recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Magni Luki
Res apud Vicidata repertae:Magni Luki: insigneMagni Luki: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°21′0″N 30°31′0″E  
*Numerus incolarum*: 90 922  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Великие Луки
**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Pscoviensis  

**Geographia**

*Superficies*: 60 chiliometrum quadratum  

**Magni Luki**, vulgo ***Velikie Luki*** (Russice Великие Луки), urbs est in regione Pscoviensi Foederationis Russicae, industriae, commerciae et culturae sedes, circa 96 milia incolarum (anno 2015) habens.

Historia urbis
--------------

Annus mentionis primae urbis *Luki* apud Lovotim fluvium in chronica est 1166. Luki, ab anno 1406 Magni Luki nominantur, arcem valentem (anno 1211 constructam) habuerunt et saepe oppugnabantur. Initio ducatus Novogardiae Magnae pars, urbs anno 1478 ad Moscoviam adiuncta est.

Tempore Belli Magni Patrii Magni Luki maxime deleti et occupati fuere, anno 1943 liberati sunt a copiis Sovieticis. Anno 2008 Magni Luki titulo Urbis gloriae militaris ornati sunt.

Lovotis in Magnis Lukis

Incolae
-------

Charito Laptev Magnis Lukis natus est et Demetrius Laptev in vico *Bolotovo* prope urbem sito.

Notae
-----

1. ↑  Reinoldi Heidensteinii *De Bello Moscovitico...*; vel **Flexus** (pl. gen. *Flexuum*), v.: Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 450.
2. ↑  **Velicolucum**: *Supplementum ad historica Russiae monimenta...*, ab Alexandro Turgenev collecta, Petropoli 1848, p. 85. (Textus apud *Google Books*)   
Cf. adi. *Vēlicolūcānus*, Ioannes Radvanus in *Radiviliade*, p. 128.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°21′0″N 30°31′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Magnos Lukos** spectant. |
**Sunlungus** (Mandarinice traditionalis 公孫龍, simplificata 公孙龙, pinyin *Gōngsūn Lóng,* Wade-Giles *Kung1-sun1 Lung2*) (circa 325–250 a.C.n.) fuit socius Schola Nominum philosophiae Sinicae antiquae. Scholam docebat, rectoresque rerum publicarum ei favebant, ac modos pacificos ad disputationes resolvendas suadebat, contra bella quae aetate civitatum bellantium crebra et quotidiana erant. Pauca singula eius vitae manent, et porro multa ex eius scriptis amissa sunt. Omnes eius commentarii—olim quattuordecim, sed solum sex exstant—in anthologia ***Gongsun Longzi*** (公孫龍子, pinyin *Gōngsūn lóng zi,* Wade-Giles *Kung-sun Lung-tzu*) comprehenduntur. Serie paradoxorum traditionis Hui Shi innotuit, inter quae insigniter est "Equi albi non sunt equi."

Nexus interni
-------------

* Logica

Notae
-----

1. ↑  Martini Martinii, *Sinicae historiae decas prima : res a gentis origine ad Christum natum in extrema Asia, sive magno Sinarum imperio gestas complexa*, p. 170 (Textus apud *Google Books*): "His temporibus claruit Sunlungus quidam Sophista, &c."
2. ↑  Zhou, "Gongsun Long."
3. ↑  Liu 2004: 336.
4. ↑  McGreal 1995: 31.

Bibliographia
-------------

* Graham, Angus C. 1989. The Sharpening of Rational Debate: The Sophists. In *Disputers of the Tao,* ed. Angus C. Graham, 75–95. Sicagi: Open Court Press.
* Liu, Jianguo. 2004. *Distinguishing and Correcting the pre-Qin Forged Classics.* Xi'an: Shaanxi People's Press. ISBN 7224057258.
* Zhou, Yunzhi. Gongsun Long.[*nexus deficit*] *Encyclopedia of China.* Philosophy Edition.

Nexus externi
-------------

* *Gongsun Longzi.* Textus omnis. Chinese Text Project.
* Valenzuela, Nuño. *Gong Sun Long Zi.* Hispanice.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Logotypus ludi electronici.
***Super Metroid*** (scilicet "metroides grandis"; Iaponice スーパーメトロイド, *Sūpā Metoroido*), ***Metroid 3*** etiam appellatum, est ludus electronicus fictionis scientificae et vehementiae a Nintendo ambo divulgatus et publicatus. Titulus tertius seriei suae est et anno 1994 primum circummissum et originale Super Nintendo Entertainment System formatum. Sequimur venatricem praemialem nomine Samo Aran quam ad mundum Zebes cedit ut infantem metroid obtinere a duce Space Pirates Ridley furatum.

Ludus electronicus acclamatus criticales recepit suae atmosphaerae, modo lusorio, musicae et graphicae. Unus ex optimis ludis electronicis umquam saepe describitur. Unus e primis scientiae ficticiae ludis electronicis saeculi quarti? magis progressivorum in forma et functu? etiam est.

Modus lusorius
--------------

Ludus electronicus in graphica 2D cum volutu laterali formatus est. Sub fabulae progressu Aran varios datores technologicos acquirat? quos armamentum suum emendant et adventuram levant.

Characteres
-----------

### Protagonistae

* Samus Aran - protagonista prima operis et venatrix praemialis

### Antagonistae

#### Rectores maiores

* Draygon
* Kraid
* Mother Brain
* Phantoon
* Ridley - draco grandis et dux Space Pirates

#### Rectores minores

* Bomb Torizo
* Botwoon
* Crocomire
* Golden Torizo
* Spore Spawn

Nexus externi
-------------

* "Super Metroid" apud *Moby Games*
Sancta Thais in monasterio (chalcographia Batava initio saeculi XVII facta)
*Vide etiam paginam discretivam:* Thais

**Thaïs Alexandrina** (Graece Θαΐς), anno 340 mortua, est sancta monacha eremitis Christiana, cuius memoriam ecclesia Catholica 8 Octobris colit, Ecclesia Orthodoxa 8 Octobris calendario Iuliano.

Vita
----

Meretricis filia et ipsa meretrix, Thais magnam pecuniam de civibus Alexandrinis recipiebat; sanctus Paphnutius ad eam venit et sermone eius persuasa Thais omnes divitias suas in foro incendit et in monasterium abit, ubi tres annos in solitudine degit, semel die aliquod edens. Post tres annos Paphnutius sanctum Antonium interrogavit, an Deus Thaidi ignosceret; Antonius discipulos suos orare iussit, et Paulo Simplici discipulo visio fuit: vidit in caelo lectum pretiosum stratis incredibilibus opertum et a tribus virginibus claris custoditum. *Hoc est Antonio magistro meo*, Paulus clamavit; sed vox ei respondit: *Non, sed Thaidi*. Paphnutius Thaidi dixit, ut Dominus peccata eius ignovisset, sed cum e solitudine eam educi temptavisset, Thais noluit. Post quindecim dies aegra facta est et cum etiam tres dies praeteriissent, mortua est.

Sancta Thaïs (Parmigianino)

In litteris
-----------

Vita Thaidis Graeca a Dionysio Exiguo Latine versa est; nota est et vita Latina anonyma; et in *Legendam auream* Thaidis vita inclusa est. Marbodus Redonensis hexametris vitam narravit. Hrotsvitha Gandeshemensis drama de Thaide et Paphnutio composuit. In *Heroidibus* Helii Eobani Hessi epistolas Thaidis et Paphnutii invenire potes.

Notae
-----

1. ↑  Interdum *Thaisis*; gen. *Thaidis* et *Thaisis*.
2. ↑  21 Octobris Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **sanctam Thaidem** spectant. |

* De vitis Thaidis, cum nexibus **(Anglice)**
* Vita Thaidis in *Legenda aurea* (p. 677)
* Vitae Thaidis in *Actibus Sanctorum* (cum carmine Marbodi)
Caitlín R. Kiernan.
**Caitlín Rebekah Kiernan**, Eblanae, nata die 26 Maii 1964, scriptor est Americana ex Civitatibus Foederatis origine Hibernica quae mythistorias Anglice scripsit. Parentes Eblanae sive dublinenses fuerunt. Mater cum filia in Civitatibus Foederatis emigraverunt. Kiernan humanista est, athea et philosopha rerum naturarum et permultos libros scripsit exempli gratia scientiis de Palaeontologiae, sive fossilium investigatio. Notissimus est ob mythistorias rerum futurarum et fabularum generis horrifici. Multas fabulas breves aliquantos iam annos edidit, creationes suas celeberrimas, cum in 2006 "La Peau Verte" scripseret.

Opera eius, Kiernan iam viva, gloriam accipiunt, et populo gratissima manent.

Opera selecta
-------------

### Mythistoriae

* *Silk* (1999, Gauntlet Pressus)
* *Threshold* (2001, Penguin-Putnam Pressus)
* *The Five of Cups* (2003, Subterranean Pressus)
* *The Red Tree* (2009, Penguin-Putnam Pressus)
* *The Drowning Girl: A Memoir* (2012, Penguin-Putnam Pressus)

### Diegema

* *Tales of Pain and Wonder* (2000, Gauntlet Pressus)
* *Alabaster* (2006, Subterranean Pressus)
* *Two Worlds and in Between: The Best of Caitlin R. Kiernan (Volume One)* (2011, Subterranean Pressus)
* *The Ape's Wife and Other Tales* (2013, Subterranean Pressus)

Nexus interni
-------------

* Scientia ficticia

Nexus externi
-------------

* Traveling Through Dreams: *Sequential Tart* interview with Caitlín R. Kiernan (Februarius 1999)
* Universal Studios Horror Online Interview with Caitlín R. Kiernan (Aprilis 2000)
* Pain, Wonder, and Really Old Things: An Interview with Caitlin R. Kiernan (October 2001)
Wikidata Albicastrum
Res apud Vicidata repertae:Albicastrum: insigneAlbicastrum: insigne
*Civitas*: Portugallia  
*Locus*: 39°49′22″N 7°29′35″W  
*Numerus incolarum*: 56 109  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Albicastrum, Beira Baixa Subregion  

**Geographia**

*Superficies*: 1 438.16 chiliometrum quadratum, 1 438.19±0.01 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Albicastrum, Benquerenças, Santo André das Tojeiras, Louriçal do Campo, Tinalhas, Salgueiro do Campo, Lardosa, Monforte da Beira, Alcains, São Vicente da Beira, Malpica do Tejo, Almaceda, Cebolais de Cima e Retaxo, Escalos de Baixo e Mata, Escalos de Cima e Lousa, Ninho do Açor e Sobral do Campo, Póvoa de Rio de Moinhos e Cafede, Sarzedas, Freixial e Juncal do Campo  
*Territoria finitima*: Oleiros, Proença-a-Nova, Vila Velha de Ródão, Cedillo, Herrera de Alcántara, Santiago de Alcántara, Idanha-a-Nova, Fundão  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Plasentia, Norba Caesarina, Puławy  

Collocatio Albicastri in Lusitania

*Vide etiam paginam discretivam:* Castrum Album

**Albicastrum** seu **Castrum Album** (Lusitane: *Castelo Branco*) est urbs 56 109 incolarum (anno 2011) in corde Lusitaniae, tertia quoad aream. Albicastrum est caput districtus homonymi, quem anno 2011 196 224 personae incolebant. Urbs a Templariis saeculo 12 condita est. Anno 1771 Iosephus I, Lusitaniae rex, ei titulum urbis dedit.

Notae
-----

1. ↑  "Albicastrum, Album Castellum, Castrobracum, Castrobracense oppidum": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Cf. "Dioecesis Portalegrensis-Castri Albi" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 39°49′22″N 7°29′35″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |
**Marcus Valerius P.f. Laevinus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 200 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Habuit tres filios, quorum unus Gaius Valerius M.f. Laevinus anno 176 consul suffectus est, alter Marcus Valerius Laevinus anno 182 praetor erat, tertius Publius Valerius Laevinus nominabatur. Anno 200 a.C.n. fratres tres ludos funebres pro patre habebant.

Cursus honorum
--------------

Anno 229 a.C.n. Laevinus aedilis curulis erat, anno 227 primus praetor provinciam novam Siciliam administrabat. Anno 220 una cum Quinto Mucio P.f. Scaevola primo consul electus est. Sed consules aut magistratum non inierunt aut ab honore se recesserunt. In eius locum Lucius Veturius L.f. Philo et Gaius Lutatius Catulus electi sunt. Anno 215 *praetor peregrinus* in Apulia militibus Romanis praefuit. Contra Philippum V Macedonum regem, novum socium Hannibalis anno 214 classem duxit et Tarentum munivit. Trans Mare Hadrianticum vectus oppida Oricum et Apolloniam expugnavit. Anno 211 foedus cum Aetolis signavit atque inter alia Zakynthum cepit. Tum consul electus Romam rediit. Consul II in Siciliam profectus et oppidum Acragam expugnavit atque insulam frumento divitem pro Imperio Romano munivit. Annis 208 - 206 in Sicilia praeter praetorem *pro consule* agriculturae consuluit et interdem navibus Aricam aggrediebatur. Contra foedus anno 203 cum Carthagine a Publio Cornelio Scipione acto sententiam tulit. Bellum Secundum contra Philippum V regem Macedonum non iam vidit, anno 200 mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Tassilo Schmitt, "V. Laevinus, M. [I 27]" in *Der Neue Pauly* vol. 12/1 (Stutgardiae: Metzler, 2002. ISBN 3-476-01482-7) col. 1097–1098.
* Fridericus Münzer: *Valerius 201).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VIII,1, Stuttgart 1912, Sp. 45–49.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXXI 50,4
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIII 24,4; 30,18
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIV 20,9-16
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIV 40
5. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVI 24,1-14
6. ↑  Titus lLivius, op.cit. XXVI 24,15; Polybius IX 39,2
7. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVI 26,4
8. ↑  Polybius IX 27,11; Titus Livius, op.cit. XXVII 5,1-7
9. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVII 8,13-19; 29,7-8; XXVIII 4,5-7; 10,16
10. ↑  Titus Livius, op.cit. XXX 23,1-5

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Cn.f. Scipio Asina et Marcus Minucius C.f. Rufus**  |  **Consul** 220 a.C.n.cumQuinto Mucio P.f. Scaevola*Suff.: Lucius Veturius L.f. Philo et Gaius Lutatius Catulus* | Successores: **Lucius Aemilius M.f. Paulus et Marcus Livius M.f. Salinator**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Sulpicius Ser.f. Galba Maximus et Gnaeus Fulvius Cn.f. Centumalus Maximus**  |  **Consul** 210 a.C.n.cumMarco Claudio Marcello IV | Successores: **Quintus Fabius Q.f. Maximus Verrucosus V et Quintus Fulvius M.f. Flaccus IV**  |
Despectus in mediam urbem.
**Ieffersonia** (Anglice *Jefferson*) est caput Missuriae, civitatis Civitatum Foederatarum, et urbs quinta decima a maxima in civitate. Urbs etiam est sedes Cole Comitatus et principalis Areae Statisticae Metropolitae Urbis Ieffersoniae locus. Plurimae terrae urbanae in Cole Comitatu patent, sed parva regio septentrionalis in Callaway Comitatum extenditur.

Vexillum urbanum.
Ieffersonia annis 1860 adumbrata.
Ergastulum civicum Missuriense.
Ieffersonia a Thomas Ieffersonio, tertio praeside Civitatum Foederatarum, appellatur. Secundum Rand McNally, societatem technologiae et publicationis, urbs est "Pulcherrimum Americae Oppidum Parvum."

Ieffersonia in septentrionali Planitiei Ozarkianae margine iacet, in meridiano Fluminis Missuriensis latere in regione quae Media Missuria appellatur. Etiam patet in occidentali Rhenaniae Missuriensis margine, unius e maioribus Civitatum Foederatarum Mediarum Occidentalium regionibus ubi vinum colitur. Capitolium Civicum Missuriense tholatus e rupibus in Fluvium Missuriensem ad septentriones despectentibus eminet; quas rupes Lewis et Clark per eorum expeditionem historicam praetergressi sunt, antequam Europaei coloniam ibi constituerant.

Urbs per ludibrium **Jeff** tantum appellatur.

Notae
-----

1. ↑  *Chapter 01 - General Provisions - Laserfiche WebLink*.. *documents.jeffcitymo.org* .
2. ↑  *Cole County, Missouri Place Names, 1928-1945 | The State Historical Society of Missouri*.. *shsmo.org* .
3. ↑  *Welcome to City of Jefferson, Missouri*.. *www.jeffersoncitymo.gov* .
4. ↑  "Table 10. Rank by 2010 Population and Housing Units: 2000 and 2010" (PDF). US Census Bureau .
5. ↑  *Best of the Road by Rand McNally*.. *Best of the Road by Rand McNally*
6. ↑  *Capital of Missouri – Jefferson City \*\*\**.. *www.spangledwithstars.com* .

Bibliographia
-------------

* Logan, A. L. & Co. 1873. Jefferson City, Mo. In *Logan's Railway Business Directory from Saint Louis to Galveston.* Urbs Sancti Ludovici: A. L. Logan & Co.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ieffersoniam** spectant. |

* Situs interretialis Urbis Ieffersoniae proprius.
* Bibliotheca Regionalis Fluvii Missuriensis.
* Collectio tabularum. Sanborn Maps of Missouri Collection Universitatis Missouriensis.
* Jefferson City Convention and Visitor's Bureau.
* Media Urbs.
* Old Munichburg.
Wikidata Ienisea (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Ienisea (urbs): insigneIenisea (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 58°28′0″N 92°8′0″E  
*Numerus incolarum*: 17 537, 17 774  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Yeniseysk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 15 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Ienisea (discretiva)

**Ienisea** vel **Ieniseiscum,** vulgo **Ieniseisk** (Russice Енисейск, tr. *Enisejsk*), urbs est in Siberia orientali, in territorio Crasnoiarensi Foederationis Russicae, ad ripam sinistram Ieniseae fluvii sita. Circa 18 milia incolarum habet (anno 2017).

Monasterium Transformationis in Ienisea, annis ab 1731 ad 1756 aedificatum

Historia
--------

Ienisea, anno 1619 ut castellum Sibiricum condita et anno 1676 urbs facta, saeculis XVII et XVIII erat valens sedes mercaturae atque gubernationis Siberiae orientalis, etiam ut locus exsilii utebatur. Sedes administrativa districtus in gubernio Siberiensi, anno 1708 creati, anno 1724 metropolis provinciae Ieniseensis facta est. Provincia illa abolita, Ienisea urbs sedes administrativa districtus fuit in praefectura (ab anno 1782) et dein in guberniis Toboliensi (ab anno 1796) et Tomensi (ab anno 1804) Imperii Russici. Gubernio Ieniseensi enim anno 1822 formato, metropolis circuli et ab anno 1898 districtus gubernii illius fuit. Postquam gubernium illud abolitum est, anno 1925, Ienisea ad annum 1930 sedes administrativa districtus in territorio Siberico, postquam in territorio Siberico Orientali erat, ab anno 1934 autem metropolis districtus in territorio Crasnoiarensi est.

Notae
-----

1. ↑  Iosephi Adami Braun(de) *Observationes meteorologicae octo annorum in diversis locis Siberiae ab a. MDCCXXIV ad a. MDCCXLI factae // Novi commentarii Academiae scientiarum imperialis petropolitanae*, tom. VI, pp. 453, 455, 459
2. 1 2  Charitonis Čebotarëv Географическое методическое описание Российской империи (*Descriptio geographica methodica Imperii Russici*), Moscuae, 1776, p. 318.
3. ↑  *Novi commentarii Academiae scientiarum imperialis petropolitanae*, tom. VI, pp. 39, 40, 428

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ieniseam urbem** spectant (Yeniseisk, Yeniseysk). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°28′0″N 92°8′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Ienisea urbe *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Aemona (discretiva)


Wikidata Provincia Aemonensis
Res apud Vicidata repertae:Provincia Aemonensis: insigneProvincia Aemonensis: insigneProvincia Aemonensis: vexillumProvincia Aemonensis: vexillum
Provinciae Italicae abrogatae  
*Civitas*: Regnum Italiae, Operational Zone of the Adriatic Littoral  
*Locus*: 46°3′20″N 14°30′30″E  
*Nomen officiale*: Provincia di Lubiana, Provinz Laibach  

**Forma**

*Caput*: Labacum  

**Gestio**

Provincia  

**Vita**

*Sermo publicus*: lingua Slovena, lingua Italiana, lingua Theodisca  
*Moneta*: libra Italiana, Q3833302
**Tabula aut despectus**

Provincia Aemonensis: situsProvincia Aemonensis: situs
Imago Aemonae
**Provincia Aemonensis** (sive *Provincia Aemonae*, *Provincia Labacensis* aut *Provincia Labaci*) (Italiane: *Provincia di Lubiana*) fuit provincia Regni Italiae, ab anno 1941 ad annum 1943 in regione Dalmatia sita, cuius caput fuit urbs Aemona.

Insignia
--------

* Provincia Italiae*Provincia Italiae*
*

Geographia politica
-------------------

### Municipia in Provincia Aemonensi

Municipia provinciae Aemonae, cum urbe, **95** fuerunt.

Geographia physica
------------------

### Promunturia

Nexus interni
-------------

* Aemona (Urbs),
* Forum Iulii et Venetia Iulia,
* Venetia Iulia,
* Dalmatia,
* Regnum Italiae (1861-1946)
* Provinciae Italiae,
* Provinciae Italicae abrogatae.
Scutum Narniae
**The Chronicles of Narnia** ('Chronica Narniensia') est series septem librorum puerilium a C. S. Lewis auctore et professore Hibernico a 1949 usque ad 1954 liberis scriptorum, atque in prima editione a Paulina Baynes inlustrata, quae fabulae, de Narnia, terra phantastica magicaque ab auctore excogitata narrant, quae quidem terra ab animalibus quibus loquendi est facultas, plerumque ex mythologicisque antiquorum fabulis desumptis quique aeterno bello boni malique implicati sunt incolitur. Aslan, leo et genitor mundi Narniae, heroem cunctae fabulae esse constat, atque, ut ipse auctor declaravit, Iesu Christi quasi figura exstat; Petrus, Susanna, Lucia, et Edmundus, germani, ut primae personae qua pro licio coniungendo sunt. Nomen Narniae ex oppido Italico quod Lewis cognoscebat deducitur. Notabiles sunt notiones Christiana, Graeca, Romana, Anglica, Hibernica.

Nexus interni
-------------

* Aslan
* The Lion, the Witch and the Wardrobe
* The Voyage of the Dawn Treader
* The Magician's Nephew
* Prince Caspian
* The Silver Chair
**Lucius Anicius Gallus** (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n. mortuus post annum 154 a.C.n.) fuit rerum politicarum peritus Romanus saeculo II a.C.n. ineunte, novus homo, qui de rege Genthio triumphavit, annoque 160 consul meruit.

Cursus honorum
--------------

Praetor peregrinus anno 168 in Bello Macedonico tertio in Illyria contra Genthium pugnavit, regis Persei socium; inter 30 dies Scodrae obsessum debellavit et cepit. Anno insequenti iussu Senatus quinquevir de Epiro et Illyrico iudicavit. Triumphus eius paullo post illum ab L. Aemilio Paullo actum anno 166 a.C.n. ineunte celebratum est. Anno 160 una cum Marco Cornelio Cethego consul erat. Anno 154 a.C.n. decemvir meruit ad res inter Prusiam II et Attalum II ordinandas.

Annus consulatus L. Anicii Galli famosus apud posteriores erat ob vinum Anicianum excellens hoc anno natum.

Fontes
------

* Titus Livius, *Ab Urbe condita* 44.30-32; 45.26, 35, 43
* Polybius, *Historiae* 30.22/14 (apud Athenaei *Deipnosophistas* 615a); 33.12-13 (de legatione, sine nomine Anicii)

Bibliographia
-------------

* Elimar Klebs: *Anicius 15.* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band I,2, Stuttgart 1894, Sp. 2197–2198.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "A. Gallus, L." in *Der Neue Pauly* vol. 1 (Stutgardiae: Metzler, 1996. ISBN 3-476-01471-1) col. 703.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XLIV 21,4-10
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XLV 16,2
3. ↑  Polybius, *Historiae* XXXIII 7,1-4; 12,1-13,4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Valerius Messalla et Gaius Fannius Strabo**  |  **Consul** 160 a.C.n.cumMarco Cornelio Cethego | Successores: **Gnaeus Cornelius Dolabella et Marcus Fulvius Nobilior**  |
**Vipstanus Messalla**, natus annis circiter 43/48, tribunus militum meruit anno 69 iuxta legionem VII Claudiam quo tempore Vespasianus imperium Romanum usurpare incepit. Mensibus Septembri et Octobri eiusdem anni Messalla ipse legionem direxit. Cui successor L. Plotius Grypus mense Novembri officium tribuni suscepit. Postea Messalla commentarios de expeditione Vespasiani scripsit quos Tacitus interdum in *Historiis* suis citat. Etiam in *Dialogo* eiusdem auctoris persona Messallae reperitur; ibi artem oratoris antiquiorem defendit. De anno mortis Messallae nihil scimus.

Vipstanus Messalla "claris maioribus, egregius ipse" fuit "et qui solus ad id bellum artis bonas attulisset" secundum Tacitum.[1] Sed an fuerit filius L. Vipstani Poplicolae consulis anno 48,[2] an potius Messallae Vipstani Galli[3] non satis constat; an etiam pater illius L. Vipstani Messallae qui consul fuit anno 115.[3]

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae* 3.9
2. ↑  Ita dubitanter Morgan (2006)
3. 1 2  Ita asseverat Christian Settipani, *Continuité gentilice et continuité sénatoriale dans les familles sénatoriales romaines à l'époque impériale* (2000) secundum Vicipaediam Anglicam.

Bibliographia
-------------

* Gwyn Morgan, *69 A. D. The year of four emperors* (Oxonii: Oxford University Press, 2006. ISBN 978-0-19512468-2) pp. 282-283
**Mutitas** est incommodum, quo adfecti loqui nequeunt prae morbo, laesione aliave debilitate. Saepe homo mutus non silentiosus est, sed, cum vocem ex ore emittit, intellegi non potest, quia articulatim distincteque dicere nequit. Mutitas etiam est, cum quis variis de causis loqui non vult. 

Muti omnibus aliis communicandi instrumentis utuntur: scribunt, gesticulant, vocem inarticulatam edunt; etiam ad dactylologiam, linguam gesticulatoriam, tabulas litterarum, picturas figurasve tactiles decurrunt.

*Inaudibilis* est, qui propter laesionem laryngis voce caret. 

*Elinguis* est, qui morbi aut exsectionis causa lingua anatomica caret. In mythologia Graeca Philomelam cognovimus a Tereo rege elinguem factam. In mythologia Romana Larae Naidi Iuppiter adulter linguam eripuit, unde Muta dea appellabatur.

*Anarthria* est status laesione nervorum effectus. Homo anarthricus incapax sermonis est.

*Aphasia* est loquendi aut intellegendi perturbatio ex traumate craniocephalico consecuta. Perraro patiens aphaticus etiam linguae maternae oblivisci potest. 

*Infantes* sunt muti, qui nondum loqui possunt, sed cum crescunt, mutitas praeteribit. Nisi praeterierit, autismum aut tarditatem intellegentiae, suspicari poterimus. 

*Surdi praelinguales* saepe et muti sunt, sed linguae gesticulatoriae causa negant se mutos esse.

Notae
-----

1. ↑  Ovidius, *Met.* 6.451-574.
2. ↑  Ovidius, *Fast.* 2.583-614.

Nexus interni
-------------

* Haesitatio linguae
* Silentium
* Surditas
**Lucius Aemilius L.f. Mamercinus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus erat, qui annis 391 ad usque 377 a.C.n. septies tribunus militum consulari potestate erat; et filius Lucius Aemilius Mamercinus Privernas bis (annis 341 a.C.n. et 329) consulatum administravit.

Cursus honorum
--------------

Aemilius anno 368 a.C.n. magister equitum Marci Furii Camilli dictatoris erat, qui Gaium Licinium Stolonem arceret, qui consulatum pro ordine plebeio postularet. Furius mox a dictatura se abdicavit. 

Anno 366 primum consul electus est una cum Lucio Sextio Sex.f. Sextino Laterano collega, qui primus e plebe hunc magistratum adeptus est. Hoc anno et primo praetores creati sunt.

Anno 363 iterum magistratum summum administravit. Nunc cum Gnaeo Genucio M.f. Aventinensi. Hoc anno ad pestem, quae urbem vexabat, exstirpandam dictator *clavi figendi causa* nominari senatus antiquo more iussit: Lucius Manlius A.f. Capitolinus Imperiosus dictator die 13 Septembris clavem in templum Iovis fixit. Manlius, quamquam bellum Hernicis inferre voluit, a senatu deinde ad magistratum ponendum coactus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  op. cit. VI 38
2. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 1
3. ↑  op.cit. VII 3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Trib. Mil. Cons. Pot.: Aulus Cornelius Cossus II, Marcus Cornelius P.f. Maluginensis II, Marcus Geganius Macerinus, Publius Manlius A.f. Capitolinus II, Lucius Veturius L.f. Crassus Cicurinus II, Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola VI**  |  **Consul** 366 a.C.n.cumLucio Sextio Sex.f. Sextino Laterano | Successores: **Lucius Genucius M.f. Aventinensis et Quintus Servilius Q.f. Ahala**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Sulpicius M.f. Peticus et Gaius Licinius Calvus**  |  **Consul** 363 a.C.n.cumGnaeo Genucio M.f. Aventinensi | Successores: **Lucius Genucius M.f. Aventinensis II et Quintus Servilius Q.f. Ahala II**  |
Cellulae Schwanniae flavo colore distinctae myelinae vaginam circa axones efficiunt.
Idem transverse visum.
In neuroanatomia **myelina** (-ae, *f*.; ab Gr. μυελός, medulla; etiam vide Gr. μυελίνη) est tegumentum lipideum quo nonnulli axones teguntur quibus candidum colorem confert ("substantia alba" in cerebro). Myelina e cumulatis membranis constat quarundam cellularum glialium sese circa axones circumvolventium (de oligodendrocytis in systemate nervoso centrali agitur, de cellulis Schwanniis in systemate nervoso periphericɒ). Nam membranae lipideae cumulatae axonem a liquore extracellulari electrice dissociant et fluxum iontium trans membranam axonalem cohibent. Quo facto celerius signa electrica longitudinem axonum percurrunt. Non enim continuum est tegumentum sed per certa intervalla intermittitur ubi membrana axonis nuda relinquitur et multos canales ionticos praebet quibus ionta Na+ in neuronem intrare possunt. Qui loci nudi 'nodi Ranvierei' dicuntur. In homine circiter 1 mm inter duos nodos Ranviereos interesse solet. Ita cum signum per axonem mittitur inversio polorum electricorum non continua fit per totam membranam sed a nodo Ranviereo ad proximum velut saltum facit. Quae conductio electrici fluxus "saltatoria" dicitur et celeritatem transmissionis multum auget.

Myelina laesum multiplicis sclerosis causa est, morbi gravissimi.

Notae
-----

1. ↑  Cfr. "... cum diagnosi sclerosis systematis nervosi centralis cum diffuso detrimento *myelinae*", apud Sancta Sedes (6 Iulii 2007). "Beatificationis et canonizationis Ven. Servae Dei Caelestinae a Matre Dei ... Decretum super miraculo". *Acta Apostolicae Sedis* **94** (7): 611
2. ↑  Sherwood, Klandorf, Yancey, *Animal physiologyː from Genes to Organisms*, 2013ː 4.3. Interpretatio Francogallicaː De Boeck, 2016 pp.126-9 et 177.

Plura legere si cupis
---------------------

* Lucas Baudouin, Noémie Adès, Lamia Bouslama-Oueghlani. "La myéline : Un nouvel acteur dans la plasticité cérébrale". *M/S médecine/sciences*, 2021ː 535-538.
* *Myelin : basic and clinical advances*, curantibus Kazunori Sango, Junji Yamauchi, Toru Ogata. Springer, 2019. Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* *Myelin : methods and protocols*, curante Ashwin Woodhoo. Humana Press, 2018
* Bernard Zalc et Florence Rosier, *La myéline : le turbo du cerveau*, Odile Jacob, 2016. Translatio Anglica, Oxford University Press, 2018ː *Myelin : the brain's supercharger*

Nexus externi
-------------

* Myelina apud brainfacts.org
Wikidata Albiolum
Res apud Vicidata repertae:Albiolum: insigneAlbiolum: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°48′0″N 8°56′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 739  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Albiolo
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Comensis  

**Geographia**

*Superficies*: 2.84 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Faloppium, Ulviatium, Solbiatum cum Cagnio, Oglatum-Trevanum, Vallis Morea  

**Tabula aut despectus**

Albiolum: situsAlbiolum: situs
**Albiolum** (-i, *n.*) (Italiane *Albiolo*) est oppidum et municipium Italicum, circiter 2700 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Albiolenses appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*)
* Municipium Italiae
* Novum Comum (*urbs*)
* Provincia Novocomensis

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Albiolum** spectant. |

* Situs publicus

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.
*Mustela erminea* stans

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Familia : Mustelidae   
Subfamilia : Mustelinae   
Genus : *Mustela*   
Species : ***M. erminea***   
*Mustela erminea*   
Linnaeus, 1758  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Territorium

Territoria *Mustelae ermineae*  
(colore viridi: nativa, rubro: introducta)

***Mustela erminea*** (binomen a Linnaeo statutum), Latinitate communi **mus Ponticus** sive **erminea**, est species carnivora mustelidarum, quae in hemisphaerio septentrionali, nominatim in America septentrionali, Groenlandia, tota fere Europa, exceptis Islandia et terris ad litus Mediterranei maris sitis, tota fere Russia et in nonnullis aliis partibus Asiae invenitur.

In Nova Zelandia saeculo 19 introductae sunt ut cuniculorum numerum circumscriberent, at indigenarum avium factae sunt inimicae maiores.

Mares sunt longitudine fere 23–27 centimetrorum, feminae autem fere 18–22 cm. Pondere sunt mares fere 0,15–0,3 chiliogrammatum, feminae fere 0,08–0,15 kg. A duobus annis ad septem fere annos vivunt. Plerumque rodentia parva, praesertim arvocolinas, necnon sciuros venantur. *Mustela erminea* similis est *Mustelae nivali*, quae est paulo minor.

Imagines
--------

* Pelli hiemali indutusPelli hiemali indutus
* IuvenisIuvenis
* SceletusSceletus
* Pelles mustelidarum; mus Ponticus a sinistraPelles mustelidarum; mus Ponticus a sinistra

Notae
-----

1. ↑  Reid, F. & Helgen, K. (2008). *Mustela erminea*. In: IUCN 2008. *IUCN Red List of Threatened Species*
2. 1 2  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009, sub voce *hermelin*
3. ↑  «*Stoat: Pests*» apud locum interretialem Novae Zelandiae *Department of Conservation*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • Fossilworks • INPN France |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Mustelam ermineam*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Mustelam ermineam*"** apud **Vicispecies**. |
Wikidata 25143 Itokawa
Res apud Vicidata repertae:25143 Itokawa: imago25143 Itokawa: imago
*Nomen ad interim*: 1998 SF36
**Repertus**

*Primus repertor*: Lincoln Near-Earth Asteroid Research  
apud MIT Lincoln Laboratory  
die 26 Septembris 1998
**Res orbitales**

*Grex*: Asteroides generis Apollinis  
*Periodus orbitalis*: 1.52 annus  
*Axis semimaior*: 1.3241427 unitas astronomica  
*Aphelion*: 1.695 unitas astronomica  
*Perihelion*: 0.9531906 unitas astronomica  
*Argumentum perihelii*: 162.82427 gradus anguli  
*Excentricitas orbitalis*: 0.280049, 0.2801451  
*Inclinatio orbitalis*: 1.622±0.001 gradus anguli, 1.62135 gradus anguli  
*Longitudo nodi ascendentis*: 69.08063 gradus anguli  
*Anomalia media*: 288.87649 gradus anguli
**Res physicae**

*Albedo*: 0.53  
*Densitas*: 1.9 gram per cubic centimetre  

**25143 Itokawa**, designatione temporaria **1998 SF36**, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus generis Apollinis attributus. Astronomis terrestribus magnitudinem absolutam fere 19 monstrat. Die 26 Septembris 1998 apud Lincoln Near-Earth Asteroid Research repertus est. Die 25 Novembris 2005 speculatrum spatiale Hayabusa asteroidem breviter visitavit et exempla rupestria reportavit.

Bibliographia
-------------

Forma orbitarum Telluris colore caeruleo, Martis rubro, 25143 Itokawa viridi monstratur
* "Initial Scientific Results of Hayabusa’s Investigation on Itokawa (Summary of the Special Issue of "Science" Magazine)". Japan Aerospace Exploration Agency, 2008
* J. Durech et al. "New photometric observations of asteroids (1862) Apollo and (25143) Itokawa – an analysis of YORP effect" in *Astronomy and Astrophysics* vol. 488 (2008) pp. 345–350 Alibi
* Ziliang Jin, Maitrayee Bose, "New clues to ancient water on Itokawa" in *Science Advances* vol. 5 no. 5 (1 Maii 2019)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **25143 Itokawa** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "2025143" apud *JPL Small-Body Database*. |

  


Systema Solare nostrum| 

 |
| **Sol** 
**Planetae:** Mercurius | Venus | Tellus (Terra) | Mars | Iuppiter | Saturnus | Uranus | Neptunus  |
| **Planetulae:** Ceres | Pluto | Haumea | Makemake | Eris
**Corpora alia:** Satellites | Luna | Asteroides (+ indices) | Corpora transneptuniana |
| Vide etiam indices corporum Systematis Solaris redactos secundum radium et massam. |
Praeconia viaria prope Kapchorwa Ugandae, 2004.
Forma mutilationis genitalium muliebrium
**Mutilatio genitalium muliebrium** est opera? in genitalibus feminarum posita, quae secundum Ordinem mundi sanitarium ita describitur: mutilationes sunt "operandi rationes, quibus genitalia feminea externa partim planeve truncantur, aut aliud damnum, quod genitalibus femineis alia quam medicandi causa datur."

Mores noxii et violatio iurum humanorum mulierium in Africa et Unio Africana cum Protocolo Maputo de Charta Africana de Iuribus Humanis Populisque prohibet ut violentiam in mulieres. Quos mores etiam Ordo mundi sanitarius condemnavit.

Etiam multi defensores iurum humanorum, sicut Alicia Walker scriptrix et Martha Nussbaum philosopha abrogationem hae mutilationis postulant.

Nexus interni
-------------

* Sexismus
* Internationalis iurum humanorum lex
* Violentia in mulieres

Notae
-----

1. ↑  "Female genital mutilation", World Health Organization, Februario 2010.
2. ↑  Le Protocole de Maputo
3. ↑  Female genital mutilation.
Maurus La Torre, linguarum peritus et paedagogus Italus
**Maurus La Torre** (natus die 11 Novembris 1946 Romae, mortuus ibidem die 26 Martii 2010) Italus esperantista, linguista, paedagogus fuit. Pro eo nominatum est praemium in esperantistis distribuendum.

Vita
----

La Torre mathematicae linguisticae vacabat ad Studium Urbis. Postea professor de paedagogica ars experimentalis in Facultate scientiarum supplementariarum Romana creatus est ubi docebat studiosos aestimationem discendi iustam, didacticam cum machinis computatoriis, tractationem textuum electronicam, interlinguistica. Membrum in Sectione de dispositione didactica educatoriaque (DIPED) in animo habuit ut laboratorium exploratorium de analysi textuum automatica (LAAT) ibi collocatum quam optime gereretur.

Opuscula plura necnon symbolas multas in periodicis pepigit e.g. de indagando processu discendi analogico, de disciplina computatris aucta, de analysi verborum digna, de linguae Esperanticae instructione. Quoad terminologias praesertim de rebus computatoriis mathematicisve diu et profunde cogitabat meditabaturque.

Actiones in rebus Esperanticis
------------------------------

La Torre praeses fuit Associationis Esperanticum docentium internationalis, cum anono 1998 inceptum quoddam novum introduxit: educatio internationalis inter scholas varias distributa educationem aequalem interculturalem promoveret foveretque. Inde eum anno 2000 esperanistam anni honorarium declaraverunt. 
La Torre Universitatis Sancti Marini sodalis fuit, accuratius Academiae internationalis scientiarum (Akademio Internacia de la Sciencoj de Sanmarino - AIS), et anno 2007 in Academiae Esperanticae gremium acceptus est. Vicipaediam Esperanticam symbolis multis quoque ditavit.

Anno 2014 familia Mauri La Torre annuntiavit se Praemium Mauri La Torre instituturam esse; ornamentum hoc post biennia adiudicandum esse. Prima vice attributio fieri potuit mense Iulio 2015 Ostendae quo magistri magistraeque idiomatis Zamenhofianum convenerant ad congressum suum celebrandum. Honoraverunt domnum Davidem Astori Italum quippe qui bis convertisset opus *Pinoculum* a Carolo Collodi scriptum. Palmae ipsius translatio autem nonnullos dies post Insulae facta est in Congressu universali Esperantico centesimo.

Nexus externi
-------------

* LAAT – Laboratorio pri Aŭtomata TekstAnalizo
* LPS – Laboratorio pri Eksperimenta Pedagogio
* Maurus La Torre in Universitate Romana tertia
* Colloquium percontativum in Unda Esperantici
Mycelii in ligno vestigia
**Mycelium** est fungorum corpus vegetativum, e hyphis compositum, quarum crassitudo a 1,5 ad 10 µm est. Interdum et Actinomycetalium fila tenuia *mycelium* nominatur. In substrato latens invisibiliter mycelium crescere solet, sed interdum et supra substratum crescit. Solum apicaliter mycelium crescit, sed in permultos ramos it. 

Mycelii 1 mm2 in microscopio.
Mycelium e cellulis aut e cellula una cum multis nucleis componi possunt. Si multas cellulas habet, septa inter cellulas stant. Septa poros habent,vel simplices, ut in myceliis  Ascomycotorum, vel complexos, ut in myceliis  Ascomycotorum necnon Basidiomycotorum. Pori complexi saepe fibulis praediti sunt, et cellula myceliorum talium nucleos duos habet et dicaryotica nominatur.

Fungorum carposomata non e parenchymate constant, sed e mycelio composita sunt, quod plectenchyma (vel *textum falsum*, vel *pseudoparenchyma*) format.

Bibliographia
-------------

* Read, D. J. 1992. "The mycorrhizal mycelium." In *Mycorrhizal functioning: An integrative plant fungal process,* ed. M. Allenm, 102–133. Londinii: Chapman & Hall.
* Matyssek, Rainer, Hans Schnyder, Wolfgang Oßwald, Dieter Ernst, Jean Charles Munch, et Hans Pretzsch. 2012. *Growth and Defence in Plants: Resource Allocation at Multiple Scales,* 216–219. Springer Science & Business Media.

Nexus externi
-------------

* *Quid sit mycelium* in: Ludovii Renati Tulasne et Caroli Tulasne *Selecta fungorum carpologia...*, Parisiis 1861, p. 136–142
Palatium Luxemburgi Parisiense.
**Palatium Luxemburgi** (Francogallice *Palais du Luxembourg*) est castellum Lutetiense hortis bellis circumdatum.

Historia
--------

Palatium ex anno 1612 pro Maria Medicaea, vidua Henrici IV ab Iacobo de Brosse constructum est. Genere rustico Florentino nomen suum trahit a pristino possessore, duce de Luxemburgo-Piney. Usque ad res novas Francicas ibi varii principes regii habitaverunt, antequam omnia carceri essent. Inde ab anno 1795 in situi residebant Directorium et Consulatus rectio. 

Anno autem 1804, Chalgrin castellum adaptavit pro Senatu et annis inter 1831 et 1844 de Gisors pro camera nobilium. Usque annum 1870 iterum senatus ibi conveniebat. Postea inerant e.g. officium Praefecturae Sequanensis et museum tabularum statuarumque opificum Francogallicorum. Artificia omnia decem annis post in Museum Lupariense transportanda erant, ad quod museum curatores Petri Pauli Rubens imagines XXI de reginae Mariae historia, sic dictam *Pinacothecam Luxemburgensem,* abalienari iusserunt.

Inter res postea mutatas picturae Eugenii Delacroix in bibliotheca palatii eminent.

Bibliographia
-------------

* Sarah Galletti: *Le Palais du Luxembourg de Marie de Médicis (1611–1631)*. Picard, Lutetiae 2012, ISBN 978-2-7084-0935-4 (Recensetur apud sehepunkte.de)
* Louis Batiffol, *Marie de Médicis et le palais du Luxembourg*, dans *La Revue de l'art ancien et moderne*, 1905, p. 217-232, in interreti hic
* Jacques Thuillier, *La Galerie de Marie de Médicis : peinture, poétique et politique*, Florentiae 1983, p. 249-266.
* Ouvrage collectif (sous la dir. de Marie-Noëlle Baudouin-Matusrek), *Marie de Médicis et le palais du Luxembourg*, Lutetiae, Délégation à l'action artistique de la ville de Paris, 1992.
* *Le Sénat. Palais et jardins du Luxembourg*, Imprimerie nationale Éditions, 1994, ISBN 2-11-081369-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatium Luxemburgi** spectant. |

* De palatii huius historia
Wikidata Petrus Ioannes Perpinianus
Res apud Vicidata repertae:Petrus Ioannes Perpinianus: imagoPetrus Ioannes Perpinianus: imago
*Nativitas*: 1530; Illici  
*Obitus*: 28 Octobris 1566, 1566; Lutetia  
*Patria*: Corona Aragoniae  

**Officium**

*Munus*: Professor, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Petrus Ioannes Perpinianus** (vulgo *Pere Joan Perpinyà*; natus in urbe Illice anno 1530 – mortuus Lutetiae, 28 Octobris 1566) fuit iesuita et rhetor Hispanicus.

Vita
----

Natus est in urbe Ilice, non longe a Lucento, in regno Valentino (Hispania) anno 1530. In Societatem Iesu Conimbrigae (in Portugallia) die 30 Septembris 1551 admissus est; vota simplicia emisit die 16 Decembris 1553 Eborae. 

Docuit apud Collegium Romanum rhetoricam ab annum 1561 usque ad annum 1565. Romae quoque operam dedit in *Ratione Studiorum* elaboranda. 

Anno 1565 vocatus est in Franciam, ubi docuit eloquentiam primum apud Collegium Lugdunense, deinde Lutetiae. 

Per totam vitam, convenit multos humanistas, inter quos praecipue Quintum Marium Corradum et Paulum Manutium. 

Mortuus est Lutetiae die 28 Octobris 1566 .

Opera
-----

* Petri Ioannis Perpiniani Valentini e. Societate Iesu Orationes duodeuiginti, apud Petrum Mariam Marchettum, Brixiae, 1589

Bibliographia
-------------

* Bernardus Gaudeau, De Petri Ioannis Perpiniani vita et operibus accedunt nonnulla opera Perpiniani nondum edita, thesis facultati litterarum tolosanae proposita, Parisiis, apud Retaux-Bray editorem, 1891

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Perpinianum** apud **Vicifontem**. |

* Petrus Ioannes Perpinianus apud Archivium historicum Universitatis Pontificalis Gregorianae[*nexus deficit*]
* Articulum Darii Martínez Montesinos de Perpiniano[*nexus deficit*]
* Martínez Montesinos, D. "Pedro Juan Perpiñán, el Cicerón ilicitano", *El Salt*, Revista del Instituto de Cultura Juan Gil Albert de la Diputación de Alicante, 23 (2010), ps. 32-35.
* Martínez Montesinos, D. "Pere Joan Perpinyà SJ i L'Archivio Storico della Pontificia Università Gregoriana de ROMA", *La Rella*, 24 (2011), ps. 133-148.
* Martínez Montesinos, D. Pedro Juan Perpiñán. Vida y obra: oratoria y poesía latina. (Elche 1530 - París 1566), tesis doctoral, Universidad de Murcia.
Frons Palatii, iuxta Hortos Sabatini
Frons iuxta Forum Orientis
Visio noctu iuxta Theatrum Regale Matriti, cum statua Philippi IV.
**Palatium Regale Matriti** (Hispanice, ***Palacio Real de Madrid***) domus officialis regis Hispaniae more neoclassico est, quod praesertim ad caerimonias officiales utatur, quoniam Reges in Palatio Zarzuela habitant. Maius palatium in Europa Occidentale est ob aream (135.000 m² et 3.418 cubiculos habet). In palatio est pretiosum et magnum patrimonium historico-artisticum, exempli gratia Stradivarius Palatini et etiam colectiones graves picturae, sculpturae et aulearum.

Aedificatum est super vestigia Regalum Alcazarum Matriti, et destructum fuit ob incendium anno 1734, decreti causa regis Philippi V. Aedificatio huius palatii anno 1738 coepit, secundum imagines delineatas architecti Philippi Juvara, qui ab discipulo illo Ioannes Baptista Sachetti multur mutati sunt. Franciscus Sabatini aedificium terminavit et decoravit. Rex Carolus III primus monarcha fuit qui in palatio habitavit.

Postremus monarcha qui in palatio habitavit Alphonsus XIII fuit, tamen Manuel Azaña y Díaz, praeses Rei Publicae Hispanicae Secundae, illic etiam habitavit.

Fontes
------

1. ↑  Patrimonio Nacional «Palacio Real de Madrid». [Consultus est did 9 Ianuarii 2011] (lingua hispanica).
2. ↑  Fernando Chueca Goitia, *El Palacio Real de Madrid*, Legio, Everest, 2000 (lingua hispanica). ISBN 84-241-4947-5. Pagina 10.
3. ↑  Chueca, pagina 16.
4. ↑  Chueca, pagina 17.
5. ↑  Chueca, pagina 18.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatium Regale Matriti** spectant. |

* Palatium Regale Matriti in *Patrimonio Nacional* (lingua hispanica)
* Visio virtualis Palatii Regalis (lingua hispanica)
* Palatium Regale Matriti in *Madrid Histórico* — Photographias et historiam singulatim includit (lingua hispanica)
* Planta, altitudo et sectio ampliationis Sabatini Palatii Regalis (lingua hispanica)
* Real Biblioteca (Catalogus Regalis Bibliotecae includit) (lingua hispanica)
* Musica in Palatio Regale Matriti (lingua hispanica)
* Palatium Regale Matriti in *Google Maps*
*Polytrichum commune*

---

**Plantae** — Bryophyta

Polytrichopsida   
Ordo : Polytrichales   
Familia : Polytrichaceae   
Genus : *Polytrichum*   
Species : ***Polytrichum commune***   
   
Hedw. 1801  

***Polytrichum commune*** (binomen ab Ioanne Hedwig anno 1801 statutum) est species bryophytorum generis *Polytrichi.*

Descriptio
----------

*Polytrichum commune* e libro Hieronymi Bock, 1546.
Planta est perennis cormosa, id est organa similia cauli et foliis habet; caulis rectus, ur plurimum non ramificans, altitidinem 10 vel 15 cm habere solet, sed interdum annis et locis idoneis usque ad 40 vel 50 cm crescit. Ideo *Polytrichum commune* muscorum altissimum habetur. Folia anguste lanceolata spiraliter disposita sunt. Cum umida sunt, patent, sicca autem cauli accumbunt. Sporangia fulva in stipitibus longis erecta super folia oculis ingeruntur. 

Lini capsulis sporangia haec sporangia similia videri possunt, unde nomina polytrichi vulgaria Slavica, "linum cuculi" significantia.

Habitatio
---------

In locis umidioribus habitat, saepe in silvis borealibus muscosis, in pratis  paludinosis et in ripis fluviorum.

Notae
-----

1. ↑  A Graeco πολύτριχον 'cum crinibus multis'.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • INPN France • Flora of North America • USDA Plants Database |