recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Lucius Cornelius Sulla Felix
**Lex Valeria de Sulla dictatore** lata est 82 postulante interrege L. Valerio Flacco in comitiis centuriatis etiamsi rite legem proponere in eo officio haud licuit. Hac lege Sullae imperia extraordinaria rei publicae recensendae tributa sunt.

Lex Valeria cum Sullam *dictatorem legibus scribundis et rei publicae constituendae* nominaret ex post rerum novarum a popularibus instigatarum oppressionem iuvante Gnaeo Pompeio sanxit. Posteriore tempore Cicero legem quasi tyrannidis institutionem nuncupavit itemque Seneca suo tempore censuit.

E potestatium plenitudine Sullae concessa factum est, ut permulti qui ei obstetissent proscribens crudelissimis caedibus sint everti. Consecuta est legi Lex Cornelia de proscriptione, qua quomodo in persequendis rei publicae inimicis agendum sit constitutum est

Per triennium ab 82 a.C.n. quae dicuntur leges Cornelias de rei publicae constitutione tulit. Etiamsi militum plus quam senatus potestate antea nixus esset, secundum translaticiam senatus auctoritatem moresque maiorum rem publicam habere curavit. Offici sui privilegia etiam secundum pristinum morem creandorum dictatorum tenuit. Anno 79 a.C.n. perfecta rei publicae restitutione dictaturam publice renuntiavit, ne regnandi cupidine affectus videretur.

Notae
-----

1. ↑  Appian, *Emphylia* 1,98.
2. ↑  Wolfram Letzner: Lucius Cornelius Sulla.
3. ↑  Ludwig Lange: *Römische Alterthümer, Tomus 3*, Weidmann, 1876, p. 152 f.
4. ↑  Appian, *Emphylia* 1,3,9.
5. ↑  Holger Behr: *Die Selbstdarstellung Sullas.*
6. ↑  Cicero, De lege agraria 2, 5.
7. ↑  Seneca, De clementia 1,12,1–2.
8. ↑  Appian, *Emphylia* 1,95,441.
9. ↑  Wolfgang Kunkel, Roland Wittmann: *Staatsordnung und Staatspraxis der römischen Republik: Abschnitt.*
10. ↑  Appian, Emphylia 1,104.
Wikidata Ustiuga Magna
Res apud Vicidata repertae:Ustiuga Magna: insigneUstiuga Magna: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 60°45′32″N 46°18′14″E  
*Numerus incolarum*: 31 806  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Устюг
**Gestio**

*Procuratio superior*: Velikoustyugsky District, Q4145469, Velikoustyuzhsky Uyezd, Q4478712, Ducatus Rostoviensis  

**Geographia**

*Superficies*: 17 chiliometrum quadratum  

**Ustiuga Magna** (Russice Великий Устюг, tr. *Velikij Ustjug*), ad saeculum sedecimum **Ustiuga** seu vulgo **Ustyug** (Russice Устюг, tr. *Ustjug*) vocabatur, urbs et sedes districti administrativa est in regione Vologdensi Foederationis Russiae, in ripa sinistra Suchonae fluvii prope ostium fluvii Iugi sita. Urbi sunt circa 32 milia incolarum (anno 2016).

Ustiuga Magna et Suchona flumen
Ustiuga, saeculo duodecimo condita, anno 1207 primo commemorata est in chronica. Olim valens mercaturae sedes erat. Nunc est sedes industriae. Portum, aeroportum et stationem ferriviarum habet.

Stephanus Permiensis et Symeon Dezhnev Ustiugae nati sunt.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Tomka Szászky *Introductio in orbis antiqui et hodierni geographiam*, p. 416; Charitonis Čebotarëv *Географическое методическое описание Российской империи (Descriptio geographica methodica Imperii Russici)*, p. 214.
2. ↑  Philippi Ferrarii et Michaelis Antonii Baudrand *Novum lexicon geographicum*, p. 278; *Le grand dictionnaire géographique et critique*, tomus 6, p. 167
3. ↑  Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum Commentarii*, p. 86

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 60°45′32″N 46°18′14″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ustiugam Magnam** spectant. |
Wikidata Clementia Taylor
Res apud Vicidata repertae:Clementia Taylor: imagoClementia Taylor: imago
*Nativitas*: 17 Decembris 1810; Brockdish  
*Obitus*: 11 Aprilis 1908; Bristelmestuna  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Clementia Doughty
**Officium**

*Munus*: suffragist  

**Clementia Taylor** (nata *Doughty*; 17 Decembris 1810—11 Aprilis 1908) fuit agitator pro iuribus mulierum et radicalis Anglica.

Clementia, inter familiares Mentia appellata, in vico Brockdish Norfolciae nata est, una ex duodecim liberis. Familia fuit Unitariana, et Clementia puella conducta est magistra filiis clerici Unitariani loci qui
oecotropheum puerorum habebat. Anno 1842, Clementia Petro Alfredo Taylor nupsit, consobrino unius ex suis discipulis. Taylor ab 1862 ad 1884 fuit membrum Parlamenti Liberale pro Leicestria.

Anno 1863, Petrus Taylor Domum Alberici in districtu Colle Campdeniano Hortorum Hollandensium Londinii Occidentalis emit. Mariti Institutum Albericanum loco domestico aperuerunt; quod educationem iuvenibus pauperibus praebuit. Bibliotheca commodans et camera legendi instituti plus quam 500 libros habuit.

Mariti motui Italiae unificatae vehementer favebant, et Iosephus Mazzini domum Alberici saepe visitavit. Etiam Iosephus Garibaldi in domo paucos dies anno 1864 commoratus est, cum Londinium insigniter visitaretur: in domo Alberici commorans, salutatus est a multis rerum novarum cupidis, inter quos fuerunt Mazzini, Aemilia Ashurst Venturi feminista, Aurelius Saffi, Carolus Blind, Ferdinandus Freiligrath, Alexander Augustus Ledru-Rollin, Ludovicus Blanc, et aliis personis radicalibus.

Moncure D. Conway in sua autobiographia salon Tayloranum apud domum Alberici descripsit, et Clementiae "Pen and Pencil Club," ubi opera scriptorum et artificum iuvenum legebantur et exhibebantur." Conway, abolitionista Americanus, ad Collem Nottingensem migravit ut locum prope familiam Tayloranam apud domum Alberici habitaret. Coetus sociales Taylorani a Ludovica May Alcott, auctrice Americana, etiam commemorati sunt.

Inter sodales "Pen and Pencil Club" fuerunt diarista Arthurus Munby ac feministae Barbara Bodichon, Lydia Becker, Elizabetha Blackwell, et Elizabeth Malleson. Clementia fuit sodalis consilii ordinantis petitionis anno 1866 suffragium mulierum suadentis quam Ioannes Stuart Mill Parlamento Britannico praebuit; 1499 enim subscriptiones in domo Alberici collata sunt. Hac in domo Consilium Societatis Nationalis Londiniensis pro Suffragio Mulierum suum congressum primum habuit, Iulio 1867. Anno autem 1873, Petrus et Clementia domum valetudinis Petri causa vendiderunt, et Bristelmestunam migraverunt.

Lamina caerulea Concilii Comitatus Londiniensis anno 1960 inaugurata Petrum et Clementiam Taylor atque alios domus Alberici incolas notabiles commemorat.

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  *ODNB*.
2. 1 2 3  Moncure Daniel Conway, *Autobiography Memories and Experiences of Moncure Daniel Conway,* vol. 2 (Elibron.com, 2001, ISBN 9781402166921), 14.
3. ↑  Anglice: "at which the work of young writers and artists was read and exhibited."
4. ↑  *MunODNB*.
5. ↑  AUBREY HOUSE, www.english-heritage.org.uk (English Heritage).
Bernhardus Lucke anno 2014
**Bernhardus** (Theod. *Bernd*) **Lucke** (natus die 19 Augusti 1962 Berolini) oeconomiae peritus et vir publicus Germanicus et conditor factionis Alternativae pro Germania (AfD) est. A die 19 Iulii 2015 praeses novae factionis AlFAe est.

Munus
-----

Postquam testimonium maturitatis adeptus est et militiam absolvit, Lucke apud Universitatem Fridericiam Guilelmiam Rhenanam Bonnae oeconomiae, historiae recentioris et philosophiae studebat. Anno 1987 diploma oeconomi accepit. Deinde pro Universitate Bonnensi operam dedit et mathematicae studebat. Ab anno 1998 professor oeconomiae apud Universitatem Hamburgensem est.

Cursus honorum
--------------

Anno 2013 Lucke, qui creationem Euronis et dicionem et sumptum Unionis Europaeae reprehendit, cum aliis factionem AfD condidit et die 14 Aprilis 2013 cum Frauke Petry et Conrado Adam eius praeses electus est. Mense Maio 2014 sedem Parlamenti adeptus est. Die 4 Iulii 2015 autem Frauke Petry et Georgius Meuthen novi praesides factionis electi sunt. Petry et alii Lucke vituperaverant, quod parum contra advenas ex Africa et Asiam in Germaniam venientes censeret. Die 10 Julii Lucke factionem sibi conditam reliquit, quod haec ad dextram extremam nunc niteretur. Nomine "Neustart 2015" Lucke cum amicis novam factionem condere in animo habet. Die 19 Iulii 2015 Lucke praeses novae factionis AlFAe (Theod. *Allianz für Fortschritt und Aufbruch*) electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bernhardum Lucke** spectant. |

* Pagina personalis
* Data Bernhardi Lucke apud situm Interretialem Parlamenti Europaei
* Pagina Berhardi Lucke apud facebook

Notae
-----

1. ↑  welt.de die 4 Iulii 2015
2. ↑  Der Spiegel die 8 Iulii 2015
3. ↑  Neustart2015.de
4. ↑  Die Zeit die 19 Iulii 2015
**Ioannes Baptista Barberini** (natus *Gian Battista Barberini* Laini fere 1625; mortuus 1690 aut 1691) fuit sculptor aetatis Baroci.

Vita
----

Ioannes Baptista Barberini natus Laini, in Valle Intelvi, circiter anno 1625, in ambitu familiari eruditus est.

Primum opus ei adscriptum (quamvis per coniecturam) est apparatus altaris maioris ecclesiae paroecialis Sancti Michaelis in Biume Inferiore (pars civitatis Baretii) anno 1645. Alia opera, quae adulescentia fecit, in provincia Novocomensi et in Helvetia inveniuntur, ut puta Sibyllae et Prophetae in ecclesia Sanctorum Petri et Stephani Bilitione.

Anno 1666 fuit Cremonae, ubi in ecclesia Sancti Augustini toreuma altae prominentiae Passionem Christi demonstrans in homonymo sacello positum, necnon duodecim statuas patriarcharum prophetarumque in nave media positas creavit. Intra 1667 et 1669 se in Austriam contulit. Vindobonae ecclesiam Servitarum annis ab 1680 ad 1682 perfecit, praeterea annis ab 1680 ad 1683 in Austria Superiore, duce Ioanne Baptista Colomba, ecclesiam abbatiae Cremifanensis crustis parietum exornavit frontemque ecclesiae conformavit, Lentiae altare maius ecclesiae Iesuitarum constituit.

Alia opera ei adscripta sunt Genuae, Mantuae, Bononiae, et Comi.

Mortuus est 1690 aut 1691, quod die 2 Martii 1691 duae filiae eius, Ludovica Muttoni et Lucia, vidua Laurentii Aliprandi, heredidatem diviserunt.

Bibliographia
-------------

* Brun, Carl: Schweizerisches Künstler-Lexikon, vol. I. Nendeln, Lichtensteni 1967.
* Conti, Pietro: Memoria storia della Val d'Intelvi, Comi 1896.
* DBI VI, 1964, Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 6, Instituto della Enciclopedia italiana, Romae 1964.
* Fidler, Petr: Architektur des Seicento, Baumeister, Architekten und Bauten des Wiener Hofkreises, thesis doctoralis, Oeniponti 1990.
* Hoffmann, Hans: Der Stuckplastiker Giovanni Battista Barberini (1625-1691), Abhandlung zur Erlangung der Doktorwürde der Philosophischen Fakultät I der Universität Zürich, Augustae Vindelicorum 1928.
* Magni, Mariaclotilde: Giovanni Battista Barberini stuccatore lainese su "Comum", in: Festschrift Federico Frigerio, Comi 1964.
* ÖKL V, 1979 (Nachtrag), Österreichisches Künstlerlexikon von den Anfängen bis zur Gegenwart, vol. 5, Vindobonae 1979 (Nachtrag).

Nexus externi
-------------

* Angela Ottino Della Chiesa: BARBERINI, Gian Battista. In: Dizionario biografico degli italiani, vol. 6, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1964. (visum die 16.07.2022)
* BARBARINO, Giovanni Battista. In: Artisti Italiani in Austria (visum die 16.07.2022)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Ioannes Baptista Duru
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1672; Lutetia  
*Obitus*: 1709; Nanceium  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: pictor, designer  

**Ioannes Baptista Duru** (*vulgo*: **Jean Baptiste Duru** seu **Jean Baptiste Dureux**; Lutetiae 1672 fere natus; Nanceii 1709 mortuus) fuit pictor et adumbrationis peritissimus artifex Francogallicus,

Biographia
----------

Qui ab Adamo Francisco van der Meulen artem pingendi didicit et Lutetiae Nanceiique laboravit. Fuit probabiliter pictor aulicus, ut ex acta parochiae Sancti Hyppoliti Lutetiae consequitur. Enim in acta scribitur ut die 21 Novembris anno 1709 Ioannes Baptista Du Rus, pictor regis victoriarum, matris Elisabethae Choule exsequias celebravit et *Duru* obsignavit. Praeterea, ex acta parochiae ipsae, consequitur ut die 13 Iulii anno 1708 Ioannis Baptistae Duru, pictoris regis apud Opera Gobelins, et Mariae Magdalenae Molzot filia Maria Anna humata est.

Huius artificis opera praecipue res historicas et bellicas complectuntur. Studuit aulaeorum delineationis quoque.

Notae
-----

1. 1 2 3  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. 1 2  Etat civil de quelques artistes francais
3. ↑  Actes d'etat-civil d'artistes francais

Bibliographia
-------------

* "Jean Baptiste Duru". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2017
* AA.VV. (1873). Libraire Pagnerre. ed. *Etat civil de quelques artistes francais. Extrait des registres des paroisses des anciennes archives de la ville de Paris*. Lutetiae. p. 41
* AA.VV. (1873). H.Herluison. ed. *Actes d'etat-civil d'artistes francais, peintres, graveurs, architectes, extraits des registres de l'hotel-de-ville de Paris*. Aureliani. p. 129

Nexus externi
-------------

* Ioannes Baptista Duru in Artnet **(Anglice)**
* Ioannes Baptista Durup in Artnet **(Anglice)**
Wikidata Enugu
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Nigeria  
*Locus*: 6°26′25″N 7°29′39″E  
*Numerus incolarum*: 715 774  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Enugu
**Gestio**

*Procuratio superior*: Enugu State  

**Geographia**

*Superficies*: 556 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Udi, Awka  

**Enugu** est urbs Nigeriae, anno 1909 sub imperio Britannico iuxta fodinas carbonis condita qui inde per ferriviam transvectus a portu Harcurtensi exportabatur. Enugu in urbe anno 2016 homines 722 664 habitabant. Fuit olim caput regionis Orientalis civitatisque rebellatricis Biafrae. Hodie est urbe capitalis civitatis Enuguensis.

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Enuguensis", cf. "Dioecesis Enuguensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

Despectus in urbem Enugu ab occidente

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Enugu** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 6°26′25″N 7°29′39″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Nicolaus Černych
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 6 Octobris 1931; Usman  
*Obitus*: 25 Maii 2004; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Ucraina  

**Officium**

*Munus*: astronomus  

**Familia**

*Coniunx*: Ludmila Černych  
*Proles*: Margarita Chernyj, Iaronika Tchernykh  

**Nicolaus Stephani filius Černych** (Russice Николай Степанович Черных, tr. *Nikolaj Stepanovič Černych*; Ucrainice Микола Степанович Черних, tr. *Mykola Stepanovyč Černych*; 6 Octobris 1931 – 26 Maii 2004) fuit astronomus Russicus Sovieticus et Ucrainicus.

In oppido *Usman'*  nunc regionis Aquitilietanae Russiae natus, anno 1941 cum familia sua in regionem Ircutensem movit ubi alumnus fuit facultatis physico-mathematicae Instituti Paedagogici Ircutensis (nunc in Universitatem Ircutensem inclusi), annis a 1954 ad 1959 ibi studens (et dein in honorem instituti asteroidem 2585 Irpedina, quam anno 1979 invenit, nomen dedit). Anno 1957 autem Ludmilam uxorem duxit, postquam eacum ad finem vitae suae collaboravit, annis ab 1958 ad 1961 in laboratorio temporis et frequentiae Ircutensi et ab anno 1963 in Observatorio Astrophysico Crimaeae operi favens. Peritus fuit astronometriae et dynamicae corporum minorum systematis solaris. Asteroides 6619 Kolya (*Kolya* est forma diminutiva Russica nominis Nicolai), a Ludmila Černych inventa, in eius honorem nomen obtinuit. Asteroides 2325 Chernykh autem ex Nicolao et Ludmila Černych (translitteratione alia, Chernykh) nominatus est.

Nexus externi
-------------

* "К 80-летию Николая Степановича Черных", commemoratio octogenaria Nicolai Černych **(Russice)**
* Pagina de Nicolao Černych, alumno claro, in situ interretiali, iubilaeo saeculari Universitatis Ircutensis dedicato **(Russice)**
* Pagina de Nicolao Černych in situ interretiali *Космический мемориал* **(Russice)**
Wikidata Nicolaus Miklucho-Maclay
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Miklucho-Maclay: imagoNicolaus Miklucho-Maclay: imago
*Nativitas*: 5 Iulii 1846; Q4536535  
*Obitus*: 2 Aprilis 1888; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  
*Nomen nativum*: Николай Николаевич Миклуха
**Officium**

*Munus*: explorator, anthropologus, marine biologist, biologus, zoologus, ethnographer, traveler, naturae peritus  

**Familia**

*Genitores*: Q4293067;   

**Memoria**

*Sepultura*: Literatorskie mostki  

**Nicolaus Nicolai filius Miklucho-Maclay** vel **Miklouho-Maclay** (Russice: Николай Николаевич Миклухо-Маклай, tr. *Nikolaj Nikolaevič Miklucho-Maklaj*; natus die 5 Iulii 1846 in vico *Jazykovo-Roždestvenskoe* nunc regionis Novogardiensis, mortuus die 2 Aprilis 1888 Petropoli) erat ethnographus, anthropologus, biologus et explorator Russicus, qui decenniis 188–189 aborigines Asiae meridie-orientalis, Australiae et Oceaniae studebat (notissimum est eius studium incolarum litoris septentrio-orientalis Novae Guineae).

Species Canefriula maclayiana, Musa maclayi, Pouteria maclayana, quas invenit, atque asteroides 3196 Maklaj in eius honorem nominatae sunt. 

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Mikl.-Maclay**" (apud IPNI reperiendum)

Notae
-----

1. ↑  Natus *Miklucha* (Миклуха), dein *Maclay* ad nomen familiae suum addidit et factus est notus nomine *Miklucho-Maclay* seu *Miklouho-Maclay*. Peregre habitans, saepe se *Maclay* nominabat, partem primam nominis omittens.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 17 Iulii Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 14 Aprilis Gregoriano.

Bibliographia
-------------

* Баландин Р. К. H. H. Миклухо-Маклай: Книга для учащихся. — Moscuae: Просвещение, 1985.
* Путилов Б. Н. Николай Николаевич Миклухо-Маклай. Страницы биографии. — Moscuae: Наука, 1981.
* Тумаркин Д. Д. Белый папуас: Н. Н. Миклухо-Маклай на фоне эпохи. — Moscuae: Вост. литература, 2011. — ISBN 978-5-02-036470-7
* Чуковская Л. К. Н. Н. Миклухо-Маклай / Под ред. Н. Н. Баранского. — ed. 2. — Moscuae: Географгиз, 1952.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Miklucho-Maclay** spectant. |

* Pagina de Nicolao Miklucho-Maclay *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Dionysius Babo Soares
Res apud Vicidata repertae:Dionysius Babo Soares: imagoDionysius Babo Soares: imago
*Nativitas*: 20. saeculum; Ermera  
*Patria*: Timora Orientalis  

**Officium**

*Officium*: Minister rerum externarum, Minister of Foreign Affairs and Cooperation, Minister of Justice  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: National Congress for Timorese Reconstruction  

**Dionysius Babo Soares**, vulgo plenius *Dionísio da Costa Babo Soares* (in oppido Ermera natus die 16 Augusti 1966) est eruditus et politicus Timorae Orientalis.

Alumnus est universitatis Udayana Baliae in insula et universitatum Massey et Nationalis in Australia. Apud universitatem Pacis Diliensem in Timora Orientali docuit. Minister ab iustitia ab anno 2012, ab administratione ab 2015 meruit. Die 22 Iunii 2018 minister a rebus externis factus est, primo ministro Taur Matan Ruak.

Scripta
-------

* 2003 : *Elections and constitution making in East Timor*
* 2003 : *Branching from the Trunk: East Timorese Perceptions of Nationalism in Transition*
* 2003 (editor, cum James J. Fox) : *Out of the Ashes: Destruction and Reconstruction of East Timor*. Camberrae: ANU Press. ISBN 9789751229083
* 2005 (cum Geoffrey Hull, Jorge da Conceição Teme) : *Tetum, language manual for East Timor*

Nexus externi
-------------

* Vita olim apud ministerium administrationis divulgata

Ministri rerum externarum Timorae Orientalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Ramos-Horta 2000 • Iosephus Ludovicus Guterres 2006 • Adaljiza Magno 2007 • Zacharias da Costa 2007 • Iosephus Ludovicus Guterres 2012 • Ferdinandus Coelho 2015 • Aurelius Guterres 2017 • Dionysius Babo Soares 2018 • Adaljíza Magno 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Timorae Orientalis |
|  |
Wikidata Daniel Diaconescu
Res apud Vicidata repertae:Daniel Diaconescu: imagoDaniel Diaconescu: imago
*Nativitas*: 9 Decembris 1967; Caracal  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio popularis – Dan Diaconescu  

Daniel Diaconescu anno 2014
**Daniel** (Dacoromanice:*Dan*) **Diaconescu** (natus die 9 Decembris 1967 in Caracal in Olt circulo) moderator televisionis et vir publicus Dacoromanicus est.

Vita
----

Postquam scholam finivit, Diaconescu apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem mechanicae studebat et machinator factus est. Postea stationem televisificam OTV condidit. Anno 2010 Factionem popularem – Dan Diaconescu (PP-DD) consisit et frustra candidatus praesidis et Parlamenti Romaniae fuit. Anno 2010 a magistratibus violentae exactionis accusatus est, quod a praefecto oppidi pecuniam petivisset, ne famas malas de eo effunderet. Anno 2013 eius criminis ad tres annos carceris damnatus est. Die 6 Martii 2015 summum iudicium eum etiam ad quinque annos et sex menses carceris damnavit. Die 29 Iunii 2015 factio eius PP-DD cum factione UNPR coniuncta est.

Notae
-----

1. ↑  adz.ro die 20 Decembris 2013
2. ↑  ADZ.ro die 6 Martii 2015
3. ↑  mediafax.ro mense Iunio 2015

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis in archivio interretiali servata
Centrum Gualtherihusa ex aere photographice depictum
**Gualtherihusa** (Theodisce: *Waltershausen*) urbs quaedam in Circulo Gothensi, Germania, sita est. Altitudo eius 320 metrorum est incoliturque a 13.092 hominibus. Inde ab anno 2014 additus est Gualterihusae vicus propinquus Emsetal.

Historia
--------

Oppidum semper magnum compitum fuit viarum commercialium: semitae salinae inter vallem Werratal et Erfordiam convenerunt vias conducentes Ysenaco Salfeldam Thuringorum. Proxima erat insuper Via Regia quae dicitur. Constructio Castelli Tenneberg saeculi XI exeuntis emolumento urbano valde profuit. Quoniam urbs Gota haud procul distat, Gualtherihusa tamen numquam maximi momenti fuit. 

Mentio fiat de ecclesia perpulchra protestantica Auxilii Dei secundum genus barocum exstructa, cum organo fabri Trost et pictura in camera locupletissima. Architectus responsalis fuit Georgius Bähr qui postea Dresdae Ecclesiam Marianam erigi curaturus erat. Moenium antiquorum conservatae sunt duae turres.

In Waltershausen fabricabantur pupae, orbiculi, vasa, res cummeae. In platea nundinarum centrali est curia anni 1441 quae inter maxima opera craticia Mediae Germaniae numeratur.

In urbis parte quae vocatur Schnepfenthal inveniuntur Ludi Salzmann, gymnasium illustre, pro incluto paedagogo Christiano Gotthilf Salzmann nuncupati.

Urbis personae praeclarae
-------------------------

* Ernestus Iulius Theodorus Salzmann, saltuarius
* Fredericus Holbein, pictor
* Ioannes Christophorus Fredericus Gutsmuths, paedagogus
* Aloysia Gerbing, indagatrix historiae regionalis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gualtherihusam** spectant. |

* Urbis paginae interretiales officiales
Wikidata Dionysius Exiguus
Res apud Vicidata repertae:Dionysius Exiguus: imagoDionysius Exiguus: imago
*Nativitas*: 475; Scythia Minor  
*Obitus*: 544; Roma  

**Officium**

*Munus*: monachus, mathematicus, Interpres, iuris canonici eruditus, scriptor  

**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 1 Septembris)
*Vide etiam paginam discretivam:* Dionysius

**Dionysius Exiguus** (Graece Διονύσιος, natus in Scythia Minore circa annum 470; mortuus circa annum 544) fuit monachus qui operam Imperio Romano saeculo sexto dedit. Sodalis fuit societatis monachorum Scythicorum qui Tomi habitabant (Constantiae in urbe Romaniana nostrae aetatis), tum caput Scythiae Minoris. Saeculo sexto oriente, canones Graecorum conciliorum in nostram linguam vertit atque in ordinem chronologicum digessit. Chronologia annorum Domini (annorum post Christum natum) excogitata innotuit, quae ad annos calendariorum Iuliani (christianizati) et Gregoriani computandos iam adhibetur. Paene omnes ecclesiae Christianae eius computum temporum Paschae asciverunt.

Dionysius ab anno 500 fere usque ad mortem Romae habitabat, ubi 401 canones ecclesiae a Graeco sermone in Latinum convertit, inter quos quinquaginta Canones Apostolici et omnia conciliorum Nicaeni Primi, Constantinopolitani Primi, Chalcedonensis, Serdicanique decreta atque varia paparum a Siricio ad Anastasium II decretalia. Quibus *Collectionibus canonum Dionysianis* (ut dicuntur) multum auctoritatis in cultura Occidentali habebant, et duces ecclesiasticos iam ducunt. Dionysius etiam libellum de mathematica prima conscripsit.

Nexus interni
-------------

* Ab urbe condita
* Calendarium lunisolare

Bibliographia
-------------

* Blackburn, Bonnie, et Leofranc Holford-Strevens. 1999. "Calendars and chronology." In *The Oxford companion to the year,* 659–937. Oxoniae.
* Blackburn, Bonnie, et Leofranc Holford-Strevens. 2003. *The Oxford companion to the year.* Oxoniae.
* Declercq,Georges. 2000. *Anno Domini (The Origins of the Christian Era).* Turnhout. ISBN 9782503510507,
* Jones, Charles W. 1943. "Development of the Latin ecclesiastical calendar." In *Bedae opera de temporibus,* 1–122. Cantabrigiae in Massachusetta.
* Mosshammer, Alden A. 2008. *The Easter Computus and the Origins of the Christian Era.* Oxoniae. ISBN 9780199543120.
* Neugebauer, Otto. 1979. *Ethiopic astronomy and computus.* Vindobonae: Österreichische Akademie der Wissenschaften, philosophisch-historische klasse, sitzungsberichte 347.
* Squires, Nick. 2021. "Jesus was born years earlier than thought, claims Pope," *The Daily Telegraph,* 21 Novembris 2012.
* Zuidhoek, Jan. 2017. "The initial year of *De ratione paschali* and the relevance of its paschal dates," *Studia Traditionis Theologiae* 26: 71–93.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**.
* De Dionysio Exiguo in Lexico Sanctorum.
Wikidata Gerardus Reuten
Res apud Vicidata repertae:Gerardus Reuten: imagoGerardus Reuten: imago
*Nativitas*: 16 Aprilis 1946; Coriovallum  
*Patria*: Regnum Nederlandense  

**Officium**

*Officium*: member of the Senate of the Netherlands, member of the Senate of the Netherlands  
*Munus*: oeconomus, politicus  
*Patronus*: Universitas Amstelodamensis
**Consociatio**

*Factio*: Socialist Party  

**Familia**

*Proles*: Rosa Reuten  

**Thaddeus Antonius Gerardus Maria Reuten** vulgo **Geert Reuten** homo politicus Nederlandicus et rerum oeconomicarum peritus. Usque ab anno 2007 est delegatus factionis socialisticae cuius nomen est Socialistische Partij. Professor est ad Universitatem Amstelodamensem et illarum rerum est peritus quae ad Carolum Marx et Georgium Hegelium. 

Thekla Reuten est una ex illius filiis.

Publicationes
-------------

* Una cum Michaeli Williams: Value-Form and the State - The Tendencies of Accumulation and the Determination of Economic Policy in Capitalist Society. London, New York 1989

Nexus externus
--------------

* *Amsterdam School of Economics - Dr Geert Reuten*
Wikidata Dionysius (rex Portugalliae)
Res apud Vicidata repertae:Dionysius (rex Portugalliae): imagoDionysius (rex Portugalliae): imagoDionysius (rex Portugalliae): subscriptioDionysius (rex Portugalliae): subscriptio
*Nativitas*: 9 Octobris 1261; Olisīpō  
*Obitus*: 7 Ianuarii 1325; Scalabis  
*Patria*: Regnum Portugalliae  

**Officium**

*Officium*: Monarch of Portugal  
*Munus*: poëta, musicographus, scriptor, Agricola, Monarcha, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Afonso III of Portugal; Beatrice of Castile  
*Coniunx*: Elizabeth of Aragon  
*Proles*: Constance of Portugal, Alphonsus IV, Pedro Afonso, conde de Barcelos, Alfonso Sanches, Maria Afonso, Maria Afonso de Portugal, Joao Affonso bâtard de Portugal, Señor de Arouca, Fernão Sanches  
*Familia*: House of Burgundy - Portugal
**Memoria**

*Sepultura*: Monastery of São Dinis de Odivelas  

**Insignia heraldica**

Dionysius (rex Portugalliae): insigneDionysius (rex Portugalliae): insigne
**Dionysius** (vulgo *Dinis*, olim *Diniz*; natus Olisipone die 9 Octobris 1261; mortuus Scalabe die 7 Ianuarii 1325), **Agricola** et **Poëta** tantum appellatus, fuit rex Portugalliae ab anno 1279 usque ad mortem.

Filius fuit Alphonsi III ex Beatrice, filia notha Alphonsi X Castellae et Legionis regis; successit patri die 6 Februarii 1279. Duxit Elizabetham, filiam Petri III Aragoniae regis; ex ea pater fuit Alphonsi IV successoris, et Constantiae, quae Ferdinando IV Castellae regi nupsit.

Dionysius in *Compendio de crónicas de reyes del Antiguo Testamento, gentiles, cónsules y emperadores romanos, reyes godos y de los reinos de Castilla, Aragón, Navarra y Portugal* (1312–1325).
Initio regni neque cum clero, neque postmodum cum filio ipsi bene convenit, sed turbae prudentia uxoris sopitae sunt. Condidit vel reparavit multas in Lusitania urbes, instituit ordinem militarem Iesu Christi, iussit magnum pinetum prope Leiriam (*pinhal de Leiria*) seri. Obiit felicissimus sui saeculi principum, anno aerae vulgaris 1325, aetatis 63, regni 46.

Nexus externi
-------------

 *Haec pagina textum incorporat ex Hofmanni* Lexico Universali*, 1698. Versio interretialis*


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Ornithodira| Taxonomia |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regnum: | Animalia |
| Phylum: | Chordata |
| Subphylum: | Vertebrata |
| Infraphylum: | Tetrapoda |
| Superclassis: | Amniota |
| Classis: | Reptilia |
| Subclassis: | Diapsida |
| Infraclassis: | Archosauria |
| Superordo: | **Ornithodira**Gualterius, 1986 |

 |
| Ordines |
| * Ornithischia †Seeley, 1888
* Pterosauria †Kaup, 1864
* SaurischiaSeeley, 1888
 |

**Ornithodira** (*-orum, n.*) sive **Ornithosuchia** (*item*) sunt grex Reptilium, Pterosauria et Dinosauria inter alia continens, qui a Triassico usque ad aetatem praesentem (per Aves) floruit.

Cladogramma
-----------

```
─o **Ornithodira** Gualterius, 1986
 ├── *Scleromochlus taylori* † Woodward, 1907
 └─o Avemetatarsalia Benton, 1999
   ├── Pterosauria † Kaup 1834
   └─o Dinosauromorpha Benton, 1984
     ├── *Dromomeron romeri* † Irmis et alii, 2007
     ├── *Lagerpeton †*
     └─o Dinosauriformes
       ├── *Marasuchus* †
       └─┬── *Pseudolagosuchus* †
         └─┬── *Silesaurus* †
           └─┬── *Eucoelophysis* †
             └─o Dinosauria Owen, 1842
               ├── Ornithischia † Seeley, 1888
               └── Saurischia Seeley, 1888
```

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
**Heribertus Rosweyde** (Traiecti ad Rhenum die 20 Ianuarii 1569 natus, Antverpiae 4 Octobris 1629 mortuus0, Societati Iesu aggregatus post studia Tornaci Duacique exercita Rhetoricam philosophiamque apud Iesuitas Duaci postea Antverpiae docuit. Inter opera eius reperiuntur: 

* Fasti Sanctorum quorum Vitae in Belgicis bibliothecis manuscriptae, quod Plantini proelio Antverpiae anno 1607 editum est et cui trium (?pseudo-) martyrum Cilicum passionis editio iuncta est ( Fastorum autem Sanctorum prooemium Specimen quo postea opere suo hagiographi Bollandistae utebantur praebet)
* De fide haereticis servanda ex decreto Concilii Constantiensis (controversiae opus, genus quod detrectavit Rosweyde, anno 1610 Plantini proelio prolatum);
* Martyrologium Adonis et Parvi Romani Martyrologii re- editio (anno 1613 Plantiniano proelio impressa);
* XII.Tabularum Cardinali Baronio Isaaco Casavbono dicta retaliante Heribert Ros-weydo Vltraiectino (anno 1614 ex officina plantiniana datum);
* Vitae Patrum seu De vita et verbis seniorum (anno 1615 editum, sed poscente Balthasare Moreto amico 'post 'veterum Patrum melotas denuo expumicatas' cum adlocutione nova Antverpiae anno 1628 editioni secundae dedit);
* Vindiciae Kempensis adversus C. Cajetanum (ubi anno 1617 Imitationis Christi Thomae Kempensi attributionem defendit);
* Eucherii Lugdunensis tractatus De contemptu mundi et De laude eremi (anno 1621 in lucem dediti).

Rosweyde anno 1626 Codicis Aurei Epternacensis exemplar apud Plantinum fieri curavit.

Inter opera vernacula eius reperiuntur Vitarum Patrum adaptationes necnon Generale Kercklycke Historie Van de Gheboorte onses Heer Iesu Christi tot het Iaer MDCXXIV anno 1623 editum! 

Opera plurima Rosweydii manuscriptis conservata ipso viventi non edita sunt. Inter haec nomininari possunt:

Gesta sanctorum patrum Fontanellensis coenobii (Gesta abbatum Fontanellensieum), ediderunt Lohier et Laporte, Rotomagi-Parisiis,1936);

Memoriale de Instituto P. Heriberti quoad Sanctorum historias (anno 1609 scriptum) sive quoad Sanctorum Historiam et Vitas illustrandas (anno 1868 editum, in les Analectes pour servir à l'histoire écclésiastique de la Belgique V). Hoc opus una cum Specimine supradicto Iohanni Bollandio sociisque suis Acta Sanctorum cum posthabito ordine chronologico nataliciorum caelestium mensibus distributorum seriem delegerunt editionem condentibus maximi momenti fuit. 

Conditor est Societatis Bollandistarum.

Bibliographia
-------------

* De Rosweyde aux Acta Sanctorum, La recherche hagiographique des Bollandistes à travers quatre siècles, ed. Robertus Godding et al. Bruxellis, 2009
"**Nicolaus famulus Christi transfretabit**" est versus primus carminis quod pueri peregrinatores Germani, qui anno 1212 ab urbe Colonia ad Terram Sanctam properabant, in itinere cantitabant (si auctori anonymo *Chronici rhythmici Austriaci* fidem reponenda sit). Nicolaus is iuvenis fuit qui peregrinationem suaserat et ducebat. Textus sic sonat:

Nycolaus famulus Christi transfretabit,  

Et cum innocentibus Ierusalem intrabit.  

Mare siccis pedibus securus calcabit,  

Iuvenes et virgines caste copulabit:  

Ad honorem Domini tanta perpetrabit,  

Quod pax, iubilacio, Deo laus sonabit.  

Paganos et perfidos omnes baptizabit,  

Omnis in Ierusalem carmen hoc cantabit:  

Fax est nunc Christicolis, Christus proximabit,  

Et redemptos sanguine mire collustrabit,  

Nycolai pueros omnes coronabit!

Fontes
------

* *Chronicon rhythmicum Austriacum* (vide *Monumenta Germaniae historica* ~: *Scriptores* vol. 25 p. 356)

Bibliographia
-------------

* Gary Dickson, "La genèse de la croisade des enfants (1212)" in *Bibliothèque de l'école des chartes* vol. 153 (1995) pp. 53-102, esp. pp. 83-84
* George Zabriskie Gray, *The Children's Crusade: an episode of the thirteenth century* (Hurd & Houghton, 1870) pp. v-vi [textus Latinus], pp. 241-242 [versio Anglica] Editio 1898 apud archive.org

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Aspectus aulae
Simulacrum aulae temporibus antiquis
Aula anno depicta 1648
Interna hodierna
**Aula Palatina**[1] in urbe Augusta Treverorum sita fuit aula Romana. Aulae est maximum conclave antiquitatis adhuc exstans. Conclave internum aulae habet basim 67 m x 27,2 metrorum, altitudo eius est 33& m.

Aetate medii aevi aula una cum palatio principis electoris sedes archiepiscopalis atque electoralis fuit. Anno 1856 ecclesia „ad aeternum tempus" communitati Evangelicae data est atque *Ecclesia salvatoris"* transnominata est.

Ex anno 1986 aula est pars hereditatis mundi.

Historia
--------

Dictum tectum caseteum concreto exstructum, quod tectum antiquum simulat.
In aula initio 4. saeculi exstructa Constantinus Magnus sedem habuit. Interne marmore exornata erat, in aediculis statuae marmoreae positae erant. Solum parietesque calefaci potuerunt. Splendore atque amplitudine aedificii Romani potentiam suam ostendere voluerunt. Annus exstructionis aulae sane definiri non potest. Constat autem aedificium supra fundamenta antiquiorum monumentorum exstruxisse antiquitateque posteriore partem palatii imperialis fuisse. Ruinae reliquorum aedificiorum circa 1980 effossae sunt. Visus hodiernus speciem antiquam non adaequat quod mures olim colore candida tecti erant.

Calefactio ingentis conclavis ita parata est: Sub solo duplice quinque fornacae positae erant per quas aer non solum in spatium inter duo sola sed etiam per tubos erectos ducta est. Effusio aeris calefactae ex tubis effecit, ut parietes quasi ipsae fornaces factae sunt. Haec ratio calefaciendi Hypocaustum nominatur.

Aetate medii aevi tectum verisimiliter delapsum fuit etsi parietes iam ex anno 1008 ut castellum utebantur. Postea sedes archiepiscopi Augustae Treverorum factum est. Apsis in turrim habitabilem mutatum est, parvae turres etiam in angulos adversos erectae, parietes pinnis munificatae sunt. Hoc status aedificii usque ad 1600 durabat.

Archiepiscopus Lotharius von Metternich ineunte 17. saeculo palatium principium electorum aedificari iussit, quocirca paries orientalis atque meridionalis amotae sunt; reliquum aedificium in novum palatium inclusum est. Inter annos 1846 et 1856 aedificium iussu Friderici Gulielmi IV sub architecto Carolo Schnitzler in statum principalem reversum est.

Ex anno 1856 aedificium ecclesia Evangelica utebatur quamvis sub dicione Rhenaniae-Palatinatus sit.

Bello secundo mundano exarso aula anno 1944 funditus deflagravit. Bello perfecto cum ab Henrico Otto Vogel reficeretur ornamentum internum 19. saeculi consulto non restitutum est parietesque ad muros lateres reductae sunt.

* Mappa palatii principum electorum et aulae
* Ecclesia et palatium principium electorum
* Ecclesia et palatium principium electorum
* Effossiones in parte occidentali pronarticis
* Eustachius Kaupert: Jesus Christus (ca. 1880)

Notae
-----

1. ↑  "Aula Palatina": vide AUGUSTA TREVERORUM (Trier) Germany" in Richard Stillwell et al. *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites* (Princeton, 1976) Textus
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Clemens Janequin
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1485; Castrum Heraldi  
*Obitus*: 1558; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: musicographus  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Clemens Janqeuin** (Francogallice *Clément Janequin*; natus circa 1485 in Castro Heraldi; mortuus Lutetiae 1558) fuit compositor madrigalium Francicus aetatis Renascentiae, unus e primis compositoribus qui musicam impressivit.? Fuit etiam musicus regalis Francisco I ab anno 1555.

Opus praeclarum est *La Guerre* (scil. "proelium"), quod de pugna Marignana narrat, et laudat victoriam Francisci regis in Habsburgos.

Nexus interni
-------------

* Madrigalis

Nexus externi
-------------

*Ce moys de May* Clementis Janequin.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
| Lingua Palica Pāḷi |
| --- |
| Taxinomia: | lingua Indoeuropaea e familia Indoiranica |
| Status: | unus e linguis medioindicis necnon Pracritis |
| Sigla: | 1 pi, 2 pli, 3 pli |
| Usus |
| Aevum: | saec. II a.C.n. – saec. IV vel V p.C.n. |
| Situs: | India septentrionalis hodie lingua sollemnis Buddhismi Theravadae |
| Litterae: | Litterae Palicae |
| Scriptura: | Devanagari, Sinhala, scripturae fere omnes Asiae meridionalis-orientalis, Latina |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Palica** (*Pāḷi*) est sermo medioindicus familiae Indicae, Sanscritae propinquissima, et consequenter etiam Latinae. Confer exempli causa morphologiam verbi:

Pali: *tanō-mi, tano-si, tano-ti, tanō-ma, tano-tha, tano-nti*
vs. Latine "teneō, tenes, tenet, tenemus, tenetis, tenent"
Ut in omnibus linguis medioindicis, multae formae in Pali remotae sunt: Dum Lingua Sanscrita imperfectum perfectumque cognoscunt, in Pali non sunt. Uniuntur in unum tempus: Praeteritum, exempli causa *a-kas-a* "fecit", ortum ex aoristo (augmentum + modificatio thematis verbi + terminationes personales speciales).

Sed systema casuum manet: Sunt nominativus et genitivus et dativus et accusativus et ablativus et locativus et instrumentalis et vocativus.

In Buddhismo, Pali est una ex nonnullis linguis sacris; Gautama Buddha ipse Linguam Pali locutus esse supponitur.

Notae
-----

1. ↑  "Palica lingua": Christianus Lassen, *Institutiones linguae Pracriticae* (Bonnae, 1837) (Textus apud *Google Books*) pp. 42, 60, 61; "litterae Palicae": ibid. p. iii

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Palica***
"Baptismus multitudinis" e serie de vita Ioannis Baptistae ab Andrea Sartio picta.
"Baptismus Augustini ab Ambrosio" e serie de vita Sancti Augustini a Benotio picta
**Baptismus** aut **Baptisma (-tis)** (a Tertulliano etiam *tinctio*) est ostium ad omnia sacramenta et a quasi omnibus Christianis notus. Sacramentum Baptismatis explicite a Christo commendatur discipulis, in ultimis verbis Evangelii Matthaei:

Et accedens Iesus locutus est eis dicens: "Data est mihi omnis potestas in caelo et in terra. Euntes ergo docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia, quaecumque mandavi vobis. Et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi". Matthaeus 28:18-20
Momentum maximum a Iesu ipso proclamatur in evangelio secundum Ioannem:

Respondit Iesus: "Amen, amen dico tibi: Nisi quis natus fuerit ex aqua et Spiritu, non potest introire in regnum Dei". Ioannes 3:5
Iesus ipse a Ioanne Baptista est tinctus in flumine Iordane, non tamen in sacramentum sed in symbolum et ad aquas sanctificandas ad baptisma credentium, descendente Spiritu Sancto super eum in forma columbae. Catholici Romani festum baptismatis Iesu in dominica post sollemnitatem Epiphaniae Domini agunt.

Traditiones
-----------

In multis ecclesiis sacramentum baptismatis hoc modo efficitur haec verba dicendo et aquam ter super caput infantis infundo: *"N. ego te baptizo in nomine Patris (fundit primo), et Filii (fundit secundo), et Spíritus Sancti (fundit tertio). Amen."*
In aliis ecclesiis, notissime in Ecclesia Baptistica, dictis eisdem verbis, baptizandus per totum corpus in aquam summergitur

Nexus interni
-------------

* Baptisterium
* Compater

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baptismus** spectant. |

* baptimus apud protestantes Lutheranos
* Tertulliani De Baptismo Liber
* de baptismi sacramento in catechismo Ecclesiae catholicae, 1997
* quid sit festum Baptismatis Iesu
* baptisma Domini - primum mysteriorum luminosorum Rosarii
Wikidata Nicolaus Marr
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Marr: imagoNicolaus Marr: imago
*Nativitas*: 25 Decembris 1864; Cytaea  
*Obitus*: 20 Decembris 1934; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: anthropologus, linguista, esperantista, armenologist, archaeologus, professor, ethnologus, scriptor  
*Patronus*: Universitas Publica Petropolitana, Institute of Linguistic Studies
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Lenin, Order of Saint Stanislaus, 2nd class, Order of Saint Anna, 2nd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Honored Scientist of the RSFSR, Order of Saint Stanislaus  
*Sepultura*: Kazachye Cemetery  

**Nicolaus Iacobi filius Marr** (Russice Николай Яковлевич Марр, tr. *Nikolaj Jakovlevic Marr*; Georgice ნიკოლოზ იაკობის ძე მარი, tr. *Nikoloz Iak'obis dze Mari*; 25 Decembris anno 1864 – 20 Decembris 1934) erat orientalista, philologus, historicus, archaeologus, ethnographus Russicus et Sovieticus, socius Academiae Scientiarum Petropolitanae (dein Russicae et URSS).

Alumnus facultatis orientalis Universitatis Petropolitanae (ab anno 1902 professor, anno 1911 decanus facultatis illius electus), Nicolaus Marr ad studium historiae, archaeologiam atque ethnographiam Georgiae et Armeniae multo contribuit. Ab anno 1909 adiunctus et ab anno 1912 academicus Caesareae Academiae Scientiarum Petropolitanae, dein Academiae Scientiarum Russicae postquam academicus atque vicarius praesidis Academiae Scientiarum URSS erat. 

Decennio 193 'doctrinam novam de lingua' (seu 'theoriam Iapheticam', etiam 'Marrismus' vocatur) suam proposuit, originem communem verborum omnium linguarum ex elementis quattuor initialibus suspicans per studium linguarum Caucasicarum, linguarum Afro-Asiaticarum et linguae Vasconocae atque coniunctionem inter stadia evolutionis societatis secundum theoriam Marxisticam et stadia evolutionis linguae esse declarans (inter alia, ortum linguae societatis communisticae praedicans). Haec doctrina, quamquam a multis linguistis claris (e.g. a Nicolao Trubeckoj, Eugenio Polivanov et Alexandro Reformatskij) negata, ab auctoritatibus Unionis Sovieticae a fine decennii 193 officiale ut 'linguistica vere Marxistica' sustinebatur (Marr ipse ab anno 1930 socius factionis communisticae URSS fuit), sed anno 1950, cum in lucem editum est opus criticum Iosephi Stalin (qui viginti annos ante ad 'canonizationem Marrismi' contribuerat) nomine *Marxismus et problemata linguisticae* (Russice Марксизм и вопросы языкознания), omnino damnata est et nunc ut falsa aestimatur.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 6 Ianuarii 1865 Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
|  |
| --- |
| Vexillum generale cardinalisIoannes Baptista BradyCardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae |
|  |
| Archiepiscopus Armachanus |
| titulusSanctorum Quirici et Iulittae |
| **Natus** | 16 Augusti 1939 |
| **presbyter ordinatus** | 22 Februarii 1964 |
| **episcopus nominatus** | 13 Decembris 1994 |
| **episcopus consacratus** | 19 Februarii 1995 |
| **Cardinalis promulgatus** | 24 Novembris 2007 |
| **a papa** | Benedicto XVI |

**Ioannes Baptista Brady**, vulgo *Seán Baptist Brady* (die 16 Augusti 1939 in vico Drumcalpin prope Laragh comitatus Cavanensis) fuit a die 13 Decembris 1994 usque in annum 2014 archiepiscopus Armachanus et primas Ecclesiae Catholicae Romanae in Hibernia. Sententia eius est *Iesum Christum cognoscere* (ex Ioan. 17:3). 

Ioannes Baptista Brady in Hibernia educatus est in Collegio Sancti Patricii apud Manutiam, deinde Romae eruditus apud Collegium Hibernorum et in Laterano. In Hiberniam reditus magister scholarum meruit, sed postea Romae ab anno 1980 rector vicarius et ab 1987 usque ad 1993 rector collegii Hibernorum. Die 24 Novembris 2007 papa Benedictus XVI Brady cardinalem presbyterum creavit titulo Sanctorum Quirici et Iulittae. Conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit. Officium ob annum quintum et septuagesimum attinctum mense Augusto 2014 abnegavit. Papa Franciscus successorem confirmavit Edmundum Martin futurum esse.

Nexus externi
-------------

* "Brady Card. Seán Baptist" apud *Sala stampa della Santa Sede* (situs Curiae Romanae diurnariis destinatus) **(Italiane)**
* "Seán Baptist Cardinal Brady" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* "Brady, Seán Baptist" e *The Cardinals of the Holy Roman Church* (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) **(Anglice)**
* Pagina officialis archidioecesis Armachani **(Anglice)**
* "Vatican accepts resignation of Cardinal Seán Brady, leader of Catholic Church in Ireland" apud *BBC News* (8 Septembris 2014)