recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Spelunca Baishiya (Thibeti)  
Spelunca BaishiyaSpelunca BaishiyaSitus speluncae Baishiya ad fines orientales altae planitiei Thibetanae
**Spelunca Baishiya**, Sinice 白石崖, est caverna sub monte carstico ad fines occidentales provinciae Gansu Sinensis extremitatemque orientalem provinciae antiquae Thibetanae Amdo latens. Est iam diu locus sacer religionis Buddhisticae, prope monasterium Baishiya neque longe a magno monasterio Labrang stans. Fuit etiam locus habitationis aevi palaeolithici. Mandibulum ibi repertum ad progeniem hominum Denisovensium attribuitur.

Mandibulum anno 1980 a monacho quodam dum meditabat repertum statim abbati Labrangensi Jigme Tenpe Wangchug(de) datum est, qui ad eruditos universitatis Lanzhouensis mox transmisit. Ibi autem non ante annum 2010 inquisitio de forma et origine mandibuli incipitur, duce Chen Fahu, qui anno 2018, spelunca partim effossa, aliis vestigiis repertis, os abhinc 160 000 depositum statuit et (per analysim proteinorum) progeniei Denisovensi coniunxit.

Bibliographia
-------------

* Shara E. Bailey, Jean-Jacques Hublin, Susan C. Antón, "Rare dental trait provides morphological evidence of archaic introgression in Asian fossil record" in *PNAS* (8 Iulii 2019)
* Fahu Chen, "A late Middle Pleistocene Denisovan mandible from the Tibetan Plateau" in *Nature* vol. 569 (2019) pp. 409–412
* Ann Gibbons, "First fossil jaw of Denisovans finally puts a face on elusive human relatives" in *Science* (1 Maii 2019)
* Matthew Warren, "Biggest Denisovan fossil yet spills ancient human’s secrets" in *Nature News* (1 Maii 2019)

Nexus externi
-------------

* Jean-Jacques Hublin, "How We Found an Elusive Hominin in China"
* "Une mâchoire de Denisovien trouvée au Tibet et datée de 160 000 ans" (1 Maii 2019) apud *Hominidés.com*
* De oppido vel monasterio Baishiya apud *Baidu*
* De oppido vel monasterio Baishiya apud *ByTravel*
* De monte Baishiya apud *Ctrip*
Henricus Hoffmann, doctor et scriptor

*Vide etiam paginam discretivam:* Hoffmann (discretiva)

**Henricus/Heinrich Hoffmann** (secundum uxoris cognomen ipse sese nominare solebat *Hoffmann-Donner*, pseudonyma invenit haec: *Polykarpus Gastfenger, Heulalius von Heulenburg, Reimerich Kinderlieb, Peter Struwwel*; natus die 21 Iunii 1809 Francofurti, mortuus ibidem die 20 Septembris 1894) Germanicus medicus scriptorque fuit.

Vita
----

Studiis medicinae Heidelbergae et Salinis Saxonicis finitis filius architecti laborare coepit in urbe natali (post iter exploratorium Lutetiam perfectum), ubi annis inter 1851 et 1888 medicus primus fuit in psychiatrico valetudinario »Anstalt für Irre und Epileptische«. Antea inspector cadaverum creatus est in Sachsenhausen; annis inter 1844 et 1851 docens de anatomicis fuerat in Instituto Senckenbergensi, cum in noscomio pauperum et in societate medicinali *(Ärztlicher Verein)* condendis operam darent. Anno 1848 senator liberalis in parlamento Francofurtensi primo fuit.

Exaravit »Gedichte« (Francofurti 1842), quae poemata simplicitate et rimis prolixis excellunt et homines in talentum medici scriptorium attentos fecerunt. Tractatio epicolyrica thematum variorum (»Das Hünengrab«, »Der Glockenguß von Breslau«, »Aus dem Lalenbuch«) necnon sal in cantilenis amorum symposiorumque multis placuerunt. Satiricus optimus sese protulit in comoedia Aristophanica praetitulata »Die Mondzügler« (Francofurti 1844) et pluries in opere »Humoristische Studien« (1847), ubi continetur etiam »Die Kartoffelkomödie. Ein gar arg Trauerstück in drei Akten«. 

Ecce alia opera: »Das Breviarium der Ehe« (Lipsiae 1853); »Allerseelenbüchlein« (Francofurti 1858); »Der Badeort Salzloch«, descriptio stationis balnearis satirica (1861); »Liederbuch für Naturforscher und Ärzte« (1867). Notissimus autem et divulgatissimus factus est eius liber infantilis praetitulatus »Der Struwwelpeter« (1847, postea circa 300 editiones et translationes innumerabiles; lingua Latina appellatur *Petrus Hirsutus*). Aliae res infantibus dicatae quoque multis cognoscebantur, e quibus mentio fiat de operibus »Im Himmel und auf der Erde. Herzliches und Scherzliches aus der Kinderwelt« et »König Nußknacker und der arme Reinhold«. In rebus professionis medicinalis citetur eius opus »Beobachtungen und Erfahrungen über Seelenstörung und Epilepsie in der Irrenanstalt zu Frankfurt am Main« (Francofurti 1859).

Fontes
------

Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 9. Leipzig 1907, p. 420-426, quae legi possunt in interreti hic.

Externi nexus
-------------

* Opera eius in interreti relegibilia
**Spencer Harcourt Butler** (*Sir Spencer Harcourt Butler, GCSI, GCIE, KStJ*; natus die 1 Augusti 1869; mortuus die 2 Martii 1938) fuit alumnus scholae Harrovianae et Collegii de Balliolo Oxoniensis et ab anno 1890 stator Britannicus provinciarum Indicarum. Fuit procurator Birmaniae, titulo *Lieutenant Governor* ("gubernatoris locum tenens"), a die 28 Octobris 1915 usque ad 22 Septembris 1917, mox autem Provinciarum Unitarum Agra et Avadh a die 3 Ianuarii 1921 usque ad 21 Decembris 1922; ab hoc die brevissimo spatio rursus Birmaniae; postea, a die 2 Ianuarii 1923 usque ad 20 Decembris 1927, *Governor* ("Gubernator") eiusdem provinciae. In Birmania anno 1916 "*Committee for the Imperial Idea*" constituit et corroboravit. Eodem fere anno (collegiis Yangonensibus Judsoni et Gubernii eo tempore universitati Colcatensi tributis) pecunias ad universitatem autonomam in urbe Rangoon creandam congessit.

Opera
-----

* *India Insistent* (1931)

Nexus interni
-------------

* Index gubernatorum Birmaniae

Nexus externi
-------------

* Vita apud National Informatics Centre, Uttar Pradesh State Unit
* Procuratores Birmaniae apud worldstatesmen.org

Bibliographia
-------------

* Necrologia etc. in *The Times* (3 March 1938, 7 March 1938)
* Necrologia in *Journal of the Royal Central Asian Society* vol. 25 (1938)
* F. H. Brown et Francis Robinson, "Butler, Sir (Spencer) Harcourt (1869–1938)" *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
* *Report of the Committee Appointed to Ascertain and Advise how the Imperial Idea may be Inculcated and Fostered in Schools and Colleges in Burma*. Rangoon, 1917
*Vide etiam paginam discretivam:* Berenice

Ptolemaeus I cum uxore Berenica nummo commemorativo Ptolemaei II pictus
**Berenice** (nata anno fere 340 a.C.n.; mortua inter 279 et 274 a.C.n.), e familia satis nobili Macedonum orta, fuit nuptiis tertiis uxor Ptolemaei I Aegypti regis et mater Ptolemaei II.

Berenice fuit filia Antigonae (sororis Eurydicae) et Magae. Imprimis Philippo quodam, origine ignoto, nupsit qui ex ea genuit Antigonam (Pyrrhi uxorem futuram) et Magam. Berenice marito mortuo Aegyptum petivit, sectatrix Eurydicae quae Ptolemaeo nupserat; ibi Berenicam ipsam Ptolemaeus adamavit et, Eurydica reiecta, in matrimonium anno 317 a.C.n. duxit. Eo peperit filiam Arsinoam, filium Ptolemaeum patris successorem, filiam alteram Philoteram.

Berenice fuit auriga Olympionica anno ignoto. Mortua inter deas iussu filii Ptolemaei instaurata est. Theocritus ad eius honorem carmen titulo "Berenice" scripsit, hodie deperditum.

Notae
-----

1. ↑  Scholia in Theocritum 17.61
2. ↑  "Bagae filia" vel "Gamai filia" (Scholia in Theocritum 17.34), a Bücheler emendata
3. ↑  Plutarchus, "Vita Pyrrhi" 4
4. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* 1.6.8, 1.7.1
5. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* 1.6.8
6. ↑  "Diva": Callimachus fr. 228.52 Pfeiffer
7. ↑  Posidippus, *Hippica* AB 78, 88; *Egyptian Royal Genealogy* (vide notam 6.1)
8. ↑  Theocritus 15.109-110, 17.50
9. ↑  Fragmentum apud Athenaei *Deipnosophistas* 284a

Nexus externi
-------------

* "Berenice I" apud *Egyptian Royal Genealogy*
* "Berenice I" apud livius.org

Bibliographia
-------------

* "Ptolemy I, Soter" in E. R. Bevan, *The House of Ptolemy* (Londinii: Methuen, 1927)
* Walter M. Ellis, *Ptolemy of Egypt*. Londinii: Routledge, 1994. ISBN 0-415-10020-8
* A. S. F. Gow, ed. *Theocritus* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1952. 2a ed.) vol. 2 pp. 332-335 etc.
* Jakob Seibert, *Untersuchungen zur Geschichte Ptolemaios' I.* Monaci: Beck, 1969
Wikidata Georgius Trajkov
Res apud Vicidata repertae:Georgius Trajkov: imagoGeorgius Trajkov: imago
*Nativitas*: 8 Aprilis 1898; Itea  
*Obitus*: 14 Ianuarii 1975; Serdica  
*Patria*: Imperium Ottomanicum, Bulgaria  
*Nomen nativum*: Георги Трайков Гировски
**Officium**

*Officium*: member of the Bulgarian National Assembly, Q25478510, Minister of Agriculture, Minister of Agriculture, Chairperson of the National Assembly of Bulgaria, Narodno sŭbranie  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Bulgarian Agrarian National Union  

**Familia**

*Proles*: Haralambi Traikov, Boyan Traïkov  

**Memoria**

*Laurae*: Lenin Peace Prize, Hero of the People's Republic of Bulgaria, Hero of Socialist Labour, Order of Georgi Dimitrov, Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of Lenin, Order of the October Revolution, Grand Cross with Collar of the Order of the White Rose of Finland  

**Georgius Trajkov Girovski**, Bulgarice Георги Трайков Гировски (natus die 14 Aprilis 1898 Iteae in regione Macedonia hodie Graeca; mortuus die 14 Ianuarii 1975 Serdicae) fuit rerum politicarum peritus Bulgaricus.

Cursus honorum
--------------

Trajkov sodalis fuit Unionis Bulgaricae Agrariae Nationalis, quae foedus cum Communistarum factione habuit. Die 23 Aprilis 1964 praeses Conventus Nationalis atque hoc per officium Index regum praesidumque Bulgariae Rei Publicae Popularis Bulgariae electus est. Mansit caput Bulgariae ad usque 7 Iulii 1971, cum Theodorus Živkov nova constitutione promulgata Praeses Consilii Rei Publicae Popularis Bulgariae ei successit. Deinde ad annum 1972 praeses parlamenti erat. Ad usque mortem praeses vicarius Consilii Rei Publicae Popularis fuit.

Nexus externi
-------------

* Imago Georgii Trajkov

Praesides Bulgariae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Basilius Kolarov 1946 • Minčo Nejčev 1947 • Georgius Damjanov 1950 • Demetrius Ganev 1958 • Georgius Trajkov 1964 • Theodorus Živkov 1971 • Petrus Mladenov 1989 • Stanislaus Todorov 1990 • Nicolaus Todorov 1990 • Želju Želev 1990 • Petrus Stojanov 1997 • Georgius Părvanov 2002 • Rosen Plevneliev 2012 • Rumen Radev 2017
Васил Коларов • Минчо Нейчев • Георги Дамянов • Димитър Ганев • Георги Трайков • Тодор Живков • Петър Младенов • Станко Тодоров • Николай Тодоров • Желю Желев • Петър Стоянов • Георги Първанов • Росен Плевнелиев • Румен Радев
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Duces civitatum Europaearum hodiernarum • Index regum praesidumque Bulgariae**Capsae cognatae:* Duces civitatum Unionis Europaeae • Primi ministri Bulgariae |
|  |
Lux splendet.
Lavantes in litore. Pictura Georgii Gulielmi Russell (Æ).
**Lux** (-cis, *f.*) est pars energiae electromagneticae radiantis quae oculis humanis videri potest et inter 400 et 700 nm metitur. In re technica, si amplie loquimur, etiam luces sunt radii electromagnetici invisibiles frequentiarum quae intervallis infra rubram et ultra violaceam correspondent. Optica igitur ars est radiorum luminis, et agitur de formis, regimine et usubus lucis.

Soli fontes lucis naturales in Tellure est eius stella Sol et animalia et insecta quae res corporis lumen naturale habet. Plerumque tales species in mare incolunt, e.g. *Aequorea victoria* et *Pyrosoma*, quae in totis corporibus illuminant. In terra insectum lampyrida est quod in corpore posteriori illuminat.

Machinulae et alterae res quae in obscuritate utuntur? sunt e.g. cereus electricus et fax electrica. Res vetutae sunt fax, cereus et lucerna. Tamen etiamnunc cereus adhibetur.

Proprietates lucis
------------------

**Finitur**: Celeritas lucis est 299 792 458 metrorum per secundum. Celeritas autem sua si per materiam propagetur, ne vacuitatem, lentius fit. Ergo lux finita est.

**Refrangitur**: lux refrangitur, directionem quam prius habebat abrupte commutans, cum medium per quem movetur mutat. Hoc accidit propter differentes velocitates quas lux in quoque medio habet (utrum aqua, vacuitate, ligno, an gelu).

**Linealiter propagatur**: Facillime hoc videri potest in locis pulvilentis ubi eo radius singulus lucis aspicitur radiare, eo ipse radius tantum illuminatus videtur, haud totus locus. De propagatione lucis et occursione in rebus umbrae eveniunt.

Dictum
------

* "Fiat lux." — Deus in libro Genesis.

Nexus interni
-------------

* Aurora (astronomia)
* Bioluminescentia
* Color
* Eckankar
* Fax
* Fluorescentia
* Instrumentum lasericum
* Lucia Syracusana
* Lucifer
* Lumen
* Lumen electricum
* Photon
* Photosynthesis
* Photovoltaica
* Prisma
* Radiatio
* Spectrum visuale
* Uriel
* Umbra

Bibliographia
-------------

* Einstein, Albert. 1905. Über einen die Erzeugung und Verwandlung des Lichtes betreffenden heuristischen Gesichtspunkt. *Annalen der Physik* 132–148.
* Heilmann, Rolf. 2013. *Licht: Die faszinierende Geschichte eines Phänomens.* Monaci: Herbig. ISBN 978-3-7766-2711-4.
* Hentschel, Klaus. 2005. Einstein und die Lichtquantenhypothese. *Naturwissenschaftliche Rundschau* 58(6):311–319. ISSN 0028-1050.
* Walther, Thomas, et Herbert Walther. 1999. *Was ist Licht? Von der klassischen Optik zu Quantenoptik.* Monaci: Beck. ISBN 3-406-44722-8.
* Perkowitz, Sidney. 1998. *Eine kurze Geschichte des Lichts: Die Erforschung eines Mysteriums.* Monaci: Deutscher Taschenbuch Verlag. ISBN 3-423-33020-1.
* Rieke, George H. 2003. *Detection of Light: From the Ultraviolet to the Submillimeter.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-81636-X.
* Schivelbusch, Wolfgang. 2004. *Lichtblicke: Zur Geschichte der künstlichen Helligkeit im 19. Jahrhundert.* Francofurti: Fischer Taschenbuch. ISBN 978-3-596-16180-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **lucem** spectant. |
Chorda violoncelli
**Chorda** (a Gr. χορδή), vel **nervus**,, et in Latinitate classica **fidis**, est pars vibrabilis instrumenti chordati. E qua materia conficiatur, genere instrumenti pendet. Apud antiquos ex intestinis animalium conficiebatur, ut ex etymologorum deliberationibus (Lat. *haruspex*; Sanskr. *hirā* 'vena'; Nord.ant. *gǫrn* 'intestinum' > Suec. *garn* 'filum', etc.) apparet. Etiam nunc nervi fidicini ex intestinis siccatis tortisque, saepe quidem ex nylono aut ex chalybe fiunt.

Chordae violinae violae violoncelli diu ex intestinis ovillis confectae sunt. Inde a saeculo XVIII chordae ex metallo aut ex intestinis fibra argentea aereave circumplicata corroboratis confici coeptum est. Quarum quidem usus saeculo XX increbuit. In violinis et violis chordae gravisonae saepe ex intestinis sunt, acutissima autem ex chalybe. Chordae graves violoncelli et contrabassi chalybaeae.

Notae
-----

1. ↑  Cic. *De or. 3.216; Lucr. 2.412; Tib. 2.5.3.*
2. ↑  Cic. *De or.* 3.216; Verg. *Aen.* 9.776 "numerosque intendere nervis."

Bibliographia
-------------

* Denyer, Ralph (1992) *The Guitar Handbook.* KNOPF.
* Rossing, Thomas D. (ed. 2010) *The Science of String Instruments.* Springer
Wikidata Bergantinum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°4′0″N 11°15′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 523  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Rodigina  

**Geographia**

*Superficies*: 17.97 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Borgocarbonara, Castrum Novum Barianum, Castrum Cereae, Leniacum, Mellaria  

**Tabula aut despectus**

Bergantinum: situsBergantinum: situs
Bergantinum
**Bergantinum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Castrum Brigantinum*) (Italiane: *Bergantino*; Venetice: *Bergantin*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia, in Provincia Rodigiensi ac in Policino historica ac geographica terra, situm. Incolae *Bergantinenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Policinum (*terra*)

Nexus interni
-------------

* Venetia (*Regio*),
* Provincia Rodigiensis,
* Policinum (*terra*),
* Rodigium (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bergantinum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Rodigiensi.Collocatio finium municipii in Provincia Rodigiensi.

Notae
-----

1. ↑  www.comune.bergantino.ro.it
**RIB 1065** ex editione *The Roman Inscriptions of Britain* est sepulcrum, inscriptione bilingui confectum, in urbe South Shields (iuxta ruinas Arbeiae) anno 1878 repertum hodieque in Castris et Museo Arbeia ostentatum:

D[is] M[anibus]•REGINA•LIBERTA•ET•CONIUGE
BARATES•PALMYRENVS•NATIONE
CATVALLAVNA•AN[norum]•XXX
רגיןאבתחריברעתאחבל
Inscriptio brevis in lingua Palmyrena litteris *rgynʾbthrybrʿtʾhbl* exprimitur, scilicet Latine "Regina, liberta Baratae, eheu".

Sepulcrum erexit Barates, origine Palmyrenus, ad memoriam uxoris nomine Reginae; illa e populo Catuvellaunorum orta est. Serva fuerat, mox a Barata (ut videtur) liberata et in matrimonium ducta. Annum agens trigesimum mortua est. Barates ipse (si idem homo sit) alia inscriptione commemoratus est, siglo **RIB 1171** notata et iuxta Coriam reperta. Coria et Arbeia ad Vallum Aelium stant ad limitem provinciae Britanniae Romanae. Textus sic sonat:

[Dis] M[anibus
Ba]RATHES•PAL
MORENUS•VEXILLA[rius?]
VIXIT•ANNOS•LXVIII
Hic igitur annum octavum et sexagesimum agens mortuus est. Intellegitur a multis Baratam vexillarium alae cuiusdam militum fuisse, a nonnullis mercatorem qui vexilla exercitui Romano praebuerit.

Bibliographia
-------------

Editiones
* R. G. Collingwood, R. P. Wright, *The Roman Inscriptions of Britain* vol. 1 (Oxonii: Clarendon Press, 1965) pp. 356, 385-386
* D. R. Hillers, E. Cussine, *Palmyrene Aramaic Texts* (Baltimorae, 1996) p. 54

Historica et critica
* J. N. Adams, *Bilingualism and the Latin Language* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2003) pp. 253-255
* P. Salway, *The Frontier People of Roman Britain* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1965) pp. 60-62 et alibi

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Ioannes I (dux Moscoviae)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1288, 1304, 1 Novembris 1288; Moscua  
*Obitus*: 31 Martii 1340, 31 Martii 1341, 13 Martii 1341, 31 Martii 1340; Moscua  
*Patria*: Moscovia, ducatuum Rutheniae tempus (ab anno 1240 ad 1598)  

**Officium**

*Officium*: magnus dux Moscoviae, Grand Prince of Novgorod, Grand Duke of Vladimir  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Familia**

*Genitores*: Daniel; Agrippina, Basilissa Rostoviensis  
*Coniunx*: Helena, Ulyana  
*Proles*: Simeon, Ioannes II, Andreas Ioannis f. Serpuchoviensis, Eudocia Ioannis filia, Maria Ivanovna, Q108804466  
*Familia*: Rurici domus
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Michaelis Archangelis Moscuensis  
orthodoxus (*feriae die* )
**Ioannes I Bursa**, ipso vulgo **Ivan I Kalita** (Russice *Иван I Калита*; natus 1288, mortuus 31 Martii 1340), dux Moscoviae ab anno 1325, magnus dux Volodimiriae ab anno 1328; filius Danielis, ducis Moscoviae.

Ioannes monarcha crudus, dolosus, prudens et perseverans in adeptione destinorum suorum fuit. Auxilium Ordae Aureae (pro qua tributum ab populo colligebat) utens, incrementum potestatis Moscoviae maxime contribuit. Inimicos suos mulcavit. Vis eius expansa est in nonnullas terras Rutheniae euroborealis: in Tueriam, Pscoviam, Novogardiam, etc. Duci Ioanni "Kalita," h.e. "Bursa", cognomen adhaeret, quia ille pecuniam multam collegit, quam pro emptione terrarum aliorum ducatuum utebatur. Tempore regiminis monarchae illius Moscua, caput ducatus eius, facta est sedes metropolitae "totius Rutheniae." Quod eventum magni valoris fuit, magnae ideologicae et politicae potestatis ecclesiae Orthodoxae causa. Activitatis Ioannis Bursae gratia, structa sunt initia vis Moscoviae in politica et oeconomica.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* *Encyclopaedia Sovietica Magna*, editio tertia (Russice)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Georgius**  |  **Dux Moscoviae** 1325–1340 | Successor: **Simeon Superbus**  |
| Antecessor: **Alexander Tueriensis**  |  **Magnus dux Volodimiriae** 1328–1340 | Successor: **Simeon Superbus**  |
Choaspes| Choaspes |
| Longitudo | 870 chm |
| Altitudo fontis | 520 m |
| Decursus aquae | 220 m³/s |
| Area systematis | 50 000 chm² |
| Fons | Zagrium |
| Ostium | Tigris |
| Regio | Irania |

*Vide etiam paginam discretivam:* Choaspes (discretiva)

**Choaspes** (Graece Χοάσπης), vulgo **Karkheh** (Persice کرخه), est flumen Iraniae, in Susiana provincia, 870 chm longitudinis. In Zagrio iugo fluminibus *Kaschkan* et *Seymare* confluentibus oritur et in paludibus *Hawizeh* perditur; sed ex his paludibus amnes varii annis aqua abundantibus ad Tigrim perveniunt.

Choaspis aquae antiquitus purissimae et ad usum regum Persiae idoneae putabantur; de quo et in corpore Tibulliano dicitur:

> Nec qua vel Nilus vel regia lympha Choaspes   
> 
> Profluit...
> 
> 

Gehon fluvius Biblicus ut Choaspes aevo Medio explicabatur.

Notae
-----

1. ↑  E.g. Caroli Hoeck(de) *Veteris Mediae et Persiae monumenta...*, Gottingae 1818, pp. 94-95.
2. ↑  III 7, 140-141.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Choaspem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 33°5′45″N 47°31′34″E, 31°46′56″N 47°52′10″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Ioannes IV (tzar Russiae)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 25 Augusti 1530; Kolomenskoye  
*Obitus*: 18 Martii 1584; Moscua  
*Patria*: Moscovia, Regnum Russicum  
*Nomen nativum*: Иван Васильевич
**Officium**

*Officium*: Rex Russiae, Q4147018  
*Munus*: politicus, raspevschik  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Basilius III; Helena Glinskaja  
*Coniunx*: Anastasia Romani filia, Maria Temriuci filia, Martha Sobakina, Anna Koltovskaja, Maria Dolgorukaya, Anna Vasilčikova, Basilissa Melentii filia, Maria Theodori filia Nagaja  
*Proles*: Demetrius Ioannis filius, Ioannes Ioannis filius, Theodorus I, Demetrius Ugliciensis, Anna Ioannis filia, Basilius Ioannis filius  
*Familia*: Rurici domus
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Michaelis Archangelis Moscuensis  

**Insignia heraldica**

Ioannes IV (tzar Russiae): insigneIoannes IV (tzar Russiae): insigne
Ioannes IV Severus (anni 1672 imago)
**Ioannes,** seu **Iohannes, IV Basilii filius** (Russice Иоанн / Иван IV Васильевич, tr. *Ioann / Ivan IV Vasil'evič*; natus 25 Augusti 1530 in vico *Kolomenskoe* prope Moscuam, mortuus 18 Martii 1584 Moscuae), cognomine **Severus** (Russice Грозный, tr. *Groznyj*), erat magnus dux Moscoviae et "totius Russiae (Rutheniae)" ab anno 1533, et anno 1547 primus *tzar* (*czar*, i.e. rex aut imperator) Russiae factus est. 

Ioannes IV Casanum (anno 1552), Astrachanum (anno 1556) et ceteros terras adiunxit. Etiam contra Ordinem Livonicum, Sueciam, Poloniam et Magnum Ducatum Lituaniae bellabat (Bellum Livonicum, annis 1558 - 1583). Anno 1581 sic se titulavit: "Magnus Dominus Czarius (sive Rex, aut Imperator) ac Magnus Dux Ioannes Basilii totius Russiae, Volodimeriae, Moscoviae, Novogardiae, Imperator Casani, & Imperator Astracani, Dominus Plescoviae, & Magnus Dux Smolenscii, Tueriae, Permiae, Viatciae, Bulgariae, & aliorum locorum, ac Dominus haereditarius terrae Livoniae". Praeterea, tempore regiminis eius adiunctio Siberiae ad Russiam incepta est (anno 1581). 

Opricznina anno 1565 instituta Ioannes repressalia contra nobilitatem perfecit, confirmationis dominationis suae gratia.

Notae
-----

1. ↑  **Ioannes Basilii filius** etiam notus est ut **Ioannes Basilides**, **Iohannes Basilides**, **Ioannes Basilides II**, **Iohannes Basilides II.**, seu **Iohannes Basilides IV.**
2. ↑  "Ioannes Severus dictus (1530–1584), inde ab anno 1533 magnus princeps Moscoviensis".
3. ↑  A. Possevini *Moscovia et alia opera* , p. 82

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **tzarem Ioannem IV** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pauli Oderbornii *Ioannis Basilidis Magni Moscoviae Ducis vita*
* *Apologia pro Joanne Basilide II. Magno Duce Moscoviae...*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor:**Basilius III** | **Magnus Dux Moscoviae** | Successor:**Theodorus I** |
| Antecessor:**-** | **Tzar Russiae** | Successor:**Theodorus I** |
**Spurius Carvilius C.f. Maximus** (natus saeculo 4, mortuus post annum 272 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Cursus honorum
--------------

Carvilius anno 294 primum consul cum collega Lucio Papirio L.f. Cursore in Samnites processit et Amiternum urbem expugnavit, eodem anno Veliam, Palumbinum, Herculaneum oppida Samnitium expugnavit. Romam rediit, templum dedicavit, milites donavit et de Samnitibus triumphavit. Anno 292 legatus Decimi Iunii D.f. Bruti Scaevae adhuc imperiti nominatus est et anno 289 a.C.n. censor erat. Anno 272 iterum cum eodem collega consul Samnitium bella tandem finivit et cum Papirio de Tarentinis, Samnitibus, Lucanis atque Bruttiis triumphavit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, X 39
2. ↑  Livius X 46
3. ↑  Zonaras, Epitome historiarum VIII 1.
4. ↑  Velleius Paterculus II 128, 2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Postumius Megellus II et Marcus Atilius M.f. Regulus**  |  **Consul** 293 a.C.n.cumLucio Papirio L.f. Cursore | Successores: **Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges et Decimus Iunius D.f. Brutus Scaeva**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Fabius M.f. Dorso Licinus et Gaius Claudius M.f. Canina II**  |  **Consul** 272 a.C.n.cumLucio Papirio L.f. Cursore II | Successores: **Gaius Quinctius L.f. Claudus et Lucius Genucius L.f. Clepsina**  |
***Moby-Duck: The True Story of 28,800 Bath Toys Lost at Sea and of the Beachcombers, Oceanographers, Environmentalists, and Fools, Including the Author, Who Went in Search of Them*** est liber a Donovan Hohn scriptus de 28 800 anatum plasticarum et aliis ludibris, *Friendly Floatees* appellatis, quae se in mare ex navi oneraria in Oceano Pacifico exciderunt die 10 Ianuarii 1992 et deinde in litoribus longe lateque per orbem terrarum inventa, ab oceanographis, inter quos Curtis Ebbesmeyer, ad investiganda flumina oceanica adhibita sunt.

Liber in Civitatibus Foederatis mense Martio 2011 a Viking (ISBN 978-0670022199), et in Britanniarum Regno mense Februario 2012 ab Union Books (ISBN 978-1908526007) vulgatus est. A *New York Times* laudatus est unus ex *100 Notable Books of 2011*.

Nomen libri ex nomine *Moby-Dick,* celeberrima Arminii Melville mythistoria, appellatur.

Notae
-----

1. ↑  Wilkinson, Carl (17 February 2012). "Ugly Ducklings"
2. ↑  Maslin, Janet (20 February 2011). "Books of the Times: The Siren Song of the Bath Toy"
3. ↑  "100 Notable Books of 2011". 21 November 2011
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Brinkum** oppidum incolarum circa 10 700 est. Brinkum est maxima pars civitatis nomine Stuhr et etiam pars circuli Diepholz.

Brinkum prope urbem Bremam situm est.

Res gestae
----------

Anno 1063 Brinkum in litteris sub nomen Brinscimibroch primo publice nominatum est.

Notae
-----

Prope Brinkum vetus (nunc nominata "Brinkum") nova pars oppidi nomine Brinkum-Nord condita est.

Brinkum-Nord ad septemtriones conversum est. Brinkum-Nord est gravis regio oeconomica, in qua multae et magnae tabernae mercatoriae sitae sunt.

Praeterea magna strata autocinetica nomine A1 per Brinkum pertinet.

Alias et vetus pars Brinki, in qua plurimi homines Brinki vivant, ecclesias, scholas, alias res possidet.

Hic partem stratae autocineticae nomine A1 prope Brinkum sitam vides.

Nexus
-----

Vide etiam 

Vide etiam paginam Vicipaediae oppidi non procul siti: Syke
Fridericus Merz anno 2004
**Fridericus** (Theod. *Friedrich*) **Merz** (natus 11 Novembris 1955 oppido Brilon (Westfalia)) vir publicus Germaniae factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Maerz anno 1975 maturitatem adeptus militavit et ab anno 1976 Bonnae et Marburgi iurisprudentiae studebat. Anno 1982 primam, anno 1985 secundam probationem accepit. Ad usque 1986 deinde iudex Saravipontis laboravit. Ex hoc tempore causidicus admissus est.

Familia
-------

Merz cum uxore atque tribus liberis oppido Arnsberg vivit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1988 Merz sodalis CDU legatus Parlamenti Europaei electus est et ad annum 1994 mansit. Tum legatus Dietae Foederalis Germaniae electus anno 1998 vicarius praeses, anno 2000 praeses legatorum CDU electus est. Anno 2002 Angela Merkel post suffragium a CDU/CSU perditam ipsa dux fractionis fieri voluit atque Merz iterum vicarius factus est. A quo officio anno 2004 se recessit. Post controversias varias cum Merkel anno 2007 pronuntiavit, se e vita publica recessurum. Anno 2009 non iam candidatus Dietae Foederalis fuit.

Consilia
--------

Merz consiliis suis de vectigaliis clarus factus est. Nam postulavit declarationem vectigalium simpliciorem, quae in charta parva fieri potuit, quae sub cervisia poneret.

Post cursum honorum
-------------------

Postquam Dietam Foederalem reliquit, Merz nunc pro diversis societatibus commercialibus laborat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fridericus Merz** spectant. |

* Commentarius Diarii Die Welt de Friderico Merz Parlamentum relinquente (24 Iulii 2009, lingua Theodisca)
* Pagina personalis (lingua Theodisca)

Praesides Fractionis CDU/CSU Dietae Foederalis Germaniae

Conradus Adenauer |
Henricus de Brentano |
Henricus Krone |
Henricus de Brentano |
Carolus Carstens |
Helimutus Kohl |
Alfredus Dregger |
Fridericus Merz |
Angela Merkel |
Volkerus Kauder |
Ralphus Brinkhaus
Logo de Currus Marii Wii
Rotam instrumentum pro Wii Remote
***Mario Kart Wii*** (Latine sit Currus Marii Wii), est ludus televisificus vehendi creatus editusque a Nintendine anno MMVIII. Ludendus est consola lusoria appellata Nintendinis Wii. Est sexta editio Currus Marii seriei. Multi iudices laudaverunt Currum Marii Wii, et cuius plures exemplares venditi sunt ullo alio ludo televisifico vehendi.

Modus Ludendi
-------------

Modus ludendi Currum Marii Wii est simillimus suis praecursoribus; aurigae eligunt personas Marii Seriei et certant inter se in variis curriculis, alii novi, alii veteres. Genus quod luditur frequentissime est "Modus Versi", in quo aurigae contendunt ut sint primi. Praecipuae arcae sparguntur per curriculum quae suppeditant res iuvandi aurigis. Haec sinunt aurigas aut impedire competitores aut amplificare suas velocitates. Alii optiones ludendi sunt: "Grande Praemium", in quo una auriga certat superare competitores qui temperati sunt a computatro in quattuor curriculis quae praestitutae sunt; "Modus Proelii", in quo aurigae certant expellere suos competitores; "Temptationes Temporis", in quo auriga temptat perficere quam celerrime. 

Currus Marii Wii etiam introduxit multas vicissitudines, exempli gratia: habet plures personas praecursoribus (XXVI in toto, cum duo Mii personis, quae sinunt aurigas uti simulacris quae fecerunt) et novus modus temperandi motu (Wii Rota). Auxit numerum aurigarum ab octo ad duodecim, quarum quattuor possunt esse homines et reliquae quae temperatae sunt a computatro. Currus Marii Wii etiam addidit nova res iuvandi (quarum multae depictae sunt in aliis ludis televisificis Marii Seriei), exempli gratia: Magnus Boletus, qui amplificat magnitudinem aurigae et sinit eum opprimere competitores brevi tempore; Nimbus Fulminis, qui magnitudinem aurigae minuet si non potest transferri alii aurigae. Alia vicissitudo est optio eligendi birotas pro curru cum quattuor rotis.

Multae Aurigae per Interrete
----------------------------

Aurigae etiam possunt certare inter se per interrete, appellatum **Wi-Fi Modus**. Aurigae possunt ludere cum aut amicis aut peregrinis qui habitant diversa loca mundi. Non sunt competitores qui temperati sunt a computatro, sed duodecim homines qui possunt ludere pro quattuor. Dexteritas aurigae aestimatur "Versu Gradu", quae crescit vincendo et amittendo minuit.

Bibliographia
-------------

* Davis, Laura. "[ Nintendo turns 125: From Mario to Zelda - a trip down memory lane". *The Independent* (2014-09-22).
Wikidata Brinkum
Res apud Vicidata repertae:Brinkum: insigneBrinkum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°16′0″N 7°34′0″E  
*Numerus incolarum*: 823  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Hesel, Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 5.52 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Nortmoor, Leri  

**Tabula aut despectus**

Brinkum: situsBrinkum: situs
Alte Schule
**Brinkum** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad commune Brinkum etiam vicus Meerhausen pertinent. Ab anno 1973 Brinkum cum aliis communibus ad commune generale Hesel pertinet.

Historia
--------

Anno 1388 Brinkum nomine *Brincham* primo in actis descriptum est. Olim regio pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 Brinkum ad Borussiam pertinuit. Brinkum ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Brinkum Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Brinkum ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1973 Brinkum cum communibus Firrel, Hesel, Holtland, Neukamperfehn atque Schwerinsdorf ad commune generale Hesel se coniunxit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Brinkum** spectant (Brinkum, Brinkum (Landkreis Leer)). |

* Pagina officialis communis generalis Hesel

Notae
-----

1. ↑  de Brinkum communis historia apud ostfriesischelandschaft.de[*nexus deficit*]
Wikidata Nasburgum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 36°9′44″N 86°46′28″W  
*Numerus incolarum*: 626 681, 659 042, 668 347, 684 410, 689 447  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Nashville
**Gestio**

*Praefectus*: John Cooper  
*Procuratio superior*: Davidson Comitatus (Tennesia)  

**Geographia**

*Superficies*: 1 367.25 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clarksville  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Magdeburgum, Mendoza, Cadomum, Manchester, Chihuahua City, Edmundopolis  

Imago Parthenonis Nasburgensis.
**Nasburgum** seu **Nashvilla** est caput et secunda maxima urbs Tennesiae.

Secundum Censum Americanum, celerius quam urbes aliae Tennesiae crescit. Per urbem Cumberlandius Fluvius defluit.

Cultura
-------

Clara urbs propter musicam rusticanam quae ibi floret, nam multi cantores musicique Nasburgi vivunt.

Athenae Meridionales cognominata. Qua de causa exemplar Parthenonis Atheniensis, quod eandem magnitudinem habet, ibi aedificata est.

Incolae noti
------------

### Nati

* 1992: Miley Cyrus, actrix et cantrix

Nexus interni
-------------

* Auditorium Rymani
* Universitas Vanderbilt
* Universitatis Schola Nasburgi
* Parthenon Nasburgensis

Notae
-----

1. ↑  Traupman, Iohannes. [2003]. *Colloquia Latine Exercito Orali, editio tertia (Anglice: Conversational Latin for Oral Proficiency, Third Edition.).* pp {{{1}}}. Vauconda, IL: Editores Bolchazy-Carducci. ISBN 086516438X. Vb. adiect. "Nasburgensis": Petrus Lucusaltianus Latinophilus, *Lexicon Latinum hodiernum: pars geographica* (15a ed. Lentiae ad Danuvium, 2016) p. 97
2. ↑  "Nashvillae" (cas. loc.):
 epistula Universitatis Vanderbiltiae
3. ↑  Vb. adiect. "Nashvillensis": Petrus Lucusaltianus Latinophilus, *Lexicon Latinum hodiernum: pars geographica* (15a ed. Lentiae ad Danuvium, 2016) p. 97. Cf. "Dioecesis Nashvillensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Matthew Teague, "The new south: the evolving identity of Music City, Tennessee's cultural heart" in *The Guardian* (26 Februarii 2016)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nasburgum** spectant. |

Urbes Civitatum Foederatarum maximae

Albuquerque · Angelopolis · Antoniopolis · Arlintonia · Arx Vorthensis · Atlanta · Austinopolis · Baltimora · Bostonia · Campi · Carolinum · Cleveland · Columbopolis · Dallasium · Denverium · Detroitum · Didacopolis · El Paso · Fontes Coloratenses · Franciscopolis · Fresno · Honolulu · Hustonia · Indianapolis · Iosephopolis · Jacksonville · Kansanopolis · Litus Virginiae · Long Beach · Ludovicopolis · Memphis · Mesa · Miamia · Milvauchia · Minneapolis · Nasburgum · Nova Aurelia · Novum Eboracum · Oklahomapolis · Omaha · Philadelphia · Phoenix · Portlandia · Quercupolis · Sacramentum · Seattlum · Sicagum · Tucson · Tulsa · Vasingtonia · Wichita

*Opus geopoliticum • Index urbium maximarum Civitatum Foederatarum • Maximae urbes orbis terrarum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Urbes maximae Americae Septentrionalis
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Subordo : Apocrita   
Superfamilia : Ichneumonoidea   
Familia : **Trachypetidae**   
   
Subdivisiones: Genera\**Cercobarcon* Tobias, 1979
* *Megalohelcon* Turner, 1918
* *Trachypetus* Guérin-Méneville, 1830

Synonyma
Trachypetinae

**Trachypetidae** sunt familia vesparum anno 2020 erecta ad rara vesparum parasitoidearum genera accommodanda quae olim inter familiam Braconidarum digerebantur et nunc sororalia Braconidarum taxona aestimantur.

Genera
------

Inter familiam digeruntur tria genera, quorum omnia solum in Australia endemica sunt.

* *Cercobarcon* Tobias, 1979
* *Megalohelcon* Turner, 1918
* *Trachypetus* Guérin-Méneville, 1830

Notae
-----

1. ↑  Quicke et al. 2020.

Bibliographia
-------------

* Quicke, Donald L. J. Andrew D. Austin, Erinn P. Fagan-Jeffries, Paul D. N. Hebert, et Buntika A. Butcher. 2020. "Recognition of the Trachypetidae stat.n. as a new extant family of Ichneumonoidea (Hymenoptera), based on molecular and morphological evidence." *Systematic Entomology* doi:10.1111/syen.12426. S2cid 214176141.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity |
**Nasalizatio** in phonetica est sonus velo depresso factus, ut aer per naso effugiat cum sonus per os pronunciatur. Eximius sonus nasalis est [n]. Nasalizatio in Abecedario Phonetico Internationali per diacriticum tilde (~) supra signum soni nasalizaturi impositum indicatur: [ã] est sonus nasalizatusa qui [a], et [ṽ] est sonus nasalizatus qui [v] valet. Subscriptum [ą], diacriticus obsoletus, ogonek appellatus, iam in textibus videtur, praecipue ubi vocalis notas tonorum fert quae se tilde superscripto interponere potest. Exempli gratia, [ą̄ ą́ ą̀ ą̂ ą̌] facilius in plurimis fontibus leguntur quam [ã̄ ã́ ã̀ ã̂ ã̌]. Nasales vocales et consonantes (praecipue [m], [n], [ŋ]) in variis linguis audiuntur.

Nexus interni
-------------

* Eclipsis, ratio in linguis Goedelicis similis quae saepe nasalizatio appellatur
* Nasalantia
* Rhinolalia aperta
* Twang

Bibliographia
-------------

* Carignan, Christopher. 2013. *When nasal is more than nasal: The oral articulation of nasal vowels in two dialects of French.* Urbanae-Champaign: University of Illinois.
* Durand, Marguerite. 1953. De la formation des voyelles nasales. *Studia Linguistica* 7:33–53.
* Ladefoged, Peter, et Ian Maddieson. 1996. *The sounds of the world's languages.* Oxoniae et Cantabrigiae Massachusettae: Blackwell Publishers. ISBN 0631198148, ISBN 0631198156.
Wikidata Ripa Alba (Russia)
Res apud Vicidata repertae:Ripa Alba (Russia): insigneRipa Alba (Russia): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 67°38′16″N 53°0′24″E  
*Numerus incolarum*: 24 775  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Tatyana Fyodorova, Q30346594  
*Procuratio superior*: Naryan-Mar Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 24 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Archangelopolis, Kautokeino, Zvyozdny gorodok, Ukhta, Usinsk  

*Vide etiam paginam discretivam:* Ripa (discretiva)

**Ripa Alba** (Russice *Нарьян-Мар*, Nenetice *Няръяна мар*) et urbs Russiae et districtus autonomi Nenetici urbs unica et caput. In ripa Petschorae fluminis trans Circulum Arcticum stat. Incolarum 25 151 anno 2020 habet.

Ripae Albae via Lenin anno 2009

Historia
--------

Anno 1922 *Beloščelje* colonia rustica 29 incolas habebat. Haud longe a Pustoosero, urbem his locis vetustissimam et nunc relictam, sita erat. Portus in Ripa Alba ad Petschoram anno 1929 aedificari incipit et anno 1935 in numero urbium nomine *Nar'jan-Mar* inclusum est.

Notae
-----

1. ↑  De nomine priore *Белощелье*, ν. Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 517. *Щель* est fluminis vallis ardua et stricta.
2. ↑  Quod *Urbs Rubra* significat.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°38′16″N 53°0′24″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Fenegrorium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°42′0″N 9°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 236  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Comensis  

**Geographia**

*Superficies*: 5.36 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Vogonzatium, Limidum, Turatum, Cirimidum, Vetennianum, Luragum Marinonum  

**Tabula aut despectus**

Fenegrorium: situsFenegrorium: situs
**Fenegrorium** (-ii, *n.*) seu **Fenegrorum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Fenegrao*, *Locus Fenegroe*; olim: *Finis Agrorum*, *Feneus Ager*) (Italiane: *Fenegrò*) est oppidum et municipium Italicum, circiter 3140 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae *Fenegrorienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

Fenegrorium est oppidum 3150 hominum in Novae Comi provincia. Patet 5.40 km² et altitudo urbis est 290 m.

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*)
* Provincia Novocomensis
* Novum Comum (*urbs*)
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Dizionario di toponomastica lombarda - Dante Olivieri, Lampi di stampa, 01/gen/2001 - 624 pagine
2. ↑  www.comune.fenegro.co.it
3. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
4. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
5. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
6. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
7. ↑  www.comune.fenegro.co.it

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fenegrorium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.
*Vide etiam paginam discretivam:* Ripa (discretiva)


Wikidata Ripa Marittima
Res apud Vicidata repertae:Ripa Marittima: insigneRipa Marittima: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°50′15″N 7°52′55″E  
*Numerus incolarum*: 2 878  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 2.07 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castellare ad Sanctum Rhemigium, Pompejana, Fanum Sancti Stephani ad Mare, Tabia  

**Tabula aut despectus**

Ripa Marittima: situsRipa Marittima: situs
Ecclesia Sancto Mauritio dicata
**Ripa Marittima** (Italiane: *Riva Ligure*) est oppidum Italiae et municipium, in regione Liguria ac in provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium ItaliaeMunicipium Italiae

Nexus interni
-------------

* Liguria
* Provincia Imperiensis
* Imperia (urbs)

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ripam Marittimam** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Secula narutomaki, res alba cum spirali rubrá, in Ramen Tamari ferculo collyrae Iaponico.
Aquae spirales Freti Naruto quae narutomaki agit.
**Narutomaki** (Iaponice 鳴門巻き vel なると巻き) vel **naruto** (Iaponice ナルト/なると) est genus kamaboko, ie surimi piscis conservationis curae. Narutomaki Iaponiae creatur. Yaizu urbs Iaponica notum est narutomaki creare. Secula narutomaki, quae in ferculis collyrae Iaponicis saepe adhibetur, alba est etspiralem rubram habet. Eius signum aquae spirales in Freto Naruto agit.

Hic cibus inspiratio nominis Naruto personae ficticiae etiam est. *Naruto* nomen in modo verbi humilis @ signi etiam adhibetur.

Notae
-----

1. ↑  *Introduction of narutomaki by Yaizu City*
2. 1 2  "*Strange Maps #669 - Digital Monkeys and Virtual Ducks: What to Call the @*". 25 Iulii 2014 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **narutomaki** spectant. |
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Stephanus Ackermann |
| Auxiliarius: | Robertus BrahmGeorgius Michael PetersFranciscus Josephus Gebert (desigatus) |
| Emeritus: | Alfredus KleinermeilertLeo Schwarz |
| Vicarius generalis: | Udalricus de Plettenberg |
| Officialis: | Georgius Holkenbrink |
| Archidioecesis: | Coloniensis |
| Numerus decanatuum: | 35 |
| Numerus paroeciarum: | 922 |
| Area: | 12870 km² |
| Numerus incolarum: | 2500000 *()* |
| Numerus catholicorum: | 1585500 *()* |
| Portio: |  % |
| Inscriptio cursualis: | Hinter dem Dom 654203 Trier |
| Pagina interretialis: |  |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

**Dioecesis Trevirensis** (Germanice *Bistum Trier*) dioecesis est in partibus terrarum foederalium Rhenaniae-Palatinati et Saraviae. Veterrima ecclesia Romana catholica Germaniae est, condita III saeculo ab episcopo Euchario.

Nexus interni
-------------

* Liber annalium iurium archiepiscopi et ecclesie Treverensis

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
Versus in catacumbis Lutetiarum fixus.
**"Felix qui potuit rerum cognoscere causas"** est quadringentesimus nonagesimus versus secundi libri Georgicorum a Vergilio compositorum. Haec verba ad carmen didacticum Lucretii *De rerum natura* et ad Lucretium ipsum referri putantur: is enim causas rerum naturalium opere suo indagare conatus est.

Contextus
---------

Poëta vero in hoc loco duo cognitionis genera describit:

> Felix, qui potuit rerum cognoscere causas,  
> 
> atque metus omnis et inexorabile fatum  
> 
> subiecit pedibus strepitumque Acherontis avari.  
> 
> Fortunatus et ille, deos qui novit agrestis,  
> 
> Panaque Silvanumque senem Nymphasque sorores.[1]
> 
> 

Gregson Davis putat Vergilium hic analogian inter philosophum felicem et agricolam felicem fecisse.[2]

Notae
-----

1. ↑  Publius Vergilius Maro, *Georgica* 2.490.
2. ↑  Gregson Davis, *Parthenope, The Interplay of Ideas in Vergilian Bucolic* (Lugduni Batavorum: Brill, 2012), 76–77.

Nexus externi
-------------

* *Georgica* lib. 2 in *The Latin Library*