. ↑  Alan Palmer, Alexander I. Gegenspieler Napoleons, München 1984, p. 319 - 322
Wikidata Helena Lucretia Cornelia Piscopia
Res apud Vicidata repertae:Helena Lucretia Cornelia Piscopia: imagoHelena Lucretia Cornelia Piscopia: imago
*Nativitas*: 5 Iunii 1646; Venetiae  
*Obitus*: 26 Iulii 1684; Patavium  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, philosophus, theologus, professor, medic  

**Familia**

*Genitores*: Giovan Battista Corner;   
*Familia*: House of Cornaro
**Insignia heraldica**

Helena Lucretia Cornelia Piscopia: insigneHelena Lucretia Cornelia Piscopia: insigne
**Helena Lucretia Cornelia Piscopia** (Italiane *Elena Lucrezia Cornaro/Corner Piscopia*; nata die 5 Iunii 1646, mortua die 26 Iulii 1684), fuit philosopha Veneta quae anno 1678 prima inter mulieres gradum philosophiae doctoris obtinuit.

Bibliographia
-------------

* Helenae Lucretiae Corneliae Piscopiae *Opera quae quidem haberi potuerunt*, collegit D. Benedictus Bacchinus (Parmae: Typis Hippolyti Rosati, 1688).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Helenam Lucretiam Corneliam Piscopiam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie |
Civitates Conventionem ratificant (viridis) et solum protocolum ratificant (flavus)
**Conventio de statu profugorum** est pactio internationalis a Nationibus Unitis facta ad ius asyli profugorum vel hominum extorrium, qui minas vitae vel libertatis pro sua gente, religione, opinione politica, vel attributo ad propriam socios spondendum Genevae die 28 Iulii 1951.

Hae Praefacio cooperationem internationalem ex Universa Iurum Humanorum Declaratione (Articulo 14) et humanitarismo ad salvationem exsulum et contra discordiam Civitatum, et expressione in Articulo I, quae est "res facta est infra anno 1951" de definitione exsulum, omissa est a Protocollo Anno 1967.. Inter alia, Articulus XXXI postulat Civitatibus ad exsules non poenam dari de sua residentia illegali fugae minais sua vitae vel libertatis causa. Et Articulus XXXII exclusionem vel respuendum exsulium ad civitates interdit, ubi suae vitae vel libertates priveri potest. Apud hanc Conventionem, Curator supremus Consociationis Nationum pro Exsulibus missionem suam facit.

Nexus interni
-------------

* Ius asyli
* Internationalis iurum humanorum lex
* Nemo est illegalis
* Curator supremus Consociationis Nationum pro Exsulibus
* Dies mundialis profugorum

Nexus externi
-------------

* Conventio de Statu Exsulum(Anglice)
* Conventio de Statu Exsulum(Francogallice)

Notae
-----

1. ↑  Protocollum Anno 1967 ad Conventionem de Statu Exsulum
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Socii Conventionis de abolitione laboris coacticii
**Conventio de abolitione laboris coacticii** (no. 105) est una ex octo maximis conventionibus Societatis Internationalis Laboris, decreta anno 1957, quae omnes formas laboris coacticii prohibet ad fortificationem Conventionis de labore coacticio (no. 29) anno 1930 decreta.

Hae Conventio omnes labors obligatos prohibet ad Articulo I sicut:

* a) Ut mensura tyrannica politica vel docenda, velut punitio contra opinionem politicam vel oppositionem phlisophicam tenendum publicandumve contra systema politica vel oeconomica.
* b) Ut mensura utenda laboratorium ad devolutionem oeconomiae
* c) Ut mensura disciplinae de labore.
* d) Ut punitio contra usum operistitii
* e) Ut mensura discriminationis, ethnous, socialis, nationalis vel religiosae.

Hodie anno 2023, 178 civitates hanc Conventionem ratam habent, sed inter eas Malaesia et Singapura desiti sunt.

Nexus interni
-------------

* Labor coacticius
* Operistitium
* Ordo internationalis a laboribus

Nexus externi
-------------

* Conventio de abrogatione laboris coacticii
Ecclesia Iacobinorum a flumine Garumna visa
Mausoleum S. Thomae Aquinatis saeculo XVII exstructum, saeculo XVIII exeunte deletum
**Conventus Iacobinorum** est domus Fratrum Praedicatorum Tolosae institutus.

Conventus Sancti Romani
-----------------------

Dominicani in hac urbe iam Domus Petri Seilae (qui ipse Dominicanus factus est) a die 25 Aprilis 1215 possidebant. Mense Iulio 1216 dono eis dederunt Fulco episcopus capitulumque ecclesiae Cathedralis Sancti Saturnini sacellam Sancti Romani. Ibi primum conventum suum condiderunt scholamque theologicam, Universitatis praedecessorem, instituerunt et usque in annum 1229 tenuerunt. Abbas primus et solus huius conventús fuit Matthaeus de Francia, Dominici iam ab anno fere 1210 sectator. Aedificia huius conventús olim ad *Rue Saint-Rome* no. 24, 26 et 28 steterunt.

Conventus Sancti Iacobi, mox Sancti Thomae Aquinatis
----------------------------------------------------

Dominicani conventum novum in horto Garrigorum die 22 Decembris 1230 aedificare coeperunt. Ecclesia die 2 Februarii 1292 sacrata est, campanile anno 1298, eodem fere tempore conventus cum claustris. In hac ecclesia papa Urbanus V anno 1369 reliqua deponere iussit sancti Thomae Aquinatis, cui ecclesia rursus aucta die 22 Octobris 1385 sacrata est.

Conventus Iacobinorum fuit sedes Universitatis Tolosanae ab inceptu usque ad annum 1793.

Bibliographia
-------------

* Ioannes Iacobus Percin, *Monumenta conventus Tolosani ordinis FF. Praedicatorum primi*. Tolosae, 1693 (Textus apud *Google Books*)
* Maurice Prin, "Les Jacobins" in *Congrès archéologique de France. 154e session. Monuments en Toulousain et Comminges. 1996* (Lutetiae: Société Française d'Archéologie, 2002) pp. 177-187

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
* Conventus S. Romani apud situm Dominicanorum Tolosanorum
* Conventus Iacobinorum apud situm Dominicanorum Tolosanorum
* Imagines claustri Iacobinorum
* Imagines apud wiki urbis Tolosae
Wikidata Canthoum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Vietnamia  
*Locus*: 10°2′0″N 105°47′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 237 300  
*Zona horaria*: Indochina Time  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Cần Thơ
**Gestio**

*Procuratio superior*: Vietnamia  

**Geographia**

*Superficies*: 1 401.6 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: An Giang, Hậu Giang, Đồng Tháp  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Caposvarinum  

**Tabula aut despectus**

Canthoum: situsCanthoum: situs
Canthoum urbs
**Canthoum** (Vietnamice *Cần Thơ*) est urbs quarta a maxima Vietnamiae, et maxima urbs deltae fluminis Mecon. Censu anno 2014 habito, 1 237 300 incolas habet. Nota est propter mercatum fluitantem, officinas chartarum oryzae, ac fossas venustas.

Notae
-----

1. ↑  Petrus Lucusaltianus Latinophilus, Vocabularium Latinitats huius aetatis, pars geographica, pag. 43.

Pinacotheca
-----------

* Mercatus fluitansMercatus fluitans
* Museum militareMuseum militare
* Museum CanthoenseMuseum Canthoense

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 10°2′0″N 105°47′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

Asiae urbes milies milium incolarum (urbibus Indicis et Sinicis exceptis)

Adana • Ahvaz • Almata • Ancyra • Attalea • Bacua • Bagdatum • Bancocum • Bandung • Basra • Bekasi • Berytus • Busan • Cabura • Caesarea in Cappadocia • Caloocan • Canthoum • Celiabinsca • Chittagong • Crasnoiarium • Cuala Lumpuria • Dacca • Daegu • Daejeon • Damascus • Urbs Davaensis • Depok • Dubai • Emesa • Erivanum • Faisalabad • Fukuoka • Gaziantep • Gedda • Comum • Goyang • Gujranwala • Haiphongum • Halapia • Hanoi • Hirosima • Hochiminhopolis • Hyderabad • Iconium • Incheon • Isfahanum • Jakarta • Johor Bahru • Karachium • Karadsch • Kawasaki • Khulna • Klang • Kōbe • Kuangiu • Kyotum • Lahorium • Makassar • Mandalay • Manila • Mexatum • Mecca • Medan • Medina • Mausilium • Multanum • Nagoya • Novosibirscum • Omium • Osaka • Palembang • Peshawar • Philadelphia • Phnom Penh • Prusa • Pyeongyang • Urbs Quezon • Rangunum • Rawalpindi • Riadum • Saitama • Ṣanʾāʿ • Sapporum • Sirasium • Semarang • Sendai • Seongnam • Seulum • Singapura • Smyrna • Sulaimaniyya • Surabaya • Suwon • Tangerang • Tangerang Selatan • Taskentum • Tauris • Teheranum • Tiphlis • Tokium • Ulanbatoria • Ulsan • Yokohama

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Asiae capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Australis maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Indiae maximae • Urbes Oceaniae maximae • Urbes Sericae maximae
Wikidata Maria Franciscus Sadi Carnot
Res apud Vicidata repertae:Maria Franciscus Sadi Carnot: imagoMaria Franciscus Sadi Carnot: imago
*Nativitas*: 11 Augusti 1837; Augustoritum  
*Obitus*: 25 Iunii 1894; Lugdunum  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Marie François Sadi Carnot
**Officium**

*Officium*: President of the French Republic, member of the French National Assembly, French co-prince of Andorra, Prefect of Seine-Maritime  
*Munus*: politicus, civil engineer, ingeniarius, Officialis  

**Consociatio**

*Factio*: Republican Left  

**Familia**

*Genitores*: Hippolyte Carnot;   
*Coniunx*: Cécile Carnot  
*Proles*: Lazare-Hippolyte-Sadi Carnot, Ernest Carnot, François Carnot  

**Memoria**

*Laurae*: Crux magna Legionis Honoris, Ordo Sancti Andreae, Grand Master of the Legion of Honour, Royal Order of Cambodia, Order of the Dragon of Annam, Knight Grand Cross in the Order of the Netherlands Lion, Knight of the Order of the Elephant  
*Sepultura*: Pantheon Parisiense  

**Maria Franciscus Sadi Carnot** saepe brevius **Sadi Carnot** appellatus, praenominibus vulgaribus *Marie François Sadi Carnot* (Augustoriti natus die 11 Augusti 1837; Lugduni die 24 Iunii 1894 mortuus), fuit vir publicus Francicus. Lazari Carnot nepos, Lutetiae eruditus, alumnus fuit lycei Condorcet, Scholae Polytechnicae et Scholae Pontium Viarumque. Praeses Rei Publicae Francicae meruit a die 3 Decembris 1887 usque ad mortem. Ab anarchista Italico Sante Caserio necatus est.

Bibliographia
-------------

* Patrick Harismendy, *Sadi Carnot : l'ingénieur de la République*. Lutetiae: Perrin, 1995

Nexus externi
-------------

Sadi Carnot a Theobaldo Chartran pictus

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mariam Franciscum Sadi Carnot** spectant (Marie François Sadi Carnot, Sadi Carnot (statesman)). |

Principes Franciae 1799–1946

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Napoleo Bonaparte primus consul 1799, imperator 1804 • Ludovicus XVIII rex 1814 • Carolus X 1824 • Ludovicus Philippus 1830 • Ludovicus Napoleo Bonaparte praeses 1848, imperator 1851 • Adolphus Thiers praeses 1871 • Patricius de Mac-Mahon 1873 • Iulius Grévy 1879 • Maria Franciscus Sadi Carnot 1887 • Ioannes Casimir-Perier 1894 • Felix Faure 1895 • Aemilius Loubet 1899 • Armandus Fallières 1906 • Raimundus Poincaré 1913 • Paulus Deschanel 1920 • Alexander Millerand 1920 • Gasto Doumergue 1924 • Paulus Doumer 1931 • Albertus Lebrun 1932 • Philippus Pétain princeps civitatis Francicae 1940–1944 • Carolus de Gaulle praeses Franciae liberae 1940, praeses regiminis provisorii 1944 • Felix Gouin 1946 • Georgius Bidault 1946
*Opus geopoliticum • Porta Franciae • Index praesidum rei publicae Francicae**Capsae cognatae:* Reges Francorum • Praesides Franciae 1947– • Primi ministri Franciae |
|  |
Despectus in Museum Aegyptium.
Despectus in museum e globo aerostatico, 1904.
**Museum Aegyptium** (Arabice المتحف المصري *El Mathaf El Masri*), plenius **Museum Antiquitatum Aegyptiarum,** vulgo **Museum Cairense,** Cairi in urbe Aegypti situm, est museum et locus magnae antiquitatum Aegypti antiquae collectionis, cui sunt 120,000 rerum, quarum exempla praeclara exhibentur, reliquiis in cellariis conservatis. Aedificium est unum e maximis museis in regione sitis. Hora 9:00 a.m. quotidie publicatur.

Monumentum Aegyptologis insignissimis dicatum
---------------------------------------------

In horto pro aedificio musei stat monumentum Aegyptologorum maximi momenti, quod Augustum Mariette, Maximi Antiquitatum Concilii conditorem, honorat, a viginti tribus imaginibus Aegyptologorum insignissimorum circumdatum, inter quos Franciscus Chabas, Ioannes Dümichen, Conradus Leemans, Carolus Wycliffe Goodwin, Emmanuel de Rougé, Samuel Birch, Eduardus Hincks, Ludovicus Vassalli, Aemilius Brugsch, Carolus Ricardus Lepsius, Theodulus Devéria, Vladimir Golenishchev, Hippolytus Rosellini, Labib Habachi, Sami Gabra, Selim Hassan, Ahmed Kamal, Zakaria Goneim, Ioannes Franciscus Champollion, Amadeus Peyron, Gulielmus Pleyte, Gaston Maspero, Petrus le Page Renouf.

Pinacotheca
-----------

Inter latissime notas res in museo exhibitas sunt:

* Persona Tutankhamun, ex undecim chiliogrammatis auri solidi facta
* Persona funerea Amenemope pharaonis domus vicensimae primae
* Persona mumiae Psusennis I
* Figurina Cheopis
* Statua Chephrenis
* Statua Mycerini
* Imago Akhenaten
* Statua Thutmosis III
* Tabula cosmetica Narmerana
* Stela Merneptah
* Persona mumiae Wendjebauendjed

Vide etiam
----------

* Stela Amenephthis

Nexus interni
-------------

* Magnum Museum Aegyptium
* Museum Copticum
* Museum Nationale Civilizationis Aegyptiae
* Museum Aegyptium Berolinense

Notae
-----

1. ↑  "Dans la cour du musée du Caire, le monument de Mariette. .. et les bustes qui l'entourent."

Bibliographia
-------------

* Brier, Bob. 1999. *The Murder of Tutankhamen: A True Story.* ISBN 0425166899.
* El-Shahawy, Abeer, et Farid S. Atiya. 2005. *The Egyptian Museum in Cairo.* Cairi: The Egyptian Museum in Cairo
* Montet, Pierre. 1968. *Lives of the Pharaohs.* World Publishing Company.
* Tiradritti, Francesco, ed. 1999. *Egyptian Treasures from the Egyptian Museum in Cairo.* Photographia Araldo De Luca. Novi Eboraci: Abrams. ISBN 0810932768.
* Wafaa El-Saddik. 2005. The Egyptian Museum. *Museum International* 57(1–2).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Museum Aegyptium** spectant. |

* Situs proprius.
* Situs proprius.
* Photographicum artis architecturaeque archivum.
* Museum Cairense.
* Pinacotheca rerum in Museo Aegyptio.
* *Ancient Egypt Art, Culture and History*
Exemplar Ratis Muiscanae (1200–1500) initiationem novi Zipae depingit, hominis qui thesauros Guatavitae deae in medio lacu sacro offerebat. Haec traditio origo fabulae Chrysopolis (Hispanice *El Dorado*) facta est. Museum Auri Bogotae Columbiae.
**Museum Archaeologicum Pascense** est museum Pascae Columbiae situm, quod magnum conservat corpus rerum et reliquiarum humanarum praecolumbianarum, inter quas insigniter mumiae Chibchanae. Museum exemplar ratis Muiscanae exhibet, clarae navis aureae prope oppidum inventae, quae ritus El Dorado ('Aureatum') depingit. Museum continet museum historiae naturalis animalium refertorum ac magnum insectarium. Totum propositum conditum est ab Iacobo Hincapié Santamaría, presbytero Catholico.

Nexus interni
-------------

* Archaeologia
* Aurum
* Historia Americarum

Nexus externi
-------------

* Photographemata artis praecolumbianae Pascae inventae, rupestreweb.tripod.com
* Situs municipalitati Pascae proprius, www.cundinamarca.gov.co
* Situs museo proprius, www.colarte.arts.co
* Ratis aurea praecolumbiana, www.banrep.gov.co (Museum Auri Bogotae Colombiae)
*Cantao ocellatus*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hemiptera   
Subordo : Heteroptera   
Infraordo : Pentatomomorpha   
Superfamilia : Pentatomoidea   
Familia : Scutelleridae   
Subfamilia : Scutellerinae   
Tribus : Scutellerini   
Genus : ***Cantao***   
Amyot & Serville, 1843  
   
Subdivisiones: Species*Vide commentarium.*

***Cantao*** est genus superfamiliae Pentatomoideorum familiae Scutelleridarum.

Descriptio
----------

Corpus elongatum ovale; caput elongatum, marginibus lateralibus paene rectis et carinatis; pronotum angulis posterolateralibus in basi scutelli productum; scutellum in basi binis profundis foveis; peritreme magnum, plurimum metapleuritis occupans, evaporatorio imminuto.

Distributio
-----------

*Cantao* distribuitur in Indomalaesia, Wallacea, Nova Guinea, Australia.

Species
-------

* *Cantao ocellatus* (Thunberg, 1784)
* *Cantao variabilis* (Montrouzier, 1855)
* *Cantao purpuratus* (Westwood, 1837)
* *Cantao parentum* (White, 1839)
* *Cantao africanus* Horváth, 1892
* †?*Cantao yamanai* Fujiyama, 1967 (fossile)

Notae
-----

1. ↑  F. J. D. McDonald, F. J. D. "A revision of *Cantao* Amyot and Serville (Hemiptera: Scutelleridae," *Oriental Insects* 22 (1988): 287–299.
2. ↑  Tsai, Rédei, Yeh, et Yang 1991: 309.

Bibliographia
-------------

* Tsai, Jing-Fu, Dávid Rédei, Geng-Fang Yeh, et Man-Miao Yang. 1991. *Jewel bugs of Taiwan (Heteroptera: Scutelleridae).* National Chung Hsing University. ISBN 978986028723.3
Maria Gabriela Sagheddu, beata
**Maria Gabriela Sagheddu** O.C.S.O. (nata *Gabriella Sagheddu* die 17 Martii 1914 Drugali, mortua die 23 Aprilis 1939 Cryptaferratae) monialis quaedam Italica cisterciensis strictioris observantiae fuit; ecclesia Catholica eam habet beatam.

Vita
----

Puella, quae e familia pastorum ovium oriunda erat, acricula atque tumida fuisse fertur. Aetate duodeviginti annorum autem mens eius mutata est et triennio post ista mulier consilium cepit de vita Deo consecranda. Confessionarius eius autem vitam cisterciensem proposuit. Quando Maria Pia Gullini, quae monasterio tunc praeerat, moniales admonuit, ut de unitate Christianorum restituenda preces funderent, Sagheddu valde inflammata est. Inde vitam suam isti fini laudando dedicare in animo habuit. In recitatione vesperarum communi soror phthisi laborans naturae concessit. Eius memoria autem cito in circumiacentibus regionibus vulgata homines incitavit, qui anno 1957 in sepulcro corpus intactum invenerunt. Superiores id in monasterium Virtuchianense transferri iusserunt.

Servus servorum Dei, papa Ioannes Paulus II die 25 Ianuarii 1983 eam sollemniter inter beatas posuit. In encyclica sua oecumenica praetitulata *Ut unum sint* de desiderio Mariae Gabrielae, quod ad unitatem christifidelium efficiendam attinet, ita fatus est: 

*Soror Maria Gabriela, vocatione sua illecta ut segregata esset a mundo, vitam consumpsit in meditatione et in deprecatione, nisis tamquam centro capite 17 Evangelii sancti Ioannis, eamque pro Christianorum unitate devovit. Ecce: haec est cuiusvis deprecationis summa: devotio plena, et sine exceptione, propriae vitae Patri per Filium in Spiritu Sancto. Exemplum sororis Mariae Gabrielae nos docet efficitque ut intellegamus non unica esse tempora, condiciones vel loca precandi pro unitate. Christi oratio ad Patrem omnibus, semper et ubique exemplar restat.*
Festum eius constitutum est die 22 Aprilis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mariam Gabrielam Sagheddu** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* documenta ad beatificationem spectantia
* memoria quam faciunt Viturchiani

Notae
-----

1. ↑  encyclica in paginis Vaticanis exhibita
Gargantua in editione saeculi XIX operis Rabelaesi a Gustavo Doré pictus
***Gargantua*** (titulo completo *La Vie très horrificque du grand Gargantua*) est liber satyricus a Francisco Rabelaeso anno 1534 exeunte Lugduni sub nomine anagrammatico Alcofrybas Nasier edito. Nonnulli libri vulgares saeculo XVI editi historias gigantis et ganeonis Gargantuae narrant; exempli gratia anno 1532 liber auctoris anonymi sub titulo *Les grandes et inestimables chronicques du grant & enorme geant Gargantua*. Tali libro lecto Rabelaesus sequelam satyricam de filio Gargantuae, nomine Pantagruel, scripserat et anno 1532 sub titulo *Pantagruel* ediderat. Post duos annos historiam ipsius Gargantuae retractavit. Hoc libro describitur abbatia utopica Thelema (cc. 52-58). Opus mox continuaverit: *Le tiers livre* ("Liber tertius", 1546); *Le quart livre* ("Liber quartus", 1548); *Le cinquiesme livre* ("Liber quintus", post auctoris mortem annis 1562-1564 editus).

Nexus interni
-------------

* Affentheurlich naupengeheurliche Geschichtklitterung
* Thelema (Crowley)

Bibliographia
-------------

* Charles Lenormant, *Rabelais et l'architecture de la Renaissance: restitution de l'abbaye de Thélème*. Lutetiae: Crozet, 1840 Textus apud Gallica
* W. F. Smith, *Rabelais in his Writings* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1918) pp. 41-51 et passim Textus apud *Internet Archive*

Nexus externi
-------------

* Textus editionis 1534 apud Gallica
* Textus Francogallicus apud Wikisource
* Textus versionis Anglicae a Thoma Urquhart anno 1653 editae
* Textus versionis Theodiscae auctissimae a Iohanne Fischart anno 1575 editae
* Textus versionis Theodiscae accuratioris a Gottlob Regis saeculo XIX editae
Flores, folia carentia. Duae gemmae incauli emergunt. Chiba Iaponiae, Augusto 2008.

---

**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Ordo : Asparagales   
Familia : Amaryllidaceae   
Subfamilia : Amaryllidoideae   
Genus : *Lycoris*   
Species : *L. squamigera*   
*Lycoris squamigera*   

***Lycoris squamigera*** est planta in subfamilia Amaryllidoidearum familiae Amaryllidacearum. Planta putatur orta esse in Iaponia vel Sinis, fortasse hybrida *Lycoridis stramineae* et *Lycoridis incarnatae.*

Descriptio
----------

Planta est herbacea, foliis basalibus, simplicibus, quae absunt cum flores ex corona emergant. Folia vere germinant et crescunt, tum Iunio deficiunt. Deinde Iulio exeunte vel Augusto ineunte apparent flores albi vel rosei et fragrantes. Quia tantum post quattuor vel quinque dies omnino floret, nomina communia sunt *lilium mirum,* *lilium magicum,* *lilium resurrectionis.* Flores ob folia absentia aliquando appellantur *dominae nudae.* Planta Iaponice appellatur 狐のかみそり *kitsune no kamisori* 'novacula vulpis'.

In arte
-------

*Lycoris aquamigera* vehementius dicitur in *Bride of the Water God* ('Nupta Dei Aquatilis'), *manhwa* Coreana a Yun Mi-kyung divulgata, ubi personam Nakbin repraesentat; persona autem Yeowa a *Lycoride radiata* repraesentatur, quae similis videtur, sed venenosa est.

Notae
-----

1. ↑  Stevens, P. F. (2001+), *Angiosperm Phylogeny Website: Asparagales: Amaryllidoideae* .
2. ↑  *Lycoris squamigera,* in situ Floridata

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Lycoridem squamigeram*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Flora of China • USDA Plants Database |
Wikidata Win Myint
Res apud Vicidata repertae:Win Myint: imagoWin Myint: imago
*Nativitas*: 8 Novembris 1951; Danubyu  
*Patria*: Birmania  

**Officium**

*Officium*: Member of the House of Representatives of Burma, President of Myanmar, Speaker of the House of Representatives of Myanmar, President of Myanmar  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: National League for Democracy  

**Familia**

*Coniunx*: Cho Cho  

**Win Myint** vel litteris Birmanicis ဝင်းမြင့် (prope oppidum Danubyu die 8 Novembris 1951 natus) est politicus Birmaniae. Alumnus est universitatis artium scientiarumque Rangunensis ubi geologiae studuit. Causidicus curiae supremae et advocatus curiae superioris annis 1980 operam dedit.

Propter novas res Birmanenses(en) fautas in carcerem anno 1988 missus, post duos annos liberatus, comitiis statim victor, legatus est parlamento Birmanensi quod, regimine militari interdicente, non convenit. Anno 2012 iterum electus, ab anno 2015 usque in 2018 orator camerae repraesentantium acclamatus est. Die 28 Martii 2018 praeses patriae a legatis electus est, statimque liberationem incarceratorum fere 8 500 decrevit. E quo officio a consilio militum, duce Min Aung Hlaing, die 1 Februarii 2021 deiectus est. Eodem die a militibus comprehensus una cum Aung San Suu Kyi in carcerem missus est, ubi hodie usque manet. Praeses vicarius Myint Swe, olim militaris, praeses ad interim fungitur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani |

* "Myanmar coup: Aung San Suu Kyi detained as military seizes control" (1 Februarii 2021) apud *BBC News*
* "Myanmar's President Grants Amnesty to 8,500 Prisoners" (17 Aprilis 2018) apud *VoA*
* "Ex-Myanmar president says army tried to force him to cede power hours before coup" (12 Octobris 2021) apud *Reuters*

Praesides Birmaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sao Shwe Thaik 1948 • Ba U 1952 • Win Maung 1957 • Ne Win miles 1962 • San Yu miles 1981 • Sein Lwin miles 1988 • Maung Maung 1988 • Saw Maung miles 1988 • Than Shwe miles 1992 • Thein Sein miles 2011 • Htin Kyaw 2016 • Win Myint 2018 • Myint Swe 2021
စဝ်ရွှေသိုက် • ဘဦး • ဝင်းမောင် • နေဝင်း • စန်းယု • စိန်လွင် • မောင်မောင် • စောမောင် • သန်းရွှေ • သိန်းစိန် • ထင်ကျေ • ဝင်းမြင့် • မြင့်ဆွေ
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Birmaniae |
|  |
**Ludovicus Maria Grignion** (Francogallice: *Louis-Marie Grignion*), dictus **Pater de Montfort** (1673–1716), Romanae Catholicae Ecclesiae sanctus est confessor.

Vita
----

Ludovicus Grignion in agro Britanniae Minoris, in vico Montfort-la-Cane nuncupato (qui hodie Montfort-super-Meu, in Illae et Vicinoniae dioecese nuncupatur, apud Condate Redonum), die 3 Februarii 1673 natus est. Pater illi Ioannes Baptista Grignion, causidicus in tribunal Montfortiense, fuit, mater Ioanna Robert. Ludovicus Maria eorum secundus natus fuit, sed maior frater cum menses quattuor natus esset obiit. Baptizatus insequenti die Ludovicus nomine, secundum nomen illi accepto Confirmationis sacramento impositus est.

Societatis Iesu primo discipulus in Condate Redonum, consilium cepit Lutetiam Parisiorum iter facere, ut se ad sacerdotium pararet. Sacerdotali deinde ordinatione anno 1700 accepta, ad praedicationem, cum missis in Franciae agris occidentalibus propagandae Christianae doctrinae causa legationibus, se dedidit. In Portu Namnetum (Francogallice: *Nantes*) et Pictaviae (*Poitiers*) Evangelium nuntiavit; in qua urbe valetudinarium denuo ordinavit, cuius capellanus designatus est.

Ludovicus Maria, cum a gente divite ortus esset, paupertatis tamen votum fecit, nec ullam rem deinde nisi pauperes homines curavit.

Sanctimonialium mulierum congregationem cum Maria Luisa Trichet anno 1703 condidit.

Bibliographia
-------------

* St. Louis-Marie Grignion de Montfort in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
**Paeninsula Gydaënsis'** (Russice *Гыданский п-ов*) est paeninsula Siberiae inter sinum Obiensem (cum Tasensi) et sinum Ieniseensem maris Karensis sita. Sinus Gydaënsis paeninsulae partem septentrionalem in duas paeninsulas minores, Iavai et paeninsulam Mammuthi, dividit. Nomen habet a Gyda flumine in sinum Gydaensem influentis. Pars paeninsulae Gydaensis occidentalis in districtu autonomo Iamalo-Nenetico et pars orientalis in territorio Crasnoiarensi sita est. 

Tundra paludinosa lacubus abundans paeninsulam occupat, sub quam congelatio aeterna iacet; gasium naturale inventum est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Гыданский п-ов*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 70°0′0″N 79°0′0″E, 70°50′0″N 79°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Paderbronna
Res apud Vicidata repertae:Paderbronna: insignePaderbronna: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°43′0″N 8°46′0″E  
*Numerus incolarum*: 157 092  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Paderborn
**Gestio**

*Praefectus*: Michael Dreier  
*Procuratio superior*: Paderborn  

**Geographia**

*Superficies*: 179.59 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hövelhof, Bad Lippspringe, Altenbeken, Lichtenau, Borchen, Salzkotten, Delbrück  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Cenomanum, Boltonium, Belleville, Pompaelo, Premislia, Debrecinum, Qingdao, Provincia Mantuana, Nahariya  

**Tabula aut despectus**

Paderbronna: situsPaderbronna: situs
Gymnasium Theodorianum
**Paderbronna** in Westphalia est urbs in Germania in provincia Rhenania Septentrionalis-Vestfalia in Sub-Provincia Detmolda et caput Archidioecesis Paderbornensis Catholicae Romanae. Sita est ad flumen Pader. Proximae magnae urbes sunt Varburgum (Vestphalorum) et Monasterium (Germania) et Tremonia et Bilivelda.

Historia
--------

Anno 777 Paderbronna nomine *patris brunna* primo in actis nominata est. Anno 799 Dioecesis Paderbornensis a Leone III papa et Carolus Magnus rege Francorum condita est. Anno 1929 Archidioecesis sublata est. Anno 1972 universitas Paderbornensis olim Alma Theodoriana Paderbornensis Adacemia de novo condita est.

Cives clari
-----------

### Nati

* Sophia Schröder, histrio
* Iulius de Ficker (1826 - 1902), historicus

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Paderbronnam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°43′0″N 8°46′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • "05774032" apud *Statistik-Portal* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Notae et verba ariae
***Lascia ch'io pianga*** est aria ad supranistriam a Georgio Friderico Handelio composita. Originem ducit a saltatione sarabanda anno 1705 in melodrama *Almiram* inserta.[1] Sed Handelius arià primum usus est anno 1707 in oratorio *Il trionfo del Tempo e del Disinganno* ('triumphus temporis et errore reditus'), quamquam illo tempore alia verba habebat:

|  |  |
| --- | --- |
| Lascia la spina, cogli la rosa;
tu vai cercando il tuo dolor.
Canuta brina per mano ascosa,
giungerà quando nol crede il cuor. | Omitte spinam, cape rosam 
proficiscere tuum quaesiturus dolorem. 
Cana pruina manu celata adlata
veniet, cum nil opinatur cor. |

Quattuor annis post, anno 1711, Handelius illa melodia usus est in *Rinaldo* melodramate, quod ad scaenam Londiniensem creavit. Quae aria novis verbis, *Lascia ch'io pianga*, est petitio libertatis quam Almira serio animo Arganti raptori suo facit: 

|  |  |
| --- | --- |
| Lascia ch'io pianga
mia cruda sorte,
e che sospiri
la libertà.

Il duolo infranga
queste ritorte,
de' miei martiri
sol per pietà. | Sine lugeam
meam sortem crudam
ac gemam 
libertatem.

Infringat dolor
haec vincula
tormentorum meorum
sola miseratione. |

Notae
-----

1. ↑  Dean & Knapp 1987: 176-178.

Bibliographia
-------------

* Dean, Winton & Knapp, J. Merrill (1987) *Handel's Operas: 1704-1726.* Oxford University Press.
Wikidata Loudenvielle
Res apud Vicidata repertae:Loudenvielle: insigneLoudenvielle: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 42°47′46″N 0°24′40″E  
*Numerus incolarum*: 237  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: canton of Bordères-Louron, Pyrenaeus Superior, arrondissement of Bagnères-de-Bigorre  

**Geographia**

*Superficies*: 42.65 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Oô, Génos, Germ, Loudervielle, Armenteule  

**Tabula aut despectus**

Loudenvielle: situsLoudenvielle: situs
**Loudenvielle** (Occitanice  *Lodenvièla*) est commune Francicum 276 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Pyrenaei Superioris

Nexus externi
-------------

ecclesia paroecialis
Loudenvielle: despectus in lacum Génos-Loudenvielle

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Loudenvielle** spectant (Loudenvielle, Loudenvielle (commune déléguée)). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°47′46″N 0°24′40″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "65282" apud *INSEE* |

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°47′46″N 0°24′40″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "65282" apud *INSEE* |

* De hoc commune apud Cassini
* Loudenvielle apud Institutum Geographicum Nationale
* Forma Loudenvielle apud Mapquest
**Pinnes Illyricus** (Graece Πίννης) (circa 230-217 a.C.n.) filius regis Illyriae Agronis et primae uxoris eius Triteutae fuit. Mortuo Agrone Pinnes Illyricus rex factus est de iure sed secunda uxor regis, Teuta, regina de facto erat.

Biographia
----------

Simulacrum fictivum reginae Teutae Pinnisque in urbe Tyranae erectum.
230 a.C.n. Pinnes puer erat et regina Teuta pro eo de facto regnavit. Illo tempore regio Ardiaeorum pauper erat, igitur Illyri piraticam faciebant. Regina regente Teuta, anno 229 a.C.n. primum bellum Illyricum inter Romanos et Ardiaeos dirupit quia Teuta legatos Romanos necaverat. Anno 227 a.C.n. Romani, Gnaeo Fulvio Centumalo et Lucio Postumio Albino duce, bellum vicerunt et Teuta superata est. In pacis condicionibus abdicatio Teutae inclusa est et Pinnes rex factus est. Sed ex improviso Demetrius Pharius, dux Illyricus Phariae, rex regni Ardiaeorum se denuntiavit et Triteutam mater Pinnis uxorem duxit. Demetrius pacis conditiones ignoravit et foedus cum Macedonibus, hostes Romae, fecit. Anno 219 a.C.n. Romani exercitum et classem, duce Lucio Aemilio Paullo, in Illyria miserunt atque secundum bellum Illyricum ortum est. Septem diebus Dyrrachium expugnatum est, insula Pharia capta est et deleta est atque Demetrius in Macedonia fugit, ubi Philippus V regnabat. Postremo Pinnes Illyricus rerum potitus est sed anno 217 a.C.n. mortuus est, quindecim annos natus.

Fontes antiqui
--------------

* Appianus, *Historia romana*, liber Macedonicus, 7,8.

* Cassius Dio, *Historia romana*, XXXIV, 46, 151.

Bibliographia
-------------

* Wilkes, J. J. The Illyrians, Wiley-Blackwell, 1992.

* Berranger, Danièle; Cabanes, Pierre; Berranger-Auserve, Danièle; Épire, Illyrie, Macédoine: Mélanges offerts au Professeur Pierre Cabanes. Presses Universitaire Blaise Pascal, 2007.

Nexus interni
-------------

* Bella Illyrica
Wikidata Serro
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°50′32″N 13°5′43″E  
*Numerus incolarum*: 3 048  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 15.39 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Pontia, Olibanum, Paleanum, Castrum Pilei, Roiatium  

**Tabula aut despectus**

Serro: situsSerro: situs
**Serro** (-onis, *m.*) (alia nomina: *Castrum Serronis*) (Italiane: *Serrone*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 150 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Serronenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Sedes Suburbicaria Praenestina,

Fractiones
----------

*La Forma, San Quirico*.

Municipia finitima
------------------

* Castrum Pileum (Italiane: *Piglio*),
* Olibanum (Italiane: *Olevano Romano*) (RM),
* Palianum,
* Pontia (Italiane: *Arcinazzo Romano*) (RM),
* Roiatium vel Roias (Italiane: *Roiate*) (RM).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Serronem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Serronis in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Serronis in Provincia Frusinati.

Notae
-----
Wikidata Alfredus Döblin
Res apud Vicidata repertae:Alfredus Döblin: imagoAlfredus Döblin: imagoAlfredus Döblin: subscriptioAlfredus Döblin: subscriptio
*Nativitas*: 10 Augusti 1878; Stettinum  
*Obitus*: 26 Iunii 1957, 24 Iunii 1957; Emmendingen  
*Patria*: Germania, Francia  

**Officium**

*Munus*: scriptor, scriptor scaenicus, mythistoricus, essayist, physician writer, diurnarius, neurologus, scriptor de rebus futuris, poëta  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Erna Döblin  
*Proles*: Peter Döblin, Klaus Döblin, Stefan Döblin, Wolfgang Doeblin  

**Memoria**

*Laurae*: Literature Award of the Bavarian Academy of the Fine Arts  
*Sepultura*: Vosegus  

**Alfredus Bruno Döblin** fuit medicus et scriptor mythistoriarum commentariorumque Germanicus, qui mythistoria *Berlin Alexanderplatz* (1929) innotuit. Scriptor fecundus, cuius opera in plus quam dimidium saeculi et varios motus modosque litterarum extenditur, est unus ex hominibus maximi momenti in Theodisco litterarum modernismo.

Alma mater eius Universitas Humboldtiana Berolinensis deinde Universitas studiorum Friburgensis Brisgaudiae ubi doctorem psychiatriae accquisit. Anno 1910 periodicum expressionismi *Strum* participavit. Iudaeus saecularis fuit, sed anno 1941 (65 annos natus) ad fidem Catholicam se convertit, quia "inopia iustitiae huius mundi ostendit eum non solum mundum esse" (Theodisce "Der Mangel an Gerechtigkeit in dieser Welt beweist, dies ist nicht die einzige Welt"), ut ipse dixit.

Notae
-----

1. ↑  Davies 2009: 1.
2. ↑  Sander 2001: 9.

Bibliographia
-------------

* Bernhardt, Oliver. 2007. *Alfred Döblin.* Monaci: Deutscher Taschenbuchverlag. ISBN 978-3-423-31086-4.
* Bernhardt, Oliver. 2007. *Alfred Döblin und Thomas Mann: Eine wechselvolle literarische Beziehung.* Herbipoli: Königshausen & Neumann. ISBN 978-3-8260-3669-9.
* Davies, Steffan. et Ernest Schonfield, eds. 2009. *Alfred Döblin: Paradigms of Modernism.* Berolini et Novi Eboraci: Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-021769-8.
* Sander, Gabriele. 2001. *Alfred Döblin.* Stutgardiae: Reclam. ISBN 3-15-017632-8.
* Sander, Gabriele. 2006. *Berge Meere und Giganten.* Monaci: Deutscher Taschenbuch Verlag.

Nexus externi
-------------

* Societas internationalis Alfredo Döblin dicata '
* Biographia apud Lemo Museum Historicum Germanicum
* Biographia apud lehrer.uni-karlsruhe.de
Wikidata Gim Jaeryong
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1939; Chagang Province  
*Patria*: Respublica Popularis Democratica Coreana  

**Officium**

*Officium*: Premier of North Korea, Vice Chairman of the Workers' Party of Korea, member of State Affairs Commission, member of the Politburo of the Workers' Party of Korea  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Operariorum Coreae  

**Gim Jaeryong** vel *Kim Jae-ryong*, litteris Coreanis 김재룡 est politicus Coreae Septentrionalis. Rector officinarum operam dedit. Secretarius fuit ab anno circiter 2007 consilii provincialis factionis operariorum in provincia Pyeong-an septentrionali, atque a mense Martio 2015 secretarius principalis in provincia Chagang. Legatus ad parlamentum a die 10 Martii 2019, primus minister a die 11 Aprilis eiusdem anni meret, antecessore Bak Bongju. Membrum statim fit consilii politici factionis operariorum et commissionis militaris supremae.

Bibliographia
-------------

* "N. Korea's new premier inspects cement, tractor plants" in *Korea Herald* (29 Aprilis 2019)

Nexus externi
-------------

* "Kim Jae Ryong" (28 Februarii 2018) apud *North Korea Leadership Watch*
* "North Korea, Kim Jong Un ... Prime Minister Park Bong Ju → Kim Jae Ryong exchange" (12 Aprilis 2019) apud *Teller Report*

Primi ministri Coreae Septentrionalis

|  |  |
| --- | --- |
|  | { |
| Gim Ilseong 1946 • Gim Il 1972 • Bak Seongcheol 1976 • Ri Jong-ok 1977 • Gang Seongsan 1984 • I Geunmo 1986 • Yeon Hyeongmuk 1988 • Gang Seongsan 1992 • Hong Seongnam 1997 • Bak Bongju 2003 • Gim Yeong-il 2007 • Choe Yeongrim 2010 • Bak Bongju 2013 • Gim Jaeryong 2019 • Gim Deok-hun 2020
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Coreae Septentrionalis • Ministri rerum externarum Coreae Septentrionalis |
|  |
*Procuratores collegii Sancti Lucae Harlemi* ab Ioannis de Bray (1675).
**Gilda** (Latinitate classica: *collegium*; Latina porcina: *corporatio*) est oeconomicae societatis genus, Europaeae originis, etiam in coloniis instituta, quae eiusdem muneris opifices glomeravit et quae in mediaevalibus urbibus apparuit et usque ad exeuns aevum modernum duravit, ubi abrogata est.

Cuius propositum inter munerum quaesitum et activorum operariorum numerum aequilibrium consequi erat, dum labore, oeconomico commodo et disciplinae systemate suis sociis spondebat. Asseveratum est gildam hodierni syndicatus praegressus esse.

Nexus interni
-------------

* Civitas Londinium
* Collegium mercatorium
* Gilde **(Germanica)**
* Societas hominum

Notae
-----

1. ↑  De Ioenne Debray, werelate.org.
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
3. ↑  De urbe Londiniensi, cityoflondon.gov.

Nexus externi
-------------

* Mediaevales gildae **(Anglice)**
* De Ricardo Whittington, bbc.co.uk.
Duo proteina familiae NF-κB procul ADN, transcriptionem eius fabricationis cytokinorum gubernans. Functionis coniunctio duorum proteinorum (dimerum) necesse est.
**NF-κB** (**N**uclearis **f**actor ex-**kappa**-catena-levi-intentoris cellularum **B** activatarum) est familia proteinorum adhuc membrorum quinque. Proteina familiae huius fere ubicumque cellularum animalium reperta sunt. Functio est gubernatio transcriptionis fabricationis cytokinorum et superstitis cellularum ut in (cancri et apoptosi). Circum proteina familiae NF-κB signum transductus descripta sunt (Significans iter NF-κB). Notabiliter in natura non haud parum inhibitorum inventi sunt. 

Proteina familiae nominantur sic:

* NF-κB1 sive p50 sive p105
* NF-κB2 sive p52 sive p100
* RelA sive p65
* RelB
* c-Rel

RelA, RelB, c-Rel *proteina Rel* sunt. Saepe dimer (duo coniunctim proteina) ex proteino non-Rel (NF-κB1, NF-κB2) cum proteino Rel formatur.

Nexus interni
-------------

* Apoptosis
* Inflammatio
* Osteoporosis
* Systema immunitatis

Notae
-----

1. ↑  Nam NH (2006). "Naturally occurring NF-kappaB inhibitors". *Mini Rev Med Chem* **6** (8): 945-51