recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Sisertus
Res apud Vicidata repertae:Sisertus: insigneSisertus: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°30′0″N 60°49′0″E  
*Numerus incolarum*: 21 029  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Сысертский Завод
**Gestio**

*Procuratio superior*: Sysertsky District  

**Geographia**

*Superficies*: 20 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Sisertus (discretiva)

**Sisertus** (Russice Сысерть, in translitteratione *Sysert'* ) est urbs in regione Sverdloviensi Russiae, circiter 21 milia incolarum habens. In ripis lacus artificialis magni Siserto flumine obstructo impleti sita est.

Siserti de monte *Bessonova* despectus (photographema saeculo XIX facta)

Historia
--------

Anno 1732 ut operariorum fabricae ferrariae in Siserto flumine colonia aedificata est. *Fabrica Sisertiana* nominabatur. Aemilianus Pugačëv anno 1759 coloniam frustra oppugnavit. Paulus Bažov anno 1879 Fabricae Sisertianae natus est. Anno 1946 in numerum urbium nomine Siserto inclusa est. Anno 1952 *Sisertus Superior* colonia operaria a Siserto urbe separata est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Georgius Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. Petropoli, 1747, p. V. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Russice *Сысертская фабрика*.
3. ↑  Russice *рабочий поселок*.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°30′0″N 60°49′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Septimius Severus cum coniuge atque progenie in Rotunda depicta. Effigies Getae post necem eius erasa est.
**Domus Severiana** fuit domus imperatorum Romanorum a Septimio Severo condita. Quinque imperatores effecit et ab anno 193 usque ad 235 regnavit. Cum anno 235 ultimus stirps domus necata esset, finem habuit. Etsi Severus ipse vi tantum rerum adeptus est, se iure heres imperatorum adoptorum secundi saeculi abitrabantur. 

Re vera solum primi tres imperatores – Septimius Severus (193–211) filiique eius Caracalla (211–217) et Geta (211) – profecto stirpe Severiana nati sunt. Caracalla interito 217 nemo iam fuit illius domus superstes, quod ultimi cognati Elagabalus (218–222) et Severus Alexander (222–235) Septimio Severo haud consanguinei dummodo affinis Syriacae eius Iulia Maesa orti sint. Quare etiam verbum de imperatoribus Syriacis est. Tamen sese nepotes imperatorum adoptorum esse simulantes ius suum imperii regendi confirmaverunt.

Fontes antiqui
--------------

* Herodianus, *Ab excessu Divi Marci*

Nexus interni
-------------

* Discrimen tertii saeculi
Reactoria nuclearia iuxta flumen Columbia in situ Hanford, in pictura anni 1960. Reactorium N est in primo plano; in parte posteriori sunt reactoria gemina KE et KW. Reactorium B, primum ad plutonium producendum creatum, procul videri potest.
**Situs Hanford** est officina materiarum nuclearium a re publica Civitatum Foederatarum gesta, iuxta flumen Columbiam in civitate Vasingtonia sita. Pars Incepti Manhattensis anno 1943 in oppido Hanford constituta est. Situs erat Reactorii B, primi in orbe magni reactorii plutonii producendi. Plutonium hic creatum adhibitum est in prima bomba nucleari in experimentum *Trinity* displosa, atque in *Fat Man* bomba super Nagasakium in Iaponia displosa.

Inceptum inter Bellum frigidum auctus est ut novem reactoria nuclearia et quinque magni sitús plutonii producendi comprehendat, qui plutonium plerisque sexaginta milibus nuclearium Civitatum Foederatarum armorum fabricati sunt. Technologia nuclearis celeriter hoc tempore crescit, et eruditi Hanford nonnulla magna inventa perfecerunt. Primi autem rationes salutis protegendi et purgamenti amovendi nunc scimus non suffecisse, et scripta administratorum confirmaverunt opera Hanford non parvas materiarum radioactivarum quantitates in aëra et flumen Columbiam emisisse.

Notae
-----

1. ↑  Anglice *Hanford Site*; seu *Hanford Project* (inceptum Hanford); *Hanford Works* (opera Hanford); *Hanford Engineer Works, HEW* (opera machinatorum Hanford); *Hanford Nuclear Reservation, HNR* (repositorium nucleare Hanford).

Bibliographia
-------------

* Findlay, John M. et Bruce Hevly. *Atomic Frontier Days: Hanford and the American West*. Seattle: University of Washington Press, 2011.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **situm Hanford** spectant. |

* Situs publicus Hanford Ministerii energiae.
Domus *Zum Sonneborn* ab integro reconstructa, Erfordiae Trans aream saeptam Arche media in Erfordia sitam, quam aquae salientes cum musicis Bremensibus exornant, attingis angiportum *Große Arche*, cuius casa principalis vocatur **Haus zum Sonneborn** (1536). Ibi sedes lexiarchi est inde a Kalendis Decembribus anni 1988. Haud procul sita est domus haec a Sacrario Sanctae Magdalenae.

Descriptio
----------

Domum construi iusserunt propinqui e stirpe Ludolf, e qua citemus philologum Hiob Ludolf et Henricum Gulielmum Ludolf. 

Aula pro caeremoniis nuptialibus
Antea in ipso loco fabrica cerevisiae erat, caupona et mensae lanionae. Nunc irenarches hic sedent. Restauratio completa est anno 1988 neque multa in statu originali conservari potuerunt. Porta antiqua est sicut diaeta cum atrio et picturae parietales generis renati. Etiam nonnulla tignaria vetusta sunt. Imagines saeculi XVI Iustitiam et Vanitatem monstrant.

Artificium
----------

Nomen *Sonneborn* sese refert ad puteum fontemve. Ubi olim puteus erat hodie videri potest artificium ferreum. Lavacrum excudit artifex Guntherus Reichert.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum Sonneborn** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Δομὴ Sonneborn ("Domus Sonneborn") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

De domus historia
Wikidata Alexander Gradskij
Res apud Vicidata repertae:Alexander Gradskij: imagoAlexander Gradskij: imago
*Nativitas*: 3 Novembris 1949; Kopeysk  
*Obitus*: 28 Novembris 2021, 29 Novembris 2021; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  
*Nomen nativum*: Александр Борисович Фрадкин
**Officium**

*Munus*: musicographus, suorum carminum actor, cantor, guitaristus, poëta, compositor musicae pellicularum, actor, Auctor textus musici, multi-instrumentalist, rock musician, mind gamer  

**Familia**

*Coniunx*: Anastasiya Vertinskaya  

**Memoria**

*Laurae*: Honored Artist of the Russian Federation, People's Artist of the Russian Federation, State Prize of the Russian Federation  
*Sepultura*: Vagankovo Cemetery  

**Alexander Boris filius Gradskij** (Russice Александр Борисович Градский, tr. *Aleksandr Borisovič Gradskij*; natus Фрадкин, tr. *Fradkin* die 3 Novembris 1949 in urbe *Kopejsk* regionis Celiabinscensis, mortuus die 28 Novembris 2021 Moscuae) fuit cantor, poeta, musicus ac musicographus Sovieticus et Russicus, Praemio Publico atque titulo Artificis Popularis Foederationis Russicae anno 1999 ornatus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexander Gradskij** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
Cauponia vetustissima Erfordiae - ab anno 1341! Prima in vice domus est Pharmacotheca viridis domui nostrae finitima: in recessu videtur Ecclesia Sancti Severi **Domus ad Altum lilium** (Theodisce: *Haus zur Hohen Lilie*) invenitur in platea capitulari Erfordiae.

Historia
--------

In principio hic erat area curtis coenobialis nonnarum cisterciensium. Post incendium anni 1472 domus viridis reconstructa est super cellas saeculi XIII. Anno 1538 frons nova confecta est.

Antiquissimum oppidi aedificium genere renato cum fastigiis caudatis differt a multitudine aliorum operum craticiorum. Porta ingens clipeos Iesu Christi et Pauli Tarsensis monstrant. 

Homines illustrissimi pernoctaverunt hic: citandi sunt i.a. Martinus Lutherus, Gustavus II Adolphus (rex Sueciae) (tempore Belli triginta annorum) atque Hieronymum Bonaparte (tempore Congressus principum, anno 1808)

Finitima pharmacotheca
----------------------

Ad latus sinistrum invenitur **Pharmacopolium viride** (Theodisce: *Grüne Apotheke*) quae usque ad annum 1993 revera taberna medicamentaria fuit. Annos undecim functionem nullam habuit, antequam novae res exhiberentur ibidem mense Septembri anni 2002.

Externi nexus
-------------

De domo in paginis periegeticis
Wikidata Alexander Grin
Res apud Vicidata repertae:Alexander Grin: imagoAlexander Grin: imago
*Nativitas*: 11 Augusti 1880; Slobodskoy  
*Obitus*: 8 Iulii 1932; Stary Krym  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Александр Степанович Гриневский
**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta, mythistoricus  

**Familia**

*Coniunx*: N. N. Grin  

**Memoria**

*Sepultura*: Stary Krym  

Alexander Grin (1910)
**Alexander Grin**, vero nomine **Alexander Stephani filius Hryniewski** (Russice Александр Степанович Гриневский, tr. *Aleksandr Stepanovič Grinevskij*; natus 23 Augusti 1880, mortuus 8 Iulii 1932) fuit scriptor Russicus Sovieticus more romantico.

Biographia
----------

Natus est die 23 Augusti (11 Augusti secundum Calendarium Iulianum) anni 1880 in urbe Slobodskoi gubernii Viatcensis, in familia Stephani Hryniewski (Poloni genere, exsilio affecti ut particeps rebellionis illae Polonorum, quae in Imperio Russico anno 1863 accidit).

Anno 1896 studium suum in schola Viatcae complevit et Odessam migravit. Vagatus est, ut nauta et piscator favebat operi, in montibus Uralicis aurum parabat. Dein functus est militia, ubi anno 1902 adiectus est ad factione socialistarum-revolutionariorum. Annis ab 1903 ad 1910, propter agitationem suam socialisticam, aliquoties arrestatus et imprisonatus est, etiam affectus est exsiliis, effugia perfecit.

Anno 1906 in lucem edidit fabulam phantisiae suam primam nomine *Meritum militis Panteleev* («Заслуга рядового Пантелеева»), quae editio confiscata est a vigilibus ordinis publicae. Paulo post, activitatem politicam directam absistens, factus est scriptor professionalis, pseudonymo *Grin* utens.

Alexander Grin multas fabulas scripsit, quarum sunt, e.g. *Vela coccinea* («Алые паруса», narratio eius notabilissima, anno 1923 primo in lucem edita), *Cor deserti* («Сердце пустыни», anno 1923), *Mundus fulgens* («Блистающий мир», anno 1923), *Via ad nusquam* («Дорога в никуда», anno 1930).

Die 8 Iulii anni 1932 Alexander Grin obiit (in Crimaea, ubi ab anno 1924 habitabat), cancris pulmonum causa.

Fontes
------

* *Encyclopaedia Sovietica Magna*, editio tertia **(Russice)**
* Biographia Alexandri Grin e situ "Grinlandia" **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandrum Grin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Signum Factionis USR
Nicușor Dan conditor factionis USR
**Unio Servate Romaniam** (Dacoromanice *Uniunea Salvați România*) vel **USR**) factio Dacoromanica anno 2015 nomine *Uniunea Salvaţi Bucureştiul* (USR) condita est.

Historia
--------

Die 1 Iulii 2015 factio USR in urbe Bucaresta condita est. Conditor Nicușor Dan erat[1]. Intererat electioni locali Bucarestae eiusdem anni. Die 21 Iulii 2016 cum aliis factionibus ad factionem USR se coniunxit[2]. In electione ad Cameram Legatorum Romaniae et Senatum Romaniae die 11 Decembris 2016 fere 9 percentum suffragiorum abstulit[3]. Primus praeses Nicușor Dan erat. Ab anno 2017 Daniel Barna factionem ducit[4].

Praesidentes factionis
----------------------

* Nicușor Dan (1969) 27 Novembris 2015 - 1 Iunii 2017
* Elek Levente (1971) 1 Iunii 2017 - 28 Octobris 2017 (pro tempore)
* Daniel Barna (1975) 28 Octobris 2017 -

Nexus externi
-------------

* Pagina occicialis Factionis USR

Notae
-----

1. ↑  Hotnews.ro die 1 Iulii 2015
2. ↑  Hotnews.ro die 21 Augusti 2016
3. ↑  hotnews.ro die 12 Decembris 2016
4. ↑  adevarul.ro die 28 Octobris 2017
Sepulcrum Giangir in meschita Regis Filii visitandum
**Giangir**, Turcice *Cihangir* et litteris Arabicis جيهانغير (natus die 9 Decembris 1531; die 27 Novembris 1553 mortuus), fuit filius natu minimus imperatoris Suleimani magnifici coniugisque Roxolanae. Puer aegrotans et gibbus, nihilominus a parentibus delectus, nullae provinciae (sicut fratres) praepositus, cum patre in expeditione bellica anno 1553 profectus est. In quo itinere frater eius natu maior Mustapha, falso accusatus, patris iussu die 6 Octobris huius anni necatus est. Giangir tristitia motus cibum recusare hacque ratione mox mortuum esse traditur.

Meschita Giangir
Sepulchrum eius in meschita Regis Filii visitatur (quae fratrem maximam Mahometem commemorat) sed ad memoriam ipsius Giangir alia meschita anno 1559 aedificata est, designante architecto Sinan.

Notae
-----

1. ↑  "Giangir": Augerius Gislenius Busbequius, *Legationis Turcicae epistolae* II (p. 125 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* De meschita Giangir **(Turcice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Unio Civitatum Africanarum**  
**Union des États africains** (fr)| 

|  |  |
| --- | --- |
| Vexillum Unionis Civitatum Africanarum |  |
| (Vexillum Unionis Civitatum Africanarum) | (Insigne Unionis Civitatum Africanarum) |

 |
| *Sententia nationalis:* |
| Situs Unionis Civitatum Africanarum in mundo
Situs Unionis Civitatum Africanarum in mundo |
| Caput |  |
| Lingua publica |  |
| Ambitus | 484 397 km² (1958 : Gana+Guinea); 1 725 635 km² (1962 : Gana+Guinea+Malium) |
| Incolae |  |
| Condita Unionis Gana-Guinea | 23 Novembris anno 1958 |
| Renominata in Unione Civitatum Africanarum | 1 Maii anno 1959 |
| Adhesio Malii | Aprilis anno 1961 (aut 24 Decembris anno 1960) |
| Dissoluta | anno 1962 |
| Moneta |  |
| Hymnus nationalis |  |
| Interretis abbreviatio |  |
| Zona Horaria |  |
| Creata ex | Gana Gana (1958), Guinea Guinea (1958), Malium Malium (1960 aut 1961) |
| Dissoluta in | Gana Gana (1962), Guinea Guinea (1962), Malium Malium (1962) |

**Unio Civitatum Africanarum** (Francice *Union des États africains*) fuit coniunctio politica ad tempus trium civitatum Africae Occidentalis decennio 197 facta. Hae civitates erant Gana, Guinea, Malium. Coniunctio politice fuit socialistica et panafricanista, a Kwame Nkrumah Ganensi, Sékou Touré Guineensi, et Modibo Keïta Maliensi revolutionaribus Africanis administrata.

Historia
--------

Die 23 Novembris 1958, Unio Gana-Guinea condita est. Die 1 Maii 1959, nuntiata est coniunctionem in Unione Civitatum Africanarum appellaturam esse. Mense Aprili anno 1961 (aut 24 Decembris 1960) Malium se cum aliis civitatibus coniunxit. Coniunctio autem anno 1962 dissoluta est, cum Guinea Civitatibus Foederatis Americae appropinquare? inciperet, versus lineam? Marxisticam sociorum, qui erant magis ordinantur ad adversarium Civitatum Foederatarum in Bello Frigido, Unionem Sovieticam.

Coniunctio trium civitatum servivit? inspiratione? pro cantione "Ghana, Guinea, Mali union" ab E. T. Mensah *highlife* musico composita.

Vexillum
--------

Coniunctione Gana-Guinae formata, vexillum idem Ganae erat, sed duabus stellis nigris praeditum. Cum coniunctio re-dicta? Unio Civitatum Africanum, dictus est vexillum fuerit idem Ganae vexillum "cum aliud tantum stellarum nigrarum cum sunt membris." Sic, cum Malium se coniunctioni coniunxit, vexillum tres stellas habuit. Ad annuntiatione vexilli coniunctionis dispositio stellarum non dicitur; dum hic sunt monstratae alignatae,? non sapitur si ista erat aut si potest esse alter dispositio.

Nexus externus
--------------

* Union of African States, www.crwflags.com (Flags of the World)

Notae
-----

1. ↑  Gana : 238 540 km² ; Guinea: 245 857 km² ; Malium: 1 241 238 km² (fons: commentarius Vicipaediae Francophonae)
2. 1 2  Les initiatives d’intégration en Afrique
3. ↑  Robin McKown, *Nkrumah: a Biography* (Doubleday, 1973), p. 124.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Unio Calmariensis
Res apud Vicidata repertae:Unio Calmariensis: insigneUnio Calmariensis: insigne
*Terra continens*: Europa  
*Locus*: 55°40′0″N 12°34′0″E  
*Caput*: Hafnia, Roskilde, Holmia, Upsalia, Asloa  

**Gestio**

personal union, monarchie aristocratique  
*Consilium*: Riksråd  

**Populus**

*Numerus*: 4 000 000  

**Tabula aut despectus**

Unio Calmariensis: situsUnio Calmariensis: situs
**Unio Calmariensis** fuit civitas nordica surrecta de copulatione trium monarchiarum nordicarum (Norvegiae, Sueciae, Daniae) in unam solam feminam, reginam Margaretam I Daniae, reginam Norvegiae et Daniae in 1387, et designatam reginam Sueciae in 1397. Die 6 Iunii 1523 Suecia a Gustavo I Vasa iunctionem reliquit, et ista finivit.

Notae
-----

1. ↑  Nuntii Latini.

Nexus interni
-------------

* Dies nationalis Sueciae
Mauri litus Lucentinum capiunt
Milites Christiani (Navarri) urbem liberant
Mauri desfilantes
**Mauri et Christiani** (Hispanice: *Moros y cristianos* et Catalane: *Moros i cristians*) est nomen festorum Hispanicorum, praecipua provinciae Lucenti, sed adsunt quoque in Pago Valentiano et Murcia. Urbs Alcodium habet primum atque praeclarum festum Maurorum et Christianorum, et etiam Calpe.

Festa aemulant victoriam copiarum Christianarum in Mauros in Medio Aevo vel saeculo XVIo. Unaquaeque urbs et oppidum festum Maurorum et Christianorum agit in eodem die victoriae historicae, et festum est per dies tres.

De festo
--------

Festum constat partes tres. Primo die copiae Christianae castellum vel arcem expugnant e Mauris. Secundo die rex Maurorum intrat urbem et christianos superat. Tertio die rex Christianorum (saepe Iacobus Aragoniae et Valentiae) tandem Mauros expugnat.

De incolis
----------

Incolae vicorum et urbium inter Mauros et Christianos se dividunt, ideoque unusquisque habitu vel Mauro vel Christiano vestitur. Filae vel collegia incolarum victoriam celebrantes, tum agmina per urbem faciunt, cum musica festiva.

Nexus interni
-------------

* Pyrotecnia
* Pyrae Lucenti

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mauros et Christianos** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Sedes unionis Berolini sita.
**Unio democratica Christiana Germaniae** (Germanice: *Christlich Demokratische Union Deutschlands*) est factio politica Germanica, una ex duabus permagnis factionibus Germaniae. Condita est mense Octobri 1945 a Conrado Adenauer. Praeses est Angela Merkel. Unio ad Factionem Popularem Europaeam pertinet.

Praesides Unionis
-----------------

* Conradus Adenauer 1950-1966
* Ludovicus Erhard 1966-1967
* Curtius Georgius Kiesinger 1967-1971
* Rainer Barzel 1971-1973
* Helimutus Kohl 1973-1998
* Volfangus Schäuble 1998-2000
* Angela Merkel 2000-2018
* Annegret Kramp-Karrenbauer 2018-2021
* Arminius Laschet 2021-2021
* Fridericus Merz 2022-

De Factione
-----------

Factio appellatur conservativa et liberalis atque socialis Christiana. Oeconomia liberalis socialisque a regno unionis incipione? rei publicae foederalis Germaniae cancellario Conradus Adenauer ducto obtenta est et inventa a ministro oeconomiae primo rei publicae Ludovico Erhardt, qui erat professor oeconomiae. Annis post 1945 primo multae Uniones Democraticae Christianae condita sunt cingulis variis captis, praecipue locis Rhenicis etiamque Bavariae, etiam regione a Sovieticis capta unio condita est, sed dictatura deleta est paulo post. 1947 principes variarum unionum convenerunt et unionem unam condendam esse constituerunt et censuerunt unionem foederalem esse. Multi pugnatores resistentiae et captivi carcerorum secretorum regni custodum publicorum unione convenerunt, quia congruentia reperta est opinionum. Anno 1949, quo Res Publica Foederalis Germaniae facta est, Conradus Adenauer appellatus primus cancellarius est maiore parte voti uni.?

Nexus externus
--------------

* Pagina publica, www.cdu.de **(Theodisce)**

Factiones sociae Factionis popularis Europaeae

 Austria: Factio Popularis ·  Belgica: Democratae Christiani et Flamingi ·  Finnia: Factio coalitionis nationalis ·  Germania: Christiana Democratica Unio ·  Graecia: Nova Democratia ·  Helvetia: Factio Popularis Christiana Democratica ·  Hungaria: Fidesz ·  Italia: Unio Democraticorum Christianorum et Medii Democratici ·  Norvegia: Factio conservativa ·  Romania: Partidul Democrat Liberal

*Parlamentum Europaeum • Ductores factionis popularis Europaeae*

Ductores factionum politicarum Germani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fridericus Merz (Unio democratica Christiana) • Marcus Söder (Unio socialis Christiana) • Saskia Esken et Lars Klingbeil (Factio democratica socialis) • Christianus Lindner (Factio democratica liberalis) • Janine Wissler et Martin Schirdewan (Sinistra) • Ricarda Lang et Omid Nouripour  (Foedus 90/Virides) • Tino Chrupalla et Alicia Weidel (Alternativa pro Germania)
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae**Capsae cognatae:* Formula:Praesides Christianae Democraticae Unionis Germaniae |
|  |
Beniaminus Penhallow Shillaber.
**Beniaminus Penhallow Shillaber** (Portus Ostii Novae Hantoniae 12 Iulii 1814—Chelsea Massachusettae 25 Novembris 1890) fuit typographus, editor, poeta, et humorista Americanus, qui commentarios nomine *Mrs. Partington* (Domina Partington) saepe scripsit.

Shillaber typographus in officio impressionis anno 1830 laborare coepit. Bostoniam mox annis 1830 immigravit, ubi editor *Boston Daily Post* et *Saturday Evening Gazette* factus est. Pro *Post,* Shillaber Mrs. Ruth Partington, personam fictam, tradidit, quae Domina Malaprop Americana videbatur.

Anno 1851, Shillaber *The Carpet-Bag* magazinam condidit et edere coepit cum Carolo G. Halpine, socio negotiorum. Fasciculus Kalendarum Maiarum 1852 "The Dandy Frightening the Squatter," commentarium brevem a Samuele L. Clemens protulit, sedecim annos nato, deinde Mark Twain appellato. Ike Partington, persona ficta et Domini Partington fratris filius, Thomam Sawyer in *The Adventures of Tom Sawyer* fortasse movit. Twain Mrs. Partington aperte in libro *Roughing It* nominat.

Opera selecta
-------------

Domina Partington, circa 1858.
* *Rhymes With Reason and Without* (1854)
* *Life and Sayings of Mrs. Partington* (1854)
* *Knitting-Work: A Web of Many Textures, Wrought by Ruth Partington* (1859)
* *Partingtonian Patchwork* (1873)
* *Ike and his Friends* (1879)
* *Wide-swath, Embracing Lines in Pleasant Places: And Other Rhymes Wise and Otherwise* (1882)

Notae
-----

1. ↑  Clemens 1941: 519–537.
2. ↑  Martin 2014: 129.
3. ↑  Rasmussen 2007: 879.

Bibliographia
-------------

* Clemens, Cyril. 1941. Benjamin Shillaber and His "Carpet Bag." *The New England Quarterly* 14(3): 519–537.
* Martin, Justin. 2014. *Rebel Souls: Walt Whitman and America's First Bohemians.* Bostoniae: Da Capo Press. ISBN 9780306822261.
* Rasmussen, R. Kent. 2007. *Critical Companion to Mark Twain: A Literary Reference to His Life and Work.* Novi Eboraci: Infobase Publishing. ISBN 9780816053988.
* Reed, John Quincy. 1972. *Benjamin Penhallow Shillaber.* Novi Eboraci: Twayne Publishers.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Beniaminum P. Shillaber** spectant. |

* "Shillaber's Ike and Tom Sawyer"
* "Mrs. Partington" from *The Cambridge History of English and American Literature*
**Unio nationalis pro progressu Romaniae** (Dacoromanice *Uniunea Națională pentru Progresul României* vel **UNPR**) factio politica Dacoromanica erat.

Consilia politica
-----------------

UNPR factio socialis democratica et progressiva est.

Historia
--------

Mense Maio 2010 UNPR a sodalibus factionum PSD et PN-L condita est, qui Traiano Băsescu praesidi favebant. Primus praeses Marianus Sârbu die 1 Maii 2010 electus est. Postquam Michael Răzvan Ungureanu praeses ministrorum parlamento depositus est, UNPR consilium ministrorum reliquit. Sârbu die 28 Maii 2012 se a magistratu praesidis recessit atque Gabriel Oprea eius successor electus est. Mense Decembri 2012 factio electione 10 legatos ad Cameram Legatorum et quinque senatores accepit. Qui non sufficiunt, ut fractiones essent. Itaque ad fractionem PSD accesserunt et praesidem ministrorum Victorem Pontam adiuvant. Mense Decembri 2013 legati parlamenti 8 a factione PP-DD ad UNPR transierunt. Die 29 Iunii 2015 factio PP-DD cum factione UNDR coniuncta est. Die 26 Iulii 2016 nuntiatum est UNPR ad factionem PMP accessurum.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis factionis UNPR

Notae
-----

1. ↑  adz.ro die 14 Decembris 2014
2. ↑  mediafax.ro mense Iunio 2015
3. ↑  Mediafax.ro die 26 Iulii 2016
Wikidata Keystutus
Res apud Vicidata repertae:Keystutus: imagoKeystutus: imago
*Nativitas*: 1297; Troca Prisca  
*Obitus*: 15 Augusti 1382; Kreva Castle  
*Patria*: Magnus Ducatus Lituaniae  

**Officium**

*Officium*: Magnus Dux Lithuaniae  
*Munus*: monarcha, nobilis  

**Consociatio**

*Religio*: Paganismus
**Familia**

*Genitores*: Godeminnus; Jewna  
*Coniunx*: Birutė  
*Proles*: Alexander Vitoldus, Tautvilas Kęstutaitis, Danutė of Lithuania, Rymgajla, Butautas, Miklausė Marija, Vaidotas, Sigismund Kęstutaitis  
*Familia*: Gediminids
**Keystutus** vel **Kinstutus** (Lituanice nunc *Kęstutis*), circa annum 1297 natus et die 15 Augusti anno 1382 mortuus, fuit magnus dux Lituaniae annis ab 1381 ad 1382. Gedimini filius fuit atque Olgerdi frater et de facto regni socius. Alexandri Vitoldi pater.

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Historiarum Poloniae et magni ducatus Lithuaniae scriptorum quotquot supersunt...*, vol. II, Varsaviae 1769, p. 201-204 (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Codex diplomaticus Prussicus, cf. .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Respublica Septinsularis in qua praefectura Mare Aegaeum inclusa est anno 1800

*Vide etiam:* Mare Aegaeum.
**Mare Aegaeum** (Francogallice *Mer-Égée*) fuit praefectura Franciae in territorio Insularum Ioniarum anno 1797 a Res Publica Venetorum nacto, anno 1798 amiso et anno 1800 in Res Publica Septinsulari incluso. Caput praefecturae fuit urbs Zacynthus.

Die 15 Novembris 1797 Napoleo Bonaparte, eo tempore Mediolani degens, sic scripsit Directorio Rei Publicae:

> J'ai envoyé a Corfou le citoyen Rolhières, homme instruit, pour remplir les fonctions de commissaire près le département de la mer Egée. Je n'ai point trouvé de sujets pour envoyer comme commissaires dans les départemens de Corcyre et d'Ithaque. Il faudrait des hommes instruits et extrêmement désintéressés. Ces peuples aiment beaucoup les Français.– *Oeuvres de Napoléon Bonaparte*, Tome 2 (Lutetiae: Panckoucke) no. 81

Territoria praefecturae
-----------------------

* Cythera insula
* Zacynthus insula
* Strophades insulae
* Astacus

Nexus interni
-------------

* Index historicus praefecturarum Franciae
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Circuli paralleli cum circulis tropicis
**Cancri tropicus** vel **Tropicus Cancri** vel fortasse **Circulus Solstitialis** circulus parallelus in Hemisphaerio Septentrionali Telluris est. Tropicus 23 gradus 26 minutas 22 secundas a linea aequinoctiali ad partem septentrionalem spectat. Circulus diversas ob causas semper paulum movetur. Nunc exempli gratia ad australem partem versus movetur 15 metris per annum. Quia Tropicus Capricorni idem facit ad septentrionalem versus zona tropica his temporibus diminuitur.

Loci inter tropicum cancri et Tropicum Capricorni in regione tropica patent. His in locis bis in anno meridie Sol directe a perpendiculo ad terrae superficiem lucet. In ipso tropico id semel in anno fit scilicet solstitio mensis Iunii. In regionibus ad septentriones versus inter Polum Septentrionalem et Tropicum Cancri, Sol numquam directe ad terrae superficiem lucet.

Nexus interni
-------------

* Glossarium astronomiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cancri tropicum** spectant. |

Circuli paralleli singulares

Polus arcticus • Circulus Arcticus • Cancri tropicus • Linea aequinoctialis • Capricorni tropicus • Circulus Antarcticus • Polus Australis
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Megaclite


Wikidata Megaclite (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Megaclite (satelles): imagoMegaclite (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Yanga R. Fernándezdie 25 Novembris 2000
**Res orbitales**

*Axis semimaior*: 24 687 260 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.421  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 21.7  
*Massa*: 210 petagram  

**Megaclite**, nomine pleno **Jupiter XIX (Megaclite)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2000 J 8** agnitus, quae anno 2000 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca (secundum *Recognitiones Clementinas*) Megaclite, e qua haec satelles appellata est, fuit filia Macarii et amata Iovis cui peperit Locrum et Theben.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 47 a die 25 Novembris 2000 usque ad 25 Decembris 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Notae
-----

1. ↑  *Recognitiones Clementinae* 10.21 Versio

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Paulinus Ladeuze
**Paulinus Ladeuze**, natione Belga, natus die 3 mensis iulii anno 1870 in vico Harveng, sito in provincia Hannoniae, in Belgica, mortuus noctu inter dies nonum et decimum mensis februarii anno 1940 Lovanii, est theologus, episcopus et professor in Universitate Catholica Lovaniensi.

Fuit rector magnificus Universitatis Catholicae Lovaniensis ab anno 1909 ad annum 1940.

Cum fuit in Ecclesia Catholica disputatio de Modernismo de hac quaestione multum tractavit.

Condidit una cum Alfredo Cauchie commentarios historico-theologicos quibus titulus: *Revue d'Histoire ecclésiastique*.

Etiam anno 1921 condidit et promovit academiam doctam cui nomen: *Société Belge d'Études Orientales*.

Biographica quaedam
-------------------

Dominus Paulinus Ladeuze oriundus erat e familia rurali satis opulenti et funditus christiana. Duo ex eius patruis iam sacerdotes erant, studia universitaria perfecerant et ambo officia magni momenti in sua dioecesi exercebant.

Ab anno 1881 ad annum 1889 studia humanitatis et philosophiae est secutus in parvo seminario abbatiae Bonae Spei.

Ab anno 1889 ad annum 1892, primordia studiorum theologicorum perrexit in magno seminario Tornacensi. Ab anno 1892 ad annum 1898 absolvit sua studia in Universitate Catholica Lovaniensi in qua etiam primum doctoratum theologicum aggressus est.

Magis rebus dogmaticis, ut tunc temporis mos erat in mundo catholico, quam criticis et historicis se dedit.

Tamen postquam in familiaritatem est introductus canonici Carnoy, commercium etiam habuit cum Alfredo Cauchie, qui eum introduxit ut magister et dux in studium critices historicae.

Doctore secunda vice facto, anno 1898, adeptus est professor patrologiae et linguae copticae in Facultate Theologiae. 

Se quoque multum dedit rebus et scientiis ad orientalismum pertinentibus.

Rectore Magnifico facto, non ei restabat multum tempus ad res historicas et orientalisticas tractandas, sed conavit ut Universitas sua locus magni momenti maneret in rebus scientificis tractandis ut optimates intelligerent scientiam et fidem non inter se discrepare.

Tituli honorifici
-----------------

* Episcopus Tiberiadis
* Rector Magnificus

Nonnulla ex eius scriptis
-------------------------

* *Étude sur le cénobitisme pakhômien pendant le IV saec. siècle et la première moitié du V saec. dissertation présentée à la Faculté de théologie de l'Université de Louvain pour l'obtention du grade de docteur*, Van Linthout, Lovanii, 1898
* *La résurrection du Christ devant la critique contemporaine*, Maison de l'Action catholique, Bruxelis, 1907
* *La Vie universitaire* (2 volumes), Éd. Rex, Louvain-Paris, 1931. Ce livre reprend notamment des extraits de ses discours d'ouverture de l'année académique.

Bibliographica
--------------

* Joseph Coppens, *Paulin Ladeuze orientalist en exegeet 1870-1940 Een bijdrage tot de geschiedenis van de bijbelwetenschap in het begin van de XXe eeuw*, Koninklijke Vlaamsche Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schoone Kunsten, van België, Gandavi, 1940.
* Luc Courtois, *Paulin Ladeuze (1870-1940). Jeunesse et formation (1870-1898). Vie et pensée d'un exégèse catholique au temps du modernisme (1898-1914)*.
Ramon Magsaysay cum Benigno Aquino Iuniore in 1951

Wikidata Benignus Aquino iunior
Res apud Vicidata repertae:Benignus Aquino iunior: imagoBenignus Aquino iunior: imagoBenignus Aquino iunior: subscriptioBenignus Aquino iunior: subscriptio
*Nativitas*: 27 Novembris 1932; Concepcion  
*Obitus*: 21 Augusti 1983; NAIA  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: Member of the Senate of the Philippines  
*Munus*: politicus, diurnarius  

**Consociatio**

*Factio*: Liberal Party of the Philippines  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Benigno Aquino, Sr.; Aurora Aquino  
*Coniunx*: Corazon Aquino  
*Proles*: Benignus Aquinas Tertius, Kris Aquino, Ballsy Aquino-Cruz, Pinky Aquino-Abellada, Viel Aquino-Dee  

**Memoria**

*Laurae*: Philippine Legion of Honor, Quezon Service Cross  
*Sepultura*: Manila Memorial Park Sucat  

**Benignus Aquino iunior** (Philippinice *Benigno* *Simeón* *Aquino Jr.* seu *Ninoy Aquino*; natus die 27 Novembris, 1932 in oppido *Tarlac*; mortuus 21 Augusti,1983 in Manilae) fuit vir politicus liberalis et principalis adversus contra Marcos et gubernator provincae Tarlac anno aetatis suae 29. Avus suus erat Servilianus Aquino, magis miles Katipunanensis cum Aemilio Aguinaldo comes. Pater erat Benignus Aquino senior vir politicus etiam. Mater erat Aurora Aquino.

Falso perduellionis accusatus incarceratusque est ab Marco. Exilium relinquentem eum occidit interfector ignotus die 21 Augusti 1983 aeroporto qui nomen suum fert. Tantus mortuus eius incolas cepit concitavitque ut seditio exigerent Marcum. Deinde uxor Corazon Aquino, praeses facta est. Adhuc heros celebratur praesertim in Philippinis insulis. Filia Christiana Aquino mima est. Benignus Simeon Aquino Tertius praeses est filius.
Wikidata Universitas al-Qarawīīn
Res apud Vicidata repertae:
universitas  
*Civitas*: Marocum  
*Locus*: 34°3′52″N 4°58′24″W  
*Situs*: Fezza
**Rectio**

Situs interretialis  
*Praetorium*: Fezza;
**Origo**

*Conditor*: Fatima al-Fihri  
*Inceptio*: 859  

**Tabula aut despectus**

Universitas al-Qarawīīn: imagoUniversitas al-Qarawīīn: imago
**Universitas al-Qarawīīn** (Arabice جامعة القرويين) est universitas Maroci. Fezzae in urbe in forma madrasae Islamicae iuxta meschitam al-Qarawīīn(de), anno fere 859 conditam, statim floruisse censetur studiumque superius totius mundi veterrimum hodie reputatur. Anno 1963 inter publicas Maroci universitates recepta est.

Meschita al-Qarawīīn, cui madrasa et bibliotheca adiunctae sunt, condita est a Fāṭima al-Fihrī(en) muliere divite e familia mercatorum orta.

Notae
-----

1. ↑  "Fez" in Andrew Petersen, *Dictionary of Islamic Architecture* (Londinii: Routledge, 1996. ISBN 978-0-415-06084-4) p. 87

Bibliographia
-------------

Meschita madrasaque al-Qarawīīn intus visa
* Arnold Betten, *Marokko. Antike, Berbertraditionen und Islam: Geschichte, Kunst und Kultur im Maghreb* (Ostfildern: DuMont, Ostfildern 2009. ISBN 978-3-7701-3935-4) pp. 176-177
* Budgett Meakin, *The land of the Moors; a comprehensive description* (Londinii: Swan Sonnenschein, 1901) pp. 267-272

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **meschitam madrasamque al-Qarawīīn** spectant. |
Pardalis (*Panthera pardus*, Lin.)
**Pardălis** est animal felinum, quod idem esse putatur ac pardus vel "leopardus" mundi veteris, qui dicitur. *Pardalis* (πάρδαλις) inde ab Homero testatum est. Praeterea apud Aristotelem nec non apud alios quoque auctores, quorum nonnulli scriptionem q.e. *pordalis* (πόρδαλις) praeferunt. 

*Pardalis* raro invenitur apud auctores Romanos, qui *pantheram* et *pardum* praeferre videntur. Sed Curtius Rufus Alexandri Babyloniam ingressionis magnificentiam describens cum alia tum "leones quoque et pardales caveis praeferebantur" dixit. Servius autem *-id-* suffixo usus est ad femineam pantheram indicandam: "Plinius in *naturali historia* dicit leonem cum pardalide, et pardum cum leaena concumbere."

Leopardus mundi novi est animal felinum admodum parva statura ad differens genus pertinens.

Notae
-----

1. ↑  *Il.* 13.103; 17.20; et alibi. Hawtree 2011: 28, 33
2. ↑  *Historia animalium* 500a28
3. ↑  Hawtree 2011: 30
4. ↑  *Alex.* 5.1.21
5. ↑  *Ad Aen.* 3.113

Bibliographia
-------------

* Hawtree, Laura Joy (2011) *Wild Animals in Roman Epic*. Dissertatio doctoralis, Universitas Exoniensis.

  

Felidae

|  |  |
| --- | --- |
| Feles maiores | acinonyx · leo · neofeles · onça · pardofeles · pardus · tigris · uncia |
| Feles minores | caracal · catopuma · chaus · colocolo · feles · guigna · Iacobita · leopardus · lynx · manul · margarita · oncifeles · pardalis · prionaelurus · profeles · puma · serval · yaguarondi |

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Trinitas Zyrianica
**Trinitas Zyrianica** (Russ. *Зырянская Троица, Zyrjanskaja Troica*) imago sacra Russica orthodoxa est fine saeculi quartodecimi more scholae Vologdensis picta. Anno 1778 inventa est in parva ecclesia Sanctae Trinitatis in Vozhema gubernii Vologdensis (nunc regionis Archangelopolitanae). In Musaeo Vologdensi nunc servatur.

Tres Angeli Abrahamum visitati in imagine circa mensa cum calice stant; Abraham et Sarra a laeva inclinantur; capita Angelorum et alarum eorum extremitates in lineam leniter curvatam unitae imaginem dimidiant, eaeque quinque figurae in dimidia parte inferiore contractae sunt; caelum autem aureum omne dimidia superiore patet et in eo Quercus Mambre tres ramos sublime tollit eosque non minus trium Angelorum Trinitatem significantes. 

Parte infima imago inscriptionem lingua Komiensi abecedario antiquo *Abur* factam habet; initium capitis duodevicesimi libri Geneseos scriptum est. Fama popularis in Vozhema hanc imaginem ab ipso sancto Stephano Permiensi *Aburis* inventore pictam esse ferebat, quod nec probari nec recusari potest.

Etiam Descensionis Sancti Spiritus imago sacra in Vozhema cum *Trinitate Zyrianica* inventa est eaque inscriptionem *Abur* factam habens, sed perdita est.

Fontes
------

* *Виноградова Е.А*. К истории иконы «Святая Троица Зырянская» в Вологде. Глава книги: Вестник церковной истории № 4(8) 2007 г. **(Russice)**
* Véra Traimond, *La peinture de la Russie ancienne*, Paris, Bernard Giovanangeli éditeur 2010 (ISBN 978 2 7587 0057 9), p. 327. **(Francogallice)**

Notae
-----

1. ↑  *Zyriani* vel interdum *Siraeni* (Russ. *зырянe*) nomen obsoletum est populi et linguae Komiensis.
2. ↑  Russ. *Вожема*.
3. ↑  *Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre... Et dixit Domine, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum, sed afferam pauxillum aquæ, et lavate pedes vestros, et requiescite sub arbore* (18:1-4).
Opus tessellatum apsidialis **Ursicini** in basilica sancti Apollinaris in Classe
**Ursicinus** munere archiepiscopi Ravennatensis ab anno 533 usque ad annum 536 fungebatur.

Ecclesia Catholica eum inter sanctos posuit. Die quinto mensis Septembris eius dies festus celebratur.

Habuit antecessorem Ecclesium, qui ab anno 522 usque ad annum 532 munus implevit. Possibile est, quin Ecclesio mortuo episcopi sedes diu vacuerit.

In porticu basilicae sancti Apollinaris in Classe erat inscriptio muralis qua apparet Ursicinum illius basilicae "mandantem", ut aiunt iurisconsulti, fuisse.

*"B. Apolenaris Sacerdotis Basilica mandante Ursicino Episcopo a fundamentis Iulianus Argentarius aedificavit ornavit atque dedicavit consecrante Maximiano Episcopo.."*
Temporibus nostris, haec inscriptio disparuit et non iam in basilica sancti Apollinaris in Classe legi potest, sed eam cognoscimus, quia Agnellus historicus in libro saeculo nono exarato eam fideliter transcripsit.

Sepulcrum Ursicini in basilica sancti Vitalis reponitur in sacello sanctis Nazario Celsoque dicato.

Opus tessellatum servatum in Basilica sancti Apollinaris in Classe
------------------------------------------------------------------

In imagine apsidis saeculi VI videre possumus imaginem Ursicini opere musivo adumbratam, in qua repraesentatur vestitus alba, planeta, pallio, specialibusque calceis, qui solum a proceribus gerebantur.

Depictus est una cum serie aliorum episcoporum: Severi, Ursi, Ecclesiique.

Verisimiliter effigies Ursicini Ecclesiique ad vivum depictae sunt..

Manu sinistra Sacrae Scripturae codicem gemmis ornatum gestit. Codicem non manu nuda tangit sed velata panno, ut ad res sacras decebat.

Omnes episcopi nimbis carent sed paulo altius super capitibus eorum coronae aureae inter vela pendentes depicta sunt.

Nexus externi
-------------

* Ekkart Sauser, "URSICINUS, Erzbischof von Ravenna" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 12 (Herzberg, 1997. ISBN 3-88309-068-9) , columnae 945–946 **(Theodisce)**
* Ökumenisches Heiligenlexikon (Theodisce)

Notae
-----

1. ↑  Ekkart Sauser, "URSICINUS, Erzbischof von Ravenna" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 12 (Herzberg, 1997. ISBN 3-88309-068-9) , columnae 945–946 **(Theodisce)**
2. ↑  Erich Dinkler: *Das Apsismosaik von S. Apollinare in Classe*, Coloniae et Opladen 1964, p. 20.(Theodisce)
Cursus honorum index
**Lex Villia annalis,** anno 180 a.C.n. lata, quem cursum honorum magistratibus liceret sequi praescripsit.

De cursu honorum
----------------

Volventibus saeculis ex more maiorum ortus est translaticius modus fungendorum officiorum ad senatum pertinentium. Etiamsi magistratus plerumque primum quaestoris munus deinde aedilis aut plebis tribuni, dein praetoris et denique consulis consueverunt appetere, nihilominus gravissimi quique summique ingenii viri aut cursum coartaverunt sicut Publius Cornelius Scipio Africanus qui ex inopinato  statim consul electus est, aut officium diutius concesso spatio tenebant, sicuti Marcus Claudius Marcellus, qui anno 215 a.C.n. consul suffectus, sequente autem iam anno ordinarius consul est designatus.

Quomodo leges determinandi cursus sint latae
--------------------------------------------

Quamquam iam 199 a.C.n. leges senatui frustra prolatae sunt, quae officiorum cursum definirent quemquamque ab eo deverti vetarent, anno tantum 180 a.C.n. tribuno plebis Lucio Villio contigit nixo populi concilio eiusmodi legem ab eo *Villiam annalem* dictam ferre, quamobrem cognomen Annalis ei progenieique est tributum.

Quibus condicionibus haec lex sit lata
--------------------------------------

1. Primum constitutus est ordo munerum fungendorum, id est consecutio quaesturae, aedilitatis vel tribunatus, praeturae et denique consulatus.
2. Deinde decretum est magistratibus non nisi peractis duobus annis ex quo officium tenuerunt licere maior appetere munus.
3. Magistratus appetentes decem annorum militiam perfecisse opportuit.
4. Praeterea hac lege praeceptum est certa aetas ad officium curule fungendum: Opportuit aedilitatem appetentibus 37, consulatum quidem 43 annos complevisse.
5. Denique decretum est consularem non nisi decem annos postquam consulatum tenuit iterum huic officio designari posse.

Fontes
------

* Titus Livius: *Ab urbe condita* 40, 44

Bibliographia
-------------

* Ingemar König: *Der römische Staat*, Band I, Reclam, 1992
* Thomas Robert Shannon Broughton, *The Magisstrates of the Roman Republic*, Bände I und II, 1951–1952

Notae
-----

1. ↑  Ingemar König: *Der römische Staat*, Band I, index consulum pagina 220.
2. ↑  Ingemar König, *Der römische Staat*, Bd. 1, p. 219.
3. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* 40, 44, 1.
4. ↑  Thomas Robert Shannon Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic*, Tomus I atque II.
Programmatores Ioanna Jennings (laeva) et Francisca Bilas (dextra) praecipuam ENIAC moderationis tabulam operantur.
**Ioanna Jennings Bartik** (nata *Jean Jennings* in Comitatu Gentry Missuriae 27 Decembris 1924; mortua Poughkeepsie Novi Eboraci 23 Martii 2011) fuit una e sex principalibus programmatoribus ENIAC, primi generalis computatri digitalis electronici, quorum alii fuerunt Kathleen McNulty, Francisca Snyder Holberton, Marilyn Wescott Meltzer, Francisca Spence, et Ruth Lichterman Teitelbaum.

Collegium Magistorum Civicum Missuriae Boreoccidentalis frequentavit, et gradum in mathematica (minore in Anglica) anno 1945 accepit. Gradum M.A. in Anglica in Universitate Pennsylvaniensi anno 1967 accepit, et doctoratus honoris causa ei ab Universitate Civica Missuriae Boreoccidentali anno 2002 concessus est. Maritus fuit Gulielmus Bartik, sed mariti anno 1968 divortium fecerunt.

Notae
-----

1. ↑  *Jean Bartik*.. *Computer History Museum* .
2. ↑  *Bartik biography*.. *www-history.mcs.st-and.ac.uk*
3. ↑  "Oral History: Jean Bartik" .
4. ↑  "Featured Profile." *WITI Hall of Fame.*

Bibliographia
-------------

* Ceruzzi, Paul E. 2003. *A History of Modern Computing.* Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press. ISBN 0262532034.
* Norberg, Arthur. 2002. *History of Computing: Software Issues.* Springer. ISBN 3540426647.
* Stanley, Autumn. 1995. *Mothers and Daughters of Invention: Notes for a Revised History of Technology.* New Brunswick Novae Caesareae: Rutgers University Press. ISBN 0813521971.

Nexus externi
-------------

* Bartik Praemium Computer Pioneer accipit.
* Documentarium Programmatorum ENIAC.
* Historia oralis a Bartik ad Museum Historiae Computatrorum anno 2008 data
* Historia oralis a Bartik in colloquio UNIVAC data. Institutum Caroli Babbage.
* Jean Jennings Bartik Computing Museum at NWMSU.