recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Homo superior** est figura philosophica, qua homo perfectus, qui enim condicionem vulgorum? hominum superaverit, nominatur. Longe notissima inter omnes interpretationes scriptorum, qui illa usi sunt, est illa Friderici Nietzsche.

Historia
--------

Nomine hominis superioris volventibus annis variis cum significationibus utebatur.

### Antiquitas

Primus Dionysius Halicarnassensis saeculo primo a.C.n. in suis operibus nomine *hyperanthropos* usus est.
Dein Lucianus Samosatensis eandem vocabulam adhibuit, cum humilitatem etiam potentissimorum hominum, ubi primum in regnum tenebrosum descensuri essent, irrisit. Etiam temporibus recentioribus multi easdem res tractabant, horum notissimi sunt Herder et Goethe.

### Apud Fridericum Nietzsche

Fridericus Nietzsche, 1882
Philosophus etiamsi primo iuveni aetate Domino Byron in libro *Manfred* nomen hominis superioris tribuit, solum multis annis post in libro "*Sic dixit Zoroaster*" rationem suam exposuit, videlicet, ut generi mortali opus sit corrigendo atque emendando novum hominis statum adipisci. Quem Nietzsche hominem superiorem (Theodisce *Übermensch*) nominat, quod sua sententia et ad mentem et corpus hominis attinet.

### Nazismus

Quod Nietzsche in cogitationibus suis non solum ad mentem sed etiam ad speciem hominis superioris animum vertit propagatoribus ideologiae Nazisticae facultatem dedit, ut philosophum doctrinis eorum quasi consensisse affirmare possent, etsi Nietzsche ipse nationalismum semper recusavit et immo irrisit. Soror autem eius, nomine Elisabetha Foerster-Nietzsche, cum adiutrix causae nationalisticae esset nihilominus hanc interpretationem propagavit.

Nexus interni
-------------

* Homo dominus
* Semideus
* Superman
* Transhumanismus
Exemplum Hongi
Duae mulieres Māorianae facientes Hongi, anno 1913
Salutationem vetustam quae **Hongi** appellatur Māoriani faciunt premendis mutuo nasis, aliquando et frontibus, cum congrediuntur more antiquorum vel faciunt ritus *pōwhiri* dictos.

Existimant quod hoc modo advenae et incolae possunt inter se *ha* (animam) commutare ut monimentum concordiae.

Anno 2020 *hongi* interdixere causa coronaviri.

Symbolismus
-----------

In mythis Māorensibus prima in mundo femina fertur e terra ficta esse a Tāne deo, qui deinde animam ei in nares inspiravit. Itaque *Hineahuone* vivificata est sternuens.

Exempla
-------

*Hongi* potest fieri inter Māorianos et non-Māorianos vel inter Nova-Zelandienses et peregrinos. Nonnulli Britanni praeclari fecere *hongi* cum Novam Zelandiam visitabant, e.g. Carolus Princeps, Diana Principissa, Camilla Ducissa, Willelmus Princeps, Kate Middleton, Harrius Princeps, et Meghan Markle. Itidem Hillary Clinton, secretaria civica Civitatum Federatarum, anno 2010 et Barack Obama, preses C.F. priscus, anno 2018.

Nexus interni
-------------

* Osculum Escimaicum

Notae
-----

1. ↑  "Coronavirus: No more hongi or handshakes - Ngāti Kahungunu iwi acts to stop spread of Covid-19," *New Zealand Herald*, 14 March 2020. Retrieved 7 April 2020.
2. ↑  "Coronavirus: Hongi restriction put in place at pōhiri in Wellington," *Radio New Zealand*, 5 March 2020. Retrieved 7 April 2020.
3. ↑  Salmons, Matthew (17 September 2017). "Hongi, our national greeting". *Stuff.co.nz*
4. ↑  Derby, Mark (September 2013). "Ngā mahi tika - Welcome and hospitality: Origin of the hongi". Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand
5. ↑  Boyle, Danny (12 October 2017). "Prince William shares hongi greeting as he honours Kiwi Passchendaele soldiers". *The Telegraph*
6. ↑  "Meghan praises first female vote in speech". *BBC News*. 28 October 2018
7. ↑  "Hillary Clinton's First Powhiri Hongi". *scoop.co.nz*. 2010
8. ↑  "Pictures of the Day: 23 March 2018". *The Telegraph*. 23 March 2018
**"Homo homini lupus"** est sententiola celebris, quae primum apud Plautum legitur. In *Asinaria* enim, comoedia saeculo II a.C.n. ineunte scripta, mercator Leonidam servum adloquens ita dicit (495):

> "**Lupus est homo homini**, non homo, quom qualis sit non novit."

Qui ordo verborum ab Erasmo in *Adagiis* mutatus est, ut **homo homini lupus** cum hac sententia, Caecilio adtributa, "**Homo homini deus** est, sí suum officiúm sciat", congruat. 

Deinde posteri hanc sententiolam saepissime repetierunt, sicut Franciscus Rabelaesus in *Le tiers livre*, Franciscus Baco in *De dignitate* et *Novo organo*, Michael Montanus *Essais*, Thomas Hobbes in *De cive* et *Leviathan*, Arthurus Schopenhauer in *Le monde comme volonté et comme représentation*, Sigmundus Freud in *Das Unbehagen in der Kultur*.

Cui sententiolae adludens Sergius Bouchard misanthropice: "L'homme est un loup pour l'homme, ce qui, vous en conviendrez, n'est pas très gentil pour le loup" ('homo homini lupus est, quod, consentientibus vobis, parum come est lupo').

Notae
-----

1. ↑  In *Palliatis* 264.
2. ↑  Liber III, Caput 5
3. ↑  Serge Bouchard, *Quinze lieux communs* (Les armes, éd. Boréal, p. 177)

Nexus interni
-------------

* Aggressionismus
* Alteritas
* "Bellum omnium contra omnes"
* Incursio
* Instinctus naturae
* Misanthropia
Pagina prima libri *Seitsemän veljestä* picturis ornata
***Seitsemän veljestä*** (sc. *Septem fratres*) est prima et sola mythistoria Alexii Kivi, scriptoris proprii Finniae; quae etiam prima mythistoria notabilis Finnice scripta habetur. Sunt, qui eam praeterea optimam narrationem Finnicam omnium temporum aestiment. Kivi *Seitsemän veljestä* scribendam annis 1860 ineuntis coepit, eam saltem bis rescripsit, donec anno 1873 opus editum est. Nullae manuscriptiones manent.

Argumentum
----------

Alexius Kivi, auctor *Seitsemän veljestä* libri anno 1873 delineatus
Mythistoria narrat vitam septem fratrum *Jukolae*, in fundo ficto, habitantium. Primum rustici, haud imbelles, semper ad rixandum cum hostes suos vici *Toukolae* parati videntur. Cum difficultates occurrerint legere discere conati, consilium capiunt fugae se dare. Immigrant in *Impivaaram*, in mediam silvam feram, nec bene gerent; die natalis Christi per errorem domum suam exurunt, et postea a grege boum paene necati sunt. Post decennium eis, ut mutentur necnon fratre minimo natu adiuvante legere discant, contingunt, et in *Jukolam* redeunt.

Septem fratres
--------------

* **Ioannes** sive ***Juhani*** – maximus natu ac dux quidam fratrium, ferventis animi, haud acri ingenio
* **Thomas** et **Abraham** sive ***Tuomas*** et ***Aapo*** gemini – Thomas est robustissimum fratrium, animo aequus, Abraham autem vir prudens et deliberans
* **Simon** sive ***Simeoni*** – solus vir religiosus fratrium, praedicator sed potator
* **Timotheus** et **Laurentius** sive ***Timo*** et ***Lauri*** gemini – Timotheus est vir stultior sed honestus, Laurentius autem quietus, naturam amans, paene tamquam eremita
* **Ericus** sive ***Eero*** – natu minimus, acutus, mordax, crebro fratres alios (plerumque Ioannem) irridens

Nexus interni
-------------

* Litterae Finnicae
| Pugna Hastingensis |
| --- |
| "Haroldus rex interfectus est": episodium Tapetis Baiocensis |
| Annus: | 1066 |
| Locus: | Hastingensis Anglia |
| Fortuna: |  |
| Territoriae mutatae: | Insulae Britannicae |
| Exercitus |
| Normanni | Anglosaxones |
| Duces |
| Gulielmus I (rex Angliae) | Haroldus II (rex Anglorum) † |
| Copiae |
| 7,000-8,000 | 5,000-6,000 |
| Mortui sauciique |
| 2,000 uolneratis interfectisque recepere | incognita |

**Hastingae proelium**, aliter **bellum** sive et **proelium Hastingense,** anno 1066 inter exercitus Normannorum, Guillelmo duce, et Anglorum, Haroldo II duce, pugnatum est iuxta oppidum Battle (quod ex proelio nomen habet) haud longe ab Hastinga distans. Haroldus in campo proelii interfectus est, sagitta in oculo immissa; victor fuit Guillelmus, qui eodem anno Londinii rex Anglorum proclamatus est.

De proelio
----------

Gulielmus throni cupidus fuit, quem et consobrinus eius rex Eduardus Confessor et Haroldus promiserant. Quare Haroldo eligendo vetuit et papa Alexandro II annuente invasionem in Angliam paravit. Haroldus, cum in Isuria longinqua fratem rebellem Tostig necavisset, itineribus magnis ad collem Senlac in Sussexiam Orientalem contendit. Haroldo proh dolor solumodo pedites supererant.

Primo Normannorum impetu Saxoni, quibus scutorum muri praesidio erant, superstites manserunt. Immo securibus armati multos Normannos fugare potuerunt. Haroldo invito milites quidam aciem relinquentes Normannos consequebantur sed mox a tergo ab inimicis adorti atque concussi sunt. Gulielmum valde iuvit disciplina castrensis Saxonica minuta. Recursum simulans denuo multitudinem Anglorum perimere quivit. Haroldo ferito manipulares Angli a monticulo Senlac abire debuerunt; pauci caligati equitibus Normannis ingredientibus supervixerunt. 

Victoria parta Gulielmus Londinium petivit ubi die Die Christi natali rex Angliae est coronatus. Inde Normanni reliquas Angliae plagas subiecerunt. Gulielmo autem est datum cognomen invasoris (Anglice: *William the Conqueror*).

Fontes de proelio
-----------------

* Guido Ambianensis episcopus, *Carmen de Hastingae proelio*
* Tapete Baiocense
* *Chronica Anglosaxonum*

Notae
-----

1. ↑  Vide titulum operis Guidonis Ambianensis, *Carmen de Hastingae proelio*
2. ↑  (p. 387 auctore Guillelmo Malmesburiensi apud *Google Books*); auctore Rogero de Wendover.
3. ↑  De libro cuius titulus est "proelium Hastingense".
4. ↑  "Pugna Hastingensis": *Nuntii Latini*; cas. accus. apud Bouquet
Imago thermographica tarantulae ectothermae in manu hominis endothermi vagantis.
**Homoeostasis** est proprietas systematis in quo variabile quoddam, sicut concentratio aut temperies rei dilutae, strenue ita ordinatur, ut paene constans maneat. Quae moderatio intra fines rei cuiuspiam fit, plerumque intra corpus organismi vivi. Exemplo homoeostasis sunt ordinatio temperaturae corporis animalis, pH eius liquidorum extracellularium, vel concentrationes iontum natrii (Na+) et calcii (Ca2+) vel glucosi in plasmate sanguineo factae, quascunque vitae condicionum mutationes patitur animal, quibusvis escis vescitur, quodcunque facit (sive quiescit sive se movet). Temperatura corporis, pH, concentrationesque supra dictae suo quaeque systemate homoeostatico temperantur, quae omnia una vitam sustinent. Systemata homoeostatica sunt machinationes physiologicae energia motae.

Notio homoeostasis a Claudio Bernard, physiologo Francico, anno 1865 descripta, et vocabulum ipsum a Gualterio Bradford Cannon anno 1926 excogitata est. *Homoeostasis* compositum est ex verbis Graecis q.s. ὁμοῖος 'similis' et στάσις 'status, positio'. 

Nexus interni
-------------

* Acclimatizatio
* Allostasis
* Apoptosis
* Autophagocytosis
* Chronobiologia
* Cybernetica
* Enantiostasis
* Geophysiologia
* Homeorhesis
* Lex Lenziana
* Osmosis
* Proteostasis
* Senescentia
* Systema nervosum autonomicum

Notae
-----

1. ↑  Cannon 1932: 177–201.
2. ↑  Cannon 1926: 81.

Bibliographia
-------------

* Banci, Lucia, ed. 2013. *Metallomics and the Cell.* Metal Ions in Life Sciences, 12. Springer. ISBN 9789400755604. doi:10.1007/978-94-007-5561-1\_3, ISBN 9789400755611. ISSN 1559-0836, ISSN 1868-0402.
* Cannon, Walter Bradford. 1926. Physiological regulation of normal states: some tentative postulates concerning biological homeostatics. In A. Pettit (ed.) *A Charles Richet: ses amis, ses collègues, ses élèves.* Paris: Les Éditions Médicales. p. 91.
* Cannon, Walter Bradford. 1932. *The Wisdom of the Body.* New York: W. W. Norton & Company.
* Langley, L. L. ed. 1973. *Homeostasis: origins of the concept.* Stroudsburg Pennsilvaniae: Dowden, Hutchinson & Ross. ISBN 0879330074.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Homoeostasis** in **Victionario**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **homoeostasin** spectant. |

* Homoeostasis. Biology-innovation.co.uk.
Wikidata Naomi Mataʻafa
Res apud Vicidata repertae:Naomi Mataʻafa: imagoNaomi Mataʻafa: imago
*Nativitas*: 29 Aprilis 1957; Apia  
*Patria*: Samoa  

**Officium**

*Officium*: Minister of Education, Sports and Culture, Prime Minister of Samoa, Member of the Legislative Assembly of Samoa, Member of the Legislative Assembly of Samoa, Minister of Justice and Courts Administration, Minister of Women, Community, and Social Development  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Faʻatuatua i le Atua Samoa ua Tasi  

**Familia**

*Genitores*: Fiame Mata'afa Faumuina Mulinu'u II; Laulu Fetauimalemau Mata'afa  

**Memoria**

*Laurae*: BBC 100 Women  

*Fiamē* **Naomi Mataʻafa** (Apia in urbe die 29 Aprilis 1957 nata) est politica Samoae. Filia est primi ministri initiatoris Fiamē Mata'afa Mulinu'u, qui civitatem ab anno 1959 usque in 1976, tribus annis exceptis, gubernaverat. Naomi Mataʻafa, in urbe nativa et in Wellington Novae Zelandiae educata, alumna est Universitatis Victorianae eiusdem urbis.

Ab anno 1985 legata est parlamento Samoano pro circulo Lotofaga. Ministra eruditionis ab 1994, ministra a mulieribus ab 2006, ministra iustitiae ab 2011 meruit. Ab 2016 prima ministra vicaria fuit, primo ministro Sa'ilele Malielegaoi. His annis sodalis factionis "protectionis iurum humanorum" erat, sed anno 2021 ineunte, legem de terris titulisque nuper actam aegre ferens, ad novam factionem "Samoae per fidem unitae" se adiunxit. Cuius factionis dux, comitiis victrix, prima ministra Samoae die 24 Maii 2021 inaugurata est, prima feminarum.

Non sine aemulis honores suos nacta est. Iamdudum in Nova Zelandia absens, patris haeres legitima sed cognatis pluribus causas suas urgentibus, titulum principis (*matai*) difficulter anno 1978 vindicavit. Recenter etiam, nova factione maioritatem vocum iactante, primus minister Sa'ilele Malielegaoi officium suum duos menses contra leges retinuit, sed die 23 Iulii 2021 iussu curiae supremae eiectus est.

Bibliographia
-------------

* "Samoan PM Fiamē Naomi Mata'afa on leadership, legacy and the influence of overseas Samoans" in *New Zealand Herald* (23 Iunii 2022)
* Fiamē Naomi Mata'afa, "Moving beyond the rhetoric of gender equality" (15 Iunii 2022) apud *DevPolicy Blog*

Nexus externi
-------------

* "Hon Fiame Naomi Mataafa" apud *Pacific Women in Politics*

Primi ministri Samoae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mata'afa Mulinu'u II 1959 • Lealofi IV 1970 • Mata'afa Mulinu'u II 1973 • Tufuga Efi 1976 • Va'ai Kolone 1982 • Tufuga Efi 1982 • Tofilau Eti Alesana 1982 • Va'ai Kolone 1985 • Tofilau Eti Alesana 1988 • Sa'ilele Malielegaoi 1998 • Naomi Mataʻafa 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Samoae |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Laurentius Shaw, creator Diei π, cum crustis apud Exploratorium.
Crustum pi, apud similitudinem sonis Anglice.
**Dies π** vel **Dies Numeri Pi** est festum quod haud sollemni more die 14 Martii quotannis celebratur propter similitudinem explicationis? Americanae diei (h.e. "3.14") et numeri approximationis π. Hoc festum anno 1988 a Laurentio Shaw apud Exploratorium, museum scientificum Franciscopoli in urbe Californiensi, condita est. Anno 2009, dies feria pervulgata in Civitatibus Foederatis vulgo facta est. Die 14 Martii est natalis Alberti Einstein, qui dies mathematicae ab UNESCO inter gentes celebratur. Inter celebrationes huic diei proprias sunt crustum edendum et certamina recitationum pi.

Dies apud π et die 22 Iulii, quod 7/22 exprimit, et similis rationis π ab Archimede, si signum "/" fractionem putari potest.?

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Id est 3.14159265358....
3. ↑  Bellos, Alex (14 Martii 2015). *Pi Day 2015: a sweet treat for maths fans*.. *theguardian.com* .
4. ↑  Program in Sveriges Radio – Swedish national radio company 14 Martii 2015.
5. ↑  De die nationali pi.
6. ↑  Dies internationalis mathematicae

Nexus interni
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Diem Numeri π** spectant. |

* De die numeri pi (Anglice)
*Geomela sp.*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Cucujiformia   
Superfamilia : Chrysomeloidea   
Familia : Chrysomelidae   
Subfamilia : Chrysomelinae   
Tribus : Chrysomelini   
Genus : ***Geomela***   
Lea, 1916  
   
Subdivisiones: Species\* *Geomela beatricis*
* *Geomela bifoveata*
* *Geomela blackburni*
* *Geomela bryophaga*
* *Geomela chiarae*

***Geomela*** est genus coleopterorum subfamiliae Chrysomelinarum, inter quod digeruntur circiter tredecim species parvorum obscurorumque animalium aliquando complanatorum, quae plerumque in meridianis et orientalibus Australiae regionibus endemica sunt, praecipue in Victoria, Nova Cambria Australi, et Australia Australi oriente.

Notae
-----

1. ↑  Atlas of Living Australia. "Geomela | Atlas of Living Australia". bie.ala.org.au .
2. ↑  "Australian Faunal Directory". environment.gov.au .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Geomelam*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity |
Vestigia dinosauriorum in Iugo Dinosauriorum conservata.
*Thalassinoides,* cuniculi a crustaceis facti, ex Medio Iurassico prope Makhtesh Qatan in Israel meridiano inventi.
**Ichnologia** est pars geologiae quae de indiciis actionum organismorum, sicut de sitibus cuniculorum et vestigiis tractat. Late pars palaeontologiae habetur, sed tantum una suarum partium, palaeoichnologia, ad fossilia vestigialia spectat, cum neoichnologia est studium indiciorum hodiernorum. Quod comparationes vestigiorum hodiernorum fossiliumque vestigialium saepe sumi possunt biologos adiuvat interpretari anatomiam actionesque organismorum qui vestigia effecerunt, adeo dum nulla fossilia corporalia inveniri possunt. **Ichnologus** est palaeontologus cuius corpus studii et investigationis est ichnologia.

Studia ichnologica ex inventione et explicatione structurarum biogenicarum pendent, ex proprietatibus ab organismis vivis effectis. Cuniculi, viae vestigiales, tramites, et perforationes sic sunt exempla structurarum biogenicarum, formis testarum mortuarum aliisque reliquiis corporalibus exclusis. Itaque eriguntur pro indiciis fossilibus ichnospecies, ut fossilia corporalia et vestigialia nominibus separentur. Ichnotaxa in nomenclatura zoologica aliquantulum diverse circumscribuntur quam taxa in fossilibus corporalibus condita.

Exempla sunt:

* Fossilia vestigialia ex locis inter aestus Cambriano exeunte, quae *Protichnites* et *Climactichnites* comprehendunt.
* Vestigia dinosauriorum Mesozoicorum ichnogenera sicut *Anomoepus,* *Atreipus,* et *Grallatorem* comprehendunt.
* Tumuli isopterorum Aevorum Triassici usque ad Recens, qui nonnulla saxorum sedimentariorum chiliometra quadrata circumplecti possunt.

Nexus interni
-------------

* *Anomoepus gracillimus*
* Classificatio fossilium vestigialium
* Fossile
* Cissamus

Nexus externi
-------------

* *Ichnos,* Internationale Indiciorum Plantarum Animaliumque Diurnum
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Tomoyuki Hirase
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 23 Maii 1977; Kagoshima  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Tomoyuki Hirase** (Iaponice 平瀬 智行, *Hirase Tomoyuki*, natus in *Kagoshima* die 23 Maii 1977) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2000) lusor est. Tomoyuki Hirase inter alia cum turmis *Kashima Antlers*, *Vissel Kobe* et *Vegalta Sendai* lusit.

Societas pediludii
------------------

* 1996-2004; Kashima Antlers
* 1998; →CFZ do Rio
* 2002; →Yokohama F. Marinos
* 2004-2007; Vissel Kobe
* 2008-2010; Vegalta Sendai

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Olympia aestiva 2000 (U-23); Certamina 8 manuum

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
*Vide etiam paginam discretivam:* Cleopatrae cena

"Cleopatrae cena" ab Ioanne Baptista Tiepolo annis 1743-1744 picta (Pinacotheca Nationalis Victoriae in urbe Melburnia)
"Cleopatrae cena" ab Ioanne Baptista Tiepolo annis 1746-1747 picta
"Cleopatrae cena" post Ioannem Baptistam Tiepolo a Francisco Martino Kuen anno fere 1771 picta
"**Cleopatrae cena**", illud scilicet convivium quod regina Aegypti Cleopatra VII Marco Antonio annis 30 a.C.n. obtulit margaritamque in aceto dissolutam bibit, bis pinxit Ioannes Baptista Tiepolo. Pictura prima est tabula annis 1743-1744 confecta, olim in Eremitagio Petropolitano, ab anno 1933 apud Pinacotheca Nationalis Victoriae Melburniae in urbe Australiae monstrata est. Altera est pictura muralis annis 1746-1747 confecta. Pictura in Palatio Labia Venetiis videtur iuxta aliam quae Antonii et Cleopatrae concursum depingit. Eandem cenam prius Gerardus de Lairesse et Gerardus Hoet, alii posterius depinxerunt.

Fontes principales, quibus usus est pictor, fuerunt Plutarchi "Vita Marci Antonii" a Iacobo Amyot Francogallice anno 1559 versa (ubi cenas anno 41 a.C.n. Antonio a Cleopatra oblatas narrantur) et praesertim Plinii maioris *Naturalis historia* qui anecdoton margaritarum refert.

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, "Vita Marci Antonii" 25.3-27.2
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 9.119-121

Bibliographia
-------------

* Marleen B. Flory, "Pearls for Venus" in *Historia* vol. 37 (1988) pp. 498-504
* Prudence J. Jones, "Cleopatra's Cocktail" in *Classical World* vol. 103 (2010) pp. 207-220
* Berthold L. Ullman, "Cleopatra's Pearls" in *Classical Journal* vol. 52 (1957) pp. 193-201 Textus apud *LacusCurtius*

Nexus externi
-------------

* "Cleopatra and the Pearl" apud *Encyclopaedia Romana*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Systema **sanguinis generis** AB0 secundum praesentiam antigeni in erythrocytis
**Genus sanguinis** adhibetur ad describendum sanguinem singularis hominis secundum duas rationes: praesentiam et qualitatem antigeni hereditarii in superficie erythrocytorum (id est, cellularum rubrarum sanguinis). Plurima sanguinis genera sunt glycoproteinum in natura, aliquanto geneticum stabile, aliqui reperti in pluribus speciis mammalium in eadem forma?. Aliis cuius modi antigena sunt proteina mediocra, carbohydrata etc. 30 systemata generum sanguinis humanorum recognoscuntur a societate internationali sanguinis transfusionis (*International Society of Blood Transfusion* - ISBT).

Austriacus Carolus Landsteiner  habetur inventor "systematis AB0", quam ob rem recepit Nobel Praemium anno 1930. At Cechianus Iohannes Jansky iam idem descripsit systema anno 1907, videtur, libere opere Landsteiner?. Genus AB (IV) etiam libere descriptum est in 1907 a Decastrello et Sturli.

Systema AB0
-----------

Transfundentibus sanguinem maxima refert systema AB0. Coniuncta anticorpora (Anglice *antibodies*) anti-A et anti-B solent esse immunoglobulina M, breviter IgM. Anticorpora AB IgM paritae sunt in primis annis vitae consuefaciendo materiis circumiecti sicut cibi, bacteria et vira. 0 in AB0 fere dicitur cifra (zerum) in aliis linguis.

Systema Rh
----------

Systema Rh secunda maxima pertinet transfundentibus cum 50 antigenis, quorum maximi momenti est antigenum D, quia solum ex Rh antigenis videtur provocare gravius responsum systematis immunitatis. Abbreviatio *Rh* ex Macaca mulatta derivatur, quadam simia Anglice *rhesus* appellata.

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*. Helsingiae: WSOY, 2001; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholmiae, 2009.
2. ↑  Landsteiner K. *Zur Kenntnis der antifermentativen, lytischen und agglutinierenden Wirkungen des Blutserums und der Lymphe.* Zentralblatt Bakteriologie 1900; 27:357-62.**(Germanice)**

Nexus interni
-------------

* Agglutinatio (biologia)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Cyanosis manus senis signum **hypoxiae**.
**Hypoxia** est penuria oxygenii in sanguine, cellulis, textibus biologicis, sub quam functio statusque eorum qui in periculum incurrere queant.

Hypoxia plerumque est malum pathologicum, quamquam nonnumquam in artibus athleticis plus quam in industria observatur, vel in altitudinem montium ascendendam. Saepe etiam hypoxia in neonatis praemature partis invenitur.

Etymologia
----------

Hypoxia ab vocabulii Graecis *ὑπό* 'parum, minus' et *ὀξύς* 'acriter' et *γεννάω* 'parere' derivatur.

Pinacotheca
-----------

* Exemplum cyanosis.Exemplum cyanosis.
* Neonatus praemature partus cum hypoxia levi.Neonatus praemature partus cum hypoxia levi.

Notae
-----

1. ↑  Michiels C. (Iun 2004). "Physiological and pathological responses to hypoxia". *The American journal of pathology* **164** (6): 1875-82

Nexus interni
-------------

* Erythrocytus
* Erythropoietinum
* Pulmo
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Insula Zacynthus.
**A Zacinto**, Latine "A Zacyntho", est carmen soneti anno 1803 a Hugone Foscolo compositum.

Carmen
------

Hugo Foscolo.
Né più mai toccherò le sacre sponde  

ove il mio corpo fanciulletto giacque,   

Zacinto mia, che te specchi nell'onde   

del greco mar da cui vergine nacque   

Venere, e fea quelle isole feconde   

col suo primo sorriso, onde non tacque   

le tue limpide nubi e le tue fronde   

l'inclito verso di colui che l'acque   

cantò fatali, ed il diverso esiglio   

per cui bello di fama e di sventura   

baciò la sua petrosa Itaca Ulisse.   

Tu non altro che il canto avrai del figlio,   

o materna mia terra; a noi prescrisse   

il fato illacrimata sepoltura.

Carmen Latine
-------------

Rursum umquam tangam sacra litora  

ubi puerulum corpus meum iacuit,   

Zacynthus mea, imaginem tuam spectans in undis   

Graeci maris a quo virgo nata est   

Venus, et illas insulas laetas fecit   

primo risu suo; non tacuit   

de nubibus limpidis et frondibus tuis   

inclutum carmen qui aquas   

fatales cecinit et alterum exilium   

quo ob famam ac miseriam clarus,   

suam Ithacam lapidosam basiavit Ulixes.   

Tibi filii tui nihil praeter carmen erit,   

o solum maternum meum; nobis praescripsit   

fatum sine lacrimis humationem.

De carmine
----------

Carmen de exilio est: hoc poëtam maestitia afficit, quod post mortem corpus suum domi non inhumabitur et necessarii sepulcrum suum non visent. Foscolo, vitis sua et Ulixis comparatis, hoc discrimen invenit, quod Graecus heros, bello Troiano victo, post decenne iter, Ithacam regressus est, autem ipse numquam Zacynthum redire poterit. Ultimo carmine de morte scribitur, sed iam verbum ‘’giacque’’, Latine ‘’iacuit’’, rem clam tangit.

Bibliographia
-------------

* Romanus Luperini, Petrus Catadi, Lydia Marchiani, Francus Marchese, *il nuovo La scrittura e l'interpretazione*, volume 1, Palumbo editore, ISBN 978-88-8020-846-4.
*Vide etiam paginam discretivam:* Pollice verso

"Pollice verso" ab Ioanne Leone Gérôme anno 1872 pictum (Museum Artis Phoenicense)
**Verso pollice** est locutio qua suadetur caedes gladiatoris devicti, sicut e textu Iuvenalis constat:

Quondam hi cornicines et municipalis harenae  

perpetui comites notaeque per oppida buccae
munera nunc edunt et, uerso pollice uulgus
cum iubet, occidunt populariter ...
Quomodo gestus factus est in dubio manet. Oculis Ioannis Leonis Gérôme videtur in tabula quam anno 1872 pinxit titulo "Pollice verso"; oculis Normanni Lindsay in tabula eodem titulo anno 1904 confecta.

Notae
-----

1. ↑  Iuvenalis, *Satirae* 3.34-37

Nexus externi
-------------

* "The Gladiator and the Thumb" apud LacusCurtius

Bibliographia
-------------

* Anthony Philip Corbeill, "Thumbs in Ancient Rome: pollex as index" in *Memoirs of the American Academy in Rome* vol. 42 (1997) pp. 61–81
* Edwin Post, "Pollice verso" in *American Journal of Philology* vol. 13 (1892) pp. 213–225
**Versuum series** in poesi est copia versuum intra poemate disposita, usitate in typographia ab aliis versuum seriebus per lineam vacuam vel indentationem variam notata. Versuum series formas habere possunt quae homoeoteleuton et metrum ostendunt, quamquam tales proprietates deesse possunt. Sunt multae unicae versuum serierum formae, quarum nonnullae sunt simplices, sicut tetrastichonta, quibus sunt quattuor versus; aliae formae sunt multipliciores, sicut versuum series Spenseriana. Poemata versus ficti, sicut sestinae, defini possunt per numerum et formam eorum versuum serierum. Sensus nominis *versuum seriei* sensus *strophe* similis est, sed *strophe* aliquando adhibetur ad attingere irregulares versuum copias contra regularem versuum seriem in homoeoteleutone dispositam.

Versuum series in poesi est capitis quod in prosa invenitur analoga; cogitationes coniunctae in unitates disponuntur. In musica, series linearum usitate *versus* appellantur.

Inter poetas Romanos, Propertius versuum seriebus fortasse uti solebat.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "**stanza,** render by phrase, such as *versuum series.*" D. P. Simpson, *Cassell's Latin Dictionary* (Novi Eboraci: Wiley Publishing, 1968), 838.
2. ↑  Murfin et Ray, *The Bedford Glossary of Critical and Literary Terms,* p. 455.
3. ↑  Murfin et Ray, *The Bedford Glossary of Critical and Literary Terms,* p. 457.
4. ↑  Kirszner et Mandell, *Literature Reading, Writing, Reacting,* capitulum 18, p. 716.
5. ↑  "A conviction has been steadily gaining ground among editors of Propertius that in composing some of his work the poet had set before himself a definite structure, a structure which determined the dimensions of a poem and did not occcur as an unforeseen result. In Book I, for example, some poems fall fairly obviously into regular blocks of verses:

	* 1.6 = 6 : 6 : 6 : 6 : 6 : 6
	* 1.10 = 10 : 10 : 10
	* 1.14 = 8 : 8 : 8" (Propertius 1990:19–20).

Nexus interni
-------------

* Sonetum
* Rima

Bibliographia
-------------

* Propertius. 1990. *Elegies.* Ed. & conv. G. P. Goold. Loeb Classical Library, 18. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 0-674-99020-X.
Orientale Telluris Hemisphaerium, flavo coloratum.
Hemisphaerium Orientale.
**Hemisphaerium orientale** in geographia est dimidium telluris quod ad orientem Primi Meridiani (qui Observatorium Regale Grenovici Angliae transit) et ad occidentem 180° longitudinis patet. Nomen etiam regioni adhibetur quae Europam, Asiam, Africam, et Australasiam, contra *hemisphaerium occidentale,* nomen regionis quae Americam complectitur. Praeterea, nomen sensu culturali vel geopoliticali synonymum vocabuli *Veteris Mundi* adhiberi potest 

Terrae emersae Hemisphaerii Orientalis sunt terris Hemisphaerii Occidentalis emersis vastiores, et maxime variis habitationes naturales praebent.

Demographica
------------

Circiter 82 centesimae hominum in hemisphaerio orientali, circiter 18 centesimae in hemisphaerio occidentali habitant.

Notae
-----

1. ↑  "Latitude and Longitude," apud www.britannica.com.
2. ↑  "How Much of Humanity is in Your Hemisphere?" Brilliant Maps.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 0°0′0″N 90°0′0″E • Encyclopædia Britannica |

Hemisphaeria Telluris

Hemisphaerium Septentrionale • Hemisphaerium Australe • Hemisphaerium Orientale • Hemisphaerium Occidentale • Hemisphaerium terrestre • Hemisphaerium aquaticum
  
 ' **Tabulae hemisphaeriorum telluris**
Wikidata Martinus de Murua
Res apud Vicidata repertae:Martinus de Murua: imagoMartinus de Murua: imago
*Nativitas*: 1525; Ipuscoa  
*Obitus*: 1618; Matritum  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, monachus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Martinus de Murua**, Hispanice *Martín de Murúa* (natus anno circiter 1525; mortuus circa 1618), frater Mercedarius, scriptor fuit de conquisitione Americae Australis Hispanica. Opus titulo *Historia general del Piru* confecit, cui Guamán Poma picturas addiderat. Quod opus non ante saeculum XX divulgatum est.

Bibliographia
-------------

Frater Martinus de Murua mulierem indigenam verberat. Guamán Poma, *El primer nueva corónica y buen gobierno* (1616) f. 661v (Bibliotheca Regia Danica)
* Rolena Adorno, Ivan Boserup, "Guamán Poma and the manuscripts of Fray Martín de Murúa: prolegomena to a critical edition of the Historia del Perú[*nexus deficit*]" in *Fund og forskning* (2004?)
* Thomas Cummins, Barbara Anderson, edd. *The Getty Murua: Essays on the Making of Martin de Murúa's "Historia General del Piru", J. Paul Getty Museum Ms. Ludwig XIII 16*. Angelopoli: Getty Research Institute, 2008 Textus interretialis
* *Martín de Murúa: Historia General del Piru: Facsimile of J. Paul Getty Museum MS. Ludwig XIII 16*. Angelopoli: Getty Research Institute, 2008 Textus interretialis
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Distributio numeri incolarum mundi anno 2016.
**Dies Numeri Incolarum Mundi** est dies quae inter gentes die 11 Iulii quotannis celebratur pro sensibilizatione? de numero incolarum, quam Programma Promotorium Consociationis Nationum anno 1989 decrevit. Origo diei est eiusdem dies anno 1987, ubi numerus incolarum mundi 5 billiones hominum factus est. Anno 2019, mundi numerus incolarum circa 7.7 billiones hominum putabatur.

Consociationis Nationum programma contra superincolationem et contra sexismum et paupertatem ac pro salute maternitatis et iuribus humanis.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Pagina apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Anglice)
* Pagina apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Francogallice)
* Pagina apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Hispanice)
Wikidata Selandia (provincia)
Res apud Vicidata repertae:Selandia (provincia): vexillumSelandia (provincia): vexillum
provincia  
*Civitas*: Dania  
*Locus*: 55°10′0″N 11°50′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Dania  
*Territoria finitima*: Urbs capitalis, Scaniae Comitatus
**Forma**

*Area*: 7 225.30 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Sora  
*Subdivisiones*: Faxe Municipality, Greve Municipality, Guldborgsund Municipality, Holbæk Municipality, Kalundborg Municipality, Køge Municipality, Lejre Municipality, Lolland Municipality, Næstved Municipality, Odsherred Municipality, Ringsted Municipality, Roskilde Municipality, Slagelse Municipality, Solrød Municipality, Sorø Municipality, Stevns Municipality, Vordingborg Municipium
**Gestio**

*Praefectus*: Heino Knudsen  

**Vita**

*Incolae*: 837 087  

**Tabula aut despectus**

Selandia (provincia): situsSelandia (provincia): situs
**Selandia** (Danice: *Region Sjælland*) est provincia danica in meridie Selandiae insulae et in Lalandia, Falstra, Møn et alteris parvis insulis. 819.763 incolas et 7.273 km² habet. Caput suum urbs Sorae est.

Communia regionis
-----------------

Regio 17 communia habet:

Selandiae regionis communia
* Callunda
* Coagium
* Hippolophiopolis
* Greve
* Commune Freti Chrysopolitani
* Holbeca
* Lethra
* Lalandia
* Nestueda
* Ager Puncti
* Ringstadium
* Roë Fortes
* Slagosia
* Hyletomas
* Sora
* Steuns
* Orthunga

Notae
-----

1. ↑  www.statistikbanken.dk → Befolkning og valg → Folketal → Tabelle BEF44 (Folketal pr. 1. januar fordelt på byer)

Provinciae et territoria Daniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Provinciae (*regioner*) | Dania Meridiana · Iutia Media · Iutia Septentrionalis · Urbs capitalis · Selandia |
| Territoria obnoxia | Ertholmene · Faeroae · Groenlandia |

 |
|  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Geographia Europaea** occidentalem Eurasiae continentis regionem tractat. Hominum 494 296 878 continentem incolunt (Unio Europaea, anno 2006).

Fines
-----

Europa initium capit ab Oceano Atlantico, continetur montibus Uralibus, attingit etiam Mare Mediterraneum (a Romanos *Mare Nostrum* appellatum) et algidissimum Mare Arcticum. Vel Pomponio Mela teste:

> Europa terminos habet ab oriente Tanain et Maeotida et Pontum, a meridie reliqua Nostri maris, ab occidente Atlanticum, a septentrione Britannicum oceanum.
> 
> 

### Montes

Vasta Europae pars plana est; sunt autem alti montes a parte meridiana (Alpes, Pyrenaei), minores a septentrionibus (Montes Caledonii et alii). Sunt autem qui montes Caledonios colles meros esse teneant, si cum aut Carpathiis aut Caucasiis conferuntur.

Nexus interni
-------------

* Geographia Hispaniae

Bibliographia
-------------

* Johanni Wilhelmo, Carolo Philippo, Alexandro Sigismundi, Francisco Ludovico: *Compendium Geographiae Territorialis* Libri IV. Romae 1713.

Geographia Europaea

Albania · Andorra · Austria · Belgica · Bosnia et Herzegovina · Britanniarum Regnum · Bulgaria · Cechia · Civitas Vaticana · Croatia · Cyprus · Dania · Estonia · Finnia · Francia · Germania · Graecia · Helvetia · Hibernia · Hispania · Hungaria · Islandia · Italia · Lettonia · Lichtenstenum · Lituania · Luxemburgum · Macedonia · Melita · Moldavia · Monoecus · Mons Niger · Nederlandia · Norvegia · Polonia · Portugallia · Romania · Russia · Ruthenia Alba · Serbia · Sanctus Marinus · Slovacia · Slovenia · Suecia · Turcia · Ucraina
Wikidata Ibrahima Kassory Fofana
Res apud Vicidata repertae:Ibrahima Kassory Fofana: imagoIbrahima Kassory Fofana: imago
*Nativitas*: 1954; Forécariah  
*Patria*: Guinea  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Guinea, Minister of Budget of Guinea, Minister of Economy and Finance of Guinea, Minister of Investments and Public-Private Partnerships, chairperson, Minister of Finance of Guinea  
*Munus*: politicus, homo in re publica potens, Officialis  

**Ibrahima Kassory Fofana** (Forécariah in urbe anno 1954 seu 1955 natus) est politicus Guineae.

Alumnus est instituti polytechnici Conakriensis ubi oeconomiae studuit. Iuxta ministeria co-operationis internationalis et evolutionis a principio operam dedit, sed anno 1990 director subventionum publicarum, 1994 (iussu praesidis Lansana Conté) magister operum publicorum, 1996 consiliarius a vectigalibus societatibusque publicis iuxta primum ministrum Sidya Touré. Minister vectigalium ab 1997 meruit usque in 2000. Quo anno, inimicitia praesidis surrecta, exsilium petivit Dakar ad urbem, deinde Vasingtoniam, ubi studia apud universitatem Americanam persecutus est. In patriam anno 2009 reditus praesidatum vano petivit. Socius denuo praesidis Alpha Condé mense Aprili 2014 minister subventionum consocietatumque publicarum privatarum factus est.

Notae
-----

1. ↑  "Choix du Premier Ministre : Pourquoi la préfecture de Forécariah est toujours à l’honneur !" (22 Maii 2018) apud *GuinéeLive*
2. 1 2  *Le Monde*

Bibliographia
-------------

* "En Guinée, Ibrahima Kassory Fofana devient premier ministre" in *Le Monde* (22 Maii 2018)
* "Guinée : Ibrahima Kassory Fofana, l'ancien opposant devient Premier ministre" in *Le Point* (22 Maii 2018)
* "Kassory Fofana, super ministre à la Présidence !" (2 Februarii 2016) apud *Guinée7*
* Abdoulaye Bah, "Primature : le portrait de Kassory Fofana en douze dates" (21 Maii 2018) apud *Guinéenews*

Primi ministri Guineae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ludovicus Lansana Beavogui 1972 • Diarra Traoré 1984 • *vacat* 1984–1996 • Sidya Touré 1996 • Lamine Sidimé 1999 • Franciscus Lonseny Fall 2004 • Cellou Dalein Diallo 2004 • Eugenius Camara 2007 • Lansana Kouyaté 2007 • Ahmed Tidiane Souaré 2008 • Kabiné Komara 2008 • Ioannes Maria Doré 2010 • Mahometus Said Fofana 2010 • Mamady Youla 2015 • Ibrahima Kassory Fofana 2018 • Bernardus Goumou 2022
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Guineae • Ministri rerum externarum Guineenses |
|  |
**Martyrologium Hieronymianum** vel **Martyrologium sancti Hieronymi** sunt litterae de martyribus ecclesiae antiquae summa auctoritate ac Medio Aevo in Europa occidentali late longeque diffusae. Antiquitate Posteriore et Medio Aevo ineunte scriptis e variis regionibus oriundis componendis martyrologium factum est, ut primo omnes persecutiones martyresque complecteretur. Quo ad omnia martyrologia consecutiva valebat. 

Martyrologii initium *Vitam Malchi* Hieronymi anni 392 indicat, ubi idem historiam martyrum componere velle scripserat.[1] Etsi his diebus Hieronymus auctor non iam creditur.

*Martyrologium Hieronymianum* forma indicis compositum est, plerumque dies, loca, nomina referens ut puta: "III id. ian. Romæ, in cymiterio Callisti, via Appia, depositio Miltiadis episcopi". Solum non numquam aliae res traduntur. Martyrologia vitas martyrum continentia non ante aevum Carolingorum inveniuntur.

Bibliographia
-------------

* Giovanni Battista de Rossi, Louis Duchesne, edd. *Martyrologium Hieronymianum.* In: *Acta Sanctorum*, Mensis Novembris 2/1, Bruxellis 1894 Textus
* Hippolyte Delehaye, *Commentarius perpetuus in Martyrologium Hieronymianum*. In: *Acta Sanctorum*, Mensis Novembris 2/2, Bruxellis 1931.

Notae
-----

1. ↑  "Scribere enim disposui [...] ab adventu salvatoris usque ad nostram aetatem, id est, ab apostolis, usque ad nostri temporis faecem, quomodo et per quos Christi ecclesia nata sit, et adulta, persecutionibus creverit, et martyriis coronata sit."
Gentilis Bellini a se adumbratus, 1496.
*Mahometus II sultanus* (1480), oleum in textile. Pinacotheca Nationalis Londinii.
Gentilis et Ioannis Bellini *Sanctus Marcus Alexandriae praedicat* (1504–1507), oleum in textile. Pinacoteca di Brera Medionali.
**Gentilis** (Italiane *Gentile*) **Bellini** (c. 1429 – 23 Februarii 1507) fuit pictor Renascentiae Italicae e notissima pictorum Veneticorum familia ortus. Pater Iacobus Bellini, frater Ioannes Bellini, levir Andreas Mantegna fuit. Ioanni vivo maior habebatur, sed contrarium hodie obtinetur.

Nexus interni
-------------

* Orientalismus

Bibliographia
-------------

* Hartt, Frederick. 1987. *History of Italian Renaissance Art.* Ed. 2a. Londinii: Thames & Hudson. ISBN 0500235104.
* Meyer zur Capellen, Jürg. 1985. *Gentile Bellini.* Stutgardiae: Steiner Verlag Wiesbaden. ISBN 3515040862.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gentilem Bellini** spectant. |

* De Gentile Bellini in *A World History of Art.*
* De Gentile Bellini et exhibitione orientali.
*Ichthyosaurus breviceps*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Sauropsida   
Ordo : Ichthyosauria   
Familia : Ichthyosauridae   
De la Beche & Conybeare, 1821  
Genus : ***Ichthyosaurus***   
De la Beche & Conybeare, 1821  
   
Palaeontologia

208–182 m.a.: Rhaetium > Pliensbachium 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Species\**I. breviceps* Owen, 1881
* *I. communis* Conybeare, 1822
* *I. conybeari* Lydekker, 1888
* *I. intermedius* Conybeare, 1822

***Ichthyosaurus*** (e Graeco ἰχθύς 'piscis' + σαῦρος 'lacerta') fuit genus ichthyosauriorum, quod aevis Triassico Iurassicoque inferiore vixit. Primum specimen a Maria Anning anno 1811 inventum est. Reliqua fossilia in Belgica, Anglia, Germania, Helvetia, Indonesia reperiuntur. Specimina certa parvorum embryonum ossa continentia inventa sunt. Inter exemplaria specierum sunt *Ophthalmosaurus, Aegirosaurus,* *Mollesaurus.*

Notae
-----

1. ↑  Maisch et Matzke 2000.
2. ↑  Lomax et Sachs 2017.

Bibliographia
-------------

* Maisch, M. W. et A. T. Matzke. 2000. The Ichthyosauria. *Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde Serie B (Geologie und Paläontologie)* 298: 1–159.
* Lomax, D. R. et S. Sachs. 2017. On the largest *Ichthyosaurus*: A new specimen of *Ichthyosaurus somersetensis* containing an embryo. *Acta Palaeontologica Polonica*. doi:10.4202/app.00376.2017.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ichthyosaurus** spectant. |
Dionysus et Eros. Museum Archaeologicum Neapolis.
Tegmen editionis 1915 mythistoriae I. M. Barrie, primum anno 1911 divulgatae.
***Puer aeternus*** in mythologia et psychologia est puer-deus, persona archetypica quae semper iuvenis manet; hic videtur vir adultus cuius vita animi motuum in gradu adolescentiae morantur. Hic "puer" plerumque vitam ad tempus degere solet ob timorem rerum statús ex quo effugere non possit. Libertatem arbitriumque adpetit, fines limitesque odit, ullas optionis angustias detestari solet.

Puer in mythologia
------------------

Locutio *puer aeternus* ex *Metamorphosibus* venit, opere epico Ovidii (43 a.C.n.–circa 17 p.C.n.) poetae Romani, quod mythos Graecos et Romanos tractat; qui in poemate Iacchum deum-filium *puerum aeternum* appellat, quem pro persona ab eo in mysteriis Eleusinis acta laudat. Iacchus deinde cum deis Dionyso et Erote comparatur. Hic puer est deus vegetationis et resurrectionis, deus iuventutis divinae, sicut Tammuz, Attis, et Adonis. Figura dei iuvenis qui interfectus ab inferis excitatur in mythologia Aegyptia in fabula Osiris apparet.

Nexus interni
-------------

* Peter Pan

Notae
-----

1. ↑  Marie-Louise von Franz, *The Problem of the Puer Aeternus,* ed. 3a (Toronti: Inner City Books, 2000).
2. ↑  Sharp, p. 109.
3. ↑  von Franz, p. 7

Bibliographia
-------------

* Hopcke, Robert H. 1989. *A Guided Tour of the Collected Works of C. G. Jung.* Bostoniae: Shambhala. ISBN 0-87773-470-4.
* Jung, C. G. *The Collected Works of C. G. Jung.* Bollingen Series, 20. 20 voll. Princetoniae: Princeton University Press. Ab R. F. C. Hull conversus (praeter vol. 2).
* Jung, C. G. 73 *Answer to Job* (ex Operibus Conlectis,11). Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 0-691-01785-9.
* Sharp, Daryl. 1991. *Jung Lexicon: A Primer of Terms & Concepts.* Toronti: Inner City Books. ISBN 0-919123-48-1.
* von Franz, Marie-Louise. 2000. *The Problem of the Puer Aeternus.* ed. 3a. Toronti: Inner City Books. ISBN 0-919123-88-0.
* Yeoman, Ann. 1998. *Now or Neveland: Peter Pan and the Myth of Eternal Youth (A Psychological Perspective on a Cultural Icon).* Toronti: Inner City Books. ISBN 0-919123-83-X.

Nexus externi
-------------

* Syndroma Petri Panos, syndrome-de-peter-pan.com (Francice)
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Sauropsida   
Superordo : Dinosauria   
Ordo : Saurischia   
Subordo : Theropoda   
Familia : Spinosauridae   
Subfamilia : Baryonychinae   
Genus : ***Baryonyx***   
Charig & Milner, 1986  
   
Palaeontologia

Cretaceum inferius
Subdivisiones: Species\* ***B. walkeri*** Charig & Milner, 1986 (type)
Synonyma
\* *Suchosaurus*? Owen, 1841
* *Suchomimus*? Sereno et alii, 1998

***Baryonyx*** (de Graeco *βαρως* 'gravis' + ονυξ 'unguis') fuit genus dinosauriorum familiae Spinosauridarum. Adhuc cognoscitur una *Baryonycis* species, scilicet ***Baryonyx walkeri***. In Britannia et Lusitania Hispaniaque inventae sunt eius reliquiae. Secundum fossilia hucusque reperta, *Baryonyx* putatur Aevo Cretaceo ineunte primum floruisse.

Descriptio
----------

*Baryonyx* fuit fere 28 metra longus. Caput crocodili simile, et circa 96 dentes (numerus duplex plerumque Theropodum) ad captandos pisces habuit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

* Baryonyx apud "Enchanted Learning"
* Baryonyx apud "Kidsdinos"