recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Praeprocessorium C** (abbreviatura Anglica: **cpp**) est linguae programmandi C proprium praeprocessorium, quod est, generatim dictu, programma compilatro C separata invocato ante programmam ipsam traducentem. Functio sua est includere *librarias* (Anglice: *header files*), *instructiones magnas* ("magnas"), functiones utiles, *compilationem conditionalem*, *gubernationem linearum*. Ex convento lineae praeprocessori cum symbolo *#* incipitote.

Functiones praeprocessorii
--------------------------

### Inclusio librariarum

Compilatra linguae C viginti quattuor librarias de forma \*.h noscunt, assert.h, complex.h, ctype.h, errno.h, fenv.h, float.h, inttypes.h, iso646.h, limits.h, locale.h, math.h, setjmp.h, signal.h, stdarg.h, stdbool.h, stddef.h, stdint.h, stdio.h, stdlib.h, string.h, tgmath.h, time.h, wchar.h, wctype.h, quae singulae vel plurium includi licent vel in parte etiam oportunt.

**Exemplum**  

Linea prima, quae praeprocessorii est, cum symbolo *#* incipit, imperans librariam nomine "stdio.h" incluenda (*#include* = includito) esse. 

```
#include <stdio.h>

int main(void)
{
 printf("Salve, munde!\n");
 return 0;
}

```

In exemplo istud inclusio *stdio.h* necessaria est, quod in libraria hac enim programmae functio *printf* (= imprimito) declarata est.

### Inclusio instructionum magnarum

Utiles instructiones magnas undique sub abbreviatura *macros* notae sunt, quae usori linguae C magis valores occurrant, ut *NULL* (=nullum) sive *EOF* (=finis archivi). Cum inclusione librariarum idonearum sic *macros* aptae tum declaratae adhiberi possunt.

Nexus interni
-------------

* C (lingua programmandi)

Notae
-----

1. ↑  Kernighan BW, Ritchie DM (1978). *The C Programming Language*
Wikidata Nanceium
Res apud Vicidata repertae:Nanceium: insigneNanceium: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°41′34″N 6°11′1″E  
*Numerus incolarum*: 104 403  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Nancy
**Gestio**

*Praefectus*: Mathieu Klein  
*Procuratio superior*: arrondissement of Nancy, Murta et Mosella  

**Geographia**

*Superficies*: 15.01 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Vandœuvre-lès-Nancy, Jarville-la-Malgrange, Laxou, Malzéville, Maxéville, Saint-Max, Tomblaine, Villers-lès-Nancy  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Carolsruha, Cincinnati, Leodium, Patavium, Novum Castellum, Kanazawa, Kiryat Shmona, Lublinum, Mezőtúr, Shangrao, Kunming, Crasnodaria  

**Tabula aut despectus**

Nanceium: situsNanceium: situs
**Nanceium**, Francogallice *Nancy*, est commune et urbs Francica praefecturae Mortae et Mosellae in provincia hodierna Magni Orientis. Urbs capitalis fuit antiqui ducatus Lotharingiae. Urbi anno 2012 105 067 incolae erant. Hic floruit Universitas Nanceiensis hodie in Universitatem Lotharingiae coniuncta. Nomen *Nantiacum* a gallica vocabulo *nant-* ortum esset, quod "rius in valle" significaret.

Historia
--------

Nanceium: forum Stanislao duci dicatum
Anno 1477 iuxta Nanceium Dux Burgundiae Carolus Temerarius a rege Franciae Ludovico XI profligatus est.

Incolae notabiles
-----------------

Ecclesia cathedralis Nanceiensis
* Aemilius Gallé, artifex, hic natus et mortuus est

Hic nati
* Edmundus de Goncourt, scriptor
* Henricus Poincaré, mathematicus
* Carolus IV (dux Lotharingiae)
* Franciscus I Stephanus, imperator Sacri Romani Imperii
* Nicola, ducissa Lotharingiae
* Eugenius Tisserant, cardinalis
* Franciscus Jacob, biologus
* Valeria Mangin, librorum nubeculatorum scriptrix

Hic mortui
* Stephanus Golescu, primus minister Romaniae

Notae
-----

1. ↑  "Nanceium, Nancium, Nantiacum": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Murtae et Mosellae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nanceium** spectant (Nancy, Nancy, France). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°41′34″N 6°11′1″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • "54395" apud *INSEE* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Nanceii pagina interretialis
* De hoc commune apud cassini.ehess.fr
Atacamae tabula: colore flavo desertum ipsum indicatur, aurantio regiones siccae circumiacentes, quae saepe item *Atacama* nuncupantur
*Vide etiam paginam discretivam:* Atacama (discretiva)

**Atacama** est desertum Chiliae (ante Bellum Oceani Pacifici secundum Boliviana erat). Area deserti 105 milia chm2 est. In litore Oceani Pacifici sita est; magna pars deserti montana Andes occupat.

Atacama desertum prope observatorio Paranal
Atacama interdum locus Terrae siccissimus nuncupatur; humiditas aeris 0% hic observabatur, stationes meteorologicae nonnulae nunquam imbrem videbant. Montes usque ad 6885 m altitudinis glaciaria non habent, quamvis congelatio aeterna in humo a 5600 m ad 4400 m descendit. 

Telescopium Cosmologicum Atacamense hic situm est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis de Laet *Americae utriusque desriptio*, Lugduni Batavorum 1633, p. 483; Michaelis Antonii Baudrand *Geographia...*, vol. II, Parisiis 1681, p. 464.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 24°30′0″S 69°15′0″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Logotypus societatis.
**Societas Scholarum et Collegiorum Novae Angliae** est Americana accreditationis regionalis societas quae accreditationem educationalem pro omnibus educationis gradibus, a *pre-kindergarten?* ad gradum doctoralem praebet. Societas est libera, voluntaria, non lucrativa sociorum organizatio, quae coniungit et prodit plus quam binis milibus scholarum publicarum et liberarum, institutionum technicarum, collegiorum, et universitatum in sex Novae Angliae civitatibus, quae sunt Cenomannica, Connecticuta, Massachusetta, Mons Viridis, Nova Hantonia, et Rhodensis Insula, cum scholis internationalibus in plus quam sexaginta quinque nationibus per orbem terrarum sitis. Societas, anno 1885 condita, est veterrimum in Civitatibus Foederatis ministerium quod ad altas normas in omnibus eruditionis gradibus constituendas et sustinendas fungitur. Praesidium societatis Burlingtoniae in Massachusetta patet.

Nexus interni
-------------

* Ministerium Educationis Civitatum Foederatarum

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Anglice New England Association of Schools and Colleges, Inc.
3. ↑  History, situs societatis.
4. ↑  Situs proprius officinae exsecutivae.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius.
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Satyrinae   
Tribus : Satyrini   
Genus : *Pronophila*   
Species : ***P. isobelae***   
*Pronophila isobelae*   
Pyrcz, 2000  

***Pronophila isobelae,*** etiam ***Pronophila isobelae benevola,*** est papilio subfamiliae Satyrinarum familiae Nymphalidarum, in Aequatoria endemicus.

Papilio, a Paulo Toyne conservationista Ordinis Mundi Naturae Tuendae anno 1998 inventus, *Pronophila benevola* ad tempus nominatus est. WWF autem certamen ad papilionem nominandum habuit, quo species ex puellula Isobel Talks victore appellata est. Usque ad mensem Iulium 2011, mas speciei sexies visus est, femina numquam.

Aspectus
--------

### Mas

* Colores alarum: atrofuscus et badius.
* Latitudo alarum: 7.4 cm.
* Notae: apex alarum anteriorum est albus clarus.

### Femina

* *Ignota.*

Notae
-----

1. 1 2 3 4  benevola "Pronophila". FUNET
2. ↑  nuntii latini yle
3. 1 2 3 4  "Girl, 6, names rare species of butterfly... then tracks it down in rainforest 13 years later with the help of just a map and a laminated photo". Associated Newspapers Ltd. 21 Iulii 2011
4. 1 2  "Pronophila isobelae benevola on NSG's taxon db.htm". Nymphalidae.net
5. 1 2 3 4 5 6  "Student Isobel Talks all aflutter after meeting butterfly named after her". Associated Newspapers Ltd. 22 Iulii 2011

Nexus interni
-------------

* Nymphalidae
* Satyrinae
Imitatio archaeologica Vinlandiae.
**Vinlandia** sive **Vinilanda** (Islandice *Vínland*, 'terra vinifera', aut *Vinland*, 'ager pascuus') secundum narrationes Islandicas fuit nomen proprium a Leivo Erici filio Terrae Novae datum.
Leivus Erici filius putatur primus ad illam terram appulisse, circa annum 1000 aer. vulg.
Vestigia archaeologica demonstrant Vicingos aliquatenus in America Septentrionali adfuisse.

Loci
----

* Circa 1075, Adami Bremensis *Descriptio Insularum Aquilonis*, cap. 38:

Praeterea unam adhuc insulam recitavit a multis in eo repertam occeano, quae dicitur Winland, eo quod ibi vites sponte nascantur, vinum optimum ferentes. Nam et fruges ibi non seminatas habundare, non fabulosa opinione, sed certa comperimus relatione Danorum. [Post quam insulam, ait, terra non invenitur habitabilis in illo occeano, sed omnia quae ultra sunt glacie intolerabili ac caligine inmensa plena sunt. Cuius rei Marcianus ita meminit: 'Ultra Thilen', inquiens, 'navigatione unius diei mare concretum est'. Temptavit hoc nuper experientissimus Nordmannorum princeps Haraldus. Qui latitudinem septentrionalis occeani perscrutatus navibus, tandem caligantibus ante ora deficientis mundi finibus inmane abyssi baratrum retroactis vestigiis pene vix salvus evasit.]
* 1837, Caroli Christiani Rafn *Antiquitates Americanae*, manuscriptum saeculi 13 citans (p.290-3):

Leifus fortunatus dictus, primus Vinlandiam invenit, in quo etiam itinere mercatores oceani periculis vexatos repierit.
* Incerti anni, *Tabula Vinilandana*:

Volente deo post longū iter ab insula Gronelanda per meridiem ad / reliquas extremas partes occidentalis occeani maris iter facientes ad / austrū inter glacies byarnus et leiphus erissonius socij terram nouam uberrimā / videlicet viniferā inuenerunt quam Vinilandā insulā appellauerunt. Henricus / Gronelande regionumq finitimarū sedis apostolicae episcopus legatus in hac terra / spaciosa vero et opulentissima in postmo anno p. ss. nrj. Pascali accessit in nomine dei / omnipotētis longo tempore mansit estiuo et brumali postea versus Gronelandā redit / ad orientem hiemalē deinde humillima obediencia superiori vo- / lūtati processit

Bibliographia
-------------

* Thormodi Torfaei *Historia Vinlandiae antiquae seu partis Americae Septentrionalis, Hafniae 1705*
* Tryggvi J. Oleson, *Early Voyages and Northern Approaches 1000-1632*. Novi Eboraci: Oxford University Press, 1968

Nexus interni
-------------

* *Sketch of the Evolution of our Native Fruits*

1. 1 2  William C. Wonders (2003). *Canada's Changing North*. McGill-Queen's Press - MQUP. pp. 28–29. ISBN 978-0-7735-7132-7
Statio polaris in Czeliuskin promunturio
**Promunturium Tscheliuskin** (vel **Czeliuskin**) est promunturium, in extremitate septentrionali Taimyricae paeninsulae (et paeninsulae Tscheliuskin partis eius) situm, quod ad fretum Vilkitzkii inter maria Lapteviorum et Karense spectat. 

Promunturium est terrarum continentium omnium locus maxime septentrionalis. A Symeone Tscheliuskin, quem Charito Laptev miserat, anno 1742 inventum est. Nomine eius anno 1842 nominatum est. Fridtjof Nansen anno 1893 promunturium visitabat. Statio polaris in promunturio anno 1932 condita est; ann 1933 Ioannes Papanin praefectus ei erat, qui observatorium hic confecit.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Челюскин, полуостров*.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Челюскин, мыс*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 77°43′0″N 104°18′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Opinabilis Colossi Rhodi imago.
**Colossus Rhodi** fuit ingens statua imaginem Helii exprimens supra portum insulae Rhodi et iuxta urbem Rhodum inter 292 et 280 a.C.n. a Charete Lindio erecta. Colossus in litteris unus ex septem miraculis mundi habitus est. Mox tamen iacuit terrae motu fractus nec umquam restitutus est vetante quodam oraculo.

Descriptio colossi apud Plinium
-------------------------------

*LXX cubitorum altitudinis fuit hoc simulacrum, post LXVI annum terrae motu prostratum, sed iacens quoque miraculo est. pauci pollicem eius amplectuntur, maiores sunt digiti quam pleraeque statuae. vasti specus hiant defractis membris; spectantur intus magnae molis saxa, quorum pondere stabiliverat eum constituens. duodecim annis tradunt effectum CCC talentis, quae contigerant ex apparatu regis Demetrii relicto morae taedio obsessa Rhodo*.

Fontes antiqui
--------------

* Strabo, *Geographica* XIV.2.5
* Philo Byzantius: Περὶ τῶν ἑπτὰ θεαμάτων – De septem mundi miraculis 4,3–5
* Plinius, Naturalis historia 34.18 et 34.41
* Sextus Empiricus, Adversus mathematicos 7, 106 s.
* Anthologia Graeca 6,171 (inscriptio dedicationis, ut putatur)

Nexus interni
-------------

* Epimachus (architectus)

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 34.41: "ante omnes autem in admiratione fuit Solis colossus Rhodi, quem fecerat Chares Lindius, Lysippi . . . filius."
2. ↑  ibidem

Bibliographia
-------------

* Wolfram Hoepfner: Der Koloss von Rhodos und die Bauten des Helios. Neue Forschungen zu einem der Sieben Weltwunder. Philipp von Zabern, Moguntiaci 2003, ISBN 3-8053-3253-X.
* Ursula Vedder: Der Koloss von Rhodos : Archäologie, Herstellung und Rezeptionsgeschichte eines antiken Weltwunders. Nünnerich-Asmus Verlag, Moguntiaci 2015, ISBN 978-3-945751-17-6.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Colossum Rhodi** spectant. |

* Matthias K. Bothe: Der Koloss von Rhodos. Die Geschichte eines Weltwunders. In: Scribd. 2004, visum die 19.11.2020

Septem miracula mundi antiqui

Pyramides Aegyptiae • Horti Pensiles Babylonis • Simulacrum Iovis Olympii • Templum Dianae • Mausoleum • Colossus Rhodi • Pharus Alexandrinus
Collocatio montium Verchoianensium
**Montes Verchoianenses** vel **Iugum Verchoianense** (nomen Russicum et Iacuticum significat *montes Ianae superioris*) est systema iugorum magnum in re publica Iacutia Russiae. Longitudo systematis circa 1200 chm (a Lenae delta ad Tompo flumen), latitudo ab 100 ad 250 chm est. In oriente planitiei montanae Iano-Oimiakonicae montes Verchoianenses adiacent. 

Iugorum montium Verchoianensium altissimum est *Orulgan*, ubi et punctum altissimum montium Verchoianensium, usque adhuc nomine carens, iacet; mons est 2409 metra habens et 125 chm a vico *Baatahak Alyyta* distans.

In montibus Verchoianensibus meridionalibus
Hiemes in montibus Verchoianensibus crudelissimae sunt et frigus ad 75 gradus Celsii interdum accedit. larice et pinu pumila montes obsiti sunt vel tundra montana et desertum arcticum eos cooperit.

Montes Verchoianenses
Lenae et Ianae divortium aquarum sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Верхоянский хребет*.
2. ↑  *Үөһээ Дьааҥы сис хайата*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **montes Verchoianenses** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°0′0″N 129°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
*Columba livia*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Columbiformes   
Familia : Columbidae   
Subfamilia : Columbinae   
Tribus : Columbini   
Genus : ***Columba***   
   

***Columba*** est genus avium familiae Columbidarum ordinis Columbiformium.

Fetus
-----

Par qui se coniungunt in temporis amorum construit simplicissimos nidos in quibus duo vel tria ova fovent. Columbae sunt species quas venatores propter carnem quaerunt.

Generalia
---------

Columbae in campis urbibusque habitant, et seminibus vescuntur

Eorum pondus valet a 800g ad 1 KG. Sunt plures species harum avium. Inveniuntur in omnibus continentibus

Columba domestica alitur non solum propter carnem,sed etiam propter amorem columbarum. In mediis urbibus ita faciliter vivunt ut homines earum reproductionem definiant.

Species
-------

* Didunculus strigirostris

Religio
-------

*Columba* est signum pacis quia in Arca Noë columba in rostro olivae ramum habebat cum Deus diluvium cessavit. Ea etiam est signum Spiritus Sancti quia in baptismo Iesu Christi dicitur columba venire in caput eius. Columbae imago pacem quoque declarat.

Columba nuntia
--------------

Species clarissima sparsissimaque est *Columba livia,* communis columba domestica. Fortasse homines admirantur columbas quia redire ad nidos valent ex locis longissimis.Itaque homo eis utitur ad mittendos nuntios. Quae columbae appellantur nuntiae.Quamquam hodie solum in otio adhibentur, ante telephonum aut telegraphum milites eas miserunt ut epistulas ferrent.

Quae avis adaptari ita potuit urbibus ut quaestio tremenda est in civitatibus ut Venetia, in qua platea Sancti Marci (Italiane: *la piazza San-Marco*) frequentatur columbis plurimis. Urbs modos cepit ne columbarum faeces graviter corroderent artisticum architectonicumque patrimonium huius civitatis.

Nexus interni
-------------

* Columbarium
**Pronuntiatus paenultimus**(vel etiam **regula paenultimi pronuntiatus**) praecipit qua in parte Latina verba rite sunt pronuntianda, id est aut in parte *paenultima aut antepaenultima.*

Verba duarum syllabarum longiora in paenultima pronuntiari solent, si haec syllaba natura est longa sive compluria consonantia integrali verbi parte nituntur.

Exempla:

* a**gri**cola: paenultima syllaba est brevis: itaque in antepaenultima pronuntiatur.
* im**prī**mīs: paenultima syllaba natura est longa; itaque eadem in parte pronuntiatur.
* se**cun**dus: licet vocalis paenultimae syllabae brevis sit, tamen compluribus consonantibus obstruitur, qua re in paenultima pronuntiatur.

Excipiuntur hac regula syllabae *mutae cum liquidis* dictae, id est coalitio consonantium [g], [k], [d], [t],
[b], [p] atque [l], [ł] et [r]. Exempli gratia eo modo fit in verbo **te**nebrae.

Bibliographia
-------------

* Christian Touratier: *Lateinische Grammatik.* Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadtiae 2013, ISBN 978-3-534-72634-9, p. 30 s
Paulus Merula
**Paulus Merula** (vulgo *de Merle*; natus Dordraci die 19 Augusti 1558; mortuus Rostochii die 20 Iulii 1607) fuit historicus, scriptor linguarum Latinae et Batavae, director bibliothecae Academiae Lugduno-Batavae.

Merula fuit ab anno 1592 professor historiae apud Academiam Lugduno-Batavam, successor Iusti Lipsii, et postea ab anno 1598 usque ad mortem bibliothecarius eiusdem academiae. Ab eodem anno fuit et historiographus officialis Nederlandiae. Fuit amicus Iani Dousae et Danielis Heinsii, qui et illi in serie bibliothecariorum Lugduno-Batavorum fuerunt.

Opera
-----

* editio Eutropii apud Ludovicum Elzeverium (1592)
* editio textus Batavici cuius cognomen est *Leidse Willeram* (1598)
* *Placaten ende ordonnancien op 't stuck vande wildernissen; in ordre ghestelt deur Paulum G.F.P.N. Merulam Dordracenum I.C.* Hagae: Beuckel Cornelisz. Nieulandt, 1605. Descriptio huius libri[*nexus deficit*]
* *Tydt thresoor*. Lugduni Batavorum, 1614

Notae
-----

1. ↑  Vide de:Louis Elzevir.
2. ↑  Vide de:Leidener Willeram.

Nexus externi
-------------

* Vita brevis apud DBNL

Bibliographia
-------------

* Haak, *Paulus Merula 1558-1607* (dissertatio: Zutphen, 1901)
Wikidata Vladimirus Sorokin
Res apud Vicidata repertae:Vladimirus Sorokin: imagoVladimirus Sorokin: imago
*Nativitas*: 7 Augusti 1955; Bykovo, Moscow Oblast  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, scriptor, scriptor scaenicus, librettist, scriptor de rebus futuris, pictor, visual artist  

**Memoria**

*Laurae*: Andrei Biely Prize, Premio Gorky, Q16679168, Q16679168, Q1651854, Premio Gregor von Rezzori  

**Vladimirus Georgii filius Sorokin** (Russice *Владимир Георгиевич Сорокин*; natus in oppido Bykovo die 7 Augusti 1955) est scriptor Sovieticus et Russicus, qui assectator postmodernismi et conceptualismi esse habetur. Decem mythistorias longas, aliasque narrationes breviores et fabulas scaenicas scripsit.

Opera selecta
-------------

* 1985: *Очередь* (Series)
* 1994: *Норма* (Norma)
* 1999: *Голубое сало* (Laridum caeruleum)
* 2002: *Лёд* (Glacies)
* 2004: *Путь Бро* (Iter Bro)
* 2005: *23000*
* 2006: *День опричника* (Dies Opričnik)
* 2008: *Сахарный Кремль* (Cremlinum saccharinum)
* 2010: *Метель* (Procella nivosa)
* 2013: *Теллурия* (Telluria)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vladimirum Sorokin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Mapa civitatibus quae Propositum ICAN pro sunt.
**Expeditio Exarmationis Nuclearis** (Anglice: "International Campaign to Abolish Nuclear Weapons", Acronymum:**ICAN**) est Organizatio re publica vacans
constituta ex Medicis omnium gentian bello nucleari obstantes Die 30 Aprilis anno 2007 in Vienna post congressum in Melburnia Australiae ad exarmationem nuclearem implemendum. Hodie sedes Genavae stat et praeces Beatrix Fihn. Die 6 Octobris anno 2017 Praemium Nobelianum pacis accepit ratiois conatus abgorationis nuclearis a creatione Foedus de interdictione armarum nuclearium nno 2017. Etiam Collegium internationale mulierum pro pace et libertate relatinem ICAN tenet.

Die 10 Decembris 2017 Osloae, et Beatrix Fihn et Setsuko Thurlow, qui socius ICAN et ipse hibakusha est, oratioes daverunt.

Notae
-----

1. ↑   nobelprize.org.
2. ↑  International Campaign to Abolish Nuclear Weapon (ICAN) - Nobel Lecture

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Anglice)
* Situs publicus (Francogallice)
* Situs apud (YouTube)
Wikidata Naledi Pandor
Res apud Vicidata repertae:Naledi Pandor: imagoNaledi Pandor: imago
*Nativitas*: 7 Decembris 1953; Durbanum  
*Patria*: Africa Australis  

**Officium**

*Officium*: Minister of Science and Technology, member of the National Assembly of South Africa, Minister of Science and Technology, Minister of Higher Education, Science and Innovation, member of the National Assembly of South Africa, Minister of International Relations and Cooperation, Minister of Home Affairs of South Africa, Minister of Education  
*Munus*: politicus, international forum participant  
*Patronus*: University of Cape Town
**Consociatio**

*Factio*: Congressus Nationalis Africanus  
*Religio*: Islamus
**Memoria**

*Laurae*: honorary fellow of the African Academy of Sciences, Order of Jerusalem  

**Naledi Pandor**, vulgo plene *Grace Naledi Mandisa Pandor*, cognomine nativo *Matthews* (Durbani nata die 7 Decembris 1953) est politica Africae Australis.

Filia et neptis hominum qui contra segregationum gentium egerunt, alumna est universitatum Botswanensis, Londiniensis, Stellenbosch et recentissime Praetoriae. Legata est parlamento Africae Australis ab anno 1994. Ministra ab eruditione a die 12 Maii 2004, a scientia a die 10 Maii 2009, a rebus internis a die 4 Octobris 2012, a scientia iterum a die 25 Maii 2014, ab eruditione superiori a die 28 Februarii 2018 meruit. Denuo ministra a coniunctionibus internationalibus die 29 Maii 2019 facta est, praeside Cyrillo Ramaphosa.

Bibliographia
-------------

* Jeanette Buis, "Minister Naledi Pandor Says The ANC Failed To Implement NEC Decision" (29 Martii 2017) apud *HuffPost Blog*

Nexus externi
-------------

* "Grace Naledi Mandisa Pandor" apud *South African History Online*

Ministri rerum coniunctionumque externarum Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ericus Louw 1955 • Hilgard Muller 1964 • Pik Botha 1977 • Alfredus Baphethuxolo Nzo 1994 • Nkosazana Dlamini-Zuma 1999 • Maite Nkoana-Mashabane 2009 • Lindiwe Sisulu 2018 • Naledi Pandor 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Africae Australis • Ministri a rebus internis |
|  |
Wikidata Kajsa Ollongren
Res apud Vicidata repertae:Kajsa Ollongren: imagoKajsa Ollongren: imago
*Nativitas*: 28 Maii 1967; Lugdunum Batavorum  
*Patria*: Regnum Nederlandense, Suecia  
*Nomen nativum*: Karin Hildur Ollongren
**Officium**

*Officium*: Secretary-General of a Dutch Ministry, municipal executive of Amsterdam, deputy mayor, Minister of the Interior and Kingdom Relations of the Netherlands, Deputy Prime Minister of the Netherlands, minister of the Netherlands, Minister of the Interior and Kingdom Relations of the Netherlands, Deputy Prime Minister of the Netherlands, scout, Minister of Defence  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Democrats 66  

**Familia**

*Genitores*: Alexander Ollongren; Gunvor Ulla Marie Ollongren-Lundgren  
*Coniunx*: Irene van den Brekel  
*Familia*: Ållongren
**Memoria**

*Laurae*: Order of Prince Yaroslav the Wise, 3rd class  

**Kajsa Ollongren**, praenominibus nativis *Karin Hildur* (Lugduni Batavorum nata die 28 Maii 1967) est politica Nederlandiae.

Filia est astronomi Alexandri Ollongren, qui e familia nobili Finnica ortus in Indiis Nederlandicis natus est, uxorisque Gunvor Lundgren e Suecia oriundae. Alumna est universitatis Amstelodamensis Scholaeque Nationalis Administrationis Parisiensis necnon instituti rerum internationalium Clingendael. Ab anno 2014 urbi Amstelodamo praefecta vicaria, anno autem 2017 brevissimum temporis spatium praefecta ad interim fuit. A die 26 Octobris 2017 ministra a rebus internis meret, primo ministro Marco Rutte.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kajsa Ollongren** spectant. |

* "Drs. K.H. (Kajsa) Ollongren" apud *Parlement & Politiek*

Ministri principales regiminis Nederlandici Marci Rutte 2017–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ank Bijleveld • Stephanus Blok (2018–) • Hugo de Jonge • Ferdinandus Grapperhaus • Wopke Hoekstra • Raimundus Knops (2019 ad interim) • Gualterus Koolmees • Kajsa Ollongren • Marcus Rutte • Carola Schouten • Ingrid van Engelshoven • Cora van Nieuwenhuizen • Ericus Wiebes • Halbe Zijlstra (2017–2018)
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Consilia ministrorum civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri Nederlandici Rutte 2010–2017 |
|  |


Ministri rerum internarum Nederlandici 1998–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abraham Peper 1998 • Nicolaus de Vries 2000 • Iohannes Remkes 2002 • Guusje ter Horst 2007 • Ernestus Hirsch Ballin 2010 • Petrus Henricus Donner 2010 • Elisabetha Spies 2011 • Ronaldus Plasterk 2012 • Kajsa Ollongren 2017 • Raimundus Knops 2019 ad interim
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae**Capsae cognatae:* Primi ministri Nederlandiae |
|  |
Wikidata Kalefeld
Res apud Vicidata repertae:Kalefeld: insigneKalefeld: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°47′53″N 10°2′6″E  
*Numerus incolarum*: 6 127  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Northeim  

**Geographia**

*Superficies*: 84.2 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Kalefeld: situsKalefeld: situs
Ecclesia Sancti Iacobi
**Kalefeld** oppidum Saxoniae Inferioris et pars circuli Northeim est. Ad Kalefeld (1516 incolae) etiam vici Dögerode (146), Düderode (552), Eboldshausen (223), Echte (1247), Oldenrode (563), Oldershausen (227), Sebexen (931), Westerhof (513), Wiershausen (149) atque Willershausen (567) pertinent.

Historia
--------

Saeculo 3 in agris communis magna pugna inter legiones Romanas et Germanos facta est. Kalefeld anno 889 primo in actis imperatoris Arnulphi descriptum est. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Die 1 Martii 1974 vici supra descripta communi Kalefeld adiecti sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kalefeld** spectant. |
Positivae vestigiorum *Grallatoris* (A) et *Anomoepodi* (B) formae ad Moyeni

---

**Animalia** — Chordata

Subphylum : Vertebrata   
Superclassis : Tetrapoda   
Classis : Sauropsida   
Subclassis : Diapsida   
Infraclassis : Archosauromorpha   
Superordo : Dinosauria   
Owen, 1842  
Archosauria   
Genus : ***Anomoepus***   
Hitchcock, 1848  
   
Palaeontologia

Jurásico Inferior 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N
**Expression error: Unexpected < operator.**
**Expression error: Unexpected < operator.**

Subdivisiones: species26, vide textum
Synonyma
\**Corvipes* Hitchcock, 1858
* *Masititrisauropodiscus* Ellenberger, 1974
* *Moyenisauropus* Ellenberger, 1974

Species typica

*Anomoepus scambus* Hitchcock, 1848

***Anomoepus gracillimus*** est nomen vestigiis fossilibus adsignatum quae ex alveis Iurassicis Inferioribus Vallis Fluminis Connecticutae in Massachusetta primum anno 1802 relata sunt. 

Omnes quattuor pedes impressiones effecerunt. Pedibus anterioribus, minoribus, sunt quinque digiti, cum pedibus posteribus, maioribus, sunt tres. Adest etiam impressio quae fortasse locum ubi animal quiescebat monstrat. Vestigia a Plinio Moody agricola puerili inventa sunt, atque E. B. Hitchcock clericus haec et alia vestigia descripsit indicia avis antiquae. Postea agnota sunt indicia dinosauri, probabiliter unius ex ornithischiis, propter numerum digitorum et absentiam unguium in digitis posterioribus. Hae viae vestigiales ad *Anomoepus* ex Australia Occidentali adsignatae etiam descriptae sunt. *Anomoepus* est nomen vestigiorum, non dinosaurorum, qui ignoti manent.

Ichnospecies
------------

Tabulae vestigia *Anomoepi* (viridia) et *Grallatoris* (caerulea) in Moyeni monstrant.
* *A. scambus* Hitchcock, 1848
* *A. ranivorus* Ellenberger, 1970
* *A. vermivorous* (Ellenberger, 1970)
* *A. minimus* (Ellenberger, 1970)
* *A. minor* (Ellenberger, 1970)
* *A. palmipes* (Ellenberger, 1970)
* *A. natator* (Ellenberger, 1970)
* *A. aviforma* (Ellenberger, 1970)
* *A. galliforma* (Ellenberger, 1970)
* *A. superaviforma* (Ellenberger, 1970)
* *A. phalassianiforma* (Ellenberger, 1970)
* *A. levis* (Ellenberger, 1970)
* *A. popompoi* (Ellenberger, 1970)
* *A. supervipes* (Ellenberger, 1970)
* *A. fringilla* (Ellenberger, 1974)
* *A. turda* (Ellenberger, 1974)
* *A. minutus* (Ellenberger, 1974)
* *A. perdiciforma* (Ellenberger, 1974)
* *A. natatilis* (Ellenberger, 1974)
* *A. levicauda* (Ellenberger, 1974)
* *A. dodai* (Ellenberger, 1974)
* *A. longicauda* (Ellenberger, 1974)
* *A. moghrebensis* Biron & Dutuit, 1981
* *A. pienkovskii* Gierlinski, 1991
* *A. karaszevskii* (Gierlinski, 1991)
* *A. moabensis* (M.G. Lockley, S.Y. Yang, M. Matsukawa, F. Fleming, & Lim, 1992)

Bibliographia
-------------

* Colbert, Edwin H. 1962. *Dinosaurs.* Hutchinson & Co. Ltd.

Nexus interni
-------------

* Ichnologia
**Lucius Iulius Vestinus** (floruit medio primo saeculo) fuit eques Romanus Vienna in Gallia oriundus cui Nero imperator praefecturam Aegypti inter annos 60 et 62 mandavit. Claudio Balbillo in hoc munere successit et anno 62 provinciam successori Caecinae Tusco tradidit.

Iam in tabula aenea Lugduni servata imperator Claudius equitem Lucium Vestinum colonia Viennensi oriundum honorifice memorabat[1] atque quibusdam rebus suis praeficere solere adfirmabat. In qua oratione Claudius Gallis quoque aditum ad senatum Romanum patefacere velle pronuntiabat et Vestino velut optimo exemplo eorum quos in animo habebat utebatur. Ac iam anno 65 filius Vestini Marcus Vestinus Atticus consulatum ordinarium gerebat. Non minus benigne Nero Lucio Vestino praefecturam Aegypti mandavit et Vespasianus anno 70 Capitolium incendio vastatum restituendum, munus equestri ordine maius, ut ipse rerum gestarum scriptor Tacitus fatebatur[2].

Notae
-----

1. ↑  *ex qua colonia inter paucos equestris ordinis ornamentum L(ucium) Vestinum familiarissime diligo et hodieque in rebus meis detineo, cuius liberi fruantur quaeso primo sacerdotiorum gradu, postmodo cum annis promoturi dignitatis suae incrementa*.
2. ↑  *Hist*. IV.53 ː *Curam restituendi Capitolii in Lucium Vestinum confert, equestris ordinis virum, sed auctoritate famaque inter proceres*

Fontes
------

* Tacitus, libro quarto Historiarum cap.53
* Edictum Tiberii Alexandri lineis 28 et 30
* Tabula Claudiana Textus apud Vicifontem = CIL XIII,668

Plura legere si cupis
---------------------

* Arthur Stein, *Die Präfekten von Ägypten in der römischen Kaiserzeit*, Bernae, aedibus A. Francke, 1950. (Dissertationes Bernenses historiam orbis antiqui nascentisque medii aevi elucubrantes. Ser. 1, fasc. 1) ː 34-35 Recensio critica Alia recensio critica
**Lucius Iunius Gallio Annaeanus** primo saeculo fuit homo politicus. Quo anno natus sit, non novimus; mortem sibi conscivit anno 65. Munera quaestoris et proconsulis et anno 56 consulis suffecti adeptus est. Anno 52 cum proconsul in provincia Achaea esset, negavit se Paulum apostolum a Iudaeis in ius vocatum iudicare velle[1].

Ut e nomine intellegimus, hic Annaeanus a Gallione quodam — is est senator Iunius Gallio — adoptatus est, quare nondum *Annaeus*, sed *Annaeanus* est nuncupatus. Parentes ei nomen Novati indiderant. De hac adoptione etiam Tacitus[2] certiores nos facit. Fuit maximo natu filius Senecae maioris et frater Senecae philosophi et Melae. Cuius filius fuit Lucanus poeta, nepos ergo Gallionis.

Seneca philosophus Gallionis fratris ut *domini mei Gallionis* in epistula 104[3] mentionem facit eiusdemque malam valetudinem memorat. 
Dedicavit ei quos *de ira* ac *de vita beata* scripsit libros.

Quam fuit Gallio comis et humanus, intellegitur e *genethliaco Lucani ad Pollam* Statii. Ille poeta praedicat[4] Hispaniam Baeticam, quae generasset *dulcem [...] Gallionem*. Haec vox non discrepat ab eo loco in praefatione ad Senecae librum 4 *naturalium quaestionum*[5], ubi legimus Gallionem, ut erat modestus, laudes sui ob *comitatem* et *incompositam suavitatem* dictas recusavisse quasi affictas sibi blanditias.

Coniuratione Pisonis anno 65 detecta Seneca philosophus et Lucanus coacti sunt, ut sibi mortem consciscerent. Gallio pro vita sua timens sua sponte e vita discessit.

Notae
-----

1. ↑  Actus Apostolorum 18,12ff
2. ↑  Annales 6,3,1
3. ↑  104,1
4. ↑  Silvarum 2,7,29f
5. ↑  4, praef. 11
**Lucius** (*aut Gaius*) **Iulius Iullus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Vopiscus Iulius C.f. Iullus, consul anni 473 a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Iulius anno 438 a.C.n. una cum Lucio Quinctio Cincinnato et Mamerco Aemilio Mamercino Tribunus militum consulari potestate electus est. In horum magistratu Fidenae, colonia Romana, ad Lartem Tolumnium ac Veientes defecerunt, ut Titus Livius rettulit. Anno 431 a.C.n. magister militum dictatoris Auli Postumii Tuberti fuit, qui contra Aequos et Volscos pugnavit, et 430 consulatum una cum Lucio Papirio Crasso duxit. Eo anno Consules *legem Iuliam Papiriam de multarum aestimatione* tulerunt, qua multae boum pecunia solvere concessum est. Volsci indutias octo annorum impetraverunt.

Notae
-----

1. ↑  ab urbe condita IV 17,1
2. ↑  op. cit. IV 26-29
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 22
4. ↑  Titus Livius IV 30

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Quinctius L.f. Poenus Cincinnatus et Gaius (aut Gnaeus) Iulius Mento**  |  **Consul** 430 a.C.n.cumLucio Papirio Crasso | Successores: **Lucius Sergius L.f. Fidenas II et Hostus Lucretius Tricipitinus**  |
Wikidata Carolus Maximowicz
Res apud Vicidata repertae:Carolus Maximowicz: imagoCarolus Maximowicz: imago
*Nativitas*: 11 Novembris 1827; Tula  
*Obitus*: 4 Februarii 1891; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Germania  

**Officium**

*Munus*: botanista  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Demidov, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences  
*Sepultura*: Smolensky Lutheran Cemetery  

**Carolus Ioannis filius Maximowicz** (Russice *Карл Иванович Максимович*), die 11 Novembris anno 1827 Tulae natus et 4 Februarii 1891 Petropoli mortuus, fuit botanista Russicus.

Vita et opera
-------------

In *Annenschule* Petropoli et postea in Universitate Dorpatensi apud Alexandrum de Bunge educatus, horto botanico Tartuensi et ab anno 1852 horto botanico Petrpolitano operam dabat. ab anno 1854 ad 1857 et a 1859 ad 1864 Amuris regionem, Orientem Extremum Russiae et Iaponiam investigabat. Ab anno 1869 horti botanici Petropolitani botanicus primus, ab anno 1870 Musei botanici director, ab anno 1871 Academiae scientiarum socius. Permultae species a Maximowicz descriptae sunt vel nomine eius appellatae.

Opera Latina nonnulla
---------------------

* Primitiae florae amurensis, 1859
* Rhamneae orientali-asiaticae, 1866
* Rhododendreae Asiae Orientalis, 1870
* Diagnosis plantarum novarum asiaticum (fasc. I—VIII, 1876—1893)
* Flora tangutica, sive enumeratio plantarum regionis Tangut (Amdo) provinciae Kansu, nec non Tibetiae praesertim orientaliborealis adque Tsaidon: ex collectionibus N.M. Przewalski atque G.N. Potanin, (Fasc. I. Thalamiflorae et Disciflorae, 1889)
* Enumeratio plantarum hucusque in Mongolia: nec non adjacente parte Turkestaniae Sinensis lectarum, 1889

Notae
-----

1. ↑  In Germania *Carolus Io[h]annes*.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 23 Novembris Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 16 Februarii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • IPNI • Deutsche Biographie |

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Maxim.**" (apud IPNI reperiendum)
**Lucius Iulius Ursus Servianus** (natus circa annum 47, mortuus est anno 136) senator Romano fuit primo et secundo saeculo. Uxor eius Domitia Paulina erat, soror Hadriani imperatoris. Anno 90 consulatum suffectum gessit, anno 97 Traiano imperatori legatus pro praetore Germaniae Superioris successit, anno sequente imperatorem ad Danubiam secutus est, legatus Augusti pro praetore Pannoniae factus est. Ante annum 102 a Lucio Iulio Urso adoptatus est. Anno 102 consul II ordinarius erat.  

Servianus Traiano persuasit, ut imperator Plinio Iuniori ius trium liberorum daret.  

Unam filiam Iuliam Paulinam habuit, quam Gnaeo Pedanio Fusco Salinatore consuli anni 118 in matrimonium dedit.  

Anno 134 cum fratre uxoris etiam consul III ordinarius factus est, sed paulo post, anno 136 cum nepote suo Pedanio Fusco (filio Gnaei Pedanii Fusci Salinatoris) supplicio affectus est, quod Lucium Aelium Caesarem, heredem imperii, tollere in animo habuissent.

Notae
-----

1. ↑  Julian Bennett, Trajan, Optimus Princeps, Indianapolis 1997, p.47
2. ↑  Der Neue Pauly, T.6, c. 43
3. ↑  Anthony Birley, Hadrian, The Restless Emperor, Londinii 1998, 201-202

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Nerva Traianus Augustus IV et Quintus Articuleius Paetus**  |  **Consul** 102cumLucio Licinio Sura II | Successores: **Imp. Caesar Nerva Traianus Augustus V et Manius Laberius Maximus II**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Antonius Hiberus et Publius Mummius Sisenna**  |  **Consul** 134cumTito Vibio Varo | Successores: **Titus Tutilius Lupercus Pontianus et Publius Calpurnius Atilianus Atticus Rufus**  |
Wikidata Carolus Merivale
Res apud Vicidata repertae:Carolus Merivale: imagoCarolus Merivale: imago
*Nativitas*: 8 Martii 1808; Londinium  
*Obitus*: 27 Decembris 1893; Ely  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: decanus Eliensis  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, autobiographus, rower, scriptor, Minister religionis, Interpres  

**Consociatio**

*Religio*: Anglicanismus
**Carolus Merivale** (Anglice *Charles Merivale*), die 8 Martii anno 1808 natus et die 27 Decembris anno 1893 in Ely mortuus, fuit clericus Anglicanus, Romae Antiquae rerum scriptor Britannicus, poeta Latinus et interpres.

Vita et opera
-------------

In Schola Harroviensi et in Universitate Cantabrigiensi educatus est. Apostolorum Cantabrigiensium socius fuit. Ab anno 1869 usque ad mortem decanus Ecclesiae cathedralis Eliensis fuit. *A History of the Romans under the Empire* (*Romanorum aetatis Imperii historiam*) in octo voluminibus composuit, quam ab anno 1850 ad annum 1862 edebat. *Hyperionem* Ioannis Keats Latine hexametris vertit.

Nexus externi
-------------

* Keatsii versio Latina
* *Autobiography of Dean Merivale*, vita Caroli Merivale ab eo ipso descripta **(Anglice)**
Wikidata Kailash Satyarthi
Res apud Vicidata repertae:Kailash Satyarthi: imagoKailash Satyarthi: imago
*Nativitas*: 11 Ianuarii 1954; Vidisha  
*Patria*: India  

**Officium**

*Munus*: children's rights activist, ingeniarius, academicus, electrical engineer, international forum participant  
*Patronus*: International Center for Early Childhood Education and Labour
**Consociatio**

*Religio*: Hinduismus
**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum Pacis Componendae, Wallenberg Medal, Robert F. Kennedy Human Rights Award, Humanitarian of the Year  

Kailash Satyarthi (2013)
**Kailash Satyarthi** seu litteris devanagari कैलाश सत्यार्थी *Kailāśa Satyārthī* (natus die 11 Ianuarii 1954), alumnus instituti technologiae imperatoris Aśoki Vidiśā in urbe, est defensor iurum impuberum Indianus.

Conatus in India et in mundi ad ius educationis promovendum, ac laborem impuberum, laborem coaticium impuberum, paupertatis abesse alphabetismi abrogandi facta est. Et ad Pactionem de pessimis formis conditionis laboris formandum conatu est.

Die 10 Octobris anno 2014, Praemium Nobelianum pacis cum Malala Yousafzai laudatur de conatu ad ius educationis pro omnibus.

Nexus interni
-------------

* Finis Millennii Progressus

Notae
-----

1. ↑   nobelprize.org

Nexus externi
-------------

* Situs privatus
Wikidata Kaifala Marah
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 20. saeculum; Koidu  
*Patria*: Mons Leoninus  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs and International Cooperation, Minister of Finance of Sierra Leone  
*Munus*: oeconomus  

**Kaifala Marah** (in oppido Koidu natus) est politicus Montis Leonini. E populo Kuranko ortus, parentibus a pago Koinadugu emigratis, religioni Islamica haeret. Alumnus est collegii Fourah Bay, universitatis Civicae Neo-Eboracensis, universitatis Hullensis. Minister vectigalium Montis Leonini ab anno 2012 usque in 2016 meruit. Die 4 Decembris 2017 minister a rebus externis factus est.

Nexus externi
-------------

* Idrissa Konteh, "As predicted at AYV on Sunday… Kaifala Marah abandons government" (7 Martii 2017) apud *AYV News*

Ministri rerum externarum Montis Leonini (1996–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Shirley Gbujama 1996 • Pallo Bangura 1997 • Sama Banya 1998 • Ahmed Ramadan Dumbuya 2001 • Momodu Koroma 2002 • Zainab Bangura 2007 • Iosephus Dauda 2010 • Samura Kamara 2012 • Kaifala Marah 2017 • Alie Kabba 2018 • Nabeela Tunis 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Montis Leonini • Primi ministri Montis Leonini |
|  |
Icon Sancti Epiphanii Salaminis (Monasterium Gračanica.
**Collyridianismus** fuit haeriticus primae Christianitatis motus cuius assectores ut videtur Mariam Virginem, matrem Iesu, ut dea colere solebant. Praecipuus rerum de eis fons est Epiphanius, episcopus Salaminis, eorum maximus adversarius, qui de eis in libro *Panarion* circa annum 375 scripsit. Apud quem,[1] quaedam mulieres in Arabia, regione plerumque pagana, fides vernaculares cum Maria veneranda syncretistice miscebant, parvasque scriblitas (Graece κολλυρις, vocabulum in Septuaginta inventum) ei offerebant. Epiphanius dicit Collyridianismum in Thracia et Scythia ortum esse, quamquam primum in Syria vel Asia Minore fortasse natum est. Plus vix cognoscitur.

Notae
-----

1. ↑  *Panarion,* Haer. 79.

Bibliographia
-------------

* Ashe, Geoffrey. 2008. *The Virgin: Mary's cult and the re-emergence of the Goddess.* Stroud Gloucestershire: History Press. ISBN 9780750950640 (charta).
* Cameron, Averil. 2004. The Cult of the Virgin in Late Antiquity: Religious Development and Myth-Making. *Studies in Church History* 39:1–21.
* Madrid, Patrick. "Collyridianism." ewtn.com.
Wikidata Kakenstorf
Res apud Vicidata repertae:Kakenstorf: insigneKakenstorf: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°19′0″N 9°46′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 488  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tostedt (commune generale), Circulus Harburgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 38.71 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hollenstedt, Wenzendorf, Dohren  

**Tabula aut despectus**

Kakenstorf: situsKakenstorf: situs
**Kakenstorf** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Harburgensis. Kakenstorf etiam pars communis generalis Tostedt est. Ad Kakenstorf commune vicus Bötersheim pertinet.

Historia
--------

Kakenstorf anno 1105 nomine "*Cacamannesthorp*" in actis primo descriptum est. Ad annum 1900 cum Drestedt, Trelde atque Sprötze vicis commune "*Vierdörfer*" (Lat. *Quattuor vici*) fuerunt. Deinde Kakenstorf cum Drestedt ad commune Trelde pertinuit. Ager communis tum ad Borussiam pertinuit. Anno 1920 Kakenstorf commune proprium factum est. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Tostedt communis generalis est. Eodem anno vicus Bötersheim cum Kakenstorf coniunctus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kakenstorf** spectant. |

* www.kakenstorf.de
* Pagina communis generalis Tostedt de vico Kakenstorf
Temperatio subtractiva, CMYK
Tempeatio additiva, RGB.
**Colores primarii** sunt aut res colorantes (sicut pigmenta alicui superficiei inducenda) aut lumina colorata, quorum toni ceteris coloribus eiusdem systematis inmixtis non efficiuntur. Colores autem totius chromatis coloribus primariis temperatis producuntur, et quidem duabus rationibus, quae sunt **temperatio subtractiva**, qua claritas subducitur, et **temperatio additiva**, qua claritas augetur.

In temperatione subtractiva adhibetur forma CMYK, in qua colores cyanus (C), magenta (M), flavus (Y=yellow) primarii habentur, quamquam ruber flavus caeruleus plerumque colorum primariorum vice adhibentur in picturis quadricoloribus efficiendis. Quae ratio etiam in impressoriis colores inducentibus adhibetur. Etiam niger (K) color addi solet augendae claritatis causa. In additiva autem temperatione forma RGB in usu est, in qua colores ruber (R), viridis (G=green), caeruleus (B=blue) primarii habentur. Quibus ex primariorum colorum luminibus fiunt colores "RGB" in quadris visificis televisorii, computatri, telephonuli etc. 

Rota colorum
Colores primarii non ad proprietates fundamentales lucis pertinent, sed ad visum hominis plerumque trichromaticum referuntur, a quo sollerter ducti sunt. Nam trium tantum generum cellulae photoreceptoriae oculo humano sunt. Ex quibus coni sunt, qui suam quisque sensilitatem spectralem trium colorum (rubri, viridis, cerulei) habent. Aliae quoque colorum copiae adhiberi possunt, quamquam non omnes ad plenum perceptionis colorum iactum? bene accedent. Exempli gratia, autochroma, una ex primis colorum rationibus photographicis, primarios aurantium viridem violaceum adhibere solebat. Nisi autem licet adhibere negativas coloris quantitates, chroma primariis electis restringetur.

Mixtura ullius ex binis coloribus primariis colorem secundarium gignit. Usitatissimi primarii colores additivi sunt colores secundarii ex creberrime adhibitis primariis colorum subtractivorum, et vice versa.

Notae
-----

1. ↑  Luckiesh 1915: 58, 221.
2. ↑  Grimley & Love 2007: 137.
3. ↑  Shevell 2003.
4. ↑  Page & Page 1908.

Spectra emissionis trium phosphororum quibus colores primarii additivi quadri visifici CRT colorriferi definiuntur. Forma additiva, sicut quadrum visificum computatralium et dissimiles systematum subtractivorum, quae atramenta magenta, flavo, cyano utuntur, lucem rubrum, viridem, caeruleum omnium colorum faciendorum causa miscent.

Bibliographia
-------------

* Grimley, Chris & Mimi Love, 2007. *Color, space, and style: all the details interior designers need to know but can never find.* Rockport Publishers. ISBN 978-1-59253-227-8.
* Luckiesh, Matthew, 1915. *Color and Its Applications.* D. Van Nostrand.
* MacEvoy, Bruce. Do Primary Colors Exist?.
* Page, Walter Hines & Arthur Wilson Page, 1908. *A History of Our Time.* The World's Work, 15. Doubleday, Page & Company.
* Shevell, Steven K. ed. 2003. *The Science of Color*. Optical Society of America.

Nexus externi
-------------

* "The Color-Sensitive Cones," hyperphysics.phy-astr.gsu.edu (HyperPhysics)
* "Color tutorial: describing color," www.tomjewett.com