recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Alexander III Fixlmillner
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 24 Septembris 1686, 24 Novembris 1686; Pfarrkirchen bei Bad Hall  
*Obitus*: 21 Ianuarii 1759; Cremifanum  
*Patria*: Austria  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: clericus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Alexander Fixlmillner** (baptizatus: **Benedictus Franciscus**; natus die 24 Novembris anno 1686, mortuus die 21 Ianuarii anno 1759) fuit 1731-1759 abbas Cremifanensis.

Alexander Fixlmillner die 24 Novembris anno 1686 in castro *Hehenberg* (paroecia *Pfarrkirchen*) prope Cremifanum sito natus et Benedictus Franciscus baptizatus est. Anno 1708 monasterium intravit et nomen Alexandri accepit. Lentiae humaniorum, Salisburgi philosophiae ac theologiae studia emensus est. Batavis anno 1709 subdiaconus, 1714 diaconus, 1714 sacerdos ordinatus est. Variis muneribus functus die 8 Novembris anno 1731 abbas electus, die 16 Decembris anno 1731 Batavis benedictus est. Fontes eum humilem piumque, simul disciplinae monasticae intentum ac amore patrio erga fratres pauperesque imbutum, vere hominem sanctum demonstrant. Sed et artem scientiamque aluit: Anno 1745 Cremifani primam speculam astronomicam erexit, quam aedificium postea (anno 1741) modo conditae Academiae equitum (*Ritterakademie*) conciliavit. Anno 1758 Speculam astronomicam Cremifanensem adhuc exstantentem aedificari iussit. Anno 1737 studium philosophicum, 1741 Academiam equitum (die 17 Novembris anno 1744 a Maria Theresia confirmatam), anno 1747 "Museum Mathematicum" condidit. Praeterea bibliothecam magnis opibus dotavit. Alexander die 21 Ianuarii anno 1759 mortuus ad altare Sancti Agapiti sepultus est.

Fontes
------

* Biographia brevis in situ Speculae astronomicae Cremifanensis cum bibliographia, vide hic
* Epitaphium prope altare Sancti Agapiti in ecclesia Cremifanensi (textus in: Marian Pachmayr, Historico-chronologica Series Abbatum et Religiosorum monasterii Creminfanensis, Styriae 1777-1781, p. 755).
Wikidata Magnus III Nudipes
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1073; Norvegia  
*Obitus*: 24 Augusti 1103; River Quoile  
*Patria*: Norvegia  

**Officium**

*Officium*: monarcha Norvegiae  
*Munus*: Monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Olaus III Quietus; Thora Jonsdottir  
*Coniunx*: Margaret Fredkulla  
*Proles*: Eystein I of Norway, Sigurdus I Hierosolymipeta, Olav Magnusson of Norway, Tora Magnusdatter, Sigurd Slembe, Harald IV of Norway, Ragnild Magnusdotter  
*Familia*: Hardrada dynasty
**Memoria**

*Sepultura*: Dunum (Hiberniae Septentrionalis)  

**Magnus III Nudipes** (Nordice antique *Magnús berfœtt*), anno 1073 natus et die 23 Augusti anno 1103 mortuus, fuit rex Norvegiae ab anno 1093 usque ad mortem. E domo Harfagerorum, Olai Quieti filius, Sigurdi Hierosolymipetae pater et Magni Caeci avus. Multas terras Britanniae et Hiberniae insularumque prope iacentium debellavit, quas Magno mortuo Norvegi amiserunt. *Nudipes* cognomen accepit, cum vestem Scotticam induere soleret.

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Monumenta Germaniae historica*, vol. XXIX, Hannoverae 1892, p. 629.

Nexus externi
-------------

* De Magno Nudipede in *Store Norske Leksikon* **(Norvegice)**
* De Magno Nudipede in *Den Store Danske* **(Danice)**
**Magnus Magister** sive **Grandis Magister** in quibusdam ordinibus militaribus est appellatio sive dignitas magistri ordinis, qui ordini praeest.

Ordines militares hodierni
--------------------------

### Ordo Hospitalis

Magnus Magister Ordinis Fratrum Hospitalis Sancti Ioannis Hierosolymitani circiter ab anno 1100 ab ordinis capitulo generali per vitae tempus eligitur; his diebus Matthaeus Festing magnus magister undeoctogesimus est.

### Ordo Equestris Sancti Sepulcri Hierosolymitani

Ordo Equestris Sancti Sepulcri Hierosolymitani anno 1847 forma hodierna constitutus est. Primo Patriarchae Hierosolymitano subiectus erat, tum papae ordini praeerant, ab anno 1949 Cardinalis Curiae Romanae ordinis magnus magister est. His diebus Edwin Frederick O’Brien ordini praeest.

### Ordo Sancti Lazari

Magnus magister undequinquagesimus Ordinis Militaris et Hospitalis Sancti Lazari Hierosolymitani est Don Carlos Gereda y de Borbón, Marquis de Almazán (obedientiam Hispanie) et Magnus Magister Jan Comes Dobrzensky z Dobrzenicz (obediantiam Francie)

Ordines militares exstincti
---------------------------

Sequentes ordines magnum magistrum habebant:

### Ordines militares religiosi

* Ordo militiae de Alcantara
* Ordo militaris de Avis
* Militia Calatravae
* Militia Domini Nostri Iesu Christi
* Ordo militiae sancti Georgii de Alfama
* Ordo militiae de Montesa
* Militia Sancti Iacobi
* Pauperes commilitones Christi Templique Salomonici

### Ordines militares saeculares

* Ordo Sancti Georgii (Bavaria)
* Ordo Sancti Georgii (Hungaria)
* Ordo stellae (Francia) (Ordre de l'Étoile)

Nexus interni
-------------

* Magister ordinis

Bibliographia
-------------

* Alain Demurger: *Die Ritter des Herrn. Geschichte der geistlichen Ritterorden.*, Monaci 2003, ISBN 3-406-50282-2.
**Alexander François** (natus in oppido Levallois-Perret die 28 Martii 1972) est linguista Francicus linguisticae descriptivae et investigationis patriarum Melanesiae linguarum peritus, praecipue in Insulis Salomonis et Vanuatu. In LACITO operam dat, in sede investigationis in CNRS instituta, linguisticae et anthropologiae dicata.

Imprimis in septentrionalibus Vanuatu insulis, imprimis Torresianis et Banksianis laboravit, in regione ubi homines septendecim linguis iam utuntur. Relationes descriptivas Mwotlap edidit (2001, 2003), linguae cui sunt plurimi illius regionis locutores.

Anno 2002 monographum divulgavit quod Araki describit, linguam periclitatissimam, qua homines in parva insula ad meridiem Sancti Spiritus (Vanuatu) patenti utuntur.

Anno 2005, particeps expeditionis scientificae in Vanikoro (Insulae Salomonis) fuit, quae in animo habuit investigationem naufragii La Pérouse anno 1788.

Notae
-----

1. ↑  Relatum in *The Times*, 13 Maii 2005.

Nexus externus
--------------

* Situs publicus, alex.francois.free.fr
**Fodinae Moriae** aut simpliciter **Moria** (Lingua Sindarin pro *Hiatus Obscurus*) vel proprie in Lingua Khuzdul **Khazâd-dum** (*fodina nanorum*) est fodina, urbs atque regnum nanorum in Montibus Nebulosis in Terra Media a professore Tolkien inventa. Etiam vocatae sunt **Phurunargian** in Commune lingua. De fodinis narratur in *Domino Anulorum*.

Historia in Domino Anulorum
---------------------------

Fodinae Moriae primum in primo Domini Anulorum volumine apparent. Gandalphus ceterique eas transire debent et perveniunt ad magnam portam. Portae nanorum foras aperiuntur facile premendo, sed contra, cum intrare vis, dicendum est verbum arcanum paucissimis notum. Hac in ocassione supra portam legebatur: Loquere amice et intra. Gandalphus hoc intellexit ut formulam salutandi illamque neglexit. Tamen, multum post tempus, verbum invenit arcanum: quod illa sententia dicere velle posset videri significare (loquere, o amice, et intra) nolebant nani communicare. Illud re vera significabat te debere dicere "amice" voce elata et satatim ianua patebat. Ergo Gandalphus clamavit "amice" et intraverunt.
Illic inveniunt nanorum seplucra et alia. Fodinae valde obscurae erant, ibique multi habitabant orci, contra quos omnes debuerunt pugnare. Interea Balrog quendam (magnum demonium) suscitaverunt. In exitus ponte Gandalphus ei occurrit pontemque scissit mittens Balrog in inferos. Sed dum monstrum cadebat Gandalphum cepit secumque traxint ad inferos. Magi amici hoc ut eius mortem intellexerunt, ideo quam maxime plangerunt.
Re vera multos per dies ceciderunt, et tandem magnam pugnam habuerunt ubi uterque mortuus est, sed Gandalphus surrexit et iterum in Terram Mediam redivit ut amicos iuvaret. Rursus apparet in secundo volumine et ipse narrat haec omnia.

Nexus interni
-------------

* Balrog
* Gens Durini

Notae
-----

1. ↑  I. R. R. Tolkien *Hobbitus Ille*; versio Latina auctore Marco Walker, anno 2012 Londinii edita.
Icona Aristidis
**Marcianus Aristides Atheniensis** fuit apologeta Christianus saeculi secundi. Aristides philosophus antiquissimam apologiam servatam ad Hadrianum imperatorem (ab anno 117 usque ad annum 138) scripsit. Primo ostendit Deum esse, tum non barbaros, Graecos vel Iudaeos, sed solum Christianos verum Deum novisse et ita vivere. Apologia perdita putatabatur, donec Mechitaristi a sancto Lazaro anno 1878 Venetiis fragmentum copiosum Armenicum huius apologiae ediderunt, Rendel Harris anno 1889 interpretationem completam Syriacam in manuscripto monasterii sanctae Catharinae in Monte Sinaitico repperit atque Armitage Robinson ostendit versionem Graecam fabulae Romanensis Byzantinae »Barlaam et Iosaphat« ab Ioanne Damasceno conscripto partem maiorem apologiae ut orationem monachi continere.

Nexus externi
-------------

Friedrich Wilhelm Bautz, "ARISTIDES" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1) , columnae 212–213 **(Theodisce)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Transcarpathia (discretiva)

**Transcarpathia** (vel *Subcarpathia, Ruthenia Subcarpathica, Ucraina Transcarpathica* etc.) fuit terra ab anno 1918 usque ad annum 1939 in Cechoslovacia sita fuit, quam deinde Hungari armis occupaverunt; haec terra postremo anno 1944 ab exercitu Sovietico liberata est. Quo facto Cechoslovacia foedus cum Unione Sovietica iecit, secundum quod haec regio Sovietis concessa est; eiusdem incolae, qui Russini nuncupantur et qui plerumque ad ecclesiam uniaticam, quae ecclesia Graecocatholica appellatur, pertinebant ab coenonistis vehementer opprimebantur. Nunc autem haec regio pars Ucrainae est.

Caput erat  *Užgorod* (Bohemice et Slovace *Užhorod*, Hungarice *Ungvár*); aliae magni momenti urbes Peregium et Munchatium (Russinice *Мукачово*) fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  "Lineamenta historiae Ecclesiae Transcarpathiae", — *Orientalia christiana periodica*, vol. 37-38, 1971, p. 517; **Transcarpatia**, — dioecesis Transcarpatiae Latinorum. *Gerarchia cattolica ...*, 2003, p. 441.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°25′0″N 23°15′0″E • Encyclopædia Britannica |
Officina Ovalis desuper ostensa. (Consessus a Georgio W. Bush anno 2001 invitatus.)
**Cancellaria Oblonga** est officina Praesidis Civitatum Foederatarum Americae. In orientali Domi Albae ala locatur, et formam ellipticam habet. Tres fenestrae conversae ad meridiem a tergo scrinii praesidis adsunt. Focus in parte septentrionali locatur. 

Cancellaria Oblonga quattuor ostia habet: ostium orientale ad Hortum Rosae ducit; ostium occidentale ad studium minorem et cenationem ducit; ostium septentrio-occidentale ad alam occidentalem ducit; et ostium septentrio-orientale ad officinam scribae praesidis.

Cancellaria Oblonga officium praesidis effingit per imaginem memorabilis. Praesides Cancellaria Oblonga utuntur ad orationes ad populum per televisionem dandas et leges signandas. Hinc Ioannes Kennedy populum de missilis in Cuba monuit, et Ronaldus Reagan populum post displosione *Challenger* adlocutus est. Hinc Ricardus Nixon rucheta Apollinis 11 astronautas congratulatus est, et Georgius W. Bush cumastronautis in spatio locutus est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* Dan Froomkin, "Inside the Real West Wing" in *Washington Post* (2005/2006)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Transistra semiconductrales bipolaria, tres terminos omnia monstrantes.
Symbolum transistri bipolaris speciei PNP, emittrum E, collectrum C , basem B et directionem fluxionis favorabilem monstrans.
**Transistrum,** seu **transistor,** est elementum electronicum quo fluxio electrica inter duos terminos (appellatos collectrum et emittrum) a tensione electrica in tertio termino (appellato basis vel porta) gubernatur.

Antiqua transistra constabant in ampulis evacuatis in quo terminus portalis erat unum rete metallicum situm inter collectrum et emittrum. Haec geometria symbolum transistri hodiernum animat. 

Transistra moderna e semiconductris facuntur. Sunt multa huius modi transistrorum genera, et inter ea sunt communia: transistra bipolaria (BJT) et transistra effecti campi (FET). Sunt duae species transistri bipolari: NPN et PNP.

Nexus interni
-------------

* Amplificator electronicus
* Electronica
* Memoria computatralis
* Lex Mooriana

Notae
-----

1. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **transistra** spectant. |

* De transistris apud Sparkfun **(Anglice)**
Wikidata Olaus I Turgonis filius
Res apud Vicidata repertae:Olaus I Turgonis filius: imagoOlaus I Turgonis filius: imago
*Nativitas*: 963; Norvegia  
*Obitus*: 9 Septembris 1000; Battle of Svolder  
*Patria*: Norvegia  

**Officium**

*Munus*: Bellator, Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Tryggve Olafsson; Astrid Eiriksdatter  
*Coniunx*: Geira, Tyra of Denmark  
*Proles*: Tryggvi the Pretender  

**Olaus I Turgonis filius** (Nordice antique *Óláfr Tryggvason*), etiam **Krakaben** (Latine *Os cornicis*) dictus, circa annum 963 natus et anno 1000 mortuus, fuit rex Norvegiae ab anno 995 usque ad mortem. 

E domo Harfagerorum, Turgonis Olai filii filius et Haraldi Pulchricomi pronepos, ab Estis piratis nuper natus cum matre raptus est, ubi ut servi sex annos vixerunt; postea Novogardiae et Kioviae apud Vladimirum Magnum educabatur et miles eius erat; necnon Poloniam et Hiberniam visitavit. Cum patriam revertisset, rex Norvegiae a Danis liberatae factus est. Religionem Christianam in patria propagavit (sed divinationem de avibus amabat, unde cognomen accepit).

Notae
-----

1. ↑  *Symbolæ ad historiam antiquiorem rerum Norvegicarum*, Christianiae 1850, pp. 13, 26, 57. Necnon 
  
 — **Truc(h)onis filius** (*Monumenta Germaniae historica*, vol. XXIX, 1892, p. 632);
  
 — **Tryg(g)vae filius** (Ioannis Rudolphi Schröter(de) *De Ragnario Lodbrokio*, Rostochii 1820, p. 35); 
  
 — **Tryggvin(i)us** (Ioannis Petri Anchersen *Commentatio.. de hospitibus Norvegiae veteris...*, Hafniae 1752, p. 43; Arii Thorgilsis filii *Schedae, seu libellus de Islandia*, Hauniae 1733, p. 47) 
  
 — **Tryggvides** (*Historiæ Hakonis Hakonidae, pars ultima... Historia brevior Olavi Tryggvidae*, Hafniae 1841).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • biography/Olaf-Tryggvason Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |
Maris mediterranei charta circa annum 218 a.C.n.
**Primum bellum Macedonicum** inter Philippum V regem Macedonicum et rem publicam Romanam gestum est. 

Bello Punico secundo ineunte, Romanis, cum plurimas clades a Philippo V rege accepissent, bellum indictum est eo consilio ut civitatum maxime adfinitarum Illyriae, quae bello Illyrico peracto clientelae Romanae rei publicae factae erant, vi potiri. Itaque ne duabus ex partibus premeretur socialis belli contra Aetolos gesti finem fecit. Etiamsi initio bene ac feliciter Illyrorum principem Scerdilaidam impugnavit classemque exstrui ordinavit, denique metu compulsus bello navali contra classes Romanas abstinuit. 

Itaque belli exordium rite annus 215 a.C.n. habetur, cum Philippus se Hannibali foedere iungeret. Licet Philippus anno 213 Lissos oppidum iuxta Hadriaticum mare situm caperet tamen numquam a Poenis vel navibus vel copiis iuvatus est. Praeterea etiam coactus est sociis suis Achaiis contra Lacedaemones, Elidem et Messenem pugnantes auxilio venire. Denique cum bene ac feliciter in Thracia rem gessisset Attalus I Pergamorum rex constituit esse eum debellandum. Romani quidem cum Graeciam Poenorum avertendorum causa neglexissent anno 212 foedere cum Aetolis Philippo inimicissmis se iunxerunt.

Etiamsi iunctis Romanorum cum Pergamenis classibus maria Philippo nunc omnino clausa erant ille tamen primo tempore prospere in Macedonia hostibus restitit. Anno tantum 209 a.C.n. in summum periculum decidit Macedonium res Dardana cum gens in fines suas irrumperet. Tamen non solum Attalum regem belli continuatione distraxit foedere se Bithyniae principi iungens, sed etiam Aetolos anno 206 cum a Romanis coactus esset, ut pacem secum componerent. Anno 205, omnes factiones pacem aequam apud Phoinike sanxerunt. Philippo non solum Graeciam dominatione tenere, sed etiam Lissum captum retinere concessum est.

Bibliographia
-------------

* Hans-Joachim Gehrke: *Geschichte des Hellenismus*, München 2003
* Frank William Walbank: *Philip V of Macedon*, Cambridge 1967
* Robert Malcolm Errington: *Rome and Greece to 205*. In: *The Cambridge Ancient History. Bd. 8: Rome and the Mediterranean to 133 BC*. Cambridge 2004, S. 94–105. ISBN 0-521-23448-4
Wikidata Mons Sancti Angeli
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°42′0″N 15°58′0″E  
*Numerus incolarum*: 12 342  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Foveana  

**Geographia**

*Superficies*: 245.13 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Canianum, Castellum Caprelis, Apenestae, Casalis Sancti Marci de Lama, Aedes Vestae, Sipontum Novum, Fanum Sancti Ioannis Rotundi, Castrum Vici  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Asīsium, Mansaria Nova, Vallis Corsa, Mons Sancti Michaelis, Fanum Sancti Ioannis Rotundi, Barium, Andria, Silva Alborelli  

**Tabula aut despectus**

Mons Sancti Angeli: situsMons Sancti Angeli: situs
Mons Sancti Angeli
**Mons Sancti Angeli** (alia nomina: *Garganus Mons*) (Italiane: *Monte Sant'Angelo*) Urbs Italiae et municipium, circiter 12 720 incolarum, in Regione Apulia, in Provincia Fodiana ac in Gargano historica ac geographica regione, situm. Urbani *Montenses* seu *Michaelici*appellantur.

Insignia
--------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*
* Situs humanitatis patrimonium a UNESCO tributumSitus humanitatis patrimonium a UNESCO tributum

Geographia
----------

* Garganus (*terra*)

Aedificia egregia
-----------------

* Sanctuarium Montis Sancti Angeli.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Sipontina-Vestana-Sancti Ioannis Rotundi

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Mons Sancti Angeli Maris *Marina di Monte Sant'Angelo;*
* *Ruggiano*

Municipia finitima
------------------

* Canianum,
* Carpenum,
* Castrum Vici,
* Fanum Sancti Ioannis Rotundi,
* Fanum Sancti Marci in Lamis,
* Manfredonia seu Sipontum,
* Matinata,
* Vesta.

Nexus interni
-------------

* Apuliam (*regionem*),
* Provinciam Fodianam,
* Garganum (*terram*),
* Foveam vel Fodiam (*urbem*),
* Urbes Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Sancti Angeli** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Montis Sancti Angeli in Provincia Fodiana.Collocatio finium Municipii Montis Sancti Angeli in Provincia Fodiana.
* Sanctuarium Montis Sancti Angeli.Sanctuarium Montis Sancti Angeli.

Notae
-----

1. ↑  *Il mondo antico, moderno, e novissimo*, Tomo primo, p. 365
2. ↑  F. Sacco, *Dizionario geografico-istorico-fisico del Regno di Napoli* (Neapolis: Vincenzo Flauto, 1796) (I) (II) (III) (IV)
3. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Insignia Prince Caspian pelliculae.
**Prince Caspian** est fabula a Clive Staples Lewis , vulgata in 1951 et quarta in seriei Chronica Narniensis.

Argumentum
----------

Unum annum post The Lion, the Witch and the Wardrobe. In Anglia, redigerunt ad scholam. Peter, Susan, et Edmundum et Lucia Pevensie in Hamaxosticho. Subito inopinante prodiverunt in insula ignota. Explorantibus invenerunt regiam esse ubi olim reges reginasque fuerunt. Multa enim tempora transierunt in Narnia prae mundo et in absentia eorum Narnia mutavit. Animalia non loquuntur praeter paucos qui in abscondito et rebelles nani. Magica non est. Eundem parandumque est solium principis caspiani usurpatum ab avunculo rege Miraz. Post proelia multa gesta et iure Caspiani restitutu, Petri Aslan leo Susanique fert quoniam senes esse non posse redigere Narniam.

Bibliographia
-------------

* Downing, David C. (2005). *Into the Wardrobe: C. S. Lewis and the Narnia Chronicles*. San Francisco: Jossey-Bass. ISBN 978-0-7879-7890-7
Wikidata Olaus Baro de Wrangel
Res apud Vicidata repertae:Olaus Baro de Wrangel: imagoOlaus Baro de Wrangel: imago
*Nativitas*: 20 Iulii 1928; Tallinna  
*Obitus*: 29 Septembris 2009;   
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: diurnarius, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Familia**

*Familia*: Wrangel family
**Olaus Baro de** (Theod. *Olaf Baron von*) **Wrangel** (natus Tallinnae in Estonia die 20 Iulii 1928, mortuus die 29 Septembris 2009) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis CDU fuit.

Familia
-------

Olaus de Wrangel natus est in familia nobili, ad domum Tolsburg-Ellistfer familiae Wrangel (Wrangell) pertinenti. Pater eius Vladimirus fundum possidebat et causidicus fuit. Agnatus eius Petrus Wrangel erat, dux militaris Russicus, qui tempore Belli Civilis Russici fuit unus participium et ducum exercituum "Alborum" atque contra copias bolsevicorum certavit.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1939 familia in regionem Vartae venit, cum Estonia ab Unione Sovietica occuparetur. Deinde Misdroy scholam perrexit. Annis 1944/1945 miles Bello Orbis Terrarum II interfuit. Bello finito in Saxoniam Inferiorem venit et anno 1947 testimonium maturitatis adeptus est. Annis 1949 - 1954 Hamburgi historiae studebat atque diurnarius stationis radiophonicae operam dedit. Anno 1961 diurnarius primus sationis radiophonicae NDR factus est.

Cursus honorum
--------------

Wrangel ab anno 1965 sodalis factionis CDU fuit et anno 1965 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Saepe reelectus die 3 Aprilis 1982 mandatum reliquit, ut iterum diurnarius in statione NDR director programmatum operam daret. Legatus ei Theodericus Austermann successit. Anno 1988 a munere se recessit et anno 2009 mortuus est.

Nexus externi
-------------

* Archivium Munzinger de Olao de Wrangel (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  *Genealogisches Handbuch der baltischen Ritterschaften, Teil: Estland*, Volumen I. Gorlicii, 1930, p. 580
2. ↑  Elogium stationis radiophonicae NDR anno 2009
Cibus viarius Floridensis: *Callinectes sapidus* e salfritto in panis crustulas involutus (*deviled crab*) in popina urbis Tampae inlatus
**Cancer e salfritto** seu potius *Callinectes sapidus* e salfritto coctus, Anglice *deviled crab*, est ferculum Tampae in urbe celebratum et praesertim in illa regione urbana Ybor nuncupatum ubi plurimi habitantur Hispani Italique et Cubani. Isicium satis magnum est, nutritivum, manu portabile, atque sapidum, sicut nomen speciale crustacei ingredientis iam suggerere potest. Annis 1920 inventum esse fertur, eo tempore quo immigrantes pauperes *Callinectas* ad oram maritimam captabantur, per vias urbanas coquebantur et venditabantur.

Inscriptio Ybor in regione Tampae qua popina *Deviled crab* venditans nuntiatur
Ars coquinaria Indica: *Devilled crab* in popina urbis Calcuttae inlatus, embammate infusus, in folio musae positus, frustis ovi bulliti et lumiae ornatus; e quo crustaceo coctus?
Mixtura paratur crustularum panis vetuli stilo Americano in aqua suffusarum, panis stilo Cubano, triturae *paprika*, salis. Caro *Callinectae* concisa in oleo fricatur, addito iure suffricto e lycopersicis, cepis, capsicis dulcibus et pungentibus, lauri foliis, saccharo, sale, piperem et refrigescitur. Hae omnia in mixtura panis involuta, in oleo calido submersa, excoquuntur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* Ernest Hooper, "Love of deviled crab is in the details" in *Tampa Bay Times* (14 Maii 2015)
* Jeff Houck, "Deviled crab croquettes a tasty Tampa tradition" in *Tampa Tribune* (8 Februarii 2011)

Nexus externi
-------------

* "Deviled crab croquettes" apud *Recipes, Food & Cooking*
Wikidata Mons Rotundus (Carus)
Res apud Vicidata repertae:Mons Rotundus (Carus): insigneMons Rotundus (Carus): insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 46°43′22″N 2°30′18″E  
*Numerus incolarum*: 9 490  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Saint-Amand-Montrond, Libreval
**Gestio**

*Procuratio superior*: Carus, arrondissement of Saint-Amand-Montrond  

**Geographia**

*Superficies*: 20.17 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arpheuilles, Bouzais, Bruère-Allichamps, La Celle, Colombiers, Drevant, Meillant, Orval, Saint-Georges-de-Poisieux, Saint-Pierre-les-Étieux  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Nottuln, Otwock, Riobamba  

*Vide etiam paginam discretivam:* Mons Rotundus (discretiva)

**Mons Rotundus** (Francogallice *Saint-Amand-Montrond*) est oppidum 11 500 habitantium praefecturae Cari in Francia.

Incolae notabiles
-----------------

* Ludovicus Lecoin, pacifista
* Paulus Mousset, diurnarius
* Mauritius Papon, vir publicus qui ob collaborationem cum obsessoribus Germanis damnatus est
* Ioannes Baptista Lemire, compositor
* Amedeus Ponceau, philosophus
* Sergius Vinçon, vir publicus

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~

Nexus externi
-------------

Ecclesia

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°43′22″N 2°30′18″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "18197" apud *INSEE* • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Rotundum** spectant. |

* Situs officialis
* Situs pagi
* De senatu municipali
* Situs peregrinatorum
* Situs castelli
**Okay** sive litteris compendiariis *o.k.*, saepe modo *ok* est verbum celebre Anglicum Americanum. Interea etiam in multis aliis linguis in usu est et "ita", "ita est", "recte" et similia significat. Verbum etiam quaestio esse potest: *okay?* id est "itane?"

Multae opiniones sunt de origine huius verbi. Hic exempli gratia tres opiniones proponuntur:

Explicatio Americana
--------------------

Primum *o.k.* in diurnario Bostoniensi anno 1839 apparuisse. Illo tempore in C.F.A. usus fuisse verba non solum per compendium scribere sed etiam compendiariis litteris falsis. *o.k.* pro "all correct" (i.e. omnia recta) erat, expectaveris certe *a.c.* Sed alia exempla sunt quae demonstrant illo tempore id genus litterarum iocos in usu fuisse. Ita "KG" pro *know go* (expectaveris *no go* - "non fit"), "KY" pro *know yuse* (expectaveris *no use* - "non convenit"), "NS" pro *nuff said* (*enough said* - "satis dictum") - et "OK" pro *oll korrect* (expectaveris *all correct*).

Illis temporibus etiam Andreas Jackson septimus praeses CFA certatus est de creando futuro praesidi CFA cum candidato partium democraticarum Martino Van Buren futuro praesidi octavo Civitatum Foederatarum Americae. Van Buren vico *Kinderhook* natus cognomine *Old Kinderhook* litteris compendiariis OK a sodalibus suis significatus est. Etiam adversarius Andreas Jackson acronymo OK designatus est quia mala orthographia cognitus "Oll Korrect" scriberet. Etymologia popularis putavit acronymum OK a mala orthographia Andreae Jackson provenisse. Post hanc certationem electoralem verbum *okay* vel OK valde cognitum erat in omnibus partibus civitatum foederatarum Americae.

Explicatio Francogallica
------------------------

In portibus Francogallicis opifices Francogallici *au quai* dixisse postquam omnia onera ex navi ad terram id est ad crepidinem portus transportaverunt. *au quai* ergo "ad crepidinem" significat. Nautae hoc verbum in terram novam transtulerunt ubi *okay* sive *o.k.* fiebat.

Explicatio Graeca
-----------------

Lingua Graeca iam diu "Ολα Καλά?" idem dicere vult atque *okay* (*Óla kalá*, "An omnia bene sunt?"). Verborum abbreviatio est OK.
Cancer terrestris *Johngarthia lagostoma* (Gecarcinidae) Insulae Ascensionis invenitur, ubi maximum animal terrestre endemicum est.
**Cancer terrestris** est quilibet ex nonnullis stirpibus brachyurorum quae se evolverunt ut praecipue terram habitent. Exempla cancrorum terrestrium inveniuntur in familiis Gecarcinidarum et Gegarcinucidarum, atque in certis aliarum familiarum generibus, sicut *Sesarma,* sed vocabulum *cancer terrestris* saepe solum familiam Gecarcinidarum significare adhibetur.

Terrestrialitas et migratio
---------------------------

Non fit distinctio clara inter cancros terrestres, partim terrestres, et aquatiles. Potius, cancri veri continuum terrestrialitatis monstrant, quamquam cancri tantum ad terram maxime accommodati iam ad aquam ad solvenda ova redire debent. Nonnullae species cancrorum terrestrium multa chiliometra a mari inveni possunt, sed eis quotannis faciendum est migrationes ad mare. Exempli gratia, post hippalum Oceani Indici, singuli *Gecarcoidearum natalis* Insulae Christi Natalis per saturam migrant, vivam quidem cancrorum tapetam formantes. Haec animalia possunt migrare usque ad 1.46 chiliometra per diem, et usque ad 4 chiliometra in toto.

Oecologiae
----------

Cancri terrestres ex brachyuris aquae dulcis saepe evoluti sunt, quia mutationes physiologicae ad vivendum in aqua dulci necessariae sunt praeaccommodationes ad vitam terrestrem. In nonnullis insulis oceanicis, cancri terrestres summam pyramidem energiae occupant.

Nexus interni
-------------

* *Birgus latro,* cancer terrestris qui est maximum per mundum invertebratum terrestre
* Brachyura aquae dulcis
* Coenobitidae

Notae
-----

1. ↑  "Cancer terrestris": vide e.g. rubricam imaginis[*nexus deficit*]
2. ↑  Richard G. Hartnoll, "Biology of the land crabs: an introduction," in *Evolution, systematics, and geographical distribution,* ed. Warren W. Burggren et Brian Robert McMahon (Cambridge University Press, 1988), ISBN 978-0-521-30690-4, pp. 6–54.
3. 1 2 3  Warren W. Burggren et Brian Robert McMahon, "Biology of the land crabs: an introduction," in *Biology of the Land Crabs,* ed. Warren W. Burggren et Brian Robert McMahon, 1–5 (Cambridge University Press, 1988), ISBN 978-0-521-30690-4
4. 1 2  Colin Little, "Life on Land," in *The Terrestrial Invasion: an Ecophysiological Approach to the Origins of Land Animals,* 201–275, in serie Cambridge Studies in Ecology (Cambridge University Press, 1990), ISBN 978-0-521-33669-7.
5. ↑  Ben Hoare, *Animal Migration: Remarkable Journeys in the Wild* (University of California Press, 2009), ISBN 978-0-520-25823-5, capitulum "Red Crab," 74–75.
6. ↑  Michael Dobson, "Freshwater crabs in Africa,"*Freshwater Forum* 21(2004):3–26; PDF.

Bibliographia
-------------

* "Land Crabs" in *The Encyclopedia Americana* (1920)
*Satrapa icterophrys* in Argentina

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Subordo : Tyranni   
Familia : Tyrannidae   
Genus : *Satrapa*   
Strickland, 1844  
Species : ***Satrapa icterophrys***   
(Vieillot, 1818)  
   
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)

***Satrapa icterophrys*** est species avium familiae Tyrannidarum ordinis Passeriformium. Monotypica est intra genus ***Satrapa.*** Quae avis in Argentina, Bolivia, Brasilia, Columbia, Paraquaria, Peruvia, Uraquaria, et Venetiola invenintur, ubi eius habitationes naturales sunt umidae terrarum humilium silvae subtropicae et tropicae, pascua, et silvae magnopere imminutae.

Notae
-----

1. 1 2  *IUCN* (vide situs scientificos).

Bibliographia
-------------

* Traylor, Melvin A. Jr. 1977. *A classification of the tyrant flycatchers (Tyrannidae).* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List |

* ITIS Report: *Satrapa.* Integrated Taxonomic Information System.
Szreniawa, insigne familiae Potocki.
**Vaclavus Potocki** (Polonice *Wacław Potocki*; 1621–9 Iulii 1696) fuit poeta baroci Polonici.

In familia nobili insigni Szreniawa natus est. Primo Arianus fuit, tum ad fidem Catholicam convertus est. Omni vita cum rure Łużna iuxta montes Carpates nexus fuit. In rebus publicis versus ab Ioanne Sobiescio pocillator Cracoviensis nominatus est. Philosophiam Sarmaticam confitebatur nec non vitam Sarmatae agebat.

Scripsit multum, circa trecenta milia versuum. Plerumque opera sua non edita sed in manuscriptis solum relicta sunt. Potocki poeta universalis fuit; prope omnibus generibus, ab epigrammate ad epos, operabatur, iocose nec non serio, de patria ac vita quotidiana scripsit. Splendidissima opera eius sunt:

* *Morialia* – collectio duorum milium adagiorum poeticorum ad sententias Erasmi revertens
* *Wojna chocimska* (*Bellum Chocimiense*) – temptatio carminis nationalis de victoria super Turcos anno 1621
* *Nowy zaciąg* (*Novum testamentum*) – paraphrasis poetica evangelii
* *Ogród fraszek* (*Hortus epigrammatum*) – thesaurus magnus variarum poematum: facetiarum, panegyricarum, sapientialium et aliarum
* *Argenida* (*Argenis*) – poema amatorium
* *Poczet herbów* (*Comitatus insignium*) - descriptiones signorum nobilium Poloniae

Post duas oblivionis centurias, Alexander Brücker eum revelavit et iterum praeclarum fecit.
Wikidata Ijuhy
Res apud Vicidata repertae:Ijuhy: insigneIjuhy: insigne
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 28°23′16″S 53°54′54″W  
*Numerus incolarum*: 84 041  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Rivus Magnus Australis  

**Geographia**

*Superficies*: 689.124 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Chiapeta, Boa Vista do Cadeado, Ajuricaba, Urbs Augusti Pestanae, Bozano, Catuípe, Coronel Barros, Nova Ramada  

**Tabula aut despectus**

Ijuhy: situsIjuhy: situs
**Ijuhy** (Lusitane: *Ijuí*) est urbs Brasiliensis provinciae Fluvii Magni Meridionalis. Urbs anno 1912 condita est. Ibi sunt 78.915 incolarum anno 2010 (Census IBGE).

Augustus Pestana (1868-1934), machinator et rerum politicarum peritus Brasilianus, primus Praefectus fuit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 28°23′16″S 53°54′54″W • *OpenStreetMap* • 6324122 *GeoNames* • *Facebook Places* |

* Situs urbis praefecturae **(Lusitane)**
Regio urbana et ora Copacabanae, in Urbe Fluminensi.
**Copacabana** est una regio urbana in Urbe Fluminensi, Brasilia, famosa ab sua ora, habens 4 km extensionis. Haec regio urbana habet 7,84 km2 areae et secundum Institutum Brasiliae pro Geographia et Statistica - IBGE - plus quam 150 000 hominum vivebant in illa in 2003. 

Via Nossa Senhora de Copacabana, una ex vias principalibus Copacabanae.
Haec regio urbana nominabantur *Sacopenapã* usque ad medium Saeculi 18, quando una capella fuit constructa in hominaticum Nostrae Dominae Copacabanae, sanctae patronae Boliviae. Fuit insita in illam urbem 6 Iulii 1892 quando unus cuniculus, nunc cognitus ut *Túnel Velho* (cuniculus vetulus) coniunxit illam cum hac regione urbana Botafogo. 

Nunc, sua ora habet multos residentes et periegetas. Quot annis, 31 Decembris illa ora habet paene 1 000 000 hominum qui admirantur spectaculum pyrotecnicum colorum plenum in annus faustus.

Viae *Atlântica* et *Nossa Senhora de Copacabana* sunt suae viae principales. Tres stationes ferriviae metropolitanae (*Cardeal Arcoverde*, *Siqueira Campos* et *Cantagalo*) serviunt huic regioni urbanae. In hac regione urbana sunt multi oeci potorii, cauponae, deversoria, argentariae, synagogae (multi Iudaei vivunt in hac regione urbana), boutiques et theatra. Multi homines vetuli et emeriti vivunt in hac regione urbana et 27,5% ex suo populo sunt aetatis pluris quam 60 .

Aliqui famosi homines qui vivebant in Copacabana
------------------------------------------------

* Henricus Caspar Dutra, Ioannes Café Filho, Iuscelinus Kubitschek de Oliveira, Nereus de Oliveira Ramos, Carolus Coimbra da Luz, Ioannes Goulart et Aemilius Garrastazu Médici - praesides Brasiliae
* Leonel Brizola, Carlos Lacerda et Magalhães Pinto - gubernatores civitatum Brasiliae
* Paulus Coelho, Georgius Amado, Augusto Frederico Schmidt, Ferreira Gullar - scriptores
* Elis Regina, Ângela Rô Rô, Elza Soares - cantrices, etc.

Nexus interni
-------------

* *Balneario*

Referentiae
-----------

1. ↑  Projeto de lei n. 1214/2007 Câmara Municipal do Rio de Janeiro
Wikidata Utina
Res apud Vicidata repertae:Utina: insigneUtina: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 54°8′16″N 10°37′5″E  
*Numerus incolarum*: 16 948  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Ostholstein  

**Geographia**

*Superficies*: 41.39 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Putbus, Nykøbing Falster, Lawrence, Guldborgsund Municipality  

**Tabula aut despectus**

Utina: situsUtina: situs
*Vide etiam paginam discretivam:* Utinum (discretiva)

**Utina** vel **Utinum** (Theodisce *Eutin*) est urbs Slesvici et Holsatiae. Incolarum 17 047 habuit anno 2020.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 550. Vel *Eutinensis, Oitinum, Otina*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°8′16″N 10°37′5″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "01055012" apud *Statistik-Portal* • Encyclopædia Britannica |
**Aria de capite** (Italiane: *aria da capo*) est forma musica quae Aetate Baroca obtinebant. Canitur a singulo cum adiunctione instrumentorum, saepe parvae orchestrae. Hoc forma ariae est in generibus operae et oratorii pervulgatum. Nonnulli compositores Baroci, inter quos Hasse, Handel, Porpora, Leo, et Vinci, plus quam mille arias de capite per eorum cursus vitae composuerunt.

Forma
-----

Aria de capite formam ternariam habet, quod significat ei sunt partes tres, ordine ABA. Prima pars est res musica in se integra, quae in clavi tonico manet et secundum doctrinam solum cani potest. Pars altera clavi musica, textura, animo, et aliquando tempore discrepat. Pars tertia plerumque a compositore denuo non describitur, qui potius verba *da capo* (Italice, 'de capite', scil. 'ab initio') scribit, quod partem primam omnino iterari significat.

Verba ariae de capite usitate est poema vel alia sequentia versuum in duabus strophis composita, quarum prima est pro parte A (ergo deinde iterata) et altera pro parte B. Quisque stropha in versibus a duobus ad sex consistit], et in versu cui est terminatio mas? finivit.

Exempla praeclara
-----------------

*Messiah,* oratorium Handelianum (1742), tres arias de capite praeclaras comprehendit: "Rejoice Greatly" (pro suprano), "He Was Despised" (pro alto), et "The Trumpet Shall Sound" (pro basso). *Jauchzet Gott in allen Landen, BWV 51,* aria de capite pro suprano, trumpeto? singulo, et fidibus, praeclaram cantatam Bachianam (1730) incipit.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Randel 2003:54.
3. ↑  Randel 2003:54.
4. ↑  Randel 2003:54.

Bibliographia
-------------

* Randel, Don Michael, ed. 2003. Aria. In *The Harvard Dictionary of Music.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
Denarius argenteus anni 32 a.C.n.  
obverso Cleopatra: CLEOPA[TRAE•REGINAE•REGVM•]FILIORVM•REGVM•  
reverso Antonius: ANTONI•ARMENIA•DEVICTA
**Convivium Marci Antonii novissimum**, Alexandriae celebratum die 31 Iulii 30 a.C.n. a Plutarcho in "Vita Marci Antonii" narratur:

Καὶ παρὰ δεῖπνον ὡς λέγεται τοὺς οἰκέτας ἐκέλευεν ἐπεγχεῖν καὶ προθυμότερον εὐωχεῖν αὐτόν· ἄδηλον γὰρ εἰ τοῦτο ποιήσουσιν αὔριον ἢ δεσπόταις ἑτέροις ὑπηρετήσουσιν, αὐτὸς δὲ κείσεται σκελετὸς καὶ τὸ μηδὲν γενόμενος. τοὺς δὲ φίλους ἐπὶ τούτοις δακρύοντας ὁρῶν, ἔφη μὴ προάξειν ἐπὶ τὴν μάχην, ἐξ ἧς αὑτῷ θάνατον εὐκλεᾶ μᾶλλον ἢ σωτηρίαν ζητεῖν καὶ νίκην. ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ λέγεται μεσούσῃ σχεδόν, ἐν ἡσυχίᾳ καὶ κατηφείᾳ τῆς πόλεως διὰ φόβον καὶ προσδοκίαν τοῦ μέλλοντος οὔσης, αἰφνίδιον ὀργάνων τε παντοδαπῶν ἐμμελεῖς φωνὰς ἀκουσθῆναι καὶ βοὴν ὄχλου μετ' εὐασμῶν καὶ πηδήσεων σατυρικῶν, ὥσπερ θιάσου τινὸς οὐκ ἀθορύβως ἐξελαύνοντος· εἶναι δὲ τὴν ὁρμὴν ὁμοῦ τι διὰ τῆς πόλεως μέσης ἐπὶ τὴν πύλην ἔξω τὴν τετραμμένην πρὸς τοὺς πολεμίους, καὶ ταύτῃ τὸν θόρυβον ἐκπεσεῖν πλεῖστον γενόμενον. ἐδόκει δὲ τοῖς ἀναλογιζομένοις τὸ σημεῖον ἀπολείπειν ὁ θεὸς Ἀντώνιον, ᾧ μάλιστα συνεξομοιῶν καὶ συνοικειῶν ἑαυτὸν διετέλεσεν.
Itaque fertur in cena famulis iussisse ut infunderent et lautiores cenas apponerent, quod incertum esset, an idem cras facturi essent, an vero ipso mortuo et ad nihilum redacto, aliis dominis monistraturi. Lacrimantes autem ad hoc amicos cernens, dixit se non ducturum ad pugnam, qua mortem potius honestam quam salutem et victoriam sit quaesiturus. Ea nocte perhibent iam media, cum civitas futuri metu exspectationeque tristis ac tacita quiesceret, subito omnis generis instrumentorum cantus quosdam concinnos exauditos esse, clamoremque multitudinis ovantis, et choreas Satyricas ducentis strepitum veluti ingenti tumultu bacchantium; grassatam autem hanc turbam per mediam urbem usque ad exteriorem urbis portam, quae hostibus obverteretur; ea tumultum excidisse, cum quidem fuisset maximus. Id ostentum ita interpretantur, Antonium tum a deo, quem maxime imitatus fuerat, desertum fuisse (Plutarchus, "Vita Marci Antonii" 75.2-6 [versio Th. Doehner]).
Res quae post cenam accederunt a poëta Graeco recenti Constantino Cabaphi post Plutarchum sub titulo "Απολείπειν ο θεός Αντώνιον" ("Deus Antonium relinquit") anno 1911 recitatae sunt.

Bibliographia
-------------

* C. B. R. Pelling, *Plutarch: Life of Antony* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1988. ISBN 978-0-521-28418-9) pp. 302-304

Nexus externi
-------------

* Constantinus Cabaphes, "Απολείπειν ο θεός Αντώνιον" apud Vicifontem Graecum

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Comissatio vel **convivium Philippi Macedonis ultimum** Aegis in Macedonia anno 336 a.C.n. celebratum est pridie nuptiarum Alexandri Epirotae et Cleopatrae, quas celebrans Philippus necatus est. Comissatio a Diodoro Siculo his verbis narratur:

ἐν γὰρ τῷ βασιλικῷ πότῳ Νεοπτόλεμος ὁ τραγῳδός, πρωτεύων τῇ μεγαλοφωνίᾳ καὶ τῇ δόξῃ, προστάξαντος αὐτῷ τοῦ Φιλίππου προενέγκασθαι τῶν ἐπιτετευγμένων ποιημάτων καὶ μάλιστα τῶν ἀνηκόντων πρὸς τὴν κατὰ τῶν Περσῶν στρατείαν, ὁ μὲν τεχνίτης κρίνας οἰκεῖον ὑποληφθήσεσθαι τὸ ποίημα τῇ διαβάσει τοῦ Φιλίππου καὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἐπιπλῆξαι βουλόμενος τοῦ Περσῶν βασιλέως, καίπερ οὖσαν μεγάλην καὶ περιβόητον, ὅπως μεταπέσοι ποτ' ἂν εἰς τοὐναντίον ὑπὸ τῆς τύχης ἤρξατο λέγειν τόδε τὸ ποίημα:
φρονεῖτε νῦν αἰθέρος ὑψηλότερον  

καὶ μεγάλων πεδίων ἀρούρας,  

φρονεῖθ' ὑπερβαλλόμενοι  

δόμων δόμους, ἀφροσύνᾳ  

πρόσω βιοτὰν τεκμαιρόμενοι.  

ὁ δ' ἀμφιβάλλει ταχύπουν  

κέλευθον ἕρπων σκοτίαν,  

ἄφνω δ' ἄφαντος προσέβα  

μακρὰς ἀφαιρούμενος ἐλπίδας  

θνατῶν πολύμοχθος Ἅιδας  

καὶ τὰ τούτων ἐφεξῆς προσσυνεῖρε, πάντα πρὸς τὴν ὁμοίαν φερόμενα διάνοιαν. ὁ δὲ Φίλιππος ἡσθεὶς ἐπὶ τοῖς ἀπηγγελμένοις ὅλως ἦν καὶ τελείως φερόμενος τῇ διανοίᾳ πρὸς τὴν τοῦ Περσῶν βασιλέως καταστροφήν, ἅμα δὲ καὶ τὸν πυθόχρηστον χρησμὸν ἀνελογίζετο, παραπλησίαν ἔχοντα διάνοιαν τοῖς ὑπὸ τοῦ τραγῳδοῦ ῥηθεῖσι.
Interfuit tunc convivio Neoptolemus tragoedus, magnitudine vocis et nominis celebritate facile primus. Hunc carminum quae in mentem venirent, inprimis eorum, quae expeditioni Persicae convenirent, aliquot recitare iusserat. Artifex ergo poema quoddam ad transitum Philippi in Asiam, ut putabat, accommodum, quo felicitatem regis Persarum, quantumvis magnam et toto orbe decantatam, a fortuna tamen pessum aliquando dandam perstringeret, his verbis exorditur:
Vos celsiores animos aethere habentes,  

superbitis nunc per amplorum camporum arva:  

aedes supra aedes struitis tumore inani,  

stolideque curriculum vitae extrahitis.  

Sed ecce grassans celeri pede heu tenebras  

operi obiicit, brevi spes  

tacitusque morte longas  

resecat, labore satis cumulatus, Orcus.
Alia etiam his connexa adiicit, quae ad eandem omnia sententiam tendebant. Sed Philippus laetus in his, quae recitabantur, totus erat, et cogitatione sua prorsus ad regis Persarum eversionem ferebatur: simul etiam redditum e tripode sibi effatum animo revolvens, quod cum tragoedi verbis plane consentiret (Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* 16.92.5-93.2. Versio Latina Ludovici Dindorfii).
Auctor versuum a Neoptolemo cantatorum, neque a Diodoro neque a Philodemo (qui versus duos ex eodem carmine citat) nominatus, nobis nescitur.

Bibliographia
-------------

* Theodorus Bergk, ed. *Poetae lyrici Graeci* 3a/4a ed. (Lipsiae, 1878-1882) vol. 3 pp. 744-745 [de versibus]



  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Baltrum
Res apud Vicidata repertae:Baltrum: insigneBaltrum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°43′44″N 7°22′6″E  
*Numerus incolarum*: 598  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich, Saxonia Inferior  

**Geographia**

*Superficies*: 6.5 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Norderney, Neßmersiel  

**Tabula aut despectus**

Baltrum: situsBaltrum: situs
Baltrum insula ex occidente visum.
Tabula geographica insulae Baltrum anno 1805 confecta.
**Baltrum** est commune Saxoniae Inferioris, insula ad Insulas Frisicas Orientales pertinens et pars Circuli Aurich est.

Commeatus
---------

Aeroportus Baltrum
Ab anno 1949 ad annum 1985 ferroviaria parva merces transportavit. Aeroportus parvus in insula est, autocineta prohibita sunt. Cives et peregrinatores navibus traiectoribus in insulam portantur.

Historia
--------

Baltrum anno 1398 nomine "„Balteringe"" primo in actis desciptum est. Primo pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 insula ad Borussiam, deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Baltrum Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Saeculo 19 Periegesis coepit, cum hospites insulam ad se lavandum et aere maris fruendum visitabant. Ab anno 1885 Baltrum ad circulum Aurich et ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Nunc hic multi hospites amoenitate Maris Germanici fruuntur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baltrum** spectant. |

* Pagina officialis communis Baltrum
* Pagina peregrinatorum Baltrum visitantium
Prospectus a septentrione **Domus Creutznacher** (Theodisce *Creutznacher-Haus*) est monumentum architectonicum generis Renati? in meridie fori medii Ysenacensis iuxta Ecclesiam Sancti Georgii.

Historia
--------

Conradus Creutznacher, locuples mercator, istud aedificium annis ab 1507 ad 1549 construi iussit. Porta ad forum anni 1559 ianuas priscas substituit. Domus erat et repositorium et taberna et habitaculum. Quoad genus architectonicum aequat et Domum Lutheri et demarchium antiquum.

Circa annum 1600 dux Ioannes Ernestus (Sachsen-Eisenach) aedes acquisivit, ut in complexum castelli residentialis? insererentur. Quae partem meridianam fori, quod tunc Forum feriae quartae nuncupabatur, compleverunt. Cum sedes ducalis anno 1742 partim destrueretur domus residentialis? mansit. Serviebat post fisco iustitiaeque grandis ducatus Sachsen-Weimar-Eisenach respective? Civitatis Thuringiae. Usui administratorio pluries mutationes fiebant.

Opera craticia tabulati superioris anno 1885 rursus detecta sunt. Consilia annis 1930 capta, ut Bibliotheca Caroli Alexandri hic tecta servaretur, perdebantur. Altero pancosmico bello aedificium hoc, ut plurima circa forum medium sita, damna multa tulit. Tempore rei publicae democraticae Germanicae graphia officii de commeatu publico inerant.

Restaurationes
--------------

Annis ab 2002 ad 2005 aedes renovatae sunt statu originali refecto. Ianuario mense 2004 propter lacunaria quaedam iniussu ablata renovationes stiterunt. Expositionem de Luthero, cum Domus Lutheri finitima sanabatur, hic temporaliter (usque annum 2015) collocabant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum Creutznach** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Οἰκία Κρόϊτσναχερ ("Domus Creutznacher") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* De domo in pagina architectorum
* De domo in pagina periegetica quapiam