recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Hieronymus Boateng
Res apud Vicidata repertae:Hieronymus Boateng: imagoHieronymus Boateng: imago
*Nativitas*: 3 Septembris 1988; West Berlin  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Jérôme Agyenim Boateng
**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Memoria**

*Laurae*: Silbernes Lorbeerblatt, Moses-Mendelssohn-Preis, Footballer of the Year  

Hieronymus Boateng (2015)
**Hieronymus Agyenim Boateng** (vulgo *Jérôme Boateng*) (natus Berolini die 3 Septembris 1988) est pedilusor Germanicus plerumque in positione defensoris ludens.

Hieronymus Boateng Berolino filius patris originis Ganensis et matris germanicae natus est, hac in urbe cum duobus fratribus et una sorore adolevit. Ab anno 1998 in societatibus pediludii Berolinensibus *Tennis Borussia* et *Hertha BSC*, ab 2007 usque ad 2010 in *Societate athletica Hamburgense* (*Hamburger SV*) lusit. Deinde ad anglicam societatem *Civitas Mancunii* (*Manchester City*) vertit. Anno 2011 ad Germaniam remigravit, ut in grege *Bavaria Monacum* luderet. Anno 2021 societatem mutavit, nunc pro *Olympico Lugdunum* (*Olympique Lyon*) lusit.

Boateng socius Turmae Pedilusoriae Nationalis Germanicae certaminibus mundanis pedilusorium 2010 in Africa Australi et 2014 in Brasilia atque certaminibus europaeis pediludii 2012 in Polonia ac Ucraina et 2016 in Francia interfuit. In certaminibus mundanis 2010 et 2014 Hieronymus Boateng contra turmam ganensem lusit, quae socius frater suum *Coemgenus-Princeps Boateng* erat, hoc primum duellum fraternum in historia certaminum mundanorum pedilusorum fuit. 

Anno 2016 *Alexander Gauland* praeses vicarius factionis Germanicae "Alternativae pro Germania" Boateng vicinum habere propter colorem cutis eius neminem velle dixit. Huic sententiae in fama publica vehementer contradicebatur.

Mense Septembri 2021 iudicium locale Monaciense eum ob violentiam amicae suae corporis pecuniae condemnavit.

Hieronymus Boateng est editor periodici gemanici "*Boa*".

Honestates
----------

* *Folium lauri argenteum* (2010, 2014) (summus honor athleticorum germanorum)
* *Praemium Moses-Mendelssohn* Senatus Berolini (2016)
* *Pedilusor Germanicus Anni 2016*

Bibliographia
-------------

* Michael Horeni: *Die Brüder Boateng: Drei deutsche Karrieren*. Tropen-Verlag apud Klett-Cotta, Stutgardiae 2012.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hieronymum Boateng** spectant. |

* Situs interretialis proprius
* Datorum repositorium: weltfussball.de
* Datorum repositorium: fussballdaten.de
* *Boateng* in situ interretale Societatis pediludii Bavaria Monacum
Flavius Valerius Iovinus in seplulchrali monumento fictus, nunc in museo Durocortori condito
**Flavius Valerius Iovinus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus ac militaris Romanus origine Germanica saeculo quarti erat.

Familia
-------

Nepos eius Iovinus annis 411 - 413 usurpator in Gallia erat.

Cursus honorum
--------------

Cum Iulianus Caesar Galliam administraret, magister equitum fuit. et anno 363 Ioviano Augusto *magister militum per Gallias* nominatus est. Et Valentiniano imperatore hoc officio fungebatur. Anno 366 Alamannos ad Mosellam vicit et ad annum 369 in Gallia et Britannia versabatur. Christianus fuit, qui Durocortori ecclesiam Sancti Agricolae condidit. Anno 367 una cum Flavio Lupicino consul erat. Fuit forsitan conditor urbium Ioviniaci et *Joinville* erat.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XXI 8,3
2. ↑  Op.cit. XXV 8,11
3. ↑  Op.cit. XXVII 2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Gratianus nobilissimus puer et Dagalaifus**  |  **Consul** 367cumFlavio Lupicino | Successores: **Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus II et Imp. Caesar Flavius Valens Augustus II**  |
**Flavius Varronianus** (natus 363, mortuus ignoto anno) filius imperatoris Ioviani et Charitonis erat. Iovianus, anno 363 post mortem Iuliani imperatoris in bello Persico successor imperator electus cum *nobilissimo puero* 1 Ianuarii 364 Ancyrae consulatum coepit. Nam pater Ioviani Varronianus Maior quendam Varronianum post Iovianum imperatorem factum consulatum gesturum esse somniaverat.  

Sed pater iam 17 Februarii eiusdem anni mortem obiit. Patre mortuo filiolus uno oculo caecatus est. Iohannes Chrysostomus anno 380 epistulam "ad iuniorem Viduam" (Charitonem), quo de eius filio vivo scripsit. Sed nihil praeterea de Varroniano audimus.

Notae
-----

1. ↑  Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle, Darmstadii 1996, p. 326

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Claudius Iulianus Augustus IV et Flavius Sallustius**  |  **Consul** 364cumImp. Caesare Flavio Ioviano Augusto | Successores: **Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus et Imp. Caesar Flavius Valens Augustus**  |
Hieronymus Bonaparte rex Westfaliae
**Hieronymus** (lingua Francica: *Jérôme*) **Bonaparte** (natus 15 Novembris 1784 Adiacii in insula Corsica, mortuus 24 Iunii 1860 apud Lutetiam) frater Napoleonis I imperatoris Francorum et ipse annis 1807 - 1813 rex Westphaliae fuit.

Vita ante regnum
----------------

Filius fuit Caroli Buonaparte iurisconsulti et propugnatoris libertatis Corsicae, qui iam anno 1785 mortuus est, et Laetitiae Ramolino erat. Hieronymus ab anno 1800 iussu fratris succenturio ac centurio apud Classem in Mari Caribico militavit. Ibi, cum navis sua peteretur, fugit et in Americam venit et fratre Napoleone invito Elisabetham Patterson, filiam mercatoris Baltimorae in matrimonium duxit. Cum autem pecunia defecisset, in Franciam cum uxore redibat, sed haec in fine recusatus in Anglia mansit. Ibi et filius eius Hieronymus Bonaparte-Patterson natus est. Ambo in CFA reverterunt. Hieronymus senior interim iterum miles navalis factus est, navem suam ante litora Brasiliae rexit, et post Trafalgarem Pugnam factam in patriam revocatus est. Bello contra Borussiam anni 1806 interfuit et castellum Vratislaviae expugnavit.

Rex Westfaliae
--------------

Post Pacem Tilsae anno 1807 signatam Napoleo novas civitates in Germania condidit et e variis regionibus Germaniae Regnum Westphaliae composuit, cuius rex Hieronymus factus est. Caput novi regni Cassala facta est. Matrimonio primo a Napoleone anullato Hieronymus Catharinam filiam Friderici I Virtembergiae regis in matrimonium duxit. Hieronymus regno suo parlamentum condidit et servitus sustulit, libertatem religionum decrevit. Anno 1812 milites Westfaliae in Expeditionem Russicam duxit.

Exilium et reditus
------------------

Napoleone in Russia victo et Pugna Lipsiensi facta Regnum Westphaliae dissoluta est, Hieronymus cum uxore Lutetiam fugit. Post finem imperii Francorum in Austriam in exilio fugerunt, postea Tergestis vixerunt. Anno 1848, cum Ludovicus Napoleo Bonaparte nepos Hieronymi praeses Franciae electus est, in Patriam rediit, postea Marescalcus Franciae et praeses senatus factus est. Uxore secunda mortua anno 1853 Iustinam Pecori-Suárez duxit.

Posteriores
-----------

Cum uxore prima filium unum habuit:

* Hieronymus Bonaparte-Patterson (1805-1870)

Catharinae secundae uxori tres liberi fuerunt:

* Hieronymus Napoleo Carolus Bonaparte (1814-1847)
* Mathilda Laetitia Gulielmina Bonaparte (1820-1904)
* Napoleo Iosephus Carolus Paulus Bonaparte (1822-1891), qui *Plon-Plon* vocatus est.

Praeterea ei nonnulli illegitimi posteriores fuerunt.

Nexus interni
-------------

* Bonaparte (familia)

Nexus externi
-------------

* Biographia in Pagina Historiae Westfaliae (lingua Theodisca)
* Expositio de Hieronymo rege in Casala (linguis Anglica Francica Theodisca)
Wikidata Iohannes Ponce-Enrile
Res apud Vicidata repertae:Iohannes Ponce-Enrile: imagoIohannes Ponce-Enrile: imago
*Nativitas*: 14 Februarii 1924; Gonzaga  
*Patria*: Philippinae  
*Nomen nativum*: Juanito Furagganan
**Officium**

*Officium*: minority leader of the Senate of the Philippines, President of the Senate of the Philippines, Member of the House of Representatives of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines, defence minister, Chief Presidential Legal Counsel  
*Munus*: politicus, iuris peritus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Pwersa ng Masang Pilipino  

**Familia**

*Proles*: Jack Enrile  

Iohannes Ponce-Enrile
**Iohannes Ponce-Enrile y Furagganan** (natus 14 Februarii, 1924 in Gonzaga, Cagayan) est vir politicus et dux alteris eversionis (appellatus 'Edsa Revolution') vis populo ('People Power') in 1986 ubi tunc praesidentem Marcum derupisset. Senator creatus est ab populo ut praeses curiae enim maximus curio in 2008. Reciens in 2014 accusatus est peculatus. Etiam senex infirmitate intromittur nosocomio.

Apud Universitatem Philippinarum est baccalaureatus iurisprudentiae cum laude anno 1949.
Apud Universitatem Harvardianae est titulus magister iurisprudentiae anno 1953.

Nexus externi
-------------

* *Juan Ponce Enrile: Philippine Senator, Kontra PPA* apud www.jpenrile.com
* *Senator Juan Ponce Enrile - Senate of the Philippines* apud www.senate.gov.ph
* Juan Ponce Enrile's Assets and Liabilities
* Juan Ponce Enrile's Official Philippine Senate biography
Wikidata Maria Alexandri filia
Res apud Vicidata repertae:Maria Alexandri filia: imagoMaria Alexandri filia: imago
*Nativitas*: 27 Iulii 1824; Darmstadium  
*Obitus*: 22 Maii 1880; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: Consort of Russia  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Familia**

*Genitores*: Ludwig II, Grand Duke of Hesse, August von Senarclens de Grancy; Princess Wilhelmine of Baden  
*Coniunx*: Alexander II  
*Proles*: Alexandra Alexandri filia, Nicolaus Alexandri filius, Alexander III, Maria Alexandri filia, Vladimirus Alexandri filius, Alexius Alexandri filius, Sergius Alexandri filius, Paulus Alexandri filius  
*Familia*: House of Hesse-Darmstadt
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Sancti Andreae, Order of Saint Catherine, Ordo Alexandri Nevensis, Order of Queen Maria Luisa, Order of Saint Isabel, Order of Theresa, Order of Saint Charles  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Petropolitana  

**Insignia heraldica**

Maria Alexandri filia: insigneMaria Alexandri filia: insigne
**Maria Alexandri filia** (Russice Мария Александровна), 27 Iulii anno 1824 Darmstadii nata et 22 Maii anno 1828 Petropoli mortua, fuit imperatrix Russiae, Alexandri II uxor, Alexandri III mater. Elisabethae Alexii filiae imperatricis neptis (sororis eius filia) fuit.

E domo ducum Hassiae, anno 1840 Alexandro, tunc coronae heredi, nupta est. Liberos octo habuit. Motus Crucis Rubrae auspiciis Mariae Alexandri filiae in Russia munera sua fungi incipiebat. Portus Mariae aliaque nomine eius appellata sunt.

Notae
-----

1. ↑  Id nomen cum fide Orthodoxa recepit; nata **Maximiliana Guilielmina Augusta Sophia Maria Hassiana et Rhenana**.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 8 Augusti Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 3 Iunii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |
Wikidata Mari Alkatiri
Res apud Vicidata repertae:Mari Alkatiri: imagoMari Alkatiri: imago
*Nativitas*: 26 Novembris 1949; Dilium  
*Patria*: Timora Orientalis  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of East Timor, Prime Minister of East Timor  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Revolutionary Front for an Independent East Timor  
*Religio*: Musulmanus
**Memoria**

*Laurae*: Grand Cross of the Order of Prince Henry  

**Mari Alkatiri** (Dili in urbe natus die 26 Novembris 1949) est politicus Timora Orientalis.

E familia Arabum Hadramensium, mercatorum Dili in urbe sub imperio Portugallensi degentium, ortus est. Iuvenis Angoliam, deinde Mozambicum petivit ubi anno 1975, Timora Orientali ab Indonesia obsessa, praesidium motus patriae libertandae, nomine FRETILIN, constituum est. Ibi usque in annos 1990 habitabat et apud universitatem Maputensem iuribus studuit. In patriam denuo reditus, libertate nacta, bis primus minister meruit, a die 20 Maii 2002 usque ad 26 Iunii 2006 (praeside Xanana Gusmão) et a die 15 Septembris 2017 (praeside Francisco Guterres).

Bibliographia
-------------

* Helen Hill, "Stand up, the real Mr Alkatiri" in *The Age* (31 Maii 2006)

Primi ministri Timorae Orientalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mari Alkatiri 2001 • Iosephus Ramos-Horta 2006 • Stanislaus da Silva 2007 • Xanana Gusmão 2007 • Rui Maria de Araújo 2015 • Mari Alkatiri 2017 • Taur Matan Ruak 2018
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Timorae Orientalis • Ministri rerum externarum Timorae Orientalis |
|  |
Wikidata Maria-Ludovica Dött
Res apud Vicidata repertae:Maria-Ludovica Dött: imagoMaria-Ludovica Dött: imago
*Nativitas*: 20 Aprilis 1953; Northornon  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Marie-Luise Duhn
**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value  

**Memoria**

*Laurae*: Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

Maria-Ludovica Dött anno 2014
**Maria-Ludovica** (Theod. *Marie-Luise*) **Dött** (nata nomine Duhn die 20 Aprilis 1953 in Northornon) rerum politicarum perita Germanica factionis CDU est.

Munus
-----

Postquam scholam finivit, Dött tirocinium mercatoris in Herbipoli fecit et deinde in Idar-Oberstein tirocinium Gemmologiae. Deinde est particeps tabernae gemmariae Hoxariae.

Cursus honorum
--------------

Anno 1984 ad factionem CDU accessit et annis 1994 - 1998 consiliaria urbis Hoxariae erat. Tum legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est et ad hoc diem manet.

Familia
-------

Dött marito nupsit atque filium unum habet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mariam-Ludovicam Dött** spectant. |

* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
Wikidata Ioannes Henricus Alstedius
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Henricus Alstedius: imagoIoannes Henricus Alstedius: imago
*Nativitas*: 1588; Ballersbach  
*Obitus*: 9 Novembris 1638; Alba Iulia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: theologus, musicologus, scriptor, musicae theoricus, professor, philosophus, Praeceptor, magister  

**Consociatio**

*Religio*: Protestantes
**Ioannes Henricus Alstedius** (Theodisce *Johann Heinrich Alsted*), anno 1588 natus et anno 1638 mortuus, fuit theologus Calvinista et philosophus Theodiscus. 

In Universitate Herbornae educatus, philosophiam et theologiam ibi docebat. Postea in Albam Iuliam migravit. Opera permulta composuit, exempli gratia

* *Clavis artis Lullianae* (1609)
* *Metaphysik* (1613)
* *Compendium philosophicum* (1620)
* *Diatribe de mille annis apocalypticis* (1627)
* *Encyclopaedia Cursus Philosophici* (1630, in 7 voluminibus)
* *Thesaurus chronologiae* (editio anni 1650)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Wikidata Ioannes Henricus Gulielmus Tischbein
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Henricus Gulielmus Tischbein: imagoIoannes Henricus Gulielmus Tischbein: imago
*Nativitas*: 15 Februarii 1751; Haina  
*Obitus*: 26 Februarii 1829; Utina  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: court painter  
*Munus*: pictor, Chalcographus, graphic artist  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Proles*: Peter Tischbein, Elisabeth Susanne Luise Tischbein  
*Familia*: Tischbein family
**Ioannes Henricus Gulielmus** vulgo *Johann Heinrich Wilhelm* **Tischbein** (natus Haina Hassiae die 15 Februarii 1751; mortuus Eutin in Holsatia die 26 Februarii 1829) fuit pictor Germanicus.

Vita
----

Avunculo Ioanne Iacobo Tischbein magistro Hamburgi picturam edidicit antequam artem in Batavia, in variis urbibus Germanicis, in Italia (annis inter 1779 et 1781), Turici, Romae rursus ex anno 1783, Neapoli ex anno 1787 exerceret.

Neapolitani autem eum rectorem scholae pictoriae instituerunt. Qui tamen mox in patriam revertit Hamburgi et Eutin domicilia per vices habiturus.

Opera
-----

*Goethius ruri*, illustrissimum eius opus
Notissima sunt opera *Goethe auf den Ruinen des alten Rom*, *Konradin von Schwaben und Friedrich von Österreich wird beim Schachspiel das Todesurteil verkündigt*, *Christus und die Kindlein* (pro Fano Santi Ansgarii Bremensi), *Der wütende Ajax die Kassandra von der Statue der Pallas wegreißend*, *Der Einzug Benningsens in Hamburg*

Libri mentionis digni, quos edidit atque partim rasionibus suis ornavit, ecce hi: »Têtes de différents animaux, dessinées d'après nature« (Neapoli 1796), »Sir William Hamilton's collection of engravings from antique vases« (Neapoli 1791–1809, »Homer, nach Antiken gezeichnet« (cum adnotationibus ab Heyne, Gottingae 1801-1804; ab Schorn, Stuttgardiae 1821-1823).

Bibliographia
-------------

* Klaus Langenfeld: *Wilhelm Tischbein, Goethe-Maler in Rom und herzoglich oldenburgischer Hofmaler.* Isensee Verlag, Oldenburgi 2008, ISBN 978-3-89995-548-4.
* Petra Maisak: *Goethe und Tischbein in Rom*. Insel Verlag, Francofurti ad Moenum/Lipsiae 1994, ISBN 3-458-19251-4, (Insel-Bücherei, 1251).
* Vita a Karin Schrader descripta apud NDB
* Ulrich Schulte-Wülwer: *Johann Heinrich Wilhelm Tischbein und seine Schüler in Eutin*, in: Nordelbingen, 81/2012, p. 39–71. ISSN 0078-1037

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Henricum Gulielmum Tischbein** spectant. |

* Opera apud Zeno
* Tischbein tempore suo; informationes in Museo Holsatiae Orientalis
* Quod Casellenses de Tischbein monstrent
* Scaturigo apud DDB
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
Initium pugnae
Motus copiarum polonicarum apud flumen Wieprz
**Proelium Varsoviense** pugnatum est die 12 - 15 Augusti anno 1920 dum Exercitus Ruber impetus faceret ab Chiovia et copiae polonicae deiceret ad Vistulam, ubi defensio Varsoviam parata est. In oriente Poloniae novum regimen, obtemperatum regno in Moscua, constitutum est. Unio Rerum Publicarum Socialisticarum Sovieticarum expugnare Europam Occidentalem intendebat itaque sustinere Poloniae graviter fuit ut destinatum consequitur. Motus copiarum polonicarum apud flumen (*polonice*: Wieprz) situm commutavit et Exercitus Ruber se recepit. Bellum pax in Riga anno 1921 finivit. Pugna nota est etiam ut "Miraculum apud Vistulam".

Duces Polonici
--------------

* Iosephus Piłsudski - dux omnium copiarum
* Thaddeus Rozwadowski - "partes agens" ducis
* Iosephus Haller - dux cornus septentrionalis
* Eduardus Rydz-Śmigły - dux cornus medialis (circa Varsoviam)
* Vanceslaus Iwaszkiewicz - dux cornus meridiani

Duces Sovietici
---------------

* Siergiej Kamieniew - dux omnium copiarum
* Michaił Tuchaczewski - dux cornus septentrionalis - occidentalis
* Aleksandr Jegorow - dux cornus meridiani - occidentalis

Nexus externi
-------------

* Proelium Varsoviense 1920 **(Anglice)**
*Haec pagina de titulo dignitatis tractat. De usu musicali huius vocis vide fuga musica.*
**Comes** sensu stricto est amicus, socius, qui comitatur. Vox *comes* generis communis est, vox feminina, ignota linguae latinae classicae, est **comitissa**. Aevo postclassico novum sensum accepit, comes nempe regis, et factum est titulus nobilitatis. Comes habebat ius comitatus et potestatem comitatus, interdum latinitate medio-aevali posse comitatus dicta. Etiam vox **grafionis** exstat.

Nexus externi
-------------

* "Earl and Countess" apud *Debrett's* **(Anglice)**

Notae
-----

1. ↑   Edwin Habel: *Mittellateinisches Glossar*, Paderborn 2008, ISBN 978.3.8252-1551-4, p. 170

Tituli nobilitatis: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  | Corona Sancti EduardiCorona Sancti Eduardi |
| Imperator • Rex • Rex vicarius • Archidux • Magnus dux • Dux • Magnus Princeps • Princeps Elector • Princeps • Knezus • Iarlus • Marchio • Comes • Grafio • Vicecomes • Baro • Eques • Nobilis • Dominus
*Nobilitas • Tituli nobilitatis* |
|  |
*Pro curculione eiusdem nominis, vide* Rhynchophora (animal).

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Malpighiales   
Familia : Malpighiaceae   
Genus : ***Rhynchophora*** Arènes   
   
Subdivisiones: Species\**R. humbertii* Arènes
* *R. phillipsonii* W. R. Anderson

***Rhynchophora*** est genus Malpighiacearum, familiae circa 75 generum plantarum florentium in ordine Malpighialium. Complectitur duas species gracilium lianarum lignearum in Madagascaria natarum. Fructus, proprie alis 3–4, helicopteri similibus, est in familia unicus.

Species typica *R. humbertii* fructum habet eminentià conicà, rostro simili, ex quam genus nominatum est (ῥύγχος 'rostrum' + -φόρος '-fer').

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • NCBI • Biodiversity • Plant Name Index • Plantes d'Afrique |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Rhynchophoram*** spectant. *(hic nexus fractus videtur)* |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Rhynchophoram*"** apud **Vicispecies**. |

* Malpighiaceae: descriptio, taxonomia, phylogenia, et nomenclatura
* Rhynchophora
* Anderson, W. R. 2001. "Observations on the Malagasy genus *Rhynchophora* (Malpighiaceae)." *Contributions from the University of Michigan Herbarium* 23:53–58.
Commotus geometricus approbatio theoremae Pythagorae
**Theorema Pythagorae,** vel **sententia Pythagorae,** in geometria Euclideana est theorema quod dicit trianguli recti hypotenusam quadratam aequalem esse summae aliorum laterum quadratorum.

Enuntiatum theorematis est: in triangulo ABC, ubi angulum rectum est in B et hypotenusa est AC, habemus AB² + BC² = AC².

Generaliter, si *u* et *v* duo orthogoni vectores in spatio hilbertiano sunt, tunc {\displaystyle \left\Vert u\right\Vert ^{2}+\left\Vert v\right\Vert ^{2}=\left\Vert u+v\right\Vert ^{2}}.

In omni triangulo ABC, AB² + BC² = AC² - 2AC cos(b), si b est angulus ad punctum B; hoc theorema in trigonometria dicitur *lex cosinorum.* Quod cosinus anguli recti est 0, theorema Pythagorae est casus particularis huius legis.

Aliud theorema generalius est theorema Ultimum Fermatianum in theoria numerorum, quod dicit aequationem {\displaystyle a^{n}+b^{n}=c^{n}} nullam solutionem habere, cuius valores *a, b, c* integri sunt, si n est integer et n > 2.

Ventimola Euclidis.
Theorema dicitur Pythagorae quod Pythagoras id scivit; non autem primus erat qui hoc theorema demonstravit. Mathematici Babyloniae, Aegypti, Indiae, Sinarum theoremate usi sunt. Demonstratio clarissima apud Euclidem invenitur (*Elementa* 1.47), cum imagine quasi ventimola (vide figuram). Euclides demonstrat triangulos DAB et CAK aequales esse, sed superficies quadri ADEC est duplex superficiei trianguli DAB, et superficies rectanguli AHJK duplex superficiei trianguli CAK; duae superficiei ergo aequales sunt. Per eandem rationem, superficies quadri CFGB superficiem rectanguli BHJI aequat. Superficies quadri ABIK est AHJK + BHJI; est ergo ADEC + CFGB.

Numeri *a, b, c* ut {\displaystyle a^{2}+b^{2}=c^{2}} sunt triplex Pythagoreanus. Exempla sunt: (3, 4, 5); (5, 12, 13); (7, 24, 25). Si (a, b, c) sunt triplex Pythagoreanus, etiam sunt omnes (na, nb, nc), si n est integer, quod {\displaystyle (na)^{2}+(nb)^{2}=n^{2}(a^{2}+b^{2})=n^{2}c^{2}=(nc)^{2}.} Euclides rationem dabat qua omnes triplices Pythagoreani inveniuntur (*Elementa* 10.28, lemma primum).

Notae
-----

1. ↑  Lamberti Bos ellipses Graecae.
2. ↑  Q. Septimii Florentis Tertulliani de Resurrectione Carnis liber.
Wikidata Neuharlingersiel
Res apud Vicidata repertae:Neuharlingersiel: insigneNeuharlingersiel: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°42′0″N 7°42′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 025  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Esens  

**Geographia**

*Superficies*: 24.55 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Spiekeroog, Werdum, Stedesdorf, Esens  

**Tabula aut despectus**

Neuharlingersiel: situsNeuharlingersiel: situs
Portus piscatorum Neuharlingersiel
Neuharlingersiel Portus
Neuharlingersiel ex aere visum
**Neuharlingersiel** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Cum aliis parvis communibus se ad Esens commune generale coniunxit. Ad Neuharlingersiel et vici Altharlingersiel, Ostbense atque Seriem pertinent.

Historia
--------

Neuharlingersiel, qui vicus anno 1693 conditus est, cum hoc loco cataracta (Germanice *Siel*) aedificata est, olim pars ducatus Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit, tum ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Neuharlingersiel Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Neuharlingersiel pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in hanc regionem venerunt. Anno 1968 vici supra dicti cum Neuharlingersiel consociati sunt et anno 1972 Neuharlingersiel pars Esens communis generalis factum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Neuharlingersiel** spectant. |

* gemeinde.neuharlingersiel.de
Anates ante domos in via Steinstraße Visus centralis viridarii **Venedig** (ad verbum: *Venetiae*) area viridario similis est media in urbe Erfordiae in Germania sita. Ob aquarum multitudinem feliciter Venetiarum nomen adoptatum est.

Situs
-----

Hoc territorium inter septentrionem et occidentem vertens pro Sancti Andreae tribu limiti est, longitudine 300 metrorum et largitudine maxime 105 metrorum. Flumen Hierae territorium arguit, et dividens illud et formans insulas nonnullas amoenas. 

Hoc loco ramus fluvialis princeps qui nuncupatur *Breitstrom* in Hieram Salvaticam *(Wilde Gera)* influit. Hinc quoque Hiera Angusta *(Schmale Gera)* defluit. 

Viridarium sternitur inter fluvium, angiportum Pfeiffersgasse, inter vias Steinstraße et Venedigstraße.

Historia
--------

Caespes quidam est eo loco quo antea muri trans flumen ducti sunt. Saeculo XVI erant ibidem molendina quae infeliciter aut demolita aut in aliam speciem mutata sunt. Anno 1666 prima mentio facta est casae tinctoriae cuiuspiam nomine *Zur kleinen Venedige*; inde ab anno 1826 in mappa geographica nomen *Venedig* invenitur. 

Post annum 1998 territorium pedetentim reconstructum est. Anno 2004 ponticula duo advenerunt et nova prata et semitae ad usum birotariorum peditumve.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Venetias Erfordiae** spectant. |

* Informationes quae inveniuntur in urbis situ proprio
Signum in campo Proelii Atri Iacobuli locum monstrat ubi Henricus Pate se dedidit.
**Proelium Atri Iacobi** accidit die 2 Iunii 1856, cum homines servituti resistentes, Ioanne Brown duce, castra Henrici C. Pate et faecis populi prope Baldwin City Kansiae oppugnaverunt. Proelium habetur unus in serie concursuum acrium inter abolitionistas et nefarios servituti faventis homines in re Kansia Cruda eo tempore appellata, et ergo prolusio Belli Civilis Americani.

Nexus externi
-------------

* Administratio Loci Pugnae Atri Iacobi et Naturae
* Situs Semitae Sanctae Fidei, Despectus de "USGS Aerial Photographs."

Kansia Cruda 1855-1858

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ioannes BrownIoannes Brown |
| Bellum Wakarusae 1855 • Direptio Laurentii 1856 • Internecio Pottawatomiae 1856 • Proelium Atri Iacobi 1856 • Proelium Osawatomiae 1856 • Internecio Paludis Cygnorum 1858 |
|  |


Bellum Civile Americanum 1861-1865 et antecedentia

|  |  |
| --- | --- |
|  | Jefferson DavisJefferson Davis |
| Kansia Cruda • Proelium Castelli Sumter 1861 • Obsidio Vicksburgi 1863 • Expeditio Terrestris 1864 |
|  |
| Proelium Inceromaniae |
| --- |
| Pars Belli Crimaeani |
| Milites certantes in proelio InceramaniaeMilites certantes in proelio Inceramaniae |
| Annus: | 5 Novembris 1854 |
| Locus: | Inceromania apud Sebastopolin |
| Fortuna: | Victoria Foederatarum |
| Casus belli: | Russici obsidionem Sebastopolis finire voluerunt. |
| Territoriae mutatae: | nulla |
| Exercitus |
| Imperium Unitum Regnum Unitum
Imperium Francicum Francia
Imperium Ottomanicum Imperium Ottomanicum | Imperium Russicum Imperium Russicum |
| Duces |
| Imperium Unitum Filioregius Iacobus Henricus Somerset
Imperium Francicum Petrus Bosquet | Imperium Russicum Alexander Menšikov |
| Copiae |
| 16 000 | 35 000 |
| Mortui sauciique |
| 5 700 | 11 000 |

**Proelium Inceromaniae** pugna Belli Crimaeani inter Franciam, Britanniam et Turcia ex altera parte et Russiam ex altera die 5 Novembris 1854 facta est.

Causae pugnae
-------------

Die 13 Septembris 1854 foederati milites in Crimaeam pensinsula appulserunt et die 9 Octobris urbem et castellum Sebastopolis oppugnare coeperunt, cum Russici eos duabus proeliis (ad Almam die 20 Septembris et Balaclavae die 25 Octobris arcere non potuissent. Itaque Russici nunc ex urbe circumventa errumpere conabantur.

Pugnae
------

Dum Michael Gorčakov generalis Russicus Francos viginti duabus militibus apud Balaclavam arcebat, Alexander Menšikov collega militibus triginta milibus munitiones Britannorum - fuerunt non plus quam octo milia - adortus est. Sed tres horas Britanni locum tenuerunt, dum Georgius Cathcart cum divisione quarta Britannica eis auxilio venit. Tum et Francorum subsidia advenerunt et impetum Russicorum prohibebant.

Eventus
-------

Quamquam magnum numerum militum hoc proelio amiserunt, tamen foederati victoriam adepti sunt, cum Russici obsidionem Sebastopolis finire non potuerunt.

Fontes
------

* Const. Bulle, Geschichte des zweiten Kaiserreichs und des Königreichs Italien, Berolinum 1889, p. 115 - 117
* Orlandus Figes *Crimea: The Last Crusade*, 2010, Allen Lane, pp. 371 - 394 ISBN 978-0-713-99704-0
* German Werth, Der Krimkrieg, Geburtsstunde der Weltmacht Russland, Berolinum 1992 pp. 199 - 208 ISBN 3-548-34949-8

Nexus externi
-------------

* Proelium Inceromaniae apud britishbattles.com (lingua Anglica)
* Proelium Inceromaniae apud militarayhistory.about.com (lingua Anglica)

Proelia Belli Crimaeani

Pugna apud Baschkadyklar • Proelium Constantiolae • Proelium Bomarsund • Proelium Navale Sinopae • Obsidio Durostori • Obsidio Portus Petri et Pauli • Proelium Almae • Obsidio Sebastopolis • Proelium Balaclavae • Proelium Inceromaniae • Proelium Eupatoriae • Proelium apud flumen Čërnajam • Expeditio Nautica Paludis Maeotis • Obsidio Carsiae
Venetus A, fol. 24r
**Venetus A,** sive **Codex Marcianus Graecus 454 [=822],** est codex saeculi decimi in Bibliotheca Marciana Venetiae receptus, qui antiquissimum Iliadis textum nobis traditum continet.

Codex medio decimo saeculo Constantinopoli confectus esse, duodicesimo autem saeculo immaginibus augeri videtur. Ioannis Aurispa cum triennium 1421 usque 1423 Constantinopoli versaretur codicem, qui omnium ferme consensione fidelissimum textum Iliadis itemque vitam quandam Homericam praebet, emisse dicitur. Praeter hac etiam carmina cycli epici dicti continet licet corruptiorem exhibeat passum Cypriacorum. Aurispa enim in epistola quadam Ambrosium Traversarium de duobus codicibus Iliadem unumque continentem Odysseam comparatis certiorem fecit. Illo anno 1468 decesso codices una cum universa bibliotheca eius Bessario cardinalis episcopus rei publicae Veneticae heredio tradidit quare praeclaram inchoavit bibliothecam Marcianam. Denique anno 1788 Jean-Baptiste Gaspard d’Ansse de Villoison editionem primam codicis Veneti A curavit.

Nexus externi
-------------

* Venetus A
Tabula no. 9, *Triumphorum Caesaris,* ab Andrea Mantegna picta. Verba *Veni, vidi, vici* olim in signo legenda erant.
Exemplar eiusdem tabulae ab Andrea Andreani saeculo sexto decimo exeunte editum, ubi haec verba legi possunt.
**"Veni, vidi, vici"** sententia qua victoriae celeriter a Gaio Iulio Caesare partae memorantur, a Caesare ipso dicta. Suetonius enim inquit, ad annum 46 a.C.n. spectans: "Pontico triumpho inter pompae fercula trium verborum praetulit titulum "veni, vidi, vici" non acta belli significantem sicut ceteris, sed celeriter confecti notam". Plutarchus eadem verba anno anteriore scripta adseverat de bello Pontico et de proelio iuxta Zelam facto anno 47 a.C.n. in epistula quam Caesar amico cuidam "Amantio" miserat (fortasse re vera Gaio Matio).

Notae
-----

1. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Divus Iulius" 37.
2. ↑  Haec verba Graece ita sonantur: Ἦλθον, εἶδον, ἐνίκησα. Plutarchus, "Vita Iulii Caesaris" 50.
3. ↑  Conrad Cichorius, *Römische Studien. Historisches, Epigraphisches, Literaturgeschichtliches aus vier Jahrhunderten Roms* (Lipsiae, 1922) p. 248.

Nexus interni
-------------

* Alea iacta est
* Et tu Brute
* *Vini vidivici* (avis)
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Veneti sermones** in Tribus Venetiis (Venetia, Alti Athesis Tridentinaque regione ac Foroiuliensi agro et Venetia Iulia) dictae omnes dialecti sunt: septemtrionalis partis Italicorum sermonum turma est.

Etiam Venetam linguam vide.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Populi Italiae sexto saeculo a.C.n.
**Veneti** sunt populus Italicus antiquus qui in hodierna Venetia inter Alpes et mare Hadriaticum vitam agebant. Quorum lingua inscriptionibus tantum nota cum dialecto Latina arcte cognata erat, quae fortasse causa fuit cur fabulae antiquae originem Troianam eis adsignarint. Narrabant enim Antenore duce post Ilium captum Enetos ex Paphlagonia in intimum maris Adriatici sinum venisse atque ibi Patavium condidisse.

Notae
-----

1. ↑  Plinius Maior III.23.130.
2. ↑  *Ilias* II.851-5. Plinius Maior VI.2.5 et XXXVII.11.43.
3. ↑  Titus Livius, *ab Urbe condita* I.1. *Aeneis* I.242-249. Secundum Plinium (loc. laud.) Cato in *Originibus* primus huius fabulae auctor fuit.

Plura legere si cupis
---------------------

* Giulia Fogolari et Aldo Luigi Prosdocimi cur. *I Veneti Antichi. Lingua e cultura*, Patavii, Editoriale Programma, 1988
* Jean Loicq, "Sur les peuples de nom «vénète» ou assimilé dans l’Occident européen", *Études celtiques*, 2003ː 133-165
Wikidata Comotena
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 41°7′0″N 25°24′0″E  
*Numerus incolarum*: 50 990  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Komotini Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 385.386 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kardzhali  

Urbs vetus et meschita
**Comotena** (Neograece Κομοτηνή) est urbs Graeciae circiter 67 milium incolarum, ac caput regionis Macedoniae Orientalis et Thraciae et nomi Rhodopis. Hic iacet Democritea Universitas Thraciae (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης), anno 1973 condita.

De nomine
---------

Nomen Byzantinum erat Κουμουτζηνά, Κομοτηνά, vel Κομοτηναί. In imperio Ottomanico et hodie Turcice *Gümülcine* appellabatur.

Pinacotheca
-----------

* ComotenaComotena
* Urbs vetus et meschitaUrbs vetus et meschita
* "Momogeri", ludus popularis circa novum annum factus
* Prytaneum Universitatis Democriteae ThraciaePrytaneum Universitatis Democriteae Thraciae

Notae
-----

1. ↑  Theophili Lucae Friderici Tafel *De via militari Romanorum Egnatia, qua Illyricum, Macedonia et Thracia iungebantur, dissertatio geographica* (Tubingae: 1842), p. 49.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Comotenam** spectant. |

* Situs demi Comotenae
Specimen *Camponoti saundersi.*
**Autothysis** (ex Graecis αὐτός 'se' + θυσία 'sacrificium') est ratio ubi animal se per internam organi diruptionem quae cutem confringit destruit. Vocabulum ab U. Maschwitz et E. Maschwitz anno 1974 propositum est ad describendum modum defendentem *Camponoti saundersi,* unius ex formicis vulgo formicis fabris appellatis. Causa est contractio musculorum circa magnam glandulam quae pariem glandulae confringit. Nonnullae Termitoidae (inter quas milites speciei *Globitermitis sulphurei*) secretionem tenacem liberant, glandulá prope cutem colli diruptá, effectum *tar baby* in defensione formicarum efficientes. Hoc est genus altruismi mortem voluntariam continens.

Termitoidae
-----------

Inter greges Termitoidarum quorum milites autothysi utuntur ut earum colonias defendant sunt *Serritermes serrifer*, *Dentispicotermes*, *Genuotermes,* *Orthognathotermes*. Nonnullis speciebus Apicotermitinarum (quibus milites non sunt), exempli gratia speciebus generum *Grigiotermitis* et *Ruptitermitis,* sunt opifices qui etiam autothysin uti possunt; qui habetur unum ex efficacissimis defensionis generibus quod Termitoidae uti possunt, cum opifices dirupti cuniculos in nidum ducentis occludunt.

Milites Serritermitidarum, familiae neotropicae Termitoidarum, rationem defensionis habent quae autothysin glandulae anterioris continet, corpore intra caput et abdomen dirumpente: extra nidum, oppugnatores effugere conantur; autothysi autem utuntur solum intra nidum, ut cuniculos occludant, ne oppugnatores intrent vetantes.

Veteres *Neocapritermitis taracuae* opifices maculas caeruleas in abdominibus evolvunt quae proteinis cuprum continentibus replentur; quae cum secretione ex glandula labiali per autothysin accipiunt ut mixturam aliis termitibus venenosam proferant.

Notae
-----

1. ↑  U. Maschwitz et E. Maschwitz, "Platzende Arbeiterinnen: Eine neue Art der Feindabwehr bei sozialen Hautflüglern," Oecologia Berlin *14(1974):289–294*[*nexus deficit*] (Theodisce).
2. 1 2 3  C. Bordereau, A. Robert, V. Van Tuyen, et A. Peppuy, "Suicidal defensive behavior by frontal gland dehiscence in *Globitermes sulphureus* Haviland soldiers (Isoptera)," *Insectes Sociaux* 44(1997)(3):289–297, doi 10.1007/s000400050049.
3. ↑  Nick Crumpton (26 Iulii 2012). "Termites' crystal backpacks help them go out with bang". BBC News .
Folio 8 Bibliorum Syriacorum Parisiensium Moysen ante Pharaonem demonstrans
**Biblia Syriaca Parisiensia** (Parisiis, Bibliothèque Nationale, MS syr. 341) est liber manuscriptus illuminatus Bibliorum Sacrorum Lingua Syriaca scriptus. Inter sextum et septimum saeculum datata in Mesopotamia septentrionali, ut putatur, confecta est. Liber manuscriptus ex 246 foliis (312 x 230 mm) constat, textus in tribus columnis scriptus est.

Ornatus picti ("illuminationes") sunt imagines (parvula sigillae) unumquemque librorum introducentes plerumque librorum auctores demonstrantes, interdum etiam res in libris gestas. Imagunuclae libri Genesis, quae pulcherrimae fuisse putantur, desunt.

Liber manuscriptus e bibliotheca episcopali urbis Siirt prope Vanum lacum oriundus esse creditur. in Bibliotheca Nationalis Francica ab anno 1909 asservatur.

Bibliographia
-------------

* Calkins, Robert G. *Illuminated Books of the Middle Ages*. Ithaca, New York: Cornell University Press, 1983.
* Weitzmann, Kurt. *Late Antique and Early Christian Book Illumination*. New York, George Braziller, 1977.
Insigne
**Partidul Social Democrat** (PSD, 'Socialis Democratica Factio') est factio politica ideologiae socialis democratiae Dacoromanica.

Historia
--------

Factio anno 2001 e factionibus PSDR et PDSR, cuius constitutio die 12 Aprilis 1992 constituta est. Ab anno 2012 78 senatores atque 187 legatos ad Cameram Legatorum habet habet. Praeterea Victor Ponta praeses factionis etiam annis ab 2012 ad 2015 primus minister Romaniae erat. Anno 2015 aliqui sodales, inter eos et tres senatores et octo legati, factionem PSD reliquerunt et novam Factionem Romaniam Coniunctam condiderunt, quae ad dextram nititur. Ab anno 2015 Livius Dragnea praeses factionis erat, qui multorum criminum corruptionis accusatus esset. Die 11 Decembris 2016 electione parlamenti vicit et sodalis PSD Sorin Grindeanu novus praeses ministrorum electus est. Dragnea sibi propositum habuit, ut criminibus lege solveretur, sed consiliis Grindeanu et successoris eius praesidis ministrorum Michaelis Tudose contentus non erat. Mense Ianuario 2018 denique Viorica Dăncilă nova praeses ministrorum Dragnea auctore nominata est. Sed et haec Dragneam a carcere salvare non potuit: Die 27 Maii 2019 incarceratus est. Deinde Dăncilă ei praeses factionis successit. Sed postquam Dăncilă electionem praesidis contra Nicolaudem Iohannem perdidit, se a magistratu praesidis factionis recessit atque Ioannes Marcellus Ciolacu novus praeses nominabatur.

Praesides
---------

* Hadrianus Năstase 2001–2005
* Mircea Geoană 2005–2010
* Victor Ponta 2010–2015
* Livius Dragnea 2015–2019
* Viorica Dăncilă 2019
* Ioannes Marcellus Ciolacu 2019

Pinacotheca aliquorum politicorum peritorum factionis
-----------------------------------------------------

* Ioannes IliescuIoannes Iliescu
* Hadrianus NăstaseHadrianus Năstase
* Mircea GeoanăMircea Geoană
* Livius DragneaLivius Dragnea
* Viorica DăncilăViorica Dăncilă

Nexus externus
--------------

* Situs factionis proprius

Notae
-----

1. ↑  Senatores factionis PSD in situ interretiali Senatus Romaniae
2. ↑  Nomina Legatorum in situ interretiali Camerae Legatorum Romaniae
3. ↑  wall.-street.ro die 4 Ianuarii 2017.
4. ↑  realitatea.net die 27 Maii 2019
5. ↑  orf.at die 27 Novembris 2019
Structura factoris crescentis insulinoidei 1, IGF-1.
**Factor crescentis insulinoideus 1** sive **somatomedinum C** sive abbreviaturae **IGF-1** sive **SM-C** est proteinum septuaginta aminoacidis de origine hepatica, cuius genum nominis *IGF-1* in hominibus chromosomate 12 reperiuntur. Nomen *insulinoideus* de similitudine insulini derivatur. IGF est mediator principalis hormonatis *GH* (hormon crescentis) per receptorium factoris crescentis insulinoidei 1 (IGF-1R). Adhuc nonnullae functiones notae sunt, per exemplum anabolicae, sed multae obscurae vel vix apprehensae.

Similiter factor crescentis insulinoideus 2 (IGF-2) receptorium IGF-1 obsidet, IGF-2R exstat, quamquam sine functione ipsa est.

Nexus interni
-------------

* Adolescentia
* Apoplexia cerebri
* Cancer
* Proteostasis
* Senectus
* Signum transductus

Notae
-----

1. ↑  Höppener JWM, de Pagter-Holthuizen P, Geurts van Kessel AHM, Jansen M, Kittur SD, Antonarakis SE, Lips CJM, Sussenbach JS (1985). "The human gene encoding insulin-like growth factor I is located on chromosome 12". *Hum Genetics* **69** (2): 157-60

Nexus externi
-------------

* Le récepteur de l'IGF1 et les hybrides IR/IGF1R (Groupe Tarik Issad) **(Francogallice)**
Porta maior ad collegium Sancti Georgii
**Facultas Philosophico-Theologica Sancti Georgii** est collegium Societatis Iesu et seminarium inter-dioecesanum Francofurti in civitate Germaniae situm.

Patres Societatis Iesu collegium cum facultate philosophica et theologica anno 1926 ad educandos seminaristas Dioecesis Limburgensis constituerunt. Hodie seminarium sive convictus variarum dioecesium (etiam Hamburgensis, Hildesiensis, Osnabrugensis, Trevirensis) et academia studiorum alumnorum multorum laicorum est. Quattuordecim professores circiter 400 homines doctrinae studiosos (anno 2018) docent. Facultas instituta est "*pietati et scientiae*" fovendae, ut sententia collegii propria dicit.

Gradus academici qui in facultate conferuntur sunt:

* Sectione philosophica: Baccalaureus Philosophiae, Philosophiae Doctor
* Sectione theologica: Magister Theologiae, Sacrae Theologiae Licentiatus, Sacrae Theologiae Doctor, Habilitatio

Bibliotheca academica 500 fere milia volumina praestat, etiam nonnullos libros Latinos inde ab saeculo XV conservat. Ecclesia collegii anno 1993 erecta est architectura moderna excellente, imaginum autem religiosarum, exceptis statuis sanctae crucis Virginisque Mariae, omnino caret. Hortus magnus sive arboretum arboribus domesticis ac exoticis ornatum aedificia academica circumdat.

Arboretum cum academico collegii aedificio.
Inter alumnos et professores praeclaros numerantur:

* Stephanus Ackermann, episcopus Trevirensis
* Carolus Iosephus Becker, cardinalis, professor (1965–1969)
* Alfredus Delp, martyr qui contra Nazistas pugnavit
* Aloisius Grillmeier, cardinalis, professor (1950–1978)
* Ludovicus Franciscus Ladaria Ferrer, cardinalis
* Fridericus Lombardi, Stationis Radiophonicae Vaticanae praefectus
* Beatus Ioannes Prassek, martyr qui contra Nazistas pugnavit

Franciscus Papa studium doctoratus in Facultate Sancti Georgii coepit.

Notae
-----

1. ↑  Nomen Latinum incertum, iuxta nomen Germanicum translatum. Invenitur etiam "Facultas Theologica apud Sanctum Georgium". Vide e.g. Hugonis de Sancto Victore *De sacramentis christianae fidei* librum nuper Germanice editum *Über die Heiltümer des christlichen Glaubens*, Monasterii 2010 (ISBN 978-3-402-10425-5), pagina tituli.

Nexus externi
-------------

Situs interretialis Facultatis Sancti Georgii proprius


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Facultatem Philosophico-Theologicam Sancti Georgii** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Antistasinum inhibitor primo descriptus.
**Factoris Xa inhibitores** sive **xabantes** est classis medicamentorum cogulationis factorem Xa in prothrombinum in thrombinum findendo inhibens. Illorum initium proficiendi velociter est ac pharmacocinetica provideri potest. Factoris Xa inhibtores et *indirectes* et *directes* noti sunt. 

Apparatus cum quo Carolus Paulus Link dicoumarolum segregare potuit.

Inhibitores indirecti
---------------------

In primo solum grex inhibitorium indirectorum nota est. Anno 1906 Jay McLean et Guilelmus Henricus Howell invenerunt heparinum. Anno 1924 in Visconsinia numerosae melilotis fenum edentes vaccae perierunt (Anglice: *sweet clover disease*), postquam Carolus Paulus Link dicoumarolum segregavit. Ex dicoumarolo anticoagulantes varfarinum et phenprocoumonum culti sunt, qui sunt antagonistae vitamini K. Alii indirecti inhibtores (non antagonistae vitamini K) sunt, per exemplum, heparinum, enoxaparinum sive certoparinum.

Inhibtores directi
------------------

Circiter anno 1980 duo inhibitores naturales, TAP et antistasinum, descripti sunt. Medicamenta hodierna sunt, per exemplum, rivaroxabanum (ab anno 2008), quod primum ad mercatum venitur, et apixabanum secundum (ab anno 2011). Tertium, anno 2011 quoque, erat edoxabanum.

Dabigatranum inhibitor directus quoque est, at non factoris Xa, sed IIa.

Nexus interni
-------------

* Fibrillatio atrialis
* Sanguis
* Thrombosis

Notae
-----

1. ↑  "xabans" est abbreviatura, usus simplificationis
2. ↑  MCLEAN, J. (1 January 1959). "The Discovery of Heparin". *Circulation* **19** (1): 75–78
3. ↑  Apixabani interactionum effectus **(Anglice)**