recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Eris, dea discordiae, malum contentionis in Horto Hesperidum iactat.* Pictura Iosephi Mallord Gulielmi Turner (circa 1806).
Malum discordiae Barcinonae. Turris ad laevam est pars Casa Lleó Morera; aedificium tecto triangulari gradato est Casa Amatller; facies curva ad dextram est Casa Batlló.
**Malum Discordiae** (Graece μῆλον τῆς Ἔριδος) in mythologia Graeca est malum aureum quod Eris dea inter epulas deorum Peleos Thetidisque nuptiarum pro praemio pulchritudinis iactat, altercationem vanitatis causa inter Heram, Athenam, Aphroditenque excitans, quae contentio bellum Troianum demum movet. Qua pro causa, locutio *malum discordiae* vulgo significat nucleum vel animum argumenti, aut parvam rem quae disputationem vel altercationem ampliare potest.

In cultura hodierna
-------------------

Eixample in districtu Barcinonae est vicus qui malum discordiae (Hispanice *La manzana de la discordia*; Catalanice *L'illa de la discòrdia*) vulgo appellatur. Quod nomen quattuor interpretationes architecturae modernisticae attingit: Casa Batlló Antonii Gaudí, Casa Lleó Morera Ludovici Domènech i Montaner, Casa Amatller Iosephi Puig i Cadafalch, Casa Mulleras Henrici Sagnier.

Nexus interni
-------------

* Discordianismus
* Malum aureum
* Iudicium Paridis

Notae
-----

1. ↑  Graece Ἔρις 'iurgium, discordia, contentio'.
2. ↑  Apollodorus, The Library Epitome, capitulum E.3.2, conv. J. G. Frazer apud Propositum Theoi.
3. ↑  Gall et Gall 2006: 16.
4. ↑  Vocabulum *manzana* 'malum' et 'vicum' Hispanice significat.

Bibliographia
-------------

* Gall, Timothy L. et Susan B. Gall. 2006. *The Lincoln library of Greek & Roman mythology.* Lincoln Library Press. ISBN 978-0-912168-21-0.
* Hyginus. Capitulum 92. *Fabulae,* conv. Mary Grant. Propositum Theoi.
* Lucianus. The Judgement of Paris. *Dialogues of the Gods.* Conv. H. W. & F. G. Fowler. [http://www.theoi.com/Text/LucianDialoguesGods1.html#0 Propositum Theoi.
* Schweller, Randall L. 2014. *Maxwell's Demon and the Golden Apple: Global Discord in the New Millennium.* JHU Press. ISBN 978-1-4214-1278-8. Google Books.
**Dulcis in fundo** est sententia pseudo-Latina qua Itali utuntur, quae autem abest litteris Latinis (similis "felici termino" gestis laboribus lassis) origine ignota et significatione dubia.
In Latinitate classica sententia tintinnat, quoniam adiectivum *dulcis* invenitur in genere masculino vel feminino (corrigendum ergo est ut *dulce*), itaque eiusmodi refert ad hominem *dulcem* situm in ruri vel loco profundo, sed Italiane loquentes sententiam quasi *cibus dulcis in fine* intellegunt, quamobrem ad litteram haec sententia sensum gastronomicum habet, quia ad dulces cibos refert, qui eduntur ad pastus finem. Sensum etiam translativum habet, id est *res dulces [bonae] in fine veniunt (post amaras [malas])*

De latinitate huius sententiae
------------------------------

Aentius Mandruzzato latinista italicus  affirmat hanc sententiam ad latinitatem macaronicam ("latino inesistente") pertinere, quamquam haec series verborum nonnumquam legitur, e. g. apud Mersennum ("aqua dulcis in fundo maris"  vel apud Rondeletium ("In dandis potionibus aliquid dulcis in fundo esse debet" ). Alii scribunt eandem sententiam ab infima latinitate orginem trahere et duas significationes habere :

1° « Ultima sunt optima » (vel « post aerumnia, dulcia »)
2° Si elementa quaedam (e.g. argumenta) multa sunt, quae sint maximi momenti, ea in fine ponenda sunt.

Notae
-----

1. ↑  Enzo Mandruzzato, *Il piacere del latino*, Mondadori, Mediolani, 1989 ISBN 88-04-40827-8
2. ↑  *Dizionario delle sentenze latine e greche*, sub cura Laurentii (Renzo) Tosi, Biblioteca Universale Rizzoli, Mediolani, 2017, ISBN 9788817095037
***Ilias Latina*** est compendium poëticum Latinum Homeri *Iliadis*, constans ex 1070 versibus hexametris. In manuscriptis *Epitome Iliados Homeri*, *Liber Homeri*, aut *Homerus (de bello Troiano)* inscribitur. Primi et ultimi versûs sunt acrostichides, sententiam "Italicus scripsit" exprimentes. Propter hoc et titulum unius manuscripti, opus saepe sed incerte P. Baebio Italico consuli ascribitur. Proprietates stili et materiae indicant opus sub Neronem inter annos 54 et 65 scriptum esse. In poëmate historia Homerica ad mores Romanos huius temporis accommodatur et heroum animi motus virtutibus moralibus civicisque praeferuntur.

Primi versus
------------

> **I**ram pande mihi Pelidae, Diva, superbi,  
> 
> **T**ristia quae miseris iniecit funera Grais  
> 
> **A**tque animas fortes heroum tradidit Orco  
> 
> **L**atrantumque dedit rostris volucrumque trahendos  
> 
> **I**llorum exsangues inhumatis ossibus artus.  
> 
> **C**onfiebat enim summi sententia regis,  
> 
> Protulerant ex quo discordia pectora turbas,  
> 
> **S**ceptriger Atrides et bello clarus Achilles.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Ad acrostichidem emendendam aliqui eruditi "Unde et protulerant" pro "Protulerant ex quo" legunt.

Bibliographia
-------------

* Courtney, Edward. "Ilias Latina". *Brill’s New Pauly*, editio interretialis. 2006.
* Green, Steven J. "Ilias Latina". *Oxford Classical Dictionary*. 22 Decembris 2015.

Nexus externi
-------------

* *Ilias Latina* apud The Latin Library
* *Ilias Latina* apud PHI Texts (ed. F. Vollmer, 1913)
*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Ambrosii (discretiva)


Wikidata Castrum Sancti Ambrosii
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°23′0″N 13°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 964  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 9.03 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Rocca Evandri, Castrum Sancti Apollinaris, Castrum Sancti Andreae  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sexana, Fanum Sancti Ambrosii, Fanum Sancti Ambrosii Vallis Pulicellae  

**Tabula aut despectus**

Castrum Sancti Ambrosii: situsCastrum Sancti Ambrosii: situs
**Castrum Sancti Ambrosii** (deinde *Fanum Sancti Ambrosii Caris Liriani*) (Italiane: *Sant'Ambrogio sul Garigliano*) est vicus Italiae et municipium, circiter 1 000 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Ambrosiopolitani* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomismate argentep ob virtutem civilem decoratum*Municipium nomismate argentep ob virtutem civilem decoratum*

Municipia finitima
------------------

* Fanum Sancti Andreae Caris Liriani (Italiane: *Sant'Andrea del Garigliano*),
* Fanum Sancti Apollinaris (Italiane: *Sant'Apollinare*),
* Roccha Vandra (seu Roccha Bantra) (Italiane *Rocca d'Evandro*) (CE).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Sancti Ambrosii** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Castri Sancti Ambrosii in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Castri Sancti Ambrosii in Provincia Frusinati.

Notae
-----
Wikidata Castrum Sancti Barnabae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°59′34″N 11°21′17″E  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Castrum Sancti Barnabae ac Plebs Sancti Petri  

**Geographia**

*Superficies*: 79.24 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Barberinus Mucelli, Anneianum, Florentiola, Plebs Sancti Petri de Sieve  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gleola  

**Tabula aut despectus**

Castrum Sancti Barnabae: situsCastrum Sancti Barnabae: situs
Ecclesia Propositura Sancti Iacobi et Philippi
**Castrum Sancti Barnabae** seu **Scarperia** (-ae, *f.*) (Italiane: *Scarperia*) est oppidum Italiae et fractio municipii Castri Sancti Barnabae et Plebis Sancti Petri. Incolae *Scarperienses* appellantur.

Historia
--------

Castrum Sancti Barnabae (*Scarperia*) fuit municipium Italiae, circiter 7 800 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Florentina ac in Agro Mugellano, historica ac geographica terra, situm. Die 1 Ianuarii 2014 coniunxit se cum Plebe Sancti Petri de Sieve, ut constituiret municipium novum Castri Sancti Barnabae et Plebis Sancti Petri.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Florentina

Nexus interni
-------------

* Tuscia (*regio*),
* Urbs metropolitana Florentina,
* Provincia Florentina,
* Mucialla (regio) vel Mugellum (*terra*),
* Florentia (*urbs*),
* Castrum Sancti Barnabae et Plebs Sancti Petri (*municipium*).

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Sancti Barnabae** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Florentina.Collocatio finium Municipii in Provincia Florentina.

Notae
-----

1. 1 2  E. Repetti, *Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana* (Florentiae, 1830)
2. ↑  www.prolocoscarperia.it
3. ↑  www.prolocoscarperia.it
4. ↑  Communia nova Italiae condita anno2014: tuttitalia.it. URL consultato il 18 dicembre 2013.
**Hannibalianus** (natus ignoto anno, mortuus anno 337) propinquus Constantini I imperatoris Romani fuit.

Familia
-------

Pater eius Flavius Iulius Dalmatius, filius Constantii I imperatoris et Theodorae fuit, matris nomen ignotum est. Frater eius Dalmatius erat. Constaninam filiam Constantini I uxorem duxit.

Vita et magistratus
-------------------

Cum fratre Dalmatio Tolosae rhetore Exsuperio educatus est. Anno 320 Hannibalianus *vir nobilissimus* nominatus est. Anno 335 post Persas victos *Rex Regum et Ponticarum Gentium* a Constantino factus est, ut regna in oriente imperii administraret. Sed anno 337 post mortem Constantini ut alii posteriores Theodorae necatus est. Constantina postea Constantii Galli uxor facta est.

Fontes
------

* Ammianus Marcellinus, XIV 1,2
* Zosimus, Historia Nova, II 39,2; 40,3
* Iulianus, Epistula ad Athenienses, 270 C
* Aurelius Victor, Caesares 41,20

Nexus externi
-------------

* Hannibalianus apud roman-emperors.org (lingua Anglica)

Notae
-----

1. ↑  Decimus Magnus Ausonius, *Commemoratio professorum Burdigalensium* 17,8–11.
Wikidata Hannelora Rönsch
Res apud Vicidata repertae:Hannelora Rönsch: imagoHannelora Rönsch: imago
*Nativitas*: 12 Decembris 1942; Aquae Mattiacae  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: Hessian Order of Merit  

Hannelora Rönsch anno 1991 ad laevam Angelae Merkel
**Hannelora** (vulgo: *Hannelore*) **Rönsch** (nata 12 Decembris 1942 Aquarum Mattiacarum) femina rebus publicis versata Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae est.

Iuventus munusque
-----------------

Post scholam finitam Rönsch anno 1960 academiam commerciorum frequentabat et deinde ad 1962 in Magistratu Foederali Criminum laborabat ad annum 1983 consiliaria conductorum fuit.

Familia
-------

Rönsch nupsit atque unam filiam habet.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1963 sodalis CDU est. Annis 1974 - 1980 decurio urbis Aquarum Mattiacarum erat, anno 1983 legata Dietae Foederalis Germaniae electa est. 18 Ianuarii 1991 ab Helimuto Kohl cancellario foederali Administra Familiarum et Seniorum nominata est. Hoc officium ad annum 1994 duxit. Ad annum 2002 legata Dietae Foederalis mansit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (Lingua Theodisca)

Administri Foederales Familiarum, Feminarum, Iuventutis Seniorumque

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Franciscus-Iosephus Wuermeling (CDU) |Bruno Heck (CDU) |Anna Brauksiepe (CDU) |Hannelora Rönsch (CDU) et Angela Merkel (CDU) |Claudia Nolte (CDU) |Christina Bergmann (SPD) 1998 | Renata Schmidt (SPD) 2002 |Ursula de Leyen (CDU) 2005 |Christina Schröder (CDU) 2009 |Manuela Schwesig (SPD) 2013 | Catharina Barley (SPD) 2017 | Francisca Giffey(SPD) 2018 |
|  |



Consilium ministrorum Kohl IV (18 Ianuarii 1991 - 17 Novembris 1994)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Helimutus Kohl (CDU) |
Ioannes-Theodericus Genscher (FDP) |
Georgius Möllemann (FDP) |
Nicolaus Kinkel (FDP) |
Volfgangus Schäuble (CDU) |
Rudolphus Seiters (CDU) |
Manfredus Kanther (CDU) |
Sabina Leutheusser-Schnarrenberger (FDP) |
Theodorus Waigel (CSU) |
Gunterus Rexrodt (FDP) |
Ignatius Kiechle (CSU) |
Ioachimus Borchert (CDU) |
Norbertus Blüm (CDU) |
Gerhardus Stoltenberg (CDU) |
Volkerus Rühe (CDU) |
Hannelora Rönsch (CDU) |
Angela Merkel (CDU) |
Gerda Hasselfeldt (CSU) |
Horatius Seehofer (CSU) |
Guntherus Krause (CDU) |
Matthias Wissmann (CDU) |
Nicolaus Töpfer (CDU) |
Christianus Schwarz-Schilling (CDU) |
Volfgangus Bötsch (CSU) |
Irmgarda Adam-Schwaetzer (FDP) |
Henricus Riesenhuber (CDU) |
Paulus Krüger (CDU) |
Rainerus Ortleb (FDP) |
Carolus-Ioannes Laermann (FDP) |
Carolus-Theodericus Spranger (CSU) |
Fridericus Bohl (CDU) | |
|  |
Alcyone Ceyci valedicens
*Vide etiam paginam discretivam:* Alcyone (discretiva)

**Alcyone** (Ἀλκυόνη) in mythologia Graeca est uxor Ceycis et filia Aeoli. Cum Ceyce feliciter vivit et eorum amor exemplum omnibus dicitur.

Fabula
------

Aliquando evenit ut Ceyx ad mare piscatum abiit. Frustra eum rogavit Alcyone ne iret, quia aliquid mali animus ei praesagiverat. Abiit autem, et subito surrexerunt magni venti qui navem eius submerserunt. Alcyone, quae e terra coniugis labores spectabat, ut vidit navem periisse, tanta desperatione affecta est ut de rupe se praecipitaverit, et occisa sit.

Tanta amore dei miserti sunt et eos in aves transformaverunt, quae latine alcyones dicuntur. Etiam, cum alcyones mense Ianuario sua ova pariant in nidis quos in saxis faciunt, Iuppiter fecit ut sol in illo tempore anni valde luceat et alcyones recalfaciat donec ova incubent. Quam ob rem hae calidae dies Ianuarii Alcyonides dies dicuntur.

Nexus interni
-------------

* Alcyonides dies

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alcyonen** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Alcyone (mythologia)** apud **Vicifontem**. |
*Kallima paralekta tribonia* (vel *Kallima limborgi tribonia*), specimen in museo conservatum

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Rhopalocera   
Superfamilia : Papilionoidea   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : **Nymphalinae**   
Swainson, 1827  
   

**Nymphalinae** sunt subfamilia papilionum familiae Nymphalidarum. Familiae Limenitidinae et Biblidinae inter eas aliquando ponuntur ut tribus additae, cum Melitaeini subfamilia distincta aliquando habentur.

Systematica
-----------

Sex Nymphalinarum tribus usitate agnotae hic in summo ordine phylogenetico perscribuntur.

* Coeini (6–7 genera)
* Nymphalini (c. 15 genera, 2 fossilia)
* Kallimini (c. 5 genera)
* Victorinini (4 genera, formerly in Kallimini)
* Junoniini (c. 5 genera)
* Melitaeini (c. 25 genera)

Genera incertae sedis sunt:

* *Rhinopalpa*
* *Kallimoides* Shirôzu & Nakanishi, 1984
* *Vanessula* Dewitz, 1887
* *Crenidomimas,* aliquando hic perscripta, ad Limenitidinas (genus *Euryphuram*) fortasse pertinet.
* *Lithodryas,* genus fossile ex Eocaeno exeunte, ad Nymphalias fortasse pertinet, sed ad Lycaenidas usitate adsignatur.

Nexus interni
-------------

* *Melitaea phoebe*

Notae
-----

1. ↑  Vide notas in Savela 2010.

Nexus externi
-------------

* De subfamilia apud funet.fi


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nymphalinas** spectant. |
Rura **Nurmijärvi** oppidi
Situs oppidi in Finnia
**Nurmiiarvi** (Finnice *Nurmijärvi*) est oppidum Finnicum 41 700 incolarum in Finnia meridionali situm.

Municipium maximis vicum fere 18.000 incolarum Klaukkala.

Alexius Kivi, clarissimus scriptor Finnicus saeculi XIX, in Nurmijärvi natus est. Notissimum opus eius est *Seitsemän veljestä* (sc. *Septem fratres*), cuius ad honorem capita septem virorum in insigne oppidi depinguntur.

Nurmiiarvis oppido vicina sunt Hyvinge, Tuusula, Wichtis oppida, in quibus tantum fere incolae sunt quantum in Nurmiiarvis ipso, atque Espo Vantaniaque, quae secunda maxima et quarta maxima urbes Finniae sunt.

Imagines
--------

* Insigne oppidi
* Domus pueritiae Alexii Kivi
* Ecclesia oppidi
* Agri in **Nurmiiarvis**

Notae
-----

1. ↑  Decembri anni 2019
2. ↑  Suomen kunnallisvaakunat, s. 151. Suomen Kunnallisliitto, 1982. ISBN 951-773-085-3. (*Finnice*)

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nurmijärvi** spectant. |
*Inachis io*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Rhopalocera   
Superfamilia : Papilionoidea   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Nymphalinae   
Tribus : **Nymphalini**   
Rafinesque, 1815  
   
Subdivisiones: GeneraMulti; vide commentarium.

**Nymphalini** sunt monophyleticus tribus papilionum familiae Nymphalidarum, qui in hemisphaerio septentrionali endemici sunt. Inter eorum proprietates sunt serratae alarum margines et facultas hibernandi adulti per diapausam necessariam, in variis refugiis latentes (cavis, rimis, etiam aedificiis calore carentibus). Signum omnibus Nymphalinis proprium est colorata maculatio occulta in ventrali alarum latere, quae papilionem supra substratum ubi considet hibernantem celare solet.

Genera
------

Inter genera alphabetice perscripta sunt:

* *Aglais* Dalman, 1816
* *Antanartia* Rothschild & Jordan, 1903
* *Araschnia* Hübner, 1819
* *Hypanartia* Hübner, 1821
* *Inachis* (nunc in *Aglaide*)
* *Kaniska* Moore, 1899 (saepe in *Polygonia*)
* *Mynes* Boisduval, 1832
* *Nymphalis* Kluk, 1781
* *Polygonia* Hübner, 1819
* *Symbrenthia* Hübner, 1819
* *Vanessa* Fabricius, 1807

*Tigridia,* genus montypicum, aliquando hic ponitur, basalissima consequens prope *Coloburam,* aliquando inter Coeinos, tribum cognatum. Duo genera praehistorica solum e fossilibus nota sunt:

* †*Jupitella* Carpenter, 1985
* †*Mylothrites* Scudder, 1875

Notae
-----

1. 1 2  Nymphalini, *Tree of Life.*
2. ↑  Tribe Nymphalini in situ *Lepidoptera and Some Other Life Forms,* a Markku Savela's facto.

Bibliographia
-------------

* Korshunov. 1995. *Dnevnye babochki Aziatskoi chasti Rossii: Spravochnik.* [Papiliones Asiaticae Russiae regionis: enchiridion.]
* Kudrna, O. et J. Belicek. 2005. The *Wiener Verzeichnis,* its authorship, publication date and some names proposed for butterflies therein. *Oedippus* 23: 1–32.
* Linnaeus, Carolus. 1758. *Systema Naturae per Regna Tria Naturae, Secundum Clases, Ordines, Genera, Species, cum Characteribus, Differentiis, Symonymis, Locis.* Ed. 10a. Vol. 1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nymphalinos** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Nymphalinos"** apud **Vicispecies**. |
Nympha *Eurymelae fenestratae* circa 10 mm longa, e Swifts Creek Victoriae).
Nympha *Henicopsaltria eydouxii* commutatur, maturam cicadoidei forman monstrans.
Imagines et nymphae *Pyrrhocoris apteri.*
**Nympha** in biologia est immatura nonnullorum invertebratorum (praecipue insectorum) forma, quae metamorphosem (hemimetabolismum) gradatim subit antequam stationem adultam attingat. Omnis nymphae forma, larvae communis dissimilis, iam formae adulti similis est, praeter inopiam alarum (in speciebus alatis). Praeterea, nympha se commutans in stationem pupalem numquam intrat; potius, exitus ultimae commutationis est insectum adultum. Nymphae multas evolutionis stationes subeunt, quas instaria appellantur.

Quod fit, exempli gratia, in orthopteris (gryllidis et subordine caeliferorum), hemipteris (cicadoideis, pentamoideis, et ceteris), ephemeropteris, isopteris, blattodeis, mantodeis, plecopteris et odonatis (anisopteris et zygopteris).

Nymphae insectorum aquaticorum, ut in odonatis, ephemeropteris, et plecopteris, etiam **naiades** appellantur, e nomine Graeco antiquo nympharum aquaticarum in mythologia Graeca. Quae in litteris vetustioribus aliquando appellabantur insecta heterometabola, quia eorum stations adultae et immaturae in variis circumiectis naturalibus habitant (terrestre vs. aquaticum).

* Dermanyssus gallinae nymph I, ab A. C. Oudemans*Dermanyssus gallinae* nymph I, ab A. C. Oudemans
* Dermanyssus gallinae nympha II, ab A. C. Oudemans*Dermanyssus gallinae* nympha II, ab A. C. Oudemans

Notae
-----

1. ↑  Capinera 2008.
2. ↑  Truman 1999:447.
3. ↑  Britton, David (9 Iulii 2009). "Metamorphosis: a remarkable change". Australian Museum .

Bibliographia
-------------

* Capinera, John L. ed. 2008. *Encyclopedia of Entomology.* Ed. 2a. Dordrecht et Londinii: Springer. ISBN 9781402062421, ISBN 9781402063596 (textus interretialis).
* Hansen, Grace. 2017. *Becoming a dragonfly.* Minneapoli: Abdo Kids. ISBN 9781680805086, ISBN 1680805088.
* Shi, Yun-Bo Shi, ed. 2013. *Animal metamorphosis.* Didacopoli Californiae: Academic Press. ISBN 9780123859792, ISBN 0123859794.
* Truman, James. 1999. *The origins of insect metamorphosis.* Vasingtoniae: Macmillan Magazines Ltd.

Nexus interni
-------------

* Imago (biologia)
* Ovum (biologia)
* Naiades
* Subimago

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **nymphas (biologia)** spectant. |
**Thomas Kerchever Arnold** (natus anno 1800; mortuus 1853) fuit discipulus Collegii Sancti Trinitatis Universitatis Cantabrigiensis, rector (id est, presbyter) oppidi Lyndon Angliae, scriptor de lingua Latina. Est auctor notissimi libri de grammatica Latina, anno 1839 editi sub titulo *Latin Prose Composition*, seriatim recensi a Georgio Granville Bradley, Iacobo Friderico Mountford, Donaldo E. Sprague, et sub nomine *Bradley's Arnold* optime cogniti.

Opera
-----

* *Practical Introduction to Greek Prose Composition* (1838)
* *Latin Prose Composition* (1839; recentissime anno 2006 recensum)

### Opera cum Iosepho Esmond Riddle scripta

* *A Copious and Critical English-Latin Lexicon founded on the German-Latin dictionary of Dr. Charles Ernest Georges* (1847; editio decima 1872; editio Americana a Carolo Anthon recensa 1849)
* *A Copious and Critical Latin-English Lexicon founded on the Latin-German dictionaries of Dr. William Freund* (1849)

'Practical introduction to Latin verse composition' (editions noted 1842,1851)

Nexus externi
-------------

* De editione anni 2006 libri *Latin Prose Composition*
* Opus ipsum, ed. MDCCCXCIX.
* Ansa ejusdem
* De operibus I. E. Riddle
Wikidata Thomas Jackson
Res apud Vicidata repertae:Thomas Jackson: imagoThomas Jackson: imagoThomas Jackson: subscriptioThomas Jackson: subscriptio
*Nativitas*: 21 Ianuarii 1824; Clarksburg  
*Obitus*: 10 Maii 1863; Guinea  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Thomas Jonathan Jackson
**Officium**

*Munus*: magister, military leader, miles  

**Familia**

*Genitores*: ; Julia Neale Jackson  
*Coniunx*: Elinor Jackson, Mary Anna Jackson  

**Memoria**

*Sepultura*: Oak Grove Cemetery  

Thomas Jonathan "Stonewall" Jackson.
**Thomas Jonathan Jackson**, Anglice *Stonewall* nuncupatum (21 Ianuarii 1824; 10 Maii 1863) fuit dux exercitus Americanus qui in Bello Civili Americano per Exercitum Civitatum Confoederatarum (1861–1863) interfuit. Jackson post Robertum E Lee partes maximi momenti in omnibus fere bellis theatri orientalis usque ad mortem, partesque summae gravitatis in multis lucratis victoriis egit.

Jackson, apud Clarksburg in Virginia (hodie Virginia Occidentali) natus, in Academia Militari in Promontorio Occidentali iniit. Deinde in Bello Mexicano (1846-1848) interfuit. Igitur in Instituto Militari Virginiano ab anno 1851 usque ad annum 1861 docuit, ubi invidiosus suis discipulis fuit. Cum Virginia abscesserit ab Unione (post Proelium Castelli Sumter) mense Maio 1861, Jackson se ad exercitum Civitatum Confoederatarum iunxit. Regendo unam legionem in Proelio Bull Run Primo mense Iulio, se distinxit magnam ducem; sic Bernardus E. Bee aequiparavit eum ad murum lapideum (Stonewall), hinc adhuc eius agnomen. Die 2 Maii Jackson forte et falso ab uno suo milite feritur; postea sua sinister manus est subactus amputationis. Vulneribus moribundus, post octo dies mortuus est.

Nexus interni
-------------

* Index rerum Belli Civilis Americani

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |
Wikidata Thomas Hyde
Res apud Vicidata repertae:Thomas Hyde: imagoThomas Hyde: imago
*Nativitas*: 29 Iunii 1636; Salopiensis comitatus  
*Obitus*: 18 Februarii 1703; Oxonia  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: Bibliothecarius, linguarum Orientalium peritus, Interpres, magister, Interpres  
*Patronus*: Universitas Oxoniensis
**Thomas Hyde** (1636–1703) fuit rerum orientalium doctus Anglicus, cui primus verbi "dualismi" usus, anno 1700, attribuitur.

Natus est Billingsiae prope Pridgenortham in Agro Salopiensi die 29 Iunii 1636, patre Clerico Parochiali Ecclesiae ibidem aliquandiu pastore. Vir ille in primis doctus, et orientalium linguarum peritissimus, filii docilis ingenium hac in parte mire excoluit, et litteris probe instructum ad Regale Collegium Cantabrigiense dimisit annum aetatis suae 16 agentem. 

Ibi adolescens in studiis profectum adeo laudabilem fecit ut magna apud literatos gratia valeret, praecipue apud Abrahamum Wheelocum, linguae Arabicae professorem. Vir ille humanissimus iuxta ac doctissimus adolescentem hunc nostrum omni benignitatis officio prosequebatur, imo in discipulorum et amicorum numerum ascivit; et, cum esset linguae Persicae prae ceteris peritissimus, hac praesertim in parte curas impendit, quae discenti adiumento essent subsidia comparavit, et exemplo simul et consilio studia promovit, auxitque. Hoc adeo a fonte originem duxit singularis illa, qua deinceps Hyde inclaruit, linguae Persicae peritia: quod ipsum postmodo memorabili documento commonstravit. Enimvero iam tum illam Bibliorum πολυγλώττων editionem celeberrimam moliebatur Brianus Waltonus: ad hanc rem undiquaque literarum et literatorum subsidia conquirebantur: aderat Wheelocus operis fautor atque adiutor: laborum porro participem et socium hunc discipulum suum adiunxit, quippe quem idoneum cognoverat qui in codicibus collationibus, et versionibus conficiendis operam navaret utilissimam. Wheelocus interim morbo extinctus discessit: verum etiam mortuus discipuli ope vicaria Waltono eximie profuit.

Fuit Protobibliothecarius Bodleianus ab anno 1665 1701 usque.

Notae
-----

1. ↑  Forma genetiva "Thomae Hyde": ita in scriptis suis, sed apud Sharpe saepe videmus formam "**Thomas Hydius**".

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Trypanophobia vultu expressa.
**Trypanophobia** (ex Gr. τρύπανον 'terebra' et φόβος 'timor' compositum) est timor inrationalis iniectionis aliorumque actuum acu vel aliis punctoriis adlatorum. Hic igitur de phobia speciali admodumque diffusa agitur, quae certum momentum medicum habere videtur. Non est infitiandum hanc ipsam appellationem rem paene exasperare, nam constat cutem re vera setius terebra quam acu pungi. Sed forsitan patefaciat haec appellatio cogitationem cuiusdam, qui iniectionem timeat. Sunt aliae quoque appellationes, quae fere idem significant, sicut **aechmophobia** (ex αἰχμή 'cuspis' et φόβος), **belonophobia** (ex βελόνη 'acus' et φόβος) et **enetophobia** (ex ἐνετή 'fibula' et φόβος).

Trypanophobia vel belonophobia incommodum valetudinis est, quod fere ad 10 centenas hominum pertinet. Homines timore acus adfecti curam medicam fugere negligereque solent. Qua de causa res sanitaria detrimenta capere potest. Constat trypanophobiam fieri posse, cum perforationes cutis acu factae impetuosum reflexum "vasovagalem" effecerunt. Timor acus et hereditate et adquisitione positus esse videtur. In usu cotidiano timor placando et adsuefaciendo coerceri potest.

Qui trypanophobia laborat, ad diligentissima consilia decurrere solet, ne ullo modo timorem suum adtingat. Nam fieri potest, ut inspectionem valetudinis vitet etiam cum opus sit.

Indicia trypanophobiae
----------------------

* Anxietas ingesta cogitatione doloris acu facti, unde evitatio acuum
* Tensio et tremor musculorum. sudatio, perturbatio animi

Notae
-----

1. ↑  Scriptio deterior *belonephobia*, verbum perperam compositum.

Nexus interni
-------------

* Stylostixis

Bibliographia
-------------

* Hamilton, James G. (1995) Needle Phobia - A Neglected Diagnosis. *Journal of Family Practice* 41 (2): 169–175.
* Vlar, Megan A.; Etzel, Erin N.; Ciesielski, Bethany G.; Olatun, Bunmi O. (2010) Disgust, anxiety, and vasovagal syncope sensations: a comparison of injection-fearful and nonfearful blood donors. *Journal of Anxiety Disorders* 24 (8): 941-945.
Wikidata Otto de Dandl
Res apud Vicidata repertae:Otto de Dandl: imagoOtto de Dandl: imago
*Nativitas*: 13 Maii 1868; Straubinga  
*Obitus*: 20 Maii 1942;   
*Patria*: Imperium Germanicum  

**Officium**

*Officium*: Iudex  
*Munus*: Causidicus, iuris peritus, Iudex, politicus  

**Otto de Dandl**, vulgo plenius *Otto, Ritter von Dandl* (natus 13 Maii 1868 Sorvioduri, mortuus 20 Maii 1942) fuit iuris peritus et vir publicus Bavariae.

Munus
-----

Alumnus universitatis Monacensis, Dandl iurisprudentiae studebat atque 1890 primam, anno 1893 secundam approbationem accepit, ab hoc anno iudex laborabat. Annis 1900 - 1906 in administerio Bavariae iustitiae laboravit, tum in officio secreto Luitpoldi vicarii regis Bavariae vocatus est. Hunc magistratum et Ludovico III tenuit.

Cursus honorum
--------------

Cum anno 1917 Georgius de Hertling, praeses ministrorum Bavariae factus est cancellarius Imperii Theodisci, Dandl 2 Novembris a rege eius successor nominatus est. Dandl cum factionibus senatus terrae Bavariae de constitutione reformanda agebat: Disputabatur, an omnibus incolis suffragium et senatui terrae ius praesidem ministrorum elegendae daretur. 2 Novembris 1918 de his rebus conventum est et Dandl novum consilium ministrorum e factionibus ducturus erat, cum 7 Novembris dux USPD Curtius Eisner rem publicam liberam proclamavit. Rex Ludovicus III e patria fugit, Dandl a magistratu se recessit. 12 Novembris 1918 ad regem, qui iam in Austria fuit, iter fecit atque eum commovit, ut magistratus et legatos Bavariae e iure iurando in fidem suam dimitteret.

Post magistratum
----------------

Annis 1919 praeses officii fiscalis terrae Herbipolis, tum annis 1929 - 1933 Monachii fuit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |

Praesides Ministrorum Bavariae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne BavariaeInsigne Bavariae |
| Ludovicus Carolus Hinricus de Pfordten (1849) • Carolus Baro de Schrenk-Notzing (1859) • Maximilianus eques de Neumayr (1864) • Ludovicus Carolus Hinricus de Pfordten (1864) • Clodovicus zu Hohenlohe-Schillingsfürst (1866) • Otto Camillus Hugo Comes de Bray-Steinburg (1870) • Fridericus Adam Iustus Baro de Hegnenberg-Dux (1871) • Adolphus Baro de Pfretzschner (1872) • Ioannes Baro de Lutz (1880) • Fridericus Krafft Comes de Crailsheim (1890 • Clemens Comes Podewils-Dürniz (1903) • Georgius de Hertling (1912) • Otto Ritter de Dandl (1917) • Curtius Eisner (1918) • Ioannes Hoffmann (1919) • Gustavus Ritter de Kahr (1920) • Hugo Comes de et ad Lerchenfeld in Köfering et Schönberg (1921) • Eugenius Ritter de Knilling (1922) • Henricus Held (1924) • Franciscus de Epp (1933) • Ludovicus Siebert (1933) • Paulus Giesler (1942) • Fridericus Schäffer (1945) • Gulielmus Hoegner (1945) • Ioannes Ehard (1946) • Gulielmus Hoegner (1954) • Ioannes Seidel (1957) • Ioannes Ehard (1960) • Alphonsus Goppel (1962) • Franciscus Iosephus Strauß (1978) • Maximilianus Streibl (1988) • Edmundus Stoiber (1993) • Guntherus Beckstein (2007) • Horatius Seehofer (2008) • Marcus Söder (2018) |
|  |
Pittacium cursuale Ottonis Suhr reminiscens anno 1958 Berolini promulgata
**Otto Suhr** (natus 17 Augusti 1894 Oldenburgi, mortuus 30 Augusti 1957 Berolini vir publicus Germaniae et sodalis SPD erat.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius minister publicus fuit. Novem annos natus Suhr cum parentibus Osnabrugam, postea Lipsiam iit. Anno 1914 studium rerum diurnarum, oeconomiae historiae coepit, sed propter primum bellum mundanum, quo paene omne tempus militavit, diu perficere non potuit. Anno 1923 doctor promotus est. Suhr anno 1922 secretarius collegii opificum creatus est. Postquam nazistae rerum Germaniae potiti sunt, Suhr diurnarius liber laboravit.

Cursus honorum
--------------

Suhr ab anno 1946 legatus domus legatorum Berolini fuit, anno 1948 legatus ad consilium parlamentaricum electus est et ab anno 1949 legatus Dietae Foederalis Germaniae. Quem honorem anno 1952 deposuit. Ab anno 1951 ad 1954 praeses domus legatorum Berolini fuit. Cum anno 1954 factio sua SPD electionem vicit, Suhr 11 Ianuarii 1955 successor Gualtherii Schreiber (CDU) magister civium regens electus est. Quamquam SPD maiorem partem legatorum habuit, Suhr tamen foedus cum CDU fecit, quod tum Berolino magna pericula imminebant. Die 30 Augusti 1957 mortuus est atque Franciscus Amrehn (CDU) ad tempus successor eius factus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae (lingua Theodisca) in pagina magistri civium regentis Berolini

Magistri Civium Regentes Berolini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne BeroliniInsigne Berolini |
| Ernestus Reuter (SPD) |Gualtherius Schreiber (SPD) |Otto Suhr (SPD) |Franciscus Amrehn (CDU) |Gulielmus Brandt (SPD) |Henricus Albertz (SPD) |Nicolaus Schütz (SPD) |Theodericus Stobbe (SPD) |Ioannes Iochen Vogel (SPD) |Ricardus de Weizsaecker (CDU) |Eberhardus Diepgen (CDU) |Gualtherius Momper (SPD) |Eberhardus Diepgen (CDU) |Nicolaus Wowereit (SPD) |Michael Müller (SPD) |
|  |
Wikidata Trubczevscum
Res apud Vicidata repertae:Trubczevscum: insigneTrubczevscum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 52°35′0″N 33°46′0″E  
*Numerus incolarum*: 13 613  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4464268  

**Geographia**

*Superficies*: 14 chiliometrum quadratum  

**Trubczevscum** (Russice *Трубчевск*) est urbs in regione Branscensi Russiae. In ripis Desnae fluvii stat. Circa 13 milia incolarum (anno 2020) habet.

Historia
--------

Tempore antiquo Trubczevscum *Trubeč, Trubež, Trubetsk* nominabatur. Primo urbs in ripa Desnae alio loco, ubi nunc *Kvetun'* vicus, sita erat. Vsevolodus Sventoslai filius cognomine *Taurus Turbidus*, "Fabulae de expeditione Inguari" persona, Inguari frater, Trubczevsci dux erat. A saeculo XII Trubczevscum ducatus Trubczevscensis sui iuris caput erat. Anno 1240 a Mongolis ducatus captus est, anno 1356 ab Olgerdo magno duce Lituaniae, qui Demetrio filio suo Trubczevscum dedit. Ab hoc Demetrio gens principum Trubeckoj notissima originem cepit. Annis a 1503 ad 1609 Trubczevscum Moscuense erat, a 1609 usque ad 1644 Polonicum et a 1644 Russicum. 

Museum Trubczevscense

Notae
-----

1. ↑  *Historiae Ruthenicae scriptores: exteri saeculi XVI...*, ed. Adalbertus de Starczewski, vol. II, p. 74. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Russice *Буй-Тур*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Trubczevscum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°35′0″N 33°46′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Otto de Schlieben, 1925
**Otto de** (Theod. *Otto von*) **Schlieben** (natus 14 Ianuarii 1875 oppido *Groß-Rinnersdorf* (Silesia), mortuus 22 Iulii 1932 Salinis Saxonicis) vir publicus Germaniae Factionis Theodiscae Nationalis Popularis (DNVP) fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam maturitatem adeptus est, de Schlieben iurisprudentiae studebat atque anno 1896 primam probationem accepit. Deinde referendarius iudicii et ab anno 1900 referendarius administrationis fuit. Anno 1904 secundam probationem accepit et deinde in magistratu pagi Hanoviae laboravit. Anno 1906 in magistratu urbis Dusseldorpii vigiles rexit et 1910 praeses pagi *Heilsberg* in Burussia Orientali factus est. Anno 1915 adiutor in ministerio Borussiae factus est et 1916 - 1918 in cancellaria Imperii laboravit. Deinde in magistratum imperii possessionum mutavit et anno 1919 in Administerium Imperii Aerarii Publici mutavit et iterum promotus est. Annis 1926 - 1929 praeses magistratus tributorum Magdeburgi erat. Ab anno 1930 inter rectoris foederis industriae saccheri fuit.

Cursus honorum
--------------

De Schlieben, qui ante annum 1918 sodalis factionis conservativae, deinde DNVP fuit, 15 Ianuarii 1925 ipse in administerio Luther I Administer Imperii Aerarii Publici nominatus est. 25 Octobris eiusdem anni cum aliis administris DNVP consilium ministrorum reliquit, quod hi foedera Locarni signata recusaverunt.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Tabularii Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina familiae Leman (lingua Theodisca, cum imagine)

Ministri Aerarii Publici Imperii Germanici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Eugenius Schiffer (DDP) • Bernhardus Dernburg (DDP) • Matthias Erzberger (Centrum) • Carolus Iosephus Wirth (Centrum) • Andreas Hermes (Centrum) • Rudolphus Hilferding (SPD) • Ioannes Luther (nullius factionis) • Otto de Schlieben (DNVP) • Ioannes Luther (nullius factionis) • Petrus Reinhold (DDP) • Henricus Köhler (Centrum) • Rudolphus Hilferding (SPD) • Paulus Moldenhauer (DVP) • Henricus Brüning (Centrum) • Hermannus Dietrich (DDP) • Ludovicus Comes Schwerin de Krosigk (nullius factionis) |
|  |


Consilium Ministrorum Luther I (15 Ianuarii 1925 - 5 Decembris 1925)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ioannes Luther (nullius factionis) |
Gustavus Stresemann (DVP) |
Martinus Schiele (BVP) |
Otto Geßler (DDP) |
Iosephus Frenken (Centrum) |
Otto de Schlieben (DNVP) |
Albertus Neuhaus (DNVP) |
Rudolphus Krohne (DVP) |
Gerhardus Comes de Kanitz (nullius factionis) |
Henricus Brauns (Centrum) |
Carolus Stingl (BVP) |
|  |
Infimus *Betulae alleghaniensis* truncus.Cuneus ex trunco arboris quinque annos natae secatus. Tabula Theodisce signata.
**Truncus** in botanica est principalis arboris axis ligneus, magna proprietas diagnostica ad arbores agnoscendas, cuius aspectus saepe ab imo trunco ad summum magnopere discrepat, secundum speciem. Truncus est pars arboris maximi momentum ad productionem materiae spectans. 

Trunci in plantis ligneis et non ligneis fiunt, sicut palmae et alii monocotyledones, quamquam interna utrius gregis physiologia variat. In omnibus plantis, trunci per tempus crassescunt ob incrementum secundarium effectum, aut in monocotyledonibus, incrementum pseudosecundarium.

Trunci detrimento obnoxii possunt, solis ustione non excepta. Trunci caesi stipites plerumque appellantur, ac si ad certam longitudinem, trabes.

Piacotheca
----------

* Stipitum flumine secundo demissioStipitum flumine secundo demissio
* Transversa Coryli avellanae trunci sectioTransversa *Coryli avellanae* trunci sectio
* Stipitem fungus phyli Basidiomycotorum resolvitStipitem fungus phyli Basidiomycotorum resolvit

Nexus interni
-------------

* Area basalis
* Caulis
* Dendrochronologia
* Diametrum ad altitudinem pectoris
* Mensura arborum
* Mensura voluminis arborum

Notae
-----

1. ↑  "Trunk," *The Free Online Dictionary,* www.thefreedictionary.com: "The tough outer covering of the woody stems and roots of trees, shrubs, and other woody plants. It includes all tissues outside the vascular cambium."

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **trunci arborum** spectant. |

* Intro truncum arboris, www.botany.uwc.ac.za (University of the Western Cape)
Orientis ludus Diwan
**Diwan** (prolatio: ['diwɑ̃n]) est lingua Britonica nomen cuiusdam societatis ludorum Francicorum quo disciplinae Britonice edocentur, praesertim regione Britannia Minore. Ludus primus anno 1977 in Britannia Minore conditus est. 
Verbum *"diwan"* Britonicum Latine *"germinare"* sonat. Anno 2011 ludi isti 3 528 alumnorum enumerabat.

Initium
-------

Decembri mense 1976, Renatus L'Hostis, musicus, britonizans, Unionis Democraticae Britannicae et "Confoederationis Generalis Laboris" (Francogallice "Union Générale du Travail") militans, ab aliis ludis societatibus Europaeis quo disciplinae linguis regionalis tradebantur iniiectus, sicut *"Gaelscoileanna"* lingua Hibernica, *"ikastolak"* lingua Vasconica, *"calandretas"* lingua Occitanica et *"La Bressola"* lingua Catalana, Lampaul-Plouarzel urbis magistris conciliique municiplalis in animo communis territorio schola infantilis recipere induxit. Septembri anno 1977 haec aperta est et institutor unus quinque infantes erudiendes suscipit.

Evolutio
--------

Post primam aliae scholae infantiles aperientur, primus ludus puerorum anno 1980, primos collegium anno 1988 et Lycium anno 1994 in Le Relecq-Kerhuon Fini Terrae.
Septembri mense 2002, societatis Diwan scholae infantilium ludique triginta et tres, collegia quater et lycium unum, atque agentes et institutores, magistros professoresque ducenti et quinquaginta dinumerabat.
Septembri 2004, schola infantilis una arrotundimenti XIV Lutetiae aperta est.
Septembri 2008, societatis Diwan scholae infantilium ludique triginta et septem, collegia sex et lycium unum constant.
Septembri anno 2010, scholae infantilium ludique quadraginta et unum sunt.

Nexus interni
-------------

* Dihun Breizh
* Div Yezh

Nexus externi
-------------

* Diwan pagina interretialis **(Francogallice)** et **(Britonice)**
* Tabula distributionis scholae Diwan
Apocha, instrumentum verificationis. (Apocha cauponae montanae Helveticae)
**Verificatio** est probatio veritatis. Nempe si quis rem quandam adseveraverit aut suspexerit, sine probatione empirica fides fieri non poterit. Si quis quid emat aut vendat, et emptori et venditori prodest apocham, qua commercium verificetur, accipere aut dare. Notio 'verificationis' multifariam adhiberi potest, sicut in normationibus ISO, aut in programmatura computatrali.

Philosophia scientiae
---------------------

Verificatio est ratio in philosophia scientiae habita, qua veritas hypotheseos probatur. Empirici logici et positivistae putant huiusmodi verificationem fieri posse, sed rationalistae critici contra verificationem disputant. Karl Popper, philosophus Austriaco-Britannicus, fuit qui primus dixit nullam propositionem universalem empirice verificari posse, falsificari autem posse testimonio contrario. Exemplo sit haec propositio universalis: "Omnes cycni albi sunt". (Apud antiquos non solum lac gallinaceum sed etiam cycnus niger ad absolutam raritatem referri solebat.) Quo plures cycni reperti erunt — in praeterito, praesenti, futuro — eo constantior erit hypothesis. Quod si cycnus niger aterve repertus erit, falsificabitur hypothesis. Itaque constat theorias scientificas, si fidem Carolo Popper facimus, numquam empirice verificari posse, solum falsificari.

Notae
-----

1. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "verificatio" Terminus bene compositus, qui forte apud scriptores antiquos non legitur.
2. ↑  Sic apud Iuvenalem 6.165: "Rara avis in terris nigroque simillima cycno." Cf. Petr. 38.1: "Lacte gallinaceum si quaesieris, invenies."
3. ↑  Re vera Willem de Vlamingh, nauarchus Batavus, saeculo XVII in Australia cycnos atros (species: *Cygnus atratus*) repperit.
4. ↑  Popper 2005: 4, 82-83; Magee 1997: 22.

Nexus interni
-------------

* Demonstratio mathematica
* Positivismus logicus
* Theoria

Bibliographia
-------------

* Magee, Bryan E. 1997. *Popper.* Routledge. (Fontana Modern Masters) [Primum editum 1973]
* Popper, Karl, 2005. *Logic of Scientific Discovery.* Routledge. [Primum editum 1959.]
* Sober, Elliott, 1999. Testability. *Proceedings and Addresses of the American Philosophical Association* 73: 47–76.
*Parborlasia corrugatus,* vermis marinus, ad profunditates usque ad 4000 metra habitat.
Quaelibet animal vermiforme qui in circumiectu marino habitat **vermis marinus** vulgo appellari potest. In nonnullis phylis variis inveniuntur, inter quae Annelida, Chaetognatha, Hemichordata, Nematoda, Platyhelminthes, Phoronida.

Nonnullis ex his vermibus sunt cornicula propria, ad absorbendum oxygenium carboniique dioxidum reddendum, et in reproductione adhibita. Nonnulli quoque sunt vermes tubulares, quorum *Riftia pachyptila* in aquis prope submarinos montes igniferos habitat, ubi temperaturas usque ad 90 gradus Celsius (circa 194 gradus Fahrenheit) tolerare potest.

Nonnulli vermes marini in aqua nonnulla milia metrorum alta habitare possunt. Hi vermes in Oceano Pacifico ante Insulas Galapoagenses primum observati sunt.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Smith 2016.

Bibliographia
-------------

* Smith, Richard. 2016. "11 Facts You Didn't Know About Marine Worms." *SportDiver,* 29 Aprilis.

Nexus externi
-------------

"Photo Gallery: Marine Worms," *National Geographic.*
Dobryniae Anastasia Mikulae filia obviam venit (ex editione collectionis Cyrilli *Kirschae* Danilov anni 1894 factae)
**Dobrynia Nicetae filius** (Russice Добрыня Никитич) est bylinarum Russicarum persona, *bohatirus*. Dobrynia Vladimiri Magni *vaivoda* Dobryniae Nicetae filii prototypus esse videtur. Tres *bohatiri* fortissimi saepe una memorantur et figurantur; hi sunt Elias Muromensis, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius. Urbanitate notus erat et duodecim linguas sciebat, quarum una lingua avium erat.

Sex vel septem fabulae de Dobrynia notae sunt: pugna eius contra draconem *Zmej Gorynytch* (*Anguem Ardoris filium*), contra Eliam Muromensem et Danubium Ioannis filium, de uxore Dobryniae Anastasia Mikulae filia, de *Marinka* malefica, quae in urum Dobryniam mutavit, aliaeque. Cum Danubio Ioannis filio sponsam Vladimiro Soli Praeclaro inveniunt.

De nuptiis Dobryniae diversis modis fabula narratur; vel cum primo Anastasiam in agros vidisset, alterum *bohatirum* se vidisse credidit, sed vis quaedam eum a pugna abstinuit. Vel certamen Dobrynia inceperat et faciliter ab Anastasia victus est, quae eum crinibus cepit et in cruminam sibi posuit. Postea cogitabat: "Quemnam in cruminam posui? Spectandum est: si mihi placuerit, nubar ei". Dobrynia Anastasiae placuit et uxor eius facta est.

Notae
-----

1. ↑  De nomine: Sancti Abraamii sermones duo. Nunc primum edidit Michael Krascheninnikov. Dorpati, 1911. Pp. CXIV, CXVI; Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 67. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Cf. "Rossi… de heroibus suis, quos Bohatiros id est semideos vocant, aliis persuadere conantur" (Stanislai Sarnitii *Descriptio veteris et novae Poloniae cum divisione eiusdem veteri et nova...*, Cracoviae 1585, p. 34.

Nexus externi
-------------

* De Dobrynia Nicetae filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
**Pheromon** (-onis, *m*.; sicut hormon), vel fortasse **pheromonum**, est odoramentum semiochemicum ex plurimorum animantium glandulis fragrans, quod inter eiusdem generis animantia tale aliquid communicat, cuius vi et effectu in animantibus hoc signale odorabile recipientibus quaedam animi corporisve adfectio nascatur. Pheromones, prout animantia adfecta se praebent, in varias classes dividi possunt, sicut pheromones monitores, pheromones congregales, pheromones sexuales, pheromones vestigatores, etc.

De etymologia
-------------

Anno 1959 Petrus Karlson et Martinus Lüscher, biochemici Germanici, novum terminum biologicum introduxerunt, quem Anglice *pheromone* appellabant. Quod vocabulum ex verbis Graecis φέρειν 'ferre' et ὁρμᾶν 'incitare' composuerunt. Quibus verbis adlatis imprimis notionem 'cito transferendi' indicare voluerunt, nam vocabulum commenticium \**pherormone* expressis verbis repudiaverunt, quod pheromones, quamvis certam similitudinem haberent, reapse non hormones essent.

Notae
-----

1. ↑  Xauier Fran Sin (2015). *Formula ambrosiae a studiosis inventa est!*.. *Ephemeris*
2. ↑  Cfr. inscriptionem cum asterisco indicatam, *\*pheromona*, apud *Ephemeris* 2006 (Leo Latinus)
3. ↑  Karlson & Lüscher (1959a)
4. ↑  Karlson & Lüscher (1959b)

Bibliographia
-------------

* Karlson, Peter & Lüscher, Martin (1959a): Pheromones: a New Term for a Class of Biologically Active Substances. *Nature* 183: 55–56
* Karlson, Peter & Lüscher, Martin (1959b): The Proposed Biological Term 'Pheromone'. *Nature* 183: 1835