recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Nova Russia (confoederatio)
Res apud Vicidata repertae:Nova Russia (confoederatio): insigneNova Russia (confoederatio): insigneNova Russia (confoederatio): vexillumNova Russia (confoederatio): vexillum
historical unrecognized state  
*Locus*: 48°0′10″N 37°48′19″E  
Situs interretialis
**Forma**

*Caput*: Donetsk, Pratalia  

**Gestio**

confoederatio  

**Vita**

*Incolae*: 3 000 000  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Ucrainica  
*Moneta*: Rubelus Russicus, Hryvnia
*Vide etiam paginam discretivam:* Nova Russia (discretiva)

**Nova Russia** (Russice Новороссия, tr. *Novorossija*; Ucrainice tr. Новоросія *Novorosiia*) etiam **Unio Rerum Publicarum Populorum** vel **Coniunctae Populorum Res Publicae** (Russice Союз народных республик tr. *Soyuz narodnykh respublik|sɐˈjuz nɐˈroːdnɨx rʲɪˈspublʲɪk*; Ucrainice Союз народних республік tr. *Soiuz narodnykh respublik*) appellata, fuit confoederatio in Ucraina Orientali a Donetscensi et Luganscensi civitatibus non rite agnitis proposita, in regione Novae Russiae in historicis Europae Orientalis terris sita, quae ambae a separatistis philorussicis continentur.

Notio Novae Russiae in sermone publico anno 2014 orta est, certamine in Ucraina Orientali ineunte. Quae ad Novam Russiam spectabat, ad territorium imperiale in dicionem Russicam post Cosacos Ottomanosque victos redacta, ubi coloni Russici olim deduci excitati erant. Russia hanc notionem pro nova secedentium rerum publicarum Donetscensis Luganscensisque identitate adiuvabat.

Notae
-----

1. ↑  "'Many Russians' fighting in Ukraine". BBC News. 28 Augusti 2014 .
2. ↑  Senkus, Roman (1993). *New Russia gubernia*. **3** .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Civitatem Foederalem Novae Russiae** spectant. |

* Situs interretialis Novae Russiae proprius. **(Russice)**

Civitates et territoria Europae

|  |  |
| --- | --- |
| Civitates | Albania · Andorra · Armenia · Atropatene · Austria · Belgica · Bosnia et Herzegovina · Britanniarum regnum · Bulgaria · Cechia · Civitas Vaticana · Croatia · Cyprus · Dania · Estonia · Finnia · Francia · Georgia · Germania · Graecia · Helvetia · Hibernia · Hispania · Hungaria · Islandia · Italia · Lettonia · Lichtenstenum · Lituania · Luxemburgum · Macedonia Septentrionalis · Melita · Moldavia · Monoecus · Mons Niger · Nederlandia · Norvegia · Polonia · Portugallia · Romania · Russia · Ruthenia Alba · Serbia · Sanctus Marinus · Slovacia · Slovenia · Suecia · Turcia · Ucraina |
| Civitates statu dubio | Abascia · Carabachia Superior · Cyprus septentrionalis · Donetskensis · Kosovia · Luganskensis · Ossetia Meridionalis · Transnistria |
| Territoria obnoxia et statu dubio | Acroterium et Decelea · Caesarea insula · Crimaea · Faeroae · Gibraltaria · Lisia · Riduna · Monapia · Sargia |

*Opus geopoliticum • Nationes mundi • Europa**Capsae cognatae:* Africa • America • Asia • Oceania
Wikidata Lozoranus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 39°58′11″N 9°39′47″E  
*Numerus incolarum*: 2 157  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Nugorensis  

**Geographia**

*Superficies*: 16.87 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Herasol, Portus Ilii, Teria, Villa Magna (Sardinia), Bauneium, Thalana  

**Tabula aut despectus**

Lozoranus: situsLozoranus: situs
Lozoranus
**Lozoranus** (-i, *m.*) (alia nomina: *Lozzorai*, *Loçorai de Planitio*, *Lotoray*, *Loceray*, *Lostoray*) (Italiane: *Lotzorai*; Sardice: *Lotzorai*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia, in Provincia Oleastrensi ac in Oleastra historica ac geographica terra, situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Sardinia,
* Provincia Oleastrensis,
* Ager Oleastrensis seu Oleastra,
* Lanusei ac Portus Ilii (*Urbes*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  www.comune.lotzorai.og.it
2. ↑  www.comune.lotzorai.og.it
3. ↑  www.comune.lotzorai.og.it
4. ↑  www.comune.lotzorai.og.it
5. ↑  www.comune.lotzorai.og.it
6. ↑  www.comune.lotzorai.og.it

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lozoranum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Oleastrensi.Collocatio finium municipii in Provincia Oleastrensi.

*Despectus ad Lozoranum*
Flores *Galega officinalis*

---

**Plantae**

Ordo : Fabales   
Familia : Fabaceae   
Subfamilia : Papilionoideae   
Genus : *Galega*   
Species : ***G. officinalis***   
L.  
   

*Galega officinalis*
***Galega officinalis*** (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est planta familiae Fabacearum quae in Asia occidentali sponte gignitur atque alibi late cultivatur. Medicis utilis sed animalibus pabulantibus nefasta est. Fons est compositi chemici metformin qui ad diabeten mellitum curandum adhibetur.

Bibliographia
-------------

* Lee A. Witters, "The blooming of the French lilac" in *Journal of Clinical Investigation* vol. 108 (2001) pp. 1105–1107

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • "Galega officinalis" apud *Plants for a Future* • Plantes d'Afrique • INPN France • USDA Plants Database |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Galega officinalis"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Galega officinalis** spectant. |
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Galeo Portugallensis
**Galeo** vel **galio** est genus navis veliferae. Naves magnae et multidestratae sunt; primum usi sunt ut onerariae a Lusitanis factae et a civitatibus Europaeis a saeculo XVI ad XVIII saeculum adhibitae, in aetate navis erant et principales naves in usum navium longarum erant usque ad Bella Anglo-Batava post annum 1600. Galeones plerumque tres vel plures malos ferebant cum late anterioribus et aft rig? in tergo malos, sculptile structum prominente duplicato puppi erectum, et vela sata quadrata tractabantur in malis anterioribus et praecipuis.Tales naves navales commercium in saeculo XIX primo erant firmum, et saepe in usum deductae sunt ut auxilia navalia bellica, immo subsidia certaminum classium per 90 annos aetatis Explorationis ante Anglos. Bella Batavica ad naves longas instructas, naves instructas intulerunt, ut dein reliquam aetatem navigantibus in mari bellum intulissent.

Nexus externi
-------------

* Galeo in *World History Encyclopedia* **(Anglice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Testimonium matrimonii civilis Italiani.
**Matrimonium civile** sive **connubium civile** est matrimonium secundum leges civitatis (ac non cultus religiosi sive saecularitate).

Nihilominus, locutio *matrimonium civile* duobus modis quae paulum differunt comprehendi potest. Sensu stricto matrimonium civile solum est matrimonium secundum leges civitatis quae etiam *forma* civili (id est ante magistratum civilem, sicut magistratum status civilis, iudicem, magistrum civium,...) contrahitur. Sensu lato potest matrimonium secundum leges civitatis contractum sed quoque modo, id est cum caerimonia civili vel religiosa.

Historia
--------

In medio aevo Europaeo generaliter matrimonium sine condicione formae contrahere licebat, sed leges religosae applicabantur. Post Concilium Tridentinum gradualiter in variis civitatibus forma religiosa matrimonii imposita est (et in terris catholicis et in terris protestantibus), sed e.g. in Scotia forma usque ad annum 1940 libera remanebat. In Batavia (Belgica Foederata), iam eo tempore optio concessa est inter matrimonium ante presbyterum et matrimonium ante magistratum civilem.

In Francogallia, anno 1792 (id est tempore Rerum Novarum Francicarum), matrimonium civile impositum est et matrimonium religiosum demum post nuptias civiles licebat. Multae aliae civitates exemplum Francicum sequebantur. Plurimae civitates hodie matrimonium formae civilis saltem permittent.

Pinacotheca
-----------

* Nuptiae in Helvetia anno 1887.Nuptiae in Helvetia anno 1887.
* Nuptiae in Germania anno 2005.Nuptiae in Germania anno 2005.
* Nuptiae in Uraquaria anno 2015.Nuptiae in Uraquaria anno 2015.

Notae
-----

1. ↑  De nomine Latino vide can. 1040, 3°, CIC.
2. ↑  Vide haec verba in: Petrus Gasparri, *Tractatus Canonicus de Matrimonio*, Vaticani, anno 1932.
3. ↑  Donaldus Haks, *Huwelijk en gezin in Holland in de 17de en 18de eeuw*, anno 1985.

Nexus externus
--------------

* The Spruce: The Definition and Description of Civil Marriage.
|  |
| --- |
| Lubomyr Husar: vexillumLubomyr HusarCardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae |
|  |
| Archiepiscopus maior Kioviensis-Haliciensis Ucrainorum (2001–2011) |
| titulusS.Sophiae in via Boccea |
| **Natus** | 26 Februarii 1933 |
| **presbyter ordinatus** | 30 Martii 1958 |
| **episcopus nominatus** | 2 Aprilis 1977 |
| **episcopus consacratus** | 2 Aprilis 1977 |
| **Cardinalis promulgatus** | 21 Februarii 2001 |
| **a papa** | Ioanne Paulo II |
| **Mortuus** | 31 Maii 2017 |

**Lubomyr Husar** (Ucrainice: *Любомир Гузар*) (natus die 26 Februarii 1933 Leopoli, Ucraina, Kioviae obiit die 31 Maii 2017) fuit cardinalis tituli S.Sophiae in via Boccea, et etiam Archiepiscopus maior Kioviensis-Haliciensis Ucrainorum ab anno 2001 usque ad annum 2011.

Die 2 Aprilis 1977 Lubomyr Husar ab Iosepho Cardinali Slipyj, Archiepiscopo maiore Leopolitano Ucrainorum, consecratus erat, sine assensu Romani Pontificis, sed 1995 ab Ioanne Paulo II confirmatus est ut episcopus et nominatus primus exarcha Kioviensis-Vyshhorodensis Ucrainorum. Mense Novembri 1996 nominatus est episcopus auxiliaris Archiepiscopi maioris Leopolitani Miroslai Ioannis Cardinalis Lubachivsky. Die 25 Ianuarii 2001 a Synodo Episcoporum Ecclesiae Graeco-Catholicae Ucrainae Archiepiscopus maior Leopolitanus Ucrainorum electus est et 26 Ianuarii 2001 eius electio a Romano Pontifice confirmata est. Die 21 Februarii 2001 cardinalis promulgatus est. In Augusto 2005 sedes propria Archiepiscopi maioris Ucrainorum Kioviam translata est et Husar titulum suum in Archiepiscopum maiorem Kioviensem-Haliciensem mutavit. Mense Aprili 2005 Husar conclavi adfuit, qui Iosephum Ratzinger papam creavit.

Die 10 Februarii 2011 Lubomyr Husar officio Archiepiscopi maioris Kioviensis-Haliciensis renuntiavit. Die 23 Martii 2011 Synodus Episcoporum Ecclesiae Graeco-Catholicae Ucrainae elegit novum Archiepiscopum maiorem Kioviensem-Haliciensem, episcopum Sventoslaum Ševčuk (Ucrainice: *Святослав Шевчук*).

Nexus externi
-------------

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* Biographia officialis Sanctae Sedis **(Italiane)**
* Sanctae Romane Ecclesiae cardinales - dictionarium biographicum **(Anglice)**
Cena matronae cum milite a Venceslao Hollar anno 1668 picta
"The Ephesian Matron" a Normanno Lindsay anno 1922 in versione *Satyricon* picta
"**Matrona Ephesia**" est fabula Milesia a poëta Eumolpo inter mythistoriam *Satyricon* Petronii Arbitri narrata.

Ogilby et Hollar: "*The Ephesian Matron*"
-----------------------------------------

Iohannes Ogilvius editor auctorque Anglicus anno 1665 carmen "*The History of the Ephesian Matron*" versibus Anglicis divulgavit, iuxta imagines a Venceslao Hollar factas, in libro a se edito cuius titulus est *Aesopic's, or, A second collection of fables* (1668).

Notae
-----

1. ↑  Petronius, *Satyrica* 110-112
2. ↑  *Aesopic's, or, A second collection of fables : paraphras'd in verse, adorn'd with sculpture, and illustrated with annotations* by John Ogilby, Esq. master of His Majesties revells in the kingdom of Ireland. London: Printed by Thomas Roycroft for the author, 1668 Citatio

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **matronam Ephesiam** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Eruca



*Eruca vesicaria*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Brassicales   
Familia : Brassicaceae   
Genus : ***Eruca***   
Mill.  
   
Subdivisiones: SpeciesVide corpus paginae

***Eruca*** est genus plantarum Angiospermarum familiae Brassicacearum, in regione circa mare Mediterraneum endemicum. Sunt herbae annuaae, quae ad magnitudinem inter 20 et 100 cm crescunt. *Eruca sativa* est herba esculenta quae saepe in acetariis ponitur.

Numerus specierum disputatur, aliis eruditis unam speciem, aliis usque ad quinque species agnoscentibus. In Med-Checklist agnoscuntur species sequentes:

* *Eruca loncholoma* (Pomel) O.E.Schulz
* *Eruca pinnatifida* (Desf.) Pomel (syn. *E. sativa* subsp. *pinnatifida* (Desf.) Batt.; *E. vesicaria* subsp. *pinnatifida* (Desf.) Emberger & Maire)
* *Eruca sativa* Mill. (syn. *E. vesicaria* subsp. *sativa* (Mill.) Thell.)
* *Eruca setulosa* Boiss. & Reuter
* *Eruca vesicaria* (L.) Cav.

Alii scriptores has omnes in specie *E. vesicaria* includunt.

Notae
-----

1. ↑  Med-Checklist: *Eruca*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Erucam*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Erucam*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • Flora of China • Flora of North America • USDA Plants Database |
Ervinus Baum circa annum 1930/1931
**Ervinus** (Theod. *Erwin*) **Baum** (natus oppido *Rauschwitz* (Thuringia), mortuus 22 Martii 1950 eodem loco) vir publicus Thuringiae et sodalis Foederis Ruris Thuringiae (ThLB) et postea Factionis Christianae Agricolarum atque Incolarum Ruris (CNBL) fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Baum ut pater agricola et praeterea dux foederis agricolarum fuit.

Cursus honorum
--------------

Baum annis 1913 - 1918 legatus senatus terrae Ducatus Saxoniae-Altenburgi erat. Post casum monarchiae sodalis ThLB erat et ab anno 1930 CNBL. Annis 1919 - 1921 iterum legatus sentatus terrae fuit et ab anno 1920 eodem officio fungebatur in Thuringia nova terra condita. Ad annum 1933 legatus mansit. 23 Ianuarii 1930 - 7 Iulii 1932 praeses ministrorum Thuringiae et administer aerarii publici erat. Primus praeses ministrorum Germaniae fuit, cuius in consilio ministrorum et sodales NSDAP fuerunt: Gulielmus Frick administer internarum rerum erat. Die 1 Aprilis 1931 autem senatus terrae administros Nazistas ad reliquendos magistratus coegit. Die 22 Aprilis Baum novam administrationem sine Nazistis coepit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve in pagina Tabularii Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Thuringiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Annis 1920 - 1952
Arnoldus Paulssen |
Augustus Frölich |
Ricardus Leutheußer |
Arnoldus Paulssen |
Ervinus Baum |
Fridericus Sauckel |
Gulielmus Marschler |
Hermannus Brill |
Rudolphus Paul |
Wernerus Eggerath | 
Ab anno 1990
Iosephus Duchač |Bernhardus Vogel |Theodericus Althaus |Christina Lieberknecht |Bodo Ramelow |Thomas Kemmerich |Bodo Ramelow |
|  |
*Mors Socratis.* Tabula a Iacobo Ludovico David anno 1787 picta.
***Phaedo*** (Graece Φαίδων) est dialogus Platonis, in quo Phaedo Elidensis, discipulus Socratis, philosopho Phliasio Echecrati de ultimo die Socratis narrat. Socrates, in carcere coniectus, de natura mortis et immortalitate animae cum Cebete et Simmia, philosophis Thebanis, disputat. Argumenta pro immortalitate animae et contra immortalitatem exponuntur cum Theoria Formarum. Insignissimae inter haec argumenta sunt duae rationes: ratio recordationis et ratio formarum aeternarum, quas anima participat. Tunc Socrates fatum animae post mortem exponere incipit. Post letum, iudicium et poena animae opperiuntur. Hic dialogus solus est ubi Xanthippe, uxor Socratis, adest. Semel etiam breviter loquitur, cui autem Socrates non respondet.

Marcus Porcius Cato Uticensis etiam hunc librum ante suam mortem voluntariam legebat.

Personae dialogi
----------------

* Cebes
* Crito
* Echecrates
* Phaedo Elidensis
* Simmias
* Socrates

Bibliographia
-------------

* Ronna Burger, *The 'Phaedo'. A Platonic Labyrinth*, Novo Portu Connecticutensi 1984, 0-300-03163-7 (altera editio 1999)
* Sylvain Delcomminette, Pieter d'Hoine, Marc-Antoine Gavray (ed.), *Ancient Readings of Plato's Phaedo*, Lugduni Batavorum 2015 (Philosophia Antiqua 140), ISBN 978-90-04-28217-9
* Kenneth Dorter, *Plato's Phaedo. An Interpretation*, Toronti 1982, ISBN 0-8020-5550-8
* Johann Christoph Gottleber, *Animadversiones ad Platonis Phaedonem et Alcibiadem Secundum*, Lipsiae 1771
* Johannes Vahlen, *De Platonis Phaedro disputatio*, Berolini 1890
Hippolytus, Phaedra, et alii in sarcophago sculpti.
**Phaedra** (Φαίδρα) in mythologia Graeca fuit filia Minois, Cretensium regis, et Pasiphaae, Solis filiae. Ita etiam soror Minotauri et Ariadnae, neptis autem Iovis, Europae Solisque. Post sororem Ariadnen Theseo, Atheniensium regi, et ipsa nupsit. Secundum Apollodori Bibliothecam ex hoc matrimonio duo filii nati sunt : Acamas et Demophon.

De amore infelici
-----------------

Venus autem omnem subolem Solis oderat, quod deus qui omnia videt concubitum deae cum amico Marte marito Volcano/Hephaesto indicarat. Itaque Phaedra illicito amore privigni Hippolyti flagravit, qui Dianae et venationi deditus castus adulescens atque etiam a mulieribus abhorrens erat. Dum Theseus maritus apud Inferos cum Pirithoo moratur, Phaedra amorem suum confessa adulescentem corrumpere conatur, a quo indignanter repellitur. Reduce vero Theseo, dolore repulsae atque simul metu commota, Phaedra privignum ultro incusat, tamquam vim sibi inferre temptasset. Theseus iratus inconsulte temereque filium e regno expulit atque mortem eius a patre Neptuno/Poseidone poposcit. Qui votum exaudiens monstrum marinum immisit Hippolytum saeviter necaturum. Adulescente mortuo Phaedra sese ipsa suspendit.

Fatum Phaedrae argumentum pluribus tragoediis praebuit : memorandi sunt Euripideus *Hippolytus*, *Phaedra* Senecana et *Phaedra* poetae Francogallici Iohannis Racine necnon Gabrielis d'Anunzio *Fedra* (1909). Sophocles quoque *Phaedram* scripserat hodie deperditam, paucis fragmentis exceptis. Epistulam Phaedrae ad Hippolytum excogitavit poeta Ovidius in *Heroidibus* suis.

Notae
-----

1. ↑  Alio genere mortis utitur apud Senecam : ferro.

Fontes
------

* Apollodori Bibliotheca I,17-19 (Epitome)
* Euripides *Hippolytus*
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 47.
* *Odyssea* XI.321. Una cum Procride et Ariadna sorore memoratur sed hic locus sexti aut quinti saeculi a.C.n. interpolatio esse vulgo aestimatur.
* Ovidius, libro quinto decimo Metamorphoseon 497-505.
	+ *Heroides* IV.
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* cap. 22
* Seneca *Phaedra*

Plura legere si cupis
---------------------

* Akiko Kiso, "Sophocles' Phaedra and the Phaedra of the first Hippolytus", *Bulletin of the Institute of Classical Studies*, 1973ː 22–36.
* Richmond Lattimore,"Phaedra and Hippolytus", Arion: *A Journal of Humanities and the Classics*, 1962ː 5-18
* Alain Muzelle, "Euripide, Racine, Phèdre et Hippolyte, revus par le premier romantisme", *Études Germaniques* 2014ː 639-642.

Nexus interni
-------------

* *Phèdre* - opus ab Ioanne Racine
* 174 Phaedra
Excavationes ruinarum Phanagoriae ad litus maris
**Phanagoria** (Graece Φαναγόρεια) erat urbs antiqua ad Bosporum Cimmerium in paeninsula Tamanica. 

Circa 543 a.C.n. ut colonia Graecorum condita est. A saeculo quarto a.C.n. pars Regni Bosporani fuit, ubi statum metropolis secundae (post Panticapaeum) habuit. Saeculo primo a.C.n. Agrippia nominabatur. Incolae eius (Sindi, Graeci, Maeotae, Sarmatae) ad agriculturam, piscaturam, fabricam, mercaturam se applicabant. Phanagoria urbs principalis regionis suae erat ad saeculum quartum, cum a Hunnis deleta est. Postea restaurata, ad Imperium Romanum Orientale et Regnum Chazarorum pertinebat. Ad saeculum decimum exsistebat. Saeculo undecimo vicus parvus apud ruinas Phanagoriae exsistebat, et saeculis ad sedecimo ad duodevicesimum locus habitatus ad Imperium Ottomanicum pertinens ibidem locabatur.

Nunc ruinae urbis (quarum pars est sub aquis maris) sunt prope oppidulum *Sennoj* districtus Temrucensis territorii Crasnodariani Foederationis Russicae. Excavationes archaeologicae ibi a saeculo undevicesimo eveniunt.

Nota
----

1. ↑  A. Gavrilov, *Corpus inscriptionum Regni Bosporani*, 2004, pp. 381-382

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Phanagoriam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°16′41″N 36°58′30″E • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades |

* Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~, pagina 697 voluminis III. cum textu de Phanagoria **(Latine)**
* Pagina de Phanagoria *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
**Flavius Taurus Seleucus Cyrus** (natus circa annum 400 in Panopolis urbe (Aegyptus), mortuus circa 470) vir publicus, poeta, philosophus ac episcopus Imperii Romani Occidentalis fuit.

Familia
-------

Uxorem duxit atque duas filias habuit.

Cursus honorum
--------------

Cyrus, cui Aelia Eudocia imperatrix favebat, circa annum 426 primo praefectus urbi Constantinopoli erat. Annis 439 - 441 praefectus praetorio per Orientem erat. Primus edicta non Latine, sed lingua Graeca composuit. Eodem tempore iterum praefectus urbi Constantinopoli erat et muros a motu terrae anni 437 labefactos restaurabat atque vicos urbis illuminabat. Anno 441 etiam consul sine collega erat. Apud plem tantum acceptus erat, ut imperator Theodosius II eum paganismi accusatum deposuit et in Phrygiam in exilium misit. Ibi anno 443 episcopus Cotyaei factus est. Imperatore Theodosio anno 450 mortuo Constantinopolin revertebat.

Vita post cursum
----------------

Res familiaris ei a novo im peratore Marciano restiturum est. Deinde Danielem Stylitam cognovit, qui filias eius a Daemone liberavisse dictus est.

Poeta
-----

Pauca e operis Cyri iam exstant, inter alia *Homilia in nativitatem* et epigrammatum in sepulchro Danielis Stylitae.

Bibliographia
-------------

* Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, J. (1980). *The Prosopography of the Later Roman Empire: A.D. 395-527*. Cambridge University Press. pp. 336–339. ISBN 0-521-20159-4

Nexus externi
-------------

* Cyrus apud *The Perseus Catalog*[*nexus deficit*]

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, T. 6, c. 1018

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Placidus Valentinianus Augustus V et Anatolius**  |  **Consul** 441cum**sine collega** | Successores: **Flavius Dioscorus et Flavius Eudoxius**  |
**Flavius Sallustius** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus origine Germanica saeculi quarti fuit.

Cursus honorum
--------------

Constantio II imperatore Sallustius *vicarius quinque provinciarum*, i.e. Viennensis Dioeceseos erat, deinde vicarius Hispaniarum, vicarius urbis Romae erat. Sub Iuliano Caesare in Gallia erat *comes consistorii*. Iulianus anno 361 *Augustus* proclamatus Sallustium praefectum praetorio Galliarum fecit. Anno 363 Iulianus Augustus eum collegam consulatus sui quarti fecit. Sallustius acriter per litteras a Iuliano petivit, ne expeditionem Persicam inciperet, quod ei perniciei futuram. Sed Iulianus in hoc consilio perseveravit. Usque ad diem 7 Augusti 363 aut diutius praefectus praetorio Galliarum mansit. Nam die 28 Maii 364 legati dioeceseos Hispaniarum statuam ei in Foro Traiano Romae posuerunt.

Opera
-----

Forsitan opusculum "Περί Θεών και Κόσμου" (de deis et mundo) a Sallustio inter imperium Iuliani compositum est, quod contra Christianos et pro religione Romana nitebatur. Alcimus Alethius rhetor Burdigalensis laudem eius composuit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 10, c. 1258-59
2. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XXI 8,1
3. ↑  Op.cit. XXIII 1,1
4. ↑  Op.cit. XXIII 5,5
5. ↑  Textus Graecus cum versione Latina (1638)
6. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 10, c. 1269
7. ↑  Decimus Magnus Ausonius, Professores Burdigalenses II

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Claudius Mamertinus et Flavius Nevitta**  |  **Consul** 363cumFlavio Claudio Iuliano Augusto IV | Successores: **Imp. Caes. Flavius Iovianus Aug. et Flavius Varronianus**  |
Wikidata Allen Chastanet
Res apud Vicidata repertae:Allen Chastanet: imagoAllen Chastanet: imago
*Nativitas*: 20 Novembris 1960; Martinica  
*Patria*: Sancta Lucia  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Saint Lucia, Member of the House of Assembly of Saint Lucia, Minister for Finance, Economic Growth, Job Creation, External Affairs and the Public Service, Member of the House of Assembly of Saint Lucia  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: United Workers Party  

**Allen Michael Chastanet** est mercator et politicus insulae Sanctae Luciae.

Natus anno circiter 1961, in Quebeco provincia educatus, Allen Chastanet alumnus est universitatis Episcopi Collegii iuxta Sherbrooke et universitatis Americanae Vasingtoniae in urbe. Olim apud societatem aëronavigationis Air Jamaica operam dedit. Deversorium Coco Palm Hotel insulae Sanctae Luciae direxit. Senator et minister a peregrinatione ab annos 2006 usque in 2011 fuit. Dux factionis unitae laboratorum anno 2013 factus, in comitiis anni 2016 victor, primus minister eodemque tempore minister rerum externarum a die 7 Iunii huius anni meret.

Bibliographia
-------------

* "Allen Chastanet sworn in new St Lucia PM" in *Jamaica Observer* (7 Iunii 2016)
* Carol Martindale, "Chastenet new UWP leader in St Lucia" in *Nation News* (29 Iulii 2013)

Primi ministri Sanctae Luciae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Georgius Charles • Ioannes Compton • Allan Louisy • Winston Cenac • Michael Pilgrim • Ioannes Compton • Vaughan Lewis • Kenny Anthony • Ioannes Compton • Stephenson King • Kenny Anthony • Allen Chastanet • Philippus Pierre
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Sanctae Luciae |
|  |


Ministri rerum externarum Sanctae Luciae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ioannes Compton 1979 • Georgius Odlum 1979 • Petrus Josie 1981 • Michael Pilgrim 1982 • Ioannes Compton 1982 • Neville Cenac 1987 • Georgius Mallet 1992 • Vaughan Lewis 1996 • Georgius Odlum 1997 • Iulianus Hunte 2001 • Petrus Compton 2004 • Rufus Bousquet 2006 • Stephenson King 2007 • Rufus Bousquet 2009 • Alva Baptiste 2011 • Allen Chastanet 2016
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Sanctae Luciae |
|  |
**Flavius Sabinianus** (natus saeculo 5, mortuus post annum 508) dux militum et vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.

Familia
-------

Pater eius Sabinianus Magnus *magister militum per Illyricum* fuit, qui a Zenone imperatore anno 481 supplicio affectus est. Tamen filius cursum militarem coepit. Frater eius Flavius Moschianus (consul 512) erat. Sabinianus filiam Flavii Probi, fratris Anastasii I imperatoris in matrimonium duxit et filium habuit: Flavius Anastasius Paulus Probus Sabinianus Pompeius Anastasius anno 517 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Sabinianus *magister militum per Illyricum* anno 504 exercitum Romanum et auxilia Bulgarorum contra Mundonem regem et copias Theodorici in Illyricum duxit. Ab eis exercitus Romanus victus est. Sirmium urbs tum a barbaris expugnatum est. Tamen anno 505 consulatum administravit una cum Flavio Theodoro Romae.

Bibliographia
-------------

* A. H. M. Jones et alii, edd. *Prosopography of the Later Roman Empire* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1971-1992)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Rufius Petronius Nicomachus Cethegus *(sine collega)***  |  **Consul** 505cumFlavio Theodoro | Successores: **Flavius Ennodius Messala et Flavius Areobindus Dagalaifus Areobindus**  |
**Allecto**, sive **Alecto** (Graece Ἀληκτώ), in mythologia Graeca est prima ex tribus Furiis cum Tisiphone et Megaera, Aetheris et Terrae filia (sed etiam Acheron, Pluto, Nox parentes eius aliquando habentur). *Allecto*, hoc est "incessans", dicta est, quod a suppliciis sumendis de improbis numquam absistit sive in inferis sive etiam in terris; unde fortasse adumbrantur conscientiae stimuli et angustiae, quibus impii torquentur. Sicut aliae Furiae, Allecto saepe depingitur alata et vipereo crine incincta.

Vergilius sic Allecto describit, cum Iuno eam ex inferis vocat:

> luctificam Allecto dirarum ab sede dearum  
> 
> infernisque ciet tenebris, cui tristia bella  
> 
> iraeque insidiaeque et crimina noxia cordi.  
> 
> odit et ipse pater Pluton, odere sorores  
> 
> Tartareae monstrum: tot sese vertit in ora,  
> 
> tam saevae facies, tot pullulat atra colubris.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Publius Vergilius Maro, *Aeneis* 7.324 et passim. Apud scriptores antiquos reperiuntur tantum nom. *-ō* et acc. *-ō*.
2. ↑  Hyginus mythographus, *Fabulae* pr.3.5.
3. ↑  Vergilius, *Aeneis* 7.323.

Nexus interni
-------------

* 465 Alekto

Nexus externi
-------------

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
*Onomasticon*, s.v. "Alecto".
Vexillum.
Domus in insula.
**Falklandia,** sive **Insulae Falcolandiae,** sive **Insulae Falklandiae,** sive **Insulae Falkland,** sive **Insulae Malvinae,** est archipelagus in Oceano Atlantico australi situs. Olim ab Imperio Britannico, Francia, et Hispania rectus, et hodie territorium Britannicum est. 

Quamquam omnes insulani sunt cives Britannici et culturam identitatemque? Britannicam habent, Argentina diu insulas appetivit. Anno 1982, Argentini Bellum Falklandense contra Britanniam propter has insulas commiserunt. Britannici autem Argentinos mox vincerunt, sed Argentina insulas tamen postulat. Et quamquam Britiannici eas *Falkland Islands,* Hispanophoni eas *Islas Malvinas* appellant.. Incolae qui ibi habitant solum insulas dicunt Falkland et postulata Argentiniana depellent.

Archipelagus in duabus insulis magnis (Malvina Occidentalis et Orientalis) et 776 ceteris minoribus insulis consistit. Hae insulae ad orientem ante Argentinam in Oceano Atlantico Australi patent, 483 chiliometra a litore Argentinae, 1080 chiliometra ad occidentem Aurorae Insularum (Georgiae Australis), et 940 chiliometra ad septentrionem Antarcticae (Elephans Insula).

Nexus interni
-------------

* De habitantibus insularum saeculo undevicensimo [Anglice]
* Insulae Malvinae (nomen geographicum insularum)

Notae
-----

1. ↑  Falklandia rumbolli hic et Disconema Falklandiae hic. Hoc nomen optatur quod id et nomen publicum quo incolae utuntur sunt similia.
2. ↑  Georgius Buchananus, *Opera omnia* (Edinburgi: apud Robertum Freebairn, 1715).  Insulae nomen instar idem priscius oppidi Scotiae illius nominari potest.
3. ↑  In C. H. Persoon, ed. *Synopsis Plantarum, seu Enchiridium Botanicum, complectens Enumerationem Systematicam Specierum Hucusque Cognitarum* (Parisiis Lutetiorum: apud Carol. Frid. Cramerum; et Tubingae: apud J. G. Cottam, 1805), p. 16.
4. 1 2  "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)** dicit *de Insulis Falkland seu Malvinis.*
5. ↑  G. M. D. Howat, *Dictionary of World History* (1973), ISBN 0-17-144005-6.
6. ↑  WordReference, Dictionarium Anglicum-Hispanicum. *Falklands: the Falklands, las (islas) Malvinas*.
7. ↑  Foreign&Commonwealth Office

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Falklandiam** spectant. |
Vexillum factionis
Vir membrus factionis, cum tunicula caerulea.
**Falange Española Tradicionalista y de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalistas**, seu breviter **FET de las JONS** fuit factio politica Hispanica, a Francisco Franco creata 19 Aprilis 1937, et fuit usque ad annum 1975 factio politica publica singula quae rexit Hispaniam. Politica factionis erat nationalista, national-sindicalista, catholicista, anticommunista atque antidemocratica. Factio dissoluta est anno 1977

Factio creata est in Bello civile ex partibus plurimis, quae rebellibus auxilium dederunt, Franco duce. Inter eas, maximae erant:

* Falange Española (factio fascista)
* Comunión Tradicionalista (factio carlista)
* CEDA (factio monarchica)

Symbola factionis
-----------------

Membra factionis utebantur tuniculis caeruleis, et carmen factionis erat *Cara al sol* (carmen atque tuniculae erant propriae Falante Española). Etiam capite ferebantur pilleos rufos (qui erant insigne cartlistarum). Consalutatio erat simul illa Italianorum fascistarum: bracchia elata.

Nexus interni
-------------

* Fascismus
* NSDAP
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Isonoë


Wikidata Isonoe (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Isonoe (satelles): imagoIsonoe (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Yanga R. Fernándezdie 23 Novembris 2000
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: −688.61 dies  
*Axis semimaior*: 23 800 668 chiliometrum  
*Argumentum perihelii*: 219.75296 gradus anguli  
*Excentricitas orbitalis*: 0.246  
*Inclinatio orbitalis*: 164.45891 gradus anguli  
*Longitudo nodi ascendentis*: 203.99552 gradus anguli  
*Anomalia media*: 148.53423 gradus anguli
**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 22.5  
*Diametrum*: 4 chiliometrum  
*Massa*: 75 petagram  

**Isonoe**, nomine pleno **Jupiter XXVI (Isonoe)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2000 J 6** agnitus, quae anno 2000 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Isonoë, e qua haec satelles appellata est, fuit (secundum scholiasten in Apollonium Rhodium) filia Danai, una enim e Danaidibus, et amata Iovis cui Orchomenum peperit.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 67 a die 23 Novembris 2000 usque ad 2 Maii 2006 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Notae
-----

1. ↑  Scholia in Apollonium Rhodium p. 28 Wendel

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Wikidata Gulielmus Dufay
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Dufay: imagoGulielmus Dufay: imago
*Nativitas*: 13 Augusti 1397; Bersalis  
*Obitus*: 27 Novembris 1474; Cameracum  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: musicographus, musicae theoricus  

**Gulielmus Dufay,** etiam **Du Fay** et **Du Fayt** (natus anno 1397 prope Bruxellas; mortuus Cameraci, hodie *Cambrai,* die 27 Novembris 1474), fuit presbyter et compositor Francicus-Flandricus et praeclarissimus scholae Burgundiae compositor.

De vita
-------

Dufay, musicographus inter contrapunctus artifices maxime egregius, in schola cathedrali urbis natalis educatus est. Cui Aegidius Binchois coalumnus senior. Anno 1428 cantor creatus est in capella papali Romae. Anno 1437 autem ad curiam Philippi Boni ducis Burgundiae venit et annis inter 1442 et 1449 verisimiliter musicographus in orchestris papae Felicis V fuit. Ex anno 1430 canonici Camaracensis munere fungebatur.

Revera Dufay contrapunctum perficiebat velut duo alii, Ioannes Dunstaple et Binchois. Multas melodias ex anno 1901 impresserunt in serie V »Denkmäler der Tonkunst in Österreich« (1901) et Londinii anno 1898 a domino Stainer (»Dufay and his contemporaries«).

*Lamentatio sanctae matris ecclesiae Constantinopolitanae* est motetus Gulielmi Dufay in quo de excidio urbis Constantinopolis atque ecclesiae cathedralis Sanctae Sophiae anno 1453 queritur.

Lege etiam
----------

* Fallows, David. 1987. *Dufay,* rev. ed. Londinii: J. M. Dent & Sons. ISBN 0-460-02493-0.
* Mila, Massimo. 1997. *Guillaume Dufay.*, nova editio, ed. Simone Monge, Torini: Einaudi. ISBN 88-06-14672-6.

Nexus externus
--------------

* Discographia Gulielmi Dufay a Todd McComb parata
Wikidata Ismail Ould Cheikh Ahmed
Res apud Vicidata repertae:Ismail Ould Cheikh Ahmed: imagoIsmail Ould Cheikh Ahmed: imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1950; Nouakchott  
*Patria*: Mauritania  

**Officium**

*Officium*: Foreign Minister of Mauritania, Special Envoy to the Secretary-General on Yemen  
*Munus*: politicus  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Consociatio**

*Religio*: secta Sunnitica
**Ismail Ould Cheikh Ahmed** (in urbe Nouakchott natus anno circiter 1960) est politicus Mauritaniae.

Alumnus est universitatum Montispessulani et Mancuniensis necnon scholarum politiae publicae apud universitatem Mosae-Traiectinam. Iuxta Nationes Unitas operam dedit. In Iemeniam et Syria, ab anno 2008, in Libyam ab 2012, iterum in Iemeniam titulo emissarius specias a die 25 Aprilis 2015 usque in mensem Februarium 2018. Minister a rebus externis Mauritaniensis die 11 Iunii 2018 factus est.

Bibliographia
-------------

* "U.N. Yemen mediator to step down next month: U.N. spokesman" (22 Ianuarii 2018) apud *Reuters*

Ministri rerum externarum Mauritani 1998–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ahmed Ould Sid'Ahmed 1998 • Dah Ould Abdi 2001 • Mahometus Ould Tolba 2002 • Mahometus Vall Ould Bellal 2003 • Ahmed Ould Sid'Ahmed 2005 • Mahometus Saleck Ould Mohamed Lemine 2007 • Cheikh El Avia Ould Mahometus Khouna 2008 • Abdallahi Ould Ben Hmeida 2008 • Mahometus Mahmoud Ould Mohamedou 2008 • Naha Mint Mouknass 2009 • Hamadi Ould Hamadi 2011 • Ahmed Ould Teguedi 2013 • Vatma Vall Mint Soueina 2015 • Hamadi Ould Meimou 2015 • Isselkou Ould Ahmed Izid Bih 2016 • Ismail Ould Cheikh Ahmed 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Mauritaniae |
|  |
Platea pro Colletet nominata cum campo lusorio amoeno, Villepreux in Francia
**Gulielmus** vulgo *Guillaume* **Colletet** (natus Lutetiae die 11 Martii 1598; ibidem mortuus die 12 Februarii 1659) fuit poeta, scriptor de arte poetica, et biographus Francicus. In Academiam Francicam anno 1634 cooptatus est. Vitas breves a Scaevola Sammarthano Latine compositas Francogallice vertit et anno 1644 divulgavit.

Vita
----

Ex anno 1620 Colletet in circulis litterariis *Academiae Piat Maucours* versabatur apud Mariam de Gournay ubi saeculi XVI hereditas et Petrus Ronsardus porro colebantur. In iuventute in turba poetae licentis Theophili de Veau erat. Anno 1623 autem scriptis satiricis vulgatis Lutetiam linquere debuit. Ab anno 1625 socius apud Pastores illustres *(Illustres bergers)* fuit, quem gregem ad Academiam Franciam praecurisse dicunt. Revera anno 1635 cum aliis Academiam Francicam condidit. Emeritorium a Richelaeo accepit usque annum 1650. Inter istos quinque scriptores *(Les cinq auteurs)* numerabatur, qui Richelaei iussu una dramata duo scripserunt. Scripsit tragoedias, pastoralia (e.g. *Banquet des poètes*, 1646) et epigrammata; interpretatus est e.g. opera Sannazarii, Sammarthani et Augustini Hipponensis (1638, *De doctrina christiana*).

Ioannes Petrus Chauveau ingenium Gulielmi Cottelet mediocritatis honorabilis esse dixit. Maioris momenti erat *Art poétique* (1658; e.g. de poesi morali, de sonetis, de eclogis) anno 1658 edita et insuper, quae auctore vivo non prelo mandata est, historia litterarum Francogallicarum cui titulus *Vies des poètes français*. Manuscriptum anno 1871 flammis consumptum est; ex epitomis magna pars restitui potuit. 

Praesertim in Italia exploratio de Colletet viget. Eius filius Franciscus Colletet etiam poeta fuit. Tres uxores habuit, quae Richelaeo serviebant. In nomine Claudinae Le Hain matronae Colletet ipse res exaravit; ante mortem pro ea declarationem pepigit de fine scripturarum omnium marito mortuo. Ioannes Fontana de fraude ista commotus epigramma quoddam scripsit.

Opera selecta
-------------

* 1627 : *L'illustre banquet* Editio 1642 apud gallica
* 1642 : *Cyminde, ou Les deux victimes: tragi-comédie* Textus apud gallica
* 1646 : *le Banquet des Poètes*
* 1653 : *Epigramme*
* 1664 : *Le Parnasse français ou L'école des muses* Textus apud gallica

Bibliographia
-------------

* Pasquale Aniel Jannini: *Verso il tempo della ragione. Studi e ricerche su Guillaume Colletet*, Mediolani, Viscontea, 1965
* Jean-Charles Payen et Jean-Pierre Chauveau: *La poésie des origines à 1715*, Lutetiae, Armand Colin, 1968, p. 148–149.
* Valeria Pompejano Natoli: *Verso una biografia di Guillaume Colletet*, Fasano, Schena, 1989.
* Alain Génetiot: « Guillaume Colletet », in: *Laffont Bompiani. Le nouveau dictionnaire des oeuvres de tous les temps et de tous les pays*, Bd. 1, Lutetiae 1994, p. 710 (in serie Bouquins).
* Sabine Biedma (\* 1979), *Une production polygraphique, creuset d'expérimentation critique? L'"Œuvre" de Guillaume Colletet (1616-1658)*, Tolosae 2012.

Nexus externi
-------------

* Scaturigo Vicifontis
* De Colletet in catalogo SUDOC
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Mare chaoticum
**Chaos** (Graece *Χάος*) fertur rudis indigestaque rerum moles esse, ut Ovidius dicit: "Ante mare et tellus et quod tegit omnia, caelum, unus erat toto naturae vultus in orbe, quem dixere Chaos, rudis indigestaque moles." Haec opinio est falsa, nam Chaos a verbo Graeco *kháo* vel *khaíno* deducitur.

Nomen proprie significat 'barathrum', vastitatem hiantem patentemque in profundum.

Hinc ponitur pro immenso illo, vacuo et caliginoso spatio, in quo, iuxta Hesiodi sententiam cum Theogonia, haec rerum universitas creata est.

Et caelum a cavatione est ortum, unde omnia apud Hesiodum, a Chao, a cavo caelum.

Apud Graecos, chaos fuit cosmo oppositum.

Chaos in mathematica
--------------------

Theoria chai est mathematicarum, physicarum, atque mechanicarum pars, quae rationem chaoticam describit.

Notae
-----

1. ↑  Nomen neutrum. Apud scriptores antiquos legimus tantum nom. et acc. *chaos*, abl. *chaō*. Aliae autem formae (gen. *chaūs* vel *chaī*, dat. *chaī* vel *chaō*, etc.) apud scriptores posteriores reperiuntur. Vide *Thesaurum linguae Latinae* s.v. "chaos" et Forcellini *Totius Latinitatis lexicon* s.v. "chaos".

Nexus interni
-------------

* Cosmogonia
* Fractal
Wikidata Ismael Gasprinskij
Res apud Vicidata repertae:Ismael Gasprinskij: imagoIsmael Gasprinskij: imago
*Nativitas*: 8 Martii 1851; Q4340495  
*Obitus*: 11 Septembris 1914; Baccasara  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: member of the State Duma  
*Munus*: politicus, editor, diurnarius, scriptor, intellectual, magister, Praeceptor  

**Consociatio**

*Factio*: Ittifaq al-Muslimin  
*Religio*: Islamus, secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: Zöhrä Aqçurina  
*Proles*: Şefika Gaspıralı, Rifat Gasprinsky  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Lion and the Sun, Order of the Medjidie, Commander of the Order of the Lion and the Sun, Officer of the Order of the Lion and the Sun, 4th class, Order of the Medjidie, Order of noble Bukhara  
*Sepultura*: Zincirli Madrasa  

**Ismael Gasprinskij**, sive **Gaspıralı** (Tatarice Taurice İsmail Gaspıralı, Russice Исмаил Гаспринский; natus die 8 [novo stilo 20] Martii 1851, mortuus 11 [24] Septembris 1914), fuit doctor, editor, politicusque Tataricus Tauricus, qui jadidismo et panturcismo favens populo Musulmanico Imperii Russici gratus factus est.

Opera selecta
-------------

* 1884/5: اوروپا مدنیتنه بر نظر موازنه (*Avrupa medeniyetine bir nazar-ı müvazene*, 'Prospectus aequus humani cultús Europaei')
* 1881: Русское мусульманство (Communitas Musulmanica Russica)

Bibliographia
-------------

* Kırımlı, Hakan. *National Movements and National Identity among the Crimean Tatars (1905–1916)*. Lugduni Batavorum: Brill, 1996.

Nexus externi
-------------

* Bibliotheca Tatarica Taurica Gasprinskij
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Stephanus King in Novo Eboraco, 2007
**Stephanus King** die 21 Septembris 1947 in Portlandia Cenomannicae natus est. Universitatem Mainensem frequentavit. Est scriptor Americanus fabularum generis horrifici, Romanensium, et brevium.

King anno 1975 fabula Romanensi *Carria* inscripta primum illustrior factus virginem finxit viribus telecineticis quae dicuntur iniurias inimicorum ulciscentem. Quae fabula anno 1976 in pelliculam argumentam conversa est. Proxima fabella popularissima *Radiandum* inscripta anno 1977. King familiam fecit hieme in montibus Coloratis in deversorio deserto degentem, cuius familiae filius divinus vexatur speciebus, dum pater paulatim fit insanus. Etiam illa fabula anno 1980 pellicula Stanleii Kubrick cinematographi illustrissimi et postea anno 1997 miniseriei televisionariae argumenta erat. Inter ceteros King libros populares numerandi sunt *Cudzo* anno 1981 (cum pellicula anni 1983) et *Christina* anno 1983 (cum pellicula anni 1983) et popularissimum illud et anxietatis incutientissimum *Id* anno 1985 in lucem editum (cum miniserie anni 1990).

Neque vero Romanenses generis horrifici tantum conscripsit, sed fabulas etiam de hominibus res adversas perpessis commentatus est, quae ad vitam veram magis respiciunt. In eis numeremus illam *Redemptio Shawshank carceris* inscriptam (cum pellicula anni 1994) et *Millarium viride* (cum pellicula anni 1999), quarum utraque King de hominibus innocentibus in custodiam coniectis narravit.

In Libro de Superlativis Mundialibus Ginnessio scriptorem inter eos, qui nunc sunt, nullum esse affirmant, cuius e fabularum argumentis plures adaptationes cinematographicae sumptae sint quam ex illis Stephani King.

Bibliographia
-------------

* Alison Flood, "Stephen King's PEN award is no occasion for horror" in *The Guardian* (15 Ianuarii 2018)