recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ludificatio Kalendarum Aprilium**  est quotannis Kalendis Aprilibus. Est dies iocorum. Alius alio falsis seu vanis mandatis seu negotiis illudet. In societate mercantili exempli gratia collegae dicitur: "Nonne audivisti? Hodie prima hora post meridiem conventus omnium in atrio erit!" Sed certe hoc prorsus inventum est et collega credulus in cassum in atrium it. 

In diurnariis Kalendarum Aprilium editis sunt nuntia ficta quibus lectores vel lectrices credulae ludibrio habentur.

De origine diei morum
---------------------

Originem moris nescimus. Forsitan in antiquitate Romana Kalendis Aprilibus dies feria Veneri deae dedicata fuit, qua die mores nostrae aetatis orti sint.

Hispania et America Latina
--------------------------

In Hispania et America Latina eiusmodi mores Kalendis Aprilibus non habentur sed die Sanctorum Innocentium (i. e. 28 Decembris).

Notae
-----

1. ↑  "Ludificatio Calendarum Aprilium": *PONS Wörterbuch des neuen Lateins: Deutsch-Latein* [editio Theodisca *Lexici recentis Latinitatis*] (Klett. ISBN 3-12-517522-4)
2. ↑  Germanice de Kalendis Aprilibus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludificationem Calendarum Aprilium** spectant. |

* Vicipaedia Germanica de quoddam ioco Aprili
*
Wikidata Perlosium
Res apud Vicidata repertae:Perlosium: insignePerlosium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°37′0″N 7°49′0″E  
*Numerus incolarum*: 480  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 23.27 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Carema, Ixima, Liliana, Arnadium, Donasium, Pons Heliae  

**Tabula aut despectus**

Perlosium: situsPerlosium: situs
Perlosium
**Perlosium** (-ii, *n.*) (hodie vulgo *Perloz*) est vicus Italiae ac municipium, circiter 500 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Perlosiani* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomismate aeneo ob virtutem militarem decoratum*Municipium nomismate aeneo ob virtutem militarem decoratum*

Fractiones
----------

Plan-de-Brun, Colleré, Bioley, Nantey, Fouillé, Breil, Estellé, Fey, Crête, Chemp, Ruine, Badéry, Derbellé, Miosse, Besesse, Ronc-Grange, Tour d'Héréraz, Barmet, Boschi, Chamioux, Notre-Dame-de-la-Garde, Marine, Rechantez, Remondin, Ronc.

Municipia finitima
------------------

* Arnadium (hodie vulgo *Arnad*),
* Carema (Italice: *Carema*) (TO),
* Donasium (hodie vulgo *Donnas*),
* Ixima (hodie vulgo *Issime*),
* Liliana (hodie vulgo *Lillianes*),
* Pons Heliae (deinde Pons Sancti Martini) (hodie vulgo *Pont-Saint-Martin*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Perlosium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ludovica Arbour
Res apud Vicidata repertae:Ludovica Arbour: imagoLudovica Arbour: imago
*Nativitas*: 10 Februarii 1947; Mons Regius  
*Patria*: Canada  

**Officium**

*Officium*: United Nations High Commissioner for Human Rights, ICDP commissioner and Vice president, justice of the Supreme Court of Canada, justice of the Court of Appeal for Ontario, UN Special Representative for International Migration  
*Munus*: Iudex, Causidicus, legatus, professor, international forum participant  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Memoria**

*Laurae*: Companion of the Order of Canada, Praemium Consociationis Nationum Iurum Humanorum, Four Freedoms Award – Freedom from Fear, North–South Prize, Thomas J. Dodd Prize in International Justice and Human Rights, Grand Officer of the National Order of Quebec, Commander of the Legion of Honour, Tang Prize, honorary doctorate at the Laval University, Grand Officer of the Order of the Crown, Canada's Walk of Fame, Honorary doctor of the University of Ottawa, honorary doctor of the Moscow State Institute of International Relations, honorary doctorate of Concordia University, honorary doctorate from the University of Alberta, honorary doctorate from the University of British Columbia, Grand Cross of the Order of Civil Merit, Pearson Medal of Peace  

**Ludovica** (vulgo *Louise*) **Arbour** (nata Monte Regii in Quebeco die 10 Februarii anno 1947) est causidica atque iudicatrix Canadensis. Alma mater sua est Universitas Montis Regii.

A mense Februario 2004 ad diem 30 Iunii 2008, officium habebat ut Curator supremus Consociationis Nationum pro Iuribus Humanis. Etiam erat accusatrix ad Iudicium Criminale inter Gentes pro Iugoslavia Pristina et Indicium Criminale pro Rwanda.

Declarationi Montis Regii pro homophylophilia, transsexualitate, et intersexualitate interfuit et formationem Yogyakartae Principiorum flagitavit. Anno 2008 Praemium Consociationis Nationum Iurum Humanorum laudata est.

Et ad Pactionem mundialem de migratione decreta anno 2018 promovendum conatus est.

Notae
-----

1. ↑  De Ludivico Arbour.
2. ↑  Nunctu ONU (Hispanice)

Curatores supremi Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Ayala Lasso 1994 • Maria Robinson 1997 • Sergius Vieira de Mello 2002 • Bertrandus Ramcharan 2003 ad interim • Ludovica Arbour 2004 • Navanethem Pillay 2008 • Zayd Raʿad al-Ḥusayn 2014 • Michaela Bachelet futura
*Opus geopoliticum • Curator supremus Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis**Capsae cognatae:* Secretarii generales Nationum Unitarum • Secretarii pactionis de mutatione climatis • Curatores pro refugis |
|  |
Pagina titularis editionis primae (1854).
***Walden,*** liber ab Henrico Davide Thoreau, transcendentalista Neoanglico scriptus et primum nomine ***Walden; or, Life in the Woods*** ('Walden; sive Vita Silvestris') prolatus, est congregatio considerationum de vita in circumiectis naturalibus simpliciter acta. Opus est declaratio libertatis privatae, experimentum sociale, navigatio inventionis spiritualis, satura, et itinerarium fiduciae sui. Liber, anno 1854 primum editus, experientias Thoreauanas duos annos, duos menses, duos dies in casa narrat quam iuxta Walden Stagnum aedificaverat, in agro silvestri a Radulpho Waldo Emerson amico et fautore possesso, prope Concordiam in Massachusetta sito. Argumentum autem tempus in annum singulum comprimit, quattuorque tempora praeterientia ad repraesendum progressum humanum adhibens.

Walden Stagnum, latissime in capitulo "The Ponds" ('de stagnis') narratum.
Monumentum et exemplar casae Thoreauanae prope Walden.
Acervus lapidum locum casae anno 1908 repraesentat.
Locus casae, 2010.
Thoreau, se in natura immerso, speravit ut obiectivam societatis intellegentiam per contemplationem acciperet. Simplice vivere et satisfactio sui fuerunt alii fines Thoreauani, et omne propositum a philosophia transcendentali motum est, una ex materiis maximi momenti aevi romantici Americani. Ut auctor in commentariis enodavit, sua casa non in desertis, sed ad extremum oppidum stetit, duo fere milia passuum a domicilio familiari.

Notae
-----

1. ↑  Henry David Thoreau, Henry David Thoreau.
2. ↑  Henry David Thoreau, *Henry David Thoreau : A Week on the Concord and Merrimack Rivers / Walden / The Maine Woods / Cape Cod* (Library of America, ISBN 0-940450-27-5).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide ***Walden*** apud **Vicifontem**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad ***Walden*** spectant. |

* Exemplar digitizatum primae editionis, archive.org (Internet Archive)
* Impressio per discophonum omnis libri, librivox.org (Librivos)
* Textus plenus, www.gutenberg.org (Propositum Gutenbergianum)
Forma peripteri
Templum Vulcani (Hephaesteum dictum) Athenis.
**Peripteros** (Graece ὁ περίπτερος <ναός> - <templum> circum alatum) est genus templi antiqui, cuius cella curcuitu (Graece: τὸ πτερόν) coronae columnarum (Graece: περίστασις) circumdata est ita, ut inter columnas et murum intervallum sit ad circum ambulandum.

Vitruvius de periptero scribit:

*Peripteros autem erit, quae habebit in fronte et postico senas columnas, in lateribus cum angularibus undenas. Ita autem sint hae columnae conlocatae, ut intercolumnii latitudinis intervallum sit a parietibus circum ad extremos ordines columnarum, habeatque ambulationem circa cellam aedis, quemadmodum est in porticu Metelli Iovis Statoris Hermodori et ad Mariana Honoris et Virtutis sine postico a Mucio facta.*[1]
Exempla nota sunt:

* Templum Vulcani (Hephaesteum dictum) Athenis
* Templum Neptuni in promunturio Sunio
* Templa Paesti
* Templa Agrigenti

Bibliographia
-------------

* Manfred Bietak (ed.): Archaische Griechische Tempel und Altägypten. Österreichische Akademie der Wissenschaften, Vindobonae 2001, ISBN 3-7001-2937-8.
* Hans Bonnet: Peripteros. In: Lexikon der ägyptischen Religionsgeschichte. Nikol, Hamburgi 2000, ISBN 3-937872-08-6, p. 586.
* Gottfried Gruben: Die Tempel der Griechen. 5. ed. Hirmer, Monaci 2001, ISBN 3-7774-8460-1.
* Heiner Knell: Architektur der Griechen: Grundzüge. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadiae 1988, ISBN 3-534-80028-1.
* Wolfgang Müller-Wiener: Griechisches Bauwesen in der Antike. Beck, Monaci 1988, ISBN 3-406-32993-4.

Notae
-----

1. ↑  Vitr. 3,2,5
Wikidata Aloysia Sygaea
Res apud Vicidata repertae:Aloysia Sygaea: imagoAloysia Sygaea: imago
*Nativitas*: 1522; Tarancón  
*Obitus*: 13 Octobris 1560; Burgi  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Munus*: humanista, poëta, polyglot  

**Familia**

*Genitores*: Diego Sigeo;   

**Aloysia Sygaea Toletana**, nata **Luisa Sigea de Velasco** in *Tarancón* circa annum 1522 et mortua Burgis 13 Octobris anno 1560, fuit poetria et scriptrix Latina Hispanicae originis.

Vita et opera
-------------

Didaci Sygaei nobilis filia fuit, qui, in Universitate Complutensi educatus, e Castella post bellum popularium in Lusitaniam fugit; ipse filiis praeceperat, unde Aloysia linguam Latinam bene cognovit. Maria Lusitanica, Emmanuelis I regis et Heleonorae filia, amica, discipula et patrona Aloysiae facta est. Ad nuptias eius cum Philippo principe Aloysia *Syntram* anno 1553 carmen suum bucolicum multo laudatum composuit. Mariae et *Duarum virginum colloquium de vita aulica et privata* dedicatum est, anno 1562 editus.

Anno 1552 Aloysia Francisco de Cuevas nupta est et anno 1558 ambo ad aulam Mariae Austriacae venerut, sed illa mox mortua est. Andreas de Resende(pt) epitaphium tale Aloysiae composuit:

Hic sita Sigaea est: satis hoc: qui cetera nescit 
Rusticus est: artes nec colit ille bonas.
Nicolai Chorerii *Satyra sotadica de arcanis Amoris et Veneris* diu falso Aloysiae attribuebatur.

Epistolas quoque reliquit, inter quas et Paulo III pontifici epistola exstat.

Notae
-----

1. ↑  Imaginem vide. Saepe et **Sigaea**.

Nexus externi
-------------

* De Sygaea in *Lexico biographico Hispanico* **(Hispanice)**
* De Sygaea in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* *Duarum virginum colloquium...* manuscriptum
* *Syntra* cum versione Hispanica
Wikidata Permicum
Res apud Vicidata repertae:Permicum: insignePermicum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 50°33′0″N 137°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 249 810  
*Zona horaria*: UTC+10  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Andrey Viktorovich Klimov, Alexander Viktorovich Zhornik  
*Procuratio superior*: Komsomolsk-on-Amur Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 325.10 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Jiamusi, Kamo  

**Tabula aut despectus**

Permicum: situsPermicum: situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Nicolaopolis (discretiva)

**Permicum**, vulgo **Comsomolia ad Amurem** (Russice *Komsomol'sk-na-Amure*), est urbs in territorio Fortuniano Russiae. Territorii urbs secunda maxima est e Orientis extremi Russiae quarta. Incolas habet 244 768 anno 2020. In ripa laeva Amuris fluminis sita est.

Via Leninis, 21 Permici; saeculo XX medio constructum

Historia
--------

Anno 1932 in vico *Permskoie* fabrica navibus construendis aedificari incepit et socii Foederis Iuventutis Coenonisticae qui fabricam aedificarent, huc missi sunt. Prope Permicum in *Dziomgi* vico Nanaico fabrica aeroplanis construendis aedificata est.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 496. De nomine priore (vicus *Permskoie* hic situs erat).
2. ↑  Russice *comsomol*, unde nomen hodiernum.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°33′0″N 137°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Persei
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°31′0″N 13°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 203  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Latinensis  

**Geographia**

*Superficies*: 35.37 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castrum Sancti Laurentii, Castrum Iuliani, Magentia, Privernum, Roccha Sicca Volscorum, Castrum Sancti Stephani de Valle  

**Tabula aut despectus**

Persei: situsPersei: situs
Persei
**Persei** seu **Brexei** (deinde *Proxedi*, olim fortasse *Praxedae* vel *Praxedes*) (Italiane: *Prossedi*) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 1 250 incolarum, in Latio regione, in Provincia Latinensi et in media Italia sitae. Incolae *Proxedani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

### Sententia

Sententia urbis est: *Frangar non Flectar*

Fractio
-------

* Pisterzo.

Municipia finitima
------------------

* Castrum Iuliani (FR),
* Castrum Sancti Laurentii (deinde Amasenum) (FR),
* Castrum Sancti Stephani de Valle (FR),
* Magentia,
* Privernum,
* Roccha Sicca Volscorum.

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Latinensis,
* Latina.

Nexus externi
-------------

* publicus[*nexus deficit*] **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Perseos** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Perseorum in Provincia Latinensi.Collocatio finium Municipii Perseorum in Provincia Latinensi.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
*Vide etiam paginam discretivam:* Ancharanum (discretiva)


Wikidata Ancaria
Res apud Vicidata repertae:Ancaria: insigneAncaria: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°34′46″N 13°44′17″E  
*Numerus incolarum*: 3 224  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ankaran
**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium Ancariae  

**Geographia**

*Superficies*: 8.05 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castrum Muglae, Municipium urbanum Iustinopolis  

Despectus in oppidum
**Ancaria** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Ancharanum*) (Slovenice: *Ankaran*: Italiane: *Ancarano*) est oppidum Sloveniae, caput loci Municipii Ancarianensis, in historica provincia Litorali, in Histria regione geographica et in regione statistica Carstica-Litoranea situm. Incolae *Ancarianenses* appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Oppidum ad Dioecesin Iustinopolitanam pertinet.

Nexus interni
-------------

* Slovenia (*civitas*),
* Carstica Litoranea (*regio statistica*),
* Litorale (*historica provincia*),
* Histria (*terra*),
* Municipium Ancariae seu Municipium Ancarianense (*municipium*).

Nexus externi
-------------

* Proprius municipii situs interretialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ancariam** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Snoj, Marko. 2009. Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen. Ljubljana: Modrijan and Založba ZRC, p. 46.
2. ↑  Savnik, Roman, ed. 1968. Krajevni leksikon Slovenije, vol. 1. Ljubljana: Državna založba Slovenije. p. 125–126.
3. ↑  Snoj, Marko. 2009. Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen. Ljubljana: Modrijan and Založba ZRC, p. 46.
4. ↑  Savnik, Roman, ed. 1968. Krajevni leksikon Slovenije, vol. 1. Ljubljana: Državna založba Slovenije. p. 125–126.

Pinacotheca
-----------

* Insigne municipale.Insigne municipale.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Milites Medus (ad sinistram) et Persa (ad dextram partem). Aula Persepolitana, saec. V a.C.n.
**Persae** sunt populus Asiae mediae tam antiquae quam hodiernae. Imperium eorum multa bella gessit adversos Graecos et Romanos. Reges eorum Darium I et Xerxem et Darium III profligaverunt Graeci (saeculis quinto et quarto a.C.n.) sed deinde, Sapor imperator non solum Romanorum caesarem Valerianum profligavit sed etiam ipse eum dediticium fecit (260 p.C.n.).

Iudaeos a Chaldaeorum iugo Persarum rex Artaxerxes liberavit et Esdra fidele comite suo adjutante, Hierusalemi templum et Judaeorum regnum rursus creavit (537 a. C.). Ab illo remoto tempore, semper Persarum fidi sudditi vel alleati Judaei maneverunt. Anno autem 1979, Ruollah Khomeni Persarum pontifex maximus factus, decidit republicam eorum Israelitarum republicae hostem fieri.

Ab Horatio Persae in libro primo Carmina describuntur (l, 38):

Persicos odi puer adparatus
displicent nexæ philyra coronæ
mitte sectari rosa quo locorum
sera moretur
simplici myrto nihil adlabores
sedulus curo neque te ministrum
dedecet myrtus neque me sub arta
vite bibentem

Nexus interni
-------------

* Rudaki
* Saadi

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis *Encyclopaediae Iranicae*
**Agrippa Menenius T.f. Lanatus** (natus mortuusve ignoto anno) senator Romanus saeculi quinti fuit.

Cursus honorum
--------------

Menenius anno 442 a.C.n. triumvir coloniae deducendae fuit et Ardeam coloniam Latinam condidit. Anno 439 consul una cum Tito Quinctio L.f. Capitolino Barbato fuit. Hoc anno Quinctius collega coniurationem Spurii Maelii detexit et dictaturam Lucii Quinctii Cincinnati a senatu impetravit.

Fortasse et anno 419 summum magistratum administravit et tribunus militum consulari potestate electus est. Tum servi urbem incendere conati sunt, Aequi bellum paraverunt. Anno 417, cum Agrippa iterum electus est, nihil memorabile nuntiatum est.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 7, c. 1237
2. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 13,6
3. ↑  op. cit. IV 45,1-5
4. ↑  op. cit. IV 47,7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Proculus Geganius Macerinus et Lucius Menenius Agrippae f. Lanatus**  |  **Consul** 439 a.C.n.cumTito Quinctio L.f. Capitolino Barbato | Successores: **Trib. Mil. Cons. Pot.**  |
---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Hexapoda   
Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Noctuidae   
Genus : *Zale*   
Species : ***Z. lunifera***   
*Zale lunifera*   
(Hübner, 1818)  
Synonyma
\**Phaeocyma lunifera* Hübner, 1818
* *Homoptera cingulifera* Walker, [1858]

***Zale lunifera*** est papilio familiae Noctuidarum, plerumque ad orientem et meridiem Montium Appalachianorum, a Cenomannica meridiana ad meridiem ad Comitatum Lee Mississippiae et ad Floridam endemicus. Species autem in Virginia meridio-orientali et Carolina Meridiana non iam inventa est, sed nihilominus in his regionibus fortasse habitat. Inopiae habitationis idoneae in Terra Maria et Delavaria causa, ibi abest vel probabiliter abest. In continente usque ad montes Virginianos et Comitatum Lebanon Pennsilvaniae etiam habitat. In Georgia meridio-orientali, apertam pinoidearum quercuumque silvam arenosam habitat.

Latitudo alarum est a 37 ad 45 mm. Adulti a mense Aprili ad Maium et iterum ab Iulio ad Augustum volare solent.

Larvae variis speciebus *Quercus ilicifoliae* aliarumque quercuum vescuntur.

Nexus externi
-------------

* De specie apud situm bugguide.net (Bug Guide)
* "Taxonomic reassessment of Zale lunifera (Hübner) (Erebidae, Erebinae)," apud pensoftonline.net
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Superordo : Afrotheria   
Ordo : **Tubulidentata**   
Huxley, 1872  
Familia : Orycteropodidae   
Gray, 1821  
Genus : *Orycteropus*   
G. Cuvier, 1798  
Species : ***Orycteropus afer***   
*Orycteropus afer*   

Sceletus *Orycteropodis aferi* in Museo Osteologiae exhibetur.
***Orycteropus afer*** est fodiens et nocturna mammalium species magnitudinis mediae, quae in Africa endemica est. Sola species exstans familiae Orycteropodidarum atque adeo ordinis Tubulidentatorum est, quamquam praehistoricae huius ordinis species et genera in litteris scientificis describuntur. Aliorum insectivororum dissimilis, eius rostrum est longum et suiforme, quo victum olfacit. Per plurimum ex duabus tertiis continentis Africanae partibus vagatur, regiones autem saxosas vitans. Formicis isopterisque nocte vescitur, quae ex eorum parvis collibus unguibus acutis cruribusque validis effodit. Etiam latibula in solo effodit, ubi se tegit et pullos alit. Ad afrotheria pertinet, cladum taxinomicum qui etiam elephantos, manatos, hyracoidea, afrosoricida comprehendit.

### Subspecies

Speciei sunt septendecim subspecies descriptae, quamquam non bene definitae.

* *Orycteropus afer afer*
* *O. a. adametzi*  Grote, 1921
* *O. a. aethiopicus*  Sundevall, 1843
* *O. a. angolensis*  Zukowsky & Haltenorth, 1957
* *O. a. erikssoni*  Lönnberg, 1906
* *O. a. faradjius*  Hatt, 1932
* *O. a. haussanus*  Matschie, 1900
* *O. a. kordofanicus*  Rothschild, 1927
* *O. a. lademanni*  Grote, 1911
* *O. a. leptodon*  Hirst, 1906
* *O. a. matschiei*  Grote, 1921
* *O. a. observandus* Grote, 1921
* *O. a. ruvanensis* Grote, 1921
* *O. a. senegalensis* Lesson, 1840
* *O. a. somalicus* Lydekker, 1908
* *O. a. wardi* Lydekker, 1908
* *O. a. wertheri*  Matschie, 1898

Notae
-----

1. ↑  Hoiberg 2010, pp. 3–4.
2. ↑  "Aardvark, n." *Dictionary of South African English* (Dictionary Unit for South African English, 2018). Accessum die 19 Augusti 2020.
3. 1 2  Schlitter 2005, p. 86.
4. ↑  van Aarde 1984.

Bibliographia
-------------

* van Aarde, Rudi J. 1984. "Aardvark." In *The Encyclopedia of Mammals,* ed. David Macdonald. NoviEboraci: Facts on File Publications. ISBN 978-0-87196-871-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Orycteropodem afrum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Orycteropodem afrum*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • Fossilworks |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

***Luna Messis: Pompa Animalium*** (Iaponice: 牧場物語わくわくアニマルマーチ Bokujō Monogatari: Waku Waku Animaru Māchi) est ludus personae lusae arandi simulationis Delectatione Mirabili qui Wio systemati Nintendonis solum laxatus est. Ludus secundus factus Wio in serie est, atque personas easdem habet quas Luna Messis: Arbor Tranquillitatis habet. Is animalia multa offert, quae luscor vehantur, etiam animalia ex circo.

*Luna Messis: Pompa Animalium* etiam ludus postremus in serie est qui creatore seriei, Yasuhiro Wadā, factus est.

Fabula
------

Cum luscor in insulā Castanetis adveniunt, videt arborem divinam quae quondam in medio lacus Deae Messis sustinuit infirmari incepisse, animalia ex insulā deserere incepisse, et tintinnabula quinque potestatem eorum amisisse. Solum potentia Regis Messis terram resuscitet ut arbor iterum vivat, sed inveniri non potest. Tintinnabula quinque luscori resonanda sunt ut luscor Regem Messis ad insulam referat atque Arborem Deae resuscitet, dum simul praedium magnum tractat. Reditus luscori crescendi vendendique sunt ut luscor pecuniam faciat res emptum atque villam eius ornatum. Reditus multi seri possunt, quales fabae, lycopersica, patatae, et plus magis.

Animalia
--------

Cum animalia nonnulla ex Luna Messis: Arbor Tranquillitatis reveniant, pagina publica interretialis describit ludum similem circum sentiri. Animalia divisa in quattuor genera sunt: ex circo, iumenta, gallinacea, et deliciae. Tamen animalia ex circo sicut deliciae pasci non possunt. Iterum, equi animalia sola non sunt quae vehere possunt. Si luscor saltem corda quinque cum animali quo praedii habet (praeter pullos, anates, et bombyces), eo vehatur. Omnia animalium quae vehere possunt celeritates diversas ambulandi currendique habent. Equi et struthiocameli celerrimi sunt, deinde oves et caprae, postremo vaccae. Si planitiem altiorem cordium habent, celerius currunt. Animalia (praeter struthiocamelos, anates, pullos, et bombyces) colorum diversorum esse possunt. Vaccae spadices, nigrae, aut candidae nigraeque sint. Equi candidi, spadices, cinerei, aut nigri sint. Oves et caprae aut candidae aut nigrae sint.

Velut in ludis prioribus fecerunt, vaccae capraeque lac, caseum, et butyrum faciunt. Pulli, struthiocameli, et anates ova et embamma Magonicum faciunt. Etiam, oves, quae lanam solum faciebant, nunc lac, caseum, et butyrum faciunt. Bombyces, quae in Arbore Tranquillitas introductae sunt, globulos bombycinos faciunt, quos in navem imponantur, aut ad filum vertuntur tum in navem imponuntur. Luscor animalia iuvenes ab Hannā emere potest, quales equulos vitulosque, etiam formas adultas animalium horum emat, sed ea cariores sunt.

Notae
-----

1. ↑

Nexus externi
-------------

* Pagina publica interretialis (Iaponice)
* Pagina publica interretialis (Anglice)
**Thurismundus** (Gothice *Þaurismoþs*; †453) fuit maximus natu e filiis Theodorici I, regis Visigothorum et post eum ipse rex ab anno 451 usque ad annum 453, quo interfectus est.

Vita
----

Thurismundus rex factus est, postquam pater eius contra Hunnos pugnans in proelio apud campos Catalaunicos prope Durocatalaunum anno 451 cecidit. Thurismundus proelii particeps fuit; in colle occupando una cum Flavio Aetio duce Romano fortem se praebuisse traditur. Hunnis victis, Aetio suadente ("ne germani eius opibus adsumptis paternis Vesegotharum regno pervaderent graviterque dehinc cum suis et, quod peius est, miseriterque pugnaret") Tolosam, caput regni sui, festinavit. 

Anno proximo Alanos dimicavit,, Arelate autem frustra oppugnavit. Iam anno 453 "a fratribus oppressus ac iugulatus interiit."

Bibliographia
-------------

* Konrad Bund: Thronsturz und Herrscherabsetzung im Frühmittelalter. Röhrscheid, Bonnae 1979, ISBN 3-7928-0417-4, p. 551–553.
* Ludwig Schmidt: Die Ostgermanen. 2. editio, Beck, Monaci 1969 (denuo impressa), p. 474−479, 510−512.

Notae
-----

1. ↑  Iordanes, Getica 41,214
2. ↑  Iordanes, Getica 40,211
3. ↑  Iordanes, Getica 41,215. - Iordanes quidem suspicatur Aetium Thurismundum decipisse; eum re vera demissise, ne potentia Visigothorum nimis fieret.
4. ↑  Gregorius Turonensis, Historiae 2,7
5. ↑  Gregorius Turonensis, Historiae 2,7. Vide etiam: Prosper Tiro Aquitanus, Chronica 1371, in: MGH, Auctores antiquissimi (AA) 9 (= Chronica minora 1), p. 483.

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Theodoricus I**  |  **Rex Visigothorumm** 451–453 | Successor: **Theodoricus II**  |
Proximum lunae latus, unde energia ad tellurem mittatur, secundum propositum Anuli Lunaris.
**Luna Ring** est opinabile ingeniariae propositum quod in serie generatrorum solarium circa aequatorem lunarem positorum consistat, quae generatra vicissim energiam electricam ad tellurem per undas breves a proximo lunae latere mittere possint. Haec notio a Shimizu Corporation, Iaponica constructionis societate, propositum est postquam terrae motus Tohoku Fabricam Electricatis Nuclearis Fukushima Daiichi destruxit, cum populi ab energia nuclari desciscerent. Usque ad terrae motum, Iaponia electricitate nucleari magnopere innitebatur.

Nexus interni
-------------

* Electricitas solaris in spatio condita
* Energia renovabilis
* Energia solaris
* Photovoltaica

Notae
-----

1. ↑  Vocabulum Anglicum Iaponicum, quasi 'Anulus Lunaris'.
2. ↑  *The Luna Ring concept*.. *SSERVI* (NASA)
3. ↑  *Japanese firm plans 250 mile-wide solar panel belt around Moon*.. *The Telegraph* .

Nexus externi
-------------

* Pagina propria notionis Luna Ring in situ Societatis Shimizu.
"**Rem crudelem**" incipit bulla papae Innocentii III de martyrio Petri de Castro Novo die 10 Martii 1208 missa. Textus a Petro Vallium Cernaii monacho in *Historia Albigensi* citatur. Eodem tempore papa bullam "**Ne nos eius tangeret**" misit "Narbonensi, Arelatensi, Aquensi et Viennensi archiepiscopis eorumque suffraganeis".

Consilium Innocentio III dederunt, secundum Guillelmum de Tudela in carmine cuius titulus est *Canso de la Crosada*, Arnoldus Amalricus abbas Cisterciensis et Milo legatus pontificalis *e.ls dotze cardenals* ("et duodecim cardinales"); Romae eo tempore fuerunt archiepiscopus Tarraconensis episcopique Leridensis, Barcelonensis, Magalonensis, Pampelunensis, Burgorum et Tarazonae, necnon Pontius de Mela regis Navarrae legatus. Secundum Petrum Vallium Cernaii monachum consilio adfuerunt Fulco Tolosanus episcopus et Navarrus episcopus Cosoranensis.

Ab hoc consilio et e praeceptis huius bullae orta est Expeditio sacra in Albigenses.

Notae
-----

1. ↑  Petrus Vallium Cernaii monachus, *Historia Albigensis* viii.55-65.
2. ↑  *PL* vol. 215 col. 1354-1361
3. ↑  *Canso de la Crosada* 5-7.
4. ↑  Petrus Vallium Cernaii monachus, *Historia Albigensis* 67; sed a nonnullis creditur Fulconem et Navarrum Romam serius profectos.

Bibliographia
-------------

* A. Villemagne, *Bullaire du bienheureux Pierre de Castelnau* no. 74

Nexus externi
-------------

* Textus bullae "Rem crudelem"

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Exemplar stellae classis GV
In astronomia **pumilio flava** — gens paucas stellas seriei principalis est. Eae habent massam e 0,8 ad 1,4 massarum Solis. Fide nomini, eae habent colorem flavam. Fons principalis energiae earum est synthesis thermonuclearis helii e Hydrogenio. Cognotissima pumilio flava est Sol. Alterae typicae stellae sunt: α Boötis (Capella), β Hydrae Australis.

Temperatura suerficiei pumilionum flavarum est circiter 5000—6000 K, classes spectrales **G0V**—**G9V** sunt. Character spectri: lineae **H** et **K** calcii intensivae sunt; linea **4226 Ǻ** calcii et linea ferri relative intensivae sunt; lineae metallorum sunt multiplices; lineae hydrogenii dicrescunt ad classem **K**; linea **G** (a molecula *CH*) atque intensiva est. 
Tempus vivendi pumilionis flavae est circa 10 000 milliones annorum. Hydrogenio conflagrato, stella in multo tantis augitur dimnsione et mutatur in gigantem ruber. Exemplaria gigantis rubri est stella Aldebaran. Gigas ruber emittit strata exteriora gasosa, formans nebulas planetares, sed nucleus collapsit in paucam compactam pumilionem albam.

Pumiliones Flavae
-----------------

* GSC 03549-02811

Nexus interni
-------------

* Pumilio fusca
* Pumilio alba
* Materia nigra
SGR 1900+14 est mollis radiationis gamma iteratrum quo astronomi latēre magnetar putant.
**Mollis radiationis gamma iteratrum** (Anglice *soft gamma repeater*) est corpus caeleste quod enormes et immanes radiationis gamma et roentgenianae deflagrationes emittit. Talia iteratra secundum communem interpretationem sunt magnetaria aut stellae neutronicae discis fossilibus cinctae.

Historia
--------

Die 5 mensis Martii anno 1979 enormis gamma radiorum eruptio notata est. Cum plura receptra in diversis locis systematis solaris dissimilibus temporibus eam viderent, directio eius determinari potuit, et eam oriri ex supernovae reliquiis in Magna Magellani Nebula(d) indicatum est.

Deinde haud ordinariam gamma radiorum deflagrationem hanc fuisse patuit. Photones in ambitu radiationis gamma mollis et Roentgenianae durae minus energetici erant, et variae eruptiones ex eadem regione caeli exoriebantur.

Astronoma Chryssa Kouveliotou, in centro *Marshall Space Flight Center*(d) operam dans apud NASA, decrevit theoriam explorandam esse secundum quam in iteratris mollis gamma radiationis latebant magnetaria. Secundum talem doctrinam rotatio corporis caelestis retardatura erat, eruptionum causa. Anno 1998, accuratas comparationes periodorum iteratri SGR 1806-20 fecit. Periodus creverat octo millisecundis ab anno 1993. Quam mulier perita computavit quodam magnetaris campo magnetico 8×1010 tesla explicandam fore. Hoc satis fuit ad communitatem astronomicam inter gentes persuadendam iteratra mollis radiationis gamma enim magnetaria esse.

Nexus interni
-------------

* Pulsar enormium radiorum Roentgenianorum
* Pulsar

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Zhang, Bing; Xu, R.X.; Qiao, G.J. (2000). "Nature and Nurture: a Model for Soft Gamma-Ray Repeaters". *The Astrophysical Journal* **545** (2): 127–129. arXiv:astro-ph/0010225
3. 1 2 3  Duncan, Robert C. (Maius 1998). "The March 5th Event". *Magnetars', Soft Gamma Repeaters & Very Strong Magnetic Fields*. University of Texas at Austin
4. ↑  De nomine Latino *receptri*, vide Corbeil, Jean-Claude; Archambault, Ariane (2003). *Vocabula astronomica ex Orbe Picto pentaglotto excerpta et Latinê reddita: pars prima*. Stuttgart: Ernst Klett Sprachen  [archivum].
5. 1 2  Dooling, Dave (20 Maii 1998). ""Magnetar" discovery solves 19-year-old mystery". NASA
*Vide etiam paginam discretivam:* Planum (discretiva)

**Maris aequor** est limes medianae altitudinis superficiei oceani. Adhibetur autem mensurae altitudinis, quae appellari potest *super maris aequor*.

De vocabulis
------------

Columella locutionem hoc sensu utitur in libris de re rusticis: "ut in solo piscinae posita libella septem pedibus sublimius esse maris aequor ostendat" et "sin autem locus ubi uiuarium constituere censemus pari libra cum aequore maris est". Alibi autem *aequor* "mare placidum" saepe significat; ut apud Varronem: "aequor mare appellatum, quod aequatum cum commotum vento non est".

De mutatione
------------

Crescit et decrescit maris aequor propter rationes diversas. Liquefactio glaciariorum eam crescere facit, glaciatio decrescere. Expectatur itaque ut calefactio globalis planum marinum augeat. Breviores mutationes (semel aut bis in die) a fluxu maris efficiuntur.

Notae
-----

1. ↑  Columella, *De re rustica* 8.17.3.6 et 8.17.4.2.
2. ↑  Varro, *De lingua latina*, 7.23.2.

Bibliographia
-------------

* Anny Cazenave et al. "The rate of sea-level rise" in *Nature Climate Change* (23 Martii 2014)
* Anny Cazenave et al. "Chapter 13: Sea Level Change" in *Climate Change 2013: The Physical Science Basis. Contribution of Working Group I to the Fifth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change* (2013)
Wikidata Alexander Višnevskij
Res apud Vicidata repertae:Alexander Višnevskij: imagoAlexander Višnevskij: imago
*Nativitas*: 23 Augusti 1874; Nizhny Chiryurt  
*Obitus*: 13 Novembris 1948; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: medicus, Chirurgus  
*Patronus*: Universitas Casanensis
**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of the Red Banner of Labour, Honored Scientist of the RSFSR, Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow"  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Alexander Basilii filius Višnevskij** seu **Wishnevsky** (Russice Александр Васильевич Вишневский, tr. *Aleksandr Vasil'evič Višnevskij*; in pago Novoaleksandrovka regionis Daghestanicae Imperii Russici natus die 23 Augusti [4 Septembris] 1874, Moscuae mortuus die 13 Novembris 1948) fuit chirurgus Russicus et Sovieticus, alumnus facultatis medicae et dein professor Universitatis Casanensis, socius ordinarius Academiae Scientiarum Medicarum URSS ab anno 1946. Linimentum balsamicum Wishnevsky notum creavit. Praemio Staliniano gradus secundi (anno 1942) nonnullisque aliis lauris ornatus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
**Alexander Teti Editor** (vulgo *Sandro Teti Editore*) est domus editoria, quae ab Alexandro Dominico Teti nomen ducit quaeque ab ipso Romae anno 2004 condita est. Edit quattuor librorum ordines, titulis *Immagine*, *Historos*, *I Russi in Italia* et *Zigzag*. Quorum primus, *Immagine* appellatus, opera lectoribus proponit de arte pingendi, de arte photographica deque arte statuaria conscripta.
Secundus, vero, cui *Historos* index, valida praebet, Luciano Canfora moderante, interpretationis instrumenta, quibus eventus ad historiam pertinentes ab harum rerum cultoribus facilius et attingi et intellegi possint.
Tertius, porro, *I Russi in Italia* vocatus, narrat de variis humanitatis vinculis quae inter gentem utramque intercedunt. Quartus, demum, *Zigzag* inscriptus, hodiernorum continet sive scriptorum opera, sive poetarum carmina. 

Inter auctores, quorum libri, his annis, ab ipsa domo editoria sunt typis impressi, Žhores Alfërov et Carolus Rubbia adnumerantur, praemio Nobeliano insigniti, nec non Conradus Augias, Iohannes Biondillo, Lucianus Canfora, Ascanius Celestini, Ivan Della Mea, Francus Ferrarotti, Marius Geymonat, Henricus Mentana, Paulus Nori, Moni Ovadia, Igiaba Scego, rerum antiquarum studiosi, una cum Valentino Parlato diurnario insigni.

Alexander Teti etiam praeest Operi Fundato Alferov Italia (*Fondazione Alferov Italia*).
**Flavius Avienus Iunior** (natus saeculo 5, mortuus post annum 509) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.

Familia
-------

Avienus e gente nobili Decia ortus est. Pater Avieni Flavius Caecina Decius Maximus Basilius Iunior erat, qui anno 480 consulatum gesserat. Fratres fuerunt Flavius Faustus Albinus (consul anni 493), Flavius Theodorus (consul 505) et Flavius Inportunus Iunior, qui anno 509 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 501 Avienus ipse consulatum gessit, una cum Flavio Patricio consulatum gessit. Anno 504 litteras ab Ennodio accepit et anno 509 *patricius* nominatus est. Anno 507 vel 509 cum fratre Flavio Fausto Albino praeses factionis prasini factus est et ei novos pantomimos donavit.

Bibliographia
-------------

Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Flavius Avienus iunior (3)", The Prosopography of the Later Roman Empire, volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0521201594, p. 193.

### Notae

1. ↑  Magnus Felix Ennodius, Ep. II 28
2. ↑  Ennodius, Ep. III 8
3. ↑  Cassiodorus, Variae I 20
4. ↑  Cassiodorus, Variae I 20

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: ***in oriente*: Flavius Patricius et Flavius Hypatius; *in occidente*: *iterum post consulatum Paulini***  |  **Consul** 501cumFlavio Pompeio | Successores: **Rufius Magnus Faustus Avienus Iunior et Flavius Probus**  |
Flavium Belisarium veterem a sinistra imaginis parte situm Franciscus Andreas Vincent anno 1776 pinxit.
**Flavius Belisarius** (Graece: Βελισάριος) fuit magister militum imperatore Augusto Iustiniano eius nominis primo regnante. Natus est circa annum 505; mortuus est anno 565. Uxorem duxit Antoninam.

De vita
-------

Belisarius verisimiliter natus est in oppido nomine Germane vel Germania circa annum 505. Adulescens fuit in Byzantino exercitu bucellarius Iustini eius nominis primi. Illo mortuo, magister militum in orientali parte regni Byzantini est factus ut contra Persas pugnaret. Mense Iunio anni 530 Persas Darae vicit, sed postea ante Euphratem revictus est. Mense Ianuario anni 532 seditio "Nica" nomine exarsit, et Belisarius illam severe repressit.

Flavium Belisarium Iacobus Ludovicus David anno 1781 pinxit
Annis 533–534, regnante Gelimero, Vandalorum re, Flavius expeditionem contra Vandalos duxit, et illos in pugnis "ad decimum" atque apud "Tricamarum" vicit. Annis 535–548 expeditionem in Italia contra Gothos duxit. Anno 535 etiam consul nominatus est. Capta Ravenna, Gothi Italiae coronam ei porrexerunt, sed recusavit. Cum Iustinianus Belisario invideret, eum in patriam ut pugnat in Syria revocavit. Anno 548, victis copiis Syrorum, in Italiam redivit sed, cum exiguum militium numerum haberet, profligatus est. Anno 549 profligavit copias Moesiae. Anno 559 profligavit Hunnos. Anno 562 Iustinianus actionem perduellionis Belisario intendit, sed accusatio fuit falsa. Anno 565 Flavius Belisarius mortuus est.

Fontes
------

* Procopius, *Bella*
* Procopius, *Historia arcana*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus Augustus IV et Flavius Decius Paulinus Iunior**  |  **Consul** 535sine collega | Successores: ***Post consulatum Belisarii* Proximus consul: Flavius Ioannes (anno 538)**  |
**Flavius Equitius** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus ac militaris Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 364, post mortem imperatoris Ioviani Equitius, tum *tribunus primae scholae Scrutariorum*, inter candidatos Augusti breviter nominatus est, sed tum Valentinianus I a ducibus militum electus est, quod Equitius esset *asper et subagrestis*. Paulo post comes et praepositus Illyriciano exercitui factus est. Anno 365 a Valentiniano tum Procopio usurpatore presso *magister utriusque militiae* in Illyrico promotus est. Hoc officio fungens legatos Procopii in hanc regionem missos intercepit et necari iussit. Anno 366 milites in orientem ducebat, ut Procopium supprimeret atque idcirco Philippopolim obsidere in animo habebat, cum nuntius Procopii mortui allatus est. Postea Flavius Maximinus praefectus praetorio Galliarum eum *pervicacem et desidem* vituperavit, quod munimenta limitum a Valentiniano iussa nondum perfecta essent. Anno 374 una cum Gratiano Augusto iuveni consulatum gessit. Anno 375 Valentiniano I mortuo Equitius pro Valentiniano II nitibatur, qui puer quattuorum annorum Augustus tum militibus Viennae proclamatus est.

Nota
----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XXVI 1,4
2. ↑  Op.cit. XXVI 5,3
3. ↑  Loc.cit. §§ 10-11
4. ↑  Op.cit. XXVI 7,11
5. ↑  Op.cit. XXVI 10,4
6. ↑  Op.cit. XXIX 6,3
7. ↑  Zosimus, Historia Nova, IV 19,1; Aurelius Victor, Epitome de Caesaribus, XLV 10

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus IV et Imp. Caesar Flavius Valens Augustus IV**  |  **Consul** 374cumImp. Caesare Flavio Gratiano Augusto III | Successores: ***Post consulatum Gratiani Augusti III et Equitii***  |
**Kiminobu Soma** (Iaponice: 相馬 公信) natus anno MCMXLII, iaponicus musicae compositor est. Magister etiam operariorum chori carbonis fodinae in Iubari (Iaponice: 夕張), in anno MCMLXVI in musicam componendo se exercere incepit. Miles motus Vocis canorae Iaponiae (Iaponice: 日本のうたごえ / うたごえ運動), qualis auctor historici hymni subter illustrati preclarissimus est.

Cospicuum musicum opus
----------------------

*Via unica* (Iaponice: ひとすじの道) supra carmen de Fumoto Takeishi (Iaponice: 武石梺), id est hymnus Factionis Communisticae Iaponicae electus per certamen musicae componendae in anno MCMLXXII pro Factionis quinquagesimi anni commemoratione.

Notae
-----

1. ↑  *Bunka-hyoron* (Iaponice: 文化評論, culturarum mensilis recensio Factionis Comunisticae Iaponicae: Catalogus NDL[IA]), in pagina CDXVI numeris specialis Septembris MCMLXXII.
2. ↑  Idem, in pagina CLXXV.

Nexus interni
-------------

* Factio Communistica Iaponica
* Chorus Fautorum Factionis Communisticae Iaponicae
* Vox canora Iaponiae

Nexus externi
-------------

* Pagina siti publici sedis in Hokkaido Factionis Communisticae Iaponicae (Iaponice). Notitia: Kiminobu Soma praefectus Factionis sedis in Iubari circa institutum oeconomicum ad reficiendum pro municipio petitionem proposuit (Ianuario MMX).
* Situs publicus Factionis Communisticae Iaponicae (Anglice) 日本共産党中央委員会ホームページ（英語）

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Flavius Eutolmius Tatianus** (natus ignoto anno, mortuus post annum 392) vir publicus Romanus fuit.

Familia
-------

Pater eius Antonius Tatianus annis 360 - 364 praeses Cariae provinciae erat.

Cursus honorum
--------------

Ipse Eutolmius cursum *assessor* coepit, deinde post annum 360 praeses Thebaidis provinciae erat, annis 367 - 370 Praefectus Aegypti. Tum ad annum 374 Dioecesem Orientis administravit. Annis 374 - 380  *comes sacrarum largitionum* erat. Tum privatus ad annum 388 in Lycia vivebat. Die 16 Iunii 388 Praefectus praetorio per Orientem ab imperatore Theodosio nominatus est. Anno 391 una cum Quinto Aurelio Symmacho consulatum gessit. Anno 392 Flavius Rufinus ei successit et Eutolmius in exilium missus est. Paulo post mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly T. 12/1 c. 43

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus IV et Flavius Neoterius**  |  **Consul** 391cumQuinto Aurelio Symmacho | Successores: **Imp. Caesar Flavius Arcadius Augustus II et Flavius Rufinus**  |
**Flavius Eutharicus Cillica** (natus saeculo 5, mortuus anno 522) fuit princeps e gente regia Visigothorum.

Familia
-------

Eutharicus Amalasuntham filiam Theodorici regis Ostrogothorum in matrimonium duxit et heres imperii fuit. Filius eius Athalaricus (516–534) erat, filia Matasuentha (518–550).

Cursus honorum
--------------

Anno 519 una cum Imp. Caesare Flavio Iustino Augusto imperatore Imperii Romani Orientalis consulatum gessit. Quod ante Theodoricum mortuus erat, filius eius Athalaricus ei rex Ostrogothorum successit.

Bibliographia
-------------

* Cristini, Marco, *Eutarico Cillica successore di Teoderico*, in *Aevum* 92 (2018), pp. 297-307.
* Martindale, John R. "Fl. Eutharicus Cillica", The Prosopography of the Later Roman Empire, vol. II, Cambridge University Press, 1992, p. 438.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Anastasius Paulus Probus Moschianus Probus Magnus**  |  **Consul** 519cumImp. Caesare Flavio Iustino Augusto | Successores: **Flavius Rusticius et Flavius Vitalianus**  |
Pumex e monte Nivario
**Pumex** est saxum igneum, genus vitri vulcanici; lava, quae cito refriguit, est. Lapis est asper, cavernosissimus, spongiosissmus et levissimus; pumex in aqua natat, donec madescit. Colores habet gilvum vel fuscum vel caesium canescentem.

Pumex ad poliendum conformatus
Pumice antiquitus cutes et membranae poliebantur, ne aspera sint. Saepius libelli pumice expoliti a poetis Romanis memorantur. Catullus dicit:

> Cui dono lepidum novum libellum,  
> 
> Arida modo pumice expolitum?
> 
> 

necnon:

> ...cartae regiae, novi libri,  
> 
> 
> 
> novi umbilici, lora rubra, membranae,  
> 
> 
> 
> derecta plumbo et pumice omnia aequata.
> 
> 

Martialis addit:

> ...liber aspero  
> 
> Morsu pumice aridi politus.
> 
> 

Ovidius in *Tristiis*:

> Nec fragili geminae poliantur pumice frontes.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  1, 1-2.
2. ↑  21, 6-8.
3. ↑  VIII 72.
4. ↑  I 11.

Nexus externi
-------------

Aegidii Forcellini *Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis sub verbo

* De pumice in *Britannica* **(Anglice)**
* De pumice in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft* **(Theodisce)**
Wikidata Otter
Res apud Vicidata repertae:Otter: insigneOtter: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°14′0″N 9°44′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 771  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tostedt (commune generale), Circulus Harburgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 34.13 chiliometrum quadratum, 34.24 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Knick  

**Tabula aut despectus**

Otter: situsOtter: situs
Centrum communis Otter
Taberna Schünhoff in Otter
**Otter** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Harburgensis. Otter etiam pars communis generalis Tostedt est. Ad Otter commune etiam vicus Todtshorn pertinet.

Historia
--------

Otter vicus primo anno 1319 in actis descriptum olim pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis a 1810 ad 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 Otter pars Saxoniae Inferioris erat et ab anno 1972 pars Tostedt communis generalis est. Eodem anno vicus Todtshorn cum Otter coniunctus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Otter** spectant. |

* www.otter.de
* Pagina communis generalis Tostedt de vico Otter