recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Spira culicum uritur.
Spira culicum.
**Spira culicum** est tus quod insecta repellit, praecipue culices, plerumque formam spirae habens, atque usitate ex siccato pulveris pyrethri glutine manufactum. Spira plerumque in centro tenetur, in aere suspensa, vel a binis retibus ignibus imperviis fulta, ad fumificationem continuam sinendam. Adustio in exteriori spirae fine plerumque incipit, et ad centrum lente progreditur, fumum qui insecta repellit gignens. Spira circa 15 centimetra in diametro usitate extendere potest, et circa horas octo persistit. Spirae culicum in Asia, Africa, America Australi, et Australia late adhibentur.

Notae
-----

1. ↑  Erin McKean, "Mosquito Coil," *The New Oxford American Dictionary* (Oxford University Press, 2005), 1105.
2. ↑  Liu et al. 2003.

Bibliographia
-------------

* Liu, Weili, Junfeng Zhang, Jamal H. Hashim, Juliana Jalaludin, Zailina Hashim, et Bernard D. Goldstein. 2003. Mosquito Coil Emissions and Health Implications. *Environmental Health Perspectives* 111(12):1454–1460. doi:10.1289/ehp.6286. PMID 12948883. PMC 1241646. PDF.

Nexus interni
-------------

* Insecticida
* Malaria
* Pyrethrum
* Tus
* Ioannes Baptista Zampironi

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **spiram culicum** spectant (Mosquito coil, Mosquito coils). |

* Historia societatis Dainihon Jochugiku Co. Ltd. www.kincho.co.jp
Wikidata Fredericus Ludovicus Schröder
Res apud Vicidata repertae:Fredericus Ludovicus Schröder: imagoFredericus Ludovicus Schröder: imago
*Nativitas*: 3 Novembris 1744; Suerinum  
*Obitus*: 3 Septembris 1816; Rellingen  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, stage actor  

**Familia**

*Genitores*: ; Sophie Charlotte Ackermann  
*Proles*: Carl Friedrich Heiberg  

**Memoria**

*Sepultura*: Ohlsdorf Cemetery  

**Fredericus Ludovicus** vulgo *Friedrich Ludwig* **Schröder** (natus die 3 Novembris 1816 Suerini, mortuus die 3 Septembris 1816 Rellingen in Holsatia) histrio, scaenarum moderator atque poeta theatricus Germanicus fuit.

Vita
----

Filius organista Fredirici Diederich cum matre, quae nupserat histrioni Conrado Ernesto Ackermann, Curlandiam, Borussiam et Poloniam perlustrans pluries partes infantiles agebat. Postea Regiomontii Collegium Fridericianum, quod nuncupabatur, frequentavit. A matre et vitrico anno 1756 desertus apud sutorem et funambulum vitam reperiebat. Denique anno 1759 parentes in Helvetia revidit, ubi artem scaenicam et ballationem edidicit. Cum Helvetiam Rhenaniamque transmigravissent, cum *Societate Ackermannica* anno 1764 Hamburgi se e scaenis produxit in comoediis saltationibusque. Tum autem tragoediam amplexus est, qua ingeniositatem magnam ostendit. Ackermann anno 1771 mortuo cum matercula scaenarum Hamburgensium rectionem cepit et comoedia »Der Arglistige«, cui mox plures sequebantur, in dramatibus scribendis litterarum gloriam meruit. Itaque generatim statum theatri Theodisci mediocrem auxit: unitate omnium rerum atque cunctorum hominum bonae voluntatis, moribus atque ordine servandis, praemiis spargendis. Sic scriptores Ioannes Antonius Leisewitz et Fridericus Maximilianus Klinger inter multos alios ad plumam allici potuerunt. Shakesperii tragoediis Schröder actore atque interprete scaenae Germanicae familiarescebant.

Anno 1780 iter magnum professionale trans Germaniam totam fecit Lutetiam visurus. Anno 1781 vocationi annuens Vindobonam iit, unde autem mox in Hammoniam revenit. Usque 1798 ibidem theatro praefuit, priusquam Relligen ad latifundium se conferret. Iterum anno 1811 moderationem cepit.

Gravitudo
---------

Tamquam histrio tragicus in Shakesperianis excellebat; neque autem partes comicae negligendae sunt. Quando e scaenis agebat, sinceritate, modestia, sobrietate spectatores captabat. Numquam pro se gloriam talem quaesivit, qualis ab aliis histrionibus soluta effectui bono cunctorum nocuisset. Opera eius »Dramatische Werke« cum praefatione Aloysii Tieck edita sunt Berolini anno 1831 quattuor in tomis a domino Bülow.

Nexus externi
-------------

* Opera apud Zeno
* Gravitudo eius in latomismo
* Pretiosa apud DDB
* Scaturigo Vicifontis
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Ordinarium missae** sunt illa elementa liturgica, quae in unaquaque missa immutata permanent.

Celebratio missae, sicut omnes ritus, certo ordine *(Ordo missae)* procedit. Qui in sic dicto Ordinario constitutus est, quod omnes textus immutabiles comprehendit, cum sic dictum Proprium, quod in alium locum relatum est et illa elementa complectitur, quae anno ecclesiastico vertente variantur, semper inserendum sit.

Ex Ordinario quinque elementa Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus et Agnus Dei in musica ecclesiastica primas partes tenent: Medio Aevo polyphonia orta a *Messe de Nostre Dame* Gulielmi de Mascandio (1300–1377) incipiente saepissime hae quinque partes in musicos modos factae sunt, quare etiam in musica *Ordinarium* vocantur. Quamquam et aliae partes liturgiae in quaque missa immutabiles sunt (Pater noster, acclamationes, formulae benedictionis), non ad Ordinarium pertinent, quod usque ad reformationem liturgicam Concilium Vaticanum Secundum sequentem non erant textus communitatis, sed a solo sacerdote dicebantur.

Nexus interni
-------------

* Requiem

Partes Ordinarii missae

Kyrie · Gloria in excelsis · Credo · Sanctus · Agnus Dei
Wikidata Spinea
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°29′35″N 12°9′38″E  
*Numerus incolarum*: 27 909  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Veneta  

**Geographia**

*Superficies*: 14.96 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Plebs Martellagi, Myra, Miranum, Venetiae  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Verulae  

**Tabula aut despectus**

Spinea: situsSpinea: situs
Quoddam aedificium Spineae.
**Spinea** (-ae, *f.*) (alia nomina *Spina*) (Italiane *Spinea*) est oppidum et commune Italicum, circiter 27 800 incolarum, in Urbe metropolitana Veneta Regionis Venetiae situm. Incolae Spineenses appellantur.

Geographia
----------

Cimettum flumen Spineam praeterfluit.

Clari cives
-----------

### Hic vixerunt

* Friderica Pellegrini

Aedificia egregia
-----------------

* Ecclesiola Immaculatae Conceptionis B.M.V.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Tarvisina

Fractiones, vici, et loci in municipio
--------------------------------------

### Loci

* Crea

Municipia finitima
------------------

*Martellago, Mira, Mirano, Venezia*

Nexus interni
-------------

* Provincia Veneta
* Venetiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Spineam** spectant. |

* Situs interretialis Spineae proprius. **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* SIgnum municipii Italici.SIgnum municipii Italici.
* Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Veneta.Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Veneta.
* Creae: Ecclesiola Immaculatae Conceptionis B.M.V.Creae: Ecclesiola Immaculatae Conceptionis B.M.V.

Notae
-----
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Formae earum quinque primarum orbitalum atomicarum sunt: 1s, 2s, 2p*x*, 2p*y*, et 2p*z*. Hae duae colores eam phasem aut signum functionis-undae? in quibusque regionibus monstrant. Hae graphae? sunt earum [ψ(*x*, *y*, *z*)] functionum quae ob coordinata unius electroni dependent. Ut videas formam elongatam earum ψ(*x*, *y*, *z*)2 functionum quae densitatem directius monstrant, vide graphas? d-orbitalum post hic.
**Orbitalis atomica** in mechanica quantica est functio mathematica quae mores undulatos aut unius aut binorum electronorum in atomo describit. Quae functio adhiberi potest ut probabilitas quemquam electronum atomi investigandi in quaquam speciale regione circum nucleum atomi calculetur. Appellatio *orbital atomica* vel ei regioni physicali aut spatio ubi electron calculetur praesens referat; ita definita ab forma mathematicale particulare illius orbitalis.

Quaeque orbital circum atomum ab secta unica valorum earum trium numerorum quanticorum [n, ℓ, et m] depingitur; hi valores proprie energiae electroni, momento angulari, et momento angulari eius componenti-vectoris (ille numerus quanticus magneticus) correspondent. Tales orbitales numero maximo duorum electronorum occupantur, quisque cum ipso "vertigo numero quantico" aut "spin numero quantico" aut "turbinis numero quantico" "s" aut "{\displaystyle \sigma }" differentur. Hæc nomina simplices: s orbital, p orbital, d orbital et f orbital, eis orbitalibus cum momento-angulari numero quantico ℓ = 0, 1, 2 et 3 proprie referunt; [cum ℓ = 0 = s orbital, ℓ = 1 = p orbital, et cetera]. Haec nomina usa sint, cum valore "n", ut configurationes-electroni atomorum describant. Haec ex descriptionibus a pristinis spectroscopistīs cuiusdam serieī metalli-alkalii spectroscopicarum linearum cum "sharp", "principal", "diffuse", et "fundamental" derivantur. Orbitales cum ℓ > 3 alphabete? continuant, omittens j (g, h, i, k, …) quod quaedam linguae inter literis "i" et "j" non distinguunt.

Notae
-----

1. ↑  Orchin et al. 2005.
2. ↑  Daintith 2004.

Bibliographia
-------------

* Daintith, J. 2004. *Oxford Dictionary of Chemistry.* Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0-19-860918-3.
* Orchin, Milton, Roger S. Macomber, Allan Pinhas, et R. Marshall Wilson. 2005. *Atomic Orbital Theory.* PDF.
Wikidata Caietanus dalla Piazza
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 31 Iulii 1768; Sclaedum  
*Obitus*: 1844; Vicetia  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: Interpres  

**Caietanus dalla Piazza** (natus die 31 Iulii 1768 Schii, mortuus anno 1844 Vicetiae) fuit clericus ecclesiae Catholicae, abbas Vicentinus, interpres Graeco-Italianus et Italiano-Latinus.

Vita et opera
-------------

In seminario Patavino educatus, in Schium urbem natalem revertit. Pindari epinicia omnia Italice vertit (sed solum Olympica Patavii edita sunt). Annis vicesimis Vicetiam migravit, ubi abbas factus est. Iam sexagenarius Alagherii *Divinam Comoediam* Latine vertere incepit, quod opus finiverat, sed carmina quinque sola edita vidit; anno 1848 tantum Lipsiae versio tota edita est.

Nexus externi
-------------

* Vita Caietani dalla Piazza, a Carolo Witte composita (pp. XLVI-XLVIII in editione versionis eius)
* Versio *Divinae Comoediae* Latina cum versione Anglica comparata
* Caietanus dalla Piazza in *WorldCat*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Williston (Mons Viridis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 44°26′5″N 73°5′22″W  
*Numerus incolarum*: 7 650, 10 103, 8 698  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Chittenden County  

**Geographia**

*Superficies*: 79.2 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Williston (Mons Viridis): situsWilliston (Mons Viridis): situs
**Williston** est oppidum in Chittenden Comitatu Montis Viridis in Civitatibus Foederatis situm. Primum rustictum et praediis abundans, suburbium affluens Burlingtoniae decennia recentioria factum est, maximae urbis in civitate. Secundum censum anni 2010, numerus incolarum fuit 8698, incrementum plus quam mille homines post censum 2000. Williston unum ex oppidis celerrime crescentibus in civitate est, maior locus commercii in regione Burlingtoniae factum, cum multo Montis Viridis medii et septentrionalis. Oppidum vicum Williston continent, non incorporatum. Oppidum ex Samuele Willis, possessore terrarum, appellatur.

Incolae notabiles
-----------------

* Eduinus Atwater, negotiator et politicus Canadiensis
* Thomas Chittenden, conditor oppidi et primus gubernator Montis Viridis
* Beniaminus Cohen, negotiator, co-conditor Ben & Jerry's
* Jerry Greenfield, negotiator, co-conditor Ben & Jerry's
* Raul Hilberg, historicus et Holocausti peritus, in Austria natus
* Petrus Orlovsky, poeta
* Haviland Smith, praefectus CIA

Notae
-----

1. ↑  Dan McLean, "Retail Sales by the Numbers," *Burlington Free Press,* 13 Iulii 2008.
2. ↑  "Profile for Williston, Vermont". ePodunk .
3. ↑  online index of FEC reports for campaign donors, showing Cohen as living in Williston.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, town.williston.vt.us
* Districtus scholasticus Willistoniensis, www.williston.k12.vt.us
* Bibliotheca Memorialis Dorotheae Alling, www.williston.lib.vt.us
* *Williston Observer,* www.willistonobserver.com
Sepulcrum in Coemeterio centrali Vindobonensi **Fredericus / Friedrich TORBERG** (nomen commenticium, recte: *Friedrich Kantor*; natus die 16 Septembris 1908 Vindobonae, mortuus ibidem die 10 Novembris 1979) iam vir 22 annorum profecit in litteris mythistoria praetitulata *Der Schüler Gerber hat absolviert*.

Vita
----

Tempore inter ambo Mundana bella inter Pragam et Vindobonam interversabatur. Semetipsum *Austriacum Bohemicum* appellare solebat. Habitus artificibus in cafeis laborantibus typicus talenta multiplicia in Frederico Torberg effecit itaque factus est scriptor, criticus, polemicus, imitator, lyricus, immo editor.

Anno 1933 nazistae publicationem operum eius in Germania interdixerunt, quo sensim turbatus est. Anno 1938 emigravit Turicum, tunc Lutetiam. Denique profugus trans Hispaniam et Lusitaniam in urbes Novi Eboraci et Angelopolis pervenit.

Anno 1951 revenit in Austriam. Usque ad aetatem anni 1953 actis diurnis "Kurier" et stationi radiophonicae Americanae "Rot-Weiß-Rot" operatus est. Anno 1954 fundavit periodicum mensuale FORVM, quod ipse epitheto instrumenti politici culturalis ornavit. Cuius scopum contra communismum directum Fredericus Torberg multos annos fovebat laboreque iuvabat. Principio annorum 1970 nova opera captantia vendere contigit, libri praetitulati *Süßkind von Trimberg* et *Die Tante Jolesch*. In septimanis vitae novissimis praemium maxime honorarium "Großer Österreichischer Staatspreis" accepit.

Torberg opera multa Ephraim Kishon in linguam Theodiscam convertit. Cum Ioanne Weigel annis 1960 exclusioni operum Bertoldi Brecht in Austria studebat.

Fons
----

Biographia minima apud Bibliothecam Nationalem Austriacam
Wikidata Wimpina
Res apud Vicidata repertae:Wimpina: insigneWimpina: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°13′50″N 9°9′47″E  
*Numerus incolarum*: 7 286  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus terrae Hailprunna (Badenia et Virtembergia)  

**Geographia**

*Superficies*: 19.38±0 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Servian, Sopronium, Shizukuishi  

**Tabula aut despectus**

Wimpina: situsWimpina: situs
Curia
**Wimpina**  vel nunc *Aquae Wimpinae* est oppidum ad Neccarum flumen situm. Olim ad Hassiam pertinuit, nunc est pars circuli Hailprunnae et terrae foederalis Badeniae atque Virtembergiae. Ibi ut nomen indicat thermae sunt.

Res gestae
----------

Die 26 Novembris 1945 Germania expugnata praetores ex Civitatibus Foederalibus Americae imperaverunt Wimpinam administrandam esse a magistratu Sinsheimensi oppido Badenico. Inde oppidi magistratus et miles Americanus oppidum regnans Wimpinam ab illo tempore nationum iure partem Virtembergiae et Badeniae esse putabant. Id confirmatum est a iudicibus Stuttgarti in capite terrae Badeniae atque Virtembergiae 6 Martii 1951.

Sententia oppidanorum rogata est hac de re 29 Aprilis 1951. 57 centesimae partes oppidanorum voluerunt oppidum circulo Hailprunnensi incorporatum quod factum est 1 Maii 1952.

Hassia autem Wimpinam ex nationum lege territorium suum esse perseveravit. De facto autem Wimpina est omnis pars terrae foederalis Badeniae atque Virtembergiae nemine nostra aetate obstante.

In ecclesia catholica oppidum quia olim pars Hassiae fuit usque ad hunc diem est exclave dioecesis Moguntinae.

Pinacotheca
-----------

* Wimpinae territorium colore viridi depictum pars terrae foederalis quae ad occidentalem et meridionalem partem Germaniae spectat. Infra Lacus Bodamicus.Wimpinae territorium colore viridi depictum pars terrae foederalis quae ad occidentalem et meridionalem partem Germaniae spectat. Infra Lacus Bodamicus.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wimpinam** spectant. |

Partes Terrae Foederalis ad partem meridionalem et occidentalem Germaniae spectantis

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexillum magnum civitatis Badeniae et VirtembergiaeVexillum magnum civitatis Badeniae et Virtembergiae |
| Badenia • Virtembergia • Zolnerum • Wimpina |
|  |
Wikidata Nicolaus Iosephus Jacquin
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Iosephus Jacquin: imagoNicolaus Iosephus Jacquin: imago
*Nativitas*: 16 Februarii 1727; Lugdunum Batavorum  
*Obitus*: 26 Octobris 1817, 24 Octobris 1817, 1817; Vindobona  
*Patria*: Imperium Austriacum  

**Officium**

*Munus*: botanista, medicus, chemicus, explorator, Professor, pteridologist, bryologist, zoologus, ornithologus, metallurgist, mycologus, entomologus, physicus  
*Patronus*: Alma Mater Rudolphina Vindobonensis
**Familia**

*Proles*: Iosephus Franciscus de Jacquin  

**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius  

**Nicolaus Iosephus Jacquin** sive **de Jacquin** (vulgo *Nikolaus Joseph von Jacquin*), natus Lugduni Batavorum 16 Februarii 1727, mortuus Vindobonae 26 Octobris 1817, fuit medicus, chemicus, botanicus Hollandensis.

Post studia medica apud Universitatem Lugdunensem Batavorum, Lutetiam, dein Vindobonam migravit.

Inter 1755 et 1759 a Francisco I imperatore in Indias occidentales et mediam Americam missus est, ad plantas inveniendum pro collectionibus Palatii Belli Fontis.

In anno 1762 factus est Professor Mineralogiae in *Schemnitz* (hodie *Banská Štiavnica* Slovaciae). 

In 1768 fit Professor Botanicae Chemiaeque apud Universitatem Vindobonensem, atque Rector Horti botanici Vindobonensis. Morte ei succedit filius, Iosephus Franciscus de Jacquin.

Eius memoriae dedicata sunt genera *Jacquinia* (Theophrastacearum) et *Jacquiniella* (Orchidacearum).

Opera
-----

Tabula botanica e *Plantarum Rariorum Horti Caesarei Schoenbrunnensis* (1797-1798)
* 1762 : *Enumeratio stirpium plerarumque, quae sponte crescunt in agro Vindobonensi montibusque confinibus* Textus
* 1763 : *Selectarum stirpium Americanarum historia* Textus
* 1773–1778 : *Flora Austriaca* Textus
* 1781–1793 : *Icones plantarum rariorum* Textus
* 1770-1776 : *Hortus botanicus Vindobonensis*. Vindobonae: typis Leopoldi Joannis Kaliwoda aulae imperialis typographi (cum imaginibus Francisci Antonii de Scheidel) vol. 1 vol. 2 vol. 3
* 1797-1804 : *Plantarum rariorum horti caesarei Schoenbrunnensis descriptiones et icones* Vol. 1 vol. 2 vol. 3 vol. 4

Notae
-----

1. ↑  "Nicolai Josephi Jacquin" (cas. gen.) habes in titulo *Enumeratio stirpium plerarumque, quae sponte crescunt in agro Vindobonensi montibusque confinibus* aliorumque operum a se scriptorum
2. ↑  "Nicol. Josephi de Jacquin" (p. 123 in nota subiuncta apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • IPNI • Deutsche Biographie |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Iosephum de Jacquin**  spectant. |

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Jacq.**" (apud IPNI reperiendum)
*Vide etiam paginam discretivam:* Carniola (discretiva)


Wikidata Carniola
Res apud Vicidata repertae:
Marchia  
*Civitas*: Imperium Austriacum, Slovenia  
*Locus*: 46°3′0″N 14°30′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Austro-Hungaricum  

**Tabula aut despectus**

Carniola: situsCarniola: situs
Carniola, Provincia historica Slovena
**Carniola** (-ae, *f.*) vel **Carneola** (-ae, *f.*) (Slovenice: *Kranjska*; Theodisce: *Krain*) est historica ac geographica regio Sloveniae, princeps Labaci urbs. Carniola omnia divisa in partes tres: Carniola Superior (*Gorenjska*), Carniola Inferior (*Dolenjska*) et Carniola Interior (*Notranjska*).

Subdivisiones
-------------

Hodie Carniola omnia divisa in Regionibus statisticis et in Provinciis historicis Sloveniae:

Regiones statisticae sunt:

* Carniola Superior (regio statistica slovena) (*Gorenjska statistična regija*),
* Carniola Interior-Carstum (regio statistica slovena) (*Primorsko-notranjska statistična regija*),

Provinciae historicae sunt:

* Carniola Superior (provincia historica slovena) (*Gorenjska*),
* Carniola Inferior (provincia historica slovena) (*Dolenjska*),
	+ Carniola Alba seu Marchia Alba (pars Carniolae Inferioris),
* Carniola Interior (provincia historica slovena) (*Notranjska*),

Notae
-----

1. ↑  (Il mondo antico, moderno e novissimo ... Antonio Chiusole · 1722 apud *Google Books*)

Nexus interni
-------------

* Provinciae historicae Sloveniae,
* Regiones statisticae Sloveniae.
**Carnelevarium Alamannicum** carnelevarium est modo Alamannorum celebratum. A carnelevario Rhenano eo distinguitur quod mores minus ad saeculum XVIII spectant quam ad memoriam paganorum. 

Regiones eiusmodi carnelevarii sunt Alsatia, Badenia et Virtembergia, Helvetia.

Magnae civitates carnelevarii Alamannici sunt Rotovilla, Villinga, Basilia, Lucerna, minores sunt Sumelocenna, Oberndorfium, Doneschinga.

Nomen eiusmodi carnelevarii est Germanico sermone *Fasnacht*, *Fastnacht* vel similia. Secundum etymologiam popularem hoc verbum "noctem ante ieiunia" dicere vult. Rerum etymolgicarum periti autem dubitant de significatione *fasa*, fortasse origo carnelevarii minus ieiunia quam feria fertilitatis pagana fuit.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Wilfried Dold, Roland Wehrle, *Zur Geschichte der organisierten Fastnacht. Vereinigung Schwäbisch-Alemannischer Narrenzünfte*. Vöhrenbach 1999, ISBN 3-927677-17-5. **(Germanice)**
* Wilhelm Kutter, *Schwäbisch-alemannische Fasnacht*. Künzelsau 1976. **(Germanice)**
* Michael Matheus (ed.), *Fastnacht/Karneval im europäischen Vergleich*, in: *Mainzer Vorträge 3*), Moguntiaci 1999, ISBN 3-515-07261-6. **(Germanice)**

Nexus interni
-------------

* Ius farinosum Basiliense

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carnelevarium Alamannicum** spectant. |

* Schweizerisches Idiotikon, s.v. *Fasnacht* **(Germanice)**

Pinacotheca
-----------

* Tettnang*Tettnang*
* Furtwangen*Furtwangen*
* RavensburgiRavensburgi
* RotovillaeRotovillae
*Vide etiam paginam discretivam:* Furnum (discretiva)


Wikidata Furnum Inferius
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°24′0″N 12°40′0″E  
*Numerus incolarum*: 583  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: ente di decentramento regionale di Udine  

**Geographia**

*Superficies*: 93.6 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Clautum, Sauris, Tramons Superior, Furnum Superius, Subclevum, Amplitium  

**Tabula aut despectus**

Furnum Inferius: situsFurnum Inferius: situs
Quidam fons
**Furnum Inferius** (alia nomina: *Furnum Inferum*, *Furni Inferi*) (Italiane *Forni di Sotto*; Foroiuliensice *For Disot*) est oppidum et municipium Italicum in Provincia Utinensi Regionis Fori Iulii-Venetiae Iuliae insitum. Incolae *Furnenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii
* Utinum (*urbs*)
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Furnum Inferius** spectant. |

* Situs publicus
*Vide etiam paginam discretivam:* Carniola (discretiva)


Wikidata Carniola Superior
Res apud Vicidata repertae:
Regiones statisticae Sloveniae, divisio administrativa  
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°19′0″N 14°9′0″E  
*Nomen officiale*: Gorenjska regija  

**Fines**

*Procuratio superior*: Slovenia  
*Territoria finitima*: Forum Iulium et Venetia Iulia, Provincia Utinensis
**Forma**

*Area*: 2 136.5 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Carnioburgum  

**Vita**

*Incolae*: 203 654  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: KR
**Tabula aut despectus**

Carniola Superior: situsCarniola Superior: situs
Carniola Superior, Regio statistica slovena)
**Carniola Superior** (Slovenice: *Gorenjska statistična regija*) est regio statistica Slovena circiter 202.903 (anno 2009) incolarum cuius urbs princeps Carnioburgum est. Fuit insuper Provincia historica slovena, limitibus haud multo differentibus, eadem urbe capitali.

Municipia regionis statisticae Carniolae Superioris
---------------------------------------------------

Carniola Superior provincia historica Slovena
Municipia regionis statisticae Carniolae Superioris, cum urbe, **18** sunt e Latine vocari possunt.

1. **Municipium urbanum Carnioburgi** - **Carnioburgum** (alia nomina: *Carnium*), (Slovenice: *Kranj*),
2. Municipium Bledae - Bleda, (Slovenice: *Bled*),
3. *Bohinj*,
4. *Cerklje na Gorenjskem*,
5. *Gorenja vas-Poljane*,
6. *Gorje*,
7. *Jesenice*,
8. *Jezersko*,
9. *Kranjska Gora*,
10. *Naklo*,
11. *Preddvor*,
12. *Radovljica*,
13. Municipium Sancti Georgii (Carniola Superior) - Fanum Sancti Georgii (Carniola Superior), (Slovenice: *Šenčur*),
14. *Škofja Loka*,
15. Municipium Fori in Lubelino - Forum in Lubelino (deinde: Mercatus Novus) (Slovenice: *Tržič*),
16. *Železniki*,
17. *Žiri*,
18. *Žirovnica*.
Théâtre du Vaudeville: "Un jour de liberté", 1844; praeconia
**Carmen (satiricum) vallevirense**, *vulgo* **Vaudeville** olim genus litterarum dramaticarum-lyricarum Francogallicum fuit. Hodie terminus internationalis est (e.g. in America quoque vallevirensia componuntur).

Historia
--------

Apud Nicolaum Boileau id significat adhuc *cantilenam satiricam* simplicem sed saeculo XVIII ineunte mutatur in genus dramaticum verum cum cantibus instrumentisque. Nomen venit a cantiunculis levioribus plebeiis quae vulgus cantare potuit et voluit; origo est in Valle Vire (Vau de Vire) ubi saeculo XV poeta Oliverii Basselin habitabat qui vel politicam poesim contra Anglos conficiebat. Etymologiae autem aliae quoque praebentur.

In istis carminibus sensus molles minus transportentur quam res vulgares. Namque animos movere non primum consilium est. In Francia discrimina facta sunt inter *Drame-vaudeville*, *Comédie-vaudeville* et *Folie-vaudeville* secundum argumenta. Maximi momenti fuit Eugenius Scribe, qui ante Academiam Francicam anno 1836 confirmavit carmina vallevirensia inter litteras bellas numeranda et honoranda esse. Ipse sollerter disponebat, ut res fictae in theatra Parisiensia venirent et ibi praesentarentur. Alii artifices, qui id genus minime spernebant, erant e.g. Augustus Anicet-Bourgeois, Dumanoir, Lauzanne, Marc Michel, Labiche, Meilhac, Halévy, Chivot et Duru. Temporibus recentioribus titulo vallevirensi etiam mera satirica cantu non praedita vocabantur.

Notae
-----

1. ↑  Christian Helfer: *Lexicon auxiliare*, editio tertia, Saraviponti 1991, p. 580

Bibliographia
-------------

* Herbert Schneider (ed.): *Das Vaudeville. Funktionen eines multimedialen Phänomens* (= *Musikwissenschaftliche Publikationen.* Bd. 7). Olms, Hildesiae 1996, ISBN 3-487-10264-1.
* Lothar Matthes: *Vaudeville. Untersuchung zu Geschichte und literatursystematischem Ort einer Erfolgsgattung* (= *Studia Romanica.* Band 52). Winter, Heidelbergae 1983, ISBN 3-533-03430-5
* Anthony Slide: *The Encyclopedia of Vaudeville.* Greenwood Press, Westport CT 1994, ISBN 0-313-28027-4
* Pamela Brown Lavitt: *Vaudeville.* In: Dan Diner (ed.): *Enzyklopädie jüdischer Geschichte und Kultur* (EJGK). Tomus 6: *Ta–Z.* Metzler, Stuttgardiae/Vimariae 2015, ISBN 978-3-476-02506-7, p. 240–243.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carmina vallevirensia** spectant. |

* Commentatio in lexico de musica MGG
* Historia istius generis
* Libri in Bibliotheca Congressus Civitatum Foederatarum ad vallevirensia spectantes
Castellum Pillniciae
**Declaratio Pillnitiae** die 27 Augusti 1791 in castello Pillnitz apud Dresdam promulgata est a Leopoldo II Imperatore Romano Sacro et Friderico Gulielmo II rege Borussiae. Fridericus Augustus III elector Saxoniae hospes erat neque ad deliberationes adhibitus est. Rex Borussiae et imperator primo de Polonia dividenda et de Bello Austriaco-Russico contra Turcos finiendo disputaverunt. Sed postea et Comes de Artois atque Ludovicus delphinus, fratres Ludovici XVI regis Franciae, adfuerunt et a monarchis petebant, ut fratri eorum adessent

Argumentum
----------

Fridericus Gulielmus II et Leopoldus II a ducibus Rerum Novarum Francicarum postulaverunt, ut iura regis Franciae Ludovici XVI restituerentur. Si omnes civitates maiores Europae adfuturae essent, socii et vi militum haec efficere voluerunt.

Quae effecit
------------

In Francia homines hanc declarationem ut indictionem belli acceperunt. Quod bellum anno post coepit. Multis Francis videbatur quamvis Ludovicus XVI hostes Franciae auxilio vocavisse.

Nexus externi
-------------

* Textus Declarationis lingua Theodisca)
* Textus Anglicus apus Wikisource
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Carmina Burana (Orff)

Rota fortunae in codice Burano picta carmenque Gualteri de Castellione "Fas et nefas ambulant passu fere pari" (19) exscriptum.
***Carmina Burana*** sunt congeries poëmatum et cantiuncularum Medii Aevi, anno circiter 1230 manu scripta in codice olim apud monasterium Buranum, hodie in Bibliotheca Civica Bavariensi servato. Maxima eorum carminum pars Latine, pauci in linguis Theodisca aut Francogallica mediaevalibus, aliqui macaronice compositi sunt. Multi sine nomine auctoris rescribuntur; sed codex est fons praecipuus operum Archipoetae, Gualteri de Castellione, et Petri Blesensis.

Carolus Orff anno 1936 composuit cantatam iuxta textus *Carminum Buranorum* selectorum, quae sub eodem titulo praeclara facta est.

Ordo carminum
-------------

Carmina sunt in partes sex ordinata:

* *Carmina ecclesiastica*
* *Carmina moralia et satirica* (ut exempli gratia *Evangelium secundum marcas argenti*)
* *Carmina amatoria*
* *Carmina potoria* (parodias etiam comprehendentia)
* *Ludi* (ludi religiosi)
* *Supplementum* (versiones aliquorum carminum variantes)

Exempla
-------

Veris dulcis in tempore
florenti stat sub arbore
Iuliana cum sorore.
Dulcis amore!
[*Refl.*] Qui te caret hoc tempore, fit vilior.. .. [*Carmina Burana* 85]  

Veris adest elegans acies,
clara nitet sine nube dies,
nocte micant Pliadum facies;
grata datur modo temeries,
temporis optima mollities. [*Carmina Burana* 135]

Adnotationes
------------

1. ↑  Bayerische Staatsbibliothek Clm (= codex latinus Monacensis) 4660.

Nexus interni
-------------

* *O Fortuna*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Carmina Burana*** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide ***Carmina Burana*** apud **Vicifontem**. |

* Textus carminum apud www.fh-augsburg.de (Bibliothecam Augustanam)
* Textus manu scriptus omnium carminum digitalizatus praebetur in: Vollständiges Digitalisat der Originalhandschrift in der Bayerischen Staatsbibliothek (Clm 4660)
**Declinatio prima Graeca**, declinationi primae Latinae congruens, masculina femininaque nomina thema **-α** continet. Contracta subspecies quoque est.

Descriptio
----------

Declinatio prima recta (non contracta) duas turmas habet: prima continet feminina nomina solum, altera masculina, quae declinationis secundae exitus casuum nominativi, genitivi vocativique habent.

Declinatio prima graeca, in dialecto attica, phonetica evolutione alpha huius dialecti mutat: nam longum alpha in lingua graeca attica in **η** convertitur, si **ε, ι** aut **ρ** eum non antecedunt, sed ita mutatur sonus (est alpha purum, qui in dialecto ionica non est). Si alpha breve est, non mutat, sed, cum impurum est, exitus eum producit in casibus genitivo dativoque singularis; autem pluralis accusativi exitus semper **-ᾱς**, cum longa alpha, est. Saepe aspectus articuli dualis feminini congruit aspectui articuli masculini **-ο** thema (nom. acc. **τώ**, gen. dat. **τοῖν**), declinationis secundae, non aspectui femininae thema -α (nom. acc. **τά**, gen. dat. **ταῖν**), declinationis primae.

|  | Singulare | Duale | Plurale |
| --- | --- | --- | --- |
| *Nominativus* | ἡ χώρᾱ | τὼ (τὰ) χώρᾱ | αἱ χῶραι |
| *Genitivus* | τῆς χώρᾱς | τοῖν (ταῖν) χώραιν | τῶν χωρῶν |
| *Dativus* | τῇ χώρᾳ | τοῖν (ταῖν) χώραιν | ταῖς χώραις |
| *Accusativus* | τὴν χώρᾱν | τὼ (τὰ) χώρᾱ | τὰς χώρᾱς |
| *Vocativus* | ὦ χώρᾱ | ὦ χώρᾱ | ὦ χῶραι |
|

Nexus interni
-------------

* Declinationem secundam linguae Graecae antiquae
* Declinationem tertiam linguae Graecae antiquae

Bibliographia
-------------

* "First Declension" in F. C. Babbitt, *A Grammar of Attic and Ionic Greek* (Novi Eboraci, 1902) pp. 40-43
* "Prima declinatio ... Secunda declinatio" in Theophilus Golius, *Grammatica Graeca* (Amstelodami: apud Janssonio-Waesbergios, 1732) pp. 20-23
Wikidata Pakalitha Mosisili
Res apud Vicidata repertae:Pakalitha Mosisili: imagoPakalitha Mosisili: imago
*Nativitas*: 14 Martii 1945; Qacha's Nek District  
*Patria*: Lesothum  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Lesotho, Prime Minister of Lesotho, Member of the National Assembly of Lesotho  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Lesotho Congress for Democracy, Basutoland Congress Party, Democratic Congress  

**Bethuel Pakalitha Mosisili** (prope Qacha's Nek natus die 14 Martii 1945), e populo Sotho ortus, est politicus Lesothi.

Alumnus est universitatis Basutolandiae Bechuanalandiae Swazilandiae universitatumque Wisconsinensis et Simon Fraser, apud quas titulum magistri bis meruit; insuper discipulus longinquus fuit universitatis Africae Australis. Sodalis iam factionis congressus, legatus est ad parlamentum Lesothense ab anno 1993 statimque minister ab eruditione factus est, mox autem a die 20 Iulii 1995 minister a rebus internis. Primus minister fuit a die 29 Maii 1998 ad 8 Iunii 2012, tumultibus et dissentionibus interdum motis, atque rursus a die 17 Martii 2015.

Bibliographia
-------------

* Marafaele Mohloboli, "Lesotho swears in prime minister after tight election" (17 Martii 2015) apud *Reuters*

Primi ministri Lesothi

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sekhonyana Nehemia Maseribane • Leabua Jonathan • Iustinus Lekhanya • Elias Phisoana Ramaema • Ntsu Mokhehle • Hae Phoofolo • Ntsu Mokhehle • Pakalitha Mosisili • Thomas Thabane • Pakalitha Mosisili • Thomas Thabane • Moeketsi Majoro • Samuel Matekane
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Reges Lesothi |
|  |
Wikidata Decimus Iunius Brutus Callaicus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 181 a.C.n.; Roma antiqua  
*Obitus*: 113 a.C.n.; unknown value  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Rector provinciae, Senator Romanus, consul  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: Marcus Iunius M.f. Brutus; unknown value  
*Coniunx*: Clodia  
*Proles*: Iunia, Decimus Iunius Brutus, Lucius Iunius Brutus Damasippus  
*Familia*: Junii Bruti
**Decimus Iunius Brutus Callaicus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 121 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Marcus Iunius M.f. Brutus anno 178 a.C.n. consulatum administravit. Frater maius Marcus Iunius Brutus iurisprudentiam Romanam quasi condidit. Clodiam in matrimonium duxit, filius eius Decimus Iunius Brutus anno 77 a.C.n. consul fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 138 a.C.n. una cum Publio Cornelio Scipione Nasica Serapione consul erat. Ambo consules breve tempus a tribunis plebis incarcerati sunt, quod dilectionem habens nemini pepercissent. Deinde in Hispania contra Lusitanos certavit, militibus Viriathi agros divisit, atque proconsul Hispaniae Ulterioris factus est. Ibi oppidum Olisiponem in bello adversus Celtiberos sibi socium munivit et auxit ut ostio Tagi firmiter potitus cavere posset ne commeatus per flumen exercitui advectus ab hostibus interciperetur. Mox anno 137 a.C.n. Callaicos gentem vicit, anno 136 collegam Marcum Aemilium Lepidum Porcinam in Hispania Citeriore frustra adiuvit contra Vaccaeos. Deinde in patriam rediit atque triumphavit et cognomen *Callaicus* accepit. Anno 129 legatus Gaii Sempronii Tuditani consulis in Illyrico fuit. Anno 121 a.C.n. Lucium Opimium consulem contra Gaium Sempronium Gracchum tribunum plebis adiuvit. Praeterea augur erat et Lucio Accio poetae favit, cuius epigrammata in templo Martis a se aedificato inscribi iussit.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Iunius 57).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band X,1, Stuttgart 1918, Sp. 1021–1025.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "I. Brutus Callaicus, D." in *Der Neue Pauly* vol. 6 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01476-2) col. 62.

Notae
-----

1. ↑  Strabo III.3.1
2. ↑  Appianus Alexandrinus, *Iberica* 80-82
3. ↑  Strabo III.3.2 et 4.
4. ↑  Titus Livius, *Periochae* LIX
5. ↑  Orosius V 12,7
6. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Laelius de amicitia* 7
7. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Archia poeta* 27; *de legibus* 2, 54; *Brutus 107*; Valerius Maximus VIII 14, 2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Calpurnius Piso et Marcus Popillius Laenas**  |  **Consul** 138 a.C.n.cumPublio Cornelio Scipione Nasica Serapione | Successores: **Marcus Aemilius Lepidus Porcina et Gaius Hostilius Mancinus**  |
Wikidata Cheongjin
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Respublica Popularis Democratica Coreana  
*Locus*: 41°48′0″N 129°46′59″E  
*Numerus incolarum*: 667 929  
*Zona horaria*: UTC+09:00  

**Gestio**

*Procuratio superior*: North Hamgyong Province  

**Geographia**

*Superficies*: 269 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Fortunia, Changchun  

**Tabula aut despectus**

Cheongjin: situsCheongjin: situs
**Cheongjin** (Coreane 청진 sive 淸津, *Cheongjin*), nomine additionali "Urbs Ferrea" praeclarum, est urbs circa 667 930 incolarum Coreae Septentrionali sita, tertia a maxima et caput Comitatus Hamgyeongbuk Septentrionalis. Inter urbis locos praeclaros sunt e.g. fontes calidi et Mons Chilbo. Urbs nationis una gravissimorum mediorum industrialum ferri et fibrae quoque est. Mulier prima Coreae Septentrionalis nomine Ri Seol-ju etiam in Cheongjin nata est.

Bibliographia
-------------

* Demick, Barbara. *Nothing to Envy: Ordinary Lives in North Korea.* Spiegel & Grau, 2009. ISBN 0385523904.
* Dormels, Rainer. *North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification.* Jimoondang, 2014. ISBN 978-89-6297-167-5.

Nexus externi
-------------

* Cheongjin apud Korea Konsult
*Vide etiam paginam discretivam:* Sanctus Mauritius (discretiva)

*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Mauritii (discretiva)

Campanarium Sancti Mauritii
Sancti Mauritii collocatio
**Urbs Sancti Mauritii** aut **Sancti Mauricii** (Germanice: *Sankt Moritz*, Romancice: *San Murezzan*) est praeclarus vicus 5'149 incolarum (anno 2013) inter montes Grisoniae in valle Helvetica Eniatina. Olim hac in urbe Romancice, hodie Germanice loquuntur. Ibi clarissima nartationis statio est.

Res gestae athleticae
---------------------

Anno 1928 et anno 1948 Olympia Hiemalia Sancti Mauritii fuerunt.

Nexus interni
-------------

* De flumine Aeno

Pinacotheca
-----------

* Urbs, lacus et montesUrbs, lacus et montes
* Lacus Sancti MauritiiLacus Sancti Mauritii

alio coeptus
------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Mauritium** spectant. |

* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
* De Sancti Mauritii urbe in sito *engadin.ch*

Notae
-----

1. ↑  In Helvetia est etiam oppidum Sancti Mauritii (Saint Maurice) in pago Valesia, vide Agaunum
2. ↑  Electrificina Fani Sancti Mauritii
Wikidata Visegradum
Res apud Vicidata repertae:Visegradum: insigneVisegradum: insigne
*Civitas*: Bosnia et Herzegovina  
*Locus*: 43°47′0″N 19°17′0″E, 43°46′57″N 19°17′33″E  
*Numerus incolarum*: 5 869  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Višegrad Municipality, Res publica Serbica  

**Geographia**

*Superficies*: 1.91 chiliometrum quadratum  

Despectus varii
**Visegradum** (-i, *n.*) (vulgo: *Višegrad*; litteris Cyrillicis: *Вишеград*) est urbs et municipium Bosniae et Herzegovinae quae in regione Bosnia ad fluvium Drinum (vulgo *Drina*) sita est. Visegradum ad Rem publicam Serbicam et ad Fotzam regionem sine administrativo valore pertinet.

Aedificia egregia
-----------------

Aedificium notum est Pons Mahometi Paša Sokolović, ubi annis 1942-1943, scriptor Iugoslavus Ioannes Andrić librum serbocroaticum *На Дрини Ћуприја* (*Na Drini Ćuprija*) scripsit, latine *Pons super Drinum* (datum anno 1945). Pons est situs humanitatis patrimonium ab UNESCO tributum.

Notae
-----

1. ↑  Antonio Sciarretta's Toponymy - Ancient Toponymy: Illyricum URL www.asciatopo.altervista.org

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°47′0″N 19°17′0″E, 43°46′57″N 19°17′33″E • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Visegradum** spectant. |

* Periegesis situs interretialis **(Bosnice, Serbice, Anglice)**
* Proprius municipii situs interretialis

Pinacotheca
-----------

* Situs humanitatis patrimonium ab UNESCO tributum.Situs humanitatis patrimonium ab UNESCO tributum.
* Pons Mahometi Paša Sokolović.Pons Mahometi Paša Sokolović.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam discretivam:* Hippolytus

*Mors Hippolyti.* Pictura Laurentii Alma-Tedema Equitis picta, 1860.
**Hippolytus** (Graece Ἱππόλυτος) in mythologia Graeca est filius Thesei, regis Athenarum, et bellatricis Amazonis sive Hippolytae sive potius Antiopae. Periit ex Veneris insidiis, quia Hippolytus, Artemidis sectator, amorem respuebat nec cum feminis coire volebat. Fortuna eius improspera ab Euripide in sua tragoedia eiusdem nominis narratur.

Hippolytus in tragoedia Euripidis
---------------------------------

In tragoedia Eurypidea *Hippolyto*, consecrato deae Dianae,manere voluit cum virgine; quod irritavit deam Venerem. Dea Venere irritata, Hippolytum punire constituit: Phaedram, filiam novercam Hippolyti, in amorem pro Hippolyto patre suo traxit, sed Hyppolytus amorem Phaedrae recusavit; praeterea Hippolytus ancillae suae amorem suum revelavit.

Phaedra, perdita propter amorem Hippolyti recusatum, de arbore se suspendit et viro Theseo epistulam scripsit, ubi adseruit Hippolytum corpus eius violavisse.

Theseo sucenso, is patri suo Neptuno (non Aegeo ut multi dicunt) mortem Hippolyti petivit; Neptunus enim Theseo tria desideria concesserat.

Post controversiam inter Theseum Hippolytumque, Hippolytus currum suum rapuit, sed taurus quidam a Neptuno deo missus, equum Hippolyti exterruit et ipse e curru cecidit et mortuus est.

Interim dea Diana dolum institutum dea Venere Theseo revelavit; tunc demum his verbis auditis Theseus Hippolytum excusavit.

Post mortem Hippolyti
---------------------

Quia Venus Hippolytum interfecit, Diana in iracundia ultionem propter mortem eius vacati mariti petiit, dein magnum aprum contra Adonem amantem deae Veneris concitavit. Ado ictu mortuo transductus est in regnum mortuorum, et pulchritudine sua Proserpinam reginam mortuorum et mulierem Plutonis in amorem incidere fecit.

De Troezeniorum cultu
---------------------

Troezenii Hippolyto fanum cum templo et sacerdote dedicarunt ubi ei quotannis sacrificabant. Mos erat virginem omnem antequam nuberet cirrum capillorum sibi secare atque in templum portare. Non heroem enim ut alii sed deum esse factum existimabant quem aurigae caelesti adsimulabant

Notae
-----

1. ↑  Euripides, *Hippolytus* 1423-1430.
2. ↑  Pausanias II.32.1

Fontes
------

* Euripides, *Hippolytus*
* Hyginus mythographus *Fabulae* 47, 49, 251.
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* cap. 22 necnon libro secundo 27.4 et 32.1 et 32.3-4 et 32.10
* Plutarchus, "Theseus" in *Vitis Parallelis* cap. 28

Plura legere si cupis
---------------------

* Alain Muzelle, "Euripide, Racine, Phèdre et Hippolyte, revus par le premier romantisme", *Études Germaniques* 2014ː 639-642
* Louis Séchan, "La légende d'Hippolyte dans l'antiquité", *Revue des Études Grecques*, 1911ː 105-151
*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Nazarii (discretiva)


Wikidata Fanum Sancti Nazarii (Langobardia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°5′0″N 9°8′0″E  
*Numerus incolarum*: 302  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Comensis  

**Geographia**

*Superficies*: 12.99 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cavarnia, Garzenum, Fanum Sancti Bartholomaei, Carlazium, Gravidonia et Municipia Coniuncta, Vallis de Rezzo, Bilitio  

**Tabula aut despectus**

Fanum Sancti Nazarii (Langobardia): situsFanum Sancti Nazarii (Langobardia): situs
**Fanum Sancti Nazarii** (alia nomina: *Fanum Sancti Nazarii Vallis Cavarniae*) (Italiane: *San Nazzaro Val Cavargna*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 350 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae *Nazarienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Vallis Cavarnia (*terra*)

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Novocomensis,
* Vallis Cavarnia (*terra*),
* Novum Comum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Nazarii** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.Collocatio finium municipii in Provincia Novocomensi.
Hippodromus Romanus sive circus in urbe Aphrodisiae, Turcia
**Hippodromus** (Graece: ἱππόδρομος) fuit stadium Graecum ad curricula equorum edenda. Nomen a verbis Graecis ἵππος ("equus") et δρόμος ("curriculum" vel "cursus") deductum est. Quaedam curricula hodierna etiam hippodromi vocantur, exempli gratia Hippodromus Moscuensis.

Hippodromus Graecus circo Romano similis fuit, in circo autem tantum quattuor simul curri vecti sunt, cum decem simul vel plures in curriculis Graecis certaverunt; quae ideo circos latitudine multo superabant (latitudo hippodromi: circiter 120 m, longitudo: 210 m). 

Hippodromus Graecus in collis declivitate aedificari solebat. Alter hippodromi finis semicirculatus erat, alter rectangularis magna porticu annexa, ante quam sunt equorum carceres. In utroque hippodromi termino meta (Graece: *τέρμα*) indicabat, ut curri ibi reverterentur. Cum essent loci maximi periculi, Graeci Taraxippo ("conturbator equorum") aram posuerunt.

Biga metam circumvehens: Amphora Attica figuris nigris, circiter 500 a.C.n. Vulcis reperta.

Hippodromi Graeci
-----------------

* Delos
* Delphi
* Isthmia
* Mons Lycaius
* Nemea
* Olympia

Hippodromus Constantinopolitanus, qui dicitur, inter annos 203-330 modo Romano aedificatus est, quare re vera est circus.