recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Lingua Sindarina** est lingua ficticia, genus Dryadicum (vide linguae Dryadicae), et una linguarum artificiosarum quarum Professorem I. R. R. Tolkien composuit cum Terram Mediam inveniret. 

Quasi lingua viva eorum est, qui Dryades vocantur. Olim erat lingua eorum, qui "Teleri" vocantur, qui non in occidentem migravissent. Aevo tertio plures gentes (etiam nonnulli hominum gentes) lingua Sindarina utuntur. Lingua Quenya cognata est linguae Sindarin, sed lingua Sindarina non ab ea ducta est. Aliquae res grammaticae ad linguam Cambricam referri possunt: e.g. verba non declinantur, sed praepositiones casus significant et numerus pluralis mutatione vocalium indicatur. Praeterea saepe mutationes primi sonus inveniuntur. Nonnulli textus a Tolkien lingua Sindarina scripti exstant. Praeclarum est illud carmen "O regina stellarum, incendens stellarum", quo dea Varda celebratur. 

In pellicula *Dominus Anulorum* nonnulla verba a personis lingua Sindarin adhibentur, quae verba a docto quodam e lingua Anglica in linguam Sindarinam verta sunt.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Pagina apud Wikicities
* *Ardalambion* vel De Linguis Terrae Mediae **(Anglice)**

  

Linguae ficticiae

|  |  |
| --- | --- |
| Terra Media |  linguae Dryadicae: Lingua Eldarina Communis · Lingua Goldogrina · Lingua Ilkorina · Lingua Quendiana Primigenium · Lingua Quenya · Lingua Sindarina · Lingua Telerina linguae hominum: Lingua Adûnaica · Lingua Rohirrica · Lingua Taliska · Lingua Westronis aliae linguae: Lingua Mordoris · Lingua Khuzdulis · Lingua Entis · Lingua Valarina |
| Stargate | Lingua antiqua · Lingua Goa'uld · Lingua Unas |
| Star Trek | Lingua Klingon |
| Star Wars | Lingua Hutt |
| Cetera | Latina mercatoria · Lingua Martiana · Nadsat · Newspeak · Speedtalk · Zemblan |
**Hegesippus** (Graece Ἡγήσιππος), Hegesiae filius e Sunio, fuit orator Atheniensis quarti saeculi a.C.n. eiusdem factionis atque Demosthenes. Macedonum regis inceptis maxime adversabatur et societates inter Graecas civitates adversus eum componebat. Hegesippi fuisse orationem de Halonneso in corpore Demosthenico traditam multi historici moderni putant, Libanium non Dionysium Halicarnasseum secuti.

Quid de eo acceperimus
----------------------

Iam anno 357/6 auxilium Eretriensibus poscit. Aeschines eum cognomine hypocoristico designabat *Κρώβυλος* (hoc est "Apex", ut ita dicam, vel "Crista", ad ornatum capillorum alludens) ut qui cum fratre in iudicio de Timarcho ei adversabatur atque anno 356 a.C.n. societatem cum Phocis Atheniensibus suaserat. Anno 343 ad Philippum de insula Halonneso reddenda legatus mittitur nec quicquam ab eo impetrat atque postea Peloponnesum cum Demosthene circumit qui civitates Graecas a societate Philippi deterreret. Anno 338/7 decretum in honorem Phormionis et Karphinae tulit

Notae
-----

1. ↑  In argumento orationis.
2. ↑  IG II 125.
3. ↑  *In Timarchum* 64, 71, 110.
4. ↑  *In Ctesiphontem* 118. Cf Demosthenes, De falsa legatione 72-74.
5. ↑  *Tertia Philippica* 72.
6. ↑  IG II(2) 237 Textus Cf *De Corona* 75

Editiones et commentarii orationis *de Halonneso*
-------------------------------------------------

* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925
* **Commentarius Latinus**ː *Hegesippi oratio de Halonneso : secundum codd. mscr. recognita. Prolegomenis annotatione critica et commentariis illustrata ab Ioanne Theodoro Voemelio*, Francofurti, 1833

Plura legere si cupis
---------------------

* Ioannes Theodorus Voemelius, *Ostenditur Hegesippi esse orationem de Halonneso*, Francofurti, 1830
* Joahannes Engels in *Der Neue Pauly*
Ars coquinaria Civitatum Foederatarum: Astacus stilo Newberg (*lobster Newberg*)
**Astacus stilo Newberg**, Anglice *lobster Newberg*, est ferculum gastronomiae Neo-Eboracensis in Civitatibus Foederatis. Methodus a Beniamino Wenberg nauta inventam esse fertur. Illum Carolo Delmonico conditori Caroloque Ranhofer coquo popinae *Delmonico's(en)* Novi Eboraci in urbe anno 1876 primum monstravisse; eos methodo paulo mutata, amicitia nautae abrupta, ferculum a convivis semper laudatum sub nomine *Newberg* loco *Wenberg* continuo intulisse. Ipse Ranhofer anno 1894 methodum divulgavit sub rubrica "*lobster à la Newberg or Delmonico*" in libro *The Epicurean* divulgavit.

Popina *Delmonico's(en)* Novi Eboraci in urbe pictus eodem fere anno quo coquus Carolus Ranhofer librum *The Epicurean* divulgaverit
Astaci viventes bulliantur, frigescere sinuntur. Caudae bracchiaque dissecantur atque una cum taumali breviter butyro friguntur. Iure e cramo, butyro soluto, pulvere cayennae, spiritu Cognacensi, vino Xerae (aut apud alios Maderaico) breviter et leviter coquuntur. Frusta astacorum in patellis disponuntur. Eodem iure, iam cramo vitellisque ovorum conspissato, teguntur. Inferuntur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  O'Connell "The unusual story"
3. ↑  Ranhofer (1894)

Bibliographia
-------------

Eruditio
* Deshler Welch, *The Bachelor and the Chafing ­Dish* (1896) (p. 134 apud *Google Books*)

Praecepta
* 1887 : Maria Parloa, *Miss Parloa's Kitchen Companion* (Bostoniae: Estes and Lauriat) p. 225 ("lobster Newburg")
* 1890 : Alexander Filippini, *The Table: How to Buy Food, how to Cook It, and how to Serve it* (Novi Eboraci: Webster) (p. 204 et alibi apud *Google Books*) ("Lobster à la Newburg")
* 1891 : Thomas Jefferson Murrey, *Cookery with a Chafing Dish* (Novi Eboraci: F. A. Stokes) (pp. 21-23 apud *Google Books*) ("lobster a la Newburg; La Newburg")
* 1894 : Charles Ranhofer, *The Epicurean* (Novi Eboraci, 1894) p. 411 ( "lobster à la Newberg ou à la Delmonico")
* 1903 : Auguste Escoffier, *Le Guide culinaire* (Lutetiae, 1903) pp. 46-47, 530-531 ("sauce New-burg", "homard à la New-burg")
* 1934 : Auguste Escoffier, *Ma cuisine: 2.500 recettes* (Lutetiae: Flammarion) pp. 193-194 ("homard à la Newburg")
* 1938 : Prosper Montagné, *Larousse gastronomique* (Lutetiae: Larousse, 1938) p. 576 ("homard à la Newburg")

Nexus externi
-------------

* Joe O'Connell, "The unusual story of Lobster Newberg"
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Logotypus *Meet the Press* anno 2023.
***Meet the Press*** ('Incidite in Diurnarios') est emissio televisifica Americana, quae ex 1947 emittitur.

Veterrima amissio televisifica est. *Meet the Press* repetit ab? emissione radiophonica *American Mercury Presents: Meet the Press*, quae anno 1945 primum emittebatur.

Moderatores
-----------

Moderatores *Meet the Press* infra perscribuntur.

| Moderator | Tempus navitatis |
| --- | --- |
| Martha Rountree | 1947-1953 |
| Ned Brooks | 1953-1965 |
| Laurentius Spivak | 1966-1975 |
| Gulielmus Monroe | 1975-1984 |
| Roger Mudd et Marvin Kalb (moderatores communes) | 1984-1985 |
| Marvin Kalb | 1985-1987 |
| Chris Wallace | 1987-1988 |
| Garrick Utley | 1989-1991 |
| Timotheus Russert | 1991-2008 |
| Tom Brokaw | 2008 |
| David Gregory | 2008-2023 |
| Chuck Todd | 2014-2023 |
| Kristen Welker | ex 2023 |

Nuntii praeterea
----------------

Timotheus Russert finivit emissionem cum verbis "That’s all for today. We’ll be back next week, because if it’s Sunday, it’s Meet the Press" ('Id erat ab *Meet the Press*. Redibimus hebdomada proxima, nam dies solis quisque *Meet the Press* dicunt.')

Notae
-----

1. ↑  "Meet the Press' Turns 75: Where Are Its Former Moderators Now?" apud tvinsider.com.
2. ↑  "60th anniversary background information."
Iosephus Iustus Scaliger
*Mesolabium*, 1594.
**Iosephus Iustus Scaliger** (natus Aginni in praesenti praefectura Olti et Garumna die 5 Augusti 1540; mortuus die 21 Ianuarii 1609), Iulii Caesaris Scaligeris filius, fuit philologus et rerum gestarum scriptor Francicus. Lutetiae in Sorbona studuit annis 1558–1562. Hugenota cum esset, post noctem st. Bartholomaei Genavam fugit, ab anno 1593 usque ad mortem in Academia Lugduni Batavorum, quae tunc *Athenarum Batavarum* nomine saepe appellabatur, docuit. Νotas ad Varronis *De lingua Latina* (1573) et Festum edidit (1575) cum commentariis plurimosque auctores emendavit. Post mortem amici dicta eius in librum *Scaligerana* collegerunt. De chronologia opera eius maxime laudata sunt, i.e. *Opus de emendatione temporum* (1583) et *Thesaurus temporum, complectens Eusebi Pamphili Chronicon* (1606), in quibus omnia systemata chronologica comparat et ad amussim constringit. *Periodus Iulianus* astronomicus, omnes dies numerans, e principiis Scaligeri ab Ioanne Herschel deductus est. Primi periodi Iuliani saeculo trigesimo tertio finis erit.

Opera nonnulla
--------------

* Aristophanis undecim comoediae;
* Hecataei Abderitae Eclogae;
* Astronomica veterum scripta isagogica Graeca et Latina, collecta a J. Scaligero, Geneve, 1589;
* Sophoclis Aiax, 1574;
* Novum Testamentum cum notis Scaligeri;
* Inscriptiones antiquae;
* Coniectanea ad Varronem, 1565;
* Catalecta Virgilii et aliorum poetarum veterum, 1572;
* Castigationes in Catullum, Tibullum, Propertium, Lutetiae, 1577;
* Manilius, 1579;
* De re nummaria, 1616;
* De arte critica, 1619;
* Ὀλυμπιάδων ἀναγραφή, prolegomena de Olympiadum recensu;
* Opuscula varia, ed. Casaubonus, Lutetiae 1610;
* Faber T. *Scaligerana sive Excerpta ex ore Josephi Scaligeri per fratres Puteanos* 1659;

De Scaligero
------------

* J. Bernays, *Joseph Justus Scaliger*, Berοlini 1855;
* J. Scaliger, *Autobiography*, Anglice vertit G.W. Robinson, Harvard University Press 1927.

Nexus externi
-------------

* Lycophronis *Cassandra*, iambico carmine translata per Iosephum Scaligerum Iulii f. 1590. {in *Vicifonte*)
* Iosephi Scaligeri carmina omnia
* Scaligeriana
* De emendatione temporum cum versione Russica
Abigail Davidi dona proponit (Erasmi Quellini II(nl) tabula, circa annum 1650 picta
**Abigail** (Hebraice ‏אֲבִיגַיִל, *Patris laetitia*, Graece Ἀβιγαία, *Abigaea*) est persona Biblica, Davidis regis uxor, cuius historia in libro I Samuelis memoratur.

Cum David a Saule fugatus in desertum Maon prope Carmel montem venisset, ad Navalem virum pecidibus divitem sed durum et moribus malis, pueros misit aliquod commeatus rogaturos; quibus Naval quidquid dare negavit. Tum David quadringentique viri profecti sunt, ur armis in famulos Navalis aggrederentur. Sed Abigail Navalis uxor, mulier prudentissima et speciosa, obviam Davidi venit, multam escam afferens, et verbis benevolis allocuta est et regum Davidi praedicavit; qui eam laudavit et dona accepit. Cum Navali die altero Abigail haec narravisset, factus est quasi lapis et die decimo emortuus est. David autem Abigail uxorem sumpsit. 

Filius Davidis et Abigail Cheleab fuit vel Daniel.

Notae
-----

1. ↑  Liber II Samuelis, 3:3.
2. ↑  Liber I Paralipomenon, 3:1.

Fons
----

* Liber I Samuelis, caput 25

Nexus externi
-------------

* Epistula Abigail Davidi ab Andrea Aleno composita
Finitor (Netania, Israël)
**Finitor** vel **finiens** (sc. linea), seu **horizon** (Graece ὁρίζων), est ea linea, qua quae in terra coporis conspiciuntur separantur a caelo. Orbis, qui ea linea efficitur, circus horizontalis sive circus finiens est.

De vocabuli fontibus
--------------------

Apud Senecam legimus: "hanc lineam, quae inter aperta et occulta est, id est hunc circulum Graeci ὁρίζοντα vocant, nostri *finitorem* esse dixerunt, alii *finientem*." Et Martianus Capella scripsit: "confinio septentrionalis circuli natus in finitorem antarcticae regionis adclinans paene totum videtur permeare caelum".

De re
-----

Sunt autem complura ac varia, quae vocabulo *finitoris* exprimuntur, velut

* finitor naturalis, qui circumspectionis terminus est inter caelum et terram et qui dependet e loci natura, e. g. e montibus vallibus urbibus; omnis ergo circumspiciens circumspiciendo suum sibi facit finitorem
* finitor mathematicus, qui est ea linea, quae fit, cum globus caeli secatur ab eo circo, qui angulis iacet accurate rectis ad verticalem lineam in loco alicuius circumspicientis mente conceptam; quae plusve minusve ad medium terrae locum spectat.
* finitor urbanus, cuius imago "sciographia urbana" appellari licet, culminibus aedificiorum urbanorum definitis

Notae
-----

1. ↑  *Naturales quaestiones* 5,17,3
2. ↑  *de nuptiis Philologiae et Mercurii* 8,826

Finitor lunaris ex Apolline 17 lucis ope pictus
Wikidata Ricardus Feynman
Res apud Vicidata repertae:Ricardus Feynman: imagoRicardus Feynman: imagoRicardus Feynman: subscriptioRicardus Feynman: subscriptio
*Nativitas*: 11 Maii 1918; Far Rockaway  
*Obitus*: 15 Februarii 1988; UCLA Ronald Reagan Medical Center  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: physicus, quantum physicist, inventor, scriptor, professor, percussionist, theoretical physicist, science communicator, politicus  
*Patronus*: Universitas Cornelliana, Californiense Institutum Technologiae, Inceptum Manhattense
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Melville Arthur Feynman; Lucille Feynman  
*Coniunx*: Arline Feynman  
*Proles*: Michelle Feynman  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum physicae, Oersted Medal, Niels Bohr International Gold Medal, Albert Einstein Award, Foreign Member of the Royal Society, National Medal of Science, Fellow of the American Physical Society, Ernest Orlando Lawrence Award, Putnam Fellow  
*Sepultura*: Mountain View Cemetery and Mausoleum  

**Ricardus Feynman** (Anglice *Richard Feynman*; natus Queens in burgo Urbis Novi Eboraci die 11 Maii 1918; Angelopoli mortuus 15 Februarii 1988) fuit physicus Americanus, qui rationem mechanicorum quanticorum elaboravit, motus helii liquidi gelidissimi explicavit, rationem corporum minimorum exposuit. Propter mechanica quantica elaboranda Praemium Nobelianum Physicae anno 1965 accepit.

Bello orbis terrarum II apud Los Alamos in Novo Mexico Feynman adhuc iuvenis 'computatra humana' administrando fabricationem bombae atomicae iuvit. 

Feynman magister propter dilucide explicandi facultatem peritus explicandi nonnumquam vocatur. Ipse se rem nondum intellexisse, si eam discipulis iunioribus explicare non posset, dicere solebat. Etiam originem nanotechnologiae decrevit, investigatorque causae calamitatis naviculae sideralis anno 1986 factus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ricardum Feynman** spectant. |

* De Ricardo Feynman in pagina Nobeliano Physicae Praemio dicata
Despectus in urbem.
Locus Beacon Novi Eboraci.
Domus Bogardus-DeWindt.
Domus Madamae Brett.
Vacus aedificia historica.
Districtus Historicus Viae Principalis Inferioris.
Ecclesia Reformata Batava Beaconiana.
Curia urbana.
**Beacon** ('{Pharus') est urbs in Dutchess Comitatu Novi Eboraci situm. Census anni 2010 incolarum 15 541 enumeravit. Beacon est pars Areae Statisticae Metropolitanae Poughkeepsie (Newburgh et Middletown Novi Eboraci) ac maioris Areae Statisticae Coniunctae Novi Eboraci–Novarci–Bridgeport–Novae Caesareae–Connecticutae–Pennsylvaniae.

Appellatur urbs ex ignibus praemonentibus qui ex summis montibus Fishkill flagrabant ad Exercitum Continentalem de motibus militum Britannicorum excitandum.

Regio Beacon vici primum nominibus **Matteawan** et **Egressus Vis Kill** (*Fishkill Landing*) anno 1709 deducta est, communitates quae inter primas in comitatu erant. Situs est Beacon in angulo meridioccidentali Comitatus Dutchess in Regione Media Hudsoniana, circa 90 milia ad meridiem versus Albaniae et circa 60 milia ad septentriones versus Urbis Novi Eboraci.

Nexus interni
-------------

* Elizabetha Hazelton Haight

Notae
-----

1. ↑  "American FactFinder". United States Census Bureau

Bibliographia
-------------

* City of Beacon. Canajoharie, New York: Credits.
* Croton-on-Hudson Historical Society. Canajoharie, New York: Credits.
* Villages of Canajoharie & Palatine Bridge. Canajoharie, New York: Credits.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Beacon Novi Eboraci** spectant. |

* "Beacon Citizen Network," www.beaconcitizen.com
* "Beacon City Schools," www.beaconcityk12.org
* Districtus Scholarum Urbis Beacon, www.beaconcityschools.org
* Philipstown.info / *The Paper,* www.philipstown.info (acta diurna loci)
* Situs proprius, www.cityofbeacon.org
*Vide etiam paginam discretivam:* Fabrateria (discretiva)


Wikidata Fabrateria
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°30′17″N 13°31′26″E  
*Numerus incolarum*: 548  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 12.73 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arx, Fregellanum Novum, Fanum Sancti Ioannis de Incarco, Castrum Volscorum, Pastina  

**Tabula aut despectus**

Fabrateria: situsFabrateria: situs
**Fabrateria** (alia nomina: *Frabataria*) (Italiane: *Falvaterra*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Fabrateriani* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomismate aeneo ob virtutem civilem decoratum*Municipium nomismate aeneo ob virtutem civilem decoratum*

Municipia finitima
------------------

* Arx (Italiane: *Arce*),
* Castrum Volscorum vel Castrum de Volscis (Italiane: *Castro dei Volsci*),
* Fanum Sancti Iohannis de Incarco (Italiane: *San Giovanni Incarico*),
* Fregellanum Novum (deinde Cepranum) (Italiane: *Ceprano*),
* Pastina (Italiane: *Pastena*).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fabrateriam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Fabrateriae Novae in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Fabrateriae Novae in Provincia Frusinati.

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
*Vide etiam paginam discretivam:* Lusitania (discretiva)

RMS Lusitania Novum Eboracum venit.
**Lusitania** fuit navis, constructa anno 1904 et primum missa anno 1906 a Cunard Line et cursu publico affecta, Britannica, quam primo bello mundano in itinere in urbem Novum Eboracum, die 7 Maii anni 1915, navis submarina Germanica nomine U-20 (Germanice: *Unterseeboot 20*, 'Navis submarina vicensima') depressit in Oceano Atlantico 11.5 milia passuum ab australi Hiberniae litore.

Qua in clade 1198 viatores perierunt, inter quos 128 cives Civitatum Foederatarum Americanae. Ob perditionem navis
et bellum Germaniae submarinum contra naves mercatorias armatas Civitates Foederatae Americae die 1 Februarii 1917 imperio Germanico bellum indixerunt.

Notae
-----

1. ↑  Bailey, Thomas A. (October 1935). "The Sinking of the Lusitania". *The American Historical Review*. Oxford University Press. **41** (1): 54–73.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lusitania navis** spectant. |

* Situs historicus
Visio Obsidionis
**Obsidio Leninopolis** (Russice: блокада Ленинграда, *blokada Leningrada*) a Germanis tempore belli magni patrii (partis secundi belli mundani) accidit. A die 8 Septembris 1941 ad 27 Ianuarii 1944 duravit.

Die 10 Iulii 1941, brevi tempore post initium belli Germaniae contra Unionem Sovieticam, coeptus est impetus exercitus hostilis ad Leninopolim (quae nunc rursus Petropolis vocatur). Die 8 Septembris illo anno, copiae Germanicae illam urbem obsidere coeperunt. Omnes viae suppeditationis clausae sunt, praeter "viam vitae" super glaciem Lacus Ladogae, quae ab mense Martio anni 1943 sola via evacuationis hominum et fabricarum ex Leninopoli invectusque in urbem illam cibariorum, armorum, supplementi, etc. mansit. Obsidio viginti-novem menses erat. Eius tempore plus quam 650 milia incolarum Leninopoli mortui sunt—ut plurimum, propter vulgus vel famem. Copiae Sovieticae urbem ex obsessione vindicare numquam destituerunt. Die 18 Ianuarii 1943 obsidionem perruperunt, quae res ab 27 Ianuarii 1944 perfecta est.

Die 8 Maii 1965 Leninopolis, propter resistentiam fortem incolarum suorum tempore obsidionis, titulo urbis heroicae dignata est.

Anno 1942 Demetrius Šostakovič symphoniam suam VII "Leninopolitanam" composuit dum obsidio illa erat.

Notae
-----

1. ↑  Iacobi Borovskij *Opera philologica*, Petropoli, 2009, p. 358.

Fontes
------

* *Encyclopaedia Sovietica Magna*, editio tertia (Russice), apud situm cultinfo.ru
* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* (Russice) *Новый иллюстрированный энциклопедический словарь.* Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. ISBN 5-85270-259-5.

Nexus interni
-------------

* Tanja Savičeva

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Obsidionem Leninopolis** spectant. |
Ichnographia, ordinatro delineata, cuiusdam Templi Massonici ritus Aegyptiaci. (Aspectus interior). In media parte aspicitur pavimentum musaïcum.
**Templum Massonicum** est aedificium in quo socii - quibus nomen Francomurarii sive Massones - cuiusdam **Logiae** se congregant ad ritus suos celebrandos.

Templa Massonica construuntur secundum regulas symbolicas bene definitas, quae variari possunt secundum diversos ritus et gradus Massonicos.

Saepe construitur ad imaginem Templi Salomonis ut in primo *libro Regum* Bibliorum describitur (cap. 5-6-7) aut in libro *Chronicarum* (cap. 3 et 4)

Pinacotheca
-----------

* Templum Massonicum in WatertownTemplum Massonicum in Watertown
* Templum Massonicum VasintonienseTemplum Massonicum Vasintoniense
* Templum Massonicum Alumnorum Universitatis studiorum PittsburgensisTemplum Massonicum Alumnorum Universitatis studiorum Pittsburgensis
* Templum Massonicum in Urbe CharlottetownTemplum Massonicum in Urbe Charlottetown
* Templum Massonicum Sancta Crux NivariaeTemplum Massonicum Sancta Crux Nivariae

Nexus interni
-------------

* Constitutiones Andersonii
* Francomurarius
* Latomismus
* Lobia massonica
* Ordo Massonicus
**Michaël Maria Olmus**, sive vulgo **Miguel Maria (del) Olmo**, fuit Hispanicus sacerdos Catholicus qui, Napoleone regnante, Tolosae in Francia habitavit.

Bello finito paceque in Europa post Congressum Vindobonensem confirmata, proposuit ut civitas nova in media Europa conderetur, cui nomen Romam Tulliam dedit, et in qua solum lingua Latina in usu esset. Proposuit ut unaquaeque civitas Europae decem mitteret cives ad hanc novam civitatem fundandam

Defendit suum propositum in libro cui titulus est *Otia Villaudricensia. De lingua latina colenda et civitate latina fundanda* (1817) quem scripsit cum rusticationem fecerat in vico cui nomen Villaudricum prope Tolosam situm.

Ludovicus XVIII rex Franciae huic incepto favebat, attamen nullum successum habuit.

Eius liber
----------

*Otia Villaudricensia* Michaelis Olmo, Hispani, S. Theol. Doct. ad octo magnos Principes qui Vindobonae anno 1815 pacem orbis sanxerunt, *de Lingua Latina colenda et Civitate Latina fundanda liber singularis*. Accedit epist. auctoris ad Barberium Vemars cum responsione Vemars. Tolosae, typis Joannis Matthaei Douladoure, 1816, in-8°.

Bibliographia
-------------

* Stroh, Walafrid. 2007. *Latein ist tot, es lebe Latein.* Berolini.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Tha'alibi
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 961; Nisapurum  
*Obitus*: 1038;   

**Officium**

*Munus*: poëta, linguista, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Islamus
**Tha'ālibī** sive *Abu Manşūr 'Abd ul-Malik ibn Mahommed ibn Isma'īl* (natus anno 961 Nisapuri in Persia, mortuus anno 1038) fuit philologus et scriptor Islamicus. Etsi prosam et poesim propriam scripsit, notissimus est ob anthologias epigrammatum ab eo collectorum. Sicut multi alii scriptores Arabici illius temporis non semper inter opera propria et aliena distinxit. Ex undetriginta libris, quorum notitia est, maximi momenti est *Kitāb Yatīmat ud-Dahr*, qui est de poetis usque ad tempus eius secundum patrias eorum ordinatis excerpta magni pretii complectens (editus Damasci, 4 vol. 1887). Alius liber nomine *Kitāb Fiqh ul-Lugha* est forma lexicographica instructus verbis secundum classes ordinatis (editus Lutetiae (1861), Cairi (1867) et Beryti (1885, incompletus).

Ad alia opera vide: Carl Brockelmann, *Geschichte der Arabischen Literatur*, vol. I. (Vimariae, 1898), pp. 284-86.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tha'alibi** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **opera Tha'ālibī** apud **Vicifontem**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Chisholm, Hugh, ed (1911). "Tha'ālibī". Encyclopædia Britannica (11 ed.). Cambridge University Press.
**Nicias** filius Nicerati, mortuus in Sicilia anno 413 a.C.n. fuit civis Atheniensis quinti saeculi a.C.n. inter clarissimos post Periclem. Certe Aristoteles eum inter optimos politicos recentiores numerabat una cum Thucydide et Theramene.

De rebus gestis
---------------

Saepe strategus a populo designatus usque ad 415 a.C.n. feliciter exercitus sibi mandatos duxit. In contionibus tamen demagogis ad bellum plebem incitantibus, ut Cleoni et Alcibiadi, moderatione sententiarum suarum obviam ire solebat. Paci inter Lacedaemonios et Atheniensibus anno 421 a.C.n. factae nomen suum dedit. Invitus igitur magnae expeditioni Siciliensi praefuit eo magis quo Alcibiade sacrilegii accusato et revocato praecipuus dux relictus est. Tum timiditate animi et tarditate consiliorum patriae cladem auxit. Ipse captus et necatus est etsi Thucydides existimabat minime ex omnibus viris quos cognosset Niciam ob sanctitatem vitae tale exitium pati meruisse. Plutarchus eius vitam conscripsit quam cum viro Romano Marco Licinio Crasso contulit quia uterque in longinqua expeditione periit tum cum ad summum fastigium suae civitatis iam pervenerant.

De gente
--------

Niciae fuit filius, Niceratos, quem perire iusserunt trigintaviri. Item duo fratres ei fuerunt quorum alter Eucrates strategus anno 404 a.C.n. trigintaviratui et paci adversabatur atque ideo cicutam bibit, alter Diognetos post quadringentiviros anno 411 a.C.n. eversos in exsilium profectus tempore trigintavirum Athenas rediit.

Notae
-----

1. ↑  Aristoteles, *De republica Atheniensium 28.5.*
2. ↑  *Historiae* VII.86
3. ↑   Lysias, *Oratio XVIII* 6-8.
4. ↑   Lysias, *Oratio XVIII* 4-5.
5. ↑   Lysias, *Oratio XVIII* 9-12.

Fontes
------

* Aristophanes in *Equitibus* e Nicia unum e servis Demi (Populi) facit.
* Lysias, Oratio XVIII *de publicatione bonorum Niciae fratris*
* Plutarchus, *Vitae Parallelae*ː Nicias
* Thucydides, *De bello Peloponnesiaco* libri III-VII

Plura legere si cupis
---------------------

* Robertus Cohen, *Quelques mots sur Nicias*, Presses universitaires de France, 1932.
* Roger Goossens, "Autour de l'expédition de Sicile", *L'Antiquité Classique*,1946ː43-60
* Norbert Geske, *Nikias und das Volk von Athen im Archidamischen Krieg*. Stuttgart, Steiner, 2005 Recensio critica
* Guilielmus Julius, *De Nicia, demagogo et belli duce...*, Trajecti ad Rhenum, 1858
* Donaldus Kagan, *The Peace of Nicias and the Sicilian expedition*, Cornell University Press, 1981 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
* H. A. Murray, "Two notes on the evaluation of Nicias in Thucydides", *Bulletin of the Institute of Classical Studies*, 1961ː 33-46
* A. V. Zadorojnyi, "Thucydides' Nicias and Homer's Agamemnon", *The Classical Quarterly*, 1998ː298-303

Nexus externi
-------------

* Nicias apud Livius.org
Pictura *Geberi* in Codice Ashburnhamniano a.1166
**Geber** (-beri / -bri / -beris) (Arabice: أبو موسى جابر بن حيان الأزدي *ʾabū mūsa ǧābir bin ḥayyān al-ʾazdi*, natus ca. 721 Susiis in Irania, mortuus 815 Kufae in Iracia) fuit alchemista et chemista Islamicus, "Pater Scientiae Chemicae" cognominatus.

Geber natus est anno fere 721 patre medico Iemenita e tribu cui nomen *Azd* erat. Etsi nonnumquam ad superstitionem tendebat, agnovit proclamavitque magnum momentum experimentationis et operis practici. Libri eius multa alchemistas Europaeos docuerunt, et causam dederunt lapidis philosophorum investigandi. Complura ille instrumenta et processus chemicos, qui hodie fundamentales habentur, sicut alembicum, aludel, destillationem et sublimationem excogitavit, multasque substantias chemicas, sicut acidum hydrochloricum, acidum nitricum, primus descripsit.

Nomine eodem utebatur alchemista anonymus 14 saeculi qui scripsit inter allia *Summa Perfectionis*. Vide s.v. Pseudo-Geber.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • biography/Abu-Musa-Jabir-ibn-Hayyan Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata 486958 Arrokoth
Res apud Vicidata repertae:486958 Arrokoth: imago486958 Arrokoth: imago
*Nomen ad interim*: 2014 MU69
**Repertus**

*Primus repertor*: Hubbleanum telescopium spatiale  
apud Hubbleanum telescopium spatiale  
die 26 Iunii 2014
**Res orbitales**

*Grex*: Corpora transneptuniana, classical Kuiper belt object  
*Periodus orbitalis*: 296.9104134204093±26.461 annus  
*Axis semimaior*: 44.50527459549347±2.6442 unitas astronomica  
*Aphelion*: 46.83695760676772±2.7827 unitas astronomica  
*Perihelion*: 42.17359158421923±16.238 unitas astronomica  
*Argumentum perihelii*: 186.7305892122483±189.99 gradus anguli  
*Excentricitas orbitalis*: 0.0523911611031908±0.42111  
*Inclinatio orbitalis*: 2.44444354133471±0.031099 gradus anguli  
*Longitudo nodi ascendentis*: 159.2017174713887±1.1945 gradus anguli  
*Anomalia media*: 309.6786912491331±140.2 gradus anguli
**Res physicae**

*Albedo*: 0.057  
*Magnitudo apparens*: 26.59, 25.24  
*Diametrum*: 33.54 chiliometrum  
*Periodus rotationis*: 15.918 hora

Corpora transneptuniana et iis similia| * Corpora cisneptuniana
	+ Centauri
	+ Troiani Neptuniani
* Corpora transneptuniana (TNO)\*
	+ Corpora zonae Kuiperi (KBO)
		- Corpora zonae Kuiperi classica
		- Corpora transneptuniana rensonantia
			* Plutini
	+ Corpora transneptuniana dispersa (SDO)
		- Corpora transneptuniana resonantia
	+ Corpora seiuncta
	+ Corpora nubis Oortensis (OCOs)
 |
| \*Planetulae transneptuniani sunt "plutoides" |

**486958 Arrokoth**, nomine pristino **2014 MU69)**, saepe **Ultima Thule** nuncupatus, est asteroides transneptunianus inter corpora zonae Kuiperi enumerandus. Die 26 Iunii 2014 ope Telescopii spatialis Hubbleani repertus est. Die 1 Ianuarii 2019 speculatrum New Horizons asteroidem visitaturus est.

Bibliographia
-------------

* Ian Sample, "New Horizons heads for flyby of space rock 4bn miles from Earth" in *The Guardian* (31 Decembris 2018)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **ultimam Thulam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "2486958" apud *JPL Small-Body Database*. |

* Emily Lakdawalla, Casey Dreier, "New Horizons extended mission target selected" (1 Septembris 2015) apud *Planetary Society*
* Mike Wall, "Ultima Thule Shines a Puzzling Light As New Horizons Spacecraft Approaches" (21 Decembris 2018) apud *Space.com*

  


Systema Solare nostrum| 

 |
| **Sol** 
**Planetae:** Mercurius | Venus | Tellus (Terra) | Mars | Iuppiter | Saturnus | Uranus | Neptunus  |
| **Planetulae:** Ceres | Pluto | Haumea | Makemake | Eris
**Corpora alia:** Satellites | Luna | Asteroides (+ indices) | Corpora transneptuniana |
| Vide etiam indices corporum Systematis Solaris redactos secundum radium et massam. |
Gualterius Benjamin.
**Gualterius Bendix Schönflies Benjamin** (*Walter Bendix Schönflies Benjamin*) (Berolini familia Iudaica natus die 15 Iulii 1892; mortem sibi conscivit in Port Bou die 26 Septembris 1940 cum e Nazistis fugiebat) fuit philosophus, litterarum Cabbalae studiosus, criticus, et translator Germanicus.

Cogitationes de violentia, aura, hermeneutica et historia artium sub specie Placitorum Marxianorum et opera scriptorum Francicorum, sicut Caroli Baudelire et Marcelli Proust, interpretavit.

Bibliographia
-------------

* Brodersen, Momme. 2005. *Walter Benjamin: Leben, Werk, Wirkung.* Suhrkamp BasisBiographie, 4. Francofurti ad Moenum: Suhrkamp. ISBN 3-518-18204-8.
* Kramer, Sven. 2003. *Walter Benjamin zur Einführung.* Hamburgi: Junius. ISBN 3-88506-373-5.
* Lindner, Burkhardt, ed. 2006. *Benjamin-Handbuch: Leben—Werk—Wirkung*. Stuttgarti et Wimarii: Metzler. ISBN 3-476-01985-3.

Nexus externi
-------------

* Societas Internationalis Gualterii Benjamin.
* *Who killed Walter Benjamin?* Pellicula de Gualterio Benjamin.
Wikidata Hasseletum
Res apud Vicidata repertae:Hasseletum: insigneHasseletum: insigne
*Civitas*: Belgica  
*Locus*: 50°55′50″N 5°20′19″E  
*Numerus incolarum*: 77 651  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Steven Vandeput  
*Procuratio superior*: Circumdarium administrativum Hasseletense  

**Geographia**

*Superficies*: 102.24 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Wellen, Zonhoven, Lummen, Herka, Kortessem  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Detmolda, Bicaz, Prospectus Montanus, Leodium  

**Tabula aut despectus**

Hasseletum: situsHasseletum: situs
**Hasseletum**(alia nomina: *Hasselatum*) (Batave et etiam in nonnullis libris Latine scriptis *Hasselt*) est urbs Belgicae circiter 76000 incolarum, et caput provinciae Limburgi. Rivus Demera per urbem fluit.

Historia
--------

Anno 1232 Arnoldus IV comes Lossensis praerogativas quae ante Hasseleto datae erant, confirmavit. Fuit urbs magni momenti in Comitatu Lossensi, quamquam caput eius Borchlonium fuit. Anno 1366 comitatus Principatui Leodiensi additus est, et anno 1794 Franciae. Postquam Belgica anno 1830 ab Nederlandia secesserat, itaque Limburgum divisum erat, Hasseletum anno 1839 caput provinciae Belgicae Limburgi factum est.

Incolae noti
------------

* Andreas Alenus, 1510–1578, poeta Latinus

Communia coniuncta
------------------

* Vexillum Germaniae} Detmold Germaniae
* Vexillum Iaponiae} Itami Iaponiae
* Vexillum Nederlandiae} Sittard Nederlandiae
* Vexillum Civitatum Foederatarum Americae} Mountain View Civitatum Foederatarum

Notae
-----

1. 1 2  Ioannes Mantelius, *Hasseletum, sive eiusdem oppidi descriptio*, Lovanii, 1663
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
3. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
4. ↑  Rodulfus Trudonis, Gesta abbatum Trudonis

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
* De historia Hasseleti
Personae Vic & Nat'ly, a Bunny Matthews pictore loci excogitatae, sunt quae nonnulli Yats appellare possunt.
Seymore D. Fair, *mascot* publicum Expositionis Mundanae Ludovicianae 1984, Novae Aureliae habitae. Nomen a Yat deductum est, praecipue a pronuntiatione imminuta locutionis *See More of the Fair* ('Vide plus nundinarum').
**Yat** est dialectos Anglica in usu in Regione Nova Aurelia Maiore. Nomen homines dicit qui sono et dialecto Yat Novae Aureliae omnem per urbem loquuntur. Nomen venit ex usu communi inter eos, salutationis *Where y'at?* ('Ubi es?'), generis rogandi *How are you?* ('Quomodo es?')Apud dialectum Yat, Francica Ludoviciana et lingua Anglica Americana Meridiana multo valent, praecipue lingua Anglica Americana Meridiana antiqua, atque gratia linguarum Europaearum ab advenis ad urbem allatarum. Portus urbanus sicut Nova Aurelia et Urbs Novum Eboracum (de burgo circumiacente) ortum effecerunt dialectorum similium cum ambae urbes multos advenas Europaeos saeculo undevicensimo attraxerunt. Eventus dialectos similes produxit quae sonos miscent ex lingua Hibernica, lingua Theodisca, lingua Italiana, et sermonibus multorum aliorum advenarum, quae cum dialecto loci ad novam varietatem creandam mixtae sunt.

Cum nomen *Yat* usitate extremis dialecti Novae Aureliae varietatibus adhibeatur, nomen locutores Yat in nonnullis regionibus urbis et interioribus Novae Aureliae suburbiis in Ludoviciana certe dicitur. Yat, quamquam lingua Regionis Nonae habetur, una ex multis subdialectis Novae Aureliae in usu per urbem manet.

*Who Dat?* est irrisus plerumque cum dialecto Yat conectus, ad iuvandos Sanctos Novae Aureliae, lusores harpasto Americano, clamatus. Omnis cantus est *Who dat? Who dat? Who dat say dey gonna beat dem Saints?* ('Quis est? Quis est? Quis est qui dicit se Sanctos victurum esse?'). Fautores Sanctorum Who Dat Nation ('Natio Quis Est') una appellantur.

Notae
-----

1. ↑  Cf. .
2. ↑  Ben Trawick-Smith, "On the Hunt for the New Orleans Yat," *Dialect Blog,* 1 Septembris 2011.

Bibliographia
-------------

* Baum, Dan. 2009. *Nine Lives.* Novi Eboraci: Spiegel & Grau.
* Liebling, A. J. 1970. *The Earl of Louisiana.* Baton Rouge: LSU. ISBN 0807102032.
* Toole, John Kennedy. 1980. *A Confederacy of Dunces.* Baton Rouge: LSU. ISBN 0807102032.
* Trawick-Smith, Ben. 2011. On the Hunt for the New Orleans Yat, *Dialect Blog,* 1 Septembris.

Nexus externi
-------------

* "A Yat Encyclopedic Reference," www.xnola.com
* "Benny Grunch and the Bunch Website," www.bennygrunch.com
* "Glossary of Terms Used in New Orleans," www.experienceneworleans.com
* "Lexicon of New Orleans Terminology and Speech," www.gumopages.com
* "On the Hunt for the New Orleans Yat," dialectblog.com
* "Sudden Yats Club," www.suddenyatsclub.com
Ambitus regionis Salzkammergut hodiernus.
Aspectus per lacum nomine Gosausee ad montem Dachstein.
Mons Dachstein versus meridiem.
Aspectus per lacum Attersee.
Grex cantorum in vestibus tralaticiis.
**Salzkammergut** est regio Austriae, quae ab Alpibus in septentriones versus patet partes civitatum Austriae Superioris, Salisburgi et Styriae complectens.

Historia
--------

"Kammergut" valet dominium, id est regio, quae ipsius principis - in hac re archiducum Domus Habsburgensis - erat. Hac notione regio anno 1656 primum litteris nominatur. Inde Salzkammergut anno 2006 suum 350. anniversarium celebravit. Tamen Salzkammergut iam ab anno 1311 domui Habsburgensi adiunctum erat, cum Elisabetha, vidua Alberti I. iura praeparationis salis nove edidit salifodinasque dominio subdidit; sic dictae "Salinen Austria" (salifodinae Austriae) usque ad annum 1998 possessio civitatis Austriae remanserunt. Principatus Archidioecesis Salisburgensis non erat particeps huius regionis, quoniam tum erat terra externa.

Regio periegetica
-----------------

His diebus verbum Salzkammergut in usu est pro regione, quae a Fuschlsee (lacus Fuschl), Wolfgangsee (lacus Sancti Wolfgangi) et Mondsee usque in vallem fluminis Alm, a valle fluminis Vöckla usque ad montes Dachstein et Grimming patet. Hodierna regio periegetica Salzkammergut ab occidente etiam partes Salisburgi usque ad confinia ipsius urbis amplectitur. Permulti periegetae ibi quotannis ad lacus et in montibus se reficiunt.

Salzkammergut proprios mores ac traditiones colit, inter quas sic dictum "Glöcklerlauf" (cursus cum tintinnabulis) et dies festos narcissi (narcissus radiflorus ibi in montibus creberrrimus crescit). Vestimenta tralaticia magni momenti sunt et saepe in usu, aestate variis locis feriae musicales apparantur, hieme in Tauplitz desultura nartatoria athletae de colle Kulm desilientes de praemiis certant.

Bibliographia
-------------

* Othmar Hageneder: Das Salzkammergut und das Land ob der Enns im Spätmittelalter. Ein Beitrag zur Landesbildung. In: Mitteilungen des oberösterreichischen Landesarchivs. Vol. 18, Lentiae 1996, p. 239–250 (in interrete (PDF)).
* Julia Kospach: Auf ins Salzkammergut – Verborgenes, Skurriles, Kulinarisches. Folio Verlag, Vindobonae/Bauzani 2011, ISBN 978-3-85256-550-7.
* Stephen Sokoloff: Goldene Wege, vol. 1 Kultur- und Naturschätze vom Traunsee bis Bad Ischl. Neu-Media 2005. ISBN 3-200-00436-3; vol. 2 Kultur- und Naturschätze im Inneren und Steirischen Salzkammergut. Neu-Media, 2008, ISBN 978-3-200-01068-0.
* Kristian Sotriffer et al.: Salzkammergut. Oberösterreichischer Landesverlag, Lentiae 1969.
* Christian H. Stifter, Gerald Piffl; Christian Brandstätter (ed.): Salzkammergut. Die Welt von gestern in Farbe. Christian Brandstätter, Vindobonae/Monaci 2009, ISBN 978-3-85033-293-4

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Salzkammergut** spectant. |

* Pagina officialis communium regionis Salzkammergut
* Salzkammergut, in: Austria-Forum
Sinus Mesenensis
**Sinus Mesenensis** est sinus maris Albi magnus. In parte maris septentrionali in litus maris orientale inditur. Inter promunturia Konuschinense et Corvinum patet. Ora sinus orientalis ora Konuschinensis nuncupatur, ora meridionalis ora Abrahamii. Ora Konuschinensis, cuius pars est paeninsulae Canin pars meridionalis, ad districtum autonomum Neneticum et ad regionem Archangelopolitanam pertinet, ora Abrahamii ad regionem Archangelopolitanam. Mesenia et Kuloi flumina magna in sinum effunduntur; in ostio Meseniae fluminis Mesenia urbs et portus sita est.

Aestus marini in sinu Mesenensi altidudinem usque ad 10,3 m habent, quae est in litoribus Russiae Arcticis altitudo maxima.

A saeculo XVI usque ad XVIII Pomori naves suas per tractum *Tschioschensem* e sinu Mesenensi in sinum Tschioschensem maris Barentsiani trans partem meridionalem paeninsulae Canin trahebant, ut ad orientem navigarent nec Caninos circumirent; qua de causa in nonnullis chartis antiquioribus paeninsula Canin ut insula figurata est. Hoc iter e flumine Tschizha, in sinum Mesenensem influentem, in flumen Tschioscham, in sinum Tschioschensem influentem, ducebat; inter Tschizham et Tschioscham tractus navium fuit.

Nota
----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Мезенская губа*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 66°32′56″N 43°21′45″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Tractus Tschioschensis in *Vicimapia*
**Civitas provectibilis** sive **ad progressionem nitens** est terra quae talem oeconomiae civilisque progressionis gradum nondum aut parum consecuta est, qui civium vitae condicionibus materialibusve vivendi rationibus satisfaciat. Indicia huiusmodi paupertatis sunt PDG humilis, Index Evolutionis Humanae, inopia plurimorum civium, mancus eruditionis publicaeque institutionis gradus (praesertim legendi et scribendi ignorantia), publicae sanitatis impedimenta (praesertim magna infantium letalitas?), nativitas oeconomia nationali superior. Talibus civitatibus saepe etiam libertatis et aequalitatis et mutuae fiduciae aura deesse aut parum adesse videtur; itaque fieri potest ut hae terrae vix umquam (aut nondum) democratiam degustaverint. 

Civitates provectibiles vulgo simpliciter *terrae pauperes* appellari possunt, sed constat omnes civitates pauperes non esse provectibiles, id est: tales quae ad meliores vitae condiciones infrastructurasque auxilio internationali (exempli gratia, ab Argentaria Mundana vel Oorganizatione co-operationis oeconomicae evolutionisque) et opera consociata provehi possint.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  DAVID MORGAN. LEXICON LATINVM.

Nexus interni
-------------

* Allevatio paupertatis
* Civitates provectibiles insulanae
* Finis Millennii Progressus
* Programma Consociationis Nationum pro Evolutione
Turris ecclesiae cathedralis Mechliniensis.
Duo celebres domus in urbe Mechliniae, domus "*Ad Diabolum*" et domus "Ad *Paradisum*", delineatio anno 1934 effecta
**Mechlinia**, (temporibus mediaevallibus nonnunquam **Maclinia** vocata, et rarius apud poetas) sermone neerlandico **Mechelen**, francogallicoque **Malines**, urbs 80.000 incolarum est regni Belgici, sita in Flandro-Belgica, peculiariter in provincia Antverpiensi.

De Universitate Catholica Mechliniensi
--------------------------------------

In hac urbe condita est anno 1834 ab episcopis Belgii nova Universitas studiorum quae anno proximo migravit in urbem Lovanii, qua in urbe nomen ei datum est Universitatis Catholicae Lovaniensis.

Cartographie
------------

Extant pulchrae veteres mappae geographicae urbis Mechliniae, e. g.: N. VISSCHER, *Mechlinia Dominium et Aerschot Ducatus Auctore Nicolao Visscher*, Amstelodami, anno 1684.

Communium coniunctiones
-----------------------

* Cibinium, Romania (1996)

Cives clari
-----------

### Nati

* Christophorus Longolius, humanista et jure peritus(1488-1522).
* Gerardus Dorneus, alchimista et editor operum Paracelsi (1530 - 1584)
* Franciscus Monachus, (c. 1490-1565) author, *De Orbis Situ ac Descriptione*  "Aeterna quoque memoria dignus habendus est venerabilis senex F. Franciscus Mechliniensis in Ordine et sacerdotio Jubilarius, vir Regulae suae, observantissimus, tum hic Mechliniae tum alibi saepe Guardianatus munere egregie perfunctus: qui et Astronomiae inter mille peritissimus, expertissimusque habitus est. Scripsit Epistolam *de Orbis situ,* in qua multa de Paradiso terrestri tractat".

Nexus interni
-------------

Universitas Catholica Lovaniensis

1. ↑  *Chorographia sacra Brabanticae*, 's Gravenhage, 1727, D. III, bl. 183.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Vexillum Consociationis Nationum.
**Dies internationalis paupertati abolendae** est dies mundialis a Consociatione Nationum anno 1992 decretus. Qui dies singulis annis die 17 Octobris agitur contra paupertatem, famem et exclusionem socialem, quia paupertas iura humana violat. Initium cepit Lutetiae auctore Iosepho Wresinski, homine humanitarismo provehendo incumbenti die 17 Octobris 1987 apud Palatium de Chaillot. 

Anno 2013 sententia "mundi qui discriminatione vacet", et anno 2014 "nihil negatur, cogitare, decidere et agere contra paupertatem extremam" at anno 2015 "futurum durabiles creare: solidaritas ad paupertates et discriminationes abrogandum", anno 2016 est "mutatio e humilatione et exclusione ad participationem; finis paupertatis omnis formae", anno 2017 "Reponsio quaestionis die 17 Octobris ad paupertatem abrogandum: Via ad patificam et inclusivam societatem", et anno 2018 "Iugimini cum plus exclusis ad mumdum inclusivum de respectu universali pro iuribus humanibus dignitateque", anno 2019 "Agitote summe pro impuberibus, familis suis et societate ad paupertatem finendum.", anno 2020 "Adgere summe ad iustitiam socialem et circumiectorum implemedum", anno 2021 "fututam creandum unanimiter", anno 2022 "dignitas pro omnibus in praxi" et anno 2023 "labor decens et protectio socialis" est.

Notae
-----

1. ↑  Situs anno 2013
2. ↑  Situs CN

Nexus interni
-------------

* Allevatio paupertatis
* Ius ad adaequatum gradum vitae

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Anglice)
* Situs publicus (Francogallice)
* Situs publicus (Hispanice)
* Dies mundi ad paupertatis vincendum
*Vide etiam paginam discretivam:* Volubilitas

**Volubilitas** in physica plerumque appellatur stabilis rotatio quam corpus physicum symmetricum circum eius axem habere a pierra? solet. Volubilitatis quantitas per motum angularem circum proprium axem censeri solet, vel per rotationis celeritatem unitatibus rpm vel Hz. 

In mechanica quantica reperitur quandam volubilitatem intrinsicam ab omnibus particulis elementariis usque in singulis punctis constitutis habitam, ut minimam motum angularem habeant etsi nullam rotationem ostendant. Itaque ibi volubilitas definienda est ut nihil sit nisi numerus integer vel semi-integer, qui cum constante Planckiano multiplicatur ut motus angularis obtineatur. Particulae secundum volubilitatem dividuntur in duas classes: bosones sunt particulae volubilitate integra; fermiones autem particulae volubilitate semi-integra.

Nexus interni
-------------

* Henricus Fermi
* Resonantia magnetica nuclearis

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*