recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Physichromia pro Matrito* (Hispanice: *Fisicromía para Madrid*), figura a Carolo Cruz-Diez confecta et Matriti Hispaniae posita.
**Physichromia** (Graece: *φύσις* 'natura' + *χρώμα* 'color'; Anglice et Francice *physichromie* ; Hispanice *fisicromía*) est unum ex quattuor generibus artis oculorum a Carolo Cruz-Diez artifice cinetico excogitatis, cuius aestimatio aesthetica ex motu dependet spectatoris, contra motum ipsius rei. Alia genera Cruz-Dieziana sunt chromointerferentia, chromosaturatio, et transchromia.

Secundum artificem, physiochromia est "structura ad patefaciendas certas res et condiciones ad colorem pertinentís designata, quae secundum motum spectatoris vimque lucis mutant, et sic colorem in spatium proiciunt ut evolutionarius coloris addentis, repercutientis, deducentis status constituatur."

Physichromiae sunt magna Cruz-Diez opera, quae primum erant "scidulae ligni laminati chartaeque crassae, iteratis coloris lineis, saepe variis angulis altitudinibusque praeditae. Partes dispertientes factae sunt ampliores. Duae dimensiones factae sunt tres. Animo concipe picturam bacillis popsicle ex muro extrudentibus effectam, coloribus adicientibus aliosque remittentibus colores." "Quidquid materiae et rationes sint, omnia in artis operibus secundum angulum spectatoris mutant."

Notae
-----

1. ↑  Francice *artiste cinétique,* sed Cruz-Diez se Anglice *operational artist* (fortasse Nova Latinitate *artificem operationalem*) appellat, nomen quod breviter *op artist* (*artifex op*) usitate datur, quamquam Anglica verba *optical art* (*op art*) et *operational art* (etiam *op art*) inter se differunt.
2. ↑  The Gale Group, "Carlos Cruz-Diez." Contemporary Artists, 5th ed. St. James Press, 2001. In Biography Resource Center. Farmington Hills, Mich.: Thomson Gale. 2007.
3. ↑  "A structure designed to reveal certain circumstances and conditions related to color, changing according to the movement of the viewer and the intensity of the light, and thus projecting color into space to create an evolutionary situation of additive, reflective, and subtractive color"
(Pagina "Physichromie" apud publicum artificis situm).
4. ↑  "Originally plywood and cardboard strips, with repeated lines of color, often at different angles and depths. The dividing pieces became thicker. Two-dimensions became three. Think of a picture made with popsicle sticks coming out from a wall, with colors adding to and reflecting other colors" (Spiegelman 2011).
5. ↑  "Whatever the materials and techniques, everything in the pieces changes according to the angle of the viewer" (Spiegelman 2011).

Bibliographia
-------------

* Spiegelman, Willard. 2011. "Painting From Another Angle." *Wall Street Journal,* 18 Maii, p. D7.

Nexus externus
--------------

* Publicus Caroli Cruz-Diez situs

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Domus Latina**, condita a Doctore Gaio Licoppe praeside Fundationis Melissae, die 16 mensis Decembris anno 1989, est oecus in urbe Bruxellarum in quo sodales Fundationis Melissae se congregant tempore fixo ad linguam latinam exercendam usque ad annum 2005 quo sessiones Circuli Latini in Domo Erasmiana fuerunt.

Carmen in honorem Domus Latinae
-------------------------------

Ad celebrandam Domum Latinam recens conditam, vates Alaenus Divutius hoc carmen pepigit:

DOMUS LATINA BRUXELLENSIS.
Hic nova Roma latet, sed non tacet inter amicos,
hic prisci lente renovatur lingua Latini.
Hic loquitur Gaius, Tulli Ciceronis ad instar,
respondentque omnes puro sermone Quiritum !
Floribus hic Latii carpit nova mella Melissa,
quae sparget longe trans oras oceanosque
qua nova stella micans, expellet clarius umbras.
Rivulus hic tenuis reddet tibi, Romule, Thybrim.
Huc recreato orbi redeunt Saturnia regna.

Notae
-----

1. ↑  Vide:

Alia loca in Belgica ad Latinitatem Vivam colendam
--------------------------------------------------

* Insula Latina Neolovaniensis
**Publius Valerius P.f. Poplicola** (natus anno incerto, mortuus in secundo consulatu anno 460 a.C.n.) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Publius Valerius Volusi f. Poplicola erat, qui annis primis rei publicae ter consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Valerius anno 475 a.C.n. primo consul electus est. Eo anno Veientes et Sabinos vicit et de eis triumphavit. Anno censuit, it de 471 lege Publilia a tribuno Publilio Volerone rogata decerneretur, qua tribuni plebis nunc comitiis tributis eligantur, de quibus antea comitia centuriata decreverant. Cum anno 462 consules creari non potuerunt, Valerius interrex consules creavit. Ipse anno 460 iterum consul electus est. Eo anno Sabini et exules Romae viventes duce Appio Herdonio Capitolium occupaverunt. Valerius contra eos milites et cives Romanos duxit, Sabinos vicit, Herdonium necavit, sed ipso in proelio necatus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita II 53,1-3
2. ↑  Titus Livius, ab urbe condita II 56; Dionysius Halicarnassensis IX 41-49
3. ↑  Titus Livius, ab urbe condita III 8,1
4. ↑  Titus Livius, ab urbe condita III 15,5-18.11; Dionysius Halicarnessensis X 14,1-17,1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Verginius Tricostus Rutilus et Spurius Servilius Priscus Structus**  |  **Consul** 475 a.C.n.cumGaio Nautio Sp.f. Rutilo aut Rufo | Successores: **Lucius Furius Medullinus et Aulus Manlius Cn.f. Vulso**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Volumnius M.f. Amintinus Gallus et Servius Sulpicius Camerinus Cornutus**  |  **Consul** 460 a.C.n.cumGaio Claudio Ap.f. Inregillensi Sabino | Successores: **Quintus Fabius M.f. Vibulanus III, Lucius Cornelius Ser.f. Maluginensis Uritus (Cossus)**  |
Museum Baumbachianum Mainingiae
**Domus Baumbachiana** (Theodisce: *Baumbachhaus*) museum litterarum est Rudolpho Baumbach et aliis scriptoribus dedicatum Mainingiae, in via Burggasse nr 22 situm.

Historia
--------

Museum est institutum in habitatione pristina poetae, cuius opera isto tempore vulgata dilectaque erant. Baumbach iuventutis tempus ibidem egit (annis inter 1846 et 1860), quo revenit anno 1885 studiis in terris alienis perfectis. Coepit esse scriptor independens. Volumina eius in prosa et in metris facta optime congruebant legentium praelectiones. Varia opera eius notis musicalibus addita sunt. Poema quoddam praetitulatum *Ehre, Freiheit, Vaterland* cantus corporationum studenticarum notissimus fiebat. Cantilenam de raeda flava *(Hoch auf dem gelben Wagen)* pharmacopola Henricus Höhner anno 1937 exaravit in verba Baumbachiana.

Domus modesta duorum tabulatorum opus craticium est saeculo XVIII constructum. Quod anno 1816 avus Rudolphi Baumbach emerat. Inhabitabatur adhuc usque annum 1920. Anno 1921 omnia in posssessionem urbis venit, quae museum et litterarum et regionalis historiae inaugurari iussit.

Collectiones
------------

Visitatores spiritum Baumbachianum sentiant, cum conclavia supellectilibus originalibus ornata gradu lento transeant. Diurnaria Leine Graef excitata est, quando die inaugurationis pepigit verba haec: "Ecce in mensa rotunda calami et stili plumbati, adversus hirneae cerevisiales saepe vacuefactae; epistulae et autographa originalia quoque permotioni nostrae sunt." Diaetae aedium principalium ostendunt imagines Mainingiae veteris necnon suppellectiles et effigies epocha Biedermeier (i.e. ante annum 1848) ortas. Inde bene potueris resentire genus vivendi istius temporis. 

  

Admirentur documenta originalia etiam de aliis auctoribus, qui in regione Mainingensi ab saeculis inter XVIII et XX degebant: Fridericus Schiller, Jean Paul, Adolphus Schaubach et Ludovicus Bechstein. Restaurationibus confectis camerae in domu postica (ubi invenitur et bibliotheca privata) spiritum Baumbachianum ubique spargunt diffunduntque. In area ante domum statua poetae erecta est.

Vide etiam
----------

Domus Baumbachiana ad Kranichfeld, ubi natus poeta

Externi nexus
-------------

* Pagina domestica
Wikidata Pucioasa
Res apud Vicidata repertae:Pucioasa: insignePucioasa: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°4′27″N 25°26′3″E  
*Numerus incolarum*: 12 953  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Constantin-Emilian Ana  
*Procuratio superior*: Dâmbovița  

**Geographia**

*Superficies*: 42.59±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Jonava  

**Tabula aut despectus**

Pucioasa: situsPucioasa: situs
Pons ferroviariae Pucioasae annis 1908 - 1912 aedificatus
Pucioasa in circulo Dâmboviţa
**Pucioasa** est oppidum Valachiae in Romaniae 14.254 incolarum (anno 2011). Ad circulum Dâmboviţa pertinet. Vici Bela, Diaconești, Glodeni, Malurile, Miculești atque Pucioasa-Sat partes oppidi sunt.

Historia
--------

Nomen Pucioasa die 20 Septembris 1649 primo in actis nominatus est. Tum nuntius de *Piatra Pucioasă* datus est, quod sulphur significat, quod hic invenitur. Anno 1929 Pucioasa oppidum declaratum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 14.254 homines habitabant, inter eos 13.492 Dacoromanorum, 3 Hungarorum atque 128 Zingarorum.

Communium coniunctiones
-----------------------

* Lusitania Cartaxo, Lusitania
* Lusitania Alcázar de San Juan, Hispania
* Res publica Moldavica Vadul lui Vodă, Res publica Moldavica
* Lituania Jonava, Lituania

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pucioasa** spectant. |

* Situs oppidi Pucioasa interretialis (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  primpuc.ro
2. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Wikidata Marcianus Bleahu
Res apud Vicidata repertae:Marcianus Bleahu: imagoMarcianus Bleahu: imago
*Nativitas*: 14 Martii 1924; Corona  
*Obitus*: 30 Iulii 2019; Bucaresta  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: member of the Senate of Romania  
*Munus*: geologus, geographus, scriptor, politicus  
*Patronus*: Schola Genevensis, Universitas Bucarestensis
**Consociatio**

*Factio*: Romanian Social Democratic Party, Ecologist Party of Romania  

**Memoria**

*Laurae*: Knight of the Order of the Star of Romania  

**Marcianus David** (Dacoromanice *Marcian David*) **Bleahu** (natus die 14 Martii 1924 Coronae; mortuus die 30 Iulii 2019) geologus, spelaeologus atque rerum politicarum peritus Dacoromanicus fuit.

Munus
-----

Postquam scholam finivit, miles Secundo Bello Mundano interfuit et deinde apud Universitatem Bucarestensem ad usque annum 1949 geologiae studebat. Postea praecipue peritissimus speluncarum in Carpatibus sitis factus est. Annis 1949 usque ad 1994 apud Institutum Geologicum Romaniae Bucarestae operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Bleahu a die 16 Octobris 1991 ad usque 19 Novembris 1992 ipse minister circumiectus in consilio ministrorum Theodori Stolojan fuit. Annis 1990 - 1992 et 1996 - 2000 senator Romaniae factionis viridis Romaniae erat.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud e-calauza.ro
* Curriculum vitae apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Ministri aquarum, saltuum et circumiectús Romanici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Simeon Hâncu 1989 · Valerius Eugenius Pop 1990 · Marcianus Bleahu 1991 · Aurelius-Constantinus Ilie 1992 · Ioannes Oltean 1996 · Sorin Frunzăverde 1997 · Romeus Tomescu 1998 · Aurelius-Constantinus Ilie 2000 · Petrus Lificiu 2003 · Sperantia-Maria Ianculescu 2004 · Sulfina Barbu 2004 · Attila Korodi 2007 · Nicolaus Nemirschi 2008 · Helena Udrea 2009 · Ladislaus Borbély 2009 · Attila Korodi 2012 · Rovana Plumb 2012 · Attila Korodi 2014 · Gratiela Gavrilescu 2014 · Christina Paşca Palmer 2015 · Daniel Constantin (circumiectus) 2017 · Hadriana Petcu (aquae et saltus) 2017 · Gratiela Gavrilescu 2017 (circumiectus) · Hadriana Doina Pană 2017 (aquae et saltus) · Ioannes Deneș 2018 (aquae et saltus) · Costel Alexe 2019 · Mircea Fechet 2020 · Barna Tánczos 2020 |
|  |


Ministri principales rectionum Theodori Stolojan 1991 - 1992

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Victor Babiuc • Traianus Băsescu • Florianus Bercea • Marcianus Bleahu • Andreas Chirică • Daniel Constantinescu • Georgius Danielescu • Constantinus Fota • Michael Golu • Mircea Ionescu-Quintus • Petrus Mărculescu • Mircea Maiorescu • Ioannes Moldovan • Hadrianus Năstase • Daniel Nicolae • Daniel-Mircea Popescu • Ludovicus Spiess • Nicolaus Spiroiu • Ioannes Aurelius Stoica • Theodorus Stolojan |
|  |
Mirza Asadullah Baig Khan (circa 1860-1869).
Ghalib ki Haveli, nunc museum, Ballimaran, Dellii.
Vestimenta Mirza Ghalib, in Museo Ghalibiano Dellii conservata.
Pagina ex epistulis poetae, sua manu scripta.
**Ghalib** (Urduice غالب), natus **Mirza Asadullah Beg Khan** (Urduice مرزا اسد اللہ بیگ خان; Kala Mahal in urbe Agrae Indiae die 27 Decembris 1797; mortuus Gali Qasim Jaan in urbe Ballimaran, Chandni Chowk, nunc Ghalib ki Haveli Dellii Indiae 15 Februarii 1869) fuit praestans poeta Urduicus et Persicus per ultima imperii Mogolici decennia. Nominibus scaenicis **Ghalib** (Urduice غالب *ġhālib* 'praevalens') et **Asad** (Urduice اسد *asad* 'leo') uti solebat. Aetate sua, imperium Mogolicum deficiebat, et in eius loco potestas Britannica succedebat, plerumque post rebellionem Indicam anni 1857 victam, eventus quos ipse descripsit. Insignissime, nonnulla ghazal composuit quae a multis variisime canuntur. Ghalib, ultimus poeta maximus aevi Mogolici, habetur unus ex poetis linguae Urduicae maximi momenti et populo gratissimis. Gratus manet in India et Pakistania, atque inter Hindustanos qui per orbem terrarum diffugerunt.

Sepulcrum Ghalibianum
---------------------

Sepulcrum prope Chausath Khamba regionis Nizamuddin Dellii patet.

* Sepulcrum.Sepulcrum.
* Sepulcrum.Sepulcrum.
* Inscriptio in sepulcro.Inscriptio in sepulcro.
* Sepulcra Ghalib et aliorum.Sepulcra Ghalib et aliorum.
* Interior pars.Interior pars.
* Sepulcrum.Sepulcrum.

Notae
-----

1. ↑  Varma 1989:86.
2. ↑  "Mirza Asadullah Khan Ghalib". Britannica
3. ↑  Eius nomen honorificum fuit *Dabir-ul-Mulk, Najm-ud-Daula.*
4. ↑  "Remembering 1857 in 2007 - The Times of India". The Times of India
5. ↑  "Ghalib in California". Dawn

Bibliographia
-------------

* Dalrymple, William. 2006. *The Last Mughal.* Londinii: Bloomsbury.
* Ghalib. 1987. *Urdu letters of Mirza Asaduʼllāh Khan Galib.* Conv. Daud Rahbar. SUNY Press. ISBN 0887064124.
* Пригарина, Н. И. 1986. *Мирза Галиб.* Moscuae: Наука.
* Russell, Ralph. 1994. *Ghalib: Life and Letters.* Ed. 2a. Dellii: Oxford University Press.
* Varma, Pavan K. 1989. *Ghalib, The Man, The Times.* Dellii: Penguin Books. ISBN 0140116648.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Mirza Ghalib** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ghalib** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Ghalib** spectant. |

* Familia Loharuana.
* Ghalib amans.
* Institutum Ghalibanum Dellii.
Wikidata Publius Terentius Varro Atacinus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 82 a.C.n.; Narbo  
*Obitus*: 30i a.C.n.; unknown value  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  
*Familia*: Terentii Varrones
*Vide etiam paginam discretivam:* Varro

**Publius Terentius Varro Atacinus**, circa annum 82 a.C.n. Narbone in ripis Atacis fluminis natus et circa annum 35 a.C.n. Romae mortuus, fuit poeta Romanus. *Bellum Sequanicum* carmen de bello Caesaris Gallico composuit et *Argonautica* Apollonii Rhodii Latine vertit. Ex *Argonauticis* Varronis Seneca versum citat:

> Omnia noctis erant placida composta quiete.
> 
> 

Etiam carmina didactica componebat; *Chorographiam*, *Libros navales*, saturas et epigrammata. Epigramma Varronis est:

> Marmoreo Licinus tumulo iacet, at Cato nullo,
>   
>       Pompeius paruo: credimus esse deos?
> 
> 

Fragmenta Varronis in *Poetis Latinis minoribus* collecta sunt.

Notae
-----

1. ↑  *Epistulae morales ad Lucilium*, 56, 6.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Transdravania (regio statistica slovena)
Res apud Vicidata repertae:
Regiones statisticae Sloveniae, divisio administrativa  
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°27′0″N 15°41′0″E, 46°33′0″N 15°38′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Slovenia  
*Territoria finitima*: Murania, Carinthia, Styria
**Forma**

*Area*: 2 167.7 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Marburgum  
*Subdivisiones*: Benedikt, Cerkvenjak
**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: MB
**Tabula aut despectus**

Transdravania (regio statistica slovena): situsTransdravania (regio statistica slovena): situs
Transdravania, Regio statistica slovena)
**Transdravania** (Slovenice: *Podravska regija*) est regio statistica Slovena circiter 323.343 (anno 2009) incolarum cuius urbs princeps Marburgum est.

Geographia
----------

### Flumina

* Dravus

Municipia regionis statisticae Transdravaniae
---------------------------------------------

Municipia regionis statisticae Transdravaniae, cum urbe, **41** sunt et Latine vocari possunt.

1. **Municipium urbanum Marburgi** - **Marburgum**, (Slovenice: *Maribor*),
2. *Benedikt*,
3. *Cerkvenjak*,
4. *Cirkulane*,
5. *Destrnik*,
6. *Dornava*,
7. *Duplek*,
8. *Gorišnica*,
9. *Hajdina*,
10. *Hoče–Slivnica*,
11. *Juršinci*,
12. *Kidričevo*,
13. *Kungota*,
14. *Lenart*,
15. *Lovrenc na Pohorju*,
16. *Majšperk*,
17. *Makole*,
18. *Markovci*,
19. *Miklavž na Dravskem Polju*,
20. *Oplotnica*,
21. *Ormož*,
22. *Pesnica*,
23. *Podlehnik*,
24. *Poljčane*,
25. **Municipium urbanum Poetovii** - **Poetovium**, (Slovenice: *Ptuj*),
26. *Rače–Fram*,
27. *Ruše*,
28. *Selnica ob Dravi*,
29. *Slovenska Bistrica*,
30. *Središče ob Dravi*,
31. *Starše*,
32. *Sveta Ana*,
33. *Sveta Trojica v Slovenskih Goricah*,
34. *Sveti Andraž v Slovenskih Goricah*,
35. *Sveti Jurij v Slovenskih Goricah*,
36. *Sveti Tomaž*,
37. *Šentilj*,
38. *Trnovska Vas*,
39. *Videm*,
40. *Zavrč*,
41. *Žetale*.

Nexus interni
-------------

* Provinciae historicae Sloveniae,
* Regiones statisticae Sloveniae.

Notae
-----

1. ↑  Verbum novatum
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Pagina libri anno 1856 editus quae abecedarium linguae Gamilaraay ostendit. Animadverte litteram ‘ŋ’ et apices (¯).
Ante adventum Europaeanorum, linguae Australianae Indigenae non scriptae erant. Demum Abecedarium Latinum colonariorum adsumptum est ut linguae Australianae Indigenae scribantur, sed tempore eius usus tam variavit ut nonnullis verbis nominibusque formae sint.

Nexus interni
-------------

* Australia

Nexus externi
-------------

* Phonetica Phonologiaque linguarum Indigenarum Australianarum (Anglice)
Wikidata Ghimbav
Res apud Vicidata repertae:Ghimbav: insigneGhimbav: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°39′46″N 25°30′22″E  
*Numerus incolarum*: 7 208  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ionel Fliundra  
*Procuratio superior*: Brașov  

**Geographia**

*Superficies*: 28.3 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Ghimbav: situsGhimbav: situs
Ecclesia Orthodoxa nova
Ghimbav situs in circulo Brasov
**Ghimbav** vel Theodisce: *Weidenbach*; Hungarice *Vidombák*) oppidum in Romania est, in Brassovensi comitatu in Transsilvania. Urbs ipsa 4.698 incolas habet (secundum censum 2011).

Historia
--------

Anno 1420 Ghimbav in actis imperatoris Sigismundi Luxemburgici primo decriptum est, qui tum incolis vectigalia decem annorum dono dedit. Per nonnulla saecula hic Saxones Transsilvaniae incolunt. Saepe oppidum bellis vel incendiis deletum est: 1422 et 1658 incursionibus Turcorum, 1469 et 1586 incendiis, anno 1599 militibus Michaeli palatini Valachiae. Anno 1602 dux militum Habsburgicus Georgius Basta Ghmbav delevit, 1611 dux Transsilvaniae Gabriel Báthory. Ad annum 1918 Ghimbav ad Regnum Hungaricum pertinuit, dehinc pars Romaniae est. Ab anno 2002 Ghimbav oppidum est, ab anno 2008 hic aeroportus urbis Coronae aedificatur.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 4.698 homines habitabant, inter eos 4.298 Dacoromani, 155 Hungari atque 41 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ghimbav** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Ghimbav
* ghimbav.ro
* Pagina aeroporti internationalis Coronae-Ghimbav

Nota
----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
**Transitus** (-ūs, *masc.*) (passus, -i, *m...*) vel *transitus saltus* est *primum* locus in montibus, qui est una regione supremus, altera infimus locus, aliis verbis una regione vallis, altera dorsum vel iugum montium. Eiusmodi angustiae semper divortia aquarum sunt.

Hodiernis linguis, transitus angustus saepe numero simpliciter iugum appellatur, Italiane *giogo,* Germanice *Joch,* lingua Ladina *Jü,* sed etiam Romani Iugum Iovis noverant.

Romani transitus etiam et appellabant:

* angustias (Angustiae Succorum)
* claustra
* fauces
* furcas
* furculas
* iugum (Iugum Iovis)
* mons
* portas

Noverant exempli gratia

* furculas Claudinas
* Poeninum, scilicet mons vel iter.

*Tum* transitus fossae locus est quo fossam transire potes.

*Deinde* transitus actio transeundi est. Transitus Alpium aut locus est aut actio Alpes transeundi. 

transitus et sella equina hodierna similem formam habent
*Postremo* mathematici locos eius formae eodem nomine appellant quo sella quae hodiernis temporibus in equis in usu est nominatur. Equites Romani autem eiusmodi sellas equinas non iam habebant. Sella enim equina hodierna formam recta equi regione concavam, transversa autem regione convexam habet. Olim etiam saepe transitus montium mons appellatus est quod cacumina montium non adibantur.

Notae
-----

1. ↑  PONS Standardwörterbuch LATEIN 1. Auflage 1992, Nachdruck 2006
*Vide etiam paginam discretivam:* Athenae (discretiva)


Wikidata Athenae Meridianae (unitas regionalis)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis, vicus urbanus  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°54′0″N 23°44′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Attica  

**Forma**

*Area*: 68.87 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Kallithea Municipality, Agios Dimitrios Municipality, Alimus, Glyfada Municipality, Elliniko-Argyroupoli Municipality, Moschato-Tavros Municipality, Nea Smyrni Municipality, Palaio Faliro Municipality
**Vita**

*Incolae*: 529 826, 425 112, 394 203  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Tabula aut despectus**

Athenae Meridianae (unitas regionalis): situsAthenae Meridianae (unitas regionalis): situs
**Athenae Meridianae** (Graece: Περιφερειακή ενότητα Νοτίου Τομέα Αθηνών) est unitas regionalis Graeciae, una ex octo unitatibus regionalibus regionis Atticae. Unitas regionalis partem urbis Athenarum meridianam amplectitur.

Unitati sunt 519 997 incolae et 14 sedes in consilio regionali.

Reformatione administrativa anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) unitas regionalis Athenarum Meridianarum e pristina nomarchia Athenarum, quae fuit una e quattuor nomarchiis Atticae, formata est. In octo demos - partim pristinis demis coniunctis - divisa est.

Index suppositus demos (cum numeris sicut et in tabula inveniuntur), quales anno 2011 coagmentatione exstant, et antea demos, e quibus exstiterunt, refert.

| Demus hodiernus (+ numerus in tabula) | Antea demi | Sedes |
| --- | --- | --- |
| Sanctus Demetrius (Άγιος Δημήτριος) (4) | Sanctus Demetrius (Άγιος Δημήτριος) | Sanctus Demetrius |
| Halimus (Άλιμος) (7) | Halimus (Άλιμος) | Halimus |
| Glyphas (Γλυφάδα) (12) | Glyphas (Γλυφάδα) | Glyphas |
| Philothea-Argyropolis (Ελληνικό-Αργυρούπολη) (14) | Hellenicum (Ελληνικό) | Argyropolis |
| Argyropolis (demus) (Αργυρούπολη) |
| Callithea (Καλλιθέα) (20) | Callithea (Καλλιθέα) | Callithea |
| Moschatum-Taurus (Μοσχάτο-Ταύρος) (24) | Moschatum (Μοσχάτο) | Moschatum |
| Taurus (Ταύρος) |
| Nova Smyrna (Νέα Σμύρνη) (26) | Nova Smyrna (Νέα Σμύρνη)|Nova Smyrna |
| Vetus Phalerum (Παλαιό Φάληρο) (27) | Vetus Phalerum (Παλαιό Φάληρο) | Vetus Phalerum |

Quattuor olim nomarchiae Atticae. 1: Olim nomarchia Athenarum, quae hodie in quattuor unitates regionales (Athenae Mediae, Athenae Septentrionales, Athenae Meridianae et Athenae Occidentales divisa est

Nexus interni
-------------

* Attica (regio Graeciae)

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)
2. ↑  Lex, qua reformatio administrativa Callicratis constituta est
**Res novae Februariae** (Russice Февральская революция, tr. *Fevral'skaja revoljucija*) fuit rerum publicarum commutatio in Imperio Russico anno 1917, quae causa Russia facta est res publica. 

Res novae Petropoli in urbe, tunc metropoli Russiae, die 23 Februarii secundum Calendarium Iulianum (8 Martii secundum Gregorianum) anno 1917 coeperunt. Tumultus operariorum officinarum, manifestatio ex die inter gentes feminarum atque militum Petropoli acciderunt. Die 2 Martii (15 Martii Calendarii Gregoriani) Nicolaus II, Russorum Imperator, Pscoviae abdicavit thronum ut frater eius iuvenis, magnus dux Michael, fiat imperator. Die consequente Michael etiam abdicavit, et auctoritas suprema transmissa est ad Gubernationem Temporalem Russiae.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus interni
-------------

* Res Novae Russiae (1917)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **res novas Februarias** spectant. |

* Февральская революция 1917, commentatio de rebus novis Februariis in *Magna Encyclopaedia Russica* **(Russice)**
Wikidata Izum
Res apud Vicidata repertae:Izum: insigneIzum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°51′0″N 53°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 646 277  
*Zona horaria*: UTC+04:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ижевск
**Gestio**

*Praefectus*: Oleg Nikolaevich Bekmemetiev  
*Consilium*: City Duma of Izhevsk  
*Procuratio superior*: Udmurtia  

**Geographia**

*Superficies*: 315.15 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Leninský district, Industrialny District, Oktyabr'skiy Rayon, Pervomaysky District, Ustinovsky District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tatabánya, Będzin, Corduba, Lusaca, Maracay, Xining, Yambol, Urbs Lacus Salsi, Branscum, Bressicia, Wuhan, Partyzanski District, Minscum, Kaspiysk  

**Tabula aut despectus**

Izum: situsIzum: situs
Lacus Izensis ripa
**Izum** (Udmurtice *Иж*, *Iž*, Russice *Ижевск*, *Iževsk*) urbs est Russiae, Udmurtiae caput. Incolas 648 213 habet anno 2018, quorum 69 centesimae partes Russi sunt, 14 Udmurti, 9 Tatari etc. In ripis fluminis eiudem nominis (*Иж*) patet, quod in Camam effunditur.

Historia
--------

Fodinae ferri in Gratia monte(ru) iugi Uralensis anno 1734 inventae sunt. Fabrica ferri loco Izi anno 1760 aedificata est. Aggere multis laboribus instructo lacus magnus artificialis (*Lacus Izensis*, *Ижевский пруд*) conditus est ad usum industriae ferri. Cum ab Aemiliano Pugačëv Izum expugnatum esset anno 1774 agger destructus est et quinque annos iterum construebatur. Anno 1807, cum periculum belli contra Napoleone gliscebat, iussu Alexandri I pars fabricae ferri in fabricam armariam reconstructa est. Saeculo XIX Izum crescebat et anno 1918 a Consilio legatorum operariorum et militarium et rusticorum Izenzi urbs proclamata est. Ab anno 1921 Izum caput est regioni Udmurticae sui iuris, ab anno 1934 rei publicae Udmurtiae. Michael Kalašnikov Izi laborabat.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 477. A nomine Udmurtico.
2. ↑  *Благодать-гора*.
3. ↑  *Вотская/Удмуртская автономная область*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Izum** spectant. |

* Situs proprius **(Russice)**
* De historia Izi (Dionysii Sacharhych situs) **(Russice)**
* Monumenta Izi in *Viciitinere* **(Russice)**
Nomisma regis Iubae II
**Iuba II** (natus anno 52 aut 50 a.C.n.; mortuus 23 p.C.n.), filius Iubae I regis Numidiae, in Mauritania regnavit: nam postquam pater ad Thapsum a Caesare anno 46 a.C.n. victus sese ipse necavit regnum Numidiae in provinciam Romanam (*Africam Novam*) redactum est et regis filius, postquam in triumphali pompa actus est, Romae apud sororem Augusti Octaviam educabatur. Quia eum diligebat et populi Romani amicum sociumque fidum fore confidebat, Augustus in locum paterni regni anno 25 a.C.n. Iubae Bocchi et Bogud regnum dedit, id est Mauritaniam. Praeterea Cleopatram Selenen filiam Marci Antonii uxorem ducendam ei tradidit. Regia Iubae caputque regni Mauretaniae eo tempore erat Iol Caesarea.

De studiis eruditis
-------------------

Plinius de duabus mensis pendentibus ex arbore citri factis et a Iuba venundatis "quarum alteri pretium fuit HS |XII| [i.e. sestertium 1 200 200], alteri paulo minus". Iuba fuit et scriptor in linguis Graeca et Latina de rebus Africanis, de geographia, de historia naturali. Opus eius *De Arabia* Gaio Augusti f. Caesari dicatum est.

Herbam antea incognitam inveniens, rex ipse ad honorem medici sui Euphorbi appellavit *Euphorbiam* et de hac herba librum scripsit. Hoc nomen etiamnunc eodem generi plantarum afficitur, et, ut memoriam eventus retineatur, una species nomen *Euphorbia regisjubae* habet; sed herba a rege inventa potius est *Euphorbia resinifera*. *Jubaea,* genus Arecacearum, ex Iuba appellatur.

Familiaris Iubae erat tragicus Leonteus Argivus, cui, pessime personam Hypsipylae agenti e fabula Euripidis, rex hoc epigramma dicavit, calumnians eum ut ganeonem, olim Bacchi amicus, carduorum vinique nimis amator:

> Μή με Λεοντῆος τραγικοῦ κιναρηφάγου ἦχος  
> λεύσσων Ὑψιπύλης ἐς κακὸν ἦτορ ὅρα.  
> ἤμην γάρ ποτ' ἐγὼ Βάκχῳ φίλος, οὐδέ τιν' ὧδε  
> γῆρυν χρυσολόβοις οὔασιν ἠγάσατο.  
> νῦν δὲ με χυτρόποδες, κέραμοι καὶ ξηρὰ τάγηνα  
> χήρωσαν φωνῆς, γαστρὶ χαριζόμενον.– Rex Iuba apud Amarantum *De scaena* (ab Athenaeo, *Deipnosophistae* 343f citatum).

Fontes
------

* Athenaeus, *Deipnosophistae*
* Flavius Iosephus, libro secundo de Bello Iudaico 114-115
* Plinius, *Naturalis historia* 5.16; 25.77.
* Strabo, *Geographica* XVII.3.8 et 12.

Opera
-----

Opera scripta regis Iubae deperdita sunt, sed fragmenta reperta sunt apud multis auctoribus Latinis necnon Graecis.

* *De herba euphorbia*
* *De Arabia*
* *Historia Romana*
* *Libyca* sive de Africa
* *Assyriaca*
* *Physiologa*
* *De pictura et pictoribus*
* *Historia theatrica*
* *Similitudines*, fortasse inter linguis Graeca et Latina
* *De corruptione verborum*

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, *Caesar*, 55.
2. ↑  Dio Cassius 53.26.
3. ↑  Plutarchus, *Antonius* 87.
4. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 13.92

Bibliographia
-------------

* Needham, Petrus, ed. 1704. *Γεωπονικά: Geoponicorum sive De re rustica libri XX Cassiano Basso scholastico collectore.* Cantabrigiae, pp. xii-xiii.
Wikidata J. Ioannis D. Jensen
Res apud Vicidata repertae:J. Ioannis D. Jensen: imagoJ. Ioannis D. Jensen: imago
*Nativitas*: 25 Iunii 1907; Gambrivium  
*Obitus*: 11 Februarii 1973; Heidelberga  
*Patria*: Res publica Foederalis Germaniae, Imperium Germanicum  
*Nomen nativum*: Hans Daniel Jensen
**Officium**

*Munus*: physicus, professor, nuclear physicist  
*Patronus*: Universitas Ruperto-Carola Heidelbergensis, Leibniz University Hannover
**Consociatio**

*Factio*: Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factio Germanica  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum physicae, magna crux cum stella fasceaque insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae  

**Iohannes Ioannis Daniel Jensen** (natus die 25 Iunii 1907 et mortuus die 11 Februarii 1973) est physicus Germanicus qui physicae nucleari peritus est. Dum secundum bellum mundanum, programma nationale isotopi uranii ad armas nuclearias creandum participabat. Anno 1963 Praemium Nobelianum physicae cum Maria Goeppert-Mayer et Eugenio Wigner accepit, ratione studii structura atomi nuclei accepit.

Alma mater eius Universitas Hamburgensis et professor Universitatis Ruperto-Carola Heidelbergensis fuit.

Notae
-----

1. ↑  De J. Ioannis D. Jensen nobelprize.org

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **J. Ioannis D. Jensen** spectant. |
**Opus fundatum FAME** (Theodisce: *FAME-Stiftung zur Förderung internationaler Verständigungsmittel*, Esperantice: *FAME-fondaĵo por stimulado de internaciaj kompreniloj*) fundatio quaedam est Annie 1988 ab Aloysio Meiners statuta - ut muta populorum comprehensio corroboraretur. Insuper incrementum haberent scientiae, explorationes, studia iuventutis quoad cultum atque humanitatem.

Historia
--------

Meiners una cum politicis urbis Alae ornamentum istud gratum excogitavit laudatum homines operam dantes in communicatione internationali promovenda. Nomen operis fundati compendiarie nomen fundatoris ipsius celat, ecce quare: **F**ranz-**A**lois **Me**iners.

Praemium famosum quoque instituerunt, quod consistit in pecunia; fundati operis moderatores in multis cooperantur cum Associatione Esperantica Germanica Berolini. Festum praemii distribuendi (Festo de la Kulturpremio/Aalener Esperanto-Kulturpreis) omni altero anno Alae celebratur, quod grex esperantistarum Alae domestica necnon curia auxiliantur. In demarchio ipso palma traditur una cum pecunia trium milium euronum. Alae etiam bibliotheca Esperantica grandis invenitur ex anno 1989: Esperanticorum fautor Carolus Henricus Schaeffer consuetudinem contraxerat cum variis hominibus politicis inter quos burgimagister Udalricus Pfeifle.

Homines honorati
----------------

Alexandrus Korzhenkov Russus palmam anno 2010 ferens
* 2018 - Helena Koutny, Hungara
* 2016 - Catharina Kováts, Hungara
* 2014 - Utho Maier et Carolus Henricus Schaeffer, Germani
* 2012 - Floréal Martorell, Francogallus
* 2010 - Galena Gorecka et Alexander Korzhenkov, Russi
* 2008 - Institutum Esperanticum internationale, Hagae
* 2006 - Interculturale Centrum ICH (Germania)
* 2004 - Kajto, musicorum grex
* 2002 - Adoru - liber precum oecumenicus quem confecerunt Germani Adolpus Burkhardt, Bernardus Eichkorn, Albertus Kronenberger
* 2000 - Gulielmus Auld, Britannicus
* 1998 - Margarita Boulton, Britannica
* 1996 - Gersi Alfredus Bays pro domu editoria "Fonto"
* 1994 - Heroldo de Esperanto et Spomenka Štimec (Croatia)
* 1993 - Ricardus Schulz et Bruno Vogelmann
* 1991 - Ito Kanzi, Iaponus (attributio altera facta est isto anno in Congressu universali Bergae celebrato)
* 1991 - Claudius Gacond casis variis Esperanticis in Helvetia erectis

Notae
-----

1. ↑  Musikproduzent erhält den Esperanto-Kulturpreis Der Franzose Floréal Martorell engagiert sich seit zwei Jahrzehnten für die internationale Sprache

Externi nexus
-------------

* Situs proprius FAME
* "La ĉefa kulturpremio en Esperantujo". Apud: *Libera Folio*, 22.11.2022
Marchia Hispanica.
**Marchia Hispanica** (Francogallice: *Marche hispanique*, Catalane: *Marca hispànica*; Hispanice: *Marca hispánica*) fuit in Medio Aevo limes ad Pyrenaeos regni Francorum, a Carolo Magno rege creata saeculo octavo. Marchia creata est Mauros pugnandi causa, cum praesidia Francorum in oppidis Hispanicis creata sunt, ab Pompaelone ad Gerundam. 

Carolus Magnus cum suis in territoria Maurorum intravit, et urbes et oppida expugnavit, ita marchia creata est. Carolus rex creavit comitatus in praesidiis captis. Nihilominus, comitatus occidentales mox contra Francos rebellaverunt: Eneco Arista apud Pampilonam et Anarius Galindus in Iacam.

Marchia constabat plurimos comitatus:

* Comitatus Pompaelonis
* Comitatus Aragoniae
* Suprarbia
* Ripacorza
* Comitatus Catalaunici
	+ Comitatus Gerundae
	+ Comitatus Ruscionis
	+ Comitatus Ausonae
	+ Comitatus Ceritaniae

Andorra est hodie civitas relicta Marchiae Hispanicae.

Nexus interni
-------------

* Carolus Magnus
* Aznarius I Galindus (comes Aragoniae) - Comitatus Aragoniae
* Eneco Arista - Regnum Pampilonensium
* Wilfredus Pilosus - Comitatus Catalaunici
* Proelium apud Rozaballes
Wikidata Rhapolis
Res apud Vicidata repertae:Rhapolis: insigneRhapolis: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 52°3′0″N 47°23′0″E  
*Numerus incolarum*: 63 212  
*Zona horaria*: UTC+04:00, Tempus Samarense  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Volsky District, Volsky Uyezd, Lower Volga Krai, Saratov Krai, Regio Saratoviensis, Volsky District  

**Geographia**

*Superficies*: 148 chiliometrum quadratum  

Rhapolis anno 1918; ecclesia cathedralis Patrocinii Dei Genetricis nunc destructa est
**Rhapolis** (Russice *Вольск*) est urbs regionis Saratoviensis Russiae, in ripa dextra Volgae fluminis (cuius aequor hic receptaculo aquae Volgogradensi elevatum est) sita. Incolas 61 243 habuit anno 2020.

Historia
--------

A fine saeculi XVII nota est. Sloboda piscatorum hic sita erat. Ex anno 1710, urbs nomine *Volgsk* (de nomine Rha fluminis) Russice appellatur. Magna urbs mercatorum saeculo XIX Rhapolis facta est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 453.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°3′0″N 47°23′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Convivium sub divo, pictura a Thomas Cole, "The Picnic"
**Convivium sub divo** aut **sportula** sive **cenula subdivalis** est oblectamentum in quod homines cibus edunt et fabulantur. Contra convivium usitatum, conviva in convivio sub divo plerumque sine mensa et sellis in solo sedent, saepe super lodicem.

Convivium sub divo a Lucretio in libro secundo *De Rerum Natura* describitur (ll. 29–33):

cum tamen inter se prostrati in gramine molli
propter aquae rivum sub ramis arboris altae
non magnis opibus iucunde corpora curant,
praesertim cum tempestas adridet et anni
tempora conspergunt viridantis floribus herbas.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Traupman, *The Bantam New College Latin & English Dictionary*, s.v. "picnic", p. 618.
2. ↑  *Lexicon Recentis Latinitatis*, Carolus Egger; vide hic
3. ↑  Lucretius, *De Rerum Natura*, Liber Secundus, in Perseus Digital Library.

Bibliographia
-------------

* "Pique-niques et déjeuner sur l’herbe", "Le pique-nique" in *Les Cahiers de la gastronomie* n° 7, 20 (2011-2014?)

Nexus interni
-------------

* Ientaculum venatorum (Courbet)
* Prandium in herba (Manet)
* Prandium in herba (Monet)
*Vide etiam paginam discretivam:* Marciana (discretiva)


Wikidata Marciana Maris
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°48′0″N 10°12′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 966  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Liburnensis  

**Geographia**

*Superficies*: 5.86 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Marciana ad Podium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mijek  

**Tabula aut despectus**

Marciana Maris: situsMarciana Maris: situs
Marina Marcianae prospectus
**Marciana Maris** (alia nomina: *Marciana ad Marinam*, *Marina Marcianae*) (Italiane: *Marciana Marina*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 000 incolarum, in Regione Tuscia et in Provincia Liburnensi (Labronica) situm. Incolae *Marinenses* appellantur.

Municipium Marinense in insula Ilvae Archipelagi Tusci situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Clari cives
-----------

### Nati

* Romaeus Bernotti
* Iosephus Cerboni

### Hic vixerunt

* Iosephus Vadi

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Massana Plumbinensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Loci

*Bagno-Sprizze, I Pini, Lo Schioppo*.

Municipium finitimum
--------------------

* Marciana Podii

Nexus interni
-------------

* Tuscia (regio)
* Provincia Liburnensis (Labronica)
* Insulae Etruscae (Archipelagus Tuscum)
* Ilva Insula
* Labro (urbs)
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  E. Repetti, *Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana* (Florentiae, 1830)

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Marcianam Maris** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Liburnensi (Labronica).Collocatio finium municipii in Provincia Liburnensi (Labronica).
* Despectus in oppidum.Despectus in oppidum.
* Portus.Portus.
Coordinata geographica in sphaera terrae
**Coordinatae geographicae** indicant ubi locus quisdam in superficie terrae est. Locus geographicus definitur circulo meridiano et circulo parallelo sive longitudo geographica et latitudo geographica. Geographi metiuntur latitudinem geographicam polum septentrionalem vel australem versus a linea aequinoctiali. 

Longitutinem geographicam metiuntur occidentalem partem et orientalem partem versus a meridiano primario qui eo definitur quod observatorium Grenovici transit.

Nexus interni
-------------

* Cartographia
* Datum geodeticum
* Globus (tabula)
* Glossarium geographicum
* GPS (Systema localizationis globale)
* Index vocabulorum geographicorum
* Iter
* Milliarium
* Navigatio
* Systema coordinatarum

Notae
-----

1. ↑  *Bulletin trimestriel de la Société mycologique de France*, vol. 88, p. 353.

Magnitudines: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Altitudo · Latitudo · Longitudo · Magnitudo · Massa · Pondus · Capacitas et Volumen · Densitas et Spissitudo
*Capsae cognatae:* Mensurae longitudinis |
|  |
Wikidata Tribulium
Res apud Vicidata repertae:Tribulium: insigneTribulium: insigne
*Civitas*: Bosnia et Herzegovina  
*Locus*: 42°42′32″N 18°19′18″E  
*Numerus incolarum*: 31 433  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: City of Trebinje  

**Geographia**

*Superficies*: 854.05 chiliometrum quadratum  

Despectus varii
**Tribulium** (-ii, *n.*) seu **Tribunium** (alia nomina: *Trebunium*) (vulgo: *Trebinje*; litteris Cyrillicis: *Требиње*) est urbs et municipium Bosniae et Herzegovinae quae in regione Herzegovina ad fluvium Tribessam (vulgo *Trebišnjica*) sita est. Tribulium ad Rem publicam Serbicam pertinet et urbs princeps Tribulii regionis sine administrativo valore est. Urbani *Tribunienses* appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Trebunium (Tribulium), cum Marcana, est sedes episcopalis Dioecesis Tribuniensis-Marcanensis Ecclesiae Catholicae Romanae.

Notae
-----

1. ↑  Antonio Sciarretta's Toponymy - Ancient Toponymy: Illyricum URL www.asciatopo.altervista.org
2. 1 2 3  Cf.Dioecesis Tribuniensis-Marcanensis

Nexus externi
-------------

* Proprius municipii situs interretialis **(Croatice)**

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°42′32″N 18°19′18″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tribulium** spectant. |
Transitus boreoccidentalis colore rubro indicatus est
**Transitus Boreoccidentalis** est cursus marinus, quo naves ex Oceano Atlantico in Pacificum circum Americam Borealem per aquas Oceani Arctici navigare possunt. Alter cursus possibilis est per canalem Panamensem, vel circum Americam Australem et Hornanum Caput; cursus marinus circum Eurasiam transitus Boreorientalis nominatur. 

Sensu strictiore transitus Boreoccidentalis est iter trans archipelagum Arcticum Canadensem, quod nautae diu quaerebant; nam perplexi sunt archipelagi Arctici sinus et freta, et aquae Oceani Arctici a glacie continua vix paucis mensibus vacua sunt, sed et his mensibus glacies natantes navibus pericula magna afficiunt. Litora in regione Arctica nautis commeatum minimum vel nullum praebent; etiam ligna ad naves reficiendas, nisi ab undis allata, in tundra et deserto Arctico absunt. Qua de causa, cm transitus a saeculo XVI quaerebatur, solum Rodoaldus Amundsen annis 1903-1906 per transitum Boreoccidentalem totum navigavit.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus interni
-------------

* Transitus Boreorientalis

Nexus externi
-------------

* Transitus Boreoccidentalis in *Encyclopaedia Canadensi* **(Anglice)**
* Day, Alan (2006). *Historical Dictionary of the Discovery and Exploration of the Northwest Passage*
Wikidata Arnobius Iunior
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5. saeculum;   
*Obitus*: 455, 5. saeculum; Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: scriptor, sacerdos, theologus  

*Vide etiam paginam discretivam:* Arnobius (nomen)

**Arnobius Iunior**, post annum 455 mortuus, presbyter et theologus christianus medio quinto saeculo incarnati Iesu Christi floruit *Commentarios*que *in Psalmos* composuit. Qui ab Arnobio Afro Lactantii magistro distinguendus est.

Liber eius de Psalmis Davidis interpretandis, in quo Hebraeorum regem Christi adventum allegorice praenuntiavisse contendit, duobus episcopis Leontio et Rustico dedicatus est, qui Leontius Arelatensis et Rusticus Narbonensis episcopi Gallici putantur esse. Sententiis autem quibusdam quae in hoc libro exposuit liquet eum inter semipelagianos numerandum esse, qui per quintum saeculum praecipue in Gallia Narbonensi sancti Augustini de praedestinatione opiniones reprehenderunt.

Alius autem liber sine auctoris nomine nobis traditus est, in quo nobili et opulentae matronae nomine Gregoriae de coniugum officiis et christiana fide interroganti respondetur; qui liber multis doctis et eodem tempore compositus esse et similes sententias continere ac *Commentarii in Psalmos* supra memorati visus est, ita ut Arnobio Iuniori saepissime collatus sit.

Tertii autem libri, qui *Conflictus Arnobii catholici cum Serapione* inscribitur, auctor nihil de se plane dicit nisi quod Ecclesiae Romanae sacerdos erat. Plurimi vero antiqui docti, cum viderent in hoc libro sermonem exponi in quo rectae fidei causa contra haereticum Serapionem a viro Arnobio nominato defenderetur, illum auctorem ipsum esse putaverunt, cumque de divinitate et humanitate Iesu Christi contra Eutychianos disputaretur, in quinto saeculo librum collocaverunt, quo tempore unus Arnobius cognitus est. In quo tamen libro vir Arnobius nominatus se omnino cum sancto Augustino de divina gratia et libero arbitrio consentire dicit, episcopumque Hipponensem Apostolorum doctrinam sibi exprimere videri. Non igitur pro certo dici potest unum et eundem Arnobium *Commentarios in Psalmos* et *Conflictum cum Serapione* composuisse.

Editiones
---------

* Conflictus cum Serapione, editio prima, a Francisco Fevardentio facta (Coloniae Agrippinae, 1596)
* In Patrologia Latina, vol. 53 (*Commentarii In Psalmos*, *Conflictus cum Serapione*, *Annotationes ad quaedam Evangeliorum loca*)
* Arnobii Iunioris Opera Omnia. Partes 1, 2 / Ed. Klaus-D. Daur. Brepols, 1992 (= Corpus Christianorum. Series Latina, Vol. 25).

De Arnobio Iuniori
------------------

* H. A. Kayser, *Die Schriften des sogenannten Arnobius junior, dogmengeschichtlich und literarisch untersucht*. 1912.
* G. Morin, *Étude d´ensemble sur Arnobe le Jeune*, in: Revue bénédictine, Band 28, 1911, S. 154–190.