recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Universitas Orenburgensis.
**Universitas Publica Orenburgensis** (Russice: Оренбургский государственный университет, tr. *Оrenburgskij gosudarstvennyj universitet*) est optima et magna studiorum universitas regionis Orenburgensis. Haec universitas studiorum novem institute investigatoria, 22 facultates et plusquam 120 cathedras habet. Circa 30 milia studentes nunc habet.

Historia
--------

Annus fundationis huius Universitatis, ab eius administratione officiale recognitus, est 1965. Anno illo condita est filia instituti industrialis urbis Kuibischev. Ab anno 1969 filia in institutum polytechnicum reformata est. Ab anno 1996 Universitas Publica Orenburgensis officiale vocatur. Primus rector Alexander Burba fuit. Hodie Vladimirus Kovalevski rector est.

Subdivisiones
-------------

Universitas Publica Orenburgensis 22 facultates et instituta (biologo-humina, chemica, communicationum applicatarum, geographiae et geologica, historica, iuridica, mathematica, oeconomica, philologica, philosophiae, physica, politologiae et cetera) et 6 filias subdivisiones structurales habet.
Anno 1994 museum historicum Universitatis apertum est. Haec museum rara exempli adsunt.
Anno 1997 hortus botanicus Universitatis apertum est, qui anno 2006 aream novam accipit.

Nexus externi
-------------

Situs officialis interretialis:
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Diocesis Tulsensis** est dioecesis Ecclesiae Romanae Catholicae in orientali Oclahomae regione in Civitatibus Foederatis sita. In finibus eius ecclesiasticis sunt comitatus omnes 31 Oclahomae orientales, cum Comitatu Tulsensi, qui multitudinem catholicorum largissimum in diocese continet. Episcopus diocesis est Reverendissimus David Austin Konderla.

Historia
--------

Cathedralis Sanctae Familiae Tulsae sita.
Antequam condita est, diocesis erat cum Diocese Oklahomapolitana et Tulsense, quae anno 1905 condita erat. Ecclesia Catholica in Oclahomam a monachis Gallicis Benedictis cum Fines Indas anno 1975 intravissent inductus est. Abbatia Sancti Gregorii in Shawnee eis originem debet.

Diocesis Tulsensis die 13 Decembris 1972 condita est cum a Diocese Oklahomapolitana et Tulsense priore divisa esset. Nunc diocesis 78 paroeciae (cum paroeciis missionis) intra 26 417 milia quadrata diocesis (68 420 km2). Diarium diocesis et fons informationis est *Eastern Oklahoma Catholic.*

Episcopi
--------

Hi episcopi Tulsenses annique Tulsam servandi:

1. Bernardus J. Ganter (1972–1977)
2. Eusebius Iosephus Beltran (1978–1992)
3. Eduardus Iacobus Slattery (1993–2016)
4. David Austin Konderla (2016-praesentem)

Cathedralis
-----------

 Pagina principalis est: Cathedralis Sanctae Familiae Tulsae

Institutio liturgiae
--------------------

* Te Deum Institutum Liturgiae Sacrae

### Scholae Secundae

* Bishop Kelly High School, Tulsae
* Cascia Hall Preparatory School, Tulsae

Notae
-----

1. ↑  "Dioecesis Tulsensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  Profile on Diocesan Website
3. ↑  Situs interretialis.
Wikidata Ioannes Baluanus
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Baluanus: imagoIoannes Baluanus: imago
*Nativitas*: 1422; Ingla  
*Obitus*: 5 Octobris 1491; Ripatransonis  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: Grand Almoner of France, Cardinal-Bishop of Palestrina, Cardinal-Bishop of Albano, bishop of Angers, Roman Catholic Bishop of Autun, abbas, abbas, bishop of Évreux, bishop of Angers, abbas, presbyter cardinalis, abbas  
*Munus*: presbyter catholicus, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Insignia heraldica**

Ioannes Baluanus: insigneIoannes Baluanus: insigne
**Ioannes Baluanus**, vulgo *Jean Balue* (Inglae in Pictavia natus anno fere 1421; mortuus ad Ripam Transonis mense Octobri 1491), fuit cardinalis et minister regis Ludovici XI qui eum maiestatis causa fere duodecim annos in carcere tenuit.

Alumnus universitatis Andegavensis, clericus ab anno 1457 iuxta episcopum Pictaviensem Iacobum Iuvenalem de Ursinis, ab 1461 iuxta Ioannem de Bella Valle Andegavensem operam dedit cum quo anno insequenti Romam petivit, mox etiam Lutetiam ubi adiuvante Carolo de Meloduno(de) regem Ludovicum XI cognovit. Consiliarius regius anno 1464, episcopus Ebroicensis anno insequenti, cardinalis anno 1467 factus est. Eodem anno iussu papae Paulo II ad dioecesim Andegavensem translatus est, patrono prisco Ioanne de Bella Valle eiecto, fratre Antonio in Ebroicum loco suo inserto. Sed anno 1469 iussu regis propter litteras clam ad Carolum Temerarium ducem Burgundiae missas in castello Lochiarum incarceratus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Catholic Hierarchy |

* "Balue, Jean" apud *Cardinals of the Holy Roman Church*
Wikidata Universitas Sancti Spiritus Eborensis
Res apud Vicidata repertae:
studium  
*Civitas*: Portugallia  
*Situs*: Ebora
**Origo**

*Inceptio*: 1559  

**Alma studiorum artiumque Universitas Eborensis**, quae successit **Collegio Sancti Spiritus** Iesuitarum, et quae propterea nuncupatur Lusitanice **Universidade do Espírito Santo** (quod significat latine *Universitas Sancti Spiritus*) est Universitas Iesuitarum condita anno 1559 a Cardinali Infante Domino Henrico, qui mox rex erit.

Haec universitas iesuitica originem trahit a *Collegio Sancti Spiritus* quod a bulla Papae Pauli IV in universitatem studiorum transformatum est pro Societate Iesu.

Haec universitas fuit famosa tunc temporis.

Suppressio
----------

Universitas Sancti Spiritus Eborensis perpetue abolitum est anno 1759 a regimine Portugalensi cui praeerat Marchio de Pombal, cum Iesuitae a regno Portugalensi expulsi sunt.

Omnes possessiones universitatis supressae, inter quas aedificia, praedia et acervus librorum bibliothecae, dono datae sunt Universitati Conimbrigensi anno 1774 ab Iosepho rege Portugalliae..

Notae
-----

1. ↑  Augustinus Theiner, *Annales Ecclesiastici*, Romae e typographia Tiberina, tomus I, 1856, p. 305 : "*eam avunculo suo Henrico Cardinali Infanti nuncupato concedere velit. Easdem preces Саrdinalis ipse Gregorio porrigit spondetque omnem se operam adhibiturum, ut **Alma studiorum artiumque Universitas Eborensis** magis magisque florescat.*".
2. ↑  Fundo da Universidade de Évora. Arquivo da Universidade de Coimbra

Bibliographia
-------------

* Teresa Maria Rodrigues da Fonseca Rosa. "História da Universidade Teológica de Évora". Universidade de Lisboa. 2013. ISBN 978-989-98314-0-7 PDF
* Francisco António Lourenço Vaz. "O ensino dos Jesuítas na Universidade de Évora: uma leitura dos primeiros estatutos". Revista História da Educação. Associação Sul-Rio-Grandense de Pesquisadores em História da Educação, vol. 20, nr 48. Brasil. 2016. ISSN 1414-3518. Pag 159-174PDF

Nexus interni
-------------

* Universitas Eborensis
**Filastrius Brixiensis**, sive **Brixianus** (natus verisimiliter circum annum 330; mortuus ante diem 4 Aprilis 397) fuit iuxta traditionem sextus episcopus Brixiensis. Forsan anno 360 sacerdos et forsan anno 380 episcopus factus est, sed non origine Brixiensi fuit. Missionarius peregrinatus est toto orbe. Ibi animum valde in religionem Iudaicam, Romanam paganam et haereses Antiquitatis Posterioris (imprimis haeresem Arianam) intendit. Mediolani in episcopum Arianum Auxentium se gessit. Anno 381 in partem concilii Aquileiensis venit. 

Verisimiliter inter annos 370 et 380 *Diuersarum hereseon librum* composuit, scripturam amplam contra haereses in 156 capita digestam. *Panarion* Epiphanii fonte usus est. Una cum Panarion Diuersarum hereseon libro ab Augustino fonte usus est cum librum suum *De haeresibus* scripsit. Augustinus vero diuersarum hereseon librum acri subtilique ingenio et iudicio percensuit et putavit Filastrium doctrinas haereses putavisse, quas non sunt. 

Successor suus Gaudentius diem mortis suum 18 Iulii putat. Iuxta glossam manuscripti mediaevalis, Filastrius in ecclesia sancti Andreae iuxta Portam Romanam Brixiae sitam sepultus est. Hodie reliquiae suae una cum eis sancti Apollonii in ecclesia cathedrali Brixiensi iacent.

In Ecclesia Catholica festum suum die 18 Iulii celebratur.

Fontes
------

* Gaudentius Brixiensis: tract. 21 (Laudes in Filastrium)
* Augustinus: ep. 222

Nexus externi
-------------

* Opera apud documentacatholicaomnia.eu
* Dirk Kurt Kranz, "FILASTRIUS (Philastrius) von Brescia" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 22 (Nordhausen, 2003. ISBN 3-88309-133-2) , columnae 320–324 **(Theodisce)**
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Infraclassis : Neoptera   
Superordo : Endopterygota   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Elateriformia   
Superfamilia : Buprestoidea   
Familia : Buprestidae   
Subfamilia : Polycestinae   
Tribus : Acmaeoderini   
Subtribus : Acmaeoderina   
Genus : ***Acmaeoderoides***   
Van Dyke, 1942  
   
Subdivisiones: Species

***Acmaeoderoides*** est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum, grex coleopterorum metallicorum. Nomen ab Eduino van Dyke anno 1942 constitutum est. Typus generis et *Acmaeodera insignis.*

Species
-------

Inter *Acmaeoderoides* digeruntur hae species descriptae, quae in oecozona nearctica inveniuntur.

* *Acmaeoderoides cazieri* Nelson, 1968
* *Acmaeoderoides confusus* Nelson, 1999
* *Acmaeoderoides depressus* Nelson, 1968
* *Acmaeoderoides distinctus* Nelson, 1968
* *Acmaeoderoides ferruginis* Wellso & Nelson in Nelson, 1968
* *Acmaeoderoides humeralis* (Cazier, 1938)
* *Acmaeoderoides insignis* (Horn, 1894)
* *Acmaeoderoides knulli* Nelson, 1968
* *Acmaeoderoides rossi* (Cazier, 1937)
* *Acmaeoderoides rufescens* Nelson, 1968
* *Acmaeoderoides stramineus* Nelson, 1968
* *Acmaeoderoides verityi* Nelson, 1968

Notae
-----

1. ↑  Bellamy, C. L. (2013). "Genus Acmaeoderoides". *A Checklist of World Buprestoidea* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Infraclassis : Neoptera   
Superordo : Endopterygota   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Elateriformia   
Superfamilia : Buprestoidea   
Familia : Buprestidae   
Subfamilia : Polycestinae   
Tribus : Acmaeoderini   
Subtribus : Acmaeoderina   
Genus : ***Acmaeoderopsis***   
Barr, 1974  
   
Subdivisiones: Species

***Acmaeoderopsis*** est genus coleopterorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum, grex coleopterorum metallicorum. Nomen a Gulielmo F. Barr anno 1974 constitutum est.

Species
-------

Inter *Acmaeoderopses* digeruntur hae species descriptae, quae in oecozonis nearctica et neotropica inveniuntur.

* *Acmaeoderopsis chisosensis* (Knull, 1952)
* *Acmaeoderopsis guttifera* (LeConte, 1859)
* *Acmaeoderopsis hassayampae* (Knull, 1961)
* *Acmaeoderopsis hualpaiana* (Knull, 1952)
* *Acmaeoderopsis hulli* (Knull, 1928)
* *Acmaeoderopsis jaguarina* (Knull, 1938)
* *Acmaeoderopsis junki* (Théry, 1929)
* *Acmaeoderopsis paravaripilis* (Barr, 1972)
* *Acmaeoderopsis prosopis* Davidson, 2006
* *Acmaeoderopsis rockefelleri* (Cazier, 1951)
* *Acmaeoderopsis vaga* (Barr, 1972)
* *Acmaeoderopsis varipilis* (Van Dyke, 1934)
* *Acmaeoderopsis westcotti* (Barr, 1972)

Notae
-----

1. ↑  Bellamy, C. L. (2013). "Genus Acmaeoderopsis". *A Checklist of World Buprestoidea* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
**Aenesidemus** (Graece Αἰνησίδημος) fuit philosophus scepticus Graecus, Cnossi in Creta natus. Primo saeculo 1 a.C.n. vixit, Alexandriae docuit, sub vita Ciceronis floruit. Sodalis veri simile fuit Academiae Platonicae, sed quia academicorum rationes reiecit, *epoché* (εποχή, 'iudicium dilatum') redintegravit, principium a Pyrrhone Eleo et Timone primum propositum, pro responso rei quod inexplicabiles epistemologiae difficultates habuit. Sua schola Pyrrhonismus usitatissime appellatur, sed etiam tertia schola sceptica. *Pyrrhoneia* (Πυρρώνειοι λóγοι), suum magnum opus, quattuor notiones principales explicavit: rationes scepticismi et dubii, argumenta contra causalitatem et veritatem, rationem physica, et rationem ethicam. Quarum primae maximi momenti sunt, et eius rationes pro iudicio dilato in decem *tropos* (modos) digestae sunt. Perpaucum de eo scitur quia nihil eius operum superest, quamquam per singula a Photio (in *Myriobiblion*) et Sexto Empirico, ac minus a Diogene Laertio et Philone Alexandrino commemoratus et disceptatus est.

Nexus interni
-------------

* Agrippa Scepticus
* Arcesilaus
* Carneades
* Epistemologia
* Metaphysica

Bibliographia
-------------

* Caizzi, Fernanda Decleva. 1992. Aenesidemus and the Academy. *The Classical Quarterly* 42(1):176–189. doi:10.1017/s0009838800042671.
* Polito, Roberto. 2004. *The Sceptical Road: Aenesidemus' Appropriation of Heraclitus.* L Lugduni Batavorum: Brill.
* Ritter, Heinrich, et Ludwig Preller. §§ 364–870.
* Saisset, Émile. *Ænésidème, Pascal, Kant*
* Thorsrud, Harold. Ancient Greek Skepticism. In *The Internet Encyclopedia of Philosophy.*
* Zeller, Eduard. *History of Greek Philosophy.*
**Virius Lupus** (nescimus, quando natus et mortuus sit) senator Romanus saeculi tertii exeuntis fuit.

Familia
-------

Verisimile est eum nepotem esse Lucii Virii Lupi Iuliani consulis anni 232.

Cursus honorum
--------------

Quos honores adierat, duabus ex inscriptionibus novimus: Erat *consularis sacrae urbis regionis II*, *curator Laurentum Lavinatium*, consul suffectus ignoto in anno, *consularis regionis II Caelemontium*, deinde legatus Augusti pro praetore Arabiae (fortasse annis 256 - 259) et Coeles Syriae (inter annos 260 - 268?) et *iudex sacrarum cognitionum per Aegyptum et per Orientem*. Ab anno 274 *pontifex Dei Solis* erat. Anno 278 consul II ordinarius cum Probo imperatore nominatus est, deinde ad annum 280 praefectus urbi Romae fuit.

Notae
-----

1. ↑  CIL VI 31775 et CIL XIV 1210
2. ↑  Michel Christol: Essai sur l’évolution des carrières sénatoriales dans la seconde moitié du IIIe s. ap. J.-C. Paris 1986, S. 263–270.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Marcus Aurelius Probus Augustus et Paulinus**  |  **Consul** 278cumImp. Caesare Marco Aurelio Probo Augusto II | Successores: **Imp. Caesar Marcus Aurelius Probus Augustus III et Nonius Paternus II**  |
Piscator cum *Coryphaena hippurus* : pictura muralis in membro 5 domús occidentalis reperta urbis Minoae Acroterii (Museum Archaeologicum Nationale Athenis)
Altaria delphinis ornata in eodem membro reperta (Museum Praehistoricum Theraeum)
**Piscatores** qui pisces nuper captos portant sunt res picturarum muralium in membro 5 domús occidentalis repertarum urbis Minoae Acroterii ab eruptione vulcanica Theraea, quae fortasse anno 1628 vel 1627 a.C.n. acciderit, absconditae. Pisces speciei *Coryphaena hippurus* (Latinitati classica "hippurus") attribuuntur. In eodem membro reperta sunt altaria delphinis ornata.

Notae
-----

1. ↑  "Dolphin-fish" in Andrew Dalby, *Food in the Ancient World from A to Z* (Londinii, 2003. ISBN 0415232597) p. 121

Bibliographia
-------------

* C. Doumas, *The Wall Paintings of Thera* (Athenis, 1992) tabulae 19-21
* S. Marinatos, *Excavations at Thera* vol. 6 (Athenis, 1974) tabula pigmentata 6
* Nanno Marinatos, *Art and Religion in Athens: reconstructing a Bronze Age society* (Athenis, 1984) pp. 37-38

Nexus externi
-------------

* Forma et res domús occidentalis

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Ala longa, qua invenitur hodie Bibliotheca publica **Regulorum aula** (Theodisce: *Prinzenhof*) inter aedificia multa protegenda media in urbe Arnstadii numeratur. Nunc sartus et tectus conservatur hic Bibliotheca publica.

Historia
--------

Aedificia in complexu irregulari alarum trium comprehenduntur, qui pluries reconstructus erat: fundamentum erat utique monasterium Benedictinarum nonnarum apud contiguam Ecclesiam BMSV. Persona prima qui post Reformationem ibi habitavit erat Catharina de Nassau (1583), vidua grafionis cuiusdam. 

Annis ab 1721 ad 1725 totum reconstructum est pompis satisfaciendis reguli Vilhelmi de Schwarzburg, denuo anno 1803 pro regulo Carolo Gunthero (Schwarzburg-Sondershausen). Anno 1878 oritur scholasticus usus. Gymnasio repartitio conclavium omnino mutata est. Anno 1990 renovatio facta est ad transformandum aedificium in bibliothecam modernam.

Descriptio
----------

Conservatae sunt duae fenestrae saeculi XVI exeuntis in ala septentrionali. Istius temporis est etiam subterranea cella camerata in ala occidentali, super quam sunt nonnullae diaetae tectoriis perpulchris (saeculi XVIII) exornatae. Meridiana ala non ante usum scholasticum erecta erat, cum aedificium etiam longius redditum est in directionem orientalem. Istius temporis sunt frontis ornamenta quoque.

Bibliographia
-------------

* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger:  *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen*, Deutscher Kunstverlag, 2003, p. 55-56, ISBN 3422030506

Nexus externi
-------------

* Bibliothecae pagina domestica
Wikidata Piscaria
Res apud Vicidata repertae:Piscaria: insignePiscaria: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 58°3′0″N 38°50′0″E  
*Numerus incolarum*: 190 429  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Усть-Шексна, Рыбная слобода, Рыбинск, Щербаков, Рыбинск, Андропов, Рыбинск
**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Iaroslaviensis  

**Geographia**

*Superficies*: 101.42 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Piscaria (discretiva)

**Piscaria** (Russ. *Рыбинск Rybinsk*) urbs est regionis Iaroslaviensis Russiae. In ripa Volgae fluminis stat, ubi Scheksna flumen in eam effluit. Incolas 188 678 habuit anno 2018.

Naves farinariae in Piscaria anno 1894

Historia
--------

Piscaria hodierna duorum oppidorum coniunctio est. Vicus in ripa Volgae laeva, ubi Scheksna in eam influit, nomine *Scheksnae ostio* ab anno 1071 notus est, quo ab Ioanne Vyšatič duce militiae Kioviensis expugnatus est, qui tumultum civium Rostoviensum oppressurus huc venit. In ripa Volgae dextra, ubi Padus flumen influit, colonia primo anno 1504 in testamento Ioannis Magni memorata est. Sloboda piscatorum tunc temporis hic fuit, quae pisces vendebat et in aulam magni ducis Moscuensis mittebat. Crescebat et anno 1777 in numerum urbium inclusa est, circuli caput facta. Magna urbs mercatoria Piscaria facta est. Fine saeculi XIX maxime floruit. *Metropolis burlacorum* tunc saepe nominabatur. Annis ab 1921 ad 1923 etiam gubernii Piscarianae caput erat. Anno 1935 moles Piscariae aedificari coepit, quae et Volgam et Šeksnam obstruit, ut receptaculum Piscarianum amplissimum multasque regiones habitatas et urbes inundaturum impleretur. Anno 1941 receptaculum impleri coepit, sed belli causa solum anno 1946 impleri finivit. Electricitas autem ab anno 1942 Moscuam ab electrificina Piscariana ivit; electriductus non aereus, sed subterraneus conctructus est, ne a Germanis destrueretur. Annis ab 1946 ad 1957 Piscaria *Ščerbakov* et annis ab 1984 ad 1989 *Andropov* Georgii Andropov honoris causa nominabatur.

*Burlaci* navem onerariam per Volgam trahunt. Eliae Repin pictura, anni 1870—1873)

Notae
-----

1. ↑  De nomine priore *Рыбная слобода, sloboda piscaria*, vide: Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 537. Vel *Riebza*, v. Henrici Scherer *Tabellæ Geographicæ ...*, Monachi 1703, p. 175.
2. ↑  Russice *Шексна*.
3. ↑  *Усть-Шексна*
4. ↑  *Черемуха*.
5. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *бурлак*. *Operarius in lemnis flumine Wolgae versans*.
6. ↑  E.g. Mologam urbem.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Piscariam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°3′0″N 38°50′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Tectum mescitae Lotfollah Isfahan in urbe Iraniae. Opus tessellatum, reti loculorum limoniformium praeditum, qui magnitudine crescunt cum ex imagine quasi pavone in exemplari in simplice *stucco* inserta descendunt.
Traditionalis florum donum Shiva linga aniconico Varanasis in urbe Indiae datum.
Imago aniconica impetus Marae in Buddham. Amaravatis Indiae saeculo secundo.
Minuta tabula Persica Muhammad pingit, facie velata, in Buraq ad caelum ascendente, iter Mi'raj appellatum. Saeculo sexto decimo.
**Aniconismus** (a Graeco alpha privativo + nomine εικων 'imago' + suffixo -ισμος) in variiis culturis est absentia corporearum mundi naturalis et supernaturalis repraesentationum, praecipue in traditionibus monotheisticis religionum Abrahamicarum. Aniconismus extendi potest ad solum numina, Deum, vel deitates, vel etiam ad prophetas, sanctos, vel alios veneratos, etiam ad homines, animalia, et omnes organismos, et tandem ad omnia quae sunt. Haec res plerumque per traditiones religiosas digeruntur, et sic tapu fit. Aniconismus, cum per corporeum imaginum exitium exercetur, iconoclasmus fit.

Aniconismi fons maximi momenti est interdictio imaginum in Vetere Testamento, imprimis prima decalogi tabula (Ex. 20:1–5):

Non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem quae est in caelo desuper et quae in terra deorsum nec eorum quae sunt in aquis sub terra.
Nexus interni
-------------

* Censura
* Controversia picturarum Muhammad Jyllands-Posten
* Vitulus aureus

Notae
-----

1. ↑  Exemplum primum Hebraicum: לא תעשה־לך פסל וכל־תמונה אשר בשמים ממעל ואשר בארץ מתחת ואשר במים מתחת לארץ.

Bibliographia
-------------

### Generalia

* Goody, Jack. 1997. *Representations and Contradictions: Ambivalence towards Images, Theatre, Fiction, Relics and Sexuality.* Londinii: Blackwell Publishers. ISBN 0631205268.

### Iudaismus

* Bland, Kalman P. 2001. *The Artless Jew: Medieval and Modern Affirmations and Denials of the Visual.* Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 069108985X. Praefatio.

### Religio Islamica

* Allen, Terry. 1988. Aniconism and Figural Representation in Islamic Art. In *Five Essays on Islamic Art.* Occidental Californiae: Solipsist. ISBN 0944940005. Textus.
* Beaugé Gilbert, et Jean-François Clément. 1995. *L'image dans le monde arabe.* Lutetiwea: CNRS Éditions. ISBN 2271053056.
* Paret, Rudi. 1968. Das islamische Bilderverbot und die Schia. In *Festschrift Werner Caskel,* ed. Erwin Gräf, 224-232.

### Bahá'í

* Hornby, Helen Bassett, compilator. 1988. *Lights of Guidance: A Bahá'í Reference File. India: Bahá'í Publishing Trust. ISBN 8185091463.*

### Buddhismus

* Huntington, S. L. 1990. Early Buddhist art and the theory of aniconism. *Art Journal* 49(4):401-408. Textus.
Wikidata Baraolt
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°4′30″N 25°36′0″E  
*Numerus incolarum*: 7 730  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Baraolt
**Gestio**

*Praefectus*: János Benedek  
*Procuratio superior*: Covasna  

**Geographia**

*Superficies*: 128.48±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Štúrovo, Zirc, Szarvas, Budapest District XXII, Dabas, Valea lui Mihai, Sarkad  

**Tabula aut despectus**

Baraolt: situsBaraolt: situs
Ecclesia Catholica Baraolt
Baraolt in circulo Covasna
**Baraolt** (Theodisce: *Boralth*; Hungarice: *Barót*) est oppidum Transsilvaniae (in Romania) 8.672 incolarum (anno 2011). Ad Terram Siculorum atque circulum Covasnam pertinet. Etiam vici Biborțeni, Bodoș, Căpeni, Micloșoara atque Racoșul de Sus partes oppidi sunt.

Historia
--------

Anno 1224 oppidum nomine *Boralt* primo in actis, i.e. in "Andreano" regis Hungarici Andreas II descriptum est. Regio ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Tamen etiam hodie maxima pars incolarum Hungarici sunt, qui hic Siculi nominantur. Anno 1968 Baraolt oppidum vocatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 8.672 homines habitabant, inter eos 246 Dacoromanorum, 8.129 Hungarorum, 90 Zingarorum atque 8 Germani.

Communium coniunctiones
-----------------------

* Hungaria Zirc, Hungaria
* Hungaria Budafok-Tétény (regio XXII Budapestini), Hungaria
* Hungaria Szarvas, Hungaria
* Hungaria Mezőhegyes, Hungaria
* Hungaria Dabas, Hungaria
* Hungaria Zarkad, Hungaria
* Romania Valea lui Mihai (Hungarice *Érmihályfalva*), Romania

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baraolt** spectant. |

* Situs oppidi interretialis (Hungarice, Anglice et Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
2. ↑  Pagina Baraolt de communibus coniunctis
**Animatismus** (nomen a Roberto Ranulpho Marett, anthropologo Britannico factum) est "fides potestatis impersonalis et generalis cui homines aliquantum imperant." Marett arguit certas culturas credere "homines, animalia, plantas, resque inanimatas certis viribus praeditas fuisse, quae impersonales et supernaturales fuerunt. Mana, ait Marett, notionem Polynesiam commemorans, est vis animatistica in unam formam contracta intra ullam ex his rebus inventa quae potestatem, vires, resque bene gestas defert. In culturis variis, animatismus et mana per successus et defectiones harum rerum variarum videri possunt: successus magnam animatismi vel manae summam significat, quandoquidem defectio ex imminutione vel amissione animatismi vel manae efficitur.

Nexus interni
-------------

* Animismus
* Anthropologia religionis
* Religio

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "a belief in a generalized, impersonal power over which people have some measure of control."
2. 1 2  Garry Ferraro, *Cultural Anthropology: An Applied Perspective,* ed. 7a (Belmont Californiae: Thompson Wadsworth, 2008), 340.
3. ↑  Anglice: "people, animals, plants, and inanimate objects were endowed with certain powers, which were both impersonal and supernatural."
4. ↑  Gary Ferraro, *Cultural Anthropology: An Applied Perspective,* ed. 7a (Belmont Californiae: Thompson Wadsworth, 2008).
Wikidata Pitirimus Sorokin
Res apud Vicidata repertae:Pitirimus Sorokin: imagoPitirimus Sorokin: imago
*Nativitas*: 23 Ianuarii 1889; Turya  
*Obitus*: 10 Februarii 1968; Winchester  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: Member of the Russian Constituent Assembly, President of the American Sociological Association  
*Munus*: sociologus, philosophus, professor, politicus, scriptor  
*Patronus*: Universitas Harvardiana, Universitas Minnesotensis
**Familia**

*Proles*: Peter Sorokin, Sergei Sorokin  

**Memoria**

*Laurae*: Honorary Doctorate from the National Autonomous University of Mexico  

**Pitirimus Alexandri filius Sorokin** (Russice Питирим Александрович Сорокин, tr. *Pitirim Aleksandrovič Sorokin*; natus in vico *Tur'ja* tunc gubernii Vologdensis, nunc rei publicae Komi in Russia, die 4 Februarii 1889; mortuus Vincestriae in Massachusseta die 10 Februarii 1968) fuit sociologus, culturologus, criminologus, et activista politica Russicus, dein Americanus, unus e fundatoribus theoriarum stratificationis socialis in statistica ac mobilitatis socialis.

Biographia
----------

Sorokin iuvenis rerum novarum cupidus fuit, factionis socialistarum-revolutionariorum Russicae ab anno 1906 socius. Anno 1914 studia in Universitate Petropolitana complevit. Post revolutionem Februariam Russicam, strenuus vitae politicae in Russia particeps factus est, ut secretarius Alexandri Kerenskij, atque editor actorum diurnorum operi factionis socialistarum-revolutionariorum favebat. Res novas Octobres in Russia damnavit. Anno 1919, professor Universitatis Petropolitanae factus est. Anno 1922, emigravit. Ab anno 1923 in Civitatibus Foederatis habitans, civis earum ab anno 1930 factus est. Annis ab 1930 ad 1964 Universitatis Harvardianae professor et creator facultatis sociologiae, postquam professor emeritus, fuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pitirimum Sorokin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Pitirimo Sorokin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Spelunca de VillaribusSitus in Francia
**Spelunca de Villaribus** sive Francogallice *Grotte de Villars* in agris communis S. Martialis de Villaribus Aquitaniae mense Decembri 1953 reperta est. Ibi homines aevo Magdalenio habitantes, annis fere 17 000/18 000 ante praesentem, parietes cavernarum picturis muralibus ornaverunt. Depinguntur equi currentes, homo contra bisontem stans, *Bos primigenius*, *Coelodonta antiquitatis* (species exstincta rhinocerotidarum). Ossa cornuque rangiferorum inter vestigia habitationis humanae reperta sunt.

Bibliographia
-------------

"Equus de Villaribus": pictura muralis fere 17 000/18 000 ante praesentem facta, calcitá partim obscurata
* Brigitte Delluc, Gilles Delluc, "La grotte ornée de Villars (Dordogne)" in *Gallia-Préhistoire* vol. 17 (1974) pp. 1-67
* André Glory, B. Pierret, "La grotte ornée de Villars (Dordogne)" in *Bulletin de la Société préhistorique de France* vol. 57 (1960) pp. 355-361

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **speluncam de Villaribus** spectant. |

* "Grotte de Villars" apud *Hominidés* **(Francogallice)**
* Brigitte Delluc, Gilles Delluc, "Un rhinocéros peint dans la grotte de Villars" apud *Hominidés*
**Speculum Kozyrevianum** est machina cui est superficies tortuosa, ex aluminio polito facta (aliquando ex vitro vel materie speculi simili repercutiente), quae, secundum coniecturam a Nicolao Kozyrev astrophysico Russico subiectam, varia genera radiationis conducere potest, vitri amplificantis similis, inter quae genera radiationis ex obiectis biologicis emanant. Specula Kozyreviana experimentis ad perceptionem extrasensoriam cognatis adhibita sunt, ab Instituto Medicinae Experimentalis Sibirica, parte Russicae Scientiarum Academiae, tractatis. Homines spirales concentricas observantes, usitate 1.5 rotationes modo horologico, inusitatas animi commotiones experti esse dicuntur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑   *Энциклопедия чудес, загадок и тайн (Encyclopaedia of miracles, riddles and mysteries)*. Moscuae. 2006 .

Nexus interni
-------------

* Parapsychologia

Nexus externi
-------------

* Interpretatio Notionis Temporis Kozyrevianae, www.chronos.msu.ru
* V. Kaznacheev, "Specula Kozyreviana," www.rexresearch.com
* RU2122446: Kozyrev Mirror Patent: Device for Correction of Man's Psychosomatic Diseases,[*nexus deficit*] www.scribd.com
* Specula Kozyreviana et Nullae Zonae Electromagnetica: Percutiones Scientiae Cosmicae Russicae, quantumpranx.wordpress.com (Conloquium cum Alexandro V. Trofimov, MD, a Carol Hiltner factum)
Wikidata Narimum
Res apud Vicidata repertae:Narimum: insigneNarimum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 58°55′40″N 81°35′46″E  
*Numerus incolarum*: 852  
*Zona horaria*: Tempus Omiense, Tempus Crasnoiarianum, UTC+07:00  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q20084653, Parabelsky District, Q24936987, Tomsky Uyezd, Q24936987  

**Narimum** (Russice Нарым, tr. *Narym*) est vicus in regione Tomensi Foederationis Russicae. Ad ripam Obii prope ostium Keti fluvii situm, a paludibus circumsaeptum est. 852 incolas (anno 2015) habet.

Historia
--------

Narimum, anno 1596 ut arx conditum, anno 1601 statum urbis recepit. Locus arcis Narimensis bis (annis 1619 et 1632) mutatus est. 

Ab anno 1638 Narimum locus exsilii factum est, quo nonnulli participes rebellionum Stephani Razin, Aemiliani Pugačëv, Decembristarum, etc. transportabantur. Inter alios rerum novarum cupidos, bolsevici Iosephus Stalin et Iacobus Sverdlov ibi anno 1912 in exsilio fuerunt. 

Insigne urbis cum acipensero Rutheno pisce Narimo anno 1785 datum est. Anno 1925 Narimum statum urbis perdidit, et factum est vicus.

Nota
----

1. ↑  I.G. Gmelin, *Flora sibirica: sive Historia plantarvm Sibiriae*, tomus II. p. 134

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Narimum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°55′40″N 81°35′46″E • *GeoNames* |
Wikidata Daniel Granin
Res apud Vicidata repertae:Daniel Granin: imagoDaniel Granin: imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1919; Volynka  
*Obitus*: 4 Iulii 2017; Petropolis  
*Patria*: Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica, Russia  
*Nomen nativum*: Даниил Александрович Герман
**Officium**

*Munus*: scriptor, scriptor scaenicus, auctor  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: USSR State Prize, Order of Lenin, Order of the Red Banner, Hero of Socialist Labour, Order of the Red Star, Medal "In Commemoration of the 300th Anniversary of Saint Petersburg", Order of the Patriotic War 2nd class, Order "For Merit to the Fatherland" III class, Alexander Men Prize, Order of the Red Banner of Labour, Order of Friendship of Peoples, Medal "For the Defence of Leningrad", Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "60 Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "50 Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "65 Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of Alexander Nevsky, Order of Holy Prince Daniel of Moscow 2nd class, Jubilee Medal "Forty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "70 Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Zhukov Medal, Figaro Award, Order of St. Andrew the Apostle the First-Called, Medal "Marshal Baghramyan", Q30889228, honorary citizen of Saint Petersburg, Q115758629  
*Sepultura*: Cemetery in Komarovo  

**Daniel Alexandri filius Granin** (Russice Даниил Александрович Гранин, tr. *Daniil Aleksandrovič Granin*, vero nomine Герман, tr. *German*; natus 1 Ianuarii 1919; mortuus 4 Iulii 2017) fuit scriptor Sovieticus et Russicus. 

Granin alumnus facultatis electromechanicae Instituti Polytechnici Leninopolitani (quod nunc est Universitas Publica Polytechnica Petropolitana) et particeps Belli Magni Patrii fuit, titulo Heros Laboris Socialistici (anno 1989), Praemiis Publicis URSS et Foederationis Russicae, insigne Sancti Andreae nonnullisque aliis signis laudis Sovieticis et Russicis ornatus. Thema principale operum eius litterariorum, quorum primum in lucem edidit anno 1949, creatura scientifica technica est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Danielem Granin** spectant (Daniil Alexandrovich Granin, Daniil Granin). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Daniele Granin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Daniele Granin in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
Curia Lovettiana, olim merum Aedificium Administrationis appellata, primum aedificium in campo universitario exstructa.
**Universitas Ricensis**, Anglice longius *William Marsh Rice University*, brevius *Rice* tantum appellata, est privata investigationis universitas in campo 295 agrorum Hustoniae in Texia sita. Universitas patet prope Districtum Museorum Hustoniensem et iuxta Centrum Medicum Texanum. Universitas inter optimas viginti universitates in Civitatibus Foederatis et optimas centum in orbe terrarum constanter aestimatur.

Universitas, anno 1912, paulum post Gulielmum Marsh Rice necatum aperta, nunc est universitas investigationis ad discipulos non iam graduatos attendens. Quod eruditionem exprimit ostenditur per parvum discipulorum corpus et quinque ad unum rationem discipulorum ad professores, inter minimas (et optimas) in optimis universitatibus Americanis, Foedere Hederae non excepto. Produxit eruditos Fulbrightianos centum et unum, eruditos Trumanianos undecim, eruditos Marshallianos viginti duos, eruditos Rhodesianos duodecim, laureatios Nobelianos tris, acceptores Praemii Pulitzerani duos, et billionarios saltem duos vivos duosque mortuos. Universitas altissimum investigationis gradum pro sua magnitudine sustinet, per $115.3 milliones in pecunia pro investigatione anno 2011 designata.  Universitas est sodalis Societatis Universitatum Americanarum.

Pinacotheca
-----------

* Notabiles universitatis alumni
* Annise Parker, classis 1978, sexagensimus unus Praefectus HoustoniaeAnnise Parker, classis 1978, sexagensimus unus Praefectus Houstoniae
* Albertus Gonzales, classis 1979, olim Advocatus Fisci Civitatum FoederatarumAlbertus Gonzales, classis 1979, olim Advocatus Fisci Civitatum Foederatarum
* Iacobus Baker, Rerum Externarum Praefectus Civitatum Foederatarum et praefectus conditor Instituti Rationis Publicae Iacobi A. BakerIacobus Baker, Rerum Externarum Praefectus Civitatum Foederatarum et praefectus conditor Instituti Rationis Publicae Iacobi A. Baker
* Peggy Whitson, classis 1986, astronauta NASAPeggy Whitson, classis 1986, astronauta NASA
* Lance Berkman, classis 1997, lusor basipilae, insigniter pro Houston AstrosLance Berkman, classis 1997, lusor basipilae, insigniter pro Houston Astros
* Hovardus Hughes, aviator, ingeniarius, industrialista, fabricator et director pellicularumHovardus Hughes, aviator, ingeniarius, industrialista, fabricator et director pellicularum

Nexus interni
-------------

* Ioannes Franciscus Mauldin

Notae
-----

1. ↑  Attestatio: "'Degree of Difference' just ain’t 'Veritas,'"[*nexus deficit*] *The Rice Thresher,* 24 Februarii 2006.
2. ↑  de laureatis Nobelianos, www.lib.utexas.edu.
3. ↑  Rice Alumna Caroline Shaw Wins Pulitzer-in-Music, news.rice.edu.
4. ↑
5. ↑  Rahul Rekhi wins a 2013 Marshall scholarship, *The Rice Thresher,* 29 Novembris 2012.

Nexus externi
-------------

* Archiva universitaria et historia Ricensis, scholarship.rice.edu
* Libri annui universitatis: 1916–1935, archive.org
* Situs publicus, www.rice.edu
* Situs publicus artium athleticarum, www.riceowls.com
*P. zwierleini* e Montoro Superiore Campaniae, die 20 Iunii 2014. Photographema a Valeria Balestrieri facta.

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Chilopoda   
Ordo : Scolopendromorpha   
Familia : Plutoniumidae   
Genus : ***Plutonium***   
Cavanna, 1881  
Species : ***P. zwierleini***   
*Plutonium zwierleini*   
Cavanna, 1881  

*P. zwierleini* e Trecastagni Siciliae. Aspectus ventralis dentium venenosorum.
***Plutonium zwierleini*** est unum e maximis chilopodis ordinis Scolopendromorphorum in Europa endemicis, unumque e paucis quae hominibus nocere possunt. Nihilominus, raro relatum est, solum quidem e meridiana paeninsulae Ibericae regione et e paeninsula Italica, Sardinia, et Sicilia.

Primae trunci appendices, ut in omnibus chilopodis, sunt par dentium pungentium, quibus animal ad praedam prehendendam et venenandam utitur. Duabus laminis denticulatis inter dentes proicientibus est parvum tuberculum in latere mesiali. Viginti crura ambulatoria in ambobus corporis lateribus adsunt.

Notae
-----

1. ↑  Bonato et al. 2017/

Bibliographia
-------------

* Bonato L. M. Orlando, M. Zapparoli, G. Fusco , et F. Bortolin. 2017. New insights into Plutonium, one of the largest and least known European centipedes (Chilopoda): distribution, evolution and morphology. *Zoological Journal of the Linnean Society.* doi:10.1093/zoolinnean/zlw026.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Suman Pokhrel
Res apud Vicidata repertae:Suman Pokhrel: imagoSuman Pokhrel: imago
*Nativitas*: 21 Septembris 1967; Biratnagar  
*Patria*: Nepalia  
*Nomen nativum*: सुमन पोखरेल
**Officium**

*Munus*: Interpres, Auctor textus musici, essayist, Auctor carminum, scriptor scaenicus, poëta, scriptor, literary, linguista, pictor, criticus litterarum  
*Patronus*: Government of Nepal, Plan International
**Familia**

*Genitores*: Mukunda Prasad Pokhrel; Bhakta Devi Pokhrel  
*Coniunx*: Goma Dhungel  
*Proles*: Ojaswee Pokhrel, Ajesh Pokhrel  

**Memoria**

*Laurae*: SAARC Literary Award, SAARC Literary Award  

**Suman Pokhrel** (Nepalice: सुमन पोखरेल) (natus 21 Septembris 1967) est poeta lyricus, scriptor fabularum et translator Nepalensis multilinguis, qui inter amplissimos artifices Asiae Meridianae numeratur.

Suman Pokhrel bis praemium litterarum organizationis collaborationi regionali in Asia Meridiana fovendae accepit, annis 2013 et 2015.

Notae
-----

1. ↑  "Suman Pokhrel". Foundation of SAARC Wirters and Literature
2. ↑  Pokhrel, Suman. "Suman Pokhrel Translated by Dr Abhi Subedi". In Kalpna Singh-Chitnis. Life and Legends
3. ↑  Pokhrel, Suman (12 September 2015). *Two Poems by Suman Pokhrel*. In Shafinur Shafin.. *prachyareview.com* (Prachya Review)
4. ↑  SAARC Literary Award
**Aenigma** (*-atis, n.*; Graece αἴνιγμα < αἰνίττεσθαι 'ambigue dicere.' Cf. Gr. γρῖφος, 'calathus,' sensu lato 'quicquam perplexum' vel 'aenigma'.) vel **conversus** (-us, *m*) est res ambigue disposita quae studium noscendi excitat; ambages.

Forsitan notissimum aenigma ex literis antiquis, quod Oedipus explicare potuit, dictum est a Sphinge. Vide Athenaei Deipnosophistae 10.456b:

καὶ τὸ τῆς Σφιγγὸς δὲ αἴνιγμα Ἀσκληπιάδης ἐν τοῖς Τραγῳδουμένοις τοιοῦτον εἶναί φησιν·
ἔστι δίπουν ἐπὶ γῆς καὶ τέτραπον, οὗ μία φωνή,  

καὶ τρίπον, ἀλλάσσει δὲ φύσιν μόνον ὅσσ' ἐπὶ γαῖαν   

ἑρπετὰ γίνονται καὶ ἀν' αἰθέρα καὶ κατὰ πόντον·   

ἀλλ' ὁπόταν πλείστοισιν ἐρειδόμενον ποσὶ βαίνῃ,   

ἔνθα τάχος γυίοισιν ἀφαυρότατον πέλει αὑτοῦ.   

Et aenigma Sphingis Aesclepiades in libris de tragoedia sequentia esse dicit:
Est in terra [animal] bipedis et quadrupedis, cuius est una vox,   

et tripedis, mutat autem formam solum animalium quae in terra   

repentia sunt et quae per caelum et per mare [eunt].   

Sed cum maximis fultum pedibus eat,   

celeritatem in membris infirmissimam habet.
Symposius fuit praeclarus auctor aenigmatum Latinorum qui vixit verisimiliter IV-V saeculo a.d.

Hebdomada Aenigmatum est periodicum aenigmatum Latinorum qui continet crucigrammata et alios ludos.
Onomata Kechiasmena est periodicum aenigmatum Graecorum

Nexus interni
-------------

* Anagramma
* Crucigramma
* Cryptographia
* Ego sum principium mundi
* Epigramma
* Palindromus
* Problema
* Tessera
Baro **Alanus Guillaume**, natus Ucclae die 13 Octobris 1937, est ambassiator regis Belgarum, diplomatarius, scriptor et theologus catholicus natione Belga.

Ab anno 2002 ad annum 2004 fuit praeses *Societatis Scriptorum Francogallice Loquentium*.

Ab anno 2003, praeses est *Societatis Amicorum Magni Horti Varsaliensis*.

Eius opera litteraria et theologica
-----------------------------------

Praecipue de quaestione mortis in opere suo theologico indagavit. De qua re in libro *Le Détroit du Silence* abunde tractavit. In hoc libro qui spem multis hominibus dedit, de problemate mortis loquitur fultus doctrina hominum ut Elisabethae Kübler-Ross, Friderici Nietzsche vel Iosephi Ratzinger tunc temporis adhuc Cardinalis.

Descriptionem passionis et agoniae Iesu cum quinque gradibus mortis quae descripsit Elisabeth Kübler-Ross comparat.

Etiam opiniones exprimit hodiernas de eucharistia quae secundum eum inter sacramenta non solum vivorum sed et mortuorum est reputanda: "*sacramentum quod peccata remittit est Eucharistia*" ut scribit p. 98 sub nota 61.

Eius scripta
------------

* *Le détroit de silence. Un croyant face à la mort*, éditions Salvator, Mulhouse, 1982. Cum praefatione R. D. Leroy e Societate Iesu.
* *Versailles, la vie dans le Grand Parc au temps de Louis XIV*, 2009. (Varsaliae, de vita in Magno Horto tempore Ludovici XIVmi.)
* *Affaires étrangères - Étranges affaires*, Aliochka, 2013

Notae
-----

1. ↑  In initio in cancellariis "diplomatarius" sive "duplicator" erat ille qui diplomata duplicabat. Ducangius, *Glossarium ad scriptores mediae et infimae latinitatis*, Parisiis, 1733, II "*Diplomatarium fuisse qui duplicem seu duplicatam chartam vendit*". Nunc hoc verbo vocantur omnes qui in legationibus officium curant.

Nexus interni
-------------

* Eucharistia
* Elisabeth Kübler-Ross
* Er

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Mons Erebus
Res apud Vicidata repertae:
*Altitudo*: 3 794 metrum  
*Ascensus primus*: first ascent  
*Locus*: 77°32′0″S 167°17′0″E  
*Civitas*: no value  

**Tabula aut despectus**

Mons Erebus: situsMons Erebus: situs

Mons Erebus anno 1972, cum primum fumum emisit
**Mons Erebus** est mons ignifer erumpens Antarcticae altissimus. Mons Sidley altior est, sed non erumpitur. 

Pars Circuli ignis Pacifici est. In insula Rossiana prope mare Rossianum situs est. Ab expeditione Iacobi Ross anno 1841 inventus est et nomine navis Rossii nominatus (navis autem nomen dei Graeci accepit). Anno 1908 expedtio Ernesti Shackleton cacumen montis Erebi primum ascendit. Anno 1972 vulcanus, ante dormiens, expergefactus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 77°32′0″S 167°17′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Peakbagger* • *Global Volcanism Program* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **montem Erebum** spectant. |
Wikidata Marinus Cristea
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 27 Iulii 1934; Pietrele  
*Obitus*: 7 Maii 2014;   
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: Minister, member of the Chamber of Deputies of Romania  
*Munus*: politicus  

**Marinus** (Dacoromanics *Marin*) **Cristea** (natus die 27 Iulii 1934 in Pietrele in Giurgiu circulo, mortuus die 7 Maii 2014) lusor Harpasti et vir publicus Dacoromanicus fuit.

Munus
-----

Ad usque annum 1957 apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem studebat et machinator atque constructor machinarum factus est. Deinde ad usque annum 1976 variis pro societatibus commercialibus operam dedit. Deinde ad annum 1992 in ministerio oeconomiae silvarum et materiarum constructionis laboravit, postremo etiam secretarius statalis erat.

Harpasti lusor
--------------

Annis 1952 - 1968 lusor harpasti notus erat. Annis 1985 - 1989 praeses Foederationis Dacoromanicae Harpasti fuit.

Cursus honorum
--------------

Annis 1962 - 1989 Cristea sodalis factionis PCR erat. Anno 1994 ad PDSR factionem pertinuit. PDSR cum alia factione anno 2001 ad PSD factionem coniuncta est. Annis 1992 - 1996 minister laborum publicorum in consilio ministrorum in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu erat. Annis 1996 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae
* Elogium Societatis Harpasti Romaniae

Notae
-----

1. ↑  Elogium Societatis Harpasti Romaniae

Ministri principales rectionum Nicolai Văcăroiu 1992 - 1996

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Georgius Angelescu • Daniela Bartoș • Andreas Chirică • Gabriel Iosephus Chiuzbaian • Mircea Coșea • Petru Crișan • Marinus Cristea • Mathaeus-Agathon Dan • Georgius Ioannes Dănescu • Valerius Dorneanu • Florinus Georgescu • Michael Golu • Aurelius-Constantinus Ilie • Christianus Ionescu • Alexander Lăpușan • Livius Maior • Viorelus Mărginean • Theodorus Meleșcanu • Iulianus Mincu • Alexander Mironov • Ioannes Ovidius Muntean • Mișu Negrițoiu • Petrus Ninosu • Aurelius Novac • Ioannes Oancea • Doru Demetrius Palade • Daniel-Ioannes Popescu • Daniel-Mircea Popescu • Demetrius Popescu • Virgilius Popescu • Ioannes Predescu • Petrus Sălcudeanu • Marinus Sorescu • Nicolaus Spiroiu • Alexander-Octavius Stănescu • Valerius Tabără • Doru Ioannes Tărăcilă • Constantinus Teculescu • Paulus Teodoru • Georgius Tinca • Hadrianus Turicu • Nicolaus Văcăroiu • Gregorius Zanc |
|  |