recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Campus L** (Anglice *L-Field*) in parapsychologia est campus electromagneticus cuiuslibet organismi. Nomen ab Haroldo Saxton Burr professore anatomiae in Universitate Yalensi factum est, qui arguit hunc campum fore magnam medicinae spem, quia qualitates mensurabiles exhibet quae in prognosi morbi, modo, et viabilitate adhiberi possent. Mensurae tensionis electricae quibus Burr utebatur non sunt dubiae, sed eius opiniones a biologia normativa discrepant, et generatim a commune scientifico non acceptae sunt. Inter eruditos qui investigationem notabilem simile produxerunt sunt Becker, Marino, et Selden, E. J. Lund et H. Athenstaedt. Progressus factus est in usu electromagnetum ad adiuvandam sanationem ossium fractorum.

Notae
-----

1. ↑  Harold Saxton Burr, *Blueprint for Immortality* (Neville Spearman, 1972).
2. ↑  R. O. Becker et G. Selden, *The Body Electric: Electromagnetism and the Foundation of Life* (William Morrow, 1985).
3. ↑  E. J. Lund, *Bioelectric Fields and Growth* (Austin: University of Texas, 1947).
4. ↑  H. Athenstaedt, *Permanent Electric Polarisation and Pyroelectric behaviour of the Vertebrate Skeleton* (Zellforsch, 1969).
5. ↑  A. R. Liboff, *Toward an Electromagnetic Paradigm for Biology and Medicine.*[*nexus deficit*]

Nexus interni
-------------

* *The Body Electric* (liber)
* Biophoton
* Biophotonica
* Bioelectronica
* Chromotherapia
* Ka
* Gualterius Ioannes Kilner
* Photographia Kirliana
* Princeton Engineering Anomalies Research Lab
* Qi
* Gulielmus Reich
* Rupertus Sheldrake
* Vitalismus
* Waldo Vieira
**Balduinus de Bodinat**, Francogallice *Baudouin de Bodinat*, nomen est verum falsumve sub quo philosophus hodiernus, qui ut sermone Francogallico utitur Francogallus esse coniicitur, progymnasmata edidit. De ipsa vita huius philosophi nihil certi cognovimus adeo ut unusne homo sit auctor an plures dubitari possit. Attamen fama fert Balduinum de Bodinat cum e Lutetiae suburbio demigravit nunc lignatorem factum vivere quadam in silva. 

Hic vero auctor est eius praecipue libri qui, primum bifariam editus apud Lutetiensem editorem nuncupatum *Encyclopédie des nuisances* ("Encyclopaediam nocentiarum") anno 1996 et 1999, inscribitur De Vita terrena, Cogitationes de parvitate posteritatis quam hoc temporis continet, et ad genus vivendi quod ortum e rebus industrialibus est pingendum, intellegendum necnon vituperandum pertinet. 

Censet enim, qui scientia et ratione artibusque mechanicis crescentibus humanum cultum civilemque excoli credent, eos tota re falli; immo vero etiam terram atque ea ipsa quae ad bene et decore et humane vivendum petuntur perire vel iam perdita esse. Quin etiam, cum propter universorum hominum cladem, dilapsis humani ingenii fundamentis ipsis, tum propter ipsam perturbationem et confusionem animi sui, difficultates vel cogitandi luctationemque exprimere non remittit. Itaque non solum aliquam disputationem philosophicam vel tractatum, sed etiam imaginem animi sui expressam atque quamdam vivam acerbamque confessionem scripsit ille. Cuius stilus sermoque, antiquitatem insignite redolens, necnon consilia et orationis genus, non absimile aphorismis, cum moralibus philosophis, velut inprimis Blasio Pascali, comparata sunt. Verumtamen, et vi poetica aspera singularique, et maxima desperatione severitateque, quibus in rebus haud dissimilis libro Ecclesiastes videtur, hoc praestat opus.

His verbis incipit liber:

"Fenestra relicta in sellam adsido. Quid cogitem? Foris autem dies dominica domibus desertis placida vastaque ferri super extremam urbem videtur, in mentem meam suis umbris versatilibus longioribus cadentibus invadens, cum vestigia aeriarum navium in alta atmosphaera signis per ambages factis lente intexunt, mox evanescunt perlucenti in die postmeridiano, qui in vacando consumitur. Rectangula figura parietum vacuorum, via vacua diei dominicae e furca suspensa, forma corporis in cathedra.

"Foris autem pedum crepitus modo propior tum minor fit donec elabitur. Cathedra, lectum, mensa cum bibliotheca, sella una. Athenae itinerum intrinsecus flexorum, solum stridente, thecae, photographemata obsoleta. In faucibus, riscus diurnorum veterum, forma corporis ex uncino suspensa." 

(...)

"Dictum quidem nobis est, fanatici alienationis nobis dicunt, res ita se habere, omnia mutari, numquam in idem flumen bis descendi, etc. Perspicuum tamen est id non fieri pro cursu saeculorum et nos consternatos id subire sicuti bellum universum quod..."

Nexus externi
-------------

* Baudouin de Bodinat apud apophtegme.com
*Vide etiam paginam discretivam:* Alexandria (discretiva)

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Alexandria Caucasica sita est a meridie Bactriae, in monte Paropamiso
**Alexandrea ad Caucasum** (aevo medio Kapisa, hodie Bagram) fuit colonia ab Alexandro Magno in tractu Paropamisadarum condita, ut aditum in Paropamisum custodiret. Tempore antiquo, nomen *Caucasus* etiam adhibebatur ut montem Paropamisum describeretur aeque ac Caucasum montem in medio-orientem.
Nomen dicitur, ex eo quod antiqui Graeci vocatur et Caucasus (Καύκασος) una et torquem montibus tendens inter Ponticum, et Caspium et Aral maria, ex Ponticum marias, ut Pamir montibus (Strabo XI: 8,1) (ad XIX saeculum, et Parthau interdum vocabatur "Caucasus Turcomannprum", et Paropamisus "Caucasus Afghanicus").

Alexander Magnus
----------------

Alexander urbem 7000 militibus Macedoniis et 3000 militibus mercennariis implevit. Etiam castra prope hodiernam Bagram in Afghania exstrui iussit sub monte Paropamiso restituens castella eodem ratione atque more iam a rege Persico Cyro II exstructa.

Videtur ut patronus urbis deus Graecus Zeus (Iovis) fuit, quod ex nummis a rege Bactrio Eucratides emmissis cognoscimus.

Urbs Indo-Graeca
----------------

Alexandria Caucasica una fuit sedes regium Bactriorum (180 a.C.n.–10 p.C.n.). Regnante Menandro I, urbs virentem sectam Buddhistorum Graecis praecipuis sacerdotibus habuisse traditur. In litteris Buddhisticis, Graecus (Pali *Yona*, i.e. 'Ionicus') monachus Buddhisticus Mahadhammarakkhita ex quadam urbe "Alasandra" advenisse commemoratur (quae enim Alexandria Caucasica putatur) cum 30 000 monachorum, ut exstructionem aedificii nomine Maha Thupa ("magna stupa") in urbe Anuradhapura in Taprobane insula celebraret.

Apud scriptores Romanos
-----------------------

Quintus Curtius Rufus Alexandream ad Caucasum sic describit:

> Condendae in radicibus montis urbi sedes electa est. VII milibus Caucasiorum et Macedonum praeterea militibus, quorum opera uti desisset, permissum in novam urbem considere. Hanc quoque Alexandream incolae appellaverunt.
> 
> 

Gaius Plinius Secundus haec de geographia refert:

> Verum ut terrena demonstratio intellegatur, Alexandri Magni vestigiis insistimus. Diognetus et Baeton, itinerum eius mensores, scripsere a Portis Caspiis Hecatompylon Parthorum quot diximus milia esse, inde Alexandriam Arion, quam urbem is rex condidit, DLXXV, Prophthasiam Drangarum CXCVIIII, Arachosiorum oppidum DLXV, Ortospanum CLXXV, inde ad Alexandri oppidum L—in quibusdam exemplaribus diversi numeri reperiuntur—; hanc urbem sub ipso Caucaso esse positam; ab ea ad flumen Copheta et oppidum Indorum Peucolatim CCXXXVII.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Thesaurus Linguae Latinae* (1900– ), apud De Gruyter p. 1535, s.v. "Alexandrea".
2. ↑  Curtius Rufus, 7.3.23.
3. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia (Plinius)* [Gaius Plinius Secundus, Naturalis Historia 6.61–62.

Nexus externi
-------------

* "Alexandria/Kapisa" apud *Pleiades* (situs a Rogero Bagnall et Ricardo Talbert editus) **(Anglice)**
**Marcus Perperna** (natus anno 148 a.C.n. mortuus anno 49 a.C.n.) senator Romanus fuit, qui anno 92 a.C.n. consulatum cum Gaio Claudio Pulchro gessit. Tam diu vixit ut velut prodigium sinistrum acciperent quod ne unus quidem eorum qui senatores tum erant cum Perperna censura fungebatur adhuc vivebat cum obiit.

Gens
----

E gente Etrusca natus est. Pater eius Marcus Perperna anno 130 a.C.n. consulatum adeptus est. Filius eius Marcus Perperna Veiento factioni Marianae favebat atque bello victus anno 72 a.C.n. a Pompeio supplicio affectus est.

Cursus honorum
--------------

Perperna anno 95 a.C.n. aut antea praetor fuit et anno 92 cum Gaio Claudio Pulchro consulatum gessit. Anno 86 una cum Lucio Marcio Philippo, primus censor post Bellum sociale, homines liberos Italiae censui civium addidit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[4] P. M." in *Der Neue Pauly* vol. 9 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01479-7) col. 597.

Notae
-----

1. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Historia naturalis* VII 156
2. ↑  Dio Cassius 41.14.
3. ↑  Plutarchus, *Sertorius* 27

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Valerius Flaccus et Marcus Herennius**  |  **Consul** 92 a.C.n.cumGaio Claudio Pulchre | Successores: **Sextus Iulius Caesar et Lucius Marcius Philippus**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
| **INDUCTA**A   B | **EDUCTUM** A NON-ET B |
| 0 | 0 | 1 |
| 0 | 1 | 1 |
| 1 | 0 | 1 |
| 1 | 1 | 0 |

**Porta NON-ET** seu Anglice **porta NAND** (e *NOT AND*) est porta logica digitalis quae inversionem portae ET efficit. Gerit ut tabula veritatis quae ad dextram videre potest. Datum eductum est SUBMISSUM (0) solum si uterque data inducta portae sunt SUPERNA (1).

Porta NON-ET est alter *portae universales* -- alter est porta NON-VEL -- quod portas NON-ET aut NON-VEL creare portas omnes alias posse significat.

Symbola
-------

Sunt tria symbola pro portis NON-ET: symbolum ANSI ("Americanum" aut "militare"), symbolum IEC ("Europaeum" aut "rectangulare") aut IEEE, et obsoletum symbolum DIN. Lex IEEE et symbolos "*formarum distinctarum*" et "*formarum rectangularum*" pro portis logicis simplicis permittit. Si vis, vide etiam Symboli Portae Logicae.

* Symbolum MIL/ANSISymbolum MIL/ANSI
* Symbolum IEC/IEEESymbolum IEC/IEEE
* Symbolum DINSymbolum DIN

Aequatio Booleana
-----------------

Porta NON cum inducta A et B, et eductum C hunc aequationem logicam efficit:

|  |
| --- |
| {\displaystyle C={\overline {A\cdot B}}} |

Forma
-----

* Porta NON-ET, NMOS facta.Porta NON-ET, NMOS facta.
* Porta NON-ET, CMOS facta.Porta NON-ET, CMOS facta.
* Porta NON-ET, TTL facta.Porta NON-ET, TTL facta.

Notae
-----

1. ↑  M. Morris Mano et Charles R. Kime (2004). *Logic and Computer Design Fundamentals* (3a ed.). Prentice Hall. p. 73
2. ↑  Michael H. Tooley, Mike Tooley, David Wyatt (2008). *Aircraft Electrical and Electronic Systems*. Butterworth-Heinemann. p. 59
3. ↑  John F. Wakerly (2005). *Digital Design Principles and Practices* (4a ed.). Prentice Hall. ISBN 0-13-186389-4

Nexus interni
-------------

* Algebra booleana (logica)
* Logica NON-ET
* Logica NON-VEL
* Porta VEL
* Porta ET
* Porta NON
* Porta NON-VEL
* Porta AUT
* Porta logica
Marcus Porcius Cato (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus anno 118 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Marcus Porcius Cato Licinianus, avus ille clarus Marcus Porcius Cato maior, consul anni 195 a.C.n. fuit. Frater Gaius Porcius Cato anno 114 a.C.n. consul erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 121 a.C.n. aut antea praetor fuit. Anno 118 a.C.n. una cum Quinto Marcio Rege consul electus in Africam missus est, ut successorem regis Numidiae Micipsae destinaret. Eodem anno mortuus est. Fuit orator fortis.

Bibliographia
-------------

* Franciscus Miltner: *Porcius 10).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XXII,1, Stuttgart 1953, Sp. 165.
* Petrus C. Nadig, "[I 4] P. Cato, M." in *Der Neue Pauly* vol. 10 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01480-0) col. 158.

Notae
-----

1. ↑  Aulus Gellius, *Noctes Atticae* XIII 20,10

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Aurelius Cotta et Lucius Caecilius Metellus Dalmaticus**  |  **Consul** 118 a.C.n.cumQuinto Marcio Rege | Successores: **Lucius Caecilius Metellus Diadematus et Quintus Mucius Scaevola**  |
*Trichechus manatus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Infraclassis : Eutheria   
Ordo : Sirenia   
Familia : **Trichechidae**   
Gill, 1872  
Genus : ***Trichechus***   
Linnaeus, 1758  
   
Subdivisiones: Species\**Trichechus inunguis*
* *Trichechus manatus*
* *Trichechus senegalensis*
* *Trichechus hesperamazonicus*? (exstinctus)
* *Trichechus pygmaeus*? (incertus)

**Manatus** (-i, *m.*), vulgo saepe **bos marina** appellatus, est quaelibet e tribus vel quattuor speciebus mammalium generis ***Trichechi.*** Omnes sunt magna animalia aquatica familiae Trichechidarum, quae a dugongidis formis cranii et caudae discrepant; caudae manatorum remiformae, dum dugongidarum bifurcae sunt. Omnia herbivora sunt, plerumque temporis in aquis brevibus carpentes.

Manati in oris paludosis brevibusque Americae Septentrionalis, Centralis, et Meridionalis habitant, atque in Mari Caribbeano.

Una species (*Trichechus senegalensis*) oram occidentalem Africae inhabitat, altera (*Trichechus inunguis*) orientalem Americae Meridionalis oram, et tertia (*Trichechus manatus*) insulas Caribbeanas. Sunt qui manatum Floridensem imputent ut species propria esse, sed SITI eum imputat ut subspecies *T. manati*, et hoc nunc usuale est.

Potest usque ad 4.5 metra longe attinere, et vivit et in aquis salsis et dulcibus. Olim capti sunt pro oleo et carne, sed nunc a legibus protecti sunt.

Manatus Indiae Orientalis species periclitata est. Tamen nullos praedatores naturales habet, expansio humana in paludes orarias habitationem naturalem deminuit, et multos manatos helicae navigii automatarii iniuriantur. Saepe manati piscatoria—hamos, pondera metallica—edunt dum carpentes. Hae res non videntur nocere manatos, praeter linum vel filum, quae possunt systema digestivum sufflaminare, et lente animal necare.

Manati saepe prope ergasteria energiae congregant, quae aquas fovent. Nunc in his fontibus teporis nituntur, et propterea migrare ad aquas formas liquerunt. Nuper, hae ergasteria claudens, ministerium Americanum ferarum pisciumque *U.S. Fish and Wildlife Service* conatur viam tepefaciendi aquam pro manatis invenire.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Trichechum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Trichechum*"** apud **Vicispecies**. |

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
Alexandri Magni imago ab eruditis Pyrgoteli, regis ipsius sculptori, adscripta, et fortasse circa annum 325 facta
**Cyrsili et Medii commentum** hodie deperditum, sive de Alexandri Magni expeditione sive de originibus Asiae, semel a Strabone citatur. Ibi auctores disseruerunt de Armeno Thessalo Armenorum progenitore. Ambo fuerunt Thessali et expeditionis Alexandri participantes (Strabo, *Geographica* 11.14.12); de Cyrsilo Pharsalio nihil maius scimus; Medius Larissaeus autem, e stirpe nobili ortus, amicus fuit Alexandri, hospes convivii huius regis ultimi et inter diadochos clarus.

Editiones fragmenti
-------------------

* Fridericus Dübner, Carolus Mullerus, edd. *Arriani Anabasis et Indica; reliqua Arriani et scriptores de rebus Alexandri Magni; Pseudo-Callisthenis historia fabulosa* (Parisiis: Didot, 1846) Textus fasc. 2 p. 127 (vide p. 499 versionis archive.org)
* Felix Jacoby, *Die Fragmente der griechischen Historiker* (Lugduni Batavorum: Brill, 1923- ) no. 129/130. Kommentar (1930) p. 442

Nexus interni
-------------

* Fontes rerum gestarum Alexandri Magni

Bibliographia
-------------

* Helmut Berve, *Das Alexanderreich auf prosopographischer Grundlage* (Monaci: Beck, 1926) i.457 (vol. 2 p. 229, de Cyrsilo) et i.521 (vol. 2 pp. 261-262, de Medio)
* Lionel Pearson, *The lost histories of Alexander the Great* (Novi Eboraci, 1960) pp. 68-70

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Aspectus exterior **ecclesiae S. Mariae in Litore**
Interiora **ecclesiae S. Mariae in Litore**
**Maria in Litore** (theodisce *Maria am Gestade*) est templum Vindobonae in media urbe, ubi olim pars fluminis Danuvii fluebat; inde "in litore." Per quoddam angiportum nomine *Am Gestade* (i. e. *in litore*) scalis arduis ad portam itur, quapopter ecclesia nonnumquam *S. Maria ad Scalas* (theodisce *Maria Stiegen*) dicitur. In veterrimis Viennae ecclesiis numeratur.

Historia
--------

Templum structum est anno 882; anno 1154 ampliatum et episcopo Passaviensi dedicatum est. Postea Benedictinis Scotis traditum, Passavienses id iterum recepere 1302. Anno 1330 et 1414, modo Gothico restructum est. Etiam nunc in eo sunt pretiosae imagines Mariae Annuntiationis et Mariae Coronationis, pictae annis 1450–1460. Tempore Napoleonis usatum horreum sive receptaculum armarum deinde Ecclesiae Catholicae Romanae redditum est (nam 1820 Congregationi Sanctissimi Redemptoris). Sub altari speciali reliquiae patroni urbis Vindobonae, Sancti Clementis M. Hofbauer venerantur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Maria in Litore** spectant. |
Magnetes electrici quadrupoli superconductantes dirigunt radios particularum ad quattuor locos in canale ubi sibi occurrent.
**Latum Hadronum Collistrum**, vel **Latus Hadronum Conflictor** (Anglice *Large Hadron Collider* vel *LHC*) est summum particularum acceleratorium in toto orbe terrarum 7 TeV energiam praebens. Machina recenter perfecta die 10 Septembris 2008 munere fungi incepit primam particularum fluxionem producens. Collistrum iacet in laboratorio CERN, quod invicem in fine inter Franciam atque Helvetiam iacet. 

Hadron, cuius nomen ex adiectivo Graeco ἁδρός (*hadros*, scilicet densus vel corpulentus) trahitur, significat quoddam genus particularum, sicut protona et neutrona, quas vis fortis colligat. Latum Hadronum Collistrum specialiter particulas hadronicas paene lucis velocitate mittet ut circulos faciant in canale subterraneo cuius diametrus est circum 8.6 chiliometrorum. Cum satis acceleratae sunt, hae particulae magna cum displosione sibi occurrent. 

Plures quam 7 000 physici collaborabunt ut particulas fugitivas ex displosionibus observent. Physici enim sperant hanc collisiones in collistro visas producere data quae theorias recentes de natura massae sustineant. Exempli gratia una theoria postulat novam particulam existere Higgsianam quae per interactiones cum aliis particulis massam eorum producit.

Notae
-----

1. ↑  De verbo "collistri", cfr. Leo Latinus (14 Octobris 2013). "Epistula LX". *Epistulae Leoninae*: 7  – ubi tamen Nicolaus Gross putavit vocabulum Anglicum *"large"* ad hadrona non ad acceleratrum pertinere: "angl. Large Hadron Collider = \***Collistrum** hadroniorum magnorum."
2. ↑  "Latus Hadronum Conflictor (*LHC*)": *Ephemeris* (2008)

Nexus interni
-------------

* Boso Higgsianus
Wikidata Ioannes Atta Mills
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Atta Mills: imagoIoannes Atta Mills: imago
*Nativitas*: 21 Iulii 1944; Tarkwa  
*Obitus*: 24 Iulii 2012; Accara Magna  
*Patria*: Gana  

**Officium**

*Officium*: President of Ghana, Vice President of the Republic of Ghana  
*Munus*: politicus, professor, Causidicus, oeconomus  
*Patronus*: Universitas Ganae
**Consociatio**

*Factio*: National Democratic Congress  
*Religio*: Ecclesiae Methodistae
**Familia**

*Coniunx*: Ernestina Naadu Mills  

**Memoria**

*Laurae*: Fulbright Scholarship, Order of the Star of Ghana, Order of the Volta  
*Sepultura*: Asomdwe Park  

Michael Jorge, minister pro evolutione Brasilianus (ad sinistram partem) et Ioannes Atta Mills anno 2009 colloquentes.
**Ioannes Atta Mills** (natus Tarkwae in oppido die 21 Iulii 1944; mortuus Accrae die 24 Iulii 2012) fuit a die 9 Ianuarii 2009 usque ad mortem praeses Ganae.

Ioannes Atta Mills, e populo Fante ortus, fuit alumnus scholae Achimota et universitatis Ghanaensis iuxta Legon. Ibidem postea docuit. Discipulus fuit etiam scholarum superiorum Londiniensium Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum et Studiorum Orientalium et Africanarum: hic gradum doctoris anno 1971 ascensit. A die 7 Ianuarii 1997 usque in 2001 praeses vicarius patriae meruit.

Nexus externi
-------------

* "Obituary: Ghana's President John Atta Mills" (24 Iulii 2012) apud *BBC News*

Praesides Ganae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Kwame Nkrumah • Iosephus Arthurus Ankrah • Akwasi Afrifa • Nii Amaa Ollennu • Eduardus Akufo-Addo • Ignatius Kutu Acheampong • Fridericus Akuffo • Geraldus Rawlings • Hilla Limann • Geraldus Rawlings • Ioannes Agyekum Kufuor • Ioannes Atta Mills • Ioannes Dramani Mahama • Nana Akufo-Addo
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum* |
|  |
**Sara** (Anglice: *Sarah*) **Siddons**, actrix Britannica (nata 5 Iulii 1755, mortua 8 Iunii 1831), fuit praeclara tragoeda saeculi duodevicensimo; notissima est ob personam Dominae Macbeth, quam exhibebat.

Sara Giddons a Thoma Gainsborough picta

Vita Sua
--------

### Iuventus

Nata est Sara Kemble Cicucii in Cambria, filia natu maxima Rogerii Kemble, magistri gregis histrionum. Feminas histriones esse eo tempore decere coepit, qua de causa parentes eam sinere dubitabant.

### Cursus

Belvidera persona in fabula Venice Preserved cum ei feliciter evenerit anno 1774, David Garrick eam Londinium ad Theatrum Regale arcessivit. Scaenae autem, quas primas ibi faciebat (e.g. Portiam), feliciter non eveniebant, qua re ex illo theatro dimissa est.

Anno 1777 provinciam pervagabatur. Per sex annos cum variis gregibus erat (praecipue Eboraci atque Aquarum Sulis), quo tempore famam maiorem sibi paulatim compararet. Cum iterum in Theatro Regali appareret, felicissime successit.

Partes eius praeclarissimae autem fuerunt Dominae Macbeth, quas agens granditate affectuum mortiferarum excellit. Etiam corporis magnitudo, eiusdem pulchritudo, oculorum vigor, dignitas solemnitasque illi personae aptissimae visae sunt.

Postea Desdemoniam, Rosalindam, Opheliam, Volumniam, praecipue Catharinam Aragonensem laudatissima agebat, fama eius est appellata "mythica" vel "ut monumentum", ipsa "symbolum cultus".

Anno 1802 Theatro Regali relicto interdum in Theatrum Lyricum Regale prodibat. Ibi 1812 tempus in scaena supremum mirabile egit, nam in fabula *Macbeth* scaena somnambula peracta auditores fabulam pergi vetuerunt, dum ea vestibus suis induta orationem abeuntis 8 minutorum haberet.

Postea raro in in scaenam prodiebat, ultimo 1819.

Notae
-----

1. ↑  "Sarah Siddons" in *Encyclopaedia Britannica*. 11a ed. (Sicagi, 1911) html djvu
2. ↑  *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis a die 6 Augusti 2008 ad diem 11 Augusti 2008.
**Bellum Lamiacum**, Graece Λαμιακὸς πόλεμος (323 - 322 a.C.n.) fuit pugna Athenarum et Foederis Aetolici, qua Alexandro Magno mortuo imperium Macedonum excuteretur. Nominatum est ex oppido Lamia ubi partim pugnatum est.

Historia
--------

Cum anno 323 Athenienses de morte Alexandri Magni certiores facti essent, reliquos Graecos contra rectionem Macedonicam excitabant. Quam seditionem ducere parati erant Athenae. Aetoliae Phocisque incolae et Locri ilico inflammati sunt. Bello feliciter ineunte et Thessaliae pugnatores cum aliis se aggregaverunt. Peloponnesi amplexas regione Demosthenes et Hyperides expugnare potuerunt. Antipater apud Heracleam victus et Lamiae circumdatus est. Obsessio autem ante oppidum bene munitum et fortiter defensum diutius durabat; Leosthenes, Athenarum imperator, in excursione ex urbe mortuus est. Eius successor Antiphilus utique auxilia Phrygica profligavit - sed interdum Antipater astute proficiscens cum veteranis Crateri se uniebat.

Apud Crannonem in meridie Pinii fluvii situm die 5 Augusti 322 proelium commissum est ubi neuter vicit; attamen sic Graecorum animus fractus est. Exercitus foederatorum invidia atque diffidentia desuetus est et inde oppidorum multitudo submissionem declaravit. Athenienses et Aetolici autem Antipatro et Cratero in meridiem progrediente inviti se tradiderunt.

Notae
-----

1. ↑  "Λαμιακὸς πόλεμος, τὰ Λαμιακὰ": de origine horum nominum vide Ashton (1984); Walsh (2011)

Bibliographia
-------------

* N. G. Ashton: *The 'naumachia' near Amorgos in 322 B. C.* In: *The Annual of the British School at Athens*, Vol. 72 (1977), p. 1–11.
* N. G. Ashton: *The Lamian War. A false start?* In: *Antichthon*, Vol. 17 (1983), p. 47–63.
* N. G. Ashton: *The Lamian War. Stat magni nominis umbra*. In: *Journal of Hellenic Studies*, Vol. 104 (1984), p. 152–157. JSTOR
* R. M. Errington: *Samos and the Lamian War*. In: *Chiron*, Vol. 5 (1975), p. 51–57.
* G. A. Lehmann, "Der "Lamische Krieg" und die "Freiheit der Hellenen": Überlegungen zur Hieronymianischen Tradition" in *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* vol. 73 (1988) pp. 121-149 JSTOR
* Gunther Martin, "Antipater after the Lamian War: New Readings in Vat. Gr. 73 (Dexippus fr. 33)" in *Classical Quarterly* vol. 55 (2005) pp. 301-305 JSTOR
* S. G. Miller: *Kleonai, the Nemean, and the Lamian War*. In: *Hesperia Supplements*, Vol. 20 (1982), p. 100–108.
* John Walsh, "The *Lamiaka* of Choerilus of Iasos and the genesis of the term 'Lamian War'" in *Classical Quarterly* n.s. vol. 61 (2011) pp. 538-544 JSTOR
* H. D. Westlake: *The Aftermath of the Lamian War*. In: *The Classical Review*, Vol. 63 (1949), p. 87–90. JSTOR
Wikidata Marianna Austriaca
Res apud Vicidata repertae:Marianna Austriaca: imagoMarianna Austriaca: imagoMarianna Austriaca: subscriptioMarianna Austriaca: subscriptio
*Nativitas*: 24 Decembris 1634; Vindobona  
*Obitus*: 16 Maii 1696; Matritum  
*Patria*: Archduchy of Austria  

**Officium**

*Officium*: regina regens, regina coniunx Hispaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Ferdinandus III; Maria Anna of Spain  
*Coniunx*: Philippus IV  
*Proles*: Margaret Theresa of Spain, Philip Prospero, Prince of Asturias, Carolus II, Ferran Tomàs d'Àustria, Maria von Habsburg  
*Familia*: Domus Habsburgensis
**Memoria**

*Laurae*: Order of the Starry Cross  
*Sepultura*: Royal Crypt of the Royal Monastery of San Lorenzo de El Escorial, Sanctus Laurentius Scorialensis  

**Marianna Austriaca**, die 23 Decembris 1634 Vindobonae natae et 16 Maii 1696 Matriti mortua, fuit Hispaniae regina. Filia Ferdinandi III imperatoris e domo Habsburgensi et Mariae Annae Hispanicae, soror imperatorum Ferdinandi IV et Leopoldi I, ab anno 1649 Philippi IV regis Hispaniae uxor secunda, quo mortuo anno 1665 regens Hispaniae fuit usque ad annum 1675, cum Carolo II filio suo imperium concederet.

Notae
-----

1. ↑  Augustinus Roskoványi(en) *Romanus Pontifex tamquam primas ecclesiae et princeps civilis...*, vol. III, p. 1150; Iacobus Benignus Bossuet, *Epitome universae historiae*, 1827, p. 280.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Tractus funis.
**Tractus funis** est ludus aut certamen athleticum in quo greges hominum duo in lateribus funis adversis se durant et trahunt vi pondereque totis, haerere manibus funi strenue affectantes, ut alterum gregem praeter punctum praedesignatum moveant. Quod punctum praestitutum lacuna lutea esse potest.

Regulae differunt, prout tractus funis ludo vel certamine agitur, nam regulae certaminum rigidiores esse solent.

Ludus
-----

Tractus funis.
Tractus funis saepe in scholis et universitatibus Americanis nec non in castris aestivis luditur. Fraternitates, dormitoria, et factiones aliquae extracurriculares certamina in areis campi communis habent.

Certamina
---------

Tractus funis in ludis Olympicis 1904.
Tractus funis fuit pars certaminum Olympicorum ab anno 1900 ad 1920.

Agitur in ludis mundi. Foederatio Intercivitates Tractus Belli Titulos Mundi pro exercitibus civitatum duobus occasionibus anni, certaminibus ambobus aforis intusque, et rem similem pro exercitibus collegiis. 

Secundum regulas dictas, exercitus sint hominum octo numero, cuius pondus totum non est excedendum ultra maximum per classes ponderis designatum. Tractent funem circa duo centimetra perisphaeream. Funis cum linea in medio et duae lineis distantia ab centro aequalibus metris quattor pingetur. 

Ad initium ludi, linea in medio funis ponenda est presse super lineam in terra pictam. Ludo incepto, exercitus alium tractare metra quattor ut praeter lineam in fune pictam altera exercitus traheantur temptat. Potest vincere quoque si peccat alius exercitus (itaque sedens, cadens, etc).

Luditur per mundum totum. Virorum et feminarum exercitus certant, omnibus ponderibus, ab omnibus aetatibus.

Notae
-----

1. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
2. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *köydenveto* (Helsinki 2002).

Nexus externi
-------------

* College Tug of War Documentary: Tractus innecti
* TWIF Foederatio Intercivitates Tractus Belli
* Tractus bellum pro liberis
* Tug Wars - Tractus bellum

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
Wikidata Nicolaus Dobronravov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Dobronravov: imagoNicolaus Dobronravov: imago
*Nativitas*: 22 Novembris 1928; Petropolis  
*Obitus*: 16 Septembris 2023; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: poëta, actor, scriptor, Auctor textus musici, Auctor carminum, magister  

**Familia**

*Coniunx*: Alexandra Pachmutova  

**Memoria**

*Laurae*: USSR State Prize, Ordo ''Signum honoris'', Order "For Merit to the Fatherland" II class, Order "For Merit to the Fatherland" III class, Order of the Red Banner of Labour, Lenin Komsomol Prize, Q30889228, Order "For Merit to the Fatherland"  

**Nicolaus Nicolai filius Dobronravov** (Russice Николай Николаевич Добронравов, tr. *Nikolaj Nikolaevič Dobronravov*; natus Leninopoli 22 Novembris 1928; mortuus Moscuae 16 Septembris 2023) fuit poeta et scriptor verborum carminum(en) Sovieticus et Russicus.

Notus est ut auctor textuum multarum cantionum Sovieticarum popularium. Compositrix musicae notissimarum cantionum ab eo scriptarum—intra quas *Avis felicitatis* («Птица счастья»), *Caterva iuventatis nostrae* («Команда молодости нашей»), *Geologi* («Геологи»), *Ruthenia Alba* («Белоруссия»), *Teneritas* («Нежность»), *Quiam iuvenes eramus* («Как молоды мы были»), *Silva intacta Bialoviesensis* («Беловежская пуща»)—fuit Alexandra Pachmutova uxor.

NotaE
-----

1. ↑  Скончался муж Александры Пахмутовой, поэт Николай Добронравов.
2. ↑  Екатерина Чеснокова (2020-03-01). *Биография Николая Добронравова*.. *ria.ru* (РИА Новости) .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Dobronravov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

* Biographia Nicolai Dobronravov **(Russice)**
Effigies Pontani saeculo XV facto e museo municipali Genuae

***Baiae*** aut ***Baiarum libri*** aut titulo pleno *Hendecasyllaborum sive Baiarum libri duo* scripti sunt Latine a Ioanne Ioviano Pontano. In his libris sunt vel septuaginta carmina erotica de libidinibus Pontani et amicorum suorum ad mare et in balneis Baiarum cum meretricibus nonnullis. Inter amicos multi fuerunt participes Academiae Pontanianae. Virorum nomina vera in libro scribuntur, puellarum autem nomina poetica aut ficticia. Pontanus mortuus est anno 1503; haec carmina edita sunt anno 1505, et Venetiae ab Aldo Manutio, et Neapoli ab amico Petro Summontio, qui commentariolum addidit.

In carmine 1.10 Pontanus convitat amicos nonnullos ad convivium:

> Puer, i, voca sodales  
> 
> Albinum Elisiumque Compatremque  
> 
> et dulcem Altilium, bonum Marullum:  
> 
> ad coenam veniant; bibamus uncti,  
> 
> 
> 
> uncti, permadidi atque lippientes.– Pontanus, *Baiarum libri* 1.10

In carmine 1.17 praeparat festum Sancti Martini sive Martinalia cum vinis e cellario Ioannis Petruciani; vina sunt, inter alia, Corsicum, Barolum, Cretense, Vernacia. Carmen 1.18 est epithalamium Ioannis Brancati. In carmine 1.32 reiicit caseolos a duce Alphonso offertos, accipit carduos Sicilianos a Ioanne Albino datos.

Metrum omnium carminum est hendecasyllabicum (aliter phalaecium) ad honorem Catulli, qui hoc metro usus est.

Amici quibus carmina dicata sunt
--------------------------------

* Franciscus Aelius
* Alphonsus (dux Calabriae)
* Gabriel Altilius
* Masius Aquosa
* Constantia de Avalos
* Franciscus Caraciolus
* Hieronymus Carbo
* Benedictus Chariteus
* Petrus Compater
* Andreas Contrarius
* Leonardus Corvinus, episcopus Potentiae
* Fridericus IV (rex Neapolitanus)
* Antonius Galateus
* Elisius Gallutius
* Petrus Gravina
* Michael Tarchaniota Marullus
* Ioannes Pardus
* Franciscus Puccius
* Franciscus Pudericus
* Manlius Rallus
* Actius Sincerus
* Petrus Paulus Sarranus
* Ariadne Sassone, uxor Pontani
* Suardus Suardinus
* Petrus Summontius
* Marinus Tomacellus

Puellae laudatae
----------------

* Batilla
* Deianira
* Drusula
* Fannia
* Focilla
* Hermione
* Lucilla
* Neera
* Stella
* Terina

Bibliographia
-------------

* Rodney G. Dennis, ed. et interpr. *Giovanni Gioviano Pontano, Baiae*. Cantabrigiae Mass. 2006. **(Latine, Anglice)** (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Carol Kidwell, *Pontano, poet and prime minister*. Londinii 1991.
* John Addington Symonds, *The Renaissance in Italy: Italian literature* pars 2 (Londinii: John Murray, 1914) pp. 185-192.

Nexus externi
-------------

* Hendecasyllaborum seu Baiarum libri duo in *Vicifonte*
* Hendecasyllabi apud *Poeti d'Italia*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Aurigum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°58′58″N 7°55′22″E  
*Numerus incolarum*: 337  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 9.14 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Plebs Teuci, Burgus Marum, Retium  

**Tabula aut despectus**

Aurigum: situsAurigum: situs
Aurigum
**Aurigum** (-i, *n.*) (Italiane: *Aurigo*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aurigum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
Wikidata Auriacum (Saxonia Inferior)
Res apud Vicidata repertae:Auriacum (Saxonia Inferior): insigneAuriacum (Saxonia Inferior): insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°28′17″N 7°29′1″E  
*Numerus incolarum*: 42 544  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich  

**Geographia**

*Superficies*: 197.29 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Witmundia, Ihlow  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Appingedam, Bat Yam  

**Tabula aut despectus**

Auriacum (Saxonia Inferior): situsAuriacum (Saxonia Inferior): situs
Castellum urbis Auriaci
**Auriacum** (alia nomina: *Affrica*, *Auricum*, *Aurika*, *Aurikera*, *Awerkera*) est urbs caput circuli Aurich. Haec urbs sita est in Frisia Orientali Saxonia Inferiore. Ad Aurich etiam vici Brockzetel, Dietrichsfeld, Egels, Extum, Georgsfeld, Haxtum, Kirchdorf, Langefeld, Middels, Pfalzdorf, Plaggenburg, Popens, Rahe, Sandhorst, Schirum, Spekendorf, Tannenhausen, Walle, Wallinghausen atque Wiesens pertinent.

Historia
--------

Aurich nomine *Aurechove* anno 1276 primo in actis descriptum est. Deinde pars Frisiae Orientalis ducatus fuit, tum annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit. Deinde ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Aurich Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Aurich pars novi Circuli Aurich factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in hanc regionem venerunt: Numerus incolarum a 7.089 ad 10.350 crevit. Anno 1972 vici Brockzetel, Dietrichsfeld, Egels, Extum, Georgsfeld, Haxtum, Kirchdorf, Langefeld, Middels, Pfalzdorf, Plaggenburg, Popens, Rahe, Sandhorst, Schirum, Spekendorf, Tannenhausen, Walle, Wallinghausen atque Wiesens cum Aurich consociati sunt.

Homines noti
------------

### Cives honoris causa

* Rudolphus Eucken (1846 - 1926) scriptor et philosophus.
* Paulus de Hindenburg (1847 - 1934) dux militum et vir publicus
* Franciscus Seldte (1882 - 1947), vir publicus
* Adolphus Hitler (1889 - 1945), vir publicus

### Nati

* Carolus Henricus Ulrichs (1825 - 1895), conditor commentariorum latinorum quibus nomen *Alaudae*.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Auriacum (Saxonia Inferior)** spectant (Auriacum (Saxonia Inferior), Aurich). |

* Pagina officialis
Vexillum informale,? 1883.
**Moresnet neutrius partis** vel **Marsna neutrius partis** erat minima civitas sui iuris quae a 1816 usque ad 1914 exstitit. Area 3.5 chiliometra quadrata fuit. Exstitit quia nequiverunt finitimi sui consentire inter se uter habiturus sit; propterea, ii consenserunt eam territoriam neutralem facere, ubi ambo finitimi potestatem haberent. Septem chiliometra inter meridiem et solis occasum ab Aquisgrano, Germania, et ad meridiem locorum ubi Germania, Belgia, et Nederlandia concurrunt ad *Vaalserberg.*

Ortus
-----

Cum Congressu Vindobonensi anno 1815 multi fines et civitates mutaverunt. Unus erat is inter Prussia et novum Regnum Foederatum Nederlandiae. Plerumque, ambo in finem consenserunt, quia similis fini priori erat. Circum Moresnet fuit difficultas. Inter oppida Moresnet et Neu-Moresnet erat zinci fodina (Francogallice *Vieille Montagne,* Germanice *Altenberg*). Ambae civitates hanc fodinam desideraverunt. Anno 1816, consenserunt Moresnet Nederlandicum fore, Neu-Moresnet Prussicum fore, et fodinam et oppidum Kelmis territoriam neutram ubi ambae potestatem haberent.

Moresnet Neutrale plus minusve triangulum erat. Finis meridionalis fuit via inter Aquisgranum et Leodium. Fodina non procul a hoc viam fuit. Locus longissime in septentrione situs fuit Vaalserberg. Quando Belgia independentiam recepit a Nederlandia anno 1830, terra a latere Nederlandica facta est Belgica, et a 1830 Belgia et Prussia potestatem habuerunt in Moresnet. Primo Moresnet duos praetores regales habuit, unum ab utro finitimo. Deinde, Moresnet proprios duces recepit: magister civium et magistratus decemviralis creati sunt. Magister factus est a magistrato.

Multi incolae in zinci fodina laboravit, etiam homines vicinarum civitatum. Quia Moresnet neutrale erat, pauca vectigalia fuit, et nulla portoria. Incolae potuerunt eligere utrum exercitum stipendia meritum, sed non exercitum proprium potuerunt habere.

Occasus
-------

Zinci fodina anno 1885 exhausta est; ita incolae laborem eguerunt. Nonnulli volebant aleatorium incipere, aut pittacia cursualia facere. Doctor Gulielmus Molly voluit Moresnet esse civitatem, quae lingua Esperantica uteretur. Etiam voluit dare Moresnet nomen *Amikejo* quod Esperantice locum amicitiae significat, sed hae consilia non evenerunt. Prussia (quae pars Germaniae facta est in 1871) et Belgia voluerunt recipere civitatem. Anno 1914, in Bello Mundano Primo, Germania Belgiam invasit et Moresnet occupavit. Anno 1915, officialiter a Germania annexum est.

Anno 1919, post bellum, in Foedere Versaliarum, consensus est Moresnet pars Belgiae facturum esse. A 1940 usque ad 1944, in Bello Mundano Altero, Moresnet iterum a Germania occupatum est, sed a 1944 Belgiae est.

Notae
-----

1. ↑  J. Kriescher, *Moresnet, eine geschichtliche und politische Darstellung*. Aquisgrani, anno 1942, p.9 (fons in Vicipaedia Francogallica repertus).

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
Ministerii sedes principalis, Moscuae sita (in chomate Frunzenskaya)
signum militare quoddam
**Ministerium belli** sive **Ministerium Defensionis Foederationis Russicae** (Russice: *Министерство обороны Российской Федерации*) est unum ex sedecim ministeriis gubernationis Foederationis Russicae. Die 16 Martii 1992 conditum est. Hodie ministerio circiter decem milia hominum laborant.

Duces
-----

Minister defensionis ex anno 2012 eminentissimus generalis Sergius Shojgu; primus autem minister nonnullos anni 1992 menses fuerat Boris Ieltsin ipse. Quem secuti sunt Anatolius Serdjukov (2007-12), Sergius Ivanov (2001-07), Inguarus Sergejev (1997-2001), Inguarus Rodionov (1996-97) et Paulus Gratshov (1992-96).

Exercitum Russiae hodiernae iuvat paganos inermos, scholas, nosocomia et privatorum habitationes impetere, e.g. in Ucraina et in Syria.

Status
------

pittacium cursuale (2002)
Ramzan Kadyrov (Tzetzeniae) cuius copiae exercitui Russico saepius succurrere solent
Una cum Ministerio rerum internarum (Russice: *Министерство внутренних дел Российской Федерации*), cum Ministerio rerum externarum (Russice: *Министерство иностранных дел Российской Федерации*), cum Ministerio rerum iuridicarum (Russice: *Министерство юстиции Российской Федерации*) et cum Ministerio casuum evitandorum (Russice: *Министерство Российской Федерации по делам гражданской обороны, чрезвычайным ситуациям и ликвидации последствий стихийных бедствий*) directo praesidi Russiae subiectum est. Eius est ordo defensionis publicae. Res agendae examussim in statutis descriptae sunt, ut die 16 Augusti 2004 a praeside ipso confirmabatur.

Omnes legiones Russicae, salvis praetorianis (Russice: *Росгвардия*: qui terrorem avertant et a ministro rerum internarum diriguntur) generali Sergio Šoigu obtemperent.

Nexus interni
-------------

* Incursio Russica in Ucrainam (2022), de barbaris quibusdam terram Europaeam pacificam petituris

Nexus externi
-------------

* situs proprius
* retia socialia militibus dedicata
* auxilium pittaciis vehiculis decifrandis
* paginae disputatoriae membris reservatae
* reformati structurae ordines
* de latronibus cohortis Wagnerianae pellicula

Notae
-----

1. ↑  Fons **(Russice)**
2. ↑  "Amnesty sieht Einsatz von Streumunition durch Russland als erwiesen an". Apud: spiegel.de, 13.6.2022
3. ↑  "Mehr als 300.000 getötete Zivilisten". Ĉe: tagesschau.de, 28.6.2022
Muixeranga
**Muixeranga** Catalane vocatur, coniunctio saltationum et castellorum humanorum orta Valentia quae in Algemesí, Riparia Alta retenta est.

Maius quam sola saltatio, proprie coniunctio scaenarum plasticarum cum intentione repraesentativa vocatur, quae in Processionibus Matris Dei Salutis, Festo Maiore Algemesí participatur 7 et 8 Septembris.

*Muixeranga* nomen receptum in Algemesí est, et quae a castellariis modernis differt in sententia de Muixerangam religiosiorem et cum saltatione esse, et in altitudinem turrium humanarum minus gravem esse. Secundum theoriam in quo castellarii et Muixeranga originem communem in *Moixiganga* habent, priores in turribus humanas specializaverunt et posteriores fidem sensui religioso et plasticitati scaenarum retinuerunt.

Origo
-----

Origo nominis incerta est. Una theoria nomen ab Arabice *mochain* "persona" esse dicit; in altera *muixeranga* cum *moixiganga* coniungitur. Etiam si haec traditio Iberica usque a saeculo 13 derivet, *Muixeranga* Algemesí non ante saeculum 18 historiae est.

Musica et symbolismus
---------------------

Saltatio cum musica *tabalet* (species tympani) et *dolçaina* (species tibiae; Hispanice *dulzaina*) associata est, et melodia characteristica auctore incognito.

Nonnullos qui cultum Valentianum colere volunt musicam vindicant ut carmen Valentianum ac per Cataloniam.

Audias carmen Muixeranganum a Xaverio Richart cantatum.

Nexus externi
-------------

* La Muixeranga d’Algemesí *(Catalane)*

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
Wikidata Rosa Christiana Ossouka Raponda
Res apud Vicidata repertae:Rosa Christiana Ossouka Raponda: imagoRosa Christiana Ossouka Raponda: imago
*Nativitas*: 1964; Liberopolis  
*Patria*: Gabonia  

**Officium**

*Officium*: Demarchus, Prime Minister of Gabon, Minister of Finance and Economy  
*Munus*: civil servant, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Gabonese Democratic Party  

**Rosa Christiana**, vulgo *Rose Christiane* **Ossouka Raponda** (Francopoli(fr) die 30 Iunii 1963 nata) est oeconoma et politica Gabonis.

Alumna est Instituti Oeconomiae Vectigaliumque Liberopoli in urbe. Ministra a rationibus publicis fuit annis 2012 et 2013, primo ministro Raimundo Ndong Sima, sed hoc anno exeunte consiliaria municipalis Liberopolis electa est atque anno 2014 ineunte praefecta urbis, prima mulierum, acclamata est. In regimen nationale redeuns die 12 Februarii 2019 ministra munitionis et securitatis facta est, primo ministro Iuliano Nkoghe Bekalé; sed die 16 Iulii 2020 in munus primae ministrae, atque die 9 Ianuarii 2023 ad officium praesidis vicariae a praeside Ali Bongo promota est.

Bibliographia
-------------

* Georges Dougueli, "Gabon: Rose Christiane Ossouka Raponda, le nouveau visage de Libreville" in *Jeune Afrique* (21 Ianuarii 2014) Situs venalis
* Romain Gras, "Gabon: Rose Christiane Ossouka Raponda, de la mairie de Libreville au ministère de la Défense" in *Jeune Afrique* (12 Februarii 2019) Situs venalis
* Marceau Ndong Ossa, "Gabon : Le président Ali Bongo Ondimba nomme une femme au poste de premier ministre" in *La Libreville* (16 Iulii 2020)

Nexus externi
-------------

* Vita apud regimen Gabonense

Primi ministri Gabonis (1975–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Leo Mébiame 1975 • Casimirus Oyé-Mba 1990 • Paulinus Obame-Nguema 1994 • Ioannes Franciscus Ntoutoume Emane 1999 • Ioannes Eyeghé Ndong 2006 • Paulus Biyoghé Mba 2009 • Raimundus Ndong Sima 2012 • Daniel Ona Ondo 2014 • Emmanuel Issoze Ngondet 2016 • Iulianus Nkoghe Bekale 2019 • Rosa Christiana Ossouka Raponda 2020 • Alanus Claudius Bilie-By-Nze 2023
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Gabonis • Ministri rerum externarum Gabonenses |
|  |