recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Statua Liviae Drusillae stolam et pallam gerit.
**Stola** fuit usitatus mulierum Romanarum antiquarum vestitus, cum toga vel pallio ab viris gesto congruens. Stola ex lino facta est. Mulieres togas primum gerere solebant, sed post saeculum 2 a.C.n. togae solum a viris gestabantur, mulieresque stolam secundum opinionem gerere debebant. Illo tempore, mulier togam gerens dedecora habebatur; vestitus marum a muliere gestus cum prostitutione et adulterio consociatus est.

Historia
--------

Stola, quamquam vestitus Romanus fuit, a vestitu Graeciae antiquae inspirata est. Stola fuit res modae quotidinae Romana a primo Respublica Romana per imperia Romanum et Byzantinum ad finem primi millenii. Bene nota stolae imago est vestitus a Statua Libertatis Novi Eboraci gestus.

Descriptio
----------

Stola fuit longa et plicata vestis muliebris, supra supparum quod tunica vel tunica intima appellabatur gesta. Sine manicis plerumque fuit, sed nonnullae stolae manicas breves vel longas habuerunt. Manicae ad stolam ipsam adiungi vel pars tunicae potuerunt. Stola usitata sine manicis fibulis ad umerum affixa est.

Nexus interni
-------------

* Limbus
* Palla

Notae
-----

1. ↑  Thomas A. McGinn, *Prostitution, Sexuality, and the Law in Ancient Rome* (Oxoniae: Oxford University Press, 1998, ISBN 0-19-508785-2), 340: "through conviction under the law was cast as a prostitute, most visibly through imposition of the label of the toga, the prostitute's badge of shame."
2. ↑  De toga, penelope.uchicago.edu.

Nexus externi
-------------

* Ratio stolae faciendae, www.dl.ket.org
* Stola, penelope.uchicago.edu (commentarius in *Smith's Dictionary of Greek and Roman Antiquities*)
Wikidata Erion Veliaj
Res apud Vicidata repertae:Erion Veliaj: imagoErion Veliaj: imagoErion Veliaj: subscriptioErion Veliaj: subscriptio
*Nativitas*: 17 Decembris 1979; Tyrana  
*Patria*: Albania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Parliament of Albania, Mayor of Tirana, Minister of Social Welfare and Youth  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Socialistica Albaniae  

**Erion Veliaj** (Tyranae natus die 17 Decembris 1979) est politicus Albaniae.

Alumnus est universitatis civicae Magnae Vallis Michiganiae et universitatis Sussexiensis in Anglia. Ab anno 2013 legatus fuit parlamento Albanico pro circulo Argyrocastrensi. Minister a salute sociali meruit a die 15 Septembris 2013 usque in 30 Aprilis 2015. Praefectus urbi Tyranae electus, hoc officio a die 21 Iulii eiusdem anni fungitur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Erion Veliaj** spectant. |

* "Erion Veliaj, Albania" sub rubrica *Return to Europe* apud *European Stability Initiative*

Praefecti urbi Tyranae (1992–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sali Kelmendi 1992 • Albertus Brojka 1996 • Edi Rama 2000 • Lulzim Basha 2011 • Erion Veliaj 2015
*Opus geopoliticum* |
|  |
Wikidata Stella (Navarra)
Res apud Vicidata repertae:Stella (Navarra): insigneStella (Navarra): insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 42°40′14″N 2°1′50″W  
*Numerus incolarum*: 13 977  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Estella, Lizarra
**Gestio**

*Praefectus*: Begoña Ganuza Bernaola, María José Bozal, María José Fernández Aguerri, Rosa López Garnica  
*Procuratio superior*: Navarra, Merindas Stellae  

**Geographia**

*Superficies*: 15 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Allín, Yerri, Villatuerta, Aberin, Ayegui/Aiegi  

**Tabula aut despectus**

Stella (Navarra): situsStella (Navarra): situs
**Stella** aut **Leizarrara** (Hispanice: *Estella*; Vasconice: *Lizarra*) est urbs Hispaniae, in Navarra sita, ad ripas Egae. Est etiam caput merindadis. Locata est etiam urbs apud viam ad Compostellam. Condita est urbs anno 1090 a rege Sanctio Ranimiro Pampilonae et Aragoniae.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
2. ↑  Á. Líbano Zumalacárregi: *Toponimia Medieval en el País Vasco*, Euskaltzaindia, Bilbao 1999, sub verbo *Lizarra*; Situs interretalis

**Iter pro peregrinis ad Compostellam**   
*secundum Aimericum Picaudum*
Iter Aragonicum: Canfrancus → Iacca → Osturiz → Mons Reellus → **Pons Reginae**
  
Iter Gallicum: Runcievallis → Biscaerlus → Ressogna → Pampilona → Stella → **Pons Reginae** → Arcus → Grugnus → Naiera → Belfuratus → Ataporca → Burgi → Castrum Sorericum → Pons Fiterii → Frumesta → Karrionus → Sanctus Facundus → Manxilla → Legio → Orgeba → Asturica Augusta → Raphanellus → Siccamolina → Pons Ferratus → Carcavellus → Portus Februarius → Pons Mineae → Sala Reginae → **Compostella**.
**Stela Codicis Ursiniani** (ita ab eruditis hodiernis nuncupata) erectus est anno 264/263 a.C.n. iussu Ptolemaei II erecta est iuxta Saidem Aegypti. Textus nobis cognoscitur partim e codice Ursiniano Bibliothecae Vaticanae in quo exemplar inscriptionis deperditae servatur, partim e fragmentis **Napoli 1034** (apud Museum Archaeologicum Nationale Neapoli reperto) et **Louvre C.123** (in Museo Lupariensi iacente et siglo **Urk. 2.75-80** olim edito).

Editiones et versiones
----------------------

* C. Thiers, "Ptolémée Philadelphe et les prêtres de Saïs: La stèle Codex Ursinianus, fol. 6 r° + Naples 1034 + Louvre C.123" in *Bulletin de l'Institut Français d'Archéologie Orientale* vol. 99 (1999) pp. 423-445 **(Aegyptie, Francogallice)** Textus pdf
* Kurt Sethe, *Hieroglyphische Urkunden der griechisch-römischen Zeit. Vol. 1 [Urk. II]* (Lipsiae, 1904) pp. 75-80 (fragmentum Lupariense) **(Aegyptie)** Textus

Nexus externi
-------------

* Data apud trismegistos

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Stoczek Lukovski
Res apud Vicidata repertae:Stoczek Lukovski: insigneStoczek Lukovski: insigne
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 51°58′0″N 21°58′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 431  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Łuków County  

**Geographia**

*Superficies*: 9.15 chiliometrum quadratum  

**Stoczek Łukowski** est urbs Polonica ad flumen Świder. Anno 2014, 2741 homines urbem incoluerunt.

* Area: 9,15 km²
* Anno 1546, ius urbi datum est.
* 18 Ianuarii 1849—in Stoczek Alexander Świętochowski, scriptor clarus, natus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°58′0″N 21°58′0″E • *GeoNames* |

* Situs publicus
Supra calamus sphaeralis partibus divisus et infra compositus.
Caput calami sphaeralis.
**Calamus sphaeralis**, sive **calamus atramentarius**, sive **sphaerigraphum**, sive **stilus sphaeratus**, est stilus qui atramentum per globulum capiti stili infixum in chartam aliamve materiam premit. Linea a calamo sphaerali facta, aliter atque linea stili plumbati, gummi deletili non eradi potest. Atramentum adhibitissimum est caerulei ultramarini simile, sed etiam calami atramenti aliorum colorum conficiuntur.

László Bíró diurnarius Hungarus, qui in expositione mundana Budapestini anno 1931 habitā stilum novi generis proposuit, inventor calami sphaeralis habetur.

Notae
-----

1. 1 2  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, ed. secunda (2009), sub voce *kulspetspenna.*
2. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum* (Helsinciae: Societas Litterarum Finnicarum, 2006), sub voce *mustekynä.*
3. ↑  Carolus Egger, *Lexicon Recentis Latinitatis.*
4. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary,* ed. tertia (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 472, sub voce *ballpoint pen.*
Wikidata Calanum ad Sanctum Anselmum
Res apud Vicidata repertae:Calanum ad Sanctum Anselmum: insigneCalanum ad Sanctum Anselmum: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°43′0″N 7°44′0″E  
*Numerus incolarum*: 743  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 27.99 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brusso, Calanum ad Sanctum Victorem, Ixima, Emaresium  

**Tabula aut despectus**

Calanum ad Sanctum Anselmum: situsCalanum ad Sanctum Anselmum: situs
Calanum ad Sanctum Anselmum
**Calanum ad Sanctum Anselmum** (hodie vulgo *Challand-Saint-Anselme*) est vicus ac municipium Italiae, circiter 800 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Calanini* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Allésaz, Arbaz, Bachan, Châtillonet, Corliod, Maé, Moussanet, Orbeillaz, Quinçod, Pésan, Plésod, Ruvére, Tollégnaz, Tilly.

Municipia finitima
------------------

* Brusso (gen *-onios*) (hodie vulgo *Brusson*),
* Calanum ad Sanctum Victorem (hodie vulgo *Challand-Saint-Victor*),
* Emaresium (hodie vulgo *Emarèse*),
* Ixima (hodie vulgo *Issime*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Calanum ad Sanctum Anselmum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol IV, Torino 1840
Anna Waldman, 2003.
**Anna** (Anglice *Anne*) **Waldman** (nata Millville Novae Caesareae, 2 Aprilis 1945) est poeta Americana. Quae ex annis 1960 scriptrix, actor, collaborator, professor, editor, academica, agitatorque culturalis et politica fuit activa Outrider communitatis poesis experimentalis sodalis. Cum poetis prostratis coniuncta est.

Gradum A.B. in Collegio Benningtoniano anno 1966 obtinuit. Allen Ginsberg eam eius uxor spiritualem olim appellavit. Anno 1974, cum Trungpa, Ginsberg, et aliis, Waldman Scholam Iacobi Kerouac Poeticarum Incorporalium in Instituto Naropano Boulder in urbe Colorati (nunc Universitas Naropana) condidit, ubi professor poeticae distinctus rectorque Aestivalis Scribendi Propositi ad Naropam manet. Plus quam quadraginta libros poematum edidit.

Notae
-----

1. ↑  "Anne Waldman," poetryfoundation.org.

Bibliographia
-------------

* Charters, Ann, ed. 1992. *The Portable Beat Reader.* Novi Eboraci: Penguin Books. ISBN 0670838853, ISBN 0140151028.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Annam Waldman** spectant. |

* Biographia. Museum Poeticarum Americanarum. poetspath.com.
* Biographia. Naropa University. naropa.edu.
* Biographia PennSound. writing.upenn.edu.
* Colloquium introgatorium. *The Argotist Online.* argotistonline.co.uk
* Pinacotheca Annae Waldman. Photographemata. poetspath.com
Wikidata Hincmarus Remensis
Res apud Vicidata repertae:Hincmarus Remensis: imagoHincmarus Remensis: imago
*Nativitas*: 806;   
*Obitus*: 21 Decembris 882; Sparnacum  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: archiepiscopus catholico  
*Munus*: theologus, philosophus, sacerdos, Rerum gestarum scriptor, scriptor, archiepiscopus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia Cathedralis Remensis  
Beatus (*feriae die* )

*Vide etiam paginam discretivam:* Hincmarus

**Hincmarus Remensis**, circa annum 806 natus et die 21 Decembris 882 Sparnaci mortuus, fuit politicus ecclesiasticus, theologus et scriptor Latinus. Anno 845 a Carolo Calvo archiepiscopus Remorum factus est. Multarum discordiarum (cum Lothario imperatore et Ludovico Germanico et cum ipso Carolo Calvo) particeps fuit. Contra Gotescalcum de praedestinatione disseruit. Ludovico Balbo regnante maximam potentiam habet. Vita Hincmari a Flodoardo in *Historia ecclesiae Remensis* descripta est.

Opera
-----

* *De praedestinatione Dei et libero arbitrio*; 859/860
* *De devorcio Lotharii et Teutberge*; 860
* *De regis persona et regio ministerio*; 873
* *De jure metropolitanorum*; 876
* *Instructio ad Ludovicum regem*; 878
* *De ordine palatii*; 882
* *Vita sancti Remigii*
* *Annalium Bertinianorum* pars
* Epistolae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Catholic Hierarchy • Deutsche Biographie |

* Opera Hincmari in *Patrologia Latina*
Wikidata Annapolis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 38°58′43″N 76°29′31″W  
*Numerus incolarum*: 40 812  
*Zona horaria*: UTC-5, UTC-4, UTC-5  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Gavin Buckley  
*Procuratio superior*: Anne Arundel County  

**Geographia**

*Superficies*: 20.991689 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tallinna, Dumfries, Annapolis Royal, Redwood City, Novus Burgus, Vexfordia, Niterói, Rupifortium  

**Tabula aut despectus**

Annapolis: situsAnnapolis: situs
**Annapolis** est urbs circiter 36,408 incolarum in America. Anno 1649 condita est. Nomen ad honorem Annae Arundell datum est. Annapolis est urbs capitalis comitatus Anne Arundel omnisque civitatis Terrae Mariae. Ibi reperiuntur Collegium Sancti Ioannis et Academia Navalis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 38°58′43″N 76°29′31″W • *OpenStreetMap* • 7316512 *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • "595031, 2390562" apud *USGS* • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Hinte
Res apud Vicidata repertae:Hinte: insigneHinte: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°25′0″N 7°12′0″E  
*Numerus incolarum*: 7 219  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich  

**Geographia**

*Superficies*: 48.05 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Hinte: situsHinte: situs
Ecclesia in vico Suurhusen, cum turri obliquissimo omnis orbis terrarum
**Hinte** est commune circuli Aurich in Frisia Orientali Saxonia Inferiore situm. Ad Hinte commune vici Hinte, Westerhusen, Groß Midlum, Canhusen, Osterhusen, Loppersum, Suurhusen atque Cirkwehrum pertinent.

Historia
--------

Vici eius communis partes Frisiae Orientalis ducatus fuerunt, tum annis 1744 ad 1806 ad Borussiam, deinde ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Hinte regio Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Hinte vici pars novi Circuli Emdae facti sunt, ab anno 1932 ad novum circulum Norden pertinuerunt. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Anno 1972 vici supra dicti in communem Hinte coniuncti sunt et anno 1977 Hinte circulo Norden dissoluto ad circulum Aurich transiit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hinte** spectant. |

* pagina officialis
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Carolus IV cum Anna Svidnicensi in Arce Carlsteinensi
**Anna Svidnicensis** (1339 – Pragae 11 Iulii 1362) fuit Sacri Romani Imperii imperatrix et regina Bohemiae. Haec erat uxor tertia imperatoris ac regis Caroli IV et mater regis Romanorum Bohemiaeque Venceslai IV.

Vita
----

Anna fuit filia unigenita Henrici II, ducis Svidnicensis, et nepos Ludovici I, regis Hungariae. Educabatur Budae in curia regia Hungarica.

Nupsit Carolo IV Cracoviae die 27 Maii 1353. Coronata est in reginam Bohemiae die 28 Iulii 1353 Pragae ab archiepiscopo Pragensi Arnesto. Die 9 Februarii 1354 in Aquisgrano in reginam Romanorum et die 5 Aprilis 1355 diadema ei impositum est Romae in imperatricem Romanorum. Obiit Pragae anno 1362 tertio parto? et corpus sepultum est in ecclesia metropolitana sancti Viti in Arce Pragensi.

Familia
-------

Elisabethae maritus unicus imperator Carolus IV fuit. Cum eo duo liberos habebat:

* Elisabetha (1358–1373), ducissa Austriae, uxor Alberti II, ducis Austriae
* Venceslaus (1361–1419), rex Romanorum et Bohemiae
* ? (1362)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Annam Svidnicensem** spectant. |
**Salōmē Cŏmaïsē Lēvīī filia** (Graece Σαλώμη Κομαΐση Ληουείου, Armaice שלם ברת לבי) erat Iudaea locuples e regione meridionali ab Asphaltite Lacu, quae fugit in Sepeluncas Refugii in regione Torrentis Heber, exeunte bello Barchochebae. Sicut Babatha, documenta quae Salome in Spelunca Epistularum reliquit sunt fontes primariae de cultu civili, iure, et vita ea aetate.

Vita
----

Salome Comaise Maozis circum Zoaram habitabat. Parentes eius, Levius Manaëmi filius et Salome Grapte (sive Gropte), ante annum 113 mariti, filium et filiam genuerunt, at ante annum 127 et pater et filius mortui sunt. Fortasse erat controversia iner Comaisen et Grapten de hereditate Levii (inter quam erant agelli vicini, paene proximi, ei quae Babathe erant), sedinter mensem Novembrem 129 et Ianuarium 131, maritο primο, verisimiliter Samuo Simonis filio nupta, disputationem cum matre transegit et agellos Levii relinquit. Quid Samuo factum sit ignoramus, sed anno 131 Salome viro alteri nupsit, nomine Iesus Manaemi filius.

Exeunte Bello Barchochebae, Salome in Speluncas Refugii se abscondit, et ibi, verisimiter, mortem obiit.

Documenta
---------

Documenta Salomes sunt septem tantum numero, multo pauciora quam documenta Babathae. Horum sex Graece scripta sunt, unum Aramaice. Veterrimum die 29 Ianuarii anno 125 scriptum est, novissimum 7 Augusti 131.

Nexus interni
-------------

* Igael Iadin
* Babatha

Notae
-----

1. ↑  Fontes nostrae aetatis solent nomen cum diaerese imprimere, nempe Κομαϊση. Nescio autem etymologiam huius nomen, neque cur diaeresin praesumant. Si nomen potius Κομαίση, sine diaeresi sit, figura Latina sit potius **Comaese**.
2. ↑  Nomen mariti incertum est, nisi quod sit Simonis filius. Sed rationi constat eum esse, ut conicit Hanna Cotton, eundem ac Σάμουος Σίμωνος alibi memoratus.
3. ↑  Sed videntur nonnulla documenta Levii et Graptes etiam exstare, qui huic numero non computantur.
Salomé dansant la danse des sept voiles, Franz von Stuck, 1906Titianus, Salome ferens caput Iohannis Baptistae in lance.

**Salome** fuit filia Herodiadis, uxoris Herodis Antipatri; nomen nobis a Flavio Iosepho in *Antiquitatibus Iudaicis* traditur.

Eadem fuit, sicut plurimi censentur, ac **filia Herodiadis** (nomine proprio carente) quae in narrationibus evangelicis Marci et Matthaei saltaverit coram Herodem socrum dum natalicia sua celebrat.. Haec res saepissime pictores auctoresque lyricos inspiravit.

Secundum Iosephum Salome, filia Herodiadis et Herodis Philippi I, habebat decem annos cum mater maritum Herodem Philippum I° reliquit ut Herodi Antipae nuberet, fratri primi mariti. Flavius Iosephus mores istius nefas esse secundum leges iudeas fidem facit, sed nescimus sitne adulterium, incestum an legis leviri. Evangelia saltem dicunt Iohannem in carcerem inieci quod mores istius condemnavisset.

Secundum apocrypha "Epistula Herodi ad Pilatum", tradunt mortuam esse in transitu lacus gelu solidi. Glacies enim rupta est et cecidit in aquam usque ad collum. Caput eius separatum est a corpore vi aquae in glacie. Quae fabula videtur imitatio decollationis Iohannis Baptistae.

Nexus interni
-------------

* Natalicia Herodis Antipatri
* *Salomé*, tragoedia ab Anschario Wilde scripta.

Notae
-----

1. ↑  Evangelium secundum Marcum 6.14-29; Evangelium secundum Matthaeum 14.1-12
*Vide etiam paginam discretivam:* Laodamia (discretiva)

Laodamia, e manuscripto versionis *Heroidum* ab Octaviano de Saint-Gelais factae
**Laodamia** (Graece Λαοδάμεια) in fabulis Graecis fuit filia Acasti et uxor Protesilai.

Fabulae
-------

Protesilaus die nuptiarum statim ad Troiam profectus est, ubi in primo proelio occisus est. Laodamia petebat a deis, ut sibi cum coniuge tres horas colloqui liceret. Mercurius Protesilaum ex Orco deduxit et ad Laodamiam adduxit, sed cum post tres horas iterum Protesilaus mortuus erat, Laodamia se interficit. Vel effigiem coniugis Laodamia fecit et in thalamo posuit et cum ea colloquebatur; cum Acastus effigiem in ignem proiecit, in eadem pyram se immisit et periit.

Memoria
-------

Ovidius in *Heroides* suas epistolam Laodamiae Protesilao includit. Euripidis tragoedia de Protesilao deperdita nota est. Innocentius Annenskij *Laodamiam* tragoediam anno 1906 composuit. Asteroides 1011 Laodamia nomine eius nominatus est.

Notae
-----

1. ↑  Hyg. *fab.* 103.
2. ↑  Apld. *epit.* 30,Hyg. *fab.* 104.
**Annales** est carmen epicum Quintii Enni, qui pater Romanae poëseos late habetur. Scripsit primo tempore duodecim libros annalium, sed aliquot post annos ad eos alios tres adiunxit; summa erat ergo quindecim librorum. In his libris narrata est ac celebrata historia rei Romanae altissimo studio.

Obiectum operis
---------------

Primo libro Ennius dicit Homerum ad se venisse sibique explicavisse de metempsychose. Ennius, ut videtur, est Homerus ipse renatus. Deinde, narrationis initium erat concilium deorum sicut in Odyssea; postea Bella punica narrabantur.

Plures versus celebres sunt propter sonum aut formam. Ennius alliteratione saepe utitur, ut

At tuba terribili sonitu tarantantara dixit (143W, 140V)
aut

O Tite tute Tati tibi tanta tyranne tulisti! (109W, 109V).
Sed, quod novissimum est apud Ennium, est usus hexametri dactylici, formae Graecae. Nam antea, poetae epici Romani versu saturnio uti solebant. Ennius ipse dicit:

... scripsere alii rem
versibus quos olim Fauni vatesque canebant
nam neque Musarum scopulos escendit ad altos
nec dicti studiosus fuit Romanus homo ante hunc. (232W)
Cicero hos versus habet (*Brutus* 71, 76, *Orator* 171), et plures alios citat. Vergilius carmen bene scit et locos retractat, ut Macrobius demonstrat.

*Annales* vivunt hodie tantum per fragmenta, quae viri docti Skutsch, Vahlen, Warmington ediderunt.

Notae
-----

1. ↑  Numeri fragmentorum veniunt e libris Warmington et Vahlen.
2. ↑  Reconstructio a Skutsch, a Goldberg laudata p. 90.

Bibliographia
-------------

* Goldberg, Sander. 1995 *Epic in Republican Rome.* Oxoniae.
* Skutsch, Otto. 1985. *The Annals of Quuintus Ennius.* Oxoniae.
* Vahlen, J. 1928. *Ennianae poesis reliquiae,* ed. alt. Lipsiae: Teubner.
* Warmington, E. H. 1935. *Remains of Old Latin,* t. 1. Cantabrigiae: Harvard University Press.

Nexus externi
-------------

* Fragmenta *Annalium* apud The Latin Library
* Locus ab Annalibus in usu discipulorum
Wikidata Georgius Milbradt
Res apud Vicidata repertae:Georgius Milbradt: imagoGeorgius Milbradt: imago
*Nativitas*: 23 Februarii 1945; Eslohe  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Landtag of Saxony, Minister-President of Saxony  
*Munus*: politicus, oeconomus, professor  
*Patronus*: Universitas litterarum et technicarum Dresdensis, Johannes Gutenberg University Mainz, Universitas Monasteriensis
**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: magna crux cum stella fasceaque insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae, Grand Cross of silver for Services to the Republic of Austria  

**Georgius** (vulgo: *Georg*) **Milbradt** (natus 23 Februarii 1945) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.

Munus
-----

Schola finita Milbradt ab anno 1964 Monasterii oeconomiae, iurisprudentiae, mathematicae studebat. Ibi annis 1970 ad 1980 operis socius oeconomiae fuit. Tum veniam legendi accepit et anno 1985 professor extraordinarius oeconomiae universitatis Monasterii factus est.

Cursus honorum
--------------

Milbradt ab anno 1973 sodalis CDU erat. Annis 1983 ad usque 1990 Milbradt minister publicus rerum financiariarum urbis Monasterii fuit. Anno 1990 administer aerarii Saxoniae factus est a Curtio Biedenkopf, praeside ministrorum huius terrae. Anno 2001 ex eo magistratu a Biedenkopf dimissus est, quod de novo praeside ministrorum cogitavisset. Tamen 18 Aprilis 2002 contra voluntatem Curtii Biedenkopf summus magistratus Saxoniae factus est, primo sine coalitione, post suffragium anno 2004 perditum cum SPD. Annis 2001 - 2008 etiam praeses suae factionis in Saxonia fuit. Anno 2008 propter iacturas maximas Argentariae Saxoniae Terrae (vulgo: "*Sächsische Landesbank*") valde et a multis reprehensus ab officio recedere coactus est. Successor eius Stanislaus Tillich (CDU) 28 Maii 2008 creatus est.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis
* Curriculum vitae in pagina Saxoniae

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
Wikidata Albertus del Rosario
Res apud Vicidata repertae:Albertus del Rosario: imagoAlbertus del Rosario: imago
*Nativitas*: 14 Novembris 1939; Manila  
*Obitus*: 18 Aprilis 2023; Franciscopolis  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: Secretary of Foreign Affairs, ambassador of the Philippines to the United States  
*Munus*: legatus, politicus, Negotiator  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Cordon of the Order of the Rising Sun, Asia's Most Influential Philippines  

**Albertus del Rosario**, vulgo plenius *Albert Ferrero del Rosario* (Manilae natus die 14 Novembris 1939; mortuus die 18 Aprilis 2023) fuit legatus et politicus Philippinarum.

E familia urbis Bulakan ortus, in Civitatibus Foederatis partim educatus, alumnus est scholae S. Francisci Xaverii universitatisque Novi Eboraci in urbe. Legatus Philippinarum Nationibus Unitis ab anno 2001 usque in 2006, praeside Gloria Macapagal-Arroyo, postea secretarius a rebus externis a die 24 Februarii 2011 ad 7 Martii 2016 meruit, praeside Benigno Aquino.

Bibliographia
-------------

* "Filipino Albert del Rosario a lone Asean voice taking on China" in *South China Morning Post* (9 Decembris 2012)

Secretarii rerum externarum Philippinenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Elpidius Quirino 1946 • Ioachim Michael Elizalde 1948 • Carolus P. Romulo 1950 • Ioachim Michael Elizalde 1952 • Carolus P. Garcia 1953 • Felixberto M. Serrano 1957 • Emmanuel Pelaez 1961 • Salvator P. López 1963 • Carolus P. Romulo 1963 • Maurus Mendez 1964 • Narcissus Ramos 1965 • Carolus P. Romulo 1968 • Manuel Collantes 1984 • Arthurus M. Tolentino 1984 • Pacificus A. Castro 1985 • Salvator Laurel 1986 • Manuel Yan 1987 • Radulphus S. Manglapus 1987 • Robertus Romulo 1992 • Dominicus Siazon 1995 • Teofisto Guingona 2001 • Blas Ople 2002 • Franklin Ebdalin 2003 • Delia Albert 2003 • Albertus Romulo 2004 • Albertus del Rosario 2011 • Alanus Petrus Cayetano 2017 • Theodorus Locsin 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Philippinarum |
|  |
Wikidata Petrus Chantraine
Res apud Vicidata repertae:Petrus Chantraine: imagoPetrus Chantraine: imago
*Nativitas*: 15 Septembris 1899; Insula  
*Obitus*: 30 Iunii 1974; Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Pierre Louis Chantraine
**Officium**

*Munus*: grammaticus, professor, philologus classicus, hellenist  
*Patronus*: Universitas Parisiensis
**Memoria**

*Laurae*: Legio Honoris  

*Vide etiam paginam discretivam:* Chantraine (discretiva)

**Petrus** (Francogallice *Pierre*) **Chantraine** (natus Insulis 15 Septembris anno 1899 et Lutetiae die 30 Iunii 1974 mortuus) fuit linguista, lexicographus, grammaticus Francogallicus. 

Antonii Meillet, Iosephi Vendryes et Pauli Mazon discipulus, in Universitate Lugdunensi annis a 1925 a 1928 docuerat, postea in Schola Practica Studiorum Superiorum Lutetiensi multos annos. Textus Graecos librorum a *Les Belles Lettres* editorum corrigebat. Ipse in hac serie *Oeconomicum* Xenophontis et *Indica* Arriani edidit. Intepretationem textuum Mycenaeorum a Michaele Ventris et Ioanni Chadwick factam unus e primis agnoverat et auctoritate sua eam sustinuit. Academiae inscriptionum et litterarum humaniorum socius erat. 

Petri Chantraine opera notissima sunt:

* *Grammaire homérique,* 2 vol. t. I: *Phonétique et morphologie*, Lutetiae, Klincksieck, 1942; t. II: *Syntaxe*, 1953 (ars grammatica Homerica)
* *Morphologie historique du grec* , Lutetiae, Klincksieck, 1945 (ars grammatica Graeca historica)
* *Dictionnaire étymologique de la langue grecque*, 4 vol. Lutetiae, Klincksieck, 1968—1980 (lexicon Graecum etymologicum, editio suprema ab Ioanne Taillardat, Olivero Masson et Ioanne Ludovico Perpillou emendata, Lutetiae, Klincksieck, 2009).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |

* Michel Lejeune, *Notice sur la vie et les travaux de M. Pierre Chantraine, membre de l’Académie*, in *Comptes-rendus des séances de l’Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1974. (pdf *persee.fr*)
* Pierre Marot, *Allocution à l’occasion de la mort de M. Pierre Chantraine, membre de l’Académie*, in *Comptes-rendus des séances de l’Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1974. (pdf *persee.fr*)
Insulae Leporum Maioris ripa
**Leporum insulae** (Russice *Ушканьи острова*, Buriatice *Ушкан аралнууд*) sunt archipelagus Baicale lacu medio. Ad districtum Bargusinensem Buriatiae rei publicae pertinent. Quattuor insulae sunt; insula Leporum Maior, in qua et vicus eiusdem nominis sita est, et tres insulae Leporum Minores (Tenuis, Longa et Rotunda) A taiga laricina obsitae sunt. *Pusae sibiricae* multitudo in insulis invenitur, praecipue in insula Tenui. Species nonnullae endemicae insularum sunt, ut *Cottus kesslerii*. 

*Pusae sibiricae* in litore insulae Tenuis

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Georgius Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. Petropoli, 1747, p. XIIΙ. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Olim *Заячьи*. *Ушкан* est *заяц, lepus* dialectu Sibirica
3. ↑  Russice *Большой Ушканий остров*
4. ↑  Russice *Тонкий, Долгий, Круглый*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°51′0″N 108°37′0″E • *GeoNames* |

* De Leporum insulis **(Russice)**
Wikidata Petrus Christian
Res apud Vicidata repertae:Petrus Christian: imagoPetrus Christian: imago
*Nativitas*: 16 Octobris 1947; Pohnpei  
*Patria*: Micronesia  

**Officium**

*Officium*: President of the Federated States of Micronesia, Member of the Congress of the Federated States of Micronesia, Member of the Congress of the Federated States of Micronesia  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Familia**

*Coniunx*: Maurina Weilbacher  

**Petrus Christian**, vulgo saepius *Peter M. Christian* (natus die 16 Octobris 1947 in insula Pohnpei), alumnus Universitatis Havaiorum, est politicus civitatum foederatarum Micronesiae et a die 11 Maii 2015 praeses patriae.

Notae
-----

1. ↑  Vide vitam officialem

Bibliographia
-------------

* "FSM has new president, vice president, speaker" in *Marianas Variety* (12 Maii 2015)

Nexus externi
-------------

* Vita apud situm praesidii

Praesides civitatum foederatarum Micronesiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Tosiwo Nakayama 1979 • Ioannes Haglelgam 1987 • Bailey Olter 1991 • Iacobus Nena 1996/1997 • Leo Falcam 1999 • Iosephus Urusemal 2003 • Emmanuel Mori 2007 • Petrus Christian 2015 • David Panuelo 2019
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum* |
|  |
*Varanus priscus*

---

**Animalia** — Chordata

Subphylum : Vertebrata   
Infraphylum : Gnathostomata   
Classis : Reptilia   
Subclassis : Diapsida   
Infraclassis : **Lepidosauromorpha**   
Benton, 1983  
   
Palaeontologia

299–0 m.a.: Permianum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N


**Lepidosauromorpha** sunt infraclassis Reptilium quae omnia Diapsida *Lacertae agili* propinquiora quam *Crocodylo nilotico* comprehendit. Solus grex vivus est Lepidosauria: *Sphenodon* genus unus classis homonymae, lacertilia, Serpentes etc.

Taxinomia
---------

* **Lepidosauromorpha**
	+ †*Acerosodontosaurus*
	+ †Sauropterygia
	+ **Lepidosauriformes**
		- †Eolacertilia
			* †*Icarosaurus*
			* †*Kuehneosaurus*
		- Lepidosauria
			* Sphenodontia
			* Squamata
				+ Lacertilia (paraphyleticum, quia etiam cetera Squamata a lacertilibus derivant)
				+ †Mosasauridae
				+ Serpentes
				+ Amphisbaenia

Notae
-----

1. ↑  Gauthier 1984

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Lepidosauromorpha"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lepidosauromorpha** spectant. |
Wikidata Petrus Comestor
Res apud Vicidata repertae:Petrus Comestor: imagoPetrus Comestor: imago
*Nativitas*: 1100; Trecae  
*Obitus*: 22 Octobris 1179; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, theologus  
*Patronus*: Universitas Parisiensis
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Petrus Comestor** vel **Petrus Manducator**, Trecis circa annum 1100 natus et in Abbatia Sancti Victoris Lutetiae die 12 Octobris anni 1179 mortuus, theologus Francogallicus fuit. Petri *opus magnum*, *Historia Scholastica*, commentarius amplus in Vetus et Novum Testamentum est ad eruditionem clericorum destinatus. Theologiam Lutetiae docebat. Agnomen *Comestoris* cepit pro studio legendi insatiabili. Dantes Alagherius Petrum Comestorem in Divina Comedia memorat in Paradiso sedentem. Hoc epitaphium sibi composuit:

> 
> Petrus eram quem petra tegit,  
> 
> dictusque Comestor nunc comedor.  
>  
> Vivus docui nec cesso docere mortuus,  
>  
> ut dicat qui me videt incineratum:  
>  
> Quod sumus iste fuit,  
>  
> erimus quandoque quod hic est.
> 
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Paradisus, XI 134.

Opera
-----

* *Historia Scholastica* in *Vicifonte*
* *Historia Scholastica* in *Patrologia Latina*
**Falsus amicus** est res linguistica.

Qua de re dicimus, cum verbum aliquod sive scriptu sive auditu simile est alteri verbo alterius vel eiusdem linguae, non idem significans. Talia verba similia et discentibus et nonnumquam loquentibus causa magnae confusionis sunt.

E. g. vocabulum *tandem* latine significat *postremo* vel *tum demum*, theodisce autem eodem verbo ut nomen usitato certa species birotarum nominatur, trirota sc. vel quaternirota. 

Aliud exemplum e linguis aliis promptum est vocabulum *bellen*. In lingua batavorum est *tintinnabulo vocare* sed theodisce *latrare*. Adice quod vocabulum *gift* anglice est *donum*, theodisce autem *venenum*.

Sed imprimis adnotandum est compluribus in linguis hodiernis, quamquam - ut ita dicam - filiae linguae latinae sint, tamen haud raro vocabulum modernum non idem valere ac latinum. E. g. *revolutio* ab antiquis dici solebat vel de reditu ad locum, ubi exordium sumptum erat, vel de materia quadam revolvenda ad locum de quo amota erat; hodie in nostris linguis sub revolutione solam intellegimus eversionem rei publicae.

| **Verbum** | **Lingua** | **Interpretatio** | **Similaris Latinae Verbum** | **Interpretatio** |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Person | Anglica | Homo - ex Persona(Latina). | Persona | Tegumen vultus ob eam causam ut idem(identitatem) ipsum concelet. |
| Larva | Anglica | Vermiculus, insecti adulescens vermis videtur | Larva | Manis vel phasma |
| Tandem | Anglica | Collocatio unus sequenti alter | Tandem | Demum |
| Article | Anglica | Res | Articulus | Nexus artu inter membra corporis. |
| Dictator | Anglica | Rex crudelis | Dictator | Rex vel rector in tempore subitario cum spatio sex mense. Eiusque notus est Cincinnatus. |
| Puto | Hispanica | Scortum | Puto | Censeo |
| Puto | Philippinica | Placenta oryza | Puto | id. |
| Más | Hispanica | plus | Mas | Vir/Masculinus (Adiectivus viri) |

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  en:False Friend (Ex wikipedia anglica)
Chronologia Semiticarum Linguarum
**Radix Semitica,** vel **radix triconsonantalis** (Hebraice שוֹרֶש, *šoreš*; Arabice جذر ثلاثي, *jiḏr ṯulāṯī*; Syriacice ܫܪܫܐ, *šeršā*), vel simpliciter **trilitteralis,** in linguistica est radix quae seriem trium consonantium continet.

Radices verborum et plurimorum nominum in linguis Semiticis series consonantium (radicales) haberi possunt; ergo nomen *radix consonantalis* aliquando visum. Tales radices consonantales abstractae ad vocabula formanda adhibentur per additionem vocalium et consonantium non radicalium (transfixa) qui cum certis categoriis morphologicis circa consonantes radicales apte coniunguntur, certa exemplaria sequentes. Solum in linguis Semiticis sunt paene omnes radicum consonantalium trilitterales, quamquam sunt nonnullae quadrilitterales, et in nonnullis linguis etiam bilitterales.

Secundum investigationem lexici linguae Proto-Semiticae, radices biconsonantales in verbis res aetatis lapideae significantibus abundantiores sunt, quandoquidem res aevo neolithico inventae unice triconsonantales sunt. Quod mutationem in structura linguae Proto-Semiticae ad transitionem ad agriculturam adiunctam significat. Potissimum, nomina biconsonantalia et monosyllabica cum prospectu culturae prae-Natufianae consociantur, abhinc annorum plus quam 16 500.

Nexus interni
-------------

* Apophonia
* Grammatica Arabica
* Pluralis fractus

Notae
-----

1. ↑  Agmon 2010:23.

Bibliographia
-------------

* Agmon, Noam. 2010. Materials and Language: Pre-Semitic Root Structure Change Concomitant with Transition to Agriculture. *Brill’s Annual of Afroasiatic Languages and Linguistics* 2:23–79.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **quadriliteral** in **Victionario**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **triliteral** in **Victionario**. |

* Disce Verba Hebraica, www.hebrew-verbs.co.il
* Propositum Indicis Radicum, www.studyquran.co.uk
* Radices in Arabica Quranica, corpus.quran.com
* Repositorium Radicum Semiticarum, www.semiticroots.net
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

**Rex Visigothorum** erat ille qui Visigothos regebat. Dum Visigothi terras carebant, rex erat dux strenuus et vir militaris. Post Valiae foedus, rex fuit etiam gubernator. Quamquam rex maximum imperium habuit, Maiores regem sub leges posuerunt.

De electione et iuramento
-------------------------

Reges electi erant ex gente Gothica (Ariana et tandem Catholica) a maioribus et episcopis. Cum rege electo, aula regia in Toleto regem coronabat. 

Rex iuramentum faciebat antea coronatus esse. Cum iuramento rex iurabat cum moderatione, benevolentia, iustitia et pietate regere et ecclesiam Catholicam defendere Iudaeis. Rege coronato, maiores, clerus et populus votum fidelitatem regi dabant. Deinde rex accipit sacrosanctitas et regnum incipit.

Potestates regiae
-----------------

* Punire ille qui antecessorem occidit.
* Concilia Toletana convocare.
* Metropolitanos et episcopos nominare.
* Leges compilare et abrogare.
* Rex erat iudex ultimus.
* Potestatem habebat puniendi et accusandi sed quoque ignoscendi.
* Rex erat dux omnium copiarum.
* Legatos vel nuntios mittere.
* Terras et campos regis donare. Etiam proscriptiones revocare.
* Filium in coregno nominare.

Nexus interni
-------------

* Reges Visigothorum
* Aula regia
* Administratio regni Visigothorum
* Maiores Visigothici
**Novial** est lingua artificiosa, qua loquuntur multi homines per totum orbem terrarum. Latine potest fortasse "Lingua Novial" dici. Creata ab Otto Jespersen et inlata in 1928 libro 'An International Language'.

Exemplum
--------

### Pater Noster in lingua novial

Nusen Patro kel es in siele,
mey vun nome bli sanktifika,
mey vun regno veni,
mey vun volio eventa sur tere kom in siele.
Dona a nus disidi li omnidiali pane,
e pardona a nus nusen ofensos
kom anke nus pardona a nusen ofensantes,
e non dukte nus en li tento
ma fika nus liberi fro li malum.

Nexus externi
-------------

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Novial***

* An International Language: Prof. Otto Jespersen (1928).
* Novial Lexike: Novial to English, French and German dictionary (1930).
* Novial Wikipedia
* Novial Wiki Book: Cursus.
* Novial Discussion Group: Diskutgrupo "Yahoo!"

Linguae artificiosae

Anglica simplex · Basic English · Clingonica · Esperanto · Folkspraak · Ido · Interlingua · Interlingue · Interslavica · Ithkuil · Latino sine Flexione · Lingua Franca Nova · Lingua Mordoris · Loglan · Lojban · Lydnevica · Novial · Panslavicae · Quenya · Románico · Sambahsa-mundialect · Sindarin · Slovio · Solresol · Toki Pona · Uropi · Venedica · Volapük
*Vide etiam paginam discretivam:* Philia (discretiva)

**Philia** sive **ΦΙΛΙΑ** est vox origine Graeca - vide "philia", qua *amor* et *amicitia* significatur. Praeterea acronymon *Phratriae Iuvenum Latinitatem Investigantium Alentiumque* est, quam die 4 Augusti anno 2006 redempti mundi seminario sodalitatis, quae compendiariis litteris L.V.P.A. nuncupatur, Pragae exacto iuvenes ex Albania, Bohemia, Germania, Italia, Slovacia originem trahentes Graecitati, Latinitati, Humanitati provehendis condiderunt, praeconium omnibus gentibus destinatum conscripserunt, ad sodales linguam Latinam egregie colentes miserunt. Huius igitur sodalitatis participes omnium temporum Latinitati operam dantes tantum lingua Latina ad omnia bene communicanda utentes ad studia humaniora propugnanda ac divulganda, ad pedantismum, qui dicitur, omnibus viribus vitandum atque amovendum cum ceteris sodalitatibus, scholis, academiis, ut aiunt, cooperari velint; inter quas iam e.g. Circulus Latinus Pragenus et Academia, c.n. Vivarium Novum, numerantur.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Rex deusque** (rēḱs deiwos-kʷe) inscribitur dialogus brevis compositus lingua prisca indoeuropaea restituta. Res hausta est e fabula de rege Hariscandra quam refert liber *Aitareya Brahmana*. Dialogi auctor, D. Sen, quosdam homines doctos qui linguis indoeuropaeis student petivit ut verba in linguam protoindoeuropaeam verterent secundum suas sententias.

Versio Hampi/Seni sicut in *EIEC* (1997:503) est legitur, tamen nomine *Werunos* a Sen proposito vicem explente nominis *Lughus*.

To rḗḱs éh1est. So n̥putlos éh1est. So rēḱs súhnum éwel(e)t. Só tós(j)o ǵʰeutérm̥ (e)pr̥ḱsḱet: "Súhxnus moi ǵn̥h1jotām!" So ǵʰeutēr tom rḗǵm̥ éweukʷet: "Ihxgeswo deiwóm Wérunom". So rḗḱs deiwóm Werunom h4úpo-sesore nu deiwóm (é)ihxgeto. "ḱludʰí moi, phater Werune!" Deiwós Wérunos km̥ta diwós égʷehat. "Kʷíd welsi?" "Wélmi súxnum." "Tód h1éstu", wéukʷet loukós deiwos Werunos. Rēǵós pótniha súhnum gegonh1e.
Versio Lehmanni:

Pótis gʰe ʔest. Só-kʷe n̥gn̥ʔtós ʔest, sū́num-kʷe wl̥next. So ǵʰutérm̥ pr̥ket: "Sū́nus moi gn̥hjotām!" ǵʰutḗr nu pótim weukʷet: "Jégeswo gʰi déiwom Wérunom." úpo pro pótis-kʷe déiwom sesore déiwom-kʷe jegto. "Kludʰí moi, dejwe Werune!" Só nu km̥ta diwós gʷāt. "Kʷód wl̥nexsi?" "Wl̥néxmi sū́num." "Tód ʔestu", wéwkʷet lewkós déjwos. Pótnī gʰi sū́num gegonʔe.
Versio Latina:

Erat rex. Hic sine nato erat. Hic rex filium voluit. Sacerdotem petivit: "Nascatur mihi filius!" Sacerdos regi dixit: "Ora deum Verunum." Rex deum Verunum adivit ut oraret deum. "Exaudi me, pater Verune!" Deus Verunus descendit de caelo. "Quid vis?" "Filium volo." "Ita sit" dixit illustris deus Verunus. Tunc uxor regis filium peperit.
Versio Sanscrita:

*Athainam uvāca: varuṇaṃ rājānam upadhāva, putro me jāyatāṃ, tena tvā yajā iti tatheti. sa varuṇaṃ rājānam upasasāra: putro me jāyatāṃ, tena tvā yajā iti. tatheti. tasya ha putro jajñe, rohito nāma.*

Fontes
------

* Sen, Subhadra Kumar (1994) Proto-Indo-European, a multiangular view. *JIES* 22, 67–90.

Nexus interni
-------------

* Fabula Schleicheri
* Lingua Protoindoeuropaea

Nexus externi
-------------

*
*Erinaceus roumanicus* in Ucraina

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Eulipotyphla   
Familia : Erinaceidae   
Subfamilia : - Erinaceinae   
Genus : ***Erinaceus***   
Linnaeus, 1758  
   
Subdivisiones: Species\* *Erinaceus amurensis*
* *Erinaceus concolor*
* *Erinaceus europaeus*
* *Erinaceus roumanicus*

***Erinaceus*** est genus mammalium subfamiliae Erinaceinarum familiae Erinaceidarum, cui generi sunt quattuor species. Per Europam et Asiam Occidentalem, atque in regionibus Russiae Sinarumque habitat. In Novam Zelandiam introductus est.

In scriptis antiquis, *irenaceus* et *ericius*, interdum *iris* et *eris* appellatur.

Pinacotheca
-----------

* Erinaceus amurensis*Erinaceus amurensis*
* Erinaceus concolor*Erinaceus concolor*
* Erinaceus europaeus*Erinaceus europaeus*

Notae
-----

1. ↑  *Oxford Latin Dictionary*, s.vv. "irenaceus", "ericius", "iris".

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Erinaceum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Erinaceum*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |
Heliades in populos ad ripam Eridani convertuntur (Sanctis Titi pictura)
*Vide etiam paginam discretivam:* Eridanus

**Eridanus** (Graece Ἠριδανός) est flumen maximum fabulosum; a Hesiodo in catalogo deorum fluviorum, Oceani et Tethyos filiorum, primum memoratur, ubi minime liquet, de quo fluvio agatur. Herodotus narrat quoddam flumen magnum, in mare Septentrionale influens, Eridanum nominari et electrum (sucinum) inde vehi, sed addit se huic fabulae non credere. Eodem modo et Strabo addit insulas Electri ante ostium Eridani fabulosas esse. 

In Eridanum Phaethon Iovis fulmine ictus cecidisse et hic a nymphis sepultum esse dicitur; sorores autem eius Heliades eum lugebant et in populos aut in alnos mutatae sunt, electrum autem lacrimae earum factae sint.

Nonnulli Eridanum ut Rhodanum interpretabantur; sic Pherecydes Atheniensis fecit, qui dicit a nymphis Eridani Hercules monitus est, qua Nereum invenisset; sic et Apollonius Rhodius in libro quarto; sed Eridanus Apollonii ostium Rhodani habet, sed fontem cum Danubio communem.

Permulti autem Eridanum Padum esse crediderunt, ut Euripides, Diodorus Siculus etc.

Fuit et alter Eridanus, rivus Atheniensis (Pausanias, I 19. 6).

Fontes
------

* Hesiodus, *Theogonia*, 338
* Herodotus, III 115
* Strabo, V 1, 9
* Pherecydes Atheniensis, frg. 33 Müller
* Hyginus, *Fabulae* 152
* Vergilius, *Eclogae* VI 62
* Ovidius, *Metamorphoses* II
* Euripides, *Hippolytus*, 732
* Diodorus Siculus V 23.

Plura legere si cupis
---------------------

* Xavier Delamarre, "ἨΡΙΔΑΝΟΣ, Le « fleuve de l'ouest »", *Études celtiques*, 2008ː 75-77
* Aurelius Peretti. *Dall' Eridano di Esiodo al Retrone vicentino. Studio su un idronimo erratico*, Pisae, 1994 Recensio critica
* Madeleine Piot, "Le Rhône et l'Éridan dans les Argonautiques, ou les aventures de la géographie et de la légende", *MOM Éditions*, 2000ː 133-138