recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

*Clavis memorialis USB*
**Clavis memorialis USB** (Anglice *Universal Serial Bus*) sive **Memoria USB** seu *USB flash drive* seu *memory stick* appellatus, est parva machina dicata ad data conservanda, quae memoriam fulminarem, pilulas electricas non requirens, continet. Prima exemplaria pilulas requisiverunt, sed in novis non adhibentur. Hi claves vulnera levia (externa) pulveraque, quae formas veteres conservationis gestabilis, ut disci compacti disculive, afficiebant, tolerant.

Hae memoriae instrumentum datis conservandis ac vehendis maxime adhibitum factae sunt, in locum disculorum pervulgatorum discorumque compactorum succedentes. Fieri potest ut mercatu claves cum memoria 1, 2, 4, 8 seu plurium Go (aeque magna ac memoria mille seu plurium disculorum) inveniant. Ob infinitum favorem popularem vulgo plurimis nominibus appellato, designatio *USB* de intentione instrumentum informaticum nihil dubitationis habet.

Systemata operativa hodierna data, in clavi memoriali conservata, legere mutareque possunt, simul ac clavis, quae vim electricam per portam USB a computatro accipit, et computatrum accensum porta ligata sunt. At contra vetustioribus systematibus operativis (e.g. Windows 98) opus est programmate gubernatorio, domo fabricatorio praebito. Omnia systemata GNU/Linux tale programma comprehendunt.

Nexus interni
-------------

* Computatrum
* Discus fixus
Sloop *Clearwater* Flumen Hudsonianum navigat (2007).
**Festum Clearwater,** rite **Magna Fluminis Hudsoniani Renovatio** appellatum, est aestivale festum musicum et maximum veterrimumque Civitatum Foederatarum festum annuum sui generis, res unica, quae plus quam 15 000 hominum exeunte hebdomade Iunio plus quam tria decennia attraxit. Prosunt omnes reditus Hudson River Sloop Clearwater, Inc. societati non lucrativae generis 501(c)(3), oecologismo dicatae.

Festum, imprimis celebratio Fluminis Hudsoniani, cantores, compositores carminum, actores, et musicos praebet, qui hilaria ad proposita offerunt—diversam mixturam musicae hodiernae, traditionalis, et radicum Americanarum, saltationis, oblectationis familiis dicatae, et fabulationis. Praeter has res, exhibitionem artificum manuum iudicataram, expositionem vivendi viridis, navalia fungentia, situs educationis de circumiectis, et Circulum Cantus, societatem spectatorum praebentem, schedulam biduorum conficiunt.

Petrus Seeger in Festo Clearwater (2007).
Festum conditum est anno 1966 a Toshi et Petro Seeger, marito et cantore vulgari, qui assidue in eo agebat. Inter musicos qui in festo egerunt numerantur Janis Ian, Arlo Guthrie, Thomas Paxton, Michaela Shocked, Tish Hinojosa, Dizzy Gillespie, Paulus Winter, Odetta, Buffy Sainte-Marie, Dar Williams, The Skatalites, Ani DiFranco, Taj Mahal, Toshi Reagon, Christina Lavin, Stephanus Earle, Ioannes Colvin, Ioanna Osborne, Railroad Earth, Donna the Buffalo, Buckwheat Zydeco, Ionatha Brooke, Drive-By Truckers, Indigo Girls, Iosue Ritter, Susanna Vega, Jorma Kaukonen, Gulielmus Bragg, David Bromberg, Petrus Yarrow, The Low Anthem, Fratres Felice, Fratres Punch, Toubab Krewe, The Foremen, et Iustinus Townes Earle.

Anno 2009, festum nonnullas occasiones felices celebravit, inter quas fuerunt festus dies anniversarius quadragensimus *Clearwater* sloop deductae, natalis nonagensima Petri Seeger, et anniversarius quadringentesimus Henrici Hudson navigationis adversus flumen in *Halve Maen* ('Luna dimidiata') navi.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "The Great Hudson River Revival."
2. ↑  Anglice: "Green Living Expo."
3. ↑  Martin, Douglas (2013-07-11). "Toshi Seeger, Wife of Folk-Singing Legend, Dies at 91". *New York Times* .
4. ↑  Amateau, Albert (2013-07-18). "Toshi Seeger, 91, co-founded Clearwater with Pete". *The Villager* .
5. ↑  "Toshi Seeger, Wife of Pete Seeger, Dies at 91". *Rafu Shimpo*. 2013-07-19 .

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* Situs sloop Woody Guthrie, www.beaconsloopclub.org
* Situs societatis Hudson River Sloop Clearwater, Inc. www.clearwater.org
Tabula Americana anni 1975, ubi Kultuk Mortuus Russice inscriptus est (*Sor Mertvyy Kulyuk*).
**Kultuk Mortuus** (Casachice Өлі қолтық), olim *Sinus Caesaris filii* est sinus maris Caspii, cum Kaidak sinus exsiccatur, vel fretum inter mare et Kaidak, cum ille aqua expletur, vel, ut his locis dicitur, shorum, lacuna sui generis. In parte boreorientali maris situs est, ubi regio Mangistau Kazachstaniae nunc patet. Saeculo XX medio, cum aequor maris Caspii caderet, paene exsiccabatur, nunc iterum aqua expletus est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Мёртвый Култук*.
2. ↑  Russice *Залив Цесаревича*
3. ↑  Russice *сор*.
4. ↑  *Mangyshlakensis*, cf. Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Мангышлак*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°24′25″N 54°1′1″E, 45°25′17″N 54°1′50″E • *GeoNames* |

* De mari Caspio et *shoris* eius **(Anglice)**
Wikidata Kuibyšev
Res apud Vicidata repertae:Kuibyšev: insigneKuibyšev: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°27′1″N 78°18′27″E  
*Numerus incolarum*: 44 170  
*Zona horaria*: Tempus Omiense, Tempus Crasnoiarianum  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Куйбышев, Куйбышаў
**Gestio**

*Procuratio superior*: Q19836153  

**Geographia**

*Superficies*: 90 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Kuibyšev (discretiva)

**Kuibyšev** (Russice *Куйбышев*), ante annum 1935 *Kainsk* est urbs regionis Novosibirscensis Russiae. In ripis Omi fluminis sita est. Incolas 43 195 habet (anno 2021).

Historia
--------

Anno 1722 ut praesidium militare Gubernii Siberiensis conditum est. Anno 1733 a Moscua per Tumenum , Tobolium, Taram et Kainsk tractus Sibiricus ductus est. Pallasius anno 1773 arcem Kainensem describit. Urbs ab anno 1780, ab anno 1782 circuli caput (ab anno 1804 gubernii Tomensis). Alexander de Humboldt urbem anno 1829 visitavit. Anno 1935 nomen Valeriani Kuibyšev cepit, qui hic in exsilio fuerat.

Notae
-----

1. ↑  Per eponymiam.
2. ↑  **Urbs betulina**, De Tatarico *kaen, betula*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°27′1″N 78°18′27″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Situs proprius **(Russice)**
Donaldus Keene anno 2002
**Donaldus Lawrence Keene** (natus die 18 Iunii 1922 in Novo Eboraco et mortuus die 24 Februarii 2019 in Tokio) est scriptor, interpres, professor et litterarum Iaponiae peritus Iaponicus origine Civitatis Foederatarum.

Vita
----

Alma mater sua fuit Universitas Columbiae ubi baccalaureus acquisit anno 1942. Inspiratus a *Genji monogatari*, litteras Iaponiae initiavit. Post secundum bellum mundanum, magistri gradum acquisit anno 1947 et Universitatem Harvardianam et Universitatem Cantabrigiensem iit ad studendum. Anno 1953 Universitatem Kiotoenses Et ab anno 1955 professor Universitatis Columbiae factus est et anno 1992 professor emeritus factus est. Anno 2008 Ordinem Culturae a rectione Iaponiae accepit et anno 2011, post Terrae motum Tohoku Iaponiam immigrare decevit et nationalitatem Iaponiae acquisit. et cum nonime Iaponiae Die 24 Februarii 2019 Donaldus Keene mortuus est causa insufficientiae cordis.

Operae
------

Donaldus Keene circa 30 libros Anglicos et 25 libros de studio litterarum culturaeque Iaponiae scripsit. Et multi libros a scrptoribus Iaponiae sicut, Basho, Dazai Osamu, Yasunari Kawabata et Mishima Yukio et relationem amicam cum Mishima Yukio, Yasunari Kawabata et Kenzaburo Oe fuit. Et de 47 Ronin scripsit et Ise Magnum Templum maxime aestimavit.

Notae
-----

1. ↑  Id est "Kīn Donarudo", キーン・ドナルド vel 鬼怒鳴門
2. ↑  Operae *Ningen Shikkaku* et *Shayō* in Anglicam interpretavit.
3. ↑  sankei.com (Iaponice)

Nexus externi
-------------

* Donald Keene Center of Japanese Culture
**Armandus** (*Armando*) **Zecchin** (natus die 4 Decembris 1924 Carturae iuxta Patavium, mortuus die 5 Ianuarii 2016 Augustae Taurinorum) Italicus Esperantista, philologus classicus et paedagogus fuit.

Vita
----

Adultus magistri munere fungens denuo studiis incubuit, theologicis catholicis immo. Quae baccalaureatu finivit. Tunc collaboravit cum centris theologicis et intereat diversis symposiis congressibusve theologicis.

Annis 1970 cognovit ideam linguae Esperanticae, inde ab anno 1985 sese dedicavit omnino idiomati isto. Ei persuasum erat de partibus Esperanticae linguae maximi momenti quoad communicationem internationalem. Domnus Zecchin coepit etiam instruere Esperantica in scholis et praeconia faciebat ad istud exemplum sequendum. Sed etiam litteras Esperanticas auxit convertendo et exarando. Periodicis culturalibus Esperanticis,quae vocantur "Literatura Foiro", "Fonto" et "Monato", symbolas dedit. Imprimis Unio Internationalis Esperantistarum Catholicorum ei cordi fuit. Tractationibus permultis lingua Esperantica pactis amplificavit versionem Esperanticam Vicipaediae et glossarium principale Esperanticum, quod titulum *Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto* (NPVE) fert. In plurimis tractationibus de religione et Ecclesia Catholica Romana agitur.

Opera
-----

### Exaravit ipse

* *La homo kiu ne sukcesis trompi sin mem* (mythistoria)
* *Compendio Italiano-Esperanto di termini religiosi*
* *La Mortotuko de Torino kaj scienco. La okuloj de la scienco sur la Mortotuko: historio, mistero, esploro*
* *La roloj de Dio kaj religio en la Infana Raso de William Auld*

### Convertit

* *Letero al la Korintanoj* de Papo Klemento el Romo
* *Kontraŭ Majstro Ĉerizo* de Jakobo Biffi'
* *Legendo Majora pri Sankta Francisko* de Sankta Bonaventura'
* *Vivo de Sankta Antono (la granda)* de Sankta Atanazio
* *Evangelio laŭ Tomaso*
* *Kratilo de Platono*
* *La Riĉulo kaj la Savo* de Klemento el Aleksandrio
* *Evangelio laŭ Judaso*
* *La fundamentoj de la Kristanismo* de Piero Ottaviano
* *Kompendio de la Katekismo de la Katolika Eklezio*
* *La Sindone di Torino. L’oggetto impossibile*

Notae
-----

1. ↑  Necrologium apud esperantio.net
2. ↑  Opera hic, a paginis interretialibus Esperantistarum catholicorum Italicorum depromi possunt
Episodia epuli inlati et abstracti, e serie depictionum fabulae *The Tempest* a Daniele Chodowiecki anno 1787 facta
"*The Tempest*: actus III scaena 3" a Mauricio Retzsch anno 1853 descripta (*Gallery to Shakespeare's dramatic works*, 1853)
**Epulum Arielis magicum** est episodium comoediae *The Tempest* a Gulielmo Shakesperio anno 1611 doctae (praesente Iacobo I rege) quae in editione in folio (titulo *Mr. William Shakespeares Comedies, Histories & Tragedies*) anno 1623 edita est. Spiritús magici quos dirigit Prospero, eruditus et exsul, veteribus eius inimicis Alonso et Sebastiano hanc cenam praebent, quam statim abstrahit Ariel spirituum praepositus. Sic enim auctor dirigit:

*Solemne and strange musicke, and Prosper[o] on the top, invisible. Enter severall strange shapes bringing in a banket, and dance about it with gentle actions of salutations, and inviting the King, &c. to eate, they depart* ("Musica sollemnis insolitaque, Prospero invisibili in culmine. Intrant formae prodigiosae nonnullae collationem inferentes, circum eam saltitantes benignis gestibus salutationis. Regem ad comedendum invitantes abeunt").
Post disputationem inter Sebastianum (qui comedere suadet) et Alonsum (nolentem), auctor rursus praecipit:

*Thunder and lightning. Enter Ariell (like a Harpey), claps his wings upon the table, and with a queint device the banquet vanishes* ("Tonitrua et fulgura. Intrat Ariell sicut Harpyiam, qui alis mensam tundit: ope machinae prodigiosae collatio evanescit").
In fabula scaenica *Une tempête* ab Amato Césaire anno 1969 docta Prospero persona colonialista et sadista, collatione inlata, Alonsum Sebastianumque et Antonium comedere cogit: *Qu'ils se sentent manger dans ma main comme des poussins. C'est une marque de soumission que j'exige d'eux* ("Se sentiant e manu mea modo pullorum pabulari: testimonium erit illius submissionis quam postulo").

In pellicula a Petro Greenaway anno 1991 confecta, titulo *Prospero's Books*, talia fercula Mirandae et Ferdinando a ministris nudis praebentur (quorum una fructús e stomacho suo offert) et statim abstrahuntur.

Notae
-----

1. 1 2  Gulielmus Shakesperius, *The Tempest* act. III sc. 3
2. ↑  A. James Arnold, "Césaire and Shakespeare: Two Tempests" in *Comparative Literature* vol. 30 (1978) pp. 236-248, vide pp. 241-242 JSTOR

Nexus externi
-------------

* Textus editionis in folio primae apud Universitatem Victoriae
* Textus apud MIT
* Editio cum adnotationibus apud shakespeare-navigators.com
* *The Tempest*: fabula apud speak-the-speech.org docta
* De pellicula *Prospero's Books*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Tolerantia**, sive **toleratio**, est capacitas generositatis qui cognitionem variam seu habitum alienum permittet et accipit, sine praeiudicio. Hac capacitas etiam respectus ad altrum, a ratione sine superstitione, secundum iustitiam socialem consideratur.

Historia
--------

"Civitas superat in modo religioso, sed utilis est ad ordinandum publici expressionem liberam omni credendi" apud Spinozam in suo Tractatus theologico-politicus. Iohannes Lockius libertatem conscientiae civis sub ius naturale affirmavit in suo "Epistulae de tolerantia". Etiam Voltaire clementiam religionis affirmavit in suo "De tolerantia" anno 1753. 

Ieremias Bentham, sub speciam hedonismi et utilitatismi, sed contra holocaustum a maiore populo homophylophiliam defendit. Ius maioritatis ad ius minoritatis consquens fas esse conclusit. Hea tolerantia origo est theoriae "De libertate" (anno 1859) a Iohannes Stuart Mill ut "quamdiu homo alterem non nocet, isti libertatem ad omnes facendum dare fas est.

Hodie, diversitas culturae seu multiculturalismus contra phyletismum et xenophobiam etiam pars tolerantiae consideratur.

Contraposita
------------

Aut apud Spinozam, aut apud Voltairum causa tolerantiae est ratio. Sed tolerantia cognitata indifferentiam maleficientia esse potest. Sic Voltaire proclamavit; "Perfringi pravos" (francogallice *Ecrasez l'infâme!* )contra superstitionem et consuetudonem irrationalem. Carolus Popper etiam relativismum a tolerantia refutavit qui iustum universum negat.

Herbertus Marcuse in libro suo *Repressive Tolerance* (anno 1965), reprimentem tolerantiam purae tolerantiae opporsit ad pugnandum oppressorem.

Et Iohannes Rawls theoriam novam tolerantiae secundum Liberalismum etiam in relatione cum oecologia et utopia.

Nexus interni
-------------

* Altruismus
* Consilium Europae
* Dies mundi tolerantiae
* Diversitas culturae
* Edictum tolerantiae
* Iustitia socialis
* Inviolentia
* Multiculturalismus
* Yogyakartae Principia
Wikidata Armandus Guebuza
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 20 Ianuarii 1943; Murrupula District  
*Patria*: Mozambicum  

**Officium**

*Officium*: President of Mozambique, Governor of Sofala, Member of the Assembly of the Republic  
*Munus*: politicus, miles  

**Consociatio**

*Factio*: FRELIMO  
*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Coniunx*: Maria da Luz Guebuza  
*Proles*: Valentina Guebuza  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Amilcar Cabral 1st Class, Grand Collar of the Order of Prince Henry, Order of Eduardo Mondlane, 1st class  

Baracus Obama (ad sinistram partem), Armandus Guebuza, Guido Scott praeses vicarius Zambiae, die 6 Augusti 2014 colloquentes
**Armandus Guebuza** (natus die 20 Ianuarii 1943) fuit a die 2 Februarii 2005 usque in annum 2015 Mozambici praeses. Iuvenis ab anno 1963 sodalis fit aciei liberationis Mozambici; anno insequenti in re militari educatus est iuxta exercitum Unionis Sovieticae ad Perevalnoje Crimeae; inde reditus socius receptus est congressus centralis eiusdem factionis. Independentia nuper nacta minister rerum internarum meruit annis 1974-1977 et 1983-1986, praeside Samora Machel, et mox minister commeatús annis 1987-1994, praeside Ioachimo Chissano; cui successor ipse anno 2005 electus est. Officium usque in diem 15 Ianuarii 2015 tenuit, successore Philippo Nyusi. Mense Augusto 2021, filius Ndambi Guebuza de corruptione temptatus est.

Notae
-----

1. ↑  Dmytro Yatsyuk, "Ukrainians in Mozambique: An Historical Overview" apud viewpoint-east.org

Nexus externi
-------------

* Vita brevis apud rulers.org

Praesides Mozambici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Samora Machel 1975 • Ioachimus Chissano 1986 • Armandus Guebuza 2005 • Philippus Nyusi 2015
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Mozambici |
|  |
Wendelin Förster
Ludovicus Pirandello discipulus cum commilitonibus et professoribus: inter illos, paenultimus ad partem dexteram sedens, Vendelinus Foerster, anno 1891
**Vendelinus Förster sive Foerster** (recte *Wendelin*; natus ad Vlčice in Districtu Jeseník in Moravia die 10 Februarii 1844; mortuus Bonnae die 18 Maii 1915) fuit philologus Austriacus linguarum Romanicarum egregius.

Vita
----

Mense Maio 1874 ad universitatem Vindobonensem veniam docendi de philologia linguarum Romanicarum nactus mense Octobris eiusdem anni professor extraordinarius Pragae proclamatus est. Mense Maio 1876 ordinarius nominatus autumno Bonnam petivit ut Friderici Christiani Diez locum obtineret. Annis inter 1889 et 1891 ei discipulus fuit Ludovicus Pirandello, scriptor Italicus notissimus. Membrum fuit Academiae Austriacae scientiarum necnon membrum honoris causae sodalitatis studenticae Nassoviae Bonnensis. Inde ab anno 1884 membrum extraneum Academiae Baravicae scientiarum fuit, anno autem 1901 sodalis correspondens academiae scientiarum a Gottingensibus electus est.

Momentum
--------

Förster praesertim in explorationibus textualibus, editoriis, glossologicis, etymologicis operam dabat et multum patravit. Maximi momenti studia eius in lingua Francogallica antiqua necnon in dialectibus Pedemontinorum, Valdensium, et Sardicorum erant. Opus editorium eius magnum habetur editio operum Christiani de Trecis (Salinis Saxonicis, ab 1884 ad 1899 quattuor in voluminibus).

Opera alia selecta
------------------

* »Quaestiones Horatianae I.« (Brunnae 1869)
* »De lege Meinckiana« (1870)
* »Rufi Festi breviarium« (editio critica prima, Vindobonae 1874)
* »Richars li biaus« (Vindobonae 1874)
* »Li dialoge Gregoire« (Salinis Saxonicis 1876)
* »Aiol et Elie de Saint-Gille« (Hailprunnae 1876–82, 2 vol.)
* »Li Chevaliers as deus espees« (Salinis Saxonicis 1878)
* »Las Mocedades del Cid de G. de Castro« (Bonna 1878)
* »De Venus la deesse d'Amors« (Bonn 1880)
* »Lyoner Ysopet und Anonymus Neveleti« (Hailprunnae 1882)
* »Robert Garniers Tragödien« (Hailprunnae 1882–83, 4 vol.)
* »Das altfranzösische Rolandslied treu nach den Handschriften« (Hailprunnae 1883–86, 2 vol.)
* »Li sermon saint Bernart« (Erlangae 1885)
* »Louis Meigrets Tretté de la Grammere françoeze« (Erlangae 1888)
* »Über die Sprache der Waldenser« (apud periodicum Gottingense »Göttinger Gelehrte Anzeigen«, 1888)
* »Ille et Galeron von Walter von Arras« (Salinis Saxonicis 1890).

Una cum Koschwitz edidit librum exercitationum in lingua Francica antiqua qua Lipsiae anno 1902 altera in editione est publicata. Saepe his seriebus labores commendavit: *Altfranzösische Bibliothek* (Hailprunnae 1879–87, 10 vol.) et *Romanische Bibliothek* (Salinis Saxonicis 1889–93, 10 vol.), *Romanische Studien* (Böhmer), *Archivio glottologico* (Ascoli), *Zeitschrift für romanische Philologie* (Gröber).

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 6. Leipzig 1906, p. 779, quod relegi potest hic in interreti.
Armata invincibilis
**Armata classis** est nomen, quo Italici sua lingua *armata* et Hispani sua lingua *armada* exercitum Hispanicum vocabant. In primis autem hoc nomine harum nationum classes nominabantur. 

Praeclarus exercitus re vera fuit armata Hispanica quam Hispani *Grande y Felicísima Armada* ('Grandem et Felicissimam Armatam') vocabant, vel *Armada Invencible* ('Armatam invincibilem').

Ope exercitus sive armatae Hispanicae Philippus II, rex Hispanorum, anno 1588 Angliam expugnare voluit. Pugna navali Gravelinensi armatam alii ab Anglis victam esse dicunt alii aequo ibi Marte pugnatum esse. Quocumquemodo res se habeant, armata, quominus in fretum Britannicum renavigaret, adversis ventis impedita est. Quam ob rem incursio in Angliam dimissa est. 

Tempestatum adversarum causa Hispani Britanniae circumnavigandae consilium ceperunt, ut periculosa navigatione patriam Hispanicam peterent. In mari septentrionali procellae alias naves Hispanicas mersere vel ad terram Scoticam Hibernicamque pepulere. Hispani ex 130 navibus 60 amiserunt. Ad minimum duodecim milia militum mortui sunt. Apud Anglos circa sex vel octo milia militum dysenteria et typho ambulatorio laborantes mortui sunt.

Philippus nuntio tristissimo de clade armatae invincibilis accepto fertur dixisse se non contra fluctus et procellas bellum gessisse.

De fine armatae invincibilis
----------------------------

Primum autem Hispani parte armatae servata forte imperium permanserunt quod oceanos dominare pergebat. Postremo autem armata destructa est, cum Batavi 25 Aprilis 1607 ex provinciis tum Hispanicis quae autem insurrexerant Hollandia scilicet et Zelandia necopinato portum Gadium, ubi armata in ancoris erat, aggressi sunt.

Notae
-----

1. ↑  Carl Darling Buck, *A Dictionary of Selected Synonyms in the Principal Indo-European Languages*, p. 1378. Univ. of Chicago Press, 1949.
2. ↑   Ioannes Baptista Porta mentionem "armatae classis" facit.
3. ↑  Hispaniae historia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Armata classis** spectant. |
Situs Tokelau insularum
Fakaofo
**Tokelau** est territorium quod in tribus atollis in Oceano Pacifico Australi consistit, a Nova Zelandia gubernatum. Numerus civium est minus quam 1500 hominum, qui tres vicos in insulis habitant, et Tokelauana Anglicaque utuntur. 

Quamquam *fono* rem publicam insularum administrat, Consociatio Nationum Tokelau designavit unum e Territoriis Quod Non Se Gubernant. Praesens rei publicae caput (Tokelauane: *Ulu o Tokelau*) est Pius Tuia (natus 1931); administrator, David Bruce Payton (natus circa 1952).

Carmen publicum est "God Save the Queen," nam Elizabeth II, regina Nova Zelandiae, est caput civitatis.

Etymologia et nominis evolutio
------------------------------

Secundum vocabulum *tokelau* (Polynesiane, 'ventus septentrionalis'), a maioribus posteris traditum, Atolla Tokelauensia Samoam in australi aspicunt. Obsoletum insularum nomina, quae olim ad coloniam pertinuerunt, sunt *Union Islands* (Insulae Iunctionis) et *Union Group* (Circulus Iunctionis). Nomen publicum *Tokelau Islands* (Insulae Tokelauenses) anno 1946 ascitum est, quod simpliciter *Tokelau* die 9 Decembris 1976 commutatum est.

Geographia
----------

Tabula Insularum Tokelauensium. Swains Insula videtur in australi.
Tokelau amplectitur Atafu, Nukunonu, et Fakaofonem, tropicalia curalii atolla in Oceano Pacifico Australi inter 171° et 173° W longitudine et 8° et 10° S latitudine, fere medio inter Havaios et Aotearoam.

Historia
--------

Indicia archaeologica monstrant homines atolla Tokelauensia—Atafu, Nukunonu, Fakaofo—abhinc annorum 1000 fere habitare coepere, ut videtur a Samoa, Insulis Cook, et Tuvalu navigantis. Historia oralis traditiones loci et genealogias ex aliquot saecula memorat.

Fontes
------

* Huntsman, Judith, et Antony Hooper. 1996. *Tokelau: A Historical Ethnography.* Auckland: Auckland University Press. ISBN 1-86940-153-0.
* Huntsman, Judith, cum Kelihiano Kalolo. 2007. *The Future of Tokelau: Decolonising Agendas.* Auckland: Auckland University Press. ISBN 978-1-86940-398-0.
* McQuarrie, Peter. 2008. *Tokelau.*
* Thomas, Allan, Ineleo Tuia, et Judith Huntsman, eds. 1990. *Songs and Stories of Tokelau: An Introduction to the Cultural Heritage.* Wellington: Victoria University Press. ISBN 0-86473-201-5.

Notae
-----

1. ↑   Situs publicus Concilii Praesentis Administrationis Tokelauensis.
2. ↑  "Tokelau". New Zealand Ministry of Foreign Affairs and Trade .

Nexus externi
-------------

* Ethnologia Insularum Tokelauensium
* Historia, cultura, oeconomiaque Tokelauenses
* Tokelau Council of Ongoing Government, executivus gubernationis ramus
* Administrator Tokelauensis, situs publicus NZ Ministry of Foreign Affairs and Trade
* CIA World Factbook entry for Tokelau
* Open Directory Project— *Tokelau* ODP Tokelau category
* 'Tokelau wonders, "What have we done wrong?"'
* Situs publicus Atolli Fakaofonis
* Situs publicus Atolli Nukunonus
Monasterium Novodevicense
Campanarium monasterii Novodevicensis
Monasterium Dei genetricis Smolenscensis Novodevicense, vulgo *Monasterium Novodevicense* (Russice *Новодевичий монастырь*, scilicet Latine *Monasterium virginum novum*) est monasterium Moscuae amplissimum et pulcherrimum, imagini thaumaturgae Dei genetricis Smolenscensis dicatum. Prope ad ripam Mosci fluminis stat. A Basilio III magno duce Moscoviae conditum est, qui hoc facere promiserat, si Smolenscum cepisset. 

Ecclesia cathedralis Dei genetricis Smolenscensis anno 1524 vel 1525 aedificata est. Aedificia monasterii notissima, quae sunt ecclesia Transfigurationis super portas, turris campanaria et turres murorum monasterii aliquae, more baroci, qui Russice *barocus Naryschkinorum* saepe dicitur, saeculo XVII constructa sunt, fortasse Iacobo Buchvostov participe.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 189. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *колькольня*.
3. ↑  *Нарышкинское барокко*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium virginum novum** spectant. |

* Monasterium in situ Patriarchatus Moscuensis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Arbalo** fuit locus pugnae inter Germanos Romanosque Druso duce anno 11 a.C.n.

Fontes historici
----------------

Gaius Plinius Secundus Arbalonem in Naturale Histora libro suo commemoravit, narrans de apibus: "Sedere in castris Drusi imperatoris, cum secundissime pugnatum apud Arbalonem est, hautquaquam perpetua haruspicum coniectura, qui dirum id ostentum existimant semper."

Iulius Obsequens de *apibus* eisdem dixit: "In Germania in castris Drusi examen apium in tabernaculo Hostilii Rufi, praefecti castrorum, consedit ita ut funem praetendentem praefixamque tentorio lanceam amplecteretur. Multitudo Romanorum per insidias subiecta est."

Cassius Dio scripsit, postquam *apes* in castris Drusi visae essent, hostes insidias conlocavisse. Drusum castellum condidisse, ubi Lupia (*Λουπίας*) et Elison (*Ἐλίσων*) confluerent. Nonnulli praesumunt illum castellum Alisonem fuisse.

Theodorus Mommsen nexus textuum illorum in suá historiá Romaná
 ostendit.

Nexus interni
-------------

* Campus Idistaviso
* Castra Scelerata
* Clades Variana
* Teutoburgiensis saltus

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio: *Historia Romana* LIV 33,2

Nexus externi
-------------

1. ↑  Gaius Plinius Secundus:*Naturalis historia*, libro XI, XXVIII, 55.
2. ↑  *AB ANNO URBIS CONDITAE DV PRODIGIORUM LIBER*, Paulo Fabio Q. Aelio coss. [A.U.C. 743 / 11 A.C.N, 72.]
3. ↑  Theodor Mommsen: Römische Geschichte, Buch 8, apud Gutenberg.spiegel.de.
Monasterium Hermetisvillanum
**Monasterium Hermetisvillanum** est abbatus Benedictinus muliebris, Sancto Martino dicatus, in communi priori Hermetschwil-Staffeln situm, quod nunc est pars communis Bremgarten cantonis Argoviae.

De historia
-----------

Monasterium Hermetisvillanum Sancti Martini situm est in colle occidentale in ripa Rusae fluminis. Conditum est autem anno 1083 in Muris claustrum pro monachis, antea iam erat monachorum claustrum. Fine saeculi XII condiderunt religiosae de Muris claustrum novum apud Hermetisvillam. Claustro novo ab Muris terrae in Rusae valle datae sunt. In saeculo XIII, monachae ipsae claustro regnant, Murensis abbas autem erat primus. Magna pars monacharum erat nobiles vel cives urbani.

### De novae fidei tempore

Cum favissent multi homines in valle novae fidei, non iam erant multae monachae in claustro, quod importans {?} non iam erat. Post autem victoriam Catholicae Romanae fidei in regione, crescebat. Saeculis XVI et XVI florebat. 

### De Argoviae oppressionibus

Pagus Argoviae autem claustrum esse prohibuit ab anno 1841 ad annum 1843. Post iterum vacuum erat anno 1876, factum est domus pro infantibus. Anno 1878, reempta est pars claustri ab monachis; quia autem ab Argovia pago prohibitum erat novicias accipere, conditum est novum claustrum in Germaniae Habsthal, et Hermetisvilla non iam erat abbatia.

### De tempore hodierno

Hodie iterum est abbatia, quia ab anno 1985 iterum est abatissa. Ab anno 1886 de iure sunt claustri in Habsthal et in Hermetisvilla separati. Anno 2003, quindecim monachae claustrum habitabant.

Notae
-----

1. ↑  Paulus Fridolinus Kehr, ed. *Regesta pontificum romanorum: Germania pontifica* (apud Weidmannos, 1960), p. 52.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium Hermetisvillanum** spectant. |
+

Wikidata Venceslaus Selga Padilla
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Septembris 1949; Tubao  
*Obitus*: 25 Septembris 2018; Ulanbatoria  
*Patria*: Philippinae  
*Nomen nativum*: Wenceslao Selga Padilla
**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, titular bishop  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Venceslaus Selga Padilla** (natus Tubao in vico Philippinico die 29 Septembris 1949; mortuus in Mongolia die 25 Septembris 2018) fuit sacerdos Congregationis Immaculati Cordis Mariae, qui a die 2 Augusti 2003 usque ad mortem praefectus Ulaanbaatarensis (Praefecturae Apostolicae Ulaanbaatarensis) fuit.

Vita
----

Venceslaus Selga Padilla, natus Tubao in vico Philippinico anno 1949, consecratus est presbyter Congregationis Immaculati Cordis Mariae anno 1976. Missionarius in Taiwano sex annos et ab anno 1992 in Mongolia laboravit. Anno 2002, electus praefectus Ulaanbatoriae, consecratus a Crescentio cardinale Sepe die 29 Augusti 2003. Obiit die 25 Septembris 2018.

Sententia
---------

Eius sententia fuit "Lumen gentium."

Notae
-----

1. ↑  "Catholic Charity helping those suffering Christian persecution worldwide."
2. ↑  "Shepherding the flock in Mongolia."
3. ↑  "Religious Freedom Association Forming in Mongolia."

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Catholic Hierarchy |

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
**Monasterium Luxoviense** vel **monasterium beati Petri** fuit monasterium Benedictinum Luxovii in Francia situm.

Historia
--------

Sanctus Columbanus Bobiensis monasterium Luxoviense anno 590 condidit, anno 610 autem a Theuderico II rege Burgundiae fugatus et in Italiam profectus ibi monasterium Bobiensem fundavit. Tamen monasterium Luxoviense floruit et locus medius missionis Baiuvariorum factum est. Anno 662 a Luxovio monasterium Corbiense conditum est.

Anno 732 a Saracenis deletum mox a Carolo Magno restitutum est, quo auctore Regula Benedicti introducta est. Etiam a vexationibus Viccingorum celeriter recreatum est.

Usque ad annum 1594 abbates etiam fuerunt domini saeculares. Anno 1790 monasterium oppressum est. Ecclesia abbatialis Sancti Columbani anno 1330 perfecta nunc est ecclesia parcoecialis. In ea invenitur cathedra sacerdotalis (anni 1806) ex Ecclesia Cathedralis Nostrae Dominae Lutetiae oriunda.

Circa annum 670 Luxovii, ut putant, in manuscriptis primo minusculae adhibitae sunt, quorum notissimum est *Lectionarium Luxoviense*.

* Pagina Lectionarii LuxoviensisPagina Lectionarii Luxoviensis
* Domus abbatialisDomus abbatialis
* Statua Sancti Columbani iuxta pristinam ecclesiam abbatialemStatua Sancti Columbani iuxta pristinam ecclesiam abbatialem

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monasterium Luxoviense** spectant. |

* Monasterium Luxoviense
* Abbey of Luxeuil in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Ordo : Perciformes   
Familia : Cichlidae   
Genus : *Teleogramma*   
Species : ***T. obamaorum***   
*Teleogramma obamaorum*   
Stiassny & Alter, 2015  

***Teleogramma obamaorum*** est species piscium Africanorum familiae Cichlidarum, in Congo flumine endemicorum. Sexus, aliis *Teleogrammatis* speciebus dissimiles, variationibus coloris in pinna caudali carent. Singuli usque ad 75 millimetra longi extenduntur; plerumque gastropodis vescuntur. Species, anno 2015 descripta, ex Baraco Obama praesidis et Michaela Obama prima domina appellatur, quia conservationi scientificae progressuique in Africa et alibi favebant.

Notae
-----

1. ↑  Stiassny et Alter 2015.
2. ↑  Schiffman 2015.

Bibliographia
-------------

* Schiffman, Richard. 2015. This snail-eating fish was named after the Obamas. *Grist,* 11 Iulii.
* Stiassny, Melanie L. J. et S. Elisabeth Alter. 2015. Phylogenetics of *Teleogramma*, a riverine clade of African cichlid fishes, with a description of the deepwater molluskivore—*Teleogramma obamaorum*—from the lower reaches of the middle Congo River. *American Museum Novitates* 3831:1–18. PDF.
Wikidata Raimundus Kurzweil
Res apud Vicidata repertae:Raimundus Kurzweil: imagoRaimundus Kurzweil: imago
*Nativitas*: 12 Februarii 1948; Queens  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: inventor, computer scientist, conductor, scriptor, scriptor de rebus futuris, eruditus, futurist, artificial intelligence researcher, philosophus  
*Patronus*: Google
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Proles*: Amy Kurzweil  

**Memoria**

*Laurae*: Grace Murray Hopper Award, Lemelson–MIT Prize, National Medal of Technology and Innovation, National Inventors Hall of Fame, Dickson Prize in Science, Dickson Prize, ACM Fellow, Migel Medal  

Raimundus Kurzweil, anno 2006.
**Raimundus Kurzweil** (IPA: [kɚz-waɪl]), dictus **Ray Kurzweil** (natus Novi Eboraci die 12 Februarii 1948), est inventor Americanus qui rebus futuris studet. Aditum praemunivit in campis opticali characterum recognitione (OCR), synthesi vocum, technologia voces agnoscenti, et instrumentis musicis electronicis. Libros maximi momenti de artificiali intelligentia, rerum futurarum studio, Singularitate Technologica, transhumanismo, et valetudine scripsit.

Vita, inventiones, palmae
-------------------------

Machina quam invenit Kurzweil, quae libros voce clara in usu hominum caecorum legit.
Kurzweil Queens in urbe Novi Eboraci adolevit. Saecularibus parentibus Iudaeis ex Austria circa annum 1939 effugitis, multas opiniones diversas per pueritia cognovit. Iuvenis, libros de fictione scientifica cupide legit. Ante duodecim annos natum, suum primum programma computatrale conscripserat, et in schola superiore excogitavit multiplex programma documentum agnoscens, quod, musicis gravissimorum compositurm carminibus explicatis, sua carmina in rationibus similibus synthesizavit. Huius inventionis facultates fuerunt tam graves quam anno 1965 fuit in programmate televisifice *I've Got a Secret* (CBS), cum musicam pro clavile compositam ab computatro quod fecerat cecinit.

Libri editi
-----------

* 1990. *The Age of Intelligent Machines*
* 1994. *The 10% Solution for a Healthy Life*
* 1999. *The Age of Spiritual Machines: When Computers Exceed Human Intelligence*
* 2004. *Fantastic Voyage: Live Long Enough to Live Forever*
* 2005. *The Singularity Is Near: When Humans Transcend Biology.* ISBN 0-670-03384-7.

Vide
----

* Commutatio paradigmatica
* Realitas simulata
* Singularitas Technologica
* Transhumanismus

Notae
-----

1. ↑  Conloquium in programmata *Book TV* in C-SPAN-2 die 5 Novembris 2006; exsecutio clavilistica videtur prope initium.
Wikidata Dăbuleni
Res apud Vicidata repertae:Dăbuleni: insigneDăbuleni: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 43°48′4″N 24°5′31″E  
*Numerus incolarum*: 10 333  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Aurel Băjenaru  
*Procuratio superior*: Dolj  

**Geographia**

*Superficies*: 182.86±0.01 chiliometrum quadratum  

**Dăbuleni** oppidum Dacoromanicum circa 12.200 incolarum et pars Valachiae est, quod ad Dolj circulum pertinet. Vicus Chiașu etiam pars Dăbuleni est. Ad oppidum 800 km² desertarum sunt atque Dăbuleni solum oppidum Europae museum harenae habet.

Historia
--------

Oppidum die 5 Iunii 1494 nomine *Recica-Dabului* primo in actis descriptum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 12.182 homines habitabant, inter eos 11.924 Dacoromanorum atque 158 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dăbuleni** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Dăbuleni

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Wikidata Dărmănești
Res apud Vicidata repertae:Dărmănești: insigneDărmănești: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°22′12″N 26°28′47″E  
*Numerus incolarum*: 13 069  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Dărmănești
**Gestio**

*Praefectus*: Toma Constantin  
*Procuratio superior*: Bacău  

**Geographia**

*Superficies*: 270.43 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Dărmănești: situsDărmănești: situs

  

Palatium gentis Știrbei
Situs urbis Dărmănești in circulo Bacău
**Dărmănești** (Hungarice *Dormánfalva*) est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Dărmăneasca, Lapoș, Păgubeni, Plopu atque Sălătruc pertinent.

Historia
--------

Urbs anno 1590 primo in actis descriptum est et tum pars Principatus Moldaviae erat. Nobilis gens Știrbei magni momenti historiae oppidi erat et hic palatium habebat. Ad hanc gentem Georgius Barbu Știrbei (1832 - 1932) minister rerum exterarum Romaniae pertinuit. Anno 1989 Dărmănești oppidum sublatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 12.247 homines vixerunt, inter eos 10.528 Dacoromani, 941 Zingari atque 10 Hungari vixerunt..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dărmănești** spectant. |

* Dărmănești pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
David Shankbone anno 2006 a se pictus
**David Shankbone** (natus *David Miller* anno 1974) est photographus et diurnarius Neoeboracensis. Alumnus est Universitatis Coloratensis et Scholae Iuris Fordham, sed ab hac, pecunia carente, sine gradu abivit.

Ob colloquia percontativa apud Wikinews ab eo divulgata, commentatio de eo ipso in *Columbia Journalism Review* mense Ianuario 2009 edita est; ille enim, "civium diurnariorum" huius situs primus, colloquium cum duce civitatis nactus est, commentatione de Simone Peres mense Ianuario 2008 divulgata. Colloquium percontativum cum Iacobo McGreevey, Novae Caesareae olim gubernator, qui opera caritatis perfaciebat, in nonnullis diariis citatum est quod primas imagines de hoc homine reformato praebebat. Imagines ab eo capta (quorum 4000 apud Vicimedia Communia videntur) in diariis *The New York Times,* *Village Voice,* et *LA Weekly,* in *Encyclopaedia Britannica* librisque aliis editae sunt. Imagines photographicae desertorum Negev anno 2009 creavit.

David Shankbone cum Paulo Auster et Salman Rushdie.
Vicipaediam Anglicam ex anno 2006 edit, ubi in pagina *Santa Claus* verba nimis credulia circa Natalem voluit corrigere, Vicipaediam exstare *for knowledge, not for upholding cultural myths* ("ut scientiam repandet, non ut mythos culturales promoveat") praetendens. De lacessitione editorum Vicipaedianorum aliorumque interretiali sic scripsit in commentatione "Nobody's Safe in Cyberspace": *Internet cruelty is easy. We do not have to look at the people we hurt* ("Crudeliter in interrete agere facile est: quos enim nocemus non videmus").

Scripta selecta
---------------

* "Nobody's Safe in Cyberspace" apud BrooklynRail.org
* "Israel Journal: The Holy Land has an image problem" apud *Wikinews* (18 Dec. 2007)

Notae
-----

1. ↑  K. C. Jones, "Wikinews Gets Big Interview in *Information Week* (14 Ianuarii 2008); Britannica summary.
2. ↑  Andrew Sullivan, "Jim McGreevey's New Mission," *The Atlantic,* 30 Iunii 2009; Aubrey Cohen, "Jim McGreevey studying to become priest," *Seattle Post-Intelligencer,* 30 Iunii 2009.
3. ↑  E.g. "Last Days of Jim Carroll"; "Appiah, Kwame Anthony"; "Eve Sedgwick biography"; "Woody Allen" in *LA Weekly.*
4. ↑  Udasin, Sharon. "Photo Editing Israel’s Online Image," *The Jewish Week,*3 Aprilis 2009.
5. ↑  Cnaan Liphshiz, ""Your wiki entry counts," *Haaretz* (25 Dec. 2007).
6. ↑  Andrew Dalby, *The World and Wikipedia* (2009. ISBN 978-0-9562052-0-9) p. 148.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **David Shankbone** spectant. |

* Blog Davidis Shankbone.
* David Shankbone apud Twitter.
* Index imaginum apud *Encyclopaediam Britannicam* visarum .
* Pagina usoris apud Vicipaediam Anglicam.
* "David Shankbone with Colleen Asper" apud BrooklynRail.org (Apr. 2008)

Bibliographia
-------------

* Adam Rose, "The Wikinews Ace: Why Shimon Peres Sat Down With David Shankbone" in *Columbia Journalism Review* (Ian.-Feb. 2009)
**Peripatetici** erant philosophi qui cum Aristotele disputabant inambulantes in Lyceo. Sicut aliae notae scholae philosophicae, e.g. Academia, Stoa, Cepos, Peripatetici a loco institutionis nomen traxerunt, scilicet porticis? (περιπάτων) Lycei ubi disputabant.

Historia
--------

Aristoteles anno 335 a.C. munere educandi Alexandri Magni regressus Athenas reversus est. At non in Academiam Platonis cuius sodalis septendecim annos fuerat, reversus est sed una cum Theophrasto in Lyceo horto docebat, qui extra moenia paulo ad meridiem spectavit. Num ibi propriam scholam philosophicam instituerit, adhuc ambiguitur. Peripatus ille inclitus verisimiliter in Lyceo situs erat, at sunt qui eum in fundo a Theophrasto post mortem Aristotelis empto situm esse censeant. Nomen „Peripatos" ad scholam describendam post mortem Theophrasti in usu esse coepit.

Post Theophrastum Strato Lampsacenus (ex anno 288/287 aut 287/286 a.C.n.) et Lyco ex Troade (ex anno 270/267 a.C.n.) scholarches fuerunt, exinde autem Aristo Ceus (ex anno 224 a.C.n.), Critolaus Phaselis (ex medio saeculo a.C.n.) et Diodorus Tyreus (usque annum 110| a.C.n.). Post Lycum nulla iam opera doxographica tradita sunt, verisimiliter schola ipsa primo saeculo a.C.n. abolita est. Scholae locus bello Mithridatico 86 a.C.n. vastatus est.

Etsi Peripatetici eisdem rebus studebant quas iam Aristoteles tractaverat, solus Theophrastus eandem plenitudinem rerum coluit ac magister suus, cum ceteri discipuli eius singulis rationibus indulgentes philosophiam neglegerent. Multorum operum ab iis confectorum tituli nobis traditi sunt, at nulla scripta integre supersunt. Maiorem tantum partem cuiusdam operis Aristoxeni ad harmoniam et rhythmum spectantis recepimus. Strato fuit ultimus clarus vir doctus ex schola Peripatetica. Post eum discipuli scholae ad orationes et verbositatem descenderunt.

Ex secunda parte tertii saeculi a.C.n. nomine Peripateticorum etiam ad auctores biographiam et historiam litterarum colentes describendos utebantur.

Aristotelismus ex saeculo primo a.C.n.
--------------------------------------

Philosophi recentiorum temporum doctrinae Aristotelismi faventes saepe Aristotelici dicuntur. Renovator huius rationis fuit Andronicus Rhodius quem utrum Athenis an Romae docuerit nescimus. Idem iterum operibus didacticis Aristotelicis studere coepit intermissis studiis anterioribus duobus saeculis. Tamen Andronicus Rhodius Aristotelis studia scientifica haud verbatim secutus est. Potius ipse opera Aristotelica recensere atque interpretari instituebat etsi proprias cogitationes more Aristotelico exprimebat. Item Alexander Aphrodisiensis peripateticus inter maximos philosophos numerandus est.

Notae
-----

1. ↑  Cicero, *Ac.* 1.17; *Tusc. 4.3.6; Varro,* Rust. *1.1.8; alii.*
2. ↑  Oxford Classical Dictionary (4a editio), s.v. "Peripatetic school."

Nexus interni
-------------

* Scholastica (philosophia)
* Philosophia Islamica

Bibliographia
-------------

* Sharples, Robert W. *Peripatetic Philosophy, 200 BC to AD 200: An Introduction and Collection of Sources in Translation*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2010.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Döner kebap
**Döner** (Turcice: *Döner kebabı*), vel **doener,** est cibus ex coquina Turcica. Ex salsa, carne bubula, lactuca, lycopersicis, cepisque constat. Olim doener carne agnina faciebatur, hodie plerumque caro bovina adhibetur.

Historia
--------

Fabricatio doeneris in Asia Minore orta est. Praeceptum ex Hamdo coquino ab 1836 suis discipulis traditum est. Viginti quinque annos postea, doener denuo ab Iskendero coquino inventum est, qui bubulam struxit. Hoc doener cum lycopersicis, cepis, oryza, et cucumeris ministravit. Qui denique inventor fuerit, non certum est. Istanbuli doener ab anno 1940 offertur, sed tantum paucis in tabernis. Ab anno 1960 in via emi potest.

Doener in Germania
------------------

Primo Berolini, tum in tota Germania, doener iucunda cena fiebat. Cottidie multae tonnae eius carnis creantur. Interim in Germania milia multa tabernarum inveniuntur et ab anno 1995 doener etiam in Austria et Helvetia venditum est. Germani solent doener cum pane cenare. Allium, herbae aciesque autem ex coquina Turcica antiqua non oriuntur.