recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Renatus Corsetti mense Aprili 2016 Amstelodami in Grapheo centrali UEA praelegens
**Renatus *Renato* Corsetti** (natus die 29 Martii 1941 Romae) esperantista et philologus Italus est. Usque annum 2007 vel praefuit Universali Societati Esperanticae (UEA). Anno autem 2007 Esperantici fautores Italici eum praesidem sollemniter declararunt.

Vita
----

Cum studia in rebus oeconomicis, sociolinguisticis et psycholinguisticis implevisset, annos plures mensae argentariae cuidam Italicae caput erat. Inde ab anno 1995 in Alma Matre Romana in psychopaedagogica arte de linguis communicationeque docebat et auxiliante Georgio Cardona explorabat. 
Antea ad Universitatem Taurinensem moderationis artem didicerat. Anno 1980 cum profestrice Traute Taeschner psychologa indagationibus de educatione bilingui vacabat.

Inde ab anno 2015 cum uxore Anna Löwenstein in Anglia vivit quibus sunt duo filii Esperantice educati.

Actiones in Esperanticis
------------------------

Mediis annis 1960 idioma Zamenhofianum ediscere coeperat. In motione Esperantica munera varia habuit habetque: e.g. fuit Associationis iuventutis Esperanticae internationalis dux necnon primus Italorum apud UEA conscriptorum. In eius praesidio sedebat annis inter 1980 et 1986 antequam Kep Enderby sequens annis inter 2001 et 2007 sodalibus Esperanticis velut ductor antecederet. Annis inter 1998 et 2001 iam vicarius fuerat.

Die 26 Septembris 2004 Varsaviae colloquio percontativo internationali de rebus Esperanticis interfuit, quod artium patronus Iaponicus Etsuo Miyoshi disponuerat ad politicos Europaeos in quaestionibus communicationis internationalis efficacis instruendos. Corsetti professor fuit Academiae Internationalis ad Sanctum Marinum ubi persaepe cursus moderabatur atque habebat. Ex anno 1998 assecla est in Academia Esperantica et ex anno 1999 ibidem secretarii munere fungitur.

Opera
-----

Renatus Corsetti opera plurima pepigit linguis Esperantica Italicaque de multilinguismo et imperialismo linguistico, de lingua Esperantica ipsa, de arte psychopaedagogica, de quaestionibus communicatoriis. Glossarium Esperanticum-Italicum ab Humberto Broccatelli exaratum emendaturus inquisivit. Librum gratulatorium Udalrico Lins dedicatum quoque symbola ditavit; ei titulus est *En la mondon venis nova lingvo*.

Nexus externi
-------------

* De linguis culturisque morientibus
* Renatus Corsetti de Congressu univerali XCVII interrogatus
* Renatus Corsetti in Colombia officaliter salutes spargens
* Biographia apud *edukado.net* cum operum eius elencho
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Relativismus Moralitas** est ideologia quae tenet quod moralitas non fit veritate absoluta, sed loco, secundum hanc ideologiam, fructus societatis est. Id est moralitas fit ab homine, et applicabilis est tantum in societate ipsius. Notio contraria est universalismus moralis. Protagoras dixit "hominem omnium rerum mensura esse".

Ecclesia Catholica, et Papa Benedictus XVI ipse, reprobat hanc ideologiam, credens quod separatio novissima a moralitate traditionali fecit problemata quaem Europa nunc contrahit sicut depopulationem.

Nexus interni
-------------

* Sophistae
* Philosophia
* Ethica
* Meta-ethica
* Nihilismus
* Scepticismus
* De gustibus non est disputandum
* Relativismus culturalis
Wikidata Enele Sopoaga
Res apud Vicidata repertae:Enele Sopoaga: imagoEnele Sopoaga: imago
*Nativitas*: 10 Februarii 1956; Nukufetau  
*Patria*: Tuvalu  
*Nomen nativum*: Enele Sosene Sopoaga
**Officium**

*Officium*: Deputy Prime Minister of Tuvalu, Minister of Foreign Affairs, Permanent Representative of Tuvalu to the United Nations, Member of the Parliament of Tuvalu, Prime Minister of Tuvalu, Minister for Public Utilities  
*Munus*: legatus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: no value  

**Enele Sopoaga** (natus die 10 Februarii 1956) est politicus Tuvalus.

Frater maior natu Saufatu Sopoanga primus minister ab anno 2002 ad 2004 meruit. Enele Sopoaga, in insula Nukufetau natus, alumnus est universitatis Oxoniensis, ubi rebus diplomaticis studuit, et universitatis Sussexiensis ubi gradum magistri anno 1994 ascendit. Ab anno 1980 usque in 1996 apud ministeria nonnulla regiminis Tuvaluensis operam dedit. Legatus patriae apud Nationes Unitas ab anno 2001 usque in 2010. A die 16 Septembris 2010 aud parlamentum Tuvaluense legatus, minister a rebus externis statim factus est, quod munus usque in diem 24 Decembris eiusdem anni tantum retinuit, primo ministro usque ad hunc diem Maatia Toafa. Cui successore Willy Telavi ex officio mox eiecto, Enele Sopoaga ipse primus minister ad interim die 1 Augusti 2013 creatus est. Comitiis victor die 10 Aprilis 2015 in hoc officio confirmatus est.

Apud concilia climatica Nationum Unitarum orator pro ipso Tuvalu et pro civitatibus insulanis provectibilibus Pacificis esse solebat iam anno 2009, concilio Hauniae habito, anno 2010 ad Cancún, anno 2015 Lutetiae.

Bibliographia
-------------

* Losalini Bolatagici, "Tuvalu PM's leadership at COP21 hailed as exceptional" in *Fiji Times Online* (14 Decembris 2015)

Primi ministri Tuvalus

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Toaripi Lauti • Tomasi Puapua • Bikenibeu Paeniu • Kamuta Latasi • Bikenibeu Paeniu • Ionatana Ionatana • Lagitupu Tuilimu • Faimalaga Luka • Koloa Talake • Saufatu Sopoanga • Maatia Toafa • Apisai Ielemia • Maatia Toafa • Willy Telavi • Enele Sopoaga • Kausea Natano
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Tuvaluenses |
|  |


Ministri rerum externarum Tuvaluenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Enele Sopoaga 2010 • Apisai Ielemia 2010 • Taukelina Finikaso 2013
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Tuvalus |
|  |
Quinta decima *Encyclopaediae Britannicae* editio.
***Encyclopaedia Britannica*** est veterrima encyclopaedia generalis Anglice scripta. Ante Vicipaediam, fuit etiam maxima in hac lingua. Suae res exactae, certae, et bene scriptae a populo putantur.

Editio prima inter annos 1768 et 1771 ab Adamo et Carolo Black Edimburgi edita est.

Historia editionum| Editio | Publicata | Magnitudo |
| --- | --- | --- |
| 1.  2.  3.  4.  5. 
6.  7.  8.  9.  10. 
11.  12.  13.  14. 
15.  16 | 1768-1771  1777-1784  1788-1797, 1801 sup. 
1801-1809  1815  1820-1823, 1815-1824 sup. 
1830-1842  1852-1860  1870-1890 1902-1903 
1910-1911  1921-1922  1926  1929-1973 
1974-1984  1985- | 3 vol.  10 vol.  18 vol. + 2 sup. 
20 vol.  20 vol.  20 vol. + 2 sup. 
21 vol.  21 vol. + index  24 vol. + index 
9th ed. + 9 sup.  29 vol.  11th ed. + 3 sup. 
11th ed.+ 6 sup.  24 vol.  28 vol.  32 vol. |

Editio nona res a viris illustribus illius temporis comprehendit, e.g. ab Iacobo Maxwell et Gulielmo Thomson. Altera editio volumen cum tabulis geographicis et alterum volumen cum indice ad encyclopaediam addidit. Editio undecima prima editio classica a multis consideratur. Anno 1994, encyclopedia primum in CD-ROM publicata est.

Nexus externi
-------------

* Encyclopædia Britannica (Anglice)
* Dusting off the Britannica - commentatio actorum diurnorum *Business Week* (1997, Anglice)
Wikidata Eligius Gonzalo
Res apud Vicidata repertae:Eligius Gonzalo: imagoEligius Gonzalo: imago
*Nativitas*: 1 Decembris 1868; Matritum  
*Obitus*: 17 Iunii 1897; Matanzas  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Munus*: Miles  

**Memoria**

*Sepultura*: Mausoleum in Honor of the Heroes of Cuba and the Philippines  

Statua Eligii Gonzalo Matriti
**Eligius Gonzalo** (Hispanice: *Eloy Gonzalo*; 1868–1897) fuit miles Hispanicus, qui in Bello Cubano pugnavit et ob gestam suam cognomen "heros Cascorronis" (H: *el héroe de Cascorro*) accepit.

De vita et gesta Eligii
-----------------------

Eligius Gonzalo natus est Matriti 1 Decembris 1868. Anno 1895, is in contubernium 61 Mariae Christina exercitus Hispanici intravit, et missus est ad Cubam, ubi ad praesidium Portus Principis decretus est.

Die 22 Septembris anni 1896, comitatus seditiosorum 3 000 virum (Maximo Gómez et Calixto García ducibus) ad praesidium Hispanicum profectus est, et in vico Cascorrone appellato castra aedificaverunt, Hispanos opugnandi causa. Die 26 Septembris Hispani diremerunt praesidium seditiosorum diruere.

Gonzalo petivit comilitibus eos thoracem suum cum longo fune ligare, ut corpus defunctum recuperavissent si occisus fuisset. Ita is iniusse nocte ad praesidium Cubanorum admovit tacite cum scopleto et singula nassiterna cum petroleo. Tunc nassiternae ignem concepit, castra exploduit, et sane redivit ad praesidium Hispanicum. Postreris diebus, exercitus Hispanicus contubernium Gonzalo liberavit ab impetis Cubanorum.

Gonzalo pugnavit in bello Cubano ad mortem ob morbum, die 18 Iunii 1897. Hodie suum corpus in mausoleo Matriti cum aliis heroibus bellorum Cubae et Philippinarum iacet.

Nexus interni
-------------

* Ultimi Philippinarum
* Proelium in collibus Sancti Ioannis
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**NGDEK** (Bulgarice: НГДЕК - Национална гимназия за древни езици и култури - Константин Кирил Φилософ) est nativum humanitarum gymnasium de antiquis linguis et culturis in Bulgaria. Curriculum includit classicas linguas: Linguam Latinam, Linguam Graecam Antiquam Linquam Bulgaricam Antiquam; culturam, historiam et artes humanitatis. Praeterea student discipuli et linguis novis – Linguae Anglicae et Linguae Theodiscae et Linguae Francogallicae. a.d. VII Idus Ianuarias 1994 Gymnasio iura Lycei ad universitatem, Sofiae sitam, data sunt.

Gymnasium anno 1977 institutum est et a.d.VI Idus Octobres eiusdem anni aperit portas suasoribus et auctoribus Ludmila Jivkova Aleksandroque Fole, qui uterque iam vita decesserunt. Gergina Toncheva annos XXX huic scholae praefuit. In gymnasio magister est etiam Ognian Radev, qui linguam Graecam Antiquam et artem, quae *cultura antiqua* appellatur, docet.

Curriculum gymnasii annos quinque durat. Per primos tres annos pandit generalis educatio, deinde per ceteros duos discipulus seligit praeparationem in – Latinitatem cum Lingua Italiana, Graecitatem cum Lingua Graeca, Linguam Anglicam, Linguam Theodiscam, Linguam Francogallicam, Bulgaritatem, Litteraturam, Chemiam et Biologiam.

Discipuli gymnasii certaminibus praeclaris intersunt atque se dignos competitores praebent. Hoc debent studentes docentibus et conductis internis certaminibus.

Complures alumni gymnasii prominentes evaserunt, scilicet professores, poetae, auctores etc. Cum omnis completis hi societas classica Bulgarica sunt?! et repraesentant Bulgariam per Europam et per orbem.

Nexus externi
-------------

* Pagina Gymnasii
* Forum Gymnasii
Wikidata Renatus Franciscus Armandus Prudhomme
Res apud Vicidata repertae:Renatus Franciscus Armandus Prudhomme: imagoRenatus Franciscus Armandus Prudhomme: imagoRenatus Franciscus Armandus Prudhomme: subscriptioRenatus Franciscus Armandus Prudhomme: subscriptio
*Nativitas*: 16 Martii 1839; Circumdarium X Lutetiae  
*Obitus*: 7 Septembris 1907; Châtenay-Malabry  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: René Francois Armand Prudhomme
**Officium**

*Officium*: seat 24 of the Académie française  
*Munus*: poëta, scriptor, essayist, diarist, philosophus  

**Familia**

*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Grand Officer of the Legion of Honour, Vitet Prize, Commander of the Legion of Honour, Officer of the Legion of Honour, Eques Legionis Honoris  
*Sepultura*: Coemeterium Père Lachaise  

Renatus Franciscus Armandus Prudhomme.
**Sully Prudhomme** [syˈli pʀyˈdɔm] (natus *René François Armand Prudhomme* Lutetiae die 16 Martii 1839; mortuus in Châtenay-Malabry die 6 Septembris 1907) fuit poëta et scriptor Francicus. Anno 1901, Prudhomme qui iam anno 1881 in Academiam Francicam cooptatus erat, anno 1885 Legionem Honoris ac primum Nobelianum Litteraturae Praemium anno 1901 accepit. Interpretationem "*De rerum natura*" Lucretii fecit (ab anno 1878 ad annum 1879), et Alfredum Dreyfus defendit.

Opera
-----

* *Stances et poèmes* (Poemata, 1865)
* *Les épreuves* (Poemata, 1866)
* *Les solitudes* (1869)
* *Les destins* (Poemata, 1872)
* *La justice* (Poemata, 1878)
* *Croquis italiens*
* *Les vaines tendresses* (1875)
* *Le prisme* (Poemata, 1886)
* *Le bonheur* (Poemata, 1888)
* *Testament poétique*
* *Journal intime*
* *Réfléxions sur l'art des vers* (1892)
* *Épaves*, (Poemata, posthum 1908)

Nexus externi
-------------

* De Sully Prudhomme in pagina Nobeliano Litterarum Praemio dicata **(Anglice)**
* Poèmes:  i
* Les Vaines Tendresses HTML, PDF in libro veritas
Wikidata Elisabetha Alexii filia
Res apud Vicidata repertae:Elisabetha Alexii filia: imagoElisabetha Alexii filia: imago
*Nativitas*: 24 Ianuarii 1779; Carolsruha  
*Obitus*: 16 Maii 1826; Belyov  
*Patria*: Imperium Russicum  
*Nomen nativum*: Princess Louise Marie Auguste of Baden
**Officium**

*Munus*: nobilis  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Charles Louis, Hereditary Prince of Baden; Landgravine Amalie of Hesse-Darmstadt  
*Coniunx*: Alexander I  
*Proles*: Elisabeth Alexandri filia, Maria Alexandri filia  
*Familia*: House of Zähringen
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Sancti Andreae  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Petropolitana  

**Insignia heraldica**

Elisabetha Alexii filia: insigneElisabetha Alexii filia: insigne
**Elisabetha Alexii filia** (Russice Елизавета Алексеевна), 13 Ianuarii anno 1779 Carolsruhae nata et 4 Maii anno 1826 Beleviae gubernii Tulensis mortua, fuit imperatrix Russiae, Alexandri I uxor.

E domo margraviorum Badeniae Durlach, anno 1840 Alexandro Catharinae II nepote nupta est. Filias duas habuit, ambae iam infantes mortuae sunt. Elisabethopolis aliaque nomine eius appellata sunt. Nicolao Karamzin amico diaria sua testamento reliquit. Sicut maritus, non mortua esse dicitur, sed in monasterium clam abiise; Fides Taciturna(ru) monasterii virginum Syrcoviensi incola imperatrix Elisabetha fuisse putabatur.

Notae
-----

1. ↑  Id nomen cum fide Orthodoxa recepit; nata **Ludovica Maria Augusta Badeniana Durlachensis**.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 24 Ianuarii Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 16 Maii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |
**Elinant** est ioculator fictus in carmine epico romanico *Roman d'Alexandre* anno circiter 1180 composito descriptus. Elinant iussu regis Alexandri Macedonis cantatat:

*Qant li rois ot mangié s'apela Elinant*  

*Por lui esbanoier commande que il chant.*  

*Cil comence a noter ensi com li gaiant*  

*Vaurent monter el ciel comme gent mescreant,*  

*Entre les dieus en ot une bataille grant;*  

*Se ne fust Jupiter o sa foudre bruiant,*  

*Qui tout les desrocha, ja n'eüssent garant* (Alexander de Parisiis, *Roman d'Alixandre* 3.348).
("Rex cum cenavisset Elinant vocavit et ut oblectetur cantare iubet. Qui explicare incipit gigantes ad caelum ascendere voluisse sicut male credentes, de qua re inter deos proelium magnum gestum esse, sine certitudine salutis, nisi Iuppiter omnes fulmine ardenti deiecisset.") Ab eruditis censetur poëta Helinando Frigidimontis innuere, qui, si recte interpretatur, trobator fuit iuxta aulam regis Philippo II Francici.

Bibliographia
-------------

* John W. Baldwin, *The Government of Philip Augustus: foundations of French royal power in the Middle Ages* (Berkeley: University of California Press, 1986. ISBN 0520073916) pp. 570-571 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Laurence Harf-Lancner, ed. *Alexandre de Paris: Le roman d'Alexandre* (Lutetiae, 1994) p. 626 n. 94
* F. Wulff, E. Walberg, edd. *Les vers de la mort par Hélinand, moine de Froidmont* (Lutetiae: Firmin Didot, 1905) pp. xvii-xviii Textus apud archive.org

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
***Heroes of Might and Magic V*** (Latine *Heroes potentiae magiaeque*, capitulum quintum) est ludus computatralis de rebus phantasticis, pars quinta seriei eiusdem nominis.

Materia ludi bella inter gentes mythicas, quae incolunt imaginarium orbem terrarum Ashan appellatum. Personae principes sunt heroes duces exercituum, a quibus ludus nomen accipit.

De ludi fabula
--------------

Dividitur ludus sex in acta vel capitula, quorum quodque singulae sex gentium dicatum. Fabula incipiente Daemones bellum gerunt contra humanum Imperium gryphis: huius primum, illorum deinde partem sic suscipit lusor, ut utramque belli frontem agnoscat. Imperialium quidem heroum clarissima regina Isabel, daemonicorum autem Agrael. Ceterorum quattuor ludi partium quaeque unam reliquarum gentium figurat, quae sunt Necromantii, Alfi, Alfi Obscuri et Magi.

Index factionum nominum
-----------------------

Factio quaeque mythicarum gentium nomen accipit a loco in quo sedes habere solet. Ita sex habemus quoque factiones:

* *Haven* (Latine *Refugium*) est factio Imperii gryphis;
* *Inferno* (*Infernus*) est factio Daemonum;
* *Necropolis* (*Sepulcretum*) est factio Necromantiorum;
* *Sylvan* (*Regnum Silvestre*) est factio Alforum;
* *Dungeon* (*Subterraneum*) est factio Alforum obscurorum;
* *Academy* (*Academia*) est factio Magorum.

De complementis
---------------

Complementa duo ludo adhuc addita sunt: 

* *Hammers of Fate* (Latine *Mallei fati*), anno 2006 editum;
* *Tribes of the East* (*Tribus orientales*), anno 2007 editum.

Nexus interni
-------------

* Litterae phantasticae
* Res militaris

Nexus externus
--------------

* *Heroes of Might and Magic* in interrete
*Vide etiam paginam discretivam:* Arboretum (discretiva)


Wikidata Albaretum (Aemilia-Romania)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°26′49″N 9°42′8″E  
*Numerus incolarum*: 2 160  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Parmensis  

**Geographia**

*Superficies*: 104.11 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Turrexana, Campilianum, Apua, Castrum Codani, Tornolum, Silva Cerri, Plebs de Varia  

**Tabula aut despectus**

Albaretum (Aemilia-Romania): situsAlbaretum (Aemilia-Romania): situs
Albaretum (Aemilia-Romania)
**Albaretum** (-i, *n.*) (Italiane: *Albareto*) est vicus Italiae et municipium, circiter 2 250 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Parmensi situm. Incolae *Alberatenses* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomismate argenteo ob virtutem militarem decoratum*Municipium nomismate argenteo ob virtutem militarem decoratum*

Fractiones
----------

*Bertorella, Boschetto, Buzzò, Cacciarasca, Campi, Case Bozzini, Caselle, Case Mazzetta, Case Mirani, Codogno, Folta, Gotra, Il Costello, Lazzarè, Le Moie, Montegroppo, Pieve di Campi, Pistoi, Ponte Scodellino, Roncole, San Quirico, Spallavera, Squarci, Torre*.

Municipia finitima
------------------

* Burgus Vallis Tari,
* Campilianum,
* Apua seu Pons Tremulus (MS),
* Castrum Codani vel Sexta Codani (SP),
* Tornolum,
* Varisium seu Plebs de Varia (SP),
* Silva Cerri (MS).

Nexus interni
-------------

* Aemilia-Romania,
* Aemilia,
* Provincia Parmensis,
* Parma.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Albaretum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Arboreti in Provincia Parmensi.Collocatio finium Municipii Arboreti in Provincia Parmensi.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Wikidata Herta Müller
Res apud Vicidata repertae:Herta Müller: imagoHerta Müller: imagoHerta Müller: subscriptioHerta Müller: subscriptio
*Nativitas*: 17 Augusti 1953; Nițchidorf  
*Patria*: Germania, Romania  

**Officium**

*Munus*: scriptor, linguista, poëta, Interpres, mythistoricus, essayist  
*Patronus*: Universitas Libera Berolinensis, Nikolaus Lenau High School
**Familia**

*Coniunx*: Richard Wagner, Harry Merkle  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Adam Müller-Guttenbrunn-Förderpreis, Premiul UTC la secțiunea „lucrări în limbile naționalităților conlocuitoare", Aspekte-Literaturpreis, Rauriser Literaturpreis, Förderpreis zum Literaturpreis der Stadt Bremen, Marieluise-Fleißer-Preis, Deutscher Sprachpreis, Roswitha Prize, Kranichsteiner Literaturpreis, Deutscher Kritikerpreis, Kleist Prize, Aristeion Prize, Franz Nabl Prize, Ida-Dehmel-Literaturpreis, International Dublin Literary Award, Franz-Kafka-Preis, Cicero Orator Prize, Tübinger Poetik-Dozentur, Carl Zuckmayer Medal, Joseph-Breitbach-Preis, Litterarum praemium operis fundati Conradi Adenauer, Berliner Literaturpreis, Würth-Preis für Europäische Literatur, Walter-Hasenclever-Literaturpreis, Ehrengabe der Heinrich-Heine-Gesellschaft, Franz Werfel Human Rights Award, Hoffmann von Fallersleben Prize, Samuel-Bogumil-Linde prize, Monismanien Prize, Stadtschreiber von Bergen, Ricarda-Huch-Preis, Best Translated Book Award, Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Bavarian Maximilian Order for Science and Art, Hannelore Greve literature award, Heinrich-Böll-Preis, Q1372363, Brüder-Grimm-Poetikprofessur, Q81819973, honorary doctor of the University of Jena, honorary doctor of the University of Paderborn  

Herta Müller, 2009.
**Herta Müller** (nata ad Nițchidorf Banati in Romania die 17 Augusti 1953) est scriptrix Theodisce pangens more postmodernismo. Anno 2009, Praemium Nobelianum in Litteris accepit.

Vita
----

Lyceum Nicolai Lenau(de) Timisvariense frequentavit. Annis ab 1973 ad 1976 apud Universitatem Timisvariensem linguis Theodisca et Dacoromanica studebat. Exilio affecta inde ab anno 1987 in Germania vivit.

Opera
-----

In opere eius agitur de affectibus tyrannidis censurae communisticae in uniuscuiusque vita cottidiana. Libertatem sentiendi et imprimendi defendit. Continuo iterantur themata de minis ubivis, de agentibus in rebus, de timore, de fuga, de exilio. Fabula *Reisende auf einem Bein* (1989) narrat temptatum Irenae adventum in ignota et aliena Germania occidentali. Ante coronam Nobelianum anno 1994 iam palmam praemii nomine poetae Kleist nuncupati tulerat.

Nexus interni
-------------

* Litterae Romaniae
* Litterae Theodiscae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Herta Müller apud *Perlentaucher.de: Das Kulturmagazin* **(Theodisce)**
* De Herta Müller in pagina Nobeliano Litterarum Praemio dicata **(Anglice)**
Wikidata Viasma
Res apud Vicidata repertae:Viasma: insigneViasma: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°12′37″N 34°17′6″E  
*Numerus incolarum*: 52 506  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vyazemsky District  

**Geographia**

*Superficies*: 44 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Orsa  

**Viasma**  (Russice Вязьма, tr. *Vjaz'ma*) urbs est in regione Smolenscensi Foederationis Russicae, ad flumen eiusdem nominis. Circa 55 milia incolarum (anno 2014) habet. Urbi est statio ferriviaria valens.

Historia
--------

Viasma primo commemorata est anno 1239. Metropolis ducatus erat, anno 1403 ad Magnum Ducatum Lituaniae, et anno 1493 ad Magnum Ducatum Moscoviae adiuncta. Saepe locus pugnarum erat. Tempore Belli Patrii anni 1812 copiae Russicae in proelio gravissimo exercitum Francicum vicerunt. Tempore Belli Magni Patrii, autumno anni 1941, copiae Sovieticae numerosae, a copiis Germanicis circumventae, milites permultos perdiderunt, cum impetum exercitus hostium ad Moscuam inhibere temptarent. Anno 2009 Viasma ornata est titulo 'Urbis gloriae militaris'.

Viasma, via Alexandri Herzen, 17

Nota
----

1. ↑  *Scriptores rerum Polonicarum: ex recentioribus praecipui quotquot extant Latini...*, tom. II. Amstelodami, 1698: ,

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°12′37″N 34°17′6″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Viasmam** spectant. |
**Gaius Iulius Erucius Clarus Vibianus** (quando natus sit, nescimus; mortuus est anno 197) senator Romanus patricius secundo saeculo fuit. Pater Gaius Erucius Clarus, consul ordinarius anni 170, mater Pomponia Triaria erat. Commodus imperator Erucium consulem ordinarium destinatum anno 192 necare in animo habuisse fertur. Hoc rumore allato Commodus ultimo die huius anni necatus est. Anno 193 consul ordinarius magistratum iniit. Anno 197 Septimius Severus imperator Erucium supplicio affici iussit, quod hic in sectatores Clodii Albini usurpatorem delator consulere negavit. Filius eius Gaius Iulius Rufinus Laberius Fabianus Pomponius Triarius Erucius Clarus Sosius Priscus fuit.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio, LXXII 22,2
2. ↑  Cassius Dio LXXIV 9,5
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 4, c. 104

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Lucius Aelius Aurelius Commodus Augustus VII et Publius Helvius Pertinax II**  |  **Consul** 193cumQuinto Pompeio Sosio Falcone | Successores: **Imp. Caesare Lucio Septimio Severo Pertinace Augusto II et Imp. Caesar Decimus Clodius Septimius Albinus Augustus II**  |
Streller in exploranda semita Thuringiensi maxime occidentali operam egregiam dabat, cui nomen *Sallmannshäuser Rennsteig*. Index istius non ita bene notae viae nobis datur signo *S.*
**Elisabeth Streller** (nata Reichenbach in vico quodam Circuli Wartburg apud Behringen die 17 Octobris 1879; mortua Ysenaci die 14 Ianuarii 1939) fuit fautrix lustrationum et historica regionalis Germanica.

Vita
----

Educatione professionali egens Hilpertohusae et Ysenaci laborabat. Migratione pentecostali trans totam semitam Rennsteig perfecta ita inflammata est ut statim Sodalitati Rennsteig 1896 adhaereret. Ibi inter membra maxime activa numerabatur. Non solum migrabat sed etiam indefessa explorationes de Rennsteig fecit. Annos triginta bono exemplo fuit in labore pro sodalitate et pro indagatione de similibus semitis in terris linguae Theodiscae. 

Adiuvit ut duo volumina libri explicatorii, qui dicebatur, ederentur et semitam similem ad Sallmannshausen (apud Gerstungen) instituit atque porro curabat. In semitis *Thüringen-Rhein-Höhenweg* et *Germanischer Rennweg* vel prima femina spatians fuit; sectionem nartaroriam quoque in sodalitate institui iussit.

Honorata est tabula aurea nartatoria. Velut Aloysia Gerbing operam maximam navabat dabatque pro rebus ad Rennsteig spectantibus et pro peragrationibus scientificis. In inceptis eius elucet grandis examinatio terminorum anno 1934, quam revera cura maxima perfecit. Mense Augusto 1938 migrationem praeparatoriam per semitam fecit, quae eius novissima vagatio maior fuisse videtur.

In anni 1939 tomo altero periodici praetitulati *Die Mareille* lineae Iacobi Grimm hae in eius honorem sunt citatae: "Wer seine Heimat lieb hat, der muß sie auch verstehen wollen; wer sie verstehen will, muß überall in ihre Geschichte zu dringen suchen."

Notae
-----

1. ↑  Conversio: *Quicumque patriam amat, eam intellegere debet. Qui autem eam intellegere velit, historiae studeto!*

Nexus externi
-------------

* Mentio de domna Streller in paginis Sodalitatis Rennsteig 1896
* Biographia maior cum photographiis
**Vicariatus apostolicus** est dioecesis ad experimentum, quae a *Vicario Apostolico* regitur.

*Vicarius Apostolicus* est episcopus titularis plena iurisdictione gaudens ea in regione, quae ad vicariatum attinet. Iisdem officiis fungitur atque episcopus dioecesanus, non autem in propria persona, sed tamquam vicarius papae.

Post reformationem plurimis dioecesibus exstinctis anno 1667 Apostolicus Vicariatus Missionum Septentrionalium fundatus est, quae rarissimos Catholicos Europae septentrionalis in se coniungeret. Nomine mutato (*Apostolicus Vicariatus Germaniae Septentrionalis*) in parte usque ad annum 1929 permanebat (Concordatum Borussicum).

His diebus Vicariatus Apostolici plerumque in missionibus sunt. Praegressus eorum est Praefectura Apostolica. Cum in missionibus maxime religiosi curam animarum exerceant, et vicarii apostolici persaepe religiosi sunt.

Anno 2010 sunt 85 vicariatus apostolici toto orbe terrarum.

Notae
-----

1. ↑  cf. CIC 83, can. 368: *Ecclesiae particulares, in quibus una et unica Ecclesia catholica exsistit, sunt imprimis dioeceses, quibus nisi aliud constet, assimilantur praelatura territorialis et abbatia territorialis, vicariatus apostolicus et praefectura apostolica necnon administratio apostolica stabiliter erecta*.
2. ↑  cf. Giga-Catholic Information

Nexus externus
--------------

Jerzy Piotr Bednarz: La Administración Apostólica com figura especial en la organización ecclésiastica (Excerptum e Thesi pro gradu Doctoratus, 2004)
Mausoleum Philopappi sumptu sororis Balbillae aedificatum.
**Iulia Balbilla** (floruit 130) est poetria Romana antiqua cuius Graeci versus in parte inferiore Memnonis colossei ad Thebas erecti leguntur ; tum enim imperatorem Hadrianum et eius uxorem Sabinam in Aegyptiaca peregrinatione comitabatur et Thebas venerant Memnonem ad Auroram canentem auditum, rem quam Graeci antiqui mirabantur et ad fabulam mythologicam referebant quia causam naturalem non perspiciebant. Tale fuit huic lapideo carmini argumentum nec tamen suis maioribus quoque gloriari poetria praetermittebat, avo materno Claudio Balbillo, docto astrologo, et a patre serie Antiochorum, regum Commagenae.

Dives erat et monumentum funebre sumptuosissimum fratri Gaio Iulio Antiocho Epiphani Philopappo Athenis circa 116 aedificandum curavit, cuius ruinae hodieque admirationem movent.

Plura legere si cupis
---------------------

* Marie-Françoise Baslez, "La famille de Philopappos de Commagène. Un prince entre deux mondes", *Dialogues d'histoire ancienne*, 1992(18) ː 89-101
* André et Etienne Bernand, *Les Inscriptions grecques et latines du Colosse de Memnon*, Institut français f'archéologie orientale, 1960 Recensio critica
* Patricia Rosenmeyer, "Greek Verse Inscriptions in Roman Egypt: Julia Balbilla's Sapphic Voice", *Classical Antiquity* 2008(27/2) : 334-358.
	+ *Julia Balbilla*, Routledge, 2010
* Michael Plant, Women Writers of Ancient Greece and Rome: An Anthology, University of Oklahoma Press, 2004 ː 151-154

Stemma gentis

Nexus externi
-------------

Inscriptiones antiquae in colosseo Memnone repertae et in linguam Francicam versae Viatores enim vocem e lapide emissam audisse scripto testari solebant.
Wikidata Renatus Boccardo
Res apud Vicidata repertae:Renatus Boccardo: imagoRenatus Boccardo: imago
*Nativitas*: 21 Decembris 1952; Fanum Sancti Ambrosii  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, titular bishop, Archbishop of Spoleto-Norcia  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Insignia heraldica**

Renatus Boccardo: insigneRenatus Boccardo: insigne

**Renatus Boccardo** (natus in oppido Sancti Ambrosii, vulgo *Sant'Ambrogio di Torino*, in provincia Augustae Taurinorum, die 21 Decembris 1952) est archiepiscopus Italicus. 

Alumnus fuit Romae Almi Collegii Capranicensis et anno 1977 presbyter dioecesis Segusiensis ordinatus est. Licentiam in theologia dogmatica et lauream in iure canonico assecutus est. 

Postquam anno 1982 Sanctae Sedi operam navare coepit in nuntiaturis apostolicis diversis in civitatibus sitis, ab anno 1988 usque ad 2003 liturgicis celebrationibus summi pontificis in officio curiae Romanae ad hoc constituto operam dedit. 

Anno 1992 etiam moderator sectionis iuvenibus dicatae Pontificii Consilii pro Laicis designatus est, qua de causa decursu haud paucorum annorum aliquot Dierum Iuvenum Totius Orbis praeparationem ac dispositionem temperavit. Anno 2003 nominatus est secretarius Pontificii Consilii de Communicationibus Socialibus. Anno 2004 episcopus consecratus, anno insequenti secretarius generalis Vaticanae Civitatis Praefecturae factus est annoque vero 2009 ad honorem archiepiscopatus promotus cum antistes archidioecesis Spoletanae-Nursinae fieret. Sententia apostolica eius est: *Non erubesco evangelium*.
Wikidata Georgiopolis (Caucasus)
Res apud Vicidata repertae:Georgiopolis (Caucasus): insigneGeorgiopolis (Caucasus): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 44°9′0″N 43°28′0″E  
*Numerus incolarum*: 66 436  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Georgiyevsky District  

**Geographia**

*Superficies*: 25 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Georgiopolis

**Georgiopolis** (Russice *Георгиевск*) est urbs territorii Stauropolitani Russiae. Incolarum 63 milia habet anno 2021. Ad *Podkumok* (*Subkumium*) flumen Kumae accolam sita est.

Historia
--------

Anno 1777 ut arx sancto Georgio Victorioso dedicata, condita est. Anno 1779 a Cabardinis obsessa. Anno 1783 hic tractatus Georgiopolitanus inter Russiam et Georgiam conclusus est. Urbs ab anno 1786. Ab anno 1802 usque ad annum 1824 gubernii Caucasici caput. Postea in gubernium Stauropolitanum inclusa est.

Notae
-----

1. ↑  Antonii Rosich *Compendium totius orbis geographicum*, vol. II, Varasdini 1821, p. 8. **Munimentum Georgiopolitanum**: Fridericus Marschall a Bieberstein, *Flora Taurico-Caucasica...*, vol. I, Charkoviae 1808, p. IV.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgipolim** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°9′0″N 43°28′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Quadragesima a Petro Bruegel seniore picta, 1559, pars picturae "*Pugna inter Saturnalia et Quadragesimam*" dictae.
**Quadragesima** est quadraginta dierum tempus liturgicum paenitentiae, quod in Ecclesia occidentali festum Paschae antecedit. Iesu in desertis ieiunii 40 dierum, antequam in publicum prodiit, commonefacit. Primus Quadragesimae dies est Dies Cinerum. In ecclesiis orientalibus Dies Cinerum nescitur, quod tempus ieiunii iam hebdomada per Diem Passionis et Sabbatum Sanctum ante Pascham septima incipiunt. 

Alia Quadragesimae nomina sunt Quadragena, Quarentana, Quadragesimum maior, Quadragesimum ante Pascha, tempus Quadragesimale, Ieiunium longum, Ieiunium Quadragesimale, Ieiunium Paschale, Ieiunia.

Fundamentum Biblicum
--------------------

Exemplum Iesu sequens, qui quadraginta dies in desertis ieiunaverat (Mt 4,2), ecclesia ieiunii paschalis spatium quadraginta dies ac noctes esse vult. Spatium quadraginta dierum in Bibliis pluries invenitur: populus Israel quadraginta annos per deserta migrat (Ex 16,35), Moses quadraginta dies in monte Sinai moratur (Ex 24,18), Elias quadraginta dies ad montem Horeb ambulat (1 Reg 19,8), Iesus quadraginta dies in desertis ieiunat (Mt 4,2; Lc 4,2), quadraginta dies post Christi resurrectionem (Pascha) ecclesia festum Ascensionis Domini celebrat (Act 1,3).

Historia
--------

Traditio Christiana plures dies sive tempora ieiunii cognoscit, quorum gravissima sunt Quadragesima et Adventus. Usus Christianus ieiunandi a quarto saeculo attestatus est. 

Modo antiquiore quadraginta dies Quadragesimae a Die Cinerum usque ad noctem Paschae (i.e. ad Vigiliam Paschalem) numerati sunt. Modo recentiore, postquam Synodus Beneventana anno 1091 constituit dies dominicas non iam inter Quadragesimam numerandos esse, Die Cinerum unam hebdomadam praecessa quadraginta dies usque ad Dominicam in Palmis numerantur, Hebdomada Sancta autem spatium proprium efficit.

Quadragesima festum Paschalem anteit, quod a Concilio Nicaeno anno 325 in primam diem dominicam post primam lunam veris constitutum est. Inde Pascha est festum mobile, quod inter diem 22 Martii et 25 Aprilis (sic dictos "terminos paschales") locum habet; Quadragesima cum Die Cinerum nec non multa alia festa secundum festum paschalem collocantur.

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Computus paschalis

Nexus interni
-------------

* Calendarium Romanae Ecclesiae
* Dies Cinerum

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Quadragesimam** spectant. |

* Lectio papae Benedicti XVI de quadragesima inter audientiam generalem die 6 Februarii 2008 **(Italiane)** et aliis sermonibus.
* Papa Benedictus XVI de tempore quadragesimali scripsit**(Latine)**
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Conceptio artis praesidis martis cum conspectu sectu ostendens aream horticulturam interiorem.
Mars defigitur speculationis multae et indagationis scientificae possibile coloniam deductione. Cuius condicio superficiei et praesentia aquae faciunt disputatione optimam hospitalem planetarum systematis Solaris. Mars minimam energiam per unitatem molem (delta-v) exigit ad perveniendum e Tellure, praeter Venerem. Sed a minima energia, iter ad Martem cum hodierno artificio chemico propulsionis astronavium 6–7 menses in intermundia exigit. Quamquam Tellus est similis "planetae sorori" Veneri in mole compositione, area superficiei et magnitudine, tamen similitudo Martis ad Terram est magis compellenda deductionem considerante in quo sunt:

* Dies Martis "sol" est similis eidem Terrae (24 horae et 39 minuta).
* Area superficiei est 28.4% Terrae.
* Axis supinat 25.19° ('obliquitas'), similiter Terrae, cuius axis supinat 23.44°.

Bibliographia
-------------

1. ↑  Regis, Ed (September 21, 2015). "Let's Not Move To Mars". *New York Times*

* Commentarius ex telegraph
* Commentarius ex mars-one
De situ et statu
----------------

*Fons principalis Ienensis*
Fons praeclarissimus haud procul ab urbe Iena situs sub radicibus collis, qui ab Velnica vico circiter milia passum duo abest. Quo ex fonte rivulus, qui Theodisce *Pennickenbach* nominatur, oritur.

De rebus hoc loco gestis
------------------------

Posteaquam foedus Smalcaldicum, quod dicitur, ictum est (anno 1530/31), Ioannes Fridericus elector Saxonicus partes ducum protestanticorum sequi constituit et opes copiis adiuvit. Cum autem ad urbem Molibergam ii, qui huic foederi se dedissent, cladem gravissimam accepissent (anno 1547), Ioannes Fridericus comprehensus et in vincula coniectus est. Annos autem quinque cum imperio tum libertate caruit. Cum catenis liberatus Ienam veniret, cives Ieneses et professores Academiae ei obviam ierunt, ut in pompa quadam celeberrima eum prosequerentur et amorem profiterentur. Qui ad fontem illum principem convenisse traduntur. Ioannes Stigelius, qui primus Academiae Ienensi praeerat, hoc epigramma elegantissimum composuit:
  
  

*Fontis ad huius aquam frigus captabat in aestu*  

*Saxoniae Elector Mystaque, Christe, tuus.*  

*Tu fons iustitiae, verae fons vive salutis,*  

*Saxoniae salvos, Christe, tuere Duces!*  

MDLIV
  

Etiam hodie hoc loco illi versus saxo incisi leguntur. Sunt autem, qui negent Ioannem Fridericum e carcere redeuntem hoc loco moratum esse; sed paulo post in venando occupatum illo venisse.

De fontis refectione
--------------------

Ducentis et octoginta annis post Antonius de Ziegesar, vir clarissimus Ienensis, fontem principalem iniquitate temporum afflictum refici iussit et hoc epigramma addidit:  
  

*Principis hic fons est, fidei tutoris et artis,*  

*Caesaris e vinclis quum rediisset, amor.*  

*Auspicem enim reducem celebrans academia votis*  

*Laeta salutavit fontis ad huius aquas.*  

*Antiquum vallis nunc instauravit honorem,*  

*Muneris et fundi quem meminisse decet.*  

MDCCCXXXII

Notae
-----

1. ↑  D. Ignasiak, Die Fürstenhäuser Thüringens in Sage und Geschichte, Bucha bei Jena 2000, 112–114.
2. ↑  Die Inschriften des Landkreises Jena, ges. und bearb. von L. und K. Hallof, Berlin 1995, Nr. 153 A.
3. ↑  Die Inschriften des Landkreises Jena, ges. und bearb. von L. und K. Hallof, Berlin 1995, p. 132.
4. ↑  Die Inschriften des Landkreises Jena, ges. und bearb. von L. und K. Hallof, Berlin 1995, Nr. 153 B.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Albasinum
Res apud Vicidata repertae:Albasinum: insigneAlbasinum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°23′0″N 124°5′42″E  
*Numerus incolarum*: 357  
*Zona horaria*: UTC+09:00  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q18396402  

**Albasinum** seu **Albazinum** (Russice olim Албазин, tr. *Albazin*, nunc Албазино, tr. *Albazino*), etiam ut **Yagsa** (Sinice 雅克萨, tr. *Yǎkēsà*) notum, est vicus regionis Amurensis Foederationis Russicae, in ripa sinistra Amur fluminis situs et 377 incolas (statu anni 2015) habens. Notus est ut primus locus habitatus Russorum ad Amur.

Historia
--------

Albasinum a copiis Sinarum oppugnatum
Anno 1651 Hierotheus Chabarov oppidum fortificatum ducis Daurici Albasi, ad Amur flumen prope Schilcae et Arguni confluxum situm, occupavit. Anno 1665 eodem loco conduta est arx Russorum, quae anno 1682 sedes administrativa palatinatus Russici facta est. Annis 1685 et 1686 Albasinum (Yagsa) a copiis Sinarum oppugnabatur. Anno 1689 Russia et Sinae pactum Nertschiensem subscripserunt. Ibi, inter alia, sic scriptum est: "Arx seu fortalitia in loco nomine Yagsa a Russis extructa funditus eruetur ac destruetur". Idcirco Albasinum a Russis abolitum est. Postquam saeculo undevicesimo Russi denuo terras prope Amur ceperunt, loco arcis priscae vicus hodiernus a Cosacis conditus est.

Notae
-----

1. ↑  E. Uhse, *Universal-geographisch-historisches Lexicon*, 1710, p. 21
2. ↑  F. Sobrino, *Diccionario nuevo de las lenguas española y francesa*, tom. 2, 1721, p. 21
3. 1 2  

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Pactum Nertschiae** apud **Vicifontem**. |

Nexius externi
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°23′0″N 124°5′42″E • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Ioannes Christianus Ströbele
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Christianus Ströbele: imagoIoannes Christianus Ströbele: imago
*Nativitas*: 7 Iunii 1939; Salinae Saxonicae  
*Obitus*: 29 Augusti 2022; Moabit  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: Causidicus, politicus, iuris peritus  

**Consociatio**

*Factio*: Foedus 90/Virides, Factio socialis democratica Germaniae  

**Familia**

*Genitores*: Rudolf Ströbele;   

**Ioannes Christianus** (*Hans-Christian*) **Ströbele** (natus Salinis Saxonicis die 7 Iunii 1939, mortuus die 29 Augusti 2022) fuit rerum politicarum peritus Germanicus factionis Foederis 90/Viridum.

Iuventus et munus
-----------------

Ströbele in oppido Marl scholam frequentavit, atque anno 1959 testimonium maturitatis accepit. Deinde tiro militavit. Ab anno 1960 Ströbele Heidelbergae et Berolini iurisprudentiae ac politicae studebat. Anno 1969 secundam probationem accepit, et dehinc Berolini iurisconsultus operam dabat. Ab anno 1970, defensor reorum Cohortis Exercitus Rubri (conventus tromocratorum extremae sinistrae) suscepit. Ab anno 1979, etiam diurnarii munere functus est.

Familia
-------

Ströbele uxorem duxit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1970 Ströbele sodalis factionis SPD factus est, sed anno 1975 e factione expulsus est, quod tromocrates "sodales cari" vocavisset. Ab anno 1979 sodalis factionis Viridum erat. Anno 1985 primo in Dietam Foederalem Germaniae suffectus est. Anno 1989 pro foedere regnandi cum SPD Berolini sub Gualtherio Momper nitebatur. Annis 1990 et 1991 cum duobus aliis praeses factionis erat. Ab hoc officio se recessit, cum Virides suffragium Dietae Foederalis perdidissent. Annis insequentibus Ströbele Berolini in pago Horto Bestiarum pro factione Viridum operam dedit. Anno 1998 in pago Berolino medio iterum legatus ad parlamentum Germanicum electus est, et annis 2002, 2005, 2009, atque 2013 refectus est. Anno 2017, non iam candidatus ad parlamentum Germaniae fuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Christianum Ströbele** spectant. |

* Situs interretialis Ioannis Christiani Ströbele proprius.
* Vita apud interretialem Dietae Foederalis Germaniae situm.
Wikidata Fanum Sancti Dionysii Augustensium
Res apud Vicidata repertae:Fanum Sancti Dionysii Augustensium: insigneFanum Sancti Dionysii Augustensium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°45′0″N 7°33′0″E  
*Numerus incolarum*: 369  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 11.39 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Anticum ad Sanctum Andream, Cambavia, Pontiacum, Turnio, Castelium Augustensium Praetorianorum, Verradiae  

**Tabula aut despectus**

Fanum Sancti Dionysii Augustensium: situsFanum Sancti Dionysii Augustensium: situs
Fanum Sancti Dionysii Augustensium
**Fanum Sancti Dionysii Augustensium** (hodie vulgo *Saint-Denis*) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 400 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Dionysiopolitani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Barme-des-Valtournains, Bédeugaz, Celliers-Neufs, Champillon, Chouac, Clou, Cly, Cret-de-Gilles, Cuignon, Del, Étrobléaz, Farys, Goillaz, Grand-Bruson, Petit-Bruson, Gubioche, Mesoncel, Orsières, Plantéry, Plau, Raffort, Rovarey, Semon, Saint-Évence

Municipia finitima
------------------

* Anticum ad Sanctum Andream (seu Anthesium) (hodie vulgo *Antey Saint André*),
* Cambavia (deinde Cambevis) (hodie vulgo *Chambave*),
* Castelium Augustensium Praetorianorum (hodie vulgo *Châtillon*),
* Pontiacum (seu Ponticulus) (hodie vulgo *Pontey*),
* Turnio (gen. *-onis*) (hodie vulgo *Torgnon*),
* Verradiae (hodie vulgo *Verrayes*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Dionysii Augustensium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Fani Sancti Dionysii Augustensium in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Fani Sancti Dionysii Augustensium in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----