recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Christophorus Walken histrio monologum in *Hurlyburly,* ludo scaenico (1984), agit.
**Monologus** (Graece μονόλογος > μόνος 'solus' + λόγος *lógos* 'oratio') in theatro est oratio ab una persona habita, saepissime ad eius cogitationes clare dicendas, sed aliquando etiam ad aliam personam aut spectatores alloquendos. Monologi quotidiani sunt in variis mediis dramaticis (praecipue ludis et pelliculis), ut in mediis non dramaticis, sicut poesis. Monologi multum cum aliis apparatibus litterariis communicant, inter quae soliloquia, apostrophae, et evocationes; sunt autem variationes inter omnes tales apparatus.

Nexus interni
-------------

* Aria (musica)
* Auditio
* Comoedia stans
* Dialogus
* Diverbium
* Fabula
* Monologus dramaticus
* Monologus internus
* Eloquentia
* Monologista
* Narratio
* Narratio fabularum
* Poesis activa
* Poesis epica
* Rhetorica
* Soliloquium
* Spectaculum unius personae
* Verbum dictum

Notae
-----

1. ↑  Jaimie Kanwar, *The Greatest Movie Speeches/Monologues of all time!*
2. ↑  "Dramatic Monologue: An Introduction". Victorianweb.org. 2003-03-10 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **monologum** in **Victionario**. |

* Monologi in Open Directory Project.
* Situs monologistarum.
Quinque Megillot; a sinistra volumen *Esther*, quod plerumque velo particulari asservatur
**Megillot** (pl. ad Hebraice מְגִלָּה *megilla*, "volumen") est apud Iudaeos nomen quinque librorum Veteris Testamenti Hebraici (Tanach). Ad tertiam Bibliorum partem pertinet, i.e. ad Cetuvim. Quinque libri Liber Ruth, Canticum Canticorum, Liber Ecclesiastes, Lamentationes et Liber Esther quinque festis maximi momenti Schawuot, Pessach, Sukkot, Tischa beAv et Purim attribuuntur ideoque etiam "Volumina festiva" vocantur.

Vetus Testamentum Christianorum omnes hos libros novit, sed non in unum componit; libri secundum res in iis descriptas ordinantur: *Ruth* et *Esther* libris historicis attribuuntur, *Ecclesiastes* et *Canticum Canticorum* libris sapientialibus, *Lamentationes* libro Ieremiae postponuntur, qui propheta secundum traditionem auctor earum habetur. Vetus Testamentum sic maxima ex parte Septuaginta doctorum versionem sequitur.

Bibliographia
-------------

Georg Gafus, *Art. Megillot*, in: Neues Bibellexikon Vol. 2, Turici, Dusseldorpii 1995, Col. 753 ISBN 3545230759

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Megillot** spectant. |
Wikidata Ursula Plassnik
Res apud Vicidata repertae:Ursula Plassnik: imagoUrsula Plassnik: imago
*Nativitas*: 23 Maii 1956; Clagenfurtum  
*Patria*: Austria  

**Officium**

*Officium*: member of the National Council of Austria, Federal Minister of Foreign Affairs of Austria, ambassador of Austria to France, Austrian ambassador to Switzerland  
*Munus*: legatus, politicus  
*Patronus*: Austrian Federal Government
**Consociatio**

*Factio*: Factio Popularis Austriaca  
*Religio*: Lutheranismus
**Memoria**

*Laurae*: Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross, Officer of the Legion of Honour, Grand Cross of Royal Norwegian Order of Merit  

**Ursula Plassnik** (Clagenfurti Carinthiae nata die 23 Maii 1956) est politica Austriae.

Filia praeceptorum in urbe nativa educata est. Alumna est universitatis Vindobonensis et collegii Europaei Brugis] in urbe. A die 1 Iulii 1997 consiliaria operam dedit iuxta Volfgangum Schüssel, qui eo tempore cancellarius vicarius atque ab anno 2000 cancellarius merebat. Ursula Plassnik anno 2004 legata patriae fuit iuxta regimen Helveticum, sed die 20 Octobris eiusdem anni ministra a rebus externis facta est, cancellario Schüssel, antecessore Benita Ferrero-Waldner. Eo officio usque ad 2 Decembris 2008 functa est, cancellario ab anno 2007 Alfredo Gusenbauer.

Nexus externi
-------------

* "Who's Who in the Gusenbauer Cabinet" (7 Ianuarii 2007) e Legatione Civitatum Foederatarum per *WikiLeaks*

Ministri rerum externarum Austriaci 1945–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Gruber • Leopoldus Figl • Bruno Kreisky • Lujo Tončić-Sorinj • Curtius Waldheim • Rudolphus Kirchschläger • Ericus Bielka • Willibaldus Pahr • Erwinus Lanc • Leopoldus Gratz • Petrus Jankowitsch • Aloysius Mock • Wolfgangus Schüssel • Benita Ferrero-Waldner • Ursula Plassnik • Michael Spindelegger • Sebastianus Kurz • Karin Kneissl • Alexander Schallenberg • Michael Linhart • Alexander Schallenberg
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Cancellarii Austriae • Ministri rerum externarum 1918–1938 • Ministri rerum internarum |
|  |
Wikidata Vseslaus Brecislai filius
Res apud Vicidata repertae:Vseslaus Brecislai filius: imagoVseslaus Brecislai filius: imago
*Nativitas*: 29 Iulii 1029; Polotia  
*Obitus*: 14 Aprilis 1101; Polotia  

**Officium**

*Officium*: dux Kioviensis, dux Polotiensis  

**Familia**

*Genitores*: Brecislaus Iziaslai filius; NN  
*Proles*: Glebus Vseslai filius, Rogvolodus Vseslai filius, Romanus Vseslai filius, David Vseslai filius, Rostislaus Vseslai filius, Svemtoslaus Vseslai filius  
*Familia*: Ruricidae Polotienses
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Sanctae Sophiae Polotiensis  

**Insignia heraldica**

Vseslaus Brecislai filius: insigneVseslaus Brecislai filius: insigne
**Vseslaus**, circa annum 1029 natus et anno 1101 mortuus, fuit dux Polotiensis ab anno 1044 usque ad mortem et magnus dux Kioviensis annis 1068—1069. Brecislai filius et Iziaslai Vladimiri filii nepos.

57 annos Polotiae regebat. Multa bella gerebat. Lettigallos et Livos debellavit. Novogardiam anno 1067 expugnavit. Dux Kioviensis factus est,cum cives Kiovienses tumultu facto Iziaslaum Iaroslai filium expulerant et Vseslaum carcere liberatum ducem fieri voluerunt. Sed mox Vseslaus Polotiam revertit. In *Historia expeditionis Inguari* ut magus et versipellis descriptus est.

Notae
-----

1. ↑  *Specimen Ecclesiae Ruthenicae*, p. 273.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:**  • Большая российская энциклопедия |
Paulus Binder cum ceteris sodalibus consilii oeconomiae censendae anno 1964
**Paulus** (Theod. *Paul*) **Binder** (natus die 29 Iulii 1902 Stutgardiae, mortuus 25 Martii 1981 eodem loco) vir rerum politicarum peritus Theodiscus factionis CDU fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam testimonium maturitatis accepit, Binder annis 1922 - 1925 Tubingae et Rostochii oeconomiae studebat atque Tubingae doctor oeconomiae promotus est. Annis 1929 - 1937 in argentariis revisor operam dedit. Annis 1937 - 1941 apud Argentariam *Dresdner Bank* nitebatur, ut societates, quorum possessores Iudaei fuerunt, his eriperentur. Ab anno 1941 revisor autonomus erat.

Cursus honorum
--------------

Annis 1945 - 1947 director et postea secretarius statalis aerarii terrae Virtembergiae-Zolneri erat, quem honorem iussu Francorum relinquere coactus est. Binder, qui ab anno 1946 sodalis CDU erat, anno 1947 - 1952 legatus ad senatum terrae Virtembergiae-Zolneri et annis 1953 - 1960 Badeniae-Virtembergiae erat. Anno 1948 legatus ad Consilium Parlamentaricum Bonnam missus est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Annis 1964 - 1968 sodalis *consilii status oeconomici censendi* erat.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina "Parlamentarrischerrat.de" (lingua Theodisca)
Wikidata Transavania Inferior (regio statistica slovena)
Res apud Vicidata repertae:
Regiones statisticae Sloveniae, divisio administrativa  
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°56′0″N 15°26′0″E  

**Forma**

*Area*: 968.2 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Gurkfeldum  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: KK
**Tabula aut despectus**

Transavania Inferior (regio statistica slovena): situsTransavania Inferior (regio statistica slovena): situs
Transavania Inferior, Regio statistica slovena)
**Transavania Inferior** (Slovenice: *Spodnjeposavska regija*) est regio statistica Slovena circiter 70.192 (anno 2009) incolarum cuius urbs princeps Gurkfeldum est.

Geographia
----------

### Flumina

* Savus

Municipia regionis statisticae Transavaniae Inferioris
------------------------------------------------------

Municipia regionis statisticae Transavaniae Inferioris, cum urbe, **6** sunt.

1. **Municipium Gurkfeldi** - **Gurkfeldum** (Slovenice: *Krško*),
2. Bistertia super Sotlam (olim Fanum Sancti Petri sub Sacros Montes) (Slovenice: *Bistrica ob Sotli*),
3. *Brežice,*
4. *Kostanjevica na Krki,*
5. *Radeče*,
6. *Sevnica*.

Notae
-----

1. ↑  Verbum novatum

Nexus interni
-------------

* Savania Media (regio statistica slovena),
* Provinciae historicae Sloveniae,
* Regiones statisticae Sloveniae.
*Pachycephala pectoralis melanops*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Familia : Pachycephalidae   
Genus : *Pachycephala*   
Species : ***P. jacquinoti***   
*Pachycephala jacquinoti*   
Bonaparte, 1850  
Conservationis status

NT  
  
  
Custodienda (IUCN 3.1)

***Pachycephala jacquinoti*** est species avium familiae Pachycephalidarum. In insulis Vava'u et Late in Tonga endemica est. Plerumque in silva primaria tropica invenitur, sed aliquando in silva secundaria vel plantationibus silvosis videtur. Visu insigniter *Pachycephalae pectorali* similis est, sed caput faucesque maris omnino atrae sunt, atque inferiores feminae pinnae sunt flavae. Damnatio habitationis speciei minatur. Haec avis, primum ab Iacobo Pucheran in genere *Eopsaltria* descripta, aliquando subspecies *Pachycephalae pectoralis* habetur.

Notae
-----

1. ↑  IUCN (2012), BirdLife International, version 2013.2.
2. ↑  BirdLife International (2016). "*Pachycephala jacquinoti*". *The IUCN Red List of Threatened Species* (IUCN) **2016**: e.T22705510A94021921

Bibliographia
-------------

* Mayr, Ernst. 1945. *Birds of the Southwest Pacific: Field Guide to the Birds of the Area between Samoa, New Caledonia, and Micronesia.* Novi Eboraci: Macmillan.
"Saltatio Salomae" a Benotio anno 1461/1462 picta
**Saltatio Salomae**, ea scilicet quae Salome in nataliciis Herodis socri perfecit (secundum evangelia Marci et Matthaei) a Benotio anno 1461/1462 picta est. Ibi cena Herodis et saltatio puellae videntur, insuper ad sinistram partem imaginis decollatio Ioannis Baptistae; imagine ima caput Baptistae iam a Saloma ad matrem datur. Textus Marci sic habet:

Et cum dies opportunus accidisset, quo Herodes natali suo cenam fecit principibus suis et tribunis et primis Galilaeae, cumque introisset filia ipsius Herodiadis et saltasset, placuit Herodi simulque recumbentibus. Rex ait puellae: "Pete a me, quod vis, et dabo tibi." Et iuravit illi multum: "Quidquid petieris a me, dabo tibi, usque ad dimidium regni mei." Quae cum exisset, dixit matri suae: "Quid petam?" At illa dixit: "Caput Ioannis Baptistae." Cumque introisset statim cum festinatione ad regem, petivit dicens: "Volo ut protinus des mihi in disco caput Ioannis Baptistae." Et contristatus rex, propter iusiurandum et propter recumbentes noluit eam decipere; et statim misso spiculatore rex praecepit afferri caput eius. Et abiens decollavit eum in carcere et attulit caput eius in disco; et dedit illud puellae, et puella dedit illud matri suae (Evangelium secundum Marcum 6.21-28).
"Natalicia Herodis" a Philippo Lippi medio saeculo XV picta (e serie de vita Ioannis Baptistae in ecclesia cathedrali Pratensi confecta)
Tabula hodie apud Pinacothecam Nationalem Vasingtoniae servatur.

Eodem fere tempore hanc rem pinxit Philippus Lippi in serie picturarum muralium de vita Ioannis Baptistae quas in ecclesia cathedrali Pratensi confecit.

Nexus externi
-------------

* Descriptio picturae in situ Pinacothecae nationalis artis

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Medicina transfusionis** (vel **Transfusiologia**) est provincia medicinae de transfusione sanguine et elementis sanguinibus. Complectitur res donationis sanguinis, immunohematologiae et aliarum probationes laboratorium, consuetudines transfusionium, apheresis therapeutica, congestus cellula praecursoria, therapias cellularis et coagulationes. Curatio laboratorium et comprehensio regularum civitatis sunt etiam pars momenti provinciae. Medicina transfusionis est provincia medicinae laboratorium clinica. Medici ex latiis experientiis sunt optabiles ad certificationem. Sedes donationis sanguinis est ubi cruor colligitur processuque subitur. Utrumque procurantur ab an pathologista communiter an artifice in medicina transfusione. Anno 1638, medicus anglicus Gulielmus Harvey repperit sanguinem corpore moxque transfusio sanguinis conata est. Richard Lower alius medicus anglicus feliciter usus est anno 1665 sanguine transfusione inter canes ad conservandum vivendum. Karl Landsteiner recognitur pater transfusionis. Karl Landsteiner creditur primo digestu genere humanum sanguinem in quatuor genera (A, B, C; o) rationis ABO sanguinis catervae.

Bibliographia
-------------

1. ↑  "Highlights of Transfusion Medicine History". aabb.org
Paulus Broca
**Paulus Broca** (natus in *Sainte-Foy-la-Grande* die 28 Iunii 1824; Lutetiae mortuus die 9 Iulii 1880) fuit medicus, anatomus, et anthropologus Francicus. Qui fuit sodalis Academiae Medicorum Francicae et est unus e septuaginta duobus hominbus quos effigies Turris Eiffeliae commemorat.

Vita
----

Studiis medicinae perfectis, professor Lutetiae in valetudinario chirurgico factus est. Anno 1859 autem societatem anthropologicam Lutetiensem condidit, cui secretarius usque ad mortem erat. Anno 1867, laboratorium anthropologicum constituit, cui annum 1876 schola quaedam anthropologiae dedicata feliciter addita est.

Broca apparatus varios exasciatos et utilissimos excogitavit construxitque. Mensurae rationes accuratas in rebus anthropologicis et neuropsychologicis proponit, et calvarias hominum metiendas esse putavit. Coniunctiones inter intellectum et calvariarum magnitudinem indicabat, necnon locum in cerebro, qui loquelam edere facit, evidenter monstravit. Unde nodus cerebralis is pro eo nominatus est. Anno 1872 in cunis stabat sodalitati de scientiis promovendis *Association française pour l'avancement des sciences.* Insuper anno 1888 senator reipublicae Francicae creatus est.

Haec opera scripsit: *De l'étranglement dans les hernies abdominales* (1853, editio altera 1856); *Des anévrismes et de leur traitement* (1856); *L'ethnologie de la France* (1859); *Etudes sur les animaux ressuscitants* (1860); *Recherches sur l'hybridité animale en général et sur l'hybridite humaineen particulier* (1860); *Sur les leporides ou métis du l'évre et de la lapine* (1862); *Instructions générales pour les recherches anthropologiques* (1865, ed. secunda 1879); *Traité des tumeurs* (1865–1869, tomis duobus); *Mémoires sur les caractères physiques de l'homme préhistorique* (1869); *Mémoires d'anthropologie* (1871–83, tomus quattuor; tomus quintus: *Mémoires sur le cerveau de l'homme et des primates*, edidit Pozzi, 1888); *Sur l'origine et la répartition de la langue basque* (1875). 

Una cum Bonamy et E. Beau emendavit opus *Atlas d'anatomie descriptive du corps humain* (1841–66, tomis quattuor cum tabulis CCLVII). Lutetiae in eius honorem anno 1887 monumentum erectum est, Chopin? sculptore.

Nexus externi
-------------

* De Paulo Broca apud www.medarus.org.
* Biographia brevis et fontes.
*{achyta lamed*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Subclassis : Pterygota   
Infraclassis : Neoptera   
Superordo : Endopterygota   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Superfamilia : Chrysomeloidea   
Familia : Cerambycidae   
Subfamilia : Lepturinae   
Tribus : Rhagiini   
Genus : *Pachyta*   
Species : ***Pachyta lamed***   
   
(Linnaeus, 1758)  
Synonyma
\**Cerambyx lamed* Linnaeus, 1758
* *Leptura pedella* De Geer, 1775
* *Leptura spadicea* Paykull, 1800

***Pachyta lamed*** est species coleopterorum subfamiliae Lepturinarum familiae Cerambycidarum. Cui insecto est lata distributio geographica in Asia in Iaponia et Mongolia; in Europa in Austria, Bulgaria, Cechia, Dania, Estonia, Finlandia, Francia, Germania, Helvetia, Hungaria, Italia, Lettonia, Lituania, Moldova, Norvegia, Polonia, Romania, Russia, Ruthenia Alba, Slovacia, Slovenia, Suecia, Ucraina; in America Septentrionali in Civitatibus Foederatis et Canada. *Pachyta lamed* adulta *Picea abiete* vescitur.

Subspecies
----------

Speciei sunt duae subspecies:

* *Pachyta lamed lamed* (Linnaeus, 1758) (in Eurasia)
* *Pachyta lamed liturata* Kirby, 1837 (in America Septentrionali)

Notae
-----

1. 1 2 3 4  BioLib Taxon profile — species *Pachyta lamed* (Linnaeus, 1758).
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Pactio contra discriminationem in educatione** est pactio a UNESCO contra discriminationem in educatione decreta Lutetiae die 14 Decembris 1960.

Pactio discriminationem omnis causa et condicionem contra dignitatem humanam (Articulo I), ius ad educationem religiois et scholam privatam (articlus II), discrimen nisi capacitatis causa (articulo III), et ius parantibus ad selectionem scholae ex moralitate, religione, et usu propriae linguae moniritatis ethnous, sub condicione finis educationis semper iura humana progressum personalitatis, tolerantia inter nationes et gentes (articlulo V). Atque, si disputatio parit de pactione, Iudicium inter Civitates solvere definit (articulo VIII) et omnes reservationes de pactione prohibentur (articulo IX).

Hodie mense Decembro anno 2022, 109 civitates hanc pactionem ratam habent.

Conventio internationalis de abroganda omniformi discriminatione rassistica et Pactio internationalis de omnium peregrinorum operariorum eorumque familiarium iuribus protegendis etiam hanc pactionem citant in praefacione sua.

Nexus interni
-------------

* Educatio inclusiva
* Ius educationis

Notae
-----

1. ↑  Signaturae ad pactionem

Nexus externi
-------------

* Pactio contra discriminationem in educatione (Anglice)
* Pactio contra discriminationem in educatione (Francogallice)
Wikidata Phạm Minh Chính
Res apud Vicidata repertae:Phạm Minh Chính: imagoPhạm Minh Chính: imago
*Nativitas*: 10 Decembris 1958; Hậu Lộc  
*Patria*: Vietnamia  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Vietnam  
*Munus*: civil servant, politicus, police officer  

**Consociatio**

*Factio*: Communist Party of Vietnam  

**Phạm Minh Chính** (Hậu Lộc in oppido prope Thanh Hoa die 10 Decembris 1958 natus) est politicus Vietnamiae.

Patre magistratu rustico, matre vilica, in oppido novo Phong Sơn(vi) educatus, alumnus est Universitatis studiorum externorum Hanoi in urbe, Universitatis technica constructionum Bucarestensis, Academiae Politicae Vietnamiensis. Apud ministerium securitatis et ministerium a rebus externis operam dedit inquisitionesque praecipue de Europa et America Septentrionali persecutus est. In congressu nationali die 5 Aprilis 2021 primus minister electus est.

Nexus externi
-------------

* "Phạm Minh Chính elected Prime Minister of Việt Nam" (5 Aprilis 2021) apud *Viẹt Nam News*
* "Phạm Minh Chính" (curriculum vitae: 2021?) apud *Vietnam Net*

Primi ministri Vietnamiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hồ Chí Minh 1945 • Phạm Văn Đồng 1955/1976 • Phạm Hùng 1987 • Đỗ Mười 1988 • Võ Văn Kiệt 1991 • Phan Văn Khải 1997 • Nguyễn Tấn Dũng 2006 • Nguyễn Xuân Phúc 2016 • Phạm Minh Chính 2021
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Vietnamiae |
|  |
**Publius Valerius P.f. L.n. Poplicola** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Valerius anno 352 a.C.n. consul electus est, una cum Gaio Marcio L.f. Rutilo. Eo anni res publica aes alienum obaeratorum suscepit, ut concordia ordinum augeretur. Propter nuntium flase allatum de coniuratione Etruscorum Gaius Iulius Iullus dictator nominatus est. Qui frustra nitebatur, ut duo patricii consules crearentur.

Anno 344 Valerius dictator nominatus est. Eo anno Templum Iunonis Monetae Romae dedicabatur, sed prodigium dirum secutum est: lapides de caelo pluit. Ad supplicandum Valerius dictator electus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca scripta)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 21,5-9
2. ↑  op.cit. VII 28,6-7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Sulpicius M.f. Peticus IV et Marcus Valerius L.f. Poplicola II**  |  **Consul** 352 a.C.n.cumGaio Marcio L.f. Rutilo II | Successores: **Gaius Sulpicius M.f. Peticus V et Titus Quinctius Poenus Capitolinus Crispinus II**  |
Abbatia Gellonensis oppidumque S. Guillelmi de Desertis eo loco aedificatum ubi Guillelmus eremitagium anno 804 condidit
Guillelmus de Aurenga contra gigantem Isoré pugnat (pictura muralis saec. XIII)
**Guillelmus Gellonensis**, ita ob monasterio a se in valle Gellonensi condito appellatum, fuit nobilis regni Caroli Magni, qui se anno 804 a saeculo recedit et in vitam monasticam convertit. Ob proelia quae pro Carolo et contra Musulmanos pugnavit, heros factus est carminum epicorum Francogallicorum et in eis **Guillelmus de Aurenga** nuncupatus; quorum carminum *La Chanson de Guillaume* est antiquissimum nobis servatum.

Bibliographia
-------------

* Alison Flood, "Fragment of lost 12th-century epic poem found in another book’s binding" in *The Guardian* (18 Novembris 2021)
* Jeanne Wathelet-Willem, *Recherches sur la Chanson de Guillaume: études accompagnées d'une édition*. Lutetiae: Les Belles Lettres, 1975. Paginae selectae (vol. 1) (vol. 2) apud *Google Books*

Nexus interni
-------------

* Sacramentarium Gellonense

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Guillelmum Gellonensem** spectant. |
**Michael Haußner** (natus Augustae Vindelicorum die 16 Iulii 1954) est iuris peritus Germanicus et magistratus politicus. Inde ab anno 2007 usque ad annum 2009 principis officii sive vicarii ministri munere ("Staatssekretär") in summo iuris consilio Thuringensi functus est.

De vita
-------

Michael Haußner, postquam ludos Augustanos Monacensesque frequentavit et cum in gymnasio Maximiliano Monacensi anno 1973 maturitatis examine absoluto militiae disciplinam didicisset, inde ab anno 1975 usque ad annum 1980 in studia iuris prudentiae incubuit: Quibus studiis in Universitate Ludovico-Maximiliana Monacensi cum se dedisset, examinibus publicis ambobus absolutis (mense Iulio anni 1980 et mense Maio anni 1983) administer in eadem universitate per breve tempus factus urbem Iaponensem nomine Fukuoka appellatam adiit, ut ibi commercio usus eodem administerii fungeretur munere.

Anno 1984 iudex duobusque annis post actor publicus Monaci declaratus primum in urbe Starnbergensi (Monaco finitima) iuris prudentiam docebat (Bayerische Beamtenfachhochschule Starnberg), deinde Monaci iudex factus ius dicebat et agebat, tum (anno 1986) actor publicus factus erat: Quo munere et Monaci et (inde ab anno 1996) Erfordiae functus anno 1998 socius et collega nominatus est consilii Thuringensis, cui curae iuris legumque et res Europaeae commendatae sunt. Anno autem insequenti Monacum reversus iterum iudicis munere functus, inde ab anno 2002 collega iudicii superioris, mense Iunio anni 2005 novam iniit condicionem vitae et officii: In Thuringorum finibus actor publicus supremus est nominatus.

Duobus vero annis post cum in eadem Thuringia princeps officii et ministri vicarius ("Staatssekretär") factus esset, id egerant e partibus Christiano-Democraticis quidam, ut membrum fieret senatus Thuringensis. Attamen quia extremis in tabulae locis positus erat, minime senator est factus, sed ministro e factionibus Sociali-Democraticis membro facto Dietmar Herz vicarii ministri officio fungebatur Michaelem Haußner subsecutus.

At nunc quidem, inde ab anno 2011, Michael Haußner consiliarius in nobilissima Croatiae urbe nomine Zagrabiae appellata consilia dat bona et fidelia hominibus in ministerio legibus scribundis Croatico constitutis: Ad quod munus commendaverant illum et GIZ et IRZ ("Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit GmbH" et "Deutsche Stiftung für Internationale Rechtliche Zusammenarbeit e.V.").

De vita familiae
----------------

Michael Haußner atque Astridis uxor duos filios habent.
Wikidata Hoogstede
Res apud Vicidata repertae:Hoogstede: insigneHoogstede: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°34′59″N 6°57′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 907  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Emlichheim  

**Geographia**

*Superficies*: 49.79 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Wilsum, Gölenkamp  

**Tabula aut despectus**

Hoogstede: situsHoogstede: situs
Ecclesia Reformata Hoogstede
**Hoogstede** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Ad commune etiam vici Kalle, Tinholt, Arkel, Bathorn, Scheerhorn atque Berge pertinent. Hoogstede est praeterea pars communis generalis Emlichheim.

Historia
--------

Anno 1209 vicus Scheerhorn hodie ad Hoogstede pertinens primo in actis descriptum est, cum comes Balduinus Binethemsis *Scherehorne* vicum monasterio in Wietmarschen tradidit. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Hoogstede pars Regni Hannoverani fuit. Anno 1821 ecclesia reformatata a vico Arkel in Hoogstede translata est et historia communis coepit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Hoogstede ad hunc diem pertinet. Anno 1938 in vico Bathorn castra carceralia a Nazistis instituta sunt, ubi inter Secundum Bellum Mundanum et captivi belli tenebantur. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 vici Berge, Kalle, Scheerhorn atque Tinholt ad Hoogstede adiuncti sunt et Hoogstede sodalis communis generalis Emlichheim factum est. Anno 2011 Fredericus Berends (CDU) novus magister civium electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hoogstede** spectant. |

* Pagina officialis communis generalis *Hoogstede*
* Situs interretialis Societatis patrioticae Hoogstede-Arkel

Notae
-----

1. ↑  Pagina officialis communis Hoogstede de historia communis
2. ↑  Chronicon Hoogstede P. 133seqq.
Wikidata Michael Foucault
Res apud Vicidata repertae:Michael Foucault: imagoMichael Foucault: imagoMichael Foucault: subscriptioMichael Foucault: subscriptio
*Nativitas*: 15 Octobris 1926; Pictavium  
*Obitus*: 25 Iunii 1984; Circumdarium XIII Lutetiae  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Paul-Michel Foucault
**Officium**

*Munus*: philosophus  
*Patronus*: Universitas Californiensis, Universitas Insulensis 3, Universitas Buffalonensis, Collegium Franciae, Universitas Parisiensis VIII, Universitas Upsaliensis, Universitas Varsoviensis, Tunis University
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Paul Foucault;   
*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Sepultura*: Q110358956  

**Michael Foucault** (natus die 15 Octobris 1926; mortuus die 25 Iunii 1984) fuit philosophus gallus.

Foucault natus est die 15 Octobris 1926 Pictavii. Alumnus erat Scholae Normalis Superiori. Professor Collegii Franciae electus est anno 1969. Saepe hospes in Universitate Californiensi apud Berkeley erat. Obiit Lutetiae 25 Iunii 1984.

Foucault fuit inventor novi methodi cui nomen analysis discursus dedit. Saepe, Foucault post-modernista et post-structuralista appellatur. Philosophia sua de relatione inter scientiam et potestatem agitur. 

Ut magister suus Georgus Canguilhem et Ludovicus Althusser, Foucault putabat scientiam totam in eius historia esse; igitur scripsit *Historiam stultitiae* (*Histoire de la folie*), historiam psychopathologiae (1961), et *Verba et res* (*Les Mots et les choses*), historiam scientiarum (1966). *Archaeologia scientae* (*L'archéologie du savoir*), de epistemologia visu a archaeologia (1969). Philosophia sua erat philosophia socialis systematis, neque subiecti sub influentiam Nietzsche et Kant, atque litteraturae Kafka, Faulkner et Genet.

Deinde Foucault de potestate politica scripsit: *Surveiller et punir* de carcero "Panopticon" a imaginatione Bentham (1975), *Voluntas sciendi* (*La Volonté de savoir*, 1976), quod cum operis suis *Usus voluptatis* (*L'usage de plaisir*) et *Cura sui* (*Le souci de soi*) seriem *Historia sexualitatis* (*L'histoire de la sexualité*) constat.

Ipse hominem homophylophiliae declaravit et sua causa mortis SCDI consideratur.

Bibliographia
-------------

* Daniel Defert, François Ewald, edd. *Michel Foucault: dits et écrits 1954-1988*. 4 voll. Lutetiae: Gallimard, 1994
* Didier Eribon, *Michel Foucault et ses contemporains*. Lutetiae: Fayard, 1994. ISBN 2-213-59336-1

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaëlem Foucault** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Internet Encyclopedia of Philosophy • Grove Art • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Michael Gasparov
Res apud Vicidata repertae:Michael Gasparov: imagoMichael Gasparov: imago
*Nativitas*: 13 Aprilis 1935; Moscua  
*Obitus*: 7 Novembris 2005; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: linguista, Interpres, litterarum elegantiorum peritus, historicus litterarum, philologus classicus, poëta  
*Patronus*: Moscow University's Department of Philosophy
**Memoria**

*Laurae*: Andrei Biely Prize, State Prize of the Russian Federation  
*Sepultura*: Miusskaya Cemetery  

**Michael Leonis filius Gasparov** (Russice Михаил Леонович Гаспаров, tr. *Michail Leonovič Gasparov*; Moscuae natus die 13 Aprilis 1935, ibidem mortuus die 7 Novembris 2005) fuit philologus Sovieticus et Russicus. 

Educatus est in facultate philologica Universitatis Publicae Moscuensis. Anno 1977 gradum academicum doctoris philologiae recepit, ab anno 1990 socius correspondens et ab anno 1992 academicus Academiae Scientiarum Russicae fuit.

Opera litteraria scriptorum antiquorum et mediaevalium in Russicum traduxit. Etiam aliqua opera scientifica de versibus Russicis et Europaeis scripsit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Dinicu Golescu
Res apud Vicidata repertae:Dinicu Golescu: imagoDinicu Golescu: imago
*Nativitas*: 7 Februarii 1777; Muntenia  
*Obitus*: 5 Octobris 1830; Bucaresta  

**Officium**

*Munus*: politicus, Interpres, scriptor  

**Familia**

*Coniunx*: Zoe Golescu  
*Proles*: Ana Golescu-Racoviță, Stephanus Golescu, Nicolaus Constantinus Golescu, Radu Golescu, Alexandru C. Golescu  

**Dinicu Golescu** (natus in Goleşti in comitatu Argeş clara familia Golescu **Constantin Radovici Golescu** die 7 Februarii 1777; mortuus est Hilariopolis die 5 Octobris 1830) fuit scriptor, diurnarius et rerum politicarum peritus Dacoromanus e Valachia, qui multis in terris peregrinatus est.

Anno 1804 Dinicu Golescu Zoen Farfara (1792 – 1879) in matrimonium duxit et quinque liberos genuit quorum quattuor etiam rerum politicarum periti Romaniae fuerunt:

* Ana (1805–1878),
* Stephanus (1809–1874), Primus minister Romaniae 16 Novembris 1867 - 12 Maii 1868;
* Nicolaus (1810–1877), Primus minister Romaniae 12 Maii 1868 - Iulius 1868
* Radu (1814–1882),
* et Alexander Golescu-Albu (1818–1873).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dinicu Golescu** spectant. |

* Juan José Ortega Román, *Dinicu Golescu: Escritor y Viajero por Europa*, (*Dinicu Golescu: scriptor et viator in Europa' Universitas Complutensis Matritensis, 2002 ISBN 84-669-1942-2 **( Hispanice )***
Wikidata Jackson
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 32°17′56″N 90°11′5″W  
*Numerus incolarum*: 153 701  
*Zona horaria*: UTC−6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Chokwe Antar Lumumba  
*Procuratio superior*: Hinds Comitatus, Madison Comitatus, Rankin Comitatus, Mississippia  

**Geographia**

*Superficies*: 293.270597 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Skien, Chiayi City  

**Tabula aut despectus**

Jackson: situsJackson: situs
**Jackson** (Anglice *Jackson*) est caput et urbs frequentissima Mississippiae, civitatis Civitatum Foederatarum. Quae est una e binis sedibus Hinds Comitatus, cum Raymond oppido.
Urbs 3000 fere acrarum amplectitur quae Aeroportum Internationalem Jackson-Medgar Evers in Rankin Comitatu cum parva Madisoniae Comitatus regione comprehendunt. Numerus urbanorum 165 072 anno 2017, minus quam 173 514 anno 2010 aestimabatur. Urbs ad Fluvium Margaritarum iacet, in maiore Pratariae Iacsoniensis regione in civitate.

Urbs ex Andrea Jackson duce appellatur, qui partes in Proelio Novae Aureliae per bellum anni 1812 egit, et demum munus praesidis Civitatum Foederatarum octo annos sustinuit.

Eudora Welty, auctor Americana, Iacsoniae nata est anno 1909, et eius domus nunc est museum.

Vetus capitolium civicum media in urbe situm.

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Jacksoniensis", cf. "Dioecesis Jacksoniensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  *U.S. Census Bureau QuickFacts: Jackson city, Mississippi*.. *Census Bureau QuickFacts* .
3. ↑  Mississippi Department of Archives and History..

Bibliographia
-------------

* Marshall, John, et al. 2005. Urban Segregation in the Deep South: Race, Education, and Planning Ethics in Jackson, Mississippi. *Race, Gender & Class* 12.
* Smith, David Barton. 2005. The Politics of Racial Disparities: Desegregating the Hospitals in Jackson, Mississippi. *Milbank Quarterly* 83.
* Tillman, Laura. 2013. 36 Hours in Jackson, Miss. *New York Times,* 30 Maii.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Jackson** spectant. |

* Situs proprius
* Camera Commercii
* Jackson Convention & Visitors Bureau.

"Raising the Stars and Stripes Over the Capitol of the State of Mississippi," caelatura lignea ex *Harper's Weekly* 20 Iunii 1863, post Iacsoniam a militibus Unionis per Bellum Civile Americanum captum.
Canalis Suesiensis, trans quem species marinae per migrationem Leppsianam proficiscuntur.
*Fistularia commersonii,* migrans Lessepsianus.
**Migratio Lessepsiana,** etiam **incursus Erythraeanus** appellata, est perseverans specierum marinarum profectio per Canalem Suesiensem, plerumque ex Mari Rubro in Mare Mediterraneum, rarius Mare Rubrum versus. Res appellatur ex Ferdinando de Lesseps, ingeniario Francico qui canalem construendum curavit. In contextu autem latiore, locutio "migrantes Lessepsiani" ad describendam ullam animalium vel plantarum migrationem trans opera ab hominibus facta adhibetur—hoc est, quod sine praesentia operum artificiosorum non fieri poterat.

Canalis Suesiensis anno 1869 apertus primum aquae salsae transitum inter maria Mediterraneanum et Rubrum creavit. Quia Mare Rubrum Mari Mediterraneo Orientali aliquantulum salsius est, canalis pro freto aestuum est, quod aquam ex Mari Rubro in Mare Mediterraneum effundi sinit. Lacus Amari, corpora aquae naturaliter supersalsa, quae partes canalis sunt, migrationem specierum ex Mari Rubro in Mediterraneanum nonnulla decennia obstruebant, sed salinitate lacuum eiusdem salinitatis Maris Rubri gradatim facta, obstructio migrationis evanesci coepit, et animalia plantaeque ex Mari Rubro Mare in Mediterraneo orientali habitare coeperunt.

Mare Rubrum plerumque est Oceano Atlantic salsius et alimentis ieiunius, ut species in Mari Rubro endemicae plures opportunitates habeant quam species Atlanticae in Mediteraneo Orientali minus salso et alimentis abundante. Ergo, plures invasiones species ex Mari Rubro in Mediterraneum implicant, sensu inverso pauciores. Constructio Molis Syeniticae trans Nilum decennio 197 flumen aquae dulcis et limum alimentis abundantem ex Nilo in Mediterraneanum orientale imminuit.

Notae
-----

1. ↑  New records of the lessepsian fish Fistularia commersonii (Osteichthyes: Fistulariidae) from the central Tyrrhenian Sea: signs of an incoming colonization, P.N. Psomadakis, U. Scacco, I. Consalvo, M. Bottaro, F. Leone and M. Vacchi, JMBA2 - Biodiversity Records, 2 Februarii 2008.

Bibliographia
-------------

* B. S. Galil, A. Zenetos, "A sea change: exotics in the eastern Mediterranean Sea" in E. Leppäkoski et al. edd. *Invasive aquatic species of Europe: distribution, impacts and management* (2002) pp. 325–336

Nexus externi
-------------

* *Aylin’s Mediterranean Alien Species (Macroinvertebrates) Identification Booklet* (2016)
Descriptio bathymetrica Aegaei maris
Despectus ex satellite in Myrtoum mare
**Myrtoum mare**,[1] vel **Myrtoum pelagus**,[2] Graece Μυρτῶον πέλαγος, est Aegaei maris pars occidentais, quae, quidquid inter Cyclades et Peloponnesi promunturium iacet, comprehendit. Pars septentrionalis maris Saronicum sinum, meridiana autem occidentalem partem Cretici maris attingit. 

Originem nominis Myrtoi pelagi Hyginus in fabula 84 ad mortem Myrtili, aurigae Pelopis, refert. Subvenerat enim domino suo Myrtilus, ut ille Oenomaum regem in quadrigali certamine vinceret. Pelops autem, cum victor domum rediret, ea quae Myrtilo promiserat praestare neglexit, "eumque in mare praecipitavit, a quo Myrtoum pelagus est appellatum."[3] Cui interpretationi nominis (scilicet *Myrtōum* a *Myrtilo*) fides non est habenda, nam *Myrtōum* potius a *Myrtō* (Μυρτώ), nomine feminino, ductum esse videtur[4] (cf. *Argōus* ab *Argō*; *Īnōus* ab *Inō*). Cum praeter alteram mulierem Socratis[5] nullam aliam Myrto cognoverimus, qua ratione procedendum sit, nescimus. Plinius Myrtoum ab "insula parva" appellari dicit,[6] sed de nomine huius insulae putativae tacet, nec causam nominandi indicat. Constat in Myrtoo mari insulas perpaucas et quidem inhabitabiles esse, inter quas solae Belopoula (Neograece Βελοπούλα) et Falconera (Φαλκονέρα) commemorari solent.

Notae
-----

1. ↑  Hor. *Carm.* 1.14.
2. ↑  Mela *Chor.* 2.37.
3. ↑  Hygin. *Fab.* 84.5.
4. ↑  Sic iam Pausanias (VIII.14.12) Boeotorum argumenta referens.
5. ↑  Cf. Cromey (1980).
6. ↑  Plin. *Nat.* 4.51.

Bibliographia
-------------

* Cromey R. D. (1980) Sokrates' Myrto.  *Grazer Beitrdge* 9: 57-67.
Domus Haeckeliana Ienensis anno 2014
**Domus Ernesti Haeckel** (Theodisce *Ernst-Haeckel-Haus*) Ienae in Germania invenitur, cuius curam sibi imposuit Universitas Litterarum Ienensis. Museum istud reperis in numero 7 viae Berggasse, haud procul a statione ferriviaria occidentali situm.

Historia
--------

Ernestus Haeckel, tempore suo biologus maximus in evolutionem credens, fundamentum musei ipse posuerat habitatione anno 1918 vendita. Acquirentes sodales Operis fundati pro Carolo Zeiß nuncupati omnia in usum musealem paraverunt. Eodem tempore folia autem cum studiis scientificis in bibliothecam universitariam translata sunt. Portas suas aperuit museum duos iam annos post, quod nostris diebus ab Instituto de historia medicinae, scientiarum, technicae diligenter colitur. Ernesto Haeckel mortuo eius discipulus atque archivarius Henricus Schmidt cuncta bene porro disponebat atque moderabatur.

Descriptio
----------

In aedificio. quod domos campestres Italiae septentrionalis redolet et nomen *Villae Medusae* portat, in conclavibus septem vita et opera zoologi eminentissimi et Caroli Darwin asseclae fidelissimi exhibentur in manuscriptis, epistulis, delineationibus, effigiebus, photographiis, scriptis impressis. Maximae curae est informatio de partibus a Haeckel actis ut evolutionis theoriae vincerent neque desunt res de zoologicis marinis neque de rebus philosophicis artificiosisve. Secundum voluntatem domini camerae duae omnino intactae manserunt, in quibus aspectus bonus in condicionibus laboris scientifici saeculi XIX praebentur.

Haeckel in vita publica
-----------------------

Haeckel non solum post muros universitarios operam dabat sed inter homines ipsos multa effecit quoad artem quoad novorum vivendi generum praeconia: de quo testimonium perhibent labores multi ad usum vulgi aptati et opera varia aesthetica. Etiam post annum 1919 interpretatio Haeckeliana evolutionis modo largiore et vitam scientificam et vitam socialem locupletabat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casam Haeckelianam Ienensem** spectant. |

* Musei paginae
Gryps rubeus insigne gentis Romanov est
**Domus Romanovia** (Russice Дом Романовых) est gens nobilis (*bojarskij*) Russica, quae ab anno 1613 usque ad annum 1917 domus regnatrix Russiae fuit.

Domus Romanovia ante annum 1613
-------------------------------

Maiores Romanov a saeculo XIV, cum Andreas Kobyla (scilicet *Andreas Equa*, anno 1347 mortuus, Ioannis Bursae et Simeonis Superbi aulicus), vixisset, noti sunt, sed solum a saeculo XVI nomine gentilicio *Romanov* utuntur. Theodorus Koška (scilicet *Theodorus feles*) filius Kobylae fuit; eius filius Ioannes Koškin fuit, Ioannis Zacharias Koškin, Zachariae Georgius Koškin (*Jurij*). Georgii Romanus Zachar'in-Koškin. Filia Romani Anastasia Zachar'ina-Jur'eva Ioannis Severi uxor prima et carissima fuit. Theodorus Nicetae fratris Anastasiae filius, qui primus se *Romanov* (vel *Romanov-Jur'ev'*) nominabat, patriarcha Moscuensis Philaretus factus est; Michael eius filius anno 1613 tzar electus est. 

Ab Andrea Kobyla et Theodoro Koška etiam permultae familiae nobiles originem ducunt, quorum *Lodygin, Konovnitsyn, Gorbunov, Kokorev, Obraztsov, Kolyčëv, Chludenev, Sterbeev, Nepljuev, Boborykin, Šeremetev, Goltjaev, Bezzubtsev* nominandi sunt. Α Iacobo Koškin-Zachar'in, Zachariae filio altero et duce militum famoso, alia gens exstetit, *Jakovle'v*, quorum et Alexander Herzen fuit.

Domus regnatrix Romanovia
-------------------------

Alexius Clementissimus filius Michaelis fuit; filii Alexii fuerunt Theodorus III, Ioannes V et Petrus Magnus; Sophia Alexii filia soror eorum. Anna imperatrix Ioannis V filia fuit; Catharinae sororis eius filia Anna Leopoldi filia fuit, mater Ioannis VI. Elisabetha Petri et Catharinae I filia ultima Romanova genuina fuit.

Domus *Romanovia Holsatiensis Gottorpensis*
-------------------------------------------

Anna Petri filia, Elisabethae imperatricis soror, duci Holsatiae Slesvicensis Carolo Friderico nupsit, qui e domo Holsatiensi Gottorpensi (ramo domus Oldenburgensis) erat; qua de causa Romanovi posteriores interdum *Romanov Holsatienses Gottorpenses* nuncupantur. Carolo Friderico et Annae Petri filiae Petrus III filius fuit, cui Catharina II nupta est, quae Paulum imperatorem genuit. Alexander I et Nicolaus I filii Pauli fuerunt. Alexander II Nicolai I filius, Alexander III nepos, Nicolaus II pronepos fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  Iosephi Biner SI *Apparatus eruditionis praesertim ad jurisprudentiam*, p. 336.

Nexus externi
-------------

* De domo Romanov in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* Situs officialis gentis hodiernae **(Russice)** **(Anglice)**
* Situs domus imperatoriae **(Russice)**
Sceletus *Physeteri macrocephali,* typus et sola generis species viva

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Artiodactyla   
Infraordo : Cetacea   
Parvordo : Odontoceti   
Superfamilia : Physeteroidea   
Familia : Physeteridae   
Genus : ***Physeter***   
Linnaeus, 1758  
   
Palaeontologia

3.6–0 m.a.: Pliocaenum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

Conservationis status

VU  
  
  
Damno obiecta (IUCN 3.1)

***Physeter*** est genus odontocetorum cui est una species viva, *Physeter macrocephalus.* Fossilia duarum specierum agnoscuntur quae in eodem genere ponuntur: *Physeter antiquus* (5.3 – 2.6 mya) ex Pliocaeno Franciae, et *Physeter vetus* (2.6 mya – 12 ka) ex Quaternario Georgiae.

Nexus interni
-------------

* Kogiidae
* Leviathan

Notae
-----

1. ↑  *Physeter macrocephalus Linnaeus 1758 (sperm whale)*.. *Fossilworks: Gateway to the Paleobiology Database* .
2. ↑  *Physeter Linnaeus 1758 (sperm whale)*.. *Fossilworks* .
3. ↑  *Physeter antiquus Gervais 1849*.. *Fossilworks* .
4. ↑  *Physeter vetus Leidy 1869*.. *Fossilworks* .

Bibliographia
-------------

* Jefferson, Thomas A. Marc A. Webber, et Robert L. Pitman. 2015. *Marine mammals of the world: a comprehensive guide to their identification.* Illust. Uko Gorter. Ed. 2a. Londinii et Didacopoli Californis: Elsevier / Academic Press. ISBN 9780124095427, ISBN 0124095429 (liber electronicus).
Domus ad Molam alatam Erfordiae Introitus ad habitaculum Tyli Saxonis **Domus ad Molam alatam** (Theodisce: *Haus Zur Windmühle*) inter permulta aedificia divitum media in Erfordia sita numerari potest (in via Omnium sanctorum/Allerheiligenstraße nr 6). Hodie ibi sarta et tecta servatur Conservatorium municipale.

Descriptio
----------

Aedes anno 1560 constructae sunt super cellas antiquas et i.a. senatori urbano Heriberto Nacke habitationi erant. Annis ab 1982 ad 1987 restauratae sunt. Domui porta genere renato notissima est, cuius muri rotundati sunt ad carpenta facilius recipienda. Fenestris margines perpulchrae sunt. Intrinsecus sunt ornamenta apud ianuas venusta anni 1623 et conclave cum tignis ingentibus.

Culturalia
----------

In area interna saepe eventus culturales fiunt (e.g. dantur subdialia spectacula). Convervatorium municipale, cui 2400 discipulorum et 100 instructores sunt, etiam hic sedem habet. Functio domus multiplex erat: aliquando cerevisiam fabricaverunt vendideruntque. De hoc testimonium perhibent foramina duo ad portam principalem, quo fasces stramineae ad indicandam dispositionem cerevisiae recentis. Insuper vociferantes qui Theodisce *Bierausrufer* nominantur ad singulas casas ibant praeconia factum. Talia foraminia in multis domibus Erfordiensibus spectare potes.

Tylus Saxo vicinus
------------------

In finitima domu viae Turnierstraße nr 17 scurra Tylus Saxo habitabat, cum Erfordienses ludibrio haberet. Quo duceris trans portam ferro fuso; hic inde ab anno 1887 logia massonica quaedam sedem habet.

Externi nexus
-------------

* Situs proprius Scholae musicae