recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Syndroma CADASIL. Cerebralis imago resonantia magnetica quattuor CADASIL aegrotorum, cum sequentiis FLAIR (A, B, C), dum T2 (D) collocantes et leucoencephalopathia periventricularis (A, C) et laesiones multiplices infarctus (D) parvos multiplices repraesentantes. Etiam in aegroto asymptomatico (B) mutationes temporales se indicant.
**CADASIL** sive **syndroma CADASIL** est acronymum verborum **cerebralis autosomaliter-dominans arteriopathia cum subcorticalibus infarctibus et leucoencephalopathia**. Frequentissmimus est inter cerebralium causas infarctuum geneticas, imprimis mutatione causa geni NOTCH3 chromosomate 19 locati. Simul familiae leucodystrophiarum attribuitur.

Natura syndromae CADASIL
------------------------

### Imprimis intra cerebrum situm

Morbi nomen locus principalis cerebrum assumit.

### Arteriopathia

Notio arteriopathia primum quodvis malum arteriarum significat.

### Ductus hereditarius autosomaliter-dominans

CADASIL morbus geneticus ductum autosomaliter-dominantem. Autosomata sunt chromosomata 1-22, genosomata chromosomata X et Y. Cum defectus geneticus cum geno NOTCH13 autosomati chromosomati 19 attribuatur, ductus *autosomaliter* nominatur, et *dominans*, quoniam phaenotypus semper, "dominans", geno mutato sequitur.

#### Notch 3

*Notch 3* est proteinum, cuius genum in hominibus in chromosomate 19 locatum est. Genetica mutatio punctualis, tantum cum singulari nucleotido mutato, CADASIL perficere potest. Nomen geni NOTCH13 est.

### Infarctus subcorticales

Infarctus est effectus apoplexiae, in syndroma CADASIL cum multiplicibus laesionibus parvis intracerebralibus.

### Leucoencephalopathia

Leucoencephalopathia est quodvis malum substantiae albae in genere corticum cerebri. Leucoencephalopathia substantiae albae et subcorticalis *leukoaraiosis* vocatur. Alia notio est *laesio substantiae albae*.

Symptomata et signa
-------------------

Syndroma CADASIL cum *hemicrania cum aura* nova symptoma prima vel *incursu ischaemico transeunte subcorticale* vel *perturbationibus affectionis* in adultis de 35 ad 50 annorum natis. Progreditur demum CADASIL ad dementiam subcorticalem cum paralyse pseudobulbari et incontinentia urinae sociatis.

Notae
-----

1. ↑  Chabriat H. Vahedi K. Iba-Zizen M. T. Joutel A. Nibbio A. Nagy T. G. Krebs M. O. Julien J. Dubois B. Ducrocq X. et al. (1995). "Clinical spectrum of CADASIL: a study of 7 families. Cerebral autosomal dominant arteriopathy with subcortical infarcts and leukoencephalopathy". *Lancet* **346** (8980): 934-9
2. ↑  Joutel A. Vahedi K. Corpechot C. Troesch A. Chabriat H. Vayssière C. Cruaud C. Maciazek J. Weissenbach J. et al. (Nov 1997). "Strong clustering and stereotyped nature of Notch3 mutations in CADASIL patients". *Lancet* **350** (9090): 1511-5

Nexus interni
-------------

* Apoplexia cerebri
* Dementia
* Significans iter NOTCH
Robertus Grosseteste saeculo XIII pictus
***Reules de garder et governer terres***, sive in libris manuscriptis ***Les reules Seint Roberd***, sunt regulae ad fundum bene administrandum Anglonormannice saeculo XIII medio a Roberto Grosseteste compositae ad usum Margaritae de Quincy, cuius maritus Ioannes de Lacy comes Lincolniensis mortuus est anno 1240. Anno 1242 comitissa Gualtero Marescallo nupsit terrasque suas Lincolnienses filio Edmundo reliquit. Hoc anno 1258 mortuo, Margarita tutelam nepotis Henrici suscepit terrasque Lincolnienses rursus direxit.

Liber censetur anno 1240 vel 1241 scriptum esse. Regulae paullo postea Latine versae sunt, titulo *Regulae quas bonae memoriae Robertus Grossetete fecit comitissae Lincolniensi ad custodiendum et regendum terras, hospitium et domum et familiam*. Versio Latina inedita manet.

Editiones
---------

* Elizabeth Lamond, ed. et interpr. *Walter of Henley's Husbandry, together with an anonymous Husbandry, Seneschaucie, and Robert Grosseteste's Rules* (Londinii: Longmans, Green, 1890) pp. 122-150 **(Anglonormannice, Anglice)** Textus
* D. Oschinsky, ed. *Walter of Henley and other treatises on estate management and accounting*. Oxonii: Clarendon Press, 1971 **(Anglonormannice, Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Libri de re rustica medio aevo scripti

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Crystallina Georgieva
Res apud Vicidata repertae:Crystallina Georgieva: imagoCrystallina Georgieva: imago
*Nativitas*: 13 Augusti 1953; Serdica  

**Officium**

*Officium*: European Commissioner for International Cooperation, Humanitarian Aid and Crisis Response, European Commissioner for Financial Programming and the Budget, chief executive officer, Managing Director of the International Monetary Fund, acting president  
*Munus*: oeconomus, professor, politicus, chief executive officer, international forum participant  
*Patronus*: Universitas Serdicensis
**Memoria**

*Laurae*: Order of Friendship  

**Crystallina Ioannis filia Georgieva**, litteris Cyrillicis Кристалина Иванова Георгиева-Кинова (Serdicae nata die 13 Augusti 1953) est politica et argentaria Bulgariae..

Alumna est atque recentius professor universitatis Oeconomiae Nationalis et Mundanae in urbe nativa. Insuper scholam scientiarum oeconomicarum Londiniensem institutumque technologiae Massachusettense frequentavit. In Argentaria mundana ab anno 1993 operam dedit. Commissa Europaea a cooperatione internationali a die 9 Februarii 2010, praeside Ioanne Manuele Barroso deinde commissa a copia pecuniaria et humana a die 1 Novembris 2014 ad 31 Decembris 2016 meruit, praeside Ioanne Claudio Iuncker. Inde ad Argentariam mundanam redita munus magistratus exsecutivi principalis suscepit iuxta praesidem Iacobum Kim, quo ab officio suo se abdicante illa ipsa praeses ad interim a die 1 Februarii 2019 meret.

Bibliographia
-------------

* "Inquiry puts ex-World Bank officials under scrutiny on China" (17 Septembris 2021) apud *AP*
* Sophie Edwards, "The World Bank's new CEO Kristalina Georgieva lays out her vision for an agile bank" (17 Aprilis 2017) apud *DevEx*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Crystallinam Georgieva** spectant. |

* Ronald C. Machen et al. "Investigation of Data Irregularities in *Doing Business 2018* and *Doing Business 2020*"

Praesides Argentariae mundanae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Eugenius Meyer 1946 • Ioannes McCloy 1947 • Eugenius Black 1949 • Georgius Woods 1963 • Robertus McNamara 1968 • Alden Clausen 1981 • Barber Conable 1986 • Ludovicus Preston 1991 • Iacobus Wolfensohn 1995 • Paulus Wolfowitz 2005 • Robertus Zoellick 2007 • Iacobus Yong Kim 2012 • David Malpass 2019
*Opus geopoliticum* |
|  |
Wikidata Norilium
Res apud Vicidata repertae:Norilium: insigneNorilium: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 69°20′0″N 88°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 179 554  
*Zona horaria*: UTC+07:00  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Oleg Kurilov, Rinat Akhmetchin  
*Procuratio superior*: Norilsk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 23.16 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Crasnoiarium  

*Platea Octobris* (*Oktiabr'skaia ploščad'*) Norilii
**Norilium** (Russice *Noril'sk*) est urbs in Territorio Crasnoiarensi Russiae, prope Circulum Arcticum sita.

Historia
--------

A flumine Norilka et a montibus Norilensibus nomen habet. Flumen autem et montes sic appellabantur, cum saeculo XVII venatores et exploratores Russi e Mangasea, quae tum florebat, in regione Taimyrensi frequentabant, atque in his montibus cuprum effodiebant. Fine saeculi XVII Mangaseae regio a Russis relicta est. Anno 1921 expeditio Nicolai Urvantsev, quae carbonem fossilem et multa metalla invenit, loco Norilii casam ligneam construxit, quae adhuc servatur. Anno 1935 fabrica metalleutices aedificata est. Niccolum hodie est fodinarum et fabricarum Norilii productum gravissimum. Anno 1951 alio loco urbs est translata et renovata. Omnia illis annis a captivis Gulagiae aedificabantur, qui anno 1953 rebellionem in historia Gulagiae maximam faciunt. Eodem anno Norilium in numerum urbium inclusum est. Anno 1966 nova magna vena niccoli (*Oktiabr'skoe*) inventa est et nova fabrica constructa.

Ferrivia Norilensis
-------------------

Norilii domus prima, ab expeditione Urvantsev constructa
Ferriviam habet suam cum reti ferriviarum Russiae non coniunctam, quae a fodinis Norilensibus ad portum Dudinkae agit. 333 chiliometra ferrivia habet. Anno 1935 aedificata est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 521. Vide binomina *Coregonus lavaretus norilensis, Coregonus sardinella norilensis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 69°20′0″N 88°13′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs proprius
* Monumenta Norilii in *Viciitinere*
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Constitutio Melitae** est constitutio Melitae decreta die 21 Septembris 1964, subscriptione ab Elizabeth II regina data, quod Melita socia Consortionis Populorum est. Cui constitutioni, cum saepe mutata esset, mutatio novissima anno 2014 effecta est.

Qualitas Constitutuionis
------------------------

Constitutio XI capita et centum viginti quattuor articulos comprehendit. Primus articulus incipit: "Melita res publica democratica est, quae iura humana et libertatem cuiusque hominis respectet."  proclamat. Articulus secundus Ecclesiam Catholicam Romanam religionem publicam erigit, et religiosam discipulorum educationem omnibus scholis publicis praecipit?. Articulus tertius vexillum nationale, articulus quartus hymnum nationalem, articulus quintus linguam Melitensem pro lingua publica definit.

Articulus quadragesimus quintus denique omnes discriminationes arcet, quae pertinent ad invaliditatem, propensionem sexualem, identitatem generis.

Notae
-----

1. ↑  Articulus 1 (1).
2. ↑  Articulus 2 (1).
3. ↑  Articulus 2, (2).
4. ↑  Articulus 45, (3), qui anno 2014 sanctus est.

Nexus externi
-------------

* Constitutio Melitae (Situs publicus)
*Vide etiam paginam discretivam:* Octavia

Octavia
Octavia cum M. Antonio in cistophoro expressa, 39 a.C.n.
**Octavia minor**, est nota virtute et pulchritudine.  (Nolae nata circa annum 70 a.C.n.; obiit anno 11 a.C.n.) fuit C. Octavii equitis plebei et Atiae filia, imperatoris Augusti soror (natu maior) ac quarta Marci Antonii uxor. Repudiata est a Marco Antonio anno 32 a.C.n. Marcus Antonius eam repudiavit quod habuit amorem cum Cleopatra.[*verificanda*] Antea Gaio Marcello (anno 50 a.C.n. consuli) nupserat cui filium, Marcum Claudium Marcellum nomine, duas. quoque filias peperit Marco Antonio, nomine Antoniam Maiorem et Antoniam Minorem. Marco Antonio mortuo, Octavia liberos curavit.

Nexus interni
-------------

* Porticus Octaviae
* "Vergilius Aeneidem Augusto et Octavia coram legit", tabula Taillasson
* "Tu Marcellus eris", tabula Ingres
* Pax Tarentina

Fontes
------

* Plutarchus, *Antonius*.

Bibliographia
-------------

* Fischer, Robert Alexander. 1999. *Fulvia und Octavia: Die beiden Ehefrauen des Marcus Antonius in den politischen Kämpfen der Umbruchszeit zwischen Republik und Principat.* Berolini: Logos-Verlag. ISBN 3-89722-189-6.
* Pollini, John. 2002. "A New Portrait of Octavia and the Iconography of Octavia Minor and Julia Maior." *Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts: Römische Abteilung* 109:11–42.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Octaviam** spectant. |

* Statua Octaviae Minoris
*Vide etiam paginam discretivam:* Bosporus (discretiva)

Expansio regni Bosporani
**Regnum Bosporanum** (Graece Βασίλειον τοῦ [Κιμμερικοῦ] Βοσπόρου) fuit civitas antiqua prope Bosporum Cimmerium. Metropolis regni fuit Panticapaeum. Aliae urbes eius valentes fuere Phanagoria, Hermonassa, Gorgippia, Theodosia, Nymphaeum et Tanais.

Regnum Bosporanum formatum est circa annum 480 a.C.n.. A fine saeculi secundi a.C.n. regni Pontici pars, et a fine saeculi primi a.C.n. civitas Romae subdita fuit. Dimidio primo saeculi sexti ad Imperium Romanum Orientale adiunctum est.

Nota
----

1. ↑  C. Cornelii Taciti Opera, tomus 2, p. 99

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Regnum Bosporanum** spectant. |

* Corpus Inscriptionum Regni Bosporani
* *Inscriptiones antiquae orae septentrionalis Ponti Euxini Graecae et Latinae*. Volumen secundum, inscriptiones regni Bosporani continens (Petropoli, 1890)
* Pagina de regno Bosporano *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Codex ATC N06BA** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso 
cum substantiis psychostimulantibus et substantiis ad usum ADHD et nootropicis, ea sunt *sympathomimetica centraliter agentia*, habent. 
Hic substantiae quattuordecim perscribuntur: 

| Codex | N06BA Sympathomimetica centraliter agentia |
| --- | --- |
| **N06BA01** | Amphetaminum |
| **N06BA02** | Dexamphetaminum |
| **N06BA03** | Metamphetaminum |
| **N06BA04** | Methylphenidatum |
| **N06BA05** | Pemolinum |
| **N06BA06** | Fencamfaminum |
| **N06BA07** | Modafinilum |
| **N06BA08** | Fenozolonum |
| **N06BA09** | Atomoxetinum |
| **N06BA10** | Fenetyllinum |
| **N06BA11** | Dexmethylphenidatum |
| **N06BA12** | Lisdexamphetaminum |
| **N06BA13** | Armodafinilum |
| **N06BA14** | Solriamfetolum |

*Per exemplum*: **N06BA03** Metamphetaminum

← ad gradum alteriorem

Notae
-----

1. ↑

Nexus interni
-------------

* Systema nervosum autonomicum

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Wilbur Lincoln Scoville
Res apud Vicidata repertae:Wilbur Lincoln Scoville: imagoWilbur Lincoln Scoville: imago
*Nativitas*: 22 Ianuarii 1865; Bridgeport  
*Obitus*: 10 Martii 1942; Gainesville  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Wilbur Lincoln Scoville
**Officium**

*Munus*: medicamentarius, pharmacologist, chemicus  

**Familia**

*Genitores*: Lemuel Scoville; Adeline Augusta Carlisle Scoville  

**Memoria**

*Laurae*: Remington Medal  

**Wilbur Lincoln Scoville** (Bridgeport in urbe Connecticutae die 22 Ianuarii 1865 natus; mortuus die 10 Martii 1942 ad Gainesville in Florida) fuit pharmacologus Americanus. Professor meruit Collegii Apothecariorum Massachusettensis; deinde Detroiti apud societatem pharmaceuticam Parke-Davis operam dedit. Celebratur praesertim propter gradum Scoville, ab eo anno 1912 inventum, quo vis pungens vel calfaciens capsicorum (ope capsaicini effectus) aestimatur. Liber manualis *The Art of Compounding*, quem anno 1895 divulgari iussit, saepe reimpressus est.

Scripta
-------

* 1895 : *The Art of Compounding: a text book for students and a reference book for pharmacists at the dispensing counter*. Philadelphiae: Blakiston Textus; 3a ed. 1905
* 1912 : "Note on Capsicums" in *Journal of the American Pharmaceutical Association* (1912) pp. 453-454
**Codex Aleppensis** fuit usque ad annum 1947, cum laesus est, antiquissimum exemplar integrum Bibliorum Hebraicorum, quod textum a Masoretis elaboratum praebet. Nunc 295 ex pristinis 487 (secundum alios: 480) foliis continet et Hierosolymis in Museo Israelis in Sanctuario Libri asservatur. Anno 2016, UNESCO codicem Aleppensem in memoriam mundi regissit.

Origo
-----

Consonantes codicis circa annum 920 in vel prope Tiberiam (Israel) a librario *Sch'lomo ben Buya'a* exscriptae sunt. Tum textus ab Aaron ben Mosche ben Ascher diligenter examinatus, vocalizatus et notis Masoreticis auctus est. Ben Ascher fuit ultimus et notissimus homo gentis Ben Ascher ex Tiberia, qui accuratissimam Masorae et igitur Veteris Testamenti lectionem elaboravit.  

Codex a prinicipio exemplari esse debebat. Solis sollemnitatibus Pascha, Hebdomadarum et Tabernaculorum ex eo recitabatur; alias Bibliorum peritis quaestionibus solvendis servibat.

Quae post codicem laesum contineatur
------------------------------------

Initium et finis manuscripti nec non singulae paginae mediae desunt.

Textus hodiernus ultimo verbo versus Deuteronomii 28,17 (ומשארתך, "et pistrinum tuum") incipit. 

Sequuntur libri Iosue, Iudicum, 1. Samuelis, 2. Samuelis, 1. regum, 2. regum, Isaiae, Ieremiae, Ezechielis, Osee, Ioel, Amos, Michaeae, Nahum, Habacuc, Sophoniae, Zachariae, Malachiae, 1. Paralipomenon, 2. Paralipomenon, Psalmorum, Iob, Proverbiorum, Ruth, Cantici Canticorum. 

Ultimum folium verbis בנות ציון ("filiae Sion") in Cantico Canticorum 3,11 finitur.

Desunt: Finis Cantici Canticorum, Ecclesiastes, Lamentationes, Esther, Daniel, Esdra, Nehemia.

Notae
-----

1. ↑  UNESCO adds Aleppo Codex to registry of world treasures

Nexus interni
-------------

* Codex Cairensis
* Codex Leningradensis

Bibliographia
-------------

* Ernst Würthwein: *Der Text des Alten Testaments. Eine Einführung in die Biblia Hebraica.* 4. ed. aucta. Württembergische Bibelanstalt, Stuttgardiae 1974, ISBN 3-438-06006-X.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Codicem Aleppensem** spectant. |

* The Aleppo Codex Website Textus integer (situs adhuc in statu nascendi)
* The Aleppo Codex - Mikraot Gedolot Haketer (Hebrew)
* The History and Authority of the Aleppo Codex, a Yosef Ofer (pdf, Anglice; 182 kB)
* The Jerusalem Crown and Its Editorial Principles, a Yosef Ofer (pdf, Anglice; 119 kB)
* Israel Museum, Sanctuarium Libri, Anglice
* Textus Codicis Aleppensis Download gratis datum pro MyBible (Freeware)
* Historia Codicis Aleppensis, Anglice
Wikidata Iacobus II (rex Aragonum)
Res apud Vicidata repertae:Iacobus II (rex Aragonum): imagoIacobus II (rex Aragonum): imago
*Nativitas*: 10 Augusti 1267; Valentia  
*Obitus*: 2 Novembris 1327; Barcino  
*Patria*: Corona Aragoniae  

**Officium**

*Officium*: king of Majorca, Rex Aragoniae, King of Sardinia, King of Sicily  
*Munus*: trobator, poëta, musicographus, regens  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Petrus III; Constance of Sicily  
*Coniunx*: Isabella of Castile, Queen of Aragon, Blanche of Anjou, Marie of Lusignan, Queen of Aragon, Elisenda de Montcada  
*Proles*: Alfonso IV of Aragon, Maria of Aragon, Lady of Cameros, Isabella of Aragon, Peter IV of Ribagorza, Violante d'Aragona, James of Aragon, Juan de Aragón y Anjou, Constance of Aragon, Raimondo Berengario d'Aragona, Blanca d'Aragó, Napoleó d'Aragó, Jaume d’Aragó  
*Familia*: Royal house of Aragon, House of Barcelona
**Memoria**

*Sepultura*: Santes Creus  

**Insignia heraldica**

Iacobus II (rex Aragonum): insigneIacobus II (rex Aragonum): insigne
**Iacobus II** (Hispanice: *Jaime*; Aragones: *Chaime*) natus anno 1267, fuit rex Aragonum et dominus Montispessulani ab anno 1291 usque ad 1327. Cognomine *justus* appellatus fuit (Hispanice: *El Justo*; Aragones: *El Chust*). Fuit filius regis Petri III et Constantiae de Hohenstaufen.

In matrimonium duxit Isabellam Castellae, deinde Blancam Andecavum, Mariam Cyprum, denuo Elisendam de Montcada.

*Regimen sanitatis ad regem Aragonum* ad eum ab Arnaldo de Villa Nova professore Montispessulanensi dicatum est.

Bibliographia
-------------

* Ernesto Martínez Ferrando, *Jaime II de Aragón. Su vida familiar*. 2 voll. Barcinone: Consejo Superior de Investigaciones Científicas, 1948
* Michael McVaugh, "The Births of the Children of Jaime II" in *Medievalia* vol. 6 (1986) pp. 7-16

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iacobum II** spectant. |

Reges Aragonum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ranimirus I 1035 • Sanctius 1063 • Petrus I 1094 • Alphonsus I 1104 • Ranimirus II 1104 • Petronilla 1137 • Alphonsus II 1162 • Petrus II 1196 • Iacobus I 1213 • Petrus III 1276 • Alphonsus III 1285 • Iacobus II 1291 • Alphonsus IV 1327 • Petrus IV 1336 • Ioannes I 1387 • Martinus 1396 • Ferdinandus I 1412 • Alphonsus V 1416 • Ioannes II 1458 • Ferdinandus II 1479 • Ioanna 1516–1556
*Reges Aragoniae • Reges Hispaniae* |
|  |
Wikidata Wiesmoor
Res apud Vicidata repertae:Wiesmoor: insigneWiesmoor: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°24′0″N 7°44′0″E  
*Numerus incolarum*: 13 372  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich  

**Geographia**

*Superficies*: 82.94 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Wiesmoor: situsWiesmoor: situs
Ecclesia Pacis Wiesmoor ann 1929/1930 aedificata
**Wiesmoor** est commune circuli Aurich in Frisia Orientali atque in Saxonia Inferiore situm. Ad Wiesmoor oppidum et vici Wilhelmsfehn I et II (ab anno 1951), Auricher Wiesmoor II (1951), Hinrichsfehn (1951), Mullberg (1951), Markardsmoor (1972), Voßbarg (1972), Wiesederfehn (1972) atque Zwischenbergen (1972) pertinent.

Historia
--------

Vici eius communis, qui ad paludem siccandum condidi sunt, partes Frisiae Orientalis ducatus fuerunt, tum annis 1744 ad 1806 ad Borussiam, deinde ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Wiesmoor regio Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Wiesmoor vici partes novi Circuli Aurich erant. Die 1 Iunii 1922 Wiesmoor commune e coloniis parvis paludis conditum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1951 et 1972 vici supra dicti in communem Wiesmoor coniuncti sunt. Anno 2006 Wiesmoor ius oppidi accepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wiesmoor** spectant. |

* www.wiesmoor.de
* chronicon communis Wiesmoor
**Iacobus Ramon y Cajal**, MD. PhD. (Hispanice *Santiago Ramón y Cajal*, natus Navarrae 1 Maii 1852 et mortuus Matrito 17 Octobris 1934) fuit medicus Hispanicus, in pathologia et histologia specializatus, et investigator neuroscientificus qui propter praeclara experimenta et novam neuri doctrinam Praemio Nobeliano Medicinae anno 1906 lauratus est. 

Neuri doctrina quam Cajal protulit statuit systema nervosum ex cellulis singulis componi quae neura appellantur. Antequam Cajal in sphaera neuroscientiae laboravit, biologi omnino irregulari cellularum nervosarum forma confundantur. Cajal ut mysteriosas cellulas intelligat duabus methodis usus est: primo, cellulas investigare organismorum *neonatalium*, cum nondum copiosas et frequentes sint; secundo, methodum speciale a Camillo Golgi inventum ahibere qua cellulae Ag tingantur. Methodus Golgi tinguit ita, ut in cerebro neonatali microscopio monstratur cellula singula. Hae imagines etiam filamenta inter cellulas vista monstraverunt partes integras esse singulae cuiusdam cellulae. Cajal itaque procedit ut duae varietates filamentorum identificet, axones et dendrites, et hypothesim fecit axones cum dendritibus coniugari in locis specialibus quos postea synapses Carolus Sherrington appellaret. Tandem Cajal statuit quattuor doctrinas quae usque hodie neuroscientiam regunt:

1. Neuri doctrina: neuron est singula cellula quae signum in se dendritibus recepit et signum ex se missit axionibus;
2. Synapsium scissura: synapses, loci ubi axiones cum dendritibus tangent, spatium vel scissura quoddam inter neuronibus praebent;
3. Specificitas conexionum: neura non sponte sed consilio conectuntur ita ut viae speciales seu circuitus neurales statuuntur quibus signis meari possunt.
4. Polarizatio dynamica: signa in neuris solummodo meant a dentritibus ad axones.

Interest Golgi et Cajal, quamquam pro inventis Cajal Praemio Nobeliano una laurati sunt, eos usque Golgi mortem nihilominus conflixisse, inter se de natura neurorum et filimentorum inter ea vehementer dissidentes, tanto ut Golgi orationem suam Nobelianam contra doctrinas Cajal omnino arguere dicavit.

Vita
----

Cajal natus est in Petilla de Aragón, in Navarra, Hispaniae, 1 die m. Maii 1852, obiit autem Matriti, 17 Oct. 1934.
Sex regis Gulielmi I abnepotes, scil. Gillo de Soliaco et Odo episcopus Parisiensis, filii Erchenbaldi; Galfridus ("Gaufridus comes"), Iohannes "tertius rex", Ricardus "secundus rex", Henricus rex iunior, reges tres filii Henrici II. Bernardus Guidonis, *De origine prima Francorum*: Bibl. Municip. Tolosana MS 450 f. 190r (saec. XIV)
**Galfridus** (natus die 23 Septembris 1158; die 19 Augusti 1186 mortuus) fuit filius natu quartus Henrici II regis Angliae uxorisque eius Alienorae Aquitaniae. Fuit igitur frater Henrici iunioris, qui anno 1183 mortem obiit, atque Ricardi et Iohannis qui post patrem regnaverunt.

Anno 1181 Galfridus Constantiam Britanniae ducissam in matrimonium duxit; inde ipse **dux Britanniae** factus est. Filias duas et filium genuit:

* Alienora (1184–1241)
* Mathildis (1185-1189)
* Arthurus (1187–1203), patre iam mortuo natus, a rege Ioanne interfectus

Anno 1186 Galfridus Lutetiam profectus est, suadente rege Philippo II amico, ibique malo casu mortuus est.[1] Ibi ille primus ad altare novae ecclesiae cathedralis Nostrae Dominae sepultus est.[2] Sorores (ex alio patre) Alais et Maria (comitissa Campaniensis) dona pro eius anima ecclesiae cathedrali dederunt.[3]

Notae
-----

1. ↑  Willelmus Neuburgensis, *Historia rerum Anglicarum* pp. 234-235 Howlett
2. ↑  Rigordus, *Gesta Philippi Augusti* vol. 1 p. 68 Delaborde
3. ↑  *Chartularium Episcopi* 3.12-13 pp. 296-297 Guérard; Obituarium Ecclesiae Parisiensis *die 21 Augusti (sic) p. 133 Guérard*

Bibliographia
-------------

* Rita Lejeune, "Rôle littéraire de la famille d'Aliénor d'Aquitaine" in *Cahiers de civilisation médiévale* vol. 1 (1958) pp. 319-337

Nexus externi
-------------

* "Geoffrey" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
Matthaeus Maria Boiardus.
*Amorum libri*, 1499
**Matthaeus Maria Boiardus** (natus Scandiani in provincia Regii Lepidi die 19 Decembris 1441; mortuus Regii Lepidi anno 1494) fuit poeta Italicus.

Familia Scandianum regebat et Estensibus, Ferrariae ducibus, optima cum familiaritate utebatur.

Matthaeus Maria Boiardus, viginti annos natus, comes Scandiani factus est; postea gubernator Mutinae et Regii Lepidi ab Hercule, Ferrariae duce, creatus est.

Cum valde principatus curis intentus esset, multum litteris Latinis et Graecis studuit, et versus Latina lingua composuit. Tempus erat enim quo Renascentia litterarum florere coeperat, et humanas litteras imitari Boiardus voluit.

Lingua Italica quoque multa carmina scripsit; inter opera maxime laudantur *Amores libri tres*, carmina Antoniae Caprarae dicata, nobili mulieri quam amavit, et poësis epica *Orlando innamorato*.

Poësis *Orlando innamorato*, ob mortem poetae interrupta, rursus a poeta Ludovicus Ariostus suscepta est, qui "additionem" nominatam *Orlando furioso* scripsit, cuius fama cito nomen Boiardi obscuravit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Matthaeus Maria Boiardus** spectant. |
*Hydnum umbilicatum* in horto collegii crescit.
*Coprinopsis lagopus* in horto collegii crescit.
*Rosa nutkana* in horto collegii crescit.
**Collegium Seattli Septentrionalis** est publicum binorum annorum collegium, quod Seattli Vasingtoniae situm est, unum e tribus collegiis quae Districtum Collegiorum Seattlensium constituunt, unumque ex optimis e triginta tribus collegiis systematis Collegiorum Communitatis et Technicorum Vasingtoniae habitum. Collegio sunt latae et validae scientiae, ingeniariae, technologiaeque facultates.

Loci uliginosi
--------------

Loci uliginosi Collegii Seattli Septentrionalis apud meridianum Rivi Thorntoniani bivium patent, ubi sunt terrae magni momenti oecologici pro *watershed* Rivi Thorntoniani, quia aquam abundantem tenent, resque polluentes percolant. Etiam habitationi multis speciebus amphibiorum prosunt, inter quae *Pseudacris regilla* et *Ambystoma macrodactylum,* ac nonnullarum specierum avium et plantarum.

Inter endemicas et non endemicas plantarum species per campum praecipuum et in propinquis locis uliginosis observari possunt permulta fungi (praecipue *Chlorophyllum olvieri,* *Coprinopsis lagopus,* *Hydnum umbilicatum,* *Inocybe mixtilis,* *Stropharia aurantiaca*) et frutices (praecipue *Eunonymus alatus,* *Rosa nutkana,* *Rubus discolor,* *Symphoricarpos albus* ). In campo et propinquis locis uliginosis vigent multae plantae, praecipue *Rhus* species, *Achillea millefolium,* *Polystichum munitum,* et *Equisetum arvense.*

*

Bibliotheca
-----------

Bibliotheca apud collegium anno 1970 condita est. Anno 2014 plus quam 103 000 librorum continebat et 594 periodica accipiebat.

Generalia
---------

Deliciae collegii sunt Stella Polaris.

Nexus interni
-------------

* Licton Springs

Notae
-----

1. ↑  Anglice *North Seattle College,* saepe *NSC* et *Seattlum Septentrionale* appellatum.
2. ↑  *Time Magazine.*
3. ↑  De locis uliginosis collegii.
4. ↑   *American Library Directory*. **2** (64th ed.). Information Today, Inc. 2011–2012. pp. 2568–2576. ISBN 978-1-57387-411-3 /

Bibliographia
-------------

* "About the Seattle City Clerk's On-line Information Services". *Information Services*. Seattle City Clerk's Office. 30 Aprilis 2006 .
* "The College At-a-Glance". *"About NSCC"*. North Seattle College. n.d. .
* "Northgate". *Seattle City Clerk's Neighborhood Map Atlas*. n.d. map .jpg 2002-06-17 .
* "North College Park". *Seattle City Clerk's Neighborhood Map Atlas*. n.d. map .jpg c. 2002-06-17 .
* "Professional/Technical Programs". *NSCC Home > Programs of Study > Professional/Technical Programs*. North Seattle College. n.d. .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Collegium Seattli Septentrionalis** spectant (North Seattle Community College, North Seattle College). |

* Situs proprius.
* "About North," de Collegio Seattli Septentrionalis.
*Vide etiam paginam discretivam:* Chios (discretiva)


Wikidata Chios (regionalis unitas)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°25′0″N 26°0′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Aegaeum Boreale  

**Forma**

*Area*: 904 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Chios  
*Subdivisiones*: Psara Municipality, Oinousses Municipality, Chios Municipality
**Vita**

*Incolae*: 52 096, 53 010  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: XI
**Tabula aut despectus**

Chios (regionalis unitas): situsChios (regionalis unitas): situs
**Chios** usque ad annum 2010 fuit una e tribus praefecturis (sive nomis) regionis (*περιφέρεια*) Aegaei Borealis, cuius caput erat urbs eiusdem nominis. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Aegaei Borealis delata sunt. Territorium praefecturae nomine "Regionali Chia Unitate" permanet, quae quidem vi politica caret. Unitas regionalis ex insulis Chio, Psara, Oenussis et nonnullis insulis non habitatis (ut puta *Antipsara*).

Administratio (ab anno 2010)
----------------------------

Regionalis Chia unitas hos sequentes demos (numeri ut in tabula) continet:

| Numerus in tabula | Demus | Numerus incolarum |
| --- | --- | --- |
| 1 | Chios (Χίος) | 51773 |
| 2 | Oenussae (Οινούσσες) | 855 |
| 3 | Psara (Ψαρά) | 478 |

Index pristinorum demorum huius nomi (usque ad annum 2010)
----------------------------------------------------------

Forma pristinorum demorum nomi Chii
Tabula topographica regionalis Chiae unitatis
* 1. Δήμος Χίου - Chios
* 2. Δήμος Αγίου Μηνά - Agius Menas
* 3. Δήμος Αμανής - Amana
* 4. Δήμος Ιωνίας - Ionia
* 5. Δήμος Καμποχώρων - Campochora
* 6. Δήμος Καρδαμύλων - Cardamyla
* 7. Δήμος Μαστιχοχωρίων - Mastichochoria
* 8. Δήμος Οινουσσών - Oenussae
* 9. Δήμος Ομηρούπολης - Homerupolis
* 10. Δήμος Ψαρών - τα Ψαρά - Psara

Notae
-----

1. ↑  Numerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)

Nexus externi
-------------

* Index pristinorum demorum, vicorum, compitorum huius nomi **(Neograece)**

Nomi Graeciae usque ad annum 2010

|  |  |
| --- | --- |
|  | Situs pristinorum nomorum Graeciae |
| Achaea · Aetoloacarnania · Arcadia · Argolis · Arta · Attica · Boeotia · Cabala · Callicum · Carditsa · Castoria · Cephallenia · Chalcidice · Chios · Corcyra · Corinthia · Cozana · Cyclades · Cydonia · Dodecanesus · Drama · Elis · Emathia · Euboea · Eurytania · Florina · Grebena · Hebrus · Heracleum · Ioannina · Laconia · Larissa · Lasithium · Lesbos · Leucas · Magnesia · Messenia · Mons Sanctus (regio autonoma) · Pella · Phocis · Phthiotis · Pieria · Prebeza · Rhithymna · Rhodope · Samos · Serrhae · Thesprotia · Thessalonica · Tricala · Xanthe · Zacynthus |
|  |
**Animalia** — Chordata

Ordo : †Temnospondyli   
Subordo : †Stereospondyli   
Superfamilia : †Metoposauroidea?   
Genus : †***Chinlestegophis***   
Pardo, Small, et Huttenlocker, 2017  
†*Chinlestegophis jenkinsi*   
Pardo, Small, et Huttenlocker, 2017  
Palaeontologia

Triassico superiori

***Chinlestegophis,*** coniecturale chordatum Triassicum cum metoposauroideis sicut *Rileymillerus* conectum, est exstinctum stereospondylianorum genus, quod multas proprietates cum caecilianis communicat, vivo amphibiorum defodentium cruribusque carentium grege. Si quidem *Chinlestegophis* est ambo stereospondylus provectus et cognatus caecilianorum, stereospondyli (formam caecilianorum habens) ad praesens supervivunt. *Chinlestegophis jenkinsi,* typus et sola species nota, duobus calvariis e Formatione Chinle in Colorato in Civitatibus Foederatis exfossis agnoscitur.

Notae
-----

1. ↑  Pardo, Small, et Huttenlocker 2017.

Bibliographia
-------------

* Pardo, Jason D. Bryan J. Small, et Adam K. Huttenlocker. 2017. Stem caecilian from the Triassic of Colorado sheds light on the origins of Lissamphibia. *Proceedings of the National Academy of Sciences* 114(27): E5389–E5395. doi:10.1073/pnas.1706752114. ISSN 0027-8424. PMID 28630337.
**Quintus Fabius Maximus Aemilianus** (natus saeculo 2, mortuus circa annum 130 a.C.n.) vir publicus atque militaris Romanus erat.

Gens
----

Fabius ascitus est a gente patricia Fabiis, natu filius maximus Lucii Paulii Aemilius Macedonii et Papariae Masonis fraterque maior Publii Cornelii Scipionis Aemiliani Africani. Fabius Quintum Fabium Maximum Allobrogicum, consul anni 121 a.C.n. genuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 168 a.C.n. puer patrem in pugnam Pydnae sequebatur et nuntium Victoriae Romam tulit. Anno 154 legatus Pergamum missus est, anno 149 praetor Siciliam administrabat. Anno 145 una cum Lucio Hostilio Mancino consul creatus in Hispania feliciter contra Viriathum ducem Lusitanorum certavit. Annis 134 - 132 a.C.n. fratris Scipionis legatus inter obsidionem Numantiae erat. Circa annum 130 a.C.n. ante fratrem mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Fabius 110).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VI,2, Stuttgart 1909, Sp. 1794–1796.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 23] F. Maximus Aemilianus, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 370–371.

Notae
-----

1. ↑  Polybius, *Historiae* XXXIII 9, 3; XXXVI 5, 8.
2. ↑  Appianus Alexandrinus *Iberica* 90

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Lentulus et Lucius Mummius Achaicus**  |  **Consul** 145 a.C.n.cumLucio Hostilio Mancino | Successores: **Servius Sulpicius Galba et Lucius Aurelius Cotta**  |
**Quintus Haterius** (natus circa 65 a.C.n. mortuus anno 26) senator Romanus fuit.

Gens
----

Uxor eius familiaris Augusti (filia Marci Agrippae et Claudiae Marcellae) fuit. Filius eorum Decimus Haterius Agrippa consul anni 22, erat

Vita et cursus honorum
----------------------

Anno 5 a.C.n. consul suffectus creatus est. Orator clarus saepe in senatu senentiam rettulit, et saepe aut audacter dicebat aut adulabatur, exempli gratia, cum Tiberium anno 14 dubitantem, an imperium post Augusti mortem caperet, palam rogavit: "*quo usque patieris, Caesar, non adesse caput rei publicae?*"". Aut "*cum eius diei senatus consulta aureis litteris figenda in curia censuisset deridiculo fuit senex foedissimae adulationis tantum infamia usurus*". Filius Decimus Haterius Agrippa erat, consul ordinarius anni 22. Anno 26 grandaevis mortuus est. Tacitus, cum mortem Haterii narravisset, haec adposuit: "*Fine anni excessere insignes viri Asinius Agrippa ... et Q. Haterius, familia senatoria, eloquentiae quoad vixit celebratae: monimenta ingeni eius haud perinde retinentur. scilicet impetu magis quam cura vigebat; utque aliorum meditatio et labor in posterum valescit, sic Haterii canorum illud et profluens cum ipso simul extinctum est*".

Bibliographia
-------------

* Werner Eck, "[2] Q.H." in *Der Neue Pauly* vol. 5 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01475-4) col. 183.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales*, I 13,4
2. ↑  Tacitus, Annales, III 57
3. ↑  Tacitus, *Annales*, IV 61
**Census Latinus universalis** anno 2009 factus est ut numerus Latine loquentium sive Latinizantium temporibus nostris, qui adhuc non bene liquet, magis perspicue appareret.

A temporibus Seditionis Francogallicae numerus eorum qui in Europa sermone latino utebantur magis magisque minuebatur.

Tamen hodie vix scientifice dici potest quot homines lingua latina cottidie utantur.

Inquisitiones statisticae
-------------------------

Recens, quidam universitarii americani, quaestionibus in Reti Internationali propositis, per totum orbem terrarum magnam inquisitionem de usu linguae latinae proposuerunt.

Etenim anno 2009 mense iulio professores nonnulli Universitatis studiorum Vasintoniae Occidentalis (WWU), Eduardo Engelsing moderante, censum latinum universalem instituere coeperunt ut homines qui tempore nostro latino sermone utantur denumerentur.

Ex hoc censu apparebit clarius status hodiernus linguae latinae et videre poterimus an sit reapse lingua latina omnino mortua ut in Francogallia palam dicitur.

Nuntius census Latini anno 2009
-------------------------------

Exspectatus ad primum Censum omnium hominum quavis e gente oriundorum accessisti. Census ab Universitatis studiorum Vasintoniae Occidentalis (WWU) professoribus institutus est, auspiciis Academiae Latinitati Fovendae (ALF) sodalium, duobus praesertim propositis:

* Ut homines, qui nostra aetate sermone Latino utuntur, adnumerentur;
* Quo melius Latini sermonis usus atque condiciones, quae nostra aetate sunt, intelligantur.

Huius census indiciis decursu annorum descriptis, rite ordinatis, inter se comparatis demonstrari poterit utrum sermonis usus increbrescat necne, quibus in orbis terrarum regionibus sermo Latinus maxime usurpetur, qui libri ad eius studium saepius adhibeantur et alia.

Census Latinus alternis annis ab eisdem professoribus instituetur, et indicia in eo collecta in publicum edentur. Ab illis, qui respondere velint, nihil poscetur, quod ad vitam privatam pertineat. Talia enim nullo iure in Rete Universali exhibentur.

Nexus externi
-------------

* De Academia Latina

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Ludovicus Vanvitelli
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus Vanvitelli: imagoLudovicus Vanvitelli: imago
*Nativitas*: 12 Maii 1700; Neapolis  
*Obitus*: 1 Martii 1773; Caserta  

**Officium**

*Munus*: pictor, architectus  

**Familia**

*Genitores*: Gaspar van Wittel;   
*Proles*: Carlo Vanvitelli  

**Memoria**

*Sepultura*: Church of San Francesco di Paola  

**Ludovicus de Wittel**, qui dicitur **Ludovicus Vanvitelli**, vulgo *Luigi Vanvitelli* (Neapolis die 12 Maii 1700 natus - Casertae obiit die 1 Martii 1773), fuit pictor et architectus Italicus originis Batavae.

Vita
----

In principio aedificium pictor apud Philippo Juvarra erat antequam anno 1726 architectus in Basilica Vaticana crearetur. Postea Anconae plura construenda curavit. Tunc autem rex Neapolitanus Carolus III voluit eum castra Casertae erigere. Istis in rebus opus erat ut aquaeductus magnus quoque apud Vallem Magdaloni fieret. Cum in alio aquaeductu Romae construendo multo supererogavisset, multa quinque milium scutorum punitus est. Ubique in Italia et praesertim Romae Neapolique palatia et fana ei erecta admirentur.

Lege etiam
----------

* Francesco Fichera, *Ludovicus Vanvitelli*, Accademia Nazionale dei Lincei - Distribuzione Bardi Editore, 1937

Pinacotheca
-----------

* Domus regalis CasertaeDomus regalis Casertae
* Basilica Ss. Nuntiata Maioris, Neapolis, interiorBasilica Ss. Nuntiata Maioris, Neapolis, interior
* Lazzaretto Anconae (1733-1738)Lazzaretto Anconae (1733-1738)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovicum Vanvitelli** spectant. |

* Pagina officialis domus regalis Casertae
* Pagina officialis Basilicae Sancta Maria Angelorum et Martyrorum dicatae (Romae)
* De architecto in encyclopaedia interretiali Italica
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wiki Wiki laophorium in Oahu Insula.
***Wiki Wiki Shuttle*** (Anglice est genus laophori gratis euntibus peregrinationibusque qua vectores et impedimenta suorum vehat inter varios terminales aeroportarum "Honolulu International Airport" ab 6 hora usque 22 hora cotidie. Vox *wiki* in lingua Havaiana significat 'citus', et *wiki wiki* 'citus immanis'. Nomen laephoris incitavit Ward Cunningham nominavisse novum situm interretis WikiWikiWeb, quod licet visitantes substantia intra mutare?. *Wiki,* verbum ex hoc genere appellatum, est novum genus interretis, cuius exempla notissima vel epitome est haec wikipedia ipsa.

Notae
-----

1. ↑  Dingeman 2007.
2. ↑  Olson 2006.

Bibliographia
-------------

* Dingeman, Robbie. 2007. Honolulu airport getting $2.3B makeover. *The Honolulu Advertiser,* 8 Aprilis.
* Olson, Parmy. 2006. Whitman Gets EBay Users Mingling With Blogs, Wiki. Forbes.com, 15 Iunii. Archivum.

Nexus interni
-------------

* Vici
*Jiahu*Situs *Jiahu* in Serica
***Jiǎhú*** sive litteris Sinicis 賈湖 est locus archaeologicus provinciae Henanensis in Serica, anno 1961 inventus, annis 1983-1987 et ab anno 2001 effoditus. Ibi homines culturae vel Peiligang incipientis vel aliae ea cognatae habitabant ab anno fere 9 000 usque ad annum fere 7 800 a.p. quo oppidum inundatione destructum est.

Vestigia plantarum edulium flotatione reperta sunt: *Oryza sativa*, domesticata ut videtur (nam in hac regione oryza sponte non crescebat) sed satis pauca, aliis alimentis partem magnam victualium comprehendentibus; *Nelumbo nucifera*, *Quercus* sive et *Lithocarpus* spp. *Trapa e.g. natans*, *Glycine max*, graminumque *Echinocloa* sp. *Digitaria* sp. Vestigia piscium et crustacearum multa specierumque fere 20 animalium terrrestrium referuntur, inter quas *Canis familiaris* domesticatus, *Sus scrofa* fortasse domesticata sed pauca. 

E vestigiis potionis fortis in patera repertis, iuxta ossa mortui cuiusdam deposita in sepulcreto Jiahu, Patricius McGovern praecepta recreavit vini vel cervisiae ex oryza, uvis silvestribus (fortasse *Vitis heyneana*), bacis speciei *Crataegus pinnatifida* et melle confectae. Quae cervisia nomine *Chateau Jiahu* anno 2010 venditata est.

In eodem sepulcreto reperta sunt ossa hominis qui fortasse samanaeus et certe musicus fuit, iuxta quem positae sunt tibiae duae, quibus 
etiam hodie musicus canere potuit. Testudines alibi pictogrammatibus inscriptae repertae sunt.

Bibliographia
-------------

* Zhang Juzhong, Lee Yun Kuen, "The Magic Flutes" in *Natural History* (Septembri 2005)
* Patrick E. McGovern et al. "Fermented beverages of pre- and proto-historic China" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 101 (2004) pp. 17593–17598
* Juzhong Zhang, Xiangkun Wang, "Notes on the recent discovery of ancient cultivated rice at Jiahu, Henan Province: a new theory concerning the origin of Oryza japonica in China" in *Antiquity* vol. 72 no. 278 (1998) pp. 897–901
* Zhijun Zhao, "New Archaeobotanic Data for the Study of the Origins of Agriculture in China" in *Current Anthropology* vol. 52, no. S4 (2011) pp. S295-S306

Nexus interni
-------------

* Shangshan

Nexus externi
-------------

* "Beer was brewed in Jiahu, near Anyang, Henan in Northern China 9,000 years ago" apud *Japanese Mythology and Folklore*
* "Jiahu (ca. 7000–5700 B.C.)" apud Museum Artium Metropolitanum
* Brad Horn, "Aged 9,000 Years, Ancient Beer Finally Hits Stores" (17 Iulii 2010) apud npr.org
* D. J. Lewis, "Origins of Alcohol Part 1 – Jiahu, World’s Oldest Alcohol" (Decembri 2015) apud *The Black Sheep*
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Ludus litterarius in Iaponia.
**Ludus litterarius**, vel **educatio primaria**, est institutio educationis in paene omnibus terris ubi infantes primis aetatibus formantur erudiunturque obligatorio et docentibus primos sex vel octo annos sument. Gravissimae educationis litterariae materiae sunt arithmetica, scriptura, lectio.

Articulus XIII Pactionis Internationalis de Iuribus Oeconomicis, Socialibus, et Culturae studium ludi litterarii unum ex iuribus humanis definit, et educationem gratuitam esse postulat, omnibus sine discriminatione dari.

Nexus interni
-------------

* Educatio secundaria
* Ludi magister
* Paedotropheum
* Schola praeparatoria

Notae
-----

1. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary,* ed. 3a (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 527. Etiam fortasse *schola elementaria* vel *primaria.*
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
3. ↑  Payne 1905:155.

Bibliographia
-------------

* Payne, Bruce Ryburn. 1905. *Public Elementary School Curricula: A Comparative Study of Representative Cities of the United States, England, Germany and France.*
Campus ludendi in loco archaeolgico Monte Albán.
Meta ludendi in loco archaeologico Chichén Itzá.
**Ludus pilae Mesoamericanus** (*tlachtli* aut *ōllamalīztli* in lingua navatlaca, sed non solum praecipuum Mexicis) erat ars athletica propria Mesoamericae, ab aetate praeclassica (ex anno 1400) usque ad ingressum Hispanorum militum saeculo XVI. Nihilominus, versio ludi antiqui est etiam hodie.

Archaeologia ludi
-----------------

Primae inventiones archaeologicae quae ad ludum pilae referrent sunt aetate praeclassica. In loco archaeologico Paso de la Amada, inventus est campus qui foristan anno 1400 a.C.n. aedificatur. Etiam, fossa archaeologica in flumine Coatzacoalcos prope Olmecis habet pilae aetate 1600 a.C.n. E loco Sancti Laurentii sunt imagines parvas ceramicas aetate 1250 a.C.n. quae lusores pilae effinxunt.

De ludendi modo
---------------

Etiamsi clarus ludus pilae Mesoamericanus erat ille in quo pila cum coxa lusor percutet, aderant nonnullae versiones ludendi ubi pila percussa erat cum manu, rotula, pede, aut palo.

Turmae lusorum quattuor duae in campo tegulato contendebant. Obtiectus ludi erat pilam onerosam inserire cum coxa percussa per meta circulare. Meta erat praecippue anulus petreus 6m supra campum ludendi. Campus ipsus erat rectangularis (proportione 4:1), cum parietibus aut verticalibus aut pronis, sed in quibusque urbibus erat dissimilis.

Nexus interni
-------------

* Archaeologia Mesoamericae
* Humanum sacrificium in America antiqua

Nexs externi
------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **ludum pilae Mesoamericanum** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

JoJo anno 2011
**Ioanna Natalis Levesque,** seu **JoJo,** nata in urbe Brattleboro Montis Viridis die 20 Decembris 1990, in Massachusetta educata, est cantrix actrixque Americana. Mater sua, cantrix ecclesiastica et purgatrix, dum filia annum quintum agit divortium a patre fecit: a quo anno Ioanna cum matre habitat. Primum televisifice visa est septem annos nata, cum apparuit in Gulielmi Cosby programmate nomine *Kids Say the Darndest Things* ('Parvuli Ridiculosissima Dicunt'). Postea in certaminibus eventibusque variis cecinit, priusquam successum primum habuit cum carmine "Leave (Get Out)" ('Apage te (Exi)') anno 2004, tredecim annos nata. Postea, in pelliculis bene acceptis *Aquamarina* (2006) apparuit, et, cum Robertino Williams, *RV* (2006). Etiam hitum? habuit anno 2006 cum carmine *Too Little Too Late* 'Minimum Tardissimum'.

Est ex parte quarta Francogallica, quarta Hibernica, quarta Polonica, quarta autochthona. Cantores iam parvula diligebat Aretham Franklin, Whitney Houston, Ettam James, Ellam Fitzgerald et 'N Sync.