recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Patmos (ubi *Apocalypsis* scripta est) ecclesiaeque septem
**Septem ecclesiae Asiae** (verbis Biblicis **septem ecclesiae quae sunt in Asia**, Graece ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ) enumerantur in primo capitulo libri *Apocalypsis* Novi Testamenti: illis enim ecclesiis liber dicatus est iussu angeli qui sic praecepit: "Ὃ βλέπεις γράψον εἰς βιβλίον καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις, εἰς Ἔφεσον καὶ εἰς Σμύρναν καὶ εἰς Πέργαμον καὶ εἰς Θυάτειρα καὶ εἰς Σάρδεις καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν καὶ εἰς Λαοδίκειαν", seu versione Vulgata: "Quod vides, scribe in libro et mitte septem ecclesiis: Ephesum et Smyrnam et Pergamum et Thyatiram et Sardis et Philadelphiam et Laodiciam."

Notae
-----

1. ↑  Ita *Notitia conciliabuli apud Sanctum Felicem de Caraman celebrati* fontesque alii recentiores
2. ↑  *Apocalypsis Ioannis* 1.4
3. ↑  *Apocalypsis Ioannis* 1.11

Bibliographia
-------------

* Ramsay, W. M. (1904). *The Letters to the Seven Churches of Asia*. Hodder & Stoughton
Brightman anno 2007
**Sara** (vulgo: *Sarah*) **Brightman** (nata 14 Augusti in Berkhamsted, in Hertfordiensi comitatu Angliae), alumna Regalis Collegii Musici, est cantrix, supranistria, actrix et saltatrix Anglica. Primum innotuit saltatrix in *Hot Gossip* grege saltatorio, deinde in spectaculis musicis (Anglice *musicals*) egit, ut puta anno 1981 in *Cats*, spectaculo praeclaro. Hodie autem notissima est cantrix, quae voce suprano utitur, sed etiam carmina popularia canit.
Cum in spectaculis musicis operaretur, Andream Lloyd Webber convenit, cui anno 1984 nupsit, sed anno 1990 hi divortium fecerunt. Unum ex carminibus eius notissimis est *Con te partirò* (notum etiam nomine *Time to Say Goodbye*), quod una cum Andrea Bocelli cecinit. Quocum etiam postea operata est.

Permultis linguis cantat, ut puta Anglice, Hispanice, Francice, Latine, Germanice, Italiane, Russice, Sinensi Mandarinica, Iaponice, Catalane.

Alba
----

* *The Trees They Grow So High*, 1988
* *As I Came of Age*, 1990
* *Dive*, 1993
* *Fly*, 1995
* *Timeless (Time to Say Goodbye)*, 1997
* *Eden*, 1998
* *La Luna*, 2000
* *Harem*, 2003
* *Symphony*, 2008
* *A Winter Symphony*, 2008
* *Dreamchaser*, 2013

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Saram Brightman** spectant. |
Wikidata Sergius Jurskij
Res apud Vicidata repertae:Sergius Jurskij: imagoSergius Jurskij: imago
*Nativitas*: 16 Martii 1935; Petropolis  
*Obitus*: 8 Februarii 2019; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: actor, theatrical director, Dispositor cinematographicus, scriptor scaenicus, scriptor scaenicus, poëta, director, scriptor, Interpres, lecturer  
*Patronus*: Top Courses for Scriptwriters and Film Directors, Tovstonogov Bolshoi Drama Theater, Mossovet Theatre, Q4525087
**Familia**

*Coniunx*: Zinaida Sharko, Natalya Tenyakova  
*Proles*: Dar'ya Sergeevna Yurskaya  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Honour, Order "For Merit to the Fatherland" III class, Order "For Merit to the Fatherland" IV class, People's Artist of the RSFSR, Merited Artist of the RSFSR, Pushkin Medal, Golden Mask, Tsarskoselskaya Art Award, Government Prize of the Russian Federation, Nika Award  
*Sepultura*: Troyekurovskoye cemetery  

**Sergius Georgii filius Jurskij** (Russice Сергей Юрьевич Юрский, tr. *Sergej Jur'evič Jurskij*; Leninopoli natus die 16 Martii 1935, Moscuae mortuus die 8 Februarii 2019) fuit actor et moderator theatricus et cinematographicus Sovieticus et Russicus, titulo Artificis popularis RSFSR (anno 1987) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sergium Jurskij** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Heliades

In mythologia Graeca **Heliadae** (Ἡλιάδαι) sunt septem filii Helii et Rhodes, fratres Electryones, scilicet **Ochimus**, **Cercaphus**, **Macareus** sive **Macar**, **Actis**, **Tenages**, **Triopas**, et **Candalus** (Nonnus **Augen** et **Thrinacen** addit). Erant astrologi et nautae atque primi Rhodi sacrificia Athenae instituerunt. Etiam Telchines Rhodo expulerunt.

Tenages, maxime dotatus Heliadarum, a Macareo, Candalo, Triopa et Actide, qui ei aemulati sunt, interfecerunt. Crimine patefacto Rhodo fugerunt: Macareus fugit Lesbum, Candalus to Coum, Triopas to Cariam et Actis Aegyptum. Ochimus et Cercaphus, qui crimine abstinuerant, in insula permanerunt et urbem Achaeam (loco Ialysi posterioris) condiderunt. Ochimus, maximus fratrum, insulae regnum obtinuit; Cercaphus filiam Ochimi in matrimonium duxit et in locum eius successit. Tres filii Cercaphi, scilicet Lindus, Ialysus et Camirus, conditores eponymi urbium Lindi, Ialysi et Camiri exstiterunt.

Notae
-----

1. ↑  Nonnus, Dionysiaca 14,44
2. ↑  Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historia* 5,56; Pindarus, *Olympica* 7,3
3. ↑  Nonnus, Dionysiaca 14,44
4. ↑  Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historiae* 5,57,2
5. ↑  Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historiae* 5,57,6
6. ↑  Pindarus, Olympica 7,3 ss.

Bibliographia
-------------

* William Smith: *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Londinii (1873). "Heliadae and Heliads"
*Helix pomatia*

---

**Animalia** — Mollusca

Classis : Gastropoda   
cladus Heterobranchia  
clade Euthyneura  
cladus Panpulmonata  
cladus Eupulmonata  
cladus Stylommatophora  
grex informalis Sigmurethra   
Superfamilia : **Helicoidea**   
Rafinesque, 1815  
   

**Helicoidea** sunt superfamilia molluscorum terrestrium pulmonatorum cladi Stylommatophororum classis Gastropodorum.

Taxinomia
---------

### Taxinomia 2005

Intra Helocoidea sunt undevicensimae familiae secundum taxinomiam gastropodorum a Bouchet et Rocroi propositam (2005).

* Helicidae
* Bradybaenidae
* Camaenidae
* Cepolidae
* Cochlicellidae
* Elonidae
* Epiphragmophoridae
* Halolimnohelicidae
* Helicodontidae
* Helminthoglyptidae
* Humboldtianidae
* Hygromiidae
* Monadeniidae
* Pleurodontidae
* Polygyridae
* Sphincterochilidae
* Thysanophoridae
* Trissexodontidae
* Xanthonychidae

Secundum autem Hartmut Nordsieck, familia *Xanthonychidae* (sensu Hausdorf & Bouchet), probabiliter est polyphyletica et ergo in nonnullas familias dividi debet.

### Taxinomia 2012

Thompson & Naranjo-García (2012) descripserunt novam familiam Echinichidas, quam in superfamilia Xanthonychoideis posuerunt. Itaque, familia Xanthonychidae ab Helicoideis ad Xanthonychoidea mota est.

Notae
-----

1. ↑  Bouchet 2005
2. ↑  G. T. Poppe et S. P. Tagaro, "The new classification of Gastropods according to Bouchet & Rocroi, 2005," *Visaya* (Feb. 2006), PDF.
3. ↑  Higher classification of the Helicoidea and the molecular analyses of their phylogeny.
4. ↑  F. G. Thompson et E. Naranjo-García (2012), "Echinichidae, a new family of dart-bearing helicoid slugs from Mexico, with the description of a new genus and three new species (Gastropoda: Pulmonata: Xanthonychoidea)," *Archiv fur Molluskenkunde* 141(2):197-208. doi:10.1127/arch.moll/1869-0963/141/197-208. Praevisio.
Wikidata Sergiopolis (Russia)
Res apud Vicidata repertae:Sergiopolis (Russia): insigneSergiopolis (Russia): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°18′0″N 38°8′0″E  
*Numerus incolarum*: 104 579  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Сергиев Посад
**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4145592  

**Geographia**

*Superficies*: 50 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saldus, Fulda, Carolovicia, Vagharshapat, Slonima, Gnesna, New Afon, Tarracina, Barium, Sarovia, Rodolium  

**Tabula aut despectus**

Sergiopolis (Russia): situsSergiopolis (Russia): situs
In Sergiopoli

*Vide etiam paginam discretivam:* Sergiopolis

**Sergiopolis** (Russice *Сергиев Посад*) urbs est Russiae regionis Moscuensis, ubi Laura Sacrosanctae Trinitatis Sanctique Sergii sita est. Circum lauram urbs crescebat. Ab anno 1930 usque ad annum 1990 *Zagorsk* de nomino revolutionarii celebris nominabatur. Circa 103 milia incolarum Sergiopoli habitant.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 546.

Nexus externi
-------------

* Situs officialis
Sergius Djagilev a Valentino Serov pictus.
**Sergius Pauli filius Djagilev** (Russice Сергей Павлович Дягилев, tr. *Sergej Pavlovič Djagilev*; natus in vico *Selišči* tunc gubernii, nunc regionis Novogardiensis Russiae die 31 Martii 1872, mortuus Venetiae die 19 Augusti 1929) erat impressarius theatralis Russicus, qui diploma musicologiae Universitate Petropolitana acquisivit. *Munsi artis* societatis conditor (anno 1898). Ab anno 1907 ad effectum adducebat spectacula musicorum, cantorum et saltatorum Russicorum peregre (Lutetiae, Londinii, Romae, etc.), dein condidit et praefuit gregem pantomimi ballationis, *Ballets russes*, quae ad annum 1929 (i.e. ad mortem conditoris et praefecti sui) exsistebat. Relationem homophylophiliae cum amicis et colaboratore Venceslao Niżyński deinde Boris Kochno fuit.

Spectacula sua modernitatis influentiam et Coco Chanel dedit. 

Asteroides 4005 Dyagilev in eius honorem nominatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sergium Djagilev** spectant. |

* Pagina de Sergio Djagilev *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Castellum Sancti Marci Sancti Augustini in Florida
**Florida Hispanica** (Hispanice *Florida Española* vel *Colonia de la Florida*) fuit colonia Hispanica et pars Novae Hispaniae usque ad saeculum undevicensimum iniens, cum Civitates Foederatae eam acciperent, primum territorium, tum civitatem, Floridam continenter nominatam.

Florida inventa
---------------

Hispani, Ioanne Pontio de Leon duce, Floridam anno 1513 invenierunt; idem primum vicum in Florida anno 1521 constituerunt, sed ab indigenis mox expulsi sunt. Pamphilus de Narvaez et Alvarus Nunnius Cabeza de Vaca tunc occupationem Floridae coeperunt, sed expeditio sua quoque deliquit. Ferdinandus de Soto anno 1539 paeninsulam exploravit, sed nulla praesidia aedificavit. Tandem Tristanus de Luna y Arellano anno 1559 primum vicum Hispanicum constituit, Pensacolae in loco amoeno, qui autem post biennium ab Hispanis relictus est.

Prima colonia
-------------

Anno 1565, Petrus Menendez de Aviles Sanctum Augustinum condidit, oppidum moenatum et praesidium aedificatum. Menendez de Aviles strenue contra colonos Francicos pugnabat, quorum oppidum cepit. Praeterea contra Franciscum Drakium aliosque piratas Anglicos pugnabat. Hispani Floridam ad annum 1763 regebant, quod Angli coloniam acceperunt ob quoddam foedus.

Altera colonia
--------------

Civitatibus Foederatis Americanis liberis, Hispania Floridam ab Angliis anno 1784 accepit. Tunc plurimi coloni et incolae ad Floridam profecti sunt. Americani nihilominus anno 1819, Floridae cupiditi, cum copiis in territoria Hispanica intraverunt, indigenarum pugnandarum causa, sed revera coloniam Hispaniae capere volebant. Tunc, anno 1821 foedus ictum est inter Hispaniam et Civitates Foederatas ut Florida in dicionem Civitatum Foederatarum redegissetur.

Imperium et Coloniae Hispanicae

|  |  |
| --- | --- |
|  |   |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Africa | Guinea Hispanica · Ifni · Protectoratum Maroci · Praesidia Africana (Hippo Dyarrhytus, Saldae, Djerba, Septa, Rusadir, Orania, Tunes) · Sahara Hispanica Flumen Aureum, Hamra |
| America | Florida · Hispaniola · Iamaica · Ludoviciana · Territorium Nootka · Insula Trinitatis · Fluvius Argenteus · Nova Granata · Nova Hispania · Peruvia |
| Oceania | Guama · Insulae Carolinae · Insulae Mariannae · Insulae Palauenses · Philippinae |

 |
|  |
Situs et partes cartilaginum arytaenoidum.
**Cartilagines arytaenoides** sive **arytaenoideae** (adiectivum a vocabulo Graeco ἀρύταινα 'urna, situla' deductum) sunt binae pyramides cartilagineae in postrema larynge ad superiorem cartilaginis cricoideae laminam ita adligatae, ut per commissuram cricarytaenoideam expedita mobilitate fungi possint.

Partes cartilaginis arytaenoidis
--------------------------------

Utrique pyramidi, dextrae et sinistrae, hae sunt partes principales: apex, basis, processus muscularis, processus vocalis.

**Apex** est summa cartilago, paululum retro flexa, cuius cacumen in cartilaginem corniculatam, nodulum conicum, exit. 

**Basis** est concava cartilaginis arytaenoidis facies, quae cum convexa cartilaginis cricoideae facie copulata versatilem efficit commissuram. 

In proiectione antica, prope apicem cartilaginis, *colliculus* rotundus est, a quo *crista arcuata* primum retro, deinde deorsum, denique ad **processum vocalem** flectitur, cui plica vocalis inserta est ab altero fine. 

**Processus muscularis** sive arytaenoideae pyramidis proiectio lateralis est locus in quem inserti sunt musculi, quibus adducuntur et abducuntur plicae vocales. Musculus arytaenoideus transversus et bini musculi arytaenoidei obliqui adductorii sunt, quibus plicarum vocalium rima aut contrahitur aut concluditur. Musculus cricarytaenoideus posterior plicas vocales abducit.

Notae
-----

1. ↑  Triepel, H. (1927). *Die anatomischen Namen. Ihre Ableitung und Aussprache. Anhang: Biographische Notizen.*(Elfte Auflage). München: Verlag von J.F. Bergmann.
2. ↑  Appellatio et descriptio cartilaginis arytaenoidis (χόνδρος ἀρυταινοειδής) iam apud Galenum (*De usu partium* 7.11) leguntur.
3. ↑  His (1895). *Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen*. Leipzig: Verlag von Veit & Comp.
4. ↑  Seikel & King & Drumright (2009: 182); Schneiderman & Potter (2001: 49); illustris cartilaginis arytaenoidis descriptio ante oculos posita apud Salerno medizinisches wissen online.

Bibliographia
-------------

* Schneiderman, Carl R. & Potter, Robert E. (2002) *Speech-Language Pathology. A Simplified Guide to Structures, Functions, and Clinical Implications.* Academic Press.
* Seikel, John A. & King, Douglas W. & Drumright, David G. (2009) *Anatomy and physiology for speech, language, and hearing.* quarta ed. Cengage Learning.
Tetartostatera rege Tincomaro incusa. Obv. TINC in capsa, C supra, B infra. Rev. Facies Medusae
**Tincomarus**, qui saeculo I a.C.n. exeunte floruit, rex fuit in Britannia. Nummos nomine suo (saepissime TINC tantum) signari iusserit. Regionem circa Noviomagum dirigisse censetur ubi Romani postea civitatem Regnorum constituerint. Ante annum 14 rex Britannus Tin[...], qui fortasse idem atque Tincomarus fuerit, Romam ad Augustum supplex fugit.[1]

Statera rege Tincomaro incusa. Obv. TINC in capsa. Rev. Eques
Filius fuit Commii, qui ex Atrebatibus Galliae ortus, socius atque postea inimicus Caesaris, regnum dynastiamque Atrebatum Britannorum condidisse censetur. Nomen Tincomari olim ab eruditis ex abbreviationibus nummorum "Tincommius" reconstructum est.

Notae
-----

1. ↑  "AD MÉ SUPPLICES CONFUG[ERVNT] REGÉS ... BRITANNORUM DUMNOBELLAV[NUS] ET TIN[...]": *Res gestae Divi Augusti* 32.1. Cf. Dumnovellaunus

Bibliographia
-------------

* Clive Cheesman, "Tincomarus Commi Filius" in *Britannia* vol. 29 (1998) pp. 309-315
* John Creighton, *Coins and power in Late Iron Age Britain* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2000) pp. 80, 101-106 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* J. E. Sandys, "Tinc[ommius]" in *Numismatic Chronicle* ser. 4a vol. 18 (1918) pp. 97-110
* David Woods, "The A, B, C of the Classical Series of Coins under Tincomarus" in *British Numismatic Journal* vol. 87 (2017) pp. 1-10
Wikidata Nehoiu
Res apud Vicidata repertae:Nehoiu: insigneNehoiu: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°24′55″N 26°18′29″E  
*Numerus incolarum*: 9 464  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
http://primaria-nehoiu.ro Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Nehoiu
**Gestio**

*Praefectus*: Ionuț Milea  
*Procuratio superior*: Buzău  

**Tabula aut despectus**

Nehoiu: situsNehoiu: situs
Ecclesia Sancti Georgii in Nehoiu
Nehoiu situs in circulo Buzău
**Nehoiu** est Romaniae oppidum, in regione Valachia in Buzău circulo sita, circiter 10.200 incolarum (anno 2011). Ad Nehoiu etiam vici Bâsca Rozilei, Chirlești, Curmătura, Lunca Priporului, Mlăjet, Nehoiașu, Păltineni, Stănila et Vinețișu pertinent.

Historia
--------

Nehoiu anno 1549 primo in actis descriptum est. Anno 1989 oppidum declaratum est. Annis sequentibus multi incolae hunc locum reliquerunt.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 10.211 homines habitabant, inter eos 9.835 Dacoromani, 6 Hungari et 6 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nehoiu** spectant. |

* Pagina officialis urbis Nehoiu

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

In mathematica, gluma sive involucrum convexum copiae X punctorum plani Euclideani vel spatii Euclideani est minima copia Copia punctorum quae omnia alia in copia X complectitur. Verbi causa, quum sit illud X subcollectio finita plani, involucrum convexum convenienter animo fingatur ut figura inclusa per taeniam cummeam elasticam circum copiam X intentam. Unde demonstrari possit ut omnino omnes pares punctorum in tali copia lineas definiunt quae sunt penitus intra fines dicti involucri.

More formaliori, involucrum convexum definiri potest ut intersectio omnium copiarum convexarum (gibbarum) quae X continent vel qualis est copia omnium combinationum convexarum punctorum in X. Hac definitione, involucra convexa e spatiis Euclideanis extendi possunt in spatia continua arbitraria vectorum geometricorum; fieri quoque potest ut amplius generatim definiantur in matroides (par copiarum, fundamentalis nempe et collectio copiarum subordinatarum)

Problema algorithmicum inveniendi involucrum convexum copiae finitae punctorum in plano vel alio spatio Euclideano paucis dimensionibus est inter problemata principalia in provincia geometriae computationalis.
Wikidata Chemnicium
Res apud Vicidata repertae:Chemnicium: insigneChemnicium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°50′0″N 12°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 243 105  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Chemnitz
**Gestio**

*Praefectus*: Sven Schulze  
*Procuratio superior*: Saxonia  

**Geographia**

*Superficies*: 221.05 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Adelsberg, Altchemnitz, Altendorf, Bernsdorf, Borna-Heinersdorf, Ebersdorf, Einsiedel, Euba, Furth, Gablenz, Glösa-Draisdorf, Grüna, Harthau, Helbersdorf, Hilbersdorf, Hutholz, Kapellenberg, Kappel, Kaßberg, Klaffenbach, Kleinolbersdorf-Altenhain, Lutherviertel, Markersdorf, Mittelbach, Morgenleite, Rabenstein, Reichenbrand, Reichenhain, Röhrsdorf, Rottluff, Schloßchemnitz, Schönau, Siegmar, Sonnenberg, Stelzendorf, Wittgensdorf, Yorckgebiet, Zentrum  
*Territoria finitima*: Mittelsachsen, Zwickau, Erzgebirgskreis, Flöha, Gornau  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tammerforsia, Tombutum, Mulhusia, Lodzia, Volgogradum, Nemetacum, Ústí nad Labem, Mancunium, Dusseldorpium, Akron, Taiyuenum, Chennai, Labacum, Caluga  

**Tabula aut despectus**

Chemnicium: situsChemnicium: situs
Curia vetus.
Chemnicium et oppida vicina.
Caroli Marx effigies Chemnicii anno 2005 (vulgo *Nischl*)
Ferrivia strataria.
**Chemnicium** (Theodisce *Chemnitz*) (annis 1953 - 1990 **Urbs Caroli Marxi**) urbs in Saxonia est.

Geographia
----------

Chemnicium ad flumen eiusdem nominis situm est. Hoc flumen nomen accepit ex verbo slavico *Kamjenica*, id est saxorum flumen.

Res gestae
----------

Ibi magnum caput Caroli Marx est quod cives Chemnicii sermone locali "Nischl" (id est caput) appellant. Aetate Germanicae Democraticae rei publicae Chemnicium Carolomarxopolis nuncupatur quamquam oppido nulla prope intercedebat ratio cum Carolo Marx. 
Fortasse capitis causa sententia urbis est "oppidum cum capitulo" quod Theodisce etiam dicere vult ingeniosorum oppidum incolarum.

Res politicae
-------------

|
|  |
| Factiones in  urbis consilio: 54 legati |
| Factio Sinistra | 15 |
| CDU | 14 |
| SPD | 10 |
| FDP | 5 |
| Republicani | 5 |
| Foedus 90/Virides | 3 |
| Fractio Perspectiva | 2 |

Cives clari
-----------

### Nati

* Georgius Fabricius, humanista (1516)
* Christianus Amadeus Heyne, philologus (1729)
* Alexander Gauland (1941), rerum politicarum peritus
* Ioannes Davidus Beil, histrio et scriptor

### Mortui

* Georgius Agricola saeculo sexto decimo (XVI) Chemnicii comarchus erat et ibi mortuus est.
* Paulus Rubigallus (1577)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chemnicium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°50′0″N 12°55′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • "14511000" apud *Statistik-Portal* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Coma Berenices (constellatio)

Regina Berenice II
"**Coma Berenices**" fuit narratio poëtica a Callimacho anno fere 243 a.C.n. conscripta de coma reginae Berenices, Ptolemaei III uxoris. Regina enim comam dicavit ad felicem reditum mariti post expeditionem Syriacam; quo redito, comam in templo Veneris depositam et statim deperditam in caelo se repperisse praetendit astronomus Conon Samius. Appellationem asterismi Comae Berenices ille primus dedit.

Textus Graecus
--------------

Textus narrationis Graecus originalis, versibus elegiacis a Callimacho scriptus et in serie carminum mythologicorum deperdita *Aetia* incorporatus, partim e fragmentis reconstituitur.

Versio Latina
-------------

Catullus versionem Latinam huius narrationis saeculo I a.C.n. composuit, quae in serie carminum Catullanorum numerum 66 habet. Incipit **Omnia qui magni dispexit lumina mundi**.

Stella nova reperta: ad saturam Alexandri Pope illustrandam depinxit Aubrey Beardsley

Recensiones posteriores
-----------------------

Alexander Pope saturam huius narrationis Anglice scripsit in carmine suo *The Rape of the Lock* ("De Comae Raptu").

Bibliographia
-------------

* Nino Marinone, *Berenice: da Callimaco a Catullo*. Bononiae, 1997

Nexus externi
-------------

* Versio Catullana
* Versio Catullana cum translationibus variis
* Satura Alexandri Pope cum commentario
Wikidata Negru Vodă
Res apud Vicidata repertae:Negru Vodă: insigneNegru Vodă: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 43°49′5″N 28°12′45″E  
*Numerus incolarum*: 4 616  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Negru Vodă
**Gestio**

*Praefectus*: Petre Urziceanu  
*Procuratio superior*: Constantia  

**Geographia**

*Superficies*: 164±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Negru Vodă: situsNegru Vodă: situs
**Negru Vodă** (Turcice *Karaömer*) oppidum Dacoromanicum in circulo Constantia ad fines Bulgariae situm est. Ad Negru Vodă etiam vici Darabani, Grăniceru atque Vâlcelele pertinent.

Negru Vodă in circulo Constantia

Historia
--------

Centrum loci
Vicus Karaömer anno 1715 conditum est. Ab anno 1878 haec regio ad Romaniam pertinuit. Inter Primum bellum mundanum hic pugnae acriores inter Russi et Dacoromani ex una et Germani ex altera parte factae sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Negru Vodă** spectant. |

* Pagina officialis
Wikidata Ariovistus
Res apud Vicidata repertae:Ariovistus: imagoAriovistus: imago
*Nativitas*: 101 a.C.n.;   
*Obitus*: 54 a.C.n.; Germania Transrhenana  
*Patria*: no value  

**Officium**

*Munus*: tribal chief  

**Ariovistus** primo saeculo a.C.n. fuit dux Sueborum aliorumque Germanorum, qui, Arvernos Sequanosque adiuvantes, bellum in Gallia gesserunt: Aeduis, aemulis eorum, victis, ingens eorum multitudo in finibus Gallicis consedit. Ab ipso Caesare anno 59 a.C.n. cum consul erat, rex amicus et socius populi Romani appellatus est. Nihilominus anno proximo, 58 a.C.n. Ariovistum et Suebos adortus in proelio apud Vosegum Caesar eos vicit et trans Rhenum expulit.

Vita
----

Ariovistus et eventus quorum particeps fuit nobis noti sunt e *Commentariis de Bello Gallico.* Caesar, qui et ipse his eventibus interfuit, praecipuus fons noster est, quamquam, quia *Commentariorum* libris conscribendis causam suam apud vulgus Romanum agebat, historicis posterioribus, in primis Asinio Pollioni et Dioni Cassio, eius testimonium suspectum visum est.

Ariovistus, etsi Suebus, lingua Gallica volubiliter usus est. Ei erant duae uxores, quorum unam domo tulerat, alteram, Norici Regis sororem, matrimonio reipublicae adeptus est. Is ab Caesare *rex Germanorum* appellatus est, sed nescimus an omnes Germanos rexerit. Vere, Germania divisa est in nonnullas nationes, quarum multae ab regibus temperatae sunt. Ariovisti imperium solum Germanos qui se in Gallia conlocaverant probabiliter admovit. Vocabulum *rex* multas significationes habet et per historiam Romae habebat. Tacitus dixit Germanos distinguere reges, natu electos, et duces, facultate militari electos, et eorum reges non habere potestatem absolutam.

Notae
-----

1. ↑  Dio Cassius 38.34. Plutarchus, *Caesar*, 19. Cf Caesar, *BG* I.40.
2. ↑  Gaius Iulius Caesar, *Commentarii de Bello Gallico,* 1.31–53.
3. ↑  Dio Cassius, *Historia Romana*, 38.34-50; vide etiam Plutarchi, *Vita Caesaris,* 19).
4. ↑  Caesar, *Commentarii de Bello Gallico,* 1.47.
5. ↑  Caesar, *Commentarii de Bello Gallico,* 1.53.
6. ↑  Caesar, *Commentarii de Bello Gallico,* 1.31.
7. ↑  Similiter, Suetonius (*Caligula,* 44.2–47) Cunobelinum appellavit *regem Britannorum,* quamquam varia in Britannia regna ab Romanis nota sunt.
8. ↑  Tacitus, *Germania.*
9. ↑  Tacitus, *Germania* 7

Nexus externi
-------------

* Runes around the North Sea
* Indoeuropean Etymological Dictionary
Franciscanus Conventualis Asisii
**Ordo Fratrum Minorum Conventualium** (Sigla: **O.F.M.Conv.** sive **O.Min.Conv.**), ad \* Ordines Franciscanos pertinet. Religiosi huius ordinis etiam *Minoriti* (in terris linguae Theodiscae), *Fratres Grisei* (*Grey Friars* in terris linguae Anglicae) vel *Chordati* (*Cordelier* lingua Francogallica) appellantur.

Ordines Franciscani ex tribus ramis compositi sunt, scilicet ex ordinibus virorum, feminarum et tertio ordine Franciscano. Anno 1517 ordo virorum olim a Sancto Francisco Assisiensi conditus in duos (et postea in tres) ordines sui iuris divisus est, in *Minoritas* et *Observantes*, qui nomen Fratrum Minorum retinuerunt.

Structura ordinis
-----------------

Curia ordinis generalis est Romae in conventu prope ecclesiam Sanctorum XII Apostolorum, locus medius spiritalis est *Sacer Conventus Assisiensis* (monasterium Conventualium Asisii). Minister Generalis ex mense Maio 2019 est Carolus Trovarelli Argentinus. 

His diebus (status 2018) ordini sunt 30 provinciae, 18 custodiae, 460 monasteria et 4048 fratres toto orbe terrarum. Communitas ergo minor est quam illa Fratrum Minorum aut Cappuccinorum, qui postea ab ordine Fratrum Minorum separati sunt. Fratres in paroeciis, scholis et multis aliis locis serviunt. Proprium ordinis est vita communis et apostolatus urbanus.

Conventuales privilegio gaudent sepulcra Sancti Francisci Asisii et Sancti Antonii Patavii colendi.

Habitus
-------

Conventualium habitus ex tunica tenui funiculo (sive *chorda*, inde *Chordati*) albo circa ventrem alligata constat, paenula in fronte rotunda pone in acutum desinente addita. Color sive niger sive griseus esse potest.

Conventuales noti
-----------------

Poeta Angelus Silesius (1624–1677), postquam se Ecclesiae Cathlicae Romanae adiunxit, in ordinem Fratrum Minorum conventualium intravit. Inter Conventuales notissimos est Maximilianus Kolbe (1894–1941), qui in castris carceralibus Auschwitz pro patre familiae sua sponte mortem obiit. 

Nexus interni
-------------

* Ordines Mendicantes

Nexus externi
-------------

* pagina ordinis domestica
Wikidata Aristides Gomes
Res apud Vicidata repertae:Aristides Gomes: imagoAristides Gomes: imago
*Nativitas*: 8 Novembris 1954; Canchungo  
*Patria*: Guinea Bissaviensis  

**Officium**

*Officium*: Member of the National People's Assembly of Guinea-Bissau, Prime Minister of Guinea-Bissau, Prime Minister of Guinea-Bissau, Prime Minister of Guinea-Bissau  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Republican Party for Independence and Development  

**Aristides Gomes** (Teixeira Pinto in urbe regionis Cacheu natus die 8 Novembris 1954) est rerum politicarum peritus Guineae Bissaviensis. Qui alumnus universitatis Parisiensis VIII primus minister die 2 Novembris 2005 factus est, praeside Ioanne Bernardi Vieira, quod officium usque ad 13 Aprilis 2007 retinuit. Anno 2009 in exsilio vivens ipse candidatus ad praesidatum esse frustra postulavit. Praeside autem Iosepho Mario Vaz, rursus in officium primi ministri die 16 Aprilis 2018 convocatus est.

Nexus externi
-------------

* "L'actualité de la Guinée Bissau" (2007)

Primi ministri Guineae Bissaviensis 1991–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Correia • Manuel Saturninus da Costa • Carolus Correia • Franciscus Fadul • Caietanus N'Tchama • Faustinus Imbali • Alamara Nhassé • Marius Pires • Arthurus Sanhá • Carolus Gomes iunior • Aristides Gomes • Martinus Ndafa Kabi • Carolus Correia • Carolus Gomes iunior • Adiato Djaló Nandigna • Rui Eduardus de Barros • Dominicus Simões Pereira • Baciro Djá • Carolus Correia • Baciro Djá • Umaro Sissoco Embaló • Arthurus Silva • Aristides Gomes • Faustinus Imbali • Nuno Gomes Nabiam
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Guineae Bissaviensis • Ministri rerum externarum Guineae Bissaviensis |
|  |
Wikidata Insulae (unitas regionalis Atticae)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°20′0″N 23°30′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Attica  

**Forma**

*Area*: 878.97 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Salamina Municipality, Angistri Municipality, Aegina Municipality, Kythira Municipality, Poros Municipality, Spetses Municipality, Troizinia-Methana Municipality, Hydra municipality
**Vita**

*Incolae*: 74 651, 68 917, 71 069  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Tabula aut despectus**

Insulae (unitas regionalis Atticae): situsInsulae (unitas regionalis Atticae): situs
**Insulae** (Graece: Περιφερειακή ενότητα Νήσων) sunt unitas regionalis Graeciae, una ex octo unitatibus regionalibus regionis Atticae. Unitas regionalis insulas Saronicas, parvam Peloponnesi partem, quasdam insulas, quae ante Peloponnesi litus in orientem versus sitae sunt, et insulam Cytheram amplectitur.

Unitati sunt 75 439 incolae.

Reformatione administrativa anno 2011 (vide Libellus Callicratis) unitas regionalis Insularum e pristina nomarchia Piraeo, quae fuit una e quattuor nomarchiis Atticae, formata est. In octo demos—partim pristinis demis coniunctis—divisa est.

Index suppositus demos (cum numeris sicut et in tabula inveniuntur), quales anno 2011 coagmentatione exstant, et antea demos, e quibus exstiterunt, refert.

| Demus hodiernus (+ numerus in tabula) | Antea demi | Sedes |
| --- | --- | --- |
| Aegina (Αίγινα) (3) | Aegina (Αίγινα) | Aegina |
| Ancistrium (Αγκίστρι)(2) | Ancistrium (Αγκίστρι) | Milos |
| Hydra (Ύδρα) (13) | Hydra (Ύδρα) | Hydra |
| Cythera (Κύθηρα) (6) | Cythera (Κύθηρα) | Cythera |
| Anticythera (Αντικύθηρα) |
| Poros (Πόρος) (9) | Poros (Πόρος) | Poros |
| Salamis (Σαλαμίνα) (10) | Salamis (Σαλαμίνα) | Salamis |
| Ampelacia (Αμπελάκια) |
| Spetsae (Σπέτσες) (11) | Spetsae (Σπέτσες) | Spetsae |
| Troezen (Τροιζήνα) (12) | Troezen (Τροιζήνα) | Galatas |
| Methana (Μέθανα) |

Nexus interni
-------------

* Attica (peripheria Graeciae)
* Index olim nomorum Graeciae

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)
2. ↑  Lex, qua reformatio administrativa Callicratis constituta est

Nexus externi
-------------

* Tabula demorum, communium et compitum nomarchiae **(Neograece)**
Wikidata Ginea
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Malia  
*Locus*: 13°54′0″N 4°33′0″W  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Mopti Region  

**Geographia**

*Superficies*: 302 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vitreium, Fezza  

**Tabula aut despectus**

Ginea: situsGinea: situs
**Ginea**, linguis vernacularibus *Djenné*, est urbs mediá civitate Malia sita. Ibi homines 32 944 anno 2009 habitabant. Fuit caput regni mediaevalis Gineae cuius nomen regioni satis magnae Africae occidentalis *Guineae* datum est.

Notae
-----

1. ↑  "Ginea": Leo Africanus, *Africae descriptio* (p. 11 editionis 1632 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

Meschita magna urbis Gineae. Prima acie nundinae urbanae videntur

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gineam** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 13°54′0″N 4°33′0″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Encyclopædia Britannica |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Carthago (provincia Costaricae)
Res apud Vicidata repertae:Carthago (provincia Costaricae): insigneCarthago (provincia Costaricae): insigneCarthago (provincia Costaricae): vexillumCarthago (provincia Costaricae): vexillum
province of Costa Rica  
*Civitas*: Costarica  
*Locus*: 9°48′0″N 83°39′0″W  

**Fines**

*Procuratio superior*: Costarica  

**Forma**

*Area*: 3 124.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Cartago  
*Subdivisiones*: Cartago Canton, Paraíso Canton, La Unión Canton, Jiménez Canton, Turrialba Canton, Alvarado Canton, Oreamuno Canton, El Guarco Canton
**Vita**

*Incolae*: 547 691  
*Zona horaria*: UTC−6  

**Tabula aut despectus**

Carthago (provincia Costaricae): situsCarthago (provincia Costaricae): situs
**Carthago** est provincia Costaricae secunda, oris maritimis carens. Ad septentrionem et orientem cum provincia Limón, ad occidentem et meridiem cum provincia Sancti Iosephi in Costarica contermina est.

Carthago urbs caput provinciae est. Carthago quoque erat Costaricae caput ab anno 1563 ad 1823, cum Costarica Hispaniae colonia esset et cum res publica iam libera facta esset aliquot annos.

Secundum censum anni 2011 490 903 incolarum provincia habuit, quorum 82,5% in urbibus habitabant. Carthago 130.464 domuum habuit, et 70,9% domuum bono statu erant, 3,5% autem pauperi erant. 

Alia data demographica:

* index alphabetizationis: 97,9%
* mediocris doctrina: 8,4 anni
* incolae alienae: 4,2%

Toponomastica
-------------

Hoc nomen habet originem in civitas africi, Carthago.

provincia duo nomen habet, primus est "Vetus metropoli" (Vieja metrópoli) quia Carthago caput res publici erat et secundo nomen est "Nebula Urbis" ob nebulae est cotidiana

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 9°48′0″N 83°39′0″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty |

1. ↑
Insulae Ferdinandi Noronhae principalis photographema de aeroplano factum
**Insulae Ferdinandi Noronhae** (Lusitane *Fernando de Noronha*) sunt archipelagus in Oceano Atlantico prope litora Brasiliae. Circa 350 chm ab oris provinciae Pernambucensis distant.

Nomine Ferdinandi de Noronha, expeditionis, quae insulas anno 1501 vel 1502 invenerat, maecenatis, archipelagus nominatus est; Americus Vesputius huius expeditionis particeps fuit.

Insula principalis vel insula Ferdinandi Noronhae, aream 17 chm2 habet; totius archipalegi area 26 chm2 est. Circa 12 insulae et permulta saxa (praeter insulam principalem) partes archipelagi sunt. In insula principali 3108 incolae (anno 2009) habitant; ceterae insulae incolis carent.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~ sub verbo. Vel *...Ferdinandi Noronha*, — M.A. Baudrand *Lexicon geographicum*, p. 383,

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 3°51′18″S 32°25′30″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Quadriga aënea supra portam Brandenburgensem eminens
Muri vectigales urbis Berolini, portis duodeviginti muniti, sicut anno fere 1855 stabant depicti. Intra videtur linea murorum vetustissimorum
Forum Parisiense et Porta Brandenburgensis
**Porta Brandenburgensis**, monumentum Berolini praecipuum, ad occidentalem urbis vetustioris limitem stat et iuxta occidentalia fori Parisiensis latera in tribu hodierno Medio. Insuper signum Germaniae iterum coniunctae dicitur, quae die 3 Octobris 1990 accidit.

Descriptio et historia
----------------------

Ab horto zoologico viator ad orientem tendens, Via Ebert transita, per portam et trans forum ambulans in magnam viam sub Tiliis intrabit. 

Porta Brandenburgensis annis ab 1788 ad 1791 aedificabatur, Carolo Gothardo Langhans architecto, iussu Friderici Gulielmi II regis Borussici, qui eodem tempore decessorem Fridericum II commemorare voluit (anno 1786 mortuo) et pacem celebrare qua post Bellum Septennale anno 1763 homines fruebantur. Porta genere classico novo descripta est ad imitationem Propylaeorum in Acropoli Athenarum. Viginti sex metris alta surgit, 65,5 m lata, 11 m in transitu. Quinque ostia habet, quorum medium latissimum est. Supra omnia quadriga aënea eminet, ab Iohanne Gottfried Schadow sculptore delineata.

Nexus interni
-------------

* Porta:Berolinum
* Restitutio integritatis Germaniae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Portam Brandenburgensem** spectant. |

* data apud DDB
* Barbara Demandt: *Metamorphosen eines Tores.* Apud: *Pegasus-Onlinezeitschrift* IV/1 (2004)
* in elencho aedificiorum historicorum Berolinensium officiali

Notae
-----

1. ↑  "Porta Brandenburgensis": Felix Mundt, Antonia Wenzel, edd. *Berolinum Latinum: Der 1. Stadtführer auf Latein*. Berolini: Vergangenheitsverlag, 2011. ISBN 978-3940621429.
2. ↑  Porta die 6 Augusti anno 1791 perfecta est.
Trier Porta Nigra BW 1
**Porta Nigra** aedificium praeclarum antiquorum temporum et notissima et optimeque servata porta urbis Romanorum sita ad septentrionales Alpium est. Postquam oppidum Augusta Treverorum saeculo II tempore imperatoris Antonini Pii in centrum Romanorum in solo Germanico conversum est, etiam moenia urbis cum quinque portis aedificabantur. In quibus Porta Nigra erat aditum septentrionalem.

Architectura
------------

Ex lapidibus arenae et sine compagine aedificata est. Singulares lapides cum fibulis ferreis coniuncti erant. Ingenti magnitudine constructa Porta Nigra tamen normalis porta urbis Romanae est. Turris occidalis fere servata etiam hodie circiter triginta metris altitudinis est. Haec antiquis temporibus vero etiam nonnullis metris alterior erat. Porta Nigra est aedificium duplicium portarum symmetre circum aulam internam constructum. Porta in casu defensionis claudi potuit. Per tempora Romana omnes partes aedificii trans scalas et vestibula lignea facile accedi poterant. Maxima parte Portae iam aedificata labores desisti debuerunt. Itaque porta numquam perfecta est.

Nomen Portae Nigrae primo in saeculo undecimo commemoratum et ad colorem nigrum tempestate ortum pertinet. Causa status excellentis aedificii in eo est, quod Porta Nigra in Aevo Medio ecclesia Christiana Sancto Simeone dicata fuerit. Porta Nigra unica porta est, quae demolitionem munitionum oppidi in Aevo Medio supervivit.

Anno 1802 Napoleon ecclesiam Simeonis tollere et omnes in statum antiquorum temporum revocari iussit.
Porta Nigra anno 1986 UNESCO Mundi Hereditas nominatur est.

Fontes
------

* **(Theodisce)**
*
Carthaginensis provincia in Hispania sita.
**Carthaginensis** fuit iam provincia Romana Hispaniae cuius caput erat Carthago Nova. Creata est ex territoriis Hispaniae Tarraconensis, inter litus Mediterraneum, Sucronem fluvium et Durium fluvium trans Montes Carpetanos. 

Creata est a Diocletiano anno 298. Anno 409 Vandali et Suevi et Alani Hispaniam intraverunt et Carthaginensem provinciam ceperunt sed Visigothi anno 445 eos vicerunt. 

Eurico regnante, Visigothi ceperunt provinciam pro regno Gotho. Ab regno Athanagildii regis et usque ad regnum Suinthilae, provincia divisa est inter Gothos et Byzantinos.

Provincia ecclesiastica
-----------------------

Provincia Carthaginensis fuit quoque provincia ecclesiastica, capite quoque Carthagine Nova. Cum Byzantinis Carthaginem ceperunt, provincia ecclesiastica divisa in duas partes est, et sedes metropolitani archipiscopi erat in terris Byzantinorum. Ita Gundemarus rex fecit Toletum sedem metropolitanam Carthaginensis et HIspaniae totius.

Carthaginensis in Medio Aevo
----------------------------

Imperio Romano deleto, Regnum Gothorum Carthaginensem maximam provinciam fecit, quod Toletum caput regni fuisse. Etiam Reccopolis in provincia condita est. Nihilominus, caput vetus provinciae, cum litore eius, captum est a Byzantinis, qui novam provinciam fecerunt.

Bibliographia
-------------

* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964
*Pristella maxillaris,* una ex paucis Chordatis quibus est columna vertebralis conspicua. Chorda dorsalis intra hanc columnam est.

---

**Animalia** — Chordata  
Bateson, 1885

   
Palaeontologia

540–0 m.a.: Cambrium > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Cladi\* Craniata
* Cephalochordata
* Urochordata

**Chordata** (nomen a Bateson anno 1885 excogitatum) sunt phylum Animalium quae sunt vel Vertebrata vel unum nonnullorum invertebratorum arte cognatorum. Coniuguntur ob chordam dorsalem seu notochordam, tubum neuralem concavum, sulcos pharyngeos, endostylum, caudam post anum, quas proprietates saltem nonnullo vitae momento omnia habent. Phylum in tribus subphylis consistit: Urochordatis sive Tunicatis, Cephalochordatis (ab Amphioxiformibus repraesentatis), Craniatis (quae Vertebrata et pauca alia comprehendunt). Hemichordata appellata sunt quartum quondam Chordatorum subphylum, quod nunc phylum proprium usitate tractatur. Larvis Urochordatorum sunt notochorda nervorumque chorda quae in adultis amittuntur. Cephalochordatis sunt notochorda nervorumque chorda (sed nullum cerebrum vel propria sensuum organa) et simplicissimum systema circulatorium. Craniata sunt solum phylum cuius membris sunt calvariae. In omnibus Craniatis, Myxinis exceptis, tubus neuralis vertebris cartilagineis aut osseis cingitur, et notochorda est generatim deminuta; ergo Myxiniformes Vertebrata non putantur. Chordata uná cum tribus phylis germanis —quae sunt Hemichordata, Echinodermata, Xenoturbellida— Deuterostomia constituunt, unum ex duobus superphylis quae omnia Animalia pluribus organis praedita (Nephrozoa) comprehendunt (alterum Protozoa sunt).

Notae
-----

1. ↑
2. ↑

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chordata** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Chordata"** apud **Vicispecies**. |

* Chordata apud *Systema Natura*
* Chordata apud Universitatem Berkleiensem
* Chordata apud Animaldiversityweb
Epistula decussata, Ontario Canadae, 1837.
Epistula decussata, Massachusetta, 1837.
**Epistula decussata** est epistula manu scripta quae duas distinctas copias scripturae continet, alia super aliam ad pares angulos posita. Hoc per tempora novi systematis postalis saeculo undevicensimo institutum est ad impensam vecturae litterarum et chartae minuendam. Haec ratio etiam **scriptura transversa** appellatur. Scriptura decussata a palimpsesto distinguitur quia manuscripta decussata continuo vel pro eodem proposito scribebantur (sicut diarium), potius quam postea iterum adhibita.

Notae
-----

1. 1 2   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  "A crossed letter"
3. ↑  Livingston 1997:143.
4. ↑  Anglice "cross-hatching" (Hassam 1994:27).

Bibliographia
-------------

* Hassam, Andrew. 1994. *Sailing to Australia: shipboard diaries by nineteenth-century British emigrants.* Manchester University Press. ISBN 978-0-7190-4546-2.
* Livingston, Ira. 1997. The Romantic Double-Cross: Keats's Letters. In *Arrow of Chaos: Romanticism and Postmodernity.* University of Minnesota Press. ISBN 0-8166-2795-9. Google Books.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **epistulas decussatas** spectant. |
**Choreographia** (a Graecis χορεία 'saltatio rotunda' + γραφή 'scriptura') est ars sequentiarum ballationiumque motuum designatarum in qua motus, forma, vel ambae subtiliter enumerantur. Vocabulum etiam ad designationem ipsam spectare potest itself. **Choreographus** est homo qui choreographias per artem choreographicam creat.

*Choreography,* vocabulum Anglicum 'choreographia' significans, primum in dictionario Anglico Americano annis 1960 apparuit. *Choreographer,* etiam verbum Anglicum 'choreographus' significans, ut titulus Georgii Balanchine pro *On Your Toes,* spectaculo Broadway, anno 1936 primum adhibitum est. Antea, credita pro ludis scaenicis et pelliculis locutiones adhibuerunt sicut "greges ab aliquo ad scaenam proditi," "saltationes ab aliquo ad scaenam proditae,"  vel simpliciter "saltationes ab aliquo" ad significandum choreographum.

Choreographia saltatoria etiam compositio saltatoria appellatur, et choreographis adhibetur in campis praeter saltationem, inter quos *cheerleading,* cinematographia, gymnastica, spectacula modae, patinatio, grex incedens, *show choir,* theatrum, natatio congrua, et productio ludorum videographicorum.

Nexus interni
-------------

* Rudolphus Laban
* Notatio choreographica

Notae
-----

1. ↑  Vide choreia.
2. ↑  "Frankie Manning: Lindy Hop Pioneer," *Radio Intersection,* "Presented by Amanda Wilde," KUOW (Seattli: Puget Sound Public Radio, 26 Octobris 2006).
3. ↑  Bernard Taper, *George Balanchine: A Biography* (University of California Press, 1966, ISBN 0-520-20639-8), 180.
4. ↑  Anglice: "ensembles staged by."
5. ↑  Marcus Sandrich (director), *Top Hat* (DVD, RKO Radio Pictures, 1935): "Ensembles Staged by Hermes Pan."
6. ↑  Anglice: "dances staged by."
7. ↑  Eduardus Cahn (director), *Our Gang in "Melodies Old and New"* (DVD, Metro-Goldwyn-Mayer, 1942: "Dancer Staged by Stephen Granger and Gladys Rubens."
8. ↑  Taper 1966:180.

Bibliographia
-------------

* Taper, Bernard. 1966. *George Balanchine: A Biography.* University of California Press. ISBN 0-520-20639-8.
**Rufius Magnus Faustus Avienus Iunior** (natus saeculo 5 Romae, mortuus post annum 534) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.

Familia
-------

Pater eius Flavius Anicius Probus Faustus Iunior (consul 490) erat, mater Stephania, cuius pater anno 450 consulatum gessit. Frater e patre fuit Flavius Ennodius Messala, qui anno 506 consulatum gessit. Filius eius Flavius Rufius Gennadius Probus Orestes anno 530 consulatum gessit.

Vita et cursus honorum
----------------------

De eius vita multa ex epitulis Ennodii novimus. In Liguria institutionem accepit et linguam Graecam ut Latinam edidicit; forsitan discipulus Ennodii fuit. Anno 502 adhuc iuvenis consul erat, una cum Flavius Probo. Anno 503 morbo afflictus est. Anno 507/508 Ravennae fuit cum parentibus. Anno 512 iterum Romae fuit, filiam gentis nobilis in matrimonium duceret. Anno ab Athalarico rege Ostrogothorum 527/528 praefectus praetorio Italiae nominatus est. Anno 534 litteras a Ioanne II papa accepit.

Bibliographia
-------------

* Martindale, John R. John Morris, The Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2, Cambridge University Press, 1980, pp. 192-193.

Notae
-----

1. ↑  Ennodius, Epistulae IX 32
2. ↑  op. cit. II 10 - 11
3. ↑  loc. cit.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Avienus Iunior et Flavius Pompeius**  |  **Consul** 502cumFlavius Probo | Successores: **Flavius Volusianus et Flavius Dexicrates**  |