recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Marcus Fulvius M.f. Flaccus** (natus saeculo 2, mortuus anno 121 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Filios duos et filiam habuit, quae Lucio Iulio Caesare consuli anni 90 a.C.n. nupsit.

Cursus honorum
--------------

Flaccus fautor Gracchorum fuit et anno 130 a.C.n. IIIvir agris dividendis ex lege Sempronia in locum defuncti Publii Licinii Crassi creatus est. A Scipione Aemiliano impediti IIIviri quin suo iure de agris sociorum dividendis decernere possent (129 a.C.n.). Anno 125 a.C.n. una cum Marco Plautio Hypsaeo consul electus est. In animo habebat legem ferre quae socios Italicos civitate Romana donaret. Quo consilio commoti senatores, cum Hypsaeum collegam, qui fautor optimatium erat, in urbe manere iussissent, Flaccum in Galliam miserunt Massiliam urbem foederatam contra Ligures, Vocontios Salluvios Gallos adiuturum. Quos consul vicit atque partem magnam Galliae australis subegit, quae postea provincia Romana facta est et *Gallia Narbonensis* vocabatur. Anno 123 a.C.n. triumphans in Urbem rediit. Contra maiorum morem in annum 122 a.C.n. post consulatum tribunus plebis electus est : ita enim legem de sociis perferre posse sperabat. Quo anno Romae mansit dum Gaius Sempronius Gracchus in Africam proficiscitur, qui Coloniam Iunoniam, in ipso loco ubi Carthago olim steterat, conderet (post eius reditum, infaustis auspiciis relatis, colonia ista suppressa est). Romae Marco Livio Druso inimico Gracchorum resistebat et Flaccus ab optimatum factione varie accusabaturː inprimis Aemiliani Africani anno 129 a.C.n. insidiis interfecti suspicionem in eum iniciebant. Anno 121 a.C.n. cum consul Lucius Opimius vi contra Gracchanos pugnare constituisset, Fulvius in Aventinum montem confugit, sed ab inimicis una cum filiis necatus est. Domus eius deleta est.

Bibliographia
-------------

* Hieronymus Carcopino, *Autour des Gracques. Etudes critiques*, Les Belles Lettres, 1967
* Carolus-Ludovicus Elvers, "[1 9] F. Flaccus, M." in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 704.

Notae
-----

1. ↑  Appianus BC I,73. Plutarchus, *C. Grac.* X.3. Hieronymus Carcopino, "Les triumvirs de la lex Sempronia..." in *Autour des Gracques. Etudes critiques*, Les Belles Lettres, 1967ː 129-303.
2. ↑   *CIL* 9, 1024 *CIL* 9, 1025
3. ↑  Appianus, *Bell. civ.* I.19.2-4.
4. ↑  Appianus BC I,152.
5. ↑  Appianus Alexandrinus, *Bellum Civile* I 102-106
6. ↑  Plutarchus, *Gaius Gracchus* 10-11
7. ↑  Plutarchus, *C. Grac.* 10.4.
8. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de domo sua* 102; 114

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Aemilius Lepidus et Lucius Aurelius Orestes**  |  **Consul** 125 a.C.n.cumMarco Plautio Hypsaeo | Successores: **Gaius Cassius Longinus et Gaius Sextius Calvinus**  |
Moscus| Ecclesia Resurrectionis vici *Vasil'evskoie* super Moscum |
| Longitudo | 473 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 150 m³/s |
| Area systematis | 17 600 chm² |
| Fons | *Popovka* vicus prope Mosaiscum |
| Ostium | Occa in Columna |
| Regio | Regio Moscuensis Russiae |

**Moscus** vel **Moscua**, vulgo *Moskva* (Russice Москва), est fluvius in medio partis Europaeae Russiae, per regionem Moscuensem, urbem dignitatis foederalis Moscuam atque (parte parva) regionem Smolenscensem Foederationis Russicae fluens et in Occam influens. Circiter 502 chiliometra patet. 

Ad Moscum sitae sunt urbes Mosaiscum, Zvenigorodia, Moscua (secundum nomen huius fluvii vocata), Urbs Resurrectionis (*Voskresensk*) et Columna (in ostio). In Moscua urbe aqua Volgana per canalem Moscuae acta suppletur et plenior fit, quam naturaliter erat. Istra est accola Mosci maximus in fluxu superiore; Setun', Neglina (iamdiu sub terram inclusa) et Iausa in Moscua urbe in Moscum effunduntur, Pachra est accola maximus in fluxu inferiore. 

*Tabula chorographica fluvii Moscuae a valle urbis Moscuae ad ostium* (ex atlante Ioannis Kirilov)

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~ - p. 223. Seu **Moscha** (ibidem).
2. ↑  *Scriptores rerum Polonicarum...*, pp. 557, 567
3. ↑  Et saepe *Moskva-reka, Moscua-flumen*, ut a nomine urbis distinguatur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°5′0″N 38°50′0″E, 55°28′56″N 35°27′10″E, 55°4′31″N 38°50′44″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Moscum fluvium** spectant. |
Wikidata Schola eruditorum Meldorpiana
Res apud Vicidata repertae:
Gymnasium in Germany, Q1299593  
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 54°5′40″N 9°4′19″E  
*Situs*: Meldorf
**Rectio**

*Locus*: An den Anlagen 16, 25704 Meldorf  
Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1540  

**Tabula aut despectus**

Schola eruditorum Meldorpiana: imagoSchola eruditorum Meldorpiana: imago
**Schola eruditorum Meldorpiana** vel breviter *SEM* schola Latinitatis temporibus rei publicae liberae Dithmarsicae anno 1540 Meldorpae in oppido ad filios agricolarum locupletum pastorumve Lutheranorum erudiendos condita est, ut postea satis bene praeparati in universitate Rostochiana theologiae vel legibus vel omnibus trivii et quadrivii artibus studerent.

Schola antiquissima nostra aetate gymnasium oppidi Meldorpae impensu atque auspiciis est pagi Dithmarsiae constitutum. Anno 2006 quadraginta septem magistri magistraeque, discipuli discipulae septingenti undequadraginta erant.

De temporibus aedificiisque scholae
-----------------------------------

Inter annos 1540 et 1859, SEM aedificiis duobus ex eis utebatur, quae antea monasterii Dominicanorum fuerant. Anno 1859, sedes nova aedificata est, ex qua discipulorum numero crescente anno 1962 schola in id aedificium translata est, quo his etiam diebus utitur.

Discipuli notitia digni
-----------------------

* Adolphus Bartels, scriptor Iudaeis infensus
* Gustavus Frenssen, scriptor nimio patriae amore affectus
* Iohannes David Wadephul, vir in re publica versatus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Scholam eruditorum Meldorpianam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°5′40″N 9°4′19″E |

* Situs scholae
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Ioannes Baptista Santolius Victorinus
**Ioannes-Baptista Santolius** (Francogallice *Jean-Baptiste Santeul*, natus Lutetiae die 5 Decembris 1630, mortuus Divionis 5 Augusti 1697) fuit poeta Latine et hymnographus Francogallicus.

Et frater Santolius Claudius (1628- 1684) hymnographus erat.

Ille Santolius Maglorianus quod collegii eiusdem nominis via iacobea siti rector fuit, hic Santolius Victorinus quod Scti. Victoris abbatiae prope urbem fundatae canonici titulum habebat nuncupati sunt. Fratrum inter alia poetici generis exempla hymnos complures Breviario Parisiensi anno 1680 edito et ab aliis Galliae septentrionalis dioecesibus incorporatos scribebant. Usu gallicano saeculo decimo nono abrogato fratrum compositiones hymnographicae, v.g. Claudii 'Prome vocem mens canoram' Iohannis-Baptistae 'Supreme qualis arbiter' versionibus anglicis melius hodie cognoscuntur.

Santolii Victorini character iocosus (adagium enim 'Castigat ridendo mores' condidisse dicitur) ei multos detractores suscitavit. Calumniatores vaniloquentiam necnon scurrilitatem ei obiciebant. Poesias suas in plateis declamantem satura Nicholaus Boileau monstrat; Theodatis sub nomine depinguit La Bruyère; a Burboniae ducis amicis veneno abreptum dux Sancti-Simonis insinuat. 

Ludibria aliquae ad Iohannis-Baptistae personam pertinentia in volumine 'Santoliana' intitulato quod a Dinouart Parisiis annis 1729 et 1764 editum est reperiuntur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Baptistam Santolium Victorinum** spectant. |
Nemenus| Nemenus prope *Balbieriškis* in Lithuania |
| Longitudo | 937 chm |
| Altitudo fontis | 180 m |
| Decursus aquae | 678 m³/s |
| Area systematis | 98 200 chm² |
| Fons | disctrictus Uzdenensis |
| Ostium | Sinus Curonicusmaris Baltici |
| Regio | Ruthenia Alba(regiones Minscensis et Grodnensis);Lituania; Russia(regio Kaliningradensis) |

*Vide etiam paginam discretivam: Memela (discretiva)*

**Nemenus** vel **Memela** necnon *Chronus, Chronius* (Lithuanice *Nemunas*, Albaruthenice *Нёман*) est flumen in Ruthenia Alba et Lithuania. E regione Minscensi per regionem Grodnensem Rutheniae Albae in Lituaniam et post inter Lituania et regionem Kaliningradensem Russiae fluit, 937 chiliometra patet et per deltam magnam in sinum Curonicum Maris Baltici in Memela se effundit.

Grodna urbs Rutheniae Albae, Couna et Memela Lituaniae, Raganita et Tilsa regions Kaliningradensis Russiae ad Nemenum sitae sunt.

Accolae Nemeni maiores Vilia (quae et Neris) et Beresina Occidentalis sunt.

Notae
-----

1. ↑  *Orbis Latinus*, vol. II, p. 544.
2. ↑  Ibidem.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°28′12″N 27°21′57″E, 55°20′13″N 21°14′57″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nemenum** spectant. |
tabula indicatoria ad introitum
habitationes
aula
**Communitas familiaris Siloae** (Theodisce: *Familienkommunität Siloah e.V.*) Neufrankenroda (Hörsel) in Circulo Gothensi invenitur, quam protestantica ecclesia Germaniae Centralis (EKDM) curat atque protegit. Cooperationes fiunt cum Societate Christiana Iuvenum. Unio auxiliatrix praetitulata *Jugendhilfe* quoque in omnibus bene disponendis succurrit.

Historia
--------

Anno 1798 vicus novus conditus erat, ut saltuarii operarii non iam nomades essent. Quorum animae a parocho vici finitimi Metebach curabantur; scholam autem propriam in Neufrankenroda habebant.
Latifundia in altitudine multis pomariis et campis praedita tempore sic dictae Rei publicae democraticae Germanicae in manibus publicis erant. Thuringia mense septembri 2010 res has aliis rebus commutavit cum opere fundato Guntheri Powalla Hamburgensis maecenatis cuiusdam.

Gesta et gerenda
----------------

Homines ibi congregati agros colere et bestias (e.g. equos, oves, boves indicos) educare solent. Locus amoenus campis, nemoribus, semniariis circumdatus est, qui iugera 960 comprehendit. Magnitudo planitiei libere spirandi et pacis in corde habendae licentiam dat quoniam Dei verba in serendo et demetendo revivunt. Invitaris experimenta nova facere secundum technicam pristinam, non solum in artificiis discendis sed etiam in fide vera corroboranda. Paedagogia ecclesiastica in situ ex anno 1991 in omnibus elucet.

Crypta
------

Conclave cum camera, quod circa annum 1800 constructum est, cor communitatis haberi potest, locus refrigerii et pacis ubi silentium et tranquillitatem a quotidiano concitatu segregatam reperis. Ibi homines in prece toti sunt: dies ad matutinam horam ex muneribus implendis, ad vesperas autem ex operibus confectis pensatur. Homo quivis ad talia spiritalia exercitia ex animo invitatus est. Nonnumquam imagines artificiorum ipsorum in deservitionibus partes suas agunt, e.g. cum evangelica dicta cum corollis viendis unionem ineunt. 

Oratorium quotidie decem horas apertum est. Bibliae sacrae leguntur in capella sive in ambitu propinquo.

Alia
----

Praeter religiosa offeruntur varia alia: excursiones, equitatio, sagittarum coniectus, gladiaturae, ars supervivendi in natura, ars figularis. Mense Aprili exeunte festum Florae mediaevale datur. Pupi et pupae delineationem doceantur nisi in arena ludunt. 

Anno 2015 puerorum exploratorum quindecim milia in finitimis sarta et tecta conservata sunt.

Ad introitum autoraedae longae publicae statio est. Interdum obsonatum eatur in tabernam, ubi res cibariae biologicum in modum confectae venales prostant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Communitatem Siloae** spectant. |

* situs proprius

Notae
-----

1. ↑  membra anno 2021 praesentata
2. ↑  de sacello in paginis ecclesiastici districtus Gothensis
3. ↑  "Zurück ins Mittelalter in Neufrankenroda". - Apud: TA, 19.4.2023
4. ↑  "Großer Campingplatz für Pfadfindertreffen in Neufrankenroda". - Apud: TA, 21.7.2011
5. ↑  Royal Rangers Bundescamp 2014 - cum photographia sursum facta
6. ↑  matteae oblatae
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
| **INDITA**A            B | **EDITA** A + B |
| 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 1 |
| 1 | 0 | 1 |
| 1 | 1 | 1 |

**Porta VEL** seu Anglice **porta OR** est porta logica digitalis quae disiunctionem logicalem efficit. Gerit ut tabula veritatis quae ad dextram videre potest. Datum eductum est SUPERNUM (1) solum si uter data inducta portae sunt SUPERNA. Si nullum datum inductum portae est SUPERNUM, data eductum est SUBMISSUM (0). In sensu alio, functio VEL *maximum* duorum digitorum educit, sicut functio ET *minimum* educit.

Symbola
-------

Sunt tria symbola pro portis VEL: symbolum ANSI ("Americanum" vel "militare"), symbolum IEC ("Europaeum" vel "rectangulare") vel IEEE, et obsoletum symbolum DIN. Lex IEEE et symbolos "*formarum distinctarum*" et "*formarum rectangularum*" pro portis logicis simplicis permittit. Si vis, vide etiam Symboli Portae Logicae.

* Symbolum MIL/ANSISymbolum MIL/ANSI
* Symbolum IEC/IEEESymbolum IEC/IEEE
* Symbolum DINSymbolum DIN

Aequatio Booleana
-----------------

Porta VEL cum inducta A et B, et eductum C hunc aequationem logicam efficit:

C = A + B

Forma
-----

* Porta VEL, NMOS facta.Porta VEL, NMOS facta.
* Porta VEL, CMOS facta.Porta VEL, CMOS facta.

### Forma alterna

Porta VEL quae solum ex portis NON-ET constructa est.
Si portae VEL propriae non adsunt, porta VEL ex portis NON-ET (ut schema ad dextram) aut NON-VEL creare potest, quia illae portae sunt *portae universales*, quod portas NON-ET aut NON-VEL creare portas omnes alias posse significat. Quamquam portae AUT portas alias creare possunt, est rarum.

Notae
-----

1. ↑  Michael H. Tooley, Mike Tooley, David Wyatt (2008). *Aircraft Electrical and Electronic Systems*. Butterworth-Heinemann. p. 59
2. ↑  John F. Wakerly (2005). *Digital Design Principles and Practices* (4a ed.). Prentice Hall. ISBN 0-13-186389-4
3. ↑  M. Morris Mano et Charles R. Kime (2004). *Logic and Computer Design Fundamentals* (3a ed.). Prentice Hall. p. 73

Nexus interni
-------------

* Algebra booleana (logica)
* Logica NON-ET
* Logica NON-VEL
* Porta ET
* Porta NON
* Porta NON-VEL
* Porta NON-ET
* Porta AUT
* Porta logica
Kamyschinkia| Delineatio Nederlandica canalis a Kamyschinkia ad Tanaim non constructi |
| Longitudo | 10 chm |
| Altitudo fontis | 90 m |
| Decursus aquae | 8,5 m³/s |
| Area systematis | 102 chm² |
| Fons | Luteum vicus(*Griaznucha*) |
| Ostium | Volga |
| Regio | Volgogradensis |

**Kamyschinkia** (Russice *Камышинка*) est flumen in Regione Volgogradensi Russiae, quod prope *Griaznucha* exoritur, 10 chiliometra longum patens. In Kamyschin urbe in Volgam (nunc in sinum Kamyschinensem receptaculi aquae Volgogradensis) effunditur. Receptaculo nondum constructo, Kamyschinkia aestate paene exsiccabatur, sed tempore eluvionis vernae etiam naves in illam inibant.

Cum his locis Volga et Tanais alterutrimque prope accedunt, Petrus Magnus hic canalem ab ostio Kamyschinkae ad Ilovlam Tanaitis accolam aedificari voluit; annis a 1698 ad 1702 canalis aedificabatur, sed imperfectus mansit.

Nexus interni
-------------

* Canalis Volgo-Tanaiticus

Notae
-----

1. ↑  Augustini Meyerberg *Iter in Moschoviam*, p. 385.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°7′34″N 45°14′33″E, 50°6′2″N 45°22′25″E, 50°5′12″N 45°25′10″E • *GeoNames* |

* Kamyschinkia in *registro nationali aquarum* **(Russice)**
* Kamyschinkia in *Lexico historiae et geographiae gubernii Saratoviensis* ab Alexandro Minch(ru) composito
Casimus| Casimus in *Beloiarskij* urbe |
| Longitudo | 659 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 267 m³/s |
| Area systematis | 35 600 chm² |
| Fons | Uvaly Sibirici montes |
| Ostium | Obius |
| Regio | Districtus autonomus Chanty-Mansiensis |

*Vide etiam paginam discretivam:* Casimus (discretiva)

**Casimus** (Russice *Казым, Kazym*) est flumen in districtu autonomo Chanty-Mansiensi Russiae. In Uvalibus Sibiricis e lacu Toren Nor oritur, circiter 964 chiliometra patet et in Obium flumen (cuius accola dexter est) effunditur. Per paludes et inter lacus planitiei Sibiricae Occidentalis aquas fert. *Beloiarskij* urbs ad ripam Casimi laevam situs est. 

Piscibus abundat; *Perca fluviatilis, Leuciscus idus, Esox lucius, Acipenser ruthenus, Stenodus leucichthys nelma, Coregonus muksun* in Casimo gignuntur. Per 250 chm ab ostio navibus accessibilis est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, tomus I. p. VIII.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 64°6′6″N 66°2′9″E, 63°10′14″N 71°27′14″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* De Casimo in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* De Casimo in *registro nationali aquarum* **(Russice)**
Kemium| Kemium in ostio |
| Longitudo | 191 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 275 (18 chm ab ostio) m³/s |
| Area systematis | 27 700 chm² |
| Fons | *Kuito Inferior* lacus |
| Ostium | mare Album |
| Regio | Carelia |

*Vide etiam paginam discretivam:* Kemium (discretiva)

**Kemium** (Russice Кемь, *Kem'* , Carelice *Kemi*) est flumen Carelia. Fontem Kemii in labirintho lacuum Carelicorum varie indicatur, sed saepius Kuito lacus Inferior (in quem multa flumina confluunt) initium Kemii habetur. Per silvas in maxima parte longitudinis aquas fert. Catarrhactas habet magnas. In mare Album duobus ramis influit. Mense Novembri glacie stringitur, in mensis Maii dimidia parte prima a glacie liberatur. Kemium urbs in ostio Kemii fluminis situm est.

Notae
-----

1. ↑  Henrici Scherer *Tabellae geographicae ...*, p. 171

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 64°57′19″N 34°40′28″E, 64°52′44″N 31°56′21″E, 64°57′19″N 34°40′28″E, 64°57′18″N 34°40′29″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kemium flumen** spectant. |
Cassus| Cassus |
| Longitudo | 464 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 53 (197 chm ab ostio) m³/s |
| Area systematis | 11 200 chm² |
| Fons | paludes planitiei Sibiricae Orientalis |
| Ostium | Ienisea |
| Regio | Territorium Crasnoiarense |

**Cassus** (Russice Кас) est flumen in Siberia, in territorio Crasnoiarensi Russiae, accola sinister Ieniseae. In paludibus marginis orientalis planitiei Sibiricae Orientalis oritur, circa 464 chm fluit et in Ieniseam effunditur. Cassus Minor accola Cassi est.

Saeculo XIX exeunte cursus aquatilis Obio-Ieniseicus per Cassum, Cassum Minorem, *Lomovaiam* flumen Keti accolam et Ketum construebantur, qui Obium et Ieniseam coniungeret, sed frustra; nam solum tempore eluvionis vernae navigatio possibilis erat; canalis Keto-Cassianus nunc limo obrutus pars eius principalis fuit.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, p. IX-X

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°48′2″N 90°52′4″E, 59°57′45″N 90°35′47″E, 59°57′56″N 90°35′52″E • *GeoNames* |

* Cassus in *Registro nationali aquarum* **(Russice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
| **INDUCTA**A   B | **EDUCTUM** A NON-VEL B |
| 0 | 0 | 1 |
| 0 | 1 | 0 |
| 1 | 0 | 0 |
| 1 | 1 | 0 |

**Porta NON-VEL** seu Anglice **porta NOR** (ex *NOT OR*) est porta logica digitalis quae inversionem portae VEL efficit. Gerit ut tabula veritatis quae ad dextram videre potest. Datum eductum est SUPERNUM (1) solum si uterque data inducta portae sunt SUBMISSUM (0).

Porta NON-VEL est alter *portae universales* – alter est porta NON-ET – quod portas NON-ET aut NON-VEL creare portas omnes alias posse significat.

Symbola
-------

Sunt tria symbola pro portis NON-VEL: symbolum ANSI ("Americanum" aut "militare"), symbolum IEC ("Europaeum" aut "rectangulare") aut IEEE, et obsoletum symbolum DIN. Lex IEEE et symbolos "*formarum distinctarum*" et "*formarum rectangularum*" pro portis logicis simplicis permittit. Si vis, vide etiam Symboli Portae Logicae.

* Symbolum MIL/ANSISymbolum MIL/ANSI
* Symbolum IEC/IEEESymbolum IEC/IEEE
* Symbolum DINSymbolum DIN

Aequatio Booleana
-----------------

Porta NON-VEL cum inducta A et B, et eductum C hunc aequationem logicam efficit:

|  |
| --- |
| {\displaystyle C={\overline {A+B}}} |

Forma
-----

* Porta NON-VEL, NMOS facta.Porta NON-VEL, NMOS facta.

Notae
-----

1. ↑  M. Morris Mano et Charles R. Kime (2004). *Logic and Computer Design Fundamentals* (3a ed.). Prentice Hall. p. 73
2. ↑  Michael H. Tooley, Mike Tooley, David Wyatt (2008). *Aircraft Electrical and Electronic Systems*. Butterworth-Heinemann. p. 59
3. ↑  John F. Wakerly (2005). *Digital Design Principles and Practices* (4a ed.). Prentice Hall. ISBN 0-13-186389-4

Nexus interni
-------------

* Algebra booleana (logica)
* Logica NON-ET
* Logica NON-VEL
* Porta VEL
* Porta ET
* Porta NON
* Porta NON-ET
* Porta AUT
* Porta logica
***Commentarii de Inepto Puero*** sunt saturica fictionis realisticae mythistoria picta a Galfrido Kinney inscriptione anglica *Diary of a Wimpy Kid* excogitata et a Daniele B. Gallagher in Latinum anno 2015 conversa. Liber Anglicus est primus seriei *Commentarii de Inepto Puero.* Tractat puerum Gregorium Heffley eiusque difficultates in schola media.

Fabula Anglica in situ FunBrain.com anno 2004 primum apparuit, ubi plus vicies millies millies lecta est. Liber Anglicus in compendium redactus tegumento rigido die 1 Aprilis 2007 editus est, qui mox, in *New York Times bestseller* numero habitus, iudicum litterarum praemia laudesque accepit. Pellicula Anglica eiusdem inscriptionis die 19 Martii 2010 divulgata est.

Notae
-----

1. ↑  Rosie Scammell (Religion News Service), "Priest Translates 'Diary Of A Wimpy Kid' Into Latin For Young Learners Of The Ancient Language," *The World Post,* 9 Maii 2015.

Bibliographia
-------------

* Gallagher, Daniel B. conv. 2015. *Commentarii de Inepto Puero.* Mediolani: Il Castoro.
* Kinney, Jeff. 2007. *Diary of a Wimpy Kid.* Novi Eboraci: Abrams Books. ISBN 978-0-8109-9313-6. Pagina divulgatoria.

Nexus externi
-------------

* De *Diary of a Wimpy Kid*, colloquium interrogatorium cum Jeff Kinney (Channel One News)
* *Diary of a Wimpy Kid*, pagina prima
* De *Diary of a Wimpy Kid* Latine versa ("News from Elsewhere" apud BBC)
* Situs proprius
* "The Wonderful World of Wimpy," colloquium interrogatorium cum Jeff Kinney (*Parade Magazine*)
Omolon|  |
| Longitudo | 1114 chm |
| Altitudo fontis | plus quam 988 m |
| Decursus aquae | 680 m³/s |
| Area systematis | 113 000 chm² |
| Fons | Iugum Otaikatschanense |
| Ostium | Colyma |
| Regio | Regio Magadanensis, Iacutia,Districtus autonomus Tschucoticus |

**Omolon** (Russice *Омолон*, Iacutice *Омолоон*) est flumen in Oriente extremo Russiae, Colymae accola maximus. Longitudinem 1114 chm habet. In iugo Otaikatschanensi planitiei montanae Kolymensis in regione Magadanensi oritur, sub iugo Colymensi per districtum autonomum Tschucoticum fluit et in Iacutia in Colymam effunditur. Ramos et insulas facit permultas. Ad ligna demittenda usurpatur. Navigabilis per 595 chm ab ostio est.

Omolon colonia urbana ad Omolonem sita est.

Ioannes Czerski in ostio Omolonis mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Pallasii *Zoographia Rosso-Asiatica*, vol. III, Petropoli 1831, p. 411.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 64°1′2″N 161°48′5″E, 62°43′9″N 157°31′9″E, 68°42′29″N 158°41′50″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Pregella| Pregella et insula Kantii (a dextra) Calininopoli |
| Longitudo | 123 chm |
| Altitudo fontis | 14 m |
| Decursus aquae | 90 m³/s |
| Area systematis | 15 500 chm² |
| Fons | Insteris et Angrapaeconfluentia Insterburgi |
| Ostium | Recens lacus |
| Regio | Regio Calininopolitana |

**Pregella** (Prussice *Preigara*, Russice Преголя, Theodisce *Pregel*) est flumen Borussiae Orientalis. Ad regionem Calininopolitanam Russiae pertinet. Calininopolis caput regionis ad Pregellam situm est.

In Insterburgo urbe fluminibus *Inster* et *Angrapa* confluentibus incipit. Circa 123 chm patet. In Tapiavia urbe in ramos dividitur et multus insulas facit, quorum insula Kantii Calininopoli ultima est. In lacunam Recentem maris Baltici effluit. 

Deima Pregellae ramus, Tapiaviae oriens, in lacunam Curonicam in urbe Labiavia effunditur. Canalibus multis cum Memela coniunctus est.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 203.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°38′52″N 21°47′27″E, 54°41′20″N 20°22′40″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Geeste
Res apud Vicidata repertae:Geeste: insigneGeeste: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°36′0″N 7°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 12 339  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Terrae Emesensis  

**Geographia**

*Superficies*: 133.11 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lingen, Bawinkel  

**Tabula aut despectus**

Geeste: situsGeeste: situs
Ecclesia Sancti Isidori in vico Osterbrock
**Geeste** est commune in Saxonia Inferiore atque ad flumen Amisiam situm atque pars Circuli Terrae Emesensis. Ad Geeste etiam vici Bramhar, Dalum, Groß Hesepe, Klein Hesepe, Osterbrock atque Varloh pertinent.

Historia
--------

Anno 890 vicus Geeste nomine *Geczi* primo in actis nominatum est. Diu Geeste ad Dioecesem Monasteriensem pertinuit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus Meppea conditus est, cuius caput Meppea erat et ad quem Geeste ad annum 1977 pertinuit. Ab anno 1946 Circulus Meppea pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1971 et 1974 etiam vici supra dicti ad Geeste accesserunt. Anno 1977 Circulus Terrae Emesensis conditus est, ad quem Geeste ad hunc diem pertinet. Magister civium Geeste ab anno 2014 Helimutus Höke est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Geeste** spectant. |

* Pagina communis Geeste

Notae
-----

1. ↑  www.geeste.de
Colyma| Colyma |
| Longitudo | 2129 chm |
|  |  |
|  |  |
| Area systematis | 643 000 chm² |
| Fons | Fluminum *Aian-Iuriach* et *Culu* confluentia |
| Ostium | Mare Sibiricum Orientale |
| Regio | Regio Magadanensis, Iacutia |

**Colyma** (Russice *Колыма*, Iacutice *Халыма*), olim etiam ut **Covyma** (Russice *Ковыма*) nota, flumen est in regione Magadanensi et re publica Iacutia Foederationis Russicae. 2129 chiliometra patet. In mare Sibiricum Orientale oceani Glacialis Septentrionalis effunditur.

Flumen Colyma in tabula depictum

Fluxus
------

Colymae fontes in Suntar Chaiata montibus sunt. Fluminibus Aian Iuriach et Culu confluentibus orta, in fluxu superiore (ad ostium Bochaptschae) flumen montanum est et multas cataractas habet. In fluxu medio et inferiore, ubi per demissionem Colymensem fluit, navigabilis est. 

Deltae Colymensis longae duo rami principales sunt, Colyma Lapidea orientalis, ad navigandum idonea, et Colyma Pochodscensis occidentalis. A Colyma Pochodscensi etiam tertia Colyma, Tschuctschensis, ad occidentem abit.

Accolae
-------

Omolon accola Colymae maximus est, Bochaptscha(ru) et Detrin ceteri.

Loci habitati
-------------

Michael Staduchin anno 1644 hiemalia Colymensia Inferiora condidit, quae castellum Colymense Inferius postea nominabantur, nunc *Nizhnekolymsk* vicus est. Eodem anno castellum Colymense Medium conditum est, quod nunc urbs *Srednekolymsk* est. Saeculo XVII et castellum Colymense Superius aedificatum est, nunc *Verchnekolymsk* vicus. 

Portus hodierni ad Colymam maximi sunt Seimčan, Zyrianka (prope ad castellum Colymense Superius sita) et Czerski colonia urbana prope ad ostium fluminis sita. Hydroeletrificina Colymensis prope ad *Sinegor'e* vicum constructa est

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, tomus I. p. XLV
2. ↑  Pallasii *Zoographia rosso-asiatica*, tomus I. p. 202; vel **Cowyma**, *Atlas Russicus*, p. 8; necnon **Kovyma**, *Zoographia rosso-asiatica*, tomus I. p. 92, 185, 507
3. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Колымская низменность*.
4. ↑  A vico vetere *Pochodsk, stanitsa Pohodscensis*.
5. ↑  Vel Tschuctschorum, Russice *Čukoč'ja*.
6. ↑  "Regio Magadanensis, districtus Tenkinensis, montes inter fl. Detrin et fl. Bochaptscha, in summitate plana schistosa", — S. Ovchinnikova, *Типификация названий трех видов Boraginaceae*, in: Novitates systematicae plantarum vascularium, 2015, vol. 46, pp. 164–170.
7. ↑  Ioannis Trescotii *Mappa representans partem septentrionalem Imperii Russici ab ostio Ieniseae fluvii usque ad Mare Album*.
8. ↑  Eadem Trescotii tabula.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Colymam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 62°17′31″N 147°43′57″E, 69°33′5″N 161°21′51″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon |
{{flumen | Iudoma | | 765 | minus quam 1059 | 342 | 43 700 | Confluentia Nitkan  
et Avlija| [[Maia {flumen)|Maia]] | Territorium Fortunianum,  
Iacutia}}
**Iudoma** (Russice et Iacutice *Юдома*), flumen est in territorio Fortuniano et in re publica Iacutia Foederationis Russicae. In *Suntar Chaiata* iugo fluminibus Nitkan et Aulija confluentibus oritur, 765 chiliometra patet et in Maiam fluvium effunditur. A *Iugorionok* vico usque ad ostium per confimium Iacutiae et territorii Fortuniani fluit.

Per Aldanum (in quem Maia influit), Maiam et Iudoma iter a Lena ad Oceanum Pacificum fuit: nam ab initiis Iudomae tractus navium ad Uracum fluvium, qui in mare Ochotense effunditur, ducebat.

Nota
----

1. ↑  Ioannes Georgius Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. Petropoli, 1747, p. XVII. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  *Flora Sibirica*, p. ΧΙΙΙ.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 62°6′37″N 140°34′31″E, 59°9′55″N 135°14′38″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Iudomae superioris photographemata
* Iudoma in *registro aquarum nationali* **(Russice)**
* De Iudoma in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Iachroma| Pons trans Iachromam prope Iachromam urbem |
| Longitudo | 54 chm |
|  |  |
|  |  |
| Area systematis | 988 chm² |
| Fons | Prope Canalem Moscuae |
| Ostium | Sestra |
| Regio | Regio Moscuensis |

*Vide etiam paginam discretivam:* Iachroma (discretiva)

**Iachroma** (Russice *Яхрома*) est flumen in regione Moscuensi Russiae. Sensu stricto hodie duae Iachromae sunt; nam Canale Moscuae disrupta est et Iachroma prima per receptaculum aquae Iachromense in canalem influit, Iachroma autem secunda a confluviis suis *Ikša* et *Volguša* et ab aqua superflua, quae interdum a canale abicitur, incipit. Haec secunda circa 54 chm longitudinis est et in Sestram flumen influit. Iachroma urbs ad Iachromam flumen stat.

Notae
-----

1. ↑  Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 82v (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°11′13″N 37°47′38″E, 56°30′33″N 37°6′49″E, 56°31′0″N 37°7′0″E • *GeoNames* |
Adumbrationem anno 1876 pinxit Georgius Cruikshank.
"**De aqua vitae**" est fabella Grimmiana anno 1819 in secunda editione collectionis fabellarum puerilium *Kinder- und Hausmärchen* (*KHM* 97) titulo "Das Wasser des Lebens" divulgata. Quae est typus 551 in Indice Aarne-Thomson-Utherano(en).

Argumentum
----------

Rex morbo exitiali adfectus est. Quidam senex filiis tribus maerentibus narrat de aqua vitae, quae regem sanare possit. Quam aquam filius natu maximus invenire vult, ut possit regnum hereditate obtinere. In itinere insolenter et inpolite habet pumilionem se salutantem, qui tum ira incensus eum in angustias saltus montium ducit, ubi nullum iam gradum facere neque equum vertere nequeat. Eodem modo filius alter pumilionem habet et in fauces angustissimas montium incidit. At minimus filius pumilionem polite habet et ab eodem certior fit aquam vitae scaturire ex puteo cuiusdam arcis incantatae. Accipit etiam virgam ferream, qua portam arcis aperiat, duosque paniculos, quibus duos leones custodientes sedare possit. Dicit pumilio, ut aliquantum aquae vitae auferat, antequam hora duodecima sit. 

In arce incantatos invenit principes, quorum ex digitis anulos detrahit, deinde gladium et panem invenit, quae secum aufert, nec non principissam, virginem pulcherrimam, quae eum osculata "si uno transacto anno redieris" inquit "me uxorem duces et totum regnum accipies." Principem etiam hortatur, ut aquam haurire properet. Princeps autem, cum iam satis fatigatus sit, paulisper quiescere vult et obdormiscit. Ad extremum experrectus iamiam ex porta elabitur. Pumilio, cui iterum incidit, gladius et panis quid significent, explicat. 

Princeps fratres secum domum ire vult. Quod pumilio concedit admonens, ut a fratribus caveat, quippe qui animum malignum habeant. Et profecto fratres, dum dormit, aquam vitae cum aqua marina permutant. Domi frater minimus patri aegro aquam (vitae, ut credit) bibendam dat. Sed valetudo regis peior quam fuerat fit. Fratres maiores natu minimum accusant, quod patrem suum necare velit, et regi veram aquam vivam dant. Rex iratus filium suum in expeditione venatoria interficiendum curare vult, sed venator eum occidere non audet.

Nexus externi
-------------

* versionum Theodiscarum variarum conspectus
* "Das Wasser des Lebens." Apud: *maerchenatlas.de*
* Daniela Tax rem hanc interpretans
* imagines ad fabulam convenustandam

Notae
-----

1. ↑  In Latinum convertit Leo Latinus (sive Nicolaus Gross), *Epistula Leonina* CCIII (2019) 12-18.
2. ↑  D. L. Ashliman, "The Grimm Brothers' Children's and Household Tales (Grimms' Fairy Tales)."
**Aeternitas**, verbis simplicissimis, est spatium temporis sine finibus. Ergo, ab infinitatis proprietate, quod dicit partem infinitatis etiam infinitam esse, aeternitas tale spatium metari potest a puncto ullo. Ita aeternitas possit spatium temporis ad casum universi, quod de theoria relativitatis generalis terminus temporis ipsi erit, ab hodie, vel a cras, vel a tempore Belli Iugurthini, vel a dinosaurorum, vel a Fragoris Maximi, iterum de relativitate, initium temporis.

Fabula vulgis hanc explicationem aeternitatis dat: Finge montem ter altiorem altissimo monte quem umquam viseris. Finge avem semel anno adventurum esse ad montem, et minimum calculum extracturum in aeternum. Cum avis omnes calculos sustulerit, et ille altissimus mons magnitudine aequat granum harenae, aeternitas ipsa non iam inceperit inchoari.

De quibus rebus aeternitate permanent certo dici possunt scientia; donec civilizatio firma est, ut hodierna vel progressivior, scientia ad inter se docetur, ut civilizatio et creatura bene fungere oportet, scientiam egetur.

Nexus interni
-------------

* Aion
* Circulus
* Flamma aeterna
* Lemniscus
* Tempus
* Uroborus
* Philosophia perennis
* Reditus aeternus
* Vita aeterna
* 446 Aeternitas

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **aeternitatem** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Secundum theoriam magni fragoris, fere 13.7 billionibus annis abhinc, materiae omnes in universo punctum unum occupant, singularitatem gravitatis cum densitate infinita formans. Tale corpus tam valde spatium-tempus in se complicat, ut tempus ipsum non loci progreditur. Ergo tempus non incepit priusquam Fragor Maximus accidit. Physici incerti sunt de finibus universi, at si vere finitum erit, quia id ipsum tempus progredi licet, universo casu, tempus sicut nobis notum est, etiam cadet.
2. ↑  Shapiro, S. L. et Teukolsky, S. A.: *Formation of Naked Singularities: The Violation of Cosmic Censorship*, Phys. Rev. Lett. **66**, 994-997 (1991).
3. ↑  Hawking, Stephanus (1988). A Brief History of Time. Bantam Books. ISBN 0-55-338016-8.
Ombaia| Ombaiae cataractae |
| Longitudo | 143 chm |
| Altitudo fontis | 149 m |
| Decursus aquae | 78,2 m³/s |
| Area systematis | 6250 chm² |
| Fons | Umbosero |
| Ostium | mare Album |
| Regio | Regio Murmanica |

*Vide etiam paginam discretivam:* Ombaia (discretiva)

**Ombaia** (Russice *Умба, Umba*) est flumen in regione Murmanica Russiae. In Umbosero lacu inter Chibinenses montes et Tundras Lovosericas incipit, circiter 143 chiliometra per silvas saxosas fluit et in sinum Kandalakshensem maris Albi effunditur. *Salmo salar* ad ova ponenda in Ombaiam e mari ingreditur. In ostio fluminis colonia urbana eiusdem nominis sita est; "Ombaia Prisca", vicus Pomoricus antiquus in ripa flumnis dextra, nunc coloniae urbanae pars habetur.

Notae
-----

1. ↑  Lucas Aurigarius *Speculum nauticum super navigatione maris occidentalis*, Lugduni Batavorum 1586, p. 25.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 66°40′0″N 34°18′0″E, 67°31′13″N 34°16′5″E, 66°39′53″N 34°17′55″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Ombaia in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Oxus| Oxus anno 1992 |
| Longitudo | 1415 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 2000 (prope *Kerki* urbem) m³/s |
| Area systematis | 309 000 chm² |
| Fons | Pamir |
| Ostium | Lacus Oxianus (vel Sarykamysch) |
| Regio | Afgania, Tadzikistania,Uzbecia, Turcomannia |

**Oxus** (Graece: ὁ Ὄξος, Persice: آمودریا *Āmudaryā*, Uzbecice *Amudaryo*) est flumen in Asia Centrali, quod initium capit in montibus Pamir in parte septentrio-orientali Afganiae (ubi *Vachandaria* et Piandzh hodie nominatur), fluit per loca deserta (Karakum desertum in ripa laeva Oxi est et Kyzylkum in dextra) inter fines primum Afganiae Tadzikistaniae, deinde Uzbeciae Turcomanniaeque, ubi canalis Karakumensis 45% aquarum Oxi abducit, et defluebat in Lacum Oxianum in Uzbecia, delta magnum formans; sed nunc ad lacum Oxianum non pervenit aquaque Oxi per systema irrigationis in Sarykamysch lacum abit. Uzboi est alveus Oxi vetus siccus, per quem in mare Caspium Oxus olim influebat. Polytimetus et Bactrus fluvii antea Oxi trubutarii fuerunt, sed nunc aquae eorum omnes irrigandi causa abducuntur et ad Oxum non perveniunt.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon Universale* (1698), lemma 'Oxus'
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Пяндж*. Qui et *Oxus Superior*.
3. ↑  Ibid. s.v. Узбой.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 37°6′22″N 68°18′23″E, 44°6′30″N 59°40′52″E • *OpenStreetMap* • 601416 *GeoNames* • Thesaurus Getty • Pleiades • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Oxum** spectant. |
Penzhina| Penzhina ex iugo Itschigemensi in planitiem egreditur |
| Longitudo | 713 chm |
| Altitudo fontis | 738 m |
| Decursus aquae | 695 (in vico *Kamenskoie*) m³/s |
| Area systematis | 73 500 chm² |
| Fons | planities montana Kolymensis |
| Ostium | sinus Penzhinensis maris Ochotensis |
| Regio | territorium Camtschaticum Russiae |

**Penzhina** (Russice *Пенжина*) est flumen in territorio Camtschatico Russiae situm. In planitie montana Kolymensi exoritur, circiter 713 chm patet, per montes et per planities fluens, et in sinum Penzhinensem (partem sinus Schelechovii maris Ochotensis) per aestuarium magnum effunditur. 

In ostio Penzhinae aestus marini altissimi in omni Russia fiunt; nam usque ad 13,4 m altitudinem habent, et flumen rursum vertitur. 

Coraecice flumen *Мыгыкивэем, Mygykive'em*, id est "flumen tempestatum" nominatur; nomen *Penzhina* a vocabulo Tschuctschico *pennyn*, *locus aggessionis'* (nam bellicosa Tschuctschorum gens erat).

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Пенжина*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 62°28′21″N 165°8′12″E, 64°54′45″N 163°31′22″E, 62°28′24″N 165°17′6″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

In dementiis frontotemporalibus mutationes neuropathologicae notabiles ut aggregationes proteini tau in corticibus frontali et temporali observantur: degeneratio lobularis frontotemporalis.
**Dementiae frontotemporales** sunt grex morborum neurodegenerativorum, quibus cellulae nervales loborum cerebralium et frontalis et temporalis affectae sunt et postremo degenerant. Structurae affectae ad motus animi et mores sociales et linguam valent, quo fit, ut homines affecti perturbationes morum socialium eorum et loquendi, insuper non raro natura irritabilis ostendunt. Saepe initium morbo Alzheimeriano maturius est, circa annos quinquaginta, sexaginta.

Hodie genera sex describuntur: dementia frontotemporalis varietatis se gerendi, aphasia progressiva primaria varietatis *semanticae*, aphasia progressiva primaria varietatis *agrammaticae nonfluentis*, degeneratio corticobasalis paralysis supranuclearis progressiva, et dementia frontotemporalis cum morbo nervorum motoriorum sociata. Detrimentis affecti sunt cortices cerebrales frontalis et temporalis, in neuropathologia vero damnum macroscopicum et microscopicum cellulare degeneratio lobularis frontotemporalis dicitur.

Aegrotis mala praecipue morum progressiva et valde conspicua sunt, quod *syndroma frontalis* nominatur.

Notio pristina **morbus Pick** erat, secundum Arnoldum Pick, qui anno 1892 in corticibus frontali et temporali interitum 70% neuronorum fusiformium descripsit.

Definitiones
------------

### Dementia

 Conferatur pagina principalis Dementia.
Dementia in genere est *symptoma*, non morbus vel malum suo ipso. Ordo mundi sanitarius (OMS, *WHO*) dementiae definivit:

* Deminuitio cogitationis et memoriae, et
* effectus vitae cotidianae, velut
* sex mensibus proximis ineuntibis.

Frontotemporalis quoque dementia sensu stricto symptoma definiri possit, at saepe non sit, sed, sensu lato, complexus morborum variorum.

### Degeneratio lobularis frontotemporalis (*FTLD*)

 Conferatur pagina principalis Degeneratio lobularis frontotemporalis.
Ea notio imprimis ad mutationes *neuropathologicas* in cortices cerebri loborum et frontalis et temporalis observatas spectat.

### Dementia frontotemporalis

### Syndroma frontalis

Casus speciales
---------------

* Dementia frontotemporalis cum morbo Parkinson cum epilepsia anticorporibus VGKC (canales iontici kalii tensione pendentes) sociata

Nexus interni
-------------

* TDP-43

Notae
-----

1. ↑  Saint M. Alakbarzade V. McLean B. (Mar 2021). "Frontotemporal Dementia with Parkinsonism and Epilepsy Associated with VGKC Antibodies: Case Report and Literature Review". *Case reports in neurology* **13** (1): 205-10

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis consocationis dementiarum frontotemporalium **(Anglice)**
**Longitudo planckiana**, {\displaystyle L\_{p}} denotata, est communis longitudo in theoria quantica gravitationis vis, ubi constat quanticos effectos esse magnos. Ex aliis physicae constantibus exprimi potest, quemadmodum in sequente formula legitur:
|
{\displaystyle L\_{p}={\sqrt {\frac {hG}{2\pi c^{3}}}}=1.6\cdot 10^{-35}} m,

unde 

{\displaystyle h=6.63\cdot 10^{-34}} J.s est constans planckiana, 

{\displaystyle G=6.67\cdot 10^{-11}} N.m^2.kg^{-2} est Newtoni constans et 

{\displaystyle c=3\cdot 10^{8}} m/s est velocitas lucis

Secundum theoriam chordarum, quanticam gravitatis vis theoriam notissimam, haec propemodo est chordarum dimensiones ideoque propter longitudinis planckianae parvitatem in nostri temporis particularum acceleratoriis chordas esse mathematicos punctos videntur.

  

Mensurae Planckianae

|  |  |
| --- | --- |
| Mensurae planckianae primariae | Tempus planckianum · Longitudo planckiana · Massa planckiana · Onus electronis · Temperatura planckiana |
| Mensurae planckianae secundariae | Energia planckiana · Vis planckiana · Potentia planckiana · Densitas planckiana · Frequentia angularis planckiana · Pressio planckiana · Fluxus planckianus · Differentia potentialis planckianae · Impedantia planckiana |
Sungatschi| Praesidium parvum ad ripam Sungatschi; photographema annis septuagesimis saeculi undevicesimi factum. |
| Longitudo | 210 chm |
|  |  |
|  |  |
| Area systematis | 25 600 chm² |
| Fons | Lacus Chanka |
| Ostium | Ussuri |
| Regio | Territorium Maritimum Russiae,Heilongjiang Sinarum |

**Sungatschi** (Russice Сунгача́; Sinice 松阿察, *Sōngàchá*) est flumen Orientis Extremi, per confinium Russiae (territorium Maritimum) et Sinarum (provincia Heilongjiang) ab initio usque ad ostium fluens.

E lacu Chanka oriens, per planitiem multos maeandros inter paludes formans fluit; in Ussuri flumen prope *Markovo* vicum effunditur. Usque ad saeculum XX duobus ramis e lacu exibat, et navibus toto flumine navigabilis erat; sed aequore Chankae demisso, ramul? minor exsiccabat, et naves tantum minores per Sungatschi ire possunt.

*Nelumbo nucífera*, species rara, in lacubus vallis vere inundatae Sungatschiensis gignitur.

Notae
-----

1. ↑  Antonii Heimerl *Monographia sectionis "Ptarmicae" Achilleae generis*, in: Denkschriften der Akademie der Wissenschaften, Vindobonae, 1884, vol. 48, p. 189.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sungatschi flumen** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°34′30″N 133°24′55″E, 45°3′39″N 132°51′5″E, 45°34′52″N 133°24′56″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |
Taimyr Superior|  |
| Longitudo | 499 chm |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
| Fons | Byrranga montes |
| Ostium | Lacus Taimyr |
| Regio | territorium CrasnoiarenseRussiae |

*Vide etiam paginam discretivam: Taimyr (discretiva)*

**Taimyr Superior** (Russice *Верхняя Таймыра*) est flumen in paeninsula Taimyrica territorii Crasnoiarensis Russiae. In Byrranga montibus initium capit, ubi flumina *Taimyris caput prius* et *Taimyris caput alterum* confluunt. Circa 499 chm (si a fonte *Taimyris capitis prioris* calculemus, 567 chm) per montes et postea per tundram paludinosam fluit et in sinum Glacialem lacus Taimyris per delta influit. Interdum Taimyr Superior et Taimyr Inferior, quae in lacu Taimyre initium capit, unum flumen habentur, sed saepius diversa.

A Nicolao Kolomeitsev anno 1901 inventa est, post a Nicolao Urvantsev anno 1929 explorata et descripta/

Notae
-----

1. ↑  in: *Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou*, vol. 34, p. 183
2. ↑  Russice *Первая голова Таймыры* et *Вторая голова Таймыры*.
3. ↑  Russice *Ледяная бухта*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 74°21′5″N 99°59′55″E, 74°9′6″N 94°7′59″E, 74°21′19″N 100°1′26″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |