recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**C. Licinius Verres** (natus anno 120 a.C.n.; mortuus 43 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Cursus honorum vel potius scelerum
----------------------------------

Annis 85 et 83 a.C.n. fuit quaestor in Gallia Cisalpina; relinquit consulem suum C. Papirium Carbonem, qui opponebatur Sullae, in offensione, et ei rapit arcam exercitus in quo exercet. Postea Verres confert officia sua Sullae qui mire non persecutus est hoc latrocinium. 

Anno 80, legatus est in Cilicia, in Asia Minore, postea in Graecia. Consule C. Cornelio Dolabella, cursum direptoris fanorum et patrimoniorum publicorum privatorumque coepit. Anno 78, Dolabella accusatus est de pecuniis repetundis, proditus a Verre in eum testimonium perhibente. 

Anno 74 AC, fraude comitiorum, ut dicebat Cicero, Verres praetor urbanus factus est et omnes causas et opera publica dominabatur. 

Propraetor in Sicilia factus est, tum divitissima provincia Romana. Cum officium duraret per annum unum secundum leges, prorogavit in triennium. Cum dominaretur, tributis immanibus obruit urbes, diripuit omnia signa provinciae romanae. Sed Siculi rem non admiserunt et questi sunt in eum anno 70 AC. Advocatum designatum negavere et vocavere Ciceronem. Qui causam cepit, quod nomen illustre vellet; Verres autem defendebatur a Q. Hortensio Hortalo. 

Cicero brevem introductionem fecit et testium interrogationem statim perfecit. Testimonia sic gravia fuerunt, ut Verres Massiliam fugeret in exsilium, et condemnatus est contumax ad danda quadragies centena milia Sestertia (40 000 000 HS) Siculis. 

Cum Cicero non pronuntiare potuisset orationes praevisas, eas edidit sub titulo *In Verrem*. Tales sunt notae his temporibus eius orationes. 

Anno 43 Verres, qui fructus est in impunitate divitiis suis usque ad caedem, Marco Antonio iubente occisus est, simul cum victore Cicerone.

Fontes
------

* Cicero, *Orationes Verrinae*

Nexus externi
-------------

* Ciceronis *In Verrem* I, et II.1-II.5 apud Bibliothecam Latinam
**Gaius Livius M.f. Salinator** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 170 a.C.n.) vir publicus Romanus erat.

Gens
----

Pater eius Marcus Livius M.f. Salinator bis (annis 219 et 207) consul Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 204 aedilis curulis fuit et 202 praetor duabus legionibus in Bruttio praefuit. Inter Bellum Secundum Maecedonicum contra Philippum V regem praefectus classis erat. Anno 193 e proelio apud Mutinam contra Boios dux equitatus sociorum victor abiit. Anno 192 frustra candidatus consulatus fuit, anno 191 *praetor II* Antiochum III regem Syriae in pugna navali apud Ephesum vicit. Quo facto classem ad Hellespontum duxit cuius litora pacavit subegitque, securum transitum in Asiam Scipionibus bellum cum Antiocho III gesturis ut praeberet. Anno 190 legatus ad regem Prusiam I missus est, quocum societatem iniit contra Antiochum III. Anno 188 una cum Marco Valerio M.f. Messalla consulatum administravit atque provinciam Galliam suscepit. Ibi oppidum Forum Livii condidit. Livius eius mortem anno 170 a.C.n. rettulit, sed sub anno 167 a.C.n. de Livio vivo scripsit.

Bibliographia
-------------

* "Carolus-Ludovicus Elvers" in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 372.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXXV 5,8-10
2. ↑  Appianus, *Syriaca*, 101-108. Titus Livius XXXVI.42.
3. ↑  Appianus, *Syriaca*, 112-113 et 121-123. Titus Livius XXXVII.9.5-11.
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXVII 25,13-14; Polybius, *Historiae* XXI 11,12
5. ↑  Titus Livius, op.cit. XLIII 11,13
6. ↑  Titus Livius, op.cit. XLV 22,11

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Manlius Vulso et Marcus Fulvius M.f. Nobilior**  |  **Consul** 188 a.C.n.cumMarco Valerio M.f. Messalla | Successores: **M. Aemilius M.f. Lepidus I et Gaius Flaminius C.f.**  |
Wikidata Ericus Rufus
Res apud Vicidata repertae:Ericus Rufus: imagoEricus Rufus: imago
*Nativitas*: 950; Norvegia  
*Obitus*: 1003; Brattahlida  
*Patria*: Norvegia  

**Officium**

*Munus*: explorator, settler  

**Consociatio**

*Religio*: paganismus Nordicus antiquus
**Familia**

*Genitores*: Thorvaldus Asvaldi filius;   
*Coniunx*: Thjodhild  
*Proles*: Leivus Erici filius, Thorvaldus Erici filius, Freydis Eirici filia  

**Ericus Rufus Thorvaldi filius,** seu **Eirikus Rufus**, lingua Islandica Antiqua **Eiríkr Rauði,** anno 950 in Norvegia patri Thorvaldo Asvaldi filio natus, vitaeque defunctus 1003, conditor primae coloniae Nordicae in Groenlandia, in loco Brattahlidae. 

Anno fere 960, pater Erici inter sicarios accusatus Norvegiam fugere coactus est. Familia in Islandia domicilium deduxit, sed anno 982 alterius parricidii causa denuo igni et aqua interdictus est. Statuit petendam esse terram incognitam a solis occasu, olim a Gunbjörne quodam conspectam, unde nomen "Gunnbjörnis scopuli" (Islandice *Gunnbjörnschier*) duxerat.

Ericus Rufus
Secundum *Historiam Erici Rufi*, tres annos interdictus marginem Groenlandiae explorabat, dein in Islandiam redux advenit fabellas vix credibiles de nova illa terra narrans. Multis colonis comitentibus anno 985 in Groenlandiam regressus, duas colonias in litore occidentali condidit: ab ortu (in insulae loco extremo et australi) Oestbygda, ab occasu Vestbygdam (circa urbem hodiernam *Nuuk*). Oestbygdae mansionem Brattahlidam prope urbem hodiernam *Narssarssuaq* sibi aedificavit, et Groenlandiam  regebat. Classis colonorum ex 25 navibus constitit, quorum 14 feliciter pervenerunt et ex reliquiis 11 aliae cursum reflectaverunt, aliae perierunt.

Colonia florebat, ita crescens ut a 3000 incoleretur, Islandensibus nonnullis ex insula sua nimis frequente immigrantibus. Sed grex quidam immigrantium anno 1002 pestem secum intulerunt quo plurimi coloni perierunt, itaque anni 1003 hieme Ericus ipse diem obiit. Colonia nihilominus supervixit usque ad saeculum 15, paulo ante Christophorus Columbus iter illud suum fecisset.

Quattuor liberos Erico fuisse novimus, nempe Leivum exploratorem praeclarum, Thorvaldum, Thorsteinum, et Freydis. Cum Leivus ille Christianus esset, Ericus paganus erat.

Fontes
------

1. ↑  Google Books

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Iesse Alexander Helms, Minor.
**Iesse Alexander Helms, Minor** (1921–2008), quinquiens ad senatorium Civitatis Foederatae Americae ordinem a populo civitatis Carolinae Septentrionalis electus est, et Conventui Senatorio de Rebus Externis ab 1995 ad 2001 praefuit, fortasse ultimus Senator Meridionalis non "reconstructus," qui curriculum publicum coepit socius Factionis Democraticae cum illa factio fuit signum conservatismi erga genera humana, et deinde factus est socius Factionis Republicanae.

Vita
----

Breviter et insignissime, Helms, nihil in republica immutari volens, contra feminarum praecipue de abortu iura, contra iura quoque quorum suum sexum amant, "actionem affirmativam" pro numeris minoribus, et commoda publica civibus perpauperibus et aegrissimis vehementius atrociterque, non sine saevo ad tempus effectu, repugnavit. 

### Familia et educatio

Helms natus est 18 Octobris 1921 in vico Monroe, ubi pater, dictus "Magnus Iesse," fuit dux vigilium. Mater, Ethel Mae Helms, fuit materfamilias.

Annis 1940 ad 1972
------------------

Mors
----

Helms dementia vasculari mortuus est prima luce die 4 Iulii 2008, aetatis suae 86. Sepultus est in Historic Oakwood Cemetery in urbe Raleigh in Carolina Septentrionali.

Libri ab Helms scripti
----------------------

* *When Free Men Shall Stand* (1976); Zondervan Pub. House.
* *Empire for Liberty: A Sovereign America and Her Moral Mission* (2001); by National Book Network.
* *Here’s Where I Stand: A Memoir* (2005); New York: Random House.

Nexus interni
-------------

* Nathaniel Macon

Notae
-----

1. ↑  "Former Sen. Jesse Helms dies," , 4 Iulii 2008.
2. ↑  Terentius Smith, Grover Norquist, Robert Kuttner, et Earl Black, "Senator Jesse Helms (R-N.C.) announces he will not run for a sixth term in the Senate," *PBS Newshour,* 22 Augusti 2001; , inventum 14 Iulii 2008.
3. ↑  Stephanus A. Holmes, "Jesse Helms, Conservative Force in the Senate, Dies at 86," *The New York Times,* 4 Iulii 2008; , inventum 4 Iulii 2008.
4. ↑  Marcus Feeny, "Former Senator Jesse Helms dead at 86," *Boston Globe,* 4 Iulii 2008;
?, inventum 14 Iulii 2008.
5. ↑  Associated Press, "Former Sen. Jesse Helms dies at 86: Republican known as 'Senator No' served 30 years before retiring in 2003," MSNBC, 4 Iulii 2008,
, inventum 12 Iulii 2008

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Iesse Alexander Helms, Minor** spectant. |

* Jesse Helms Center
* "Conservative icon Jesse Helms dead at 86". WRAL. 2008-07-04  Obituary.
* Senator No: Jesse Helms—UNC-TV biographical documentary by independent filmmaker John Wilson
Wikidata Ericus Vagts
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1896; Cuxhaven  
*Obitus*: 1980; Brema  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Bürgerschaft of Bremen, Demarchus  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Theodisca Nationalis Popularis  

**Ericus** (vulgo: *Erich*) **Vagts** (natus 9 Februarii 1896 Cuxhaven, mortuus 20 Februarii 1980 Bremae) vir publicus Germaniae erat.

Iuventus et Munus
-----------------

Post scholam finitam Vagts anno 1914 miles conscriptus ad annum 1918 militavit. Bello orbis Terrarum I finito iurisprudentiae Kieliae et Tubingae studebat, sed studium non finiebat. Anno 1925 Vagts praeses *Concilii Rusticae* (Landbund) Megalopolis factus est, quod paene pars factionis DNVP fuit.

Cursus honorum
--------------

Huius factionis anno 1928 legatus civitatis Urbis Hanseaticae Bremae electus est, anno 1933 senator Bremae factus est. Sed iam 30 Septembris 1933 ab hoc magistratu recessit, legatus Bremae et postea Oldenburgi Berolini factus est. Anno 1945, cum Americani Bremam occuparent, Vagts ab eis 4 Maii magister civium nominatus est. Sed iam 1 Augusti 1945 dimissus est, quod cum senatoribus sociales democraticos et communistos iurgaverat. Vagts etiam sex menses in carcerem missus est. Successor eius Gulielmus Kaisen creatus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |

Magistri Civium et Praesides Senatus Urbis Hanseaticae Bremae ab anno 1919

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Urbis Hanseaticae BremaeInsigne Urbis Hanseaticae Bremae |
| Hermannus Hildebrand |Martinus Donandt |Ricardus Markert |Carolus Hermannus Otto Heider |Ioannes Henricus Böhmcker |Ricardus Duckwitz |Ioannes Schroers |Ericus Vagts |Gulielmus Kaisen |Gulielmus Dehnkamp |Ioannes Koschnick |Nicolaus Wedemeier |Henning Scherf |Ioannes Böhrnsen |Carsten Sieling |Andreas Bovenschulte |
|  |
Wikidata Nandcoomar Bodha
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Februarii 1954;   
*Patria*: Mauritia  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Mauritius, Leader of the Opposition, Minister of Agriculture of Mauritius, Minister of Tourism, Minister of Tourism, Member of the National Assembly of Mauritius  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Militant Socialist Movement  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Commander of the Order of the Star and Key of the Indian Ocean  

**Nandcoomar**, saepius *Nando* **Bodha** (ad Long Mauntain natus die 3 Februarii 1954) est politicus Mauritiae.

Institutum universitatis Reunionis, postea Universitatem Redonensem in Britannia Minor et universitatem Wolverhamptonensem in Anglia frequentavit. Minister agriculturae a die 7 Octobris 2003 usque ad 5 Iulii 2005, minister a peregrinatione et otio ab 16 Septembris 2000 ad 7 Octobris 2003, iterum ab 11 Maii 2010 ad 26 Iulii 2011, recentius minister ab operibus publicis et commeatu, atque a die 21 Martii 2019 minister a rebus externis meruit.

Nexus externi
-------------

* Vita apud conventum nationalem Mauritianum
* Vita apud ministerium operum publicorum]

Ministri rerum externarum Mauritiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caietanus Duval 1969 • Seewoosagur Ramgoolam 1973 • Haroldus Walter 1976 • Ioannes Claudius de l'Estrac 1982 • Anil Gayan 1983 • Madan Dulloo 1986 • Satcam Boolell 1986 • Madan Dulloo 1990 • Ioannes Claudius de l'Estrac 1990 • Paulus Bérenger 1991 • Swalay Kasenally 1993 • Ramduthsing Jaddoo 1994 • Paulus Bérenger 1995 • Navin Ramgoolam 1997 • Rajkeswur Purryag 1997 • Anil Gayan 2000 • Jaya Krishna Cuttaree 2003 • Madan Dulloo 2005 • Arvin Boolell 2008 • Stephanus Sinatambou 2014 • Vishnu Lutchmeenaraidoo 2016 • Nandcoomar Bodha 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Mauritiae |
|  |
Lingua Ithkuil  
Iţkuîl| IPA: | / — / |
| Locutores: | 0  |
| Sigla: | 1 , 2 , 3 |
| Fontes Linguae: | a priori |
| Usus: | experimentalis |
| Scriptura: | propria, *içtaîl* |
| Procuratio: | —

 |

*Içtaîl* scriptura, βουστροφηδόν verticaliter
**Lingua Ithkuil** vel correctius **Iţkuîl** est lingua artificiosa *a priori* constructa ab Iohanne Quijada(eo) Americano. Ithkuil, ut inventor eius scribit, *non monstrat, quomodo linguis naturalibus utuntur, sed quomodo uti possent*. Lingua perdifficilis est, linguisticae cognitivae principiis utens.

Historia
--------

Anno 1978 Quijada elaborare eam incipit et anno 2004 versio prima finita est. Anno 2007 versio secunda, nomine *iláksh*, edita est, et anno 2011 tertia (nomine consueto *Iţkuîl*).

Grammatica
----------

Phonemata consonantia 65 et vocalia 17 habet. Lingua tonalis est, cum quinque tonis. Radices sunt 3600 per categorias cognitivas divisi. Nondum omnes radices a Quijada adhuc inventa sunt. Non solum categorias grammaticas habet permultas, e.g. casus 87, sed etiam saepissime principia logica et grammatica linguae Ithkuil linguis naturalibus minime congruant. E.g. in propositionibus localibus formae grammaticae semper positionem loquentis et positionem rei, de qua loquitur, ad axem ab oriente Sole ad occasum monstrant necnon motus eorum relative ad hanc axem. Scripturam propriam *içtaîl* nominatam habet, quae non solum phoneticam, sed etiam morphologiam exprimit.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius cum grammatica et lexico **(Anglice)**
* Grammaticae versio Russica
* Carmina in *Iţkuîl*

Linguae artificiosae

Anglica simplex · Basic English · Clingonica · Esperanto · Folkspraak · Ido · Interlingua · Interlingue · Interslavica · Ithkuil · Latino sine Flexione · Lingua Franca Nova · Lingua Mordoris · Loglan · Lojban · Lydnevica · Novial · Panslavicae · Quenya · Románico · Sambahsa-mundialect · Sindarin · Slovio · Solresol · Toki Pona · Uropi · Venedica · Volapük
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Ricinus communis L.** est planta ex euphorbiacearum familia.

Nomina
------

Secundum regionem, ubi invenitur, ricinus diversis nominibus appellatur. Lusitane dicitur, exempli gratia, *mamona*, *carrapato*, *rícino*. Anglice appellatur *castor bean*. Hispanice, *ricino*, *higuerilla*, *tártago*. In quibudam autem Africae regionibus, *abelmeluco* nominatur.

Oleum ricineum
--------------

Oleum ricineum est praecipuum ricini merx. Quod oleum, licet usui populari pro medicamento laxante adhibeatur, in industria tamen chemica, propter hydroxylum (OH) carboneae catenae copulatum, largam habet utilitatem. Aliud non invenitur oleum iisdem cum proprietatibus. Plantae quaedam, generis Lesquerellarum, afferunt oleum hydroxylatum, sed nondum coluntur ad commercium.

Praeter hydroxylum, oleum ricineum (inter 80 et 90 centesimas partes) acido ricinoleico componitur. Quam ob rem oleum ricineum lentum est, sed cum alcoholi frigido potest liquefieri. Est materia ad fabricandum biogasoleum, sed industria chemica mavult res maioris pretii producere.

Proteinum quoddam, dictum ricinum, quod adest ricineis sementibus, mortiferum est, etiam in minimis potionibus. Hoc proteinum venenum est. Tria ricini semina, puerum; plus autem quam octo virum adultum possunt occidere. Non ergo sine causa, oleum ricineum non modo digeritur cum difficultate, sed etiam alvum mollit.

Semina et pollen continent alterum potens proteinum, dictum CB-1A vel albuminum 2S, quod infert allergiam.

Tertium ricini elementum, ricininum dictum, quod est alcaloides, invenitur omnibus in partibus plantae. Qui alcaloides attingit systema nervosum centrale, et diversos effectus habet, ut convulsionem, auctam memoriam, deminutum aequilibrium et cetera. Maxima tamen ricinini quantitas cogitur apud flores et nova plantae folia.

Mercatus ricini
---------------

Placet ricini plantae temperatura inter 20 et 35 gradus Celsianos. Plantae, quae sub 28 gradibus coluntur, possunt attingere optimum pretium mercatorium.

Plerique ricini cultores radices figunt in India (74%), Sinis (13%), Brasilia (6,1%) et Mozambico (2,5%). Praecipui vero emptores sunt: Sinae, Civitates Foederatae, Francogallia, Germania et Iaponia.
**Lingua Graeca media** (Neograece:*Μεσαιωνική ελληνική γλώσσα*; etiam "lingua Romana" (Ρωμαϊκή γλώσσα) appellata, est species linguae Graecae inter exordium medii aevi anno circa 600 et expugnationem Constantinopolis anno 1453 factae, qui commune finis mediae aetatis in Europa austroorientali habetur. Lingua Graeca sola lingua imperii Romani orientalis facta est, qua re hic status linguae saepe etiam **lingua Byzantina** nominatur.

Interdum iam quartum saeculum p.C.n. initium huius status linguae existimatur, sed hoc arbitrarius statum esse videtur. Septimo tandem saeculo mores atque institutiones imperii tam profunde commutati sunt, ut ibi discrimen inter antiquam Graecam linguam et mediam ponere fas esse videtur. Constat hic status linguae quasi ligamen inter antiquam et recentem Graecam linguam esse quod etsi in scriptis plurima specifica antiquae linguae retinebantur simul lingua cottidiana magis magisque indicia recentioris linguae Graecae exhibebat.

Indagnatio? mediae linguae Graecae est pars Byzantinisticae rationis.

Notae
-----

1. ↑  Hakkarainen 2009; Haldon 2000.

Nexus interni
-------------

* Catharevusa
* Lingua Graeca antiqua communis

Bibliographia
-------------

* Hakkarainen, Mika (2009) Bysantin kreikka. *Keskiajan avain* ['Clavis medii aevi'], ediderunt Lamberg, Marko & Lahtinen, Anu & Niiranen, Susanna, 426–443. Suomalaisen Kirjallisuuden Seura.
* Haldon, John (2000) *Byzantium: A History*. Tempus.
Wikidata Pagus Retiatensis
Res apud Vicidata repertae:
historical region  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 47°4′48″N 1°46′48″W  

**Fines**

*Procuratio superior*: Liger Atlanticus  

Pagi retiatensis vexillum
**Pagus Retiatensis** (e Ratiati urbis nomine) est pagus britannicus Britanniae minoris in meridionali parte locatus et a Ligere flumine in septemtrione irrigatus. Ita tractus incolae sermone Gallonico superiore in parte olim loquebantur, ut Picavino-Santonica in inferiore. Ille priscis vineis vere conspicitur, quae a saeculo XV ad vinum navium in Europaeas vias efferandum multo cultae sint.

Majores civitates
-----------------

Ratiatum (a 40 000 civibus incolatum), Bouaye, Machicolium (sive quondam Sancta-Crux) Porsnitusque sunt pagi majores oppida vicive.

Historia et praeclari cives
---------------------------

Pictones urbem novam juxta Ligerem post bellum Gallicum condidere, ut portus retiatensis mercatoribus gallis major factus sit. Carolo magno subolibusque suis regnantibus, aliis pagis ad hoc pagum Arbatilicum efficiendum cohaesus est, quod vicaria britannica per medio aevo visus est.

Pagus ille egregius Ægidii retiatensis (c.1405-1440) ducis causa praecipue est, qui facinoribus fabulisque multis metui studioque hodie maneat.

Fontes
------

* Christophe Belser, *Le pays de Retz : Histoire, patrimoine et vie d'un terroir*, Spézet, Coop Breizh, 2006, 160pp
Wikidata Pagus Decimus (Bosnia et Herzegovina)
Res apud Vicidata repertae:Pagus Decimus (Bosnia et Herzegovina): insignePagus Decimus (Bosnia et Herzegovina): insigne
pagus  
*Civitas*: Bosnia et Herzegovina  
*Locus*: 43°47′42″N 17°2′24″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Foederatio Bosniae et Herzegovinae  

**Forma**

*Area*: 4 934.1 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Cleuna  

**Vita**

*Incolae*: 80 708  

**Pagus Decimus** (Nomima non publica: *Bosnia Occidentalis*, *Pagus Herze-Bosniae*, *Pagus Herzegovinae Septemtrionalis*, *Pagus Cleunensis*) (Bosnice: *Kanton 10*; Croatice: *Hercegbosanska županija*; Serbice *Кантон 10*) est unus ex decem pagis Bosniae et Herzegovinae, quibus Foederatio Bosniae et Herzegovinae constat. Urbs princeps eius est Cleuna sed concilium legum in Delminio adest.

Municipia
---------

Municipia pagi, cum capite, **6** sunt:

* **Cleuna** seu **Pelva**
* Delminium
* Cypris (vulgo *Kupres*)
* Salvium (vulgo *Glamoč*)
* *Drvar*
* *Bosansko Grahovo*

Geographia physica
------------------

### Flumina

* Savus (*Sava*)

Nexus interni
-------------

* Bosnia (*terra*)
* Herzegovina (*terra*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pagum Decimum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°47′42″N 17°2′24″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

Sectiones pagique Bosniae et Herzegovinae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Sectiones | Districtus Breucus • Foederatio Bosniae et Herzegovinae • Res publica Serbica |
| Pagi Foederationis Bosniae et Herzegovinae | I Oenea-Sana • II Posavina vel Savia • III Salines • IV Bistua Nova-Canabea • V Drinia Bosnica • VI Bosnia Media • VII Herzegovina-Narenta • VIII Herzegovina Occidentalis • IX Seraium • X X Pagus seu Bosnia Occidentalis |
| Regiones Rei publicae Serbicae | I Bania Luca • II Canabea • III Belina • IV Ulasenitsa • V Seraium et Romania • VI Fotza • VII Tribulium |

 |
|  |
Unam legis e paginis de
lingua Graeca
disserentibus

---


Proto-Graeca (ca. 2000 a.C.n.)

Mycenaea (1600–1100 a.C.n.)

Graeca antiqua (800–300 a.C.n.)

*Dialecti*: Aeolica, Arcado-Cypria,  
Attica, Dorica, Ionica

Koine (300 a.C.n.–600 p.C.n.)

Graeca Media (600–1500)

Neograeca (ab anno 1500)

Demotica, Catharevusa  
*Dialecti*: Graeco-Calabra, Ievanica, Cappadociana, Pontica, Tsaconica, Cypria
 Vide etiam  
Alphabetum Graecum

**Lingua Graeca Demotica** (Neograece: δημοτική [γλώσσα]) est naturalis Koinae continuatio, sermo hodierni populi Graeci cottidianus. Verbum ab anno 1818 attestatum est. Demotica erat (et est) lingua quasi innata Graecorum et temporibus diglossiae contra linguam publicam stabat, quae Catharevusa ("purificata") nominabatur quaeque erat exemplis antiquorum ficta. Demoticae defensores *Demoticistae* (δημοτικιστές) vocabantur, motus eorum *Demoticismus* (δημοτικισμός).

Demotica et Catharevusa
-----------------------

Etsi lingua Demotica (sive dialecti eius) iam saeculo decimo septimo in litteris adhibebatur (ut puta in *Erotocrito* a Bitsentzos Cornaros scripto) et poetae posteri hac linguae varietate magis magisque in operibus suis utebantur (vide Schola Ionica et Dionysius Solomus), tamen Demotica saeculo vicesimo demum contra Catharevusam praevaluit. Etiam tum, cum iam paene omnes scriptores Demotica utebantur, approbatio publica usque ad annum 1976 negata est. Denique anno 1976 "linguarum quaestio" finita est, cum Lingua Neograeca communis (Νεοελληνική κοινή) unica lingua publica declarata est a Georgio I. Ralles.

Demotica et Neograeca
---------------------

Demotica saepe Neograecae aequatur, sed verba non sunt synonyma. Cum enim Demotica esset simplex populi sermo, hodierna Lingua Neograeca Communis (Νεοελληνική Κοινή) magis synthesis Demoticae cum Catharevusa est, Demotica maxime praevalente. Licet sermo cottidianus originali demoticae sit valde propinquus, lingua Neograeca in litteris genere ratione sublimitate differentibus plus minusve elementa docta (verba, formas grammaticales, phaenomena phonetica), quae demoticae erant aliena, recipit.

Nexus interni
-------------

* Lingua Neograeca
* Apostolus Alexandres, minister demoticaeque fautor

Nexus externus
--------------

* Griechische Sprachen - Beitrag in der Enzyklopädie des europäischen Ostens (PDF; 977 kB; Theodisce)

Notae
-----

1. ↑  Babiniotis, Georgios: *Lexicon tes neas hellenikes glossas*, Athenis, 2. Ed. 2002, p. 474.
Wikidata Adamus Bremensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 11. saeculum; Misnia  
*Obitus*: 1080s;   
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: theologus, Rerum gestarum scriptor, scriptor, geographus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Adamus** seu **Adam Bremensis** e Saxonia superiore Bremam missus est. Vir doctus magisterque scholarum fuit. 

Germania

Vita
----

Nescitur quo anno Adamus natus sit. Putatur circa annum 1050 natus esse. Anno 1066 Bremam venit ibique sub Archiepiscopo Adalberto Bremensi docuit. Adamus circa annum 1081 obiit.

Carta marina ab Olao Magno confecta

Opera
-----

Praeclarum opus eius est *Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum*, anno 1075 perfectum, quod refert non modo memoriae Europae septentrionalis antiquae, sed etiam ad partis resque publicas sciendas Vicingorum, Danorum, Normannorum, Norvegorum, Sclavorum. Etiam de insulis ad finem mundi tum cogniti iacentibus rettulit Adamus, scilicet de Islandia, Gronlandia ('terra viridi') et Vinlandia (id est America). 

Memoriae quoque Germanorum antiquorum aquilonarium liber ille refert. Non solum de Hammonia (Hamburgo), sed etiam de Sleswico et Heidiba narrat, quae fuit oppidum grande Danicum mercatorium inter Mare Balticum ac Oceanum Fresonicum situm.

Notae
-----

1. ↑   Citatio desiderata *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus interni
-------------

* *Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum* (Textus in *Intratext*; in *Patrologia Latina*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Rylscia
Res apud Vicidata repertae:Rylscia: insigneRylscia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 51°34′0″N 34°41′0″E  
*Numerus incolarum*: 16 005  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q20659126  

**Geographia**

*Superficies*: 17 chiliometrum quadratum  

**Rylscia** vel **Rilscum** (Russice *Рыльск, Ryl’sk*) est urbs regionis Kurschensis Russiae. Ad *Sejm* flumen, Desnae accolam, sita est. Ad Semum flumen Desnae accolam sita est. Anno 1172 primo memorata est. Incolarum 16 005 habet anno 2020.

Rylsciae mediae despectus anno 2017
Gregorius Schelechov Rylsciae natus est.

Notae
-----

1. ↑  Antonii Possevini *de Moscovia*, 1587, p. 309.
2. ↑  Alberti Wiiuk Koialowicz(en) SI *Historiae Lituanae a coniunctione Magni Ducatus cum Regno Poloniae...libri octo*, Antverpiae 1679, p. 278. Inveniuntur et *Rilescha, Rylescha*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°34′0″N 34°41′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rylsciam** spectant. |
**Peregrinatio Ludovici VII** regis Francorum mense Augusto 1179 facta est. "Humilis ac devotus" Cantuariam petivit sepulchrumque Thomae a Becket ut pro salutem filii sui Philippi aegrotantis oraret. Cum Ludovico ibant Hugo de Puteaco cancellarius, Philippus comes Flandrensis, Balduinus II comes Ghisnensis, Henricus postea dux Lovaniensis, et Guillelmus comes Essexiae. Hic fortasse legatus Henrici II regis Anglici adveniebat; fuerat etiam contubernius Philippi Flandrensis.

Dubris die 22 Augusti huius anni Ludovicus ab Henrico cum gaudio et largitate receptus est; inde reges ambo Cantuariam iter fecerunt. Ludovicus "dedit ... ob amorem et honorem Dei et beati Thomae monachis in Cantuariensi ecclesia iugiter Deo famulantibus centum modios vini singulis annis ... accipiendos" "ob martyris reverentiam et in usus Cantuariensis collegii convertendos". Peregrinatione facta Lutetiam revenit sed dum Fanum Sancti Dionysii petit ab apoplexi ictus est. Coronamentum igitur Philippi principis, ad sanitatem revocati, propter patris morbum subito celebratum est, die 1 Novembris 1179.

Fontes
------

* Guillelmus Brito, *Philippis* 1.275-336
* Robertus de Torigneio, *Chronicon* pp. 283-284 Howlett
* *Gesta Regis Henrici Secundi et Gesta Regis Ricardi* ("Benedictus Petroburgensis") vol. 1 pp. 241-242 Stubbs
* Rogerius de Hoveden, *Chronica* vol. 2 pp. 192-193 Stubbs
* Gervasius Cantuariensis, *Chronica* anno 1179
* Radulphus de Diceto, *Ymagines historiarum* anno 1179

Notae
-----

1. ↑  Giraldus Cambrensis, *De instructione principis* 2.2
2. ↑  Guillelmus Brito, *Philippis* 1.275-336
3. ↑  Cartellieri (1899) p. 34
4. ↑  Robertus de Torigneio, *Chronicon* pp. 283-284 Howlett
5. ↑  Robertus de Torigneio, *Chronicon* pp. 283-284 Howlett
6. ↑  Radulphus de Diceto, *Ymagines historiarum* anno 1179

Bibliographia
-------------

* Jim Bradbury, *Philip Augustus: King of France 1180-1223* (Londinii: Longman, 1998. ISBN 0582060583) pp. 38-41
* Alexander Cartellieri, *Philipp II. August, König von Frankreich* (Lipsiae: Dyksche Buchhandlung, 1899) vol. 1 pp. 33-36
* Henri-François Delaborde, ed. *Œuvres de Rigord et de Guillaume le Breton, historiens de Philippe-Auguste* (Lutetiae, 1882-1885) vol. 1 p. 12 nota 1

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Parva sed apta mihi** plenius **Parva sed apta mihi, sed nulli obnoxia, sed non / sordida, parta meo / sed tamen aere domus**  est distichon, quod in Ludovici Ariosti domus facie scriptum est, cum anno 1525 Carfaniana Ferrariam redisset.
**Perfectio quadri** est ars algebrae elementariae in qua possumus reponere hanc expressionem

**{\displaystyle x^{2}+bx}**
cum

**{\displaystyle (x+c)^{2}+d}**
Presse habemus:

**{\displaystyle {\begin{matrix}ax^{2}+bx+c&=&a\left(x^{2}+{\frac {bx}{a}}\right)+c\\&=&a\left(x^{2}+{\frac {bx}{a}}+\left({\frac {b^{2}}{4a^{2}}}-{\frac {b^{2}}{4a^{2}}}\right)\right)+c\\&=&a\left(x^{2}+2{\frac {bx}{2a}}+\left({\frac {b}{2a}}\right)^{2}\right)-{\frac {b^{2}}{4a}}+c\\&=&a\left(x+{\frac {b}{2a}}\right)^{2}-{\frac {b^{2}}{4a}}+c\end{matrix}}}**
Quadro perfacto, ulla formula cum quadratico polynomiale reduci ad unam cum quadratico polynomiale quadrato et constante potest.

Exemplum
--------

* Exemplum facile est:

**{\displaystyle x^{2}+4x=x^{2}+4x+4-4=(x+2)^{2}-4}**
* Nunc, difficilius exemplum adest in hoc antiderivativum inveniendo:

**{\displaystyle \int {\frac {dx}{9x^{2}-90x+241}}.}**
Denominator est

**{\displaystyle 9x^{2}-90x+241=9(x^{2}-10x)+241.}**
Addendo **(10/2)2 = 25 to *x*2 - 10*x*** dat quadrum perfectum ***x*2 - 10*x* + 25 = (*x* - 5)2**. Ita invenimus

**{\displaystyle 9(x^{2}-10x)+241=9(x^{2}-10x+25)+241-9(25)=9(x-5)^{2}+16.}**
Sine integrale nostrum esse:

**{\displaystyle \int {\frac {dx}{9x^{2}-90x+241}}={\frac {1}{9}}\int {\frac {dx}{(x-5)^{2}+(4/3)^{2}}}={\frac {1}{9}}\cdot {\frac {3}{4}}\arctan {\frac {3(x-5)}{4}}+C.}**
Nexus interni
-------------

* Aequatio quadratica
* Functio quadratica
* In factores resolutio
* Polynomium

Nexus externus
--------------

* Perfectio quadri apud PlanetamMathematicam
Introitus in phasianotropheum
**Vivarium phasianorum Arnstadiense** (Theodisce: *Tierpark Fasanerie Arnstadt*) est quoddam damarium pusillum Arnstadii in Germania situm. Cui institutioni praeest dominus Maik Wedemann.

Descriptio
----------

Id therotropheum invenitur in plagis meridianis amoenis in Arnstadii margine. Magnitudo 2,5 hecatometrorum quadratorum est et species bestiarum L circiter sartae et tectae conservantur, quae praesertim vernaculae sunt. Haud procul in monte inveniuntur ruinae pristini Monasterii Sanctae Walpurgis et, ad introitum, monumentum in honorem poetae Valerii Gulielmi Neubeck erectum.

Historia et incepta recentiora
------------------------------

Damarium anno 1956 apertum est, cuius in area pratum spectaculis edendis et infantium lusorius campus includuntur. Annis elapsis partim renovationes fecerunt, quae mox in regionem circumiectam extensae sunt. Visitatorum numerus annis novissimis auctus est.[1]

Animalia
--------

Inter species bestiarum in damario degentium mentionem habeant: dama dama, ovis orientalis musimon, sus scrofa domesticus ventris pendentis, capra aegagrus hircus, ovis aries, asinus, lama glama, eculeus, cavia porcellus, cuniculus, lemuridae. In caveis multae aves et aves rapaces admirari possunt, sed etiam phasiani, aves domesticae et bubo Europaeus vita periclitans.

Eventa regularia
----------------

In therotrophio multa festa et spectacula specialia dantur. Ita mense Iulio festum maximum phasianorum fit, ubi fabulatores, neurospasta, scurrae infantes adultosque laetificent. Tempore paschali infantes invitantur ut ova colorata in vivario abscondita inquirant reperiantque. Discipulis classes virides, quae dicuntur, offeruntur ubi res ad naturam, ad plantas, ad bestias pertinentes in praxi exerceant. De talibus eruditionis rebus autem curam agit societas "Tierparkverein Arnstadt e.V.", quam anno 2005 condiderunt.

Notae
-----

1. ↑  *Thüringer Allgemeine*, die 9 Martii 2013, p. 1 (AR).

Nexus externi
-------------

* Damarii pagina domestica
Wikidata Vivekānanda
Res apud Vicidata repertae:Vivekānanda: imagoVivekānanda: imagoVivekānanda: subscriptioVivekānanda: subscriptio
*Nativitas*: 12 Ianuarii 1863; Swami Vivekananda's Ancestral House & Cultural Centre  
*Obitus*: 4 Iulii 1902; Belur  
*Patria*: India Britannica  
*Nomen nativum*: নরেন্দ্রনাথ দত্ত
**Officium**

*Munus*: monachus, philosophus, scriptor, poëta, magister, spiritual leader, orator, cantor  

**Consociatio**

*Religio*: Hinduismus
**Familia**

*Coniunx*: no value  

Swami **Vivekānanda** seu litteris Bengalicis বিবেকানন্দ (natus nomine নরেন্দ্রনাথ দত্ত *Narendranātha Datta* die 12 Ianuarii 1863 Calcuttae in urbe; ibidem mortuus die 4 Iulii 1902), est philosophus et activista socialis Indicus qui alumnus instituti Ecclesiae Scoticae in urbe natali, principalem disseminatorem esse creditur Yogae, Advaitae Vedantae et Hinduismi. Fuit discipulus Ramakrishnae. Hinduismum intulit in Conventionem Religionum Mundanarum(en) Sicagi anno 1893.

Hodie die natalis eius feria nationalis iuventus Indiae.

Bibliographia
-------------

* Jyotirmaya Sharma, *A Restatement of Religion: Swami Vivekananda and the Making of Hindu Nationalism*. Novo Portu: Yale University Press, 2013. ISBN 978-0-300-19740-2
*Vide etiam paginam discretivam:* Rima

**Rima** (vox mediaevalis) est "extremorum verborum similis sonitus", sive proprietas poësis plurium sermonum antiqui nostrique temporis, similitudo phonematum, saepe in extremis versibus. Similis est homoeoteleuto, quod verbum idem significat Graece. Etiam *rhythmus* appellari potest, sed hoc vocabulum ex antiquitate numerum vel tempus iteratum in musica poëticaque significare solet. De duabus significationibus Iohannes Iacobus Hofmannus scribit, "Sed *Rhythmum* malè vocamus in nostra Poësi syllabarum ad finem cuiusque versus in eundem sonum recidientium, *κατάληξιν*".

In nostra lingua, quamquam singula exempla similia reperiri possunt (de quibus confer homoeoteleuton), rima non erat proprietas poësis classicae; nusquam nisi in scriptis medii aevi apparuit. Exemplum notissimum est sequentia liturgica *Dies irae* (similes sonitus litteris Italicis indicantur):

Dies irae dies *illa*,
Solvet saeclum in fav*illa*:
Teste David cum Sib*ylla*
Quantus tremor est fut*urus*,
Quando iudex est vent*urus*,
Cuncta stricte discuss*urus*!
Definitiones similis sonitus poëtici per linguas variant. In lingua Anglica, *rhyme* normalis creatur eodem sonitu vocalis finalis acutae et omnium sonorum sequentium, e.g. in carmine claro Edgari Allan Poe, quod similes sonitús et externos (in extremo versu) et internos (intra versum) habet:

Once upon a midnight dr*eary*, while I pondered, weak and w*eary*, (sonitus A, /ˈC ɪəri/, ubi *C* indicat quamlibet consonantem)
Over many a quaint and curious volume of forgotten l*ore*— (sonitus B, /ˈC ɔər/)
While I nodded, nearly n*apping*, suddenly there came a t*apping*, (sonitus C, /ˈC æpɪŋ/)
As of some one gently r*apping*, r*apping* at my chamber d*oor*. (C)
"'Tis some visitor," I muttered, "*tapping* at my chamber d*oor*— (C, B)
Only this and nothing m*ore*." (B)

Notae
-----

1. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "rima"
2. ↑  *Cassell's Latin Dictionary*, s.v. "rhyme".
3. ↑  Hofmannus, *Lexicon universale*, t. 4, p. 65, s.v. "rhythmus".
4. ↑  In Latinitate posteriore *y* pariter sonabat atque *i*.

Nexus interni
-------------

* Carmen Limericum
* Sonetum
* Stropha regalis
*Sammon puolustus* (sc. Defensio Samponis) ab Axelio Gallen-Kallela. Väinämöinen ad sinistram.
**Väinämöinen** est heros Kalevalae, poematis epici nationalis Finniae ab Elia Lönnroto collati. Est unus e gravissimis personis in poesi populari mythologiaque Finnica ac Carelica; vates est et vir sapiens, partim quin etiam divinus. In Kalevala saepe describitur formulá versuum:

*Vaka vanha Väinämöinen,*
*tietäjä iänikuinen*
Latine (convertit Tuomo Pekkanen):

*Vetus vates Väinämöinen,*
*incantator sempiternus*

Ortus et finis Väinämöinis
--------------------------

### Ortus

Multis in poematibus Väinämöinen cum creatione mundi coniungitur; plerumque ille iam ante mundum est. In Kalevala autem Väinämöinen ab Ilmatare pari et mundus ex ovo anatis, quem fregit Ilmatar, oriri narratur. 

### Finis

In fine Kalevalae Väinämöinen de pago Kalevala, regno suo, novo rege Careliae nato abiit. Narratio de puero coniuncta est cum mytho Iesu nati, puer enim natus est e *Marjatta* matre (cf. Maria) gravida factá a bacca vaccinii (cf. immaculata conceptio). Väinämöinen cum navi abit dicens se rediturum, cum sui indigeatur seque quaeratur.

Nexus interni
-------------

* Kalevala

Pinacotheca
-----------

* Väinämöinen a R.W.Ekman pictusVäinämöinen a R.W.Ekman pictus
* Aino et Väinämöinen. Pinxit Axelius Gallen-KallelaAino et Väinämöinen. Pinxit Axelius Gallen-Kallela
* Väinämöisen lähtö (sc. Väinämöinen abiens) Axelius Gallen-Kallelae*Väinämöisen lähtö* (sc. Väinämöinen abiens) Axelius Gallen-Kallelae
**Tatianus** (natus saeculo quarto exeunte, mortuus post annum 466) fuit vir publicus Imperii Romani Orientalis.

Familia
-------

Avus eius Flavius Eutolmius Tatianus erat, frater eius Iulius fuit. Mater filia Tatiani senioris erat.

Cursus honorum
--------------

Pater, cuius nomen nescimus, eum anno 388 Constantinopolin misit, ut filius educaretur. Fratres Tatianus et Iulius anno 422 Marcianum, qui postea regnavit, in Sidymam in Lyciam acceperunt et ei imperium praedixisse dicebantur. Imperator Tatiano praemium Praefecturam Constantinopoli dedisse. Quo officio annis ab 450 ad 452 fungebatur. Ante annum 450 praeses Cariae provinciae erat. Anno 451 Concilio Chalcedonensi interfuit. Inter annos 452 et 464 *patricius* factus est. Anno 464 legatus Leonis imperatoris ad Vandalos missus est, neque autem quicquam perficit. Anno 466 uno cum imperatore consulatum administravit.

Bibliographia
-------------

* «Tatianus 1», *The Prosopography of the Later Roman Empire*, volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0521201594, pp. 1053-1054.

Notae
-----

1. ↑  Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, T. X,1 (1918), c. 108.
2. ↑  Zonaras XIII 24, 6- 11.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Hermenericus et Flavius Basiliscus**  |  **Consul** 466cumImp. Caesare Flavio Valerio Leone Augusto III | Successores: **Flavius Illustrius Pusaeus et Flavius Ioannes**  |
Wikidata Tarō Kōno
Res apud Vicidata repertae:Tarō Kōno: imagoTarō Kōno: imago
*Nativitas*: 10 Ianuarii 1963; Hiratsuka  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Officium*: member of the House of Representatives of Japan, member of the House of Representatives of Japan, Minister of State for Regulatory Reform, Minister of State for Disaster Management, Minister of State for Consumer Affairs and Food Safety, Q11555041, Q11607534, Chairman of the National Public Safety Commission, Minister of Defense of Japan, Minister for Foreign Affairs, Minister of State for Regulatory Reform, Minister of State for Okinawa and Northern Territories Affairs, member of the House of Representatives of Japan, Minister for Digital Transformation, Minister in Charge of Civil Service Reform, Minister of State for Consumer Affairs and Food Safety, Minister of State for Digital Reform  
*Munus*: politicus, professor, international forum participant  
*Patronus*: Fuji Xerox, Nippon Tanshi, Hosei University
**Consociatio**

*Factio*: Liberalis Democratica Factio  

**Familia**

*Genitores*: Yōhei Kōno;   

**Memoria**

*Laurae*: Q11506974  

**Tarō Kōno** seu litteris Iaponicis 河野 太郎 *Kōno Tarō* (Hiratsuka in urbe natus die 10 Ianuarii 1963) est politicus Iaponiae.

E familia politicorum ortus, patre olim factionis liberalium democraticorum praeside, Tarō Kōno Tokii educatus sed in Civitatibus Foederatis et Polonia eruditus est apud universitatem Georgiopolitanam breviusque temporis spatium apud scholam scientiarum oeconomicarum Varsaviensis. Legatus est camerae repraesentantium Iaponensi a die 21 Octobris 1996. Die 3 Augusti 2017 minister a rebus externis factus est, antecessore Fumio Kishida, primo ministro Shinzō Abe. A die 11 Septembris 2019 minister a munitione meret.

Bibliographia
-------------

* "China, S. Korea media welcome new, dovish foreign minister" in *Asahi shimbun* (4 Augusti 2017)
* Howard W. French, "Japanese Father and Son Share a Liver and a Political Rivalry" in *New York Times* (25 Iunii 2002)

Ministri munitionis Iaponici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fumio Kyuma • Yuriko Koike • Masahiko Kōmura • Shigeru Ishiba • Yoshimasa Hayashi • Yasukazu Hamada • Toshimi Kitazawa • Yasuo Ichikawa • Naoki Tanaka • Satoshi Morimoto • Itsunori Onodera • Akinori Eto • Gen Nakatani • Tomomi Inada • Itsunori Onodera • Takeshi Iwaya • Tarō Kōno
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iaponiae |
|  |


Ministri rerum externarum Iaponici (2001–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Makiko Tanaka • Yoriko Kawaguchi • Nobutaka Machimura • Tarō Asō • Nobutaka Machimura • Masahiko Kōmura • Hirofumi Nakasone • Katsuya Okada • Seiji Maehara • Takeaki Matsumoto • Kōichirō Genba • Fumio Kishida • Tarō Kōno • Toshimitsu Motegi
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iaponiae |
|  |
Wikidata Tasuku Honjo
Res apud Vicidata repertae:Tasuku Honjo: imagoTasuku Honjo: imago
*Nativitas*: 27 Ianuarii 1942; Kyotum  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: immunologist, biochemist, professor, medicus  
*Patronus*: Universitas Tokiensis, Universitas Kiotoensis, Universitas Osakensis, Hirosaki University
**Memoria**

*Laurae*: Order of Culture, William B. Coley Award, Keio Medical Science Prize, Tang Prize, Person of Cultural Merit, Kyoto Prize in Basic Sciences, Warren Alpert Foundation Prize, Asahi Prize, Robert Koch Prize, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae, Kyoto Prize, Imperial Prize of Japan Academy  

**Tasuku Honjo**, Iaponice:本庶 佑, Kioto natus die 27 Ianuarii 1942, est medicus Iaponicus immunologiae peritus, qui ob studia ad cellulae B et cellulae T anticorpus pertinentia contra cancrum facta Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae communiter cum Iacobo P. Allison anno 2018 accepit.

Tasuku Honjo est medicinae professor in universitate Kiotoensi, quae Alma Mater eius est.

Notae
-----

1. ↑  The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2018.
Forum Leonis Audis
**Leonidas** vel saepius **Leo Audes**, Neograece Λεωνίδας seu Λέων Αυδής (natus in insula Corcyra anno 1937; mortuus Athenis anno 2000) fuit rerum politicarum peritus pro factione Communistica, senator Graeciae et consiliarius apud demum Athenarum.

Gudii Athenarum habitavit; causidicus meruit, praecipue de re operaria. Anno 1968 in exsilio missus est in insulam Sicinum iussu dictatorum. Pro factione Communistica ad senatum Graeciae anno 1996 electus est; anno insequenti dimissionem protulit ut ad concilium demi Athenarum se promoveret. Ibi ab anno 1998 dux factionis "Αγωνιστική Συνεργασία για την Αθήνα" meruit. Die 24 Septembris 2000 mortuus est.

Forum in regione Metaxurgio Athenarum, inter vicos Μυλλέρου, Λεωνίδου, Γιατράκου et Κεραμεικού nuper stratum, die 3 Octobris 2003 ad honorem Leonis Audis appellatum est Πλατεία Λέοντος Αυδή.

Notae
-----

1. ↑  "«Εφυγε» ο Λεων. Αυδής[*nexus deficit*]" in *Ριζοσπάστης* (26 Sep. 2000); "Funeral of widely respected MP Avdis tomorrow" apud Macedonian Press Agency
2. ↑  "Πλατεία Λέοντος Αυδή" (*Ελευθεροτυπία*, 3 Οκτωβρίου 2003)

Nexus externi
-------------

* Λέων Αυδής: situs biographicus
* "Λέων Αυδής" apud blog *Μεταξουργειο, Κεραμεικος*
* Leon Avdis Appreciation Society apud Facebook
Wikidata Philippus Beaussant
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 6 Maii 1930; Caudéran  
*Obitus*: 8 Maii 2016; Le Coudray  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Philippe Jacques Henri Beaussant
**Officium**

*Officium*: Praeses, seat 36 of the Académie française  
*Munus*: musicologus, scriptor, scriptor scaenicus, philologus  

**Familia**

*Coniunx*: Marie-Cécile Villedieu de Torcy  
*Proles*: Antoine Beaussant  

**Memoria**

*Laurae*: Eques Legionis Honoris, Knight of the National Order of Merit, Officer of Arts and Letters, Grand Prix du roman de l'Académie française, Prix de la langue française, Prix Pelléas, prix Montaigne de Bordeaux, Eugène Carrière Prize, Prix Charles Blanc, Prix Ève Delacroix, bourse Goncourt de la biographie, Culture and Library for All award  
*Sepultura*: Cemetery of Saint-Louis, Versailles  

**Philippus Beaussant** (natus die 6 Maii 1930; mortuus die 8 Maii 2016) fuit musicae praecipue aetatis barocae peritus et mythistoriarum scriptor Francicus. Qui Academiae Francicae sodalis est, anno 2007 cooptatus.
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ericus Zemmour
Res apud Vicidata repertae:Ericus Zemmour: imagoEricus Zemmour: imagoEricus Zemmour: subscriptioEricus Zemmour: subscriptio
*Nativitas*: 31 Augusti 1958; Monsterolium  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Éric Justin Léon Zemmour
**Officium**

*Munus*: scriptor, editorial columnist, diurnarius, columnist, pundit, activista, politicus  
*Patronus*: RTL, Le Figaro, CNews, Le Figaro Magazine, Le Figaro
**Consociatio**

*Factio*: Reconquête!  
*Religio*: Religio Iudaica
**Familia**

*Genitores*: Roger Zemmour; Lucette Lévy  
*Coniunx*: Mylène Chichportich  
*Proles*: Hugo Zemmour  

**Memoria**

*Laurae*: Prix Combourg-Chateaubriand, Prix du livre incorrect, Prix Richelieu  

**Ericus** (vulgo *Éric*) **Zemmour**, Monsterolii natus die 31 Augustus 1958, est diurnarius et politicus Francicus. Alumnus est Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis. Ad dextrum (extremum) civilitate est. Candidatus ad Praedisium Rei Publicae Franciae est.

Bibliographia
-------------

* Gérard Noiriel, *Le Venin dans la plume: Édouard Drumont, Éric Zemmour et la part sombre de la République*. Lutetiae: La Découverte, 2019. ISBN 978-2-348-04572-1

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |

* De gestis sectatorum apud Vicipaediam Francogallicam