recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Cruces (Novum Mexicum)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 32°18′51″N 106°46′47″W  
*Numerus incolarum*: 111 385  
*Zona horaria*: UTC-7, UTC-7  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ken Miyagishima  
*Procuratio superior*: Doña Ana County  

**Geographia**

*Superficies*: 199.506948 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Doña Ana  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Nienburg/Weser, Civitas Iuarezensis  

**Tabula aut despectus**

Cruces (Novum Mexicum): situsCruces (Novum Mexicum): situs
**Cruces** seu vulgo *Las Cruces* est urbs Novi Mexici in Civitatibus Foederatis, incolis 97 618 anno 2010, et caput comitatus Doña Ana. Ab urbe Elpasensi Texiae 77, ab Albuquerque Novi Mexici 362 chiliometris distat.

Urbs Cruciensis sub montibus Organ patens
Media valle Mesilla ad ripas Fluminis magni Septentrionis patet. In qua regione olim a populis Manso et Mescalero culta, saeculis XVII et XVIII in provincia Nova Hispania comprehensa, deinde ab imperio Mexicano breviusque a re publica Texana revendicata, bello Mexicano anno 1848 peracto, exercitus Civitatum Foederatarum limites oppidi novi insequenti anno designavit. Ratio nominis Hispanici *Las Cruces* incerta manet.

Tramina viatoria societatis *Atchison, Topeka & Sante Fe* ab anno fere 1881 usque in 1968 ab Albuquerque per Cruces ad El Paso interibant. Collegium agriculturae artiumque mechanicarum Novi Mexici, hoc loco anno 1888 conditum, anno 1960 universitas civica Novi Mexici facta est. Oppidum nihilominus haud rapide crescens non ante annum 1907 incorporatum est. Hodie praecipue ab operariis universitatis scholarumque et officinarum militarium colitur. Haud longe enim distant campus missilium exercitandorum Arenae Candidae(en), anno 1944 saeviente secundo bello mundano conditus, et portus spatialis Americanus(en) ab anno 2006 elaboratus. Aeroportus internationalis Cruciensis ab anno 1948 usque in 2005 aeroplana viatoria recepit. Via inter civitates 10 ab El Paso occidenti versus ad Tucson tendit per urbem Cruciensem. Ubi oriuntur via inter civitates 25 in septentrionem versus ad Albuquerque, via US 70 in orientem versus ad Alamogordo et Clovis tendentes.

Incolae notabiles
-----------------

* Clyde Tombaugh, planetulae Plutonis primus repertor, hic ab anno fere 1945 habitans anno 1997 mortuus est

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Cruciensis", cf. "Dioecesis Cruciensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  Unde vb. adiect. "Lascrucensis", cf. nomen palaeontologicum *Navahoceros lascrucensis*

Nexus externi
-------------

Curia comitatus Doña Ana in urbe Cruciensi anno 1904 lucis ope picta

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Cruciensem** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 32°18′51″N 106°46′47″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • "899715, 2411629" apud *USGS* • Encyclopædia Britannica |

* Situs publicus
* Situs peregrinatorum
Crucigramma.
**Crucigramma** (-atis *n*) sive **cruciverbium** vel **aenigmata** (-orum *n*) **reticulata** est ludus litterarum. Crucigrammata recentia ordinaria formam quadratam ex quadratis nigris et claris constitutam habent.

Finis huius ludi est quadrata clara litteris complere ut verba efficiant. Ad illum propositum auctor crucigrammatis indicia suppeditat. Quidque ex quadratis claris unam litteram aut nullam continere potest. Quadratis autem nigris nullae litterae sunt, sed solum verba disiungere debent.

Quadrata, in quibus responsa incipiunt, numerantur a sinistra ad dextram et a summa crucigrammatis ad fundum huius. Multa crucigrammata indicia post crucigramma enumerant (cum quadrato ubi verbum incipit). Etiam illa sunt quae indicia in quadratis *nigris* ipsis suppeditant.

Genera crucigrammatum
---------------------

Multa genera indiciorum sunt, exempli gratia:

* Indicium est verbum ipsum in linguam aliam versum. Hoc genus crucigrammatis ad linguam discendum utillimum est.
* Indicium est alium verbum eundem sensum habens.
* Indicium verbi petiti significationem sententia tota sed illustri explicat.
* Indicium sensum sententia *occulta* utens explanat.
* etc.

Historia
--------

Anno 1913 acta diurna *New York World* hoc aenigma ab Arthuro Wynne creatum publicant, quae multas proprietates crucigrammatis moderni habuit. Postea aenigmata reticulata illius generis pars hebdomadalis actorum diurnorum *New York World* erat. Hoc aenigmata saepe primum crucigramma et Wynne inventor illius generis aenigmatis fuisse proferitur.

Primus liber crucigrammatibus anno 1924 ab *Simon and Schuster* editus est. In Britanniarum Regno acta diurna *Sunday Express* prima aenigmata reticulata Britannica die 2 Novembri 1924 publicaverunt.

Hebdomada Aenigmatum est periodicum Latinum crucigrammatum aenigmatumque Latine scriptum et per interrete libere emissum.

Nexus interni
-------------

* Aenigma
* Palindromus

Notae
-----

1. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
2. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Crucigrammam** spectant. |

* Tabula cibi dei (Discipuli): Solvere aenigmata reticulata *online* (Anglice)
* Crucigrammata ex libro *Itinera* (theotisce)
Wikidata Dudinka
Res apud Vicidata repertae:Dudinka: insigneDudinka: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 69°24′0″N 86°11′0″E  
*Numerus incolarum*: 21 015, 19 556  
*Zona horaria*: UTC+07:00  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q18405829  

**Geographia**

*Superficies*: 105 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Dudinka (discretiva)

**Dudinka** (Russice Дудинка, Nenetice Тут'ын) est urbs in territorio Crasnoiarensi Foederationis Russicae, sedes administrativa eius districtus Taimyrici Dolgano-Nenetici. Sita est in ripa dextra Ieniseae fluminis loco influxu fluvii nomine Dudinka qui et urbi nomen suum dedit. Hic locus habitatus, ut hibernaculum Dudino anno 1667 primo commemoratus, statum urbis anno 1951 accepit. Circa 22 milia incolarum nunc habet.

Ienisea in Dudinka (photographema media nocte die 24 Iunii factum est, cum dies polaris stat)

Notae
-----

1. ↑  "Sibiria : prope flumen Jenisei extra oppidum Dudinka (Dudino)" ; Thomae Pekkanen *Cetera iam fabulosa?*, p. 2. Vel **Dudinum**, Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 470.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dudinka** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 69°24′0″N 86°11′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs interretialis officialis urbis
* Pagina de Dudinka *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Tora, scriptura sacra Iudaeorum.
**Liber sacer** est scriptura, quae inter cultores religionis cuiuspiam maxima auctoritas habetur, et non raro ad divinitatem vel numen refertur. De textibus magicis, mythologicis, exegeticis, divinatoriis, ritualibus, et de precibus et praescriptis tractare potest. Summa textuum unitatem constituens est corpus litterarium.

Variant scribendorum textuum sacrorum adiumenta secundum aetates ac necessitates et traditiones religiosas; exempli gratia, Mesopotamii suos textus sacros, ut notum est, in tabulis argillaceis imprimebant, Aegyptii autem in papyro vel in muris sepulcrorum subterraneorum inscribebant, cum Europaei membranis uterentur.

Liber sacer est corpus textuum, quorum adiumenta in chartone vel charta consistunt. Canon est index et corpus textuum, quorum summa in aetate certa fixa est nec iam mutari potest. 

Thanach, Biblia Sacra, Alcoranus textuum corpora canonizata sunt quae hodie in formam libri chartacei redigi vel rationibus electronicis edi solent.

Index textuum sacrorum
----------------------

* Alcoranus
* Avesta
* Biblia Sacra
* Torah
* Vedi
* Zabur

Nexus externi
-------------

* Archivum interretiale librorum sacrorum, www.sacred-texts.com
***Liber de verbis Domini*** (Graece Κυριακῶν Λογίων Ἐξήγησις, id quod accuratius dicit "Interpretatio dictorum Domini") scriptus est in lingua Graeca a Papia episcopo Hierapolitano (id est urbis Hierapolis Phrygiae) saeculo II ineunte. Id opus de factis et dictis Iesu Christi deperditum est, sed nonnulla fragmenta exstant quia ab aliis scriptoribus Christianis citantur. Irenaeus librum Papiae adprobavit; Eusebius autem et citat et vituperat.

Testimonium in codice Vaticano repertum sic verba Papiae de evangelio Ioannis reportat:

> Evangelium Iohannis manifestum et datum est ecclesiis ab Iohanne adhuc in corpore constituto; sicut Papias nomine, Hieropolitanus, discipulus Iohannis carus, in exotericis, id est in extremis quinque libris retulit; descripsit vero evangelium dictante Iohanne recte. verum Marcion haereticus cum ab eo fuisset improbatus eo quod contraria sentiebat, abiectus est a Johanne. Is vero scripta vel epistolas ad eum pertulerat a fratribus qui in Ponto fuerunt.– Codex Vaticanus Reg. lat. 14

Fontes fragmentorum
-------------------

* Eusebius, *Historia ecclesiastica* 3.39.1-7, 14-17.
* Eusebius, *Historia ecclesiastica* 2.15.2.
* *Epitome historiae ecclesiasticae Philippi Sidensis* (Codex Baroccianus 142).
* Georgius Peccator, *Chronica* interpolata (Codex Coislinianus 305).
* Hieronymus, *Vitae illustres* 18.
* Catena patrum Graecorum de Ioanne (ed. B. Corder, Antverpiae, 1630)
* Prologus cuiusdam in evangelio Ioannis (Codex Vaticanus Reg. lat. 14): vide supra.

Notae
-----

1. ↑  De interpretatione huius textus vide: Rupert Annand, "Papias and the Four Gospels," *SJT* vol. 9 (1956) pp. 46-62.

Nexus externi
-------------

* Fragmenta Papiae **(Graece, Anglice)**

Bibliographia
-------------

* *The Apostolic Fathers: Volume II. Epistle of Barnabas. Papias and Quadratus. Epistle to Diognetus. The Shepherd of Hermas* ed. Bart D. Ehrman (Loeb Classical Library) **(Graece, Anglice)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Gregorius Aglipay, Liberae Ecclesiae Philippinae conditor.
**Libera Ecclesia Philippina**, vulgo *Iglesia Filipina Independiente* sive interdum *Iglesia Aglipayana*, est ecclesia autochtona Philippinis cum moris et ab Ecclesia Catholica Romana libera, anno 1902 a Gregorio Aglipay sacerdote et iureconsulto fundata ut libera et gentica Philippinarum ecclesia temporis rebellionis contra Hispaniam. Ecclesia auctoritatem Sanctae Sedei reiecit, et Aglipay a Sancta Sede vicissim excommunicatus est.
Credentes sunt vicies centena milia. Ecclesia est membrum in pleno antiquissimae ecclesiae Communionis Anglicanae et ecclesiae Unionis Ultraiectensis ex Ecclesiis Catholicis Antiquis, et cum omnibus harum societatis membris adfinitates sustinet.

Episcopi maximi
---------------

* 1902–1940, Gregorius Aglipay (1860–1940)
* 1940–1946 (Ianuario), Iacobus Fonacier (1885–1977)
* 1946–1946 (Septembri), Gerardus Bayaca
* 1946–1971, Elisabethus de los Reyes, Jr. (1900–1971)
* 1971–1981, Macarius V. Ga
* 1981–1987, Abdias de la Cruz
* 1987–1989, Solomon Ganno
* 1989–1993, Titus Pasco
* 1993–1999, Albertus B. Ramento
* 1999–2005, Thomas A. Millamena
* 2005-2011, Gothofredus J. David
* 2011-2017, Ephraim S. Fajutagana
* 2017- 2023, Rhee M. Timbang
* 2023- , Ioel O. Porlares

Fons
----

* Situs publicus Liberae Ecclesiae Philippinae (Anglice)
Liber linteus Zagrabiensis
Mumia (olim in libro linteo involuta) apud Museum Archaeologicum Zagrabiense
**Liber linteus Zagrabiensis** sive **Liber Agramensis** omnium textuum Etruscorum servatorum longissimus est. Est solus liber linteis scriptus e temporibus antiquis nobis cognitus. Textus magna pars usque hodie minime interpretatur, lingua Etrusca etiam hodie pessime cognita, sed calendarium rituale religionis Etruscae praebere satis liquet. Lintea huius libri postea in Aegypto ad mumiam mulieris involvendam usa sunt. Mumia ipsa cum linteis evolutis hodie in Museo Archaeologico Zagrabiensi servatur.

Mumia anno 1848 a Michaele Barić peregrinatore Alexandriae empta est; anno 1867 a fratre Elia Barić Instituto Civico Croatico Slavonico et Dalmatico Zagrabiae data est. Litteras linteis scriptas Iacobus Krall Vindobonensis anno 1891 Etruscas esse recognovit.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* *The Etruscan Liber Linteus*: textus, versiones, commentaria
* De libro linteo apud Museum Archaeologicum Zagrabiense

Bibliographia
-------------

* L. B. van der Meer, *Liber linteus zagrabiensis: the Linen Book of Zagreb. A comment on the longest Etruscan text*. Lovanii, 2007
* Nancy Thomson de Grummond, Erika Simon, *The Religion of the Etruscans* (Austin: University of Texas Press, 2006. ISBN 0-292-70687-1) p. 10 Paginae selectae
Monasterium Rinauva
**Monasterium Rinauva** fuit abbatia Benedictina super insulam fluminis Rheni prope urbem Scafusam sita.

Historia
--------

Anno 858 rex Ludovicus monasterium ad abbatiam imperialem mutavit. Conventus cum abbatias Sancti Galli et Hirsaugiae ligatus erat. 1114 basilica monasterii architectura Romanica constructa est.

Annis 1705 ad 1710 architectus Cisarulaneus Franciscus Beer novum monasterii aedificium construxit.

Anno 1799 a Francicis devastata,? anno 1803 rurses? instituta abbatia a consilio urbis Turici anno 1862 dissoluta est.

Ex anno 1867 ibi valetudinarium Turicenss geritur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Hermannus Fietz: *Der Bau der Klosterkirche zu Rheinau.* Turicum 1932.
* Heinricus Gebhardus Butz: *Die Benediktinerabtei Rheinau im Zeitalter der Gegenreformation. Von der Wiederaufrichtung im Dezember 1531 bis zum Tode des Abtes Gerold I. Zurlauben 1601.* Turicum 1954.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium Rinauvam** spectant. |

* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
Campanarium monasterii Spasokamenenesis in litore lacus Kubenensis
**Monasterium Spasokamenense** (Russice Спасо-Каменный монастырь), plenius **monasterium Transfigurationis Salvatoris in insula Lapidea**, est monasterium Ecclesiae Russicae Orthodoxae in insula Lapidea lacus Kubenensis in regione Vologdensi situm.

Historia
--------

Die 19 Augusti, die Transfigurationis anno 1260, Glebus Vasilko filius dux Bielozerensis tempestate dira huc allatus est et votum explens coenobium condidit, quamquam aliquot eremitas iam hic invenit. Saeculo XV monasterium florebat. Ecclesia cathedralis Transfigurationis annis a 1478 ad 1481 aedificata est (destructa anno 1937).

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 163. (Textus apud *Google Books*).

Nexus externi
-------------

* De monasterio Spascamenensi (*Templa Russiae*) **(Russice)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium Spasokamenense** spectant. |
**Civitas Esperantica** (Lingua Esperantica *Esperanta Civito*) communitas internationalis quaedam democratica foederalisque est. Fundata est die 10 Augusti 1998 in La Chaux-de-Fonds in Helvetia. Constitutio eius promulgata est diei 2 Iunii 2001 Sablonetae, cui omnia pactum istud servantia instituta[1] consentiebant.

Scopi
-----

Civitatis Esperanticae scopus principalis est augenda fortitudo inter Esperantistas, qui de officialis status Esperantici absentia doleant. Saltem emolumentum cultus civilis edicationisque incolarum suarum Civitas Esperantica promovere atque fovere studet. Mundi visio certa (quoad politicam, religionem etc.) nulli incolae praescribitur. Struitur tamquam subiectum iuris internationalis territorii egens ad instar Ordinis Hospitalis. Ius soli etSius sanguinis substituuntur iure sermonis, i.e. idiomatis interethnici neutralis Esperantici. 

Tres argumentorum columnae fundamentales sunt hae:

* Homines sermonis eiusdem sortem eandem habent.
* Lingua Esperantica idioma multis hominibus ubique in orbe terrarum dispersis commune est, quod libere sese evolvebat floretque iam inde ab anno 1887.
* Cum aliae associationes res linguisticas anteponerent, Civitas Esperantica definitionem propriae personae et identitatem Esperanticarum idearum fautorum magis provehit.[2]

Notae
-----

1. ↑  Exempli gratia: Sennacieca Asocio Tutmonda, Akademio de Esperanto, Esperanta PEN-Centro, Esperantista Kulturdomo Razgrad, E-Societo Vraca, Itala Interlingvistika Centro, Kultura Centro Esperantista, Teatro Espero Varsovio, Heroldo de Esperanto, Literatura Foiro
2. ↑  Tractatio apud *destobesser.com*, sermone Theodisco pacta

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
**Lucius Postumius Albinus Regillensis** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Lucius anno 389 a.C.n. tribunus militum consulari potestate fuit. Collegae eius tum Lucius Valerius L.f. Poplicola, Lucius Verginius Tricostus, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Publius Cornelius fuerunt. Eo anno tribuni militum infeliciter contra Gallos certaverunt. De pace cum duce Gallorum Brenno agere coacti sunt. Tum Brennus illam vocem famosam "*Vae victis!*" exclamavisse dicitur.

Anno 381 a.C.n. tribunus II, collegae Marcus Furius Camillus, Aulus Postumius Albinus Regillensis, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Lucius Furius Sp.f. Medullinus, Marcus Fabius K.f. Ambustus erant. Camillo eo anno bellum in Volscos et Tusculum mandatum est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina Theodisca imperiumromanum.com

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V 48.
2. ↑  op.cit. VI 22,5-26,8
**Lucius Sergius L.f. Fidenas** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 437 a.C.n. Sergius una cum Marco Geganio M.f. Macerino primo consul creatus est. Titus Livius eo anno nobis de victoria de Fidenatis rettulit, e qua Sergius cognomen accepit. Sed sunt, qui putent eum e gente Sergia ortum, qui est finitima ad Fidenates. Anno 433 a.C.n. tribunus militum consulari potestate fuit, deinde anno 429 consul II electus est. Eo anno cum alios in Fidenates iuvenes populationis accusatos cognovit. Anno 424 iterum tribunus fuit. Tum ludi bello in Veios et Aequos vota habitae sunt, postquam anno superiore indutiae constitutae sunt. Praeterea tribuni senatus consultum efficerunt, qua anno proximo consules et patricios eligerentur. Id contra voluntatem tribunorum plebis fecerunt. Et 418 ter tribunus militum consulari potestate erat et hoc anno Aequis victus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 17,7-8
2. ↑  op. cit. IV 30,5
3. ↑  op. cit. IV 35,3-36
4. ↑  op. cit. IV 46,5-6

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Trib. Mil. Cons. Pot.: Lucius Quinctius L.f. Cincinnatus, Mamercus Aemilius Mamercinus, Lucius Iulius Iullus**  |  **Consul** 437 a.C.n.cumMarco Geganio M.f. Macerino | Successores: **Lucius Papirius Crassus et Marcus Cornelius Maluginensis**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius (aut Gaius) Papirius Crassus et Lucius Iulius Vop.f. Iullus**  |  **Consul** 429 a.C.n.cumHosto Lucretio Tricipitino | Successores: **Aulus Cornelius M.f. Cossus et Titus Quinctius L.f. Poenus Cincinnatus II**  |
Taputapuātea, marae ex lapidibus Ra'iātea in Insulis Societatis Polynesiae Francicae antiquitate constructum annoque 1994 refectum.
Marae Rotoruae in loco Neozelandico situm.
***Marae*** (Maoriane et Tahitiane), seu *malaʻe* (Tongane) et *malae* (Samoane), est communis vel sacer locus, qui in societatibus Polynesicis rebus religiosis socialibusque prodest. In fundamentis formam rectanguli habente consistit, ubi spatium apertum lapidibus vel palis ligneis circumdatur. In Insula Paschali, vocabulum *ahu* est synonymum omnis loci ac suggestus *moai*, magnarum statuarum.

Etymologia
----------

In omnibus his sermonibus, nomen loci significat 'purgatum, ab arboribus liberum'. Vocabulum ex *\*malaqe* in lingua Orientali Oceanica a linguistis refectum est, cuius significatio est 'locus pro occursibus aut caerimoniis' est.

Pinacotheca
-----------

* Antiquum marae in Raiatea.
* Antiquum marae in Huahine.
* Marae apud flumen Whanganui.
* Marae in Orakei, prope Aucopolim, situm.

Bibliographia
-------------

* Mead, Hirini Moko. 2003. *Tikanga Māori: Living by Māori Values.* Wellintoniae: Huia Publishers. Google Books.

Nexus interni
-------------

* Maoriani
* Mythologia Polynesiae
* Societas Polynesica

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***marae*** spectant. |
Alvearium naturale speciei *Apis dorsatae.* Inferior alvearii pars nonnullos favos non occupatos ostendit.
Picta alvearia lignea, apibus melliferis circumvolantibus.
Alvearium naturale in arbore excavata.
**Alvearium,** etiam **alvus** et **alveus,** est structura inclusa in qua nonnullae species tribús Apinorum generis apium habitant fetúsque procreant. Alvearia naturalia sunt structurae a coloniis apinorum occupatae, sicut arbores excavatae, sed apes melliferae domesticatae in alveariis ab hominibus manu factis habitant, saepe uná in apiario positis. Haec structurae ab hominibus manu factae usitate alvearia appellantur. Nonnullae generis apium apini in alveariis habitant, sed solum *apes melliferae* (generaliter apes melliferae occidentales appellatae) et *apes ceranae* (apes melliferae orientales) ab humanis domantur. Alvearium naturale nidi avium comparabilis est, cuius propositum incolas tueri est.

Interna alvearii conformatio est coartatus cellularum hexagonalium grex, cerá apium factorum pectenque mellis appellatum. Apes cellulis ad coacervandum cibum (mel et pollen) et condendos fetús (ova, larvas, pupas) utuntur.

Alvearia manu facta nonnullis propositis sunt: productio mellis, pollinatio plantarum propinquarum, domus apium apitherapiae dicatae, receptacula apium ad leniendos morbi coloniarum collapsarum effectus, ad alendas apes delicias habitas. Alvearia manu facta saepe transportantur ut apini flores in aliis regionibus pollinare possint. Nonnulla diplomata pro designationibus alveariorum concessa sunt.

Nexus interni
-------------

* Apiarium
* Apidictor
* Favus

Adnotationes
------------

1. ↑  Mel (USDA), capitulum 10.

Bibliographia
-------------

* Graham, Joe M. ed. 1992. *The Hive and the Honey Bee: A New Book on Beekeeping Which Continues the Tradition of 'Langstroth on the Hive and the Honeybee'.* Hamilton Illinoesiae: Dadant. ISBN 0915698099.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **beehive** in **Victionario**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **alvearia** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **scep** spectant (Bee skeps, Beehives). |

* Americana Apium Curatarum Historia, outdoorplace.org (John's Beekeeping Notebook)
* De Apibus Curatis," outdoorplace.org (John's Beekeeping Notebook)
* Designatio alveariorum: "The Honey Cow," velacreations.com
* Designationes, Supellex, aliae res, goldstarhoneybees.com
* Ligneae Alveariorum Designationes, beesource.com
* Partes alvearii, beekeeping-peak.com
* Pelliculae de alveariis curatis, www.youtube.com
* Photographemata, www.vcelky.cz
* Praecepta, rirdc.infoservices.com
Proximi domus Zhou Occidentalis (1050–771 BC) fines in Sina.
**Sex artes** (Sinice 六藝 "liù yì" ) fuerunt fundamenta educationis in cultura Sinica antiqua, quas discipuli perdiscere debuerunt. Tempore domus Zhou (1122–256 a.C.n.), hae artes fuerunt 

1. Ritus (禮)
2. Musica (樂)
3. Ars sagittandi (射)
4. Raeda (御)
5. Calligraphia (書)
6. Mathematica (數)

Qui in his artibus sex excellerent summum statum attigisse habebantur, statum *junzi* (viri honesti) appellatum.

Sex artes in usu eruditorum erant, atque iam ante Confucium vigebant, sed pars philosophiae Confucianae factae sunt. Xu Gan (170–217) de eis in *Libellis Libratis* disputat. Septuaginta duobus discipulis Confucii sex artes didicerunt.

Nexus interni
-------------

* Ars Confuciana
* Cultura Sinica
* Quattuor artes
* Septem artes liberales

Notae
-----

1. ↑  Song-Liao-Jin-Yuan 2014.

Bibliographia
-------------

* Hao, Zhidong. 2012. *Intellectuals at a Crossroads: The Changing Politics of China's Knowledge Workers.* SUNY Press. ISBN 9780791487570.
* Song-Liao-Jin-Yuan (960–1368). 2014. In *Modern Chinese Religion I.* 2 vol. Brill. ISBN 9789004271647.
Testamentum Gulielmi Shakesperii (Archiva Nationalia Britannica)
**Testamentum Shakesperii**, scilicet Gulielmi Shakesperii poëtae scaenici Anglici, ipse registrandum attestandumque curavit die 25 Martii 1616 (moriturus est die 23 Aprilis eiusdem anni). Testamentum hodie apud Archiva Nationalia Britannica ostentatur, siglo **PROB 1/4**. Titulus sic Latine exprimitur: "Vicesimo Quinto die ~~Januarii~~ Martii Anno Regni Domini nostri Jacobi nunc Regis Angliae etc decimo quarto & Scotie xlixo Annoque Domini 1616 Testamentum Willemi Shackspeare registretur"; ea quae sequitur Anglice conscribuntur. Maiorem partem rerum pecuniarumque Susanna filia maiori natu reliquit ut ad filios suos futuros transmitteret; libras 300 filia minori natu Iuditha, nec plures; mulieri Annae Hathaway *my second best bed* ("lectum meum alterum").

Nexus externi
-------------

* Testamentum Shakesperii apud Archiva Nationalia Britannica
	+ Descriptio testamenti
	+ Textus testamenti
* Amanda Mabillard, "Shakespeare's Last Will and Testament (1616)" apud shakespeare-online.com

Bibliographia
-------------

* E. A. J. Honigmann, Susan Brock, edd. *Playhouse wills 1558-1642*. Mancunii, 1993

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Bruno Bernardus Heim** (natus in *Olten* in Helvetiae pago Soloduro die 5 Martii 1911; ibidem mortuus die 18 Martii 2003), archiepiscopus, fuit primus nuntius apostolicus apud Curiam Sancti-Iacobi in Magna Britannia a tempore Reformationis.

Notus etiam erat ut peritissimus in scientia heraldica et ut unus e melioribus pictoribus heraldicis Civitatis Vaticanae.

Creavit et composuit insignia heraldica quinque paparum a Ioanne XXIIImo, quem ut nuntium Lutetiae Heim cognovit cum ipse apud nuntiaturam Parisiensem operam dedit (1947 - 1950), ad Ioannem-Paulum IIdum.

Etiam conscripsit libros magni momenti de re heraldica ecclesiastica et generali.

Eius scripta
------------

* *Wappenbrauch und Wappenrecht in der Kirche*, Olten, 1947.
* *Coutumes et Droit Héraldiques de l'Eglise*, Parisiis 1949.
* *Armorial: Armorial Liber Amicorum*, 1981.
* *Heraldry in the Catholic Church: Its Origins, Customs, and Laws*, New Jersey: Humanities Press Inc, 1978.
* *Or and Argent*, Gerrards Cross, Buckinghamshire, England, UK, Van Duren, 1994.

Nexus externus
--------------

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
Lentes inserticiae.
**Lentes inserticiae** (sg. *lens inserticia*) sive **lentes (oculares) adhaesivae** sive **perspicilla invisa** sunt binae tenues lentes plerumque ex plastica confectae, quae corneis oculorum apponuntur, ut aut myopiam aut presbyopiam atque astigmatismum corrigant; ad eandem ergo finem adhibentur atque perscipilla. Lentes communes perlucidae sunt, sed conficiuntur etiam lentes, quae aut colorem oculi mutare videntur aut quandam figuram oculis formant (vide imaginem infra).

Moderna forma lentis inserticiae ab Otto Wichterle inventus est.

Imagines
--------

* Lentes oculis insertae vix videri possunt.Lentes oculis insertae vix videri possunt.
* Receptaculum lentiumReceptaculum lentium
* Lentes, quae faciem oculi mutare videntur.Lentes, quae faciem oculi mutare videntur.

Notae
-----

1. 1 2 3  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018). sub voce *"contact lens"*.
2. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009, sub voce *"kontaktlins"*.
3. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*, sub voce *"piilolinssi"*. Societas Litterarum Finnicarum, Helsinki, 2006.
Wikidata Henricus Ioachimus Barchmann
Res apud Vicidata repertae:Henricus Ioachimus Barchmann: imagoHenricus Ioachimus Barchmann: imago
*Nativitas*: 17 Novembris 1950; Idensen  
*Obitus*: 30 Augusti 2021;   
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Heinz-Joachim Barchmann
**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  

**Henricus Ioachimus** (Theod. *Heinz-Joachim*) **Barchmann** (natus die 17 Novembris 1950 in Idensen nunc ad Wunstorf pertinente; mortuus die 30 Augusti 2021) fuit rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam scholam commercii finivit, Barchmann tirocinium mercatoris fecit et annis 1982 - 1985 testimonium maturitatis adeptus est. Deinde Tremoniae studebat. Tum pro Collegiis Opificum operam dedit.

Familia
-------

Barchmann uxorem duxit atque duas filias habet.

Cursus honorum
--------------

Barchmann, qui ab anno 1979 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, anno 2009 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et etiam post electionem anni 2013 mandatum tenuit. Anno 2017 non iam electus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis
* Pagina personalis
Despectus in campum praecipuum, ex Xysto Arapahoe visum.
Aedificium administrationis.
Bibliotheca Ginsbergiana.
**Universitas Naropana**, Anglice *Naropa University*, est privata collegium artium liberalium Boulder Colorati in Civitatibus Foederatis situm. Condita est anno 1974 a Chögyam Trungpa, docente Buddhismi Thibetani et erudito Universitatis Oxoniensis, ex Naropa appellata, sapiente Indico Buddhistico saeculi undecimi et abbate Nalandae.

Universitas se describit institutum a Buddhismo inspiratum, oecumenicum et non sectarianum, potius Buddhisticum tantum. Quod agitationibus non traditionalibus sicut meditatio ad traditionales eruditionis rationes amplificandas favet. Universitas poetis prostratis sub clientela Scholae Poeticarum Incorporalium Iacobi Kerouac acceptis innotuit.

Trungpa rogavit ut poetae Allen Ginsberg, Anna Waldman, Ioannes Cage, et Diana di Prima partem poesis in universitate per primum tempus aestivale conderent. Ginsberg et Waldman nomen Schola Poeticarum Incorporealium Iacobi Kerouac una excogitaverunt. Prima formalia graduum programmata anno academico 1975–1976 constituta sunt. Inter haec fuerunt A.B. in studiis Buddhisticis et arte oculorum, M.A. in psychologia, MFA in arte oculorum, et testimonia artium expressivarum in saltatione, theatro, et poetica.

Nexus interni
-------------

* Christianus Gholson
* Bradley Rolandus Will
* Universitates Buddhisticae in Civitatibus Foederatis et Canada

Notae
-----

1. ↑  Vel *Universitas Naropensis* ; fontes desiderati.
2. ↑  Mission statement, naropa.edu.
3. ↑  "The Inner Scholar". *New York Times*. 4 Novembris 2007 .

Bibliographia
-------------

* Clark, Tom. 1979. *The Great Naropa Poetry Wars.* Graham Mackintosh. ISBN 0932274064.
* Goss, Robert E. 1999. Buddhist Studies at Naropa: Sectarian or Academic?" *American Buddhism: Methods and Findings in Recent Scholarship,* ed. Duncan Ryuken Williams et Christopher S. Queen, capitulum 12. Curzon Press.
* Hayward, Jeremy. 2008. *Warrior-King of Shambhala: Remembering Chögyam Trungpa.* ISBN 0861715462.
* Kashner, Sam. 2004. *When I Was Cool: My Life at the Jack Kerouac School.* HarperCollins. ISBN 0060005661.
* Marin, Peter. 1979. Spiritual Obedience: The Transcendental Game of Follow the Leader. *Harpers Magazine,* Februario.
* Sanders, Ed, ed. 1977. *The Party: A Chronological Perspective on a Confrontation at a Buddhist Seminary.*
* Weinberger, Eliot. 1986. *Works on Paper.* New Directions. ISBN 0811210014.

Nexus externi
-------------

* Colloquium in pellicula magnetoscopica cum Thoma Coburn, praeside, www.elephantjournal.com
* Situs proprius, www.naropa.edu (Naropa University)
Wikidata Universitas Marylandensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Marylandensis: logotypusUniversitas Marylandensis: logotypus
publica quaesitionum universitas, studium mercede terrestri sustentum, schola publica, domus editoria  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 38°59′15″N 76°56′24″W  
*Situs*: Saeptum Collegii
**Rectio**

*Nomen officiale*: University of Maryland;   
*Locus*: Mitchell Building, 7999 Regents Dr, College Park, MD 20742  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Saeptum Collegii;
**Populus**

*Lingua*: Anglice
**Origo**

*Inceptio*: 1856  

**Tabula aut despectus**

Universitas Marylandensis: imagoUniversitas Marylandensis: imago
**Universitas Marylandensis** (breviter **UM**, **UMD,** sive **UMCP**) est universitas publica, anno 1856 fundata et Hortis Collegii in suburbio Vasingtoniae sita.

Nexus interni
-------------

* Categoria:Professores rerum Classicarum apud Universitatem Terrae Mariae
* Collegium Washingtoniense in Republica Terrae Mariae

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitatem Marylandensem** spectant. |

* Pagina prima.
* Pagina collegii quae artes linguasque Classicas docet.
Wikidata Patricia Scotland
Res apud Vicidata repertae:Patricia Scotland: imagoPatricia Scotland: imago
*Nativitas*: 19 Augusti 1955; Dominica  
*Patria*: Britanniarum Regnum, Dominica  

**Officium**

*Officium*: Advocate General for Northern Ireland, Attorney General for Northern Ireland, member of the House of Lords, senior advisor, Member of the Privy Council of the United Kingdom, Commonwealth Secretary-General, Attorney General for England and Wales, Shadow Attorney General for England and Wales  
*Munus*: politicus, legatus, barrister  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Laboris  

**Familia**

*Coniunx*: Richard Mawhinney  

**Memoria**

*Laurae*: BBC 100 Women, honorary doctor of the University of Leicester, BBC 100 Women  

Patricia Scotland (media imagine) anno 2012 apud Aulam Chatham(en) picta
**Patricia Scotland**, vulgo plenissime *Patricia Janet Scotland, Baroness Scotland of Asthal* (in insula Dominica nata die 19 Augusti 1955) est politica Britannica et Consortionis Populorum.

Patricia Scotland, Londinii in regione urbana Walthamstow atque deinde Caesaromagi educata, discipula fuit longinqua universitatis Londiniensis et sodalis Templi Medii. Anno 1991 (prima nigrarum) reginae consiliaria(en) iuridica, anno 1997 baronissa, anno 2001 Conciliaria Privata(en) creata est. Advocata generalis(en) meruit iuxta regimen Gordoni Brown annis 2007-2010. Anno 2015 secretaria generalis Consortionis Populorum electa, id officium die 1 Aprilis 2016 rite suscepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Patriciam Scotland** spectant. |

* Vita brevis apud Parlamentum Britannicum

Secretarii generales Consortionis Populorum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Arnoldus Smith 1965 • Shridath Ramphal 1975 • Emeka Anyaoku 1990 • Donaldus McKinnon 2000 • Kamalesh Sharma 2008 • Patricia Scotland 2016
*Opus geopoliticum • Consortio Populorum**Capsae cognatae:* Reges Britanniarum • Civitates sociae Consortionis Populorum |
|  |
**Patriarchatus Antiochenus** a Petro apostolo fere anno 34 condidisse putatur. Post schisma saeculi quinti (et alia schismata posteriora) hodie minimum tres ecclesiae successionem legitimam patriarchatus sibi vindicant, quo fit, ut unaquaeque harum ecclesiarum patriarcham suum legitimum successorem Petri in cathedra Antiochena esse censeat. Nullus horum patriarcharum adhuc in Antiochia urbe (hodie: *Antakya* in Turcia) vivit.

1) Ecclesia Orthodoxa Antiochena Syrorum ad Ecclesias Orthodoxas Orientales pertinet, quae Concilium Chalcedonense abnuerunt. Patriarcha est a die 31 Martii anno 2014 Ignatius Ephraem II Karim, metropolita et vicarius patriarchalis archidioeceseos Ecclesiae Orthodoxae Antiochenae Syrorum in partibus orientalibus Civitatum Foederatarum Americae. Lingua liturgica patriarchatus est Syriaca (occidentalis). In communitate ecclesiastica est cum Coptis, Ecclesia Aethiopica et cum nonnullis ecclesiis Indiae meridianae, ut puta Ecclesia Malankara Syro-Orthodoxa. Ad honorem episcopi tertii Antiocheni, Sancti Ignatii, omnes patriarchae huius ecclesiae nomen Ignatii ferunt.

2) Ecclesia Graeco-Orthodoxa Antiochena, quae ad Ecclesias Orthodoxas pertinet, saeculo quinto ob controversias de decretis Concilii Chalcedonensis ortas ab Ecclesia Orthodoxa Antiochena Syrorum divisa est. Ecclesia e fidelibus, qui Chalcedonense agnoverant, nata est, syro-orthodoxa ex iis, aqui abnuerant. Sua ipsa sententia una cum aliis ecclesiis orthodoxis Unam, Sanctam, Catholicam et Apostolicam Ecclesiam format et cum iis in communione ecclesiastica est. Lingua liturgica praeter linguam Graecam erat Syriaca, a saeculo vicesimo autem Arabica hodierna. Patriarcha ac caput Ecclesiae Orthodoxae Antiochenae est Ignatius IV Hazim, cuius sedes Damasci est.

3) Tres Ecclesiae Catholicae Orientales, quae inter saeculum septimum et duodevicesimum ex ecclesiis supradictis ortae sunt, etiam ipsae caput earum „Patriarcham Antiochenum" appellant. Hae sunt:
a) Ecclesia Maronitarum (Sedes: Jounieh apud Berytum)
b) Ecclesia Graeco-Catholica Melcitarum (Sedes: Damascus)
c) Ecclesia Syro-Catholica (Sedes: Berytus).

4) A tempore expeditionum sacrarum usque ad annum 1953 exstabat etiam Patriarcha Latinus Antiochenus, qui civitatibus equitum cruce signatorum eversis Romae residebat muneribus carens. Anno 1953 ultimus Patriarcha Latinus mortuus est. Anno 1964 patriarchatus a papa Paulo VI, ut res cum Patriarcha Constantinopolitano Athenagora convenerat, una cum patriarchatibus Latinis Constantinopolis et Alexandriae suppressus est.

Nexus interni
-------------

* Index Patriarcharum Antiochenorum
* Patriarcha
* Pentarchia

Nexus externus
--------------

* Patriarcha Antiochenus (syro-orthodoxus)
* Index patriarcharum syro-orthodoxorum Antiochiae
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Papilionidae   
Subfamilia : Papilioninae   
Tribus : Troidini   
Genus : *Battus*   
Species : ***B. philenor***   
*Battus philenor*   
(Linnaeus, 1771)  
Conservationis status

NE  
  
*Non censa* (IUCN 3.1)

***Battus philenor*** (Anglice *Pipevine Swallowtail*) est papilio familiae Papilionidarum in America Septentrionali et Media endemicus, usitate in multis habitationibus variis, sed maxime in silvis.

Larvae nigrae aut rubrae speciebus *Aristolochium* vescuntur, ob rem sunt venenosae ut et erucae et adulti; adulti autem nectar florum variorum sorbillant.

Descriptio
----------

*Battus philenor*
Superficies superior alarum posteriorum est corusca caerulea cyaneave cum maculis pallidis spiculorum. Masculini regiones metallicas lucidiores quam feminae habet. 
Superficies inferior alae posterioris septem maculas luteas sub margine ab caeruleo corusco cinctas habet. Ambo superficies alarum anteriorum est nigra aut brunneo-nigra hebes. Singuli sunt minores pilosioresque in California septentrionali.

Iactus et habitatio
-------------------

*Battus philenor* trans CFA ad Mexicum, Islas Marías, Guatimalia, et Ora Opulenta, 
et rare in Ontarione australi habitat.
In CFA, ex Nova Anglia ad meridiem usque ad Floridam et Nebraskam, Texiam, Novum Mexicum, Arizonam, Californiam, et Oregoniam habitat.
*B. philenor* in multis locis ut nemoribus deciduis, silvis, silvis tropicis, desertis, agris apertis, pratis, hortis, et pomariis.

Notae
-----

1. ↑  Beccaloni, G. W.; Scoble, M. J.; Robinson, G. S.; Pitkin, B. (2003). "Card for ***philenor*** in LepIndex". *The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex)*. World Wide Web electronic publication
2. 1 2 3  Savela, Markku. "*Battus philenor*". *funet.fi*
3. 1 2  Iftner, David C.; Shuey, John A.; Calhoun, John V. (1992). *Butterflies and Skippers of Ohio*. OH:: College of Biological Sciences and The Ohio State University. p. 66. ISBN 0-86727-107-8
4. 1 2  Ramos, I.. "*Battus philenor*". *Animal Diversity Website*. University of Michigan
5. 1 2  Opler, Paul A.. "Pipevine Swallowtail *Battus philenor*". *Butterflies and Moths of North America*. Big Sky Institute at Montana State University
6. 1 2  Carter, David (2000). *Butterflies and Moths* (2nd ed.). London: Dorling Kindersley. p. 55. ISBN 0-7513-2707-7
7. ↑  Brock, Jim P.; Kaufman, Kenn (2003). *Butterflies of North America*. New York City, NY:: Houghton Mifflin Company. p. 26. ISBN 0-618-15312-8
8. ↑  Cech, Rick; Tudor, Guy (2005). *Butterflies of the East Coast*. Princeton, NJ:: Princeton University Press. p. 62. ISBN 0-691-09055-6
Wikidata Floianum Radopolia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°52′0″N 13°29′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 048  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: ente di decentramento regionale di Gorizia  

**Geographia**

*Superficies*: 7.92 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Emopolis, Ronches, Fanum Sancti Petri Aesontii, Dobradanum, Sagratum, Vilessum  

**Tabula aut despectus**

Floianum Radopolia: situsFloianum Radopolia: situs
Floianum Radopolia
**Floianum** (alia nomina: *Floranum*) **Radopolia** (alia nomina: *Rodopoglum*) (Italiane: *Fogliano Redipuglia*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Goritiensi situm.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Bisiacaria*Bisiacaria*

Geographia
----------

* Forum Iulii (*terra*),
* Venetia Iulia (*terra*),

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii-Venetia Iulia (*regio*),
* Provincia Goritiensis,
* Forum Iulii (*terra*),
* Venetia Iulia (*terra*),
* Bisiacaria (*terra*),
* Goritia (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
2. 1 2  G. B. Pellegrini, *Toponomastica italiana* (Mediolani: Hoepli, 1990)

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Floianum Radopoliam** spectant. |
**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Ordo : Asparagales   
Familia : Orchidaceae   
Subfamilia : Epidendroideae   
Tribus : Dendrobieae   
Subtribus : Dendrobiinae   
Genus : *Flickingeria*   
Species :  *F. nativitatis*    
 *Flickingeria nativitatis*    
(Ridl.) J. J. Wood  
Synonyma
\**Dendrobium pectinatum* Ridl.
* *Dendrobium nativitatis* Ridl.
* *Ephemerantha pectinata* (Ridl.) P.F.Hunt & Summerh.

***Flickingeria nativitatis*** est orchidacea epiphytica, in Insula Christi Natalis, in territorio Australiano in Oceano Indico septentrio-orientali, endemica. Epitheton specificum ex verbo *nativitatis* deducitur, ad feriam Christi Natalis pertinens, secundum suum locum typicum.

Descriptio
----------

Huic orchidaceae sunt caules aeriales 150–400 mm longi, aliquando divisi, cum 5–15 fusiformibus pseudobulbis bilateraliter compressis, flavo-virentibus, 25–40 mm longis. Folia sunt anguste elliptica, 50–120 mm longa et 10–20 mm lata, obtusa, coriacea. Inflorescentia est antice ad imum folium, floribus flavis dilutis 10–15 mm latis et singulatim aperientibus. Capsula (fructus) est ellipsoida, 15 mm longa.

Distributio et habitatio
------------------------

Haec orchidacea est arboricola, communis in silva pluviali in planitie et altis insulae ambulationibus marinis? (Anglice: *marine terraces*), ubi pro hospitibus favet arboribus *Planchonellae nitidae* et *Eugeniae* spp.

Taxinomia
---------

Haec orchidacea cum *Flickingeria aureilobam* Iavae et Sumatrae, insularum Indonesiarum, in subtribu Dendrobiinis arte conectitur.

Notae
-----

1. ↑  Wood 1982.
2. 1 2 3 4  Flora of Australia Online.

Bibliographia
-------------

* Wood, J. J. (1982). *Orchadian* **7**: 145.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Plant List • Biodiversity • Plant Name Index |

* "*Flickingeria nativitatis* (Ridl.) J.J.Wood". *Flora of Australia Online*. Australian Biological Resources Study. 1993
Wikidata Cunegonda (imperatrix)
Res apud Vicidata repertae:Cunegonda (imperatrix): imagoCunegonda (imperatrix): imagoCunegonda (imperatrix): subscriptioCunegonda (imperatrix): subscriptio
*Nativitas*: 978; Ducatius Luxemburgensis  
*Obitus*: 3 Martii 1039; Abbatia Kaufungensis  
*Patria*: Ducatius Luxemburgensis  

**Officium**

*Officium*: Rex, Holy Roman Empress  
*Munus*: monacha, monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Siegfriedus Luxemburgensis; Hedwig of Nordgau  
*Coniunx*: Henricus II  
*Familia*: House of Ardenne
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia Cathedralis Bambergensis  
sanctus catholicus (*feriae die* 3 Martii)
**Insignia heraldica**

Cunegonda (imperatrix): insigneCunegonda (imperatrix): insigne
**Cunegunda Luxemburgensis**, circa annum 980 Luxemburgi nata et 3 Martii anno 1033 vel 1039 in monasterio Kaufungensi mortua, fuit imperatrix Sacri Romani Imperii (Henrici II uxor) et sancta Ecclesiae Catholicae, cuius memoria 3 Martii et 13 Iulii colitur.

Vita
----

Siegfriedi ducis Luxemburgi filia, Henrico, tum duci Bavariae, nupta est. Liberos Henricus et Cunegunda non habuerunt; nam dicuntur die nuptiarum se ut Iosephus et Maria caste victuros promisisse. Henricus uxorem *consortem regni* nuncupabat et Cunegunda marito absente (nam bella gerebat) imperium ipsa regebat. Post mortem Henrici in monasterium Benedictinorum Kaufungense abit, ubi et mortua est et in ecclesia cathedrali Bambergensi sepulta.

Cunegunda in vomere candescente stat (Tilmani Riemenschneider opus)
Dicitur etiam Cunegonda, ut fidem viro suo probaret, coram iudices in vomerem igni candescentem pedibus nudis ingredi debebat, quod fecit et nullum damnum passa innocentiam suam monstravit. Hoc saepe a pictoribus et sculptoribus figuratur.

Notae
-----

1. ↑  Vel *Cunegundis, Cunegonda, Cunigunda* etc.

Nexus interni
-------------

* 936 Kunigunde

Nexus externi
-------------

* De Cunegonda in *Neue Deutsche Biographie*
* Vita sanctae Cunegundis in Patrologia Latina
* Cunegundae Henrico epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi
Wikidata Osteel
Res apud Vicidata repertae:Osteel: insigneOsteel: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°32′0″N 7°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 128  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich, Brookmerland  

**Geographia**

*Superficies*: 19.93 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Osteel: situsOsteel: situs
Osteel hiemalis
**Osteel** est commune circuli Aurich in Frisia Orientali Saxonia Inferiore situm. Cum aliis parvis communibus ad Brookmerland commune generale se coniunxit.

Historia
--------

Osteel anno 1164 conditum esse dicitur. Primo pars Frisiae Orientalis Ducatus erat, deinde annis 1744 - 1806 ad Borussiam, tum ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Osteel Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Anno 1869 Leezdorf, adhuc pars pars communis Osteel fuit, commune sui iuris factum est. Ab anno 1885 Osteel pars novi Circuli Norden factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1969 Osteel ad commune generale Brookmerland accessit, ut administratio melior fieret. Anno 1977 Osteel circulo Norden dissoluto ad circulum Aurich transiit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Osteel** spectant. |

* Pagina interretialis communis generalis Brookmerland de Osteel