recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Calendarium| Num. | Nomen | Dies |
| --- | --- | --- |
| 1 | Ianuarius | 28 |
| 2 | Februarius | 28 |
| 3 | Martius | 28 |
| 4 | Aprilis | 28 |
| 5 | Maius | 28 |
| 6 | Iunius | 28 |
| 6' | Dies intercalarius | 0/1 |
| 7 | Sol | 28 |
| 8 | Iulius | 28 |
| 9 | Augustus | 28 |
| 10 | September | 28 |
| 11 | October | 28 |
| 12 | November | 28 |
| 13 | December | 28 |
| 13' | Dies Anni | 1 |

**Calendarium Internationale Perpetualeque** est calendarium solare anno 1923 a Moyse B. Cotsworth creatum. Hoc calendarium in usu annos 1928-1989 apud collegium Eastman-Kodak fuit.

Calendarium fundamenta habet in Calendario Positivistico a Augusto Comte excogitato, quod invicem in calendario Gregoriano et calendariis polynesiae solariis fundamenta habet.

Hoc in calendario omnes menses die Solis incipiunt, et accurate 28 dies (quattuor hebdomades) durant. Sunt tredecim menses cuncti, additicio mense *Sole* inter Iunium et Iulium interposito. Sunt duo dies intercalarii. Ultimus anni dies semper est specialis nomine *Dies anni*, nullo mense incluso. Et cum necesse est specialem diem intercalarium inserere, sequente calendarii Gregoriani lege de diebus intercalariis, ille dies interponendus est inter menses Iunium et Solem.

Calendarium Pacificum, postea anno 1930 creatum, fere simile est, sed mensis eius additicius ante Decembrem insertus *Columbus* dicitur, et potius quam singula dies quoque in anno inseratur, hebdomas intercalaria integraque nomine *Pax* quoque in sex annis inter menses Columbum et Decembrem intercalatur.

Notae
-----

1. ↑  Commentatio de Calendarium Cotsworth Georgii Eastman[*nexus deficit*]
2. ↑  Comentatio de Calendarii Internationalis Perpetualisque Confederatione apud *International Institute of Social History Archives*.
3. ↑  Pagina Anglice scripta de Calendario Pacifico
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Shaheed Minar, ubi usores linguae Bengalicae, sermo patrius necati sunt ab? oppressione politica.
**Dies internationalis sermonis patrii** est dies ab UNESCO inter gentes anno 1999 constitutus. Celebratur quotannis die 21 Februarii eo consilio ut sermo patrius protegatur ac diversitas culturae et multilinguismus provehantur.

Origo diei est concursus hominum usum linguae Bengalicae flagitantium anno 1952 in Bengalia sub dominatione Pacistaniae, cum homines sub oppressione rectionis occisi essent.

Anno 2019, Consociatio Nationum programma *Annum Internationalem Linguarum Indigenarum* decrevit ad ius patrii sermonis protegendum. Anno 2020, sententia diei fuit *Diversitas Linguistica Protegenda*; anno 2021, *Multilinguismus Promovendus Pro Educatione Inclusiva Et Societate*; anno 2022, *Technologia Pro Educatione Multilinguali Utenda*; anno 2023, *Educatio Multilingualis: Necessitas Educationem Mutare* et anno 2024, *Educatio multilingualis - columna discendi et inter generationes discendi*.

Nexus interni
-------------

* Dies Europaeus linguarum
* Dies impuberum Africanorum
* Declaratio universalis diversitatis culturae
* Iura linguistica

Nexus externi
-------------

* Pagina diei apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Anglice)
* Pagina diei apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Francogllice)
* Pagina diei apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Hispanice)
*La découverte d'un mets nouveau ...* (*Physiologie du goût* [1826] p. x)
***La découverte d'un mets nouveau fait plus pour le genre humain que la découverte d'une étoile*** ("Inventio novi ferculi plura generi humano contribuit quam novae stellae inventio"), aphorismus Francogallicus, ab Ioanne Anthelmo Brillat-Savarin in opere *Physiologie du goût* anno 1826 divulgatus est. Ille amico Henrion de Pansey(fr) adscripsit (vide varietates 25).

Idem aphorismus sicut epigraphon operis *The Gastronomic Regenerator* ab Alexi Soyer anno 1846 editi usurpatur.

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin, *Physiologie du goût* (Lutetiae: Sautelet, 1825/1826) vol. 2 pp. 423-425
2. ↑  Alexis Soyer, *The Gastronomic Regenerator* (1846) praeliminaria

Bibliographia
-------------

*La découverte ...*: delineatio Alberti Robida (Edmond Richardin, ed. *L'Art du bien manger* (Lutetiae, 1904) ~)
* Jean-Anthelme Brillat-Savarin, *Physiologie du gout, ou Méditations de gastronomie transcendante: ouvrage théorique, historique et a l'ordre du jour, dédié aux gastronomes parisiens, par un professeur, membre de plusieurs sociétés littéraires et savantes* (Lutetiae: Sautelet, 1825/1826) vol. 1 p. ix
Lacus in Bariloche (Argentina).
Lacus Billy Chinook in Silva Nationali Deschutes in Oregonia.
**Lacus** (-ūs, *m.*) est magnum aquae corpus, plerumque dulcis, terris circumdatus, cui saepissime tamen flumen affert aquam et alterum effert ad mare. Altissimus orbis terrarum lacus est Lacus Baical, in Siberia situs.

Per lacum flumen - si quod reperitur - solum perfluit; contra, stagnum - sive immobile sive leniter fluens - aquis e flumine vel e mari effusis effectum est. Deinde lacus et stagnum inter se altitudine differunt, et non quod sunt in natura aut artificiosi. Namque artificiosi possunt esse lacus saeptis circumdatis.

Maximi lacus qui non effluunt ad mare vocantur maria interna, tamquam Mare Caspium, sed regula incerta est quoniam homines loquuntur de Mari Mortuo vel Magno Lacu Salso.

In evangelio in Bibliis Sacris, Lacus Tiberiados vocatur mare.

Nexus interni
-------------

* Index lacuum Lacus Materiarius appellatorum
* Lacus salsus
* Lacus subterraneus
* Lacus subglacialis
* Larius
* Locus uliginosus
* Tabanorum lacus
* Verbanus

Notae
-----

1. ↑  E. g. Varro, de re rustica 1,11,2: *si omnino aqua non est viva, cisternae faciundae sub tectis et lacus sub divo: ex altero loco ut homines, ex altero ut pecus uti possint*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum** spectant. |

* De lacu apud www.britannica.com
Wikidata Chalcidius
Res apud Vicidata repertae:Chalcidius: imagoChalcidius: imago
*Nativitas*: 4. saeculum;   
*Obitus*: 4. saeculum;   
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: philosophus, scriptor  

**Chalcidius**, sive **Calcidius** (anno ignoto natus) Platonis dialogum Timaei in nostrum sermonem intulit act multifariis ad philosophiam non modo platonicam spectantibus commentariis instruxit. Quamvis saeculo tertio vixisse credatur, in grege platonicorum qui novi appellantur non ponitur, eo quod fontes, ex quibus philosophiam hausivit, prisciores fuisse videntur. Dubium est autem, qui fuerint Chalcidii fontes. Multum tamen citat Numenium, philosophum Graecum, quem Pythagoreo nomine dignatur, quemque hodierni doctores in medio Platonicorum grege ponunt.

Vita
----

De Chalcidii vita nihil fere certum est. Si nomini credendum est, Chalcidius videtur oriundus esse ex Chalcide aut ex alia chlacidensium colonia.

Utrum tamen fuerit gentilis, an Christianus, adhuc in periculo est. Medio aevo credebatur fuisse Christianus atque etiam archidiaconus, sed mirum videtur Iohanni Magee Christianum non modo saepe refellendi causa in opusculum suum alios Christianos induxisse, sed etiam duo universi principia professum esse, quum adeo fortiter expugnarentur Manichaei eodem fere tempore.

Opera
-----

Quando verterit Platonis colloquium in Latinum, ignotum est. Quoniam sermone usus est sibi admodum proprio, difficile est ex eo aetatem, qua scriptum est opusculum, asciscere.

Ceterum vero conversio et commentarii in duas partis divisi sunt, altera alteri conjuncta. Asserit in commentariorum suorum ultimo capite, quod extat, Platonem cum Pythagoreis concinentem materiam credere esse principium alterum (siquidem mens primaria est atque divina) malignum.

Notae
-----

1. 1 2  Gretchen T. Reydam-Schils, "Calcidius on the Human and the World Soul and Middle-Platonist Psychology," *Apeiron: A Journal for Ancient Philosophy and Science* 39, numerus 2 (Iunius, 2006): 177–200. Textus interretialis.
2. ↑  John Magee, "On Plato's TImaeus," *Dumbarton Oaks Medieval Library* (2016): xx–xx.i
3. ↑  John Magee, "On Plato's TImaeus," *Dumbarton Oaks Medieval Library* (2016): viii.
4. ↑  John Magee, "On Plato's TImaeus," *Dumbarton Oaks Medieval Library* (2016): x–xi.
5. ↑  John Magee, "On Plato's TImaeus," *Dumbarton Oaks Medieval Library* (2016): 590.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
**Cancellarius** in medio aevo clericus aulicus erat qui tabulas scribebat. Vocabulum cancellarii a verbo cancellorum derivatum est. Cancellarius enim tabellas scribebat in camera quae cancellis a publico separata erat. 

Munus cancellarii hodie in multis institutis invenitur. Studiorum universitates exempli gratia cancellarios habent qui rebus administrationis curant.

Britannia
---------

In Britannia aerarii minister "Cancellarius Scaccarii" (Anglice: *Chancellor of the Exchequer*) appellatur. Justitiae minister "Dominus cancellarius" (Anglice: *Lord Chancellor*) appellatur.

Germania et Austria
-------------------

In Germania et Austria caput regni cancellarius (Germanice *Kanzler*) appellatus est. Angela Merkel fuit cancellaria Germaniae, cui Decembre anni 2021 successit hodiernus cancellarius Germanicus Olaus Scholz. Otho de Bismarck cancellarius Germaniae fuit ab 1867 ad 1890.

America meridionalis
--------------------

In Brasilia, Columbia, Peruvia Venetiolaque Negotiorum Externorum minister "cancellarius" appellatur.

Nexus interni
-------------

* Index cancellariorum Germaniae
***Margites*** (Graece Μαργίτης, de μάργος, *fatuus*) est carmen epicum Graecum antiquum parodicum. Saepe ipsi Homero antiqui eam adscripserunt, ut et ipse Aristoteles, vel Pigreti Halicarnasseo, quod verisimilius est. Fragmenta paucissima nota sunt.

Forma
-----

*Margites* hexametris dactylicis compositum est, inter quos sine ordine certo trimetri iambici inserti sunt, qui characterem comicum carmini dabant, ut in fragmento ab Atilio Fortunatiano servato:

ἦλθέ τις ἐς Κολοφῶνα γέρων καὶ θεῖος ἀοιδός,
Μουσάων θεράπων καὶ ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος, 
φίληις ἔχων ἐν χερσὶν εὔφθογγον λύρην.

Argumentum
----------

De viro stulto agebatur, ut et nomen monet, qui nihil bene sciebat nihilque intelligebat:

τὸν δ' οὔτ' ἂρ σκαπτῆρα θεοὶ θέσαν οὔτ' ἀροτῆρα
οὔτ' ἄλλως τι σοφόν· πάσης δ' ἡμάρτανε τέχνης.
vel 

πόλλ' ἠπίστατο ἔργα, κακῶς δ' ἠπίστατο πάντα.
Nesciebat etiam, qui eum in lucem edidisset, paterne an mater, nec quod cum coniuge nocte nuptiali faceret.

Bibliographia
-------------

* De *Margite* testimonia et carminis fragmenta in: *Iambi et elegi Graeci*, coll. M.L. West, vol. II, pp. 69-76.

Notae
-----

1. ↑  *De arte poëtica, 13.*
2. ↑  Suda.
Silva conifera obscura in iugo Meschetico prope ad Abastumani urbem Georgiae.
**Iugum Mescheticum** (Georgiane მესხეთის ქედი) vel **Azaro-Imerethicum**, **Azaro-Achalzichense**, est iugum Caucasi Minoris longum, quod Georgiae partem meridianam occupat. Fere a litore Ponti Euxini Azarico ad orientem tenditur per Meschetiam et Imerethiam regiones Georgianas usque ad Cyri fluminis angustias Borzhomenses. In parte orientali cum iugo Lichensi coniungitur. Cacumen altissimum est Mepistskaro mons (2850 m altitidinis). Silvis variis generibus opertum est; in declivibus borealibus subtropicis, in australibus frondosis et coniferis obscuris; supra 1800 m prata alpina sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Месхетский хребет*..
2. ↑  Confer binomen *Dianthus imerethicus*,
3. ↑  Cf. in binominibus *Alabamina achalzichensis, Bolivina a. Zyganea a. Spiroplectammina carinata a. Nummulites striatus a.* Cf. **montes Achalzichici**, — Caroli Koch(de) *Catalogus plantarum, quas in itinere per Caucasum*... pp. 243, 245.
4. ↑  Confer "regio Borzhomensis",—*Notulae systematicae*, 11-13. 1956, p. 4; et binomen *Zygaena borzhomensis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°50′27″N 42°39′47″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Detern
Res apud Vicidata repertae:Detern: insigneDetern: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°14′0″N 7°38′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 835  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Jümme, Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 43.31 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Barßel, Uplengen, Filsum, Ostrhauderfehn  

**Tabula aut despectus**

Detern: situsDetern: situs
Turris Castelli Stickhausen
Ecclesia Sanctorum Stephani et Bartholomaei
**Detern** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad commune Detern etiam vici Amdorf, Barge, Neuburg, Stickhausen atque Velde pertinent. Ab anno 1973 Detern cum aliis communibus ad commune generale Jümme pertinet.

Historia
--------

Olim regio pars Frisiae Orientalis fuit. Die 27 Septembris 1426 hic Pugna apud Detern de libertate Frisiae Orientalis pugnata est. Annis 1744 - 1806 Detern ad Borussiam pertinuit. Anno 1752 Detern nomine "Dedarden" vel "Detarden" nominatum est. Detern ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Detern Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Detern ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1973 Detern cum communibus Filso et Nortmoor ad commune generale Jümme se coniunxit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Detern** spectant. |

* Pagina officialis communis Detern

Notae
-----

1. ↑  klausdede.de
Mons Hyrcanus, Ariobarzanis cacumen altissimum
*Vide etiam paginam discretivam: Ariobarzanes (discretiva)*

**Ariobarzanes** (Persice nunc البرز‎ ʔælˈboɾz) est systema magnum iugorum montium Iraniae septentrionalis, haud longe a mari Hyrcani litoris meridiani distans. Parthos a Massagetis Ariobarzanes dividit, ut Orosius dicit, id est Persiam a regionibus borealibus. Altae planitiei Iranicae Ariobarzanes pars est.

A montibus Talyschensibus in occidente ad montes Turcomano-Chorassanicos in oriente Ariobarzanes extenditur. Cacumen altissimum est Hyrcanus mons (qui et Demavendum appellatur), 5609 m altum, mons ignifer exstinctus, haud longe ab Teherano situs.

Teheranum ad radices Ariobarzanis cacuminum patet.
Simurgi nidus in Ariobarzane fuisse Firdausius in *Libro regum* dicit.

Notae
-----

1. ↑  Ex Orosio I 2, 42, cf. *Real-Enzyklopädie* s.v. Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 585.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Туркмено-Хорасанские горы*.
3. ↑  Eduardi Eichwald *Plantarum novarum quas in itinere caspio-caucasico observavit...*, p. 8; *Vita*, in: Sven Hedin. *Der Demawend*, Diss. Halle, 1892.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°4′33″N 51°47′46″E • Store norske Lexikon |
*Vide etiam paginam discretivam:* Leda (discretiva)

Leda cum cygno: sculptura Romana, exemplar sculpturae Graecae saeculo 4 a.C.n. factae
**Leda** (Graece Λήδα) in mythologia Graeca est Thestii filia, Tyndarei Laconiae regis uxor, quacum Iuppiter, cum eam adamasset, in cygnum versus concubuit, cum iam antea e Tyndareo gravida fuisset. Expletis itaque legitimis mensibus, Leda duo peperit ova, ex quorum altero nati sunt Pollux et Helena, ex altero Castor et Clytemnestra. Fuerunt tamen qui dicerent veram matrem Helenae Nemesin fuisse, Ledam nihil nisi nutricem. Euripides poeta Ledam ob filiae Helenae flagitia se pudore suspendisse narrabat.

In *Odyssea* Ulixes apud Inferos Ledam vidit et adlocutus est.

Notae
-----

1. ↑  Euripides, *Iphigenia in Aulide* 794-800 et *Helena* 17-21 et 256-9.
2. ↑  Carolus Stephanus, *Dictionarium historicum, geographicum, poeticum*, Geneva, M.D.C.LX, col. 1184.
3. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.33.7-8
4. ↑  *Helena* 133-6 et 200-2.
5. ↑  XI.298-304.

Nexus externi
-------------

* Imagines Ledae in *Musaeo Iconographico Warburgiano*
* "Sensual fresco discovered in ancient Pompeii bedroom" (19 Novembris 2018) apud *Phys.org* (de pictura murali Ledae cum cygno)
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Vesuvii eruptio (Turner)

"Vesuvius a Pausilypo visus" ab Iosepho Wright Derbiensi picta (Centrum Artium Britannicarum Yalense)
"Vesuvii eruptio a Porticis visa" ab Iosepho Wright Derbiensi picta (Bibliotheca Huntington)
"**Vesuvii eruptionem**" multoties pinxit Iosephus Wright Derbiensis, qui peregrinationem Italiae annis 1773-1775 fecerat. Una tabula, "Vesuvius a Porticis visa" seu vulgo *Vesuvius from Portici* nuncupata, apud Bibliothecam Huntington in urbe San Marino Californiae servatur. Altero titulo "Vesuvii eruptio cum despectu insularum Sinus Neapolitani" seu vulgo *Vesuvius in Eruption, with a View over the Islands in the Bay of Naples* in Pinacotheca Tate Londinii reperitur. Tertia, "Vesuvius a Pausilypo visus" seu vulgo *Vesuvius from Posillipo* appellata, apud Centrum Artium Britannicarum Yalense ostentatur. Quartam, eodem fere titulo nuncupatam, privatus quidam possidet. 

Adumbratio polychromatica talis despectus anno 1774 confecta in Museo et Pinacotheca Derbiensi videtur.

Aliae versiones
---------------

* "Vesuvii eruptio cum despectu insularum Sinus Neapolitani" (Pinacotheca Tate)"Vesuvii eruptio cum despectu insularum Sinus Neapolitani" (Pinacotheca Tate)
* "Vesuvius a Pausilypo visus" (collectio privata)"Vesuvius a Pausilypo visus" (collectio privata)
* Adumbratio anno 1774 facta (Museum et Pinacotheca Derbiensis)Adumbratio anno 1774 facta (Museum et Pinacotheca Derbiensis)

Bibliographia
-------------

* Benedict Nicolson, *Joseph Wright of Derby: painter of light* (1968) (Paginae selectae apud *Google Books*)
*Haec pagina de genere habitationis Sovietico explicat. Si coloniam Urbanam antiquam quaeris, vide Carinula.*
*Pesočin*, colonia urbana regionis Charcoviensis Ucrainae anno 2013
**Colonia urbana** (Russice *поселок городского типа*, Ucrainice *селище міського типу*) est loci habitati genus, in Unione Sovietica institutum. Colonia urbana minor quam urbs, sed maior quam vicus vel rus vel hamellum est. Incolas non trium milium pauciores colonia urbana habet. Incolarum coloniae urbanae maxima pars non agriculturae operam dant. Multi vici maiores statum coloniae urbanae ab annis tricesimis saeculi XX ad annos sexagesimis acceperunt; haud raro et urbes decrescentes in colonias urbanas inscribebantur. 

Unione Sovietica dissoluta in Armenia, Lettonia, Lituania, Moldavia et Ucraina status coloniae urbanae denotatus erat, et in urbes vel in vicos illae mutatae sunt; aliae res publicae undecim usque adhuc colonias urbanas multas servant.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* De coloniis urbanis **(Russice)**
Wikidata Gelon
Res apud Vicidata repertae:Gelon: imagoGelon: imago
*Nativitas*: 6. saeculum a.C.n.; Gela  
*Obitus*: 478 a.C.n.; Syracusae antiquae  

**Familia**

*Genitores*: Deinomenes;   
*Coniunx*: Damarete  

**Gelo** (Graece: *Γέλων*; mortuus 478 a.C.n.), Dinomenis filius, fuit tyrannus Gelensium et Syracusanorum saeculo 5 a.C.n. primus ex stirpe Dinomenida.

Hippocrate mortuo, tyranno Gelano (491 a.C.n.), Gelo, qui fuerat ei magister equitum, subsecutus; consociatus Theroni, cui Agrigentico filiam Damareten in matrimonium duxit. Anno 485 a.C.n. Gamori (oligarchici praediatores) Syracusani, qui a plebe expulsi sunt, Gelonem invocaverunt ut sibi succurreret, atque se tyrannum fecit. quod Gelonem fecisse ut Syracusa validior facta est, Herodotus dicit, sed reprehendens antidemocracticum.

Ab hoc tempore, Gela Geloni nihil refert, et omnino operam dedit ad amplificationem Syracusarum, quae divitias extraordinarias et potentia habebant, ad quam urbem Gelo sedes suas cum dimidio populo Gelano movit. Cum Graeci ab eo auxilium contra Xerxen obsecrassent, Gelo recusavit, quoniam ei imperium copiarum sociarum tradere nolebant.

Eodem anno, 480 a.C.n. Poeni Siciliam invaserunt, sed proelio ad Himeram commisso victi sunt, id efficiens ut Gelo graviter fiat dominus super totam Siciliam. Postea potentia eius condita, spectaculum fecit ut ab ea se abdicaturus sit; sed hoc proposito a plebe spreto sine adversariis usque ad eius mortem anno 478/7 a.C.n. regnavit.

Ut heroes observatus est, et tantum memoria eius erat digna quantum, cum omnia simulacra aenea tyrannorum damnata ad venendum in aetate Timoleonis (post ca. 150 annos) essent, illa Gelonis statua excepta est.

Vide quoque
-----------

* Index Tyrannorum Syracusanorum

Notae
-----

1. ↑  Herodotus 7.171

Fontes
------

* Aristoteles, *Politica* V.12.6 et *Ars rhetorica* I.12.30 (1373a).
* Herodotus, *Polyhymnia* 153-167
Pyrrhi effigies in Villa Papyrorum apud Herculaneum reperta.
**Victoria pyrrhica** est paradoxum verbale a Pyrrho rege Epirote deductum, quo victoria non nisi ingenti clade parta denotatur. Hodie quoque saepe adhibetur sententia, ut res magno cum incommodo consecuta indicetur.

Etymologia
----------

Principio hoc proverbium antiquitate propter pugnas parum feliciter a Pyrrho rege cum Romana re publica gestas, exempli gratia Heracleae pugna anni 280 a.C.n. sive pugna ad Asculum anni 279 a.C.n. Plutarchus regem victoria adepta sic effatum esse tradit:

> Postquam in utramque partem exercitus discesserant Pyrrhus gratulanti cuidam sic respondit: "altera eiusmodi victoria certe eum perdet." Magnam enim partem quas secum duxit copiarum amisit multosque legatos nec non amicos; neque alios ullos aderant neque socii suum officium praestaturi erant. Romanorum autem castra quasi ex fonte continue ex urbe vergenti in die complerebatur neque cladibus minui eorum numerus sed potius ira augeri videbatur. – Plutarchus, Vita Pyrrhi

Apud Orosium autem legimus Pyrrhum his verbis usum esse: "Ne ego si iterum eodem modo uicero, sine ullo milite Epirum reuertar."

Notae
-----

1. ↑  "Victoria Pyrrhica" in contextu Anglico (p. 10 apud *Google Books*)
2. ↑  Plutarchus (vertit Ioannes Dryden) *Pyrrhus*, vide etiam The Internet Classics Archive.
Wikidata Lubanum
Res apud Vicidata repertae:Lubanum: insigneLubanum: insigne
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 52°48′0″N 27°59′40″E  
*Numerus incolarum*: 11 360  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Liubań District  

**Lubanum** (Albaruthenice *Любань*) est urbs regionis Minscensis Rutheniae Albae. Incolas 11 360 habuit anno 2023.

Historia
--------

Anno 1566 primo memoratum, Lubanum vicus ducatus Slucensis fuit; anno 1582 ducatu diviso Polonicum factum est; Radivilli Lubanum saeculis XVII et XVIII possidebant. Anno 1792 Polonia secunda vice divisa Lubanum Russicum factum est, ab anno 1808 in circulo Bobruiscensi gubernii Minscensis. Ab anno 1924 caput districtus Rutheniae Albae, ab anno 1938 colonia urbana, anno 1968 in numerum urbium inclusum est.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. II, p. 417.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°48′0″N 27°59′40″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Situs proprius
Pyrenaeus Atlanticus in Francia
Pagus Vasconicus in departamento
Pagus Vasconicus et Vasconia Hispanica
**Vasconia Gallica** (Francogallice *Pays Basque*; Vasconice *Iparralde* seu *Ipar Euskal Herria* - quod est *regione septentrionale*) est pagus Vasconum in Francia Meridionali, in praefectura Pyrenaeo Atlantico et regione Benearnia. Fuit olim pars Novempopulaniae. Nunc dicitur pagus territorii Vasconiae esse.

Adsunt in pago regiones tres: Lapurdum, Subola et Navarra Inferior

Notae
-----

1. ↑  Hadriani Valesii(fr) historiographi regii *Notitia Galliarum ordine litterarum digesta* (Parisiis: 1675), p. 262.

Nexus interni
-------------

* Lapurdum
* Bidasso
* Baiona

Territoria Vasconica

|  |  |
| --- | --- |
|  | Territoria VasconicavexillumInsigne |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Iparralde seu Pagus Vasconicus: | Lapurdia Lapurdia • Navarra Inferior Navarra Inferior • Sula Sula |
| Hegoalde seu Vasconia Cispyrenaica: | Alava Alava • Biscaia Biscaia • Guipuzcoa Ipuscoa • Navarra Navarra |

 |
|  |
Albertus Einstein professor.
Maria Curie, prima mulier quae profestrix Universitatis Parisiensis fierit, anno 1906.
**Professor** (fem. **profestrix**) in plurimis civitatibus est praeceptor academicus in universitatibus aliisque institutis educationis postsecundariae et investigatoriae. Verbum *professor* magistris ordinum summorum adiudicatur. Professores investigationem originalem plerumque perducunt; etiam varias discipulos suos disciplinas docent. Conditio professoris professoratus (-ūs, *m*.) appellatur.

Historia artis professoriae
---------------------------

Vocabulum *professoris* a *profitendo* (i.e. 'qui profitetur') ductum est. In Antiqua Roma appellari poterat professor quicumque operam dabat ut magister vel peritus peculiare scientia.

Professores tunc erant oratores, grammatici, iurisconsulti, medici, mathematici. Nomen mansurum erat aliquantum vagum donec, Medio Aevo labente, creatio universitatum praesentem significationem circumscriptam (i.e. eius qui apud quiddam athenaeum docet) gradatim genuisset.

> Adiiciamus tamen eorum curae quaedam dicendi primordia, quibus aetates nondum rhetorem capientes instituant. Igitur Aesopi fabellas, quae fabulis nutricularum proxime succedunt, narrare sermone puro et nihil se supra modum extollente, deinde eandem gracilitatem stilo exigere condiscant; versus primo solvere, mox mutatis verbis interpretari, tum paraphrasi audacius vertere, qua et breviare quaedam et exornare salvo modo poetae sensu permittitur. Quod opus etiam consummatis **professoribus** difficile qui commode tractaverit, cuicunque discendo sufficiet.– Quint. *Orat.*(d) I, 9, 1-3

Professor Bonifacius Galluzzi cum discipulis in suo sepulcro, a Bettino Bononiensi sculpto (ca. 1346).
Professores mediaevales solebant esse clerici, at nonnulli erant laici in *universitate studiorum* versati (viri, rarius mulieres), operam apud scholas monasteriorum cathedraliumque dantes. Lineamenta iconographica professoris mediaevalis sunt liber in lectro ante eum patens, lauta vestimenta (toga, cappa, armeninus(d), tocca(d) aut pilleus, sceptrum), et alia symbola artis docendi. Aliquando professor mediaevalis in suo laboratorio experimentali (e.g. si medicus vel chemicus) pingitur.

Prima mulier laica quae profestrix universitatis facta est (cum universitates ab Ecclesia Catholica in aevo hodierno se emancipavissent) fuit Laura Bassi anno 1732 apud Almam Matrem Studiorum.

Notae
-----

1. ↑  Julie Des Jardins (October 2011). "Madame Curie's Passion". *Smithsonian Magazine*
2. ↑  Harper.
3. ↑  Cf. "professoratus" apud Bartal, Antonium (1901). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis regni Hungariæ*. Lipsiae: B. G. Teubner. p. 532 [PDF].
4. ↑  Anglice *professorship*; Theodisce *Professur*; Italiane *professorato.*
5. ↑  Cf. "professor" apud C. T. Lewis et C. Short (1879). *A Latin Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press.
6. 1 2  AA. VV. (5 Novembris 2018). *L'immagine del professore universitario nel Medioevo*.. *Historiae*

Nexus interni
-------------

* Emeritus
* Ordo professorum
* Scholarches

Nexus externi
-------------

* Harper, Douglas. "Professor." *Online Etymology Dictionary.*
Logotypus.
Praetorium societatis Sancto Bruno in urbe in comitatu Sancti Matthaei situm.
**YouTube** (de verbis Anglicis *you* 'tu' + *tube* 'tubus', familiariter = televistrum) est situs interretialis, in quo usores pelliculas intueri et ingerere et in quo inter se communicare possunt.

Tres operarii corporationis PayPal Youtube die 14 Februarii 2005 creaverunt, et prima pellicula die 23 Aprilis eodem anno monstraverunt. Mense Novembri anni 2006 YouTube a Google pretio USD 1 650 000 000 emptum est, et nunc subsidiarius eius fungitur. Societas sedem habet Sancto Bruno in urbe Californiensi sitam, et Adobe Flash Video technologia utitur, ut varia spectacula ab usoribus creata ostendantur, inclusis excerptis pellicularum programmatumque televisificorum et musica, necnon rebus otiosis ut blogosphaera. Plurima contenta in Youtube a singulis hominibus ingeruntur, quamquam societates publicae sicut CBS, BBC, aliaeque societates res suas ut socii corporationis Youtube proferunt.

Omnes usores, etiam si non consignaverunt, pelliculas spectare valent, dum tantum usores, qui consignaverint, pelliculas ingerere possunt. Pelliculas spectare, qui nefasta continere putentur, usoribus solis plus quam duodeviginti annos natis licet. Ingerere pelliculas, qui obtrectationes et pornographiam contineant vel iura aliena violent, stricte prohibitum est.

Notae
-----

1. ↑  „Das allererste YouTube-Video: Ältester Clip feiert zehnjähriges Jubiläum" (visum 5 Novembris 2017) **(****Theodisce)**.
2. ↑  "Google To Acquire YouTube for $1.65 Billion in Stock" (visum 5 Novembris 2017) **(****Anglice)**.
3. ↑  Explicatio programmatis societatis inter corporationem YouTube et sociis eius (visum 5 Novembris 2017) **(****Anglice)**.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***YouTube*** spectant. |

* Situs interretialis sociatetis proprius.
Sinus Amundsenianus in Territoriis Septentrio-Occidentalibus Canadae     Nunavut     Territoria Septentrio-Occidentalia propria     Iuconus     Columbia Britannica     Alasca
Despectus in Sinum Amundsenianum ex satellite. Aqua caerulea clara videtur antequam glacies et nix liquescant.
**Sinus Amundsenianus** est sinus plerumque in Regione Inuvik Territoriorum Septentrio-Occidentalium Canadae minimeque in Regione Kitikmeot provinciae Nunavut situs est. Qui sinus insulas Banksianam et Victoriam a continente disiungit. Circiter 400 chiliometra longus et circiter 150 chiliometra latus est, ubi Mare Beaufort attingit.

Sinus, qui a Rodoaldo Amundsen exploratore Norvegico ab anno 1903 ad annum 1906 explorabatur, ad occidentes Transitus Boreo-Occidentalis fines iacet, ad claram viam quae ab Oceano Atlantico ad Oceanum Pacificum ducit.

Pauci homines oras huius sinus incolant, sed nonnulla oppida parva vicique vigent, inter quos Portus Sachsianus, Ulukhaktok, et Paulatuk.

*Delphinapteri leucades,* pinnipedia, *Salvelini alpini,* *Arctogadi,* et etiam salmonidae aquis utuntur. Salmones *nerka* et *gorbuscha* in aquis propinquis inter 1999 et 2001 primum apparuerunt.

Nexus interni
-------------

* Fretum Principis Cambriae
* Fretum Victoriae
* Oceanus Arcticus
* Sinus Storkersonianus

Notae
-----

1. ↑  "Amundsen Gulf, Nunavut."
2. ↑  "First Records of Sockeye (*Oncorhynchus nerka*) and Pink Salmon (*O. gorbuscha*) from Banks Island and Other Records of Pacific Salmon in Northwest Territories, Canada" (PDF).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 70°30′0″N 122°30′0″W • 5884642 *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* "On the Edge of Ice in the Amundsen Gulf."
*
*Vide etiam paginam discretivam: Apicius*

Frontispicium "Apicii Coelii De opsoniis et condimentis" editionis a Martino Lister anno 1709 edita
**Marcus Gavius Apicius**, ganeo et coquus, saeculo primo ineunte vixit.

Marcus Gavius Apicius notissimus ganeo Romanus scriptorque fuit antiquissimi libri de arte culinaria, cui nomen "de re coquinaria", qui redactione saeculi 3 vel 4 nobis traditus est. Tempore Tiberii Caesaris vixit. Quem Plinius Maior dicit "ad omne luxus ingenium natum" et "nepotum omnium altissimum gurgitem" fuisse (Nat. Hist. 9,66 & 10,133). Hoc eo manifestum est, quod phoenicopterorum linguarum saporem laudavit (Nat. Hist. 10, 133). Plinius etiam refert Apicium novam methodum invenisse porcos ficis saginandi, ut iecur eorum eximium saporem acciperet (Nat. Hist. 8, 209). Nomen autem "ficati" linguis Romanicis ut "fegato" (Ital.), "higado" (Hisp.), "foie" (Franc.) etc. ad nos pervenit. Seneca quidem in "De consolatione" (X, 9) narrat Apicium vitam veneno finivisse, cum sestertium millies in culinam coniecisset atque superfuturum sibi solummodo sestertium centies computavisset.

Seneca, in *Consolatio ad Helviam*, X, dixerat:

> Scilicet minus beate vivebat dictator noster qui Samnitium legatos audit cum vilissimum cibum in foco ipse manu sua versaret—illa qua iam saepe hostem percusserat laureamque in Capitolini Iouis gremio reposuerat—quam Apicius nostra memoria vixit, qui in ea urbe ex qua aliquando philosophi velut corruptores iuventutis abire iussi sunt scientiam popinae professus disciplina sua saeculum infecit. Cuius exitum nosse operae pretium est. 9. Cum sestertium milliens in culinam coniecisset, cum tot congiaria principum et ingens Capitolii vectigal singulis comisationibus exsorpsisset, aere alieno oppressus rationes suas tunc primum coactus inspexit: superfuturum sibi sestertium centiens computavit et velut in ultima fame victurus si in sestertio centiens vixisset, veneno uitam finivit. 10. Quanta luxuria erat cui centiens sestertium egestas fuit! i nunc et puta pecuniae modum ad rem pertinere, non animi. Sestertium centiens aliquis extimuit et quod alii voto petunt veneno fugit. Illi uero tam pravae mentis homini ultima potio saluberrima fuit: tunc venena edebat bibebatque cum inmensis epulis non delectaretur tantum sed gloriaretur, cum vitia sua ostentaret, cum civitatem in luxuriam suam converteret, cum iuventutem ad imitationem sui sollicitaret etiam sine malis exemplis per se docilem.
> 
>

Bibliographia
-------------

* Carol A. Déry, "The Art of Apicius" in Harlan Walker, ed. *Cooks and Other People: proceedings of the Oxford Symposium on Food and Cookery 1995* (Londinii: Prospect Books, 1996) (pp. 111-117 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **M. Gavius Apicius** apud **Vicifontem**. |
Sinus Persicus.
**Sinus Persicus** est mare internum, cuius longitudo est ferme 1000 et latitudo a 200 ad 300 chiliopmetra, quod Persicos montes a Paeninsula Arabica separat. Omnino per 235 000 chiliometra quadrata pandet.

Geologia et Topographia
-----------------------

Res publicae sinum Persicum attingentes.
Despectus in sinum ex satellite.
Sinus Persicus est mare admodum tenue imissimoque in loco 100 fere metra depressus. Continet circa 6000 km³ ac per Fretum Ormus in Mare Arabicum et ad ultimum Oceanum Indicum influit. Etiam confluentes Euphratis atque Tigris fluminis, dictus Schatt al-Arab, in Persico sinu terminant. Quod pauca solum flumina mari influunt atque sol magnam partem maris exhalefacit salsitudo illius est 4 ferme centesimae.

Oeconomia
---------

Persicus sinus istis rebus publicis circumdatur (ex septentrione ad meridiem tenus oram): Arabia Saudiana, Irania, Iraquia, Cuvaitum, Baharina, Quataria, Emiratus Arabici Coniuncti, Omania.

Historia
--------

Regiones circa Persicum sinum commune pro cunabula humanitatis habentur, quod ibi primum regna Sumer, Elamitorum, Accadorum atque Babyloniae et imperia Persarum orta sunt.

Notae
-----

1. ↑  Plin. *Nat.* 6.99, 109, 144 & alibi; vide etiam *Nova et Integra Universi Orbis Descriptio* (1531)
Wikidata Sheikh Hasina
Res apud Vicidata repertae:Sheikh Hasina: imagoSheikh Hasina: imagoSheikh Hasina: subscriptioSheikh Hasina: subscriptio
*Nativitas*: 28 Septembris 1947; Tungipara Upazila  
*Patria*: Bangladesia  

**Familia**

*Genitores*: Sheikh Mujibur Rahman; Sheikh Fazilatunnesa Mujib  
*Coniunx*: M. A. Wazed Miah  
*Proles*: Sajeeb Wazed, Saima Wazed  

Sheikh Hasina anno 2000
**Sheikh Hasinā Wajed** sive litteris Bengalicis শেখ হাসিনা ওয়াজেদ (nata die 28 Septembris 1947 in Tungipara pagi Gopalganj), filia praesidis Sheikh Mujibur Rahman, alumna universitatis Daccaensis, est politica Bangladeshae. Anno 1981 praeses factionis politicae Foederis Awami electa est. Prima ministra patriae meruit a die 23 Iunii 1996 ad 15 Iulii 2001 rursusque a die 6 Ianuarii 2009 usque hodie. Die 5 Ianuarii 2014 comitiis iterum vicit.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* "Zia räumt Wahlniederlage in Bangladesh ein" in *Neue Zürcher Zeitung* (1 Ianuarii 2009)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sheikh Hasina** spectant. |

* Vita apud Foedus Awami

Primi ministri Bangladesae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Tajuddin Ahmad • Sheikh Mujibur Rahman • Muhammad Mansur Ali • Shah Azizur Rahman • Ataur Rahman Khan • Mizanur Rahman Chowdhury • Moudud Ahmed • Kazi Zafar Ahmed • Khaleda Zia • Muhammad Habibur Rahman • Sheikh Hasina • Latifur Rahman • Khaleda Zia • Iajuddin Ahmed • Fazlul Haque • Fakhruddin Ahmedi • Sheikh Hasina
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Bangladesae • Ministri rerum externarum Bangladeshenses |
|  |
Palatium Principum Episcoporum Leodicensium saeculo XVII pictum
**Lancelot de Casteau**, urbis Montis Valloniae incola, fuit saeculo XVI coquus trium principum episcoporum Leodicensium, scilicet Roberti de Berghes, Gerardi de Groesbeek et Ernesti de Bavaria; senex e laboribus suis conscripsit opus de re culinaria cuius titulus est *Ouverture de cuisine*. Ad honorem aditús Roberti de Berghes, qui anno 1557 episcopus creatus est, Lancelot de Casteau cenam adventiciam Roberti de Berghes die 12 Decembris 1557 ordinavit ordinemque in libro suo maxima cura descripsit.

Fuit magister pistor (*boulanger*) ab anno 1562 civesque (*bourgeois*) urbis Leodici ab anno 1571. Anno 1572 in matrimonio duxit Mariam Josselet (seu de Herck) filiamque Ioannam ex ea genuit. Ab anno 1601, pauper ob emolumentis episcopalibus debitis carentibus, apud filiam generumque Georgium Libert auri fabrum habitavit.

Opera
-----

Titulus operis *Ouverture de cuisine* (1604)
* 1604 : *Ouverture de cuisine*. Leodici: Leonard Streel

Nexus interni
-------------

* Libri de re culinaria aevo litterarum renatarum scripti

Notae
-----

1. ↑  Nomen *Lancelot de Chasteau* vel *de Chestea* sive etiam *Anseau de Chestea* in archivo Leodiensi reperitur.

Bibliographia
-------------

* René Jans, "Un cordon bleu du XVIe siècle, apprécié mais mal payé par les princes-évêques de Liège: Lancelot de Casteau" in *Bulletin de la Société royale Le Vieux-Liège* vol. 11 (1993) pp. 292-295
* Pierre Leclercq, *La joyeuse entrée du prince-évêque de liège Robert de Berghes. Le 12 décembre 1557, une journée solennelle ponctuée par un somptueux banquet*. Le Livre Timperman, 2009. ISBN 978-90-77723-79-1
* Herman Liebaers, Jacques Kother, edd.; Léo Moulin, interpr.; *Ouverture de cuisine par Lancelot de Casteau*. Antverpiae: De Schutter, 1983 [Editio operis cum commentariis et praefationibus]
Pars litoris Magni Sinus Australiani.
**Magnus Sinus Australianus** (Anglice *Great Australian Bight*) est magnus sinus oceanicus, vel sinus apertus, ante medias occidentalesque litoris australis Australiae continentalis regiones. Qui Societas Hydrographica Australiana partem Oceani Australis putat; extra autem Australiam, pars Oceani Indici plerumque habetur.

Fauna notabilia
---------------

Magnus Sinus Australianus anno 2015.
Tabula bathymetrica finium Magni Sinus Australiani: colore rubro, a Societate Hydrographicae Internationalis; colore viride, a Ministerio Hydrographico Australiano definitorum.
Magnus Sinus Australianus ad australem Nullarbor. Jacques Descloitres, Visible Earth, NASA.
Saeptum Maritimum Magni Sinus Australiani anno 2007.
Rupes super Maritimum Reipublicae Saeptum.
Inter magna animalia quae sinu utuntur sunt *Eubalaena australis,* cetaceum quod periclitatum sub Commonwealth Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999 describitur, progeniesque ad Caput Sinus hieme gignere solet. *Neophoca cinerea,* pinnipedium quod in Australia endemicum est, paeneque periclitata hodie describitur, progenies in parvis coloniis secundum litoris rupes gignit et alit. Haec mammalia maritima solum per hanc habitationem supervivunt, quod enim in legibus Australianis diutine agnotum est

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  "Marine Gazetteer Placedetails". VLIZ .
3. ↑
4. ↑  L. J. McLeay; S. J. Sorokin; P. J. Rogers; T. M. Ward (December 2003). *Benthic Protection Zone of the great Australian Bight Marine Park: 1. Literature Review*. South Australian Research and Development Institute (Aquatic Sciences). ISBN 0-7308-5305-5 .

Bibliographia
-------------

* Edminds, Jack. 1976. *Panorama of Western Australia: the Great Australian Bight.* Perth Australiae Occidentalis: Periodicals Division, West Australian Newspapers. ISBN 0-909699-11-9. ANB/PRECIS SIN 0140147.
* Highley, E. et A. E. Stark. 1968. *The Great Australian Bight and trawling tests of F.V. Southern Endeavour,* Melburni: C.S.I.R.O.

Nexus interni
-------------

* Fretum Bassianum
* Fretum Torresianum
* Mare Tasmanianum

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 33°0′0″S 130°0′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* "Great Australian Bight Marine Park: Eyre Peninsula." Pars saepti in Australia Australi sits.
* "Great Australian Bight Trawl Fishery."
* "Wild Down Under Great Australian Bight." Pellicula documentaria BBC.
* Despectus in Magnum Sinum Australianum ex aere.
Equi fluvius| Equi fluvius inter Mingreliam (a laeva) et Imerethiam (a dextra) |
| Longitudo | 176 chm |
| Altitudo fontis | 2753 m |
|  |  |
| Area systematis | 2120 chm² |
| Fons | iugum Principale |
| Ostium | Phasis |
| Regio | Georgia |

**Equi fluvius** (Graece Ἵππος ποταμός, Georgiane ცხენისწყალი, *Tskhenistsqali*) est flumen in Georgia et Abasgia.

In glaciariis iugi Principalis Caucasi Maioris inter montes *Pasimsta* et *Šaritau* oritur, per Suaniam Inferiorem fluxu superiore fluit, ubi *Lentekhi* vicus Suaniae Inferioeis caput ad litus eius stat. Fluxus medius inter iuga Suanicum et Letschkumicum transit et fluxu inferiore in demissionem Colchicam Equi fluvius exit er per confinium regionum Imerethiae er Mingreliae fluit. Prope ad urbem Samtredia in Phasidem se effundit.

Notae
-----

1. ↑  Caroli Koch(de) *Catalogus plantarum, quas in itinere per Caucasumm*... p. 244
2. ↑  Scilicet *Equus fluvius*, — Arriani *Periplus Ponti Euxini* 10, 3.
3. ↑  Latine *Equi aqua*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
Wikidata Philemon Yang
Res apud Vicidata repertae:Philemon Yang: imagoPhilemon Yang: imago
*Nativitas*: 14 Iunii 1947; British Cameroons  
*Patria*: Cameronia  

**Philémon Yang** (die 14 Iunii 1947 natus apud Jikejem-Oku) est politicus Cameroniae. Alumnus est universitatis Yaundensis ubi iuribus studuit. Minister vicarius ab administratione territoriali a die 30 Iunii 1975, minister a fodinis a die 8 Novembris 1979, postea legatus patriae apud Canadam a die 23 Octobris 1984 annos fere viginti fuit. Primus minister Cameroniae a die 30 Iunii 2009 usque ad 4 Ianuarii 2019 meruit, praeside Paulo Biya. Mense Martio 2024 Philémon Yang candidatus Africae designatus est ad praesidentiam septimae sessionis Conventus Generalis Nationum Unitarum.

Bibliographia
-------------

* Tansa Musa, "Cameroon's president sacks PM in reshuffle" (30 Iunii 2009) apud *Reuters*
* Mathieu Olivier, "Cameroun : Philémon Yang l’insubmersible" in *Jeune Afrique* (9 Iulii 2018)

Nexus externi
-------------

* Historia primorum ministrorum Cameronensium **(Francogallice)**

Primi ministri Cameroniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Paulus Biya 1975 • Bello Bouba Maigari 1982 • Luc Ayang 1983 • Sadou Hayatou 1991 • Simon Achidi Achu 1992 • Petrus Mafany Musonge 1996 • Ephraim Inoni 2004 • Philemon Yang 2009 • Iosephus Dion Ngute 2019
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Cameroniae • Ministri rerum externarum Cameronienses |
|  |
**Binomen** aut **nomen binominale** est appellatio speciei in lingua Latina botanica aut zoologica aut bacteriologica. Secundum regulas harum linguarum, speciei appellatio vocabula duo habet, primum quod nomen generis, secundum quod epitheton speciei est. Sunt tres nomenclaturae; ICN/ICBN pro plantis, fungis, et algis, atque ICZN pro animalibus, atque ICSP pro bacteria archaeaque. Nomen unius speciei constatur e nomine generis et ex epithete specificum. 

Nomine botanico aut mycologico addendum est nomen abbreviatum auctoris (vide Nomina abbreviata botanistarum et mycologorum); nomine zoologico addendum est nomen plenum auctoris (vide Index nominum zoologorum) et annum inventionis.

Notae
-----

1. ↑  Neologismus eruditorum hodiernorum, anno 1953 inventus (vide Vicipaediam Anglicam).

Nexus interni
-------------

* Classificatio biologica
* Lingua Latina botanica
* Lingua Latina zoologica
* Nomen systematicum
* Ordinatio Regni Mineralium secundum Linnaeum
* Systema taxinomicum Linnaeanum
* Terminus technicus

Nexus externi
-------------

* International Code of Botanical Nomenclature
* International Code of Zoological Nomenclature
* Systema integrum taxinomiae ITIS
Insulae Praefectoriae, seu Komandorenses (a dextra), cum parte Camtschatcae in tabula depictae
**Insulae Praefectoriae,** seu **Komandorenses** (Russice Командорские острова, tr. *Komandorskie ostrova*), archipelagus in parte meridiano-occidentali maris Beringiani est, nunc in territorium Camtschaticum Foederationis Russicae inclusus. Nomen suum accepit in honorem praefecti expeditionis Russicae, quae hunc archipelagum anno 1741 invenit, – Viti Beringii, qui fuit classis Imperii Russici capitaneus-praefector (Russice капитан-командор, tr. *kapitan-komandor,* i.e. dux navalis ordinis supra capitaneum gradus primi, sed infra vicarium navarchi). 

Maximae huius archipelagi insulae sunt Beringii et Cuprea.

Notae
-----

1. ↑  Ernestus Rudolphus a Trautvetter(ru), "Plantas quasdam in *insulis Praefectoriis* nuper lectas"
2. 1 2 3  "Plantae in pagellis subsequentibus tractandâe in maris Beringiani *iusulis Praefectoriis* (Komandorskije Ostrowa), scilicet in *insula Beringii* (Beringew Ostrew) et in *insula Cuprea* (Mjedni Ostrow)"  (in: *Acta Horti Petropolitani*, vol. 9. 1884, p. 471)
3. ↑  "*Insulae Komandorenses*, insula Medny"  (in: *Novitates Systematicae Plantarum Vascularium 1971*, vol. 8. p. 29)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **insulas Praefectorias** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°0′0″N 166°24′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Cumulonimbus incus cellulae singularis clare evoluta classicam incudis formam habet; venti impetus prope et sub eum fiunt.
**Cumulonimbus** (ex *cumulo* et *nimbo*) est eminens nubes verticalis (familiae D2), quae est altissima, densissima, et in tonitruis fulminibusque, et aliud? caelo aspero implicata. Tales nubes ex inconstantia atmosphaerica fiunt, solae, in fasciculis, vel secundum frontem frigidam in linea procellosa natae. Eae fulmina et aliud caelum periculosum generare possunt. Ex nubibus cumulis (hoc est ex cumulis congestis) nascuntur, et praeterea se in supercellulas evolvere possunt, severa tonitrua et fulmina cum proprietatibus egregiis efficientes.

Species
-------

* Cumulonimbus arcus
* Cumulonimbus calvus
* Cumulonimbus capillatus
* Cumulonimbus incus
* Cumulonimbus mammatus
* Cumulonimbus pannus
* Cumulonimbus pileus
* Cumulonimbus praecipitatio
* Cumulonimbus tuba
* Cumulonimbus velum
* Cumulonimbus virga

Pinacotheca
-----------

* Cumulonimbus generis calvi.Cumulonimbus generis calvi.
* Cumulonimbus in media Oclahoma.Cumulonimbus in media Oclahoma.
* Cumulonimbus super White Canyon Utae.Cumulonimbus super White Canyon Utae.
* Cumulonimbus super Floridam.Cumulonimbus super Floridam.

Nexus interni
-------------

* Convectio atmosphaerica
* Inconstantia convectiva
* Pyrocumulonimbus
* Thermodynamica atmosphaerica
* Turris calida
* Tempestas
* Tonitrus
* Turbo

Notae
-----

1. ↑  Rite in meteorologia **Cb** imminutum.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nubes cumulonimbos** spectant. |

* Clouds-Online.com "Cloud Atlas," apud
* "Cumulonimbus,"apud
* "Weather Pictures and Storm Chasing," apud