recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Noctuidae   
Genus : *Xestia*   
Species : ***X. c-nigrum***   
*Xestia c-nigrum*   
(Linnaeus, 1758)  
Synonyma
\**Megasema c-nigrum* (Linnaeus, 1758)
* *Phalaena c-nigrum* Linnaeus, 1758
* *Bombyx gothica var. nunatrum* Esper, 1786
* *Bombyx gothica var. singularis* Esper, 1786
* *Agrotis degenerata* Staudinger, 1889
* *Agrotis suffusa* Tutt, 1892
* *Agrotis rosea* Tutt, 1892
* *Agrotis umbrata* Schultz, 1908
* *Agrotis fritschi* Culot, 1910
* *Agrotis c-nigrum var. depravata* Bang-Haas, 1912
* *Agrotis nigrescens* Buresch, 1914
* *Agrotis maerens* Dannehl, 1925
* *Agrotis c-nigrum var. kurilana* Bryk, 1942
* *Amathes c-nigrum ignorata* Eitschberger, 1972
* *Xestia adela* Franclemont, 1980

*Nun,* littera Hebraica, in manu scripto saeculi quinto-decimo Ashkenazi?
Eruca
***Xestia c-nigrum*** est papilio familiae Noctuidarum, in Oecozona Palaearctica endemicus. Ea est species quotidiana omnem per Europam. Etiam in America Septentrionali invenitur, a litore ad litus trans Canadam et Civitates Foederatas septentrionales ad Alascam occidentalem. Invenitur in Montibus Saxosis quoque, a Montana ad Arizonam meridianam et Novum Mexicum. In orientali, invenitur a Cenomannica ad meridiem usque ad Carolinam Septentrionalem. Recentius in Tennesia observata est.

Latitudo alarum est 35–45 mm. Alae anteriores sunt fuscae-rubrae
distinctis exemplaribus ad fundamentum, ubi nota nigra quae litterae nun Hebraicae (**נ**) similis habetur, regione cremea pallida ad hanc notam adiacenti. Alae posteriores sunt cremeae.

Larva est fusca vel viridis pallida, maculis nigris. Permultis generibus plantarum vescitur (vide indicem infra). Sunt bini fetus per annum. Species ut larva hiemat. Adulti a Maio ad Octobrem in Insulis Britannicis nocte volare solent, et a luce, saccharo, floribusque sicut *Buddleia, Hedera,* et *Senecio* attrahuntur.

Plantae hostes
--------------

Inter plantas quae observantur hostes huius speciei sunt:

* *Acer*
* *Allium*
* *Apium*
* *Avena*
* *Beta*
* *Brassica*
* *Calendula*
* *Chrysanthemum*
* *Cichorium*
* *Cirsium,* praecipue *Cirsium arvense*
* *Comptonia*
* *Daucus*
* *Epilobium*
* *Helianthus*
* *Hordeum*
* *Hypericum*
* *Lactuca*
* *Lamium*
* *Lantana*
* *Linum*
* *Lobelia*
* *Lycopersicon*
* *Malus*
* *Medicago*
* *Myosotis*
* *Nicotiana*
* *Photinia*
* *Pisum*
* *Plantago*
* *Platanus,* praecipue *Platanus orientalis*
* *Primula*
* *Pyrus*
* *Rheum*
* *Ribes*
* *Rumex*
* *Senecio*
* *Solanum*
* *Solidago*
* *Spiraea*
* *Stellaria*
* *Taraxacum*
* *Thalictrum*
* *Trifolium*
* *Triticum*
* *Urtica*
* *Vaccinium*
* *Veratrum*
* *Viburnum*
* *Viola*
* *Vitis*
* *Zea*

Notae
-----

1. ↑  Anglice *setaceous Hebrew character.*

Bibliographia
-------------

* Chinery, Michael. 1991. *Collins Guide to the Insects of Britain and Western Europe.* Londinii: Collins. ISBN 0002191377.
* Skinner, Bernard. 2009. *Colour Identification Guide to Moths of the British Isles.* Ed. 3a. Londinii: Apollo Books. ISBN 8788757900.

Nexus externi
-------------

* De specie apud situm funet.fi
Glaciei fusio
**Punctum liquefactionis** sive **punctum fusionis**  solidi est temperatura quae mutat habitum de solido in liquorem. In puncto liquefactionis habitus solidi liquorisque exstant in equilibrio. Ipsum demonstratur sicut **punctum gelationis** si mutatio est de liquore in solidum; manifestatio gelationis non est proprietas intensiva substantiae propter possibilitatem superfrigidationem.

Fundamenta
----------

Puncti liquefactionis exempli est hydrargyri apud 234,32 Kelvin. Quamvis nonnullae substantiae habent varias temperaturas transitionis de liquore in solidum. Exempli agar liquefit in 85 gradibus Celsii et congelatur de 31 gradibus Celsii ad 40 gradus Celsii. Haec inmutatio hysteresis vocatur.

Nonnullae materiae, incluso vitro, permanere possunt sine crystallizando, propterea vocantur nomine solida amorpha. Materiae amorphae non habent verum punctum liquefactionis, sed demonstrantur temperatura transitionis vitreae. Magis est mutatio lenta in suis propietatibus viscoelasticis.

Punctum liquefactionis aquae est 0° Celsii vel 273,15 Kelvin, notum sicut *punctum glaciei*.

Nexus interni
-------------

* Punctum criticum
* Superfrigidatio
Wikidata Crispinus van de Passe III
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 8 Aprilis 1628; Londinium  
*Obitus*: 1678; Hafnia  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: editor, Chalcographus, typographer  

**Familia**

*Genitores*: Wilhelmus Passaeus;   

**Crispinus van de Passe** cognominatus *Tertius* (*vulgo*: **Crispijn** **van de Passe**; anno 1628 natus; anno 1678 mortuus) saeculi aurei chalcographus libri editor et typographus Nederlandicus fuit.

Biographia
----------

Wilhelmi filius et Crispiani nepos, annus natalis dubius est, cum iam anno 1624 filius alter baptizatus est, cui nomen Crispinum impositum et probabiliter mortuus puer est. 

De 1643 sculpsit, ut pater et avus, coaevorum virorum illustrium effigies.

Notae
-----

1. ↑  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. ↑  Dictionnaire de la Peinture Larousse online

Bibliographia
-------------

* "Crispijn de Passe (III)". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2015
* "les Van den Passe". Dictionnaire de la Peinture Larousse. 2015
Columna ecclesiae Lugduni Convenarum ab Eugenio Viollet-Le-Duc anno 1856 picta
"**Canon Alberic's Scrap-Book**" ("Liber frustulorum canonici Alberici") fuit prima fabula spectrorum ab M. R. James anno 1894 scripta, paulo postea in diario *National Review* edita, tunc in libro *Ghost Stories of an Antiquary* ("Antiquarii fabulae spectrorum") anno 1904 iterum typis descripta.

Historia ficticia in urbicula Lugduno Convenarum geritur, ad infimum montem Pyrenaeos in Francia meridionali. Ibi peregrinator Anglicus diem agit ecclesiam mediaevalem pingens, occasuque solis librum frustulorum emit quem olim canonicus Albericus de Malleone fecerat imaginibus et paginis libris manuscriptorum mediaevalium exsectis. Postremo emptor intellegit spectrum, quod olim canonicum Albericum inquietabat, etiam nunc librum suum frequentare.

Ex hac fabula compositor musicus Kaikhosru Shapurji Sorabji modos fecit anno 1985 quibus titulum dedit *St. Bertrand de Comminges: "He was laughing in the tower"* ("Lugdunum Convenarum: in turri ridebat").

Ecclesia cathedralis Lugduni Convenarum

Notae
-----

1. ↑

Nexus externi
-------------

* "Canon Alberic's Scrapbook" apud Wikisource
* Grant, Helen. 2005. "'He was laughing in the church': A Visit to St Bertrand de Comminges" in *Ghosts & Scholars Newsletter* no. 7.
* De operibus Kaikhosru Shapurji Sorabji
**Canonici Regulares Sancti Augustini** (siglum: **CRSA** sive **CanReg**) sunt confoederatio complurium ordinum catholicorum, qui regulam Sancti Augustini sequuntur. Maxima pars eorum sunt sacerdotes, quorum est functiones liturgicas sollemniores persolvere et curae pastorali in paroeciis consulere. Canonici Regulares Sancti Augustini ad Canonicos Regulares pertinent.

Die 4. Maii 1959 papa Ioannes XXIII "Confoederationem Canonicorum Regularium Sancti Augustini" litteris Apostolicis  in memoriam synodi paschalis diei 13 Maii 1059 constituit.

Participes confoederationis, cuius sedes est Roma, sunt sequentes:

* Canonici Regulares Sancti Augustini Fratrum a Vita Communi (CRVC)
* Canonici Regulares Sancti Augustini Vindesemenses (CRV)
* Congregatio Canonicorum Regularium Ss. Salvatoris Lateranensis (CRL)
* Congregatio Canonicorum Regularium Lateranensium Austriaca (CRSA)
* Canonici Regulares Congregationis Sancti Bernardi (CRB)
* Abbatia territorialis Sancti Mauritii Agaunensis
* Congregatio Canonicorum Regularium Immaculatae Conceptionis (CRIC)
* Congregatio Canonicorum Regularium Mariæ Matris Redemptoris (CRMR)
* Canonici Regulares Sancti Victoris

Domus in terris linguae Theodiscae
----------------------------------

### Austria

* Monasterium Herzogenburgense (sive ecclesia collegiata ad S. Georgium Hegemonopoli)
* Canonia Claustroneoburgensis
* Canonia Reichersbergensis ad Aenum
* Monasterium Sancti Floriani prope Lentiam
* Canonia Voroviensis

### Italia

* Monasterium Nova Cella prope Brixinonem in Tiroli Meridionali

Germania
--------

Ab anno 1973 novae domus clericorum regularium conditae sunt in Germania, inter has:

Canonici Regulares Sancti Augustini Fratrum a Vita Communi:

* Sedes principalis: *Maria Bronnen* (Fons beatae Mariae) prope *Weilheim* (Badenia-Virtembergia) in Nigra Silva
* Monasterium *Waghäusel* prope Spiram
* *Heroldsbach* in Franconia
* *Maria Linden* prope *Ottersweier* (Badenia-Virtembergia)
* *Spabrücken*

Canonici Regulares Sancti Augustini Vindesemenses(CRV) in Germania:

* Monasterium Paring prope Ratisbonam

Notae
-----

1. ↑  "Caritatis Unitas"

Bibliographia
-------------

* Michael Schmid, *Augustiner-Chorherren*. In: Theologische Realenzyklopädie 4 (1979), p. 723-728

Ordines Ecclesiae Catholicae

Albi · Augustiniani · Barnabitae · Benedictini · Camilliani · Canonici Augustiniani · Capuccini · Carmelitae · Carmelitae Discalceati · Carthusiani · Cistercienses · Claretiani · Comboniani · Dominicani · Eudistae · Filii Amoris Misericordis · Franciscani · Iesuitae · Lasalliani · Legionari Christi · Mercedarii · Minimi · Oratoriani · Passionistae · Praemonstratenses · Rosminiani · Sacra Familia · Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes · Salesiani · Scalabriniani · Scheutistae · Servi Mariae · Servi Iesu et Mariae · Spiritani · Trappistae · Trinitarii · Ursulinae · Vincentiani

*Vide etiam: Categoria:Ordines Ecclesiae Catholicae*
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Aedificia Honden Sumiyoshi-taisha.
Tertium et quartium Honden.
Goshogozen, locus sanctus primum divitates ferunt.
Pons Surihashi dedicata Yodokimi, uxor Toyotomi Hideyoshi.
**Symiyoshi-taisha** (Iaponice 住吉大社) est templum Sintoensein regione Sumiyoshi Osacae in Iaponia, quod constitutum ab oraculo ex caelo Jungū imperatrici (Iaponice 神功皇后), uxori Chūai imperatoris XIV, anno 211 datum est. Deitates Symiyoshi-taisha sunt Sokotsutsuonokami (底筒男命), Nakatsuonokami (中筒男命), Uwatsuonokami (表筒男命), qui dei maris sunt. et Okimagashihimenomikoto (息長足姫命).

Historia originis
-----------------

Aevo antiquo mythologia Iaponiae Ookotsuonoksmi, Nakatuookani et Uwatsuinikami sunt filli Izamani et frateres Amaterasu est.

Anno 200, dum Imperator XIV Chūai mortuus fuit ratione poenae divinae in palatium Fukuokae, quod oraculum divitatium ad terram Coream irendum non credebat et solam mare esse dixit contre voluntatem divitatium, Imperatorix Jingū, uxor sua ritum purificationis terrae nationis post ritum funi facta est. Deinde mulier samana facta est et volintate deitatis quaerevit. Quod responsionis oraculum illa datur; "Essentia deitatium sunt Amaterasu, Sokotsuonokami, Nakatsuonokami et Uwatuonokami et fetus in Impratricem nova Inpertor Iaponiae fas esse. Et aoud oraculum Imperatrix Jinū, tamem statu graviditatis, cum armis et defensione,ipse ad Tria Coreae Regnam iit, cum aexilio supernaturali, post spiritus fortos deitatium in Nagato celabrata fuit. Et dum rex Treae Coreae Regnae Imperatrix Jingū vidu, dimissus est sine bello et rex dixit "Civitas dei est oriente, ea est Iaponia. Et sanctus rex est, illus est Imperator" Et Tria Coreae Regna subiecta sunt Iaponia more pace. Post reiit in Iaponia puerem nascet, illum Imperator Ōjin erat. Et apud oraculum, spritus quietatis apud locu Osaka celebavit.

Celeber a quattuor *honden*, aedificina sanctuarii modo Sumiyoshi-zukuri, ponte.

Historia postea
---------------

*Surohashi* quod Yodogimi (淀君), uxor Toyotomi Hideyoshi dedicavit et theatro lapis quod Tototomi Hedeyori, filius Tototomi Hideyoshi decicaavit. Et scriptor Yasunari Kawabata de ponte Suribashi scripsit.

Cultura templi
--------------

Festum maximum die 31 Iulii celebratur. Et legatus deitatium templi est cuniculus.

Etiam deitates cutatoris wakae credati sunt et in *Man'yōshū*, carmen de deitatibus Sumiyoshi qui naves auxillum dare potest quasi homo  existet.

Notae
-----

1. ↑  Summe Sumiyashi Ōkami appellatur (tres deitates et animismi similitudo stellae γ, δ, ζ Orionis) quae ratio artis navigandi fuit et apud Kojiki et Nihon Shoki, frater Amaterasu sunt.
2. ↑  Formalis Imperatricis Jingū nomen.
3. ↑  Apud *Kojiki*, Liber II
4. ↑  Nihon Shoki, Liber IX
5. ↑  *Kojiki*, Liber II et *Nihon Shoki*, Liber IX
6. ↑  Apud *Nihon Shoki*, liber IV, origine:吾聞、東有神國。謂日本。亦有聖王。謂天皇。
7. ↑  *Nihon Shoki*, Liber IX
8. ↑  Iaponice 現人神 (Arahitogami).
9. ↑  Volumen VI: Carmen 1020-1021.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
**Litterae Insularum Cook,** opera scripta et a litteris oralibus ergo distincta, praecursor in evolutione litterarum Insularum Pacificarum haberi possunt. Florentia Frisbie, insulana et una ex primis Insularum Pacificarum scriptoribus in notis impressis inventis, fabulam *Miss Ulysses of Puka Puka,* opus autobiographicum, anno 1948 divulgavit. Tum anno 1960 una divulgaverunt insulani Thomas Davis et Lydia David mythistoriam *Makutu,* fortasse primum fictionis Anglicae librum a scriptoribus regionis Pacifici Australis prolatum.

Litterae insularum Pacificarum decennia 197 et 198 crescere coeperunt, praecipue sub aegide Societatis Artium Pacifici Australis, anno 1973 in Universitate Pacifici Australis conditae, et in societatis periodicis litteratis sustentae. Poeta Makiuti Tongia suum opus primum in *Mana* periodico societatis protulit.

Inter notissimos Insularum Cook scriptores fuit Kauraka Kauraka, vir doctissimus, educator, poeta, scriptor.

Fons
----

* Lynch, John, et France Mugler. "English in the South Pacific", www.vanuatu.usp.ac.fi (Universitas Pacifici Australis).
Leo Dautzenberg anno 2010
**Leo Dautzenberg** (natus 4 Februarii 1950 oppido Gillrath/Rhenania Septentrionalis-Vestfalia) vir publicus Theodiscus factionis CDU est.

iuventus et munus
-----------------

Schola anno 1966 finita Dautzenberg tirocinium aerarii ad annum 1969 fecit, deinde in schola superiore studebat oeconomicae diploma adeptus est. Tum in societate revisionis operam dedit et annis 1974 - 1980 Coloniae oeconomiae studebat. Deinde consiliarius societatum operam dedit.

Familia
-------

Dautzenberg uxorem duxit et cum ea quattuor liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Dautzenberg anno 1966 ad Unionem Iuvenilem et anno 1968 ad factionem CDU accessit. Ab anno 1973 inter rectores suae factionis Rhenaniae est. Annis 1980 - 1998 legatus ad senatum terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae erat et deinde primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Hoc munere ad diem 31 Ianuarii 2011 fungebatur, cum ab officio se recessit, ut iterum in societate privata "Evonik" operam daret. Successor eius legatus Gaius Iulius Caesar factus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Ita lobbypedia.de de Leone Dautzenberg scripsit.
Priestley, ab Helena Sharples anno 1794 pictus.
**Iosephus Priestley** (natus die 24 Martii (stilo vetere 13 Martii) 1733, mortuus 6 Februarii 1804) fuit theologus, clericus dissidens, chemicus, magister, philosophiae naturalis et rerum civilium liberalium peritus, in Anglia oriundus, qui plus centum quinquaginta opera edidit. Plerumque oxygenium inventum ei ascribitur, cuius status gasosus seiunctus in opere edito descripsit, quamquam Carolo Gulielmo Scheele et Antonio Lavoisier quoque ascribatur.

Fama in vita eius nitebatur in fabricatione aquae gasosae, scriptis de electricitate, atque inventione plurium "aerium" (gasium), quorum unum "aerem dephlogisticatum" appellavit et postea oxygenium nominatum est. Ipse, cui semper certum erat theoriam phlogisti sustinere, recentiores theorias Lavoisierii et aliorum reiecit, propter quod favorem communitatis doctae tandem amisit.

In scriptis theologicis constanter rationem illuministicam cum theismo Christiano coniungere conabatur, et in scriptis metaphysicis audaciter theismum, materialismum, ac determinismum coniungebat. Credebat verum naturae intellectum progressum humanum adiuvare et tandem millennium Christianum efficere. Librae notionum permutationi valde credens, tolerantiam iuraque aequa pro dissentibus religiosis suasit et constitutioni Unitarianismi in Anglia subvenit.

Notae
-----

1. ↑  Origo theoriae photosynthesis putatur.

Nexus interni
-------------

* 5577 Priestley

Nexus externi
-------------

* Johannes Madey, "PRIESTLEY, Joseph" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 16 (Herzberg, 1999. ISBN 3-88309-079-4) , columnae 1258–1260 **(Theodisce)**
* De Iosepho Priestley; situs a Elizabeth Kingston scriptus, apud www.iep.utm.edu
* Opera Iosephi Priestley, apud num-scd-ulp.u-strasbg.fr
* Societas Iosephi Priestley, apud www.jbpriestley-society.com
Wikidata Alexander Turgenev
Res apud Vicidata repertae:Alexander Turgenev: imagoAlexander Turgenev: imago
*Nativitas*: 27 Martii 1784; Simbirium  
*Obitus*: 3 Decembris 1845; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, politicus  

**Familia**

*Genitores*: Ivan Turgenev;   
*Familia*: House of Turgenev
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda, Order of Saint Anna, 2nd class  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

*Vide etiam paginam discretivam:* Turgenev

Alexander Turgenev a Michaele Terebenëv(ru) pictus (post annum 1830)
*Historicorum Russiae Monimentorum* titulus
**Alexander Ioannis filius Turgenev** (die 27 Martis anno 1784 Simbirii natus et die 3 Decembris anno 1845 Moscuae mortuus) fuit historicus Russiae.

Vita
----

Alexander Turgenev fuit Ioannis Turgenev, rectoris Universitatis Moscuensis, filius, Nicolai Turgenev decembristae frater et Basilii Žukovskij, cum quo educatus erat, amicus. Annis a 1802 ad 1804 in Universitate Göttingana cum Andrea Kaisarov studuit. Annis academicis peractis cum eodem Kaisarov peregrinabatur et monumenta litteraria historica colligebat. Ab anno 1805 officia publica in ministeriis variis fungebatur et non sine successu, nam etiam camerarius factus est, sed post rebellionem Decembristarum anni 1825 Nicolao fratre condemnato impossibile erat, ut Alexander munera publica gereret. Se totum studiis historicis et documentis colligendis Alexander dedicavit. Alexandro Puschkin Petropoli mortuo Alexander Turgenev corpus eius ad locum sepulturae in *Monasterium Montium Sanctorum* transportavit. Mori dicitur de morbo, quo infectus est, cum Moscuae pecuniam condemnatis variis misericordiae causa dispensaret.

Opera
-----

*Opus magnum* Alexandri Turgenev sunt *Historica Russiae Monimenta ex antiquis exterarum gentium archivis et bibliothecis deprompta*, quae collectio monumentorum de historia Russiae linguae Latinae scriptorum unica est. Duo volumina continet et supplementum:

* Vol. 1. Ab anno 1075 ad annum 1584 (Textus apud *Google Books*) (Textus apud *Vicifontem*)
* Vol. 2. Ab anno 1584 ad annum 1719 (Textus apud *Google Books*)
* Supplementum ad Historica Russiae Monumenta. Petropoli, 1848 (Textus apud *Google Books*)

Notae
-----

1. ↑  Russice *Александр Иванович Тургенев*
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 7 Aprilis calendario Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 15 Decembris calendario Gregoriano.
4. ↑  *Святогорский монастырь*.
5. ↑  Vol. 1-2. Petropoli, 1841—1842.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandrum Turgenev** spectant. |

* Memorabilia Alexandri Turgenev apud *Vicifontem* **(Russice)**
**Tiberius Sempronius Longus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 211 a.C.n.) vir consularis Romanus fuit.

Gens
----

Filius eius Tiberius Sempronius Ti.f. Longus anno 194 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

### De consulatu et pugna Trebiana

Proelium Trebianum
Sempronius anno 218 consul fuit, una cum Publio Cornelio L.f. Scipione. Secundo Bello Punico exorto a senatu in Africam missus est ad urbem Carthaginem oppugnandam  ; magnis apparatibus Lilybaei adhuc operam dabat et iam Melitam insulam expugnaverat, cum e Sicilia revocatus in Galliam Cisalpinam properanter ire iussus est, Hannibale imperatore Carthaginiensium trans Alpes in Italiam iter facere nuntiato. Scipionen, alterum consulem, ad flumen Ticinum equestri proelio victum et saucium prope Placentiam convenit atque eisdem castris copias suas consules collocarunt. Quia integer corpore erat Tiberius Sempronius toti exercitui praefuit et invito collega proelium mense Decembri ad flumen Trebiam commisit ubi ab Hannibale victus est. In hac pugna multa ob superbiam et arrogantiam peccasse dicitur, ut qui lacessitus ab hostibus milites ieiunos e castris eduxit atque eos per aquam gelidam Trebiae recentibus imbribus auctae tramisit, atque postremo in insidias incidit, velut ac si putasset Romanos tantum visos iam victores fore. Quae mala fama usque ad modernas litteras miserum Sempronium persecuta est. Nam poeta José-Maria de Heredia ita de eo scripsit :

*Sempronius Consul, fier de sa gloire neuve,*
*A fait lever la hache et marcher les licteurs*.
Mense Ianuario anni 217 Romae comitia consulum habuit, deinde in hiberna rediit.

### Quid post consulatum gesserit

Anno 215 Hannonem imperatorem Poenorum apud oppidum Grumentum vicit. Anno 210 a.C.n. *decemvir sacris faciundis* mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Tassilo Schmitt, "S. Longus, Ti. [I 17]" in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 394.

Notae
-----

1. ↑  Polybius III 40-41
2. ↑  Polybius III 70
3. ↑  Polybius III 72,3.
4. ↑  Polybius III 68-75.
5. ↑  'La Trebbia' in *Les Trophées* (1893) : 'Sempronius consul gloria nova superbus/Securim sustulit et lictores promisit.'
6. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXI,63; Polybius III 71-74
7. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIII 37
8. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVII 6,16

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Aemilius M.f. Paulus et Marcus Livius M.f. Salinator**  |  **Consul** 218 a.C.n.cumPublio Cornelio L.f. Scipione | Successores: **Gnaeus Servilius P.f. Geminus et Gaius Flaminius C.f. II**  |
Wikidata Gasto Browne
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 9 Februarii 1967; Potters Village  
*Patria*: Antiqua et Barbuda  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Antigua and Barbuda, Minister of Finance, President of the Caribbean Community  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Antigua and Barbuda Labour Party  

**Familia**

*Coniunx*: Maria Bird-Browne  
*Proles*: Gaston Andron Browne, Prince Gaston Browne  

**Gasto Browne**, vulgo plene *Gaston Alphanso Browne* (die 9 Februarii 1967 natus in Potters Village) est politicus insulae Antiquae. Inter pauperes sub tutela proaviae educatus, Londinii et apud universitatem Mancuniensem eruditus est. In patriam reditus argentarius operam dedit usque in annum 1999. Quo anno legatus apud parlamentum Antiquae et Barbudae statim minister a commercio creatus est. Sodalis et recentius dux factionis laboris Antiquensis factus est, qua factione in comitiis die 12 Iunii 2014 victrice, primus minister a die insequenti meret.

Nexus externi
-------------

* Situs regiminis Antiquae et Barbudae
* Pagina olim apud *CARICOM* divulgata

Primi ministri Antiquae et Barbudae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Vere Bird • Georgius Walter • Vere Bird • Lester Bird • Balduinus Spencer • Gasto Browne
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Antiquae et Barbudae |
|  |
Iosephus Poelaert, famosus architectus
Monumentum Iosephi Poelaert in coemeterio regio Lacae
Pars interior Palatii Iustitiae Bruxellensis, ab architecto Iosepho Poelaert constructi

  

**Iosephus Poelaert** est famosissimus architectus natione Belga (natus Bruxellis die 21 Martii 1817 et, opere suo exanclando, mortuus est die 3 Novembris 1879 correptus subito a congestione cerebrali.

  

Sepultus est Bruxellis in coemeterio regio Lacae.

  

Fuit architectus regis Belgarum Leopoldi I, qui eum maxime aestimabat.

Construxit multa nova aedificia cum Iulius Anspach burgimagister erat Bruxellarum.

Eius soror Hortensia Poelaert duxit Eugenium Divutium qui sunt avi architecti Henrici Divutii (1869-1934).

Eius opera
----------

  

Construxit brevi spatio temporis multa monumenta et aedificia splendida in urbe Bruxellarum inter quae eminet *Palatium Iustitiae* genere graeco-romano constructum.

Inter alia eius opera citemus:

* Ecclesia Sanctae Catharinae Bruxellis.
* Ecclesia regia Nostrae Dominae de Laeken.
* Columna Conventus Nationalis.
* Theatrum ad Monetam dictum.
* Palatium Iustitiae.
Pittacium cursuale Iosephum Neckermann equitem exhibens
**Iosephus Carolus Petrus** (Theod. *Josef Carl Peter*) **Neckermann** (natus 5 Iunii 1912 Herbipolis, mortuus 13 Ianuarii 1992 in oppido *Dreieich*) magister officinarum et athleta, i.e. eques condocefaciens Germanicus fuit.

Munus
-----

Pater eius mercator carbonis erat. Ipse post scholam anno 1929 finitam ad usque 1931 tirocinium argentarii fecit et deinde in negotio patris operam dedit. Anno 1935 hereditatem patris accepit et negotia vecturae Iudaicam emit, quod tum parva pecunia fieri potuit, cum Iudaici a Nazistis cogerentur, ut negotia venderent. Neckermann anno 1937 ipse sodalis factionis NSDAP factus est.

Quam ob rem anno 1945/46 brevi tempore fortunam perdidit atque etiam ab alligatis ad carcerem damnatus est. Sed mox liberatus est et Francofurti anno 1948 negotium vecturae vestium condidit. Postea etiam itinera instituta vendebat. Anno 1977 autem negotium eius multum pecuniae perdidit et Neckermann societatem suam vendidit.

Athleta
-------

Neckermann iam iuvenis etiam eques condocefaciens fuit et annis 1956 - 1981 certaminibus internationalibus interfuit. Annis 1964 et 1968 cum manu Germanica equitatoria ludis Olympiacis vicit.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud whoiswho.de (lingua Theodisca)
* Biographia apud hall-of-fame-sport.de (lingua Theodisca)
**Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 238 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Filius eius Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus, (consul annorum 215 et 213 a.C.n.) eius filius fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 246 a.C.n. Sempronius Gracchus aedilis Claudiam, sororem Publii Claudii Pulchri consulis, accusavit, quod plebi malediceret. anno 238 a.C.n. una cum Publio Valerio Q.f. Faltone consul erat et hoc anno Sardiniam in provinciam Romanam secundam (post Siciliam) redegit. Praeterea Liguros vicit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita XXIV 16, 19
2. ↑  Zonaras VIII 18

Bibliographia
-------------

* Tassilo Schmitt, "S. Gracchus, Ti. [I 13]" in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 391.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Mamilius Q.f. Turrinus et Quintus Valerius Q.f. Falto**  |  **Consul** 238 a.C.n.cumPublio Valerio Q.f. Faltone | Successores: **Lucius Cornelius L.f. Lentulus Caudinus et Quintus Fulvius M.f. Flaccus**  |
Wikidata Quendorf
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°20′0″N 7°11′0″E  
*Numerus incolarum*: 613  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Schüttorf  

**Geographia**

*Superficies*: 14.13 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Isterberg, Aquae Benthemiae  

**Tabula aut despectus**

Quendorf: situsQuendorf: situs
**Quendorf** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Quendorf est praeterea pars communis generalis Schüttorf.

Historia
--------

Quendorf vicus nomine *Quenethorpe* anno 1197 primo in actis descriptum est. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Quendorf ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Quendorf cum aliis communibus se ad commune generale Schüttorf coniunxit. Magister civium Hermannus Rademaker est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Quendorf** spectant. |

* www.schuettorf.de www.schuettorf.de - Pagina communis generalis

Notae
-----

1. ↑  Münsterische Urkundensammlung, Vol 4, p. 169
*Vide etiam paginam discretivam:* Thymus

**Thymum** (Graece θύμον) est una e pluribus herbis. Apud Graecos *Thymbram capitatam* vel *Satureiam thymbram* significabat, sed apud Romanos etiam *Thymum vulgarem* significare coepit. Antiqui Graeci et Romani thymo utebantur in melle *thymino* (vel *thymoso*) et vino *thymite* fabricandis.

Gaius Plinius Secundus haec de thymo scripsit:

> Totidem et thymi, candidum ac nigricans. floret autem circa solstitia; tum et apes decerpunt, ut augurium mellis sit; proventum enim sperant apiarii large florescente eo. laeditur imbribus amittitque florem. semen thymi non potest deprehendi, cum origani, perquam minutum, non tamen fallat. sed quid interest occultasse id naturam? in flore ipso intellegitur satoque eo nascitur. quid non temptavere homines? mellis Attici in toto orbe summa laus existimatur; ergo translatum est ex Attica thymum et vix flore, uti docemur, satum. sed alia ratio naturae obstitit, non durante Attico thymo nisi in adflatu maris. erat quidem haec opinio antiqua in omni thymo, ideoque non nasci in Arcadia, cum oleam non putarent gigni nisi intra CCC stadia a mari. thymo quidem nunc etiam lapi deos campos in provincia Narbonensi refertos scimus, hoc paene solo reditu, e longinquis regionibus pecudum milibus convenientibus, ut thymo vescantur.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Oxford Latin Dictionary* ed. P. G. W. Glare (Oxonii: Clarendon Press, 1968–1982), s.v. "thymum."
2. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* 21.56.

Bibliographia
-------------

* A. C. Andrews, "The mints of the Greeks and Romans and their condimentary use"; "Thyme as a condiment in the Graeco-Roman era"' in *Osiris* vol. 13 (1958) pp. 127-156

Nexus interni
-------------

* Thymus (planta)

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Gulielmus Beauregard in Lac-Mégantic in Quebeco die 12 Augusti 2007 cantat.
**Vulgaires Machins** (IPA: /vylɡɛʁ maʃɛ̃/) (sc. "obiecta vulgaria, cruda"), interdum **Vulgaires** modo appellatus sive litteris **VM** abbreviatus, est grex musicae rock Quebecensis, qui praecipue ad capitalismi et consumismi et culturae popularis reprehensiones se conicit. Grex anno 1995 in Granby in Quebeco creatus est, et socii eius quattuor sunt: Gulielmus Beauregard (vox, cithara), Maria-Eva Roy (vox, cithara, clavile), Maximus Beauregard (cithara gravis) et Patricius Landry (tympana).

Historia
--------

Anno 1995 in Granby Gulielmus et Maria-Eva, qui septimum decimum annum agebant, gregem Vulgaires Machins creaverunt. Postea se dixerunt, se critice scripturos si scivissent, minus comicum nomen delegissent; anno enim 2000 in eius albo *Regarde le monde*, grex de rebus civilibus cantare incepit.

Anno 2002 tertium album *Aimer le mal* divulgatum est. Hoc temporis puncto, grex ille in Quebeci famas venit propter themata eius acuta et deglobalizationem tractantia.

Vulgaires Machins tunc *Compter les corps* quintum album anno 2006 provulgavit, et in eo rhythmos rock magis quam punk adhibuit, quam ob rem textum magis elaborare et de omnibus peristasibus quibus voluerit disserere potuit, puta de socialismo communismoque, capitalismo, Tertio Mundo. Idem accidit in *Requiem pour les sourds* proximo albo gregis, in quo talia cantant qualia *Parasites* carminis: "Parasiti sumus, meretrices sumus; excusatio tantum sumus ut praeconium spectetis" et "Quod 3.07$ pependimus, vobis pro 30.58$ vendimus."

Discographia
------------

| Datum | Titulus |
| --- | --- |
| 1996 | *La vie est belle* (*Vita pulchra est*) |
| Maius 1998 | *24:40* |
| 9 Maii 2000 | *Regarde le monde* (*Specta mundum*) |
| 17 Septembris 2002 | *Aimer le mal* (*Malum amare*) |
| 2004 | *Crossing the bridge/Passe le pont split* |
| 1 Augusti 2006 | *Compter les corps* (*Corpora computare*) |
| 2 Martii 2010 | *Requiem pour les sourds* |
|

Notae
-----

1. ↑  "Parasites" in gregis situ interretiali

### Latine conversa

1. ↑  "Nous sommes des parasites / Nous sommes des putes / Nous ne sommes qu’un prétexte / Pour vous faire avaler de la pub" et "Ce qu’on a payé 3,07 $ / On vous le vend 30,58 $"

Nexus externi
-------------

* Vulgaires Machins Situs mandatus **(Francogallice)**
Mediis Tian Schan montibus
Chan Tengri mons
**Tian Schan** (Chirgisice Αла Тоо, Тенир Тоо, Sinice 天山山脉, *Tiānshān shānmài*; nomina omnia Latine *Montes caelestes* vel *divini* significant) vel antiquitus **Anniborum montes** est systema iugorum magnum in quinque nationibus sita (Chirgisia, Tadicistania, Uzbecia, Kazachstania, Xinjiang Sericae).

Longitudo systematis circa 2500 chm est. Punctum altissimum est Mons Victoriae metra 7439 altus. Inter Chirgisiam et Sericam situs est. Mons altitidine secundus, Chan Tengri (a Tengri nominatus), 6995 metra habet et inter Chirgisiam et Kazachstaniam et Sericam situs est. 

Permulta sunt montium Tian Schan iuga, quorum Alatau Cisiliensis, Transiliensis et Talassicus, Kungei Alatau et Terskei Alatau, iugum Karatau et iugum Alexandri nominandi sunt.

Issyk Kul lacus in montibus Tian Schan iacet. Iaxartes et Ili flumina in montibus Tian Schan incipiunt.

A Petro Semënov-Tjan-Šanskij Tian Schan montes anno 1856 primo explorati sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Тянь-Шань*.
2. ↑  Tadiciane Тиён Шон, Uigurice تەڭرىتاغ, Тәңри тағ, Kazachice Алатау, Тәңіртау, Uzbecice Tyan Shan, Mongolice Тэнгэр уул.
3. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. I, p. 106.
4. ↑  Chirgisice Жеңиш чокусу, *Žengiš čokusu*.
5. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Иссык-Куль*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tian Schan montes** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°2′15″N 80°7′31″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Pertti Kurikan Nimipäivät anno 2015.
**Pertti Kurikan Nimipäivät** est grex musicae punkianae Finnicus anno 2009 conditus. Ex quattuor viris debilitate passis constat, qui ipsi et modos componunt et verba cantuum scribunt. In Cantus Eurovisionis certamine anni 2015 Finniam repraesentaverunt carmine *Aina mun pitää* (sc. *Semper debeo*).

Aina mun pitää
--------------

Ecce verba *Aina mun pitää* carminis, quae Latine convertit et in blog sua edidit Tea Pelkonen, latinista Finnica.

***Semper debeo***
*semper purgare debeo* 
*semper lavare debeo* 
*semper operari debeo* 
*semper medicum visitare debeo* 
*computatro uti non licet, nec televisionem spectare* 
*ne cum amicis quidem convenire!* 
*semper domi esse debeo* 
*semper negotia gerere debeo* 
*semper probe comedere debeo*
*semper probe bibere debeo* 
*dulciola edere non licet, nec limonatam bibere* 
*ne alcoholicas quidem potare!*
*semper quiescere debeo* 
*semper dormire debeo* 
*semper expergisci debeo* 
*semper me lavare debeo*

Alba
----

* Kuus kuppia kahvia ja yks kokis (2012)
* Sikakovapaketti (2012)
* Coffee Not Tea (2013)
* The Best of Greatest Hits (toukokuu 2015)
* Letkukytkentöjä (2016)

Sodales gregis
--------------

* Pertti Kurikka, citharaPertti Kurikka, cithara
* Kari Aalto, cantusKari Aalto, cantus
* Toni Välimäki, tympanaToni Välimäki, tympana
* Sami Helle, cithara gravisSami Helle, cithara gravis

Notae
-----

1. ↑   (Finnice)
2. ↑   (Finnice)
*Vide etiam paginam discretivam:* Goritia (discretiva)


Wikidata Municipium urbanum Labaci
Res apud Vicidata repertae:Municipium urbanum Labaci: insigneMunicipium urbanum Labaci: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°3′16″N 14°30′31″E  
*Numerus incolarum*: 294 054  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Slovenia, Socialist Republic of Slovenia  

**Geographia**

*Superficies*: 275.0 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Municipium Nauportūs  

**Tabula aut despectus**

Municipium urbanum Labaci: situsMunicipium urbanum Labaci: situs
**Municipium urbanum Labaci** (alia nomina: *Municipium urbanum Aemonae*) (Slovenice: *Mestna občina Ljubljana*) est municipium urbanum Sloveniae cui caput est urbs Labacum. Municipium in regione statistica Slovenia Media et in Carniola historica et geographica terra situm. Incolunt municipium 286.745 (anno 2020).

Geographia
----------

* Savus flumen
* *Ljubljanica* rivus tributarius Savi.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Municipium urbanum ad Archidioecesem Labacensem pertinet.

Regiones, vici et loci in municipio urbano
------------------------------------------

### Regiones urbanae

Municipiim urbanum Labaci **17** *Regiones urbanae* (Slovenice: *četrtna skupnost*) comprĕhendit:

1. Regio *Bežigrad*,
2. Regio *Center*,
3. Regio *Črnuče*,
4. Regio *Dravlje*,
5. Regio *Golovec*,
6. Regio *Jarše*,
7. Regio *Moste*,
8. Regio *Polje*,
9. Regio *Posavje*,
10. Regio *Rožnik*,
11. Regio *Rudnik*,
12. Regio *Sostro*,
13. Regio *Šentvid*,
14. Regio *Šiška*,
15. Regio *Šmarna Gora*,
16. Regio *Trnovo*,
17. Regio *Vič*.

### Fractiones

Fractiones municipales sunt:

* **Labacum** (**Aemona**) - Urbs caput municipii urbani,
* *Besnica*,
* *Brezje pri Lipoglavu*,
* *Dolgo Brdo*,
* *Dvor*,
* *Češnjica*,
* *Črna Vas*,
* *Gabrje pri Jančah*,
* *Janče*,
* *Javor*,
* *Lipe*,
* *Mali Lipoglav*,
* *Mali Vrh pri Prežganju*,
* *Malo Trebeljevo*,
* *Medno*,
* *Pance*,
* *Podgrad*,
* *Podlipoglav*
* *Podmolnik*,
* *Prežganje*,
* *Ravno Brdo*,
* *Rašica*,
* *Repče*,
* *Sadinja Vas*,
* *Selo pri Pancah*,
* *Spodnje Gameljne*,
* *Srednje Gameljne*,
* *Stanežiče*,
* *Šentpavel*,
* *Toško Čelo*,
* *Tuji Grm*,
* *Veliki Lipoglav*,
* *Veliko Trebeljevo*,
* *Vnajnarje*,
* *Volavlje*,
* *Zagradišče*,
* *Zgornja Besnica*,
* *Zgornje Gameljne*.

Notae
-----

1. ↑  Vide: Labacum
2. ↑  Vide: Labacum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Municipium urbanum Labaci** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°3′16″N 14°30′31″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty |

* Proprius municipii situs interretialis
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Familia : Canidae   
Genus : ***Vulpes***   
Species : ***Vulpes lagopus***   
*Vulpes lagopus*   
Linnaeus, 1758  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Territorium

Habitatio ***Vulpis lagopi***

***Vulpes lagopus*** (a Graeco λαγῶς 'lepus' + ποῦς 'pes'), vulgo **vulpes arctica**, est vulpis species indigena regionis Arcticae et hemisphaerii borealis. Quae vulpes, solae generis vulpium, sunt communes in arborea tundra biomea.

Proprietates
------------

*Vulpes lagopus* est inter 50 et 75 centimetra longa sine cauda, quae ipsa est 20-40 centimetra longa. Aestate pellis est badia; hieme inalbat densetque. Aures huius vulpis parvae sunt et rotundae, ne calor corporalis ex eis effugiat. Pedes sunt adusque pelle adoperti ad adusta vitanda.

Pellis vulpis viventis in regionibus calidioribus est, potius quam alba, cana vel caesia. Haec res tamen tantum 1 % *Vulpum lagoporum* afficit.

Habitatio
---------

*Vulpes lagopus* in regionibus polaribus habitat, intra circulum arcticum et praecipue prope litora in Canada, Groenlandia, Russia, Islandia, aquilonia Scandinavia. Ultra limitem arborum versatur. Plerasque insulas arcticas habitat, non autem totas insulas Alascae. Undevicensimo saeculo exeunte *Vulpes lagopus* diligentiis pellis in nonnullas insularum Aleutiarum, in quibus non vixerat, intromissa est.

Haec vulpes in glacie usque ad polum septentrionalem adspecta est.

Fossilia testificata sunt comprensionem *Vulpis lagopi* maiorem olim fuisse, quam est hodie. Vixit adeo in austris Europaeis, sicut in Francia, Germania, Britanniarum Regno, Polonia, Helvetiaque.

Habitus
-------

### *Vulpes lagopus* hominesque

Quamquam longe aucupata pro sua pelle *Vulpes lagopus* paucum metum hominum praebet. Nonnullae vulpes enim visae sunt castris accedentes ad cadavera phocarum auferenda.

### Procreatio

Hora admissionis inter menses Martii Aprilisque tendit. Post gravitatem 51-57 dierum, crescunt circa undecim vulpeculae. Puerperium in caverna sicca niveque libera conficitur. Tum mare custodiente venanteque quinque aut sex hebdomades familia in caverna habet. Vulpeculae, caecae et 55 grammatum pondo, non exeunt de caverna nisi post tres hebdomades.

Subspecies
----------

Sunt quattuor subspecies *Vulpis lagopi*:

* *Vulpes lagopus beringensis*
* *Vulpes lagopus fuliginosus*
* *Vulpes lagopus lagopus*
* *Vulpes lagopus pribilofensis*

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*. WSOY, 2001.
2. ↑  "Catalogue of Life".

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **vulpem arcticam** spectant (Alopex lagopus, Vulpes lagopus). |

* *Vulpes lagopus* in sito Animaux.org **(Francogallice)**
* IUCN: *Vulpes lagopus* **(Anglice)**
* *Vulpes lagopus* in sito ManimalWorld.net **(Francogallice)**
Bicornis murum contra Gog et Magog aedificat (imago saeculo XVI exeunte facta)
**Bicornis**, vel Arabice **Du al-Qarnain** est Alcorani persona, de quo sura XVIII (*Al-Kahf*) narrat. Rex iustissimus et potentissimus et Deo fidelis, orbem terrarum ab occasi Solis ad ortum tenebat, iustos servans et peccatores multans; murum ferreum inter montes aedificat ut populos boreales Gog et Magog excluderet, quem murum ante diem Iudicii ultimi Gog et Magog destruerent. *Iskandar* (Alexander) Du al-Qarnain ab interpretibus interdum nominatur. 

E fabulis de Alexandro Magno, qui in nummis ut Ammonis filius cum cornubus duobus figuratur, fabulam Bicornis multa sumpsisse nemo dubitat; etiam murus in *vita Alexandri* Graeca memoratur. 

Saepe poetae orientales de Alexandro ut de Bicorne scripserunt, quorum Nizami (*Iskandar-nama*) et Nava'i (*Saddi Iskandariy*) nominari possunt.

Notae
-----

1. ↑  Ludovicus Marracci, Alcorani versio, p. 424.

Nexus externi
-------------

* De Bicorne in Encyclopaedia Musulmana **(Turcice)**
* De Bicorne in *Lexico encyclopaedico Musulmano **(Russice)***
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata IShowSpeed
Res apud Vicidata repertae:IShowSpeed: imagoIShowSpeed: imagoIShowSpeed: subscriptioIShowSpeed: subscriptio
*Nativitas*: 21 Ianuarii 2005; Cincinnati  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Darren Watkins Jr.
**Officium**

*Munus*: YouTuber, Twitch streamer, online streamer, musicus  

**Memoria**

*Laurae*: Silver Play Button, Gold Play Button, Diamond Play Button  

**Darren Watkins Junior**, (natus Gariae in urbe Indianae die 21 Ianuarii 2005), nota nomine artificioso **IShowSpeed**, est cantandi et *youtuber*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **IShowSpeed** spectant. |

* De IShowSpeed in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**

Notae
-----

1. ↑  Nathan Grayson, *Streamers Keffals, Adin Ross and IShowSpeed all swatted in the same week* (2022). The Washington Post
Otto Müller, fecit anno 1873 Ioannes Lindner
**Otto Müller** (natus die 1 Iunii 1816 Schotten in Provincia Giessensi, mortuus die 7 Augusti 1894 Stutgardiae) scriptor Germanicus fuit.

Vita
----

In initio ad theologiam attendebat et muneribus administrationis publicae functus est antequam Darmstadii in bibliotheca administer fieret. Ex anno 1843 moderatus est folia »Frankfurter Konversationsblatts« et ex anno 1848 periodicum »Mannheimer Journal«. Post transmigrationem Bremensem anno 1852 effectam triennio post Francofurtum ad Moenum revenit. Qua in urbe folia »Frankfurter Museum« ab eo condita sunt. Stutgardiam autem anno 1856 exeunte incolere coepit.

Opera
-----

Ante omnia mythistoriarum scribendorum genus adamavit, quae partim alia in idiomata conversae sunt. Multis lecta est fabula Milesia »Bürger - Ein deutsches Dichterleben« (Francofurti 1845) quam similes mythistoriae biographicae insequebantur ut »Charlotte Ackermann« (Francofurti 1854; hoc opus Müller ipse in drama rescripsit), »Der Stadtschultheiß von Frankfurt« (de avis Goethii, Stutgardiae 1856), »Aus Petrarcas alten Tagen« (Berolini 1861), »Ekhof und seine Schüler« (Lipsiae 1863), »Der Professor von Heidelberg« (Stutgardiae 1870). 

Insuper mentionis digna sint haec opera: »Die Mediatisierten« (Francofurti 1848), »Georg Volker« (Bremae 1851), »Der Tannenschütz« (Bremae 1852), »Andrea del Castagno« (Francofurti 1857), »Der Klosterhof« (Berolini 1862), »Roderich« (Stutgardiae 1862), »Zwei Sünder an einem Herzen« (Brunsvici 1863), »Erzählungen und Charakterbilder« (Berolini 1865), »Der Wildpfarrer« (mythistoria popularis historica; Berolini 1866), »Erzählungen« (Stutgardiae 1870), »Der Fall von Konstanz« (Lipsiae 1872), »Der Majoratsherr« (Lipsiae 1873), »Monika«, Dorfgeschichte (Stutgardiae 1877), »Münchhausen im Vogelsberg« (historiuncula; Bremae 1880), »Schatten auf Höhen« (Bremae 1881). 

Florilegium pretiosum »Ausgewählte Schriften« Stutgardiae annis inter 1872 et 1873 editum est; ibidem pepigit Schulte vom Brühl anno 1895 primam vitam Ottonis praetitulatam »Otto Müller, ein deutsches Dichterleben«.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ottonem Müller** spectant. |

* nexus apud DDB
* Franz Brümmer, „Müller, Otto" apud: *Allgemeine Deutsche Biographie*, tomus 52 (1906), p. 527–529 (hic in interreti)
* Müller in lexico incolarum Francofurtensium magnorum
Beatus Aloisius a Sancto Michaële De Sanctis.
**Aloisius a Sancto Michaële De Sanctis** (in saeculo: **Aloisius de Erdoiza y Zamalloa**) (natus die 25 Augusti 1891 in pago Amorebieta in Hispania; obiit Bellimontano die 24 Septembris 1936), sacerdos professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Postquam anno 1910 sollemnibus votis se Deo consecravit, anno 1916 ipse munus sacerdotale suscepit. Idem fuit professor, superior conventus Bellimontani ac definitor provincialis.

Quattuor sequentes religiosi viri, in conventu Bellimontano in dioecesi Conchensi degentes, simul interfecti sunt die 24 mensis Septembris anno 1936, scilicet postquam nonnullos dies in vinculis fuerunt: Aloisius a Sancto Michaële De Sanctis, Melchior a Spirito Sancto, Iacobus a Iesu et Ioannes a Virgine de Castellar.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu declarationis Martyrii ServorumDei Mariani a S. Ioseph Altolaguirre y Altolaguirre (in saec.: Iacobi) et IX Sociorumex Ordine SS. Trinitatis (†1936-1937)*, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873.
2. ↑  AAS, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873-874.