recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Dithyrambus** (Graece διθύραμβος *dithýrambos*) est canticum in honorem divi Dionysi quod valde diuque prospere in Graecia antiqua evenit. Etymologia huius vocis et ipsius divi nominis non Graeca esse videtur; primum legi potest verbum διθύραμβος in reliquiis cuiusdam carminis ab Archilocho Pario iamborum scriptore ficti.

Hoc modo scripsit Archilochus:

ὡς Διωνύσοι᾽ ἄνακτος καλὸν ἐξάρξαι μέλος
οἶδα διθύραμβον οἴνωι συγκεραυνωθεὶς φρένας.
*Quam domini Dionysi venustum canere canticum,*
*dithyrambum, possum cum a vino perturbor animo.*
Ut fama communis est, dithyrambus commentus Corynthi est et una cum Dionysi cultu protulit longe lateque. Huic cantico normas chorumque tribuisse Arion Methymnaeus traditur; Herodotus ipse confirmavit  Arionem ipsum inventorem fuisse.

Lasus Hermionensis poeta  in extremo saeculo sexto a.C.n. dithyrambos introduxit in certamina Dionyso dicata quae Athenarum habebantur; clari poetae Simonides, Pindarus Bacchylidesque multos horum et alia carmina sacra pepigerunt.
Aristoteles philosophus affirmavit, in libro *De arte poetica*, dithyrambum originem tragoediae dedisse  atque Thespin primum docuisse dithyrambos histrionibus scaenicis utendo. 

Pariter constabat dithyrambus e musica, poesē et choreis. Quinquaginta coronati saltatores rapide volvebantur; simul unicus cantor personam Dionysi gerebat, choro laudes canente, tibiis et cymbalis vehementer resonantibus.

Notae
-----

1. ↑   Fragmentum 77 Diehl, 120 West. Fons: Philochoros (FGrHist 328 F 172) in Athen. 14, 628a; vide hic.
2. ↑   Herodotus, *Historiae*, I, 23-24
3. ↑  Suda, Λάσος.
4. ↑   Aristoteles, *De arte poetica* (1449 a, 10–15): "Ergo, cum orta tragoedia initio sit in ex tempore fundendo (et tragoedia et comoedia: tragoedia e dithyrambis, comoedia tamen e pompis phallicis, quae adhuc pro consuetudine in plurimis urbibus habentur), gradatim crevit, cum explicarent scriptores quod tragoediae se ostenderet; multis mutationibus interpositis, [tragoedia] constitit, quoniam naturam suam impetraverat".

Bibliographia
-------------

* Friedrich Wilhelm Leopold Emil Luetcke, *De Græcorum dithyrambis et poetis dithyrambicis*, Berolini (1829)
* Guilelmus Mauricius Schmidt, *Diatribe in dithyrambum poetarumque dithyrambicorum reliquias*. Berolini: Reimer, 1845 Textus apud archive.org
* Albin Lesky, *Die tragische Dichtung der Hellenen*, Gottingae (1972)

Nexus interni
-------------

* Thriambus
*Vide etiam paginam discretivam:* Arcadia (discretiva)

*The Arcadian or Pastoral State,* pictura Thomae Cole, 1834.
**Arcadia** (Graece Αρκαδία) est quaedam Graeciae regio, quae mirabilis saepe et ad utopiam maxime propria  multis poetis visa est. Nam Arcadiam ut locum amoenum describunt, ubi pastores, vere hominibus aetatis aureae comparandi, paene nihil agunt nisi quod dormiunt, amant et cantu inter se certant. Sic Pan, qui et cantor optimus et pastorum deus sit, peculiare numen Arcadiae habetur. Illa Arcadia inveniri potest etiam in picturis quae *Et in Arcadia ego* nuncupantur, qui titulus sic saepe homines artium visualium periti intepretantur, ut significet ab illa Arcadia, quamvis digna sit quam immortales et in aeternum beati incolae habitent, mortem ipsam (quae ut « ego » in sententia se designat) non abesse.

Notae
-----

1. ↑  Vide hos duos versus Vergilii, in quarta Ecloga: "Pan Deus Arcadia mecum si iudice certet, / Pan etiam Arcadia dicat se iudice victum."

Nexus interni
-------------

* Arcadia
* Paradisus (mythologia Iudaica)

Nexus externi
-------------

* De Arcadia poetarum, a Virgilio usque ad Ivonem Bonnefoy
* Artifex Germanicus civitatem utopicam media in Europa condit
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Exsistentialista** est philosophus qui doctrinae exsistentialisticae adheret. Haec doctrina Platonem errare putat; exsistentialistae hominis exsistentiam eius essentiae praeexsistere putant. Itaque, homo est "damnatus ad libertatem" (Ioannes Paulus Sartre). Notabiles exsistentialistae sunt Severinus Kierkegaard, Leo Šestov, Sartre, et Albertus Camus. Doctrina exsistentialistica in Francia praeclara erat; in Germania, Martinus Heidegger, Ioannes Georgius Gadamer et Ioannes Jonas philosophiam exsistentialisticam cum phaenomenologia elaboraverunt. Et Carolus Theodorus Jaspers philosophus exsistentiae peritus putatur.

Nexus interni
-------------

* Absurditas
* Anxietas
* Crisis existentialis
* Homo superior
* Index philosophorum
* Modernismus
* Nihilismus
* Postmodernismus
* Philosophia recens
* Sensus vitae
* Michael de Unamuno

Nexus externus
--------------

* De exsistentialismo. Apud situm plato.stanford.edu.

Exsistentialistae

Ioannes Paulus Sartre • Albertus Camus • Martinus Heidegger • Ioannes Georgius Gadamer
Wikidata Arcadius Averčenko
Res apud Vicidata repertae:Arcadius Averčenko: imagoArcadius Averčenko: imago
*Nativitas*: 15 Martii 1881; Sebastopolis  
*Obitus*: 12 Martii 1925; Praga  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: scriptor, satirist, theatre critic, humorist, scriptor scaenicus, contributing editor  

**Memoria**

*Sepultura*: Olšany Cemetery  

**Arcadius Timothei filius Averčenko** (Russice Аркадий Тимофеевич Аверченко, tr. *Arkadij Timofeevič Averčenko*; natus 15 [27] Martii 1881 Sebastopoli, mortuus 12 Martii 1925 Pragae) fuit scriptor Russicus.

Familia mercatoris natus, ab anno 1908 collaborator, dein autem editor periodici festivi liberalis *Satyricon* («Сатирикон»), et ab anno 1913 editor *Satyricon novorum* («Новый сатирикон») fuit. In narrationibus suis festivis fatuitatem vitae cotidianae civium mediae classis in risum vertebat (ut, e.g. in collectaneis nomine «Весёлые устрицы», i.e. *Ostreae hilares*, anno 1910 publicatis). Post annum 1917 emigravit. Liber ab Arcadio Averčenko *Cultri duodecim in dorsum revolutionis* («Дюжина ножей в спину революции»), anno 1921 Lutetiae in lucem editus, a Vladimiro Lenin aestimatus est ut libellus ingeniosus, e positionibus "sectatoris Cohortis Albae fere ad caliginem mentis irritati" scriptus.

Post bellum civile Russicum, ad Europam Mediam emigravit.

Fons
----

* Pagina de Arcadio Averčenko *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arcadium Averčenko** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |

* Situs interretialis, Arcadio Averčenko dedicatus **(Russice)**
Caro viro febris Vallis Rift infecta
Multae culicidae feminae, sicut hic *Aedes albopictus,* sanguinis vertebratorum egent, ut eorum ova crescant.
**Arbovirus** est ullum e grege virorum, quae a vectoribus arthropodis transmittuntur. Verbum *arbovirus,* in usu in multis linguis, est acronymum ***AR**thropod-**BO**rne virus,* locutionis Anglicae. Indicia infectionis arboviri plerumque a tribus ad quindecim dies post ictum videntur, tresque vel quattuor dies durant. Usitatissimae infectionis proprietates clinicae sunt febris, capitis dolor, et *malaise,* sed encephalitis et febris haemorrhagica etiam fieri possunt. Verbum vicissim *tibovirus* (a ***TI**ck-**BO**rne virus*) aliquando adhibetur ad vira describenda, quae ab ixodidis, parasitiformibus classis arachnidorum, transmittuntur.

Nexus interni
-------------

* Febris flava
* *Flaviviridae*
* Virus Zikanum

Notae
-----

1. ↑  "Human blood contains the secret ingredient for mosquito eggs". 4 Maii 2011 .
2. ↑  "CDC Information on Arboviral Encephalitides" . Proinde, etymologia ab *arbore* falsa est.
3. ↑  "Arbovirus Infection Symptoms" (FreeMD).
4. ↑  Hubálek et Rudolf 2012.

Nexus externi
-------------

* Beran, G. W. ed. 1994. *Handbook of Zoonoses.* CRC Press. ISBN 9780849332067.
* Hubálek, Z. et I. Rudolf. 2012. Tick-borne viruses in Europe. *Parasitology Research* 111(1):9–36. doi:10.1007/s00436-012-2910-1. PMID 22526290.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

"Anna Bolina, Uxor Henri(ci) Octa(vi)"
**Anna Bolena** (nata 1507 loco non noto, mortua Londinii 19 Maii 1536), vel **Anna Bolina**, secunda ex sex uxoribus Henrici VIII regis, regina Angliae et domina Hiberniae, erat mater Elisabethae I, posterioris Angliae reginae. Thomae Boleni et Elisabethae Hauardae filia erat. Maria Bolena et Georgius Bolenus Annae soror fraterque erant.

Anna Bolena ministra uxoris Henrici primae Catharinae Aragonensis venit ad palatium regis Angliae, ibique amata facta est regis. Quod Catharina non heredem throni marito cupitum pepererat, rex 1532—uxore invito atque papa minime annuente—matrimonium cum Catharina esse inritum declaravit et in matrimonium duxit 1533 Annam Bolenam. Haec causae erant divisionis ab Ecclesia Catholica conditionisque Ecclesiae Anglicae.

Anna Bolena educata est in palatiis regum Galliae et Belgii. Maxime docta auctoritatem Europaeicam pertinentem ad vestes cultusque ad palatium tulit. Tempus quo fuit regis amata multos reddiderat inimicos suos, et, cum regina esset, non potuit reperire foederatos. Praeterea, ut fontes dicunt, non inversionem tempore necessariam amatae ad uxorem facere potuit. Traditur rivalitatem? controversiasque inter eam et Henricum fuisse. 

Filia nata—Elisabetha parta est 7 Septembris 1533—et infante mortue nato (filio) Henricus Annam minime dilexit, etiam quod iam uxorem futuram suam Ioannam Seymour elegerat.

Anna Bolena adulterii multis casibus (inter hos cum musico Marco Smeaton) persecuti causa accusata et 1536 carnificata proditionis magnae causa Londinii. Undecim iam dies post Annae mortem, 30 Maii 1536, Henricus uxorem tertiam, Ianam Seimoram, in matrimonium duxit.

Nexus interni
-------------

* Whoso list to hunt
* Anna Bolena (opus lyricum)

Bibliographia
-------------

* Dalya Alberge, "Chilling find shows how Henry VIII planned every detail of Boleyn beheading" in *The Guardian* (25 Octobris 2020)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Classical Archives • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* "Anna Bolina, Uxor Henri(ci) Octa(vi)"
* "Anna Bollina uxor Henrici Octav(i)"

Uxores Henrici VIII

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Catharina Aragonensis | Anna Bolena | Ioanna Seimora | Anna de Clivis | Catharina Hauarda | Catharina Parra |
| Catharina Aragonensis1485-1536 | Anna Bolena1507-1536 | Ioanna Seimora1509-1537 | Anna de Clivis1515-1557 | Catharina Hauarda1521?-1542 | Catharina Parra1512-1548 |
Wikidata Ioanna Moorehead
Res apud Vicidata repertae:Ioanna Moorehead: imagoIoanna Moorehead: imago
*Nativitas*: 4 Februarii 1935; Angelopolis  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: actor, Playmate, actor cinematographicus  

**Memoria**

*Laurae*: Playboy Playmate of the Month  

Ioanna Moorehead 1956 in pellicula "The Violent Years"
**Ioanna** (Anglice *Jean*) **Moorehead** (nata die 1 Ianuarii 1936) ostentatrix et actrix Americana est.

Vita
----

Ab anno 1949 Moorehead in pelliculis diversis (vide infra) egit. Anno 1960 ultima in pellicula visa est. Mense Octobri 1955 Playmate in periodico Playboy erat.

Index pellicularum
------------------

* 1951: *Golden Girl*
* 1953: *The French Line*
* 1955: *The Long Gray Line*
* 1956: *The Violent Years*
* 1957: *Death Valley Days*
* 1957: *The Amazing Colossal Man*
* 1957: *Motorcycle Gang*
* 1959: *The Atomic Submarine*
* 1959: *Gunmen from Laredo*
* 1960: *Bells Are Ringing*

Nexus externi
-------------

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Curriculum vitae apud glamourgirlsofthesilverscreen.com

Notae
-----

1. ↑  playboy.com de Ioanna Moorehead
***De statu politico*** (Graece Περὶ πολιτικῆς καταστάσεως) fuit opus a Petro Patricio circa annum 550 Graece scriptum de gubernio et legationibus imperii Romani. Hoc opus in fragmentis servatur in libro Constantino Porphyrogenito dicato *De caerimoniis aulae Byzantinae*. Liber titulo Συναγωγή, eidem Petro adscriptus a scriptore coaevali Menandro Protectore fortasse idem fuit ac *De statu politico*.

Notae
-----

1. ↑  *Suda*.
2. ↑  *Historiae* fr. 6.2 Blockley.

Bibliographia
-------------

* P. Antonopoulos, "Petrus Patricius. Some Aspects of his Life and Career" in *From Late Antiquity to Early Byzantium* ed. V. Vavrínek (Pragae, 1985) pp. 49–53
* Ioannis Telelis, "The so-called great Persian embassies to Byzantium during the reign of Justinian I and their logistical support" in *Proceedings of the 21st International Congress of Byzantine Studies, London* (Londinii: Ashgate, 2006. ISBN 075465740X) pp. 51-53.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

| Expugnatio Daciae |
| --- |
| Dacia anno 100 |
| Annus: | 101 - 106 |
| Locus: | Dacia |
| Fortuna: | Victoria Romana |
| Territoriae mutatae: | Dacia adiuncta est |
| Exercitus |
| Imperium Romanum | Daci |
| Duces |
| Traianus | Decebalus |
| Copiae |
| 150.000 | 200.000 |

**Dacia** expugnata est a Romanis inter annos 101 et 106. Imperator Romanus Traianus vicit Decebalum atque Daciam submisit et adiunxit.

Bellum duas tempora habebat: in primo tempore, imperator Traianus incessit in territorium Dacum et in secondo tempore, Trainus occupavit Daciam pro causa rex Dacus, quis tractatum non observit. Haec adiunctio problema generavit quod haec provincia ultra Danubium erat, et defensio sua difficilis erat (usque ad 50 000 hominem fuerunt in haec regione).

Consequentia
------------

Bella exitus fuerunt et Trainus mandit celebrare in 123 die in toto imperio et cum spectacula cum 10 000 gladiatoribus in Colosseo. Dacii servos devenit et alii fugerunt praeter limitem imperii.
egio XIII Gemina et Legio XIII Gemina missae sunt ad fronteram custodire.

Hoc bellum ultima occupatio fuit. Postquam imperatores Romani decidit defendere limitem invicem occupare nova territoria.

Bibliografia
------------

Fontes primarii
* Columna Traiana.

Storia romana — translatio a LacusCurtio facta.
* Caecilius Secundus,
	+ Epistularum Libri Decem ;
	+ *Panegyricus* .

Nexus externi
-------------

* "" Ultimul refugiu al lui Decebal", sulla località dove si uccise Decebalo"
* "Colonna Traiana eretta dal Senato e Popolo Romano all'Imperatore Traiano"
Wikidata Ioanna Yellen
Res apud Vicidata repertae:Ioanna Yellen: imagoIoanna Yellen: imagoIoanna Yellen: subscriptioIoanna Yellen: subscriptio
*Nativitas*: 13 Augusti 1946; Brooklynium  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: Chair of the Federal Reserve, praeses, chairperson, professor, professor, lecturer, oeconomus, United States Secretary of the Treasury, Chair of the Council of Economic Advisers  
*Munus*: oeconomus, Professor, Argentarius, politicus, international forum participant  
*Patronus*: Systema aerarium foederale
**Consociatio**

*Factio*: Factio democratica Civitatum Foederatarum  
*Religio*: Religio Iudaica
**Familia**

*Coniunx*: Georgius Arthurus Akerlof  

**Memoria**

*Laurae*: Guggenheim Fellowship, Wilbur Cross Medal, Honorary doctorate from Brown University, honorary doctorate from Bard College, 50 Most Influential, Adam Smith Award, Elizabeth Blackwell Award, Distinguished Fellow of the American Economic Association, Fellow of the Econometric Society, Radcliffe Medal  

**Ioanna** seu vulgo *Janet* **Yellen** (nata e familia Iudaica Bruclini in urbe Novo Eboraco die 13 Augusti 1946) praeses systematis aerarii foederalis a die 1 Februarii 2014 meret.

Alumna est universitatum Brunensis (professoribus in rebus oeconomicis Georgio Borts et Herschel Grossman) et Yalensis (professoribus Iacobo Tobin et Iosepho Stiglitz). Ipsa professor fuit universitatis Harvardianae et scholae scientiarum oeconomicarum Londiniensis necnon scholae negotii iuxta universitatem Californiensem Berkeleiae. Uxor est Georgio Arthuro Akerlof, qui anno 2001 cum eodem Stiglitz praemium Nobelianum de re oeconomica accepit.

Bibliographia
-------------

* Ben Casselman, Kevin Granville, "Yellen’s Legacy: Economic Progress but a Sense of a Job Unfinished" in *New York Times* (2 Novembris 2017)
* Phillip Inman, "Five threats to American prosperity tie the hands of its banker-in-chief" in *The Guardian* (11 Iunii 2016)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannam Yellen** spectant. |

* Curriculum vitae et operum index

Praesides Systematis aerarii foederalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Hamlin 1914 • Gulielmus Harding 1916 • Daniel Crissinger 1923 • Roy Young 1927 • Eugenius Meyer 1930 • Eugenius Robertus Black 1933 • Marriner Eccles 1934 • Thomas McCabe 1948 • Gulielmus McChesney Martin 1951 • Arthurus Burns 1970 • Gulielmus Miller 1978 • Paulus Volcker 1979 • Alanus Greenspan 1987 • Beniaminus Bernanke 2006 • Ioanna Yellen 2014 • Hieronymus Powell 2018
*Opus geopoliticum* |
|  |
***Dead Birds*** ('Aves mortuae') est pellicula documentaria anni 1963, a Roberto Gardner de gente Dani Novae Guineae occidentalis (nunc Papuae, provinciae Indonesiae) facta. Pellicula pars expeditionis Universitatis Harvardianae et Musei Archaeologicae et Ethnologiae Peabodiani producta est ad investigandas altas Novae Guineae terras, illo tempore una ex regionibus orbis terrarum non iam ab Europaeis colonizatis. Prima pelliculae exhibitio in Loeb Drama Center Universitatis Harvardianae mense Octobri 1963 facta est. Pellicula anno 1998 pro conservatione in Nationales Pellicularum Tabulas Civitatum Foederatarum ob eius "significationem culturalem, historicam, vel aestheticam" a Bibliotheca Congressionali relata est.

Synopsis
--------

Deducitur nomen pelliculae ex fabula populorum Dani quam Gardner per vocem impositam enarrat. Gens Dani, quam narrator homines montanos appellat, credunt olim fuisse cursum inter avem et anguem, qui vitas hominum diiudicavit: debent homines cutem identidem deponere et in aeternum vivere sicut angues, aut mori sicut aves? Avis cursum vicit, hominem moriendum esse significans. Argumentum pelliculae duas personas vehementius dicit: Weyak, bellatorem qui fines inter terras suae tribus et terras tribus proximae custodit, et Pua, puerum quem Gardner levem et ineptem depingit.

Iudicium aestheticum
--------------------

*Dead Birds,* quamquam opus artis aesthetice gravissimum, ob veritatem realitatis a nonnullis reprehenditur. Personis qui in pellicula loquuntur subtituli numquam sunt, et etiam vox ipsa non semper est quae videtur: quod auscultatores vocem Weyak percipiunt re vera est vox Caroli G. Heider, Dani loquentis, post pelliculationem inserta. Gardner ipse lingua Dani uti non poterat, itaque omnia sua incepta per interpretatione linguistica deducuntur. Spectacula proeliorum ex multis scaenis per proelia varia factis et una coniunctis ad creandam speciem unitatis temporis constant. Continuitas apparens ex sonis postsynchronizatis venit, et omnes soni in pellicula postsyncronizati re vera sunt. Heider ipse, in libro *Ethnographic Film* (1978), dixit nonnullas proeliorum scaenas extra sequentiam rectam editas fuisse, cum prospectibus mulierum ad stagnum salsum, alio tempore factis, implicatas.

Notae
-----

1. ↑  Barsam 1992:295.
2. ↑  "Bringing Faraway Worlds Closer, And Questioning Western Intrusions," *New York Times,* 10 Novembris 2011.

Bibliographia
-------------

* Barsam, Richard Meran. 1992. *Nonfiction Film:A Critical History.* Bloomington: Indiana University Press. ISBN 0-253-20706-1, ISBN 978-0-253-20706-7.
* Gardner, Robert. 2007. *Making Dead Birds: Chronicle of a Film.* Cantabrigiae Massachusettae: Peabody Museum Press. ISBN 978-0-87365-823-2.
* Heider, Karl. 1978. *Ethnographic Film.* Austin: University of Texas Press.
* Kirsch, Stuart. 2010. Ethnographic Representation and the Politics of Violence in West Papua. *Critique of Anthropology* 30(1):3–22.
* Ruby, Jay. 2000. *Picturing Culture: Explorations of Film and Anthropology.* Sicagi: University of Chicago Press.

Nexus externi
-------------

* *Dead Birds*
* De *Dead Birds*  in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Anna Golędzinowska
Res apud Vicidata repertae:Anna Golędzinowska: imagoAnna Golędzinowska: imago
*Nativitas*: 22 Octobris 1983; Varsovia  
*Patria*: Polonia  

**Officium**

*Munus*: ostentatrix  

**Anna Golędzinowska**, plerumque **Ania** appellata (Varsoviae nata die 22 Octobris 1982), est mulier Polona, quae, aliquanto postquam adulescentula sedecim annorum in Italiam vitam meliorem ac minus pauperem quaerens se transtulerat, vestium ostentatricis munere fungi coepit et in spectaculis televisificis versari. Liber, quem ea de vita sua conscripsit et qui inscribitur *Con occhi di bambina* (quod "per puellae oculos" significat), mense Februario anni 2011 in publicum prodiit, sub quo titulo Italico de "amissae innocentiae conquisitione" in fronte libri est mentio. De auctricis conquisitione quidem agitur, quae extrema prope mali experta erat. Mesoropolim, in oppidum Bosniae et Herzegoviae ob opinatas Marianas apparitiones celebre, se iam Anna contulerat, cum mense Iunio anni 2011 de improviso operibusque quaestuosis renuntians illuc se recepit suae vitae mutationem constituens. Diu postea in eodem Herzegoviae oppido est commorata et fautrix facta est consociationis cuiusdam *Cuori puri* nomine (quod "Corda pura" vel "munda" Italice significat) sponsorum castitatis ante matrimonium servandae provectioni dicatae. Huc illuc praeterea, praesertim in Italia, ad testimonium de vita conversioneque sua religiosa ac morali perhibendum et ad eandem sodalitatem *Cordium mundorum* fovendam annis insequentibus itinera faciebat.

Notae
-----

1. ↑  Cf. Evangelium secundum Matthaeum 5,8 apud Vulgatam Editionem: "Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt".
2. ↑  Pagina Prosopobiblica consociationis *Cuori puri*, Mesoropoli ortae
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Fuga in secundo libro *Das Wohltemperirte Clavier* Ioannis Sebatiani Bachii.
**Fuga** usu communi celerem significat motionem hominis aut animalis de periculo imminenti ad locum securum. Illius autem motionis figura in forma musicali quadam ut sequitur recognita est.

Nomine *fugae* enim appellatur maximae auctoritatis forma musicae polyphonicae et canonis, quae gradatim a saeculo septimodecimo ex ricercare confirmata, summam in Johannis Sebastiani Bach compositionibus adepta est.

Constructio fugae
-----------------

> 
> Dux, melodia generalis, apparens in una voce, quintae intervallo in alia repetitur, addito comite modo contrapuncti, deinceps in ceteris. Apparitio prima ducis in omnibus vocibus expositio vel prima fugae traductio nominatur. Haec forma plerumque contenta est non minus quam ex tribus traductionibus (ab ipsis differentibus; e.g. ducis comitisve vice in particularibus vocibus, quorum numerus variatur a duabus usque ad sex in fuga ordinaria; etiam cantus fundamento seu imitationis modo). Sunt quoque fugae multiplices (duplices vel triplices), cum duabus vel tribus melodiis, quas omnes simul conficere ad effectum quasi aliquot fugarum uno tempore consonantium perducit. Plurimae fugae ita factitatae sunt, ut ad finem, in parte dicta *restrictio*, quasi in culmine operis melodia dux in omnibus vocibus simul audiatur, incipiens scilicet non uno atque eodem tempore, sed in alia voce post aliam artissime insequens.
> 
> 
> Nemo est, quem fugiat artis fugandi
>  sollertissimum et artificem et magistrum fuisse Ioannem Sebastianum Bachium. Qui suum opus magnum, quattuordecim fugas continens, ipse *Die Kunst der Fuge* (id est *Ars Fugae*) inscripsit. In honorem Bachii nonnulli compositores, quorum celeberrimi sunt Franciscus Liszt et Maximilianus Reger, fugas fecerunt melodiam ducem explicantes ex litteris nominis B-A-C-H.
> 
> 
> 

Fuga cum aliis formis praecedentibus (praeludium, toccata) sive maioris pars operis esse potest.

* **Fughetta** (italiane) est fuga brevis, constructione liberior; apparet integra sive ut pars formae maioris.

* **Fugato** (italiane) "ut fuga" est fragmentum operis musici, quod frequentissime est traductio unius melodiae quasi in fuga.

Notae
-----

1. ↑  Hans Buchner (1483-1538), *Fundamentum, sive ratio vera, quae docet quemvis cantum planum, sive (ut vocant) choralem redigere ad iustas diversarum vocum symphonias*, quo in opere inter alia *Tabulae fugandi* ostentantur.

Nexus interni
-------------

* Praeludium et fuga
Arcae| A Fritz Thaulaw Arcarum picta imago fluvii ab occasu solis ad Péquigny |
| Longitudo | 6 chm |
| Altitudo fontis | 4 m |
| Decursus aquae | 10,2 m³/s |
| Area systematis | 1050 chm² |
| Fons | Arcae |
| Ostium | Manicam |
| Regio | Normannia Superior |

Tabula area qua aquae e sinistra sub dextra Varennae Deppae et Heldonae fluvium Arcas affluunt.
**Arcae** (-arum, *f.*) (Francogallice *Arques*) sunt pars Deppae, fluvius Franciae, qui e vico Arcis septentrioni nomen mutatur, pagus Talogiensis Tallogiusve regione Normannia Superiori adluit et post praefecturam Sequanam Maritimam praeterlapsus esse usque ad Manicam decurrit.

De Nomine
---------

Postquam amnes Varenna Heldonaque a Deppa accipiuntur eis confluens haec ut Deppa iam notus non est. Etenim flumen Deppa cum Varennam fluvium acciperet amitteret nomen suum, sic ex urbicula Arcis ad Deppam urbem Deppa quidem fluvius Arcas mutatur. Attamen alio modo olim decursus idem ob Novocastrum Braio olim fluvii Novocastrensis nomine notus erat.

Tributarii Arcarum
------------------

Flumina praecipuae quae in Arcas influunt :

* Varenna
* Deppa
* Heldona

Loci ad Arcas
-------------

Communia duodetriginta sunt quae Arcas praeterlabitur, a monte ad vallem :

* Arcae
* Martini Ecclesia
* Butila
* Deppa

Notae
-----

1. ↑  Hadrianus Vallesius, *Notitia Galliarum ordine litterarum digesta*, Parisiis, 1675, apud Fredericum Leonard, p. 116. **(Latine)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arcas** spectant. |
Ricardus Hartmann, technicus
**Ricardus** vulgo *Richard* **Hartmann** (natus die 8 Novembris 1809 Barr, mortuus die 16 Decembris 1878 Chemnicii) institor Germanicus fuit.

Vita
----

Anno 1832 administer in fabrica Caroli Theophili Haubold factus est ubi variae machinae fabricabantur. Sexennio autem post una cum tribus operariis domum ad machinas staminum nendorum conficiendas potens sui condidit. Quibus linum xylinum pretiosum efficeretur. Cum instrumentum »Continue« et excogitatum et porro emendatum est domus eius effloruit. Itaque licuit instruere aerariorum officinas et fabricare ahena vaporaria gigantia et machinas vapore promovendas. 

Annis inter 1847 et 1848 laboratorium locomotivis et carris carbonariis dedicatum est. Sed inde ab anno 1855 res ibidem confectae varietatis maioris erant: machinae metallorum exercendorum, instrumenta fodinarum non vaporaria, terebrae, machinae machinamentorum conficiendorum. Domus confectrix ista revera in tota Germania ob multitudinem productorum magni aestimata est. Quam anno 1870 societas anonyma quaedam acquisivit et sibi tituluum »Sächsische Maschinenfabrik zu Chemnitz« dedit. Tamen Hartmann usque ad mortem in praesidio antistitum sedebat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ricardum Hartmann** spectant. |

* *Richard Hartmann. Vom Zeugschmied zum sächsischen Lokomotivkönig*, Sächsisches Eisenbahnmuseum Chemnitz-Hilbersdorf
**Fabius Valens** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 69) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. "*Natus erat Valens Anagniae equestri familia*". Anno 68 legatus Legionis I Minerviae legatum Germaniae Superioris, Lucio Verginio Rufo contra Gaium Iulium Vindicem pugnanti adfuit. Legionem suam in verba Galbae iurare iussit. Tum legatum Germaniae Inferioris, Fonteium Capitonem, sustulit. 2 Ianuarii anni 69 Vitellio novo legato Germaniae Inferioris persuasit, ut purpuram sumeret. Vitellius Valentem cum Aulo Caecina Alieno ducem militem in Galbam et Othonem fecit, quem apud Bedriacum vicit. Vitellius ei consulatu suffecto anno 69 honoravit. Deinde contra Flavii Vespasiani partes pugnare debuit, sed in Galliam Narbonensem navigans a Flavianis captus et Urbini necatus est.

Taciti iudicium
---------------

Tacitus de Fabio Valente iudicavit: "*procax moribus neque absurdus ingenio famam urbanitatis per lasciviam petere. ludicro Iuvenalium sub Nerone velut ex necessitate, mox sponte mimos actitavit, scite magis quam probe. legatus legionis et fovit Verginium et infamavit; Fonteium Capitonem corruptum, seu quia corrumpere nequiverat, interfecit: Galbae proditor, Vitellio fidus et aliorum perfidia inlustratus.*"

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae*, III 62
2. ↑  Tacitus, *Historiae*, I 7,3
3. ↑  Tacitus, *Historiae*, I 52,3
4. ↑  Tacitus, *Historiae*, I 61,1
5. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 40-45
6. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 71,2
7. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 99; III 43; 62
8. ↑  Tacitus, *Historiae*, III 62
Wikidata Anna Jagellonica
Res apud Vicidata repertae:Anna Jagellonica: imagoAnna Jagellonica: imago
*Nativitas*: 23 Iulii 1503; Aquincum, Praga  
*Obitus*: 27 Ianuarii 1547; Praga  
*Patria*: Regnum Hungariae  

**Officium**

*Munus*: regina coniunx  

**Familia**

*Genitores*: Vladislaus II of Bohemia and Hungary; Anna de Fuxio de Candalle  
*Coniunx*: Ferdinandus I  
*Proles*: Joanna of Austria, Grand Duchess of Tuscany, Charles II, Archduke of Austria, Archduchess Barbara of Austria, Margaret of Austria, Eleonore of Austria, Duchess Consort of Mantua, Catherine of Austria, Archduchess Maria of Austria, Ferdinand II, Archduke of Austria, Archduchess Anna of Austria, Maximilianus II, Elizabeth of Austria, John of Habsburg, Archduchess Helena of Austria, Archduchess Magdalena of Austria, Ursula von Habsburg  
*Familia*: Domus Iagellonica
**Memoria**

*Laurae*: Golden Rose  
*Sepultura*: Ecclesia Cathedralis Sancti Viti Pragensis  

**Insignia heraldica**

Anna Jagellonica: insigneAnna Jagellonica: insigne
**Anna Jagellonica** (nata Budae 23 Iulii 1503 – obiit Pragae 27 Ianuarii 1547) fuit regina Germaniae, Hungarie atque Bohemiae et archiducissa Austriae. Erat uxor imperatoris Ferdinandi I et mater imperatoris Maximiliani II.

Vita
----

Sepulcrum Annae in ecclesia metropolitana Pragensi
Anna nata est Budae in regno Hungraiae anno 1503 et fuit filia regis Hungariae Bohemiaeque Vladislai II et uxoris eius reginae Annae de Foix. 

Die 26 Maii 1521 nupsit Lentiae Ferdinandum, archiducem Austriae. Mortuo fratre Ludovico, rege Bohemiae et Hungarie, anno 1526 electus est maritus eius in regem Bohemiae, postea etiam in regem Hungariae et Croatiae. Die 25 Februarii 1527 coronata est Pragae in reginam Bohemiae, in reginam Hungarie autem die 4 Novembris in Alba Regali. Anno 1531 electus est Ferdinandus in regem Germaniae, ideo Anna facta est regina Germaniae. 

Anna obiit die 27 Ianuarii 1547 in Arce Pragensi et sepulta est ibidem in ecclesia metropolitana sancti Viti. Cum suo marito unico Ferdinando quindecim liberos habebat.

Notae
-----

1. ↑  Johann Adam Weber, Annulus Memoriae: Ex Dictaminibus Ethicis Et Politicis Quorum Regentes prae alijs meminisse oportet, Concinnatus Et Selectis Historiis, Cum Sententiis Operi Accommodatis Illustratus, Salisburgi 1679, pag. 15.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Annam Jagellonicam** spectant. |
Wikidata Ferdinandus II (rex Aragonum)
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus II (rex Aragonum): subscriptioFerdinandus II (rex Aragonum): subscriptio
*Nativitas*: 10 Martii 1452; Palacio de los Sada  
*Obitus*: 23 Ianuarii 1516; Casa de Santa María  
*Patria*: Corona Aragoniae  

**Officium**

*Officium*: Rex Aragoniae, regent, Grand Master of the Order of Santiago, King of Castile and León (Iure uxoris), Count of Ribagorza, King of Sardinia, Duke of Gandía  
*Munus*: regens  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: John II of Aragon; Juana Enríquez  
*Coniunx*: Isabella I, Germaine of Foix  
*Proles*: Ioanna, Queen Isabel of Portugal, John, Prince of Asturias, Maria of Aragon, Catharina Aragonensis, Alonso de Aragón, John of Aragon, Prince of Girona, Alonso de Estrada, Q99392080  
*Familia*: House of Trastámara
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Velleris Aurei eques, Militia Calatravae, Grand Master of the Order of Santiago, Ordo Militiae Sancti Iacobi  
*Sepultura*: Royal Chapel of Granada, Sepulcher of Isabella I of Castile and Ferdinand II of Aragon  

**Insignia heraldica**

Ferdinandus II (rex Aragonum): insigneFerdinandus II (rex Aragonum): insigne
 **Ferdinandus II**  qui dicitur Catholicus (natus die 10 Martii 1452 - obiit die 23 Ianuarii 1516), solus filius Ioannis II Aragonae et Ioanna Enriquez fuit rex Coronae Aragoniae ab anno 1479 usque ad annum 1516 et rex Coronae Castellae iure uxoris.

Vita
----

Anno 1469 Ferdinandus Isabellam I, reginam Castellae in matrimonium duxit (ambo etiam Reges Catholici Hispaniae appellati sunt). Isabella et Ferdinandus habuerunt unum filium et quattuor filias:

* Isabella Aragonensis (regina Portugalliae)
* Ioannes Aragonensis (princeps Asturiarum)
* Ioanna III (regina Neapoli)
* Maria Aragonensis (regina Portugallie)
* Catharina Aragonensis (regina Angliae)

Civitas a coniunctione personae regum Coronae Aragoniae et Coronae Castellae constituta accurate appellata est Monarchia Hispanica.

Die 2 Ianuarii 1492 post bellum decem annorum ultimam civitatem Islamicam in Hispania, Regnum Granatae, profligatum est. Postea per diem 31 Martii 1492 Reges Catholici alii Islamici et Iudaei ex finibus terrarum Monarchiae Hispanicae expulerunt.

Inter regnum Regum Catholicorum, accurate die 12 Octobris 1492, Christophorus Columbus regum mandatu Americam invenit.

Bibliographia
-------------

* Christophorus Columbus (MCCCCXCIII). *In laudem Serenissimi Ferdinandi, Hispania(rum) Regis, Bethicae & regni Granatae obsidio victoria & triu(m)phus. Et De insulis in Mari Indico nuper inuentis*. Basilea: Iohann Bergmann de Olpe

Reges Aragonum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ranimirus I 1035 • Sanctius 1063 • Petrus I 1094 • Alphonsus I 1104 • Ranimirus II 1104 • Petronilla 1137 • Alphonsus II 1162 • Petrus II 1196 • Iacobus I 1213 • Petrus III 1276 • Alphonsus III 1285 • Iacobus II 1291 • Alphonsus IV 1327 • Petrus IV 1336 • Ioannes I 1387 • Martinus 1396 • Ferdinandus I 1412 • Alphonsus V 1416 • Ioannes II 1458 • Ferdinandus II 1479 • Ioanna 1516–1556
*Reges Aragoniae • Reges Hispaniae* |
|  |
Wikidata Ferdinandus Marcos
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus Marcos: imagoFerdinandus Marcos: imagoFerdinandus Marcos: subscriptioFerdinandus Marcos: subscriptio
*Nativitas*: 11 Septembris 1917; Sarrat  
*Obitus*: 28 Septembris 1989; Honolulum  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: President of the Philippines, Prime Minister of the Philippines, Secretary of National Defense, President of the Senate of the Philippines, Member of the House of Representatives of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Nacionalista Party  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Mariano Marcos; Josefa Edralin Marcos  
*Coniunx*: Imelda Marcos  
*Proles*: Imee Marcos, Ferdinandus Marcos iunior, Irene Marcos-Araneta, Aimee Marcos  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Grand Cross of the Military Merit - White Badge, Order of Sikatuna, Order of the Rajamitrabhorn, Grand Star of the Decoration for Services to the Republic of Austria, Order of al-Hussein bin Ali, Star of the Republic of Indonesia, Order of the Equatorial Star, Darjah Utama Temasek, Cross pro Merito Melitensi, Star of the Socialist Republic of Romania, Grand Cordon of the Supreme Order of the Chrysanthemum, Grand Cross of the Order of the Legion of Honour (Philippines), Order of the Queen of Sheba  
*Sepultura*: Libingan ng mga Bayani  

**Insignia heraldica**

Ferdinandus Marcos: insigneFerdinandus Marcos: insigne
Ferdinandus Marcos
**Ferdinandus Marcos** (1917–1989) fuit praeses Philippinarum. Uxor sua erat Imelda Marcos.

Vita
----

Natus est Sarrat, Ilocos Norte die 11 Septembris 1917. Per suffragia populi praeses electus est anno 1965. Ius bellum dictum est anno 1972. Per unum et vicensimum annos praeses erat dux Philippinarum ab anno 1965 usque ad exilium mansit die 25 Februarii, 1989. Mox obiit Honolulu, Hawaii die 28 Septembris 1989.

Bibliographia
-------------

* Kate Lamb, "Wiki warriors: activists fighting to keep truth of brutal Marcos regime in Philippines alive" in *The Guardian* (2 Augusti 20117)

Praesides rei publicae Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Aguinaldo 1899-1901 • Manuel Quezon 1935 • Iosephus Laurel 1943 • Sergius Osmeña 1944 • Manuel Roxas 1946 • Elpidius Quirino 1948 • Raimundus Magsaysay 1953 • Carolus P. Garcia 1957 • Deodatus Macapagal 1961 • Ferdinandus Marcos 1965 • Corazón Aquino 1986 • Fidelis Ramos 1992 • Iosephus Estrada 1998 • Gloria Macapagal-Arroyo 2001 • Benignus Aquino tertius 2010 • Rodericus Duterte 2016 • Ferdinandus Marcos iunior 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Secretarii rerum externarum Philippinenses |
|  |
Wikidata Ferdinandus Toletanus Dux Albanus
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus Toletanus Dux Albanus: imagoFerdinandus Toletanus Dux Albanus: imago
*Nativitas*: 29 Octobris 1507; Piedrahíta  
*Obitus*: 11 Decembris 1582; Olisīpō  
*Patria*: Hispania, Regnum Portugalliae  
*Nomen nativum*: Fernando Álvarez de Toledo y Pimentel
**Officium**

*Officium*: Constable of Portugal, Governor of the Spanish Netherlands, Governor of Milan, viceroy of Naples, viceroy of Portugal, Duke of Alba  
*Munus*: military officer, miles, legatus, politicus  

**Familia**

*Genitores*: García Álvarez de Toledo y Zúñiga;   
*Proles*: Fadrique Álvarez de Toledo, 4th Duke of Alba  
*Familia*: House of Álvarez de Toledo
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Velleris Aurei eques  

**Insignia heraldica**

Ferdinandus Toletanus Dux Albanus: insigneFerdinandus Toletanus Dux Albanus: insigne
Dux Albanus.
**Ferdinandus Toletanus, Dux Albanus**, etiam **Dux Alba** tantum dictus (natus in vico apud Abulam die 29 Octobris 1506; mortuus Olisipone die 11 Decembris 1582), fuit regius Belgii Hispanici praefectus ab anno 1567 usque ad annum 1573. Vir nobilis ex Castella oriundus et rei militaris praeclarus Caroli I et Philippi II regum Hispaniae comes fuit.

Bibliographia
-------------

* Antonio Ossorio (S. I.): *Ferdinandi Toletani albae ducis vita & res gestae*, 2 voll. Salmantica 1669. *tomus prior, tomus alter*

Notae
-----

1. ↑  Nominis causa vide Christian Matthiae: *Theatrum historicum theoretico-practicum* (Amstelodami: Daniel Elzevirius, 1667), S. 1042.
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Proelium apud montem Vesuvium** certamen fuit in bello Latino secundo, anno CCCCXII (anno 341 chistianorum) P. Decio Mure T. Manlio Imperioso Torquato consulibus contra Latinos, unde Romanos sociisque Latinos victos iuxerunt? atque P. Decius Mus mortuus est.

De bello Latino secundo
-----------------------

Hoc proelium pro Latinos indictum est, cum ii rebellaverunt contra Romanos quia foedus cum Samnitibus renovavissent, atque Sidicini Campanique Latinis auxilium tulerunt.

Postquam contra Volscos bellum indictum erat, ut Livius dicit, proelium factum est apud montem Vesuvium.

Certamen durissimum erat, unde alam dextram exercitus Romanus cedebat; postea P. Decius Mus ante sacerdotem se devovit, contra hostes impetum fecit atque occisus est; Manlius autem filium suum ipse interfecit, postquam ille in singulare certamen contra Latinos Campanosque iniverat. 

### Fons

* Titus Livius - "Ab urbe condita" libri VIII 3-11
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

Depictio proelii in manuscripto saeculi quarti decimi.
**Proelium apud campum Vogladense** seu **Boglada pugna** fuit anno 507 Chlodovechus rex Francorum flumen Ligerem transfuit Aquitaniam Visigothicam capiendi causa. Rex Visigothorum, Alaricus II cum copiis contra Francos profectus est. In proelio, ad Voglade iuxta Pictavium, Alaricus mortuus est et omnem Galliam praeter Septimaniam Visigothi amiserunt.

Copiae Gothorum erant militiae Gallo-Romanae fideles Visigothis et turmae equitum Visigothorum. Alaricus etiam copias Theodorici Ostrogothi expectabat, sed istae nunquam pervenerunt. In proelio, copiae Francae Visigothos superaverunt et fugaverunt.

Chlodovecho victore, Franci ad Septimaniam Visigothos persecuti sunt, sed copiae Ostrogothorum Galliam intraverunt. Tunc Franci contra Ostrogothos iverunt.

Gregorius Turonensis nobis dicit:

> Chlodovechus rex cum Alarico rege Gothorum in campo Vogladense decimo ab urbe Pictava miliario convenit, et confligentibus his eminus, resistunt comminus illi. Cumque secundum consuetudinem Gothi terga vertissent, ipse rex Chlodovechus vict*u*riam. [...] Porro rex, cum, fugatis Gothis, Alaricum regem interfecisset, duo ex adverso subito advenientes, cum contis utraque ei latera feriunt. De hac pugna Amalaricus, filius Alarici, in [Hi]Spaniam fugit regnumque patris sagaciter occupavit.—Gregorius Turonensis, *Decem Libri Historiarum*, II.37.
> 
> 

Isidorus Hispalensis hanc rem quoque nobis dicit:

> [Alaricus II regem electus est] adversus quem Fluduius Francorum princeps Galliae regnum affectans, Burgundionibus sibi auxiliantibus, bellum movet, fusisque Gothorum copiis, ipsum postremo regem apud Pictavium superatum interficit. Theudericus autem Italiae rex, dum interitum generi comperisset, confestim ab Italia proficiscitur, Francos proterit, partem regni, quam manus hostium occupaverat, recepit, Gothorum iuri restituit.—Isidorus Hispalensis, *Historia Gothorum*, 36.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Libri Historiarum* II.37 Gregorii Turonensis.
2. ↑  *Chronicon Caesaraugustanum* s.a. 507 in Th. Mommsen, "Chronica minora" vol. 2 (1934).

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **proelium** in **Victionario**. |
Wikidata Ioannes Albinus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1445; Castelluccio  
*Obitus*: 1495; Fanum Sancti Angeli  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: scriptor, legatus  

**Ioannes Albinus** (Italiane *Giovanni Albino*; natus Castellucii Basilicatae circa annum 1445; mortuus in abbate Sancti Angeli Fasanellae anno 1496) fuit vir publicus regni Neapolis, bibliothecarius, historicus. Fuit particeps Academiae Pontanianae. Cum papa Sixto IV pacem fecit inter Romam et Venetiam anno 1481.

E sex libris quos composuit de historia regum Neapolitanorum quattuor exstant: editi sunt anno 1589 a nepote auctoris Octavio Albino. Versionem Italicam quam *Vitarum parallelarum* Plutarchi confecerat regi Ferdinando II Aragoniae dicavit.

Opera
-----

* *De gestis regum Neapolitanorum ab Aragonia*
* Plutarchi *Vitae parallelae* Italice versae

Nexus externi
-------------

* *Giovanni Albino*: vita Italice

Bibliographia
-------------

* Ioannis Albini *De gestis regum Neapolitanorum ab Aragonia* editore Octavio Albino (Neapoli apud Iosephum Cachium, 1589)
* Carol Kidwell, *Marullus: soldier poet of the Renaissance* (Londinii 1989: ISBN 0-7156-2510-1) p. 59.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Samuel propheta Davidem unguit. Dura Europos Syriae saeculo tertio a.C.n..
Mirza Ghulam Ahmad, conditor motus Ahmadiyya in Islam, ab Ahmadis messias ultimorum dierum habitus.
**Messias** (Hebraice מָׁשִיַח *Mašíaḥ* vel *Māšîªḥ* ; Aramaice משיחא *Məšîḥā* ; Arabice المسيح *al-Masīḥ*), verbatim **unctus,** est aliquis oleo sancto unctus, praecipue aliquis ad munus fungiendum electus; ergo, *messias* significat 'electus', saepissime e numine divino ortus.

In religione Iudaica
--------------------

Iudaei plerumque credunt messiam esse regem et pontificem annuntiatum vel annuntiaturum ab eorum deo. Isaias propheta dixit: "Propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum: ecce virgo concipiet et pariet filium et vocabitis nomen eius Emmanuhel" ([ Isaias 7:14]). Aliqui (inter quos Christiani) hoc pro prophetia sumunt; plures tamen Iudaei academicique hodierni discrepant, locum de Ezechia rege interpretantes.

In Christianitate
-----------------

Christiani plerumque credunt messiam esse Iesum Christum.

In religione Islamica
---------------------

Quran adfirmat Iseum (sc. Iesum) esse messiam.

### In secta Nationis Islamicae

Natio Islamica credit Magistrum W. D. Fard Muhammad, sectae conditorem, esse Christianitatis messiam et Islamicum Mahdi. Elijah Muhammad, unus ex eius discipulis, docuit eum esse deum ipsum.

In motu Rastafariano
--------------------

Rastafariani credunt Haile Selassie, imperatorem Aethiopiae, esse messiam.

Nexus interni
-------------

* Christus
* Duo testes
* Electus
* Eschatologia
* Iesus Christus
* Messias Iudaeus
* Kalki
* Kwisatz Haderach
* Messias simulatores
* Maitreya
* Messianismus
* Millennialismus
* Muhammad al-Mahdi
* Salvatio
* Saoshyant
* Shambhala
* Soter

Bibliographia
-------------

* Kaplan, Aryeh. 2004. *From Messiah to Christ.* Novi Eboraci: Orthodox Union.
* Klausner, Joseph. 1956. *The Messianic Idea in Israel from Its Beginning to the Completion of the Mishnah.* Londinii: George Allen & Unwin.
* Neusner, Jacob, William S. Green, et Ernst Frerichs. 1987. *Judaisms and their Messiahs at the Turn of the Christian Era.* Cantabrigiae: Cambridge University Press.

Nexus externi
-------------

### Varii nexus

* Messiah in Encyclopaedia Britannica anni 1911
* Veritas ex sex religionibus revelata

### Nexus Iudaici

* Jewish Encyclopedia: Messiah
* Iudaei pro Iudaismo: Fuitne Iesus Messias?
* Messiah Truth Messiah Wanted!
* Moshiach and the Future Redemption
* Moshiach Interretialis

### Nexus Christiani

* Christian view of the Messiah
* Messias Verus
* Iesus et circulus Messianicus
* Messiah in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* Iesu discipuli ab Yves Maris scriptum

### Nexus Islamici

* Mysterium Iesu Historici: Messias in Qur'an, Bibliis Sacriis, et fontibus historicis
* Notio Messias in religione Islamica
* Messias (pellicula Iraniana)

### Nexus Ahmadiyyai

* Messias Promissus
* Image of the Promised Messiah and Imam Mahdi
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Programma computatrale,** vel **programma computatoris** breviter **programma,** est res informatica velut folium memoria fixa servatum iussa computatralia cohibens seu praecontinens. Haec iussa memoria volatili et lecta et processorio medio exhibita trahunt ut computatrum res speciales quasdam in seriem ordinatam efficiat. Iussa computatralia quippe in codice machinali scribuntur, sed non est necessarium codicem scire ut usores programmate utantur. Programmata iam in lingua machinali versa, quae dicuntur pellibilia, pellere possumus tam solum iconum ? in  tabulatro pulsando seu premendo vel nomen in computatrum referendo.

Species programmatum
--------------------

Despectus tabulatralis in editorium AbiWord.
Adsunt multae programmatum species. Systema administrativum computatrale est programmatum fundamentalium coniunctum quod principales computatri functiones interactionesque administrat. Alia programmata sunt programmata compilandi, editionis, tabularum computativarum, epistularum electronicarum, per interrete navigandi, et ludorum computatralium. Etiam sunt programmata ut nos ipsi scribamus.

### Exempla programmatum

* Abiword
* Excel
* Explorer
* GCC
* LabView
* Matlab
* Mozilla Firefox
* Open Office
* Whitaker's Words
* Word
* Ludi computatrales
* Second Life

Linguae computatrales
---------------------

Exemplum linguae computatralis Python.
Medium computatri processorium solum iussa computatralia scripta in sua Lingua machinarum fungitur, sed haec lingua inter varia computatra differt, difficilisque est ea uti, quam ob rem habemus compilatra, programmata quae varias linguas programmandi ad linguam machinarum convertunt. 

### Linguae vel codices programmandi principales

Sunt milia linguarum computatralium, inter eas, exempli gratia:

* Algol
* Basic
* C
* C++
* C#
* D
* Delphi
* Fortran
* Haskell
* Java
* Lingua machinalis
* Lisp
* Pascal
* Perl
* PHP
* Prolog
* Tcl

Nexus interni
-------------

* Algorithmus
* Appy Pie
* Corpus programmatum
* Informatica
* Licentia
* Congruentia licentiarum
* Paradigma programmandi
* Praecompressor
* Programmatura computatralis

Notae
-----

1. ↑  Ex pagina Words; Vide etiam *Vocabula computralia* (lingua Latina et Anglica).
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
3. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary* (Novi Eboraci: Bantam Books, Random House, 2007), 627.