recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Albertus Augustus Perdonnet
Res apud Vicidata repertae:Albertus Augustus Perdonnet: imagoAlbertus Augustus Perdonnet: imago
*Nativitas*: 12 Martii 1801; Lutetia  
*Obitus*: 27 Septembris 1867; Canua  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Jean-Albert-Vincent-Auguste Perdonnet
**Officium**

*Munus*: ingeniarius, railway engineer  
*Patronus*: Compagnie du chemin de fer de Paris à Saint-Germain
**Familia**

*Genitores*: Vincent Perdonnet;   

**Memoria**

*Laurae*: Commander of the Legion of Honour, Eques Legionis Honoris, Officer of the Legion of Honour, Homines 72 in inscriptionibus Turris Eiffeliae celebrati  
*Sepultura*: Coemeterium Père Lachaise  

Albertus Augustus Perdonnet a Nadar lucis ope pictus
**Albertus Augustus Perdonnet** (Lutetiae die 12 Martii 1801 natus; Canuae mortuus die 27 Septembris 1867) fuit ingeniarius Francicus et rector ab 1862 usque in 1867 Scholae Centralis Parisiensis. Nomen eius inter septuaginta duos homines in inscriptionibus turris Eiffelianae celebratos commemoratur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Albertum Augustum Perdonnet** spectant. |
Wikidata Ioannes Georgius Jacobi
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 2 Septembris 1740; Dusseldorpium  
*Obitus*: 4 Ianuarii 1814; Friburgum Brisgoviae  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, professor, opinion journalist  
*Patronus*: Universitas litteraria Fridericiana Halensis cum Vitenbergensi consociata
**Familia**

*Genitores*: Johann Konrad Jacobi;   
*Coniunx*: Maria Ursula Jacobi  
*Proles*: Fritz Jacobi  

**Memoria**

*Sepultura*: Alter Friedhof (Freiburg im Breisgau)  

**Ioannes Georgius** vulgo *Johann Georg* **Jacobi** (natus die 2 Septembris 1740 Dusseldorpii, mortuus die 4 Ianuarii 1814 Friburgi) fuit philosophus, orator, scriptor Germanicus.

Vita
----

Jacobi rhetor, poeta, philosophus
Jacobi Gottingae theologiae philosophiaeque studens neque litteras Anglicas, Italicas, Hispanicas spernebat. Anno 1766 autem professor philosophiae rhetoricaeque Halensi in universitate creatus est. Una cum Gleim consuetudinem contraxit, quem in thermis ad Bad Lauchstädt (Saxonia et Anhaltium) sitis cognoverat. Ab anno 1768 vitam Halberstadii degens Ioanne Gulielmo Ludovico Gleim auxiliante periodicum »Iris« (annis inter 1774 et 1776 tomis in octo) edidit, cui symbolas dabant Ioannes Volfgangus Goethius, Fridericus Henricus Jacobi, Iacobus Michael Reinholdus Lenz, Gulielmus Heinse, Sophia de La Roche et alii. Anno 1784 ab imperatore Iosepho II tamquam professor artium bellarum Friburgum in Brisgoviam coatus est. 

Editio omnium operum, quam auctor ipse moderari potuit, Turici annis inter 1807 et 1813 perfecta est.

Gravitudo
---------

Jacobi se instruebat in vestigiis Francogallicis Anglicisque i.e. dominorum Gresset, Chaulieu, Sterne praesertim. Quoniam modum in artificiosum dulcemque scribere solebatur non ab omnibus diligebatur. Commercium epistulare cum Gleim (editum anno 1768) valde mire compositum erat. Novissimis autem annis genus scribendi paulo maturius regit. Argentorati anno 1874 a Martin epistulae adhuc non editae in lucem sunt prolatae.

Externi nexus
-------------

* Opera apud Zeno.org
Dispositor Darius Argento et eius filia Asia Argento anno 1993 Canoarum ad festivum cinemathographicum. Asia Argento apparet in tertia trilogiae pellicula "La terza madre" (Illa tertia mater).
***Le Tre Madri*** ('Tres matres') est cuiusdammodi trilogia pellicularum Italianarum horroris supernaturalis. Trilogia constat ex tribus pelliculis quarum tituli sunt *Suspiria,* quae pellicula anno 1977 edita est, *Inferno* ('Infernum') pellicula anno 1980 edita, et *La terza madre* ('Tertia mater') pellicula anno 2007 edita. Pellicularum dispositor cinematographicus erat Darius Argento. Eius frater Claudius Argento erat choragus sive procurator cinematographicus. 

Omnis pellicula agit de una striga sive matre. Initio secundae pelliculae "Inferno" nominatae plus explanatur. Huius pelliculae narratione incipiente femina librum emit apud vicinum veterum librorum mercatorem. Huius libri titulus est Anglice scriptus et dicit "The three mothers" quod Latine reddatur "De tribus matribus". Auctor scilicet ficticius libri etiam ficticii est quisdam E. Varelli qui se ut architectum Italianum Londinii viventem describit. Ipse textus libri est Latine scriptus. Pelliculae narrator anonymus recitat initium textus, quem femina ope vocabularii "Cassell's Latin dictionary" legit. Tres ut dicuntur matres praesentantur. Prima est "mater suspiriorum" trium matrium "maxima natu" Friburgi in Germania vivens, deinde secunda est "lacrimarum" Romae vivens, e tribus bellissima, et postremo tertia "mater tenebrarum" minima natu et crudelissima Novi Eboraci vivit. Ille Varelli scribit se architectum aedificationem matrium domuum in tribus urbibus curavisse et tardius malignitatem trium "matrium", quae matres etiam sorores et revera strigae periculosissimae sunt, recognovisse. Sunt tres, ut iste Varelli explicat, secundum exemplum trium musarum, trium gratiarum, trium parcarum, trium furiarum. Haec strigae malevolae et potissimae omnem terrarum orbem suspiriis, lacrimis, tenebris regnare student.

Pellicularum auctorem Darium Argento inspirare videntur *Suspiria de Profundis* scriptoris Anglici Thomae De Quincey. In uno huius libri progymnasmate, nomine "Levana and Our Ladies of Sorrow" quod Latine "Levana et nostrae dominae dolorum" reddatur apparent huius Levanae a Thoma De Quincey fictae tres comites, quas appellat Matrem Lachrymarum, Matrem Suspiriorum Matremque Tenebrarum. Quae matres ac Levanae comites sunt in pelliculis quidem tres strigae. Non fit in pelliculis Levanae mentio.

Nexus externi
-------------

* "Suspiria" in "international movie data base"
* "Inferno" in "international movie data base" **(Anglice)**
* "La terza madre" in "international movie data base" **(Anglice)**

Notae
-----

1. ↑  Terrence Rafferty: "Beauty, Brutality and Three Tough Mothers" in New York Times, 1 Iunii 2008
2. ↑  youtube Dario Argento's Inferno 1/10, cf. Eugenii Thacker "Tentacles longer than night", Horror of Philosphy vol. 3, Winchester UK, Washington USA, 2015, p. 61 "Argento's Inferno"
3. ↑  In "Inferno" autem quaedam femina illum Varelli "Marellium Varelli" vocare videtur. youtube, Dario Argento's Inferno 6/10
4. ↑  Friburgum fortasse melius oppidum vocandum est.
Wikidata Ioannes Gawiński
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Gawiński: imagoIoannes Gawiński: imago
*Nativitas*: 1622;   
*Obitus*: 1684;   
*Patria*: Res Publica Utriusque Nationis  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Ioannes a Wielomowice Gawiński** (natus circa annum 1622; mortuus fortasse anno 1684) fuit barocus poëta Polonus. In classica generatione Sarmatarum—generatione Ioannis Sobiescii—numeratur, etiamsi nobilitas sua certa ne sit. Ex oppido Vilamovicae ad Cracoviam natus est. Albae Ducali, in filia Academiae Cracoviensis studuit. Tum fuit aulicus episcopi Caroli Ferdinandi Vasae. Cum Cosacis fortasse pugnavit. Denique Cracoviae incoluit, ubi cum Margarita Lajtner matrimonio se coniunxit ac nonnulla officia, sicut intendentem fabricae salis Mahni Sale atque Bochniae exsecutus est. Optimus amicus fuit Vespasianus Kochowski; ambo uxores secundas sibi mutuo invenerunt.

Gawiński multum nec non bene scribebat. Clarissima pastoralia sunt sua: ea Anacreontem, Simonem Simonidem, ac antiquos poëtas Latinos imitantur, vitam rusticam glorificant, et saepe publicabantur. Magnopere curiosa quoque sunt *Dworzanki albo Epigrammata polskie* (*Aulicae seu Epigrammata Polonica*). Alia opera sua sunt:

* *Clipeus Christianitatis*, victorias Ioannis Sobiescii super Turciam laudans
* *Nagrobki* (*Epitaphia*), collectio epigrammatum de hominibus variis
* *Planctus*, poema in mortem Christophori Wilski
* Translationes lyricorum Matthiae Casimiri Sarbievii
Blake in Olympiis Londiniensibus anni 2012.
**Iohannes** (vulgo *Yohan*) **Blake** (natus 26 Decembris 1989 St. James in Iamaica) est atheta Iamaicanus, qui cursu brevi, nominatim 100 et 200 metrorum cursibus certat. 

In Olympiis Londiniensibus anno 2012 nomismata argentea et in 100 et 200 metrorum certaminibus vicit, cum compatrinus Usain Bolt aureis nomismatibus utriusque certaminis afficeretur. Iisdem in Olympiis Blake, Bolt, Michael Frater atque Nesta Carter nomisma aureum in cursu alterno 4 x 100 metrorum optimo tempore huiusce certaminis totius mundi (36,84 secundorum) vicerunt.

Anno ante in certaminibus mundanis ludorum campestrium in Daegu Coreae medianae habitis Blake nomisma aureum ex certamine 100 metrorum reportavit; quod quidem sine dubio partim eo fiebat, quod Usain Bolt, quia praemature currere inceperit, repudiaretur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iohannem Blake** spectant. |

* Blake apud IAAF (Anglice)
Wikidata Axelius Gallen-Kallela
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 26 Aprilis 1865, 1865; Arctopolis  
*Obitus*: 7 Martii 1931, 1931; Holmia  
*Patria*: Finnia  
*Nomen nativum*: Axel Waldemar Gallén
**Officium**

*Munus*: pictor, printmaker, Pictor librorum, architectus, designer  

**Familia**

*Coniunx*: Mary Gallen-Kallela  
*Proles*: Kirsti Gallen-Kallela, Jorma Gallen-Kallela  

**Memoria**

*Laurae*: Eques Legionis Honoris, Ducat Prize, Commander of the Order of the White Rose of Finland  
*Sepultura*: Sepulcretum Hietaniemi  
Axelius Gallen-Kallela
**Axelius** (Finnice *Akseli*) **Gallen-Kallela** (26 Aprilis 1865 Arctopoli natus; 7 Martii 1931 Holmiae in Suecia mortuus) fuit unus ex potentissimis pictoribus Finnicis, notus inter alia picturis saeculo nono decimo exeunte factis, quarum argumenta ex Kalevala, carmine epico proprio Finniae, sumpsit. Multum valuisse existimatur ad artem pingendi Finnicam. Operibus suis nationalismum, symbolismum, realismum repraesentavit. Ut fautor nationalismi Finnici se praestaret, circiter anno 1907 nomen principale suum Suecicum *Axel Gallén* convertit in *Akseli Gallen-Kallela*, ut magis nomen Finnicum sonet.

Annis 1880 picturae studebat Lutetiae, ubi vitam inaequalem et artificiosam picturis descripsit, sed magis magisque studiosus factus est naturae et mythologiae Finnicae depingendarum. Saeculo vicesimo ineunte etiam opera tectoria creare incohavit, quorum pingendorum in Italia peritus factus erat. Inter alia opera tectoria in patria sua mausoleum Arctopolitanum Sigridis et Arthurii Jusélius confecit. Annis volventibus magis magisque naturam describebat confecitque aliquot picturarum colorum variorum itinere suo in Africa. 

Anno 1931 pneumonia defunctus est Hafnia in Finniam rediens. Sepultus est in sepulcreto Hietaniemi, Helsingiae, in loco *collis artificum* nominato, qui collis est fabris bene meritis dedicatus.

Opera
-----

### Picturae Kalevalenses

* Aino-taru (Fabula de Ainone), 1891*Aino-taru* (*Fabula de Ainone*), 1891
* Sammon taonta (Sampo excusa), 1893*Sammon taonta* (*Sampo excusa*), 1893
* Väinämöisen lähtö (Väinämöinen abiens), 1895*Väinämöisen lähtö* (*Väinämöinen abiens*), 1895
* Sammon puolustus (Defensio Samponis), 1896*Sammon puolustus* (*Defensio Samponis*), 1896
* Joukahaisen kosto (Ultio Joukahainis), 1897*Joukahaisen kosto* (*Ultio Joukahainis*), 1897
* Lemminkäisen äiti (Mater Lemminkäinis), 1897*Lemminkäisen äiti* (*Mater Lemminkäinis*), 1897
* Kullervon kirous (Exsecratio Kullervonis), 1899*Kullervon kirous* (*Exsecratio Kullervonis*), 1899

### Opera alia

* Poika ja varis (Puer et cornix), 1884*Poika ja varis* (*Puer et cornix*), 1884
* Akka ja kissa (Vetula et feles), 1885*Akka ja kissa* (*Vetula et feles*), 1885
* Démasquée (Detecta)*Démasquée* (*Detecta*)
* Symposion (Convivium), 1894*Symposion* (*Convivium*), 1894
* Tuonelan joella (Ad flumen Tuonelae, 1903*Tuonelan joella* (*Ad flumen Tuonelae, 1903*
* Ad astra, 1907*Ad astra*, 1907

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Grove Art • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Vallis Negra
Res apud Vicidata repertae:Vallis Negra: insigneVallis Negra: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°57′0″N 9°41′26″E  
*Numerus incolarum*: 211  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bergomas  

**Geographia**

*Superficies*: 2.23 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lenna, Platea Brembiana, Moyum, Plazolum  

**Tabula aut despectus**

Vallis Negra: situsVallis Negra: situs
Vallis Negra
**Vallis Negra** (alia nomina: *Vallis Nigra*) (Italiane *Valnegra*) est oppidum Italicum et municipium, circiter 200 incolarum, in Provincia Bergomati regionis Langobardiae situm. Incolae *Vallisnegrenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Vallis Brembiana (*terra*)
* Bergomum (*urbs*)
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Diocese of Bergamo, Italy: Parish
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vallem Negram** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Bergomati.Collocatio finium municipii in Provincia Bergomati.
* Municipia Communitatis montaneae Vallis Brembianae.Municipia *Communitatis montaneae Vallis Brembianae*.
*Adoratio Pastorum.* Tabula a Gerardo de Honthorst, 1622.
**Nativitas Iesu** est narratio Iesu nati secundum evangelia Lucae Matthaeique et apocrypha biblica. Evangelia canonica Lucae Matthaeique ferunt Iesum natum esse ex Maria virgine in praesaepe in Bethleem Iudaeae. Iosephus et Maria secundum evangelistam Lucam propter professionem quandam de orbe universo Romano describendo peregrinati sunt a Nazareth ad Bethleem, ubi Iesus natus est. 

Angeli omnibus nuntiaverunt eum salvatorem hominum esse, pastoresque venerunt ad infantem adorandum. Quidam autem astronomi, ut fert evangelium Matthaei, stellam sequebantur dona parvulo in praesaepe iacenti laturi. Herodes Rex inde stragem fecit, cum omnes pueros minores duobus annis natos necari iuberet. Familia in Aegyptum fugit.

Res traditione Christiana die 25 Decembris evenisse dicitur, numeratione historicorum mediaevalium anno 1 a.C.n. exeunte, sed e rationibus recentiorum annis fere a 6 ad 4 a.C.n. hoc factum esse constat.

Fons
----

1. ↑  "Biblical literature," *Encyclopædia Britannica Online,* 2011.

Nexus interni
-------------

* Christi Natalis
* Genealogia Iesu
Wikidata Calewa
Res apud Vicidata repertae:Calewa: insigneCalewa: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 48°42′52″N 8°44′15″E  
*Numerus incolarum*: 23 742  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Florian Kling  
*Procuratio superior*: Calw District, Calw VVG  

**Geographia**

*Superficies*: 59.88 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Hirsaugia, Altburg, Stammheim (Calw), Holzbronn  
*Territoria finitima*: Bad Teinach-Zavelstein, Gechingen, Althengstett, Bad Liebenzell, Oberreichenbach, Wildberg (Badenia-Virtembergia), Neubulach  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Lacis, Wyda  

**Tabula aut despectus**

Calewa: situsCalewa: situs
Pons Nicolai

**Calewa** est oppidum in Virtembergia. Ut fuerit oppidum Virtembergense, tamen nunc pertinet ad provinciam, cuius caput est Carolsruha urbs Badeniensis.

Cives praeclari
---------------

### Nati

* Arminius Hesse

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
---

Eukarya —   
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Hesperiidae   
Tribus : Hesperiini   
Genus : *Wallengrenia*   
Species : ***W. otho***   
*Wallengrenia otho*   
(Smith, 1797)  
Synonyma
\**Papilio otho* Smith, 1797
* *Thymelicus otho*
* *Thymelicus pustula* Hübner, [1819] (nom. nud.)
* *Thymelicus pustula* Geyer, 1832
* *Pamphila lacordairii* Godman, 1900 (nom. nud.)
* *Catia jobrea* Dyar, 1918
* *Hesperia drury* Latreille, [1824]
* *Catia druryi*
* *Oligoria drurii*
* *Hesperia clavus* Erichson, 1848
* *Pamphila helva* Möschler, 1877
* *Hesperia curassavica* Snellen, 1887
* *Pamphila winslowi* Weeks, 1906
* *Hesperia mago* Herrich-Schäffer, 1863
* *Wallengrenia misera*
* *Hesperia gemma* Plötz, 1883
* *Pamphila ravola* Godman & Salvin, 1884
* *Wallengrenia opthites*
* *Wallengrenia gemma*

***Wallengrenia otho*** est papilio familiae Hesperiidarum, in America Septentrionali endemicus, a Texia orientali et Civitatibus Foederatis meridio-orientalibus ad meridiem per Indias Occidentales et Mediam Americam ad Argentinam. Singuli errantes in septentrionibus usque ad Missuriam mediam, Kentukiam septentrionalem, et Delavariam aliquando inveniuntur.

Latitudo alarum est a 24 ad 35 mm. Adulti ab Aprili ad Octobrem volare solent. Sunt binae generationes (aliquando partim tertia) in plurimo Americae Septentrionalis. Adulti in Florida paeninsulari et Texia meridiana omnem per annum vegeti sunt.

Larvae *Stenotaphro secundato* et speciebus generis *Paspali* vescuntur. Adulti nectar variorum florum sorbillant, inter quos flores *Clethrae alnifoliae* et generum *Pontederiae* et *Prunellae.*

Subspecies
----------

* *Wallengrenia otho otho* (Georgia ad Mexicum et Brasiliam (Amazonas))
* *Wallengrenia otho drury* (Pennsilvania, Portus Dives)
* *Wallengrenia otho clavus* (Mexico ad Brasiliam, Trinitas, Guyana, Surinamia, Venetiola)
* *Wallengrenia otho misera* (Cuba, Insulae Bahamenses, Honduria)
* *Wallengrenia otho ophites* (Antillae, Dominica)
* *Wallengrenia otho vesuria* (Iamaica)
* *Wallengrenia otho sapuca* (Paraguaia)

Nexus externi
-------------

* De specie apud situm butterfliesandmoths.org (Butterflies and Moths of North America).
*Vide etiam paginam discretivam:* Caudex (discretiva)

Codex Morse internationalis.
In locutione technica, **codex** (Anglice *code*) est ars et ratio praescriptionum, quibus cuiusdam rei informatio (sicut litterarum notae, verba, notatio musica, locutiones, gestus) in aliam convertatur formam repraesentandique modum. Itaque de signis in alia signa, non necesse eiusdem generis, reddendis agitur.

De codice notarum
-----------------

Saepe codex vel *code* significare intellegitur notarum copiam, qua rei cuiusdam cum aliis communicanda informatio forma aliquo modo mutata transferatur ad certum deliberatumque usum parata. Qua translatione communicatoria emissor humanus aut mechanicus nuntium alphabeto quodam compositum in talem convertit notarum habitum qui in medio quodam materiali (ut in aere) aut in aliquo canali (ut, puta, vi electrica) procedere possit. Etiam oportet receptorem humanum aut mechanicum posse nuntium per notas missum petractare et interpretari. Quae cum ita sint, constat verbi gratia scripturam Braille quendam esse notarum codicem ad eorum usum paratum, quibus opus sit sine visu legere. 

Codex non solum notarum repraesentationibus sed etiam, et quidem praecipue, regulis praeceptionibusque consistit, quibus verba et locutiones convertantur transmittendi aut dissimulandi causa. Iam antiqui codicibus cryptographicis utebantur, ut duobus in locis apud Suetonium legimus: Caesarem et ad familiares et ad Ciceronem, si quid opus esset occultius dicere, "per notas" scripsisse. Etiam celandi aperit rationem: *sic structo litterarum ordine, ut nullum verbum effici posset: quae si qui investigare et persequi velit, quartam elementorum litteram, id est D pro A et perinde reliquas commutet*. Quae ratio in formulam ita fere reddi potest:

{\displaystyle C=\{\,A\mapsto D,B\mapsto E,C\mapsto F\,\ ,...\}}
Constat "notas" illas usitatis consistere litteris, quarum ordo ex praeceptionibus codicis statuitur. Codex (C) igitur ipse notarum inter se relationes definit. Etiam Augustus imperator per notas scripsisse fertur.

Notae
-----

1. ↑  *Glossarium Anglico-Latinum Redmond*, s.v. *Code*; Herimannus Novocomiensis, De novo atque mirabili disco notionibus servandis apto, *Ephemeris* 2004.
2. ↑  Sicut codex Morse ad nuntios per filum electricum telegraphandos usitatus.
3. ↑  Suet. *Div. Iul.* 56; *Div. Aug.* 88.
4. ↑  Suet. *Div. Iul.* 56 *extant et ad Ciceronem, item ad familiares domesticis de rebus, in quibus, si qua occultius perferenda erant, per notas scripsit*.
5. ↑  Suet. *Div. Aug.* 88 *Quotiens autem per notas scribit, B pro A, C pro B ac deinceps eadem ratione sequentis litteras ponit; pro X autem duplex A*.

Nexus interni
-------------

* Codex geneticus
Effigies Sanctae Valpurgae in ecclesia in vico *Konter* in civitate Luxemburgo
**Walpurgis,** etiam **Valpurga**, nata anno 710 in Anglia, vita functa esse habetur die 25 Februarii 779, sed alii historici dicunt obisse anno 780 Aquileiae Germaniae in media Franconia. Walpurgis filia Christiani regis Occidentalis Saxoniae in regno Angelo-Saxonico fuisse creditur, et plurimi putant illam fratris filiam fuisse Sancti Bonifatii. In Vita Sancti Willibaldi, scripta secundum narrationem ab Hageburca, monacha in monasterio Heidenheim, parentes non nominantur. Saeculo autem 12 Richardus peregrinus Anglo-saxonicus anno 720 Lucae mortuus, ut pater sanctorum Wunibaldi Willibaldi et Walpurgis eiusque mulier Wunna nominantur; illam Wunnam sororem fuisse Sancti Bonifatii. 

Ab ecclesia missa est in Germaniam meridianam, ubi abbatissa praefuit monasterio Aquileiensi Benedictinarum.

Walpurgis declarata est sancta Kalendis Maiis a papa Hadriano II verisimiliter anno 870. Eius autem dies festus nunc est in Ecclesia Catholica Romana et Ecclesia Lutherana 25 Februarii. Eam et patrem et fratres patronos et urbis et dioeceseos Eystettensis venerantur.

Nox Valpurgis Kalendis Maiis est, vel nox inter pridiem Kalendas Maias et Kalendas Maias.
Eques **Iohannes Baptista Camberlyn**, saepius nuncupatus eques **Camberlyn d'Amougies**, est poëta latinus, natione Belga. Natus est Gandavi 16 Iunii 1772 et functus vita die 15 Aprilis 1833.

Cum Iacobo Iosepho Deglimes et Ioanni-Dominico Fuss, numeratur inter tres meliores coaevos poetas latinos qui tunc temporis micabant in poesi latina in Belgica, qui Trias Poetica Belgica merito nuncupari queunt.

Primum didicit ius in Studio Generali Lovaniensi, postea factus est iudex sedens in Tribunali Primi Iudicii Gandavensi.

Anno 1816 ambo fratres Johannes Baptista et Iosephus Guilielmus Camberlyn a rege Guilielmo Primo in nobilitatem asciti sunt.

Opus eius poeticum
------------------

Carmina latina eius maxime notuerunt quae Acta Diurna multum laudaverunt.

Propterea honoratus est cruce meritoria Legionis Honoris atque Leonis Belgici.

Vice-praeses fuit Societatis Regiae Bellarum Artium et Litterarum Gandavensis.

Omnia eius opera sub titulo "Miscellanea" edita sunt.

Etiam dicitur scripsisse libellos adversus Napoleonem.

Inter alia multa carmina legere possumus ista:

* *In caedem Egmondi*.
* *Ars Costeriana*.
* *Eyckii immortali genio*.
* *Buckelingii genio*.

Exemplar eius artis poeticae
----------------------------

Hic sequuntur nonnulla carmina selecta e carmine cui titulus: *Buckelingii genio* in quo celebratur Buckelingus ille piscator qui primus invenit artem qua haringi condirentur.

Ad mandata vigil, dioque afflamine plenus
Halecûm lustrat maculata cadavera, et intus
Exta videt, venas quis polluat inspicit humor ;
Sic rimatur ubi putredinis ignea sedes,
Occultisque mali secessibus incubat acer ;
Viscera pervadens Harpyis advenit antris,
Et labis reperit causas, palpansque venena,
Noxia solerter secat exta, benignaque servat ;
Abluit, emendat, vegeto sale corpora condit,
Roboreis et doliolis condita reponit.
--------------
Cuncta viri dum tentabant discrimina ponti,
Non timuêre ad hyperboreos excurrere hiatus,
Dirus ubi ad rupes, monstra inter aquatica et ursos,
In tumido Boreas ventorum carcere rugit ;
Innumeri hic nabant, mavortio et ordine, pisces,
Argentoque refulgebant et murice turmae ;
Has lustrare plagas numen suadebat amicum,
Perque gelu et brumas dextrum comparuit omen :
Et vox aethereis resonabat ab orbibus alma :
"Macti animo, Belgae, impavidos augete labores",
"Larga salutiferis non deerunt praemia coeptis".

Bibliographica
--------------

* Michaud, *Biographie universelle*.
* Ode, *Biographie universelle*.
* Vanderhaegen, *Bibliographie gantoise*.
* Aug. Vander Meersch, "Jean-Baptiste Camberlyn d’Amougies, poète latin", in: *Biographie Nationale de Belgique*, T. III, Bruxellis, 1872, col. 271-272.
* Eugène De Seyn, *Dictionnaire* etc...
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Zlotovia
Res apud Vicidata repertae:Zlotovia: insigneZlotovia: insigne
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 53°21′37″N 17°2′27″E  
*Numerus incolarum*: 18 768  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Złotów County  

**Geographia**

*Superficies*: 11.58 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Eggesin, Flexia  

**Zlotovia** (Polonice *Złotów*; Germanice *Flatow*) est urbs in regione Polonia Magna in Polonia boreali-occidentali apud flumen Głomia et quinque lacus (Lacum Urbis, Lacum Zaleskie, Lacum Babae, Lacum Magistris Urbi, Lacum Parochi) sita. Circa 18 500 incolarum habet. Urbs est princeps districti Zlotoviensis et pagi rustici Zlotoviensis. Condita est saeculo octavo per Pomeraniam Sclavinorum populi Wieleci; ius municipale ante 1370 recepit. Zlotovia a 1772 usque ad annum 1945 Germaniae pertinebat.

Ecclesia Assumptionis Beatae Mariae Virginis (1661–1664).
Curia (1913).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°21′37″N 17°2′27″E • *GeoNames* |
Gulielmus Christianus Fridericus Bock, burgimagister Vimarianus.
**Gulielmus Christianus Fridericus** vulgo *Wilhelm Christian Friedrich* **Bock** (natus Stadtsulza in hodierno Circulo Weimarer Land die 26 Decembris 1815; mortuus Vimariae die 9 Aprilis 1888) fuit politicus Germanicus.

Vita
----

Cameralis secretarius Bock anno 1851 primus burgimagister Vimarianus creatus est. Eodem anno promotionem ad demarchiam superiorem nactus est, ut Carolo Georgio Hase succederet. Imperio eius fabrica gasii anno 1855 inaugurata est, quo facto quaestio de stratis illuminandis ilico atque efficaciter solvi potuit. Insuper Schola rerum realium portas suas patefecit. Anno 1867 autem Vimariam reliquit quia rector districtus Apoldensis factus erat. Neque eisdem annis laborem senatorium in parlamento Thuringiensi agendum spernebat.

Rude donatus est tamquam consiliarius gubernii a secretis. Ultimos annos denuo Vimariae degebat, inde cippus in principali sepulcreto Vimariano invenitur.

Honores
-------

Anno 1890 Vimariae secundum istum virum clarissimum via nominata est *Bockstraße*.

Bibliographia
-------------

* Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (ed.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte*, Vimariae 1993, p. 46.
Stephanus Fry
**Stephanus Ioannes Fry**, vulgo plenius *Stephen John Fry* (natus 24 Augusti 1957), alumnus scholae Greshamensis et Collegii Reginalis apud Cantabrigienses, est Anglicus histrio, comoedus, scriptor, introductor radiophonii televisionisque.

Delectans, vir facundissimus, dimidia pars acti gemini "Fry et Laurie" cum amico Hugone Laurie notus est. Ambo, qui alius alia in Universitate Cantabrigiensis sodales Lucum in Proscaenio Cantabrigiensis (Anglice *Cambridge Footlights*) obviam facti sunt, in "Parvum de Fry et Laurie" (Anglice *A Bit of Fry and Laurie*) egerunt et orationem scripserunt, atque in *Jeeves et Wooster* primas partes egerunt. Anno 2008 Fry, qui etiam pelliculam rei veritatis de Viro Immunitarii Defecto Humanae et morbo Syndrome Comparatis Defectu Immunitatis et de depressione animae fecit, ad omnes quinquaginta civitates Americanas seriem pellicularum rei veritatis "Stephanus Fry in America" factum iter fecit. Nunc introductor ludi comici quaestionum gratiosissimi, "Studiosior" (Anglice *QI* aut *Quite Interesting*) in quo delecti iudices praemia non pro sciendibus quid verum responsum ad quaestionem sit sed pro oblectandibus accipiunt est.

Fry praecipuam personam Anscharium Wilde quam personam dixit se natum fuisse ut ageret, in *Wilde,* pellicula cinematographica, egit. Vox in multis ludis electronicis quorum singularissimi est primi duo ludi electronici de Harrio Potter, cum Anglicos audiolibros narravisset, audiri potest. Omnes artes rei veritatis et autobiographia et quattuor commenticiae fabulae scriptae a Fry ab existimatoribus laudatae sunt.

Fry oblectans tantae gloriae est ut multos dignitates et honorifica diplomata consecutus sit. In autobiographia *Moab is My Washpot* (scil. "Moab est Olla Mea ad Lavandum") Fry libere se iuvenum disserit. Tum temporis Fry fraudis convictus tres menses in carcere degit, cum tabellam creditariam ex amico domestico furari constituisset. Morbo animi bipolaris affligebatur et per multos annos contendit ut homosexualitatem suam celaret. Nunc in Londinio cum amatore Daniele Cohen habitat. Fry Carolum Principem, cuius nuptias Camillae Parker-Bowles comitatus est, comiter utitur. Maxima caritate technologiae tenta, paginam electronicam suam ab anno 1997 et emissiones *podcast* electronicas ad audiendum ab anno 2008 et paginam Twitteris quam maximi homines post paginam Baraci Obamae sequuntur habuit.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius Stephani Fry
* De Stephanno Fry in *The Guardian*
**Gulielmus Robertus Ferdinandus** (Theod. *Wilhelm Robert Ferdinand*) **Bünger** (natus 8 Octobris 1870 oppido *Elsterwerda* (Saxonia), mortuus 21 Martii 1937 Lipsiae) vir publicus Saxoniae et sodalis DVP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam finitam Bünger iurisprudentiae studebat. Deinde promotus est et iurisprudens laboravit.

Cursus honorum
--------------

Bünger, qui sodalis DVP erat, anno 1920 primo legatus senatus terrae Saxoniae electus est et ad annum 1930 mansit. Annis 1924 - 1927 administer Saxoniae iustitiae et deinde anno 1928/1929 administer culturae erat. 3 Iulii 1929 praeses ministrorum Saxoniae electus est et ad 18 Februarii 1930 consilium ministrorum rexit. Deinde praeses senatus Iudicii Imperii Lipsiae factus est. Et anno 1933 iudicio contra Marinum van der Lubbe praefuit, qui die 27 Februarii 1933, paulo post in aedibus Dietae Imperii Germanici incendium ortum est, ibi comprehensus est et ergo putatus est ignem excitavisse. Cum van der Lubbe ad mortem damnaretur, alii accusati liberati sunt, quamquam Nazistae et pro his mortem postulaverant et Iosephus Goebbels et Hermannus Göring testes delationis fuerant.

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
Biblia in lingua Latina manu scripta.
**Studium Bibliorum** in Christianitate est legere libros Bibliorum iterum atque iterum et verba lecta deliberare et meditari. Multi Christiani studium bibliorum amant et nonnulli cottidie huic libro tempus dedicant. Sed etiam homines, qui non Christiani sunt, Biblia legere et intellegere cupidi erant suntque. Hodie computator Biblia studere adiuvare potest. Nonnullae communiones Christianae, imprimis Testes Iehovah, hominibus omnibus studium bibliorum domi offerunt.

Citationes
----------

* "Beatus, qui legit et qui audiunt verba prophetiae et servant ea, quae in ea scripta sunt; tempus enim prope est" (Apocalypsis Ioannis 1:3 ex Nova Vulgata)

* "Non recedat volumen legis huius de ore tuo, sed meditaberis in eo diebus ac noctibus, ut custodias et facias omnia quae scripta sunt, in eo tunc diriges viam tuam et intelleges eam" (Liber Iosue 1:8, Vulgata)

Nexus interni
-------------

* Lectio divina
* Studia biblica

Nexus externi
-------------

* Programma computatrale ad Biblia studenda cum Vulgata et Nova Vulgata
**Stephanus Dabissa** (lingua Bosniaca: *Stjepan Dabiša*) fuit secundus Bosniae rex, qui ab anno 1391 usque ad mortem rexit.

Dabissa non legitimus filius filii Stephani I bani Bosniae fuit. Vladislaus, secundus filius Stephani I, aut Ninoslaus, tertius Stephani I filius, fuit Stephani Dabissae pater.

Stephano Tuartco I mortuo, Stephanus Dabissa novus rex electus est. Is Sigismundo et Mariae, regibus Hungariae, debuit dare partes Dalmatiae et Croatiae quae Stephanus Tuartcus I vicerat.

Anno 1394, cum Sigismundus Luxemburgicus, iure uxoris rex Hungariae, in Bosniam venisset, oppidum Dobor appellatum populavit, et Stephanus Dabissa factus est Sigismundi vassallus.

Uxor regis Stephani Dabissae fuit Helena Gruba, quae ei peperit Stanam, unam filiam.

Stephanus Dabissa rex mortuus est die 8 Septembris 1395 de morbo epidemo. Helena nova regina Bosniae electa est a Consilio Regni Bosniae.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Stephanus Tuartcus I**  |  **Rex Bosniae** 1391-1395 | Successor: **Helena Gruba**  |
*Vide etiam valor pro aliis significationibus valoris.*

**Valor** (-is, *m.*) in oeconomia aut ad usum rerum spectat aut ad rationem qua aliqua res cum alia mutatur.

Paene numquam autem nostra aetate res invicem mutantur sed semper cum pecunia. Haec mutationis ratio pretium dicitur.

Thomas Aquinas: "...carius vendere, vel vilius emere rem, quam valeat, est secundum se iniustum et illicitum."

Valor usualis
-------------

Oeconomici classici sicut Adamus Smith vel David Ricardo distinguebant inter valorem commutativum et usualem, quod theoriam valoris constat. Omnes res usum habent qui eius valorem efficit. Valor usualis tabulae exempli gratia eo est quod super tabula res ponere potes.

Scripta
-------

* Sigrides Albert: De "pretio iusto", *Vox Latina: Commentarii periodici favore et subsidio Studiorum Universitatis Saravicae comparati*, tomus 45, 2009, fasc. 176.
* "De valoris natura"

Notae
-----

1. ↑  Thomas Aquinas, Summa Theologiae II, qu. 77, art. 1 c.

Nexus interni
-------------

* Plusvalor
Volfgangus Ernestus Pauli
Opinabile argumentum scientificum dicitur **ne falsum quidem** cum in sumptionibus certo falsis scitis condatur, aut in theoriis quae fieri non possint falsae, vel adhiberi ad rem quamlibet praedicendam.

Facta est locutio a Volfgango Pauli, physico mechanicae quanticae, pro alacribus perversae neglegentisque mentis contradictionibus notissimo (Shermer 2006), de quo Rudulfus Ernestus Peierls anno 1960 scripsit: "Amicus vulgatos iuvenis physici commentarios ei monstravit quos non esse magni momenti putavit, sed de quo eius opinionem volebat scire. Ille autem "Non modo est non rectum" maestus inquit, "sed ne falsum quidem" (Theodisce: *Das ist nicht nur nicht richtig, es ist nicht einmal falsch*). In scientia et philosophia, haec locutio nunc appellatur principium falsificabilitatis.

Significationes
---------------

Argumenta "ne falsa quidem" bene sint formata, sed ratione de qualibet naturae re careant, sicut in sententia "Animae sunt immortales" (quia nomen *animae* non bene definitur), vel ea revera sint ineptiae, significatione carentes, sicut in nonnullis *Time Cube* ('Cubi Temporis') scriptionibus. In locutione "ne falsum quidem" inest notio quod etiam argumentum falsum sit melius.

Locutio "ne falsum quidem" saepe adhibetur ad pseudoscientiam scientiamve malam describendam, et fere habetur derogatio? (Burkeman 2005).

Locutio etiam significationem scientiae adquisivit quae est sincera et in hodierna doctrina scientifica condita, sed potest neque in praedictione adhiberi neque falsum fieri (Anglice: *falsified*). Tales coniecturae statuta artis praecepta non sequuntur, etiam si in lingua scientifica dicantur. "Ne falsum quidem" adeo ad partes theoriae superchordarum adhibetur quandoquidem ea theoria, quamquam in mathematica eleganti expressa, neque praedictiones neque examina hactenus praebet (Woit 2007).

Nexus interni
-------------

* *Mu (negativum)*
* Margarita Mead
* Carolus Popper

Bibliographia
-------------

* Burkeman, Oliver. 2005. Not Even Wrong. *The Guardian,* 19 Septembris.
* Shermer, Michael. 2006. "Wronger Than Wrong." *Scientific American.*
* Peierls, Rudolf. 1960. "Wolfgang Ernst Pauli, 1900–1958." *Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society* 5:174–192. Doi=10.1098/rsbm.1960.0014.
* Woit, Peter. 2007. *Not Even Wrong: The Failure of String Theory and the Search for Unity in Physical Law.* Basic Books. ISBN 978-0-465-09276-5.
Wikidata Ferdinandus Huanacuni
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus Huanacuni: imagoFerdinandus Huanacuni: imago
*Nativitas*: 29 Maii 1966; Pax  
*Patria*: Bolivia  

**Officium**

*Officium*: Foreign Minister of Bolivia  
*Munus*: researcher, politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Movement for Socialism  

**Ferdinandus Huanacuni**, vulgo plene *Fernando Huanacuni Mamani* (natus in provincia Pacensi die 29 Maii 1966), e populo Aymara ortus, est politicus Boliviae.

Alumnus est Universitatis Maioris Divi Andreae in urbe Pacensi ubi iuribus studuit. Discipulum fuisse dicitur Alfredi Sfeir philosophi apud institutum Zambuling. Novos modos proponit bene vivendi et communiter agendi in rebus publicis plurinationalibus sub lege matris Terrae Pachamama, quos modos e cultura Tihuanaco derivatos praetendit. A die 23 Ianuarii 2017 usque ad 4 Septembris 2018 minister rerum externarum meruit, successor Davidi Choquehuanca, praeside Evo Morales.

Notae
-----

1. ↑  "Fernando Huanacuni, el nuevo canciller de Bolivia" (2017)

Bibliographia
-------------

* "10 nuevos ministros figuran en el gabinete de Evo; Choquehuanca y Quintana dejan sus cargos" in *Los Tiempos* (23 Ianuarii 2017)
* "Fernando Huanacuni, el nuevo canciller de Bolivia" in *Los Tiempos* (23 Ianuarii 2017)

Ministri rerum externarum Boliviani (1989–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Iturralde Ballivián 1989 • Ronaldus MacLean Abaroa 1992 • Robertus Peña Rodríguez 1993 • Antonius Araníbar Quiroga 1993 • Xaverius Murillo de la Rocha 1997 • Gustavus Fernández Saavedra 2001 • Carolus Saavedra Bruno 2002 • Ioannes Ignatius Siles 2003 • Armandus Loaiza 2005 • David Choquehuanca 2006 • Ferdinandus Huanacuni 2017 • Didacus Pary 2018 • Karen Longaric 2019 ad interim
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Boliviae |
|  |
Wikidata Ferdinandus Collor de Mello
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus Collor de Mello: imagoFerdinandus Collor de Mello: imagoFerdinandus Collor de Mello: subscriptioFerdinandus Collor de Mello: subscriptio
*Nativitas*: 12 Augusti 1949; Urbs Fluminensis  
*Patria*: Brasilia  

**Officium**

*Officium*: Praeses Brasiliae, senator brasilianus, federal deputy of Alagoas, senator brasilianus  
*Munus*: politicus, scriptor  

**Consociatio**

*Factio*: AGIR, Democratic Movement Party, Democratic Social Party, National Renewal Alliance Party, Brazilian Labour Renewal Party, Brazilian Labour Party  
*Religio*: Baptistae
**Familia**

*Genitores*: Arnon Afonso de Farias Melo;   
*Coniunx*: Rosane Collor, Caroline Serejo Medeiros Collor de Mello  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Grand Cross of the Order of the Southern Cross, Order of Naval Merit, Grand Cross of the Order of Merit of Portugal, National Order of Merit, Order of the Liberator General San Martín, Order of Merit, National Order of Merit, Order of Boyacá, Order of the Crown of the Realm, National Maltese Order of Merit, Order of the Liberator, Order of Rio Branco, Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, Grand Cross of the Military Order of the Tower and Sword, Ordo Crucis Meridionalis, Order of Military Merit, Order of Aeronautical Merit, Military Order of the Tower and Sword, Order of Merit of Portugal, Order of the Condor of the Andes, Ordo Isabellae Catholicae, Order of the Aztec Eagle, Order of Merit of the Italian Republic, Ordo pro Merito Melitensi  

Praesides quondam Brasiliae Ferdinandus Henricus Cardoso, Ferdinandus Collor de Mello, Iosephus Sarney, mense Aprili 2008 picti
**Ferdinandus Collor de Mello**m vulgo  *Fernando Collor de Mello*  (in Urbe Fluminensi natus die 12 Augusti 1949), alumnus Universitatis Foederalis Alagoasensis, est rerum politicarum peritus Brasilianus, qui a die 15 Martii 1990 usque ad diem 29 Decembris 1992 Brasiliae praeses fuit.

Nexus externi
-------------

* "Fernando Afonso Collor de Mello" apud UOL
* "Fernando Collor" apud bibliothecam praesidii Brasiliani

  

Praesides Brasiliae 1969–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Garrastazu Médici 1969 • Ernestus Geisel 1974 • Ioannes Baptista de Oliveira Figueiredo 1979 • Tancredus Neves 1985 • Iosephus Sarney 1985 • Ferdinandus Collor de Mello 1990 • Itamar Augustus Franco 1992 • Ferdinandus Henricus Cardoso 1995 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2003 • Dilma Rousseff 2011 • Michael Temer 2016 • Iairus Bolsonaro 2019 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2023
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum • Index praesidum Brasiliae**Capsae cognatae:* Praesides Brasiliae 1889–1969 • Ministri rerum externarum Brasilienses |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Andronicus

**Andronicus Angelus** seu *Andronicus Ducas Angelus* (Graece Ἀνδρόνικος Δούκας Ἄγγελος; natus circa annum 1130; mortuus inter 1183 et 1185) fuit nobilis Byzantinus e familia Angelorum. Fuit filius Constantini Angeli quem e Theodora Comnena genuit. Inter annos 1176 et 1183 bella pro imperio Byzantino in Anatolia gessit.

In matrimonium duxit Euphrosynam Castamonitissam et ex ea genuit:

* Constantinus
* Ioannes
* Alexius, imperator
* Theodorus
* Isaacius, imperator
* Irene, quae Ioanni Cantacuzeno nupsit
* Theodora, quae breviter Conradi Montisferratensis uxor fuit

Sive per Irenam Angelinam sive per aliam filiam Andronicus fuit avus Theodorae, Austriae et Styriae ducissae (anno 1246 mortuae).

Nexus externi
-------------

* "Andronikos Doukas Angelos" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* K. Varzos, *Η γενεαλογία των Κομνηνών* (2 voll. Thessalonicae, 1984 1A 1B 2) no. 93 et (de filiis et filiabus) no. 178-185
Wikidata Anjirō
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 16. saeculum; Satsuma Province  
*Obitus*: 1550;   
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: linguista, Samurai, Interpres, Interpres, murderer  

**Anjirō** (ア ン ジ ロ ー) sive "Yajirō" (ヤ ジ ロ ー, ヤ ジ ロ ウ), postea **Paulus Sanctae Fidei** appellatus, fuit ex Satsuma interpres. Facinore commisus caedem, Lusitanam Malaccam fugit una cum periclitatore et scriptore Fernão Mendes Pinto. In Malacca Sanctum Franciscum Xavier (1506–1552) quaesivit et cum eo Iaponiam regressus interpres.  Una cum Xaverii et duabus iaponicis iesuitis et duobus sociis et serico converso, Andziro Iaponiam rediit ut primam legationem Iesuitam formet ad Iaponiam.

Notae
-----

1. ↑  "Paulus Sanctae Fidei" (vide p. 918 apud *Google Books*)
2. 1 2  Moffett, Samuel Hugh (2005). *A History of Christianity in Asia vol. 2*. Maryknoll, New York: Orbis Books. pp. 69–70. ISBN 978-1-57075-701-3

Bibliographia
-------------

* Cabezas, Antonio (1995): The Iberian century Japan. The Spanish-Portuguese presence in Japan (1543-1643). Valladolid: Secretariat Publications, University of Valladolid. ISBN 84-7762-452-6.

Nexus externus
--------------

* javerianos.org
Wikidata Anita Ekberg
Res apud Vicidata repertae:Anita Ekberg: imagoAnita Ekberg: imago
*Nativitas*: 29 Septembris 1931; Malmogia  
*Obitus*: 11 Ianuarii 2015; Rocha de Papa  
*Patria*: Suecia  
*Nomen nativum*: Anita Marianne Ekberg, Kerstin Anita Marianne Ekberg
**Officium**

*Munus*: actor, fashion model, actor cinematographicus, beauty pageant contestant  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Genitores*: Gustav Fredrik Ekberg;   
*Coniunx*: Anthony Steel, Rik Van Nutter  

**Memoria**

*Laurae*: Golden Globe Award for New Star of the Year – Actress  
*Sepultura*: Skanörs old cemetery  

**Anita Ekberg** (nata *Kerstin Anita Marianna Ekberg* Malmogiae die 29 Septembris 1931; mortua Rochae de Papa iuxta Romam die 11 Ianuarii 2015) fuit actrix voluptuosa Suecica. Clarissima historiae cinematographicae manet adhuc hodie imago eius quae in Friderici Fellini pellicula *La Dolce vita* in Fonte Trivii se aspergit.

Cinematographia selecta
-----------------------

Anita Ekberg (anno 2007)
* *Abbott and Costello Go to Mars* (1953)
* *The Golden Blade* (1953)
* *Blood Alley* (1955)
* *Artists and Models* (1955)
* *War and Peace* (1956)
* *Back from Eternity* (1956)
* *Hollywood or Bust* (1956)
* *Man in the Vault* (1956)
* *Zarak* (1956)
* *Interpol* (1957)
* *Valerie* (1957)
* *Paris Holiday* (1958)
* *The Man Inside* (1958)
* *Screaming Mimi* (1958)
* *Sheba and the Gladiator* (1959)
* *La dolce vita*  (1960)
* *The Dam of the Yellow River* (1960)
* *Boccaccio 70* (1962)
* *Call Me Bwana* (1963)
* *4 for Texas* (1963)
* *The Alphabet Murders* (1965)
* *Way ... Way Out* (1966)
* *Fangs of the Living Dead* (1969)
* *I clowns* (1970)
* *Killer Nun* (etiam dicta *Suor Omicidi* sive *Deadly Habits*) (1978)
* *Intervista* (1987)

Bibliographia
-------------

* Ronald Bergan, John Francis Lane, "Anita Ekberg obituary" in *The Guardian* (11 Ianuarii 2015)

Nexus externi
-------------

* De Anita Ekberg in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Anita Ekberg** spectant. |
Beatus Melchior a Spirito Sancto.
**Melchior a Spirito Sancto** (in saeculo: **Melchior Rodríguez Villastrigo**) (natus die 28 Ianuarii 1899 in pago Laguna de Negrillos in Hispania; obiit Bellimontano die 24 Septembris 1936), sacerdos professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Sollemnem professionem anno 1921 emisit; anno autem 1924 ordinationem sacerdotalem accepit. Idem docendo, sacris concionibus habendis confessionumque ministerio se tradidit. Ipse tempore martyrii nuper erat superior conventus Bellimontani.

Quattuor sequentes religiosi viri, in conventu Bellimontano in dioecesi Conchensi degentes, simul interfecti sunt die 24 mensis Septembris anno 1936, scilicet postquam nonnullos dies in vinculis fuerunt: Aloisius a Sancto Michaële De Sanctis, Melchior a Spirito Sancto, Iacobus a Iesu et Ioannes a Virgine de Castellar.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu declarationis Martyrii ServorumDei Mariani a S. Ioseph Altolaguirre y Altolaguirre (in saec.: Iacobi) et IX Sociorumex Ordine SS. Trinitatis (†1936-1937)*, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 874.
2. ↑  AAS, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 873-874.