recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Rudolphus** (vulgo:*Rudolf*) **Paul** (natus 30 Iulii 1893 Gerapolis, mortuus 28 Februarii 1978 Francofurti ad Moenum) vir publicus Theodiscus et sodalis primo DDP, deinde SED factionis fuit.

Iuventus et Munus
-----------------

Paul post scholam finitam Berolini et Lipsiae iurisprudentiae studebat. Bello Orbis Terrarum I coepto militavit et non prius quam 1919 studium Ienae perrexit. Anno 1924 doctor promutus Gerapoli delator publicus laboravit. Eo tempore Adolphum Hitler ut peregrinum inimicum e Germania movendum esse censuit, sed id apud Fridericum Ebert praesidem Germaniae non impetravit. Idcirco annis insequentibus Gerapoli iurisconsultus et notarius laboravit. Iis annis et sodalis DDP factus est. Anno 1934, postquam Nazistae rerum potiti sunt, iurisconsultus laborare non iam ei licebat. Itaque nunc agricola factus est. Post cursum homorum (vide infra) Frnacofurti ad Moenum plus quam XXX annos iterum iurisconsultus laboravit.

Familia
-------

Anno 1938 divortium fecit cum uxore Iudaica, quae anno 1945 ab Nazistis necata est.

Cursus honorum
--------------

Paul 7 Maii 1945 ab Americanis, qui in fine Belli Orbis Terrarum II Thuringiam expugnaverant, magister civium Gerapolis factus est. 16 Iulii eiusdem anni, postquam Unio Sovietica administrationem Thuringiae suscepit, Paul praeses ministrorum eius terrae factus est, successor Hermanni Brill, quem Amerciani praesidem ministrorum fecerant. Anno 1946 sodalis SED factus eodem anno legatus senatus terrae Thuringiae creatus est. Wernerus Eggerath communista vicarius praeses ministrorum factus est. Iunio 1947 concilio praesidum ministrorum terrarum Germaniae Monachii interfuit, sed paulo post - 1 Septembris 1947 - propter potestatem communistarum in zonam ab Americanis occupatam fugit. 9 Octobris 1947 Eggerath eius successor creabatur.

Capsa
-----

Praesides Ministrorum Thuringiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Annis 1920 - 1952
Arnoldus Paulssen |
Augustus Frölich |
Ricardus Leutheußer |
Arnoldus Paulssen |
Ervinus Baum |
Fridericus Sauckel |
Gulielmus Marschler |
Hermannus Brill |
Rudolphus Paul |
Wernerus Eggerath | 
Ab anno 1990
Iosephus Duchač |Bernhardus Vogel |Theodericus Althaus |Christina Lieberknecht |Bodo Ramelow |Thomas Kemmerich |Bodo Ramelow |
|  |
Wikidata Ferdinandus Marcos iunior
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus Marcos iunior: imagoFerdinandus Marcos iunior: imago
*Nativitas*: 13 Septembris 1957; San Juan  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: Member of the Senate of the Philippines, Member of the House of Representatives of the Philippines, Governor of Ilocos Norte, Member of the House of Representatives of the Philippines, President of the Philippines, Secretary of Agriculture  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Partido Federal ng Pilipinas, Nacionalista Party, Kilusang Bagong Lipunan  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Ferdinandus Marcos; Imelda Marcos  
*Coniunx*: Louise Araneta Marcos  
*Proles*: Sandro Marcos  

**Memoria**

*Laurae*: Asia's Most Influential Philippines  

**Ferdinandus Marcos iunior**, Anglice plene *Ferdinand Romualdez Marcos Jr.*, saepe *Bongbong* nuncupatus (Manilae in urbe die 13 Septembris 1957 natus) est politicus Philippinarum. 

Filius fuit Ferdinandi et Imeldae Marcos, patre eo tempore legato camerae repraesentantium sed praeside futuro. In Anglia partim educatus est. Apud Aulam Sancti Edmundi Oxoniensium, taliter apud scholam commercialem universitatis Pennsylvaniensis matriculavit, sed sine lauris decessit. Gubernator vicarius provinciae Ilocanae Borealis ab anno 1980, gubernator ab 1983 ad 1986 et ab 1988 usque in 1997 meruit, antecessore amita sua, successore germano suo Michaële Marcos Keon. Legatus est camerae repraesentantium Philippinensi pro circulo Ilocanae Borealis ab anno 1992 usque in 1995, iterum ab 2007 in 2010; deinde senator usque in 2016 meruit. Praeses Philippinarum denuo electus, die 30 Iunii 2022 inauguratus est.

Biblkiographia
--------------

* Regine Cabato, Sammy Westfall, "Marcos family once ousted by uprising wins Philippines vote in landslide" in *Washington Post* (10 Maii 2022)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Store norske leksikon |

* "Bongbong Marcos": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides rei publicae Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Aguinaldo 1899-1901 • Manuel Quezon 1935 • Iosephus Laurel 1943 • Sergius Osmeña 1944 • Manuel Roxas 1946 • Elpidius Quirino 1948 • Raimundus Magsaysay 1953 • Carolus P. Garcia 1957 • Deodatus Macapagal 1961 • Ferdinandus Marcos 1965 • Corazón Aquino 1986 • Fidelis Ramos 1992 • Iosephus Estrada 1998 • Gloria Macapagal-Arroyo 2001 • Benignus Aquino tertius 2010 • Rodericus Duterte 2016 • Ferdinandus Marcos iunior 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Secretarii rerum externarum Philippinenses |
|  |
Wikidata Avisio (Vallis Augustana)
Res apud Vicidata repertae:Avisio (Vallis Augustana): insigneAvisio (Vallis Augustana): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°42′31″N 7°8′26″E  
*Numerus incolarum*: 298  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 52.62 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Sala, Tuillia Salassorum, Fanum Sancti Petri Augustensium, Arvarium, Fanum Sancti Nicolai Augustensium, Fanum Sancti Remigii, Grysantia Vallis  

**Tabula aut despectus**

Avisio (Vallis Augustana): situsAvisio (Vallis Augustana): situs
Avisio (Vallis Augustana)
**Avisio** (-onis, *m.*) (hodie vulgo *Avise*) est vicus ac municipium Italiae, circiter 350 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Avisionenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Baulin, Cerellaz, Charbonnière, La Clusaz, Coudray, Le Cré, Le Pré, Milliery, Plan, Runaz, Thomasset, Vedun.

Municipia finitima
------------------

* Arvarium (hodie vulgo *Arvier*),
* Sala (Vallis Augustana) (hodie vulgo *La Salle*),
* Tuillia Salassorum (seu Thuilia) (hodie vulgo *La Thuile*),
* Fanum Sancti Nicolai Augustensium (hodie vulgo *Saint-Nicolas*),
* Fanum Sancti Petri Augustensium (hodie vulgo *Saint-Pierre*),
* Fanum Sancti Remigii (hodie vulgo *Saint-Rhémy-en-Bosses*),
* Grysantia Vallis (hodie vulgo *Valgrisenche*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Avisionem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Avisionis in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Avisionis in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Statua Rudolphi rubrinasi Londinii erecta.
**Rudolphus rubrinasus** est in libello auctore Roberto Lewis May anno 1939 scripto nonus tarandus Patri Natalis. Nasi rubri nitentissimi causa, Rudolphus est dux tarandorum qui traheam patris natalis per noctem hiemalem vigiliis Christi natalis trahunt. 

Societas quae pantopolium nunc clausum nomine "Montgomery Ward" gerebat libellum Roberti Lewis May protulit.

Huius fabulae ius auctorum habet societas nomine "The Rudolph Company, LP". 

Tabellarii publici CFA anno 2014 seriem pittaciorum cursualium ediderunt imaginem Rudolphi praebentium.

Johnny Marks carmen de Rudolpho rubrinaso composuit, scilicet texto Anglico quod Eugenius vulgo Eugenius Autry cantavit et quod vigiliis Christi natalis anno 1949 publicatum est. Sunt nunc huius carminis plures versiones Latinae.

Notae
-----

1. ↑  confer machinas interrogativas sicut google
2. ↑  Mikkelson, Barbara; Mikkelson, David P. (19 Decembris anni 2010). "Rudolph the Red-Nosed Reindeer". *Urban Legends Reference Pages*. Snopes.com
3. ↑  Ramer, Holly; Talbot, Toby (photo) (23 Decembris anni 2011). "Scrapbook tells how Rudolph went down in history". Hanover, NH: Associated Press .
4. ↑  Kim, Wook (17 Decembris anni 2012). "Yule Laugh, Yule Cry: 10 Things You Didn’t Know About Beloved Holiday Songs". **Time** .
5. ↑  "Rudolph all red-nosed over stamp of approval". United States Postal Service. 6 Novembris anni 2014
6. ↑  Vide hunc blog "bestiaria Latina: Gaudium Mundo".
**Rudolphus Hieronymus** (vulgo *Rudolf Hieronymus*) **Petersen** (natus 30 Decembris 1878 Hamburgi, mortuus 10 Septembris 1962 apud eundem locum) vir publicus Theodiscus et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.

Iuventus et familia
-------------------

Avus Petersen Carolus Fridericus Petersen ab anno 1876 saepe magister civium Hamburgi fuit. Pater eius Gustavus Petersen erat, Frater Carolus Gulielmus Petersen magister civium primus annis 1924 - 1929 et 1932/1933 fuit. Nepos Rudolphi praeses factionis SPD Hamburgi fuit. Hamburgi Gymnasium Ioanneum frequentabat.

Munus
-----

Petersen tirocinium mercatoris fecit et anno 1911 Petersen societatem mercaturae ultra maria condidit. Bello Orbis Terrarum I ut inutilis miles conscriptus non est, captivis Theodiscis in Russia curabat. Bello finito praeses mercatorum exportantium ad annum 1933 fuit.

Cursus honorum
--------------

Petersen, postquam Hamburgum fine Bello Orbis Terrarum II a Britannis expugnatum et occupatum est, 15 Maii 1945 primus magister civium Hamburgi nominatus est. Hunc magistratum duxit ad electionem primam liberam post bellum: 15 Novembris 1946 Maximilianus Brauer (SPD) eius successor creatus est. Petersen tum legatus civitatis (i.e.parlamenti) Hamburgi mansit.

Lege etiam
----------

* Hartmut Hohlbein, Hamburg 1945, Kriegsende, Not und Neubeginn, Hamburgi 1985

Magistri Civium Primi Hamburgi

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HamburgiInsigne Hamburgi |
| ab anno 1919
Wernherus von Melle |Fridericus Sthamer |Arnoldus Diestel |Carolus Gulielmus Petersen |Rudolphus Ross |Carolus Gulielmus Petersen |Carolus Vincentius Krogmann |Rudolphus Petersen |Maximilianus Brauer |Curtius Sieveking |Maximilianus Brauer |Paulus Nevermann |Herbertus Weichmann |Petrus Schulz |Ioannes-Ulricus Klose |Nicolaus de Dohnanyi |Henning Voscherau |Ortvinus Runde |Ole de Beust |Christopherus Ahlhaus |Olaus Scholz |Petrus Tschentscher |
|  |
Wikidata Rudolphus Schottlaender
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5 Augusti 1900; Berolinum  
*Obitus*: 4 Ianuarii 1988; East Berlin  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: Interpres, philosophus, professor, scriptor, philologus classicus  
*Patronus*: Universitas litterarum et technicarum Dresdensis, Universitas Humboldtiana Berolinensis
**Memoria**

*Sepultura*: Evangelischer Friedhof Berlin-Friedrichshagen  

**Rudolphus** (Theodisce *Rudolf*) **Schottlaender** (natus Berolini 5 Augusti 1900; mortuus ibidem 4 Ianuarii 1988) fuit philosophus et philologus religionis Iudaicae.

Friburgi studio philosophiae incubuit apud Carolum Jaspers, tamen intererat phaenomenologia, cum stoam tum Spinozam praecipue colebat, societatem Iudaicam reliquit. Etiam libros Marcelli Proust ad linguam Theodiscam interpretatus est.

Superstes regni Adolfi Hitler evenit se Berolini occultans. Post bellum, Berolini occidentalis linguam Latinam atque Graecam docebat, textosque (libros Sophocles, et Francisci Petrarcae, et alios) interpretatus est, priusquam professor litterarum Latinarum et Graecarum Universitatis Humboldtianae factus est, sed status rei publicae eum miserebat, qua re cura publicae securitatis eum custodiebat. Emeritus est anno 1965.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |
Dispositio copiarum ante proelium: Romani in caeruleo, Mahometani in rufo.
**Proelium apud Gabatham** fuit pugna, diebus sex longa, qua Arabes seu Saraceni Romanos superaverunt. Acta est mense Augusto anno 636. Hodie saepius "pugna ad flumen *Yarmouk*" appellatur. 

Romani, Theodoro germano Heraclii duce, castra aedificaverunt ad margines provinciae Palaestinae ut Arabes pugnarent. In proelio, copiae tam Arabum quam Romanorum in manibus quattuor divisae sunt. Etiamsi Romani plures erant, tamen duces Arabum pertinacissimi aut audaces. Tandem, post dies sex, turmae centrales Romanorum metu fugaverunt et victoriam acceperunt Saraceni.

Post cladem, Saraceni terras omnes Syriae et Palaestinae ceperunt, tamen urbes Damascenam et Hierosolimas.

Narratio
--------

Fons Andalusiae scriptus ita narrat de proelio:

> Theodorus cum multis milibus Romanurum apud Gabatham oppidum proelium fudit. Sed ita pavor et vis inimicorum in Romanis legionibus fuit, ut vix exinde pauci, qui nuntium ferrent, relicti sint. Quo certamine etiam Theodorus Augusti germanus necatus est. Sarraceni certi de tanta nobilium Romanorum strage prostrata, excusso Romani nominis metu provincias, quas dudum invaserant, firmiter possederunt et apud Damascum splendidissimam Syri[a]e urbem regnum locarunt.– *Continuatio Byzantina Arabica, 16*

Notae
-----

1. ↑  Continuatio Byzantina Arabica 16

Bibliographia
-------------

* Farah, C. (2004). Heraclius: Emperor of Byzantium. *Domes*, 13(1), 48.
* Kaegi, W. (1992). Problems of cohesion: The battle of Jābiya- Yarmūk reconsidered. In *Byzantium and the Early Islamic Conquests* (pp. 112-146). Cambridge, UK: Cambridge University Press.
* Liebeschuetz, J. (2015). Arab Tribesmen and Desert Frontiers in Late Antiquity. *Journal of Late Antiquity*, 8(1), 62-96.
* Morray, D. (2001). Yarmuk, battle of the (636). *The Oxford Companion to Military History*.
* Nicolle, D. (1994). *Yarmuk, 636 AD : The Muslim conquest of Syria* (Osprey military campaign series ; 31). London: Osprey.
* Shepard, Jonathan. (2009). Confronting Islam: Emperors Versus Caliphs (641–c. 850). In *The Cambridge History of the Byzantine Empire c.500–1492*, pp. 365-394. Cambridge: Cambridge University Press.

Nexus interni
-------------

* Caliphatus Omayadarum
Altaporca inter Navarram et Castellam sita
Locus proelii apud Alaporcam
**Proelium apud Altaporcam** (Hispanice: *Batalla de Atapuerca*) fuit pugna die 1 Septembris 1054 a filiis Sanctii III Maioris Ferdinando Castellae et Garcia III Pampilonae commissa.

Sanctio Maiore defuncto, accepit filius Garcias pro regno Pampilonensium terras Alavae, Aucae, et Rivogiae, quae antea Castellae erant. Cum Ferdinandus regnum Legionense accepit, bellum gessit contra fratrem, harum terrarum captarum causa.

Garcia Pampilonensium manu Castellani militis proelio vulneratus] mox mortuus est. Ferdinandus frater proelium vicit, et filius Sanctius rex est coronatus in campo. Corpus Garciae tunc ad Naieram latum est, ubi in basilica sepultum est.

Nexus interni
-------------

* Bellum trium Sanctiorum

Notae
-----

1. ↑  Aimerici Picaudi *Iter pro peregrinis ad Compostellam* III, in codice Calixtino, A. Stones et J. Krochalis ediderunt apud *The Pilgrim's Guide: A Critical Edition* (1998).

**Proelia Recuperationis Hispanica**

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mons Auseva • Rozaballes • Clavigium • Albayda • Septemmancae • Alfondega • Gradi • Altaporca • Plantata • Tres Sanctii • Vulpegera • Sacralia • Uclesium • Olisipo • Alarcur • Navae Tolosae • Salatum flumen • Granata |
|  |
Wikidata Buguruslan
Res apud Vicidata repertae:Buguruslan: insigneBuguruslan: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°37′0″N 52°25′0″E  
*Numerus incolarum*: 49 245  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Бугуруслан
**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Oropolitana  

**Geographia**

*Superficies*: 76 chiliometrum quadratum  

Buguruslan initio saeculi vicesimi
**Buguruslan** (Russice *Бугуруслан*) est urbs regionis Oropolitanae Russiae. Incolas 49 585 habuit anno 2017. Nomen urbis Tataricae originis est.

Historia
--------

*Sloboda* Buguruslanica erat, anno 1748 primo memorata. Anno 1781 in numerum urbium inclusa est. Urbs gubernii Oropolitani et gubernii Samarensis tempore diverso erat. Tempore Belli Civilis Georgius Žukov in proeliis prope Buguruslanem contra Kolčak primo in gloriam venit.

Notae
-----

1. ↑  Eduardi Eversmann *Fauna lepidopterologica Volgo-Uralensia...*, Casani 1844. p. 25.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°37′0″N 52°25′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Buguruslanem** spectant. |
Falstaff cum amicis suis et principe Henrico: "*Henry IV part I*: actus II scaena 4" a Roberto Smirke pro Pinacotheca Shakesperiana Boydell anno fere 1790 picta
Falstaff cum amicis suis et principe Henrico: "*Henry IV part I*: actus II scaena 4" a Moritz Retzsch picta (*Gallery to Shakespeare's dramatic works*, Novi Eboraci, 1853)
***Boar's Head Tavern***, Latine sc. "Ad caput aprugnum", fuit taberna ad vicum *Eastcheap* Londinii ante annum 1537 condita, anno 1666 in Magno Londinii Incendio combusta, mox reconstructa, anno 1831 deleta. Haec taberna in fabulis scaenicis Shakesperii *Henry IV part I* et *Henry IV part II* est locus cenarum et comissationum Ioannis Falstaff et principis Henrici.

Secundum Iacobum Boswell societas privata in hac taberna annis fere 1760/1770 conveniebat cuius sodales nominibus Shakesperianis sibi nuncupabant: quam sodalitatem amicus eius Samuel Johnson devitare suasit: "*Don't be of it, sir.*".[1]

Notae
-----

1. ↑  James Boswell, *The Life of Samuel Johnson LL.D.* Textus

Bibliographia
-------------

* Oliver Goldsmith, "A Reverie at the Boar's Head Tavern, Eastcheap" Textus apud Google Books
* Washington Irving, "The Boar's Head Tavern, Eastcheap" in *The Sketchbook of Geoffrey Crayon* (1819) Textus apud Vicifontem Anglicam
* Henry C. Shelley, "Inns and taverns east of St Paul's" in *Inns and Taverns of Old London, setting forth the historic and literary associations of those ancient hostelries, together with an account of the most notable coffee-houses, clubs and pleasure gardens of the British metropolis*. Bostoniae: Page, 1909 Textus
Wikidata Bodaibo
Res apud Vicidata repertae:Bodaibo: insigneBodaibo: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°51′2″N 114°11′36″E  
*Numerus incolarum*: 12 316  
*Zona horaria*: UTC+8  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4089940  

**Geographia**

*Superficies*: 11 chiliometrum quadratum  

**Bodaibo** (Russice Бодайбо) est urbs in regione Ircutensi Russiae sita. In ripa Witimi fluvii dextra in ostio Bodaibo fluminis patet. Incolas 11 982 habuit anno 2020. 

Societatis *Lenzoloto* ("Aurum Lenense") administratio

Historia
--------

Nomen urbis in lingua Evenkensi *hic locus* significare dicitur. Anno 1862 Michael Sibirjakov mercator Ircutensis aurum in Bodaibo flumine invenit. Anno 1863 *residentia Bodaibensis* usui operariis aurum elaborantibus condita est. Haec fodinae saepe *Lenenses* (*Lenskie priiski*) nominantur (nam Witimus Lenae confluvius est). Anno 1903 Nicolaus II in numerum urbium Bodaibo inclusit. Anno 1912 operarii fodinarum auri, operistitium longum tenentes, a militibus ferociter oppressi sunt, multique perierunt. Usque adhuc auri producendi gratia urbs floret.

Notae
-----

1. ↑  *Ботанический журнал*, vol. 79, 1994, p. 95. Adiectivum *Bodaibensis* (cf. binomen *Agrostis bodaibensis*).
2. ↑  Russice *Бодайбинская резиденция*
3. ↑  E hac caede Vladimirus Lenin pseudonymum suum saepe excogitavisse dicitur, sed frustra; nam quamvis hoc Helga Ulianova, Demetrii fratris Lenin filia, dicebat, *Nicolaum Lenin* pseudonymum Vladimirus Ulianov ab anno 1901 nec a 1912 usus erat.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°51′2″N 114°11′36″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия |

* Bodaibo in *Vicicommuniis*
* Situs proprius **(Russice)**
Wikidata Bockhorn
Res apud Vicidata repertae:Bockhorn: insigneBockhorn: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°24′0″N 8°1′0″E  
*Numerus incolarum*: 8 991  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Frisicus  

**Geographia**

*Superficies*: 77.15 chiliometrum quadratum, 77.27 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Zetel, Varel, Westerstede  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vértessomló  

**Tabula aut despectus**

Bockhorn: situsBockhorn: situs
Domus mercatoris Hemken anno 1754 in vico Bockhorn aedificata
**Bockhorn** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Frisici. Ad Bockhorn et vici Adelheidsgroden, Blauhand, Bockhornerfeld, Bredehorn, Ellenserdammersiel, Goehlriehenfeld, Grabstede, Jührdenerfeld, Kranenkamp, Moorwinkelsdamm, Osterforde, Petersgroden atque Steinhausen pertinent.

Historia
--------

Bockhorn vicus anno 1220 primo in actis descriptum est. Anno 1428 comes Oldenburgensis hunc agrum accepit. Annis a 1667 ad 1773 haec regio pars Daniae fuit. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Bockhorn a Ducibus Magnis Oldenburgensibus rectum est. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 Bockhorn pars novi Circuli Frisici et cum communibus Zetel et Neuenburg ad commune "Wehde Frisicam" coniunctum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Anno 1948 Bockhorn iterum commune proprium factum est. Annis a 1977 ad usque 1980 Bockhorn ad Circulum Paludosoterrensem pertinuit, cum circulus Frisicus hoc tempore dissolutus erat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bockhorn** spectant. |

* www.bockhorn.de
Adae Lovelace effigies a Margarita Carpenter anno 1836 facta
**Ada Lovelace**, vulgo nomine nativo *Augusta Ada Byron* deinde *Augusta Ada King, Countess of Lovelace* (10 Decembris 1815 Londini nata – 27 Novembris 1852 ibidem mortua) fuit femina Britannica mathematicae perita, quae machinam analyticam a Carolo Babbage designatam descripsit. Qua de causa meruit, ut omnium prima programmatrix putaretur.

Ada Lovelace, patre Georgio Byron nata, iam in teneris mathematicae studio excitata est. Inter alios praeceptore usa est Augusto De Morgan, qui hodie notus est legibus De Morgan. Sedecim annos nata, Dionysium Larder audivit de machina Caroli Babbage lectionem habentem. Lovelace hac re ardens in familiaritatem Caroli Babbage venit.

Ada Lovelace e Francogallica in Anglicam convertit symbolam a Ludovico Menabrea scriptam de machina analytica disserentem, quam suis commentariis permultis instruxit. Dixit inter alia machinam analyticam ingenii proprietate carere, quia nihil ultro facere posset. Babbage omnibus commentariis perlectis Adam hortatus est, ut versionem suam cum commentariis ederet. Symbola triplici numero paginarum aucto facta est.

Ada Lovelace etiam deliberavit quomodo machina differentiali utens posset iterando numeros Bernoulli computare. Algorithmus tam prolixus est et adeo ad singula pertinet, ut primum totius orbis terrarum programma computatrale appellari mereat. Quam ob rem Ada programmandi lingua anno 1979 ad eam nuncupata est.

Notae
-----

1. ↑  L. F. Menabrea, "Notions sur la machine analytique de M. Charles Babbage." *Bibliothèque universelle de Genève* (nouvelle série) 41, 1842, 352–376.
2. ↑  L. F. Menabrea, "Sketch of the Analytical Engine Invented by Charles Babbage, Esq." with notes upon the memoir by the translator, Ada Augusta, Countess of Lovelace. *Scientific Memoirs* 3, 1842.

Bibliographia
-------------

* Betty Alexandra Toole, "Byron, (Augusta) Ada (married name (Augusta) Ada King, countess of Lovelace) (1815–1852)[*nexus deficit*]" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
Wikidata Adalbertus Ranconis de Ericinio
Res apud Vicidata repertae:Adalbertus Ranconis de Ericinio: imagoAdalbertus Ranconis de Ericinio: imago
*Nativitas*: 1320; Malý Ježov  
*Obitus*: 15 Augusti 1388; Praga  

**Officium**

*Munus*: theologus, philosophus  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Adalbertus Ranconis de Ericinio** (Bohemice *Vojtěch Raňkův z Ježova*; natus in Bohemia circa annum 1320 – obiit Pragae die 15 Augusti 1388) fuit doctor theologiae et magister artium liberalium, rector universitatis Parisiensis, canonicus et scholasticus ecclesiae Pragensis.

Notae
-----

1. ↑  Antonius Podlaha, *Series praepositorum, decanorum, archidiaconorum aliorumque praelatorum et canonicorum s. metropolitanae ecclesiae Pragensis a primordiis usque ad praesentia tempora*, Pragae 1912, pag. 42.

Bibliographia
-------------

* Jaroslav Kadlec, *Mistr Vojtěch Raňkův z Ježova*, Praha 1969.
* Jaroslav Kadlec, *Leben und Schriften des Prager Magisters Adalbert Rankonis de Ericinio: Aus dem Nachlass von Rudolf Holinka und Jan Vilikovský*, Münster 1971.
Wikidata Mosalscum
Res apud Vicidata repertae:Mosalscum: insigneMosalscum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°29′0″N 34°59′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 202  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q27574648  

**Mosalscum** (Russice Мосальск, tr. *Mosal'sk*) est urbs in Russia Europaea, sedes administrativa districtus Mosalscensis regionis Calugensis Foederationis Russicae, circa 18 milia incolarum (anno 2018) habens.

Historia
--------

Mosalscum, cuius annus eius mentionis primae in annalibus est 1231, cum ad ducatum Czernihoviensem pertinebat, dein fuit metropolis ducatus sui iuris, sed initio quinti decimi in potestatem Magni Ducatus Lituaniae venit, saeculum post autem in Magnum Ducatum Moscoviae inclusum.

Ecclesia sanctae Trinitatis Mosalsci, anno 1745 constructa

Nota
----

1. ↑  Antonii Possevini *Moscovia. Eiusdem nouissima descriptio* (Antverpiae, 1587), p. 294.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mosalscum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°29′0″N 34°59′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Mosalsco *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Porta principalis apud Usa-jungū.
Primum aedificium sanctuarii.
Aedificia "Shimo-miya" sub montem.
**Usa-jingū** (Iaponice:宇佐神宮) vel **Usa Hachimangū** (宇佐八幡宮) est templum Shintonis sub spacie Buddhista dedicatum imperatori Ōjin, deitatibus Himemiko et Imperatorici Jungū in Oitaënsis decreta anno 725. Quod templum primum Iwashimizu Hachimagu est ceterorum templorum "Hachimangū"

Origo creationis Templi circa Wadō aevum (ab anno 708 ad anno 714) et primum aedificium sanctuarii anno 725 creatum est in monte Omotoyama (Iaponice 御許山). Aetate Nara (saeculo 8), carissimum templum cum Ise Magno Templo fuit et anno 769 res de successionis imperialis fuit et ab oraculo deitatis ad legatum imperalis Waka-no-Kiyomaro (和気清麻呂) soluta? est, quod "Usa-Hachimangū Shintaku Jiken" (Iaponice 宇佐八幡宮神託事件).  

Pons Kurehashi, via pro divitate et sacredotibus est

Notae
-----

1. ↑  XV Imperator Iaponiae, couis mausoleum in Furuichi Kofungun sedet.
2. ↑  Et dea materna terrae et filia Susano'o putatur.
3. ↑  Mater imperatoris Ōjin
4. ↑  Templi cuius deitatis est imperator Ōjin.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Iaponice)
Wikidata Adalhardus Corbeiensis
Res apud Vicidata repertae:Adalhardus Corbeiensis: imagoAdalhardus Corbeiensis: imago
*Nativitas*: 751; Uscia  
*Obitus*: 2 Ianuarii 826, 2 Ianuarii 827; Corbeia  
*Patria*: Regnum Carolingorum  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Bernhardus;   
*Familia*: Arnulfingi
**Memoria**

Sanctus, sanctus catholicus (*feriae die* 2 Ianuarii)
**Adalhardus Corbeiensis** (Fr. *Adalard de Corbie*), circa annum 752 Usciae natus et Corbeiae die 2 Decembris anno 826 mortuus, fuit abbas Ecclesiae Catholicae sanctus.

Vita et opera
-------------

Caroli Martelli nepos (Bernhardi filli eius illegitimi filius) fuit, Walae Venerabilis frater. Caroli Magni comes palatinus fuit, postea Pippini filii eius praeceptor et consiliarius. A Carolo in Concilium Romanum missus est, sed a Ludovico Pio minus amabatur. Monasterii Corbeiae abbas ab anno 814 usque ad 821 fuit, postea abbas Corbeiae novae (822-826), 

*Statuta Corbiensis ecclesiae* composuit et *Libellum de ordine Palatii* (quod dubitatur).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Attard
Res apud Vicidata repertae:Attard: insigneAttard: insigne
*Civitas*: Melita  
*Locus*: 35°54′0″N 14°27′0″E  
*Numerus incolarum*: 10 930  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Central Region  

**Geographia**

*Superficies*: 6.6 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Plebs Leucatensis  

**Tabula aut despectus**

Attard: situsAttard: situs
**Attard**, lingua Melitensi *Ħ'Attard*, est urbs rei publicae Melitensis circiter 9 900 incolarum.

Incolae notabiles
-----------------

* Theresia Comodini Cachia, politica, hic nata anno 1973

Notae
-----

1. ↑  "paroeciae Attard curatus" (pp. 15-16 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Attard** spectant. |

* Situs proprius

Civitates vel urbes Melitae

Birmula • Burgus • Curmum • Medina • Rabbatum • Senglea • Siggeum • Valetta • Żabbar • Zebugum • Żejtun  

Civitas conspicua • humilissima • invicta • notabilis • picta • victoriosa  
Civitas Beland • civitas Ferdinand • civitas Hompesch • civitas Rohan • civitas Victoria

*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Insulae Melitae
Wikidata Thomas Thabane
Res apud Vicidata repertae:Thomas Thabane: imagoThomas Thabane: imago
*Nativitas*: 28 Maii 1939; Maseru  
*Patria*: Lesothum  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Lesotho, Prime Minister of Lesotho, Prime Minister of Lesotho, Member of the National Assembly of Lesotho, Foreign Minister of Lesotho  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Lesotho Congress for Democracy, All Basotho Convention  

**Familia**

*Coniunx*: Maesiah Thabane  

**Thomas Motsoahae Thabane** (Maseru in urbe natus die 28 Maii 1939) est politicus Lesothi. 

Alumnus est universitatis Africae Australis. Secretarius principalis a valetudine fuit usque in annum 1986, primo ministro Leabua Jonathan. Quo a militibus deposito, minister a rebus externis ab 1990 usque in annum insequentem fuit, principe Iustino Lekhanya. Democratia restituta, primo ministro Pakalitha Mosisili, Thomas Thabane sodalis congressus democratici Lesothensis minister a rebus externis a mense Iunio 1998, minister a rebus internis ab Iunio 2002, minister a communicatione et scientia ab 2004 meruit, sed die 9 Octobris 2006 a regimine abscedit factionemque novam, scilicet conventum omnium Basotho condidit. Huius factionis dux, comitiis victor, primus minister patriae a die 8 Iunii 2012 usque ad 30 Martii 2015 (tribus diebus exceptis) iterumque a die 16 Iunii 2017 fuit. Mense Aprili 2015 ad Africam Australem fugerat ibique usque in Februarium 2017 manserat.

Notae
-----

1. ↑  Ita en:wiki. Fortasse discipulus longinquus?

Bibliographia
-------------

* "Accusé du meurtre de son ex-femme, le premier ministre du Lesotho devant la justice" in *Le Monde Afrique* (25 Februarii 2020)
* "Incoming Lesotho Prime Minister's wife shot dead: police" (15 Iunii 2017) apud *Reuters*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomam Thabane** spectant. |

Primi ministri Lesothi

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sekhonyana Nehemia Maseribane • Leabua Jonathan • Iustinus Lekhanya • Elias Phisoana Ramaema • Ntsu Mokhehle • Hae Phoofolo • Ntsu Mokhehle • Pakalitha Mosisili • Thomas Thabane • Pakalitha Mosisili • Thomas Thabane • Moeketsi Majoro • Samuel Matekane
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Reges Lesothi |
|  |
Wikidata Attica Occidentalis (unitas regionalis)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis, index olim nomorum Graeciae  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°3′53″N 23°23′36″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Attica  

**Forma**

*Area*: 1 004.007 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Elefsina Municipality, Aspropyrgos Municipality, Mandra-Eidyllia Municipality, Megara Municipality, Phyle
**Vita**

*Incolae*: 148 548, 141 055  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Tabula aut despectus**

Attica Occidentalis (unitas regionalis): situsAttica Occidentalis (unitas regionalis): situs
**Attica Occidentalis** fuit unus inter quattuor nomarchias nomi Atticae.

**Attica Occidentalis** (Graece: Περιφερειακή ενότητα Δυτικής Αττικής) est unitas regionalis Graeciae, una ex octo unitatibus regionalibus regionis Atticae. Unitas regionalis partem urbis Athenarum occidentalem et Atticae plagas in occidentem versus sitas amplectitur.

Unitati sunt 151 612 incolae. caput unitatis est urbs Eleusis.

Reformatione administrativa anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) unitas regionalis Atticae Occidentalis e pristina nomarchia Athenarum, cuius territorium amplectitur et quae fuit una e quattuor nomarchiis Atticae, formata est. In quinque demos - partim pristinis demis coniunctis - divisa est.

Index suppositus demos (cum numeris sicut et in tabula inveniuntur), quales anno 2011 coagmentatione exstant, et antea demos, e quibus exstiterunt, refert.

| Demus hodiernus (+ numerus in tabula) | Antea demi | Sedes |
| --- | --- | --- |
| Aspropyrgus (Ασπρόπυργος) (2) | Aspropyrgus (Ασπρόπυργος) | Aspropyrgus |
| Eleusis (Ελεύσινα) (1) | Eleusis (Ελεύσινα) | Eleusis |
| Magula (Μαγούλα) |
| Phyle (Φυλή) (5) | Phyle (Φυλή) | Ano Liosia |
| Ano Liosia (Άνω Λιόσια) |
| Zephyrium (Ζεφύρι) |
| Mandra-Idyllia (Μάνδρα-Ειδύλλια) (3) | Mandra (Μάνδρα) | Mandra |
| Erythrae (Graecia) (Ερυθρές) |
| Oenoe (Οινόη) |
| Bilia (Βίλια) |
| Megara (Μέγαρα) (4) | Megara (Μέγαρα) | Megara |
| Nova Peramus (Νέα Πέραμος) |

Quattuor olim nomarchiae Atticae. 4: Attica Occidentalis

Nexus interni
-------------

* Attica (peripheria Graeciae)
* Index olim nomorum Graeciae

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)
2. ↑  Lex, qua reformatio administrativa Callicratis constituta est

Nexus externi
-------------

* Tabula demorum, communium et compitum olim nomarchiae (Neograece)
***Reductio ad Hitlerum*** genus quoddam vitiosae probationis nominatur, quo sic concluditur: "Hoc vel illud respuendum est, quippe cui Adolfus Hitler faverit," vel "Haec vel illa sententia necessario falsa est, siquidem ab Hitlero est probata." Cuius modi captionibus hominum vulgo sat facile imponitur; est enim commune illud Hitleri odium tam vehemens, ut homines plerique, quidcumque aliquo modo ad illum pertinere videatur, statim ac temere damnare soleant.

Locutio "reductio ad Hitlerum" primum anno 1950 a Leo Strauss philosopho adhibita est, qui in Academia Sicagensi politicen publice docuit. Alluditur, ut apparet, ad artis dialecticae vocem quae est "reductio ad absurdum." Huc attinet etiam "argumentum ad Nazistam," ut vocatur, quo quis Nazistarum facta vel dicta ad sententiam aliquam infirmandam in medium profert.

Vitium talium "reductionum" hoc pacto patefieri potest : non eo nomine damnantur Hitleri sententiae ac facinora, quia Hitleri fuerint, at potius ipse Hitlerus ea causa damnatur, quod istius modi nefaria vel fecerit vel dixerit.

Exempla
-------

Quomodo tales captiones repelli queant, hoc colloquio demonstratur :

A: Damnanda est doctrina illa critica, quae "deconstructionismus" audit, quia Paul De Man Nazismo olim favit.
B: At censuit etiam De Man, ut legi, esum holerum ad valetudinem conducere. Oportebit te igitur ab holeribus posthac abstinere.
En exempla similia: 

* Hitlerus vias expeditas autocineticas (vulgo: *Autobahnen*) muniendas curavit ; tales igitur viae sunt perniciosae.
* Hitlerus pinxit tabulas ; proinde pictores pro scelestissimis hominibus sunt habendi.
* Delectabatur canibus Hitlerus ; itaque canes alere domi est nefarium.

Sane multi sunt tyranni, scelesti, phrenetici quorum factis ad similes captiones fingendas abuti liceat—ut puta si quis "reductione ad Stalinum" adhibita pueros propterea esse strenue verberandos asseruerit, quod Stalinus lege sanxit ne parvuli vapularent, vel argumento ad Cromwellem reducendo non minus nefarium esse symphoniis delectari concluserit, quam Hibernos ad internecionem caedere.

Godwinii lex
------------

Propter frequentissimum in colloquis interretialibus talium probationum abusum, lata est anno 1990 illa "Godwinii lex," quae sic habet : "Quo longius in interretio disputatio aliqua producitur, eo veri similius fit, Hitleri mentionem ab aliquo iri prolatum."

Nexus interni
-------------

* Reductio ad absurdum
Wikidata Scarburgum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 54°16′57″N 0°24′0″W  
*Numerus incolarum*: 61 749  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Scarborough  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Osteroda ad Harthicos montes, Cahir  

**Scarburgum**, vulgo *Scarborough* est burgus Isuriae septentrionalis in Anglia. Ibi anno 2011 homines 61 749 habitabant.

Manerium mediterraneum Falsgrave saeculo XI in libro de Wintonia regi ipso attributum est. Burgus litoralis sub moeniis "castelli de Scardeburc" a saeculo XII florebat. Mercatus annuus (in cantilena nomine *Scarborough Fair* celebratus) anno 1253 a rege Henrico III concessus est, a quo manerium Falsgrave anno 1256 burgensibus Scarburgi datum est. Urbs ad collum promunturii inter sinus duos crescebat, quorum australior navibus refugium praebebat utilissimum omnium quae ad oram oceani Germanici inter ostia fluminum Abi et Teisis(en) reperienda essent.

Notae
-----

1. ↑  "Scarburgum, *Scarborough*, Eborac. portus": (p. 67 apud *Google Books*)
2. ↑  Vb. adiect. "Scarburgensis" apud geologos (qui "Scarburgense *zone* et *subzone*" recognoscunt) et palaeontologos (cf. *Cardioceras scarburgense*)

Bibliographia
-------------

Despectus in sinum meridianum urbemque Scarburgum. Castellum ad culmen promunturii videtur
* "Falsgrave" et "Scarborough (St. Mary)" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)
* "The borough of Scarborough" in *Victoria History of the Counties of England* (Londinii, 1901- ~) *A History of the County of York, North Riding, Volume 2* (1923) pp. 538-560
* Theodore Dalrymple, "Scarborough unfair" in *The Spectator* (7 Maii 2011)
* Emily Wortis Leider, "A writer's resort" in *New York Times* (14 October 1990)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Scarburgum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°16′57″N 0°24′0″W • *GeoNames* • *Vision of Britain* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |

* Falsgrave apud *Vision of Britain*
* "Falsgrave" apud *Open Domesday* (recensio interretialis Libri de Wintonia ab Anna Powell-Smith elaborata ~)
* Situs peregrinatorum
Wikidata Thomas Wright
Res apud Vicidata repertae:Thomas Wright: imagoThomas Wright: imago
*Nativitas*: 23 Aprilis 1810;   
*Obitus*: 23 Decembris 1877; Londinium  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, philologus, scriptor, archaeologus, historicus litterarum  

**Memoria**

*Laurae*: Fellow of the Ethnological Society of London  
*Sepultura*: Brompton Cemetery  

**Thomas Wright** (natus die 21 Aprilis 1810 apud Ludlow in Salopiensi comitatu, mortuus die 23 Decembris 1877 Londinii) historicus atque archaeologus Britannicus fuit.

Vita
----

Studiis Cantabrigiae perfectis anno 1836 Londinium venit ubi merita multa sparsit tamquam historicus culturae litterarumque et archaeologus; lucubrationes eius etymologicae necnon editiones monumentorum veterum minus diligenter factae esse videntur. 

Inter opera permulta mentionis digna sint haec: »Queen Elizabeth and her times« (1838, duorum voluminum); »Essays on the literature, superstition and history of England in the middle ages« (1846, duorum voluminum) und die »Biographia britannica literaria« (1842–46, duorum voluminum), ubi agitur de periodis Anglosaxonica et Anglonormannica; porro »The Celt, the Roman, and the Saxon« (1852); »Dictionary of obsolete and provincial English« (1857, volumina duo); »Domestic manners in England during the middle ages« (1861; nova editio »Homes of other days«, 1871); »Anglosaxon and old English vocabularies« (1857 et 1873 privata impressio; editio altera a Wülker, 1884, duorum voluminum); »Early mysteries and other latin poems of the Xll. and XIII. centuries« (1838); »The Chester plays« (1841); »Political songs of England from the reign of John to that of Edward II.« (1859–61, duorum voluminum) et »Uriconium. a historical account of the ancient Roman city« (1872).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomam Wright** spectant. |

* Opera in Archivum interretiali
Ossa ursi spelaei

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Subordo : Caniformia   
Familia : Ursidae   
Subfamilia : Ursinae   
Genus : Ursus   
Species : **U. spelaeus**   
Rosenmuller, 1794  
   
Palaeontologia

Pleistocaenum
Subdivisiones: Subspecies\* † *Ursus spelaeus spelaeus*
* † *Ursus spelaeus eremus*
* † *Ursus spelaeus ladinicus*

***Ursus spelaeus*** (binomen ab Ioanne Christiano Rosenmüller anno 1794 statutum) est species ursorum exstinctorum olim in Europa viventium.

Bibliographia
-------------

* Joscha Gretzinger et al. "Large-scale mitogenomic analysis of the phylogeography of the Late Pleistocene cave bear" in *Scientific Reports* vol. 9 no. 10700 (15 Augusti 2019)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ursum spelaeum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Ursus spelaeus"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks • INPN France |
**Recuperatio datorum** est data ex ratione administrationis repositorii datorum sicut ODBMS obtinere, cum data modo composito repraesentari habentur, ambiguitasque in datis abest. Utens, ad data recuperanda, copiam normarum per quaestionem introducit. Tum ratio administrationis repositorii datorum, programmatura ad repositoria datorum administranda, data petita ex repositorio seligit. Data recuperata in fasciculo computatrali recondi, imprimi, vel in monitorio videri potest. Lingua quaestionum, sicut Structured Query Language (SQL), ad quaestiones parandas adhibetur. SQL est lingua normativa ab Instituto Normarum Nationali Americano ad quaestiones de repositoriis datorum scribendas excogitata.

Nexus interni
-------------

* Administratio datorum
* Exemplar repositorii datorum
* Quaestio per exemplum
* Remanentia datorum
* Repositorium datorum relationale

Bibliographia
-------------

* Capron, H. L. et J. A. Johnson. 2004. *Computers: Tools for an Information Age.* Ed. 8. Pearson/Prentice Hall. ISBN 0131227238.
* Padron-McCarthy, Thomas, et Tore Risch. 2005. *Databasteknik.* Studentlitteratur. ISBN 9144044496.
* Salton, Gerard, et Michael McGill. 1983. *Introduction to modern Information Retrieval.* Novi Eboraci: McGraw-Hill.
* Willenborg, Josef. 2001. *Anfragesprachen für Internet-Informationssysteme.* Berolini: Humboldt-Univ. diss. PDF.

Nexus externi
-------------

* SQL Statements. "Tutorial."
* W3Schools. "SQL Tutorial."
Wikidata Câmpia Turzii
Res apud Vicidata repertae:Câmpia Turzii: insigneCâmpia Turzii: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°32′40″N 23°52′45″E  
*Numerus incolarum*: 20 590  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Dorin-Nicolae Lojigan  
*Procuratio superior*: Claudiopolis  

**Geographia**

*Superficies*: 23.78±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mohács, Bayramiç, Kisbér, La Salvetat-Saint-Gilles, Putten, Siemianowice Śląskie, Hîncești  

**Tabula aut despectus**

Câmpia Turzii: situsCâmpia Turzii: situs

  

Domus culturae
Câmpia Turzii in circulo Claudiopoli
Aeroplanum militare in aeroportu Câmpia Turzii
**Câmpia Turzii** (Germanice *Jerischmarkt*, Hungarice *Aranyosgyéres*) est urbs Romaniae circiter 22.200 incolarum (anno 2011). Pertinet ad Claudiopolin circulum.

Historia
--------

Câmpia Turzii anno 1925 e communibus Ghiriş et Sâncrai conditum est, e quibus Sâncrai nomine *villa Sancti Regis* anno 1219 primo in actis descriptum est. Ghiriş autem nomine *Terra Gerusteleke* anno 1292 primo notum est. Regio ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Hodie hic magnum aeroportus militaris Classis aeriae Dacoromanicae et Consociationis ex pacto Atlantico Septentrionali est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 22.223 homines habitabant, inter eos 17.986 Dacoromanorum, 1479 Hungarorum, 1125 Zingarorum, atque 11 Germani.

Cives clari
-----------

### Nati

* Andra (\*1986), cantrix

### Mortui

* Michael, palatinus Valachiae, (1558 - 1601) hic die 9 Augusti 1601 sicario necatus est.

Coniunctiones communium
-----------------------

* Nederlandia Putten, Nederlandia
* Hungaria Mohács, Hungaria
* Hungaria Kisbér, Hungaria
* Polonia Siemianowice Śląskie, Polonia
* Francia La Salvetat-Saint-Gilles, Francia
* Turcia Bayramiç, Turcia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Câmpia Turzii** spectant. |

* Pagina officialis urbis Câmpia Turzii

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
Tiphys medius inter Athenam et Argum, dum navem Argo fabricantur. Fictile ornamentum Romanum.
In mythologia Graeca Tiphys erat gubernator navis Argus, quae prima omnium navium fuisse narratur. Ab ipsa Athena artem gubernandi accepisse dicitur ac in primis scientia siderum praeclarus fuit. Filius erat Phorbantis et Hyrminae. Sic Seneca :

*Ausus Tiphys pandere uasto*
*carbasa ponto*
*legesque nouas scribere uentis:* 
Nec tamen cum ceteris Argonautis usque in Colchidem pervenit, sed in finibus Mariandynorum apud regem Lycum morbo periit. Desiderio eius multum fleverunt comites et in eodem tumulo eum sepeliverunt atque Idmon, qui tunc temporis quoque mortuus est, ad quem tumulum postea urbs Heraclea condita est. In eius locum Ancaeus, filius Neptuni, gubernaculum rexit ac magister navis Argo factus est.

Fontes
------

* Ammianus Marcellinus XXII.8.22
* Argonautica (Apollonius Rhodius)
* Argonautica (Valerius Flaccus)
* Hyginus, *Fabulae* 14(26), 18.
* Seneca, *Medea* 318-328 et 616-624.

Notae
-----

1. ↑  Vel secundum alios auctores Hagniatis : Apollodori bibliotheca I,9,16.
2. ↑  Medea 318-320.