recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Despectus in vicum
**Korb** est vicus et commune Badense-Virtembergense 10 087 incolarum (status 2012).

Clari cives
-----------

* Alfredus Leikam, notarius et politicus inter tyranniam nazistam qui Iudaeos tegit (1915–1992)

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Korb** spectant. |

* Korb pagina interretialis
Effigies Rembrandi anno 1635 facta, apud Abbatiam de Boclanda ostentata
**Effigies sui ipsius pileum pinnis candidis ornatum gerentis** est tabula anno 1635 picta quae artificem Rembrandum ostendit. Tabula in officina pictoris confecta anno et signaturá Rembrandi rubricata est, sed ab anno 1968 discipulo aliquo attributa est. Anno 2012 eruditus Ernestus van de Wetering a magistro ipso confectam esse monstravit.

Tabula a principe Lichtensteni Iosepho Vencelo I saeculo XVIII empta est; inde usque ad saeculum XX ineuntem Vindobonae in Collectu Lichtenstenio iecit. Ante annum 1970 emit Haroldo Samuel mercator et artium amator, cuius vidua anno 2010 operi fundato National Trust legavit. Apud Abbatiam de Boclanda ostentatur.

Bibliographia
-------------

* Maev Kennedy, "Self-portrait bequeathed to National Trust is identified as lost Rembrandt" in *The Guardian* (18 Mar. 2013)
* L. J. Slatkes, *Rembrandt. Catalogo Completo dei Dipinti* (Florentiae, 1992) p. 378, no. 251
* Christian Tümpel, *Rembrandt in Selstzeugnissen und Bilddokumenten* (Amstelodami, 1986) no. A 64

Nexus externi
-------------

* Catalogus *National Trust*
* Catalogus *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*
* "Expert confirms painting is a Rembrandt" in *National Trust News*
Laophorium urbanum Lundae
**Laophorium** (cf. Neograecum λεωφορείο, *leophoreio*) sive **autoraeda communis** est vehiculum vectorium oblongum quod homines aut per urbem aut inter urbes transportat. Forma laophorii variat; habeat corpus singule aut duplice et unum aut duo tabulata. Combinatio corporis singulis et tabulati usitatissima est. Laophorium etiam ad pueros scholasticos accomodatum est, nomine laophorium scholare. Mansiones laophoriorum appellantur spatia ubi laophoria consistunt ut convectores vehiculum ascendere et descendere possint.

Historia
--------

Laophorium vetus; *Benz-Omnibus*. Imago anni 1896
Anno 1826 Namneto in urbe Francica, praefectus secretus iter publicum constans? inter vicum suburbanum suum et oppidum ferentem instruxit. Paulo post lineae autocinetorum laophororum tota in Francia instructae sunt, sicut et in Britannia et in Civitatibus Foederatis Americae.

Exempla laophoriorum
--------------------

### Laophorium scholare

Laophorium scholare.
Laophorium scholare est genus laophorii quo discipulos ad et ab scholam gubernat.

### Laophorium duorum tabulatorum

Laophorium duorum tabulatorum per vias Londinii movet.
Hoc laophorium duo tabulata habet ut plures hominum vehantur.

Nexus interni
-------------

* Currus electricus
* Tramen vectorium

Nota
----

1. ↑  Egger, *S.L.* apud Davidis Morgan *Adumbratio* (vide disputationem nostram)
2. ↑  Glossarium interretiale Anglico-Latinum.
3. ↑  "Laophorum", "autocurrus publicus": Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009, sub voce *buss*.
4. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *linja-auto* (Helsinki 2002).

Nexus externi
-------------

Unam legis e paginis de
vehiculis
disserentibus

---


Vehicula terrestria

*Vide etiam*: Via et astarium

* Autocinetum
* Autocurrus armatus
* Autocurrus sarcinarius
* Birota
* Birota automataria
* Carrus
* Chamulcus automatarius
* Cisium
* Ferrivia
	+ Currus electricus
	+ Currus tractorius
	+ Ferrivia elevata
	+ Ferrivia magnetica
	+ Ferrivia metropolitana
	+ Ferrivia subterranea
	+ Ferrivia suspensa
	+ Ferrivia vaporica
	+ Tramen
		- Tramen onerarium
		- Tramen vectorium
* Laophorium
* Nartae
* Taxiraeda
* Tractorium
* Trahea

Vehicula aquatica

*Vide etiam*: Portus

* Linter
* Navis
* Navis submarina

Vehicula aërialia

*Vide etiam*: Aëroportus, helicopterarium et heliportus
**Aërostates**

* Navis aeria/Zeppelinus

**Aërodynes**

* Aëroplanum
* Helicopterum
* Autogyrus

Vehicula spatialia

* Astronavis
* Navicula sideralis
* Rocheta
* Satelles artificialis
* Speculatrum spatiale

 Vide etiam  
Ars ingeniaria · Vectura


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **laophoria** spectant. |
**Stephanus Tuartcus I** (natus anno 1338, mortuus anno 1391) fuit primus rex Bosniae.

Vladislaus, filius Stephani I bani Bosniae et frater Stephani bani Bosniae, et Helena Breberiensis, filia Georgii II comitis Breberiensis, parentes Tuartci fuerunt.

Anno 1353, Stephano II mortuo, Tuartcus dominus Bosniae factus est. Novus *banus* regni sui partes Serbiae, Croatiae et Dalmatiae adiunxit.

Tuarctus Dorotheam Bulgariae in matrimonium duxit anno 1374. Non habet liberi cum regina Dorothea. Illegitimi filii regis fuerunt Stephanus Ostoia Rex et Stephanus Tuartcus II Rex.

Anno 1377, Stephanus Tuarctus rex Bosniae factus est. Elisabetha principissa Serbiae et *bana* Bosniae, mater patris Tuartci fuit et de iure rex Serbiae facta est sed revera nunquam in Serbiam dominatus est. Tuarctus etiam Serbiam regendi cupidus nomen *Stephanus* sumpsit (*Stephanus* semper nomen regum Serbiae erat). 

Anno 1391, Tuarctus I mortuo, heres Stephanus Dabissa ad regnum pervenit.

Notae
-----

1. ↑  Historia critica regum Hungariae ex fide domesticorum et exterorum scriptorum concinnata a Stephano Katona: Stirpis mixtae. 12 vol. 1788-93.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **/**  |  **Rex Bosniae** 1377-1391 | Successor: **Stephanus Dabissa**  |
**Artaxerxes II** (in lingua Persica antiqua *Artaxšaçā*; Graece Ἀρταξέρξης), qui 'Mnemon' quoque cognominatur, fuit rex Persarum ab anno 404 usque ad 358 a.C.n.. E stirpe Achaemenidarum ortus, Artaxerxes fuit filius Darii II uxorisque eius Parysatidis. Artaxerxes, anno 436 a.C.n. natus, patre mortuo anno 404 regnare coepit.

De seditionibus
---------------

Contra seditiones fratris Cyri necnon Thyis regis Paphlagonum et postea contra satraparum coniurationem feliciter pugnavit. Cyrus enim (a mercenariis Graecis inter quos Xenophonte adiutus) proelio ad Cunaxam anno 401 interfectus est; Thys a Datame captus in carcerem missus est; satrapae anno fere 361 a.C.n. debellati sunt. Etiam cum rege Cypri Euagora (391-380 a.C.n.) et Aegyptiorum regibus sibi rebellantibus bellum gessit.

De Graecis rebus
----------------

Post bellum Peloponnesiacum feliciter gestum Lacedaemonii Atheniensibus in Graecarum civitatum Asiae patrocinium succedere voluerunt. Inter alios rex Agesilaus II magnam expeditionem in Asiam contra Persas duxit. Tum Artaxerxes multa pecunia data Corinthios, Athenienses, Thebanos contra Lacedaemonios consociavit, quod belli Corinthii initium fuit (394 a.C.n.). Agesilaus in Europam redire coactus est patriae succurrendi causa. Pax sive 'Antalcidae' sive 'Regis' dicta quae Bellum Corinthium anno 387/6 a.C.n. finivit, Artaxerxem rerum Graecarum arbitrum faciebat. Tum enim omnes civitates in Asia positae in Persarum regum dicionem venerunt. Usque ad mortem simili modo Artaxerxes Graecas civitates moderari potuit quod indignabatur Isocrates in *Panegyrico*.

Fontes Graeci antiqui
---------------------

* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* XV,2-4, 8-11 et 90-92
* Isocrates, *Euagoras* et *Panegyricus*
* Cornelius Nepos, "Datames"
* Plutarchus, *Vita Artaxerxis*
* Xenophon, *Anabasis* sive *Expeditio Cyri*
	+ Hellenica

Plura legere si cupis
---------------------

* Carsten Binder, *Plutarchs Vita des Artaxerxes : Ein historischer Kommentar*, Berolini, 2008 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* Pierre Briant, *Histoire de l'empire perse : de Cyrus à Alexandre*, Fayard, 1996
* Pierre Debord, *L'Asie mineure au IVe siècle (412-323 a.c.) : pouvoirs et jeux politiques*, Ausonius, 2019
* Guilelmus Engel, *De Evagora eiusque bello contra Artaxerxem II. gesto. part. I*, Stargard, 1846
* Jean Hatzfeld, "Agésilas et Artaxerxès II", *Bulletin de Correspondance Hellénique*, 1946 ː 238-246
* Stephen Ruzicka, *Trouble in the west : Egypt and the Persian Empire, 525-332 BCE*, Oxonii, 2012 Nonnullae paginae apud Guglum librorum

Notae
-----

1. ↑  Isocrates, *de Pace* 16.
2. ↑  120 sqq.

Nexus externi
-------------

* H. Hunger, R. J. van der Spek, ""An astronomical diary concerning Artaxerxes II (year 42 = 363-2 BC). Military operations in Babylonia" in *Arta* no. 2 (2006)
* Encyclopaedia Iranicaː Artaxerxes II

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Darius II Nothus**  |  **Rex Persarum** 404-358 | Successor: **Artaxerxes III Ochus**  |
Wikidata Aversa
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°58′23″N 14°12′23″E  
*Numerus incolarum*: 52 794  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Casertana, County of Aversa  

**Geographia**

*Superficies*: 8.85 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Casalucis, Leucatum, Novatum, Brixium, Rutianum, Cassina de Piro, Corsicus, Barenzatum, Bullatium, Opera, Cusiacum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pratula Serra, Allifae  

**Tabula aut despectus**

Aversa: situsAversa: situs
Aversa
**Aversa** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Aversae*, *Adversa*, *Verzulus*) (Italiane: *Aversa*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 53 015 incolarum, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica terra situm. Urbani *Aversani* (etiam:  *Adversani*, *Versulani*) appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

### Sententia

Sententia urbis: *QUI SUB INGESTA IACUIT BASILISCUS HARENA, INVICTUM LIBER PROTULIT ILLE CAPUT*.

Geographia
----------

* Liburia (*terra*)

Clari cives
-----------

### Nati

* Nicolaus Jommelli
* Dominicus Cimarosa

### Mortui

* Angelus Tartaglia

Aedificia egregia
-----------------

* Ecclesia cathedralis S. Pauli.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Aversa sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Aversana est.

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Ponte Mezzotta*.

Municipia finitima
------------------

*Carinaro, Casaluce, Cesa, Frignano, Giugliano in Campania (NA), Gricignano di Aversa, Lusciano, San Marcellino, Sant'Antimo (NA), Teverola, Trentola-Ducenta*.

Nexus interni
-------------

* Campaniam (*regionem*),
* Provinciam Casertanam,
* Liburiam (*terram*),
* Casertam (*urbem*),
* Urbes Italiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aversam** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Casertana.Collocatio finium Municipii in Provincia Casertana.
* Ianua Neapolitana.Ianua Neapolitana.

Notae
-----

1. ↑  F. Sacco, *Dizionario geografico-istorico-fisico del Regno di Napoli* (Neapolis: Vincenzo Flauto, 1796) (I) (II) (III) (IV)
2. 1 2 3  Cf. "Dioecesis Aversana" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
3. 1 2 3 4 5  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
4. ↑  DPR 10 Octobris 1990
Orbis terrarum secundum Mercatorem proiectus
**Proiectio Mercatoris** est proiectio tabularum geographicarum, qua Gerardus Mercator in atlante edito usus est. *Cylindrica* et *aequiangularis* dicitur; nam et meridiani et circuli paralleli omnes in hac proiectione lineae rectae parallelae sunt, quae sub aequis (rectis) angulis secantur; tabula ergo sic proiecta in cylindrum nec in sphaeram involvi facile potest. Distantiae a Mercatore proiectae in circulo aequinoctiali verae sunt, sed quo magis ab eo abis, eo maiores, quam verae, fiunt. Polorum puncta in tabula huius generis nullo modo designari possunt. Sed omnibus his vitiis spretis saepe tabulae more Mercatoris proiectae edebantur; nam nautis ad navigandum commodae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Hermanni Moll(en) *Geographia classica emendata...*. Londinii 1721; Ioannis Henrici Schlegel(de) *Oratio in memoriam ... Petri Holmii*, Hauniae 1778, p. 41.

Bibliographia
-------------

* Mark Monmonier: *Rhumb Lines and Map Wars: A Social History of the Mercator Projection*. University of Chicago Press, Sicagi 2004, ISBN 0-226-53431-6. **(Anglice)**
* Reinhard Buchholz, Wilhelm Krücken: *Die Mercator-Projektion. Zu Ehren von Gerhard Mercator (1512–1594)*. Becker, Velten 1994, ISBN 3-930640-36-8. **(Theodisce)**

Nexus externi
-------------

* *Ad maiorem Gerardi Mercatoris gloriam*
Wikidata Mons Ademari
Res apud Vicidata repertae:Mons Ademari: insigneMons Ademari: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 44°33′31″N 4°45′3″E  
*Numerus incolarum*: 39 790  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Montélimar
**Gestio**

*Praefectus*: Franck Reynier  
*Procuratio superior*: arrondissement of Nyons, Drona, arrondissement of Valence  

**Geographia**

*Superficies*: 46.81 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Rochemaure, Le Teil, Allan, Acusio Colonia, Châteauneuf-du-Rhône, Espeluche, Montboucher-sur-Jabron, Sauzet, Savasse  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Racine, Ripulae, Ravensburg, Aberdare, Neapolis, Maletum  

**Tabula aut despectus**

Mons Ademari: situsMons Ademari: situs
**Acumum** seu **Mons Ademari** (Francogallice: *Montélimar*) est commune Francicum 36194 incolarum (anno 2009) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus. in collibus circumiacentibus nascitur vinum Montis Ademari(fr).

Notae
-----

1. ↑  Aliter **Acunum**, **Ademari Mons**, **Adhemardi Mons**, **Aemarorum Mons**, **Montilium**, **Montelimas**, **Ademari**, **Mons Adhemardi**, **Mons Aemarorum**, **Mansio Acuno**, **Montilium Ademari**, **Acusio**. Thomas Urso (1990). *Toponomastica Bibliografica. Guida ai nomi dei luoghi di stampa fino al 1799*. Florentiae: Leo S. Olschki Editore.

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Dronae

Nexus externi
-------------

Despectus in urbem

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Ademari** spectant. |

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°33′31″N 4°45′3″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • "26198" apud *INSEE* • Encyclopædia Britannica |

* Montis Ademari pagina interretialis
Wikidata Geminianum (Aemilia-Romania)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°54′0″N 12°35′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 138  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Ariminensis  

**Geographia**

*Superficies*: 18.85 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castrum Saxi Corbari et Lauditorium, Mons Floris, Mons Scutulus-Mons Columbi, Saxum Feretranum, Castrum Sancti Clementis, Mercatinus Crustumiensis  

**Tabula aut despectus**

Geminianum (Aemilia-Romania): situsGeminianum (Aemilia-Romania): situs
Geminianum (Aemilia-Romania)
**Geminianum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Castrum Gemmani*, *Gimanum*) (Italiane: *Gemmano*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 200 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Ariminensi situm. Incolae *Geminianenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

Onferno, Zollara, Marazzano, Farneto, Villa.

Municipia finitima
------------------

* Auditore (PU),
* Castrum Montis Colombi (Italiane: *Monte Colombo*),
* Castrum Sancti Clementis (Italiane: *San Clemente*),
* Mercatino Conca (PU),
* Mons Floris (olim Castrum Montis Floris) (Italiane: *Montefiore Conca*),
* Mons Scutulus (olim Rivus Altus) (Italiane: *Montescudo*),
* Saxum Feretranum (Italiane: *Sassofeltrio*) (PU).

Nexus interni
-------------

* Aemilia-Romania (*regio*),
* Provincia Ariminensis,
* Romaniola (*terra*),
* Ariminum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Geminianum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Castri Gemmani in Provincia Ariminensi.Collocatio finium Municipii Castri Gemmani in Provincia Ariminensi.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
***Cannibal Tours*** ('Periegesis anthropophagorum') est pellicula documentaria anni 1988 a Dionysio O'Rourke, moderatore ac cinematographo Australiano, facta. Quae pellicula, cum notiones ab ethnographicis repraesentationis modis magnopere mutuetur, est commentarius mordax de ingenio modernitatis.

Pellicula varios Europaeos et Americanos oecoperegrinatores sequitur cum iter a vico ad vico per regionem Fluminis Sepikensis in Papua Nova Guinea faciunt, res loci manufactas cupide depeciscentes, pecuniam solventes ut ritus olim sacros visant, et photographemata omnium aspectuum vitae primitivae facientes. Peregrinatores, a percontatore stimulati, ethnocentrismum invenustum et undique circumfusum invite retegunt. Ei sic machina photographica aliquantulum dehonestantur, cum adeo peregrinatores ipsi etiam quotidianissimos vitae secundum Flumen Sepikense aspectus sedulo mirificantes.

Nomen pelliculae binis modis legi potest. Prope initium pelliculae, quidam peregrinator Germanicus, manifeste titillatus, praeteritum praedationis et anthropophagiae usum describit. Anthropophagiam, spectator discit, signum fuisse rerum aliquarum, quod cutes victimarum detractas ac gestas saepe comprehendit. Pellicula finitur cum grex peregrinatorum saltantium, faciebus "modo indigenarum" pictis, ferociter inter se gestu indicant.

Cursus sonorum
--------------

Cursus sonorum in pellicula auditorum est multiplex rerum congeries. Musica Mozartiana, tibiae vernaculae, perpetui foricularum machinarum photographicarum crepitus, susurri machinarum pellicularum, machinula phonographica peregrinatoris Germanici, radiophonum emissiones petens—omnes tam prolata in documentario sunt ut certum effectum in animo spectatoris commoveant.

Nexus externi
-------------

* De pellicula, www.imdb.com
* PDF de manufactura *Cannibal Tours,"* www.cameraworklimited.com
* Situs publicus, www.cameraworklimited.com
Wikidata Castrum Volscorum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°31′0″N 13°24′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 740  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 58.45 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castrum Sancti Laurentii, Fabrateria Vetus, Fregellanum Novum, Fabrateria Nova, Inola, Pastina, Castrum Phofi, Vallis Corsa, Castrum Sancti Stephani de Valle  

**Tabula aut despectus**

Castrum Volscorum: situsCastrum Volscorum: situs
**Castrum Volscorum** (seu *Castrum de Volscis*) (Italiane: *Castro dei Volsci*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 000 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Castrenses* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomisma argentea civilis virtutis causa tributum*Municipium nomisma argentea civilis virtutis causa tributum*

Fractiones
----------

*Barbugliano, Camporosello, Cavatelle, Centro Storico, Collecavallo, Collenuovo, Collepece, Crespasa, Farneta, Flagellano, Fosso, Limate, Madonna del Piano, Montecrispi, Montenero, Ranetto, Rio Sacco, San Giacomo, San Sosio, San Tamaro, Scarpatosta, Selvotta, Stazione, Quattro Strade, Vallefratta, Vallereale*.

Municipia finitima
------------------

* Castrum Phofi seu Phofarium,
* Castrum Sancti Laurentii (deinde Amasenum),
* Castrum Sancti Stephani de Valle,
* Fabrateria Vetus (deinde Ceccanum),
* Fabrateria Nova,
* Fregellanum Novum (deinde Ceparianum),
* Inola (LT),
* Pastina,
* Vallis Corsa.

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Volscorum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Castri Volscorum in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Castri Volscorum in Provincia Frusinati.

Notae
-----
Wikidata Lucas Ghinius
Res apud Vicidata repertae:Lucas Ghinius: imagoLucas Ghinius: imago
*Nativitas*: 1490; Castrum Casale  
*Obitus*: 4 Maii 1556; Bononia  

**Officium**

*Munus*: botanista, professor, medicus  
*Patronus*: Alma Mater Studiorum, Universitas Pisana
**Lucas Ghinius**, vulgo *Luca Ghini* (ad Castrum Casale anno 1490 natus; mortuus Bononiae die 4 Maii 1556) fuit botanista et herbariorum creator. Apud Bononienses, atque ab anno 1544 (suadente Cosimo Mediceo) apud universitatem Pisarum docuit. Inter discipulos fuerunt Gerardus Cibo, Guilielmus Turnerus, Ioannes Falconer, Franciscus Calceolarius, Petrus Andreas Matthiolus, Ulysses Aldrovandus, Andreas Caesalpinus (qui successor fuerit in cathedra Pisana). Expeditiones botanicas per Italiam faciebat, inter quas illa ad montem Baldum anno 1554 a Calceolario ducta, comitantibus Aldrovando, Aloysio Anguillara(it) Patavino, Andrea Alpago Bellunensi.

Lucas Ghinius pauca scripsit neque ullum librum suum imprimi iussit; post mortem varia minora proderunt, inter quae anno 1592 "Morbi Neapolitani curandi ratio perbrevis" (sed ipse "morbum Gallicum" nuncupaverat), anno 1902 "De quibusdam simplicibus placita ad Andream Mathiolum ... conscripta".

Scripta post mortem edita
-------------------------

* 1592 : "Morbi Neapolitani curandi ratio perbrevis" in Ioannes Marquardus, *Practica theorica empirica morborum interiorum*. Spirae Nemetum: apud Bernardum Albinum (pp. 349-384 apud *Google Books*)
* 1902 (Gian Battista de Toni, ed.) : "I placiti di Luca Ghini" in *Memorie del Reale Veneto Instituto di Scienze Lettere e Arti* vol. 8 (1902/1907) pp. 3-49

Notae
-----

1. ↑  Franciscus Calceolarius, *Il viaggio di Monte Baldo della magnifica città di Verona*. Venetiis: appresso Vincenzo Valgrisi Textus apud *Internet Archive*; Giuliano Gliozzi, "Calzolari, Francesco" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 1974)

Bibliographia
-------------

* Cristina Bellorini, *The World of Plants in Renaissance Tuscany: Medicine and Botany*. Routledge, 2016 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Dietrich von Engelhardt, "Luca Ghini (um 1490–1556) und die Botanik des 16. Jahrhunderts: Leben, Initiativen, Kontakte, Resonanz" in *Medizinhistorisches Journal* vol. 30 (1995) pp. 3-49 JSTOR
* Franco Aurelio Meschini, "Ghini, Luca" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 2000)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • IPNI • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie |
Magatama ex aevo Jomon ad saeculum octavum.
Magatamae ex aevo Kofun.
Amaterasu dea e spelunco emergit, monile magatamarum in manu laeva cum gladio tenens.
**Magatama** (Iaponice 勾玉, raro 曲玉) sunt curvae bacae commiformes quae in Iaponia praehistorica ab aevo Jōmon ultimo per aevum Kofun apparebant, circa annum 1000 a.C.n. ad saeculum sextum p.C.n.. Quae bacae, etiam gemmae appellatae, e materiis lapideis terrenisque, sicut achates et quarzum aevo primo fiebant, sed ante finem aevi Kofun paene omnino ex *jade*? fiebant. Magatamae primum pro ornamentis erant, sed aevo Kofun exeunte res sollemnes religiosaeque erant. Etiam intre tria ornamenta sacra regalis Imperatoris Iaponiae, *Yasaki no Magatama* est.

Indicia archaeologica monstrant magatamas in certis Iaponiae regionibus factas esse, latissimeque per omnem archipelagum Iaponicum per itinera commercii dispersas.

Notae
-----

1. ↑  Ab saeculo 3 ad saeculo 7, hoc tempore et greces Mozu Kofungun et Furuichi Kofungun creantur.
2. ↑   *Magatama*. Tocii: Shogakukan. 2012
3. ↑  川出孝雄 (Kawade Hikio), ed. (1959), *Nihon rekishi daijiten (日本歴史大辞典)*, **17**, Tocii (東京): Kawade Shōbō Shinsha (河出書房新社), p. 54 .
4. ↑  Barnes 1999.

Bibliographia
-------------

* Barnes, Gina Lee. 1999. *The rise of civilization in East Asia: the archaeology of China, Korea and Japan.* Novi Eboraci: Thames and Hudson. ISBN 9780500279748. OCLC 43664418.
* Naumann, Nelly. 2000. *From early to middle Jōmon: Japanese prehistory: the material and spiritual culture of the Jōmon period.* Asien- und Afrika-Studien der Humboldt-Universität zu Berlin, 6. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 9783447043298. OCLC 45797690.
**Lucceius Albinus** (mortuus anno 69) fuit vir Romanus equestri dignitate, procurator provinciae Iudaeae inter 62 et 64. Porcio Festo in provincia mortuo anno 62 successit atque proficiscens anno 64 Gessio Floro provinciam reliquit. Paucos post annos bellis civilibus inter Othonem et Vitellium succubuit.

In Iudaea procurator
--------------------

Tempore quo Albinus ab Alexandria in Iudaeam iter faciebat necdum advenerat Ananus a rege Herode Agrippa II paulo antea summus sacerdos factus, spreta Romanorum auctoritate, supplicium de Iacobo fratre Iesus Christi sumpsit. Albinus iratus minaces litteras ei misit et Agrippa novum sacerdotem in eius locum designavit. Alioqui si rerum gestarum scriptori Flavio Iosepho crediderimus pessimus et improbus praeses fuit. Nam latrones in carcere custoditos pecunia accepta liberabat (*latrones* omnes Iudaeos Romanis oboedire recusantes appellare solebat Iosephus) et tributis omni modo populum Iudaeorum onerabat. Ab illo tempore homines seditiosi magis magisque Hierosolymis viguerunt. Ita sine dubio semina belli futuri sparsit. Nisi quod successor Gessius adeo peior exstitit ut mox Iudaei Albinum desiderare coeperint.

In Mauritania procurator
------------------------

Postea Mauretaniae Caesariensi eum praefecit Nero cui Galba imperator factus Mauretaniam Tingitanam quoque addidit. Quo mortuo Albinus in bellis civilibus Othonis partibus favebat. Legioni non praeerat quia nihil aliud erat nisi procurator equestri dignitate, sed in provincia 19 cohortes peditum et quinque alas equitum ducebat, valido et exercitato Maurorum manu insuper fretus. Ac iam de copiis in Hispaniam traducendis cogitabat cum a Cluvio Rufo et Vitellianis oppressus et iugulatus est.

Fontes
------

* Flavius Iosephus, libro secundo de Bello Iudaico 272-276
	+ libro vicesimo *Antiquitatum Iudaicarum* 200-215
* Tacitus, libro secundo Historiarum cap.58-59.

Si vis plura legere...
----------------------

* Hadas-Lebel, Mireille, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009 ː 99-101
* Ute Schall, *Die Juden im Römischen Reich*. Regensburg 2002
* E. M. Smallwood, *The Jews under Roman Rule : from Pompey to Diocletian*, Lugduni Batavorum, Brill, 1976

Notae
-----

1. ↑  *Ant. Iud.* XX.199-203.
Fabianus Cancellara cassidem certaminibus temporis apta in Circuitu Californiae 2008 gerit.
Rebecca Romero in certamine temporis Mancuniae anno 2008 certat.
Athleta in multis certationis ludis, vel aliquando omnis athletarum manus, in **certamine temporis** certare potest, quasi contra horologium certans, ut tempus quam celerrimum adipiscantur. In birotatione, exempli gratia, certamen temporis esse potest aut unus birotationis curriculorum ludus, aut viarium singularium manuumve certamen, atque uter aut ambo huius certaminis elementa certationum stationum multorum dierum constituere possunt. Contra alia certationum genera, athletae (vel manus) soli certant, quia intervallis emittuntur (profectio intervallorum), contra profectionem magnariam.

Nexus interni
-------------

* Certamen capitis
* Certamen temporis singularium
* Certamen temporis manuum

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **certamen temporis** in **Victionario**. |

* UCI Cycling Regulations Part 2 Road Races. uci.ch.
* Einzelzeitfahren im Radsport. wissenswertes.at.
* Mannschaftszeitfahren oder Teamzeitfahren. wissenswertes.at.
Collocatio insulae
Despectus in insulam
**Iunctus** (-i, *m.*) (Croatice: *Žut*; Italiane: *Zut, Sutto, Zunchio, Zucchio*) est insula Croatiae, inter Archipelagum Celadussarum (seu insulas Crateas vel Coronatas).

Geographia
----------

Insula est secunda maxima Archipelagi Celadussarum; ea pertinet ad Dalmatiam historicam regionem et proprie ad Insulas Dalmaticas septentrionales.

In rebus administrativis insula, cum omni archipelago, pertinet ad Regionem Sibenicensem-Tininenem et ad municipium Colentum et Celadussas. Insula est deserta.

Notae
-----

1. ↑  Filipi, Amos Rube (December 2003). "Povijesno-geografska obilježja Žutsko-sitske otočne skupine" [Historical-Geographical Features of the Žut-Sit Island Group, Croatia] (PDF). Geoadria (in Croatian). 8 (2): 87–130. Retrieved 15 March 2016.

Nexus interni
-------------

* Insulae Croatiae,
* Mare Hadriaticum.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°52′0″N 15°19′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iunctum** spectant. |
Wikidata Nathanaël
Res apud Vicidata repertae:Nathanaël: imagoNathanaël: imago
*Nativitas*: 1. saeculum; Cana Galilaeae  
*Obitus*: 1. saeculum;   

**Nathanaël** seu **Nathanahel** fuit unus ex primis discipulis Iesu, e Cana Galilaeae, quem maior interpretum pars, a saeculo novo, censet eundem esse cum apostolo Bartholomaeo. Vocatio eius in libro primo evangelii secundum Ioannem refertur:

> 
> In crastinum voluit exire in Galilaeam et invenit Philippum. Et dicit ei Iesus: "Sequere me". Erat autem Philippus a Bethsaida, civitate Andreae et Petri. Invenit Philippus Nathanael et dicit ei: "Quem scripsit Moyses in Lege et Prophetae invenimus, Iesum filium Ioseph a Nazareth". Et dixit ei Nathanael: "A Nazareth potest aliquid boni esse?". Dicit ei Philippus: "Veni et vide". Vidit Iesus Nathanael venientem ad se et dicit de eo: "Ecce vere Israelita, in quo dolus non est". Dicit ei Nathanael: "Unde me nosti?". Respondit Iesus et dixit ei: "Priusquam te Philippus vocaret, cum esses sub ficu, vidi te". Respondit ei Nathanael: "Rabbi, tu es Filius Dei, tu rex es Israel!". Respondit Iesus et dixit ei: "Quia dixi tibi: Vidi te sub ficu, credis? Maiora his videbis". Et dicit ei: "Amen, amen dico vobis: Videbitis caelum apertum et angelos Dei ascendentes et descendentes supra Filium hominis".
> 
> 
> 

Apparet iterum in capite 21, ubi cum aliis discipulis secundum miraculum piscium vidit.

Notae
-----

1. ↑   *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
 Onomasticon, s.v. "Nathanael".
2. ↑  "Nathanael", in *The Oxford Dictionary of the Christian Church*, ed. F. L. Cross et E. A. Livingstone. (Oxoniae: Oxford University Press, 2005).
3. ↑  Ioannes 1:43–51 in Nova Vulgata.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nathanaël** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

Apostoli Iesu

|  |  |
| --- | --- |
| Duodecim | Andreas • Bartholomaeus (Nathanaël) • Iacobus, filius Alphaei (Minor • Iustus) • Iacobus, filius Zebedaei (Maior) • Ioannes (Amatus • Evangelista • Patmi) • Iudas Iscariotes • Iudas Thaddaeus • Matthaeus • Philippus • Simon Petrus • Simon Zelotes • Thomas |
| Posteriores | Matthias • Paulus |
| Alia | Ultima Cena • Actus Apostolorum • Pentecoste • Successio Apostolica |
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Malvales   
Familia : Malvaceae   
Subfamilia : Malvoideae   
Tribus : Gossypieae   
Genus : *Kokia*   
Species : ***K. cookei***   
*Kokia cookei*   
O.Deg.  
Conservationis status

EW  
  
  
Exstincta in natura (IUCN 2.3)

***Kokia cookei*** (Havaiane: *koki'o*), parva arbor decidua, habetur una ex rarissimis vulnerabilissimisque mundi speciebus plantarum. Cum planta primum inventa esset, decennio 187, solum tres arbores videri poterant. Planta credebatur exstincta decennio 196, cum ultima plantula periisset. Anno autem 1970, singula inventa est planta in eodem fundo in Kauluvais ubi "ultima" planta creverat. Igni haec arbor anno 1978 destructa est, sed ramus prius remotus et in *Kokia kauaiensi,* alia planta vulnerabili, insertus supererat. Nunc exstant circa viginti tres plantae insiticiae (Anglice: *grafted*).

Bibliographia
-------------

* Center for Plant Conservation (CPC). 2002. *Kokia cookei.* Nexus die 22 Aprilis 2007 confirmatus.
* Olson, Storrs L. et Helen F. James. 1991. Descriptions of Thirty-Two New Species of Birds from the Hawaiian Islands: Part I. Non-Passeriformes. *Ornithological Monographs* 46:1–91. PDF fulltext
* James, Helen F. et Storrs L. Olson. 1991. Descriptions of Thirty-Two New Species of Birds from the Hawaiian Islands: Part II. Passeriformes. *Ornithological Monographs* 46:1–92. PDF fulltext
* Marinelli, Janet. 2005. *Plant.* DK, Ney Nork. ISBN 075660589X.
* USFWS. 1998. *Recovery Plan for* Kokia cookei. Portlandiae Oregoniae: U.S. Fish and Wildlife Service.
* World Conservation Monitoring Centre (1998). *Kokia cookei*. 2006. *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Kokiam cookei*** spectant. |

* Photographemata floris et folii
Certamen cantionum Eurovisionis 1964| Data |
| --- |
| Finalis | 
21 Martii 1964 |
| Hospes |
| Locus | Tivolis Koncertsal, Hafniae in Dania |
| Praesentor | Lotte Wæver |
| Dux orchestrae | 
Kai Mortensen |
| Dux | 
Poul Leth Sørensen |
| Supervisor | 
Miroslav Vilček |
| Radiodiffusio hospite | Danmarks Radio |
| Actus aperturae | 
Tivoli Youth Guard |
| Actus intervalli | 
Ballet-Harlequinade |
| Nexus |  |
| Pagi participantes |
| Totalis | 
16 |
| Novi |  Portugallia |
| Redeuntes | 
Nullus |
| Desciscentes |  Suecia |
| Suffragium |
| Systema suffragii | 
1, 3, 5 aut 3, 6 aut 9 |
| Nullus("nul points") |  Germania Portugallia HelvetiaFormula:Vexillum data Iugoslavia |
| Carmen laureatum |  Italia"Non ho l'età" |

**Certamen cantionum Eurovisionis 1964** fuit IX editio Certaminis cantionum Eurovisionis. Hafniae in Dania celebratum est post pagi victoriam editione anno 1963 cum "Dansevise" carmine a Grethe et Jørgen Ingmann cantatum. Ista prima editio in Dania et in pago Nordico celebrata fuit. Saturni die 21 Martii 1964 in Tivolis Koncertsal celebratum est et a Lotte Wæver presentatum est.

Pagi sedecim certamine participaverunt; Portugallia ad certandum consociata est, Suecia absentavit.

Italia laureata est cum "Non ho l'età" carmine a Liliola Cinquetti cantatum et a Nicola Salerno et Mario Panzieri scriptum. Prima victoria Italiae et Europae Meridiana pagi fuit. Cinquetti iuvenissima laureata fuit usque ad 1986.

     Pagi participantes in anno 1964     Pagi participantes in superioribus editionibus sed non in anno 1964

Notae
-----

1. ↑  Copenhagen 1964
2. ↑  O'Connor, John Kennedy. *The Eurovision Song Contest - The Official Celebration*. Carlton Books, 2015.
Wikidata Kolazinum
Res apud Vicidata repertae:Kolazinum: insigneKolazinum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°14′0″N 37°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 12 770, 11 017  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q20659055  

**Kolazinum** (Russice *Калязин*) est urbs regionis Tueriensis Russiae et sedes administrativa districtus Kolaziniensis. In ripa dextra Volgae fluminis (cuius aquae hic receptaculo Ugliciensi altiores tenentur) stat. Plus quam 12 milia incolarum (anno 2020) habet.

Historia
--------

Monasterium sancti Nicolai in *Žabnja* flumine loco Kolazini hodierni a saeculo XII notum est. Saeculo XIV arx *Sventoslai campus* (*Святославле поле*) hic erat. Monasterium Trinitatis et sancti Macarii in ripa Volgae altera saeculo XV conditum erat. Athanasius Nicetae filius anno 1468 Kolazinum visitabat, quod in libro suo memorat. Fine saeculo XVII slobodae duae, monasterii Kolazinensis et sloboda Nicolai, coniunctae sunt. Ab anno 1775 circuli caput. Annis 1939 et 1940, cum receptaculum aquae Ugliciense implebatur, pars urbis inundata est; abhinc campanarium monasterii sancti Nicolai in *Žabnja* ex aqua surgebat viatoribus mirabile. Annis 1980 insula artificialis circa id constructa est, ne campanarium destrueretur.

Via Caroli Marx **Kolazini** et despectus in campanarium ecclesiae cathedralis sancti Nicolai

Nota
----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 148. (Textus apud *Google Books*) Interdum *Colesinum*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kolazinum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°14′0″N 37°51′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Iacobus Bontius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1592; Lugdunum Batavorum  
*Obitus*: 30 Novembris 1631; Jakarta  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: medicus, naturae peritus  

**Iacobus Bontius**, vulgo *Jacob de Bondt* (Lugduni Batavorum anno 1592 natus; Bataviae [Jakartae] mortuus die 30 Novembris 1631), alumnus universitatis Lugduno-Batavae, fuit medicus scriptorque historiae naturalis. In Asiam austro-orientalem a Societate Batava Indiarum Orientalium anno 1627 missus est. Ibi post quattuor annos mortuus est. Iacobus Bontius inter conditores medicinae tropicalis fuisse censetur. Liber eius de hac re anno 1642 prodit. Scripta de rebus naturalibus, una cum inquisitionibus Gulielmi Pisonis de historia naturali Americae, non ante annum 1658 divulgata erunt.

Editiones operum
----------------

*De medicina Indorum* (1642): frontispicium
* 1642 : *De medicina Indorum libri IV* (Lugduni Batavorum: apud Franciscum Hackium) (Textus apud *Google Books*)
* 1658 (cum Gulielmo Pisone) : *De Indiae utriusque re naturali et medica libri* (Amstelaedami: apud Elzevirios) textus (Textus apud *Google Books*)
* 1693 (cum Gulielmo Pisone et Georgio Marcgravio) : *Oost- en West-Indische warande: vervattende aldaar de leef- en genees-konst*. Amstelodami: Ian ten Hoorn (Textus apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* H. J. Cook, "Global economies and local knowledge in the East Indies: Jacobus Bontius learns the facts of nature" in C. Swan, L. Schiebinger, edd. *Colonial botany: science, commerce, and politics in the early modern world* (University of Pennsylvania Press, 2004) pp. 100-118
**Potentia Hydrogenii** (abbreviatio **pH**)[1] est numerus qui statum aquae indicat, utrum basicum aut acidum sit.

Definitio
---------

Potentia Hydrogenii (Anglice)
Potentia Hydrogenii est logarithmus basi decem concentrationis[2] protonium in aqua multiplicatus cum -1. Quia protona in solutione aquea ad moleculam aquae adducta, non libera, sunt, concentratio qua uti oportet est iontium hydroniorum, qua

{\displaystyle pH=-\log[H\_{3}O^{+}]}
Similiter potentia hydroxidi pOH calculari potest: 

{\displaystyle pOH=-\log[OH^{-}]}
Quia in aqua constans aequilibrii aquae efficit ut productum concentrationum horum iontium 10-14 aequet, conexus inter pH et pOH demonstratur esse

{\displaystyle pH+pOH=14}
qua calculari aequivalenter postest: {\displaystyle pH=14-pOH} vel {\displaystyle pOH=14-pH}.

Acidus aut alcalinus
--------------------

* Liquor est acidus cum eius pH est infra septem.
* Liquor est basicus cum eius pH est supra septem.
* Liquor est neutralis cum pH aequat septem.

### Exempla

* Pila autocinetica: pH = 0-1;
* Acetum: pH = 3-4
* Coffeum: pH = 5
* Aqua destillata: pH = 7
* Aqua oceanica: pH = 8
* Ammonia: pH = 11
* Potassa: pH = 13-14

Notae
-----

1. ↑  Small-scale Freshwater Toxicity Investigations: Hazard assessment schemes, By Christian Blaise, Jean-François.
2. ↑  Ernestus Gotthold Struve D. *Paradoxum chymicum sine igne*, Ienae, 1715, apud Ernestum Claudium Bailliar, p. 55.  Libri Googles **(Latine)**
Wikidata Papeete
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 17°32′23″S 149°34′8″W  
*Numerus incolarum*: 26 926  
*Zona horaria*: UTC−10:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Papeete, Pape’ete
**Gestio**

*Praefectus*: Michel Buillard  
*Procuratio superior*: Windward Islands  

**Geographia**

*Superficies*: 17.4 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Pirae, Faʻaʻā  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Nicaea, Nouméa, Changning  

**Tabula aut despectus**

Papeete: situsPapeete: situs
Despectus in portum Papeete (*Marina Taina*)
**Papeete** seu **Urbs Papeetensis** (Tahitiane *Pape'ete*) est urbs in insula Tahitia sita, commune et caput Polynesiae Gallicae, collectivitatis transmarinae Francicae, quod 25 769 incolas habet, censu anno 2012 facto. In Papeete reperiuntur Polynesiae Gallicae commissariatus altus, regimen, praeses, congressus, etiam consilium oeconomicum, sociale, ac culturale.

Papeete anno 1818 a missionario Gulielmo Crook condita est. Regina Pōmare IV hic anno 1842 aulam regiam statuit, et cum protectoratus Francicus anno 1842 instituta esset, urbs facta est caput Tahitiae.

Forum in Papeete

Notae
-----

1. ↑  Vide "Archidioecesis Papeetensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Papeete** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 17°32′23″S 149°34′8″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • "98735" apud *INSEE* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs interretialis communis **(Francogallice)**
* Situs portús Papeete **(Francogallice)**, **(Anglice)**
Wikidata Marcus Bernhard
Res apud Vicidata repertae:Marcus Bernhard: imagoMarcus Bernhard: imago
*Nativitas*: 5 Februarii 1972; Reutlingen  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, Representative of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, Negotiator  

**Consociatio**

*Factio*: Alternativa pro Germania, Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Marcus** (Theodisce *Marc*) **Bernhard** (natus die 5 Februarii 1972 Reutlingae) rerum politicarumperitus Germanicus est.

Eruditio et munus
-----------------

Bernhard annis 1993 - 1998 apud Universitatem Augustae Vindelicorum iurisprudentiae studebat, anno 1998 primam, anno 2000 secundam probationem accepit atque dehinccausidicus operam dat. Ab anno 2012 Bernhard moderator societatis commercialis rerum informaticarum est.

Cursus honorum
--------------

Bernhard primo breviter apud Socialistas Iuvenes sodalis erat, deinde ad Unionem Iuvenalem transiit et ab anno 1991 sodalis CDU fuit. Annis 1999 -2012 consiliarius oppidi Dornstadt fuit, anno 2013 ad Alternativam pro Germania transiit. Ab anno 2014 consiliarius urbis Carolsruhae est et anno 2017 legatus ad Dietae Foederalis Germaniae electus est.

Familia
-------

Bernhard divortium fecit cum uxore, habet duos liberos.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
Wikidata Caesar Baronius
Res apud Vicidata repertae:Caesar Baronius: imagoCaesar Baronius: imago
*Nativitas*: 1538, 31 Octobris 1538, 30 Augusti 1538, 9 Novembris 1538, 30 Octobris 1538; Sora  
*Obitus*: 30 Iunii 1607; Roma  

**Officium**

*Officium*: Cardinalis, Bibliothecae Vaticanae praefectus, Episcopus Catholicus  
*Munus*: Bibliothecarius, rerum gestarum Ecclesiae scriptor, Rerum gestarum scriptor, scriptor, presbyter catholicus, Diaconus Catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Santa Maria in Vallicella  
venerabilis (*feriae die* )

|  |
| --- |
| Vexillum generale cardinalisCaesar BaroniusCardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae |
|  |
| Protonotarius apostolicus |
| **Natus** | 30 Augusti 1538 |
| **presbyter ordinatus** | 27 Maii 1564 |
| **episcopus consacratus** | 19 Aprilis 1962 |
| **Cardinalis promulgatus** | 5 Iunii 1596 |
| **a papa** | Clemente VIII |

**Caesar Baronius,** Italiane *Cesare Baronio,* (nobili genere natus Sorae die 30 Augusti 1538; obiit Romae die 30 Iunii 1607) fuit religiosus Italus, cardinalis ac inter alios propter recognitionem Martyrologii Romani et opus *Annales ecclesiastici* praeclarus historicus. Sententia eius erat: *Pax et Oboedientia*

Vita
----

Verum nomen eius *Barone* erat, quod Latine *Baronius* translatus est.
Caesar Baronius studuit Verulis, Neapoli et Romae, ubi doctor Iurisprudentiae factus est.
Baronius inter primos Sancti Philippi Neri discipulos fuit. Oratorii congregationem ab illo conditam ingressus anno 1593 praepositus (et successor Philippi Neri) electus est.

Caesar Baronius die 27 Maii 1564 presbyter ordinatus, anno 1595 Protonotarius apostolicus factus, die 5 Iunii 1596 a papa Clemente VIII cardinalis creatus est. 

Anno 1605 Baronius interfuit duobus conclavibus, quae papam Leonem XI et papam Paulum V eligerunt. Baronius ipse numero sententiarum vicerat, sed cum se indignum esse pertinaciter affirmaverit, alii cardinales electi sunt. 

Die XII Ianuarii anno 1745 papa Benedictus XIV Baronium venerabilem nominavit.

Opera
-----

* *Martyrologium Romanum, cum Notationibus Caesaris Baronii* (1586 - 1589), emendatio Martyrologii Romani, quae ei a papa Gregorio XIII et a cardinale Gulielmus Sirleto commissa est.
* *Annales ecclesiastici*, in quibus historia ecclesiae ab origine usque ad annum 1198 narratur.
* *Tractatus de Monarchia Siciliae*

Nexus interni
-------------

* Bilbliothecam Apostolicam Vaticanam

Notae
-----

1. ↑  cfr. www.araldicavaticana.com

Bibliographia
-------------

* Angelo Giuseppe Roncalli, *Il cardinale Cesare Baronio. Nel terzo centenario della sua morte*, Modiciae 1908 (III ed. Edizioni di Storia e letteratura, Romae, 1961)
Tabula Isthmi anno 1888
Hodierna Isthmi tabula
**Isthmus Corinthius** sive **Isthmus Corinthi** est Isthmus prope Corinthum situs Peloponnesum cum Graecia continentali connectens. Unica via terrena est inter paeninsulam et continentem. Praeterea sunt quidam pontes prope Patras per Sinum Corinthium intendentes, quorum usus vectoribus solvendus est. Apud scriptores antiquos saepe simpliciter "Isthmus" vocatur.

Historia
--------

Iam temporibus antiquis hic locus non solum aditum rn Peloponnesum via terrena praebuit, sed etiam ad transitum a Sinu Saronico in Sinum Corinthium contrahendum adhibitus est. Iam Thucydides narrat naves per isthmum a Sinu Saronico in Corinthium tractas esse.

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Diolcus 
Iam tum pluries temptatum est, ut canalis effoderetur.

Saeculo XIX exeunte demum loco, quo latitudo minima est (fere 6,4 km) canalis perfossus est, qui Canalis Corinthius vocatur.

Aspectus in Isthmum Corinthium ex boreo-occidente

Bibliographia
-------------

* Bruno von Freyberg (ed.): *Geologie des Isthmus von Korinth* (Erlanger geologische Abhandlungen; Bd. 95). Geologisches Institut, Erlangae 1973.

Notae
-----

1. ↑  L. Annaei Senecae Pars tertia sive Opera tragica, vol. 3, Parisiis 1832, p. 123
2. ↑  Dialogi IV. Meno, Crito, Alcibiades uterque cum annotatione critica et ... (1822)
3. ↑  Caesar bellum civile 3,55,2; Livius 32,21,26 et alii.
4. ↑  Thucydides 3.15.1, 8.7, 8.8.3–4
5. ↑  Plinius, Naturalis historia 4,10: *quam ob causam perfodere navigabili alveo angustias eas temptavere Demetrius rex, dictator Caesar, Gaius princeps, Domitius Nero, nefasto, ut omnium exitu patuit, incepto*. Cf Pausanias II.1.5