recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Antonius Philippus Browne**, Baro Meigle (vulgo *Anthony P. Browne*, natus Monapiae in insula die 29 Novembris 1941, mortuus 13 Octobris 2012 Vasingtoniae (D.C.)), fuit dissignator partium interiorum, inter cuius clientes fuerunt Oprah Winfrey, magnatum mediorum, Andreas Lloyd Webber, compositor musicus, ac Pamela Harriman et Evangelina Bruce, socialitae Vasingtonienses. Browne iuvenis fuit adiutor privatus Roberti Stigwood, administratoris Cream (et Erici Clapton), et aliorum gregum rockicorum Britannicorum, et socius negotii Briani Epstein, administratoris gregis The Beatles. Praeterea ad tempus fuit administrator itinerum per orbem terrarum gregis Bee Gees.

Proceres Anglici et Americani suum modum proprium, qui "classicam" Angliae terram rusticam evocavit, aeque animadverterunt, inter quos Nicolaus Henderson, legatus Britannicus. Signa modi eius fuerunt interiores grandes quamquam commodi, et audax tectorum interiorum curatio. "Numquam album invenies tectum in aliquo quod umquam feci," ad *New York Times* dixit.

Vita
----

Browne, Monapiae die 29 Novembris 1941 natus, Londinii a tutoribus altus est. Ad *Architectural Digest* dixit se fuisse tres annos natum, cum pater in Bello Orbis Terrarum II mortuus esset, materque eum deseruisse, ut cum homine, cui liberi non placebant, habitaret.

Decennio 198 ineunte, a negotiis rockicis discedit ut Starcraft Cleaners, negotium familiare administraret, societatem Londinensem quae texta purgaret et restitueret. Inter patronos negotii erant Palatium Buckinghamense et Museum Victoriae et Alberti.

Susannam Driver in matrimonium duxit, cui repudium deinde remisit. Vasingtoniae tumore prope nervum opticum domi obiit, ab Oprah Winfrey propria persona die supremo curatus. Inter superstites sunt frater et soror ex eadem matre nata.

Notae
-----

1. ↑  "Robert Stigwood," *Allmusic.*
2. ↑  "You won't find a white ceiling in anything I’ve ever done." Megan McDonough, "Anthony P. Browne, interior designer to the stars, dies at 70," *Washington Post,* 27 Octobris 2012.

Fontes
------

* McDonough, Megan. 2012. Anthony P. Browne, interior designer to the stars, dies at 70. *Washington Post,* 27 Octobris.
* Owens, Mitchell. 2012. In Memoriam: Anthony P. Browne. *Architectural Digest,* Novembri.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Gubernium Tamboviense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Tamboviense: insigneGubernium Tamboviense: insigne
gubernium, Gubernia et regiones Imperii Russici anno 1914, government agency  
*Civitas*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  
*Locus*: 52°43′15″N 41°27′8″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Moscow region (1917-1918), Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Area*: 58 511 square verst  
*Caput*: Tambovia  

**Vita**

*Incolae*: 2 684 030  

**Tabula aut despectus**

Gubernium Tamboviense: situsGubernium Tamboviense: situs
**Gubernium Tamboviense** (Russice Тамбовская губерния, tr. *Tambovskaja gubernija*) fuit pars administrativa Russiae prisca, metropolim habens Tamboviam, in parte media Russiae Europaeae sita, anno 1779 ut praefectura Tamboviensis Imperii Russici creata (cum Gabriele Deržavin annis ab 1785 ad 1788 praefecto), anno 1796 in gubernium transformata et anno 1928 in Russica Sovietica Foederativa Socialistica Re Publica Unionis Sovieticae abolita. 

Aquae Tilietanae, Coslovia, Schatscum aliaeque urbes capita circulorum gubernii Tamboviensis fuerunt.

Inter homines notos, in gubernio Tamboviensi natos, sunt Nicolaus Basov, Nicolaus Fëdorov, Andreas Kolmogorov, Alexander Lodygin, Alexius Novikov-Priboj, Eugenius Zamjatin etc.

Nota
----

1. ↑  "frequens in campestribus gub. Tamboviensis ad fl. Choper"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Tamboviense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°43′15″N 41°27′8″E • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Gubernium Tauricum
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Tauricum: insigneGubernium Tauricum: insigne
gubernium  
*Civitas*: Imperium Russicum  
*Locus*: 44°56′53″N 34°6′15″E  
*Nomen officiale*: Таврическая губерния  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Area*: 63 538 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Sympheropolis  
*Subdivisiones*: Berdyansky Uyezd, Dneprovsky Uyezd, Yevpatoria County, Melitopolsky Uyezd, Perekopsky Uyezd, Simferopol County, Feodosia Uyezd, Yalta Uyezd
**Vita**

*Incolae*: 1 447 790  

**Gubernium Tauricum** (Russice Таврическая губерния, tr. *Tavričeskaja gubernija*) fuit pars administrativa Imperii Russici, in Crimaea (Chersoneso Taurica) atque in terris ad eam in septentrione adiacentibus sita, metropolim habens Sympheropolim, anno 1802 creata et paulo post dissolutionem Imperii Russici iam in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica anno 1921 abolita.

Eupatoria, Hygres, Ialta, Melitopolis, Sympheropolis, Theodosia capits circulorum gubernii Taurici fuerunt.

Nota
----

1. ↑  "gubernii *Taurici*": ; "gubernii taurici": ; "in Gubernio taurico": .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Tauricum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°56′53″N 34°6′15″E • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de gubernio Taurico *Encyclopaediae Brockhaus et Efron* apud Vicifontem **(Russice)**
* Pagina de gubernio Taurico *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
*Saturnus.* Pictura a Caravaggio saeculo sexto decimo facta.
**Dies Saturni** (-ei ~, *c.*) est dies hebdomadae inter diem Veneris et diem Solis. Quem Romani antiqui diem *Sāturni diēm* saeculo secundo aut antea ex Saturno appellabant, planeta qui primam illius diei horam continebat, secundum Vettum Valentem.

Hic dies temporibus more Hebraico **Sabbatum** appellatur. In pluribus linguis vernaculis, eius nomen a nomine *sabbato* deducitur. Dies Saturni proprie est septimus ultimusque dies hebdomadae, "feria septima" appellatus. Nuper in Europa aliisque locis quae ISO 8601 sequuntur, dies sextus imputatur.

Notae
-----

1. ↑  Falk, Michael (Iunius 1999), "Astronomical Names for the Days of the Week", *Journal of the Royal Astronomical Society of Canada* **93**: 122–33 .
2. ↑  Vettius Valens (2010), *Anthologies*, Sacramento State, pp. 11–12 .

Dies hebdomadis: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| dies Solis seu dies Domini · dies Lunae · dies Martis · dies Mercurii · dies Iovis · dies Veneris · dies Saturni
*Mensura temporis* |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Vexillum Consociationis Nationum Unitarum
**Dies circumiectalis mundi** est dies internationalis a Consociatione Nationum in conventu Holmiensi anno 1972 instituta, quae die 5 Iunii singulis annis ad promovendas causas oecologiae et significandam? tutelam ambiutalem et protectionem naturae celebratur. Consociatio Nationum et progressum durabilem et mitigationem paupertatis postulant, sed sententiola praeconialis singulis annis variat. 

Sententia anno 2018 fuit "Contra pollutionem plasticam pugnare", sententia anno 2019 "Contra pollutionem aëris pugnare" et anno 2020 sententia fuit "Tempus pro natura", anno 2021 fuit "Re-imagire, recreare et restraurare," anno 2022 fuit "Sola una tellus" et anno 2023 est "Solutio pollutionis plasticae".

Nexus interni
-------------

* Dies internationalis diversitatis biologicae
* Dies mundialis contra eremopoesem et ariditatem
* Dies mundialis oceanorum
* Dies Telluris

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis diei proprius anno 2018 (Anglice)
* Situs interretialis diei proprius anno 2018 (Francogallice)
* Situs interretialis diei proprius anno 2018 (Hispanice)
Wikidata Gubernium Saratoviense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Saratoviense: insigneGubernium Saratoviense: insigne
gubernium Imperii Russici, governorate of the Russian Soviet Federative Socialist Republic  
*Civitas*: Imperium Russicum  
*Locus*: 51°32′0″N 46°0′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Area*: 74 244.82 square verst  
*Caput*: Saratovia  

**Vita**

*Incolae*: 2 405 829  

**Gubernium Saratoviense** (Russice Саратовская губерния, tr. *Saratovskaja gubernija*) fuit pars administrativa Imperii Russici et dein Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae, in meridie-oriente Russiae Europaeae sita, anno 1797 creata et anno 1928 abolita, metropolim habens Saratoviam. 

Augusta Aorsorum, Cusnezia, Kamyschin, Rhapolis capita circulorum gubernii Saratoviensis fuerunt.

Inter homines notos, in gubernio Saratoviensi natos, sunt Nicolaus Černyševskij, Paulus Jabločkov, Ioannes Mozžuchin, Ioannes Panfilov, Cosmas Petrov-Vodkin, Alexander Radiščev, Lydia Ruslanova, Nicolaus Semënov, Michael Suslov.

Nota
----

1. ↑  "Saratoviense Gubernium"; "Gubernio Saratoviensi",; "gubernio saratoviensi"; "in Guberniis Saratoviensi et Samarensi"; "in Guberniis astrachanensi, novorossiae, assoviensi et saratoviensi".

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Saratoviense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°32′0″N 46°0′0″E • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Gubernium Samarense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Samarense: insigneGubernium Samarense: insigne
gubernium Imperii Russici, governorate of the Russian Soviet Federative Socialist Republic  
*Civitas*: Imperium Russicum  
*Locus*: 53°11′0″N 50°7′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Caput*: Samara  
*Subdivisiones*: Samara Uyezd, Novouzensk District, Nikolayevskiy Uyezd, Q4289315, Buguruslanskiy Uyezd, Bugulminsky Uyezd, Balakovskiy uyezd, Stavropolskiy County, Buzuluk Uyezd
**Vita**

*Incolae*: 2 542 241  

**Gubernium Samarense** (Russice Самарская губерния, tr. *Samarskaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, in meridie-oriente Russiae Europaeae ad ripam sinistram Rha fluvii sita, metropolim habens Samaram, anno 1851 in Imperio Russico creata annoque 1928 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.

Bugulma, Buguruslan, Busuluk, Stauropolis ad Rha capita circulorum gubernii Samarensis fuerunt.

Nota
----

1. ↑  Bernardi van Loo *Stimulus seraphicae conversationis* (Lovanii, 1862), p. 107

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Samarense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°11′0″N 50°7′0″E • Большая российская энциклопедия |
Benoot anno 2015.
Benoot in Circuitu Franciae anno 2017 certat.
**Laetitia "Tiesj" Benoot** (natus Gandavi die 11 Martii 1994) est professionalis birotarius Belgicus, qui ex anno 2014 pro Lotto–Soudal UCI WorldTeam cursu viario certat.

Benoot extra mundum birotationis est scholasticus qui oeconomiae in Universitate Gandavensi studet.

*Tiesj,* eius agnomen Nederlandicum, ex *Tish,* agnomine Anglico Laetitiae Hinojosa, cantricis compositorisque carminum Americanae, appellatur, quia parentes musicam Hinojosanam magnopere amabat.

Praemium pugnacitatis in statione nona Circuitus Franciae die 14 Iulii 2019 accepit.

Notae
-----

1. ↑  "Lotto-Soudal". *Directvelo*. Association Le Peloton .
2. ↑  Ryan, Barry (6 Aprilis 2015). *Benoot underlines promise with fifth place on Tour of Flanders debut*.. *cyclingnews.com* .
3. ↑  De Beck, Mike (10 Aprilis 2015). *Aan deze zangeres heeft Benoot zijn sappige naam te danken*.. *hln.be* .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tiesj Benoot** spectant. |

* De Tiesj Benoot apud *ProCyclingStats.*
**Institutum Fratrum Scholarum Christianarum** vel **Fratres Scholarum Christianarum** est congregatio religiosorum, quae prima in Ecclesia Catholica Romana sacerdotes exclusit. 

Fratres in Francia olim *Ignorantins* vocati sunt, in terris linguae Anglicae *De la Salle Brothers*, in Italia *Carissimi* et in Polonia *Braci szolni* appellantur.

Historia
--------

Anno 1679 Iohannes Baptista de La Salle Remis scholam condidit, qua quidam magistri, quos La Salle in domum suam receperat, gratis pauperes docuerunt. Ex eo die 25 Maii anno 1684 congregatio Fratrum Scholarum Christianarum orta est. La Salle usque ad annum 1698 ordinis regulam conscripsit. Sedes congregationis usque ad annum 1688 fuit Parisiis, ab anno 1705 Rhotomagi.

Fratres primi in scholis classes introduxerunt, pro lingua institutionis loco linguae Latinae Francicam adoptaverunt, poenas corporales fieri vetuerunt. Ab Iansenistis infestati demum die 28 Septembris anno 1724 a Ludovico XV approbationem regalem, die 26 Ianuarii anno 1725 a Benedicto XIII papalem acceperunt.

Die 18 Augusti anno 1792 Rebus Novis Francicis 121 scholae, quibus erant circiter 30 000 discipuli, suppressae sunt. Multi fratres incarcerati, quidam supplicio affecti sunt. Die 3 Decembris anno 1803 congregatio a Napoleone denuo concessa est.

Saeculo undevicesimo congregatio toto orbe terrarum diffusa est.

Ordo hodiernus
--------------

Superior generalis est ab anno 2000 Álvaro Rodríguez Echeverría. Ordini, qui est maxima ecclesiae congregatio fratrum, sunt circiter 70 000 fratres in 80 terris. Sedes ordinis est in Via Aurelia 476 Romae.

Bibliographia
-------------

* Petronius Paltram: Pädagogik des hl. Johann Baptist de la Salle und der christlichen Schulbrüder. Friburgi Brisgoviae 1911
* Konradin Zähringer: Die Schulbrüder des heiligen Johannes Baptist de La Salle. Friburgi Helvetiae 1962

Notae
-----

1. ↑  gcatholic.com
2. ↑  Generalate of the Brothers of the Christian Schools

Nexus
-----


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fratres Scholarum Christianarum** spectant (Institute of the Brothers of the Christian Schools, De La Salle Brothers). |

* Fratres Scholarum Christianarum (Anglice)
* Historia brevis Instituti Fratrum Scholarum Christianarum (Anglice)
* commentatio in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**

Ordines Ecclesiae Catholicae

Albi · Augustiniani · Barnabitae · Benedictini · Camilliani · Canonici Augustiniani · Capuccini · Carmelitae · Carmelitae Discalceati · Carthusiani · Cistercienses · Claretiani · Comboniani · Dominicani · Eudistae · Filii Amoris Misericordis · Franciscani · Iesuitae · Lasalliani · Legionari Christi · Mercedarii · Minimi · Oratoriani · Passionistae · Praemonstratenses · Rosminiani · Sacra Familia · Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes · Salesiani · Scalabriniani · Scheutistae · Servi Mariae · Servi Iesu et Mariae · Spiritani · Trappistae · Trinitarii · Ursulinae · Vincentiani

*Vide etiam: Categoria:Ordines Ecclesiae Catholicae*
Simulacrum Heinrich Rudolf Hertz in Instituto Technologiae Carolsruhensi
Arbor *Cinnamomum verum* (e qua specie provenit aroma condimentarium et medicinale cinnamum) in hortis botanicis Instituti Technologiae Carolsruhensis florens
**Institutum Technologiae Carolsruhense** (vulgo *Karlsruher Institut für Technologie* sive *KIT*) est universitas Carolsruhae anno 1825 condita, olim sub nominibus Theodisco *Universität Karlsruhe* atque Latine  *Fridericiana* cognita. Anno 2009 post coniunctionem illius universitatis cum centro investigationis Carolsruhense (*Forschungszentrum Karlsruhe*) novum nomen impositum est.

Fridericiana, scilicet alma mater Carolsruhensis, etiam nomine pleno "Universitatis litterarum ad Quietatem Caroli" recognita, die 7 Octobris 1825 a magno duce Badeniae Ludovico secundum exemplum scholae polytechnicae Lutetianae condita est. Anno 1865 a magno duce Friderico I schola rerum technicarum appellata est et agnomen "Fridericiana" accepit.
Facultas artificium chemicorum, anno 1969 condita, fuit inter novissimas huius Universitatis. Sed cultus artificium chemicorum ibi historiam longam habet. Prima universitas Germanica iam anno 1928 partem studiorum artificium chemicorum inter disciplinas recepit. Hoc Rudolfo Plank incitatum est, qui etiam Aemilium Kirschbaum ad Quietatem Caroli advocavit. Kirschbaum artem machinas chemicas construendi in disciplina scientaque repraesentabat et cum Carolo Bunte partem studiorum novam colebat. Exemplum Quietatis Caroli multis universitatibus litterarum susceptum est plurimum nomine artis processuum. Summa studiorum usque ad praeexamen cum summa artium mechanicarum consentiebat. Confirmatio in artibus chemicis sequebatur coniuncte cum arte machinas chemicas construendi. Postremo ars machinas construendi gravissimam artem huius educationis fecit. Postea chemicae partes educationis maioris momenti erant. Intima cooperatio artium scientarumque facultatem conditam induxit.

Notae
-----

1. 1 2  Ex archivo interretiali

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Institutum Technologiae Carolsruhense** spectant. |

* Pagina universitatis **(Theodisce)****(Anglice)**
Wikidata Coronea
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°23′28″N 22°57′26″E  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Livadia Municipality  

**Tabula aut despectus**

Coronea: situsCoronea: situs
**Coronea** (Graece: Κορώνεια) est vicus Boeotiae 3932 incolarum (status: 2010) in montis Heliconis declivitate septentrionali, qui usque ad annum 2010 erat demus, nunc est pars (δημοτική ενότητα, i.e. "unitas popularis") Libadiae demi.

Tantum paucae theatri Romani reliquiae et acropoleos moenia Cyclopia, quae dicuntur, exstant.

* Anno 447 a.C.n. Boeotii ibi pugna Coronensi Athenas devicerunt.

* Anno 394 a.C.n. Sparta ducente Agesilao II rege pugna Coronensi Thebas et socios earum devicit.

* Anno 294 a.C.n. antea tyrannus Atheneniensis loco motus Lachares Coroneae interfectus est.

Coronea est sedes episcopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

Notae
-----

1. ↑  Thucydides I.113. Plutarchus, *Pericles* 18.
2. ↑  Xenophon, *Agesilaus* II.6-16; *Hellenica* IV.3.15-20.
Centrum memoriae in prisco carcere; sinistrorsum parietes iudicii
**Carcer Erfordiae** (Theodisce: *Bildungs- und Gedenkstätte in der ehemaligen Stasi-U-Haft Andreasstraße*) media in urbe Erfordia in via Andreasstraße 37 situs hodie locus memorialis pro victimis communismi in Re publica democratica Germanica saevientis est. Insuper iuvenibus adultisque de politicis educatio praebetur.

Historia
--------

Arce Sancti Petri et habitationibus ad eius radicem vastatis platea ampla autumno 1813 creata erat. Quae nomen regis Borussici Friderici Gulielmi portavit et ad nundinas atque ad exercendum exercitum serviebat. Area minor ad septentrionem vergens nomen reginae Borussicae Ludvicae sibi assumpsit. Anno 1871 post imperium fundatum vallis Ludovica, quae nuncupabatur, aedificiis officialibus locum cedere debuit. Pars septentrionis plateae Cathedralis (ut hodiernum est eius nomen) iudicio novo data est, area contigua carceri exstruendo. Ambae aedes architectonice unitatem inierunt quoad ichnographiam et artem architectoriam. Post evasionem captivorum anno 1895 custodiae saepius reconstructae sunt, ita ut pauca aspectus originalis carceris (iudicii utique!) hodie exstat.

Carcer iam ante tempus Nazistarum, quo fere quadringentae personae custodiendae hic degebant, nimiis captivis paene dissiluit. Una cum officio et castris custodum publicorum secretorum in supra sito monte Sancti Petri carcer inter instituta politici terroris numerabatur. Ex mense Septembri anni 1945 Russi complexum usurpabant, antequam anni 1948 mense Iulio revenit in manus iurisdictionis Germanicae orientalis. Instructa est statio G captivorum morbis venereis laborantium; testae vitreae in saeptis sparsae ut et duplices cancelli ante fenestras munitioni firmandae excogitata erant.

Postea custodia publica clandestina Stasi parte carceris in captivorum politicorum conquisitionibus usa est. Illi in ala separata propriis scalis attingibli in secundo superiori tabulato inveniebantur. Erfordiense institutum testimonio horum criminum est, cum multi similes carceres in Germaniae oriente interdum destructi sint.

Custodiarum abolitio
--------------------

Autumno anni 1990 terra foederalis Thuringiae carcerem curandum accepit, qui anno 2001 munere fungi cessit. Demolitionem feliciter impediebant diversae societates priscarum communismi victimarum. Nostris diebus in area reperiuntur et centrum memoriae cum exedris paedagogicis et diversa officia.

Bibliographia
-------------

Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (ed.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 3*, 2010, ISBN 978-3-7954-2461-9, p. 66-67

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carcer Erfordiae** spectant. |

* Pagina domestica memorialis loci
* De loco apud erfurt-web.de
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Eucheria**, (Francogallice **Euchérie**), est poeta saeculi 5 aut 6, nota ob solum epigramma satiricum Latine 32 versuum, *Satirici versus in quendam procum*.

Vita
----

Eucheria in Gallia vixit, sine dubio in Occitania. In epigrammate suo movetur, quia rusticus et servus petit eam. Ita forsan nobilis erat, forsan enim uxor Dynamii rectoris Massiliensis Provinciae. Ernestus Raynaud vero censet, quia hetaera illustris esset..

Opus
----

Poema est *adynatorum*, simile eclogis 8,25 Vergilii aut epodo XVI Horatii.

Poema nunnulli habet Neologismi: *sericeum*, *nullificare*, *crassantus*, *cavannus*. *Crassantus*, aut *craxantus*, forsan bufonem significat. Vide etiam verbum linguae Provincialis *graissan*. .

Notae
-----

1. ↑  Ernest Raynaud, « Notice sur Euchérie », in *Poetæ minores*, pp. 339-343
2. ↑  Antoine Thomas, *Crassantus ou Craxantus, nom du crapaud chez Eucheria et ailleurs*, Union académique internationale, Bruxellis, 1927
3. ↑  Antoine Thomas, « Un vers de la poétesse Eucheria, sur le sens du mot *crassantus* », *Comptes-rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, annum 1926, vol. 70, 3, p. 206

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Eucheria** apud **Vicifontem**. |
Supellex ex varia materia plastica facta.
Molecula plastica, syndiotacticum polypropenum nomine.
**Plastica** (sc. **res**), vel **materia plastica**, (ab adiectivo Graeco πλαστικός 'ad fingendum aptus' < πλάσσω 'fingo') est materia synthetica polymerica amorpha ad fingendum apta. Plastica etiam statum materiae significat, quem multae tales res prope aeris temperaturam ambientes plerumque adsumunt.

Plasticitatem monstrat materia solida, cum a tensione sempiterne deformatur quae maximum tensionis punctum materiae excedit. Ex contrario post maximum tensionis punctum vitrum et crystallum, ne deformetur, franguntur.

Non omnes materiae polymericae amorphae quae plasticae usitate appellantur statum plasticum (et plasticitatem) ostendunt. Materiae polymericae, cum sub punctum transitionis vitreae refrigerantur, vitra fiunt; et hoc punctum super temperaturam ambientem potest sedere. 

Duo genera plastici dignoscuntur: thermoplasticum et thermogelatum. Thermoplastica sufficiente calore applicata statum plasticum ostendunt aut quasi liquida fiunt; exempli gratia, polyethylena, polystyrena, et polytetrafloroethylena (PTFE). Thermofusa autem numquam statum plasticum adsumunt nec liquida fiunt; exempli gratia, polyester.

Nexus interni
-------------

* Fasciola adhaerens
* Pollutio plastica
* Sacculus plasticus

Notae
-----

1. 1 2  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.
2. ↑  *Ephemeris* 2004; *Ephemeris* 2006;
*Ephemeris* 2009
3. ↑  John C. Traupman, *Latin and English Dictionary* (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **plasticum** spectant. |

Status materiae

Fluidum · Gas · Plasma · Condensatum Bose-Einstein · Aerosol

Liquidum · Colloide · Emulsio · Microemulsio · Spuma · Sol · Superfluidum

Crystallum liquidum · Status isotropicus · Status nematicus · Status smecticus · Status chiralis · Status columnaris

Solidum · Crystallum · Supersolidum · Vitrum · Plasticum · Gelatum · Spuma solida

Magnes · Ferromagnes · Paramagnes · Diamagnes · Vitrum turbinum

Gellium · Insulatrum · Conductrum · Semiconductrum · Superconductrum
Wikidata Antonius Dambrauskas
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 10 Februarii 1911;   
*Obitus*: 21 Novembris 1995;   
*Patria*: Lituania  

**Officium**

*Munus*: Interpres  

**Antonius Dambrauskas** (Lituanice *Antanas Dambrauskas*), die 10 Februarii anno 1911 in *Norkūnai* natus et die 21 Novembris anno 1995 in *Druskininkai* mortuus, fuit philologus et interpres Lituanus. In Unversitate Vitoldi Magni Counae linguam Latinam necnon Graecam studuit. Ibidem in seminario docebat. Ab anno 1945 ad annum 1955 Gulagiae captivus erat. *Iliadem* et *Odysseam* Homeri necnon eclogas et *Georgica* Vergilii necnon Sophoclis Aristophanis Terentii fabulas aliquot Lituanice vertit.

Bibliographia
-------------

* Iliada, ir Odisėja / Homeras; iš senosios graikų kalbos vertė Antanas Dambrauskas; [panaudotos Johno Flaxmano (1755–1826) iliustracijos iš XIX a. leidimų]. – 3-ioji patais. laida. – Caunae 2015 (*Iliadis* et *Odysseae* versio)

Nexus externi
-------------

* De Antonio Dambrauskas (cum photographemate) **(Russice)**
Wikidata Praefectura Dyrracena
Res apud Vicidata repertae:Praefectura Dyrracena: insignePraefectura Dyrracena: insignePraefectura Dyrracena: vexillumPraefectura Dyrracena: vexillum
praefectura  
*Civitas*: Albania  
*Locus*: 41°30′0″N 19°35′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Albania  

**Forma**

*Area*: 766.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Dyrrhachium  
*Subdivisiones*: Durrës Municipality, Shijak Municipality, Krujë Municipality
**Vita**

*Incolae*: 262 785  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Tabula aut despectus**

Praefectura Dyrracena: situsPraefectura Dyrracena: situs
Despectus in Croiam
**Praefectura Dyrracena**  (Albanice: *Qarku i Durrësit*) est una praefecturarum duodecim Albaniae. Urbs capitalis est Dyrrhachium.

Geographia politica
-------------------

### Municipia praefecturae

Haec municipia ad praefecturam pertinent:

* **Dyrrhachium**
* Croia seu Croae (*Kruja / Krujë*),
* *Shijak*.

Notae
-----

1. ↑  Cf. "Archidioecesis Tiranensis-Dyrracena" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°30′0″N 19°35′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Praefecturam Dyrracenam** spectant. |

Praefecturae Albaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antipatrea · Argyrocastrum · Aulon · Coryza · Cucesium · Deborus · Dyrrhachium · Neocastrum · Fier · Lissus · Scodra · Tyrana |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

  

Praedium Equorum Extremo Die Liberatorum est fundus in Woodbino, Terrae Mariae. Fundus conditus est ut equos protegat.

  

**Historia et Missio**

Anno 1989, Praedium Equorum Extremo Die Liberatorum in Woodbino, Terrae Mariae a Kathleen Howe conditus est ut equos abusos aut neglectos restitueret. Hic fundus quaestui non institutus est. Conditus est postquam Kathy equum adoptavit qui a prioribus dominis relictus erat. Kathy tam cupidam liberandorum abusorum equorum sensit ut suam domum illis equis quibus opus erat aperiret. Anno 2013, Kathy Howe fundum reliquit quod cum morbo Alzheimer aegrotavisset. Successorem cum sua manu legit antequam se a negotio fundi removeret. Successor, Ochoa, cum fundo se coniunxit dum suam rem quae quaestui institutura fuit, incipere conatur.  

           Hodie Ochoa administrat Praedium Equorum Extremo Die Liberatorum, qui circum centum et quinquaginta equos quotannis protegit. Quisque equus perspicitur et exercetur ut adoptetur. Ochoa et alii in fundo sperant fore ut quisque equus domum bonam eat. Si quis volut ut equum adoptaturus sit, formam in interrete explere debent. Quod equi ex maledicis rebus saepe eveniunt, adoptio est et longa et multiplex. Tibi equitare antequam emis licet ut emptor cum tuo equo satisfaciaris.

**Futurum Consilium**

           Cum ab Baltimorum Solum rogaretur quid fundus proximis annis acturus esset, Ochoa responsit fortasse abest eos adquirere alium agrum. Iam circum nonaginta quattor iugera fundi tenent, atque constituent necne fundum tentum ab illis qui ignes pugnant emant. Quamquam agrum nondum emerunt, sperant novum agrum plus populi educaturum de abusis et neglectis equis.

**Occasiones**

Praedium Equorum Extremo Die Liberatorum hortatur ut virique pueri horreo iuvent cum volunt. Non modum voluntarios hortantur sed etiam itinera hortei offerunt, quae inter tertiam horam diei et decimam horam diei cottidie fit. Si mercedes singulis mensibus persolves, tibi equitare equos licet. Solum rogant te quidque equum equitare ut si id esset tuum.

Notae
-----

1. ↑  Janene Holzberg, "Days End Farm: Saving abused horses for 30 years in Howard County" in *Baltimore Sun* (1 Aprilis 2019)
2. ↑  "Mission History" apud *DEFHR*
3. ↑  "[ Meet the Horses: Adoption Process," *DEFHR*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Praefectura Coryzae
Res apud Vicidata repertae:Praefectura Coryzae: insignePraefectura Coryzae: insignePraefectura Coryzae: vexillumPraefectura Coryzae: vexillum
praefectura  
*Civitas*: Albania  
*Locus*: 40°35′0″N 20°40′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Albania  

**Forma**

*Area*: 3 711.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Korçë  
*Subdivisiones*: Devoll District, Kolonjë District, Korçë District, Pogradec District
**Vita**

*Incolae*: 220 357  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Tabula aut despectus**

Praefectura Coryzae: situsPraefectura Coryzae: situs
**Praefectura Coryzae** (Albanice: *Qarku i Korçës*) est una praefecturarum duodecim Albaniae. Urbs capitalis est Coryza.

Historia
--------

### Urbs antiqua

* Deabolis (urbs antiqua) seu Diabolis (urbs antiqua)

Geographia politica
-------------------

### Municipia praefecturae

Haec municipia ad praefecturam pertinent:

* **Coryza** seu **Coriza** (*Korçë*)
* Deabolis (*Devoll*)
* Colonia (seu Koloneia) (*Kolonjë*)
* *Maliq*
* Pogradezium (*Pogradec*)
* *Pustec*.

Geographia physica
------------------

### Flumina

* Eordaicus seu Deabolis (alia nomina: Diabolis) (*Devoll*)

### Lacus

* Lacus Lychnidus (alia nomina: Lacus Achridae, Lacus Ochridae)
* Lacus Prespae
	+ Magnus Lacus Prespae
	+ Parvus Lacus Prespae

Notae
-----

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°35′0″N 20°40′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Praefecturam Coryzae** spectant. |

Praefecturae Albaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antipatrea · Argyrocastrum · Aulon · Coryza · Cucesium · Deborus · Dyrrhachium · Neocastrum · Fier · Lissus · Scodra · Tyrana |
|  |
*Umbilicus rupestris* iuxta Nazaré Portugalliae florens

---

**Plantae**

Ordo : Saxifragales   
Familia : Crassulaceae   
Genus : *Umbilicus*   
Species : ***U. rupestris***   
(Salisb.) Dandy  
   

***Umbilicus rupestris*** est planta medicinalis familiae Crassulacearum quae in rupium murorumque fissuris crescit in humidioribus Europae occidentalis et meridianae locis.

Binomen ab Iacobo Edgaro Dandy anno 1948 statutum est post Ricardum Antonium Salisbury, qui anno 1796 *Cotyledon rupestris* scripserat e nomine Linnaeano anni 1753 *Cotyledon umbilicus*. Nomina Latina communia **cotyledon vera** a recentioribus, **umbilicus Veneris** ab antiquis adhibentur.

Bibliographia
-------------

* Carolus Linnaeus, *Species plantarum* (1753) vol. 1 p. 429
* Rembertus Dodonaeus; Carolus Clusius, interpr. *Stirpium historiae pemptades sex* (1583) pp. 131-132

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Umbilicum rupestrem** spectant. |

* "Umbilicus rupestris Dandy" apud *Tropicos*
* "Umbilicus rupestris (Salisb.) Dandy" apud *IPNI*
*Vide etiam paginam discretivam:* Cerasus

Cerasus matura.
**Cerasus** (-i, *f.*) est drupa edulis, fructus nonnullarum specierum generis *Pruni,* in familia Roseacearum. Praecipue duae sunt species indigenae in hemisphaero boreali, id est in America, Europa, et Asia:

* *Prunus avium*
* *Prunus cerasus*

Descriptio
----------

Cerasi rubrae.
Cerasus est parvum fructum carnosum cum nucleo, forma sphaerica, colore saepe rubro, rubenti vel rubido, rare flavo. Pediculus longus est et appellatur cauda cerasi. In botanica cerasus est drupa.

Cerasus apud antiquos
---------------------

Athenaeus Naucratita disserit de cerasis in suis *Deipnosophistis* (2.50b–51b). Larensis, dives Romanus apud quem illi deipnosophistae edunt loquunturque, dicit Lucullum, ducem Romanorum qui Mithridatem atque Tigranem debellavit, cerasum ad Italiam primum transtulisse. Nomen quod Lucullus huic pomo dedit, *cerasus,* tractum est, ut ait Larensis, ex nomine urbis Κερασοῦντος Ποντικῆς (id est Cerasus provinciae Ponti) e qua arbor in Europam invecta est.

Notae
-----

1. ↑  Cf Ammianus Marcellinus XXII.8.16

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1597 : John Gerard, *The Herball, or generall historie of plantes*. Londinii: John Norton pp. 1318-1324
* 1629 : John Parkinson, *Paradisi in sole Paradisus terrestris* (Londinii: Humphrey Lownes) pp. 570-575

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cerasum** spectant (Cherry, Cherries). |
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Eudicotyledones nucleares   
Ordo : Saxifragales   
Familia : Saxifragaceae   
Genus : *Mitella*   
Species : ***M. pentandra***   
*Mitella pentandra*   
Hook.  

***Mitella pentandra*** est planta florens familiae Saxifragacearum, in multo Americae Septentrionalis occidentalis, ab Alasca ad Californiam et Coloratum, endemica, ubi in pratis, nemoribus, silvis montanis, et similibus locis umbrosis habitare solet.

Planta est herba rhizomatosa perennis, quae ad 50 vel 60 centimetra alta crescit. Plurima folia circa fundamentum caulis fiunt. Eis sunt laminae ovatae nunnulla centimetra lata, marginibus in lobos dentatos divisis. Erecta inflorescentia nonnullos flores fert, aliquando usque ad 25, plerumque secundum unum caulis latus. Flos est proprie patelliformis, quinque petalis viridibus praeditus, quae in artis lobis dividuntur.

Nexus externi
-------------

* Flora Americae Septentrionalis, apud situm efloras.org
* "Jepson Manual Treatment," apud situm ucjeps.berkeley.edu
* Photographemata apud situm calphotos.berkeley.edu
* "USDA Plants Profile," apud situm plants.usda.gov
**Foiba** nuncupantur magnae foveae carsticae, vel putei, vel speluncae verticales, qui in Venetia Iulia et in Histria inveniuntur. Nam vox foiba praecipuam morphologiam inter speluncas non indicat, at vero foveas carsticas quae saepe in regionibus illis maxime patent. Foibae in Histria circiter 1700 sciuntur.

Etymologia
----------

Vox "foiba" e dialecti iuliani vocabulo procedit, quod a latino sermone "fovea" oritur. 
Prima relatio quaedam publica testimonium huius verbi praebet, scripta anno 1770 ab Alberto Forti,[1] italico naturae perito, qui nonnullos libros de Carsto dalmatico scripsit. Qua re, vocabulum in praecipuo *Lexico italici sermonis* a Nicolao Tommaseo non invenitur, nec in praecipua opera de speluncis carsticis nuncupata *Duo Milia Cavernarum* a Ludovico Victorio Bertarelli et Eugenio Boeganis.[2]

Foiba Pisini et torrens Foiba
-----------------------------

Foiba Pisini, quae tantum "Foiba" appellatur (in lingua croatica *Fojba*), est fovea circiter 100m profunda et 20m lata, quae apud Castillum Montecuccoli aperitur et quo homonymus torrens influit.  Locus ille momentum magnum est in fabula Iulii Vernis "Mathias Sandorf".

Foibarum eccidia
----------------

Vocabulum "foibae", pluralis, hodie plerumque indicat eccidia confecta a bellatoribus tectis iugoslavicis per Bellum Mondanum Secundum atque post bellum.

Notae
-----

1. ↑  Peter R. Hofmann, Unterirdisches Istrien: Ein Exkursionsführer zu den ungewöhnlichsten Höhlen und Karsterscheinungen, BoD – Books on Demand, 2014, p. 33, ISBN 3732298507.
2. ↑  Luigi Vittorio Bertarelli ed Eugenio Boegan, Duemila grotte, 1ª ed. Milano, Touring Editore, 1926; 2ª ed. Trieste, B. & M.M. Fachin, 1986.
Wikidata Halle (comitatus Binethensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°27′0″N 6°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 681  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Uelsen  

**Geographia**

*Superficies*: 21.16 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Uelsen, Neuenhaus  

**Tabula aut despectus**

Halle (comitatus Binethensis): situsHalle (comitatus Binethensis): situs
Turris speculationis in vico Hesingen ad Halle pertinente
**Halle** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Halle est praeterea pars communis generalis Uelsen. Ad Halle etiam vici Hardingen, Hesingen, qui iam anno 779 nomine *Hasingen* in actis descriptus est, Belthoek, Bovenhoek, Dalenhoek, Erstenhoek atque Kleihoek pertinent.

Historia
--------

Halle vicus ut regio tota usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Halle ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Halle cum aliis communibus se ad commune generale Uelsen coniunxit. Eodem tempore etiam vicus Hardingen ad Halle adiunctus est. Magister civium Halle Gerhardus Beckhuis est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Halle** spectant (Halle (near Neuenhaus), Halle (bei Neuenhaus)). |

* Pagina communis generalis Uelsen
* uelsen-und-umgebung.de

Notae
-----

1. ↑  uelsen.de
2. ↑  uelsen-und-umgebung.de
Eduardus Vernon classis Britannicae admiralis vicarius, "Grog" nuncupatus: tabula a Carolo Philips picta, apud *Sudbury Hall* in Anglia monstrata
**Grog** est potio generis amararum (*sour*) quae iam diu ante definitione huius generis inventa est.

Classiariae adiutariae lagoenas rhomii ad salarium nautarum in naves portant anno 1943 Harwich in portu Angliae (Museum Bellorum Imperatorium Londiniense)
Nautis classis Britannicae salarium rhomii (quae in insulis maris Caribaei imperii Britannici obnoxiis destillabatur) ab anno fere 1655 usque in 1970 praebebatur. Anno 1740 Eduardus Vernon admiralis vicarius additionem aquae ad inebrietatem nautarum diminuendum, sacchari et suci lumiarum ad gustum incitandum sanitatemque augendam, his verbis suasit:

*... ordering their half pint of rum to be daily mixed with a quart of water, which they that are good husbands may from the savings of their salt provisions and bread purchase sugar and limes to make more palatable to them* ("... eis tertiaria rhomii cum congio aquae misceri mandans, quibus ii, ut sibi accommodent, si sapientes oeconomi sint, e salariis panaticisque parsis saccharum et lumias emere poterunt").
Ille ergo primus, quorum scimus, mixturam aquae vitae et suci fructuum, sicut in potionibus amaris adhibetur, praecepit. Nomen huius potionis mixtae ex agnomine inventoris demitur, qui e cucullo *grogram* a se induto *Grog* a nautibus nuncupabatur. Quam rem inter primos medicus classiarius, qui et poëta, Thomas Trotter versibus anno 1781 scriptis commemorat:

*A mighty bowl on deck he drew,*
*And filled it to the brink;*
*Such drank the* Burford*’s gallant crew,*
*And such the gods shall drink.*
*The sacred robe which Vernon wore*
*Was drenchèd within the same;*
*And hence his virtues guard our shore,*
*And Grog derives its name*
("craterem potentem in pontem ponens ad labrum replevit, e quo nautae *Burford* biberunt. Talem potum dei bibent. Mitra sacra quam induebat inde tincta est. Virtus eius oram nostram protegit: exinde potio *grog* nominatur").

Notae
-----

1. ↑  "Black Tot Day" apud *The Fervent Shaker*
2. ↑  Eduardus Vernon admiralis, "Order for preventing drunkness" (21 Augusti 1740)
3. ↑  Thomas Trotter, "Written on board the Berwick, a few days before Admiral Parker’s engagement with the Dutch fleet, on the 5th of August, 1781"

Bibliographia
-------------

*Brandy sour* e spiritu vini sucoque ananatum, glacie immissa, Papho in urbe insulae Cypri oblata
Eruditio
* L. G. Carr Laughton, "Grog" in *Mariner's Mirror* vol. 5 no. 3 (1919) pp. 89-90

Praecepta
* 1928 : Auguste Escoffier, *L'Aide-mémoire culinaire* (Lutetiae: Flammarion, 1928) p. 352 ("Grog Américain")

Nexus externi
-------------

* Paul Senft, "Rum and the Sea: the history of the grog" (25 Februarii 2018)
* Pascal Tréguer, "Meaning and origin of the word 'grog'" apud *Word Histories*
* "La déroute du rhum"
Wikidata Schlusselburgum
Res apud Vicidata repertae:Schlusselburgum: insigneSchlusselburgum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°56′42″N 31°2′5″E  
*Numerus incolarum*: 14 763  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Шлиссельбург
**Gestio**

*Procuratio superior*: Shlisselburgskoye urban settlement  

**Geographia**

*Superficies*: 16 chiliometrum quadratum  

**Schlusselburgum** vel **Clidopolis** (Russice Шлиссельбург, tr. *Šlissel’burg*) est urbs Russiae, in regione Leninopolitana, in ripa sinistra Nevae fluvii prope lacum Ladogam sita. Circa 15 milia incolarum habet (anno 2019). Canales Ladogenses vetus et novus Schlusselburgi in Nevam effluunt.

Historia urbis
--------------

Anno 1323 Georgius Danielis filius, tunc dux Novogardiensis, condidit castrum, **Oresca** (Орешек, *Orešek*, i.e. "Nucicula") vocatum, in insulam eiusdem nominis. Anno 1613 Oresca occupata est a Suecia et renominata est **Notteburgum** (Suecice *Nöteborg*). Anno 1702 Petrus I, monarcha Russicus, Notteburgum bello recepit et nomen hodiernum urbi dedit, e Theodisco *Schlüsselburg*, i.e. "Clavis castrum". Annis 1944—1992 urbs **Petrokrepost** (Russice Петрокрепость, i.e. "Petri arx") vocabatur.

Notae
-----

1. ↑  *The modern part of an universal history*, p. 48
2. ↑  De voce Graeca κλείς = *Schlüssel* (Theodisce), scilicet *clavis*, — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 584.
3. 1 2  A.Bure, *Orbis Arctoi, imprimisque Suciae nova et accurata descriptio*

Nexus interni
-------------

* 8982 Oreshek asteroides

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°56′42″N 31°2′5″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Schlusselburgum** spectant (Shlisselburg, Schlüsselburg). |
Wikidata Petrus Šafirov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1669; Smolenscum  
*Obitus*: 1 Martii 1739; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: Russian ambassador to Turkey  
*Munus*: legatus, politicus  

**Familia**

*Genitores*: Q111378753;   
*Proles*: Isay Shafirov, Yekaterina Shafirova, Marfa Shafirova, Anna Shafirova, Q111422548, Q111435186  
*Familia*: House of Shafirov
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Aquilae Albae, Ordo Sancti Andreae  

**Petrus Pauli filius Šafirov** (Russice Пётр Павлович Шафиров, tr. *Pëtr Pavlovič Šafirov*; natus familia Iudaica anno 1669, mortuus die 1 Martii stylo vetere, novo autem 12 Martii 1739 Petropoli) fuit rerum politicarum et diplomaticarum peritus Russicus, anno 1710 titulo baronis dignatus.

Biographia
----------

Ab anno 1691, ut pater eius, in ministerio (*prikaz*) legatorum Russico officium munus interpretis tenebat. Annis ab 1697 ad 1698 in Legatione magna in Europam Occidentalem participavit, quo tempore familiaris tzaris Petri I factus est. Ab anno 1703 fuit secretarius cancellarii Theodori Golovin. Anno 1709 officia vicarii cancellarii et praefecti cursus publici obtinuit. Pactum de pace cum Imperio Ottomanico anno 1711 fecit, etiam in subscriptione pactorum de consociatione cum Polonia et Dania (anno 1715) atque Borussia et Francia (anno 1717) participavit. Ab anno 1717 fuit vicarius praesidis Collegii (ministerii) rerum extranenarum, in praepatatione pacti pacis cum Suecia anno 1721. Anno 1723, certationis inter communitates Aulae Caesareae causa peculatus damnatus est ad mortem, adinstar tamen exsilio in Novogardia Inferiori affectus. Anno 1725, a Catharina I ex exsilio redditus, praeses Collegii commercii factus est. Ab anno 1727 ad annum 1730, tempore regiminis imperatoris Petri II, in dimissione erat. Annis ab 1730 ad 1732 Teherani in urbe legatus, anno 1732 pactum cum Irania fecit. Anno 1733 praeses Collegii commercii denuo factus est.

Fons
----

* Pagina de Petro Šafirov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum Šafirov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Bonaventura a Sancta Catharina
**Bonaventura a Sancta Catharina** (in saeculo: **Hermenegildus Gabika-Etxebarria Gerrikabeitia**) (natus die 14 Iulii 1887 Ajánguiz in Hispania; obiit Alcázar de San Juan die 26 Iulii 1936), sacerdos professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Die vero 28 mensis Septembis, anno 1906, ex sollemni votorum formula Ordinem Sanctissimae Trinitatis ingressus, in urbe Malaca ad sacerdotii dignitatem evectus est. Cum autem die 21 mensis Iulii, anno 1936, portas eius asceterii, in oppido Alcázar de San Juan, armatorum turba petiisset, iudex quidam municipii, militibus comitantibus, cunctis sodalibus imperavit ut se sequerentur, quos quidem in carcerem ad tempus ipse deduceret. Ita trinitarii, nocturno tempore inter diem 26 et diem 27 eiusdem mensis, cum in eo carcere iaceret, a militibus provocatus, una cum quattuor ceteris sacerdotibus ignivoma manuballista prostratus est.

Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Alcázar de San Juan appellant, etiam praeerat Hermenegildus ab Assumptione, Franciscus a Sancto Laurentio, Placidus a Iesu, Antonius a Iesu Maria et Stephanus a Sancto Iosepho.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu Declarationis Martyrii Servorum Dei Hermenegildi ab Assumptione et V Sociorum, ex Ordine Sanctissimae Trinitatis (1936)*, vol. CV, n. 6 (2013), 517-518.
2. ↑  AAS, vol. CV, n. 6 (2013), 517.