recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Eporedorix** fuit unus e quattor ducibus Gallicis extra vallis in obsidione Alesiae ab Iulio Caesare anno 52 a.C.n.[1]

Eporedorix erat adulescens nobilissimae familiae Aeduanae. Ignoti sunt eius anni natus mortisque, sed Caesar dicit eum adulescentem esse anno 52 a.C.n. Non dicit autem utrum superesse an perire in proelio Alesiae.

Cum Caesare Pugnavit
--------------------

Eporedorix Caesari edocuit de consilio perfido Litavicci Aeduani. Nam Litaviccus aliis Aeduis fallaciter dixit Eporidorigem et Viridomarum interfectos esse a Romanis. Deceptione autem cognito, Aedui Litaviccum Caesari tradere voluerunt, sed Litaviccus effugerat.[2]

Proelio Gergoviensi commisso, cum milites Romani oppremerentur, Eporedorix equitatum Aeduanum duxit ad Romanos servandos. Caesar autem Eporedorigem consilium proditionis facere cum Litavicco recte suspiciebat.[3]

Contra Caesarem pugnavit
------------------------

Eporedorix, se Gallos Romanos superare posse aestimans, cum Vercingetorige coniunxit, qui Gallos contra Caesarem ducebat. Galli Vercingetorigem imperatorem totius exercitus creaverunt. Eporedorix Aeduos principatum retinere volebat, sed eo submisit.[4] Eporedorix dux militum cum Commio Atrebati et Viridomaro Aeduano et Vercassivellauno Arverno delegatus est.[5]

Caesar non narrat nec quae Eporidorix fecerit in proelio Alesiae neque utrum superfuerit.

Notae
-----

1. ↑  C. Iulius Caesar, *De Bello Gallico* VII.76.
2. ↑  BG VII.38-40.
3. ↑  BG VII.50, 54.
4. ↑  BG VII.63.
5. ↑  BG VII.76.

Nexus externi
-------------

Alesia, museum urbis
Forma urbis antiquae Alexandriae
Alexandria antiqua a principio in regiones urbanas quinque divisa est, litteris Graecis denotatas, Alpha, Beta, Gamma, Delta, **Epsilon**. Haec nomina (si in Historia fabulosa Alexandri Magni fidem reponimus) ab Alexandro ipso data sunt ut verba commemoraverit Άλέξανδρος Βασιλεὺς Γένος Διὸς Ἔκτισεν, scilicet "Alexander rex proles Iovis condidit". Quae regiones rarius in documentis reperiuntur.

Nexus interni
-------------

* Alexandria antiqua

Notae
-----

1. ↑  Historia fabulosa Alexandri Magni α 1.32

Bibliographia
-------------

* A. Adriani, *Repertorio d'arte dell'Egitto greco-romano* (Palermo, 1961- ) p. 239
* P. M. Fraser, *Ptolemaic Alexandria*. 3 voll. Oxonii: Clarendon Press, 1973
* Annik Martin, "Les premiers siècles du christianisme à Alexandrie: essai de topographie religieuse, IIIe-IVe siècles" in *Revue des études augustiniennes* vol. 30 (1984) pp. 211-225: vide p. 212

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Epsy Campbell
Res apud Vicidata repertae:Epsy Campbell: imagoEpsy Campbell: imago
*Nativitas*: 4 Iulii 1963; Urbs Sancti Iosephi in Costarica  
*Patria*: Costarica  

**Officium**

*Officium*: Member of the Legislative Assembly of Costa Rica, Member of the Legislative Assembly of Costa Rica, Vice President of Costa Rica, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus, oeconomus  

**Consociatio**

*Factio*: Citizens' Action Party  

**Epsy Campbell**, vulgo plene *Epsy Alejandra Campbell Barr* (die 4 Iulii 1963 nata in urbe Sancti Iosephi Costaricensi) est politica. Prima feminarum stirpis Africanae ad dignitatem praesidis vicariae civitatis Americanae accedit.

Alumna est universitatis Costaricensis universitatisque Latinae Costaricensis. In rebus publicis se immiscens ut iura feminarum Africanorumque promoveret, legata est conventui Costaricensi ab anno 2002 usque in 2006, rursus ab 2014 ad 2018. Praesidatum vicarium patriae anno 2006 comitiis postulavit. Ad praesidatum se proponens anno 2018, socia recepta est a Carolo Alvarado in candidatura sua. Qui comitiis victor Epsy Campbell in officia praesidis vicariae ministraeque rerum externarum die 8 Maii 2018 induxit. Die 11 Decembris eiusdem anni haec officia renuntiavit.

Bibliographia
-------------

* Gerardo Ruiz Ramón, "Meten a Epsy Campbell en baile de las consultorías" in *Diario Extra* (15 Iulii 2008)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Epsy Campbell** spectant. |

* "Epsy Campbell, The First Afrodescendant Vice President Of Costa Rica" (2 Aprilis 2018) apud *Q Costa Rica*

Ministri rerum externarum Costaricenses (1984–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Iosephus Gutiérrez Gutiérrez 1984 • Rodericus Madrigal Nieto 1986 • Bernardus Niehaus Quesada 1990 • Ferdinandus Naranjo Villalobos 1994 • Robertus Rojas López 1998 • Robertus Tovar Faja 2002 • Bruno Stagno 2006 • Renatus Castro 2010 • Henricus Castillo 2011 • Manuel González Sanz 2014 • Epsy Campbell 2018 • Rudolphus Solano 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Costaricae |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

***Pueri cantores*** sunt chori pueriles qui ab antiquo cantibus liturgiam Catholicam condecorant.

Historia
--------

Iam in cantibus valde antiquis ecclesiae Mediolanensis, qui Ambrosiani dicuntur, aliqui cantus in rubricis "cum pueris" notantur.

Postquam autem Romae Papa Gregorius Magnus saeculo sexto Scholam Puerorum in basilica Sancti Petri ad Vaticanum idemque in basilica Sancti Ioannis a Laterano instituerat, multa alia templa Christiana talibus choris uti coeperunt. Saeculis sexto decimo et sequentibus in Italia, saepe non iam pueri, sed homines castrati voces acutas (cantus vel altus dictas) canebant, tantum anno 1903 a Pio Papa IX prohibiti.

Anno 1907 orta est *Petits Chanteurs à la Croix de Bois,* adsociatio "parvorum cantorum a cruce lignea"; anno autem 1944 ipsa Foederatio Internationalis Pueri Cantores. Ultimis annis in choris huius foederationis et puellae, non iam pueri tantum inveniuntur, quod novissima res contra diuturnum usum videtur.

Nexus externi
-------------

* Foederatio internationalis Pueri Cantores
* Federazione Italiana Pueri Cantores
* de Cappella Pontificia Sixtina
Presbyter **Iosephus Cochez**, erat poeta latinus natione Belga. Fuit etiam philologus, et professor in Universitate Catholica Lovaniensi.

Natus est in vico Evaarde in Flandria Orientali die 28 Martii 1884 et mortuus est die 27 Iulii 1956.

Condidit commentarios periodicos philologiae classicae deditos quibus titulus: *Philologische studien*.

Cum eius severae occupationes professorales ei tempus succisivum et otium permittebant sese Musis Latinis libenter dabat et cor suum mysticum strophis sapphicis exprimere solebat.

Scripta erudita
---------------

* 1914: *L'esthétique de Plotin*.
* 1923: *Marci Tulli Ciceronis oratio pro Sulla*.

Opera poetica
-------------

Eius carmina variis in commentariis sparguntur.

In archio Katholieke Universiteit Leuven nonnulla carmina eius manu scripta servantur.

Inter carmina edita, ecce nonnulla:

* 1928: "Bibliothecae Lovaniensi reparatae", in *Viva Camena, latina huius aetatis carmina*, cum commentariolo Iosephi et Linae Ijsewijn-Jacobs "de litteris latinis recentioribus", Turici et Stuttgardiae, 1961, p.39.
* "Universitas Lovaniensis Ioanni Cardinali Mercati", in  *Viva Camena, latina huius aetatis carmina*, cum commentariolo Iosephi et Linae Ijsewijn-Jacobs "de litteris latinis recentioribus", Turici et Stuttgardiae, 1961, pp. 39-40.

Bibliographica
--------------

* Eugène De Seyn, *Dictionnaire*.... *sub verbo*.
* *Viva Camena*, 1961, pp.39-40, 203-204.
Imperator Nicaenus Theodorus I Lascares e manuscripto huius operis "Mutinensis Gr. 122"
***Epitome historiarum*** (Graece Ἐπιτομὴ ἱστοριῶν) est opus Ioannis Zonarae, saeculo XII ineunte scriptum. Ibi res gestas praecipue Byzantinas narrat a mundo creato usque ad annum 1118. Imagines imperatorum Romanarum Orientalium, penicillo factae, saepe reproducuntur ex exemplari huius textús saeculo XV manu scripto hodieque in Bibliotheca Estensi sub syllabo "Mutinensis Gr. 122" iacente.

Versio Aragonensis huius operis, titulo *Libro de los emperadores que fueron en Grecia*, iussu Ioannis Ferdinandi de Heredia magistri Hospitalariorum (qui ipse in Graecia militavit) die 5 Martii 1393 confecta est. Interpres huius textus fuit Nicolaus Hadrianopolitanus episcopus. Scriba fuit Bernardus de Iaqua, qui etiam, eodem patrono, versionem carminis historici exscripsit titulo *Chronicon Moreae* exscripsit.. Ambo opera libro manu scripto autographo servantur Matriti in Bibliotheca Nationali Hispanica siglo MS 10131.

Notae
-----

1. ↑  Teresa Shawcross, *The Chronicle of Morea: Historiography in Crusader Greece* (Oxonii: Oxford University Press, 2009. ISBN 978-0-19-955700-4) pp. 38-39 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* Mauricius Pinderus, ed. *Ioannis Zonarae Annales*. Bonnae: Weber, 1837-1897 (*Corpus scriptorum historiae Byzantinae*, 29-31) Vol. 1 Vol. 2 Vol. 3
* Adelino Álvarez Rodríguez, *Juan Zonaras: Libro de los Emperadores. Versión aragonesa del compendio de historia universal patrocinada por Juan Fernández de Heredia*. Grupo Editorial 33, 2006. ISBN 978-8477338260

Philologica et critica
* Maria Elisabetta Colonna, *Gli storici Bizantini dal IV al XV secolo* (Napoli: Armanni, 1956) pp. 139-142

Nexus interni
-------------

* Libri rerum gestarum Byzantinarum
Wikidata Michael Ščerbatov
Res apud Vicidata repertae:Michael Ščerbatov: imagoMichael Ščerbatov: imago
*Nativitas*: 22 Iulii 1733; Moscua  
*Obitus*: 12 Decembris 1790; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: linguista, Rerum gestarum scriptor, philosophus, politicus, opinion journalist, civil servant  

**Familia**

*Genitores*: Mikhail Shcherbatov; Irina Sontsova-Zasekina  
*Coniunx*: Q109920151  
*Proles*: Dmitry Shcherbatov, Nataliya Shcherbatova, Q114917146  

**Memoria**

*Sepultura*: Mikhaylovskoe  

**Michael Michaelis filius Ščerbatov** (Russice Михаил Михайлович Щербатов, tr. *Michail Michajlovič Ščerbatov*; Moscuae natus die 22 Iulii [2 Augusti] 1733, Petropoli mortuus die 12 [23] Decembris 1790), dux e gente nobili originem suam a Rurico ducenti, fuit historicus et philosophus Russicus aetate Illuminismi Russici.

De vita
-------

Iuvenis ad annum 1762 praefectus militum in cohorte Caesarea munus militare fungebatur, dein in dimissione erat, ab anno 1767 enim munus civile cepit. Ab anno 1773 camerarius Aulae Caesarae et ab anno 1779 senator Imperii Russici ab anno 1773, ab anno 1776 socius honoratus Academiae Scientiarum Petropolitanae, ab anno 1783 etiam socius Academiae Russicae (Rossicae) fuit. Eius magnum opus est liber de historia Russica a tempore antiquissimo ad annum 1610, secundum annales antiquas scriptum et septem volumina habens. Inter eius opera alia nota sunt mythistoria utopica de civitate ideali (ubi nobilitas est adminiculum tantum et fundamenta prosperitatis sunt labor servorum) atque liber de deterioratione morum in Russia.

Opera selecta
-------------

* 1770–91: История российская от древнейших времён (Historia Russica ab antiquis temporibus)
* 1783–84: Путешествие господина С… шведского дворянина в землю Офирскую (Iter domini S…, nobilis Suecici, in terram Ophiriam)
* 1786: О повреждении нравов в России (De corruptione morum in Russia)
* 1788: Разговор о бессмертии души (Sermo de animae immortalitate)
* 1788–89: Размышления о смертном часе (Cogitationes de hora mortis)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Michaeli filium Scerbatov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Wikidata Michaela Engelmeier
Res apud Vicidata repertae:Michaela Engelmeier: imagoMichaela Engelmeier: imago
*Nativitas*: 10 Octobris 1960; Hagenium  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, judoka  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Proles*: unknown value, unknown value  

Engelmeier anno 2014 pellicula brevi se introduxit
**Michaela Barbara Engelmeier** (olim *Engelmeier-Heite*, nata die 10 Octobris 1960 in urbe Hagen) Iudoca atque rerum politicarum perita factionis SPD est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam scholam finivit, Engelmeier primo oeconomiae studebat neque autem diploma abstulit et deinde praeceptrix liberorum facta est. Hoc munere operam dedit et liberis arte Iudonis instruxit. Praeterea sodalis gregis nationalis Germaniae Iudonis fuit.

Cursus honorum
--------------

Engelmeier, quae ab anno 1992 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, annis 2005 et 2009 frustra candidata suae factionis ad Dietam Foederalem Germaniae fuit, sed denique anno 2013 electa est.

Familia
-------

Engelmeier duos liberos habet atque divortium fecit cum marito.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaela Engelmeier** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina personali
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae

Notae
-----

1. ↑  rp-online.de die 24 Septembris 2013
**Michael Sinclair Wellby** (1928-2012), e familia argentariorum ortus, Collegii Marlburiensis alumnus, annum duodevigesimum agens iuxta patrem sub porticu *Halkin Arcade* vici Knightsbridge Londiniensis ornamenta pretiosa venditare incepit. His annis res argenteas praecipue Germanicas, curiosissime factas sed a multis eo tempore spretas, pretiis minimis adquirebat. In taberna sua ad *Grafton Street* vici Mayfair posita, a mercatoribus Europaeis frequentata, ab annis 1960 negotiabat. Gemmata olim ab illo possessa apud Sotheby mense Decembri 2012 vendita sunt. Museum Ashmoleanum Oxoniense mense Ianuario 2013 ornamenta aurea et argentea ostentavit pulcherrima et divitissima e collectu Michaelis Wellby qui museum heredem collectú privato suo instituerat.

Bibliographia
-------------

* "Sotheby's to offer the personal jewellery collection of renowned silver dealer Michael Wellby" in *Artdaily.org* (Dec. 2012) [fons biographiae nostrae]
* "Oxford's Ashmolean Museum receives Michael Wellby's incredible £10 million collection" in *Culture24* (31 Ian. 2013)
* Maev Kennedy, "Ashmolean museum in Oxford bequeathed £10m hoard" in *The Guardian* (31 Ian. 2013)

Nexus externi
-------------

* The Jewellery Collection of the Late Michael Wellby: An Eclectic Eye - Jewels Spanning Four Centuries[*nexus deficit*]" apud sothebys.com

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Poëtae versolaristismi anno 1960
Musica cum qua *bertsoak* canuntura
**Versolarismus** (Vasconice: *bertsolaritza*; Hispanice: *versolarismo*) est modus canendi vasconicus, cum verso (*bertsoa* sing.; *bertsoak* pl.) comentitio et rhythmo fixo. Hi versus creati sunt circa annum 1800 et ab hoc anno usque ad bellum civile Hispanicum, Vascones versolarismum coluerunt saepe cum ludibus et certaminibus.

Ab anno 1989 sunt certamina internationalia poetarum versolarismi (Vasconice: *bertsolari(a)*) Franciae (Pagi Vasconici) et Hispaniae.

Versus temporis Christi Natalis
-------------------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Vasconice**
*"Dios te salve",* 
*Ongi etorri.* 
*Gabon Jainkoak diela.*
*Legiarekin kunplir dezagun* 
*Urteberriaren bezpera(n)*  | **Latine**
Deus te salvet, 
Bene advenias.
Optimam noctem Deus vobis det.
Compleamus leges [mores]
vespera [ante] anni novi. |  |

Nexus interni
-------------

* Bilbainada

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
**Verschok**, vel melius **phalanx**, est mensura longitudinis, quae in Russia usque ad res novas Octobres in usu erat. Describitur ut longitudio phalangis proximalis indicis. 

Phalanx saeculi XIX longitudinem 4,445 cm habuit. Sedecim phalanges arschinem, quadraginta et octo orgyiam constituunt. 

Cum hominis vel equi statura indicaretur, solus phalangum numerus dicebatur, qui duobus arschinibus addendus esset; e.g. "vir duodecim phalangibus *significabat* "duobus arschinibus et duoddecim phalangibus" (circa 2 m).

Notae
-----

1. ↑  Basilii Latyschev(ru) *Inscriptiones antiquae orae septentrionalis Ponti Euxini Graecae et Latinae*, vol. I, Petropoli 1885, pp. 131, 160, 165, 205, 213; cf. eiusdem *Inscriptiones Tyrae, Olbiae, Chersonesi Tauricae...*. vel **werschok**, — *Novi commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae...*, vol. V, Petropoli 1760, pp. 360, 361; S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *вершок*.

Nexus externi
-------------

* De verschok in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron.*
Wikidata Iacobus Dubochet
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Dubochet: imagoIacobus Dubochet: imago
*Nativitas*: 8 Iunii 1942; Aigle  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Officium*: Professor  
*Munus*: molecular biologist  
*Patronus*: Academia Lausannensis, European Molecular Biology Laboratory, Academia Lausannensis, Academia Lausannensis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Socialistica Helvetica  
*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Jean-Emmanuel Dubochet;   

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum Chemiae  

**Iaconus Dubochet** (natus die 8 Iunii 1942) est biologicus Helveticus, qui Praemium Nobelianum chemiae accepit cum Ioachim Frank et Richardo Henderson ratione studii cryo-electronicali microscorpii, quod altam resolutionem structurae moleculae biologicae pro est, anno 2017.

Alma mater sua est Schola Superior Polytechnica Foederalis Lausannensis et professor honoris Academiae Lausannensis et socius apud Laboratorium Europae de biologia moleculari erat. Etiam socius Factionis Socialisticae Helveticae.

Notae
-----

1. ↑   nobelprize.org
*A solis ortus cardine* in antiphonario Dominicano fine saeculi XV conscripto e monasterio Sanctae Catharinae Sanctogallensi
**A solis ortus cardine** est hymnus a Caelio Sedulio strophis Ambrosianis compositus. Hymnus abecedarius est (nam stropha unaquaque a littera sequente abecedarii incipit, nempe strophae primae littera prima est *a*, secundae *b* etc.). A Martino Luthero versio Theodisca facta est. Praeter cantum Gregorianum veterem Gulielmus Dufay, Orlandus Lassus, Michael Praetorius, Ioannes Praenestinus, Ioannes Sebastianus Bachius aliique musicam ad carmen Sedulii composuerunt.

Nexus externi
-------------

* Textus in *The Latin Library*
* *A solis ortus cardine* in *gregorien.info*

  

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
*Heloderma suspectum*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Sauropsida   
Subclassis : Diapsida   
Ordo : Squamata   
Subordo : Toxicofera   
Infraordo : Anguimorpha   
Familia : **Helodermatidae**   
Genus : ***Heloderma***   
Wiegmann, 1829  
   
Subdivisiones: Species\**Heloderma horridum*
* *Heloderma suspectum*

**Helodermatidae** sunt familia reptilium squamatorum, ad quam unum genus, ***Heloderma,*** pertinet; accurate sunt species lacertilia venenosa indigena Americae Septentrionalis.

Cladogramma
-----------

```
─o Toxicofera Vidal & Hedges, 2005
 ├── Pythonomorpha Cope, 1869 → Serpentes Linnaeus, 1758
 └─┬── Iguania Cope, 1864
   └─o Anguimorpha Fürbringer, 1900
     ├─o Paleoanguimorpha
     │ ├── Shinisauridae
     │ └─o Varanoidea
     │   ├── Lanthanotidae
     │   └── Varanidae Merrem, 1820
     └─o Neoanguimorpha
       ├── Xenosauridae
       ├─o ***Heloderma*** Wiegmann, 1829
       │ ├─o *Heloderma horridum* Wiegmann, 1829
       │ │ ├── *Heloderma horridum alvarezi* Bogert & de Campo, 1956
       │ │ ├── *Heloderma horridum chrlesbogerti* Bogert & de Campo, 1956
       │ │ ├── *Heloderma horridum exasperatum* Bogert & de Campo, 1956
       │ │ └── *Heloderma horridum horridum* Wiegmann, 1829
       │ └─o *Heloderma suspectum* Cope, 1869
       │   ├── *Heloderma suspectum cinctum* Bogert & de Campo, 1956
       │   └── *Heloderma suspectum suspectum* Cope, 1869
       └─o Anguioidea sive Diploglossa
         ├── Anguidae Gray, 1825
         ├── Anniellidae
         └── Diploglossidae
```
Despectus in portum Rupellanum anno 1767 ab Iosepho Vernet delineatus. Cupae vinariae prima acie ad marginem dextram videntur
**Vinum Rupellanum**, Francogallice *vin de la Rochelle*, in agris urbi Rupellae circumiacentibus natum et per eandem urbem distributum, medio aevo celebrabatur. Tempore nostro minime provenit, sed proventus eiusdem fere regionis (nisi in spiritum Cognacensem destillantur) **vinum Carantonense** (*Charentais*) appellatur.

A poëta Henrico de Andeliaco saeculo XIII ineunte in proelio vinorum ad mensam regis Francici Philippi II acto vinum Rupellanum potestatem suam his verbis iactitavisse praetenditur:

*Lors dist li vins de la Rocele:*
*«Vous, Aussai, et vous, la Mousele,*
*Se vous paissiez cele gent fiere,*
*Je repais trestoute Engletiere,*
*Bretons, Flamens, Normans, Englois,*
*Et les Escos et les Irois,*
*Norois et cels de Danemarche:*
*Jusques la dure bien ma marche.*
*Je sui des vins li sebelins,*
*J’en aport toz les esterlins»*
("Deinde dixit vinum Rupellanum: 'Si tu Alsatia tuque Mosella hanc gentem superbam [Germanicam] pascitis, ego vicissim Angliam omnem, Bretones, Flamengos, Normannos, Anglos, Scotos insuper et Hibernos, Norvegos Daniaeque incolas repasco: eo usque mercatus meus extendit. Zibellinus sum vinorum sterlingosque omnes apporto'"). Medio saeculo XIII Gulielmus de Rubruquis, iter suum per Asiam narrans, "vinum rubeum sicut vinum de Rupella" se bibisse ait.

Notae
-----

1. ↑  "[vina] Rupellana": Stephanus (1537)
2. ↑  *li vins de la Rocele*: La Bataille des vins v. 116
3. ↑  "[vina] Carantonensia ... Oleronensia ... Reacensia ... Santoniensia": Jean-Antoine-Claude Chaptal et al.; Iosephus Voltiggi, interpr. *Tractatus de vitis cultura arteque parandi vinum*. Viennae [i.e. Vindobonae] 1808 (vol. 1 pp. 150-151)
4. ↑  La Bataille des vins vv. 116-122
5. ↑  Gulielmus de Rubruquis, *Itinerarium* cap. 29.22

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1223/1224 : Henricus de Andeliaco, *La Bataille des vins* v. 18 et 116-122 (Alexandre Héron, *Oeuvres de Henri d'Andeli, trouvère normand du 13e siècle* [Rotomagi, 1880] pp. 23-30, 87-129) (*vin d'Auni et de la Rocele*)
* saec. XIII exeunte : *La Desputoison du vin et de l'iaue* (Achille Jubinal, ed. *Nouveau recueil de contes, dits, fabliaux, et autres pièces inédites des XIIIe, XIVe et XVe siècles* vol. 1 [Lutetiae, 1839] pp. 293-311
* 1537 : Carolus Stephanus, *Vinetum* (Parisiis) f. 72v
* 1600 : Olivier de Serres, *Le Theatre d'agriculture et mesnage de champs* (Lutetiae) p. 145 (*vins-clerets de la Rochelle*)

Recentiora
* "Rochelle" in *The Oxford English Dictionary* (Oxonii: Clarendon Press, 1989. 20 voll.)
* Frédéric Zabalza, "Vendanges : Quand La Rochelle abreuvait l’Europe" in *Sud Ouest* (7 Octobris 2010)

Nexus externi
-------------

* Véronique Raisin, "Le vignoble médiéval de La Rochelle" (7 Novembris 2011)
Folium 121 Hemingi chartularii
**Hemingi chartularium** est chartularium manu scriptum, hoc est thesaurus chartularum et aliorum tabularum agrum possessionum, a monacho Hemingo (seu Hemmingo) tempore Normannae Angliae expugnationis collectus. Chirographum duo chartularia separata comprehendit, variis temporibus facta, postea colligata, nunc in Bibliotheca Britannica conservata. Primum, etiam *Liber Wigorniensis* appellatum, exeunte saeculo X vel ineunte XI compositum, chartulas tabulasque Anglosaxonicas continet. Secundum, ab Hemingo ipso collatum, chartulas tabulasque cum narratione de privatione bonorum ecclesiae Wigorniensis coniungit.

Opera duo glutinata sunt in uno chirographo, primo chartulario quod ex Anglia mediaevali exstat. Praecipuum libri argumentum sunt damna ad Wigorniam allata manibus dominorum vicinorum magistratuumque regiorum, in quo numero sunt reges Cnuto et Gulielmus I, domini Edricus Streona et Urso de Abetot. Etiam narrationes continet litum a monachis Wigorniensibus illatarum, agros recuperare conantibus. Duae chartularii partes primum anno 1723 impressae sunt. Primum chirographum, postquam ei incendio anni 1733 nocitum est, denuo allectum est. Novam cartularii editionem iam David Dumville parat.

Nexus externi
-------------

* Hearne, Thomas. *Hemingi chartularium ecclesiæ Wigorniensis*. 2 voll. Oxoniae: 1723.
* Esawyer. Revised catalogue of Anglo-Saxon charters[*nexus deficit*], index partium Hemingi chartularii, Londinii, BL, Cotton Tiberius A XIII, fos. 119–42, 144–52, 154–200.
* Esawyer. Revised catalogue of Anglo-Saxon charters[*nexus deficit*], index partium libri Wigorniensis, Londinii, BL, Cotton Tiberius A XIII, fos. 1–118.
* Early Worcester Records Universitatis Torontonensis.
* Cotton Nero E i: descriptio chirographi MS Cotton Nero E i in Bibliotheca Britannica
* Add. MS 46204 descriptio Add. MS 46204 in Bibliotheca Britannica
Statim menstruum uranii pretium, US$ per pondus, 1998–2007.
**Bulla uranii 2007** fuit saeculum incrementi fere exponentialiter in naturali uranii pretio ab anno 2005, ad medium annum 2007, tum 300$/kgU (seu ~135$/lbU) constans. Illud saeculum in incrementibus magnis pretii consortium pecuniarium collegiorum metallorum exploratorumque uranii competivit. Postquam, pretium minuit, et iam firmum ad circiter 100$/kgU.

Causae
------

Incrementum pretii uranii fuit iam manifestum anno 2003. Illud incrementum pretium exercendi metallorum efficit. Causa proxima veri similis est inundatio aquae Metalli Cigar Lake, quae summam maximam aeris uranii in toto mundo habet. Illa inundatio incertum fecit futuro proximo supplementum uranii.

Exitus
------

Exitus pustulae in faciendo energiam nuclearem fuit paulum, quia complurimae sedes electricitatem gignendi contractum traditionaliter uranii habent, et pretium uranii est parva pars impendiorum. Pretium minuens, autem, post medium annum 2007, multi exploratores ac collegia nova quae in exercendo metallorum colligerunt quin mori fiant. Propter incrementum explorationum, copia nota coniectaque uranii ad 15% ab anno 2005 ad 2007 increverunt.

Notae
-----

1. ↑  "NUEXCO Exchange Value (Monthly Uranium Spot)"
2. ↑  Tony Locantro (2005-06-19). "Uranium Bubble & Spec Market Outlook". GoldSeek
3. ↑  "Uranium a Bubble?". 2007-02-20
4. 1 2 3  Andrew Mickey (2008-08-22). "Uranium Has Bottomed: Two Uranium Bulls to Jump on Now". UraniumSeek.com
5. ↑  "Dynamic Charting Tool - 10 year uranium price in US$/kg". InvestmentMine
6. ↑  "Uranium 101: Markets". Cameco
7. ↑  "Supply of Uranium". World Nuclear Association. 2009-08
Promunturium Palinuri hodie.
**Palinurus** in mythologia Romana fuit comes et gubernator Aeneae a Troia usque in Italiam navigantis. Vix Campaniae litus attigerat, cum a feris incolis occisus est et nomen suum promunturio Palinuri dedit, ubi humatus est. Nam sic Sibylla Cumana praedixerat: "Aeternumque locus Palinuri nomen habebit." Praeter promunturium etiamnunc vicus quidam in ea regione Palinuro nomen Italice habet.

De fabula Vergiliana
--------------------

Cum navem Aeneae ex Sicilia ad lacum Avernum tendentem gubernaret ac totius Troianae classis cursum regeret, Palinurum gubernaculo haerentem Somnus deus media nocte adgressus in mare praecipitavit. Miser per tres dies ac tres noctes ligneo gubernaculo innatavit usque ad litus ubi, a feris gentibus exceptus, statim trucidatus est. Haec mors velut pretium placidae navigationis fuit et instar sacrificii humani. Nam huius vitam Neptunus flagitaverat, cum Veneri diceret :

Unum pro multis dabitur caput
Sed, cum insepultus in litore remansisset Palinurus, a Charone aditu cymbae prohibitus erat, quae animas mortuorum trans Stygium amnem vehebat. Itaque, cum Aeneas, Sibylla duce, Anchisam patrem in Infernis quaereret, in maestam umbram infelicis Palinuri incidit, qui auxilium heroem rogavit. Tum Sibylla ei promisit ipsas feras gentes, quae necaverant, pestibus immissis, corpus eius dis cogentibus humaturas. Tum placatus in medias umbras recessit Palinurus.

Nobis in Aeneide primum apparet Palinurus ; non tamen a Vergilio haec persona commenta videtur, sed potius eo tempore vulgata quo fabula de origine Troiana Romanorum florere coepit

De Palinuro alio
----------------

In fabula Plautina Curculione, Palinurus est servus Phaedromi.

Nexus interni
-------------

* Palinurum promontorium
* *Palinurus (genus)*
* *Panulirus marginatus*
* *Panulirus pascuensis*

Notae
-----

1. ↑  Aeneis VI,381.
2. ↑  Aeneis V,815.

Fontes
------

* Dionysius Halicarnassensis, libro primo *Antiquitatum Romanarum*  cap. LIII(2).
* Vergilius, Aeneis III 202, 513-520, 562-565 ; V 835-871 ; VI 337-383.
Dionysus Icario vinum dat: vas Atticum c. 540/520 a.C.n. a pictore "The Affecter" ornatum (Museum Lupariense)
**Icarius** (Graece Ἰκάριος) fuit Atticae incola, pater Erigonae in mythologia Graeca. Pater et filia Bacchum peregrinum in domum receperunt, cenam eo praebuerunt vinumque donum nacti sunt. Icarius exinde in conviviis vinum protulit vicinis; qui ebrii pugnare coeperunt Icariumque hospitem occiderunt. Erigone a cane Maera conducta corpus patris repperit ibique sibi mortem intulit; Maera iuxta sepulchrum manens mortua est. Astronomi narrant Icarium inter stellis nomine "Bootes" videri, Erigonam nomine "Virgo", Maera nomine "Canis Minor" cuius oculus est Procyon.

Fontes
------

* Eratosthenes, *Erigone* (carmen epicum deperditum)
* Hyginus mythographus, *Astronomica poetica* 2.4.2-6
* Lucianus, *Colloquia deorum* 18
* Nonnus, *Dionysiaca* 47.1-264
* *Apollodori bibliotheca* 3.14.7

Bibliographia
-------------

* Andrew Dalby, *The Story of Bacchus* (Londinii, 2005. ISBN 0714122556) pp. 83-90, 154
* Konstantinos Spanoudakis, "Icarius Jesus Christ? Dionysiac Passion and Biblical Narrative in Nonnus' Icarius Episode (Dion. 47, 1-264)" in *Wiener Studien* vol. 120 (2007) pp. 35-92
Wikidata Bunde
Res apud Vicidata repertae:Bunde: insigneBunde: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°11′2″N 7°16′19″E  
*Numerus incolarum*: 7 731  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 121.00 chiliometrum quadratum, 120.95 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Oldambt, Bellingwedde, Rhede (Ems), Weener, Jemgum  

**Tabula aut despectus**

Bunde: situsBunde: situs
Curia communis Bunde
**Bunde** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis, ad finem Nederlandiae ac Maris Germanici situm. Ad Bunde vici Boen, Bunde, Bunderhee, Dollart atque Wymeer pertinent.

Historia
--------

Ager communis Bunde molibus in Dollart sinum exstructis paulatim auctus est.
Bunde anno 1428 primo in actis descriptum est. Sed forsitan iam saeculo 8 tempore Caroli Magni conditum est. Primo pars Frisiae Orientalis fuit. A saeculo 16 ager Bunde molibus paulatim auctum est. Annis 1744 - 1806 commune ad Borussiam, deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Bunde Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Bunde ad circulum Weener et ab anno 1932, circulo Weener dissoluto, ad circulum Lerensem et ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in Bunde novam patriam inveniunt. Anno 1973 communia Boen, Bunde, Bunderhee, Dollart atque Wymeer administrationem in communi generali se coniunxerunt. Anno 2001 denique commune unica Bunde conditum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bunde** spectant (Bunde, Bunde (Germany)). |

* Situs proprius.
Icarium mare in orientali parte Aegaei maris
Icarus in mare postea suo nomine appellatum praecipitat. (Pictura a Jacobo Gowy anno c. 1637 facta.)
**Icarium mare**,[1] vel **Icarium pelagus**,[2] Graece Ἰκάριον πέλαγος,[3] Neograece Ικάριο πέλαγος, est Aegaei maris pars orientalis, cuius fines non satis certi sunt. Secundum Strabonem Icario mari adnectitur Carpathium mare in meridiana plaga, ad occidentem autem Creticum mare.[4] Nam ea fere comprehendit, quae circum Icariam et Samum insulas sunt. Praeterea Coum Patmum Leron denique Furni Icariae (Neograece Φούρνοι Ικαρίας) insulas comprehendit.

Icarium mare nomen accepisse dicitur ab Icaro, qui cum Daedalo patre pennis cera aptatis ex Creta insula effugeret. Cum monitus patris spernens Icarus nimio opere soli appropinquaret, cera pennarum liquefacta in mare praecipitavit. Hic de ratione mythologica agitur; nomen utique ad Icariam insulam referri videtur.

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 6.215.
2. ↑  Hyginus, *Fabulae* 40.4.
3. ↑  Strabo 14.1.19.
4. ↑  Strabo, *Geographica* 10.13.

Bibliographia
-------------

• Cook J. M. (1959) Pliny on Icarian shores. *Classical Quarterly* 9: 116-125.
Monumentum Norimbergae erectum, in Theresiae platea
**Martinus de Boemia** (germane: *Martin Behaim/Böheim*; natus die 6 Octobris 1459 Norimbergae, mortuus die 29 Iulii 1506 Olisipone) pannarius et cosmographus Germanicus fuit. Illustris est quippe qui primum globum confecerit.

Vita
----

*Behaims Erdapfel* - globus Norimbergae in Museo Germanico Nationali
Genere egregio natus anno 1481 in Lusitaniam iit ubi in Gregem mathematicorum *(Junta dos mathematicos)* receptus est ut quam fecundissime in gubernatoria arte emendanda operam daret. Iste vir baculum Sancti Iacobi et Regiomontani *Ephemerides* inter nautas Lusitanicos nota fecit. Anno 1484 autem nauarchum Iacobum Cão in oram Africae occidentalem comitatus est, cum ostia Congi inveniretur. Anno 1486 ad Azores (ad insulam Faial) venit et anno 1491 Norimbergam ad tempus revertit. Ibi reliquit globum mundi maximum qui et nostris diebus admirationi nostrae prostat. Denique Insulae Macaronesicae eum ex anno 1493 sartum et tecum conservabant. 

Merita eius artem navigatoriam et geographiam spectantia sat magna erant. Consuetudinem contraxerat cum Christophoro Columbo et Magellano quamvis nullum revera ad dispositiones mutandas movere posset. Itaque minime confirmari potest opinio pristina de Martino Bohemo Novi mundi inventore vero. Dominus Rößner ei anno 1890 Norimbergae monumentum confecit.

Notae
-----

1. ↑  Versio nominis in lexico, quod fonti primae recensionis erat, legitur.

Bibliographia
-------------

* *Martin Behaim (1459–1507). Nürnberg im Zeitalter der Entdeckungen* (=Norica, 3/2007).
* Johannes K. W. Willers, Peter J. Bräunlein] Renate Hilsenbeck, Grzegorz Leszcynski (edd.): *Focus Behaim-Globus.* , catalogus expositionis, Norimbergae 1992, ISBN 3-926982-29-2
* Peter J. Bräunlein: *Martin Behaim. Legende und Wirklichkeit eines berühmten Nürnbergers.* Bayerische Verlags-Anstalt, Bambergae 1992.
* Steven Ozment: *Three Behaim Boys: Growing Up in Early Modern Germany. A Chronicle of Their Lives.* Yale University Press, New Haven, CT 1990.
* Armin M. Brandt: *Martin Behaim (1459–1507), Seefahrer, Entdecker, Kosmograph.* 1989.
* Ernst Georg Ravenstein, *Martin Behaim. His Life and his Globe*. Londinii 1908. In interreti
* Carl Rathjens: *Behaim von Schwarzbach, Martin.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 2, Duncker & Humblot, Berlin 1955, S. 2 (Digitalisat).
* Julius Löwenberg:  "Behaim, Martin", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 2 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1875), p. 276 f.
* Alexander von Humboldt: *Kritische Untersuchungen […].* Berolini 1836.
* Friedrich Wilhelm Ghillany: *Geschichte des Seefahrers Martin Behaim.* 1853.
* Christoph Gottlieb von Murr: *Diplomatische Geschichte des berühmten Ritters Behaim.* 1778.
Wikidata Ladislaus I rex Neapolitanus
Res apud Vicidata repertae:Ladislaus I rex Neapolitanus: imagoLadislaus I rex Neapolitanus: imago
*Nativitas*: 15 Februarii 1377, 1376; Neapolis  
*Obitus*: 6 Augusti 1414, 1414; Neapolis  
*Patria*: Regnum Neapolitanum  

**Officium**

*Officium*: King of Naples, Prince of Achaea  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Charles III of Naples; Margaret of Durazzo  
*Coniunx*: Mary of Lusignan, Queen of Naples, Mary of Enghien, Constance Chiaramonte  
*Proles*: Reynold of Durazzo  
*Familia*: Capetian House of Anjou
**Memoria**

*Sepultura*: Neapolis  

**Insignia heraldica**

Ladislaus I rex Neapolitanus: insigneLadislaus I rex Neapolitanus: insigne
Ladislaus, rex Neapolitanus
**Ladislaus I rex Neopolitanus** erat rex regni Neapolitani et rex titularis Regn Hierosolymitani. Die 5 Augusti 1403 etiam rex Croatiae contra Sigismundum Luxemburgicum se fecit. Anno 1409 regnum Reipublicae Venetae vendidit.

Nota
----

1. ↑  Historisch-kritische Ausgabe des lateinischen Textes By Pope Pius II, Jan Hus, Peter Eschenloer
*Haec pagina de regionali unitate explicat. Si insulam ac demum huius nominis quaeris, vide Icaria.*

Wikidata Icaria (regionalis unitas)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°40′0″N 26°20′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Aegaeum Boreale  

**Forma**

*Area*: 300.6 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Fourni Korseon Municipality, Ikaria municipality
**Vita**

*Incolae*: 12 002, 12 279  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Tabula aut despectus**

Icaria (regionalis unitas): situsIcaria (regionalis unitas): situs
**Regionalis Icariae unitas** (Graece: Περιφερειακή Ενότητα Ικαρίας) est una e quinque unitatibus regionalibus regionis Graecae hodiernae (*περιφέρεια*) Aegaei Borealis, cuius caput est Sanctus Cerycos. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) ex quattuor demis pristini nomi sive praefecturae Samiae formata est. Pro numero incolarum duas sedes in consilio regionali obtinet, vi autem politica caret.

Administratio (ab anno 2010)
----------------------------

Regionalis Icariae unitas hos sequentes demos (numeri ut in tabula) continet:

| Numerus in tabula | Demus | Numerus incolarum |
| --- | --- | --- |
| 2 | Icaria (Ικαρία sive Ικαριά) | 8354 |
| 3 | Furni (Φούρνοι) | 1487 |

Notae
-----

1. ↑  Numerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)

Nexus externi
-------------

* Periodicum Graecum legibus proferendis No. 1292 diei 11 Augusti anni 2010 (PDF, 555 KB)
* Ministerium rerum domesticarum Graecum: *Encyclica No. 19 electionibus magistratuum regionalium diei 7 Novembris anni 2010 exsequendis* (gr. Εγκύκλιος υπ’ αριθμ. 19 για τη διενέργεια των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 2010 για την ανάδειξη ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ), Athenis, mense Augusto anno 2010 (PDF online, 557 KB)
Wikidata Ioannes Skórski
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1671; Galicia  
*Obitus*: 1752;   
*Patria*: Polonia  

**Officium**

*Munus*: orator, poëta  

**Ioannes** (Polonice *Ian*) **Skórski** (Galiciae mense Augusto anno 1671 natus; anno 1752 mortuus) fuit Iesuita Polonus, orator, et poeta Latinus.

Vita et opera
-------------

In Societate Iesu ab anno 1715, Lublini et Leopoli theologiam et philosophiam docuit. Multos panegyricos Latinos composuit, e.g.:

* *Juratus honor Potocciorum crucis* (Lublini 1722, Fol.)
* *Vox doloris publici* (Cracoviae 1727)
* *Apex aureus infularum in montibus Leonis eminens crux Geraldorum Nicolai Wyżycki archiepiscopi Leopoliensis ad culmen gloriae accedens* (Leopoli 1731)

Magnum opus Ioannis Skórski, quod quindecim annos elaborabat, est *Lechus, carmen heroicum libris XII regni aurei et liberi primordia vetustatem fortunamque variam decantans* (Leopoli 1745); origines fabulosae Poloniae narrantur. Benedictus Kotwicki OFM *Lechum* Polonice vertit et edidit Leopoli anno 1751.

Notae
-----

1. ↑  Quod regulis Polonis *Skurski* legitur.

Nexus externi
-------------

* de Ioanne Skórski in *Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich* **(Theodisce)**
* *Lechus, carmen heroicum* in *GoogleBooks*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Pugna Concordiensis** alterum fuit duorum proeliorum in Middlesex Comitatu Massachusettae in Provincia Sinu Massachusettae die 19 Aprilis 1775 inter copias Exercitus Britannici et colonos ad hostem propulsandum in tempus armatos. Haec proelia usitate habentur initium Belli Libertatis Americae. Proelia pugnata sunt praecipue in oppidis Lexingtonia et Concordia, sed proelia levia in Lincolnia, Menotomy (nunc Arlingtonia), et Cantabrigia, prope Bostonia, eodem tempore evenerunt. 

Primis telis Lexingtoniae prima luce emissis, coloni numero superati terga dederunt, et milites Britannici secuti Concordiam ierunt, ut copias hominum seditiosorum peterent. Apud Veterem Pontem Septentrionalem Concordiae, nonnulli centum coloni fortiter pugnantes tres manipulos militum regiorum devicerunt, qui se receperunt.

Radulphus Waldo Emerson, in suo "Hymno Concordiensi," prima tela a reipublicae amicis apud Veterem Pontem Septentrionalem emissa appellavit "tela circa mundum audita."

Bibliographia
-------------

* Chidsey, Donald Barr. 1966. *The Siege of Boston: An On-the-Scene Account of the Beginning of the American Revolution.*  Novi Eboraci: Crown. OCLC 890813.

Nexus externi
-------------

* Proelia Lexingtoniensia et Concordiensia
* Concordia Massachusettae

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Tiébilé Dramé
Res apud Vicidata repertae:Tiébilé Dramé: imagoTiébilé Dramé: imago
*Nativitas*: 9 Iunii 1955; Kayes Region  
*Patria*: Malia  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of Mali, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Party for National Rebirth  

**Tiébilé Dramé** (Nioro(en) in urbe natus die 9 Iunii 1955) est politicus Maliae.

Alumnus est scholae normalis superioris urbis Bamako et universitatis Parisiensis I. Apud Amnestiam Internationalem ab anno 1988 operam dedit. Bis iuxta Nationes Unitas de iuribus humanis missus est, videlicet in Burundiam anno 1995, in Madagascariam anno 2009.

Ab anno 1991, in patriam nuper reditus, minister a rebus externis usque in annum insequentem meruit. Factionis PARENA (scil. "partes renascentiae nationalis") cum aliis anno 1995 condidit et ab 1999 praeses fuit. Conventui nationali legatus est ab 1997 pro urbi natali. Praesidatum patriae bis petivit comitiis 2002 et 2007. Die 5 Maii 2019 iterum minister a rebus externis factus est, primo ministro Boubou Cissé.

Bibliographia
-------------

* Aïssatou Diallo, "Mali : Tiébilé Dramé dénonce les « politiques hasardeuses » du gouvernement dans le centre" in *Jeune Afrique* (15 Februarii 2019)

Nexus externi
-------------

* *Rulers.org* (Maio 2019)

Ministri rerum externarum Malienses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Modibo Keita 1960 • Baréma Bocoum 1961 • Ousmane Ba 1964 • Ioannes Maria Koné 1968 • Sori Coulibaly 1969 • Carolus Semba Sissoko 1970 • Iosephus Traoré 1978 • Alioune Blondin Beye 1979 • Modibo Keita 1986 • N'Golo Traoré 1989 • Souleymane Sidibé 1991 • Tiébilé Dramé 1991 • Mahometus Aloussine Touré 1992 • Ibrahim Boubacar Keïta 1993 • Sy Kadiatou Sow 1994 • Dioncounda Traoré 1994 • Modibo Sidibé 1997 • Lassana Traoré 2002 • Moctar Ouane 2004 • Soumeylou Boubèye Maïga 2011 • Sadio Lamine Sow 2012 • Tiéman Coulibaly 2012 • Zahabi Ould Sidi Mohamed 2013 • Abdoulaye Diop 2014 • Tiéman Coulibaly 2017 • Kamissa Camara 2018 • Tiébilé Dramé 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Maliae |
|  |
Wikidata Blonate
Res apud Vicidata repertae:Blonate: insigneBlonate: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°52′0″N 7°25′0″E  
*Numerus incolarum*: 235  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 142.09 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Nucetum, Ollomontium, Ojacium, Turnio, Turnantia Vallis, Bagnes, Evolena, Pratobornum  

**Tabula aut despectus**

Blonate: situsBlonate: situs
Blonate
**Blonate** (-is, *n.*) (seu *Bionatium*, *Biona*) (hodie vulgo *Bionaz*; *Biona*, a 1939 usque ad 1946) est vicus ac municipium Italiae, circiter 250 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Blonatini* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Balmes, Chamin, Chentre, Chez Badin, Chez Chenoux, Chez les Merloz, Chez Noyer, Clou Neuf, Crêtes, Dzovennoz, La Ferrère, La Léchère, La Quellod, Lexert, Ley, Lo Vianoz, Moulin, Perquis, Places, Plan de Veyne, Pouillayes, Prarayer, Propéraz, Rey, Rû, Vagère

Municipia finitima
------------------

* Baniae (Vallesia) *Bagnes* (CH-VS),
* Evolena *Evolène* (CH-VS),
* Nucetum (olim fortasse Ad Nonum) (hodie vulgo *Nus*),
* Ollomontium (hodie vulgo *Ollomont*),
* Ojacium (hodie vulgo *Oyace*),
* Turnantia Vallis (hodie vulgo *Valtournenche*),
* Turnio (gen. *-onis*) (hodie vulgo *Torgnon*),
* Pratobornum *Zermatt* (CH-VS).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Blonate** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Blonatis in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Blonatis in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol II, Torino 1840
Wikidata Tlaquepaque
Res apud Vicidata repertae:Tlaquepaque: insigneTlaquepaque: insigne
*Civitas*: Mexicum  
*Locus*: 20°38′13″N 103°18′35″W  
*Numerus incolarum*: 664 193  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tlaquepaque Municipality, Guadalajara metropolitan area  

**Geographia**

*Superficies*: 119 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: El Salto, Tonalá, Tlajomulco de Zuñiga, Guadalaxara  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Metepec, Cancún, Guaxaca, Oleiros, Comonfort, Glendale  

**Tabula aut despectus**

Tlaquepaque: situsTlaquepaque: situs
**Tlaquepaque** (Nahuatl, 'locus super lutum'), olim **Sanctus Petrus Tlaquepaque** (Hispanice *Santo Pedro Tlaquepaque*), est urbs in Xalisco civitate Mexici sita, ubi 687 127 homines anno 2016 habitabant.

Notae
-----

1. ↑  Reportur.com.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Petrum famosum Tlaquepaque** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 20°38′13″N 103°18′35″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Encyclopædia Britannica |