recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Henricus De Nicola
Res apud Vicidata repertae:Henricus De Nicola: imagoHenricus De Nicola: imagoHenricus De Nicola: subscriptioHenricus De Nicola: subscriptio
*Nativitas*: 9 Novembris 1877; Neapolis  
*Obitus*: 1 Octobris 1959; Turris Octava  
*Patria*: Italia, Regnum Italiae  

**Officium**

*Officium*: Italian senator for life, Provisional Head of State of Italy, Duces Rei Publicae Italicae, Praeses Senatus Reipublicae Italicae, President of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, Q96141979, member of the Italian Senate, iudex Iudicii Constitutionalis Italiae, senator of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the National Council of the Kingdom of Italy  
*Munus*: politicus, Causidicus, Iudex, diurnarius  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Liberalis Italica  
*Religio*: Catholicismus
**Memoria**

*Laurae*: Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit of the Italian Republic, commander of the Order of the Crown of Italy‎, Officer of the Order of the Crown of Italy, Knight of the Order of the Crown of Italy‎, Knight Grand Cross of the Order of Saints Maurice and Lazarus, Commander of the Order of Saints Maurice and Lazarus, magna crux insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae  
*Sepultura*: Cemetery of Poggioreale, Naples  

**Henricus De Nicola** (natus Neapolis die 9 Novembris 1877 - obiit Turris Octava hodie Italiane *Torre del Greco* die 1 Octobris 1959) fuit causidicus, vir publicus Italicus et post muneris abrogationem ultimi regis Italiae Humberti II ab anno 1946 usque ad annum 1948 Praeses ad tempus Italiae in expectationem probationis Magnae Chartae novae Rei Publicae.

Henricus De Nicola praeclarus causidicus erat. Anno 1909 populi legatum electus est. Anno 1929 senator regni Italiae factus est.

Bibliographia
-------------

* Cristina Mascheroni, *Enrico De Nicola*. Bergami: Infobergamo, 2006

Nexus externi
-------------

* "Enrico De Nicola" apud *WorldPresidentsDB*

Praesides Italiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Henricus De Nicola 1948 • Aloisius Einaudi 1948 • Ioannes Gronchi 1955 • Antonius Segni 1962 • Iosephus Saragat 1964 • Ioannes Leone 1971 • Alexander Pertini 1978 • Franciscus Cossiga 1985 • Anscharius Aloisius Scalfaro 1992 • Carolus Azeglio Ciampi 1999 • Georgius Napolitano 2006 • Sergius Mattarella 2015
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Duces civitatum Europaearum hodiernarum · Praeses Reipublicae Italicae**Capsae cognatae:* Duces civitatum Unionis Europaeae • Praesides ministrorum Italiae • Praefecti urbi Romae |
|  |
Wikidata Bagaria
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 38°5′0″N 13°30′0″E  
*Numerus incolarum*: 55 047  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs Metropolitana Panormitana  

**Geographia**

*Superficies*: 29.84 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Misilmerium, Fanum Sanctae Flaviae, Ficaratium, Panormus  

**Tabula aut despectus**

Bagaria: situsBagaria: situs
Bagaria
**Bagaria** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Bayharia*, *Bacharia*) (Italiane: *Bagheria*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 54 260 incolarum, in Regione Sicilia ac in Urbe metropolitana Panormitana situm. Incolae *Bagarienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Aedifia egregia
---------------

* Villa Palagonia

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Panormitana,

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Aspra.

Municipia finitima
------------------

*Ficarazzi, Misilmeri, Santa Flavia*.

Nexus interni
-------------

* Siciliam (*regio*),
* Urbem metropolitanam Panormitanam,
* Provinciam Panormitanam (*provincia abrogata*),
* Panormum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Sacrae Regiae Visitationis per Siciliam Acta Decretaque Omnia: Vallis Mazariae, Volume 1 - Giovanni A. de' Ciocchi
2. 1 2  V. Amico, *Dizionario topografico della Sicilia* (Panormi: Di Marzo, 1858) (Vol. I apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bagariam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Panormitana.Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Panormitana.
* Despectus in oppidum.Despectus in oppidum.

*Despectus ad Bagariam*
Wikidata Habib Bourguiba
Res apud Vicidata repertae:Habib Bourguiba: imagoHabib Bourguiba: imagoHabib Bourguiba: subscriptioHabib Bourguiba: subscriptio
*Nativitas*: 3 Augusti 1903; Monastir  
*Obitus*: 6 Aprilis 2000; Monastir  
*Patria*: French protectorate of Tunisia, Tunesia  

**Officium**

*Officium*: Speaker of the Assembly of the Representatives of the People, President of Tunisia, Prime Minister of Tunisia, Minister of Foreign Affairs, Minister of Defence  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Neo Destour  
*Religio*: Islamus
**Familia**

*Coniunx*: Wassila Ben Ammar, Moufida Bourguiba  
*Proles*: Habib Bourguiba, Jr.  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Ordo Sancti Olai, Order of the Republic (Tunisia), Order of Independence, Ordo Elephantis, Grand Cross with Collar of the Order of the White Rose of Finland, Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit of the Italian Republic, Ordo Regius Seraphinorum, honorary doctor of Sofia University, Collar of the Spanish Order of the Civil Merit, honorary doctor of Lebanese University  
*Sepultura*: Monastir  

**Habib Bourguiba** seu litteris Arabicis حبيب بورقيبة *Ḥabīb Būrgība* (Monasterii in Tunesia natus die 3 Augusti 1903; ibidem mortuus die 6 Aprilis 2000) fuit ab anno 1957 usque in 1987 praeses rei publicae Tunesiae.

Tunete educatus ubi apud fratrem natu maiorem habitabat et collegium al-Ṣādiqī frequentabat, Habib Bourguiba Lutetiae apud lyceum Carnot eruditus est et Sorbonam ubi iuribus studuit.

Bibliographia
-------------

* Michel Camau, Vincent Geisser, *Habib Bourguiba. La trace et l’héritage*. Lutetiae: Karthala, 2004. ISBN 978-2-845-86506-8
* Derek Hopwood, *Habib Bourguiba of Tunisia: the tragedy of longevity*. Londinii: Macmillan, 1992. ISBN 978-0-333-57262-7

Praesides Tunesiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Habib Bourguiba • Zine el-Abidine Ben Ali • Machometus Ghannouchi • Fouad Mebazaa • Moncef Marzouki • Beji Caid Essebsi • Kaïs Saïed
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Tunesiae |
|  |


Primi ministri Tunesiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Habib Bourguiba • Bahi Ladgham • Hédi Nouira • Mohamed Mzali • Rachid Sfar • Zine el-Abidine Ben Ali • Hédi Baccouche • Hamed Karoui • Mahometus Ghannouchi • Béji Caïd Essebsi • Hamadi Jebali • Ali Larajedh • Mehdi Jomaâ • Habib Essid • Iosephus Chahed • Elyes Fakhfakh • Hichem Mechichi • Najla Bouden
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Tunesiae • Ministri rerum externarum Tunesienses |
|  |
Sanctus Albanus decapitatus (*Vie de Seint Auban*: Coll. Trin. Dubl. E.i.40)
***Vita Sancti Albani*** est liber hagiographicus anonymus Latine saeculo fere XII confecta de vita Albani (antiquissimi fidei Christianae martyris Britanni) vita etiam Amphibali inserta.

*Vie de Seint Auban*
--------------------

*La vie de Seint Auban* est recensio huius vitae in versibus Anglonormannicis a rerum gestarum scriptore Matthaeo Parisiensi medio fere saeculo XIII confecta. Opus in uno libro manu scripto servatur, picturis pretiosissimo, in Bibliotheca Collegii Trinitatis iuxta Dublinum incluso et siglo **E.I.40** recognito.

Amphibalus martyr (*Vie de Seint Auban*: Coll. Trin. Dubl. E.i.40)

Editiones
---------

* Robert Atkinson, ed. *Vie de Seint Auban: a poem in Norman-French, ascribed to Matthew Paris*. Londinii: John Murray, 1876 **(Anglonormannice)** Textus apud archive.org

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Vie de Seint Auban* (E.I.40)** spectant. |

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Victory* in Trafalgaris Pugna
HMS ***Victory*** navis bellica saeculo XVIII et XIX est. In Trafalgaris Pugna navis gravis prima navis velifera Vicecomitris Nelsonis fuit. A MCMXXII navis in Portu Ostium est. Navis adhuc officialis in servitio est. Ergo mundi veterrima navis bellica in servitio est. Hodie navis maxime navis musei est.

Constructio
-----------

In MDCCLXXVIII navis in servitio venit. 850 hominis in navem et 102 tormenta habuit. Haec tormenta distribuentur super tres pontes navis, et cum singulis haec tormenta quinque centem chiliogrammas novem centem metris mittere potuerunt.Hoc 100 chiliogrammas pulverem tormentari consumebatur. 

Carina navis ex ulmo, alveus ex robure factum est. Mali navis factum sunt ex lingo picearum, quia flexibilis est. Pro constructio navis et tabulas alvei 2500 arbores vetiores quam uno saeculo usus sunt. Navis 5468 metra quadrata veli ferre potest, et longitudo toti funis paense XLII chiliometra est.

In servitio
-----------

Navis prima navis in servitio erat in Ouxisamae pugna, *Cape Spartel* pugna et *Cape St. Vincent* pugnam. In MDCCCIII Vicecomus Horatius Nelson venivit ad navem. In Trafalgaris pugna navis erat prima navis Vicecomitris Nelsonis. In haec pugna Vicecomus Nelson mortuus est. 

Post Trafalgaris pugnam navis ad MDCCCXII navigavit. Deinde navis usus est ut vectum navis. In MCMXXII movetur ad pulvinarium no. 2, primum pulvinarium mundi, ubi adhuc est. In MCMXLI, navis nocetur a pyrobulo germani aeroplani. Quidam renovationes factum sunt in annos MCMXXIX usque MCMV, sed in quinquagenos probavit magni renovationes necessus erunt. 

Navis navigare hodie non potest. Hodie navis navis musei est. Mediocris omni anno 350.000 populi navis visitant.
Picturae murales e Basilica Sancti Clementis in Laterano saeculo XI exeunte confectae. Paulus Clementem inthronat; Clemens eucharistiam celebrat; Passio Clementis; Miracula Clementis in mare; Cyrillus reliquias Clementis Romam reportat
De **vita sancti Clementis** elaborata est saeculo XI exeunte series picturarum muralium in ecclesia antiqua sancto Clementi dicata quae sub basilica recentiori Sancti Clementis in Laterano latet. Historia in imaginibus narrata inscriptionibus partim explicatur:

IN MARE SUBMERSVM TVMVLV PARAT ANGELVS ISTVM
[INTE]GER ECCE IACET REPETIT QUE PREVIA MATER
HVC A VATICANO FERTVR PP NICOLAO IMNIS QD AROMATIBVS SEPELIVIT
Horum textuum unus, in imagine ipsa inscriptus de passione sancti Clementis, inter prima testimonia linguae Italicae celebratur: partim enim Latine, partim sermone vernaculari componitur.

Ab inscriptionibus tribus votivis scimus picturas iussu Benonis de Rapiza mulierisque eius Mariae Macellariae necnon filiis Altiliae et Clementis confectas. Prima super imagines donatorum ponitur, qui candelas offerunt: IN NOMINE DNI EGO BENO DE RAPIZA P AMORE BEATI CLEMENTIS ET REDEMPTIONE ANIMEE PINGERE FECIT Aliae duae inscriptiones sic sonant: EGO BENE DE RAPIZA CV MARIA VXOR MEA P AMORE DEI ET BEATI CLEMENTIS P G R F C; EGO MARIA MACELLARIA P TIMORE DEI ET REMEDIO ANIME MEE HEC P G R F C.

Bibliographia
-------------

* Joan E. Barclay Lloyd, "The building history of the medieval Church of S. Clemente in Rome" in *Journal of the Society of Architectural Historians* vol. 45 (1986) pp. 197-223
* Joseph Mullooly, *Saint Clement, pope and martyr, and his basilica in Rome*. Romae: Benedict Guerra, 1869 Textus apud archive.org
* Louis Nolan, *The basilica of S. Clemente in Rome*. Romae: Cuggiani, 1910. Textus apud archive.org
* Gerhard Wolf, "Nichtzyklische narrative Bilder im italienischen Kirchenraum des Mittelalters. Überlegungen zu Zeit- und Bildstruktur der Fresken in der Unterkirche von S. Clemente (Rom) aus dem späten 11. Jahrhundert" in Gottfried Kerscher, ed. *Hagiographie und Kunst* (Berolini: Reimer, 1993. ISBN 3-496-01107-6) pp. 319-339

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
'Hada plebeja

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Hexapoda   
Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Macrolepidoptera   
Superfamilia : Noctuoidea   
Familia : Noctuidae   
Subfamilia : Hadeninae   
Tribus : **Hadenini**   
Guenée, 1837  
   
Subdivisiones: Genera*Vide commentarium*

**Hadenini** sunt tribus Lepidopterorum subfamiliae Hadeninarum. Quia multa genera tribui nondum tribuuntur, index generum est tentans. Nonnullae species vexatores notabiles sunt.

**Subtribus Clemathadina**

* *Cerapteryx* Curtis, 1833
* *Lasionycta* Aurivillius, 1892
* *Tholera*

**Subtribus Discestrina**

* *Anarta* Ochsenheimer, 1816
* *Coranarta*
* *Cardepia*
* *Hadula*

**Subtribus Hadenina**

* *Enterpia*
* *Hadena*

**Subtribus Mamestrina**

* *Ceramica*
* *Conisania*
* *Hada*
* *Hecatera*
* *Hypobarathra*
* *Hyssia*
* *Lacanobia*
* *Mamestra* Ochsenheimer, 1816
* *Melanchra* Hübner, 1820
* *Papestra*
* *Saragossa*
* *Sideridis*
* *Trichordestra* McCabe, 1980

**Subtribus Poliina**

* *Pachetra*
* *Polia* Ochsenheimer, 1816

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hadeninos** spectant. |

* "ITIS Standard Report Page, www.itis.gov
Icon archipresbyteris Habacuc circa annum 1800 facta
**Habacuc Petri filius** (Russice Аввакум Петров; natus 25 Novembris 1620 Grigorovo prope Novogardiam Inferiorem, mortuus 14 Aprilis 1682 Pustoosero prope Mare Barentsianum) fuit sacerdos Ecclesiae Orthodoxae Russicae ac scriptor operum polemicorum. Fuit archipresbyter (протопоп) urbis Iorgoviciae, particeps Circuli zelotarum pietatis (Кружок ревнителей благочестия), amicus commilitoque futuri patriarchae Moscuensis Niconis, qui quoque particeps Circuli erat. Deinde factus est adversarius implacabilis reformationis ecclesiae a Nicone et Alexio tzare coeptae, ideologus et unus ex ducibus novi motus veterum fidelium (*staroobrjadtsy*), post schisma orti. Propter quod in Siberiam pulsus, carceri abditus, denique ultimo supplicio affectus est. Anno 1672 librum de vita sua scripsit, Житие протопопа Аввакума (Vitam archipresbyteris Hacacuc), qui usu sermonis vulgaris ab aliis libris Russicis liius temporis distinguitur. Habacuc apud veteres fideles martyr et confessor sanctus habetur.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 5 Decembris Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 24 Aprilis Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Житие протопопа Аввакума (Vita archipresbyeris Habacuc) in bibliotheca FEB **(Russice)**
domus ubi natus est Geißler
**Henricus** vulgo *Heinrich* **Geißler** (natus die 26 Maii 1814 Neuhaus-Igelshieb in Circulo Sonneberg, mortuus die 24 Ianuarii 1879 Bonnae) mechanicus, inventor et vitrearius Germanicus fuit.

Vita
----

Postquam Mainingiae artem vitrorum conficiendorum edidicit rectio regia Nederlandica eum laboribus mechanicis-scientificis quibusdam praeposuit. Anno 1854 Bonnae officinam condidit ubi novi et insigniti apparatus chemici physicique efficerentur.

Geißler in campo mechanicae physiciae inventor optimus exstabat et exploratores instrumentis affabre excogitatis dotare solitus est. Inter quae valde noti sunt tubi *(Geißlersche Röhre)* qui postea ad lumen fluorescens displicati sunt. Inde etiam reinventio antlia hydrargi successit. Ut collegae liquamina alcoholica facilius rusparentur instrumentum mensurae vaporae *(Vaporimeter)* construxit.

Honores
-------

* Anno 1868 Bonnenses eum doctorem honoris caussa declaraverunt.
* Cursdorf in Thuringia in Museo instrumentorum vitreorum memoria eius colitur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Geißler** spectant. |

* Wißner, Adolf, "Geißler, Heinrich" apud: *Neue Deutsche Biographie* 6 (1964), p. 159 (hic in interreti)
* tubi historici ad instar luminum Geißler fabricati
Biblia Venceslai regis: littera initialis libri Genesis, creatio mundi in septem diebus.
**Biblia Venceslai regis** (Theodisce: *Wenzelsbibel*) seu **Biblia Venceslai IV** (Bohemice: *Bible Václava IV.*) est liber manuscriptus illuminatus Bibliorum Sacrorum Veteris Testamenti lingua Theodisca scriptus, hodie in Bibliotheca nationali Austriaca servatus. Hoc manuscriptum Pragae inter annos 1390–1400 iussu regis Romanorum Bohemiaeque Venceslai scriptum et pictum est, sed imperfectum mansit.

Rex Venceslaus cum uxore eius Sophia et cum insignibus eius (aquila regis Romanorum ac leo regis Bohemorum). Imago ex Biblia regis Venceslai.

Historia
--------

Textus huius manuscripti unus ex veterrimis versiones Bibliorum in lingua Theodisca est. Hanc versionem biblicam ex Vulgata translata Martinus Rotlev dives civis Pragensis inter annos 1375–1380 mandavit.

Biblia regis Venceslai imperfecta manserunt. Novum Testamentum non scriptum est, ex Vetero Testamento Prophetia Danielis, Dodecapropheton et libri Maccabaeorum desunt.

Nomina duorum illuminatorum nobis cognita sunt: *Frána* et *Kuthner*. Nomina aliorum pictorum non servata sunt.

Pinacotheca
-----------

* Insigne personale regis Venceslai
* Insigne Bohemiae
* Turris Babyloniae
* Creatio Evae
* Arca Noë
* Lavatio regis Venceslai

Notae
-----

1. 1 2 3 4  Barbara Drake Boehm, Jiří Fajt (edd.): Prague – the crown of Bohemia, 1347-1437. New York: Metropolitan Museum of Art, 2005, p. 220-223. ISBN 9780300111385

Nexus interni
-------------

* Passionale abbatissae Cunegundis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Biblia regis Venceslai** spectant. |
Frontispicium libri Proverbiorum (180v), Salomon rex.
**Biblia Sancti Pauli extra muros** (etiam *Biblia Caroli Calvi* dicta), manuscriptum illuminatum saeculo nono perfectum, est Biblia temporis Carolingorum sumptuosissima ex quibus, quae adhuc exstant.

Manuscriptum Remis iussu Caroli Calvi conscriptum et die 25 Decembris anno 875 Iohanni VIII papae, cum Carolum imperatorem Sacri Romani Imperii coronavit, praesentatus est. Manuscriptum inter annum 870, quo Carolus Richildim in matrimonium duxit, et 875, quo anno coronatus est, scriptum esse debet. Gregorio VII papa regnante (1073–1085) Biblia monasterio Sancti Pauli extra muros Romae data est, ubi adhuc asservatur.

Descriptio
----------

Biblia 337 folia numerata continet, magnitudo est 448 x 355 mm, margines circumcisae sunt. Codici sunt 24 picturae titulares (sic dictae miniaturae), una deperdita. Tegumentum Barocum a quodam abbate Iovita Roscio Romano, cuius dedicatio in primo manuscripti folio aratro aureo scripta est, fieri iussus est. Folio secundo sequitur pictura dedicationis imperatorem sedentem demonstrans.

Quaedam paginae purpureae aratro aureo inscriptae sunt, litterae capitales titulorum sunt rusticae, litterae verborum initialium (sive Incipit) capitales quadratae; textus evangeliorum et commentarii Hieronymi in duobus columnis compositi in minuscula Carolina scripti sunt, in prima manuscripti parte atramento violaceo. Generatio Christi in principio evangelii secundum Matthaeum in folio 262r atramento argenteo litterisque inititialibus aureis scripta est in fundo purpurato, qui autem non totum folium, sed tantum illam folii partem, quae ad textum scribendum necessaria est. Quidam Ingobertus in prologo se manuscriptum confecisse affirmat, propinquus Hincmari Remensis archiepiscopi, si Karl Ferdinand Werner recte conicit.:

*Eius ad imperium devoti pectoris artus*
*Ingobertus eram referens et scriba fidelis*

Notae
-----

1. ↑  Ingobertus scriba fidelis. In: Alessandro Pratesi (ed.): Commentario storico, paleografico, artistico, critico della Bibbia di San Paolo fuori le Mura (Codex membranaceus saeculi IX), Romae 1993, p. 141–143, hic p. 143.

Pinacotheca
-----------

* Frontispicium libri Genesis
* Frontispicium libri Deuteronomii (50r)
* Frontispicium Apocalypsis

Bibliographia
-------------

* Alessandro Pratesi (ed.): Biblia sacra. Codex membranaceus saeculi IX - Bibbia di San Paolo Fuori le Mura. Romae 1993.
* Florentine Mütherich, Joachim E. Gaehde: Karolingische Buchmalerei, p. 114–121. Prestel, Monaci 1979. ISBN 3-7913-0395-3.
* Ingo F. Walther, Norbert Wolf: Meisterwerke der Buchmalerei, p. 102–103. Coloniae Agrippinae et al. Taschen 2005, ISBN 3-8228-4747-X.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Biblia Sancti Pauli extra muros** spectant. |
**Essentia** est natura vel substantia cuiusdam entis. Quo nomine Sergius Plautus Stoicus exeunte saeculo primo a.C.n. notionem Aristoteliam q.e. **οὐσία** interpretatus est. De quo Quintilianus hoc testimonium dicit: "Ac primum Aristoteles elementa decem constituit, circa quae versari videatur omnis quaestio: οὐσίαν, quam Plautus *essentiam* vocat." Sed iam Cicero, qui pro οὐσία *naturam* reddere solebat, etiam *essentia* usus esse dicitur, itemque Papirius Fabianus.

Initio quidem *essentia* in dubium vocata esse videtur propter duritiam nimiam, ut Quintilianus prae se fert dubitatores admonens: "Multa ex Graeco formata nova, ac plurima a Sergio Plauto, quorum dura quaedam admodum videntur, ut *ens* et *essentia*: quae cur tanto opere aspernemur nihil video, nisi quod iniqui iudices adversus nos sumus: ideoque paupertate sermonis laboramus." Etiam Senecae visum est hoc vocabulum defendere: "Quid enim fiet, mi Lucili? Quomodo dicetur οὐσία res necessaria, natura continens fundamentum omnium? Rogo itaque permittas mihi hoc verbo [sc. *essentia*] uti." Saeculo fere post Apuleius *essentiam* receptam habet idemque significantem ac *substantiam*: "Οὐσίας quas essentias dicimus" [.. .] "et primae quidem substantiae vel essentiae primum deum esse et mentem formasque rerum et animam."

Sed Laurentius Valla in *Dialecticis disputationibus* (1439) *essentiae* et *substantiae* usus distinctionem constituere voluit, "ne ambagibus sermo implicetur". De *essentia* in Latinitatem medii aevi recepta disputavit de Ghellinck (1942). Apud Spinozam, "Per attributum intelligo id, quod intellectus de *substantia* percipit, tanquam eiusdem *essentiam* constituens.

Nexus interni
-------------

* Causa sui
* Existentialista
* Essentialismus
* Materia
* Ontologia
* Quidditas
* Perceptio

Notae
-----

1. ↑  *Inst.* 3.6.23.
2. ↑  Seneca, *Ep.* 58.6.
3. ↑  *Inst.* 8.3.33; cf. 2.14.2.
4. ↑  Sen. *Ep.* 58.6.
5. ↑  Apul. *De Platone* 1.6.
6. ↑  Valla, *Dial. disp.* 1.6.
7. ↑  Ethica, ordine geometrico demonstrata, Pars I, Definitiones IV

Bibliographia
-------------

* de Ghellinck, J. 1942. L'entrée d'*essentia* *substantia* et autres mots apparentés, dans le latin médiéval. *Bulletin du Cange: Archivum Latinitatis Medii Aevi* 16: 77-112.
Wikidata Oligicus
Res apud Vicidata repertae:Oligicus: insigneOligicus: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 42°26′45″N 1°40′47″W  
*Numerus incolarum*: 3 980  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Olite, Erriberri
**Gestio**

*Praefectus*: Francisco Javier Legaz Egea  
*Procuratio superior*: Navarra, Merindade of Olite, Zona Media-Erdialdea  

**Geographia**

*Superficies*: 83.20 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Tubalia, Falces, Marcilla, Caparroso, Murillo El Cuende, Pitillas, Beire, San Martín de Unx  

**Tabula aut despectus**

Oligicus: situsOligicus: situs

  

**Oligicus**, **Ologicus**, **Oligitin** vel **Olitum** (Hispanice: *Olite*; Vasconice: *Erriberri* qui est vicus -*erri*- novus -*berri*) est urbs Hispanica, in Navarra sita, quae 3 435 incolarum habet. Est caput merindadis.

Historia
--------

Fortasse condita est urbs anno 621 a Swinthila rege, post victoriam contra Vascones.

Fuit in Medio Aevo sedes Navarrorum regum.

Nexus externi
-------------

* 
* 
* 
* Palatium regium Oligici
* 
* 
* http://www.euskomedia.org/
* Imagines

Notae
-----

1. ↑  *Historia Gothorum* Isidori Hispalensis
2. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
Wikidata Renata Alt
Res apud Vicidata repertae:Renata Alt: imagoRenata Alt: imago
*Nativitas*: 27 Augusti 1965; Skalica  
*Patria*: Cechoslovacia, Slovacia, Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, chemical engineer, legatus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Democratica Liberalis Germaniae  

**Renata Alt** (nata 27 Augusti 1965 Sakolcii/Slovacia) legata et rerum politicarum perita Germanica factionis Liberalis est.

Iuventus et munera
------------------

Anno 1983 testimonium maturitatis adepta est et deine ad annum 1987 apud Universitatem Technicam Bratislavensem chemiae studebat. Deinde pro legationibus primo Cechoslovaciae, ab anno 1993 Slovaciae operam dedit. Ab hoc tempore societatibus commercialibus consilia dat.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 2009 sodalis factionis FDP est et anno 2017 legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est.

Vita privata
------------

Anno 2000 civis Germaniae facta est. Marito Germanico nupsit et in Kirchheim unter Teck vivit.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
*Mesoplodonta bidentia* in pittacio cursuali Insularum Faroensium picta

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Cetacea   
Subordo : Odontoceti   
Familia : Ziphiidae   
Subfamilia : Hyperoodontinae   
Genus : ***Mesoplodon***   
Gervais, 1850  
   
Subdivisiones: SpeciesVide commentarium.

***Mesoplodon*** (a Graeco: μέσος 'medius' + ὅπλα 'arma' + ὀδούς, -όντος 'dens') est genus quindecim specierum cetorum in familia Zilphidarum, frequentissimum genus inter Cetacea. Duae species, *M. perrini,* et *M. peruvianus,* descriptae sunt tam nuper quam anno 1991, et biologi marini inventionem plurimarum specierum praedicunt. *Mesoplodonta* sunt minime notus magnorum mammalium grex.

Species
-------

* *Mesoplodon bahamond*
* *Mesoplodon bidens*
* *Mesoplodon bowdoini*
* *Mesoplodon carlhubbsi*
* *Mesoplodon densirostris*
* *Mesoplodon europaeus*
* *Mesoplodon ginkgodens*
* *Mesoplodon grayi*
* *Mesoplodon hectori*
* *Mesoplodon layardii*
* *Mesoplodon mirus*
* *Mesoplodon peruvianus*
* *Mesoplodon stejnegeri*

Aliud animal, *Indopacetus pacificus,* aliquando inter *Mesoplodonta* ponitur; omnes autem eruditi recentiores Iosephum Curtis Moore sequuntur, qui id in eius proprio genere circa 1965 posuit.

Descriptio
----------

*Mesoplodonta* plerumque sunt ceti dentati, 3 ad 6 metra longi, generibus *Hyperoodonte Berardioque* multo minora. Feminae cuiusque speciei magnitudine sunt eaedem qui mares, sed maribus ferme sunt vividiores colores dentesque singulares. Inferior nonnullarum specierum maxilla immanem componit arcum, qui super rostrum formae litterae S similis aliquando extenditur. Cuique speciei sunt magni dentes (aliquando dentis elephanti similes), magnitudine, forma, et loco varii, cum exceptione *Mesoplodontis grayi,* cui sunt multi dentes parvi, qui in maxilla inferiori fieri possunt ut mandant. Mares plurimarum specierum cicatrices ferunt a dentibus aliorum marium factas; ambo sexus saepe morsus *Isistiorum* ferunt. Pinna dorsalis est aliquantum parva. Scientia de vitae summa et lactatione abest, et scientia de gestatione paene abest.

Mores
-----

Plurimae *Mesoplodontis* species rarissime observantur, et paulum eorum morum scitur. Ut fieri solet, ei in gregibus vivunt, fortasse sexu segregati. Nonnullae species sunt tam rarae quam vivae numquam spectantur. Prope aquae superficiem, tarde movere solent, et aerem non aperte efflant. Pinnas caudales supra superficiem elevare numquam videntur. Omnes in profunda demergunt, et nonnullae omnino habent cephalopoda ordinis Teuthidorum comesta.

Conservatio
-----------

Numeri *Mesoplodontum* sunt prorsus ignoti. Nonnulla per occasionem a piscatoribus Nipponensibus capiuntur, sed numquam consilio. Fortuito in retibus innatantibus (Anglice: *drift nets*) comprehenduntur. Effectus huius casus non scitur.

Fontes
------

* Perrin, William F. Bernd Wursig, et J. G. M Thewissen, eds. 2002. *Encyclopedia of Marine Mammals.* Academic Press.
* Reeves, Randall R. Brent S. Steward, Phillip J. Clapham, et James A. Owell. 2002. *Sea Mammals of the World.* Londinii: A & C Black.
Burtonus Richter.
Samuel Ting post acroasim apud Kennedy Space Center anno 2010 habitam.
**Meson J/psi**, vel **psion** tantum, est particula subatomica, meson neutrius saporis, quod in quarco leporis? antiquarcoque leporis? consistit. Mesona statu ligato e quarco leporis antiquarcoque leporis nata plerumque charmonia appellantur. Meson J/psi est frequentissimum charmonii genus, propter eius versationem 1 et massam requiescentem minimum. Meson J/psi massam requiescentem 3.0969 GeV/c2, aliquantulum supra massam requiescentem ηc, quae 2.9836 GeV/c2 est, atque vitam mediam 7.2×10−21 secundorum habet. Cuius vita quidem est vita theoretica millies longior.

Meson J/psi a duobus gregibus investigatorum separatim inventum est, quorum alius in Centro Acceleratoris Linearis Stanfordiensi, Burtono Richter duce, alius in Laboratorio Nationali Brookhavenensi laborabat, Samuele Ting professore apud MIT duce. Mox autem certiorem facti sunt sese eandem particulam re vera invenisse; itaque ambo greges eorum inventum die 11 Novembris 1974 nuntiaverunt. Momentum huius exitus insequentem in physica energiae amplae? eo tempore progressum tam monstravit quam hae res gestae una Res Novae Novembres appellari coeperunt. Richter et Ting Praemium Nobelianum Physicae anno 1976 acceperunt.

Notae
-----

1. ↑  Nomen etiam *meson J/ψ* aliquando scriptum.
2. ↑  Kapusta, Müller et Rafelski 2003.
3. ↑  
Formula:Cite press

Bibliographia
-------------

* Aubert, J. et al. 1974. "Experimental Observation of a Heavy Particle J." *Physical Review Letters* 33 (23): 1404–06. Bibcode:1974PhRvL..33.1404A. doi:10.1103/PhysRevLett.33.1404.
* Augustin, J. et al. 1974. "Discovery of a Narrow Resonance in e+e− Annihilation." *Physical Review Letters* 33 (23): 1406–08. Bibcode:1974PhRvL..33.1406A. doi:10.1103/PhysRevLett.33.1406.
* Bobra, M. 2005. "Logbook: J/ψ particl.e" *Symmetry Magazine* 2 (7): 34. Editio interretialis.
* Glashow, Sheldon. L. J. Iliopoulos, et L. Maiani. 1970. "Weak Interactions with Lepton-Hadron Symmetry." *Physical Review D* 2 (7): 1285–92. Bibcode:1970PhRvD...2.1285G. doi:10.1103/PhysRevD.2.1285.
* Kapusta, Joseph I. Berndt Müller, et Johann Rafelski. 2003. *Quark-Gluon Plasma: Theoretical Foundations: An Annotated Reprint Collection.* ISBN 9780444511102. Google Books.
* Yao, W.-M. et al. (Particle Data Group). 2006. "Review of Particle Physics: Naming Scheme for Hadrons." *Journal of Physics G* 33 (1): 108. arXiv:astro-ph/0601168. Bibcode:2006JPhG...33....1Y. doi:10.1088/0954-3899/33/1/001. PDF.
*Loimia medusa,* vermiculus "pastosus" ("spaghettiensis") vel vermis marinus, Konae Havaiorum
**Vermis**  est quilibet ex innumerabilibus invertebratis quibus est longum molleque nullis cruribus corpus. Sunt complures centum milia specierum, quorum plusquam 2 700 sunt oligochaeta. Animalia vulgo habita in numero vermium sunt species annelidorum, platyhelminthum, et lato sensu insectorum statione larvarum, sed hae formae insectorum fortasse potius appellantur vermiculi. Permultae quoque species aquarum dulcis salsaeque, solum a biologis professionalibus visae, vermes appellantur.

Distributio et sedes
--------------------

Lumbricus communis 
Vermes paene omnes mundi regiones—sedibus marinis, aquis dulcibus, et terrestrialibus comprehensis—habitant. Nonnulli humo viventes (exempli gratia, annelidae aschelminthesque) solum emendunt. Multi vigent parasiti plantarum (exempli gratia, aschelminthes) et animalium, cum hominibus (exempli gratia, platyhelminthes, aschelminthes).  Vermes sunt nexus gravis in seriebus alimentorum in paene omnibus mundi oecosystematibus.

Phyla quae vermes comprehendunt sunt:

Lumbricus communis
* Acanthocephala (vermes capitibus spinosis)
* Annelida (vermes segmentis)
* Chaetognatha (vermes sagittatis)
* Gnathostomulid (vermes maxillis)
* Hemichordata (vermes glandum, vermes linguis)
* Nematoda (vermes rotundi)
* Nematomorpha (vermes capillis equorum)
* Nemertea (vermes redimiculis)
* Onychophora (bombyces)
* Phoronida (vermes soleis)
* Platyhelminthes (vermes plani)
* Priapulida (vermes phallis)
* Sipuncula (Arachis hypogaeae)

Communissimus vermis est lumbricus, membrum phyli annelidarum.

Imago in litteris
-----------------

Vermes in litteris aliquando sunt translata putrefactionis verba (metaphorae), sicut in *Navis Longa Potemkin*, pellicula a Sergio Eisenstein moderata, in qua nautae carnem putrescentem vesci debent; sic mors vitam vincit, figura inferorum. "Vermis Victor", poema ab Edgar Allan Poe compositum et cum "Ligeia" fabula intime coniunctum, offert imaginem vermiculorum qui numquam morientes cadavera humana semper comedunt. In mythologia Polynesia, Tangaloa, deus creator, homines ex larvis muscarum creat. 

Nexus interni
-------------

* Vermiculus
* Fasciola
* Vernanimalcula
Wikidata Ponderanum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°30′0″N 8°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 783  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bugellensis  

**Geographia**

*Superficies*: 7.05 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bugella, Boriana, Gallianicum, Oclepum Inferum, Sandilianum, Mons Grandis  

**Tabula aut despectus**

Ponderanum: situsPonderanum: situs
Ponderanum
**Ponderanum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Ponderarium*) (Italiane *Ponderano*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Bugellensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Pedemontium
* Provincia Bugellensis
* Bugella (urbs)

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus] **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ponderanum** spectant. |
Wikidata Neukamperfehn
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°20′0″N 7°33′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 804  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Neukamperfehn
**Gestio**

*Procuratio superior*: Hesel, Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 6.28 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Neukamperfehn: situsNeukamperfehn: situs
Canalis Neuefehn
**Neukamperfehn** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Anno 1973 Neukamperfehn e communibus Stiekelkamperfehn et Neuefehn (tum ad Aurich circulum pertinente) constituta est. Cum aliis communibus ad commune generale Hesel anno 1972 conditum pertinet.

Historia
--------

Stiekelkamperfehn circa annum 1660 conditum est, Neuefehn eadem fere tempore. Annis (1744 - 1806) haec regio ad Borussiam, ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 regio communis Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Stiekelkamperfehn ad circulum Lerensem, Neuefehn ad circulum Aurich pertinuit et ab anno ambo 1946 Saxoniam Inferiorem. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1973 communia coniuncta sunt ad novum commune Neukamperfehn et cum communibus Brinkum, Hesel, Firrel, Holtland atque Schwerinsdorf ad commune generale Hesel constituerunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Neukamperfehn** spectant. |

* Pagina officialis communis generalis Hesel

Notae
-----

1. ↑  OstfriesischeLandschaft.de de Stiekelkamperfehn
2. ↑  OstfriesischeLandschaft.de de vico Neuefehn
Mas adultus *Pongo pygmaeus* Nunak

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Primates   
Familia : Hominidae   
Subfamilia : Ponginae   
Genus : *Pongo*   
Species : ***P. pygmaeus***   
*Pongo pygmaeus*   
Linnaeus, 1760  
Conservationis status

EN  
unknown  
  
In discrimen adducta (IUCN 3.1)
Synonyma
*P. agris* (Schreber, 1799)  

*P. batangtuensis* (Selenka, 1896)  

*P. borneensis* Röhrer-Ertl, 1983  

*P. borneo* (Lacépède, 1799)  

*P. brookei* (Blyth, 1853)  

*P. curtus* (Blyth, 1855)  

*P. dadappensis* (Selenka, 1896)  

*P. genepaiensis* (Selenka, 1896)  

*P. landakkensis* (Selenka, 1896)  

*P. morio* (Owen, 1837)  

*P. owenii* (Blyth, 1853)  

*P. rantaiensis* (Selenka, 1896)  

*P. rufus* (Lesson, 1840)  

*P. satyrus* (Linnaeus, 1766) [in part]  

*P. skalauensis* (Selenka, 1896)  

*P. sumatranus* (Mayer, 1856)  

*P. tuakensis* (Selenka, 1896)  

*P. wallichii* (Gray, 1871)  

*P. wurmbii* (Tiedemann, 1808)
Territorium

Propagatio *Pongo pygmaei* in Indonesia

***Pongo pygmaeus*** est species generis *Pongo* in insula Borneo habitans, et una trium specierum huius generis.

Notae
-----

1. ↑  Ancrenaz, M. Marshall, A. Goossens, B. van Schaik, C. Sugardjito, J. Gumal, M. & Wich, S. (2008). *Pongo pygmaeus*. In: IUCN 2008. *IUCN Red List of Threatened Species*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Pongo pygmaeum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Pongo pygmaeus"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • Fossilworks |

Pinacotheca
-----------

* Mas iuvenis, cocotem nuciferam maturam comedensMas iuvenis, cocotem nuciferam maturam comedens
* Femina adultaFemina adulta
* Mas adultusMas adultus
* Mas infansMas infans
* Mas impubesMas impubes
Systematis totius despectus
**Pons Baltici freti Maioris** vel **Viaeductus Baltici freti Maioris** (Danice *Storebæltsforbindelsen*) est constructionum vecturae systema in Dania. Insulas Fioniam et Zealandiam coniungit. Trans fretum Balticum Maius ducit. Pons Baltici freti Maioris et Pons Oresundianus Scandinaviam cum continente via brevi coniungunt.

Pons orientalis

Constructio
-----------

Freto medio Sprogø insula parva sita est, et haec insula viaeductum in duas partes dividit, orientalem et occidentalem. Pars orientalis e cuniculo ferriviario et ponte magno constitit. Hic pons orientalis saepe et nominatur *Pons Baltici freti Maioris*. Pars media eius pensilis est. Longitudo pontis orientalis 6790 m est et partis eius mediae 1624 m. Longitudo cuniculi 8024 m. Pars systematis occidentalis est pons coniunctus, cuius una viae ferriviaria est et altera autocinetis destinata; longitudo pontis occidentalis 6611 m est,

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pontem Baltici Freti Maioris** spectant (Storebælt Bridge, Storebæltsforbindelsen). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°20′0″N 10°58′0″E • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Machinatio **significantis itineris erinacei**: Cellula signum dans (dextra) proteinum SHH-N liberat (2), deinde cellula petita proteino SHH-N impeditur (3), quod ipsum SMO inhibit (4), qua inbitione duplici vero signum positivum (5) nuclei GLI (6) efficit.
**Significans iter erinacei** (Anglice: *hedgehog signalling pathway*) est signum transductus quod differentiationis cellularis maximum momentum ut ortus systematis nervosi habet. In praesentia proteini Sonici erinacei (nomine geni *SHH*) per receptorium transmembraneum nomine geni PTCH1 significans iter erinacei se incitat et demum organogenesis mutationes transcriptionum genorum intra nucleum cellulae efficit. Sic munus itineris huius est actio morphogeni: incitatio cellulas ad structuras formandas instituit brachiorum crurumque, corticis cerebri, medullae spinalis. Perturbationes huius itineris epitheliomata basocellularia quoque perficiunt.

Nomen geni et proteini mammalium (*Sonic hedgehoc* - SHH) ad libitum ex protagonistae nomine cuiusdam ludi electronici depromptum est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Nüsslein-Volhard C, Wieschaus E (1980). "Mutations affecting segment number and polarity in Drosophila". *Nature* **287** (5785): 795-801
3. ↑  Riddle RD, Johnson RL, Laufer E, Tabin C (1993). "Sonic hedgehog mediates the polarizing activity of the ZPA". *Cell* **75** (7): 1401-16
4. ↑  Rash BG, Grove EA (2007). "Patterning the dorsal telencephalon: a role for sonic hedgehog?". *J Neurosci* **27** (43): 11595-603
5. ↑  Lewis KE, Eisen JS (2001). "Hedgehog signaling is required for primary motoneuron induction in zebrafish". *Development* **128** (18): 3485-95
6. ↑  Kimballi situs biologici: Significans iter erinacei **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Neurogenesis
* Sonic the Hedgehog

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Significans iter erinacei** spectant. |
Signum maioritatis
**Signum maioritatis**, sive **>**, est una ex notis quibus numerorum aut expressionum mathematicarum inaequalitas indicatur: si duorum numerorum inaequalitas mathematice exprimenda est, inter illos interponitur signum maioritatis, cui numerus maior anteponitur, minor postponitur, sicut "2 > 1" aut "777 > 666".

Profectio signi maioritatis
---------------------------

Primam mentionem signi maioritatis invenimus apud Harriot (1631), in quo opere ambo inaequalitatis signa introducta sunt: "Signum majoritatis ut a > b significet a majorem quam b" et "Signum minoritatis ut a < b significet a minorem quam b." Thomas Harriot, mathematicus Anglicus, antequam anno 1621 mortuus est, schediasma tractatus de *artis analyticae praxi* disserentis praeparavit. Qui hoc manuscriptum archetypum inspexerunt, noverunt notas a Thoma Harriot ipso adhibitas ab his quae proferri solent differre. Itaque veri simile videtur has notas a calamo Walteri Warner, qui anonymus tractatum Thomae Harriot edendum curavit, profectas esse.

Notae
-----

1. ↑  Pryor 1997: 58.

Bibliographia
-------------

* Harriot, Thomas (1631) *Artis analyticae praxis ad aequationes algebraicas, nova expedita et generali methodo, resolvendas*. Tractatus posthumus. Londinii: apud Robertum Barker.
* Pryor, Helena M. (1997) *Symbols, Impossible Numbers, and Geometric Entanglements.* Cambridge: Cambridge University Press.
Die Schotte, Erfordiense iuvenum theatrum.
**Die Schotte** est theatrum adulescentium iuvenumque Erfordiae situm, quod in via Schottenstraße no. 7 invenitur. In scaenam prodeunt laici tantummodo. Inest centrum paedagogicum theatrale quoque.

Historia
--------

Scaenae post res novas Germanicas anni 1989 apertae sunt in aula gymnica quadam media in urbe Erfordiae. Inde oportebat transmigrare ad porro implenda pensa paedagogica et culturalia. Theatrum simile iam anno 1961 tempore Reipublicae Democraticae Germanicae exstiterat proprie ab anno 1987, "Jugendbühne Ti(c)K" vocatum. Ambo post annum 1990 perierunt. 

Fama interim maxima debetur varietati et fabularum classicarum et modernarum quae in scaenis producuntur. Nihilominus semper oportet persuadere musarum fautoribus qualitate optima. Sors theatri semper incerta restabit. Annis 1995 et 1997 loci lusorii maiores redditi sunt.

Oblatae res
-----------

Cooperatio scaenica fit inter 150 fere iuvenes. Anno 2006 fiebant quarta decima vice "Dies theatrales scholastici Thuringienses". Theatrum "Die Schotte" patet non solum ludis scaenicis, sed aliis rebus quoque in contextu sic dicti liberi laboris: quaestu egentes sive operarii iuvenes discere possunt quomodo colloquia percontativa cum mercedario futuro bene agantur, exempli gratia. Seminaria praecipua de arte theatrali fiunt, ut qualitas scaenica ubique in Thuringia augeatur. Contribuunt bibliotheca atque collectio vestium scaenicarum, ut homines, quibus interest discere de theatro, instruantur. Circa 60 ludi scaenici (anno omni tres novae) usque hodie Erfordienses laetificabant. Iuvenes histriones Erfordienses iam in multas alias terras iter fecerunt ad partes suas agendas: in Franciam, Civitates Foederatas, Luxemburgum, Hispaniam, Bohemiam, Venetiolam, Monoecum, Turciam.

Praemia accepta
---------------

Ministerium Thuringiense de rebus familiaribus, socialibus et sanitariis praemium theatrale adulescentium distribuit (Thüringer Jugendtheaterpreis). Semel habuerunt vel praemium Thuringiense culturale (Theodisce *Thüringer Kulturpreis*), quod appellatur.

Nexus externi
-------------

* Situs theatri proprius.
**Dieta Imperii Germanici VII** parlamentum Theodiscum erat, quae 6 Novembris 1932 electa est. Iam 1 Februarii 1933 dissoluta est.

Cur suffragium ante tempus haberetur
------------------------------------

Franciscum de Papen cancellarium factionis DNVP, qui 1 Iunii 1932 a praeside rei publicae Paulo de Hindenburg nominatus erat, minima pars legatorum et Dietae Imperii Germanici VI adiuvit, quae 31 Iulii 1932 electa erat. Itaque 12 Septembris Dieta diffidentiam consilii ministrorum Papen constituit et idcirco statim a praeside rei publicae Hindenburg dimissa est. Papen, qui omnino sine parlamento regere voluit, dies suffragiorum quam diutissime distulit et in diem 6 Novembris 1932 destinavit.

Certamen suffragiorum
---------------------

Carta suffragii Berolini
Anno 1932 acumen Depressionis oeconomicae magnae erat. Eo anno plus quam sexies centena milia hominum in Germania occupati non erant. Itaque factiones extremae dextrae vel sinistrae calumnias acerrimas in alios factiones adhibebant nec non a vi abstinuerunt. Nonnulli homines iis diebus necati sunt.

Eventus suffragii
-----------------

Tamen suffragium in cladem NSDAP factionis evenit, quae partem legatorum amisit. DNVP, quae factio una Papen adiuvabat, plus suffragiorum habuit. Sed consilium ministrorum, quod a maiore parte legatorum probaretur, inveniri non potuit.

| Factio | Centesima | Auctio/Diminutio | Numerus legatorum | Auctio/Diminutio |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| NSDAP | 33,1% | +4,2% | 196 | -34 |
| SPD | 20,4% | -1,2% | 121 | -12 |
| KPD | 16,9% | +2,6% | 100 | +11 |
| Centrum | 11,9% | -0,5% | 70 | -5 |
| DNVP | 8,5% | -2,6% | 52 | +15 |
| Factio Popularis Bavarica (BVP) | 3,1% | -0,1% | 20 | -2 |
| Factio Theodisca Popularis (DVP) | 1,9% | +0,7% | 11 | +4 |
| Factio Rei Publicae (DStP) | 1,0% | +0% | 2 | -2 |
| Ceterae Factiones | 1,9% | -1,7% | 7 | -4 |

Consessus et res disputatae
---------------------------

Postquam eventus suffragii notus est, Hindenburg Franciscum de Papen 1 Decembris dimissit et Curtium de Schleicher novum cancellarium fecit. Non saepius quam ter Dieta Imperii VI convocata est: 6 Decembris Hermannus Göring iterum praeses Dietae electus est. 7 Decembris Dieta de lege disputavit, qua decretum praesidis rei publicae de consiliis oeconomicis sustuleretur. 9 Decembris de tumultis et operistitiis disputavit et deinde se ipsam distulit. 1 Februarii 1933 Hindenburg Dietam Adolpho Hitler suadente sustulit et novam electionem in diem 5 Martii 1933 constituit.

Nexus interni
-------------

* Index Legatorum Dietae Imperii Germanici (Res Publica Vimariana) VII

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.