recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Pharmacotheca historia Ysenacensis **Pharmacopolium senatorium** (Theodisce: *Ratsapotheke*) historicum aedificium Ysenaci est in regione peditum ad angulum inter Viam Caroli et Plateam Caroli situm.

Historia
--------

Aedes haec anno 1766 primam mentionem habuit, cum esset caupona titulata *Ad lunam dimidiatam*. Anno 1800 Gulielmus Dammann ex oppido Buttelstedt (Circulus Weimarer Land) veniens privilegium a duce Carolo Augusto adeptus est, ut pharmacopolium teneret. Agebatur de pharmacotheca secunda in urbe Ysenaci et nuncupabatur *Taberna medicamentaria urbana aulicaque*. 

Pluries aedificii structura mutata est; anno 1992 pharmacopolium perfecte refectum est. Serviebat locus hic etiam seriei televisificae, quae vocatur "Familie Dr. Kleist".

Bibliographia
-------------

* W. Stelljes: *1585–1935. 350 Jahre Hofapotheke am Markt. Zur Geschichte der Rats- und Hofapotheke zu Eisenach*. Bildschmuck von Felix Schuchard, Gesellschaft für Geschichte der Pharmazie Berlin. Philipp Kühner, Eisenach 1935

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tabernam medicamentariam aulicam** spectant (Ratsapotheke Eisenach, Stadtapotheke (Eisenach)). |

* Tractatio in actis diurnis, quando pharmacopolium anniversarium CDXXV habuit
Aedes Barberinae, chalcographia saec. 18
Frons a Bernini facta
Scalae a Bernini factae
Scalae a Borromini factae
Aedes et hortus
**Aedes Barberinae** sive **Palatium Barberinorum** est domus Barberinorum Romae sita. Inchoatum anno 1627 a Carolo Maderno anno 1638 a Ioannes Laurentio Bernini perfectum est, qui partem mediam et alas effecit. Etiam Franciscus Borromini operi interfuit, qui inter alia scalas forma spirae designavit.

Aedes Barberinae colli Quirinali in septentriones versus applicatae sunt, aditus est in Via IV Fontium fere 50 m ab Area Barberinorum situs. His diebus parti musei nomine "Galleria Nazionale d’Arte Antica" (Pinacotheca nationalis artis antiquae) et "Istituto Italiano di Numismatica" (institutum Italicum numismaticae) domum praebet.

Collectus
---------

In Aedibus Barberinis: sarcophagus Romanus
Multae res expositae post Dicionem Pontificiam anno 1870 suppressam in possessionem regni Italici venerant. Collectus his diebus plus quam 1500 opera a saeculo 12 usque ad saeculum 20 incipiens continet, inter alia:

* Philippus Lippi: *Maria cum puero* *(Madonna col Bambino)* (1437)
* Raphael Sanctius Urbinas: *La Fornarina* (1520)
* Iacobus Tentoretus: *Christus et adultera* *(Cristo e l’Adultera)* (1546–1548)
* El Greco: *Adoratio pastorum et baptimus Christi* (1546–1548)
* Ioannes Holpenius: Pictura regis Henrici VIII Angliae (1540)
* Michael Angelus Caravagius: *Narcissus* *(Narciso)* (1598–1599)
* Michael Angelus Caravagius: *Judith et Holofernes* *(Giuditta che taglia la testa a Oloferne)* (1597/1600)

Notae
-----

1. ↑  vide
2. ↑  Ugo Carlotti: Mirabilia urbis Romae, Angelo Belardetti Editore, 1960

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aedes Barberinas** spectant. |

* Situs publicus musei (Italice)
* Area Barberinorum, Aedes Barberinae (Anglice)
* Aedes Barberinae ad Quirinalem ... descriptae (Romae 1642) (Latine)
Wikidata Svetlana Alexievich
Res apud Vicidata repertae:Svetlana Alexievich: imagoSvetlana Alexievich: imagoSvetlana Alexievich: subscriptioSvetlana Alexievich: subscriptio
*Nativitas*: 31 Maii 1948; Ivano-Frankivsk  
*Patria*: Ruthenia Alba, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: scriptor, diurnarius  
*Patronus*: Q115726882, Q104889640, Q19799273, Q1088140
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Herder Prize, Praemium pacis a librorum mercatoribus Germanicis tributum, Ordo ''Signum honoris'', Lenin Komsomol Prize, Angelus Award, Q20641783, Q20641784, Kurt Tucholsky Prize, Andrei Sinyavsky prize, Triumph, Leipzig Book Award for European Understanding, Das politische Buch, Oxfam Novib/PEN Award, Ryszard Kapuściński Award for literary reportage, Praemium litterarum Nobelianum, Officer of Arts and Letters, Prix Médicis essai, Belarusian Democratic Republic 100th Jubilee Medal, doctor honoris causa VUB, Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Anna Politkovskaya Award, Honorary doctorate from the University of Geneva, honorary doctor of the University of Madrid Complutense  

**Svetlana Alexandri filia Alexievič** (nata die 31 Maii 1948) est diurnaria et scriptrix Rutheniae Albae.

Opera de calamitate sociali, sicut de calamitate ergasterii atomici Czernobelae in lingua Russica scripsit. Primus eius liber de condicione mulierum tempore Belli orbis terrarum II fuit. Anno 2013 Praemium Médicis et Praemium pacis librariorum Germanorum accepit, et anno 2015 Praemium Nobelianum litterarum. Laudata est propter descriptionem polyphoniae nostrae aetatis dolorosae.

Notae
-----

1. ↑  Vel Latine *Photina*.
2. ↑  Russice Светлана Александровна Алексиевич, Albaruthenice Святлана Аляксандраўна Алексіевіч.
3. ↑  Praemii Nobeliani situs.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Alina Gorghiu
Res apud Vicidata repertae:Alina Gorghiu: imagoAlina Gorghiu: imago
*Nativitas*: 16 Septembris 1978; Tecuci  
*Patria*: Romania  

**Alina Stephania** (Dacoromanice *Alina-Ştefania*) **Gorghiu** (nata die 16 Septembris 1978) causidica atque femina rei publicae perita Dacoromanica est.

Munus
-----

Annis 1997 - 2001 apud Universitatem Christianam Dimitrie Cantemir iurisprudentiae studebat atque deinde causidica atque in societatibus commercialibus operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Gorghiu, quae ab anno 2002 sodalis factionis PN-L est, anno 2008 primo legata ad Cameram Legatorum Romaniae electa est et ad hunc diem manet. Die 20 Decembris 2014 Ludovicum Orban candidatum vicit et prima femina praeses suae factionis electa est. Nicolao Iohannis successit, qui praeses Romaniae electus est. Die 26 Iulii 2014 legati factionis decreverunt, ut PN-L cum PD-L nomine PNL coniungeretur. Quae decretum die 8 Octobris 2014 a iudicio Bucarestae probatum est. Novam factionem unicam anno 2017 perfectam futuram, ut duces factionis Basilius Blaga (PD-L) et Alina Gorghiu (PN-L) dixerunt Sed haec etiam ante electionem parlamentarem anni 2016 factum est. Die 12 Novembris 2016 Gorghiu se a magistratu praesidis factionis recessit, postquam PNL electionem ad parlamentum perdidit.

Notae
-----

1. ↑  adz.ro die 20 Decembris 2014
2. ↑  adz.ro die 5 Octobris 2014
3. ↑  adevarul die 18 Decembris 2014
4. ↑  mediafax.ro die 12 Decembris 2016

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Ministri principales rectionis Romanicae Ioannis Marcelli Ciolacu 2023–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Florinus Ionuț Barbu • Ioannes Marcellus Boloș • Simona Bucura-Oprescu • Marius Constantinus Budăi • Sebastianus Burduja • Hadrianus Câciu • Ioannes Marcellus Ciolacu • Ligia Deca • Mircea Fechet • Gabriela Firea • Alina Gorghiu • Sorin Grindeanu • Natalia Helena Intotero • Bogdan-Gruia Ivan • Marianus Neacșu • Luminița Odobescu • Stephanus Radu Oprea • Catharina Predoiu • Alexander Rafila • Angelus Tîlvăr • Raluca Turcan • Hadrianus Veștea
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Consilia ministrorum civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* vide categoriam Res politicae Romanicae |
|  |
Tabula geographica proelii ad Aspern
**Pugna ad Essling** seu **proelium ad Eslingam** seu **Proelium apud Aspern et Essling** diebus 21 et 22 Maii 1809 inter exercitum Francorum a Napoleone I ductum et Austriacos pugnatum est, quibus Carolus Ludovicus Ioannes Iosephus Laurentius de Austria praefuit.

Historia
--------

Carolus Archidux in proelio apud Aspern depictus
Bello quintae Coalitionis (e Austria et Regno Unito coepto Napoleo iam feliciter in Bavaria contra Austriacos certaverat et 13 Maii Vindobonam occupaverat. Apud Aspern et Essling ad flumen Danubium, non longe a capite Austriae, nunc Austriae dux Carolus imperatorem Francorum a Bohemia et Hungaria arcere voluit. Acerrimis pugnis in viis oppidi Aspern Carolus Francos vicit; fuit primus, qui impetum Napoleonis sustinuit. Franci e 60 000 militibus 30 000 amiserunt (inter eos et Ioannes Lannes marescalcus Franciae fuit), Austriaci e 75 000 peditibus et equitibus 24 000. Huius victoria Austriacos spe complevit, Borussiam ad coalitionem accessuram esse, quae spes vana fuit. Sed paulo post Napoleo victoriam Proelio apud Wagram adeptus hostes ad Pacem Palatii Belli Fontis coegit, quae bellum quintum coalitionis finivit.

Nota
----

1. ↑  **(Germanice, Latine)** Epitome rerum gestarum a Neapolione magno Ad usum studiosae juventutis.
2. ↑  Ita in numismate honorifico victoriam celebrante et tum percusso. In Museo Lupario.

Nexus externi
-------------

* Pagina Musei de proelii Aspern-Essling (lingua Theodisca)
* Relatio historii militaris de proelii apud Aspern (lingua Anglica)
* Pagina Parochiae Aspern de proelio (lingua Theodisca)
Laurentius Langstroth (1810–1895).
Domus Langstrothiana Oxoniae Ohii sita
Reverendus **Laurentius Lorraine Langstroth** (natus *Lorenzo Lorraine Langstroth,* 25 Decembris 1810—6 Octobris 1895), apiarius, clericus, et magister pater apiculturae Americanae habetur.

Philadelphiae Pennsylvaniae natus est. Puer tam diligenter consuetudines insectorum observabat, ut multatus esset ob foramina, quae in genua bracarum suarum fecerat vitam formicarum inquirens. Gradus Artium Baccalaurei ei ab Universitate Yalensi anno 1831 concessus est, et postea annis 1834 et 1835 ibi praeceptor fuit. Deinde pastor fuit variarum ecclesiarum Congregationalium in Massachusetta constitutarum, inter quas ecclesia vocata "South Congregational Church" in oppido Andover ex Maio 1836. Anno 1848 factus est principalis scholae puellarum Philadelphiae sitae, ubi se apiculturae dedere coepit, partim ut se a momentis depressionis avocaret.

Langstroth librum *The Hive and the Honey-Bee* ('Alvearium et apis mellifera') anno 1853 protulit (Northampton Massachusettae: Hopkins, Bridgman), opus quod consilium utile de administratione apium praebuit, et cuius iam plus quam quadraginta editiones venibant. Liber *Langstroth on the Honey Bee* anno 1860 prolatus est.

Annam Tucker (1812—23 Ianuarii 1873) Massachusettensem in matrimonium duxit, quae ei tres liberos peperit, omnes in Massachusetta natos: Iacobum (1837), Annam (1841), Harriettam A. (1847).

Diplomata
---------

* USPatent|9300, diploma alvearii, 5 Octobris 1852 concessum
* USPatent|RE1484, diploma alvearii, 26 Maii 1863 iterum concessum

Nexus interni
-------------

* Apiologia
* Clyde Cowan, pronepos, astrophysicus, coinventor neutrini

Bibliographia
-------------

* Brown, Ron. *Ron Brown's Great Masters of Beekeeping.* Bee Books New and Old. ISBN 0905652312.
* Langstroth, L. L. 1853. *The Hive and the Honey-Bee.* Northamptoniae Massachusettae: Hopkins, Bridgman.
* Langstroth, L. L. 2004. *Langstroth's Hive and the Honey-Bee: The Classic Beekeeper's Manual.* Editio prima, iterum impressa. Mineolae Novi Eboraci: Dover Publications. ISBN 0486433846.

Nexus externi
-------------

* Chartae L. L. Langstroth, amphilsoc.org (Societas Philosophica Americana)
* "Langstroth on the Hive and the Honey-Bee," editio 1853, bees.library.cornell.edu
* Opera auctore "L. L. Langstroth" apud gutenberg.org reperta
* Pagina Laurentio Langstroth dicata, www.findagrave.com
Wikidata Angelus Tîlvăr
Res apud Vicidata repertae:Angelus Tîlvăr: imagoAngelus Tîlvăr: imago
*Nativitas*: 11 Februarii 1962; Urechești  
*Patria*: Romania  

2023
**Angelus** (Dacoromanice *Angel*) **Tîlvăr** (natus die 11 Februarii 1962 in *Urecheşti* in Vrancea circulo) vir publicus Dacoromanicus est.

Munus
-----

Tîlvăr apud Universitatem Bucarestensem linguis alienis studebat atque annis 1985 - 2004 magister in schola circuli Vrancea operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Anno 2004 Tîlvăr, sodalis factionis PSD, ab anno 2004 senator erat et ab anno 2008 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae est. Die 15 Decembris 2014 Victor Ponta praeses ministrorum eum ministrum civium extra patriam viventium fecit. Mense Novembri 2015 cum toto consilio ministrorum Ponta se a magistratu recessit et Daniel Stoenescu ei successit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae[*nexus deficit*]
* Curriculum vitae in pagina personali
* Data senatoris in pagina senatus Romaniae

Notae
-----

1. ↑  ziare.com die 15 Decembris 2014

Ministri civium extra patriam viventium Romanici (ab anno 2014)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Angelus Tîlvăr 2014 · Daniel Stoenescu 2015 · Maria Ligor 2016 · Andrea Păstârnac 2017 · Natalia Intotero 2018 |
|  |


Ministri principales rectionis Romanicae Victoris Ponta IV 2014 - 2015

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bogdan Aurescu • Nicolaus Bănicioiu • Mariana Câmpeanu • Robertus Cazanciuc • Sorin Cîmpeanu • Daniel Constantin • Livius Dragnea • Mircea Dușa • Gratiela Gavrilescu • Andreas Gerea • Sorin Grindeanu • Iulianus Matache • Marius Nica • Eugenius Nicolicea • Gabriel Oprea • Rovana Plumb • Victor Ponta • Livius Pop • Ioannes Rus • Sevil Shhaideh • Gabriela Szabo • Eugenius Teodorovici • Angelus Tîlvăr • Michael Tudose • Darius Bogdan Vâlcov • Ionuţ Vulpescu |
|  |
*Si quaeris sophistem saeculi secundi p.C.n. vide Publius Aelius Aristides*

Ostracum Aristidis nomine inscriptum
**Aristides** (Ἀριστείδης), Lysimachi filius, Atheniensis, aequalis fere fuit Themistoclis, et cum eo de principatu saepe contendit. Aristides, qui interfuerat pugnis apud Marathona et Salamina, erat dux Atheniensium apud Plataeas. Hic vir aequitatem et virtutem semper coluit. Itaque unus post hominum memoriam cognomine *iustus* appellatus fuit et exemplum virtutis remansit.

De cursu honorum
----------------

Quanquam adeo excellebat abstinentia, suffragiis tamen civium damnatus fuerat, et exsilio decem annorum mulctatus. In hoc iudicio, quod Graeci *ostracismon* vocant, animadvertit quemdam scribentem in testula ut Aristides e patria pelleretur. Tum quaesivit ab eo quare id faceret ; cui ille respondit : "Aristidem ignoro ; sed mihi non placet istum hominem praeter ceteros iustum appellari." Revocatus deinde ab Atheniensibus, Aristides maxima munia implevit. In primis Atheniensium dux Plataeensi pugna fuit. Sed, cumulatus honoribus, in summa paupertate decessit, et vix reliquit unde efferretur. Filius eius Lysimachus unus e colloquentibus in Platonis dialogo Laches est.

Apud Ciceronem
--------------

Cicero haec de Aristide scripsit:

> Themistocles post victoriam eius belli, quod cum Persis fuit, dixit in contione se habere consilium rei publicae salutare, sed id sciri non opus esse; postulavit, ut aliquem populus daret, quicum communicaret; datus est Aristides. Huic ille, classem Lacedaemoniorum, quae subducta esset ad Gytheum, clam incendi posse quo facto frangi Lacedaemoniorum opes necesse esset. Quod Aristides cum audisset, in contionem magna exspectatione venit dixitque perutile esse consilium, quod Themistocles adferret, sed minime honestum. Itaque Athenienses, quod honestum non esset, id ne utile quidem putaverunt totamque eam rem, quam ne audierant quidem, auctore Aristide repudiaverunt. Melius hi quam nos, qui piratas immunes, socios vectigales habemus.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Aeschines, *De falsa legatione* 23 et *Contra Ctesiphontem* 258. Aristoteles, *Ars Rhetorica* 1398a (= II.23.6) et 1414b (III.14.3).
2. ↑  Herodotus, *Calliope* 28
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *De Officiis* 3.49.

Fontes
------

* Aristoteles, *De republica Atheniensium* 22-24
* Herodotus, *Urania* 79-81 et 95
* Plutarchus, *Vitae Parallelae*ː Aristides

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aristidem** spectant. |

* De Aristide[*nexus deficit*] in Harry Thurston Peck, *Harper's Dictionary of Classical Antiquities* (1898).
Wikidata Alexandria Ocasio-Cortez
Res apud Vicidata repertae:Alexandria Ocasio-Cortez: imagoAlexandria Ocasio-Cortez: imagoAlexandria Ocasio-Cortez: subscriptioAlexandria Ocasio-Cortez: subscriptio
*Nativitas*: 13 Octobris 1989; Bronx  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Alexandria Ocasio-Cortez** (nata Novi Eboraci die 13 Octobris 1989) est politica, paedagoga, activista Americana. Die 26 Iunii 2018 in electione primaria Democratica districtus quarti decimi civitatis Novi Eboraci Iosephum Crowley, legatum praesentem et magistrum consociationis Democraticae (Camerae Repraesentantium) vicit, quod multis improvisum fuit. Die 6 Novembris 2018 in electionem generali officium legati consecuta est.

Anno 2007 Ocasio-Cortez secundum praemium in certamine internationali scientiae societatis Intel accepit, propter quod International Astronomical Union ex ea parvam asteroidem nominavit, 23238 Ocasio-Cortez.

Notae
-----

1. ↑  Shane Goldmacher et Jonathan Martin, "Alexandria Ocasio-Cortez Defeats Joseph Crowley in Major Democratic House Upset", *The New York Times* (26 Iunii 2018).
2. ↑  Chamberlin, Alan. "JPL Small-Body Database Browser"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandriam Ocasio-Cortez** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Congressus Civitatum Foederatarum |

* Situs publicus
* Adspectus in C-SPAN
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Nostra imagine invisibilis, inscriptio ad sinistram marginem huius picturae muralis litteris minimis exaratur
**Inscriptio catacumbae Commodillae** est inscriptio in 'cornice' sive decoramento murali in crypta sanctorum Felicis et Adaucti incisa, quae vico Ostiensi prope Romam inest. Quod graphitum multum interest eorum, qui historicae linguisticae student, quia unum e paucis veterrimis linguae Italicae exemplis est.

Textus et significatio
----------------------

Haec est inscriptio:

*Non dicere ille secrita a bboce*
Quae sibi vult «nolite secreta dicere elevata voce». De mysteriis sive orationibus Christianis clandestinis agitur.

Datatio
-------

Inscriptio scilicet facta est posterius quam opus tectorium in quo incisa est, cuius aspectus et modus pertinent ad saeculum VI vel VII. Terminus post quem comperiri potest observando:

* Quod forma scripturae uncialis, quae in inscriptione invenitur, datet ad saeculum IX.
* Quod consuetudo recitationis orationum clandestinae introducta sit per Renovationem Carolingianam saeculis VIII-IX.
* Quod in primo dimidio saeculi IX, ob rapinam continuam saracenorum in vico Sancti Pauli, quae extra Romae muros iacet, reliquiae sancti Felicis et Adaucti ablatae sint e crypta, quae propterea quasi deserta est.

Quibus consideratis, datatio statui potest in principio saeculi IX.

Analysis textus
---------------

«Ille», quae ex *illae* sive *illas* provenit, priscum non iam retinet sensum demonstrativum; nil videtur aliud esse quam articulus definitus.

Quod ad «secrita» pertinet, notandum est litteram *i* saepe [e] significare in scriptura prae-Carolingiana.

Maxime interest «bboce» quia indicare videtur aliquas proprietates sermonis romani, videlicet reduplicationem phonosyntacticam, quae adhuc in ista regione fit, et betacismum sive commixtionem /w/ et /b/ etymologicorum. Auctor primum scripsit «boce», sed postea, aut ipse aut alius, ratus talem transcriptionem haud sufficere ad recte exprimendum sonum dictionis, insuper addidit «b» secundam. Fortasse iam percipiebat latinam et linguam vulgarem inter se differe.

Bibliographia
-------------

* Luna Cacchioli, Alessandra Tiburzi, "Lingua e forme dell’epigrafia in volgare (secc. IX-XV)" in *Studj romanzi* n.s. vol. 10 (2014) pp. 311-352
* Claudio Marazzini, *La lingua italiana. Profilo storico,* Il Mulino, Bononiae, 1994. ISBN 8815086757
* Francesco Sabatini, "Un'iscrizione volgare romana della prima metà del secolo IX" in *Studi linguistici italiani* VI, 1966, pp. 49-80
* Francesco Sabatini, S. Raffaelli, P. D'Achille, *Il volgare nelle chiese di Roma. Messaggi graffiti, dipinti e incisi dal IX al XVI secolo,* Romae, 1987
* Luca Serianni, *Lezioni di grammatica storica italiana,* Bulzoni: Romae, 2005. ISBN 8883192567

Nexus externi
-------------

* "Iscrizione della catacomba di Commodilla" apud *Bibliothecam Augustanam* (imaginem inscriptionis ibi videbis)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Circuitus factus specie est tabulae circuita imprimata dicta PCB.
Diagramma circuita cogitationem monstrans.
**Circuitus electronicus** est compositus aut rete componentum electronicorum talis ut quorum sunt restitoria, transistra, condensatra, conexus fluentibus electronum. Circuitus electronicus dicitur habere elementa activa. Talis retis in summa, non est linealis et poscit ferramenta a cogitationem et indagationem qua machinatores facultates dant praedicare magnitudinem voltarum currrentiumque in alicubi puncto in circuitu. Exempla ferramentium sunt VHDL et HSPICE, etc qua machinatores facultatem dant cogitatore cicuitos sine periculo et impensa fabricantium physice.

Qui minimus circuitus integratus est ac plerumque adhibenda ut signalis radiatialis modificet et computatri ratiocinetur.

Genera
------

Duobus generibus circuitorum integratorum operationem, alter est analogicus, alter digitalis.

* Analogis sunt amplificator, oscillatrum, radiophonum simplex etc.
* Digitalibus sunt elementum microprocessor, RAM, ROM, computator, etc. Composita sunt portatis logicis.

Bibliographia
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **circuitum electronicum** spectant. |

* Librum Interetelis 'Electronics Circuits Textbook'
Introitus principalis ad pristinam domum saltuariam Arnstadiensem **Domus saltuaria prisca** (Theodisce: *Altes Forsthaus*) Arnstadii (in Germania) legibus de protegendis aedificiis inscripta est. Invenitur haud procul a statione ferriviaria principali, in via Bahnhofstraße nr 21.

Historia
--------

In loco aedes quaedam erant iam saeculo XII, quae pestilentia laborantibus et leprosis et aliis insanis patebant. 

Saeculo XIV de domo quadam mentio fit usui valetudinarii; ibidem eodem tempore etiam homines supplicio affecti et sepulti sunt. Donis divitum complexus mutatus est in domum silicerniorum pauperum. Saeculo XVII sub nomine "Nosocomii Sancti Iacobi" sub aegidem urbis senatorum venit. Inde ab anno 1668 ecclesiasticis quoque consilia de domu hac facere permittitur. Alieni vel mendici, quibus ingressus in urbem licitus haud fuit portis clausis, hic saltem noctem unam pernoctare poterant. 

Cum valetudinaria Sancti Georgii et Iacobi, quae dicebantur, unita essent, in urbem mediam commigraverunt. Aedes vacuaefactae castra factae sunt exercitui ducali de Schwarzburg-Sondershausen, anno 1823. Anno 1855 emit omnia saltuarius, qui officium implens hic grapheum quoque habuit.

Usus hodiernus
--------------

Ante annum 2006 consilia erant destruere domum ad erigendum pantopolium. Trabes anni 1620 et nunc conservatae sunt. Superficies 6000 metrorum quadratorum est, in quibus etiam numerantur horti amplissimi. Post restaurationem integram et diligentissimam annis inter 2006 et 2010 centrum physiotherapeuticum sese instituit in situ. Similia centra in Germania inveneris in urbibus Bauci, Dresdae, Friburgi Brisgoviae et Monachii.

Nexus externi
-------------

* Informationes in elencho de visitandis locis Thuringiensibus
* Situs proprius physiotherapeutarum
* Tractatio in actis diurnis de fine restaurationum, anni 2010[*nexus deficit*]
Wikidata Renata Tebaldi
Res apud Vicidata repertae:Renata Tebaldi: imagoRenata Tebaldi: imago
*Nativitas*: 1 Februarii 1922; Pisaurum  
*Obitus*: 19 Decembris 2004; Marinum  
*Patria*: Italia, Regnum Italiae  

**Memoria**

*Sepultura*: Langhirano  

 **Renata Ersilia Clotilde Tebaldi** fuit theatri lyrici supranus Italica, quae nota erat ut vox angelica.

Familia et Iuventus
-------------------

Filia fuit Teobaldi Tebaldi violoncellistae et Iosephinae Barbieri cantatricis et aegrotorum ministrae. Avia Hersilia Guidini cantatrix fuit. Parentes mox divortium fecerunt atque Renata matrem in oppidum *Langhirano* apud Parmam secuta est. Tres annos nata Poliomyelitis morbo affecta est. Itaque extra domum ludere et exercitationes corporis ei prohibita fuerunt et brevi tempore musicae favebat. Mox in choro ecclesiae oppidi cantabat.

Muneris gradus
--------------

Tebaldi Pisauri in conservatorio cantui studebat. Initium anno 1943 habuit Rodigi *Helenam* in dramate musica *Mephistopheles* Henrici Boito compositoris. Anno 1946 Arthurus Toscanini concentus magister vocem eius invenit et primo in theatro lyrico *Scala* Mediolani anno 1946 cecinit, cum theatrum post bellum iterum aperiretur. Saepe partes magnas compositorum Iosephi Verdi, Iacobi Puccini, sed etiam Richardi Wagner cantabat. Anno 1950 primo Novi Eburaci in theatro metropolitano apparuit *Aidam* canens. Magna aemula Mariae Callas fuit. Anno 1973 se a proscaenio recessit, anno 1976 postremo symphonia cecinit.

Nexus externus
--------------

* Discographia Renatae Tebaldi
Wikidata Komárno
Res apud Vicidata repertae:Komárno: insigneKomárno: insigne
*Civitas*: Slovacia  
*Locus*: 47°45′48″N 18°7′42″E  
*Numerus incolarum*: 32 287  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Komárno
**Gestio**

*Procuratio superior*: Komárno, Komárom County  

**Geographia**

*Superficies*: 103.17 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Iža, Komárom, Zlatná na Ostrove, Čalovec, Kameničná, Vrbová nad Váhom, Hurbanovo, Svätý Peter, Chotín, Martovce, Almásfüzitő, Naszály  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saxo-Sebesum, Leucopetra, Komárom, Kralupy nad Vltavou, Blansko, Terezín, Lieto  

**Tabula aut despectus**

Komárno: situsKomárno: situs
Museum Danubii quod dicitur
**Komárno** pars Slovaca urbis separatae Comarae est. Kalendis Ianuariis 2018 habuit 34 160 incolas.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Komárno** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°45′48″N 18°7′42″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon |

* Situs proprius
Sagittarii Achaei statua quam iamdiu Teucri esse vulgo volunt.
**Teucer** vel **Teucrus** in mythologia Graeca est filius Telamonis Salaminiorum regis et Hesionae, Troiani regis Laomedontis filiae. Optimus sagittarius bello Troiano plerumque Aiacem, fratrem eodem patre natum, comitatur. Bello confecto quia fratre mortuo, solus redisset a patre regno expulsus Salaminem urbem in insula Cypro exsul condidisse narrabatur. Ita quinto saeculo a.C.n. Cypriorum rex Evagoras stemma genealogicum a Teucro repetebat. Persona tragoediarum quoque est (*Aiax* Sophocleus et *Helena* Euripidea).

Notae
-----

1. ↑  Sophocles, *Aiax* 1008-20 et scholia ad Pindarum, *Nemea* IV.76.
2. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.3.2. Isocrates, *Evagoras* 15-19.

Praecipui fontes antiqui
------------------------

Aristoteles, *Ars Rhetorica* III.15.9 (1416b)

* Euripides, *Helena* 68-163
* Horatius, *Carmina* I.7.21-32.
* *Ilias*
* Isocrates, *Euagoras* 18
* Sophocles, *Aiax* et *Philoctetes* 1056-7

Plura legere si cupis
---------------------

* Panos Christodoulou, "Les mythes fondateurs des royaumes chypriotes : le nostos de Teukros", *Cahiers du Centre d’Études Chypriotes*, 2014ː 191-215

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Teucrum** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

***Barbari*** (Theodisce: *Barbaren*) est series pellicularum anno 2020 a Barbara Eder et Stephano St. Leger ducta. Ea series ex sex partibus constat, historiam cladis Varianae narrat et cinematographizata est in Hungaria. In ea histriones Romanorum personas agentes inter se solum lingua nostra loquuntur. De Latinitate eius late discutitur, plerumque consensus convenitur illam seriem prisca et recte formata lingua latina frui. Latinitatis praeceptor cognotus Luca Ranieri, exempli gratia, eam commendat quamvis declarat nonulla elocutionis menda in ea quoque invenisse.

Ea series e die 23 Octobris 2020 in canali Netflix spectari potest.

| Histriones | Dramatis personae |
| --- | --- |
| Jeanne Goursaud | Thusnelda |
| Laurence Rupp | Arminius |
| David Schütter | Folkwin |
| Gaetano Aronica | Varus |
| Bernhard Schütz | Segestes |
| Nicki von Tempelhoff | Segimer |
| Árpa Attila | Marcus Caelius |

Notae
-----

1. ↑  Barbarians FINALE - How is the Latin? Is it any good? Latin Pronunciation (Netflix Barbarians ep4-6) - YouTube
2. ↑
3. ↑
pons Ienensis
pons Ienensis anno 1735
**Pons Ienensis** significat illum pontem clarissimum in flumine Sala factum, qui Iena ducit ad vicum *Camsdorf* vel *Ienam minorem*, unde Theodisce *Camsdorfer Brücke* vocatur.

De structura
------------

Pons lapidibus factus (fere annis 1460–1480) novem arcibus ita sustentatur, ut et propter artem et propter aspectus pulchritudinem ab omnibus laudetur et inter miracula urbis Ienae referatur. Temporibus antiquis in ponte sacellum fuisse traditur, medio in ponte signum crucis etiam hodie est.

De fatis
--------

Bis iniquitate belli pons afflictus est. Bello tricennali (anno 1637) copiae Suecorum arcum extremum pontis deleverunt ea mente, ut impetum hostium retardarent. Tum casu accidit, ut plurimi eorum, qui in ponte delendo laborabant, alii lapidibus obruti, alii in flumen inmersi interficerentur.

Bello orbis terrarum altero (anno 1945) manus Germanorum summo furore et odio incensae pontem iterum everterunt, quamvis facultatem belli ducendi hac re nullam consequi possent.

Iuxta pontem est caupona praeclarissima, cui nomen est *Grüne Tanne* (i.e. *Abies viridis*). Ibi studiosi plurimi amore patriae commoti societatem defendendae libertatis inierunt (anno 1815).

Eksteraj ligiloj
----------------

* amikara societo *Pontosanktulo Miĥaelo*

Notae
-----

1. ↑  C. Schreiber / A. Färber, Jena von seinem Ursprunge bis zur neuesten Zeit, Jena 1858.
Wikidata Ibraimus (sultanus Johor)
Res apud Vicidata repertae:

**Ibraimus Iskandar filius**, vulgo *Ibrahim ibni Almarhum Sultan Iskandar*, litteris Arabicis إبراهيم ابن المرحوم سلطان إسکندر (Johor Bahru in urbe natus die 22 Novembris 1958), nobilis Malaesiae, sultanus est civitatis Johor. Die 31 Ianuarii 2024 princeps Malaesiae omnis rite creatus est, antecessore Abdullah Ri'ayatuddin sultano civitatis Pahang.

Avo Ismail et patre Iskandar sultanis Johor, patre etiam inter annos 1984 et 1989 omnis Malaesiae principe, matre Iosephina Trevorrow Anglica, Ibraimus partim Sydnei in Australia, breve temporis spatium in exercitibus Malaesiano Americanoque educatus est, sed ab anno 1981, patre in sultanatum elevato, princeps futurus Johor in urbe degebat et nonnumquam propter rixas insultationesque inculpabatur.

Bibliographia
-------------

* "10 things to know about the Sultan of Johor" in *Straits Times* (20 Martii 2015)

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

Principes Malaesiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abdul Rahman 1957 • Hisamuddin Alam Shah 1960 • Syed Putra 1960 • Ismail Nasiruddin Shah 1965 • Abdul Halim 1970 • Yahya Petra 1975 • Ahmad Shah 1979 • Iskandar 1984 • Azlan Muhibbuddin Shah 1989 • Ja'afar 1994 • Salahuddin Abdul Aziz Shah 1999 • Syed Sirajuddin 2001 • Mizan Zainal Abidin 2006 • Abdul Halim 2011 • Mahometus Faris Petra 2016 • Abdullah Ri'ayatuddin 2019 • Ibraimus Iskandar filius 2024
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Malaesiae • Sultani Kedah • Sultani Kelantan • Sultani Pahang |
|  |
***Fight Club*** (Anglice; scilicet Latine *Conventus luctandi*) est pellicula Americana anno 1999 a David Fincher rectore confecta. Personas primas agunt Brad Pitt, Eduardus Norton, et Helena Bonham Carter.

Argumentum
----------

Cave: Finis fabulae infra repperitur.

Narrator, cuius nomen est obscurum, nocte dormire non potest, quod factum ei molestum est. 

Ille autem artificem quendam cognoscit nomine *Tyler Durden*, in cuius societate vita eius omnino mutatur. Et Tyler et narrator, iuvenenes cupidi novorum cognoscendorum, luctari in aedificio post cauponam incipiunt. 

Hoc modo ille Conventus Luctandi primum ortus est, cui mox sectatores tracti ex tota America se iungunt. Tyler, qui est sicut dux huius conventus, cupit anarchiam in mundo, cui sperat favere factis tromocraticis commissis. 

Narrator autem facta tromocratica in odio habet, ab quibus ille conatur ut amicum Tyler prohibeatur. Frustra autem, quod Tyler velocior est narratore. 

Narrator tandem vera terribilia intellegit: idem vir est narrator Tylerque.
Wikidata Wittenberga
Res apud Vicidata repertae:Wittenberga: insigneWittenberga: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°52′2″N 12°38′54″E  
*Numerus incolarum*: 44 984  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Lutherstadt Wittenberg, Lutherstadt Wittenberg
**Gestio**

*Praefectus*: Torsten Zugehör  
*Procuratio superior*: Wittenberg, Q1787573, Landkreis Wittenberg (1815–1952)  

**Geographia**

*Superficies*: 240.41 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gottinga, Bretten, Springfield (Ohium), Haderslev, Békéscsaba, Mohilovia  

**Tabula aut despectus**

Wittenberga: situsWittenberga: situs
S[IGILLUM] BURGENSIUM DUCIS SAXONIAE IN WITGENBERCH (ca. annum 1300)
**Wittenberga,** vulgo *Lutherstadt Wittenberg* („Wittenberga urbs Luthero dedicata") in Terra Foederali Saxonia-Anhaltino iacet.

In urbe Universitas Leucorea est.

Homines praeclari
-----------------

* Martinus Luther

### Ibi nati sunt

* Abraham Vater anno 1684

### Ibi vita functi sunt

* Philippus Melanchthon anno 1560
* Franciscus Faber anno 1593
* Aegidius Hunnius anno 1603
* Erasmus Schmidius anno 1637
* Abraham Vater anno 1751

Pinacotheca
-----------

* Lyceum a Frederico Stowasser renovatumLyceum a Frederico Stowasser renovatum

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Civitates ad viam imperii sitae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Venetia (urbs) • Verona • Brennus Mons • Pons Aeni • Augusta Vindelicorum • Norimberga • Baruthum • Hofium Variscorum • Plavia Variscorum • Cygnea • Altenburgum in Misnia • Bornis • Lipsia • Wittenberga • Colonia Marchica • Stettinum |
|  |


**Patrimonium Mundi in Germania**

|  |  |
| --- | --- |
|  | UNESCOGermania |
| **Ecclesiae:** Aquisgranum | Augusta Treverorum | Colonia Agrippina | Bonna | Hildeshemium | Spira
**Castella:** Berolinum | Herbipolis | Potestampium | Ysenacum | Muscavia
**Urbes:** Bamberga | Goslaria | Lubeca | Quedlinburgum | Ratisbona | Stralsunda | Valen castrum (Wismar) | Wittenberga
**Musea:** Assindia | Berolinum | Brema | Dessavia | Wimarium
**Valles:** Dresda | Rhenus |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Tripudium pullorum, in imagine nomismatis argentei M. Lepidi
**Tripudium**, apud antiquos Romanos, erat saltatio ritualis, fortasse ex tribus passibus constans, ut vocabuli compositio indicare videtur. Livius refert Salios, sacerdotes Martis, tripudium saltavisse:

> Salios item duodecim Marti Gradivo legit, tunicaeque pictae insigne dedit et super tunicam aeneum pectori tegumen; caelestiaque arma, quae ancilia appellantur, ferre ac per urbem ire canentes carmina cum tripudiis sollemnique saltatu iussit.
> 
> 

In augurio tripudium, ut dicit Forcellini, fuit "auspicium ex pullorum pastu, quum pullis vescentibus aliqua offae particula illis ex ore in terram excidebat". Cicero haec de tripudio scripsit:

> Haec sunt igitur aves internuntiae Iovis! quae pascantur necne, quid refert? Nihil ad auspicia; sed quia, cum pascuntur, necesse est aliquid ex ore cadere et terram pavire (terripavium primo, post terripudium dictum est; hoc quidem iam tripudium dicitur)—cum igitur offa cecidit ex ore pulli, tum auspicanti tripudium solistimum nuntiatur. Ergo hoc auspicium divini quicquam habere potest, quod tam sit coactum et expressum? Quo antiquissumos augures non esse usos argumento est, quod decretum collegii vetus habemus omnem avem tripudium facere posse. Tum igitur esset auspicium (si modo esset ei liberum) se ostendisse; tum avis illa videri posset interpres et satelles Iovis; nunc vero inclusa in cavea et fame enecta si in offam pultis invadit, et si aliquid ex eius ore cecidit, hoc tu auspicium aut hoc modo Romulum auspicari solitum putas? Iam de caelo servare non ipsos censes solitos, qui auspicabantur? Nunc imperant pullario; ille renuntiat.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* 1.20.4–5.
2. ↑   *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *De divinatione* 2.72–74.

Bibliographia
-------------

* La Rue, Donna. "Tripudium". In *The International Encyclopedia of Dance*. Oxoniae: Oxford University Press, 1998.
Wikidata Ismail Sabri Yaakob
Res apud Vicidata repertae:Ismail Sabri Yaakob: imagoIsmail Sabri Yaakob: imagoIsmail Sabri Yaakob: subscriptioIsmail Sabri Yaakob: subscriptio
*Nativitas*: 18 Ianuarii 1960; Temerloh  
*Patria*: Malaesia  

**Officium**

*Officium*: Member of the Dewan Rakyat, Deputy Prime Minister of Malaysia, Prime Minister of Malaysia, Minister of Defence, Minister of Youth and Sports, Minister of Domestic Trade and Living Costs, Minister of Agriculture and Food Industries, Minister of Rural and Regional Development, Senior minister of Malaysia, Members of the Dewan Rakyat, 15th Malaysian Parliament, Q110133371  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: United Malays National Organisation  
*Religio*: Islamus
**Familia**

*Coniunx*: Muhaini Zainal Abidin  
*Proles*: Dafi Sabri  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Commander of the Order of Kinabalu, Knight Grand Commander of Premier and Exalted Order of Malacca  

**Ismail Sabri bin Yaakob** (Temerloh in oppido civitatis Pahang die 18 Ianuarii 1960 natus) est politicus Malaesiae.

Parentibus e civitate 18 Ianuarii 1960 ortis, patre laticis extractor, Kuantan in urbe educatus est. Alumnus est universitatis Malaicae ubi iuribus studuit: dissertationis de tractatione incarceratorum politicorum gratiá anno 1980 baccalaureatus est.

Minister ab iuventute et athleticae anno 2008, minister commercii interioris 2009, minister ab agricultura et industria agricola 2013, minister ab evolutione rustica et regionali 2015, minister a munitione 2020 meruit. Primus minister factus est die 21 Augusti 2021, antecessore Muhyiddin Yassin.

Unus ex sermonibus Ismail Sabri controversissimis fuit ad commercia Sinorum abhorranda vocandis. Hi sermones, noti ut "sermo Sinicorum commerciis detrahendis", magnam indignationem apud communitatem Sinicam et alios sociales sectores excitaverunt.[de neutralitate disputatur]

Nexus externi
-------------

* "Biography: YAB Dato’ Sri Ismail Sabri bin Yaakob" apud regimen Malaesianum

Primi ministri Malaesiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Tunku Abdul Rahman 1957 • Abdul Razak Hussein 1970 • Hussein Onn 1976 • Mahathir Mohamad 1981 • Abdullah Badawi 2003 • Najib Tun Razak 2009 • Mahathir Mohamad 2018 • Muhyiddin Yassin 2020 • Ismail Sabri Yaakob 2021 • Anwar Ibrahim 2022
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Malaesiae •Ministri rerum externarum Malaesiani |
|  |
Wikidata Claudia Roth
Res apud Vicidata repertae:Claudia Roth: imagoClaudia Roth: imago
*Nativitas*: 15 Maii 1955; Ulma  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Claudia Benedikta Roth
Claudia Roth anno 2014
**Claudia Benedicta** (Theod. *Claudia Benedikta*) **Roth** (nata 15 Maii 1955 Ulmae) femina rebus politicis versata factionis Foederis 90/Viridum est.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius medicus dentarius, mater magistra fuit. Anno 1974 maturitatem adepta est et Monachii theatralibus rebus studebat, sed mox studium finivit et Theatro oppidi *Memmingen* scaenica laboravit. Deinde gregem musicalem administravit.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1971 sodalis iuvenum democraticorum fuit, quod foedus ad annum 1982 congressus iuvenum FDP fuit. Ab anno 1987 sodalis Viridum fuit. Annis 1989 - 1998 legata Parlamenti Europaei fuit. Anno 1998 primo legata Dietae Foederalis Germaniae electa est. Parlamentum anno 2001 reliquit, ut praeses factionis Viridum fieret, quod tum ambo magistratus tenere non licuit. Anno 2002 iterum legata electa magistratum praesidis deposuit. Anno 2004 autem iterum praeses factionis electa est. Adhuc tenet mandatum populi atque anno 2013 praeses vicaria Dietae Foederalis proposita est et die 22 Octobris 2013 electa est.. Sed candidata praesidis factionis anno 2013 noniam erat, ei Simona Peter successit. Die 25 Octobris 2017 Roth praeses vicaria Dietae Foederalis iterum electa est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Claudia Roth** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Pagina personalis (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  FAZ.net die 15 Octobris 2013
2. ↑  Dieta Foederalis die 22 Octobris 2013
3. ↑  Welt.de die 19 Octobris 2013
4. ↑  Der Spiegel die 25 Octobris 2017

Praesides Foederis90/Viridum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Marianna Birthler et Ludgerius Volmer (1993)  | Christa Sager et Georgius Trittin (1994)  | Georgius Trittin et Gunda Röstel (1996)  | Gunda Röstel et Antje Radcke (1998)  | Renata Künast et Fridericus Kuhn (2000)  | Fridericus Kuhn et Claudia Roth (2001)  | Angelica Beer et Reinhardus Bütihofer (2002)  | Reinhardus Bütikofer et Claudia Roth (2004)  | Claudia Roth et Cem Özdemir (2008)  | Cem Özdemir et Simona Peter (2013)  | Annalena Baerbock et Robertus Habeck |
|  |
Situs urbis
**Amphipolis** (Graece Ἀμφίπολις) erat urbs Graeca antiqua ad Strymonen flumen non procul a mari posita (viginti quinque stadia ab ostio fluminis aberat). Ruinae circiter 80 km a moderna Thessalonica ad ortum solis iter facienti absunt. Urbs antiqua a stratego Atheniensi Hagnone 437 a.C.n. condita est in loco antea *Ennea Hodoi* ("novem viae") appellato. Bello Peloponnesiaco ab Atheniensibus ad Lacedaemonios persuadente duce Brasida transeunt.

Historica
---------

Iam circa 497 a.C.n. Histiaeus, tyrannus Milesius, oppidum in hoc loco quem a Dario acceperat aedificare volebat et a ducibus Persicis qui Thraciam tum subigebant impeditus est qui Dario scribebant periculosum esse hominem Graecum in tam opportuno loco urbem condere sinere. Post triginta duo annos Athenienses decem milia colonorum eodem deduxerunt qui Drabesci a gente Thracica Edonum caesi sunt. Post viginti et octo annos Hagnon, vir Atheniensis, e portu Eione ad Strymonis ostium profectus Edones expulit et nomen Amphipolim novae urbi indidit quam munivit illa parte qua a flumine non tegebatur. Commercium metallorum et lignorum ad naves aedificandas ibi floruit. Magnum damnum accepit igitur Foedus Delium cum bello Peloponnesio dux Spartanus Brasidas hieme 424/3 a.C.n. urbem ex improviso cepit libertatem incolis pollicitus qui mixta origine erant. Nec umquam Athenienses urbem rursus capere potuerunt quamquam iratiː magnus exercitus Cleone duce 422 a.C.n. missus cladem accepit qua dux uterque et Brasidas et Cleon perierunt. Et Amphipolitani Hagnonis monumentis deiectis Brasidam ut heroem et conditorem abhinc coluerunt. Libertatem anno 357 a.C.n. amiserunt cum Macedonum rex Philippus II urbem regno suo subiunxit, quam postea Athenienses ab eo bello et colloquiis frustra repetiverunt.

Notae
-----

1. ↑  Herodotus, *Terpsichore* 23
2. ↑  Thucydides I.100.3 et IV.102.2. Herodotus, *Calliope* 75
3. ↑  Pauci Athenienses enim ibi habitabant cf Thucydides IV.106.1
4. ↑  *Philippi epistula* 20-23. Demosthenes, *In Aristocratem* 14 et 116 et 149-150.

Fontes
------

* Thucydides, libro quarto *De bello Peloponnesiaco* 102-108 necnon libro quinto 2-11 et 18
* Aeschines, *De falsa legatione* 27-32
* Aristoteles, *Politica* V.6.8
* *Philippi epistula* 20-23

Plura legere si cupis
---------------------

* Dimitri Lazaridis, "La cité grecque d'Amphipolis et son système de défense", *Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1977ː194-214
* Johannes Papastavru, *Amphipolis : Geschichte und Prosopographie*. Lipsiae, Dieterich'sche Verlagsbuchhandlung, 1936

Nexus externi
-------------

* Amphipolis apud Livium.org (imagines)
Chemia in quodam gymnasio Bonnensi anno 1988 discitur.

*Vide etiam paginam discretivam: Gymnasium (discretiva)*

**Gymnasium** (Graece γυμνάσιον) est genus scholae, quod discipuli maiores frequentant.

Gymnasium vel etiam lyceum est schola quae ad maiores gradus educationis ducit. Est pars educationis quae dicitur secundariae. In gymnasio vel lyceo maturitas adquiritur veniendi ad universitatem. 

In Germania, in regionibus linguae Germanicae, in Europa media et septentrionali et in Baltico gymnasii verbo moderno sensu scholam secundarii gradus significante utitur usque a reformationis tempore saeculi XVI. Sed in regionibus linguae Anglicae, est locus exercitationi corporali.

Gymnasium academicum, etiam gymnasium illustre vocata, est schola superior quae nostra aetate incipiente in primis in regionibus Protestantium in Imperio Romano Sacro et terris adfinibus apparuit et studia gymnasialia cum academicis iunxit.

Etymologia
----------

Gymnasium vel Graece γυμνάσιον erat in Graecia antiqua pro viribus locus educationis spiritualis et in primis corporalis. Viri exercitantes in gymnasio erant nudi, confer verbum Graecum γυμνός, quod dicit ‚nudus‘. Vide etiam verbum Graecum γυμνάζομαι‚ quod dicit "nudo corpore exercitare". Sed gymnasium etiam erat institutum ad philosophiam et scientiam exercitandam.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gymnasia** spectant. |

* Data destatis (Officium statisticum Foederale Germanicum) **(Germanice)**
* google books: Geschichte der Entstehung und Entwickelung der Hohen Schulen Unsers Erdteils von C. Meiners Göttingen 1802 **(Germanice, Latine)**
* Antonii Riccoboni De gymnasio Patavino **(latine)**

Helvetia
* Tabula scholarum cantonalium et Gymnasiorum in Helvetia **(Germanice)**