recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Haraldus Ebner
Res apud Vicidata repertae:Haraldus Ebner: imagoHaraldus Ebner: imago
*Nativitas*: 8 Iulii 1964; Goppinga  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Foedus 90/Virides  

**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value, unknown value  

**Haraldus** (Theodisce *Harald*) **Ebner** (natus die 8 Iulii 1964 in urbe Göppingen) rerum politicarum peritus Germanicus factionis Viridum est.

Iuventus et munus
-----------------

E familia agricolarum natus Ebner, postquam scholam finivit, annis 1986 - 1992 Stutgardiae agriculturae studebat. Tum ad annum 2000 peritus oecologiae operam dedit et deinde ad annum 2011 minister publicus in administratione circumiectus terrae Badeniae-Virtembergiae operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1999 sodalis factionis regionalis et ab anno 2002 Viridum est. Annis 1999 - 2004 consiliarius oppidi Kirchberg an der Jagst fuit. Praeterea inter regentes factionis in Badenia-Virtembergia annis 2009 - 2011 et ab anno 2013 est. Die 25 Maii 2011 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae suffectus est, cum Winfried Hermann novus minister commeatus Badeniae Virtembergiae factus est. Etiam anno 2017 mandatum Dietae Foederalis electione adeptus est.

Familia
-------

Ebner uxorem duxit atque duos filios et duos nepotes habet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Haraldum Ebner** spectant. |

* Biographia apud situm interretialem Dieate Foederalis Germaniae
* Pagina personalis

Notae
-----

1. ↑  politik-kommunikation.de die 18 Maii 2011[*nexus deficit*]
**Georgius Pasterwi(t)z** (natus die 7 Martii anno 1730 in *Bierhütte* prope *Hohenau* in Bavaria Inferiore; baptizatus: **Robertus Ioannes Ivo**; mortuus die 26 Ianuarii anno 1803 Cremifani) fuit monachus Benedictinus, Theologus Catholicus et Compositor Austriacus.

Vita
----

Filius *Andreae de Pasterwiz* et *Theresiae* (natae *de Sonneck et Mohrenburg*) Pasterwiz studia Batavis coepta Altahae inferiori ac ab anno 1745 in monasterio Cremifanensi continuavit. Deinde Salisburgi theologiae incubuit, praeterea iuri, mathematicae et linguis. Artem compositoriam a Ioanni Ernesto Eberlin doctus est.

Sacerdos ordinatus anno 1755 in monasterii scholis varias disciplinas docuit, praeterea 1767-1783 munere regentis chori functus est. Post annum 1783 parochus fuit in *Buchkirchen* (prope Ovilavam), usque ad annum 1795 monasterii magister aulicus (*Stiftshofmeister*) Vindobonae, tum decanus scholarum superiorum monasterii.

Quod monasterii theatrum iam anno 1765 iussu regiminis clausum (vide: Iosephinismus) et spectactula Latina (vide: Theatrum Benedictinum) prohibita erant, Regens chori imprimis musicam ecclesiasticam (inter alia missas) conscripsit; sed et operas lingua Italiana scriptas introduxit.

Magistro aulico, cuius sedes Viennensis erat in monasterii domo in viculo Sanctae Annae, res abbatiales apud aulam imperialem erant agendae, praeterea possessionum ac vinearum in *Nußdorf* (Vindobonae), Canonia Claustroneoburgensi ac Budapesti administratio. Strenue iura monasteri defendit, quod imprimis illis temporibus, quibus monasterium paene exstinctum est, maximi momenti fuit. Simul Georgius Pasterwiz, dum Vindobonae commoratur, cognitionem amicitiamque multorum musicorum (sicut Ioanni Georgii Albrechtsberger, Iosephi Haydn, Antonii Salieri) invenit.

Opera
-----

Etsi etiam aliis in disciplinus varia publicavit, praecipue compositor notus est. Ad circiter 500 compositiones pertinent:

* 13 Missae
* 1 Requiem
* Plurima Gradualia, Offertoria, Sequentiae, Litaniae etc.
* Musica ludorum scaenicorum (Latinorum ac vernaculorum)
* Compositiones pro choro
* Musica instrumentalis

Bibliographia
-------------

* Marianus Pachmayr: Historico-Chronologica Series Abbatum et Religiosorum Monasterii Cremifanensis, Styriae 1777, p. 798-799.
* Altmannus Kellner: Musikgeschichte des Stifts Kremsmünster, Cassalae et Basileae 1956, p. 436-531.
* Altmannus Kellner: Profeßbuch des Stiftes Kremsmünster, Cremifani 1968, p. 319-322.
* Ernestus Schlader: *Georg Pasterwiz (1730-1803), Leben Wirken Werk*, Saraviponte 2011.

Notae
-----

1. ↑  qui, secundum Pachmayr (p. 798), fuit "in desultoria quadam legione procenturio"
2. ↑  Index invenitur in "Profeßbuch", indoles quorundam operum in "Musikgeschichte" demonstratur.
*Cetonia aurata*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : **Polyphaga**   
Emery, 1886  
   
Subdivisiones: Infraordines\* Bostrichiformia
* Cucujiformia
* Elateriformia
* Scarabaeiformia
* Staphyliniformia

**Polyphaga** (πολύς 'multum' + φαγεῖν 'ēsse') sunt maximus maximeque varius coleopterorum subordo, qui centum quadraginta quattuor familiae in sedecim superfamiliis comprehendit. Mirabiles res his coleopteris propriae sunt, nam magnas in orbe terrarum naturae accommodationes ostentant. Polyphaga in plus quam 300 000 specierum descriptarum consistunt, circa 90 centesimis specierum coleopterorum hactenus inventarum.

Gravis polyphagorum proprietas est quod coxa posterior primum secundumque lamina abdominalia vel ventralia, sternites rite appellata, non dividit; etiam, sutura notopleurorum, sub scuto pronotali, abest.

Classificatio
-------------

Subordini sunt quinque infraordines:

* Bostrichiformia (Anobiidae, Dermestidae)
* Cucujiformia (Coccinellidae, Cerambycidae, Curculionoidea, Cleridae, Chrysomelidae)
* Elateriformia (Elateridae, Lampyridae)
* Scarabaeiformia (Scarabaeidae, Lucanidae)
* Staphyliniformia (Staphylinidae, Dytiscidae)

Interior polyphagorum classificatio nonnullas superfamilias seriesve comprehendit, quarum partes sunt aliquantum constantes, quamquam aliquae minores familiae (quarum etiam gradus disputantur) in variis cladis a variis auctoribus ponuntur. Magnae superfamiliae sunt Hydrophiloidea, Staphylinoidea, Scarabaeoidea, Buprestoidea, Byrrhoidea, Elateroidea, et Bostrichoidea.

Infraordo Cucujiformia paene omnia coleoptera herbivora comprehendit, quibus sunt cryptonephriticae generis ordinarii tubulae Malpighianae, ommatidia sicut coni (rhabdomatibus apertis), et nulla spiracula efficacia super octavo segmento abdominali.

Superfamiliae Cucujiformium sunt Cleroidea, Cucujoidea, Tenebrionoidea, Chrysomeloidea, et Curculionoidea. Manifesto, adoptio vitae phytophagae ad diversitatem taxorum in coleopteris recte pertinet, Cucujiformibus, praecipue Curculionoideis, radiatione maiore.

Bibliographia
-------------

* Cranston, Peter S. et Penny J. Gullan. *Phylogeny of Insects.* Berkeleiae: University of California Press.
* Johnson, Norman F. et Charles A. Triplehorn. 2004. *Borror and DeLong's Introduction to the Study of Insects.* Ed. septima. Belmont: Brooks/Cole. ISBN 0-03-096835-6.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Polyphaga** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Polyphaga (Coleoptera)"** apud **Vicispecies**. |

* De Elateridis apud situm insects.org
* De Lucanidis apud situm fremlin.de
* De "rove beetles" apud situm fieldmuseum.org
* De Staphyliniformibus apud situm kbinirsnb.be
* Phylogenia Insectorum apud situm entomology.ucdavis.edu
* De detrimento a "Longhorn beetles" facto, apud situm aces.uiuc.edu


1. ↑  Johnson & Triplehorn 2004:365–400, 428–429.
**Schellers deutsch-lateinisches Handlexikon** est lexicon Germano-Latinum. 

Inscriptio longa est:

*Immanuel Johannes Gerhard Schellers lateinisch-deutsches und deutsch-lateinisches Handlexikon, vornehmlich für Schulen von neuem durchgesehen, verbessert und vermehrt durch G. H. Lünemann. Doktor der Philosophie und rektor des Gymnasii zu Göttingen. Zweiter uoder deutsch-lateinisher Theil. Fünfte verbesserte undn vermehrte Auflage. Leipzig, 1822 in der Hahn'schen Verlags-Buchhandlung. Gedruckt bei Benedikt Gotthilf Teubner in Leipzig.*

Inscriptio Latine reddita: Immanuelis Iohannis Gerhardi Schelleri lexicon manuale Latino-Germanum et Germano-Latinum, in primis scholis destinatum, de novo retractatum, amelioratum et augmentatum a G. H. Lünemann, doctore philosophiae et rectore gymnasii Gottingae. Pars secunda seu Germano-Latina. Editio quinta ameliorata et augmentata. Lipsiae 1822 ex aedibus Hahn. Impressum est apud Benedictum Gotthilfum Teubner Lipsiae.

Nexus externi
-------------

* *Schellers Handlexikon* in *GoogleBooks*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Neoptolemus/Pyrrhus Manibus patris Achillis Polyxenam immolat. Amphora nigris figuris. VI saec. a.C.n.
**Polyxena** (Πολυξένη) in mythologia Graeca erat filia novissima Priami et Hecubae. Troia capta, cum Graeci victores reditum pararent, ex Inferis emissa umbra irata Achillis eis apparuisse dicitur et partem praedae sibi debitam virginem expostulavisse. Tum Graeci per Neoptolemum, filium Achillis, Polyxenam super tumulum eius immolaverunt. Quod horrendum fatum et Sophocles et Euripides et Seneca in scaenam protulerunt.

Etenim Achilles dicebatur eam virginem statim amasse cum vidisset et eam vidisse patrem Priamum comitantem dum corpus Hectoreum pater reposcit. De bello omittendo amore eius captus cogitare iam coeperat et ad eam colloquendam contendebat ea nocte qua inopinatus a Paride insidiante dolo interfectus est. Itaque ad aram velut ad nuptias Philoxena ducta est, sponsalibus ornamentis vestita sanguine suo tumulum herois irrigavit atque hoc modo velut ei nupsit.

Haec dira fabula non Homerica erat sed in poemate epico Arctini Milesii de capto Ilio (Ἰλίου πέρσις) legebatur. Pausanias immolationis scaenam in Pinacotheca Atheniensium ad Propylaeos pictam viderat.

Notae
-----

1. ↑  In tragoedia hodie deperdita. Didier Pralon, "La Polyxène de Sophocle", *Collection de l'Institut des Sciences et Techniques de l'Antiquité*, 2009(1147)ː 187-208.
2. ↑  *Graeciae descriptio* I.22.6

Fontes
------

* Catullus *Carmen* 64 : 362-370.
* Euripides *Hecuba*, cf etiam *Troades* 39-40 et 260-270 et 622-31
* Hyginus mythographus *Fabulae* 110.
* Ovidius libro tertio decimo Metamorphoseon versus 439-480.
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* 22.6
* Seneca *Troades*
* Vergilius libro tertio Aeneidis, 321-324.

Plura legere si cupis
---------------------

* France Marchal-Ninosque, "Polyxène, une figure mythique sur la scène française", *Collection de l'Institut des Sciences et Techniques de l'Antiquité*, 2009(1147)ː 301-312
* Styliani Papastamati, "The Poetics of kalos thanatos in Euripides' Hecuba: Masculine and Feminine Motifs in Polyxena's Death", *Mnemosyne*, 2017ː 361-385
* Gerhard Petersmann, "Die Rolle der Polyxena in den Troerinnen des Euripides", *Rheinisches Museum für Philologie*, 1977ː 146-158
Wikidata Urbs Augusti Pestanae
Res apud Vicidata repertae:Urbs Augusti Pestanae: insigneUrbs Augusti Pestanae: insigne
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 28°31′1″S 53°59′31″W  
*Numerus incolarum*: 6 545  
*Zona horaria*: UTC-3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Rivus Magnus Australis  

**Geographia**

*Superficies*: 347.44 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Coronel Barros  

**Tabula aut despectus**

Urbs Augusti Pestanae: situsUrbs Augusti Pestanae: situs
Insigne Urbis Augusti Pestanae.
Situs Urbis Augusti Pestanae.
**Urbs Augusti Pestanae** (Lusitane: *Augusto Pestana*) sive **Augustopestanapolis** est urbs Brasiliensis provinciae Fluvii Magni Meridionalis. Urbs anno 1965 condita est. Ibi sunt 7.096 incolarum anno 2010 (Census IBGE).

Pro Augusto Pestana (1868-1934), machinator et rerum politicarum peritus Brasilianus, urbs nominata est.

Notae
-----

1. 1 2   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 28°31′1″S 53°59′31″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Situs urbis praefecturae **(Lusitane)**
Polymorphismi nucleotidorum singularium. In imagine polymorphismus C/A depictus est, quia basis adeninum (A, viride) in 2 est varietas superioris (1) cum cytosino (C, carulee).
**Polymorphismus nucleotidi singularis** (**PNS**, abbreviatura internationalis: *SNP*) est intra genomum (i.e. ADN), positione certa varietas nucleotidi singularis. In hominibus frequentissimus polymorphismi C/T sunt, quo facta est varietas de basi cytosino (C) in thymimum (T).

In diversis morbis polymorphismi nucleotidi singularis momentum maximum habere putatur, ut in morbo Alzheimeriano (morbo neurodegenerativo) vel in endometriose (morbo gynaecologico).

Notae
-----

1. ↑  Dicito "*snip*".
2. ↑  Lee S. H. Harold D. Nyholt D. R. et al. (2013). "Estimation and partitioning of polygenic variation captured by common SNPs for Alzheimer's disease, multiple sclerosis and endometriosis". *Humam molecular genetics* **22** (4): 832-41

Nexus interni
-------------

* Encephalomyelitis disseminata
* Endometriosis
* Morbus Alzheimerianus
* Morbus Parkinson#Genetica
Wikidata Petrus Castellanus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1480; Arc-en-Barrois  
*Obitus*: 3 Februarii 1552;   
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: Grand Almoner of France, Maître de la Librairie du Roi, Episcopus Catholicus, Episcopus dioecesanus, Episcopus dioecesanus, Episcopus dioecesanus  
*Munus*: Praelatus, Bibliothecarius  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Petrus Castellanus**, vulgo *Pierre Du Chastel* (natus ad Arc-en-Barrois anno circiter 1480; mortuus anno 1552) fuit philologus Francicus, professor regius linguae Graecae, magnus eleemosynarius, et inter annos 1540 et 1552 librarius (i.e. bibliothecarius) regius. Eodem tempore episcopus meruit Tutelensis ab anno 1544, Matisconensis ab anno 1549, Aurelianensis ab anno 1551.

Scripta
-------

* *Le Trespas, obseques et enterrement de ... François roy de France ...: Les deux sermons funebres prononcez esdictes obseques ... par Pierre Du Chastel* (p. 167 ff. apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* Petrus Gallandius; Stephanus Baluzius, ed. *Petri Castellani Magni Franciae Eleemosynarii vita*. Parisiis: F. Muguet, 1674 (Textus apud *Google Books*)
* F. Secret, "Notes sur Guillaume Postel. xxii. Le voyage en Orient de Pierre Duchastel, lecteur de François Ier" in *Bibliothèque d'Humanisme et Renaissance* vol. 23 (1961) pp. 121-137 JSTOR

Nexus interni
-------------

* Index bibliothecariorum Bibliothecae Nationalis Francicae
Andreas Thaddaeus Bonaventura Kościuszko
**Andreas Thaddaeus Bonaventura Cosciusco** (-onis), sive simpliciter **Coscius** (natus *Andreas Thaddaeus Bonaventura Kościuszko* in Mereszowszczyzna, vico nunc in Ruthenia Alba sito, die 4 Februarii 1746; mortuus Soloduri in Helvetia die 15 Octobris 1817), fuit machinator ac dux exercitus, qui pro libertate Poloniae et Civitatum Foederatarum Americae pugnavit.

Memoria
-------

In Australia ad honorem Thaddaei Cosciusconis, nomen monti altissimo impositum est; vide Mons Kosciuszko.

Nexus externi
-------------

* De Thaddaeo Cosciuscone (Germanice)
* Mt Kosciuszko Inc, Perth, Australia (Anglice)
* Testamentum Thaddaei Cosciusconis (Anglice)


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thaddaeum Cosciusconem** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Walter Savage Landor, *Imaginary conversations of literary men and statesmen* vol. 2 (1824), p. 91, in books.google.com.
2. ↑  Francis D. Morice, in *Exempla: Francis D. Morice,* www.alcuinus.net.
3. ↑  *Campanini-Carboni* : *Vocabolario latino-italiano italiano-latino* (1961) (translatio verbi *ingegnere*).
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Thaddeus Bulgarin
Res apud Vicidata repertae:Thaddeus Bulgarin: imagoThaddeus Bulgarin: imago
*Nativitas*: 24 Iunii 1789; Pyrašava  
*Obitus*: 1 Septembris 1859; Karlova, Tarbatum  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, scriptor, criticus litterarum, scriptor de rebus futuris, land owner, poëta  

**Familia**

*Familia*: Bulgarin
**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Anna, 3rd class, Eques Legionis Honoris  
*Sepultura*: Raadi cemetery  

**Thaddeus Benedicti filius Bulgarin** (Russice Фаддей Венедиктович Булгарин, Polonice Jan Tadeusz Krzysztof Bułharyn; natus die 24 Iunii [5 Iulii] 1789 prope Minscum in Magno Ducatu Lituaniae; mortuus die 1 [13] Septembris 1859 prope Tarbatum in Imperio Russico) fuit scriptor Russicus originis Polonicae, diurnarius, criticus, editor. Capitanus fuit in exercitu Napoleonis, et eques Legionis honoris Franciae.

Commenationes satiricas et criticas, fabulas, mythistoriasque variorum generum scripsit. Fuit unus ex primis scriptoribus Russicis mythistoriarum de inceptis audacibus et rebus phantasticis. Plura diaria solus vel cum aliis edidit, quae erant Северный архив (Archivum septentrionale), Литературные листки (Folia litteraria), Сын отечества (Filius patriae), Северная пчела (Apis septentrionalis).

Ab Alexandro Puškin, Petro Vjazemskij, Eugenio Boratynskij, Michaële Lermontov, Nicolao Nekrasov in epigrammatibus irrisus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thaddeum Bulgarin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Cyrillus Belozerensis
Res apud Vicidata repertae:Cyrillus Belozerensis: imagoCyrillus Belozerensis: imago
*Nativitas*: 1337; Moscua  
*Obitus*: 1427; Bielozera  

**Officium**

*Munus*: monachus, Eastern Orthodox monk  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Memoria**

venerabilis (*feriae die* 9 Iunii)
**Cyrillus Belozerensis** (Russice *Кирилл Белозерский*), natus Cosmas Moscuae anno 1337, mortuus anno 1427, est Ecclesiae Orthodoxae Russicae sanctus, monasterii Belozerensis conditor et rector.

Vita
----

Piis et nobilibus parentibus natus litterarum studio et pietate a puero excelluit. Mortuis parentibus in monasterium Dormitionis Simonianum ad Theodorum, archimandritam eius et fundatorem abiit. A quo accepta tonsura cum nomine Cyrilli, seni Michaeli Smolenscensi Ecclesiae praefecto instituendus traditur. Tunc enituit vel maxime Cyrilli humilitas et oboedientia: non solum vilissima monasterii munera alacri animo obibat, sed etiam fatuus pro Christo fieri decrevit. Theodoro episcopo Rostoviae facto, archimandrita monasterii Simoniani factus erat, sed mox hoc munus reliquit et in cellam se inclusit. Ibi caelitus vocem Dei genetricis audivit, quae eum ad Album lacum proficisci iuberet. Cum Theraponte hos locos profectus, haud longe a lacu Albo attegiam sibi anno 1397 effodit. Primo solus in silva manebat (nam Therapon alio loco monasterium Therapontis dictum condidit), postea monachi ad eum congredebantur. Ordo monasterii Cyrilli severus erat. Epistolae Cyrilli ad filios Demetrii Tanaitici et praecepta aliquot nota sunt.

Cultus
------

Anno 1547 canonizatus est. Memoria sancti Cyrilli 9 Iunii colitur.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 150. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 22 Iunii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

* Vita Cyrilli **(Russice)**
* Opera Cyrilli **(Russice)**
Carolus Leonardus Reinhold, philosophus
**Carolus Leonardus**, vulgo *Karl Leonhard,* **Reinhold** (natus Vindobonae die 26 Octobris 1757; mortuus Kieliae die 18 Aprilis 1823) fuit philosophus et professor Austriacus, cuius filius Ernestus Reinhold etiam philosophus et professor factus est.

Vita
----

Reinhold post noviciatum apud iesuitas annis inter 1772 et 1773 in Conventu Sanctae Annae et (ordine iesuitarum abolito) in Collegio Barnabitarum actum magister ethicae, metaphysicae, mathematicae, rhetoricae artium erat. Anno 1780, sacerdos ordinatus est. Aliquando Lipsiam iit, et postea Vimariam. In Germania, se ad fidem protestanticam convertit. Operam dabat in edendo periodico "Deutscher Merkur" et factus est gener Christophori Martini Wieland. Annis inter 1787 et 1794 professor philosophiae in Universitate Ienensi erat. Postea Kieliae eodem munere functus est.

Ad criticam Kantianam explicandam praelectiones utilissimas Ienenses et epistulas claras *Briefe über die Kantsche Philosophie* (apud *Deutscher Merkur,* 1786) edidit. In opere praetitulato *Versuch einer neuen Theorie des menschlichen Vorstellungsvermögens* (Pragae et Ienae 1789) terminos Kantianos curatius indagavit et deductiones practicas proposuit. Fundamentalem sententiam hanc putavit: *Im Bewußtsein wird die Vorstellung vom Vorstellenden und vom Vorgestellten unterschieden und auf beides bezogen.*? Quam doctrinam ipse philosophiam elementarem nominavit antequam res apud Fichtium inventas sibi assumeret. Tunc, ut videtur apud *Briefwechsel über das Wesen der Philosophie und das Unwesen der Spekulation* (Monaci 1804), Christophorus Godofredus Bardili et denique Ioannes Fridericus Herbart eum magis moverunt. Istae mutationes statuum philosophicorum homines plures perturbavit et discipulos depulit.

Tamen in Reinhold laudandae sunt et rhetorica egregia et animi integritas.

Opera selecta
-------------

* *Versuch einer neuen Theorie des menschlichen Vorstellungsvermögen*, 1789, herausgegeben von Ernst-Otto Onnasch, 1. Teilband, Felix Meiner Verlag: Hamburg 2010
* *Versuch einer neuen Theorie des menschlichen Vorstellungsvermögen* PDF
* *Briefe über die Kantische Philosophie*, Erster Band 1790, Zweiter Band 1792 PDF
* *Beyträge zur Berichtigung bisheriger Missverständnisse der Philosophen, Erster Band*, 1790 PDF
* *Rüge einer merkwürdigen Sprachverwirrung unter den Weltweisen*, 1809
* *Grundlegung einer Synonymik für den allgemeinen Sprachgebrauch in den philosophischen Wissenschaften*, 1812 in interreti hic
* *Kritik des Sprachgebrauchs in der Philosophie* (E-Text)
* *Ueber das Fundament des philosophischen Wissens*, 1791 PDF
* *Das Menschliche Erkenntnisvermögen*, 1816
* *Korrespondenzausgabe der Österreichischen Akademie der Wissenschaften*. [Tomus 1–5 cum commercio epistulari annorum inter 1773 et 1793]. Ediderunt Reinhard Lauth, Kurt Hiller et Wolfgang H. Schrader, Stutgardiae/ Vindobonae 1983–2020
* *Gesammelte Schriften von Karl Leonhard Reinhold*. Cum commentariis edidit Martin Bondeli. Basileae 2013–2020 (Plura de incepto isto hic)

Nexus externi
-------------

* Nexus apud DDB
Wikidata Cythera
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 36°15′27″N 22°59′51″E  
*Numerus incolarum*: 3 973, 3 605  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Kythira Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 277.746 chiliometrum quadratum  

Portus Diacoptes Cytherorum insulae
Situs demi Cytherorum (6) inter unitates regionales Insularum (2, 3, 6, 9-13) et Piraei (1, 4, 5, 7, 8)
**Cythera** (Graece Κύθηρα) sunt insula unitatis regionalis Insularum et regionis Atticae in Graecia, sed ab Attica longe distantia. Iuxta insulam minorem Elaphonesum promunturiumque Maleam ad meridiem versus iacet. Insula Cythera ipsa est pars maior demi Cytherorum; pars minor est Anticythera.

Mythologia
----------

Venus praecipue hac in insula colebatur; nam ibi *anadyomene* e mari nata esse credebatur.

Cythera praeterea clara sunt illis tribus tabulis, quas Ioannes Antonius Watteau pictor
annis 1710 (conservata hodie Francofurti) et 1717 (Lutetiae Parisiorum) et 1717 aut 1718 (Berolini) pinxit. Inscriptae sunt *Peregrinatio ad Cythera insulam* (Francogallice *Pèlerinage à l’île de Cythère*). His operibus Watteau inventor fuit certi generis picturarum, in quibus cultus vitae nobilium in hortis et rure celebratus describitur.

Historia
--------

Antiquitus Cytherenses Lacedaemonii erant, non cives Spartani sed perioeci dicti (liberi homines erant sed Spartanis oboediebant). Insula naves onerarias ex Aegypto ceteraque Africa ad Laconiam venientes portu accipiebat. Ob vicinitatem magni momenti ad Spartanae civitatis a mari securitatem erat; itaque in magno periculo fuerunt Lacedaemonii cum bello Peloponnesiaco anno 424 a.C.n. Nicias insulam occupavit.

Annis 1797 et 1798 Cythera ad praefecturam Maris Aegaei pertinebant, postea ad rem publicam Septinsularem, mox ad civitatem unitam Insularum Ioniarum (regno Britanniarum tributam). Anno 1864 ad Graeciam iterum iuncta sunt. Annis recentioribus usque ad 2010 Cythera demus fuerunt nomarchiae Piraei in Attica.

Incolae noti
------------

* Eleutherius Benizelus, primus minister Graeciae, hic habitabat inter annos 1866 et 1869.

Notae
-----

1. ↑  Herodotus, *Historiae*, VII.235
2. ↑  Thucydides IV.53-56.

Fontes
------

* Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 23.1
* Thucydides, libro quarto *De bello Peloponnesiaco* 53-56

Nexus externi
-------------

* Situs peregrinatorum **(Anglice)**
Sanctus **Carolus Luanga** (in media parte) et Albertus Wider discipulus, anno 1962 picti
**Carolus Luanga** (natus *Kaloli Lwanga* Bulimu die 1 Ianuarii 1860; mortuus Namugongo die 3 Iunii 1886) fuit martyr Christianus, qui sanctus in Ecclesia Catholica et Communione Anglicana colitur.

De vita
-------

Carolus Luanga eiusque unus et viginti socii - omnes Christi fideles laici, aetate florentes, et quidam modo baptizati ab Uganda in Africa originem trahunt.

Reliquiarium privatum cum fragmento ex ossibus Sancti **Caroli Luangae** martyris sublato
Rege Muanga, in cuius aula partes habebant, martyrium subierunt, quia impudicis eius desideriis acquiescere noluerant; alii gladio necati, alii igne cremati sunt. Carolus Luanga, regiorum puerorum primus, lente a pedibus crematus est; Calemba Molumba, pedibus manibusque amputatis, sanguinis fluxione periit, in colle quodam relictus; Andreae Cagguae caput praecisum, et Iohannes Maria in paludem iactus est.

Non omnes eodem die martyrium subierunt. Inter nefandos cruciatus, alii primum, anno millesimo octingentesimo octogesimo sexto, septimo Kalendas Iunias, occisi sunt; tum Carolus Luanga una cum aliis duodecim, eodem anno, tertio Nonas Iunias, Rubagae; deinde ceteri, anno postero, sexto Kalendas Februarias.

Anno tandem millesimo nongentesimo sexagesimo quarto, quinto decimo Kalendas Novembres, eorum nomina a Paulo Papa sexto in Sanctorum numerum inserta sunt. Quorum festum in Ecclesia Catholica tertio Nonas Iunias agitur.

Notae
-----

1. ↑  Catholic News Agency, "St. Charles Lwanga And Companions, Martyrs of Uganda and saint," 3 Iunii 2016.
2. ↑  DACB (2003). "Lwanga Charles: Dictionary of African Christian Biography". Dictionary of African Christian Biography (DACB) .
3. ↑  UMS0 (2000). "Uganda Martyrs Shrine Namugongo, Brief History". Namugongo: Uganda Martyrs Shrine Organization (UMSO) .
Ruinae molis Port Chicago post diruptionem diei 17 Iulii 1944
**Calamitas Port Chicago** fuit magna apparatus belli diruptio, die 17 Iulii 1944 in cella navali Port Chicago ad oppidum Port Chicago in civitate California Civitatum Foederatarum Americae accidens. Cum navis, se ad Bellum Pacificum acturus, apparatu oneratur, hic crepitavit, 320 nautas paganosque occidens et 390 alios laedens. Maior pars mortuorum vulneratorumque constabat ex nautis Afroamericanis non praefectis.

Post mensem, condiciones infestae manentes nautas moverunt, ut apparatus onerare recusarent, quod factum **seditio Port Chicago** appellatum est. Quinquaginta viri, "quinquaginta Port Chicago" appellati, seditionis causa custodiae longae damnati sunt. Quadraginta septem ex quinquaginta mense Ianuario 1946 liberati sunt; tres reliqui in carcere menses additos manuerunt.

Per et post iudicium, de aequitate legitimitateque curiae martialis quaerebatur. Propter pressum publicum classis Civiatum Foederatarum denuo anno 1945 curiam convocavit, quae virum damnatorum culpam confirmavit. Causa mox celebra inter Americanos nigricolores et albicolores facta est et classim duxit ut mores suos mutaret et copias mense Februario 1946 desegregare inciperet. Anno 1994 Monumentum nationale cellae navalis Port Chicago mortuis in calamitate dedicatum est.

Nexus externi
-------------

* Port Chicago Disaster[*nexus deficit*], situs classis mercatorii CFA
* Port Chicago Naval Magazine National Monument, situs Ministerii Saeptorum Nationalium
* The Port Chicago 50: An Oral History, historia oralis a Dan Collison composita
**Calabri montes** vel **Murgesii montes** (alia nomina: *Morigines*) (Italiane: *Altopiano delle Murge*) alta planities in Apulia Lucaniaque est.

Municipia Murgesia
------------------

* in Urbe metropolitana Barensi:

Altilia, Aqua Viva, Butuntum, Casalis Sancti Michaelis, Cassanum, Castellana, Casa Maxima, Coratum, Cupersanum, Fanum Sancti Erasmi, Gravina, Grumum Apulum, Ioia, Locus Rotundus, Monopolis, Nuces, Palum, Podium Ursini, Putinianum, Rubi, Silva Alborelli, Turittum, Turium;

* in Provincia Barolensi, Andriensi et Tranensi:

Andria, Canusium, Minerbinum, Spinacciola;

* in Provincia Brundisina:

Fasanum, Cilium Peucetium, Cisterninum, Ostunium, Franca Villa, Villa Montis Castelli;

* in Provincia Tarentina:

Castania, Crispianum, Cryptaleae, Franca Martina, Genusia, Latentia, Massa Afra, Mons Mesula, Motula;

* *Calabri montes* in Provincia Matheranensi:

Mathera, Mons Caveosus;

* *Calabri montes* in Provincia Lupiensi:

Alexanum, Andreanum, Casalis Aquaricae, Collispatium, Mons Sanus Sallentinus, Praesidium, Specula Presbiterorum, Uxentum

Vici
----

* Salentium in Aquaviva,
* Dulcis Cantus in Silvio,
* Egnatia in Casale Sanctae Mariae de Faiano,
* Mons Fellonis in Franca Martina,
* Montursio in Ioha,
* Specula Tarentina in Franca Martina,
* Rudiae in Castello,
* Mons Grossum in Andria

Nexus interni
-------------

* Lucania
* Apulia
* Provincia Materana
* Urbs metropolitana Barensis
* Provincia Barolensis, Andriensis et Tranensis
* Provincia Lupiensis

Nota
----

1. ↑
Wikidata Muromum
Res apud Vicidata repertae:Muromum: insigneMuromum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°34′21″N 42°3′5″E  
*Numerus incolarum*: 109 072  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Evgeny Evgenievich Rychkov  
*Procuratio superior*: Murom Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 44 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pons, Bobruisca, Mexicopolis  

**Muromum,** vulgo ***Murom*** (Russice Муром), urbs est in regione Volodimiriensi Russiae, ad Occam fluvium sita. Circa 110 milia incolarum (anno 2017) habet.

Muromum anno 1901
Muromum est urbs antiqua, cuius annus commemorationis in chronica primae est 862. Valens sedes commercii Rutheniae erat, et a saeculo duodecimo fuit metropolis ducatus, qui anno 1392 a duce Basilio I adiunctus est ad Moscoviam.

Nunc urbs est valens sedes industriae et commeatus, officinas multas, stationem ferriviarum et portum habens. Praeterea, Muromi sunt instituta educationis, bibliothecae, musea atque monumenta historica architecturae.

In *Karačarovo* vico antiquo, quae nunc Muromi pars meridiana est, Elias Muromensis natus esse dicitur.

Notae
-----

1. ↑  *Acta sanctorum Septembris*, tomus II. pp. 636, 643, 833; *Parerga historica*, p. 588; L. Leger *De Nestore, rerum Russicarum scriptore*, p. 22
2. ↑  S. de Herberstein, *Rerum Moscoviricarum commentarii...*, pp. 56, 58, 85

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°34′21″N 42°3′5″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Muromum** spectant. |
Wikidata Carolus Leconte de Lisle
Res apud Vicidata repertae:Carolus Leconte de Lisle: imagoCarolus Leconte de Lisle: imagoCarolus Leconte de Lisle: subscriptioCarolus Leconte de Lisle: subscriptio
*Nativitas*: 22 Octobris 1818; Sanctus Paulus  
*Obitus*: 17 Iulii 1894; Lupicenae  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Charles Marie René Leconte de Lisle
**Officium**

*Officium*: seat 14 of the Académie française  
*Munus*: poëta, Interpres, scriptor, Bibliothecarius, criticus litterarum  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Legion of Honour, Jean Reynaud Prize, Eques Legionis Honoris, prize Maillé Latour Landry  
*Sepultura*: Sepulchretum Montis Parnassi Lutetiae, Cimetière marin de Saint-Paul  

**Carolus Maria Renatus Leconte de Lisle** (Francogallice *Charles Marie René Leconte de Lisle*), die 22 Octobris anno 1818 Sancti Pauli Reunionis natus et die 17 Iulii anni 1894 Lupicenis mortuus, fuit poeta et interpres Francogallicus, poetarum Parnassicorum(fr) dictorum primus.

Opera
-----

Collectiones carminum quattuor Caroli Leconte de Lisle famosae sunt:

* *Poèmes antiques* (*Carmina antiqua*, 1852)
* *Poèmes barbares* (*Carmina barbara*, 1862)
* *Poèmes tragiques* (*Carmina tragica*, 1886)
* *Derniers poèmes* (*Carmina postrema*,1895, post mortem auctoris edita)

Permultos auctores Graecos et Latinos Francogallice oratione soluta vertit: Homerum omnem et Hesiodum et Theocritum et Aeschylum et Sophoclem et Euripidem necnon Horatium.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* *Odysseae* versio apud *Vicifontem*
* *Iliadis* versio apud *Vicifontem*
Wikidata Hinricus Welsch
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 13 Octobris 1888; Saarlouis  
*Obitus*: 23 Novembris 1976; Saravipons  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Minister-President of the Saarland  
*Munus*: iuris peritus, politicus  

**Memoria**

*Laurae*: magna crux cum stella fasceaque insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae, Ehrensenator  

**Hinricus** (*Heinrich*) **Welsch** (natus 13 Octobris 1888 Ludovici Saraviae, mortuus 23 Novembris 1976 Saraviponte) iuris peritus atque vir publicus Germaniae fuit. Nullius factionis sodalis fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Welsch post scholam finitam ab anno 1908 ad 1911 Friburgi Brisgoviae, Monachii Bonnaeque iurisprudentiae studebat atque 1911 primam probationem adeptus est. Ab anno 1911 ad 1920 Martiatici, Ludovici Saraviae, Saraviponte, Coloniae iudicia exercuit atque anno 1920 secundam probationem consecutus est. Ab anno 1921 ad 1934 delator Saraviponte erat, tum magistratus praesidis regionis Augustae Treverorum et praeses vigilum tectorum eius regionis fuit. Cum incolae Saraviae anno 1935 de futuro eius terrae suffragium ferrent, Welsch iudicio ad suffragium iudicandum interfuit. Anno 1936 delator summus in iustitium Bipontinum factus est et ad annum 1945 mansit. Ab anno 1938 ad 1940 etiam administrator Austriae ad Germaniam adiungendae laboravit et ab anno 1940 ad 1945 res iudiciorum in Lotharingia administravit. Eo officio Robertum Schuman liberandum effecit, quod factum Welsch etiam Francis gratissimus fecit.

Etiam post secundum bellum mundanum magistratus varios gessit. Ab anno 1948 ad 1957 enim praeses magistratus Saraviae ad societates cautionum custodiendas et ad emerita administranda fuit. Anno 1950 praeses societatis ferroviae Saraviae erat, ab anno 1951 ad 1952 magistratus Administerii Saraviae Laboris atque salutis erat.

Praeses ministrorum
-------------------

Anno 1955, postquam Iohannes Hoffmann praeses ministrorum propter suffragium de Saravia libera re publica perditum ab officio suo se recessit, Welsch, quamquam nullius factionis particeps erat, eius successor creatus est. 18 Decembris eius anni novus senatus terrae Saraviae electus est et 10 Ianuarii 1956 Hubertus Ney (CDU) eius successor electus est.

Post officium
-------------

Ab anno 1956 ad 1973 praeses Crucis Rubrae Saraviae fuit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina indicii Saravianorum famosorum (Lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saraviae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaraviaeInsigne Saraviae |
| Ioannes Hoffmann (CVP) 1947 |Hinricus Welsch (nullius factionis) 1955 |Hubertus Ney (CDU) 1956 |Egon Reinert (CDU) 1957 |Franciscus-Iosephus Röder (CDU) 1959 |Werner Klumpp (FDP) 1979 |Werner Zeyer (CDU) 1979 |Anscharius Lafontaine (SPD) 1985 |Reinhardus Klimmt (SPD) 1998 |Petrus Müller (CDU) 1999 |Anna Margareta Kramp-Karrenbauer (CDU) 2011 |Tobias Hans (CDU) 2018 |
|  |
**Faustus Cornelius Sulla Felix** (natus ignoto anno, mortuus anno 62) senator Romanus erat.

Familia
-------

Pater eius Faustus Cornelius Sulla, mater Domitia Lepida, soror ex matre Valeria Messalina, frater ex matre Marcus Valerius Messalla Corvinus, consul ordinarius anni 58 fuit. Sorore suadente uxorem Antoniam, filiam Claudii duxit. Cassius Dio Messalina idcirco maritum primum Antoniae, Gnaeum Pompeium Magnum, necavisse. Filium habuit ex Antonia, quod Claudius publice celebrare iussit.

Cursus honorum
--------------

Fuit *frater arvalis* et anno 52 consul ordinarius creatus est.

Exsilium et mors
----------------

Anno 58 Neronis imperatoris iussu Massiliam relegatus est, quod eum aemulatorem imperii aestimabat. Ibi anno 62 necatus est. Nero anno 65 etiam Antoniam necavit matrimonium post mortem Poppaeae Sabinae uxoris principis negantem.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio LXI 39, 6
2. ↑  Cassius Dio LXI 30,6
3. ↑  Tacitus, Annales, XIV 57. *Octavia* 437-438 et 464-469
4. ↑  Suetonius, *Nero*, 35,4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Claudius Caesar Augustus V et Servius Cornelius Scipio Salvidienus Orfitus**  |  **Consul** 52cumLucio Salvio Othone Titiano | Successores: **Decimus Iunius Silanus Torquatus et Quintus Haterius Antoninus**  |
Aqua marina in Freto Malaccensi.
**Aqua marina** est aqua in mari vel oceano. Aqua marina in Oceano Mundi salinitatem plusve minusve habet circa 3.5 centesimarum (35 grammata/litrum, vel 599 mM). Hoc significat quodque aquae marinae chiliogramma (circa litrum per volumen) circa 35 grammata salum dissolutorum habere, plerumque natrii (Na+) et chloridi (Cl–) iontium. Densitas apud superficiem est circa 1.025 g/millimetrum. Aqua marina est aqua dulci aquaque pura (densitatis 1.0 g/ml apud 4 C) densior, quia sales dissoluti massam addunt sine voluminin insigniter contribuendo. Punctum gelationis aquae marinae decrescit dum concentratio salis crescit. Ea salinitate quotidiana circa –2 C conglaciat. Frigidissima aqua marina nota (statu liquido) fuit –2.6 C, in flumine sub monte glaciei Antarctico anno 2010 observata.

Geochemia
---------

Thermalis aquae marinae conductivitas est 0.6 W/mK apud 25 C et salinitatem 35 g/kg. Conductivitas thermalis deminuitur cum salinitas crescat et crescit cum temperatura crescat.

### Salinitas

Media salinitas annua superficiei maris per Oceanum Mundi. Data ex *World Ocean Atlas.*
Salinitas (Anglice signata).
Quamquam plurimum aquae marinae salinitatem inter 3.1 centesimas et 3.8 centesimas habet, salinitas aquae marinae per orbem terrarum aliquando magis variatur. Ubi fit mixtura, cum aqua dulcis ex oribus fluminum vel prope montes glaciales liquefacientes, aqua marina multo minus salsa fieri potest. Salsissimum mare apertum est Mare Rubrum, ubi evaporatio rapida, praecipitatio minor, effluxus fluviatilis, et circulatio inclusa aquam inusitate salsam faciunt. Salinitas in remotis aquae corporibus (exemplum gratia, in Mari Mortuo) multo maior fieri potest.

Nexus interni
-------------

* Aquamarina
* Aqua dulcis
* Aqua marina pH
* Aqua salsa
* Circulatio thermohalina
* Glacies marina
* Muria
* Sal marinus
* Salinitas

Notae
-----

1. ↑  "U.S. Office of Naval Research Ocean, Water: Temperature"
2. ↑  Sylte, Gudrun Urd (24 Maii 2010). "Den aller kaldaste havstraumen". *forskning.no* .
3. ↑  "Desalination and Water Treatment". aDepartment of Mechanical Engineering, Massachusetts Institute of Technology. April 2010
4. ↑  "Thermal conductivity of seawater and its concentrates"
5. ↑  "World Ocean Atlas 2005". NOAA

Nexus externi
-------------

* Physicae aquaae marinae proprietates, apud www.kayelaby.npo.co.uk
* "Tables and software for thermophysical properties of seawater," apud web.mit.edu
Irrigatio agri agriculturalis in Nova Caesarea Civitatum Foederatarum.
**Aqua agriculturalis** est aqua ad cibum et fibram producendam assignata. Peraeque 70 centesimae aquae dulcis ex fluminibus et aqua subterranea seductae ad victum aliasque res agriculturales generandas adhibentur. Aqua agriculturalis aquam ad plantas irrigandas adhibitam, aquam ad sales noxios ex agris agriculturalibus tollendos, et aquam ad circumiecta naturalia administranda comprehendere potest.

Nexus interni
-------------

* Fundus
* Inrigatio
* Hydropedologia

Notae
-----

1. ↑  Molden 2007:2.

Bibliographia
-------------

* Chartres, Colin John, et Samyuktha Varma. 2010. *Out of Water: From Abundance to Scarcity and How to Solve the World’s Water Problems.* Upper Saddle River Novae Caesareae: FT Press. ISBN 9780131367265.
* Molden, David. 2007. *Water for Food, Water for Life: A Comprehensive Assessment of Water Management in Agriculture.* Londinii et Sterling Virginiae: Earthscan/IWMI. ISBN 1844073971, ISBN 9781844073979, ISBN 1844073963, ISBN 9781844073962.
**Antoninus Immè**, poeta Latinus fautorque diligentissimus Latinitatis redivivae, natus est in Sicilia in viculo Melilli, haud longe a Syracusarum urbe kalendis Ianuariis anno 1901.

Studiis classicis apud Salesianos Romae perfectis, adiit universitatem Cataniae, omnia haec studia ut mos adhuc erat latine fecit loquens continuo lingua latina tam cum professoribus quam cum condiscipulis. Postea ipse litteras Latinas Latine in gymnasio Syracusis atque Romae docuit.

Condidit anno 1971 commentarios Latinos quibus titulus *Aventinum,* qui in lucem prodiere usque ad annum 1976. Etiam Romae scholas Latinitatis vivae instituit rogatus a Fundatione Europea Dragan, et in quibus Franciscus Iohannes Barbalace docuit.

Anno 1978 duxit uxorem Genovefam Métais, poetriam Latinam. Vixit tunc cum uxore Pali in Francogallia, et una cum uxore condidit novos commentarios Latinos quibus titulus M. A. S. hoc est *Memento Audere Semper.*

Honores
-------

* ORTF, Televisio Francogallica, emissionem televisificam dicavit his ambobus inter se tenere loquentibus Latine, cum valetudo Antonini iam heheu pessima erat. Anno 1988, multo cum dolore, Genovefa uxor nuntiavit eius obitum, qui in urbe Pali die 25 Augusti fuit.
* Anno 1988 columna posita est linguam Latinam laudatum: ibi invenitur etiam nomen Antonini Immè.
* Ex anno 2019 hortulus Syracusarum nomen eius portat.

Eius scripta
------------

* 1985: "Res unius diei", in *Melissa*, n° 7, 1985, p. 4 (Scripserunt una Genovefa et Antoninus Immè)

Nexus externi
-------------

* Gianni Catania: "Siracusa ricorda il latinista Antonino Immè, a lui intitolata un'area a verde". Apud: siracusaoggi.it, 20.11.2019

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Antonius Abujamra
Res apud Vicidata repertae:Antonius Abujamra: imagoAntonius Abujamra: imago
*Nativitas*: 15 Septembris 1932; Urbs Parvauratana  
*Obitus*: 28 Aprilis 2015; Paulopolis  
*Patria*: Brasilia  

**Officium**

*Munus*: actor, theatrical director, Dispositor cinematographicus, actor televisificus, stage actor  
*Patronus*: Rede Tupi de Televisão, Rede Bandeirantes, TV Cultura
**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Proles*: André Abujamra  

**Memoria**

*Laurae*: Ordem do Mérito Cultural  

**Antonius Abujamra** (natus die 15 Septembris 1932 in Urbe Parvauratanae; mortuus die 28 Aprilis 2015) fuit actor theatri et moderator facetarum pellicularum, quas televisioni Brasiliensi fecit, notissimus sua arte, qua politicos et problemata socialia ludos facit.

Pater est actoris et musici Andreae Abujamra et patruus actricis Clarissae Abujamra et actricis Iarae Jamra.

Praemia
-------

* 1959: *Praemium Iuscelinus Kubitschek de Oliveira*: moderator *A Cantora Careca* Eugenii Ionesco
* Praemium optimi actoris in pellicula *O Contrabaixo*, Patricii Süskind (1987-1995)
* 1989: *Praemium Kikito* in *Festival de Gramado*, optimus actor pelliculae *Festa*
* 1989: *Tropaeum APCA* actoris televisivi (Associação Paulista de Críticos de Arte) ob emissionem *Ravengar*, telenovelae *Que Rei Sou Eu?*
* 1998: Miamiae *11° Festival Internacional de Teatro Hispânico*; *Praemioum Lifetime Achievement* moderatoris

Nexus externi
-------------

* Antonius Abujamra in Pagina IMDB
Wikidata Schilca (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Schilca (urbs): insigneSchilca (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 51°51′0″N 116°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 12 663  
*Zona horaria*: Tempus Iacutianum, Tempus Ircutianum  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Shilkinsky District, Q21195993  

**Geographia**

*Superficies*: 43 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Schilca (discretiva)

**Schilca** (Russice Шилка, tr. *Šilka*) est urbs in territorio Transbaicalico Foederationis Russicae, ad ripam fluvii eiusdem nominis sita. Circa 12 milia incolarum habet (anno 2021).

Historia
--------

Ab anno 1765 ut colonia Cosacorum Transbaicalensium nota est. Anno 1897, cum stanitsa Mitrophania (*Mitrofanovsakaia*) ab eluvione Schilcae fluminis destructa est, incolae eius Schilcam venerunt. Anno 1913 ferriviae Transsibiricae iter per Schilcam ad Euangelistriam fungebatur. Urbs ab anno 1951.

Monumentum militum Belli orbis terrarum alterius Schilcae

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Georgius Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. Petropoli, 1747, p. XXIV

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°51′0″N 116°2′0″E • *GeoNames* |

* De Schilca urbe in *Encyclopaedia Transbaicaliae* **(Russice)**
Signum crucis duorum digitorum (lineamentum Basilii Surikov ad imaginem Theodosiae Morozovae ritus prisci fidelis)
Signum crucis tribus digitis compositum
**Schisma Ecclesiae Russicae** (Russice *раскол*, *raskol*) circa annos 1656–1667 factum, fuit in Ecclesia Orthodoxa Russica dissensio et perturbatio maxima, cum magna pars Christianorum Russicorum reformationem Ecclesiae, a Nicone patriarcha inceptam, abnegavisset. Usque adhuc hi fideles Ecclesiae Russicae magnae et cum potestate Russiae civili concordis contemptuose *Niconianos* vocant, ipsi *schismatici* (vel voce mutuato *raskolnici*) vel *fideles fidei priscae* vel *fideles ritus prisci* vocabantur. Quamvis Patriarchatus Moscuensis anno 1971 omnia decreta contra fideles ritus prisci, a Conciliis annorum Schismatis declarata, vacuefecit et *pro nunquam factas haberi* statuit, nec ulla unio fidelium ritus prisci inter eos ipsos nec cum Patriarchatu Moscuensi ceterisque Ecclesiis Orthodoxis est.

Nicon, cui Alexius tzar adsensit, libros liturgicos Moscuenses emendare voluit, ut libris Graecis novis similes sint, et ritus aliquos itidem, contrarii eius libros Graecos et non Slavicos tempore corruptos esse putabant. Inter alia signum crucis duobus digitis compositum pro errore et haeresi haberi voluit solumque signum trium digitum verum et Christianum, fideles autem ritus prisci vice versa. 

Habacuc Petri filius inter notissimis fidelibus ritus prisci fuit. Multi fideles ritus prisci in regiones silvestres ripae laevae Rha fluminis vel in deserta Russiae septentrionalis et Siberiae a potestate civili, Ecclesiam Niconianam protegente, fugiebant. Inter se multis causis dissenserant et in multos ramos, qui *consensus* dici solent, divisi sunt.

Notae
-----

1. ↑  Ignatii Kulczynski *Specimen ecclesiae Ruthenicae*, Parisiis et Tornaci, 1733, p. 135.
2. ↑  Saepe; et iam *raskolnicae* (*Acta Academiae Velehradensis*, vol. 7-9. 1911, pp. 105, 107, 141, cf. pp. 100, 143 et 108).Russice *раскольники*.
3. ↑  *Староверы, starovery* vel *старообрядцы, staroobrjadcy*.
4. ↑  *Считать яко не бывшими* (*Деяние Освященного Поместного Собора ... Об отмене клятв на старые обряды и на придерживающихся их.*) **(Russice)**
5. ↑  *Двоеперстие, dvojeperstije*.
6. ↑  *Троеперстие, trojeperstije*.
7. ↑  *Согласие*, *soglasije*.

Bibliographia
-------------

* *Зеньковский С. А.* Русское старообрядчество. М. 1995. **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Schismaticos Russicos** spectant. |

* De schismate in *Encyclopaedia orthodoxa* **(Russice)**
* Communitas in Estonia vivens
* Glossarium
* Pagina domestica
* Sectatores Petropolitani