recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Orae divitis chartula cursualis anni 1898
**Chartula cursualis** est chartula ad epistolam per cursum publicum sine involucro mittendam destinata, e chartone facta, saepe photographema vel picturam alio genere habens. Inscriptio, pittacium cursuale cum sigillis et epistola ipsa in una chartula coniunguntur et aperte mittuntur; pretium cursuale epistolarum talis generis minus est.

Historia
--------

Annis sexagesimis saeculi XIX in Germania et Austria epistolas aperte mittendis multi proponebant; fortasse in Austria anno 1869 chartulae cursuales usurpari incipiunt. Lutetiae anno 1878 in Congressu cursuali orbis terrarum secundo(de) forma chartulae 9 × 14 cm statuta est. Anno 1925 dimensiones mutatae sunt et 10,5 × 14,8 cm factae.

Chartula cursualis Francogallica anni 1874 cum pittacio, sigillo et inscriptione; epistola ipsa in altera parte scripta est
Chartulae cursualis Theodiscae partes ambae

Notae
-----

1. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).; Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *tarjeta postal* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 1035. ISBN 9789509771345 [PDF]; vel *charta/scida/scidula cursoria/diribitoria/epistolaris* etc.
2. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).; Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *sobre* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 1000. ISBN 9789509771345 [PDF].

Nexus externi
-------------

* Historia brevis chartularum cursualium **(Anglice)**
* Chartularum cursualium collectio Bowden (Universitas Miamiensis Ohiensis)
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Ordo : Salmoniformes   
Familia : Salmonidae   
Genus : *Oncorhynchus*   
Species : ***O. gorbuscha***   
*Oncorhynchus gorbuscha*   
(Walbaum, 1792)  

***Oncorhynchus gorbuscha*** est species piscium anadromosa familiae Salmonidarum; nomen ab Ioanne Walbaum anno 1792 statutum.

Area
----

Gorbuscha indigena aquarum litoralium Oceani Arctici a Lena ad flumen Mackenzie et Oceani Pacifici usque ad Californiam et Coream et Honsuam insulam est. In lacu Superiore et in Paeninsula Kolaensi a homine inducta est.

Descriptio
----------

Piscator Americanus gorbuscham monstrat anno 2007
Oncorhynchorum est species brevissima et frequentissima et citissime crescens. In oceano gorbuschae dorsum lividum vel glaucum habent, latera cana, ventrem album; cum in fluviis revertuntur, ochroleucae aut gilvae fiunt. Gorbuschae massa media 2,2 chg est. Gorbuschae masculi post migrationem gibbam dorso habent, unde et nomen speciei; *gorbuscha* Russice *(piscis) gibbosa* est. *Oncorhynchus gorbuscha* piscis est esu optimus.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • FishBase • INPN France |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Oncorhynchum gorbuscham"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Oncorhynchum gorbuscham** spectant. |

* *Oncorhynchus gorbuscha* in ITIS
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Mausoleum "*Daisen Kofun*", pro Imperatore Nintoku, unus grecis Mozu Kofungun
Mausoleum *"Kamiishizu Misanzai*", pro Imperatore Ricyū, tertius maxium "kofun"
**Mozu Kofungun** (Iaponice 百舌鳥古墳群) est grex summa sepulcretorum et mausoleorum Imperatorium Iaponicorum antiquo aetate modo *kofun* (Iaponice 古墳) circa saeculo 5 in Sacaio, praefectura Osakensis. Maxima inter 44 *kofun* est "Daisen kofun" quod 2,8 km longuitudine concumferentiae et mausoleum pro Imperatore Ninkotku, XVI Imperator Iapoiae.

Die 6 Iulii 2019, Mozu Kofungun ad tabula Patrimonium totius mundi ab UNESCO regestus est, cum Furuichi Kofungun, grex *kofun* similes in urbe Fujiidera et Habikino, Osakensis.

Notae
-----

1. ↑  Et unus ex deitatibus apud Templum Ujigami
2. ↑  De rebus regestibus anno 2019 Sittus, Unesco (Francogallice).

Nexus Externi
-------------

De grece Mozu Kofungun (Situs publicus Sacaio, Iaponice)
Wikidata Alwi Shihab
Res apud Vicidata repertae:Alwi Shihab: imagoAlwi Shihab: imago
*Nativitas*: 19 Augusti 1946; South Sulawesi  
*Patria*: Indonesia  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus  
*Patronus*: Universitas Harvardiana, Temple University
**Consociatio**

*Factio*: National Awakening Party  
*Religio*: Islamus
**Familia**

*Genitores*: Abdurrahman Shihab;   
*Proles*: Samira Shihab, Rizvi Shihab, Samy Shihab  

**Memoria**

*Laurae*: Asia's Most Influential Indonesia  

**Alwi Abdurrahman Shihab**, litteris Arabicis علوي عبد الرحمن شهاب‎ *Alawī ʿAbd ar-Raḥman Šihāb* (ad Rappang Celebis in insula natus die 19 Augusti 1946) est theologus et legatus Indonesiae.

Alwi Shihab (media imagine) Colinum Powell secretarium civicum Civitatum Foederatarum per aëroportum Acehensem die 5 Ianuarii 2005 conducens
Filius Abdurrahman Shihab theologi et politici, progenies Ḥusain ibn ʿAlī reputatus, e populo Ḥaḍramī(en) ortus, Alwi Shihab Cairi partim educatus est. Alumnus est universitatum al-Azhar et ʿAin Šams eiusdem urbis necnon universitatis Temple in Philadelphia. Minister rerum externarum Indonesiae a die 26 Octobris 1999 usque ad 23 Iulii 2001 meruit.

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alwi Shihab** spectant. |

* "Alwi Shihab" apud *Tokoh Indonesia*

Ministri rerum externarum Indonesiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ahmad Soebardjo 1945 • Sutan Sjahrir 1945 • Agus Salim 1947 • A. A. Maramis 1949 • Mohammad Hatta 1949 • Mohammad Roem 1950 • Ahmad Soebardjo 1951 • Mukarto Notowidigdo 1952 • Sunario 1953 • Ide Anak Agung Gde Agung 1955 • Roeslan Abdulgani 1956 • Subandrio 1957 • Adam Malik 1966 • Mochtar Kusumaatmadja 1977 • Ali Alatas 1988 • Alwi Shihab 1999 • Hassan Wirajuda 2001 • Marty Natalegawa 2009 • Retno Marsudi 2014
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Indonesiae |
|  |
Wikidata Brunichildis
Res apud Vicidata repertae:Brunichildis: imagoBrunichildis: imago
*Nativitas*: unknown value; Toletum  
*Obitus*: 613; Renève  
*Patria*: Austrasia  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Consors  

**Familia**

*Genitores*: Atanagildus; Goiswintha  
*Coniunx*: Sigibertus I, Merovech of Soissons  
*Proles*: Ingundis, Childebertus II, Chlodosind  
*Familia*: Merovingi
**Brunichildis** (nata circa annos 540/545, mortua anno 613) principessa Visigothorum et regina Francorum fuit.

Familia
-------

Pater eius Atanagildus rex Visigothorum annis 551 - 567 fuit, mater Gosuintha erat. Anno 566 Sigiberto I regi Austrasiae nupsit. Tres liberos Sigiberti genuit: duas filias et Childebertum II postea regnaturum.

Brunichildis iussu Chlotharii II vexata

Vita
----

Chilpericus I eius frater sororem Brunichildis Galsuintham duxit, sed mox eam necare iussit, cum haec eum propter eius amasiam relinquere in animo habuerat. Sigibertus contra Chilpericum bellum gessit, sed necatus est. Brunichildis anno 575 cum filiis capta est. Anno 576 Meroveo II filio regis Chilperici I nupsit. Brunichildis in Austrasia in locum filii Childeberti II regnavit. Childeberto mortuo Brunichildis pro nepotibus Theudeberto II in Austrasia et Theuderico II in Burgundia regnabat. Sed anno 598/599 ex Austrasia pulsa est. Theuderico bello contra Chlotarium II regem Neustriae necato anno 612 mortuo pronepos suum Sigibertum II infantem regem proclamabat. Sed nobiles Austrasiae eam et regem anno 613 Chlotario II regem Neustriae tradidit. Is eam vexari et necari iussit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Bruno Diekmann
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 19 Aprilis 1897; Kielia  
*Obitus*: 11 Ianuarii 1982; Kielia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, Member of the Landtag of Schleswig-Holstein, Minister-President of Schleswig-Holstein, Member of the Landtag of Schleswig-Holstein, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  

**Bruno Diekmann** (natus 19 Aprilis 1897 Kieliae, ibidem mortuus 11 Ianuarii 1982) fuit vir publicus Germaniae et sodalis SPD.

Munus
-----

Post scholam finitam Diekmann tirocinium artificis electridis fecit et tum scholam machinariorum frequentavit. Anno 1916 miles conscriptus ad finem primi belli mundani militavit. Deinde ad annum 1933 machinarius telephonorum in navaliis Kieliae fuit. Deinde nazistae eum in castra carceralia coniecerunt. Anno 1939, initio primi belli mundani rector telephonicorum radiophari Kieliae factus est. Anno 1944 iterum incarceratus et in castra carceralia missus est.

Cursus honorum
--------------

Diekmann ab anno 1919 sodalis SPD erat. Tum inter rectores eius factionis Kieliae electus est et collegio opificum ibi praefuit. Itaque nazistae eum hostem habuerunt. Post secundum bellum mundanum ab Britannis, qui Germaniam Septentrionalem occupaverant, legatum senatus terrae Slesvici et Holsatiae nominatus est et hunc honorem post electiones ad 7 Ianuarii 1954 tenuit. 12 Iunii 1946 administer oeconomiae et commeatus in administratione Theodori Steltzer praesidis ministrorum factus est. Quem honorem ad 6 Augusti 1948 tenuit. Iam 2 Februarii 1948 Hermannus Lüdemann novus praeses ministrorum eum vicarium praesidem ministrorum fecit et administrum victus et rei agrariae nominatus est. Anno 1949 frustra candidatus Dietae Foederalis Germaniae fuit. Sed 29 Augusti 1949 ipse successor praeses ministrorum Slesvici et Holsatiae creatus est. Sed iam breve post tempus, post electionem a factione SPD perditam ab hoc honore se recedere coactus est: 10 Octobris 1950 usque ad 2 Octobris 1953 legatis SPD praefuit, qui deinde factio adversa erat. Anno 1953 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Hoc officio usque ad annum 1969 functus est.

Nexus externi
-------------

* Commentarius actorum diurnorum DER SPIEGEL de Dieckmann praeside ministrorum die 8 Septembris 1949 (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Slesvici et Holsatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Slesvici et HolsatiaeInsigne Slesvici et Holsatiae |
| Theodorus Steltzer (CDU) |Hermannus Lüdemann (SPD) |Bruno Diekmann (SPD) |Gualterius Bartram (CDU) |Fridericus-Gulielmus Lübke (CDU) |Kai-Uwe de Hassel (CDU) |Helimutus Lemke (CDU) |Gerhardus Stoltenberg (CDU) |Uwe Barschel (CDU) |Henning Schwarz (CDU) |Björn Engholm (SPD) |Heida Simonis (SPD) |Petrus Haraldus Carstensen (CDU)  |Torsten Albig (SPD)  |Daniel Günther (CDU) |
|  |
Wikidata Maite Nkoana-Mashabane
Res apud Vicidata repertae:Maite Nkoana-Mashabane: imagoMaite Nkoana-Mashabane: imago
*Nativitas*: 30 Septembris 1963; Limpopoënsis  
*Patria*: Africa Australis  

**Officium**

*Officium*: member of the National Assembly of South Africa, member of the National Assembly of South Africa, Minister of Women in the Presidency, Minister of Rural Development and Land Reform, Minister of International Relations and Cooperation  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Congressus Nationalis Africanus  

**Familia**

*Coniunx*: Norman Mashabane  

**Maite Nkoana-Mashabane**, praenominibus plenis *Maite Emily* (apud Makgoebaskloof provinciae Limpopoënsis nata die 30 Septembris 1963) est politica Africae Australis.

Repugnatrix iuxta congressum Nationalem Africanum ante annum 1990 militabat. Postea commissa superior patriae iuxta regimina Malaesiae ab 1995, Indiae ab 1999 usque in 2004 meruit. Legata ab habitatione apud regimen provinciale Limpopoënse fuit a die 25 Septembris 2004 usque in 9 Maii 2008, deinde ministra nationali a coniunctionibus externis, praeside Iacobo Zuma, usque in diem 26 Februarii 2018, quo die, iussu novi praesidis Cyrilli Ramaphosa, officium ministrae ab evolutione rurali suscepit.

Nexus externi
-------------

* "Profile: Ms Maite Nkoana-Mashabane" olim apud situm Ministerii Coniunctionum Internationalium divulgata

Ministri rerum coniunctionumque externarum Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ericus Louw 1955 • Hilgard Muller 1964 • Pik Botha 1977 • Alfredus Baphethuxolo Nzo 1994 • Nkosazana Dlamini-Zuma 1999 • Maite Nkoana-Mashabane 2009 • Lindiwe Sisulu 2018 • Naledi Pandor 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Africae Australis • Ministri a rebus internis |
|  |
Roberti Müller imago, picta ab Egone Schiele
**Robertus Müller** (natus Vindobonae die 29 Octobris 1887; ibidem mortuus die 27 Augusti 1924) fuit scriptor Austriacus. *Tropen,* magno opere Expressionismi (1915), ut Otho Flake praecursor maximi momenti erat mythistoria fabulantium. Id postea Robertus Musil et Arminius Broch suis propriis modis excolebant elaborantque.

Vita
----

Omnis eius vita intranquilla erat. Studiis linguae Theodiscae Vindobonae incohatis et interruptis anno 1909 tamquam diurnarius vagans Novi Eboraci laborabat, antequam (secundum effata sua) nauta et ministrator navalis Oceanum Indicum navigaret. 

Anno 1911 Vindobonam reversus effecit, ut Georgius Trakl poema in *Der Brenner* periodico illustrissimo Oenipontano publicare posset. Praeses societatis Akademischer Verband für Literatur und Musik in Wien (1912–1914) creatus est, et *Der Ruf* periodicum expressionistarum edendum curabat.

Müller mox figura centralis circulorum doctorum Vindobonesium fiebat, quibus intererant Petrus Altenberg, Albertus Ehrenstein, Egon Friedell, Anscharius Kokoschka, Adolphus Loos, Egon Schiele, et alii.

Primo bello mundano finito Müller pacis fautor factus instituit Vindobonae anno 1918 conventus politicos expressionistarum una cum quibusdam a Curtio Hiller Berolini congregatis membris catervae "Aktivisten". Nomen istius secreti gregis erat "Katakombe", postea "Bund der Geistig Tätigen". Cuius membrum apprime emminens erat Robertus Musil quoque. Insuper Müller munere functus est moderatoris editorisque (i.a. periodicorum *Österreichisch-Ungarische Finanzpresse* et *Die Muskete*/satirica) et domus editrices (Literaria Verlag et Atlantischer Verlag) tenebat.

Gravitas litteraria
-------------------

Anno 1913 in lucem primi textus Roberti Müller in *der Brenner* prolati sunt. Inter illos maximi ponderis est *Karl Kraus oder Dalai Lama der dunkle Priester,* pamphletum contra Carolum Kraus concinnatum (1914).

Anno 1915 apparuit fabula Milesia sub titulo *Tropen. Der Mythos der Reise* qui primo visu in America meridionali ludit et demonstrat narratorem maxime in se separatum. Alfredus Döblin sublineavit istius libri characterem modernissimum Futurismo similem; Robertus Musil eum exemplum optimum fabularum Milesiarum esse censebat.

Summe Roberti Müller plus quam 500 scripta cognita sunt (tractationes, Milesiae fabulae, narratiunculae, sed etiam drama *Die Politiker des Geistes* anni 1917). Inest operibus etiam fabula *Das Inselmädchen* (1919), fabula criminalis quasi postmoderna titulo *Camera obscura* (1921) et liber de clanculariis? quibusdam *Flibustier* (1922): illo Expressionismi genera scribendi tollitur Realismo praevalente.

Ob bursarum negotia male evenientia mortem sibi conscivit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Robertum Müller** spectant. |

* Vicifontes
* Wallas, Armin A. 1997. "Müller, Robert." *Neue Deutsche Biographie* 18: 473-74. Textus interretialis.
* Thomas Schwarz: "Ein Barbar des 20. Jahrhunderts"
* Autobiographische Skizze von Robert Müller (Vindobonae, 2 Iunii 1922).
* Opera in interrete legibilia.
Wikidata Philippus Nerius
Res apud Vicidata repertae:Philippus Nerius: imagoPhilippus Nerius: imago
*Nativitas*: 21 Iulii 1515; Florentia  
*Obitus*: unknown value; Roma  

**Officium**

*Munus*: presbyter catholicus, sacerdos  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Francesco di Neri; Lucrezia di Andrea da Mossiano  

**Memoria**

Sanctus, sanctus catholicus (*feriae die* 26 Maii)
Sanctus Philippus Neri
Divus **Philippus Romulus Nerius (Italiane *Filippo Romolo Neri*),** fundator Congregationis Oratorii, homo fuit a Romanis tam amatus ut usque ad hodie "Apostolus Romae" vocatur, loco occupans cum Sanctis Petro et Paulo. Natus Florentiae 21 Iulii 1515 familiae piae, Sanctus Philippus educatus est a Dominicanis apud conventum Sancti Marci. Anno circa decimo sexto aetatis, missus est ad fratrem patris ad negotium sumendum. Bonam et honorabilem negotionem hoc praebuit ei, sed electus est in maiora. Anno 1553, omnibus relictis, Romam peregrinavit, et ibi vitam egit valde devotam. Paulatim comedit, et die noctuque oravit, saepe in catacombas primitivas. Post tempus, vitam magis apostolicam accepit, anno 1548 fundans Sanctissimam Trinitatem Peregrinorum, cui opus erat peregrinos Romam intentos ad festos dies anni 1550 adiuvare inopes. Ex sua clara sanctitate, multi Romani ei congregaverunt, et post ordinationem ad sacerdotium, haec congregatio, formata totaliter sine programma, formam accepit amplius definitivam. Nonnulli viri magni sui temporis, tamquam Ioannes Petrus Aloysius Praenestinus, Caesar Baronius, et alii ei sociati sunt. Anno 1575, societas illa formam stabilem accepit a Sancta Sede, et postea floruit apud ecclesiam Sanctae Mariae in Valicella. Philipus tamen humilis noluit abandonare vitam simplicem quam vixit apud ecclesiam Sancti Hieronimi a Caritate, et tantum versus finem suum vitam Ecclesiae Novae se transtulit. Insignus est miraculis, sed magis magna caritate quae vitam decoravit. Initium dedit itinerario septem ecclesiarum inter multa alia opera sui amoris quae devotionem populi Romani valde excitaverunt.

Successor in Congregatione Oratorii fuit Caesar Baronius, historicus et cardinalis.

Nexus externus
--------------

* Procura Generalis Confoederationis Oratorii S. Philippi Nerii
* Vita S. Philippi Neri Latine
* Institutus Sancti Philippi Nerii Berolini
*Pyrrhula pyrrhula* mas

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Familia : Fringillidae   
Subfamilia : Carduelinae   
Genus : *Pyrrhula*   
Species : *Pyrrhula pyrrhula*   
Linnaeus, 1758  
   
Subdivisiones: subspecies*Vide commentarium.*

***Pyrrhula pyrrhula*** est species avium generis *Pyrrhulae* subfamiliae Carduelinarum familiae Fringillidarum.

Descriptio
----------

Avis parva, passeris vix maior est. Capitis partem superiorem nigram habet; atque circum oculos et rostrum niger est. Pennae rectrices(fr) et remigia(fr) etiam nigrae sunt. Mas tergum et umeros canos habet, genas, pectus, et latera rubra; femina umeros habet canos, tergum et pectus rosea canescentia. Partus pileolo nigro carent.

Distributio geographica et habitationes
---------------------------------------

*Pyrrhula pyrrhula* femina.
Distributio geographica: color viridis clarus (tantum nidos fecit); viridis ater (per totum annum habitat); caeruleus (migrationis hiemalis causa visitat).
In Eurasia ab Oceano Atlantico ad Pacificum gignuntur; fines areae *Pyrrhulae pyrrhulae* meridionales sunt Hispania septentrionalis. Appennini, Graeciae et Asiae Minoris partes septentrionales. Ad septentriones area usquae ad silvitundram patet. 

Pyrrhulae in silvis habitant et aestate minime conspicui sunt; hieme nive operiente aves coloribus clarioribus oculis incursant. Hortos urbanos etiam visitant, preacipue tempore migrationis. Pars pyrrularum minor hieme locum mutat, nempe ea. quae taigam septentrionalem incolit; usque ad Asiam Mediam et Sericam tunc volitat.

*Pyrrhula pyrrhula* seminibus helianthi vescitur.

Subspecies
----------

Subspecies typica est *Pyrrhula pyrrhula pyrrhula* (Linnaeus, 1758; eadem *P. rubicieilla*, Pallas, 1811; *P. linnei* Malm, 1877; *P. coccinea atavica* Menzbier, 1883; *P. p. jenisseiensis* Hans Johansen, 1944), quae in Europam a Norvegia et Polonia septentrionali per Rutheniam Albam ad regiones Branscensem, Calugensem, Resaniensem et ad montium Uralium finem meridianum inveniri potest, in Siberia usque ad montes Altaicos et iugum Pomorum et montes Verchoianenses. 

Ceterae subspecies sunt *Pyrrhula pyrrhula rossikowi* Deryugin et Bianchi, 1900 (Caucasica), *Pyrrhula pyrrhula cassinii (P. coccinea cassini)* Baird, 1869 , quae et *P. kamtschatica Taczanowski*, 1822 (Camtschatica), *P. pyrrhula iberiae* Voous, 1951—1952, *P. pyrrhula caspica* Witherby, 1908 (Irania septentrionalis), *P. pyrrhula europea* Vieillot, 1816', *P. pyrrhula germanica* Brehm, 1831, *P. pyrrhula pileata* MacGillivray, 1837.

Vox
---

Modulationis causa haud raro domibus tenetur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • Fossilworks • INPN France |

* *Pyrrhulae pyrrhulae* in ripa Baicalis cantus
**Pyrrhonei**[1] fuerunt, qui se Pyrrhonem (360–270 a.C.n.), primum philosophum scepticum, subsequi profitebantur. At obscurum est, quae ratio Pyrrhoneorum cum ipso Pyrrhone intercesserit. Pyrrho ipse nihil scripsit, sed Timonem habuit discipulum, qui de vita et doctrina praeceptoris scripsit, quae quidem scripta in paucis tantum fragmentis conservata sunt. Doctrina Pyrrhoneorum hodie **Pyrrhonismus** appellatur. Quae schola sceptica ab Aenesidemo saeculo I a.C.n. condita re vera innotuit adumbrationibus Pyrrhoneis, quas Sextus Empiricus saeculo II exeunte vel ineunte saeculo III conscripsit. Saeculo XVII *Pyrrhonismus* idem valebat ac *scepticismus*.[2]

De doctrina
-----------

Pyrrhonei vitabant, ne ullas acciperent propositiones, quae varietatem opinionum adferrent nec sua sponte intellegerentur. Immo numqum quaerere desierunt. Neque adprobare volebant, si quis "nihil sciri posse" dixerit, nam dogmatizare illis videbatur. Pyrrhonei igitur ad scepticismum universalem tendebant: ab opinando abstinebant (ἐποχή), dogmata fugiebant.

Cum Stoici et Epicurei tum etiam Pyrrhonei philosophia sua ad tranquillitatem animi sive ataraxiam tendebant, quam consecuturum esse putabant eum, qui animum suum ita formaverit, ut propositionibus ad res obscuras pertinentibus non se obligaret. Etiam credebant opiniones et iudicationes inanes ad varias cupidines, dolores et frustrationes ducere: hominem his omnibus incommodis liberari, dum nullam iudicationem ceteris praeponeret. Cum quidem ataraxia absoluta vitae cotidianae obesset, Pyrrhonei moribus sollenibus non obstabant.

Notae
-----

1. ↑  Cic. *De or.* 3.62; Sen. *Ep.* 88.44.
2. ↑  David Huma, *Dialogues Concerning Natural Religion,* 23.7.

Bibliographia
-------------

* Clayman, D. (2010) *Timon of Phlius: Pyrrhonism into Poetry.* Walter de Gruyter.
* Johnson, B. (2001) On the coherence of Pyrrhonian Skepticism. *Philosophical Review,* 110: 521–61.
* Kuzminski, Adrian (2008) *Pyrrhonism: How the Ancient Greeks Reinvented Buddhism. Studies in Comparative Philosophy and Religion.* Lexington Books.
* Powell, Thomas C. (2001) Fallibilism and Organizational Research: The Third Epistemology. *Journal of Management Research* 4:201–219.
* Svavarsson, S. (2010) Pyrrho and Early Pyrrhonism, *The Cambridge Companion to Ancient Scepticism*, ed. R. Bett, 36–57. Cambridge University Press,
*Vide etiam paginam discretivam:* Pythia (discretiva)

Theatrum Delphorum
Stadium Delphorum
**Pythia** (-iorum, Graece: τὰ Πύθια, sc. ἱερά) sive **ludi Pythii** fuerunt certamina Graeca, quae Delphis et ad Crisam vicinam locum habebant. In Graecia antiqua gravitate nullis nisi Olympiis cedebant. Ludi initio nono quoque anno, ab anno 586 a.C.n. quinto quoque anno in honorem Apollinis Pythii facti sunt. Traditio vult Apollinem ipsum ludos instituisse. Pythia minora multis in urbibus Graeciae et Asiae Minoris celebrabantur.

Genera ludorum
--------------

Cum primo solum fuit certamen ad citharam canendi, postea alia certamina musica ac gymnica nec non curricula addita sunt. Certamina musica in theatro, gymnica in stadio Delphorum, curricula in planitie Crisaea peracta sunt.

Historia
--------

Spatium temporis Pythorum, de quo litterae fide dignae exstant, anno 586 a.C.n. incipit, cum Primo Bello Sacro confecto Amphictyonia Delphica ludos regere coepit. Ex tunc quinto quoque anno peracti sunt, tertia quidem Olympiade, verisimiliter mense Augusto.

Tempore Pythiorum *pax Delphica* trium mensium hominibus, ut tuto Delphos iter facerent ludisque interessent, praestabat.

Pythia eodem, ut putatur, tempore quo Olympia (sub annum 394) exstincta sunt.

Notae
-----

1. ↑  Hugo Blümner: Leben und Sitten der Griechen. 3. Theil. Lipsiae / Pragae 1887, XI. p. 3 (in interrete: ).

Bibliographia
-------------

* Krause: *Die Pythien, Nemeen und Isthmien*. Lipsiae 1841.
* Kirchhoff: *Über die Zeit der pythischen Festfeier.* in: *Berichte der Berliner Akademie.* Berolini 1864.
* H.-P. Mederer: *„Lasst die dröhnende Harfe uns wecken". Die Schauplätze der Wettkämpfe und Siegesfeiern in Pindars Epinikien*. In: *Antike Welt 8*. 2003. p. 433–440.
* A. Mommsen: *Delphika*. Lipsiae 1878.

Nexus interni
-------------

* Delphi
* Quattuor Certamina Sacra
**Marcus Claudius M.f. Marcellus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 174 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius Marcus Claudius Marcellus, consul annorum quattuorum (222, 214, 210, 208 a.C.n.) erat. Patre mortuo filius elogium eius habuit. Ipse filium habuit eiusdem nominis, qui ter (annis 166, 155 et 152 a.C.n.) summum magistratum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 208 a.C.n. sub imperio patris tribunus militum apud Venusiam certavit: pater cecidit, filius sauciatus est. Anno 204 tribunus plebis electus est. Anno 200 aedilis fuit, anno 198 praetor Siciliam administrabat. Anno 196 una cum Lucio Furio Sp.f. Purpureone consulatum gessit et de Gallis in provincia Gallia Cisalpina triumphavit. Ab anno 196 ad mortem pontifex fuit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "C. Marcellus, M. [I 12]" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 10.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXVII 27,13

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Cornelius L.f. Cethegus et Quintus Minucius C.f. Rufus**  |  **Consul** 196 a.C.n.cumLucio Furio Sp.f. Purpureone | Successores: **M. Porcius M.f. Cato et Lucius Valerius P.f. Flaccus**  |
**Marcus Fabius K.f. Ambustus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater Marci Ambusti Kaeso Fabius M.f. Ambustus, qui ab anno 404 quater tribunus militum consulari potestate erat. Filius eius Quintus Fabius Ambustus magister equitum anno 344 a.C.n. et anno 321 a.C.n. dictator electus est.

Cursus honorum
--------------

Ipse Marcus anno 381 a.C.n. primum tribunus militum electus est. Collegae Marcus Furius Camillus, Lucius Postumius Albinus Regillensis, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Aulus Postumius Albinus Regillensis, Lucius Furius Sp.f. Medullinus erant. Camillo eo anno bellum in Volscos et Tusculum mandatum est.

Anno 369 iterum magistratum tribuni militum administravit. Eo anno collegae Gaius Veturius L.f. Crassus Cicurinus, Aulus Cornelius Cossus, Marcus Cornelius P.f. Maluginensis, Quintus Quinctius Cincinnatus, Quintus Servilius Q.f. Fidenas erant. Eo anno acriter domi de legibus Sextiis Liciniis certatum est, qua plebeii ad consulatum admitterentur; Fidenas sententiam pro legibus propositis tulit.

Anno 363 fortasse censor erat.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis Theodisca lingua scripta in pagina imperiumromanum.org

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 22,5-26,8
2. ↑  op.cit. VI 36-37
**Marcus Fabius N.f. Ambustus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Numerius Fabius M.f. Ambustus, tribunus militum consulari potestate anni 406 a.C.n. erat. Forsitan consul anni 358 a.C.n. Gaius Fabius N.f. Ambustus frater Marci fuit. Filius Marci Quintus Fabius Maximus Rullianus quater consulatum adeptus est, alter filius Gaius Fabius M.f. Ambustus anno 315 a.C.n. magister equitum erat.

Cursus honorum
--------------

Marcus ter consul Romanus electus est: 

Anno 360 a.C.n. una cum Gaio Poetelio C.f. Libone Visolo fasces tenuit. Tum Romani bella contra Gallos et Tiburtes duxerunt. Cum Poetelius milites in hos duxit, illorum arcendorum causa dictator electus est: Quintus Servilius Q.f. Ahala. Et Poetelius et dictator vicerunt dum Fabius Hernicos superat et ovatione honoratur.

Anno 356 iterum electus est, tum cum Marco Popillio M.f. Laenate. Hic faciliter Tiburtinos vicit, Fabius autem a Faliscis atque Tarquiniis paene victus est. Itaque Gaius Marcius L.f. Rutilus dictator nominatus est - primus e plebe.

Anno 354 Fabius consul III erat, cum cum Tito Quinctio Poeno Capitolino Crispino. Iterum contra Tiburtinos et Tarquinios pugnatum est. Ex illis Fabius triumphavit.

Anno 351 primo interrex - quem honorem iam anno 355 tenuit - ac deinde dictator fuit, non ad bellum gerendum, sed ad supprimendum plebeios.

Etiam anno 325 adhuc vixit, cum filio suo Quinto Fabio Maximo Rulliano adfuit, qui tunc magister equitum contra decreta dictatoris fecerat. Secundum Fastos anno 322 ipse magister equitum erat.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca scripta)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 11
2. ↑  op.cit. VII 17
3. ↑  op.cit. VII 19
4. ↑  op.cit. VII 22
5. ↑  op.cit. VIII 31-36

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Licinius C.f. Stolo (Calvus) et Gaius Sulpicius M.f. Peticus II**  |  **Consul** 360 a.C.n.cumGaio Poetelio C.f. Libone Visolo | Successores: **Marcus Popillius M.f. Laenas et Gnaeus Manlius L.f. Capitolinus Imperiosus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Marcius L.f. Rutilus et Gnaeus Manlius L.f. Capitolinus Imperiosus II**  |  **Consul** 356 a.C.n.cumMarco Popillio M.f. Laenate II | Successores: **Gaius Sulpicius M.f. Peticus III et Marcus Valerius L.f. Poplicola**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Sulpicius M.f. Peticus III et Marcus Valerius L.f. Poplicola**  |  **Consul** 354 a.C.n.cumGaio Poetelio C.f. Libone Visolo | Successores: **Gaius Sulpicius M.f. Peticus IV et Marcus Valerius L.f. Poplicola II**  |
Marcus Curtius mactaturus ipse.
In mythologia Romana **Marcus Curtius**[1] [2]fuit adulescens heroicus qui amore patriae deis infernis sese devovisse dicitur et ita eponymus Lacus Curtii factus esse. Romae enim anno 362 a.C.n. vastus hiatus in medio foro repente apertus est quem Romani explere frustra conati sunt. Itaque oraculum consultum est quod respondit deos poscere quod patria maximi faceret. Romani autem de monitu deorum dubitabant. Tum M. Curtius, iuvenis egregius bello, eos castigavit et dixit arma virtutemque pretiosissima esse. Equum vero diligentissime exornavit et armatus in hiatum se immisit. Statim vorago clausa est. 

In hac fabula sacrificiorum humanorum memoriam suspicari licet. Fabula aetiologica quoque recentior est cur lacus in Foro Curtius nominatus sit. Vetustior enim fabula et pallidior fuit quae nomen illud ad militem Sabini regis Titi Tatii referebat, Mettium Curtium[3], qui bello adversus Romulum in paludem cum armis et equo inciderat, eo loco quo postea Forum Romanum aedificatum est.

Fontes
------

* Dionysius Halicarnassensis, libro quarto decimo *Antiquitatum Romanarum* frg. XI.
* Titus Livius, libro septimo *Ab Urbe condita* cap. 6.
* Valerius Maximus, libro quinto *Factorum dictorumque memorabilium*, 6,2.
* Varro, libro quinto de *Lingua Latina* 148

Si vis plura legere
-------------------

* Iacobus Poucet, *Recherches sur la légende sabine des origines de Rome*. Lovanii, 1967 pp 241-260 : 'Le lacus Curtius et les récits étiologiques'.

Notae
-----

1. ↑  
	* Titus Livius VII,6
2. ↑  
	* Pagina 'Lacus Curtius' in sitio Universitatis Chicagonis Penelopis cum imagino(Anglice)
3. ↑  Titus Livius I,12-13. De quo vide Poucet *op. laud*.
**Marcus Fabius Q.f. Vibulanus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.

Familia
-------

Pater eius Quintus Fabius M.f. Vibulanus consul annis 467 a.C.n. 465 et 459 a.C.n. erat. Fratri Quintus Fabius Q.f. Vibulanus anno 423 et Gnaeus vel Num. Fabius Vibulanus anno 421 consulatum gesserunt. Filius Numerius Fabius Ambustus tribunus militum consulari potestate annis 406 et 390 erat.

Cursus honorum
--------------

Ipse Marcus anno 442 una cum Postumio Aebutio Helva Cornicine summum magistratum administravit. Anno 437 a.C.n. legatus dictatoris Mamerci Aemilii Mamercini erat et contra Fidenas certavit. Anno 433 tribunus militum consulari potestate erat. Fortasse anno 431 a.C.n. bello contra Volscos interfuit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 11,1
2. ↑  op. cit. IV 17,10; 19,8
3. ↑  op. cit. IV 25,2
4. ↑  op. cit. IV 27,9; 28,1;8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Quinctius L.f. Capitolinus Barbatus V et Marcus Geganius M.f. Macerinus II**  |  **Consul** 442 a.C.n.cumPostumio Aebutio Helva Cornicine | Successores: **Gaius (Quintus) Furius Pacilus Fusus et Manius Papirius Crassus**  |
Wikidata Branscum
Res apud Vicidata repertae:Branscum: insigneBranscum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°15′0″N 34°22′0″E  
*Numerus incolarum*: 399 579  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Marina Valentinovna Dbar  
*Procuratio superior*: Bryansk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 186.73 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Volodarsky district (Bryansk), Bezhitsa, Sovetskiy District, Fokinsky District  
*Territoria finitima*: Bryansky District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Arrabona, Konin, Dobele, Dupnitsa, Homel, Karlovo, Naujoji Akmenė, Orela, Severodvinsk, Omium, Auce, Mohilovia, Minscum, Izum, Auce Municipality, Soroca  

**Branscum** (Russice Брянск, tr. *Brjansk*) est urbs est in parte Europaea Russiae, ad Desnam fluvium sita, metropolis regionis Branscensis. Valens sedes industriae (praesertim constructionis machinarum et fabricationis metallorum), culturae et transportationis est. Duas stationes ferriviarias atque aeroportum habet. Urbi sunt circa 406 milia incolarum (anno 2018).

Historia
--------

Branscum conditum est saeculo decimo, annus eius mentionis primae in chronica est 1146, ubi *Дебрянск* nominatum est. Pars ducatus Czernihoviensis erat, anno 1246 metropolis ducatus Branscensis factum. Dein sub ditione ducum Smolenscensium erat, sed anno 1356 ad Magnum Ducatum Lituaniae, et anno 1500 ad Magnum Ducatum Moscoviae adiunctum est. Saeculis sedecimo–septindecimo minatione militari saepe affectabatur, bellorum inter Moscovia et Polonia causa. A saeculo septindecimo, cum Branscum positum est in viis mercatoriis, Ucrainam cum Moscua coniungentibus, incrementum mercaturae urbis incepit. Anno 1783 Bransci officina armorum condita est. Saeculo undevicesimo urbs facta est valens sedes industriae. Annis ab 1920 ad 1929 metropolis gubernii, Branscum anno 1944 factum est sedes administrativa regionis. Anno 2010 titulo 'Urbis gloriae militaris' ornatum est.

Branscum, via *Pokrovskaya gora*, 5 (castra regiminis Dorohobusiani, saeculo XIX medio constructa)

Notae
-----

1. ↑  Martini Cromeri(pl) *De origine et rebus gestis Polonorum libri XXX*, p. 656; Stanislai Kobierzycki(pl) *Historia Vladislai Poloniae et Sueciae principis*, pp. 593, 603-605; Alberti Wiiuk Koialowicz(en) *Historiae Lituanae a coniunctione Magni Ducatus cum Regno Poloniae ad unionem eorum Dominiorum*, pp. 192, 277; Gotfridi Lengnich(de) *Historia Polona a Lecho ad Augusti II. mortem*, p. 214.
2. ↑  Unde nomen urbis Latinum **Saltuosa** deducitur in: Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 501.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Branscum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°15′0″N 34°22′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Bransko *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Wikidata Arvind Kejriwal
Res apud Vicidata repertae:Arvind Kejriwal: imagoArvind Kejriwal: imago
*Nativitas*: 16 Augusti 1968; Siwani  
*Patria*: India  

**Officium**

*Officium*: Member of the Delhi Legislative Assembly, Chief Minister of Delhi  
*Munus*: politicus, bureaucrat  

**Consociatio**

*Factio*: Aam Aadmi Party  
*Religio*: Hinduismus
**Familia**

*Coniunx*: Sunita Kejriwal  

**Memoria**

*Laurae*: Ramon Magsaysay Award, CNN-News18 Indian of the Year  

**Arvind Kejriwal** seu litteris Devanagari अरविंद केजरीवाल *Araviṃda Kejarīvāla* (Siwani in oppido civitatis Hariyanae natus die 16 Augusti 1968) est politicus Indiae.

Patre ingeniario electrico, Arvind Kejriwal in variis urbibus Indiae borealis educatus est. Alumnus est Instituti Technologiae Indici Kharagpurensis. Jamshedpur in urbe apud *Tata Steel*, deinde Novi Dellii apud ministerium vectigalium operam dedit. Agitator contra corruptelis haud obscurus, factionem novam hominis communis(en) anno 2012 condidit, qua anno insequenti in comitiis territorii capitalis Dellii satis prospere agenti ipse minister principalis regiminis die 28 Decembris 2013 factus est. Officium propter defectus legatorum faventium die 14 Februarii 2014 renuntiavit, sed, novis comitiis etiam melius evenientibus, iterum ab eodem die anni 2015 minister principalis meret.

Notae
-----

1. ↑  Bhaskar Mukherjee, "Celebrations in Kejriwal's hometown Siwani"
 in *Times of India* (26 Decembris 2013)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arvind Kejriwal** spectant. |

Arvind Kejriwal die 4 Maii 2014 contionem habet.
* Vita apud *Elections.in.*

Ministri principales Dellii 1993–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Madan Lal Khurana 1993 • Sahib Singh Verma 1996 • Sushma Swaraj 1998 • Sheila Dikshit 1998 • Arvind Kejriwal 2013–2014, 2015– |
|  |
Wikidata Mendatica
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°4′35″N 7°48′20″E  
*Numerus incolarum*: 187  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 30.69 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cosium, Trioria, Briga Nicaeensium Summa, Mons Grossus Uneliorum  

**Tabula aut despectus**

Mendatica: situsMendatica: situs
Mendatica
**Mendatica** (-ae, *f.*) (Italiane: *Mendatica*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mendaticam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Wikidata Moyses (episcopus Theodosiae)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1747; Volodimiria  
*Obitus*: 5 Octobris 1792; Theodosia  

**Officium**

*Officium*: episcopus  
*Munus*: sacerdos  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Moyses**, episcopus Theodosiae et Mariupolis, nomine baptismali **Michael Humilevski** vel **Humileuski** (Russice *Михаил Гумилевский*), anno 1747 Volodimeriae natus et die 16 Octobris anni 1792 Crimeae mortuus, humanista Russicus fuit, episcopus Ecclesiae Russicae orthodoxae. Platoni Levšinru et Gregorio Potemkin familiaris fuit. Carmina Latina nonnulla composuit. Multa Russice vertit, sed Homeri *Odysseae* versio a Petro Iekimov facta false Moysi attribuebatur. Grammaticam Graecam composuit. In mortem eius Augustinus archiepiscopus Mosquensis elegiam Latinam scripsit.

Opera nonnulla
--------------

* Дионисия Ареопагита Книги о Небесной Иерархии и Церковном Священноначалии, изданы двумя книжками в Москве 1786 и 1787 гг. в 8 долю листа (Dionysii Areopagitae versio)
* Гомерова Одиссея, перевод прозой в Москве 1788 г. в 8 долю листа (*Odysseae* versio)

Nexus externi
-------------

* Humilevskii ecloga
* Humilevskii opuscula minora
* Augustini Vinogradski elegia in mortem Moyses
Wikidata Moyses Nagamootoo
Res apud Vicidata repertae:Moyses Nagamootoo: imagoMoyses Nagamootoo: imago
*Nativitas*: 30 Novembris 1947; Berbice  
*Patria*: Guiana  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of Guyana, Prime Minister of Guyana, Vice President of Guyana  
*Munus*: scriptor, politicus, mythistoricus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: People's Progressive Party  
*Religio*: Hinduismus
**Moyses**, vulgo plene *Moses Veerasammy* **Nagamootoo** (in provincia Berbice natus die 30 Novembris 1947) est politicus Guianae. 

Filius piscatorum e stirpe Tamulico oriundorum, in urbe Corentyne educatus, Moyses Nagamootoo ab anno 1964 ad 1970 fuit magister ludorum. Ex exercitu statim reiectus diurnarius fit, suadente Ioaneta Jagan praeside futura, breviterque apud universitatem Kansiensem studuit. Secretarius generalis fuit collegii diurnariorum Guianensium. Sodalis factionis popularis progresssivae, legatus est ab anno 1992 apud parlamentum Guianense. Eis annis minister a rectione provinciali meruit. Ad factionem novam, videlicet societatem mutationis promovendae(en), se anno 2011 iungens, dux factionis mox electus est. Die 20 Maii 2015, comitiis victor, primus minister factus est, praeside Davide Granger.

Bibliographia
-------------

Moyses Nagamootoo et Delcy Rodríguez ministra a rebus externis Venetiolana anno 2015 colloquentes
* "Ramotar appeal should’ve been made in Linden - Nagamootoo" in *Stabroek News* (9 Augusti 2012)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Moysem Nagamootoo** spectant. |

* "Prime Minister Moses Nagamootoo: A true Guyanese patriot and fearless politician" (2015) apud *Guyana Inc.*
* "Moses Nagamootoo" apud *Caribbean Elections*

Primi ministri Guianae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Cheddi Jagan 1961 • Forbes Burnham 1964 • Ptolemaeus Reid 1980 • Desmond Hoyte 1984 • Samuel Hinds 1992 • Ioaneta Jagan 1997 • Samuel Hinds 1997 • Bharrat Jagdeo 1999 • Samuel Hinds 1999 • Moyses Nagamootoo 2015 • Marcus Phillips 2020
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Guianae • Ministri rerum externarum Guianenses |
|  |
Wikidata Mpumalanga
Res apud Vicidata repertae:Mpumalanga: vexillumMpumalanga: vexillum
provincia Africae Australis  
*Civitas*: Africa Australis  
*Locus*: 26°0′0″S 30°0′0″E  
*Nomen officiale*: Mpumalanga  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Africa Australis  
*Territoria finitima*: Gauteng, Civitas Libera, Zuluvia-Nativitas, Gaza Province, Maputo Province, Lubombo District, Hhohho District, Manzini Region, Shiselweni District, Limpopoënsis
**Forma**

*Area*: 76 495.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Nelspruit  
*Subdivisiones*: Gert Sibande District Municipality, Nkangala District Municipality, Ehlanzeni District Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Refilwe Mtsweni  
*Consilium*: Mpumalanga Provincial Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 4 743 584  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Mpumalanga: situsMpumalanga: situs
**Mpumalanga** est boreorientalis provincia Africae Australis, antea nominata Transcinerea Orientalis et cuius novum nomen, anno 1995 adoptatum, "locum ubi Sol oritur" Zuluvice significat. Caput Nelspruit est. Finitima est Septemtrione provinciae Limpopi, Occidente provinciis Gauteng et Civitatis Liberae, Meridie provinciae Zuluviae-Nativitatis et Oriente nationibus Suazilandiae et Mozambici. Suum spatium 6,5% totius spatii Africae Australis repraesentat. Ante annum 1994 ad provinciam Transcineream pertinebat.

Nexus externi
-------------

* Situs provinciae administrationis

Provinciae Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caput boreale • Caput occidentale • Caput orientale • Civitas libera • Gauteng • KwaZulu et Terra Natalis • Limpopoënsis • Mpumalanga • Provincia boreoccidentalis
*Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • Noord-Kaap • Noordwes • Oos-Kaap • Vrystaat • Wes-Kaap*
*Eastern Cape • Free State • Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • North West • Northern Cape • Western Cape*
*iFreyistata • iRhawuti • Mntla-Koloni • Ntshona-Koloni • KwaZulu-Natala • Mpuma-Koloni • Limpopo • Mpumalanga • Mntla-Ntshona*
*iFleyistata • iGauteng • iKipi laseNyakatho • iKipi laseNtshonalanga • KwaZulu-Natal • KwaXhosa • Limpopo • Mpumalanga • Nyakatho-Ntshonalanga* |
|  |
**Moyses Hamon** (Granata in Hispania saeculo XV exeunte natus; mortuus ante annum 1567 Constantinopoli), filius Iudae Hamonis, medicus post patrem sultano Suleimano Magnifico meruit operaque Hebraica imprimere curavit. Codicem illuminatum Dioscoridis, olim feminae nobili Aniciae Iulianae datum, Moyses Hamon possedit et anno circiter 1562 Augerio Gislenio Busbequio legato erudito monstravit; a quo de hac re certior factus imperator Maximilianus II codicem anno 1569 emit et in bibliotheca imperatoria Vindobonae deposuit. De libro et possessore Busbequius sic scripsit:

Unum reliqui Constantinopoli decrepitae vetustatis, totum descriptum litera maiuscula, Dioscoridem cum depictis plantarum figuris, in quo sunt paucula quaedam, ni fallor, Cratevae, et libellus de avibus. Is est penes Iudaeum Hamonis, dum viveret Suleimanni medici, filium, quem ego emptum cupivissem, sed me deterruit pretium. Nam centum ducatis indicabatur, summa Caesarei, non mei marsupii. Ego instare non desinam, donec Caesarem impulero, ut tam praeclarum auctorem ex illa servitute redimat. Est vetustatis iniuria pessime habitus, ita extrinsecus a vermibus corrosus, ut in via repertum vix aliquis curet tollere. (Augerius Gislenius Busbequius, *Legationis Turcicae epistolae* IV pp. 391-392 editionis 1633)

Fontes coaevi
-------------

* Solomon ben Shem-Tob Athias, *Commentarius in Psalmos* (Venetiis, 1549) praefatio **(Hebraice)**

Bibliographia
-------------

* "123: Moseh Hamon" in Eliakim Carmoly, *Histoire des médecins juifs anciens et modernes* vol. 1 (1844) pp. 159-161 (Textus apud *Google Books*)
* Gotthard Deutsch, Meyer Kayserling, "Hamon: 5. Moses Hamon" in *Jewish Encyclopedia* (Novi Eboraci: Funk & Wagnalls, 1901-1906) textus
* Moritz Abraham Levy, *Don Joseph Nasi, Herzog von Naxos, seine Familie und zwei jüdische Diplomaten seiner Zeit* (Breslau, 1869) pp. 6-8

Nexus externi
-------------

* "Dioscorides" apud *Encyclopaedia Romana*
Philippus Quinault
**Philippus Quinault** (natus die 3 Iunii 1635; mortuus die 26 Novembris 1688) fuit scriptor, scriptor scaenicus, poeta Francicus. Multos annos operam libelli dedit cum Ioanne Baptista Lullio. In Academiam Francicam anno 1670 cooptatus est.

Vita
----

Quinault multas tragoedias comoediasque scripsit, inter quas haec »La mère coquette« (1664; in versibus) optima putatur. Ex anno 1671 magis in opera melodramatica intendit conficiendis fabulae libellis, quo in genere gloriam vere miram sibi adeptus eset.

In istis rebus - saepe pro musica Ioannis Baptistae Lullii - velimus efferre opera »Atys« (1676), »Proserpine« (1680), »Roland« (1685) et »Armide« (1686; quod insuper libello operae Christophori Willibaldi Gluck).

Versus libellorum quoad elegantiam volubilitatemque vel maximos poetas Francogallos superavisse dicuntur. Nicolaus Boileau, qui olim in eum invectus erat, anno 1701 in praefatione anthologiae cuiusdam propriae »Œuvres« errorem eum intellexit atque revocavit. Etiam Voltarius eum maximi aestimabat. Anno 1670 Quinault non solum sibi munus auditoris in administratione fiscali *(chambres des comptes)* comparavit sed etiam academicus factus est. Eius opera omnia vulgata sunt anno 1739 Lutetiae.

Bibliographia
-------------

* Buford Norman: *Quinault, librettiste de Lully: le poète des grâces*, Lutetiae, Mardaga, collection Études du Centre de musique baroque de Versailles, 2009, (ISBN 978-2-87009-995-7).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Philippum Quinault** spectant. |

* Res apud Vicifontem
* Quinault inter Academiae immortales