recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Crux (discretiva)

Servi cruci fixi, a Fedor Bronnikov picti
**Crux** est instrumentum poenae capitalis, compages lignea quâ rei affixi et expositi usque ad mortem relinquuntur.

In Imperio Romano imprimis homines civitate carentes ac servi fugitivi vel seditiosi crucibus fixi sunt. Post Edictum Mediolanense (313) crucifixio in Europa paulatim allis modis supplicii sumendi compensata est. In quibusdam civitatibus Islamicis usque ad hunc diem in usu legeque praescripta est.

Iesus Nazarenus, in religione Christiana messias et filius Dei, inter annos 30 et 33 in crucem actus est (vide paginam de crucifixione Iesu), qua de causa crux facta est signum Christianismi.

De vocabulis
------------

In lingua Latina antiqua adhibentur locutiones *in crucem tollere, sustollere, agere; cruci figere, suffigere, affigere*. *Cruci figere* aliquando, et postea saepius, uno verbo scribitur, *crucifigere*, a qua deducitur *crucifixio*, vocabulum posterioris Latinitatis.

Nexus interni
-------------

* Crux decussata
* Rosea crux

Notae
-----

1. ↑  Crux, crucis, *f.* Raro masculini generis.
2. ↑  Vide *Oxford Latin Dictionary*, s.v. "crux", et Lewis et Short, s.v. "crux".
3. ↑  Quod fortasse non ante saeculum XV reperitur. *Oxford English Dictionary*, s.v. "crucifixion" dicit "< modern (16th cent.) Latin crucifixiōn-em", sed cf. hunc locum in *Sermonibus de tempore et sanctis anni 1479.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Crucifixionem** spectant. |
Wikidata Zvenigorodia
Res apud Vicidata repertae:Zvenigorodia: insigneZvenigorodia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°44′0″N 36°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 22 317  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Звенигород
**Gestio**

*Procuratio superior*: Odintsovsky Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 47 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Fanum Sanctae Victoriae in Matenano, Mohilovia  

**Zvenigorodia** (Russice *Звенигород, Zvenigorod*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolas 21 921 habet anno 2019. In ripa laeva Mosci fluminis patet. *Zvenigorod* Russice ut *urbs tinniendi* intelligi potest, qua de causa campana in insigni Zvenigorodiae picta est.

Historia
--------

Nonnulli Zvenigorodiam anno 1152 a Georgio Longimano conditam esse putant, sed certe urbs primum in testamento Ioannis Bursae anno 1339 memorata est, qui Ioanni Pulchro filio suo eam dedit. Sic ducatus Zvenigorodiensis formatus est. Demetrius Tanaiticus anno 1389 ducatum Zvenigorodiensem Georgio filio suo reliquit. Georgio duce urbs florebat: anno 1398 sanctus Sabbas monasterium Nativitatis Sanctae Dei Genetricis prope urbem condidit, anno 1399 ecclesia cathedralis Dormitionis in arce Zvenigorodiae, quae *Gorodok* (i.e. *Oppidum, Oppidulum*) nominatur, aedificata est. Anno 1435 Georgio mortuo Basilius Luscus, filius eius, ducatum accepit.

Inundatio verna **Zvenigorodiae** (saeculi XIX imago)

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 297. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Zvenigorodiam** spectant. |

* Situs proprius **(Russice)**
* De monumentis Zvenigorodiae **(Russice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Hera (discretiva)


Wikidata Elara (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Elara (satelles): imagoElara (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Charles Dillon Perrine  
apud Lick Observatory  
die 2 Ianuarii 1905
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 259.64 dies  
*Axis semimaior*: 11 676 677 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2174  
*Inclinatio orbitalis*: 30.51712 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.040  
*Magnitudo apparens*: 16.3  
*Radius*: 43 chiliometrum  
*Massa*: 870 exagram  
*Densitas*: 2.6 gram per cubic centimetre  

**Elara**, nomine pleno **Jupiter VII (Elara)** (sed inter annos 1955 et 1975 nomine **Hera** agnita), est satelles Iovis quae anno 1905 a C. D. Perrine reperta est. In mythologia Graeca Elara, e qua haec satelles appellata est, fuit amata Iovis materque Tityi. Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 903 a die 31 Decembris 1967 usque ad 18 Novembris 2009 constant.

Bibliographia
-------------

* M. Bhatt, V. Reddy, K. Schindler, E. Cloutis, A. Bhardwaj, L.L. Corre, P. Mann, "Composition of Jupiter irregular satellites sheds light on their origin" (20 Octobris/27 Decembris 2017) apud *arXiv.org*
* A. R. Gomes-Júnior, M. Assafin, L. Beauvalet, J. Desmars, R. Vieira-Martins, J. I. B. Camargo, B. E. Morgado, F. Braga-Ribas, "New orbits of irregular satellites designed for the predictions of stellar occultations up to 2020, based on thousands of new observations" (15 Iulii 2016) apud *arXiv.org*

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
**Emmanuel Mpenaces** (Graece Εμμανουήλ Μπενάκης; in insula Syro natus anno 1843; mortuus 1929), e familia paeninsulae Mane ortus, fuit mercator Alexandriae, minister oeconomiae nationalis Graeciae, demarchus urbis Athenarum. Anno 1920 Lutetiae profectus est in exsilio cum socio Eleutherio Benizelo, sed paullo post Athenis revenit. 

Pater fuit et amatoris artium Antonii Mpenacis et scriptricis Penelopes Deltae. Domus eius Athenis ad nexum vicorum Κηφισιάς (hodie Βασιλίσσης Σοφίας) et Κουμπάρη, quam anno 1910 emit posteaque amplificavit, hodie e dono filii Museum Mpenaceum recelat.

Index magistratuum
------------------

* Praeses Camerae Commercii Alexandriae
* Minister rerum rusticarum, commercii, manu facturae Graeciae 2 Ianuarii 1911 - 31 Maii 1912
* Demarchus urbis Athenarum 1914 - 1920

Nexus externi
-------------

* De Mpenace Alexandriae Magnae cives **(Neograece)**
* De domo Mpenacis **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Helen Gardikas-Katsiadakis, "Η γνωριμία Βενιζέλου και Μπενάκη" in *Proceedings of the VII International Cretological Congress* (Rhithymnae 1995) vol. 3a.
**Empirismus** est doctrina philosophica secundum quam vera et valida scientia illa tantum erit, quae oriatur ex experientia (Graece ἐμπειρία) sensibus percepta numerisque exprimatur; aliis verbis, vera scientia confirmatur re manifesta, praeceptis describitur mathematicis. Itaque qui empirismum profitentur, negant esse cognitionem aliquam innatam. Mores antiqui ideo tradunt scientiam validam, dummodo confirmabuntur indicia.

Historia
--------

Empirismus a philosophis multis advocatus est, ex quibus duo sunt Aristoteles et Ioannes Lockius, qui in potestate rationis cum empirismus crediderunt, non contra eum.

### Inceptio empirismi philosophi

Avicenna, philosophus Persicus, mentem dixit humanum tabulae rasae esse similem, quae nuperrime nata omnino est vacua. Mundo autem cognoto mens facta est potenta de rebus universalibus ratiocinari.

Aetas Illuminationis 1600 annis erat per modum? empirismi. Antea scholastici Ecclesiae Romanae crediderant se posse omnia veritatis scire sola ratione, sine experientia, et per sapientiam auctoritatis antiquorum. Multi tamen nunc cogitant scientificos hodiernos uti solo empirismo sine ratione ut requirant veritates mundi; credunt ambos, rationalismum et empirismum, necesse ad veritatem intellegendam esse.

### Empirismus Britannicus

Ioannes Lockius, primus empiricorum Britannicorum.
Saeculis septimo decimo et duodevigicensimo saepe empirici Britannici et rationalistae continentis Europae de exsistentia idearum innatarum inter se disputabant. Ioannes Lockius et Georgius Berkeley et David Humius primi sunt empiricorum Britannicorum.

Lockius respondens ad rationalismum, cuius defensor primus erat Renatus Cartesius (cuius autem philosophia non erat sola philosophia apud rationalistas), scripsit opus nuncupatum *Tractatus de Humana Cognotione* (Anglice *An Essay Concerning Human Understanding,* 1689), quo omnem humanam scientiam ex experientia venire (sive "scientia est a posteriori, non a priori") demonstravit.

Empirismi notae
---------------

* Realitas primum et maximum obtinet momentum;
* Veritas, quam homo attingat, non est absoluta;
* Veritas et potest et debet probari semper;
* Facta probatione, veritas aut confirmatur, aut mutatur, aut corrigitur, aut relinquitur;
* Nulla cognitio est innata;
* Quod inspici, observari computarique non potest, non est;
* Maximi momenti est inspectio et comprobatio rerum;
* Instrumenta, quibus homo inspicit et comprobat veritatem, sunt humana, et ideo, manca et caduca.

Nexus interni
-------------

* Cogitatio libera
* Empirismus logicus
* Epistemologia
* Experientia
* Rationalismus
* Aristoteles
* Ioannes Lockius
* Georgius Berkeley
* David Humius
* Methodus scientifica
* Nativismus - notio contraria
* Philosophia scientiae
* Pragmatismus
* Positivismus
* Sensualismus
* Speculatio (philosophia)

Notae
-----

1. ↑  S. Axters, *Scholastiek Lexicon, Latijn-Nederlandsch*, Antverpiae, 1937.

Nexus externus
--------------

* Rationalismus vs. Empirismus apud Encyclopaediam Philosophiae Stanfordiensis **(Anglice)**
Wikidata Emmanuela Charpentier
Res apud Vicidata repertae:Emmanuela Charpentier: imagoEmmanuela Charpentier: imago
*Nativitas*: 11 Decembris 1968; Juvisy-sur-Orge  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: microbiologist, biochemist, professor, geneticist, immunologist, eruditus  
*Patronus*: Hannover Medical School, Universitas Umensis, Max Planck Institute for Infection Biology, Alma Mater Rudolphina Vindobonensis
**Memoria**

*Laurae*: Princess of Asturias Award for Technical and Scientific Research, Breakthrough Prize in Life Sciences, L'Oréal-UNESCO Award For Women in Science, Massry Prize, Eric K. Fernströms Svenska Pris, Dr. Paul Janssen Award for Biomedical Research, Louis-Jeantet Prize for Medicine, Gruber Prize in Genetics, Otto Warburg Medal, Hansen Family Prize, Gottfried Wilhelm Leibniz Prize, Paul Ehrlich and Ludwig Darmstaedter Prize, Canada Gairdner International Award, Tang Prize, Carus medal, BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award, Ernst-Jung-Preis für Medizin, Meyenburg Prize, Science Award of Lower Saxony, Alexander von Humboldt Professorship, Gabbay Award, Warren Alpert Foundation Prize, Kavli Prize in Nanoscience, honorary doctor of the Catholic University of Louvain, Honorary doctor of the Katholieke Universiteit Leuven, Honorary doctorate of Umeå University, Japan Prize, Aachener Ingenieurpreis, Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Fellow of the AACR Academy, honorary doctor of the École polytechnique fédérale de Lausanne, Wilhelm Exner Medal, EMBO Membership, Göran Gustafsson Prize for molecular biology, Wolf Prize in Medicine, Harvey Prize, Bijvoet Medal, Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Praemium Nobelianum Chemiae, honorary doctorate from the University of Cambridge, Honorary doctor of the University of Manchester, honorary doctorate from the McGill University, honorary doctor of the Hong Kong University of Science and Technology, Commander of the Legion of Honour, Officer of the National Order of Merit, John Scott Medal, Scheele Award, Honorary doctor of the University of Liège, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences  

**Emmanuela Charpentier** (nata 11 Decembris 1968) est microbiologiae et biochemiae perita Francica.
Alma mater eius fuit Universitas Parisiensis. *Veniam docendi* accepit anno 2006 ab Universitate Vindobonensi.

Anno 2015 Praemium principum Asturiarum de scientia accepit et anno 2020, Praemium Nobelianum chemiae ratione editionis genomatis accepit cum Guenevera Doudna.

Notae
-----

1. ↑  nobelprize.org

Nexus externi
-------------

* Lectura Nobeliana Emmanuelae Charpentier die 8 Decembris 2020.
Odalisca a pictore Francisco Ballesio picta.
**Odalisca** (Turcice *odalık*) fuit serva aut, rarius, concubina in imperio Ottomanico quae in serraculo (*saray*) sultani vivebat.

Etymologia
----------

Odalisca a Petro Augusto Renoir anno 1870 picta.
Vocabulum "odalisca", Anglice et Francogallice *odalisque*, e verbo Turcico *odalık* 'cubicularia' oritur. Vocabulum *oda* Latine 'cubiculum' significat.

Status
------

Odalisca a Francisco Hayez anno 1839 picta.
Odalisca cubicularia in *harem* erat, sed aliquando aliquae concubinae factae sunt. Odaliscae non domino serraculi, sed suis concubinis et uxoribus serviebant. Odaliscae saepe erant servae quae homines ditissimi Ottomanici sultano donabant. Universe, uxor sultani odaliscas in sua potestate habebat.

Tamen, si odalisca pulchra aut optima saltatrix vel cantrix erat, illa edocebatur ad concubinatum. Si odalisca seligebatur, illa sultano serviebat et post coitum coniunx sultani faciebatur.

Fortuna
-------

Odalisca nuda ab Iulio Iosepho Lefebvre anno 1874 picta.
Pictores Europaei, exempli gratia Iulius Iosephus Lefebvre et Gulielmus Seignac et Marianus Fortuny, saepe odaliscas nudas pingebant, sed vere odaliscae vestitae erant. Multae tabulae Europaeae quae odaliscas effigunt eroticae sunt.

Anno 1814, Ioannes Augustus Dominicus Ingres pictor Francogallicus tabulam *Magnam Odaliscam* (*La Grande Odalisque*) pinxit: corpus odaliscae in hac tabula deformatum est, quia Ingres tres novas vertebras mulieri addidit. Postea Ingres aliam tabulam, *Odalisca cum serva* (*L'Odalisque à l'esclave*) appellata, pinxit. 

Saeculo undevincesimo Franciscus Hayez pictor Italicus varias tabulas de odaliscis et saeculo vicesimo Henricus Adrianus Tanoux pictor Francogallicus picturas orientalistas de odaliscis pinxerunt.

Nexus interni
-------------

* *Hammam*
* *Köçek*
* Orientalismus
* Servitus

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  De etymologia vide hic.
3. ↑  De etymologia vide vocem *seraglio* hic.

Bibliographia
-------------

* DelPlato, Joan. 2002. *Multiple Wives, Multiple Pleasures: Representing the Harem, 1800–1875.* Fairleigh Dickinson University Press.
* Hanum, Melek. 1872. *Thirty years in the harem.* Chapman and Hall.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **odaliscas** spectant. |
Bilderbuch (2016).
**Bilderbuch** ('liber picturis illustratus') est Austriacus grex musicus anno 2005 in Austria Superiore conditus. Ex anno 2008 sedes gregis est Vindobona. Grex varia musicae genera coniungit, inter quae rock liberam (*indie rock*), rock artificiosam (*art-pop*), et hiphop. Inter notissimos regionis Theodiscae greges numeratur. Musici adhuc septem alba musica ediderunt.

Musici
------

Anno 2005 grex a Mauritio Ernst (cantu, cithara electrica), Petro Horazdovsky (cithara gravi), Andreas Födinger (apparatu tympanorum), et Clemens Kranawetter (cithara electrica) conditus est. Ernst et Kranawetter gymnasium abbatiae Cremifanensis illo tempore frequentabant, Horazdovsky et Födinger illud Monasterii Schlierbacensis prope situm. Anno 2007 Clementi Kranawetter, qui a grege sua sponte discesserat, Michael Krammer successit.

Discographia selecta
--------------------

### Alba musica

* 2009: *Nelken & Schillinge*
* 2011: *Die Pest im Piemont*
* 2015: *Schick Schock*
* 2017: *Magic Life*
* 2018: *mea culpa*
* 2019: *Vernissage My Heart*
* 2022: *Gelb ist das Feld*

### Aliae cantuum collectiones (EPs)

* 2010: *Bitte, Herr Märtyrer*
* 2019: *Mr. Refrigerator*

Praemia
-------

* Amadeus Austrian Music Award (2020)

Notae
-----

1. ↑  "Bands," *Das österreichische Musikmagazin*, *visum die 1 Octobris 2022.*
2. ↑  "Party mit der Band Bilderbuch: 'Back in Kremsmünster!'", *Oberösterreichische Nachrichten,* 28 Decembris 2015.
3. ↑  "Bilderbuch & Friends: Homecoming Show," kremsmuenster.at (Marktgemeinde Kremsmünster).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **gregem Bilderbuch)** spectant. |

* Situs interretialis gregis proprius.
Wikidata Caraczevium
Res apud Vicidata repertae:Caraczevium: insigneCaraczevium: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°7′0″N 34°59′0″E  
*Numerus incolarum*: 17 466  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4214472  

**Geographia**

*Superficies*: 15 chiliometrum quadratum  

**Caraczevium** (Russice Карачев, tr. *Karačev*) est urbs in Russia Europaea, sedes administrativa districtus Caraczeviensis regionis Branscensis Foederationis Russicae, circa 18 milia incolarum (anno 2018) habens. 

Statio ferriviae in Caraszevio

Historia
--------

Caraczevium, cuius annus eius mentionis primae in annalibus est 1146, ad ducatum Czernihoviensem pertinebat. Postquam dux Michael Czernihoviensis in Orda Aurea supplicium sumpsit, anno 1246, filius Michaelis secundus hanc urbem terrasque adiacentes in dicionem cepit. Ducatus Caraczeviensis, sic formatus, circa annum 1360 ad Magnum Ducatum Lituaniae adiunctus est. Anno 1500 autem Caraczevium in Magnum Ducatum Moscoviae inclusum est.

Nota
----

1. ↑  Antonii Possevini *Moscovia. Eiusdem nouissima descriptio* (Antverpiae, 1587), p. 294.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caraczevium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°7′0″N 34°59′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Caraczevio *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Caraitae Crimaei ab Augusto Raffet picti 1837
**Caraitae** (Hebraice: יהדות קראית‎‎, Yahadut Qara'it; lingua Caraitica Къарайм Qarajm, Къараймлер Qarajmler) sunt secta Iudaeorum, qui Talmud abnuunt. Ex 7./8. saeculo Caraitae, cum doctrinas rabbinorum reiecissent, multos asseclas in communitatibus Iudaismi orientalis attraxerunt, post Medium Aevum autem numero maxime minuti sunt. Synagoga apud eos Kenesa appellatur.

Caraitae Crimaei
----------------

Pars Caraitarum, quae in Crimaea sibi sedes constituerunt, linguam Turcicam ibi usitatam susceptam in linguam Iudaicam Crimensem commutaverunt. Quidam eorum postea Trocam (in Lituania), Luceoriam (in Ucraina) et Vitebscum (in Ruthenia Alba) transmigraverunt, postea etiam Vilnam, Varsoviam, Kioviam et in alias Europae Orientalis urbes.

Magna Kenesa (sinistra, 14. saec.) et Parva Kenesa (dextra, 17. saec.) in Çufut Qale (Tatarice Taurice: "Arx Iudaica"), in Crimaea.

Diffusio in orbe terrarum
-------------------------

Praeter Crimaeam multi Caraitae etiam Asiam minorem inhabitabant. Hodie toto orbe terrarum sunt fere 45.000 Caraitae, quorum maxima pars (fere 25.000) in Israel vivunt, reliqui imprimis in Polonia, Ucraina et Australia. Numerus Caraitarum in Ucraina et in Lituania anno 2002 fere 3000 - 4000 hominum fuisse aestimatus est. In censu anni 1989 in tum Unione Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum 2602 homines se Caraitas esse confirmaverunt.

Bibliographia
-------------

* Julius Fürst: Geschichte des Karäerthums. Drei Bände. Leiner, Lipsiae 1862 (vol. 1), 1865 (vol. 2), 1869 (vol. 3).
* Jakov Duwan: Karäischer Katechismus. Petropoli 1890.
* Simon Szyszman: Le Karaisme. Ses doctrines et son histoire. Éditions L’Age d’homme, Lausannae 1980.
* Nathan Schur: History of the Karaites (= Beiträge zur Erforschung des Alten Testaments und des antiken Judentums. Vol. 29). Lang, Francoforti ad Moenum 1992, ISBN 3-631-44435-4.

Kenesa Trocae sita.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caraitas** spectant. |

* Gerhard Wedel: Karaite branch of Judaism. In: H-Soz-Kult. 24.03.2002 (Anglice).
* Karaimi Polscy: Historia – Język – Religia – Współczesność. In: karaimi.org. (Polonice).
* Lietuvos Karaimai / Karaims of Lithuania. (Anglice, Lithuanice).
* Центральное Духовное Правление Русских Караимов Заграницей – In: qaraim.eu.googlepages.com. 06.12.2008 (Russice).
* The Karaite Jews of America. (Anglice).
* הפורטל הראשון של היהודים הקראים בישראל – יהדות קראית, לימוד תורה, הדרך אל האמת. In: karaim.net. 01.12.2017 (Hebraice, Situs Caraitarum in Israel).
* [ Bibliotheca Caraitica in interrete.

Notae
-----

1. ↑  vox Caraitae in: Augustin Calmet (1734), Dictionarium historicum, criticum, chronologicum, geographicum et literale sacrae scripturae, p. 211
2. ↑  Eine tatarisch-jüdische Minderheit in Europa: die Karaimen. In: gfbv.de. Gesellschaft für bedrohte Völker, 05.02 2010 (visum die 27 Iunii 2021).
Carabus auratus

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Adephaga   
Geadephaga   
Superfamilia : Caraboidea   
Familia : **Carabidae**   
Latreille, 1802  
   
Subdivisiones: SubfamiliaeAnthiinae  

Apotominae  

Brachininae  

Broscinae  

Carabinae  

Cicindelinae  

Ctenodactylinae  

Dryptinae  

Elaphrinae  

Gineminae  

Harpalinae  

Hiletinae  

Lebiinae  

Licininae  

Loricerinae  

Melaeninae  

Migadopinae  

Nebriinae  

Nototylinae  

Omophroninae  

Orthogoniinae  

Panagaeinae  

Paussinae  

Platyninae  

Promecognathinae  

Protorabinae  

Pseudomorphinae  

Psydrinae  

Pterostichinae  

Rhysodinae  

Scaritinae  

Siagoninae  

Trechinae  

Xenaroswellianinae  

**Carabidae** sunt permagna coleopterorum familia, cui sunt plus quam 40 000 specierum. Circa 2000 specierum in America Septentrionali, et 2700 in Europa inveniuntur. Haec familia est una e decem maximis amimalium familiis, ut anno 2015 erat.

Nexus interni
-------------

* *Anthia sexguttata*
* *Macfarlandia*

Notae
-----

1. ↑  "Carabidae Taxa". *Carabidae of the World*. 2011 .
2. ↑  B. Kromp (1999). "Carabid beetles in sustainable agriculture: a review on pest control efficacy, cultivation aspects and enhancement". *Agriculture, Ecosystems and Environment* **74** (1–3): 187–228 .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carabidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Carabidas"** apud **Vicispecies**. |
Cibus officinatorius: infinita multitudo cramorum calamellorum
**Cramum calamellum** (Francogallice *crème caramel*) est versio illius ferculi dulcis, e Catalonia et Francia orti, quod Catalane *crema cremada*, Francogallice *crème brûlée* ("cramum ambustum") appellatur. Cramo calamello momentanea superficiei saccharosae ambustio non praescribitur. Iam ante horas vel et ante dies parari potest: qua ratione versio simplex saepius in ergastulis conficitur, in tabernis venditatur, in popinis humilioribus infertur.

Franciscus Jenkinson bibliothecarius qui praeceptum crami calamelli (non officinatorii) in cenas collegii Trinitatis Cantabrigiensis conatu secundo introducere potuit
Praeceptum huius ferculi, sicut in comitatu Aberdonensi parabatur, Franciscus Jenkinson studens coquis collegii Trinitatis Cantabrigiensis proposuit, qui statim reiecerunt. Anno 1879 socius collegii nuper receptus, iterum proposuit: cui coqui obsecuti sunt. Ferculum ibi *Trinity cream* appellari solet:

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Davidson (1999)
3. ↑  White (1932) fide Helen Saberi, "Crème brûlée" in Alan Davidson, *The Oxford Companion to Food* (Oxonii: Oxford University Press, 1999. ISBN 0-19-211579-0) p. 226; 3a ed. 2014, p. 230
4. ↑  Praeceptum huius versionis: Jenkinson (1909); White (1932)

Bibliographia
-------------

Praecepta
* 1909 : Eleanor Jenkinson, *The Ocklye Cookery Book: a book of recipes by a lady and her cook* (Crowborough: H. Wilkins) p. 79 ("caramel cream")
* 1932 : Florence White, *Good Things in England* (Londinii: Jonathan Cape, 1932) ("caramel cream")

Eruditio
* "Crème caramel" in Alan Davidson, *The Oxford Companion to Food* (Oxonii: Oxford University Press, 1999. ISBN 0-19-211579-0) p. 226; 3a ed. 2014, p. 230
Imago Caroli Loth (lithographia, 1818).
**Ioannes Carolus Loth**, vulgo **Carlotto**, (baptizatus die 8 Augusti 1632 Monaci; mortuus die 6 Octobris 1698 Venetiis) fuit pictor Germanus Baroci.

Vita
----

Ioannes Carolus Loth anno 1632 Monaci filius pictoris aulici Udalrici Loth natus est. Postquam primo a patre in arte pingendi eruditus est, studia Romae continuavit. Circa annum 1650 Venetiis consedit, ubi pictores Baroci Italici, qui "tenebrosi" vocabantur (ut puta Franciscum Ruschi, Ioannem Baptistam Langetti et Antonium Zanchi) cognitos habebat. Praeter picturas minores res mythologicas et biblicas demonstrantes post annum 1670 etiam plures tabulas altarium maiores confecit, quae in ecclesiis Venetiarum, territorii tum Venetiis subiecti (Terra firma dicti), Austriae et Bavariae inveniuntur.

Loth Venetiis officinam habuit; operis socii Loth mortuo stilum magistri sequentes imprimis in Bavaria, Austria et Bohemia laboraverunt. Inter discipulos maximos Ioannes Adam Weissenkircher et Ioannes Michael Rottmayr numerantur.

Opera
-----

* *Imago sui ipsius*. 1693, Florentiae, Porticus Officiorum
* *Mercurius et Argus*, Londinii, Pinacotheca Nationalis (Britannia)
* *Martyrium Sancti Eugenii*, circa annum 1684–97, Sancta Maria Zobenigo, Venetiis
* *Iuppiter et Mercurius apud Philemonem et Baucidem*, ante annum 1659, Vindobonae, Museum Historiae Artis
* *Selene et Endymion*, Amstelodami, Rijksmuseum
* *Samson et Delilah*, Brixiae

* Romualdus, Accademia (Venetiae) *Romualdus*, Accademia (Venetiae)
* Iuppiter und Mercurius apud Philemonem et Baucidem, Museum Historiae Artis (Vindobona)Iuppiter und Mercurius apud Philemonem et Baucidem, Museum Historiae Artis (Vindobona)

Bibliographia
-------------

* Gerhard Ewald: *Loth. Johann Carl, genannt Carlotto.* In: Kindlers Malerei Lexikon. Vol. 8. Turici 1982, p. 254.
* Gerhard Ewald: Loth, Johann Carl. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 15, Duncker & Humblot, Berolini 1987, ISBN 3-428-00196-6, p. 206–208.
* Thomas Fusening: *Carl Loths Kain erschlägt Abel – Ein neugefundenes Gemälde.* In: Weltkunst 8/1996.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Carolum Loth** spectant. |
Wikidata Cotabato (provincia)
Res apud Vicidata repertae:Cotabato (provincia): vexillumCotabato (provincia): vexillum
province of the Philippines  
*Civitas*: Philippinae  
*Locus*: 7°12′0″N 124°51′0″E  
*Nomen officiale*: Province of Cotabato  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Soccsksargen  
*Territoria finitima*: Lanao del Sur, Maguindanao del Norte, Sultan Kudarat, Bukidnon, Davao del Sur, Maguindanao del Sur
**Forma**

*Area*: 9 008.90 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Kidapawan  
*Subdivisiones*: Alamada, Aleosan, Antipas, Arakan, Banisilan, Carmen, Kabacan, Kidapawan, Libungan, Magpet, Makilala, Matalam, Midsayap, M'lang, Pigcawayan, Pikit, President Roxas, Tulunan
**Gestio**

*Praefectus*: Nancy Catamco  

**Vita**

*Incolae*: 1 275 185  
*Zona horaria*: UTC+8  

**Tabula aut despectus**

Cotabato (provincia): situsCotabato (provincia): situs
**Cotabato** est  Philippinarum provincia mediterranea 1 379 747 incolarum (anno 2015) in regione SOCCSKSARGEN insulae Mindanao sita. Caput civitas Urbs Kidapavanensis est. Nomen derivatur ex lingua Malaica **kuta batu** (latine castrum saxum) ex castro quod est hodie urbs Cotabato( eiusdem nominis). Saeculo 15 provincia regnabatur ab rege Sultan Muhammad Kudarat cuius tribus est Maguindanao.

* Forum KidapavensisForum Kidapavensis
* CataractaCataracta
* Vexillum CotabatensisVexillum Cotabatensis

Municipia et Urbes
------------------

Provincia Cotabato haec municipia habet.

Urbes
* Kidapawan

Municipia

* Alamada
* Aleosan
* Antipas
* Arakan
* Banisilan
* Carmen
* Kabacan
* Libungan
* Magpet
* Makikala
* Midsayap
* M'lang
* Pikit
* President Roxas
* Pigcawayan
* Tulunan

Bibliographia
-------------

* Commentarius ex situ dicionis Cotabatensi
* Halili, Christine N. (2004). "The Natural Setting and its People". *Philippine History* (First ed.). Manila, Philippines: Rex Book Store. pp. 52–53. ISBN 9712339343
Norma CIP: acida aminica sunt exempli regularum, utraque enim formarum accidit: sinistra pars cum descriptore (S), dextra (R).
**Nomenclatura Cahn-Ingold-Prelog** sive **regulae prioritatis,** breve **norma CIP** sive **conventio CIP,** in chemia organica est grex regularum ad ordines spatii molecularum organicarum stereoisomeris describendos. Ad eum finem descriptores R ('rectus') et S ('sinister') cuique stereocentro assignati sunt.

Historia
--------

Anno 1966, chemici Robertus Sidney Cahn, Christopherus Kelk Ingold, et Vladimirus Prelog has regulas excogitaverunt.

Significatio
------------

Nomenclaturae CIP descriptores R ('rectus') et S ('sinister') in systemate IUPAC moleculas cum stereocentris nomen certus possideri praestat. 

### Descriptores

* (R)-substantia — descriptor R substantiam cum stereocentro 'recto' indicat
* (S)-substantia — descriptor S substantiam cum stereocentro 'sinistro' indicat
* (RS)-substantia — descriptor RS mixtura substantiarum cum utrisque stereocentrorum indicat = 'mixtura racemica' sive 'racematum'.

Aliae descriptores sunt: *rac*-, DL- oder (±)-.

Nexus interni
-------------

* Nomenclatura chemica
* Stereorisomerismus

Notae
-----

1. ↑  Secundum locutionem Anglicam *Cahn–Ingold–Prelog priority rules.*
2. ↑  Nomenclaturae Cahn-Ingold-Prelog regulae (PDF) **(Anglice)**.
3. ↑  Cahn RS, Ingold CK, Prelog V (1966). "Specification of Molecular Chirality". *Angewandte Chemie International Edition* **5** (4): 385–415 .
4. ↑  de verbo: 'acidum racemicum'
Prima crux Cantuariensis nota.
Designatio crucis Canteuariensis
Fibula crucis Cantuariensis.
**Crux Cantuariensis** est unus ex crucibus quae ad fidem Christianam significandam adhibentur. Ex fibula Saxonensi anni 850 fere appellatur quae anno 1867 Cantuariae in Anglia inventa est.

Prima talis crux nota, in Museo Hereditatis Cantuariensi servata, est fibula aenea cruciformis, tympanis argenteis triangularibus, triquetra insecta et *niello* inserto. In media cruce est parvum quadratum, ex quo quattuor brachia extenduntur, latiora in parte exteriori, ut brachia triangulis similia sunt, Trinitatem significantes. Apices brachiorum una sunt arcus unius circuli, in toto reapse rotae rotundae.

Quia magna crux lapidea iuxta Ecclesiam Cathedralem Cantuariensem ponitur, crucesque similes in taberna monumentorum ibi venumdantur, crux Cantuariensis omnibus qui illuc peregrinaverunt nota est. Aliquando pro signo ad Communionem Anglicanam repraesentandam est. Exempli gratia, crux Cantuariensis ex lapidibus ex Cantuariae effossis facta ulli Anglicanae totius urbis terrarum ecclesiae cathedrali dioecesanae anno 1932 missa est ut aspectabilis communionis cum Cantuaria signum.

Nexus interni
-------------

* Communio Anglicana
* Crux
* Ecclesia Cathedralis Cantuariensis

Notae
-----

1. ↑  Brent 1860:47, pl. xvii 1.
2. ↑  Alexander 2009:42.
3. ↑  "T & B Cousins & Sons". *The Canterbury Cross*. 2009 .
4. ↑  *A Virtual Tour of the Museum of the Cathedral of St. John the Baptist, St. John's, Canada.* Situs cathedralis St. Johns, 6 Ianuarii 2009.

Bibliographia
-------------

* Alexander, Jane. 2009. *The Body, Mind, Spirit Miscellany: The Ultimate Collection of Fascinations, Facts, Truths, and Insights.* Sterling Publishing Company, Inc. ISBN 1-84483-837-4.
* Brent, J. 1860. *Canterbury in the olden time.* Ed. 2a.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cruces Cantuarienses** spectant. |
Crux gammata, induistica.
Iuvenis bramin svastica atque apice capillorum insignitus.
**Crux gammata**, **crux hamata** (IPA: [kruks ha'ma:ta]), sive Graece **svastica** (Sanscrite: स्वस्तिक), est vetus symbolum quod in diversis religionibus vel gregibus humanis adhibetur.

Bracchia crucis habent formam normae sive litterae gamma, e quo nomen suum trahit, quae sive dextrorsum (卐) sive sinistrorsum (卍) vergunt.

Usus crucis gammatae
--------------------

*Svastica* est signum sacrum primum Hinduismi postea Buddhismi et Iainismi et repraesentat harmoniam mundorum.

Alteratio et profanatio
-----------------------

In Occidentis partibus factio Hitleriana sive Nazistica adulteravit et profanavit hoc priscum sacrumque signum, et id fecerunt signum odii erga alienigenos homines et symbolum radicismi. Quia falso putabant hoc esse signum generis Ariani.

In Germania usus svasticarum vetitus est, ut signum maleficum et infame NSDAP.

Nexus interni
-------------

* Iuventus Hitleriana

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Svastikas** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska orbok*, editio secunda, 2009.
Minuta invertebrata phoretica super *Pseudolynchiam canariensem* vehuntur.
**Commensalismus** est coniunctio symbiotica inter binos organismos ubi alius beneficium luctatur, alio  nec adiuto nec nocito. Commensalismus ergo distinguitur ab mutualismo, quo ambo organismi beneficium lucrantur, et parasitismo, quo alius organismus adiumentum ex alio excipit.

Genera
------

Sicut omnes coniunctiones oecologicae, commensalismi vi temporisque spatio inter se variant—ab symbiosibus intimis diuturnisque ad coniunctiones breves exilesque per media.  Vox *commensalismi* primum adhibita est ut describi alii animalis usus cibi non optati ab alio, sicut animal quae cadaver comedit postquam alii animalis fames expletur.

In phoresia, quidam organismus se adfigit ad alium ut transportetur. Hoc praecipue implicat arthropoda, quorum exempla sunt insecta subclassis Acarina classis Arachnidarum et insecta (sicut scarabaei, muscae, et apes), pseudoscorpiones et mammalia (Durden 2001) vel scarabaei, et millipedae in nidis avium (Tajovy et al. 2001). Phoresia sit obligata vel facultativa (ab circumiecto inducta).

In inquilinismo, quidam organismus alio utitur pro domicilio. Exempla sunt plantae epiphytica (sicut Orchidaceae) qui super arbores habitant, et aves qui in foraminibus in arboribus habitant.

In metabiosi, quidam organismus re ab alio creata utitur post alii mortem. Exemplum est quaelibet multorum crustaceorum superfamiliae Paguroidea, quae conchis gastropodum utuntur ut sua corpora protegant.

Nexus interni
-------------



|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **commensalismum** spectant. |

* Epibion
* Phoresis (biologia)
* *Remora,* piscis phoreticus

Bibliographia
-------------

* Benzing, D. H. 1980. *Biology of the Bromeliads.* Eureka Californiae: Mad River Press.
* Durden, Lance A. 2001. Pseudoscorpions Associated With Mammals in Papua New Guinea. *Biotropica* 23(2):204–206.
* Tajovy, Karel, et al. 2001. Millipedes (Diplopoda) in birds’ nests. *European Journal of Soil Biology* 37:321–323.
***Crust and crumb*** est locutio Anglica (Latine possumus "crustulam et frustulum" dicere) qua significatur sive "panis omnis" sive "res tota". His verbis usus est Laurentius Sterne, qui in libro *The Life and Opinions of Tristram Shandy* in persona narratoris Tristani Shandy (vol. 8 cap. 11) de amore aut muliere aut sexu exclamat:

*No; I shall never have a finger in the pie (so here I break my metaphor) --*  

*Crust and crumb*  

*Inside and out*  

*Top and bottom -- I detest it, I hate it, I repudiate it -- I'm sick at the sight of it ...*
Post quem poetae duo saeculo XIX omnino aliter usurpantur. Levius Edmundus Gosse in carmine Augustino Dobson misso, titulo "*The Poet at the Breakfast-Table*", de ientaculo cantat:

*... The loaves are beautiful and fair*  

*(As Wordsworth puts it), crust and crumb;*  

*The coffee hath an odour rare ...*
Gravius Gulielmus Blake in carmine post mortem divulgato, incipit "*Let the brothels of Paris be opened*", stropham de fame inserit:

*The king awoke on his couch of gold*  

*As soon as he heard these tidings told:*  

*"Arise and come, both fife and drum,*  

*And the famine shall eat both crust and crumb.*"

*Nor crust nor crumb*
---------------------

Leopoldus Bloom ab auctore Iacobo Joyce pictus
Iam antea negativa locutionis forma in litteris Anglicis reperitur. Saeculo XV ineunte in opere *The pilgrimage of the lyf of the manhode* verba leguntur *For I entermeted me nevere to make crust ne cromme ne nevere bred I sette*. Gulielmus Shakesperius in fabula *King Lear* verba quae sequuntur scurrae attribuit:

*Yes, forsooth, I will hold my tongue. So your face bids me, though you say nothing. Mum, mum!*  

*He that keeps nor crust nor crum,*  

*Weary of all, shall want some* (act. 1 sc. 4 vv. 187-190).

*Crustcrumbs*
-------------

Ex hac locutione sumitur neologismus Iacobi Joyce, qui in *Ulysse* sic gustús herois Leopoldi Bloom describit:

*Mr Leopold Bloom ate with relish the inner organs of beasts and fowls. He liked thick giblet soup, nutty gizzards, a stuffed roast heart, liverslices fried with crustcrumbs, fried hencods' roes. Most of all he liked grilled mutton kidneys which gave to his palate a fine tang of faintly scented urine.*

Notae
-----

1. ↑  p. 499
2. ↑  Vide p. 99
3. ↑  Vide p. 24; Textus
4. ↑  Vide p. 25
5. ↑  Textus; Fabula docta
6. ↑  *Ulysses* cap. ii ad initium. Vide e.g. hic

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Flavius Turcius Rufius Apronianus Asterius** (natus saeculo quinto, mortuus post annum 539) fuit vir publicus Romanus, Theodorico regnante.

Cursus honorum
--------------

Turcius anno 494 consulatum gessit una cum Flavio Praesidio. Ambo consules rege Theodorico nominati neque ab Imperio Romano Orientali probati sunt. In codice Medicaeo, Vergilii honores Turcii alii enumerati sunt: "v(ir) c(lariisimus) et inl(ustris), ex comite domest(icorum) protect(orum), ex com(ite) priv(atarum) largit(ionum), ex praef(ecto urbi), patricius et consul ordin(arius)". Quando autem honores alios gesserit, ignoramus. Sedem proprium in Amphitheatro Flavio possidebat. Anno 539 quandam Vigiliam in matrimonium duxit, filiam Reparati, fratris Vigilii papae.

Legenda
-------

* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Asterius (11)", The Prosopography of the Later Roman Empire, volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0-521-20159-4, pp. 173 - 174.

Notae
-----

1. ↑  CIL VI 32203

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius (Faustus?) Albinus et Flavius Eusebius II**  |  **Consul** 494cumFlavio Praesidio | Successores: **Flavius Viator in occidente *(sine collega)***  |
Manso, paedagogus illustris
**Ioannes Casparus Fridericus Manso** (natus Cellae ad Sanctum Blasium in Circulo Ilm die 9 Iunii 1826; mortuus Vratislaviae die 9 Iunii 1785) fuit historicus et philologus Germanus. Ienae studebat, ac collaborator et inde professor in gymnasio Gothensi anno 1785 creatus est. Anno 1790 prorector, anno 1793 rector Magdalenei, gymnasii Vratislaviensis, creatus est. Edidit et conversione Theodisca ornavit libros Meleagri (Gotae 1789), Bionos?, et Moschi? (Gotae 1784).

Opera
-----

Inter eius studia historia memoriae digna sunt:

* *Sparta, ein Versuch zur Aufklärung der Geschichte und Verfassung dieses Staats* (Lipsiae 1800–05)
* *Leben Konstantins des Großen* (Vratislaviae 1817)
* *Geschichte des preußischen Staats seit dem Hubertusburger Frieden* (Francofurti 1819–20)
* *Geschichte des ostgotischen Reichs in Italien* (Vratislavia 1824)
* *Vermischte Schriften* (Lipsiae 1801; cum poematibus)
* *Vermischte Abhandlungen* (Vratislaviae 1821).

Nexus externi
-------------

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Scaturrigines scientiae apud DDB
Wikidata Ioannes Casulides
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Casulides: imagoIoannes Casulides: imago
*Nativitas*: 10 Augusti 1948; Leucosia  
*Patria*: Cyprus  

**Officium**

*Officium*: member of the House of Representatives of Cyprus, Government Spokesman of Cyprus, Cypriot Minister of Foreign Affairs, legatus ad Parlamentum Europaeum, legatus ad Parlamentum Europaeum, Cypriot Minister of Foreign Affairs, Cypriot Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus, geriatrician  

**Consociatio**

*Factio*: Democratic Rally  

**Memoria**

*Laurae*: Commander of the National Order of the Cedar, Commander of the Order of the Phoenix, Commander of the order of Honour, Xirka Ġieħ ir-Repubblika, Knight Commander of the Order of the Holy Sepulchre, Officer of the Legion of Honour, Palestinian Bethlehem 2000 Award, Cross of St Mark. Honorary religious medal  

**Ioannes Casulides** seu litteris Graecis Ιωάννης Κασουλίδης (Leucosiae natus die 10 Augusti 1948) est medicus et politicus Cypri.

Alumnus est universitatis Lugdunensis ubi medicinae studuit. Geriatrus deinde meruit ab anno 1975 in Anglia apud Nosocomium Londiniense(en) medicusque ab anno 1981 usque in 1993 in urbe natali. Ab anno 1991 legatus est apud parlamentum Cyprium. Anno 1993 orator pro regimine factus est atque ab anno 1997 usque in 2003 minister a rebus externis, praeside Glauco Clerida. Cypro eis annis ad unionem Europaeam accedebat sub tutela ipsius Casulidae. Ab anno 2004 rursusque ab anno 2009 legatus est apud parlamentum Europaeum, sed anno 2008 candidatus fuit ad officium praesidis Cypri sed frustra. Denuo a die 28 Februarii 2013 minister a rebus externis meret, praeside Nicolao Anastasiada.

Nexus externi
-------------

Ioannes Casulides inter ministros a rebus externis Europaeos die 4 Aprilis 2014 Athenis apud Zappeo congressos. NB: exemplar huius imaginis apud Communia servatum nomina hominum singulorum indicat

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Casulidam** spectant. |

* Opus apud parlamentum Europaeum

Ministri rerum externarum Cyprii

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Spyrus Cyprianu 1960 • Ioannes Christophides 1972 • Nicolaus Rolandes 1978 • Georgius Iacobu 1983 • Alexander Michaelides 1993 • Ioannes Casulides 1997 • Georgius Iacobu 2003 • Georgius Lillecas 2006 • Erato Cozacu-Marculle 2007 • Marcus Cyprianu 2008 • Erato Cozacu-Marculle 2011 • Ioannes Casulides 2013 • Nicolaus Christodulides 2018 • Ioannes Casulides 2022 • Constantinus Compus 2023
Σπύρος Κυπριανού • Ιωάννης Χριστοφίδης • Νίκος Ρολάνδης • Γιώργος Ιακώβου • Αλέκος Μιχαηλίδης • Ιωάννης Κασουλίδης • Γιώργος Ιακώβου • Γιώργος Λιλλήκας • Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή • Μάρκος Κυπριανού • Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή • Ιωάννης Κασουλίδης • Νικόλαος Χριστοδουλίδης • Ιωάννης Κασουλίδης • Κωνσταντίνος Κόμπος
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Cypri |
|  |
**Flavius Valerius** (natus saeculo 5 Athenis, mortuus post annum 455) vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.

Familia
-------

Pater eius Leontius philosophus paganus Atheniensis erat, fratres Flavius Asclepiodotus (consul 423) et Gessius, praefectus praetorio per Illyricum. Soror Athenaïs, quae nomine *Aelia Eudocia* Theodosio II imperatori nupsit.

Cursus honorum
--------------

Anno 425 *comes rerum privatarum* nominatus est, deinde *comes sacrarum largitionum* erat. Anno 432 una cum Flavio Aetio consulatum gessit et anno 435 *magister officiorum* fuit. Anno 455 adhuc vixit et litteras ad sororem dedit, quae tum Hierosolymorum vixit. Eis litteris Aeliam Eudociam admonuit, ut a doctrina Eutychis ad Symbolum Nicaenum rediret.

Notae
-----

1. ↑  Ferdinandus Gregorovius, Athenaïs - Geschichte einer Byzantinischen Kaiserin (1882), p. 71

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Anicius Auchenius Bassus et Flavius Antiochus**  |  **Consul** 432cumFlavio Aetio | Successores: **Imp. Caesar Flavius Theodosius Augustus XIV et Flavius Petronius Maximus**  |
Wikidata Maxine McClean
Res apud Vicidata repertae:Maxine McClean: imagoMaxine McClean: imago
*Nativitas*: 20. saeculum;   
*Patria*: Barbata  

**Officium**

*Munus*: politicus  
*Patronus*: Universitas Indiarum Occidentalium
**Maxine Pamela Ometa McClean** est politica Barbatae. Alumna est universitas Indiarum Occidentalium in insula nativa, ubi administrationi publicae studuit usque in annum 1978, deinde universitatis Ohiensis et universitatis Civicae Ludovicianensis. Administrationem commercialem docuit annos septemdecim apud almam matrem Barbadensem. Ministra facta est regiminis Barbadensis mense Ianuario 2008, ministra autem a rebus externis mense Novembri eiusdem anni: quo officio usque hodie fungitur, primis ministris Davide Thompson et Freundel Stuart.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae Maxine McClean

Ministri rerum externarum Barbadenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Errol Barrow 1966 • Iacobus Cameron Tudor 1971 • Georgiuse Moe 1972 • Henricus Forde 1976 • Ludovicus Tull 1981 • Nigellus Barrow 1985 • Iacobus Cameron Tudor 1986 • Mauritius King 1989 • Branford Taitt 1993 • Billie Miller 1994 • Christophorus Sinckler 2008 • Maxine McClean 2008 • Hieronymus Walcott 2018 • Kerrie Symmonds 2022
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Barbatae |
|  |
Wikidata Suberatum
Res apud Vicidata repertae:Suberatum: insigneSuberatum: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 38°41′0″N 16°33′0″E  
*Numerus incolarum*: 9 095  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Catacensis  

**Geographia**

*Superficies*: 7.79 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Mons Pavonis, Petritium, Satrianum (Bruttium)  

**Tabula aut despectus**

Suberatum: situsSuberatum: situs
Suberatum
**Suberatum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Soveratum*) (Italiane: *Soverato*) est urbs et municipium Italicum, circiter 9 110 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Catacensi situm. Urbani *Suberatenses* appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Clari cives
-----------

### Nati

* Elisabetha Gregoracci

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Catacensis-Squillacensis

Municipia finitima
------------------

* Montepaone, Petrizzi, Satriano

Nexus interni
-------------

* Bruttium (regio)
* Catacium (urbs)
* Provincia Catacensis
* Urbes Italiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Suberatum** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Catacensi.Collocatio finium municipii in Provincia Catacensi.
* Despectus in urbem.Despectus in urbem.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
2. ↑  DPR 9 Octobris 1974