recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Mylopharyngodon piceus*

---

**Animalia** — Chordata

Superclassis : Osteichthyes   
Classis : Actinopterygii   
Subclassis : Neopterygii   
Infraclassis : Teleostei   
Superordo : Ostariophysi   
Ordo : Cypriniformes   
Superfamilia : Cyprinioidea   
Familia : Cyprinidae   
Subfamilia : **Squaliobarbinae**   
Howes, 1981  
   

**Squaliobarbinae** sunt parva subfamilia piscium familiae Cyprinidarumm, quae in tribus generibus monotypicis ex Asia Orientali ortis consistit. Duae species, *Ctenopharyngodon idella* et *Mylopharyngodon piceus,* in alias orbis terrarum regiones introductae sunt ad herbas malas continendas et aquaculturam constituendam. Quibus cyprinidis sunt fossa subtemporalis aucta, coniunctio palati et supraethmoideo?, os intercalarium auctum in camera craniali, et posterior musculus levator divisus.

Genera
------

Subfamiliae sunt tria genera insequentia:

| Imago | Genus | Species vivae |
| --- | --- | --- |
|  | ***Ctenopharyngodon*** Steindachner, 1866 | * *Ctenopharyngodon idella*
 |
|  | ***Mylopharyngodon*** Peters, 1881 | * *Mylopharyngodon piceus*
 |
|  | ***Squaliobarbus*** Günther, 1868 | +
* *Squaliobarbus curriculus*
 |
|

Notae
-----

1. ↑  Tang, Lumbantobing, et Mayden 2013.
2. ↑  Nelson, Grande, et Wilson 2016.
3. ↑  "Subfamily: Squaliobarbinae". Fishbase. 2017

Bibliographia
-------------

* Nelson, Joseph S. Terry C. Grande, et Mark V. H. Wilson. 2016. *Fishes of the World.* John Wiley & Sons. ISBN 978-1119220824. Books.
* Tang, Kevin L. Daniel Lumbantobing, et Richard Mayden. 2013. "The Phylogenetic Placement of *Oxygaster* van Hasselt, 1823 (Teleostei: Cypriniformes: Cyprinidae) and the Taxonomic Status of the Family-Group Name Oxygastrinae Bleeker, 1860. *Copeia* 1: 13–22. doi:10.1643/cg-10-121. Editio interretialis.
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Squamata   
Subordo : Scleroglossa   
Infraordo : Gekkota   
Familia : Gekkonidae   
Subfamilia : **Aeluroscalabotinae**   
Genus : ***Aeluroscalabotes***   
Species : ***A. felinus***   
*Aeluroscalabotes felinus*   
Günther, 1864  
Synonyma
*Pentadactylus felinus*  
*Pentadactylus borneensis*  
*Pentadactylus dorsalis*  
*Aelurosaurus felinus*  
*Aelurosaurus dorsalis*  
*Aeluroscalabotes longicaudatus*  
*Aeluroscalabotes dorsalis*

***Aeluroscalabotes felinus*** est species familiae Gekkonidarum, in Indonesia, Malaesia, Singapura, Thailandia endemica. Haec est sola *Aeluroscalabotis* generis species, et solum subfamiliae *Aeluroscalabotinarum* genus. Felinus usitate appellatur, quia dormiens se caudá, quasi felis, involvere solet.

Descriptio
----------

Corpus *Aeluroscalabotis felinae* est tenue, colore usitate ferrugineum, maculis albis in superficie, et pannus albus sub mentum et aliquando sub ventrem. . 

Aeluroscabotes felinus

Mores
-----

*Aeluroscalabotes felinus* est semiarborealis, et habitationes frigidas, humidas, montanas in silvis pluvialibus diligit. Praecipue nocturnus et insectivorus, permultis generibus insectorum vescitur.

Taxinomia
---------

Species a nonnullis biologis descripta est. Sunt duae subspecies agnitae:

* *Aeluroscalabotes felinus felinus* (Günther, 1864)
* *Aeluroscalabotes felinus multituberculatus* (Kopstein, 1927)

De speciei possessione domestica
--------------------------------

*Aeluroscalabotes felinus* est vulgo bestiola domestica exquisita habita, sed difficile venum invenienda et speciminum inopiá et difficultate eius nutriendi et curarum necesse praestandarum, ac saepe parasitis infecta est.

Conservationis status
---------------------

Numerus *Aeluroscalabotum felinorum* ignoratur, sed distributione non communis putatur. Ei non est proprius conservationis status, Thailandia excepta, ubi conlectio exportatioque vetantur.

Nexus externi
-------------

* Curatorialis *Aeluroscalabotis felini* pagina
Domus Lucae Cranach Gotae in platea nundinarum centrali sita
Perpulcra **Domus Cranach** (germane: *Cranachhaus mit historischem Pumpwerk*) invenitur in angulo australi fori centralis ad viam Cranach vergentis Gotae (Hauptmarkt nr 17) in Germania. Ei est antlia historica quoque. Nomen suum adepta est domus anno 1872 cum celebraretur dies natalis Lucae Cranach maioris anni 1472.

Descriptio
----------

Super cellas cum camera Gothica aedificium Barocum tegmenti obliqui reperitur, quod anno 1632 post incendium maxime saeviens erectum est. Pars unica frontem vivificans portae rotundo arcu sunt, quas arcus lapide arenaceo cum capite leonis superiore circumdat.

In culmine autem fenestrae duae obliquae sunt. Insignia duo in fundamentis cellariis de pristinis aedibus testimonium perhibent, i.e. saccus cum serpente alato. Saccus autem Herbipolitanum iuris consultum Georgium Tash/Dasch indicat qui anno 1544 in matrimonium duxit Ursulam, Lucae Cranach natam. Circa annum 1500 burgimagister Iodocus Brengebier domum eam habuit cuius filia Barbara pictorem Lucam Cranach nupserat. 

Aedificium Barocum post annum 1852 schola puellarum fuit, postea autem usque ad annum 1964 institutum infantibus lentius discentibus dicatum inerat. Tunc servitiorum variorum officia ibidem instituta sunt; hodiernis temporibus societas culturalis Uraniae sedem habet, cum conclavia nonnulla privatis ad tempus locentur.

Antliaria machinatio
--------------------

In cellis autem subterraneis anno 1895 ingeniarius sagax Hugo Mairich antliam modernissimam posuit qua aquae artificales ante domum moverentur. Canalis fluminis Leina, quae diu Gotae aquam e Saltibus Thuringiensibus attulerat, magis magisque rei periegeticae serviebat. Mairich Castelli Cattorum in viridario ad Gulielmi montes sito inspirationem ludorum aquaticorum carpiebat. Mechanismum casa confectrix Gothensis *Briegleb, Hansen & Co.* attulit; antea in situ fuit molendinum saeculi XIV cui nomen *Bergmuhle*. Restaurationes machinarum annis 1980 et 1990 iussae sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum Lucae Cranach Gothanam** spectant. |

* Mirko Krüger: *Auf den Spuren von Lucas Cranach in Gotha*, commentatio in foliis TA, 31.3.2011
*Benkei furans campanam Mii-dera,* pictus a Kuniyosiis Utagava.
**Saitō Musasibō Benkei** (西塔武蔵坊弁慶), vel simpliciter **Benkei** (弁慶) (1155–1189), comes Minamoto no Yositsune, fuit *sōhei* (monachus-bellator) et *yamabusi* tempore Heiano. Fama tradit eum esse robustissimum (dicunt eum metiri plus quam duo metra) fidelissimumque, et is nunc est elementum praelatarum fabularum populi Iaponensis. Vita sua sic adhibita est et deformata in *kabuki* et theatro *nô,* ut non possumus discernere inter veritatem et narrata.

Biographia
----------

### Iuventus

Fabulae differunt multum de natu Benkei. Quaedam dicunt patrem fanum dirigere et matrem stupravisse, filiam fabri; aliae adfirmant eum a deo templi creatum esse. Multi eum daemonem, puerum immanem capillis hirsutis longisque dentibus depingunt. Tradunt eum de puero nominatum esse Oniwaka (鬼若) 'puerum daemonis'.

In claustrum adiit adhuc adulescens et iter fecit in multa monasteria Buddhista, quae hoc tempore fora publica cultaque exercitus privatos monacorum-bellatorum possidebant. Sicut ceteri monaci, Benkei in arte belli exercuit. Agens septendecim annos, monasterium relinquit et factus est *yamabusi,* in secta monachorum montanorum qui nigris palliis agnoti sunt (in Iaponia hodie, Benkei saepe sic palliatus ostenditur).

### Obvius Yoshitsune

*Yoshitsune Benkeique admirantes flores cerasi,* pictus a Yoshitoshi Tsukioka, 1885
Tradunt Benkei adstitisse in ponte Goione in Kyōtone, in quo adgredebatur omnes armatos quibus obvius erat, colligens sic 999 gladios. Millesimo certamine, Benkei victus est a Minamoto no Yositsune, membrum gentis Taira. Clade confecta, factus est eius cliens et comes in gente in bello Gempeiorum. Yoshitsune praevaluit in plerisque victoriis gentis Minamotonis in bello Gempei et praecipue in Dan-no-ura, dimicatione universa navali. Bello perfecto, Yositsune adiit in domum imperatoris in otio Go-Shirakawa, et cum priscus imperator et frater maior Yositsune Minamoto no Yoritomo dissensissent, hic secessit ab illo.

In biennio temptato, Benkei cum Yositsune duce, proscripto nunc, fugit, antequam circumdati sunt anno 1189 in proelio Koromogawano. Auctores ferunt Benkei sagittis paene decem feritum, ad finem pugnavisse et stantem in pedibus mortuum esse, et haesisse post mortem. In fabulis mangis qui refert de hoc eventu, vir subiecit conatus pugnae sic firmavisse musculos Benkei ut riguissent paene repente sicut cadaver.

Posteritas
----------

Honor fidesque Benkei faciunt eum unum ex popularissimis viris fabularum populi Iaponensis. Gesta acta narrantur praecipue in gunki-mono Heike Monogatari, Gempei Seisuiki, Gigei-ki, Benkei Monogatari. Fuit persona in multis fabulis theatri *nô* et *kabuki.*

In fabula theatri *kabuki,* Benkei dubia complectitur: oportet eligere inter falsa et tutelam domini ut pontem transeant. Discrimen fabulae accedit cum monacus statum suum intelligit et orat ut quod iustum sit faciat. In altera fabula, Benkei ipsum filium occidit ut filia domini servetur. In ludo *Kaniinchō,* in pellicula picta ab Akira Kurosawa nominata *Homines qui tigris caudam calcavere,* debet Benkei battuere suum dominum ipsum, vestitum baiulum ne hic agnoscatur.
**Hypercosmos** (-i, *m*) vel **superspatium** fere usque ab decennio IV saeculi XX in libris de rebus futuris apparet. Quaestio fuit quomodo naves inter stellas cosmi citius luce vehere possint, cum secundum leges naturales ab Alberto Einstein inventas nihil nostro in mundo citius luce movi potest. 

In libris de rebus futuris respondebatur nostrum mundum in tres spatii dimensiones extendi. Praeter has dimensiones autem etiam quartam esse videlicet hypercosmi. In imperio Galactico exempli gratia librorum quos Isaac Asimov de rebus futuris scripsit naves inter stellas vehentes ex nostro mundo saliunt, ut ita dicam, trans hypercosmum, quo nostrum tempus non valet, vehunt et eodem temporis puncto in longinqua Galaxiae parte iterum apparent. Ita basis ut ita dicam materialis efficitur ut imperium Galactium omnino esse possit.

In cetera cultura populari
--------------------------

Imago illustrata.
Superspatium multum in cultura populari commemoratum est, primum in scientia ficticia, sicut universo ficto *Stargate* ("Astrorum Porta"), *Star Trek* ("Bellis Stellarum"), et cetera. Superspatium in scientia ficticia saepe alia dimensio in universo est ubi celerrime veheris, celerior quam lux. In recta vita, scienta nostra id dicat si celerior quam lucem veheris, tempus afficit ad lentiorem ire vehitori, dum nobis qui in eo non vehimur ad normam tempus intersunt. Ita extendere alios planetas ab aliis systematibus solaribus, per superspatium esse necesse est. Alioquin multa centena sive milliones annorum capere potest, et etiam in velocitate lucis ingentissimum tempus caperet.

Intrare superspatium saepe modis monstrati sunt ubi creas propylaeum superspatiale et deinde intras, sive aperis fenestram superspatialem et deinde intras. Quando ad locum destinatum termini advenisti, creas sive aperis propylaeum sive fenestram extrandae.

Nexus interni
-------------

* Astrophysica
* Foramen vermis
* Navis sideralis
* Scientia ficticia
* Spatium (astronomia)
* Teleportatio
Domus ad Gryphum aureum, Arnstadii
**Domus ad Gryphum aureum** (Theodisce: *Haus Zum Güldenen Greif*) inter multas affabre confectas antiquas domos Arnstadii (in Germania) numeratur; sita est ad nundinarum aream centralem (Markt 11).

Descriptio
----------

Primo in documento mentio fit anno 1551, quamvis partes structoriae anticae anni 1470 sint. Anno 1581 incendio saeviente aedes hae sunt destructae. Anno 1586 Carolus Spörl quidem domum renasci debere constituit, cum complexum plurium aedificiorum congesisset. Pars autem postica non ante anno 1623 addita est ut in inscriptione ad angulum cum angiportu Ecclesistico dicitur. Super pedeplana solida hic tabulata duo opere craticio erecta emminent cum ornamentis amabilibus elegantibusque. Pars antica autem in duobus tabulatis muratis consistit, quorum unum tantummodo operis craticii. Decora temporis Renati ad proiectum angulosum infixa in loco quodam inter orientem et septentrionem abdito inspiciantur.

Historia
--------

Proiecti visio coactior
Nomen casae dabatur anno 1840 de *Aula Schwartzburgensi* (Schwarzburger Hof) alludendi causa ad mythistoriam Eugeniae Marlitt cui titulus *Das Geheimnis der alten Mamsell*; namque argumenta eius ficticia ibidem aguntur. Usque ad saeculum XIX aedificium nostrum deversorio fuit qualitatis superioris cum privilegio cerevisiae faciendae vendendaeque. Denique in situ die 25 Septembris 1905 homo politicus Carolus Liebknecht orationem habuit de quo tabula commemorativa in pariete inspicienda rationem reddit. Annis 1950 decem circiter annos caupona catenae *HO-Gaststätten* inerat. Anno 1973 autem tam opera craticia omnia quam tegmenta ruinosa remota sunt. Sed post res novas postcommunisticas anni 1989 feliciter peractas grex amicorum restaurationem ad instar ichnographiae veteris promoventium convenit, ut denuo latus plateae centralis meridianum lucerent. Quae domus autem ex anno 2009 maiestate pristina cunctorum oculis offulget.

Fons
----

Kulturbetrieb der Stadt Arnstadt: *Künste in Haus und Hof. Das Kleinkunstfestival in Arnstadt 2014*, Arnstadii 2014, p. 11


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Domum ad Gryphum aureum** spectant. |
Domus in via Sancti Michaelis, Erfordiae **Domus ad Arcam Noë et Castellum Sancti Angeli** (Theodisce: *Haus zur Großen Arche Noah und Engelsburg*) aedificium historicum est media in Erfordia in via Michaelisstraße 38.

Cunae bibliothecae Erfordiensis
-------------------------------

Amplonius Rating de Berka, studiorum universitatis rector, inde ab anno 1392 manuscripta multa hac in domu colligi iusserat. Itaque, aliis sescentis voluminibus privatis additis, fundamentum bibliothecae clarissimae Medii Aevi Germanici ortum est: **Bibliotheca Amploniana** quae nostris diebus in bibliothecam universitariam Erfordiensem inserta omnibus peritis patet.

Officina typographica
---------------------

Postea officina typographica Melchioris Sachse hic aperta est, ubi e.g. Sacrae Scripturae a Martino Luthero in conversione Theodisca emendatae anno 1522 et *Liber popularis d-ris Fausti* prelis mandabantur. Faustum ipsum hic habitavisse ferunt. Media in fronte praevalet insigne familiae Sachse et uxoris Elisabethae Lange; clipei effigiem Iesu Christi et Simonis Petri demonstrant.

Functio hodierna
----------------

Universitas Erfordiensis inauguravit die 2 Octobris 2000 centrum conventus et hospitium conclavium 17. Inter has aedes et contiguum Collegium Maius invenitur angiportus Furthmühlgasse, per quam ingressus mox perveneris ad parvam insulam amoenam in flumine Hierae sitam.

Nexus externi
-------------

* Paginae Bibliothecae Amplonianae
* Universitas deversorium suum praesentans
**Dominus** (forma feminina **domina**) stricto sensu est qui domui praeest et in familiam imperium habet. Latiore sensu dominus dicitur qui dominatur, qui in alios imperium habet, et cui alii subsunt.

Apud antiquos
-------------

Apud Romanos antiquos vocabulum *dominus* appellatio dignitatis ad eum qui praeerat adhibitum est. Itaque pater familias dominus aliquando et a liberis hominibus et a servis familiae appellatus est.

Et Imperator Romanus paulatim dominus appellatus est. Primi imperatores, se aequalitatem liberae rei publicae conservare affirmantes, titulum repudiaverunt. Augustus "domini appellationem ut maledictum et obprobrium semper exhorruit," et Tiberius "dominus appellatus a quodam denuntiavit, ne se amplius contumeliae causa nominaret." Caligula primus "dominum dici atque insigne regni nectere capiti tentaverat." Domitianus *deus* et *dominus* appellatus est.
Plinius minor Traianum in epistulis dominum appellat, sed in *Pangyrico* scripsit: "Nusquam ut deo, nusquam ut numini blandiamur: non enim de tyranno sed de cive, non de domino sed de parente loquimur." Dominus primum in monumentis imperialibus Septimio Severo regnante reperitur. Aurelianus primum "deum et dominum" in nummis appellavit. Diocletianus sivit se publice dominum appellare. A saeculo IV imperatores libere hunc titulum sibi ascripserunt.

Apud Christianos
----------------

In versione Vulgata Bibliorum nomen Hebraicum יהוה‎ et Graecum κύριος *Dominus* redduntur. In Novo Testamento saepe Iesum Christum significat.

Nexus interni
-------------

* Servus

Notae
-----

1. ↑   *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
 s.v. "dominus."
2. ↑  Gaius Suetonius Tranquillus, *De vita Caesarum* Aug.53.1.1.
3. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* Tib.27.1.7.
4. ↑  Victor, *De Caesaribus* 3.
5. ↑  Cassius Dio, *Historia Romana* 67 **(Graece)**.
6. ↑  C. Plinius Caecilius Secundus, *Panegyricus* 2.3.3
7. ↑  Haec paragraphus verba incorporat ex Harry Thurston Peck, *Harper's Dictionary of Classical Antiquities* (1898), s.v. "dominus."
Frontispicium *Lexici universalis*
***Lexicon universale***, opus auctoris Helvetici Iohannis Iacobi Hofmanni, est encyclopaedia usque adhuc maxima omnium earum quae Latine conscriptae sunt.

Hoc *Lexicon* primo Genavae anno 1677 editum est (sed Basiliae impressum) in duobus voluminibus sub titulo: *Lexicon universale historico-geographico-chronologico-poetico-philologicum, continens historiam omnis aevi, geographiam omnium locorum, genealogiam principum familiarum, addita ubique chronologia tum veteri tum recentiore, mythologiam insuper omnium fabularum, discussionem philologicam illustrium circa haec occurrentium difficultatum ...*. Postea auctor supplementum locupletissimum praeparavit, in tres partes divisum sed in duobus voluminibus Genavae et Basiliae editum anno 1683, et sic intitulavit: *Lexici universalis historico-geographico-chronologico-poetico-philologici continuatio, praeter addenda comprehendens historiam animalium, plantarum, lapidum, metallorum, elementorum, rerum astricarum, praecipue hominis negotiorumque eius, in omni aetate, sexu, conditione, aevo, recentiori, medio, veteri, ex omnium gentium, inprimis Hebraeae, Graecae, Romanae, monumentis sacris, civilibus, erutam*.

Eiusdem operis editio secunda Lugduno Batavorum anno 1698 in quattuor voluminibus edita est. Titulum locupletiorem sic habet: *Lexicon universale, historiam sacram et profanam omnis aevi, omniumque gentium; chronologiam ad haec usque tempora; geographiam et veteris et novi orbis; principum per omnes terras familiarum ab omni memoria repetitam genealogiam; tum mythologiam, ritus, caerimonias, omnemque veterum antiquitatem ex philologiae fontibus haustam; virorum ingenio atque eruditione celebrium enarrationem copiosissimam; praeterea animalium, plantarum, metallorum, lapidum, gemmarum, nomina, naturas, vires explanans*.

Nexus interni
-------------

* Formula:Hofmannus (pro citationibus huius lexici)
* *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Lexicon Universale (stipula)** apud **Vicifontem**. |

* Textus interretialis apud CAMENA
* Etiam legi potest in Eureca
* Lexici tractationes attamen facillime depromi possunt hic
fanum Sancti Gothardi, 2010
**Ecclesia Sancti Gothardi** (Theodisce: *Kirche St. Gotthardt*) anno 1211 exstructa in tribu Erfordiensi Marbach invenitur. Ad circulum ecclesiasticum Marbach-Salomonsborn attinet in Ecclesia Evangelica Germaniae Centralis.

Historia
--------

Delubrum in monticulo ex latere occidentali situm est, quod post erectionem saeculo XIII ineunte factam pluribus mutationibus gavisum est. Romanici presbyterii manserunt muri in septentrionem et meridiem se vertentes, fenestra parva cum arcu rotundo in meridie et apsidis fundamentum in oriente. 

Anno 1802 turris chori tabulato craticio exaltata est cuius cacumen casula campanarum coronatum est. Istius temporis habemus altare ambonis pulchrum ubi columnae adhuc gustum barocum redolent. 

Anno 1842 navis modesta renovata est, quam fenestrae rectangulares simplices illuminarent. Tum addita sunt matroneum circumiens et laquearia media lignea. Armarium autem pro organo genere historico anno 1843 confectum est. 

Annis inter 1982 et 1984 interiora restaurata sunt; anno 2015 tegmentum novum advenit et sodalitas amicorum aedibus sacris succurrentium fundata est. Ex anno 2016 concentus aestivi *Sommerkonzerte in Erfurter Dorfkirchen* dantur Societate Cameralis Musicae Erfordiensis disponente.

Bibliographia
-------------

* Dehio-Vereinigung: *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen.* Bearb. von Achim Hubel und Stephanie Eißing, Dt. Kunstverlag, Berolini 1998, ISBN 3-422-03050-6, p. 780
* Wilhelm von Tettau: *Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler der Stadt Erfurt und des Erfurter Landkreises.* Editiones Hendel, Salinis Saxonicis 1890

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Gothardi (Marbach)** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Thüringer Allgemeine: *Ein neues Dach für die St.-Gotthardt-Kirche.* 30.5.2015
2. ↑  Thüringer Allgemeine: *Ein neues Dach für die St.-Gotthardt-Kirche.* 30.5.2015

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°59′35″N 10°58′45″E |
Wikidata Sara Wagenknecht
Res apud Vicidata repertae:Sara Wagenknecht: imagoSara Wagenknecht: imago
*Nativitas*: 16 Iulii 1969; Iena  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus ad Parlamentum Europaeum, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, oeconomus, non-fiction writer, diurnarius  

**Consociatio**

*Factio*: Sinistra  
*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Coniunx*: Anscharius Lafontaine  

Sara Wagenknecht anno 2014
**Sara** (Theod. *Sahra*) **Wagenknecht** (nata die 16 Iulii 1969 Ienae) diurnaria et rerum politicarum perita Theodisca atque sodalis factionis Sinistrae est.

Iuventus et munus
-----------------

Wagenknecht ex matre Theodisca, patre Iranico nata, anno 1975 una cum cum matre, quae in artefactis negotiandis versabatur, Berolinum orientalem iit, ubi scholam frequentabat et ad Iuventutem Theodiscam Liberam (FDJ), congregationem iuvenum Communistarum Rei publicae Democraticae Germanicae, recepta est. Anno 1988 accepto maturitatis testimonio Ienae, Berolini atque Groningae litteris Germanicis atque philosophiae studebat. Anno 1996 magistrae titulo decorata anno 2005 dissertationem coepit scribendam.

Familia
-------

Wagenknecht anno 1996 matrimonium inierat, sed mense Novembri 2011 Anscharius Lafontaine promulgavit se eam amare et ab ea amari. Die 22 Decembris 2014 Wagenknecht ei nupsit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1989, paulo antequam res in RDG mutate sunt, ad factionem communisticam SED recepta, ab anno 1990 sodalis novae Factionis Democratici Socialismi (PDS) facta est et foederis communistarum eius factionis princeps erat. Nunc autem ad factionem Sinistram pertinet. Anno 1998 primo Dietam Foederalem Germaniae petiit neque electa est. Anno autem 2004 legata ad Parlamentum Europaeum electa est, quo munere usque ad annum 2009 fungebatur, cum ad Dietam Foederalem delegata est. Ab anno 2007 praeses vicaria factionis Sinistrae est. A die 7 Novembris 2011 vicaria Gregorii Gysi praesidis fractionis Dietae Foederalis est. Die 1 Decembris nuntiavit se non praesidem factionis fieri velle. Die 3 Iunii 2012 praeses vicaria factionis electa est. Et anno 2017 iterum legata ad Dietam Foederalem electa est.

Consilia
--------

Capitalismum semper castigabat et consortia regnandi causa cum factionibus SPD et Viridibus ineunda negabat. Saepe RDG pristinam ut meliorem Germaniam extollebat. Fidelem Castro, ducem revolutionis Cubanae, et Hugonem Chávez, praesidem pristinum Venetiolanum, ab aliis tanquam dictatores habitos laudat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sahram Wagenknecht** spectant. |

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Welt Online die 14 Novembris 2011
2. ↑  Der Spiegel die 9 Martii 2015
3. ↑  Frankfurter Allgemeine Zeitung Online (8 Novembris 2011, lingua Theodisca)
4. ↑  Focus online die 1 Decembris 2011
5. ↑  FAZ.net die 3 Iunii 2012
Media urbs
**Flensburgum** sive **Flenopolis** (Theodisce *Flensburg*, Danice *Flensborg*) est urbs et portus in terra Slesvici et Holsatiae Germaniae, ad fines Daniae et fiordum Flensburgianum ad Mare Balticum sita. Kalendis Ianuariis 2017 habuit incolas 87 432.

Descriptio
----------

Flensburgi conficiuntur potiones alcoholicae, papyrus, cibaria, naves, machinae. Sedes Officii Germanici rerum autocineticarum est necnon Universitatis paedagogicae, Scholae altioris in technicis, Instituti nautis erudiendis.

Inter res aspectabiliores numerantur Ecclesia Deiparae anni 1284 cum altari temporis Renati et fenestris figurosis. In Fano Sancti Nicolai (saeculi XIV) organum tubulatum maximum totius Germaniae septentrionalis invenitur, quod tempore Renascentiae construxerunt. Moenium vetustorum quoque vestigia adhuc exsistunt velut Porta septentrionalis (Nordertor) anni 1595. In Museo navali omnia ad maria atque navigationem spectantia captanter praesentantur.

Historia
--------

Saeculo XII oppidum fundatum est, cui anno 1284 privilegia urbana data sunt. Saepe et ab exercitibus Daniae Sueciaeve occupatum est. Inde ab anno 1435 Holstiniensibus feudo fuit, antequam anno 1460 coronae Danicae subiugatum est; caput Holstiniae adhuc Danicae anno 1848 creatum est Flensburgum. Anno autem 1867 pars Borussiae factum est. Post Primum bellum mundanum incolae suffragium ferentes dixerunt se velle esse cives Germanos. Bello pancosmico altero multae domus destructae sunt.

Notae
-----

1. ↑   Fridericus Adolphus Ebert, Lateinisch-deutsches Taschenwörterbuch der neuern Geographie, Lipsiae, anno 1821 (pag. 97 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Flensburgum** spectant. |

* Situs proprius
Wikidata Flevolandia (provincia)
Res apud Vicidata repertae:Flevolandia (provincia): insigneFlevolandia (provincia): insigneFlevolandia (provincia): vexillumFlevolandia (provincia): vexillum
Provincia Nederlandiae  
*Civitas*: Nederlandia  
*Locus*: 52°32′0″N 5°40′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Nederlandia  
*Territoria finitima*: Hollandia Septentrionalis, Ultraiectum, Transisalania, Frisia, Geldria
**Forma**

*Area*: 1 419.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Lelystad  
*Subdivisiones*: Almeria, Dronten, Lelystad, Noordoostpolder, Urk, Zeewolde
**Gestio**

*Praefectus*: Leen Verbeek  

**Vita**

*Incolae*: 399 893  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Commemoratio**

*Paean*: Waar wij steden doen verrijzen...  

**Tabula aut despectus**

Flevolandia (provincia): situsFlevolandia (provincia): situs
**Flevolandia** (Batavice *Flevoland*) est provincia in Nederlandia septentrionali sita. Cuius caput est Lelystad, sed maxima provinciae urbs est Almeria. Nomen Flevolandiae a lacu Flevo a Pomponio Mela in Chorographia sua descripto oritur.

Provincia anno 1986 condita est in terris artificiose obtentis lacum Isalae partim siccante.

Notae
-----

1. ↑  Vide hic, par. 19.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Flevolandiam** spectant. |

* Situs proprius **(Batavice)**

Provinciae Nederlandiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Frisia · Groninga · Drenthia · Transisalania · Geldria · Brabantia Septentrionalis · Limburgum · Zelandia · Traiectum ad Rhenum · Hollandia Septentrionalis · Hollandia Australis · Flevolandia
*Opus geopoliticum • Provinciae Nederlandicae* |
|  |
Scaena secundae scaenae primi actus ab Iosepho Bertoja pro prima *Rigoletto* actione designata.
**Melodrama** (Italiane *melodramma,* pl. *melodrammi*) est textus sive libellus operaticus, aut etiam opera ipsa. Quod vocabulum saeculo undevicensimo sensu multo strictiori adhibetur a musicologis ad novitates in primis libellis Italicis describendas, ut in *Rigoletto* et *Un ballo in maschera*. Inter eius proprietates numerantur momentum burgensium dramatum Francicorum, protagonistae muliebres pro maribus, et ludi in actione pro choro incipiendi.

Melodrama non confundendum est cum melodramate sensu aut scaenico Victoriano (dramate gravitatis auctae) aut declamatione dicta, musica subsidiaria adiuncta (Italiane *melologo*).

Notae
-----

1. ↑  Smith 2003: 499.
2. ↑  Smith 2003: 499.
3. ↑  Budden 1992.

Bibliographia
-------------

* Budden, Julian. 1992. "Melodramma." *The New Grove Dictionary of Opera,* ed. Stanley Sadie. Londinii. ISBN 0-333-73432-7.
* Smith, Patrick. 2003. "The Tenth Muse." *Harvard Dictionary of Music,* ed. quarta. Cantabrigiae in Massachusetta: Harvard University Press.
Wikidata Antonius Mazzi
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 30 Novembris 1929; Verona  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Munus*: presbyter, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Laurae*: Honorary degree of the University of Macerata, honorary doctor of the University of Palermo  

**Antonius Mazzi** (Veronae natus die 30 Novembris 1929) est presbyter, educator, scriptor Italicus Congregationis Pauperum Servorum Divinae Providentiae sodalis, qui, postquam diu in paedagogiae psychologiaeque studia in Italia et peregre incubuit, annis saeculi vicesimi octogenariis communitatem, vel potius rete communitatum (plus quam triginta numero), educatorum et psychotropicis in primis addictorum hominum, plerumque iuvenum, hoc consilio condidit, ut hi aptis curis iuvarentur atque vitae sane in hominum societate agendae restituerentur. Nomen *Exodus* tali communitatum consociationi inditum est. 

Saepe Antonius Mazzi de suis inceptis praeterea deque rebus socialibus atque religiosis inter emissiones televisificas est locutus nec non in ephemeridibus ac periodicis scripsit. Ei etiam diarium scholare ascribatur, cuius index *Tremenda* (subaudiatur *voglia di vivere*) Italice sonat, Latine scilicet "tremenda vivendi voluntas", domus editoriae typis editum cum opere fundato *Exodus* coniunctae, cui nimirum nomen est *Tremenda Edizioni*.
Wikidata Antonius Minturnus
Res apud Vicidata repertae:Antonius Minturnus: imagoAntonius Minturnus: imago
*Nativitas*: 1500; Minturnae Novae  
*Obitus*: 1574; Croto  

**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, Episcopus dioecesanus, Episcopus dioecesanus  
*Munus*: poëta, criticus litterarum, philologus, Interpres, Minister religionis  
*Patronus*: Universitas Pisana
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Insignia heraldica**

Antonius Minturnus: insigneAntonius Minturnus: insigne
**Antonius Minturnus** (Italice *Antonio Minturno*), anno 1500 Traiecti natus annoque 1574 Crotone mortuus, fuit humanista, episcopus Ecclesiae Catholicae, et poeta Latinus.

Vita et opera
-------------

Augustini Niphi discipulus erat. Ab anno 1529 Romae habitabat, ubi particeps primi collegii Iesuitici Neapoli creandi fuit. Ab anno 1559 episcopus Augentinus, postea usque ad mortem episcopus Crotoniensis fuit. Concilio Tridentino adfuit.

*De poeta* librum clarum Venetiae anno 1559 edidit; Italice de arte poetica tractatum edidit anno 1563. Eius carmina Latina in tres collectiones collecta sunt: *Carmina* (1548), *Poemata* (1562) et *Poemata Tridentina* (1564). Necnon Italice versus componebat: *Epistola ad Paulum Iovium* Minturni etiam nota est, et tractatus minor *De officiis Ecclesiae praestandis* (Venetiae 1564).

Torquatus Tassus dialogum *Minturno, ovvero de la bellezza* (*Minturnus, aut De venustate*) ei dedicavit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Dizionario biografico degli Italiani • Catholic Hierarchy |

* *De poeta* Minturni liber
* *Poemata Tridentina* Minturni
Camillus Golgi

Wikidata Camillus Golgi
Res apud Vicidata repertae:Camillus Golgi: imagoCamillus Golgi: imago
*Nativitas*: 7 Iulii 1843; Curteni  
*Obitus*: 21 Ianuarii 1926; Papia  
*Patria*: Regnum Italiae  

**Officium**

*Officium*: senator of the Kingdom of Italy, rector  
*Munus*: cell biologist, medicus, neurologus, Professor, pathologist, Anatomicus, politicus, biologus, eruditus, senator  
*Patronus*: Universitas Senarum, Alma Ticinensis Universitas
**Familia**

*Coniunx*: Lina Aletti  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae, Pour le Mérite for Sciences and Arts order  
*Sepultura*: monumental cemetery of Pavia  

**Bartolomeus Camillus Emilius Golgi** (natus in vico Curteni in Vallis Camunnorum, Provincia Brixiae die 7 Iulii 1843 - obiit Papiae die 21 Ianuarii 1926) fuit professor medicinae apud universitatem Papiae qui systema nervosum ac sensorium studuit et apparatum Golgianum repertavit.

Anno 1906 Golgi Praemium Nobelianum Medicinae una cum Santiago Ramón y Cajal accepit.

Vita
----

Pater Camilli Golgi medicus in vico Corteno erat. Ibi Camillius vixit usque ad annum quintum decimum vitae. Postea Golgi medicinae apud universitatem Papiae studuit et anno 1865 doctor fit.

Ad honorem eius vicus natalis Curteni (italice: Corteno) ab anno 1956 Corteno Golgi appellatur.

Lege etiam
----------

* Paolo Mazzarello - *La struttura nascosta. La vita di Camillo Golgi.* Cisalpino-Monduzzi, Bononia 1996. **(Italiane)**
* Antonio Stefanini -  *Camillo Golgi, il Nobel nato tra i monti*;. La Compagnia della Stampa, Roccafranca (BS) 2006. **(Italiane)**

Nexus externus
--------------

* De Camillo Golgi in pagina Praemio Nobeliano Medicinae dicata **(Anglice)**
Alexander Büchner, litterarum Francogallicarum peritissimus, circa annum 1865
**Alexander Büchner** (natus die 25 Octobris 1827 Darmstadii, mortuus die 7 Martii 1904 Hannoverae) litterarum peritus Germanus fuit. Frater Ludovici Büchner scriptoris fuit.

Anno 1852 est creatus docens privatus ad universitatem Turicensem et anno 1857 officialis Reipublicae Francogallicae factus est. Anno 1862 tamquam professor ordinarius Cadomi de litteris Francogallicis praelectiones habuit.

Inter opera eius maximi momenti mentionis sint digna haec: »Geschichte der englischen Poesie« (Darmstadii 1855); »Französische Literaturbilder« (Francofurti 1858); »Jean Paul in Frankreich« (Stuttgardiae 1863); »Der Wunderknabe von Bristol« (Lipsiae 1861); »Chatterton«, »Lord Byrons letzte Liebe« (historiunculae, Lipsiae 1862)
Lingua autem Francogallica pepigit ea opera: »L'école romantique et la jeune Allemagne«; »Le roman réalisteen Allemagne«; »Les comédies de Shakespeare« (Cadomi 1864); »J. A. Kryloff et ses fables« (Cadomi 1877); »Hamlet le Danois« (Lutetiae 1878); »Essai sur H. Heine« (Cadomi 1881); »Hoffmann et le Roi Carotte«. Una cum Leone Dumont psychologo convertit opus Ioannis Paul quod praetitulatur »Vorschule der Ästhetik« (1862).

Bibliographia
-------------

* Heiner Boehncke, Peter Brunner, Hans Sarkowicz: *Die Büchners oder der Wunsch, die Welt zu verändern*. Francofurti 2008. ISBN 978-3-7973-1045-3.
* Helge Dvorak: *Biographisches Lexikon der Deutschen Burschenschaft.* Band I: *Politiker.* Teilband 7: *Supplement A–K.* Winter, Heidelbergae 2013, ISBN 978-3-8253-6050-4, p. 168–170.
* Matthias Gröbel: *Die Geschwister Georg Büchners in der Revolution von 1848/49*. Apud: *Georg Büchner Jahrbuch*, Bd. 12 (2009–2012). Berlin/Boston 2012, p. 371–406.
* Matthias Gröbel, Manfred H. W. Köhler, Thomas Lange, Cordelia Scharpf: *Fortschritt der Menschheit in der Entwicklung des Menschen. Georg Büchners Geschwister in ihrem Jahrhundert.* Darmstadt 2013, ISBN 978-3-8844-3322-5.

Nexus externi
-------------

* Vicifons de Alexandro Büchner
* De eius praelectionibus Turici habitis elenchus
Wikidata Antonius Munday
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1560; Londinium  
*Obitus*: 10 Augusti 1633; Londinium  
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, scriptor, poëta, Interpres  

**Antonius Munday** (1560-1633), vulgo *Anthony Munday* fuit scriptor efficax Angliae Tudorianae. Plus quinquaginta annis suam artem scriptoriam exercuit et plus octoginta opera exaravit, ex quibus multa plus quam semel edita sunt. Fabularum libellorumque scriptor, interpres, historicus, poeta, spectaculorum editor, nuntius regius, nec non speculator: quae disparilitas operum unius hominis. Sed haec omnia Antonius Munday factitasse videtur.

Anno 1580 librum *Zelauto* inscriptum divulgavit, opus maturum Antonii Munday, qui suo calamo victum adquirere cogitabat. Quod opus non solum stilo Ioannis Lyly inpulsum est, sed etiam elementa complectitur amoris aulici, gestorum equestrium, idylliorum pastoralium. Zelauto, heros Mundaianus, a patre petit, ut se per annos sex in peregrinationem exire sinat. Sexto anno peregrinationis venit in Siciliam et iter in interiorem partem faciens Astraepho eremitae occurrit. Pugnant, et Zelauto vitam rogare cogitur. Quod ei conceditur ea quidem condicione, ut de peregrinatione sua narrans Astraephum oblectet. Tres tantum narrationes libro continentur, et plures in sequenti volumine promittuntur, quae quidem numquam divulgatae sunt. 

Prima fabula, quomodo Zelauto et socius eius a latronibus impugnentur, describitur: nam interficitur socius eius, et Zelauto pecunia et veste spoliatur. Reptat ad tabernam, ubi patrona ei consulit. Deinde Zelauto mercatoribus quibusdam Anglicis occurrit, cum quibus in Angliam proficiscitur, ubi Elizabethae reginae aditum obtinet et aliqua spectacula adsequitur. Regina candentibus verbis laudatur. Hoc capitulum finem habet in fabula, qua de bellatrice narratur, quae equitem pulchritudinem reginae detrectantem superat. Altera narratio in Turcia sita est, ubi Zalauto, ut dominam Christianam liberet, contra filium sultani armis contendit. Fabula finem habet, cum pernoctantibus cena et cubili opus est. Dehinc mane Astaephus scriptum dat Zalautoni legendum. Quod igitur fit tertia fabula, quae exemplo est aulici amoris. Qua in fabula eventa Veronae posita sunt. Narratur de Strabino iuvene amore Corneliae capto, quam iam pater promisit Truculento faeneratori veteri. Multum disputatur de doloribus amoris, qui viris ingenuis patiendi sint, et de crudelitate mulierum, quae favorem suam denegent. Quam tamen querimoniam Cornelia facile refutat: commemorat enim multas esse difficultates mulieribus tolerandas in societate masculino dominatui subiecta. Quae fabula notabilis est condicione debitori posita: qui pecuniam mutuatam reddere non possit, dexterum amittet oculum. Itaque sententiis iudicum Truculento faeneratori hac uti poena licet — dummodo ne unam quidem guttam sanguinis ex debitore effundat.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica |

* De vita Antonii Munday
Wikidata Alexander Braun
Res apud Vicidata repertae:Alexander Braun: imagoAlexander Braun: imago
*Nativitas*: 10 Maii 1805; Ratisbona  
*Obitus*: 29 Martii 1877; Berolinum  
*Patria*: Regnum Bavariae  

**Officium**

*Officium*: Professor  
*Munus*: professor, bryologist, phycologist, mycologus, biologus, paleontologist, botanista  
*Patronus*: Universitas Giessensis, Fridericiana, Frederick William University, Universitas Humboldtiana Berolinensis, Botanic Garden and Botanical Museum Berlin
**Memoria**

*Laurae*: Bavarian Maximilian Order for Science and Art  

**Alexander Braun** (natus die 10 Maii 1805 Ratisbonae, mortuus die 29 Martii 1877 Berolini) botanicus Germanicus fuit.

Vita
----

Annis inter 1824 et 1827 Heidelbergae medicinae studens Monaci postea usque annum 1831 in artem botanicam se dedidit. Idem fecit anno 1832 Lutetiae. Anno autem 1833 professor in Polytechnico Carolsruhae fuit, anno 1837 rector Collectionum grandis ducis, annis 1846 professor Friburgi et 1850 professor Giessae. Anno 1851 factus est et professor in botanicis rebus et Hortorum botanicorum director Berolini.

Adeptiones
----------

Gravitudo eius iacet praesertim in philosophicis statuendis quod ad morphologiam naturalem spectat. Theseis atque notiones suas compendiarie explicans ostendit in opere »Betrachtungen über die Erscheinung der Verjüngung in der Natur« (Lipsiae 1850) ubi doctrinam de plantarum foliorum positione excogitavit. In systematicis lucubrationibus operam dabat ut plantarum ordo in fundamento morphologico in contextu cum evolutione naturali historica ponendus cerneretur. Scriptis in posterioribus ante omnia de morphologia et (plantis) cryptogamis agitur. 

Braun exaravit haec: »Untersuchung über die Ordnung der Schuppen an den Tannenzapfen« (Abhandlungen der Leopoldinisch-Karolinischen Akademie, tomus 14); »Über die Richtungsverhältnisse der Saftströme in den Zellen der Charazeen« (Berolini 1852); »Das Individuum der Pflanze in seinem Verhältnis zur Spezies etc.« (Berolini 1853); »Algarum unicellularium genera nova et minus cognita« (Lipsiae 1855); »Über Chytridium« (Berolini 1856); »Über Isoetes« (Berolini 1863); »Beitrag zur Kenntnis der Gattung Selaginella« (Berolini 1865); »Die Charazeen Afrikas« (Berolini 1867); »Neuere Untersuchungen über die Gattungen Marsilia und Pilularia« (Berolini 1870 u. 1872); »Über Parthenogenesis bei Pflanzen« (Berolini 1857); »Über Polyembryonie und Keimung von Caelebogyne« (Berolini 1860).

Nexus externi
-------------

* Scaturigo Vicifontis
* Ziegenspeck, Hermann, "Braun, Alexander" in: Neue Deutsche Biographie 2 (1955), p. 548 hic in interreti
Wikidata Alexander Fadeev
Res apud Vicidata repertae:Alexander Fadeev: imagoAlexander Fadeev: imago
*Nativitas*: 11 Decembris 1901; Kimry  
*Obitus*: 13 Maii 1956; Peredelkino  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union  
*Munus*: scriptor, politicus, diurnarius, public figure, war correspondent  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Genitores*: Q21843965;   
*Coniunx*: Valery Gerasimov, Angelina Stepanova  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of the Red Banner, Order of Lenin, Lenin Komsomol Prize, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow"  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Alexander Alexandri filius Fadeev** (Russice Александр Александрович Фадеев, tr. *Aleksandr Aleksandrovič Fadeev*; 24 Decembris 1901 – 13 Maii 1956) erat scriptor Russicus Sovieticus.

Biographia
----------

Filius rerum novarum cupidorum, Fadeev anno 1918 factus est socius Factionis Communisticae Russicae (bolsevicorum). Annis 1919—1921 erat particeps Belli Civilis Russici in Oriente Extremo. Eventa eius dein ut materia operum suorum primorum utebatur, quorum est, e.g. mythistoria nomine *Strages* («Разгром», annis 1924–1926 creata), cuius gratia Fadeev gloriam meruit. Alia mythistoria eius clara, *Cohors iuvenis* («Молодая гвардия», cuius versio prima anno 1946, versio secunda anno 1951 edita est), de rixa turmae clandestinae hominum iuvenium Sovieticorum unius urbium Ucrainae orientalis contra occupones Germanicos Nazisticos tempore Belli Magni Patrii narrat. 

Alexander Fadeev annis 1938–1944 atque 1946–1954 Unione scriptorum URSS praefuit. Annis 1939–1956 socius Comissionis Centralis Factionis Communisticae Unionis Sovieticae erat. Praemio Staliniano (anno 1946) nonnullisque aliis signis laudis Sovieticis ornatus est. Etiam socius Consilii Pacis Mundi fuit.

Reformationes illas, quae in Unione Sovietica tempore gubernationis Nicetae Chruščëv peractae sunt, non accipiens, etiam ut reus repressalium contra scriptorum Sovieticorum temporis regiminis Staliniani damnatus, mortem sibi conscivit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandrum Fadeev** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Alexandro Fadeev *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Superfamilia : Pterophoroidea   
Familia : Pterophoridae   
Subfamilia : Pterophorinae   
Tribus : Oidaematophorini   
Genus : *Hellinsia*   
Species : ***Hellinsia pollux***   
   
Synonyma
\* *Oidaematophorus pollux* Barnes & Lindsey, 1921

***Hellinsia pollux*** est species lepidopterorum familiae Pterophoridarum, quae a Gulielmo Barnes et Arthuro Ward Lindsey anno 1921 primum descripta est. Invenitur in California et Arizona, ubi typus loci est Montes Chiricahua.

Descriptio
----------

Latitudo alarum est 27–33 millimetra. Alae anteriores colore sunt ab albo ad eburneum pallidum, quamquam infuscatae in costa a basi ad apicem videntur. Est linea aliquantulum nigra supra basim rimae, ante unam aut duas maculas in aliquot speciminibus. Ultimus primae lobae apex est aliquantulum niger, et apex alterius lobae lineam denigratam habet, quae per fimbrias continuat. Paululum ante rimam est parva macula atrofusca et triangularis, quae ad maculam costalem incurvat. Aliquando videtur macula in media cellula. Squamae obscurae super alam sparguntur, quae secundum venas in margine interiori collegi solent. Alae posteriores et fimbriae sunt infuscatae.

Notae
-----

1. ↑  *Contributions to the Natural History of the Lepidoptera of North America.*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity |
Wikidata Gabriel Landsbergis
Res apud Vicidata repertae:Gabriel Landsbergis: imagoGabriel Landsbergis: imago
*Nativitas*: 7 Ianuarii 1982; Vilna  
*Patria*: Lituania  

**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, chairperson, Member of the Seimas, Minister of Foreign Affairs, Member of the Seimas  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Homeland Union – Lithuanian Christian Democrats  

**Familia**

*Genitores*: Vytautas V. Landsbergis;   
*Coniunx*: Austeja Landsbergiene  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Prince Yaroslav the Wise, 3rd class  

**Gabriel**, vulgo *Gabrielius* **Landsbergis** (Vilnae in urbe die 7 Ianuarii 1982 natus) est politicus Lituaniae.

Avis eius Vytautas Landsbergis primus minister Lituaniae primus omnium post libertatem nactam meruerat. Gabriel Landsbergis alumnus est universitatis Vilnensis ubi historiae et coniunctionibus internationalibus studuit. Iuxta ministerium rerum externarum ab anno 2007 atque quattuor annis Luxemburgi inter legatos Lituanicos operam dedit. Legatus est parlamento Europaeo ab anno 2014 usque in 2016. A die 14 Novembris 2016, Unionis patriae sodalis, legatus est parlamento Lituanico pro circulo Centras–Žaliakalnis. Minister a rebus externis die 11 Decembris 2020 creatus est, prima ministra Ingrida Šimonytė.

Nexus externi
-------------

* "TS-LKD pirmininkas G. Landsbergis į Seimą kandidatuos Kaune" (2015) apud *Delfi*
* Cursus apud parlamentum Europaeum
* Cursus apud parlamentum Lituanicum

Consilium ministrorum Lituanicum Ingridae Šimonytė 2020–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Arvydas Anušauskas • Aušrinė Armonaitė • Agnes Bilotaitė • Simon Gentvilas • Evelina Dobrowolska • Arūnas Dulkys • Simon Kairys • Dainius Kreivys • Gabriel Landsbergis • Kęstutis Navickas • Monica Navickienė • Ingrida Šimonytė • Georgita Šiugždinienė • Gintarė Skaistė • Marius Skuodis
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Consilia ministrorum civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Consilium Butkevičius 2012–2016 • Consilium Skvernelis 2016–2020 • Consilium Šimonytė 2020– |
|  |


Ministri rerum externarum Lituanici (1990–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Algirdas Saudargas 1990 • Povilas Gylys 1992 • Algirdas Saudargas 1996 • Antonius Valionis 2000 • Petrus Vaitiekūnas 2006 • Vygaudas Ušackas 2008 • Rasa Juknevičienė 2010 • Audronius Ažubalis 2010 • Linus Antonius Linkevičius 2012 • Gabriel Landsbergis 2020
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Lituaniae |
|  |