recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Methymna (discretiva)


Wikidata Methymna
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 39°22′7″N 26°10′50″E  
*Numerus incolarum*: 1 399  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Lesbos Municipality, Mithymna Municipal Unit, West Lesvos Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 50.166 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Methymna: situsMethymna: situs
Methymna (Graece Μήθυμνα (f. sg)) est urbs 1667 incolarum (2001) in insula Lesbo septentrionali sita. Etsi publice nomine antiquo appellatur, sermone cottidiano saepe *Molybos* (Μόλυβος) dicitur, quod nomen a Medio Aevo in usu est. Ex administratione anno 2011 reformata Methymna est "unitas popularis" (Graece: δημοτική ενότητα) demi Lesbi.

Situs ac forma urbis
--------------------

Urbs in septentrionali insulae litore sita est, fere 5 milibus maritimis (9.5 chiliometris) a continente Turcica distans, aversa tamen in monte aedificata, cuius cacumen arce mediaevali coronatur. 62 chiliometra a Mytilenis, insulae capite, in boreo-occidentalem versus et 6 chiliometra a Petra, loco balneari noto, in septentriones versus sita est.

Urbi, quae est autocinetis libera, sunt multae scalae, quae montem ascendunt, et agora, cuius vici frondibus tecti plurimis tabernis locum praebent - aspectus paene mediaevalis.

Forma domorum, quarum multae modo Turcico aedificatae a saeculo duodevicesimo repetunt, Imperium Ottomanicum admonent. Tabulatum inferius lapidibus non trullissis aedificatum est, superius ex tabularum compagine factum frontem inferioris - partim malis fultum - supereminens podium fenestris instructum efficit.

Ab urbe in occidentem versus parvus portus iacet, quo mole instructo pescatores utuntur.

Historica
---------

Temporibus antiquis Methymna una e civitatibus insulae Lesbi erant. Post bella Medica Lesbii Foedus Delium et Atheniensium societatem circa 478 a.C.n. inierunt. Cum autem anno 428 a.C.n. dominos superbos fugientes, ceteri Lesbii medio bello Peloponnesiaco ad Lacedaemoniorum societatem transfugere voluerunt, soli Methymnenses Foederi Delio fidem servaverunt atque etiam pugnam cum Mytilenensibus antequam ab Atheniensibus circumvallarentur infeliciter commiseruntː nam victi sunt. Quocirca victores Athenienses, cum agros ceterae insulae Lesbi colonis suis dividerunt, ab agris Methymnensium abstinuerunt.

Domus antiquae Methymnae
Aspectus a portu in arcem et urbem

Notae
-----

1. ↑  Thucydides III.10.2
2. ↑  Thucydides III.2-18.
3. ↑  Thucydides III.50.

Nexus externi
-------------

* Situs urbis interretialis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Jakob Frey
**Iacobus** vulgo *Jakob* **Frey** (natus die 13 Maii 1824 Gontenschwil, mortuus die 30 Decembris 1875 Bernae) scriptor Helveticus fuit. Pseudonymis variis his *J. Reif, F. Kuhn, F. Imhoof, J. A.* in opusculis conficiendis usus est.

Vita
----

Tubingae, Monaci et Turici philologiae atque philosophiae studebat. Ex anno 1851 Araviae moderabatur folia »Schweizerboten«, ubi in parlamenti municipali sedebat. Anno 1856 autem Bernam ad redisponenda multa in ephemeridibus »Berner Zeitung« missus est antequam Basileae vitam degeret. Denique inde ab anno 1868 iterum Araviae fuit.

Novellas paucas sed perpulcras scripsit, quae digne inter Helvetiae litteras Theodiscas margaritas numerari possunt: »Zwischen Jura und Alpen« (Lipsiae 1858, tomis in duobus; tomus tertius: »Die Waise von Holligen«, Basileae 1863), »Schweizerbilder« (Araviae 1864) et »Neue Schweizerbilder« (Bernae 1877).

Nexus externi
-------------

* Karin Marti-Weissenbach: "Frey, Jakob", apud: *Historisches Lexikon der Schweiz* (hic in interreti)
* opera apud Projekt-Gutenberg
Katzenjammer (Hamburgi, 2011).   
 A sinistra: Solveig Heilo (tympana), Marianne Sveen (cithara), Turid Jørgensen (balalaica bassa), Anne Marit Bergheim (mandolinum).
**Katzenjammer** est musicarum Norvegicarum grex anno 2005 conditus, qui multa coniungit genera canendi variosque impulsus musicos suos facit. Cantrices huius gregis country-pop-rock permultorum instrumentorum usu callent, quae alternis vicibus in cantica singula commutant. Nomen gregis de *Katzenjammer Kids*, nobili serie nubeculata, adsumptum est.

De factis gregis
----------------

Katzenjammer ex quattuor musicis q.s. Anne Marit Bergheim, Solveig Heilo, Turid Jørgensen et Marianne Sveen constat, quae etiam quadrisona voce canere possunt. Bergheim, Heilo et Jørgensen ab initio gregem effecerunt, quippe quae una apud Institutum Nordicum Scaenicum (Nordisk Institutt for Scene og Studio) ab anno 2003 ad 2005 studerent. Marianne Sveen paulo post gregi se adiunxit. Mats Rybø, etiam alumnus NISS, gregi adest compositor, quamquam canendi modus a cantricibus ipsis excogitatur. 

Anno 2008, Katzenjammer in certamine *Urørt* ('intactum'), quod consilio radiophoniae generalis Norvegicae (Norsk Rikskringkasting) singulis annis instituitur, interfuit et inter optimos greges numeratus, tertias enim tulit cantico *A Bar in Amsterdam*. Mense septembri eiusdem anni grex tirocinium posuit albo *Le pop* inscripto, quod propitiis auribus acceptum est. Deinde gregales Angliam, Germaniam, Hollandiam, CFA aliasque civitates lustraverunt. Editio retractata eiusdem albi insuper canticum continet *Demon Kitty Rag* inscriptum, quod primo singularium discographicum divulgatum erat die 7 Iunii 2009. 

Mense Septembri 2011 secundum album *A Kiss Before You Go* inscriptum in medium prolatum est, cuius velut praesagium canticum *I will dance (when I walk away)* paulo antea singularium divulgatum est.

Notae
-----

1. ↑  Visificum cantrices gregis introducens, quo etiam cantici *A Bar in Amsterdam* actio viva continetur.
2. ↑  Ut in cantico *Lady Marlene*.
3. ↑  Expositio gregis in pagina domestica NISS.
Wikidata Metropolis Lugdunensis
Res apud Vicidata repertae:
subdivisio specialis, metropolis  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 45°45′27″N 4°51′14″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Arvernia Rhodanus et Alpes  
*Territoria finitima*: Rhodanus, Addua, Isara
**Forma**

*Area*: 533.68 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Lugdunum  
*Subdivisiones*: Villeurbanne, Bron, Givortium, Francheville, Oullins, Dardilly, Vaulx-en-Velin, Vénissieux, Feyzin, Caluire-et-Cuire, Écully, Saint-Priest, Rillieux-la-Pape, Sainte-Foy-lès-Lyon, Neuville-sur-Saône, Limonest, Meyzieu, Saint-Genis-les-Ollières, Genay, La Mulatière, Charbonnières-les-Bains, Saint-Fons, Albigny-sur-Saône, Poleymieux-au-Mont-d'Or, Craponne, Saint-Genis-Laval, Rochetaillée-sur-Saône, Fleurieu-sur-Saône, Décines-Charpieu, Charly, Saint-Romain-au-Mont-d'Or, Fontaines-Saint-Martin, Irigny, Cailloux-sur-Fontaines, Vernaison, Grigny, Lissieu, Couzon-au-Mont-d'Or, Quincieux, Marcy-l'Étoile, Collonges-au-Mont-d'Or, Curis-au-Mont-d'Or, Saint-Cyr-au-Mont-d'Or, Pierre-Bénite, Fontaines-sur-Saône, Champagne-au-Mont-d'Or, La Tour-de-Salvagny, Saint-Didier-au-Mont-d'Or, Chassieu, Sathonay-Camp, Saint-Germain-au-Mont-d'Or, Tassin-la-Demi-Lune, Sathonay-Village, Solaize, Mions, Jonage, Montanay, Corbas, Lugdunum
**Gestio**

*Praefectus*: Bruno Bernard  

**Vita**

*Incolae*: 1 416 545  

**Tabula aut despectus**

Metropolis Lugdunensis: situsMetropolis Lugdunensis: situs
**Metropolis Lugdunensis** (vulgo *Métropole de Lyon*, interdum *Grand Lyon* scil. "magnum Lugdunum") est collectivitas territorialis status peculiaris, in circumscriptione praefecturae Rhodani, in regione Arvernia Rhodano Alpibus sita. Die 1 Ianuarii 2015 creata est, pro communitate urbana Lugdunensi et parte Rhodani praefecturae subsituta. Metropolis Lugdunensis simul praefecturae et metropolis officia obit.

1 370 678 incolas habet. Codex cursualis est 69, idem ac praefectura Rhodanus. Codex INSEE est 69M.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°45′27″N 4°51′14″E • *OpenStreetMap* • Store norske Lexikon |

* Situs interretialis metropolis Lugdunensis
**Marcus Iunius Pennus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 167 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Pater eius eiusdem nominis anno 205 a.C.n. aedilis curulis et anno 201 praetor erat. Filius - etiam Marcus Iunius Pennus nominabatur - anno 126 a.C.n. tribunus plebis erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 172 a.C.n. Pennus praetor provinciam Hispaniam Citeriorem administravit et anno 167 una cum Quinto Aelio Paeto consul creatus est. Paetus bellum contra Ligures duxit neque autem multum effecit. Senatum de legatis ad Rhodenses mittendis consultavit.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Iunius 122).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band X,1, Stuttgart 1918, Sp. 1075–1076.
* Petrus C. Nadig, "[I 23] I. Pennus, M." in *Der Neue Pauly* vol. 6 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01476-2) col. 63.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XLV 16,3;
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XLV 20,4-10

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Aemilius Paullus Macedonicus II et Gaius Licinius C.f. Crassus**  |  **Consul** 167 a.C.n.cumQuinto Aelio Paeto | Successores: **Gaius Sulpicius Gallus et Marcus Claudius Marcellus**  |
Wikidata Kattassery Joseph Yesudas
Res apud Vicidata repertae:Kattassery Joseph Yesudas: imagoKattassery Joseph Yesudas: imago
*Nativitas*: 10 Ianuarii 1940; Fort Kochi  
*Patria*: India  

**Officium**

*Munus*: playback singer, recording artist  

**Familia**

*Genitores*: Augustine Joseph;   
*Proles*: Vijay Yesudas  

**Memoria**

*Laurae*: Sangeet Natak Akademi Award, Padma Bhushan, National Film Award for Best Male Playback Singer, Padma Shri in arts, Padma Vibhushan, J. C. Daniel Award  

**Kattassery Joseph Yesudas** seu litteris Malabaricis കാട്ടശ്ശേരി ജോസഫ് യേശുദാസ് *Kāṭṭaśśerī Josafa Yeśudāsa* (natus die 10 Ianuarii 1940) est cantor Indiae. 

Cochini natus in regione urbana castrorum Cochinensium e familia Christianorum Catholicorum, K. J. Yesudas alumnus est collegiorum musicorum Tripunithurae et Trivandri. Plus quam 50,000 carmina linguis variis a se cantata edidit, imprimis Malabarice sed etiam Tamulice, Hindice, Cannadice, Telingane, Bengalice, Gujarati, Orissensi, Marathice, Panjabice, Sanscrite, Tuluve, Malaice, Russice, Arabice, Latine, Anglice. Yesudas loti ornamento superiori(en) anno 2017 laureatus est.

Nexus externi
-------------

* Situs privatus
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Superfamilia : Cynipoidea   
Familia : Figitidae   
Subfamilia : Eucoilinae   
Genus : *Preseucoela*   
Buffington, 2004  
   

***Preseucoela*** est genus vesparum parasitoidearum superfamiliae Cynipoideorum. Nomen generis ex Elvis Presley, cantore Americano, appellatur; quod primum eius cognominis dimidium et *eucoela,* suffixum in generibus cognatis adhibitum, miscet. Species huius generis parasiti dipterorum familiae Agromyzidarum sunt.

Specimina in regionibus neotropica (Argentina, Insulis Bahamensibus, Bolivia, Columbia, Costa Rica, Dominica, Aequatoria, Salvator, Guatemala, Honduria, Mexico, Panama, Venetiola, Indis Occidentalibus) et nearctica (Arizona, Novo Mexico) inveniuntur.

Typus generis est *Chrestosema pallidipes* (Ashmead 1894), nuper *Preseucoela pallidipes* designata.

Species
-------

Generi sunt tres species, omnibus a Buffington anno 2004 descriptis.

* *Preseucoela heratyi* Buffington, 2004
* *Preseucoela imallshookupis* Buffington, 2004
* *Preseucoela pallidipes* Buffington, 2004 (ex Ashmead 1894)

Notae
-----

1. ↑  "*Pres-* named for Elvis Aaron Presley; *-eucoela,* a suffix frequently used by J.J. Kieffer in describing Neotropical eucoiline genera" (Buffington 2004: 4).
2. ↑  Buffington 2004: 4.
3. ↑  Buffington 2004: 4.

Bibliographia
-------------

* Buffington, Matthew L. 2004. "The description of *Preseucoela* Buffington, new genus, with notes on the status of Nearctic species of *Agrostocynips* Diaz (Hymenoptera: Figitidae: Eucoilinae)." *Zootaxa* 408: 1–11. PDF.
* Valenzuela Escoboza, Fernando Alberto, Rogelio Enrique Palacios Torres, Edgardo Cortez Mondaca, Matthew L. Buffington, Jose Refugio Lomeli Flores, et Jorge Manuel Valdez Carrasco. 2019. "Species of Eucoilinae Associated with Agromyzidae in Mexico." *Southwestern Entomologist* 44 (3): 705–14. doi:10.3958/059.044.0315. Editio interretialis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity |
**Longitudo geographica**, sive **gradus longitudinis** λ est in superficie terrae una ex duobus coordinatis geographicis. Longitudo geographica est angelum inter meridianum super quo quisdam locus iacet et meridianum ut dicitur primarium, qui meridianus primarius ex omnibus meridianis est ille qui per definitionem Grenovicum in Anglia situm transcurrit. 

Puncta eiusdem longitudinis ergo omnia in uno meridiano iacent. Meridianus primarius habet longitudinem nullam. E contraria parte ii telluris loci sunt maximae longitudinis, quorum longitudo est 180 gradus. Quia ii loci e regione exadversum primarium meridianum iacent, hi 180 gradus habent et orientales et occidentales. Alioquin meridiani dimidii ab orientali parte orientalibus gradibus indicantur,ab occidentali occidentalibus.

Locus in superficie terrae determinatur coordinatis geographicis, quae sunt latitudo et longitudo geographica. Haec locandi methodus iam apud Claudium Ptolemaeum invenitur.

Pinacotheca
-----------

* Sphaera cum magnis circulis lineis continuis depictis et circulis parallelis lineis interruptis depictis. Linea aequatorialis colore caeruleo depicta dividit sphaeram in hemisphaeras septentrionalem  atque australem et secat meridianos flavo colore depictos recto angulo. Lineae interruptae sunt circuli paralleli.Sphaera cum magnis circulis lineis continuis depictis et circulis parallelis lineis interruptis depictis. Linea aequatorialis colore caeruleo depicta dividit sphaeram in hemisphaeras septentrionalem atque australem et secat meridianos flavo colore depictos recto angulo. Lineae interruptae sunt circuli paralleli.
* Coordinata geographica in sphaera terraeCoordinata geographica in sphaera terrae
* Meridianus primarius ater et circulus aequatori parallelus 30 graduum ad septentriones versus ruberMeridianus primarius ater et circulus aequatori parallelus 30 graduum ad septentriones versus ruber

Notae
-----

1. ↑  Des Pater Joseph Tieffenthalers Historisch-geographische Beschreibung von Hindustan 1788.
2. ↑  Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*. WSOY, 2001; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, 2009.
**Pressio vaporis** est natura vaporis physica, in aequilibrio pressioni illae, quam liquidi aut solidi vapor praebet, respondet. Gradus pressionis *volatilitas* vocari solet.

Gasis pressio, cum *gas ideale* est, relationem proportionalem temperaturae ostendit. At puncto critico gasium pressio in aequilibrio cum phasi liquida aut solida variat, secundum aequationem Clausius-Clapeyron, ut in proportione temperaturae crescere possit aut non possit.

Pressio
-------

Pressio {\displaystyle P} aequat partem vis physicae {\displaystyle {\vec {F}}} quae perpendiculariter imprimit in superficiem, h. e. 

{\displaystyle P={\frac {{\vec {F}}\cdot {\hat {n}}}{A}}}
ubi 

*A* est superficiei area (metris quadratis mensa)
{\displaystyle {\hat {n}}} est vector in superficiem perpendiculariter directus.

  

Gasium natura non solum ad superficiem, sed etiam ad spatium respicit. Describatur simpliciter aequatio gasium in spatio: 

{\displaystyle P={\frac {{n}\cdot {R}\cdot {T}}{V}}}
ubi 

*P* est pressio gasis
*n* est numerus molium gasis
*R* est valor constans gasium generalis
*T* est temperatura
*V* ad volumem spatii valet
Nexus interni
-------------

* Evaporatio

Nexus externi
-------------

* De vaporis pressione apud HyperPhysics **(Anglice)**
Wikidata Peine
Res apud Vicidata repertae:Peine: insignePeine: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°19′13″N 10°14′1″E  
*Numerus incolarum*: 50 461  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Peine
**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Peine  

**Geographia**

*Superficies*: 119.84 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lehrte, Ilsede, Vechelde, Wendeburg, Edemissen  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ascaria, Heywood, Rochdale, Mancunium Maius, Tripoli, Heinola  

**Tabula aut despectus**

Peine: situsPeine: situs
Statua conditoris Peine, Gunzelini de Guelpherbyto
**Peine** oppidum Saxoniae Inferioris et caput circuli Peine est. Ad Peine etiam etiam vici Berkum, Dungelbeck, Duttenstedt, Eixe, Essinghausen, Handorf, Röhrse, Rosenthal, Schmedenstedt, Schwicheldt, Stederdorf, Vöhrum, Wendesse atque Woltorf pertinent.

Historia
--------

Tabula oppidi Peine anno 1785 depicta
Peine anno 1218 a Gunzelino de Guelpherbyto condita est. Postea inter Guelphos et Dioecesem Hildesiensem bellum de urbe gestum est. Anno 1802 ad Borussiam pervenit, anno 1807 ad Regnum Westphaliae, anno 1815 ad Regnum Hannoveranum, tum anno 1866 hoc hoc regno iterum ad Borussiam pervenit et anno 1946 pars Saxonia Inferioris facta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Peine** spectant. |

* Pagina urbis Peine (lingua Theodisca)
Wikidata Dettum
Res apud Vicidata repertae:Dettum: insigneDettum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°10′0″N 10°40′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 181  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Guelpherbytensis, Sickte  

**Geographia**

*Superficies*: 17.17 chiliometrum quadratum, 17.2 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Dettum: situsDettum: situs
**Dettum** est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Ad Dettum etiam vici Mönchevahlberg, et Weferlingen pertinent.

Historia
--------

Ecclesisia Sancti Ioannis Baptistae in Dettum
Dettum anno 1226 nomine *Thitene* primo in actis descripta est. Annis 1807 - 1813 Dettum pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Sickte commune generale pertinet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dettum** spectant. |

* pagina communis generalis Sickte de Dettum scripta
*Sanctus Isaacius occurrit Theodosio II imperatori.* Caelamen in ecclesia cathedrali Sancti Isaacii.
**Isaacius Confessor** sive **Isaacius Dalmatus** (natus quarto saeculo in Syria; mortuus Constantinopoli anno 396) fuit monachus, propheta, et sanctus Graecus.

Ille cum solus deserta habitaret, cognovit Valentem imperatorem Arianismo favere. Qua re cognita, Constantinopolim iter fecit, ut sectatores trinitarismi confirmaret, quorum ecclesiae illo tempore oppressae esse videbantur.

Valens cum paulo post in hostes Gothicos procederet, ab Isaacio finem persecutionum petitus est proque eo auxilium Dei in proelio vincendo obtulit. Illi cum iterum atque iterum negaret, Isaacius mortem crudelem vaticinatus est. Valens haec moleste ferens ministris suis Saturnino et Victori iussit eum in carcerem deduci.

Valente in pugna trucidato, Isaacius a populo propheta acclamatus est. Deinde Theodosio I, qui eo fere tempore Edictum Thessalonicense edi curaret, administravisse dicitur.

Saturninus anno 381/382 primum monasterium Constantinopoli aedificavit, cuius praeses Isaacius factus est. Vita beneficiorum plena paene peracta, monasterium discipulo Dalmato amandavit, unde etiam nomen traxit. Eadem de causa Isaacius cognomen (τοῦ Δαλματοῦ) meruit.

Notae
-----

1. ↑  Vita eius in Acta Sanctorum. Maii tomus septimus (Parisiis et Romae: 1866), 243 sqq.; cf. Alexii Symmachi Mazochii in ... Neapolitanae ecclesiae calendarium (Neapoli: 1744), 440.

Nexus externi
-------------

* De Isaacio apud situm interretialem Ecclesiae Orthodoxae in America.
Wikidata Philippus Gulielmus Jung
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 16 Septembris 1884; Flörsheim-Dalsheim  
*Obitus*: 9 Septembris 1965; Wormatia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: mayor of Vienna  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factio Germanica  
*Religio*: Lutheranismus
**Philippus Gulielmus** (*Philipp Wilhelm*) **Jung** (natus 16 Septembris 1884 in oppido Flöhrsheim, mortuus 9 Decembris 1965 Wormatiae) vir publicus Germaniae et sodalis NSDAP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius magister fuit. Ipse post maturitatem acceptam iurisprudentiae studebat. Ante cursum honorum et post secundum bellum mundanum iurisconsultus in oppido Waldmichelbach (Hassia) laboravit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1927 sodalis SA et iurisconsultus Iosephi Bürckel ducis NSDAP regionis factus est. Anno 1930 etiam sodalis NSDAP et anno 1931 dux pagi NSDAP factus est. Anno 1933, postquam nazistae rerum Germaniae potiti sunt, et praeses senatus terrae Hassiae et magister civium superior pro tempore Moguntiaci (a mense Martio usque ad Maium) nominatus est. Mense Sepembri 1933 praeses ministrorum Hassiae factus est et ad 1 Martii 1935 mansit. Deinde regionem Saraviae-Palatinati administravit et anno 1940 Magister civium superior Vindobonae nominatus est. Quo officio ad diem 30 Decembris 1943 functus est.

Praesides Ministrorum Hassiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HassiaeInsigne Hassiae |
| annis 1918 - 1945: Carolus Ulrich |
Bernhardus Adelung |
Ferdinandus Werner |
Philippus Gulielmus Jung |
Iacobus Sprenger
ab anno 1945: Ludovicus Bergsträsser |
Carolus Geiler |
Christianus Stock |
Georgius Augustus Zinn |
Albertus Osswald |
Holger Börner |
Gualterius Wallmann |
Ioannes Eichel |
Rolandus Koch |
Volkerus Bouffier |
|  |


Praefecti urbi Vindobonae (1804–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Stephanus de Wohlleben 1804 • Antonius Lumpert 1823 • Antonius Iosephus Leeb 1835 • Ignatius Czapka 1838 • Iohannes Casparus de Seiller 1851 • Andreas Zelinka 1861 • Caietanus Felder 1868 • Iulius Newald 1878 • Eduardus Uhl 1882 • Iohannes Prix 1889 • Raimundus Grübl 1894 • Iohannes de Friebeis 1895 • Iosephus Strobach 1896 • Carolus Lueger 1897 • Iosephus Neumayer 1910 • Ricardus Weiskirchner 1912 • Iacobus Reumann 1919 • Carolus Seitz 1923 • Ricardus Schmitz 1934 • Hermannus Neubacher 1938 • Philippus Gulielmus Jung 1940 • Iohannes Blaschke 1943 • Rudolphus Prikryl 1945 • Theodorus Körner 1945 • Franciscus Jonas 1951 • Bruno Marek 1965 • Felix Slavik 1970 • Leopoldus Gratz 1973 • Helimutus Zilk 1984 • Michael Häupl 1994 • Michael Ludwig 2018 |
|  |
Wikidata Bassianum (Latium)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°33′0″N 13°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 530  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Bassiano
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Latinensis  

**Geographia**

*Superficies*: 32.4 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Carpinetum, Norba, Sulmoneta, Setia  

**Tabula aut despectus**

Bassianum (Latium): situsBassianum (Latium): situs
Bassianum (Latium)
**Bassianum** (seu *Castrum Bassiani*) (Italiane: *Bassiano*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 700 incolarum, in Latio regione, in Provincia Latinensi situm. Incolae *Bassianenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Carpinetum (Italiane: *Carpineto Romano*) (RM),
* Norba (Italiane: *Norma*),
* Sulmoneta (Italiane: *Sermoneta*).
* Setia (Italiane: *Sezze*).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Latinensis,
* Latina.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus[*nexus deficit*] **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bassianum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Bassiani in Provincia Latinensi.Collocatio finium Municipii Bassiani in Provincia Latinensi.

Notae
-----
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Classiarii Hispanici.
**Peditatus marinus** est peditatus copiae navali conexus. Ab origine ex navibus mari sive oceano operati sunt, defensionem et impetum in naves adversarias facientes. Invasiones amphibias quoque saepe effecerunt. Quamquam peditatus marinus in navi sub imperio capitanei operantur, propriae disciplinae et traditionibus frui solent. 

Roma Antiqua atque Civitates Confoederatae Americae et Imperium Germanicum peditatos marinos habebant. Iam anno 1622 peditatus marinus francus institutus est.

In Civitatibus Foederatis, peditatus marinus in bracchium distinctum copiarum militarum formantur. Quod foederalis constitutio Americana exercitum stativum omnino vetat, peditatus marinus fere idem ac exercitus foederalis fungitur, sed ei solum theatrum militare extra territorium Civitatum Foederatarum necessarie datur. 

In fictione aliquando de peditato marino cosmico narratur.

Peditatus marinus in orbe
-------------------------

* Argentina - Peditatus marinus Armadae
* Britanniarum Regnum, Hollandia - Pedites marini regales
* Civitates Foederatae - Corpus Marinum Civitatum Foederatarum
* Graecia - XXXII Legio Marina "Moravas"
* Israel - Legio Givati
* Italia - Legio Sanctus Marcus (classis) et Legio "Serenissima" (exercitus)
* Romania - CCCVII Legio marina
* Sina - Corpus Marinum Exercitus Popularis Liberationis
**Fatua** vel **Fenta Fatua**[1] vel etiam **Fauna** in mythologia Romana fuit uxor atque eadem soror Fauni. Multi theologi antiqui putabant Fatuam eandem esse atque **Bonam Deam**[2] , cuius caerimoniis adesse viris non licebat.

Apud Macrobium traditio diversa legitur : filia Fauni est et patrem pudicitiae per vinum insidiantem repellit. Qua fabula Macrobius rituum Bonae Deae peculiarium rationem reddere conatur[3]. Contra alii auctores[4] dicunt ollam plenam meri vini bibisse, quocirca myrtea virga maritus eam verberavit. Ambae fabulae aetiologiae sunt.

Nomen quidem a *fando* dictum est, quod Fatua mulieribus fata canere consuesset, ita ut Faunus maritus viris. Unde qui divinitus inspirari videbantur, "*fatuari*" dicebantur[5].

Fontes
------

* Arnobius libro primo *Adversus Nationes*, capitulo 36 necnon libro quinto capitulo 18.
* Iustinus libro XLIII de *Bellis* *Philippicis* capitulo primo (8).
* Lactantius, libro primo *Divinarum institutionum* capite 22 (9-11).
* Macrobius libro primo *Saturnaliorum* capite duodecimo 24-25.

Notae
-----

1. ↑  Arnobius I,36 et V,18.
2. ↑  Sic opinabatur Varro (apud Lactantium I,22)
3. ↑  Vide etiam Plutarchum, *Caesar* 9.
4. ↑  Sextus Clodius apud Lactantium et Arnobium.
5. ↑  Sic Gavius Bassus, de quo vide Lactantium et Iustinum
**Franciscus Iosephus** (Theod.: *Franz Josef*) **Wittemann** (natus 24 Iunii 1866 oppido *Buchen* (Badenia, mortuus 10 Septembris 1931 Carolsruhae) vir publicus et iurisprudens Badeniae atque sodalis factionis Centri fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam maturitatem adeptus est, Wittemann iurisprudentiae studebat et anno 1894 primam atque 1897 secundam probationem accepit. Deinde iudex laboravit et paulatim per gradus diversos promotus est.

Cursus honorum
--------------

Wittemann, qui sodalis factionis Catholicae Centri erat, annis 1905 - 1925 legatus senatus terrae Badeniae fuit. Annis 1919 - 1923 legatus vicarius Badeniae ad Consilium Imperii fuit, deinde praeses Camaerae Badeniae Rationum erat. Anno 1929 Administer Badeniae Iustitiae et a die 20 Novembris 1930 ad mortem praeses Badeniae erat.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Tabularii Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Praesides Badeniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antonius Geiß • Gustavus Trunk • Hermannus Hummel • Adamus Remmele • Henricus Köhler |
Gulielmus Hellpach • Gustavus Trunk • Henricus Köhler • Gustavus Trunk • Adamus Remmele • Iosephus Schmitt • Franciscus Iosephus Wittemann • Iosephus Schmitt • Robertus Wagner (vicarius imperii) • Gualterus Köhler • Leo Wohleb |
|  |
Vulnus cutis cruris diphtheria effectum.
**Diphtheria** (a verbo Graeco διφθέρα 'corium') est infectio cuius causa est bacterium *Corynebacterium diphtheriae.* Plurimae infectiones sunt asymptomaticae aut lenem cursum clinicum habent, sed in aliquot eruptionibus plus quam 10 centesimae hominum hac diagnosi laborantium moriuntur. Signa et symptomata a lenissimis ad gravissimas variant, et plerumque a duobus ad quinque dies incipiunt postquam homo huic morbo obicitur. Symptomata saepe videntur gradatim, exasperatis faucibus febrique primum visis. Infectio praecipue superioris apparatus respiratorii partis, raro aliorum membrorum est. In casibus severis, regio cana vel alba in faucibus crescit, quae transitum aeris occludere potest, latratum ut in laringotracheobronchite creans. Collum tumescere potest, partim propter nodos lymphaticos auctos. Genera diphtheriae quae cutim, oculos, vel genitalia implicant etiam inveniuntur. Inter implicationes medicos numerantur myocarditis, neuropathia peripheralis (inflammatio nervorum), proteinuria (renes deficientes), et sanguinis profusio thrombocytopeniae causa. Myocarditis arrhythmiam cordis et neuropathia peripheralis paralysin efficere potest.

Nexus interni
-------------

* Aemilius Adolphus de Behring

Notae
-----

1. ↑  G. D. Arnaudov, *Terminologia medica polyglotta: Latinum-Bulgarski-Russkij-English-Français-Deutsch* (Serdicae: Editio medicina et physcultura, 1964).

Bibliographia
-------------

* "Antitoxin dars 1735 and 1740." *The William and Mary Quarterly*, Series tertia, 6 (2): 338.
* Hammonds, Evelynn Maxine. 1999. *Childhood's deadly scourge: the campaign to control diphtheria in New York City, 1880-1930.* Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 0801859786.
* Holmes, R. K. 2005. "Diphtheria and other corynebacterial infections." In *Harrison's Principles of Internal Medicine,* ed. sexta decima, ed. Kasper et al. Novi Eboraci: McGraw-Hill.ISBN 978-0-07-139140-5.
* Shulman, S. T. 2004. "The History of Pediatric Infectious Diseases." *Pediatric Research* 55 (1): 163–76. PMID 14605240. doi:10.1203/01.PDR.0000101756.93542.09. PMC 7086672.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **diphtheriam** spectant. |

* Notitiae de diphtheria apud Institutum Roberti Koch. **(****Theodisce)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Mons Serratus (discretiva)

Montiserratus e Minorisa (Catalanice: *Manresa*)
Cappella Santa Cova in monte
**Mons Serratus** (Catalanice: *Montserrat*) est mons praecipuus ac mysticissimus? Cataloniae, in media regione situs. Ibi est abbatia Benedictina sacra Matri Dei, quae nomine montis nominatur.

Nomen Catalanum *Montserrat* de verbis 'mont' (Catalanice: *mons*) et 'serrat' (Catalanice: *montes continui*) deducitur, cuius verbum de Latino *serra* vicissim oritur, quia forma similis huic instrumento est.

Mons
----

Est massa montium de formis singularibus prope flumen Lubricatum (Catalanice: *Llobregat*), cuius summus mons Sancti Hieronymi (altus 1237.4 metra) est. Per millennia, motus isostatici et tectonici, ac mutationes climaticae et erosiones formas asperas cum altis parietibus et massis sinuosis factis de conglobatione rosea et argilla fecerunt. Interiore monte, generis carstici erosio cavernas, puteos et torrentes fecit.

Silva, quae praecipue quercubus abundat, est Mediterranea. Inter diversas aves sunt *Ptyonoprognes rupestres, Tachymarptes melbae,* et *Tichodromae murariae.* Ad diversa mammalia sunt sciuri, genettae, vespertiliones, apri, et caprae.

Sacra
-----

La Moreneta
Anno 880, opiliones de caelo claram lucem cum pulchro melo viderunt. Simulacrum imaginis Virginis Mariae in caverna inventum est. Itaque die 27 Aprilis celebratur dies Matris Dei Montiserrati, patronae Cataloniae. Sanctae Mariae imago, extremo saeculo XII sub Romanico de materia facta, nigra est, quod pingue de Berenice materiam longius fuscavit, inde a vulgo dicitur *La Moreneta* (Catalanice, 'fusca puella').

Abbatia
-------

Abbatia
Origo abbatiae non cogniscitur, sed prope annum 880 cernitur. Certum est prope annum 1011 Olibam, abbatem monasterii Sanctae Mariae Rivi Pollentis, monasterium in eodem loco, in quo parvum templum erat, ad venerandam Virginis imaginem condidisse. Monasterium sanctuarium factum est, ob eam rem donationum causa crevit.

Saeculo XII exeunte, numerus monachorum duodecim erat, quod necesse erat ut abbatia creata esset.
Saeculo XVI, basilica aedificata est, sed annis 1811 et 1812 a copiis neapolionicis incensa est. Anno 1835, regente Hispaniae regina Maria Christina, passa est confiscationem, factam a primo ministro Mendizábal. Anno 1844, vita in monasterio refecta est. Saeculis XIX et XX restituta est basilica.

Hodie abbatiae est una ex optimis bibliothecis Cataloniae, et etiam est museum cum operis a Graeco, Caravaggio, Dalí, et Picasso. Ibi colunt centum prope monachorum et pueri, qui Scholaniam, scholam chantorum antiquissimam Europae, saeculo XII conditam, conformant.

Virolai
-------

*Virolai* est hymnus Sanctae Mariae dicatus, ab Hyacintho Verdaguer anno 1880 scriptus commemorationis milium annorum conditus monasterii causa, cum musica ab Iosepho Rodoreda composita.

Nexus externi
-------------

* Abbatia Montiserrati **(anglice)** *Abadia de Montserrat* apud www.abadiamontserrat.net
* Cantus Virolai
Wikidata Basti
Res apud Vicidata repertae:Basti: insigneBasti: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 37°29′20″N 2°46′16″W  
*Numerus incolarum*: 20 376  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Baza
**Gestio**

*Praefectus*: Pedro Fernandez Peñalver  
*Procuratio superior*: Provincia Granatina  

**Geographia**

*Superficies*: 545 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Gor, Acci, Freila, Zújar, Cortes de Baza, Benamaurel, Cúllar, Caniles, Alcóntar, Gérgal, Nacimiento, Las Tres Villas, Abla, Fiñana, Dólar  

**Tabula aut despectus**

Basti: situsBasti: situs
**Basti** (Hispanice: *Baza*) est urbs Hispaniae, in provincia Granatae locata. Basti habet 21 982 incolarum. Hae rettulit Hofmannus ex encyclopaediis veterioribus extracta:

BASTI, vulgo *Baza*: urbs Hispaniae Tarraconensis in regno Granatensi (*Ferrar.*); aliâs Bastiranorum caput, prope montem Orospedam. Nunc paucis constat incolis, iuxta fluv. Guadalentin, versus limites Regni Murciae et Castellae novae, 7. leuc. ab Acci, et deficit indies (*Baudrand*).

Bibliographia
-------------

* "Basti" in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Basti** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 37°29′20″N 2°46′16″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |

Basti
Wikidata Boscus Longus Cutilianum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°6′1″N 10°45′23″E  
*Numerus incolarum*: 2 101  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Pistoriensis  

**Geographia**

*Superficies*: 74.94 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Balnea Corsenae et Villae, Flumen Album, Corelia, Fananum, Sanctus Marcellus Pitellium  

**Tabula aut despectus**

Boscus Longus Cutilianum: situsBoscus Longus Cutilianum: situs
**Bosci Longi** prospectus
**Boscus Longus Cutilianum** (Italiane *Abetone Cutigliano*) est municipium Italiae, circiter 2080 incolarum, in regione Tuscia, in provincia Pistoriensi et in Apennino Tusco-Aemiliano situm. Incolae *Abietienses* et *Cutilianenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Transitus Abietis Magnae vel Transitus Serrae Bassae.

Historia
--------

Die 1 Ianuarii 2017 Municipium Boscus Longus coniunxit se cum Municipio Cutiliani, ut constituirent municipium novum **Bosci Longi Cutiliani**.

Clari cives
-----------

### Nati

* Zeno Colò (1920-1993)
* Celina Seghi (1920),
* Victorius Chierroni (1917-2006),
* Paris Milianti (1934),

### Hic vixerunt

* Iacobus Puccini (1858-1924)

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Pistoriensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Municipia abrogata

* Boscus Longus
* Cutilianum

### Fractiones

* Boscus Longus,
* Cutilianum (*Sedes municipalis*),

*Casotti-Ponte Sestaione, Doganaccia, Melo, Pian dei Sisi, Pianosinatico, Rivoreta, Pian degli Ontani, Pian di Novello, Bicchiere, Cecchetto, Faidello, Fontana Vaccaia, Le Regine, Secchia, Val di Luce*

### Loci

* Transitus Abietis Magnae

*Alpe Tre Potenze, Bichiere Di Sopra, Boscolungo, Serretto*.

Municipia finitima
------------------

* Balnea Corsenae et Villae (LU),
* Corelia (LU),
* Fananum (MO),
* Flumen Album (MO),
* Fanum Sancti Marcelli Pitellium.

Nexus interni
-------------

* Tuscia (*regio*),
* Provincia Pistoriensis,
* Pistorium (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

Nexus externus
--------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Boscum Longum Cutilianum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in provincia Pistoriensi.Collocatio finium municipii in provincia Pistoriensi.
* Pyramides Bosci LongiPyramides Bosci Longi

Notae
-----

1. ↑  toponymum novatum
Wikidata Bulgaria (urbs)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°58′39″N 49°3′15″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tatarstania  
Ruinae Bulgariae cum templis.
**Bulgaria,** vulgo ***Bulgar*** (Russice Булгар) seu ***Bolgar*** (Russice Болгар; Tatarice Болгар), fuit potens regni Bulgariae antiqui et dein Ordae Aureae urbs, ad confluentia flumina Rha et Kamam sita. Saeculis decimo condita et quinto decimo relicta, nonnumquam commemorabatur. Ruinae urbis, inter quas nonnulla aedificia bene conservata et refecta, ab anno 2014 ad UNESCO Mundi Hereditatem pertinent. 

Saeculo septimo decimo monasterium Russicum orthodoxum loco urbis derelictae conditum est, et iuxta monasterium illud constructus est vicus, qui nomen Bulgariae obtinuit. Anno 1957 ad locum illius vici mota est urbs Kujbyšev (olim *Spassk*), cuius terrae priscae ab aquis cisternae novae (maximae in Rha flumine) inundatae erant. Anno 1991 haec urbs ad rem publicam Tatarstaniam Foederationis Russicae pertinens, prope ruinas Bulgariae sita, nomen illius urbis antiquae accepit.

Nota
----

1. ↑  H. Scherer, *Tabellae geographicae*, p. 177.

Nexus interni
-------------

* Bulgaria Rhaensis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bulgariam** spectant (Bolghar, Bolghar ancient settlement). |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°58′39″N 49°3′15″E |

* Pagina de Bulgaria urbe in *Encyclopaedia Russica Magna.* **(Russice)**
*Eupoecila australasiae*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Superfamilia : Scarabaeoidea   
Familia : **Scarabaeidae**   
Latreille, 1802  
   
Subdivisiones: SubfamiliaeAcanthocerinae  

Aegialiinae  

Allidiostomatinae  

Aphodiinae  

Cetoniinae  

Dynastinae  

Dynamopodinae  

Euchirinae  

Melolonthinae  

Orphninae  

Pachypodinae  

Phaenomeridinae  

Phileurinae  

Rutelinae  

Scarabaeinae  

Trichiinae  

Valginae

**Scarabaeidae** sunt familiae coleopterum cui sunt plus quam 30 000 specierum per paene omnem orbem terrarum notarum.

Bibnliographia
--------------

* Bouchard, Patrice, Yves Bousquet, Anthony E. Davies, Miguel A. Alonso-Zarazaga, et al. 2011. "Family-group names in Coleoptera (Insecta)." *ZooKeys* 88: 1–972. doi:10.3897/zookeys.88.807. ISSN 1313-2989. PMC 3088472. PMID 21594053. Editio interretialis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |
Desultor nartatorius.
Desultores praemia accipientes.
**Desultura nartatoria** est genus athleticum, in quo athleta, desultor nominatus, nartis indutus de colle quam longissime desilire conatur.

Colles desulturae magnitudine multum variant: de aliquibus nemo plusquam 80 metra salire quit, de nonnullis autem amplius quam 200 metra saliri potest. Longissimus orbis terrarum saltus in certaminibus virilibus est 253.5 metra, a Stephano Kraft saltus; in certaminibus autem muliebribus, longissime desiluit Daniela Iraschko-Stolz, nominatim 200,0 metra.

Viri desulturā nartatoriā in Olympiis hiemalibus inde a primis Olympiis anni 1924 certant; mulieres autem non antequam in Olympiis hiemalibus 2014 certaverunt.

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *mäkihyppy* (Helsinki 2002).
2. ↑  Iohannes Traupman, *Latin and English Dictionary* (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), s.v. *ski jumping.*
3. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda anni 2009*, sub voce *backhoppning.*
4. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, *desultor nartatorius* sub voce *mäkihyppääjä* (Helsinki 2002).
5. ↑  Rerum status anno 2017.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **desulturam nartatoriam** spectant. |
Photographema a monte Lindenberg confectum **Ilmenavia** (Theodisce: *Ilmenau*) urbs est in valle fluminis Ilm, quod oppido nomen dedit. Duobus exitibus de stratis autocineticis (A71) necnon ferrata via omnibus optime attingi potest. Inde excursiones facere in montana finitima multis hominibus placet neque displicent res oblatae quoad cultum civilem atque humanitatem. Kalendis Ianuariis 2015 incolarum 25.923 habuit. Cum Arnstadio est caput Circuli Ilm. Cum Arnstadio iungitur semita migratoria amoenissima quae nos ducit *A Bachio ad Goethium*.

Descriptio
----------

Urbi centrum historicum est et campus academicus **Universitatis Technicae** quae inter Germaniae optimas numerari potest. In ambobus museis urbanis et in casa in monte Kickelhahn vestigia Goethii sequi potueris. Agitur de museo in pristina curia, quod anno 2008 reinaugurabatur, et de museo in domu venatoria Gabelbach. Urbs et natura ambiens poetarum principem inspiraverunt, qui in situ duodetricies fuit et diem natalem novissimum quoque hic celebravit. De Kickelhahn: mons iste 861 metrorum est cum specula et casa anno 1870 incendio deleta et anno 1874 reaedificata. Ibi Goethius mense Septembri anni 1783 naeniam clarissimam praetitulatam *Wanderers Nachtlied* (i. e. *Viatoris carmen nocturnum*) his incipiens verbis *Über allen Wipfeln ist Ruh* scripserat. Prope sunt saxa Hermannstein (775 metrorum). 

Semita peregrinatoria quae appellatur "Goethewanderweg" pars retis semitarum maioris est et ducitur usque vicum Stützerbach; birotariis praebetur varietas viarum birotariarum velut "Ilmtal-Radweg" respective "Ilm-Rennsteig-Radweg". 

In mundo disportuum Ilmenavia cognita est sclodiarum et gubernabilium trahearum certaminibus. Sclodiis uti etiam aestate indulgetur. Olim urbs gloriam adepta erat vitreis fabricandis. Ecclesia parochialis protestantica anno 1752 reaedificata est. Prima mentio urbis fuit anno 1273, iura urbis donata sunt anno 1341. Metalla Ilmenaviensia in poemate *Das Ilmenauische* *Bergwerk* a Sidonia Hedwige Zäunemann anno 1737 publici iuris facto descripta sunt.

Adultis erudiendis fundata est anno 1919 Academia popularis Arnstadii Ilmenaviaeque.

Res aspectabiliores
-------------------

* Puteus Goetheanus
* Sepulcretum Ilmenaviae

Incolae noti
------------

* Dagmar Schipanski, physica et politica
* Ioannes Schmid-Burgk, saltuarius

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Zäunemännin, S.H. 1737. *Das Ilmenauische Bergwerk wie solches den 23ten und 30sten Jenner des 1737sten Jahres befahren, und bey Gelegenheit des gewöhnlichen Berg-Heftes mit poetischer Feder uf Bermännisch entworfen wurde.* Erfurt, Gedruckt mit Carl Friedr. Jungnicols hinterl. Erbin Schriften (lege hic).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ilmenaviam** spectant. |

Situs proprius interretialis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Polygraphum**, instrumentum in mendacio detegendo usitatum
**Detectorium mendacii** est instrumentum ad reactiones physiologicas metiendas persignandasque factum. Utile esse creditur verbi gratia magistratui aliquem hominem de facinore interroganti. Detectoria mendacii duorum generum sunt: **polygraphum** etiam nunc multifariam in usu est, sed usus **photocamerae** nuper delatus est.

De polygrapho
-------------

Quaesitores antea polygrapho usi sunt detectorio mendacii. Polygraphum enim sensoriis cum corpore hominis qui interrogatur copulatur, ut palpitationem cordis, pressionem sanguinis, conductivitatem electricam cutis aliasque corporis actiones metiatur. Qua mensura quaesitor hominem, an commotus perturbatusque sit, et an mentiatur, examinare conatur. Fides harum probationum in dubium vocari potest, quod aliis quoque causis quam mendacio animus commoveri potest. Contra ea sunt qui ab animi commotibus se temperare valeant. Inquisitio polygraphica non solum mendaciis detegendis sed etiam examinandis memoriae vestigiis servit, nam etiam, eventum quoddam quomodo varios intellectus habeat, investigatur. Examen polygraphicum ad psychopathicos examinandos inefficax est, quippe qui quaestionibus perturbari non soleant.

De photocamera
--------------

Anno 2011 delatum est detectorium mendacii quod constat ex binis photocameris, quarum una vultum observat, altera temperaturam subtercutaneam faciei notat. Vulticuli (sive microvultus), quos nemo temperare valet, vel sollertissimum observatorem humanum fugere solent. Sed haec machinatio observatrix 70 fere centesimas vulticulorum notat. Qua machinatione etiam in aeroportibus personae suspiciosae cribrari possunt.

Notae
-----

1. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*. Societas Litterarum Finnicarum, 2006.
2. ↑  Quem Cicero "imaginem animi" dixit (*De oratore* 3.221).

Bibliographia
-------------

* Alder, Ken (2009) *The Lie Detectors: The History of an American Obsession.* Bison Books.
* Bunn, Geoffrey C. (2012) *The Truth Machine: A Social History of the Lie Detector.* Johns Hopkins University Press.
* Lykken, David (1998) *A Tremor in the Blood.* Basic Books.
* Rill, Hans-Georg (2001) *Forensische Psychophysiologie: Ein Beitrag zu den psychologischen und physiologischen Grundlagen neuerer Ansätze der „Lügendetektion".* Johannes Gutenberg-Universität.
Agricolae cum rastris in Materiae insula (anni 1819 imago)
*Vide etiam paginam discretivam:* Rastrum (discretiva)

**Rastrum** vel **raster** est instrumentum rusticum dentatum, plerumque ferreum, raro ligneum, quo terra eraditur vel eruitur, ut Varro dicit; rastris saepe et agri arabantur, ut Vergilius:

> ...rastris glaebas qui frangit inertes
> 
> 

vel potius renovantur.

Mulier Bernensis bidentem tenens (anni 1811 imago)

Rastrorum genera
----------------

Rastrum simplex capulam longam et unum dentem habet; dens eius saepe rutro similis est vel aliam formam habet, sed semper rursum a capula spectat, ut agricola humum superiorem abscindat et ad se vertat. Saepe rastrum duobus dentibus usurpabatur, quod sic et nominabatur bidens. Cato et rastrum quadridentem memorat. Rastrum minus sarculum nominabatur, quo et nunc saepe in hortis humus sarcitur.

Historia
--------

Ab aevo mesolithico rastrum notum est; Babylone Enlil deus id invenisse putabatur. 

Rastri dens (Petri Breugelii senioris imaginis fragmentum, a. 1559)

Notae
-----

1. ↑  *De lingua Latina*, V 136.
2. ↑  Columella, II 11, 4.
3. ↑  *Georgica*, I 94.
4. ↑  Martialis II 75.
5. ↑  *De agri cultura*, 10 et 11.

Nexus externi
-------------

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*

* De rastro in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**