recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Publius Arrius Antoninus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est post annum 97) senator Romanus fuit.

Patria et Familia
-----------------

Patria eius forsitan provincia Gallia Narbonensis erat. Uxor eius Boionia Procilla erat, ex qua filiam Arriam Fadillam habuit. Haec postea Tito Aurelio Fulvo, consuli ordinario anni 89 nupsit et 19 Septembris 86 mater Antonini Pii imperatoris facta est. Cum Aurelius gener mox mortuus est, imperator futurus in domo Arii educatus est. Fuit Arrius praetera amicus Plinii Minoris. Hic Arrium poetam epigrammatum laudavit[1]. Cum mortuus esset, Antoninus Pius divitias eius maximas heres accepit.

Cursus honorum
--------------

1 Iulii 69 consul suffectus factus est. Circa annum 81 proconsul Asiam administravit. Anno 96, cum Nerva imperator factus esset Arrius in senatu solus Augusto novo gratulatus non est:  

"*Qui* (=Nerva) *cum in curiam a senatu gratanter exceptus esset, solus ex omnibus Arrius Antoninus, vir acer eique amicissimus, condicionem imperantium prudenter exprimena, amplexus eum, gratulari se ait senatui et populo provinciisque, ipsi autem nequaquam, cui satius fuerat malos semper principes eludere quam tanti oneris vim sustinentem haud molestiis modo et periculis subici, sed famae etiam inimicorum pariter et amicorum, qui cum se mereri omnia praesumant, si quicquam non extorserint, atrociores sunt ipsis quoque hostibus.*[2]"  

Anno 97 consul suffectus II fuit[3].

Notae
-----

1. ↑  Plinius Minor, *Epistulae*, IV 18, V 15
2. ↑  *Epitome de Caesaribus* XII 3
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 31
Wikidata Grenovicum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°28′48″N 0°0′0″E  
*Zona horaria*: UTC  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Grenovicum  

**Geographia**

*Superficies*: 5 044.18 hectarium  
*Territoria finitima*: Deptford, Blackheath, St Johns, Westcombe Park, New Cross, Lewisham, Kidbrooke, Charlton, Peckham, Thamesmead, Plumstead, Woolwich  

Collegium regale
**Grenovicum** diu fuit vicus comitatús Cantii prope Londinium. Ab anno 1900 usque ad 1965 fuit burgus metropolitanus sub comitatu Londiniensi. Ex hoc anno est locus principalis burgi maioris Grenovici, qui inter triginta burgos Londinii Maioris comprehenditur.

Grenovicum celebre est eo quia circulus meridianus, qui vicum usque ad annum 1884 transiebat, primarius meridianus Telluris factus est. (Antea meridianus Ferri in insula aderat.) Hoc consilium inter civitates Vasingtonoiae habitum est.

Medium oppidum vetus est Grenovici Situs Patrimonii Mundi, nomine *Grenovicum Maritimum.* In margine viridarii stat palatium Reginae domus appellatum.

Pinacotheca
-----------

* Inscriptio Georgio II regi dedicataInscriptio Georgio II regi dedicata
* Basilica Tridentis: NON ILLI IMPERIUM scilicet NeptunoBasilica Tridentis: NON ILLI IMPERIUM scilicet Neptuno

* Insigne: OTIA TUTAInsigne: OTIA TUTA
* ObservatoriumObservatorium

* Hospitale SANCTAE ET INDIVIDUAE TRINITATIS GRENWICIHospitale SANCTAE ET INDIVIDUAE TRINITATIS GRENWICI

Notae
-----

1. ↑  *Encyclopaedia Virtualis Recentioris Aevi* s,v, *Grenouicum*.
2. ↑  W. Smith, T. D. Hall, *Smith's English-Latin Dictionary*
Wikidata Gregorius Potanin
Res apud Vicidata repertae:Gregorius Potanin: imagoGregorius Potanin: imagoGregorius Potanin: subscriptioGregorius Potanin: subscriptio
*Nativitas*: 21 Septembris 1835; Q4537791  
*Obitus*: 30 Iunii 1920; Tomium  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Officium**

*Munus*: explorator, geographus, diurnarius, scriptor, botanista, naturae peritus  

**Familia**

*Coniunx*: Aleksandra Potanina  

**Memoria**

*Laurae*: Constantin Medal  
*Sepultura*: Tomium  

**Gregorius Nicolai filius Potanin** (Russice Григорий Николаевич Потанин, tr. *Grigorij Nikolaevič Potanin*; natus die 22 Septembris anni 1835, mortuus die 30 Iunii 1920) fuit geographus, ethnographus et scriptor Russicus, explorator Asiae Mediae et Siberiae.

Biographia
----------

Gregorius Potanin natus est in Iamyschewensi castello regionis Omensis Imperii Russici (nunc pago regionis Pavlodarensis Kazachstaniae).

Post finem studii sui in schola militari Omensi (anno 1852), annis 1853 - 1858 functus est munus militare. Annis 1859 - 1862 in Universitate Petropolitana studebat. Ut particeps perturbationis studentium, quae anno 1861 accidit, deportatus est in Siberiam. Annis 1865 - 1874, ut particeps *Societatis Independentiae Siberiae*, abditus est carceri, et dein affectus est exsilio. 

Annis 1863–1864 Potanin fuit particeps expeditionis Societatis Geographicae Russicae in partem meridionalem Kazachstaniae orientalis. Perfecit expeditiones in Mongoliam occidentalem et Tuvam (annis 1876 - 1877, 1879 - 1880), in Sinas septentrionales, Tibetiam orientalem et Mongoliam centralem (annis 1884 - 1886, 1892 - 1893), in montes Chingan (anno 1899). Expeditionum illarum gratia, notitiae vastae novae de terris illis collectae sunt. Potanin fuit initiator nonnullarum expeditionum in Siberiam atque conditor societatis studii Siberiae.

Gregorius Potanin obiit Tomii in urbe, die 30 Iunii anni 1920.

Asteroides 9915 Potanin in eius honorem nominatus est.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 4 Octobris Gregoriano.
2. ↑  "*Iamyschewensis* castelli"

Fontes
------

* Pagina de Gregorio Potanin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* – Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gregorium Potanin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • IPNI • Deutsche Biographie |
Despectus in Stationem Pyeongyang anno 2015.
**Statio Pyeongyang** (Coreane 평양역 vel 平壌驛, *Pyeongyang-yeok*) est statio principalis Pyeongyang capitis Coreae Septentrionali, anno 1906 aperta. In Yeokjon-dong, Jung-guyeok collocata, medium hoc primum cor capitis efficit. Praeter itus in urbe et natione, tramina internationalia urbem cum e.g. capite Sinensi Pechino connicit.

Historia
--------

Vetus Statio Pyeongyang annis 1920.
Statio ferriviaria a viribus occupatis Imperii Iaponici anno 1906 aedificata est. Pars Lineae Gyeongui fuit quae Seulum urbem Coreae Australi porro ad Sinuiju Coreae Septentrionali connicebat, apud limitem occidentalem eae nationis. Linea ad Sinensem Dāndōng in propinquo limitis huius per Pontem Friendship Sino-Korean serius extendebatur. Formale situm esse urbi eo tempore Mandshuriae regionis Sinae appellatur.

Linea Gyeongui praeclarissima fiebat et sic nova statio ferriviaria in loco alio Pyeongyang annis 1920 aedificabatur ut numerum auctum vectorum et traminum accomodare. Sua architectura stationem veterem Seulo similabat. Tamen sub Bello Coreano, quo inter annum 1950 et 1953 durabat, statio ferrivia una cum plurimum Pyeongyang destructa sunt.

Illa Statio Pyeongyang quae hodie in usu remanet anno 1958 reaedificabatur, a Coreanis Septentrionalibus per architecturam Sovieticam. Una structurarum unicarum et praeclarissimarum Pyeongyang est. Anno 2011 maximum quadrum LED in fronte fori stationarii erectum est, quod musicam propagandam et nuntium in vivo vespere ostendit.

Systema megaphonicum
--------------------

Hora 6:00 omnia die carmen adaptum "Quo Tu Es, Caro Imperatore?" in systemate megaphonico in stationem agitur. Aliquos credunt carmen vocatum excitatorium in mane habitantibus localibus intendat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stationem Pyeongyang** spectant. |

* Statio Pyeongyang apud Young Pioneer Tours
* Ferrivia Pyeongyang et statio apud Korea Konsult
Allegoria mensis Brumarii, anno 1792 edita.
**Brumarius**,[1] vulgo *Brumaire*, in calendario republicano Francico fuit secundus anni mensis, qui appellabatur e *brume,* vocabulo Francogallico 'caliginem' significante, quia caligo in Francia illo tempore anni saepe videbatur.

Brumarius fuit secundus autumni mensis (*mois d'automne*), qui, inter 22 Octobris et 24 Octobris incipiens, inter 20 Novembris et 22 Novembris desinebat. Mensem Vendemiarium sequebatur, mensemque Frimarium[2] antecedebat.

Brumarius in usu civili interceptionem 18 Brumarii anno VIII (9 Novembris 1799) attingit, cum Napoleo dux rectionem Directorii Francici everteret ad Consulatum instituendum, ut memorat Carolus Marx in *Brumaire undevicesimus Ludovici Bonaparte,* libello ubi Marx hunc motum cum altera interceptione Napoleonica comparat, motu a Ludovico Napoleone, eius filio fratris, anno 1851 facto.

Notae
-----

1. ↑  "Brumarius (mensis) ... *Brumaire (in the Revolutionary Calendar)*": D. Sacré, "Instrumentum lexicographicum" in *Humanistica Lovaniensia* vol. 59 (2010) p. 468
2. ↑  "14. Frimarius ofte Nevelmaend" (contextu Batavo) (p. 545 apud *Google Books*).

Bibliographia
-------------

* Ozouf, Mona. 1989. Revolutionary Calendar. In *Critical Dictionary of the French Revolution,* ed. François Furet et Mona Ozouf.
* Shaw, Matthew. 2011. *Time and the French Revolution: a history of the French Republican Calendar, 1789–Year XIV.*

Nexus externi
-------------

* Autumnus, quarta anni pars (imago).
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Lovastatinum est statinorum substantia una.
**Statina**, inhibitores quoque HMG-CoA reductasis notae, sunt grex lipoproteina minuentia, ideo hyperlipidaemiarum tractationis idonee, medicamentorum. 

Varia statina adhibentur, ut Atorvastatinum, Lovastatinum, Pravastatinum, Simvastatinum.

Machinatio statinorum
---------------------

Contextus biochemicus enzymi HMG-CoA reductasis. Statina hoc enzymum obsident.
Statina enzymum hydroxy-methylo-glutarylo-coenzymi-A reductasis (HMG-CoA reductasis) inhibitores competitivi obsident. Eo modo statina cholesteroli synthesem inhibent, multitudo LDL in sanguine minuent. Non pronuper investigatores effectus adversarios ad metabolismum spectare quoque monebant, imprimis ad myopathiam statinis.

### HMG-CoA reductasis

3-Hydroxy-3-methylo-glutarylo-coenzymi A reductasis est a NADH et NADPH dependens enzymum intra iter metabolicum acidi mevalonati, cuius duo producta sunt isopentenyli pyrophosphatum (IPP) et dimethyloallyli pyrophosphatum (DMAPP). Ambo formationis terpenoidorum (seu isoprenoidorum) necesse sunt, propterea terpenoida nidamentum plus quam 30,000 substantiarum chemicarum servant, non solum cholesteroli sed aliarum ut haemis, vitamini K, coenzymi Q10 et omnium hormontum steroidalium.

Effectus non grati
------------------

### Myopathia statinis sociata

Interdum hebdomadibus vel mensibus paucis, quo statinum consumebatur, imbecillitas musculorum observatur. Imbecillitas haec, myopathia dicta, motus corporis impedire queat, etiam renum functionem, si rhabdomyolysis (dissolutio structurarum musculorum) saeviat. Symptomata gravissima vel discontinuationem medicamenti pernecesse faciendi iubeat.

Substantiae
-----------

| Statinum | Metabolimus | Semivita (h) |
| --- | --- | --- |
| Atorvastatinum | CYP3A4 | 14—19 |
| Fluvastatinum | CYP2C9 | 1—3 |
| Lovastatinum | CYP3A4 | 1—3 |
| Pravastatinum | non CYP | 1—3 |
| Rosuvastatinum | CYP2C9,CYP2C19 | 14—19 |
| Simvastatinum | CYP3A4 | 1—3 |

Nexus interni
-------------

* Cholesterolum
* Mitochondrium

Notae
-----

1. ↑  Ahmadi Y, Ghorbanihaghjo A, Naghi-Zadeh M, Yagin NL (2018). "Oxidative stress as a possible mechanism of statin-induced myopathy". *Inflammopharmacology*
2. ↑  Holstein SA, Hohl RJ (2004). "Isoprenoids: remarkable diversity of form and function". *Lipids* **39** (4): 293-309
3. ↑  Tomaszewski M. Stępień K.M. et al. (2011). "Statin-induced myopathies". *Pharmaclogical reports* **63** (4): 859-66
Bombae Molotov paratae, Kioviae anno 2014
***Cocktail Molotov*** (vel interdum *bomba Molotov*) est nomen solitum granatarum manuariarum simplicium, quae sine difficultatibus a quolibet factae esse possunt. Lagona est vitrea benzino vel ceroleo vel alio umore flammabili plena cum filo vel linamento aliquo, quo inflammatur. Lagona iacta dispergitur et simul scopus igni vix extinguibili ardet.

Ignis Graecus est telum huiusmodi antiquius. Saeculo vicesimo contra autocurrus armatos tela talia in usum veniunt. Iam tempore Belli orbis terrarum prioris milites granatis huiusmodi usurpabantur.

Nominis origo non plane certa est. Saepius dicuntur milites Finnici tempore Belli Hiberni Finniae et Unionis Sovieticae lagonas tales explosibiles *cocktail* nominare, cum lagonae essent, et a Venceslao Molotov, tunc administrationis Sovieticae principe, iocose se dona talia accepisse dicere (vel ei destinare); per diaria Europaea nomen divulgatum est. In Russia solum annis nonagesimis saeculo XX hoc nomen lagonae inflammantis multis notum factum est.

In nonnullis nationibus (e.g. in Civitatibus Foederatis et in Ruthenia Alba) ipsa praeparatio bombarum Molotov iure prohibita est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Gulielmi Trotter bombae Molotov historia **(Anglice)**
* De bomba Molotov **(Russice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Robertus Schumann.
**Robertus Schumann** (natus Cygneae die 8 Iunii 1810; mortuus Bonnae in vico Antiche die 29 Iulii 1856) fuit scriptor et Aevi Romantici compositor Germanus. Uxor fuit Clara Schumann clavilista.

Studium iuris ad Almam Matrem Lipsiensis fecit ante vitam artificis musicae. Postquam multa carmina, quattuor symphoniae, et cetera opera musica composuit. Sibi mortem consciscere conatus est ex morbu mentis, at salvatus est. Ad ultimum, in valetudinario obiit.

Asteroides 4003 Schumann in eius honorem nominatus est.

Nexus interni
-------------

* Ioannes Brahms
* Adelbertus de Chamisso

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Classical Archives • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Roberto Schumann apud Classical.net **(Anglice)**
Ludus criccetius inter turmas Australiae et Indiae, anno 2004, Sydneii in campo criccetii (Anglice *Sydney Cricket Ground*) habitus.
**Criccetius lusus**, **pila clavaria**, **ludus pilae et portae**, vel **ludus baculi et pilae** (Anglice *cricket*) est ludus athleticus plerumque in Britannia et civitatibus olim in dicione sua visus.

Principium
----------

Pilae clavariae lusum binae turmae undecim hominum ludunt. Ea turma vincit, quae plurimos cursus in sua parte lusi (Anglice *innings*) attingit. Cursus attingere potest solum turma quae pilam clava ferit. Duo ex turma homines clavantes (qui "clavatores" vocantur) stationes alternant post quasque sex pilae iaculationes. Si pila ex agro volat, sex cursus attinguntur; si tamen pila ex agro volvit, quattuor tantum cursus attinguntur.

Turma quae pilam iaculat clavatorem alterius turmae eicere conatur pilam tali modo iactando ut percutiat tres palos in humo fixos qui "wicket" dicuntur. Si decimus clavator eiectus est, pars lusi finitur, et turma quae clavabat in parte secunda pilam iactat. 

Nexus interni
-------------

* Ashes (criccetius lusus)
* Basipila
* Petrus Frankopan, lusor et historicus
* *Trobriand Cricket*

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda (Holmiae: Norstedts Akademiska Förlag, 2009). Aliud vocabulum est "ludus Anglicus pilae et portae".
"**Cretenses semper mendaces, malae bestiae, ventres pigri**" (Graece Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί: *Vorsokr.* 68 B 1) est versus saepius ab antiquis citatus, *Oraculis* Epimenidis a quibusdam adscriptus. Sententia inter philosophos posteriores nomine **Paradoxi Epimenidei** recipitur.

Verba primus citat Callimachus (sed sine indicatione auctoris): is enim in *Hymno in Iovem*, de loco nativitatis Iovis inter Arcadum et Cretensium reclamationes se dubitare fingens, Arcadiam selegit quia *Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται* "Cretenses semper mendaces" sint; qua ratione et sepulchrum Iovis erexerint, Iove re vera semper vivente. Locum Callimacheum refert Gaetulicus poëta in epigrammate, sepulchrum Astydamae Cydonii a Cretensibus erectum esse fingens, iam bis mendacibus; Iovem enim semper vivere admittitur, cadaverque Astydamae in naufragio mortui nusquam reperiendum. Versum Epimenideum totum citat Paulus in *Epistula ad Titum*, vati Cretensi sine nomine attribuens. Textus in versione Vulgata sic sonat: "Dixit quidam ex illis proprius ipsorum propheta: *Cretenses semper mendaces, malae bestiae, ventres pigri*. Testimonium hoc verum est."

Notae
-----

1. ↑  Callimachus, *Hymnus in Iovem* 8
2. ↑  Gaetulicus in *Anthologia Palatina* 7.275
3. ↑  Paulus, *Epistula ad Titum* 1.12-13

Bibliographia
-------------

* H. A. Diels, W. Kranz, edd. *Die Fragmente der Vorsokratiker* (1a ed. 1903; 4a ed. 1922; 6a ed. 1951-1952) no. 68 Textus
* Susan A. Stephens, *Seeing double: intercultural poetics in Ptolemaic Alexandria* (Berkeley: University of California Press, 2003. ISBN 0520229738) pp. 86-91 Paginae selectae
Statio Tokiensis anno 2012, sub nocte illuminans.
**Statio Tokiensis** (Iaponice 東京駅, *Tōkyō-eki*) est statio ferriviaria in regione Marunouchi Tokii Iaponiae. Omnium stationum ferriviariarum Tokii maxime adhibitum est. Etiam maxime adhibitum Iaponiae in modo traminis per diem est, enim super 3 000. Inter tramina in statione ferriviaria agentia Shinkansen est, series traminum supercelerorum. Commercia ferriviaria JR East, JR Central et Tokyo Metro statione ferriviaria operantur.

Statio Tokiensis anno 1914 aedificata est et die 20 Decembris aperta. In architectura populari huius temporis aedificabatur.

Statio Tokiensis cereos electricos in latere exteriori habet quas ea nocte illuminant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stationem Tokiensem** spectant (Tokyo\_Station, Tokyo Station). |

* JR East charta Stationis Tokiensis
* Statio Tokiensis in JR East pagina interretialis **(Iaponice)**
* Statio Tokiensis in JR Central pagina interretialis **(Iaponice)**
* Statio Tokiensis in Tokyo Metro pagina interretialis **(Iaponice)**
Insigne oppidi Coburgi: Caput Sancti Mauritii
Despectus in mediam urbem.
Vici oppidani.
Locus Coburgi in Germania
**Coburgum** est oppidum in Bavaria septemtrionali, cui anno 2012 erant 41 022 homines.

Burgus Coburgi (Germanice *Veste Coburg*) inter maiores burgos Germaniae est. 

Insigne Coburgi caput Sancti Mauritii monstrat.

Multi homines oppidum visitant, ut forum, aedificia antiqua, et omne quidem burgum spectent et historiam oppidanam discant.

Res gestae
----------

Reformator Martinus Luther 1530 aliquamdiu in burgo Coburgi vixit, partesque Veteris Testamenti Bibliae in sermonem Theodiscum reddidit.

Quamquam Coburgum per multa saecula ad Thuringiam pertinuit, ab anno 1920 pars Bavariae est.

Praeclari cives
---------------

Coburgi olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:

### Nati

* Wolfgangus Stammberger (1920–1982), vir publicus factionis FDP

### Mortui

* Fridericus Rückert (1788–1866), poeta
* Wolfgangus Stammberger (1920–1982), vir publicus factionis FDP

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Bavariae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Coburgum** spectant. |

* Pagina officialis  **(Germanice)**
* Conspectus praesens fori Coburgi
Hamaxostichus in statione
**Statio Regis Crucis** (Anglice: *King's Cross Station*) est una ex maximis stationibus ferriviariis Londinii in parte Camdeni et ad septentrionalem et orientalem partem Londinii spectat. Nomen accepit quia sicut monumentum ibi erectum dedicata fuit regi Britanniarum Georgio IV. Statio, quae die 14 Octobris 1852 inaugurata est, celebris est locus ferriviae ad Scholam Hogvartensem in fabula de Harrio Pottero.

Statio Regis Crucis iuxta stationem Sancti Pancratii iacet et ambae coniunctae sunt ad Stationem Subterraneam Regis Crucis Sanctique Pancratii quae servit pluribus lineis subterraneae Londiniensis.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Harrius Potter et Philosophi Lapis
3. ↑  Vide paginas en:King's Cross St. Pancras tube station et en:London King's Cross railway station Anglice scriptas.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Regis Crucem** spectant (Kings Cross railway station, London King's Cross railway station). |
**Ortus et occasus cosmicus** sunt ortus vel occasus stellarum, planetarum et lunae qui eodem tempore fiunt quo sol aut oritur aut occidit. Qui cum sole oriente matutino tempore fiunt heliaci vocantur, qui cum occidente vespertino tempore acronichi. 

Stellae ortum habent cosmicum, qui est heliacus, et occasum, qui est acronichus.

Planetae inferiores ut stellae vespertinae, ut dicuntur, visibiles sunt in caelo inter duos occasus acronichos; ut stellae matutinae inter duos ortus heliacos.

Luna scilicet nova luna habet ortus heliacos et luna plena habet ortus acronichos.

Tabula
------

**Siderum ortus et occasus**| cosmicus | heliacus | acronichus |
| --- | --- | --- |
| ortus | stellae, planetae inferiores ut 'stellae matutinae', luna | stellae, luna |
| occasus | stellae, luna | stellae, planetae inferiores ut 'stellae vespertinae', luna |

Nexus externi
-------------

* ORTUS ET OCCASUS HELIACUS.[*nexus deficit*]
* ORTUS ET OCCASUS ACRONYCHUS.[*nexus deficit*]
* ORTUS ET OCCASUS COSMICUS[*nexus deficit*]
* Johann Heinrich Zedlers Universal-Lexicon **(Germanice, Latine)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Orthosia (discretiva)


Wikidata Orthosie (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Orthosie (satelles): imagoOrthosie (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Jan Kleynadie 11 Decembris 2001
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 622.56 dies  
*Axis semimaior*: 20 720 000 chiliometrum  
*Aphelion*: 20 921 148 chiliometrum  
*Perihelion*: 17 255 753 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.337  
*Inclinatio orbitalis*: 145.921 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 23.1  
*Diametrum*: 2 chiliometrum  
*Massa*: 15 petagram  

**Orthosie**, nomine pleno **Jupiter XXXV (Orthosie)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2001 J 9** agnitus, quae anno 2001 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Orthosia (dialecto epica *Orthosie*), e qua haec satelles appellata est, fuit una Horarum, filiarum Iovis. 

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 23 a die 11 Decembris 2001 usque ad 27 Martii 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
***Ortus acronichus*** et ***Occasus acronichus*** sunt termini technici astronomiae. Qui termini designant stellarum vel planetarum vel lunae ortus vel occasus qui vespertino tempore una cum solis occasu fiunt. Occasus et ortus qui matutino tempore una cum solis ortu fiunt ortus vel occasus heliacus vocantur. 

Cum tellus semel per annum circum Solem movetur, sol visus a terra videtur semel per annum inter fixas caeli stellas viam in caelo quae linea ecliptica vocatur permigrare. Quamobrem omnes unius hemisphaerii stellae aliquo tempore anni tum nocte videri possunt, cum non evanescunt propter nitorem diurnum. Acronichus stellae ortus fit cum postremum in anno stella fixa vespere paulo post solem occidentem in caelo apparet.

Planetae inferiores et luna
---------------------------

Planetae inferiores quae sunt Mercurius et Venus duos occasus acronichos habent, unum quo primo, alterum quo ultimo in caelo vespertino visibiles sunt. Luna habet ortum et heliacum et acronichum.

Nexus interni
-------------

* Tempora anni
* Ortus et occasus cosmicus

Nexus externi
-------------

* ORTUS ET OCCASUS HELIACUS.[*nexus deficit*]
* ORTUS ET OCCASUS ACRONYCHUS.[*nexus deficit*]
* ORTUS ET OCCASUS COSMICUS[*nexus deficit*]
* Johann Heinrich Zedlers Universal-Lexicon **(Germanice, Latine)**
Cochlear mediis in campis
**Cochlear gigantis** (Theodisce: *Riesenlöffel*) invenitur in parte septentrionali urbis Arnstadii. Agitur de capitello votivo quodam apud campi semitam, de cuius historia sunt fabulae multae. Gigantem crudelem inibi cochlear suum perdidisse ferunt, quod ad perpendiculum in arvum iniectum haeret. 

Reapse monumentum lapide arenaceo originem suam ducit de lautomiis Seeberg (haud procul a Gota sitis). Saeculo XIV vel XV confectum et est aedicula imaginibus religiosis ostensoriove exhibendis. Quod tripartitum in officina restauratum est anno 1982 et rursus in situ originali erectum est postea. Usque ad annum 1972 stabat in aula castelli. Nomen eius primo apud Ludovicum Bechstein, fabellarum narratorem indefessum, legi potest.

Monumentum terminus est stationis semitae culturalis *A cervesia ad tomaculum*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cochlearem gigantem** spectant. |

Petrus Unger describens monumentum
"Mors Polydori"ː tapetum septimi decimi saeculi. Ancillae corpus lavant et Hecuba plorat.
**Polydorus** in mythologia Graeca est minimus natu filiorum Priami et Hecubae. Cum iunior esset quam ut arma ferre posset Priamus eum cum multo auro apud hospitem, Thracum regem Polymestorem, misit ubi tute servaretur. Nam Priamus exitum belli timebat neve Troianorum regum stirps omnino periret cavebat. At Troiae captae nuntio adlato Polymestor Polydorum statim occidit ut auro potiretur et corpus in mare praecipitavit. In Euripidea *Hecuba* Priami uxor de nefando scelere supplicium sumpsit dum Polymestorem excaecat et eius liberos necat. Agamemnon iudex eam absolvit iuste factum arguens. Ob Hecubam in canem mutatam, quae metamorphosis apud Euripidem a Polymestore ex quibusdam vaticinationibus praedicebatur, eandem fabulam narrat Ovidius. Ad eadem facta tertio libro *Aeneidis* alludit Vergilius cum Aeneas in locum ubi Polydorus insepultus iacet incidit. Quae fabula tamen *Iliadis* auctori ignota erat qui Polydorum, quamvis a patre Priamo pugnae interesse vetatum tamen Achillem stulte provocantem bello mori voluit. Nec apud Homerum Hecubae sed Laothoae filius erat.

Hyginus fabulam a cetera traditione longe aberrantem tradidit, quod fortasse argumentum hodie deperditae (Latinae ?) tragoediae fuitː nam Ilione, Priami et Hecubae filia eademque Polymestoris uxor, fratrem Polydorum a parentibus alendum suscepit et eum cum proprio filio Deipylo e Polymestore genito permutavit. Ita filium pro fratre et fratrem pro filio habuit. Qua de causa cum victores Achaei regem hortarentur ut Polydorum necaret Polymestor non illum sed per errorem filium suum sustulit. Postremo Ilionae monitu filius et filia Priami periurum Polymestorem excaecant.

Notae
-----

1. ↑  Fortasse *Ilione* Pacuvii

Fontes
------

* Euripides, *Hecuba*
* Hyginus, *Fabulae* 109
* *Ilias* XX.407-420, XXI.88-91, XXII.46-53
* Ovidius libro tertio decimo *Metamorphoseon* 430-568
* Vergilius, *Aeneis* III.39-68 Hi sunt versus 49-57ː

```
*Hunc Polydorum auri quondam cum pondere magno*
infelix Priamus furtim mandarat alendum       
Threicio regi, cum iam diffideret armis
Dardaniae cingique urbem obsidione uideret.
Ille, ut opes fractae Teucrum et Fortuna recessit,
res Agamemnonias uictriciaque arma secutus
fas omne abrumpit: Polydorum obtruncat, et auro       
ui potitur. Quid non mortalia pectora cogis,
auri sacra fames!
```
*Sutton Hoo*Situs in Anglia orientali
**Sutton Hoo** est promunturium humile in agris oppidi Sutton comitatus Suffolciae in Anglia orientali super aestuarium fluminis Deben surgens. Circa decem milia passuum ab urbe Gippevico distat. Locus archaeologicus est ubi reperta sunt vestigia habitationis sepulturaeque tam praehistoricae quam aevi medii.

Cassis sepulturae Sutton Hoo e fragmentis restituta (Museum Britannicum 1939,1010.93)
Humatio navicula ad Sutton Hoo anno 1939 exfossata sepulcrum Raedwaldi regis Orientalium Anglorum fuisse censetur, circa 624 mortui, tamquam haec opinio probatu difficilis sit. Magnificentia nihilominus ritus funeralis atque bonorum, necessitudines ex domis distantibus clarissimisque coniunctae quae in thesauro exemplificatae sunt, et bona clarissime auctoritatem privatam et publicam viri singularis ibi humati manifestantes, hominem praeclarissimum fuisse indicant. Ritus iste naviculae humationis, et similitudo tegumenta corporis (galeae clipeique) ad illa Suecicae orientalis aerae Vendel vocatur, cognationes aut affinitates regum Anglorum Orientalium cum eis provinciae Suecicae, sicut et in poemate *Beowulf* narrantur. Constat regem Aethelwaldum, Ennii filium fratris Raedwaldi, vicum regium ad Rendlesham, propius Sutton, anno c. 660 habuisse.

Bibliographia
-------------

* R. L. S. Bruce-Mitford, *Aspects of Anglo-Saxon Archæology: Sutton Hoo and other discoveries.* Londinii, 1974
* R. L. S. Bruce-Mitford, *The Sutton Hoo Ship-Burial.* Volumen 1. Londinii, 2000
* J. Campbell, "The Impact of the Sutton Hoo Discovery" in *The Anglo-Saxon State* (Londinii: Hambledon, 2000. ISBN 1-85285-176-7)
* S. Newton, *The origins of Beowulf and the Pre-Viking Kingdom of East Anglia.* Cantabrigiae, 1993

Nexus interni
-------------

* Sepultura Prittewellae reperta

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sutton Hoo** spectant. |
Wikidata Suva
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Viti  
*Locus*: 18°8′0″S 178°26′0″E  
*Numerus incolarum*: 88 271  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Suva
**Gestio**

*Procuratio superior*: Rewa  

**Geographia**

*Superficies*: 2 048 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Taipeia  

**Tabula aut despectus**

Suva: situsSuva: situs
**Suva** est urbs capitalis Vitiorum. Ad litus australe insulae Viti Levu floret, incolis anno 2007 ipsius municipii 85 691 sed suburbanis comprehensis 175 399. Vicus fuit indigenarum ante annum 1868, quo anno *Polynesia Company* Australiana ibi fundum gossypiarium condidit. Insulis Vitiis sub imperio Britannico ab anno 1874 receptis, oppido Levuka insulae Ovalau a principio capitali, Suva anno 1882 caput coloniae facta est; quam dignitatem libertate anno 1970 nacta retinuit.

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Suvanus", cf. "Archidioecesis Suvana" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

Porticus vici *Cumming Street* Suva in urbe
* S. Baksh, *The Suva City Library: A Brief History and Development, 1909–1980*. 1980
* Korina Miller, Robyn Jones, Leonardo Pinheiro, *Fiji* (Lonely Planet, 2003) pp. 139–141

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Suva** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 18°8′0″S 178°26′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs municipalis

Urbes Australasiae et Oceaniae capitales

**Ordine alphabetico enumeratae**: Apia • Camberra • Funafuti • Honiara • Majuro • Ngerulmud • Nukualofa • Palikir • Portus Moresbiensis • Portus Vila • Suva • Tarava • Wellington • Yaren  

**Sub civitatum nominibus annexae**: Australia • Kiribati • insulae Marsalienses • civitates foederatae Micronesiae • Nauru • Nova Zelandia • Palau • Papua Nova Guinea • insulae Salomonis • Samoa • Tonga • Tuvalu • Vanuatu • Viti

*Opus geopoliticum • Urbes orbis terrarum capitales**Capsae cognatae:* Urbes Australiae et Oceaniae maximae • Urbes Africae capitales • Urbes Americae Australis capitales • Urbes Americae Septentrionalis capitales • Urbes Asiae capitales • Urbes Europae capitales
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Michael Sandel
**Michael Sandel** (natus die 5 Martii 1953) est philosophus Civitatium Foederatarum qui philosophia politica de iustitia et communitariarismo peritus. Ab anno 2008, professor Universitatis Harvardianae est et tnter "homines plus influentes anno 2011" in Re publica popularis Sinarum electus fuit.

Alma mater eius Universitas Brandeis deinde Collegium Balliol, Universitatis Oxoniensis ubi doctorem philosophiae acquisit. Criticam theoria Ioannes Rawls facit et theoriam propriam de iustitia sociali egalitarismi, communitate et bonum communum constituit. Et anno 2018 Praemium principum Asturiarum de scientiis socialibus accepit.

Operae
------

* *Liberalism and the Limits of Justice* (anno 1982)
* *Justice, What's the Right Thing to Do?* (anno 2010)
* *What Money Can't Buy: The Moral Limits of Markets* (anno 2012)
* *The Tyranny of Merit: What Become of the Common Good?* (anno 2020)

Notae
-----

1. ↑  Philosophia quae relationem inter individuales et communitatem aestimat
2. ↑  Michael J. Sandel

Nexus interni
-------------

* Meritocratia
* Philosophia Americana

Nexus externi
-------------

* Situs publicus Michael Sandel (Universitas Harvardiana)
Wikidata Svanto Augustus Arrhenius
Res apud Vicidata repertae:Svanto Augustus Arrhenius: imagoSvanto Augustus Arrhenius: imago
*Nativitas*: 19 Februarii 1859; Balingsta parish  
*Obitus*: 2 Octobris 1927; Holmia  
*Patria*: Suecia  
*Nomen nativum*: Svante August Arrhenius
**Officium**

*Munus*: astronomus, chemicus, physicus, professor  
*Patronus*: Riga Technical University, Universitas Holmiensis, Universitas Upsaliensis
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Svanta Gustav Arrhenius; Carolina Christina Thunberg  
*Coniunx*: Maria Arrhenius, Sofia Rudbeck  
*Proles*: Olof Arrhenius, Anna-Lisa Arrhenius  

**Memoria**

*Laurae*: Faraday Lectureship Prize, Praemium Nobelianum Chemiae, Willard Gibbs Award, honorary doctor of the University of Edinburgh, Davy Medal, Silliman Memorial Lectures, Franklin Medal, honorary doctorate from the University of Cambridge, Honorary doctor of the University of Groningen, Honorary doctor of the Heidelberg University, honorary doctor of the Leipzig University, Honorary doctor of the University of Oxford, honorary doctor of the University of Birmingham, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, Foreign Member of the Royal Society, Echegaray Medal  
*Sepultura*: Uppsala Old Cemetery  

**Svanto Augustus** (*Svante August*) **Arrhenius** (natus prope Upsaliam die 19 Februarii 1859; Holmiae mortuus die 2 Octobris 1927) fuit chemicus Suecicus, professor physicae apud Universitatem Holmiensem 1895–1905. 

In dissertatione academica anno 1884 edita (*Recherches sur la conductibilité galvanique des électrolytes*) principia dissociationis electrolyticae cum basi chemica proposuit. Qua theoria descriptionem mutuae inter duas phases meteriales reactionis a Michaele Faraday factam sarsit. Primo quidem dissertatio Arrheniana nullius ponderis existimata est, neque Arrhenius ipse satis dignus, qui docentis munus mereretur. Postea tamen Arrhenius ingenio acuto et sagacitate inter collegas innotuit beneficio Vilhelmi Ostwald, moxque docens chemiae physicae nominatus est. 

Anno 1903 praemio Nobeliano chemiae ornatus est ob studia ad dissociationem electrolyticam pertinentia. Alioqui in variis disciplinis chemiae valuit. Arrhenius una cum Vilhelmo Ostwald et Jacobo Henrico van 't Hoff auctor chemiae physicae censetur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Svantonem Augustum Arrhenium** spectant. |

* De Svantone Augusto Arrhenio in pagina praemio Nobeliano chemiae dicata **(Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Apomorphinum| Apomorphinum |
| Apomorphinum |
| Natura chemica |
| Formula chemica | C17H17NO2 |
| Massa molaris | 267.322 g/mol |
| PubChem | 6005 |
| DrugBank | DB00714 |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | G04BE07 (WHO)N04BC07 (WHO) |
| Tempus semivitae biologicum | 40 min |
| Metabolismus | iecore (hepaticus) per auto-oxidatio,O-glucuronidatio, O-methylatio |
| Excretio | faecibus |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | subcutanee (s.c.) |
| MedlinePlus | a604020 **(Anglice)** |

**Apomorphinum** est medicamentum pharmaceuticum apophinorum cum effectus agonistae dopamini non selectivae, proinde substantiae tractationis haec morbi Parkinsoniani apte adhibeatur. Effectus adversarius non parum saepe notus est vomitus, quapropter simul applicatio substantiae quaevis antiemeticae ut domperidoni decet. Mirum non est, ut in medicina veterinaria apomorphini effectus emetici remedium animalium celere venenatorum inferantur. 

Non ad fabulas nutricularum attendens est opinio nonnumquam dicta, ut apomorphinum remedium dependentiae opiatorum iuvaretur.

Natura Apomorphini
------------------

### Natura chemica

Apomorphinum est dibenzochinolinum.

### Natura pharmacologica

Apomormorphinum est substantia receptoria dopamini stimulans et simul emeticum ad usum medicina veterinariae. Caudices ATC sunt G04BE07 (WHO) et N04BC07 (WHO).

### Pharmacodynamica

Machinatio effectuum imprimis stimulatione receptoriorum dopamini D2, D3, D4 atque adrenergicorum α1d, α2c, α2d explicata est.

### Pharmacocinetica

Effectus primi transitus maximus est, ergo applicatio per os aliena a proposito est.

Effectus apomorphini
--------------------

### Effectus non grati

* Hypotensio
* Vertigo

Usus apomorphini
----------------

### Usus medicus

Apomorphinum in morbo Parkinsoniano tractando adhibetur, per exemplum tractationis akinesiae mane.

Dosis diurna definita (DDD) Diltiazemi est 0.002 g (=2 mg) mg per die p.o.

Nexus interni
-------------

* Morbus Parkinson

Notae
-----

1. ↑  Auffret M, Drapier S, Vérin M (2018). "The Many Faces of Apomorphine: Lessons from the Past and Challenges for the Future". *Drugs R D*: 10.1007/s40268-018-0230-3
2. ↑  Isaacson S, Lew M, Ondo W, Hubble J, Clinch T, Pagan F (2017). "Apomorphine Subcutaneous Injection for the Management of Morning Akinesia in Parkinson's Disease". *Mov Disord Clin Pract* **4** (1): 78-83 ,
3. ↑  Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. G04BE07 cum Apomorphini referentia.
"In girum imus nocte ecce et consumimur igni"
"**In girum imus nocte ecce et consumimur igni**" est palindromus et hexameter dactylicus Latinus.

Nonnulli hunc versum Vergilio attribuunt, sed eius siccitas magis ad tempora mediaevalia referre videtur quibus temporibus tale genus ludorum verbalium maxime aestimabantur.

Haec sententia ad papiliones nocturnos referre videtur qui nocturnis giris circa flammam candelae tandem igne comburuntur.

Pictura Michaelis Zichy titulo *A démon fegyverei*
Secundum alios refert ad daemones qui aeternali gyro in tenebris nocturnis igne perpetuo vorantur.

Haec sententia ad superbos, et ad cupidos qui nimis ad lumina fallacia potentiae, divitiarum vel gloriae appropinquare cupiunt, quae omnia mox istos igne delebunt.

Pellicula cinematographica
--------------------------

Eadem sententia sed abbreviata (*In girum imus nocte et consumimur igni*) titulus est pelliculae francogallicae a Guidone Debord perfectae anno 1978. Haec pellicula describit societatem hodiernam in qua allecti bonis consumabilibus homines igne vacuitatis ut papiliones comburuntur.

Notae
-----

1. ↑  *Opuscoli religiosi, letterarj e morali*, serie terze, tomo I°, Modena, 1870, p. 212 : "*... parole che si prestano ad essere lette da diritta a sinistra, come appunto il verso :* In girum imus nocte et consumimur igni*, detto delle farfallette notturne che aggirandosi attorno alle fiammelle vi si vasero ad abbruciare*".
2. ↑  César Cantú, *Histoire universelle*, Paris : Firmin Didot Frères, volumen III, 1844, p. 428 : "Pertinet ad daemones"

Bibliographia
-------------

* Guy Debord, *In girum imus nocte et consumimur igni*. Champ Libre, 1982
* Guy Debord, *In girum imus nocte et consumimur igni. Édition critique*. Gérard Lebovici, 1990; reimpressum Lutetiae: Gallimard, 1999. ISBN 978-2-07-075679-7

Nexus interni
-------------

* Aenigma
* Magia
* Quadratum Satoris
visus Hispalensis, qua in urbe esperantistae enthei operam nant
**Sodalitas Esperantica Hispalensis** (Esperantice: *Sevila Esperanto-Asocio*, Hispanice: *Asociación Sevillana de Esperanto*) res ad Esperanticum pertinentes diligenter curat Hispale in Hispania.

Historia
--------

Quamvis iam anno 1911 eiusdem nominis unio exstitisset, annis 1970 exeuntibus Thomas Leo Caspe Cereijo asseclas Zamenhofianos rursus ad unitatem convocavit. Disseminationem notionum facilius sic effici posse censuit. Praeses olim illustris fuerat Hieronymus Córdoba Roldán, presbyter et scriptor.

Tunc sodalitas citata una cum SEJO, unio iuvenum esperantistarum patrioticorum *(Sevilja Esperantista Junulara Organizo)*, in tota Hispania in Esperanticis promovendis libenter se praebuit. Insuper periodica ediderunt, cursus linguae ediscendae dederunt, praeconia in foris fecerunt. Confamuli cenacula et conventicula multa instituerunt atque disposuerunt. Grex alter adulescentibus dedicatus multis tironibus de Esperantico adhibendo persuadere potuit, quando novi in eius castris praesidiisque versabantur. Ibi moderatores feliciter laborem otio et otio laborem variabant.

Annis 1990 autem esperantistae zelum perdidisse videntur. Itaque anno 2004 ad congressum Andalusianum *(Andaluza Kongreso de Esperanto)* digne celebrandum fundatio nova fieri debuit.

Officia novissima
-----------------

Nunc centrum culturale *Casa de las Sirenas* conventibus et cursibus faciendis patet et anno 2023 Congressus Esperanticus Hispanicus LXXXI auxiliantibus Hispalensibus fieri poterit. Cuius argumentum erit *Komprenemo inter la popoloj*, i.e. indagatio de populis qui alias gentes noscere diligunt et quemadmodum id quam optime perpetretur.

Notae
-----

1. ↑  de motione Esperantica in urbe Hispalensi narratio
2. ↑  nuntius apud *eventaservo.org*.
***In Utero*** est tertium album musicum Nirvana gregis, 21 Septembris 1993 editum, et ultimum album, quod ante mortem Curtii Cobain cantoris et citharoidi confecerunt. Notissimum albi carmen est *Heart-Shaped Box*, quod primus singularis editus est; postea divulgati sunt etiam singulares *All Apologies/Rape me* et *Pennyroyal Tea*. 

Album nomen Latinum e poemate Courtney Love, uxoris Curtii Cobain, accepit.[1] Ferunt Cobain primum in animo habere album *I Hate Myself and I Want to Die* nominare, sed suadente Christiano Novoselic, qui cithara gravi in grege canit, nomen mutavit.

Index carminum
--------------

1. *Serve The Servants (3:34)*
2. *Scentless Apprentice (3:47)*
3. *Heart-Shaped Box (4:39)*
4. *Rape Me (2:49)*
5. *Frances Farmer Will Have Her Revenge On Seattle (4:07)*
6. *Dumb (2:29)*
7. *Very Ape (1:55)*
8. *Milk It (3:52)*
9. *Pennyroyal Tea (3:36)*
10. *Radio Friendly Unit Shifter (4:49)*
11. *Tourette's (1:33)*
12. *All Apologies (3:50)*

Notae
-----

1. ↑  p. 278: *Cross, Charles R. Heavier Than Heaven: A Biography of Kurt Cobain*. Hyperion, 2001
Michael Schär apud Criterium du Dauphiné anno 2012.
**Michael Schär** (natus Geuensee in Lucerna pago die 29 Septembris 1986) est professionalis birotarius Helveticus, qui hodie pro CCC Pro Team UCI WorldTeam cursu viario certat. Certavit in Olympiis aestivis 2012. Stationem novam Circuitus Franciae 2015 (certamen temporis manuum) vicit. Stationem tertiam Circuitus Franciae 2018 (certamen temporis manuum) vicit, et praemium pugnacitatis in statione tredecima accepit. Idem praemium in statione quarta Circuitus Franciae die 9 Iulii 2019 accepit.

Rolandus Schär pater etiam fuit birotarius Olympicus.

Notae
-----

1. ↑  Ferri, Marco (24 Decembris 2018). "CCC Team, Riccardo Zoidl prende il posto di Denifl e completa il roster". *SpazioCiclismo – Cyclingpro.net*. Gravatar .
2. 1 2  *Michael Schär Bio, Stats, and Results*.. *Olympics at Sports-Reference.com* .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Schär** spectant. |

* De Michaele Schär apud situm interretialem BMC Racing Team.
* De Michaele Schär apud *ProCyclingStats.*
**Apostasia** (Graece *ἀποστασία*, ab *ἀφίσταμαι*, "deficio, recedo") est defectio a quadam religione; qui deficit *apostata* appellatur. In variis religionibus et civitatibus apostatae poenis, interdum capitalibus, affecti sunt. In *Iurum humanorum declaratione universali* Nationum Unitarum libertas religionis mutandae vel renuntiandae ius humanum habetur:

> 
> Suae quisque libertatis potestatem habet, cogitationis conscientiae religionis; ita ut religionem vel sententiam mutet, atque, solus vel communiter, in sacris docendis, exercendis, observandis, publice et privatim, ea possit colere.
> 
> 
>

In Ecclesia Catholica Romana
----------------------------

In *Codice iuris canonici* (CIC) vocabula *haeresis*, *apostasia*, *schisma* sic definiuntur:

> Dicitur haeresis, pertinax, post receptum baptismum, alicuius veritatis divina et catholica credendae denegatio, aut de eadem pertinax dubitatio; apostasia, fidei christianae ex toto repudiatio; schisma, subiectionis Summo Pontifici aut communionis cum Ecclesiae membris eidem subditis detrectatio.
> 
> 

Apostasia in canone 1364 CIC (una cum haeresi et schisma) delictum contra religionem habetur et excommunicatione latae sententiae punitur. Nihilominus, Ecclesia Catholica Romana in declaratione *Dignitatis humanae* a Concilio Vaticano Secundo decreta libertatem religionis - et ita ius apostandi - agnovit. Profecto et quamquam apostasiam delictum esse dicit, ius canonicum reverentiam apostatae praestat; e.g. condiciones matrimonii fidelis Catholici cum apostata eaedem (et non graviores) sunt sicut matrimonii cum homine numquam baptizato.

Notae
-----

1. ↑  Iurum humanorum declaratio universalis, articulus XVIII.
2. ↑  Codice iuris canonici, liber III, Can. 751.
3. ↑  Codice iuris canonici, liber VI, Can. 1364.
4. ↑  Codice iuris canonici, liber IV, Can. 1071 § 2.

Nexus interni
-------------

* Atheismus
* Conversio religiosa

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **apostasiam** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Massa (discretiva)

**Massa planckiana**, {\displaystyle m\_{p}} comune denotata, est massae mensura in systema mensurae naturale, qua imprimis in theoria chordarum utitur. Ex aliis physicae constantibus exprimi potest, quemadmodum in sequente formula legitur:

{\displaystyle m\_{p}={\sqrt {\frac {hc}{2\pi G}}}} ≈ 2.176 × 10-8 kg
unde 

{\displaystyle h=6.63\cdot 10^{-34}} J.s est constans planckiana, 

{\displaystyle G=6.67\cdot 10^{-11}} N.m^2.kg^{-2} est Newtoni constans et 

{\displaystyle c=3\cdot 10^{8}} m/s est velocitas lucis

Massa planckiana autem hominibus non tam parva est; verum est quarumdam pulicium massam esse circa massam planckianam.

Proprietates
------------

* Si undae longitudo Comptoniana particulae massam *m* habentis, i.e. {\displaystyle {\frac {h}{mc}}}, longitudine planckiana sit aequalis tunc {\displaystyle m=2\pi m\_{p}}, quemadmodum in sequenti computatione facile videmus,

{\displaystyle {\frac {h}{mc}}={\sqrt {\frac {hG}{2\pi c^{3}}}}\Longrightarrow m=2\pi {\sqrt {\frac {hc}{2\pi G}}}}
* Radius Schwarzschildianus particulae massam planckianam habentis est aequalis duplo longitudinis planckianae,

{\displaystyle r\_{s}={\frac {2Gm}{c^{2}}}={\frac {2G}{c^{2}}}{\sqrt {\frac {hc}{2\pi G}}}=2l\_{p}}

Bibliographia
-------------

* Commentarius ex situ astronomy.swin.edu

Mensurae Planckianae

|  |  |
| --- | --- |
| Mensurae planckianae primariae | Tempus planckianum · Longitudo planckiana · Massa planckiana · Onus electronis · Temperatura planckiana |
| Mensurae planckianae secundariae | Energia planckiana · Vis planckiana · Potentia planckiana · Densitas planckiana · Frequentia angularis planckiana · Pressio planckiana · Fluxus planckianus · Differentia potentialis planckianae · Impedantia planckiana |