recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Arnoldus Diestel anno 1905
**Arnoldus** (Theos. *Arnold*) **Diestel** (natus 2 Martii 1857 Vallis Paradisi, Chilia, mortuus 3 Ianuarii 1924 Hamburgi) iurisprudens et vir publicus Hamburgensis erat.

Iuventus et munus
-----------------

Arnoldi pater mercator ac legatus Hannoverae in Chiliam erat. Anno 1858 cum patre Hamburgum rediit et scholam ibi frequentabat. Testimonium maturitatis accepit et deinde Friburgi et Berolini iurisprudentiae studebat. Ab anno 1882 in administratione Hamburgi laboravit. Anno 1895 secretarius senatus, anno 1899 syndicus factus est.

Cursus honorum
--------------

21 Martii 1908 senator Aerarii Publici electus est. Quod officium et post eversionem rerum anni 1918 cepit et 14 Februarii 1920 primus civium magister Hamburgi electus est. Hoc magistratu fungens anno 1924 mortuus est.

Magistri Civium Primi Hamburgi

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HamburgiInsigne Hamburgi |
| ab anno 1919
Wernherus von Melle |Fridericus Sthamer |Arnoldus Diestel |Carolus Gulielmus Petersen |Rudolphus Ross |Carolus Gulielmus Petersen |Carolus Vincentius Krogmann |Rudolphus Petersen |Maximilianus Brauer |Curtius Sieveking |Maximilianus Brauer |Paulus Nevermann |Herbertus Weichmann |Petrus Schulz |Ioannes-Ulricus Klose |Nicolaus de Dohnanyi |Henning Voscherau |Ortvinus Runde |Ole de Beust |Christopherus Ahlhaus |Olaus Scholz |Petrus Tschentscher |
|  |
Wikidata Arnoldus Ekker
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 6 Februarii 1799, 1799; Vollenhove  
*Obitus*: 1 Augusti 1879, 1879; Traiectum ad Rhenum  
*Patria*: Regnum Nederlandense  

**Officium**

*Munus*: philologus classicus, Praeceptor, poëta  

**Albertus Henricus Arnoldus Ekker**, die 6 Februarii anno 1799 in *Vollenhove* Transisalaniae natus et 1 Augusti 1879 Ultraiecti mortuus, fuit paedagogus et philologus Nederlandicus, poeta Latinus.

In Universitate Rheno-Traiectina educatus (1817—1822), in gymnasio Rheno-Traiectino ab anno 1823 docebat. cuius et rector annis ab 1849 ad 1872 fuit. De *Protagora* Platonis et de Cornelio Nepote disserebat; lexicon Nederlandico-Latinum cum F. van Cappelle composuit. *Exeunte Octobri*, carmen Arnoldi Ekker Alcaicum, in Certamine Hoeufftiano laude ornatum est.

Opera Latina
------------

* Specimen inaugurale in Protagorae apud Platonem fabulem de Prometheo et generis humani ad humanitatem progressione (1822)
* Disquisitio critica de fontibus et auctoritate Cornelii Nepotis (1828)
* Commentatio de patriae gymnasiis, in primis de gymnasii Rheno-Trajectini interiore ratione. Adiungitur epistola in memoriam ... P.G. van Heusde (1840)
* Exeunte Octobri (Amstelodami 1868) (carmen in Certamine Hoeufftiano laude ornatum)

Nexus externi
-------------

* Arnoldus Ekker in *WotldCat*
* Arnoldus Ekker in *Biografisch Portaal van Nederland* **(Nederlandice)**
* Arnoldus Ekker in *Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek* **(Nederlandice)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Caput aëneum Seuthis III anno 2004 in sepulcro regali Šipka inventum.
**Seuthes III** (Graece Σεύθης) (floruit 330-311 a.C.n.) fuit rex Odrysarum qui inter annos 330 a.C.n. et 311 a.C.n. fere regnavit.

Biographia
----------

Nummus regni Odrysarum rege Seuthe III factus.
De primis annis vitae Seuthis III non scimus. Anno 346 a.C.n. magna pars Thraciae capta erat a Philippo II rege Macedoniae. Anno autem 336 a.C.n. Philippo mortuo, Thraces seditionem concitaverunt, sed Alexander, novus rex Macedoniae, brevi tempore seditionem vindicavit et Triballos, Syrmo duce, Getasque vicit. Anno 330 a.C.n. Seuthes, Alexandro in Persia pugnante, novam seditionem fecit cum Memnone, stratego Thraciae, sed anno 326 a.C.n. Antipater dux Macedonum eum vicit. Anno proximo, copiae Zopyri, successoris Antipatris, superatae sunt a Getis, et regnum Odrysarum civitas sui iuris factum est. Anno 323 a.C.n. Alexandro Magno mortuo, diadochus Lysimachus regem Thraciae se proclamavit, et saepe bellum contra Seuthem gessit usque ad annum 312/311 a.C.n. cum Lysimachus eum vinceret. Anno 320 a.C.n. Seuthes III Seuthopolim, novum caput regni Odrysarum, condidit. Anno 313 a.C.n. Antigono I in bello contra Lysimachum adiuvit.

Seuthes III bis uxorem duxit, et "Gonimase" fortasse erat nomen uxoris secundae. Cotys II, filius Seuthis et primae uxoris, rex factus est post eius mortem.

Sepulcrum regis (*Goljama Kosmatka*) apud Seuthopolim situm.

Fortuna
-------

Ensis regis Seuthis in sepulcro regali inventus.
Anno 2004 in Bulgaria (Thracia hodierna) apud urbem Kazanlak (antiquum Seuthopolim), sepulcrum regis (Bulgarice *Goljama Kosmatka*) inventum est a Georgio Kitov, archaeologo Bulgarico: in sepulcro caput aëneum Seuthis, ensis eius, et corona aurea erant. Hodie caput in Museo Archaeologico Nationale Serdicae exhibetur.

Fontes antiqui
--------------

* Arrianus, *Anabasis Alexandri*, I, 4,1.
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica*, 18,14,204.

Notae
-----

1. ↑  Arrianus, I, 4,1.
2. ↑  Tačeva 2006: 186, 189.
3. ↑  Tačeva 2006: 190.
4. ↑  Siegert 1986:125.
5. ↑  Dana 2015: 246–47.
6. ↑  De sepulcro Seuthis III. **(Anglice)**.

Bibliographia
-------------

* Dana, Dan, *Inscriptions*, in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015.
* Delev, Peter, *Thrace from the Assassination of Kotys I to Koroupedion (360-281 BC)*, in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015.
* Siegert, Heinz, *I Traci*, Mediolani, 1986.
* Tačeva, Margarita, *The Kings of Ancient Thrace. Book One,* Serdicae, 2006.
* Topalov, S. *The Odrysian Kingdom from the Late 5th to the Mid-4th C. B.C.* Serdicae, 1994.
* Werner, Robert, in: W.-D. von Barloewen (ed.), *Abriss der Geschichte antiker Randkulturen*, Monaci, 1961.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Seuthem III** spectant. |
**Ascensio recta** in astronomia altera coordinata in globo caelesti (imaginato) est, altera declinatio vocatur. Ascensio recta respondet ad circulos meridianos geographicos. Principium coordinatae ascensionis rectae punctum vernum *(quod dicitur)* est, quo in puncto linea ecliptica et linea aequinoctialis secantur. Astronomus ab septentrionalibus spectans ascensione recta positionem rei caelestis dextrorsum (id est secundum horologii motionem) metitur. Ita uniuscuiusque rei caelestis locus pari (α;δ) significatur.   
 
Astronomi ascensionem rectam non gradibus, sed horis metiuntur, sicut 24 horae 360 gradus aequent. Inde 1 hora 15° aequat, 1 minuta 15’, 1 secunda 15’’.  

Inclinatione ecliptica ascensio recta in longitudinem ac latitudinem eclipticam ratiocinanda est ut vias revolutionis planetarum aliorumque corporum systematis solaris censere possis (→ transformatio coordinatarum).  

Ascensione recta stellae cuiusdam nota facile censendum est, quo anni tempore stella illa optime sit spectanda, nempe censendo diem quo stella media nocte summum locum teneat (→ oppositio).
Wikidata Simon Proxenus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1532; Budovicium  
*Obitus*: 7 Decembris 1575; Praga  

**Officium**

*Munus*: scriptor, iuris peritus, poëta, professor  
*Patronus*: Universitas Carolina Pragensis
**Simon Proxenus a Sudetis** (natus Budvicii circa annum 1532; mortuus Pragae die 7 Decembris 1575) fuit scriptor ac poeta Bohemicus et magister Universitatis Pragensis, qui Latine scribebat.

Vita
----

Simon circa annum 1592 in vitam ingressus, cum adolevisset, eruditorum hominum disputationibus interfuit, praecipue Philippi Melanchtonis. Dato eruditionis suae specimine in album professorum Pragensium anno 1554 inscriptus laboribus suis atque lucubrationis, quas in litteris et artibus consumpsit, nobilitatis ornamenta et cognomen *a Sudetis* anno 1557 assecutus est. Dum Iulium Schlik apud Belgas et Francogallos litteris studentem comitatur, ipse etiam in iuris studiis non mediocriter processit, cui doctrinae postea usum adiunxit anno 1567 consiliarius ad appellationes a rege constitutus. Nec vero leve imperatori ac regi Rudolpho II operam praestitit, sed in electione regis Polonorum anno 1573 contionatus ostendit, quales laboris et diligentiae fructus mox percepturus fuisset, si modo longiorem vitam sortitus esset. Obiit Pragae anno 1575.

Praeter carmina typis impressa binos commentarios propria manu scriptos reliquit, quibus fontibus vitae ipsius cognito nititur.

Opera
-----

* *Ducum et Regum Bohemiae series ad Carolum quartum descripta carmine.* (1556)
* *Elegia de excubiis angelicis.* (1555)
* *Allegoria petrae deserti percussae a Moise, et fundentis largissimos fontes aquarum, tradita ab Apostolo Paulo 1. Corinth: 10.* (1554)
* *Eidyllion de natali Domini nostri Iesi Christi, ad integerrimum et clarissimum virum, Dominum Conradum Aff, inclytae reipublicae Francfordensis ad Viadrum Senatorem.* (1554)

Notae
-----

1. 1 2 3  Helena BUSINSKÁ et Jan MARTÍNEK, *Renata Poesis* (Pragae: Academia Scientiarum Bohemoslovaciae, 1975), 296.
Wikidata Ascvilare
Res apud Vicidata repertae:Ascvilare: insigneAscvilare: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°49′0″N 6°17′0″E  
*Numerus incolarum*: 55 784  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Nadine Leonhardt  
*Procuratio superior*: Regio urbium Aquisgranensis  

**Geographia**

*Superficies*: 75.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Aquisgranum, Würselen, Alsdorf, Aldenhoven, Inda, Langerwehe, Stolberga  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Wattrelos, Reigate and Banstead  

**Tabula aut despectus**

Ascvilare: situsAscvilare: situs
Aedes tabellariae
**Ascvilra** sive **Aschwilra** sive **Ascvilare** (Theodisce *Eschweiler*) est urbs in Germania.

Pinacotheca
-----------

* Kambach, burgus mediaevalisKambach, burgus mediaevalis
* Röthgen, burgus mediaevalisRöthgen, burgus mediaevalis
* Kinzweiler, burgus mediaevalisKinzweiler, burgus mediaevalis
* Pietà e corio factus*Pietà* e corio factus

Nota
----

1. ↑

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ascuilare** spectant. |

* www.eschweiler.de
***Historiae*** Taciti, annis fere 100-110 p.C.n. scriptae, Annales chronologice continuant; tamen Tacitus eas ante illud opus scripsit. Tempus inter mortem Neronis et adventum Nervae complectebantur, atque e duodecim aut quattuordecim libris constabant. Quattuor primi et initium quinti etiamnunc servantur.

Liber primus
------------

Hoc liber narratione factorum a Tacito incipit. Quidam probus vir, Galba, in locum Neronis, istius tyranni, successit. Sed Otho a militibus suis imperatorem elegitur. Eos contra Galbam ducit, cui Piso se socium addidit. Galba Pisoque necantur. Roma victorem accipit. Sed aemulus novus, Vitellius, evenit. Obviam ei agmen Othonis graditur.

Liber secundus
--------------

Vespasianus autem, praefectus in Oriente, Imperium concupiscit. Certamen inter Othonem et Vitellium perget; alter in fine vincit. Ad Romam petit, quam cohortes ejus urbem captam habent. Tum Vespasianus arma adhibere debet.

Liber tertius
-------------

Illius duces bellorum Italiam invadunt. A suis proditus, Vitellius se abdicat, at cogitur in dicione manere. In fine jugulatus est.

Liber quartus
-------------

Tempus terribilis pro Roma. In provinciis, status rerum semper gravior fit. Et gravior esset status Imperium sine aemulatione inter duces Barbarorum.

Liber quintus
-------------

Solum historiam brevem populi Iudaei conservavimus ex illo libro.

Nexus externi
-------------

* Textus *Historiarum*

Bibliographia
-------------

* Rhiannon Ash, *Ordering anarchy: armies and leaders in Tacitus' Histories*. Londinii: Duckworth, 1999. ISBN 0715628003
* H. Drexler, "Zur Geschichte Kaiser Othos bei Tacitus und Plutarch" in *Klio* vol. 37 (1959) pp. 153-178
* R. Engel, "Das Charakterbild des Kaisers Vitellius bei Tacitus und sein historischer Kern" in *Athenaeum* vol. 55 (1977) pp. 345-368
* S. Frangoulidis, "Tacitus, Plutarch and Suetonius on the death of Galba" in *Favonius* vol. 3 (1991) pp. 1-10
* Gwyn Morgan, *69 A. D. The year of four emperors* (Oxonii: Oxford University Press, 2006. ISBN 978-0-19512468-2) pp. 273-277
* P. Schunk, "Studien zur Darstellung des Endes von Galba, Otho und Vitellius in den Historien des Tacitus" in *Symbolae Osloenses* vol. 39 (1964) pp. 38-82
Wikidata Bruno Rodríguez
Res apud Vicidata repertae:Bruno Rodríguez: imagoBruno Rodríguez: imago
*Nativitas*: 22 Ianuarii 1958; Mexicopolis  
*Patria*: Cuba  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Cuba  
*Munus*: diurnarius, legatus, politicus, professor, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Communist Party of Cuba  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Prince Yaroslav the Wise, 3rd class  

**Bruno Rodríguez Parrilla** (Mexicopoli natus die 22 Ianuarii 1958) est politicus Cubae.

Filius ingeniarii, Bruno Rodríguez alumnus est universitatis Havanensis ubi dux erat foederationis scholasticorum universitatum. Postea apud almam matrem iura publica internationalia docuit. Secretarius a rebus internationalibus congressus nationalis unionis iuvenum communistarum anno 1986 electus est. Ab anno 1991 editor fuit diarii *Juventud Rebelde*. In Angola iuxta exercitum Cubanum operam dedit. Ab anno 1995 usque in 2003 legatus patriae Novi Eboraci apud Nationes Unitas meruit. A mense Octobri 2004 sub titulo ministri vicarii a rebus externis missiones Cubanae humanitariae in Haitiam eodem anno, in Pakistaniam annis insequentibus conduxit.

Die 2 Martii 2009, ministris nonnullis a praeside Radulpho Castro dimissis, Bruno Rodríguez minister a rebus externis factus est. Quo officio fungens die 20 Iulii 2015 Vasingtoniae adfuit, legatione Cubana apud Civitates Foederatas post sexaginta fere annos restituta.

Bibliographia
-------------

Bruno Rodríguez et Ludovicus Almagro cancellarius Uruguaianus apud Nationes Unitas anno 2013 picti
* "Bruno Rodríguez asciende a Buró Político de Partido Comunista de Cuba" in *Nuevo Herald* (13 Decembris 2012)
* Gerardo Arreola, "El canciller cubano Bruno Rodríguez es incorporado al Politburó del PCC" in *La Jornada* (12 Decembris 2012)

Nexus interni
-------------

* Iosephina Vidal

Nexus externi
-------------

* Vita apud factionem communisticam

Ministri rerum externarum Cubani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Saladrigas 1933 • Manuel Márquez Sterling 1933 • Cosmas de la Torriente 1934 • Iosephus Agrippinus Barnet 1935 • Georgius Aloisius Echarte 1935 • Iosephus Manuel Cortina 1936 • Ioannes Iosephus Remos 1937 • Michael Angelus de la Campa 1939 • Iosephus Manuel Cortina 1940 • Iosephus Augustinus Martínez 1942 • Emeterio Santovenia 1943 • Georgius Mañach 1944 • Iosephus Augustinus Martínez 1944 • Gustavus Cuervo 1945 • Albertus Innocentius Álvarez 1945 • Raphael González Muñoz 1947 • Carolus Hevia 1948 • Ernestus Dihigo 1950 • Michael Suárez 1951 • Anscharius Gans 1951 • Aurelianus Sánchez 1951 • Michael Angelus de la Campa 1952 • Andreas Domingo 1954 • Carolus Saladrigas 1955 • Gonzalo Güell 1956 • Robertus Agramonte 1959 • Radulphus Roa 1959 • Isidorus Malmierca 1976 • Ricardus Alarcón 1992 • Robertus Robaina 1993 • Philippus Pérez Roque 1999 • Bruno Rodríguez 2009
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Cubae • Primi ministri Cubae |
|  |
Puteus Braunsbrunnen cum statua Brunonis Querfurti, ubi sanctus martyr natus est.
**Bruno Querfurtensis**, cui et nomen Bonifatii (natus in Saxonia et Anhaltio circa annum 974 Querfurti; mortuus ad fines Borussiae Balticae die 14 Februarii aut 9 Martii 1009), fuit Russiae et Lithuaniae theologus et missionarius ac martyr Germanicus.

Vita
----

Magdeburgi eruditus ab imperatore Ottone III Romam ductus est. Ibi sancto Romualdo ermita monente in monasterium intravit. Inde se missioni Slavorum, quam imperator Henricus II et rex Poloniae Boleslaus I querelis suis impediebant, dedicavit. Ita diu vix successus felices in Polonia, Hungaria, Russia erant. Multo autem melius in Pečenegis agere licuit, quem laborem assiduum in Borussis Balticis pergere in animo habuit. Ei autem una cum duodeviginti sodalibus corona martyrum induenda erat. Eius festum die 15 Octobris celebratur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Brunonem Querfurtensem** spectant. |

* De Brunone apud *Geschichtsquellen des deutschen Mittelalters*

Notae
-----

1. ↑  Nomen in paginis *Alcuin*
2. ↑  Karl Ernst Georges: *Kleines Handwörterbuch, Deutsch-Lateinisch*. Reimpressio editionis septimae anni 1910, Darmstadii 2015, ISBN 978-3-534-26654-8, nr 2870 in indice geographico.
Mas anno 2014.
Mas (laeva) in podio apud Circuitum Hispaniae 2018.
**Henricus Mas Nicolau** (natus *Enric Mas Nicolau* Artà in vico Maioricae die 7 Ianuarii 1995) est professionalis birotarius Hispanicus, qui hodie pro Deceuninck–Quick-Step UCI WorldTeam cursu viario certat. Scansor ingeniosus inter decem locos summos in certaminibus magni momenti tenuit, et stationem in Circuitu Vasconiae anno 2018 vicit. Alter Albertus Contador a nonnullis habetur, ipso Contador non excepto, sed Mas dixit se esse primum Henricum Mas malle.

Praemium pugnacitatis bis in Circuitu Hispaniae 2017 (post stationes 6 et 20) accepit. Tuniculam candidam in Circuitu Franciae 2019 uno die (post stationem 13, die 19 Iulii) gessit.

Notae
-----

1. ↑  Torrego, José María (23 Decembris 2018). "El Deceuninck Quick Step busca no sucumbir del cetro mundial del ciclismo en 2019". *La Guía del Ciclismo*. Digipress Ibérica SL .
2. ↑  "Mas: I want to be the first Enric Mas, not the next Alberto Contador | Cyclingnews.com". *Cyclingnews.com* .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Mas** spectant. |

* De Henrico Mas apud *ProCyclingStats.*
**Foteini Kolovou** vel litteris Graecis Φωτεινή Χ. Κολοβού (nata die 8 Ianuarii 1964 Carditsae) est Byzantinista atque Byzantinae et Neograecae philologiae doctor in universitate Lipsiensi docens.

Vita
----

Studio universitate Ioanninorum perfecto Kolovou anno 1993 promotionem meruit interque annos 1997 usque 2003 docenti Byzantinisticae rationis universitatis liberae Berolinensis subveniebat. Anno academico 2003 / 2004 more vicarii universitate Lipsiensi licentiam docendi habebat. Anno 2005 in libera Berolinensi universitate opere eius confecto laureata est. Annis 2005 usque 2007 in docentis loco licentiam Lipsiae docendi tenebat. Ibidem anno 2007 stabiliter acceptus est. Anno 2014 sodalis Academiae Saxonicae Scientiarum facta est.

Praecipue editioni operum res gestas tractantium operam dat accurate (Michael Acominatus, Critobulus Imbriota) necnon epistolographiam (Eustathius Thessalonicensis) colet.

Opera
-----

* 1999 : *Μιχαήλ Χωνιάτης. Συμβολή στη μελέτη του βίου και του έργου του: το* corpus *των επιστολών*. Athenis: Academia Athenarum. ISBN 978-960-7099-82-2 **(Neograece)**
* 2001 (recensor, cum Athanasio Kambylis et Diether Roderich Reinsch) : *Annae Comnenae Alexias*. 2 voll. Berolini (*Corpus Fontium Historiae Byzantinae*, 40)
* 2001 (recensor) : *Michaelis Choniatae Epistulae*. Berolini (*Corpus Fontium Historiae Byzantinae*, 41)
* 2005 (interpres, cum Diether Roderich Reinsch): *Κριτόβουλος ο Ίμβριος: Ιστορία*. Athenis: Canace, 2005. ISBN 978-960-7420-92-3 **(Neograece)**
* 2006 (recensor) : *Die Briefe des Eustathios von Thessalonike: Einleitung, Regesten, Text, Indizes*. Monaci, 2006 (*Beiträge zur Altertumskunde*, 239)

Notae
-----

1. ↑  Sic ipsa in libris Latinis scribit. Vide catalogum[*nexus deficit*]
Ioannes Geylerus, praedicator et professor universitarius
**Ioannes Geylerus Caesarisbergius** (natus *Johannes Geiler* die 16 Septembris 1445 Scafusae, mortuus die 10 Martii Argentorati) theologus Alsatianus fuit.

Vita
----

Filius publici secretarii adlati ex anno 1446 Ammerschwihr in oppido vixit. Ioanniculus, cum pater anno 1446 naturae concessisset, apud avum Caesaris Monte refugium habuit. Annis inter 1460 et 1471 Friburgi studia fecit et annis inter 1471 et 1475 Basileae. Factus est anno 1462 bakkalaureus, anno 1464 magister artium, anno 1469 decanus in artium facultate, anno 1470 sacerdos catholicus, anno 1475 doctor in theologicis et anno 1476 professor theologiae Friburgensis. Anno 1476 universitarii Friburgenses eum rectorem elegerunt. Tamen iam anno 1477 cursum honorum academicorum deposuit, ut praedicationi vacaret. Itaque annis inter 1478 et 1510 fauste Argentorati evangelica nuntiabat atque explicabat. Anno 1484 Franciam meridianam petivit et anno 1488 menses plures Augustae Vindelicum apud Fredericum de Zollern episcopum praeclarum mansit.

Gravitudo
---------

Geilerus valde notus est velut orator popularis (cf. praedicatorium cyclum de Sebastiani Brant opus cui titulus *Stultifera navis* annis 1498 et 1499 habitum) necnon interpres Ioannis Gerson scriptorum. Opera eius, quae papa Paulus IV anno 1559 in indicem librorum prohibitorum posuerat, saepissime composita sunt ex manuscriptis auscultantium, notis Latine redditis, rebus post mortem congestis. Geileriana scholasticam et (interdum) nominalismum olent. Iste vir doctus omnes quasi theologiae campos tractabat nulli rei parcens. Quoad politiciam ecclesiasticam autem minime Reformationi attribuendus est: agitur de novis motibus spiritalibus saeculo XV florentibus. Immo, cum reformatio terras ingressa esset, operum Geilerianorum receptio stitit. Inter discipulos notionis dignus est Matthias Zellius reformator et animarum curator entheus.

Opera
-----

* *Peregrinus / Der bilger mit seinen eygenschaften (Der Pilger)*, 1494
* *Baum des Seelenheils*, 1502
* *Predigten teutsch*, 1509
* *Das irrig Schaf*, 1510
* *Das Buch Granatapfel*, 1510
* *Der Seelen Paradies*, 1510
* *Navicula sive speculum fatuorum*, 1510
* *Navicula poenitentiae*, 1511
* *Christliche Pilgerschaft*, 1512
* *Die Passion*, 1514
* *Evangelibuch*, 1515 (edidit Pauli)
* *Emeis. Dies ist das Buch von der Omeißen*, 1517 ((edidit Pauli)
* *Die Brösamli Doct. Kaiserbergs*, 1517 ((edidit Pauli)
* *Das Buch von den Sünden das Munds*, 1518
* *Sermones & vari varii Tractatus Keiserspergii iam recens excussi ...*, 1518
* *Das buoch Arbore humana … Von dem menschlichē baum …*, (edidit Ioannes Grüninger), 1521
* *Postill*, 1522

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Geylerum Caesarisbergium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Scaturigo Vicifontis
* Nexus apud DDB

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Stadtbibliothek Mainz: Sign. XIV g:2°/2b
*Allgemeine Naturgeschichte der Schildkröten* - opus de testudinibus ab Ioanne Gottlob Schneider
**Ioannes Gottlob Theaenus Schneider** (appellatus *Saxo*; natus die 18 Ianuarii 1750 Collm in Saxonia, mortuus die 12 Ianuarii 1822 Vratislaviae) fuit philologus et rerum naturalium indagator Germanicus.

Vita
----

Anno 1769 Lipsiae et Gottingae studiosus fuit antequam anno 1774 Argentoratum iret ut Ricardum Franciscum Philippum Brunck in poetis Graecis edendis iuvaret. Anno 1776 ipse professor artis rhetoricae factus est Francofurti ad Oderam; anno 1811 autem alma matre exstincta una cum studiosis Vratislaviam venit.

Gravitudo
---------

Eius opus magnum est »Großes kritische griechisch-deutsche Handwörterbuch« (Sulechów 1797–98 cum supplementis anno 1821), quod fundamento omnium glossariorum Graecorum posteriorum fuisse videtur. Studia de historia naturali in Antiquitate ecce: »Literarische Beiträge zur Naturgeschichte aus den Alten, vorzüglich aus den Schriftstellern des 13. Jahrhunderts« (Francofurti 1786), »Eclogae physicae ex scriptoribus praecipue graecis excerptae« (Ienae 1801); »Ad reliqua librorum Friderici et Alberti Magni capita commentarii etc.« (Lipsiae 1788); editio Aeliani »De natura animalium« (Argentorati 1784), Aristotelis (Lipsiae 1811), Epicuri »Physica et Meteorologica« (Lipsiae 1813), Theophrasti (Lipsiae 1818–21), utriusque Oppiani (Argentorati 1776), Nicandri Colophonii »Alexipharmaca« (Salinis Saxonicis 1792) et »Theriaca« (Lipsiae 1816). E thesauro Latino edidit »Scriptores rei rusticae« (Lipsiae 1794–97) necnon Vitruvium (Lipsiae 1807–08). 
Insuper ei debemus editiones Xenophontis (Lipsiae 1790 ss.), »Argonauticorum Orphicorum« (Ienae 1803), Aristotelis »Politicae« (Francofurti 1809), Aesopii (Vratislaviae 1812) et pseudoaristotelicorum »Oeconomicorum« (Lipsiae 1815). Insuper scripsit: »Naturgeschichte der Schildkröten« (Lipsiae 1783); »Historia amphibiorum« (Ienae 1799) et alia.

Bibliographia
-------------

* Richard Hoche:  "Schneider, Johann Gottlob (Theaenus)", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 32 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1891), p. 125–127.
* Conrad Bursian: *Geschichte der classischen Philologie in Deutschland.* Oldenbourg, Monaci 1883.
* Bärbel Holtz: Preußen als Kulturstaat. Das preußische Kultusministerium als Staatsbehörde und gesellschaftliche Agentur (1817–1934) Bd. 2. Das Kultusministerium auf seinen Wirkungsfeldern Schule, Wissenschaft, Kirchen, Künste und Medizinalwesen, Berolini, Akademie-Verlag, 2010 *Acta Borrusica*, edidit "Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Ioannes Gottlob Theaenus Schneider** apud **Vicifontem**. |

* De Schneider apud DDB
**Caristia** (vel **Charistia, Cara Cognatio**) erant festum Romanum, quod die 22 Februarii post Parentalia celebrabatur. 

Caristia feriae privatae fuerunt; familiae ad cenam coibant, Lares et Concordiam colebant donaque mutua familiares dabant (quae Martialis memorat). 

Etiam saeculis V et VI Caristia a Christianis celebrabantur, Polemio Silvio et Caesario Arelatensi testificantibus.

Fontes
------

* Ovidius, *Fasti*, II, 623–626, 631–632

Notae
-----

1. ↑  IX 54, IX 55.

Nexus externi
-------------

* De Caristiis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**

  

  

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
Wikidata Saʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz
Res apud Vicidata repertae:Saʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz: imagoSaʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz: imago
*Nativitas*: 2 Ianuarii 1940; Taifum  
*Obitus*: 9 Iulii 2015; Angelopolis  
*Patria*: Arabia Saudita  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Saudi Arabia  
*Munus*: politicus, legatus  

**Consociatio**

*Religio*: Islamus
**Familia**

*Genitores*: Feisalus Abdelazizi filius; Iffat Al-Thunayan  
*Familia*: House of Saud
**Memoria**

*Sepultura*: Al Adl cemetery  

**Insignia heraldica**

Saʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz: insigneSaʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz: insigne
Saʿūd ibn Fayṣal et Vladimirus Putin Moscuae anno 2002 picti
Saʿūd ibn Fayṣal (ad sinistram partem) et Rafik Abdessalem, ministri a rebus externis Arabiae Saudianae et Tunesiae, anno 2012 colloquentes
**Saʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz** vel litteris Arabicis سعود بن فيصل بن عبد العزيز (ad al-Ṭāʾif natus die 2 Ianuarii 1940; Angelopoli in California mortuus die 9 Iulii 2015) fuit politicus Arabiae Saudianae. Minister rerum externarum meruit ab anno 1975 usque ad diem 29 Aprilis 2015 (successore ʿĀdil ibn Aḥmad al-Jubair). Pater Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz, eodem officio iam annis ab 1930 ad 1960 et ab anno 1962 functus, anno 1964 rex creatus est ministeriumque rerum externarum retinuit. Quo anno 1975 mortuo, filius Saʿūd de rebus externis curare coepit.

Saʿūd alumnus fuit scholae Hun et universitatis Princetoniae in urbe. Minister vicarius a petroleo sub regno patris annis ab 1971 ad 1975 meruit.

Notae
-----

1. ↑  Ahmed al Omran, "Former Saudi Foreign Minister Prince Saud Al-Faisal Dies," *Wall Street Journal,* 9 Iulii 2015.

Bibliographia
-------------

* Madawi al-Rasheed, "Prince Saud al-Faisal obituary" in *The Guardian* (10 Iulii 2015)
* Michael Slackman, "A Legacy of Regret for a Saudi Diplomat" in *New York Times* (16 Decembris 2009)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Saʿūd ibn Fayṣal** spectant. |

* Former Saudi foreign minister Saud al-Faisal dies apud *Aljazeera* (10 Iulii 2015)

Ministri rerum externarum Arabiae Sauditae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1930 • Ibrāhīm ibn ʿAbd Allāh al-Suwaiyīl 1960 • Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1962 • Saʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1975 • ʿĀdil ibn Aḥmad al-Jubair 2015 • Ibrāhīm ibn ʿAbd al-ʿAzīz ibn ʿAbd Allāh al-ʾAsāf 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Reges Arabiae Sauditae |
|  |
Wikidata Saša Sokolov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 6 Novembris 1943; Ottava  
*Patria*: Canada, Russia, Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: scriptor, mythistoricus, essayist, poëta  

**Memoria**

*Laurae*: Q27973216, Andrei Biely Prize  

**Alexander Vsevolodi filius Sokolov**, ut **Saša Sokolov** notus, die 6 Novembris anno 1943 Ottaviae natus, est scriptor Russicus.

Vita
----

In legatione Sovietica Canadae natus, ab anno 1946 Moscuae habitabat; postea Turcomanniae et in regione Calininensi et in territorio Stauropolitano laborabat; ab anno 1975 in Austria, ab anno 1976 in Civitatibus Foederatis, ab anno 1977 civis Canadensis.

Opera
-----

Aliquot narrationes breves annis 1967-1968 edidit. Prima mythistoria (vel, ut ipse dicit, poema oratione soluta scriptum) *Школа для дураков* (*Ludus litterarum fatuis educandis*) anno 1973 confecta est, anno 1976 Sicagi edita; secunda, *Между собакой и волком* (*Inter canem et lupum*), anno 1980; tertia, *Палисандрия* (*Palisandria*), anno 1985. Anno 2011 etiam tria poemata in libro *Triptycho* nominato edidit.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Александр Всеволодович Соколов*.
2. ↑  *Saša, Саша* est nominis Alexandri forma Russica diminutiva, qua omnia eius opera inscripta sunt.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Insigne archiepiscopi Sbignei
**Sbigneus Berka de Duba et Lipa** (natus anno 1551; obiit die 6 Martii 1606) fuit decimus archiepiscopus Pragensis et generalis magister ordinis crucigerorum cum rubea stella.

Vita
----

Sbigneus Berka de Duba
Sbigneus erat ex familia nobili *de Duba et Lipa* oriundus. Erat septem ecclesiarum canonicus et per annos complures administrator dioecesis Ratisbonensis. Mortuo archiepiscopo Martino Medek anno 1592 archiepiscopus Pragensis factus est et etiam Crucigeri cum rubea stella eum in suum supremum magistrum elegerum et creaverunt.

Domum Archiepiscopalem ante Arcem Pragensem magnifice exaedificavit et anno 1603 titulum *Principis* ab imperatore ac rege Bohemiae Rudolpho II obtulit. Anno 1605 synodum nationalem iuxta Tridentini Concilii leges celebravit. Obiit die 6 Martii anno 1606. Sepultus est Pragae in ecclesia metropolitana sancti Viti.

Notae
-----

1. ↑  *Synodus archidioecesana Pragensis, habita a D. Sbigneo Berka a. 1605*. Pragae 1605, p. 1.
2. 1 2  Joannes Florian Hammerschmid: *Prodomus Gloriae Pragenae* etc. Vetero-Pragae 1723, p. 518-519.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sbigneum Berkam** spectant. |
Cepae et sardinae (principales *scabeccio* taliumque ferculorum impensae) ab Iosepho Recco pictae
**Scabeccio** est conditura piscium olim Genuae et in partibus littoralibus Liguriae usitata. Nostro tempore est nomen ferculorum simili modo paratorum. Piscibus suffrictis infunditur acetum cum frustis ceparum foliisque rosmarini.

Nomen ex Arabico mediaevali *sikbāj* provenit, sicut *scapece* Sallentinum et *escabeche* (Latine "scapeta") Catalaunum. Methodus autem, multo antiquior quam ea mediaevalia nomina, iam apud *Apicium* descripta est: "Ut pisces fricti diu durent: Eodem momento quo friguntur et levantur ab aceto calido perfunduntur."

Notae
-----

1. ↑  *Apicius sive De re coquinaria* 1.9.1

Nexus interni
-------------

* Saor

Nexus externi
-------------

* "Scabeccio" in *Lessico delle Arte Alimentari*
* "Boghe a scabeccio (Boghe marinate)" apud *Cucina ligure*
* "Boghe a scabeccio" apud *Ricette regionali*
* "Acciughe in scabeccio" apud *gran consiglio della forchetta*
* "Pesce in scabeccio" apud *Chef per passione*
Wikidata Paula Romana
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5 Maii 347; Roma  
*Obitus*: 26 Ianuarii 406; Bethleem  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Proles*: Eustochium, Blaesilla, Paulina  

**Memoria**

*Sepultura*: Church of the Nativity, Sancta Maria Maior  
Sanctus (*feriae die* 26 Ianuarii)
**Paula Romana**, anno 347 Romae nata et anno 404 in Bethleem mortua, est sancta Christiana, mater deserti, sancti Hieronymi amica, cuius memoria ab Ecclesia die 26 Ianuarii colitur.

Sancta Paula, sancta Eustachium filia eius et sanctus Hieronymus a Francisco de Zurbarán picti circa annum 1639

Vita
----

Multa de Paula ex epistolis Hieronymi nota sunt. In familia nobili gentis Furiae nata est. Annos quindecim nata Toxotio nupta est, a quo filias habet quattuor et filium eiusdem nominis Toxotium. Annos 32 nata vidua discipula sanctae Marcellae facta est. Peregrina in Terram Sanctam profecta est. Anno 382 sanctum Hieronymum cognovit. Duo monasteria in Bethlehem aedificavit, unum sibi cum sororibus, alterum Hieronymo cum fratribis; ibi Hieronymus versionem Bibliorum suam fecit, quam Paula multo adiuvabit.

Liberi Paulae
-------------

Paulina, Blesilla, Eustochium, Rufina filiae Paulae erant. Sancta Paulina Paulae filia senatori Pammachio nupta est et anno 395 mortua; sancta Blesilla vidua facta anno 384 mortua est. Rufina anno 386 mortua est, Eustochium autem matri socia peregrinationis necnon monasterii instituendi fuit. Mortua est anno 419. Toxotius Paulinae filius primo gentilis fuerat, sed anno 385 baptizatus, anno 389 Laetam, sacerdotis pagani Albini filiam, nupsit. Eorum filia Paula Iunior erat, quae anno 404 ad Eustochium in Terram Sanctam venit, ubi anno 420 oculos sancti Hieronymi conclusit.

Nexus externi
-------------

* De sancta Paula in *Encyclopaedia Catholica* **(Anglice)**
* Paulae Hieronymo epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi
Wikidata Paucinicum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°2′0″N 12°30′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 151  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: ente di decentramento regionale di Pordenone  

**Geographia**

*Superficies*: 49.69 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Canipa, Tamber, Budoia, Fons Frigida  

**Tabula aut despectus**

Paucinicum: situsPaucinicum: situs
Paucinicum
**Paucinicum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Pulcinichum*, *Puncenigum*, *Luncinicum*, *Paucenicum*, *Paucenigum*, *Puncinicum*, *Punsenicum*, *Punzinicum*, *Polcenigum*) (Italiane *Polcenigo*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 240 incolarum, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia et in Provincia Portusnaonensi situm. Incolae *Paucinicenses* appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Concordiensis-Portus Naonis,

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Coltura, Gorgazzo, Mezzomonte, Range, San Giovanni*.

Municipia finitima
------------------

*Budoia, Caneva, Fontanafredda, Tambre (BL)*.

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii (terra)
* Portus Naonis
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Paucinicum** spectant. |
Puteus Sanctae Margaritae Altschöndorfiensis? Vimariae.
Monumentum vici.
**Puteus Sanctae Margaritae** (Theodisce *Margaretenbrunnen*) invenitur Vimariano in vico Schöndorf,? rectius in eius vetere parte orientali (*Altschöndorf*), quae mentionem suam primam anno 1358 habuit. Cuius in memoriam monumentum signis vici ornatum anno 2008 erectum est. Ista autem signa visitatores incolarum quaestus docent, qui pastores agricolae pecuarii fuisse dicuntur.

Aspectus
--------

Nomen ducitur a patrona et sancta Margarita Antiochensi. Cupa usque ad fontes aqua funibus e specu hauritur. Super autem fulcrum tegmentum ligneum positum est, cum pelvis unum metrum alta et orbiculata sit. Haud procul a stagno distat, quod tubis cum puteo coniunctum esse videtur. Via strata nomen *Am Teich* a stagno habet. 

In opusculo de puteis Vimarianis, quod Ioannes Ioachimus Leithner pepigit, historia istius putei paucis verbis tractatur. In puteo tabula affixa est in qua memoria fit de diligentibus societatis *Heimatverein Schöndorf* sodalibus, mense Iunio anni 2000 operam dantibus. Omnia ad imaginem vici generalem adapta sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Puteum Margaritae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°0′55″N 11°21′18″E |

* Situs interretialis putei proprius.

Notae
-----

1. ↑  Hans Joachim Leithner: *Von Brunnenstuben, Röhrenfahrten und Wasserleitungen, den historischen und jüngeren Brunnen in Weimar,* edidit Leithner ipse (Vimariae, 2018) (=WeimarWissen 1, Der Weimarer Brunnenschatz), p. 34.
**Edvinus Paulus** vulgo *Edwin Paul* **Grobe** (natus die 19 Aprilis 1927 Canton in Missuria, mortuus die 22 Ianuarii 2015) interpres, scriptor, musicus et magister Americanus fuit. Esperantici fautor summus Tucson in universitate studiosos litteras Francicas docuit. Domicilium sibi elegit urbem Tempe in Arizona sitam. 

Idiomatis Zamenhofiani fautoribus periodicum *Arizona Suno* moderabatur.

Vita
----

Annis inter 1945 et 1947 stipendia merens in Corea Meridiana fuit; inde baccalaureus in lingua Francica apud Collegium pro Gulielmo Jewel nominatum fieri decuit. Magister autem ex anno 1954 in Universitate Indianensi fuit, qui biennio ante in matrimonum duxerat Mariam Ludovicam. Anno 1957 itum est in Arizonam. In Arizona usque annum 1989 professoris universitarii munere functus est.

Neque in oblivionem cadat Edvinum Paulum clavicinem maximi momenti et compositorem ecclesiasticum fuisse: auxilium ab eo petiverunt ecclesia *First Unitarian Universalist Church* et *Arizona Masterworks Chorale*. Post annum 1989 voluntarie operam navabat in museo archaeologico *Pueblo Grande Museum*. Amicis licuit eum *Papoo* vocare.

Una cum Paulo Gubbin anno 2002 cursum visificum linguae Esperanticae confecit praetitulatum *Pasporto al la tuta mondo* ubi a histrionibus sermonem doceris. Disponens cinematographica fuit Iudith Montell; pellicula autem praeter linguam ipsam etiam culturam Esperanticam spectantibus offert.

Opera Esperantice pacta
-----------------------

* Dia kolero (historiuncula 1994)
* Hohokamaj fantomoj verkita (historiuncula 1994)
* La f-vorta nepo (historiuncula 1994)
* La korea saketaso (historiuncula 1994)
* Malvizito al Tulumo (historiuncula 1994)
* Necesejaj historiunculaj (novellae bilingues 1994)
* Oklahomaj kontrabandistoj (historiuncula 1994)
* Spertante la mondon pere de Esperanto (propostia 1994)
* Murdo en la preĝejo (historiuncula 1995)
* Matenmanĝo ĉe la cirko (historiuncula 1996)
* Helpa mano (historiuncula 1997)
* La ŝtonadoranto (historiuncula 1997)
* Antaŭparolo de "Kromnovelo" (praefatio)
* Gerŝvino en preĝejo
* Perua venĝo

Interpretationes selectae (in Esperanticum)
-------------------------------------------

* Aliaj Tempoj (Editha Wharton)
* Falo de Uŝero-Domo (Edgarius Allanus Poe)
* La neĝoj de Kilimanĝaro (Ernestus Hemingway)
* Legendo de Dorm-Valeto (Vasingtonius Irving)
* Mia Kontrabandulo (Ludovica May Alcott)
* Murdoj de Kadavrejo-Strato (Edgar Allan Poe)
* Tri Ceteraj Noveloj (Marcus Twain)
* Tri Noveloj (Mark Twain)
* Tri Noveloj (Washington Irving)
* Tri Noveloj (Nathaniel Hawthorne)
* Tri Noveloj de Usona Verkisto Bret Harte (Bret Harte)

Nexus externi
-------------

* Vicifons
* opera apud gutenberg.org
* necrologus cum photographia
* catalogus librorum qui venales prostant - UEA, Roterodami

Notae
-----

1. ↑  cursus praesentatio et historia
2. ↑  pellicula apud Youtube
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ousainou Darboe
Res apud Vicidata repertae:Ousainou Darboe: imagoOusainou Darboe: imago
*Nativitas*: 8 Augusti 1948; Dobo  
*Patria*: Gambia  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs, Vice President of the Gambia, Minister of Women's Affairs  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: United Democratic Party  

**Ousainou Darboe** (die 8 Augusti 1948 Dobo in oppido natus) est politicus Gambiae.

Vita
----

E populo Mandinga ortus, Ousainou Darboe filius est Numukunda Darboe olim apud parlamentum Gambiense legati. Alumnus est universitatum Lacupolitanae in Nigeria et Ottaviensis in Canada. Causidicus operam dedit, usque ad annum 1980 pro regimine Gambiensi, deinde privatim iura humana suadens atque pro societatibus publicis causas varias sustinens. Factionem unitam democraticam anno 1996 condidit et conducebat, quater se in comitiis ad officium praesidis proponens contra Yahya Jammeh, malo semper successu. Anno 2016 ante comitia habita incarceratus est. Adama Barrow ergo subito candidatus, victor reportatus, aemulum Ousainou Darboe liberavit et ad munus ministri rerum externarum convocavit. Die 29 Iunii 2018, praesidem vicarium promovit. Mense Novembri 2021, eius petitio ad comitia praesidentialia 2021-22 convalescit a Commissione Electorali Libera. Die 14 Decembris 2021, Ousainou Darboe Supremam Curiam rogavit ut renuntiatam re-electionem exitu Praesidis Adama Barrow in 2021 electionem praesidentialem everteret.

Notae
-----

1. ↑  Ita aliae Vicipaediae, sed verificare oportet.
2. ↑  Vide Lexicon Universale Hofmann, ubi dicitur "Mandinga, regnum amplum Nigritiae (...)".

Nexus externi
-------------

* "Gambia opposition leader Ousainou Darboe freed on bail." *BBC News,* 5 Decembris 2016.
* Musa Saidykhan, "10 Gambian Ministers Take Oath." *Kairo News,* 1 Februarii 2017.

Ministri rerum externarum Gambiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Alieu Badara Njie 1965 • Sheriff Sisay 1967 • Andreas Camara 1968 • Alieu Badara Njie 1974 • Lamin Kiti Jabang 1977 • Omar Sey 1987 • Bolong Sonko 1994 • Baboucarr Blasius Jagne 1995 • Omar Njie 1997 • Momodou Lamin Sedat Jobe 1998 • Baboucarr Blasius Jagne 2001 • Sidi Moro Sanneh 2004 • Musa Gibril Bala Gaye 2005 • Lamin Kaba Bajo 2005 • Bala Garba Jahumpa 2006 • Crispinus Grey-Johnson 2007 • Omar Touray 2008 • Ousman Jammeh 2009 • Mamadou Tangara 2010 • Mambury Njie 2012 • Mamadou Tangara 2012 • Susanna Waffa-Ogoo 2012 • Aboubacar Senghore 2013 • Mamour Alieu Jagne 2014 • Bala Garba Jahumpa 2014 • Neneh MacDouall-Gaye 2015 • Ousainou Darboe 2017 • Mamadou Tangara 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Gambiae |
|  |
Wikidata Itterbeck
Res apud Vicidata repertae:Itterbeck: insigneItterbeck: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°30′23″N 6°48′10″E  
*Numerus incolarum*: 1 732  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Uelsen  

**Geographia**

*Superficies*: 41.08 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hardenberg, Getelo, Wilsum  

**Tabula aut despectus**

Itterbeck: situsItterbeck: situs
Tabula vicum ineuntibus insigne et conditionis datum Itterbeck demonstrans
**Itterbeck** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Itterbeck est praeterea pars communis generalis Uelsen. Ad Itterbeck etiam vici Egge, Itterbeckermoor, Kleine Striepe, Balderhaarmoor, Itterbeckerdoose atque Ratzel pertinent. Nomen accepit Itterbeck a flumine parvo *Itter*.

Historia
--------

Itterbeck vicus anno 1254 primo in actis descriptum est et ut regio tota usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Itterbeck ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Itterbeck cum aliis communibus se ad commune generale Uelsen coniunxit. Magister civium Itterbeck Lambertus Wanink est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Itterbeck** spectant. |

* www.itterbeck.de Pagina officialis communis Itterbeck
* Pagina communis generalis Uelsen
* uelsen-und-umgebung.de

Notae
-----

1. ↑  uelsen.de
Itylos *a Vladimiro Nabokov anno 1945 definitus nunc est* Madeleinea.

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Hexapoda   
Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Lycaenidae   
Subfamilia : Polyommatinae   
Genus : ***Itylos***   
Draudt in Seitz, 1921  
   
Synonyma
\**Ithylos* Forster, 1955 (*lapsus*)
* *Ityloides* Balletto, 1993
* *Parachilades* Nabokov, 1945

***Itylos*** est genus papilionum subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Fuit confusio de nomine recto; praesens genus nomine *Parachilades* a Vladimiro Nabokov incluto lepidopterologista et scriptore anno 1945 disceptatum est, sed hoc genus iam anno 1921 descriptum erat. Nabokov nomine *Itylo* usus est pro genere nunc *Madeleinea* appellatum.

Species
-------

Ordine alphabetico digestae:

* *Itylos fumosus* (Balletto, 1993)
* *Itylos mashenka* Bálint, 1993 (nomen specificum ex libro *Mashen'ka* (Latine fortasse *Maria* vel *Mariuncula*), prima mythistoria Nabokoviana, appellatum)
* *Itylos mira* Bálint & Lamas, 1999
* *Itylos pasco* Bálint & Lamas, 1994
* *Itylos pnin* Bálint, 1993
* *Itylos titicaca* (Weymer, 1890)

Notae
-----

1. ↑  *Itylos,* ftp:funet.fi.
Simulacrum Iudae Maccabaei. Imago aetatis posterioris ex *Promptuario iconum* (1553).

Wikidata Iudas Maccabaeus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 2. saeculum a.C.n.; Judea  
*Obitus*: 160 a.C.n.; Elasa  

**Officium**

*Munus*: Kohen, military commander  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Iudaica
**Familia**

*Genitores*: Mattathias;   
*Familia*: Hasmonaei
**Memoria**

*Sepultura*: Modiin, Emmaus Nicopolis  

**Iudas Maccabaeus** ( יהודה המכבי, Yehudah ha-Makabi) fuit sacerdos Iudaicus (*kohen*) et cuisdam Mattathiae sacerdotis filius, qui Rebellionem Maccabaeorum contra imperium Seleucidarum atque hellenismum (167–160 a.C.n.) duxit.

Nexus interni
-------------

* Encaenia
* Hasmonaei

Notae
-----

1. ↑  Liber I Maccabaeorum 2,4 et saepius; etiam Machabaeus, ut in simulacro in pagina posito
2. ↑  Nomen litteris hodiernis scriptum.

* Commentarius in *Encyclopaedia Britannica.*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |