recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Haec pagina spirito explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Angelus" appellatur, vide Angelus (discretiva).*

*Carmen Angelorum.* Pictura olearia a Gulielmo Adolpho Bouguereau anno 1881 picta.
*Angelus Vulneratus.* Pictura a Hugone Simberg, 1903.
Statua cuiusdam angeli (Hafniae, 2012).
**Angelus** (-i, *m*.; Palaeograece ἄγγελος 'nuntius') est spiritus opinabilis, cuius ingenium in variis religionibus et mythologiis invenitur, praesertim qui deum servit. In Christianismo, diabolus etiam angelos habere dicitur, qui a Deo deverterunt. Nonnumquam angeli depicti sunt ut homines alati, quibus halo sive corona lucis circum caput est. In Zoroastrianismo et fidibus Abrahamicis, nonnunquam tamquam spiritus augusti benevolentes esse dicuntur, qui agunt inter caelum et terram tamquam vel mediatores, vel spiritus custodes, vel vis pro hominibus.

Origo vocabuli
--------------

*Angelus,* vocabulum Latinum, ex lingua Graeca antiqua communi sumptum est, id est ἄγγελος (*ángelos*) 'nuntius, legatus', vocabulum affine verbo ἀγγέλλω (*angéllō*), quod 'adnuntiare, referre nuntium' interpretatur. Antiquissima verbi forma est Mycenaea lingua *a-ke-ro* litteris Lineare B scripta.

Imprimis *ángelos* est interpretatio verbi Hebraii *mal'akh*, quod simpliciter 'nuntius' interpretatur, naturae notione vel divinae vel humanae carens. Hieronymus autem in suis Bibliis Sacris conversis decrevit duas notiones: ubi prior enim textus verbo *mal'akh* atque *ángelos* ad hominem vocandum utebantur, Hieronymus "nuntius" ac "legatus" utebatur; cum autem supernaturale de spiritu loqueretur, verbum *angelus* apparet. Quod discrimen invenitur in posterioribus Bibliis conversis, in priscis exegetibus Iudaeis Christianisque, denique in studiosis hodiernis.

Chori angelorum
---------------

### Sphaera prima

* Cherubim
* Ophanim
* Seraphim

### Sphaera secunda

* Throni
* Dominationes
* Principatus

### Sphaera tertia

* Angeli
* Archangeli
* Potestates

Nexus interni
-------------

* Semideus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **angelos** spectant. |
**Versus** (a verbo *vertere*) est poesi series numerorum more metrico dispositorum. Ordo ergo numerorum – interdum extremis syllabis consonantibus - est primaria versus condicio, numerus ordine iteratus metrum vocatur, singulae metri partes sunt pedes vel membra, metrorum usum metrica et prosodia docent. Prout in versu metrum vel pes semel aut saepius continetur versus Monometer, Dimeter, Trimeter, Tetrameter, Pentameter et Hexameter appellatur. Quod ultimum versus metrum non semper integrum est, versus in *catalectici* et *acatalectici* dividuntur. Si versus in medio metro extremo finem capit, *brachycatalecticus* vocatur, si una syllaba longior fit, *hypercatalecticus*.

Versus biblicus est minima sectio textus biblici. Numeratio versuum a Iudaeis Medio Aevo pro Vetere Testamento inventa est, in religione Christiana autem demum saeculo decimo septimo in editione biblica a Ioanne Leusden facta introducta et in Novum Testamentum translata est.

Notae
-----

1. ↑  Wilamowitz verba "membrum" et "periodus" habet ad partes versus nominandas, *Griechische Verskunst* pars II cap. 1, 2 (quae capitula latine scribuntur quamquam maior pars libri lingua theodisca utitur).

Nexus interni
-------------

* Adonius
* Carmen epicolyricum
* Carmen Limericum
* Hendecasyllabus Alcaicus
* Hexameter
* Paroemiacus
* Prosa (versus antonymum)
* Rima
* Sonetum
* Versus Ambrosianus
* Tridecasyllabus
* Versus inculti
* Versus liber
* Versus politicus
* Versus Sapphicus minor
* Versuum series
* *blank verse*
Sacerdos Hinduicus hominem benedicit.
**Benedictio** est actus benedicendi et in variis religionibus varia significat. Idem potest esse ac laudatio vel actio gratiarum, ut cum homo deum benedicit. Etiam est consecratio rei aut hominis, vel petitio favoris divini, quae saepe cum praecipuis ritibus unctionis vel precibus coniungitur. Etiam dicitur de ipsa gratia auu deo data.

In religione Iudaica
--------------------

Magni momenti in religione Iudaica est benedictio sacerdotalis, quae in libro Numerorum reperitur, et quam sacerdotes, Aaronis posteri, populo Israël recitant:

> Benedicat tibi Dominus et custodiat te!  
> 
> Illuminet Dominus faciem suam super te et misereatur tui!  
> 
> Convertat Dominus vultum suum ad te et det tibi pacem!
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Charlton T. Lewis et Carolus Short (1879). *A Latin Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press; Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre; *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "benedictio"
2. ↑  Numeri 6.24–26 (Nova Vulgata).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **benedictiones** spectant. |
Wikidata Sanctus Ioannes de Brebeuf
Res apud Vicidata repertae:Sanctus Ioannes de Brebeuf: imagoSanctus Ioannes de Brebeuf: imago
*Nativitas*: 25 Martii 1593; Condé-sur-Vire  
*Obitus*: 16 Martii 1649; Georgian Bay  
*Patria*: Francia Borboniensis  

**Officium**

*Munus*: sacerdis catholicus ritus Romani, Missionarius  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

sanctus (*feriae die* 16 Martii)
Sanctus **Ioannes de Brebeuf**, natus Condatae ad Viram anno 1593 die 25 Martii, mortuus vici Sancti Ignatii Huroniae anno 1649 die 16 Martii, sacerdos fuit qui praedicavit Indis Canadensibus. Patruus poetae Georgii de Brebeuf erat.
Societati Iesu se iunxit anno 1617, 24 annos natus, et duos proximos annos mandatus est Lancelot Marin.

Iesuita missionarius factus, iter fecit ad Novam Galliam in 1625. 
Deinde laboravit praecipue inter Indos Huroniae in reliquum vitae suae, praeter paucos annos 1629-1633. 
Didicit sermonem et culturam Indorum late scribens de ambobus ad alios missionarios adjuvandos.
In 1649, Brebeuf cum missionario alio captus est.
Una cum captivis Huroniae, missionarii excruciati sunt ritualiter et caesi die 16 Martii.

Brebeuf beatificatus est anno 1925 et inter octo missionarios in Ecclesia Catholica ut Sanctos canonizati sunt anno 1930.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Classical Archives |
Vasubandhu Arachosii imago, cuius auctor Sinicus non exstat.
**Vasubandhu** (litteris Devanagari वसुबन्धु) Arachosius fuit philosophus Buddhista, Sarvastivadam ac deinde Mahayanam secutus sectam, vir magno ingenio *abhidharma* eruditus, conditor cum Asanga fratre suo doctrinae Yogacaranae. Scholiorum enim de *abhidharma* edidit librum titulo *Abhidharmakośakārikā*, in quo Nagarjunae veteris Mahayanani philosophi de inanitate praecepta confutaret; affirmavit autem omnia nihil nisi in mente unius cuique consistere, quam ob rem appellatur disciplina eius et *vijñapti-mātra*, hoc est "eorum qui nihil nisi conscientiam accipiunt".

Notae
-----

1. ↑  Nomina in aliis linguis conversa sunt:

	* Sinice 世親 *Shìqīn* vel 天親 *Tiānqīn* vel per vocem imitandam 婆修盤頭 *Póxiūpántóu* aliaque alibi;
	* Iaponice 世親 *Seshin* vel 天親 *Tenjin* aliaque alibi;
	* Tibetane དབྱིག་གཉེན་ *dbyig gnyen*.
2. ↑  Patria Vasubandhu indigenis sermonibus Gandhāra vocatur, Graecis autem illis temporibus Arachosia. Urbs autem qua natus est Sanscritice *Puruṣapura* appellatur, recentioribus autem ab auctoribus Peshorum.
Wikidata Franciscus Kafka
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Kafka: imagoFranciscus Kafka: imagoFranciscus Kafka: subscriptioFranciscus Kafka: subscriptio
*Nativitas*: 3 Iulii 1883; Praga  
*Obitus*: 3 Iunii 1924; Kafka Sterbehaus  
*Patria*: Cisleitania, Cechoslovacia  
*Nomen nativum*: Franz Kafka
**Officium**

*Munus*: mythistoricus, fabulator, narrationum brevium scriptor, aphorist, diarist, Interpres, Causidicus, scriptor scaenicus, poet lawyer, claims adjuster, orationis solutae peritus, scriptor  
*Patronus*: Assicurazioni Generali, Allgemeine Unfallversicherungsanstalt
**Consociatio**

*Religio*: Religio Iudaica
**Familia**

*Genitores*: Hermann Kafka; Julie Kafka  

**Memoria**

*Sepultura*: New Jewish Cemetery, Grave of Franz Kafka  

**Franciscus Kafka** (Theodisce *Franz Kafka*, nomen Iudaïcus אנשל *Anšel*; natus Pragae in Bohemia (tunc ad Austro-Hungariam pertinente) die 3 Iulii 1883; mortuus Chirilignis ad Vindobonam, die 3 Iunii 1924, fuit auctor Iudaicus Theodisce scribens, qui a plurimis existimatur unus e gravissimis saeculi vicensimi scriptoribus occidentalibus. Inter exsistentialistas et modernistas numerari solet, ratio? operis moribus absurditatis, allegoriae, et solitudinis. 

Fasciculus:Franz Kafka a Otto Brod na Rivě v roce 1909.jpgFranciscus Kafka (sedens) et Otto Brod (Maximiliani Brod frater, adstans) ad Ripam Benaci lacus anno 1909 morantes

Vita
----

Franciscus Kafka, post studium apud gymnasium, in universitate Carolina Pragensi primum paulisper chemiae, mox quidem iurisprudentiae studuit. Multos libros legavit, inter eos opera Goethe, Spinozae, Nietzsche, Dostoevskij, Kropotkin, Flaubert. Ibi contubernales habebat Maximilianum Brod, qui manuscripta Francisci Kafka editus et publicatus est, et Felicem Weltsch. Gradum doctoralem anno 1906 meruit. Amicitia iunctus est? cum Milena Jesenská.

Asteroides 3412 Kafka in eius honorem nominatus est.

Opera
-----

### Auctore vivo edita

* *Betrachtung* ('Contemplatio')
* *Das Urteil. Eine Geschichte*. ('Iudicium. Fabula')
* *Der Heizer. Ein Fragment* ('Calefactor. Fragmentum')
* *Die Verwandlung* ('Metamorphosis')
* *Ein Landarzt* ('Medicus rusticanus')
* *In der Strafkolonie* ('In colonia poenali')
* *Ein Hungerkünstler* ('Artifex famelicus')

### Post mortem auctoris edita

* *Der Process* ('Causa')
	+ *Vor dem Gesetz* ('Ante legem')
* *Das Schloss* ('Arx')
* *Der Verschollene* ('Homo qui disparuit') sive *Amerika* ('America')

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3.

Bibliographia
-------------

* "Kafka (Franz)" in *Grande Encyclopédie Larousse* (1971-1976) pp. 7630-7633

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum Kafka** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Francisco Kafka
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Ding Liren, summus scaccorum peritus.
**Certamen scaccorum mundiale** (Anglice *World Chess Championship,* titulus nonnunquam WCC imminutus) habetur ut summus scaccorum peritus constituatur. Omnes quisque eligi possunt hunc titulum petere. Summus scaccorum peritus hodie est Ding Liren.

Historia
--------

Certamen mundi sollemnis fere coepisse habetur anno 1886, principibus lusoribus ex Europa et Civitatibus Foederatis, proprie Ioanne Zukertort et Gulielmo Steinitz(en) contendentibus. Ab anno 1948 ad annum 1993, certamen administrabatur a FIDE.

Fontes
------

* Burgess, Graham (2000). *The Mammoth Book of Chess* (secunda ed.). Carroll & Graf. ISBN 978-0-7867-0725-6
* Gelo, James H. (2006). *Chess World Championships: All the Games, All with Diagrams, 1834–2004* (tertia ed.). McFarland. ISBN 978-0-7864-2568-6
* Hooper, David; Whyld, Kenneth (1992). *The Oxford Companion to Chess* (secunda ed.). Oxford University Press. ISBN 0-19-866164-9
Wikidata Sargetia
Res apud Vicidata repertae:Sargetia: insigneSargetia: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°52′19″N 22°54′42″E  
*Numerus incolarum*: 53 113  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Deva
**Gestio**

*Praefectus*: Florin Oancea  
*Procuratio superior*: Hunedoara  

**Geographia**

*Superficies*: 34±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sigethum, Nemetacum, Cherbourg, Communauté urbaine d'Arras  

Sargetia.
**Sargetia** (Dacoromanice *Deva*) est urbs in regione Transilvaniae Romaniae sita et caput circuli Hunedoarae.

Coniunctiones communium
-----------------------

* Nemetacum vexillum Franciae Francia (1998)
* Yancheng Vexillum Sinae Res publica popularis Sinarum (1998)
* Sigethum Vexillum Hungariae Hungaria (2001)
* Coriallum vexillum Franciae Francia (2004)

Cives clari
-----------

* Franciscus Davidis (1510-1579), theologus
* Petrus Groza (1884- 1958), rerum politicarum peritus diu hic vixit.

Notae
-----

1. ↑  Vide exempli gratia *Sargetia - Acta Musei Devensis. (WorldCat.org)* apud www.worldcat.org.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sargetiam** spectant. |

* Pagina officialis **( Dacoromanice)**
Chibinenses montes super Imandram autumno
**Imandra** (Russice *Имандра*) est lacus in paeninsula Kolaensi in regione Murmanica Russiae situs. Area lacus 876 chm2, altitudo mediocris 16 m et maxima 67 m est. Volumen aquae in lacu est circa 11,2 chm3 est.

Sub Chibinensibus montibus sita est. Circa viginti flumina in Imandram lacum fluunt, quorum Pirenga maximum est, et Niva e lacu effluit. Insulis et paeninsulis, nunc et molibus, Imandra in tres partes divisa est:

* Imandra Maior (vel Chibinensis, septentrionalis)
* Imandra Ecostrovensis (meridionalis)
* Imandra Babinensis (meridionalis et occidentalis)

Etiam sinus habet permultos. *Apatity* et *Mončegorsk* urbes ad Imandram sitae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Имандра*.

Nexus externι
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°33′15″N 33°2′54″E • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Imandram lacum** spectant. |
Iugi Palmarii locus in tabula
*Vide etiam paginam discretivam:* Chingan (discretiva)

**Iugum Palmarium** vel **iugum Stanovoi** (Russice Становой), interdum **Chingan Exterior** est iugum montium in meridiana Orientis extremi Russiae parte. Eius maior pars confinium est Iacutiae et regionis Amurensis; pars reliqua in territorio Fortuniano sita est. In oriente iugum Palmarium cum Dzhugdzhur montibus coniungitur, in occidente planitiei montanae Palmariae adiacet (Olecma flumen inter eos transit). A septentrione planities montana Aldanica ei adiacet. Divortium aquarum Lenae et Amuris est (id est oceanorum Glacialis et Pacifici). Aldanus, Zeia, Utschurus et Timpton flumina in iugo Palmario oriuntur. Altissimus iugi Palmarii mons est *Skalistyi Golets* ('Saxum nudum'), 2412 m altus.

Montis Calvae (*Lysaia sopka*) de silva laricina despectus

De nomine
---------

Usque ad initium saeculi XX, *iugo Palmario* nomine omnes montes a iugo Pomorum per iugum Palmarium hodiernum ad Dzhugdzhur et planitiem montanam Kolymensem coniunguntur; et in lingua Evenkensi nomine *Dzhugdzhur* iuga Pomorum, Palmarium et Dzhugdzhur hodiernum una nuncupabantur; in carminibus Evenkensibus hi montes et "Columna vertebralis telluris" appellabantur.

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Georgius Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. Petropoli, 1747, p. xx. (Textus apud *Google Books*).
2. ↑  Et iam *iugum Stanovoj chrebet*,—Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Становой хребет*..
3. ↑   Russice Внешний Хинган
4. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Колымское нагорье*..

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°30′0″N 127°30′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Numerus officialis periodici Associationis Esperanticae Germanicae ex anno 1905: eius caput Kirf quattuor annos fuit
**Sebastianus Kirf** (natus die 1 Iunii 1977 Biliveldae) Germanus paedagogiam socialem docens est. Fautor rerum Esperanticarum entheus Associationi Esperanticae Germanicae annis inter 2013 et 2017 praefuit.

Vita
----

Anno 2002-a factus est esperantista cursu interretiali absoluto, ut iam anno sequenti instrueret Linguam internationalem, primo ad fines hebdomadarum, postea ad Polytechnicum Institutum Emdense. Emdae studiis quoque imbutus est. 

Anno 2004-o menses duos et dimidium in Brasiliensi Latifundio Bonae Spei vivebat. Anno 2005-a diploma accepit in rebus laboris socialis ad quem finem obtinendum exaravit thesim minorem de partibus quas lingua Esperantica publice ludere possit. 

Anno 2006-a Assindiam venit. Anno 2007-a membrum praetorii Germanicae Esperanticae Associationis (GEA) nominatus est, ubi officium de propagandis Esperanticis implevit.

Nunc denuo vivit Emdae munere scientifici adlati in rebus quae ad artem instruendi spectant fungens. 

Anno 2010-o thesim alteram de Esperantici limitibus in societatis civilis Germanicae continentia pepigit.

Electio in praesidium Esperanticum
----------------------------------

In universitate Emdensi gremio didactico Esperantico praeest; fit ut eius diversis cursibus et retialibus et classicis intersint 50-100 studiosi. 

Die 19-o mensis Maii anni 2013-i denique praeses Germanicae Esperanticae Associationis creatus est, quod munus inde a mense Iunio 2017 Udalricus Brandenburg implet.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica privata.
* Kirf officialiter salutans Alae mense Martio 2014
Gladius sancti Venceslai cum vagina, quae anno 1791 ad coronationem Leopoldi II perfecta est
**Gladius sancti Venceslai** seu **Ensis sancti Venceslai** est gladius medii aevi Bohemicus, quo in coronationibus regum Bohemiae utebantur.

Historia
--------

Gladius sancti Venceslai
Supremus marescalcus regni Bohemiae anno 1564 in arce Pragensi portans gladium sancti Venceslai
Gladius fortasse saeculo 10 factus est, sanctus Venceslaus, dux Bohemiae, eum possedisse dicitur. Gladius sancti Venceslai Pragae in thesauro ecclesiae cathedralis sancti Viti cum *armis sancti Venceslai* conservabatur et hodie in capella sanctae crucis in arce Pragensi exponitur. In coronatione regis Bohemiae Ensem sancti Venceslai supremus regni marescalcus portabat.

Notae
-----

1. ↑  Antonín Podlaha, Der Domschatz in Prag, 1903, p. 3.
2. 1 2  Joannes Florianus Hammerschmid, Prodomus Gloriae Pragenenae, 1723, p. 798.

Nexus interni
-------------

* Corona sancti Venceslai

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gladium sancti Venceslai** spectant. |
Iosephus Sarrionandia (2016)
**Iosephus Sarrionandia Uribelarrea** (Vasconice *Joseba Sarrionandia Uribelarrea*; natus Yurretae in Biscaia 13 Aprilis 1958) est auctor et poeta Vasconicus qui socius Regiae Academiae Linguae Vasconicae et particeps societatis armatae *Euskadi Ta Askatasuna* ('Vasconica Patria et Libertas') (vulgo ETA). Anno 1985 ex carcere fugit et clam usque ad hodie vivit et scribit. Hic habes carmen a Sarrionandia compositum:

> 
> **Esklabu erremintaria**
> Sartaldeko oihanetan gatibaturik
> erromara ekarri zinduten, esklabua,
> erremintari ofizioa eman zizuten
> eta kateak egiten dituzu.
> Labetik ateratzen duzun burdin goria
> nahieran molda zenezake,
> ezpatak egin ditzakezu
> zure herritarrek kateak hauts deitzaten,
> baina zuk, esklabu horrek,
> kateak egiten dituzu, kate gehiago.– Iosephus Sarrionandia, ***Servus faber** In saltibus occidentis captum Romam te duxerunt, O serve; officium fabri tibi dederunt; catenas cudisti. Ferrum ardens e fornace extractum potes ad formam cupidinis fingere. Potes gladia cudere ut laboratores catenas rumpent; at tu, O serve, catenas cudisti, catenam cudis.*

Versiones
---------

Convertit nonnullos libros Vasconice, sicut Samuelis Taylor Coleridge *The Rime of the Ancient Mariner*, T. S. Eliot *The Waste Land*, et Fernandi Pessoa *El Mariner*.

Citationes
----------

1. 1 2  Biographia brevis apud *Arc Publications*. (Anglice)
2. ↑  Vide versiones in aliis linguis.

Nexus externi
-------------

* Izuen gordelekuetan barrena, poemata in interrete **(Vasconice)**
* Gartzelako poemak, idem **(Vasconice)**

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis a die 17 Martii 2008 ad diem 24 Martii 2008.
Putorana in tabula geographica Asiae designata
Vallis fluminis in Putorana
**Putorana** (Russice Путорана) est planities elata, pars planitiei elevatae Siberiae Mediae, in septentrio-occidente territorii Crasnoiarensis Foederationis Russicae sita. Altitudinem ad 1701 m habet. Prominentia terrestris est combinatio planitierum altarum, montium cum cacuminibus planis atque vallium profundarum (saepe cum lacibus fundos illarum occupantibus). Biotopus est silva pinifera ad altitudinem 300–350 m in septentrio-occidente et 500 m in meridie, ab altitudine 500–700 m autem tundra est.

Aquis cadentibus Putorana abundat, nam flumina per cacumina plana planitiei elatae fluentes decliviis eorum arduis ruunt. Hic Tal'nikovyj aqua altissime Russiae cadens sita est, aqua cadens Cureiensis Maior decussu amplissima, aqua cadens Irkindensis Maior etc.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Путорана*. Cf.: "Tentamen determinationis activitatis lichenum in planitie elata Putorana (planities
elevata Sibiriae Mediae]"

Fons
----

* Pagina de Putorana *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Putorana** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 69°0′0″N 93°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Imago Matthaei Arnold e *Punch*, 1881
***On Translating Homer*** ("De Homero Anglice vertendo"), opus mense Ianuario 1861 e prelo emissum, fuit recensio praelectionum a Matthaeo Arnold in Universitate Oxoniensi habitarum qui eo tempore Poëseos Professor fuit.

Praelectiones a die 3 Novembris usque ad 18 Decembris 1860 publice habuit ut de censura litterarum dissereret, praecipue de carminibus Homericis (videlicet *Iliade* et *Odyssea*), et de versionibus in lingua Anglica Homericis. Commentationem Ioannis Ruskin, "*The English translators of Homer*", in periodico *National Review* eo ipso anno editam, reprehendit. Multa dicit de versionibus antiquioribus, scilicet *Odyssea* Georgii Chapman, *Iliade* Alexandri Pope, *Iliade* Gulielmi Cowper; *Iliadem* etiam ab Ichabod Charles Wright versam (cuius primum volumen anno 1859 editum est, alterum 1865 editurum) recenset. *Iliadem* vero F. W. Newman vituperat, anno 1856 productam: Newman genus Anglicum cantilenarum (*ballads*) insipienter imitavisse.

Deinde de metro animadvertens Arnold hexametrum a Iohanne Henrico Voss in versionibus *Iliadis* et *Odysseae* Theodiscis adhibitum laudat. Carmina hexametra Anglica recenset, scilicet *The Bothie of Toper-na-fuosich* Arthuri Hugonis Clough et *Evangeline* Henrici Wadsworth Longfellow. Versiones breves Homericas citat, in versibus hexametris a seipso factas et ab E. C. Hawtrey.

F. W. Newman, fastidio Arnoldi iratus, responsum sub titulo *Homeric Translation in Theory and Practice* publicavit ; cui Arnold ipse in praelectione ultima, Oxonii die 30 Novembris 1861 habita et mense Martio 1862 titulo *On Translating Homer: last words* edita respondit .

Editiones
---------

* Matthew Arnold, *On the classical tradition* ed. R. H. Super cum commentario. Ann Arbor: University of Michigan Press, 1960. **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

* *On Translating Homer*: textus apud victorianprose.org **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* F. W. Newman, *Homeric Translation in Theory and Practice: a reply to Matthew Arnold, Esq.* Londinii 1861 (textus apud victorianprose.org)
* Ichabod Charles Wright, *A Letter to the Dean of Canterbury on the Homeric Lectures of Matthew Arnold*. Londinii 1864.
* David Ricks, "On looking into the first paperback of Pope's Homer" in *Classics Ireland* vol. 4 (1997)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

De vita operibusque Adelheidis (! Hungarice: Etelka) Kenéz Heka poetae et cantricis viduaeque cantoris dramatici Ernesti Kenéz

Vita
----

Nata est anno 1936-o, die 26-o mensis octobris in oppido Galjic (Hungarice: Hercegmárok) nominato. Matrem proh dolor! 8 annos nata amisit. Duos fratres habuit, quorum alter in bello mundano cecidit.
Magistra eius erat –in aliis compluribus—cantrix dramatica illustris, nomine Margarita Markovics.
Canebat in multis regionibus, exempli gratia in Germania et in Dania et Viennae in urbe Austriae capitali, ubi postea nonnullos annos vitam agebat.
Anno 1974-o Budapestini maritum suum, nomine Ernestum Kenéz, cognovit, cuius urbs natalis oppidum ad Lacum Hod situm (Hungarice: Hódmezővásárhely).
Vitam communem agebant Viennae, postea in urbe natali coniugis supra memorata. At maritus brevi tempore mortuus est. Memoriam eius vidua servat et pia fundatione et honore, cuius titulus „Gyűrű-Díj" est.
Saepe et largiri solet; auxilio est cantoribus cantricibusque magni ingenii, ut absque ulla difficultate studia sua facere possint.
 Scripsit libros 90, in quibus et carmina et opera solutae orationis, librosque de arte coquinaria. (Vide in lexico, cuius titulus est: Wikipédia!)
Affecta est multis honoribus, in quibus et honore „Pro urbe" (anno 2015-o).
Nunc civis est trium regnorum: Hungariae, Austriae et Croatiae.

Nexus externi
-------------

* Situs de Adelhaidi Kenéz Heka **(Hungarice)**
Descensus Spiritus Sancti
"**Veni Sancte Spiritus**" est sequentia, prex, et in usu Anglicano hymnus, quae auxilium Spiritus Sancti rogat. 

Prex Stephano Langton (circiter 1150–1228)—theologo, archiepiscopo Cantuariae, et cardinali—attribuitur.

Precis textus
-------------

*Veni, Sancte Spiritus*,   

*et emitte cælitus*   

*lucis tuæ radium*.   

*Veni, pater pauperum*,   

*veni, dator munerum*,   

*veni, lumen cordium*.   

*Consolator optime*,   

*dulcis hospes animæ*,   

*dulce refrigerium*.   

*In labore requies*,   

*in æstu temperies*,   

*in fletu solatium*.   

*O lux beatissima*,   

*reple cordis intima*   

*tuorum fidelium*.   

*Sine tuo nomine*   

*nihil est in homine*,   

*nihil est innoxium*.   

*Lava quod est sordidum*,   

*riga quod est aridum*,   

*sana quod est saucium*.   

*Flecte quod est rigidum*,   

*fove quod est frigidum*,   

*rege quod est devium*.   

*Da tuis fidelibus*   

*in te confidentibus*   

*sacrum septenarium*.   

*Da virtutis meritum*,   

*da salutis exitum*,   

*da perenne gaudium*.   

*Amen. Alleluia*.   

  
—  

  

Verba huius precis sunt:

*Veni Sancte Spiritus*,
*Reple Tuorum corda fidelium et Tui amoris in eis ignem accen*de.
V. *Emitte Spiritum Tuum, et creabuntur*.
R. *Et renovabis faciem terrae*.
*Oremus*.
*Deus, Qui corda fidelium Sancti Spiritus illustratione docuisti, da nobis in eodem Spiritu recta sapere, et de Eius semper consolatione gaude*re.
*Per Christum Dominum nostrum*.
*Amen*.
Sequentia cantatur (2:30)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Veni Sancte Spiritus** apud **Vicifontem**. |

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
Prima editio Мастер и Маргарита in forma libri (1967)
***Мастер и Маргарита*** (Magister, vel artifex, et Margarita) est mythistoria Michaëlis Bulgakov, qui eam ab anno 1928 vel 1929 usque ad 1940, anno mortis suae, scripsit, sed non perfecit. Argumentum mythistoriae explicatur in duabus scaenis: Moscuae in urbe Sovietica et atheistica, ubi diabolus apparet et stragem communitati litterariae dat; et Hierosolymae in urbe antiqua, ubi historia Pontii Pilati et "Iešuae ha-Notsri" (Iesu) narratur.

Primum mythistoriae exemplum, *Копыто инженера* (Ungula ingeniarii), *Чёрный маг* (Magus niger), aliterque nominatum, ab ipso Bulgakov anno 1930 combustum est. Ultimum nomen, *Мастер и Маргарита,* tantum anno 1937 ascriptum est. Post mortem auctoris, chirographa collegit et recognovit eius vidua, Helena.

Opus primum forma redacta annis 1966 et 1967 editum est, in periodico *Москва.* Prima editio plena anno 1967 Lutetiae publicata est, sed in Unione Sovietica, editionibus clandestino disseminatis (*samizdat*) exceptis, solum anno 1973 in lucem prolata est. Nunnullae versiones operis theatrales et pelliculariae factae sunt.

* "Digressus Moscuâ", pictura Sergii Panasenko-Mikhalkin (1995)
* Мастер и Маргарита in scaena Theatri Gesher Telavivi

Bibliographia
-------------

* Sokolov, Boris. Расшифрованный Булгаков. Тайны «Мастера и Маргариты» Moscuae: Yauza/Eksmo, 2010.
* Weeks, Laura, curatrix. *Master and Margarita: A Critical Companion*. Evanston, IL: Northwestern University Press, 1996.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Мастер и Маргарита*** spectant. |
Wikidata Nehavendum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Irania  
*Locus*: 34°11′18″N 48°22′37″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Central District  

**Nehavendum** (Persice: نهاوند, **Nahāvand**) urbs est in provincia Hamadanensi in Irania. Populationem urbis 72,218 esse existimatur. A meridie Hamadanae urbis sita est. Una antiquissimarum urbium Iraniae putabatur.

Nomen
-----

Urbi volventibus annis diversa nomina tributa sunt: Nahavand, Nahavend, Nahawand, Nahaavand, Nehavand, Nihavand or Nehavend (prius Mah-Nahavand), antiquitate autem **Laodicea** (Graece: Λαοδίκεια; Arabice: Ladhiqiyya), Antiochia in Persis, Antiochia Chosrois (Graece: Αντιόχεια του Χοσρόη) et **Niphaunda**.

Historia
--------

Condita est a Dario I Magno in Media una cum duobus aliis urbibus Achaemenidicis nomine Apamea et Xerxes. A Plinio urbs in extrema limite Mediae posita est.

Prope urbem proelium apud Nehavendum anno 642 gestum est quo regni Sassanidarum finis paratus est coepitque expugnatio Iraniae per Arabes. Inter annos 1589 et 1603 et iterum 1734 et 1730 a Ottomanidis regnabatur.

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Uphagen, *Parega historica*; *Historia Samanidarum* etc.
2. 1 2  Plinius, *Naturalis historia* 6.116

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 34°11′18″N 48°22′37″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Encyclopædia Britannica |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

System Of A Down in Anglia canit.
System of a Down 2013
**System Of A Down** est grex musicus in California anno 1995 conditus, cuius origo ethnica Armenia est.

Historia turmae
---------------

Anno 1993, Sergius Tankian (vox, cithara) et Darius Malakian (cithara, vox) turmam musicam *Soil* (i.e. Sŏlum) condiderunt. Tunc Andreas Khachaturian (instrumentum musicae percussiorum?), qui nunc vox "The Apex Theory" est, unus ex sodalibus Soili? fuit. Ibi ei Shavum Odadjian (cithara gravis), qui in parile schola didicit, et Iohannes Dolmayan (instrumentum musicae percussiorum?) obviam ierunt. Paulo post, anno 1995, gregem "System Of A Down" condiderunt. Eodem anno Fridericus Rubin eis contractum? dedit.

Nomen *System Of A Down* olim fuit *Victims Of A Down,* etiam nomen carminis a Dario Malakian scripti.

Musica
------

Gregis musica est multiplex: metal, nu metal, metalcore, praeferuntur.

Discographia
------------

**Alba Replata**?

* System Of A Down, (30 Iunii 1998)
* Toxicity, (4 Septembris 2001)
* Mezmerize, (17 Maius 2005)
* Hypnotize, (22 November 2005)

**Carmina sola**

* 1998: Sugar (Saccharum)
* 1999: Spiders (Araneae)
* 2000: Chop Suey!
* 2001: Toxicity
* 2002: Aerials
* 2002: Innervision
* 2003: I-E-A-I-A-I-O
* 2003: Boom!
* 2005: B.Y.O.B.
* 2005: Question! (Interrogatum!)
* 2006: Hypnotize
* 2006: Lonely Day (Solus dies)

**Videographia**

* 1998: War? (Bellum?)
* 1998: Sugar (Saccharum)
* 1999: Spiders (Araneae)
* 2001: Chop Suey!
* 2002: Toxicity
* 2002: Aerials
* 2003: Boom
* 2004: B.Y.O.B.
* 2005: Question! (Interrogatum!)
* 2005: Hypnotize
* 2006: Lonely Day (Solus dies)

Nexus interni
-------------

* Musica Rockica

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **System of a Down** spectant. |

* Pagina *System Of A Down* (Versio anglica)
* System of a Down Lyrics
* Russian SOAD Fan-Site
* Russian System of a down BLOG
Catharina Witt anno 2014
**Catharina** (Theod. *Katarina*) **Witt** (nata 3 Decembris 1965 in oppido *Staaken* apud Berolinum, tum in RPDG sito) athleta Patinatici artificiosi est.

Vita
----

Catarina Witt anno 1988 inter Ludos Olympicos Calgariae
Witt ab anno 1977 patinatico artificioso studuit et 1979 primo Certamine Nationali RPDG atque Caertamini Europaei Zagrabiae interfuit. Anno 1980 etiam Certamen Mundiale Patinatici Tremoniae accessit et decima facta est. Annis 1981 - 1988 optima athleta sua disciplina in RPDG. Anno 1982 Lugduni in certamine Europaeo secunda erat atque annis 1983 - 1988 semper optima in Europa fuit. Annis 1984, 1985, 1987 atque 1988 optima omnis mundi erat et 1984 Seraii et 1988 Calgariae olympionica erat. Postremo anno 1994 Lillehammer ludis Olympicis interfuit et septima facta est.

Athleta celeberrima RPDG
------------------------

Propter eventus, quos iis annos habuit, celeberrima athleta Germaniae Orientalis erat et praemiis maximis affecta est: Et ipsi Ericus Honecker et Egon Krenz et Ericus Mielke duces RPDG providebant, ne Witt clam patriam relinqueret, ut in America plus lucri ex arte sua caperet. Itaque ab anno 1988 ei licet in Occidente in spectaculo *Holiday on Ice* operam dare.

Post finem RPDG
---------------

Et Germania iterum unita Witt in spectaculis diversis, i.a. *Carmen on ice* operam dedit et ad usque annum 2008 magnum eventum habuit. Anno 1994 autobiographiam composuit. Anno 1998 in periodico Playboy nuda se praebuit. Haec editio toto orbe terrarum celeriter divendita est. Anno 2005 Institutum Katarina Witt condidit, quod liberos casibus affectos adiuvet. Anno 2010 legata urbis candidatae Monachii de 2018 Olympiis Hiemaliis erat. Haec autem frustra.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis

Notae
-----

1. ↑  Katarina Witt: *Meine Jahre zwischen Pflicht und Kür*, Monachii 1994, ISBN 3-570-12034-1
2. ↑  bleacherreport.com (lingua Anglica)
3. ↑  Pagina Instituti Katarina Witt
4. ↑  Welt.de die 7 Septembris 2010 (lingua Theodisca)
**Kiyoshi Miki** (Iaponice 三木清; natus in Hyōgo Iaponiae die 5 Ianuarii 1897 et mortuus die 26 Septembris 1945) fuit philosophus Iaponicus.

Alma mater sua fuit Universitas Kyotoensis et cum magistere Kitarō Nishida philosophiam studet. Deinde ab anno 1922 Germaniam iit ad studium et in Universitate Heidelbelgensi deinde Universitate Marpurgensi, sub directione Martini Heidegger studebat. Deinde in Francia iit et studium de Blasio Pascalo fecit. Theoriam novam ex phaenomenologia existentialistae et materialismo Marxismo creare conatus est. At libros *Die deutsche Ideologie* Marx et Engels et *Meditationem de prima philosophia* Cartesii in Iaponicum interpretavit.

Anno 1925 Iaponiam sibi reduxit et anno 1930 in custodia datur auxilii ad Factionem Communisiticam Iaponicam causa. Tamen liberatus est quod abrogationem sibi libertatis sentiendi accepit, anno 1945 bis in carcero missus est ex auxilio sociae Factionis Communisiticae Iaponoae et post Secundum bellum mundanum, die 26 Septembris anno 1945 mortuus est, ex morbo in carcero subiecto.

Nexus externi
-------------

* Opera a Kiyoshi Miki scripta in situ "Aozora-bunko" (humanitates digitales) **(Iaponice)**
Inductio similis est casui tegularum. Si sententiam *A(1)* demonstramus, prima tegula cadit: quae tunc alteram caedit, tunc tertiam, dein quartam ...: id quod est gradus inductionis
**Inductio plena** vel **inductio mathematica** est ratio demonstrandi pro sententiis numerorum naturalum.

Ratio
-----

Inductio plena ex duobus rebus constat: Ex **incepto inductionis** ac **gradu inductionis**

### Inceptum inductionis

Ad inceptum inductionis probandam probari, ut sententia vel pro numero uno vel nullo (prout nullus inter numeros naturales numerat), debet.

### Gradus inductionis

Praesumitur, ut sententia verum est pro numero {\displaystyle n}. Si tum fieri potest sententiam pro numero {\displaystyle n+1} probare atque inceptum inductionis est, sententia vera est pro omnibus numeris naturalibus.

Exemplum
--------

Summa omnium numerorum naturalum de uno ad {\displaystyle n} est {\displaystyle {\frac {n(n+1)}{2}}}.

### Inceptum inductionis

{\displaystyle n=1}
  

{\displaystyle 1={\frac {1\*2}{2}}}   

Hoc verum est.

### Gradus inductionis

Demonstrandum: {\displaystyle 1+2+...+n+(n+1)={\frac {(n+1)(n+2)}{2}}}, si {\displaystyle 1+2+...+n={\frac {n(n+1)}{2}}} est.  

{\displaystyle 1+2+...+n+(n+1)={\frac {n(n+1)}{2}}+(n+1)={\frac {n(n+1)+2(n+1)}{2}}={\frac {(n+2)(n+1)}{2}}={\frac {(n+1)(n+2)}{2}}}
  

{\displaystyle \Box }
*Vide etiam paginam discretivam:* Apollodorus

Forum Traianum in pictura *Pierers Konversationslexikon* anno 1891 reconstructum
**Apollodorus Damascenus** fuit architectus qui pro imperatore Traiano magna aedificia construxit et de architectura in lingua Graeca scripsit.

Vita
----

De Apollodoro Traiani architecto haec tantum scimus. Procopius "Apollodorum Damascenum" pontem trans Danubium inter Pontes et Drobetam pro Traiano construxisse adseverat, et de ponte librum conscripsisse. *Historia Augusta* architectum Apollodorum dixit pro Hadriano Colossum e situ templi Veneris et Romae removisse. Cassius Dio pontem Danubianum admiravit et plene descripsit, sed, si nomen constructoris dedit, ea res e textu ab epitomatore reiecta est; Dio autem Apollodorum aedificatorem Fori Traiani, Odei, Gymnasii appellat et de disputationibus eius cum Hadriano disserit, qui valde iratus architectum poenae mortis damnavit.

Liber de ponte ab Apollodoro scriptus tempore Procopii etiam superfuit sed hodie deperditus est. Exstat autem liber Πολιορκητικά ("Poliorcetica" sive "De machinis bellicis"), Apollodoro tributus et (secundum scriptorem quemdam Byzantinum) imperatore Hadriano ab auctore dicatus.

Opera
-----

* *De ponte trans Danubium constructo*
* *Poliorcetica*

Notae
-----

1. ↑  Procopius, *De aedificiis* 4.6.13.
2. ↑  *Historia Augusta* "Hadrianus" (vita Aelio Spartiano adscripta) 19.9-13.
3. ↑  Cassius Dio, *Historia Romana* 69.4.1-5. An Columna Traiana ab Apollodoro erecta sit non liquet.

Bibliographia
-------------

* William L. MacDonald, *The Architecture of the Roman Empire: an introductory study*. 2a ed. New Haven, 1982
* P. H. Blyth, "Apollodorus of Damascus and the *Poliorcetica*" in *Greek, Roman and Byzantine Studies* vol. 33 (1992) pp. 127-155
* Frank Lepper, Sheppard Frere, *Trajan's Column* (Glevi: Alan Sutton, 1988. ISBN 0-86299-467-5) pp. 187-193
* R. T. Ridley, "The Fate of an Architect: Apollodoros of Damascus" in *Athenaeum* vol. 67 (1989) pp. 551-565

Nexus externi
-------------

* De Apollodoro apud *Encyclopædiam Romanam* **(Anglice)**
Monasterium Transfigurationis (Spasokamenense) in insula Lapidea lacu Kubenensi medio
**Kubenensis lacus** (Russice in translitteratione *Kubenskoje ozero*) est lacus in regione Vologdensi Russiae situs. 

Area lacus inter 370 et 417 milia chm2 eluvionum vernarum causa mutatur. Longitudo lacus est circa 60 chm et latitudo maxima est 15 chm. Altitudo mediocris est 2,5 m et maxima 13 m. Volumen aquae in lacu est circa 1,5 chm3.

30 flumina in lacum Cubenensem fluunt, quorum Cubena et Uftiuga maxima sunt, sed sola Suchona e lacu Kubenensi effluit (et Duinae Borealis initium dat). *Insula Lapidea* (*Kamennyj ostrov*) lacu medio situm est, in qua monasterium Spasokamenense aedificata est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Кубенское оз.*.

Nexus externι
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°38′25″N 39°26′49″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kubenensem lacum** spectant (lake Onega, Lake Kubenskoye). |
Wikidata Comum (Irania)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Irania  
*Locus*: 34°38′24″N 50°52′35″E  
*Numerus incolarum*: 1 201 158  
*Zona horaria*: UTC+03:30  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: قم الفارسية
**Gestio**

*Praefectus*: Morteza Saghaeiannejad  
*Procuratio superior*: Central District  

**Geographia**

*Superficies*: 123 073 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Heliopolis, Iconium, Karbala, Najaf, Compostella, Karachium  

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Comum (Italia)

Sacrarium Fatimae bint Musa
**Comum** (Persice قم, *Qom*) est octava a maxima urbs Iraniae et caput provinciae Comensis, in ripis fluminis Comi, centum viginti chiliometra ad meridiem et occidentem Teherani situm. Censu anno 2016 habito, 1 151 672 incolas habebat.

Comum a Musulmanis Siiticis sanctum habetur, quia hic iacet sacrarium Fatimae bint Musa, sororis imamis ‘Alī ibn Mūsā ar-Riḍā (789–816).

Pinacotheca
-----------

* Forum tapetumForum tapetum
* Meschita JamkaranMeschita Jamkaran
* Hortus tholi viridis (Gonbad-e Sabz)Hortus tholi viridis (Gonbad-e Sabz)

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~ s.v. "Persia".
2. ↑  www.amar.org.ir Situs amar.org.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Comum** spectant. |

Asiae urbes milies milium incolarum (urbibus Indicis et Sinicis exceptis)

Adana • Almata • Ancyra • Attalea • Bacua • Bagdatum • Bancocum • Bandung • Basra • Bekasi • Berytus • Busan • Cabura • Caesarea in Cappadocia • Caloocan • Canthoum • Celiabinsca • Chittagong • Crasnoiarium • Cuala Lumpuria • Dacca • Daegu • Daejeon • Damascus • Urbs Davaensis • Depok • Dubai • Emesa • Erivanum • Faisalabad • Fukuoka • Gaziantep • Gedda • Comum • Goyang • Gujranwala • Haiphongum • Halapia • Hanoi • Hirosima • Hochiminhopolis • Hyderabad • Iconium • Incheon • Isfahanum • Jakarta • Johor Bahru • Karachium • Karadsch • Kawasaki • Khulna • Klang • Kōbe • Kuangiu • Kyotum • Lahorium • Makassar • Mandalay • Manila • Mexatum • Mecca • Medan • Medina • Mausilium • Multanum • Nagoya • Novosibirscum • Omium • Osaka • Palembang • Peshawar • Philadelphia • Phnom Penh • Prusa • Pyeongyang • Urbs Quezon • Rangunum • Rawalpindi • Riadum • Saitama • Ṣanʾāʿ • Sapporum • Sirasium • Semarang • Sendai • Seongnam • Seulum • Singapura • Smyrna • Sulaimaniyya • Surabaya • Suwon • Tangerang • Tangerang Selatan • Taskentum • Tauris • Teheranum • Tiphlis • Tokium • Ulanbatoria • Ulsan • Vasetum • Yokohama

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Asiae capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Australis maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Indiae maximae • Urbes Oceaniae maximae • Urbes Sericae maximae
**Franciscus de Paula Měšťan** (natus die 1 Aprilis 1865 in Hlinsko/Circuli Pardibensis, Bohemiae; mortuus die 21 Februarii 1941 Crempsii in Austria Inferiore) presbyter catholicus Bohemus et Esperantici fautor summus fuit. Inter annos 1924 et 1927 vel praeses Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum (IKUE) fuit.

Vita
----

Měšťan theologiae Vindobonae studuit annis inter 1884 et 1888 et ordinatio sacerdotalis eius facta est anno 1888. Tunc praefectus et magister linguae Francogallicae in Ducali convictu Löwenburgensi Vindobonae (in districtu urbano VIII) fuit, denique animorum curator et novitiorum magister annis inter 1889 et 1898.

Ordini piaristarum ex anno 1883 adhaerens annos XVIII (1906-1924) dux provinciae Austriacae et consistorii consultor fuit. Propraeses missionis officialis Esperanticae Austriacae (Aŭstria Esperanto-delegitaro, AED) ad congressum Vindobonensem anni 1924 parandum quoque fuit. Indices ad facilius Esperanticum docendum elaboravit qui a ministerio educatorio approbati sunt. Insuper librum precum Esperanticum valde usitatum composuit. Usque annum 1938 interdum vocatus est Vindobonam velut examinator officialis statalis in Esperanticis. Eo instigante cursus Esperantici sermonis et in seminario sacerdotali habebantur.

Opera
-----

* *Der selige Pompilius M. Pirotti, Priester aus dem Orden der frommen Schulen, 1710-66*, Vindobonae 1890
* "Regesten zur Geschichte Kardinal M. Klesls, Bischofs von Wien", apud: *Wiener Diözesanblatt* 1891/1-17
* *Erinnerungsblatt an das 300- bzw. 200jährige Jubiläum des Piaristenordens in dessen Pfarrkirche Maria Treu*, Vindobonae 1897
* *Der Hl. Josef von Calasanz und sein Werk, der Orden der frommen Schulen*, Vindobonae 1910
* *Das Weltsprachenproblem, Esperanto und die Stellung der katholischen Kirche zur Weltsprachenfrage*, Vindobonae 1919
* *Katolika esperanto-Preĝareto*, Vindobonae 1924, reeditio anno 1933

Nexus externi
-------------

* Biographia apud ÖBL
Terminus coctionis ferculi Francici *coq au vin*
**Gallus vinolentus**, Neograece κόκορας κρασάτος, Francogallice *coq au vin*, est ferculum modo haud dissimili in Graecia et Francia inlatum. In Graecia galli (sive pulli) membra dissecantur et breviter oleo friguntur; frusta allii caepaeque adduntur; omnia deinde vino rubro merguntur atque lente cum aromatibus coquuntur. In pastam vermiculatam imponuntur et inferuntur.

Gastronomia Paria: Ferculum Graecum κόκορας κρασάτος, in pastam vermiculatam impositum, apud popinam Μβουταράκι Paroeciae infertur
In Francia plurimi eodem modo dissecant, sed sunt qui gallum integrum coquuntur. Edmundus Richardin primum inventorem huius ferculi "Caesarem imperatorem" fuisse incaute adseveravit: praeceptum autem, quod anno 1906 edidit, ad cauponam Arvernam *la belle Meunière* adscripsit, videlicet Mariam Quinton(fr) apud deversorium *Hôtel des Marronniers* oppidi Royat.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Oenologie Perwez; sic etiam medio saeculo XIX (sed perpauco vino infuso!) in *Cookery for English households by a French lady* (1864) pp. 93-94 sub titulo *Poulet au vin blanc*
3. ↑  Richardin, ed. (1906); "[

Bibliographia
-------------

* 1906 : Edmond Richardin, ed. *L'art du bien manger* (Lutetiae) p. 252 ("Coq au vin ... par la Belle Meunière")
* 1961 : Julia Child, *Mastering the Art of French Cooking* (Novi Eboraci)

Nexus externi
-------------

* "Κόκορας κρασάτος κοκκινιστός" apud *Argiro Barbarigou*
* "Coq au Vin" (13 Novembris 2012) apud *Epicurious*
* "Le coq au vin" (16 Novembris 2007) apud *Oenologie Perwez*