recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Publius Petronius Turpilianus** (natus ignoto anno, mortuus anno 68) senator Romanus ac vir militaris fuit.

Familia
-------

Inter maiores Publius Petronius Turpilianus IIIvir monetalis Augusto imperatore regnante numeravit. Pater eius Publius Petronius, consul suffectus anno 19 erat, mater Plautia, soror primi legati Britanniae Auli Plautii. Petronii soror Petronia uxor prima Aulii Vitellii imperatoris erat.

Cursus honorum
--------------

Ipse anno 61 primis mensibus consul ordinarius creatus est, tum eodem anno legatus Augusti pro praetore Britanniae factus est successor Gaii Suetonii Paulini. Ad usque annum 63 in provincia mansit. Tum Romae erat *curator aquarum*. Anno 65 in coniuratione Pisonis detegenda Neronem adiuvit, itaque ornamenta triumphalia accepit. Anno 68 a Nerone in Galliam ad Gallos et Galbam usurpatorem opprimendos.

Mors
----

Quamquam Italiam non reliquit atque celeriter ad Galbam transiit, tamen ab illo "ut dux Neronis" sine iudicio interfectus est.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales*, XIV 39; Tacitus, *Agricola* XVI 3.
2. ↑  Frontinus, *de aquis urbis Romae* II, 102
3. ↑  Tacitus, *Annales*, XV 72,1.
4. ↑  Cassius Dio LXIII 27
5. ↑  Verba Taciti, loc. cit.
6. ↑  Tacitus, *Historiae* I 6,1; Plutarchus, *Galba* XV et XVII

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Nero Claudius Caesar Augustus IV et Cossus Cornelius Lentulus**  |  **Consul** 61cumLucio Iunio Caesennio Paeto | Successores: **Publius Marius et Lucius Afinius Gallus**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Publius Septimius Geta (discretiva)

**Publius Septimius Geta**, filius P. Septimii Getae et e familia equitum Romanorum ortus, urbis Lepcis Magnae provinciae Africae incola, fuit consul Romanus anno 203 et frater maior natu imperatoris L. Septimii Severi. Fuit igitur et avunculus imperatorum Caracallae et Getae.

Cursus honorum P. Septimii Getae partim cognovimus. Fuit decemvir stlitibus iudicandis; tribunus legionis II Augustae; aedilis; anno 185 legatus Legionis I Italicae; proconsul Siciliae; anno 188 legatus Lusitaniae; anno 191 consul suffectus; legatus Moesiae, unde anno 193, fratre ad principatum elevato, Carnunti cum legionibus profectus est ut eo adiuvaveret. Mox fuit legatus Daciarum; quaestor; praetor Cretae et Cyrenes; consul anno 203, anno sequente mortuus est. Moriens perfidiam C. Fulvii Plautiani praefecti praetorio ad fratrem denuntiavit.

Fontes
------

* Cassius Dio, *Historia Romana* 76.2.
* *Historia Augusta*, "Severus" 8, 10, 14.

Nexus externi
-------------

* Vita **(Anglice)**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Lucius Septimius Severus Pertinax Augustus III et Imp. Caesar Marcus Aurelius Severus Antoninus Augustus**  |  **Consul** 203cumGaio Fulvio Plautiano | Successores: **Lucius Fabius Cilo Septiminus Catinius Acilianus Lepidus Fulcinianus II et Marcus Annius Flavius Libo**  |
**Publius Manlius A.f. Capitolinus** (quando natus, quandove mortuus est, nescimus) vir publicus patricius Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 379 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate electus est. cum eo Lucius Iulius Iullus, Gaius Manlius Vulso, Gaius Sextilius, Marcus Albinus, Lucius Antistius, Publius Trebonius atque Gaius Erenucius. Et plebeii et patricii tres tribunos tum habuerunt. Bellum Volscorum continuatum est, Manlius cladem accepit, Praenestini rebellaverunt.

Anno 368 Manlius dictator factus est, cum de legibus Liciniis Sextiis inter plebeii et patricii iurgaretur. Magister equitum Gaius Licinius C.f. Calvus ab eo nominatus est, primus e plebe, qui hoc officio fungebatur. 

Anno 367 tribunus militum II erat, cum eo Aulus Cornelius Cossus II, Marcus Cornelius P.f. Maluginensis, Marcus Geganius Macerinus, Lucius Veturius L.f. Crassus Cicurinus, Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola. Hi ultimi tribuni fuerunt, qui consulis locum expleverunt. Et eo anno dictator - Quintus Fabius Maximus - electus est, ut contra Gallos exercitum duceret.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 30
2. ↑  op.cit. VI 39
3. ↑  op.cit. VI 42
**Gulielmus Harding**, vulgo *Lieutenant-Colonel William Harding* (natus die 16 Augusti 1792 apud Upcott iuxta Pilton; mortuus die 13 Ianuarii 1886) fuit antiquarius, rerum gestarum scriptor et miles Britannicus. Auctor fuit operis *History of Tiverton* in duobus voluminibus anno 1847 divulgati.

Alumnus Scholae Blundellianae iuxta Tivertoniam, fuit particeps Belli Paeninsularis Napoleonici; ibi meruit ad Burgos obsessos (1812) et in proeliis apud Novam Victoriam (1813) et Tolosam (1814). Fuit socius Societatis Geologicae Londiniensis. Archivum suum manu scriptum de rebus Devoniensibus et Cornubiensibus futuro Athenaeo Devoniae Septentrionalis in urbe Barnastapula legavit.

Opera
-----

* 1847 : *History of Tiverton*. 2 voll.

Bibliographia
-------------

* J. R. Chanter, "Report on the Harding Collection of Manuscripts ... Relating to Devon and Cornwall" in *Report and Transactions of the Devonshire Association* vol. 20 (1888) pp. 49–68
* H. M. Chichester, Ian Maxted, "Harding, William (1792–1886)" in *Oxford Dictionary of National Biography*
* A. Fisher, ed. *The Register of Blundell's School* (Exoniae, 1904)
Ars Belli
***Ars belli*** est opus de rebus militaribus saeculo quinto aut quarto a.C.n. ab auctore ignoto scriptum, certe tamen secundum doctrinam militarem quam Suncius, generalis Sinicus, praecedentibus temporibus docuerat. Hic liber, ad duces docendos scriptus, quomodo castra exercitumque disponere atque bellum agere tractat. Comprehendit capitula tredecim:

1. "Primae existimationes" (Ji)
2. "Ductio belli" (Zuozhan)
3. "Praeparatio impetus" (Mougong)
4. "Dispositiones" (Xing)
5. "Vis" (Shi)
6. "Vacua ac plena" (Xushi)
7. "Motus exercituum" (Zunzheng)
8. "Novem variabilia" (Jiubian)
9. "Quomodo exercitum movere" (Xingjun)
10. "Conformatio agri" (Dixing)
11. "Novem agri" (Jiudi)
12. "Impetus ignis" (Huogong)
13. "Usus delatorum" (Yongjian)

Praeter haec capitula, ultima sectio libri addita est "Experimentum Sunci" appellata, in qua traditur Suncius experimentum de dispositione exercitus fecisse concubinis regis Sinici Helus ut militibus habitis.

Nexus externi
-------------

* Ars Belli **( Anglice)**
* Ars Belli **(Italiane)**
Fasciculus:Flag of the United States Fish and Wildlife Service.svgborderVexillum Ministerii Piscium et Ferarum Civitatum Foederatarum.
Heather Bartlett, vigil ministerii Arctic Refuge Law Enforcement, iuxta eius Super Cub stat, 2009.
Logotypus Ministerii Piscium et Ferarum Civitatum Foederatarum.
Vehicula circumeundi Ministerii Piscium et Ferarum. Alasca, 1950.
**Ministerium Piscium et Ferarum Civitatum Foederatarum** (Anglice *United States Fish and Wildlife Service* est ministerium gubernationis Civitatum Foederatarum intra Partem Interioris, ad pisces, feras, habitationesque naturales administrandas dicatum. Propositum ministerii est "cum aliis laborans ad pisces, feras, plantas, habitationesque earum continenter pro Americanis conservandas, protegendas, amplificandas."

Dux ministerii est Rector Ministerii Piscium et Ferarum Civitatum Foederatarum, hodie Daniel M. Ashe Terrae Mariae, cuius creatio sancta est die 30 Iunii 2011, in loco Samuelis Hamilton substitutus.

Notae
-----

1. ↑  Situs apud linkedin.
2. ↑  Anglice: "working with others to conserve, protect, and enhance fish, wildlife, plants and their habitats for the continuing benefit of the American people."
3. ↑  *Daniel M. Ashe*.. *fws.gov* .

Bibliographia
-------------

* *U.S. fishery agency Annual Reports, 1871-1940* et *1947-1979.*
* Secretary Salazar Statement on the Passing of Fish and Wildlife Service Director Sam Hamilton. Press release, US Department of the Interior, 20 Februarii 2010.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ministerium Piscium et Ferarum Civitatum Foederatarum** spectant. |

* Archivum Nuntiorum Technicorum et Bibliotheca Imaginum.
* Ministerium Piscium et Ferarum. In *Federal Register.*
* Ministerium Piscium et Ferarum. Google Cultural Institute.
* Officina Opium Piscatus Magnorum Lacuum Inferiorum.
* Regio Media Occidentalis.
* Regio Meridioccidentalis.
* Situs proprius.
**Universalismus moralis** sive **moralitas universalis** est doctrina metaëthica quae certas rationes ethicas, ethicam universalem, universe apud omnes qui in eadem causa sunt valere praecipit, neglectis cultura, phyle, sexu, religione, civitate, propensione sexuali aliisve proprietatibus. Universalismus moralis nihilismo morali et relativismo morali adversatur. Non tamen omnes formae universalismi moralis in absolutismum inclinant, nec necessario monismo morali favent. Multa enim sunt universalismi genera, sicut utilitarismus, quae non ad absolutismum inclinant, immo ad pluralismum vertunt, sicut placita Isaiae Berlin.

Praeter rationes realismi moralis universalismus moralis alias quoque rationes morales cognitivisticas comprehendit, sicut theoriam observatoris perfecti subiectivisticam et voluntarismum theologicum, nec non praescriptivismum universalem, theoriam non cognitivisticam.

Nexus interni
-------------

* Declaratio et propositum Vindobonae, Sectio I, 5
* Iura humana
* Ius naturale
* Universalis de hominis iuribus declaratio
* Universalitas (philosophia)

Notae
-----

1. ↑  Hare 1991; Singer 1967.
2. ↑  Gowans 2008: cap.2.
3. ↑  Stevenson 1975.
4. ↑  Hare 1991.

Bibliographia
-------------

* Browning, Don, ed. 2006. *Universalism vs. Relativism: Making Moral Judgments in a Changing, Pluralistic, and Threatening World.* Rowman & Littlefield.
* Gowans, Chris, 2008. Moral Relativism. *Stanford Encyclopedia of Philosophy.*
* Hare, R. M. 1991. *The Language of Morals.* Clarendon Press.
* Potter, Nelson, 1985. *Morality and Universality: Essays on Ethical Universalizability.* Reidel.
* Richardson, Henry S. et Melissa S. Williams. 2009. *Moral Universalism and Pluralism.* New York University Press.
* Singer, Marcus George, 1967. *Generalization in Ethics*. Eyre & Spottiswoode.
* Stevenson, Charles L. 1975. *Facts and Values.* Greenwood.

Nexus externi
-------------

* "The Middle Way as the basis of moral objectivity," www.moralobjectivity.net
***Archidamus*** (Graece Ἀρχίδαμος) est oratio deliberativa vel suasoria (συμβουλευτικόν) a rhetore Isocrate circa 366 a.C.n. scripta et in ore filii Agesilai II tum Spartae regnantis posita qua oratione Archidamus Lacedaemonios hortatur ne pacem quae Messeniam amissam sanciret probarent sed usque ad ultimas vires, etiamsi a sociis, in primis Corinthiis, deserentur, Epaminondae et Thebanis resisterent. Nam tum Epaminondas pugna Leuctrica victor civitatem novam et autonomam, Messenen, in finibus quos suos esse arbitrabantur Spartani creaverat collectis qui prius hilotae fuerant. Servos ergo suos in parte agri sui dominantes Archidamos et Lacedaemonii pati non poterant.

De Isocratis proposito
----------------------

Parum verisimile videtur talem orationem in civitate ab eloquentia aversissima umquam apud populi coetum habuisse Archidamum sed Isocrates quae de recentibus eventis opinaretur patefacere cupiebat atque Eurypontidae illam orationem velut dicavit. Simul consilia ab Atheniensibus publice probata sequebatur, qui socios mutarant et pro Lacedaemoniis contra Thebanos stabant quia timebant ne tota Graecia sub Boeotiorum hegemoniam redigeretur. Isocrates inimicitiam erga Thebanos iam in priore oratione *Plataïcus* inscripta ostenderat. Quin etiam Peloponnesi post Leuctricam pugnam divisionem in multas civitates autonomas et inter se infestas non probabat ut qui omnibus Graecis velut in unam civitatem coalescendum esse existimabat. Post decem annos epistulam quoque ad eundem Archidamum iam regem factum destinatam scripsit.

Notae
-----

1. ↑  Oratio VI in corpore Isocratico.
2. ↑  Exempli gratia par. 96-8.

Editiones et commentarii
------------------------

* Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu et Emile Brémond, *Isocrate. Discours II*. Les Belles Lettres, 1938. Cum apparatu critico et versione Gallica.
* Loeb Classical Library online.
* Emanuel Zingg, *Isokrates, "Archidamos" : Einleitung, Text, Übersetzung und Kommentar*, Duisburg, 2017

Plura legere si cupis
---------------------

* Vincent Azoulay, "L' Archidamos d'Isocrate : une politique de l'espace et du temps", *Revue des Études Grecques*, 2006ː 504-531
* Phillip Harding, *The Purpose of Isokrates' "Archidamos" and "On the Peace"*, *California Studies in Classical Antiquity*, 1973ː 137-149
* Claude Mossé, "Sur un passage de l'« Archidamos » d'Isocrate", *Revue des Études Anciennes*, 1953ː 29-35

Nexus externi
-------------

* Textus Graecus apud Perseum et apud Vicifontem Francogallica versione addita apud Remacle
Wikidata Archidioecesis Berolinensis
Res apud Vicidata repertae:Archidioecesis Berolinensis: insigneArchidioecesis Berolinensis: insigne
Archidioecesis metropolitana Catholica  
*Civitas*: Germania  
Situs interretialis
**Fines**

*Territoria finitima*: Dioecesis Magdeburgensis, Dioecesis Hildesiensis, Archidioecesis Hamburgensis, Archidioecesis Sedinensis-Caminensis, Dioecesis Viridimontanensis-Gorzoviensis, Dioecesis Gorlicensis
**Forma**

*Area*: 31 200 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 5 934 909  

**Tabula aut despectus**

Archidioecesis Berolinensis: situsArchidioecesis Berolinensis: situs
Ecclesia cathedralis Sanctae Hedvigae
 **Archidioecesis Berolinensis**  (Germanice  *Erzbistum Berlin* ) dioecesis ad septentrionalem et orientalem partem Germaniae spectat et caput reipublicae Germanicae Berolinum et partes terrae foederalis Brandenburgi et Pomeraniam pertem Megapolis et Pomeraniae Citerioris. Dioecesis in Diaspora est. Ecclesia  cathedralis medii Berolini est dedicata Sanctae Hedvigi.

Nexus interni
-------------

* Glossarium verborum Ecclesiae Catholicae

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
**Archidamus II** (Graeceː Ἀρχίδαμος, mortuus 427 a.C.n.), filius Zeuxidami, fuit rex Spartae e stirpe Eurypontidarum ab anno 469 a.C.n. usque ad 427 a.C.n.. Avo Leotychidae successit, incertum utrum iam anno 475 a.C.n. cum ille exsilio damnatus est, an anno 469 a.C.n. demum cum ille obiit. Collegae ex stirpe Agiadum ei fuere Pleistarchus, Pleistoanax, Pausanias. Agidi II filio suo e prima uxore Lampito regnum moriens tradidit.

Initio regni circa 464 a.C.n. hilotas post magnum terrae motum secessionem facientes opprimere debuit, in primis illos qui Messeniam incolebant. Vir prudens fuisse traditur qui oratione apud populum habita Spartanis suasit ne bellum Atheniensibus anno 431 a.C.n. inferrent nisi prius copias suas auxissent. Nec Lacedaemonii sententiam regis approbaverunt et Archidamus primas expeditiones Belli Peloponnesiaci in Atticam duxit. Nam quotannis messium tempore Atticam invadebat et rura vastabat dum Athenienses quamvis aegre ferentes a Pericle intra moenia retinentur. Quo facto rex exercitum in Peloponnesum reducebat. Itaque prima pars huius belli a nonnullis eruditis Archidamium bellum vocatum est. Aestate 429 a.C.n. non Atticam adortus est sed Plataeas in Boeotia expugnare frustra conatus circumvallavit et praesidium ad custodiam obsidionis reliquit.

Pater Zeuxidamus antequam Leotychidae succederet obierat. Rex Leotychidas II alteram uxorem Eurydamen duxit e qua filiam Lampito genuit quam Archidamo in matrimonium dedit. Qui parentes Agidis II fuere. Archidamus et ipse alteram uxorem duxit Eupoleian, quae ei peperit regem Agesilaum II et Cyniscam, olympionicam mulierem.

Notae
-----

1. ↑  Thucydides I.79ː *Ἀρχίδαμος ὁ βασιλεὺς αὐτῶν, ἀνὴρ καὶ ξυνετὸς δοκῶν εἶναι καὶ σώφρων*. Rescripsit orationem ab illo habitam in *Historiis*
2. ↑  Thucydides II.18-22
3. ↑  Thucydides II.71-78.

Fontes
------

* Diodorus Siculus, libro undecimo *Bibliothecae historicae* 63-64
* Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 7.10̈-8.1
* Plutarchus, *Cimon*, 23; *Pericles* 29.7
* Thucydides libro primo *de Bello Peloponnesiaco* 79-85 necnon libro secundo 10-12 et 18-22 et 47 et 71-78 et libro tertio 1

Plura legere si cupis
---------------------

* E. Bloedow, ‘The Speeches of Archidamus and Sthenelaidas at Sparta’, *Historia* 1981(30)ː 131–35
* Donald Kagan, *The Archidamian War*, Cornell university press, 1974. Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* C. B. R. Pelling, 'Thucydides'Archidamus and Herodotus' Artabanus', *Bulletin of the Institute of Classical Studies*, 1991(37) supp. 58ː 120–142.
* Iacoba de Romilly, "Les intentions d'Archidamos et le livre II de Thucydide", *Revue des Études Anciennes*, 1962ː 287-299
Debellatio Francica provinciarum Indosinensium anno 1864 coepta, anno 1907 conclusa
Indosina Francica anno 1913
**Indosina Francica** (Francogallice *Indochine française*; Vietnamice *Đông Dương thuộc Pháp* seu *Đông Pháp*) fuit regio Franciae tributa ad orientalem partem paeninsulae Indosinensis sita in Asia Meridiorientali. Confoederatio colonialis provinciarum Indosinensium die 17 Octobris 1887 a Francicis constituta est, et die 9 Novembris 1953 abrogata. Initium autem huius coloniae ad annum 1858, Cochinchina ab exercitu Francico oppugnata, remittitur; finis anno 1955 ponenda est, gubernio Francico ex Annam recedente. Confoederatio a gubernatoribus generalibus directa est (vide Index gubernatorum Indosinae Francicorum) qui usque ad annum 1901 iuxta Saigon sedebant, postea apud Hanoi.

Haec provinciae in Indosina Francica inclusae sunt:

* Cochinchina (*Cochinchine*), colonia, anno 1862 instituta, capite Saigon
* Tunchinum, colonia, anno 1885 instituta, capite Hanoi
* Annam, protectoratum, anno 1874 institutum, capite Hue
* Cambosia (*Cambodge*), protectoratum, anno 1863 institutum, capite Phnom Penh
* Laotia (*Laos*), protectoratum, anno 1893 institutum, capite Luang Prabang

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus interni
-------------

* Bellum Indosinense I
* Bellum Indosinense II
* Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient
* Revendicationes Populi Vietnamiensis
* Schola Extremi Orientis Francica
Iacobus Ussher circa annum 1654)
**Iacobus Usserius** (natus die 4 Ianuarii 1581 Eblanae, mortuus 21 Martii 1656 oppido *Reigate*) fuit notarii filius, Midensis episcopus (ab anno 1621) postea archiepiscopus Armachanus (ab anno 1626) ideo Totius Hiberniae Primas erat. Antea Collegii Sanctae Trinitatis theologiae professor ordinarius Sanctique Patricii ecclesiae cathedralis cancellarius fuerat.

Ingenium industriamque suam studiis academicis praesertim historicis applicuit. Secundum biographum cistulae librorum in peregrinationibus eum ubique sequebantur. Notus praecipue propter mundi creationis calculum, qui ei famam universalem attulit, sed qui ab indagatoribus posterioribus invalidus reperiebatur, historiae etiam ecclesiarum Britannicarum se devovit. Calvinismi principiis maxime imbutus cum Presbyterianis dialogum sustinuit, Catholicis autem valde adversabatur. Belli Civilis tempore concessionibus quas his Carolus I rex facere parabatur se opponebat. In Angliam transvectus Oxonia, ubi antea studiorum causa habitabat, apud regem se confugit, militum autem stridore vexatus sedem Bristolium, postea Cardiffam, deinde ad Castrum Sancti Donati in comitatu Glamorganiensi campestri mutavit. Hic litterarum sedem sed etiam morbum invenit. Post regis cladem mortemque quam maxime lugebat, ab Olivario Cromwell receptus est et ut summa tranquillitate viveret ei permissum est. Anno 1656 prope oppidum Reigate mortuus Westmonasterio cum fastu sepultus est. 

Usserius Ignatii Antiocheni epistolas genuinas discernere potuit, Pseudodionysii autem Areopagitae operum chronologia deceptus est. Cum eruditis externis (v.g. Henrico Valesio) correspondebat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iacobus Ussher** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Putabat mundum esse anno 4004 a.C.n. creatum
*Discopolos*, statua Myronis sculptoris.
*Discolopos*, id est iaculator disci.
Discopolos in cylicem caelatus. Hodie servatur in Museo Lupariensi.
**Iactus disci** est e ludis gymnicis campestribus unus, quo discus rotundus quam longissime icitur. Decretum est, ut in certaminibus hodiernis discus virorum pondere duorum chiliogrammatum et diametro 21,9 centimetrorum sit; in certaminibus autem feminarum pondere unius chiliogrammatis et diametro 18,0 centimetrorum. Disci ex pluribus materiis confici potest: ut puta e plastica, ligno, fibra vitrea, et metallo. Plerumque margo extremus et medulla conficuntur e metallo. Iactu disci in ludis Olympicis hodiernis inde a primis Olympiis anni 1896 certatur.

Notissima est *Discopolos* statua a Myrone sculptore Graeco sculpta, quae ipsa non servata est, sed multa exemplaria Romana supersunt.

Qui longissime discum iecerint
------------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Viri | Jürgen Schult | 74,08 m | 6 Iunii 1986 | Neubrandenburg, Res publica democratica Germanica |
| Mulieres | Gabriela Reinsch | 76,80 m | 9 Iulii 1988 | Neubrandenburg, Res publica democratica Germanica |

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok, Editio secunda anni 2009*, sub voce *"diskuskastning"*
2. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *kiekonheitto* (Helsinki 2002).
3. ↑  Rerum status anno 2015
4. ↑  Rerum status anno 2015
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Brandon Claussen qui hic videtur iactans pro Cincinnati Reds tradit basipilam captori.
**Iaculator** (Anglice: *pitcher*) in ludo basipila est lusor qui basipilam a tumulo iaculatoris ad captorem iactat. Iaculatoris officium est efficere ut cedat ictorem qui conatur seu clava icere basipilam seu 'trahere ambulationem' (Anglice: 'draw a walk'). In numerationis systemate quod adhibetur ad notandos ludos defensivos, iaculatori assignatur numerus unus. In National League (Foedere Nationali) et in Japanese Central League (Foedere Centrali Iaponico) iaculator quoque clava icit. Nonnumquam ictoria officia iaculatoris delegata sunt ictori praedesignato. Haec consuetudo est communis in American League (Foedere Americano) et exercetur ab anno 1973. 

Propositum iaculatoris cotidianum est tradere basipilam captori sine permittendo ut ictor basipilam icat. Basipila traditur in modo qui prohibet ictorem de icendo pilam aut efficit ictorem male icere pilam. Si ictor statuat clava agitanda non icere iactum, vocatur 'ictus' dummodo pila transeat per zonam ictus et sed 'pila' si ictor non clavam agitet. Ictor potest efficere clavae motum ad 'coercitionem' (Anglice: 'Check Swing" dictum) quod efficit clavam agitando tantum in dimidium motum. Si ictor feliciter talem coercitionem faciat et iactus sit extra zonam ictus, hoc etiam 'pila' vocatur.

In iactando ibi sunt  duae positiones legales vocatus *windup* (spira)  et *set* (intentio). Iaculator utitur positionem spiram quom non sunt cursores in base et utitur intentionem quom cursores sunt in base. Iaculator potestatis  est iaculator qui confidet in velocitate iactuum suorum vincere. Iaculatores regiminis confident in iactubus accuratis vincere. 

Iaculator est centrum defensionis turmae. Proventus lusi decernitur ab iactante figura iaculatoris.

Iaculator captorque coordinant omnes iactus. Captor utitur systema signorum communicare optiones iaculatori. Iaculator potest vetare hunc optionem aut potest suscipere optionem. Haec affinitas inter captore iaculatoreque est nimis ampla. 

Quamvis obiectivum remanet eadem omnibus iaculatoribus iaculatores conicuntur officiis suis. Iaculator incipens coepit ludum et alii iaculatores possunt sequi iaculatorem incipientem includentes iaculator auxiliaris, levator longus iaculator, specialista manus sinistri, iaculator pro termino et iaculator termini.

Bibliographia
-------------

* Jeran, J. J.; Chetlin, R. D. (2005). "Training the shoulder complex in baseball pitchers: A sport-specific approach". *Strength & Conditioning Journal* 27 (4): 14–31
Libri rituum paschalium in mensa Seder.
Liber rituum paschalium Darmstadiensis (Darmstädter Haggadah), saec. 15. fol. 37v
Haggadah capitum avium, exitus ex Aegypto: Persecutores Aegyptiaci facie carent, traditores Datan et Abiram rostris ut Iudaei noscuntur.
**Liber rituum paschalium** sive Hebraice **Haggadah** (הגדה, forma pluralis *Haggadot* הגדות, nomen verbale ex radice נגד; Latine „narrare", „referre") in cultu Iudaeorum est narratio de exitu ex Aegypto et praeceptio ad cenam nomine Seder die proximo ante Pascha celebrandam, quo redemptio Israëlitarum ex servitute Aegyptiaca memoratur.

Ex libro rituum paschalium interdum picturis ornato in cena familiari, quae tempore vespertino fit, legitur et cantatur. Liber partim Aramaice partim Hebraice compositus (his diebus plerumque versione vernacula cum commentariis addita) res in libro Exodo sive (Hebraice) שְׁמוֹת‬ (Shəmōṯ, 'nomina') narratas exponit: exsilium in Aegypto et exitum in libertatem, praeterea exornationes rabbinorum translaticias ac interpretationes. Plura cantica traditione praescripta cenam festivam, quae est pars Seder vesperi, comitantur, inter haec canticum quattuor quaestionum Ma Nischtana (מַה נִּשְׁתַּנָּה, Latine „quid decernit ...") et canticum Chad gadja (גַּדְיָא חַד , Latine: "agnellus").

Verbum *Haggadah* permutandum non est cum "Aggadah", quae sunt litterae homileticae ex libris Talmud.

Ad mansucripta illuminata notissima libri rituum paschalium pertinet Haggadah capitum avium, quae circa annum 1300 in Germania creata est. Aliud manuscriptum maximi momenti est Haggadah Seraiensis in Hispania conscripta.

Bibliographia
-------------

* Zvi Shua Faust: *History of the Kibbutz Haggadah.* Jerusalem 2011. (Anglice)
* Michael Shire, Walter Homolka, Andreas Nachama, Jonah Sievers (ed.): Die Pessach Haggada. Hebräisch/Deutsch mit Transliteration. Hentrich & Hentrich, Berolini 2013, ISBN 978-3-942271-89-9 (Hebraice - Theodisce).

Notae
-----

1. ↑  Liber rituum paschalium (1644)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **librum rituum paschalium** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Textus libri rituum paschalium cum punctis traditionis Aschenatium** apud **Vicifontem**. |

* www.talmud.de/sarajevo – Haggadah Seraiensis saec. 14. (in Museo Nationali Bosniae et Herzegovinae asservata)
* The Passover Haggadah in the Yale University Library Collections manuscripta et editiones
Pagina e Sahnamah
***Liber regum*** (Persice شاهنامه, *Šāhnāmah*) est carmen epicum in lingua Persica a Firdausī anno circiter 1011 completum; qui ante 35 annos aulam petiverat principis Maḥmūd-i Ghaznavī. Princeps continuare iussit carmen quoddam historicum de imperatoribus et regibus antiquis Persarum, nuper a Daqīqī inceptum et 2 000 versuum comprehendens. Princeps dicitur mercedem promisisse ob mille versus mille aureum, sed anno 1011, carmine iam ad numerum 120 000 versuum extenso, conventum renegavisse; poëtam igitur, mercedem argenteum pro aureum despuentem, iratum ab aula exivisse.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Augustus Vullers, *Firdusii Liber regum qui inscribitur Schahname* (1877).

Nexus externi
-------------

* *Šāhnāmah* partim ab Helena Zimmern versa **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* *The Sháh-Námah of Fardúsí* ab Alexander Rogers Anglice versa. 1907

Pinacotheca
-----------

* Imago herois Rustami e manuscripto carminis SahnamahImago herois Rustami e manuscripto carminis *Sahnamah*
* Proelium inter Iraniam et TuraniamProelium inter Iraniam et Turaniam
* Faramarz filius Rustami flet mortem patrisFaramarz filius Rustami flet mortem patris
* ArtaxerxesArtaxerxes
* AnusirvanAnusirvan
**Liber niger Domus Regis** (Anglice saepe *Black Book of the Household of Edward IV*) est ordo saeculo XV exeunte decretus ad aulam regis Eduardi IV regulandam. Libri manu scripti hodie deperditi exstant exemplaria nonnulla tempore posteriori facta. Unum in Archivis Nationalibus Britannicis servatur siglo **Exchequer T.R.Misc. 230**; exstat etiam exemplar in collectione Harleiana Bibliothecae Britannicae in volumine manu scripto quod sub siglo **Harleian 642** iacet (ff. 1-196).

Editiones
---------

* *A Collection of Ordinances and Regulations for the Government of the Royal Household* (Londinii:Societas Antiquariorum Londinensis, 1790) pp. 15-86 (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* De libro nigro Domus Regis apud *The Waits Website*

Bibliographia
-------------

* A. R. Myers, *The Household of Edward IV* (Mancunii: Manchester University Press, 1959) pp. 13-34 et passim (Paginae selectae apud *Google Books*)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Alī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ
Res apud Vicidata repertae:Alī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ: imagoAlī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ: imago
*Nativitas*: 21 Martii 1947; Sanhan, Yemen  
*Obitus*: 4 Decembris 2017; Sana  
*Patria*: Iemenia  

**Officium**

*Officium*: President of Yemen Arab Republic, President of Yemen  
*Munus*: politicus, miles  

**Consociatio**

*Factio*: General People's Congress  

**Familia**

*Genitores*: Abdallah Saleh Afaash;   
*Coniunx*: Asma Saledp  
*Proles*: Ahmed Saleh, Khaled Ali Abdullah Saleh, Sakhr Ali Abdullah Saleh, Ridan Ali Abdullah Saleh, Madeen Ali Abdullah Saleh, Salah Ali Abdullah Saleh  

**Memoria**

*Laurae*: Order of José Martí, Golden Key of Madrid  
*Sepultura*: Sana  

**Alī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ** vel litteris Arabicis علي عبد الله صالح (in suburbiis Ṣanʾāʿ natus die 21 Martii 1942; in eadem urbe die 4 Decembris 2017 necatus) fuit politicus Iemeniae. Praeses meruit a die 18 Iulii 1978 usque ad 25 Februarii 2012. Sub hoc praesidatu die 22 Maii 1990 Iemenia aucta est e contributione civitatis breve temporis spatium liberae Iemeniae Australis, quae usque in annum 1967 partim colonia Britannica, partim territorium sub tutela Britannica fuerat.

Praesidatu renuntiato se inter bella civilia Iemenensia cum factione Ḥūṯiyyūn iunxit; a qua anno 2017 dissonans, domo sua ictu pyrobolico deleta ipse interfectus est.

Bibliographia
-------------

* Patrick Wintour, "Former Yemen president Saleh 'killed in fresh fighting'" in *The Guardian* (4 Decembris 2017)

Praesides Iemeniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abdullah al-Sallal • Abdul Rahman al-Iryani • Ibrahim al-Hamdi • Ahmad al-Ghashmi • Abdul Karim Abdullah al-Arashi • ʿAlī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ • ʿAbd Rabbuh Manṣūr Hādī • Rashād al-ʾAlīmī
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iemeniae |
|  |
Ludovicus XI Ordini Sancti Michaelis anno 1470 praesidens
***L'universel araigne*** (locutio Francogallica media, scilicet "araneus universalis") est cognomentum regi Francorum Ludovico XI propter multiplicia furtivaque consilia ei attributum.

Locutio primum in carmine politico legitur, sine titulo, sine auctore in manuscriptis saeculi XV servata (incipit *Souffle, Triton, en ta bucce argentine*) his versibus:

*Ay combattu l'universel araigne*  

*Qui m'a trouvé par ses rébellions*  

*Lyon rampant en crouppe de montaigne.*
Istis verbis responsum fit ad carmen paulo anterius a Georgio Castellano, poëta et historico Burgundo, scriptum (titulo *Le Lyon rampant*, incipit *Lyon rampant en crouppe de montaigne*). A recentioribus responsum anonymum (ergo et locutio) saepe eodem auctore quam carmen primarium adscribitur, videlicet Georgio Castellano, sed sine probabilitate.

Notae
-----

1. ↑  Kervyn de Lettenhove (1863-1866) vol. 7 p. 209
2. ↑  Kervyn de Lettenhove (1863-1866) vol. 7 p. 207

Bibliographia
-------------

* J. Kervyn de Lettenhove, ed. *Oeuvres de Georges Chastellain*. 8 voll. Bruxellis: Devaux, 1863-1866
Alfredus Adler (1870–1937).
**Universitas Adler**, vulgo *Adler University* est non lucrativa eruditionis superioris institutio quae in tribus campis (Sicagi Illinoesiae, Vancuverii Columbiae Britannicae, et in interrete) plus quam 1400 discipulos in curriculis magistralibus doctoralibusque mutationi sociali dicatis habet. Olim appellabatur The Adler School of Professional Psychology (Adleriana Psychologiae Professionalis Schola), sed fiduciariis consensu omnium placuit ut nomen anno 2015 ineunte mutaretur. Universitas ex Alfredo Adler (1870–1937), medico, psychotherapista, psychologiaeque Adleranae conditore, appellatur.

Universitas Adlerana est veterrima psychologiae schola libera in America Septentrionali et socius gregis National Council of Schools and Programs of Professional Psychology appellati.

Conditor universitatis erat Rudolphus Dreikurs (1897–1972), psychiater qui Sicagum anno 1937 immigravit, Adlero mox mortuo. Ex anno 2003, praeses est Raymond E. Crossman, PhD, quintus in historia universitatis.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  De fiduciariis.
3. ↑  Adler School History.
4. ↑  NCSPP.
5. ↑  De Alfredo Adler.
6. ↑  Raymond E. Crossman.

Nexus interni
-------------

* Iustitia socialis

Nexus externi
-------------

* Situs universitati proprius.
* *Adler University 2017 Annual Report.* Pellicula, YouTube.
* De Universitate Adlerana. "Grad School Listings," *The Princeton Review.*
Wikidata Gainesville (Florida)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 29°39′55″N 82°20′10″W  
*Numerus incolarum*: 141 085  
*Zona horaria*: UTC-4  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Gainesville
**Gestio**

*Praefectus*: Harvey Ward  
*Procuratio superior*: Alachua Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 164.428812 chiliometrum quadratum, 161.595187 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kfar Saba, Tegucigalpa, Bata, Matagalpa, Resovia  

**Tabula aut despectus**

Gainesville (Florida): situsGainesville (Florida): situs
**Gainesville** urbs maxima et sedes Alachua Comitatus Floridae, circa 100 km ad meridiem et occidentem a Jacksonville sita. Aestimatione anno 2014 facta, 128 460 incolas habuit. Hic Universitas Floridensis iacet.

Incolae notabiles
-----------------

Media urbs noctu depicta
* Wilbur Lincoln Scoville, pharmacologus, hic anno 1942 mortuus

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 29°39′55″N 82°20′10″W • *GeoNames* • *Facebook Places* • "282874, 2403676" apud *USGS* • Encyclopædia Britannica |

* Situs interretialis urbis
Wikidata Gagos
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Malia  
*Locus*: 16°16′0″N 0°3′0″W  
*Numerus incolarum*: 49 483  
*Zona horaria*: UTC, UTC  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Gao Region  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Theudonevilla, Berkeleia  

**Tabula aut despectus**

Gagos: situsGagos: situs
**Gagos**, linguis vernacularibus *Gao*, est urbs ad orientalem partem civitatis Maliae sita. Ibi homines 86 633 anno 2009 habitabant. Fuit olim caput imperii Songhai. Sepulcrum imperatoris Askia, Gagos in urbe visitanda, ab UNESCO in patrimonio mundano inscriptum est.

Notae
-----

1. ↑  "Gagos": Leo Africanus, *Africae descriptio* (p. 11 editionis 1632 apud *Google Books*)
2. ↑  Vb. adiect. "Gaoensis", vide sub "Dioecesis Moptiensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

Sepulcrum imperatoris Askia Gagos in urbe

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gagos** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 16°16′0″N 0°3′0″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Alytus (districtus)
Res apud Vicidata repertae:Alytus (districtus): insigneAlytus (districtus): insigneAlytus (districtus): vexillumAlytus (districtus): vexillum
districtus Lituaniae  
*Civitas*: Lituania  
*Locus*: 54°10′0″N 24°0′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Lituania  
*Territoria finitima*: Regio Grodnensis, Couna (districtus), Marijampolė (districtus), Vilna, Podlaskie Voivodeship
**Forma**

*Area*: 5 425 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Alytus  
*Subdivisiones*: Lazdijai District Municipality, Alytus City Municipality, Druskininkai municipality, Alytus District Municipality, Varėna District Municipality
**Vita**

*Incolae*: 135 367  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Alytus (districtus): situsAlytus (districtus): situs
**Alytus** (Lituanice *Alytaus apskritis*) est unus e decem Lituaniae districtibus. Urbs *Alytus* est caput huius districtus, cui 180794 incolarum anno 2006 sunt.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°10′0″N 24°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Pagina officialis

Lituaniae districtus

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lituaniae vexillumLituaniae vexillum |
| Alytus |
Counae |
Memelae |
Marijampolė |
Panevezensis |
Siauliensis |
Tauragė |
Telsensis |
Utena |
Vilnensis |
|  |
Wikidata Ineu
Res apud Vicidata repertae:Ineu: insigneIneu: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°25′33″N 21°50′13″E  
*Numerus incolarum*: 8 807  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Călin-Ilie Abrudan  
*Procuratio superior*: Aradinum  

**Geographia**

*Superficies*: 116 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Seynod, Ialoveni  

**Tabula aut despectus**

Ineu: situsIneu: situs
Statio Ferroviaria Ineu
Situs oppidi Ineu in circulo Aradino
**Ineu** (Hungarice: *Borosjenő*, Germanice *Jenopol*) oppidum Dacoromanicum in circulo Aradino est. Ad Ineu etiam vicus Mocrea pertinet.

Historia
--------

Oppidum anno 1214 Ineu nomine "Villa Ieneu" primo in actis descriptum est. Annis 1541 - 1566 ad Transsilvaniam, deinde ad Imperium Ottomanicum pertinuit. Ab anno 1699 pars Regni Hungarici fuit. Propter certamina illius temporis hic castellum aedificatum est. Anno 1918 Ineu cum tota regione pars Romaniae factum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 7715 Dacoromani, 593 Hungarici, 528 Zingari atque 30 Germani vixerunt..

Cives clari
-----------

* Ioannes Mang (\*1958), rerum politicarum peritus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ineu** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Ineu (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Sebastianum Brant pinxit Albertus Durer Noricus.
*Margarita Decretalium*, 1496
**Sebastianus Brant**, Germanice *Sebastian Brant*, fuit iurisconsultus et scriptor Germanus, Argentorati 1457 natus ibidemque 10 Maii 1521 mortuus. Philosophiae et iurisprudentiae studiis apud Universitatem Basiliensem finitis, ibidem professor utriusque iuris factus est. Primo vere 1501 Argentoratum reversus, factus est primo syndicus et deinde civitatis notarius. Argentorati remansit usque ad mortem. Opus eius celeberrimum est satira anno 1494 Germanice scripta, cui titulus *Das Narrenschiff* est, cuiusque fama ultra fines Germanorum resonavit. More allegorico, describit navis a stultis solutae profectionem ad Narragoniam, stultorum paradisum. Brant hic deridet imbecillitates vitiaque aetatis suae, et Sanctum Grobianum creat, quem dicit esse patronum vulgaris rudisque plebis. Versio Latina huius operis, ab Iacobo Locher elaborata sub nomine *Stultifera navis,* anno 1497 edita est.

Nexus externus
--------------

* Albertus Durerus, Sebastianus Brant (1494) *Das Narrenschiff*, World Digital Library
* Stultifera Navis, versio latina
Wikidata Arvarium
Res apud Vicidata repertae:Arvarium: insigneArvarium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°42′11″N 7°10′0″E  
*Numerus incolarum*: 865  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 33.36 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Avisium, Tuillia Salassorum, Fanum Sancti Nicolai Augustensium, Villa Nova Augustensis, Inter Aquas, Remesium ad Sanctum Georgium, Grysantia Vallis  

**Tabula aut despectus**

Arvarium: situsArvarium: situs
Arvarium
**Arvarium** (-ii, *n.*) (olim *Arva*, deinde *Arverium*) (hodie vulgo *Arvier*) est vicus ac municipium Italiae, circiter 900 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Arverienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Baise-Pierre, Chamençon, Chamin, Chez les Fournier, Chez les Garin, Chez les Moget, Chez les Roset, Grand-Haury, La Crète, La Ravoire, Léverogne, Mécosse, Petit-Haury, Planaval, Rochefort, Verney

Municipia finitima
------------------

* Avisium (hodie vulgo *Avise*),
* Grysantia Vallis (hodie vulgo *Valgrisenche*),
* Inter Aquas (hodie vulgo *Introd*),
* Tuillia Salassorum (seu Thuilia) (hodie vulgo *La Thuile*),
* Remesium ad Sanctum Georgium (hodie vulgo *Rhêmes-Saint-Georges*),
* Fanum Sancti Nicolai Augustensium (hodie vulgo *Saint-Nicolas*),
* Villa Nova Augustensis (seu Villa Nova Bautica) (hodie vulgo *Villeneuve*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arvarium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Arvarii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Arvarii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  Alberto Nocentini, *Toponimi italiani: origine ed evoluzione* in "Toponomastica"
2. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol I, Torino 1834
3. ↑  www.italiapedia.it
4. ↑  *Vallée d'Aoste autrefois*, raccolta di opere di Robert Berton, 1981, Sagep ed. Genova.
5. ↑  www.italiapedia.it
Wikidata Mons Magnes
Res apud Vicidata repertae:Mons Magnes: insigneMons Magnes: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°23′0″N 59°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 418 241  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Sergey Berdnikov  
*Procuratio superior*: Regio Celiabinscensis, Ural Oblast  

**Geographia**

*Superficies*: 392.35 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Brandenburgum, Homel, Huai'an, Duneburgum  

**Mons Magnes** (Russ. *Magnitogorsk*) urbs est regionis Celiabinscensis Russiae. Secunda a maxima urbs regionis est. In utraque ripa Rhymni fluminis patet; cum Rhymnus divortium inter Europam et Asiam putatur, in duabus partibus orbis terrarum Mons Magnes iacet. Incolas habet 416 521 anno 2019.

Historia
--------

Historia urbis tota de fodinis ferreis dependet. Anno 1740 Baschkiri metallariis Russicis *montem Magneticum* monstraverunt. Metallorum primitiae optimae apparuerunt, et anno 1743 *Arx Magnetica* aedificata est. Anno 1774 ab Aemiliano Pugatschov occupata est. *Stanitsa Magnetica* diu nominabatur. Anno 1929 statio ferriviae constructa est et *Fabrica metalleutices Montis Magnetis*, vulgo *Magnitka*, aedificari coepit. Hoc anno Mons Magnes in numerum urbium inclusus est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 507.
2. ↑  Russice *Гора Магнитка*. Vide: J.G. Wallerii *Systema mineralogicum...*. Viennae 1778, p. 236.
3. ↑  *Stanitsa* est genus coloniae Cosacicae, v. S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *станица*.
4. ↑  Russice *Магнитогорский металлургический комбинат*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°23′0″N 59°2′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Magnetem** spectant. |
Wikidata Mons Kronokiensis
Res apud Vicidata repertae:
*Altitudo*: 3 527 metrum  
*Locus*: 54°45′0″N 160°31′0″E  
*Civitas*: Russia  
*Typus*: Eastern Range  

**Tabula aut despectus**

Mons Kronokiensis: situsMons Kronokiensis: situs

Mons Kronokiensis anno 2007
**Mons Kronokiensis** (Russice *Kronockaja sopka, Кроноцкая сопка*) est mons ignifer in Camtschatka, in reservato Kronokiensi, inter Oceanum Pacificum et lacum Kronokiensem, prope *Vallem scaturiginum geyzerianarum*, quae aquis calidis salientibus abundat, situs. 

Pars circuli ignis Pacifici est. Altitudo montis 3482 metra est. Crateres multos habet. Eruptiones nunc rarae sunt, sed fumus et vapores perpetuo emittuntur.

Unana flumen et mons Kronokiensis

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Кроноцкая Сопка*.
2. ↑  *Sopka* est nomen montis seiuncti in Russia meridionali et in Oriente Extremo Russiae; cf. S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *сопка*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°45′0″N 160°31′0″E • *GeoNames* • *Peakbagger* • *Global Volcanism Program* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **montem Kronokiensem** spectant. |
Wikidata Moyses Kirpičnikov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5 Iunii 1913; Homel  
*Obitus*: 18 Maii 1995; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: botanista, taxonomist  
*Patronus*: Institutum Botanicum Komarovianum
**Memoria**

*Laurae*: Order of the Patriotic War 2nd class, Order of the Red Star, Komarov price  
*Sepultura*: Serafimovskoe Cemetery  

**Moyses Eliae filius Kirpičnikov** (Russice *Моисей Эльевич Кирпичников*, tr. *Moisej Èl'evič Kirpičnikov*), die 18 Iunii (calendario Gregoriano) anni 1913 in Homel et mortuus die 18 Maii anni 1995 Petropoli, botanista Russicus fuit, qui *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum* composuit. Praeterea, ut Asteracearum peritus notus est. Kirpicznikovia, genus Crassulacearum, in eius honorem vocatur.

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Kirp.**" (apud IPNI reperiendum)

Nexus externi
-------------

* Moysis Kirpicznikov et Norae Zabinkova *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum* (Leninopoli, 1977)
* Norae Zabinkova et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* (in: *Novitates systematicae plantarum vascularium*, №№ 28–29, Petropoli 1991–1993)