recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Haganoa
Res apud Vicidata repertae:Haganoa: insigneHaganoa: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°17′0″N 13°33′0″E  
*Numerus incolarum*: 17 958  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Meissen District  

**Geographia**

*Superficies*: 130.36 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Öhringen, Aegopolis  

**Tabula aut despectus**

Haganoa: situsHaganoa: situs
Ecclesia Sanctae Mariae dedicata

**Haganoa** (Theodisce: *Großenhain*) iacet ad Viam Regiam Lusatiae Superioris.

Descriptio
----------

Oppidum administrativum et quaestuarium est (e.g. pannorum, lanarum, chartarum). Hic anno 1743 colores viridis *Hainer GrÜn* et caeruleus *Sächsisches Blau* a domino Barth creati sunt.

Origo eius est slavica, cui olim nomen *Ozzek* fuerat. Iam anno 1230 mentio fit de praeposito quodam. Post regimen Bohemicum venit epocha rectionis episcoporum Nuemburgensium (Dioeceseos Naumburg-Zeitz). Saeculo XII margraviones Misniae possessores erant, qui saepe hic morabantur; inde nomen *Markgrafenhain*. Anno 1292 margravio Brandenburgensis vane oppidum expugnare temptavit. Anno autem 1312 a Brandenburgensibus captum est, qui usque 1319 dominabantur. 

Anno 1539 Reformatio incolis imposita est. Filius oppidi fuit scriptor mysticus Valentinus Weigel. Bello Hussittarum (anno 1429) et Bello triginta annorum saevientibus multa destructa sunt. Incendia fuerunt annis 1540, 1655, 1744 et 1812. Castellum inde a saeculo XVII in territorio communitatis Naundorf stat.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
***Gaslighting*** est dictio Anglica quae certam significat violentiam psychicam, qua quis in eam suspicionem adducitur, ut sese insania laborare credat. Quae locutio ex fabula *Gas Light* a Patricio Hamilton anno 1938 confecta pelliculisque in eadem positis originem trahit. In qua enim fabula de quodam viro agitur, qui parvas in vita cotidiana res furtim variando uxorem suam, ut desipire se credat, inducere conatur. Nomen fabulae ad obscurationem luminum gasalium in domo adpositorum refertur. Dum enim maritus in summo tabulato lumine gasali usus clam thesaurum celatum quaerit, lumina in cubiculo uxoris aliquantum demissa micant. Quam autem obscurationem luminum gasalium uxor perterrita hebetationem suorum oculorum insania effectam esse credit.

Dehinc igitur *gaslighting* praesertim apud Anglophonos ad talem refertur violentiam psychicam, qua uti solent verbi gratia sociopathes et narcissistae, quibus saepe contingit culpam in victimas suas transferre.

Notae
-----

1. ↑  *Gaslight*, 1940, moderatore Thorold Dickinson et *Gaslight*, 1944, Georgio Cukor moderatore.

Nexus interni
-------------

* Morbus mentis
* Sociophysiologia
Amazon saucia. Signum Romanum ex opere Graeco quinti saeculi a.C.n. In museo Capitolino.
In Aeneide **Camilla** est regina Volscorum et socia Turni in bello adversus Aenean et Troianos. Camilla est filia Metabi. Iam infans deae Dianae sacra fuerat itaque armis gaudebat et virginitatem observabat. Non multum differt eius indoles ab Amazonibus vel ab Atalanta in mythologia Graeca, ad cuius exemplar excogitata est.

Pater ei Metabus, rex Volscorum, ob nimiam superbiam regno expulsus, Camillam sinu ferens, fugiebat necaturos populares cum flumen Amasenus viae obstitit. Tum infantem subere involutam mediae hastae adligavit et hoc votum concepit, "si Dianae deae ope infans ad alteram ripam incolumis pervenisset, tum Camillam sacram deae famulam per reliquam vitam fore". Nec dea donum sprevit. Metabus hastam cum onere pretioso in alteram ripam dimisit ac ipse tranavit. Ita Camilla virgo equae lacte nutrita et in silvis educata, mox venationi operam dedit et bellatrix quoque ferox facta est. Camilla pugnavit cum uno pectore nudato ut daret libertatem. Ita Turno Rutulorum regi auxilio adversus Troianos venit ac, turma virginum comitata, multos nobiles viros Orco dimisit, antequam ipsa ab Arrunte, qui iamdiu opportunitatem speculabatur, iaculo eminus emisso oppeteret. Tum Diana, quae mortem Camillae fatis debitam prohibere non potuerat, Opim misit quae Arruntem necaret et famulam suam ulcisceretur. Item corpus in patriam reportavit et tumulo maiorum condidit.

Vergilius matrem Camillae Casmillam vocat. Porro a grammaticis Latinis accepimus apud Etruscos camillum vel camillam dictos esse puerum vel puellam nobilem in cultu deorum sacerdoti ministerium praestantem. Unde nomen huius heroidis. Fortasse etiam Camenae, quae nymphae fontium et comites Dianae fuerunt, ad eandem verborum familiam pertinent.

Fontes
------

* Vergilius libro septimo Aeneidis (803-817) necnon libro undecimo passim.
* Hyginus mythographus *Fabulae* 252.

Notae
-----

1. ↑  Dionysius Halicarnassensis, libro secundo *Antiquitatum Romanarum* 22(2).

Nexus interni
-------------

* 107 Camilla
Wikidata Henricus Berckman
Res apud Vicidata repertae:Henricus Berckman: imagoHenricus Berckman: imago
*Nativitas*: 1629; Klundert  
*Obitus*: 27 Martii 1679; Medioburgum  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Munus*: pictor, delineator  

Michaelis de Ruyter effigies (1655)
Hadriani Banckert effigies (1673)
**Henricus Berckman** (*vulgo*: **Hendrick Berckman** seu **Hendrick Berckmans**; Klundert 1629 natus; Medioburgi 27 Martii 1679 mortuus) fuit saeculi aurei pictor et peritissimus adumbrationis artifex Nederlandicus.

Biographia
----------

Qui Harlemi a Philippo Wouwerman et deinde Antverpiae a Thoma Willeboirts Bosschaert atque Iacobo Jordaens artem pingendi didicit. Primum parvas picturas pugnarum pinxit, sed hoc negotium eum haud alebat. Pictor aulicus fuit apud regiam Henrici Nassoviae, qui anno 1652 obiit.
Postea, Iacobus Jordaens suadens, effectioni personarum effigierum institit. De 1652 usque ad 1654 Lugduni Batavorum laboravit. Ibique die 24 Februarii anno 1654 Henricus Berckman quidam ut sodalis Lugduni Batavorum Sancti Lucae Societatis notatus est, sed probabiliter idem pictor non est, quoniam mortuus iam commemoratur. Anno 1655 in Sancti Lucae Sodalitatem Medioburgi receptus est, ibique laboravit usque ad 1679 ut personarum effigierum pictor clarus. Ex operibus maximis, effigies classis praefecti Michaelis de Ruyter, Ioannis Evertsen et Hadriani Bankert commemoramus.

Ex Van der Aa sententia, Flissingae laboravit quoque, ibique picturas pugnarum perfecit.

Non solum effigies personarum, sed etiam topia pinxit.

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. 1 2 3 4  Biografisch Woordenboek der Nederlanden.

Bibliographia
-------------

* "Hendrick Berckman". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2017
* Abraham Jacob van der Aa; Karel Johan Reinier van Harderwijk;Gilles Dionysius Jacobus Schotel (1854). J.J. van Brederode. ed. *Biografisch Woordenboek der Nederlanden*. **vol.II°**. Harlemi. pp. 358

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Berckman** spectant. |

* Henricus Berckman in Amstelodami Rijksmuseum **(Nederlandice)**
* Henricus Berckman in Artnet **(Anglice)**
"Novi Horizontes" (*New Horizons*)
Imago Plutonis a Novis Horizontibus die 13 Iulii 2015 facta
**Novi Horizontes** (Anglice *New Horizons*, quod nomen Latinitate classica "novi finientes" sonat) est speculatrum spatiale gravitationale, die 19 Ianuarii 2005 abiectum; auxilio fruitum est Iovem pridie Kalendas Martias anni 2007 supervolans ut necessariam velocitatem ad remotissimum Plutonem die 14 mense Iulio 2015 attingendum obtineretur. Novi Horizontes navicularum post Ulixem prima versus Iovem directe eiecta est.

Speculatoria instrumenta imagines capere et Ioviana systematis data colligere pridie nonas Septembres coeperunt.

Telluri mirabiles Ioviani systematis, praecipue satellitum Galilaeanorum, imagines transmisit, data quae cum maiore subtilitate orbitalia aliquorum satellitum parametra obtinere permiserunt remittens.

Speculatrum astronomi Clyde Tombaugh, qui Plutonem anno 1930 invenit, unciam cinerum continet. Et die 1 Ianuarii 2019, speculatrum asteroidem 486958 Arrokoth visitavit.

Notae
-----

1. ↑  Lydia Ariminensis, "Amplexus Sideralis," *Ephemeris,* 16 Iulii 2015.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Novos Horizontes** spectant. |

* Pagina interretialis Novis Horizontibus dicata
Wikidata Universitas al-Azhar
Res apud Vicidata repertae:
universitas, organizatio  
*Civitas*: Aegyptus  
*Locus*: 30°3′25″N 31°18′57″E  
*Situs*: Cairus
**Rectio**

Situs interretialis  

**Populus**

*Lingua*: Arabice
**Origo**

*Inceptio*: 970s, 1961  

**Tabula aut despectus**

Universitas al-Azhar: imagoUniversitas al-Azhar: imago
**Universitas al-Azhar**, Arabice جامعة الأزهر, est studium generale Islamicum Cairi in urbe florens quod e madrasa meschitae al-Azhar ortum est. Quae meschita anno 972 condita madrasaque anno 975 incepta, nomine eorum commemorant filiam Mahometi Fatima, *al-Zahrāʾ* (scilicet "resplendentem") nuncupatam. Meschitam condidit Ǧawhar al-Ṣiqillī(de), libertus Siculus, sectator familiae Fatimidarum, qui ab anno 969 usque in 972 Aegyptum dirigebat.

Anno 1961 sub regimine Aegyptio Ǧamāl ʿAbd al-Nāṣir madrasa al-Azhar in universitatem conversa est, collegio puellarum eodem anno incorporato.

Nexus externi
-------------

Meschita al-Azhar medio Cairo visa
* De universitate al-Azhar (pagina olim ab ipsa universitate divulgata)
Petrus Ronsardus, maior Pleiadis socius, societatis cuius amor rerum classicarum aestheticae *vers mesurée* profuit. Imago ab artifice ignoto oleis in carbaso circa 1620 picta. Musée des Beaux-arts, Blesiis.
***Musique mesurée à l'antique,*** breviter ***musique mesurée*** ('musica mensurata'), aliquando ***vers mesurée*** ('versus mensuratus'), fuit genus compositionis musicae vocalis in Francia saeculo sexto decimo exeunte ab eruditis excultum. Hoc in genere, compositores syllabis in lingua Francica longioribus longiora notarum tempora, et syllabis brevioribus tempora breviora dederunt, paene omnino in textura homphonica, sed pro re nata mobilitatis metricae, ut conatum haberent ad imitandam musicam et poesin Graeciam antiquam laboraverunt. Quamquam haec ratio compositionis populo grata non cito facta est, nonnullos attraxit compositores praeclaros. Sua fundamenta, in spe ut artifex Graeciae Antiquae ethos renovaretur condita, praecipue ad declamationem verborum spectans, simillima fuerunt fundamentorum motuum aestheticorum in Italia aequalium, inter quae opus Cameratae Florentinae, quae primas operas peperit, initiumque Aetatis Barocae in musica effecit.

Bibliographia
-------------

* Brown, Howard Mayer, et Richard Freedman. Vers mesurés. In *Grove Music Online.* Situs lucrativus.
* Gleason, Harold, et Warren Becker. 1986. *Music in the Middle Ages and Renaissance.* Music Literature Outlines Series, 1. Bloomington Indianae: Frangipani Press. ISBN 089917034X.
* Reese, Gustave. 1954. *Music in the Renaissance.* Editio retractata. Novi Eboraci: W. W. Norton & Co. ISBN 0393095304.
* Randel, Don, ed. 1986. Musique mesurée. In *The New Harvard Dictionary of Music.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 0674615255.
* Weiss, Piero, et Richard Taruskin, eds. 1984. *Music in the Western World: A history in documents.* Novi Eboraci: Schirmer.



|  |  |
| --- | --- |
|  | 
"Revecy venir du printemps," *refrain* et initium versuum a Claudio Le Jeune compositorum.


---

 |
| *Num difficile audis? Vide adiutatum.* |
Wikidata Ioanna Agnes a Cruce
Res apud Vicidata repertae:Ioanna Agnes a Cruce: imagoIoanna Agnes a Cruce: imagoIoanna Agnes a Cruce: subscriptioIoanna Agnes a Cruce: subscriptio
*Nativitas*: 12 Novembris 1651; Nepantla de Sor Juana Inés de la Cruz  
*Obitus*: 17 Aprilis 1695; Mexicopolis  
*Patria*: Imperium Hispanicum  

**Officium**

*Munus*: poëta, soror, scriptor, mathematicus, philosophus, musicographus, scriptor scaenicus, moniale, Soror  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Memoria**

*Sepultura*: Mexicopolis  

Soror **Ioanna Agnes a Cruce** (Hispanice: *Sor Juana Inés de la Cruz,* seu *Juana de Asbaje y Ramirez de Santillana*) erat monacha, poetria, et dramatum auctrix Mexicana, quae nata est 12 Novembris anno 1651 in oppido Sancti Michaelis a Nepantla prope Amecamecam (in Civitate Mexico) defunctaque est vitae die 17 Aprilis anno 1695 Mexicopoli, quae urbs erat tunc temporis caput Proregni Novae Hispaniae. Ioanna fuit postrema inter praestantissimos scriptores illius litterarum Hispanicarum aetatis quae Aurea dicitur, quam ob rem *Phoenix Americarum* necnon *Decima Musa* est iam ab aequalibus suis cognominata.

Soror Ioanna Agnes a Cruce a Michaele Cabrera picta, anno 1750
Ante decimum aetatis annum linguam Mexicanam didicit ab indigenis qui prope oppidum eius habitabant. Fertur etiam eam linguam Latinam viginti tantummodo lectionibus didicisse. Quae cum esset puella admodum iuvenis, maximo studio insudavit permultis auctoribus Graecis et Latinis, necnon Patribus Ecclesiae. Postea, cum esset adulescens, in aula Prorregis Novae Hispaniae versari coepit, ut Proreginam Marchionam de Mancera comitaretur. Voluit tunc scholas in Universitate studiorum frequentare, sed cum feminae prohiberentur quominus accederent, monacha fieri decrevit. Ingressa est primum in conventum Carmelitarum ubi conata est vota profiteri, sed cum regula illius ordinis admodum esset severa, valetudine flaccescit; migravit dein ad Ordinem Sancti Hieronymi, cuius disciplina laxior videbatur, ubi reliquam vitam tranquille et beate peregit, poemata sacra pangens atque profana, carmina Nativitatis, dramata sacramentalia et duas comoedias, quamquam confessor eius, Iesuita Antonius Nuñez de Miranda, voluit eam prohibere ne scriberet neque cum hominibus saeculi comercium haberet, quam ob rem Soror Ioanna, sub auspicio Proreginae Marchionae de Laguna, eum postea confessorem repudiavit.

Nexus interni
-------------

* Litterae Hispaniae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Althaea (Hispania)
Res apud Vicidata repertae:Althaea (Hispania): insigneAlthaea (Hispania): insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 38°36′0″N 0°2′56″W  
*Numerus incolarum*: 23 010  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Altea
**Gestio**

*Procuratio superior*: Marina Baixa, Lucentum  

**Geographia**

*Superficies*: 34.43 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: l'Alfàs del Pi, Benissa, Calpe, Callosa d'en Sarrià, La Nucia, Xaló  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Houffalize, Bad Kötzting, Bellasium, Bundoran, Grandivilla, Holstebro, Meerssen, Niederanven, Prebeza, Sesimbra, Scireburna, Karkkila, Judenburg, Chojna, Ginsium, Sygewaldense castellum, Sušice, Türi Rural Municipality, Zvolen, Prienai, Marzascala, Czeret, Agros, Loca episcopi, Tryavna  

**Tabula aut despectus**

Althaea (Hispania): situsAlthaea (Hispania): situs
Althaeae ecclesia
**Althaea** (Hispanice atque Valentiane: *Altea*) est municipium Hispanicum in provincia Lucenti, in commarca Marina Inferiore, iuxta ad Calpem, cuius lingua propria est sermo Valentinus.

Litora
------

* Ora Ollae
* Ora Cap Negret
* Ora Mascarat
* Ora de La Roda
* Ora Promunturii Albi (Althaea)

Nexus interni
-------------

* Club Balonmano Altea

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Althaeam** spectant. |

Notae
-----

1. ↑   De Bello Rustico Valentino
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Porta templi Shimogamo
**Templum Shimogamo** (Iaponice 下鴨神社), rite **Kamomioya-jinha** (Iaponice 賀茂御祖神社), est templum Sintoense Kyoti situm, quod, aevo antiquo (circa anno 92 a.C.n.) divinitatibus Tamakushi-hime (Iaponice 玉櫛姫) et *Kamotaketsunumino-mikoto* (Iaponice 賀茂建角身命) constitutum, incarnationi Yatagarasu dedicatur. Eius locus ad flumen Camonium iacet.

Carissmum templum cum Templo Kamigamo putatur, quod Palatium Imperatorium Kyoto protegit et verenationes? Imperatorium Iaponiae sunt. Feria maixma est *Aoi-matsuri* (Iaponice 葵祭), die 15 Maii quotannis celebrata, cuius grex ritus? a Palatio Kyotoensi ad Templum Kamigamo per Templum Simogamo iit.? Et hae? feris? a *Genji monogatari* scribitur.?

Aedificium templi.
Silva naturae? "Tadasu-no-mori" in aero? Templi.
Lapis "Sazareishi" in "Kimi ga yo," hymno nationali Iaponiae.
Kawai-jinja pres? Templum Shimogamo.
Anno 1994, patrimonium totius mundi cum Templo Kamigamo regestum est.?

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis templi proprius. (Iaponice)
Wikidata Temrucum
Res apud Vicidata repertae:Temrucum: insigneTemrucum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 45°16′0″N 37°23′0″E  
*Numerus incolarum*: 41 133  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q4454573  

**Geographia**

*Superficies*: 20.1 chiliometrum quadratum  

**Temrucum** (Russice Темрюк, tr. *Temrjuk*) est urbs in Russia, sedes administrativa districtus Temrucensis territorii Crasnodariani atque locus curationis. Situm est in ripa dextra Hypanis fluvii, prope hanc urbem in sinum Temrucensem Paludis Maeotidis se effundentis. Plus quam 39 milia incolarum (anno 2015) habens, locus habitatus maximus paeninsulae Tamanicae est. Urbi sunt portus et statio ferriviaria.

Temrucum in ripa Maeotidis, circa annum 1900

Historia
--------

Locus Temruci urbis nostri temporis ab antiquitate inhabitatus est. Saeculo quattuordecimo Copa oppidum, colonia Genuae, eo loco exsistebat. Fine saeculi quindecimi initioque saeculi sedecimi ibi erat oppidum *Tumnev* chanatus Crimensis. Fine saeculi sedecimi Temrucus, dux Cabardinus, arcem prope eumdem locum condidit, quae secundum conditorem suam Temrucum Novum nominabatur, sed anno 1570 denuo possessio chani Crimensis facta est, fortasse *Adis* renominata. Dein Temrucum ut oppidum et castrum Ottomanicum exsistebat, sed in parte secunda saeculi duodevicesimi cum regione sua gradatim in possessionem Russicam venit, anno 1792 sub dominatione Cosacorum positum. Anno 1860 statum urbis accepit.

Notae
-----

1. ↑  *Dictionnaire géographique universel, tiré du Dictionaire géographique latin*, pp. 939, 1165; *Dictionnaire universel françois et latin*, p. 117

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Temrucum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°16′0″N 37°23′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия |

* Pagina *Encyclopaediae Russicae Magnae* de Temruco **(Russice)**
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Ratus laboris impuberum mundi
**Labor impuberum** est labor puerorum qui minus quam annos duodevigintos vel duodecim habent. Forma laboris coactivi est, e. g. servus, prostitutio impubes, miles impubes. Labor impuberum ante Industriae conversionem et globalizationem iam usurpatus est.

Carolus Marx et Fridericus Engels in suo opere Manifesto Communismi abrogationem laborem impuberum postulaverunt et "*De capitali*" etiam causam laboris impuberum cogitat.

Ut UNICEF nuntiat, labor impuberum crebrius oritur in casu paupertatis, vulnerabilitatis, minoritatis in natione societatis vel religionis causa.

Quod labor impuberum ius educationis et dignitatem humanam violat, Conventio de Iuribus Impuberum eum prohibet vel restringet duobus Protocollis de prostitutione, militia et pornographia. Etiam Societas Internationalis Laboris prohibet "Conventione de pessimis formis condicionis laboris" (numerus 182) decreta anno 1999 et contra laborem impuberum pugnat.

Notae
-----

1. ↑  Manifestum Communismi, Sectio II
2. ↑  Carolus Marx, Das Kapital, Volumen I, Sectio III, Caput 8
3. ↑  The State of the World Children 1997

Nexus interni
-------------

* Impubes, puer et puella
* Labor coacticius
* Mercatus hominum
* Servitus
* Usurpatio
* Conventio de Iuribus Impuberum
* Societas Internationalis Laboris
* Dies mundi contra laborem impuberum
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Porta Templi Kamigamo.
Sacer templi hortus, duo montes cum duobus et tribus foliis sub spacie yin et yang, symbolum "Kamiyama."
**Templum Kamigamo** (Iaponice 上賀茂神社), rite **Kamo-wakeikazuchi Junja** (賀茂別雷神社), est templum Shintoense Kyoti ad flumen Camovium situm, pro deitate Kamo-wakeikazuchi-no-ōkami (賀茂別雷大神) filio Kamo-taketsununo-mokoto, deitate Templi Simogamo anno 678 decreta. Origo templi? est Kamiyama, (神山) mons divinus signas,? quod mons animismi loco? septentrionali est.

Porta prima "torii" Templi.
Aedificium pro saltatione Templi.
In historia carissimum templum cum Templo Simogamo putatur quod Palatium Imperatorium Kyoto protegit et vererationes? Imperatorum Iaponiae sunt. Feria maxima est Aoi-Matsuri (葵祭), die 15 Maii quotannis celebrata, cuius grex ritus? a Palatio Kyotoensi per Templum Simogamo ad Templum Kamigamo iit?. Haec feria et in Genji monogatari scibitur.

Anno 1994, Templum Kamigamo ad Patrimonium Totius Mundi regestum est.

Nexus interni
-------------

* Animismus
* Yin et yang

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis templi proprius. (Iaponice)
"**Exegi monumentum aere perennius**" incipit carmen ode tricesimum libri tertii carminum ab Horatio anno circiter 23 a.C.n. editorum:

Exegi monumentum aere perennius  

regalique situ pyramidum altius,  

quod non imber edax, non aquilo impotens  

possit diruere aut innumerabilis  

annorum series et fuga temporum ...
Hoc poema e versibus Asclepiadeis primis vel minoribus constat. Versus omnes compositi sunt colo Pherecrateo secundo syncopato et colo Pherecrateo primo catalectico: LL | LBB | L || LBB | LB | L = Ex-e | gi mo-nu | ment(um) || ae-re per | en-ni | us.

Versiones
---------

Horatii carmen clarum in litteris Russicis factum est per seriem versionem adaptatarum. Anno 1796 Gabriel Deržavin, anno 1836 Alexander Puškin Russice recreaverunt. Deržavin titulo "Памятник" usus est; incipit "Я памятник себе воздвиг чудесный, вечный", "Monumentum mihi erexi mirum, aeternum". Carmini Puškin titulus "Exegi monumentum" praefingitur; incipit "Я памятник себе воздвиг нерукотворный", "Monumentum mihi erexi non manu factum". Hanc versionem Vladimirus Nabokov Anglice anno 1946 convertit. Anno 1962 Iosephus Brodskij "Я памятник воздвиг себе иной!.." (Monumentum mihi erexi alium!) scripsit.

Citationes
----------

Versus primus "Exegi monumentum aere perennius" saepe citatur. Inscribitur ad pedem statuae equestris Antonii Wayne militis civitatum Americanarum, quae statua ab Ioanne Gregory anno 1937 confecta Philadelphiae stat iuxta Museum Artium.

Bibliographia
-------------

* Luba Golburt, "Derzhavin's Monuments: Sculpture, Poetry, and the Materiality of History" in *Toronto Slavic Quarterly*

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem
* Textus apud *The Latin Library*
* Textus carminis Puskin
* Vladimirus Nabokov viva voce carmen Puskin versionemque suam legens
Primae paginae chirographi Cantabrigiensis *Libri Eliensis*
**Liber Eliensis**, sive **Historia Eliensis insulae**, est liber annalium Anglicus, saeculo XII Latine scriptus. Qui liber in tres partes divisus in abbatia Eliensi in insula Eliensi Cantabrigiensis comitatus orientalis compositus est. Abbatia anno 1109 facta est novi episcopatus ecclesia cathedralis. Opus sine nomine editum plerumque ascriptum est uno ex duobus monachis Eliensibus, Richardo (qui munus in monasterio sustinebat) aut Thomae; sed aliqui historici ducent nec Thomam nec Richardum auctorem fuisse.

Qui liber, annalibus vetustioribus usus documentis tempus ab abbatia anno 673 condita ad medium saeculum XII tractat; etiam narrationes de vitis sanctorum continet. Typicus est historiae loci generis posteriore saeculi XII parte facti, libris similibus in aliis monasteriis scriptis. Ex his historicis locis longissimus, *Liber Eliensis* vastationem ab anarchia regni Stephani effectam in annales refert. Etiam curriculum vitae describit Nigelli, episcopi Eliensis inter annos 1133 et 1169, ac disputationes eius cum rege Stephano habitas. Alia libri argumenta sunt miracula a patrona sancta Etheldreda facta et dona terrarum abbatiae data.

Bibliographia
-------------

* E. O. Blake, ed. *Liber Eliensis*. Londinii: Royal Historical Society, 1962 (*Camden Third Series*, vol. 92)
Frons aedificii.
**Templum Pacis,** etiam *Die Frieden Kirche* appellatum, est templum Christianum historicum in oppido Camp Hill Comitatus Cumberlandiae Pennsylvaniae situm. Exstructum est circum annum 1798, aedificium tabulatorum duorum et dimidii ex calce factum, quinque foraminibus in parte anteriori, et tribus foraminibus in parte laterali praeditum. Parti interiori sunt cathedra forma calicis vini, maenianum circiter tres latera patens, et organum anno 1807 factum. Martinus Rupp, aedificator templi, etiam Domum Ioannis Eberly exstruxit. Templum in Tabulas Nationales Locorum Historicorum anno 1972 relatum est.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  *National Historic Landmarks & National Register of Historic Places in Pennsylvania* (CRGIS: Cultural Resources Geographic Information System, Searchable database).
3. ↑  *National Register of Historic Places Inventory Nomination Form: Peace Church* (Pennsylvania Register of Historic Sites and Landmarks, PDF), Augusto 1971.

Nexus externi
-------------

* Historic Peace Church website
**Symphonia sexta in A minore** est sexta symphonia composita a Gustavo Mahler inter annos 1903 et 1904 et primum ludi sub directione Gustavi Mahler ipse Assindiae die 27 Maii anno 1906. Symphonia modo neoclassicismo de usu formae sonaticae strictae et polyphoniae at modo avant-garde de usus multorum instrumentium musicis percussionis, sicut campana bovis, xylophonum, flagellum, malleus celesta et harmoniae nova, quod Arnoldus Schoenberg, Albanus Berg et Antonius Webern bene aestimaverunt.

Musicae thema est pessimismus quod inutium musicae violentiae A minore et finis est explosio fortissimi harmonia A minore cum rhythymo stricto tympani.

Thema leitmotif fati ex maiore ad minore, quod motu primo et quadro utetur.

Forma symphoniae
----------------

1. Allegro energico ma no tropp, *heftig aber markig* (Vehementer sed puncte) forma sonatica classica utitur.
2. Scherzo (Wuchtig) (Graviter)
3. Andante moderato
4. Sostenuto - Andante moderato- Allegro energico Hic motu malleus utitur ut instrumentum musicum ad fatum tragoediae heronis exprimendum.

Notae
-----

1. ↑  Qualis editio "Andante" secundum motum et "Scherzo" tertium motum tractat, at visio musicologia notatio originalis Gustavi Mahler Scherzo proesse putatur.
2. ↑  Origine quinques fuit in notatione, deinde ter et etitione finali bis dimitur. At est dux orchestrae sicut Leonardus Bernstein et Georgius Solti qui malleum ter sonant.

Nexus externi
-------------

* Notatio International Music Score Library Project
Bestiarii et gladiatores in opere tesselato
**Musivum villae Dâr Bûk 'Ammêrah** est opus tessellatum quod in regione Isliten[1] (hodie Zliten) in Libya situm est. Quod opus inventum est a Salvatore Aurigemma, archaeologo Italico, anno 1913 et nunc apud Archaeologicum Museum Tripolitanum visitari potest. Eius picturae gladiatorum munus et venationes ostendunt.

De parte operis quae musicos ostendit
-------------------------------------

Videmus symphoniam: virum qui tuba canit, feminam quae hydraulo canit, et duos cornicines. Est arbiter cum verbere et duo essedarii cum scutis, cassidibus ovatis cum oculario, et crista et gladio.

De parte operis quae gladiatores ostendit
-----------------------------------------

Murmillo et Thraex inter se pugnant gladio et magna scuta rectangula et una ocrea. Thraex habent magna scuta et gladia curvata et dua ocrea. Retiarium fugio et est vulnere.

De parte operis quae venationes ostendit
----------------------------------------

Tertium opus mosaicum ostendit venationes. Ad sinistram, viri in duobus curris stant, damnatus ad bestias. Inter se, duo bestiarii sunt. Alter pulsa curru cum virga alter.

Onager albus sedet et videt ursum et taurum. ursus et taurus inter se pugnant. Ursus stat. Taurus ferit ursum. Sunt catenati. Reus solvet catenam. Carnifex est barbatus et ferit cum flagello secundum reum. Leo est apud secundum reum. Leo adgreditur secundum reum.

Spectaculum venationis est spectaculum matutinum in amphitheatro. Sunt venationes ubi bestiarii contra bestiis feroces pugnant, vel bestiae inter se. Venatio etiam locus est damnationis ad bestias. Supra ad dextram canis dorcadem persequitur. Alius canis dorcadem ad venatorem hastam tenentem ducit. Ad sinistram, duo pardi duos viros aggrediuntur qui damnati ad bestias sunt. Alter bestiarius tenet currum, alter bestiarius agit flagellum. Ad dextram sunt aliae bestiae feroces inter se pugnantes.

Notae
-----

1. ↑  sic apud Leonem Africanum, Africae Descriptio, Lib. 6

Nexus externi
-------------

* La mosaïque de l'amphithéâtre de Zliten **(Francogallice)**
**Symphonia sexta in B molle** *Патетическая* (opus 74) est symphonia sexta a Petro Čajkovskij composita anno 1893. Ultimum opus illius est; Petropoli die 28 Octobris 1893, publicatum est (nona die ante mortem Čajkovskij, 6 Novembris) .

Manuscriptum notationis Symphoniae sextae
Notatio musica motus fitalis
Opus *adagio* incipitur et *andante* quasi *adagio* finitur. Tonalitate B molli symphonia incipitur et B molli modo maesto finitur. Čajkovskij hanc symphonam optimam aestimavit et vitam humanam in ea descriptam esse dixit.

Forma symphoniae
----------------

1. *Adagio*  - *Allegro, ma non troppo* (forma sonatica complexa; Requiem Ecclesiae Orthodoxae citatur)
2. *Allegro com grazia*
3. *Allegro com molto*
4. *Adagio lamentoso* - *Andante*

Notae
-----

1. ↑  Russice, a Francogallico "pathétique", scilicet Latine *de passionibus*.
2. ↑  Calendario Iuliano 16 Octobris.

Nexus externi
-------------

* Notatio Symphoniae sextae, op. 74 (*International Music Score Library Project*)
Petrus Seeger, sodalis The Weavers gregis, voce banioneque canit.
**Musica vulgaris** (Anglice *folk music*) est genus musicum, quod a populari traditionalique musica abit, ut denuo disponitur. Hae dispositiones initio a popularibus musicis thematibus abire aut solum genus capere ut auctor ipse sua themata formet possunt. Musicae vulgaris vis traditionales radices eam ad popularem societatem ligantes est, quia de musica a populi melodiis abeunte agitur.

Crebro musica vulgaris traditionalibus instrumentis sociatur, velut banioni aut violinae in Civitatibus Foederatis, fistulae stagnatae (Anglice *tin whistle*) in Hibernia, fistulae utriculari in Scotia, dzirimiae (Hispanice *chirimía*, Catalanice; *gralla*) et dulzainae in Catalaunia, tricitixae (Vasconice; *trikitixa*) in Vasconia etc... In Civitatibus Foederatis, motus musicae vulgaris sive carmen vulgare (Anglice *folksong*) annis 1960 internationaliter maxime affecit, praesertim cum Roberto Dylan et Petro Seeger. In Hibernia etiam per eandem epocham persimilis motus cum musica tabernae radicis traditionalis, penes greges velut The Dubliners, florebat.

Greges musicae vulgaris in mundo
--------------------------------

* Al Tall, Communitas Valentiana
* Carolus Núñez, Gallaecia
* Chieftains, Hibernia
* The Dubliners, Hibernia
* El Pont d'Arcalís, Catalaunia
* Gaelic Storm, Hibernia
* Gwendal, Britannia Minor
* Les Batinses, Urbs Quebeci
* Musica Vulgaris, traditional&medieval music of europe
* Luar na Lubre, Gallaecia
* Nadau, Occitania
* Oskorri, Vasconia
* Planxty, Hibernia
* Quico el Cèlio, el Noi i el Mut de Ferreries, Catalaunia
* The Johnstons, Anglia
* The Weavers, Civitates Foederatae
* Tri Yann, Hibernia
* Uc, Insulae Baleares
* Wolf Tones,Hibernia

Nexus interni
-------------

* Categoria:Carmina popularia
* Musica popularis
* Musica rustica

Nexus externi
-------------

* Popularis traditionalisque musica Comitatus Nicaeensis
* Societas Enderrock; ephemeridem "SONS de la Mediterrània" edit

Notae
-----

1. ↑  Lexicon Latinum Morgan. p. 141.
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Symphonia tertia decima Demetrii Szoskakowicz,** Opus 113, **Babi Yar** nominata, est symphonia Demetrius Szostakowicz pro choro bassi, solista bassi, et orchestra anno 1962 decreta, apud poema Evgenii Evtusenko. Primum act est die 18 Decembris 1962 a Cyrillo Kondrashin, duce orchestrae. Sed quod poema etiam antisemitismum in Russia et corruptioem in Unione Sovietica accusavit, Szostakowicz ab administratione Sovietica oppressus est, et poema mutari cogentur, at quamquam Nicetas Chruščëv hanc musicam mutari a censura etiam postulabat, Szostakowicz hoc denegavit.

Forma
-----

* I. Баби Яр, Babij Jar - adagio

Cum musica funerali et vehemente, chorus bassi cantant ut "nihil monumentum? in Babi Yar stat", deinde aria bassi de historia Antisemitismi cantat etiam sibi "Sum Alfredus Dreyfus" et "Sum Anna Frank" dicens, quamquam auctor non Iudaeus est. At ut grex exosus sceletus qui sibi "Unionem Russiae" clamat "Nece Iudaeos pro Russia!". Sed illos auctor condemnnat, et Internationalem vivere proclamat ad terminationem omnis Antisemitistae et dolerem quasi martyr quam Iudai subiecti est subiceri vult ad verus Russicus esse.

* II.Юмор, Festivitas - allegretto

Nemo, etiam rex aut imperator solom humorem non dominare nec perire potest.

* III. В магазине, Ad mercatum - adagio

Mulieres qui laborant bene auctor laudat, et virum tupis esse qui iniustitiam mulieribus in mercatum aget canto.

* IV. Стахи, Metus - largo

In Russis homines in metu secreto sub regimine Iosephi Stalin sunt.

* V. Карьера, Via cararia - allegretto

Galilaeus Galilaei oppressus est et "idiota" appellatus est e suae thoriae heliocentricae causa. Etiam de Leo Tolstoj cantatur. Sed quia pupuli veritatem? ingenii non comprehendent, status comtempti hodie est gloria ad futuram, auctor concludet.?

Nexus interni
-------------

* Antisemitismus
* Soa

Nexus externus
--------------

* Texus symphoniae, (Russice et Anglice)
Wikidata Magnus I Bonus
Res apud Vicidata repertae:Magnus I Bonus: imagoMagnus I Bonus: imago
*Nativitas*: 1024; Norvegia  
*Obitus*: 25 Octobris 1047; Silandia  
*Patria*: Norvegia  

**Officium**

*Officium*: monarcha Norvegiae, monarch of Denmark  
*Munus*: Monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Olaus II (rex Norvegiae); Alfhild  
*Proles*: Ragnhild Magnusdatter  
*Familia*: Harfageri
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia Cathedralis Nidrosiensis  

**Magnus I Bonus** (Nordice antique *Magnús góði*), anno 1024 natus et die 5 Octobris anno 1047 mortuus, fuit rex Norvegiae ab anno 1035 et Daniae ab anno 1042 usque ad mortem. E domo Harfagerorum, Olai Sancti filius, cum patre in exsilio apud Iaroslaum Sapientem vixit.

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Monumenta Germaniae historica*, vol. XXIX, Hannoverae 1892, p. 629.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Scaenographia No, dramatis Iaponiensis, est res severe translaticia facta. Paries posterior semper imaginem pini exhibet. Dramatis personae semper ineunt et exeunt per ambulatorium conspicuum (posteriore laeva). In media scaena: princeps (*shite*); anteriore dextra, simillima *shite* res vel antagonista (*waki*); dextra, octo cantorum chorus (*jiutai*); posteriore media, quattuor instrumentalistae (*hayashi-kata*); anteriore laeva: bini servi scaenici (*kōken*).
**Scaenographia** est ratio spatii ad ludum scaenicum exhibendum vel pelliculam faciendam electi, designati, accommodati, vel mutati; quae usum aut absentiam elementorum scaenicorum et structuram scaenae et eius partium amplectitur.

Scaenographia etiam est eventus huius rationis, spectaculum quod ludus peractus praebet, aspectus oculorum. Sua elementa histriones in scaena (saepe *blocking* appellatum), eorum gestús et motús (etiam negotium scaenicum appellatos), fundum scaenicum, proprietates et vestimenta histrionum, illuminationem, atque adeo effectus sonicos comprehendere possunt. Praeter vestimenta, quaelibet res tactilis dramaticum magni momenti symbolum fieri potest. Prima res quam spectatores ludi vident est designatio scaenica, res tactiles quae socialem ludi mundum subiciunt. Scaena usitate a ludorum scriptore sensu lato denotatur, sed quantitas elementorum subtilitasque huius descriptionis inter ludorum scriptores aetatesque litterarias variant. Homines qui in ludis scaenicis et pelliculis scaenographiam curant plerumque ordinatores scaenici appellatur.

Nexus interni
-------------

* Constructio scaenica
* Focalizatio

Notae
-----

1. ↑  Arthur Waley, *Noh plays of Japan* (Tuttle Shokai Inc. 2009, ISBN 4-8053-1033-2, ISBN 978-4-8053-1033-5).

Bibliographia
-------------

* Brejzek, Thea, ed. 2011. *Expanding Scenography: On the Authoring of Space.* Prague: Arts and Theatre Institute. ISBN 9788070082560
* Howard, Pamela. 2002. *What Is Scenography?* Londinii et Novi Eboraci: Routledge. ISBN 0415100844.
* Letson, Roger, ed. 1980. *On Stage: A Comprehensive Guide to Effective Use of Staging, Lighting, and Sound.* Adumbrationes Jane Miller et Bonita Jenné. Owatonnae Minnesotae: Wenger Corporation.
* Novak, Elaine Adams. 1996. *Staging Musical Theatre.* Cincinnati Ohii: Betterway Books.
* Southern, Richard, 1973. *The Staging of Plays before Shakespeare.* Londinii: Faber, ISBN 0571101321.
Tabula mundo cum civitatibus foederalibus coloratis.
**Foederatio** sive **Civitas Foederalis** Civitas diversis entitatibus territorialibus autonomis composita est quae propriam gubernationem habent et generatim "civitates" nuncupantur. Regula generali, civitates ("foederatae civitates") quae se coniungunt ad foederationem ("Civitatem Foederalem") constituendam autonomae sunt, scilicet, potestatum praerogativarumque constitutione praestatarum seriem possident, quae unilateraliter a gubernatione centrali aboleri aut alterari nequiunt. Nihilominus, solum Civitas Foederalis suverena consideratur, quoque iuri internationali: plerumque, solum civitas foederalis personalitatem internationalem habet; civitates foederatae iure internationali solum secundum Civitatis Foederalis auctorizationem agnoscuntur.

Politicum systema quo variae civitates se ad Civitatem Foederalem coniungunt, sed quo singulae singulas autonomias servant **foederalismum** nuncupatur.

Civitatum foederalium exempla Argentina, Australia, Brasilia, Canada, Civitates Foederatae Americae, Germania, Helvetia, India, Malaesia, Mexicum, Nigeria, Phylarchiarum Arabicarum Confoederatio et Russia sunt.

De eo quod ad Civitatis formam attinet, foederationes a civitatibus unitariis et confoederationibus distinguuntur.
Fluvius Richelaeus ad Sanctum-Marcum-super-Richelaeum.
**Fluvius Richelaeus** fontem habet in Lacu Camplenio, ex quo ad septentriones in provincia Quebeco Canadae fluit atque in Flumen Sancti Laurentii defluit. Olim appellabatur **Fluvius Iroquesius** et **Fluvius Cambliensis.**? Hic amnis erat iter transportationis aquatilis magni momenti commercii trans fines inter Canadam et Civitates Foederatas usque ad medium saeculum undevicensimum, cum ferriviae advenirent.

Propter eius locum apportunum inter Novam Franciam et Novam Angliam, nonnulla munimenta militaria secundum amnem exstructa sunt. Fluvius pro magno itinere nonnullarum expeditionum militarium erat, locusque nonnullorum proeliorum a saeculo septimo decimo exeunte ad saeculum duodevicensimum iniens, primum inter Francicos et Iroquenses, tum inter Francicos et Anglicos per administrationem Novae Franciae, et ad ultimum, post 1760, inter Anglicos et Americanos Coloniarum Tredecim.

*Acipenser brevirostrum,* unus e piscibus in fluvio captatorum.
Tabula regionis Lacus Camplenii et Fluvii Richelaeui.
Despectus in partem Fluvii Richelaei ex Monte Sancti Hilarii.
Iacobus Cartier ostium Fluvii Richelaei per eius alterum iter in Nova Francia invenit. Explorator autem Samuel Camplenius amnem nominavit ex Armando Cardinale Richelaeo (1585–1642), viro regni administrandi perito Francico.

Fluvius Abenakice appellabatur Masoliantekw 'aqua ubi multus cibus reperitur'. Coloniá nuper deducta, coloni amnem Fluvium Iroquesium? appellabat, et nonnulla diaria et tabulae fluvium inferiorem Fluvium Sorelianum appellabant, ex Petro Sorelio, primo regionis *seigneur.*

Nexus interni
-------------

* Canalis Cambliensis
* Castellum Richelaeum
* Flumen Missisquoiense
* Sinus Missisquoiensis

Notae
-----

1. ↑  C\*\*\*\*, M. L. 1731. *Dictionarium universale Latino-Gallicum: universali dictionario Gallico-Latino relativum ac plane conciliatum.* Pagina 126. Cum *Dictionnaire universel François et Latin, vulgairement appellé dictionnaire de Trevoux* (Lutetiae: Pierre-François Giffart, ed. nova, 1732) conglutinatum.
2. ↑  Cf. de nomine.
3. ↑  Historia Quebeci.
4. ↑  De maiore Quebeco.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fluvium Richelaeus** spectant (Richelieu River, Rivière Richelieu (Montérégie)). |
Wikidata Novocusnecum
Res apud Vicidata repertae:Novocusnecum: insigneNovocusnecum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°45′0″N 87°7′0″E  
*Numerus incolarum*: 552 105  
*Zona horaria*: UTC+07:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Новокузнецк
**Gestio**

*Praefectus*: Sergey Kuznetsov  
*Procuratio superior*: Novokuznetsk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 424.27 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q4183183, Q4244889, Q3710522, Novoilinsky City District, Novokuznetsk, Ordzhonikidzevsky District, Q4504354  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pittsburgum, Haifa, Tagil Inferior  

*Vide etiam paginam discretivam:* Cusnezia (discretiva)

**Novocusnecum** (Russice Новокузнецк), olim **Cusnezia** (Russice Кузнецк), urbs est in regione Kemerovensi Foederationis Russicae, circa 550 milia incolarum habens, in Siberia occidentali ad Tomum fluvium in ostio Condomae fluvii sita. Magni valoris sedes metallurgiae et industriae carbonariae Russiae est. Stationem ferriviariam et aeroportum habet.

Domus Fonarëv (Novocusneci, via Vodopadnaia, 19)

Historia urbis
--------------

Cusnezia, vulgo *Kuznetzk*, circa annum 1618 ut castellum Sibiricum condita, fuit una e primis urbibus Russicis in Siberia. Anno 1929 prope Cusneziam constructio officinae metallurgicae incepta est. Iuxta officinam illam oppidum nomine *Sad-gorod* (Russice Сад-город, i.e. 'Hortus-urbs') emersit, quod die 3 Iulii 1931 factum est urbs Novocusnecum seu vulgo *Novokuznetzk* (Новокузнецк, i.e. 'Cusnezia Nova'). Urbs illa mense Martio anno 1932 Cusneziam adiunxit, a mense Maio eodem anno *Stalinsk* (Сталинск, in honorem Iosephi Stalin), et a die 5 Novembris anno 1961 denuo Novocusnecum nominata.

Notae
-----

1. ↑  Caroli Egger *Lexicon Nominum Locorum* (1977, 1982: ISBN 88-209-1254-6), p. 222.
2. ↑  Ioanni Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, tom. I, pp. ix, cxxvii;> seu **Kusnezia**, —Ibid, p. xxxv, seu **Ferraria**, — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 520.
3. 1 2  *Animadversiones systematicae ex Herbario Kryloviano Universitatis Tomskensis,* p. 20
4. ↑  *Список растений гербария флоры СССР*, p. 23

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°45′0″N 87°7′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Novocusnecum** spectant. |
Scaenarium spectaculi *Quidam* a Cirque du Soleil oblati.
**Scaenarium** Italice *scenario* 'quod acu ad scaenam figitur' a Graeco σκηνή) in artibus activis est synopticum eventús vel seriei actionum eventuumque corpus. In *commedia dell'arte* scaenarium erat adumbratio ingressionum et egressionum, actio argumentum ludi describens, quae ad tergum scaenae re vera figebatur. Quae res Italice nunc appellatur *canovaccio,* 'quod ad textile ex quo scaena constructa est figitur'.

Scaenaria ex renascentia exstantia solum nomina partium, breves actionis descriptiones, et mentiones certorum *lazzi* (iocorum solitorum) continent, sine ampliori explicatione. Eruditi credunt hoc genus scaenariorum fuisse fundamenta perfunctionis omnino improvisatoriae, sed ut videtur simplices argumenti commemorationes continebant pro actoribus in distributione partium qui legere poterant. Greges *commedia* hodierni saepissime scriptis utuntur quibus sunt varii extemporizationis additae gradus.

In operis musicis vel ballationibus creandis, scaenarium saepe primum excogitatur ad modum accommodationis primi fontis indicandum et ad elementa personarum, actionum, argumentorum summatim describenda, res quae in libello plene excogitato sive scripto amplificari deinde possunt. Quae adumbratio esse potest praeconium quod productores, directores, vel compositores futuros trahit.

Auctores scaenarii ballationum, ludorum musicorum, operarumque musicarum usitate hodie inter choreographos, compositores, aliosque rei creatores nominantur.

Notae
-----

1. ↑  Latin-dictionary.net: scaenarium.

Nexus interni
-------------

* Ludus scaenicus
* Scaenographia
* Scriptum scaenarium
* Theatrum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **scenario** in **Victionario**. |

* "Scenario: Dramatic Literature." *Encyclopaedia Britannica.*
Odeum Ricardi Wagner, conciliabulum feriarum Baruthensium
**Feriae Baruthenses** (Theodisce *Bayreuther Festspiele*) sunt ludi musici, qui Baruthi in urbe Bavarica celebrantur ad producenda opera Ricardi Wagner, compositoris Germanici, quo auctore feriae illae incohatae sunt anno 1876. Feriae, quae ab anno 1951 quotannis celebrantur, semper penes progeniem Wagner fuerunt. Quae sollemnitas ab extremo mense Iulio ad extremum Augustum mensem habetur in feriarum theatro sive odeo (*Festspielhaus*), quod ipse Ricardus Wagner animo constituit attenteque aedificandum curavit.

Primae feriae musicae die 13 Augusti 1876 initium ceperunt. Nam triduo producta est tetralogia anuli Nibelungensis. In sollemnitate multi aderant monarchae ac nobiles, nec non flos eius aetatis compositorum, sicut Antonius Bruckner, Eduardus Grieg, Petrus Čajkovskij, Camillus Saint-Saëns, Franciscus Liszt. Dux symphoniacorum fuit Hans Richter.

Secundae deinde feriae sexennio post anno 1882 celebratae sunt. In his sollemnibus productum est Parsifal, quod Wagner ipse *Bühnenweihfestspiel* ('drama festum scaenae consecrandae') appellabat. Munere ducis symphoniacorum partitis temporibus Hermannus Levi et Franciscus Fischer fungebantur. Quae feriae extemplo magnam apud omnes gentes gratiam inierunt. Nam quam plurimi compositores et musici praesertim in Europa Baruthemum proficisci volebant, ut opera Ricardi Wagmer auscutare possent. Alii compositores modos musicos eius amabant, impulsuque eius suam modulandi rationem excogitabant; pars autem musicam Wagneri aegre patiebatur.

Feriae Baruthenses ab anno 1951 quotannis celebrantur. Sed anno 2020 exceptione coronario viro data feriae revocatae sunt.

Bibliographia
-------------

* Appia, Adolphe (1976) Über das Bayreuther Festspielhaus. *Der Festspielhügel: Richard Wagners Werk in Bayreuth 1876–1976*, ed. Herbert Barth, 99–103. Deutscher Taschenbuch Verlag.
Wikidata Novoforum
Res apud Vicidata repertae:Novoforum: insigneNovoforum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°17′0″N 11°28′0″E  
*Numerus incolarum*: 40 274  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Neumarkt in der Oberpfalz
**Gestio**

*Praefectus*: Thomas Thumann  
*Procuratio superior*: Neumarkt  

**Geographia**

*Superficies*: 79.01 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Berg bei Neumarkt in der Oberpfalz, Postbauer-Heng, Berngau, Sengenthal, Deining, Pilsach, Velburg  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Iciodurum, Mistelbach  

**Tabula aut despectus**

Novoforum: situsNovoforum: situs
Civitas vetus
**Novoforum** est urbs Bavarica.

Res gestae
----------

Annis 1135 et 1160 civitatis primum mentio est facta in documentis. Usque ab anno 1329 civitatem domus Wittelsbacensis regnat.

Filii civitatis
---------------

* Christophorus rex Daniae natus anno 1416.
* Hartmannus Schopperus poeta Latinus

Notae
-----

1. ↑  
	* Brevis Bavariae geographia: quam in usum studiosae literarum iuventutis Latine scripsit atque edidit Laurentius Gerhard. Wirceburgi 1844.