recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Picus canus*| *Picus canus* |
| Taxonomia |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regnum: | Animalia |
| Phylum: | Chordata |
| Classis: | Aves |
| Ordo: | Piciformes |
| Familia: | Picidae |
| Genus: | *Picus* |
| Genus: | ***Picus canus*** Ioannes Fridericus Gmelin, 1788 |

 |

***Picus canus*** (binomen a Ioanne Friderico Gmelin anno 1788 statutum) est avis silvestris generis Pici familiae Picidarum, propinquus *Pici viridis.* In silvis Eurasiae a pagis Media Europae ad occidentem Oceani Pacifici oram habitat. Hieme saepe in finibus huius regionis nidi vagatur, sed in locis tropicis situm non mutat. In plerisque locis est avis rara, sed non affectionis humanae causa.

Descriptio
----------

### Visus externus

*Picus canus* est affatim minor quam *Picus viridis,* sed aliquanto maior quam *Dendrocopos leucotos.* Cum *Pico viridi* communes proprietates aspectabiles habet. Longitudo corporis 25–28 cm, amplitudo alarum 38–42 cm, pondus 90–170 g est. Caput aliquanto minor et orbicularior quam caput *Pici viridis,* rostrum subtilius et brevius est. Colore capitis hae duae species variant: ambo sexus *Pici viridis* «cappam» rubram a fronte ad cervicem habent, sed pro *Pico cano* illa coloratio tantum fieri potest apud maribus.

Victus
------

Victus est victu *Pici viridis* diversior, plerumque in formicis et imaginibus larvisque isopterorum consistens. Etiam aliis insectis (praecipue Coleopteris) et araneis vescitur.

Bibliographia
-------------

* Gerard Gorman, *Woodpeckers of Europe: A Study of the European Picidae*. Bruce Coleman, 2004. ISBN 1-872842-05-4
**Rheni pons medius Basileensis** est passagium super flumen Rhenum medio in urbe Basilea ad septentrionem civitatis Helvetiae.

Pons medius Rheni urbis Basileae ab Emanueli Büchel depicto et Davide Herrliberger sculptus anno 1761.
Pons arcuum Basileae anno 1903 constructus.
Onus aeneum ad trabes pontis in solum fluminis Rheni percutendas anno 1757 fusum (Museo Historico Basileae).

Historia
--------

Pons arcuum anno 1903 constructus inter maiorem partem urbis et minorem novam Basileam situs est. Antea pons partialiter ligneus super Rhenum fuit.

Pontes Romanorum trans flumen Rhenum ineunte Medio Aevo dilapsi sunt et deinde nullus in flumine inter montem Iuram et aestuarium Rheni ad Mare Germanicum constructus nisi pons Basileensis circa annum 1225 instigante episcopo dioecesis Basileae Heinrico. Usque ad annum 1879 Basileae solus pons erat. Apud portam moenium urbis iuxta pontem ('Porta Rheni') statio telonei fuit.

Monumentum
----------

Ad dexteram pontis Helvetia iter facians opus Bettinae Eichin artificis positum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pontem medium Rheni Basiliensem** spectant. |

* Situs interretionalis de historia pontis medii Basileensis.

Notae
-----

1. ↑  De porta Rheni.
2. ↑  De statua Helvetiae apud pontem Basileae.
Wikidata Sigibertus II
Res apud Vicidata repertae:Sigibertus II: imagoSigibertus II: imago
*Nativitas*: 602; unknown value  
*Obitus*: 10 Octobris 613; unknown value  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Theudericus II;   
*Familia*: Merovingi
**Sigibertus II** (natus circa annum 601, mortuus 613) erat rex Francorum brevi tempore anno 613 erat. Anno praecedente pater eius Theudericus II rex Austrasiae fratrem suum Theudebertum II bello vicerat et regnum totius Austrasiae, quae fuit pars regni Francorum, susceperat. Sed paucis mensibus post Theudericus vicesimum sextum annum agens Mettis mortuus est, avia eius Brunichildis parvum Sigibertum, suum pronepotem, successorem fecit, sed nobiles Austrasiae conspiratione facta Brunihildam et Sigibertum eperunt et regi Neustriae Chlotario II tradiderunt, qui ambos necare iussit et regnum totum Franciae suo imperio coniunxit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
*Ballets russes*, tabula ab Augusto Macke anno 1912 picta.
***Ballets russes*** fuit circumforanea saltatorum societas anno 1909 a Sergio Djagilev constituta postque eius mortem anno 1929 dissoluta, quae spectacula per Europam Americamque Septentrionalem et Australem dedit, numquam tamen in Russia, civitate rebus novis perturbata.

*Ballets Russes* saltatorum societas auctoritate gravissima saeculi XX esse late putatur, partim quia favere solebat cooperationibus novo artificio factis inter choreographos, compositores, designatores, saltatores iuvenes, quorum omnes erant duces suarum disciplinarum. Diaghilev compositoribus sicut Inguario Stravinsky et Claudio Debussy, artificibus sicut Leoni Bakst, Paulo Picasso, Henrico Matisse, ac designatori Coco Chanel mandata dedit, ut mirifica opera artis fingerent. "Stupefac me" insigniter Ioanni Cocteau ait.

Notissimum societatis spectaculum fuit *Le Sacre du printemps* ('Sacra veris'), ad musicam Inguari Stravinskij accommodatum. Cum primum ageretur, in Theatro Camporum Elysiorum Lutetiae die 29 Maii 1913, musica, choreographia, habitus, et scaena theatrica avant-garde commotionem et turbam inter spectatores fecerunt.

Notae
-----

1. ↑  "Diaghilev's Golden Age of the Ballets Russes dazzles London with V&A display". Culture24. 2011-01-09 .
2. ↑  Francice: *étonne-moi.*

Nexus externi
-------------

* Russian Ballet History Collection (Collectio historica ballationis Russicae) **(Anglice)**
* Дягилев. «Русские сезоны» в Париже (Djagilev, "Tempora anni Russica" Lutetiae) **(Russice)**
***Married... with children*** (Latine "Coniuges... Cum Liberis" sive "Nuptiae... Cum Pueris") est series televisifica comoediae rerum status, a Michaele G. Moye et Ronaldo Leavitt creata. Vitam familiae dysfungentis *Bundy* in loco ficticio Sicagi agit.

Series televisifica in decennium unum permanebat, primum emissus die 5 Aprilis 1987, et primum confectus 9 Iunii 1997, et continebat 259 episodia? atque 11 gradus?.

Paterfamilias est Al Bundy (ab Eduardo O'Neill actus), qui in sutrina calceos muliebres venumdat. Uxor est Peggy (Catharina Sagal), quae pigerrima est et totum diem televisionem spectat. Kelly (Christina Applegate) filia est puella bella specie sed stulta, itaque multi viri eam adamant. Bud vel Budrick Franklinus (David Faustino) filius natu minor est callidissimus prudentissimusque familiae, sed puellis eget. Kelly et Bud saepe pugnant. Praeterea eis est canis nomine Buck.

Finitimi sunt Marcia (Amanda Bearse) et Stephanus Rhoades (David Garrison). In gradu quarto, Stephanus eam relinquit, et in gradu quinto, Marcia Jefferson D'Arcy (Theodorus McGinley) nubit.

Personae
--------

| Actor | Persona | Anni | Tempora cinematographica | Partes cinematographica |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Eduardus O'Neill | Al Bundy | 1987-1997 | 1-11 | 259 |
| David Faustino | Bud Bundy | 1987-1997 | 1-11 | 257 |
| Christina Applegate | Kelly Bundy | 1987-1997 | 1-11 | 255 |
| Catharina Sagal | Peggy Bundy | 1987-1997 | 1-11 | 246 |
| Amanda Bearse | Marcia Rhoades-D'Arcy | 1987-1997 | 1-11 | 236 |
| Michael | Buck Bundy (canis) | 1987-1995 | 1-10 | 197 |
| nomen indictum | Lucky Bundy (canis) | 1995-1997 | 10–11 | 197 |
| Theodorus McGinley | Jefferson D'Arcy | 1990-1997 | 5-11 | 163 |
| David Garrison | Stephanus Rhoades | 1987-1990, 1992, 1993, 1995 | 1-4, 6, 7, 9 | 71 |

Nexus externi
-------------

* De ''*Married... with Children...* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
**Titus Clodius Eprius Marcellus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 79) senator Romanus fuit. Patria eius Capua, humili loco natus est. Homo novus Claudio in senatum adlectus est. Anno 48 praetor erat. Tum legioni praepositus erat, deinde annis 53 ad usque 56 legatus Augusti pro praetore Lyciae et Pamphyliae fuit. Nerone imperatore regnante proconsul Cyprum administravit, quae provincia ei monumentum in Capua positum dedicavit. Anno 62 consul suffectus creatus est et tum orator callidus et delator multos senatores accusavit, inter alios et anno 66 Publium Clodium Thraseam Paetum et idcirco maximum praemium a Nerone accepit. Nerone mortuo Gaius Helvidius Priscus eum accusavit, sed frustra. Vespasianus imperator eum e conspectu senatorum dimovit et annis 70 ad usque 73 in Asiam proconsul misit. Anno 74 consul suffectus II fuit. Sed anno 79 particeps coniurationis fuisse dicitur[1]. In senatu accusatus est, sed sua manu mortem quaesivit[2].

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio, LXV 16,3
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 4, c. 30
**Basilius Buslai** (vel **Comissatoris**) **filius** est bylinarum Russicarum persona saepe laudata, *bohatirus* clarus. Novogardiensis erat. Tres Novogardienses bylinis celebrantur, Basilius et Sadko et Ioannes Hospitis filius.

De Basilio duae fabulae solae sed diversis modis narrantur. Prima de iuventute eius et de pugna contra Novogardienses, altera de itinere ad loca sancta et de morte.

Ab aetate prima Basilius moris erat audacis, pugnacis et temerarii. Patre eius Buslao mortuo, bibebat et pugnabat et amicos sibi pares colligebat, quorum ceterorum notior Constantinus Torsociensis erat. Sola mater eius Mamelchtha Timothei filia interdum iuveni frena inhibere poterat. Basilii facinorum insolentium tam Novogardienses taeduit, ut eam rogarent, ne filius eius latrocinia continuaret, sed frustra. Postquam pugna in convivio exarserit, Basilius pignore contendit, ut contra Novogardienses omnes in ponte maximo trans Volchovam pugnaret; si defecerit, capite damnatus esset. Quamvis mater eum prohibebat, ancilla quaedam Basilii, quae et ipsa libellula sua 300 *pud* pondere centenos Novogardienses pertuderat, adduxit, et Basilius axe plaustri inimicos omnes prostravit necnon patrinum suum, senem formidabilem, qui campanam Sophiae Novogardiensis pro pileo gesserat. Iam aedificia Novogardiae Basilius destruere inceperat, sed desinit vel matre eum domum abducente vel Novogardiensibus pacis conditiones proponentibus.

Aetate iam provecta poenituit Basilium de eius peccatis multis, et in loca sancta iter facere consilium cepit, sed suorum sociorum catervam secum duxit nec Hierosolymis moribus solitis destituit, omnia rumpens et humilitate carens; in Iordane fluvio nudus lautus est, quamquam praemonitus hoc nefas esse. In itinere reduci Basilius et socii eius *lapidem album calidum* viderunt, in quo inscriptio erat, salire trans eum prohibens; sed Basilius salit et caput sibi rumpit. Interdum collocutio Basilii cum calvaria inventa describitur, cuius praecepta Basilius eodem modo, ut cetera, sprevit.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Vasilij Buslajevič*; *Buslaus* (*буслай*) vox regionalis est, quae *comissator, conviva, bibendi amator* valet.
2. ↑  Cf. Stanislai Sarnitii *Descriptio veteris et novae Poloniae cum divisione eiusdem veteri et nova* (Cracoviae: 1585), 34.
3. ↑  Sanctae Mamelchthae(pl) (Graece Μαμέλχθα, сf. 1) nomen est, quod in bylinis saepe ut *Amelfa* pronuntiatur.
4. ↑  Hic est Novogardiae omnis centrum.
5. ↑  Id est 12 000 librae.
6. ↑  *Бел-горюч камень*, lapis fabulosus, qui saepe in moribus gentiliciis Russicis memoratur.

Nexus externi
-------------

* De Basilio Buslai filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* De Basilio Buslai filio in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp **(Russice)**
Wikidata Georgius Bernardus Shavius
Res apud Vicidata repertae:Georgius Bernardus Shavius: imagoGeorgius Bernardus Shavius: imagoGeorgius Bernardus Shavius: subscriptioGeorgius Bernardus Shavius: subscriptio
*Nativitas*: 26 Iulii 1856; Eblana  
*Obitus*: 2 Novembris 1950; Ayot St Lawrence  
*Patria*: Britanniarum Regnum, Britanniarum Regnum, Hibernia  
*Nomen nativum*: George Bernard Shaw
**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Laboris  
*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: George Carr Shaw; Lucinda Elizabeth Shaw  
*Coniunx*: Charlotte Payne-Townshend  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Academy Award for Best Writing, Adapted Screenplay, Fellow of the Royal Society of Literature  
*Sepultura*: Shaw's Corner  

**Georgius Bernardus Shavius**, vulgo *George Bernard Shaw* (natus die 26 Iulii 1856; die 2 Novembris 1950 mortuus), fuit scriptor Hibernus qui Anglice ludos scaenicos plus quam sexaginta aliaque multa composuit. Shavius accepit Praemium Nobelianum Litteraturae anno 1925 et Praemium Academiae anno 1938. Erat fautor socialismi apud Marx qui usurpationem et propietatem negat ac fuit socius Societatis Fabianae, quae apud modum Quinti Fabii Maximi et pacifismi et iurum feminarum, at etiam eugenicae.

Eius magnum opus a criticis habetur *Pygmalion,* ludus scaenicus qui fabulam Pygmalionis, personae in mythologia Graeca, iterum narrat. Ipse iudex operum Henrici Ibsen, Shakespeare, et Ricardi Wagner fuit.

Notae
-----

1. ↑  G. K. Chesterton, *Ego et Shavius Meus* (1920): *The Uses of Diversity*. Amici Shavii aiunt se nomen Latinum, sed fortasse iocosum, sumpsisse quando Gulielmus Morris invenit in margine textus Mediaevalis verba "Sic Shavius, sed inepte." "I told this story to G.B.S. who immediately adopted this Latin form of his name." Vide hic

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgium Bernardum Shavium** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Nobuhiro Takeda
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 10 Maii 1967; Hamamatsu  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor, Animator programmatis, actor televisificus, tarento  

**Nobuhiro Takeda** (Iaponice 武田 修宏, *Takeda Nobuhiro*, natus in *Shizuoka* die 10 Maii 1967) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1987 - 1994) lusor est. Nobuhiro Takeda inter alia cum turmis *Tokyo Verdy*, *Júbilo Iwata* et *JEF United Ichihara* lusit.

Societas pediludii
------------------

* 1986-1997; Yomiuri / Verdy Kawasaki
* 1996; →Júbilo Iwata
* 1997; Kyoto Purple Sanga
* 1998-1999; JEF United Ichihara
* 2000-2001; Tokyo Verdy
* 2000; →Sportivo Luqueño

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Prospectus a septentrione
**Pons propolarum** (Theodisce: *Krämerbrücke*) pontem longissimum habitatum trans Alpes esse constat. Invenitur Erfordiae inter Plateam Sancti Benedicti et Forum Wenigemarkt.

Historia
--------

Cum sit Pons propolarum ab utroque latere clausa inhabitataque spatiantibus visio recta ad flumen prohibetur. Verisimiliter iam inde a saeculo VIII transitus ligneus hic erat. Propolae in loco genera quaecumque rerum pretiosarum vendiderunt. Propter incendia multa saepius pons reaedificata est. Anno 1325 ligneus pons creata est lapide arenaceo cum singulis ecclesiis in pontis capitibus: cum Ecclesia Sancti Benedicti, cuius demolitio saeculo XIX fuit, et cum Ecclesia Sancti Aegidii. Cum anno 1472 maior urbis pars arsit, propolae urbem interim relinquere consilium ceperunt. In restaurandis omnibus pons tignis ligneis in exterioribus partibus fortior factus est, unde longitudinem 125 metrorum et largitudinem 26 metrorum habet.

Domus nonnullae
---------------

En varias domos maioris momenti in ponte stantes: 

* domum "Zum Weißen Strauß" (nr 21; latitudinem originalem bene servantem)
* domum "Zum Schwarzen Roß" (nr 19; ibi tibicen municipalis habitabat)
* domum "Zum wilden Mann und güldenen Schachtzaul" (nr 31; ibi nunc museum parvum visu dignum instauratum est cum aditibus ad cellam tabulatumque supremum stuba historica instructum)

Bibliographia
-------------

* Dietrich Baumbach, Hans-Jörg Vockrodt: *Historische Bogen- und Gewölbebrücken der Stadt Erfurt*, Verlag Habel, Erfurt 2000, ISBN 3-00-006938-0
* Eberhard Sander, Antje Thiemar, Gitta Müller: *Krämerbrücke Erfurt*, in: *Steinbrücken in Deutschland*, Verlag Bau + Technik, 1999, ISBN 3-7640-0389-8, p. 392–402

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pontem propolarum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Γέφυρα τῶν καπήλων (Ἐρφούρτη) ("Pons propolarum (Erfordia)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Opus fundatum de Propolarum ponte
* Informationes periegeticae variis in linguis
Wikidata Bahram Beyzai
Res apud Vicidata repertae:Bahram Beyzai: imagoBahram Beyzai: imago
*Nativitas*: 26 Decembris 1938; Teheranum  
*Patria*: Irania  

**Officium**

*Munus*: Dispositor cinematographicus, theatrical director, scriptor scaenicus, scriptor scaenicus, film editor, professor, scriptor, Rerum gestarum scriptor, Interpres, essayist, scriptor librorum puerilium  
*Patronus*: Universitas Stanfordiensis, Universitas Teheranensis
**Familia**

*Coniunx*: Mozhdeh Shamsai  
*Proles*: Niloofar Beyzaie  

**Bahram Beyzaì** (Persice بیضایی; Tehran, 1938) fabularum scriptorum Iranianorum est, director et scriptor. Etiam sit amet auctor est. Bahram Beyzai Iranian ostād ("magister") litterarum, artium et Iranianismi est.

Quamquam eius cinematographicum tarde initium sumit, Beyzai saepe reputatur auctorem generationis moderatorum, quorum opera interdum Iraniana Nova Wave descripta sunt. Eius *Bashu, Parva Stranger* (1986) decrevit "optimus Iranian film of All Time" in November 1999 by a Persica cinematographica Picture World poll of 150 Iranian critics and professionals. Etiam ante initium curriculi cinematographici anno 1970, primus fabularum scriptor (sicut theatrum historicum) saepe pro maximo ludibrio Persicae linguae reputatus est, et cognomentum "Shakespeare Persiae".

Ab 2010 Beyzai in Universitas Stanfordiensis vixit et docuit in Civitatibus Foederatis Americae.

Notae
-----

1. ↑  Abbas Milani, Toronto
*Torihama*  
Situs in Iaponia
**Torihama** seu litteris Iaponicis 鳥浜貝塚 est locus archaeologicus insulae Honsuae in Iaponia. Iuxta litus maritimum iacet in agris vici eiusdem nominis municipii Wakasa in praefectura Fukuiensi. 

Vestigia inter annos 1962 et 1972 ab archaeologis universitatum Doshisha Kyotensis et Rikkyō Tokiensis, ab anno 1975 usque in 1986 ab archaeologis praefecturae Fukui effossa sunt. Hoc loco homines aevi Jōmon ineuntis inter annos fere 9500 et 5500 a.p. habitabant. Acervus magnus conchyliorum praecipue ex aqua dulci collectorum effossus est. Ossa luporum (*Canis lupus hodophilax*) et semina specierum cultarum *Perilla frutescens*, *Cannabis sativa*, *Broussonetia papyrifera*, *Arctium lappa*, *Lagenaria siceraria*, silvaticarumque *Castanea crenata*, *Trapa natans*, *Quercus mongolica*, cibi humani disiecta, reperta sunt.

Bibliographia
-------------

Habitationes aevi Jōmon reconstructae apud Torihama visitandae
* Gary W. Crawford, "Advances in Understanding Early Agriculture in Japan" in *Current Anthropology* vol. 52, no. S4 (2011) pp. S331-S345
* Junko Habu, Akira Matsui, Naoto Yamamoto, Tomonori Kanno, "Shell midden archaeology in Japan: Aquatic food acquisition and long-term change in the Jomon culture" in *Quaternary International* vol. 239 (2011) pp. 19-27, praecipue 23-24
* Akira Matsui, Masaaki Kanehara, "The Question of Prehistoric Plant Husbandry during the Jomon Period in Japan" in *World Archaeology* vol. 38 (2006) pp. 259-273

Nexus interni
-------------

* Awazu
* Yagi

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Torihama** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Imago Maria Immaculata pulcherrima dans colorem candidum in sua puritateMaria Immaculata colorem candidum in sua puritate dat. *Conceptio immaculata,* imago a Ioanne Baptista Salvi facta.
**Immaculata Conceptio Beatae Virginis Mariae** est doctrina Ecclesiae Catholicae quae Virginem Mariam esse illibatam declarat, a peccato originali a momento suae conceptionis liberam. Quae doctrina, saepe cum eius partu virginali vel annuntiatione Christi confusa, de conceptione Mariae in utero Sanctae Annae matris tractat.

*Virgo Immaculata.* Pictura a Petro Paulo Rubens facta (Museum Prado?).
Pompa Mariana in America.?
Maria ergo concepta modo humano, tamen praeservata celebratur a labe originali, id quod expressum est in graduali missae secundum ritum ut dicunt Tridentinum verbis depromptis e Cantico Canticorum paucis mutatis: "Tota pulchra es, Maria: et macula originalis non est in te." Iam ab Origene vocatur immaculata, et festa eius Immaculatae Conceptionis diutissime in Christianismo celebrata, dogma a Pio Papa IX die 8 Decembris 1854 in "Ineffabilis Deus" constitutione apostolica declarata est. Inde quotannis die 8 Decembris sollemnitas Conceptionis Immaculatae Beatae Mariae Virginis celebratur.

Bibliographia
-------------

* de Luna y Arellano, Michael.1652. *Theoremata sacra, theologica et Juridica, tropica et anaglyphica, pro immaculata deiparae virginis conceptione.* Bruxellis.
* Plazza, Benedictus. 1747. *Caussa immaculatae conceptionis Mariae. .. agitata et conclusa.* Panormi.
* Quirinus de Salazar, Ferdinandus. 1625. *Defensio pro immaculata deiparae Virginis conceptione.* Lutetiae.

Nexus interni
-------------

* Calendarium Romanae Ecclesiae
* Potuit, decuit, ergo fecit

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Immaculatam Conceptionem** spectant. |

* De festo in Lexico sanctorum oecumenico quod dicitur.
* Benedictus Papa XVI praedicans, 2008.
* Systematica studia hodierna.
* "150 Jahre Dogma von der unbefleckten Empfängnis." Apud *Lazaristen.at* (PDF).

Notae
-----

1. ↑  Canticum Canticorum 4.7.
*Vide etiam paginam discretivam:* Nodus (discretiva)

Nonnulli nodi
**Nodus** est nexus implicitus duorum pluriumve corporum flexibilium, ut filorum et funium.

Apud antiquos
-------------

Apud antiquos mentio fit variorum nodorum. Nodus Herculis vel Herculaneus est difficilis nodi genus, cuius partes extremae non videntur et quod in medicina adhibebatur. Vide, exempli gratia, Plinium:

> Vulnera nodo Herculis praeligare mirum quantum ocior medicina est, atque etiam cottidiani cinctus tali nodo vim quandam habere utilem dicuntur, quippe cum Herculaneum prodiderit numerum quoque quaternarium Demetrius condito volumine et quare quaterni cyathi sextariive non essent potandi.
> 
> 

Nodus Gordius fuit nodus Gordii in Phrygia, quem Alexander Magnus, cum dissolvere non posset, gladio secuit.

Notae
-----

1. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* 28.63.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **nodos** spectant. |

* Enchiridia nodorum:
	+ Animated Knots **(Anglice)**
	+ Les Nœuds **(Francogallice)**
**Imāla** (vel litteris Arabicis إمالة "obliqua, inclinata") est mutatio vocalica multis in dialectis linguae Arabicae praesens, ubi vocalis aperta, vel brevis vel longa, /ɛ/ aut /e/ in aliquibus morphologicis phonologicisque contextibus fit. Imāla non solum in linguā Arabicā modernā sed etiam in classicis linguae Arabicae varietatibus probatur, inter quas variae qirā'ae (Arabice قراءة) seu lectiones Alcorani. Sicuti evidentissimum phaenomenon, imāla crebro unus e characteribus plus singularibus dialectorum ubi probantur, ut in Arabicā Levantinā.

Arabica classica
----------------

Historice, imāla antiquarum dialectorum Nadiensium ac Tamimensium character erat, ubi probatur vel in verbis temporalibus vel flexis substantivis. Sunt multi casūs ubi imāla idonea est; communissimorum aliqui infra referuntur:

### Morphologicae rationes

* Afficit litteram alif exeunte vocabulo cum littera yā' subditur aut cum litterā yā' aliquibus casibus subdi potest.

V.gr.: الأعلى‎ ([ælʔæʕleː], "altissimus")

### Phonologicae rationes

* Analoge, imāla probatur si littera alif directe litteram yā' sequitur aut alia littera hac a litterā eam separat. Quod adhuc probari potest si duae litterae separatae sunt, sed secunda hāʾ esse debet. Imāla plerumque crebrior est ante litteram yā' geminam quam yā' simplex.

V.gr.?: صيام‎ ([sˤijeːm], "ieiunium") 

* Eodem modo, imāla probatur cum alif litterā sono i praecessā praeceditur.

V.gr.: إناث‎ ([ʔineːθ], "feminae")

* Etiam littera haud pharyngalizata quam sequitur littera yāʾ simplex in imālam in litterā alif directe ante eam inducere potest. Sicuti soni j casū, consonans aut consonans cum hāʾ inter ambas hunc processum non obstruit.

V. gr.: كافر‎ ([keːfir], "incredulus")

In Alcorano
-----------

Multae qirā'ae (Arabice قراءة) seu lectiones Alcorani imālam saltem semel faciunt. Alii, sicuti Hafsiani aut Qaluniani, solum semel imālā utuntur; alii autem, sicuti Hamzani et Al-Kisaa'iani assidue. Qui ultimi, imāla vocabulorum multitudines afficit, iam generalem propter regulam cuiusdam peculiaris quirā'ae, iam quia peculiare vocabulum imālam pati cogatur. Qirā'a Warshiana, Al-Azraqiano modo, imālam minorem ([ɛ]) assidue et imālam maiorem ([e]) solum unā in obtestatione adhibet.

Effectūs alias in linguas
-------------------------

Arabicus Andalusianus sonus in Hispaniā Islamicā imālam adhibebat et multa vocabula e Arabicā mutuata, apud quae plurima toponyma, eam servant. *Sevilla,* Hispanicum urbis Hispalis nomen, notum huius rei exemplum est.

Nexus externi
-------------

* Emilie Pénélope Durand, *Word-final imaala in contemporary Levantine Arabic : a case of language variation and change* (dissertatio Universitatis Texanae, 2011)
Diverticulum nocturnum Reinae Constantinopoli
Die novi anni 2017 propter **sclopetationem tromocraticam in diverticulo nocturno gratioso Constantinopoli** Turciae undequadraginta homines interfecti et quam plus septuaginta vulnerati sunt. Eodem die, Civitas Islamica se gestam tromocraticam commisisse pateficiebat.

Casus
-----

Hora 01:15 UTC+3 (UTC: 18:22) in diverticulo nocturno *Reina* Agio Foca, quod in territorio urbano Constantinopolis situm, auctor sclopetationis tromocratici in diverticulum venit.[1]

Victimae
--------

Victima (interim)| Civitas | Interfecti | Vulnerati | Fons |
| --- | --- | --- | --- |
|  Turcia | ignoti |  |  |
|  Arabia Saudiana | 7 | 9 |  |
|  Iracum | 4 |  |  |
|  Libanus | 3 | 7 |  |
|  Iordania | 2 | 4 |  |
|  Marocum | 2 | 4 |  |
|  India | 2 |  |  |
|  Cuvaitum | 1 | 5 |  |
|  Germania -  Turcia | 1 |  |  |
|  Libya | 1 | 3 |  |
|  Israel | 1 | 1 |  |
|  Belgica -  Turcia | 1 |  |  |
|  Tunesia | 1 |  |  |
|  Tunesia -  Francia | 1 |  |  |
|  Canada | 1 |  |  |
|  Syria | 1 |  |  |
|  Russia | 1 |  |  |
|  Francia |  | 3 |  |
|  Germania |  | 3 |  |
|  Atropatene |  | 2 |  |
|  Bulgaria |  | 1 |  |
|  Civitates Foederatae Americae |  | 1 |  |
| Ignoti | 9 | 27 |  |
|
| **Summae** | 39 | 70 |  |

Victimae ab plus quam septendecim civitatibus ortae sunt, ex eis pellicularum artifex Hindicus Abis Rizvi (Pellicula: *Roar: Tigers of the Sundarbans*).

Reactiones
----------

Primus minister Turciae Binali Yıldırım nullam civitatem a tromocratia tutam dixit[2]. "Unice tromocratiae religio non esse dicere possumus. Tromocratia est tromocratia ubique." Yıldırım tromocratiam quaestionem humanitatis communem esse dixit.

Notae
-----

1. ↑  Diurnum '"Die Welt"*: Auctor tromocraticus in turbam in modo crudellisimo iaculabatur* **(Theodisce)**
2. ↑  Nulla civitas a tromocratia tuta est **(Anglice)**
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Fabales   
Familia : Fabaceae   
Genus : *Lonchocarpus*   
Species : ***L. punctatus***   
*Lonchocarpus punctatus*   
Kunth  

***Lonchocarpus punctatus*** (binomen a Carolo Sigismundo Kunth anno 1824 statutum) est species plantarum florentium in America media sponte crescens, quae pharmacum praebet in culturis indigenarum huius regionis inter entheogena ritualia adhibitum.

Bibliographia
-------------

* F. J. Carod-Artal, "Hallucinogenic drugs in pre-Columbian Mesoamerican cultures" in *Neurologia* vol. 30 (2015) pp. 42-49

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lonchocarpus punctatus** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Lonchocarpus punctatus"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • INPN France • USDA Plants Database |
Wikidata Nocrich
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°53′44″N 24°27′19″E  
*Numerus incolarum*: 1 287  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Nocrich  

**Tabula aut despectus**

Nocrich: situsNocrich: situs
Ecclesia Evangelica
Nocrich collocatio in circulo Cibinii.
**Nokrich** Theodisce *Leschkirch* ; Hungarice *Újegyház*) est commune circiter 2.900 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Nocrich etiam vici Nocrich, Fofeldea, Ghijasa de Jos, Hosman atque Țichindeal pertinent.

Historia
--------

Nokrich anno 1263 nomine *Nogrech* primo in actis descriptum est. Anno 1402 nomine Latino *Noua Ecclessia* et 1416 translatione Hungarica *Újegyház* vocatum est. Anno 1721 hic Samuel de Brukenthal natus est, qui postea Transilvaniae gubernator fuit. Ab anno 1918 commune cum toto regione ad Romaniam pertinuit. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 3 Saxones hic vixerunt.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 2.868 homines habitabant, inter eos 2.417 Dacoromani, 9 Hungari, 231 Zingari, atque 3 Germani.

Cives noti
----------

* Samuel de Brukenthal (1721 - 1803), gubernator Transsilvaniae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nocrich** spectant (Nocrich, Nocrich, Sibiu). |

* Nokrich pagina officialis
* siebenbürger.de deNokrich vel Leschkirch

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
Leopoldus Sédar Senghor anno 1961 Francofurti ad Moenum.
**Leopoldus Sédar Senghor** (natus Joal in vico Senegaliae die 9 Octobris 1906; mortuus Verson in Francia die 20 Decembris 2001) fuit poeta et vir publicus Senegalensis et a die 6 Septembris 1960 usque ad usque diem 31 Decembris 1980 Senegaliae primus praeses. Anno 1983 etiam primus Africanorum in Academiam Francicam cooptatus est.

Leopoldus Sédar Senghor in oppido Ngazobil et mox Dakar in urbe educatus est. Inde Lutetiam profectus est ubi alumnus est facultatis litterarum. Magister scholarum meruit Turonis alibique. Miles exercitús colonialis Francici, captivitatem Germanicam duos annos passus est. Bello peracto, professor linguisticae docuit in Schola Coloniali usque ad annum 1960. Annis fere ab 1946 ad 1955 legatus est ad Conventum Nationalem pro circulo Senegaliae et Mauritaniae. Secretarius civicus et minister consiliarius meruit primis ministris Edgaro Faure et Michaele Debré.

Opera selecta
-------------

* *Liberté I. Négritude et humanisme*, Lutetiae 1964,
* *Liberté II. Nation et voie africaine du socialisme*, Lutetiae 1971.
* *Liberté III. Négritude et civilisation de l'universel*, Lutetiae 1988.
* *On African Socialism*, Urbe Novo Eboraco 1964.
* *Tam-Tam schwarz*, Heidelbergae 1955.

Bibliographia
-------------

* Riesz, János. 2006. *Leopold Sedar Senghor: Der afrikanische Aufbruch im 20. Jahrhundert.* Peter Hammer Verlag. ISBN 3-7795-0047-7.

Nexus externus
--------------

* Curriculum vitae apud Academiam Francicam

Praesides Senegaliae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Leopoldus Sédar Senghor 1960 • Abdou Diouf 1981 • Abdoulaye Wade 2000 • Macky Sall 2012
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Senegaliae |
|  |
Wikidata Nobiliacum Placentiae
Res apud Vicidata repertae:Nobiliacum Placentiae: insigneNobiliacum Placentiae: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°51′39″N 2°30′35″E  
*Numerus incolarum*: 20 934  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Neuilly-Plaisance
**Gestio**

*Praefectus*: Christian Demuynck, Christian Demuynck  
*Procuratio superior*: Sequana et Fanum Dionysii  

**Geographia**

*Superficies*: 3.42 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Villa Mummoli, Nobiliacum ad Matronam, Noisy-le-Grand, Rodoniacum ad Silvam, Bry-sur-Marne, Fontenay-sous-Bois, Le Perreux-sur-Marne  

**Tabula aut despectus**

Nobiliacum Placentiae: situsNobiliacum Placentiae: situs
**Nobiliacum Placentiae** (Francogallice *Neuilly-Plaisance*) est urbs et commune Francicum 21 059 incolarum praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii in regione Insula Franciae.

Toponymia
---------

Nobiliacum Placentiae ex urbe Nobiliaco ad Matronam iure sublatum die 13 mensis Aprilis anno 1896. In primis mentio habitandi in Nobiliaco sito veluti villa, quae magnae possessionis terrae in beneficium domini abutitur. Carta donationis totius monasterii fossati Sancti Mauri. Primitivum nomen Nobiliacum ex recenti Latinorum vocabulo significat *terram nuper purgatam*.

### Alia nomina

Varia nomina per saecula habuit, *Nobiliacus* (anno 998); *Nuiliacus* (anni 1078-1079); *Nulliacum* (anni 1169-1170) ;  *Nobiliacum* (anno 1195); *Nuilli* (saeculo XIII); *Nuilliacum* (anno 1235); *Nulliacum* (anno 1351);.*Nullyaco* (anno 1352); *Nully sur Marne* (anno 1530)

Notae
-----

1. ↑  Secundum censum anno 2020 factum
2. ↑  Situs interretialis Nobiliaci Placentiae proprius
3. ↑  Situs interretialis Nobiliaci ad matronaem proprius
4. ↑  Hippolyte Cocheris, *Anciens noms des communes de Seine-et-Oise*, anno 1874

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii

Nexus externi
-------------

Ecclesia Nostrae Dominae assumptionis dicata

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°51′39″N 2°30′35″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "93049" apud *INSEE* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nobiliacum Placentiam** spectant. |

* De hoc commune apud cassini.ehess.fr
* Huius communis pagina interretialis
Wikidata Asidonia
Res apud Vicidata repertae:Asidonia: insigneAsidonia: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 36°27′28″N 5°55′38″W  
*Numerus incolarum*: 11 739  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Medina Sidonia
**Gestio**

*Praefectus*: Manuel Fernando Macias Herrera  
*Procuratio superior*: Provincia Gaditana  

**Geographia**

*Superficies*: 493 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Alcalá de los Gazules, Xeresium, Paterna de Rivera, Benalup-Casas Viejas, Los Barrios, Tarifa, Vejer de la Frontera, Chiclana de la Frontera, Puerto Real  

**Tabula aut despectus**

Asidonia: situsAsidonia: situs
Asidonia

**Asidonia** vel **Assidonia** (Hispanice: *Medina-Sidonia* 'praesidium Asidoniae') est urbs Hispana in Provincia Gadibus (in Vandalitia). Urbs habet 10 906 incolarum et est sedes episcopatus.

Historia
--------

Asidonia condita est a Poenis Sidonis saeculo VII a.C.n. sed capta est a Romanis. Urbs fuit tunc in Provincia Baetica inclusa. Per regnum Visigothicum, Asidonia accepit episcopum. In territorio Asidoniae fortasse fuit anno 711 proelium apud Transductos Promontorios.

Urbs capta est a Christianis in saeculo XIII e Mauris, et deinde magnus ducatus creata est.
Situs Asiae austro-orientalis
Conformatio terrarum et rerum publicarum Asiae austro-orientalis
Divisio zoogeographica inter biota Asiae austro-orientalis et Australasiae ("Linea Wallace")
**Asia austro-orientalis,** vel **austrorientalis,** vel etiam **meridio-orientalis** et **meridiorientalis,** comprehendit

* continentalis Asiae regionem nomine paeninsulae Indosinensis notam, quae ab India orientem versus et a Serica meridiem versus procedit;
* magnarum parvarumque insularum catenam, olim Indias Orientales nuncupatam, quae inter oceanos Indicum et Pacificum iacent et ab extremitate Asiae usque ad septentrionalia Australiae litora extenduntur.

Haec regio, partim continentalis, partim insularis, res publicas Birmaniam, Bruneium, Cambosiam, Indonesiam, Laotiam, Malaesiam, Philippinas, Singapuram, Thailandiam, Timoriam Orientalem, Vietnamiam comprehendit.

Limes inter Asiam et Australasiam politicus insulam Novam Guineam dividit, provincia Papua Indonesiae ad latus occidentale iacente, re publica Papua Nova Guinea ad orientale. Limes zoogeographicus, quem primus descripsit Alfredus Russel Wallace, Indias Orientales vel archipelagum Malaium permeat.

Nomina
------

Nomen *Asiae austro-orientalis* originem admodum novellum habet; anno enim 1943 socii secundum bellum mundanum gerentes, praecipue Anglice loquentes, directionem statuerunt exercituum in hac regione pugnantes nomine *South East Asia Command,* scilicet 'Asiae Orientalis Meridionalis Directio'. Regionem continentalem antea varia nomina designaverant, inter quae Suvarnabhumi, Chersonesus Aurea, Indosina. In regione insulari seu Indiis Orientalibus, Archipelagus Malaius et Archipelagus Philippinus separatim recognoscuntur.

Historia
--------

Asiam austro-orientalem iam ante migrationes speciei *Hominis sapientis* antiquissimas alii stirpes eiusdem generis incolebant, videlicet *Homo erectus* et *Homo floresiensis.*

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009.
2. ↑  Vide speciem *Lupinum austrorientalem* et usum communem in Nova Roma.
3. ↑  Vide "(1856)" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**, (1906), (2004), et permultos locos alios.
4. ↑  Vide species *Epizeuxem meridiorientalem* et *Stenophylactem meridiorientalem.* Vide etiam "De Studiis Asiae Meridiorientalis," situm interretialem.

Bibliographia
-------------

* Akira Matsuyama, *Traditional Dietary Culture Of Southeast Asia: its formation and pedigree*. Londinii: Kegan Paul, 2003 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus interni
-------------

* ASEAN
* Imperia in Asia meridio-orientali Europaea
* Regna Asiae meridio-orientalis antiqua

Nexus externi
-------------

* Forma Asiae austro-orientalis
* De urbium magistris
* Archivum Asiae austro-orientalis apud Universitatem Californiensem (Irvine)
* Visiones Asiae austro-orientalis (bibliotheca virtualis peregrinationum) apud universitatem Cornellianam
Pons rudentum.
Pons Nicolai principis (*Prins Clausbrug*) Ultraiecti.
**Pons rudentum** est genus pontis vel pontis pensilis.

Constructio
-----------

Pons huius generis unam vel duas (vel plures) pilas magnas habet et rudentes, qui viam stratam pontis teneant. De ponte pensili pons rudentum eo distinguitur, quod rudentes pilis ipsis defixi sunt nec rudenti magno de pila ad alteram pilam extento. Huiusmodi constructio pontem firmiorem facit et ferrivias per eum ducere permittit.

Exempla
-------

A decennio 195 pontes rudentum saepius aedificabantur. Primus pons huius generis est Pons Stromsundianus in Suecia, anno 1956 constructus. Pontis Oresundiani inter Sueciam et Daniam pars principalis rudentibus tenetur. Prima pons rudentum ferriviaria Belogradi constructa erat anno 1979; hic est *Pons ferriviarius novus Belogradensis*. Pilas altissimas viaeductus Millau(fr) trans Tarnem flumen in Francogallia habet. Pons Russicus Vladivostokii in urbe Russica distantiam inter pilas maximam habet.

Bibliographia
-------------

* Wai-Fah Chen, Lian Duan, *Bridge engineering handbook*, 1999 **(Anglice)**
* Walther R. *Cable stayed bridges*, 1999 **(Anglice)**
* Бычковский Н. Н. Бычковский С. Н. Пименов С. И. *Вантовые мосты*, Saratoviae 2007. **(Russice)**

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Vide Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *pilar* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 826. ISBN 9789509771345 [PDF].
Wikidata Mscenscum
Res apud Vicidata repertae:Mscenscum: insigneMscenscum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°17′0″N 36°34′0″E  
*Numerus incolarum*: 38 350  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Mtsensky District, Orlovskiy Uyezd, Mtsensk uyezd, Regio Orelensis  

**Geographia**

*Superficies*: 20.81 chiliometrum quadratum  

Mscensci de aere despectus
**Mscenscum** (Russice Мценск, tr. *Mcensk*) est urbs et sedes administrativa districtus in regione Orelensi Foederationis Russicae, circa 38 milia incolarum (anno 2018) habens. Urbi sunt statio ferriviaria, officinae nonnullae atque certa monumenta historica et culturalia.

Ecclesia Sancti Georgii in Mscensco

Historia
--------

Mscenscum primo commemoratum est anno 1146, cum ad ducatum Czernihoviensem pertinebat. Ab anno 1320 sub potestate Magni Ducatus Lituaniae erat, anno 1505 ad Magnum Ducatum Moscoviae adiunctum. Saeculis sedecimo septindecimoque Mscenscum fuit arx vales regni Russici Moscovitici. Anno 1778 statum urbis recepit, sedes administrativa circuli factum. Notum est ut locus actionum narrationis Nicolai Leskov *Domina Macbeth circuli Mscenscensis* ("Леди Макбет Мценского уезда"), anno 1864 scriptae, quae facta est basis operae eiusdem nominis a Demetrio Šostakovič.

Nota
----

1. ↑  *Respublica Moscoviae et urbes*, p. 509

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mscenscum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°17′0″N 36°34′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Mscensco *Encyclopaediae Russicae Magnae*[*nexus deficit*] **(Russice)**
**Mrs. Lovett** (scilicet "Domina Lovett") est persona ficticia, in multis versionibus historiae Sweeney Todd ut adfinis eius apparens. In nonnullis coniectionibus, Mrs. Lovett et Mr. Todd sunt quoque amantes. Nomen Dominae Lovett saepissime esse Nellie dicitur, etiam autem Margery, Maggie, Sarah, Shirley, Wilhemia, Claudetta appellata est.

Mrs. Lovett artocrata coquit venditque, ex victimis Domini Todd, "tonsoris diabolici," facta, ad sese de paupertate detrahendam. Pronuntiat artocrata eius esse "optima Londini" (compone hoc dictum ad quod ante dicebat quam victimis uti inceperit: se gemebat enim facere pessima artocrata Londini).

Mrs. Lovett videtur competitrix habere, Mrs. Mooney, quae felibus ad artocrata coquenda utitur, sed non est clarum utrum est certamen verum an Mrs. Lovett rationes falsas sibi fingit.

In nonnullis versionibus, criminibus eius Toddque compertis, Mrs. Lovett mortuum acciet?; in aliis, eam necat Todd.

Helena Bonham Carter, quae Mrs. Lovett in pellicula anno 2007 pervulgata egit, se dixit agere personam tamquam olim meretrix fuisset.
Wikidata Baia de Arieș
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°22′46″N 23°16′47″E  
*Numerus incolarum*: 3 035  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Traian Pandor  
*Procuratio superior*: Alba  

**Geographia**

*Superficies*: 79.67 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Baia de Arieș: situsBaia de Arieș: situs

  

Situs Baia\_de\_Arieş in Alba circulo
**Baia de Arieș** (Hungarice *Aranosbánya*, Germanice *Offenburg*) oppidum Dacoromanicum et pars Albae circuli est. Ad Baia de Arieș etiam vici Sartăș, Brăzești, Muncelu, Cioara de Sus atque Simulești pertinent.

Historia
--------

Baia de Arieș anno 1325 primo in actis regis Caroli I Hungariae descriptum est. Saeculo 15 ius urbis adepta est, sed postea amisit. Ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit. Dehinc pars Romaniae est. Ad annum 2004 hic metallici metalla - inter alia et aurum petebant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baia de Arieș** spectant. |

* Pagina officialis urbis Baia de Arieș (Dacoromanice)
Wikidata Gabbium
Res apud Vicidata repertae:Gabbium: insigneGabbium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°42′16″N 7°53′2″E  
*Numerus incolarum*: 467  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 32.17 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Andurnum Bugellense, Callabiana, Ixima, Petra Caballina, Salianum, Brusso, Gressonetum ad Sanctum Joannem, Rassa Vercellarum  

**Tabula aut despectus**

Gabbium: situsGabbium: situs
Gabbium
**Gabbium** (-ii, *n.*) (hodie vulgo *Gaby*) est vicus ac municipium Italiae, circiter 500 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Gabbienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

* Chef-lieu (*vicus princeps, caput municipii*),

Bouri, Chanton Desor, Chanton Desout, Crusmato, Gattinery, Gruba, Niel, Pont-de-Trentaz, Rubin, Serta Desor, Serta Desout, Tzen de la boa, Pro Du Toucco, Yair Desout, Moulin, Palatz, Halberpein, Voury, Yair Desor, Zappegly, Zuino.

Municipia finitima
------------------

* Andurnum Bugellense (Italiane: *Andorno Micca*) (BI),
* Brusso (gen *-onios*) (hodie vulgo *Brusson*),
* Callabiana (Italiane: *Callabiana*) (BI),
* Gressonetum ad Sanctissimam Trinitatem (hodie vulgo *Gressoney-Saint-Jean*),
* Ixima (hodie vulgo *Issime*),
* Petra Caballina (Italiane: *Piedicavallo*) (BI),
* Rassa (Italiane: *Rassa*) (VC),
* Salianum (deinde Salianum Micca) (Italiane: *Sagliano Micca*) (BI).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gabbium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  www.italiapedia.it
Grex Mudhoney, 2007
**Mudhoney** (Latine: *Mel Caenosum*) est grex musicae rock Americanus, qui 1987 Seattli conditus est.

Socii
-----

Gregis socii sunt:

* Marcus McLaughlin (vel potius Marcus Arm, sc. Marcus Bracchium; voces, cithara secunda, organum electricum)
* Stephanus Turner (cithara principalis)
* Matthaeus Lukin (cithara bassa, 1987–2001),
* Guido Maddison (cithara bassa, 2001–praesens)
* Daniel Peters (tympana)

Historia
--------

Grex Mudhoney conditus est Vespere Omnium Sanctorum anno 1987. Est grex Grunge ab initio, et Marcus Arm - musicam suam describens - nomine Grunge primus usus esse dicitur. Quamquam Mudhoney diu ad magnam famam perventurus putabatur, alius grex Seattli, Nirvana, primo illustrissimus factus est. Viri illius Mudhoney autem se numquam famam maximam petivisse saepe contendebant.

Anno 2001 Matthaeus Lukin e grege exiit gaudio canendi perdito. Per spatium quoddam multi homines censuerunt illum Mudhoney non iam gregem mansurum esse. 
Tum Guido Maddison, qui erat amicus gregis iamque cecinerat cum Marco Arm in grege Bloodloss, in gregem intravit.

Mudhoney usque ad praesens discos edunt, sed viri gregis nihilominus officia quasi vulgaria faciunt, ut victus habeant. 

Mense Maio 2008 novum discum edent.[1]

Discographia
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Annum** | **Titulus** | **Societas** |
| 1989 | *Mudhoney* | Sub Pop |
| 1990 | *Superfuzz Bigmuff* | Sub Pop |
| 1991 | *Every Good Boy Deserves Fudge* | Sub Pop |
| 1992 | *Piece of Cake* | Reprise Records |
| 1993 | *Five Dollar Bob's Mock Cooter Stew* | Reprise Records |
| 1995 | *My Brother the Cow* | Reprise Records |
| 1998 | *Tomorrow Hit Today* | Reprise Records |
| 2002 | *Since We've Become Translucent* | Sub Pop |
| 2006 | *Under a Billion Suns* | Sub Pop |
| 2007 | *Live Mud - Live in Mexico* | Sub Pop |
| 2008 | *The Lucky Ones* | Sub Pop |
| 2013 | *Vanishing Point* | Sub Pop |
| 2018 | *Digital Garbage* | Sub Pop |
|

Fontes
------

1. ↑

Nexus externi
-------------

* Situs gregis **(Anglice)**