recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Gallesium
Res apud Vicidata repertae:Gallesium: insigneGallesium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°22′28″N 12°23′59″E  
*Numerus incolarum*: 2 821  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Viterbiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 37.17 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Carbium, Falerii, Corchianum, Manlianum Sabinum, Horta, Otriculum, Castrum Bassanelli, Iulianellus  

**Tabula aut despectus**

Gallesium: situsGallesium: situs
Gallesium
**Gallesium** (-ii, *n.*) (Italiane: *Gallese*) est oppidum et municipium Italiae, circiter 2 930 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Viterbiensi situm. Incolae *Gallesini* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Clari cives
-----------

### Nati

* Marinus I
* Romanus (papa)
* Marcus Scacchi
* Ennius Fantastichini

Aedificia egregia
-----------------

* Pons Minucius

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Gallesium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Gallesina est. Hodie urbs in Dioecese Civitatis Castellanae est.

Municipia finitima
------------------

* Carbium (TR),
* Castrum Bassanelli,
* Corchianum,
* Falerii et Falerii Veteres vel Civitas Castellana,
* Horta,
* Manlianum (RI),
* Otriculum (TR),
* Vignanellum.

Nexus interni
-------------

* Latium (*regio*),
* Provincia Viterbiensem,
* Viterbium (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gallesium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Viterbiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Viterbiensi.
* Via cava.Via cava.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. 1 2  "Dioecesis Gallesina" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**}
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Ropivacainum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 153165 |
| PubChem | 175805 |
| DrugBank | DB00296 |
| Natura chemica |
| Ropivacainum |
| Ropivacainum |
| Formula chemica | C17H26N2O |
| Massa molaris | 274.408 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N01BB09 (WHO) |
| Semivita biologica | 1.6 — 6 h |
| Metabolismus | iecore (hepaticus):CYP1A2 |
| Excretio | renibus (86%) |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | parenteralis |

**Ropivacainum** est anaestheticum locale canales ionticos natrii obsidens.

Natura Ropivacaini
------------------

### Natura chemica

Structura chemica est (S)-N-(2,6-di-methylo-phenylo)-1-propylo-piperidino-2-carboxy-amidum. Massa molaris est 274.408 g/mol. 

### Pharmacodynamica

Ropivacainum potissime canales ionticos natrii obsidet. 

### Pharmacocinetica

Semivita biologica {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}}. 1.6 — 6 h est. Excretio est per renes (86%).

Usus Ropivacaini
----------------

### Usus medicus

Applicatio est localis.

Notae
-----

1. ↑

Nexus interni
-------------

* Dolor
**Ronia** (-ae, *f.*) sive **Ronja** vel **Ronya** est praenomen femininum.

Origo et significatio
---------------------

Origo praenominis pro certo deduci non potest. In Russia vero praenomen Ronyae (*Роня*) est in usu ut abbreviatio *Veronicae* (significantis: victoriam ferens). Cum in Suecia anno 1981 Astrid Lindgren edidisset librum suum de filia latronis Ronja (Suetice: *Ronja Rövardotter*), praenomen Ronjae saepe datum est. Secundum scripticem ea ipsa in atlante geographico autoraedarum nomen *"Ronja"* ut partem nominis lacus *Ju**ronja**ure* invenit.

Mulieres, quae hoc praenomen habuerunt
--------------------------------------

* Ronja Richardsdotter Gullicksen (Ronya) (\*1991), cantrix musicaque Finnica, Sueca et Britannica
* Ronja Hilbig (\*1990), cantrix Germana
* Ronja Savolainen (\*1997), lusor alsulegiae Finnica
* Ronja Schütte (\*1990), Athleta remigii Germana

Notae
-----

1. ↑  Kerstin Ljunggren (1992): Läs om Astrid Lindgren, Rabén & Sjögren, Stockholm, ISBN 91-29-62023-6

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Laurentius Scupulus
Res apud Vicidata repertae:Laurentius Scupulus: imagoLaurentius Scupulus: imago
*Nativitas*: 1530; Hydruntum  
*Obitus*: 28 Novembris 1610; Neapolis  

**Officium**

*Munus*: scriptor, philosophus, presbyter catholicus, theologus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Laurentius Scupulus** (Italiane: **Lorenzo Scupoli**), natus circa annum 1530, mortuus die 28 Novembris anno 1610, auctor *Certaminis spiritualis* (Italice: *Il combattimento spirituale*), unus maximorum operum philosophiae christianae fuit.

Vita
----

Hydrunti in Apulia natus est. In baptismo nomen Franciscus obtinuit. Aetate maturo, anno 1569, in ordinem Theatinorum accessit. Sacri Ordines extraordinarie cito, id est post octo annos accepit.

Anno 1585 violationis regulae ordinis accusatus est. In carcere per unum annum claudebatur nec non iure officium sacerdotalem agendi privatus est. Denique tamen de exprobrationibus purgatus est, sed hoc exspectare fere usque ad suam mortem coactus est. Iniustas accusationes atque poenas cum humilitate et virtute patiebatur, sacrificans dolorem suum pro variis intentionis.

*Certamen spirituale*
---------------------

Anno 1589 Venetiae prima editio eius operis vitae publicata est. Statim universalem aestimationem hoc comparavit et crebro lectum factum est. Per primos viginti annos sexaginta editiones nec non translationes in lingua Teutonica, Latina, Francogallica, Anglica et Hispanica impressa sunt. Paulo post conversiones: Lusitanica, Croatica, Polonica, Armenica, Graeca, Arabica nec non Iaponica facta sunt. Saeculo XIX Russicus monachus Teophanus super basim eius opus *Pugna invisibilis* creavit, quae immensam influentiam in ecclesia orthodoxa habuit. Nunc circa sescentae editiones *Certaminis spiritualis* publicatae sunt.

*Certamen* utile enchiridion vitae est. Id docet presertim essentiam eius perpetuam pugnam cum egoisticis cupidinibus, pro quibus substituere pro caritatem sacrificalem necesse est, esse. Qui non proeliatur, vincitur et dolet in inferno. Qui proeliatur – fidens non sibi, sed vi Dei – vincit et beatur in caelo. Liber Scupuli considerat varios casus cotidianos ac consilia dat, ut victurus esse, pura conscientia ac perfectior virtus habens. Is affirmat quoque infinitam bonitatem Dei, qui donor omnium bonorum est. Quod malum est, e homine, qui opponet Deo, nascitur.

Nexus externi
-------------

Certamen spirituale Italice
Ioanna Staley anno 1964 in pellicula agens (in autocinetum in medio)

Wikidata Ioanna Staley
Res apud Vicidata repertae:Ioanna Staley: imagoIoanna Staley: imago
*Nativitas*: 20 Maii 1940; Minneapolis  
*Obitus*: 24 Novembris 2019; Santa Clarita  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Joan Lynette McConchie
**Officium**

*Munus*: actor, actor televisificus, Playmate  

**Memoria**

*Laurae*: Playboy Playmate of the Month  

**Ioanna** (Anglice *Joan*) **Staley** (nata Minneapoli die 20 Maii 1940 nomine *Joan Lynette McConchie*; mortua die 24 Novembris 2019) fuit playmate, ostentatrix, et actrix Americana.

Vita
----

Puella Ioanna tertium annum agens violinam canere coepit et anno 1948 primo in pellicula *The Emperor Waltz* egit violinam canens. Postea etiam actrix in theatro egit. Mense Novembri 1958 amasia mensis periodici Playboy fuit. Postea multas partes in seriebus televisionis egit.

Familia
-------

Pater eius James McConchie missionarius, mater Jean musica fuit. Ipsa Ioanna anno 1956 Chuck Staley nupsit, cum quo filiam unam habuit. Anno 1960 divortium fecerunt. Anno 1967 Dale Sheets nupsit, cum quo septem liberos habet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannam Staley** spectant. |

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* De Ioanna Staley apud playboy.com
| Elementa pro metalloidibus habita |
| --- |
|   | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |  |
| 2 | BBorium | CCarbo | NNitrogenium | OOxygenium | FFluorum |
| 3 | AlAluminium | SiSilicium | PPhosphorus | SSulphur | ClChlorum |
| 4 | GaGallium | GeGermanium | AsArsenicum | SeSelenium | BrBromium |
| 5 | InIndium | SnStannum | SbAntimonium | TeTellurium | IIodium |
| 6 | TlThallium | PbPlumbus | BiBisemutum | PoPolonium | AtAstatium |
|   |
|      Saepe agnita (93%): B, Si, Ge, As, Sb, Te     Inconstanter recognized (44%): Po, At
     Minus saepe agnita (24%): Se
     Raro agnita (9%): C, Al
  Linea divisionis arbitraria inter metalla et non-metalla: inter Be et B, Al et Si, Ge et As, Sb et Te, Po et At |
| Status agnitionis metalloidorum in parte p tabulae periodicae. Linea scalaris est exemplum divisionis possibilis inter metalla et non-metalla. |

**Metalloides** est aliquod elementum chemicum quod proprietates habet inter illas metallorum et non-metallorum, vel mixturam harum proprietatum. Neque est metalloidis definitio regularis nec consensus de elementis pro metalloidibus habitis. Nihilominus chemici hoc vocabulo saepe uti solent.

Sex metalloida saepe agnita sunt borium, silicium, germanium, arsenicum, antimonium, tellurium. Quinque elementa minus saepe sic appellata sunt carbo, aluminium, selenium, polonium, astatium. In tabula periodica normali haec undecim iacent in fascia diagonali regionis *p*, a borio in superiore sinistra ad astatium in inferiore dextra, secundum lineam divisionis inter metalla et non-metalla in nonnullis tabulis monstratam.

Metalloida typica speciem gerunt metallicam, sed fragiles sunt et mediocriter tantum electricitatem conducunt. Quod ad chemiam pertinet plerumque ut non-metalla se gerunt, sed metallis misceri possunt. Plurimae aliae proprietates physica et chemica sunt naturae mediae inter metalla et non-metalla. Metalloida plerumque sunt nimis fragilia ut usus in structura habeant. Illa et coniugationes adhibentur in ligationibus, agentibus biologicis, catalytis, retardatoriis flammium, vitris, optoelectronica, pyrotechnia, semiconductris, atque electronica.

Notae
-----

1. ↑  Vide etiam: Vernon RE 2013, 'Which Elements Are Metalloids?', *Journal of Chemical Education,* vol. 90, no. 12, pp. 1703–1707, doi:10.1021/ed3008457
2. ↑  Neologismus; confer Neograecum "το μεταλοειδές".

Nexus interni
-------------

* Chemia organometallica
Wikidata Mons Fontinalis
Res apud Vicidata repertae:
*Altitudo*: 4 800 metrum  
*Ascensus primus*: first ascent  
*Locus*: 56°4′0″N 160°38′0″E  
*Civitas*: Russia  

**Tabula aut despectus**

Mons Fontinalis: situsMons Fontinalis: situs

Mons Fontinalis sole oriente
Eruptio Montis Fontinalis anno 1994
**Mons Fontinalis** (Russice *Ključevskaja sopka, Ключевская сопка*) est mons ignifer in Camtschatka, prope *Klyuchi* (*Fontes*) vicum et Camtschatcam flumen situs. 

Pars circuli ignis Pacifici est. Altitudo montis ab eruptionibus mutatur a 4750 ad 4850 metra. Mons Fontinalis est montium igniferorum Eurasiae altissimus; nam Elbrus et Casbekius extincti sunt. Quinto vel sexto quoque anno magnae eruptiones fiunt. A Stephano Krascheninnikow in *Descriptione Camtschatkae terrae* primum descriptus est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 494.
2. ↑  *Sopka* est nomen montis seiuncti in Russia meridionali et in Oriente Extremo Russiae; cf. S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *сопка*.
3. ↑  *Описание земли Камчатки*, Petropoli 1755.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°4′0″N 160°38′0″E • *GeoNames* • *Peakbagger* • *Global Volcanism Program* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Fontinalem** spectant. |
Wikidata Pessinus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Turcia  
*Locus*: 39°19′54″N 31°34′51″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Sivrihisar  

**Tabula aut despectus**

Pessinus: situsPessinus: situs
**Pessinus** (*gen.* Pessinuntis) erat antiquum oppidum Phrygiae, vetustis Matris Magnae delubris insigne. Tertio saeculo a.C.n. tota illa regio a Galatis occupata est, qui Celtae erant. Hinc bello Punico secundo Scipio Nasica monitus carmine Cumano Romam transtulit simulacrum quod figura humana praeditum non erat, sed in saxo nigro consistebat. Anno 362 Iulianus imperator cultum Cybeles restituere conatus est sed frustra. Saeculo sexto urbs iactat ecclesiam Myriangelis et cathedram episcopalem Sanctae Sophiae dicatam. Est nunc miser Turcorum vicus (Turcice: *Ballıhisar*).

Pessinus est sedes archiepiscopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

Fontes
------

* Ammianus Marcellinus XXII.9.5-8
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* capitulo IV.5 necnon libro septimo XVII.10-12.
* Strabo, *Geographica* XII.5.3

Fontes
------

1. ↑  Cicero *De haruspicum responsis* 28-29. Ammianus Marcellinus 22.5-8
2. ↑  Livius 29.10.11.
3. ↑  Clive F. W. Foss, "Pessinous," *Oxford Dictionary of Byzantium* (Oxford, 1991) p. 1636.

Nexus externi
-------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 39°19′54″N 31°34′51″E • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Treccani • Encyclopædia Britannica |
Mons Glastoniensis  
158 mSitus montis Glastoniensis in Anglia meridiana
**Mons Glastoniensis** (Anglice *Glastonbury Tor*) est collis Glastoniae in Anglia, 158 metris super maris aequor eminens, media insula Avallonia in mythologia Arthuriana celebri sita. In cacumine est Turris Sancti Michaelis (*St Michael's Tower*), reliquum mediaevalis Ecclesiae Sancti Michaelis, iam dudum ruinosa. Latera montis Glastoniensis septem aggeres terrenos profundos et symmetricos habent, sed formatio ab eis est mysterium quod multis explicationibus possibilibus respondet. Mons Glastoniensis et locus circumdatus ab Opere Fundato Nationali procurati sunt.

Notae
-----

1. ↑  "In primis ipsa insula Glastoniae cum campis, sylvis, pratis ac monte ad eam spectantibus." Gulielmus Malmesburiensis, *De antiquitate Glastoniensis ecclesiae* p. 329 editionis 1690

Bibliographia
-------------

Mons Glastoniensis
* Lesley Abrams, James Carley, edd. *The Archaeology and History of Glastonbury Abbey: Essays in Honour of the Ninetieth Birthday of C. A. Ralegh Radford*. Boydell Press, 1991. ISBN 978-0-85115-284-4

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **montem Glastoniensem** spectant. |
Wikidata Chibaënsis
Res apud Vicidata repertae:Chibaënsis: insigneChibaënsis: insigneChibaënsis: vexillumChibaënsis: vexillum
praefectura  
*Civitas*: Iaponia  
*Locus*: 35°36′16″N 140°7′23″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Iaponia  
*Territoria finitima*: Tokium, Ibaraki Prefecture, Saitamaënsis
**Forma**

*Area*: 5 157.50 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Chiba  
*Subdivisiones*: Abiko, Asahi, Chiba, Choshi, Funabashi, Futtsu, Ichihara, Ichikawa, Inzai, Isumi, Kamagaya, Kamogawa, Kashiwa, Katori, Katsuura, Kimitsu, Kisarazu, Matsudo, Minamiboso, Mobara, Nagareyama, Narashino, Narita, Noda, Oamishirasato, Sakura, Sanmu, Shiroi, Sodegaura, Sosa, Tateyama, Tomisato, Togane, Urayasu, Yachimata, Yachiyo, Yotsukaido, Awa district, Chosei District, Inba district, Isumi district, Katori district, Sanbu district, Kyonan, Chonan, Chosei, Ichinomiya, Mutsuzawa, Nagara, Shirako, Sakae, Shisui, Onjuku, Otaki, Kozaki, Tako, Tonosho, Kujukuri, Shibayama, Yokoshibahikari
**Gestio**

*Praefectus*: Toshihito Kumagai  
*Consilium*: Chiba Prefectural Assembly  

**Vita**

*Incolae*: 6 279 002  
*Zona horaria*: UTC+09:00, Japan Standard Time  

**Commemoratio**

*Paean*: Chiba Kenminka  

**Tabula aut despectus**

Chibaënsis: situsChibaënsis: situs
**Chibaënsis**, Iaponice 千葉 *Chiba* (scilicet "Mille folia") est praefectura in Honsua Iaponiae. Gubernator est Kensaku Morita.

Notae
-----

1. ↑  Cf. nomina biologica *Streptomyces chibaensis*, *Scolecostigmina chibaensis*

Nexus interni
-------------

* Chiba Urban Monorail
* Katori Templum

Nexus externi
-------------

* Pagina Encyclopaediae Britannicae

Praefecturae Iaponiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aichiensis • Akitaënsis • Aomoriensis • Chibaënsis • Ehimensis • Esonia (*Hokkaidō*) • Fukuiensis • Fukuokaënsis • Fukushimaënsis • Gifuensis • Gunmaënsis • Hiroshimaënsis • Hyogoënsis • Ibarakiensis • Ishikawaënsis • Iwateensis • Kagaënsis • Kagoshimaënsis • Kanagawaënsis • Kochiensis • Kumamotoënsis • Kyotensis • Mieensis • Miyagiensis • Miyazakiensis • Naganoënsis • Nagasakiensis • Naraënsis • Niigataënsis • Oitaënsis • Okayamaënsis • Okinawaënsis • Osakensis • Sagaënsis • Saitamaënsis • Shigaënsis • Shimanensis • Shizuokaënsis • Tochigiensis • Tokushimaënsis • Tokium • Tottoriensis • Toyamaënsis • Wakayamaënsis • Yamagataënsis • Yamaguchiensis • Yamanashiensis
*Opus geopoliticum* |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Textus (discretiva)

Introductio Ioannis Philippi Sousae "Washington Post March," mm. 1-7Sono Play info duplicationem octavorum (Benward & Saker 2009) et texturam homorhythmicam vehementius sicit?.
"Pop Goes the Weasel," exemplo melodiae (Kliewer 1975: 270–301).
**Textura** in musica est quomodo res melodicae, rhythmicae, et harmonicae in compositione, coniunctae totum rei sonum constituant. Ad densitatem (vel crassitudinem) et coniectum, spatium inter summos infimosque tonos  attinere ea describeretur (Benward & Saker 2003). Exempli gratia, crassa textura instrumentorum strata, alio strato fortasse chordarum, alio orichalcorum parte, textura satis levis, nimis stratis carens contineret. Crassitudo, numero et ubertate instrumentorum quae re canunt adfecta, inter naturas leves et crassas variatur. Moveatur praeterea rei textura a numero ingenioque vocum quae una canunt, colore instrumentorum vel vocibus quae his partibus canunt, et harmoniis, temporibus, ac rhythmis qui adhibentur. 

Digerantur genera texturae secundum numerum et coniunctiones partium, per nomina primariorum texturae elementorum descripta: melodia primaria (MP), melodia secundaria (MS), parallela melodia sustinens (PMS), sustentaculum staticum (SS), sustentaculum harmonicum (SH), sustentaculum rhythmicum (SR), sustentaculum harmonicum et rhythmicum (SHR) (Benward & Saker 2009).

Simultaneitas fit cum plures totius texturae musicae simul fiant, contra nonnullas texturas ex ordine factas.

Recentioris generis textura, primum a Georgio Ligeti adhibita, est micropolyphonia. Inter alias magni momenti, texturae musicae sunt polythematicae, polyrhythmicae, onomatopoeicae, compositae, et mixtae (Corozine 2002: 34).

Nexus interni
-------------

* Bassus Albertianus
* Bassus figuratus
* Chorda aurorae borealis
* Dissimilitudo
* Eläkeläiset
* Heterophonia
* Homorhythmus
* Humppa
* *Klangfarbenmelodie*
* Monophonia
* Motetus
* Oom-pah
* Polyphonia
* *Style brisé*

Fontes
------

* Benward, Bruce, et Marilyn Saker. 2009. *Music: In Theory and Practice.* Ed. 8a. Bostoniae: McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-294262-0.
* Copland, Aaron. *What to Listen for in Music.* Novi Eboraci: Signet Classic, impressio New American Library, divisionis Penguin Group.
* Corozine, Vince. 2002. *Arranging Music for the Real World: Classical and Commercial Aspects.* Pacifici Missouriae: Mel Bay. ISBN 0-7866-4961-5. OCLC 50470629.
* Frobenius, Wolf. Polyphony. In *Grove Music Online,* ed. L. Macy. Situs venalis.
* Hanning, Barbara Russano. 1998. *Concise History of Western Music.* In *A History of Western Music* a Donald Jay Grout et Claude V. Palisca conditus. Ed. 5a. Novi Eboraci: W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-97168-6.
* Hyer, Brian. Homophony. In *Grove Music Online,* ed. L. Macy.  Situs venalis.
* Kliewer, Vernon. 1975. Melody: Linear Aspects of Twentieth-Century Music. In *Aspects of Twentieth-Century Music,* ed. Gary Wittlich, 270-301. Englewood Cliffs Novae Caesareae: Prentice-Hall. ISBN 0-13-049346-5.
* "Monophony", *Grove Music Online*. L. Macy, ed.  Situs venalis.

Nexus externi
-------------

* "A Guide to Musical Texture," www.uwosh.edu
**Tertium Bellum Sacrum** (356–346 a.C.n.) (Graece: τρίτος ἱερὸς πόλεμος) ad bella Graeciae antiquae pertinet, quae pro Delphis a plurimis amphictyoniae Delphicae sociis gesta sunt contra eos, qui amphyctionae sive oraculi Delphici utilitatibus imminebant.

Amphictyonia Delphica odio Thessalorum ac Thebanorum in Phocios commota Phocii magna poena pecuniara multati sunt, quod parte regionis Crisae, urbis Primo Bello Sacro deletae, ad agri culturam usi erant. Phoci reluctanes Delphos occupaverunt. 

Annis sequentibus Phocis fortiter pugnantibus demum Macedonum rex Philippus II interpellando Thessalos servavit. Ubi etiam Boeotii se cum Philippo coniunxerunt et dux Phocorum Phalaecus aetate anni 346 a.C.n. populum suum tradidit, Phoci se dederunt. 

Phoci ex amphictyonia expulsi omnium suorum urbium moenia diruere coacti sunt. Praeterea damnati sunt, ut Delphis tributa darent, donec 10 000 talenta e templo Apollinis rapta compensaverint.

Nexus interni
-------------

* Primum Bellum Sacrum (600–592 a.C.n.)
* Secundum Bellum Sacrum (448 a.C.n.)
* Quartum Bellum Sacrum (340–338 a.C.n.)

Notae
-----

1. ↑  Chronologie von Delphi - 6000 Jahre Geschichte
Wikidata Cuthbertus
Res apud Vicidata repertae:Cuthbertus: imagoCuthbertus: imago
*Nativitas*: 635; Smailholm  
*Obitus*: 20 Martii 687; Farne Islands  
*Patria*: Regnum Northanhymbrorum  

**Officium**

*Officium*: episcopus Hagastaldunensis, Episcopus Catholicus, Bishop of Lindisfarne  
*Munus*: presbyter catholicus, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Dunelmensis  
thaumaturgus (*feriae die* 20 Martii)
**Cuthbertus** (natus c. annum 634, mortuus die 20 Martii anno 687) fuit sanctus veteris Ecclesiae Anglicae in traditione Celtica. Fuit monachus anglo-saxonicus, episcopus, eremita, cum monasteriis Melrosensi et Lindisfarnensi in Northumbria coniunctus. Post mortem unus ex sanctis maximae dignitatis in Anglia septentrionali fit, culto circa sepulcrum in ecclesia cathedrali Dunelmensi collocato. Patronus Angliae septentrionalis habetur. Festum suum est dies 20 Martii.

Cuthbertus fuit abbatus monasterii Lindisfarnensis, et postea episcopus huius insulae. Lindisfarnae sepultus est; deinde reliquiae eius Dunelmum translati sunt. Sepultus est cum multis ornamentis, in quo numero fuit Evangelium Cuthberti.

Bibliographia
-------------

* James Raine, *Saint Cuthbert: with an account of the state in which his remains were found upon the opening of his tomb in Durham Cathedral, in the year MDCCCXXVII*. Dunelmi: Andrews, 1828 Textus apud *Internet Archive*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Catholic Hierarchy • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Sedna, planeta minor, in photographemate a NASA facto circulo viridi signata
**Planeta minor** est corpus caeleste, quod in orbita circum Solem movetur, sed neque in numerum planetarum neque cometarum includitur. 

Ante annum 2006 *planeta minor* idem, quod *asteroides* significat. Sed 24 Augusti anno 2006 Unio Astronomica Internationalis definitionem planetae dedit, cui definitione Pluto, adhuc planeta habitus, non conveniret; Pluto ergo, Eris, Ceres etc. in categoriam planetularum (vel *planetarum pumilionum*) inclusi sunt.

Index
-----

Haec sunt planetae minores:

I. Asteroides:
– asteroides circumterrestres (Atirae, Atenes, Amores, Apollines);
– asteroides cinguli principalis;
– Iovis asteroides Troiani.
II. Planetae minores systematis Solaris ulterioris:
– Centauri (asteroides);
– Urani asteroides Troiani;
– corpora transneptuniana:
– corpora zonae Kuiperi;
– corpora transneptuniana dispersa;
– corpora transneptuniana separata(en);
– Nubes Oort.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Minor Planet Center observatorii Instituti Smithsoniani **(Anglice)**
Planities Europaea Orientalis in tabula geographica Europae depicta.
**Planities Europaea Orientalis** est una ex maximis Telluris planitiebus, in parte orientali Europae sita. Quia pars maxima planitiei Europaeae Orientalis ad Russiam (Rossiam) pertinet, haec planities interdum Russica (Rossica) appellatur. In boreoccidente montibus Scandinaviae, in meridie-occidente Sudetis aliisque montibus Europae mediae, in meridie-oriente Caucaso, in oriente autem Uralibus limitata, in oriente maribus Albo Barentsianoque et in meridie Ponto Euxino, Palude Maeotidi atque Caspio alluetur. Longitudo planitiei Europaeae Orientalis a septentrione ad meridiem plus quam 2,5 milia km, ex occidente ad orientem autem mille km est. Altitudo eius mediocris est 170 m. Uvaly Boreales partem planitiei septentrionalem separant.

Notae
-----

1. 1 2  "Русская равнина см. Восточно-Европейская равнина – pl. Rossica v. pl. Europaea Orientalis"
2. 1 2  "Planities Europae orientalis, sive Russica, maxima illa Europae..."

Fontes
------

* Pagina de planitie Russica (Europaea Orientali) in situ de natura Russiae **(Russice)**
* Pagina de planitie Europaea Orientali *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°30′0″N 40°0′0″E • *GeoNames* • Østeuropeiske\_slette Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **planitiem Europaeam Orientalem** spectant. |
Wikidata Chlodomerius I (rex Neustriae)
Res apud Vicidata repertae:Chlodomerius I (rex Neustriae): imagoChlodomerius I (rex Neustriae): imago
*Nativitas*: 495; unknown value  
*Obitus*: 21 Iunii 524; Vézeronce-Curtin  

**Officium**

*Officium*: King of Orléans  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Chlodovechus I; Clotildis  
*Coniunx*: Guntheuc  
*Proles*: Thibald, Gonthaire, Clodoaldus  
*Familia*: Merovingi
**Chlodomerius I** (natus 494 aut 495, mortuus 21 Iunii 524), filius tertius Chlodovechi I regis Francorum. Regnavit partem regni, quae Neustria vocatur.

Anno 511 ut fratres Theudericus I, Chlotarius I et Childebertus I partem regni Francorum accepit, cuius caput Aurelianum fuit. Anno 523 cum fratribus Chlotario et Childeberto Burgundionibus, qui tum etiam ab Ostrogothis petebantur, bellum intulit, sed anno 524 Burgundiones proelio captus et deinde caesus est. Regnum suum fratres inter se dividebant. Liberi eius Guntharius et Theudovaldus a Chlotario caesi sunt, tertius filius Chlodovaldus monasterio se abdidit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Gastronomia Pechinensis: Porcina in braza rubra modo Sciamhaevensi in olla fictili paratum et inlatum
**Porcina in braza rubra**, Sinice 紅燒肉 *hóngshāoròu*, est ferculum in Sinis saepe paratum. Versiones plures recognoscuntur, quarum celebra est 毛氏紅燒肉 *Máo shì hóngshāoròu* ("Porcina in braza rubra familiae Mao"), methodo provinciae Hunan confecta, quam Mao Zedong (ex hac provincia oriundus) praeter alia comedere solebat.

Porcina Dongpo, ferculum haud dissimile, a poeta Su Dongpo saeculo XI descriptum iam diu innotuit.

Bibliographia
-------------

Porcina in braza rubra modo familiae Mao (*Máo shì hóngshāoròu*), fructibus *Illicii veri* et opere classico Mao Zedong appositis
* Fuchsia Dunlop, *Revolutionary Chinese Cookbook: recipes from Hunan province* (Londinii: Ebury Press, 2006) pp. 76, 78-80
* Malcolm Moore, "China sets standard for Chairman Mao's favourite dish" in *Daily Telegraph* (29 Ianuarii 2010) situs venalis

Nexus externi
-------------

* "2nd Shanghai University Gourmet Carnival kicks off: A chef serves braised pork in soy sauce ..."
* "Red cooked pork - Restaurant: Jesse (Shanghai)" apud *Live to Nibble*
* "Red Braised Pork Belly (红烧肉)" apud *Asian Cooking Mom*
* Fuchsia Dunlop, "Red-Braised Pork (Hong Shao Rou)" apud *Epicurious*
Planities Kulundinensis, planitiei Sibiricae Occidentalis pars meridionalis, e clivo montibus Altaicis visa
Tundra in Iamalia, in parte planitiei Sibiricae Occidentalis septentrionali
**Planities Sibirica Occidentalis** est planities amplissima, in parte occidentali Siberiae sita. A mari Karensi in parte septentrionali ad montes Altaicos et loca monticulosa Kazachstanica in parte meridiana et a montibus Uralibus in occidente usque ad Ieniseam flumen in occidente patet. Habet circa 2500 chiliometra longitudinis a septentrione ad meridiem et a 800 ad 1900 chiliometra latitudinis ab occidente ad orientem. Area planitiei circa 2 700 000 chiliometra quadrata est. Uvaly Sibirici ab oriente ad occidentem extensi planitiem dimidiant.

Meridianae planitiei Sibiricae Occidentalis partes a steppa, mediae a taiga saepe paludinosa, septentrionales a tundra occupatae sunt.

Obius flumen cum Irti et confluentibus aliis per planitiem a meridie ad septentrionem fluit. 

Regiones Russiae Tumenensis (cum districtibus autonomis Chanty-Mansico–Iugra et Iamalo-Nenetico), Kurganensis, Omiensis, Novosibirscensis, Tomensis, et partes regionum aliarum necnon pars Kazachstaniae in planitie Sibirica Occidentali sitae sunt. 

Taiga cum laricibus vel pinibus maiorem planitiei partem occupat, et in parte septentrionali patet tundra.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Западно-Сибирская равнина*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 62°0′0″N 76°0′0″E, 60°0′0″N 75°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Chlodovechus II
Res apud Vicidata repertae:Chlodovechus II: imagoChlodovechus II: imago
*Nativitas*: 635, 635; unknown value  
*Obitus*: 657, 27 Novembris 657, 31 Octobris 657; Sanctus Dionysius  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Dagobertus I; Nanthild  
*Coniunx*: Bathildis  
*Proles*: Chlotarius III, Theudericus III, Childericus II  
*Familia*: Merovingi
**Memoria**

*Sepultura*: Basilica cathedralis Sancti Dionysii  

Sepulchrum Chlodovechi II (in fronte) et Caroli Martelli
**Chlodovechus II** (natus circa annum 633, mortuus 657) erat rex Francorum ab anno 639 ad usque mortem.

Pater eius Dagobertus I fuit, qui anno 633 nobilitate Francorum urgente filium maiorem Sigibertum III regem Austrasiae partis regni fecit. Cum Dagobertus anno 639 mortuus fuisset, regnum inter filios diisum est: Cum Sigibertus III Austrasiam cepit, Chlodovechus II Neustriam et Burgundiam accepit. Sed pro puero Ega Erchinoaldusque maiores domus atque Nantehilda mater regnaverunt.

Anno 650 Bathildam in matrimonium duxit, quae serva ex Britannia in regnum Francorum venerat. Bathilda suadente servitus Christianorum in regno Francorum abolita est.

Ex Bathilda rex tres filios habuit: Chlotarium III, Childericum II atque Theudericum III.

Anno 657 mortuus est filiis nondum adulescentibus et in Abbatia Sancti Dionysii sepultus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chlodovechum II** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Bartholomaei (discretiva)


Wikidata Fanum Sancti Bartholomaei (Langobardia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°5′0″N 9°9′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 010  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Comensis  

**Geographia**

*Superficies*: 10.51 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Carlazium, Cusinum, Garzenum, Fanum Sancti Nazarii (Langobardia)  

**Tabula aut despectus**

Fanum Sancti Bartholomaei (Langobardia): situsFanum Sancti Bartholomaei (Langobardia): situs
Fanum Sancti Bartholomaei (Langobardia)
**Fanum Sancti Bartholomaei** (alia nomina: *Fanum Sancti Bartholomaei Vallis Cavarniae*) (Italiane: *San Bartolomeo Val Cavargna*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 050 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae *Bartholomeenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Vallis Cavarnia (*terra*)

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Novocomensis,
* Vallis Cavarnia (*terra*),
* Novum Comum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Bartholomaei** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.
Wikidata Chlotarius IV
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 685; unknown value  
*Obitus*: 719; unknown value  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Theudericus III;   
*Familia*: Merovingi
**Chlotarius IV** (natus circa annum 685, mortuus circa 719), erat rex Francorum ab anno 717 ad usque mortem.
Erat filius aut Theuderici III vel filius eius Childeberti III. Post mortem Dagoberti III regis anno 716 Chilpericus II a maiore domus Raganfrido successor factus est. Sed Carolus Martellus, maior domus Austrasiae anno 717 proprium regem scilicet Chlotarium IV proclamavit. Eodem anno 21 Martii Carolus Raganfridum pugna vicit, anno 718 victoriam supremam adeptus est. Sed anno sequente Chlotarius mortuus est et Chilpericus, qui Carolo Martello traditus est, nomine regis totius regni honoratus est, sed re vera nihil decrevit atque omnia maiori domus concedere coactus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
**Metal Sonic** (メタル ・ソニック, *Metaru Sonikku*) est persona ficta quae est versio robotica Sonicis Dr. Robotnik creatum, et unde universo ficto *Sonic the Hedgehog*.

Primus ludus consoale in quo apparet est *Sonic the Hedgehog CD*. In illo ludo destinatum eius est mutare praeterita. Redit in Knuckles' Chaotix ubi conatur capere *Chaos Rings*, sed Chaotix sistit eum. Apparet in ludis consolae *Sonic the Hedgehog: Triple Trouble* et *Sonic the Fighters*. Potest ludi in ludis *Sonic Drift 2*, *Sonic R*, *Sonic Adventure*, *Sonic Adventure 2*. Est gravissima antagonista ludi *Sonic Heroes* in quo mutat se in "Neo Metal Sonic". Imaginem et potestatem eius convertit et utitur potis mutari in alias personas ficticias. Simulat informationem de Soniceque Knuckleque Mileque Umbraque et utitur informationem mutat in draconem metallicum vocatum "Metal Overlord" tam potest interficere Sonicem creareque imperium roboticum. Redit in ludis *Sonic Rivals* et *Sonic Rivals 2* sicut persona ficticia quae potest ludi a lusore. 

Celeritas Sonicis Metallici est interdum melior celeritas Sonicis etenim utitur motrum dirigere se. Habet potestates Sonicis et potest simulare potestates aliarum personarum ficticiarum.
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Cucujiformia   
Superfamilia : Chrysomeloidea   
Familia : Chrysomelidae   
Subfamilia : Chrysomelinae   
Tribus : Chrysomelini   
Genus : *Paropsisterna*   
Species : ***Paropsisterna bimaculala***   
(Olivier, 1807)  
   
Synonyma
*Chrysophtharta bimaculata* Olivier, 1807

***Paropsisterna bimaculata*** est species chrysomelidarum subfamiliae Chrysomelinarum, quae in Tasmania plerumque invenitur atque in commercio silvestri pestis esse potest.

Descriptio et habitatio
-----------------------

*Paropsisternae bimaculatae* sub hieme se rubras commutant; cum autem emergant, hic color viridem pallidum cum tessellatione aurea tenui gradatim commutatur; quod uno mense fit, in maribus aliquantulum maturius. Specimina horum coleopterorum nuper in Victoria inveniuntur.

Notae
-----

1. ↑  "Major pests and beneficial insects."
2. ↑  Little, D. W. de (1983-02-01). "Life-Cycle and Aspects of the Biology of Tasmanian Eucalyptus Leaf Beetle, Chrysophtharta Bimaculata (olivier) (coleoptera: Chrysomelidae).". *Australian Journal of Entomology* **22** (1): 15–18 .
3. ↑  "Paropsisterna bimaculata - Paropsisterna Pages" .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Parosisternam bimaculatam*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity |

* *Paropsisterna.* Australian Faunal Directory.
Laurentius Meyer anno 2009
**Laurentius Meyer** (natus 15 Februarii 1948 oppido Salzkotten (Westfalia)) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.

Iuventus et munus
-----------------

Meyer anno 1968 maturitatem adeptus studium oeconomiae in universitate Monasterii coepit et 1975 diploma oeconomici accepit. Deinde variis in societatibus energiae laboravit. Postquam Dietam Foederalem reliquit (vide infra) consiliator societatum commercialium laborat.

Familia
-------

Meyer bis uxorem duxit. E prima quattuor filias, e secunda, quam anno 2008 duxit, filium habet.

Cursus honorum
--------------

Annis 1975 - 1995 Meyer, qui anno 1968 factionem CDU accesserat, consiliarius urbis Hammonae fuit. Annis 1990 - 2002 legatus senatus terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae erat, deinde legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Anno 2000 Angela Merkel eum secretarium generalem factionis suae fecit. Anno 2004 Volkerus Kauder eius successor nominatus est. Anno 2009 Meyer electionem Dietae Foederalis perdidit et parlamentum relinquere coactus est.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae

Secretarii generales Christianae Democraticae Unionis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bruno Heck • Conradus Kraske • Curtius Biedenkopf • Henricus Geißler • Volkerus Rühe • Petrus Hintze • Angela Merkel • Ruprechtus Polenz • Laurentius Meyer • Volkerus Kauder • Ronaldus Pofalla • Hermannus Gröhe • Petrus Tauber • Anna Margareta Kramp-Karrenbauer • Paulus Ziemiak |
|  |
**Galliambus** est metrum tetrametricum ac catalecticum Ionicum secundum (*a minore* dictum), quod nomen a Gallis sacerdotibus numinis Asiaticis Cybele traxit. 

 ⏑ ⏑ – – ⏑ ⏑ – – || ⏑ ⏑ – – ⏑ ⏑ 🞪
Pede quarto per quintum inverso (anaclasis) brevioribusque tertii pedis in longis commutatis efficitur versus quo Catullus in carmine 63 est usus: 

 ⏑ ⏑ – ⏑ – ⏑ – – || ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ 🞪
{\displaystyle S{\breve {u}}p{\breve {e}}r~{\bar {a}}lt{\breve {a}}~v{\bar {e}}ct{\breve {u}}s~{\bar {A}}tt~{\bar {i}}s~||~c{\breve {e}}l{\breve {e}}r{\bar {i}}~r{\breve {a}}t{\breve {e}}~m{\breve {a}}r{\breve {i}}{\bar {a}}} (63, 1)
Quod autem rite illa forma demonstratur: 

 ⏔ – ⏑ – ⏑ – – || ⏔ – ⏔ ⏑ ⏑ 🞪

  

Sed longa hemistichii primi duobus brevibus mutari possunt:

 ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ – – || ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ 🞪
stĭmŭlātŭs ĭbĭ fŭrentī || răbĭē, văgŭs ănĭmī (63, 4)
 ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ – ⏑ – – || ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ 🞪
ĕgŏ | vĭrĭdĭs ălgĭ(da) Īdǣ || nĕv(e) ămĭctă lŏcă cŏlăm. (63, 70)
 ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ – – || ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ ⏑ ⏑ 🞪
Ĕgŏ mŭlĭĕr, ĕg(o) ădŏlēscēns,|| ĕg(o) ĕphēbŭs, ĕgŏ pŭĕr (63, 63)
Praeter Catulli *carmen* 63 hoc metrum etiam apud Callimachum necnon in *Saturis*Varronis itemque apud Maecenatem invenimus.

Bibliographia
-------------

* Sandro Boldrini: *Prosodie und Metrik der Römer.* Teubner, Stuttgart & Leipzig 1999, ISBN 3-519-07443-5, S. 137f.
* Alexander Dale: *Galliambics by Callimachus.* In: *The Classical Quarterly, New Series.* Bd. 57, Nr. 2 (Dez. 2007), S. 775–781.
* Robert C. Ross: *Catullus 63 and the Galliambic Meter.* In: *The Classical Journal.* Bd. 64, Nr. 4 (Jan. 1969), S. 145–152.
* Gero von Wilpert: *Sachwörterbuch der Literatur.* 8. Aufl. Kröner, Stuttgart 2013, ISBN 978-3-520-84601-3, S. 289.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Aromatasis sive CYP19A1.
**Aromatasis** (abbreviatura **ARO**) sive **oestrogeni synthetasis** sive **oestrogeni synthasis** sive **CYP19A1** (Numerus EC: 1.14.14.1) est enzymum principale ad oestrogena ex androgenis generandum. 

Simul ARO vocitatur **CYP19A1**, quod indicat, ut gregis cytochromatum P450 sit, scilitet haemothiolati monooxygenasum. Enzymum invenitur in reticulis endoplasmaticis cellularum.

Effectus aromatasis enzymi sunt in feminis crescentia sexualis, et omnibus generibus crescentia in genere.

Multi polymorphismi, varietates geni, descripti sunt. Praeterea mutationes functionis aromatasis syndromas peculiarias ostendunt, generatim functio excessiva in habitum femininum oestrogenis nimiis, impedimentum in masculinum androgenis.

Inhibitio enzymi aromatasis in tractandis cancris mammae momentum habet (aromatasis inhibitores). Diversae inhibitores descriptae sunt.

Natura aromatasis
-----------------

### Genetica

Genum aromatasis *CYP19A1* vocatur, chromosomate decimo quinto (15q21.2, coordinata genomica: 15:51,208,056-51,338,597) locatum est. Magnitudo ARO est plus quam septuaginta kilobases.

### Natura biochemica

Enzymum **ARO** ex androgenis (hic: testosterono) oestrogena (oestradiolum) convertit.)
ARO ex androgenis oestrogena generat.

Mutationes functionis aromatasis
--------------------------------

Descriptum est syndroma deficientium (*deficientia aromatasis*, OMIM:613546) malum *recessivum* (chromosomate 15, autosomate), quo fabricatio oestrogeni vilis vel minuta est, quo fit, ut incremento testosteroni causa iam in utero fetus at enim mater *virilizationem* ostendunt: pseudohermaphroditismum fetûs feminini, ac matres hirsutismum et acnem. Prolis habitus statura tenui et magna crescent.  

Vice versa *syndroma aromatasis excessiva* (*AEXS*, 'OMIM: 139300) cum gynaecomastia notum est.

Inhibitores aromatasis
----------------------

* Anastrozolum
* Tamoxifenum

Notae
-----

1. ↑  Parween S. DiNardo G. Baj F. Zhang C. Gilardi G. Pandey A. V. (2020). "Differential effects of variations in human P450 oxidoreductase on the aromatase activity of CYP19A1 polymorphisms R264C and R264H". *The journal of steroid biochemistry and molecular biology* (196)  doi:10.1016/j.jsbmb.2019.105507
2. ↑  Balunas MJ1, Su B, Brueggemeier RW, Kinghorn AD (2008). "Natural products as aromatase inhibitors". *Anticancer Agents Med Chem* **8** (6): 646-82
3. ↑  Toda K1, Terashima M, Kawamoto T, Sumimoto H, Yokoyama Y, Kuribayashi I, Mitsuuchi Y, Maeda T, Yamamoto Y, Sagara Y, et al. (1990). "Structural and functional characterization of human aromatase P-450 gene". *Eur J Biochem* **193** (2): 559-65
4. ↑  Unal E, Yıldırım R, Taş FF, Demir V, Onay H, Haspolat YK (2018). "Aromatase Deficiency due to a Novel Mutation in CYP19A1 Gene". *J Clin Res Pediatr Endocrinol*
5. ↑  Leder B. Z. Finkelstein J. S. (2005). "Effect of aromatase inhibition on bone metabolism in elderly hypogonadal men". *Osteoporos Int* **16** (12): 1487-94

Nexus interni
-------------

* Oestrogenum
* Osteoporosis
**Epinicion** seu **epinicium** (-i, *n.*; a verbo Graeco ἐπινίκιον, composito ex ἐπὶ 'de' + νίκη 'victoria') est canticum Litterarum Graecarum ad victores athletici cuiusdam agonis Certaminum Panhellenicorum celebrandos, rarius bellicae virtutis causa.

Propinqui victoris et familiares vel autem ipse victor solebant epinicia committere et a choris canebantur, sonante tibia (αὐλός) vel 'phorminx' (Graece φόρμιγξ, antiquum lyrae genus), plerumque in conviviis in eius honorem habitis.

Tripertita est epinicii structura: 

* *Stropha* (στροφή), in qua exponebantur forma corporis et vita athletae maiorumque eius;
* *Antistropha* seu *antistrophe* (ἀντιστροφή), saepe ostentatio peritiae auctoris elementis fabulosis copiosa;
* *Epodos* (ἐπῳδός), qui distichis scriptus erat, in quo magna copia praeceptorum enumerabatur.

Antiquissima epinicia nobis servata a Simonide Ceo (fere 556–467 a.C.n) scripta sunt, qui primus ex antiquorum poetarum traditur carmina composuisse pro athletis victoribus.

Epinicion prolixissimum nobis notum est Pindari *Carmen Pythicum IV* Archesilao regi Cyrenaico dedicatum; eiusdem poetae pervenerunt usque ad hodierna tempora 44 carmina epinicia, quorum quattuordecim Olympica, duodecim Pythica, undecim Nemeaea atque septem Isthmica.

Exceptis fragmentis atque aliorum scriptorum citationibus, Bacchylidis epinicia habita sunt deperdita usque ad annum 1897 cum inventa Oxyrhynchi Aegyptia duo papyra sunt in quibus legi possunt 14 epinicia atque quinque dithyrambi interdum trunci.

Nexus interni
-------------

* Ode
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ryūnosuke Akutagawa
Res apud Vicidata repertae:Ryūnosuke Akutagawa: imagoRyūnosuke Akutagawa: imago
*Nativitas*: 1 Martii 1892; Tokium  
*Obitus*: 24 Iulii 1927; Tabata  
*Patria*: Iaponia  
*Nomen nativum*: 新原 龍之介
**Officium**

*Munus*: scriptor, mythistoricus, scriptor scaenicus, diurnarius, criticus litterarum, poëta, narrationum brevium scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: buddhismus
**Familia**

*Coniunx*: Fumi Akutagawa  
*Proles*: Hiroshi Akutagawa, Yasushi Akutagawa  

**Ryūnosuke Akutagawa** (Iaponice 芥川龍之介; natus die 1 Martii 1892, mortuus die 24 Iulii 1927) fuit scriptor diegematum, progymnasmatum, et haiku Iaponicus.

In facultate litterarum Anglicarum Universitatis Tokiensis sub magistro Natume Sōseki (夏目漱石) studuit. Diegemata sua sunt more arte gratia artis apud opus *Jigokuhen* et sceptismo ac pessimismo in progymnasmate et opere "Kappa." Post dolorem ex morbo mentis halucinationis nervusque, medicamento pro remedia insomniae quod Saitō Mokichi illum dederat, quod Kappa-ki (河童忌) appellatur, sibi mortem conscivit die 24 Iulii 1927.

Opera
-----

* *Rashōmon* (羅生門), anno 1915
* *Hana* (鼻, Latine "Nasus"), anno 1916
* *Tabako to akuma* (煙草と悪魔, Latine "Tabacum et diabolum"), anno 1916 (*vide Libri Latine redditi*)
* *Kumo no ito* (蜘蛛の糸, Latine "Araenarum filum"), anno 1918
* *Jigokuhen* (地獄変, Latine "Speculum Inferni"), anno 1918
* *Kappa* (河童), anno 1927
* *Haguruma* (歯車, Latine "Rota dentata"), anno 1927
Wikidata Covasna
Res apud Vicidata repertae:Covasna: insigneCovasna: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°50′57″N 26°11′7″E  
*Numerus incolarum*: 9 208  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Covasna
**Gestio**

*Praefectus*: József Gyerő  
*Procuratio superior*: Covasna  

**Geographia**

*Superficies*: 158±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Balatonfüred, Pápa, Csenger, Nagykanizsa, Sunne Municipality, Buellas  

**Tabula aut despectus**

Covasna: situsCovasna: situs
Ecclesia lignea in Covasna
Baraolt in circulo Covasna
**Covasna** (Theodisce: *Kovasna*; Hungarice: *Kovászna*) est oppidum Transsilvaniae (in Romania) circa 10.000 incolarum (anno 2011). Ad Terram Siculorum atque circulum Covasnam pertinet. Etiam vicus Chiuruș pars oppidi Covasnae est.

Historia
--------

Anno 1567 oppidum nomine *Covasna* primo in actis descriptum est. Ab anno 1880 fontibus salubris hominibus usui sunt. Regio tota ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Tamen etiam hodie maxima pars incolarum Hungarici sunt, qui hic Siculi nominantur. Anno 1952 Covasna oppidum vocatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 10.114 homines habitabant, inter eos 3.153 Dacoromanorum, 6.354 Hungarorum, 320 Zingarorum atque 6 Germani.

Communium coniunctiones
-----------------------

* Hungaria Balatonfüred, Hungaria
* Hungaria Csenger, Hungaria
* Res publica Moldavica Călărași, Res publica Moldavica
* Hungaria Gyula, Hungaria
* Hungaria Nagykanizsa, Hungaria
* Hungaria Pápa, Hungaria

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Covasna** spectant. |

* Situs oppidi interretialis (Anglice et Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
2. ↑  Pagina oppidi Covasnae de communibus coniunctis