recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Receptaculum aquae Zeiense anno 2021
**Receptaculum aquae Zeiense** (Russice *Зейское водохранилище*) est receptaculum aquae in regione Amurensi Russiae in flumine Zeia constructum. Moles ergasterii hydroelectrici prope Zeiam urbem annis ab 1965 ad 1980 construebatur; receptaculum usque ad annum 1980 aqua implebatur. Loco *Portarum Zeiensium*, ubi Zeia inter iuga Tukiringra et Soktachan transierat, receptaculum constructum est. 

Area receptaculi 2420 chm² est, volumen receptaculi pleni 68,4 chm³ est, altitudo maxima 30 m.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Зейское вдхр*.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Тукирингра*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°59′0″N 127°37′0″E • Большая российская энциклопедия |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

Reccopolis in regno locata.
Palatium regium Reccopolitanum.
**Reccopolis** (Hispanice *Recópolis*) fuit urbs in Hispania, a Liuvigildo (rexit 568-596) condita anno 578, sita in colle apud Tagum, in regione praeclara ob mel. Hodie invenitur in Provincia Guadalaxarae in municipio Zuritae, et clarus situs archaeologicus est in Castella-Manica (Parque arqueológico de Recópolis).

Archaeologia urbis
------------------

Hodie Reccopolis est locus archaeologicus, ubi scholastici et archaeologi professionales laborant. Director loci ex anno 2000 est Laurus Olmo Enciso.

Archaeologi Reccopolim invenerunt anno 1920, cum thesaurum numismarum aurearum exfoderunt. Archaeologi nunc exfodiunt partes quattuor urbis. Prima est palatium regum Visigothorum, in summo collis, cum magna aula columnata et circum areolam. Iuxta palatio est ecclesia palatina. Hoc consaeptum portam monumentalem habebat, quae ad viam principalem duxit. Ha in via aderant variae officinae vitrificum et aurificum.

Moenia urbis aream 30 hectarium cingunt, et extra moenia sunt suburbia casarum. Aqua in urbem ducta erat.

Fundamenta oeconomiae Reccopolitanae erant cultura tritici, olivarum, et vinorum, atque pastio ovium. Etiam numismata apud Reccopolim signata sunt.

Historia
--------

Liuvigildus Reccopolim condidit anno 578. Conditio urbium erat potestas imperatorum Romanorum et, urbe condita, Liuvigildus cum imperatores se compararet. Urbs crevit saeculis sexto et septimo. 

Fuit caput Celtiberiae, territorii Visigothici. Isidori *Historia Gothorum* et Iohannes Biclarensis dixerunt: "Condidit etiam civitatem in Celtiberia, quam ex nomine filii, Reccopolim nominavit."

Cum invasione Maurorum Reccopolis depopulata est. Saeculo nono, erat viculus *Madinät Raqquba* appellatus, qui ab incolis plerisque desertus.

Bibliographia
-------------

* Olmo Enciso, Laurus. 2008. *Recópolis y las ciudades en época visigoda.* Compluto: Zona arqueológica.
* Martínez Jiménez, Xaverius. 2015. "A preliminary study of the aqueduct of Reccopolis." *Oxford Journal of Archaeology* 34(3), pp. 301-20.
* Thompson, Edward Arthur. 1969. *The Goths in Spain.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198142714.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Reccopolim** spectant. |

* Locus officialis **(Hispanice)**
* Recópolis, Ciudad Visigoda **(Hispanice)**
* Video **(Hispanice)**
* Idem **(Hispanice)**
Receptaculum aquae Piscarianum Aprili mense, glacie rupta
**Receptaculum aquae Piscarianum** (Russice *Рыбинское водохранилище*) est receptaculum aquae in regione Iaroslaviensi necnon in regionibus Tueriensi et Vologdensi Russiae in flumine Volga constructum. Moles ergasterii hydroelectrici in Piscaria urbe anno 1940 constructa est; receptaculum usque ad annum 1946 aqua implebatur. Mologa urbs et *Vesiegonsk* urbis pars maior et Poschechoniae regionis pars aquis receptaculi inundatae sunt.

Area receptaculi circa 4580 chm² est, volumen receptaculi pleni 16,7 chm³ est, altitudo media 5,6 m, maxima autem 30 m. 

Scheksna et Mologa flumina in receptaculum Piscarianum effunduntur.

Notae
-----

1. ↑  De nomine Piscariae urbis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°22′0″N 38°26′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Receptorium adrenergicum ß1** cum abbreviatura **ADRB1** internationali est grex trium receptoriorum neurotransmissoris adrenergicorum et receptoriorum proteino G copulatorum. Variae neurotransmissores et stimulantes et inhibitores notae sunt. In hominibus genum ADRB1 in chromosomate 10 situm est.

Natura physiologica
-------------------

Receptorium adrenergicum ß1 est superfamiliae receptoriorum proteino G copulatorum membrum. Neurotransmissores, qui in receptorium ß1 incidunt, diversos effectus perficiant: 

* glandulas salivarias stimulare
* indicis cardiaci augere
* reninum ex cellulis iuxtaglomerularibus liberae
* lipolysem augentem
* relaxationem musculi detrusoris vesicae urinariae
* in cerebro

Genetica
--------

In hominibus genum ADRB1 in chromosomate 10 (10q25.3) situm est. Geni ADRB1 polymorphismis causa pulsus mutatus sive insufficientia cordis oriuntur.

Nexus interni
-------------

* Cor
* Receptorium adrenergicum α1
* Vesica urinaria

Notae
-----

1. ↑  De geno ADRB1.
**Petrus Vallium Cernaii monachus** fuit auctor *Historiae Albigensis* Latine inter annos 1212 et 1218 scriptae.

Fuit nepos (id est, filius fratris vel sororis) Guidonis eiusdem monasterii abbatis et ab anno 1212 Carcassonis episcopi; cui Petrus ipse in Occitaniam adfuit annis 1212-1213. Simonem comitem Montis Fortis valde admiravit; cum Cruce signatis omnino consentivit Catharosque odit.

Historiam circa annum 1212 scribere incepit et papae Innocentio III dicavit, fortasse eodem anno, pro certo ante annum 1216 (in quo anno papa mortuus est). Opus mense Decembri anni 1218, Simone comite Montisfortis nuper interfecto, abrupto terminavit; fortasse enim eo tempore vel paullo postea Petrus ipse obiit.

Opera
-----

* *Historia Albigensis*

Bibliographia
-------------

* *Petri Vallium Sarnaii monachi Hystoria albigensis* edd. Pascal Guébin, Ernest Lyon. Lutetiae: Champion, 1926-1939. 3 voll. **(Latine)**
* *The history of the Albigensian Crusade: Peter of les Vaux de Cernay's Historia Albigensis* interprr. W. A. Sibly, M. D. Sibly. Woodbridge: Boydell, 1998. ISBN 0-85115-807-2 **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

* Pierre des Vaux-de-Cernay apud arlima.net
Wikidata Ano Syros
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°27′3″N 24°55′53″E  
*Numerus incolarum*: 862  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Syros-Ermoupoli Municipality  

**Tabula aut despectus**

Ano Syros: situsAno Syros: situs
Aspectus urbis Syri (Chora / Χώρα): Ano ("Superior") Syros, vicus translaticie Catholicus, in colle sinistro sita, munitionibus Venetis cincta, ecclesia cathedrali Catholica Sancti Georgii coronata. Summo in colle dextro ecclesia Orthodoxa Anastaseos (Latine: ecclesia resurrectionis). Nova urbs Hermupolis saeculo undevicesimo aedificata in planitie circa portum sita.
**Ano Syros** (Άνω Σύρος, quae appellatio Latine "Syros Superior" valet) est urbs et pristinus demus Syri insulae in catena Cycladum (Graecia) sita. Ex administratione anno 2010 reformata (vide: Libellus Callicratis) ab anno 2011 pars est demi Syros-Hermupoleos, cuius est unitas popularis (Graece: δημοτική ενότητα). Unitas popularis insulam Gyarum non habitatam (a Syro in boreo-occidentem versus situm) et *Barbarusa*. Ano Syro 3376 incolae sunt (census anni 2001); area est 67 014 km².

Ano Syros vetus urbs ("Palaeopolis") maioris urbis hodiernae nomine Hermupolis est. A mari visa in colle sinistro sita gradatim in portum sive novam urbem descendit, quae anno 1834 condita est. Urbes quidem indissolubiliter conexae sunt.

Etsi multi "Syro-Francorum" Catholicorum et quidem locupletiores nova in urbe sedes collocaverunt, tamen Ano Syros usque ad hunc diem maxima ex parte a Catholicis habitatur. Summo in colle ecclesia cathedralis Sancti Georgii sita est, infra conventus Capuccinorum anno 1633 conditus et monasterium Iesuitarum.

Aliter ac Hermupolis, quae est urbs stilo neoclassicistico aedificata, Ano Syros aspectum vici praebet, quales multis in insulis Cycladum inveniri possunt: Angiporta inter aedificia candida montem ascendunt huc illuc serpentes, interdum area se aperit, quae saepe frondibus arboris tegitur.

In area Marci Bambacaris aenea imago faciem notissimi buzucistae ac interpretis rembetici exprimit. Prope est parvum museum artifici dedicatum et taberna nomine "O Lilis", ubi saepe cecinisse traditur.

Coniunctio communium
--------------------

* Gołdap, Polonia
* Grillon, Francia ab anno 1994.

Nexus externi
-------------

* De loco in paginis periegeticis
* Demos Syros-Hermupolis
Wikidata Kamyschin
Res apud Vicidata repertae:Kamyschin: insigneKamyschin: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 50°5′0″N 45°24′0″E  
*Numerus incolarum*: 111 100  
*Zona horaria*: UTC+04:00, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Kamyshin Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 81 chiliometrum quadratum  

Domus *Fedoseev* Kamyschin saeculo XIX aedificata est.
**Kamyschin** (Russice *Камышин*) est urbs in regione Volgogradensi Russiae. In ripa dextra Volgae fluminis (vel receptaculi aquae Volgogradensis), in ostio Kamyschinkiae fluminis situs est. Incolas 111 775 anno 2017 habuit. Volgae latitudo in Kamyschin quattuor vel quinque chiliometra est; in ripa laeva Nicolaopolis urbs stat.

Historia
--------

Ordae Aureae colonia loco Kamyschin hodierni fuit. Anno 1667, Stephanus Razin per Kamyschinkam in Volgam exiit et rebellionem coepit. Anno 1668 in ostio Kamyschinkae arx aedificata est; anno 1670 a copiis Razin incensa est, sed restituta. Petrus Magnus hic canalem inter Volgam et Tanaim fodere statuit, sed opus imperfectum mansit. Sloboda erat pyrobolistarum, quae *Demetriopolim* nomen in honorem Demetrii Thessalonicensis habebat. Anno 1708 a Condratio Bulavin, annoque 1778 ab Aemiliano Pugačëv, Demetriopolis captus est. Anno 1780 a Catharina II in numero urbium Demetriopolis perscripta est et nomen hodiernum cepit. Commercio in Volga florente, urbs crescebat.

Notae
-----

1. ↑  Eduardi Eversmann *Fauna lepidopterologica Volgo-Uralensis* (Casani, 1844), 6. (Textus apud *Google Books*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°5′0″N 45°24′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Eduardus Davis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1640; Cambria  
*Obitus*: 1684;   
*Patria*: Cambria  

**Officium**

*Munus*: Chalcographus, art dealer  

Medicus Mountebank et Andreas laetus (1685 fere)
**Eduardus Davis** (vulgo *Edward Davis* aut *Edward Le Davis*; anno 1640 fere natus; anno 1684 aut 1691 aut 1692 fere mortuus) fuit chalcographus et artis operum mercator Cambricus.

Biographia
----------

Huius artificis vita parum nota est: ne locus natalis (probabiliter in Cambria) ne mortis locus quidem pro certo habetur. 

Notus etiam ut "Le Davis", propemodum de 1661 usque ad 1691 aut 1684 aut 1692 operosus fuit. Davidis Loggan discipulus fuit, sed, improbe tractatus, pactum solvit. Primum, Lutetiae laboravit, ubi chalcographias *Ecce Hominem* (a Hannibalis Carracci pictura) et Sanctam Caeciliam (ab Antonii de Dyck pictura) quoque perfecit. Post domum reditum, Londinii consedit et artis operum mercatoris negotium suscepit.

Praecipue religiosa argumenta effigiavit et effigies perfecit, e quibus familiae regalis britannicae chalcographiarum seriem (*Catharinae de Braganza* ab Ioannis Baptistae Jaspers pictura (1682 c.), *Caroli II, rex Angliae* a Roberti White pictura, *Ducis Eboraci* a Davidis Loggan opere et *Ducis Eboraci uxoris* a Petri Vandebranc opere).

Notae
-----

1. 1 2  Union List of Artist Names
2. 1 2 3 4 5  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  Benezit Dictionary of British Graphic Artists and Illustrators
4. 1 2 3  A Biographical and Critical Dictionary of Painters and Engravers
5. ↑  The National Portrait Gallery

Bibliographia
-------------

* "Davis, Edward (British engraver, ca. 1640-ca. 1684)". *Union List of Artist Names Online*. 2016
* "Edward Davis (Le Davis) (died circa 1684), Engraver". *National Portrait Gallery*. 2016
* "Edward Davis". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2016
* Michael Bryan; George Stanley (1816). Carpenter and Son. ed. *A biographical and critical dictionary of painters and engravers*. **vol.I°**. Londinii. pp. 339
* Universitatis Oxoniensis Prelum, ed. (2012). *Benezit Dictionary of British Graphic Artists and Illustrators*. **vol.I°**. Londinii. p. 319. ISBN 978-0-19-992305-2

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eduardum Davis** spectant. |
Wikidata Pargelovium
Res apud Vicidata repertae:Pargelovium: insignePargelovium: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 60°5′3″N 30°15′50″E  
*Numerus incolarum*: 59 195  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Парголово
**Gestio**

*Procuratio superior*: Vyborgsky District  

**Pargelovium** (Russice *Парголово*, Carelice *Parkola*) fuit vicus (ad annum 1938) regionis Leninopolitanae et nunc (ab anno 2014) pars Petropolis urbis. Plus quam 76 milia incolarum habet anno 2020.

In horto villae Schuvalov Pargelovii

Historia
--------

Ab anno 1500 Parkola vicus notus est. Saeculo XVII villa Suecica hic sita erat, quam Petrus Magnus Elisabethae filiae dono dedit, quae anno 1746 Petri Ioannis filio Schuvalov(ru) Pargelovium donavit. A villa Schuvalov hortus manebat et ecclesia Petri et Pauli apostolorum.

Notae
-----

1. ↑  *Flora petropolitana*... curante Gregorio Sobolewski, Petropoli 1799, p. 58 etc. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 60°5′3″N 30°15′50″E • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pargelovium** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Paris

Iudicium Paridis ab Antonio Raphael Mengs pictum (1757).
Paris et Helena a Iacobo Ludovico David picti (1788).
**Paris** (Πάρις), sive **Alexander** (Ἀλέξανδρος), heros Troianus, erat filius Priami regis et Hecubae, frater Hectoris et Cassandrae et Deiphobi. Ob raptum Helenae maxima culpa in bello Troiano movendo ei adsignabatur.

Fabula
------

Puer, orbatus in monte Ida, ibi inter pastores crevit. Iudicium cum esset prolaturus de controversia inter Iunonem, Minervam et Venerem, quae esset dearum pulcherrima, Veneri, quae se ei Helenae amorem daturam pollicita est, praemium tribuit. Propterea ceteris deabus odio fuit.

Fretus Veneris pollicitationibus, Helenam, Menelai coniugem, rapuit; propter hoc Agamemnon, Menelai frater, Troianis bellum indixit. Arcu et sagittis ante Troiam pugnare solebat Parisː ita Diomedem et Machaonem et Eurypylum vulneravit. Anno decimo belli, tempore eventis in *Iliade* narratis posteriore, Achillem telo necavit. At pugna singulari Menelao commissus, quae pugna de exitu belli secundum pactum inter duces factum decretura erat, perisset nisi fraude deae Veneris fato substractus esset. Ita homines bellum finire nequiverunt quod dei usque ad Troiae exitium perducere volebant.

Tandem Philoctetes telo interfecit Paridem; quo mortuo et Troia expugnata, Helena ad Menelaum rediit.

Nonnulli Paridem ab Oenone vel a Helena Corythum filium habuisse dicunt.

Notae
-----

1. ↑  Aeschylus, *Agamemnon* 399-402.
2. ↑  Euripides, *Iphigenia Aulidensis* 1284-1318. *Troades* 983-1009 et 919-954, *Andromache* 274-308. Isocrates, *de laudibus Helenae* 46-8.
3. ↑  *Ilias* XI.369-400.
4. ↑  *Ilias* XI.505-520.
5. ↑  *Ilias* XI.581-584.
6. ↑  *Ilias* III.15-75 et 310-382.

Plura legere si cupis
---------------------

* Hubert Damisch, *Le jugement de Pâris : iconologie analytique*, Flammarion, 1997.
* *Un mythe aux origines de l'Occident : le jugement de Pâris : actes des journées d'études des 13 et 14 novembre 1998*, Université Charles-de-Gaulle-Lille 3, 2003 = *Uranus Mythes et littérature* n.10.

Nexus interni
-------------

* Homerus
* Ilias

Nexus externi
-------------

* Iudicium Paridis Petri Pauli Rubens

De Bello Troiano

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Achaei | Achilles • Agamemnon • Agapenor • Aiax maior • Aiax minor • Andromache • Idomeneus • Menelaus • Nestor • Philoctetes • Sinon • Stentor • Thersites • Thoas • Ulixes |
| Troiani | Astyanax • Hector • Hecuba • Paris (heros) • Patroclus • Priamus |

 |
|  |
Eduardus Drouyn de Lhuys
**Eduardus** (Francice: *Édouard*) **Drouyn de Lhuys** (natus 19 Novembris 1805 Lutetiae, mortuus 1 Martii 1881 eodem loco) vir rerum politicarum peritus ac legatus Franciae fuit.

Cursus honorum
--------------

Drouyn de Lhuys Collegium Ludovici Magni frequentavit atque ab anno 1825 ibi scholam iurisprudentiae. Ab anno 1830 in legatione Francica apud aulam regiam Hispaniae operam dedit, annis 1833 - 1836 Hagae operam dedit. Deinde legatus Franciae Matritum revertebat. Ab anno 1840 in administerio rerum exterarum Lutetiae operam dedit. Anno 1842 legatus ad cameram legatorum electus consilium ministtrorum Francisci Guizot acerrime vituperavit atque idcirco e magistratu dimissus est. Proximis annis reformationem constitutionis Regni Francici postulavit et ad Ludovici Philippi regis casum nitebatur. Re publica anno 1848 proclamata Drouyn de Lhuys iterum legatus parlamenti et praeses eius consilii rerum exterarum electus est. Die 20 Decembris 1848 Ludovicus Bonaparte praeses eum administrum rerum exterarum Franciae nominavit. Mense Iunio 1849 legatus Franciae Londinii nominatus est et breviter diebus 10 - 24 Ianuarii 1851 iterum administer rerum extarum fuit. Deinde Bonaparte adiuvit, cum die 2 Decembris 1851 rerum potitus est. Drouyn de Lhuys sub Secundo Imperio Francico senator factus est et 28 Iulii 1852 tertio administer exterarum rerum faciebatur. Anno 1855, postquam Consultatio Vindobonae de Bello Crimaeano finiendo sine eventu finita est, a magistratu administri se recessit. Anno 1856 et senatoris honorem deposuit, postquam Napoleo senatum inertiae accusavit. Die 15 Octobris 1862 - 1 Septembris 1866 quarto tempore administer rerum exterarum erat. Anno 1863 iterum senator factus est. Imperio Francico abolito unum annum in exilio in Caesarea Insula vixit et deinde in Franciam revertebat, de vita publica autem se recessit.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud napoleontrois.fr (lingua Francica)
* Biographia brevis in pagina oppidi Verrières-le-Buisson (lingua Francica)
Fructus *Pruni avium*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Rosales   
Familia : Rosaceae   
Subfamilia : **Prunoideae**   
Horan.  
   
Subdivisiones: Typus*Prunus* L.

**Prunoideae** fuerunt subfamilia Rosacearum, sic a Paulo Theodori f. Horaninow anno 1847 nominibus "**Prunariae** vel **Amygdalaceae**" rite statuta. Idem fere grex plantarum anterius in familia, nomine olim "**Pruniferae**" et posterius "**Prunaceae**", anno 1820 a Martinov erectus erat; postea rursus in tribu reductus, nomine "**Pruneae**", auctoribus Bentham et Hooker filio; nomine "**Amygdaleae**", auctore de Candolle. Nomen "**Amygdaloideae**", ab Arnott anno 1820 statutum, etiam reperitur. Hodie de statu horum generum disputatur; satis constat e subfamilia Spiraeoidearum evenisse, sed an divisionem (tribum vel subtribum) aut duas divisiones constituunt, non liquet.

Genera in hanc subfamilia comprehensa fuerunt *Maddenia*, *Oemleria*, *Prunus*, *Prinsepia*.

Bibliographia
-------------

* G. A. W. Arnott, *Botany* (1820) p. 107
* G. Bentham, J. D. Hooker, *Gen. Pl.* vol. 1 (1865) pp. 601-602
* A. P. de Candolle, *Prodr.* vol. 2 (1825) p. 529
* P. F. Horaninow, *Char. Ess. Fam.* (1847) p. 158
* I. Martinov, *Tekhno-Bot. Slovar* (1820) p. 511

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Amygdaleas** spectant (Amygdaleae, Amygdaloideae). |

* *Indices Nominum Supragenericorum Plantarum Vascularium*
Wikidata Traunicum
Res apud Vicidata repertae:Traunicum: insigneTraunicum: insigne
*Civitas*: Bosnia et Herzegovina  
*Locus*: 44°14′0″N 17°40′0″E  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Travnik Municipality, Condominium of Bosnia and Herzegovina  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Lipsia  

Despectus in urbem
**Traunicum** (-i, *n.*) seu **Herbosa** (-i, *n.*) (Bosnice *Travnik*; Serbice: *Травник*) est urbs et municipium Bosniae et Herzegovinae quae in historica regione Bosnia sita. Urbs est caput Pagi Bosniae Mediae in Foederatione Bosniae et Herzegovinae.

Cives illustres
---------------

### Nati

* Ioannes Andrić: legatus, politicorum peritus et scriptor Iugoslavus

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Traunicum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°14′0″N 17°40′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* |
Wikidata Dionysius Periegetes
Res apud Vicidata repertae:Dionysius Periegetes: imagoDionysius Periegetes: imago
*Nativitas*: 100; Alexandria  
*Obitus*: 2. saeculum;   
*Patria*: Aegyptus antiqua  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, Rerum gestarum scriptor  

*Vide etiam paginam discretivam:* Dionysius

Tabula mundi a Dionysio descripti, secundum Konradum Miller, 1898.
**Dionysius Periegetes** (Graece Διονύσιος ὁ Περιηγητής) vel **Dionysius Alexandrinus** vel **Africanus** poeta et geographus Graecus fuit. *Descriptionem orbis terrarum* hexametricam versibus 1187 composuit sub Hadriano imperatore. Eustathius Thessalonicensis magnos commentarios in Dionysium composuit. Priscianus, Avienus et Simon Lemnius Latine versibus verterunt.

Nexus externi
-------------

* Edtitio anni 1705 cum versione Latina Georgii Ursini
* Editio in *Geographis Graecis minoribus* a Carolo Mullero facta
* Versio Latina a Prisciano facta
* Versio Latina ab Avieno facta
* Versio Russica a Catharina Iljušečkina facta

Notae
-----

1. ↑  In versibus 522-532 acrostichon legitur ἐπὶ Ἁδριανοῦ.
2. ↑  *Dionysius Lybicus poeta, de situ habitabilis orbis*, Venetiae 1543.
Wikidata Nicolaus Beleljubskij
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Beleljubskij: imagoNicolaus Beleljubskij: imago
*Nativitas*: 1 Martii 1845; Charcovia  
*Obitus*: 4 Augusti 1922; Petropolis  

**Officium**

*Munus*: civil engineer, ingeniarius, professor  
*Patronus*: Saint Petersburg Mining Institute, Saint Petersburg Institute of Civil Engineers, Imperial Academy of Arts
**Memoria**

*Sepultura*: Sepuchretum Novodevicense  

**Nicolaus Apollonis filius Beleljubskij** (Russice Николай Аполлонович Белелюбский, tr. *Nikolaj Apollonovič Beleljubskij*; Charcoviae natus die 1 Martii 1845, Petropoli mortuus die 4 Augusti 1922) fuit artis ingeniariae civilis (praesertim constructione pontium) peritus Russicus, alumnus et professor Instituti ingeniariorum viarum vectoriarum Petropolitani, socius Academiae Artium Imperialis Russicae.

Opera
-----

* Pons per Mstam flumen in Boroviči urbe regionis Novogardiensis, secundum proiectum Nicolai Beleljubskij anno 1905 constructum et nunc in honorem Beleljubskij vocatus.Pons per Mstam flumen in *Boroviči* urbe regionis Novogardiensis, secundum proiectum Nicolai Beleljubskij anno 1905 constructum et nunc in honorem Beleljubskij vocatus.
* Pons Amurensis trans Borysthenem CatharinoslaviaePons Amurensis trans Borysthenem Catharinoslaviae

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 13 Martii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Beleljubskij** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
**Animalia** — Chordata

Classis : Amphibia   
Ordo : Gymnophiona   
Familia : Dermophiidae   
Genus : *Dermophis*   
Species : ***D. parviceps***   
*Dermophis parviceps*   
Dunn, 1924  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)

***Dermophis parviceps*** est species amphibiorum familiae Dermophiidarum, quae in Costa Rica et Panama et fortasse Columbia endemica est, secundum fontes. Eius habitationes naturales sunt humidae terrarum humilium silvae silvaeque montanae subtropicae et tropicae ad altitudines a 40 ad 1200 metra super aequor maris. Species est subterranea, usque ad 60 centimetra sub superficie soli, sed etiam sub stipitibus et in detritu foliorum inventa. Verisimile est vivipara.

Notae
-----

1. 1 2 3  IUCN SSC Amphibian Specialist Group (2015). "*Dermophis parviceps*". *IUCN Red List of Threatened Species* **2015**: e.T59548A54356158 .
2. 1 2  Frost, Darrel R. (2018). "*Dermophis parviceps* (Dunn, 1924)". *Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.0*. American Museum of Natural History .
3. 1 2 3  "*Dermophis parviceps*". *AmphibiaWeb*. University of California, Berkeley. 2009 .
Wikidata Vologda
Res apud Vicidata repertae:Vologda: insigneVologda: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°13′0″N 39°54′0″E  
*Numerus incolarum*: 312 420  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Вологда
**Gestio**

*Praefectus*: Yury Sapozhnikov  
*Consilium*: Vologda City Duma  
*Procuratio superior*: Vologda Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 116 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Svolla, Miskolc, Londonderry, Kouvola, Argentoratum, Élancourt, Grodna, Burgas, Kuusankoski, Mohilovia, Eupatoria, Vorcuta, Burgas Municipality, Severodvinsk  

In Cremlino Vologdae
**Vologda** (Russice Вологда) est urbs in Russia, metropolis regionis Vologdensis, ad flumen Vologdam sita. Plus quam 312 milia incolarum anno 2018 habuit. Vologda est valens industriae, transportationis, et culturae sedes. Urbi sunt multa architecturae monumenta historica.

Templum Sanctae Sophiae, Vologdae constructum annis 1568–1570

Historia
--------

Annus officialis fundationis Vologdae est 1147, quo anno Sanctus Gerasimus Vologdensis (secundum, e.g. narrationem anni 1666 de sancto illo) monasterium ad Vologdam fluvium condidit, quod initium urbi dedit. Mentio scripta Vologdae urbis prima autem est in pacto Novogardiensium cum duce Tueriensi Iaroslao anni 1264. Anno 1273 Vologda etiam in annalibus Novogardiensibus commemorata est. Ad finem saeculi quarti decimi possessio Novogardiae Magnae, dein facta est proprietas ducatus Moscoviae. Saeculis a quinto decimo usque ad septimum decimum erat valens mercaturae et fabricarum sedes. Ab anno 1719 sedes administrativa provinciae Vologdensis gubernii Archangelopolitani, Vologda ab anno 1780 praefecturae et ab anno 1796 gubernii in Imperio Russico metropolis fuit. Ab anno 1937, est metropolis regionis Vologdensis.

Incolae noti
------------

### Nati

* Constantinus Batjuškov, poeta
* Philippus Fortunatov, linguista
* Matthaeus Mudrov, medicus
* Barlaam Šalamov, scriptor

### Mortui

* Constantinus Batjuškov, poeta
* Nicolaus Rubcov, poeta

Notae
-----

1. ↑  M.A. Baudrand, *Geographia*, tomus II. p. 395; H. Scherer, *Tabellae geographicae*, p. 174

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vologdam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°13′0″N 39°54′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Vologda *Encyclopaediae Russicae Magnae*[*nexus deficit*] **(Russice)**
Wikidata Dermitius Martin
Res apud Vicidata repertae:Dermitius Martin: imagoDermitius Martin: imago
*Nativitas*: 8 Aprilis 1945; Eblana  
*Patria*: Hibernia  

**Officium**

*Officium*: Roman Catholic Archbishop of Dublin, Episcopus Catholicus, Titular Bishop of Glenndálocha, archiepiscopus  
*Munus*: legatus, presbyter catholicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Dermitius Martin** (Hibernice Diarmuid Martin, Eblanae 8 Aprilis 1945 natus) Archiepiscopus Dublinensis et Primas Hiberniae est.

Multis annis in Curia Romana laboravit, ubi se linguarum peritia, arte diplomatica, bono humoris sensu sacerdos distinxit. Die 6 Ianuarii 1999 Episcopus a Pontifice Maximo Ioanne Paulo II ordinatus est.

Die 3 Maii 2003 ad sedem Dublinensem promotus, diligens et dilectus pastor se Ecclesiae devovet.

Nexus externi
-------------

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* Dioecesis Dublinensis
Wikidata Nicolaopolis (Ussuriensis)
Res apud Vicidata repertae:Nicolaopolis (Ussuriensis): insigneNicolaopolis (Ussuriensis): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 43°48′0″N 131°57′0″E  
*Numerus incolarum*: 170 660  
*Zona horaria*: UTC+10  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Уссурийск
**Gestio**

*Procuratio superior*: Ussuriysk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 173 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mudanjiang  

**Tabula aut despectus**

Nicolaopolis (Ussuriensis): situsNicolaopolis (Ussuriensis): situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Nicolaopolis (discretiva)

Viae Nicolaopolis saeculo XIX finiente constructae
**Nicolaopolis** **Ussuriensis** (Russice *Уссурийск, Ussurijsk*) est urbs in territorio Maritimi Russiae. Incolas habet 173 165 anno 2019. Secundus est terrtitorii Maritimi post Eocrateam.

Historia
--------

Vicus *Nikol'skoe* 13 domos habens anno 1866 conditus est et anno 1868 tempore *Bello Manzico* incensus est. Restitutus, anno 1870 praesidio militari munitus est. Anno 1893 ferrivia in Eocrateam ducens aperta est. Anno 1898 in numerum urbium inclusum est, nomine *Никольск-Уссурийский*, *Nicolaopolis Ussuriensis*. Annis ab 1935 ad 1957 *Vorošilov* nomine Clementis Vorošilov nominabatur.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 569. De nomine priore *Никольск*.
2. ↑  Cf. **Nikolsk Ussuriensis**, — Vladimirus Komarov *Species novae Florae Asiae Orientalis (Manshuriae et Koreae borealis)*, in. Acta Horti Petropolitani, vol. XVIII. №6, 1901, p. 443.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°48′0″N 131°57′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Pillavia
Res apud Vicidata repertae:Pillavia: insignePillavia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°39′0″N 19°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 33 317  
*Zona horaria*: UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Балтийск
**Gestio**

*Procuratio superior*: Q5770809  

**Geographia**

*Superficies*: 49 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Civitas Gdinensis, Elbinga, Nissa, Karlskrona Municipality  

**Pillavia**, (Theodisce *Pillau*, Russice Балтийск) est urbs Borussiae Orientalis. Ad regionem Calininopolitanam Russia pertinet. In freto, sinum Venedicum et lacunam Recentem coniungens, situm est.

Historia
--------

Anno 1258 primo *Vogram* vicus Prussorum memoratus est. Ab anno 1363 sub nomine *Pile* notus est. Crescere incepit, cum die 10 Septembris anno 1510 tempestas linguam terrae inter mare et lacunam rupisset et fretum hodiernum ortum esset. Arx anno 1550 aedificata est. Urbs ab anno 1725.

Nexus
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°39′0″N 19°55′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 153.
Wikidata Nicolaus Beketov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Beketov: imagoNicolaus Beketov: imago
*Nativitas*: 13 Ianuarii 1827; Petropolis  
*Obitus*: 13 Decembris 1911; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: chemicus, metallurgist, professor  
*Patronus*: Universitas Charcoviensis, Universitas Publica Moscuensis
**Familia**

*Genitores*: Q117321225;   
*Proles*: Alexei Beketov, Q114740228  
*Familia*: House of Beketov
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sanctae Annae classis prima, Order of Saint Anna, 2nd class, Ordo Aquilae Albae, Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Order of St. Vladimir, 3rd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda  
*Sepultura*: Smolenskoye Orthodox Cemetery  

**Nicolaus Nicolai filius Beketov** (Russice Николай Николаевич Бекетов, tr. *Nikolaj Nikolaevič Beketov*; natus 1 Ianuarii 1827 in vico *Novaja Beketovka* gubernii Pensensis, mortuus 30 Novembris 1911 Petropoli) fuit chemicus Russicus, unus e conditoribus chemiae physicae, professor Universitatis Charcoviensis annis 1859–1887, socius ordinarius Academiae Scientiarum Petropolitanae ab anno 1886.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 13 Ianuarii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 13 Decembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Beketov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Pagina de Nicolao Beketov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* **(Russice)**
**Iulius Iulianus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus saeculi tertii et quarti fuit.

Cursus honorum
--------------

Iulius Iulianus circa annos 312 - 314 praefectus Aegypti erat, deinde Licinii imperatoris praefectus praetorio. Cum Licinius anno 324 a Constantino I victus esset, Iulianus anno 325 consul ordinarius vel suffectus nominatus est, quamquam amicus Licinii fuerat, quod praefecturam tam bene gessisset.

Familia
-------

Iulianus filiam Basilinam habuit, quae Flavio Iulio Constantio, filio Constantii I imperatoris, nupsit. Basilina autem mater imperatoris Iuliani erat. Filius Iulii Iuliani Iulianus fuit, qui postea etiam praefectus Aegyptum administravit.

Notae
-----

1. ↑  Fortasse et quidam Publius Caeionius Iulianus consul ordinarius ad mensem Maium fuit. Confer: Dietmar Kienast, Der römische Staat II, Stuttgardiae 1997, p. 502
2. ↑  Confer Libanius oratio XVIII 9
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 14
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 11

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Iulius Valerius Crispus Caesar III et Flavius Claudius Constantinus Caesar III**  |  **Consul** 325cumSexto Anicio Fausto Paulino II | Successores: **Imp. Caesar Flavius Valerius Constantinus Augustus VII et Flavius Iulius Constantius Caesar**  |
Receptaculi Gorkipolitani cataracta
**Receptaculum aquae Gorkipolitanum** (Russice *Горьковское водохранилище*) est receptaculum aquae in Russia, aquis Volgae fluminis impletum. In regionibus Iaroslaviensi, Costromensi, Analeptriana et Novogardiensi Inferiore situm est. In parte superiore receptaculi Volgae aequor mediocriter sublatum est, sed in ostio Costromae fluminis sinus magnus formatum est ("sinus Costromensis" vel receptaculum Costromense") et pars receptaculi inferior, post Iorgoviciam urbem, lacui magni similis est. Piscaria, Romanova, Iaroslavia, Costroma, Plessa, Kineschma, Iorgovicia, Balachna urbes in ripis receptaculi sitae sunt. Cotoroa, Costroma, Unža flumina in receptaculum Gorkipolitanum effunduntur.

Moles ergasterii hydroelectrici anno 1955 constructa est; receptaculum usque ad annum 1957 aqua implebatur. Area receptaculi 1590 chm2 est. Volumen receptaculi pleni 8,71 chm³ est, altitudo media 3,65 m, maxima autem 22 m.

Notae
-----

1. ↑  De *Gorkipoli*, Novogardiae Inferioris nomine Sovietico, cf. Caroli Egger *Lexicon Nominum Locorum* (1977, 1982: ISBN 88-209-1254-6), p. 131.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°29′0″N 42°6′0″E |

* De receptaculo Gorkipolitano in *Encyclopaedia Sovietica magna* **(Russice)**
* Receptaculum Gorkipolitanum in *Registro nationali aquarum* **(Russice)**
Wolfgangus Gehrcke (2013)
Wolfgangus Gehrcke (2008)
**Wolfgangus Gehrcke** (natus die 8 Septembris 1943 in oppido *Reichau*/Bavaria) vir publicus Theodiscus et sodalis Sinistrae factionis est.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam nonam post annum finitam Gehrcke ab anno 1959 tirocinium administrationis fecit et annis 1961 - 1968 functionarius in administratione operarum operam dedit. Deinde et diurnarius fuit.

Familia
-------

Gehrcke uxorem duxit et unam filiam habet.

Vita politica
-------------

Gehrcke anno 1961 sodalis factionis KPD factus est, quae factio ab anno 1956 in Re publica Foederali Germanica prohibita erat. Ab anno 1968 ad usque 1974 praeses vicarius *Iuventutis Socialisticae Opificum Germanicae* fuit. Et ab anno 1968 in DKP, factione Communistica Germaniae occidentalis, operam dedit. Anno 1990 Gehrcke DKP reliquit et ad PDS factionem novam socialisticam transiit. Annis 1991 - 1993 procurator factionis, deinde ad annum 1998 praeses vicarius erat. Tum primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Anno 2002 parlamentum Germanicum reliquit et anno 2004 legatus ad senatum terram Brandenburgi electus est. Quem reliquit, cum anno 2005 iterum legatus ad parlamentum Germanicum creatus esset. Ad hunc diem legatus Dietae Foederalis manet. Legatus suae factionis in commissione rerum dexterarum est.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Frontispicium editionis principis anno 1687 impressae.
***Philosophiae naturalis principia mathematica*** est scientiae physicae magnum opus ab Isaaco Newtono die 5 Iulii 1687 editum, in quo Newtonus tria axiomata mechanicae (Axiomata Newtoniana) formulavit. Opus in tres libros dividitur: *De motu corporum* (liber primus et secundus), *De mundi systemate* (liber tertius).

Newtonus primus poscit, ut in processu recognoscentiae scientifico empirismus purus praecedat. In illum inscripsit fundamenta novae mathematico-mechanicae perceptionis mundi.

Praeterea concepit aequationem motus, aequationem fundamentalem dynamicam, et cum ea motus corporum theoretice tractavit. Inde breviter leges sequuntur:

* Lex I: Corpus omne perseverare in statu suo quiescendi vel movendi uniformiter in directum, nisi quatenus a viribus impressis cogitur statum illum mutare.
* Lex II: Mutationem motus proportionalem esse vi motrici impressae, et fieri secundum lineam rectam qua vis illa imprimitur.
* Lex III: Actioni contrariam semper et aequalem esse reactionem: sive corporum duorum actiones in se mutuo semper esse aequales et in partes contrarias dirigi.

Deinde hypotheses de theoria sua gravitatis, ut:

> Rationem vero horum gravitatis proprietatum ex phaenomenis nondum potui deducare, et hypotheses non fingo. Quisquid enim ex phaenomenis nondum potui deducitur, hypothesis vacanda est: et hypotheses seu metaphysicae, seu physicae, seu qualitatum occultarum, seu mechanicae in philosophia experimentali locum non habent.

Hic etiam legem gravitationis suam, inventam anno 1666, formulavit et monstrat aequationem motus suam in casu motionis planetae circum Solem leges Keplerianas comportare.

Editiones
---------

Exemplar *Principiorum Mathematicorum* ab ipso auctore annotatum (Bibliotheca Universitatis Cantabrigiensis).
* *Philosophiae naturalis principia mathematica*, auctore Is. Newton, Londini, iussu Societatis Regiae ac typis Josephi Streater, anno MDCLXXXVII (editio princeps).
* *Philosophiae naturalis principia mathematica*, auctore Isaaco Newtono, Editio secunda auctior et emendatior, Cantabrigiae, MDCCXIII.
* *Philosophiae naturalis principia mathematica*, auctore Isaaco Newtono, Editio tertia aucta & emendata, Londini, apud Guil. & Ioh. Innys, MDCCXXVI (terminatio).

Nexus interni
-------------

* Aerodynamica
* Calculus differentialis
* Calculus infinitesimalis
* Gravitas (physica)
* Hypotheses non fingo
* Leges motus Newtoni

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Philosophiae Naturalis Principia Mathematica** apud **Vicifontem**. |

* pdf-file The Project Gutenberg EBook of Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, by Isaac Newton
Wikidata Lannemezan
Res apud Vicidata repertae:Lannemezan: insigneLannemezan: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 43°7′26″N 0°23′5″E  
*Numerus incolarum*: 5 803  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Lannemezan
**Gestio**

*Praefectus*: Bernard Plano  
*Procuratio superior*: canton of Lannemezan, Pyrenaeus Superior, arrondissement of Bagnères-de-Bigorre  

**Geographia**

*Superficies*: 19.03 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Galez, Avezac-Prat-Lahitte, La Barthe-de-Neste, Campistrous, Capvern, Clarens, Escala, Pinas, Uglas, Cantaous  

**Tabula aut despectus**

Lannemezan: situsLannemezan: situs
**Lannemezan** (nomen Francogallicum; Occitanice *Lanamesa*) est oppidum est commune Francicum 6'092 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis). Anno 1500 Catharina regina Navarrae oppido privilegium nundinarum diei Mercurii dedit, quae etiamnunc tenentur.

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Pyrenaei Superioris

Nexus externi
-------------

Ecclesia Sancti Ioannis Baptistae

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lannemezan** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°7′26″N 0°23′5″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • "65258" apud *INSEE* |

* Situs officialis
* Imagines antiquae
* Lannemezan apud Institutum Geographicum Nationale
* *Pays des Nestes* Handball[*nexus deficit*]
* De hoc commune apud Cassini
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Receptorium AMPA.
**Receptorium AMPA** sive abbreviatura internationis **AMPAR** est unum trium receptoriorum ionotropicorum glutamati cum effectibus excitatoriis celerrimis in neuronis. Cum eum receptorium analogo glutamati AMPA stimulatum esset nomen receptorium AMPA electum est, quamquam antehac nomen erat *receptorium quisqualati*. AMPAR in multis cerebri locis inveniuntur. Nimirum receptorium AMPA numerosissime in cerebro humano est. Receptorium ex quattuor subunitatibus, tetramerum formans, factus est. Post liberationem glutamti ex vesiculis synapticis receptorium properanter aperiet atque claudet.

Agonista naturalis est acidum glutamicum (glutamatum).

Stimulatio receptoriorum immodica detrimentose videtur, quia functio mitochondriorum impediatur.

Anticorpora contra receptoria AMPA morbi encephalitis autoimmunis causa est.

Natura
------

### Structura receptorii AMPA

Receptorii quattuor subunitates nomine GluA1 (GluR1), GluA2 (GluR2), GluA3 (GluR3), GluA4 (GluR4) notae, et nomina genorum correspondentium, sunt GRIA1, GRIA2, GRIA3, GRIA4. Compluria receptoria AMPA sunt *heterotetramerica*, quod est de consuetudine bina dimerorum GluA1 cum binis GluA2 vel GluA3 vel GluA4 subiungunt. Formatio dimerorum iam in reticulo endoplasmatico coepit.

### AMPA

AMPA est abbreviatura **α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isoxazolepropionici acidi**.

Contra AMPA receptoria encephalitis limbica
-------------------------------------------

Encephalitis cum anticorporis contra receptoria AMPA est inflammatio cerebri cum symptomatibus febris, dolorum capitis, psychosis. Feminae imprimis afflictae sunt. Ratio cum *dementia frontali* quoque disputata est.

Notae
-----

1. ↑  Bhardwaj A, Bhardwaj R, Dhawan DK, Kaur T (2018). "Exploring the Effect of Endoplasmic Reticulum Stress Inhibition by 4-Phenylbutyric Acid on AMPA-Induced Hippocampal Excitotoxicity in Rat Brain". *Neurotox Res*: doi: 10.1007/s12640-018-9932-0
2. ↑  Yang S, Qin J, Li J, Gao Y, Zhao L, Wu J, Song B, Xu Y, Sun S (2016). "Rapidly progressive neurological deterioration in anti-AMPA receptor encephalitis with additional CRMP5 antibodies". *Neurol Sci* **37** (11): 1853-5
3. ↑  Borroni B, Stanic J, Verpelli C, Mellone M, Bonomi E, Alberici A, Bernasconi P, Culotta L, Zianni E, Archetti S, Manes M, Gazzina S, Ghidoni R, Benussi L, Stuani C, Di Luca M, Sala C, Buratti E, Padovani A, Gardoni F (2017). "Anti-AMPA GluA3 antibodies in Frontotemporal dementia: a new molecular target". *Sci Rep* **7** (1): 6723

Nexus interni
-------------

* Synapsis chemica
* Transportator glutamati

Nexus externi
-------------

* De structura et functionibus receptorii AMPA. **(Anglice)**
Icon *Patrocinii Dei genetricis* Novogardiae anno 1399 picta
**Patrocinium Dei Genetricis**[1] vel **Omophorium Dei Genetricis**[2] (Graece: Σκέπη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου; Slavonice Покро́въ Пресвѧты́ѧ Богоро́дицы[3]) est sollemnitas Ecclesiae Orthodoxae. In Ecclesiis Orthodoxis Graecis diebus 1 et 28 Octobris calendario Gregoriano (vel Neo-Iuliano), in Ecclesia Orthodoxa Russica die 1 Octobris calendario Iuliano (scilicet 14 Octobris calendario Gregoriano) celebratur. Sollemnitas visionem sancti Andreae sali repetit. Nam Andreas Dei Genetricem in Ecclesiam Blachernarum intrantem et supra fideles velamentum suum extendentem vidit. 

Multa templa orthodoxa Patrocinio Dei Genetricis consecrantur; inter ea et haec Russiae notissima, ut Ecclesia Omophorii ad Nerl et "Basilius Beatus" Moscuensis. Multgae urbes et vici nomine sollemnitatis nominantur, ut *Pokrovsk* (*Omophorii urbs*) etc.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 238. (Textus apud *Google Books*) Cf. *Kalendaria Ecclesiae universae... Kalendaria Ecclesiae Slavicae sive Graeco-Moschae* Iosephi Simonii Assemani, Romae 1755, vol. V, p. 261 sq. (Textus apud *Google Books*); vel **Protectio Dei Genetricis** (vel *Deiparae*): *Specimen Ecclesiae Ruthenicae* Ignatii Kulczinsky Poloni, Parisiis et Tornaci, 1733, p. 98 (Textus apud *Google Books*) Cf. *Kalendaria Ecclesiae universae...* , ibidem.
2. ↑  Martinov, ibidem
3. ↑  Quod si ad litteram vertamus, **Velamentum Dei Genetricis**.

Nexus externi
-------------

* Preces diei Patrocinii Dei genetricis **(Graece)**
**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Mandibulata   
Superclassis : Hexapoda   
Classis : Insecta   
Subclassis : Pterygota   
Infraclassis : Neoptera   
Superordo : Amphiesmenoptera   
Ordo : Trichoptera   
Subordo : **Annulipalpia**   
   
Subdivisiones: SuperfamiliaeHydropsychoidea  

Philopotamoidea

**Annulipalpia** sunt subordo insectorum ordinis Trichopterorum. Nomen subordinis flexibilem segmenti terminalis palpi maxillarii formam saepe cum anulis perparvis in adultis attingit.

Larvae annulipalpiorum recessus fixos e detritu in circumiectis aquae dulcis invento construunt, ubi manent, ut victus eis veniat exspectantes. Insecta familarum Psychomyiidarum, Ecnomidarum, et Xiphocentronidarum tubos simplices ex harena aliisque particulis componunt, quos serica involvunt et ad alveum adiungunt. Materie organica suspensa et super substratum deposita vescuntur. Animalia nonnullarum familiarum retia serica ad aquam percolandam unice neunt.

Notae
-----

1. ↑  Propositus, nondum confirmatus.
2. ↑  Wiggins, 1996: 117.
3. ↑  Wiggins 2015.

Bibliographia
-------------

* Wiggins, Glenn B. 1996. *Larvae of the North American Caddisfly Genera (Trichoptera).* Ed. secunda. Toronti: University Press.
* Wiggins, Glenn B. 2015. *Caddisflies: The Underwater Architects.* University of Toronto Press. ISBN 978-1-4426-5617-8. Google Books.

Nexus externi
-------------

* De Annulipalpiis. Arbor Vitae.