recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| **Gimnasia y Esgrima La Plata *Gymnastica et Gladiatura Argyropolis*** |
|  |
| **Nomen totum** | Club de Gimnasia y Esgrima La Plata*Societas Gymnastica et Gladiatoria Argyropolis* |
| Nomina altera | *Lobo* (Lupus), *Triperos* (Interaneatores), *Mens Sana* |
| Instituta | 1887 |
| Domus | Stadium Ioannis Carmeli ZerilloArgentina |
| Capacitas | 21.500 |
| Dominus | Daniel Onofri |
| Procurator | Petrus Antonius Troglio |
| Liga | Prima Categoria Argentina |
| 2019 | Duodevicesimus |

**Club de Gimnasia y Esgrima La Plata** (Latine: *Societas Gymnastica et Gladiatoria Argyropolis*), vel modo **Gimnasia y Esgrima** societas pediludii Argentina est Argyropoli sita. Gymnastica et Gladiatura 3 Iunii anni 1887 instituta est, sed tum praecipue societas athletica, gymnastica et gladiatoria erat. Nunc autem turma pedilusoria praeclarissima omnium exercitationum societatis est.

Gymnastica et Gladiatura in stadio Ioannis Carmeli Zerillo (vulgo *El Bosque* noto, quod Hispanice 'Silva' sibi vult) urbis Argyropolis ludit et Prima Categoria Pedilusoria Argentina participat. Quoniam stadium turmae pedilusoriae in silva situm est, societas nomine 'Lupus' (Hispanice *El Lobo*) vulgo cognoscitur. Etiam nomine 'Triperos' (Latine fortasse 'interaneatores') lusores turmarum societatis cognoscuntur quia circum annos 1920 plurimi lusores turmae in frigidariis carnis quoque laborabant.

Stadium
-------

Gymnastica et Gladiatura in stadio Ioannis Carmeli Zerillo Argyropoli ludit. Hoc stadium vulgo 'Silva' (Hispanice, *El Bosque*) nomine cognoscitur ob silvam urbanam in qua situm est. Id 21.500 spectatores continere potest et nomen eius ad Argentinum pedilusorem Ioannem Carmelum Zerillo dedicatus est.

Vestis campestris
-----------------

* **Vestis titularis**: Camisia alba cum linei caeruleus, hosa alba et mediae caeruleus
* **Vestis altera**: Camisia caeruleus cum linei alba, hosa alba et mediae albae

Celebri lusores
---------------

* Gulielmus Barros Schelotto
* Hugo Orlandus Gatti
* Robertus Sosa
* Leander Cufré

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis
* Directorius Dmoz.org de Gimnasia y Esgrima La Plata

Notae
-----

1. ↑  Historia societatis in situ interretiali eius: "Fundación del club" (Hispanice):
2. ↑  Historia societatis in situ interretiali eius: "Los Triperos" (Hispanice):
3. ↑  De stadio Ioannis Carmeli Zerillo in situ interretiali societatis (Hispanice):
Athenaeum Bucarestae
**Athenaeum** (Dacoromanice: *Ateneul Român*) aedificium in Bucaresta in sectore 1 in Calea Victoriei sita est.

Historia
--------

Anno 1865 Nicolaus Crețulescu cum aliis "*Societatem Litterarum Athenaeum Romaniae*" (Dacoromanice *Societatea Literară „Ateneul Român"*) condiderunt et aedificium proposuit. Sed inopia coacta societas hoc in loco etiam spectacula musicalia fiunt. Annis 1885 - 1888 Athenaeum consiliis architecti Francici Alberti Galleron exstructum est. Anno 1919/1920 parlamentum Romaniae hoc loco conveniebat. Inter Bellum Secundum Mundanum bombis afflictum est, annis 2000 - 2004 ultimo refectum est.

Architectura
------------

Altitudo aedificii 41 m est. In Athenaeo stili diversi coniuncti sunt. Porticus magna Graeciae antiquae memorat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Athenaeum Bucarestense** spectant. |

* Athenaeum in Encyclopaedia Dacoromanica
* Athenaeum in pagina Philharmonia "Georgius Enescu"
Schola anno 2010
Opera musiva in piscina scholastica
Imagines in laboratorio chemico
Caelamen ad introitum principalem **Athenaeum Leoniae de Waha** (Francogallice *Athénée Léonie de Waha*) est gymnasium vetustum medio in Leodio in Belgio francophono ad viam magnam D'Avroy situm.

Historia
--------

Burgimagister Iulius d'Andrimont rogaverat Leoniam de Waha ut fundaretur gymnasium puellis dedicatum in urbe ubi tunc locus nullus educationis superioris puellis patebat. Inde de Waha ad stratam Hazinelle ludos *Institut supérieur de demoiselles* (1868) instituit, cui magistratus Leodiensis ex anno 1878 curam assumpsit. Nomen posthac in *Lycaeum de Waha* mutatum est. Instructio religiosa secundum confessiones singulas oblata est; absentia ab cursu religioso discipulis incriminationi fuit. Quoniam in magisterio et pastor protestanticus et rabbinus fuerunt, episcopus Leodiensis excommunicationem omnibus operam dantibus minatus est. Die inaugurationis vere omnes homo ecclesiasticus de Montpellier anathemate ex ecclesia fugabat. Successor eius in sede episcopali autem Doutreloux statim omnes exsecrationes ecclesiasticas nullius esse declaravit..

Reconstructio ad grandem stratam De Avroy confecta est annis inter 1937 et 1940 secundum ichnographias ab architecto Ioanne Moutschen exaratas. Tum artifices XVIII Wallonenses artificia multa ad scholam exornandam fecerunt velut opera tectoria, opera caelata plana, opera musiva, vitrea bella. 

Secundo bello mundano saeviente in situ fuit domus agentium in rebus Germanicorum.

Aedificia
---------

Aedificiorum modernitas vere et iure effertur ob immanitatem functionalem spatia plura mirum in modum comprehendentem in quibus laboratoria, piscinae, hospitia meritoria, diaetae, odea. De artificiis multis iam supra est narratum. Hadrianus Dupagne opera musiva in piscina fecit, Marcellus Caron opera vitrea, Ferdinandus Steven imagines, Edgarus Scauflaire effigies vitreas, Augustus Mambour et Robertus Crommelynck opera tectoria duo, Augustus Donnay et Edmundus Delsa artificia varia alia, Oscar Berchmans opus musivum alterum. Die 17 Maii 1999 denique schola hereditas immobilis Walloniae sollemniter proclamata est. 

In introitu principali ad grandem stratam vergunt caelamina plana duo haec: *L'Etude* ab Adelina Salle; *L'Insouciance de la jeunesse* a Ludovico Dupont atque Roberto Massart.

Notae
-----

1. ↑  De Leoniae de Waha vita impedimentis plena
2. ↑  Art&Fact
3. ↑  Mystagogia memorialis[*nexus deficit*]
4. ↑  De vigilibus secretis Gestapo Leodii lustrantibus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lyceum e Leonia de Waha nominatum** spectant. |

* Situs proprius
Calendarium Februarii| hebdomas | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ← Ian | Februarius | Mar → |

 |
| Lun | Mar | Mer | Iov | Ven | Sat | Sol |
| hebd. 05 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| hebd. 06 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| hebd. 07 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| hebd. 08 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| hebd. 09 | 27 | 28 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| hebd. 10 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| (ISO 8601) | (ordo dierum 2023) |
| Index dierum |

29 Februarii | 30 Februarii

**30 Februarii** hodie non est dies calendarii, quod in calendario Gregoriano Februarius 28 aut 29 dies habet. Ter autem in historia in aliquibus nationibus 30 dies habuit.

Suecia (quae tunc etiam Finniam comprehendebat) quaesivit mutare ab calendario Iuliano ad calendarium Gregorianum, in 1700 incipiens, bisextos per 40 annos omittens. Propterea 1700 non annus bisextilis fuit in Suecia, sed contra consilium et 1704 et 1708 anni bisextiles fuerunt. Calendarium Sueciae tunc erat unus dies prae calendario Iuliano ac decem dies pone calendarium Gregorianum. Confusio deminuta fuit quando in 1712 duo bisexti additi sunt; in hoc anno **30 Februarii** affuit, qui 29 Februarii Iulianae et 11 Martii Gregorianae respondit. Suecia mutata est finaliter ad calendarium Gregorianum in 1753.

Saepe cognovit Unionem Sovieticam Anno 1929 calendarium revolutionarium introducta esset, in quo toti menses 30 dies habuerunt et 5 aut 6 dies quae manent feriae sine mense erat. Hoc autem est falsum. Propterea in 1930 et 1931 **30 Februarii** habuit, sed in 1932 longitudo mensium restituta fuit.

Notae
-----

1. ↑

Menses: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ianuarius · Februarius · Martius · Aprilis · Maius · Iunius · Iulius seu Quintilis · Augustus seu Sextilis · September · October · November · December
*Mensura temporis* |
|  |
|  |
| --- |
| 
Museum Quimbaya |
| Constitutum | 1987 |
| Locus | Armenia Columbiae |
| Director | 
Martha Usaquen |
| Situs interretialis |  |

**Museum Quimbaya** est museum a Rogelio Salmona architecto Columbiano designatum et Armeniae Columbiae situm. Magnum exhibet corpus artis operum praecolumbianarum, circa 390 rerum auri, 104 exempla fictilium, viginti duas sculpturas saxosas, ligna caelata, testas animalium, aliasque res, praecipue ex praecolumbiana civilizationis Quimbayanae, Emberae, aliarumque tribuum Indorum Americanorum cultura.

Nonnullae ex rebus maximi momenti a museo conservatis sunt *poporo* aureata (instrumenta traditionalia ad folia cocae manducanda), et vasa zoomorphica. Plurimae ex rebus aureis conservatae sunt ab archaeologiae peritissimis ex Museo Auri Bogotensi. Quae res, ex metallo in aestimationibus vernacularibus sacro fabricatae, vitam et cogitationem variarum societatum gentium quae regiones Columbiae habitabant antequam contactus cum Europa effectus est depingunt.

Argentaria Reipublicae archaeologicum Columbiae patrimonium nationale anno 1939 tueri coepit. Museum Auri et Museum Quimbayana sunt inter eius principales res gestas.

Nexus interni
-------------

* Archaeologia
* Aurum
* Historia Americarum

Nexus externi
-------------

* Situs proprius. www.bankrepcultural.org
Museum et sedes iudiciorum quorundam duorum
Monumentum pro domino Arnoldi
**Museum assecurationum Germanicum** (Theodisce *Deutsches Versicherungsmuseum*) invenitur Gotae, in via Bahnhofstraße 3a, haud procul a principali statione ferriviaria situm.

Historia assecurationum in urbe Gota
------------------------------------

Transiit tempus quo Gota iure iactanter praeconia sibi facere potuit velut centrum cautionum associationum. Bellum frigidum et separatio Germaniae usque ad annum 1990 traditiones tales priscas finiebant. Earum initium fuit anno 1820 sive anno 1827, postquam cautionum societates contra pericula incendiorum vitaeque conditae sunt; nova erat earum validitas transregionalis et structura auxilii mutui inusitata.

Museum
------

Anno 1998 museum quoddam specie unicum inauguratum est sub nomine *Gothaer Haus der Versicherungsgeschichte*, in situ historico. Penitus renovatum vocatur inde ab aestate anni 2009 *Deutsches Versicherungsmuseum E.W. Arnoldi*. Non sine caussa nomen mutaverunt in honorem patris Germanicarum assecurationis societatum, Ernesti Gulielmi Arnoldi. 

Museum reperitur in domo annis 1893/94 erecta, ubi ante erat mensa argentaria *Neue Lebensversicherungsbank*. Aedificium genere neoclassico excogitavit architectus Bruno Eelbo. Primo in tabulato est aula quae domno Arnoldi dicata est, quo scalae magnificae vitris tectae te conducunt. Summa in scala cyclus marmoreus a Lipsiensi sculptore Adolpho Lehnert affabre confectus de hominum aetatibus admirari potest. 

Museum comprehendit et citatam aulam et domus andrones, non totam domum evidenter: namque in aedificio sedem habet ex anno 1995 Iudicium Thuringiense de rebus fiscalibus necnon Iudicium sociale Gotense. Nihilominus ubique casae vestigia rerum assecurationum conservantur, genius loci qui sensibus percipi potest. Etiam figurae splendidae apud introitum a domno Lehnert creatae sunt. Argumenta earum de laetitia et tristitia dumtaxat etiam pertinet ad cautiones.

Bibliographia
-------------

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (edd.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen*, vol 3, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 108-109

Nexus externi
-------------

Pagina domestica
Gartenzwergmuseum Gräfenroda **Museum de pumilo hortico** (Theodisce: *Gartenzwergmuseum*) invenitur Gräfenroda in oppido Circuli Ilm in Thuringia, in via Ohrdrufer Straße nr 1. Illo in situ habes et museum et officinam.

Historia productionis
---------------------

Fabricatio pumilorum horticorum traditionem sat vetustam in vico habet. Philippus Griebel institor et officinae erector eruditione in porcellanis conficiendis fructus erat. Postea ab Henrico Dornheim Gräfenrodensi artem bestarum mortuarum praeparatarum edidicit. Anno 1874, quo absolutorium professionale obtinuit, officina propria condita est. Annis inter 1880 et 1890 Griebel cum famulis technicam pumilionum exarandorum excogitavit atque sensim emendavit. 

Cum Giebel anno 1893 animam efflavisset, institorii cura inter familiares continuata est; quod nunc quarta in generatione colitur. Anno 1884 Lipsiense ad forum nani Gräfenrodenses in publico exhibitae sunt. Primo bello mundano saeviente res produci non potuerunt, quod bellationibus finitis quo primum reincohatum est. Anno 1948 dominatione infelici communistica fabricatio interdicta est. Nonnulli sapientes autem posthac statuerunt nihil obstare quominus fabricatio denuo inciperet. Itaque anno 1960 operarii XVIII in officina operam navabant. Anno 1972 res coacte in manus publicas translatae sunt et coalitio cum casa confectrici *Balzer & Bock* iniri debuit, quae omnia nominabantur *VEB Terrakotta*. Kalendis Aprilibus 1990, tyrannide communistica victa, Reinardus Griebel initium novum privatim incipiendum decrevit.

Museum
------

Anno 1994 conclave pumilorum, quod dicebatur, apertum est in quo nanos admirandos posuerant. Mense Maio 1997 denique museum verum apertum est ubi historia pumilorum amabilium narratur in situ fabricatorio ipso. Hic visitatores et processus conficiendi et mutationes artificiales in cursu temporis factas ante oculos habent.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica Griebel
Castellum Inferius cum turri ecclesiae paroecialis, Graeciae Variscorum
**Museum historiae regionalis in Castello inferiore** (Theodisce: *Heimatmuseum im Unteren Schloß*) invenitur Graeciae Variscorum in Germania, in via Burgplatz nr 12.

Historia
--------

Castellum cum ecclesia protestantica parochiali unionem architectonicam iniit, quibus genera structoria varia sunt ex tempore Romanico usque ad saeculum XIX. Museum anno 1929 institutum erat. Praeter sectionem de historia regionali et diaetas rebus textoriis plenas sarta conservantur in situ hoc et officium periegeticum et conservatorium urbanum. In tabulatis superioribus sunt habitationes ducis pristinae cum museo. Hortus hiemalis et principissae conclavia quoque mentionis digna sunt. Omnia autem superat sic dicta Diaeta alba festiva (Theodisce: *Weißer Saal*) propter opera albaria splendidissima.

Collectiones
------------

#### Monstrationes perpetuae

Exhibitio perpetua comprehendit res has:

* definitionem termini "Der Freya";
* historiam Principatus Rusae (linea maior);
* historiam ecclesiae conservatricis regionalis;
* historiam musei;
* historiam structoriam;
* historiam urbis;
* informationes de fabrica porcellanorum Fraureuth;
* modum vivendi moresque regentium;
* narrationem inimicitiae inter ducem Henricum XXII et cancellarium Othonem de Bismarck;
* opera a Carolo Röder sculpta;
* praesentationem gravionum principumque Rusae (lineae maioris);
* vitas hominum eminentium in aula et in urbe residentiali.

Insuper monstrationes ad tempus disponuntur, saepe ut themata regionalia accuratius explorentur.

#### Diaetae cum textilibus

Ars textoria et postea quaestus industriarum textilium emolumento urbano plus quam saecula quinque feliciter fuerunt. In diaeta interactiva et adulti et infantes non solum omnibus in sensibus informantur sed ipsi res tangere et fabricare tenentur. Expositio perpetua documenta de initio quaestuum istorum usque ad finem in saeculo XX ante visitatorum oculos ponit. Machinae textoriae historicae quoque ad usum invitant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castellum inferius** spectant. |

* Situs proprius
Aditus in hortum infantium et in gerontocomium.
**Opus fundatum Louise Mücke** (Theodisce *Louise-Mücke-Stiftung*) fuit civilis iuris anno 1898 ortum. Silicerniis consulebat eaque curabat. Insuper paedotropheum infantibus septuaginta alendis tenebat; sedes eius erat Erfordiae, in via Regierungsstraße 52/53. Nomen suum duxit a fundatrice. Kalendis Ianuariis 2020 in gremium Fundationis Augustae Victoriae se contulit, quae etiam Erfordiensis est.

Descriptio
----------

Praecipua fundationis proprietas est labor communis inter aetates varias. Iam inde ab anno 1970 catervae infantium diversarum aetatum misceri solebant; diebus festis religiosis (et alii) una cum senibus in eadem domo res celebrantur. In tympano instituti ad ianuas reperitur inscriptio secundum voluntatem dominae Mücke adposita cum versu biblico hoc: "Beati misericordes, quia ipsi misericordiam consequentur" (Mat 5:7).

Historia
--------

Saeculo vicensimo ineunte, misericordia unius solius feminae fundamentum instituto iecit: domina Anna Mücke (1845–1921) eius regulas constituit praesertim propter sortem filiae, corpore debilis. Illa maturius mortem obiens, antequam rebus a matre institutis frui posset, saltem nomen fundationi dedit. Ex initio maximi ponderis erat occupatio personarum infirmarum et hebetum inter homines, i.e. senum et infantium.

Incorporatio in structuras ecclesiasticas
-----------------------------------------

Fundatio creata est auxiliante Franciscanorum ecclesiae parochia. Principio dominus pastor Rudolphus Leib una cum parochiali consilio his rebus operam navabat. Anna Mücke ipsa ingenio ecclesiastico semper favebat. Anno 1978 confusae sunt parochiae Franciscanorum et Dominicanorum ecclesiarum; ex quo commendatio in manus novas secuta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Opus Fundatum Ludovicae Mücke** spectant. |

* Situs interretialis operis fundati proprius.

Notae
-----

1. ↑  historia in paginis novi possessoris.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Fanum in Haifa, Israel.

Wikidata Báb
Res apud Vicidata repertae:Báb: imagoBáb: imago
*Nativitas*: 20 Octobris 1819; Sirasium  
*Obitus*: 9 Iulii 1850; Tauris  
*Patria*: Qajar Iran, Irania  
*Nomen nativum*: عَلی مُحَمَّد شیرَازی
**Officium**

*Munus*: clericus, preacher, Manifestation of God, mercator  

**Consociatio**

*Religio*: Babismus
**Familia**

*Coniunx*: Khadíjih-Bagum  

**Memoria**

*Sepultura*: Shrine of the Báb  

**Siyyid `Alí Muḥammad Shírází** (natus die 20 Octobris 1819; mortuus 9 Iulii 1850) fuit conditor Bábismi, negotiator, interpres Alcorani, et unus ex figuris principalibus fidei Bahá'í. Qui se in iudicium subiente esse Shi'i 'ille promissus' vel Qá'im (vel Mahdi, 'vates principalis') declaravit. Postquam ipsum nuncupationem Báb ('Portus') esse nuntiavit. Motus sui milles sectoresadquisivit, quamquam cleri Irani adversati sunt et insectatus regimen. Adeo duo vel tres milles suorum appellatur Babis vel Azalis, necati sunt. Anno 1850, annum trigesimum agens, Tauride in urbe sclopetis necatus est.

Nexus externi
-------------

* Situs Oxford Islamic Studies

1. ↑  Ex Encyclopedia Brittannica
2. ↑  op.cit.
3. ↑  op.cit.
4. ↑
Wikidata Arne Garborg
Res apud Vicidata repertae:Arne Garborg: imagoArne Garborg: imago
*Nativitas*: 25 Ianuarii 1851; Undheim  
*Obitus*: 14 Ianuarii 1924; Asker  
*Patria*: Norvegia  
*Nomen nativum*: Aadne Eivindsson Garborg
**Officium**

*Munus*: diurnarius, scriptor, diarist, scriptor scaenicus, poëta  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Coniunx*: Hulda Garborg  
*Proles*: Arne Olaus Fjørtoft Garborg  

**Arne Garborg**, die 25 Ianuarii anno 1851 in Time natus et die 14 Ianuarii anno 1924 in *Asker* mortuus, fuit scriptor Norvegicus, diurnarius et interpres.

Vita et opera
-------------

Mythistorias multas conscripsit, quarum notissimae *Bondestudentar* (*Studiosi rustici*) et *Traette Maend* (*Homines fessi*) sunt. Linguam Norvegicam, quae *Norvegica nova* dicitur, assidue colebat. Homeri *Odysseam* in hanc linguam vertit et anno 1918 Osloae edidit (versionem in linguam Norvegicam, quae *librorum lingua* dicitur, Petrus Østbye fecit).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* *Odysseae* versionis ab Arne Garborg factae liber I[*nexus deficit*]; liber XI[*nexus deficit*]
**Arnobius Sebastianus Cuparius** (Germanice Arne Sebastian Küepper) est magister linguae Theodiscae Latinaeque, anno 2006 tempus semestre docens Gottingae in Universitate Georgia Augusta, nunc (ex anno 2007) in gymnasio Felicis Parvi, sodalis Societatis Croenertianae.

Cuius maiores fuerant raedarii abiectorum viscerum animalium et inutilium rerum in oppido Haldensleben; tamen atavus Cuparii homo clarus et industrius fuisse dicitur.
Puer et adulescens Cuparius Emmerstadii, in vico municipii Helmstadii, vixit; pater est notus mensor, mater invalidos, aegrotos et pauperes adiuvat.

Cuparius scientias amat; tractatus inter alios scripsit de operibus P. Ovidii Nasonis, Petronii, Augustini, Macrobii, Gottfridii Strasburgensis, Dietrichi Bernensis, Caroli Marx et de virilitatis desectione; se delectat Sebastiani Brandi idiotarum navem legendo et carmina scribendo, quae egregia arte sunt.

Nexus externi
-------------

* Arne Sebastian Küpper: *Die Caesar-Übersetzung des Elsässer Humanisten Matthias Ringmann (1482-1511)* (anglice)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Arnoldus Lubecensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1150;   
*Obitus*: 27 Iunii 1211, 27 Iunii 1214; Lubeca  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, scriptor, chronicorum scriptor, Interpres, presbyter catholicus, Religiosus  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Arnoldus Lubecensis**, circa annum 1150 natus et die 27 Iunii anno 1211 aut 1214 mortuus, fuit historicus Germanicus, benedictinus, abbas monasterii Lubecensis sancti Ioannis.

Opera
-----

*Chronicam Slavorum* composuit; opus Helmoldi continuavit; nam res ab anno 1171 ad annum 1209 gestas enarravit. Hartmanni de Aue(de) carmen de Gregorio Peccatore(de) Latine vertit, oratione soluta cum rimis usus.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* *Arnoldi Chronica Slavorum, ex recensione I.M. Lappenbergii*, 1868
* *Arnoldi Lubecensis Gregorius peccator de Teutonico Hartmanni de Aue in Latinum translatus* (editio anni 1886)
Wikidata Simona de Beauvoir
Res apud Vicidata repertae:Simona de Beauvoir: imagoSimona de Beauvoir: imagoSimona de Beauvoir: subscriptioSimona de Beauvoir: subscriptio
*Nativitas*: 9 Ianuarii 1908; Circumdarium VI Lutetiae  
*Obitus*: 14 Aprilis 1986; Circumdarium XIV Lutetiae, Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Simone Lucie Ernestine Marie Bertrand de Beauvoir
**Officium**

*Munus*: political philosopher, diurnarius, mythistoricus, autobiographus, essayist, political activist, diarist, women letter writer, philosophus, criticus litterarum, scriptor, auctor, feminist, philosophy teacher  

**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Coniunx*: no value  
*Familia*: Bertrand de Beauvoir family
**Memoria**

*Laurae*: Praemium Goncourt, Jerusalem Prize, Austrian State Prize for European Literature, honorary doctorate of Concordia University  
*Sepultura*: Sepulchretum Montis Parnassi Lutetiae  

Simona de Beauvoir et Ioannes Paulus Sartre.
Simona de Beauvoir, Ioannes Paulus Sartre et Che Guevara Havanae anno 1960.
**Simona de Beauvoir** (Francogallice *Simone-Lucie-Ernestine-Marie Bertrand de Beauvoir* vel brevius *Simone de Beauvoir*, nata 9 Ianuarii 1908 Lutetiae et 14 Aprilis 1986 eodem loco mortua) fuit Francogallica scriptrix, philosopha ac feministria. Libros permultos, et historias fictas, quarum *L'Invitée* (Latine *Femina invitata*) et *Les Mandarins* (Latine *De Mandarinis*) inter alias praestantes, et disputationes philosophicas, quorum *Le Deuxième Sexe* (Latine *De Sexu Secundo* vel *De Sexu Sequiore*), disputatio de modo, quo feminae oppressae sunt, quae maxime theoriam feminismi impulit, multos per annos scripsit.

Vita
----

Simona de Beauvoir, Georgi (Francogallice *Georges Bertrand de Beauvoir*) ac Franciscae (*Françoise Beauvoir,* natae *Brasseur*) filia, alumna Lycei Fénelon Parisiensis, iuvenis ecclesiastico more, ut voluit mater, fideque maxime Christiano cultui educata; fama est autem eam sacerdotem Christianam fieri voluisse, annos verum quattuordecem natam religioni abnuentem, atheismum accepisse. Natura sua cogitationi libera et philosophiae existentialisticae studens, paterno etiam hortatu et res numerorum et litteras didicit, cum opes familiae post bellum amissae sunt. Amicus eius fuit Ioannes Paulus Sartre.

Dictum
------

* "Non nata est, immo facta femina" (*Le Deuxième Sexe*, liber secundus)

Nexus externi
-------------

* De Simona de Beauvoir  Pagina a Debra Bergoffen scripta
* De Simona de Beauvoir Pagina a Shannon Mussett scripta
* www.rowohlt.de/ Bibliographia integralis
* Bibliographia integralis
* Biographia a Mariana Kremer scripta
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Simpson est vicus et parochia civilis in Milton Keynes, Anglia. Erat quondam vicus Buckinghamiensis comitatus qui inclusus erat in urbe nova anno 1967. Situs est ad australe urbis mediae, paulo ad septentrionale Magiovinii iuxta Walton.

Deest altera parochia nominis huius in Regno Unito; est tamen viculus Simpson nomine in parochia Nolton Rocheque Gwalliae.

Nomen vici est verbum linguae Anglicae veteris "fundum Sigewini" significans. Scriptus est "Siwinestone" in Libro Wintoniae anno 1086.

In saeculo undevicesimo medio vicus sic Jacobo Josepho Sheahan descriptus est: "specie vicus infelicissimus e multis in comitatu miserrimis", ob adventum scriptoris ad vicum hieme impeditum vado 200 metris lato et tribus pedibus alto. Hoc vadum in annis 1860 refectum est, cum via pedibus tribus semisque Carolo Warren, domino Domus Simpson, elevata esset.

Terra Fraxini (Anglice Ashland) notissima erat propter Stadium primum Miltonkeynesiense, cynidromum. Exstiterat ab annis MCMLX sed anno MMVI solo aequatum est ut habitationes novae aedificiantur. Cynidromus movendus erat ad Elfield Park prope Pelvem Nationalem, quod nondum factum est.

Terra Fraxini Occidentalis, regio exigua, pars insulae Denbigh ratione, abscissa via A Quinque latissima, ex maiore parte non aedificata erat anno MMXI.

Notae
-----

1. ↑  Parishes in Milton Keynes - Milton Keynes Council.
2. ↑  Parishes : Simpson – Victoria History of the Counties of England, A History of the County of Buckingham: Volume 4 (1927), pp. 458-462. Date accessed: 30 January 2012.
3. ↑  Sheahan, James Joseph, *History and Topography of Buckinghamshire*, anno MDCCCLXII editus
Wikidata Barnaulia
Res apud Vicidata repertae:Barnaulia: insigneBarnaulia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°21′24″N 83°47′14″E  
*Numerus incolarum*: 631 124  
*Zona horaria*: UTC+07:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Барнаул
**Gestio**

*Praefectus*: Lyudmila Zubovich, Q23655943  
*Procuratio superior*: Barnaul Urban District  

**Geographia**

*Superficies*: 322±1 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Leninsky City District, Zheleznodorozhny City District, Industrialny City District, Oktyabrsky City District, Tsentralny City District, Barnaul  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Petropylae, Caesaraugusta, Baicheng, Changji  

**Tabula aut despectus**

Barnaulia: situsBarnaulia: situs
**Barnaulia**, vulgo ***Barnaul*** (Russice: Барнаул), urbs est in Russia, metropolis territorii Altaici (Russice: Алтайский край, *Altajskij kraj*). Plus quam 631 milia incolarum habet (anno 2021).

Urbs illa sita est in Siberia occidentali, in ripa sinistra fluminis Obii. Eo loco in Obium influit amnis *Barnaulka* — ex appellatione amnis illius, olim *Barnaul* vocatae, nomen urbis genuit.

Barnaulia portum ad Obium fluvium, stationem ferriviariam et aeroportum habet.

Aedificium anno 1827 constructum (hodie sedes Consilii municipalis Barnauliae)

Historia
--------

Barnaulia condita est anno 1730 aut 1739 a negotiatore Demidov, et anno 1771 facta est urbs. Ab anno 1747 ad annum 1917, Barnaulia erat metropolis districtus Altaici (Russice: Алтайский округ, *Altajskij okrug*), propriae possessionis imperatoris Russiae.

Nunc Barnaulia est forum industriae, commercii, scientiae culturaeque Siberiae occidentalis. Ibi sunt officina, instituta educationis (e.g. Universitas Publica Altaica, Universitas Publica Paedagogica Altaica, Universitas Publica Technica Altaica, Universitas Publica Medica Altaica, etc.), musea et theatra.

Notae
-----

1. ↑  E. Laxmann, *Minera argenti cornea chemice examinata et descripta* // *Novi commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae*, tomus XIX. p. 489; Pallas, *Flora Rossica*, tomi I. pars II. p. 186
2. ↑  Caroli Friderici a Ledebour *Flora Altaica*, tomus I.; D.F.L. von Schlechtendal *Eleagnacearum in Candollei prodromo (Vol. XIV.) expositarum adumbratio* // Linnaea, Vol. XX. p. 341
3. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, tomus I. p. xxxii

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Barnauliam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°21′24″N 83°47′14″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Barnaulia *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Barnaulia **(Russice)**
Musei introitus **Museum historiae naturalis** (Theodisce: *Naturkundemuseum Erfurt*) media in urbe Erfordia invenitur in aedificio anno 1527 constructo. Quae aedes olim ad isatidem tinctoriam deponendam serviebant. Annos 27 museum alibi fuit, antequam mense Martio 1995 sollemniter reinauguraretur. Annis a 1922 ad 1968 in Domo ad salpam fuerat, ubi nunc Museum municipale Erfordiae est. Annis 1970 intentio fuit musei collocandi in casa *Zum gekrönten Löwen und kleinen Wachsberg*, ubi sunt hodie scaenae satiricae *Das Lachgeschoß*.

Collectiones
------------

Museo est collectio perpetua historiam naturalem arborum, camporum, urbis monstrans et explicans necnon collectio de geologica historia Thuringiae omnis. Pater musei consideretur Otho Rapp (1878-1953). Praeterea sunt exhibitiones speciales, ad quas res e propriis depositoriis cerptae plerumque sufficiuntur. Museo sunt adhuc collectiones in rebus botanicis, zoologicis, palaeontologicis, mineralogicis - quarum valde multa a Godehardo Schwethelm (1899-1992) conflata erant. Hugonis Jung Arnstadiensis collectiones quoque magni momenti esse constat.

Quercus et arca Noë
-------------------

In vestibulo quercus robur 350 annorum est, cuius radices iam in pedeplanis cernuntur et vertex modo in tabulato summo. Arbor metra 14 alta est et truncus diametrum unuis metri habet. Anno 1991 arbor in silva Steigerwald Erfordiensi caesa est. Captantissima autem est sic dicta *Arca Noë* in cella, ubi in navigio vacillanti bestiae variae stant. Hoc etiam biodiversitas mundana monstretur.

Munera publica
--------------

Scopi curatorum musealium ecce: exploratio scientifica, educatio, collectionum cura, dispositio conventuum doctorum. Bibliotheca specialis voluminum plus quam 15 milia habet et periodicorum plus quam mille. Commentariorum multi acquisti sunt mutatione propriorum commentariorum facta.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Museum historiae naturalis Erfordiense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Μουσεῖον\_φυσικῆς\_ἱστορίας\_(Ἐρφούρτη) ("Museum historiae naturalis Erfordiense") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Musei situs proprius
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Gentianales   
Familia : Apocynaceae   
Subfamilia : Asclepiadoideae   
Genus : *Asclepias*   
Species : ***A. eriocarpa***   
*Asclepias eriocarpa*   
Benth.  
Synonyma
*Asclepias fremontii*

***Asclepias eriocarpa*** est species endemica in California et adiacentibus Nivatae et Californiae Inferioris partibus, ubi in multis habitationibus, praecipue regionibus siccis, crescit.

Planta est erecta herba perennis, pilis albis confertim tecta. Folia sunt lanceolata ad ovalia, undulata, paria opposita vel verticillos tres vel quattuor disposita. Inflorescentia est magnus florum fasciculus umbelliformis. Quisque flos est albus ad cremeum usitateque roseus suffusus; habet mediam cucullorum rotundatorum conlocationem et corollam ad pedunculum reflexa. Fructus est magnum folliculus laneus.

Planta adhibetur fons fibrarum et medicinae a nonnullis tribubus Indorum Californiensium, Ohlone et Luiseño inclusis.

Notae
-----

1. ↑  Ethnobotania, apud situm herb.umd.umich.edu.

Nexus externi
-------------

* De specie apud situm ucjeps.berkeley.edu (Jepson Manual Treatment)
* Index plantarum USDA, aoud situm plants.usda.gov
* Pinacotheca photogrammatum apud situm calphotos.berkeley.edu
**Leninismus** est Marxismi varietas, cuius maxima argumenta sunt voluntarismi societatis, intellegentiae factionis politicae classi operarum praestantis, definitionis imperialismi gradus terminalis capitalismi, et rerum novarum socialisticarum civitatibus minus progressis.

### Voluntarismus

Marxismus societatem directionem determinatam habere affirmat. Leninismi voluntarismus contrarie societatem humanum ope *factoris subiectivae*, ope actionum, mundum commutandum appetere asseverat. Pro eo res novae actionum voluntariarum ope instituendae sint.

### Intellegentia

Notio intellegentiae notioni elitarismi appropiat. Secundum Lenin classi operarum in toto caret vi, ita factio politica hominum sapientiorum ei praestare debeat.

### Imperialismus

Anno 1915, Lenin opus suum "imperialismus phasis superior capitalismi" scripsit, conamen suum ad theoriam et analysem Marxianam capitalismi emendandam. Secundum Lenin imperialismus non solum capitalismum saeculi 20 monopolii ope gubernari significet (accumulatio capitalis secundum Marx) sed potius signum conspicuum phasis ultima capitalismi, immediate ante res novas socialisticas classis onerarum.

### Res novae socialisticae

Lenin res novas socialisticas imprimis in civitatibus minus progressis evolare ratus est. Res novae Octobres anni 1917 ei exemplum fuit, quia, sententia sua, Russia tzaristica tantum minus progressa fuit, ut effectus imperialismi (ultimi) non valuerint.

Notae
-----

1. ↑  Vocabulum forma Graecolatina linguis vernaculis e.g. Theodisce usitatum

Nexus interni
-------------

* Bolsevici
* Vladimirus Lenin
* Carolus Marx

Nexus externi
-------------

* "Leninismus" apud *Wissen.de*
Wikidata Tethys (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Tethys (satelles): imagoTethys (satelles): imago

**Repertus**

*Primus repertor*: Ioannes Dominicus Cassinusdie 21 Martii 1684, 1684
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 1.887802 dies  
*Axis semimaior*: 294 619 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.0001  
*Inclinatio orbitalis*: 1.12 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.20  
*Magnitudo apparens*: 10.2  
*Radius*: 2 574.73±0.0900000000002 chiliometrum  
*Massa*: 617.39±0.07 zettagram  
*Temperatura*: 86 Kelvin  

*Vide etiam paginam discretivam:* Tethys (discretiva)

**Tethys** est satelles Saturni et decima sexta luna quod attinet ad magnitudinem a maximo in systemate solare. Tethyos facies vetus multis crateribus sparsa est. Quorum maximo, qui Odysseus nominatus est, radius 200 km est. Tethys sicut satellites vicinae imprimis ex glacie durissime congelata constat. In orbita Tethyos in utroque puncto Lagrange, quae 60 gradus ante et post Tethyn in orbita eius sita sunt, minimae satellites versantur quibus nomina Telesto (in L4) et Calypso (in L5) data sunt. Tethys satelles iam anno 1684 a Iacobo Cassino inventa est.

De nomine
---------

In mythologia antiqua, Tethys (Tethyos, *f.*) est Urani Gaiaeque filia, soror et simul uxor Oceani, quocum 600 liberos (inter eos 300 flumina) habet. Secundum Homerum Thetys et Okeanos totius stirpis deorum dearumque fuerunt auctores.

Notae
-----

1. ↑  Hesiodus, Theogonia 136
2. ↑  Iliados 14,201 f.

Bibliographia
-------------

* Marc Neveu, Alyssa R. Rhoden, "Evolution of Saturn’s mid-sized moons" in *Nature Astronomy* (1 Aprilis 2019)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tethym** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "7031593" apud *Getty Thesaurus*. |

* De Tethyi apud Nasa
Aedificium principale Universitatis Kioviensis
**Universitas Kioviensis,** nunc officiale **Universitas Nationalis Kioviensis Ševčenkiana** (Ucrainice Київський національний університет імені Тараса Шевченка, tr. *Kyjivs'kyj nacional'nyj universytet imeni Tarasa Ševčenka*) vocatur, est universitas publica principalis Kioviae et Ucrainae.

Condita est anno 1834 ut Caesarea Universitas Sancti Vladimiri Kioviensis.
Ab anno 1939 in honorem Tarasii Ševčenko, poetae celeberrimi Ucrainici, nominatur.

14 facultates et 5 instituta educationis nunc habet.

Notae
-----

1. ↑  "Universitatis Kioviensis" (;;)
2. ↑  "Universitatis Sancti Vladimiri Kioviensis"

Nexus interni
-------------

* 4868 Knushevia

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitatem Nationalem Kioviensem** spectant. |

* Unofficial student in Kiev porta National University
* Forum studiosi National University Kiev
Wikidata Calmaria
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Suecia  
*Locus*: 56°39′51″N 16°21′56″E  
*Numerus incolarum*: 41 852  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Kalmar
**Gestio**

*Procuratio superior*: Kalmar Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 2 052±0.5 hectarium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: no value  

**Tabula aut despectus**

Calmaria: situsCalmaria: situs
Calmariae municipium
"Si[gillum inha]bitan[tiu]m Kalmarniam", saeculi 13
**Calmaria** (Suecice *Kalmar*) est Sueciae urbs circiter 40 000 incolarum, in Smolandia provincia sita.

Praeclari cives
---------------

Calmariae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:

### Nati

* David, Victor et Rasmus Elm, pedilusores

### Mortui

* Ivar Kreuger, homo negotiorum
* Hans Villius, historiographus
* Ludovicus XVIII, Rex Franciae

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda. Norstedts Akademiska Förlag, Holmia, 2009.
2. ↑  *Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato ...*, vol. 2, p. 706.
**Publius Mucius Q.f. Scaevola** (natus circa annum 220 a.C.n. mortuus post annum 169 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Pater eius Quintus Mucius Scaevola anno 215 a.C.n. praetor erat atque Sardiniam administravit. Frater Quintus Mucius Q.f. Scaevola anno 174 a.C.n. consulatum administravit. Filii eius consules erant: Publius Mucius Scaevola anno 133 et Publius Licinius Crassus Dives Mucianus anno 131.

Cursus honorum
--------------

Anno 179 a.C.n. praetor urbanus *quaestionem de veneficiis* intra decem milia passuum a Roma suscepit. Anno 175 una cum Marco Aemilio Lepido consul electus est. Ambo magistratus contra Ligures certaverunt et de eis triumphaverunt. Anno 169 candidatus censurae recusatus est. Ut pater Scaevola iuris eruditus fuit.

Bibliographia
-------------

* Petrus C Nadig, "M. Scaevola, P.[I 4]" in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 425.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XL 44,6
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI 19
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 98

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Cn.f. Scipio Hispallus et Quintus Petillius Spurinus**  |  **Consul** 175 a.C.n.cumMarco Aemilio Lepido II | Successores: **Spurius Postumius A.f. Albinus Paullulus et Quintus Mucius Q.f. Scaevola**  |
*Callinectes sapidus* in Museo Puerorum Indianapolitano monstratus

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Subordo : Pleocyemata   
Infraordo : Brachyura   
Superfamilia : Portunoidea   
Familia : Portunidae   
Subfamilia : Portuninae   
Genus : *Callinectes*   
Species : ***C. sapidus***   
***Callinectes sapidus***   
Rathbun, 1896  

***Callinectes sapidus*** est species crustaceorum brachyurorum quae prope litora Atlantica a Massachusetta Civitatum Foederatarum usque ad Argentinam habitat. In alias aquas introducta est. Assidue a piscatoribus ad venditandum et comedendum quaeritur.

Bibliographia
-------------

Cibus viarius Floridensis: *Deviled crab* ("*Callinectes* iure suffricto coctus, concisus, in panis frustulas involutus) in popina urbis Tampae inlatus
* Ana Luzia Figueiredo Lacerda et al. "High Connectivity among Blue Crab (Callinectes sapidus) Populations in the Western South Atlantic" in *PLOS One* (11 Aprilis 2016)

Nexus externi
-------------

Gastronomia Virginiana: *She-crab soup* ("Ius e *Callinectis* gravidis") in popina Litoris Virginiae inlatum
Gastronomia Novae Aureliae: Ostreae frictae ad sinistram, *Callinectes* mollis frictus ad dextram partem, apud popinam *Casamento's* inlati. Apponuntur liquamen *Lea & Perrins*, cervesia *Dixie*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks • INPN France |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Callinectam sapidum** spectant. |
**Publius Sempronius C.f. Tuditanus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 200 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Sempronius particeps Secundi Belli Punici erat et tribunus militum anno 216 a.C.n. e clade apud Cannas acceptas se cum paucis Canusium servavit. Anno 214 aedilis curulis fuit et secundum Livium imperio prorogato apud Ariminum certavit. Anno 209 una cum Marco Cornelio M.f. Cethego censor creatus est et Quintum Fabium Maximum *principem senatus* nominavit. Anno 205 *privatus cum imperio* contra Philippum V regem Macedonum missus est neque autem eum vicit et cum Philippo rege pacem fecit. Anno 204 cum Cethego consul creatus est et re aeraria confecta et militibus conscriptis in Bruttium iit. Pro victoria adepta deae Fortunae Primigeniae templum vovit, quod anno 194 dedicatum est. Anno 203 imperio prorogato in Bruttio mansit. Anno 200 legatus una cum Gaio Claudio Ti.f. Nerone et Marco Aemilio Lepido ad regem Ptolemaeum V Aegypti missus est, ut iurgia Aegypti cum Regno Seceucidarum placarent. Post hanc expeditionem nullum nuntium de eo habemaus.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXII 50, 4-12
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIV 47,4
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIX 15-16,3
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIX 36,8; XXXIV 53,5
5. ↑  Titus Livius, op.cit. XXX 1,3; 27,7
6. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXI 2,3-4; Polybius XVI 25,2: 27

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Sempronius 96).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band II A,2, Stuttgart 1923, Sp. 1443–1445.
* Tassilo Schmitt, "S. Tuditanus, P. [I 24]" in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 396–397.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius P.f. Scipio Africanus Maior et Publius Licinius P.f. Crassus Dives**  |  **Consul** 204 a.C.n.cumMarco Cornelio M.f. Cethego | Successores: **Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio et Gaius Servilius C.f. Geminus**  |
Domus Brunnenkunst, Arnstadii **Aquarum artificium** (Theodisce: *Brunnenkunst*) aedificium quoddam speciale vocatur, ad occidentem Ecclesiae B.M.S.V. Arnstadii in Germania situm.

Historia
--------

Haec circumvallationum pars cognita est etiam sub nomine euphemistico *Sprachhaus*, quo latrinae monialium designabatur. In libro aedilicio anni 1412 nomen Latinum apparet, i.d. "necessarium claustralium" quod male dicaces Arnstadienses Theodisce "conclavi virginum / Gemach der Jungkfrauen" (1430) sive "secretum apud BMSV / Heymlichkeit bey beate virginen" (1442) interpretabantur.

Anno 1540 primo de rota aquaria apud aquarum domum mentio fit; quattuor annos post aedibus pristinis demolitis novum aedificium ibidem ortum est. De eius statu saeculo XVI testimonia proh dolor desunt, ut transitus ad aquarum domum claritate vacet. Anno 1559 urbs omnia emit, postquam privatus res profanatas acquisiverit. Domus incipit inservire aquae provisioni pro partibus urbis superioribus. 

Tabulatum additur anno 1876, insuper reconstructio secundum genus historismi fit. Anno 1900 modernum centrum provisorium acquaticum domum hanc supervacaneam reddit. Paucos annos usurpatur tamquam officium rerum mensoriarum, antequam cremopolium instituatur (usque annum 1964). Restaurata domus habitacula praebet ab anno 1980.

Fons
----

Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt* (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 219-220
Wikidata Bruno Tshibala
Res apud Vicidata repertae:Bruno Tshibala: imagoBruno Tshibala: imago
*Nativitas*: 20 Februarii 1956; Kasaï-Oriental  
*Patria*: Res publica democratica Congensis  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of the Democratic Republic of the Congo  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Union for Democracy and Social Progress  

**Bruno Tshibala Nzenze** (Tshilenge in urbe die 20 Februarii 1956 natus) est politicus rei publicae democraticae Congensis. Alumnus est Universitatis Brazzapolitanae. Iam annis scholaribus in rebus politicis intravit, factionum socialisticarum vel Marxisticarum fautor, Stephani Tshisekedi discipulus sociusque, inter conditores iam anno 1982 unionis pro democratia et progressu sociali(fr) reputatus. Cuius factionis iam diu secretarius generalis electus, die 9 Octobris 2016 in carcerem missus est ut qui tumultus Kinshasae in urbe excitavisset. Die 29 Novembris eiusdem anni liberatus est. Anno autem insequenti, Stephano Tshikesedi mortuo, Bruno Tshibala successionem filii Felicis ad praesidium factionis deprecavit ipseque e factione expulsus est. Mox die 6 Aprilis 2017 a praeside Iosepho Kabila ad offficium primi ministri convocatus est, Samy Badibanga nuper ex eodem officio deiecto.

Bibliographia
-------------

* "RDC : Joseph Kabila nomme l’opposant Bruno Tshibala Premier ministre" in *Jeune Afrique* (7 Aprilis 2017)
* Tanguy Berthemet, "Kinshasa malade de ses hommes politiques" in *Le Figaro* (13 Aprilis 2017)

Nexus externi
-------------

* "RDC : Bruno Tshibala nommé Premier ministre" (7 Aprilis 2017) apud *Radio Okapi*

Primi ministri Zaïre et rei publicae democraticae Congensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Patricius Lumumba • Iosephus Iléo • Albertus Ndele • Iustinus Maria Bomboko • Antonius Gizenga • Cyrillus Adoula • Moyses Tshombe • Evaristus Kimba • Leonardus Mulamba • Mpinga Kasenda • Bo-Boliko Lokonga Mihambo • Ioannes Nguza Karl-i-Bond • Iosephus Untube • N'singa Udjuu • Kengo Wa Dondo • Mabi Mulumba • Sambwa Pida Nbagui • Lunda Bululu • Mulumba Lukoji • Stephanus Tshisekedi • Bernardinus Mungul Diaka • Faustinus Birindwa • Kengo Wa Dondo • Likulia Bolongo • Antonius Gizenga • Adolphus Muzito • Ludovicus Alphonsus Koyagialo • Augustinus Matata Ponyo • Samy Badibanga • Bruno Tshibala • Sylvester Ilunga • Ioannes Michaël Sama Lukonde
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides rei publicae democraticae Congensis • Ministri rerum externarum rei publicae democraticae Congensis |
|  |