recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Dens Martis-Hellersdorfium
Res apud Vicidata repertae:Dens Martis-Hellersdorfium: insigneDens Martis-Hellersdorfium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°32′0″N 13°35′0″E  
*Numerus incolarum*: 269 967  
http://www.marzahn-hellersdorf.de/ Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Dagmar Pohle, Gordon Lemm  
*Procuratio superior*: Berolinum  

**Geographia**

*Superficies*: 61.74 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Marzahn, Biesdorf, Kaulsdorf, Mahlsdorf, Hellersdorf  
*Territoria finitima*: Treptovia-Copenicum, Mons Lucis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Halton, Tychy, Kastrychnitski District, Partyzanski District, Lauingen, Budapest District IV, Budapest District XV, Hoàng Mai  

**Tabula aut despectus**

Dens Martis-Hellersdorfium: situsDens Martis-Hellersdorfium: situs
Regio **Dens Martis et Hellersdorfium** est regio decima Berolini. Regio anno 2001° facta est coniungendo regiones pristinas Dentem Martis atque Hellersdorfium, quae tempore RPDG partes Berolini occidentalis erant.

De nomine regionis
------------------

Toponymum *Marzahn*, quod Latine *Dens Martis* reddidimus, de nomine germanico medievali *Morczane* ortum est. Cuius pars prima *morc* verbum slavicum est, quo *sucus e fructu expressus* significari videtur.

  



|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dentem Martis et Hellersdorfium** spectant. |

Regiones Berolini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Berolini |
| I Media · II Lucus Fridericianus-Mons Crucis · III Pancovium · IV Carolaeburgum-Wilmersdorfium · V Spandavia · VI Stegelicium-Zelendorfium · VII Vicus Templi-Mons Amoenus · VIII Nova Colonia · IX Treptovia-Copenicum · X Dens Martis-Hellersdorfium · XI Mons Lucis · XII Rennicidorfium |
|  |
Pinacotheca feminarum intra synagogam.
**Synagoga Hobartensis** est synagoga hereditati Australiensi adnumerata, Hobarti Tasmaniae sita. Quae vetustissima est synagoga in Australia unquam exstructa, rarum stili architectorum Aegyptiaci ranascentis exemplum. Stil Aegyptiaco redivivo aedes anno 1845 constructa est. Forma fenestrarum columnarumque trapezoidica huic stilo Aegyptiaco renascenti propria est. Nuperrime synagoga haec servitium praebent quotidianum coetus tam orthodoxi quam progressivi.

Terra qua synagoga stat pars erat horti Iudae Solomon, quondam damnati. Habet sellarum 150 capacitatem et proprietates in tergo aedificii iis Iudaeis qui damnati prima aetate. Synagoga est pars hereditatis Tasmaniensis.

Historia
--------

Aedes exstructa est quum communitas Iudaica emergi coepisset decennio anni 1830i. Synagoga Congregationis Hebraicae die 4 Iulii 1845 consecrata est. Aedem designavit architectus Iacobus Thomson, damnatus natione Scotus, cui anno 1829o venia data est.

Ab anno 1840, numerus eorum sufficiebat qui aedi suppeditare potuerunt. Minister primus Iudaicus anno 1846 nominatus est, quum praxis religiosa constituta est. Census 1848 in Tasmania 453 Iudaeos numeravit, numerus maximus a Iudaeis in Tasmania unquam numeratus. Numerus eorum decrescebat quum coloni in Angliam essent reversi, aliique Tasmaniam reliquerunt et in continentalem Australiam Novamve Zelandiam migrarunt. Synagoga clausa est anno 1871. Congregatio Hebraica Hobartensis vitam communem pergebat. Quamvis ministrum ab anno 1873 ad annum 1911, absque anno 1922 usque ad 1942 non habuissent, servitia sabbatica a sodalibus communitatis compleverunt. Profugi Europaei adveniebant qui tunc communitatem Iudaicam redivivam intravere. Ministri creati sunt ab anno 1943; ab anno autem 1956 sodales iis interesse cogebantur.

Etiamsi synagogae aedesque complures aedificati essent, vita tamen nonnullos eorum in stylo Aegyptiaco renascenti superavisse creduntur ineunte saeculo undevigesimo. Huc ascribuntur Downtown Presbyterian Church Nasburgi, First Presbytarian Church Neoeboracensis, et Synagoga Canterburiensis in Anglia.

Usus recentissimus
------------------

Synagoga est focus culturae Iudaicae Hobartii, et sola structura est quam communitas obtinebat.

Communitas omnibus Iudaeis aperitur, nuperrime servitiis ab orthodoxis progressivisque completis.

Census anni 2016 248 Iudaeos in Tasmania numeravit.

Bibliographia
-------------

* Elias, P. et A. Elias, eds. 2003. *A few from afar.* Hobarti.
Foedus trium Imperiorum anno 1940 signatum
Legatio Iaponiae Berolini die 27 Septembris 1940
**Foedus Trium Imperiorum** die 27 Septembris 1940 Imperium Germanicum, Regnum Italiae atque Iaponia Berolini signaverunt: pro Germania Adolphus Hitler, pro Italia Galeatius Ciano et pro Iaponia Saburō Kurusu.

Argumentum
----------

Foedus contra Regnum Unitum signatum est et orbem terrarum inter tria imperia divisit:

* Articulo I Iaponia agnovit Germaniam et Italiam esse civitates, quibus Europae ordo distinatus sit.
* Articulo II Germania et Italia agnoverunt, quod Iaponia Asiam Orientalem regnaret.
* Articulo III Tria Imperia confirmaverunt se inter se auxilium latura, si unum ex eis a civitate, quae adhuc a secundo bello mundano abesset, petitum erit.
* Articulo IV stipulatum est, ut comissiones trium imperiorum his rebus statim convenirent.
* Articulo V constitutum est foedere praesente foedera cum Unione Sovietica non tolli.
* Articulus VI significat foedus praesens statim valere et ad annum 1951 mansurum esse.

Aliae civitates, quae ad foedus accesserunt
-------------------------------------------

Brevi tempore post aliae civitates, quae socii Germanorum fuerunt, ad foedus accesserunt: Hungaria die 20 Novembris, Romania die 23 Novembris, Slovacia die 24 Novembris 1940. Bulgaria accessit die 1 Martii 1941 et Iugoslavia die 25 Martii eiusdem anni. Sed iam 27 Septembris, postquam exercitus eius civitatis rebus novis studuit, Yugoslavia foedus reliquit, quod Germaniae casus belli fuit. Die 15 Iunii 1941 Croatia nuper libera ad foedus accessit.

Finis foderis
-------------

Cum Italia anno 1943 indutias cum alligatis fecisset et Germania die 8 Maii 1945 se tradidisset, foedus quasi sublatum est.

Nexus interni
-------------

* Pactum Antikomintern
* Iudicia Norimbergensia

Nexus externi
-------------

* Textus foederis (lingua Anglica)
* Pellicula de foedere signando apud "Youtube" (lingua Anglica)
**Aulus Agerius** (*A. A.* notatus) in libris antiquis et mediaevalibus iuris prudentiae, est nomen fictum, in formulis causarum usitatum, quod significat "eum qui agit", sive petitorem. Similiter **Numerius Negidius** (*N. N.*) est "is a quo numeratio postulatur et qui negat", sive reus. Tertia pars Titius, Gaius, vel Sempronius appellari potest.

Hoc est exemplum formulae causae a Gaio iuris consulto datae:

> Ea res agatur, quod Aulus Agerius de Lucio Titio incertum stipulatus est, quo nomine Numerius Negidius sponsor est, cuius rei dies fuit; in persona uero fideiussoris: ea res agatur, quod numerius negidius pro Lucio Titio incertum fide sua esse iussit, cuius rei dies fuit.
> 
> 

In temporibus posterioribus nomen *Titius* tam consuetum fuisse videtur, ut in sermonem cottidianum linguae Italianae irreperet: *un tizio* idem valet ac qualcuno, i.e. Latine aliquis, quidam.

Notae
-----

1. ↑  Kunkel, p. 112.
2. ↑  Gaius, *Institutiones* 4.137.

Bibliographia
-------------

* Eder, Walter. "A. A.". In *Brill's New Pauly*, 1:1. Brill, 2006.
* Paulus, Christoph Georg. "Agerius". In *Brill's New Pauly*, 1:327-328. Brill, 2006.
* Robinson, O. F. *The Sources of Roman Law: Problems and Methods for Ancient Historians*. Novi Eboraci: Routledge, 1997. ISBN 0-415-08994-8.
* Kunkel, Wolfgang; Schermaier, Martin. *Römische Rechtsgeschichte*. 14a editio. Coloniae Agrippinae: UTB, 2005. ISBN 978-3412283056.
Wikidata Harlemum
Res apud Vicidata repertae:Harlemum: insigneHarlemum: insigne
*Civitas*: Nederlandia  
*Locus*: 52°22′49″N 4°38′26″E  
*Numerus incolarum*: 162 543  
*Zona horaria*: UTC+1  
http://www.haarlem.nl Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Haarlem
**Gestio**

*Praefectus*: Jos Wienen  
*Procuratio superior*: Hollandia Septentrionalis  

**Geographia**

*Superficies*: 32.09 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Heemstede, Bloemendaal, Velsen, Haarlemmermeer, Haarlemmerliede en Spaarnwoude  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Andecavis, Osnabruga, Mutare, Emirdağ  

**Tabula aut despectus**

Harlemum: situsHarlemum: situs

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Harlem

Tabula geographica urbis Harlemensis, anno 1646 edita.
**Harlemum** est urbs et municipium in Nederlandia, caput Hollandiae Septentrionalis provinciae, ad septentrionalem Randstad marginem situm, unum ex frequentissimis Europae areis metropolitis, pars quoque areae metropolitae Amstelodami. Harlemo anno 2019 fuerunt 161 265 incolae.

Historia
--------

Harlemo a Gulielmo II anno 1245 ius municipale datum est.

Cives praeclari
---------------

### Mortui

* Henricus Antonius Lorentz physicus, mortuus 1928.

Coordinata geographica
----------------------

52° 23′ 0″ Sept. 4° 38′ 0″ Ort.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Wikidata Užice
Res apud Vicidata repertae:Užice: insigneUžice: insigne
*Civitas*: Serbia  
*Locus*: 43°51′0″N 19°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 59 747  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Титово Ужице, Ужице, Ужице, Ужице, Титово-Ужице, Ужице
**Gestio**

*Procuratio superior*: Q96943516  

**Geographia**

*Superficies*: 667 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kurscha, Cassinum, Veles, Eibar, Ljutomer Municipality, Beroea, Harbinia, Kiryat Shmona  

**Tabula aut despectus**

Užice: situsUžice: situs
**Užice** (litteris Cyrillicis *Ужице*) est urbs Serbiae fere 60 000 incolarum (cenus anno 2011 habito), in districtu Zlatiborensi et regione Šumadija et Serbia Occidentali sita.

Historia
--------

In antiquitate hanc regionem incolebant Illyrii, praecipue Parthini et Autariatae, quorum multa sepulcra inventa sunt. Saeculo tertio ante aerem vulgarem Scordisci, tribus Gallicus, advenerunt. Romani anno 168 ante aeram vulgarem regionem vicerunt et provinciam Illyricam et deinde Dalmatiam constituerunt. In loco hodiernae urbis Užice erat municipium Capedunum. Slavi hic se quinto saeculo aerae vulgaris collocaverunt.

Bibliographia
-------------

* Fine, John Van Antwerp (1994). *The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest*. Michigan: The University of Michigan Press. ISBN 0472100793

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Užice** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°51′0″N 19°51′0″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Encyclopædia Britannica |
*Hellinsia falsus*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Superfamilia : Pterophoroidea   
Familia : Pterophoridae   
Subfamilia : Pterophorinae   
Tribus : Oidaematophorini   
Genus : *Hellinsia*   
Species : ***Helinsia falsus***   
(Barnes & Lindsey, 1921)  
   
Synonyma
\**Oidaematophorus falsus* Barnes & Lindsey, 1921

***Hellinsia falsus*** est species lepidopterorum familiae Pterophoridarum, quae primum a Gulielmo Barnes et Arthuro Ward Lindsey anno 1921 descripta est. Invenitur in California et Arizona, civitatibus Civitatum Foederatarum, et in California Inferiori, paeninsula Mexici.

Descriptio
----------

Latitudo alarum est 22–25.5 mm. Adulti omnino sunt albi calcarii. Costali alarum anteriorum regioni est color aliquantulum infuscatus pallidus; omnis superficies aliquando colore fumoso, raro obscura, videtur. Alae posteriores fumosae tinguntur. Omnes fimbriae sunt concolorosae.

Adulti mensibus Martio, Augusto, et Decembri volare solent.

Notae
-----

1. ↑  *460119.00 – 6220 –* Hellinsia falsus *– (Barnes & Lindsey, 1921)*.. *North American Moth Photographers Group* (Mississippi State University) .
2. ↑  Declinatio epitheti specialis videtur falsa; binomen recte fortasse *Hellinsia falsa.*
3. ↑   *Contributions to the Natural History of the Lepidoptera of North America* .
4. ↑  "Neotropical species of the family Pterophoridae, part II. *Zoologische Mededelingen Leiden* 85 (2011)"

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity |
**Hellas** (*-ados* et *-adis f.*; Graece Ἑλλάς) est Graeciae regio, cuius incolae *Hellenes* appellantur et quae varie definita est. Apud Homerum Hellenes sunt tribus Thessaliae meridianae, vel regionis circa Spercheum fluvium, Phthiotidi adiacentis. Homerus etiam vocabulo *Panhellenes* utitur ad omnes Graecos continentis describendos, exclusa Peloponneso, ubi incolebant Argivi et Achaei.

Postea, ex tempore Hesiodi, *Hellenes* omnes Graecos et *Hellas* totam Graeciam significare coepit, Peloponneso, insulis, coloniis non semper exclusis.

Postquam imperium Romanum occidentale cecidit, Graeci imperii Romani orientalis saepius se Romanos (Ῥωμαίους) appellabantur, quod nomen in imperio Ottomanico usitatum mansit. In motus liberationis Graecae nomina *Hellas* et *Hellenes* renovata sunt. Hodie Neograece Graecia est Ελλάδα, et Graeci sunt Έλληνες.

Notae
-----

1. ↑  Thucydides I.3.3

Bibliographia
-------------

* Gschnitzer, Fritz et Högemann, Peter. "Hellas". In *Brill’s New Pauly*, ed. Hubert Cancik, Helmuth Schneider, Christine F. Salazar. 2006.
Agger inter *Kesteren* et *Opheusden* Nederlandiae inundationem anni 1995 cohibet
*Vide etiam paginam discretivam:* Agger (discretiva)

**Agger** est acervus terrae oblongus aquae cohibendae causa constructus. In ripis fluviorum et in litoribus marinis, aggeres iis locis construuntur, quae inundari solent; vel, cum piscina aut receptaculum aquae construitur, agger additur, ut forma certa superficiei aquae detur terraeque, quibus inundari opus non est, siccae manent. Interdum et maris pars aggeribus a mari seiungi potest, ut aqua antliis auferatur et polra fiat. Aggeres ad litora marina undis fatigandis aedificantur, ne litora destruantur; tales aggeres moles fluctifragae nominantur. Aggeribus et introitus in portus defenditur. Cum aggeratio maritima producitur, humus hoc modo additur, ut superior aequore maris terra nova fiat; multae tales aggerationes Singapurae et Petropoli constructae sunt.

Agger terrenus saepe lapidibus vel rudere concreto munitur; super aggerem haud raro via construitur.

Notae
-----

1. ↑  Aegidii Forcellini *Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis sub verbo *agger*, 3b.

Nexus externi
-------------

* "Agger" in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* "Agger" in *Cambridge English Dictionary***(Anglice)**
Wikidata Carolus Holmes Trujillo
Res apud Vicidata repertae:Carolus Holmes Trujillo: imagoCarolus Holmes Trujillo: imago
*Nativitas*: 23 Septembris 1951; Cartago Municipality  
*Obitus*: 26 Ianuarii 2021; Bogota  
*Patria*: Columbia  
*Nomen nativum*: Carlos Holmes Trujillo García
**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Colombia, Minister of Education of Colombia, Minister of the Interior of Colombia, Minister of Defense of Colombia, mayor of Cali  
*Munus*: Causidicus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Democratic Centre, Colombian Liberal Party  

**Carolus Holmes Trujillo**, vulgo plene *Carlos Holmes Trujillo García* (Carthagine vallis Caucanae natus die 23 Septembris 1951; Bogotae mortuus 26 Ianuarii 2021) fuit politicus et legatus Columbiae.

Filius politici liberalis eiusdem nominis, alumnus est universitatis Caucensis ubi iuribus studuit et universitatis Sophiae Tokii in urbe Iaponica. Praefectus fuit urbi Cali duos annos a die 1 Ianuarii 1988, deinde minister eruditionis nationalis ab 5 Februarii 1992 usque ad 7 Augusti 1993 et mox legatus Columbianus Ordini Civitatum Americanarum ab anno 1995. Minister a rebus internis factus est die 7 Augusti 1997, praeside Ernesto Samper Pizano, quo officio usque ad 28 Ianuarii 1998 functus est. Die 7 Augusti 2018 ab Ioanne Duque minister rerum externarum, deinde die 12 Novembris 2019 minister munitionis nominatus est.

Bibliographia
-------------

* Richard Aguirre Fernández, "Carlos Holmes Trujillo, el nuevo ministro de Defensa" in *El Colombiano* (12 Novembris 2019)
* Mateo García, "Carlos Holmes Trujillo, el diplomático que será el nuevo Mindefensa" in *El Tiempo* (12 Novembris 2019)
* Isabel López Giraldo, "Las memorias de Carlos Holmes Trujillo" in *El Espectador* (18 Novembris 2019)
* Ricardo Monsalve Gaviria, "Este debe ser el perfil del próximo ministro de Defensa" in *El Colombiano* (8 Novembris 2019)

Nexus externi
-------------

* "Carlos Holmes Trujillo" (13 Novembris 2019) apud *Colombia Reports*
* "Carlos Holmes Trujillo: "Represento la tercería en el Uribismo"" (22 Octobris 2013) apud *Kien Y Ke*
* "Carlos Holmes Trujillo" (12 Novembris 2019) apud *La Silla Vacía*

Ministri rerum externarum Columbiani (1991–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Noemí Sanín 1991 • Rodericus Pardo García-Peña 1994 • Maria Emma Mejía 1996 • Camillus Reyes Rodríguez 1998 • Gulielmus Fernández de Soto 1998 • Carolina Barco 2002 • Maria Consuelo Araújo 2006 • Ferdinandus Araújo Perdomo 2007 • Iacobus Bermúdez Merizalde 2008 • Maria Angela Holguín Cuéllar 2010 • Carolus Holmes Trujillo 2018 • Claudia Blum 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Columbiae |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Agesilaus

***Agesilaus*** est laudatio regis Spartae Agesilai II post mortem eius (circa 360 a.C.n.) a Xenophonte conscripta, qui eum in pluribus expeditionibus militaribus comitatus erat atque ita testis factorum fuerat. Plures laudationes funebres huius regis illo tempore editae sunt, sola Xenophontea hodie exstat.

Plerasque res gestas a rege Agesilao iam narraverat Xenophon in Hellenicis suis : itaque saepe paucis vel immutatis verbis vel additis vel sublatis eaedem sententiae repetuntur e priore opere (cap. 1-2). Nihilominus virtutes amici sui, ut aequum est in laudatione, prolixius et studiosius in maius attollit (cap. 3-11). Itaque argumentum huius libelli non multum distat a Cyropaedia, id est descriptione regis perfecti.

Editiones
---------

* **Princeps** : Ioannes Reuchlin, Hagenoae, 1520 cum Hierone et Apologia Socratis.
* Marchant E.C. Xenophon *Scripta minora with an English translation*, Londinii, Heinemann, 1925. (Loeb Classical library)
* Agesilaus apud Vicifontem Graecum

Plura legere si cupis
---------------------

* Pierre Pontier, "Xénophon : la place de l’éloge dans l’écriture de l’histoire, des Helléniques (VI-VII) à l’Agésilas", *Dialogues d'histoire ancienne*, 2010 Suppl. 4-2ː 405-417
	+ "Isocrate et Xénophon, de l’éloge de Gryllos à l’éloge du roi : échos, concordances et discordances", *Ktèma*, 2016ː 43-58
Tabula Samoae, Savaii in laeva parte.
**Savaii,** accuratius Samoane **Savai‘i,** vel in oratione florida **Salafai** (potius *Sālāfai,* ex *sā* 'sacer' et *Lāfai,* nomine herois historici), terra originalis plerorumque populorum Polynesianorum, est amplissima Insularum Samoanarum insula et maior principalis insula civitatis Samoae. Terra, latus 40 chiliometra, longus 70 chiliometra, nata est ex immani basaltico scutiformo monte igniferi qui super Oceano Pacifico alveum oritur.

Partes orarum maritimarum, praecipue litoris australis, sunt abruptae saxosaeque. Caelum est subtropicum et placida; temperatura mediocritate est 29 °C. Venti aquilonares, arida flabra et lenissima, a mense Maio ad mensem Novembrem plerumque flantur; tempus humidum pluviumque est a mense Novembri ad mensem Martium.

Ora septentrionalis stationem Matautui offert, ubi naves saeculi undevicensimi ancoram iacere solebant, sed maximi portus hodierni sunt Asau, vicus in occidentali insulae parte, et Salelologa, vicus orientali. Viginti milia passuum ab "International Dateline" olim patuit Falealupo, vicus occidentalissimus in Samoa et in Oceano Pacifico Australi, sed finis anno 2011 ad orientem insulae versus motus est.

Solent viatores videre silvas Falealuponi reservatas (Anglice: *Falealupo Rainforest Preserve*) et Tafuae (*Tafua Peninsula Rainforest Preserve*), explorare cavernam lavalem Falealuponi (Anglice: *Falealupo Lava Tube Trail*), et adiuvare conatum ad testudines virides *(Chelonias mydas)* servandas Aualae (*Auala Green Turtle Conservation Program*).

Montes igniferi
---------------

In media insula, Matavanu 'Vallis Facies', mons ignifer altitudine 6096 pedum super maris facie, eruptionem annis 1902–1911 novissime fecit. Ager lavalis Saleaulae, factus ab his eruptionibus, est tam latus ut videtur in photographis aerialibus altissimis. Saeculo vicensimo quoque, Mata o le Afi 'Ignis Facies' anno 1902 erupit. Mauga Afi 'Ignis Mons' circa annum 1725 erupisse aestimatur.

Situs incluti
-------------

Sunt Savaiis nonnulli situs praehistorici incluti: cataracta prope Mu Pagoam; Fafa, aditus in Hades, in Mulinuu promontorio; foramina efflantia Alofaagae; lavae cursus Saleaulae; tumulus Pulemeleianus; Vestigium Mosonis; et alii situs antiqui, naturales et artificiales.

Civiles rationes
----------------

Fere 50 000 homines Savaiios incolunt. Traditur gravissimos Savaiorum dominos honoresque civiles esse Sex Potestates (Samoane: *Pule e Ono i Sālāfai*). Insulae olim erant tres pagi civiles: Faasaleleaga ab orienti, Latus Taoae (*Le Itu o Taoa*) a septentrionibus, et Latus Faatoafei (*Le Itu o Faatoafe*) a meridie et occidente. Post bellum contra Aanam (1830), *Latus Taoae* saepe appellatur Latus Virorum; *Latus Faatoafei,* Latus Feminarum.

Nexus interni
-------------

* Falelima
* Havaiki
* Litus Aganoa

Notae
-----

1. ↑  Savai'i apud OceanDots.com

Fontes
------

* Krämer, Augustin [Friedrich]. 1902. *Die Samoa-Inseln.* Vol. 1. Stutgardiae: Nägele.
* Krämer, Augustin [Friedrich]. 1903. *Die Samoa-Inseln.* Vol. 2. Stutgardiae: Nägele.
* Turner, George. 1884. *Samoa a Hundred Years Ago and Long Before.* Londinii: Macmillan.
Wikidata Carolus Ieremias Lewis
Res apud Vicidata repertae:Carolus Ieremias Lewis: imagoCarolus Ieremias Lewis: imago
*Nativitas*: 21 Octobris 1934; Seattlum  
*Obitus*: 15 Iulii 2021; Redlands  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: member of the California State Assembly, Republican Conference Chairman of the United States House of Representatives, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, member of the California State Assembly, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA  
*Munus*: politicus, Negotiator  
*Patronus*: Coro, Jerry Pettis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  

Carolus Lewis
**Carolus Lewis** (Seattli in Vasingtonia natus die 21 Octobris 1934; mortuus anno 2021) fuit rerum politicarum peritus factionis Republicanae qui in Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum munere populi quadragesimi primi Districti Californiae fungitur.

Nexus externus
--------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Congressus Civitatum Foederatarum |
Ludovicus Bødtcher
**Ludovicus Adolphus** vulgo *Ludvig Adolph* **Bødtcher** (Hafniae natus die 22 Aprilis 1793; mortuus ibidem die 1 Octobris 1874) fuit scriptor et poeta lyrica Danicus qui anacreontica pepigit.

Vita
----

Bødtcher anno 1813 studia terminavit. Praeter carmina etiam dramata nonnulla scripsit, quorum magna pars amissa est, necnon recensiones multas in ephemeridibus. Clam puellam Paulinam Paulsen sibi despondit, quae diebus sponsaliciis mortua est. Ludovicus iussu patris Søren, qui inspectoris munere fungebatur, tamquam custos apud ergastulum laborare debuit. Patre anno 1824 defuncto et hereditate accepta ilico dimissionem petivit ad Italiam visendam. Ludovicus tunc diu Italia vitam degebat cum poetis et artificibus Danicis, e.g. cum Bertel Thorvaldsen cuius laudator factus est. Artificia sculptoris Copenhagam venerunt, quamquam et in Bavaria clientes fuerant, et ibi venerabantur. Ceterum Thorvaldsen ei persuaserat ut patriam enim revisere
In patriam anno 1835 reversus Hafniae usque mortem mansit. Officium lucrativum in museo quodam negavit; sententiam *bene vixit qui bene latuit* dilexisse videtur. Anno 1873 *ordine Dannebrog* honoratus in Coemeterio Assistentiae, quod dicitur sepultus est.

Nobis reliquit modo collectiones duas minores poeseos, quae autem in litteris Danicis magni aestimantur. Carmina erotica, quibus venustas haud fucata et modus vivus insunt, felicitatem atque beatitudinem rerum bellarum spectandarum annuntiant. Inspiratio non solum ab antiquitate sed etiam ab Adamo Oehlenschläger venit neque romanticismus fontes fefellit (e.g. *Mundus*, *Paulina*). Vitae bonae agendae praecepta dedit in operibus *Fredensborg* et *Philosophen*. Iste homo autem et modernas res secundum Horatium exaravit, e.g. *Farvel til Marthes Kilde*, *Høstminde* et *Eros*, quae autem rhetoricae Horatianae non aequandae sunt. Nonnulla poemata narrativa sunt de rebus in Italia visis: carmina de *Nemi*, *Mødet med Bacchus* et *En Mus i Rom*. Poetica quoad genus interdum comparantur cum opusculis Aemilii Aarestrup.

Opera selecta
-------------

* *Mødet med Bachus*
* *Skriftestalen*
* *Marthes Kilde*
* *Fuglen*, historiuncula
* *Digte, aeldre og nyere*, Hafniae 1878

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovicum Bødtcher** spectant. |

* De poeta in *Dansk Biografisk Leksikon*, tomus 3, 1889; scripsit Sophus Bauditz
* Varia de vita et opera ipsa apud Kalliope
* Porro de poeta eodem nonnulla pretiosa apud gravsted.dk
Wikidata Eduardus Hellvig
Res apud Vicidata repertae:Eduardus Hellvig: imagoEduardus Hellvig: imago
*Nativitas*: 27 Octobris 1974; Zalău  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, member of the Chamber of Deputies of Romania, legatus ad Parlamentum Europaeum, legatus ad Parlamentum Europaeum, Director of Romanian Intelligence Service  
*Munus*: politicus, diurnarius  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Nationalis Liberalis  

Eduardus Hellvig
**Eduardus** (Dacoromanice *Eduard*) **Hellvig** (natus die 27 Octobris 1974 in Zalău in Sălaj circulo) politologus, diurnarius et vir publicus Dacoromanicus est.

Familia
-------

Hellvig uxorem duxit atque filiam habet.

Munus
-----

Hellvig annis 1993 - 1997 apud Universitatem Claudiopolitanam rebus politicis studebat atque anno 2009 doctor Universitatis Studiorum Politicorum Bucarestensis nominatus est. Anno 1998/99 mercator sortium operam dedit atque diurnarius fuit. Anno 1999/2000 consiliarius ministri rerum internarum Constantini Dudu Ionescu fuit. Annis 2001 - 2003 dirctor instituti studiorum socialium erat.

Cursus honorum
--------------

Hllwig annis 2004 - 2008 legatus ad Cameram Legatorum erat et anno 2006/2007, cum Romania sodalis Unionis Europaeae facta esset, legatus ad Parlamentum Europaeum. Anno 2008 - nunc sodalis PNL non iam electus est. Anno 2012 iterum legatus ad Cameram legatorum creatus est. Anno 2013 iterum legatus ad Parlamentum Europaeum successit et ad hunc diem manet. A die 7 Maii ad usque 19 Decembris 2012 Minister progressus regionalis et periegesis Romanicus in consilio ministrorum Victoris Ponta fuit. Die 21 Februarii 2015 Nicolaus Iohannis praeses Romaniae eum praesidem Custodum Securitatis Civitatis (SRI) nominavit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud situm Parlamenti Europaei
* Curriculum vitae in pagina personali

Notae
-----

1. ↑  adz.ro die 17 Decembris 2013
2. ↑  adz.ro die 21 Februarii 2015

Ministri progressus regionalis Romanici ab anno 2009

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Helena Udrea 2009 · Christianus Petrescu 2012 · Eduardus Hellvig 2012 · Livius Dragnea 2012 · Sevil Shhaideh 2015 · Basilius Dîncu 2015 · Sevil Shhaideh 2017 · Paulus Stănescu 2017 · Eugenius Teodorovici 2019 · Basilius Daniel Suciu 2019 · Ioannes Ştefan 2020 · Attila Cseke 2020 |
|  |


Ministri principales rectionum Romanicarum Victoris Ponta I 2012

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Catharina Andronescu • Raed Arafat • Mariana Câmpeanu • Basilius Cepoi • Daniel Chițoiu • Daniel Constantin • Titus Corlățean • Mircea Diaconu • Cornelius Dobrițoiu • Mircea Dușa • Florinus Georgescu • Puiu Hașotti • Eduardus Hellvig • Ioannes Mang • Andreas Marga • Daniel Nica • Leonardus Orban • Mona Pivniceru • Rovana Plumb • Victor Ponta • Livius Pop • Ioannes Rus • Ovidius Silaghi • Daniel Șova • Radu Stroe |
|  |
Wikidata Mago Barca
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 243 a.C.n.; Karthago  
*Obitus*: 203 a.C.n.; Mare Mediterraneum  
*Patria*: Karthago  

**Officium**

*Munus*: military leader  

**Familia**

*Genitores*: Hamilcar Barca;   

**Mago Barca** seu **Magon Barca** (Punice 𐤌𐤂‬𐤍 𐤁𐤓𐤒‬, MGN BRQ, Graece Μάγων) Carthaginiensis dux, filius tertius (ut dicitur) Hamilcaris Barcae (243-203 a.C.n.) fuit, qui primam partem in Secundo Bello Punico egit. Eius fratres natu maiores, ille Hannibal et Hasdrubal, aestimati sunt maiores duces quam is, sed tamen imperator magnus erat. Pauca sunt nota de eius iuventute, praeter id quod cum fratribus in insidiis, in quibus pater interfectus est, non aderat.

Fontes antiqui
--------------

* Appianus Alexandrinus, *Historia romana*, VII-VIII
* Cornelius Nepos, *De viris illustribus*, Hannibal, 7-8
* Eutropius, *Breviarum ab Urbe condita*, III
* Polybius, *Historiae*, VII
* Strabo, Geographica, V
* Titus Livius, *Ab Urbe condita libri*, XXI-XXX

Bibliographia
-------------

* Brizzi, Giovanni, *Scipione e Annibale, la guerra per salvare Roma*, Bari-Roma, Laterza, 2007.
* Clemente, Guido, *La guerra annibalica, in Storia Einaudi dei Greci e dei Romani*, XIV, Milano, 2008.
* Huss, Werner, *Geschichte der Karthager*, Munich: C.H. Beck, 1985.
* Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology,* vol II, pag. 903, 1870.
Barbara Pietrzak, diurnaria Polonica, Roterodami anno 2007
**Barbara Pietrzak** (ante nuptias: *Agnieszka Przybysz*; nata die 18 Iunii 1944 Varsaviae) Polonica Esperantici fautrix et diurnaria est. Praesidio Universalis Societatis Esperanticae (UEA) aderat annis inter 2007 et 2016 necnon membrum Academiae Esperanticae est ex anno 2011. Insuper praeses vicaria vere praedita est Associationis Polonicae Esperanticae et redactrix generalis Stationis radiophonicae Esperanticae interretialis (Pola Retradio en Esperanto) Varsavia in totum orbem terrarum emittentis. Addatur eam periodicum praetitulatum *Pola Esperantista* symbolis pretiosis saepe ditare et Academiae litterarum Esperanticarum, quae dicitur, inesse. Annis inter 2007 et 2013 fungebatur munere secretariae generalis UEA.

Vita
----

Idioma Zamenhofianum anno 1958 ediscebat motioni Puellarum exploratricum adhaerens; itaque iam anno 1959 Congressum internationalem iuvenilem Varsaviae, cum ibidem Congressus universalis Esperanticus haberetur, frequentare potuit. Assecla Associationis Esperanticae Polonicae facta est et operam dabat in Iuventute Esperantica Polonica necnon apud Associationem iuventutis Esperanticae internationalem (TEJO) annis inter 1962 et 1965. Laborabat e.g. in grapheo organisationis iuvenilis Polonicae et pro periodico adulescentibus dedicato, cui titulus *Tamen*, tractationes varias scripsit. 

Ex anno 1968 cum aliis emissiones radiophonicas lingua Esperantica diffundendas Stationis radiophonicae publicae internationalis *Radio Polonia* curabat, quam redactionem annis inter 2000 et 2007 vel duxit. Emissionibus undarum brevium finitis rude donata est et Gabrielam Kosiarka responsalem fore statuit. Usque finem qualiumcumque emissionum Lingua internationali confectarum - nam post annum 2007 extra undas breves radiophonicas utique viam interretialem ad emissiones faciendas utebantur - Barbara Pietrzak auxilium continuatum haud recusabat. Anno 2011 autem proh dolor omnia Esperantica in radiophonia publica Polonica abolenda esse ab inimicis obscuris statutum est. Denique diversi emeriti locutores Esperantici, inter quos et Barbara, emissiones novas sub titulo novo *Pola Retradio* bis singula hebdomada produci iusserunt. 

Annis 1980 etiam in motione Poloniae Esperantica denuo exsuscitabatur, quando se praebuit ad numeros nonnullos periodici *Pola Esperantista* parandos. Annis 1990 praeses sectionis Polonicae Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum creata est et anno 1995 membrum UEA facta est. 

Maritus eius mortuus nuncupabatur Marcus Pietrzak, qui non solum Iuventutem Esperanticam Polonicam condiderat sed etiam secretarius generalis TEJO fuit.

Nexus externi
-------------

* Historiuncula apud Liberum Folium anni 2010 de fidelitate Barbarae Pietrzak quoad servitium pro UEA
* Praelectio eius habita in Septimana XX de cultura internationali
* Pola Retradio
* Kanał RSS podkastu
Wikidata Ioannes Bayerus
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Bayerus: imagoIoannes Bayerus: imago
*Nativitas*: 1572; Rain  
*Obitus*: 7 Martii 1625; Augusta Vindelicorum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: astronomus, Causidicus  

**Ioannes Bayerus**, vulgo *Johann Bayer* (Rainae in Germania natus anno 1572; mortuus die 7 Martii 1625), fuit astronomus et uranographus. Philosophiae studuit apud universitatem Ingolstadiensem; postea iurisconsultus Augustae Vindelicorum exsistere meruit. Hodie autem notus est atlante stellari titulo *Uranometria,* quem anno 1603 divulgavit. Ibi novam astrorum designationem primus excogitavit, nobis nomine *littera* seu *character Bayeri* cognitam. In tabulis enim catalogisque huius atlantis, quaeque stella littera Graeca secundum constellationes indicatur. Enumerationem stellarum characteribus Bayeri agnitarum hic habes.

Constellatio Orionis in *Uranometria.* pictura ab Alexandro Mairo facta.
Crater lunaris Bayer ex eo appellatus est. In oppido Raina et via et schola nomen de eo traxerunt.

Opera
-----

* 1603 - *Uranometria*, Augustae Vindelicorum. Textus interretialis[*nexus deficit*]

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Bayeri Rhainani *Uranometria* (Augustae Vindelicorum: Christophorus Mangus, 1603) Textus[*nexus deficit*].

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Ioannes Bean
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Bean: imagoIoannes Bean: imago
*Nativitas*: 17 Aprilis 1959; Handsworth  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Shaun Mark Bean
**Officium**

*Munus*: actor, actor televisificus, actor cinematographicus, voice actor, stage actor  

**Familia**

*Coniunx*: unknown value  

**Memoria**

*Laurae*: Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture, Broadcast Film Critics Association Award for Best Cast, honorary doctor of the University of Sheffield  

**Ioannes Bean** (vulgo *Shaun Mark Bean* sed ut *Sean Bean* appellatus), natus die 17 Aprilis 1959 Sefeldae, alumnus Regalis Academiae Artis Scaenicae, est actor Anglicus. Notissimus est pro personis suis Boromir, quem in serie pellicularum Domino Anulorum egit, Eddard Stark in serie televisifica *Game of Thrones* ("Ludus Thronorum"), et Ricardo Sharpe in serie televisifica *Sharpe*. Alia opera notabilia continit? Alexandrum Trevelyan in Iacobi Bond pellicula *GoldenEye* ("Aureus Oculus"), Ulixes in pellicula *Troy* ("Troia"), Dr. Merrick in pellicula *The Island* ("Insula"), Ioannes Howe in pellicula *National Treasure* ("Thesaurus Nationalis"), Zeus in pellicula *Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief* ("Percy Jackson & Olympiani: Fur Fulguris"), et Ulric in pellicula *Black Death* (fortasse "Atra Mors"). Anno 2016 in pellicula *The Young Messiah* egit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Bean** spectant. |

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Wikidata Elias Ashmole
Res apud Vicidata repertae:Elias Ashmole: imagoElias Ashmole: imago
*Nativitas*: 23 Maii 1617; Lichfildia  
*Obitus*: 18 Maii 1692; Lambethum  
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Officium*: Windsor Herald  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, Astrologus, politicus  

**Insignia heraldica**

Elias Ashmole: insigneElias Ashmole: insigne
**Elias Ashmole** (natus die 23 Maii 1617, mortuus die 18 Maii 1692) fuit antiquarius, politicus, officiarius armorum, astrologus, alchimiae studiosus Anglicus. In Bello Civili Anglico regis factioni suffragatus est, et post restitutionem Caroli II compensatus est pluribus honoribus quaestuosis.

Ashmole in studiis suis antiquariis inclinationem animi Baconianam habebat. Animus ostendebatur in bibliotheca eius, quae opera de historia Anglica, iure, numismatica, choreographia, alchimia, astrologia, astronomia, botanice comprehendebat. Quamquam unus fuit conditorum Regalis Societatis, institutum decretorium in cursu scientiae experimentalis, ipse ac rebus antiquariis et mysticis studebat. Etiam fuit unus primorum francomurariorum Anglicorum, quamquam gradus eius participii et studii obscurus est. Per vitam suam artefacta rara cupide collegit, multa quorum a Ioanne Tradescante Minore viatore et botanico obtinuit. Ashmole maximam partem thesauri et bibliothecae suae inaestimabilis Universitati Oxoniensi donavit, Museum Ashmoleanum creans.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Grove Art • Deutsche Biographie |
Locatio Siberiae Orientalis
**Siberia Orientalis** vel **Sibiria Orientalis** (Russice Восточная Сибирь, tr. *Vostočnaja Sibir'* ) est pars Siberiae inter Siberiam Occidentalem et Orientem Extremum Russiae, terras ab Ienisea in occidente ad iuga montana prope Oceanum Pacificum in oriente et a finibus Mongoliae Sinarumque in meridie ad maria Oceani Arctici in septentrione includens. 

Planities elevata Siberiae Mediae cum silva boreali (taiga) partem magnam Siberiae Orientalis occupat, in septentrione demissionibus cum tundra, in meridie orienteque autem iugis montanis altis Saianorum, Transbaicaliae et territorii Iano-Colymensis successa. 

Area Siberiae Orientalis, ad Russiam demidio secundo saeculi septimi decimi adiunctae, est circa 7 280 milia km², i.e. 43% territorii Foederationis Russicae hodiernae. 9,4 decies centena milia hominum (secundum censum anni 2010), i.e. 6,6% incolarum Russiae, in hac area habitant.

Subiecta Foederationis Russicae, in Siberia Orientali sita, sunt regio Ircutensis, territoria Crasnoiarense et Transbaicalicum, res publicae Buriatia, Chakassia et Tuva districtus foederalis Siberici atque res publica Iacutia districtus foederalis Extremorientalis.

Notae
-----

1. ↑  "Siberia Orientalis": , .
2. ↑  "Sibiria Orientalis": , .

Fontes
------

* Pagina de Siberia Orientali Encyclopaediae periodici "Вокруг света" **(Russice)**
* Pagina de Siberia Orientali *Encyclopaedae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis cum descriptione geographica Siberiae Orientalis **(Russice)**
* Pagina de Siberia Orientali *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Ioannes Bartram. Howard Pyle (1853-1911) delineavit
Domus Ioannis Bartram anno fere 1919 Philadelphiae pictus
**Ioannes Bartram**, vulgo *John Bartram* (natus die 23 Martii 1699 in Darby Pennsilvaniae; mortuus Philadelphiae die 22 Septembris 1777) fuit botanista Americanus. Anno 1743 Bartram una cum Beniamino Franklin Societatem Philosophicam Americanam condidit. Mutuationes plantarum conduxit cum Philippo Miller, Horti Botanici Chelseyani Londiniensis horticultore. Rex Georgius III anno 1765 eum botanistam regalem in partibus Americae Septentrionalis creavit (*King's Botanist for North America*; quod officium usque ad mortem continuatum est) et semina ab eo collecta ad Hortum Botanicum Kewensem consignavit. Hortum botanicum ab eo inceptam etiam hodie servatur (nomine "Hortus Bartramianus", vulgo *Bartram's Garden*) ad vicum Kingsessing iuxta flumen Schuylkill in urbe Philadelphia.

Filius eius Gulielmus Bartram (1739-1823) botanista fuit.

Opera
-----

* 1751 : *Observations on the Inhabitants, Climate, Soil, Rivers, Productions, Animals, and other Matters Worthy of Notice, made by Mr. John Bartram in his travels from Pennsylvania to Onondaga, Oswego, and the Lake Ontario, in Canada*. Londinii
* 1942 : *Diary of a Journey through the Carolinas, Georgia and Florida*. Philadelphiae: American Philosophical Society

Bibliographia
-------------

* Claus Bernet, "John Bartram (1699-1777)" in *Biographisch-bibliographisches Kirchenlexikon* vol. 31 (2010) pp. 42-49
* Hazel Le Rougetel, "Philip Miller/John Bartram Botanical Exchange" in *Garden History* vol. 14 no. 1 (1986) pp. 32-39

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Bartram**" (apud IPNI reperiendum)
Wikidata Elia Wiesel
Res apud Vicidata repertae:Elia Wiesel: imagoElia Wiesel: imago
*Nativitas*: 30 Septembris 1928; Sighetu Marmației  
*Obitus*: 2 Iulii 2016; Manhata  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Kingdom of Romania, Kingdom of Hungary  
*Nomen nativum*: Eliezer Wiesel
**Officium**

*Munus*: scriptor, political activist, Judaic scholar, mythistoricus, autobiographus, professor, Interpres, diurnarius, humanista, philosophus, scriptor scaenicus, international forum participant  
*Patronus*: Yedioth Ahronoth, Universitas Bostoniae, Universitas Urbis Novi Eboraci
**Consociatio**

*Religio*: Religio Iudaica
**Familia**

*Genitores*: Shlomo Wiesel; Sarah Feig  
*Coniunx*: Marion Wiesel  
*Proles*: Elisha Wiesel  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum Pacis Componendae, Knight Commander of the Order of the British Empire, Norman Mailer Prize, National Humanities Medal, Four Freedoms Award - Freedom of Worship, Freedom Award, Light of Truth Award, Crux magna Legionis Honoris, Grand Officer of the Order of the Star of Romania, honorary doctor of the Catholic University of Louvain, Praemium Médicis, Praemium Praesidis pro Libertate, Congressional Gold Medal, Prix du Livre Inter, Honorary doctorate from the University of Geneva, Medal of Liberty, honorary doctor of Tel Aviv University, honorary doctor of the Bar-Ilan University, honorary doctorate of Haifa University, Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, honorary doctorate of the Weizmann Institute of Science, honorary doctorate of the Bordeaux Montaigne University, honorary doctor of the University of Picardie Jules Verne, Bordin Prize, honorary citizen of Jerusalem, honorary doctor of the Florida Atlantic University, honorary doctor of the University of Miami  
*Sepultura*: Kensico Cemetery, Sharon Gardens Cemetery  

**Eliezer** (vulgo *Elie*) **Wiesel** (natus Sigethi in Romania die 30 Septembris 1928; mortuus Novi Eboraci in urbe Americana die 2 Iulii 2016), e familia Iudaica ortus, fuit scriptor et diurnarius. Puer in castris Osvecimia et Buchenwald incarceratus est, unde in Franciam immigravit et mox in Civitatibus Foederatis habitare coepit. 

Praemium Médicis anno 1968 et Praemium Nobelianum pacis anno 1986 accepit. Et Legionem Honoris accepit. Saepe de holocausto more autobiographiae scripsit.

Opera
-----

* 1996 : *All Rivers Run to the Sea* [commentarii de vita sua]

Bibliographia
-------------

* Alan Yuhas, "Elie Wiesel, Nobel winner and Holocaust survivor, dies aged 87" in *The Guardian* (2 Iulii 2016)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eliam Wiesel** spectant. |

* De Elia Wiesel in pagina (nobelprize.org) Nobeliano Pacis Praemio dicata **(Anglice)**
Wikidata Ioannes Beckoj
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Beckoj: imagoIoannes Beckoj: imago
*Nativitas*: 14 Februarii 1704; Holmia  
*Obitus*: 10 Septembris 1795, 1795; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: educator, politicus, miles  

**Familia**

*Genitores*: Ivan Trubetskoy;   
*Proles*: Anastasiya Sokolova  

**Memoria**

*Laurae*: Ordo Alexandri Nevensis, Ordinis Sancti Vladimiri classis prima, Ordo Sancti Andreae  
*Sepultura*: Ecclesia Annuntiationis Laurae Sancti Alexandri Nevensis Petropolitanae  

**Ioannes Ioannis filius Beckoj** (Russice Иван Иванович Бецкой, tr. *Ivan Ivanovič Beckoj*; Holmiae natus die 3 [14] Februarii 1704, Petropoli mortuus die 31 Augusti [10 Septembris] 1795), filius spurius ducis Trubeckoj (idcirco nomen familiae patris sui sine syllabo initiali habens), fuit claris particeps motus Illuminismi Russici, secretarius privatus imperatricis Catharinae II annis ab 1962 ad 1779, praeses Imperialis Academiae Artium Russicae annis ab 1763 ad 1795, qui ad reformationem systematis educationis in Imperio Russico multo contribuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Beckoj** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Kazuo Ishiguro
Res apud Vicidata repertae:Kazuo Ishiguro: imagoKazuo Ishiguro: imago
*Nativitas*: 8 Novembris 1954; Nagasacium  
*Patria*: Britanniarum Regnum, Iaponia  

**Officium**

*Munus*: mythistoricus, scriptor, scriptor scaenicus, auctor, scriptor de rebus futuris, Auctor textus musici, Auctor carminum, international forum participant  
*Patronus*: London Cyrenians Housing
**Familia**

*Genitores*: Shizuo Ishiguro; Shizuko Ishiguro  
*Coniunx*: Lorna MacDougall  
*Proles*: Naomi Ishiguro  

**Memoria**

*Laurae*: Costa Book Awards, Officer of the Order of the British Empire, Praemium Man Booker, Helmerich Award, Fellow of the Royal Society of Arts, Praemium litterarum Nobelianum, Chevalier des Arts et des Lettres, Fellow of the Royal Society of Literature, Bodley Medal, Knight Bachelor, Ordo Solis Orientis  

**Kazuo Ishiguro** (Iaponice カズオ・イシグロ vel 石黒 一雄; natus die 8 Novembris 1954) est scriptor mythistoriarum, pellicularum, ac fabularum brevium Britannicus originis Iaponicae. Nagasaci natus, anno 1960 cum suis in Angliam migravit. Anno 1978 gradum baccalaurei linguae litterarumque Anglicae et philosophiae in Universitate Cantiensi consecutus, anno gradum magistri scripturae creativae in Universitate Angliae Orientalis accepit. Anno 1989, Praemium Man Booker accepit ab opera in qua fragilitatem memoriae scripsit. Anno 2017, praemio Nobeliano litteraturae tributus est, ratione descriptione illusionis ab angore realitatis.

Opera selecta
-------------

* *A Pale View of Hills* (1982)
* *An Artist of the Floating World* (1986)
* *The Remains of the Day* (1989)
* *When We Were Orphans* (2000)
* *Never Let Me Go* (2005)
* *Nocturnes: Five Stories of Music and Nightfall* (2009)

Nexus externi
-------------

* Alexandra Alter & Dan Bilefsky, "Kazuo Ishiguro Is Awarded Nobel Prize in Literature", *The New York Times* (5 Octobris 2017).
* NHK WORLD (December 2017). Exclusive Interview with Kazuo Ishiguro