recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Nora Zabinkova
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 28 Maii 1927;   
*Obitus*: 16 Iunii 1999;   
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: magister  
*Patronus*: Saint Petersburg State Pediatric Medical University
**Nora Noë filia Zabinkova** (Russice *Нора Ноевна Забинкова*), Petropoli die 28 Maii anno 1927 nata ibidemque die16 Iunii anno 1999 mortua, fuit lexicographus et interpres Russicus. In Universitate Petropolitana educata, in Instituto Botanico Komaroviano aliisque scholis Petropolitanis linguam Latinam docebat. *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum* necnon indices Rossico-Latinos geographicos Moyse Kirpicznikov collaborante composuit. *Philosophiam botanicam* Caroli Linnaei Russice vertit et eiusdem *Lachesis* versionem incipit nec finivit.

Opera
-----

* Moysis Kirpicznikov et Norae Zabinkovae *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum* (Leninopoli, 1977)
* Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* (in: *Novitates systematicae plantarum vascularium*, №№ 28–29, Petropoli 1991–1993)

Nexus externi
-------------

* Norae Zabinkovae memorabilia **(Russice)**
* Norae Zabinkovae vita **(Russice)**

Notae
-----

1. ↑  *Линней К.* Философия ботаники / Пер. Н.Н. Забинковой. Moscuae 1989.
**Noonian Soong**, etiam laboris sui **Dr. Soong**, est persona ficta ex universo ficto ab Itinere Stellari (Anglice: *Star Trek*), et visus est in serie televisifica Iter Stellare: Proxima Aetas (Anglice: *Star Trek: The Next Generation*). Noonien scientificus est et fuit unus a Foederationis ducentes *cyberneticists* per vicesimo quarto saeculo, et creator androidis Data, ei duo actus ab actore Brent Spiner. Noonian creavit androidea quattuor, Data, Lore, et B-4), quae omnes tres eaedem formae sunt et agit ab eodem viro Brent, et copia eius uxor mortua Juliana, qui technologice superior est eius priores species.

Mature curriculo a Dr. Soong notior erat ut Terrae primus scientificus roboticus, sed erat homo solitarius post apparenter non succedit ad creare *positronic brain* et creditus erat interfictisse cum aliis colonianis in planeta ab Omicron Theta. Noonian re vera domicilium poni in planeta Terlina III, et ibi creavit Datam ad ei dare eius inventionem terminalem, assula sensualis. Imprudenter etiam creabat fratrum Datae, Lore, qui eum interficebat post assulam prensavit.

Nexus externi
-------------

* Commentatio de Noonian Soong apud encyclopaediam *Memory Alpha*

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Norandinus, Lucina et Orcus in tabula ad Ioanne Lanfranco anno 1624 circa picta.
**Norandinus** (Italiane *Norandino*) et **Lucina** sunt duae personae in carmine epico *Orlando furioso* a scriptore Italico Ludovico Ariosto scripto.

Biographia
----------

Norandinus et Orcus in illustratione a Daniele Chodowiecki facta intra annos 1771 et 1772.
Norandinus rex Saracenus Damasci est et Lucina filia regis Cypri est. Post matrimonium inter duo in insula Cypri mare procella turbatur et navis eorum in alium locum vela dat, deinde, post tres dies, navis in insulam pervenit. Norandinus venatur sed nautae eius ab Orco oppugnantur: Orcus caecus est sed magnum olfactum habuit. Nautae effugiunt sed Orcus velocior est et pauci nautarum navem conscendunt: Orcus vorat duo nautarum et alias cum Lucina in speluncam suam claudit. Deinde Orcus e spelunca exit et gregem suum depascit (Ludovicus Ariostus materiam ex Odyssea repetit, quia Orcus similis cyclopi Polyphemo est). Norandinus ex venationem redit et pauci nautae in navi regi de Orco narrant, deinde Norandinus ilico proficitur ad liberandum uxorem suam. Rex ad speluncam monstri pervenit et illic uxor Orci invenit: uxor Orci Norandino dicit quae maritus suus mulieres non vorat, sed in speluncam claudit cum illa. Mulier Orci illi consilium fugae dat sed Norandinus paratus ad servandum Lucinam est, igitur etiam uxor monstri eum adiuvat: ea corpus regis adepe animale conspergit, quia adeps odorem suum dissimulat, et regem pellem ovis dat. Norandinus igitur, pelle ovis induto, se gregis immiscet et Lucinam reperit. Norandinus consilium suum Lucinae nautisque explicat: illi aliquos capros necant, corpora eorum adepe caprorum conspergunt et pelles animalum induunt. Matinutis temporibus Orcus e spelunca exit et gregem suum depascit: nautici fugiunt sed Lucina detegitur et Orcus in speluncam denuo claudit. Norandinus non fugit cum nauticis sed cum Lucina illic manet, sed ad vesperum Orcus fugam nautarum percipit et Lucinam punit, quia ille eam nudam catenis vincit apud scopulum. Norandinus non potest servare eam sed, post quattuor menses, rex Saracenus Gradassus et imperator Mongoliae Mandricardus in insulam pervenunt et Lucinam inveniunt. Liberata ea duo Saraceni apud patrum suum mittunt: cognitis rebus Norandinus in urbem suam redit et rursus coniungit cum uxore sua. Deinde quinto quoque mense dies festus sollemnis celebratur in Damasco ad memorandum historiae reginae regisque.

Fortuna
-------

Anno 1624 circa pictor Italicus Ioannes Lanfrancus tabula de historia Norandini Lucinaeque pinxit: hodie haec tabula in Pinacotheca Borgesia Romae est.

Notae
-----

1. ↑  De nomine latino vide versionem latinam operis.
2. ↑  Pagina tabulae apud situm interretialem Pinacothecae Borgesiae **(Italice)**

Bibliographia
-------------

* Ferroni, Giulio, *Ariosto*, Salerno Editrice, Romae, 2008.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
*Vide etiam paginam discretivam:* Fascia (discretiva)


Wikidata Fascia (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°33′57″N 9°14′15″E  
*Numerus incolarum*: 71  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Genuensis  

**Geographia**

*Superficies*: 11.25 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Carrega, Fontanigordia, Gorretum, Mons Brunus, Propata, Rondanina, Rubenium  

**Tabula aut despectus**

Fascia (Italia): situsFascia (Italia): situs
Fascia (Italia)
**Fascia** (-ae, *f.*) (Italiane *Fascia*) est municipium Italiae, circiter 100 incolarum, in Regione Liguria et in Urbe metropolitana Genuensi situm. Incolae *Fascienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Derthonensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Carpeneto, (*sedes municipalis*), Cassingheno* .

Municipia finitima
------------------

*Carrega Ligure (AL), Fontanigorda, Gorreto, Montebruno, Propata, Rondanina, Rovegno*.

Nexus interni
-------------

* Liguriam (*regio*),
* Urbem metropolitanam Genuensem,
* Provinciam Genuensem (*provincia abrogata*),
* Genuam (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fasciam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Genuensi.Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Genuensi.
* Despectus in oppidum.Despectus in oppidum.
LH Alexander Baron Wassilko von Serecki (1827 - 1893)
 **Alexander baronem Wassilko de Serecki**  (etiam **Freiherr Alexander Wassilko von Serecki**) ex clarissima nobili familia Wassilko,
(natus apud Palatium Berhometh, provincia Czernovicensis, die 17 Decembris 1827; mortuus apud Lopuszna, provincia Czernovicensis, die 20 Augusti 1893) fuit Ducatus Bucovinae praefectus (1870-1871 et 1884-1893) atque parlamenti superiorem membrum (1867-1893) temporibus Austro-Hungarici Imperii. Fuit pater praefecti Bucovinae Georg Wassilko de Serecki.

Bibliographia
-------------

* Justus Perthes: Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Gräflichen Häuser, Teil B, Perthes, 1868, 114. Jahrgang 1941, S. 536-537.
* Erich Prokopowitsch: Der Adel in der Bukowina, Südostdeutscher Verlag, München, 1983, S. 141-147

Notae
-----

1. ↑  Justus Perthes: *Die Gothaschen Genealogischen Taschenbücher des Adels S-Z*, GB 1919, S. 606.
2. ↑  Bukowinaer Rundschau" vom 22. August 1893

Weblinks
--------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexander Wassilko von Serecki** spectant ( Wassilko von Serecki, Alexander Wassilko von Serecki (1827–1893)). |

Nexus interni
-------------

Czernovicum

Nexus externi
-------------

*
Hector Hodler (1917)
**Hector Hodler** (natus die 1 Octobris 1887 Genavae, mortuus die 31 Martii 1920 in Leysin/Pagi Valdensis) filius fuit pictoris Helvetici Ferdinandi Hodler. Hector anno 1908 inter fundatores Universalis Societatis Esperanticae/UEA numeratur.

Vita
----

Rixas inter parentes vix ferre potuit Hector, ita ut scientiis acquirendis a querelis diuturnis avocari praeferret. Fertur puerum XII annorum opera omnia Aemilii Zola legisse. Tata artifex eum saepe depinxit.

Puer annos XIV natus linguam Esperanticam edidicit una cum amico Edmundo Privat, qui postea diurnarius historicusque factus est. Ambo anno 1903 periodicum iuvenibus dedicatum condiderunt, quod titulum "Juna Esperantisto" (Esperantici fautor iuvenis) portavit.

Anno 1907 periodico praetitulato "Esperanto" empto Hector operam dabat ad societatem Esperanticam universalem fundandam. Itaque anno 1908 citata sodalitas UEA nata est, cuius rector primus Hector Hodler fuit. Periodicum moderari tamen non omittebat. Primo bello pancosmico saeviente animus eius in res politicas internationales magis magisque attendebatur. 

Mortuus est iam anno 1920 in sanatorio quodam Helvetico ob phtisim. Ad UEA et fortunas et periodicum "Esperanto" et libros multos reliquit. Bibliotheca ampla hodie in Grapheo centrali UEA Roterodami sarta et tecta convervatur. Inter maximas bibliothecas mundanas de Esperanticis rebus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hector Hodler** spectant. |

* Hectoris Hodler exhortatio contra bellum
**Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanua quarti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Quinctius anno 388 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate electus est. Ceteri tribuni Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Lucius Iulius Iullus, Lucius Aquillius Corvus, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Servius Sulpicius Rufus electi sunt. Eo anno tribuni exercitum in Aequos duxerunt atque oppida Etruscorum Cortuosam et Contenebram vi ceperunt. Domi tribuni plebis leges agrarias postulaverunt.

Anno 385 iterum tribunus electus est atque cum eo Lucius Papirius Cursor, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Publius Cornelius, Lucius Quinctius L.f. Cincinnatus Capitolinus, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo. Eo anno bellum contra Volscos continuatum est, Latini et Hernici defecti sunt. Quinctius fuit magister equitum dictatoris Auli Cornelii Cossi Praeterea Marcus Manlius Capitolinus damnatus est, quod regnum Romae appettisset.

Anno 384 tribunus militum III factus est. Collegae eo anno erant: Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola, Servius Sulpicius Rufus, Gaius Papirius Crassus, Marcus Furius Camillus. Tum Marcus Manlius T.f. Capitolinus, qui Capitolium a Gallis servaverat, supplicio affectus est.

Anno 380 denique dictator electus est. Bellum in Latinos et Hernicos continuatum est et Praeneste oppidum expugnatum est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 4,7-5,6
2. ↑  op.cit. VI XI
3. ↑  op.cit. VI 19-20
4. ↑  op.cit. VI 27-30
Regibus Ricardo et Philippo claves Acconis traduntur. *Grandes Chroniques de France*: Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 2813 f. 238v
**Obsidio Acconis**, quae a die 28 Augusti 1189 ad 12 Iulii 1191 continuavit, a Guidone de Leziniaco incepta est post proelio ad cornua Hattin commisso. Ibi aegrotaverunt permulti Hierosolymitanorum et Cruce signatorum qui in tertia expeditione sacra ad Terram Sanctam venerant. Mortuae sunt regina Sibylla, Guidonis uxor, ambaeque eorum filiae. Aegrotavit rex Francorum Philippus II. Urbem ducibus Philippo et Ricardo I rege Anglico capta est.

Fontes
------

Iussu regis Ricardi, Accone capto, captivi Mahometani trucidantur. Sebastianus Mamerot et Ioannes Colombe, *Les Passages d'Outremer*: Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 5594 f. 197r
* Monachus Florentinus, *De expugnatione civitatis Acconensis* Textus
* Rogerius de Hoveden, *Chronica*
* Ambrosius, *L'Estoire de la Guerre Sainte*
* *Itinerarium regis Ricardi*
* Rigordus et Guillelmus Brito, *Gesta Philippi Augusti*

Bibliographia
-------------

* Auguste Brachet, *Pathologie mentale des rois de France, Louis XI et ses ascendants* (Lutetiae, 1903) pp. 253-291 [de morbo arnoldia]
**Titus Sextius Africanus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Patria familiae Ostia erat. A Claudio imperatore inter patricios adlectus est. Uxorem Iunaiam Silanam, filiam Marci Iunii Silani Torquati, consulis anni 19 in matrimonium ducere voluti, sed Agrippina, uxor Claudii imperatoris et ad huc amica Iuniae eum deteruit Iuniam *"impudicam et vergentem annis dictitans"*[1]. Anno 59 consul suffectus creatus est. Anno 61 cum legato Augusti pro praetore Belgicae Quinto Volusio Saturnino, consule ordinario anni 56 et Marco Trebellio Maximo, consule suffecto anni 56, ad censos agendos in Galliam missus est. Ibi Sextius et Volusius de primo loco legationis iurgaverunt: "*Trebellium dum uterque dedignatur, supra tulere*"[2]. Etiam *frater Arvalis* fuit. Inter eius posteriores Titus Sextius Cornelius Africanus fuit, consul ordinarius anni 112[3].

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales*, XIII 19
2. ↑  Tacitus, *Annales*, XIV 46
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 11, c. 492
**Obsidio Continentalis** (Francice: *blocus continental*, Anglice: *continental system*) obstructio commercii contra Regnum Unitum fuit, quam Napoleo I imperator Francorum in castris imperiali Berolini decrevit. Ad usque annum 1814 mansit.

Causae
------

Postquam e Trafalgari Pugna navali  die 21 Octobris 1805 victrix exiit, Britannia maria Europae rexit et commercium Franciae impediebat. Praeterea merces Britanniae meliores quam Franciae fuerunt. Napoleo ideo consilium Britanniam invadendi dimisit et mercaturam Britannicam cum Europa impedire conabatur.

Leges Obsidionis
----------------

Europa anno 1811: Caeruleio colore Francia et eius socii signati sunt.
Napoleo omnibus mercatoribus Europae commercio cum Britannia interdixit. Merces Britannici occupatae et mercatores eius regni in Francia capti sunt.

Effectus obsidionis
-------------------

Imperium Francicum anno 1811 ad usque Mare Balticum pertinuit.
Industria Franciae quo decreto firmior facta est, praecipue vestium. Aliae fabricae autem ab invectionibus Britannicis pendentes magnum damnum habuerunt. Britannia nunc autem cum America et aliis civitatibus negotiabatur neque quid detrimenti cepit. Praeterea importatio clandestina valde crevit. Napoleo itaque anno 1810 omne litus Maris Germanici et partem litoris Baltici ad imperium suum annexit. Etiam Ludovicus I rex Nederlandiae et frater Napoleonis hanc ob rem depositus est. Frustra etiam Lusitaniam, socium Britanniae expugnare conatus est.

Finis Obsidionis
----------------

Anno 1812 Alexander I imperator Russiae obsidionem Britanniae sustulit. Quae enim suum imperium magno damno affecerat. Hoc factum Napoleoni praetextu erat, ut Russiam invaderet. Anno 1813 Napoleo victus e Russia revertebat et anno 1814 primo depositus est. Quod fuit finis Obsidionis continentalis.

Nexus externi
-------------

* Acta ad obsidionem continentalem pertinentes (in lingua Anglica)
Wikidata Apricalae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°52′50″N 7°39′38″E  
*Numerus incolarum*: 618  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 19.94 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bajartum, Dulcisaqua, Insula Bona, Podium Rainaldi, Pinia, Rupecula, Villa Matuciana, Castrum Victorii  

**Tabula aut despectus**

Apricalae: situsApricalae: situs
Apricalae
**Apricalae** (-arum, *f.*) (Italiane: *Apricale*) sunt oppida Italiae et municipia, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi sita.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Apricalas** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
**Titus Menenius Agrippae f. Lanatus** (natus ignoto anno, mortuus circa 476 a.C.n.) senator Romanus saeculi quinti fuit.

Familia
-------

Pater eius Menenius Agrippa consul anni 493 a.C.n. fuit, qui primam secessionem plebis in montem sacrum composuit. Filius eius Titus Menenius Agrippae f. Lanatus anno 452 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 477 a.C.n. una cum Gaio Horatio Pulvillo consul creatus esset. Hic cum in Volscos exercitum duceret, Menenius Etruscos agressus est, sed pugna ad Cremeram flumen male pugnatum est et amissis multis viris - inter quos et Kaeso Fabius K.f. Vibulanus et Marcus Fabius K.f. Vibulanus consulares fuerunt, hostes ad Urbem usque accessere, dum Ianiculum etiam occupant. Nisi Horatius auxilio collegae venisset, Veientes Romam expugnavissent. Itaque Menenius anno proximo a tribunis plebis Quinto Considio et Tito Genucio propter cladem acceptam accusatus est. Quamquam mediocri tantum multa damnatus, tamen aegritudine ex ignominia orta mox vita decessit.

Notae
-----

1. ↑  Dion. Hal. *Ant. Rom.* IX,27.
2. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, II 51
3. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, II 52, 3-5. Dion. Hal. *Ant. Rom.* IX,27.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus (Mamercus) II et Gaius Servilius Structus Ahala**  |  **Consul** 477 a.C.n.cumGaio Horatio M.f. Pulvillo | Successores: **Aulus Verginius Tricostus Rutilus et Spurius Servilius Priscus Structus**  |
**Alexandra Chung** (Anglice *Sandra (Sandy) Chung*) est linguista et professor in parte linguisticae in Universitate Californiensis Sanctae Crucis et prior praeses Societatis Linguisticae Americae. Gradus A.B. et Ph.D. in Universitate Harvardiana meruit, ubi sua thesis comparativam linguarum Polynesiarum syntaxin tractavit. In Universitate Californiae Sanctae Crucis, munera praesidis partis linguisticae (1994–1999), praesidis partis philosophiae (2002–2004), et adiutoris vice principis consilii exsecutivi (2004–2011) sustinuit. Studia syntaxis et semanticae fecit. Praeses Societatis Linguisticae Americae a Ianuario 2011 ad Ianuarium 2012 fuit.

Opera (libri)
-------------

* 1978. *Case Marking and Grammatical Relations in Polynesian.* Austin Texiae: University of Texas Press.
* 1998. *The Design of Agreement: Evidence from Chamorro.* Sicagi et Londinii: The University of Chicago Press.
* 2003. Cum William A. Ladusaw. *Restriction and Saturation.* Linguistic Inquiry Monograph 42. Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press.
* 2006. Cum Joaquin Flores Borja et Manuel Flores Borja. *Chamorro: Tinige.* Saipan: Estreyas Marianas Publications.

Nexus interni
-------------

* Lingua Chamoruana

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, apud Universitatem Californiensem Sanctae Crucis
Wikidata Benedictus Violier
Res apud Vicidata repertae:Benedictus Violier: imagoBenedictus Violier: imago
*Nativitas*: 22 Augusti 1971; Mediolanum Santonum  
*Obitus*: 31 Ianuarii 2016; Crissier  
*Patria*: Francia, Helvetia  
*Nomen nativum*: Benoît Patrick David Violier
**Officium**

*Munus*: Coquus  

**Memoria**

*Laurae*: Meilleur Ouvrier de France  

**Benedictus Violier** (natus Mediolani Santonum die 22 Augusti 1971; mortem sibi conscivit in Crissier die 31 Ianuarii 2016) fuit clarus coquus Franco - Helveticus.

* Composition verte.Composition verte.
* Composition maritime (homard et rouget).Composition maritime (homard et rouget).
* Symphonie papillaire.Symphonie papillaire.
* Sonate printanière.Sonate printanière.
* Asperges sauvageonnes sur émulsion.Asperges sauvageonnes sur émulsion.
* Structure en équilibre.Structure en équilibre.
* Éclat de joies.Éclat de joies.
* Bouquet d'amour.Bouquet d'amour.

Nexus externi
-------------

* Biographia **(Francice)**
* Cauponae pagina interretialis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

| Obsidio AV II° |
| --- |
| Obsidiones atrioventriculares gradus secundi |
| Obsidiones atrioventriculares gradus secundi. |

**Obsidiones atrioventriculares gradus secundi** aunt cordis morbus et eius systema conductionis electricae. Detrimenta intra nodum atrioventricularem putantur.

Duo typi obsidionum AV II° noti sunt, Typus 1 enim et typus 2.

Aetiologia
----------

Frequenter obsidio AV II° post infarctum cordis observatur, atque non raro una cum mutationibuss atheroscleroticis.

Typi
----

Cursus systematis conductionis. In imaginis medio nodus AV depictus est.
Duo typi obsidionum AV II° descripti sunt: Typus 1 et typus 2.

### Typus 1 (Mobitz I/ Wenckebach)

Typus 1 praecipue ad nodum atrioventricularem spectat. In ECG intervallum PR prolongat, donec unda p prolongationem hanc interrumpat.

### Typus 2 (Mobitz II/ Hay)

Typus 2 imprimis ad systematem coductionem distalem, inter nodum AV et fasciculum atrioventricularem, valet. Prolongatio intervalli PR non observatur.

Pinacotheca
-----------

* Typus 1Typus 1
* Typus 2Typus 2

Notae
-----

1. ↑  Wogan J. M. Lowenstein S. R. Gordon G. S. (Jan-Feb 1993). "Second-degree atrioventricular block: Mobitz type II". *The journal of emergency medicine* **11** (1): 47-54
2. ↑  Silverman M. E. Upshaw C. B. Jr. Lange H. W. (Aug 2004). "Woldemar Mobitz and his 1924 classification of second-degree atrioventricular block". *Circulation* **110** (9): 1162-7

Nexus interni
-------------

* Infarctus cordis
* Obsidio atrioventricularis

Nexus externi
-------------
**Appius Claudius C.f. Caudex** (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n. mortuus post annum 264 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Appius Claudius Caecus clarus vir publicus atque consul annorum 307 et 296 a.C.n. eius avus fuisse videtur. Frater vel autem pater Publius Claudius Pulcher erat, consul anni 249.

Cursus honorum
--------------

Claudius Caudex anno 264 a.C.n. una cum Marco Fulvio Q.f. Flacco consulatum gessit. Senatus eum auxilio Mamertinis contra Hieronem II tyrannum Syracusarum misit. Et Hieronem et Poenos, qui huic auxilio venerant, vicit et Messanam urbem occupavit. Quod fuit initium Primi Belli Punici.

Bibliographia
-------------

* Der Neue Pauly T 3. c. 8

Notae
-----

1. ↑  Polybius, Historiae I 10-12; 15

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges et Lucius Mamilius Q.f. Vitulus**  |  **Consul** 264 a.C.n.cumMarco Fulvio Q.f. Flacco | Successores: **Manius Otacilius C.f. Crassus et Manius Valerius M.f. Maximus (Messalla)**  |
**Appius Claudius P.f. Crassus Inregillensis** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus patricius saeculi quarti a.C.n. erat.

Familia
-------

Avus eius Appius Claudius Ap.f. Crassus Inregillensis Sabinus anno 451/450 a.C.n. Decemvir legibus scribundis erat, pater quidam Publius erat.

Cursus honorum
--------------

Appius anno 362 a.C.n. postquam consul alter Lucius Genucius M.f. Aventinensis insidiis hostium interfectus est, dictator electus est et in Hernicos exercitum duxit eosque vicit.

Anno 349 ipse consul electus est, una cum Lucio Furio M.f. Camillo. Eo anno bella contra piratas Graecos et Gallos gerenda erant, sed Claudius in armis copiisque parandis mortuus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 6
2. ↑  op.cit. VII 25

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Popillius M.f. Laenas III et Lucius Cornelius P.f. Scipio**  |  **Consul** 349 a.C.n.cumLucio Furio M.f. Camillo | Successores: **Marcus Popillius M.f. Laenas IV et Marcus Valerius Maximus Corvus**  |
**Appius Claudius Ap.f. Russus** vel **Drusus** (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n. mortuus post annum 268 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Appius Claudius Caecus clarus forsitan eius pater fuit.

Cursus honorum
--------------

Claudius anno 268 a.C.n. una cum Publio Sempronio Sopho consulatum gessit. Hoc anno bellum contra Picenos gerebant, qui anno superiore seditionem coeperant. Ambo consul de eis triumphavit. Tum etiam Coloniae Romanae Arimini et Beneventi conditae sunt. Suetonius de illo rettulit: *Claudius [Russus] statua sibi diademata ad Appi Forum posita Italiam per clientelas occupare temptavit.*

Notae
-----

1. ↑  Eutropius II 16; Florus I 14, 2; Orosius IV 4, 5ff.; Titus Livius, periochae 15; vgl. Frontinus, Strategemata I 12, 3
2. ↑  Livius, periochae 15; Velleius Paterculus I 14, 7; Eutropius II 16.
3. ↑  Suetonius, Tiberius II

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Ogulnius L.f. Gallus et Gaius Fabius C.f. Pictor**  |  **Consul** 268 a.C.n.cumPublio Sempronio Sopho | Successores: **Marcus Atilius Regulus et Lucius Iulius L.f. Libo**  |
Christianus Theodericus Grabbe anno 1836
**Christianus Theodericus** (Theod. *Dietrich Christian* **Grabbe** (natus 11 Decembris 1801 Detmoldae, mortuus die 12 Septembris 1836 eodem loco) poeta scaenicus Theodiscus erat.

Vita
----

Pater eius vigil carceris fuit. Detmoldae gymnasium frequentabat, deinde stipendio principissae Lippiae Paulinae Lipsiae studium iurisprudentiae coepit, quod ab anno 1821 Berolini perrexit. Ibi et Henricum Heine cognovit. Deinde frustra munus actoris aut moderatoris theatralis adispici conabatur. Tum Detmoldam revertebat et probationem iuristicam accepit. Et hic frustra munus moderatoris petebat. Sed anno 1826 in vicem iudicis militaris et 1828 eius successor factus est. Anno 1829 unicum drama a Grabbe compostitum Detmoldae agebatur: *Don Juan und Faust*. Morbo affectus anno 1834 munus iudicis reliquit et Francofurtum ad Moenum, ubi de editore sui iurgio discessit atque Dusseldorpium iter fecit. Anno 1836 Detmoldam revertebat atque ita Syphili affectus et propter abusus Alcoholis diuturni mortuus est.

Familia
-------

Grabbe anno 1829 Henriettam Meyer petivit, sed ab ea recusatus est. Anno 1833 Ludovicam Christinam Clostermeier in matrimonium duxit. Sed mox divortium ab uxore petitum est propter iurgia de pecunia orta.

Opera
-----

Grabbe diversa Ludos scaenicos, more Gulielmi Shakespeare, plerosque de rebus historicis composuit, quorum unus Grabbe vivo *Don Juan und Faust* actus est:

* *Herzog Theodor von Gothland*, tragoedia (1822)
* *Scherz, Satire, Ironie und tiefere Bedeutung* comoedia (1822)
* *Nannette und Maria*, melodrama (1823)
* *Marius und Sulla* fragmentum dramatis (1823–1827)
* *Don Juan und Faust* tragoedis (1828)
* *Kaiser Friedrich Barbarossa* drama (1829)
* *Kaiser Heinrich VI* drama (1829)
* *Napoleon oder Die hundert Tage* drama (1831)
* *Kosciuzko* fragmentum dramatis (1835)
* *Aschenbrödel* comoedia (1829/1835)
* *Hannibal* tragoedia (1835)
* *Die Hermannsschlacht* drama (1835–1836)

Praeterea multas epistulas reliquit.

Gloria post mortem
------------------

Grabbe mortuo posteriores diu quasi poetam obliviscebantur. Tempore Nazistarum autem multi eius ludi primo acti sunt, praesertim quod Nazistae false eum Nationalistam esse et patriam Germaniam extulisse putabant.

Nexus externi
-------------

* Pagina societatis Grabbe Detmoldae
* Opera Christiani Theoderici Grabbe apud Gutenberg.de
* Opera apud Zeno.org

Notae
-----

1. ↑  grabbe.de
Christina Lieberknecht anno 2005
**Christina** (vulgo: *Christine*) **Lieberknecht** (nata 7 Maii 1958 Wimariae) est femina publica Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae.

Iuventus et munus
-----------------

Lieberknecht filia pastoris evangelici est. Post scholam finitam ab anno 1976 apud Universitatem Litterarum Ienensem theologiae studebat, anno 1982 primam probationem accepit atque vicaria facta est, anno 1984 secundam probationem accepit, et tum ad annum 1990 pastor in pago Wimariae fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1981, sodalis CDU Rei publicae Democraticae Germanicae factus est. Cum res novae anno 1989 studerentur, Lieberknecht flagitabat ut CDU foedus cum SED, factione communista, finiret. Eodem anno in praesidium CDU creata est. Ab anno 1990, administra Thuringiae culturae erat (ad usque 1992) et ab 1991 sodalis senatus terrae Thuringiae est. Cum anno 1992 Iosepho Duchač (CDU), praeside ministrorum obiectabatur, quod olim agens in rebus ministerii securitatis rei publicae fuisset, Lieberknecht intercessionis causa ab officio suo se recessit. Die 23 Ianuarii 1992, Duchač honorem deposuit. Successor eius Bernhardus Vogel (CDU) eam administrem rerum Foederalium et Europaearum fecit, ab anno 1994 administra cancellariam civitatis Thuringiae rexit. Anno 1999 praeses senatus terrae Thuringiae electa est, quem honorem ad annum 2004 tenebat, cum praeposita legatorum CDU facta esset. Anno 2008 a Theoderico Althaus praeside ministrorum administra Thuringiae rerum socialium, familiarum salutisque publicae nominata est. Cum Althaus post electionem perditam anni 2009 ab honore se recessisset, factio eius CDU, qui foedus cum SPD fecerat, eam novam praesidem ministrorum proposuit. Die 30 Octobris a senatu terrae electa est, neque prius quam tertio suffragio. Anno 2014 SPD post electionem habitam foedus regendi finivit atque novum foedus cum factionibus Viridibus atque Sinistra iniit. Die 5 Decembris 2014 Bodo Ramelow (Sinistra) successor Christinae Lieberknecht praeses ministrorum Thuringiae electus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina senatus terrae Thuringiae (lingua Theodisca)
* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina consilii ministrorum Thuringiae

Notae
-----

1. ↑  Der Spiegel die 5 Decembris 2014

Praesides Ministrorum Thuringiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Annis 1920 - 1952
Arnoldus Paulssen |
Augustus Frölich |
Ricardus Leutheußer |
Arnoldus Paulssen |
Ervinus Baum |
Fridericus Sauckel |
Gulielmus Marschler |
Hermannus Brill |
Rudolphus Paul |
Wernerus Eggerath | 
Ab anno 1990
Iosephus Duchač |Bernhardus Vogel |Theodericus Althaus |Christina Lieberknecht |Bodo Ramelow |Thomas Kemmerich |Bodo Ramelow |
|  |
Folia matura cum bacis

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Apiales   
Familia : Araliaceae   
Genus : *Hedera*   
Species : ***H. helix***   
*Hedera helix*   
L.  

***Hedera helix*** (binomen a Linnaeo e nominibus antiquis **Hedera** et **ἕλιξ** constitutum) est typus generis Hederae. Haec planta quae humi serpit arboresque scandit, foliis saepius viridibus, interdum russis, bacis purpureis vel atris, naturá in maxima parte Europae necnon Turcia boreali crescit. Bacae hominibus venenosae sunt, avibus autem quibusdam deliciosae. Insecta varia sub foliis et inter ramos latent. Arte horticultorum Europaeanorum hedera favetur ut muris et moeniis integumento perpetue virenti celaret, sed ab arboribus curiose removetur; alibi autem ubi hedera recentius introducta est, et praecipue in Australia, Nova Zelandia et CFA, recognoscitur molestam esse et in nonnullis provinciis interdictam. Hedera apud Graecos Romanosque Baccho sacra habita est; in conviviis cenatores coronas hedera plectas gerebant.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • "Hedera helix" apud *Plants for a Future* • WoRMS: Marine Species • Plantes d'Afrique • INPN France • USDA Plants Database |
*Vide etiam paginam discretivam:* Hedyphagetica

***Hedyphagetica*** (titulus e verbis Graecis constructus, Ἡδυφαγητικά, sc. "quae dulcia sunt ad comedendum") fuit didacticum et fortasse satyricum poëtae Romani Q. Ennii carmen de optimis cibis urbium Italicarum et Graecarum. Pars huius carminis hodie servatur quia Apuleius Madaurensis in opere suo *Apologia* versus undecim citat; e quibus apparet *Hedyphagetica* e carmine Graeco Archestrati, *Hedypathia*, aut Latine versum aut recreatum esse.

> Omnibus ut Clipea praestat mustela marina.  
> 
> Mures sunt Aeni asperaque ostrea plurima Abydi.  
> 
> Mitylenae est pecten caradrumque apud Ambraciae finis.  
> 
> Brundisii sargus bonus est; hunc magnus si erit sume.  
> 
> Apriculum piscem scito primum esse Tarenti.  
> 
> Surrenti elopem fac emas, glaucumque aput Cumas.  
> 
> Quid scarum praeterii cerebrum Iovis paene supremi:  
>  
> Nestoris ad patriam hic capitur magnusque bonusque:  
>  
> Melanurum turdum merulamque umbramque marinam.  
>  
> Polypus Corcyrae, calvaria pinguia acarnae,  
> 
> 
>  
> Purpura, muriculi, mures, dulces quoque echini.– apud Apuleium, *Apologia* 39.

Bibliographia
-------------

Editiones
* E. Courtney, *The fragmentary Latin poets* (Oxoniae, 1993) Ennius Fr. 28

Eruditio
* C. Fucarino, "Ennio buongustaio. L'arte culinaria come metafora del mutamento civile" in *Annali del liceo classico G. Garibaldi di Palermo* (1991/1993) pp. 189-203
* Vincent Hunink, "The fish catalogue in Ausonius' Mosella: literary backgrounds of Mos. 75-149" in A. P. Orbán, M. G. M. van der Poel, edd. Ad litteras. Latin studies in honour of J.H. Brouwers (Nijmegen, 2001) pp. 163-176
* Peter Kruschwitz, "Überlegungen zum Text der Hedyphagetica des Ennius" in *Philologus* vol. 142 (1998) pp. 261-274
Titulus primi fasciculi (5 Ianuarii 1665).
***Le Journal des sçavans*** (orthographia hodierna ː *Journal des savants*) fuit primum periodicum scientificum et litterarium Europaeum per Dionysium de Sallo[1], ministri Colberti patrocinio fretum, ab anno 1665 Lutetiae vulgatum ː primus fasciculus diem 5 Ianuarii 1665 praeferebat. Primi anni huius publicationis Latine conversi sunt, cui versioni ***Ephemerides eruditorum***[2] titulus inscribebatur. 

Quod periodicum de rebus in republica litteraria novis omnes homines doctos certiores facere volebat, re vera praecipue recensiones novorum librorum ab ipso Dionysio de Sallo conscriptas divulgabat. Qui cum acerbiores auctorum censuras promeret multas inimicitias sibi paravit et mox abiit. Iam anno 1666 abbas Gallois ei successit. Tanto tamen favore publicationem huiusmodi lectores eruditi prosecuti sunt ut imitatores non defuerint. Iam mense Martio eiusdem anni *Philosophical transactions* Londinii vulgari coepta sunt, et ab anno 1682 *Acta eruditorum* Lipsiae in Germania Latine edita. Etenim antea eruditi non nisi per epistulas inter sese communicare poterant, e quibus epistulis nonnullae postea in lucem typographicam mittebantur. Praeterea fuere librarii qui, spreto privilegio a Ludovico XIV dato, textum sine permissu imprimi fecerunt - inter alios Danielis Elsevierus Amstaelodami - et minore pretio per Europam divendebant adeo ut hodie in bibliothecis facilius in Hollandicum *Journal des sçavans* septimi decimi saeculi incideris quam in Parisinum[3]. Nam typographi Batavi omnes fasciculos ad eundem annum pertinentes in librum in-12, commodioris magnitudinis, cogebant (fasciculi genuini Parisienses in-quarto erant).

Quamquam verba *Journal* et *Ephemerides* ad publicationem cotidianam alludere videbantur, fasciculi re vera hebdomadibus fere prodibant. Hodieque, curante Academia Inscriptionum et Litterarum Humaniorum[4], publicatio bis in anno continuatur quidem (intermissa est tantum inter 1792 et 1816) sed argumenta rerum in ea disputatarum non iam ut olim ad omnes scientias spectant sed ad res historicas tantummodo.

Notae
-----

1. ↑  Hic enim latet sub falso nomine "sieur de Hédouville".
2. ↑  Lipsiae, 1667, ab M.F. Nitschio.
3. ↑  Vittu J.P. «Les contrefaçons du Journal des savants de 1665 à 1714», in *Les Presses grises : la contrefaçon du livre (XVIe-XIXe siècles)*, Paris, 1988 ː 303-331
4. ↑  Publicationes Academiae

Plura legere si cupis
---------------------

* Raymond Birn, « Le Journal des savants sous l'Ancien Régime », in *Journal des savants*, 1965 ː 15-35
* Jeanne Peiffer et Jean-Pierre Vittu, "Les journaux savants, formes de la communication et agents de la construction des savoirs (17e-18e siècles)", *Dix-huitième siècle* 2008(40) ː 281-300
* Jean-Pierre Vittu, "*Le Journal des savants 1665-1714 ː L'instrument central de la République des Lettres* ", in *Journal des savants*, 2002 ː 349-377
	+ "La formation d'une institution scientifique : le Journal des Savants de 1665 à 1714, d'une entreprise privée à une semi-institution" in *Journal des Savants*, 2002 ː 79-203

Nexus externi
-------------

* Textus apud Gallica ad annum 1947
* Textus apud Persée ab anno 1909
Wikidata Mokgweetsi Masisi
Res apud Vicidata repertae:Mokgweetsi Masisi: imagoMokgweetsi Masisi: imago
*Nativitas*: 21 Iulii 1962; Moshupa  
*Patria*: Botsuana  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of Botswana, President of Botswana, Vice-President of Botswana  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Botswana Democratic Party  
*Religio*: Christianus
**Familia**

*Genitores*: Edison Masisi;   
*Coniunx*: Neo Masisi  

**Mokgweetsi Masisi**, nomine pleno vulgari *Mokgweetsi Eric Keabetswe Masisi* (die 21 Iulii 1962 natus) est politicus Botsuanae.

Filius politici Edison Masisi, Gaborone in urbe educatus est. Alumnus est universitatis Botsuanensis in eadem urbe et universitatis civicae Floridensis Tallahassiae in Civitatibus Foederatis. Iuxta UNICEF operam dedit. Legatus parlamento Botsuanensi ab anno 2009 statim minister vicarius ab administratione, anno 2011 minister principalis, sed die 28 Octobris 2014 minister ab eruditione praesesque vicarius factus est. Die 1 Aprilis 2018, Ioanne Khama praesidatum renuntiante, Mokgweetsi Masisi praeses patriae rite receptus est.

Nexus externi
-------------

* Vita apud regimen Botsuanense

Praesides Botsuanae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Seretse Khama 1966 • Quett Masire1980  • Festus Mogae 1998 • Ioannes Khama 2008 • Mokgweetsi Masisi 2018
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Botsuanenses |
|  |
**Guity Novin** (nata *Guity Navran* in Kermanshah Iraniae die 21 Aprilis 1944) est pictrix Canadensis. Scholam artisticam ab ea ipsa conditam et perfectam *Transpressionism* appellat.

Guity Novin alumna est institui Bellarum Artium in urbe natali. Picturas monstravit Lutetiae in *Salon d'automne* anno 1974. Anno 1975 Nederlandiam petivit ubi apud Academiam Liberam Artium Pictoriarum (*Vrije Academie voor Beeldende Kunsten*) studuit. Ab anno 1980 Canadam habitat.

Nexus interni
-------------

* Vicipaedia:Propaganda

Notae
-----

1. ↑  "Artists in Canada"[*nexus deficit*] National Gallery of Canada
2. ↑  *First Teheran International Art Exhibition*, by M. Pirnia Kayhan, 22 December, 1974, No. 9444, page 5

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Guity Novin** spectant. |

* Situs officialis
* De Transpressionismo

Bibliographia
-------------

* Julie Huard, *Le carnaval de la licorne* a Guity Novin et Pierre-Hugues Giroux illustratum. Ottawa: Éditions l’Interligne, 2001 Verificatio citationis
Wikidata Nicolaus Katanov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Katanov: imagoNicolaus Katanov: imagoNicolaus Katanov: subscriptioNicolaus Katanov: subscriptio
*Nativitas*: 18 Maii 1862; Gubernium Ieniseense  
*Obitus*: 9 Martii 1922; Casanum  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Officium**

*Munus*: linguista, professor, linguarum Orientalium peritus, turkologist, ethnographer, laographus, numismatist  
*Patronus*: Universitas Casanensis, Kazan Theological Academy
**Consociatio**

*Factio*: Russian Assembly  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Anna, 2nd class, Order of Saint Stanislaus, 2nd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta  
*Sepultura*: Arskoe cemetery  

**Nicolaus Theodori filii Katanov** (Russice Николай Фёдорович Катанов, tr. *Nikolaj Fëdorovič Katanov*; natus loco *Izjum* prope vicum *Askiz* gubernii Ieniseensis Imperii Russici die 6 Maii 1862, mortuus Casani die 9 Martii 1922) fuit philologus ethnologusque Russicus gentis Chakassicae, rerum Turcicarum peritus, traditionum popularium studiosus, linguisticae comparativae doctor, atque Universitatis imperialis Casanensis et Academiae spiritualis Casanensis professor. Primus e gente Chakassica scientiarum peritus habetur. Anno 1915 ad gradum veri consiliarii civitatis pervenit.

Natus est scribá *ulus*, pagi indigenarum Siberianorum. Ab anno 1876 ad 1884 studuit in Gymnasio Crasnoiarense, ex quo nummo aureo promotus est. Ab 1884 ad 1888 in facultate linguarum orientalium universitatis Petropolitanae studuit. A Basilio Radlov commendatus, in expeditione ethnographica philologicaque in Siberiam et Turcestaniam orientalem missus est, ut sermones moresque nationarum Turcicarum cognosceret. Inter annos 1889 et 1892 examinavit gentes Chakassiae, Tuvae, Heptapotamia, Tarbagatai, ac Xinjiang.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 18 Maii Gregoriano.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Семиречье*.
3. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Тарбагатай*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Expositio interretialis "Astrum magnitudinis universalis", celebratio 150 annorum ab anno natali Katanov. Bibliotheca nationalis rei publicae Chakasiae Domožakov (Russice).
* 150 anni Katanov, patrimonium scientiae. Unversitas publica Chakassica Katanoviana (Russice).
Wikidata Lotay Tshering
Res apud Vicidata repertae:Lotay Tshering: imagoLotay Tshering: imagoLotay Tshering: subscriptioLotay Tshering: subscriptio
*Nativitas*: 10 Maii 1969; Thimphu  
*Patria*: Butania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Bhutan, Member of the National Assembly of Bhutan  
*Munus*: politicus, Chirurgus, medicus  

**Consociatio**

*Factio*: Druk Nyamrup Tshogpa  

**Lotay Tshering,** seu litteris Tibetanis བློ་གྲོས་ཚེ་རིང་ *blo.gros.tshe.ring* (anno circiter 1968 natus), est medicus et politicus Butaniae.

In urbe Punakha et apud collegium Sherubtse educatus est. Alumnus est Collegii Medici Mymensinghensis Universitatisque Daccaensis in Bangladesia (ubi contubernalem habuit Tandi Dorji, ministrum rerum externarum) et Collegii Medici Wisconsinensis Milvauchiae in urbe siti. Ita urologus Butaniae solus fit. Studia superiora in Universitate Okayama apud nosocomium generale Singapuranum perfecit. Factionis socialis democraticae(en) sodalis, res politicas ex anno 2013 animadvertens, comitiis illius anni victus est. Anno autem 2018, praeses nuper electus, comitiis novis victor, die 7 Novembris 2018 primus minister creatus est.

Notae
-----

1. ↑  "MMCH accords reception to its ex-student Bhutanese PM" in *Financial Express,* 14 Aprilis 2019.

Bibliographia
-------------

* "11 Things To Know About Bhutan's New Prime Minister Dr Lotay Tshering" in *Bhutan Times* (13 Novembris 2018)
* Hannah Ellis-Petersen et al. "'I like to operate': Bhutan's PM spends weekends as a surgeon" in *The Guardian* (10 Maii 2019)

Nexus externi
-------------

* "Doctors Into Politics Condemn BMHC’s Notification" (11 Iulii 2018) apud *Business Bhutan*

Primi ministri Butaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ugyen Dorji 1907 • Sonam Topgay Dorji 1917 • Jigme Palden Dorji 1952 • *Vacat 1964—1998* • Jigme Thinley 1998 • Sangay Ngedup 1999 • Yeshey Zimba 2000 • Khandu Wangchuk 2001 • Kinzang Dorji 2002 • Jigme Thinley 2003 • Yeshey Zimba 2004 • Sangay Ngedup 2005 • Khandu Wangchuk 2006 • Kinzang Dorji 2007 • Jigme Thinley 2008 • Tshering Tobgay 2013 • Lotay Tshering 2018
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Reges Butaniae • Ministri rerum externarum Butaniae |
|  |
Wikidata Hiltrica
Res apud Vicidata repertae:Hiltrica: insigneHiltrica: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°34′19″N 10°0′11″E  
*Numerus incolarum*: 4 654  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Fulda  

**Geographia**

*Superficies*: 70.37 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Tann, Hofbieber, Poppenhausen (Wasserkuppe)  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Izegem  

**Tabula aut despectus**

Hiltrica: situsHiltrica: situs
Hilders in hibernaculo
Hilders situs est in Hassia
**Hilders** est vicus Germanicus, qui situs est in Hassia oriente, in montibus mediis Rone nemore, in circulo rusticano fuldensis.

Res gestae
----------

Mentio vici prima anno 915 nomine *Hiltriches captura* facta est.
Qui pertinuit ad monasterium Fuldense.
Paucos annos Hilders fuit pars regni Bavariae posteaque pars Hassiae-Nassauentis ac pars circuli rusticani Gersfeld. Denique locus Hildensium acceptus est in circulum rusticanum Fuldensem in 1932.

Monumenta
---------

* Arx Auers
* tres alvei Kneippiani aquarum currendi causa
* duae ecclesiae, quae sunt altera catolica, altera evangelica.

Natura
------

Hilders posita est in area vitae servanda Rone nemoris. Bestia Ronensis nemoris clarissima, quae etiam in Hiltrica vivit, ovis Ronensis appellata est. Cui caput nigrum est atque Napoleo ipse ovem Ronensem cenam egregiam esse confirmavit.

Institutiones humanitatis eruditionisque
----------------------------------------

Nonnulli scholae discipulorum hortique liberorum in Hiltrica siti sunt, quae visitatae sunt a multis liberis adulescentibusque.
Quae scholae "Ulstertalschule", "Mittelpunktschule", "Erich-Kästner-Schule", "Konrad-Zuse-Schule" appellantur.
Etiam adest hortus liberorum "sancti Bartholomei", cui catolici praesunt.

Actiones pro viatoribus
-----------------------

### Nucleus Hildensis ipse

Hilders hodie locus relaxationis propter aëra bonum esse manifestus est, "Simmershausen" ac "Batten" pariter.
Et adest una piscina, cui nomen "Ulsterwelle" est, et campus pilamallei minuti delectandi causa.

### Circa Hiltricam

Prope Hiltricam reperiuntur multa itinera ambulandi, quae etiam pertinent ad iter "Hochröhner".
Etiam licet ire ad montem locumque volandi "Wasserkuppe", ubi quoque est schola volare discendi et museum aërivolatorum.

### Facultates cenandi

In nucleo Hildensi multae tabernae cenandi sunt.
Clarissimae sunt et taberna "Leist-Sonne-Engel", quam unus homo possesionem tenet et "Landhotel Hohmann", quae composita ex hospitio
hortoque cervisario est et tabernae "LaSara", quae divisae sunt in taberna turca et taberna glaciem edibilem vendente.

Fontes
------

* 
*