recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Adumbratio musculorum umeri a Leonardo facta.
Transversalis musculi striati sectio.
**Myologia** in anatomia est studia structurarum, officiorum, et morborum musculi, animalis apparatus muscularis, qui constat ex musculis sceleti, qui se contrahunt ad movendas vel ponendas corporis partes (exempli gratia, ossa quae in commissuris articulantur), vel ex musculis levibus et cardiacis, qui fluxum liquidorum rerumque contentarum propellunt, expellunt, temperant.

Exemplum societatis professionalis quae myologiam promovet est *The British Myology Society.*

Nexus interni
-------------

* Myologia oralis
* Myotomia

Nexus externus
--------------

* Situs publicus, apud www.myology.org.uk (The British Myology Society)

Notae
-----

1. ↑  Harris, J. (1723). *Lexicon technicum: or, an universal English dictionary of arts and sciences: explaining not only the terms of art, but the arts themselves. Vol. II.* (2nd edition). London: D. Browne, J. Walthoe, J. Knapton, B Tooke, S. Tooke, D. Midwinter, B. Cowse, T. Ward, E. Symon, E. Valentine, J. Clark.
Pictura Olympiae, anno 1863 facta, e qua nomen habet Olympia Press.
Libri nonnulli apud Olympia Press prolati, una cum historia preli a Ioanne de St Jorre scripta.
**Olympia Press** fuit prelum Lutetiae anno 1953 a Mauritio Girodias conditum, qui nomen ei dedit ex nomine mulieris Olympiae ab Eduardo Manet anno 1863 pictae, et per adsonantiam cum nomine Obelisk Press, societatis editoriae a patre olim condito. Protulit in serie *Traveller's Companion* (Anglice scripta) mythistorias interdum inusitatas, saepe eroticas, interdum in aliis civitatibus eo tempore vel vetitas vel reiectas.

Inter libros maximi momenti apud Olympia Press primum editos sunt *Lolita* Vladimiri Nabokov, *Naked Lunch* Gulielmi Burroughs, *The Ginger Man* J. P. Donleavy, et *Candy,* nomini ficto Maxwell Kenton adscriptus. Etiam nonnullos libros Francogallice scriptos hic primum Anglice versi sunt, exempli gratia *Molloy*, *Malone meurt,* et *L'innomable* Samuelis Beckett, *Histoire d'O* Paulinae Réage, *Histoire de l'oeil* Georgii Bataille (liber sub nomine Pierre Angélique scriptum). Opera marchionis de Sade, antehac imperfecte in lingua Anglica reddita, hic primum sine lacunis edita sunt: *La philosophie dans le boudoir*, *Justine*, *Les Cent Vingt Journées de Sodome*, *Juliette*.

In libris eroticis vel obscaenis apud hoc prelum edituris auctores aliqui nomina ficta praeposuerunt. Christophorus Logue, poëta Anglicus, se nuncupavit comes Palmiro Vicarion; Austryn Wainhouse, interpres Americanus, nomen Pieralessandro Casavini habuit. Alexander Trocchi, scriptor Scoticus, se praetendit esse Frances Lengel et Carmencita de las Lunas. Norman Rubington, pictor Americanus, in libris apud Olympia Press editis Akbar del Piombo se appellavit. Alia pseudonyma fuerunt Angela Pearson, Marcus van Heller, et Greta X.

Nexus externi
-------------

* "Lust in the dust jackets: The Olympia Press and the Golden Age of Erotica" **(Anglice)**
* Opera interretialia Patricii J. Kearney **(Anglice)**
* De Mauritio Girodias **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Campbell, James. 1994. *Paris Interzone: Richard Wright, Lolita, Boris Vian and others on the Left Bank 1946-1960*. Londinii: Secker & Warburg, 1994. ISBN 978-0-436-20106-6.
* de St Jorre, John. 1994. *The Good Ship Venus: the erotic voyage of the Olympia Press*. Londinii: Hutchinson. ISBN 978-0-09-177874-3.
* Kearney, Patrick J. 2008. *The Paris Olympia Press* ed. Angus Carroll. Liverpolii: Liverpool University Press. ISBN 978-1-84631-105-5.
**Ioannes Daminelli** (*Giovanni Daminelli* natus Bergomi die 2 Augusti 1943; mortuus Mediolani die 26 Martii 2019) fuit mathematicus Italicus et ex anno 2012 praeses Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum.
.

Vita
----

Esperantica sibi anno 2000 detegens, anno 2003 diploma superius Instituti Italici de rebus Esperanticis recepit. Catholicis Italicis praefuit et, inde ab anno 2003, inspector rationum nummerariarum unionis fuit. Moderator periodici praetitulati *Katolika Sento,* insuper et creator et curator paginarum interretialium Esperantistarum Catholicorum Italicorum factus est.

Mediolani Esperantica docebat senioribus, necnon in circulis sodalitatis variarum regionum. Sodalis consilii paroecialis de cura animarum, secretarius Instituti Italici Esperanticorum, et senator sodalitatis Esperanticae Mediolanensis factus est. Praeses Italicorum Esperantistarum anno 2008 creatus est.

Nexus externi
-------------

* De Ioanne Daminelli in situ proprio IKUE.
* Situs proprius Esperantistarum Italicorum.
Wikidata Arlene Foster
Res apud Vicidata repertae:Arlene Foster: imagoArlene Foster: imago
*Nativitas*: 17 Iulii 1970; Kellina Arx  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Arlene Isobel Kelly
**Officium**

*Officium*: Minister of Enterprise, Trade and Investment, Minister for the Environment, First Minister of Northern Ireland, Member of the 6th Northern Ireland Assembly, Member of the 5th Northern Ireland Assembly, Member of the 4th Northern Ireland Assembly, Member of the 3rd Northern Ireland Assembly, Member of the 2nd Northern Ireland Assembly, Member of the 2nd Northern Ireland Assembly, Member of the 2nd Northern Ireland Assembly, First Minister of Northern Ireland, Leader of the Democratic Unionist Party, Minister of Finance and Personnel, member of the House of Lords  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Unionistarum Democratica  

**Arlene Foster**, nomine nativo pleno *Arlene Isabel Kelly* (nata die 3 Iulii 1970) est politica Hiberniae Septentrionalis.

Arlene Kelly nata est iuxta compita Dernawilt vici Aghadrumsee sub oppido Enniskillen in Hibernia Septentrionali. Alumna est universitatis Belfastensis. A die 26 Novembris 2003 legata est ad conventum Hiberniae Septentrionalis pro circulo *Fermanagh & South Tyrone*. Ministra a circumiectu meruit a die 8 Maii 2007 ad 9 Iunii 2008, primo ministro Ioanne Paisley, deinde ministra a negotio et commercio usque in diem 11 Maii 2015 et recentissime ministra a vectigaliis, primo ministro Petro Robinson. A die 10 Septembris 2015 prima ministra ad interim illius provinciae ipsa meruit. Die 11 Ianuarii 2016 eodem officio rite electa est, sed die 9 Ianuarii 2017 dimissionem suam proferre coacta est, Martino McGuinness eodem die ab officio primi ministri vicarii recedente.

Bibliographia
-------------

* "Arlene Foster: bomb survivor rose to top of unionist politics" in *Irish Times* (11 Septembris 2015)
* Henry McDonald, "Arlene Foster: UUP defector who has worked hard to build DUP support" in *The Guardian* (19 Novembris 2015)

Nexus externi
-------------

* Situs privatus
* "Arlene Foster" apud factionem Unionistarum Democraticorum

Primi ministri et vicarii Hiberniae Septentrionalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Primi ministri*First ministers* | David Trimble • Ioannes Paisley • Petrus Robinson • Arlene Foster |
| Primi ministri vicarii*Deputy first ministers* | Iacobus Mallon • Marcus Durkan • Martinus McGuinness • Michaela O'Neill |

*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae**Capsae cognatae:* Primi ministri Regni Britanniarum 1945– • Primi ministri Cambriae • Primi ministri Scotiae |
|  |
Wikidata Schwerinsdorf
Res apud Vicidata repertae:Schwerinsdorf: insigneSchwerinsdorf: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°19′0″N 7°41′0″E  
*Numerus incolarum*: 696  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Hesel, Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 5.59 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hesel, Firrel  

**Tabula aut despectus**

Schwerinsdorf: situsSchwerinsdorf: situs
Schola antiqua Schwerinsdorf
**Schwerinsdorf** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Cum aliis communibus ad commune generale Hesel anno 1972 conditum pertinet.

Historia
--------

Annis (1744 - 1806) haec regio ad Borussiam pertinuit. Anno 1802 nova colonia paludis hic condita est et "Schwerinsdorf" (Latine "Suerini vicus") a Friderico Augusto Leopoldo Carolo de Schwerin, tum praeses pagi Frisiae Orientalis, nominata est. Ab anno 1806 Schwerinsdorf deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 regio communis Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Schwerinsdorf ad circulum Lerensem pertinet et ab anno ambo 1946 Saxoniam Inferiorem. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1972 Schwerinsdorf cum communibus Brinkum, Hesel, Firrel, Holtland atque Neukamperfehn ad commune generale Hesel se coniunxerunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Schwerinsdorf** spectant. |

* Pagina officialis communis generalis Hesel

Notae
-----

1. ↑  OstfriesischeLandschaft.de de vico Schwerinsdorf
Arma quae gessit Guillelmus Marescallus, comes II Penbrochiae
**Anselmus Marescallus** (natus saeculo 13 ineunte; mortuus die fere 23 Decembris 1245) fuit filius natu quintus Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Fuerit successor in comitatu Penbrochiae fratris Gualteri, mortui die 24 Novembris 1245, sed ipse mortuus est ante hereditatem susceptam. In matrimonium duxerat Matildem de Bohun; mortuus est autem sine prole. Haeres terrarum quae ad comitatum Penbrochiae pertinuerunt fuit Ioanna de Monte Canisio, filia sororis Ioannae. Filius igitur Ioannae de Monte Canisio, Ademarus de Valentia, ab anno 1307 matre mortua titulum comitis Penbrochiae gessit.

Anselmus laudatur in *Histoire de Guillaume le Maréchal* (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):

*Li quint dels filz Ansel out non:*
*Molt esteit de bele façon*
*De cors, de vis, de chascun menbre,*
*Mès l'em diseit, s'il poet vivre,*
*Quer, eisi comme il [me re]membre,*
*Avenanz ert en tot afaire,*
*E Dex li dont a bon chief traire!*

Notae
-----

1. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14899-14904

Nexus externi
-------------

* "Anselm" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* "Anselm Marshal" sub titulo patris "Marshal, William, first Earl of Pembroke and Striguil" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
* Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in *Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland* 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29
* "Anselm Marshal" sub titulo fratris "Marshal, William (II), fifth earl of Pembroke (c.1190–1231)" in *Oxford Dictionary of National Biography* (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis[*nexus deficit*]
Wikidata Ionathas Stewart
Res apud Vicidata repertae:Ionathas Stewart: imagoIonathas Stewart: imago
*Nativitas*: 28 Novembris 1962; Manhata  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Jonathan Stuart Leibowitz
**Officium**

*Munus*: comedian, actor cinematographicus, Animator programmatis, Dispositor cinematographicus, scriptor scaenicus, scriptor, actor televisificus, diurnarius, film producer, Procurator televisificus, political pundit  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Iudaica
**Memoria**

*Laurae*: Peabody Awards, Primetime Emmy Award for Outstanding Variety, Music or Comedy Series, Orwell Award, Primetime Emmy Award for Outstanding Writing for a Variety, Music or Comedy Program  

Jon Stewart, anno 2005
**Ionathas** seu vulgo *Jon* **Stewart**, natus *Jonathan Stuart Leibowitz* Novi Eboraci in urbe die 28 Novembris 1962, homo iocosus, anno 1962 in Civitatibus Foederatis Americanis natus. Agit partes convivatoris in programmate televisionis quod inscribitur *The Daily Show with Jon Stewart* (Latine *Spectaculum quotidianum cum Ionatha Stewart*), a canale televisionis *Comedy Central* vocato divulgatum. Habitat cum uxore duobusque liberis.

Vita
----

### Prima aetas

Ionathas Stewart natus est die 28 Novembris 1962 in Urbe Novo Eboraco, sed adolevit Novae Caesareae. Studuit psychologiae apud Collegium Gulielmi et Mariae in Virginia.

### Artes ioculares

Exercebat artem iocularem in theatris et pelliculis et televisione, in qua innotuit ingenio suo in programmate *The Larry Sanders Show* vocato (Latine: *Spectaculum Laurentii Sanders*). Tum anno 1999, Gregorio Kilborn dimisso, prodiit convivator *Spectaculi quotidiani* canalis  *Comedy Central* multisque propter merita sua praemiis cumulatus est, ex quibus et illustria praemia "Emmy" et "Peabody".

Res civiles
-----------

Deridet *Spectaculum quotidianum* pariter praecones nuntiorum, rei publicae duces, rerum civilium peritos, omnesque qui in foro Americano agant. Ionathas Stewart dum apparebat in programmate canalis CNN *Crossfire* vocato, programmatis convivatores ardenti oratione accusavit, quod effecit ut hoc programma tandem finem cepit. Quamquam haud pauci sunt imprimisque iuvenes qui *Spectaculum quotidianum* spectent tamquam fons esset nuntiorum de rebus publicis, Stewart semper hominem iocosum tantum se professus est.

Libri
-----

Scripsit *America: Liber (Ad civem quomodo non agat in rebus publicis)* (Anglice: *America: The Book (A Citizen's Guide to Democracy Inaction*)) cum Stephano Colbert aliisque anno 2004.

Nexus interni
-------------

* Stephanus Colbert

Notae
-----

1. ↑  De Ionatha Stewart in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**.
2. ↑  *Jon Stewart: Fake News Icon and Daily Show Host* apud *About.com* **(Anglice)**.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ionatham Stewart** spectant. |

* Situs interretialis officialis de *The Daily Show with Jon Stewart*

Fontes
------

* De Ionatha Stewart in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**.
* *Jon Stewart: Fake News Icon and Daily Show Host* apud *About.com* **(Anglice)**.
**Giselbertus** (natus circa annum 890, mortuus 2 Octobris 939) dux Lotharingiae ab anno 928 fuit.

Origo
-----

Pater eius Reginarius marchio Henogoviae fuit, qui anno 911 a Carolo III rege Franciae marchio Lotharingiae nominatus est - contra voluntatem Conradi I regis Francorum orientalium. Reginarius anno 915 mortuus est.

Vita
----

Giselbertus anno 915 titulum patris heriditatem accepit et auctoritatem in Lotharingia extendere conatus est. Anno 928 Henricus I rex Francorum orientalium eum ducem Lotharingiae fecit et ei Gerbergam filiam in matrimonium dedit. Cum anno 936 Henricus I mortuus est, Giselbertus successorem eius Ottonem I deseruit et ad Ludovicum IV regem Franciae transiit. Cum eo et Henricus filius Henrici regis orientalis rebellavit. Anno 939 pugnam et paulo post vitam contra regem amisit. Giselberto mortuo Henricus filius ei dux Lotharingiae successit, Gerberga vidua Ludovico IV regi Franciae nupsit.

Nexus externi
-------------

* Giselbertus in pagina familiypedia.org
Wikidata Ioannes Czerski
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Czerski: imagoIoannes Czerski: imagoIoannes Czerski: subscriptioIoannes Czerski: subscriptio
*Nativitas*: 3 Maii 1845; Svoĺna  
*Obitus*: 25 Iunii 1892; regio Iacutensis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: explorator, paleontologist, geographus, entomologus, geologus  
*Patronus*: Societas Geographica Russiae, Academia Scientiarum Russica
*Vide etiam paginam discretivam:* Czerski (discretiva)

**Ioannes Dementii (Dominici) filius Czerski** (Russice Иван Дементьевич Черский, tr. *Ivan Dement'evič Čerskij*; Albaruthenice Ян Дамінікавіч Чэрскі, tr. *Jan Daminikavič Čerski*; Polonice *Jan Czerski*; natus 3 Maii 1845 in villa *Swolna* tunc gubernii Vilnensis Imperii Russici, nunc Rutheniae Albae, mortuus 25 Iunii 1892 prope ad ostium Omolonis fluminis) fuit geographus, geologus et palaeontologus Russicus (Polonus aut Ruthenus Albus genere). 

Ut particeps rebellionis, quae in terris Polonicis, Lituanicis et Albaruthenicis Imperii Russici annis 1863–1864 accidit, primo ad militiam poenalem damnatus, dein exsilio in Siberiam affectus, clarus explorator terrae illius factus est. Duo iuga, in Iacutia et in Transbaicalia, et colonia urbana Czerski in eius honorem nominata sunt.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 15 Maii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 7 Iulii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Czerski** spectant. |

* Pagina de Ioanne Czerski *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Henricus Paulus Motte anno 1889 anseres Capitolinos pinxit.
**Anseres Capitolini**, qui in Capitolino monte degebant, partes maioris momenti in historia Romanorum et mythologia agunt.

Argumentum
----------

Historia anserum Capitolinorum ad primos annos quarti saeculi a.C.n. refertur, ad prima rei publicae tempora. Regibus Etruscis expulsis libera res publica Romana instituta erat, sed urbs Roma adhuc vulnerabilis fuit. Legenda bene nota narrant Romam anno 753 a.C.n. a fratribus geminis Romulo et Remo conditam esse, qui a lupa nutriebantur. Locus erat periculis expositus, cum exercitus confoederatorum populorum Latinorum et aliorum insidias parabant.

Dicuntur septem anseres Iunoni, tutelari deae, sacros vitas Romanorum servavisse. Namque nocte incepti Gallorum insidiosi, hostium irruptionem clandestinam audiverunt et clamore ingressuros hostes annuntiaverunt.

Qui clamor excitavit consularem Marcum Manlium, qui statim ad arma convocavit et defensionem moderabatur. Per audaciam defensorum Romanorum, impetus repulsus est, et Roma ab oppugnatione servata est.

Bestiae autem in heroes conversae symbolum vigilantiae ac promptitudinis factae sunt. Magnam venerationem adeptae sunt et saeculorum decursu in operibus artis et in depictionibus historicis saepe repraesentabantur. Legenda eorum per saecula protracta pars Romani patrimonii culturalis fiebant; festum agitur die 3 Augusti. Hodie in colle adhuc anseres invenire possis, quasi posteritatem illorum. Ita nexus cum historia Romana vivus colitur.

Fortasse historiuncula docet quod parvae creaturae quoque historiam mundanam mutare possunt. Quarum spiritus nos hortatur ut ipsi pericula prohibere et communitatem defendere velimus.

Versio compendiaria scholastica
-------------------------------

Ecce Caroli Francisci Lhomond, magistri linguae Latinae saeculi XVIII, narratio:

> In summum saxum evaserunt tanto silentio ut non solum custodes fallerent, sed ne canes quidem, sollicitum animal, excitarent. Anseres non fefellere, quibus in summa inopia Romani abstinuerant, quia aves erant Iunoni sacrae; quae res Romanis saluti fuit. Namque clangore anserum alarumque crepitu excitus, Manlius, vir bello egregius, ceteros ad arma vocans, Gallos ascendentes deiecit. Unde mos iste incessit ut solemni pompa canis in furca suffixus feratur; anser vero velut triumphans in lectica gestetur.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius: *Ab Urbe Condita* 5,47
2. ↑  *De viris illustribus urbis Romae* (Marcus Furius Camillus), 1779

Bibliographia
-------------

* Nicholas M. Horsfall: *From History to Legend: M. Manlius and the Geese*, 1987.

Nexus externi
-------------

* *Die Gallierkatastrophe in 100 Sekunden* - pellicula brevis
* "Rubbel die Gans! Mythen & Märchen"  - de anseribus in cursu temporum, apud: WAZ, 7.12.2020
* quid in monte Capitolino inveniatur - e pagina orbibatis Romanis dedicata
* narratio pro infantibus
Wikidata Gippevicum
Res apud Vicidata repertae:Gippevicum: insigneGippevicum: insigne
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 52°3′34″N 1°9′20″E  
*Numerus incolarum*: 290 000  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ipswich
**Gestio**

*Procuratio superior*: Ipswich, Babergh, East Suffolk, Suffolcia  

**Geographia**

*Superficies*: 36.9 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Nemetacum  

**Tabula aut despectus**

Gippevicum: situsGippevicum: situs
**Gippevicum** (Anglice *Ipswich*) est Suffolciae urbs. Urbes proximae sunt Felixstowe, Harwich et Camulodunum. Turris "Principalitas Terrae Maris" dicta, quae se nationem dicit, in Mari Septentrionali est prope Gippevicum.

Incolae notabiles
-----------------

* Ralph Fiennes, histrio (1962)

Notae
-----

1. ↑  "Gippevicum" (p. 562 apud *Google Books*)
2. ↑  "Gepesvicum ... Gippewicum ...": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus interni
-------------

* Schola Regia Gippisvicensis

Nexus externi
-------------

Gippevici tabula

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gippevicum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°3′34″N 1°9′20″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • *Vision of Britain* • *Open Domesday* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Ioannes**, vulgo *John* **Damer** (1743-1776), filius natu maximus Iosephi Damer (qui titulum baronis Milton anno 1753 adsumpserit), anno 1767 in matrimonium Annam Seymour Conway sculptricem duxit.

Uxor se a Ioanne Damer anno fere 1774 ob vitam luxuriosam separavit. Is ex eadem ratione pecuniam magis magisque egebat. Die 15 Augusti 1776, iam librarum 70 000 argentariis debens, patre se adiuturum negante, nocte cum scortis quattuor et violinista caeco apud tabernam Londiniensem *Bedford Arms* vici *Covent Garden* transacta, ibi mane sibi ictu pyrobolo mortem intulit. Talis historia die 16 Aprilis 1779 Samueli Johnson a Topham Beauclerk narrata est, et anno 1791, nomine Ioannis Damer carente, a Iacobo Boswell divulgata: qua recensione, nec violinista nec scortis praesentibus, heroem ante mortem ientaculum e panibus *muffins* butyro unctis sumpsisse refertur. Historia rursus repetita est, valde mutata et nomine Ioannis Damer rursus carente, in Caroli Dickens mythistoria *The Posthumous Papers of the Pickwick Club* (1836-1837).

Fontes
------

* City of Westminster Coroners: Coroners' Inquests into Suspicious Deaths 1776 pp. 339-343 apud londonlives.org
* *The Gentleman's Magazine* (Aug. 1776)
* Horatius Walpole, epistula Horatio Mann missa, 20 Aug. 1776 (*Epistulae*, ed. 1906, no. 1601 [vol. 6 p. 368])
* Iacobus Boswell, *The Life of Samuel Johnson* (1791) ad diem 16 Apr. 1779 Textus apud Google Books
* Carolus Dickens, *The Posthumous Papers of the Pickwick Club* (1836-1837) cap. 43/44

Notae
-----

1. ↑  Ita *The Gentleman's Magazine* et Horatius Walpole; cf. H. B. Wheatley qui in *London Past and Present* (p. 142) rem ad Cafeum Bedford adsignat

Nexus externi
-------------

* "Milton Abbey Mystery – or the riddle of the body-less coffin" apud dorset-ancestors.com
*Menthae spicatae* folia

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Lamiales   
Familia : Lamiaceae   
Subfamilia : Nepetoideae   
Tribus : Mentheae   
Genus : *Mentha*   
Species : ***M. spicata***   
*Mentha spicata*   
L.  

***Mentha spicata*** (binomen a Carolo Linnaeo statutum) est planta perennis generis *Menthae* quae naturá per Europam meridianam Asiamque meridioccidentalem crescit in terris humidioribus; alibi in hortis colitur, et crebriter in artibus culinariis adhibetur. In regione Magnorum Lacuum est species invasiva, ibi primum anno 1843 reperta. Cum *Mentha aquatica* hybridam nomine "*Mentha × piperita*" gignit.

Notae
-----

1. ↑  "*Mentha* L.". *Germplasm Resources Information Network*. United States Department of Agriculture. 2004-09-10
2. ↑  Euro+Med Plantbase Project: *Mentha spicata*
3. ↑  Blamey, M. & Grey-Wilson, C. (1989). *Flora of Britain and Northern Europe*. ISBN 0-340-40170-2
4. ↑  "List of invasive species in the Great Lakes Great Lakes United / Union Saint-Laurent Grands Lacs"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mentham spicatam** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Concilia Toletana** fuerunt in aetate regni Visigothorum magni synodi ecclesiae. Episcopi omnes Hispaniae in synodis aderant, quod reges concilia convocavant. Primo, concilia erant synodi Carthaginensis provinciae, sed ob invasionem Byzantinorum, reges moverunt caput provinciae ex Carthagine Spartaria ad caput regni. Rex et archiepiscopus Toletanus concilia ducebant.

Concilia Toletana
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
| * Concilium Toletanum I (400)
* Concilium Toletanum II (527)
* Concilium Toletanum III (589)
* Concilium Toletanum IV (633)
* Concilium Toletanum V (636)
* Concilium Toletanum VI (638)
* Concilium Toletanum VII (646)
* Concilium Toletanum VIII (653)
* Concilium Toletanum IX (655)
 | * Concilium Toletanum X (656)
* Concilium Toletanum XI (675)
* Concilium Toletanum XII (681)
* Concilium Toletanum XIII (683)
* Concilium Toletanum XIV (684)
* Concilium Toletanum XV (688)
* Concilium Toletanum XVI (693)
* Concilium Toletanum XVII (694)
* Concilium Toletanum XVIII (fortasse 702)
 |

Concilia et regnum Visigothorum
-------------------------------

Concilium Toletanum III, in quo Recaredus in Catholicam ecclesiam conversus est.
Reges concilia convocavant ob causas multas. Concilia res ecclesiasticas deliberabant, sed quoque regibus consilium dabant et leges iuvebant. Exempli gratia, tertium Concilium a Recaredo convocatum est Gothis in fidem Catholicam convertiendi causa. Saeculo VII, appellatur *saeculum Conciliorum* vidit multa concilia.

Concilium Toletanum IV fuit maximum concilium, quod leges regni compulsavit et monarchiam electivam vero instituit. Ob hanc rem, maiores et magistratus in concilio adfuerunt, et post hoc semper in conciliis aderant.
Wikidata Iorgovicia
Res apud Vicidata repertae:Iorgovicia: insigneIorgovicia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°19′0″N 43°6′0″E  
*Numerus incolarum*: 8 378  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q18921141  

**Geographia**

*Superficies*: 8 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Georgiopolis

**Iorgovicia** (Russice *Юрьевец*) est urbs in regione Analeptriana Russiae. In ripa dextra Volgae fluminis (cuius aquae hic receptaculo Gorkipolitano elevatae sunt) sita est. Incolas 7945 habet anno 2020.

Historia
--------

A Georgio Vsevolodi filio magno duce Volodimiriae Iorgovicia anno 1225 loco quo imago sancti Georgii ei apparuisset, condita est et *Iur'ev-Povolžskij* (scilicet Latine *Georgiopolis ad Volgam*) nominata est. Urbs est regionis Analeptrianae vetustissima. A Bato destructa est anno 1237. Habacuc Petri filius Iorgoviciae archipresbyter erat.

Iorgoviciae pars media et receptaculum aquae Gorkipolitanum

Notae
-----

1. ↑  Henrici Scherer *Tabellae geographicae*, pars VI, Augustae Vindelicorum 1737, p. 176. De forma vulgari Georgii nominis derivatum est.
2. ↑  Latine quoddam ad *Georgiopolis Minor* propinquum.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°19′0″N 43°6′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
**Ioscelinus Stevens**, denuo pleniter *Sir Jocelyn Edward Greville Stevens* (Londinii natus die 14 Februarii 1932; die 9 Octobris 2014 mortuus) fuit diariorum editor ministeriorumque publicorum curator Anglicus. Matre morbo parturientium mox mortua, patre haud benigno uxoremque alteram mox ducturus, puer ob hereditatem divitissimus alumnus fuerit Collegii Etonensis et deinde Collegii Trinitatis apud Cantabrigienses, e qua nihilominus propter absentiam sine lauris expulsus est. Avo Eduardo Hulton et avunculo necnon germano diariorum directoribus potentissimis, iuvenis eandem fortunam petens, studiis apud Collegium Typographicum Londiniense persecutis, apud libellos *Lilliput* diurnarius merere coepit annoque aetatis quinto et vigesimo attincto periodicum *The Queen* acquisivit et reconstituit, collaboratoribus Marco Boxer delineatore, Antonio Armstrong-Jones photographo.

Anno fere 1968 *Evening Standard* vespertinum dirigere coepit, iussu possessoris Beaverbrook, annoque 1972 *Daily Express* matutinum. Operariis supererogatoriis dimissis, rebus minimo sumptu gestis, diaria antea decadentia ad meliorem fortunam restituit, sed ob indolem durissimam faciemque blandientem a scribis libelli satyrici *Private Eye* "dentes piranhae" (*piranha teeth*) cognominatus est. Anno 1981, diariis ambobus a Victore Matthews emptis, Stevens ipse reiectus est. Mox autem rector creatus est Regalis Collegii Artium ubi eodem fere modo professoribus multis dimissis successum collegii discipulorumque melioravisse censetur. Rursus ab anno 1992 usque ad 2000, suadente imprimis Michael Heseltine eo tempore ministro pro circumiectu Britannico, officinam Patrimonii Anglici (*English Heritage*) direxit.

Bibliographia
-------------

* Stephen Bates, "Sir Jocelyn Stevens obituary: ruthless Fleet Street magnate who later shook up the Royal College of Art and English Heritage" in *The Guardian* (14 Octobris 2014)
Wikidata Districtus autonomus Neneticus
Res apud Vicidata repertae:Districtus autonomus Neneticus: insigneDistrictus autonomus Neneticus: insigneDistrictus autonomus Neneticus: vexillumDistrictus autonomus Neneticus: vexillum
districtus autonomus Russiae  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 68°50′0″N 54°50′0″E  
*Nomen officiale*: Ненецие" автономной округ’, Ненецкий округ, Ненецкий национальный округ  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Regio Archangelopolitana  
*Territoria finitima*: Regio Archangelopolitana, Komi, Regio Tumenensis, Districtus autonomus Iamalo-Neneticus
**Forma**

*Area*: 176 700±1 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Ripa Alba  
*Subdivisiones*: Zapolyarny District, Naryan-Mar Urban Okrug
**Gestio**

*Praefectus*: Alexander Tsybulsky  

**Vita**

*Incolae*: 44 389  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Nenetica  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, Europe/Moscow  

**Commemoratio**

*Paean*: Anthem of Nenets Autonomous Okrug  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 83
**Tabula aut despectus**

Districtus autonomus Neneticus: situsDistrictus autonomus Neneticus: situs
**Districtus autonomus Neneticus** (Russice Ненецкий автономный округ, Nenetice *Ненэцие" автономной округ’*) est subiectum Foederationis Russicae, ad eius regionem Archangelopolitanam et districtum foederalem Septentrio-Occidentalem pertinens, metropolim habens Ripam Albam (quae urbs districtus unica est). Die 15 Iulii 1929 ut districtus nationalis formatus est. 

Cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico in oriente, re publica Komi in meridie atque regione Archangelopolitana in occidente conterminus, a maribus Karensi, Barentsiano et Albo, a in septentrione alluetur, aream 176 810 chm² et 44 111 incolarum (anno 2020 habet. Regionum Russiae numerum incolarum habet minimum. 

Petschora flumen regionis est maximum. Kara flumen per confinium cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico fluit. Pustoosero his locis urbs vetustissima erat. Iugum Timanicum montes districtus sunt. Calguevia et Vaigatia insulae ad districtum pertinent; Caninos promunturium mare Barentsianum a mari Albo, Idolorum caput a mari Karensi separat.

Nota
----

1. ↑  Vide de nomine linguae. Cf. *distr. aut. Nentzorum*, videas: Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Ненецкий автономный округ*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 68°50′0″N 54°50′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Mutationes in ovario per cursum.

     1 - Menstruum
     2 - Folliculus maturescit
     3 - Folliculus maturus
     4 - Ovulatio
     5 - Folliculus fit corpus luteum
     6 - Corpus luteum se dissolvit

Cursus menstruus.
**Menstrua** sive **menses** sunt sanguinis profusiones ex fecundarum mulierum ac aliarum feminarum primatum utero singulis mensibus profluentes, cum endometrii cyclo menstruali sine graviditate perfecto suo loco expellitur. Primi menses menarcha, ultimi autem menopausa dicuntur.

Singulis mensibus unum aut alterum ovarium ovum producit, atque in utero augetur endometrium, ut ovum recipiat. Si ovum non fecundatum erit, endometrium ex utero emittetur per plures dies (saepius inter duos et septem). Totum cursum oestrogeno et progesterono hormontibus ordinatur.

De appellationibus
------------------

Apud antiquos menstruae purgationes *menstrua* aut *menses* appellabantur. In recentiore autem Latinitate aliae quoque appellationes in usum venerunt, sicut 
*menstruum*, *menstruatio*, *fluxus menstrualis*, *purgatio*, *epimenium*, *catamenium*, *emmenon*, *catharsis*.

Menstruae in vitae cursu
------------------------

Initiat menstrua aetate circiter 12-13 annorum, terminant menstruae circum aetatem 35-55 annorum. Et initio et versus terminum intervalla inter menstruas irregulariter occurrunt. Cum cyclis anovulatoriis (cyclo menstruali sine ovulatione) adulescentium saepe menstruae graviores observantur, at in aetate versus menopausam menstruae et tenuiores et graviores (menometrorrhagia) apparent.

Notae
-----

1. ↑  *Menstrua, -orum* n/pl. Cels. *Med.* 6.6.38; Plin.*Nat.* 20.154; 22.65.
2. ↑  *Menses, -ium* m/pl.Plin.*Nat.* 21.156; 22.83; et alibi.
3. ↑  BWHBC, 211.
4. 1 2  Castelli, B. & Bruno, J.P (1713). *Lexicon medicum Graeco-Latinum.* Leipzig: F. Thomas.
5. 1 2  Kraus, L.A. (1844). *Kritisch-etymologisches medicinisches Lexikon* (Dritte Auflage). Göttingen: Verlag der Deuerlich- und Dieterichschen Buchhandlung.
6. 1 2 3 4  Kossmann, R. (1903). *Allgemeine Gynaecologie.* Berlin: Verlag von August Hirschwald.
7. 1 2  Maxwell, T. (Ed.) (1890). *Terminologia medica polyglotta.* London: J. & A. Churchill /Paris: G. Mason /Philadelphia: P. Blakiston, Son & Co.
8. 1 2  Kossmann, R. (1895). Zur Pathologie unserer Kunstausdrücke. *Monatsschrift für Geburtshülfe und Gynaekologie, 1*(6), 578-588.
9. ↑  Chumlea W. C. Christine M Schubert C. M. (Ian 2003). "Age at Menarche and Racial Comparisons in US Girls". *Pediatrics* **111** (1): 110-3
10. ↑  Donnez J. (Dec 2011). "Menometrorrhagia During the Premenopause: An Overview". *Gynecological endocrinology* **21 Suppl. 1**: 1114-9

Bibliographia
-------------

* Boston Women's Health Book Collective. 1984. *The New Our Bodies, Ourselves.* Novi Eboraci: Simon & Schuster.

Nexus interni
-------------

* Gynaecologia
* Hypomenorrhoea
* Menopausis

Nexus externi
-------------

* Menstruum animalium, apud www.wdr5.de
* Museum menstrui, apud www.mum.org (Anglice)
Wikidata Comănești
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°24′47″N 26°26′10″E  
*Numerus incolarum*: 19 996  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Viorel Miron  
*Procuratio superior*: Bacău  

**Geographia**

*Superficies*: 63.860000 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Comănești: situsComănești: situs

  

Palatium gentis Ghica
Situs urbis Comănești in circulo Bacău
**Comănești** (Hungarice *Kománfalva*) est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Podei atque Vermești pertinent.

Historia
--------

Urbs anno 1409 primo in actis descripta est et tum pars Principatus Moldaviae erat. Inter saecula 17 et 20 gens nobilis Ghica magni momenti historiae oppidi erat et hic palatium habebat. Ad Ghica gentem Demetrius Ghica (1816 - 1897) et Ioannes Ghica (1816 - 1897) praesides ministrorum Romaniae pertinuerunt. Saeculo 19 et 20 hic Carbo e montibus partus est. Cuniculus ultimus anno 2005 clausa est. Nunc in oppido fabricae lignariae sunt.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 19.568 homines vixerunt, inter eos 17550 Dacoromani, 662 Zingari atque 31 Hungari vixerunt..

Cives clari
-----------

### Nati

* Elias Verdeţ (1925 - 2001), rerum politicarum peritus et sodalis factionis Communistae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Comănești** spectant. |

* Comănești pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
*Distoleon tetragrammicus* adultus

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Subclassis : Pterygotae   
Ordo : Neuroptera   
Superfamilia : Myrmeleontoidea   
Familia : **Myrmeleontidae**   
Latreille, 1802  
   
Palaeontologia

251–0 m.a.: Triassicum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: SubfamiliaeAcanthaclisinae  

Brachynemurinae  

Dendroleontinae  

Dimarinae  

Echthromyrmicinae  

Glenurinae  

Myrmecaelurinae  

Myrmeleontinae  

Nemoleontinae  

Palparinae  

Pseudimarinae  

Stilbopteryginae
Synonyma
Myrmeleonidae (*lapsus*)  

Palaeoleontidae  

**Myrmeleontidae** (a Graeco: μύρμηξ 'formix' et λέων 'leo') sunt familia insectorum cui sunt circiter duo milia specierum, notarum propter habitum praedatorium vermiculorum, qui in multis speciebus foveas fodiunt ad formicas aliasque praedas capiendas. Insecta adulta minus nota sunt quia plerumque obscuro vesperae noctisque volunt et pro odonatis haberi possunt.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
Bernardus Lonergan
**Bernardus Iosephus Franciscus Lonergan** (natus Buckinghamiae, in oppido Quebecensi, die 17 Decembris 1904; mortuus in *Pickering*, urbe Ontarionis, die 26 Novembris 1984) fuit presbyter Societatis Iesu sodalis, philosophus theologusque Canadiensis. Bernardus Lonergan etiam quaestiones paedagogicas et oeconomicas tractavit necnon res mathematicas ad philosophiam attinentes. Idem Lonergan unus ex maximis philosophis catholicis saeculi XX habetur. Motum quendam philosophico-theologico-culturalem Bernardi Lonergan doctrinae excitaverunt, qui proprie Lonerganianus nuncupatur. Motus Lonerganiani vero fautores cultum ac vitam socialem et Ecclesiae et mundi funditus a Lonerganianis doctrinis renovari posse opinantur.

Presbyter ordinatus est Bernardus Lonergan anno 1936; deinde dissertationem doctoralem de *gratia operante* apud Thomam Aquinatem Romae perfecit atque docere coepit Monte Regio anno 1940 apud Collegium Immaculatae Conceptionis (*Collège de l’Immaculée Conception*). Postea et in Collegio Christi Regis, quod nunc est pars Universitatis Torontonensis, inde ab anno 1947 usque ad 1953 atque iterum a 1965 usque ad 1975 necnon Romae, in Pontificia Universitate Gregoriana, ab anno 1953 usque ad 1964 institutioni theologicae operam dedit.

Celeberrima Bernardi Lonergan opera, qui sermone suo patrio Anglico plerumque scripsit, sunt *Insight: A Study of Human Understanding* (Latine: *Intellectio: commentatio de intellegentia humana*), liber anno 1957 editus, et *Method in Theology* (Latine: *Methodus in theologia*), opus anno 1972 publicatum. Ad usum autem suorum discipulorum apud Universitatem Gregorianam, ubi de christologia ac de Trinitate docebat, Latine nonnulla opera Lonergan conscripsit, inter quae sunt *De Constitutione Christi ontologica et psychologica supplementum confecit Bernardus Lonergan, S.I.* (1956) et *Divinarum personarum conceptionem analogicam evolvit Bernardus Lonergan, S.I.* (1957), scripta in quibus novitas cogitationum Lonerganianarum temperie scholastica catholica illius aetatis afficitur. Etiam de methodo theologica Lonergan discipulos Romae docuit, prius quam tractatum Anglice exaratum hac de re ederet: exstat enim opus Bernardi Lonergan Latinum quod inscribitur *De methodo theologiae. Notae desumptae ab alumnis* (1962).

Bernardus Lonergan quodam modo temporibus suis fecit, saeculo sane XX, id quod Thomas Aquinas –qui philosophia Aristotelea usus est ad religionem Christianam melius intellegendam et novis in adiunctis exprimendam ac praedicandam– saeculo XIII fecerat: recentiora inventa scientiae naturalis disciplinaeque historicae et hermeneuticae ad eundem finem quidem adhibuit ut Ecclesiae actuositas novis temporibus magis idonea efficeretur. Notio autem "appropriationis sui" (per gradus experientiae, intellectus, rationis, moralitatis, religiositatis demum summeque, amorisque absoluti; cum de appropriatione sui a subiecto experiente, intellegente, rationem adhibente, morali, religioso amanteque facta vel facienda agatur) maximi momenti locum in Bernardi Lonergan philosophia atque theologia –necnon consequenter in eius placitis paedagogicis– tenet.
Distributio multiplicationis super additionem
**Distributio** operationis super aliam operationem, in mathematica, est regula:

{\displaystyle \forall a,b,c:a\times (b+c)=(a\times b)+(a\times c)}
In arithmetica, multiplicatio super additionem se distribuit. Exempli gratia: 7 × (30 + 7) = 7 × 37 = 259, et 7 × (30 + 7) = (7 × 30) + (7 × 7) = 210 + 49 = 259. Additio autem super multiplicationem *non* distribuitur: 7 + (9 × 5) = 7 + 45 = 52, sed (7 + 9) × (7 + 5) = 16 × 12 = 192.

In anello vel corpore, multiplicatio super additionem se distribuit.

Si operationes non sunt commutativae, fortasse operatio prima super alteram ex sinistra parte se distribuit, non ex dextra, vel ex dextra non ex sinistra. Exempli gratia, divisio in arithmetica commutativitatem non habet; se in additionem ex dextra parte tantum distribuit:

120 ÷ 5 = 24
divisio in dextra parte: (100 + 20) ÷ 5 = (100 ÷ 5) + (20 ÷ 5) = 20 + 4 = 24
sed

divisio in sinistra parte: 120 ÷ (3 + 2) ≠ (120 ÷ 3) + (120 ÷ 2) = 40 + 60 = 100
Distributio in statistica est functio quae probabilitatem monstrat, cum qua functio valores quosdam habet.

Nexus interni
-------------

* Algebra abstracta
* Anellus
* Logica formalis

Bibliographia
-------------

* Gowers, Timothy, June Barrow-Green, Imre Leader, edd. 2008. *The Princeton Companion to Mathematics.* Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-11880-2.
* Hardy, G. H. 1952. *A Course in Pure Mathematics,* ed. 10 (1992). Cantabrigiae. ISBN 0-521-09227-2.
Wikidata Ioannes Davidus Beil
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Davidus Beil: imagoIoannes Davidus Beil: imago
*Nativitas*: 11 Maii 1754; Chemnicium  
*Obitus*: 12 Augusti 1794; Manhemium  

**Officium**

*Munus*: stage actor, scriptor  

**Ioannes Davidus** vulgo *Johann David* **Beil** (natus die 11 Maii 1754 Chemnicii, mortuus die 12 Augusti 1794 Manhemii) histrio et poeta theatricus Germanicus fuit.

Vita
----

Filius linarii iam in gymnasio se ingenio satirico-poetico extulerat, antequam Lipsiae iurisprudentiae studere inchoaretur. Ernesti Platner praelectiones necnon alea effecerunt, ut studia valde neglexit. Beil theatra adamavit et anno 1775 Naumburgi gregi histrionum ambulantium se aggregavit. Carolo Theodoro de Dalberg mediatore Gotae anno 1777 in scaenis aulicis se producere ei licuit. Ibi consuetudinem contraxit cum Henrico Beck et Augusto Gulielmo Iffland. Istis scaenis amotis Manhemii in Theatro principis electoris ex anno 1779 spectatores captavit. En partes selectas, quas egit: Helveticus primus *(Räuber)*, Musicus Miller *(Kabale und Liebe)* Africanus *(Fiesco)*, Thoringer *(Agnes Bernauerin)*, Antonius *(Julius Caesar)*, Odoardo *(Emilia Galotti)*.

Cum antea Beil comoedias maluisset, domino Frederico Ludovico Schröder praesente amorem tragici cepit. Hac in specie postea egregium laborem fecit. Inter dramata eius, quae Turici anno 1794 collecta atque edita sunt, maxime plausum est his: *Die Spieler* et comoediis *Die Schauspielerschule* atque *Armut und Hoffart*.

Bibliographia
-------------

* Achmed Scholtze: *Johann David Beil. Ein Beitrag zur Geschichte des deutschen Theaters.* in „Mitteilungen des Vereins für Chemnitzer Geschichte" (1. Jahrbuch für 1873–1875. Chemnicii 1876. p. 173–235)
* Karl Goedeke, Edmund Goetze: *Grundriss zur Geschichte der deutschen Dichtung aus den Quellen*. Editio altera. Ehlermann, Leipzig 1893, tomus 5. p. 289-290
* Hans Knudsen: *Beil, Johann David.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 2, Duncker & Humblot, Berlin 1955, S. 19 f. (Digitalisat).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Davidum Beil** spectant. |

* Pretiosa apud DDB
Desilvatio per incendium in Mexico meridiano.
**Desilvatio** est amissio silvarum in magna terrae regione, non solum humana actione, sed etiam causis naturalibus effecta, ac praesertim in civitatibus egentioribus, cum proposito ut primum terris aut opibus agriculturae, productioni carbonis lignei, et expilationi ligni aut mineralium opum  utitur. Causa desilvatiosis enim incendium est, casu multibus res.

Recti exitus sunt eversio biodiversitatis (maximi ponderis in silvis tropicis) atque postea translatio indigenarum, erosio solorum, et incrementum effectus thermocepici.

Hodie anno 2019, desilatio pessima in Amazonia a incendio fit.

Nexus interni
-------------

* Arbor
* Anadasosis - notio contraria
* Eremopoesis
* Inquinatio aëris
* Oecologia
* Pedologia
* Silvicultura
* Silvicida
* Silvologia
* Vegetatio

Notae
-----

1. ↑  *Ephemeris* 2009.

Bibliographia
-------------

* Whitney, Gordon G. 1996. *From Coastal Wilderness to Fruited Plain: A History of Environmental Change in Temperate North America from 1500 to the Present.* Cambridge University Press. ISBN 052157658X.
* Williams, Michael. 2003. *Deforesting the Earth.* Sicagi: University of Chicago Press. ISBN 0226899268.
* Wunder, Sven. 2000. *The Economics of Deforestation: The Example of Ecuador.* Londinii: Macmillan Press. ISBN 0333731468.
Wikidata Georgius Castellanus
Res apud Vicidata repertae:Georgius Castellanus: imagoGeorgius Castellanus: imago
*Nativitas*: 1405; Gandavum, Alostum  
*Obitus*: 20 Martii 1475; Valencenae  
*Patria*: Ducatus Burgundiae, Francia  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, Rerum gestarum scriptor, essayist, chronicorum scriptor  

**Georgius Castellanus**, vulgo *Georges Chastellain* (in Flandria anno sive 1405 sive 1415 natus; Valencenis die 20 Martii 1475 mortuus), fuit poëta et historicus Burgundus.

Gandavi fortasse aut in comitatu Alosto natus, Lovanii certe educatus, in exercitu Philippi Boni ducis Burgundiae militavit. Aulicus fuit regis Francici Caroli VII ab anno 1435, atque ducis Philippi Boni ab anno 1446. Legatus variis principibus itinera plura his annis faciebat. Chronicarius Burgundiae die 25 Iunii 1455 factus est, a quo die, Valencenis morans, de rebus suo tempore gestis assidue scribebat. Propter *Commentarios* (*Mémoires*), ab anno 1419 usque in 1470 productos sed partim deperditos, celebratur. Carmen satiricum ab eo scriptum, ab Ioanne Molinet continuatum, *Recollection des merveilleuses advenues*, saepe citatur.

Notae
-----

1. ↑  "Georgii Castellani, oratoris eximii, nonnulla": Kervyn de Lettenhove (1863-1866) vol. 1 p. lxiii

Bibliographia
-------------

Editiones operum
* J. Kervyn de Lettenhove, ed. *Oeuvres de Georges Chastellain*. 8 voll. Bruxellis: Devaux, 1863-1866 1 2 3 4 5 6 7 8
* Frédéric Reiffenberg, *Chronique métrique de Chastellain et de Molinet*. Bruxellis: Lacrosse, 1836 (editio *Recollection des merveilleuses advenues*) Textus

Nexus externi
-------------

* "George Chastelain" apud *ARLIMA*