recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Herennia Cupressenia Etruscilla
Res apud Vicidata repertae:Herennia Cupressenia Etruscilla: imagoHerennia Cupressenia Etruscilla: imago
*Nativitas*: 3. saeculum;   
*Obitus*: 251; Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Roman Empress  

**Familia**

*Coniunx*: Decius  
*Proles*: Hostilianus, Herennius Etruscus, Messia Decia  

**Annia Cupressenia Herennia Etruscilla** (nescimus quando nata sit, tamen habemus pro certo eam mortuam post annum 253 esse) Augusta (249 - 253) Imperii Romanorum, uxor imperatoris Deci materque Herenni Etrusci et Hostiliani Augustorum fuit.

Vita
----

Pauca nota nobis de vita Herenniae sunt, ut de ceteris aliis uxoribus principum viventibus saeculo tertio. Verisimile est eam ex genere senatorio esse natam. Ubi Decius et Herennius profligati confectique proelio apud Abrittum sunt anno 251, Herennia regni procurationem in locum filii Hostiliani, qui ad usque mensem Novembrem eodem anno regnavit, cepit. Nomen Augustae retinuit etiam regnante Treboniano Gallo atque nummi eam effingentes usque ad annum 253 cusi sunt.

Nexus interni
-------------

* Traianus Decius
* Herennius Etruscus
* Hostilianus

Nexus externi
-------------

* Collectio nummorum effingentium hanc Augustam
Wikidata Nicolaus Milkov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Milkov: imagoNicolaus Milkov: imago
*Nativitas*: 10 Decembris 1957; Serdica  
*Patria*: Bulgaria  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Bulgaria  
*Munus*: legatus  

**Nicolaus Milkov Milkov**, litteris Cyrillicis Николай Милков Милков (Serdicae in urbe die 10 Decembris 1957 natus) est legatus et politicus Bulgariae. Alumnus est Lycei Francogallici Alphonsi de Lamartine et Universitatis Oeconomiae Nationalis et Mundanae in urbe nativa. Iuxta regimen Bulgaricum ab anno 1992 operam dedit. Legatus regimini Romaniae ab anno 2002, legatus iuxta Consociationem ex pacto Atlantico Septentrionali ab 2004, consul generalis Bulgarus Novi Eboraci in urbe ab 2005 usque in 2009, recentius ab 2013 usque in 2017 lagatus regimini Canadensi, denuo breve spatium ab 2021 legatus regimini Franciae meruit. Interdum a mense Novembri 2017, Serdicam revocatus, a secretis novo praesidi Rumen Radev operam dedit. Die 2 Augusti 2022 minister a rebus externis creatus est sub eodem praeside, primo ministro Galab Donev.

Nexus externi
-------------

* "Николай Милков" apud praesidatum Bulgaricum
* Dejan Srbinovski, "Who is Nikolay Milkov, the new head of Bulgarian diplomacy, Genchovska's successor" (3 Augusti 2022?) apud *Sloboden Pecat*

Ministri rerum externarum Bulgarici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bojko Dimitrov • Ljuben Gocev • Victor Valkov • Stojan Ganev • Ljuben Berov • Stanislaus Daskalov • Ioannes Stančov • Georgius Pirinski • Irene Bokova • Stojan Stalev • Nadešda Nejnski • Solomon Pasi • Ivajlo Kalfin • Rumjana Šeleva • Nicolaus Mladenov • Marinus Rajkov • Christianus Vigenin • Daniel Mitov • Radi Najdenov • Catharina Zaharieva • Svetlan Stoev • Theodora Genčovska • Nicolaus Milkov
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Bulgariae |
|  |
| Narmuthis |
| --- |
| Nomen Aegyptium |
| Hieroglyphica |  |
| Translitteratio | *Nỉw.t-Rnmwty.t* |
| Translatio | Urbs Ermuthis |

Narmuthis vestigia
**Narmūthis** (Graece Νάρμουθις; Demotice *Nỉw.t-Rnmwty.t* "Urbs Ermuthis"; Coptice Νⲁⲣⲙⲟⲩⲧⲉ *Narmute*; hodie Arabice: مدينة ماضي *Mædīnæt-Māḍī* "Civitas Praeteriti") sive **Narmunthis**, est situs in parte Moeritis inter meridiem et solis occasum spectanti, olim vici, sed nunc ruinarum et excavationis archaeologicae.

Vicus conditus est cum Amenemes III et dein Amenemes IV magnum templum exstruerent, deis sane loci Ermuthi et Sucho dicatum—qui di ubique in Moerite magni momenti erant, sed Narmuthi tanti ut scribae saepe eos non nomine sed verbis tantum "*tɜ Ntr.t* et *pɜ Ntr* (id est "Dea (illa)," "Deus (ille)") designarent. Hoc templum temporibus Graeco et Romano augebatur.

Templum
-------

Interior templi pars, ex lapide arenaria facta, constat ex porticu columnorum papyriformium, quod ad sanctum fert, ipsum ex tribus sacellis constans, quorum sacellorum omne imagines continent. Sacellum medium continet statuam maiorem Ermuthis, cum Ameneme III et Ameneme IV utrique lateri adstantibus. Partem Ptolemaicam constuit trames pompalis stratus, per tabernam octastylum, ad porticum et vestibulum traversum ferens.

Quae aedes per annis tricesimis saeculi vicensimi ab archaeologis Universitatis Studiorum Mediolanensis effodiebatur. Condicio est multo melior solito, fortasse nullius causa nisi quod situs tam remotus sit.

Scripta
-------

In situ Narmuthis reperta sunt complures textus, cum papyris tum ostracis scriptos, qua Graece qua Aegyptie. Inter quos sunt plurima ostraca a sacerdotibus scripta, in quibus saepissime Demotice scribunt, sed verbis Graecis (litteris Graecis scriptis!) intermixtis. Hoc fortasse est quasi praemonitio Linguae Copticae ubi vocabula Aegyptia cum vocibus Graecis creberrime et liberrime commiscuntur.

> bn ỉw-  
> =y sẖ  
> sẖ wyn  
> n sẖ  
> ky-ḏ ỉỉr=y  
> στύφιν ε̅  
> ε̅– *O.Narm.Dem.* 1.5 = *OMM* 200*Non scribam scriptura Graeca scribendo.  
> Aliter: faciam στύφειν V, V*

Significatio huius notae non tam bene intellegitur. Στύφειν sane significat stringere, et in contextu procul dubio forma debet esse "strictus." Alii interpretantur sensum esse "pervicax sum," alii "spatio careo"—sane quia litterae Demotice sinistrorsum, Graece autem dextrorsum. Utrocumque modo, quasi iocus esse videtur.

Terenuthis
----------

Narmuthi proximus est alter vicus nomine Terenuthis, quo annis vicesimis, excavatio illicita septem codices Copticos ad res Manichaeas pertinentes repperit.

Notae
-----

1. ↑  *Notitia Dignitatum,* Or. 28.46b.
2. ↑  Cf. Iohannes D. Ray "How demotic is Demotic", in Bresciani ed. *Actis Demoticis* 5 = *EVO* 17, 1993, pp. 251–64.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Narmuthis** spectant. |

* "Narmuthis" apud *Trismegistos*
Diagramma sortis metalli fusi: **a** facies, **b** corpus, **c** magnitudo punctorum, **1** umerus, **2** incisura, **3** stria, **4** pes.
Sortes typorum metallorum in bacillo componendi ordinatae.
**Sors,** vel **typus,** in typothetica per compositionem manualem est pars typi quae certam litteram vel symbolum repraesentat, ex forma matricis fusa, et cum aliis sortibus, litteras additas in lineis typorum ferentibus, coacta ad constituendam formam, ex qua pagina imprimitur.

Ab inventione typorum mobilium usque ad inventionem typotheticae per metallum calidum, paene omnis textus pressus per sortes ex involucro typorum carptas et per lineas ordinatis in forma ad imprimendam paginam adhibitas effectus est. Cum forma non iam necessaria esset, omnes typi in quadrata recta in involucro typorum digeri per rationem molestam distribuendum appellata debuerunt. Haec ratio digerendi ad partes singulas ducit, sortes appellatum.

Typotheter, apparatus imprimendarum matricum, per aetatem typotheticae per metallum calidum adhibebatur ad fundendos typos per rationem typotheticam necessarios. *Linotype,* instrumentum olim in usu latissimo, totas textus lineas semel fusit, contra sortes singulas, cum *Monotype,* competitor minus communis, sortes singillatim iam fundit. Postea, cum phototypothetica in loco typotheticae metalli calidi substituta esset, sortes ab usitata impressionis ratione omnino evanescuerunt.

Nexus interni
-------------

* Facies typorum
* Fons typographica
* Historia typographiae Occidentalis
* Typographia

Bibliographia
-------------

* Nesbitt, Alexander. 1950, 1957. *The History and Technique of Lettering.* Dover Publications. ISBN 0486204278.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **sortes** spectant. |

* Typi metallici, www.metaltype.co.uk
* Typowiki, typophile.com (vicipaedia de typis)
Castellum Godrici Herefordiae; ibi post matrimonium alterum habitare solebat Dionysia de Monte Canisio
**Dionysia de Anesty**, quae a matrimonio altero cognomen **de Monte Canisio** nacta est (vulgo *Dionise de Munchensi*; nata ut videtur saeculo XIII ineunte in castro ad oppidum Anastiam comitatús Hertfordiae; mortua post annum 1290 et ante 1304), fuit filia Nicolai de Anastia uxorisque eius, nomine incognito, quae neptis fuit Hamonis Peche comitatús Cantabrigiensis olim praefecti.

Primum Gualterio Langton nupsit. Postea (anno 1234 exeunte), matrimonio amborum altero, nupsit Guarino de Monte Canisio filio altero Guillelmi et nepoti Agnetis de Monte Canisio. Guarinus ex uxore prima Ioanna genuerat filium Ioannem (qui mortuus est iuvenis anno 1247) filiamque Ioannam. Dionysia Guarino peperit filium Guillelmum patris haeres. Guarinus anno 1255 mortuus est. Tertiis nuptiis, ante annum 1260, Dionysiam in matrimonium duxit Robertus Butyller.

Gualterus de Bibbesworth carmen suum didacticum *Le tretiz*, Anglonormannice scriptum, Dionysiae de Monte Canisio dicavit ut linguam Francogallicam filiis (i.e. filiis mariti sui) doceret, et praesertim rerum ruralium vocabula.

Notae
-----

1. ↑  An hic idem fuit qui, frater archiepiscopi Stephani Langton, contra Albigenses militavit, incertus est. Vide e.g. F. M. Powicke, "Bibliographical Note on Recent Work upon Stephen Langton" in *English Historical Review* vol. 48 (1933) pp. 554-557

Bibliographia
-------------

* "Parishes: Anstey" in *Victoria History of the Counties of England* (Londinii, 1901- ~) *Hertfordshire vol. 4 pars 1* (1912), pp. 11-14
* Welbore St. Clair Baddeley, *A Cotteswold Manor: being the history of Painswick* (Glevi: John Bellows, 1907) pp. 83-90 Textus apud archive.org
* G. E. C.; Vicary Gibbs et al. edd.; *The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, extant, extinct or dormant* (13 voll. Londinii, 1913-1940 1 2 3 4) vol. 9, pp. 421-422
* H. W. Ridgeway, "Munchensi, Warin de (c.1195–1255)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
* W. Aldis Wright, "Walter de Biblesworth" in *Notes and Queries* 4a ser. vol. 8 (1871), p. 64 Textus

Nexus externi
-------------

* Denise de Anesty apud *Gordon/Banks family*
* Denyse de Anesty inter haeredes enumerata
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ioannes B. Goodenough
Res apud Vicidata repertae:Ioannes B. Goodenough: imagoIoannes B. Goodenough: imago
*Nativitas*: 25 Iulii 1922; Iena  
*Obitus*: 25 Iunii 2023; Austinopolis  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: physicus, inventor  
*Patronus*: Massachusettense Institutum Technologiae, Universitas Texana
**Familia**

*Genitores*: Erwin Ramsdell Goodenough;   

**Memoria**

*Laurae*: National Medal of Science, Charles Stark Draper Prize, Centenary Prize, Fellow of the American Physical Society, Benjamin Franklin Medal, Japan Prize, Enrico Fermi Award, Welch Award in Chemistry, honorary doctorate of the University of Santiago de Compostela, Von Hippel Award, Foreign Member of the Royal Society, Q16131406, Praemium Nobelianum Chemiae, honorary doctor of the University of Jena, Copley Medal, Olin Palladium Award  

**Ioannes Bannister Goodenough** (natus Ienae Germaniae die 25 Iulii 1922; mortuus die 25 Iunii 2023) fuit physicus et chemicus Americanus origine Germanus. Alma mater sua est Universitas Yalensis deinde Universitas Chicaginiensis, ubi gradum doctoris physicae accepit.

Anno 2019, Praemium Nobelianum chemiae cum M. Stanley Whittingham et Akira Yoshino ratione inventionis accumulatri ion-lithii accepit.

Notae
-----

1. ↑  nobelprize.org].

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |
Deversorium *Hôtel de la Cloche* Compendii (media imagine) anno 1908 pictum, Vuillemot iam mortuo
**Dionysius Iosephus**, vulgo *Denis-Joseph* **Vuillemot** (Crispei natus die 18 Aprilis 1811; mortuus anno 1876) fuit coquus. Filius ganearii, munus patris (sed contra huius voluntatem) suscepit. Tiro apud Véry Lutetiae anno 1826 laborabat; postea discipulus fuit Antonini Carême.

Ab 1837 Crispei in taberna *La Bannière de France* iuxta patrem operam dedit, sed ab 1842 deversorium *Hôtel de la Cloche* Compendii usque in annum fere 1857 direxit. Ibi amicus fuit scriptoris Alexandri Dumas, qui eum iam Crispei cognoverat. Vuillemot postea popinam *Restaurant de France* Lutetiae rexit. Ibi anno 1863 cenam satis celebrem paravit, Alexandro Dumas nuper a Russia redito dicatus. Deinde *La Tête Noire* Marnae prope oppidum S. Clodoaldi possedit. Dumas opus magnum suum titulo *Grand Dictionnaire de cuisine* (Lutetiae: Lemerre, 1873) amico Vuillemot dedicaverit.

Notae
-----

1. ↑  1876 fide *Livres Cuisine Histoire* et *Gazette Drouot*

Bibliographia
-------------

Popina *La Tête Noire* Marnae prope oppidum S. Clodoaldi anno circiter 1890 picta, Vuillemot iam mortuo
* François Callais, "Alexandre Dumas et Vuillemot à l'Hôtel de la Cloche" in *Bulletin: Société de l'Histoire de Compiègne* no. 28 (1980) pp. 183-195
* "Vuillemot (Denis-Joseph)" in Alexandre Dumas, *Grand Dictionnaire de cuisine* (Lutetiae: Lemerre, 1873) pp. 1129-1134
* Gabrielle Le Brasseur; Mary Hooper, interpr. *Hints on cookery and management of the table* (Londinii: Spencer Blackett, 1891) pp. 27-28
* "Saint-Evremond and the Invention of French Connoisseurship" in Thomas Parker, *Tasting French Terroir: The History of an Idea*. Berkeleiae: University of California Press, 2015 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* "Un Caucasien très gascon, le couteau d’Alexandre Dumas" apud *Forge de Laguiole*; cf. hic
* François Callais, "Alexandre Dumas à Compiègne"
Wikidata Guan Lu
Res apud Vicidata repertae:Guan Lu: imagoGuan Lu: imago
*Nativitas*: 209; Pingyuan County  
*Obitus*: 256;   
*Patria*: Sinae  

**Officium**

*Munus*: politicus  

Guan Lu in editione operis mythistorici *Sānguó yǎnyì* pictus
**Guan Lu** sive litteris Sinicis 管輅 (natus anno fere 209; mortuus fere 256) fuit philosophus, libri *Yijing* eruditus, et fortasse samanaeus Sinarum. Imperante Cao Fang in regno Cao Wei florebat. Vita eius in opere historico *Sanguo zhi* breviter, in recensione aucta *Sanguozhi zhu(en)* longius narratur. Res ut videtur fictae de eo in mythistoria *Sānguó yǎnyì* legendae sunt (cap. 69, 106, 107).

Guan Lu in pago Pingyuan(en) provinciae Xantoniae natus est. Praedixisse refertur res graves anno 249 ineunte gestas, scilicet rebellionem Sima Yi mortemque tam ducis exercituum Cao Shuang quam sectatorum huius Deng Yang et He Yan.

Bibliographia
-------------

* Kenneth J. DeWoskin, interpr. *Doctors, Diviners and Magicians of Ancient China: biographies of fang-shih* (Novi Eboraci: Columbia University Press, 1983) pp. 91-134 [versio Anglica vitae Guan Lu e recensione aucta *Sanguozhi zhu(en)* facta]

Nexus externi
-------------

* Vita Guan Lu e recensione aucta *Sanguozhi zhu(en)* edita **(Sinice)**
* "Guan Lu" apud *Romance of the Three Kingdoms Encyclopedia* **(Anglice)**
Wikidata Kreiensen
Res apud Vicidata repertae:Kreiensen: insigneKreiensen: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°51′22″N 9°57′48″E  
*Numerus incolarum*: 6 671, 2 384  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Einbeck, Circulus Northeim  

**Geographia**

*Superficies*: 65.32 chiliometrum quadratum, 3.83 chiliometrum quadratum  

Statio Ferriviaria Kreiensen
**Kreiensen** a die 1 Ianuarii 2013 pars oppidi Einbeck est. Ad hunc diem oppidum Saxoniae Inferioris et pars circuli Northeim fuit. Ad Kreiensen etiam vici Ahlshausen-Sievershausen, Bentierode (cum Rimmerode), Beulshausen, Billerbeck, Bruchhof, Erzhausen, Garlebsen, Greene, Haieshausen, Ippensen, Olxheim, Opperhausen (cum Osterbruch), Orxhausen atque Rittierode pertinuerunt.

Historia
--------

Kreisensen anno 1318 primo in actis descripta est. Die 1 Martii 1974 14 vici supra nominati ad Kreiensen accesserunt. Die 1 Ianuarii 2013 Kreiensen commune ad Einbeck oppidum accessit, ut anno 2011 decretum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kreiensen** spectant. |

Pagina officialis (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Hessisch-Niedersächsische Allgemeine die 18 Octobris 2011
Ruc cum elephanto
**Rochus**, sive **ruc** (Persice et Arabice رخ), est immensa avis quae in fabulis Persicis et Arabicis apparet, exempli gratia in *Mille et una noctibus*.

Europaei primum de rocho in scriptis Marci Pauli Veneti legerunt, ubi haec de ave traduntur:

> Sunt et aliae insulae ultra Madaigascar versus Meridiem, sed quae difficilme adiri possunt, propter velocissimum maris cursum. Et in illis certo anni tempore apparet mirabilis species avis, quae Ruc appellatur, aquilae quidem habens effigiem, sed immensae est magnitudinis. Aiunt qui illas viderunt aves, plerasque alarum pennas in longitudine continere duodecim passus; spissitudinem vero eius proportionem tenere longitudinis, et totum avis corpus pennis pennis in proportione respondere: avis vero ipsa tantae fortitudinis, ut sola sine aliquo adminiculo elephantem capiat, et in sublime sustollat, atque rursum ad terram cadere sinat, quo carnibus eius vesci possit. Ego Marcus cum primum haec de illa ave audissem, putabam esse gryphonem, qui inter quadrupedia dicitur esse pennatus, leoni ex omni parte similis, nisi quod faciem aquilae habet similem: sed hi qui aves illas viderant, constanter afferebant, nihil illis commune esse cum ulla bestia, et quod duobus, ut reliquae aves, incederent pedibus. Habebat meo tempore magnus Cham Cublai nuncium quendam, qui in insulis iis tamdiu captus tenebatur, donec incolis earum satisfactum esset: et hic postliminio domum revertens mira retulit de conditione illarum regionum, et de variis animalium speciebus, quae illic inveniuntur.
> 
> 

Franciscus Petrarca haec de rocho dicit:

> Nam illud alterum monstri genus, non siluisse equidem quam affirmasse maluerim, cuius apud nos nescio quam verax, sed nova utique et ob id ipsum suspecta michi est fama. Esse circa mare Indicum inaudite magnitudinis avem quandam, quam "rochum" nostri vocant, que non modo singulos homines, sed tota insuper rostro prehensa navigia secum tollat in nubila, et pendentes in aere miseros navigantes, advolatu ipso terribilem mortem ferat. Quanta vero vis avaritie est, que neque aliis multis, neque hoc uno tam immani periculo a navigatione deterritos, sequaces suos prede avidos predam facit?
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Marci Pauli Veneti *De Regionibus Orientalibus libri III*, in Latinum ab Andrea Müllero versi, (Coloniae Brandenburgicae: ex officina Georgii Schulzii, 1671), p. 157.
2. ↑  Francisci Petrarchae *De remediis utriusque fortune*, liber II: praefatio[*nexus deficit*].

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **rochum** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Guardia


Wikidata Guardiae Langobardorum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°57′17″N 15°12′35″E  
*Numerus incolarum*: 1 662  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Comune di Guardia Lombardi, Guardia dei Lombardi, Guardia Lombarda, Guardialombarda, Guardiae de Lombardis, Guardiae Longobardorum
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Abellinas  

**Geographia**

*Superficies*: 55.77 chiliometrum quadratum, 55.87 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Borgo Le Taverne  
*Territoria finitima*: Andrecta, Carifium, Morra, Fanum Sancti Angeli de Langobardis, Romulea, Frequentum, Rocca Sancti Felicis, Vallata (Provincia Abellinas)  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Scranton (Pennsilvania)  

**Tabula aut despectus**

Guardiae Langobardorum: situsGuardiae Langobardorum: situs
**Guardiae Langobardorum** (alia nomina: *Guardia Lombardorum*) (Italiane: *Guardia Lombardi*) est oppidum et municipium Italiae, circiter 2000 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Andrecta,
* Romulea seu Bisacia,
* Callifae,
* Frequentium,
* Morra De Sanctis ,
* Rocca San Felice,
* Fanum Sancti Angeli de Langobardis,
* Vallata.

Nexus interni
-------------

* Campania,
* Provincia Abellinas / Abellinensis,
* Hirpinia,
* Abellinum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Guardias Langobardorum** spectant. |

* Situs interretialis apud www.comuni-italiani.it

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.

Notae
-----

1. ↑  Ita it:wiki.  Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
**LiveJournal** (id est *Ephemeris Viva*) (saepe litteris **LJ** vel **lj** abbreviatum) nomen situs telici est, apud quam utentes interreti ephemerin seu diurnarium efficere et administrare possunt; hic est etiam nomen partium programmationis servavtorii scriptae illius sustenendi causa.

Sunt multae qualitates, quae distinguunt LiveJournal ab aliis sitibus ephemeridum. Una "Amicorum pagina" est, index cum recentissimis commentationibus hominum additorum "Amicorum indici" ab utente - LiveJournal in societatem ephemeridum interconiugatorum vertens, et versus programma reticuli socialis movens. Aliud quod distinguit est introductio systematis telicae paginae disponendae *S2* est, ut utentibus permittat accommodare aspectum moresque ephemeridum suarum.

Partes programmationis hunc situm sustinentes sunt liberae. Eius creator Brad Fitzpatrick creavit LiveJournal anno 1999 ut certiores faceret condiscipulos suos lycei de actis suis.

Ephemerides
-----------

### Ephemerides Latine Scriptae

* Beluosus
* heu amo te
* Valerianus
* dracoparvus
* leo\_rain
* Iustinus (Nonnumquam)
* Andreas (Nonnumquam)
* Iuno XXIV (Nonnumquam)
* Jeltzz (Nonnumquam)

### Ephemerides Gregales Latine Scriptae

* Urbanitas
* Diarium Latinum
* Vita Tigrina

Nexus externi
-------------

* LiveJournal
Wikidata Livia Drusilla
Res apud Vicidata repertae:Livia Drusilla: imagoLivia Drusilla: imago
*Nativitas*: 30 Ianuarii 59 a.C.n. 28 Septembris 58 a.C.n.; Roma antiqua  
*Obitus*: 29 CE, 28 Septembris 29 CE; Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Roman Empress  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Marcus Livius Drusus Claudianus; Alfidia  
*Coniunx*: Tiberius Claudius Nero, Augustus  
*Proles*: Tiberius, Nero Claudius Drusus  
*Familia*: Livii Drusi, Domus Iulio-Claudia
**Memoria**

*Sepultura*: Mausoleum Augusti  

Caput mormoreum Liviae senis, Museum Romano-Germanicum, Coloniae Agrippinae, saeculo I
**Livia**, plenius **Livia Drusilla** atque post adoptionem **Iulia Augusta** (nata die 30 Ianuarii 58 a.C.n.; mortua anno 29 p.C.n. Romae), fuit tertia et dilectissima Octaviani Augusti uxor. Avus eius a matre Marcus Aufidius Lurco tribunus plebis erat. Fuit etiam futuri principis Tiberii mater, Claudii avia, Caligulae proavia.

Nuptiae Liviae et Octaviani
---------------------------

Auctores antiqui plures Ti. Neronem, primum Liviae maritum, libenter eam Octaviano postulanti dedisse referunt; alii autem Liviam vi sive potestate tyrannica abreptam admittunt. Nuptiae die 17 Ianuarii 38 a.C.n. celebratae sunt. Cenam nuptialem Caligula princeps, Liviae et Ti. Neronis nepos, imitavisse confitetur.

Liviae indoles
--------------

Vina Liviae et Augusto grata Plinius maior sic describit:

Iulia Augusta LXXXVI annos vitae Pucino vino rettulit acceptos, non alio usa. gignitur in sinu Hadriatici maris non procul Timavo fonte saxoso colle, maritimo adflatu paucas coquente amphoras; nec aliud aptius medicamentis iudicatur. hoc esse crediderim quod Graeci celebrantes miris laudibus Praetutianum appellaverint ex Hadriatico sinu. Divus Augustus Setinum praetulit cunctis et fere secuti principes, confessa propter experimenta, non temere cruditatibus noxiis ab ea saliva. nascitur supra Forum Appi.

Nexus interni
-------------

* Macellum Liviae

Notae
-----

1. ↑  Nero Claudius Drusus est filius suus et Liviva Drusilla mater sua est.
2. ↑  Velleius Paterculus, *Historiae* 2.79.2, 2.94.1; Dio Cassius, *Historia Romana* 48.34.3, 48.44.1-5, 54.16.6; Suetonius, *De vita Caesarum* "Divus Augustus" 62.2; Plinius, *Naturalis historia* 15.136, cf. 7.150
3. ↑  Tacitus, *Annales* 1.10.5, 5.1.2, 12.6.2; Suetonius, *De vita Caesarum* "Tiberius" 4.3
4. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Gaius Caligula" 25.1
5. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 14.60-61

Bibliographia
-------------

* Anthony A. Barrett. 2002. *Livia. First lady of Imperial Rome*. Portu Novo: Yale University Press. ISBN 0-300-09196-6.
* Marleen Flory, "Abducta Neroni uxor: The Historiographical Tradition on the Marriage of Octavian and Livia" in *Transactions of the American Philological Association* vol. 118 (1988), pp. 343-359
* Claudia-Martina Perkounig. 1995. *Livia Drusilla—Iulia Augusta: Das politische Porträt der ersten Kaiserin Roms.* Vindobonae: Böhlau. ISBN 3-205-98221-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Liviam Drusillam** spectant. |

* Brevis biographia apud DIR (*De imperatoribus Romanis*)
Statua Galatae morentis apud Musea Capitolina sita.
**Nuditas heroica** est depictio nuditatis in historia artis quae heroas, deos, semideos, athletas et bellatores nudos effingit. Nuditas heroica in aetate archaica historiae Graeciae primum apparuit.

Historia
--------

Statua "Princeps Seleucidarum" appellata, hodie Romae sita.
Napoleo Bonapars, effictus ut Mars Pacificator, ab Antonio Canova sculpto.
In artibus Graeciae antiquae bellatores saepe nudi depicti sunt, sed vere milites Graeci armati, non nudi, pugnabant. Di mythologiae Graecae saepe nudi efficti sunt, rarius etiam deae. Ante aetatem classicam, nuditas virorum in statuas, Graece antique *kouroi* appellatae, sculpta est. Graeci antiqui nuditatem seniorum non depingebant, sed solum nuditatem iuniorum. Postea, ut Plinius Maior scripsit, haec ars Graeca inducta est in re publica Romana.

Anno 1440 circa, Donatellus Florentinus sculptor Italicus Davidem regem biblicum nudum sculpsit. Aetate renascentiae artium, Angelus Bronzinus pictor Italicus Andream Auriam navigatorem seminudum, pictus ut Neptunus deus maris, anno 1530 circa pinxit, et Michael Angelus Bonarotius inter annos 1501 et 1504 praeclarissimum *Davidem* sculpsit.

Inter annos 1803 et 1806, Antonius Canova sculptor neoclassicus Italicus statuam Napoleonis I sine vestibus, effictus ut deus Mars Pacificator, sculpsit. Ante statuam Napoleonis Canova *Perseum triumphantem* inter annos 1797 et 1801 sculpserat. Aetate neoclassica aliae tabulae quae nuditatem heroicam effingunt factae sunt, exempli causa pictura *Leonidas apud Thermopylas* a Iacobo Ludovico David pictore Francogallico anno 1814 picta.

Aetate fascistica, Benito Mussolino duce, statuae athletarum nudorum in Foro Italico sculptae sunt.

Societas
--------

Leonidas apud Thermopylas ab Iacobo Ludovico David anno 1814 picto.
In societate Graeca antiqua nuditas crebra erat in gymnasia (e verbo Graeco γυμνός, scilicet 'nudus') atque in ludis. In gymnopaediis, dies festi in urbe Lacedaemone, cantores chori nudi canebant.

Milites Lacedaemones nudi se exercitabant, Thucydide scribente, et ipsi nuditatem in certamina Olympia induxerunt.

In sculptura Graeca classica et hellenistica interdum bellatores barbari nudi efficti sunt: duae sculpturae Galatarum ex arce Pergami ("Galata morens" et "Galata se occidens") exempla sunt.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  De statuis athletarum apud Forum Italicum, vide hic. **(Italice)**

Bibliographia
-------------

* Casana, Jesse, *The Problem with Dexileos: Heroic and Other Nudities in Greek Art*, American Journal of Archaeology. 111 (1), 2007.
* Hallett, Christopher H. *The Roman Nude: Heroic Portrait Statuary 200 B.C.-A.D. 300*, Oxford University Press, 2005.
* Osborne, Robin, *Men Without Clothes: Heroic Nakedness and Greek Art*, Gender & History. 9 (3), 1997.

Nexus interni
-------------

* Depictio nuditatis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **nuditatem heroicam** spectant. |
Europa tempore aulaei ferrei.
**Aulaeum ferreum**, notio ex architectura theatri sumpta, insuperabilem inter civitates limitem metaphorice describit. Quae notio praesertim tempore belli frigidi, quod dicitur, adhibebatur ad denotandum limitem inter civitates Occidentales, quae bello mundano secundo perfecto, maxima ex parte democratiam ac mercatum liberum asciverunt, et civitates Europae Orientalis, in quibus regimina communistica dicionem et dominationem habebant, quarumque oeconomia consiliis regentium gubernabatur, denotaret.?

Historia notionis
-----------------

A bello mundano primo, metaphora aulaei pluries invenitur frontes belli significans. Die 23 Februarii anno 1945 a Iosepho Goebbels suscepta est, cum post conventum Ialtae habitum(en) in periodico *Das Reich* scripsit, ut primum Germania se dedisset, statim terrae ab Unione Sovietica occupatae "aulaeo ferreo" obductum iri "cum plurimorum hominum trucidatione." Winston Churchill, primus minister Georgii Regis VI, hanc notionem suscipiens, hodiernam significationem novavit, cum primum die 12 Maii anno 1945 in telegrammate ad Henricum S. Truman praesidem usus, Fultoniae(en) in oppido Missuriano die 5 Martii anno 1946 diceret: "A Stettino ad Balticum mare usque ad Tergeste ad Hadriaticum mare aulaeum ferreum per continentem descendit."

Notae
-----

1. ↑  *Orationes*, p. 100; Valahfridi Monacensis *Vitae parallelae*, p. 3; Luigi Castagna, Migrantes, *Avvenire/Laelius* 8 Oct. 2013; Iconoclastes, 8 Iun. 2012.
2. ↑  Anglice: "From Stettin in the Baltic to Trieste in the Adriatic an Iron Curtain has descended across the Continent." (The Sinews of Peace Address at Westminster College)

Nexus interni
-------------

* Murus Berolinensis
Abbatia Aula Regia
**Aula Regia** (Bohemice *Zbraslavský klášter*) fuit abbatia Ordinis Cisterciensis in Aula Regia (Bohemice *Zbraslav*) prope Pragam in Bohemia, apud ripam Multaviae, qua Misa fluvium (Bohemice *Berounka*) illi iungebatur.

Historia
--------

*Madonna Aulae Regiae*, praeclara pictura saeculi 14 ex hoc monasterio
Monasterium conditum est anno 1292 a rege Bohemiae Venceslao II, qui fortasse necem Zavisii de Falkenstein expiare voluit. Primi monachi venerunt ex monasterio Sedlecensi in Bohemia. Altero post coronationem die, 20 Maii 1297, rex basilicae Beatae Virginis fundamenta iecit. Anno 1305 sepultus est in monasterii ecclesia Beatae Virginis fundator Venceslaus II. Post mortem eius abbates Otto et maxime Petrus Zittaviensis scripserunt *Chronicon Aulae Regiae*. Elisabetha, regina Bohemiae et benefactrix huius monasterii (filia Venceslai II, uxor Ioannis regis et mater imperatoris Caroli IV), transtulit anno 1326 in Aulam Regiam corpus fratris sui regis Venceslai III, anno 1306 Olomucii necati. Item Elisabetha sepulta est in Aula Regia anno 1330. 

Rex Venceslaus IV, qui anno 1419 mortuus est, habebat sepulcrum suum in Aula Regia, sed tantum quinque anni, anno 1424 traslatus est in ecclesiam cathedralem sancti Viti Pragensem, quia anno 1420 destruxerunt abbatiam Aulae Regiae Hussitae.

Anno 1785 abbatia sublata est ab imperatore et rege Iosepho II.

Aedificium
----------

De statu monasterii prae destructione Hussitica anni 1420 papa Pius II scripsit: *"Nullum ego regnum aetate nostra tota Europa tam frequentibus, tam augustis, tam ornatis templis dotatum fuisse quam Bohemicum reor. Templa in caelum erecta longitudine atque amplitudine mirabili fornicibus tegebantur lapideis. Altara in sublimi posita auro et argento, quo sanctorum reliqiuae tegebantur, onusta, sacerdotum vestes margaritis tectae, ornatus omnis dives, pretiosissima supellex, fenestrae altae atque amplissimae conspicuo vitro et admirabili opere lucem praebebant. Necque haec tantum in oppidis atque urbibus, sed in villis quoque admirari licebat. Fuit inter caetera monasterium Aulae Regiae apud ripam Multaviae, qua Misa fluvium illi iungitur, situm, in quo regum corpora condebantur, singularis excellentiae , nam praeter aedem magni et memorabilis operis amplum dormitorium ceterasque monachorum officinas magnifice constructas quadrata porticus fuit, quae non parvum conclusit hortum, ambitum vocavere. In huis lateribus vetus novumque testamentum ab initio Genesis usque ad Apocalypsim Johannis litteris maiusculis in tabulis scriptum continebatur notis, quo altius irent, paulatim crescentibus, ita ut a summo usque deorsum facilis lectio praeberetur. Sed hoc decus post Venceslai mortem Hussitarum rabies delevit."*

Notae
-----

1. ↑  Leopold Janauschek, Originum Cisterciensium tomus I, Vindobonae 1877, p. 265.
2. ↑  Aeneas Silvius Piccolomini (papa Pius II), Historica Bohemica, in: Fontes rerum Bohemicarum VII, p. 137.[*nexus deficit*]

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aulam Regiam** spectant (Zámek Zbraslav, Zbraslav Castle (Prague)). |

* Chronicon Aulae Regiae
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Collegium Clarae (Cantabrigia)


Wikidata Aula Clarae (Cantabrigia)
Res apud Vicidata repertae:Aula Clarae (Cantabrigia): insigneAula Clarae (Cantabrigia): insigne
Collegium Cantabrigiense, aedes universitatis  
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 52°12′15″N 0°6′15″E  
*Situs*: Cantabrigia
**Rectio**

*Rector*: no value  
Situs interretialis  

**Origo**

*Conditor*: Collegium Clarae  
*Inceptio*: 1966  

**Tabula aut despectus**

Aula Clarae (Cantabrigia): imagoAula Clarae (Cantabrigia): imago
**Aula Clarae**, vulgo *Clare Hall*, est collegium Universitatis Cantabrigiensis anno 1966 a Collegio Clarae separatum. Aula tantum puppilos qui pro grado superiore quam Doctor Philosophiae aut Magister in Studiis studiant. Magister Aulae ab iis apelatur "Praeses" fuit ab mense Augusti 2013 ad 2020 Professor David Ibbetson nunc Professor Alan Short est.

Notae
-----

1. ↑

Aula Clarae

Nexus externi
-------------

* Situs aulae Clarae

Collegia Universitatis Cantabrigiensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aula Clarae • Aula Hughes • Aula Nova • Aula Trinitatis • Collegium Caii • Collegium Christi • Collegium Churchill • Collegium Clarae • Collegium Corporis Christi • Collegium Darwin • Collegium Downing • Collegium Emmanuelis • Collegium Fitzwilliam • Collegium Girton • Collegium Homerton • Collegium Iesu • Collegium Lucy Cavendish • Collegium Magdalenae • Collegium Newnham • Collegium Pembrochiae • Collegium Petri • Collegium Regale • Collegium Reginale • Collegium Robinson • Collegium Sanctae Catharinae • Collegium Sancti Edmundi • Collegium Sancti Ioannis Evangelistae • Collegium Selwyn • Collegium Sidney Sussex • Collegium Trinitatis • Collegium Wolfson |
|  |
Pars interior, anno 1957.
Aditus principalis, anno 2014.
**Aula Thuringiae** (Theodisce *Thüringenhalle*) est atrium quodddam festivum Erfordiae, in via Werner-Seelenbinder-Straße 2, quod diversissimis spectaculis patet. Haud procul invenitur Stadium Steigerwald et statio finalis ferriviae urbanae.

Historia
--------

Annis ab 1939 ad 1942 murariae structiones crudes secundum ichnographiam architectorum Alfredi Crienitz et Valthari Ahrens confectae erant. Imitabantur genus praediorum Germaniae Inferioris. Pars coemeterii Iudaici novi abdita est ad hoc aedificium erigendum. Aula numerum 10 000 hominum caperet. Die 8 Novembris 1941 festum trabum confectarum celebraverunt. Urbe a militibus Americanis liberata incolae res quae in aula repositae erant - nummos memoriae, socolatam, sigarella, carnem in capsis - rapuerunt. Denique post Secundum bellum mundanum constructio terminata est. 

Ibidem certamina mundana manufollii virorum fiebant annis 1958 et 1974. Anno 1954 pugnantes Gregis qualificatorii A certabant et 1974 erant duo alia certamina athletarum sese opportunos monstraturorum. Insuper diversi factionum politicarum conventus generales hic erant.

Visus et usus
-------------

Atrium magnitudinis 80 metrorum et largitudinis 40 metrorum libere pendet. Antequam moderna Fori Erfordiensis atria fierent, Aula Turingiae longe maximus repraesentatorius locus in tota Erfordia erat. Tamen etiam nunc utuntur ea ad diversa spectacula, fora, concentus, artes athleticae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aulam Thuringianam** spectant. |

* Situs proprius societatis gymnicae ESN
* De spectaculis in Aula Turingiae habendis
Wikidata Aulis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°24′0″N 23°36′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 924, 6 327  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Chalkideon Municipality  

**Geographia**

*Territoria finitima*: Chalcis  

**Tabula aut despectus**

Aulis: situsAulis: situs
**Aulis** (Graece: Αυλίς, hodie: Αυλίδα) est pristinus demus Euboeae in Graecia 7714 incolarum (status: 2010). Sedes demi fuit *Bathys*. Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Chalcidis demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα). Quamvis regionalis Euboeae unitatis pars, non in Euboeae insula patet, sed in continenti, Boeotiae parti boreo-orientali finitima.

Mythologia
----------

Classis Graeca Aulide cum sociis convenisse traditur Troiam profectura. Variatio fabulae notissima narrat Dianam deam Agamemnoni iratam, quia cervam ei sacram interfecisset, classem malacia ab exeundo prohibuisse, qua re Agamemnon Aulide filiam Iphigeniam sacrificaret.

Historia
--------

Aulis fuit portus antiquus Boeotiae, fere 20 chiliometrorum a Thebis in orientem versus sita. Numquam in civitatem liberam profecta est, sed usque ad annum 387 a.C.n. ad Thebas, deinde ad Tanagram pertinuit.

Antiquitate Aulis fuit notum Dianae (sive Artemidis) sanctuarium, templum cultui eius dedicatum a saeculo quinto a.C.n. usque ad circa annum 400 in usu erat. Templi reliquiae una cum arce quarti saeculi a.C.n. inter illustrissima Aulidis muminenta numerantur.

Anno 396 a.C.n. Agesilaus II, rex Lacedaemoniorum, Agamemnonem imitans exercitum Aulide in Asiam traicere statuit. Brevi tempore priusquam classis exiret, Thebani intervenientes Agesialum ex Boeotia expulerunt. Qua re odium Agesilai erga Thebanos excitavisse putatum est, quo rationes inter Spartam et Thebas usque ad pugnam Leuctricam (371 a.C.n.) maxime affectae sunt.

Aulis in litteris
-----------------

Aulis in Euripidis tragoedia nomine Iphigenia Aulidensi (Graece: Ἰφιγένεια ἐν Αὐλίδι) invenitur. Quod opus multis posteris exemplo fuit, inter alios compositori Christophoro Willibald Gluck (*Iphigénie en Aulide*) et Ioanni Wolfgang Goethe tragoediam Iphigenie in Tauris scribenti.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus

Notae
-----

1. ↑  Gen. -idis, Acc. -ida sive -idem vel -in, Abl. -ide, f.
2. ↑  Lex Callicratis Ministerium rerum domesticarum Graeciae
3. ↑  Xenophon, Hellencia III
4. ↑  Xenophon, Hellencia III
5. ↑  Xenophon, Hellencia III
Wikidata Inguarus Tamm
Res apud Vicidata repertae:Inguarus Tamm: imagoInguarus Tamm: imago
*Nativitas*: 8 Iulii 1895; Vladivostokium  
*Obitus*: 12 Aprilis 1971; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: theoretical physicist, inventor, professor  
*Patronus*: Moscow Institute of Physics and Technology, Universitas Publica Moscuensis
**Familia**

*Coniunx*: Nataliya Shuyskaya  
*Proles*: Evgeny Tamm  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Praemium Nobelianum physicae, Order of the Patriotic War 1st class, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Lomonosov Gold Medal, Order of the Red Banner of Labour, Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow"  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Inguarus Eugenii filius Tamm** (Russice Игорь Евгеньевич Тамм, tr. *Igor' Evgen'evič Tamm*; 8 Iulii 1895 – 12 Aprilis 1971), fuit physicus theoreticus Sovieticus, qui opera scientifica ut plurimum ad mechanicam quanticam, physicam status solidi, physicam plasmaticam, physicam nuclearem, et physicam particularum elementariarum applicavit.

Tamm, alumnus facultatis physico-mathematicae Universitatis Moscuensis ubi crystallographiam studiut, anno 1933 socius correspondens, et anno 1953 academicus Academiae Scientiarum URSS electus est. Anni 1950, cum Andrea Sacharov de plasmate et re atomica studuit. Annis 1946 et 1953 Praemio Staliniano, anno 1953 titulo Herois Laboris Socialistici, et anno 1958 Praemio Nobeliano Physicae (cum Paulo Čerenkov et Elia Frank) ornatus est studii radiationis Čerenkov causa.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Inguarum Tamm** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Inguaro Tamm *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Ingria (discretiva)


Wikidata Ingria (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°27′59″N 7°34′15″E  
*Numerus incolarum*: 44  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Taurinensis  

**Geographia**

*Superficies*: 14.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Fraxinetum Eporediensium, Runcus Eporediensium, Sparo, Transversella, Pontes  

**Tabula aut despectus**

Ingria (Italia): situsIngria (Italia): situs
Ingria (Italia)
**Ingria** (-ae, *f.*) (Italiane: *Ingria*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Taurinensi situm. Incolae *Ingrienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Canapisium (seu Canavisium ac Ager Canapicensium)

Nexus interni
-------------

* Augusta Taurinorum (*urbs*)
* Canapisium (*terra*)
* Municipium Italiae
* Pedemontium (*regio*)
* Provincia Taurinensis

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ingriam** spectant. |

* Situs publicus
**Baranduin** (*indecl.*) aut **Brandivinum** apud Hobbitos (Anglice: *Brandywine*) est flumen ficticium in Tolkieniensi Terra Media. Baranduin est unum ex tribus claris fluminibus Eriadorensibus, quod ex Neniual lacu in mare prope Montes Caeruleos fluet. Etiam est flumen limitaneum inter Comitatum et Silvam Veterem, atque inter Minhiriath et Harlindon.

In Brandivinum aquas vertent fluvii varii: Aqua, Comitatus flumen, Vinearum flumen, et Withywindle.

De nomine
---------

Nomen in lingua Sindarin fluminis est *Baranduin*, quod significat *flumen aquilus-auratus*, ubi \**baran*- est color et \**duin* est flumen longum (ut in Anduin). Nomen in Hobbitica lingua est versio corrupta et iocosa nominis Sindarin, quod olim fuit Branda-nîn, sed mutatum est in Brandivinum.

Vadum Sarnense
--------------

Sarnense est vadum in Brandivino flumine, prope Comitatum, nomine Sindarin *Sarn Athrad*, quod significat vadum lapidorum. Fuit locus proelii in Secunda Aetate, cum Sauron conatus est Eriadorem vincere, sed victus fuit apud vadum a copiis Alforum et Numenoreanorum, Gil-Galad et Ciryatur ducibus.

Nexus interni
-------------

* Anduin
* Eriador et Arnor
* Comitatus (Terra Media)

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Situs Legationis Geographiae atque Historiae Hispanicae Tolkienensiae Societatis **(Hispanice)**
Wikidata Roraimensis
Res apud Vicidata repertae:Roraimensis: insigneRoraimensis: insigneRoraimensis: vexillumRoraimensis: vexillum
civitas  
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 2°8′0″N 61°21′0″W  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Brasilia  
*Territoria finitima*: Para, Amazones, Amazonas, Bolívar, Cuyuni-Mazaruni, Potaro-Siparuni, Upper Takutu-Upper Essequibo
**Forma**

*Area*: 223 644.5 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Boa Vista  
*Subdivisiones*: Alto Alegre, Amajari, Boa Vista, Pacaraima, Bonfim, Cantá, Normandia, Uiramutã, Caracaraí, Iracema, Mucajaí, Caroebe, Rorainópolis, São João da Baliza, São Luíz
**Gestio**

*Praefectus*: Antonio Denarium  
*Consilium*: Legislative Assembly of Roraima  

**Vita**

*Incolae*: 652 713  
*Zona horaria*: UTC-4, America/Boa\_Vista  

**Commemoratio**

*Paean*: Anthem of Roraima  

**Tabula aut despectus**

Roraimensis: situsRoraimensis: situs
**Roraimensis**, vulgo *Roraima* est civitas regionis Septentrionalis Brasiliae. Caput est Boa Vista.

Notae
-----

1. ↑  Cf. "Dioecesis Roraimensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)** atque nomina biologica *Ficus roraimensis* etc.

Civitates Brasiliae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Acrensis • Alagoasensis • Amapaensis • Amazonensis • Bahiensis • Cathariniana • Fluminensis • Goiasensis • Maragnanensis • Matogrossensis • Matogrossensis Australis • Minae Generales • Paraensis • Parahyba • Paranensis • Paulopolitana • Pernambucensis • Piauiensis • Rivus Magnus Australis • Rivus Magnus Septentrionalis • Rondoniensis • Roraimensis • Sergipensis • Siarensis • Spiritus Sancti • Tocantinensis • • *Districtus Foederalis* |
|  |
Wikidata Sumae
Res apud Vicidata repertae:Sumae: insigneSumae: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 50°54′24″N 34°47′57″E  
*Numerus incolarum*: 265 758  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Суми, Сумы
**Gestio**

*Praefectus*: Q17371921  
*Procuratio superior*: Regio Sumensis, Sumskoy Uyezd, Sumy Okruha, Sumy Cossacks, Regio Charcoviensis, Res Publica Sovietica Socialistica Ucrainica  

**Geographia**

*Superficies*: 145 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Lublinum, Cella, Vratsa, Nitra, Ostravia, Landsbergum, Zamoscia, Neosolium  

**Tabula aut despectus**

Sumae: situsSumae: situs
**Sumae** (Ucrainice Суми, tr. *Sumy*) est urbs in parte septentrio-orientali Ucrainae, ad Psolam fluvium, sedes administrativa regionis Sumensis. Anno 1652 condita, anno 1780 statum urbis recepit. Circa 270 milia incolarum habet.

Nota
----

1. ↑  Charitonis Čebotarëv Географическое методическое описание Российской империи (*Descriptio geographica methodica Imperii Russici*), p. 391.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sumas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°54′24″N 34°47′57″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

Metropoles regionum Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Charcovia • Chersonium • Chmielnicius • Circassium • Czernihovia • Czernovicum • Danapris • Donetsk • Eractum • Ivano-Frankivsk • **Kiovia** • Kropyvnyc'kyj • Leopolis • Luceoria • Nicolaopolis • Odessa • Poltava • Pratalia • Sebastopolis • Sumae • Sympheropolis • Tarnopolis • Uzhorodum • Vinnicia • Zaporizhia • Zitomiria |
|  |