recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
"Divina exsecratio" ab Iacobo Tissot picta
*Lapsum Adami et Evae*, a MCDLXXVI in habitu ornato, cum summo labore Antonio Rizzo in caput anguli inter meridiem et ducem ad urbem Palatium (Venetiae).
**Peccatum originale**, sive **peccatum avitum**, est doctrina Christiana de statu peccati hominum, quod dicitur ex lapsu Adami et Evae in Paradiso evenire, cum illi Deo non oboedientes ex arbore scientiae boni et mali a seductione serpentes comedissent. Peccatum originale a variis sectis varie definitur: alii id parvum vitium vel inclinationem ad peccatum, alii culpam collectivam vel depravitatem totalem credunt.

Doctrinam elaboravit Irenaeus, Augustinus Hipponensis, et alii Patres Ecclesiae, versibus Veteris et Novi Testamenti utentes. Etiam est magna pars doctrinae Martini Lutheri, Ioannis Calvini, aliorumque Protestantium.

In Ecclesia Catholica Romana
----------------------------

Peccatum originale in Catechismo Catholicae Ecclesiae sic explicatur:

> 
> Cum Revelationis progressu realitas etiam peccati illustrata est. Licet populus Dei Veteris Testamenti ad dolorem condicionis humanae sub luce historiae lapsus in Genesi narratae accesserit, huius historiae ultimam non poterat assequi significationem quae solummodo sub luce mortis et resurrectionis Iesu Christi manifestatur. Necesse est Christum tamquam gratiae cognoscere fontem ut Adam tamquam peccati fons agnoscatur. Spiritus Paraclitus, a Christo resuscitato missus, venit ut arguat « mundum de peccato » (Io 16,8), Illum revelans qui eius est Redemptor.
> 
> 
> Peccati originalis doctrina est, ut ita dicatur, « aversa pars » huius Boni Nuntii: Iesum omnium hominum esse Salvatorem, omnes egere salute atque salutem omnibus Christi offerri beneficio. Ecclesia quae sensum habet Christi, scit revelationem peccati originalis attrectari non posse quin Christi laedatur mysterium.
> 
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Gen*, Caput 3
2. ↑  *Catechismus Catholicae Ecclesiae*, 388–89.

Nexus interni
-------------

* Gratia
* Imago dei
* Immaculata Conceptio
* Peccatum mortale
* Ponerologia
* Septem peccata mortalia

Nexus externi
-------------

* De peccato originali in *The Catholic Encyclopedia* (1911) **(Anglice)**
*Perdita luteola* femina

---

**Animalia** — Arthropoda — Unicalcarida

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Subordo : Apocrita   
Superfamilia : Apoidea   
Familia : Andrenidae   
Subfamilia : Panurginae   
Genus : *Perdita*   
F. Smith, 1853  
   
Subdivisiones: Species634; *vide commentarium.*

***Perdita*** est magnum genus anthophilorum parvorum, quae in America Septentrionali endemica sunt, maxime varia in desertis Civitatum Foederatarum Mexicique regionibus. Sunt plus quam sescentae species agnitae, plus centum subspecies additae, multaeque species nondum descriptae. Singulae huius generis species plerumque sunt minimae (a 2.0 mm ad 10.0 mm), saepe clarissime coloratae, metallice repercutientes, cum maculis vel flavis vel albis, atque inter paucas anthophilorum stirpes sunt species quae icere nequiunt. Genus penitus tractatum est a Philippo H. Timberkake, qui, cum Theodoro Dru Alison Cockerell, plurimas species notas descripsit. Plurimae species polline sunt oligolectosae, quae enim pollen solum ex paucis plantarum speciebus vel generibus arte cognatis colligunt. Multae huius generis species vulgo anthophila fada appellantur.

Inter parasitos *Perditae* praesertim numeratur *Neolarra,* aliud quidem anthophilum, quae ova in eorum nidis opportune ponunt.

Nexus interni
-------------

* *Perdita albipennis*

Notae
-----

1. ↑  Portman, Zachary M.; Griswold, Terry (2017). "Review of *Perdita* subgenus *Procockerellia* Timberlake (Hymenoptera, Andrenidae) and the first *Perdita* gynandromorph". *ZooKeys* (712): 87–111 .
2. ↑  "Bug Guide" .
3. ↑  Emry, Paige. *Our Native Bees*. p. 77 .

Nexus externi
-------------

* Bugguide.
* Index specierum.
* "*Perdita* Identification Guide (female)."
* "*Perdita* Identification Guide (male)."
* Tabula geographica specierum in orbe terrarum.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
Pater Benedictinus **Peregrinus Ernetti** (1925–1994) fuit musicologus, monachus, et exorcista, natione Italus.

Praecipue notus est propter instrumentum ab eo inventum, quo potuisset voces et etiam imagines temporum praeteritorum audire et videre.

Hoc instrumentum appellatum est ab eo **chronovistrum**.

Ille monachus affirmavit se hoc chronovistro audisse, vidisse et in taeniam electronicam recepisse scaenam tragoediae deperditae Ennii cui titulus *Thyestes*.

Quaedam philologa Americana, Doctrix Catharina Owen Eldred, profestrix in Universitate studiorum Princetoniensi textum huius tragoediae in sermonem Anglicum transtulisse dicitur.

Dominus Peregrinus Ernetti etiam adfirmavit se audivisse Ciceronem ipsum loquentem in senatu Romano.

Post mortem Monachi Ernetti, illud instrumentum repositum esse videtur in quadam cella secreta Civitatis Vaticanae.

Bibliographia
-------------

* Père François Brune, *Le Nouveau Mystère du Vatican*, Albin Michel, 2002
* Père François Brune, *Le Chronoviseur*, Oxus, 2004
* Robert Charroux, *Le livre du Passé mystérieux*, (Éditions J'ai lu), Parisiis, 1983, p. 257 à 261.
* Alaenus Divutius (Alain Van Dievoet), "De vera pronuntiatione Latina", (de chronovistro) in, *Melissa. Europaea folia sexies in anno latine edita*, n° 50, Bruxellis, 1992, p. 16.
* Peter Krassa, *Father Ernetti's Chronovisor : The Creation and Disappearance of the World's First Time Machine*, New Paradigm Books, 2000.
* Régis Ladous, « Voix et images d’ailleurs. Les deux fables de dom Ernetti », *Ethnologie française* (Presses Universitaires de France), 2003/2, t. XXXVII, ISSN 0046-2616.

Nexus interni
-------------

* Cartharina Owen Eldred
* Chronovistrum
* Codex Rohonczi
* Codex Seraphinianus

Nexus externi
-------------

* De chronovistro interrogatio diurnalistica.
* Pellicula de chronovistro.

Adnotationes
------------
Boeotia antiqua
**Thespiae** (Graece: Θεσπιαί) fuit polis Boeotiae inter Thebas et montem Heliconem sita.

Historia
--------

Obolus Thespiadum quinti saeculi a.C.n. Boeoticum scutum praebens.
Locus, ubi postea Thespiae ortae sunt, iam a Neolithico inhabitatus erat. Thespiadae Thebanorum dominationi saepe obstiterunt qui omnes civitates Boeotiae circum se congregare volebant in Foedus Boeoticum. Cum Persae Graeciam anno 480 a.C.n. invaderent et Thebani eorum societatem adfectarent, Thespiae sola Boeotiae civitas fuit praeter Plataeas, quae recusaret, ne aquam et terram eis darent; econtra 700 homines Leonidae in Pugnam ad Thermopylas promptos praebuit(480 a.C.n.) a Demophilo ductos, qui ad unum perierunt nec locum relinquere voluerunt; quare Persae poenas de rebellione sumentes ambas urbes (Thespias et Plataeas) deleverunt. Thespiae postea ab Atheniensibus reaedificatae sunt. Iterum deletae sunt inter annos 373 a.C.n.-367 a.C.n. a vicinis Thebanis. 

Medio Aevo quidam vici loco Thespiarum antiquarum exstiterunt (sicut *Eremocastrum*, *Ascra*, *Palaeoneochorium*). *Erimocastrum* diu sedes episcopalis remanebat. Turcis regnantibus incolae in Novum Erimocastrum (Thespias hodiernas) translati sunt. Anno 1802 loco Thespiarum antiquarum adhuc tres domus erant, quae postea relictae sunt. Hodie locus domibus caret.

Cultus
------

Thespiis praecipue deus Eros ac Musae colebantur, in quorum honorem ludi dati sunt. Notissima autem erat Erotis statua a Praxitele confecta, quae magnum visitatorum numerum in urbem allexit. Imperator Caligula statuam Romam vehi iussit.

Thespiae hodiernae
------------------

Civitas antiqua nomen Thespiis hodiernis dedit, quae usque ad annum 1934 *Eremocastrum* sive *Remocastrum* appellatum erant. Thespiae usque ad annum 2010 erat demus, nunc est pars (δημοτική ενότητα, i.e. "unitas popularis") Haliarti demi.

Notae
-----

1. ↑  Herodotus, *Historiae* 7,132.
2. ↑  Herodotus, *Historiae* 7,202.
3. ↑  Herodotus, *Historiae* 7,222-227.
4. ↑  Herodotus, *Historiae* 8,50.
5. ↑

Bibliographia
-------------

* John Bintliff / Phil Howard / Anthony Snodgrass (2007): *Testing the hinterland. The work of the Boeotia survey (1989-1991) in the southern approaches to the city of Thespiai*. MacDonald Institute Monographs, Cambridge Mac Donald Institute.
* W. M. Leake (1835): *Travels in Northern Greece*. Londinii.
* Paulus Roesch, *Thespies et la confédération béotienne*. Parisiis : E. de Boccard, 1965. Recensio critica

Nexus externi
-------------

* Commentatio "Thespies" in: Richard Stillwell (ed.), *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites*, Princeton University Press, Princeton (NJ), 1976, in interrete
* Inscriptiones Thespiarum
*Tadarida teniotis*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Chiroptera   
Subordo : Vespertilioniformes   
Familia : **Molossidae**   
Gervais in de Castelnau, 1855  
   
Palaeontologia

40–0 m.a.: Eocaenum superius > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Subfamiliae\*Molossinae
* Tomopeatinae

**Molossidae** sunt familia mammalium ordinis Chiropterorum. Nomen deducitur a *molosso*, nomine generis Molossidarum (quod ipsum ex *cane molosso* deducitur). Molossidae sunt robustae, alis longis tenuibusque, cauda "libra" dicta praeter uropatagium extendente.

Pinacotheca
-----------

* Tadaridae brasilienses*Tadaridae brasilienses*
* Chaerephon plicatus*Chaerephon plicatus*
* Molossus molossus*Molossus molossus*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Molossidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Molossidas"** apud **Vicispecies**. |
**Teres II** (Graece Τήρης) (floruit 351 a.C.n.-342 a.C.n.) rex Odrysarum fuit, qui regnavit inter 351 a.C.n. et 342 a.C.n. in Thracia.

Biographia
----------

Teres II filius regis Odrysarum Amadoci II et nepos Cersobleptis erat. Amadocus foedus cum Philippo II rege Macedone fecerat quia Philippus regionem Thraciae invaserat. Post mortem Amadoci, anno 351 a.C.n. Teres rex factus est et ille foedus cum regno Macedoniae rupit. Teres bellum contra Macedoniam pugnavit cum foedere Chalcidico Athenisque et anno 342 a.C.n. Odrysae pugnam in Epiro vicerunt. Ineunte aestate Philippus II exercitum misit in Thracia et ex Iulio mense ab Aprile rex Macedoniae Thraciam expugnavit. Anno 341 a.C.n. Teres II et Cersobleptes victi sunt et positi sunt.

Notae
-----

1. ↑  De occupationibus Philippi II vide hic **(Russice)**.

Bibliographia
-------------

* Hammond N. *Filip Macedoński*, Wydawnictwo Axis, Posnaniae, 2002.

* Lehmann, Gustav Adolf, *Demosthenes Ein Leben für die Freiheit*, C. H. Beck, Monachii, 2004.

* Peter, Ulrike, *Die Münzen der thrakischen Dynasten (5.-3. Jahrhundert v. Chr.)*, Akademie Verlag, Berolini, 1997.

Nexus interni
-------------

* Fasti regum Thraciae et Daciae
* Teres
Forum sancti Venceslai cum Museo nationali.
**Forum sancti Venceslai** sive brevius **Forum Venceslai** (Bohemice *Václavské náměstí*, Germanice *Wenzelsplatz*), olim **Forum equorum** (Bohemice *Koňský trh*, Germanice *Rossmarkt*), est unum e tribus foris magnis Novae Civitatis Pragensis in Bohemia, a rege Carolo IV anno 1348 fundatae.

Medio aevo erat hic mercatus ubi equi venibant. Nomen hodiernum ab anno 1848 tenet. Appellatur a sancto Venceslao, patrono Bohemiae, cuius statua equestris, ab Ioanne Georgio Bendl sculptore facta, in foro e saeculo septimo decimo stabat. Nova statua equestris sancti Venceslai, quae ab Iosepho Venceslao Myslbek sculptore Bohemico perfecta est, in eodem foro ante museum nationale ex anno 1913 videri potest.

Museum nationale Bohemicum, anno 1818 conditum, aedificium suum principale in hoc foro habet. In loco Portae equorum (olim etiam Portae sancti Procopii nuncupatae), deletae anno 1875, sedes aedificata est hodierna musei nationalis inter annos 1885 et 1891 (tunc *Museum Regni Bohemiae* appellatum erat). 

In foro sancti Venceslai ante museum nationale anno 1969, Ioannes Palach et Ioannes Zajíc discipuli se immolaverunt, ut se ipsos igni necantes testimonium darent mundo contra incursionem copiarum foederis Varsoviae sub imperio Unionis Sovieticae in Bohemoslovaciam post Ver Pragense anno 1968.

Notae
-----

1. ↑  Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum: equus[*nexus deficit*].
2. ↑  Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum: forum[*nexus deficit*].

Nexus
-----


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Forum sancti Venceslai Pragae** spectant. |
Wikidata Tatarstania
Res apud Vicidata repertae:Tatarstania: insigneTatarstania: insigneTatarstania: vexillumTatarstania: vexillum
res publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°33′0″N 50°56′0″E  
*Nomen officiale*: Татарская Советская Социалистическая Республика, Татарстан  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Tschuvassia, Mari El, Regio Kirovensis, Udmurtia, Baschkiria, Regio Oropolitana, Regio Samarensis, regio Simbiriensis
**Forma**

*Area*: 67 847 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Casanum  

**Gestio**

*Praefectus*: Alexey Pesoshin  

**Vita**

*Incolae*: 3 894 120  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Tatarica  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, Europe/Moscow  
*Moneta*: Rubelus Russicus
**Commemoratio**

*Paean*: National Anthem of the Republic of Tatarstan  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 16, 116
**Tabula aut despectus**

Tatarstania: situsTatarstania: situs
**Tatarstania** (Russice et Tatarice Татарстан) vel plenius **Res Publica Tatarstania** (Russice Республика Татарстан, tr. *Respublika Tatarstan*; Tatarice Татарстан Республикасы, tr. *Tatarstan Respublikası*), est subiectum Foederationis Russicae, anno 1920 ut res publica sovietica socialistica autonoma creatum, et anno 2000 in Russicum Districtum Foederalem Subvolgensem inclusum, metropolim habens Casanum. Aliae urbes regionis Lintres Ripariae, Bugulma et Albuga sunt. Bulgaria est urbs antiqua.

Tabula geographica Tatarstaniae
Tatarstania, aream 67 847 km2 habens, sita est in medio Russiae Europaeae in planitie Europaea Orientali loco confluxus Rhae et Kamae fluminum. Cum regionibus Kirovensi, Ulianovskensi, Samarensi et Orenburgensi atque rebus publicis Baschkiria, Mari El, Udmurtia et Tschuvaschia contermina est. 

In Tatarstania sunt circa 3 869 milia incolarum (anno 2016), ut plurimum ad gentes Tatarorum (52,9 % anno 2002) et Russorum (40 % anno 2002) pertinentium. Linguae publicae sunt lingua Russica et lingua Tatarica.

Volga (cum Sviaga et Utka et Casanca accolis), Cama, Album et Viatca sunt flumina Tatarstaniae maxima.

Notae
-----

1. ↑  EPHEMERIS: *Caesar unius Russiae*; *Nuntii hebdomadis (14 - 20.11.2004)*
2. ↑  GEONAMES - Russian republics

Nexus interni
-------------

* Tataria

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°33′0″N 50°56′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tatarstaniam** spectant. |
Wikidata St. Johnsbury (Mons Viridis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 44°27′19″N 72°0′42″W  
*Numerus incolarum*: 7 603, 7 364  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Caledonia County  

**Geographia**

*Superficies*: 95.2 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

St. Johnsbury (Mons Viridis): situsSt. Johnsbury (Mons Viridis): situs
Despectus in oppidum, circa 1910.
Hoc monumentum, in Hortis Courthouse situm, milites voluntarios Bello Civili Americano mortuos honorat.
**St. Johnsbury,** aliquando in loco ipso per ludibrium **St. Jay** appellatum, est oppidum et "shire town" (sedes comitatus) Caledoniae Comitatus Montis Viridis in Civitatibus Foederatis. Numerus incolarum per censum anni 2010 fuit 7603. Oppidum circa 10 milia passuum ad boreoccidentem Fluminis Connecticutae et 48 milia passum infra fines Canadae situm est

St. Johnsbury maximum oppidum per numerum incolarum in Regno Boreorientali (ut regio appellatur) et sedes commercii regionis est. Anno 2006, St. Johnsbury optimum oppidulum in re "Where to live and play" in magazina *National Geographic Adventure* aestimatum est.

Ministerium Census Civitatum Foederatarum meridianum oppidi dimidium, crassius habitatum, locum censui designatum appellat, ubi plus quam 81 centesimae incolarum habitant.

Incolae notabiles
-----------------

* Petrus Orlovsky

Nexus interni
-------------

* Athenaeum St. Johnsbury
* Museum et Planetarium Fairbanksianum

Notae
-----

1. ↑  Latine fortasse 'burgum Sancti Ioannis' significans.
2. ↑  South of Saint J. Vermont Formula:Webarchive retrieved July 29, 2008
3. ↑  Title 24, Part I, Chapter 1, §4, Vermont Statutes.
4. ↑  "Find a County". National Association of Counties
5. ↑  "Geographic Identifiers: 2010 Demographic Profile Data (G001): St. Johnsbury town, Caledonia County, Vermont". U.S. Census Bureau, American Factfinder .
6. ↑

Bibliographia
-------------

* Johnson, Claire Dunne. 1996. *Images of America: St. Johnsbury.* Arcadia Publishing. ISBN 0-7524-0260-9.
* Historia oppidi, crs.uvm.edu

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Ioannisburgum Montis Viridis** spectant. |

* Situs proprius, www.stjvt.com (Town of St. Johnsbury)
* St. Johnsbury Community Archives, www.stjathenaeum.org
* Northeast Kingdom Chamber of Commerce, www.nekchamber.com
* "St. Johnsbury, Vermont," www.1911encyclopedia.org (*Encyclopedia Britannica*)
**Philippus cancellarius** (Francogallice *Philippe le chancelier*) fuit poëta, musicus, clericus Lutetiae, natus circa 1165, mortuus anno 1236.

Philippus, filius illegitimus Philippi archidiaconi Parisiensis, factus est archidiaconus Novioduni anno 1211; ad Romam iter fecit anno 1216. Anno 1217 factus est cancellarius ecclesiae Dominae Nostrae in insula Civitatis Lutetiae; de eo ipso gubernator fuit Universitatis Parisiensis. Pugnavit interdum contra Honorium III papam, contra studentes Universitatis et contra sanctum Dominicum, qui ipse Lutetiae medio anno 1219 adfuit: illis annis conditus est studium Dominicanum Parisiense quod mox nomine "Conventus Iacobinorum celeber fit.

Doctissimus erat litteraturis Latine, Graece, Arabice. Scripsit sermones, vitas sanctorum, libros de theologia; etiam scripsit carmina et religiosa et satyrica, quorum nonnulla reperiuntur in manuscripto Carminum Buranorum. Poëta contemporaneus Henricus de Andeliaco dixit eum cantavisse *et en romans et en latin* (et Francogallice et Latine) sed carmina Francogallice composita perierunt.

Carmina
-------

* Hymni tres ad sanctam Mariam Magdalenam
* *Bulla fulminante*
* *Christus assistens pontifex* (de Petro de Nemosio episcopo Lutetiae anno 1208)
* *Disputacio membrorum*
* *Mundus a mundicia*
* *Nitimur in vetitum*
* *Quid ultra tibi facere*, sive Planctus Christi de malis praesulibus
* *Quo me vertam nescio*
* *Veritas, aequitas, largitas corruit*
* *Veterem moerorem pellite*

Bibliographia
-------------

* Olga Dobiache-Rojdestvensky, *Les poésies des Goliards* (Paris: Rieder, 1931) pp. 51-53, 102-104.
* F. J. E. Raby, *A History of Secular Latin Poetry in the Middle Ages* (Oxford: Clarendon Press, 1934. ISBN 0-19-814325-7) vol. 2 pp. 227-235.

Nexus interni
-------------

* Index cancellariorum Parisiensium
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Imago microscopio vista sectionis glandulae salivarii infiltrationem lymphoideam focalem demonstrans. Coloratione H&E.
**Syndroma Sjögren** (-ae Sjögren, *f.*) est morbus autoimmunologicus chronicus, qui glandulas substantias liquidas secernentes (glandulas exocrinas) temptat inhibitque earum functiones *infiltrationibus lymphocyticis* ita, ut *trias* symptomatum *siccitates oris* (xerostomia) et *oculorum* (xerophthalmia), velut praeclare symptomata signaque *systematis immunitatis* inflammatio observetur. Praeterea aliae corporis partes affectae sunt.

Incipit syndroma Sjögren imprimis in feminis plus quam quadraginta annos natis; viri autem rarius afficiuntur. Putatur coniunctionem ex genetica cum appulsu externo (ut bacteriis) initium morbi incitare posse.

Non raro alii morbi rheumatologici, ut polymyositis, coincidentes observantur. Interdum mala glandulae thyreoideae oriri potest.

Tractatio praecipue ad symptomata siccitatis et inflammationis levanda spectat. Adhuc nulla cura morbi ipsius instituta est.

Historia
--------

Anno 1933 Suecicus Henricus Sjögren (1899-1986) pars syndromatis cum keratoconiunctiviti sicca describit. Anno 1965 syndroma Sjögren trias symptomatum descriptum est.

Pathophysiologia
----------------

Deminutionem functionum glandularum salivariarum varios effectus perficiunt. In *glandulis lacrimalibus*, exempli gratia, eventus malorum autoimmunologicorum imprimis structuris epithelialibus (epithelitis autoimmunologica chronica) adhaerent. Sequitur siccitatem oculorum cum prurito oculorum et signis inflammatoria.

Symptomata et signa
-------------------

*Trias symptomatum* ex siccitatibus oris (xerostomia) et oculorum (xerophthalmia) velut signis systematis immunitatis effervescentis omnibus syndromati Sjögren atribuuntur. Praeterea aliae corporis partes affectae sunt, ut articuli, tendines, ligamenta, ossa, musculi, velut cutis, pulmones, renes, vasa sanguinea, organa digestoria, nervi. Saepe et praeclare symptomata signaque inflammationis actionum ope systematis immunitatis observatur: Tumor, dolor, rubor, calor, functio laesa.

In sanguine titer anticorporis anti-SSA/Ro (anti-Ro) positivus invenitur.

Notae
-----

1. ↑  Fox R. I. Stern M. Michelson P. (2000). "Update in Sjögren Syndrome". *Current opinion in rheumatology* **12** (5): 391-8 .
2. ↑  Sjögren H. (1933). *Zur Kenntnis der Keratoconjunctivitis sicca: Keratitis filiformis bei Hypofunktion der Tränendrüsen*. Acta ophthalmologica, suppl. 2 (dissertatio) {{Ling{Theodisce}}.
3. ↑  Pflugfelder S. C. Crouse C. A. Monroy D. Yen M. Rowe M. Atherton S. S. (1993). "Epstein-Barr virus and the lacrimal gland pathology of Sjögren's syndrome". *American journal of pathology* **143** (1): 49-64 .
4. ↑  Vocabulum *titer* multitudinem materiae biologicae significat.

Nexus interni
-------------

* Arthritis rheumatoidea
* Inflammatio
* Lupus erythematodes
* Rheumatologia

Nexus externi
-------------

* *NIH*: Quod est syndroma Sjögren? **(Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

| Syndroma Kearns-Sayre |
| --- |
| Retinitis pigmentosa. |
| Retinitis pigmentosa est pars syndromatis Kearns-Sayre. |

**Syndroma Kearns-Sayre** est myopathia mitochondrialis cum ophthalmoplegia externa et retinopathia. Initium morbi est ante viginti annorum natum. Obsidio conductionis cardialis prognosem deteriorem facit.

In systemate nervoso centrali, trunco encephali et cerebello, numerus neuronorum myelinopathiae causa minuit, ut vitamini folati (vitamini B9). Etiam fibrae musculares mutationes ostendunt.

Causa est deletio genetica intra ADN mitochondriali.

Notae
-----

1. ↑  Kabunga P. Lau A. K. Phan K. Puranik R. Liang C. Davis R. L. Sue C. M. Sy R. W. (Feb 2016). "Systematic review of cardiac electrical disease in Kearns-Sayre syndrome and mitochondrial cytopathy". *International journal of cardiology* **181**: 303-10

Nexus interni
-------------

* ADN
* Ophthalmologia

Nexus externi
-------------

* *NIH* de syndromate Kearns-Sayre. **(Anglice)**
**Tatianus** fuit apologeta Christianus saeculi secundis orignis syriacae, quare etiam **Tatianus Syrus** appellatur.

Vita et opera
-------------

Tatianus Romae Iustino Martyre utebatur, postquam autem discordia inter eos orta est, in patriam syriacam revertit. Omnem vitae cogitationisque rationem hellenisticam abnuens communitatem encratiticam condidit et asseclas congregavit, qui ascesin severam sequentes matrimonium et carnis vinique consummationem recusaverunt.

Opus eius notissimum est *Diatessaron*, in quo narrationibus quattuor evangeliorum utens unicam Iesu vitam scribit diversitatibus aut duplationibus expolitis.

Praetera anno 176 scripta *Oratio ad Graecos*, libellus vehemens contra culturam Graecam, conservata est.[1]

Alia opera amissa sunt, sicut "Problematum liber", in quo Tatianus obscuros Veteris Testamenti locos exposuerat.

Bibliographia
-------------

* Herrmann Adalbert Daniel: *Tatianus der Apologet. Ein Beitrag zur Dogmengeschichte*. Verlag der Buchhandlung des Waisenhauses, Salinis Saxonicis 1837.
* Theodor Zahn: *Forschungen zur Geschichte des neutestamentlichen Kanons und der altkirchlichen Literatur. Pars 1. Tatian’s Diatessaron*. Deichert, Erlangae 1881.
* Otto Bardenhewer: *Geschichte der altkirchlichen Literatur*. Vol. 1, Friburgi Br. 1902; p. 242–262.

Nexus externus
--------------

* Klaus-Gunther Wesseling, "TATIAN der Syrer" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 11 (Herzberg, 1996. ISBN 3-88309-064-6) , columnae 552–571 **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑  Oratio ad Graecos, ed. ab Otto in *Corpore Apologetarum*, Ienae 1882. Et a Schwartz, Lipsiae 1888.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Syndroma impostoris** est, cum quidam sine causa de ingenio suo suaque peritia dubitat, num muneris quod obtinuisset dignus sit, clandestinoque sperat, ne impostor esse detegatur. Si in opere suo bonum successum habeat, id non suo merito sed fortuito vel ideo, quod tanta calliditate alios decipere sciat, factum esse cogitet. Quamquam "syndroma" dicitur, non de vero agitur morbo mentis, qui curam medici poscat. Fieri potest nihilo minus, ut haec anmi sollicitudo strenuitatem hominis aliquatenus deminuat.

Qui syndroma impostoris laborant saepissime homines prosperi bonoque ingenio praediti sunt. Notionem et appellationem *syndromae impostoris* Pauline Rose Clance et Suzanne Imes, psychologae Americanae, annis 1970 excogitaverunt. Recipiebant enim discipulas, quae in schola bonos faciebant successus et tamen fiducia sui carebant cogitabantque se immodico uti favore magistrorum. Ita factum est, ut investigatrices praecipue feminas prosperas syndroma impostoris laborare putarent. Postea tamen viros quoque, et quidem magis quam feminas, hac syndroma laborare observatum est.

Contrarium huius sensus animi est vanus sensus praestantiae, qua inclinatione animi laborantes inperitiam ignorantiamve suam non sentiunt — immo, quo minus sciunt, eo magis se scire credunt.

Notae
-----

1. ↑  Clance & Imes 1978.
2. ↑  Langford & Clance 1993.
3. ↑  Kruger & Dunning 1999.

Bibliographia
-------------

* Clance, Pauline R. & Imes, Suzanne A. (1978) The Impostor Phenomenon in High Schieving Women: Dynamics and Therapeutic Intervention. *Psychotherapy: Theory, Research, and Practice* 15 (3): 241–247.
* Kruger, Justin & Dunning, David (1999) Unskilled and Unaware of It: How Difficulties in Recognizing One's Own Incompetence Lead to Inflated Self-Assessments. *Journal of Personality and Social Psychology* 77 (6): 121–1134.
* Langford, Joe & Clance, Pauline Rose (1993) The imposter phenomenon: recent research findings regarding dynamics, personality and family patterns and their implications for treatment. *Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training* 30 (3): 495–501.
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Kwisatz Haderach**. ad verbum, "Via illa brevissima", est vox quae attigitur in mythistoria *Dune* a Frank Herbert. 'Kwisatz Haderach' est homo quasi divinus et immanis viris quem ordo Bene Gesserit petebant gignere et qui Paul Atreides fuit. Verba ex hebraico קְפִיצַת הַדֶּרֶךְ (*Cephisath Hadderech*, id est *Saltus in via*) veniunt.

Kyle MacLachlan ut Ille Kwisatz Haderach in pellicula
Bene Gesserit scientiam praescientis habebat. Sed quaedam regio praescientis adiri non potest a Bene Gesserit, autem continet eosdem in formidine. Hanc regionem adiri potest solum a mare quem appellatur **Kwisatz Haderach**. Quam ob rem Bene Gesserit, studiosis finitisque has regiones praescientiarum, petebant gignere Kwisatz Haderach per tractationem generationes. Proventus ultimus fuerit "mas" Bene Gesserit cum immanibus viribus et capacitate creare pontem intra spatio et tempore et videre futurum et admitti alternas memorias masculinas, restringentes ad Reverendas Matres Benium Gesserit. Consilia Beni Gesseriti implicant baronem Vladimir Harkonnen ut fons seminis in generatione paenultima; filia sua naturalis, Domina Jessica, postea Reverenda Mater, fuit data sicut concubina duci Leto Atreides ut filiam generet. Nihilominus propter amorem ad eum Jessica genuit filium Paulum Atreiden qui ad planetam Arrakis (Dune) venirit studiosus Kwisatz Haderach factus fuit tamen ultra dominatione Beni Gesseriti.

Bibliographia
-------------

1. ↑  Herbert, Frank (1965). "Terminology of the Imperium: KWISATZ HADERACH". *Dune*
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Imago imperatris Sakuramachi
**Imperator Sacuramati** (Iaponice: 桜町天皇 *Sakuramachi-Tennō*) (8 Februarii 1720–28 Maii 1750) fuit centensimus quintus decimus imperator Iaponiae (regnavit 13 Aprilis 1735–9 Iunii 1747). Eius nomen fuit in vita *Teruhito* (昭仁); ante regnum, titulus pueritiae *Vaca-Mia* (若宮 *Waka-Miya*).

Genealogia
----------

Grex Mausoleorum "Tsukinowa-no-misasagi" apud Sennyū-ji ubi Mausoleum Sakuramachi sedet.
Is fuit primus princeps Imperatoris Nacamicado et concubinus imperatorius? Conoë Hisaco (近衛 尚子 *Konoe Hisako*) de? gente Fuzivara.

* Concubinus *Nizio Iëco* (二条 舎子 *Nijō Ieko*)
	+ Prima filia *Principissa Sigeco* (盛子内親王 *Shigeko-Naishinnō*)
	+ Secunda filia *Principissa Tosico* (智子内親王 *Toshiko-Naishinnō*, posterius Imperatrix Go-Sacuramati)

* Concubinus *Anegakozi Sadaco* (姉小路 定子 *Anegakōji Sadako*)
	+ Primus filius *Princeps Tohito* (遐仁親王 *Tōhito-Shinnō*, posterius Imperator Momozono）

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Imperator Nacamicado**  |  **Imperator Iaponiae** 1735–1747 | Successor: **Imperator Momozono**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Casalis Vetus (discretiva)


Wikidata Casalis Vetus (Sicilia)
Res apud Vicidata repertae:Casalis Vetus (Sicilia): insigneCasalis Vetus (Sicilia): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 37°57′27″N 15°19′19″E  
*Numerus incolarum*: 796  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Messanensis  

**Geographia**

*Superficies*: 33.62 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Antelium, Castrum Regale, Fortia de Agro, Furci, Limina (Sicilia), Fanum Sancti Alexii (Sicilia), Fanum Sanctae Luciae ad Melam, Fanum Sanctae Teresiae ad Ripam, Sabuca  

**Tabula aut despectus**

Casalis Vetus (Sicilia): situsCasalis Vetus (Sicilia): situs
Casalis Vetus (Sicilia)
**Casalis Vetus** (alia nomina: *Rus Vetus*) (Italiane *Casalvecchio Siculo*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sicilia et in Provincia Regionali Messanensi situm. Incolae *Casalveterini* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Messana
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  www.italiapedia.it
3. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
4. ↑  www.italiapedia.it

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casalis Veterem** spectant. |
**Kyrie eleison** (Graece κύριε ἐλέησον, "Domine, miserere") est initium brevis liturgiae tripartitae, quae variis liturgiae locis canitur. Maxime notum est ut pars ordinarii missae, sed etiam plures litaniae (ut puta Litaniae Sanctorum aut Litaniae Lauretanae) vocibus Kyrie eleison incipiunt.

Invocatio ex vocativo verbi Graeci κύριος, "Dominus" et imperativo ἐλέησον verbi ἐλεέω, "misereri".

Kyrie eleison est una ex duabus precibus Graecis in liturgia Ecclesiae Catholicae Romanae servatis. Altera prex Graeca, *Trisagion* nuncupata, in Improperiis Feriae Sextae in Passione Domini invenitur.

Textus
------

Cantus Kyrie de Missa XI (Orbis Factor).
Verba huius orationis sunt:

*Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)
*Christe eleison*. (Χριστὲ ἐλέησον)
*Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)
Antiqua versio (utitur in missis poliphonicis):

S. *Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)
M. *Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)
S. *Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)
M. *Christe eleison*. (Χριστὲ ἐλέησον)
S. *Christe eleison*. (Χριστὲ ἐλέησον)
M. *Christe eleison*. (Χριστὲ ἐλέησον)
S. *Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)
M. *Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)
S. *Kyrie eleison*. (Κύριε ἐλέησον)

  

Haec verba Latine sonant:

*Domine, miserere*.
*Christe, miserere*.
*Domine, miserere*.

Nexus interni
-------------

* Requiem

Partes Ordinarii missae

Kyrie · Gloria in excelsis · Credo · Sanctus · Agnus Dei


Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
Hey, poeta et superintendens.
**Gulielmus Hey** (natus Leinae in Circulo Gothensi die 26 Martii 1789; mortuus Ichtershausen in Circulo Ilmensi die 19 Maii 1854) fuit theologus et poeta Germaniae.

Vita
----

Filius parochi parentibus mortuis cum frate Carolo vixit. Frequentavit Gymnasium Ernestinum Gotae et theologiae Ienae Gottinga]eque studuit. Annis inter 1811 et 1814 magister privatus in Nederlandia fuit. Anno 1818 parochus protestanticus in Töttelstädt (Erfordia) creatus est. Anno 1827 praedicator aulicus Gotae erat et inde ab anno 1832 superintendens in Ichtershausen. Theologorum rationalismum semper abhorruit Christianitatem vivam et socialem praeferens. Anno 1810 in matrimonium duxit Augustam Grosch, anno 1832 Ludovicam de Axen. Filius Gulielmus natus est anno 1838.

Hey cognitus est tamquam excellens narrator fabularum, quae annis inter 1833 et 1837 illustrante Othone Speckter Hammoniae editae sunt. Narrationes eius de Iesu vita (*Erzählungen aus dem Leben Jesu, für die Jugend dichterisch bearbeitet*, Hammoniae 1838) valoris minoris sunt.

Honores
-------

Universitas Heidelbergae anno 1847 eum doctorem honoris causa creavit. Apud ecclesiam monasticam vici Ichtershausen et monumentum pro isto homine est et museum artis regionalis, in quo et de Hey multa narrantur.

Opera
-----

* *Gedichte*, Berlin, 1816
* *Predigten (Auswahl)*, I, 1829
* *Predigten (Auswahl)*, II, 1832
* *Fünfzig Fabeln für Kinder. In Bildern gezeichnet von Otto Speckter. Nebst einem ernsthaften Anhange*. Perthes, Hamburg 1833
* *Noch fünfzig Fabeln für Kinder. In Bildern gezeichnet von Otto Speckter. Nebst einem ernsthaften Anhange*. Perthes, Hamburg, 1837
* *Erzählungen aus dem Leben Jesu für die Jugend*, Hamburg, 1838
* *Bilder und Reime, Reime und Bilder für Kinder* (Zeichnungen von Ludwig Richter), Dresden, 1859

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum Hey** spectant. |

* Fabulae nonnullae
* Hey in Töttelstädt
* Circulus amicorum Hey
* Biographia apud NDB
*Theridula emertoni* femina

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Arachnida   
Ordo : Araneae   
Superfamilia : Araneoidea   
Familia : Theridiidae   
Subfamilia : Theridiinae   
Genus : *Theridula*   
Species : ***T. emertoni***   
*Theridula emertoni*   
Levi, 1954  
Synonyma
*Theridula sphaerula*  
*Theridula opulenta*

***Theridula emertoni*** est species aranearum subfamiliae Theridiinarum familiae Theridiidarum, in Civitatibus Foederatis et Canada endemica. Ante annum 1954, cum species rite descripta sit, specimina saepe *T. opulenta* appellata sunt, ex nomine speciei cuius distributioni geographicae interest. Species a *T. opulenta* facile per epigyne in feminis et pedipalpum in maribus distinguitur.

Feminae adultae inter 1.7 et 2.8 millimetra, mares adulti inter 1.6 et 2.3 millimetra longi sunt.

Notae
-----

1. ↑  Levi, Herbert W. (1966). "American Spider Genera *Theridula* and *Paratheridula* (Araneae: Theridiidae)". *Psyche* **73** (2): 123–130 .
2. 1 2 3  Levi, Herbert W. (October 1954). "The Spider Genus *Theridula* in North and Central America and the West Indies (Araneae: Theridiidae)". *Transcriptions of American Microscopical Society* **73** (4): 331–343 .
3. ↑  Howell, W. Mike; Ronald L. Jenkins (2004). *Spiders of the Eastern United States: A Photographic Guide*. Pearson Education. pp. 113–114 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Theridulam emertoni*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Theridulam emertoni*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life |

* *Theridula emertoni,* bugguide.net
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Monachi tunc regem Thailandiae beatificant in Wat Nong Wong
Charta ostendit tria genera movimentii: Theravadae rubro et Mahayana flavo exprimitur.
**Theravāda** (Palice 'schola senatorium monacorum') est secta Buddhismi quae praecepta Buddhae conservata in Canone Pali adhibet ut doctrina cardinis sua. Canon Pali est solum integrum buddhismum canon reliquens in lingua classica indica, Pali, quae ut lingua sacra et lingua franca servit Theravadae. Proprietate alia, Theravada solet conservativam esse cum re doctrina et disciplina monastica. Secta distincta, Theravada surrexit in Taprobane dispersaque in reliqua meridii orientalis asiae est.

Notae
-----

1. ↑  Kate Crosby, *Theravada Buddhism: Continuity, Diversity, and Identity* (2013), 2.
2. ↑  Gombrich, *Theravada Buddhism, a social history from Ancient Benares to Modern Colombo,* ed. 2a (Routledge, 26 Iulii 2006), 37.

Bibliographia
-------------

* Commentarius de Theravada ex *Encyclopaedia Britannica*
Wikidata Laurentius Booth
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1420; Lancastriensis comitatus  
*Obitus*: 19 Maii 1480; Nottinghamiensis comitatus  
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Officium*: Roman Catholic archbishop of York, Roman Catholic bishop of Durham  
*Munus*: presbyter catholicus, Iudex  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: John Booth;   

**Memoria**

*Sepultura*: Southwell Minster  
Beatus (*feriae die* )
**Insignia heraldica**

Laurentius Booth: insigneLaurentius Booth: insigne

  

**Laurentius**, vulgo *Lawrence* **Booth** (natus circa annum 1420; mortuus anno 1480) fuit politicus et clericus Angliae. Alumnus universitatis Cantabrigiensis, anno 1450 magister factus est aulae Pembrochiae in eadem universitate, quod munus usque ad mortem retinuit. Episcopus Dunelmensis ab anno 1457, archiepiscopus Eboracensis ab 1476 usque ad mortem. Confessor fuit regi Eduardo IV.

Nexus externus
--------------

* De Laurentio Booth apud *Alumni Cantabrigienses*
Wikidata Amarillo (Texia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 35°11′57″N 101°50′43″W  
*Numerus incolarum*: 200 393  
*Zona horaria*: UTC−6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ginger Nelson  
*Procuratio superior*: Potter Comitatus, Randall Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 266.556133 chiliometrum quadratum, 262.014785 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Canyon  

**Tabula aut despectus**

Amarillo (Texia): situsAmarillo (Texia): situs
**Amarillo** (Hispanice *amarillo* 'flavus') est urbs in Texia civitate et sedes comitatus Potterensis, quarta decima a maxima urbe in Texia et maxima in Panhandle Texensi. Regio urbana in Comitatum Randallensem extenditur. Numerus incolarum 200 393 die 1 Aprilis 2020 aestimatus est.

Amarillo olim Mundanum Helii Caput appellabatur propter eius opes helii, inter maxime feraces et fructuosos in Civitatibus Foederatis notas. Urbs etiam Flava Rosa Texensis appellabatur (ex *amarillo,* vocabulo Hispanico), Urbs Flava (ex illo nomine), et Urbs Rotrorum Civitatum Foederatarum propter fabricam ubi V-22 Osprey aeroplanum hybridum fabricatur. Una ex maximis fabricis in Civitatibus Foederatis ubi caro collegitur et stipatur in urbe invenitur. Pantex, sola armorum nuclearium cogendorum et demoliendorum fabrica in America, est magnus operariorum conductor in regione situs, ex quo Amarillo Urbs Bombarum aliquando appellatur.

Historia
--------

Despectus in Amarillum anno 1912.
Amarillo anno 1887 nomine *Oneida* locus astariorum fabricandorum conditum est, sed nomen postea mutatum est. Post annum 1890, locus vaccarum pascendarum facta est, annoque 1925, petroleo in regione nuper invento, oeconomia regionis crevit.

Notae
-----

1. 1 2   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Adiectivum *Amarillensis,* "Dioceses Amarillensis" in catholic-hierarchy.org.
3. ↑  Texas State Library this facility / U.S. Census Bureau. "2000 Census: Population of Texas Cities" .
4. ↑  "Texas Population Projections" .
5. ↑  "Quickfacts" apud Censum 2020.
6. ↑  Formula:Cite magazine.
7. ↑  Amarillo Economic Development Corporation. "What Is Rotor City, USA" .
8. ↑  De historia in *Encyclopaedia Britannica.*
9. ↑  De petroleo apud tshaonline.org.

Bibliographia
-------------

* Carlson, Paul H. 2006. *Amarillo: The Story of a Western Town.* Texas Tech University Press. ISBN 978-0-89672-587-4.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Amarillum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 35°11′57″N 101°50′43″W • *GeoNames* • "1351066, 2409694" apud *USGS* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Boris Polevoj
Res apud Vicidata repertae:Boris Polevoj: imagoBoris Polevoj: imago
*Nativitas*: 4 Martii 1908; Moscua  
*Obitus*: 12 Iulii 1981; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: Editor principalis  
*Munus*: scriptor, diurnarius  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of the Red Banner, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the October Revolution, Order of the Patriotic War 1st class, Order of the Patriotic War 2nd class, Order of the Red Banner of Labour, Order of the Red Star, Medal "For the Defence of Moscow", Medal "For the Defence of Stalingrad", Medal "Veteran of Labour", Order of Friendship of Peoples  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Boris Nicolai filius Polevoj** (Russice Борис Николаевич Полевой, tr. *Boris Nikolaevič Polevoj*, vero nomine Кампов, tr. *Kampov*; natus 17 Martii 1908 Moscuae, mortuus 12 Iulii 1981 ibidem) erat diurnarius et scriptor Russicus Sovieticus.

Polevoj ab anno 1928 ut diurnarius favebat operi. Tempore Belli Magni Patrii erat in exercitu Sovietico pugnanti ut correspondens actorum diurnorum nomine *Pravda* («Правда»). Memorias de bello illo scripsit. Nota est eius *Narratio de vero homine* («Повесть о настоящем человеке»), anno 1946 in lucem edita, de aviatore militari Sovietico Meres'ev (cuius prototypus est Alexius Mares'ev), qui, in pugna tempore Belli Magni Patrii vulneratus, pedes suos perdidit, sed denuo ut aviator bellare continuavit. Pro narratione ea Polevoj anno 1947 ornatus est Praemio Staliniano. Praemium Stalinianum secundum suum anno 1949 accepit, ut auctor anthologiae summariorum et narrationium, *Homines Sovietici sumus* («Мы — советские люди») titulatae, anno 1948 publicatae. Pro anthologia summariorum suorum nomine *Diarii Americani* («Американские дневники») anno 1959 Praemio Pacis Internationali ornatus est. Anno 1974 factus est Hero Laboris Socialistici.

Nexus externus
--------------

* Pagina de Bori Polevoj *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 Lars Brownworth stans ante Constantinopolis propugnacula 
**Laurentius Brownworth**, vulgo *Lars Mehrling Brownworth* (natus anno 1975) est auctor ac magister emeritus historiae Civitatum foederatarum Americae itemque magister Scholae Stony Brook in insula longa, Novi Eboraci, sitae, qui creavit chorum notissimum XII imperatores Romani: Historia imperii Romani orientalis una cum fratre Anders Brownworth. Hoc tempore cum saepe collegii professus putaretur tamen adhuc magistri munere hac in schola fungebatur.

Mense Augusto anni 2007 Brownworth hoc munus renuntians se omnino libro conscribendo dedicavit, quem duobus post annis nomine *Lost to the West: The Forgotten Byzantine Empire that Rescued Western Civilization* ("Occidentalibus deperditum: Imperium Romanum orientale oblitum quo servatum est cultus partium occidentalium*) edidit. Alterum librum de Normannis anno 2014 edidit.*

Nexus externi
-------------

* "Interview with Lars Brownworth" apud *Medievalists.net*
**Regula 5 secundorum** in *WikiWorld* grylle.
**Regula quinque secundorum** est mythus urbanus Americanus, qui dicit cibum in terram delapsum, si intra quinque secunda e solo eripitur, utpote nondum maculatum utique edi posse.

*MythBusters*, programma televisificum, nonnullis investigationibus recensis, nullum discrimen ad numerum bacteriorum accumulatorum pertinens invenit, sive cibus delapsus duo sive sex secunda in solo iacuit. Topographia autem, locus, et umor superficiei discrimina magni momenti efficere possunt.

Citationes
----------

1. ↑  "Annotated mythbusters: episode 39"

Bibliographia
-------------

* Dawson, P.; Han, I.; Cox, M.; Black, C.; Simmons, L. (2007) Residence time and food contact time effects on transfer of Salmonella Typhimurium from tile, wood and carpet: testing the five-second rule. *Journal of Applied Microbiology* 102 (#4) 945-953.
* McGee, Harold (2007) The Five-Second Rule Explored, or How Dirty Is That Bologna? *The New York Times* 9 Maii. Textus interretialis

Nexus externus
--------------

* Paul Dawson regulam quinque secundorum explicat
Wikidata Boris Thenes
Res apud Vicidata repertae:Boris Thenes: imagoBoris Thenes: imago
*Nativitas*: 9 Decembris 1897; Derman  
*Obitus*: 13 Martii 1983; Zitomiria  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: poëta, Interpres, sacerdos  

**Boris Thenes** (Ucrainice *Бори́с Тен*, natus **Nicolaus Basilii f. Chomyčevs'kij**, Ucrainice *Микола Васильович Хомичевський*), die 9 Decembris anni 1897 in Derman' gubernii Volhyniensis natus et die 13 Martis anni 1983 Zitomiriae mortuus, fuit poeta, scriptor et interpres Ucrainicus Sovieticus.

Vita
----

In familia sacerdotis orthodoxi natus et in seminario Zitomiriae educatus anno 1921 sacerdos Kioviae factus est. Annis 1929—1936 in castris carceraliis Sovieticis fuit, annis 1941—1945 in Germanicis. Post bellum Zitomiriae linguam Latinam docebat litterisque studebat.

Opera
-----

Homeri *Iliadem* et *Odysseam* hexametris, *Prometheum* Aeschyli, *Antigonam* Sophoclis Ucrainice vertit necnon Shakesperii Goethii Friderici Schiller Alexandri Puškin Adami Mickiewicz opera.

Notae
-----

1. ↑  Nomen sibi cepit a nomine Graeco Danapris fluminis, Βορυσθένης, *Borysthenes*.

Nexus externi
-------------

* Thenis versiones (fasciculi *fb2*)