recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Universitas Londiniensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Londiniensis: insigneUniversitas Londiniensis: insigne
universitas, schola superior, editrix aperta, studium  
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°31′16″N 0°7′44″W, 51°31′23″N 0°7′51″W  
*Situs*: Londinium, Camden
**Rectio**

*Locus*: University of London, Senate House, Malet Street, London, WC1E 7HU  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Londinium; Londinium
**Origo**

*Inceptio*: 1836  

**Tabula aut despectus**

Universitas Londiniensis: imagoUniversitas Londiniensis: imago
**Universitas Londiniensis** est studium generale Londinii anno 1836 constitutum, omnium universitatum regni Britanniarum maxima quae ad numerum scholarium pertinet. Motu collegiorum Universitatis et Regii, iam antea conditorum, incepta est.

Universitas septemdecim collegia anno 2018 comprehendit, videlicet: Collegium Birkbeck, Universitas Urbana, Institutum Courtauld, Collegium Aurifabrorum, Institutum Oncologicum, Collegium Regium, Schola Negotii, Schola Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis, Schola Hygienae Medicinaeque Tropicalis, Collegium Reginae Mariae, Regalis Academia Musica, Schola Centralis Artium Rhetoricae et Scaenicae, Regale Collegium Holloway, Regale Collegium Veterinarium, Schola Studiorum Orientalium et Africanorum, Schola Medica Sancti Georgii, Collegium Universitatis Londiniensis. Adiunguntur tria instituta quae centralia appellantur, videlicet Universitas Londiniensis Transmundana, Institutum Parisiense Universitatis Londiniensis, Schola Studiorum Superiorum. In qua schola congessa sunt Institutum Warburg aliaque instituta rerum humanarum socialiumque novem.

Bibliographia
-------------

Aedificium senatús universitatis Londiniensis
* Negley Harte, *University of London: An Illustrated History: 1836–1986*. Londinii: A. & C. Black, 2000. ISBN 9780567564498.
* F. M. L.Thompson, *The University of London and the World of Learning, 1836–1986*. Londinii: A. & C. Black, 1990. ISBN 9781852850326.
* F. M. G. Willson, *Our Minerva: The Men and Politics of the University of London, 1836–58*. Londinii: Athlone Press, 1995. ISBN 9780485114799.
* F. M. G. Willson, *The University of London, 1858–1900: The Politics of Senate and Convocation*. Boydell Press, 2004. ISBN 9781843830658

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitatem Londiniensem** spectant. |

* Pagina officialis Universitatis Londiniensis
Wikidata Universitas Lesley
Res apud Vicidata repertae:
studium privatum, non lucrativa  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 42°22′48″N 71°7′2″W  
*Situs*: Cantabrigia
**Rectio**

*Locus*: 29 Everett St, Cambridge, MA, 02138-2790  
Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1909  

**Tabula aut despectus**

Universitas Lesley: imagoUniversitas Lesley: imago
Domus Edithae Lesley, nunc officina praesidis, in Campo Doblensi sita.
**Universitas Lesley** (Anglice *Lesley University*) est universitas privata et coeducationalis Cantabrigiae in Massachusetta sita. Denis milibus fere scholasticis curricula educationis, therapiarum expressivarum, scripturae creativae, consilii, et bellarum artium praebet. Sententia universitatis "Perissem Ni Perstitissem," nomen per ludibrium datum Lynx, colores viridis et albus sunt.

Universitas est socius Societatis Scholarum et Collegiorum Novae Angliae, Societatis Scholarum Artis et Descriptionis Nationalis, Congressus Collegialis Novae Angliae, et Societatis Collegiorum Artis et Descriptionis.

Universitas, nomine Anglico *Lesley School* (Schola Lesley), etiam *Lesley Normal School* (Schola normalis Lesley) appellata, ab Editha Lesley, educatore Americana, in eius domo ad 29 Via Everett Cantabrigiae anno 1909 condita est.

Praesides Universitatis Lesleianae| Editha Lesley | 1909–1938 |
| Geretrudis Malloch | 1938–1943 |
| Margarita Franklin | 1943 |
| Trentwell Mason White | 1944–1959 (mortuus) |
| Samuel Wonders | 1959–1960 (agens) |
| Donaldus Orton | 1960–1985 |
| Margareta A. McKenna | 1985–2007 |
| Iosephus B. Moore | 2007–2016 |
|

Offficina admissionum subgraduatorum in Campo Doblensi.
Aedificium olim Ecclesia Congregationalis North Prospect, nunc Bibliotheca Ioannis et Carolae Moriarty Universitatis Lesleianae, Ianuario 2015 per Propositum Sedis Artium Lunderanarum refectum est.

Notae
-----

1. ↑  New England Association of Schools and Colleges. "Roster of Institutions". New England Association of Schools and Colleges.
2. ↑  National Association of Schools of Art and Design.
3. ↑  New England Collegiate Conference.
4. ↑  Association of Independent Colleges of Art and Design.
5. ↑  "Lesley University of Art & Design" .
6. ↑  "About the NECC". New England Collegiate Conference .
7. ↑  "History of Lesley University Presidents". Lesley University. 2016 .
8. ↑  Krantz, Laura (4 May 2015). "Moore to Step Down as Lesley University President Next Year". *The Boston Globe.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitatem Lesley** spectant. |

* Situs proprius
* Situs athleticarum proprius
Wikidata Culmen de Ulmo
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°47′0″N 12°22′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 420  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Tarvisana  

**Geographia**

*Superficies*: 17.9 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Marenum, Maceriata, Ulmellae, Fanum Sancti Pauli Plavis, Fanum Sanctae Luciae Plavis, Sperciglanus, Lavazola  

**Tabula aut despectus**

Culmen de Ulmo: situsCulmen de Ulmo: situs
**Culmen de Ulmo** (alia nomina: *Cacumen de Ulmo*) (Italiane *Cimadolmo*; Venetice: *Çimadolmo*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

* Plebs Sancti Maurilii de Stablucio seu Stablucium (Italiane: *Stabiuzzo*),

Nexus interni
-------------

* Venetia (*Regio*),
* Provincia Tarvisana,
* Marchia Tarvisana,
* Tarvisium (*Urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Culmen de Ulmo** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Tarvisana.Collocatio finium municipii in Provincia Tarvisana.

Notae
-----

1. ↑  Neologismus
2. ↑  Neologismus
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*


Cavia

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Rodentia   
Familia : Caviidae   
Genus : ***Cavia***   
Pallas, 1766  
   
Subdivisiones: Species*Cavia aperea*  

*Cavia tschudii*  

*Cavia guianae*  

*Cavia anolaimae*  

*Cavia nana*  

*Cavia porcellus*  

*Cavia fulgida*  

*Cavia magna*  

*Cavia intermedia*

***Cavia*** est genus subfamiliae Cavinarum ex Ande, quod rodentias habet cuius notisima specie est, cavia porcellus, magna pars cibi in America Australi, et in mundo occidentali animalis dilecti.

Species
-------

Genus comprehendit species infra:

* *Cavia anolaimae* -Habetur *Cavia porcellus* eiusdem ex Columbia et avio vivit.
* *Cavia aperea* – ex Brasilia.
* *Cavia fulgida* – ex Brasilia
* *Cavia guianae* - Habetur *Cavia porcellus* eiusdem ex Venetiola, Guiana, Brasilia.
* *Cavia intermedia* –
* *Cavia magna* – ex Uraquaria, et Brasilia
* *Cavia nana* - Habetur *Cavia tschudii* eiusdem
* *Cavia porcellus* –
* *Cavia tschudii* –

Notae
-----

1. ↑  Wikipedia Hispanice

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cavia (genus)** spectant. |
Facies Panthei
**Pantheum**, Latinitate medii aevi etiam **Pantheon** (Graece Πάνθειον), est clarissimum aedificium, quod Campo Martio Romae in usu continuo ex antiquitate remanet. Ab Agrippa consule anno 27 a.C.n. aedificatum, deinde incendio anno 80 consumptum, postea ab Hadriano anno 125 restitutum est. Etiam nunc, restat mundi maximum concretum sine supplementis convexum.

Partes interiores Panthei
Adumbratio desuper in Pantheum
Interior.
Interior tholi.
Interior cellae.
Primum ad omnes deos consecratum, Phocas I, imperator Romanorum Constantinopolitanus, aedificium Bonifacio papae IV anno 609 dedit, quod in ecclesiam (basilicam) Christianam nomine *Sancta Maria ad Martyres* mox conversum est. Post saeculum XV, aedificium etiam pro sepulcreto adhibebatur, ubi Raphael Sanctius Urbinas et Hannibal Carracci pictores, Archangelus Corelli compositor, et Balthasar Perutius architectus sepulti sunt.

Aedificium
----------

### Pronaos

Pronaos est vestibulum ante portas Panthei. Est spatium columnatus, octastylos, cum columnis monolithis ex granite Aegyptiaco factis, atque cum capitellis marmoreis, ordine Corinthio. Inscriptio zophori ita legitur:

M·AGRIPPA·L·F·COS·TERTIVM·FECIT
Id est: *Marcus Agrippa, Lucii filius, consul tertium fecit*.

### Cella

Cella templi fani rotunda est, cui dei adesse putabantur et ritus fiebant. Solum marmoreum est cum variegatorum colorum pavimento.

### Convexum

Convexum est tectura Panthei. Factum est opere caementicio. Oculus in culmine est vacuum spatium, per quod solis lux in templum pervenit.

Notae
-----

1. ↑  Plin. *Naturalis Historia* 36.38.4: "Agrippae Pantheum decoravit Diogenes Atheniensis".
2. ↑  *De mirabilibus urbis Romae*.

Bibliographia
-------------

* Choisy, Auguste. 1873. *L'art de bâtir chez les Romains.* Lutetiae: Librarie gènèerale de l'architectura et des travaux publics et Cie.
* Choisy, Auguste. 1999. *El arte de construir en Roma.* Madriti: Instituto Juan de Herrera. ISBN 84-89977-67-4.
* De Fine Licht, Kjeld. 1968. *The Rotunda in Rome. A study of Hadrian's Pantheon.* Hafniae: Gyldendal.
* Lanciani, Rodolfo. 1897. *Las ruinas y excavaciones de la Antigua Roma.*
* Montero Fernández, Francisco Javier. 2004. *El Panteón: Imagen, tiempo y espacio: Proyecto y patrimonio.* Sevillae: Universidad de Sevilla. Instituto Universitario de Ciencias de la Construcción. ISBN 84-472-0824-9.
* Vighi, R. 1959. *Il Pantheon.*

Nexus interni
-------------

* Pantheon Parisiense

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pantheum Agrippae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°53′55″N 12°28′37″E • *GeoNames* • Pleiades • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs publicus basilicae **(Italiane, Anglice)**
*Panulirus penicillatus* se celans

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Familia : Palinuridae   
Genus : *Panulirus*   
Species : ***P. penicillatus***   
*Panulirus penicillatus*   
(Olivier, 1791)   
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)

***Panulirus penicillatus*** est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora occidentalia et septentrionalia oceani Indici (a Madagascaria usque in Sinis, ad litora marium Erythraei Sinensisque australis atque prope insulas Indonesias Pacificasque tropicas usque ad Havaienses Galapagensesque habitat. In omnibus his regionibus propter carnem deliciosam a piscatoribus captatur.

Notae
-----

1. ↑  *WoRMS: Marine Species* (vide nexus externos)
2. ↑  *IUCN*

Bibliographia
-------------

Gastronomia Carnaticensis: *Panulirus penicillatus* (?) cum iure ex oxygala cepisque Mangaluri in urbe inlatus
* Alan Davidson, *Seafood of South-East Asia* (2a ed. Totenais: Prospect Books, 2003) p. 139
* Alex Hearn, Juan Carlos Murillo, "Life History of the Red Spiny Lobster, Panulirus penicillatus (Decapoda: Palinuridae), in the Galapagos Marine Reserve, Ecuador" in *Pacific Science* vol. 62 (2008) pp. 191–204
* Lipke B. Holthuis, *Marine Lobsters of the World* (FAO, 1991) pp. 151-152

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • INPN France |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Panulirus penicillatus"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Panulirus penicillatus** spectant. |
**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Superfamilia : Palinuroidea   
Familia : Palinuridae   
Genus : *Panulirus*   
Species : **Panulirus stimpsoni**   
Panulirus stimpsoni   
Holthuis, 1963  
Conservationis status

DD  
  
  
Status parum cognitus (IUCN 3.1)

***Panulirus stimpsoni*** est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora sinus Thailandensis et maris Sinensis australis habitat. His regionibus propter carnem deliciosam a piscatoribus captatur.

Bibliographia
-------------

Cibus viarius Thailandensis: *Panulirus stimpsoni* (?) Hua Hin in oppido super craticulam assatur
* Lipke B. Holthuis, "Preliminary descriptions of some new species of Palinuridea (Crustacea Decapoda, Macrura Reptantia)" in *Proc. K. Nederl. Akad. Wetensch. ser. C* vol. 66 (1963) pp. 54-60
* Lipke B. Holthuis, "Notes on Panulirus stimpsoni Holthuis, 1963 (Decapoda, Palinuridae)" in *Crustaceana* vol. 34 (1978) pp. 95-100
* Lipke B. Holthuis, *Marine Lobsters of the World* (FAO, 1991) p. 155

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Panulirus stimpsoni"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Panulirus stimpsoni** spectant. |
Wikidata Camillus Poupeye
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 26 Maii 1874; Furna  
*Obitus*: 29 Novembris 1963; Scarbeca  

**Officium**

*Munus*: scriptor  

**Camillus Poupeye**, praenomine Nederlandice *Camiel* atque Francogallice *Camille* (natus Furnae die 26 Maii 1874; mortuus Scarbecae die 29 Novembris 1963), fuit scriptor, historicus artium, et sinologus Belgicus.

Vita
----

Camillus Poupeye studia humanitatis in collegio Furnae urbis Belgicae perfecit; artem delineandi didicit apud patrem suum Carolum ingeniarium. Ab anno 1889 ad annum 1892 se dedit studiis ingeniarii in Universitate Catholica Lovaniensi. Tempore libero, fuit etiam nauta in navibus mercatoriis, et usque Americam navigavit; ab anno 1893 ad annum 1897 fecit ut simplex nauta varia itinera per totum orbem terrarum.

Anno 1897mo 1898moque didicit artem braxatoriam in Schola Braxatoria (*Brouwerijschool Sint-Lieven*), et per breve tempus fuit braxator cervisiae in vico De Panne ad litus maris. Postea migravit usque ad urbem Mechliniam, qua in urbe in matrimonium Rosaliam Collet viduam duxit. Munus postea exercuit computatoris in Societate Ferrearum Viarum Vicinalium.

Ab anno 1904 usque ad annum 1907 didicit Bruxellis historiam artium et antiquitatis. Flagrante primo bello mundano, aufugit in Britanniam, ubi se dedit studiis historiae rerum theatralium. Bello finito, in Belgicam revertit, ubi clarus spectaculorum theatralium iudex fieri coepit. Opera promovit Michaelis de Ghelderode. Praecipue inquisivit et scripsit de arte theatrali Sinensi et didicit linguam Sinensem. Habebat enim conexiones cum Sina, quia Marcellus Poupeye frater (natus Furnae die 20 Aprilis 1885; mortuus in vico Kalmthout die 8 Aprilis 1964), erat sacerdos et missionarius Ordinis Patrum Alborum in Sina.

De documentis
-------------

Manuscripta epistolaeque eius et delineationes effectae in itineribus, cum eius bibliotheca privata, Bruxellis servantur apud *Archives et musée de la littérature.*

Nonnulla scripta eius
---------------------

* *De stand onzer kennis van de Primitieven*, 1910
* *Nic Van der Veken*, 1911
* *Les jardins clos*, 1912
* *Theodore Verhaegen, sculpteur Malinois du XVIIIe siècle*, 1914 Textus apud *Internet Archive*
* *Les dramaturges exotiques*, 2 partes, 1924 & 1926.
* *La mise en scène théatrale d'aujourd'hui*, 1927 Textus apud *Internet Archive*
* "Le theâtre francais contemporain" in *Echantillons* n° 8/9 "Hommage à la France" (Octobri/Novembri 1928)
* *Le théâtre Chinois*, 1930
* *Les théâtres d'Asie*, 1937
* *Danses dramatiques et théatres exotiques*, 1941

Bibliographia
-------------

* E. E. Bogaert, "Camille Poupeye" in *Nationaal Biografisch Woordenboek* pars 8 (Bruxellis, 1978) pp. 609-617
* Gaston Durnez, *Interview met M Kröjer over Poupeye*, in: De Standaard, 4 Februarii 1978.
* Jan Schepens, *Camille Poupeye*, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, pars 3, Turnholti, 1986.
* Pierre Piret, "Camille Poupeye, passeur et miroir de la modernité théâtrale" in*Textyle*, 2001, pp. 25-32.

Nexus externi
-------------

* De familia
**Chartophylax** (ex Graeco *χάρτα* 'charta' et *φύλαξ* 'custos') fuit magistratus Imperii Romani recentioris qui diplomata tabulasque publicas in domo Patriarchae Constantinopolitani curavit.

Georgius Codinus magnum chartophylactem appellavit iudicem omnium rerum, patriarchae dexteram; dixit hunc magistratum fuisse "depositorium" vel curatorem omnium chartarum de legibus ecclesiasticis in chartophylacio repositarum. Chartophylax rebus coniugalibus praesedit, et iudex fuit omnium clericorum. Omnes patriarchae sententias et edicta scribebat.

Chartophylax omnes episcopos antecessit, quamquam ipse diaconus fuerit; aliquando officium presbyteri functus est. Eo suffragati sunt duodecim notarii. Chartophylax Constantinopolitanus fuit idem qui chartularius Romanus.

Duo magistratus hoc munus facultate gesserunt, unum pro imperatoris curia, unum pro patriarcha: hic appellatus est registrator; ille, scrinarius. Haec autem nomina usitate confusa sunt: Ioannes Leunclavius et aliis confounded *chartophylax* cum *chartulario* confuderunt.

Fontes
------

* "Chartophylax." 1989. *Oxford English Dictionary.* Oxford University Press. Editio 2a.
* *Nicene and Post-Nicene Fathers.* Canon IX, series II, vol. XIV. The Seventh Ecumenical Council.
* Wehmeyer, Jeffrey M. 1997. "The Chartophylax: Archivist and Librarian to the Patriarch in Constantinople." *Libraries and Cultures.* PDF.
Wikidata Pompeiana
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°51′12″N 7°53′19″E  
*Numerus incolarum*: 842  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 5.38 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cyparissa, Petra Bruna, Ripa Marittima, Tertiarium, Castellare ad Sanctum Rhemigium, Fanum Sancti Stephani ad Mare  

**Tabula aut despectus**

Pompeiana: situsPompeiana: situs
Pompeiana
**Pompeiana** (-ae, *f.*) (Italiane: *Pompeiana*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pompeianam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Wikidata Theodericus Walcott
Res apud Vicidata repertae:Theodericus Walcott: imagoTheodericus Walcott: imagoTheodericus Walcott: subscriptioTheodericus Walcott: subscriptio
*Nativitas*: 23 Ianuarii 1930; Castries  
*Obitus*: 17 Martii 2017; Cap Estate  
*Patria*: Sancta Lucia  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor scaenicus, scriptor, orationis solutae peritus  
*Patronus*: Universitas Bostoniae
**Familia**

*Coniunx*: Fay Moston, Margaret Maillard, Norline Metivier  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Guggenheim Fellowship, MacArthur Fellows Program, Officer of the Order of the British Empire, Cholmondeley Award, Queen's Gold Medal for Poetry, PEN Oakland/Josephine Miles Literary Award, Musgrave Medal, Preis der Stadt Münster für Europäische Poesie, Anisfield-Wolf Book Awards, honorary doctorate of the University of Alcala, Order of Merit, T. S. Eliot Prize  

**Theodericus**, vulgo *Derek* **Walcott** (natus die 23 Ianuarii 1930 Castries in urbe insulae Sanctae Luciae; iuxta Gros Islet eiusdem insulae mortuus die 17 Martii 2017) fuit poeta et scriptor lingua Anglica utens. 

In insula praecipue Catholica Theodericus Walcott e familia modestissima Methodistarum ortus est, originibus Anglico, Batavo, Africano, patre ante filium natum mortuo. Collegium Sanctae Mariae in insula nativa frequentavit. Alumnus fuit collegii universitatis Indiarum Occidentalium Regiopoli florentis in insula Iamaica. Libros carminum multos editit eisdemque temporibus ab anno 1953 praeceptor in insula Trinitatis, ab anno circiter 1980 usque in 2007 Bostoniae apud universitatem urbanam operam dedit. Ibi auctores Iosephum Brodsky et Iacobum Heaney cognovit.

Auctor fuit poësis epicae *Omeros*. Res naturales Antillarum descripsit. 

Anno 1992 Walcott Nobelianum Litteraturae Praemium accepit.

Bibliographia
-------------

* Edward Baugh, *Derek Walcott*. Cambridge: Cambridge University Press, 2006.
* Bruce King, *Derek Walcott, A Caribbean Life*. Oxford: Oxford University Press, 2000

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Derek Walcott in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata
Wikidata Theodomirus
Res apud Vicidata repertae:Theodomirus: imagoTheodomirus: imago
*Nativitas*: 7. saeculum;   
*Obitus*: 743;   
*Patria*: Hispania Visigothica  

**Theodomirus** (Gothice: *Þiudamers*; Arabice: تدمير *Tudmir*; obiit 743) fuit dux Carthaginensis aut comes Auraiolae saeculo VIII. Regnante Egicano, Theodomirus impetum navale Byzantinorum repulisse. Anno 692, is et Suniefredus contra Egicanem rebellaverunt, et tunc Theodomirus fuit socius Roderici regis in bello contra Achilam II.

Post amissionem Hispaniae, Theodomirus cum suis in Carthaginem Spartariam effugit, e Mauris fugiendi causa. Mauri tandem foedus cum Theodomiro subscripserunt anno 713 et Theodomiro regnum Christianum dederunt circa Auraiolam. Theodomirus nomen *Tudmir* accepit, et sui successores hoc regnum rexerunt ad annum 825.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

* "Pacto de Tudmir" **(Hispanice)**
Ni Zan ab anonymo anno circiter 1340 pictus, inscriptione a Zhang Yu addita
***Aedis silvarum nebulosarum regimentarium*** (litteris Sinicis 云林堂飲食制度集, pinyin *Yúnlíntáng yǐnshí zhìdù jí*) est libellus praeceptorum culinariorum a Ni Zan pictore calligraphoque scriptus. Qui regionis Jiangnan incola praedium paternum usque in annum fere 1350 inter libros picturasque reclusus nitide et fastidiose vivebat sed postea vitam eruditi vagantis suscepit; semper autem prope lacum Tai habitabat. Libellus praeceptorum culinariorum domesticorumque *Aedis silvarum nebulosarum* anno incerto composuit.

Vitam providissimam iuventutis suae forte commemoravit aut refinxit: nihilominus praecepta familiis satis modestis utilia dedit, a principio liquaminis e soia et thymiamatis cuiusdam. Sequuntur fercula varia sine ordine: sorbitionis illius huntun appellatae; confectionis vini Sinici; parationis theae e *Citro reticulata*, e *Nelumbone nucifera*; conditurae zingiberis, corticis *Citri medicae*, surculorum bambuseorum. Plura praecepta molluscorum crustaceorumque et piscium dantur necnon holerum (inter quae raphani(en)) collyrorumque, pauca carnium (inter quas capitis porcini modo Sichuanensi). Fercula praebentur varia e cancribus (nonne *Eriocheir sinensis* lacus Tai?); tria e piscibus cyprinidis; duo ex ave *Emberiza* e.g. *sulphurata*, e cochleis inter quas *Bullacta exarata*; singula ex *Ansere cygnoidi*, e squillis, ex arcidis (nonne *Tegillarca granosa*?)

Yao Zi bibliophilus anno 1554 praefationem huic libello conscripsit.

Notae
-----

1. ↑  *Charybdis japonica* secundum Anderson et al. (2005) p. 453 nota 10, sed specie incerta secundum Wang et Anderson (1998)
2. ↑  Cf. Fuchsia Dunlop, *Land of Fish and Rice: Recipes from the Culinary Heart of China* (Londinii: Bloomsbury, 2016. ISBN 978-1408802519) p. 17
3. ↑  Cf. "安海湾南岸滩涂养殖贝类死亡原因调查分析"
4. ↑  Anderson et al. (2005) p. 452

Bibliographia
-------------

* E. N. Anderson, Teresa Wang, Victor Mair, "Ni Zan, Cloud Forest Hall Collection of Rules for Drinking and Eating" in Victor Mair, Nancy Steinhardt, Paul R. Goldin, edd. *Hawai‘i Reader in Traditional Chinese Culture* (Honolulu: University of Hawai‘i Press, 2005) pp. 444–455
* Thomas Gwinner, *Essen und Trinken: die klassische Kochbuchliteratur Chinas*. Francofurti, 1988
* Yan-kit So, *Classic Food of China* (Londinii: Macmillan, 1992) pp. 29-34
* Teresa Wang, E. N. Anderson, "Ni Tsan and his Cloud Forest Hall Collection of Rules for Drinking and Eating" in *Petits Propos Culinaires* no. 60 (1998) pp. 24-41
*Vide etiam paginam discretivam:* Cecrops

**Cecrops II** (Graece Κέκρωψ) fuit legendarius vel semilegendarius Pandionis I filius, qui statim Erechtheo fratre mortuo regnum Atheniensium recepit. Cecrops dicitur suas terras dividisse in duodecim districtus, quibus Strabo nomina attribuit Cecropia, Tetrapolis, Epacria, Decelea, Eleusis, Aphidna, Thoricus, Brauron, Cytherus, Sphettus, Cephisia. In quoque districtu erat oppidum vel vicus cui genus religionis introduxit, aras deis dicatas erexit, iustitiamque administrari iussit secundum leges salutarias quas instituerat. Post quadraginta annos, eiectus est a Metione et Pandoro, unde ad Aegiliam vel Aegialeam fugit, ubi mortuus fuerit. Athenis autem Pandion II filius ei in regnum successit (sed Pandion II fuisse filius Erechthei fratris etiam dicitur).

Nexus interni
-------------

* Cecrops I

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "Thus only eleven names are given in the most important MSS. though "Phalerus" appears after "Cephisia" in some (see critical note on opposite page). But it seems best to assume that Strabo either actually included Athens in his list or left us to infer that he meant Athens as one of the twelve."—Jones 1917, nota 49.

Bibliographia
-------------

* Jones, Horace Leonard, interpres. 1917. *Strabo: The Geography.* Loeb Library. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
**Gnaeus Servilius P.f. Geminus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus die 2 Augusti 216 a.C.n. apud Cannas) vir consularis Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius versimile Publius Servilius Q.f. Geminus erat, consul annorum 252 et 248 a.C.n..

Cursus honorum
--------------

Gnaeus Servilius Geminus anno 217 inter Secundum Bellum Punicum una cum Gaio Flaminio consul creatus est. Consul uterque cum duabus legionibus adventum hostium ducis Hannibalis expectabant, Servilius apud Ariminum prope Hadriaticum mare, Flaminius ad Arretium in Etruria. Hannibal iter per Etruriam praetulit atque exercitum Flaminii apud Lacum Trasimenum omnino delevit. Servilius serius auxilio advenit quam ut eum adiuvare possett. Deinde sese recipiens Narniae Quinto Fabio Maximo dictatori legiones suas tradidit atque ipse praefectus classis factus litora Italiae contra Poenos defendebat. Etiam praesidium in Cossyram insulam posuit. Deinde adhuc consul, tum anno 216 a.C.n. proconsul una cum Marco Atilio Regulo in locum Flaminii suffecti milites Romanos rexit. Die 2 Augusti 216 a.C.n. in Proelio Cannensi necatus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Servilius 61).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band II A,2, Stuttgart 1923, Sp. 1794–1795.
* Tassilo Schmitt, "S. Geminus, Cn. [I 20]" in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 466–467.

Notae
-----

1. ↑  Polybius III 75,6
2. ↑  Polybius III 96 10-14

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius L.f. Scipio et Ti. Sempronius C.f. Longus**  |  **Consul** 217 a.C.n.cumGaio Flaminio II | Successores: **Lucius Aemilius M.f. Paulus II et Gaius Terentius C.f. Varro**  |
Trilinguis inscriptio (Persice, Elamitice, Accadice) Behistuni in Irania saxo incisa. Darius Gobryan inter socios suos nominatː prima figura ex laeva parte Gobryas esse creditur quia hastam regis fert.
**Gobryas** (Graeceː ΓοΒρύας; Persiceː Gaubaruva, Accadiceː Gubarru) fuit unus e septem nobilibus Persis qui anno 522 a.C.n. magum Gaumata everterunt qui sub nomine supposito fratris Cambysis Bardya regnum usurpaverat. Ita effecit ut Darius regnaret.

De familiaribus necessitudinibus
--------------------------------

Tempore quo magum Gaumata regno amoverunt Gobryas Darii socer iam erat, qui ex filia Gobryae tres liberos genuit, e quibus maximus natu fuit Artobarzanes. Dario iam regnante Gobryas unam e sororibus regis uxorem duxit e qua Mardonium genuit illum qui Plataeensi proelio Persarum exercitum ducebat. Ita dupliciter cum Dario conexus erat.

De bellis
---------

Primo regni anno multae seditiones ortae sunt (undeviginti proelia uno anno commississe sese iactabat Darius). Secundo anno Gobryas exercitum duxit adversus tertiam seditionem Elamitarum et eorum ducem Atamaitam (Atta-hamiti-Inšušinak). Postquam eos vicit satrapes illius regionis factus est. Circa 513 a.C.n. Darium in Scythiam ultra Danubium secutus est et consiliorum eius sapientia a scriptore Graeco Herodoto laudatur. Nam regi suadebat ut quam celerrime ad Danubium rediret et propositam militiam omitteret nec in regione deserta errare pergeret (quae tamen verba sunt fortasse fabulosa).

De dignitate
------------

E tabellis fictilibus Persepolitanis compertum habemus dignitatem Gobryae in imperio Persarum circa 498 a.C.n. secundam fuisse post regem et eius filium. *Arštibara* - hoc est hastifer - regis Darii erat in cuius sepulchro ad Persepolim et in texto memoratur et a sculptore expressus est. Radušdukda, filiam Hystaspis et sororem Darii I, uxorem duxerat e qua genuit Mardonium qui Persas adversus Graecos ducebat et ad Plataeas victus anno 479 a.C.n. periit. Ille Mardonius filiam Darii Artozostren uxorem duxerat.

Notae
-----

1. ↑  *Polyhymnia* 2
2. ↑  Herodotus, *Melpomene* 130-135
3. ↑  *Erato* 43

Fontes
------

* Inscriptio Behistunia IV.68 et V.71 Textus Anglice versus apud Livium.org
* Herodotus, *Thalia* 70-87; *Melpomene* 130-135.

Plura legere si cupis
---------------------

* Heinz Luschey, *Studien zu dem Darius-Relief von Bisutum*, *Archaeologische Mitteilungen aus Iran*, 1968ː 63–94.

Nexus externi
-------------

* Gobryas apud Livium.org
* Gobryas in Encyclopaedia Iranica
**Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 169 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius eiusdem nominis anno 203 consulatum gessit. Habuit tres filios: Gnaeus Servilius Caepio anno 141 consul erat, Quintus Servilius Caepio anno 140 atque Quintus Fabius Maximus Servilianus in gentem Fabiam adoptatus anno 142 a.C.n. consul fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 179 aedilis curulis fuit, anno 174 praetor Hispaniam Ulteriorem administravit. Anno 172 cum aliis legatus ad Persem regem Macedonum missus est. Anno 169 a.C.n. una cum Quinto Marcio Philippo consul electus Italiam provinciam accepit, dum Philippus bellum contra Persem geerebat.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Servilius 45).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band II A,2, Stuttgart 1923, Sp. 1780–1781.
* Carolus Ludovicus Elvers, "[I 9] S. Caepio, Cn." in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 465.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XLII 25,1-13

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Hostilius L.f. Mancinus et Aulus Atilius C.f. Serranus**  |  **Consul** 169 a.C.n.cumQuinto Marcio Philippo II | Successores: **Lucius Aemilius Paullus Macedonicus II et Gaius Licinius C.f. Crassus**  |
Wikidata Fouad I (rex Aegypti)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 26 Martii 1868; Cairus  
*Obitus*: 28 Aprilis 1936; Cairus  
*Patria*: Imperium Ottomanicum, Sultanate of Egypt, Regnum Aegypti  

**Officium**

*Officium*: Sultan of Egypt  
*Munus*: Monarcha, Rex  

**Consociatio**

*Religio*: secta Sunnitica, Islamus
**Familia**

*Genitores*: Isma'il Pasha; Feriyal Kadinefendi  
*Coniunx*: Shivakiar Khanum Effendi, Nazli Sabri  
*Proles*: Prince Ismail Fuad Muhammad Ali, Princess Fawkia Fuad of Egypt, Faruq, Princess Fathia Fuad of Egypt, Fawzia Fuad  
*Familia*: Muhammad Ali dynasty
**Memoria**

*Laurae*: Knight Grand Cross of the Order of the Bath, Knight Grand Cross of the Order of the White Eagle, Ordo Militiae Auratae, Grand Cross with Collar of the Order of the White Rose of Finland, Grand Cross of the Order of Vasa, Crux magna Legionis Honoris, Knight Grand Cross in the Order of the Netherlands Lion, Knight Grand Cross of the Order of Saints Maurice and Lazarus, Collar of the Supreme Order of the Chrysanthemum, Grand Cross of the Military Order of the Tower and Sword, Ordo Salvatoris, Collar of the Order of Charles III  
*Sepultura*: Al-Rifa'i Mosque  

**Insignia heraldica**

Fouad I (rex Aegypti): insigneFouad I (rex Aegypti): insigne
**Fouad I** (Arabice فؤاد الأول Fuʾād al-ʾAwwal, natus Cairi die 26 Martii 1868, mortuus die 28 Aprilis 1936), praedecessoris sui Hussein Kamil frater, fuit ab anno 1922 usque ad annum 1936 rex Aegypti. 

Gizae in palatio natus, Neapoli educatus ubi pater Ismail in exsilio degebat, Fouad academiam militarem Taurinensem frequentavit. Inter conditores fuit universitatis Aegyptiacae anno 1908 inceptae, cuius rector meruit ab hoc anno usque in 1913.

Notae
-----

1. ↑  "Universitas Aegyptiaca Fouad I": vide imaginem nostram

"Universitas Aegyptiaca Fouad I ..." Inscriptio de aedificio facultatis artium nuper confecto Latine et Arabice exaratum
Pyramides Caralenses.
**Cultus Caralensis**, seu **Caral-Supe**, seu **Norte Chico**, fuit societas praecolombiana, fere triginta locos incolatos comprehendens, ad mediam oram hodiernae rei publicae Peruanae (Norte Chico) sita. Antiquissimus notus cultus humanus Americae est, et unus e sex locis mundi antiqui ubi humanus cultus separatim ortus est. Inter saecula tricensimum et duodevicensimum a.C.n. floruit. Locus praeclarus est urbs sancta Caral in valle Supe. Societas hic orta est millennio post Sumer, cultum Mesopotamium, contemporaneus erat cum Pyramidibus Aegyptianis, et Olmec Mesoamericanos fere duobus millenniis praecucurrit.

Secundum nomenclaturam archaeologicam, cultus Caralensis erat cultura praeceramica posterioris temporis archaici praecolumbiani; omnia opera fictilia et fere omnis ars visualis aberant. Maxima cultus opera erant monumenta: magni tumuli plani et plateae submersae. Indicia excavata suggerunt technologiam textilem et fortasse signorum divinorum cultum, ambo quorum elementa in culturis prae-Columbianis Andium montium iterantur.

Nexus interni
-------------

* Caral (locus archaeologicus)
* Historia Peruviae

Nexus externi
-------------

* De loco archaeologico caralense ac Caral Civilizatione
* Transcriptio BBC Horizon programmatis de Carale (Anglice)
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Cultus imperatorius** est genus religionis civitatis qua imperator vel domus imperatoria (enim ducum, regium, vel dux titulis eiusdem genus, etc.) colatur vel adoratur sicut messias vel semideus vel deus.

Veteres Aegyptani pharaoes colati sunt sicut divinus rex.
*Cultus* hic significat 'veneratio', non sensu hodierno atrociter pudendaque. Cultus fieri potest personae nuper assurgentis figurae Euhemerus vel identitatis nationalis (e. g. Pharao Aegyptius, Imperium Aethopium, Imperium Iaponensis) vel identitatis gentium in civitate multorum ethnium (e.g. Imperium Sinensis, Imperium Romanum). Rex divinus est (monarcha) habetur numine a suis et ministrat sicut caput civitatis vel nume? vel figura capitis religionis. Iste genus dictionis coniungit theocratiam et regnum absolutum (monarchiam absolutam).

Nexus interni
-------------

* Apotheosis
* Cultus imperatorius (Roma antiqua)
* Incarnatio

Bibliographia
-------------

* Duncan Fishwick. *The imperial cult in the Latin west. Studies in the ruler cult of the western provinces of the Roman Empire*. 3 vol. (Lugduni Batavorum 1987–2004).
* Angelos Chaniotis: *The Divinity of Hellenistic Rulers.* In: Andreas Erskine (ed.): 'A companion to the Hellenistic world (Oxonia 2003), pag. 431 ss.
Fundamenta et pars pavimenti villae Romanae tempore exeunte. Pavimentum ipsum est exedra. Reliquum pavimenti, deterius factum, deest, solum partibus columnarum hypocausti manentibus. Aer calidus per hypocaustum ad domum calefaciendam movebatur.
Stela quasi exedra.
Exedra a Leone von Klenze pro neoclassico spatio interiori accommodata, in Museo Solitario Petropoli Russiae conservato.
Exedra monumentalis.
**Exedra** (Graece ἐξέδρα 'sedes foris posita') in architectura est recessus semirotundus, saepe semitholo in summa parte ornatus, quod spatium aliquando in faciem aedificii ponitur vel libere stat. Nomen primum conclavi in stoam aperienti adhibebatur, cui spatio erat circulus scamnorum altis partibus posterioribus lapideis, locus colloquio aptus. Exedra etiam monstrari potest intercapedine curva in porticu, fortasse sede semirotunda praedita.

Nexus interni
-------------

* Apsis (architectura)
* Architectura ecclesiarum
* Basilica
* Cathedra
* Domus Aurea
* Ecclesia (aedificium)
* Peristylum
* Tribuna
* Zotheca

Bibliographia
-------------

* Fatás, Guillermo, et Gonzalo M. Borrás. 1993. *Diccionario de términos de arte.* Matriti: Alianza Editorial. ISBN 84-7838-388-3.
* Lueger, Otto. 1906. Exedra. *Lexikon der gesamten Technik und ihrer Hilfswissenschaften,* vol. 3, fasciculus 3: 521. Stutgartiae et Lipsiae.
* Ratté, Christopher. 1997. [Recognitio libri Thüngen 1994.] *American Journal of Archaeology* 101(1): 181–82.
* Thüngen, Susanne Freifrau von. 1994. *Die frei stehende griechische Exedra.* Moguntiaci: Zabern.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **exedram** spectant. |
Vexillum Exercitus Salvationis.
Gulielmus Booth, Exercitus Salvationis conditor.
**Exercitus Salvationis,** seu **Exercitus Salvificus** (Anglice: *The Salvation Army*), est ecclesia Christiana, ac motus agenturaeque societatis, per mundum late effusa, quae a Gulielmo Booth ad opus evangelisticum, sociale et benevole anno 1865 instituta est et nomen hodiernum 1878 accepit, quo ex tempore citius trans mundum vulgata est.

Structura
---------

Ecclesia disponitur in modo certe militari, suo principe "generale" nuncupato. Gulielmo Booth anno 1912 mortuo, Gulielmus Bramwell Booth filius, muneri generalis, patre nominanti, successit. Ab 1931 tamen, Generalis a Concilio Alto eligitur, quod in praefectis societatis consistit. Oboedientia fidelissima ab omnibus exercitus assectatoribus postulatur, qui in territoriis iuxta fines cuiusque patriae divisus est. Quodque territorium in provincias et divisiones dividitur.

Doctrina
--------

Doctrina exercitus fidei usitatae evangelicali congruit, attamen sacramenta omnino negata sunt, his rationibus, quia Gulielmus Booth (1) tum in scriptura documentum non invenit quo sacramenta necessaria ad salvandum demonstrarentur vel in perpetuam caelebrari deberent, (2) tum sacramenta in historia ecclesiae maxima causa inimicitiae inter Christianos fuissent. Controversia evitanda essent, ut dicebat, quasi virus infernorum. Salvationistae etiam elementum morale Christianitatis magnopere exprimunt adeo ut aliquando ab aliis Christianis Arminiani vel Pelagiani quidem perscribantur.

Nexus interni
-------------

* Ecclesia Anglica
* Gulielmus Booth
* Religio Christiana

Nota
----

1. ↑  Sic *The Cottonian* periodicum anni 1980.
2. ↑  Sic Pitkäranta.
3. ↑  *The Oxford Dictionary of the Christian Church,* ed. Cross.
4. ↑   BritannicaRadiodiffusionis Corporatio, The Salvation Army.
5. ↑  Exercitus Salvationis, *What is the Salvation Army's motivation?*[*nexus deficit*]
6. ↑  *New Dictionary of Theology.* IVP. ed. Ferguson, Wright, et Packer.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Exercitum Salvationis** spectant. |

* Exercitus Salvationalis situs interretialis
**Exītus** (-us m.) (Hispanice: *ejido*; Navatlace: *āltepētlālli*) agri haud culti portio et publici usus est. Etiam aliquibus casibus Civitatis aut municipiorum proprietatis ager consideratur. In Hispaniae Meridie exītus arearum in municipali terreno sitarum summa est. In Mexico rustica collectivi usus proprietas cum magno pondere in agriculturali nationis vita est.

Exītus processus est ut gubernatio privatos agros capiat et eis velut agris municipalibus utitur, quod per Imperium Aztecicum in Mexico commune erat.

In Mexicano coloniali aevo, exītus propemodum evanuit sed per encomiendae systema denuo institutus est. Interea, hoc systema in Constitutione anni 1917 dissolutum est, quamquam promissum est rursus exītuum systema instituere, quod non evenit usque ad Lazari Cárdenas del Río praesidiatum anno 1934.

Exītuum systematis denuo instituendi propositum agros populo reddere et plurimos cibos producere erat. Agri Civitati pertinent et argentaria nationalis omnia machinamenta et omnia necessaria ad colendos agros solvet.

Anno 1960 23% agrorum cultorum in Mexico exītus erant.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
**Foederatio Internationalis pro Iuribus Humanis** (FIDH) est organizatio non rectionis ad iura humana; iura civilia et politica et iura oeconomica, socialia et culturalia protegendum apud Universam Iurum Humanorum Declarationem et internationalis iurum humanorum legem decreta anno 1922. Sua sedes nunc in Lutetia stat. Inter socios erant Renatus Cassin et Iosephus Paul-Boncour.

Missio Foederationis hodie sunt protectio iurum humanorum defensorium, iustitiae socialis in societate globalizationis, et ad iura mulierum defendum.

Feederatio Internationalis etiam relationem cum Consociatione Nationum, UNESCO, Societate Internationali Laboris, Consilio Europae, Ordine Civitatum Americarum, Unione Africana, Programma Consociationis Nationum pro Evolutione, Organizatione Securitati Cooperationique in Europa favendis, Syndicato Mercaturae Mundanae et Argentaria Mundana tenet.

Nexus interni
-------------

* Internationalis iurum humanorum lex
* Iurum humanorum defensor
* Conventio Internationalis pro Protectione Omnium Hominum e Disparatione Coacticia
* Carolus de Ossietzky - origo nominis Praemii a Foederatione

Notae
-----

1. ↑  NGO Monitores de FIDH

Nexus externi
-------------

* Federatio Internationalis pro Iuribus Humanis
**Foederatio Esperantica Austriaca** (Esperantice: *Aŭstria Esperanto-Federacio*, compendiarie AEF, Theodisce: *Österreichischer Esperanto-Verband*) fundatum est anno 1936. Sedes eius Vindobonae est. Agitur de officiali associatione nationale Austriae apud Universalem Societatem Esperanticam.

Praesidium
----------

### Ex anno 2015

Praeses est astronomus Ioannes Michael Maitzen, cum alia membra ecce: Henricus Paulus Kovacic, Leopoldus Patek, Carolus Reinisch, Henrietta Etzenberger, Maria Pretot, Elisabeth Hlauschek, Reinoldus Kammler, Uwe Stecher.
Omni altero anno electiones fiunt. Nomina praesiii membrorum videlicet in pagina domestica inspici verificarique possunt.

Scopus et periodica
-------------------

Associationis participibus in animo est ut lingua Esperantica in Austria magis colatur. Editio prima periodici officialis praetitulati *Aŭstria Esperanto-Revuo* (AER) mense Augusto 1946 in lucem prolata est, ultima autem mense Decembri 2000. Nunc periodicum officiale Associationis Esperanticae Germanicae singulas paginas Austriacis reservat.

Historia
--------

Sodalitas Esperantica Imperii Austro-Hungarici totius prima Brunae anno 1901 condita est. Annis 1920 vita esperantistarum floruit in societatibus variis (e.g. catholicorum, operariorum, democraticorum socialium). 

Anno 1934 gubernium Engelberti Dollfuß sodalitatem ALLE (Aŭstria Laborista Ligo Esperantista, i.e. gremium esperantistarum operariorum) interdici iussit. Nonnulli sodales tamen laborem continuabant (ducibus Glüxmann, Berdan, Grimme, Zodel, Scheibenreiter; Scheibenreiter vel commentarios praetitulatos *Verda Revuo* initiaverat). Anno 1936 condita est AEF, quae foederatio princeps in Austria facta est. Eodem anno congressus universalis XXVIII in Austriae capite actus est. Festum cum ballatione autem praeparatum in mensem Martium 1938 propter occupationem Germanicam non celebratum est. 

Dictatura catholica Austriaca annis a 1934 ad 1938 linguam Esperanticam valde subtenebat (e.g. Hugo Steiner mandatum habuit, ut praeconia pro politica Austriaca in terris peregrinis lingua Esperantica fierent). Museum Esperanticum maximi momenti Vindobonense *(Esperanto-muzeo Vieno)* iam anno 1927 portas patefecerat.

Clandestini esperantistae etiam tempore infelici Nazismi facem Esperanticam in altum tollebant. Die 5 Octobris 1945 Institutum Esperanticum Austriacum conditum est necnon bibliopolium Tramondo. Eodem anno in aula Schubert domus symphoniacae hora festiva sollemniter facta est sub argumento "Vieno, la ponto inter oriento kaj okcidento" (Vindobona, pons inter orientem et occidentem). Festum Zamenhofianum postbellicum primum die 16 Decembris fuit.

Periodicum sodalitatis AEF novum sub titulo *Informilo* inde a die 31 Decembris 1946 apparuit quod initio fuit actionum multarum potissimarum foederationis Austriacae. Fructus laboris optimi congressus universalis LV anno 1970 Vindobonae celebratus videtur.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius cum historia motionis
Wikidata Oldemirus Balói
Res apud Vicidata repertae:Oldemirus Balói: imagoOldemirus Balói: imago
*Nativitas*: 9 Aprilis 1955; Maputo  
*Obitus*: 14 Aprilis 2021; Ioannesburgum  
*Patria*: Mozambicum  

**Officium**

*Officium*: Assistant Secretary, Minister of Foreign Affairs, Minister of Industry, Commerce and Tourism  
*Munus*: politicus, oeconomus  

**Consociatio**

*Factio*: FRELIMO  

**Oldemirus Balói**, vulgo plene *Oldemiro Júlio Marques Balói* (die 9 Aprilis 1955 natus in urbe Laurentii Marques; mortuus die 13 Aprilis 2021) fuit politicus Mozambici.

In urbe nativa educatus, ibidem universitatem Eduardi Mondlane atque in Anglia breve temporis spatium universitatem Londiniensem frequentavit. Minister vicarius a collaboratione internationali anno 1990 et minister ab industria anno 1994 (praeside Ioachimo Chissano), deinde director *Banco Internacional de Moçambique* anno 1999 factus est. A praeside Armando Guebuza die 10 Martii 2008 minister a rebus externis promotus est, quod officium usque in diem 12 Decembris 2017 retinuit.

Nexus externi
-------------

* Adrian Frey, "Four ministers dismissed – Hanlon" (13 Decembris 2017) apud *Club of Mozambique*

Ministri rerum externarum Mozambicenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ioachimus Chissano 1975 • Paschalis Mocumbi 1987 • Leonardus Simão 1994 • Alcinda Abreu 2005 • Oldemirus Balói 2008 • Iosephus Pacheco 2017 • Veronica Macamo Dlhovo 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Mozambici • Primi ministri Mozambici |
|  |