recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Insigne Durini
**Gens Durini** vel **Barbaelongae** est gens nobilis nanorum in Tolkienensi Terra Media, cuius membra fuerunt Reges Moriae, Ereboris et Collium Ferreorum. 

Gens orta est ex progenie Durini I, qui regnaverunt in Moria per Primam et Secundam Aetates. Tum, Tertia Aetate, Durinus VI et filius sucessorque Nainus I, balroge mediante, amisierunt Moria nanis. Dux gentis tum fuit Thrainus I, qui effugit in Montem Solum et regnum creavit. Gloino regnante, coloniam nani aedificaverunt in Montibus Glaucis et tandem Erebor relicta est, sed mox ob impeta draconum nani tandem ex Monitbus Glauci expulsi sunt et in Montem Solum rediverunt.

Gens Durini
-----------

### Reges in Montibus Nebulosis (Moria)

1. Durinus I *Immortalis*, pater nanorum. Primus rex.
2. Durinus II
3. Durinus III
4. Durinus IV
5. Durinus V
6. Durinus VI Occisus anno 1980 Tertiae Aetatis in Moria.
7. Nainus I ultimus rex in Moria

### Reges sub Monte [Solo] (Erebor)

1. Thrainus I Conditor Ereboris et primus Rex sub Monte
2. Thorinus I

### Reges Collium Ferreorum

1. Gloinus I
2. Oinus I
3. Nainus II
4. Dainus I anno 2589 T.A. occisus
5. Throrus I

### Reges in exsilio post impeta draconum

1. Thrainus II rex in exsilio
2. Thorinus Scutumquerceum vel Thorinus II, vicit Ereborem e Smaugo. Persona praeclara in *Hobbito Ille*

### Iterum Reges sub Monte

1. Dainus II
2. Thorinus III

Nexus interni
-------------

* Khazâd
* Reges Arnoriani
* Reges Gondoriani

Notae
-----

1. ↑  I. R. R. Tolkien *Hobbitus Ille*; versio Latina auctore Marco Walker, anno 2012 Londinii edita.
Wikidata Castrum Nunii
Res apud Vicidata repertae:Castrum Nunii: insigneCastrum Nunii: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 41°23′20″N 5°15′48″W  
*Numerus incolarum*: 812  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Castronuño
**Gestio**

*Praefectus*: Epifanio Modroño Santos  
*Procuratio superior*: Provincia Vallisoletana  

**Geographia**

*Superficies*: 124 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: La Bóveda de Toro, Villabuena del Puente, Toro, Villafranca de Duero, San Román de Hornija, Pedrosa del Rey, Torrecilla de la Abadesa, Pollos, Siete Iglesias de Trabancos, Alaejos, Vadillo de la Guareña  

**Tabula aut despectus**

Castrum Nunii: situsCastrum Nunii: situs
**Castrum Nunii** {Hispanice *Castronuño*) est vicus Hispanus, situs in provincia Vallisoletana, communitas Castellae et Legionis. Flumen Durius apud eum fluit.
Prope provincias Ocelli Duri (Zamora) et Salmanticae situs est. Quoque notus est ut "Magna Florida Durii".

Mensi Augusto (iam fere per quattuor annos) multi vicini opus scaenicum agunt in quo monstrant quomodo fuerit postremum vicum quod mansit fidele dominae Iohannae Bertrandeiae (Hispanice Beltraneja) in dynasticu conflictu Castellae inter 
Isabellam Castellae et Ioannam Bertrandeiam.

Regina Isabella Ioannam propter bastardam Bertrandi de la Cueva et antiquae reginae accusavit, sine historiographica comprobatione, et ea causa Bertrandeia nuncupata est. Cum produxissent politicae pugnae, Ioanna et nobiles ei faventes victi sunt et via Castellano dominio patefacta est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°23′20″N 5°15′48″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |
Americani triginta-tres gentium Indi
**Gens** (-tis, *f.*) est conlectio vel societas humana qui sibi agnoverunt et fere credunt se e stirpe eadem ortos esse (Smith 1986). Cuidam genti ab aliis gentibus identificatio quoque interest ut gens fiat definita ab aliis. Gentes quoque se definiunt ritibus, lingua, cultura, et institutis communibus.

De usu verbi Latini
-------------------

Multi sunt alii usus pro hoc verbo, quo Tacitus usus est ut appellati sint homines qui non Romani vel Graeci erant, sicut variae Germanicae gentes. Romani antiqui suas familias hoc verbo vocabant, sicut *gens Claudia.* Arnobius appellat omnes populos gentes. Hodie potest verbum *gens* Latine confusum esse cum vocabulis quae videntur eadem significare, sicut *natio,* et *populus,* sed praecipue (et turpissime) *tribus.*

Exempla gentium
---------------

* Dinkae
* Latini

* Normanni
* Ostrogothi
* Visigothi

Nexus interni
-------------

* Indigenae
* civitas
* civitas foederalis
* Gentilitas
* natio
* populus
* phyle
* communia
* societas
* tribus

Referentia
----------

* Smith, D. 1986. *The Ethnic Origins of Nations.* Oxford: Blackwell.
Wikidata Dominicus Scandella
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1532; Mons Regalis Vallis Cellinae  
*Obitus*: 1599; Portus Naonis  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Munus*: pistor  

**Dominicus Scandella** (1532–1599), etiam **Menoculus** (Italiane *Menocchio*) appellatus, fuit pistor Italicus oppidi Montis Regalis Vallis Cellinae, viginti-quinque chiliometra ad septentriones a Portu Naonis (non cum Monte Regali in Aprutio confundendi). Propter suam doctrinam philosophicam, haeresiarcha ab Inquisitione Haereticae Pravitatis declaratus et condemnatus est, tandem ad palum combustus anno 1599, aetate 67, Clementis Papae VIII iussu.

Ei erant uxor et liberi undecim. Anno 1581 fuit praefectus oppidi et vicorum circumiectorum. Ipse est res libri *Il formaggio e i vermi* ("Caseus et vermes") a Carolo Ginzburg rerum gestarum scriptore Italiano scripti, qui, ut pars historiae socialis, notiones a Menoculo de societate in qua vivebat constructas tractat.

Notae
-----

1. ↑  De nomine Latino "Dominicus Scandella" vide hic
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Bernard, Yvelise. 1988. *L'Orient du XVIe siècle.* Lutetiae. ISBN 2-7384-0144-9.
* Ginzburg, Carlo. 1976. *Il formaggio e i vermi*.
* Obelkevich, James. 1979. *Religion and the People, 800–1700.*

Nexus externi
-------------

* "Putting the Inquisition on Trial," *Los Angeles Times*, 17 Aprilis 1998
Dioecesum belgicarum medii aevi tabula; territorium "Thérouanne" Morini incolebant
In Gallia antiqua **Morinorum** populus incolebat terras Gesoriaco oppido vicinas. Septimo *de bello Gallico* libro, Caesar imperator scripsit hunc populum mediis in silvis et paludibus vivere, haud procul a mari.
Nam Celtica in lingua, "Mor" idem est atque "mare".

Historia
--------

Prima mentio huius gentis libro secundo de Bello Gallico invenitur, cum 25 milia militum ad bellum cum Romanis gerendum Suessionum regi Galbae polliciti sunt, qui tunc communis Belgarum dux fuit. Mox victi et subacti sunt ; iam proximo anno (56 a.C.n.) rebellaverunt : cum Caesar adversus eos cum exercitu procederet Morini densissimis silvis sese abdiderunt nec quicquam eo anno efficere potuit imperator Romanus. Anno 55 a.C.n. legatos de pace sponte ad Caesarem miserunt qui e Morinorum finibus partem exercitus in Britanniam traiecit. Simul atque e transmarina peregrinatione rediit, Morini spe praedae Romanos adorti sunt : tum omnino victi sunt et Caesar eos Atrebati Commio, amico suo, regendos tradidit. Praeterea legatus Gaius Fabius in eorum finibus tunc hiemavit. Anno 52 a.C.n. tum cum omnes gentes Gallicae adversus Romanos coniuravere, concilium Gallorum quinque milia militum Morinis imperavit, qui Vercingetorigi Alesiae obsesso auxilio irent ; qui numerus modicus videri potest.

Postea quoque rebellarunt et proconsul Gaius Carrinas, qui eos domuerat, pridie Idus Iulias anni 28 a.C.n. Romae de eis triumphavit. Circa 27/25 a.C.n. Augustus Morinorum civitatem provinciae Galliae Belgicae adscripsit.

Fontes
------

* Caesar, libro secundo De Bello Gallico 4, necnon libro tertio 9, 28-29 et libro quarto 21-22, 37-38 et libro quinto 24 et libro septimo 75-76.
* Cassius Dio, libro XXXIX Historiae Romanae, cap. 44 et 50-51 necnon libro LI cap. 21.
* Strabo libro quarto *Rerum geographicarum* 3.5 et 5.2

Notae
-----

1. ↑  BG 28-29. Dio Cassius 39.44
2. ↑  Dio 39.50-51. BG IV, 37-38.
3. ↑  BG VII,75.
4. ↑  Cassius Dio LI,21.6. Fasti triumphales

Civitates trium Galliarum Germaniarumque duarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abrincates • Ambarri • Ambiani • Andecavi • Arverni • Atrebates • Ausci • Baiocasses • Bellovaci • Bigerriones • Bituriges Cubi • Bituriges Vivisci • Boiates • Cadurci • Caletes • Carnutes • Catalauni • Cenomani • Consorani • Convenae • Curiosolites • Diablintes • Eburovices • Elusates • Gabali • Grudii • Haedui • Helvetii • Lactorates • Lemovices • Leuci • Lexovii • Lingones • Mediomatrici • Meldi • Menapii • Morini • Namnetes • Nemetes • Nervii • Nitiobriges • Osismi • Parisii • Petrocorii • Pictavi • Rauraci • Redones • Remi • Ruteni • Santones • Segusiavi • Senones • Sequani • Silvanectes • Suessiones • Tarbelli • Tarusates • Treveri • Triboci • Tricasses • Tungri • Turones • Ubii • Unelli • Vangiones • Vasates • Veliocasses • Vellavi • Veneti • Viducasses • Viromandui
*Index civitatum Galliarum • Index provinciarum Romanarum Imperii • Tabula successionis provinciarum Romanarum**Capsae cognatae:* Civitates Britanniae Romanae • Provinciae Romanae • Capita civitatum trium Galliarum |
|  |
"Tibullus apud Deliam" a Laurentio Alma-Tadema anno 1866 fictus
**Hunc cecinere diem Parcae fatalia nentes stamina** incipit elegia septima libri primi carminum sub nomine Tibulli nobis traditorum. Hoc carmen initium capit a triumpho quem celebravit Marcus Valerius Messalla Corvinus de Aquitanis die 25 Septembris 27 a.C.n.; Tibullus enim comes fuit Messallae in expeditione sua Gallica:

Hunc fore, Aquitanas posset qui fundere gentes,  

Quem tremeret forti milite victus Atax.  

Evenere: novos pubes Romana triumphos  

Vidit et evinctos bracchia capta duces;  

At te victrices lauros, Messalla, gerentem  

Portabat nitidis currus eburnus equis.  

Non sine me est tibi partus honos: Tarbella Pyrene  

Testis et Oceani litora Santonici,  

Testis Arar Rhodanusque celer magnusque Garunna,  

Carnutis et flavi caerula lympha Liger. (Tibullus, *Elegiae* 1.7.3-12)
Iohannes Henricus Voss elegiam Theodisce vertit annoque 1810, commentario erudito subiuncto, edere curavit.

Notae
-----

1. ↑  "Tarbella" Scaliger (cf. Aquae Tarbellicae); "tua bella" mss.

Bibliographia
-------------

* Johann Heinrich Voss, interpr. *Albius Tibullus und Lygdamus* (Tubingae: Cotta, 1810) pp. 90-101 **(Theodisce)** Textus apud archive.org

Nexus externi
-------------

* Textus apud *The Latin Library* **(Latine)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Diospyros kaki*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Ericales   
Familia : **Ebenaceae**   
Gürke  
   
Subdivisiones: Genera\**Diospyros*
* *Euclea*

**Ebenaceae** sunt familia plantarum florentium, quae genus *Diospyron* et eius fructum, *persimmon* late appellatum, notabiliter comprehendit. Familiae sunt circa 500 species arborum et fruticum in duo genera, *Diospyron* et *Eucleam,* digestae. Hae plantae plerumque sunt sempervirentes et in tropicis et subtropicis endemicae, sed paucae species deciduae in regionibus temperatis inveniuntur. Genus *Diospyros,* 450–500 species comprehendens, pantropicam habet aream geographicam, ubi maxima specierum diversitas in Oecozona Indomalaya fit. Genus autem *Euclea* viginti species in Africa, Insulis Comoros?, et Arabia endemicas comprehendit. Insignis familiae proprietas est calyx in fructibus persistens.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ebenaceas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Ebenaceae"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Fossilworks • Flora of China • Flora of North America |
Stettinum

Wikidata Stettinum
Res apud Vicidata repertae:Stettinum: insigneStettinum: insigne
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 53°25′29″N 14°33′19″E  
*Numerus incolarum*: 396 168  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Щецин, Szczeczin
**Gestio**

*Praefectus*: Piotr Krzystek  
*Procuratio superior*: West Pomeranian Voivodeship  

**Geographia**

*Superficies*: 301±1 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Śródmieście  
*Territoria finitima*: Gmina Gryfino, Gmina Stare Czarnowo, Gmina Kobylanka, Gmina Goleniów, Gmina Police, Gmina Dobra, Police County, Gmina Kołbaskowo  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Barium, Bremae Portus, Ultima Sinarum, Memela, Gryphiswaldia, Lucus Fridericianus-Mons Crucis, Esbjerg, Kingstonium ad Hullum, Lubeca, Malmogiae Municipium, Romana ad Murmanum, Rostochium, Urbs Sancti Ludovici, Puteoli  

**Tabula aut despectus**

Stettinum: situsStettinum: situs
**Stettinum** vel **Sedinum** (Polonice *Szczecin*, Theodisce *Stettin*) est urbs Polonica.

Anno 1640

Historia
--------

Usque ad annum 1945 urbs ad Borussiam et ergo ab anno 1871 ad Germaniam pertinebat.

Coniunctio civitatum
--------------------

* Bremae Portus (Germania)

Praeclari cives
---------------

Stetini olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt nonnulli viri atque feminae:

### Nati

* Fridericus Gerlich, diurnarius
* Rudolphus Olden, diurnarius
* Franciscus Hessel, scriptor

Notae
-----

1. ↑  E.g. 1; vel **Stetinum**, — J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 421.
2. ↑  Ibidem.

Nexus interni
-------------

* Via imperii
* Currus electricus Stettinensis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°25′29″N 14°33′19″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

  

Civitates ad viam imperii sitae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Venetia (urbs) • Verona • Brennus Mons • Pons Aeni • Augusta Vindelicorum • Norimberga • Baruthum • Hofium Variscorum • Plavia Variscorum • Cygnea • Altenburgum in Misnia • Bornis • Lipsia • Wittenberga • Colonia Marchica • Stettinum |
|  |
Wikidata Forignanus Parvus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°0′0″N 14°10′0″E  
*Numerus incolarum*: 7 094  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Casertana  

**Geographia**

*Superficies*: 8.55 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Casalis Principis, Casapisenna, Fanum Sancti Cypriani Aversanorum, Fanum Sancti Tammari, Forignanus Maior, San Marcellino, Fanum Sancti Marcellini  

**Tabula aut despectus**

Forignanus Parvus: situsForignanus Parvus: situs
Forignanus Parvus
**Forignanus Parvus** (alia nomina: *Villa Ambriani* sive *Villa de Briano*) (Italiane: *Villa di Briano*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Campania,
* Provincia Casertana,
* Caserta,
* Liburia.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Forignanum Parvum** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**
Wikidata Franciscus Andrieux
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Andrieux: imagoFranciscus Andrieux: imagoFranciscus Andrieux: subscriptioFranciscus Andrieux: subscriptio
*Nativitas*: 6 Maii 1759; Argentoratum  
*Obitus*: 10 Maii 1833; former 10th arrondissement of Paris  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: François Guillaume Jean Stanislas Andrieux
**Officium**

*Officium*: Member of the Council of Five Hundred, Q3254304, seat 38 of the Académie française  
*Munus*: politicus, scriptor scaenicus, Professor, scriptor, Causidicus, Iudex, poëta, performing artist  
*Patronus*: Collegium Franciae
**Consociatio**

*Factio*: Girumnenses  

**Memoria**

*Sepultura*: Coemeterium Père Lachaise  

 **Franciscus Gulielmus Ioannes Stanislaus Andrieux** (natus Argentorati die 6 Maii 1759; mortuus Lutetiae die 10 Maii 1833), iuris consultus et iudex, fuit scriptor Francicus. Andrieux Academiae Francicae sodalis fuit: in Academiam anno 1803 cooptatus, ab anno 1829 usque ad mortem Academiae secretarius perpetuus fuit. 

*Le chat botté*, Caroli Perraultii fabulam, Latine vertit (*Feles emunctae naris sive feles ἐϋκνήμις id est belle ocreata*).

Vita
----

In initio rerum novarum Francicarum advocati munere functus est et se summo studio seditiosum entheum declaravit. Post restaurationem anno 1814 cathedram in Collegio Franciae obtinuit. Anno 1795 ad Academiam cooptatus inde ab anno 1829 secretarius perpetuus eius creatus est. 

Vita eius multis hominibus saeculi XVIII similis vere. Ei in animo erat, ut cum sale commentarios in multa exararet et societatem critice describeret. Sensus et misericoria potius deerant. Etiam quae de aestheticis tradidit temporis veteris esse videtur. Shakesperium reprehendit propter exaggerationes; tam litteras Theodiscas quam romanticismum Francogallicum minimi aestimavit.

In comoediis eius versus leves inveniuntur, actus bene dispositi et cogitationes subitae optime compositae sunt. Mentionis dignae sint: »Les étourdis, ou le mort supposé« (1788), »Molière avec ses amis, ou le souper d'Auteuil« (1804), »La comédienne« (1816). Insuper tragoediam pepigit: »Junius Brutus«, quae post Res novas Iulias in scaenis producta est et carmina multa inter quae ecce nonnulla hic enumerata: »Le meunier de Sans-Souci« (1797), »La promenade de Fénelon« et »Le procès du sénat de Capoue«. Opera sua omnia ipse edidit annis inter 1818 et 1823.

Notae
-----

1. ↑  Oeuvres de F.G.J.S. Andrieux, vol. IV, Parisiis 1823, p. 517.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |

* Andrieux inter Academiae immortales
* De operis eius apud CÉSAR
* Res apud Vicifontem ad F.A. spectantes
Wikidata Stettfurt
Res apud Vicidata repertae:Stettfurt: insigneStettfurt: insigne
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 47°31′34″N 8°57′20″E  
*Numerus incolarum*: 1 204  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Stettfurt
**Gestio**

*Procuratio superior*: Frauenfelda  

**Geographia**

*Superficies*: 6.4 chiliometrum quadratum, 6.37 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lommis, Thundorf, Wängi, Matzingen  

**Tabula aut despectus**

Stettfurt: situsStettfurt: situs
**Stetivurtia** (**Stettfurt**) [ˈʃtetːfʊrt] (lingua indigena: [ˈʃtøpfərt]) est commune Helveticum in pagi Turgoviae provincia Frauenfeldis.

Praeter ipsam Stettfurt aversaque Vorstatt et Brüel communis sunt viculi Hummerbärg et Chöll atque arx Montis Solis.

Signum
------

Rhombi rubri et argentei.

De nominis origine
------------------

Nomen Stettfurtis anno 827 *Stetivurt* primo est notatum. Compositum est ex nomine substantivo *stat,* quae significat 'locum, domicilium, pagum, urbem', casu genetivo (*steti*) et nomine substantivo *furt* significanti 'vadum, transitum fluminis' vel hic forsitan 'rivum'.

Fontes
------

1. 1 2  Philipp Obrist, *Stettfurt TG (Frauenfeld)* in: *Dictionnaire toponymique des communes suisses – Lexikon der schweizerischen Gemeindenamen – Dizionario toponomastico dei comuni svizzeri (DTS|LSG)*, Centre de dialectologie, Université de Neuchâtel, Verlag Huber, Frauenfeld/Stuttgart/Wien 2005, ISBN 3-7193-1308-5 et Éditions Payot, Lausanne 2005, ISBN 2-601-03336-3, p. 856.

Nexus externi
-------------

* Pagina communis (Germanice)
* Imago ex caelo et tabula: Stettfurt


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stettfurt** spectant. |
**Stipula** in botanica est pars extrinsecus crescens in ambobus basis petioli lateribus. Binatum stipularum par habetur anatomica foliorum typicarum plantarum florentium proprietas, cum in multis speciebus stipulae sint inconspicuae vel omnino absentes (et folium tum *exstipulatum* appellatur). 

Formae stipularum sunt variae, et possunt videri glandes, squamae, trichomata, spinae, vel structurae laminares. Est coniunctio inter anatomiam nodi caulis et praesentiam absentiamve stipularum. Plurimae plantae cum nodis trilacunaribus stipulas habent; species cum nodis unilacunaribus typice stipulis carent (Sinnott et Bailey 1914; in Esau 1953 citatum).

Secundariae foliorum multiplicum stipulae *stipellae* appellantur.

Genera stipularum
-----------------

* Glandularis Euphorbiae pteroneurae stipulaGlandularis *Euphorbiae pteroneurae* stipula
* Spinae stipulares arboris Prosopis pallidaeSpinae stipulares arboris *Prosopis pallidae*
* Connatae laminaresque Alchemillae mollis stipulaeConnatae laminaresque *Alchemillae mollis* stipulae
* Stipulae laminares apud basin folii Rosae caninaeStipulae laminares apud basin folii *Rosae caninae*
* Stipulae trichomata glandularia super Jatropha spicata faciunt.Stipulae trichomata glandularia super *Jatropha spicata* faciunt.
* Stipulae folia immatura Carpini betuli protegunt.Stipulae folia immatura *Carpini betuli* protegunt.
* Fasciculi spinarum stipularum Euphorbiae spectabilisFasciculi spinarum stipularum *Euphorbiae spectabilis*
* Spinae stipulares cum aculeis Euphorbiae didieroidisSpinae stipulares cum aculeis *Euphorbiae didieroidis*

Notae
-----

1. ↑  Nomen a Linnaeo factum.

Bibliographia
-------------

* Esau, K. 1953. *Plant Anatomy.* Editio altera. Novi Eboraci: John Wiley & Sons.
* Sinnott, E. W. et I. W. Bailey. 1914. "Investigations on the phylogeny of the angiosperms: 3: Nodal anatomy and the morphology of stipules." *Amer. J. Bot.* 1:441–453.

Nexus externus
--------------

* Stipulae et stipellae
**Kinkai Wakasyū** (Iaponice 金槐和歌集) est collectio privata poësis wakae a Minamoto no Sanetomo decreta circa 1213 quod 719 *syu* (versum signans) wakas constat, ubi Fijiwara no Teika illo anthologiam Man' yōshū (edita saeculo VII-VIII).

Hoc opus tres sectionibus separatur: prima sectio tempora anni, secunda amor et tertia res ceterarum.

Post aetate Meiji (inter saecula XIX et XX), poeta wakae Masaoka Shiki hoc opus bene aestimavit, etiam scriptor Dazai Osamu mythistoriam *Udaijinn Sanetomo* (Iaponice 右大臣実朝) de Minamoto no Sametono cum citatione e his opere.

Citationes ex opere
-------------------

* 神風や 朝日の宮の 宮遷 影のどかなる 世にこそ有りけれ

Kamikaze-ya Asahinomiyano miyautsushi kagenodokanaru yonikosoarikere (carmen 616)
O divine vente, nunc est mutatio palatii Ise Magnum Templum. Spero ut umbra mundi in pace.
* 世の中は 鏡にうつる 影にあれや あるにもあらず なきにもあらず

Yononakaha kamaniniuturu kageniareya arunimoarazu nakinimoarazu (carmen 653)
Mundus est quasi ombra apud speculum. Quod non esse nec nihil est.
* 塔をくみ 堂をつくるも 人なげき　懺悔にまさる 功徳やはある

Touwokumi douwotukurumo hitonageki zangenimasaru kugokuyahaaru (carmen 651)
Turris constituentur et aedes aedificantur ad dolorem populi allevandum, at paenitentia sit opitmum beneficium.
* ほのほのみ 虚空に満てる 阿鼻地獄　行くへもなしと言ふもはかなし

Honounomo kokuuni-miteru Abi-Jigoku ikuemonashi-to iumohakanaki (carmen 652)
Flamma sola, undus inferni pessimi plenus est. Vae! Vanitas est nihil nobis ire altero fas dicendi.
* 神といひ 佛と言ふも 世の中の 人のこころの ほかののもかは

"Kami" toihi "Hotoke" toihumo yonomakano hitomokokoroha hokanomonokaha (carmen 654)
Homines de Deo vel Buddha loquent, at vera mens hominum sua est alia.
* 山はさけ　海はあせなむ　世なりとも　君にふた心　わがあらめやも

Yamahasake unihaasenamu yonaritomo kiminihutakokoro wagaarameyamo (carmen 680)
Et si monte erumpens, si mare carens mundus sit, meus cor semper fides fas est pro te, Imperator vetus.
* みちのくに ここにやいづく 鹽竈の 浦とはなしに 煙立つ見ゆ

Michinokuni kokoniyaiduku shiogamano uratohanashini kemuritatumiyu (carmen 698)
Hoc est Shiogama in Tohoku, domu apud mare populi laborant ad cenandum.
* 物いはぬ 四方の獣 すらだにも あはれなるかな 親の子を思ふ

Moniihanu yomonokedamono suradanimo aware-narunaka oyanokowoomohu (carmen 718)
O caritas est! Quod animal mutum etiam in natura, parens suum impubes curare vidu.

Bibliologia
-----------

* *Kinkai Wakasyū* a Saitō Mokichi editus, anno 1929 ex *Iwanami-bunko* ISBN 4-00-301031-0
Titulus primae editionis
***Слово о плъку Игорєвѣ*** (*Narratio de expeditione Inguari*) est opus in Russia Kioviensi exeunte saeculo XII scriptum, in quo infelix expeditio principum Russicorum contra Comanos (Russice половцы) a principe Novogardiae Severiae Inguaro Sventoslai filio anno 1185 facta describitur; Iaroslavi filiam auctor uxorem Inguari nominat.

Sola copia operis manu scripta reperiebatur in collectione annalium Russicorum in bibliotheca comitis Alexio Musin-Puškin conservata. Haec autem in incendio urbis Moscuae anni 1812 combusta est. Et origo operae "Князь Игорь" ab Alexandro Borodin factus est. Pauci scriptores, ut Alexander Zimin, de fide huius operis dubitant et id fraudem saeculi XVIII habent; plurimi autem, ut Andreas Zaliznjak, propter indicia historica et linguistica id authenticum censent.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Слово о плъку Игорєвѣ** spectant. |

* Слово о полку Игореве (opus Russicum antiquum et versio Russica hodierna)
Tymphrestus2 315 m (Graecia boreo-occidentalis physicalis

)  
Tymphrestus2 315 mTymphrestus  
2 315 mSitus in Graecia
Tymphrestus hieme visus
**Tymphrestus** (Neograece: Τυμφρηστός) vel etiam **Beluchium** (Βελούχι) est mons 2 315 metrorum in regionali Eurytaniae unitate regionis Graeciae Mediae. In meridiana Pindi parte situs est. A Tymphresto in meridiem versus urbs Carpenesium patet.

In Tymphresto est regio nartatoria nomine *Beluchium.* Tamen montes Tymphresti sunt biotopus secundum programma NATURA2000. Regio protecta 4000 ha comprehendit.

Bibliographia
-------------

* "Pindus" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Geography* (Londinii, 1854) textus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tymphrestum** spectant (Velouchi mountain, Mount Velouchi). |

* Scitu digna de biotopo Tymphresti a sede administri rei ambitali praepósiti prolata **(Neograece)**
* De Tymphresto apud Greek Travel Pages **(Anglice, Neograece)**
* "Tymfristos, Greece". apud *Peakbagger.com*
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Turris Ienensis
**Turris Ienensis** est altissimum aedificium faciem urbis Ienae maxime constituens, qua ex causa multa de ea scribenda sunt. Legite de turris historia ea:

Principium
----------

Tempore rei publicae rei populi orientis Germanici, quae profecto potius res paucorum erat, multae maiores urbes novis formis affectae sunt, id est formis, quibus socialismum significari putaverunt. Imprimis turris ecclesiarum superandas esse. Itaque antiqua urbis pars deleta est, quae quercus locus, Theodisce Eichplatz, appellatur. Imagines pristinae spectari possunt in mercatorio aedificio nomine novi medii. 

152 × 240 pixelspx

Exstructio
----------

Quinquaginta annis ante turrim Ienensem muniri decretum est et decem annis post perfecta est. Principio architectus Hermanus Henselmann cogitavit turrim etiam altiorem aedificatum et coronam impositum iri. Dicitur etiam gemina turris ortura fuisse, sed solum famae sunt. Iam uni toti turri pecunia defuit, ut turris minor ac deformior fuisse videatur - sic ea nomina explicanda, ut voluminis panificii (Th. Keksrolle) vel penis Ienensis.

Usus
----

Quamquam officinae Carl Zeiss ipsi aedificata erat, Academia Ienae in turrim movit. Postea imperio paucorum sublato turris Ienensis veniit. Negotiatio Saller Gewerbebau licita est et uno nummo emit. Tunc turris denuo mutata est: Turris externa nunc vitro, infra locus carris collocandis, supra novum medium, ubi variae res emi possunt. Praeterea multae negotiationes velut Intershop in turrim moverunt; Academiae autem proprium aedificium munitum est.

Numeri
------

Hodie turris in altitudine centum quadraginta quattuor (CXLIV) metra est - cum baculo etiam ad centum sexaginta (CLX) metra. Est altissimum orientis Germanicae aedificium. Est in latitudine triginta tres (XXXIII) metra, sunt undetriginta (XXIX) fenestrae alia super alias, in summa mille quadringentae quinquaginta sex (MCCCCLVI).
*Vide etiam paginam discretivam:* Pompeius (nomen)

**Flavius Pompeius** (natus saeculo 5, mortuus Constantinopolis die 19 Ianuarii 532) vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.

Familia
-------

Pater eius Flavius Secundinus, mater Caesaria, soror Anastasii I imperatoris fuit. Frater eius Flavius Hypatius, consul anni 500 erat. Uxorem duxit Anastasiam. An liberos habuerint, incertum est.

Cursus honorum
--------------

Anno 501 consulatum gessit una cum Flavio Avieno Iuniore atque fideliter imperatorem adiuvit. Cum Flavius Vitalianus anno 513 seditonem contra Anastasium coepit, avunculo autem magnum auxilium non tulit. Anno 517/518  *magister militum per Thracias* expeditionem in Antes duxit neque in urbem Constantinopolim revertit, antequam Iustinus I successor Anastasii I defuncti electus erat. Initio imperii Iustiniani I  *magister militum praesentalis* nominatus est. Mense Ianuario 532 inter Seditionem Nikam appellatam Hypatius a plebe imperator salutatus, sed a militibus, qui fidem erga Iustinianum I imperatorem tenuerunt, captus et die 19 Ianuarii necatus est. Et Pompeius frater fatum idem habuit..

Bibliographia
-------------

* John Robert Martindale: Pompeius 2. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, pp. 898–899.

Notae
-----

1. ↑  Procopius, Bella I 24

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: ***in oriente*: Flavius Patricius et Flavius Hypatius; *in occidente*: *iterum post consulatum Paulini***  |  **Consul** 501cumFlavio Avieno Iuniore | Successores: **Rufius Magnus Faustus Avienus Iunior et Flavius Probus**  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Vicecomes** (Hungarice: alispán, Theodisce: Vizegespan) erat illa dignitas, quae vicem supremi comitis gerebat. Comitatibus Regni Hungariae praefuit, post supremum comitem ille erat valentissimus. Hoc munere valentissimi opulentissimique nobiles functi sunt.

Historia officii
----------------

Primo de illo anno 1113 mentio fit ut comes curialis, haec appellatio a saeculo tanum quattuordecimo pervulgata est.
**Flavius Taurus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator ac vir publicus Romanus saeculi quarti erat.

Familia
-------

Pater eius humili loco natus erat. Ipse tres filios habuit: Armonium, qui circa annum 391 mortuus est, Flavium Eutychianum praefectum praetorio et consul anni 398 atque Aurelianum, qui anno 400 consul electus est.

Cursus honorum
--------------

Taurus annis 355 - 361 praefectus praetorio Italiae fuit et deinde anno 361 consul ordinarius una cum Flavio Florentio. Consules a Constantio II imperatore nominati sunt, qui tum bellum civile contra Iulianum Caesarem parabat. Qui, cum Italiam expugnaret, consules fugerunt in oriente imperii ad Constantium. Qui autem mortuo consules capti et accusati sunt. Taurus damnatus et Vercellas in exilium missus est.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XXII 3,4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus X et Flavius Claudius Iulianus Caesar III**  |  **Consul** 361cumFlavio Florentio | Successores: **Claudius Mamertinus et Flavius Nevitta**  |
Nummus Nepotiani
**Flavius Popilius Virius Nepotianus** (natus ignoto anno, mortuus die 30 Iunii 350 Romae) usurpator Romanus fuit.

Familia
-------

Nepotianus filius Virii Nepotiani consulis anni 336 et filiae Constantii I Eutropiae erat.

Usurpator
---------

Cum 18 Ianuarii 350 Magnentius usurpator, qui religionibus et Romanae et Christianae libertatem proponebat, Constantem I imperatorem deposuisset atque necavisset, Romae Gaius Maesius Aquillius Fabius Titianus, adhuc praefectus praetorio Galliarum, qui religioni Romanae favebat, nunc praefectus urbi a Magnentio nominatus est. Anicetum praefectum praetorio Italiae fecit. Die 3 Iunii Nepotianus "armataque gladiatorum manu imperator fit" et magistratus Magnentii pepulit. Sed iam die 30 Iunii Roma a copiis Magnentii Marcellino duce expugnata et Nepotianus una cum matre necatus est. Cur purpauram sumpsisset, historici inter se differunt: An imperator senatus esse voluisset, an Constantio II imperatore orientis consensu egisset an contra paganos, nescimus.

Notae
-----

1. ↑  Fuit *Quindecemviri sacris faciundis*: AE 1893
2. ↑  Aurelius Victor, Liber de Caesaribus, 42,3
3. ↑  loc. cit. § 8
4. ↑  KAY EHLING, Die Erhebung des Nepotianus in Rom im Juni 350 n. Chr. und sein Programm der urbs Roma christiana
**Flavius Rufius Petronius Nicomachus Cethegus** (natus saeculo 5, mortuus circa annum 558) vir publicus nobilis Romanus erat.

Familia
-------

E gente nobili Petronia natus est. Pater eius Petronius Probinus erat, consul anni 489. Cethegus sororem nomine Blesilla habuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 504 adhuc iuvenis sine collega consulatum gessit. Circa annum 512 *patricius* nominatus est et deinde  *magister officiorum* et *caput senatus* fuit. Inter totilae obsidionem Romae urbis proditionis accusatus in Constantinopolim se recessit. Annis 552/553 legatus Iustiniani I imperatoris apud Vigilium papa fuit. Pelagio I papa regnante in Siciliam in fundum paternum se recessit.

Bibliographia
-------------

* Martindale, John R. The Prosopography of the Later Roman Empire, vol. II, Cambridge University Press, 1992, pp. 281 - 282.

Notae
-----

1. ↑  Magnus Felix Ennodius, Ep. VII 29

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Volusianus et Flavius Dexicrates**  |  **Consul** 504sine collega | Successores: **Flavius Theodorus et Flavius Sabinianus**  |
**Flavius Theodorus** (natus saeculo 5, mortuus post annum 526) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.

Familia
-------

Theodorus ad gentem nobilem Deciam pertinuit. Pater eius Flavius Caecina Decius Maximus Basilius Iunior consul anni 480 erat, fratres erant Flavius Faustus Albinus (consul anni 493), Flavius Avienus Iunior (consul 501) et Flavius Inportunus Iunior, qui anno 509 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Theodorus anno 500 praefectus praetorio Italiae erat et anno 505 consulatum gessit una cum Flavio Sabiniano. Anno 509 *patricius* nominatus est. Hoc anno autem et propter vim in Circo Maximo allatam una cum fratre Importuno accusatus est. Anno 517 Flavium Agapitum et Ioannem I papa Ravennam sequebatur, ut a Theodorico rege libertatem fidei catholicae peteret. Deinde anno 525 cum Ioanne papam a rege Theodorico Constantinopolim missus est, ut postulationes regis de libertate Arianorum apud Iustinanum I imperatorem impetraret. Cum mense Maio 526 Ravennam redisset, a Theodorico in carcerem iactus est. Quid deinde ei accidisset, ignoramus.

Bibliographia
-------------

* John Robert Martindale: "Fl. Theodorus 62". In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE) 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, pp. 1097–1098.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Rufius Petronius Nicomachus Cethegus *(sine collega)***  |  **Consul** 505cumFlavio Sabiniano | Successores: **Flavius Ennodius Messala et Flavius Areobindus Dagalaifus Areobindus**  |
Wikidata Igarka
Res apud Vicidata repertae:Igarka: insigneIgarka: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 67°28′0″N 86°34′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 975  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q18405833  

**Geographia**

*Superficies*: 20 chiliometrum quadratum  

**Igarka** (Russice Игарка) est urbs in territorio Crasnoiarensi Russiae. Sita est in ripa rami Igarkensis Ieniseae fluminis loco influxu fluvii eiusdem nominis. Naves marinae ex Oceano Arctico per sinum Ieniseensem et Ieniseam Igarkam advenire possunt. Incolas 3634 habuit anno 2021 (et circa 20 milia anno 1989).

Igarka supra Ieniseam

Historia
--------

"Igarka" vocabulum fortasse a 'Iegorka", forma vulgari Georgii nominis, derivatum est; Georgius Śiriaiev piscator ramo Ieniseensi nomen dedisse dicitur. A Charitone Laptev et Theodoro Minin loca explorata sunt anno 1740. Saeculo XX ineunte hibernaculum hic positum est. Anno 1929 portus ligno exportando aedificari coepit; urbs ab anno 1931.

Notae
-----

1. ↑  Cf. binomen *Lymnaea igarkae*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Igarkam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°28′0″N 86°34′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Flavius Richomeres** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 393) vir militaris ac publicus Romanus fuit.

Origo et familia
----------------

Richomeres Francica e gente fuit et eius nepos Arbogastes magister militum erat. In matrimonium duxit Ascylam et filium habuit Theudemerem, qui postea rex Francorum factus est. Libenius et Quintus Aurelius Symmachus epistulas ad eum dederunt.

Cursus honorum
--------------

Richomeres anno 377/378 *comes domesticorum* fuit et a Gratiano Augusto e Gallia in Thraciam missus est, ut Valentem imperatorem adiuvaret, sed mox in Galliam revertebat, quod barbari et Rhenum fluvium premebant. Ante Proelium Hadrianopolitanum anno 378 litteras Gratiani Valenti dedit, quibus adventum celerem pronuntiavit. Es clade Valentis evadere potuit. Anno 383 *magister militum per orientem* erat et anno 384 consulatum gessit, una cum Flavio Clearcho. Anno 391 *magister utriusque militiae* erat. Eugenio proposuit Arbogastem nepotem, qui die 22 Augusti 392 purpura Eugenium circumdedit. Tum in orientem revertebat. Theodosius I eum militibus, qui contra Eugenium dimicaturi essent, praeposuit, sed anno 393 ante pugna mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Ep. 972
2. ↑  III 54-69
3. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XXXI 7,4
4. ↑  loc.cit. cap. 8,2
5. ↑  loc.cit. cap. 12,4
6. ↑  loc.cit. cap. 13,9
7. ↑  Codex Theodosianus, VII 1,13
8. ↑  Zosimus, Historia Nova, IV 54,1
9. ↑  Zosimus, op.cit. IV 55,2-3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Merobaudes II et Flavius Saturninus**  |  **Consul** 384cumFlavio Clearcho | Successores: **Imp. Caesar Flavius Arcadius Augustus et Flavius Bauto**  |
Wikidata Gottfriedus Honegger
Res apud Vicidata repertae:Gottfriedus Honegger: imagoGottfriedus Honegger: imago
*Nativitas*: 12 Iunii 1917; Turicum  
*Obitus*: 17 Ianuarii 2016; Turicum  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Munus*: visual artist  
*Patronus*: University of Dallas, Advico AG
**Familia**

*Coniunx*: Warja Lavater  

**Memoria**

*Laurae*: Commandeur des Arts et des Lettres‎, Eques Legionis Honoris  

**Gottfriedus Honegger** (Turici die 12 Iunii 1917; ibidem die 17 Ianuarii 2016) fuit artifex et pictor Helveticus.

Vita
----

Honegger puer vixit in Grisoniae vico Sent. Postea ut graphicus operam dedit. Tres annos Novi Eboraci fuit, ubi cursum honorum ut artifex coepit. Postea Lutetiae, Canuae, et Turici vixit. Graphicam Warja Lavater in matrimonium duxit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gottfriedum Honegger** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**

Bibliographia
-------------

* *Cercle et Carré.* Textus Gottfriedi Honegger et aliorum. Mainz 1990, ISBN 3-926663-14-6.
* *Vom Bild zum Raum.* Mainz 1997, ISBN 3-926663-21-9.
* *Kunst ist eine Frucht vom Baume der Erkenntnis.* Mainz 2000, ISBN 3-931876-34-9.
* *Gottfried Honegger – Eine Werkschau. Bilder, Reliefs, Skulpturen*. Essen 2000.
Christophorus Fridericus de Ammon
**Christophorus Fridericus de Ammon** (natus die 16 Ianuarii 1766 Baruthi, mortuus die 21 Maii 1850 Dresdae) theologus Germanicus fuit. Tamquam philosophus supernaturalia indagabat; filius eius fuit ophthalmologus Augustus de Ammon.

Vita
----

Anno 1789 Erlangae professor in philosophicis factus est, anno 1790 autem in theologicis. Vocatus est anno 1794 Gottingam quiennio post Erlangam reversurus.

Dresdae anno 1813 praedicator aulicus supremus et consistorii consiliarius superior creatus est. Anno autem 1831 operam dare coepit in ministerio educationis; simul consistorii superioris praeses vicarius nominatus est.

Opera et notiones
-----------------

In operer »Entwurf einer biblischen Theologie« (editio altera, Gottingae 1801–1802) rationalismum historico-criticum defendit. Etiam in libro qui est de dogmatibus »Summa theologiae christianae« (Erlangae 1803) et in opere de moralibus »Handbuch der christlichen Sittenlehre« (editio altera, Erlangae 1838) firmus in Kantiana philosophia permanet. Postquam Dresdam transmigravit contraria quasi credidit quoniam in commentationibus praetitulatis »Bittere Arznei für die Glaubensschwäche unsrer Zeit« (1817) ideas Nicolai Harms personat. 

De hoc Fridericus Schleiermacher eum fortiter obiurgavit. Ex anno 1830 autem Ammon vetera recolebat atque referebat ut patet si legeris »Die Fortbildung des Christentums zur Weltreligion« (editio altera, Lipsiae 1836–40), »Die wahre und falsche Orthodoxie« (Lipsiae 1849) et »Geschichte des Lebens Jesu« (Lipsiae 1842-1847).

Nexus externi
-------------

* Vicifons
* nexus apud DDB
Sanctum Christophorum hunc pinxit Ioannes Memling anno 1484
**Sanctus Christophorus** (etiam *Christopherus*, *Theophorus* i.e. *Dei portator*) nomen suum antiquitus habuit ut omnes martyres. Nam secundum Eusebium transportatio Dei velut simplex epitheton ornans illis cunctis datus est. Multitudo eorum autem effecit, ut christifideles uni Christophoro formam gigantis attribuerunt. Num quando Christophorus vixerit necne haud scitur. Attamen legenda pulcra de Christophoro pluries tradita et tractata est e.g. a poetis Hieronymo Vida de Alba sive a Kosegarten. 

Quod cum ita sit, vir qui Christum valde gravem trans flumen portat, iam in antiquissimis calendariis, martyrologiis, missalibus invenitur. Gregorius Magnus monasterium quoddam in Sicilia isti sancto dedicatum nosse dicitur. Insuper inter sic dictos Quattuordecim auxiliatores numeratur et patronus factus est multorum monasteriorum, delubrorum, conventuum et in occidente et in oriente. Eius dies festus habetur in Ecclesia Catholica die 24 Iulii.

Fons
----

*Herders Conversations-Lexikon*. Friburgi Brisgoviae 1854, tomus 2, p. 111 quod relegi potest hic in interreti.

Bibliographia
-------------

* Luc Campana: *Die 14 Heiligen Nothelfer. Herkunft und Verehrung – Konkurrenz zur Medizin – Leben und Legenden – Reichweite und Bildnisse.* Theresia-Verlag, Lauerz 2009, ISBN 978-3-03767-035-4.
* Michael Schneider: *Die Christophorus-Legende in Ost und West. Das Leben aus dem Glauben und seine bildhafte Darstellung in der frühchristlichen und abendländischen Tradition.* Koinonia-Oriens, Coloniae Agrippinae 2005, ISBN 3-936835-23-3.


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Christophorum** spectant. |
**Regalis Havaiorum Grex** est veterrimus solusque perennis grex municipalis in Civitatibus Foederatis. 

Nunc membrum Urbis et Comitatus Honolulus, Regalis Havaiorum Grex habitatoribus loci peregrinatoribusque delectat ab anno 1836, cum grex a Kamehameha III Rege constitutus est. Henrico Berger Prussiano duce, grex in Civitatibus Foederatis, Europa, et terris Oceani Pacifici celeberrimus factus est.

Pro grege, Berger, praefectus in Imperiali Exercitu Germano qui ad Regnum Havaiorum anno 1872 immigraverat, multa itinera et alia carmina composuit, unde Pater Musicae Havaianae nunc aliquando appellatur. Is et Kalakaua Rex carmen creaverunt "Hawaiʻi Ponoʻī," hymnum nationalem Regni Havaiorum, tum Reipublicae Havaiorum Territoriique Havaiorum, quod iam est pro publico carmine civitatis Havaiorum. Grex aliis gregibus orichalci in Havaiis et alibi in Polynesia Oceanoque Pacifico exemplum praebuit. Secundum Patricium Hennessey, grex Liliʻuokalani Reginae carmen "Aloha Oe" in Civitatibus Foederatis introduxit.

Anno 2008, gregi fuerunt quadraginta musici perennes. A Michaele D. Nakasone ductus, grex quoque Die Veneris meridie super gramen Palatii Iolani Honolulu in media urbe canit, et quoque Die Solis hora 2:00 post meridiem ex scaena musica in Horto Kapiolani Waikikis.

Notae
-----

1. 1 2  "Notae Iucundae," a Regali Havaiorum Grege divulgatae, Urbe et Comitatu Honolulus, et Urbano Honolulus Concilio.

Bibliographia
-------------

* Lorch, Allie; Schweizer, Niklaus (2012) [1979]. "Royal Hawaiian Band [Regalis Havaiorum Grex]". In Kanahele, George S.; Berger, John. *Hawaiian Music & Musicians [Hawaiian Musica & Musici]* (Secundo ed.). Honolulu, HI, USA: Mutual Publishing, LLC. ISBN 9781566479677

Nexus externi
-------------

* Royal Hawaiian Band
**Christophorus Bergner** anno 2014 pictus
**Christophorus** (vulgo: *Christoph*) **Bergner** (natus 24 Novembris 1948 Cygneae) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae (CDU) est.

Munus
-----

Maturitatem anno 1967 adeptus Bergner Ienae Salinis Saxonicisque agriculturae studebat et ab anno 1974 instituto Biochemiae Salinis Saxonicis laboravit.

Cursus honorum
--------------

Bergner 1971 sodalis CDU Rei publicae Democraticae Germanicae factus est. Cum res novae anno 1989 studebantur et sodalis *Fori Novi* fiebat. Anno 1990 legatus CDU in senatum terrae Saxoniae-Anhaltini electus est. Ab anno 1991 ibi praeses legatorum suae factionis factus est. 15 Decembris 1993, cum Wernerus Münch (CDU) praeses ministrorum propter stipendia maiora administeriorum a magistratu se recedere coactus est, Bergner eius successor electus est. Sed iam 21 Iulii 1994 post electionem perditam honorem amisit. Reinhardus Höppner (SPD) eius successor fiebatur. Iterum praeses legatorum CDU creatus est. Ab anno 2002 Bergner in Dietam Foederalem Germaniae ab electoribus missus est. 23 Novembris 2002 ab Angela Merkel cancellaria foederali secretarius statalis in Administerio Foederali rerum Internarum nominabatur. Etiam comitiis 22 Septembris 2013 legatus ad Dietam Foederalem electus est, cuius membrum usque ad annum 2017 manebat..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Christophorus Bergner** spectant (Christophorus Bergner, Christoph Bergner). |

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Pagina Bergner apud Administerium rerum Internarum
* Pagina Bergner in Dieta Foederali Germaniae

Notae
-----

1. ↑  www.buneswahlleiter.de

Praesides Ministrorum Saxoniae-Anhaltini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Saxoniae-AnhaltiniInsigne Saxoniae-Anhaltini |
| Annis 1945 - 1952: 
Erhardus Hübener |
Wernerus Bruschke
Ab anno 1990:
Gerhardus Gies |
Wernerus Münch |
Christopherus Bergner |
Reinhardus Höppner |
Gualphangus Böhmer |
Reinerus Haseloff |
|  |