recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

|  |
| --- |
|  |
| Inside Out (2015 film) Logo |
| *Intro forisque*2015 |
|  |
| **Dispositor:**Pete DocterRonnie del Carmen |
|  |
| **Scriptor:**Pete DocterMeg LeFauveJosh Cooley |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Amy PoehlerPhyllis SmithLewis BlackBill HaderMindy KalingKaitlyn DiasDiane LaneKyle MacLachlanRichard Kind |
| **Compositor:**Michael Giacchino |
|  |
|  |
|  |
| **Dies publicandi:**19 iunii 2015 (CFA) |
| **Duratio:**94 min. |
| **Natio:**CFA |
| **Lingua:**Anglice |
|  |
| **Venditio ex theatro:**$ 831.600.000 |

**Inside Out** (Anglice: *Intro forisque*) est pellicula animata anno 2015 creata.

Trama
-----

Pellicula de Laetitia, Fastidio, Ira, Metu Tristitiaque loquitur. Quae Rileys motus animi, puellae in Minnesota viventis,sunt atque recordationes consequuntur ad in memoria collectas. Aliquis recordationes, "Principales recordationes" dictae, quod praecipuae, insulas, "Insulae Animi" dictas,institunt apud "Praetorium" ,quo motus animi vivunt. Rileys familia autem a Minnesota ad Franciscopolim migrat, atque hoc puellam permovet; Laetitia Tristitiaque praeterea, cum res foedioris sit , a tubo extra Praetorium haurituntur. Ergo a Praetorium Tristitiae Laetitiaeque reditum est.

Nexus interni
-------------

* Pixar Animation Studios
* Ars animandi

Nexus externi
-------------

* Rotten Tomatoes recensio
* Box Office Mojo pagina
Insigne Finniae
**Insigne Finniae** est symbolum rei publicae Finniae. Quod insigne iam anno 1580 effictum est in crepidine sepulcri Gustavi I regis, quod sepulcrum in Ecclesia Cathedrali Upsaliensi situm est. Magnus ducatus autonomus Finniae iam saeculo XIX insigne leoninum habebat, quod anno 1917 symbolum liberae rei publicae Finniae factum est. Singula insignis volventibus annis magnopere variaverunt. 

In insigni hodierno ex postico fundo rubro picto leonina eminet effigies, leo Finniae, supra acinacem stans. Novem rosae heraldicae sive *rosettae* argenteae membris leonis coronati interlitae sunt. Quae rosae concinnitatis causa additae sunt, nec quicquam repraesentant, quamquam sunt, qui novem provincias historicas dicant rosis illis symbolizari. Numerus rosarum volventibus annis variavit.

Explicatio heraldica
--------------------

Explicatio heraldica insignis Finniae in lege de insigni Finniae lata haec est: 

> In campo rubro leo coronatus, qui in manu loricata dextro pedi priori substituta tenet gladium ad ictum sublatum posterioribusque pedibus acinacem conculcat, leo cum corona et apparatu, capuli telorum articulique loricae bracchialis ex auro, atque acies telorum loricaque bracchialis ex argento; novem rosae argenteae in campo dispersae.

Qui sub specie insignis Finniae venditaverit insigne a supra definito discrepans, multam committet.

Nexus interni
-------------

* Vexillum Finniae

Notae
-----

1. ↑  *This is Finland: The Coat of Arms*.
2. ↑  *Laki Suomen vaakunasta* (26.5.1978/381, §1 ): "Punaisessa kentässä kruunupäinen leijona, joka pitää oikean etujalan sijalla olevassa haarniskoidussa kädessä iskuun kohotettua miekkaa ja polkee takajaloillaan sapelia, leijona kruunuineen ja varuksineen, aseiden kahvat ja käsivarsihaarniskan nivelet kultaa sekä aseiden terät ja käsivarsihaarniska hopeaa; kenttään siroteltu yhdeksän hopearuusua."

  

Insignia civitatum Europae

Albania · Andorra · Armenia · Atropatene · Austria · Belgium · Bosnia et Herzegovina · Bulgaria · Cechia · Croatia · Cyprus · Dania · Estonia · Finnia · Francia · Georgia · Germania · Graecia · Helvetia · Hibernia · Hispania · Hungaria · Islandia · Italia · Lettonia · Lichtenstenum · Lituania · Lusitania · Luxemburgum · Macedonia · Melita · Moldavia · Monoecus · Mons Niger · Nederlandia · Norvegia · Polonia · Regnum Britanniarum · Romania · Russia · Ruthenia Alba · Serbia · Sanctus Marinus · Slovacia · Slovenia · Suecia · Turcia · Ucraina · Vaticanum · Kosovia
Ioannes C. Calhoun, qui locutione ut servitutem promoveret insigniter uti solebat. Photographema a Matthaeo Brady facta, 1849.
**Institutio peculiaris** (Anglice *peculiar institution*) est euphemismus servitutis et eius ramificationum oeconomicarum in Meridie Americana. Significatio vocabuli *peculiaris* est 'sua', ad propriam loci vel populi rem spectans. Proprius huius locutionis usus semper erat possessivus, e.g. *nostra* institutio, *Meridiei* institutio. Locutio in usu vulgari primo saeculi undevicensimi dimidio fuit, praecipue in corporibus legitimis, quia vocabulum *servitus* indecorum habebatur, et in certis regionibus revera interdicebatur. 

Nonnulli historici putant destinatum huius locutionis discrepantiam inter servitutem legitimam et dictum in Declaratione Libertatis "omnes homines aequos creatos esse" manifestam imprimis celare fuisse, sed haec locutio, populo meridiano gratissima, re vera cum strenua servitutis ut res bona defensione adhibebatur. Unus ex civilitatis peritis qui illam locutionem adhibere promovebat, cum argumento servitutem esse bonum certum, aptissimam coniunctionem inter phylas hominum constituens, fuit Ioannes C. Calhoun, insignissime in "Oratione de Acceptione Petitionum pro Abolitione." Praeterea, Alexander Stephens, vice praeses Civitatum Confoederatarum, in "Oratione Lapidis Angularis"
 Martio 1861 asseruit verba Thomae Jeffersonii in declaratione falsa fuisse, atque adeo novam Confoederationis constitutionem, "nostram institutionem peculiarem" constituens, hunc errorem emendavisse.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  "Speech on the Reception of Abolition Petitions".
3. ↑  "Cornerstone Speech" apud *TeachingAmericanHistory*.

Bibliographia
-------------

* Stamp, Kenneth M. 1964. *The Peculiar Institution.* Vintage. ISBN 0394702530.

Nexus externi
-------------

* Report of the Brown University Steering Committee on Slavery and Justice
**Insectarium Terrae Novae** est insectarium paululo praeter Lacum Cervorum Terrae Novae et Labradoris Canadae situm. Praecipua exhibitio varia insecta afficta imprimit, regione geographica ordinata. Una exhibitio insecta Terrae Novae et Labradoris tractat. Arthropoda viva, inter quae tarantulae, scorpiones, blattodea, circa exhibitiones disperguntur. Museum etiam alveum vitreum comprehendit cui sunt apes melliferae vivae, colonia formicarum folia secantium, hortus zoologicus papilionum (nuper 92 pedes productus), et trames ambulatorius.

Insectarium Terrae Novae, a Lloyd Hollett et Gary Holloway conditum, anno 1998 primum publicatum est. Lloyd Hollett nunc est possessor primarius et director, qui cum uxore et conductis scholasticis tempestivis a Maio ad Octobrem quotannis negotium exercet. Museum situm est secundum Viam 430 in via ad Saeptum Nationale Gros Morne, et usque ad 1 Iulii 2011, plus quam 250 000 salutatores acceperat. Aedificium olim fuit horreum lacteum, anno 1946 exstructum. Prima compages cedri iam in situ manet.

Insectarium Terrae Novae anno 2014 optima illecebra umbratilis in Terra Nova a TripAdvisor nominatum est.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, www.nfinsectarium.com (Newfoundland Insectarium)
City Lights anno 2010.
**City Lights** ('Lumina Urbana') est libraria libera et domus editoria Franciscopoli Californiae sita, quae litteras mundi, artes, et politicam progressivam exprimit. Praeterea condit Societatem Fundatum City Lights, societatem non lucrativam, quae res selectas culturam regionis attingentes edit.

Laurentius Ferlinghetti intra City Lights anno 2007.
Taberna anno 1953 condita est a Laurentio Ferlinghetti poeta et Petro D. Martin, qui post biennium discessit. Taberna et domus editoria late innotuerunt ob quaestionem Ferlinghettianam de obscenitate in *Howl,* corpore poematum Allen Ginsberg, anno 1956 a City Lights prolato. Anna Peters ibi anno 1971 operari coepit, et director exsecutivus anno 2007 in otium venit. Anno 2001, City Lights publicus lapis terminalis historicus rite creatum est. Taberna in Xysto Columbi 261 stat, ad fines Litoris Septentrionalis et Oppidi Sinarum Franciscopoli.

City Lights anno 2013.
City Lights mense Iulio 2003.
Aedificium ipsum, fenestris *clerestory* et parvum maenianum *mezzanine* praeditum, designatum est urbanus lapis terminalis propter eius "proprietates distinctas quae parva aedificia mercatoriora post terraemotum et conflagrationem anni 1906 constructorum repraesentant." Haec designatio conservationem certarum aedificii et viciniae proprietum externarum iubet. Nihilominus, Anna Peters, de effectu societatum dotcom et computatralium, dixit, "Priscus Franciscopolis tam oppugnatur ut evanescat."

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "distinctive characteristics typical of small commercial buildings constructed following the 1906 earthquake and fire."
2. ↑  Anglice: "The old San Francisco is under attack to the point where it's disappearing."
3. ↑  David 2001.

Bibliographia
-------------

* David, Simon. 2001. "'Beat city' fights dotcom gold rush." *Daily Telegraph,* 19 Iunii.

Nexus externi
-------------

* "And the Beats Go On," (commentarius, *San Francisco Chronicle,* Iunio 2001)
* "Finding Aid to City Lights Books Records, 1953-1970," (The Bancroft Library)
* "Landmark status likely for beatnik-era bookstore," (commentarius, *CNN*, Iunio 2001)
* "Poetry Landmark: The City Lights Bookstore," (Academiae Poetarum Americanorum)
* Situs proprius,
Statua ahenea Romana Seleuci I Nicatoris (exemplum Graecum secuta)

**Seleucus I** (Graece: Σέλευκος) (ca. 358–281 a.C.n.), post mortem **Nicator** (Νικάτωρ, i.e. 'victor') agnominatus, fuit dux belli Alexandri Magni et Babyloniae satrapes, qui Alexandro mortuo maxima eius regni parte potivit et domum regnatricem Seleucidarum condidit. Una cum Antigene et Pithone Perdiccam, qui Alexandro mortuo regni moderator fuit, interfecit.
Complures quoque urbes condidit, inter eas vel maximas Antiochiam ad Orontem et Seleuciam ad Tigrim.

Anno 281 Lysimachum, qui regnum Thraciae adsumpserat, in proelio apud Curupedium debellavit et interfecit. Mense Septembri eiusdem anni Seleucus ipse iussu Ptolemaei Cerauni iuxta Lysimachiam necatus est.

Fontes
------

* Porphyrius, *Danielis commentum* *FGrHist* 260 versio Anglica

Bibliographia
-------------

* Helmut Berve, *Das Alexanderreich auf prosopographischer Grundlage* (Monaci: Beck, 1926) i.700 (vol. 2 pp. 351-352)
* A. B. Bosworth (2005). *The Legacy of Alexander*. Oxford University Press. ISBN ISBN 978-0-19-928515-0
* John D. Grainger (1990). *Seleukos Nikator: Constructing a Hellenistic Kingdom*. Routledge. ISBN 9780415047012
* John D. Grainger (1997). *A Seleukid Prosopography and Gazetteer*. Brill. ISBN ISBN 978-90-04-10799-1
Wikidata Civetia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°52′46″N 7°57′5″E  
*Numerus incolarum*: 599  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 3.88 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cyparissa, Dulcetum, Imperia, Petra Bruna, Fanum Sancti Laurentii  

**Tabula aut despectus**

Civetia: situsCivetia: situs
Civetia
**Civetia** (-ae, *f.*) (Italiane: *Civezza*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Civetiam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
*Llagostada* ("civerium e locustis"), ferculum Catalaunum, paratur
**Civerium locustarum**, Catalaune *llagostada*, Francogallice *civet de langouste*, e *Palinuro elephante* confectum, est ferculum generis civetorum e gastronomia Catalauniae Septentrionalis. Die 15 Augusti ad festum assumptionis Mariae virginis praesertim paratur et conviviis infertur. Caucoliberi in urbe atque alibi in popinis proponitur.

Locustae viventes dissecantur. Offae abdominis in oleo sive et butyro leviter friguntur, spiritu Armaniacensi cito arderi sinantur, in vino Balneolensi coquuntur. Ius suffrictum e cepa, allio, petroselino, lycopersico, carota, pernae offulis, oleo modico et aqua separatim coquitur, deinde ad locustarum offas additur. Quae denuo ex iure demptae in patella componuntur. Ius autem, tomáli locustarum cum butyro et farina auctum et excoctum, super locustas funditur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

Praecepta
* 1928 : Austin de Croze, *Les Plats régionaux de France. 1400 succulentes recettes traditionnelles de toutes les provinces françaises*. Lutetiae: Editions Montaigne p. 259 ("Civet de langoustes — Mme Murat [de Perpignan]")
* 1938 : Prosper Montagné, *Larousse gastronomique* (Lutetiae: Larousse, 1938) p. 634 ("civet de langouste (cuisine catalane)")
* 2002 : Eliana Thibaut i Comalada, *La cuina tradicional de la Catalunya Nord* (Cossetània Edicions, 2002. ISBN 84-95684-67-5) (p. 143 apud *Google Books*) ("llagostada o civet de llagosta de Cotlliure")

Nexus externi
-------------

* "Civet de langouste de Collioure = Llagostada de Cotlliure" apud *La Cuisine de Philippe*
*Vide etiam paginam discretivam:* Civitas (discretiva)

Civitates secundum rectiones digestae (anno 2011)
     Res publicae cum praesidente
     Res publicae cum praesidente et parlamento
     Res publicae "semi-praesidentiae" dictae
     Res publicae cum parlamento
     Monarchiae constitutionales ubi parlamentum potestatem maiorem habet
     Monarchiae constitutionales ubi parlementum potestatem minorem habet (vel ubi nullum parlementum est)
     Monarchiae
     Res publicae unius factionis
     Civitates sine constitutionibus, vel ubi dictator regit
     Aliae civitates

**Civitas** (-tatis, *f.*) appellatur quaequam communitas politica, quae proprium ius et regimen habet. Qui participat in civitate quadam vocatur civis; cives cuncti sunt civitas. Civis, cum statum civitatis habet, plerumque omnibus civis iuribus fruitur.

Civitas quidem est una ex multis notionibus politicis maximi momenti, iuxta populum, ius, rem publicam, regimen, rectionem, imperium, leges, collegium, pagum, gentem, patriam, et nationem. 

Imperium in civitate residet et ad magistratum delegatur. Populus dicitur civitas cum omnes cives imperio conveniuntur ad res publicas agendas.

Civitas sui iuris appellatur civitas quae ipsa est efficax regionis geographicae dominatus. In rectionum foederalium autem contextu, multae civitates habentur, quae singulae imperium delegant ad regimen foederale; postea civitas ipsa saepe sola dicitur pagus aut provincia ubi cives vivunt, sc. Civitates Foederatae Americae.

Genera
------

* Res publica
* Monarchia

Nexus interni
-------------

* Civilitas
* Civitas Civitatum Foederatarum
* Civitas (pagus)
* Civitas Romana
* Civitas sui iuris
* Rectio

Notae
-----

1. ↑  Cartula formam rectionis *de iure,* non *de facto,* describit.
2. ↑  Lacus Curtius Civitas
3. ↑  A compendium of Roman Law founded on the Institutes of Justinian By Gordon Campbell (Google Books)
4. ↑  Lacus Curtius Magistratus

Bibliographia
-------------

* Hay, Colin. 2001. State theory. *Routledge Encyclopedia of International Political Economy: Entries P-Z.* ed. R. J. Barry Jones, 1469–1475. Taylor and Francis. ISBN 9780415243520.
* Joseph, Jonathan. 2004. *Social theory: an introduction.* NYU Press. ISBN 9780814742778.
ulula, signum seriei Graecae
**Les Belles Lettres** est domus editoria Francica.

De editionibus conditis
-----------------------

Fama est domum circum tempus Belli Orbis Terrarum primi coepisse, cum Iosephus Vendryes (1875–1963) philologus, qui auferre in sarcinis Homeri litterarum editionem cupiebat, nihil aliud nisi editiones Germanicas reperiret. Bello confecto, societas facta est, Societas Guillaume Budé, ex nomine eruditi Gallici sexti decimi saeculi. Societas huc pertinebat ut classicos scriptores maiores e culturis Graeca et Latina proderet, et statuit publicare "corpus completum scriptorum Graecorum et Latinorum, Latine Graeceque ac simul Francogallice versum."

At Societas Guillaume Budé facultatibus ad hoc propositum adsequendum carebat. Ad illos classicos libros edendos, decretum est condere editionis societatem, Societatem Liberales Litteras ad Culturam Classicam Proferendam, quae hodie facta est Societas Editionis Liberales Litterae. Caput coactum est a Gallicis negociatoribus amicis classicarum litterarum, quorum summa fuit ad trecentos participes, cuius primus praeses fuit Paulus Mazon (1874–1955), Graecarum litterarum studiosus, qui Homerum convertit. Editionum socialis sedes in via Saint-Germain 157 sita est: de quibus editionibus vide et Collection des Universités de France ("Corpus Francicarum universitatum").

Eventa
------

Die 29 Maii 2002, incendium Liberalium Literarum receptacula in Gasny? (Eure?) consumpsit. Librorum ab integro imprimendorum consilium statim captum est. Plerique libri hodie ab integro impressi sunt, in transitu meliores facti emendationibus aut indicando novos libros. Liberales litterae ad centum libros anno publicant.

Nexus externus
--------------

* Les Belles Lettres
Wikidata Ioannes Christophorus Victor
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Christophorus Victor: imagoIoannes Christophorus Victor: imago
*Nativitas*: 30 Maii 1947; Noviliacum ad Sequanam  
*Obitus*: 28 Decembris 2016; Saint-Jean-de-Fos  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: ethnologus, geopolitician, Animator programmatis, scriptor, cartographus, geographus  
*Patronus*: Policy Planning Staff, La Sept
**Familia**

*Genitores*: Paul-Émile Victor; Éliane Victor  
*Coniunx*: Virginie Raisson-Victor  

**Ioannes-Christophorus Victor** (Francogallice *Jean-Christophe Victor*, natus Lutetiae die 30 Maii 1947; mortuus die 28 Decembris 2016), fuit Montispessulani geographus, ethnologus, explorator, et scriptor Francogallicus, praecipue geopoliticae peritus.

Filius erat indagatoris Polorum Pauli-Aemilii Victor et Elianae Victor (natae Decrais), effectricis televisificae. Magistri titulum politicae et doctorris ethnologiae in Nepalia adeptus est.

Alumnus fuit  Instituti Nationalis Linguarum Orientalium Lutetiae. Moderator et effector programmatis de geographia nuncupati *Le dessous des cartes* ("Sub chartis") apud Arte, televisificum tramitem Franco-Germanicum.

Nexus interni
-------------

* Geographia
* Televisio

Nexus externus
--------------

* Pagina officialis programmatis televisifici eius
*Mostviertel*, una ex quattuor regionibus Austriae inferioris
Domus rusticae in regione Mostviertel dicta
**Mostviertel**, regio in tabulis antiquis interdum simpliciter **Secundus Quadrans** (Austriae Inferioris) dicta  (Theodisce olim *Viertel unter dem Manhartsberg*, his diebus *Mostviertel* = "quadrans musti") est una ex quattuor regionibus Austriae inferioris in austro-occitenali civitatis sita.

Post circulos administrativos anno 1868 constitutos quadrantes Austriae inferioris, qui dicuntur, re politica carentes nihil nisi nomina regionum pristinarum sunt, qui in sermone cottidiano et ad periegesim fovendam in usu manebant.

Bibliographia
-------------

* Christa Fischer-Korp, Manfred Horvath: Das Mostviertel. Kunst, Kultur und Küche. Verlag Bibliothek der Provinz, Weitra 2010, ISBN 978-3-85252-761-1.

Nota
----

1. ↑  **(Bohemice)** Dolní Rakousy VI Secundus Quadrans - Ob Wienner Wald

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mostviertel** spectant. |

Quadrantes Austriae Inferioris

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| **Quadrantes:** Industrieviertel • Mostviertel • Weinviertel • Waldviertel |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Motoo Tatsuhara
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 14 Ianuarii 1913; Tokium  
*Obitus*: November 1984;   
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Motoo Tatsuhara** (Iaponice 立原 元夫, *Tatsuhara Motoo*, natus in *Tokyo* die 14 Ianuarii 1913; mortuus die Novembris 1984) fuit pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (*Far Eastern Championship Games 1934* et *Olympia aestiva 1936*) lusor. Motoo Tatsuhara inter alia cum turma *Waseda WMW* lusit.

Societas pediludii
------------------

* Waseda WMW

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Olympia aestiva 1936; Certamina 8 manuum

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Exemplum tabulae lacuum ab ingeniariis adhibitae ad locos determinandos ubi putei terebrari debent. Haec imago est tabula structuralis a programmatura tabulari lineamentorum generata pro lacu petrolei et gasii 8500 pedes alto in campo Erath paroechiae Vermilion ad Erath Ludovicianae. Hiatus a laeva ad sinistram, prope summam tabula lineamentorum fallam indicat, quae inter lineamenta caerulea et viridia ac purpurea, rubra, et flava iacet. Tenue lineamentum rotundum rubrum in media tabula summum lacum petrolei indicat. Tenue lineamentum rubrum, quia gasium supra petroleum fluitat, zonam contactus notat.
**Ingeniaria petrolei** est disciplina artis ingeniariae quae agitationes ad hydrocarbonea producta pertinent tractat, quae esse possunt aut petroleum crudum aut gasium naturale. Exploratio et productio intra superiorem industriae petrolii et gasii sectorem esse habentur. Exploratio a physicis telluris et ingeniaria petrolei sunt duae industriae petrolei et gasii disciplinae subsuperficiei praecipuae, quae recuperationem hydrocarboneorum e lacubus sub superficie repertorum ad maximum augere conantur. Geologia petrolei et geophysica staticam lacuum saxosorum hydrocarbonaceorum descriptionem suppeditare conantur, cum ingeniaria petrolei aestimationem voluminis huius subsidii naturae quod recuperari potest per perfectam intellegentiam corporearum petrolei, aquae, gasiique intra saxum foraminosum proprietatum sub pressione altissima tractat.

Inter disciplinas quae ingeniariam petrolei informant sunt geophysica, geologia petrolei, aestimatio formationum, terebratio, oeconomica, simulatio lacuum, ingeniaria lacuum.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Berger, Bill D. et Kenneth E. Anderson. 1981. *Modern petroleum: a basic primer of the industry.* Ed. 3a. Tulsae Oklahomae: PennWell Books. ISBN 0878143866.
* Hurst, William. 1981. *Advances in petroleum engineering.* Tulsae Oklahomae: PenWell Publishing Company. ISBN 0878141472.
* Lyons, William C. ed. 1996. *Standard handbook of petroleum & natural gas engineering.* Hustoniae Texiae: Gulf Publishing Company. ISBN 0884156427 (v. 1, charta sine acido); 0884156435 (v. 2, charta sine acido).
* Mayer-Gürr, Alfred. 1976. *Petroleum engineering.* Londinii: Pitman. ISBN 0273009605.
* Van Dyke, Kate. 1997. *Fundamentals of petroleum.* Ed. 4a. Austin Texiae: The University of Texas at Austin. ISBN 088698162X (charta).
* Zaba, Joseph, et Wilfred Thomas Doherty. 1970. *Practical petroleum engineers' handbook.* Ed. 5a. Hustoniae: Gulf Publication Company.

Nexus externi
-------------

* "Best Petroleum Engineering Schools & Colleges, Jobs in USA."
* "Career Opportunities in Petroleum Engineering."
* De ingeniaria petrolei.
* "Schlumberger Oilfield Glossary: An Online Glossary of Oilfield Terms."
* Scholae ingeniariae petrolei.
* Societas Ingenariorum Aestimationis Petrolei.
* Societas Ingeniariorum Petrolei.
* "What is Forensic Petroleum Engineering?"
Wikidata Hucbertus Leodiensis
Res apud Vicidata repertae:Hucbertus Leodiensis: imagoHucbertus Leodiensis: imago
*Nativitas*: 650s; Tolosa  
*Obitus*: 30 Maii 727; Fura Ducis  

**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, Roman Catholic Bishop of Liege, bishop of Maastricht  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Proles*: Floribert of Liège  

**Memoria**

*Sepultura*: St Hubert's Basilica  
Sanctus, sanctus catholicus (*feriae die* 30 Maii, 3 Novembris)
Hubertus ante cervum cruce coronatum lapsus; in oratorio Jednorożec in Polonia
**Hucbertus Leodiensis** sive *Hubertus* (Batavice: *Hubertus van Luik*, Francogallice: *Hubert de Liège*; natus circa annum 655 Tolosae, mortuus die 30 Maii 727 fortasse Furae) sanctus Francicus et episcopus fuit.

Vita
----

Filius Bertrandi ducis Aquitaniae, comes palatinus in aula regis Theuderici III fuit antequam apud Pippinum Heristaliensem degeret. Uxore defuncta mundi vanitatem reliquit et nominatus est a papa Sergio I episcopus Atuatici.

Venator entheus, cum inter cornua cervi aurea crucem inspexisset, libentiam in venando in perpetuas aeternitates reiecit. Tunc venatorum patronus factus est. Stola eius, ut fertur, remedio optimo contra morsus canum rabiosorum est.

Die 3 Novembris, quo Hucbertus inter sanctos elevatus est, multis in locis festa magna dantur et venaturae celebrantur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Hubertum** spectant. |

* de Huberto in Lexico sanctorum oecumenico

Notae
-----

1. ↑  *Vita et Translatio s. Hucberti episcopi Leodiensis*
2. ↑  cartusiana.org
***A hundred years of the Punic curse*** incipit oraculum Sibyllinum suppositicium a Roberto Graves compositum et in mythistoria sua de vita Claudii principis, titulo *I, Claudius*, insertum. Oraculum postea ab A. K. Smith Latine versum est, incipit: "**Punica centenos durabit poena per annos**", quae versio primum in editione Penguin Books eiusdem mythistoriae, in duobus voluminibus anno 1941 edita, divulgata est.

Oraculum sex "caesariatos" enumerat qui Romae dominaturi sunt, scilicet C. Caesarem ("omnibus ille viris mulier, mas ille puellis"); Augustum, qui "non visis vinciet Urbem compedibus"; Tiberium, qui "instar gladii pulvinar habebit"; Caligulam ("feta veneficiis Urbs impia serviet uni"); Claudium, qui "populo frumenta hiemalia praebet"; et Neronem, cuius "sanguine dextra rubet materno".

Bibliographia
-------------

* Robert Graves, *I, Claudius: from the autobiography of Tiberius Claudius, Emperor of the Romans* (Harmondsworth: Penguin Books, 1941) vol. 1 p. 6

Nexus externi
-------------

* Textus carminis Anglici
* Textus versionis Latinae[*nexus deficit*]

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Sphagnum girgensohnii*

---

**Plantae** — Bryophyta

Sphagnopsida   
Ordo : Sphagnales   
Familia : Sphagnaceae   
Genus : *Sphagnum*   
L.  
   
Subdivisiones: Species{{{subdivision}}}

***Sphagnum*** (binomen a Linnaeo statutum) est genus bryophytorum. Sphagna musci sunt locis umidis et paludibus vulgares. Turfa in turbariis ut plurimum e sphagnis gignitur.

Descriptio
----------

Sphagna sunt plantae perennes sporicae; sicut bryophyta cetera, generationes alternas habent, unam gametophytorum haploideorum, alteram sporophytorum diploideorum. Gametophyta praevalent. 

Quotannis in parte superiore plantae crescunt, in parte inferiore emoriuntur. Cellulas habent praecipuas aquam reservantes, cavas et limpidas; hae cellulis photosyntheticis circumcinctae sunt. Phenolum continent, qui bacteria perdit.

*Sphagnum.magellanicum*

Habitatio
---------

Passim habitant, sed in zona temperata hemisphaerii borealis abundantior; nam in hemisphaerio australi plures species inveniuntur.

Cellularum aquam reservantium gratia sphagna multam aquam apparare possunt, ut massa aquae in musco vicies vel vicies et quinquies maior sit, quam massa musci ipsius. Sic, in loco umido crescentia sphagna eum mox multo umidiorem et paludinosum faciunt. 

*Sphagnum squarrosum*

Species
-------

Species sphagnorum typica *Sphagnum palustre* est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • ITIS • NCBI • Biodiversity • Fossilworks • Flora of North America • USDA Plants Database |
Christarii rebelles publice laqueo suspensi e malis telegraphicis in Xalisco in Mexico. Cadavera crebro in malis manebant donec viculus aut urbs publicum cultum religiosum renuntiarat.
**Turma mortis** est turma militaris armata, vigiles, rebelles, tromocratae qui hominum supplicia extraiudicialia, homicidia et decessionem coactam agunt propter bellum aut insurrectionis vel terroris motus. Istae mortes pluries modo significativo aguntur ad occultandas necatorum identitates ut responsalitatem eis iniungere vitetur.

Turmae mortis creberrime, sed haud exclusive, violentae repressioni politicae sub dictaturis, civitatibus totalitariis et similibus regiminibus attribuuntur. Plerumque tacite et expresse a Civitate omnino aut partim sustentantur, scilicet tromocratia Civitatis. Turmae mortis vim biocolyticam tectam, turmam paramilitarem aut officiales gubernationis unitates cum membris exercitu aut ex vigilibus ortis includere possunt. Etiam velut circuli iustitiae avidi instrui possunt.

Supplicia extraiudicialia et turmae mortis usualiora sunt in Oriente Medio (praesertim in Territoriis Palaestinensibus et Iraquia), America Centrali, Afgania, Bangladesha, Pakistania et Iammus et Casmiriae parte occupata, Taprobana, variis Africae Aequinoctialis nationibus aut regionibus, Iamaica, Kosovia, multis Americae Meridionalis partibus, Uzbecia, Thailandiae partibus et Philippinis. Aliquibus in nationibus velut Columbia et Brasilia, turmae mortis militiae nuncupantur, ubi istorum circulorum actiones limitem iustitiae excedunt. In praesenti hi circuli non solum mortibus sed etiam narcocommercio, mercatorum portoriis exactis, productorum deviatorum venditioni, politicorum ac clarorum securitati, vecturae alternativae dominio, mutuationibus inter alia involuti sunt. In Brasilia turmarum mortis motus originem trahit a dictatura Gaetulistica, nihilominus circuli militiani in Brasilia nuncupati se constituere cum potestas publica debilitaret in continenda violentia quae se collocavit in ista natione e decennio 200.
Introitus ad Reservatum Teberdense.
Belalakaya Mons in Reservato Teberdensi.
**Reservatum Teberdense** (Russice Тебердинский заповедник, tr. *Teberdinskij zapovednik*), sive nunc plenior **Reservatum publicum** **naturae biosphaerae Teberdense** (Russice Тебердинский государственный природный биосферный заповедник, tr. *Teberdinskij gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyj zapovednik*), est reservatum naturale in occidentalibus regionis Caucasi clivis, praesertim in Karaczaevo districtu Caucasi Septentrionalis rei publicae Karaczaevo-Circassiae in Foederatione Russica situm. Anno 1935 reservatum loci, annoque 1936 reservatum naturale publicum conditum est, cui anno 1997 status reservati biosphaerici UNESCOani concessus est. Aream 112 606 hectaria nunc habens, divisum est in partes tres: maiorem (66 059 ha) ad fluxum superiorem Teberdae fluvii (accolae Hypanis) prope Teberdam urbem (ubi sedes administrativa reservati sita est), minorem (19 270 ha) prope Archyz oppidum, atque aream exploratoriam biosphaerae (27 277 ha).

Nexus interni
-------------

* Periegesis oecologica

Notae
-----

1. ↑  "(RUSSIA) Caucasus septentrionalis, reservatum Teberdense" in: Jiménez-Mejías P. & al. (2015) Taxonomic notes on some problematic Carex (Cyperaceae) names from SW Asia. *Phytotaxa* 219(2):183–189 (, ).
2. 1 2  Abramov A. L. Abramov I. I. & Duda J. (1964) Ad floram caucasicam Heparicarum (Reservatum publicum Teberdense). *Novitates systematicae plantarum non vascularium* 1: 280-285 (, ).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Reservatum Teberdense** spectant. |

* Situs interretialis officialis Reservati Teberdensis **(Russice)**
* Pagina de Reservato Teberdensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Reservatum publicum naturae biosphaerae Teberdense **(Russice)**
* Russia: Reservatum Teberdense (Karaczaevo-Circassia) **(Russice)**
* Reservatum Teberdense **(Russice)**
* Reservatum naturae Teberdense **(Anglice)**
Placidus Cappeau
**Placidus Cappeau** (25 Octobris 1808; 8 Augusti 1877) fuit poeta Francicus, qui poemate "Minuit crétiens" ("O Sancta Nox") innotuit, quod in cantum ab Adolpho Adam conversum est.

Vita
----

Die 25 octobris anno 1808 hora 8 p.m. in Roquemaure (Vardone) natus est. Erat filius vietoris Matthaei Cappeau et Agathae Louisae Martinet. De principio, fatalis erat ad patrem sequendum in arte familiare (vinificatione et vietoris opera); post autem casum academicus factus est. Casus indicit annis 8 habentibus dum "ludebat" cum amico suo Brignone. Brignon bombardam tenebat et manum eius vulneravit. Manus eius igitur amputandus erat. Pecunia a Brignone data, Cappeau *Collège Royal d’Avignon* interesse potuit. Dum interfuit, impedimento invito, praemium primarium effingendi attributus est anno 1825. 

Post Nemauso studuit, ubi potestatem litterae accepit, jurem Lutetiae studuit et potestas juris datus est anno 1831.

Patrem eius sequens, mercator vinorum liquorumque factus est. Cupiditas autem eius erat litterae.

Placido, poema "Minuit crétiens" (O Sancta Nox) in curru ad Lutetiam, in Matiscone Divioneque scripsit. Probabilius, hic cantus Nativitatis a Cappeau scriptus est modo solito. Adolphus Adam modulis eius nomen "la Marseillaise religieuse" (Massilia religiosa) dabit, de sententiis popularium seculariumque cogitabundus, et paulum sententiis Cappeau ipsi.

Scripta alia sunt *Le château de Roquemaure (*domus de Roquemaure), anno 1876 elatum, *Le roi de la fève* (rex fabae), *La poésie* (poesia), *Le papillon* (papilio) et *La rose* (rosa).

Amicus erat multorum auctorum magnorum de Félibrige, exempli gratia Frederico Mistral, Iosepho Roumanille, Alphonsus Daudet. Alphonsum de Lamartine quoque cognoscivit.

Die 8 Augusti 1877 in Roquemaure mortuus est, 68 annos natus.

Bibliographia
-------------

* Durieu (abbé Renatus), *L'auteur du "Stabat Mater etiam christiani", Cappeau Placide,* Nemausensis, Lacour, anno 1996.

Nexus externi
-------------

* Opera Placidi Cappeau in LibriVox
**Carolus Hermannus Fridericus** (*Karl Hermann Friedrich*) **Geiler** (natus 10 Augusti 1878 Schönau (Badenia), mortuus 14 Decembris 1953 Heidelbergae) iuris peritus Theodiscus et praeses ministrorum Hassiae fuit.

Munus
-----

Finitis scholae studiis Geiler Friburgi et Heidelbergae iurisprudentiae studebat atque iurisconsultus Manhemii operam dedit. Praeterea universitate Heidelbergae legebat. Inter primum bellum mundanum miles conscriptus fuit, postremo centurio erat. Anno 1929 professor factus est. Anno 1939 hoc officium amisit propter uxorem, quae gentis Iudaicae fuit. Anno 1947 ordinarius iuris internationalis Heidelbergam vocatus est.

Cursus honorum
--------------

Post secundum bellum mundanum Americani, qui Hassiam occupaverunt eum primum praesidem ministrorum Hassiae Maioris fecerunt. Ab 12 Octobris 1945 ad 20 Decembris 1946 hunc magistratum gessit. Postquam primus senatus terrae electus est, Christianus Stock (SPD) eius successor creatus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Praesidis ministrorum Hassiae

Praesides Ministrorum Hassiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HassiaeInsigne Hassiae |
| annis 1918 - 1945: Carolus Ulrich |
Bernhardus Adelung |
Ferdinandus Werner |
Philippus Gulielmus Jung |
Iacobus Sprenger
ab anno 1945: Ludovicus Bergsträsser |
Carolus Geiler |
Christianus Stock |
Georgius Augustus Zinn |
Albertus Osswald |
Holger Börner |
Gualterius Wallmann |
Ioannes Eichel |
Rolandus Koch |
Volkerus Bouffier |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Pons Tretiae (discretiva)


Wikidata Lavena Pons Tretiae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°58′0″N 8°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 763  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Baretiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 4.44 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brusinum Planum, Cadelianum Viconagum, Marcium, Caslano, Croglio, Pons Tretiae  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Aquilonia Nova, Caletrum, Laquedonia, Messurga  

**Tabula aut despectus**

Lavena Pons Tretiae: situsLavena Pons Tretiae: situs
Lavena Pons Tretiae
**Lavena Pons Tretiae** (alia nomina: *Lavena Pons Tresiae* ; olim **Lavena**) (Italiane: *Lavena Ponte Tresa*) est municipium Italiae, circiter 5620 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae *Lavenenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Ceresius lacus,
* Tretia aut Tresia

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Lavena Castrum vel Lavena (*sedes municipalis*),
* Pons Tretiae vel Pons Tresiae *Ponte Tresa*.

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Varisiensis,
* Baretium (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lavenam Pontem Tretiae** spectant. |

* Situs publicus
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Laverne Cox
Res apud Vicidata repertae:Laverne Cox: imagoLaverne Cox: imago
*Nativitas*: 29 Maii 1972; Mobile  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Roderick Laverne Cox
**Officium**

*Munus*: film producer, actor, actor televisificus, LGBTQI+ rights activist, actor cinematographicus  

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Laverne Cox** (anno 1972 nata) est histrio Americana, quae eius fama in re suadendi societati publicae ad homines LGBTQ descriptos aeque tractandos utitur.

Partem Sophiae Burset in serie televisorii Auratium Instar Atri Nunc Habetur (aliter Orange Is the New Black) suscipit; inde nomen ei latius accipi coepit. Designata mas ab ortu, Laverne se esse potius feminam aperte patefacit. Sola et prima talis est praemio Primetime Emmy nominata; fusius prima post 1990 nominata praemio Emmy (Angela Morley eam in hac re antecedit). Anno 2015 praemium Daytime Emmy Award pro spectaculo Laverne Cox Presents: The T Word meruit, qua de causa prima talis femina est quae id praemium meruit.

Variis diurnis Cox honorata est inter quae includuntur Cosmopolitan (quod eius imagine paginam primam actorum diurnorum ornavit), Time, et Madame Tussauds, quibus in actis diurnis quoque in musaeo nulli alii homines alio genere ab ortu designati antea sic exhibiti sunt. Cui Cox respondit se sperare hoc resipere futura ita ne tales ob genus suum oppressi sic onerentur.

Laverne Cox fusius partes Cameron Wirth (persona in spectaculo 'Dubium' vocato) et partes varias apud Law and Order: SVU, Bored to Death, et Musical Chairs suscepit. Opera alia eius praesertim ad iustitiam hominibus LGBTQ descriptis spectant, quibus causis multa praemia bene merita data ei sunt.

Bibliographia
-------------

* Aleksandra Gjorgievska and Lily Rothman, "Laverne Cox Is the First Transgender Person Nominated for an Emmy — She Explains Why That Matters" in *Time* (10 Iulii 2014)
Vannes Fuccius a Francisco Scaramuzza pictus.
**Vannes Fuccius** (Italiane *Vanni Fucci*; natus Pistorii anno ignoto et mortuus inter 1295 et 1300) fuit homo violentus et fur Italicus qui etiam persona Divinae Comoediae Dantis Alagherii est.

Biographia
----------

Vannes Fuccius filius nothus Fuccio de' Lazzari, homo nobilis, erat. Anno 1288, ille, Guelphus niger, in dimicationes inter familias urbis partecipavit quia praedo ad rixam promptus erat. Anno 1289, ille in bellum contra civitatem Pisanam apud Vicum Pisanorum partecipavit. Anno 1293, nocte carniprivii, ille latroniesque in Ecclesia Sancti Zenonis ingressi sunt et sacellum Sancti Iacobi depredaverunt: culpa sceleris alio viro attributa est et Vannes Fuccius in agro Pistoriense fugit. Anno 1295, mense Februarii, civitas Pistoriensis eum condamnavit ut homicida praedoque. Annus suae mortis non scimus sed certe ante 1300 mortuus est.

In Divina Comoedia
------------------

Vannes Fuccius, Cacus et alii fures in minuta tabula *Divinae Comoediae* a Priamo della Quercia facta.
Vannes Fuccius in cantis XXIV et XXV *Inferni* Dantis apparet. In bulga (vulgo *bolgia*, pars octavi circuli Inferni) furum damnati a serpentibus tormentantur, igni concremant ac a cinere renantur vel eam formam cum reptilibus mutant. Cum primum apparet, Vannes Fuccius igni consumatur, sed paulo post ille rursus surgit et Danti Vergilioque occurrit. Ille suum furtum thesauri in sacello Sancto Iacobo dicato narrat; Dante scribente, Fuccius culpam in alium virum, Vannes della Nona, contulit, et hic innocens capite damnatus est. Deinde Vannes Fuccius claedem venturam Guelphorum Blancorum praenuntiat et gestum obscenum (Italice *gesto delle fiche*, e vocabulo obsceno *fica*, "cunnus") contra Deum facit. Serpentes furem blasphemum oppugnant et Cacus, fur in mythologia Graeca qui nunc centaurus est, pervenit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. *Dantis Alligherii Divina comoedia hexametris latinis reddita ab abbate dalla Piazza, Vicentino*, p. 94.

Bibliographia
-------------

* Umberto Bosco et Giovanni Reggio, *La Divina Commedia - Inferno*, Le Monnier, 1988.
* Vittorio Sermonti, *Inferno*, Rizzoli, 2001.
*Vide etiam paginam discretivam:* Vaprium (discretiva)


Wikidata Vaprium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°34′0″N 9°32′0″E  
*Numerus incolarum*: 9 114  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Mediolanensis  

**Geographia**

*Superficies*: 7.15 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Canonica, Cassianum, Fara, Puteus (Langobardia), Tritium, Cavriatium, Gratiagum  

**Tabula aut despectus**

Vaprium: situsVaprium: situs
Centrum oppidi supra flumen Adduam
**Vaprium** (-i, *n.*) (alia nomina: *Vavris*) (Italiane: *Vaprio d'Adda*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 000 incolarum, in regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Incolae *Vaprienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Brigantia (*terra*),

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Urbs metropolitana Mediolanensis,
* Provincia Mediolanensis,
* Brigantia (*terra*),
* Mediolanum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vaprium** spectant. |
Wikidata Cividatum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°33′0″N 9°49′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 185  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bergomas  

**Geographia**

*Superficies*: 9.73 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Curtis Nova, Calzum, Martinengum, Paloscum, Pons Ollii, Uragum  

**Tabula aut despectus**

Cividatum: situsCividatum: situs
Cividatum
**Cividatum** (-i, *n.*) vel **Cividate** (-atis, *n.*) (alia nomina: *Cividas -atis*) (Italiane *Cividate al Piano*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5200 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae *Cividatenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Ager Bergomas Imus orientalis
* Bergomum
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Diocese of Bergamo, Italy: Parish
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  it.wikipedia.org

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cividatum** spectant. |
Duae Erinyes, imago Francogallica saeculi XIX.
**Les Bienveillantes** est inscriptio libri Francogallici quem Ionathan Littell scripsit. *Les Bienveillantes* sunt "benevolae" scilicet deae. Erinyes Graecae mythologiae sunt furiae vel deae ultrices quae in homines vindicant. Hae deae, ut placentur, etiam Eumenides, quae sunt benevolae, Francogallice *Bienveillantes*, vocantur.

Liber est fabula commentariorum forma diurnorum quae quiddam nomine Dr. jur. Maximilianus Aue scripsit, qui olim Adolfo Hitler tyranno militum praefectus turmae praesidialis SS vocatae fuit et qui omnibus maximis eius organizationis sceleribus, sicut holocausto, interfuit. In commentariis de suis sceleribus, commilitonibus, et multis aliis rebus plus minusve erudite narrat. Ita libri auctor explanare conatur quales homines fuerint qui tam maxima scelera commiserunt. 

In Francia, 700 milia librorum vendita sunt. Interea fabula in Germanicum sermonem conversa agitatione illorum disputatur qui acta diurna Germanice *Frankfurter Allgemeine Zeitung* vocata edunt. 

Liber 6 Novembris 2006 eo praemio donatus est quod a fratribus Goncourt nomen accepit.

De argumento
------------

Postquam Germania in bello mundano altero in Russiam impetum fecit, SS milites omnes Iudaeos quoscumque inveniunt et zingaros et partisanos Russos ut dicuntur crudeliter interficiunt. Hi homicidae non sunt Germani inferioris status socialis sed optimates sunt doctores in universitatibus Germanicis eruditi. Ita Iohannes Frank gubernator generalis ut dicitur Poloniae nonnulla verba Latina scilicet carmen vetus profert: "Clarum regnum Polonorum, est coelum Nobiliorum, Paradisum Iudeorum, et infernum Rusticorum." Res Polonicas quidem ita mutare velit ut novum carmen rectius sit: "coelum et Paradisum Germanorium", quod quidem, quod ad linguam pertinet, paulum mendosum est.

Editio Francogallica
--------------------

* *Les Bienveillantes*. Édition revue par l'auteur (hanc editionem auctor inspexit et parvis mendis purgavit.) Gallimard 2006. ISBN 978-2-07-035089-6.

Editio Germanica
----------------

* *Die Wohlgesinnten.* In sermonem Germanum conversit Hainer Kober. Berlin Verlag, Berlin 2008, 1392 S. ISBN 978-3-8270-0738-4
* *Die Wohlgesinnten. Marginalienband* (marginalium liber) ibidem, ISBN 978-3-8270-0789-6.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ioannes Clauser
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Clauser: imagoIoannes Clauser: imago
*Nativitas*: 1 Decembris 1942; Pasadena  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: physicus  
*Patronus*: Universitas Californiensis, Lawrence Livermore National Laboratory, Science Applications International Corporation, Universitas Californiensis
**Memoria**

*Laurae*: Wolf Prize in Physics, Praemium Nobelianum physicae  

**Ioannes Franciscus Clauser** (natus 1 Decembris 1942) est physicus theoricalis et experimantalis? Americanus, qui anno 2022 Praemium Nobelianum physicae cum Alano Aspect et Antonio Zeilinger accepit, ratione studii Bell-inaequatio et quantica informatica.

Alma mater eius Institutum Technologiae Californiense deinde Universitatis Columbiae ubi doctorem philosophiae accquisit?. Et professor Universitas Californiensis Berkeleinesis est. Anno 2010 Praemium Wolf in physica accepit.

Notae
-----

1. ↑  The Nobel Prize in Physics 2022

Nexus externi
-------------

* de Clauser in situ praemii Nobeliani
* Situs proprius