recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

***Imber Lupi*** (Iaponice ウルフズレイン, *Urufuzu Rein*) anime triginta partes divisus est, in quibus quattuor solos lupos iter facere in Paradisum narrant. Grex luporum constituit ut Virginem Floream peteret ut in Paradisum venirent. Dum iter faciunt, lupis fugiendum est venatorem lupi, virum fanaticissimum, atque Nobiles, qui Virgine Florea ad Paradisum suum creandum uti volunt.

Narratio
--------

Ubi omnia finiunt, Paradisus sese manifestus fit; Paradisus ipse iniri non poterit, si lupi reperire Hylocereum, album florem, poterint. Cum antea annos ducentos lupi extincti esse credantur, tamen adhunc vivant, imaginibus hominum se induendo.

Res narrationis in terra imaginatima, quae nostra egentius est, evenunt. Kiba, solus lupus niveus, optat ut portam Paradisi reperiat. Kiba tribus aliis solis lupis, qui nominantur anglice "Tsume", et "Hige", et "Toboe", venatori lupi, qui nominatur anglice "Quent Yaiden", cani eius, Caerula, quae nominatur anglice "Blue," est ob viam venit. Cheza, Virgo Florea, quae lupos ad Paradisum ductura sit, a Cherem, quae nominatur anglice "Cher Degré," inspecta est. Cheza, cum sanguinem luporum sensit, excitat.

Brevi, Cheza a Domino Darcia Tertio, qui nominatur anglice "Lord Darcia the Third," surripitur. Chesa illa secuta, lupi urbes, quae multae sordidae sunt, obeunt. Cher, quam is Hubb Lebowski, antea maritus Cheris, petit, sese ad rem bellicam ad Chezam recipiendam adiungit. Dum Caerula, ex Quente egressa, cum lupis iter facit, Higen amavit. Is Hubb cum Quente, qui miriatur quo Caerula ierit, iter facit.

Omnes ad Castellum Jaguram, quod nominatur anglice "Jaguara’s Keep," convenerunt, ubi Cheza asservata est. conati in libertatem vindicare Chezam, Kiba et Tsume et Toboe capti sunt. Jaguara vult perrumpere Paradisum sanguine Kibae. Tandem, Kiba et alii lupi fugiunt. Cum castellum concidere coeptum est, Darcia et Kiba Jaguram vincunt. Cum lupi et homines supersint, Quent, qui Caerulam defendit, sauciatur.

Et homines et lupi iter ad Paradisum faciunt. Darcia ita mentem alienat ut eos exsequatur. Cum impedimenta, multa et mortifera, sint, modo Kiba et Cheza et Darcia locum tangunt, ubi Paradisus ipse aperiri potest. Cum Darica, qui ingrediri conetur,exstinguatur, corpus Chezae dissolvit, relinquens semina, Kiba, vulnere mortifero, sensit frustra se Paradisum petisse. eo vita, pluit seminaque Chezae plus mille Hylocerei fiunt.

In fine, lupi, inducti imaginibus hominum, in urbe hoderna adsunt. Tsume birota automataria exit; Toboe felinem minimum gestat. Hige farciminem edit. Kiba, ambulans secundum viam, subito ad Hylocereum, qui in aqua fluitat, currit.

Bibliographia
-------------

* *Wolf's Rain*. BONES: FUNimation, 2003

Nexus interni
-------------

* Anime
* Manga
* Cartoon Network

Nexus externi
-------------

* 
*
**Lucius Calpurnius Bestia** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 90 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Bestia anno 121 a.C.n. tribunus plebis electus pro factione Optimatium in Gaium Sempronium Gracchum collegam egit et Publium Popillium Laenatem, qui cum aliis Tiberium Sempronium Gracchum persecutus erat et deinde in exilium pulsus est, in patriam revocavit. Deinde inter eos fuit, qui agrum publicum pauperibus divideret in locum Gai Gracchi et Fulvii Flacci qui anno 121 a.C.n. trucidati erant. Anno 111 a.C.n. una cum Publio Cornelio Scipione Nasica Serapione consul electus Bellum Iugurthinum suscepit atque in Numidiam transiit. Pacem Iugurthae regi favorabilem signavit, forsitan ab eo pecunia corruptus atque Romam revertebat. Itaque anno 109 a.C.n. cum aliis consularibus a tribuno plebis Gaio Mamilio Limentano perduellionis accusatus est. Anno 90 a.C.n. sua sponte in exilium abiit, quod damnationem conspirationis cum sociis causa timebat.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "C. Bestia, L." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 941–942.

Notae
-----

1. ↑  *CIL* 8, 12535
2. ↑  Gaius Sallustius Crispus, *Bellum Iugurthinum* 27-29
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 129; Gaius Sallustius Crispus, op.cit. 40,5
4. ↑  Appianus Alexandrinus, *Bellum civile* I 167

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Calpurnius Piso Caesoninus et Marcus Livius Drusus**  |  **Consul** 111 a.C.n.cumPublio Cornelio Scipione Nasica Serapione | Successores: **Spurius Postumius Albinus et Marcus Minucius Rufus**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Albis** est flumen magnum in re publica Bohemica Germaniaque, quod in Oceanum Fresonicum fluit. Alia nomina sunt *Alba*, *Albea*, *Albia*, *Albius*, *Alpia*, *Alvea*, *Heilba*, *Helbia* et *Herlba*.

Albis fluvius visus a Saxo Regali vulgo *Königstein*
Cursus Albis

Geographia
----------

Fontes Albis sunt in montibus Gigantium in Cechia, qui ad Sudetes pertinent. Urbs maxima ab Albe percursa est Hamburgum; Dresda in Saxonia et Magdeburgum in Saxonia-Anhaltio sunt urbes aliae ad Albem sitae. Multavia ex Gabreta et Bohemica silvis delabens, in Albem apud Melnicam fluit. Apud Cuxhaven Albis mari Germanico influit.

Flumen primum a Pomponio Mela notum est.

Flumina influentia
------------------

* Multavia
* Agara
* Elstra nigra
* Sala
* Habala

Res oeconomicae
---------------

Pars fluminis inter Hamburgum et Cuxhaven etiam aditus ad portum civitatis Hamburgi est.

Nexus interni
-------------

* Index fluviorum Germaniae
* 7671 Albis

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Bibliographia
-------------

* Philip Oltermann, "How a German river marks cultural divide between east and west" in *The Guardian* (2 Septembris 2017)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Albis** spectant. |
Colonia rustica super sublicibus constructa in lacu Tonlesapensi
**Lacus Tonlesapensis** (Chmerice បឹងទន្លេសាប, API [tunleː saːp]) est lacus Cambosiae et Indosinae omnis maximus. Tonlesapum flumen e lacu fluit et in Mecon effunditur.

Per magnam partem anni area lacus a 2 500 ad 3 000 chm2 et altitudo unum vel duo m est, sed tempore pluvioso Tonlesapum flumen directionem mutat et rursus in lacum fluit, et mensibus Augusto et Septembri area lacus ad 16 000 chm2 augetur et altitudo ad 9 m. Piscibus lacus abundat. *Pluk* vicusin eo super sublicibus constructus est, ne tempore eluvionis inundetur; sunt et aliae coloniae in superficie aquarum. 

Crocodilorum piscina in lacu Tonlesapensi

Notae
-----

1. ↑  Cf. binomna *Thryssocypris tonlesapensis, Tachaea tonlesapensis*.
2. ↑  Scilicet *lacus magnus aquae dulcis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 12°53′0″N 104°4′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Composita satellitis Landsat 7 imago longitudinibus undarum brevium infrarubrarum, paene infrarubrarum, et caerulearum facta.
Tabula bathymetrica pelvis Lacus Eyre, lacu imo laevo.
Crustum salsum in sicco lacus alveo.
Despectus in lacum ex aeroplano colores roseos ab algis effectos monstrat.
**Lacus Eyre** sive **Eyrei** humilissimum continet locum naturalem in Australia repertum, ad quindecim metra sub maris aequore situm. Qui lacus raro, solum cum compleatur, est maximum corpus aquae in Australia, 9500 chiliometra quadrata habens. Lacus est tenuis et endorheicus, vasti enim pelvis Lacus Eyriani depocentrum, quod in septentrionali Australia Australi patet, fere 700 chiliometra ad septentriones Adelaidis.

Salinitas lacus pleni est eadem quae salinitas maris, sed cum lacus siccetur, eius salinitas augetur.

Lacus ex Eduardo Ioanne Eyre, primo Europaeo qui lacum vidit (anno 1840), appellatur.

Inter phytoplankton in lacu vigentia sunt *Nodularia spumigena* nonnullaeque species generis *Dunaliellae.*

Notae
-----

1. ↑  "Lacus Eyre" (p. 181 col. 2) iuxta nomen commune Anglicum. Publice ab anno 2012 *Kati Thanda–Lake Eyre: vide* "New name adopted for outback Lake Eyre," Australian Broadcasting Corporation, 19 Decembris 2012.
2. ↑  "In vicinia Lacus Eyrei" (p. 2 necnon alibi)
3. ↑  Vb. adiect. "Eyrensis", cf. e.g. "Phoeniconotius eyrensis"
4. ↑  O'Sullivan et Reynolds 2008: 233–235.

Bibliographia
-------------

* O'Sullivan, Patrick, et C. S. Reynolds. 2008. *The Lakes Handbook: Lake Restoration and Rehabilitation.* Vol. 2. John Wiley & Sons. ISBN 1405141107.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Eyre** spectant. |

* Fredericks, Murray. *Salt.* Pellicula documentaria de lacu.
* Harris, Samela. "Lake Eyre pelican mystery."
* Kotwicki, Vincent. "Floods of Lake Eyre."
* NASA Earth Observatory. Paginae de lacu:
	+ "Fluctuations of Lake Eyre, South Australia - 5 December 2002."
	+ "Lake Eyre, South Australia - 24 March 2003."
	+ "Lake Eyre Filling Peaks - 21 June 2009."
* Situs proprius. Lake Eyre Yacht Club.
Inscriptio Corneliorum.
**Gens Cornelia** fuit clara gens Romana, inter antiquissimas patriciarum gentium, quae obtinuit tertiam partem omnium consulatorum rei publicae. In gente Cornelia aderant familiae plebeiae et patriciae.

Iam saeculo ab urbe condita tertio fuit gens nobilis cumque aliis clarissimis gentibus affinitate vel adoptione coniuncta variisque cognominibus insignita. Paullatim deinde ita excrevit, ut "iam etiam collegium constitutum" fuerit, teste Cicerone. Peculiare id sibi habuit, quod humatione, antiquissimo sepulturae genere, usa fuerit, ita ut "redd[a]tur [...] terrae corpus et [...] quasi operimento matris obduc[a]tur". Tum denique in multas divisa est familias, ex quibus singulis viri excelluerunt, in cunctis pacis bellique artibus quam qui maxime insignes.

Cognomina in hac gente usitata sunt Arvina, Balbus, Blasio, Cethegus, Cinna, Cossus, Dolabella, Fronto, Lentulus, Maluginensis, Scipio, Sulla.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *orationum deperditarum frr.* 7.45. Cf. Appian. B. C. 1. 100. 469. μυρίων πλείους - Κορνηλίους et 1. 104. 489. οἱ κατὰ τὸ ἄστυ μύριοι Κορνήλιοι.
2. ↑  Cicero, *De legibus* 2.56.

Nexus externi
-------------

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
Onomasticon, s.v. "Cornelius"[*nexus deficit*].
| Lingua Mazandaranica مازِرونی (Māzərūni) |
| --- |
| Taxinomia: | Linguae Iranicae
 Linguae Iranicae Boreoccidentales
  **Lingua Mazandaranica** |
| Locutores: | 3 000 000 — 4 500 000  |
| Sigla: | 1 , 2 ira, 3 mzn |
| Status publicus |
| Officialis |  |
| Privata | Persia |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Arabica |
| Procuratio: | 
 |

**Lingua Mazandaranica**, vel interdum **Tabari**, est lingua Iranica boreo-occidentalis, qua utuntur in Mazandarania et in Gulistano, provinciis Iraniae borealibus ad mare Caspium sitas. Linguae Gilanicae propinqua est. A 3 000 000 ad 4 500 000 hominum lingua Mazandaranica utuntur, sed omnes linguam Persicam secundam sciunt. Persi autem partim orationem Mazandaranicam intellegunt. Lingua variatione Persica litterarum Arabicarum utitur. 

Litterae Mazandaranicae a saeculo decimo notae sunt; Amir Pazewari poeta Mazandaranicus celeberrimus fuit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. binomina *Pseudopygmephorellus mazandaranicus, Cotoneaster m. Stigmaeus m.* etc.

Bibliographia
-------------

* Nawata, T. 1984. *Mazandarani; Asian and African Grammatical Manual,* No 17. Tocii: ILCAA
* Johannes Albrecht Bernhard Dorn. 1860-1866, *Masanderanische Sprache* I—II/1, 3. Petropoli.

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Mazandaranica***
Wikidata Ioannes Šiškin
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 13 Ianuarii 1831; Albuga  
*Obitus*: 8 Martii 1898; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: pictor, printmaker, visual artist, graphic artist  
*Patronus*: Higher Art School at the Imperial Academy of Arts
**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Stanislaus, 3rd class, Large gold medal of the Imperial Academy of Arts, Q106752500, Large silver medal of the Imperial Academy of Arts, Q106753082  
*Sepultura*: Sepulcretum Tichvinense  

**Ioannes Ioannis filius Šiškin** (Russice Иван Иванович Шишкин, tr. *Ivan Ivanovič Šiškin*; 13 Ianuarii 1832 – 8 Martii 1898) fuit pictor topiarum Russicus.

Pictura *Mane in pineto* («Утро в сосновом лесу»), quam Ioannes Šiškin anno 1889 creavit (ursi tamen picti sunt a Constantino Savickij).
In Schola picturae, sculpturae et architecturae Moscuensi (annis 1852–1856) et in Academia Artium Petropolitana (annis 1856–1865, quorum annis 1862—1865 Monaci, Pragae, et Dusseldorpii) studebat. Erat academicus (ab anno 1865), professor (ab anno 1873), atque praefectus officinae topiarum (annis 1894–1895) Academiae illius. Fuit socius ac unus e conditoribus Societatis exhibitionum artis mobilium (Russice Товарищество передвижных художественных выставок, cuius particies Передвижники, tr. *Peredvižniki* vocantur).

Fons
----

* Pagina de Ioanne Šiškin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 25 Ianuarii Gregoriano.
2. ↑  <Calendario Iuliano, scilicet 20 Martii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Šiškin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Grove Art • Deutsche Biographie |

* Situs interretialis, vitae et creaturae Ioannis Šiškin dedicatus **(Russice)**
Andes e Bolivia visae.

*Vide etiam paginam discretivam: Andes (discretiva)*

**Andes** (-ium, *fpl*) sunt montes perpetui in America Australi siti, quo longitudine circa 7000 chiliometra, et perit nationes septem: Argentinam, Boliviam, Chiliam, Columbiam, Aequatoriam, Peruviam, Venetiolam. Altissimum culmen est Mons Aconcagua, 6962 metra super maris aequor. Telluris vulcani altissimi in Andibus sunt, ut *Ojos del Salado*, altissimus vulcanus actus orbe terrarum in 6893 metra.

De nomine
---------

Antiquum et perditum *Machu Pikchu*, apud Andes situm.
Andes inter nationes Argentinam et Chiliam.
Andes montes, in Chilia Argentinaque siti.
Censetur verbum *Andes* provenire a verbo *Anti* linguae Quechuae Peruvianae seu *Antis* linguae Aymarae Bolivianae sive *Anta* e lingua Kunza aboriginum Atacamensium Chiliae septentrionalis; quae verba 'orientalis' significant. Hi montes *Pire Mapu* (scilicet "niveam terram") ab Araucanis, seu *Maputzibus* in Tsilia et Argentina appellantur.

Adiectivum in taxinomia biologica praelatum in his montibus indicandis est *Antisensis* (minime *Andinus*): confer, exempli gratia, *Hippocamelus antisensis*, nomen scientificum ab Abbate Molina anno 1782 creatum.

Nexus interni
-------------

* Bambuco
* Cordillera Blanca

Notae
-----

1. 1 2  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009. Pro nomine adiectivo, "Andinus".

Bibliographia
-------------

* Biggar, John. 2005. *The Andes: A Guide For Climbers.* Ed. 3a. ISBN 0-9536087-2-7.
* de Roy, Tui. 2005. *The Andes: As the Condor Flies.* ISBN 1-55407-070-8.
* Fjeldså, J. et N. Krabbe. 1990. *The Birds of the High Andes.* Hafniae: Zoological Museum, University of Copenhagen. ISBN 87-88757-16-1.
* Fjeldså, J. et M. Kessler. 1996. *Conserving the biological diversity of Polylepis woodlands of the highlands on Peru and Bolivia, a contribution to sustainable natural resource management in the Andes.* Hafniae: NORDECO.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Andes** spectant. |

* Geologia Andium (Universitas Arizonae)
* Clima et vita animalium in Andibus
* Regiones et Microclimata in Andibus, apud www.discover-peru.org
* Index montium in America Australi cum prominentia plus quam 1500 metra,] apud www.peaklist.org

  

  

Perspectatur Lacum Pehoé Andibus in Solis ortu
**Marcus Livius Drusus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus anno 108 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius eiusdem nominis clarus iuris peritus erat. Filius eius Marcus Livius Drusus anno 91 a.C.n. tribunus plebis erat. Filia Livia Quinto Servilio Caepioni nupsit.

Cursus honorum
--------------

Anno 122 a.C.n. tribunus plebis electus iussu senatus consilia Gaii Sempronii Gracchi collegae obstruxit, cum XII colonias novas deducendas postulavit. Ita Gracchus noniam tribunus in annum 121 electus est. Anno 115 aute antea praetor urbanus fuit. Anno 112 una cum Lucio Calpurnio Pisone Caesonino consul electus Macedoniam accepit provinciam atque feliciter contra Scordiscos pugnavit. Anno 110 a.C.n. de eius triumphavit. Anno 109 una cum Marco Aemilio Scauro censor electus anno 108 a.C.n. hoc magistratu fungens mortuus est et collega a magistratu se abdicare coactus est. Magnas divitias filio hereditate tradidit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 6] L. Drusus, M." in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 370.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 109; *Tusculanae* V 112; Valerius Maximus VIII 7,4
2. ↑  Plutarchus, *Gracchus* 30,4-31,2; Appianus Alexandrinus, *Bellum civile* I 101
3. ↑  Titus Livius, *Periochae* LXIII
4. ↑  Plutarchus, *Gracchus* 29,5; Diodorus Siculus XXXVII 10,1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Papirius Carbo et Gaius Caecilius Metellus Caprarius**  |  **Consul** 112 a.C.n.cumLucio Calpurnio Pisone Caesonino | Successores: **Publius Cornelius Scipio Nasica Serapio et Lucius Calpurnius Bestia**  |
Productum interius duorum vectorum
**Productum interius** seu **productum scalare** seu **puncti productum** est productum duorum vectorum {\displaystyle {\vec {a}}} et {\displaystyle {\vec {b}}} ubi singulus numerus scalaris producitur, quid datur formula

{\displaystyle {\vec {a}}\cdot {\vec {b}}=\left\|{\vec {a}}\right\|\,\left\|{\vec {b}}\right\|\cos \theta \,}
Quod productum valorem zerum attingit cum duo vectores perpendiculares sint et maximum, cum duo vectores paralleli sint, aequantem magnitudines duorum vectorum multiplicatos.

Coordinatis orthogonalibus et valoribus realibus
------------------------------------------------

His vectoribus iuxta basem orthogonalem scriptis 

{\displaystyle {\vec {a}}={\begin{bmatrix}a\_{1}\\a\_{2}\\a\_{3}\\\vdots \end{bmatrix}}\,{\textit {et}}\;\;{\vec {b}}={\begin{bmatrix}b\_{1}\\b\_{2}\\b\_{3}\\\vdots \end{bmatrix}}},
productum scribi potest 

{\displaystyle \langle {\vec {a}},{\vec {b}}\rangle ={\vec {a}}^{T}\,{\vec {b}}={\begin{bmatrix}a\_{1}\,a\_{2}\,a\_{3}\,\dots \end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}b\_{1}\\b\_{2}\\b\_{3}\\\vdots \end{bmatrix}}=\sum \_{i=1}^{n}a\_{i}b\_{i}=a\_{1}b\_{1}+a\_{2}b\_{2}+\cdots +a\_{n}b\_{n}}
ubi T denotat transpositionem matricis, Σ denotat summam arithmeticam et *n* est dimensio spatii vectorialis.

Coordinatis orthogonalibus et valoribus complexis
-------------------------------------------------

His autem vectoribus valoribus complexis praeditis, productum interius scribi oportet 

{\displaystyle \langle {\vec {a}},{\vec {b}}\rangle ={\vec {a}}^{\dagger }\,{\vec {b}}={\begin{bmatrix}a\_{1}^{\*}\,a\_{2}^{\*}\,a\_{3}^{\*}\,\dots \end{bmatrix}}{\begin{bmatrix}b\_{1}\\b\_{2}\\b\_{3}\\\vdots \end{bmatrix}}=\sum \_{i=1}^{n}a\_{i}^{\*}b\_{i}=a\_{1}^{\*}b\_{1}+a\_{2}^{\*}b\_{2}+\cdots +a\_{n}^{\*}b\_{n}}
ubi \* denotat coniugationem complexam et † denotat simultaneam coniugationem et transpositionem. Hac definitione maxime numeris complexis accomodata effecit ut semper scribi possit valore scalari reali

{\displaystyle {\vec {a}}\cdot {\vec {a}}=\left\|{\vec {a}}\right\|^{2}}

Bibliographia
-------------

* Anton, Howard. 1977. *Elementary Linear Algebra.* Novi Eboraci: John Wiley & Sons.
* Birkhoff, Garrett, et Saunders MacLane. 1965. *A Survey of Modern Algebra.* Editio tertia. Novi Eboraci: Macmillan.
* Bourbaki, Nicolas Bourbaki. 2007. *Algèbre, chapitres 1 à 3* Éléments de mathematique. Berolini: Springer Verlag.
* Gowers, Timothy, ed. 2008. *The Princeton Companion to Mathematics.* Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-11880-2.
* Hart, Roger. 2011. *The Chinese Roots of Linear Algebra.* Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-9755-9.
* Heffron, Jim. 2011. *Linear Algebra.* Liber ab auctore editus, in interrete.
Wikidata Ervinus Sellering
Res apud Vicidata repertae:Ervinus Sellering: imagoErvinus Sellering: imago
*Nativitas*: 18 Octobris 1949; Sprockhövel  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Minister-President of Mecklenburg-Vorpommern, justice minister, Member of the Landtag of Mecklenburg-Vorpommern, Praeses factionis  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  
*Religio*: Lutheranismus
**Memoria**

*Laurae*: magna crux cum stella fasceaque insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae  

**Ervinus Sellering** (natus 18 Octobris 1949 in Sprockhövel) vir publicus Theodiscus et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.

Iuventus Munusque
-----------------

Patria Ervini Sellering Rhenania Septentrionalis-Vestfalia est. Schola finita Heidelbergae, Bauci Monasteriique iurisprudentiae studebat et tum iudex rerum administrationis factus est. Ab anno 1994 hunc magistratum in Megapoli et Pomerania Citeriore gessit.

Cursus honorum
--------------

Eo anno et sodalis SPD factus est. 2000 minister iustitiae Megapolis et Pomeraniae Citerioris factus est. Ab anno 2002 legatus senatus huius terrae foederalis erat, ab 2006 minister rerum socialium. 14 Aprilis 2007 praeses SPD Megapolis et Pomeraniae Citerioris electus est. 6 Octobris 2008 successor Haraldi Ringstorff praeses ministrorum creatus est. Sellering electione diei 4 Septembris 2011 iterum maximum partem suffragiorum accepit. Die 1 Novembris 2016 iterum praeses ministrorum electus est, iterum foedus regendi cum factione CDU signaverat. Die 30 Maii 2017 Sellering enuntiavit, se a magistratibus se recessurum, quod Cancre morbo laboraret. Manuela Schwesig, adhuc Administra Foederalis Feminarum et Iuventutis ei successura est. Die 4 Iulii 2017 Schwesig novum magistratum iniit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ervinum Sellering** spectant. |

* Pagina Ervini Sellering
* Pagina de Ervino Sellering in pagina senatus terrae

Notae
-----

1. ↑  Commentarius in Frankfurter Allgemeine Zeitung die 5 Septembris 2011 publicata (lingua Theodisca)
2. ↑  wahlen-mv.de die 1 Novembris 2016
3. ↑  ndre.de die 30 Maii 2017
4. ↑  Die Zeit die 4 Iulii 2017

Praesides Ministrorum Megalopolis vel Megapolis et Pomeraniae Citerioris

MegalopolisMegalopolis
Megapolis annis 1934 - 1952

Ioannes Egon Engell (NSDAP) |
Fridericus Scharf (NSDAP) |
Gulielmus Höcker (SPD -> SED) |
Curtius Bürger (SED) |
Bernhardus Quandt (SED)

  

Insigne Megapolis et Pomeraniae CiteriorisInsigne Megapolis et Pomeraniae Citerioris
Megapolis et Pomerania Citerior ab anno 1990:

Alfredus Gomolka (CDU) |
Bernhardus Seite (CDU) |
Haraldus Ringstorff (SPD) |
Ervinus Sellering (SPD) |
Manuela Schwesig (SPD)
Potzscheriema|  |
| Longitudo | 178 chm |
| Altitudo fontis | 691,7 m |
|  |  |
| Area systematis | 2710 chm² |
| Fons | Urales Boreales |
| Ostium | Petschora |
| Regio | Komi (res publica) |

**Potzscheriema** (Russice *Подчерема, Podčerema*) est flumen in re publica Komiensi Russiae. In montibus Uralibus Borealibus oritur, circiter 178 chiliometra per montes et postea per planitem, ubi ramos et insulas multas facit, fluit, et in Petschoram contra *Podčer'e* vicum effunditur. Praeter *Podčer'e* nulli loci habitati in Potzscheriemae valle sunt, nam *Orlovka* vicus, in ostio fluminis eiusdem nominis Potzscheriemae accolae iacens, relictus est.

Notae
-----

1. ↑  Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 87.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 63°56′35″N 57°32′49″E, 63°31′24″N 59°2′9″E, 63°56′35″N 57°32′49″E • *GeoNames* |

* Potzscheriema in situ *Repertorii aquarum nationalis* **(Russice)**
Wikidata Petrus Hintze
Res apud Vicidata repertae:Petrus Hintze: imagoPetrus Hintze: imago
*Nativitas*: 25 Aprilis 1950; Hunapha  
*Obitus*: 26 Novembris 2016; Colonia Agrippina  
*Patria*: Germania  

**Memoria**

*Sepultura*: Neuer Friedhof (Bad Honnef)  

Petrus Hintze anno 2005
**Petrus Hintze** (natus 25 Aprilis 1950 Hunaphae, mortuus die 27 Novembris 2016 Wuppertal) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) erat.

Iuventus et munus
-----------------

Post maturitatem adeptam Hintze in Universitate Fridericia Guilelmia Rhenana Bonnae atque deinde Wuppertal ad annum 1977 theologiae protestanticae studebat. Deinde vicarius fuit. Annis 1980 - 1983 pastor ecclesiae evangelicae oppido Königswinter (Rhenania) laboravit.

Cursus honorum
--------------

Hintze annis 1983 - 1990 legatus muneris civilis erat et anno 1990 legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est et ad mortem mansit. Anno 1991/1992 secretarius statalis in Administerio Foederali Feminarum et Iuventutis fuit et deinde secretarius generalis CDU nominatus est. Anno 1998, postquam factio eius electionem foederalem perdidit, Hintze ab hoc magistratu se recessit. Anno 2005 Angela Merkel cancellaria foederalis eum secretarium statalem in Administerio Foederali Oeconomiae fecit, quo officio Hintze ad electionem anni 2013 fungitur. Die 22 Octobris 2013 praeses vicarius parlamenti electus est. Die 27 Novembris 2016 morbo cancri mortuus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrus Hintze** spectant. |

* Pagina personalis
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Dietae Foederalis die 22 Octobris 2013
2. ↑  Der Spiegel die 27 Novembris 2016

Secretarii generales Christianae Democraticae Unionis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bruno Heck • Conradus Kraske • Curtius Biedenkopf • Henricus Geißler • Volkerus Rühe • Petrus Hintze • Angela Merkel • Ruprechtus Polenz • Laurentius Meyer • Volkerus Kauder • Ronaldus Pofalla • Hermannus Gröhe • Petrus Tauber • Anna Margareta Kramp-Karrenbauer • Paulus Ziemiak |
|  |
**Memnon** (Graece Μέμνων) fuit historicus urbis Heracleae Ponticae in provincia Romana Bithynia et Ponto ad litus Ponti Euxini sitae. De vita Memnonis nihil constat, praeterquam quod scripsit patriae historiam.

Hoc opus Graece scriptum saeculo I p.C.n. ut putatur, in sedecim (vel plures) libros divisum erat, initium capiens ab urbe condita saeculo VI a.C.n. et de tyrannis qui saeculo IV rexerunt praesertim disserens; deinde de serie regum Bithyniae et de Mithridate VI rege Ponti a Romanis debellato. Probabile est Memnonem opus produxisse usque ad tempus suum. 

Textus nunc deperditi epitomen habemus in *Bibliotheca* Photii, archiepiscopi Byzantini, inclusam, sed solum librorum IX-XVI, ceteris iam tempore Photii deperditis. Epitome a rege Clearcho, discipulo Platonis, incipit (vide: Photius, *Bibliotheca* 224).

Primus Henricus Stephanus anno 1557 nonnulla fragmenta Memnonis apud Photium inventa Genavae publicavit una cum Appiani *Iberica* et fragmentis Ctesiae et Agatharcidis.

Notae
-----

1. ↑  
*Ἐκ των Κτησιου, Αγαθαρχιδου, Μεμνονος ιστορικων έκλογαι. Αππιανου Ιβηρικη και Αννιβαικη. Ex Ctesia, Agatharchide, Memnone excerptæ historiæ. Appiani* Iberica*. Item, De gestis Annibalis. Omnia nunc primùm edita. Cum Henrici Stephani castigationibus*. Ex officina Henrici Stephani Parisiensis typographi. An. M. D. LVII.

Plura legere si cupis
---------------------

* Virginie Davaze, *Memnon, historien d'Héraclée du Pont : commentaire historique*, 2013 (Dissertatio academica)
* Daniela Dueck, "Memnon of Herakleia on Rome and the Romans" in Tønnes Bekker-Nielsen, ed. *Rome and the Black Sea Region* (Aarhus University Press, 2006. ISBN 87-7934-174-8) pp. 43-61.

Nexus externi
-------------

* Epitome operis Memnonis a Photio conscripta, hic Anglice versa
* "Memnon d'Héraclée", "Histoire d'Héraclée du Pont" apud *Arbre Celtique*
Wikidata Nīčīrvān Īdris Bārzānī
Res apud Vicidata repertae:Nīčīrvān Īdris Bārzānī: imagoNīčīrvān Īdris Bārzānī: imago
*Nativitas*: 21 Septembris 1966; Barzan  
*Patria*: Iraca  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Iraqi Kurdistan, Prime Minister of Iraqi Kurdistan, President of Iraqi Kurdistan  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Kurdistan Democratic Party  
*Religio*: Islamus
**Familia**

*Genitores*: Idris Barzani;   

**Nīčīrvān Īdris Bārzānī** seu litteris Arabicis نيجيرفان بارزاني (Barzan in urbe provinciae Arbelensis natus die 21 Septembris 1966) est politicus Carduchiae Iracensis.

Nīčīrvān Bārzānī cum Gulielmo Hague ministro rerum externarum Britanno anno 2014 pictus
Filius est Īdris(en) legati et nepos Mustafā Bārzānī(en) politici. In regione nativa educatus, anno 1975 cum patre et familia exsilium petivit in Irania, ubi ab anno 1984 universitatem Teheranensem frequentavit, sed, patre subito anno 1987 mortuo, in Iracam reditus est. Ibu iam ab anno 1989 in rebus politicis agens, bis primus minister Carduchiae Iracensis meruit, a die 1 Martii 2006 ad 31 Augusti 2009, iterum a die 7 Martii 2012 usque in diem 31 Maii 2019. Hoc mense praeses eiusdem regionis electus est, antecessore Masʿūd Barzānī.

Bibliographia
-------------

* "Interview: Nechervan Idris Barzani" in *Middle East Intelligence Bulletin* vol. 4 no. 10 (Octobri 2002)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nīčīrvān Īdris Bārzānī** spectant. |

Praesides Curdistaniae Iracensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Masʿūd Barzānī 2005–2017 • Nīčīrvān Īdris Bārzānī 2019–
مسعود برزاني • نيجيرفان بارزاني
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Praesides Iracae • Primi ministri Carduchiae Iracensis |
|  |


Primi ministri Curdistaniae Iracensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Nīčīrvān Īdris Bārzānī • Barham Ṣāliḥ • Nīčīrvān Īdris Bārzānī • Masrūr Bārzānī
نيجيرفان بارزاني • برهم أحمد صالح • نيجيرفان بارزاني • مسرور بارزان
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iracae • Praesides Curdistaniae Iracensis |
|  |
**Academia Philippina Linguae Hispanicae** est praecipuum corpus linguae Hispanicae gubernandae in Philippinis. Sita est in urbe Makati. Condita est Manilae die 25 Iulii 1924.

Quamquam Lingua Hispanica nondum lingua publica Philippinarum est, declarata anno 1987, tamen communissima videtur. Praest Gloria Macapagal-Arrugia praeses Philippinarum. Chiliarcus Rei Exteriores Albertus Romulus et Archiepiscopus Cardinalis Ricardus Vital inter magistros academiae numerantur. Membrum Associatum? Academiae Linguae Hispanicae est.

Praeceptores in ordine aetatis
------------------------------

* Gulielmus Gómez Rivus
* Edmundus Farolán
* Lourdes Carballo
* Iacobus Cardinalis Sin, D.D.
* Fidelis Villarroel, O.P.
* Petrus G. Tejero, O.P.
* Ramón A. Pedrosa
* Iosephus Rodríguez Rodríguez
* Deodatus Talamayan y Aenlle, D.D.
* Alexander Roces
* Rosalinda Orosa
* Iosephus Arcilla, S.I.
* Maria Consola Puyat-Reyes
* Henricus P. Syquía
* Franciscus C. Delgado
* Gloria Macapagal-Arruguia
* Michael A. Bernard, S.I.
* Benito Legarda
* Salvator B. Málig
* Albertus G. Rómulus
* Mita Pardo de Tavera

Electi Praeceptores
-------------------

* Ricardus Vital, Archiepiscopus Cardinalis

Notae
-----

1. ↑
Gigas dicit "fi-fae-fo-fum, olfacio Anglici sanguinem", de eLibro Coepti Gutenberg, *English Fairy Tales (Fabulae Anglicae Mirabiles)* 1918. Flora Annula Steel, illustrato ab Arturo Rackham.
***Iax et Fabae Magicae*** est Anglica fabula mirabilis.

Argumentum
----------

Iax et mater pauperes sunt, et mater iubet Iacem bovem ducere in forum vendendum. Pecuniae loco, Iax accipit 5 fabas "magicas", quae, ut fama est, parient caulem altissimum. His nugis auditis, mater irata fabas defenestrat. Lunae luce, fabis re vera caulis crescit ad caelum. Mane, Iax caulem conspicit et ascendit. In nubis est Gigantium domus. Iax amicam invenit Uxorem Gigantis, Gigas ipse olfacit puerum, et esuriens exclamat:

> :*Fee-fi-fo-fum!*  
> 
> *I smell the blood of an Englishman.*  
> 
> *Be he alive, or be he dead,*  
> 
> *I'll have his bones to make my bread.*  
> 
>   
> 
> 
> 
> Fi! Fae! Fo! Fum!  
> 
> Olfacio sanguinem Anglicum.  
> 
> Vel ille vivit vel mortuus,  
> 
> Ossa habebo, panem cocturus.– Iosephus Jacobs, *Jack and the Beanstalk*– convertit Ioscius

Uxor autem opem fert Iaci ut totus, et nummi in marsupio aurei, caulem descendere possit. Mater et Iax fortuna fruuntur. Divitiae non obdurant, et Iax bis caulem ascendit. Hac occasione, Iax gallinam quae parit ova aurea furatur. Iterum fortuna fruuntur Iax et mater. Ter, taedio affectus, Iax ascendit caulem et lyram magicam, quae ipse sine plecto sonat, furatur. Lyrae displicet hoc, et clamat Giganti ut eat salvatum. Forte humum advenit Iax prius Gigas, et bipenne Iax secat caulem. Gigas cadit et mortuus factus est.

Historia
--------

Fabula Iacis Spriggins et Faba Cantata scripta est in 1734 *Round About Our Coal-Fire*. Beniamin Tabart autem primus scripsit fabulam ipsam 1807, at Iosephus Jacobs eam vulgavit cum libro suo *English Fairy Tales* anno 1890. Iosephi hodie versio saepius edatur et fama est pristinae fabulae orali appropinquare.

Fontes
------

1. ↑  Victor Barocas. Fabulae Mirabiles. Pro Scientia. Hippocrene Books, NY. 2000.
2. ↑  Non est translatio, stricto sensu, at interpres voluit homoeoteleuton efficere. Translatio ad verbum sit: "...Angicli hominis sanguinem olfacio. Vel ille sit vivus vel sit mortuus, ossa eius habebo, quibus panem coquam."
3. ↑  Iosephus Jacobs. "Jack and the Beanstalk". *English Fairy Tales*.
4. ↑  Maria Tatar, p 132, *The Annotated Classic Fairy Tales*, ISBN 0-393-05163-3

Nexus interni
-------------

* Cinerella

Nexus externi
-------------

* *Iax et Fabae Magicae* (et plurimae fabulae aliae) apud Coeptum Gutenberg. Andreas Lang.
Wikidata Eudoxus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 408 a.C.n. 390i a.C.n.; Cnidus  
*Obitus*: 355 a.C.n.; Cnidus  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, scriptor, philosophus, geographus  

*Vide etiam paginam discretivam:* Eudoxus (discretiva)

Motūs planetae retrogradi explicatio secundum Eudoxum
**Eudoxus Cnidius** (Graece Εὔδοξος ὁ Κνίδιος), circa annum 408 a.C.n. Cnidi natus et ibidem circa annum 355 mortuus, fuit astronomus et mathematicus et mechanicus Graecus.

Vita
----

Cnidi natus, a Philistione et Archyta et in Academia Platonica educatus est. Heliopoli astronomiam discebat et in Cyzicum migravit, ubi observatorium aedificavit et scholam suam instituit. Circa annum 368 a.C.n. Athenas cum aliquot discipulis revertit. Mortuus est Cnidi, sicut Diogenes Laertius dicit, 53 annos natus. Tres filias et Aristagoram filium genuit.

Opera
-----

Circuli area, methodo exhaustionis calculata
Opera Eudoxi perdita sunt, sed e multis narrationibus, necnon in *Elementis* Euclidis, nota sunt. Catalogum stellarum primum Eudoxi schola edidit. Eudoxus problema Platonicum de motibus planetarum explicandis solvit et 27 sphaeras caelestes eiusdem centri introduxit, quorum numerus Callippus ad 34 auxit, ut Martis motum explicaret. Meridianum Telluris Eudoxus metitus est; secundum eum meridianus 400 000 stadia vel 70 000 chm longitudinis est. Angulum inter eclipticam et aequatorem caelestem recte definivit, ut 24 gradus.

In mathematica Eudoxus methodum exhaustionis invenit, quem Euclides libro X *Elementorum* enarravit, et numeros reales definivit, quos *quantitates geometricas* nominabat.

Notae
-----

1. ↑  Interdum *Gnidius*.

Bibliographia
-------------

* Fowler D. H. *Eudoxus: Parapegmata and Proportionality* // Ancient and Medieval trends in the exact sciences. Stanfordiae, 2000. — P. 33—48.
* Goldstein B. R. Bowen A. C. *A new view of early Greek astronomy* // Isis. — 1983. — № 74 (273). — P. 330—340.
* Knorr W. R. *Plato and Eudoxus on the planetary motions* // Journal for the History of Astronomy. — 1990. — № 21. — P. 313—329.
* Mendell H. *Reflections on Eudoxus, Callippus and their Curves: Hippopedes and Callippopede*s // Centaurus. — 1998. — № 40. — P. 177—275.
* Riddel R. C. *Eudoxan mathematics and the Eudoxan spheres* // Archive for History of Exact Sciences. — 1979. — № 20. — P. 1—19.
* Wright L. *The astronomy of Eudoxus: geometry or physics?* // Stud. Hist. and Phil. Sci. — 1973. — № 4. — P. 165—172.
* Yavetz I. *On the homocentric spheres of Eudoxus* // Archive for History of Exact Sciences. — 1998. — № 52. — P. 221—278.
* Yavetz I. *A new role for the hippopede of Eudoxus* // Archive for History of Exact Sciences. — 2001. — № 56. — P. 69—93.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Icon Mariam simul cum apostolis Spiritu Sancto repletam depingens, per "linguas discissae similem ignis" supra capita eorum.
**Lingua divina**, vel **lingua deorum**, aut, in monotheismo, **lingua dei** (vel angelorum), est excogitatio protolinguae mysticae aut diviniae quae ante sermone humano exsistit. In more Abrahamica non aperte est quae lingua adhibetur a Deo alloqui Adam sit an lingua quam Adam creavit ante in Genesis 2:19 an non differat. Quoniam Deus depingitur sermone fatur tempore creationis et ut alloquatur Adam. Plerique auctoritatium Iudaei linguam habetur hebricam esse linguam Dei credebaturque in Europa Occidentali saltem abhinc saeculo sexto decimo usque ineunte saeculo vicensimum.

Lingua sacra in Islam est Arabica classica progenies protosemiticae linguae una cum arabica Aramaicaque, et est lingua semitica. Arabica lingua sacra est Musulmanis. Quae lingua etiam est lingua quae Allah Quran, librum sacrum, patefecit ad Muhammad, prophetam Islami per angelum Jibril.

Henricus Cornelius Agrippa linguam angelorum in opera *De Occulta Philosophia* prodidit.

Notae
-----

1. ↑  Versteegh, Kees, *The Arabic language* (Edinburgh University Press, 2001), 4.

Bibliographia
-------------

* H. Güntert, *Von der Sprache der Götter und Geister*. Halae: Max Niemeyer, 1921 Textus
* Calvert Watkins, *Selected Writings* (Pons Aeni, 1994) pp. 456-472
* M. L. West, *Hesiod: Theogony* (Oxonii: Clarendon Press, 1966) pp. 386-388
* M. L. West, *Indo-European Poetry and Myth* (Oxonii: Oxford University Press, 2007) pp. 160-162

Nexus interni
-------------

* Lingua Adamica
**Antonia Sophia Ludovica** vulgo *Antoinette Sophie Luise* **Schröder** (nata Paderbronnae die 23 Februarii 1781; mortua Monaci die 25 Februarii 1868) fuit histrio Germanica. Gulielmus Smets eius filius fuit diurnarius; inter eius discipulas numerantur Elisa Bethge-Truhn et Maria Clauer.

Vita
----

Actoris Godofredi Bürger filia iam anno 1793 turbae Tyll sese associavit et Petropoli partes Linae modo placito in dramaticulo melodramatico quodam Caroli Ditters de Dittersdorf cui titulus *Das rote Käppchen* egit. Anno 1795, Revaliae Ioanni Nicolao Smets de Ehrenstein nupsit. Augusto de Kotzebue mediatore anno 1798, Vindobonam ad Theatrum Aulicum vocata est. Inde mox Vratislaviam petivit, ubi in dramatibus melicis cantare solebat.

Divortio Hammoniam facto, iit ad partes tragicas accipiendas: quo autem genere lucide excellebat. Anno 1804, eam in matrimonium duxit Fredericus Schröder cantor. Sophia Hamburgi usque anno 1813 vixit. Fugit autem, cum Ludovicus Nicolaus Davout marescalcus Francicus summus eam puniendam et in Francogallicam transferendam esse censeret. Quoniam Sophia bona patriae amoris inflammata erat. Itinera artibus studendis fecit antequam se rursus Pragae et Vindobonae (anno 1815) a scaenis produceret. Cum Fredericus Schröder naturae concessisset, uxor Gulielmi Kunst histrionis facta est. Divortio altero accepto, terras varias iterum visitavit, annoque 1831 Monaci ad Theatrum Aulicum se inscripsit. Vindobonam vere anni 1836 revidit.

Rude donata est anno 1840. Augustae Vindelicum vitam degit, et iterum Monaci. Maioris momenti sunt eius epistulae.

Gravetudo
---------

Constat Sophiam Schröder, realismo neglecto, idealismum rem bonam cecinisse atque ipsa e scaenis demonstravisse.? Namque ista mulier revera in locis theatricis maximas passiones optime firmare atque artificiose in maius extollere potuit.

Ecce partes selectas quas egit: Phaedrae, Medea, Dominae Macbeth, Meropes, Sapphus, Ioannae de Montfaucon (in opere Augusti de Kotzebue), et Isabellae in Friderici Schilleri opere *Die Braut von Messina*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sophiam Schröder** spectant. |

* Vita in lexico auctorum Vestphaliae
* Krone-Balcke, Ulrike, "Schröder, Sophie" apud: Neue Deutsche Biographie 23 (2007), p. 557-558 (hic in interreti)
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Sophia visitatur - narratio *Ein paar Stunden bei Sophie Schröder*. Die Gartenlaube, 13/1868, p. 207

Notae
-----

1. ↑  Confer has duas collections: *Briefe von Sophie Schröder. 1813-1868,* edidit Heinrich Stümcke (Berolini: 1910); *Sophie Schröders Briefe an ihren Sohn Alexander Schröder,* edidit Heinrich Stümcke (Berolini: 1916).
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Taylor Swift
Res apud Vicidata repertae:Taylor Swift: imagoTaylor Swift: imagoTaylor Swift: subscriptioTaylor Swift: subscriptio
*Nativitas*: 13 Decembris 1989; West Reading  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Taylor Alison Swift
**Familia**

*Genitores*: Scott Swift; Andrea Finlay  

Taylor Swift in itinere *Red Tour* Urbe Sancti Ludovici anno 2013 canit.
Taylor Swift Sydneii in itinere *Speak Now World Tour*, anno 2012 canit.
**Taylor Adelais Swift** (nata *Taylor Alison Swift* Reading in urbe Pennsilvaniae die 13 Decembris 1989) est cantrix, actrix, et philanthropa Americana. Carmina generum musicae rusticae et popularis canit.

Vita
----

Anno 2006, carmen primum protulit quod *Tim McGraw* appellatur, tum receptionem longam: Taylor Swift, quae facta certiorem multiplatinum est et ea nominata est pro Optima Nova Addictione apud quinquagessimas Grammy Addictiones. Mense Novembri anno 2008, *Celeris* receptionem longam secundam protulit, appellatam *Fearless,* et quatuor Grammy Addictiones abstulit, quarum una erat Receptio Longa Anni. *Fearless* mansit summo tabulae *Billboard 200* undecim incontinuas hebdomades; nulla receptio longa mansit summo tabulae maiorem summam temporis ex anno 2000. *Celeris* nominata est Artifex Anni a *Billboard Magazine* anno 2009. *Celeris* tertiam receptionem longam protulit, appellatam *Speak Now,* die 25 Octobris 2010 quae vendidit plusquam milionem exemplaria in hebdomade prima.

Anno 2008, receptiones longae eius vendiderunt quattuor miliones exemplariorum, facientes eam optimam musicam anni venditione in Civitatibus Foederatis, pro Nielsen SoundScan. *Forbes* numeravit *Celerem* sexagessimam-nonam claritatem potestate anno 2009, merentem $18 miliones, atque duodecimam anno 2010, merentem $45 miliones.

Discographia
------------

Alba musica
* 2006: *Taylor Swift* ("Taylor Swift")
* 2008: *Fearless* ("intrepidus")
* 2010: *Speak Now* ("nunc loquere")
* 2012: *Red* ("ruber")
* 2014: *1989* ("annus 1989")
* 2017: *Reputation* ("fama")
* 2019: *Lover* ("amans")
* 2020: *Folklore*
* 2020: *Evermore* ("sempiternus")
* 2022: *Midnights* ("mediae noctes")

Circumcursiones
---------------

* 2009-2010: *Fearless Tour* ("circumcursio intrepidi")
* 2011-2012: *Speak Now World Tour* ("circumcursio mundi nunc loquere")
* 2013: *Red Tour* ("circumcursio rubri")
* 2015: *The 1989 World Tour* ("circumcursio mundi anni 1989")
* 2018: *Reputation Stadium Tour* ("circumcursio famae in stadiis")
* 2023-2024: *The Eras Tour* ("circumcursio aetatum")

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Taylor Swift** spectant. |

* Situs interretialis Taylor Swift proprius **(Anglice)**
* Canalis Taylor Swift propris in *YouTube*
* De Taylor Swift in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Familia : Canidae   
Genus : ***Vulpes***   
Species : ***Vulpes vulpes***   
*Vulpes vulpes*   
Linnaeus, 1758  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Synonyma
*Vulpes fulva*
Territorium

Habitatio *Vulpis vulpis*

Duo haedos ludere in nix.
***Vulpes vulpes*** (-is, *f.*) est maxima familiae Canidarum vulpes.

Facies
------

*Vulpis vulpis* calva.
### Corpus

*Vulpes vulpes* corpus longum et membra brevia habet. Cauda, longior quam dimidium longitudinis corporis (accuratius 70% longitudinis corporis capitisque), solum cum vulpes stet attingit.? Pupillae ovatae sunt. Testes marium minores sunt quam testes *Vulpis lagopodis.*?

### Dimensiones

*Vulpes vulpes* est maxima species generis *vulpium.* Multum levior autem quam canes magnitudine simili est.

### Pellis

*Vulpes vulpes macroura* pelle hiemali in Evergreen Colorati visa. Nota pupillas ovatas.
Pellis hiemalis densa, dulcis, longa est. Apud vulpes septentrionales, pellis longior est quam pellis vulpium australium.

Sunt tres greges *Vulpium vulpium* ad colorem pertinentes, qui dicuntur vulpes rubrae, vulpes argenteae/nigrae, vulpesque confusae.

Alimonia
--------

Haec vulpes omnivora est; cibus solitus adgregat parva mammalia ac aves, etiamque insecta, lumbricos, fructus varios.

Regio
-----

In Europa, Asia, parte Africae Borealis, Americae Septentrionali, et Australia endemica est.

Comminationes
-------------

Obiectum venationis est ob eius pellem pretiosam.

Subspecies
----------

Sunt quadraginta quinque subspecies *Vulpis vulpis*:

* *Vulpes vulpes abietorum*
* *Vulpes vulpes alascensis*
* *Vulpes vulpes alpherakyi*
* *Vulpes vulpes anatolica*
* *Vulpes vulpes arabica*
* *Vulpes vulpes atlantica*
* *Vulpes vulpes bangsi*
* *Vulpes vulpes barbara*
* *Vulpes vulpes beringiana*
* *Vulpes vulpes cascadensis*
* *Vulpes vulpes caucasica*
* *Vulpes vulpes crucigera*
* *Vulpes vulpes daurica*
* *Vulpes vulpes deletrix*
* *Vulpes vulpes dolichocrania*
* *Vulpes vulpes dorsalis*
* *Vulpes vulpes flavescens*
* *Vulpes vulpes fulvus*
* *Vulpes vulpes griffithi*
* *Vulpes vulpes harrimani*
* *Vulpes vulpes hoole*
* *Vulpes vulpes ichnusae*
* *Vulpes vulpes indutus*
* *Vulpes vulpes jakutensis*
* *Vulpes vulpes japonica*
* *Vulpes vulpes karagan*
* *Vulpes vulpes kenaiensis*
* *Vulpes vulpes kurdistanica*
* *Vulpes vulpes macroura*
* *Vulpes vulpes montana*
* *Vulpes vulpes necator*
* *Vulpes vulpes niloticus*
* *Vulpes vulpes ochroxantha*
* *Vulpes vulpes palaestina*
* *Vulpes vulpes peculiosa*
* *Vulpes vulpes pusilla*
* *Vulpes vulpes regalis*
* *Vulpes vulpes rubricosa*
* *Vulpes vulpes schrenckii*
* *Vulpes vulpes silacea*
* *Vulpes vulpes splendidissima*
* *Vulpes vulpes stepensis*
* *Vulpes vulpes tobolica*
* *Vulpes vulpes tschiliensis*
* *Vulpes vulpes vulpes*

Notae
-----

1. ↑  "Catalogue of Life".  .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **vulpem** spectant. |