recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Laurentius Sanger (2006)
**Laurentius Sanger** (*Lawrence Mark* et communiter *Larry Sanger*; natus die 16 Iulii 1968) est philosophus qui epistemologiae peritus et computator Civitatum Foederatarum, inter conditores Nupediae et Vicipaediae notus, primus inventor Citizendii encyclopaediae interretialis est.

Iuvenis incola fuit Ancorariae in Alasca. Alumnus est Collegii Reed; gradum doctoratus meruit anno 2000 apud Universitatem Civicam Ohiensem. Eodem anno, Iacobo Wales iubente, pro Bomis Inc. creavit encyclopaediam homoeocritam Nupediam, cuius fuit editor principalis; anno insequente, Nupedia lentissime crescente, addidit supplementum liberum nomine *Wikipedia* cuius fuit a mense Ianuario 2001 (publice die 15 Ianuarii 2001) usque ad Ianuarium 2002 "organizator"; quo mense, pecuniis carentibus, demissus est. Annis recentioribus inceptum *Encyclopedia of Earth* ("encyclopaedia orbis terrarum") adiuvit et Citizendium ipse condidit ad educationem interretialem pro omnibus fovendam.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* Larry Sanger, "Origins of Wikipedia" inter paginas usorum apud Vicipaediam Anglicam
* Larry Sanger, "Meta-Wikimedia" inter paginas usorum apud Vicimedia
* Epistemic Circularity: An Essay on the Problem of Meta-Justification - index.
* Colloquium percontativum de Vicipaedia et Citizendio **(Theodisce, Anglice)**
**Ordo professorum**, sive interdum vulgo **facultas**, est communitas professorum in universitatibus, scholis, et academiis. Exacta huius communitatis natura in institutorum moribus pendet.

Europa et alibi
---------------

In Europa et multis mundi civitatibus, ordo est praecipua professorum grex, qui artes quasdam, sicut artes liberales aut artes medicas, in universitatibus academiisque docent. Usus nominis *facultatis,* ex Universitate Parisiensis saeculo duodecimo ortus, provenit, quod professores re vera *facultatem* praecipuam universitati dant quasdam artes docendi. 

Hoc sensu exempli gratia veteres Universitatis Parisiensis ordines erant:

* ordo artium
* ordo theologiae
* ordo iurisprudentiae
* ordo medicinae

Hodie autem habent quoque

* ordo chemiae
* ordo geographiae
* ordo mathematica
* ordo oeconomiae
* ordo philosophiae
* ordo philologiae
* ordo physicae
* ordo sociologiae
* ordo paedagogiae

et aliae.

America Septentrionalis
-----------------------

In America Septentrionali, mos est appellare ordinem omnes professores cuiusdam universitatis, quia professores cunctim universitati ordinem docendi dant; ergo universitati cuidam dicitur esse: 

* ordo professorum
* scholastici?
* auxiliares?
* grapheocrates?

Nexus interni
-------------

* Disciplina academica
* Schola musica

Notae
-----

1. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary,* ed. tertia (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 537, s.v. *faculty (educ.).*
2. ↑  Vide etiam locutionem "Ordine Professorum. .. commendante" in diplomatibus doctoralibus ab Universitate Harvardiana concessis.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -5 (magnopere corrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Iosephus Maria Ganyet
**Iosephus** (Catalonice *Josep*) **Maria Ganyet Cirera**, natus anno MCMLXV Ausae, in Universitate Studiorum Autonoma Barcinonensi disciplinae informaticae studuit. Vir peritissimus est, praesertim in intelligentia artificiali versatus. Postremis annis octagintis incepit opus in societatibus IBM et Deutsche Bank. Etiam opus fecit praeconiis faciendis auctor in societate vulgo El Sindicato (nunc Grupo Havas). Pagina interretialis HoyMeSiento.com ab illo condita fuit. Anno 1994 primam societatem interretialem condidit, cuius nomen fuit Ars Virtualis. Nunc exsecutor et conditor officinae Mortensen.cat est. Professor quoque artis mediorum est in Universitate Studiorum Pompeu Fabra. Scriptor in diurnario La Vanguardia est, relator radiophonicus in statione radiophonica RAC1, praeco in BTV. Scripsit librum, cuius titulus est Interacció humana amb els ordinadors (UOC), anno 1998. Postremo, auctor fuit motus *Keep Calm and Speak Catalan*

Notae
-----

1. ↑  *What's up with Catalonia?* is out.
2. ↑  Gordillo, Saül. *Sobirania.cat*. Creat, 2014, p. 188.
3. ↑  ""Josep Maria Ganyet: 'La gran xarxa social és internet perquè la fan les persones'""
Ussa|  |
| Longitudo | 565 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 1310 m³/s |
| Area systematis | 93 600 chm² |
| Fons | Ussae Maioris et Ussae Minoris confluentia |
| Ostium | Petschora |
| Regio | Komi (res publica) |

**Ussa** (Russice *Уса*, in lingua Komiensi *Усва*) est flumen in re publica Komiensi Russiae. In montibus Uralibus Arcticis oritur, circiter 565 chiliometra primo per montes et silvas boreales, postremo per planitiem interdum paludinosam fluit et in Petschoram contra *Ostium Ussae* (*Ust'-Usa*) vicum effunditur. Vorcuta flumen est accola Ussae maximus, ad quem Vorcuta urbs sita est.

*Usinsk* urbs ad Ussam sita est. Carbonis fodinae in regione Ussae sitae sunt et prope *Usinsk* petrolei et gasii copia inventa est.

Notae
-----

1. ↑  Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 87.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°28′42″N 64°43′32″E, 65°58′1″N 56°56′1″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stzuchogoram** spectant. |

* Ussa in situ *Repertorii aquarum nationalis* **(Russice)**
Amur| Amur fluvius in Fortunia urbe Russiae |
| Longitudo | 2824 chm |
| Altitudo fontis | 304 m |
| Decursus aquae | in ostio 12 800 m³/s |
| Area systematis | 1 855 000 chm² |
| Fons | Confluxus Schilcae et Arguni |
| Ostium | Mare Ochotense |
| Regio | Oriens Extremus |

**Amur** sive **Amura** (Russice Амур; Sinice 黑龙江, *Hēilóng Jiāng*, i.e. 'flumen draconis nigri') est flumen in Asia, in Foederatione Russica et Re Publica Populari Sinarum. Longitudinem 2824 habet.

Tabula geographica pelvis siccantis fluvii Amur

Fluxus
------

"Ex coniunctione Schilcae et Arguni Amur fluvius oritur" in confinio Russiae et Sinarum et per comfinum diu ad orientem et meridiem fluit. In Russia ripas territorii Transbaicalici, regionis Amurensis, regionis autonomae Iudaicae, in Sinis Heilongjiang proviniciae ripas alluit. Post in orientem et septentrionem vertit et per territorium Fortunianum Russiae fluit et in fretum Tataricum (pars maris Ochotensis oceani Pacifici effunditur. Fluxus Amuris ab initio ad Evangelistriam urbem fluxus superior putatur, ab Evangelistria ad Fortuniam medius, a Fortunia ad mare inferior.

Accolae
-------

Zeia (quae loco confluvii maior Amure est) et Bureia et Sungari et Amgun et Ussuri tributarii Amuris maximi sunt. In Sinis Zeia et Bureia ut pedes "draconis nigri" laevae, Sungari et Ussuri ut pedes dextrae describuntur.

Amur in Permico

Urbes ad ripas sitae
--------------------

Ad Amurem siti sunt, in Russia::

* Albasinum vicus antiquus
* Evangelistria regionis caput
* Fortunia territorii caput,
* Permicum urbs industrialis et
* Nicolaopolis ad Amurem urbs prope ad ostium,

in Sinis autem Hēihé urbs magna, exadversum Evangelistriam.

Notae
-----

1. ↑  *Atlas Russicus*, Petropoli, 1745, p.7; Caroli Egger *Lexicon Nominum Locorum: Supplementum referens nomina Latina vulgaria*, Vaticani, 1985, p. 28.
2. ↑  "*l'Amur, en lat.* Amura, *dans la Tartarie Chinoise*" (Ioannis Hubner *De L'Asie. De L'Afrique. De L'Amérique & Des Pais Inconnus*, tomus IV. Basileae, 1761, p. 5 apud *Google Books*)
3. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibiriae sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. Petropoli, 1747, p. XIV

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Amurem fluvium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°59′28″N 141°2′48″E, 53°20′0″N 121°28′53″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Amur fluvio *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Dantes Alagherius ab Andrea del Castagno anno 1450 pictus
***De vulgari eloquentia*** est tractatus de linguis Romanicis, dialectis Italicis, litteris in his sermonibus compositis, optimoque sermone eligendo. Latine scriptus est a Dante Alagherio, poeta Italico, anno fere 1304. In animo habuit quattuor libros de hac re scribere, sed duos tantum confecit.

In principio auctor de origine linguatum agit: Turris Babel confundit linguas, sed primum verbum Adae potest assumi verbum hebraicum pro "Deo". Creaturam suum creatorem vidisse constat. Postea de linguis temporis sui disserit. In enumeratione sermonum Romanicorum, Dantes primus ille distinctionem facit secundum verbum affirmationis inter linguas Francogalliae septentrionalis (linguam *oil*), Provinciae (linguam *oc*), Italiae (linguam *si*).

Opus Latine scriptum est quod Dantes vult persuadere doctis aetatis suae Italicam linguam ad omnia argumenta tractanda aptam esse et facultates varias et diversas habere ita ut docti quoque ea lingua uti cum dignitate possint.

Notae
-----

1. ↑  *quia illum elucidare intendimus in quarto huius operis* II.4.i

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **De vulgari eloquentia** apud **Vicifontem**. |

* *De vulgari eloquentia* Latine apud The Latin Library
Wikidata Plebs Coriani
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°2′1″N 11°6′27″E  
*Numerus incolarum*: 1 017  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Burgus Mantuanus  

**Geographia**

*Superficies*: 12.73 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hostilia, Quingentule, Schivenoja, Mulum, Podium Ruscum, Ripernium, Serravallis  

**Tabula aut despectus**

Plebs Coriani: situsPlebs Coriani: situs
**Plebs Coriani** (alia nomina: *Plebs de Coriano*) (Italiane *Pieve di Coriano*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Mantuana et in Ultrapado Mantuano historica ac geographica terra, situm. Incolae *Plebenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Mantua
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Quidam situs interretialis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Plebem Coriani** spectant. |

* Situs proprius

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Mantuana.Collocatio finium Municipii in Provincia Mantuana.
* Collocatio Agri Ultrapadani Mantuani in Provincia Mantuana.Collocatio Agri Ultrapadani Mantuani in Provincia Mantuana.
***Demain dès l'aube*** est carmina notissima Victor Hugo, quoque appelatur *Demain, dès l’aube, à l’heure où blanchit la campagne…*. Etiam carmen original titulus ne habuit adeo ut ab eo incipit (ut titulus carmina sit prima sententia) quod traditum est, Carmina facta est anno 1856 et ex libro Contemplationum inventa est*.*

De filiae diligita narat V. Hugo carminem. Fila sua appelatur Léopoldine Hugo et mortua est demersa in Sequanam. Ac factus, V.Hugo miseri multae carminae scritae, ***Demain dès l'aube*** edevit. Carminem legata, videmus discedere cupit pre campo et hora prima ut filia sua coniungat. In fine carminae comprehendemus is it a sepulcreto et remenoratur nos filia ita mortua est. Hoc redit a ad cogitationae tristae V.Hugi.

manūscrīptum carminae

Carmen
------

### Versio Francogalica

Demain, dès l'aube, à l'heure où blanchit la campagne,
Je partirai. Vois-tu, je sais que tu m'attends.
J'irai par la forêt, j'irai par la montagne.
Je ne puis demeurer loin de toi plus longtemps.
Je marcherai les yeux fixés sur mes pensées,
Sans rien voir au dehors, sans entendre aucun bruit,
Seul, inconnu, le dos courbé, les mains croisées,
Triste, et le jour pour moi sera comme la nuit.
Je ne regarderai ni l'or du soir qui tombe,
Ni les voiles au loin descendant vers Harfleur,
Et quand j'arriverai, je mettrai sur ta tombe
Un bouquet de houx vert et de bruyère en fleur.

### Versio Latina

Cras, iam ab alba, candescente rure hora,
Proficiscar. Videsne, te me expectare scio.
Per silvam ibo, per montem ibo.
Abs te manere longius non possum.
Constatis in cogitato oculis ingrediar
Sine adspectu de quid sit foras, sine auditione ullius rumoris,
Solus, ignotus, incurvus, intermutatis manibus,
Tristis, et dies mihi ut nox videbitur
Neque aurum vesperi cadenti,
Neque velas procul ad Harflevium descendentes spectabo,
Meoque accessu, super tumulum tuum ponam
Aquifolium et ericaeum fasciculum.
Ketus|  |
| Longitudo | 1621 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 560 m³/s |
| Area systematis | 94 200 chm² |
| Fons | Ieniseae et Obiidivortium aquarum |
| Ostium | Obius |
| Regio | Territorium Crasnoiarense.regio Tomensis |

**Ketus** (Russice *Кеть*, Selcupice *Ӄэ̄т*) est flumen in territorio Crasnoiarensi et regione Tomensi Russiae. Keto Maiore et Keto Minore confluentibus in divortio aquarum Obii et Ieniseae oritur, circiter 1621 chm patet et in Obium flumen (cuius accola dexter est) effunditur duobus ramis, quorum unus *Ketus Togurensis* (*Togurskaia Ket'* ), alter *Ketus Kopylovensis* (*Kopylovskaia Ket'* ) est; Keti Kopylovensis ostium prope Narimum situm est, Keti Togurensis prope *Kolpaševo* urbem.

Historia
--------

Anno 1596 castellum Narimicum ad Ketum aedificatum est, anno 1602 in fluxu Keti superiore castellum Keticum (*Ketskij ostrog*). Saeculo XIX exeunte cursus aquatilis Obio-Ieniseicus per Ketum, *Lomovaiam* flumen Keti accolam, Cassum Minorem et Cassum construebantur, qui Obium et Ieniseam coniungeret, sed frustra; nam solum tempore eluvionis vernae navigatio possibilis erat; canalis Keto-Cassianus nunc limo obrutus pars eius principalis fuit.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, tomus I. p. VIII.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°47′9″N 92°29′24″E, 58°53′56″N 81°33′30″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* De Keto in *registro nationali aquarum* **(Russice)**
*Vide etiam paginam discretivam: Vitrum (discretiva)*

Vitrum.
Moldavitis, vitrum naturale ab impactione meteori formatum.
**Vitrum** est status materiae qui obtinetur cum plasticum aut liquidum ceramicum superrefrigeratum sub temperaturam transitionis vitreae refrigeratur. Et vitrum et plasticum sunt solidi amorphi species, sed vitrum difficilius fluit, et rigidum contra impositam tensionem mechanicam frangit. Etiam dicitur vitrum materiae quae temperaturis ambientibus statum vitreum usitate ostendunt.

Vitra formari possunt, cum materiae ex longis catenis polymericis componuntur, quae crystalla formari non sinunt. Materiae possunt esse polymera organica aut ceramicae. Usitate vitra sunt transparentia, fragibilia, et rigida, sed impuritates adduntur ut colores habeant aut ut aliae proprietates mollificentur. 

Ex aetate lapidea, vitra naturalia, maxime obsidianus, adhibita sunt ad instrumenta secandi acria elaboranda, et multum commercium habebant ob regiones limitadas ubi inveniuntur. Plerumque autem evidentiae archaeologicae suggerit primum vitrum verum in litoris Syrianis, Mesopotamia, aut Regno Veteri Aegypti elaboratum est. Ob circumiecta Aegypti naturalia quibus res diu praeservatur, plurima veterrima vitra in Aegypto reperta sunt, sed nescitur an nonnulla eorum pars est importata. Res vitrea antiquissima quae reperitur a tertio millennio a.C.n. sunt globuli qui casu per accidens creantur, cum elaborabant metalla aut faventiam, materiam ceramicam superficiei vitreae.

Nexus interni
-------------

* Fibra optica
* Gel
* LiquiGlide

Nota
----

1. ↑  
	* Etiam **hyalus** est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **vitrum** spectant. |

* 

Status materiae

Fluidum · Gas · Plasma · Condensatum Bose-Einstein · Aerosol

Liquidum · Colloide · Emulsio · Microemulsio · Spuma · Sol · Superfluidum

Crystallum liquidum · Status isotropicus · Status nematicus · Status smecticus · Status chiralis · Status columnaris

Solidum · Crystallum · Supersolidum · Vitrum · Plasticum · Gelatum · Spuma solida

Magnes · Ferromagnes · Paramagnes · Diamagnes · Vitrum turbinum

Gellium · Insulatrum · Conductrum · Semiconductrum · Superconductrum
Margus| Margus in Margiana urbe |
| Longitudo | 978 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 52 (prope *Tagtabazar* vicum) m³/s |
| Area systematis | 46 900 chm² |
| Fons | lacus montanae Afghaniae |
| Ostium | Canalis Karakumensis |
| Regio | Afgania, Turcomannia |

*Noli confundere cum flumine eiusdem nominis in Serbia sito*
**Margus** (Graece: ὁ Μάργος, Persice: مرغاب *morġāb*, Turcomannice: *Murgap*), quem Arrianus **Epardum** (ὁ Ἔπαρδος) appellavit, est flumen 978 chiliometrorum in Asia Media, qui nomen dedit urbi et regioni Margianae. Initium capit in Paropamisi montibus in caurina parte Afganiae et fluit ad caurum versus in loca deserta quibus nomen est Karakum in hodierna Turcomannia, ubi exsiccatur, delta formans, in quo oasis Margiana et Margiana urbs et Gonur locus archaeologicus siti sunt. Cum canali Karakumensi nunc coniunctus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 35°2′32″N 65°56′45″E, 38°3′36″N 61°20′20″E • *GeoNames* • Pleiades • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Symbola de 'Margiana' apud livius.org **(Anglice)**
* Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon Universale* (1698), lemma 'Margus'
Wikidata R. B. Kitaj
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Octobris 1932; Chagrin Falls  
*Obitus*: 21 Octobris 2007; Angelopolis  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: Artifex, pictor, Pictor librorum, photographus  
*Patronus*: Camberwell College of Arts
**Familia**

*Proles*: Lem Dobbs  

**R. B. Kitaj** (sic fere semper appellatus; nomine pleno *Ronald Brooks Kitaj* [kiːˈtaɪ]) fuit pictor Americanus et Anglus.

Natus est, nomine *Ronald Brooks*, matre e familia Iudaica Russica orta, die 29 Octobris 1932 in oppido Chagrin Falls Ohii. Cognomen vitrici Gualteri Kitaj, Iudaei refugi Vindobonensis, assumpsit. Annum duodevigesimum agens, domo relicto, nauta factus est. Uxore iam ducta, filium Lemuele mox geniturus, artibus studuit apud academiam Vindobonensem, institutum Cooper Neo-Eboracense, scholam Ruskin Oxoniae in urbe (ubi discipulus fit Edgari Wind artium historici) necnon Regale Collegium Artium Londiniense. Ibi annis 1959–1961 contubernales Davidem Hockney, Derek Boshier, Petrum Phillips, Allen Jones, Patricium Caulfield cognovit necnon philosophum Ricardum Wollheim. Londinii deinde habitans pictor fit haud obscurus artiumque professor apud scholam Slade necnon alibi. 

Uxore anno 1969 manu sua mortua, pictricem Alexandram Fisher ab anno 1971 adiutricem denuo anno 1983 in matrimonium duxit. Angelopoli in California mortem sibi conscivit die 21 Octobris 2007.

Bibliographia
-------------

* Tim Adams, "R. B. Kitaj: an obsession with revenge" in *The Guardian* (10 Februarii 2013)
* Dalya Alberge, "'No-talents': Artist RB Kitaj takes revenge on critics from beyond the grave" in *The Guardian* (15 Augusti 2017)
* James Aulich, John Lynch, edd. *Critical Kitaj: Essays on the Work of R.B. Kitaj*. Mancunii: Manchester University Press, 2000 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Nina Darnton, "An American Artist Displeases the English Cousins" in *New York Times* (24 Octobris 1994)
* Stuart Jeffries, "'I make art-love'" in *The Guardian* (6 Februarii 2002)
* Paul Levy, "Lavishing Attention on Kitaj’s Work" in *Wall Street Journal* (17–18 Iunii 1994)
* Maev Kennedy, "Personal gallery from Kitaj's kitchen wall goes on sale" cum pinacotheca in *The Guardian* (21 Decembris 2007)
* François Sergent, "Le Tableau vengeur de Kitaj" in *Libération* (19 Iunii 1997)

Nexus externi
-------------

* Anna Vira Figenschou, *Dialogue of Revenge* (dissertatio. Asloae, 2003)
* Antony Lerman, "British Society and the ‘Tate War’"
Angara Superior| Angarae Superioris de ferrivia a Baicale ad Amurem despectus |
| Longitudo | 438 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 265 m³/s |
| Area systematis | 21 400 chm² |
| Fons | planities montana Palmaria |
| Ostium | Baical |
| Regio | Buriatia |

**Angara Superior** (Russice *Верхняя Ангара*, Buriatice *Дээдэ Ангар мүрэн*) est flumen in Buriatia, quod 438 chiliometra patet; secundum a longissimo (post Selengam) est flumen Buriatiae et lacus Baicalis accola. In planitie montana Palmaria inter iuga Muiense Boreale et Delianuranicum oritur. In fluxu superiore amnis montanus rapidus est, in fluxu medio et inferiore per demissionem paludinosam fluit; cum Kitschera fluvio in unum Baicalis sinum (*sor*) se effundit, lingua terrae harenosa a lacu separatum, Vici aliquot ad Angaram Superiorem siti sunt. Ferrivia a Baicale ad Amurem prope ad ripam fluxus superioris it.

*Hucho taimen, Thymallus, Lota lota, Leuciscus idus, Esox lucius, Perca fluviatilis* notabiles Angarae Superioris pisces sunt.

Notae
-----

1. ↑  Vladimirus Komarov, *Flora URSS*, vol. III, Leninopoli, 1935, p, 601; ibdem, vol. V, 1936, p. 707; etc.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°44′30″N 109°53′31″E, 56°35′33″N 113°46′38″E, 55°44′30″N 109°53′30″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
**Iacobus I** (Aragonice: Chaime; Catalane *Jaume*; Occitane *Jacme*; Hispanice *Jaime*; in chronicis Arabicis vocatur *Jakmish*), natus anno 1208, fuit rex Aragoniae et dominus Montispessulani ab anno 1213 (quo anno pater in pugna Muretana interfectus est) usque ad 1276. Ob res gestas nominatus est *Victor* (Aragonice *o Conqueridor*; Catalane *el Conqueridor*; Occitanice *lo Conquistaire*). Fuit filius regis Petri II et Mariae Montispessulani. Bello obtinuit regna Maioricam et Valentiam. 

In matrimonium duxit Alienoram Castellae, deinde Yolandam Hungariae, denuo Theresiam Aegidii de Bidaure. *Llibre dels feyts* librum autobiographicum conscripsit.

Nexus interni
-------------

* Berengarius de Palatiolo II

Bibliographia
-------------

* K. Varzos, *Η γενεαλογία των Κομνηνών* (2 voll. Thessalonicae, 1984 1A 1B 2) no. 297

Reges Aragonum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ranimirus I 1035 • Sanctius 1063 • Petrus I 1094 • Alphonsus I 1104 • Ranimirus II 1104 • Petronilla 1137 • Alphonsus II 1162 • Petrus II 1196 • Iacobus I 1213 • Petrus III 1276 • Alphonsus III 1285 • Iacobus II 1291 • Alphonsus IV 1327 • Petrus IV 1336 • Ioannes I 1387 • Martinus 1396 • Ferdinandus I 1412 • Alphonsus V 1416 • Ioannes II 1458 • Ferdinandus II 1479 • Ioanna 1516–1556
*Reges Aragoniae • Reges Hispaniae* |
|  |
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Fridhelmus Hofmann |
| Auxiliarius: | Udalricus BoomHelimuthus Bauer (Emeritus) |
| Emeritus: | Paulus Wernherius Scheele |
| Vicarius generalis: | Thomas Keßler |
| Officialis: | Stephanus Rambacher |
| Archidioecesis: | Bambergensis |
| Numerus decanatuum: |  |
| Numerus paroeciarum: | 618 |
| Area: | 8532 km² |
| Numerus incolarum: | 1 344 404 *(2004)* |
| Numerus catholicorum: | 864 092 *(1. Iulii 2005)* |
| Portio: |  % |
| Inscriptio cursualis: | Domerschulstrasse 2D-97067 Würzburg |
| Pagina interretialis: | www.bistum-wuerzburg.de |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

Ecclesia cathedralis anno 1904.
**Dioecesis Herbipolensis** (Theodisice *Bistum Würzburg*) est dioecesis Catholica Romana qua Bavariam septentrionem spectat. Condita est anno 741. Ex anno 1822 ad Archidioecesim Bambergensem pertinet.

Notae
-----

1. ↑  (Vide e.g. titulum libri apud *Google Books*)
2. ↑  "Dioecesis Herbipolensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
**Matralia** erant feriae Romanae, quae die 11 Aprilis (a. d. III Id. Apr.) in honorem Matris Matutae celebrabantur. A Servio Tullio institutae esse putabantur.

Matronae Romanae haec sacra fecerunt in templo Matris Matutae, quod in foro Boario situm erat; dona deae liba in testu caldo cocta fuerant. Servos inire prohibitum erat, praeter unam servam, cuius genam matrona verberaret et templo exire imperaret. Matronae liberos non suos, sed sororum suarum tenebant et gratiam deorum eis rogabant (sicut Ino, quae et Leucothea, Liberum sororis suae filium alebat; Mater Matuta et Leucothea interdum eadem dea habita est).

Fontes
------

* Varro, *De lingua Latina*, V 106
* Ovidius, *Fasti*, VI 475
* Plutarchus, *Vita Camilli* 5, *Quaestiones Romanae*, p. 267
* Tertullianus, *de monogamia* 17

Nexus externi
-------------

* De Matralibus in Gulielmi Smith *Dictionary of Greek and Roman Antiquities* **(Anglice)**

  

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matralia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
Cuta|  |
| Longitudo | 408 chm |
| Altitudo fontis | 516 m |
| Decursus aquae | 62,4 m³/s |
| Area systematis | 12 500 chm² |
| Fons | Planities elata Leno-Angarensis |
| Ostium | Lena in Ostio Cutae urbe |
| Regio | Regio Ircutensis Russiae |

**Cuta** (Russice *Кута*) est flumen in regione Ircutensi Russiae. In In planitie elata Leno-Angarensi oritur, iugum magno arcu circumiens circiter 408 chiliometra patet et in Lenam flumen (cuius accola sinister est) in Ostio Cutae (*Ust'-Kut*) urbe duobus ramis effunditur. Multi vici ad Cutam siti sunt; septem pontes trans Cutam aedificati sunt.

"Cuta" nomen Evenkice locus uliginosus significat (nam per loca paludinosa fluxus Cutae superior transit). A Cosacis Basilio Bugor duce anno 1628 inventa est. A saeculo XVII tractus navium a Lena ad Ilimum per Cutam vel Mucam ducebat.

Notae
-----

1. ↑  I.G. Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, vol. I, Petropoli 1747, p. XI, XIV.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°33′17″N 105°53′42″E, 57°33′17″N 105°53′42″E, 56°45′15″N 105°39′15″E, 56°45′17″N 105°39′33″E • *GeoNames* |

* De Cuta in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Laurentius Sanger
**Laurentius Sanger** (*Lawrence Mark* et communiter *Larry Sanger*; natus die 16 Iulii 1968) est philosophus qui epistemologiae peritus et computator Civitatum Foederatarum, inter conditores Nupediae et Vicipaediae notus, primus inventor Citizendii encyclopaediae interretialis est.

Iuvenis incola fuit Ancorariae in Alasca. Alumnus est Collegii Reed; gradum doctoratus meruit anno 2000 apud Universitatem Civicam Ohiensem. Eodem anno, Iacobo Wales iubente, pro Bomis Inc. creavit encyclopaediam homoeocritam Nupediam, cuius fuit editor principalis; anno insequente, Nupedia lentissime crescente, addidit supplementum liberum nomine *Wikipedia* cuius fuit a mense Ianuario 2001 (publice die 15 Ianuarii 2001) usque ad Ianuarium 2002 "organizator"; quo mense, pecuniis carentibus, demissus est. Annis recentioribus inceptum *Encyclopedia of Earth* ("encyclopaedia orbis terrarum") adiuvit et Citizendium ipse condidit ad educationem interretialem pro omnibus fovendam.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* Larry Sanger, "Origins of Wikipedia" inter paginas usorum apud Vicipaediam Anglicam
* Larry Sanger, "Meta-Wikimedia" inter paginas usorum apud Vicimedia
* Epistemic Circularity: An Essay on the Problem of Meta-Justification - index.
* Colloquium percontativum de Vicipaedia et Citizendio **(Theodisce, Anglice)**
| BREMOGARTUM
Bremgarten |
| --- |
| Signum urbis |
| Notitiae |
| Pagus: | Argoviae |
| Provincia: | Bremogarti |
| Ambitus: | 8.02km² |
| Numerus civium: | 6247 *(exeunte anno 2008)* |
| Pars Helvetiae ab: | circiter 1415 |
| Lingua: | Alemannica |
| Pagina domestica: | www.bremgarten.ch |

Municipii situs
**Bremogartum** (Theodisce *Bremgarten*), etiam **Prima Guardia** et **Bremveartum** appellatum, est oppidum Praefecturae Liberae Helvetiae, iuxta Rusam flumen.

Bremogarti 8000 civium habitant, in oppido antiquo. In ecclesia decorata Catholica Romana Bremogarti iacent ossa Sancti Synesii, cuius benedictionem cives regionis Bremogarti etiam hodie amant.

In oppido quaternis annis est mercatus maximus: secunda feria paschali, secunda feria pentecostali, die Sancti Synesii, sabbato et dominica post diem Sancti Nicolai (*Chrischchindlimärt*). Unus ex iis ille Chrischchindlimärt (Mercatus Iesu pueri) maximus mercatus ante Nativitatis Domini Festum in tota Helvetia esse dicitur.

*Bremogartum* etiam districtus nominatur, cui Bremogartum est caput.

Ex Lexico universali
--------------------

Pars antiqua Bremogarti
Scripsit Hofmann in Lexico Universali de Bremogarto oppido:

BREMOGARTUM, vulgo Bremgarten, oppid. Helvetiorum, ad Ursum amnem, 15. mill. pass. ab aquis Helvetiis, Lucernam versus. Fuit olim civitas Romani Imperii, postea Habspurgicis, et qui ex his orti, Austriis Principibus paruit. A Sigismundo Imperatore cum Mellinga, Helvetiis, qui loca haec Imperii nomine A. C. 1415. occuparunt, oppignorata est: a quo tempore octo veter. Pagorum imperium agnoscit. Fortitudine insignes incolae. Missa hic imaginesque abolitae, A. C. 1529. Restitutae sunt A. C. 1531. Imperat vicis aliquot, quos vocant Cellae praefecturam, das Keller-amt: in qua tamen summum imperium et animadversio in capitis reos Tigurinis competit. Vide Stumpf. Chron. Helv. Simlerum, Guillimannum, etc.

Nexus externus
--------------

* Verkehrsverein Bremgarten - pagina facta pro urbem visitaturis

Nexus interni
-------------

* Henricus Bullingerus

Notae
-----

1. ↑  Cf. Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~.
2. ↑  de voce *Bremogartum.*
Wikidata Ales Bialiatski
Res apud Vicidata repertae:Ales Bialiatski: imagoAles Bialiatski: imago
*Nativitas*: 25 Septembris 1962; Vyartsilya  
*Patria*: Unio Sovietica, Ruthenia Alba  
*Nomen nativum*: Аляксандр Віктаравіч Бяляцкі
**Officium**

*Officium*: Q14825897  
*Munus*: scriptor, Iurum humanorum defensor, litterarum elegantiorum peritus, criticus litterarum, historicus litterarum, dissident, political prisoner, magister, literary scholar  
*Patronus*: Viasna Human Rights Centre, Maksim Bahdanovič Literary Museum, Minsk
**Familia**

*Coniunx*: Natalia Pinchuk  

**Memoria**

*Laurae*: Per Anger Prize, Homo Homini Award, Václav Havel Human Rights Prize, Petra-Kelly-Preis, Andrei Sakharov Freedom Award, honorary citizen of Paris, Belarusian Democratic Republic 100th Jubilee Medal, Q86000509, Praemium Recte Vivendi, Ales Adamovich Prize, Award of Frantsishak Alyakhnovich, Praemium Nobelianum Pacis Componendae, honorary citizen of Syracuse, honorary citizen of Genoa  

**Ales Bialiatski** (Albarussice: Алесь Бяляцкі, natus die 25 Septembris 1962) activista et iurum humanorum defensor Albarussicus qui pro democratia et iuribus humanis populi conatus est. Et philologiae et litterae linguae Ruthenicae Albae peirtus est. 

Anno 1996, centrum Viasna (Albarussice:Вясна) pro iuribus humanis constituit.

Anno 2011 et anno 2021 Ales Bialiatski in custodia datur ratione politica et adhuc hodie in carcere est. Ergo captivus conscientiae a societate internationali putatur. 

Anno 2006 Praemium Recte Vivendi et anno 2022 Praemium Nobelianum pacis accepit, cum Memorial et Centro pro libertate civili.

Notae
-----

1. ↑  Pleniter *Alexander Victoris filius, Аляксандр Віктаравіч*.
2. ↑  Ales Bialiatsji: Who is the Nobel Prize winner ?
3. ↑  The Nobel Peace Prize 2022

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Store norske leksikon |
Wikidata Iacobus I (rex Aragonum)
Res apud Vicidata repertae:Iacobus I (rex Aragonum): imagoIacobus I (rex Aragonum): imago
*Nativitas*: 2 Februarii 1208; Monspessulanus  
*Obitus*: 27 Iulii 1276; Alzira  
*Patria*: Corona Aragoniae  

**Familia**

*Genitores*: Petrus II; Maria  
*Coniunx*: Eleanor of Castile, Violant of Hungary, Teresa Gil de Vidaure  
*Proles*: Alfonso de Aragón y Castilla, Violant of Aragon, Constance of Aragon, Lady of Villena, Petrus III, Ferran Sanxis de Castre, James II of Majorca, Pere I Ferrandis d'Híxar, Sancha d'Aragona, Isabella of Aragon, María de Aragón y Hungría, Ferran d'Aragó, Sancho d'Aragona, Jaime Sarroca, Pedro del Rey, Jaume de Xèrica, Pere I d'Ayerbe  
*Familia*: Royal house of Aragon
**Memoria**

*Sepultura*: Valencia Cathedral, Populetum  

**Insignia heraldica**

Iacobus I (rex Aragonum): insigneIacobus I (rex Aragonum): insigne
**Iacobus I**, natus anno 1208, fuit rex Aragoniae et dominus Montispessulanorum ab anno 1213 (quo anno pater in pugna Muretana interfectus est) usque ad 1276. Ob res gestas **Victor** nominatus est. Fuit filius regis Petri II et Mariae Montispessulanae. Bello obtinuit regna Maioricae et Valentiae. 

In matrimonium duxit Alienoram Castellae, deinde Yolandam Hungariae, denuo Theresiam Aegidii de Bidaure. *Llibre dels feyts,* librum autobiographicum, conscripsit.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* K. Varzos, *Η γενεαλογία των Κομνηνών* (2 voll. Thessalonicae, 1984 1A 1B 2) no. 297

Nexus interni
-------------

* Berengarius de Palatiolo II

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |

Reges Aragonum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ranimirus I 1035 • Sanctius 1063 • Petrus I 1094 • Alphonsus I 1104 • Ranimirus II 1104 • Petronilla 1137 • Alphonsus II 1162 • Petrus II 1196 • Iacobus I 1213 • Petrus III 1276 • Alphonsus III 1285 • Iacobus II 1291 • Alphonsus IV 1327 • Petrus IV 1336 • Ioannes I 1387 • Martinus 1396 • Ferdinandus I 1412 • Alphonsus V 1416 • Ioannes II 1458 • Ferdinandus II 1479 • Ioanna 1516–1556
*Reges Aragoniae • Reges Hispaniae* |
|  |
Rubico  
***Rubicone***| Rubico, apud Bellariam - Igeam Marinam |
| Rubico, apud Bellaream-Hygiam Maris |
| Nomina |
| Nomina Latina | Rubico (-onis, *m*.), Rubicon (-onis, *m*.), Rubrio (-onis, *m*.); |
| Nomina Vulgaria | Rubicone |
| Geographia physica |
| Longitudo | 29 km |
| Altitudo principii | 250 m |
| Area ex qua aqua affluit | km² |
| Fons | Stringara |
| Ostium | Mare Hadriaticum |
| Geographia politica |
| Terrae | Italia Italia |
| Regiones | Aemilia-Romania Aemilia-Romania |
| Provinciae | Foroliviensis-Caesenas |
| Urbes principes | Sabinianum, Gattheum |
| Tabula geographica |
| Fluminis Rubiconis iter |

**Rubico** (-onis, *m*.; alia nomina: *Rubicon -onis*, *Rubrio* *-onis*; Italiane *Rubicone*) est parvus fluvius Italicus, in agro Foroliviensi et Caesenati Regionis Aemiliae-Romaniae situs, tributarius Maris Hadriatici.

Nomen
-----

Nomen a rubendo derivatur propter aquarum colorem.

Decursus
--------

Apud Stringaram (in municipio Castri Sulliani), flumen oritur. Inde descendit in agro Foroliviensi et Caesenati, et deinde se effundit in Hadriaticum mare apud Gattheum et Bellariam et Igeam Marinam.

Historia
--------

Rubico praesertim eo celeber est, quod saeculo primo ante Christum natum finis erat inter Galliam Cisalpinam et Italiam.

Caius Iulius Caesar, 49 a.C.n. trans Rubiconem duxit exercitum, his verbis factisː "Alea iacta est." E quo facto bellum civile ortum est.

Hodie autem dubium est, cui rivulo prope Forum Livii sito hodie respondeat Rubico.

Sed hodie unum flumen sic appellatur, quia, rebus in dubiis stantibus, Benitus Mussolini, anno 1933 nolens tam gravem quaestionem insolutam esse, adspiciens istud parvum flumen, decrevit ipsum antiquum Rubiconem esse. Bello acto et Mussolini mortuo, decuriones oppidorum apud "Rubiconem decretum", quamquam communismum propugnatores et illius factionis participes essent et quamquam communisti omnia a Mussolini decreta irrita et vana putavissent, dixerunt se non permissuros fluminis nominis mutationem. Sic hodie Rubicon loquitur de antiqua et de recentiori historia.

Nexus interni
-------------

* Tuscus - Romandiolus Apenninus (Italiane *Appennino tosco-romagnolo*).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rubiconem** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Plin. *nat.* 3.115 *fluvius Rubico*; Sil. It. *Pun.* 8.453. **Rubicon** apud Claudianum (*paneg. Hon.Aug.cos.VI* 365) invenitur.
2. ↑  Nozioni compendiose di geografia universale corredate di molteplici problemi ed esercizi proposte agli alunni delle scuole ginnasiali, tecniche, normali e magistrali da Primo Macchiati e Abdon Altobelli (Primo Macchiati, Stab.? tip. di G. Monti, 1875).
Nicetas Choniates in libro manu scripto historiae suae pictus. Vindobona, Bibliotheca Nationalis Austriaca codex Hist. gr. 53\* f. 1v
**Nicetas Choniates**, nomine familiali **Nicetas Acominatus** (Graece Νικήτας Ἀκομινάτος ὁ Χωνιάτης; natus circa annum 1155; mortuus ante annum 1220) fuit rerum gestarum scriptor Byzantinus. Michael Acominatus frater fuit episcopus et scriptor.

Nicetas, Chonis natus saeculo XII medio et nomine episcopi Nicetae eiusdem urbis appellatus, Constantinopoli iuvenis venit adiuvante fratri Michaele qui ibi iam habitabat. Nicetas aulicus et iuris consultus meruit, titulis "logotheta Secretorum", "ephorus veli", "iudex veli", "praeses camerae", "rationarius aerarii publici". Anno 1189, militibus expeditionis sacrae III Romaniam transeuntibus, Nicetas gubernator Philippopolis fuit. Iuxta imperatorem Alexio Angelo ab anno 1195 usque ad 1204 logotheta secretorum meruit. Anno 1204 Constantinopoli degebat, unde Nicaeam refugit ad aulam imperatoris Theodori Lascaris. De vita sua aliqua in operibus suis narrat; exstat et oratio funebris a fratre Michaele scripta, qui anno 1220 mortuus est. Nicetas igitur ante hunc annum obiit.

Opus eius hodie praeclarissimum est historia, in libros duodeviginti divisa, ab ipso Χρονικὴ διήγησις sive "Expositio temporalis" intitulata. Ibi res gestas Byzantinas narrat ab anno 1118 usque ad 1206; cui appendicem subiecit *de signis Constantinopolitanis* quae anno 1204 rapta sunt a militibus Cruce signatis. Alia nonnulla scripsit, inter quae *Thesaurum orthodoxae fidei* de haeresibus et controversiis philosophicis saeculi duodecimi exeuntis.

Nicetas Choniates est persona mythistoriae Humberti Eco cuius titulus est *Baudolino*.

Opera
-----

* Χρονικὴ διήγησις (Chronica sive "Expositio temporalis")
* *De signis Constantinopolitanis* anno 1204 raptis
* *Thesaurus orthodoxae fidei*
* Panegyrici Alexii II duo, Isaacii II unus
* Encomia Theodori Lascaris duo
* Ἐπαναγνωστικόν seu recapitulatio patriarcharum et synodorum

Bibliographia
-------------

* Maria Elisabetta Colonna, *Gli storici Bizantini dal IV al XV secolo* (Napoli: Armanni, 1956) pp. 89-92
* Georgios Fatouros, "NIKETAS CHONIATES" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 6 (Herzberg, 1993. ISBN 3-88309-044-1) , columnae 821–823 **(Theodisce)**
* Harry J. Magoulias, interpr. *O City of Byzantium: Annals of Niketas Choniates* (Detroit: Wayne State University Press. ISBN 0-8143-1764-2) pp. ix-xxviii
* Alicia Simpson, Stephanos Efthymiadis, *Niketas Choniates: A Historian and a Writer*. La Pomme d'Or, 2009 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Fedor Uspenskij, *Византийский писатель Никита Акоминатъ изъ Хонъ*. Petropoli, 1874 Textus apud archive.org

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicetam Choniatem** spectant. *(hic nexus fractus videtur)* |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Adumbratio Novarum Gadium ut anno 1523 ex aere videbatur.
Ruinae Novarum Gadium.
**Novae Gades** (Hispanice *Nueva Cádiz*) est locus archaeologicus, olim oppidum portus, Cubaguae in insula ante litus Venetiolae situs. Colonia Hispanica, circa 1515 haud sollemni more constituta, fuit una ex primis coloniis Europaeis in Americis.

Ante 1502, nonnulli viculi Cubaguae constituti sunt, quot annis per tres vel quattuor menses commercium faciendi causa habitati. Insula propter abundantiam ostrearum, praecipue pinctadarum (ergo margaritarum) hominibus grata atque accepta fuit. Ad ultimum, colonia perennis facta est, atque ante 1520, post magnam indigenarum rebellionem, numerus incolarum habitantium trecentos excedebat. Die 12 Septembris 1528 per decretum regale Caroli V locus incorporatus urbs nomine *Nueva Cádiz* facta est, atque ea prima urbs Hispanica in America Australi rite constituta. Anno 1541 urbs terrae motu fluctuque insequenti funditus eversa est.

Anno 2015, Georgius Thielen Armand, director Venetiolanus, *Flor de la Mar* fecit, brevem pelliculam documentariam de ruinis Novarum Gadium et de insula Cubagua.

Notae
-----

1. ↑  Cubagua a Christophoro Columbo anno 1498 inventa est.
2. ↑  Rouse et Cruxent 1963.
3. ↑  Jiménez 1986.
4. 1 2   *Transactions of the Caribbean Geological Conference*. Queen's College Press. 1968. p. 33
5. ↑  Raub 2010:203.
6. ↑

Bibliographia
-------------

* Jiménez Graziani, Morella A. 1986. *La esclavitud indígena en Venezuela, siglo XVI.* Fuentes para la Historia Colonial de Venezuela. ISBN 9789802220014.
* Otte, E. 1977. *Las perlas del Caribe: Nueva Cádiz de Cubagua.* Caracis: Fundación John Boulton. ISBN 8439967543.
* Raub, Kevin. 2010. *Venezuela.* Lonely Planet. ISBN 9781741791587.
* Romero, Aldemaro. 2003. Death and Taxes: the Case of the Depletion of Pearl Oyster Beds in Sixteenth-Century Venezuela. *Conservation Biology* 17(4):1013–1023. doi:10.1046/j.1523-1739.2003.01406.x.
* Rouse, Irving, et José María Cruxent. 1963. *Venezuelan archaeology.* Portu Novo: Yale University Press.
*Vide etiam paginam discretivam: Atropatene*

**Atropatene** (etiam *Media Atropatene*) fuit regnum liberum, quod imprimis in regione hodiernarum Iraniae provinciarum Ardebiliae, Atropatenes Occidentalis et Atropatenes Orientalis iacebat. Saepe praecursoria hodiernae civitatis Atropatenae habetur.

Origo
-----

Regio Achaemenidis regnantibus ad Mediam pertinebat, maxima incolarum pars erant Medi, caput Ecbatana.
Regno Persico ab Alexandro III, rege Macedonum, everso tamen satrapes provinciae Achaemenidarum Mediae nomine Atropates, Persa nobilis, in officio permanebat, etsi antea copiis Medis praefuerat. Alexandro mortuo Media meridiana una cum Ecbatana ad imperium Seleucidarum venit, Mediam septentrionalem autem Atropates retinuit, qui regnum liberum ac domum regiam condidit. Ex auctore civitas *Media Atropatene* vocata est.

Natura loci
-----------

Atropatene, secundo primoque saeculo a.C.n.
Terra maxima ex parte montuosa, metallis carens, tamen climate mediterraneo agri culturae idonea, praeterea loci natura adeo munita, ut vix expugnari posset.

Caput Atropatenes fuit Gazaka (hodie Ganzak). Prope urbem arx Phraaspa sita erat, quam loco Takht-i Suleiman fuisse arbitrantur. Ambitus exactus nescitur, limes borealis a lacu Urmia in septentriones versus erat. Controversiae cum Armenia in occidentem sita ortae non esse videntur.

Atropatene Hellenismo efficaciter restitisse ac traditiones Persicas retinuisse videtur. Praeterea diu locus medius Zoroastrismi habebatur, quod autem his diebus varie disputatur.

Historia
--------

Atropatene tempore Tigranis Magni
Imperio Alexandri dilapso Atropatene quiete libertate fruebatur, donec Antiochus III Magnus terram in clientelam subegit, qui status postea Parthis imperantibus permanebat. Tamen Atropatenae exercitus fortis erat, qui equitatu nitebatur. 

Pompeius Darium regem Atropatenae vicit. Postea Marcus Antonius contra Parthos per Armeniam Atropatenamque profectus in Gazaka oppugnanda decidit.

Traditio
--------

Pauca de Atropatene e fontibus antiquis nota sunt, pauca effossiones archaeologicae de regno in lucem produxerunt. Regnum apud Plutarchum, Ptolemaeum, Cassium Dioem, Appianum, Strabonem, Plinium maiorem et Polybium memoratur, non autem est opus, quod plura de Atropene narret.

Bibliographia
-------------

* Fergus Millar (ed. 1966), *Das Römische Reich und seine Nachbarn (Fischer Weltgeschichte 8)*, Francoforti
* Играр Алиев (1989), *Очерк Истории Атропатены*, Азернешр. ISBN 5-552-00480-9
* Chaumont, M. L. (1989), *Atropates*, Encyclopaedia Iranica, 3.1, Londinii: Routledge & Kegan Paul
* de Planhol, X. (1989), *Azerbaijan I: Geography*, Encyclopaedia Iranica, 3.1, Londinii: Routledge & Kegan Paul
* Schippmann, K. (1989), *Azerbaijan III: Pre-Islamic History*, Encyclopaedia Iranica, 3.1, Londinii: Routledge & Kegan Paul
* Josef Wiesehöfer (2005), *Das antike Persien*. Dusseldorpiae

Nexus interni
-------------

* Cultura Atropatenae

Nexus externi
-------------

* Ganzak (Anglice)
* Nummi Darei
* S. E. Kroll: *Map 90. Media Atropatene.* (1994) In: Richard J. A. Talbert (Ed.): *Barrington Atlas of the Greek and Roman World: Map-by-map Directory.* Princeton University Press, Princeton 2000.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Hypokinesia** est deminutio motuum. Simul hypokinesia est unum ex symptomatum morbi Parkinson principalium, quae sunt rigor, tremor, hypokinesia. Varia symptomata cum hypokinesia ligata sunt. Neurotransmissores cum hypokinesia sociati sunt dopaminum (*DA*), acidum γ-aminobutyricum (*GABA*), velut acidum glutamicum (*GLU*). Diversae tractationes et pharmacologicae et non pharmacologicae divisae sunt et adhibentur. Alia mala cum hypokinesia nota sunt, ut apoplexia cerebri, schizophrenia, hyperammonaemia, paralysis supranuclearis progressiva (PSP).

*Bradykinesia* tarditas motuum nominatur, *akinesia* - sensu strictu - absentia.

*Hyperkinesia* contrarium est abundantia motuum supra amplitudinem normalem.

Notae
-----

1. ↑  nonumquam cum hypokinesia est aequata.

Nexus interni
-------------

* Dyskinesia
* Morbus Parkinson

Nexus externi
-------------

* De bradykinesia. **(Anglice)**