recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Iacobus Gassot**, vulgo plenius *Jacques Gassot de Deffens* (natus anno 1525; mortuus 1585) fuit legatus Franciae. Aulicus fuit ab initio iuxta reginam Alienorae, cuius iussu ad Hierosolyma peregrinationem anno 1546 perfecit fragmentumque verae Crucis reportavit. Mox nuntius regis Henrici II iuxta Aramontium, legatum apud sultanum Ottomanicum, missus est. Per Venetias profectus Constantinopolim die 23 Ianuarii 1548 advenit. Ab hac urbe cum Aramontio in expeditionem Persicam et usque ad Halapiam iter fecit. Inde mense Decembri 1548 Franciam rediit opusque conscripsit de itinere suo anno 1550 divulgatum.

Opera
-----

* 1550 : *Le Discours du voyage de Venise à Constantinople, contenant la querele du grand Seigneur contre le Sophi*. Lutetiae Textus apud gallica

Bibliographia
-------------

* Frédéric Tinguely, *L'écriture du Levant à la Renaissance: enquête sur les voyageurs français dans l'empire de Soliman le Magnifique* (Genavae: Droz, 2000) pp. 19-21 (vide praesertim notam 17) et passim (Paginae selectae apud *Google Books*)

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
|  |
| --- |
|  |
| Praeconium pelliculae *Metropolis* |
| *Metropolis*1927 |
| **Genus:**Scientia ficticia |
| **Dispositor:**Fridericus Lang |
| **Factor:**Ericus Pommer |
| **Scriptor:**Thea von Harbou |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Alfredus AbelGustav FröhlichBrigitte HelmRudolphus Klein-RoggeThaddeus LoosHeinrich George |
| **Compositor:**Gottfried Huppertz |
|  |
|  |
|  |
|  |
| **Duratio:**149 min. |
|  |
| **Lingua:**(muta pellicula)cum verbis Theodiscis |
|  |
|  |

**Metropolis** nomen pelliculae phantasticae est quod 10 Ianuarii 1927 Berolini primum edita est. Dispositor scaenarum cinematographicus Fridericus Lang fuit. 

Primum quaestus ex pellicula in Germania non magnus fuit. Hodie pellicula celebris est quia est una ex primis omium pellicularum quae de rebus futuris narrant.

Maria androida

Histriones
----------

Personae dramatis sunt (*et actores*) 

* Maria operaria (*act.: Helm*)
* Maria androida arte facta (*act.: Helm*)
* Iohannes ("Ioh") Fredersen (*act.: Abel*) dux Metropolis et conductor operariorum
* Fridericus ("Freder") Fredersen (*Frederson*) filius Iohannis, qui Mariam amat
* *Hel* coniux Ioannis quam olim Rotwang amavit.
* *Rotwang* (*rot* est "ruber", *wang* forsitan "gena") (*act.: Klein-Rogge*) inventor, technicus, mechanicus, qui androidas facere potest.
* *Iosaphat* (*act.: Loos*) technicus qui olim a patre Ioannis demissus erat.
* *Grot* (*act.: George*) magister operarum.

Argumentum narrationis
----------------------

Maria operariis pollicitur mox mediatorem venturum esse qui, ut dicit, "operariorum manus" cum "eorum cerebro", qui sunt operarii et conductores, alios cum aliis conciliaret et placaret. Ut haec locutiones valde res novas non spectent, tamen Fridericus, filius conductoris Ioannis, rebellionem operariorum timet. Rotwang imperat ut machinam specie Mariae praeditam arte faceret ut haec androida operarios placaret. Rotwang autem olim *Hel* amavit quam autem Ioannes pater Friderici in matrimonium duxit. Nunc Rotwang Ioannem pro Hel ulcisci velit. Androidam ita facit ut operarios ad rebellionem incitet. Ergo populus mobilis fabricas subterraneas expugnat et machinam magnam cor metropolis destruit. Operariorum domicilia deinde aqua submerguntur. Maria autem humana una cum Ioanni et Iosaphat, qui olim a patre Ioannis demissus erat, liberos operariorum ab aquis servat.

*Grot* magister operarum operarios postremo placat. Operarii nunc putantes liberos suos in aquis mersos et Mariam instinctricem fuisse illam necare volunt et Mariam arte factam igne poenali interficiunt. Rotwang demens Mariam pro Hel habet et illam persequitur. Fridericus Mariam servat et super cathedrali cum Rotwang finaliter dimicat.

Postremo mediatore Friderico conductor Ioannes et operarii placantur. Sententia est "Cor debet esse mediator inter cerebrum et manum."

Anno 2001, hae pellicula in tabla Memoriae mundi a Unesco regesta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Metropolim*** spectant. |
**Laudes creaturarum**, etiam *Canticum Fratris Solis* nuncupatae, a Sancto Francisco conscriptae sunt circa annum 1224. Inter carmina maximi momenti saeculi decimi tertii numerantur et incunabulum linguae Italianae habentur. Ibi sanctus ille loquitur de suo amore erga fratrem solem, sororem lunam, sororem matrem terram, fratrem ignem omnesque creaturas Dei et sororem nostram mortem corporalem. Franciscus, cui tantum eruditio laici erat, carmen lingua vernacula (i.e. forma antiqua linguae Italianae) conscripsit, fratres docti Francisco adhuc vivo, ut multi opinantur, textum in linguam Latinam verterunt. Cum Latina tamquam lingua franca illius temporis tota Europa intellegeretur, *Canticum Fratris Solis* hac lingua innotuit.

*Laudes creaturarum*: textus Italiane a Francisco Assisiensi compositus in libro manu scripto saec. XIII servatus (Bibliotheca Conventus Sancti Francisci Assisiensis cod. 338 ff. 33r-34r)

Bibliographia
-------------

* L. F. Benedetto, *Il cantico di Frate Sole*. Florentiae, 1941
* C. Dionisotti, C. Grayson, edd. *Early Italian Texts* (2a ed. Oxoniae: Blackwell, 1965) pp. 34-36

Nexus externi
-------------

* versio Latina completa
Wikidata Schüttorf
Res apud Vicidata repertae:Schüttorf: insigneSchüttorf: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°19′0″N 7°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 12 934  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Schüttorf, Circulus in Comitatu Binethensi  

**Geographia**

*Superficies*: 19.45 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Twenterand  

**Tabula aut despectus**

Schüttorf: situsSchüttorf: situs
Locus pristini castelli Altena hodie
**Schüttorf** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Schüttorf est praeterea sedes administrationis communis generalis eiusdem nominis. Ad Schüttorf commune etiam vicus Suddendorf pertinet.

Historia
--------

Forum oppidi Schüttorf
Schüttorf vicus nomine *Scuhtthorp* anno 1154 primo in actis descriptum est. Die 13 Novembris 1295 Schüttorf a comite Binethensi oppidum declaratum est. Ad muniendum oppidum murus et castellum Altena aedificatum est. Ruina castelli anno 1973 demolita est. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Schüttorf ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Schüttorf cum aliis communibus se ad commune generale Schüttorf coniunxit. Magister civium ab anno 2006 Thomas Michael Hamerlik est. Ab anno 2011 Suddendorf vicus ad Schüttorf pertinet, qui anno 1267 primo nomine *Zudendarpe* in actis descriptum est.

Cives clari
-----------

### Nati

* Ioannes Leussink (1912 - 2008, rerum politicarum peritus et annis 1969 - 1972 Administer Foederalis Eruditionis et Scientiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Schüttorf** spectant. |

* Pagina communis generalis Schüttorf
* Pafina incolarum Schüttorf
* Pagina societatis patrioticae Schüttorf

Notae
-----

1. ↑  schuettorf.de de historia urbis
2. ↑  Pagina interretialis vici Suddendorf
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Sapindales   
Familia : Anacardiaceae   
Genus : *Metopium*   
Species : ***M. toxiferum***   
*Metopium toxiferum*   
(L.) Krug & Urb.  
Synonyma
*Amyris toxiferum* L.

***Metopium toxiferum*** (Anglice *poisonwood, Florida poisontree, hog gum*) est arbor florens familiae Anacardiacearum, in America neotropica endemica. Planta urushiol inflammatorem? generat, sicut propinquae generis *Toxicodendri* species: *T. diversilobum, T. pubescens,* et *T. vernix.*

Haec arbor in Martyribus abundanter habitat, et in variis oecosystematibus in Florida meridiana inveniri potest. Sua distributio geographica a Florida et Insulis Bahamensibus ad meridiem per insulas Maris Caribici patet.

Notae
-----

1. 1 2  "*Metopium toxifera* (L.) Krug & Urb.". *Germplasm Resources Information Network*. United States Department of Agriculture. 1999-02-26

Nexus interni
-------------

* *Hippomane mancinella*
* Silvae siccae Bahamienses

Nexus externi
-------------

* "Florida Poisonwood," apud situm plants.usda.gov
* "Poisonwood (Metopium toxiferum)," apud situm sfrc.ufl.edu
Wikidata Ivano-Frankivsk
Res apud Vicidata repertae:Ivano-Frankivsk: insigneIvano-Frankivsk: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 48°55′22″N 24°42′38″E  
*Numerus incolarum*: 238 196  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
https://www.mrada.if.ua/ Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Івано-Франківськ
**Gestio**

*Praefectus*: Ruslan Martsinkiv  
*Procuratio superior*: Regio Ivano-Frankivskensis, Stanisławów Voivodeship, Stanislav district, Palatinatus russiae  

**Geographia**

*Superficies*: 119 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Uhryniv  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mitavia, Varadinum, Arlington County, Troca, Wejherowo, Lublinum, Resovia, Rivulus Dominarum, Bressicia, Chrzanovia, Scurgum, Nowa Sól County, Nyíregyháza, Ochota, Oppolia, Přerov, Rybnik, Świdnica, Târgoviște, Thomasovia, Prasia Elysiorum, Rustavi, Gmina Chrzanów, Lesser Poland Voivodeship, Ponievecia  

**Tabula aut despectus**

Ivano-Frankivsk: situsIvano-Frankivsk: situs
**Ivano-Frankivsk** (Ucrainice *Івано-Франківськ*), ante 1962 **Stanislaopolis** est urbs in Ucraina, metropolis regionis Ivano-Frankivskensis. Plus quam 224 milia incolarum anno 2011 habuit. Urbs ab Stanislao Potocki anno 1662 condita est, anno 1962 in honorem Ioannis Franko renominatum est.

Et locus natalis Svetlanae Alexievich est.

Notae
-----

1. ↑   Ucrainice *Станіславів, Stanislaviv*, Polonice *Stanisławów*. *Stanislaopolis* — v. Angelo Perugini, *Dizionario italiano-latino*, Romae, 1976; *Vitae episcoporum Premisliensium*; cf. binomen *Eupachydicus stanislaopolitanus*. Aliter *Stanisclaopolis*, v. Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 476..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ivano-Frankivsk** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°55′22″N 24°42′38″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

Metropoles regionum Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Charcovia • Chersonium • Chmielnicius • Circassium • Czernihovia • Czernovicum • Danapris • Donetsk • Eractum • Ivano-Frankivsk • **Kiovia** • Kropyvnyc'kyj • Leopolis • Luceoria • Nicolaopolis • Odessa • Poltava • Pratalia • Sebastopolis • Sumae • Sympheropolis • Tarnopolis • Uzhorodum • Vinnicia • Zaporizhia • Zitomiria |
|  |
Forum Iuvani ex arce conspectum.
**Iuvanum** (aliter **Iobanos**) fuit urbs et municipium Romanum in Regione Italiae Aprutio. Hodie, cum reliqua superfuerint, locus archaeologicus est et in Communi Montis Nigri de Homine, in Provincia Teatina, comprehenditur.

Historia
--------

Primitus inter Saeculum tertium et secundum a.C.n. moenia sacrum locum cingentia, fana duo atque theatrum a gente quadam Samnitium aedificata sunt, in arcem congregata. Fana Herculis cultui dicata videntur: nam simulacra Herculis, qui a Samnitibus praecipue honorabatur, Iuvani reperta sunt.

Basilicae reliqua.
Saeculo primo a.C.n, annis fere Belli socialis (91-88 a.C.n.), Iuvanum municipium Romanum creatum est: forum quasi centrum vicorum Samniticorum circa arcem conditorum aedificatum est. Basilica forum definit latere arci opposito, et tabernae forum circumcingunt. Municipium quattuorviri regebant.

Tempore Imperii Romani et Seviri Augustales aderant. Inscriptio reperta est qua legimus duos Seviros sua pecunia Minervae statuam consecrasse. 

Nomen *Iuvanum* alii a 'iuvenis', cum primo a iuvenibus incolis urbs habitata sit, alii a 'iuvare', ad memorandum fontem prope arcem situm et pristinos incolas iuvantem, alii autem a Samnitico quodam verbo deductum esse putantur. 

### De theatro

Theatrum parvum prope arcem situm est: quamvis fana arcis e cavea prospici nequeant, quod contra alicubi ad spectatorum animos in pietatem suscitandos evenire solet, tamen in theatro sacros ludos actos esse putatur. Theatri etiamdum sunt cavea scaenaque.

Pinacotheca
-----------

* Basis cuiusdam perditae statuae cum inscriptione Sevirorum.Basis cuiusdam perditae statuae cum inscriptione Sevirorum.
* Theatrum Iuvani.Theatrum Iuvani.

Notae
-----

1. ↑  Sic in *Libro coloniarum*, Saeculo quarto conscripto.
2. ↑  De historia Iuvani **(****Italiane)**

Homines praeclari
-----------------

* Herennius Capito, vir publicus militarisque magni momenti Iuvani saeculo primo.

Vide atiam
----------

* Aprutium,
* Provincia Teatina,
* Mons Niger de Homine (*municipium*).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iuvanum** spectant (Iuvanum, Juvanum). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°59′52″N 14°14′59″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades |

* Pauca de Iuvano **(****Anglice)**
* Pagina officialis loci archaeologici **(****Italiane)**
Tapetum rubrum.
**Tapetum purpureum** vel **tapetum colore rubro** est stragulum sive dei sive hominis honoris causa in via positum.

Nostris temporibus talia substramina legatis exterae nationis publice honoris habendi causa explicari solent, priusquam sive ex aeroplano degrediuntur sive comitante hospite vel aulam vel vestibulum permetiuntur, ut curiam intrent.

Prima autem huius tapeti mentio fit in illa Aeschyli tragoedia, quae *Agamemnon* inscribitur. Clytaemnestra per nuntium certior facta Agamemnonem maritum e bello Troiano mox rediturum esse, regem digne accipiendum curat. Inter alia tapetum purpureum servos iubet evolvere, ut illi „via purpurata" liceat ingredi. Tandem Agamemnon scenam intrat, verbis ambiguis salutatur, in domum abit. Quem Clytaemnestra sequitur, ut una cum Aegistho, quocum ei vetus stupri consuetudo erat, caedem iam diu praeparatam perpetret. Sed non nuntius, ut alias fieri solet, e domo exiens scenam irruit et, quae modo terribiliter gesta sunt, enuntiat, sed Aeschylus, ut sollers fuit poeta talium fabularum, Cassandram illam omnium calamitatum vatem fatalem inducit extra domum acuratissime describentem, quae simul intus geruntur.

Audita hac caede inaudita et Clytaemnestra sanguinolentis manibus ac vestimentis cum securi apparente quis tunc illud tapetum purpureum, quo Agamemnon in aedes deductus est, non - ut ita dicam - imaginem sentiat rivi e domo profluentis sanguinis?

Notae
-----

1. ↑  v. 910 εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος (*subito fiat purpurata via*)

Nexus interni
-------------

* Bellum Troianum
* Aeschylus
Ubi tromocratia effecta sit per totum orbem terrarum anno 2010
**Tromocratia** (ex verbo Graeco *τρομοκρατία*) seu **terrorismus** est via finium politicorum adipiscendorum praecipue per facta violenta in civiles aut regimen civile commissa quibus metus sicut telum proditur. Tromocratia saepissime per pyrobola et minas in homines civiles iactatas effecta est. Qui tromocratia utitur *tromocrates* (-ae, *comm.*) seu *terrorista* seu *territor* vocatur.

Definitio
---------

Tromocratis per naturam est forma belli asymmetrici, sed plerumque a bello distinguitur. Cum tromocratia tantos animi adfectus evocet, definitio huius termini difficillima fuit; hodie autem nulla definitio ab omnibus accepta exsistit, quamquam inter omnes fere constat omnem violentiam contra civiles et in pace et in bello ius internationale violare.

Origo
-----

Notio tromocratiae (Francogallice *terrorisme*) in Rebus Novis Francicis primum formata est. Robespierre anno 1794 haec fere verba dixit: "Si temporibus pacis res publica virtute fundatur, temporibus eversionis virtute atque terrore fundatur. Virtus, sine qua terror barbaricus sit, et terror, sine quo virtus infirma sit."

Exempla tromocratiae tromocratarumque ex nuntiis tracta
-------------------------------------------------------

* Radio Bremen, mense Octobri anni 2003: "Insidiae terroristicae in Iraquia perguntur"
* DRadio Wissen, die sexto mensis Maii anni 2011: "Dux terroristarum interfectus"[*nexus deficit*]

Nexus interni
-------------

* Al-Qāʿida
* Boko Haram
* Civitas Islamica (regimen)
* Grex exosus
* Terroris Regimen
* Euskadi Ta Askatasuna
* Fundamentalismus
* 11 Septembris 2001
* 13 Novembri 2015
* 12 Iunii 2016

Notae
-----

1. ↑  "Tromocratia: *Terrorismus*": *PONS Latein-Deutsch*
2. ↑  Verbum formá Latiná e.g. Theodisce usitatum
3. ↑  Vide hanc paginam .

Nexus externi
-------------

* Nomen Latinum 'tromocrates' apud *Lexicon Recentis Latinitatis* (s.v. terrorista)
* Online Etymological Dictionary s.v. "terrorism" (Anglice)"
Wikidata Iuvencus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 4. saeculum;   
*Obitus*: 4. saeculum;   
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Gaius Vettius Aquilinus Iuvencus**, qui circa a. 330 floruit, poeta Latinus Christianus fuit. "Nobilissimi generis Hispanus presbyter" fuit, ut Hieronymus scripsit, fortasse Illiberitanus. Composuit Evangeliorum paraphrasin versibus heroicis in quattuor libris (c. 3200 versibus). Evangelium secundum Matthaeum paene ad verbum enarravit, quaedam ex Evangeliorum Lucae et Ioannis adiciens. Poema Iuvenci ab Hieronymo memoratum alterum, de ordine sacramentorum, perditum est. Adscribuntur Iuvenco etiam paraphrasis libri Geneseos et alia carmina Christiana, quae in *Patrologia* invenire possis.

Opera
-----

* *Historia evangelica* a Jakobo de Breda edita anno 1497
* *Historia evangelica* in *Bibliotheca Augustana*
* Opera Iuvenci in *Patrologia Latina*

Notae
-----

1. ↑  De viris illustribus, caput 84.
2. ↑  Videas de illo in *Deutsche Biographie*.

De Iuvenco
----------

* Roger P. H. Green, *Latin epics of the New Testament*, Oxoniae 2006. **(Anglice)**
* Manfred Flieger, *Interpretationen zum Bibeldichter Iuvencus: Gethsemane, Festnahme Jesu und Kaiphasprozeß (4, 478–565)*, Stuttgardiae 1993, ISBN 3-519-07489-3. **(Germanice)**
* Herman Hendrik Kievits, *Ad Iuvenci Evangeliorum librum primum commentarius exegeticus*, Groningae 1940.
Mas

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Papilioninae   
Genus : *Trogonoptera*   
Species : ***T. brookiana***   
*Trogonoptera brookiana*   
Wallace, 1855  
Synonyma
\* *Troides brookiana*

***Trogonoptera brookiana*** est papilio proprie niger et flavovirens, vulgo ornithoptera appellatus et in silvis pluvialibus Paeninsulae Thai-Malay?, Bornei, Natunarum, et parvarum insularum ad occidentem Sumatrae (Banyak, Simeulue?, Batu, Mentawai) endemica.

Mas supra, femina infra.
Species ex Iacobo Brooke, Raja Saravacensi appellato, ab Alfredo Russel Wallace naturalista Britannico anno 1855 appellatus est.

Descriptio
----------

Alae marium sunt nigrae, sed cuique alae anteriori sunt septem notae dentiformes et flavovirentes; alae posteriores, minores, etiam sunt nigrae, cum notis viridibus. Caput est sanguineum, corpus nigrum, notis rubris praeditum. Alae feminarum sunt fusciores, cum praestantibus notis albis in apicibus alarum anteriorum et in fundamento alarum posteriorum. Ambo sexus propinquae *Troidis trojanae* similes sunt, sed alae posteriores marium *Troidis brookiana* sunt viridiores.

Planta qua larvae plerumque vescuntur est *Aristolochia foveolata.* Adulti sucos fructuum et nectar florum sorbillant.

*Troides brookiana* est species protecta, in appendice II organizationis CITES perscripta—quod significat commercium internationale inhiberi.

*Troides brookiana* est nationalis Malaesiae papilio.

Bibliographia
-------------

* www.cites.org Pagina "Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) - Appendices" apud situm cites.org.
* Pagina "Trogonoptera brookiana (Raja Brooke's Birdwing)" apud situm butterflycorner.net.
* Photographemata, pelliculae, et cetera apud situm arkive.org.
* "Trogonoptera brookiana" apud situm nagypal.net.
Tantalus castigatus, in libro Francico saeculi XVII pictus
Tantalus Iovis iussu catenatus post nefandum convivium. Hugo Taraval anno 1767 pinxit.
**Tantalus** (Graece Τάνταλος) in mythologia Graeca est clarus vir est, qui traditur filius Iovis (Graece Ζεύς) regis deorum et Pluti nymphae atque rex Sipyli fuisse nec non genitor filiorum trium, nominibus Pelops, Nioba vel Niobe), et Brotea.

Fabulae
-------

In fabulis accusatur furti nectaris et ambrosiae deorum; Pelopem filium quoque dilacerasse atque deis immortalibus in convivio carnem eius adposuisse dicitur. Quam ob rem Iuppiter eum claro aeternoque supplicio punivit: is catenis vinctus in palude Stygia mergitur; sunt super eum multi rami cum malis, sed quandocumque ad ramos vel aquam procurrit, rami surgebant et aqua se recipiebat.

De Tantali convivio.
--------------------

Zeus/Iuppiter Tantalum filium hospitio et amicitia sua dignatus erat. Ille vero, superbia amens factus, cum deos ad cenam invitasset, eis filium Pelopem in membra caesum, postquam aeneo caccabo incoxerat, in convivio adposuit. Cupiebat scire num fraudem dei detecturi essent. Omnes autem animadvertere et carne horrentes abstinuerunt, praeter Demetera/Cererem, quae, maerore raptae filiae occupante animum, laevum umerum Pelopis comedit. Dii puerum miserati membra rursus conglutinaverunt et Pelopi vitam reddiderunt : in vicem non iam exstantis partis, eburneum umerum collocaverunt. Ac iusserunt Tantalum aeternas et crudeles poenas in Tartaro dare.

Notae
-----

1. ↑  Seneca, *Thyestes* 149-75 et *Agamemnon* 19-21.
2. ↑  Hoc eburneum os Elide olim ostendebatur (Plinius Maior XXVIII.34), sed aetate Pausaniae non iam exstabat (*Descriptio Graeciae* V.13.4-6). De reliquis Pelopis ossibus in quadam arca Olympiae servatis vide Pausaniam VI.22.1

Fontes
------

* Euripides, *Orestes* 4-11 et 982-7.
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 82.
* Seneca, *Thyestes* 1-175

Plura legere si cupis
---------------------

* Mario Erasmo, "Enticing Tantalus in Seneca's Thyestes", *Materiali e discussioni per l'analisi dei testi classici*, 2006ː 185-198
* M. J. O'Brien, "Tantalus in Euripides' Orestes", *Rheinisches Museum für Philologie, Neue Folge*, 1988ː 30-45
* Ruth Scodel, "Tantalus and Anaxagoras", *Harvard Studies in Classical Philology*, 1984ː 13-24

Nexus interni
-------------

* Tantalum
* 2102 Tantalus

Nexus externi
-------------

* De Tantalo in *Harper's Dictionary of Classical Antiquities* (1898).
* La lignée de Tantale (Francogallice)
*Vide etiam paginam discretivam:* Vitium

Allegoria vitiorum, seu peccatorum capitalium, a Vincentio Bellovacensi anno 1463 picta
**Vitium** seu **vitiositas**, sensu ethico, est pravitas animi, cui virtus opponitur. In religione cum notione peccati coniungitur. Vitia legibus castigari possunt.

In religione
------------

*Catechismus Catholicae Ecclesiae* vitium sic describit:

> 
> Peccatum exercitationem constituit ad peccatum; per eorumdem actuum repetitionem vitium generat. Inde perversae procedunt inclinationes quae conscientiam obscurant et concretam de bono et malo corrumpunt aestimationem. Sic peccatum ad se multiplicandum tendit et ad se roborandum, sed sensum moralem radicitus destruere nequit.
> 
> 
> Vitia possunt statui secundum virtutes quibus adversantur, vel etiam ad peccata capitalia reduci quae experientia christiana, sanctum Ioannem Cassianum et sanctum Gregorium Magnum secuta, distinxit. Capitalia appellantur quia alia peccata, alia vitia generant. Sunt superbia, avaritia, invidia, ira, luxuria, gula, pigritia seu acedia.
> 
> 
>

In lege
-------

Copiae vigilorum in nonnullis civitatibus habent manipulos speciales, quibus mandatur ut vitia supprimant, ut aleam, narcotica, prostitutionem.

Notae
-----

1. ↑  *Catechismus Catholicae Ecclesiae* (1992), pars tertia, section prima, caput primum, articulus 8.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **vitia** spectant (vices, Vices). |
Folia, semina, flores)

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Lamiales   
Familia : Lamiaceae   
Genus : *Vitex*   
Species : ***V. trifolia***   
L.  
   

***Vitex trifolia*** est parva arbor vel magna frutex littoralis.

Descriptio
----------

Arbor est ad 5 m alta, caulibus tomentosis. Folia sunt alterna in caulis, ferme multiplicia, in tribus foliolis linearibus 1 ad 12 cm longis. Superior foliorum superficies est viridis; inferior, cinereoviridis. Flores sunt in paniculis vel fasciculis ad 18 cm longi. Quisque flos habet corollas purpureas ad violaceas duobus labiis circa 5 mm longis. Stamina sunt in duobus paribus. Ovarium est superius, vel super corollam evolutum. Fructus sunt carnosi, circa 6 mm lati, et 4 parva semina atra continent.

Distributio
-----------

Habitatio *Viticis trifoliae* est litora ab Africa Orientali ad Polynesiam Francicam.

Usus
----

Folia adhibentur ad aegrotationes mulierum curandas in Insulis Cook, et ad febrem levandam in Samoa. Praeterea in Samoa, folia siccata ad culicidas expellendas incenduntur.

Nomina vernacula
----------------

* Anglice: *simpleleaf chastetree*
* Insulae Cook: *rara*
* Samoa: *namulega*
* Tonga: *lalatahi*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Flora of China • INPN France • USDA Plants Database |

* De *Vitice trifolia*
**Iustus de Blank** (natus Roterodami 14 Novembris 1908 - obiit Londinii 1968) fuit episcopus Anglicanus.

Vita
----

Quamvis Iustus in Batavia natus est, cum adhuc parvulus esset, parentes eius propter negotium eorum Angliam eum duxerunt. In Ecclesia Bataviensi Reformata educatus, ad Ecclesiam Anglicanam attractus est dum studia apud Universitatem Cantabrigiensem sequebatur, ducens eam "navem optimam e qua piscetur". Gravi vulnere in capite afflictus inter Bellum Mundale II frontem deformem exinde habuit. Dioecesi Londiniensi ordinatus est ad diaconatum et presbyteratum, et Vicarius (Presbyter Paroecialis) de Forest Green functus est antequam, anno 1952, Episcopus de Stepney creatus est. Ab 1957 usque 1963 fuit Archiepiscopus Promontoriensis in Africa Meridionali ubi notissimus erat quod magnopere gentium segregationi (*Batavense: "Apartheid"*) adversabatur adeo ut "Scourge of Apartheid" (*Flagellum Segregationis*) a diariis nuncupatus sit. Ex hoc officio anno 1963 recedens, Londinium rediit ubi anno 1968 mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  They became Angicans. Mowbray 1959. Ed. Dewi Morgan
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Membri iuvenis Bosniæ. Puer qui sedet cum libro in manibus Gabriel Princip est (occisor archiducis), vir qui stat centrice - Bogdan Žeraiić.
**Iuvenis Bosnia** (Serbocroatice: Cyrillice *Млада Босна*; litteris Latinis *Mlada Bosna*) fuit societas scholastica, litteraria et revolutionaria a discipulis multis religionibus creata,, quæ in Bosnia (tunc provincia Austro-Hungarica) et Serbia laborabat annis a 1905 ad 1914.

Actis revolutionariis et interfectionibus Iuvenis Bosnia patriam suam (Bosniam) ab Imperio Austro-Hungarico liberare atque illam cum Serbia coniungere volebat. Meta ultima fuit creatio rei publiae Iugoslaviae et res novae sociales.

Membra societatis Petrum Kropotkin et alios multum legebant.

Vladimirus Gaćinović iuvenis, ideologiam societatis de panslavismo, anarchismo et socialismo creavir. Nam membra Iuvenis Bosniæ credebant tyrannicidium esse methodum pugnae politicae, et multi discipuli in duces Austriacos iactabant. Primus fuit Deodatus Žeraiić, 24 annos natus, qui 15 iunii 1910 ducem Marian Varešanin von Varesch Seraii interficere tentavit, sed non consecutus est atque se ipsum vita privavit. Post mortem amici Deodatum Žeraiić sanctum putabant et illum venerabantur.

Die 28 Ιunii 1914 archidux Austriacus Fransiscus Ferdinandus necatus est Seraii. Necavit archiducem conspiratio ex societate Iuveni Bosnia, et occisor maior fuit discipulus Gabriel Princip, 19 annos natus, a Deodato Žeraiić amico inspiratus. Post interfectionem archiducis Primum bellum mundanum incepit et societas «Iuvenis Bosnia» liquefacta est, nam multi discipuli ex societate in carcerem missi sunt.

Iohannes Andrić, puer ex Iuveni Bosnia, scriptor evasit et præmium Nobelianum litterarum 1961 assecutus est.

Notae
-----

1. 1 2  Vladimirus Dediier, *Seraium 1914* (Dedijer, Vladimir: Сараjево 1914)
2. ↑  Martinus Pappenheim, *Princip super se ipso* (Martin Pappenheim: Принцип о себи)
3. ↑  Pagina in interreti: Ideae revolutionariae spiritusque Iuvenis Bosniæ (Револуционарне идеје и дух Младе Босне).
Wikidata Conradus Gorinsky
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1936;   
*Obitus*: 18 Augusti 2019;   

**Officium**

*Munus*: chemicus  

**Conradus Gorinsky** (natus die 7 Martii 1936; die 18 Augusti 2019 mortuus), biochemicus et ethnobotanista, fuit inter conditores Superviventiae internationalis.

Filius coloni Poloni, progenies per matrem populi Atorad, natus in pago Parubaru regionis Takutu et Essequebiae superioris Guianae Britannicae, Georgiopoli in eadem colonia educatus est apud Iesuitas. Londinii in collegio Birkbeck et Nosocomio S. Bartholomaei eruditus est. Socius factus est collegii Green apud Oxonienses. Anno 1968 explorationem televisificam Amazoniae cum Roberto Hanbury-Tenison suscepit, qui inter se adsociationem futuram ad populos indigenas protegendos proiecerunt, nomine *Primitive Peoples Fund* mox conditae, nomine posteriori *Survival International* ("Superviventia internationalis") hodie celebratae.

De ethnobotania Oxoniae et in Amazonia continuo quaerens, anno 1973 pharmacum e foliis *Ichthyothere terminalis* ad pisces capiendos iam usitatum ipse a *Clibadio sylvestri* extraxit ususque medicinales monstravit. ab anno 1988 sub aegide incepti Darwiniani(en) usus in Guiana arboris *Chlorocardii rodiei* investigavit. Ipse etenim anno 1996 per litteras patentes pharmaca cunaniolum et rupununinum sibi defendere temptavit, sed, populo Wapishana usum concedere nolente, abstinuit.

Scripta selecta
---------------

* 1972 (cum D. K. Luscombe, P. J. Nicholls) : "Neuromuscular blocking and local anaesthetic activities of warifteine hydrochloride, an alkaloid isolated from Cissampelos ovalifolia DC." in *Journal of Pharmacy and Pharmacology* vol. 24 suppl. pp. 147P-148
* 1973 (cum W. Templeton, Z. A. H. Zaidi) : "Isolation of ichthyothereol and its acetate from Clibadium sylvestre" in *Lloydia* vol. 36 (1973) pp. 352-353
* 1975 (cum C. D. Reynolds, R. A. Palmer, B. A. Gorinsky) : "X-ray structure of the curare alkaloid (+)-tubocurarine dibromide" in *Biochimica et biophysica acta* vol. 404 (1975) pp. 341-344

Notae
-----

1. ↑  "Polyacetylenes" (cunaniol); "Biologically active rupununines"

Bibliographia
-------------

* F. Pearce, "Bio-pirate or saviour of native knowledge?" in *New Scientist* (22 Iulii 2006) pp. 50-51
* Someshwar Singh, "Indigenous Community Bans TNC Researchers" in *South-North Development Monitor* (Februario 2000)
* John Vidal, "Biopirates who seek the greatest prizes" in *The Guardian* (15 Novembris 2000)
* John Vidal, "Conrad Gorinsky obituary" in *The Guardian* (12 Septembris 2019)

Nexus externi
-------------

* "Conrad Gorinsky R.I.P" apud Collegium Stanislai Georgiopolitani
* "Guyana-born Chemist and Ethno-botanist – Conrad Gorinsky – Dead at 83" apud *Guyanese Online*
* "Gorinsky, Conrad (1936-)" apud *JSTOR Global Plants*
Wikidata Conradus Ernestus Ackermann
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1 Februarii 1712, 1 Februarii 1710; Suerinum  
*Obitus*: 13 Novembris 1771; Gambrivium  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: actor, impresario, stage actor  

**Familia**

*Coniunx*: Sophie Charlotte Ackermann  
*Proles*: Charlotte Maria Magdalena Ackermann, Dorothea Ackermann  

**Conradus Ernestus** vulgo *Konrad Ernst* **Ackermann** (natus die 1 Februarii 1712 Suerini, mortuus die 13 Novembris 1771 Hamburgi), histrio atque renovator theatricus Germanicus fuit.

Vita
----

Ackermann anno 1740 Societati Ioannis Frederici Schönemann se aggregavit; annis inter 1742 et 1744 uxoris futurae collegas artifices convenit quibuscum anno 1746 Gedanum, anno 1747 autem in Russiam iit.

Anno 1751 in Germania turbam histricam propriam conscripsit, quae Regiomontii, Gedani, Mogontiaci, in Polonia et in Helvetia se de scaenis praesentabat. Anno 1764 cum suis Hamburgum petivit ubi usque ad mortem moderator eorum fuit, triennio post annum 1767 salvo quo opus »Dramaturgie« Lessingianum ortuum est. 

Velut histrio praesertim in partibus comicis agebat. Post mortem vidua eius et filiaster Fredericus Ludovicus Schröder rectionem obtinuerunt. Nam Moscuae anno 1749 Sophiam Carlottam, viduam organistae Schröder Berolini in matrimonium duxerat. Primum anno 1740 inter actores gregis Schönemannici Luneburgi se praesentavit. Postea ipse turbae praefuit pro dramatibus Hamburgi et Rostochii dandis. Ex anno 1746 Gedani mansit et anno 1747 in Russia inveniri potuit. Inde ab anno 1749 eam iugiter lustrationes trans Europam fecerunt et usque ad mortem histrio prima ista mulier erat in scaenis Hamburgensibus.

Denique anno 1780 Sophia Carlotta Societatem Ackermannicam deseruit, ut vacaret in actricibus iuvenibus erudiendis. Mortua autem est die 14 Octobris 1792. Cum figura nobili recitationem et actiones feliciter uniebat; etiam artubus, e.g. manibus, gestus in scaenis affabre duxit. Optimae pathetica-tragica et subtilia-comica dedit. Filia eius Carlotta (1757-1775) doctissima ingenium mimicum egregrium habuit. O. Müller de ea mythistoriam dramaticam »Charlotte A.« (Francofurti 1854) pepigit.

Nexus externi
-------------

* Thomas Blubacher: Commentatio *Konrad Ernst Ackermann* in *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
* Biographiae Hassicae
* Hans Heinrich Borcherdt: *Ackermann, Konrad Ernst.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, S. 35 (Digitalisat).
**Ludus zerum** (Anglice *zero game*) in theoria ludorum combinatorialium? est ludus ubi neutrii lusori sunt ullae optiones legitimae. Ergo, primus lusor necessarie superatur, et alter lusor vincit. Ludo zerum est aestimatio Sprague-Grundy zerum. Notatio combinatorialis? ludi zerum est { | }. Ludus zerum est contra stellam {0|0}, ludum in quo primus lusor vincit, quia alterutri lusori (sit primus qui in lusu moveat) necesse est movere ad ludum zerum, et ergo vincit.

Aestimatio Sprague-Grundy
-------------------------

Omnibus ludis in quibus lusor alter vincit est aestimatio Sprague–Grundy zerum, quamquam non sint ludus zerum. Exempli gratia, ordinarius Nim cui sunt duo strues eaedem (ullius magnitudinis) non est ludus zerum, sed ei est aestimatio 0, quia in hoc rerum statu lusor alter vincit, quidquid primus lusor moveat. Praeterea, non est ludus lanatus? (*fuzzy game*), quia primo lusori non est optio victrix.

Exempla
-------

Simplicia ludorum zerum exempla sunt Nim sine struibus, et diagramma Hackenbush sine re in eo scriptum.

In cultura commune
------------------

*The Zero Game* (locutio Anglica) est nomen mythistoriae a Brad Meltzer scriptae.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec est pagina discretiva** alias paginas eiusdem fere nominis indicans. |

Arbor divisionis scientiarum, 1580
***Scientia*** est nomen substantivum a verbo temporali *scire* deductum, quod omnes varietates 'sciendi' comprehendit. Itaque constat *scientiam* vocabulum polysemum esse. Quin etiam in eodem orationis circuitu interdum invenitur, sicut hic:

Neque enim te fugit laudandarum artium omnium procreatricem quandam et quasi parentem eam quam *philosophiam* Graeci vocant ab hominibus doctissimis iudicari, in qua difficile est numerare quot viri quanta **scientia** quantaque in suis studiis varietate et copia fuerint qui non una aliqua in re separatim elaborarint, sed omnia quaecumque possent vel **scientiae** pervestigatione vel disserendi ratione comprenderint. (Cic. *De orat.* 1.9.4).
Itaque *scientia* non solum 'scientiam' plerumque declarativam significat, sicut hic:

Maxime vero virtutum cognitio confirmat percipi et conprendi multa posse. in quibus solis inesse etiam **scientiam** dicimus, quam nos non conprehensionem modo rerum sed eam stabilem quoque et immutabilem esse censemus, itemque sapientiam artem vivendi, quae ipsa ex sese habeat constantiam (Cic. Luc. 23); aut scire istarum rerum nihil, aut, etiamsi maxime sciemus, nec meliores ob eam **scientiam** nec beatiores esse possumus (Cic. *Rep.* 1.32);
sed etiam 'scientiam rationalem' designat, sicut hic:

Multi erant praeterea clari in philosophia et nobiles, a quibus omnibus una paene voce repelli oratorem a gubernaculis civitatum, excludi ab omni doctrina rerumque maiorum **scientia** ac tantum in iudicia et contiunculas tamquam in aliquod pistrinum detrudi et compingi videbam (Cic. *De orat.* 1.46); maximus ille medicorum et huius **scientiae** conditor feminis nec capillos defluere dixit nec pedes laborare (Sen. *Ep.* 95.20).

Nexus interni
-------------

* Astronomia
	+ 7756 Scientia, asteroides
* Biologia
* Chemia
* Geologia
* Historia naturalis (scientia)
* Mathematica
* Medicina
* Physica
* Scientia (declarativa)
* Scientia (ratio)
Wikidata Iutlandia Media
Res apud Vicidata repertae:Iutlandia Media: vexillumIutlandia Media: vexillum
provincia  
*Civitas*: Dania  
*Locus*: 56°10′0″N 9°30′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Dania  
*Territoria finitima*: Iutia Septentrionalis, Dania Meridionalis
**Forma**

*Area*: 13 007.30 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Viborg  
*Subdivisiones*: Favrskov Municipality, Hedensted Municipality, Herning Municipality, Holstebro Municipality, Horsens Municipality, Ikast-Brande Municipality, Lemvig Municipality, Norddjurs Municipality, Odder Municipality, Randers Municipality, Ringkøbing-Skjern Municipality, Samsø Municipality, Silkeborg Municipality, Skanderborg Municipality, Skive Municipality, Struer Municipality, Syddjurs Municipality, Viborg Municipality, Aarhus Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Anders Kühnau  

**Vita**

*Incolae*: 1 326 913  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Tabula aut despectus**

Iutlandia Media: situsIutlandia Media: situs
**Iutia Media** (Danice: *Midtjylland*) est regio in media Dania sita, 1 260 993 incolas anno ignoto et 13 142 km² habens. Caput est Aarhusium.

Communia regionis
-----------------

Regio undevicensima communia habet:

* Aarhusium
* Faurscovum
* Hethinopolis
* Colōnopolis
* Holdstebroa
* Horsnesia
* Icastobrande
* Melocolpus
* Diursia Septemtrionalis
* Odder
* Randrusia
* Rincopia
* Samsoe
* Sēricopolis
* Scanderburgum
* Schevia
* Struer
* Diursia Meridionalis
* Viburgus

Notae
-----

1. ↑  Statistikbanken Tabel FOLK1.

Provinciae et territoria Daniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Provinciae (*regioner*) | Dania Meridiana · Iutia Media · Iutia Septentrionalis · Urbs capitalis · Selandia |
| Territoria obnoxia | Ertholmene · Faeroae · Groenlandia |

 |
|  |
Wikidata Basilius Suchomlyns'kyj
Res apud Vicidata repertae:Basilius Suchomlyns'kyj: imagoBasilius Suchomlyns'kyj: imago
*Nativitas*: 28 Septembris 1918; Vasylivka  
*Obitus*: 2 Septembris 1970; Pavlysh  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: head teacher  
*Munus*: magister, scriptor, diurnarius, Praeceptor, opinion journalist, poëta  

**Memoria**

*Laurae*: Hero of Socialist Labour, Order of Lenin, Order of the Red Star, Honored Teacher of Ukraine, Medal "For Distinguished Labour", Medal "For Labour Valour", Ushinsky Medal, State Prize of Ukrainian SSR in Science and Technology, Makarenko Medal  

**Basilius Alexandri filius Suchomlyns'kyj** (Ucrainice Василь Олександрович Сухомлинський, tr. *Vasyl' Oleksandrovyč Suchomlyns'kyj*) seu **Suchomlinskij** (Russice Василий Александрович Сухомлинский, tr. *Vasilij Aleksandrovič Suchomlinskij*; 28 Septembris 1918–2 Septembris 1970) fuit paedagogus et scriptor Ucrainicus Sovieticus, correspondens Academiae Scientiarum Paedagogicarum RSFSR ab anno 1957) et Academiae Scientiarum Paedagogicarum URSS (ab anno 1968) socius, Heros Laboris Socialistici (ab anno 1968), magister emeritus scholae Ucrainicae SSR (ab anno 1969).

In Instituto Paedagogico Poltavensi educatus (ubi studium complevit anno 1938), ut magister linguae et litterarum Ucrainicarum laboravit. Ab anno 1941 in Bello Magno Patrio fuit particeps, sed anno 1942 grave vulneratus, post curationem ad laborem paedagogicam regressus est. Ab anno 1948 ad finem vitae suae ut praefectus scholae in oppido *Pavlyš* favebat operi. Paedagogicam humanisticam Sovieticam divulgabat. Anno 1974, post mortem, Praemio Publico Ucrainicae SSR pro libro *Cor impubibus dedo* (Russice «Сердце отдаю детям», anno 1969 vulgato) ornatus est.

Bibliographia
-------------

* Кравцов В. О. "Ідея природовідповідного виховання у педагогочній концепції В. О. Сухомлинського" in *Наукові записки РВЦ КДПУ ім. В. Винниченка. Серія: Педагогічні науки* vol. 12 (1998) pp. 54–63 **(Ucrainice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Basilio Suchomlyns'kyj *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
* Pagina de Basilio Suchomlinskij in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
Wikidata Iutlandia Septentrionalis
Res apud Vicidata repertae:Iutlandia Septentrionalis: vexillumIutlandia Septentrionalis: vexillum
provincia  
*Civitas*: Dania  
*Locus*: 57°10′48″N 9°40′12″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Dania  
*Territoria finitima*: Iutia Centralis
**Forma**

*Area*: 7 885.40 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Alburgum  
*Subdivisiones*: Alburgum, Brønderslev Municipality, Frederikshavn Municipality, Hjørring Municipality, Jammerbugt Municipality, Læsø Municipality, Mariagerfjord Municipality, Morsø Municipality, Rebild Municipality, Thisted Municipality, Vesthimmerland Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Mads Duedahl  

**Vita**

*Incolae*: 590 580  

**Tabula aut despectus**

Iutlandia Septentrionalis: situsIutlandia Septentrionalis: situs
**Iutia Septentrionalis** (Danice: *Nordjylland*) est regio in septentrione Daniae. 579.829 incolas et 7.910 km² habet. Caput suum urbs Alburgi est.

Communia regionis
-----------------

Regio 11 communia habet:

|  |  |
| --- | --- |
| * Alburgum
* Brunnaropolis
* Portus Friderici
* Heringa
* Commune Sinus Calamitatum
* Læsø
* Commune Fiordi Agri Mariae
* Morsø
* Rebildum
* Thincsopolis
* Terra Cimbrica Occidentalis
 | Communia Regionis Iutiae SeptentrionalisCommunia Regionis Iutiae Septentrionalis |

Notae
-----

1. ↑  Statistikbanken Tabel FOLK1

Provinciae et territoria Daniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Provinciae (*regioner*) | Dania Meridiana · Iutia Media · Iutia Septentrionalis · Urbs capitalis · Selandia |
| Territoria obnoxia | Ertholmene · Faeroae · Groenlandia |

 |
|  |
Wikidata Tapiavia
Res apud Vicidata repertae:Tapiavia: insigneTapiavia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°39′0″N 21°4′0″E  
*Numerus incolarum*: 13 227  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Gvardeysky District  

**Geographia**

*Superficies*: 12 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bassum  

**Tapiavia** (Prussice *Tapiow*, Theodisce *Tapiau*, Russice Гвардейск) est urbs Borussiae Orientalis. Ad regionem Calininopolitanam Russiae pertinet. Ad Pregellam fluvium, ubi ea in ramos dividitur et Deima oritur, sita est.

Historia
--------

Vicus Prussicus hoc loco anno 1255 primo memoratur. Arx lignea Ordinis Teutonici in altera ripa Deimae anno 1262 aedificari coepit. Anno 1265 a Prussis destructa, post annum 1280 renovabatur. Castellum lapideum anno 1351 aedificatur, anno 1395 Deima cum Pregella fossis coniuncta est. Anno 1502 ecclesia Tapiaviae constructa est, anno 1520 ludus litterarum primus. Urbs ab anno 1722.

Nexus
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°39′0″N 21°4′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия |

Notae
-----

1. ↑  Michael Antonius Baudrand, *Dictionaire geographique universel*, Ultraiecti, 1712, p. 930.
Olin Levi Warner, *Memoria* (1896). Apud Bibliothecam Comgressionalem (Thomae Jefferson Aedificium, Vasingtoniae.)
**Memoria** stricto sensu est mentis et corporis facultas datorum compondendorum, retinendorum, et dein recuperandorum ac adhibendorum. Hac appellatione etiam nominant corporum actiones non sentientium quae sentientium usus simulant.

In antiquitate
--------------

Romanis memoria fuit pars oratoriae maximi momenti. Et Quintilianus et Cicero de memoria et eius quoad pertinet ad oratoriam utilitate in operibus suis scripserunt. Quintilianus in *Institutione Oratoria* dividit omnem oratoriam in partes quinque: inventionem, dispositionem, elocutionem, memoriam, pronuntiationem.

Memoria etiam ficta a Romanis esse dea.

Memoriae genera
---------------

Secundum exemplar Atkinsonianum et Shiffrianum memoria ipsa divisa est in tres partes, quae inter se differunt. Vulgo tenentur esse sensus memoria, memoria brevis, et memoria dura.

Insuper, in neuropsychologia, secundum Tulving, descriptae sunt:

* Memoria episodica — ad eventuum, biographiae cognitionem referens
* Memoria semantica — ad linguae, regularum, factorum cognitionem referens

Notae
-----

1. ↑  Quintiliani *Institutiones* apud .
2. ↑  Atkinson R. C. Shiffrin R. M. (1968). *Human memory: A proposed system and its control processes, in: Spence, K. W. Spence J. T. (eds.). The psychology of learning and motivation. Vol. 2. New York: Academic Press.*. pp. 89–195
3. ↑  Tulving E. (1972). *Episodic and semantic memory. In: Tulving E, Donaldson W, editors. Organization of memory*. pp. 381–403

Bibliographia
-------------

* Jianping Jia et al. "Association between healthy lifestyle and memory decline in older adults: 10 year, population based, prospective cohort study" in *British Medical Journal* vol. 380 (23 Ianuarii 2023)

Nexus interni
-------------

* Amnesia
* Carta memorialis
* Flamma aeterna
* Memoria computatralis
* Memoria eidetica
* Memoria mundi
* Mneme (Musa)‎
* Monumentum
* Mnemosyne
* Petrus Ravennas

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **memoriam** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **memoriam** in **Victionario**. |
Wikidata Luga (urbs)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 58°44′0″N 29°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 35 000  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Luzhskoye urban settlement  

**Geographia**

*Superficies*: 13 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Oppidum Sancti Michaelis  

*Vide etiam paginam discretivam:* Luga

**Luga** (Russice *Луга*) est urbs regionis Leninopolitanae Russiae. In ripis Lugae fluminis stat. Incolas 34 619 anno 2020 habet.

Ecclesia cathedralis Resurrectionis et via Resurrectionis (*Voskresenskij pereulok*) Lugae ante primum bellum mundanum

Historia
--------

A saeculo XVI in ducatu Novogardiensi Luga nota est. Ab anno 1781 circuli Lugani caput.

Notae
-----

1. ↑  Pallasii *Flora Rossica*, (p. 14 apud *Google Books*). De flumine Pallasius ait, sed urbs nomen idem habet.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°44′0″N 29°51′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия |