recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Georgius De Lacy Evans anno 1855
**Georgius** (Anglice *George*) **De Lacy Evans** (natus ignoto die anni 1787 in oppido *Moig* (Comitatus Limericensis), mortuus die 9 Ianuarii 1870 Londinii) dux militum ac vir publicus Britannicus fuit.

Cursus honorum
--------------

De Lacy Evans ab anno 1807 stipendia in exercitu Britannico meruit: Anno 1810 expugnatione Mauritii insulae interfuit. Bellis Coalitionum in Hispania et Lusitania interfuit et contra CFA Bello anni 1812 dimicavit. In Europam revertebat atque in proelio Proelio Waterlooense pugnavit. Anno 1830, 1831/32, 1833 - 1841 atque 1846 - 1865 legatus ad Parlamentum Britannicum fuit.
Annis 1835 - 1837 dux militum Isabellam II reginam Hispaniae contra Carlistas adiuvit. Inter Bellum Crimaeanum ab anno 1854 secundam divisionem expeditionis Bitannicae duxit. Ibi proeliis ad Almam, Balaclavae, Inceromaniae interfuit. Anno 1855 morbo vexatus in patriam rediit. Anno 1861 generalis nominatus est. Anno 1865 De Lacy Evans se e vita publica recessit.

Nexus externi
-------------

* Encyclopaediae Classicae articulus de Georgio De Lacy Evans (1911), lingua Anglica)
*Termitaradus mitnicki* femina in sucino Dominicano

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Hexapoda   
Classis : Insecta   
Ordo : Hemiptera   
Subordo : Heteroptera   
Infraordo : Pentatomomorpha   
Superfamilia : Aradoidea   
Familia : **Termataphididae**   
Myers, 1924  
   
Subdivisiones: Genera\**Termitaphis*
* *Termitaradus*

**Termitaphididae** sunt parva tropicopolitana familia heteropterorum superfamiliae Aradoideorum. Quae plerumque sunt parvae, a 2 mm ad 4 mm longae, complanatae, laminis e quoque corporis segmento extendentibus, rotundae squamosaeque visu. Familia hodie duo genera tredecimque fere species notas comprehendit. Termitaphididae sunt inquilini, qui in nidis hostium Termitidarum et Rhinotermitidarum, specierum isopterorum, habitant. Familia, quamquam res distincta inter Aradoidea diu habita, fortasse est magnopere evoluta Aradidarum copia generum, ut David Grimaldi et Michael Engel entomologi anno 2008 coniectaverunt.

Species
-------

Sunt in familia tredecim fere species, quarum una, *Termitaphis circumvallata* ad *Termitaphidem,* genus monotypicum, pertinet, et quattuor ex aliis inter *Termitarados* exstinctae sunt, solum in sucino repertae. Species exstantes late per orbem terrarum inveniuntur in tropicis Americae Mediae Australisque, Africae, Asiae, et Australiae regionibus.

Notae
-----

1. 1 2  Poinar et Heiss 2011.
2. 1 2 3 4  Engel 2009.

Bibliographia
-------------

* Engel, Michael S. 2009. A new termite bug in Miocene amber from the Dominican Republic (Hemiptera, Termitaphididae). *ZooKeys* 25: 61–68. doi:10.3897/zookeys.25.267.
* Poinar, G. et E. Heiss. 2011. New Termitaphididae and Aradidae (Hemiptera) in Mexican and Dominican amber. *Palaeodiversity* 4: 51–62. [*nexus deficit*]

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Termitaphididae** spectant. |
*Termitaradus mitnicki* femina in sucino Dominicano.

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Hexapoda   
Classis : Insecta   
Ordo : Hemiptera   
Subordo : Heteroptera   
Infraordo : Pentatomomorpha   
Superfamilia : Aradoidea   
Familia : Termitaphididae   
Engel, 2009  
Genus : *Termitaradus*   
Species : ***Termitaradus mitnicki***   
   

***Termitaradus mitnicki*** est exstincta heteropterorum species familiae Termitaphididarum, quae in depositis electri Dominicani e statione Burdigaliana Miocaeni ineuntis Hispaniolae in insula Caribica reperitur.

Notae
-----

1. ↑  Engel 2009.
2. ↑  Iturralde-Vinent et MacPhee 1996.

Bibliographia
-------------

* Engel, M. S. 2009. "A new termite bug in Miocene amber from the Dominican Republic (Hemiptera, Termitaphididae)." *ZooKeys* 25: 61–68. doi:10.3897/zookeys.25.267.
* Iturralde-Vinent, M. A. et R. D. E. MacPhee. 1996. "Age and Paleogeographical Origin of Dominican Amber." *Science* 273 (5283): 1850–52. doi:10.1126/science.273.5283.1850.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Termitaradum*** spectant (Termitaradus, Termitaradus mitnicki). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Fossilworks |
Wikidata Carpianum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°20′0″N 9°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 177  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Mediolanensis  

**Geographia**

*Superficies*: 17.24 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Basilica Petri, Cerrum (Langobardia), Landrianum, Leucatum, Marinianum, Plebs Sancti Iuliani, Septezanum  

**Tabula aut despectus**

Carpianum: situsCarpianum: situs
Carpianum
**Carpianum** (-i, *n.*) (Italiane *Carpiano*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 070 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm. Incolae *Carpianenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Provincia Mediolanensis
* Mediolanum
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carpianum** spectant. |
Sandrus Botticelli: ultima eucharistia (viaticum) sancti Hieronymi, circa 1495
**Tantum ergo** est hymnus et oratio, quae eucharistiam laudat. Hic hymnus et die cenae Domini, die corporis Domini et in adoratione eucharistica cani solet. *Tantum ergo* ex ultimis duabus strophis hymni Pange lingua a Thoma Aquinate scripti constat.

Textus
------

Tantum ergo Sacramentum   

Veneremur cernui:   

Et antiquum documentum   

Novo cedat ritui:   

Praestet fides supplementum   

Sensuum defectui.   

  

Genitori, Genitoque   

Laus et jubilatio,  

Salus, honor, virtus quoque   

Sit et benedictio:   

Procedenti ab utroque   

Compar sit laudatio.   

Amen.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Tantum ergo** apud **Vicifontem**. |

* Carmen *Tantum ergo* scriptum vel audibile

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Statua Davidis a Michaelo Angelo Bonarotio sculpta.
**Bellae artes** sunt parvus numerus artium oculorum activarumque, apud quem ars scaenica, saltatio, cantus, musica, pictura, sculptura, et architectura numerantur. Bellae artes sunt speciales? quod talis artis propositum invenitur in pulchritudine artis ipsius, id est ars est causa finalis eius ipsius, non alia res. Saepe igitur multae litterae, sicut poëses dramaticae et lyricae pulchritudinis finem habentes, quoque inter bellas artes numerantur.

Usque hodie hoc termino insigniter utuntur multae scholae, instituta, et aliae societates cuius fines sunt colere in artibus elegantibus perspectivas classicas et mores tralaticios. Multi autem termino utuntur ad quamque artem indicandam, quam artifex summa arte tractat. Exempli gratia homines audiri potest de athleta pedilusore Pele dicentes "Pele vere pediludium ad sublimitatem artium bellarum sustulit."

Ars et litterae

Architectura · Ars · Artes liberales · Bellae artes · Cinematographia · Musica · Litterae · Photographia · Poësis · Saltatio · Sculptura
Wikidata Belina
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Bosnia et Herzegovina  
*Locus*: 44°45′0″N 19°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 114 663  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+1  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: City of Bijeljina  

**Geographia**

*Superficies*: 733.85 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Langenhagen, Corona, Zrenjanin, Sexantaprista, Picaria, Leskovac, Kumanovo, Kruševac, Kosjerić, Butua, Asovia  

**Tabula aut despectus**

Belina: situsBelina: situs
Despectus in urbem
**Belina** (-ae, *f.*) seu **Bilina** (-ae, *f.*) (vulgo: *Bijeljina*; litteris Cyrillicis: *Бијељина*) est urbs et municipium Bosniae et Herzegovinae quae in historica regione Bosnia sita. Urbs est caput Regionis Belinae in Re publica Serbica.

Notae
-----

1. ↑  www.gradbijeljina.org
2. ↑  www.gradbijeljina.org

Nexus interni
-------------

* Bosnia (*terra*)
* Semberia (*terra*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Belinam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°45′0″N 19°13′0″E • *GeoNames* |
Lacus Onega

*Vide etiam paginam discretivam:* Onega

**Onega** (Russice Онего, tr. *Onego*), seu **Lacus Oneganus** (Russice Онежское озеро, tr. *Onežskoe ozero*), lacus est in parte septentrio-occidentali Russiae Europaeae, in re publica Carelia et regionibus Leninopolitana Vologdensique terrae illius situs. 

Area huius lacus (sine area insularum) est 9,7 milia chm2. Longitudo Onegae est circa 250 chm, eius latitudo maxima est 91,6 chm. Profunditas mediocris est 30 m, profunditas maxima est 120 m. Volumen aquae in lacu est circa 292 km3.

58 flumina in Onegam fluunt, quorum Wytegra nominanda est, sed solus Svir fluvius ex hoc lacu effluit et in lacum Ladogam effunditur. Canalis Onegensis secudum Onegae litus e Wytegra in Svir ducit. Canalis maris Albi cum mari Albo Onegam coniungit. Petri Fabrica, Condopoga, Wytegra, Povensa urbes necnon Tolva vicus in ripa Onegae sitae sunt.

Notae
-----

1. ↑  I. Hofmannus, *Lexicon Universale*, T. 3. p. 442
2. ↑  C. Egger, *Lexicon nominum locorum*, p. 228[*nexus deficit*]Seu **Onegensis**, Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Онежское озеро*.

Fons
----

* Pagina de lacu Onegano *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externι
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°41′26″N 35°39′20″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **lacum Onegam** spectant (lake Onega, Lake Onega). |
*Haec pagina de Ecclesia Cathedrali Sancti Stephani Vindobonensi explicat. Si aliam ecclesiam cathedralem, quae Sancto Stephano dedicata est, quaeris, vide Ecclesia Cathedralis Sancti Stephani.*
Ecclesia Cathedralis Sancti Stephani
**Ecclesia Cathedralis Sancti Stephani** media in urbe Vindobonensi sita ab anno 1365 sedes capituli cathedralis, ab anno 1469/1479 cathedralis et ab anno 1723 ecclesia metropolitana archiepiscopi Vindobonensis est.

Cathedralis Romano-Catholica signum Vindobonae et saepe etiam sacrarium gentilicium Austriae habetur. Sanctus titularis est Sanctus Stephanus protomartyr.

Aedificium 107 metra longum et 34 metra latum patet. Cathedralis inter aedificia gotica Austriaca maximi momenti numeratur. Partes aedificii Romanici ex annis 1230–1263 adhuc exstant. Ecclesiae sunt quattuor turres: Altissima est turris meridiana (136.4 m), turris autem septentrionalis imperfecta tantum 68 m habet. A sinistra et a dextra aditus prinicipalis duae *turres paganorum* (Heidentürme), quae dicuntur, in altitudinem fere 65 m ascendunt. in Imperio Austro-Hungarico, quod olim fuit, ullam ecclesiam turri meridiana cathedralis Sancti Stephani altiorem aedificari non licuit.

Pinacotheca
-----------

* Cathedralis a latere visaCathedralis a latere visa
* Despectus a campanario in tectum cathedralisDespectus a campanario in tectum cathedralis
* Horologium solarium Georgii Purbachii a latere meridianoHorologium solarium Georgii Purbachii a latere meridiano
* "Madonna famulorum" ("Dienstbotenmadonna")"Madonna famulorum" ("Dienstbotenmadonna")
* Navis principalisNavis principalis
* Pars navis lateralisPars navis lateralis
* Altare maius BarocumAltare maius Barocum
* Altare Novae Civitatis ViennensisAltare Novae Civitatis Viennensis
* Imago BMV de MáriapócsImago BMV de Máriapócs
* Fenstergucker (vir per fenestram spectans) sub suggestu*Fenstergucker* (vir per fenestram spectans) sub suggestu
* Fenestrae mediaevales Leopoldum I demonstrantesFenestrae mediaevales Leopoldum I demonstrantes
* "Pummerin" (campana maxima)"Pummerin" (campana maxima)

Notae
-----

1. ↑  Demokratiezentrum Wien.[*nexus deficit*]
2. ↑  Peter Diem: *Der Stephansdom und seine politische Symbolik*.

Bibliographia
-------------

* Reinhard H. Gruber, Robert Bouchal: *Der Stephansdom. Monument des Glaubens – Stein gewordene Geschichte*, Vindobonae 2005

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam cathedralem Sancti Stephani** spectant. |

* "Ecclesia Cathedralis Sancti Stephani Vindobonensis" apud *AEIOU* **(Theodisce)**
Ripae harenosae Lacus Poyang.
**Lacus Poyang**
(Mandarinice 鄱阳湖, simpliciter 鄱陽湖, pinyin *Póyáng Hú,* Gan *Po-yong U*) est maxima lacus aquae dulcis in Sinis situs, qui in Quiansia provincia rei publicae popularis Sinarum patet.

Descriptio
----------

Lacus cum flumine Caeruleo ramo fluviatili coniunctus est, quo aqua huc illuc secundum tempus anni fluit; qua de causa superficialis lacus area a 2,7 milibus chiliometrorum quadratorum hieme ad 5 milia aestate. Maxima altitudo est 25,1 metra. Avium multitudo in ripis lacus nidos faciunt.

Nexus interni
-------------

* Moles Trium Angustiarum

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Nieuhovii *Legatio Batavica ad Magnum Tartariae Chamum Sungteium* (Amstelodami, 1668), 66; Martini Martinii SI *Novus Atlas Sinensis*, p. 88.
2. ↑  "Spring Fishing Ban on China's Largest Freshwater Lake," *People's Daily Online.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Potang** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 29°4′0″N 116°23′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
***Tanz der Vampire***[1] est spectaculum musicum de vampyro narrans, in pellicula *The Fearless Vampire Killers* a Romano Polański anno 1967 facta positum. Quod "musicale" a Jim Steinman compositum et a Michaele Kunze verbis vestitum Vindobonae anno 1997 primum actum est.

Argumentum
----------

Professor Abronsius egregius cum administro Alfredo studioso Transsilvaniam petit, ubi vampyros esse suspicantur. Ambo ad tabernam eunt, ubi Alfredus amore afficitur Sarae, filiae cauponis Chagali. Qui metuens, ne filia amata etiam amore professoris inflammetur, Saram perdere nolit. Incolae eius vici, ubi taberna sita est, vampyros timent, et quidem imprimis comitem von Krolock vampyrum. Von Krolock Saram ad saltationem mediae noctis invitat. Quare Sara e manibus patris effugit et ad comitis castellum currit. Quos Abronsius et Alfredus sequuntur. Ambo amatricem Alfredi servare volunt, ne in vampyrum mutetur. Sed saltans a comite mordetur. Attamen professor et Alfredus cum Sara fugiunt. Abronsius quidem Saram paulatim in vampyrum mutari animadvertit. Deinde amatrix mutata etiam Alfredum mordet. Ita a professore demonstratum est, vampyros re vera vivere.

In quo spectaculo musico carmen celeberrimum *Carpe diem*[2] canitur.

Notae
-----

1. ↑  Latine fere *Saltatio vampyrorum*.
2. ↑  Hor. *Carm.* 1.11.
Ecclesia Grundtvig
Aspectus a nave interiori a choro
**Ecclesia Grundtvigiana**, in vico Bispebierg Hafniae Daniae sita, est aspectu inusitato, rarissimum templi expressionistae templum et una ex clarissimis civitatis ecclesiis.

De constructione
----------------

Ecclesiae est nomen Nicolai Frederici Severini Grundtvig, philosophi Danensis. Ut construeretur, certamen fuit quod vicit Petrus Klint. Prima petra deposita est Primo bello Orbis terrarum consumpto, die 8 Septembris 1921, et constructum est aedificium ad annum 1926, quamquam ultima opera intus et aedificia continentia vix anno 1940 confecta sunt a Caro Klint (vulgo Kaare), filio illius.

Petrus Klint per ecclesiam Grundtvig architecturae elementa commisit. Architectus visitavit ad consilium suum more maiorum danensium plurimas ecclesias, ex quibus imitatus est formas traditas constructionis, materias, ornamentaque. Klint iunxit formas modernas geometricasque expressionismi latericii cum lineis classicis tendentibus ad caelum styli Gothici. Per coemeterium vici Bispebierg, ad portam maximam ecclesiae, ampla via praetexta arboribus ducit, quae cum aedibus symetricis adiacentibus fere conformant axem perspectivae barrocum.

In constructione maxime praevalet frons occidentalis, qui confertur organo musicae vel operi occidentali (Westwerk), quod abscondit campanarium altum 49 metra. Ad struendam navem mediam Klint creavit duplicem apicem pyramidalem gradatum superstantem tympano, talem qualia saepe videntur in ecclesiis danensibus, sed novo modo interpretatus est.

Naves mensuris amplis sunt; Hallenkirche est omnino longa 76 metra, larga 35 metra, media navis autem alta 22 metra. Interna, Gothico aspectu, 1800 homines continere possunt. Aedes constituitur sex miliis milium laterum flavorum, quae sunt materia more Danensi.

Dum aedificatur ecclesia, vicus incolarum circumcingens erectus debebat circumdare et illustrare templi praesentiam. Presbyterium ibi situm est.

### Ecclesia hodie

Aspectus navis a septentrione
Ecclesia potest visitari a peregrinis annum, etiam extra horas cultus. In aede etiam organum constructum a Marcussen & Søn (vulgo Marcussen filiique) canit.

Influentiae
-----------

Reykiavicae, in capite Islandiae, invenitur ecclesia Hallgrímskirkja, aedes erecta paucos annos post ecclesiam Grundtvig, in qua compositio stylorum Gothicorum modernorumque facta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Grundtvigianam** spectant. |

* Pagina interretialis officialis **(Danice)**
Occasus solis super *Ostaschkov* urbem
**Seliger** (Russice *Селигер*) est lacus in regione Tueriensi Russiae. Area lacus 260 chm2 est. Flumina 110 in Seligerem effluunt et sola Seližarovka in lacu initium capit, quae 36 chm fluit et in Volgam flumen effunditur. Aqua puriore lacus notus est.

Re vera non lacus unicus Seliger est, sed systema tractuum multorum, qui Russice *plessae* nuncupantur. 24 plessae Seligeris sunt, quarum 8 magni. Insulae inter plessas iacent plus quam 160, quarum maximae *Chačin*, *Gorodomlia* etc. In insulis Seligeris etiam alii lacus siti sunt (in Chačin duodecim). In Stolobensi insula Monasterium Nili Stolobensis famosum aedificatum est. Ostaschkov urbs in litore Seligeris meridionali sita est.

Insulae Cornicinae (*Voronij*) despectus

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Селигер*.
2. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *Плесо*.
3. ↑  *Плёс*, сf. nomen urbis.
4. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 302. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°11′20″N 33°5′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Michael Koškin
Res apud Vicidata repertae:Michael Koškin: imagoMichael Koškin: imago
*Nativitas*: 3 Decembris 1898; Brynchagi  
*Obitus*: 26 Septembris 1940; Zmiiv Raion  
*Patria*: Unio Sovietica, Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: ingeniarius, miles, military engineer  
*Patronus*: OKMO, Kharkiv Morozov Machine Building Design Bureau
**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the Red Star  
*Sepultura*: St. John Useknovensky cemetery  

**Michael Eliae filius Koškin** (Russice Михаил Ильич Кошкин, tr. *Michail Il'ič Koškin*; natus in pago *Brynčagi* tunc gubernii et nunc regionis Iaroslaviensis die 21 Novembris [3 Decembris] 1898, mortuus propter pneumoniam in sanatorio prope Charcoviam die 25 Septembris 1940), particeps bellorum primi mundani et civilis Russici, socius factionis communisticae (bolsevicorum) ab anno 1919, alumnus facultatis constructionis machinarum Instituti Polytechnici Leninopolitani (quod nunc est Universitas Polytechnica Petropolitana Petri Magni), fuit ingeniarius mechanicus Sovieticus, creator et constructor primus autocurri armati Т-34. Anno 1990 titulo Herois Laboris Socialisticae post mortem ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Koškin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Michaele Koškin in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
Wikidata Christiana Sourvinou-Inwood
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 26 Februarii 1945; Bolus  
*Obitus*: 19 Maii 2007; Oxonia  
*Patria*: Graecia  

**Officium**

*Munus*: lecturer, archaeologus classicus, Rerum gestarum scriptor, hellenist, philologus classicus  
*Patronus*: University of Reading, Collegium Magnae Aulae Universitatis, University of Liverpool
**Christiana Sourvinou-Inwood** (nata Χριστιάνα Σουρβίνου Boli in urbe Thessaliae die 26 Februarii 1945; mortua in Anglia die 19 Maii 2007; Anglice *Christiane Sourvinou-Inwood*) fuit femina erudita et professor litterarum classicarum, quae de religione Graeca scripsit. Etiam mythistorias narravit sub nomine Christianae Elfwood.

Opera
-----

* *Studies in Girls' Transitions*. Athenis 1968.
* *"Reading" Greek Culture: Texts and Images, Rituals and Myths*. Oxoniae 1991.
* *"Reading" Greek Death: To the End of the Classical Period*. Novi Eboraci 1995.
* *Ενας Πολύ Κλασικός Φόνος* (mythistoria sub nomine Christianae Elfwood). Athenis 2003.
* *Tragedy and Athenian Religion*. Oxoniae 2003.
* *Hylas, the Nymphs, Dionysos and Others*. 2005.

Bibliographia
-------------

* Necrologia in *The Times (London) Online* 8 Iunii 2007.
Ecclesia Omnium Animarum Unitariana Vasingtoniae in Districtu Columbiae.
**Ecclesia Omnium Animarum Unitariana** (Anglice *All Souls Church, Unitarian*) est ecclesia Unitariana Universalistica ad 1500 Viam Harvardianam Boreoccidentalem, iuxta compitum Viae 16 Vasingtoniae sita, circa regionem ubi Mt. Pleasant, Columbia Heights, et Adams Morgan, vici urbani, confluunt. Designatio aedificii hodierni, anno 1924 confecti, in designatione St. Martin's-in-the-Fields Londonii condita est. Ecclesia, sodalis Societatis Universalisticae Unitarianae congregationum, dicit suam theologiam ex traditione Christiana liberali in "pluralismum divitem" crevisse.

Historia
--------

Ecclesia Omnium Animarum anno 1821 nomine First Unitarian Church of Washington ('Prima Ecclesia Unitariana Vasingtoniensis') condita est; inter conditores fuerunt Praeses Ioannes Quintius Adams, Vice Praeses Ioannes C. Calhoun, et architectus Carolus Bulfinch (qui primum aedificium ecclesiasticum, ad vias sextam et D Boreoccidentales, et maiori gloriae Capitolium Civitatum Foederatarum designavit). Campana ecclesiae, anno 1822 a Iosepho Revere, filio Pauli fusa, empta est pecunia Praesidis Iacobi Monroe et aliis empta, primum fuit publica urbis campana.

Primum aedificium, a Carolo Bulfinch designatum, ad compitum viarum sextae et D Boreoccidentalium situm. Xystus Pennsylvaniensis priorem partem transit.
Prior locus Ecclesiae Omnium Animarum in media urbe Vasingtoniae in Districtu Columbiae, circa 1916.
Ecclesia opiniones religiosas liberales et res iustitiae socialis diutine promovet. Primo dimidio saeculi undevicensimi, certamine contra servitutem innotuit, et inter priores ministros Gulielmum Henricum Channing, prominentem abolitionistam, numerat. Campana Revereana statum campanae urbanae amisit postquam congregation eam ad mortem Ioannis Brown commemorandam tractavit; postquam campana abolitionis saepe appellabatur.

Anno 1877 congregatio suum nomen in Ecclesiam Omnium Animarum (*All Souls Church*) mutavit, memoria tenens verba Gulielmi Ellery Channing, conditoris Universalismi Unitariani et patrui Gulielmi Henrici Channing: "Sodalis sum vivae omnium animarum familiae."

Inter sodales ecclesiae fuerunt Gulielmus Howard Taft, Praeses Civitatum Foederatarum et Iudex Maximus Civitatum Foederatarum; Wiley B. Rutledge, Iudex Consociatus Civitatum Foederatarum; Hilda Mason, civilitatis perita; Marion Barry, sedecim annos praefectus urbis; Denyce Graves, mediosupranus; et Ysaye Maria Barnwell, sodalis gregis Sweet Honey in the Rock.

Nexus interni
-------------

* Moncure Daniel Conway

Notae
-----

1. ↑  All Souls Church, Unitarian, Washington, D.C. History
2. ↑  Anglice: "I am a member of the living family of all souls."

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Omnium Animarum Unitarianam** spectant. |

* Biographia A. Powell Davies, www.uua.org
* Situs proprius, www.all-souls.org
Michael Meister
**Michael Meister** (natus die 9 Iunii 1960 Lauresheimi) mathematicus et vir publicus Theodiscus factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Meister, postquam oppido Bensheim (Hassia) scholam frequentabat atque anno 1980 testimonium maturitatis accepit, Darmstadii mathematicae et informaticae studebat et anno 1985 diploma accepit. Tum adlatus scientificus eodem in universitate operam dedit. Anno 1988 doctor promotus est et anno 1989/90 miles conscriptus militavit. Annis 1990 - 1995 Darmstadii apud ESOC ("*European Space Operations Centre*") operam dedit.

Familia
-------

Meister uxorem duxit atque duos liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Meister, qui ab anno 1991 sodalis CDU est, anno 1994 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hunc diem hoc officio fungebatur. Ab anno 2004 praeses vicarius fractionis CDU/CSU est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michael Meister** spectant. |

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  echo-online.de die 23 Septembris 2013
Wikidata Michael Lavrent'ev
Res apud Vicidata repertae:Michael Lavrent'ev: imagoMichael Lavrent'ev: imago
*Nativitas*: 19 Novembris 1900; Casanum  
*Obitus*: 15 Octobris 1980; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Михаил Алексеевич Лаврентьев
**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union  
*Munus*: mathematicus, physicus, professor, politicus  
*Patronus*: Academia Scientiarum URSS, D. Mendeleev University of Chemical Technology of Russia, Central Aerohydrodynamic Institute, Novosibirsk State University, Universitas Publica Technica Moscuensis Baumaniana, Universitas Publica Moscuensis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Proles*: Mikhail Lavrentyev  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the October Revolution, Order of the Patriotic War 2nd class, Order of the Red Banner of Labour, Lomonosov Gold Medal, Commander of the Legion of Honour, Lenin Prize, Medal "Veteran of Labour", Order of Cyril and Methodius, Order of the Patriotic War, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Jubilee Medal "Thirty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "50 Years of the Mongolian People's Revolution"  
*Sepultura*: Yuzhnoye Cemetery  

**Michael Alexii filius Lavrent'ev** (Russice Михаил Алексеевич Лаврентьев, tr. *Michail Alekseevič Lavrent'ev*; Casani natus die 6 [19] Novembris 1900, Moscuae mortuus die 15 Octobris 1980) fuit mathematicus et mechanicus Sovieticus, qui ad analysem mathematicam et physicam mathematicam contribuit, unus e participibus creationis armorum nuclearium et computatrorum primorum in Unione Sovietica. 

Alumnus facultatis physico-mathematicae et ab anno 1931 professor Universitatis Moscuensis, ab anno 1939 socius Academiae Scientiarum RSS Ucrainicae atque ad annum 1941 et annis ab 1945 et 1948 professor facultatis physico-mathematicae Universitatis Kioviensis, ab anno 1946 socius Academiae Scientiarum URSS, annis ab 1948 ad 1951 praefectus cathedrae mathematicae in facultate physico-technica Universitatis Moscuensis (dein in Institutum Physico-Technicum Moscuense transformata), conditor et annis ab 1957 ad 1975 praeses subdivisionis Sibericae Academiae Scientiarum URSS, annis ab 1957 ad 1975 vicarius praesidis Academiae Scientiarum URSS, annis ab 1966 ad 1970 vicarius praesidis Unionis Mathematicae Internationalis, ab anno 1971 socius Academiae Scientiarum Francicae, annis ab 1976 ad 1980 praefectus Comitatus nationalis Russici de mechanica theoretica et applicata fuit. 

Praemiis Stalinianis (annis 1946 et 1949) et Leniniano (anno 1958), titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1967) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Pagina de Michaele Lavrent'ev in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
Wikidata Georgius Fabricius
Res apud Vicidata repertae:Georgius Fabricius: imagoGeorgius Fabricius: imago
*Nativitas*: 23 Aprilis 1516; Chemnicium  
*Obitus*: 17 Iulii 1571; Misnia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, archaeologus, Rerum gestarum scriptor  

**Georgius Fabricius** (Theodisce *Georg Goldschmidt* natus Chemnicii die 23 Aprilis 1516; mortuus Misniae die 17 Iulii 1571) fuit poeta, rerum gestarum scriptor, philologus, archaeologus, et epigraphiae peritus Germaniae, qui Latine scripsit aetate renascentiae. Apud Universitatem Leucorea deinde Universitatem Lipsiensem studuit. Protestans religione fuit et subsidium a Maximiliano I ex quo poetam laureatum anno 1570 accepit.

Opera selecta
-------------

* editio operarum Terentii (1548) et Vergilii (1551)
* *Poëmatum sacrorum libri xxv.* (1560)
* *Poëtarum veterum ecclesiasticorum opera Christiana* (1562)
* *De Re Poëtica libri septem* (1565)
* *Rerum Misnicarum libri septem* (1569)
* *Annalium urbis Misnae* (1569)

### Postumi editi

* *Originum illustrissimae stirpis Saxonicae libri septem* (1597)
* *Rerum Germaniae magnae et Saxoniae universae memorabilium mirabiliumque volumina duo* (1609)

Bibliographia
-------------

* C. W. Baumgarten-Crusius, biographia Fabricii, 1839;
* C. W. Baumgarten-Crusius 'Epistolae ad W Meurerum et alios aequales *et* De Vita Ge. Fabricius de gente Fabriciorum *1845*

Nexus externi
-------------

* Opera Georgii Fabricii aut de de Georgio Fabricio apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
***Vorlage*** (Theodiscum, 'prototypus, exemplar') in studio litterarum est antecedens cuiusdam textus vel loci status vel indicium. Vocabulum ad talem rem scriptoris conversam, ad certum manuscriptum loci, vel ad multipliciore textus indicium spectare potest (exempli gratia, ad gregem exemplarium vel locorum). Itaque, prima textus forma, quam interpres in interpretationem convertit, *vorlage* illius interpretationis appellatur. Exempli gratia Biblia Lutherana est interpretatio textus recepti; itaque textus receptus hic est *vorlage* Bibliorum Lutheranorum. 

*Vorlage* interpretationis aliquando per historiam amitti potest, sed *vorlage* ex interpretatione nonnumquam redintegrari potest. Talis *vorlage* reconstitutum retroversio appellari potest, et certa incertitudine semper fit. Nihilominus, *vorlage* per nonnullos locos tam confidenter refici potest ut textus conversus et sua retroversio ut testis ad faciendum iudicium textuale adhiberi possit. Hoc *vorlage* refectum ut solus primi textus testis libere exstare potest, vel comparari potest et cum aliis testibus adhibitum. Itaque, exempli gratia, eruditi *vorlage* refectum interpretationis Septuagintae Graecae Bibliorum Hebraicorum ad emendandam Hebraicam textus Masoretici interpretationem passim adhibent cum ad decernendam veterrimam Bibliorum Hebraicorum formam conantur quam inferre possunt. Similiter, Coptica *Reipublicae* Platonis fragmenta inter textus in bibliotheca Nag Hammadi inventos ad attestandum primum textum Graecum, quem Plato ipse confecit, adhibentur. *Vorlage* multi Evangelii Thomae solum ut retroversio interpretationis Copticae exsistit, quia nullus testis alius primi textus Graeci pro plurimis ex dictis ibi scriptis certo scitur.

Nexus interni
-------------

* Exemplar
* Critica litterarum

Notae
-----

1. ↑  Oxford English Dictionary Online: "vorlage, n." Editio 2a, 1989; versio interretialis Decembris 2011.
2. ↑  Jonathan D. H. Norton, *Contours in the Text* (T&T Clark International, 2011), p. 4.
3. ↑  Freedman et Kuhlken, *What are the Dead Sea scrolls and why do they matter?* (Eerdmans, 2007), p. 10.
4. ↑  B. Albrektson, "Masoretic or Mixed," in *Text, Translation, Theology* (Ashgate Publishing, 2010), p. 125.
5. ↑  S. R. Swings *Platonis Rempublicam* (Oxford University Press, 2003), xxiii.
6. ↑  Uwe-Karsten Plisch, *Das Thomasevangelium, Originaltext mit Kommentar* (Deutsche Bibelgesellschaft, 2007).
Sinus Ambracius diluculo, prope *Rodia Wetland Center* in vico *Strongili*
Sinus Ambracius, visus a Space Shuttle mense Novembri anno 1994.
**Sinus Ambracius** (Graece: Αμβρακικός κόλπος) est sinus Ionii maris in Graecia boreo-occidentali, inter regiones Epirum et Graeciam Occidentalem.

Sinus nomen trahit ab urbe antiqua Ambracia, cuius in loco, circiter tredicim chiliometris a sinu distans et Arachtho flumini adiacens, hodie urbs Arta sita est. Aliud nomen igitur est *Sinus Artensis*.

Geographia
----------

Sinus paene totus a terra circumclusus tantum angusto euripo in occidentem versus mari patet. Ab euripo in septentriones versus est paeninsula cum urbe Prebeza. Sinus in orientem circiter 38, ab septentrionibus in meridiem circiter 25 chiliometris pertinet. Area aquae est circiter 500 chiliometrorum quadratroum.

A septentrionibus duo flumina, Lurus et Arachthus, in sinum vadosiorem influunt alluvies efficientes, quae aestuarium lacunasque formant. Prope litus hodie moles et aggeres exstructi sunt.

Historia
--------

In Sinu Ambracio variae pugnae navales commissae sunt, inter ea Actiaca pugna anno 31 a.C.n. Pugna ad Olpam Bello Peloponnesiaco, et Pugna ad Prevezam anno 1538 inter classem Ottomanicam et Christianam. Sex chiliometris a Preveza in septentriones versus urbs antiqua Nicopolis sita erat.

Fontes
------

Strabo, *Geographica* VII.7.5-7

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sinum Abracium** spectant. |

* Rodia Wetland Center (Anglice, Francice, Graece)
* Natura regionis circa sinum Abracium Holocaeno nata (Theodisce)

Nota
----

1. ↑  Vide: Liv. 38,4,1 et Plin. 2,205
Basilius Psilaces
**Basilius Psilaces** sive **Psyllaces** (Graece Βασίλειος Ψιλάκης vel Ψυλλάκης; 1829–1913) fuit eruditus Graecus, scriptor de situ rebusque gestis insulae Cretae, magister in gymnasio publico urbis Hermupolis Syri.

Vita
----

Basilius Psilaces natus est Cydoniae in vico Castelli. Una cum multis profugis Cretanis Naupliam habitavit. Circa annum 1858 fuit magister scholae cuiusdam in urbe Cydonia, sed novis rebus "του Μαυρογένη" eo anno motis supplicationem revolutionariorum ille conscripsit moxque ex insula rursus expulsus est. Gradum doctoris postulavit apud universitatem Lipsiensem, anno 1865 dissertationem in lingua Graeca antiqua scriptam *De quinque nationibus insulae Cretae secundum Homerum* praeferens (vide *Odysseam* 19.172 ff.). Annis 1879–1880, dum magister est in gymnasio Hermupolis insulae Syri, discipulum et alumnum habebat Eleutherium Benizelum, postea primus minister Graeciae. Opus magnum et praecipuum sub titulo *Res gestae Creticae* quattuor voluminibus editum est ab anno 1899 usque ad 1910.

Opera
-----

* Βασίλειος Ψυλλάκης Κρής, *Περὶ τῶν παρ' Ὁμήρῳ πέντε τῆς νήσου Κρήτης λαῶν*. Lipsiae: B. G. Teubner, 1865.
* Βασίλειος Ψιλάκης, *Ιστορία της Κρήτης από της ανωτάτης αρχαιότητος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων*. 4 voll. Cydoniae 1899-1910. Opus anno 1959 reimpressum, anno 1979 versione Neograeca productum.

Bibliographia
-------------

* Κυριακός Μητσοτάκης, *Τα μικρά χρόνια ενος μεγάλου. Η μαθητική ζώη του Ελευθέριου Βενιζέλου* (Athenis, 1972) p. 63.
* Βασίλειου Ψυλλάκη του Κρήτος *Οι κατα τον Ομήρο πέντε λαοί τής νήσου Κρήτης* cum versione Neograeca Charalampi Mpaltae. Athenis: Carabias, 1998.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Mulier inter festum Sinulog saltans et Iesu infantis parvum simulacrum tenens
**Sinulog** est festum religiosum catholicum puero Iesu dicatum quod quotannis Caebuae, in urbe Insularum Philippinarum, tertio die dominico mensis Ianuarii culmen habet magna cum hominum frequentia ac celebritate. In sanctis missis consistit per multos dies continuos pluries in die celebrandis, in processionibus precatoriis per vias urbis necnon in mari per naviculas agendis, in pompa per horas diurnas in viis urbanis procedente curribusque multicoloribus atque gregibus saltatorum ornata, in certamine saltatorio quo saltatorum greges more ad festum Sinulog apto saltent; quae omnia faciem quoque mercatoriam ac periegeticam praebent. Accedunt spectacula pyrotechnica sumptuosa multitudinis congregatae oculos ad se noctu convertentia.

Festum Sinulog originem trahit ab adventu simulacri cuiusdam lignei Iesum infantem figurantis, quod a Ferdinando Magellano expeditionis Hispanicae duce in insulam Caebuam mense Aprili anni 1521 invectum est et reginae Amihan, regis loci uxori (quae postea ab Hispanis Ioanna vocata est), donatum. Cui simulacro, quod die 28 Aprilis anni 1565 a milite quodam ducis Michaelis López De Legazpi Caebuae in aedibus incendio -ut traditur- combustis intactum post Magellani mortem et eius nautarum profectionem iterum inventum est, facta miraculosa tribuuntur.

Vox *Sinulog* a vocabulo Caebuano *sulog* originem ducit (insertione litterarum "in" facta, ut in sermone Caebuano saepe fit), quod fluxum significat, cum saltationes inter festum Sinulog factae motum undifluum quasi aquae fluentis exhibeant.

Nexus externi
-------------

* Sedes interretialis officialis festi Sinulog
*Vide etiam paginam discretivam:* Sinope (discretiva)

Conspectus generalis.
MapRegio centri cum *İnceburune* (nasus tenuis) in media atque terra continens sinistra, *ada* (insula) dextra.
Prospectus in urbem e portu. Ad sinistram fortalitium antiquum.
**Sinope** vel Sinopa (Turcice *Sinop*, Graece *Σινώπη*; lingua Hetthaea *Šinuva*) est urbs Turciae septentrionalis hodie 39 392 incolarum (2014) et caput provinciae eiusdem nominis. Regione maritima Ponti Euxini sita, antiquitus Paphlagoniae, Sinope transitu angusto nomine isthmi *İnceburun* (nasus tenuis) inter terram continentem et paeninsulam porrigitur. 

Temporibus pristinis Sinop emporium Hetthaeorum, serius autem colonia Graeca, Romana, Selgiukidarum erat. Hodie Sinopes loci historici et turismus momenta habent. Usque ad annum 2028 aedificatio 4480-megawatt-ergasterii atomici finita erit.

Nexus interni
-------------

* Regiones geographicae Turciae

Notae
-----

1. ↑  Suffixum *-va* in lingua Hetthaea formam pluralem indicat.
2. ↑  Institutum Turcicum Statisticum dedistributione incolarum Sinopes (2014). **(Turcice)**
3. ↑  Plutarchus, *Pericles* 20
4. ↑  Hürriyet: Turcia et Iaponia contractum aedificationis ergasterii atomici signaverunt. **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

* Situs proprius. **(Turcice)**
Fanum Sancti Benedicti ad Sieber cum organo valde euphono
Interna
**Ecclesia Sancti Benedicti** (Theodisce: *Benedictuskirche*) est templum protestanticum modestum in vico Sieber Hertzbergae ad Harthicos montes in Germania.

Historia
--------

Ista gemma structoria medio in vico erecta erat in genere septentrionali anno 1887 ut opus craticium. Turri altitudo metrorum XXV est, cui horologium anno 1887 incolae libenter addiderunt. Anno 1968 reparatum est ab homine quodam politico ipso. 

Ambo, ara, pulpitum, subsellia, matronea a lignario conterraneo Carolo Reuper confecta sunt. Vitrea bella atque multicoloria supra altare Carolus Bruns compatriota fecit. Exteriora tecta sunt lapide sectili regionali. Nostris diebus multi rerum constructoriarum periti obstupefiunt simplicitate splendida. Insuper delubro campanae tres emmeleis datae sunt. 

Cum Associatio Esperanticum docentium internationalis mense Iulio 2013 in situ congressionem etesiam haberet, liturgia protestantica idiomate Zamenhofiano in ecclesia hac est celebrata.

Organum tubulatum
-----------------

Organum anno 2008 restauratum multas musicae amicos inde allicere potuit. Tunc affabre historico involucro instrumentum musicum modernum cum fistulis multis additum est. Quod concentuum omnium generi utique sufficit.

Fontes
------

Informatio in paginis interretialibus officialibus
Wikidata Ardesium
Res apud Vicidata repertae:Ardesium: insigneArdesium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°56′17″N 9°55′48″E  
*Numerus incolarum*: 3 485  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bergomas  

**Geographia**

*Superficies*: 54.44 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brantium, Vallis Gullis, Parrum, Villa Oneae, Ultracollum, Premolum, Roncobellum, Gromum, Ultrasenda Alta  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ardezis  

**Tabula aut despectus**

Ardesium: situsArdesium: situs
Ardesium
**Ardesium** (-ii, *n.*) (Italiane: *Ardesio*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 650 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae *Ardesienses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Vallis Sariana
* Bergomum
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Diocese of Bergamo, Italy: Parish
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ardesium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Municipia Communitatis montaneae Vallis Sarianae.Municipia *Communitatis montaneae Vallis Sarianae*.
Frons ecclesiae ad septentrionem vergens
**Ecclesia Sanctorum Petri et Pauli** (Theodisce: *Peterskirche*) in colli Sancti Petri sita in urbe Erfordiae erat olim pars monasterii Ordinis Sancti Benedicti maximi eorum, quae citra Alpes sita erant. Una cum Ecclesia Sancti Severi et Ecclesia cathedrali Beatae Mariae Virginis coronam quasi turritam oppido deorsum imposuit.

Historia
--------

In monachii parte meridiana et orientali haec ecclesia adstructa fuit. Annis ab 1103 ad 1147 tribus navibus generis Romanici erecta est. Agebatur de primo aedificio maiore in Thuringia secundum praecepta scholae Hirsaugiensis, quae dicebatur. Artificiorum copia generum fere omnium ditabatur. Ad tempus benedictini Erfordienses etiam Monasterium Orphal moderabantur. Ultimus abbas fuit Placidus Muth, rector universitarius.

Anno 1813 pyrobolis aedes accensa est, attamen restabant muri multi et imprimis turres ambae cum coronis suis acutis Gothicis. Sub dominatione Borussica ecclesia demolita est partim et in repositorium militare barbare conversa. Margarita delubrorum Romanicorum valde diminuta hodie exhibitiones **Fori artis definitae**, quod nuncupatur, sartas est tectas servat. De monasterio extra ecclesiam profanatam nulla vestigia conservabantur.

Fons
----

De ecclesia in tractatione collis Petrini omnis a Stephano Raßloff scripta et hic in interreti legibili.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ναὸς Ἁγίου Πέτρου (Ἐρφούρτη) ("Ecclesia Sancti Petri (Erfordia)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesia Sancti Petri (Erfordia)** spectant. |

* Forum Konkrete Kunst, situs proprius
***Tristia*** sunt opus poeticum ex quinque libris elegiarum constans, quod Publius Ovidius Naso, poeta Romanus, post annum 8 Roma relegatus composuit. Elegiae, quamquam frigidam poetae in litore Ponti Euxini tristitiam atque adeo miseriam auribus auditorum lectorumque facile accommodant, spem poenae levandae demonstrant.

Poemata
-------

Liber primus, quem ad Tomin navigans scripsit, uxorem dolentem adloquitur nec non amicoset fideles et falsos. Incipit hisce veris:

Parve—nec invideo—sine me, liber, ibis in urbem:
ei mihi, quod domino non licet ire tuo!
Peregrinationem ad remotissumum imperii marginem describit ...

In libro secundo, qui ex uno solo carmine constat, omnia praecepta orationis iudicialis, sc. ad defendendum dictae, observata esse demonstrari potest.

Libri tertius, quartus, quintus, cum auctor se domum non rediturum sciens senescat, amplius desperant. Naso etiam epitaphium mittit:

Hic ego qui iaceo tenerorum lusor amorum
ingenio perii Naso poeta meo;
at tibi qui transis ne sit grave quisquis amasti
dicere "Nasonis molliter ossa cubent."
Ultima parte libri quinti fidelitatem uxoris laudat.

Bibliographia
-------------

* Hall, John Barrie, ed. 1995. *P. Ovidi Nasonis Tristia.* Stutgardiae, Lipsiae: Teubner. ISBN 3-8154-1567-5. (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Melville, A. D. interpres, 1992. *Ovid: Sorrows of an Exile: Tristia.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0-19-814792-9.
* Owen, S. G. ed. 1915. *P. Ovidi Nasonis Tristium libri quinque, Ibis, Ex ponto libri quattuor, Halieutica, Fragmenta.* Oxoniae: Clarendon.
* Rand, Edward Kennard. 1925. *Ovid and His Influence.* Bostoniae: Marshall Jones Company.
* Willige, Wilhelm, interpres. 1990. *Briefe aus der Verbannung.* Monaci: Artemis. ISBN 3-7608-1659-2.

Nexus externi
-------------

* Opera Ovidii