recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Fascia (discretiva)

Exemplar focalis hodierni
**Fōcāle** (a *faucibus* ductum) est fascia circa collum gesta, qua apud Romanos antiquos aegri utebantur, nec non oratores et alii qui effeminati ducebantur.

Focale hodie a multis usitatum est *focale Croatum*, sive *fascia Croata*, taenia sive e panno laneo, aut serico et nonnunquam plastico factum, quod involvitur nodoque alligatur circum collum, ad partem anteriorem camisiae adornandam. Suam originem habet in Croatia. Saeculo XX maxime in usu fuit apud homines qui elegantes videri cupiebant. Nunc eius usus videtur minui.

Poëta Croata Ivanus Gundulić; imago antiquissima nota focale Croatum depingens, anno 1622.

Loci antiqui
------------

Quintus Horatius Flaccus, *Sermones (Horatius)* 2.3

...ponas insignia morbi,
fasciolas, cubital, focalia, potus ut ille
dicitur ex collo furtim carpsisse coronas,
postquam est inpransi correptus voce magistri?
Marcus Fabius Quintilianus, *Institutio oratoria* 11.3.144

Palliolum, sicut fascias quibus crura vestiuntur et focalia et aurium ligamenta, sola excusare potest valetudo.
Lucius Annaeus Seneca minor, *Naturales quaestiones* 4b.13.10

Videbis, inquam, quosdam graciles et palliolo focalique circumdatos.
Marcus Valerius Martialis, *Epigrammata* 14.137

Si recitaturus dedero tibi forte libellum,
Hoc focale tuas adserat auriculas.

Notae
-----

1. ↑  Carolus Egger, ed. ed. (1992, 1997). *Lexicon Recentis Latinitatis*. Urbis Vaticanae: Libraria Editoria Vaticana  ISBN 8820917319 (vol. I: A-L), ISBN 8820922398 (vol. II: M-Z), vol. I, p. 197, s.v. **cravatta**.
2. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
3. ↑  Renata Debeljak. "IVAN GUNDULIĆ WORE A CRAVAT BEFORE LOUIS XIV". Academia Cravatica

Nexus interni
-------------

* Sudarium
* Fasciola
* Tibiale
* Feminale
* Femorale
**Focalizatio** (Francice *focalisation*) ad scaenographiam per quam narratio offertur spectat. Exempli gratia, narratio in qua omnis informatio oblata perceptionem subiectivam illius informationis a certa persona significat intus *focalizata* dicitur. Narrator qui omnia providet et animadvertit cum focalizatione gradus zeri congruit, exemplum focalizationis externae, aliquando *oculus camerae* appellatum. Mythistoriae in quibus regulae simplices transitiones inter focalizationes varias non circumscribunt non focalizatae dici possunt, sed coniunctiones peculiares inter principalia focalizationis genera sunt multipliciora consilia focalizationis componunt; exempli gratia, mythistoria focalizationem externam praebere potest quae cum focalizationibus internis per tres personas distinctas alternat, ubi persona altera numquam focalizatur praeter primam, nec umquam focalizantur tres personae aliae.

Regnum doctrinae litterariae quod focalizationem diserte tractat est narratologia, quae non solum in distinctionibus inter focalizationes subiectivas et obiectivas versatur, sed in variis gradibus inter eas, sicut oratio obliqua libera, modus obliquus liber (Francice: *style indirect libre*), oratio quasi recta. Narratologistae plerumque de subtilibus categoriarum definitionibus in eorum campo consensui resistere solent; ergo eius ingenium alacre.

Nexus interni
-------------

* Ericus Auerbach
* Ionathan Culler
* Volosinov

Notae
-----

1. ↑  Notio a Gerardo Genette excogitata, Francico qui res ratione cognitas habet

Bibliographia
-------------

* Genette, Gérard. 1965. *Figures I.* Lutetiae: Éditions du Seuil.
* Genette, Gérard. 1969. *Figures II.* Lutetiae: Éditions du Seuil.
* Genette, Gérard. 1972. *Figures III.* Lutetiae: Éditions du Seuil.
* Genette, Gérard. 1998. *Discours de récit.* Liber Theodisce conversus, *Die Erzählung.* Monaci: Fink Verlag. ISBN 3-8252-8083-7.
* Stanzel, Franz Karl. 1989. *Theorie des Erzählens.* Gottingae: Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-8252-0904-0.
* Toolan, Michael J. 1988. *Narrative: A Critical Linguistic Introduction.* Londinii: Routledge. ISBN 0-415-00868-9.

Nexus externi
-------------

* Doctrinae litterarum, www.literaturtheorien.de
* Focalizatio in pelliculis, principien.de
* 'Fokalisierung' in LiGo - Literaturwissenschaftliche Grundbegriffe, www.li-go.de
Wikidata Oklahomapolis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 35°28′56″N 97°32′7″W  
*Numerus incolarum*: 681 054  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Oklahoma City
**Gestio**

*Praefectus*: David Holt  
*Procuratio superior*: Oklahoma County, Cleveland County, Canadian County, Pottawatomie County  

**Geographia**

*Superficies*: 1 607.563128 chiliometrum quadratum, 1 607.920066 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Taipeia, Haikou, Angelopolis, Urbs Fluminensis, Tainan, Simbirium, Yehud  

**Tabula aut despectus**

Oklahomapolis: situsOklahomapolis: situs
**Urbs Oclahoma,** sive **Oklahomapolis** (Anglice *Oklahoma City*), est caput et urbs maxima Oclahomae civitatis Americanae, ac sedes Oklahoma Comitatus. Aestimatione anno 2015 facta, 631 346 incolas habet.

Notae
-----

1. ↑  "Turbo vehemens suburbia Oclahomae urbis verberat": *Ephemeris*; "episcopus dioecesis Oclahomae redditus est": *Vox Latina*
2. ↑  "Oclahomopolis": *Hermes Americanus*, voll. 1-2 (Academia Latina Danburiensis, 1983), p. 251.
3. ↑  Cf. ""Archidioecesis Oklahomapolitana" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**", sed in aliis fontibus "Oklahomensis" et "Oclahomensis" leguntur
4. ↑  "Ex typis Orphanotrophii Sancti Josephi, apud Oklahomam [i.e. urbem], in Oklahoma [i.e. civitate]": impressum hic citatum

Nexus externi
-------------

Praeclara aedificia Oklahomapolis
* Situs interretialis urbis proprius.

Urbes Civitatum Foederatarum maximae

Albuquerque · Angelopolis · Antoniopolis · Arlintonia · Arx Vorthensis · Atlanta · Austinopolis · Baltimora · Bostonia · Campi · Carolinum · Cleveland · Columbopolis · Dallasium · Denverium · Detroitum · Didacopolis · El Paso · Fontes Coloratenses · Franciscopolis · Fresno · Honolulu · Hustonia · Indianapolis · Iosephopolis · Jacksonville · Kansanopolis · Litus Virginiae · Long Beach · Ludovicopolis · Memphis · Mesa · Miamia · Milvauchia · Minneapolis · Nasburgum · Nova Aurelia · Novum Eboracum · Oklahomapolis · Omaha · Philadelphia · Phoenix · Portlandia · Quercupolis · Sacramentum · Seattlum · Sicagum · Tucson · Tulsa · Vasingtonia · Wichita

*Opus geopoliticum • Index urbium maximarum Civitatum Foederatarum • Maximae urbes orbis terrarum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Urbes maximae Americae Septentrionalis
Wikidata Olaus II (rex Norvegiae)
Res apud Vicidata repertae:Olaus II (rex Norvegiae): imagoOlaus II (rex Norvegiae): imago
*Nativitas*: 993; Ringerike  
*Obitus*: 29 Iulii 1030; Stiklestad  
*Patria*: Norvegia  

**Officium**

*Officium*: monarcha Norvegiae  
*Munus*: Monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Harald Grenske; Åsta Gudbrandsdatter  
*Coniunx*: Astrida Olai filia, Alfhild  
*Proles*: Magnus I Bonus, Wulfhild of Norway  
*Familia*: Harfageri
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia Cathedralis Nidrosiensis  
Sanctus (*feriae die* 29 Iulii)
**Olaus II Sanctus** (Norvegice *Heilag Olav*) vel **Olaus Crassus** (Nordice antique *Óláfr Digre*), natus anno 995, mortuus die 29 Iulii (vel 31 Augusti) anno 1030, fuit rex Norvegiae ab anno 1015 usque ad annum 1028. E domo Harfagerorum, Haraldi Grenlandici filius, Haraldi Duri frater, Magni Boni pater.

Vita
----

Anno 1012 Rothomagi baptizatus est. Rex ab anno 1015, anno 1018 Astridam filiam Olai Sueciae regis Ingigerdae sororem nupsit; ad eam Novogardiam venit regno expulsus anno 1028, cum Cnuto Norvegorum rex factus est. Anno 1030 imperium recepit, sed mox bello interfectus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Ollius Tammilehto, cogitator et oecophilosophus Finnus
**Ollius Tammilehto** sive vulgo **Olli Tammilehto**, natus anno 1951, est philosophus, scriptorque Finnus, qui nullius scholae assecla, libere cogitare conatur.

Praecipue themata de quibus cogitat pertinent ad mundialisationem, ad circumiacientia (oecophilosophia), ad discrimina oecologica, ad causas detrimenti oecologici intelligendas, ad res oeconomicas et politicas atque ad motus sociales et ad mutationes in Russia.

Eius opiniones
--------------

Eius cogitationes eum adduxerunt ad res occidentales critice investigandas praecipue quod attinet ad condiciones oecologicas et ad condiciones vitarum in peius versas, quarum causa videtur esse pessima democratiae hodiernae condicio.

Proponit ad res politicas solvendas societatem politicam, non iam inquinatam neque misanthropicam sed in qua oeconomia non iam contra oecologiam dimicet.

Etiam actiones politicas egit contra productionem energiae nuclearis.

Bibliographia
-------------

* 2009: "Cur populus prasinus habeat duces circumiacientia delentes", narrat Ollius Tammlehto, in Latinum vertit Samius Jansson, cum epilogo Samii Jansson, in *Melissa*, n° 153, anno 2009, pp. 9-10.

Nexus externi
-------------

* Conspectus eius scriptorum
**Glossa** (Graece *γλῶσσα*) est "unius verbi vel nominis interpretatio" (Alcuinus).

Antiquitas
----------

Lingua Graeca ab Aristotele *γλῶσσα* erat terminus technicus pro verbo minus usitato sive antiquiore sive peregrino. Grammatici Latini potius voce *glossemate* (*glossema, -atis n.*) utebantur, ut explicat Quintilianus: "glossemata. .. , id est voces minus usitatae." Antiquitate exeunte Isidorus Hispalensis attestatur vim verbi glossae a voce remotiore ad explicationem vocis se mutavisse, cum dicit glossa "unius verbi rem uno verbo manifestamus."

Medium Aevum
------------

Medio Aevo glossa (vel *glosa*, *closa*, *glossula*, *glosula*) varia significare potest:

* *glossa marginalis*: interdum longior explanatio in margine paginae scripta
* *glossa interlinearis*: plerumque brevis interpretatio „inter lineas"
* *glossa contextualis*: glossa in textum integrata (tantummodo in commentariis et glossariis)

Glossa, scholium et commentarius (sive commentarium) generaliter prolixitate inter se differunt.

Praeterea etiam explicatio vocis extra contextum glossa vocari potest, collectio autem glossarum sive rerum sive litterarum ordine disposita glossarium est.

A saeculo duodecimo etiam summa glossarum corpus interpretantium verbo collectivo glossa notatur: In Bibliis glossandis Parisiis *glossa ordinaria* exsistit, quae est commentarius ordinarius Sacrae Scripturae, verborum explicationes cum interpretationibus allegoricis coniungens.

In iuris prudentia glossa designat *glossam ordinariam* Corporis iuris civilis a glossatoribus Italicis (imprimis Bononiae) sub annum 1250 conscriptam.

Notae
-----

1. ↑  Grammatica.
2. ↑  Quint. Institutio oratoria 1,8,15
3. ↑  Etymologiae 1,30.
4. ↑  Rolf Bergmann / Stefanie Stricker: Katalog der althochdeutschen und altsächsischen Glossenhandschriften, de Gruyter (2005), vol. 1, p. 112

Nexus interni
-------------

* Glossae Aemilianenses et glossae Vasconicae Picaudi
* scholium
* commentarius
* glossarium
* glossator

Nexus externus
--------------

Glosse. In: Meyers Konversations-Lexikon. ed. quarta. vol. 7, Bibliographisches Institut, Lipsiae 1885–1892, p. 442.
Manus dextras complecti est gestus salutationis sed etiam gratulationis
**Salutatio** est communis habitus civilis per quem homines respectum atque bonum animi affectum inter se monstrant cum congrediuntur aut loquuntur. Omnis fere praeteritus et hodiernus cultus civilis salutationis verba gestusque habet, quibus homines se consociant. Exstant enim modi nonnulli salutandi, verbis, motibus corporis aut ambobus eodem tempore acti, secundum aetatem hominum, locum, statum socialem et casum adhibiti. 
Saepissime omnes inter se salutantur cum congrediuntur, sed etiam ubi per telephona loquuntur aut epistulas mittunt. 

Ut verbum dicit, origine salutatio in salutem aut aliquid boni alicui ominando constabat. Exempla sint salutationes Latinae scilicet *ave, salve,* et *vale.* Homines inter se ominantur salutem habere, bonum diem agere, aut simpliciter significant se personam aliquam sibi obviam euntem vidisse. Praeter privatas etiam publicae et honorificae exstant salutationes, quas ad exemplum exercitus militum pompa proeuntium in ducem aut viri rei publicae in populum suum faciunt.

Nexus interni
-------------

* Osculum
* Osculum Escimaicum
* Salutatio matutina
Wikidata Guillelmus II (rex Siciliae)
Res apud Vicidata repertae:Guillelmus II (rex Siciliae): imagoGuillelmus II (rex Siciliae): imago
*Nativitas*: 1153; Panormus  
*Obitus*: 18 Novembris 1189; Panormus  
*Patria*: Regnum Siciliae  

**Officium**

*Munus*: Rex  

**Familia**

*Genitores*: William I of Sicily; Margaret of Navarre  
*Coniunx*: Ioanna Anglica  
*Proles*: Bohemond, Duke of Apulia  
*Familia*: Hauteville family
**Memoria**

*Sepultura*: Palermo Cathedral, Cattedrale di Monreale  

**Insignia heraldica**

Guillelmus II (rex Siciliae): insigneGuillelmus II (rex Siciliae): insigne
**Guillelmus II Bonus** (natus anno 1153; mortuus die 11 Novembris 1189), filius Guillelmi I, fuit, patre die 7 Maii 1166 mortuo, rex Siciliae. In matrimonium duxit Ioannam filiam regis Anglici Henrici II. Consiliarios, qui *familiares* appellabantur, habuit Gualterum archiepiscopum Panormitanum, Matheum, magistrum notarium, ab anno 1169 vicecancellarium atque Ricardum episcopum Syracusanum et ab anno 1183 archiepiscopum Messanensem. Ricardo ad sedem Messanensem translato Bartholomaeus, frater Gualterii ac Agrigentinus episcopus, collegio familiarorum adscriptus est.

Monumentum exigere curavit praeclarissimum: monasterium ecclesiamque Montis Regalis iuxta Panormum. Opere perfecto ecclesia mense Augusti 1176 in festivitate assumptionis beatae Mariae Virginis in praesentia regis dedicata est, monasterium 1183 a Lucio III papa in archiepiscopatum erectum est. 

Paci Venetiis anno 1177 inter imperatorem Fridericum et papam Alexandrum III conclusae rex Siciliae se et regnum suum associavit.

Guillelmo mortuo Tancredus comes Lyciensis regnum arripuit. Henricus rex Germanus imperatorisque filius, qui uxorem habuit Constantiam Guillelmi filiam, successionem sibi vindicavit.

Willelmum formam authenticam nominis fuisse ex chartis latinis originalibus sigillis quoque patet, graeca vero documenta Γουλιάλμον exhibent.

Notae
-----

1. ↑  Francisci Orlendii *Orbis sacer et profanus illustratus*, pars II, vol. IV, index, p. V.
2. ↑  Attestat diploma fundationis a rege propria manu ad altare depositum.

Bibliographia
-------------

Guillelmus II ecclesiam cathedralem Montis Regalis a se conditam Mariae virgini offert
* Annkristin Schlichte: *Der „gute" König. Wilhelm II. von Sizilien (1166–1189)* (= Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom; Bd. 110), Niemeyer, Tübingen 2005, ISBN 978-3-484-82110-1.
* Francesco Panarelli, "Guglielmo II d'Altavilla, re di Sicilia" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 2003)
* MicheIangelo Schipa, "Guglielmo II re di Sicilia" in *Enciclopedia Italiana* (Romae: Treccani, 1933)
Arma quae gessit Guillelmus Marescallus, comes II Penbrochiae
**Guillelmus Marescallus iunior** (natus anno 1190; mortuus die 6 Aprilis 1231) fuit filius maximus natu Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Successor patris, fuit a die 14 Maii 1219 comes Penbrochiae. Uxorem duxit Alaidem de Betuna anno 1214, de quo matrimonio legimus in *Histoire des ducs de Normandie et des rois d'Angleterre*: "*Bauduins li cuens d'Aubemalle avoit une fille de Havy la contesse sa feme, qui Aalis estoit apielée; plus n'avoit d'enfans: celi donna-il à feme à Guillemin le frère*" [sed re vera filius] "*Guillaume le mareschal le conte de Pembroc, ù il le maria moult bien*".[1]

Alaide post duos fere annos mortua, rursus duxit Alienoram filiam regis Iohannis et Isabellae Engolismensis. Mortuus est autem Guillelmus iunior sine prole; successor comitatús fuit frater Ricardus.

Iussu Guillelmi composita est Anglonormannice *L'histoire de Guillaume le Marechal*, scilicet "Historia Guillelmi Marescalli", carmen historicum de vita et rebus gestis patris eius. Guillelmus laudatur matrimoniumque primum describitur in *Histoire de Guillaume le Maréchal* (quod opus Guillelmus ipse exscribere iussit):

*Li premier filz out nom Will[ame]:*
*Si vos di bien qu'en cest reame*
*N'out nul, si com j'oï retraire,*
*Qui tant s'atornast a bien faire,*
*Eisi l'oï a toz conter ...*
*Cil fu après son pére cuens,*
*E fu chivaliers beals e buens.*[2]
*Li péres porvit a [l'a]faire,*
*Qui trop bien e bel le sout faire,*
*E qui de grant senz fu garniz,*
*De marier son ainzné filz,*
*Quer bien porvit e bien saveit*
*Que li quens Baudevins aveit*
*D'Aubermale une fille belle,*
*N'out enfant fors la damisele.*
*Li dui compaignon s'entramèrent,*
*Quer compaignon furent [e] érent.*[3]
*Ensemble fusent longement,*
*Mais Mors qui les biens desasemble*
*Nes volt gaires laissier ensemble.*
*La mort glote qui tot devore*
*Corut si a la dame sore*
*Qu'a la force la prist; si morut,*
*Qu'onques rien ne la secorut.*[4]

Notae
-----

1. ↑  *Histoire des ducs de Normandie et des rois d'Angleterre* p. 109-110 Michel Textus
2. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14873-14883
3. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14963-14972
4. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 15004-15010

Nexus externi
-------------

* "William Marshal" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* "Marshal, William, second Earl of Pembroke and Striguil" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
* Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in *Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland* 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29
* R. F. Walker, "Marshal, William (II), fifth earl of Pembroke (c.1190–1231)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
**Guillelmus Malmesburiensis** (natus anno incognito in comitatu Wiltoniae; mortuus ut videtur circa annum 1143) fuit monachus apud abbatiam Malmesburiensem et scriptor de historia Angliae.

Biographia
----------

Guillelmus, cum physica et logica doctus esset, magis se philosophiae morali et historiae dederat. Ex studiis magnam copiam fabularum cumulavit, quibus mens eius ad scribendum opus historiae Anglicae vulgare incussa est, exemplo Bedae Historiae ecclesiastica gentis Anglorum. Obsequium Bedae Guillelmi etiam in praefatione, ubi se illum venerari adfessus est, visum esse potest.

Ad hoc, Guillelmus c. 1120 primam editionem Gestae regum anglorum ediderat, quae eventus ab 449 ad 1120 describit. Postea refecit et auxit, ut ad 1127 tenderet, per secundam editionem ad Robertum nobilem quendam dedicatam. Quae editio nunc ab eruditis existimata est una ex magnis historiis anglicis. Primam editionem Gestae autem secutae sunt Gesta pontificum anglorum anno 1125.

Hoc tempore, Guillelmus amicitiam cum episcopo Rogero, cui fuit castellum apud Malmesburiam, icit. Potest ut hac amicitia neque nulla illius historiae bene acceptae mentione abbas apud Malmesburiam factus sit.

Opera
-----

* *De antiquitate Glastoniensis ecclesiae*
* *De gestis pontificum Anglorum*
* *De gestis regum Anglorum*
* *Historia novella*
* *Vita Benigni* (in fragmentis servata)
* *Vita Dunstani*
* *Vita Indracti* (in fragmentis servata)
* *Vita Patricii* (in fragmentis servata)
* Colemanni *Vita Wulfstani* a Guillelmo e lingua Anglosaxonica versa

Bibliographia
-------------

* "Latin Chroniclers from the Eleventh to the Thirteenth Centuries: William of Malmesbury" in *The Cambridge History of English and American Literature* vol. 1 (1907)
* Antonia Gransden, *Historical Writing in England c. 550 - c. 1307* (Londinii: Routledge, 1974) pp. 166-185 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* M. Winterbottom, R. M. Thomson, edd. *William of Malmesbury: Saints' Lives*. Oxonii: Clarendon Press, 2002

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* "William of Malmesbury" apud *Arlima*
Wikidata Guilielmus Xylander
Res apud Vicidata repertae:Guilielmus Xylander: imagoGuilielmus Xylander: imago
*Nativitas*: 26 Decembris 1532; Augusta Vindelicorum  
*Obitus*: 10 Februarii 1576; Heidelberga  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: humanista aetatis litterarum renovandarum, philologus classicus, poëta, Interpres, professor  
*Patronus*: Universitas Ruperto-Carola Heidelbergensis, Universitas Humboldtiana Berolinensis
Plutarchi *Moralia* a Xylandro edita.
**Guilielmus Xylander** (Theodisce *Wilhelm Holtzman*; natus Augustae Vindelicorum die 26 Decembris 1532; mortuus Heidelbergae die 10 Februarii 1576) fuit humanista, philologus, et mathematicus Germanicus. Alma mater eius Universitas Eberhardina Carolina fuit, et ab anno 1564 professor Universitatis Heidelbergensis docebat, ubi Iacobi Micylli cathedram occupavit.

Multos libros Graecos edidit et Latine vertit: Euripidem, Theocritum, Stephanum Byzantinum (1568), Pausaniam (in editione Sylburgii, 1583), Tryphiodorum (Basileae 1548), Dionem Cassium (Basileae 1558), Plutarchum (Basileae 1561-1570), Strabonem (Basileae 1571), Georgium Cedrenum (1566). 

Meditationum Marci Aurelii editionem principem edidit Turici anno 1559, quorum manuscriptum post editionem deperditum est. In editione secunda Antoninus Liberalis Antigonus Carystius Phlegon Trallensis paradoxographi additi sunt.

Theodisce Euclidem et Diophantum vertit (1575) et Graece Michaelis Pselli *De quattuor mathematicis scientiis*.

Notae
-----

1. ↑  Nomen Graece vertit, *Holz = ξῦλον, Mann = ἀνήρ*.

Nexus externi
-------------

* Vita Xylandri a Melchiore Adam descripta
* de Guilielmo Xylandro
* Caesaris vita a Xylandro composita
Wikidata Draudacum
Res apud Vicidata repertae:Draudacum: insigneDraudacum: insigne
municipality of North Macedonia  
*Civitas*: Macedonia Septentrionalis  
*Locus*: 41°48′0″N 20°55′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Macedonia Septentrionalis  

**Forma**

*Area*: 513.39 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Gostivar  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: GV
**Tabula aut despectus**

Draudacum: situsDraudacum: situs
Draudaci: Decpectus in cemtrum urbis
**Draudacum** (-i, *n.*) (Macedonice: *Гостивар / Gostivar*; Albanice: *Gostivar*; Graece antique: *Δραυδάκον / Draudàkon*; Turcice: *Gostivar*) est urbs et municipium Macedoniae Septentrionalis, in Regione Pologensi sita.

Notae
-----

1. ↑  gostivari.gov.mk

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°48′0″N 20°55′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Draudacum** spectant. |
Petrus Bordage, scriptor fabellarum Francogallicus, exemplar "Evangelii Serpentis" subsignans. Gestat in digito annulum argenteum cum signo Serpentis inciso.
***L'évangile du serpent*** (scilicet "Evangelium Serpentis") est fabella Francice scripta a Petro Bordage, quam domus editoria "Diable Vauvert" anno 2001 in lucem prodidit.

Liber narrat ut novum Evangelium saeculi vicesimi primi vitam et verba prophetae Vaï Ka'i et quattuor sociorum eius, Matthiae, Marci, Luciae et Iani. Propheta Vaï Ka'i rationem vivendi in mundo occidentali in discrimen committit, ita ut regentibus politicis, religiosis, argentariis, vir mactandus fiat. Fabella mutationem et conversionem vitae in cultu civili occidentali contra religiones bene stabilitas atque materialismum proponit, promovens novam formam spiritalitatis citra dogmata atque novum genus vitae denuo gyrovagae.

Liber pretio "Bob-Morane" melioris fabellae fictae anno 2002 honoratus est.

Epitome libri
-------------

Quatuor personae qui inter se non cognoscunt ascensionem in caelum cuiusdam Iesu narrant. Is Iesus
erat Amerindianus in Amazonia natus et a familia Francogallica ab infantia adoptatus. Is Iesus factus est praedicator et sanator cui cognomen Vaï Ka'i ("magister spiritus") quem sequebantur magis magisque magna turba asseclarum.

Inter quos sunt Matthias, sicarius; Lucia, effoliatrix in interreti; Marcus, diurnalista qui pecuniam accepit ad scriptionem spurcidicam de Iesu Vaï Ka'i atque de eius familia nutricia scribendam; et Ianus, vir litteratus, qui primus discipulus magistri factus est. Hi omnes quattuor, consuetudinem faciendo cum Vaï Ka'i, cui cognomen "Christus Albraci, in se melorationes vitae experiuntur, amorem inveniunt, mutant opiniones de humana societate atque denuo sese aestimant.

Magis magisque amplam turbam hominum ducit Vaï Ka'i ad viam naturae redintegrandae secundum spiritum Terrae, praedicat reiectum nexuum materialium et genus vivendi vagum sine sede certa. His omnibus de causis, quippe qui tali modo societatem occidentalem in periculum mittat, eum interficendum esse reputant omnes dirigentes tam politici quam religiosi et oeconomici.

Invitant eum in spectaculo televisifico populari ut cum variis contradictoribus, sacerdotibus, psychologis, medicis, qui eum verbis dilacerent, colloquium habeat. Sed ad eorum obiurgia solum verbis amore plenis respondit atque suam propriam mortem mox advenientem annuntiat. Ita evenit et Vaï Ka'i in mesaula officii televisifici interfectus est a Matthia (novo Iuda) cui agentes in rebus secreti hoc coegerunt patrandum cum impulsu pullicis electronici in eius cerebro insiti.

Fons
----

* Hoc lemma est totaliter vel partim translatio lemmatis in Vicipaedia francogallica cuius titulus: fr:L'Évangile du serpent (ibi legito nomina auctorum).
In valetudinario ubique contagiones lateant.
**Infectio nosocomialis** est quaeque in valetudinario aut gerusia parta infectio, quae, postquam contaminatus admissus est, 48 horae vel postea adoritur. Cum haec foris per homines contagiosos vel res infecta in institutum perventa, verum tamen cura sanitaria sociata videatur. Infectiones imprimis pneumonia, tractus urogenitalis, sanguinis metuuntur, saepissime bacteriis causa. Magno infectionum numero nosocomalium pondus civitatum praepotens est. Crescentia sunt pericula aegrotorum resistentiis undecumque bacterialibus. In curae sanitariae institutis ergo infectionem nosocomialem praeveniens munus primus exstat, praecipue per hygienem et sterilisationem et isolationem et digitabula adhibentes. Contemnens naturae contagiosae ad damnum maximum porrigat.

Etymologia
----------

*Nosocomialis* de verbis Graecis *νοσοκομεῖον*, valetudinarium, vel *νοσο*-, morbus et *κομεῖον*, curare, derivatur.

Historia
--------

Mortalitas annis 1841-1846 valetudinariorum duorum, ut I. Semmelweis descripsit.
Ab anno 1841 Ignatius Semmelweis, tunc medicus obstetricius, Hungarius in valetudinario maternitatis Vindobonensi laborabat. Illic tantas matres
ex febri puerperali mortuum esse perturbatus fuit. In collocatione sua namque studentibus medicinae puerperiorum cura demandabatur. Deinde gradus mortalitatum cum collocatione vicina, ubi modo obstetrices studentes laborabant, comparavit (vid. fig.). Profecto exploravit, ut propriae collocationi cum studentibus medicinae vicies tanto amplius matrum mortuae fuerint. Paulo post studentes medicinae cadavera praeparavisse prompsit, ideo eosdem organismos (bacteriales) undique de cadaveribus uspiam per studentes medicinae usque ad matres transgredi suspicatus est. Proprii valetudinarii comparatione cum Eblanensi velut postremo morte vulnere exiguo Iacobi Kolletschka modum hygienae commutari deduxit. Iam usque ad annum 1847 solum manibus lavantibus chloro multitudo infectionum de centesimis viginti ad centesimas duo minuit.

Iam manibus lavantibus infectiones nosocomiales ociter minuere possunt.

Nexus interni
-------------

* Clostridium difficile
* Hygiene
* Ludovicus Pasteur
* Nosocomus
* Nosocomium
* Pseudomonas aeruginosa

Notae
-----

1. ↑  Die 13 Martii 1847. Vulnus digiti cultro chirurgico contagioso factus est.
2. ↑  Palavutitotai N, Jitmuang A, Tongsai S, Kiratisin P, Angkasekwinai N (2018). "Epidemiology and risk factors of extensively drug-resistant Pseudomonas aeruginosa infections". *PLoS One* **13** (2): e0193431

Nexus externi
-------------

* *Center for disease control*: situs interretialis.
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Industria (virtus)

Machina ad farinam faciendam Ostriae, ubi pistrina fuit quasi industria prisca.
**Industria** est fabricatio bonorum vel apparitionis intra categoriam. Quamquam verbum *industria* sit terminus latus pro quolibet productionis oeconomicae genere, in oeconomia et ratione urbana *industria* est vocabulum idem significans campi secundarii, genus conatus oeconomici quod manufacturam materiarum crudarum in bona et opera implicat.

Officina quae caementum Kundae in novo oppido Estoniae fabricatur. Hoc genus aedificiorum est usitatum progressus industriae signum.
Sunt quattuor campi oeconomici maximi momenti: campus primarius, praecipue industriae extractionis materiarum crudarum, sicut metalleutice et agricultura; campus secundarius, aedificationis, manufacturae, et purgationis; campus tertiarius sive apparitio, qui ministeria seu servitia (sicut ius et medicina) distributionemque bonorum manufactorum implicat; et campus quaternarius, novum doctrinae genus, quod investigationem technologicam, sicut computatrum, programma computatrale, et biochemiam, vehementius dicit. Campus quinarius propositus est, ut opera non pro lucro comprehendat.

Carolus Marx et Fridericus Engels ut industriam magnam homini individuali suam tutam energiam ad aemulationem coget et religionem, moralitatem et ideologiam negere nisi illusionem falsam mutare conata esse putaverunt.

Nexus interni
-------------

* Campi oeconomici
* Capitalismus
* Civilizatio
* Commercium
* Industriae conversio
* Industrializatio
* Ingeniaria industrialis
* Infrastructura
* Pactio de tempore laboris (industria)
* Pollutio
* Productio
* Rerum fabricatio
* Urbanizatio

Notae
-----

1. ↑  Introductio in oeconomiam politicam alias nationalem ad recentissimos. .. Von János Henfner INTRODUCTIO IN OECONOMIAM POLITICAM ALIAS NATIONALEM AD RECENTISSIMOS SCIENTIARUM POLITICARUM PROGRESSUS EXACTA PER JOANNEM HENFNER, IN REGIA ACADEMIA ZAGRABIENSI SCIENTIARUM POLITICARUM, JURIS ITEM CAMB. MERCANT. ET STYLI CURIALIS POLITICI PROFESSOREM P. O. ZAGRABIAE, Typis Francisci Suppan, Caes. Reg. privilegiati Typographi et Bibliopolae. 1831.
2. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda. Norstedts Akademiska Förlag, Holmia, 2009. Vocabulum "Industria" hodiernum creatum est. Alia vocabula quae dictionarium dicit sunt "industria quaestuosa" et "industria machinalis".
3. ↑  , "Industry" apud Dictionary.com, inventum 15 Februarii 2009.
4. ↑  Theodisce: *die Großindustrie*
5. ↑  *Die deutsche Ideologie*, I "Feuerbach"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **industrias** spectant. |
Yggdrasil, refectio hodierna arboris mundi Nordicae, quae caelos, orbem terrarum, inferosque coniungit.
Crura Vishnu dei, hominis cosmici, tellurem et septem regna Patalae, inferorum Hinduicorum, depingunt. Pedes in Shesha, angue cosmico stant.
**Inferi** in variis traditionibus religiosis sunt mundus mortuorum, qui sub mundo vivorum exstat. Nomen adiectivum rerum inferorum proprium est ***chthonicus.***

Notio inferorum in paene omne hominum cultura invenitur, et "fortasse tam vetus quam condicio humana est." Communis mythorum proprietas de inferis est fabula in qua homines iter ad inferos faciunt, saepe ad quoddam propositum heroicum conficiendum.

In mythologia Romana
--------------------

Homines mortui in mythologia Romana sub terra in regione Orci habitare putabantur. Rex inferorum erat Pluto, Saturni filius, Iovis Neptunique frater. Eius uxor erat Proserpina, Cereris Iovisque filia.

Inter personas maximi momenti ab hominibus inferorum actas in mythologia Romana sunt Cerberus, Dea Tacita, Dis Pater, Egestes, Fames, Inferi Dii, Larenta, Letum, Libitina, Mors, Orcus, Pluto, Proserpina, Viduus.

Nexus interni
-------------

* Charon
* Infernus
* Carolus Jung
* *L'Orfeo,* opera Monteverdiana
* *Orfeo ed Euridice,* opera Gluckiana
* Orpheus
* *Orpheus in inferis,* opera Offenbachiana
* Purgatorium
* Styx
* Tartarus
* Vita post mortem

Notae
-----

1. ↑  Anglice "may be as old as humanity itself."
2. ↑  Wallace et Hirsh 2011: 295.

Bibliographia
-------------

* Dunn, Graham. 1994. *Greek monsters and the underworld.* Christchurch: Penny Farthing Press. ISBN 0473027453.
* Loring Wallace, Isabelle, et Jennie Hirsh. 2011. *Contemporary Art and Classical.*
* Edmonds, Radcliffe G. III. 2004. *Myths of the Underworld Journey: Plato, Aristophanes, and the "Orphic" Gold Tablets.*
* Mills, Jon. 2014. *Underworlds: Philosophies of the Unconscious from Psychoanalysis to Metaphysics.*
* Smith, Evans Lansing. 2001. *The Descent to the Underworld in Literature, Painting, and Film, 1895-1950.*
* Stewart, R. J. 1985. *The underworld initiation: a journey towards psychic transformation.* Wellingborough: Aquarian. Novi Eboraci: Sterling Publishing. ISBN 0850303990
Indulgentia papae Pii XI (anno 1925)
**Indulgentia** in doctrina Ecclesiae Catholicae Romanae ex canone 992 Codicis Iuris Canonici est:

remissio coram Deo poenae temporalis pro peccatis, ad culpam quod attinet iam deletis, quam christifidelis, apte dispositus et certis ac definitis condicionibus, consequitur ope Ecclesiae quae, ut ministra redemptionis, thesaurum satisfactionum Christi et Sanctorum auctoritative dispensat et applicat.
In theologia sacramentali quamvis indulgentia ipsa sacramentum non habeatur, tamen satisfactioni operis attributa est, quae cum contritione cordis ac confessione oris pars confessionis sacramenti tertia est. 

Reformatores, sicut Ioannes Hus et Martinus Lutherus, cum thesibus 95 indulgentias condemnaverunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Indulgentiam** spectant. |

* Index officialis indulgentiarum
* Disputatio Martini Lutheri pro declaratione virtutis indulgentiarum - XCV theses
* Indulgentia de Sancta Congregatio Sedes
Nosocoma Britannica infantem curans.
**Infirmeria** sive **Infirmeristica** est professio systematis sanitarii, quae ad hominis, familiae, cogitoris et communitatis curam spectat. Homines eius nosocomus vel nosocoma sive infirmerista vocantur.

Scientia infirmeriae cognoscendi curandique est scientia infirmeristica.

  

**Specialitates** -Infirmeristica Practicae Clinicae:

- Infirmeristica de Salute Mentale et Psychiatria

- Infirmeristica de Salute Materna et Obstetricia et Gynaecologia

- Infirmeristica de Salute Familiare

- Infirmeristica de Salute Physica et Rehabilitatione (Subspecialitates: Cardiovascolare, Neurologica, Respiratoria et Musculosceletica)

- Infirmeristica de Salute Infantile et Paediatria

- Infirmeristica de Salute Publica

- Infirmeristica de Salute Occupacionale

- Infirmeristica Forense

- Infirmeristica de Dermatologia

- Infirmeristica de Neurologia

- Infirmeristica de Anaesthesiologia

- Infirmeristica de Oncologia

- Infirmeristica de Geriatria

- Infirmeristica Palliativa

- Infirmeristica Intensiva et Critica

Et caetera

Nexus interni
-------------

* Nosocomus
* Obstetricia
* Dies internationalis infirmeriae

Notae
-----

1. ↑  Fons: es:Enfermería; ubi verbi Latini "in"-"firm(e)"-"eria" nominantur.
2. ↑  Ut verbum Italicum, fons it:Assistenza infermieristica

Nexus externi
-------------

* *Intl'. council of nurses*: Definitiones infirmeriae
Wikidata Iacobus a Voragine
Res apud Vicidata repertae:Iacobus a Voragine: imagoIacobus a Voragine: imago
*Nativitas*: 1228; Genua  
*Obitus*: Iulius 1298; Genua  
*Nomen nativum*: Jacopo de Fazio
**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, archbishop of Genoa  
*Munus*: Interpres, Religiosus, presbyter catholicus, theologus, chronicorum scriptor, archiepiscopus, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: San Domenico  
Beatus (*feriae die* 13 Iulii)
*Legenda aurea*
**Iacobus a Voragine** sive **Iacobus de Voragine** (natus circum annum 1230 Voragine prope Genuam; mortuus anno 1298 Genuae) fuit monachus Ordinis Praedicatorum, archiepiscopus Genuae, auctor.

Natus Voragine, in oppido parvo prope Genuam civitatem, sextum decimum annum aetatis agens in Ordinem Praedicatorum intravit. 

Inter annos 1263 et 1298 praeclarum confecit opus Latinum. Quae postea *Legenda aurea* nominabatur. Est conlectio virorum sanctorum anni ecclesiae. Eminentissima operis sunt verba simplicia, quae propria legenda sunt. 

Scripsit etiam tres conlectiones sermonum: *Sermones Quadragesimales* (ed. G. P. Maggioni, 2005), *Sermones de Sanctis* et *Sermones de Tempore*.

Anno 1292 archiepiscopus Genuae creatus; ibi obdormivit anno 1298.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Grove Art • Dizionario biografico degli Italiani • Catholic Hierarchy • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Iacobus a Voragine** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Legendam Auream** spectant. |

* Sermones.net : *Thesaurus sermonum Iacobi de Voragine*
*Monasterium in Paradiso* in hodierna Polonia apud Świebodzin, ubi Iacobus restabat ante studia Cracovienscia
**Iacobus de Paradiso** (natus *Benedictus Stolzenhagen* non ante annum 1381 apud Iutrebocum in Brandenburgo, mortuus die 30 Aprilis 1465 Erfordiae) notus homo ecclesiasticus Germanus fuit et scriptor entheus. Nominis versiones alias en: *Iacobus ab Iutreboco* et *Iacobus Cisterciensis / Carthusianus* (dependebat versio ab ordine religioso cui ad tempus adhaerebat).

Vita
----

De origine paupere e familia agresti ipse in homelia quadam locutus est, de qua fragmentum conservatum est. Sed doctrinas scientificas omnes et cursum honorem vita monachica nactus est. Quemadmodum in Polonicum monasterium Cistercianorum apud Świebodzin venerit, incertum est. Ab abbate Cracoviam missus est ad universitatem ut magis doceretur. Ibi laureatus est magister philosophiae atque doctor theologiae quod raro in Cistercianis Germanis Polonisque fuisse constat. In patriam reversus mox abbas factus est. Anno autem 1441, legato papali approbante, ordinem Cistercianorum reliquit, quippe qui - secundum Iacobi opinionem - regulas disciplinares minus observaret. Familiam fratrum novam invenit in Cartusia Erfordiensi ad Montem Sancti Salvatoris. Ibidem et prior est creatus et saepe in Universitate Hierana praelectiones habuit. Anno 1455 vel rector universitarius electus est. Magistrum Erfordiae habuit Ioannem de Indagine confratrem.

Gravitudo
---------

Iacobus monachus fervidus fuit qui maxime cogitabat de vita monasteriali reformanda. Ei fini pepigit *Petitiones religiosorum pro reformatione sui status*; criticam acriorem fecit et superiores criticare ausus est apud *De negligentia praelatorum*. Vel pontifici maximo Nicolao V persuadere conatus est, ut reformator ecclesiasticus fieret. Id in opere *Avisamentum pro reformatione ecclesiae* bene cernitur. Paucis in ideas assentientibus opus denique ardentissimum exaravit praetitulatum *De septem ecclesiae statibus* ubi de variis conciliis sic dictis reformatoriis scripsit ecclesiam esse in ancipiti, vitam religiosam esse adductam in discrimen. Captant utique argumenta eius de concretis methodis adhibendis ut vita religiosa emendaretur.

Bibliographia
-------------

* Walch: *Monumenta medii aevi*, vol I+II, 1757/1771
* Engelbert Klüpfel: *Vetus bibliotheca ecclesiastica*, Friburgi 1780
* Ludger Meier, Ludger: *Die Werke des Erfurter Kartäusers Jakob von Jüterbog in ihrer handschriftlichen Überlieferung*, (=Beiträge zur Geschichte der Philosophie und Theologie des Mittelalters, 37/5), domus editoria Aschendorff, Monasterii 1955

Nexus externi
-------------

* Vita eius apud NDB

Fons
----

Godedhardus Lechler: "Jakob von Jüterbog", apud: *Allgemeine Deutsche Biographie* 13/1881, p. 554-555, quod relegi potest hic in interreti.
Wikidata Iacobus Watt
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Watt: imagoIacobus Watt: imagoIacobus Watt: subscriptioIacobus Watt: subscriptio
*Nativitas*: 19 Ianuarii 1736; Greenock  
*Obitus*: 25 Augusti 1819; Heathfield Hall  
*Patria*: Scotia  

**Officium**

*Munus*: ingeniarius, chemicus, physicus, inventor, conductor, mathematicus, technician  
*Patronus*: University of Glasgow
**Familia**

*Genitores*: James Watt; Agnes Muirhead  
*Coniunx*: Ann McGrigor, Peggy Miller  
*Proles*: James Watt, Margaret Watt, Gregory Watt, Janet Watt  

**Memoria**

*Laurae*: honorary doctorate of the University of Glasgow, Scottish Engineering Hall of Fame, Fellow of the Royal Society of Edinburgh  
*Sepultura*: St Mary's Church  

Birminghamiae: statua Iacobo Watt dicata pro bibliotheca Birmingham Central Library.
**Iacobus Watt** (vulgo *James Watt*, natus Greenock in Scotia die 19 Ianuarii 1736, mortuus Handsworth in Anglia die 25 Augusti 1819) fuit inventor, machinator, ac chemicus Scoticus, qui machinam vapore propulsam Thomae Newcomen emendans, suam machinam anno 1781 creavit, quae magni momenti fuit in conversione industriali Britanniae Magnae et totius orbis terrarum.

Ab anno 1756 in Universitate Glasguensi fabricator instrumentorum laborans, arti machinarum vaporariarum studere coepit. Hic sensit machinas quae erant saepius cylindrum refrigerando et calefaciendo nimiam energiam perdere. Watt novum instrumentum, condensatrum separatam, creavit, quod perditionem energiae vitavit et potestatem, efficientiam, pretium machinarum vaporariarum magnopere emendavit. Tandem machinam ad motum rotarium accommodavit, qui ei multos usus praeter aquam hauriendam dedit.

Watt suam inventionem vendere conatus est, sed difficultates incurrebat, donec societatem cum Matthaeo Boulton anno 1775 coiit. Nova societas Boulton et Watt successus prosperos habuit, et Watt dives factus est. Tandem a munere abscessus, nova instrumenta invenire perrecxit, sed nullum fuit tam grave quam machina vaporaria. Anno 1819 annos 83 natus mortuus est.

Watt notionem "potestatis equinae" (Anglice *horsepower*) creavit, et mensura potestatis in Systemate internationali unitatum, ex eo nominata est: vattium (Anglice *watt*).

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Sittauer, Hans L. 1989. *James Watt.* Ea. 3a. Lipsiae: Teubner. ISBN 3-322-00696-4.

Nexus externus
--------------

* Biographia[*nexus deficit*] **(Germanice)**
Beatus Iacobus a Iesu.
**Iacobus a Iesu** (in saeculo: **Iacobus Arriaga y Arrıen**) (natus die 22 Novembris 1903 in pago Arrieta in Hispania; obiit Bellimontano die 24 Septembris 1936), sacerdos professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Sollemnibus votis se Deo consecravit anno 1924; sacerdotium autem ipse inivit anno 1927. Praeceptor noviciorumque magister fuit.

Quattuor sequentes religiosi viri, in conventu Bellimontano in dioecesi Conchensi degentes, simul interfecti sunt die 24 mensis Septembris anno 1936, scilicet postquam nonnullos dies in vinculis fuerunt: Aloisius a Sancto Michaële De Sanctis, Melchior a Spirito Sancto, Iacobus a Iesu et Ioannes a Virgine de Castellar.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu declarationis Martyrii ServorumDei Mariani a S. Ioseph Altolaguirre y Altolaguirre (in saec.: Iacobi) et IX Sociorumex Ordine SS. Trinitatis (†1936-1937)*, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 874.
2. ↑  AAS, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873-874.
Iamantau super steppa Baschkirica
**Iamantau** (Baschkirice *Яман тау*, i.e. **Mons Malus**) est mons Russiae, iugi principalis Uralium Australium pars. In Baschkiria re publica situs est. Mons altitudinis 1640,4 m est Uralium Australium altissimus. *Mežgor'e* (*Intermontium*) urbs est locus habitatus ad Iamantau proximus. Mons Iamantau Minor etiam prope ad Iamantau situs est.

Declivia Iamantau paene tota acervis lapidum magnorum acriorum (qui Baschkirice *qorum* nominantur) obruta sunt, unde et nomen montis; equi et homines saepe pedibus fractis de Iamantau reverti nequibant.

Quamvis arx quaedam subterranea clandestina contra arma nuclearia sub Iamantau aedificata esse saepe dicebatur, hoc tamen minime certum est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Ямантау*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°15′18″N 58°6′7″E • *GeoNames* • *Peakbagger* • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Iacutia (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Iacutia (urbs): insigneIacutia (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 62°1′38″N 129°43′55″E  
*Numerus incolarum*: 311 760  
*Zona horaria*: UTC+09:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Дьокуускай
**Gestio**

*Praefectus*: Sardana Avksentieva  
*Procuratio superior*: Yakutsk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 122 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Fairbanks, Changwon, Harbinia, Murayama, Yellowknife, Vaughan  

**Iacutia** vel **Iacutum** (Russice *Якутск, Iakutsk*, Iacutice *Дьокуускай, D'okuuskaj*) est urbs in Russia, ad Lenam fluvium sita, metropolis rei publicae Iacutiae. Circa 294 milia incolarum habet (anno 2014).

Iacutia urbs, anno 1632 ut castellum Sibiricum condita, nunc valens sedes scientiae et culturae est.

Notae
-----

1. ↑  J.G. Gmelin, *Flora sibirica: sive, Historia plantarum Sibiriae*, tomus 2, p. 38
2. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 588.

In media parte Iacutiae (aedificium Argentariae Russo-Asiaticae et castelli Iacutici turris)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 62°1′38″N 129°43′55″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iacutiam urbem** spectant. |