recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Puteus Goethii in Bad Berka
**Bad Berka** Germanicum oppidum est in Thuringia, in Circulo Weimarer Land situm. Invenitur media in zona protectoria vallis Ilm centralis; Goethius hic in thermis relaxari solitus est.

Historia
--------

Prima mentio fuit anno 1119 in documento donatorio pro Ecclesia cathedrali Erfordiensi. Post annum 1150 oppidum residentiale factum est gravionum de Berka. Illi sedebant in castello aquatico, quod postea destructum est, ad ripam Ilm dexteram. Anno 1248 monasterium cisterciensium nonnarum a vico proximo München translocandum ad Berka curaverunt. Fanum parochiale anni 1739 in pristino solio monastico erectum est.

Venerunt postea domini Blankenhain, qui oppidum in urbem mutaturi erant: anno 1414 prima vice Berka tamquam urbs denominabatur. Attamen agricolae et burgenses usque saeculum XIX parvitatem loci diligebant; sub dominis Witzleben anno 1592 denique nova statuta introducta sunt, quae autem emolumento urbano vix favebant. Quaestus et commercium lignorum diutius maximi momenti fuerunt.

Thermales stationes
-------------------

Fontibus sulpureis ferreisque detectis dux magnus Carolus Augustus thermas instituendas esse censuit. Goethius ipse responsalis in rebus thermalibus fuit, quando Henricum Fredericum Schütz expertum balnearem in viridario conficiendo consulebat. Architectus regionalis Clemens Venceslaus Coudray in urbe reconstruenda, quae incendio anno 1816 demolita esset, omnium benevolentiam et gratias merebatur. Insuper Goethius in erigenda Domo curationis et festorum libenter consilia sua dedit.

Nova aedificia
--------------

Mons monasticus cum fano parochiali
Character oppidi tum mutabatur. Platea centralis nundinarum secundum genus classicum et nova curia exortae sunt. Natura ambiens magis magisque in oppidum integrata est et altera domus curationum venit. Fontium divitiae urbi epitheton stationis curationum dedit. Cum sulpurei fontes cesserint, fons mineralis ex puteo Goethii, qui dicitur, usque hodie scaturrit. Hospites non solum eius salubritatem diligunt sed et naturam ambientem amoenam atque Vimariae honestae proximitatem. Magnitudo sanandorum hominum laborant defectibus digestionis, cardiovascularium rerum, metabolismi.

Excursiones ad plagas proximas
------------------------------

Haud procul a Bad Berka iacent lacus structilis Hohenfelden, oppidum Kranichfeld (e.g. cum Domo Baumbachiana), turris Paulinae et molendinum in Buchfart ubi est et pons ligneus perpulcher.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bad Berka** spectant. |

* Situs proprius
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Pentangle anno 2007.
**The Pentangle** (scilicet Latine "quinquangulum") est grex rock vulgaris Britannicus anno 1967 conditus cum nonnullis auctoritatibus jazz vulgaribus. Primo grex in seriore decennio 1960 et 1970 decennio priore activus erat, serior autem configuratio fuit activa a decennio 1980 matutino. Sodales originales in prima configuratione quae a 1967 per 1973 immutata est fuerunt: Jacqui McShee, vox; Ioanne Renbourn, vox et cithara; Robertus Jansch, vox et cithara; Daniel Thompson, contrabassa; atque Terentius Cox, tympana.

Nomen Pentangle dilectum est ut quinque sodales gregis significaret, est machina quoque in scuto Domini Gawain in carmine Medio Anglico vocato Dominus Gawain et Eques Viridis quod mirum Ioanni Renbourne tenuit.

Anno 2007 sodales originales reconventi sunt ut honorem apud BBC 2 Musica Vulgaris Honores reciperent breveque spectaculum quod in BBC Radio publicatum est recordarentur. Anno 2008 grex ab omnibus quinque sodalibus originalibus compositus in iter duodecim spectaculorum profectus est.

Historia
--------

### Conditio

Grex originalis anno 1967 conditus est. Renbourne et Jansch iam erant musici populares apud scaenam Britannicam musicam vulgarem, uter pauca sibi alba habens albumque ab ambobus recordati sunt, *Bert and John*. Usus eis partum cithararum intercomplectentum et doctissimarum, vocatus "baroque vulgaris", signum musicae suae distinctum factus erat.
**Words,** plenius **William Whitaker's Words** (Latine: *Verba Gulielmi Whitaker*), est programma computatrale quod flexionem vel coniugationem verbi Latini notat, et radicem verbi in Linguam Anglicam convertit. Etiam inscribitur verbum Anglicum, et translatio Latina accipitur.

Libet programma, in Ada scriptum, extraheas vel eo in interreti utaris.

Huius programmatis fama late fertur causa facilitatis usu, magni numeri verbi quae insunt, et definitionum subtiliorum. Nihilominus, cum programma Words omnes regulas verborum componendorum adhibeat, definitiones usori comprobandae sunt. Propterea non certum est verba quae Words praebeat in corpus literarum Latinarum umquam inveniri posse.

De iactu
--------

Verba Gulielmi ipsius:

The dictionary is about 17000 entries, as would be counted in an ordinary dictionary. This expands to more than twice that number of individual stems. .. , and may generate many hundreds of thousands of "words" that one can construct over all the declensions and conjugations.
Latine:
Hoc dictionarium fere 17000 verba, quae aliquo in dictionario assueto poni solent, continet. Si radices numerantur, plus quam bis hoc numerum oriuntur atque hoc programma fortasse prodet multa millia "verba" quae grammatice fingi possunt.

Confer *Oxford Latin Dictionary*, verborum Latinorum in litteris ante annum 200 repertorum lexicon: hoc 34 000 verba tenet, nominibus propriis fere omnibus exclusis.

Ratio programmatis
------------------

### Verbum verum

Exempli gratia, data verbi Latini forma *amabantur*, Words hanc rationem agit ut translationem rectam reddeat:

amabantur = am + a + ba + nt + ur, ubi:

* **am** = amo, amare, amavi, amatus
* **a** = vocalis quae modum indicativum notat
* **ba** = tempus imperfectum notat
* **nt** = numerum pluralem et tertiam personam notat
* **ur** = vocem passivam notat

Ita *amabantur* est forma passiva, tertiae personae, pluralis, imperfecta, indicativa verbi amare.

Lector
------

Lector, alium programma computrale, quod legenti Latinam usui possit esse. Lector Words adhibet ut Latinam in Anglicam convertat.

Notae
-----

1. 1 2  See

Nexus interni
-------------

* LacusCurtius
* Perseus (pagina in interrete)
* The Latin Library
* Vicipaedia:Lexicon

Nexus externi
-------------

* *Words* in interreti
* *Words* notae et extractio
* Lector
* PalmWords
* 
* 
* 
* 
* Legible Latin: pro Mac OS X, Windows, Linux.
* A Digital Latin Dictionary: pro Kindle.
**Vocatus atque non vocatus Deus aderit** titulus est Adagii." 1232, quibus verbis Erasmus reddidit latine oraculum Lacedaemoniis redditum quod est : **καλούμενός τε κἄκλητος Θεὸς παρέσται**, id est ut scribit Erasmus : « id est vocatus et invocatus Deus aderit. Usus erit, ubi quid significabimus etiam non arcessitum, neque curatum, tamen eventurum, velimus nolimus, puta senectam, mortem, malefactorum poenam. Horatius huc allusit in Odis :

*Nec satelles Orci*
*Callidum Promethea*
*Rexit, auro captus, hic superbum*
*Tantalum, atque Tantali*
*Genus coercet, hic levare functum*
*Pauperem laboribus,*
*Vocatus atque non vocatus audit.*
Fortassis respexit huc et Terentius in Eunucho : *Ut vocato mihi atque invocato sit locus semper*».

Origo huius sententiae est responsum oraculi Delphici. Nam, ut apud Thucydidem legimus, Lacedaemoniis ad bellum contra Athenienses iam paratis satius visum est de eventu oraculum adire rogatum, utrum res bellicosae prospere successurae essent. Legati haec a deo responsa domum reportaverunt: "κατὰ κράτος πολεμοῦσι νίκην ἔσεσθαι, καὶ αὑτὸς (ἔφη) ξυλλήψεσθαι καὶ παρακαλούμενος καὶ ἄκλητος" ('victoriam obventuram esse summa vi pugnantibus seque ipsum affuturum esse et vocatum et invocatum').

Versio Latina huius sententiae, ut continetur in adagiis Erasmi, percrebruit : "Vocatus atque non vocatus deus aderit".

E citationibus huius proverbii apud antiquos memoratu digna est illa in carmine Horatii, quamvis et verbis et sensu aliquanto variata et ad oxymoron contracta. Eo loco post seriem hominum ditissimorum et inexsaturabilium Charontem Orci satellitem inexorabilem ostentat eos eodem modo coercere, quo „levare functum / pauperem laboribus / vocatus atque non vocatus audit"..

Nostra aetate clarissima sunt illa, quae de psychologo Jung ferunt: eum iuvenem hoc proverbio apud Erasmum reperto tantopere motum esse, ut id multis post annis in limine aedium suarum in Küssnacht scribi iuberet.

Notae
-----

1. ↑  Erasmus, *Adagia* 1232=2.3.32
2. ↑  Nusquam apud Antiquos legitur sententia haec latine quam primus Erasmus veste latina induit.
 nusquam etiam apud Antiquos "vocatus et invocatus" invenitur : Joshua Tree, Behemot 2333, p. 46 : "Er ignorierte ihre Provokation und wies sie auch nicht darauf hin, dass das lateinische Sprichtwort korrekterweise vocatus atque non vocatus deus aderit lautete".
3. ↑  Thucydides, *Historiae* 1.118.3
4. ↑  *Affuturum* Graece eodem sensu dictum est ac *adiuturum*.
5. ↑  Horatius, *carmen 2.18.*
6. ↑  loco citato vv. 38-40
**Wraith** (Anglice; pl. *Wraiths*; scilicet "animus malus") est species intellegens ficticia et prima antagonista in serie televisiva Stargate Atlantis, pars corporis Stargate. Species progressiva est ubi telepathia et facultate in tua "energia vitali" alere habet. Etiam technologice progressiva est ibi e.g. vectura spatii et teleportatio possibiles sunt. In galaxia Pegaso habitant ubi vis dominans sunt.

In cultura Animorum Malorum habitus negativus ad alias species intelligentes habent et eas libenter interficiunt per in "energia vitali" alere. In sua cultura etiam videtur Animi Mali nulla nomina habent, et itaque nonnulli a hominibus nominati sunt.

Lingua et abecedarium
---------------------

Lingua et abecedarium suum Animorum Malorum cum eis Antiquorum cognati sunt, tum ex eis divulgabantur. Tamen lingua in Stargate non apparetur.

Personae
--------

Quia nulla nomina habere videtur, multi Animi Mali a hominibus nominati sunt.

### Noti

* "Michael", ['mi:kael] (Anglice: *"Michael"*), nomen plenum "Michael Cemorius" (Anglice: *"Michael Kenmore"*) qui nomen plenum.
* "Titus" (Anglice: *"Todd"*)

### Minus noti

* "Robertus" (Anglice *"Bob"*)
* Ellia (Anglice *Ellia*)
* Custos (Anglice *Keeper*)
* "Cinadius" (Anglice *"Kenny"*)
* Primus (Anglice *Primary*)
* Stephanus (Anglice *"Steve"*)
* Dux Umbralis (Anglice: *Wraith Leader*)
* Regina Animi Mali Prima (Anglice *Wraith Queen 1*)
* Regina Animi Mali Secunda (Anglice *Wraith Queen 2*)
* Regina Animi Mali Tertia (Anglice *Wraith Queen 3*)
* Regina Animi Mali Quarta (Anglice *Wraith Queen 4*)
* Regina Animi Mali Quinta (Anglice *Wraith Queen 5*)
* Supervivor Animi Mali (Anglice *Wraith Survivor*)
* Animus Malus Punkianus (Anglice *Punk Wraith*)

Nexus interni
-------------

* Goa'uld
* Stargate SG-1
* Stargate Universe

Nexus externi
-------------

* Animus Malus[*nexus deficit*] **(Anglice)** in Stargate Wiki
**WorldWide Telescope** ('Telescopium Totius Telluris') (**WWT**) est programma computatrale a Microsoft excogitatum quod caelum astronomicum monstrat ut tabulae, universum 3D, et data scientifica terrestria. Adhiberi etiam potest ad videndas copias datorum et data serierum temporis libidinosa vel abstracta, per potestatem chartae graphicarum PC ad vertendos usque ad 500 000 punctorum datorum. WWT nuntiatum est apud Congressum TED Monte Regali Californiae Februario 2008. Usores intermundia visere et in quamcumque regionem quam data sinunt *zoom* possunt. Imagines ab Hubble Space Telescope et fere decem telescopiis terrestribus capiuntur. Usores caelum visere possunt per multas longitudines undarum lucis. Programmatura ut operetur technologiis Microsoft Visual Experience Engine utitur. Programma sub Microsoft Windows vel cliente interretiali in Silverlight conditus operatur. Programma designatur ut per gradus moveat a navigatro per *desktop* ad magnum planetarium digitale multis canalibus et tholo pleno praeditum.

Propositum WWT apud Microsoft Research et Universitatem Hopikinsiensem anno 2002 coepit. Iacobus Gray, investigator datorum repositoriorum TerraServer-USA, qui datorum repositorium imaginum terrestrium ex satellite evolverat, artem similem ad organizationem multorum diversorum imaginum caelestium datorum repositoriorum astronomicorum adhibere volebat.

Nexus interni
-------------

* Aladin Sky Atlas
* Celestia
* Digital Universe Atlas
* Google Sky
* KStars
* RedShift
* SKY-MAP.ORG
* SpaceEngine
* Starry Night
* Stellarium
* Universe Sandbox

Notae
-----

1. ↑  Congressus TED, www.ted.com.
2. 1 2  Commentarius, www.techcrunch.com (TechCrunch).
3. ↑  Situs proprius WorldWide Telescope, www.wwtelescope.com.
4. ↑  Jim Gray et Alex Szalay, "The World-Wide Telescope, an Archetype for Online Science," *MSR-TR-2002-75,* Iunio 2002.

Nexus externi
-------------

* Acroasis in congressu TED, www.ted.com
* Blog datorum WWT, community.research.microsoft.com
* WorldWide Telescope, www.worldwidetemescope.org
* World Wide Telescope in educatione, www.microsoft.com
* World Wide Telescope - Microsoft Research Community, research.microsoft.com
Wikidata Luxemburgum (provincia Belgica)
Res apud Vicidata repertae:Luxemburgum (provincia Belgica): insigneLuxemburgum (provincia Belgica): insigneLuxemburgum (provincia Belgica): vexillumLuxemburgum (provincia Belgica): vexillum
provincia  
*Civitas*: Belgica  
*Locus*: 49°55′0″N 5°25′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Wallonia  
*Territoria finitima*: Namurcum, Leodium, Luxemburgum, Murta et Mosella, Mosa, Arduenna, Lotharingia, Diekirch District, Luxembourg District, Magnus Oriens
**Forma**

*Area*: 4 439.72±0.01 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Orolaunum  
*Subdivisiones*: Circumdarium administrativum Orolaunense, Circumdarium administrativum Marcense Falmanense, Circumdarium administrativum Bastonacense, Circumdarium administrativum Neocastrense, Circumdarium administrativum Vertunense
**Gestio**

*Praefectus*: Olivier Schmitz  

**Vita**

*Incolae*: 283 227  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Tabula aut despectus**

Luxemburgum (provincia Belgica): situsLuxemburgum (provincia Belgica): situs
**Luxemburgum** (Francogallice *Luxembourg*, Batave et Theodisce *Luxemburg*, Luxemburgice *Lëtzebuerg*, Vallonice *Lussimbork*) est provincia meridianissima regionis Vallonicae et regni Belgicae. Magnum Ducatum Luxemburgensem, Franciam, provincias Belgicas Namurcum et Leodium attingit. Caput eius est Orolaunum. Censu anno 2018 habito, fere 283 000 incolas habet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Luxemburgum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°55′0″N 5°25′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |

Sectiones et provinciae Belgicae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Instituta communitaria | Communitas Flandrica • Communitas Francica • Communitas Theodiscophona‎ • Commissio Communitaria Communis • Commissio Communitaria Francica |
| Sectiones seu regiones administrativae | Flandria • Bruxellae (regio) • Wallonia‎ |
| Provinciae | Antverpia • Brabantia Flandrica • Brabantia Wallonica • Flandria Occidentalis • Flandria Orientalis • Hannonia • Leodium • Limburgum • Luxemburgum • Namurcum |

 |
|  |
Insigne
**Bodolz** est commune Bavarum in curriculo urbano Suebiano Lindavia.

Commune et partes
-----------------

Bodolz conjugat partes Bettnau, Bruggach, Ebnet, Enzisweiler, Hochsträß, Mittenbuch, Taubenberg et Bodolz, partem capitalem. Solum concessores duos habet: Wasserburg occidens et Unterreitnau (boreas), Schönau et Hoyren (oriens) et Schachen (meridies), qui partes Lindaviae sunt. Bodolz lacum bodamicum non tangit, nam in meridie 310 metra a ripa divisus est.

Despectus in vicum

Historia
--------

Bodolz in regione provinciae Romanae pristinae Raetiae iacet. Familia Fugger in anno 1592 cum Wasserburg etiam ius in Bodolz regere emit. In anno proximo regnum ceterum de Bodolz a monasterio feminarum Lindaviensis emerunt. Post 1763 austriana, bavariana erit. Lex nova, "Gemeinde-edikt" anno 1818 communem, quem hodie scimus, creavit.

### Insigne

Insigne Bodolzis (vide supra) ramum, sex comas et duo mala aurea, duo lilia et unum scipionem abbatissae demonstrat. Lilia et color lividus simulant familiam Fugger, flavus monasterium.

Res politicae
-------------

Sunt tres factiones in Bodolz: Bürgerschaft Bodolz 8 sedes in consilium communis 
Unabhängige Bürger Bodolz 5 sedes 
Freie Aktive Bodolzer 3 sedes
Magister civium est Christian Ruh, secundus Bruno Schmid (ambo Bürgerschaft).

Nexus interni
-------------

* Index Communium Bavariae

Nexus externi
-------------

* pagina interretalis huius communis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bodolz** spectant (Municipalities in Bavaria, Bodolz). |
Principalis bibliothecae aditus
*Prunksaal* (barocus bibliothecae oecus magnificus)
**Bibliotheca Nationalis Austriaca** (sigla: **ÖNB**) Vindobonae sita est Austriae bibliotheca publica ac scientifica. In Novo Palatio ad Heldenplatz (Forum heroum) collocata est, collectus historici et administratio a *Josefsplatz* (platea S. Iosephi) adeuntur. Aliae bibliothecae partes aliis urbis locis sunt. 

Tempore, quo Habsburgi Imperium Austriacum sive Austro-Hungaricum rexerunt, nomine *Wiener Hofbibliothek* (Bibliotheca aulica Vidobonensis) una e maximis orbis terrarum bibliothecis universalibus fuit. Hodie imprimis "Geisteswissenschaften" (scientiae humanae) coluntur.

Bibliotheca etiam est museum publicum, cui sunt quattuor partes:

*Prunksaal* (oecus magnificus) Palatii Imperialis
Museum Papyrorum
Museum Globorum
Museum Linguae Esperanticae

Bibliographia
-------------

Antiquiora
* Edward Browne, *An Account of Several Travels Through a Great Part of Germany* (Londinii, 1677) (pp. 90-94 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bibliothecam Nationalem Austriacam** spectant. |

* www.onb.ac.at Situs publicus ÖNB
Wikidata Bion Smyrnaeus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 120 a.C.n.; Smyrna  
*Obitus*: 57 a.C.n.;   
*Patria*: Kingdom of Pergamon  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  

**Bion** seu **Bio** (Graece: Βίων) fuit poeta Graecus qui bucolica finxit. Dubia et pauca de vita eius scimus, praecipue a lexico Suda educta: natus est Phlossae prope Smyrnam in extremo saeculo secundo a.C.n. et commemoratur unus ex maximis scriptoribus rerum bucolicorum una cum Theocrito et Moscho. In carmine cui est nomen *Epitaphium Bionis*, quod probabiliter ab ignoto eius discipulo fictum est, dicitur Bion in Sicilia diu vixisse venenoque interfectus etiam tum iuvenis esse.

Opera
-----

Reliquiae non multae Bionis operum pervenerunt usque ad hodierna tempora:

* *Bucolica* (Βουκολικά), Dorice scripta, quorum 16 fragmenta a Iohanne Stobaeo relata nobis pervenerunt;
* *Epitaphium Adonis* (Ἐπιτάφιος Ἀδώνιδος), poema 98 hexametrorum, de questu Aphrodites ob Adonem ab apro interemptum;
* *Epithalamium Achillis et Deidamiae*, cuius fragmentum circiter 30 versorum ad Bionem adscriptum est in Aevo renascentiae litterarum.

Bibliographia
-------------

* M. Casertano, G. Nuzzo, *Storia e testi della letteratura greca*, vol. 3, Perusiae (2004)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Daigo Kobayashi
Res apud Vicidata repertae:Daigo Kobayashi: imagoDaigo Kobayashi: imago
*Nativitas*: 19 Februarii 1983; Fuji  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Daigo Kobayashi** (Iaponice 小林 大悟, *Kobayashi Daigo*, natus in *Shizuoka* die 19 Februarii 1983) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2006) lusor fuit. Daigo Kobayashi inter alia cum turmis *Tokyo Verdy*, *Omiya Ardija* et *Shimizu S-Pulse* lusit. Nunc ad gregem *New England Revolution* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 2001-2005; Tokyo Verdy
* 2006-2008; Omiya Ardija
* 2009; Stabæk
* 2010; Iraklis Thessaloniki
* 2011-2012; Shimizu S-Pulse
* 2013; Vancouver Whitecaps
* 2014-; New England Revolution

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Wikidata Upgant-Schott
Res apud Vicidata repertae:Upgant-Schott: insigneUpgant-Schott: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°31′0″N 7°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 810  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich, Brookmerland  

**Geographia**

*Superficies*: 24.78 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Upgant-Schott: situsUpgant-Schott: situs
Upgant-Schott ex aere visum
**Upgant-Schott** est commune circuli Aurich in Frisia Orientali atque Saxonia Inferiore situm. Cum aliis parvis communibus ad Brookmerland commune generale se coniunxit.

Historia
--------

Upgant-Schott anno 945 in tabula Fuldensis coenobii primo descriptum est. Diu ad Ducatum Frisiae Orientalis pertinuit, annis 1744 ad usque 1806 ad Borussiam, tum ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Upgant-Schott Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Upgant-Schott pars novi Circuli Norden factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1969 Upgant-Schott ad commune generale Brookmerland accessit, ut administratio melior fieret. Anno 1972 vicus Siegelsum ad communem accessit et anno 1977 Upgant-Schott circulo Norden dissoluto ad circulum Aurich transiit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Upgant-Schott** spectant. |

* Pagina interretialis communis generalis Brookmerland de Upgant-Schott[*nexus deficit*]
*Haec pagina est de numero.*
*Ut de anno legas, vide 12.*

|  |
| --- |
| 5 6 7 8 9 10 11 **12** 13 14 15 |
| 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 |
| Numerale cardinale | duodecim |
| Numerale ordinale | duodecimus |
| Numerale distributivum | dodeni |
| Numerale iterativum | duodecies |
| Factorizatio |  |
| Numerus Romanus | XII |
| Binarium | 1100 |
| Octale | 14 |
| Hexadecimale | C |

**12** vel **duodecim** est numerus, cuius factorizatio est 22 × 3.

Propter suas proprietates mathematicas, numerus 12 perutile est ad designandas quantitates divisibiles (per 2, 3, 4). Usus est ad dividendum horas diei, menses anni, sectores zodiaci, etc.

Duodecim est numerus symbolicus in variis traditionibus humanis. Adhibitus est in Sacris Scripturis (duodecim tribus Israel, duodecim apostoli), scriptis Pythagoricis, mythologia Graeco-Romana (duodecim labores Herculis), necnon in variis litterarum formis: Lex XII Tabularum, duodecim libris Aeneidos, Caesar Augustus Diocletianus imperium Romanum in duodecim dioeceses divisit, etc. 

Propter haec varias traditiones ususque duodecim numeri, duodecim est numerus stellarum in Europaeae stemmati. Casu revera usque ab anno 1986, quo stemma adoptum est, usque ad annum 1995, quo alii populi unioni iuncti sunt, numerus populorum Unionis Europaeae fuit duodecim.
*Vide etiam paginam discretivam:* Durangum


Wikidata Durangum (Biscaia)
Res apud Vicidata repertae:Durangum (Biscaia): insigneDurangum (Biscaia): insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 43°10′1″N 2°37′56″W  
*Numerus incolarum*: 29 609  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Durango
**Gestio**

*Praefectus*: Ima Garrastatxu Urbaneja  
*Procuratio superior*: Durangaldea  

**Geographia**

*Superficies*: 10.91 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Abadiano, Yurreta, Izurza, Mañaria, Dima, Amorebieta-Echano  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Durango, Durango, Vladivostokium, Dresda, Kobani  

Durangum
**Durangum** seu **Durancum** (Hispanice: et Vasconice: *Durango*) est urbs Hispaniae, in Biscaia sita. Adsunt 27 476 incolarum in Durango.

Historia
--------

Fuit olim fundus Romanum, *ager Duranicus* appellatus, sed ab anno 1212 fuit caput regionis administrativae Biscaiae Mediaevalis, et forum accepit.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
2. ↑  Á. Líbano Zumalacárregi: *Toponimia Medieval en el País Vasco*, Euskaltzaindia, Bilbao 1999, sub verbo *Durango*; Situs interretalis
Dupondius Didii Iuliani : Caput radiatum imperatoris / Fortuna cornucopiam et gubernaculum supra globum tenens.
**Dupondius** (-i, *m.*) erat nummus Romanus ex orichalco, qui duos asses valebat. Dimidiatum sestertium pendebat et valebat. Ab asse dinoscebatur metallo (as ex cupro fiebat), pondere (paulo gravior erat) et quod caput imperatoris coronam radiatam gestabat, non lauream. At uxores imperatorum numquam radiatae nec laureatae erant, quamquam in dupondiis earum effigies inveniri possunt.

De nominis origine
------------------

Dupondius (nummus) dictus est quasi nummus qui duo pondo valet. Pondo enim ex antiquo vocabulo *pondus,i,m* ductus, ablativo semper casu prope mensuram ponderis in usu erat. Ex : *argenti duodecim librae pondo*. Ex usu frequenti vocabulum *libra* vulgo praetermitti coepit, ut in hoc exemplo Ciceronis : "*auri quinque pondo abstulit*". Romani primo pecunia aenea usi sunt et as libram aeris initio pependit. Ita locutio *aeris duo pondo* sive duas libras aeris sive duos asses designabat. Item multae quae in lege XII tabularum in assibus numerantur ante tertium saec. a.C.n. potius in libris aeris quam in veris assibus constitisse verisimile est.

De corona radiata
-----------------

Dupondius Lucillae Augustae : nihil hunc nummum ab asse discernit nisi pondus (13,78g) quod gravius quam in asse videtur. Mulieres numquam radiatae sunt.
Primum caput "radiatum" in nummis Romanis fuit Divi Augusti Patris, id est Augusti iam mortui atque inter deos relati. Regnante Tiberio vel Caligula vel Claudio, hoc caput tam in denariis nonnullis quam in assibus aut dupondiis in memoriam conditoris novi principatus invenitur. Imperator Nero primus omnium vivus adhuc caput suum radiatum in nummis post 64 exprimi iussit, non tantum in assibus et dupondiis sed etiam in tetradrachmis quibusdam orientalibus.
Consuetudo vero dupondii capite radiato secernendi ab asse capite laureato insigni, a Vespasiano primo instituta, a posterioribus imperatoribus vulgo usurpata est, excepto Hadriano qui persaepe capite nudo vel laureato in nummis expressus est, perraro autem radiato.

Nota bene feminas (uxores vel filias vel etiam matres imperatorum saepe in nummis expressas) numquam coronam radiatam gerere, non magis quam heredes imperio consociatos : Augusto ipsi enim tantum hic honos concedebatur.

Fontes
------

* Gaius Institutiones I,122 : « *... unde etiam dupondius dictus est quasi duo pondo quod nomen adhuc in usu retinetur*."
* Varro *Ling. Lat.* V,36 : *"... dupondius ab duobus ponderibus, quod unum pondus assipondium dicebatur ; id ideo quod as erat libra pondo*."

Notae
-----

1. ↑  Pro Cluentio 179
2. ↑  Simili modo vocabulum anglicum "*pound*" et pondus et monetam designat. Quod et ipsum e latino vocabulo pondus ductum est.

Nexus interni
-------------

* Antoninianus
* As
* Aureus
* Denarius
* Quadrans
* Quadrigatus
* Quinarius
* Semis
* Sestertius
Wikidata Dunum (Saxonia Inferior)
Res apud Vicidata repertae:Dunum (Saxonia Inferior): insigneDunum (Saxonia Inferior): insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°36′0″N 7°39′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 077  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Widmundensis, Esens  

**Geographia**

*Superficies*: 26.84 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Dunum (Saxonia Inferior): situsDunum (Saxonia Inferior): situs
**Dunum** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Cum aliis parvis communibus se ad Esens commune generale coniunxit. Ad Dunum et vicus Brill pertinet.

Historia
--------

Ecclesia Duni saeculo 13 aedificata
Ecclesia vici saeculo 13 aedificata, Dunem anno 1420 primo in actis descriptum est, de oppido diu inter comites Oldenburgenses et duces Frisiae Orientalis pugna erat. Annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit, tum ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit.Ab anno 1815 Dunum Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Dunum pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in regionem venerunt. Anno 1972 vicus Brill ad Dunum consociatus est et Dunum pars Esens communis generalis factum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dunum (Saxonia Inferior)** spectant. |

* www.dunum-urlaub.de
Wikidata Gunterus Baumann
Res apud Vicidata repertae:Gunterus Baumann: imagoGunterus Baumann: imago
*Nativitas*: 1 Augusti 1947; Annaberg-Buchholz  
*Patria*: Germania, Res publica Democratica Germanica  
*Nomen nativum*: Helmut Günter Baumann
**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae, Christian Democratic Union  
*Religio*: Lutheranismus, Lutheran Churches
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value, unknown value  

**Memoria**

*Laurae*: Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

Gunterus Baumann anno 2014
**Gunterus** (Theod. *Günter*) **Baumann** (natus die 1 Augusti 1947 in Annaberg-Buchholz) rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam testimonium maturitatis accepit, Baumann annis 1967 - 1971 Dresdae fabricationi vestium studebatet diploma adeptus est. Deinde ad annum 1990 variis in fabricis vestium operam dedit.

Familia
-------

Baumannn uxorem duxit atque duos filios habet.

Cursus honorum
--------------

Anno 1972 Baumann ad factionem CDU Rei Publicae Democraticae Germanicae accessit et, post rerum eversionem factam annis 1990 - 1998 magister civium oppidi Annaberg-Buchholz fuit. Anno 1998 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hunc diem manet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gunterum Baumann** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
Insigne urbis cum corvo anulum tenente, ex quo Matthias Corvinus novum familiae nomen finxit
**Hunnopolis** sive **Hunyadiopolis** (Dacoromanice: *Hunedoara*, Theodisce: *Eisenmarkt*, Hungarice: *Vajdahunyad*) 
est urbs Romaniae 71.257 incolarum (anno 2002) et municipium Comitatus Hunyadensis in regione Transsilvania.

Incolae
-------

Numerus incolarum necnon distributio gentilis secundum censum anni 2002:

* Valachi: 65 156 (91.43 %)
* Hungari: 4 336 (6.08 %)
* Zingari: 1 169 (1.64 %)
* Germani: 351 (0.49 %)
* Alii: 245 (0,36%)

Historia
--------

Prima mentio urbis anno 1265 facta est. Medio Aevo regebatur a nobili gente *Hunyadensi* sive *Corvina*, quod nomen novum rex Matthias gente Hunyadensi ortus e corvo in insigni depicto deducens pro gente sua usurpavit.

Ergasteria Hunnopolis, quae urbs olim praecipuus Romaniae locus ferro chalybique efficiendo fuisset, hoc tempore clausa sunt quibusdam fornacibus memoriae causa servatis.

Visu digna
----------

Castellum Corvinum
Castellum Corvinum sive Hunyadense a Ioanne Hunyadi, Matthiae Corvini patre, saeculo quinto decimo incipiente aedificatum.

Incolae noti
------------

* Bogdan Lobonţ, pedilusor

Notae
-----

1. ↑  Karl Gottlieb von Windisch: 4-sprachiges Ortsverzeichnis von Siebenbürgen, 1790, ibi etiam forma adiectiva **Hunyadense**; **Hunyadiensis** apud Györffy György: Geographia historica Hungariae tempore stirpis Arpadianae, 3. ed. Budapestini 1987
2. ↑  Wikipedia: Hunedoara
3. ↑  census anni 2002
4. ↑  Art. Johann Hunyadi

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hunnopolim** spectant. |

* Situs urbis
* Situs castelli Corvini
*Vide etiam paginam discretivam:* Bofalora (discretiva)


Wikidata Bofalora (Urbs metropolitana Mediolanensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°28′0″N 8°50′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 127  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Mediolanensis  

**Geographia**

*Superficies*: 7.65 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brinatum, Cerretanum, Maxentia, Marcallum cum Caseone, Tercade  

**Tabula aut despectus**

Bofalora (Urbs metropolitana Mediolanensis): situsBofalora (Urbs metropolitana Mediolanensis): situs
Bofalora (Urbs metropolitana Mediolanensis)
**Bofalora** (-ae, *f.*) seu **Bufalora** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Buffalora*, *Bofalora supra Ticinum*) (Italiane *Boffalora sopra Ticino*) est oppidum et municipium Italicum, circiter 4160 incolarum, in Langobardia regione et in urbe metropolitana Mediolanensi situm. Incolae *Bofalorenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Provincia Mediolanensis
* Mediolanum
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bofaloram** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Mediolanensi.Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Mediolanensi.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760.
3. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
4. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.
Castrum Penbrochiae a Guillelmo Marescallo praesertim constructum, anno 1811 pictum
**Matilda** (vulgo *Maheut*; nata ante annum 1195; mortua mense Aprili 1248) fuit filia Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Bis nupsit, primum Hugoni Bigot comiti Norfolciae, cui peperit:

* Rogerus
* Hugo
* Isabella
* Radulphus
* Gulielmus

Postea Gulielmo de Warenne comiti Surregiae nupsit eoque peperit:

* Ioannes
* Isabella

Matilda laudatur nuptiaeque primae describuntur in *Histoire de Guillaume le Maréchal* (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):

*Maheut eut nom la premereine*
*A cui Dex fist si bele estreine*
*Qu'il mist en lui sens e largesse,*
*Bealté, franchice e gentillece,*
*E tot le bien, gel di por veir,*
*Sis boens peres qui molt l'ama*
*A son vivant la marïa*
*Al mielz e al plus bel qu'il sout,*
*A sire Hue de Bigot,*
*Qui par lingnage esteit des buens,*
*E après son pere fu cuens.*

Notae
-----

1. ↑  *Chronica Abbatiae de Tynterne* (MS. BL. Cotton Cleopatra C.3, f. 303b) in W. Dugdale; J. Caley, H. Ellis, B. Bandinel edd. *Monasticon Anglicanum* (6 voll. Londinii, 1817-1830) vol. 5 p. 270
2. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14917-14928

Nexus externi
-------------

* "Matilda" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in *Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland* 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29
**Matronalia** erant feriae Romanae antiquae 'in communem mulierum honorem' Kalendis Martiis celebratae : illae Kalendae enim dies natalis erant templi Iunonis Lucinae anno 375 a.C.n. in monte Esquilino dedicati. Quapropter in nona satura 'femineae Kalendae' a Iuvenale vocatae sunt et sub illa die in Fastis Antiatibus Maioribus legitur IVNON[I]. Notandum est in vetere calendario Romano regi Numae attributo Kalendas Martias primum diem novi anni fuisse : ver et coniuncta fertilitas a significatione illarum feriarum non absunt.

Illo die coniuges *pro conseruatione coniugii supplicabant*, matronae dona a maritis accipere solebant et coronas floridas deae adferebant atque ture odorifero fumigabant, talibus dictis eam adloquentes : "*tu nobis lucem, Lucina, dedisti*" vel "*tu voto parturientis ades*". Plerique auctores antiqui qui de ea re scripserunt eas ferias tempore regni communis Romuli atque Titi Tatii institutas esse volunt, ut Sabinae feminae honorarentur, pacis conciliatrices inter maritos et patres postquam vi raptae sunt. Ita enim rationem reddere sibi visi sunt cur mense deo Marti et bello dedicato mulieres honorarentur.

Fontes
------

* Horatius, libro tertio *Carminum* VIII,1-4 cum scholiis (pseudo-) Heleni Acronis.
* Ovidius, libro tertio *Fastorum* 167-258.
* Plutarchus, *Vita Romuli* XXI.
* Servius Grammaticus, *Ad Aeneidem*, VIII,638.

Si vis plura legere
-------------------

* Iohannes Gagé, *Matronalia : essai sur les dévotions et les organisations cultuelles des femmes dans l'ancienne Rome*, Brussellis, 1963. (Latomus, 60). Potes recensionem criticam hic legere

Notae
-----

1. ↑  Servius, Ad Aen. VIII,638.
2. ↑  IX,53
3. ↑  Helenius Acro, *ad Horatii Carm.* III,8.
4. ↑  Fasti III,255-256.
5. ↑  Iacobus Poucet, *Recherches sur la légende sabine des origines de Rome*. 231-233.

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
Wikidata Michael (dux Moscoviae)
Res apud Vicidata repertae:Michael (dux Moscoviae): imagoMichael (dux Moscoviae): imago
*Nativitas*: 1229; Pereslavia  
*Obitus*: 1249;   

**Officium**

*Munus*: nobilis  

**Familia**

*Genitores*: Iaroslaus Vsevolodi filius; Feodossiya Mstislavna  
*Proles*: Boris Mikhailovich  
*Familia*: Rurici domus
**Michael Iaroslai filius,** cognomine **Fortis,** seu vulgo **Chorobrit** (Russice Михаил Ярославич Хоробрит, *Michail Jaroslavič Chorobrit*), Iaroslai magni ducis Volodimiriae filius et Alexandri Nevensis frater iunior, fuit dux Moscoviae ab anno 1247. Anno 1248 factus fuit magnus dux Volodimiriae, sed eodem anno caesus est in pugna contra Lituanos.

Fons
----

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de duce Michaele Iaroslai filio Forti ex editione tertia *Encyclopaediae Magnae Sovieticae*[*nexus deficit*] **(Russice)**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: |  **Dux Moscoviae** 1247–1248 | Successor: |
| Antecessor: **Sventoslaus**  |  **Magnus dux Volodimiriae** 1248 | Successor: **Andreas**  |
Biotites ex Eifla, Germania.
Mica
**Mica** nominantur plura mineralia sive ordo mineralium, quorum atomi tabulatim, parva quidem colligatione, constructi sunt. Inde haec mineralia facile secundum tabulata diffindi possunt. Durities secundum Friedericum Mohs parva est: 2 secundum tabulata, usque ad 4 in alias directiones. Cum mica fluxum electricum admodum impedit, multis usibus technologicis apta est. 

Mica inter creberrima mineralia, ex quibus saxa nata sunt, numeratur et pars maximi momenti est multorum lapidum magmaticorum (ut puta granitum) et metamorphicorum (gneissium et alia).

Descriptio spathi
-----------------

Sequens descriptio ex Hendrick Carel Van Der Boon Mesch (1820): Disputatio gelogica … de granite, p.9-11 sumpta est.

*Mica a micando; nitet enim splendore metallico, aureo, argenteo, fusco, etiam nigro, aliis; varias crystallinas formas suscipit, tabulae quodammodo oblongae hexangularis angulis aequalibus; columnae hexagonalis; tabulae quadratae; columnae quadratae; tabubulae oblongae quadrangularis angulis rectis; pyramidis hexagonalis crystalli sunt parvae. Laevis est, maxime micae tabula. ( ... ) Est fragilis, facilis corrosu, divisibilis in lamellas tenuissimas, flexiles, elasticas, diaphanas. Ad tactum lenis, lubrica. Si teratur, electrica. Trahitur a magnete, imprimis nigra. ( ... ) Igni, qui gaz oxygenio alitur, tandem funditur in globulum, argentea in album diaphanum, colorata, fusca facilius in fuscum nitentem. Cum ferro fusa vertitur in vitrum viride, fuscum, nigrum. Ingreditur plura saxa et multum confert ad multorum montium conformationem, praeter eam granitae, gneissii, schisti micacei, multa etiam in arenis est, unde harum multa vulgo usurpata nomina; arenis splendorem metallicum aureum, argenteum induit, unde eos, qui exinde sibi thesauros pollicebantur, umbra pro materia capta, pro auro et argento argillam et siliceam invenientes, incredibiliter ea spes fefellit.*

Notae
-----

1. ↑  Hendrick Carel Van Der Boon Mesch (1820): Disputatio gelogica … de granite, p.9-11

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **micam** spectant. |
Inspiratio Sancti Matthaei (1599-1602), a Caravaggio depicta (in *Cappella Contarelli* ecclesiae Sancti Ludovici Francorum de Urbe, Romae)
**Matthaeus** (Hebraice: מתתיהו, *Matitjahu* = "donum JHVHs", Graece: Ματθαῖος), fuit discipulus Iesu Christi, qui eum inter duodecim apostolos vocavit. Traditio Christiana eum etiam scriptorem Evangelii secundum Matthaeum esse vult, quod autem a multis exegeseos biblicae auctoribus abnuitur, imprimis Hypothesi duorum fontium, quae dicitur, innixis.

Vita
----

Filius Alphaei natus est in Galilaea. Publicanus a Romanis praefectus est ad cogendas pecunias.

Matthaeus, qui etiam dicitur **Levi**, probabiliter a Iesu appellatus est Matthaeus, cuius nomen idem valet atque *donum Dei*. Sanctus Petrus, exempli gratia, antea Simon dicebatur. Postquam vocatus est, reliquit officium exactoris, ut Iesum comitaretur in eius itineribus. Fuit testis mortis et resurrectionis Iesu; vidit eius ascensionem in caelum; et Spiritum Sanctum recepit die Pentecostes.

Matthaeus, ut Iudaeis praedicaret, scripsisse traditur primum evangelium lingua Aramaica, ut affirmavit Eusebius, sed exemplaria tantum superfuerunt conversionis in lingua Graeca.

Traditur Matthaeum profectum esse in Aethiopiam et, deinde, in Persiam, ubi martyrium subiit.

Dies festus
-----------

Matthaeus sanctus celebratur ab Ecclesia Catholica die 21 Septembris.

Vocatio Sancti Matthaei
-----------------------

Vocatio Sancti Matthaei
In ipsius evangelio Sanctus Matthaeus suum describit vocationem a teloneo ad apostolum Iesu:

*Et cum transiret inde Iesus, vidit hominem sedentem in teloneo, Matthaeum nomine, et ait illi: "Sequere me". Et surgens secutus est eum. Et factum est, discumbente eo in domo, ecce multi publicani et peccatores venientes simul discumbebant cum Iesu et discipulis eius.*
*Et videntes pharisaei dicebant discipulis eius: "Quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester? ".*
*At ille audiens ait: "Non est opus valentibus medico sed male habentibus. Euntes autem discite quid est: "Misericordiam volo et non sacrificium". Non enim veni vocare iustos sed peccatores".* Mat 9,9-13

Nexus interni
-------------

* Evangelista
* *Liber de infantia* (textus mediaevalis sancto Matthaeo tributus)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Matthaeum** spectant (Matthew the Evangelist, Saint Matthew). |

Apostoli Iesu

|  |  |
| --- | --- |
| Duodecim | Andreas • Bartholomaeus (Nathanaël) • Iacobus, filius Alphaei (Minor • Iustus) • Iacobus, filius Zebedaei (Maior) • Ioannes (Amatus • Evangelista • Patmi) • Iudas Iscariotes • Iudas Thaddaeus • Matthaeus • Philippus • Simon Petrus • Simon Zelotes • Thomas |
| Posteriores | Matthias • Paulus |
| Alia | Ultima Cena • Actus Apostolorum • Pentecoste • Successio Apostolica |


Evangelistae quattuor canonici

|  |  |
| --- | --- |
|  | Quattuor evangelistaeaeQuattuor evangelistaeae |
| Matthaeus · Marcus · Lucas · Ioannes |
|  |
*Crocodyli nilotici*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Sauropsida   
Ordo : Crocodilia   
Familia : Crocodylidae   
Genus : *Crocodylus*   
Species : ***C. niloticus***   
*Crocodylus niloticus*   
(Laurenti, 1768)  

 *Crocodylus niloticus*
 *Crocodylus niloticus*
***Crocodylus niloticus*** est reptile familiae crocodylidarum, in Africa Septentrionali et media—Aegypto, Aethiopia, Kenia, Somalia, Uganda, Zambia, Zimbabua—et Madagascaria endemicum. In fluviis et lacubus habitat.

Bibliographia
-------------

* Commentarius ex situ interretiali Animals Time de Crocodylo nilotico
* Commentarius ex situ interretiali IUCN Red List de Crocodylo nilotico

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Crocodylum niloticum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Crocodylum niloticum*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • Fossilworks • INPN France |
Iezabel mortua a canibus dilaceratur (pictura Claudii Ridolfi(it), circa annum 1650)
**Iezabel** (Hebraice ‏אִיזֶבֶל, Graece Ἰεζάβελ) est persona Biblica, de qua Libri Regum narrant. 

Filia regis Sidonii Ethbaal fuit, quam Achab rex Israelis uxorem duxit. Superba et insolens et cultui deorum paganorum fidelissima erat; Achab ei oboediens templa Baal et Aserae construxit et multos fideles Dei Israelis oppressit, sed 450 prophetas Baal et 400 Aserae de mensa Iezabel nutriebantur. Elias propheta contra idololatriam exiens miraculo prophetas Baal vicit; nam ignis in aram eius ipse de caelo cecidit. Sed timens minas Iezabelis in desertum abit.

Cum Achab mortuus est et Ioram filius eius et Iezabel regnavit, Iezabel potentiam haud minorem habebat. Naboth Israelita vineas suas reginae dedere noluit et falso ab ea accusatus lapidibus interfectus est; post hoc duce Iehu insurrexerunt Israelitae; Elisaeus Iehu benedixit, exercitum regium Iehu devicit et Ioram occidit. Iezabel autem sine metu in urbe Iehu exspectabat, in fenestra regiae suae ornatu meliore stabat et victori opprobria dicebat. Iehu eam ex ea fenestra eicere iussit; canes corpus Iezabel lacesserunt, ut Elias ei praedicaverat.

Fons
----

* Liber I Regum, capita 16, 18-19, 21; Liber II Regum, caput 9

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |