recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Petrus de Coubertin
Res apud Vicidata repertae:Petrus de Coubertin: imagoPetrus de Coubertin: imagoPetrus de Coubertin: subscriptioPetrus de Coubertin: subscriptio
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1863; Circumdarium VII Lutetiae  
*Obitus*: 2 Septembris 1937; Genava  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Charles Pierre Fredy de Coubertin
**Officium**

*Officium*: president of the International Olympic Committee  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, Praeceptor, magister, scriptor, rugby union match official, politicus, sports official, organizational founder  

**Familia**

*Genitores*: Charles Louis de Frédy, Baron de Coubertin; Marie Marcelle Gigault de Crisenoy  
*Coniunx*: Marie Rothan  
*Familia*: Fredy
**Memoria**

*Laurae*: Knight 1st Class of the Order of the Polar Star, Ordo Sancti Olai, Order of the Phoenix, Ordinis Albaæ Rosæ Finlandiæ, Order of Orange-Nassau, Order of the Crown, Ordo Coronae Regalis Borussicae, Ordo Stellae Dacoromaniae, Order of Franz Joseph, Ordo Leopoldi Secundi, Glory of sport, World Rugby Hall of Fame  
*Sepultura*: Cimetière du Bois-de-Vaux  

**Petrus / Pierre de Coubertin** (natus die 1 Ianuarii 1863 Lutetiae, mortuus die 2 Septembris 1937 Genavae) paedagogus Francogallicus et historicus fuit.

Vita
----

Lectis textibus, quos domini Tocquevilles, Taines et Le Plays exaraverant, de Coubertin operam dabat ut methodi antiquae eruditoriae aboliturae essent. Fama eius tamen in revivificando Ludorum Olympicorum fuit. De his primum anno 1892, quando sodalitates gymnicae Francogallicae conveniebant, publice locutus est.
In Congressu internationale de arte gymnastica die 24 Iunii 1894 conscripti patres fundamentum in recondendis Ludis Olympicis posuerunt. Ita intellectus populorum reciprocus necnon pax mundana facilius servaretur. Annis inter 1896 et 1925 de Coubertin praeses fuit Internationalis Olympici Comitatus (IOC), postquam inde ab anno 1894 secretarius primus fuit. Caeremonias modernas Olympicas usque hodie vigentes creavit et insistebat, ut iactus disci, cursus Marathonius, pentathlon modernus tamquam disciplinae admitterentur. 
Insuper libros nonnullos de paedagogia athletica scripsit.

Nexus interni
-------------

* 2190 Coubertin

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum de Coubertin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Vita Petri de Coubertin
* De Petri de Coubertin maioribus (PDF)
Campus Idistaviso fere anno 1895 pictus
In **campo Idistavisone** anno 16 p.C.n. exercitus Romanus ex 80000 militibus consistens Nerone Claudio Druso, qui Germanicus appellatur, imperatore contra Arminii Inguiomerique copias Germanicas pugnavit.

Germani quamquam victi non multos bellatores perdiderunt et ad Vallum Angrivariorum recesserunt repugnatum.

Tiberius de utilitate expeditionis dubitans Germanicum nepotem invitum exercitumque revocavit et bellum Romano-Germanicum a Druso fratre anno 12 a.C.n. inceptum finivit.

Locus
-----

Locum campi Idistavisonis Tacitus *inter Visurgim et collis* situm esse scripsit. Ut inveniatur, saepe nomen eius inspectum et cum nominibus locorum nostri aetatis comparatum est.

Iacobus Grimm et multi alii secundam partem nominis Idista*visonis* verbo Theodisco *Wiese* (*prato*) congruere putant. E contrario prima pars *Idista* dubior est:

* *Idis*em, feminam divinam in Germania antiqua, Grimm cognovit.
* *Deister*, saltum apud fluvium Visurgim, Mehliß Idistam esse putavit.
* *Ith*, alium saltum prope fluvium Visurgim, Idistam esse Schmich coniecit.
* *Indrista*m, nomen fluvii *Innerste* anno 1013 adhibitum, Regel recognovit.

Mommsen et Schmidt campum Idistavisonem apud urbem Bückeburgem situm esse arbitrati sunt.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus: *Annales II, 16*
2. ↑  Schmich: *Was bedeutet Idistaviso?*
3. ↑  Mehliß, H.: '*Wo ist d. Schlachtfeld d. „campus idistavisus*(sic!)*" u. was bedeutet d. Name „Deister" ?* (Zeitschr. d. Ver. Heimatbund Nieders. 4. 1928.)
4. ↑  Regel: *Lag Idistaviso an der Innerste (Indrista, Indistria)?*
5. ↑  Mommsen, Theodor: Römische Geschichte Band 6, Achtes Buch, Länder und Leute von Caesar bis Diocletian, Erster Teil. DTV, München, 1976

Nexus interni
-------------

* Arbalo
* Teutoburgiensis saltus
* Clades Variana
**Petrus du Bois de Dunilac**, natus die 5 Maii anno 1943 in vico Herzogenbuchsee (in pago Bernae) et vita functus die 23 Iunii anno 2007, fuit scriptor, politologus, philosophus, historicus, humanista et philanthropus natione Helveticus.

Biographica
-----------

Post studia Lutetiae effecta doctoratumque in litteris Lausannae adeptus, factus est professor Universitatis. Primum Genavae, in Instituto Universitario Studiis Europaeis Docendis ab anno 1980 ad annum 1992 docuit et postea professor in Universitate Novocastellana ab anno 1986 et professor in Instituto Universitario Studiorum Internationalium IUHEI Genavae ab anno 1992 factus est.

Eius praecipua studia pertinebant ad integrationem europaeam, et positionem Helvetiae in mundo politico hodierno.

Sed praecipue nunc nomen eius notescit in orbe terrarum propter fundationem eb eo conditam cuius scopus est historiam mundi hodierni addiscere.

Fundatio Petrus du Bois de Dunilac ad historiam temporis hodierni addiscendam
-----------------------------------------------------------------------------

Haec fundatio, quam eius vidua Irina du Bois de Dunilac condidit in eius memoriam et secundum eius voluntatem, dat bursam studentibus qui cupiunt historiam temporis hodierni addiscere et doctoratum in Helvetia de hac re defendere.

Die 8 mensis decembris anno 2008 Dominus Paschalis Couchepin praeses Confoederationis Helveticae solemniter inauguravit hanc fundationem.

### Inscriptio cursualis Fundationis Petri du Bois de Dunilac

Fondation Pierre du Bois
Ch. Jean-Pavillard 22
CH-1009 Pully
Tél. +41 (0)21 728 54 07
info@fondation-pierredubois.ch

Eius praecipua scripta
----------------------

* "Musique tsigane et civilisation du divertissement", *Cadmos* (cahiers trimestriels de l'Institut universitaire d'études européennes de Genève et du Centre européen de la culture), 1979, p. 62-86.
* *Les mythologies de la Belle Époque : La Chaux-de-Fonds, André Evard et l'Art Nouveau*, Lausanne, 1975, W.Suter, 1975, 34 p.
* *Union et division des Suisses*, Lausanne, 1983
* *L'AELE d'hier à demain*, Genève, 1987
* *La Suisse et le défi européen 1945-1992*, Favre, Lausanne, 1989
* *La Suisse et l'Espace économique européen*, L'Âge d'Homme, Lausanne, 1992
* *Ancheta asupra unei ascensiuni. Ceausescu le putere*, Bucarest, 1998
* *Histoire de l’Europe monétaire*, PUF, Paris, 2008

Nexus interni
-------------

* Fundatio Petrus du Bois

Nexus externi
-------------

* Situs Fundationis Petri du Bois de Dunilac (Anglico sermone)
* Biographia (Anglico sermone)
**Lucius Minucius P.f. Esquilinus Augurinus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. erat.

Familia
-------

Pater eius Publius Minucius Augurinus, consul anni 492 a.C.n. frater Quintus Minucius P.f. Esquilinus Augurinus erat, qui anno 457 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Ipse Lucius anno 458 consul electus est. Eo anni Romani cum Aequis bellum gesserunt et Minucius in monte Algido ab hostibus circumventus est. Itaque Lucius Quinctius Cincinnatus a Gaio Nautio Rutilo collega dictator nominatus Minucium liberavit et consulem deposuit. Anno 450 a.C.n. Minucius decemvir legibus scribundis electus est et iterum ab Aequis victus est, ut Livius rettulit. Anno 440/439 praefectus annonae erat et Spurium Maelium plebeium divitem accusavit, qui inter inopiam frumentum plebi dividebat, quod regnum appeteret. Sunt autem, qui putent Minucium ficticium esse.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita III 25,4-29,6
2. ↑  loc. cit. cap. 41,10; 42, 7-10
3. ↑  Livius, op.cit. IV 12,8
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 238-239

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius M.f. Vibulanus III, Lucius Cornelius Ser.f. Maluginensis Uritus (Cossus)**  |  **Consul** 458 a.C.n.cumGaio Nautio Rutilo | Successores: **Gaius Horatius M.f. Pulvillus II, Quintus Minucius P.f. Esquilinus Augurinus**  |
Delineatio cometae 288P, cuius caput est asteroides binarius 300163 (2006 VW139)
Photographemata motionis cometae 288P vel asteroidis 300163
**288P/300163 (2006 VW139)** inter cometas, **300163 (2006 VW139)** inter asteroides appellatus, est systema binarium asteroidum quod in cingulum principale circuitur, corporibus duobus massa fere aequalibus sibi 100 chm. distantibus, a quo systemate cauda (sicut a cometibus) eiicitur.

Asteroides, nondum in duos distinctus, die 15 Novembris 2006 ab Spacewatch observatorii Kitt Peak repertus est. Inter cometas classificatus est, observationibus Pan-STARRS, mense Novembri 2011. Res de systemate binario, ope imaginum telescopii Hubbleani recognito, die 21 Septembris 2017 divulgata est.

Bibliographia
-------------

* Jessica Agarwal, David Jewitt, Max Mutchler, Harold Weaver, Stephen Larson, "A binary main belt comet" in *Nature* vol. 549 pp. 357–359 (21 Septembris 2017)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "2300163" apud *JPL Small-Body Database*. |
Wikidata Elisabetha (imperatrix Russiae)
Res apud Vicidata repertae:Elisabetha (imperatrix Russiae): imagoElisabetha (imperatrix Russiae): imagoElisabetha (imperatrix Russiae): subscriptioElisabetha (imperatrix Russiae): subscriptio
*Nativitas*: 29 Decembris 1709; Kolomenskoye  
*Obitus*: 5 Ianuarii 1762; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Regnum Russicum  

**Officium**

*Officium*: Imperatores Russiae, Head of the House of Romanov  
*Munus*: Monarcha, politicus, nobilis  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Petrus I; Catharina I  
*Coniunx*: Alexius Rasumowski  
*Familia*: domus Romani
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Aquilae Nigrae, Ordo Aquilae Albae, Ordo Alexandri Nevensis, Ordo Sancti Andreae, Ordo Alexandri Nevensis  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Petropolitana  

**Insignia heraldica**

Elisabetha (imperatrix Russiae): insigneElisabetha (imperatrix Russiae): insigne
**Elisabetha Petri filia** (Russice Елизавета Петровна, tr. *Elizaveta Petrovna*, nata die 18 Decembris 1709 secundum calendarium Iulianum et secundum calendarium Gregorianum die 29 Decembris 1709 - mortua est die 25 Decembris 1761 secundum calendarium Iulianum et die 5 Ianuarii 1762 secundum calendarium Gregorianum) fuit imperatrix Russiae annis 1741 - 1762, filia Petri I Magni et Catharinae I.

Lege etiam
----------

* Daria Olivier: *Elisabeth von Russland. Die Tochter Peter des Großen*. Vindobonae 1963.
* Tamara Talbot Rice: *Elisabeth von Russland. Die letzte Romanow auf dem Zarenthron*. Monaci 1970.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Elisabetha **( Germanice)**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor:**Ioannes VI** | **Imperatrix Russiae** | Successor:**Petrus III** |
|
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Patres Mariano Gómez, José Burgos et Frater Jacinto Zamora
**Gomburza** vel **Gom-Bur-Za** est compendium reverendorum patrum Mariani Gomez, Iosephi Apollonii Burgos, et Hyacinti Zamorae, trium sacerdotum Philippinorum qui, de rebus novis (Insurrectione Cavitensi) accusati, a magistratibus colonialibus Hispaniensibus interfecti sunt die 17 Februarii 1872.

Mortes eorum vehementer movit multos Philippinos, praesertim Iosephum Recidivum, postea heroa genticum qui ipse passurus sit iustitia falsa ut cunducat suum carnificatum sclopeto.

Tres patres implicatos rebellionis Cavite quod valde calumniati sunt rebellionem seditiosam formavisse, et propter eos palam duro incusaverunt auctoritates, ut multos fere libenter credidissent eos radicales esse.

Apud periodicum "La Verdad", hi sacerdotes,praecipue Burgos, vituperationes querelasque palam et acriter obiurgaverunt ecclesiam gubernaculumque. 

Neces patrium Gom-Bur-Za fecerunt crescentem sensum genticum et concitavit Res Novas Philippinarum.

Fons
----

* Zaide, Gregorio F. 1984. *Philippine History and Government.* National Bookstore Printing Press.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Bupropionum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 431 |
| PubChem | 444 |
| DrugBank | DB01156 |
| Natura chemica |
| Bupropionum |
| Bupropionum |
| Formula chemica | C13H18ClNO |
| Massa molaris | 239.74 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N06AX12 (WHO) |
| Semivita biologica | 12-30 h |
| Metabolismus | iecore (hepaticus): CYP2B6,CYP1A2, CYP2A6,CYP2C9, CYP3A4 |
| Metaboliti | Hydroxy-BupropionumThreo-Hydro-Bupropionum |
| Excretio | renibus (85%),faecibus (10%) |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | per os |
| MedlinePlus | a695033 **(Anglice)** |

Enantiomeres bupropioni, (S)-forma (supra) et (R)-forma (subter).
**Bupropionum** est medicamentum effectibus antidepressivis ferens. Quod etiam remedium ad tabaci dependentiam finiendam est. Dosibus amplioribus periculum spasmorum auget.

Etymologia
----------

Nomen bupropioni ex nomine chemico suo **bu**tylamino-**prop**an-**1-onum** derivatur.

Natura chemica
--------------

Tert-butanolum.
Structura chemica (RS)-1-(3-chlorophenylo)-2-tert-butylamino-propan-1-onum. Grex phenyli (C6H5) per gregem aethyli (-CH2-CH2-) cum grege amini (NH) nexus (=phetylaethylaminum sive amphetaminum). Gregi phenyli atomus chlori (chlorophenylum), gregi aethyli et atomus oxygenii et grex methyli, gregi aethyli ketonum (propan-1-onum), gregi amini tert-butanolum (2-tert-butylamino) sunt. Massa molaris 239.74 g/mol est.

* Bupropionum est phenylaethelaminum.Bupropionum est phenylaethelaminum.

Natura pharmacologica
---------------------

Codex ATC est N06AX12.

### Pharmacodynamica

Bupropionum inhibitor reabsorptionis et noradrenalini et dopamini.

### Pharmacocinetica

Semivita biologica {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}} est 12 — 30 horae. Bupropionum substratum cytochromatis, aut CYP2B6 inhibitor CYP2D6 est. Excretio est per urinas (87%) et faeces (10%).

Notae
-----

1. ↑  PubMed Health: de bupropiono
2. ↑  Definitio externa.

Nexus interni
-------------

* Depressio
* Morbus comitialis
Summa coefficientes binomiales sunt Triangulum arithmeticum Pascalianum
Visualizatio coeddicientos binomiali
Numerus **Coefficiens binomialis** seu **binominalis** sic definitur:

{\displaystyle {\begin{aligned}{\binom {n}{k}}&={\frac {n}{1}}\cdot {\frac {n-1}{2}}\cdots {\frac {n-(k-1)}{k}}\\&={\frac {n\cdot (n-1)\cdots (n-k+1)}{k!}}\\&=\prod \_{j=1}^{k}{\frac {n+1-j}{j}},\end{aligned}}}
{\displaystyle {k!}} est factorialis numeri integri {\displaystyle {k}}.

Coefficientes binomiales sunt partes theorematis binomialis:

{\displaystyle (x+y)^{n}={\binom {n}{0}}x^{n}+{\binom {n}{1}}x^{n-1}y+\ldots +{\binom {n}{n-1}}xy^{n-1}+{\binom {n}{n}}y^{n}=\sum \_{k=0}^{n}{\binom {n}{k}}x^{n-k}y^{k}.}
Coefficientes binomiales perutilia sunt in arte combinatoria et Triangulum arithmeticum Pascalianum.

Nota
----

1. 1 2  Prasse, Mauricius: Commentationes Mathematicae, Lipsiae 1804. Cf. p. 4 (Commentationes Mathematicae auctore Mauricio de Prasse. Mathem[aticae] prof[essor] ord[inarius] in univers[itati] liter[arum] Lipsiensi.)
Loci ovulorum intra florem *Hellebori foetidi.*
Structura ovuli 1, nucleus; 2, chalaza; 3, funiculus; 4, raphe.
Ovuli plantae: laeva, ovulum gymnospermae; dextra, ovulum angiospermae (intra ovarium)
Exemplaria variorum ovulorum. Museum Botanicum Greifswald.
**Ovulum** ('parvum ovum') in spermatophytis (plantis semina ferentibus) est structura quae femineas cellulas reproductivas gignit et continet. In tribus partibus consistit: integumentis (quae laminas exteriores constituunt), nucello (vel reliquio megasporangii), et in media parte gametophyto femineo (ex megaspora haploidica genito). Gametophytum femineum—proprie **megagametophytum** appellatum—etiam **saccus embryonicus** in angiospermis appellatur. Megagametophytum ovum (aut nonnulla ova in nonnullis gregibus) ad fertilizationem apta gignit. Post fertilizationem, ovulum semen fit.

Nexus interni
-------------

* Alternatio generationum
* Archegonium
* Fertilizatio interna
* Gynoecium
* Meiosis
* Oogenesis
* Ovarium
* Placentatio

Bibliographia
-------------

* Raven, P. H. R. F. Evert, et S. E. Eichhorn. 2005. *Biology of Plants.* Ed. 7a. Novi Eboraci: W. H. Freeman and Company Publishers. ISBN 0716710072.
* Endress, Peter K. 2011. Angiosperm ovules: diversity, development, evolution. *Ann. Bot.* 107(9):1465-1489. doi:10.1093/aob/mcr120. Textus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **diagrammata ovulorum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **ovula** spectant (Ovules, Ovule diagrams). |

* Morphologia plantarum vascularium. biologia.edu.ar.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Codex legium Grágás Stati Libri Islandiae textum anno 1117 scriptus est, post decretum Alþingis declarans qui leges scribendae sunt. 
Nomen codecis possibilibus tribus causis natum esse putatur: Grágás verbum leges anseris cineraceae significat. Possibiles causae sunt: primo tempore super anseris cineraceae cute compostum est; anser cineracea animal senex putatum est ut codex putatus est; anseris cineraceae penna codex scriptus est.

Nexus externi
-------------
Exemplar "falucarum"
Insigne heraldicum Ordinis Goliardici Ferrarensis cui nomen *Phoenicis Ignis Goliardica Alchemia*.
Quatuor sodales Goliardiae anno 1933.
**Goliardia** sive **Ordo Goliardicus** est nomen datum quibusdam societatibus studentium praecipue in Italia sed etiam in America qui se tempore succisivo cavillationibus et festis dant ad vitam universitariam iucundiorem et hilariorem reddendam.

Unaquaeque societas goliardica suas proprias regulas, insignia heraldica et vestimenta habet, habent etiam ut linguam communem latinitatem macaronicam qua utuntur praecipue in orationibus sollemnibus.

Omnibus est ut signum commune galerus idem cui nomen vulgare "*faluca*" quae successit altero generi cui nomen erat "*orsina*".

Sese heredes veterum Goliardorum clamant.

Principes Ordinum Goliardicorum maxime et, ridendi causa, quasi reges cum magnis caerimoniis honorantur.

Principes societatum Goliardicarum vocantur secundum societates sive Pontifex Maximus, sive Magnus Magister, sive Dux Magnus, sive Abbas, sive Dux, sive Imperator et solum uno genu flexo basiando manum licet eos solemniter salutare.

Tota Goliardia habet hymnum quasi nationalem communem qui est Gaudeamus igitur.

Bibliographia
-------------

* Bologna University Press (Hrsg.), *Gaudeamus igitur, studenti e goliardia 1888–1923*, Bologna 1995
* G. Boschetti, *Storie della goliardia bolognese dall´orbace alla contestazione*, Bologna 1988
* M. Bortolotti, *Studenti e goliardia*, Museo degli Studenti, Bologna 1997
* G. Gottwals, *Der Sprachgebrauch der ordini goliardici* (Abschlussarbeit), Heidelberg 1998
* G. Gottwals, *Ordini goliardici*, in: GDS-Archiv für Hochschul- und Studentengeschichte, Band 4, Köln 1998, S. 168–170
* G. F. Moscatelli, *La goliardia in Bologna dal 1945 al 1996*, Bologna 1996
* Il Punto (Hrsg.), *I canti goliardici*, Edizione Biblioteca P. Turin 1997
* U. Volpini, *La Goliardia, canti e tradizioni*, Neapel 1994.

Nexus interni
-------------

* Clerici vagantes
* Goliardus
* Quim Barreiros
Columbus in convivio a detractoribus lacessitus. Adumbratio Gulielmi Hogarth.
Illud **ovum Columbianum** sive **ovum Columbi** est dictum (figura quaedam ad proverbium proxime accedens), quod apud plurimas nationes invenitur (e.g. Hispanice *huevo de Colón*). Monet ea, quae fieri non posse creduntur, facillime perfectum iri, cum primum modus inventus et coram demonstratus fuerit.

Quod dictum ortum esse videtur ab illo exemplo, quod de Christophoro Columbo narrari solet:

Inventa America vir quidam cum Columbo aliisque nobilibus Hispanicis in convivio accumbens, ut quid de fama felicissimi hospitis detraheret, statuit fieri non potuisse, ut nemo usque eo Americam invenisset. Columbus autem convivas rogavit, num possent efficere, ut ovum recte staret. Quibus negantibus Columbus ovum quoddam assumpsit imamque partem eius leviter in mensam impegit, quo facto facillime ad perpendiculum constituit. Ceteris stupentibus Columbus quaesivit, utrum facilius esset ovum sistere an Americam invenisse.

Bibliographia
-------------

* Baldwin, Iacobus. 1903. *Columbus and the egg.*
* Gardner, Martinus. 1996. The great egg-balancing mystery. *Skeptical Inquirer* 20(3), May–June.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

| Oxazepamum |
| --- |
| Oxazepamum |
| Oxazepamum |
| Natura pharmacologia |
| Tempus semivitae biologicum: 5–10 h |
| Res legis |
| Australia S4 (praescriptionem oportet) |
| Britanniarum Regnum Schedula 4 subclassis CD BENZ |
| Canada Schedula IV |
| Civitates Foederatae Americae Schedula IV |
| Germania Anlage III (praescriptionem oportet) |

**Oxazepamum** est substantia psycholeptica et anxiolytica ex benzodiazepinis derivata.

Natura Oxazepami
----------------

### Natura chemica

Structura chemica (RS)-7-chlor-3-hydroxy-5-phenyl-2,3-dihydro-1H-1,4-benzodiazepin-2-on et massa molaris 286.71 g/mol est.

### Natura pharmacologica

Codex ATC est N05BA04.

### Pharmacodynamica

Oxazepamo ut omnis benzodiazepinis affinitas magna receptorii GABAA est. 

### Pharmacocinetica

Modus applicationis est per os. Oxazepam simul diazepami metabolitorum unus est. 
Tempus semivitae biologicum {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}} 5–10 horae est. Excretio est per urinas. Ut lorazepamum neque oxazepamum systemate cytochromatum imminuitur.

Effectus Oxazepami
------------------

### Reactiones adversae

 Pagina principalis est:  Adversa drogae reactio 
Saepe: somnolentia, asthenia. Usus oxazepami cum periculo dementiarum coniunctus.

Usus Oxazepami
--------------

### Abusus

Usus oxazepami cum periculo abusus coniungitur.

Nexus interni
-------------

* Depressio
* Insomnia
* Pharmacologia

Notae
-----

1. ↑  Goldbook.
2. ↑  Somnus
3. ↑  Sine potentia, effectu.
4. ↑  *BMJ*: Benzodiazepinorum usus et periculum dementiarum
*Vide etiam paginam discretivam:* Laurus (discretiva)



Flores et folia *Lauri nobilis*

---

**Plantae** — Angiospermae

Magnoliidae   
Ordo : Laurales   
Familia : Lauraceae   
Genus : *Laurus*   
Species : ***L. nobilis***   
*Laurus nobilis*   
L.  

***Laurus nobilis*** (binomen a Linnaeo statutum, nomine antiquo "**Laurus**") est typus generis Lauri, Lauraceis attributi. *Laurus nobilis* est arbustum foliis aromaticis, artibus coquorum et medicorum utilissimis, bacis etiam edulibus munitum. Species naturá iuxta oris maris Mediterranei crescit. Per has regiones olim "laurisilvae" (ita a palaeontologis nuncupatae) late florebantur, lauris et ilicibus virentes; quae silvae in Macaronesia hodie usque servantur, alibi autem abhinc decem milium annorum ob siccitatem evanescabant. Nomen Graecum "**Δάφνη**" fabula mythica explicavit: nympham Daphnen ab Apolline persecutam se in laurum convertisse; laurum postea Apollini sacram in coronis plectam ad victores athleticos et bellicos "laureandos".

Notae
-----

1. ↑  
	* Ovidius, *Metamorphoses* 1.452-566

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1597 : John Gerard, *The Herball, or generall historie of plantes*. Londinii: John Norton pp. 1222-1224 "laurus mas, laurus foemina"

Eruditio
Arbustum *Lauri nobilis* in horto crescit
* Suembikya Frumin, Aren M. Maeir, Liora Kolska Horwitz, Ehud Weiss, "Studying Ancient Anthropogenic Impacts on Current Floral Biodiversity in the Southern Levant as reflected by the Philistine Migration" in *Scientific Reports* vol. 5 no. 13308 (2015)
* Vaughan, John Griffith; Geissler, Catherine (2009). *The New Oxford Book of Food Plants*. Oxonii: Oxford University Press. ISBN 019954946X

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Laurum nobilem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Laurus nobilis"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Plantes d'Afrique • Flora of China • INPN France • USDA Plants Database |
**Publius Acilius Attianus** (natus in Saeculo 1, mortuus in Saeculo 2) vir publicus Romanus fuit qui inter successionem Hadriani inplicabatur. Natus est in Italica in Hispania Baetica, quae est locus natale patris Hadriani, Publii Aelii Hadriani Afri quoque. Cum Afer obivisset anno 86, Attianus et Traianus, futurus imperator et quoque indigenus Italicae, custodes Hadriani agentis decem annos facti sunt. Nihil plus vitae suae scimus antequam praefectus praetorio cum Servio Sulpicio Simili a imperatore iam Traiano electus est. 

Simili manente Romae, Attianus comitabatur Traianum inter iter per terras orientes. Attianus adfuit ubi Traianus obiit Selini, Ciliciae in mensi Augusti 117, adiuvitque Imperatricem Plotinam aut persuadendo Traiano corrigere testamentum aut figendo testamentum eius ut firmam successionem Hadriani faceret. Attianus, Plotina et Matidia corpus Traiani ad Seleuciam et tunc retro ad Romam comitanti sunt. Hadrianus saepe consultavit Attianum de auctu suo contra candidatos imperiales ceteros. Hadrianus in autobiographia scripsit Attianum necavisse quattuor ministrales quorum mortes principium imperii Hadriani intricaverunt. Indignans potestam, Hadrianus anno 119 suasit Attianum ut rogaret excipi ab officio. Cum recesserit, admissus in Ordinem Senatorium datusque honorum "ornamenta consularia" est. Reliquus vitae suae notus non est.
Logotypus societatis Microsoft, in aedificio societatis Germanicae prope Monachium
**Microsoft** est maxima societas mercatoria Americana, quae programmata computatralia operanda fabricat.

Historia societatis
-------------------

Paulus Allen et Gulielmus Gates Microsoft Albuquerque in urbe Neomexicana die 4 Aprilis anno 1975 legitime condiderunt. Nomen societatis ex *microcomputer,* vocabulo Anglico parvum computatrum significante, et *software,* programma significante, derivatur, nam res secundae societatis Microsoft coeperunt cum privata computatra late diffundi inciperent.

Gulielmus Gates fuit dux societatis ad annum 2000. Post praefecturam Stephani Ballmer, a die 4 Februarii 2014 praefectus est Satya Nadella.

Opera
-----

Inter maiora opera a societate vendita sunt:

* Internet Explorer
* Microsoft Office (Microsoft Word)
* Microsoft Windows (95, 98, 2000, ME, XP, Vista, 7, 8, 10, 11, Server, Phone)
* Windows Defender
* Xbox (Xbox 360)

Aliae societates
----------------

* Apple
* IBM

Nexus externus
--------------

* Situs interratialis societatis proprius.
Anscharius Alin, historicus et homo politicus Suecicus
**Anscharius** vulgo *Oscar* **Alin** (natus die 22 Decembris 1846 Falungae, mortuus die 31 Decembris 1900 Holmiae) fuit Suecicus historicus, oeconomicus et politicus.

Vita
----

Upsaliae inde ab anno 1872 docens anno 1882 professor ordinarius pro historia et Civitatis scientiis creatus est; anno 1881 principissam Victoriam Badeniae litteras Suecicas et historiam Scandinaviae docuit. Anno autem 1893 cathedra iurisprudentia Upsaliensis eum doctorem honoris caussa declaravit.

In parlamento regionali Upsaliensi (ex anno 1884) et in camera prima parlamenti Holmiensis (annis inter 1888 et 1899) cito vir egregius fiebat. Inde ab anno 1890 fuit membrum commissionis constitutionalis et ab anno 1895 commissionis cuiusdam secretae eadem in re. Tunc enim solvenda fuit quaestio urgens de constitutione mutanda in unione sat artificiosa inter Sueciam et Norvegiam (1814-1905). Dux fuit factionis vectigalia protectoria postulantis, i.e. alae dexterae nationem Suecicam foventis.

Alin scriptor
-------------

Et quoad scientias Alin res miras confecit. Praeter varias symbolas editas apud »Historisk Tidskrift« opera historia haec sunt vulgata: »Bidrag till svenska rådets historia under medeltiden« (praemiatum; Upsaliae 1872); »Om svenska rådets sammansättning under medeltiden« (Upsaliae 1877); »Sveriges historia från äldsta tid till våra dagar«, tomus III (pro epocha inter 1520–1611; Holmiae 1877–1878); »Öfversikt at 30 åriga krigets historia« (Holmiae 1878); »Minnen ur Sveriges nyare historia«, tomus XII (pro epocha inter 1828–44; Upsaliae 1881/Holmiae 1893); »Svenska riksdagsakter 1521–1544« (cum E. Hildebrand; Holmiae 1887); »Carl Johan och Sveriges yttre politik 1810–1815« (tomus I, Holmiae 1899); »Tronföljarevalet 1810« (Holmiae 1899); »Förhandlingarne om allianstraktaten mellan Sverige och Ryssland 1812« (Upsaliae 1900); »Svenska statsrådets protokoll i frågan om förbundet med Ryssland 1812« (Upsaliae 1900); »Sveriges och Norges traktater med främmande makter« tomus III (pro epocha inter 1868–77, Holmiae 1900). 

Inter opera ad Civitatis scientias pertinentia - praeter opus magnum »Den svensk-norska unionen« (Holmiae 1889–91) - mentionis digniora sint: »Sveriges grundlagar etc.« (Holmiae 1891); »Zur auswärtigen Ministerfrage in Schweden-Norwegen« (autore anonymo, Lipsiae 1895; postea et in sermonibus Francogallico, Anglico et Suecico); »Unionskomiténs resultat« (Holmiae 1898); »Fjerde artikeln af fredstraktaten i Kiel 1814« (Holmiae 1899). Notiones eius politicae de unione cum Norvegia ibi a multis minus aestimatae sunt, cum aliis in terris diligebantur ut et a peritis Suecicis recentioribus Kjellén et Varenius. 

E lingua Theodisca in Suecicum interpretatus est tomum primum operis »Gustav Adolf« Gustavi Droysen et opus »Wallenstein« Leopoldi de Ranke.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Anscharium Alin** spectant. |

* Opus de mundi historia illustratum
* Elenchus doctorum honoris caussa Upsaliensium

* De Alin in lexico biographico Suecico
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Alfentanilum**| Alfentanilum |
| Natura chemica |
| Formula chemica | C21H32N6O3 |
| Massa molaris | 416.517 g/mol |
| PubChem | 51263 |
| DrugBank | DB00802 |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N01AH02 (WHO) |
| Tempus semivitae biologicum | 90-111 min |
| Metabolismus | iecore (hepaticus):CYP3A4 |
| Metaboliti | Noralfentanilum (NA)N-phenylpropionamidum(AMX) |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | i.v. |
| MedlinePlus | a601130[*nexus deficit*] **(Anglice)** |

**Alfentanilum** est medicamentum,  analgeticum opioidorum, cuius effectus sedativi haud diuturni (15 min) cum initio rapido effectuum sunt. Opioidum ipsum effectus analgeticos suos per stimulationem receptoria opioidorum perficit. Hos ob effectus Alfentanilum in chirurgia imprimis substantia anaesthetica adhibetur. Alfentanilum rigorem thoraxis intermittentem efficere potest.

Natura Alfentanili
------------------

### Natura chemica

Nomen chemicum Alfentanili est N-[1-[2-(4-ethyl-5-oxo-1,4-dihydrotetrazol-1-yl)ethyl]-4-(methoxymethyl)-4-piperidyl]-N-phenyl-propanamidum, formula summarum sua est C21H32N6O3. Massa molaris est 416.517 g/mol. Valor pKa circiter 6.5 est itaque substantia apud pH physiologicum haud electrice oneratum videtur. 

### Vicinitates chemicae

Alfentanili structura chemica Fentanylo et Remifentanilo similis est.

Effectus Alfentanili
--------------------

### Effectus adversi

Inter alios Alfentanilum rigorem thoraxis intermittentem efficere potest.

Usus Alfentanili
----------------

### Usus medicus

In anaesthesiologia doses 15–30 µg/kg applicantur, quod est cum pondus 62.0 kg / 136.7 lb circiter 1-2 mg applicari solere possint.

Nexus interni
-------------

* Anaesthesiologia
* Dolor

Notae
-----

1. ↑  Labroo RB, Thummel KE, Kunze KL, Podoll T, Trager WF, Kharasch ED (1995). "Catalytic role of cytochrome P4503A4 in multiple pathways of alfentanil metabolism". *Drug Metab Dispos* **23** (4): 490-6
2. ↑  Miner JR, Gray R, Delavari P, Patel S, Patel R, Plummer D (2011). "Alfentanil for procedural sedation in the emergency department". *Ann Emerg Med* **57** (2): 117-21 .
3. ↑  Walpole SC, Prieto-Merino D, Edwards P, Cleland J, Stevens G, Roberts I (2012 volume=12). "The weight of nations: an estimation of adult human biomass". *BMC Public Health*: 439
**Decurio** in Imperio Romano fuit sive miles, qui quendam gradum militarem variis temporibus varia significantem obtinuit, sive socius consilii alicuius civitatis Romanae.

Gradus militaris
----------------

Crista transversa
Decurio initio fuit dux manus decem militum exercitus Romani decuriae dictae. Postea minima legionis manus erat contubernium octo militum, cui non erat dux.

Initio etiam in equitatu Romano quaeque turma in tres decurias divisa erat, quibus decurio praeerat. Nomen decurionis pro turmae duce etiam tum in usu pemansit, cum postea (tempore imperiali) in alis auxiliorum singulus turmarum dux erat, qui a triginta ad quadraginta milites duxit. Hic decurio equitatus centurioni legionis par erat. Sicut hic etiam decurio crista transversa ornatus erat. Minimum quadruplum stipendium simplicis militis accepit et verosimiliter tres equos habuit.

Administratio civilis
---------------------

In administratione civili, decurio vel curialis fuit socius consilii civitatis, qui tempore imperiali et antiquitate posteriori per totam vitam electi sunt. Hoc nomen a *curia* deductum est. Primores civitatum, municipiorum et coloniarum erant, in quibus securitati, rebus oeconomicis et religiosis (feriis, ludis consulere debuerunt. Hoc munus honos habebatur et intra gentem tradi solebat. Praeterea saepe ii, qui muneribus curialium functi sunt, civitate Romana donati sunt (usque ad Constitutionem Antoninianam anni 212).

A saeculo autem secundo exeunte, onus muneris nimis grave factum est, imprimis quod curialibus vectigalia, cum parum exigi possent, ipsis solvenda erant. Qua re multi curiales patriam fugerunt.[1]

Notae
-----

1. ↑  *Propyläen Weltgeschichte* 4: 548s.

Bibliographia
-------------

* Marcus Junkelmann: Die Reiter Roms. Pars 2: Der militärische Einsatz. Zabern, Moguntiaci 1991, ISBN 3-8053-1139-7.
* Marcus Junkelmann: Die Reiter Roms. Pars 3: Zubehör, Reitweise, Bewaffnung. Zabern, Moguntiaci 1992, ISBN 3-8053-1288-1.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Suadetur ut haec cum pagina Frictella uniatur.**
De quo sententiam tuam, rogamus, profer in pagina disputationis.

English languageEnglish language English
It is proposed to merge this page with Frictella. Please give your opinion on the talk page.

German languageGerman language Deutsch
Es steht der Vorschlag, diese Seite zu vereinen mit Frictella. Wir bitten um Ihre Meinung im Diskussionsforum.

Esperanto languageEsperanto language Esperanto
Proponatas tiun ĉi paĝon kunigi kun Frictella. Bonvole komenti prie en la diskutejo.
 |

**Encytus** (Graece ἔγχυτος) in opere culinario Graeco-Romano fuit cuppedium e mixtura cum caseo facta, in adipem ferventem iniecta (poëta Graecus Hipponax id cum opere Veneris comparavit) et sic fricta. Cato in libro suo *De agri cultura* sic imperat:

> **Encytum sic facito**  
> Encytum ad eundem modum facito uti globos, nisi calicem pertusum cavum habeat. ita in unguen caldum fundito. honestum quasi spiram facito idque duabus rudibus vorsato prensatoque; item unguito coloratoque caldum ne nimium. id cum melle aut cum mulso apponito.– Cato, *De agri cultura 80*

Encytus hodiernus
-----------------

Encyti
Encytus (Catalane: *xurro* et inde Hispanice: *churro*) hodiernus, qui placenta bunnoli (Catalanice: *bunyol*) est, oritur de regione valentiana. Verbum catalanum *xurro* (homo qui non Catalanice, sed Hispanice loquitur in ea parte regionis Valentianae, quae etiam *xurra* vulgo appellata est) provenit de regione Valentiana.

Matritenses hodierni encytos similes faciunt et cum socolata edunt (vide Socolata cum encytis).

Fontes
------

* Cato, *De agri cultura* 80
* Athenaeus, *Deipnosophistae* 370a, 644c, 647d, Hipponactem, Menandrum, Chrysippum Tyanensem citans

Notae
-----

1. ↑  Andrew Dalby, *Food in the Ancient World from A to Z* (Londinii, 2003. ISBN 0415232597)  p. 70.
Codex Leningradensis, pagina ornata cum indiciis de scriptore (in stella Davidica)
**Codex Leningradensis** (bibliothecae sigla: B19A) e collectione *Abraham Firkowitsch* est antiquissimus codex manu scriptus, qui integrum textum Veteris Testamenti lingua Hebraica (sive Tanach) continet. Sunt quidem notae partes antiquiores (vide etiam: Manuscripta Maris Mortui), etiam versionis Graecae exemplaria (Septuaginta) longe antiquiora exstant, sed nullum manuscriptum textum integrum praebet. Codex Leningradensis iure optimum Masoretici textus exemplar habetur. 

Cum urbs Leningrad anno 1991 denuo Sankt-Peterburg nominata sit, interdum **Codex Petropolitanus** vocatur. Quod aptum non est, quia hoc nomen pro codice prophetarum anno 1876 publicato (bibliothecae sigla: MS. Heb B 3) adhiberi solet. Hic circiter 100 annis antiquior est (ex anno 916), sed tantum libros prophetarum continet.

Origo
-----

Manuscriptum in annum 1008 datatur. Scriptor *Samuel ben Jacob* ipse indicat se libros ab Aaron ben Mosche ben Ascher emendatos exscripsisse. Verisimiliter manuscriptum Cairo scriptum, postea ad hominem quendam Damasci habitantem venditum est. A saeculo undevicesimo medio codex in Petropoli in bibliotheca Russica gentilicia asservatur, ubi anno 1990 etiam photographice reproducta est.

Textus
------

Codex Leningradensis omnes Bibliorum libri Hebraice confecti continet eo ordine, quo editiones Iudaicae (Tanach) imprimi solent. Libri Paralipomenon autem im Codice Leningradensi (sicut et in Codice Aleppensi) non sunt in fine "scriptorum" (Cetuvim), sed in initio eorum. Praeterea copiosae peritorum glossae inveniuntur nec non sedecim paginae ornatae. Textus tribus columnis divisus est, quibusdam in libris poeticis (Psalmi, Iob, Proverbia) duabus.

Momentum
--------

Una cum quibusdam manuscriptis mancis Codex Leningradensis usque ad hoc tempus est plurimarum editionum Bibliorum Hebraicorum exemplar, quia est antiquissimum manuscriptum perfectum systemate Masoretico confectum, quod a familia Ben Ascher, quae a Masoretis disciplinae Tiberiadis saeculorum 9./10. repetit, creatum est. Etiam Biblia Hebraica Stuttgartensia et Biblia Hebraica Quinta, quae modo editur, hoc textu innituntur.

Nexus interni
-------------

* Codex Aleppensis
* Codex Cairensis

Bibliographia
-------------

* David Noel Freedman, Astrid B. Beck, James A. Sanders (Ed.): *The Leningrad Codex. A Facsimile Edition.* 1998. ISBN 978-0-8028-3786-8

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Codicem Leningradensem** spectant. |

* Westminster Leningrad Codex Textus Codicis Leningradensis in Unicode (eget JavaScript)
**Microsoft Windows** (signum commercii **Windows**®, quod Anglice 'fenestras' significat) est systema administrativum computatrale iussu societatis Microsoft creatum et venditum, quod in administrativorum systematum mercatu ubique hodie dominatur. Plurima (id est, 90 centesimae) computatra personalia systemate Windows utuntur. Anno 2007, Microsoft novum systema *Vista* promulgavit, quod securitate pristina systemata superabat.

De historia systematis Windows
------------------------------

Microsoft Windows est familia systematum administrativorum a societate Microsoft ab anno 1985 fabricatorum. Quae familia divisa est in quinque partes:

### Systemata administrativa computatralia cum processore 16 bit

Ecce numeri inter 1.0 et 3.11, ultimos 16 bit delineatos, quae opera inter annos 1985 et 1993 edebantur.

* Windows 1.x anno 1985
* Windows 2.x anno 1987
* Windows 3.0 anno 1990
* Windows 3.1 anno 1992
* Windows 3.11 anno 1993

### Systemata administrativa computatralia cum processore 16/32 bit

Ecce numeri inter 4.0 et 4.9, ultimos 16/32 bit delineatos, quae opera inter annos 1995 et 1999 edebantur.

* Windows 95 anno 1995
* Windows 98 anno 1998
* Windows ME anno 2000

### Systemata administrativa computatralia cum processore 32 bit

Ecce numeri inter NT 3.1 et 5.1, ultimos 32 bit delineatos, quae opera inter annos 1999 et 2001 edebantur.

* Windows NT 3.1 anno 1993
* Windows NT 3.5 anno 1994
* Windows NT 3.51 anno 1995
* Windows NT 4.0 anno 1996
* Windows 2000 (NT 5.0) anno 1999
* Windows XP (NT 5.1) anno 2002

### Systemata administrativa computatralia cum processore 32/64 bit

Ecce numeri inter NT 5.2 et 6.2, ultimos 32/64 bit delineatos, quae opera ab anno 2003 edebantur.

* Windows XP Professional 64-bitEdition (NT 5.2) anno 2003
* Windows Vista (NT 6.0) anno 2007
* Windows 7 (NT 6.1) anno 2009
* Windows 8 (NT 6.2) anno 2012
* Windows 8.1 (NT 6.3) anno 2013
* Windows 10 (NT 10.0) anno 2015

### Systemata administrativa computatralia cum processore 64 bit

* Windows 11 anno 2021

Fontes
------

* Pagina de Windows apud interretialem societatis Microsoft situm.

Notae
-----

1. ↑  de:Windows 8
**Heron Antiochenus** († circiter anno 127) successor Ignatii Antiocheni et ita tertius episcopus Patriarchatus Antiocheni dicitur. Secundum traditionem Heron post martyrium Ignatii huius episcopatum accepit et viginti annos gessit. 

Pauca de Herone nota est: In corpore epistularum adulterinarum Ignatianarum (Theodisce *Pseudo-Ignatianen*, versio longior saeculi 4 exeuntis Epistularum Ignatianarum) epistula Ignatii ad Heronem tradita est. In hac *epistula Heronis* accipiens non episcopus sed diaconus vocatur. Forsan notio diaconi in fama Antiochena nisa est. 

In parte post scriptum epistulae adulterinae ad Mariam a Kassoboli etiam de quodam sancto Herone scribitur. 

Postremo laus contributa est Heroni, quae adhaesa est in veteribus versionibus Latinis epistularum adulterinarum et praeterea Coptice servata est, *Laus Heronis*. Festum Heronis est dies 17 Octobris.

Nexus externi
-------------

Felix Albrecht, "HERON von Antiochien" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 32 (Nordhausen, 2011. ISBN 978-3-88309-615-5) , columnae 679–680 **(Theodisce)**
Microscopium electronicum transmissionis (TEM).
**Microscopium electronicum** (ME) est microscopium non lucem visibilem, sed electrona quae videri non possunt adhibens. 

Resolutio angularis microscopii electronici microscopio lucis clare maior est, eiusmodi magnificationes maiores (10 000 000x) licunt (microscopio: usque ad 2000x). Ope camporum magneticorum *lentes electronicas* derivationis electronorum perficiuntur. 

Dividuntur ME in microscopium eletronicum transmissionis (MET) et microscopium electronicum scanner operans (MES). In MET electrona, *trans* obiectum investigationis transmissa, tabulae lucescentis ope visibilia fiunt. In SEM quidem electrona *superficiem* obiecti investigationis tangunt, reflecta electrona secundaria ad detectorem perveniunt.

Cum uso microscopii electronici investigatio *ultrastructurarum* materiarum biologicarum vel solidarum in scientia sicut physica, chemia et virologia vel industria sicut nanotechnologia nexa est.

Pinacotheca
-----------

* Cursus radii electronorum intra MET (microscopium electronicum transmissionis).
* SEM

Nexus interni
-------------

* Ernestus Ruska

Nexus externi
-------------

* *Thermo Fisher Scientific*: Introductio generalis in microscopis electronica. **(Latine)**
* Imagines textuum biologicorum microscopio electronico factae.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Relationes**, quae inter **Hungariam** vigent et **Rem publicam Coreanam**, ad nexum pertinent diplomaticum inter Hungariam et Rem publicam Coreanam. Ex quibus Hungaria ambassiatam Seuli consulatumque Incheoni honorarium instituit. Res publica vero Coreana ambassiatam habet Budapestini.

Historia
--------

Hae relationes suum sumunt initium ex missionum permanentium commercio inter ambas civitates, quod apparatis Olympiis Seuliensibus annuntiatum est. Quo annuntiato Hungaria prima ex civitatibus Sovieticae dicioni subiectis cum Re publica Coreana ambassiatores permutare coeperat. Eodem tempore officiales plerique variis ex civitatibus communisticis Seuli adfuere, neglecta Borealis Coreae provocatione, quominus Olympiis hae terra interessent. Hungaris pariter ipsae res rationesque cum gubernio Coreano inierunt.

Commercium cum Hungaria eo tempore aestimabatur 18 millionibus dollarii. Extensionem commercii ferunt primum Hungariae consilium relationibus fuisse constitutis. Plenae relationes diplomaticae formaliter 29o Ianuarii sequioris anni constituebantur. Eodem tempore Kim Pyong-il, Kim Il-sungi filius ambassiator in Hungariam pervenit. Hungariae commercium cum meridiana civitate initurae respondentes, eum Corea Borealis in Bulgariam transmisit. Quae civitas exemplum Hungariae sequebatur relationes cum meridiana republica apertura.

Eventa memoratu digna
---------------------

### Defectio legati Boreocoreani

Anno 2006o, legatus quidam ex populari republica oriundus suique propinqui civitati meridianae defecerunt, ambassiatam Coreae meridinae intrantes ibique asylum politicum petituri. Ad annum 2007um, commercium bilaterale increvit circiter 1.6 billionum dollario; investores Coreani maioris momenti societates complectuntur Samsung necnon Hankook Tire. Ambassiator Hungariae ad Coream Meridianam, Nicolaus Lengyel, servitio suo publico Octobri anni 2007i incohato, antea in missioni gubernali Pyeongyangensi operam dederat annis 1980is.

### Demersio navigii *Hableány* (2019)

Die 29o Maii anni 2019i, navis recreativa, nominatim Hableány demersit, posteaquam ab alio navi, nomine Viking Sigyn fistucata est. Casus 25 homines ex 33 viatoribus Coreanis occidit, quorum unus deesse mansit (usque ad 15um Augusti anni 2019i).

Casus effecit, ut civitas Coreana Budapestinum operarios auxiliarios mitteret; quorum quidam prius participes fuere operationum auxiliarium exitii Sewolici anno 2014o. Ministra quoque rerum exterarum Kang Kyung-wha Budapestinum profecti erant visitatum eos qui exitii superstites viatorumque propinqui fuerunt.

Vide etiam
----------

* Relationes exterae Hungariae
* Relationes exterae Rei publicae Coreanae