recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Anagogia** est gradus interpretationis attinens ad essentiam superiorum rerum. Verbum legitur in praeclara sententia Nicolai Lyrani: "littera gesta docet, quid credas allegoria, moralis quid agas, quo tendas anagogia".

**Sensus anagogicus** in theologia (patristica et scholastica) ad altissimum occultissimumque Scripturarum sensum refert. E graeco verbo *anagogikos* (elevatio) evenit. Symbolis absconsus, ille sensus anagogicus ad divinum numen adducit itaque modo ab exegeta resolvi potest.

In quattuor sensuum Scripturarum ordine quibus Lectio divina fundatur, anagogicus ultimus post literalem, allegoricum et tropologicum est.

Per extensionem, in litterarum theoria vel critica, "interpretatio anagogica" in superando textus sensu literali sive immediato consistit.

Nexus interni
-------------

* Anthropologia symbolica
* Esoterismus
* Exegesis
* Hermeneutica
* Scientia Biblica
* Theologia

Notae
-----

1. ↑  Les sens de l'Ecriture in encyclopaedia Vniversali **(Francogallice)**
2. ↑  *Hermeneutica Biblica cum approbatione revmi episcopi Genevensis et Lausannensis et superiorum ordinis* **(Latine)**

Bibliographia
-------------

* Biblical Exegesis in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

* Anagogie in lexico CNTRL **(Francogallice)**
* Catechismus Ecclesiae Catholicae **(Hispanice)**
Wikidata Maria Belošević
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 18 Iulii 1965; Zagrabia  
*Patria*: Croatia  

**Officium**

*Officium*: Universal Esperanto Association committee member  
*Munus*: esperantista, diurnarius  

**Maria**, vulgo *Marija* **Belošević** (nata die 18 Iulii 1965 Agrani) Croatica diurnaria et Esperanticorum fautrix est.

Vita
----

Esperantista facta est iam in schola elementari. Paedagoga diplomate ornata cursus linguae Esperanticae inde a circiter 30 annos habet. 

Universalis Societatis Esperanticae (UEA) et Associationis Esperanticum docentium internationalis (ILEI) et Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum (IKUE) membrum facta est. Olim in consiliis Associationis iuventutis Esperanticae internationalis sedebat et pro rebus magistrorum apud UEA annis inter 1993 et 1998 deprecabatur. Apud UEA annis inter 2001 et 2007 diversis officialibus muneribus fungebatur. Ex anno 1991 pugnabat, ut linguae Esperanticae examina linguistica officialiter approbata in quoquo Congressu universali UEA fierent. 

Cooperationes iniit programmati interculturali *(Interkulturo)* quoque neque de auxilio dato in edendis peridiocis praetitulatis "Juna Amiko" et *Monato* taceatur. Activa est in variis sodalitatibus regionalibus Esperanticis - sed haud solum: etiam de rebus provehendis Regionis Europaeae Alpium Marisque Hadriatici operam navat. Politice ad Croaticam societatem meliorem reddendam annis inter 2003 et 2007 agebat. 

Anno 2003 praeses vicariae Esperantistarum catholicorum facta est indeque multos congressus prudens integraque moderabatur. Ex anno 2019, antecessore vita defuncto, praeses IKUE est ipsa.

Nexus externi
-------------

* Domna M.B. librum suum de minoritatibus ethnicis Croaticis in locis diversis dispersis Vindobonae praesentans
* Catholicorum Esperantistarum pagina domestica
Hoplites cnemidem in crus ponit (VI saec. a.C.n.).
Thraex gladiator cum magnis ocreis.
Equus ocreatus.
**Ocrea** erat cruris anterioris tegumentum ex metallo aut corio quo gladiatores Romani et milites in pugna ad tibias tuendas utebantur. Maior aut minor erat secundum scuti altitudinem. Eadem Graece **cnemis** appellata pars hoplitarum panopliae erat. Hodieque in pluribus ludis (exempli gratia in pediludio) lusores ocreas gerunt ad tibias adversus ictus protegendas.

Medio aevo calceorum species erat stivalibus crassior.

Notae
-----

1. ↑  Du Cange.

Plura legere si cupis
---------------------

* Joh. Fridericus Durrius atque Joh. Christop. Eberlinus, *Ex historia potissimum sacra dissertationem de veterum calceamentis : caliga, ocrea, calceo et solea, examini... publico ad diem 4. april. a. C. 1688 in alma Altdorfina exhibent*, Altdorfii, 1688
* D. Sim et J. Kaminski, *Roman imperial armour : the production of early imperial military armour*, Oxonii, 2012

Nexus externi
-------------

* Statua antiqua gladiatoris cum ocrea in laevo crure tantum.
Initium texti: "In principio erat Verbum..."
**Evangelium Cuthberti** sive **Saxosylvanum** est parvus codex saeculi VII qui Evangelium secundum Ioannem in Latinum conversum continet. Tegumentum scorteum, praeclare decoratum, est prima religatura exstans nota, et nonaginta quattuor folia membranea et tegumentum sunt vetustate sarta tecta. Liber, magnitudine paginarum 138 et 92 mm, est unum ex manuscriptorum minimorum quae exstant ex Anglia antiqua. Ipsum scriptum caret ornatu, et scriptura exemplar simplicitatis elegantis habetur.

Nomen habetur ex Sancto Cuthberto insulae Lindisfarnae monacho, in cuius sepulcro liber positus est, forsitan paucis annis postquam Cuthbertus anno 687 mortuus est. Liber, quamquam diu proprium monachi exemplum habebatur, itaque reliquiae sanctae, hodie creditur paulo post eum mortuum esse scriptus, probabiliter in monasterio Viremuthae et Gyrvi, quod anno 698 ad Lindisfarnam librum donavit, ut cum sancti reliquiis in sepuclrum post altare poneretur. Sepulcrum anno 875 post seriem incursionum Viccingorum longam coepit peregrinationem, quae in ecclesia cathedrale Dunelmense finita est. Liber in sepulcro inventus, anno 1104 sublatus est, cum sepulcrum denuo intra ecclesiam moveretur. Cum aliis reliquiis conservabatur, et hospites praeclari librum in sacco scorteo circa collum gerere poterant. Creditur post monasteriorum dissolutionem in Anglia a Henrico VIII inter annos 1536 et 1541 factam, liber a collectoribus acquisitus est; deinde ad Iesuitarum Collegium Saxosylvanum, Lancastriense comitatu situm, datus est. Bibliotheca Britannica ab ordine Iesuitico anno 1979 evangelium mutuari coepit, et anno 2012 emit; ibi hodie conservatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Evangelium Cuthberti** spectant (Stonyhurst Gospel, St Cuthbert Gospel (c.698) - BL Add MS 89000). |

* Situs manuscriptorum Bibliothecae Britannicae, cum imaginibus omnium paginarum
Maria Ludovica regina Hispaniae, magna magistra ordinis Mariae Ludivicae et sodalis ordinis Stellatae Crucis
**Ordines feminarum** ordines religiosi vel saeculares vel meriti, quae pro mulieribus nobilibus vel merentibus vel canonissis instituti sunt et tantum permittuntur a mulieribus gestari.

Interdum insigne ordinum distinctum pro mulieribus etiam "ordinem feminarum" dictus est.

Veterrimus ordo feminarum sub Stellatae Crucis titulo seu a cruce dictus domus Habsburgensis de Romanorum Imperatrice Alienora Gonzaga anno 1668 institutus est.

Hodie ordines saeculares feminarum in Norvegia, Dania et Britanniarum regno Ordines Familiae Regalis dicti sunt.

Gens Burbonia in Hispania mulieres in Ordinem regalis nobilium Feminarum Mariae Ludovicae pomoverunt, necnon familiae pristinae regium Portugalliae in ordinem Sanctae Elisabethae reginae Portugalliae et regium Graeciae in ordinem SS. Olgae et Sophiae.

Mulieres merentes in Graecia ordini beneficientiae, in Ucraina ordini principis Olgae, in Russia ordini S. Catharina decorantur.

Ordo Husaino Kamil regno anno 1915 institutus Virtutis in Aegypto etiam nunc de re publica tribuetur.

Bibliographia
-------------

* Philippus Bonanni SJ: Ordinum equestrium et militarium catalogus: in imaginibus expositus & cum brevi narratione, Romae, 1711
* Gustavus Adolphus Ackermann: *Ordensbuch sämtlicher in Europa blühender und erloschener Orden und Ehrenzeichen.* Rudolph & Dieterici, Annaberg 1855, online.
* Arnhardus comes de Klenau: *Europäische Orden ab 1700.* VVA u. a. Guterslohae u. a. 1978, ISBN 3-921566-05-3.
* Romanus baro de Procházka: *Österreichisches Ordenshandbuch.* 4 Bände. 2. neu bearbeitete und wesentlich vermehrte Auflage, Grosse Ausgabe. Klenau, Monaco 1979.
* Damenorden. Articulus ex Damen Conversations Lexikon. vol. 3, 1835, pp. 62–63
Wikidata Iosephus Garibaldi
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Garibaldi: imagoIosephus Garibaldi: imagoIosephus Garibaldi: subscriptioIosephus Garibaldi: subscriptio
*Nativitas*: 4 Iulii 1807; Nicaea  
*Obitus*: 2 Iunii 1882; Phintonis insula  
*Patria*: Riograndense Republic, Regnum Italiae, Tertia Respublica, Primum Imperium Francicum, Regnum Sardiniae  

**Officium**

*Officium*: member of the French National Assembly, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Sardinia  
*Munus*: politicus, scriptor, autobiographus, resistance fighter, miles, Miles conducticius  

**Consociatio**

*Factio*: Historical Far Left, Historical Left, Action Party, Young Italy  

**Familia**

*Coniunx*: Anita Garibaldi, Giuseppina Raimondi, Francesca Armosino  
*Proles*: Ricciotti Garibaldi, Rosa Garibaldi, Teresa Garibaldi, Clelia Garibaldi, Manlio Garibaldi, Rosita Garibaldi, Anita Garibaldi, Menotti Garibaldi  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Officer of the Military Order of Italy, Gold Medal of Military Valour, Commemoration Medal for the thousand of Marsala, Shield of San Antonio  
*Sepultura*: Phintonis insula  

**Iosephus Garibaldi** (Italiane *Giuseppe Garibaldi*; natus Nicaeae die 4 Iulii 1807; mortuus Phintoni insula die 2 Iunii 1882) fuit praeclarissimus dux exercituum ac patriae amans Italicus. Garibaldi *eroe dei due mondi* (scilicet "heros duorum orbium") appellatur, quia etiam in America Meridionali pro libertate populorum pugnavit.

Anno 1842 in matrimonium duxit Annam Mariam Iesu Ribeiro (sub nomine Anitae notam). Ante matrimonium ex ea genuerat anno 1840 filium maiorem natu Dominicum; postea autem duas filias, Rosam Teresamque, filiumque minorem natu Ricciotti, qui anno 1847 natus est. Anita inter Bellum primum de libertate Italica Ravennae die 4 Augusti 1849 mortua, Garibaldi in matrimonium duxit Iosephinam Raimondi, sed ab ea se separavit; postremo anno 1880 Franciscam Armosino uxorem duxit, e qua tres liberos iam genuerat, Manlium, Cleliam et Rositam.

Nexus interni
-------------

* Unificatio Italiae
* Expeditio Mille (Italiane: *Spedizione dei Mille*).
Wikidata Iosephus Gómez Hermosilla
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 11 Maii 1771; Matritum  
*Obitus*: 31 Martii 1837; Matritum  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Munus*: scriptor, criticus litterarum, diurnarius, hellenist  

**Iosephus Mamertus Gómez Hermosilla** (Hispanice *José Mamerto Gómez Hermosilla*), die 11 Maii anno 1771 Matriti natus et die 31 Martii anno 1837 ibidem mortuus, fuit philologus, diurnarius et interpres Hispanicus.

Vita et opera
-------------

Apud piaristas Tituaciae educatus est, postea Matriti theologiae studebat. Theologiam, linguam Graecam et rhetoricam in collegio Sancti Thomae docebat. Hispania a Napoleone occupata partem eius cepit et *affrancizatus* (*afrancesado*, ut Hispanice dicitur), factus est. A Iosepho Bonaparte eques Ordinis Regalis designatus est. Annis a 1814 ad 1820 Francogalliae in exsilio erat. Cum in patriam revertisset, praeter libros aliquot de rebus politicis artis rhetoricae enchiridium composuit et artem grammaticam communem edidit. *Iliadis* Homeri versionem versibus hendecasyllabis non rimatis anno 1831 edidit, quae interdum Castellana optima habetur. De poetis Hispanicis liber iudiciorum post mortem Iosephi Hermosillae editus est.

Notae
-----

1. ↑  *Arte de hablar en prosa y verso*, Matriti 1826.
2. ↑  *Principios de gramática general*, 1835.
3. ↑  *Juicio crítico de los principales poetas españoles de la última era*, 1840

Nexus externi
-------------

* De Iosepho Gómez Hermosilla in Lexico biographico Hispaniae
* *Iliadis* versionis ab Iosepho Hermosilla factae volumen I, volumen secundum
Wikidata Tu Benjun
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1542;   

**Officium**

*Munus*: biologus  

**Familia**

*Genitores*: Tu Dashan;   
*Proles*: Q60994629  
*Familia*: Q24836343
**Tu Benjun**, litteris Sinicis 屠本畯 (anno 1542 natus; mortuus 1622) fuit magistratus imperii Sinensis et scriptor de cibo marino maris Sinensis Orientalis. In regione Minzhong operam dedit atque de hac regione praecipue scripsit. Minzhong ("Min media") inter pagos quorum incolae sermone Min (qui et Hokkien) loquuntur, locum medium tenet: ad provinciam Fujian magna parte correspondet.

Scripta
-------

*Trichiurus lepturus*, olim a Tu Benjun descriptus, a Kawahara Keiga ante annum 1829 depictus. Collectus Siebold (Naturalis Lugduni Batavorum)
* 1596 : 海味索隐 *Minzhong haicuo shu* ("Registrum cibi marini litoris Minzhong"); cui libro Xu Bo 徐𤊹 (1563-1639) supplelentum scripserit, titulo 閩中海錯補志 *Minzhong haicuo buzhi*

Describuntur species fere 259, inter quas *Larimichthys crocea*, *Larimichthys polyactis*, *Trichiurus lepturus*, *Tenualosa reevesii*, *Ilisha elongata*, *Konosirus punctatus*; insuper nidi aerodramorum, videlicet specierum *Aerodrami fuciphagi* et *A. maximi*
* 閩中荔枝譜 *Minzhong lizhi pu* (de cultu *Litchi chinensis* in regione Minzhong)
* 野菜箋 *Yecai jian* (de plantis edulibus silvaticis)
* 海味索隐 *Haiwei suoyin* ("Historia saporum marinorum"): nova recensio operis recentis a Zhang Jiuzong 張九嵕 scriptae

Inter has sapores, cochlea *Cipangopaludina chinensis* stylo poetico in carmine 吐铁歌 *Tutie ge* laudatur, paludum oryzicolarum meridianarum incolae, mense Maio collectae.

Notae
-----

1. ↑  "1542-1622": China Knowledge
2. ↑  China Knowledge
3. ↑  *Way of Eating*

Nexus externi
-------------

* Ulrich Theobald, "Minzhong haicuo shu" apud *China Knowledge*
**Sententia** est unitas linguistica quae in uno aut pluribus vocabulis grammatice coniunctis consistit. Verba significantia comprehendere potest ad dictum, quaestionem, exclamationem, petitionem, iussum, aut monitum exprimendum disposita. Sententia est copia verborum quae cogitatum plenum per doctrinam refert (quamquam sine contextu inepta videri potest); ergo phrasis simplex esse potest, sed satis significationis fert ut clausam implicare potest, etsi aperta non sit. Exempli gratia, vocabulum *duo* ut sententia (quaestioni "Quot erant?" respondens) clausam *Erant duo* implicat. Sententia plerumque subiectum et praedicatum continet. Sententia praeterea solum modis orthographicis definiri potest, ut grex verborum littera maiuscula incipiens punctoque pleno finiens. (Haec autem definitio in linguis non scriptis inutilis est, vel in linguis scriptis per rationem quae ambobus artificis vel eorum analogiis exactis non utitur.) Exempli gratia, exordium *Bleak House* mythistoriae Caroli Dickens in tribus sententiis consistit:

> Londinii. Studiorum spatium festi Michaelis nuper finitum, Domino Cancellario in aula Hospitii Lincolniensis sedente. Implacabile caelum Novembri.
> 
> 

Primae sententiae est unum verbum, nomen proprium. Sententiae secundae est solum verbum non finitum (quamquam per definitionem supra dictam, "Cancellario in aula Hospitii Lincolniensis sedente" sententia videtur per se). Sententia tertia est simplex grex nominalis. Solum definitio orthographica hanc variationem amplectitur.

Nexus interni
-------------

* Clausa
* Gnome
* Sententia periodica
* Syntaxis

Notae
-----

1. ↑  "Sentence." Dictionary.com.
2. ↑  Halliday et Matthiessen 2004.
3. ↑  Anglice: "London. Michaelmas term lately over, and the Lord Chancellor sitting in Lincoln's Inn Hall. Implacable November weather."

Bibliographia
-------------

* Bosque, Ignacio, et Javier Guitiérrez-Rexach. 2009. *Fundamentos de Sintaxis Formal.* Matriti: Akal. ISBN 9788446022275.
* Cerdá Masso, Ramón, et Alberto Jiménez Hipólito Remondo. 1986. M.ª Ángeles Andrés. *Diccionario de lingüística.* Matriti: Anaya. ISBN 8475253660.
* Grande Alija, Francisco Javier. 1996. *Las modalidades de la enunciación.* Thesis PhD. Legioni: Universidad de León.
* Halliday, M. A. K. et C. M. I. M. Matthiessen. 2004. *An Introduction to Functional Grammar.*
* Martínez, Hortensia. 2005. *Construir bien en español: La correccíon sintáctica.* Oveti: Ediciones Nobel. ISBN 3896577751.
* Summers, Juana. 2014. A Picture Of Language: The Fading Art Of Diagramming Sentences. *NprEd: How Learning Happens,* 22 Augusti.
{Latinitas|-3}}

Wikidata Yi Su-gwang
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1563;   
*Obitus*: 1628;   
*Patria*: Regnum Tiosoniense  

**Officium**

*Munus*: calligrapher, scriptor  

**Yi Su-gwang** (이수광) (natus anno 1563, mortuus 1628), notus etiam sicut **Lee Sugwang** fuit vir publicus Coreanus et legatus in aetate Joseon. Etiam fuit academicus qui primam Coreanam encyclopediam scripsit. In Ming China, acquisivit aliquot libros de Catholicismo scriptos ab Italiano sacerdote, Matteo Ricci, qui habitabat in China hoc tempore. Ipse eos reportavit Coream, qua erant primus literatura occidentales illata fuerant in Corea. Studiosus erat in occidentibus orbibus. Cum investigationibus itineribus tribus sinensis, 20 libros creavit encyclopediae titulo *Variae commentationes Jibong(en)* (*Jibong yuseol*).

Bibliographia
-------------

* Brian R. Dott, *The Chile Pepper in China: a cultural biography* (Novi Eboraci: Columbia University Press, 2020) p. 24
* William F. Pore, "The Inquiring Literatus: Yi Sugwang’s "Brush-Talks" with Phung Khac Khoan in Beijing in 1598" in *Transactions of the Korea Branch of the RAS* vol. 83 (2008) pp. 1-26 Textus

Nexus externi
-------------

* "이수광" apud *Naver.com*
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Hegesias Cyrenaicus

**Hegesias** (Graece Ἡγησίας), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit inter annos 323 et 301 a.C.n. huius regis sectator, fuit huius regis sectator, annoque 311 a.C.n. legatus. In litteris ab Antigono urbi Scepsidi missis (OGIS 5) Aeschylum quendam legatum cum Aristodemo tertioque Hegesia in Aegyptum ad Ptolemaeum missum esse fertur ut hic in foedere a diadochis eo anno sancto intraret.

Fontes
------

* OGIS 5

Bibliographia
-------------

* "Prosopography of Antigonos's Friends and Subordinates" in Richard A. Billows, *Antigonos the One-Eyed and the Creation of the Hellenistic State* (Berkeley: University of California Press, 1990) no. 45, p. 388
* P. Schoch, "Hegesias (10a)" in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft* edd. G. Wissowa et alii (Stuttgart, 1893-1972 ~ ~) suppl. 4
* E. Olshausen, *Prosopographie der hellenistischen Königsgesandten* (Lovanii, 1974) pars 1 no. 68

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Nazlı Tolga
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 8 Novembris 1979; Ancyra  
*Patria*: Regnum Nederlandense, Turcia  

**Officium**

*Munus*: Animator programmatis, diurnarius, magister  
*Patronus*: Kanal D, Fox, Show TV, 360
**Nazlı Tolga Brenninkmeyer**, notior nomine **Nazlı Tolga** (nata Ancyrae die 8 Novembris 1979), est diurnaria Turcico-Batava.

Biographia
----------

In Universitate Marmarensi? arti diurnariae studebat, et ibidem anno 2001 ad doctoris gradum promota est. Primum die 31 Augusti anni 1998 diurnaria in programmate Kanal D visa est, et hoc programma annis ab 1998 ad 2002 praesentavit, deinde programmata TV (2002-2003), Skytürk (2003-2007), et FOX (a die 3 Septembris 2007 ad diem 14 Iunii 2013). Nominata est optima moderatrix Turcica annis 2011 et 2012 et moderatrix successus maximi Turcica anno 2013.

Privata vita
------------

Anno 2013, uxorem eam duxit Laurentius Brenninkmeyerus, negotiator Nederlandicus, in ecclesia cathedrali Sancti Spiritus Constantinopolitana.

Anno 2013 In Brasilia morata, nunc (2017) Londinii habitat.

Loquitur Turcice, Lusitane, Batavice, et Anglice. Sororem et duas filias habet.

Programmata televisifica
------------------------

* *Kanal D Gece Haberleri* ( Kanal D annis 1998-2002);
* *Nazlı Tolga ile Haber Masası* et Skyturk (2004-September 2007);
* *SHOW ANA HABER* (annis 2002-2003);
* *FOX ANA HABER* (annis 2008-2010);
* *Nazlı Tolga ile Fox Ana Haber* (a mense Septembri 2007 - diem 14 Iunii 2013)

Nota
----

1. ↑  *Bilalözcan,* 3 Septembris 2013 **(Turcice)**.

Nexus externi
-------------

* Res.
*Iuppiter infans*, Iacobi Jordaens;1640)
**Amalthea** in mythologia Graeca fuit nympha Cretensis quae Iovem puerum nutrivit. Melissus enim rex Cretae duas habuit filias Amaltheam e Melissam quae Iovem caprino lacte melle nutriverunt. Alii dicunt nutricem eam fuisse capram Amaltheam dictam; Melissi autem filias Adrasteam et Idam faciunt. Hae nutriverunt illum lacte cuiusdam caprae, cui nomen erat Amalthea, quam Iuppiter, jam adultus, ob acceptum beneficium in sidera cum duabus capellis eius  stellis Aurigae dictis, retulit. Huius alterum cornu nymphis nutricibus dedit, videlicet officii praemium, hanc adiciens façultatem, ut quid optassent id illis ex eo cornu largiter suppullularet. Ovidius paulo diversius fabulam narrat hoc pacto: 

> Nais Amalthea, Cretaea nobilis Ida,   
> 
>  dicitur in silvis occuluisse Iovem.  
> 
> huic fuit haedorum mater formosa duorum,  
> 
>  inter Dictaeos conspicienda greges,  
> 
> cornibus aeriis atque in sua terga recurvis,  
> 
>  ubere, quod nutrix posset habere Iovis.   
> 
> lac dabat illa deo; sed fregit in arbore cornu,  
> 
>  truncaque dimidia parte decoris erat.  
> 
> sustulit hoc nymphe cinxitque recentibus herbis,  
> 
>  et plenum pomis ad Iovis ora tulit.  
> 
> ille ubi res caeli tenuit solioque paterno   
> 
>  sedit, et invicto nil Iove maius erat,  
> 
> sidera nutricem, nutricis fertile cornu
>  
> 
>  fecit, quod dominae nunc quoque nomen habet.– Ovidius, Fasti V, 115-127

Rem aliter narrat Diodorus Siculus lib 4 cap 35 qui cornu Acheloi fuisse adfirmat. Strabo capram Oleniam vocat, ex urbe Oleno. Hinc proverbium, *Amaltheae cornu*, quo utimur, quoties adfatim omnia superesse significamus. Sic Horatius 

> Apparetque beata plena   
> 
> Copia cornu– Horatius, Carmen Saeculare, v.59

Idem 

> :::Aurea fruges   
> Italiae pleno diffudit Copia cornu.– Horatius, Epistulae I,12,v.28

Ovidius tamen hoc ad Acheloum refert,   

> :::rigidum fera dextera cornu   
> 
> dum tenet, infregit, truncaque a fronte revellit.  
> 
> naides hoc, pomis et odoro flore repletum,  
> 
> 
> 
> sacrarunt; divesque meo Bona Copia cornu est.– Ovidius, Metamorphoseon libri, IX, 85

 *Haec pagina textum incorporat ex Hofmanni* Lexico Universali*, 1698. Versio interretialis*

Nexus interni
-------------

* Iuppiter
* Cornu copiae
* 113 Amalthea

Notae
-----

1. ↑   "Melissea... Huius duas fuisse filias Amalthaeam et Melissam quae Jovem puerum caprino lacte ac melle nutriernnt" Lactantius, *Institutiones Divinae* I, 22
2. ↑   "Nais Amalthea, celebris in Ida Cretensi, dicitur abdidisse Iovem silvis. Illa habuit matrem pulcherrimam duorum haedorum insignem inter greges Dictaeos, cornibus elatis, atque reflexis in sua terga, mamma quam nutrix Iovis posset habere. Illa praebebat lac deo: verum rupit cornu in arbore; atque erat spoliata altera parte decoris. Nymphe illud sustulit, atque portavit vinctum novis herbis et plenum pomis ad ora Iovis. postquam ille ibtinuit res caeli, et sedit in solio paterno, nihilque erat maius Iove invicto, mutavit nutricem in sidus, iussit cornu nutricis fecundum esse, quod nunc obtinet nomen dominae" (paraphrasis ex editione Valpy, )
3. ↑   VIII, cap. 7, 5
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

introitus lateralis in scholam Sancti Ignatii
**Gymnasium Sancti Ignatii** (Nederlandice *Sint Ignatiusgymnasium*) est schola secundaria Amstelodami sita, quam 800 fere discipuli frequentant. In honorem sancti Ignatii Loyolae appellatur. Schola grammaticae est, et idcirco linguas Latinam et Graecam habet, ut subditos adiectis?. Lectiones in schola septuaginta minuta durant, et die Martis durant sexaginta minuta, interdum speciales horae quinquaginta minutorum sunt. Annus scholasticus apud Ignatium in quattuor periodis constat: singulas alias res accipe: in prima periodo primi anni subditos habes.?

* lingua Batava
* lingua Anglica
* lingua Latina
* Mathematica
* Historia
* Philosophia vitae
* Musica
* Ad hauriendam?
* Biologia
* X8 (mixtura physicae, chemiae, et biologiae, exempli gratia, extractione technica uteris, insulam designa et homicidium solvendum est)
* Ecce/Gym?

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gymnasium Loyolense** spectant. |

* Situs proprius.
Denarius circa 56 a.C.n. percussus a Lucio Marcio Philippo triumviro monetario, cuius gens regem Ancum Marcium tamquam atavum suum venerabatur. Caput regis diademate cinctum est, pone lituus ad augurium spectat. Titulus : ANCVS.
**Ancus Marcius,** quartus rex Romanus fabulosus, regnabat ab 640 usque ad 616 a.C.n.. Sicut avus Numa Pompilius, Ancus erat tranquillus piusque, sed bellum ut fines defenderet gerere debuit. Latinos vicit et aliquot, ex quo plebes ortae sunt, in Aventino Romae deduxit. Ianiculum munivit, Tiberi pontem ligneum iniecit, portum Ostiam condidit, salinas instituit, et carcerem aedificavit. 

Ancus Marcius dumtaxat exemplar Numae, gerens personam Numae pontificis (*pontifex,* quod pontem fecit). 

Tullo mortuo, Ancum Marcium regem populus creavit. Ille erat Numae Pompilii nepos, aequitate et religione avo similis. Tunc Latini cum quibus Tullo regnante, ictum foedus erat, sustulerunt animos, et incursionem in agrum Romanum fecerunt. Ancus, priusquam eis bellum indiceret, legatum misit qui res repeteret, eumque morem posteri retinuerunt. Id autem hoc modo fiebat. Legatus, ubi ad fines eorum venit, a quibus res repetuntur, capite velato, ait: "Audi, Iuppiter; audite, fines huius populi. Ego sum publicus nuncius populi Romani: verbis meis fides sit." Deinde peragit postulata. Si non deduntur res quas exposcit, hastam in fines hostium emittit, bellumque ita indicit. Legatus qui ea de re mittitur fecialis, ritusque belli indicendi ius fecilae appellatur.

Imago ligno incisa Anci Marcii e *Promptuario iconum* (Lugduni, 1553), denarium antiquum imitans.
Legato Romano res repetenti superbe responsum est a Latinis; quare bellum hoc modo eis indictum est Ancus exercitu conscripto profectus, Latinos fudit, et oppidis deletis cives Romam traduxit. Cum autem in tanta hominum multitudine facinora clandestina fierent, Ancus carcerem in media urbe ad terrorem increscentis audaciae aedificavit: muro lapideo urbem circumdedit, et Ianiculum montem, ponte sublicio in Tiberim facto, urbi coniunxit. Pluribus aliis rebus intra paucos annos confectis, immatura morte praereptus, non potuit praestare qualem promiserat regem.

Naturaliter Ancus mortuus est, et a Tarquinio Prisco successus est.

Fontes
------

* Dionysius Halicarnassensis, libro tertio *Antiquitatum Romanarum* cap. 35-45.
* Titus Livius, libro primo *Ab Urbe condita* capitibus 32-35.
* Strabo, *Geographica* V.3.7

Reges Romani

Romulus · Numa Pompilius · Tullus Hostilius · Ancus Marcius · Lucius Tarquinius Priscus · Servius Tullius · Lucius Tarquinius Superbus
Wikidata Casa Maxima
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°57′0″N 16°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 19 777  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Barensis  

**Geographia**

*Superficies*: 78.43 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Aquaviva, Adelphia, Capursium, Cellamarium, Cupersanum, Locus Noa, Azetium, Casalis Sancti Michaelis, Turum, Ballenzanum  

**Tabula aut despectus**

Casa Maxima: situsCasa Maxima: situs
Signum Sepulcreti Militaris "Polacco"? Casae Maximae.
**Casa Maxima** (alia nomina: *Casamaxima*, *Castra Maximi*, *Castra Maxima*) (Italiane *Casamassima*) est oppidum et municipium Italiae circiter 19 950 incolarum, in Urbe metropolitana Barensi Regionis Apuliae situm. Incolae Casamaximenses appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Barensis-Bituntina,

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

Municipia finitima
------------------

* Adelphia
* Aquaviva
* Capursium
* Casalis Sancti Michaelis
* Cellamarium
* Cupersanum
* Noha
* Rutilianum
* Turium

Nexus interni
-------------

* Murgesii montes
* Provincia Barensis
* Barium (Italia)
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casam Maximam** spectant. |

* Situs interretialis communis proprius.

Pinacotheca
-----------

* Signum municipii ItaliaeSignum municipii Italiae
* Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Barensi.Collocatio finium Municipii in Urbe metropolitana Barensi.
* Casae Maximae: Polonum bellicum coemeterium.Casae Maximae: Polonum bellicum coemeterium.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
*Vide etiam paginam discretivam:* Casale (discretiva)


Wikidata Castrum Plani
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°53′27″N 11°32′22″E  
*Numerus incolarum*: 4 810  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Grossetana  

**Geographia**

*Superficies*: 67.77 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Montegiovi, Montenero d'Orcia  
*Territoria finitima*: Abbatia Sancti Salvatoris, Arcidossum, Petra, Cinisianum, Mons Ilcinus, Castrum Sanctae Florae, Senganum  

**Tabula aut despectus**

Castrum Plani: situsCastrum Plani: situs
Ecclesia Propositura?
**Castrum Plani** vel **Castrum de Plano** (olim *Casale Plana*) (Italiane *Castel del Piano*) est oppidum et municipium circiter 4700 incolarum in provincia et regione Grossetana in Tuscia Italiae situm. Incolae *Planenses* vel *Ciolenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Senensis-Collensis-Ilcinensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Montegiovi, Montenero d'Orcia*

Municipia finitima
------------------

* Abbatia Sancti Salvatoris (SI),
* Arcidossum,
* Castellio Vallis Urciae vel Petra (SI),
* Castrum Sanctae Florae,
* Cinisianum,
* Mons Ilcinus (SI),
* Seggianum.

Nexus interni
-------------

* Grossetum (*urbs*)
* Municipium Italiae
* Provincia Grossetana
* Tuscia (*regio*)

Notae
-----

1. ↑  E. Repetti, *Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana* (Florentiae, 1830)
2. ↑  Fons.
3. ↑  Documenta.
4. ↑  Italiapedia.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Plani** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Grossetana.Collocatio finium municipii in Provincia Grossetana.
* Castri Plani: medium oppidum.Castri Plani: medium oppidum.
*Physiologie du goût* (1826) p. xii
***On devient cuisinier, mais on naît rôtisseur*** (Latine "fiunt coqui; nascuntur assatores") est aphorismus, totius seriei decimus quintus, eorum quos Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin anno 1825 vel 1826 in opere suo *Physiologie du goût* divulgavit. Ex adagio vel Latino "Fiunt oratores: nascuntur poëtae" vel Francogallico *On naît poète, on devient orateur* accommodatus est. Amicus Ludovicus de Cussy, qui et ille gastronomus erat, locutionem mutare voluerat:

Decimus quintus aphorismus longissime et vivaciter a professore [Brillat] meipsoque controversabatur, inter quas velitationes praeliminares commoda duo nactus sum, videlicet aestimationem benevolentem auctoris donumque singuli exemplaris *Physiologiae* eius. Cui, morte statim subrepto, tempus caruuisse evenit ne suae originali exoticaeque pungentique adumbrationi substituerit hanc veritatem, quam in secretario eius, adnuente eo, sub oculis eius, in idem exemplar post magnas disputationes inscripsi: fiunt coqui, fiunt assatores, nascuntur salsarii" (*Le XVe aphorisme fut l'objet d'une vive et longue discussion entre le professeur et moi ... J'obtins dans cette escarmouche d'avant-postes deux grands avantages, l'estime bienveillante de l'auteur et le don d'un exemplaire de son ouvrage ... La mort ayant surpris le professeur si promptement ... ne lui laissa pas le temps de substituer à une idée originale, bizarre, piquante, la vérité si bien reconnue que, dans son cabinet, de son aveu et sous ses yeux mêmes, je l'inscrivis dans l'exemplaire ... après un long débat ...: **On devient cuisinier, on devient rôtisseur, on naît saucier***).
*On devient cuisinier ...*: delineatio Alberti Robida (Edmond Richardin, ed. *L'art du bien manger* (Lutetiae: Librairie Nilsson) ~)
Iam ante Brillat gastronomus Grimod de la Reynière de artibus coquinariis haud dissonanter scripserat: "Ars carnium ad perfectionem assandarum inter difficillimas aestimo: contra mille bonos coquos assator peritissimus unus reperitur" (*L'art de rôtir les viandes à leur degré précis est l'un des plus difficiles qui existent: on trouve mille bons cuisiniers contre un parfait rôtisseur*).

Notae
-----

1. ↑  Cussy (1843) p. 281
2. ↑  Grimod de la Reynière, *Almanach des gourmands* vol. 1 (1803) pp. 21-22 editionis 2ae

Bibliographia
-------------

* Jean-Anthelme Brillat-Savarin, *Physiologie du gout, ou Méditations de gastronomie transcendante: ouvrage théorique, historique et a l'ordre du jour, dédié aux gastronomes parisiens, par un professeur, membre de plusieurs sociétés littéraires et savantes* (Lutetiae: Sautelet, 1825/1826) vol. 1 p. xii
* Marquis de Cussy, "Observations sur quelques parties de la Physiologie du goût de feu le professeur Brillat-Savarin" in C. F. A. Fayot, ed. *Les Classiques de la table* (Lutetiae, 1843) pp. 280-283
* Alexandre Dumas, "Le Poulet rôti" in Charles Monselet et al. *La Cuisinière poétique* (Lutetiae: Lévy, 1859) pp. 187-190
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Alexander Martinus Sardina
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 15 Septembris 1973; Gambrivium  
*Patria*: Germania, Italia  

**Officium**

*Officium*: member of the Hamburg Parliament  
*Munus*: politicus, auctor, scientista, Praeceptor, scriptor, consultant, member of the Hamburg Parliament  
*Patronus*: Hamburg Parliament
**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Alexander Martinus** (vulgo: *Alexander-Martin*) **Sardina** (natus in Hamburgum die XV Septembris 1973) historicus educationem germaniæ est et socius ex concilii fuit.

Vita
----

Sardina schola catholica educatum. Postquam maturitatem anno 1994 adeptus est, Sardina scientia Americanæ, pædagogia et politica scientia apud Universitas Hamburgensis studebat. Tum ibidem anno 2017 doctor promotus est.

Cursus honorum
--------------

Sardina ab anno 1994 sodalis Christianæ Democraticæ Unionis Germaniæ (CDU) est et annis 2005-2008 legatus parlamenti Hamburgi fuit.

Nexus externi
-------------

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Curriculum vitæ in pagina libellorum domus *Wolff* (Berolinum, lingua Theodisca)
* Pagina personalis in pagina *researchgate.net* (lingua Anglica)

Notæ
----

1. 1 2  Curriculum vitæ in libro verborum dierum parlamenti Hamburgi, Hamburgum 2005, pagina 73.
| Lingua Bihari बिहारी |
| --- |
| IPA: | **[** biˈha:ri: **]** |
| Taxinomia: | Lingua Neoindica e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae |
| Locutores: | vide linguas singulas  |
| Sigla: | 1 bh, 2 inc, 3 — |
| Status publicus |
| Officialis |  |
| Privata | India |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Scriptura Devanagari |
| Procuratio: |  |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |
| Linguae Indicae praecipuae
Linguae Indicae praecipuae |

**Lingua** seu potius **linguae Bihari** (*Bihārī*) ad Linguas Indicas e divisione Indoiranica familiae Indoeuropaeae pertinent. In India adhibentur. Series linguarum Bihari comprehendit Magahi, Maithili, Angika, Bajjika, Sadri sive Sadani et Nagpuria, Bhojpuri Indiae ipsius, Bhojpuri Mauritiana, Bhojpuri Africana Australis, Sarnami, Bhojpuri Guianensis, Bhojpuri insulae Trinitatis; interdum inter dialectos Hindi enumerantur, sed ab aliis inter Bengalicas.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Idiomata Angika, Bhojpuri et Maithili
*Haec pagina de Columba abbate Hiensi explicat. Si Columbam Minorem quaeris, vide Columbanus Bobiensis.*
Pictura Sancti Columbae, circa annum 1455 facta
Sanctus **Columba Hiensis** (Hyensis) sive **Columba Maior** (Hibernice *Columb Cille*, scilicet 'Columba Ecclesiae', est sanctus Catholicus Romanus, qui in Hibernia circa die 7 Decembris annum 521 nomine *Crimthann* 'vulpes' natus est.

Postquam in bibliotheca Sancti Finteni, praeceptoris sui, librum inconcessus descripsit, controversia exorta die 9 Iunii anno 597 (vel 565) in exsilium ("peregrinationem") Albam Scotiae iit et una cum duodecim sociis monasterium in insula Iona fundavit. Plerosque Caledonum ad Christianam doctrinam convertit, ex quibus etiam reges Pictorum. 

Incerti auctores hoc carmen Columbae tribuerunt :

Dies Irae| I |  | II |  | III |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Regis regum rectissimi |  | Diesque mirabilium |  | In quo cessabit mulierum |  |
| Prope est dies domini, |  | Tonitruorum fortium, |  | Amor et desiderium |  |
| Dies iræ et vindictæ, |  | Dies quoque angustiæ, |  | Nominumque contentio |  |
| Tenebrarum et nebulæ, |  | Mæroris ac tristitiæ. |  | Mundi huius et cupido, |  |
| Regis regum rectissimi. |  | Regis regum rectissimi. |  | Regis regum rectissimi. |  |

Sanctus Columbus in praenomine Scotico commemoratur quod est Malcolmus seu Milcolumbus, Gadelice *Máel Coluim*, hoc est "sectator Columbi".

Notae
-----

1. ↑  Vide Uita S. Columbae abbatis hiensis e codice Salmanticensi (L&S B421)
2. ↑  Friedrich Wilhelm Bautz, "COLUMBA der Ältere" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1) , columnae 1103–1104 **(Theodisce)**

Nexus Externus
--------------

* Vita Sancti Columbae **(Latine)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|  |

 |
| Type | Senatus inferior |
| Prolocutor Camerae Repraesentantium | Iacobus Michael Johnson, (R) ab 25 Octobris 2023 |
| Ductor Maioris Partis | Stephanus Scalise, (R) ab 25 Octobris 2023 |
| Ductor Minoris Partis | Hakeem Jeffries, (D) ab 3 Ianuarii 2023 |
| Membra | 435 plus 4 Delegati et 1 ex Portu Divite |
| Factiones | Factio Republicana - 221 sedes Factio Democratica - 212 sedes  *Vacans* - 2 sedes |
| Comitia proxima | 3 Ianuarii 2023 |
| Locus Congressus | Capitolium Civitatum Foederatarum |
| Nexus |  |

**Conclave** seu **Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum** est una e duabus partibus Congressus Civitatum Foederatarum, legislaturae bicameralis quae etiam Senatum comprehendit.

Fixa lege repraesentantium (sic enim senatores hoc loco appellantur) copia, ut numquam magis numquam minus quadringenti triginta quinque. At inter civitates divisio numero civium certa variatur et numero una minuto parte alia pars augetur. Comitia quoque biennio discreta, at occasio conditionem assumendi infinita, id est comitia identidem perfunctis patent. Praeses camerae est eius rogator.

Camera referre legem reditus rogare, publici postulare, et praesidem creare in divisa Collegii Electoralis potest.

Contio camerae in ala meridiana Capitolii Civitatum Foederatarum convenit.

Notae
-----

1. ↑  "Conclave Repraesentantium" (p. 165 apud *Google Books*)
2. ↑  "Camera Repraesentantium Civitatum
Foederatarum": vide e.g. pag. v

Nexus interni
-------------

* Capitolium Civitatum Foederatarum
* Senatus Civitatum Foederatarum
* Praeses Civitatum Foederatarum
* Iudicium Summum Civitatum Foederatarum
* Constitutio Civitatum Foederatarum
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Provincia Aurgis
Res apud Vicidata repertae:Provincia Aurgis: insigneProvincia Aurgis: insigneProvincia Aurgis: vexillumProvincia Aurgis: vexillum
province of Spain  
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 38°0′0″N 3°30′0″W  
*Nomen officiale*: Jaén  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Vandalitia  
*Territoria finitima*: Provincia Cordubensis, Provincia Granatina, Provincia Albasitensis, Province of Ciudad Real
**Forma**

*Area*: 13 484 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Jaén  
*Subdivisiones*: Sierra Sur de Jaén, Q2453722, Campiña de Jaén, El Condado, La Loma, Las Villas, Sierra de Cazorla, Sierra de Segura, Sierra Mágina, Sierra Morena
**Gestio**

*Praefectus*: Francisco Reyes Martínez  

**Vita**

*Incolae*: 654 170, 627 190  
*Sermo publicus*: lingua Hispanica  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: J
**Tabula aut despectus**

Provincia Aurgis: situsProvincia Aurgis: situs
**Aurgis** (Hispanice *Provincia de Jaén*) est provincia inter octo provincias Vandalitiae in Regno Hispaniae. Ea est in meridie Paeninsulae Ibericae, inter provincias Granatam, Albasitum, Cordubam, et Urbem Regiam.

Area est 13 496 chiliometra quadrata. Nonaginta septem communia habet. Numerus incolarum est 619 938. Provincia est ergo vigessimosexta Hispaniae et septima Vandalitiae quod ad incolas pertinet. Caput est Aurgi.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 38°0′0″N 3°30′0″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Galileo Galilei, damnatus est haereticus reputandus
Allegoria: Evangelium Heresiam et Serpentem vincit. Ecclesia Gustavi Vasae Holmiae Sueciae. Sculptura a Burchard Precht facta.
**Haeresis** (gen. *haeresis* vel *haereseos*), a verbo Graeco αἵρεσις, est 'electio'. Ergo haereticus is est qui, ut aspectum quendam doctrinae affirmet, ceteros omnes negat, quasi *eligendo* partem quandam veritatis. Ideo, uti moris est, haeretici per se separantur ab omnibus, qui communem opinionem alicuius religionis tuentur, ut propriam sectam constituant. Haud raro is, qui prius haeresim proponit et defendit, post se trahit alios.

Haeresiologia studia haereseos significat. Conditor haereseos haeresiarcha appellatur. Qui haeresim sequitur haereticus appellatur.

Haeresis religiosa
------------------

### Christianitas

#### Ecclesia Catholica Romana

Lex ipsa canonica Ecclesiae Catholicae Romanae haeresim ab apostasia et schismate distinguit, sic dicens: 

*Dicitur haeresis, pertinax, post receptum baptismum, alicuius veritatis divina et catholica credendae denegatio, aut de eadem pertinax dubitatio; apostasia, fidei christianae ex toto repudiatio; schisma, subiectionis Summo Pontifici aut communionis cum Ecclesiae membris eidem subditis detrectatio.*
#### Haeresis aevi antiqui

* Arianismus
* Priscillianismus
* Pelagianismus
* Sabellianismus

#### Haeresis aevi medii

* Cathari

#### Haeresis a saeculo XVI et deinceps

* Martinus Lutherus
* Henricus VIII
* Iansenismus
* Veteres catholici

Notae
-----

1. ↑  Codex Iuris Canonici LIBER III: DE ECCLESIAE MUNERE DOCENDI

Nexus interni
-------------

* Anarchismus Christianus
* Anathema
* Inquisitio
* Libri antihaeretici
* Orthodoxia
* Persecutio strigarum
* Schisma
Wikidata Guenevera Tunberg
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 20. saeculum;   

**Officium**

*Munus*: scriptor  

**Guenevera Morrish Tunberg** (Anglice *Jennifer Morrish Tunberg*) est profestrix apud Universitatem Kentuckianam et uxor Terentii Tunberg, quocum nonnullos libros Neolatinos exaravit. 

Verbis suis:

> **Guenevera Morrish Tunberg,** doctricis rerum gestarum diplomate in studiorum universitate Oxoniensi honestata, medii aevi historiam, mores, litteras docuit tam in Canada quam in Belgica. Profestrix nunc adiutans apud litterarum classicarum facultatem collegiumque "honors" nominatum docendi muneribus Lexintoniae in universitate Kentukiana fungitur, ubi operam solet litteris antiquis, mediaevalibus, Neolatinis dare.– Guenevera Morrish Tunberg, *Cattus Petasatus*, p. 67.

Eius scripta
------------

* 2000: "Dr Seuss, Cattus Petasatus", in *Latinum verterunt Guenevera Tunberg et Terentius Tunberg, ed. Bolchazy-Carducci, 2000, 75 p.*

Nexus interni
-------------

* Arbor Alma
* Cattus Petasatus
* Libri Latine redditi
* Quomodo Invidiosulus Nomine Grinchus Christi Natalem Abrogaverit
* Virent Ova! Viret Perna!

Nexus externi
-------------

* Apud Universitatem Kentuckianam
* Apud Amazon.com

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Elisabetha Austriaca (Franciscus Xaverius Winterhalter anno 1865 pinxit)
**Elisabetha Amalia Eugenia Austro-Hungarica ducissa in Bavaria et Principissa Bavarensis** (nata 24 Decembris 1837 Monaci, necata die 10 Septembris 1898 Genavae) erat Imperatrix Austro-Hungarica, uxor Francisci Iosephi et filia ducis Maximiliani Bavariensis.

Vita
----

Elisabeth die 24 Aprilis 1854 in matrimonium ducta est; quattuor infantes imperatori Austriaco peperit. Figura eius splendidissima fuit et maiestatis vere digna. Praesertim in Hungaria ovationibus identidem fruebatur, cuius populum valde adamavit. Mediatrix inter imperatorem Vindobonensem et barones Hungaricos fuisse videtur, ut anno 1867 sic dicta Conventio Austro-Hungarica efficeretur.

Elisabeth eques optima fuit et naturalia circumiecta diligebat. Insuper fuit femina in litteris sat docta Henrici Heine opera magni aestimans. Ultimis annis persaepe itinerans erat nisi in villa sua *Achilleion* in insula Corcyra versabatur. Procul ab Austriae capite in Helvetia anno 1898 ab anarchismi fautore Italico Luccheni ex insidiis pugione necata est. Cadaver Vindobonam transportatum die 18 Septembris in Crypta imperiali Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum sepultum est. 

In eius honorem sempiternam maritus Franciscus Iosephus I praemium *Elisabethorden* mulieribus virginibusque attribuendum instituit. Multis in locis monumenta erecta sunt inter quae unum sat praecox Aquinci mense Aprili 1900.

Libri
-----

* Brigitta Hamann: Imperatrix Reluctans: Biographia Imperatrix Elisabetha Austro-Hungarica (Knopf: 1986) (ISBN 0-394-53717-3) (410pp.).
* Brigitta Hamann: Sissi, Elisabetha, Imperatrix Austriaca (Taschen Americana: 1997) (ISBN 3-8228-7865-0) (short, illustrated).
* Barry Denenburg: Diarii Regalis Elisabetha, Principissa Bride

Pelliculae
----------

* 1955: *Sissi*
* 1956: *Sissi – Die junge Kaiserin*
* 1957: *Sissi – Schicksalsjahre einer Kaiserin*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elisabetham Austro-Hungaricam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Elisabetha Austro-Hungarica** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Elisabetha Austro-Hungarica** apud **Vicifontem**. |