recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Hugo Eduardus Blair
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 23 Maii 1909; Georgia  
*Obitus*: 28 Ianuarii 1967;   
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Hugh Edward Blair
**Officium**

*Munus*: linguista  

**Hugo Eduardus Blair** (Anglice *Hugh Edward Blair*, natus die 23 Maii 1909 in Georgia in Civitatibus Foederatis, mortuus 28 Ianuarii 1967) fuit artifex peritus et linguista Americanus.

Fuit auxiliator et socius gregis studii Aliciae Vanderbilt Morris, conditricis societatis IALA, usque ad eius mortem (anno 1950) et deinde primus adiutor Alexandri Gode,altero cumquo uniter librum *Interlingua Grammar* scripsit. 

Societate IALA die 31 Martii 1953 dissoluta, Blair est commissus ab Alexandro Gode ad Divisionem Interlinguae sub *Science Service,* ubi ei *Novas de Interlingua* novum periodicum ediderunt, successorem periodici *Novas de IALA,* cum commissione inter gentes in Helvetia, Italia, Francia, Dania, Britannia Maior, Canada, et Civitatibus Foederatis. IALA anno 1955 relinquens, suam propriam societatem condidit: fuit secretarius Societatis Interlingua Americanae et redactor periodici societatis, *Interlingua at Work.*

Nexus externi
-------------

* Biographia apud situm interlingua.com

Fontes
------

1. ↑  "" Biographias: Historia de Interlingua: Communication Sin Frontieras" in *Interlingua*" .
2. ↑  ibidem
Hugo Hefner anno 2009
**Hugo** (Anglice: *Hugh*) **Hefner** (natus Sicagi 9 Aprilis 1926; mortuus 27 Septembris 2017) fuit diurnarius, editor, negotiator, et voluptarius Americanus.

Iuventus et munus
-----------------

Pater erat ratiocinator; Hugo fratrem iuniorem habet. Post scholam anno 1944 finitam, Hefner in exercitu Americano ad annum 1946 militavit. Tum in Universitate Illinoesiae studebat, deinde ab anno 1951 pro periodicis diversis articulos divulgationis composuit. Postea et pro diurnario liberorum scripsit.

Editor *Playboy*
----------------

Ab anno 1953 *Playboy,* periodicum proprium, edidit, quod mox prosperrime eveniebat: singulis mensibus et puellas pulcherrimas et celebres feminas pelliculorum adducit, ut denudatae pro *Playboy* se photographari sinabant. Sed et commentarios de culturá et interrogationes celebrorum hominum publicavit. Postea et editiones aliarum linguarum publicatae sunt. Inter decennium 198 venditio periodici minuit, sed ab anno 1977 Christina Hefner filia ad procurationem negotiorum accessit et interrete et alia media nova pro *Playboy* aperuit.

Bibliographia
-------------

* Laura Mansnerus, "Hugh Hefner, Who Built Playboy Empire and Embodied It, Dies at 91" in *New York Times* (27 Septembris 2017)
* Molly Redden, "Effusive Hugh Hefner tributes ignore Playboy founder's dark side" in *The Guardian* (28 Septembris 2017)

Nexus externi
-------------

* Pagina Hefner apud *Playboy.com* **(Anglice)**
* Curriculum vitae apud *Playboy Enterprises* **(Anglice)**
Wikidata Petrus III (imperator Russiae)
Res apud Vicidata repertae:Petrus III (imperator Russiae): imagoPetrus III (imperator Russiae): imagoPetrus III (imperator Russiae): subscriptioPetrus III (imperator Russiae): subscriptio
*Nativitas*: 10 Februarii 1728; Kielia  
*Obitus*: 6 Iulii 1762; Ropsha  
*Patria*: Imperium Russicum  
*Nomen nativum*: Karl Peter Ulrich von Schleswig-Golstein-Gottorf
**Officium**

*Officium*: Imperatores Russiae, Head of the House of Romanov  
*Munus*: Monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa, Lutheranismus
**Familia**

*Genitores*: Charles Frederick, Duke of Schleswig-Holstein-Gottorp; Anna Petri filia  
*Coniunx*: Catharina II  
*Proles*: Paulus I, Anna Petri filia  
*Familia*: Holstein-Gottorp-Romanov, House of Oldenburg
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Meriti gratia, Ordo Aquilae Nigrae, Ordo Aquilae Albae, Ordo Alexandri Nevensis, Ordo Sancti Andreae, Ordo Sanctae Annae  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Petropolitana, Laura Alexandri Nevensis Petropolitana, Ecclesia Annuntiationis Laurae Sancti Alexandri Nevensis Petropolitanae  

**Insignia heraldica**

Petrus III (imperator Russiae): insignePetrus III (imperator Russiae): insigne
**Petrus III Theodori filius** (Russice Пётр III Фëдорович, tr. *Pëtr III Fëdorovič*), natus **Carolus Petrus Ulricus** (Theodisce *Karl Peter Ulrich*) die 21 Februarii 1728 Kieliae, mortuus (fortasse caesus) die 17 Iulii 1762 Ropschae, erat dux Holsatiae Gottorpensis (annis 1739–1762) et imperator Russiae (anno 1762).

Carolus Petrus Ulricus, filius ducis Holsatiae Slesvicensis Caroli Friderici et filiae imperatoris Russici Petri I Annae, post mortem patris sui anno 1739 dux Holsatiae Gottorpensis (*Holstein-Gottorp*) factus, anno 1742 ab imperatrice Russica Elisabetha declaratus est heres throni Imperii Russici. In Russiam motus et in fidem Christianam Orthodoxam convertus, nominatus est 'Petrus Theodori filius' (Пётр Фëдорович). Anno 1745 factus est maritus Catharinae (natae principissae Anhaltinensis Sophiae Augustae Fridericae). Post mortem imperatricis Elisabethae die 25 Decembris anni 1761 secundum Calendarium Iulianum, seu 5 Ianuarii anni 1762 secundum Gregorianum, factus est imperator Russicus, primus e domo regnatrice *Romanov Holsatiensi Gottorpensi* (officiale tamen sicut priscus domus Romanovia appellato). Postquam 186 dies regnaverat, coniurationis ab eius uxore ductae causa depositus est, thronum abdicavit et paulo post mortuus (opinione communi, caesus) est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum III, imperatorem Russiae,** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Petro III *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor:**Elisabetha** | **Imperator Russiae** | Successor:**Catharina II Magna** |
|
Pagina titularis editionis anni 1568.
***Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori*** ('De excellentissimorum pictorum, sculptorum, et architectorum vitis'), simpliciter ***Le Vite*** ('De vitis'), est opus memoriale de artificum vitis atque arte, a Georgio Vasario Italice anno 1550 editum.

De rebus scriptis
-----------------

Imago in pagina libri
Opus de artificum, maxime Florentinorum, vitis et artibus est; liber de factis veris narrat sed etiam dubiis aut mirabilibus.

### Pars prima

Dedicationes Cosimo I Medices, prooemia et 35 capita de artibus.

### Pars secunda

De Cimabue, Arnulpho de Cambio, Nicolao et Ioanne Pisano, Giotto, Ambrosio et Petro Lorenzetti, Simone Martini, Duccio Senense, Philippo Memmi, et aliis.

### Pars tertia

De Iacobo della Quercia, Luca della Robbia, Paulo Augello, Laurentio Ghiberti, Thoma Masacio, Philippo Brunelleschi, Donatello Florentino, Petro de Burgo, Ioanne Faesulano, Leone Baptista Alberto, Antonello Messanense, Andrea del Verrocchio, Antonio et Petro Pullario, Dominico Girlandaeo, Iacobo, Ioanne et Gentile Bellini, Antonio et Bernardo Rossellino, Benotio Gozzoli, Benotio Foroliviense, Gentile Fabrianense, Andrea Mantegna, Philippino Lippi, Petro Perusino, Victore Carpathio, Luca Signorelli, Cosimo Tura, Francisco Squarcione, Pisanello, Alexandro Botticelli, et aliis.

### Pars quarta

De Leonardo Vincio, Antonio de Allegris Corigiense, Donato Bramante, Raphaële Sanctio Urbinate, Andrea Sansovino, Laurentio Lotto, Rubeo Florentino, Parmigianino, et aliis.

### Pars quinta

De Iulio Romano, Iacobo da Pontormo, Ioanne Nannio Utinense, Daniele Ricciarelli, Francisco Salviati et aliis.

### Pars sexta

De Michael Angelo Bonarotio, Titiano, Iacobo Sansovino, Angelo Bronzino, Georgio Vasario ipso, et aliis.

Editiones
---------

* 1550 : *Le vite de piv eccellenti architetti, pittori, et scvltori italiani*. Florentiae Partes 1-2 Pars 3
* 1568 : *Le vite de' piv eccellenti pittori, scvltori, et architettori*. Florentiae: I Giunti (editio aucta) Partes 1-2 pars 3 vol. 1 pars 3 vol. 2
* 1648 : *Delle vite de' più eccellenti pittori, scultori, et architetti*. Bononiae Partes 1-2 Pars 3 vol. 1 aliud Pars 3 vol. 2

Nexus externi
-------------

* Liber Italice in Interrete
**Congregatio Casinensis** est societas plurium monasteriorum Benedictinorum intra Confoederationem Benedictinam. Congregatio ex Ludovici Barbi monasteriorum emendorum studiis nata est, qui die 20 Decembris anno 1408 a papa Gregorio XII abbas Sanctae Iustinae Patavinae factus est. 

Anno 2011 adhuc 11 monasteria ad congregationem pertinebant, *Abbas Praeses* est a die 28 Iulii anni 2010 Dominus Iordanus Rota OSB, monachus et abbas Pontidensis.

Mense Iulio anno 2010 capitulum generale Congregationis Casinensis sententiam dedit, ut de coniunctione cum Congregatione Sublacensi consuleretur. Die 4 Octobris anno 2010 Abbas Praeses Dominus Iordanus Rota consultationem de coniunctione formalem apud Congregationem Sublacensem tulit. Nunc cum Sancta Sede de exsecutione sententiae consulitur.

Bibliographia
-------------

* Mary-Ann Winkelmes: *Form and reform: the Cassinese Congregation and Benedictine reform architecture*, Harvard University, 1995
* G. Lunardi: *Giovinezza e formazione di Pietro Casaretto (1810-1843)* in: Studia monastica, 14.2 (1972), p. 349-374
* Diversos: *Pietro Casaretto e gli inizi della Congregazione Sublacense (1810-1880). Saggio storico nel I Centenario della Congregazione (1871-1972)*, domus editoria L'Abadia de Montserrat, ISBN 9788472021037

Nexus interni
-------------

* Abbatia Territorialis Montis Cassini
* Abbatia Territorialis Sanctissimae Trinitatis Cavensis,

Notae
-----

1. ↑  Attestatio nominis et index monasteriorum: Atlas-OSB
2. ↑  Cassinese Congregation to unite with the Subiaco Congregation in pagina *Oblates of St. Benedict*  diei 11 Ianuarii anni 2011.

Nexus externi
-------------

* Atlas-OSB
* Historia Congregatonis Casinensis in pagina abbatiae Farfensis.
**Triumphus Marci Fulvii Nobilioris** die 23 Decembris 187 a.C.n. celebratus est. M. Fulvius consul fuit anno 189 a.C.n.; in Graecia bellum gessit et ob victorias e Cephallenia et de Aetolis triumphavit. Narratione praefata de disputationibus in Senatu habitis et de die triumphi, Titus Livius triumphum ipsum sic describit:

Triumphavit ante diem decimum Kal. Ianuarias de Aetolis et de Cephallania. Aureae coronae centum duodecim pondo ante currum latae sunt; argenti pondo milia octoginta tria, auri pondo ducenta quadraginta tria, tetrachma Attica centum octodecim milia, Philippei nummi duodecim milia trecenti viginti duo, signa aenea septingenta octoginta quinque, signa marmorea ducenta triginta, arma tela cetera spolia hostium, magnus numerus, ad hoc catapultae, ballistae, tormenta omnis generis; duces aut Aetoli et Cephallanes aut regii ab Antiocho ibi relicti ad viginti septem. Multos eo die, priusquam in urbem inveheretur, in circo Flaminio tribunos praefectos equites centuriones, Romanos sociosque, donis militaribus donavit. Militibus ex praeda vicenos quinos denarios divisit, duplex centurioni, triplex equiti. (Livius, *Ab Urbe condita* 39.5.13-17)
Fortasse in triumpho monstratum est opus figlinum Zeuxidis a Plinio descriptum: "Fecit [Zeuxis] et figlina opera, quae sola in Ambracia relicta sunt, cum inde *Musas* Fulvius Nobilior Romam transferret." Sed auri magnam quantitatem e triumpho retinuit ad ludos anno 186 a.C.n. celebrandos: id enim voverat eo die quo Aetolos debellavit. Livius ludos sic describit:

Decem deinde dies magno apparatu ludos M. Fulvius, quos voverat Aetolico bello, fecit. Multi artifices ex Graecia venerunt honoris eius causa. Athletarum quoque certamen tum primo Romanis spectaculo fuit, et venatio data leonum et pantherarum, et prope huius saeculi copia ac varietate ludicrum celebratum est. (Livius, *Ab Urbe condita* 39.22.1-2)

Nexus interni
-------------

* Index triumphorum Romanorum

Notae
-----

1. ↑  Livius, *Ab Urbe condita* 39.4.1-5.6
2. ↑  Livius, *Ab Urbe condita* 39.5.11-13
3. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 35.66

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Bedeverus ensem Caliburnum in lacum iacet. Imago Aubrey Beardsley picta.
**Caliburnus** est ensis fabulosus regis Arthuri, qui carmina magica possidet et iungitur iusto regno in Britannia. Aliquando in fabulis Caliburnus et ille ensis in petra mersus (qui documento stirpis Arthuri est) confunduntur sed in plerisque versionibus separati habentur. Ensis associatus est fabulae Arthurianae in priscis temporibus. Gallenses ensem vocant *Caledfwlch*.

Caliburnus et ensis in petra
----------------------------

Ensis in petra.
In historiis de Rego Arthuro, duae fabulae sunt de ensis origine. Prima est ensis in petra, quae in Roberti de Boron carmen *Merlin* apparet. In hoc libro, licet soli Arthuro, iusto regi, extrahere ensem de petra in qua figitur. Altera versio invenitur in posteriore Post-Vulgata sequela *Merlini*, recepta a Domino Thoma Malory. In qua versione, Arthurus accepit ensem a Domina Lacus, primo suo ense fracto in proelio contra regem Pellinorem. Domina Lacus vocat hunc ensem "Excalibur", id est, qui scindit ferrum. Cum iaceret moriens, iubet Domino Bediveri (Domino Grifleto in quibusdam versionibus) ut Dominae lacus redderet ensem, in eo reiiciendo. Antequam modo ense aqua tangitur, manus Dominae eum attingit eripit et sub aquam defert. Quod Bedeverus ignoraret id eventurum cum redderet ensem, conatus est fallere regem. Bedeverus putabat ensem tam pulcher esse ut iaceretur in aquam atque, Arthuro mortuo, ensem reliquias sanctas sic fieri ut servaretur. Arthuro relicto in navicula mortis cum tribus reginis, tradunt rediturum aliquando ut Britannia a destructione servaretur. 

Dominus Malory recordatur utrasque versiones in "le morte d'Arthur", in lingua prisca gallica et eas confundit in eis vocandis "Excalibur". Pellicula *Excalibur* Iohannis Boorman conatur rectiores res fieri; in qua Domina Lacus, ense fracto, solum eum reficit.

Nexus interni
-------------

* Ensis Animae Caliburnus

Notae
-----

1. ↑  Fons nominis: Galfridus Monemutensis, *Historia regum Britanniae* 9.4.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caliburnum** spectant. |
Wikidata Engels (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Engels (urbs): insigneEngels (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 51°30′6″N 46°7′20″E  
*Numerus incolarum*: 225 752  
*Zona horaria*: UTC+04:00, UTC+3, Tempus Samarense  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Энгельс
**Gestio**

*Praefectus*: Sergey Evgenievich Gorevsky  
*Procuratio superior*: Engels  

**Geographia**

*Superficies*: 121.06 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vallis Vipperae, Chornobaivka  

*Vide etiam paginam discretivam:* Engels (discretiva)

**Engels**, usque ad 1931 **Pοkrovsk** (Russice nunc *Энгельс*), est urbs regionis Saratoviensis Russiae. In ripa laeva Volgae fluminis (cuius aequor hic receptaculo aquae Volgogradensi elevatum est) sita est contra Saratoviam in ripa dextra sitam (pons urbes coniungit). Incolas 227 049 habuit anno 2020.

Historia
--------

Initio saeculi XVIII *Aiuka* Calmuccorum nomadum chanus loco urbis hodiernae sedem interdum habet. Petrus Magnus ibi cum Aiuka colloquebatur. Saratovia ipsa fine saeculi XVII et initio saeculi XVIII in hac laeva ripa Volgae sita erat, post in alteram translata. Sloboda nominis Patrocinii Dei Genetricis (*Покровская слобода*) hic mercatoribus Ucrainicis anno 1747 condita est, cum in Elton lacu sal ad usum fabricarum inventa esset. Ferrivia anno 1894 constructa in *Sloboda Patrocinii* mercatus regionum trans Volgam sitarum maximus erat. Anno 1914 sloboda urbs nomine *Pokrovsk* facta est et anno 1931 urbs nomen hodiernum in honorem Friderici Engels cepit. Ab anno 1922 ad annum 1941 urbs rei publicae Germanorum Volganorum caput erat.

Conditorium fabricae cerevisiae in *Pokrovskaia sloboda* (chartula cursualis)

Notae
-----

1. ↑  Latine *Urbs Patrocinii Dei Genetricis*.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Эльтон*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°30′6″N 46°7′20″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Calidoscopium.
**Calidoscopium** (e Graeca voce *καλειδοσκοπέω* 'pulchras imagines perspicere') est tubus in quo specula continentur tria repercutentibus lateribus intus aspicientibus, quae prisma opticae formant cuius bases triangula duo aequilatera et parallela sunt. Tubi in extremo duae sunt lamminae translucidae et in medio earum aliquot res, diversarum formarum colorumque, quarum imagines symmetrice multiplicatae videntur cum oculus opposito extremo collocatur, et si tubus rotatur imagines rotant et mutantur pulcherrimum spectaculum offerentes. 

Imago quae in calidoscopio videtur.
Calidoscopium, quod a Graecis notum iam erat antiquitate, resurrexit anno 1816 inventum a David Brewster, physico Scoto.

Notae
-----

1. ↑  Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *caleidoscopio* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 169. ISBN 9789509771345 [PDF]; Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).

Bibliographia
-------------

* H.R.d'Allemagne, *Histoire des jouets*, Paris, Hachette p. 284-287 **(Francogallice)**

Nexus externi
-------------

* Brewster Kaleidoscope Society, societas calidoscopiis foventium **(Anglice)**
Wikidata Enguium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 37°48′0″N 14°12′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 668  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs Metropolitana Panormitana  

**Geographia**

*Superficies*: 127.47 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Buluphi, Calataxibetta, Geracium, Petralia Superior, Sperlinga, Alimena, Bompetrus, Henna, Herbita  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Clona, Rosario  

**Tabula aut despectus**

Enguium: situsEnguium: situs
Enguium
**Enguium** (-ii, *n.*) (alia nomina: *Engyum*, *Engium*) (Italiane: *Gangi*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Panormitana situm.

*Despectus ad Enguium*

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Siciliam (*regio*),
* Urbem metropolitanam Panormitanam,
* Provinciam Panormitanam (*provincia abrogata*),
* Panormum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Enguium** spectant. |
Wikidata Daniel Sharman
Res apud Vicidata repertae:Daniel Sharman: imagoDaniel Sharman: imago
*Nativitas*: 25 Aprilis 1986; Londinium  
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Munus*: actor, stage actor, actor televisificus, actor cinematographicus, Teen Wolf  

**Daniel Sharman** (natus Hackney in vico Londoniensi die 25 Aprilis 1986) est histrio theatralis et cinematographicus Anglicus, qui Laurentium Medices in serie televisifica *Medici: The Magnificent* et Isaacum Lahey in *Teen Wolf* egit. Etiam personam Martem in pellicula *Immortals* egit

Daniel fuit socius Regiae Societatis Shakesperianae, et Baccalaureatum Artium in Londiniense Academia Musicae Artium Dramaticarumque accepit.

Personae selectae
-----------------

### Pelliculae

* 2010: Harry (*The Last Days of Edgar Harding*)
* 2011: Ulric (*The Sexy Dark Ages*)
* 2011: Ares (*Immortals*)
* 2012: Basil (*The Collection*)
* 2015: Jeffrey (*The Juilliard of Broken Dreams*)
* 2016: Jason (*Soon You Will be Gone and Possibly Eaten*)
* 2016: Lir (*Albion: The Enchanted Stallion*)

### Televisio

* 2012-14: Isaacus Lahey (*Teen Wolf*)
* 2014-15: Kaleb Westphall (*The Originals*)
* 2017, 2019: Troy Otto (*Fear the Walking Dead*).
* 2018: Laurentius Medices (*Medici: The Magnificent*).

Nexus interni
-------------

* *Teen Wolf*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Danielem Sharman** spectant. |
Episcopus: "*I'm afraid you've got a bad egg, Mr Jones.*" Vicarius: "*Oh, no, my Lord, I assure you that parts of it are excellent!*"  

"True Humility" a Georgio du Maurier die 9 Novembris 1895 in libellis *Punch* picta
Locutio Anglica "***The curate's egg***" (scil. "vicarii ovum"), e pictura lineari orta quam Georgius du Maurier anno 1895 titulo "*True Humility*" in libellis *Punch* divulgandam depinxit, rem denotat partim vitiatam.

*True Humility*
---------------

Pictura convivas monstrat qui ientaculum sumunt, videlicet mulieres duas, episcopum (qui et hospitem), vicarium: ille, "Mi paenitet," ait, "te ovum putidum habere;" hic, "Minime, domine," inquit, "mihi crede, partim optimum!" Omnes ovum sentire intellegendumst et tale ovum omnino reiciendum scire; vicarius autem timidus reicere haud valet.

Usus locutionis
---------------

In litteris Anglicis locutio *the curate's egg*, ad hanc picturam referens, anno fere 1905 introducitur; quo anno de modis vestimentorum scriptor quidam libellorum *Minister's Gazette of Fashion* taliter adseveravit: "*The past spring and summer season has seen much fluctuation. Like the curate's egg, it has been excellent in parts.* De libro quodam legitur in libellis *Oxford Magazine* (1962): "*All the same it is a curate's egg of a book. While the whole may be somewhat stale and addled, it would be unfair not to acknowledge the merits of some of its parts.*"

Notae
-----

1. 1 2  *The New Oxford Dictionary of English* (Oxonii: Oxford University Press, 1998) p. 449
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Fons Gihon

**Gehon** sive **Gihon** (Hebraice גִּיחוֺן) in mythologia Iudaica fuit unum e quattuor fluminibus a Paradiso in Eden ortis. Quae flumina liber Genesis sic describit: "Fluvius egrediebatur ex Eden ad irrigandum paradisum, qui inde dividitur in quattuor capita. Nomen uni Phison: ipse est qui circuit omnem terram Hevila, ubi est aurum; et aurum terrae illius optimum est; ibi invenitur bdellium et lapis *soham*. Et nomen fluvio secundo Gehon: ipse est qui circuit omnem terram Cus. Nomen vero fluminis tertii Tigris: ipse vadit ad orientem Assyriae. Fluvius autem quartus ipse est Euphrates." Haec flumina rursus in libro Ecclesiastico memorantur: "Lex, quae implet quasi Phison sapientiam et sicut Tigris in diebus novorum, quae adimplet quasi Euphrates sensum et quasi Iordanis in tempore messis, quae redundavit disciplina sicut Nilus et assistens quasi Ge[h]on in die vindemiae."

Idem nomen habet fons quae sub muro Hierosolymorum iacet. Commentatores Biblici Hebraici flumen idem atque fontem esse censent.

Notae
-----

1. ↑  Genesis 2.10-14 (versio "Nova Vulgata" emendata); cf. versionem Vulgatam et Novam Vulgatam
2. ↑  Ecclesiasticus 24.35-37 (versio Nova Vulgata)

Bibliographia
-------------

* "Gihon" in *Jewish Encyclopedia* (Novi Eboraci: Funk & Wagnalls, 1901-1906) textus
* W. F. Albright, "The Location of the Garden of Eden" in *American Journal of Semitic Languages and Literatures* vol. 39 (1922) pp. 15-31
* Francis Brown, "A Recent Theory of the Garden of Eden" in *The Old Testament Student* vol. 4 (1884) pp. 1-12
* Alessandro Scafi, *Mapping Paradise: a history of heaven on earth*. Londinii: British Library, 2006

Nexus interni
-------------

* Choaspes
Wikidata Ernestus Mauritius Arndt
Res apud Vicidata repertae:Ernestus Mauritius Arndt: imagoErnestus Mauritius Arndt: imago
*Nativitas*: 26 Ianuarii 1769; Gross Schoritz  
*Obitus*: 29 Ianuarii 1860; Bonna  
*Patria*: Regnum Borussiae  

**Officium**

*Officium*: Member of the Frankfurt Parliament  
*Munus*: poëta, scriptor, professor, Rerum gestarum scriptor, politicus  
*Patronus*: Universitas Fridericia Guilelmia Rhenana, Universitas Gryphiswaldensis
**Familia**

*Coniunx*: Anna Maria Louise Arndt, Charlotte Arndt  

**Memoria**

*Laurae*: honorary citizen of Cologne  
*Sepultura*: Alter Friedhof Bonn  

Monumentum Bonnae in propugnaculo Trium Regum
 **Ernestus Mauritius Arndt** (natus die 26 Decembris 1769 in Groß Schoritz in insula Rugia; mortuus Bonnae die 29 Ianuarii 1860) fuit scriptor et historicus Germanus qui natonis gloriam cantans praeco Germaniae coniungendae factus est.

Vita
----

Anno 1806 professor historiae in Academia Gryphica Gryphiswaldiae nominatus anno 1812 Napoleone regente confugere debet, cum opusculum »Geist der Zeit« exaravisset. Fredericus Ludovicus Jahn cum eo consuetudines contraxerat. Inde velut profugus primo e Suecia postea e Russia multos homines in Germania in rebus politicis movere potuit. Isto tempore vulgata sunt opera haec: »Soldatenkatechismus«, »Über Landwehr und Landsturm« necnon poemata vivida ut »Was ist des Deutschen Vaterland?« 

Europa a tyranno Francogallico liberata ad Rhenum vixit ubi scripsit »Wächter«. Anno 1818 Bonnae professor in historicis fuit unde unum annum post ob demagogiam interrogatus et demissus est. Rude donatus anno 1840 a rege Friderico Gulielmo IV in munera pristina restitutus est. Insuper praemio *Aquilae rubrae* honoratus est. Anno 1848 in parlamento Francofurtensi senator erat.

Factioni anili Gothensi interfuit et saepe ostentavit regressionem intellectualem in annum 1815. Attamen vir politicus honestus atque firmus fuit qui multa poetica, historica et biographica pepigit.

Lege etiam
----------

* Senat der Hansestadt Stralsund (Hrsg.): *Ernst Moritz Arndt und die Stadt am Sund.* Stralsund, 1993
* Walter Erhart/Arne Koch (Hrsg.): *Ernst Moritz Arndt (1769 - 1860). Deutscher Nationalismus - Europa - Transatlantische Perspektiven.* Niemeyer, Tubingae, 2007 ISBN 978-3-484-35112-7 (Studien und Texte zur Sozialgeschichte der Literatur vol. 112)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ernestum Mauritium Arndt** spectant. |

* Opera Ernesti Mauritii Arndt aut de Ernesto Mauritio Arndt apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Societas de Ernesto Mauritio Arndt dicata
* Friedrich Wilhelm Bautz, "ARNDT, Ernst Moritz" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1) , columnae 223–225 **(Theodisce)**
Tabula commemorativa Berolini
**Ernestus** (vulgo *Ernst*) **Weiß** (natus die 28 Augusti 1882 Brunae, mortuus die 15 Iunii 1940 Lutetiae) fuit Austriacus scriptor. Opera eius litterario expressionismo vicina sunt sub specie Sigismundi Freud.

Vita
----

Filius negotiatoris textilium medicinam studuit Pragae Vindobonaeque et laborabat usque annum 1908 tamquam medicus, Berolini (usque annum 1908) et Vindobonae Berolini Pragae (usque annum 1920; interdum fuit navalis medicus annis 1912/13 et bellicus medicus annis 1914-18).

Iam prima fabula Milesia titulo *Die Galeere* (1913) de radiologo agens experientias proprias auctoris et medici detegit. Idem thema invenitur in libro *Der Gefängnisarzt oder Die Vaterlosen* anni 1934. Anno, quo in lucem proferebatur *Galeere*, familiaritatem contraxit cum Francisco Kafka quocum textus fabulae Milesiae secundae *Der Kampf* (1916) proelio committendos corrigebat. Libro *Mensch gegen Mensch* (1919) de vitae humanae valore in compagibus curae medicinalis disserit. Drama titulo *Tanja* die, quo primum in scaenario erat, valde applaudebatur.

Anno 1934 Lutetiam fugit, ubi symbolas attulit periodicis fugitivorum *Die Sammlung*, *Das neue Tage-Buch* et *Maß und Wert*. Difficultatibus nummariis submerso auxilium dabant i.a. Stephanus Zweig et Thomas Mann. Gratissimus eis dedicavit fabulas Milesias has: *Der arme Verschwender* (1936) et *Der Verführer* (1938). Temptavit ad calculos vocare nazistas scribendo librum *Der Augenzeuge* (qui libro sub titulo *Ich, der Augenzeuge* post mortem demum apparuit). Die, quo legiones Nazista Germanicae caput Franciae invaserunt, mortem sibi conscivit. 

Ecce aliae Milesiae fabulae, in quibus saepe agitur de hominibus in discrimine versantibus: *Nahar* (1922), *Die Feuerprobe* (1923), *Männer in der Nacht* (1925) et *Georg Letham. Arzt und Mörder* (1931). Insuper pepigit multas fabellas minores.

Fons
----

* Köster, Thomas: "Weiß, Ernst", apud: *Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
Wikidata Stephanus Fadinger
Res apud Vicidata repertae:Stephanus Fadinger: imagoStephanus Fadinger: imago
*Nativitas*: 1585; Sankt Agatha  
*Obitus*: 5 Iulii 1626; Lentia  

**Officium**

*Munus*: hatter, Agricola  

Monumentum sepulcrale Stephani Fadinger in *Seebacher Moos* situm
**Stephanus Fadinger** (natus circiter 1585 in *Parz*, hodie pars *Sanctae Agathae (Sankt Agatha)*; mortuus die 5 Iulii 1626 in *Ebelsberg* prope Lentiam) fuit agricola, pilleator, et tribunus (*Oberhauptmann*) rusticorum regionum *Hausruckviertel* (Quadrans collium) et *Traunviertel* (Quadrans Drunae fluvii), qui bello rustico anno 1626 in Austria Superiore orto rebus novis studebant.

Bellum rusticum anni 1626
-------------------------

Anno 1625 in vico *Frankenburg* seditio rusticorum, qui, cum Protestantes essent, institutionem parochi Catholici impedire studuerunt, a locumtenente bavarico Adam comes de Herberstein cruenter exstincta est (Frankenburger Würfelspiel, i.e. Alea Frankenburgensis, quia rusticis alea de vita ludendum erat). Ira rusticorum tanta fuit, ut Stephanus Fadinger cum *Christophoro Zeller*, affine suo, seditionem rusticorum concitare vellet, quae die Pentecostis anni 1626 coeptura esset. Iam duobus septimanis ante hanc diem rixa quadam in caupona regionis *Mühlviertel* (Quadrans fluvii Mühl), ubi rustici nonnullos milites occiderunt, initium belli fecit.
Fadinger greges rusticorum coegit et initio bene successit: Rustici mox urbes sive locos *Eferding*, Ovilavam, Cremifanum et Styriam occupaverunt.

In Lentia oppugnanda Fadinger die 28 Iunii 1626, dum nimis temere circa moenia equitat locum ad urbem invadendam aptum quaerens, a sclopetario, qui in tecto curiae (*Landhaus*) positus erat, ictus est. Graviter sauciatus pedibus – equus enim interfectus erat – usque ad castra rusticorum in *Ebelsberg* (prope Lentiam) sita fugit. Ibi in domo hodierno "Fadingerplatz" ("Campus Fadinger") adiacente die 5 Iulii mortuus est.

Successor tamquam dux rusticorum affinis eius *Christophorus Zeller* factus est. Christophoro Zeller die 18 Iulii mortuo rustici non iam successerunt. Hieme ineunte bellum finem habuit, res rusticorum peiores se habebant quam antea.

Bibliographia
-------------

* Franz Kurz: Versuch einer Geschichte des Bauernkrieges in Oberösterreich unter der Anführung des Stephan Fadinger und Achatz Wiellinger. Lipsiae 1805. - in interrete
* Hans Fattinger: Stefan Fadinger und Christoph Zeller. Ihre Familie und ihre Heimat. In: Oberösterreichische Heimatblätter 19 (1965), 49-60.
* Der oberösterreichische Bauernkrieg 1626, Ausstellungskatalog, Lentiae 1976.
* Georg Heilingsetzer: Der oberösterreichische Bauernkrieg 1626. Vindobonae 1976.

Nexus interni
-------------

* Bellum rusticum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stephanum Fadinger** spectant. |

* Stefan Fadinger, in: AEIOU
* Stefan Fadinger, in: NDB, Vol. 4. Berolini 1959, p. 740 s.
Sepulcrum Ernesti de Lasaulx cum effigie philologi et politici catholici
**Ernst von Lasaulx** (natus die 16 Martii 1805 Confluentibus, mortuus die 10 Maii 1861 Monaci) Germanicus philologus et antiquitatum indagator fuit.

Vita
----

Lasaulx studebat annis inter 1824 et 1830 Bonnae et Monaci. Itineribus variis in Italiam et Graeciam et Orientem perfectis creatus est anno 1835 exterordinarius professor et anno 1837 ordinarius professor philologiae Herbipoli. Anno 1844 professor de aestheticis Monaci fuit. Cum esset fautor ultramontanismi maximus mense Februario 1847 demitti debuit. Sed revocatio feliciter facta est mense Martio 1849.

Anno 1848 senator in diaetis Francofurti fuit, postea in parlamento Bavarico. Catholicismum modo entheo semper et ubique promovebat. In scientificis laboribus suis sublineabat vestigia Christiana permulta in sapientia antiquitatis inesse.

Opera
-----

Mentionem faciamus de his solummodo opusculis:

* »Studien des klassischen Altertums« (Ratisbonae 1854)
* »Der Untergang des Hellenismus und die Einziehung seiner Tempelgüter« (Monaci 1854)
* »Neuer Versuch einer Philosophie der Geschichte« (Ratisbonae 1856)
* »Des Sokrates Leben, Lehre und Tod« (Ratisbonae 1857)
* »Die prophetische Kraft der menschlichen Seele in Dichtern und Denkern« (Ratisbonae 1858)
* »Philosophie der schönen Künste« (Ratisbonae 1860).

Fons
----

Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumen 12. Lipsiae 1908, p. 206, quae legi possunt hic in interreti.
Wikidata Gbehzohngar Findley
Res apud Vicidata repertae:Gbehzohngar Findley: imagoGbehzohngar Findley: imago
*Nativitas*: 2 Iulii 1960;   
*Patria*: Liberia  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: Negotiator, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Unity Party, Coalition for Democratic Change  

**Gbehzohngar Milton Findley** (die 2 Iulii 1960 natus) est agricola et politicus Liberiae.

In urbibus Buchanan et Monrovia educatus, alumnus est universitatum Lundensis in Suecia et Franklin Columbopoli in Ohio. Latifundium coffeophorum dirigit. Sodalis factionis unitatis, senator ab anno 2005 usque in 2014 pro comitatu Grand Bassa meruit. Ab illa factione anno 2017 recedit ut candidaturam Georgii Weah ad praesidatum Liberiae promoveret. Qui comitiis victor Gbehzohngar Findley ad officium ministri rerum externarum die 24 Ianuarii 2018 convocavit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gbehzohngar Findley** spectant. |

* "Accepting Findley in CDC: Has He Turned Good Now?" (18 Augusti 2017) apud *Daily Observer*

Ministri rerum externarum Liberiani 1972–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Rocheforte Lafayette Weeks 1972 • Carolus Caecilius Dennis 1973 • Gabriel Bacchus Matthews 1980 • Henricus Boimah Fahnbulleh 1981 • Ernestus Eastman 1983 • Bernardus Blamo 1986 • Rudolphus Johnson 1987 • Gabriel Bacchus Matthews 1990 • Dorothea Musuleng-Cooper 1994 • Momolu Sirleaf 1995 • Monie Captan 1996 • Ludovicus Brown 2003 • Thomas Nimely 2003 • Georgius Wallace 2006 • Olubanke King-Akerele 2007 • Toga McIntosh 2010 • Augustinus Ngafuan 2012 • Marjon Kamara 2016 • Gbehzohngar Findley 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Liberiae |
|  |
Saxum Genesis in laboratorio
**Saxum Genesis** (Anglice *Genesis Rock*) exemplum saxeum lunare quod anno 1971 ab astronautis Iacobo Irwin et Davide Scott ad terram apportatum est. Quod saxum invenerunt dum secundo actione extravehiculari fungebantur, quae prope Spur craterem evenit. Hodie in Laboratorio Lunarium Exemplorum Facilitate Houstoniae in Texia servatur. Numerum exempli 15415 tenet.

Analysis chemica Saxi Genesis ostendit id anorthositam esse e quodam genere feldspati plagioclasis compositam quod anorthites nominatur. Saxum priscis in annis Systematis Solaris abhinc plus minusve quattuor milies milium annorum formatum est.

Permulti putaverunt saxum cum inventum est fragmentum crustae pristinae lunaris, sed analyses subsequentes philosophis monstraverunt saxum modo 4.1 ± 0.1 milies milium annorum habere, quod est spatium annorum novius quam luna ipsa; saxum igitur factum est postquam crusta lunaris concreverat. Veterrimum tamen est saxum, quia ante aevum Praenectarianum factum est. Pyroxenis crystallis probatis examina spatium annorum speciale 4.46 milies milium annorum significant.

Saxum Genesis simulac inventum

Notae
-----

1. ↑  "Apollo 15 samples overview" apud Institutum Lunare et Planetarium

Bibliographia
-------------

* Norman, M. D. Borg, L. E. Nyquist, L. E. et Bogard, D. D. (2003) *Chronology, geochemistry, and petrology of a ferroan noritic anorthosite clast from Descartes breccia 67215: Clues to the age, origin, structure, and impact history of the lunar crust,* Meteoritics and Planetary Science, vol 38, p. 645-661 Epitome

Nexus interni
-------------

* Programma Apollo
**Bonaire  
Boneiru**| 

|  |  |
| --- | --- |
| Boni Aëris vexillum | Boni Aëris insigne |
| (Vexillum) | (Insigne) |

 |
| Hymnus nationalis: *Tera di Solo y suave biento* |
| Situs insulae Boni Aeris |
| **Lingua** | Batavica et Papiamentum |
| **Gentilitium** | Bonaëronesius-a-um, Bonaëronesicus-a-um |
| **Caput** | Corallioscopelopolis (Batave: *Kralendijk*) |
| **Rex** | Gulielmus Alexander |
| **Gubernator vicarius** | Glennus Thodé |
| **Area** - Totalis | omnium  234 km²  |
| **Numerus incolarum** - Totalis (2010) - Spissitudo incolarum |  15 800 49/km² |
| **Nummus** | Dollarium Statunitense |
| **Zona horaria** | UTC -4 |
| **Interretis dominium** | .an et nl. |
| **Praefixum telephonicum** | 599 |

Urinatio? super *Hilma Hooker* navem summersam.
**Insula Boni Aëris** (Batave: *Bonaire* et Papiamentice: *Boneiru*) municipium speciale (rite corpus publicum, Batave: *openbaar lichaam*) Nederlandiae est, consistens in Caribica Boni Aëris insula et, in eius Occidentali crescente sita, deserta insula Parvus Bonus Aër (Batave: *Klein Bonaire*). Iuxta cum Aruba et Curacensi globum insulas ABC Antillarum Adversus Ventum relatum, meridionalem insularum Antillarum Minorum catenam, format. Nomen Boni Aëris in principio e Caquetio vocabulo *Bonay* ortum esse putatur. Primi Hispani et Batavi appellationem ad *Bojnaj* et denique ad *Bonaire* "Bonum Aërem" significans modificavere.

Ex die 10 Octobris 2010, cum Antillae Nederlandenses dissolverentur, insulae BES, scilicet Bonus Aër, Saba et Sanctus Eustatius, statum corporis publici, (Batave: *openbaar lichaam*), etiam relatum municipii specialis, concessum intra Nederlandiam habent, dum insulae Curacensis et Sanctus Martinus independentes civitates intra Regnum Nederlandiae sunt. Hodie, quamquam Nederlandiae pars, Unionis Europaeae territorium ultramarinum manet.

Nota
----

1. ↑  "Insula Bona Aëris" (sic) in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~; sed in indice "Insula Boni Aëris"
**Insula Christi Natalis** Novae Scotiae (Scotice: *Eilean na Nollaig*) est commune
Municipalitatis Regionalis Capitis Britonici in Capite Britonico Novae Scotiae Canadae situm. Habet diribitorium postalicum, stationem vigilium adversus incendia institutorum, et paucos habitatores. Diribitorium cartas postalicas ex omne orbe terrarum paulo ante tempus Natalis accipit ut pittacia cursualia adquirere possunt. Insulae est litus pulchrum putatum aditumque ad lacum Bracchii Aurei. Insula ex quodam homine appellatur qui ibi habitabat cui nomen fuit *Christmas* (Latine 'Christi Natalis'); in Insula Manium mortuus est, ad litus adiacenti. Mi'kmaw, primi indigenae, regionem *Abadakwichéch* 'parva pars assignata' appellabant.

Res Gadelicae
-------------

Statio siphonariorum Insulae Christi Natalis *Feis An Eilein* aestate quotannis habet, ferias Gadelicas quae musicam, saltationem, et culturam Gadelicas vehementius dicunt. Mense Augusto fit, atque lasciviam lanae (Anglice *milling frolic*), saltationes quadratas, incendium agreste (Anglice *bonfire*), utriculis ludus, saltationem graduum, fides et clavicymbala docta, aliasque res comprehendit, inter quas institutio linguae, scientiae popularis, et musicae Gadelicae.

Nonnulli senes lingua Scotica (Gadelica) iam utuntur, quia multi Scoti terrarum altarum in Insulam Christi Natalis ob purgationes terrarum altarum immigraverunt.

Nexus interni
-------------

* *Cèilidh*

Notae
-----

1. ↑  S. T. Rand, *Micmac Place-Names in the Maritime Provinces and Gaspe Peninsula* (1919), p. 11.
Insula Dickson in tabula geographica depicta
*Vide etiam paginam discretivam:* Dickson

**Dickson** seu **Dikson** (Russice Диксон) est insula saxosa in parte septentrio-orientali sinus Ieniseensis maris Karensis, 1,5 km e continente abstans, ad districtum Taimyricum Dolgano-Neneticum territorii Crasnoiarensis Foederationis Russicae pertinens. Aream circa 25 km² atque altitudinem mediocrem circa 26 m, maximam autem ad 48 m habet. Nomen hodiernum insulae datum est anno 1878 ab Adolpho Erico Nordenskiöld, exploratore Suecico, in honorem Anscharii Dickson, qui pecuniam pro expeditione eius dedit. In insula Dickson sita est pars occidentalis oppiduli eiusdem nominis, loci habitati septentrionalissimi Russiae.

Notae
-----

1. ↑  "*De insula* Dickson"; "*Insulae* Dickson *clima*"
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Диксон*. Cf. "insula Dikson in declivi saxoso humidiusculo"

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 73°30′25″N 80°32′47″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de insula Dickson *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Insula Bona
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°52′46″N 7°38′20″E  
*Numerus incolarum*: 695  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 12.35 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Apricalae, Pinia, Dulcisaqua, Rupecula  

**Tabula aut despectus**

Insula Bona: situsInsula Bona: situs
Insula Bona
**Insula Bona** (Italiane: *Isolabona*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus[*nexus deficit*] **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Insulam Bonam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Wikidata Carlomannus (maior domus)
Res apud Vicidata repertae:Carlomannus (maior domus): imagoCarlomannus (maior domus): imago
*Nativitas*: 710; unknown value, Vienna  
*Obitus*: 17 Augusti 754, 4 Decembris 754; Vienna  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: Maior domus  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Carolus Martellus; Rodtrudis Trevirensis  
*Proles*: Drogo, Chrothrudis  
*Familia*: Arnulfingi
**Memoria**

*Sepultura*: Abbey of Monte Cassino  
Sanctus (*feriae die* 17 Augusti)
**Carlomannus** (sub 715-754), filius maior natu Caroli Martelli et frater Pippini III erat maior domus Austrasiae, Alemanniae et Thuringiae.

Anno 741 Carolo Martello mortuo Carlmannus simul ac frater eius Pippinus maior domus factus est (utroque quidem aliam regionem imperii regnante). Tertium filium Caroli Martelli nomine Griffonem res novas studententem in monasterio custodiri iusserunt. 
Anno 742 Hunaldum (mort. 774), Aquitaniae ducem, eorum dicioni subiecerunt, item Odilonem, Bavariae ducem, ex genere Agilofingorum in proelio ad Licum commisso devicerunt.
Imperio nondum satis firmato anno 743 Childericum III Merovingum declaraverunt regem, cui autem potentia omnino deerat, ad nobiles pacandos. Deinde Carlomannus profectus est contra Saxones, qui Odilonem adiuverant. 
Ecclesiae fovebat, praecipue Bonifatium maxime adiuvabat, qui Carlomanno auctore anno 742 in "Concilio Germanico" caput ecclesiae Austrasiae electus est. Iam anno 745 autem in curia regis sive synodo in Villa, quae Dura (vel Duria) dicebatur, deposuit summum imperium: Alamannis rebellibus crudeliter subactis atque ducatu eorum extincto se in monasterium recepit (primo monasterium in monte Soracti fundavit, deinde, ut peregrinos Francos, qui Romam iter faciebant, vitaret, in coenobium Montis Casini se contulit). 
Anno 754 iussu abbatis in imperium Francorum revertit foedus inter Stephanum II Papam et Pippinum III contra Longobardos prohibiturus, sed aeger paulo post in monasterio Viennae Allobrogum mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  theodisce: Dueren; cf. ANNALES REGNI FRANCORUM

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |

* Frank Reiniger, "KARLMANN" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 3 (Herzberg, 1992. ISBN 3-88309-035-2) , columnae 1165–1167 **(Theodisce)**
Wikidata Stephanus Ditko
Res apud Vicidata repertae:Stephanus Ditko: imagoStephanus Ditko: imago
*Nativitas*: 2 Novembris 1927; Johnstown  
*Obitus*: 29 Iunii 2018; Novum Eboracum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Stephen John Ditko
**Officium**

*Munus*: comics artist, scriptor scaenicus, delineator, Pictor librorum  

**Memoria**

*Laurae*: Inkpot Award, Will Eisner Hall of Fame, Jack Kirby Hall of Fame, The Joe Sinnott Hall of Fame  

**Stephanus Ditko** (Anglice *Stephen J. "Steve" Ditko,* natus die 2 Novembris 1927; mortuus circa 27-29 Iunii 2018) fuit scriptor et pictor librorum nubeculatorum Americanus qui, cum Stan Lee, Spider-Man multosque alios super-heroes excogitavit. Ex annis circa annum 1960, a colloquiis percontativis se abstinuit, quippe qui opera sua, non ingenium suum, lectoribus offert.

Notae
-----

1. ↑  Bell 2008:14.

Bibliographia
-------------

* Bell, Blake. 2008. *Strange and Stranger: The World of Steve Ditko.* Seattli: Fantagraphics Books. ISBN 1560979216.
**Stephanus Heuschling**, erat philologus orientalista natione Belga sed oriundus e Luxemburgo.
Natus est in urbe Luxemburgi die 6 mensis aprilis anno 1762 et mors eum rapuit Bruxellis die 29 mensis augusti anno 1847.

Ultimus professor vivus fuit Collegii Trilinguis Lovaniensis.

Eius cursus vitae
-----------------

Primum se dedit Romae linguis orientalibus. Post examen publice propositum factus est anno 1783 professor linguae syriacae in universitate Romana cui nomen Sapientia.

Reversus in Belgicam docuit septem annos, ab anno 1790 ad annum 1797, linguam hebraïcam in Collegio Trilingui, quod adhuc florebat.

Post matrimonium factum, domicilium posuit Bruxellis.

Anno 1806, Napoleone regnante, factus est professor in Schola Iuris Universitatis Imperialis sita Bruxellis.

Anno 1817, Guilielmo Primo regnante, factus est professor ordinarius in Universitate Publica Lovaniensi.

Bibliographia
-------------

* *Biographie générale des Belges morts ou vivants.* G. Deroovers, Bruxelles 1850, 264 S. [Heuschling (Etienne): p. 216].
* Nève, Félix, 1848. *Étienne Heuschling et les derniers temps de l’enseignement de l’hébreu au collège des Trois-Langues.* Annuaire de l’Université catholique de Louvain, 12e année, p. 274-320 [Biographia Heuschling: p. 302-320].
* Neyen, Auguste, 1860. *Biographie Luxembourgeoise. Histoire des hommes distingués originaires de ce pays considéré à l'époque de sa plus grande étendue ou qui se sont rendus remarquables pendant le séjour qu'ils y ont fait.* Tome 1. Luxembourg, P. Bruck, 480 p. [Heuschling, Etienne: p. 246-247].
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Carmen Yulín Cruz
Res apud Vicidata repertae:Carmen Yulín Cruz: imagoCarmen Yulín Cruz: imago
*Nativitas*: 25 Februarii 1963; Urbs Sancti Ioannis de Portu Divite  
*Patria*: Portus Dives  

**Officium**

*Officium*: Mayor of San Juan, Puerto Rico, House of Representatives of Puerto Rico  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Popular Democratic Party  

**Memoria**

*Laurae*: Time 100  

**Carmen Yulín Cruz Soto** (in urbe Sancti Ioannis de Portu Divite nata die 25 Februarii 1963) est politica insulae Portus Divitis.

In urbe nativa educata, alumna est universitatum Bostoniensis et Carnegie Mellon in civitatibus continentalibus. Apud *Westinghouse Electric* aliasque societates commerciales rector operariorum fuit. Anno 1992 in insulam redita iuxta politicam Silam Mariam Calderón consiliaria facta est, quae praefecta urbis S. Ioannis ab anno 1997 atque gubernatrix omnis insulae ab 2001 meruerit. Carmen Yulín Cruz ab anno 2009 usque in 2013 legata fuit camerae legatorum Portoricensi. Die 6 Novembris 2012 ipsa praefecta urbis S. Ioannis electa est, quod officium die 14 Ianuarii insequentis anni suscepit.

Bibliographia
-------------

* Richard Fausset, Frances Robles, "Who Is Carmen Yulín Cruz, the Puerto Rican Mayor Feuding With Trump?" in *New York Times* (30 Septembris 2017)
* Lauren Gambino, "Carmen Yulín Cruz, six months after Hurricane Maria: 'I did what had to be done'" in *The Guardian* (21 Martii 2018)
* Jamiles Lartey, Amanda Holpuch, "Carmen Yulín Cruz: San Juan's outspoken mayor in Donald Trump's crosshairs" in *The Guardian* (1 Octobris 2017)