recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Niigataënsis
Res apud Vicidata repertae:Niigataënsis: insigneNiigataënsis: insigneNiigataënsis: vexillumNiigataënsis: vexillum
praefectura  
*Civitas*: Iaponia  
*Locus*: 37°54′9″N 139°1′23″E  
https://www.pref.niigata.lg.jp/sec/kokusai/en-index.html, https://www.pref.niigata.lg.jp/sec/kokusai/chs-index.html, https://www.pref.niigata.lg.jp/sec/kokusai/cht-index.html, https://www.pref.niigata.lg.jp/sec/kokusai/kor-index.html, https://www.pref.niigata.lg.jp/sec/kokusai/rus-index.html, https://www.pref.niigata.lg.jp/sec/kokusai/mongolian-main.html, https://www.pref.niigata.lg.jp/sec/kokusai/vietnam-main.html Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Iaponia  
*Territoria finitima*: Toyama Prefecture, Naganum, Gunma Prefecture, Fukushima Prefecture, Yamagata Prefecture
**Forma**

*Area*: 12 582.47 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Niigata  
*Subdivisiones*: Niigata, Nagaoka, Sanjo, Kashiwazaki, Shibata, Ojiya, Kamo, Tokamachi, Mitsuke, Murakami, Tsubame, Itoigawa, Myoko, Gosen, Joetsu, Agano, Sado, Uonuma, Minamiuonuma, Tainai, Kitakanbara district, Nishikanbara district, Minamikanbara district, Higashikanbara district, Santō district, Minamiuonuma district, Nakauonuma district, Kariwa district, Iwafune district
**Gestio**

*Praefectus*: Hideyo Hanazumi  
*Consilium*: Niigata Prefectural Assembly  

**Vita**

*Incolae*: 2 192 319  
*Zona horaria*: UTC+09:00, Japan Standard Time  

**Commemoratio**

*Paean*: Niigata Kenminka  

**Niigataënsis**, Iaponice 新潟県 *Niigata*, est praefectura Iaponia maritima in insula Honshu spectans mare Iaponicum sita. Caput est urbs eiusdem nominis. Nomen *Niigata* ad pede litterarum significat 'novum stagnum'.

Notae
-----

1. ↑  Cf. "Dioecesis Niigataensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Sado (urbs)

Praefecturae Iaponiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aichiensis • Akitaënsis • Aomoriensis • Chibaënsis • Ehimensis • Esonia (*Hokkaidō*) • Fukuiensis • Fukuokaënsis • Fukushimaënsis • Gifuensis • Gunmaënsis • Hiroshimaënsis • Hyogoënsis • Ibarakiensis • Ishikawaënsis • Iwateensis • Kagaënsis • Kagoshimaënsis • Kanagawaënsis • Kochiensis • Kumamotoënsis • Kyotensis • Mieensis • Miyagiensis • Miyazakiensis • Naganoënsis • Nagasakiensis • Naraënsis • Niigataënsis • Oitaënsis • Okayamaënsis • Okinawaënsis • Osakensis • Sagaënsis • Saitamaënsis • Shigaënsis • Shimanensis • Shizuokaënsis • Tochigiensis • Tokushimaënsis • Tokium • Tottoriensis • Toyamaënsis • Wakayamaënsis • Yamagataënsis • Yamaguchiensis • Yamanashiensis
*Opus geopoliticum* |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Convivium (discretiva)

***Convivium*** est epistula a Hippolocho scripta saeculo III a.C.n. contubernioque suo Lynceo Samio missa, qui ambo erant discipuli Theophrasti. Ibi narrat Hippolochus de cena nuptiali Carani cuiusdam Macedonis a convivis viginti in Macedonia celebratis. Textus fere integer huius epistulae usque hodie exstat quia ab Athenaeo ad initium libri IV *Deipnosophistarum* (128a-130d) citatur. Is Caranus fuerit fortasse illius Carani, regi Alexandro socio, nepos; sed Phyllis Pray Bober "Caranum" re vera eundem ac Ptolemaeum Ceraunum fuisse adseverat, regem ab anno 281 a.C.n. usque ad 279 Macedoniae, qui anno 281 sororem suam Arsinoën in matrimonium duxit.

Bibliographia
-------------

* Andrew Dalby, "Hippolochus: The wedding feast of Caranus the Macedonian" in *Petits propos culinaires* no. 29 (1988) pp. 37-45; in *The wilder shores of gastronomy* edd. Alan Davidson, Helen Saberi (Berkeley Californiae: Ten Speed Press, 2002) pp. 288-297 reimpressum
* Phyllis Pray Bober, *Art, Culture, and Cuisine: ancient and medieval gastronomy*. Sicagi: University of Chicago Press, 1999. ISBN 9780226062532

Nexus externi
-------------

* Textus Graecus, versio Francogallica
* Versio Latina Dalechampii (1583)
Receptorium dopamini D2.
**Receptorium dopamini D2** cum scientiae abbreviatura **DR2** est proteinum et in cerebro receptorium principale industriarum substantiarum antipsychoticarum. In hominibus in chromosomate 11 (11q23.2) locati geni nomen est *DRD2*. Nonnullae mutationes adhuc notae sunt.

Natura physiologica
-------------------

Post receptorii dopamini D2 stimulationem intra cellulam synthesis cAMP inhibitur. Receptorium dopamini D2 duae formae exstat, altera enim longa, D2L, altera stricta, D2S. Ambae formae geno D2D legunter, sed forma D2L breviori undetriginta acidis aminicis ligamentuculum intracellulare tertium longiore est. Adhuc ligandi utraeque formae non sunt. 

### Receptorii dopamini D2 affinitates ligandorum

Exempli sunt: 

| Substantialigandus | Codex ATC | D2*K*i (nM) | D2L*K*i (nM) | D2S*K*i (nM) | Annotatio |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Haloperidolum | N05AD01 | 1.55 |  |  |  |
| Melperonum | N05AD03 | 194 |  |  |  |
| Norquetiapinum | N05AH04 | 196 |  |  | Norquetiapinum est metabolitus Quetiapini |
| Risperidonum | N05AX08 | 3.57 | 4.16 | 4.73 |  |
| Amitriptylinum | N06AA09 | 196–1,460 |  |  |  |
| Nortriptylinum | N06AA10 | 2,570 |  |  | Nortriptylinum est metabolitus Amitriptylini |

Notae
-----

1. ↑  Descriptio locus geni DRD2
2. ↑  Xu R, Hranilovic D, Fetsko LA, Bucan M, Wang Y (oct 2002). "Dopamine D2S and D2L receptors may differentially contribute to the actions of antipsychotic and psychotic agents in mice". *Mol Psychiatr* **7**: 1075-82
3. ↑  PDSP.

Nexus interni
-------------

* Antipsychoticum
* Morbus Parkinson
* Schizophrenia
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Anno 1804, primum alcaloidum morphinum ex papavere somnifero extractum est.
**Alcaloida** sunt composita chemica organica plerumque ex atomis nitrogenii basium constituta, quamquam aliquot alcaloidis etiam proprietates acidicae vel neutrales sunt. Praeterea, ut in compositis aliis organicis, carbonium, hydrogenium, etiam oxygenium sulphurque, rarius chlorum, bromium, phosphorus inveniuntur.

Multi organismi, ut metabolismo plantarum, fungorum, bacteriorum, animalium, alcaloida generant. Effectus eorum multipliciter sunt.

Notae
-----

1. ↑  *IUPAC goldbook*: de alcaloidis **(Anglice)**.

Bibliorgaphia
-------------

* Aniszewski, Tadeusz. 2007. *Alkaloids: secrets of life.* Amstelodami: Elsevier. ISBN 978-0-444-52736-3.
* Begley, Tadhg P. 2009. *Encyclopedia of Chemical Biology,* 1569–70. Novi Eboraci: Wiley. doi:10.1002/cbic.200900262. ISBN 978-0-471-75477-0.
* Brossi, Arnold. 1989. *The Alkaloids: Chemistry and Pharmacology.* Academic Press.

Nexus interni
-------------

* Robertus Robinson
Wikidata Udalricus Mendes
Res apud Vicidata repertae:Udalricus Mendes: imagoUdalricus Mendes: imago
*Nativitas*: 24 Ianuarii 1799; Urbs Sancti Ludovici  
*Obitus*: 17 Augusti 1864; Londinium  
*Patria*: Brasilia  

**Officium**

*Officium*: Brazilian federal deputy  
*Munus*: diurnarius, politicus, Interpres, poëta  

**Manuel Udalricus Mendes** (Lusitane *Manuel Odorico Mendes*), die 24 Ianuarii anno 1799 Urbe Sancti Ludovici in Maragnano natus et die 17 Augusti anno 1864 Londinii mortuus, fuit politicus et interpres Brasilianus.

Vita et opera
-------------

In Universitate Conimbrigensi educatus est. In Brasiliam revertit et independentia accepta multos annos ut diurnarius et orator politicis agebat. Anno 1847 Francogalliam migravit et studiis litterarum se dedit, Tunc *Aeneidem* Vergilii et Homeri poemata ambo versibus decasyllabis vertit, quae versio Lusitana plena prima fuit.

Nexus externi
-------------

* *Iliadis* versio ab Udalrico Mendes facta
* *Odysseae* versio ab Udalrico Mendes facta
Wikidata Udmurtia
Res apud Vicidata repertae:Udmurtia: insigneUdmurtia: insigneUdmurtia: vexillumUdmurtia: vexillum
autonomous republic, res publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°17′0″N 52°45′0″E  
*Nomen officiale*: Удмуртская Республика, Удмурт Элькун  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Regio Kirovensis, Territorium Permicum, Baschkiria, Tatarstania
**Forma**

*Area*: 42 100 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Izum  

**Gestio**

*Praefectus*: Q109316612  
*Consilium*: State Council of the Udmurt Republic  

**Vita**

*Incolae*: 1 493 356  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Udmurtica  
*Zona horaria*: Tempus Samarense  

**Commemoratio**

*Paean*: National Anthem of the Udmurt Republic  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 18
**Tabula aut despectus**

Udmurtia: situsUdmurtia: situs
**Udmurtia** (Russice et Udmurtice Удмуртия, tr. *Udmurtija*), seu **Res Publica Udmurtica** (Russice Удмуртская Республика, tr. *Udmurtskaja Respublika*; Udmurtice Удмурт Республика, tr. *Udmurt Respublika*), subiectum Foederationis Russicae est, anno 1920 ut regio autonoma creatum, et anno 2000 in Districtum (Circulum) Foederalem Subvolgensem Foederationis Russicae inclusum. 

Tabula geographica Udmurtiae
Res Publica Udmurtica, aream 42 061 km2 habens, sita est in oriente planitiei Europaeae Orientalis (in regione Cisuralensi), in pelvibus hydrographicis Kamae et Viatcae fluminum, in occidente septentrioneque cum regione Kirovensi, in oriente cum territorio Permico et in meridie cum Baschkiria Tatarstaniaque contermina. 

In Udmurtia sunt circa 1 517 milia incolarum (anno 2016), ut plurimum ad gentes Russorum (60,1 % anno 2002) et Udmurtorum (qui olim Votiaci vocabantur, 29,3 % anno 2002) pertinentium. Linguae publicae sunt Russica et Udmurtica. Metropolis Udmurtiae est urbs Izum.

Notae
-----

1. ↑  Н.Э. Купчинаус, Н.Е.Зубцовский, Введение в латинский язык и биологическую терминологию = *Introductio ad linguam Latinam et terminologiam biologicam*; N. V. Lozhkina. *Index Hepaticarum Udmurtiae*
2. 1 2  N. V. Lozhkina. *Hepaticae prope urbem Izhevsk (RSSA Udmurtica) inventae*
3. ↑  Pallasii *Zoographia rosso-asiatica...*, p. 142

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Udmurtiam** spectant. |

* Situs interretialis praefecti et administrationis Udmurtiae
Hormon oxytocinum, cum novem aminoacidorum, exemplum neuropeptidorum.
**Neuropeptida** sunt catenae ex aminoacidorum composita breves (peptida), ergo moleculae minutis proteinis similia, quae munera communicandi inter neurones ostendunt. Ea ab neuronibus liberantur. Eo modo neurotransmissoribus valde similia sunt; quamquam hic communiter notio neuro*modulationis* praefertur.

Hodie circirter sex milia neuropeptidorum in organismis biologicis, divisa in plus quam sexaginta gregibus, descripta sunt, secundum situm interretialem *Neuropep*.

Physiologia
-----------

Biosynthesis neuropeptidorum in reticulo endoplasmatico granuloso fit, quo *praecursores* (praepropeptida) per vesiculas in apparatum Golgianum transferuntur. Praepropeptidis interdum exempla multiplicia insunt. Secta secundum microtubulos neuropeptida ad synapses chemicas portantur. Exocytosis ope neuropeptida ex cellula nervali in fissuram synapticam liberantur.

Notae
-----

1. ↑  Wang Y. Wang M. Yin S. Jang R. Wang J. Xue Z. Xu T. (Apr 2015). "NeuroPep: a comprehensive resource of neuropeptides". *Database (Oxford)*: 2015:bav038

Nexus interni
-------------

* Neurotransmissor
* Synapsis chemica

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis *Neuropep* de neuropeptidis. **(Anglice)**
**Pheromonum** est odoramentum semiochemicum ex plurimorum animantium glandulis fragrans, quod inter eiusdem generis animantia tale aliquid communicat, cuius vi et effectu in animantibus hoc signale odorabile recipientibus quaedam animi corporisve adfectio nascatur. Pheromona, prout animantia adfecta se praebent, in varias classes dividi possunt, sicut pheromona monitoria, pheromona congregalia, pheromona sexualia, pheromona vestigatoria, etc.

De etymologia
-------------

Anno 1959 Petrus Karlson et Martinus Lüscher, biochemici Germanici, novum terminum biologicum introduxerunt, quem Anglice *pheromone* appellabant. Quod vocabulum ex verbis Graecis, quae sunt φέρειν 'ferre' et ὁρμᾶν 'incitare', composuerunt. Quibus verbis adlatis imprimis notionem 'cito transferendi' indicare voluerunt, nam vocabulum commenticium \**pherormone* expressis verbis repudiaverunt, quod pheromona, quamvis certam similitudinem haberent, reapse non hormona essent.

Notae
-----

1. ↑  *Ephemeris* 2006 (Leo Latinus)
2. ↑  Karlson & Lüscher (1959a)
3. ↑  Karlson & Lüscher (1959b)

Bibliographia
-------------

* Karlson, Peter & Lüscher, Martin (1959a): Pheromones: a New Term for a Class of Biologically Active Substances. *Nature* 183: 55–56
* Karlson, Peter & Lüscher, Martin (1959b): The Proposed Biological Term 'Pheromone'. *Nature* 183: 1835
**Dopaminum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 661 |
| PubChem | 681 |
| DrugBank | DB00988 |
| Natura chemica |
| Dopaminum |
| Dopaminum |
| Formula summarum | C8H11NO2 |
| Massa molaris | 153.181 g/mol |
|

**Dopaminum** est compositum organicum et neurotransmissor in cerebro, quo munera systematum et remunerationis et extrapyramidalis (motuum) habet. 

In nonnullis cerebri structuris dopaminum abunde invenitur, ut in substantia nigra. Inopia dopamini morbo Parkinson signum morbi proprium attribuebatur.

Receptoria neurotransmissoris quae ad dopaminum spectant, *dopaminergica* nominantur.

Natura chemica
--------------

Nomen IUPAC est 4-(2-amino-aethyl)-benzino-1,2-diolum. Simul est catecholaminum, quare dopamini greges et catecholi et amini insunt.

* CatecholumCatecholum
* Phenyl-aethyl-aminumPhenyl-aethyl-aminum

Biochemia
---------

Dopaminum per enzymum dopamini beta-hydroxylasis in neurotransmissorem noradrenalinum transvertitur.

Physiologia
-----------

In organismo dopaminum est et hormon et neurotransmissor. Synthesis imprimis ex aminoacido phenylalanini fit, quod per aminoacida ipsa tyrosini et laevodopa (L-DOPA, 3,4-dihydroxyphenylalaninum) in dopaminum convertitur. Degradatio dopamini per enzyma MAO-B et COMT fit.

### Dopaminum neurotransmissor

In systematis nervosi centralis dopaminum est neurotransmissor, quae receptoria dopaminergica, ut D2 obsidet. Liberatur dopaminum de neuronibus substantiae nigrae et areae tegmentalis ventralis.

Notae
-----

1. ↑  Franco R. Reyes-Resina I. Navarro G. (Ian 2021). "Dopamine in Health and Disease: Much More Than a Neurotransmitter". *Biomedicines* **9** (2): 109 .

Nexus interni
-------------

* Lobus frontalis
* Noradrenalinum
* Systema excitans reticulare ascendens
* Via dopaminergica

Nexus externi
-------------

* Fons nominis Latini. **(Theodisce)**
Wikidata Uelsen
Res apud Vicidata repertae:Uelsen: insigneUelsen: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°30′0″N 6°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 771  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Uelsen  

**Geographia**

*Superficies*: 19.47 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Halle, Getelo, Neuenhaus, Wilsum  

**Tabula aut despectus**

Uelsen: situsUelsen: situs
Ecclesia Uelsen
**Uelsen** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Uelsen est praeterea caput communis generalis eiusdem nominis. Ad Uelsen etiam vici Bauerhausen, Lemke, Höcklenkamp atque Waterfall pertinent.

Historia
--------

Uelsen ecclesia circa annum 800 condita esse creditur, sed vicus Uelsen anno 1131 primo in actis descriptus est et ut regio tota usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Saeculo 19 multi incolae in Americam emigraverunt. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Uelsen ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Uelsen cum aliis communibus se ad commune generale eiusdem nominis coniunxit. Eodem tempore vici Höcklenkamp et Lemke cum Uelsen coniuncti sunt. Magister civium Uelsen ab anno 2011 Georgius Balderhaar est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Uelsen** spectant. |

* Pagina communis generalis Uelsen
* uelsen-und-umgebung.de

Notae
-----

1. ↑  uelsen.de
Cellulae Schwanniae flavo colore distinctae myelini vaginam circa axones efficiunt.
Idem transverse visum.
In neuroanatomia **myelinum** est tegumentum lipideum quo nonnulli axones teguntur quibus candidum colorem confert ("substantia alba" in cerebro). Myelinum e cumulatis membranis constat quarundam cellularum glialium sese circa axones circumvolventium (de oligodendrocytis in systemate nervoso centrali agitur, de cellulis Schwanniis in systemate nervoso periphericɒ). Nam membranae lipideae cumulatae axonem a liquore extracellulari electrice dissociant et fluxum iontium trans membranam axonalem cohibent. Quo facto celerius signa electrica longitudinem axonum percurrunt. Non enim continuum est tegumentum sed per certa intervalla intermittitur ubi membrana axonis nuda relinquitur et multos canales ionticos praebet quibus ionta Na+ in neuronem intrare possunt. Qui loci nudi 'nodi Ranvierei' dicuntur. In homine circiter 1 mm inter duos nodos Ranviereos interesse solet. Ita cum signum per axonem mittitur inversio polorum electricorum non continua fit per totam membranam sed a nodo Ranviereo ad proximum velut saltum facit. Quae conductio electrici fluxus "saltatoria" dicitur et celeritatem transmissionis multum auget.

Myelinum laesum multiplicis sclerosis causa est, morbi gravissimi.

Notae
-----

1. ↑  Sherwood, Klandorf, Yancey, *Animal physiologyː from Genes to Organisms*, 2013ː 4.3. Interpretatio Francogallicaː De Boeck, 2016 pp.126-9 et 177.

Plura legere si cupis
---------------------

* Lucas Baudouin, Noémie Adès, Lamia Bouslama-Oueghlani. "La myéline : Un nouvel acteur dans la plasticité cérébrale". *M/S médecine/sciences*, 2021ː 535-538.
* *Myelin : basic and clinical advances*, curantibus Kazunori Sango, Junji Yamauchi, Toru Ogata. Springer, 2019. Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* *Myelin : methods and protocols*, curante Ashwin Woodhoo. Humana Press, 2018
* Bernard Zalc et Florence Rosier, *La myéline : le turbo du cerveau*, Odile Jacob, 2016. Translatio Anglica, Oxford University Press, 2018ː *Myelin : the brain's supercharger*

Nexus externi
-------------

* Myelinum apud brainfacts.org
Augustus Escoffier, *Le Guide culinaire*: titulus editionis primae
***Le Guide culinaire*** ("monstrator culinarius") est opus scriptum praecipuum ab Augusto Escoffier coquo Francico compositum, adiuvantibus Philea Gilbert et Aemilio Fétu. Francogallice anno 1903 divulgatum est. Editio secunda anno 1907, tertia anno 1912 prodit. Versio Theodisca anno 1904, versio Anglica anno 1907 edita est.

Adiuvantibus eisdem, Escoffier opus suum supplementare *Le Livre des menus* anno 1912 divulgari iussit. Ludovicus Saulnier, Augusti Escoffier discipulus, adiuvante Thoma Gringoire(fr), recensionem compendiosam operis *Le Guide culinaire* anno 1914 divulgavit sub titulo *Le Répertoire de la cuisine*.

Editiones
---------

Augustus Escoffier, *A. Escoffiers Kochkunst-Führer* (3a ed. 1910): titulus
* 1903 : Textus apud Gallica; Textus apud *Internet Archive*
* 1907 : 2a editio Textus apud *Internet Archive*
* 1912 : 3a editio Textus apud Gallica
* 1921 : 4a editio

Versiones Anglicae
* 1907 : *A Guide to Modern Cookery*. Londinii: Heinemann Textus apud *Internet Archive*
* 1909 : 2a editio Textus impressionis 1926 apud *Internet Archive*

Versiones Theodiscae
* 1904 (interprr. Adolf Anker, Alexander Mathis, Emil Blankenburg, Wilhelm Gross, Carl Halbheer, M.C. Banzer)
* 1910 (interprr. Adolf Anker, Alexander Mathis, Carl Halbheer, M.C. Banzer) : *A. Escoffiers Kochkunst-Führer. Hand- und Nachschlagebuch der klassischen französischen Küche und der feinen internationalen Küche*. 3a editio. Francofurti: Fachschriften Verlag des Internationalen Verbandes der Köche, 1910 Textus apud Dresdenses

Editiones *Le Livre des menus*
------------------------------

* 1912 : *Le Livre des menus* (Lutetiae) Textus apud Gallica

Editiones *Le Répertoire de la cuisine*
---------------------------------------

* 1914
* 1923 : 3a editio. Londinii: Allard Textus apud Gallica

Notae
-----

1. ↑  Fide de:wiki
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |
| --- | --- |

Morphinum.
**Morphinum** (Nomen Nonproprietarium Internationale) (sub paene centum nominibus mercatoriis venumdatum) est alcaloidum et medicamentum analgesicum opioideum, principalis chemica in opio. Habetur in medicina clinicali res sine qua non analgesicorum. Sicut alia opioidea, inter quae oxycodonum, hydromorphonum, et diacetylmorphine (heroinum), morphinum in systemate nervoso centrali ad mitigandum dolorem recte agitur. 

Morphinum.
Fructus papaveris nuper rasus laticem fert.
Responsum loci morphino intravenoso a liberatione histamini in venis effectum.
Chemica morphini structura. Spina benzylisoquinolini viridis monstratur.
Eadem structura rectis dimensionibus tribus monstrata; spina caerulea monstratur.
Ampulla morphini et acus integer pro usu proximo, ex bello mundano secundo.
Biosynthesis morphini.
Morphinum dependentiae magnopere favet, quia tolerantia et psychologica dependentia rerum cito nascuntur, quamquam dependentia physiologica post nonnullos menses fieri potest. Tolerantia depressionis respiratoriae et euphoriae rapidius crescit quam tolerantia analgesiae, multique patientes doloris chronici ergo portione constante nonnullos annos sustinentur. Effectus autem celerius inverti possunt, dolore per hyperalgesiam ingravescens.

Morphinum est opiatum abundantissimum in opio inventum, latex siccatus ex immaturis *Papaveris somniferi* fructibus. Primum fuit elementum activum ex planta purificatum. Quod est unum ex saltem quinquaginta alkaloideis nonnullorum generum variorum in opio, stramento papaverum, et aliis rebus ex papaveris deductis inventorum. Primarius morphini fons est extractio chemica ex opio.

Morphinum primum anno 1804 a Friderico Sertürner excoctum est, quod late creditur primum decoctum alkaloidei herbacei naturalis. Sertürner id distribuere coepit anno 1817, et Merck id in commercio venumdare coepit anno 1827. Merck eo temopre fuit una parva medicamentarii officina. Morphinum latius adhibebatur post acum hypodermicum inventum, anno 1857. Sertürner rem *morphium* primum appellavit, ex Morpheo (Graece Μορφεύς), Graeco somniorum deo, quia somnum efficere solet. Ordo Mundi Sanitarius opium inter medicamenta maximi momenti in prima systemate salutis requisita.

Morphinum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est. 

Nexus interni
-------------

* Opioidum
* Opiatum
* *Ningen Shikkaku* in quo protagonta ad depedentiam pessimam usus est.

Notae
-----

1. ↑  W. Smith. *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: I. B. Tauris, 2007), ISBN 1845110021.
2. ↑  World Health Organization, *WHO Model List of Essential Medicines,* Octobri 2013.

Nexus externi
-------------

* "Morphine," druginfo.nlm.nih.gov (U.S. National Library of Medicine: Drug Information Portal)
* "Morphine bound to proteins," www.ebi.ac.uk )Protein Data Bank)
* "Morphine and Heroin," www.periodicvideos.com (The Periodic Table of Videos, University of Nottingham)
* (Vimeo) "Intravenous morphine loading," vimeo.com
Wikidata Petrus Eckstein-Kovacs
Res apud Vicidata repertae:Petrus Eckstein-Kovacs: imagoPetrus Eckstein-Kovacs: imago
*Nativitas*: 5 Iulii 1956; Claudiopolis  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: member of the Chamber of Deputies of Romania, Q64860112, member of the Senate of Romania, member of the Senate of Romania, member of the Senate of Romania, Symbulus  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Unio democratica Hungarorum in Romania  

**Familia**

*Coniunx*: Csilla Könczei  

**Petrus** (Dacoromanice: *Péter*) **Eckstein-Kovacs** (natus die 5 Iulii 1956 in Claudiopoli) causidicus vir publicus Dacoromanicus e natione Hungarica est.

Munus
-----

Annis 1975 - 1980 apud Universitatem Claudiopolitanam iurisprudentiae studebat atque ab anno 1981 causidicus in urbe patria operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Postquam regimen Communistarum anno 1989 depositum est, Eckstein-Kovacs cum aliis factionem Hungarorum in Romania (UDMR) condidit. Annis 1990 - 1992 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit. Tum consiliarius urbis Claudiopolis erat. Anno 1996 senator Romaniae electus est et ad annum 2008 mansit. A die 27 Ianuarii 1999 ad usque 28 Decembris 2000 minister delegatus minorum nationum in consiliis ministrorum Radu Vasile et Muguris Isărescu erat.

Familia
-------

Uxorem duxit atque tres liberos habet.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis
* Data apud situm interretialem Senatus Romaniae
* Data apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Notae
-----

1. ↑  Pagina apud facebook

Ministri principales rectionum Radu Vasile 1998 - 1999

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Crin Antonescu • Alexander Athanasiu • Victor Babiuc • Franciscus Baranyi • Traianus Băsescu • Radu Berceanu • Ioannes Caramitru • Daniel Dăianu • Gabriel Dejeu • Sorin Dimitriu • Petrus Eckstein-Kovacs • Horia Ene • Sorin Frunzăverde • Dinu Gavrilescu • Gabriel Hajdu • Alexander Herlea • Constantinus Dudu Ionescu • Ioannes Abraham Mureșan • Andreas Marga • Nicolaus Stephanus Noica • Andreas Pleșu • Decebalus Traianus Remeș • Alexander Sassu • Valerius Stoica • Georgius Tokay • Romeus Tomescu • Radu Vasile |
|  |



Ministri principales rectionum Muguris Isărescu 1999 - 2000

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Crin Antonescu • Victor Babiuc • Traianus Băsescu • Radu Berceanu • Anca Boagiu • Ioannes Caramitru • Mircea Ciumara • Smaranda Dobrescu • Petrus Eckstein-Kovacs • Sorin Frunzăverde • Gabriel Hajdu • Constantinus Dudu Ionescu • Mugur Isărescu • Andreas Marga • Ioannes Abraham Mureșan • Nicolaus Stephanus Noica • Decebalus Traianus Remeș • Petrus Roman • Vlad Roșca • Valerius Stoica • Romeus Tomescu |
|  |
Wikidata Rodericus Rato
Res apud Vicidata repertae:Rodericus Rato: imagoRodericus Rato: imago
*Nativitas*: 18 Martii 1949; Matritum  
*Patria*: Hispania  
*Nomen nativum*: Rodrigo de Rato y Figaredo
**Officium**

*Officium*: Managing Director of the International Monetary Fund, Deputy Prime Minister of Spain, Member of the Congress of Deputies, Member of the Congress of Deputies, Member of the Congress of Deputies, Member of the Congress of Deputies, Member of the Congress of Deputies, Member of the Congress of Deputies, Member of the Congress of Deputies  
*Munus*: politicus, oeconomus, Argentarius, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Popularis Hispanica  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Ramón Rato;   
*Coniunx*: Ángeles Alarcó  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Cross of the Order of Charles III  

**Rodericus Rato**, vulgo plene *Rodrigo de Rato y Figaredo* (natus Matriti die 18 Martii 1949) est argentarius internationalis et politicus Hispanus. Alumnus est universitatis Complutensis Matritensis (ubi recentius gradum doctoratus ascendit) et universitatis Californiensis apud Berkeleiam. Deputatus est apud congressum nationalem ab anno 1982. Sodalis factionis popularis, minister a rebus oeconomicis maruit a die 5 Maii 1996 ad 17 Aprilis 2004. Deinde rector factus est fundi monetarii internationalis, quod munus implevit a die 7 Iunii 2004 usque ad 1 Novembris 2007. Director postea fuit argentarii Hispanici novelli et instabilis *Bankia* a die 3 Decembris 2010 ad 9 Maii 2012. Die 23 Februarii 2017 propter peculatum in carcerem missus est.

Bibliographia
-------------

* "Former IMF head Rodrigo Rato on trial over bankers’ luxury sprees" in *The Guardian* (25 Septembris 2016)
* "Aznar eligió a Rajoy como sucesor después de que Rato rechazase dos veces el puesto" in *El Confidencial* (17 Novembris 2012)

Rectores Fundi monetarii internationalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Camillus Gutt 1946 • Inguarus Rooth 1951 • Petrus Jacobsson 1956 • Petrus Paulus Schweitzer 1963 • Henricus Ioannes Witterveen 1973 • Iacobus de Larosière 1978 • Michael Camdessus 1987 • Horatius Koehler 2000 • Rodericus Rato 2004 • Dominicus Strauss-Kahn 2007 • Ioannes Lipsky 2011 • Christina Lagarde 2011 |
|  |


Ministri oeconomiae Hispanici (1977–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Henricus Fuentes Quintana 1977 • Ferdinandus Abril Martorell 1978 • Iosephus Aloysius Leal 1979 • Ioannes Antonius García Díez 1980 • Michael Boyer 1982 • Carolus Solchaga 1985 • Petrus Solbes 1993 • Rodericus Rato 1996 • Petrus Solbes 2004 • Helena Salgado 2009 • Aloysius de Guindos 2011 • Romanus Escolano 2018 • Nadia Calviño 2018
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri Hispaniae 1976– |
|  |
**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Saurischia   
Familia : Carcharodontosauridae †   
Genus : ***Tyrannotitan*** †  
Novas, de Valais, Vickers-Rich & Rich, 2005   
Species : ***Tyrannotitan chubutensis*** †  
Novas, de Valais, Vickers-Rich & Rich, 2005   
   

Restructio ossium *Tyrannotitanis chubutensis* (Technopolis(es) Argentinensis)***Tyrannotitan chubutensis*** (e Graeco: "'tyrannus titanicus Chubutensis" significat) est dinosaurus carnivorus usque ad 12,2 metra longus, qui aetate Aptia epochae Cretaceae inferioris in Patagonia Argentinae habitabat.

Holotypi *MPEF-PV 1156* et *MPEF-PV 1157* constant ex osse iugali, nonnullis vertebris, umero, ulna, ilii parte, femore dextro, fibula, metatarsio laevo fragmentario, dentibus, costis.

Etiamsi multum ab alteris carcharodontosauridis dentium ossumque causa differt, verisimile est, ut carcharodontosauro, eum in grege venavisse sauropoda amplissima, exempli gratia argentinosaurum.

Bibliographia
-------------

* F. E. Novas, S. De Valais, P. Vickers-Rich, T. Rich, "A large Cretaceous theropod from Patagonia, Argentina, and the evolution of carcharodontosaurids" in *Naturwissenschaften* vol. 92 (2005) pp. 226–230
EurytioneHippodamian rapiente, Pirithous Theseusque armati ad eam defendendam accurrunt. Crater rubentibus figuris ex Apulia, hodie in Museo Britannico servatum. In hoc vase Hippodamia Laodamia appellatur.
In mythologia Graeca **Eurytion** ( Εὐρυτίων, Latine nonnumquam **Eurytus**), Ixionis et Nubis cuiusdam Iunonis speciem praebentis filius, fuit centaurus qui ad nuptias Pirithoi et Hippodamiae invitatus et ebrius nuptam rapere voluitː ita pugnam Lapitharum et centaurorum commovit qua ipse periit. Eius nomen e verbis Graecis εὖ (bonum) et rhyton (vas cornuforme ad vinum potandum) ductum videtur, sic vitium eius indicans.
Secundum Hyginum ab Hercule occisus est quia Deianiram petisset. Secundum Diodorum Siculum ab Hercule occisus est quia Hippolytam rapere voluisset.

Poeta Latinus Ovidius Homeri narrationem sequebatur his versibusː

```
nam tibi, saevorum saevissime Centaurorum,
Euryte, quam vino pectus, tam virgine visa
ardet, et ebrietas geminata libidine regnat.
protinus eversae turbant convivia mensae,
raptaturque comis per vim nova nupta prehensis.
Eurytus Hippodamen...
```

Notae
-----

1. ↑  Sic in *Odyssea*.
2. ↑  *Bibliotheca historica* IV.33.1. Vide etiam Apollodori Bibliothecam II.5.4-5.
3. ↑  *Metamorphoses* XII.219-224

Fontes
------

* Homerus, libro vicesimo primo *Odysseae* 295–305
* Hyginus mythographus *Fabulae* 33
* Ovidius, libro duodecimo *Metamorphoseon* 219-44
* Pausanias, libro quinto *Descriptionis Graeciae* X.8 (loco quo sculpturas templi Iovis Olympiae describebat).
Ruber: conlocatio provinciae Heilongjiang in Sinis septentriorientalibus, ubi cultus viget.
**Fulmen Orientale** (Mandarinice 東方閃電/东方闪电 *Dōngfāng Shǎndiàn*) est cultus ex Christianitate Sinensi ortus. Ritus gregis nomen est **Ecclesia Dei Omnipotentis** (Mandarinice 全能神教會/全能神教会 *Quánnéng Shén Jiàohuì*). Sina pro Iesu, grex protestantium, aestimat numerum adsectatorum Fulminis Orientalis plus decies centena hominum esse. Praefecti securitatis provincialis in Sinis ecclesiam "cancrum socialem et pestem inter homines" appellaverunt.

Historia et fides
-----------------

Grex anno 1989 in Provincia Heilongjiang a quodam Zhao Weishan conditus est. Sodales credunt eorum deum in specie mulieris ex caelo ad terram redisse, "in familia mediocri in septentrionali Sinarum regione orta," ut homines tertio ultimoque aevo duceret. Apud gregem, prima et secunda ductus activi tempora fuerunt in persona Iehovah Veteris Testamenti et Iesu Novi Testamenti.

Grex docet quandam mulierem quae se "Fulmen Deng" (鄧閃電/邓闪电) appellat, ex Zhengzhou in Henan, esse Christum alterum. *Fulmen ex Oriente* (東方發出的閃電/东方发出的闪电), liber eius latissime prolatus, se Verbum Dei proclamat, et primum Christi adventum homines redemptos fuisse, secundum animos hominum victos et Satanam superatum esse adserit; praeterea, qui eius verba reiciant severe punirebuntur vel moriebuntur.

Notae
-----

1. ↑  Lois Chan and Steve Bright (2005). "Deceived by the Lightning" (PDF). *Christian Research Journal* **28** (3) .
2. ↑  Cultus etiam **Secta Septem Spirituum** (七靈派/七灵派), **Secta Salvatoris Secundi** (二次救主派), **Ecclesia Domini Novarum Virium** (新能力主教会), **Secta Lucis Verae** (真光派), et **Secta Viae Verae** (真道派) appellatur.
3. ↑  Andrew Jacobs (19 Decembris 2012). "Chatter of Doomsday Makes Beijing Nervous"
4. ↑  GTO - News - The Thirst for Truth in China
5. ↑  Hidden Advent

Nexus interni
-------------

* Clamatores, grex ad quam Zhao Weishan pertinebat donec Fulmen Orientale conderet

Nexus externi
-------------

* Situs publicus, holyspiritspeaks.org
* Archivum situs interretialis sectae, web.archive.org
* "Deceived by the Lightning, www.equip.org (*Christian Research Journal* 28(3), 2005.)
* "Jesus is Back, and She's Chinese," www.time.com (Time magazina)
Prisma triangulare lucem albam in colores spectri visualis partitur.
**Spectrum visuale**, seu **opticale** seu **prismaticum**, est pars spectri electromagnetici quae per oculum humanum videri potest. Radiatio electromagnetica in hoc spatio longitudinis undarum lux visibilis vel breviter lux appellatur. Sanus oculus humanus longitudines radiationis inter circiter 380 et 750 nanometra accipit, quod spatium cum frequentiis inter 400 et 790 Hertz congruit. Hi fines perceptionis humanae non subtiliter definiuntur, atque in singulis hominibus variare possunt, ut a 310 nm (radiatione infrarubra) ad 1100 nm (radiationem ultraviolaceam) in optimis naturae condicionibus extendi possint.

Spectrum visuale non omnes colores ab humano systemate visuali distinctos continet. Absunt colores non saturati, sicut roseus, atque variationes purpureae, sicut magenta, quia solum per mixtas undarum longitudines fiunt. Colores qui solum unam undarum longitudinem exhibent colores puri et colores spectrales appellantur.

Nexus interni
-------------

* Caelestis arcus
* Motus ad rubrum
* Isaacus Newtonus
* Optica
* Refractio

Notae
-----

1. ↑  Starr 2005: 94.
2. ↑  "The visible spectrum". Britannica .
3. ↑  Sliney 2016.
4. ↑  Livingston 2001.

Bibliographia
-------------

* Asimov, Isaac. 1975. *Eyes on the universe: a history of the telescope.* Bostoniae: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-395-20716-1.
* Evans, Ralph M. 1974. *The perception of color.* Novi Eboraci: Wiley-Interscience. ISBN 978-0-471-24785-2.
* Livingston, W. C. 2001. *Color and light in nature.* Ed. secunda. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-77284-2.
* Sliney, D. H. 2016. "What is light? The visible spectrum and beyond." *Eye* 30, no. 2 (Februarius): 222–29. doi:10.1038/eye.2015.252. ISSN 1476-5454. PMC 4763133. PMID 26768917.
* Starr, Cecie, with Christine A. Evers et Lisa Starr, eds. 2005. "Biology: Concepts and Applications." Thomson Brooks/Cole. ISBN 978-0-534-46226-0. Internet Archive.
* Waldman, Gary. 2002. *Introduction to light: the physics of light, vision, and color.* Mineolae: Dover Publications. ISBN 978-0-486-42118-6.
**Flavia Eusebia** (nata ignoto anno, mortua anno 360) imperatrix Romana fuit.

Familia
-------

Pater eius Flavius Eusebius, patria Thessalonica fuit, qui humili loco natus per gradus militares ad honorem *magistri militum* et consulis sublatus est. Duos fratres habuit, Flavium Eusebium et Flavium Hypatium, qui anno 359 consules fuerunt.

Vita
----

Anno 353 Eusebia Constantio II imperatori nupsit et eius uxor secunda facta est. Apud maritum multa potuit et cursibus honorum fratrorum favebat. Fuit, ut traditum est, magna pulchritudine. Anno 354, postquam Constantius Gallus Caesar supplicio affectus est, Constantius II Iulianum consobrinum Mediolanum in iudicium vocavit. Eusebia eum convenit et apud Augustum impetravit, ut Iuliano criminibus liberato aestate anni 355 Athenas ire concessum est, quo in loco studere voluit. Mense Novembri 355 Eusebia Constantio persuasit, ut Iulianum Caesarem nominaret et ei Gallias traderet et Helena´ soror Constentii ei uxor dederetur. Helena saepius gravis fuit, sed semper infantem amisit. Sunt, qui dicant, id Eusebia effecisse, quae semper sterilis fuit. Anno 360 mortua est, Ammianus Marcellinus de ea scripsit: "*amissa iam pridem Eusebia, cuius fratres erant Eusebius et Hypatius consulares, corporis morumque pulchritudine pluribus antistante et in culmine tam celso humana, cuius favore iustissimo exemptum periculis declaratumque Caesarem rettulimus Iulianum*". Iulianus imperator etiam panegyricum in Eusebiam composuit.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae XVIII 3,2; Iulianus, oratio 3; Epistula ad Athenienses 273a; Zosimus, Historia Nova III 1,2.
2. ↑  op.cit. XVII 7,6
3. ↑  op.cit. XV 8,3
4. ↑  loc.cit. § 18
5. ↑  Ammianus Marcellinus, op.cit. XVI 10,18-19
6. ↑  op.cit. XXI 6,4
***Ad Philippi epistula*** (Graece ) est oratio deliberativa (suasoria) anno 340 a.C.n. coram populo in ecclesia habita et in corpore Demosthenico tradita. Quae oratio epîstulae Philippi bellum nuntianti respondere vult; re vera dubitari non potest quin spuria sitː nam e diversarum orationum Demosthenicarum locis in unum congregatis constat. Praeterea stilus a rhetore quodam magna cura politus non Demosthenicus est. Unde verisimilia videntur quae Didymus scribebat, hanc orationem ad verbum e septimo libro Anaximenis *Philippicorum* huc translatam esse. Tunc enim historici fictas orationes historiis inserere solebant quibus personarum mores et consilia depingebant. Certe cum occasione tam dramatica valde discrepat oratio ita levis et placida.

Notae
-----

1. ↑  Numerus 11 in corpore Demosthenico

Editiones et commentarii
------------------------

* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925

Nexus externi
-------------
**Area** est mensura geometrica, quae cuiusdam regionis sive superficiei  magnitudinem ostendit. Aream in Systema Internationale metris quadratis, cuius sigla sunt **m2**, metamur.

Unitates mensurae
-----------------

Nonnullae arearum mensurae quae frequenter adhibentur:

* Metrum quadratum
* Chiliometrum quadratum
* Hectarium
* Iugerum
* Ager
* Barn, praecipue in physica particularum minimarum
* Gradus quadratus imprimis in astronomia adhuc adhibetur.

Formulae ad aream computandam
-----------------------------

Multae formulae sunt formae geometricae quarum area facile computantur, exempli gratia:

* Circulus radii {\displaystyle R}; area = {\displaystyle \pi R^{2}}
* Ellipsis cum semi-maior axe {\displaystyle a} et semi-minor {\displaystyle b}; area = {\displaystyle \pi ab}
* Parallelogrammum cum lateribus {\displaystyle L\_{1}} et {\displaystyle L\_{2}}; area = {\displaystyle L\_{1}\times L\_{2}}
	+ Quadratum habet {\displaystyle L\_{1}=L\_{2}\equiv L}, tunc area est {\displaystyle L^{2}}

Area secundum calculum integralem
---------------------------------

Area **S** sub curva f(x) integrale definitum huius functionis computando reperitur.
Ex tempore Isaaci Newtoni et Godefridi Gulielmi Leibnitii, cum calculus differentialis et integralis inventus sit, mathematici superficierum areas optime ratiocinari sciunt. Ad aream **S** superficiei in figura I patentis computandam mathematici hoc integrale computant:

{\displaystyle S=\int \_{a}^{b}f(x)dx}
Praeterea manifestum est hanc superficierum arearum inveniendi rationem esse generalem, i.e. semper ad areas inveniendas integrale quoddam computandum esse.

Nexus interni
-------------

* Sphaera

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **aream** spectant. |

* "Area" apud *Wolfram Mathworld*
Wikidata Begga
Res apud Vicidata repertae:Begga: imagoBegga: imago
*Nativitas*: 615; Landae  
*Obitus*: 17 Decembris 693; Andenna  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: abbatissa  
*Munus*: Soror  

**Familia**

*Genitores*: Pippinus Landinensis; Itta Mettensis  
*Coniunx*: Ansegisilus  
*Proles*: Pippinus Heristaliensis, Clothildis Doda, Martinus Laudunensis  
*Familia*: Pippinidae
**Memoria**

sanctus catholicus (*feriae die* 17 Decembris)
Sancta **Begga Andennensis**, circa annum 615 nata et die 17 Decembris anno 693 mortua, e domo Pippinidarum, fuit filia Pippini Landinensis et sanctae Ittae, uxor Ansegisili filii Arnulfi Metensis, mater Pippini Heristaliensis, Martini Laudunensis et Clothildis regis Theuderici III uxoris.

Ansegisilus et Begga a Petro Paulo Rubens picti
Coniuge mortuo vota monastica attulit. Monasterium Andennae(fr) aedificaverat, ubi abbatissa usque ad mortem fuit; Ut samcta laudata est, sicut et Gertrudis Nivellensis soror eius. Memoria sanctae Beggae 17 Decembris colitur. Hymni sanctae Beggae saeсulo XI a Gisleberto Leodiensi compositi sunt; prima vita saeculo XII conscripta.

Notae
-----

1. ↑  Andreae du Saussay(fr) *Martyrologium Gallicanum*, Lutetiae 1637, p. 120.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |

* De Begga in *Encyclopaedia Orthodoxa* **(Russice)**
Arena Malmogiensis anno 2014.
**Arena Malmogiensis** (Suecice *Malmö Arena*) est aedificium artis athleticae atque eventuum gravium apud medium emptionis Emporia Malmogiae situm.

Arena Malmogiensis die 10 Ianuarii 2007 aedificari coepta est et die 6 Novembris 2008 inaugurata. Architectus aedificii erat MM Matsson Konsult AB, Pöyry Architects et Wingårdh arkitektkontor. Spatium ca 13 000 spectatorum cum gradibus cruris sub arte athletica habet. Sub eventibus gravibus cum solis sedibus, spatium ca 12 500 populus est, et sub concentu musico et ceteris eventibus gravibus ca 15 500 pendens positionis scaenae. 72 podia sunt et cum eis inclusa est summa sedium popinae et cauponae potoriae 3 250.

Vectura ad Arenam Malmogiensem fit aut per tramen aut per laophorium ad Stationem Hyllie.

Nexus interni
-------------

* Turris Aquaria Hylliensis
* Emporia
* Stadium Swedbank

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arenam Malmogiensem** spectant. |

* Pagina interretialis Arenae Malmogiensis **(Suecice, Anglice)**
Wikidata Areae
Res apud Vicidata repertae:Areae: insigneAreae: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 43°7′8″N 6°7′43″E  
*Numerus incolarum*: 54 615  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Hyères
**Gestio**

*Procuratio superior*: Varus, arrondissement of Toulon  

**Geographia**

*Superficies*: 132.38 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Carqueiranne, La Crau, La Londe-les-Maures, Pierrefeu-du-Var  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Cuckelberga  

**Tabula aut despectus**

Areae: situsAreae: situs
**Areae**, Francogallice *Hyères*, Occitanice *Iero*, est urbs parva et commune praefecturae Vari in Francia. Ibi anno 2014 incolarum 55 774 habitabant. Ad commune Arearum pertinent oppidum et paeninsula Giens insulaeque Stoechades.

Notae
-----

1. ↑  "Areae, Obia, Olbia": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3. "Obia" est error; "Olbia" est urbs antiqua cuius ruinae prope Areas iacent

Bibliographia
-------------

Casino urbis Arearum
* "Olbia" in Gulielmus Smith (1854). *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Londinii: Walton & Maberly
* "Stoechades" in Gulielmus Smith (1854). *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Londinii: Walton & Maberly
* Jean-Pierre Brun, *Les îles d'Hyères, fragments d'histoire*. Arelate: Actes Sud, 1997
* Luc Long, "Épaves et sites submergés de la région d'Hyères de la préhistoire à l'époque moderne[*nexus deficit*]" in *Scientific reports of Port-Cros National Park* no. 20 (2004) pp. 47-96

Nexus externi
-------------

Forma pagi Arearum insularumque Stoechadum

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Areas** spectant. |

* Situs municipalis
* Consociatio *La Partègue*
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Philosophia Buddhistica** est philosophia et disciplina orientalis condita a Siddhartha Gautama Buddha (c. 563 ante aer. vulg. - c. 483 ante aer. vulg.)

Ab origine, Buddhismus habuit magnum philosophiae elementum. Buddismus conditus est propter reiiciendam orthodoxae philosophiae sententiam, qua a Buddha institutus est ab multis docentibus. Buddismus deos esse negat, unum deum, theologiam, et duos deos. Buddha reprehensit omnes sententias metaphysicae, et haec reprehensio est necessaria Buddhisticae philosophiae.

Theoria ipsa gratia est non magni aestimatur ab Buddhistis, sed theoria instituta ob humanitatem est recte in Buddhisto pretio ethiceque.

Dicta est Buddhismus esse et philosophiam et religionem. Buddhismus habet rationem vocatam "Honesta Octupla Via," qua divi divaeque absunt. Buddismus agit in principia vocata "Quattuor Honestae Veritates." Buddismus nec credit nec negat deos esse. Aliae religiones habent deos deasque. Buddismus autem non habet doctrinas similes religioni, et Buddha docuit privatam experientiam esse graviorem.

Alia argumenta postularent Buddhismum esse propriam religionem:

Buddismus includit supra naturam entes.
Sola Buddha scire certam doctrinam posset.
Buddhae potestas divina est.
Buddhismus consuetudinem divinam habet.
Buddha dixit Dharmam esse irrationalem.
Ordines clerorum Buddhismus habet.
Veluti Taoismus, multi homines dicunt Buddhismum religionem tamquam philosophiam esse. Orientalis non discernere posset aut religionem aut philosophiam, ergo nomen Buddhismi est problema Occidentalis, sed non Orientalis.

Nexus interni
-------------

* Buddhismus
* De Buddisticae Doctrinae
* Nirvana (Buddhismus)
* Philosophia religiosa
Wikidata Septimius Odaenathus
Res apud Vicidata repertae:Septimius Odaenathus: imagoSeptimius Odaenathus: imago
*Nativitas*: 220s; Palmyra  
*Obitus*: 267; Heraclea Pontica  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: exarchus, Senator Romanus, Rex  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: sheikh Hairan;   
*Coniunx*: unknown value, Zenobia  
*Proles*: Septimius Herodes, Hairan II, Lucius Iulius Septimius Vaballatus Aphenodorus  

Septimius Odaenathus
**Septimius Odaenathus**, sive **Odenatus**, (natus circa annum 220, mortuus anno 267) senator Romanus, vir militaris et *exarchos* Palmyrae fuit.

---

Odaenathus nobili familia Syriae ortus circa annum 244 exarchus Palmyrae, i.e. praefectus ei urbi, creatus et eodem tempore senator Romanus factus est. Uxor eius Iulia Aurelia Zenobia fuit, e quo filios Septimium Hairanem et Septimium Vaballathum habuit.   

Ante annum 258 consul suffectus fuit vel ornamentis consulariis ornatus est. Anno 258 legatus Syriae Phoenices a Valeriano imperatore factus post cladem et captivitatem Valeriani orientem contra Saporem I regem Persarum defendit et Persas nonnullis cladibus affecit. Eo tempore nomen *ducis Romanorum* assumpsit. Gallienus eum etiam *correctorem totius orientis* fecit. Anno 261 Emesam oppugnabat, ubi Quietum usurpatorem vicit et cum praefecto praetorio eius Ballista necavit. Tum urbes Edessam, Carrham, Resainam, Nisibin a Sapore captas liberavit. Anno 262 ad usque 263 etiam Ctesiphontem caput Persarum obsidebat; sed hac obsidione destitit, quod eo tempore Gothi Asiam Minorem aggressi sunt. Huc cum iter faceret, apud Heracleam Ponticam cum filio Herodiano (ex uxore prima natus) occisus est, iussu Gallieni imperatoris, ut quidam dicunt.

Notae
-----

1. ↑  Historia Augusta, Trebelli Pollionis *Gallieni Duo* 1.1.
2. ↑  Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle, Darmstadii 1996, p. 239
3. ↑  Michael Sommer, Die Soldatenkaiser, Darmstadii 2004, p. 53