recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Caesarocoxaga
Res apud Vicidata repertae:Caesarocoxaga: insigneCaesarocoxaga: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°37′58″N 47°53′45″E  
*Numerus incolarum*: 266 675  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Йошкар-Ола
**Gestio**

*Praefectus*: Evgeny Vasilievich Maslov  
*Procuratio superior*: Yoshkar-Ola Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 100.39 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sabaria, Avaricum Biturigum, Principitonia, Astrachanum, Kemer  

**Caesarocoxaga** vel vulgo ***Joškar-Ola*** (Mari Russiceque *Йошкар-Ола*, quod in lingua Mari pratensi *Urbem rubram* significat) est caput rei publicae Mari El Foederationis Russicae, cui sunt 260 352 incolae. In ripa Coxagae Minoris situm est.

Historia
--------

Castellum anno 1584 a tzare Theodori Ioannis filii in ripa Coxagae Minoris, accolae Volgae sinistri, conditum est. Usque ad annum 1919 *Carevokokšajsk* (*Царевококшайск*, i.e. *Urbs tzaris ad Coxagam*) appellabatur, inter annos 1919 et 1927, *Krasnokokšajsk* (*Краснококшайск*, *Urbs rubra ad Coxagam*). Urbs anno 1984 Ordine Vexilli Rubri Laborisru affecta est. Hoc tempore Caesarocoxaga est urbs industriae, scientiae naturalis, cultúsque humani; etiam una ex magnis locis culturae Finno-Ugricae habetur.

Caesarocoxaga initio saeculi XX

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 482. De nomine priore. V. infra Schererii tabellas de nomine fluminis.
2. ↑  V. Henrici Scherer *Tabellae geographicae ...*, p. 177.

Nexus interni
-------------

* 2910 Yoshkar-Ola

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caesarocoxagam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°37′58″N 47°53′45″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Porta interretialis administrationis urbis Caesarocoxagae (Russice)
* Situs periegesis (Russice, Mari, Anglice)
**Tempus laboris** est summum tempus in quo laborator suam operam cum remuneratione facit.

Universa Iurum Humanorum Declaratio et Pactio internationalis de iuribus oeconomicis, socialibus et culturalibus limitationem temporis laboris otiumque postulant ad ius laborandi sive salutem et dignitatem laboratorum protegendum. Et Pactiones de Societatis Internationalis Laboris de limitatione laboris  et Charta Socialis Europaea.

Tempus laboris per annum civitatium OECD anno 2004
Temporibus praeteritis laboratores longo tempore laborare saepe plus quam 12 horas per diem compellati sunt. Quod Carolus Marx de tempore laboris in suo libro *De Capitali* tractavit. Et longum tempus laboris extra legem causa depressionis et mortis voluntariae iudicavit.

Hodie norma legis tempore laboris est 35 horae per hebdomadem in Francia, 40 horae gradu internationali, et gradus optimus mundi est in Nederlandia, circa 30 horae per hebdomadem.

Nexus interni
-------------

* Dies laboris
* Salarium minimum
* Servitus salariaria

Notae
-----

1. ↑  Universa Iurum Humanorum Declaratio, articulus 24
2. ↑  Pactio internationalis de iuribus oeconomicis, socialibus et culturalibus, articulus 7
3. ↑  Pactio Prima et Pactio XXX ab ILO
4. ↑  Charta Socialis Europaea, articulus 2
5. ↑  Carolus Marx, *Das Kapital, Volumen I*, Sectio III, Caput 8 et VI, Caput 18
6. ↑  *Das Kapital, Volumen I*, Sectio IV, Caput 24
Wikidata Buriatia
Res apud Vicidata repertae:Buriatia: insigneBuriatia: insigneBuriatia: vexillumBuriatia: vexillum
res publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°48′0″N 109°20′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Khövsgöl, Bulgan Province, Selenge Province, Tuva, Regio Ircutensis, Territorium Transbaicalicum
**Forma**

*Area*: 351 300 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Udinium  

**Gestio**

*Praefectus*: Aleksey Tsydenov  

**Vita**

*Incolae*: 985 431  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Buriatica  
*Zona horaria*: Tempus Ircutianum, UTC+8, Asia/Irkutsk  

**Commemoratio**

*Paean*: Anthem of the Republic of Buryatia  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 03
**Tabula aut despectus**

Buriatia: situsBuriatia: situs
**Buriatia,** vel pleniter **Res Publica Buriatia** (Russice Республика Бурятия, tr. *Respublika Burjatija*; Buriatice Буряад Улас, tr. *Burjaad Ulas*) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1923 constitutum. Ex anno 2000 ad Districtum Foederalem Sibericum pertinebat et anno 2018 in Districum Foederalem Extremorientalem inclusum est. 

Tabula Buriatiae
Buriatia cum re publica Tuva, regione Ircutensi et territorio Transbaicalico Russiae atque cum Mongolia contermina est. Aream 351 334 chm² et circa 982 milia incolarum anno 2016 habuit. Plus quam undeviginti gentes eam incolunt, quarum plurimae sunt Russi (64,9%) et Buriati (29,5%).

Urbes
-----

Metropolis Buriatiae Udinium est. Aliae urbes Kiachta, Bargusinus, Selengia sunt.

Montes
------

Saiani montes, quorum iugum Alpes Tunkinenses sunt, rei publicae partem occupant. Iugum Baicalense et planities montana Baicalensis Borealis a regione Ircutensi rem publicam separant.

Flumina
-------

Flumina rei publicae Selenga cum Uda et Dsida accolis, Angara Superior, Bargusinus, Ircutus, Occa, Witimus sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Бурятия*. Cf. "Species rarae lichenum Buriatiae" .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Buriatiam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°48′0″N 109°20′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Situs interretialis administrationis Buriatiae.
Wikidata Udinium
Res apud Vicidata repertae:Udinium: insigneUdinium: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 51°49′38″N 107°36′23″E  
*Numerus incolarum*: 439 128  
*Zona horaria*: UTC+8  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Улаан-Үдэ, Улан-Удэ
**Gestio**

*Praefectus*: Aleksandr Gołkow, Igor Yurievich Shutenkov  
*Procuratio superior*: Ulan-Ude Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 347.6 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Zheleznodorozhny District, Sovetsky District, Oktyabrsky District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Taipeia, Berkeleia, Elista, Omium, Changchun, Sympheropolis, Yeongwol County, Yamagata, Ulanqab, Ulanbatoria, Rumoi, Manzhouli, Lanzhou, Hulunbuir, Huhehaote, Haeju, Erenhot, Erdenet, Donetsk, Darkhan, Anyang  

**Udinium,** , vulgo ***Ulan-Ude*** (Russice Улан-Удэ, Buriatice Улаан Үдэ, i.e. 'rubra Uda'), est urbs in Russia, in Siberia orientali, caput rei publicae Buriatiae. Situm est in ripa dextra Selengae fluvii prope ad ostium Udae fluminis. Circa 427 milia incolarum habet.

Udinium, anno 1666 conditum, initio erat castellum Sibiricum, dein factum est urbs, quae fuit valens sedes mercaturae. Nunc est valens sedes scientiae et culturae, industiae, mercaturae atque transportationis, stationem ferriviarum et aeroportum habens. Urbi sunt multa monumenta historiae et architecturae.

Nota
----

1. ↑  Ioannis Amman *Stirpium rariorum in imperio rutheno sponte provenientium icones et descriptiones*, p. 12; de nomine priore Russico *Udinsk*, quo ante annum 1735 ferebat; dein *Verchneudinsk* (*Верхнеудинск*) nominabatur, i.e. **Udinium Superius** (Udinium Inferius, *Нижнеудинск*, usque adhuc nomen suum habet).
2. ↑  Ab anno 1934.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°49′38″N 107°36′23″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Udinium** spectant. |
Lacus Tokko Maior in planitie montana Aldanica, haud longe a Neriungri urbe
**Planities montana Aldanica** est planities montana Siberiae boreorientalis in Iacutia re publica Russiae sita. Divortium aquarum Olecmae et Utschuri fluminum est. Aldanus est finis planitiei montanae borealis, Olecma occidentalis, Utschurus orientalis, iugum Palmarium australis. Punctum planitiei Aldanicae montanae altissimum 2306 metra habet. Altitudo media 1000 m est. 

Lapide fissili et gneisso montes planitiei Aldanicae compositae sunt. Taiga laricina planitiem operit, quae locis altioribus (supra 1300 m) in tundram montanam mutatur. Terra inter urbes Aldanum, Neriungri, et Tschulmanem paene inhabitabilis est; ferrivia ab Amure ad Iacutiam planitiem transit. 

Timpton flumen per planitiem montanam Aldanicam fluit; Amga et Talba hic oriuntur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Алданское нагорье*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°37′0″N 125°24′0″E, 57°0′0″N 127°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Aegina (insula)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°43′48″N 23°29′24″E  
*Numerus incolarum*: 13 056  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Attica  

**Geographia**

*Superficies*: 87.4 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Aegina

  

**Aegīna** (-ae, *f.* / -orum *n.*) (Graece: Αἴγινα) est insula et praecipua eius urbs in Sinu Saronico in Graecia. Hoc nomen ei primum imposuisse dicitur Aeacus, primus insulae rex, a matre sua Aegina.

Historia
--------

Nomen a nympha Aegina duxisse dicebatur quam Zeus praegnantem in insula deserta occultavit ubi Aeacum peperit cuius precibus motus pater deum hominumque populum ex ipsa terra ei genuisse narrabatur. Et Aeacus et eius proles, Aeacidae dicti, cultu heroico in insula honorabantur.

Sexto saeculo exeunte et quinto saeculo a.C.n. ineunte maxime floruit civitas Aegina tum cum numero navium ipsas Athenas superabat, unde diuturnum certamen et rivalitas inter eas orta est. Secundum Herodotum pugna Salaminia (480 a.C.n.) fortissime omnium Graecorum pugnaverunt Aeginetae, secundo loco tantum Athenienses. Anno 457 a.C.n. Athenienses victores insulam subegerunt et anno 431 incolas accusatos quod bellum movissent expulerunt qui in Peloponnesum fugerunt apud Lacedaemonios. Victis Athenis anno 404 a.C.n. Aegineti patriam et libertatem quidem recuperarunt, ad pristinam potentiam et prosperitatem numquam pervenerunt.

Incolae notabiles
-----------------

* Paulus Aegineta

Fontes
------

Portus *Aeginae*
* Herodotus *Erato* 49-50 et 85-92
* Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 29.2-30.4
* Strabo, *Geographica* VIII.6.16
* Thucydides, libro primo *De bello Peloponnesiaco* 67 et 105 necnon libro secundo 27

Notae
-----

1. ↑  Herodotus, *Urania* 64
2. ↑  *Erato* 89
3. ↑  Herodotus, *Terpsichore* 80-89; *Erato* 49-50 et 85-92.
4. ↑  *Urania* 91-93.
5. ↑  Thucydides I.67ː querebantur enim occulte apud Peloponnesios quod autonomiam spreto foefere amisissent. Cf Plutarchus, *Pericles* 5.8 et 34.2.
6. ↑  Thucydides II.27 et IV.56-57.
7. ↑  Plutarchus, *Lysander*, 16.

Nexus interni
-------------

* Colona
Fertilizatio in hominibus sapientibus. Semen et ovum per fertilizationem coniunguntur, conceptum efficientes, qui se per octo aut novem dies in vallo uterino implantabunt, ubi novem menses habitabit.
**Implantatio** in hominibus sapientibus aliisque mammalibus praeter monotremata est prima graviditatis statio, cum conceptus, hac in statione progressus antenatalis mera blastocystis, in vallo uterino adhaerescit. Fetus per hanc adhaesionem oxygenium et nutrimenta ex matre accipit ut crescere possit. Implantatio ovi fertilizati in hominibus plerumque fit novem fere dies post ovulationem, a sex ad duodecim dies varians.

Nexus interni
-------------

* Diapausa embryonica

Notae
-----

1. ↑  Walter 2004.
2. ↑  Wilcox, Baird, et Weinberg 1999.

Bibliographia
-------------

* Miller, Karl. 2004. Letters to the Editor: Does Pregnancy Begin at Fertilization: In Response. *Family Medicine,* November-December, 690–691. PDF.
* Wilcox, A. J. D. D. Baird, et C. R. Weinberg. 1999. Time of implantation of the Conceptus and loss of pregnancy. *New England Journal of Medicine* 340(23):1796–1799. PMID 10362823. doi:10.1056/NEJM199906103402304.

Nexus externi
-------------

* "Implantation of the blastocyst and early development of the placenta and embryo" Google Books.
Wikidata Ioannes Crowe Ransom
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Crowe Ransom: imagoIoannes Crowe Ransom: imago
*Nativitas*: 30 Aprilis 1888; Pulaski  
*Obitus*: 3 Iulii 1974; Gambier  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: poëta, essayist, scriptor, criticus litterarum, diurnarius, magister, editor, editor  
*Patronus*: Kenyon College, Vanderbilt University
**Memoria**

*Laurae*: Guggenheim Fellowship, Bollingen Prize, National Book Award for Poetry, Emerson-Thoreau Medal, Rhodes Scholarship, Academy of American Poets Fellowship, Russell Loines Award for Poetry  

Ioannes Crowe Ransom.
**Ioannes Crowe Ransom** (30 Aprilis 1888—3 Iulii 1974) fuit educator, eruditus, iudex litterarius, poeta, scriptor commentariorum, et editor Americanus, qui unus habetur ex conditoribus Iudicii Novi, scholae iudicii litterarii. Cum professor in Collegio Kenyonano esset, primus fuit editor principalis *Kenyon Review,* periodici magni aestimati. Ransom, magister observatissimus et consiliarius aetatum discipulorum perpolitorum, poeta et scriptor commentariorum praemia abstulit.

Inter suis discipulis notissimis sunt Donaldus Davidson, Randall Jarrell, Robertus Lowell, Andreas Nelson Lytle, Allen Tate, Petrus Taylor, Robertus Macauley, Robertus Penn Warren, E. L. Doctorow, Cleanth Brooks, Ricardus M. Weaver, et Constantinus Patrides (Discipulus Rhodensis, qui monographum de *Lycida,* poemate Ioannis Miltoni, memoriae Ransomianae dicavit).

Ransom dux fuit Iudicii Novi, scholae iudicii litterarii quod ex *The New Criticism* ('Novum Iudicium'), libro commentariorum (1941) appellatur. Doctrina Novi Iudicii, quod in cogitatione litteraria Americana per medium saeculum vicensium dominabatur, lectionem intimam et iudicium in textibus conditum, potius quam inclinationem animi non textualem vel historiam non textualem vehementius dixit.

Bibliographia
-------------

* Grammer, John. 1998. Fairly Agrarian. *Mississippi Quarterly* 52(1).
* Nelson, Cary, et Edward Brunnet. John Crowe Ransom. In *Modern American Poetry.* Urbana-Champaign: University of Illinois.
* Quinlan, Kieran. 1999. John Crowe Ransom. In *American National Biography.* Oxford University Press.
* Ransom, John Crowe. 1937. Criticism, Inc. *The Virginia Quarterly Review,* autumno.
* Tillinghast, Richard. 1997. John Crowe Ransom: Tennessee's Major Minor Poet. *New Criterion* 15(6).
* Warren, Robert Penn. 1935. John Crowe Ransom: A Study in Irony. *The Virginia Quarterly Review* hieme.
* Young, Thomas Daniel. 1976. *Gentleman in a Dustcoat: A Biography of John Crowe Ransom.* Baton Rouge: Louisiana State University Press. ISBN 0807101907, ISBN 0807122555.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Ioannes Crowe Ransom** spectant. |

* A John Crowe Ransom Chronology from Special Collections, www.english.illinois.edu
* "The John Crowe Ransom Papers," library.wustl.edu
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Ferrum - **Cobaltum** - Niccolum |
|   **Co**↓ Rh  |
| Systema periodica
Systema Periodica |

 |
| **Geralis** |
| Nomen, symbolus, numerus | Cobaltum, Co, 27 |
| Familia | transitionis metallum |
| Grex, Periodus, Columna | 9, 4, d |
| Densitas | 8.90 g/cm³ |
| Color | metallicum argentoalbum
Cobaltum |
| **Proprietates atomicae** |
| Massa atomica | 58.933195(5) g/mol |
| Atomicus radius | 135 (145) picometra |
| Covalens radius | 126 pm |

**Cobaltum**, signo **Co**, est elementum chemicum metallicum transitionis numeri atomici **27**.

De nomine
---------

Verbum "cobaltum" deductum est a verbo germanico *Kobold,* quod manem malum significat, ita appellatum a metallicis qui in fodinis laboraverunt, quia veneficium fuit et aerumnas multas fecit in aerem elementorum aliorum effodendo, ut qualitatem eorum diminuit. Etiam putabatur a metallicis ut illi *Kobolde* in fodinas argenti nocte intrarent argentum cleptum et cobaltium repositum. Nomen ultimo fortasse est derivatum ab verbo graeco antiquo *Κόβαλος,* quod "furcifer" significat, et nonnulli id dicunt fontem etiam radicem esse verbi *Kobold*, verbi anglici *goblin,* et cobalti scilicet ipsi, tametsi Lexicon Linguae Anglica Oxoniensis hanc etymologiam esse incertam dicit.

Proprietates
------------

Vitra a cobalto turpata
Cobaltum durum magneticum est argentoalbum. 

Cobaltum-60, isotopium manu factum, quod radioactivum est, ad morbos cancrosos medicandos. 

Cum elementis aliis mixtum, Cobaltum colorem vitri ad caeruleum mutat.

Pulvis cobaltii perfacile in incendiam ducitur.

Est veneficium et radioactivum. Radios gammosos emmitit, qui adhibetur bacteria in fructibus holeribusque sterilia factum.

Geologia
--------

Cobalti aes
Cobaltum saepius existit in forma aeris. Non solet solum effodier, immo est productum secundum niccoli et cupri productionis. Maxima cobalti deposita in Respublica Congensi, Sina, Zambia, Russia et Australia. Invenitur etiam in Finnia, Atropatene, et Casachia.

Notae
-----

1. ↑  "Cobaltum": Peter van der Krogt, "Elementa chemica" apud situm *Elementymology & Elements Multidict*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cobaltum** spectant. |

* WebElements.com – Cobalt
* Hoc elementum apud *Patreon: periodic videos*

Elementa chemica: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 1 H 2 He 3 Li 4 Be 5 B 6 C 7 N 8 O 9 F 10 Ne 11 Na 12 Mg 13 Al 14 Si 15 P 16 S 17 Cl 18 Ar 19 K 20 Ca 21 Sc 22 Ti 23 V 24 Cr 25 Mn 26 Fe 27 Co 28 Ni 29 Cu 30 Zn 31 Ga 32 Ge 33 As 34 Se 35 Br 36 Kr 37 Rb 38 Sr 39 Y 40 Zr 41 Nb 42 Mo 43 Tc 44 Ru 45 Rh 46 Pd 47 Ag 48 Cd 49 In 50 Sn 51 Sb 52 Te 53 I 54 Xe 55 Cs 56 Ba 57 La 58 Ce 59 Pr 60 Nd 61 Pm 62 Sm 63 Eu 64 Gd 65 Tb 66 Dy 67 Ho 68 Er 69 Tm 70 Yb 71 Lu 72 Hf 73 Ta 74 W 75 Re 76 Os 77 Ir 78 Pt 79 Au 80 Hg 81 Tl 82 Pb 83 Bi 84 Po 85 At 86 Rn 87 Fr 88 Ra 89 Ac 90 Th 91 Pa 92 U 93 Np 94 Pu 95 Am 96 Cm 97 Bk 98 Cf 99 Es 100 Fm 101 Md 102 No 103 Lr 104 Rf 105 Db 106 Sg 107 Bh 108 Hs 109 Mt 110 Ds 111 Rg 112 Cn 113 Nh 114 Fl 115 Mc 116 Lv 117 Ts 118 Og
*Elementum • Systema periodicum* |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec est petitio.**
Quidam, tu fortasse, petitionem formulae {{Movenda}} incepit. Ad petitionem complendam **ratio in paginam disputationis scribenda est**. Ratione scripta, huc reveni ut formam finalem formulae {{Movenda}} videas.
Credis hoc nuntium obsolevisse? Tibi suademus ut paginam purges. |

Sententia artis speculli orbem terrae cirumagenti ut spatio-temporalem metatur.
**Continuum spatio-temporale** in physica est continuum mathematicum ubi coordinatis trebus *(x,y,z)* quae ad directiones in spatio pertinent augetur coordinata *ct* ut accipiamus vector quattuor dimensionum *(x,y,z,ct)*. Punctum in hoc continuo a coordinatis istis descriptum denominatur *eventum*.

In systemate coordinatarum Cartesiano trium dimensionum distantia (spatialis) puncti cuiusdam ab origine ratiocinatur formula

{\displaystyle r={\sqrt {x^{2}+y^{2}+z^{2}}}}.
Continuo spatio-temporali autem distantia datur formula :

{\displaystyle r={\sqrt {x^{2}+y^{2}+z^{2}-(ct)^{2}}}}
ubi ct quadratum non additur, sed subtrahitur!

Haec distantia quattuor dimensionum, illam distantiam tredemensionalem contra, a statu spectatoris secundum theoriam relativitatis specialis non dependet. Luci, quae ab origine celeritate *c* amovet, semper aequatio *r = 0* valet. Inde sequitur *constantia celeritatis luminis*, principium relativitatis specialis theoriae. 

Rerum exitus, quorum argumentum radicis positivum est, tantum in vices distant, ne radius lucis ab altero ad alterum pervenire possit. Hoc tantum celeritate plus quam lucis fieri posset. Cum quod ad lucem vel materiam attinet modo per lucem vel materiam referre possit materiaque secundum theoriam relativitatis numquam tam celeris quam lux esse possit, fieri non potest ut illi rerum exitus vel causa vel effectus alterius sint. Spatio quattuor dimensionum ergo biceps est: Rerum exitus distantiae imaginaris a spectatore videri possunt. Ceteri exitus nimium remoti fieri nullo modo potest ut spectentur.

Nexus interni
-------------

* Foramen vermis
* Fluctus Gravitatis
* Philosophia spatii et temporis
* Temporalitas

Nexus externi
-------------

* Albertus Einstein: *Space-Time,* commentatio in *Encyclopaedia Britannica* anno 1926 edita.
Cor inter diastolen ventricularem.
*Vide etiam paginam discretivam*
**Diastole**, pars cycli cardiaci, est in opera cordis tempus relaxationis musculi cardiaci inter palpitationem cordis, in quo ventriculi cordis sanguine replentur. Nam sanguis oxygeniosus ex pulmonibus per atrium sinistrum in ventriculum sinistrum influit. Ex venis circulationis maioris sanguis per atrium dextrum in ventriculum dextrum influit. Contrarium diastoles est systole. 

Incipit diastole, ubi ventriculi destitit contractio et coepit relaxatio cum dilatatione. Arterioventricularibus clausis valvis pressio ventricularis sub pressionem atrialem relaxatur. Atrioventricularibus hac de causa apertis valvis sanguis in atrio coactus in ventriculum transire potest.

Etymologia
----------

Vocabulum *systole* mutuata est a verbo Graeco διαστολή 'dilatatio', quae vicissim a διά 'de-' + στέλλειν 'mittere' derivatur.

Nexus interni
-------------

* Systole

Bibliographia
-------------

* Fahlke, Christoph; Linke, Wolfgang A.; Raßler, Beate; Wiesner, Rudolf J. (2008) *Taschenatlas Physiologie*. Elsevier.
* Malsch, Gabriele (1999) Systole - Diastole: Motus cordis - Motus in omnibus : zur Geschichte eines Begriffspaars. *Archiv für Begriffsgeschichte* 41: 86-118.
* Widmaier, Eric P. (2014) *Vander's Human Physiology: The Mechanisms of Body Function.* McGraw Hill.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Cyclus cardiacus et intervallum QT**. In electrocardiogramma intervallum QT est (caeruleum) spatium inter undae Q initium et T finem. *Complex* - complexus, *Interval* - intervallum, *Segment* - segmentum
**Intervallum QT** est electrocardiogrammae (ECG) mensura temporis ab undae Q initio ad undae T finem. Intervallum QT a velocitate pulsationum cordis pendet et amputatur cum cor celerius, sed prolongatur cum illud tardius pulsat. Intervallum nimis longum periculum mortis subitae grave continet. Ad periculum aestimandum ex intervallo QT computetur secundus valor **QTc** (intervallum QT correctum), quem a pluribus formulis deduci potest.

Numerosa medicamenta intervallum QT prolongare possunt.

Physiologia
-----------

Origo intervalli QT sunt proteina hERG subunitatum *alpha* canalium ionticorum kalii. Interdiu longitudo intervalli non constanter est, sed paulum vacillat. 

### Valores normales et pathologici

**Torsades de pointes**.
* Valores QTc normales virorum: 350ms — 420ms.
* Valores QTc normales feminarum: 350ms — 450ms.
* Valores QTc breviores 350ms syndroma brevis QT nominatur.
* Valores QTc normalibus longiores periculum distortus acuminum (*torsades de pointes*) significare possit.

Pathophysiologia
----------------

Longius intervallum QT nascitur cordis ventriculorum *relaxatione retarda*. Id sunt canales kalii (canales Kv11.1, nomen geni: hERG) impediti, qui effluxum kalii causam ex cellulis cordis muscularibus retardent. Non solum medicamenti sed etiam mutationes talem retardationem efficere potest (syndroma intervalli QT longi).

### Medicamenta cum effectu prolongante maiore

Exempli sunt: 

* Donepezilum
* Substantiae antipsychoticae — Thioridazinum, Melperonum, Pimozidum, Sertindolum, Quetiapinum, Ziprasidonum
* Substantiae antidepressivae — Imipraminum, Amitriptylinum, Nortriptylinum, Doxepinum, Maprotilinum, velut Citalopramum.
* Lithium
* Methadonum

Symptomata prolongationis: syncopa, vertigo, convulsiones, in extremum (sed raro) fibrillatio ventricularis. Per haec imprimis combinationes medicamentorum supra dictorum incrementum intervallum QT perficere queant.

Medicamenta antidepressiva *sine* effectu prolongationis intervalli QT sunt Duloxetinum, Mirtazapinum, Milnacipranum.

Notae
-----

1. ↑  alii valores QTc virorum normales usque ad 400ms alii ad 450ms dicuntur
2. ↑  alii valores QTc feminarum normales usque ad 440ms alii ad 460ms dicuntur
3. ↑  Vandenberg JI, Perry MD, Perrin MJ, Mann SA, Ke Y, Hill AP (2012). "hERG K+ channels: structure, function, and clinical significance". *Physiological Reviews* **92**: 1393-478  **(Anglice)**
4. ↑  Zhou P, Babcock J, Liu L, Li M, Gao Z (2011). *Activation of human ether-a-go-go related gene (hERG) potassium channels by small molecules*. **32**. pp. 781-8  **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Cor
* Electrocardiogramma

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis retis biopharmaceuticalis **(Anglice)**
* Calculator interretialis intervalli QT **(Anglice)**
Wikidata Sylvania Burton
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1964; Salybia  
*Patria*: Dominica  

**Sylvania Burton** (Salybiae in oppido anno fere 1965 nata) est politica Dominicae. Prima mulierum praeses Dominicae meret; prima Caraibum (qui populus *Kalinago* in insula Dominica appellari solet) in supremum officium politicum promota est.

Alumna est Universitatis Sancti Francisci Xaverii Antigonish in urbe Canadae, ubi evolutione rurali studebat, insuper universitatis Mancuniensis in Anglia. Recentius apud universitatem Cooperationis Internationalis in urbe S. Iosephi Costaricae erudiebatur.

A secretis meruit communitati Kalinago ab anno 1985 usque in 1992. Ab hoc anno sub regimine Dominicano variis muneribus operam dabat. Secretaria fuit primo apud ministerium rerum socialium, secundo apud ministerium negotiorum externorum. Secretaria denuo permansit iuxta illud ministerium quod de circumiectu, evolutione rurali, rebus populi *Kalinago* agebat.

Sylvania Burton praeses civitatis a parlamento Dominicano die 27 Septembris 2023 electa est.

Notae
-----

1. ↑  Annum aetatis octavum et quinquagesimum anno 2023 agebat secundum Dominica News Online (2023), Popovic (2023): anno 1956 nata erit secundum NTL International (2023), fortasse per errorem

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

* "Gov’t’s nominee Sylvanie Burton may soon make history as Dominica’s first female and indigenous president" (30 Augusti 2023) apud *Dominica News Online*
* ""Sylvanie Burton" the first female President of the Commonwealth of Dominica, the first indigenous president" (Octobris 2023?) apud *NTL International*
* Caroline Popovic, "Le gouvernement de la Dominique souhaite nommer une femme d’origine Kalinago chef d'État de l'île" (1 Septembris 2023) apud *La 1ère*

Praesides Dominicae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ludovicus Cools-Lartigue 1978 • Fridericus Degazon 1979 • Jenner Armour 1979 • Aurelius Marie 1980 • Clarentius Seignoret 1983 • Crispinus Sorhaindo 1993 • Vernon Shaw 1998 • Nicolaus Liverpool 2003 • Eliud Williams 2012 • Carolus Savarin 2013 • Sylvania Burton 2023
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Dominicae |
|  |
Wikidata Boudicca
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 30 CE; Britannia  
*Obitus*: 61 CE; Britannia  

**Officium**

*Officium*: Regina  
*Munus*: military leader, regens, Regina, resistance fighter  

**Familia**

*Coniunx*: Prasutagus  

Boudicca animos militum incitat. Pictura anno 1873 facta.
Boudicca Britannos congregat. Pictura anno 1860 facta.
**Boudicca** (Cambrice *Buddug*) fuit regina Icenorum, antiquae Britanniae gentis.

Vita
----

Annum quo nata est Boudicca, Prasutagi regis uxor, nescimus. 
Prasutago anno 60 mortuo, Iceni et Trinovantes se contra Romanos verterunt, et colonias Camulodunum, Londinium, Verulamium oppugnaverunt. Postea a Gaio Suetonio Paulino, gubernatore Britanniae, profligati sunt, ut Tacitus in *Annalibus* enarrat: "Boudicca vitam veneno finivit." Cassius Dio invicem scripsit Boudiccam morbo absumptam esse. Reginae signum inlustre in medio Londinio videri potest.

Boudicca anno 60 aut 61 obiit.

Notae
-----

1. ↑  Tac. *Agr.* 16.1; *Ann.* 14.31 et alibi. Etiam *Boadicea* in manuscriptis deterioribus invenitur; sic etiam communiter Anglice.
2. ↑  *Ann.* 14.37.3.
3. ↑  *Historia Romana* 62.12.6.

Bibliographia
-------------

* Fraser, Antonia. 1998. *Boadicea's Chariot: The Warrior Queens.* Londinii: Weidenfeld and Nicolson. ISBN 0-297-79486-8. **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Boudiccam** spectant. |
Domus Andersonia sedes Societatis Cincinnatorum in urbe Vasintoniae
Insigne Societatis Cincinnatorum. "Societas Cincinnatorum instituta A.D. 1783
**Societas Cincinnatorum** (*Society of the Cincinnati*), est societas honorifica Americana, a Georgio Washingtonio die 13 mensis Maii 1783 condita.

Primi sodales Societatis Cincinnatorum fuerunt milites qui pro libertate Americana obtinenda in bello liberationis dimicaverunt.

Nomen societatis alludit ad Cincinnatum, qui bello finito, ex ense aratrum fecit et perrexit patriae agrum colendo servire.

Societas semper floret et sodales hodierni sunt ei qui ab his primis liberatoribus patriae orti sunt.

Sententia Societatis est latina : *Omnia reliquit servare rempublicam* quod significare vult "omnia reliquit ad servandam rem publicam".

Sedes societatis est "Domus Andersonia" (*Anderson House*) in urbe Vasintoniae.

Index bibliographicus
---------------------

* Myers, Minor. "Liberty Without Anarchy: A History of the Society of the Cincinnati." University of Virginia Press, 1983.
* Hünemörder, Markus. *The Society of the Cincinnati: Conspiracy and Distrust in Early America.* Berghahn Books, 2006.
* Hoey, Edwin. "A New and Strange Order of Men," *American Heritage*. (v. 19, issue 5) August 1968.
* Warren, Winslow. *The Society of the Cincinnati: A History of the General Society of the Cincinnati with the Institution of the Order*, Massachusetts Society of the Cincinnati, 1929.
* Hill, Steven. "The Delaware Cincinnati: 1783-1988." Dorrance & Company, Inc. for the Delaware Cincinnati Charitable Trust, 1988.
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Malvales   
Familia : Malvaceae   
Genus : *Abutilon*   
Species : ***A. eremitopetalum***   
*Abutilon eremitopetalum*   
Caum  
Conservationis status

CR  
  
  
In summum discrimen adducta (IUCN 3.1)

***Abutilon eremitopetalum*** (Anglice: *hidden-petaled abutilon* et *hidden-petal Indian mallow*) est frutex florens familiae Malvacearum, in silvis siccis et humilibus terris fruticosis in ventoso insulae Lanaorum latere Havaiorum endemicus. Secundum IUCN Red List, detrimentum habitationis ei comminatur.

Notae
-----

1. ↑  IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.1. <>. Nexus die 11 Martii 2010 confirmatus.

Fons
----

* Bruegmann, M. M. et V. Caraway. 2003. Abutilon eremitopetalum. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Nexus die 19 Iulii 2007 confirmatus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Abutilon eremitopetalum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Abutilon eremitopetalum"** apud **Vicispecies**. |

* *Abutilon eremitopetalum* ex Hawaiian Ecosystems at Risk project (HEAR)
* "*Abutilon eremitopetalum*". *Hawaiian Native Plant Propagation Database*. Universitas Havaiorum Manoae
**Newtoni lex gravitationis universalis** rite statuit, omnes particulas omnes alios particulas in universo vi attrahere, quae directe proportionalis est producto earum massarum, inverseque proportionalis quadrato distantiae inter earum centra. Theoriae divulgatio percrebruit tamquam "prima magna unificatio", quippe cum phaenomena gravitatis terrestris cum aliis habitibus astronomicis vulgatis unificasset.

Haec est lex physices universalis, quae ex observationibus empiricis, ratiocinationem inductivam nuncupatis, originem suam ducit. Pars est mechanicae classicae, et describitur in Newtoni opere *Philosophiae Naturalis Prinicipia Mathematica* inscripto, quod die 5 Iulii 1687 in lucem prolatum est. Cum Newtonus librum primum textus nondum divulgati mense Aprili 1686, Regali Societati praesentasset, Robertus Hooke Newton statuit Newtonium ab ipso legem quadrati inversi obtinuisse.

Hodiernis verbis elatis, lex asserit omne punctum attrahere omnia alia puncta massae vi quadam cum linea dua puncto intersecandi. Vis est proportionalis producto duabus massis, et inverse proportionalis quadrato distantiae inter ea.

Aequatio gravitatis universalis sic accipit formam.

{\displaystyle F=G{\frac {m\_{1}m\_{2}}{r^{2}}},}
ubi F est vis gravitationalis inter duo obiecta agens, *m1* et *m2* sunt massae obiectorum, *r* est distantia inter centra eorum massarum, et *G* est constans gravitationale.

Notae
-----

1. ↑  Fritz Rohrlich (25 Augusti 1989). *From Paradox to Reality: Our Basic Concepts of the Physical World*. Cambridge University Press. pp. 28–. ISBN 978-0-521-37605-1 .
2. ↑  Klaus Mainzer (2 Decembris 2013). *Symmetries of Nature: A Handbook for Philosophy of Nature and Science*. Walter de Gruyter. pp. 8–. ISBN 978-3-11-088693-1 .
3. ↑  *Physics: Fundamental Forces and the Synthesis of Theory | Encyclopedia.com*.. *www.encyclopedia.com* .
museum apparatuum vitreorum in curia *Dorfgemeinschaftshaus*
tabula in memoriam Henrici Geißler
**Museum instrumentorum vitreorum** (Theodisce: *Historisches Glasapparatemuseum*) invenitur Cursdorf in circulo Saalfeld-Rudolstadt in Germania (via Ortsstraße 23). 

Vicum Cursdorf antiquitus centrum apparatuum vitreorum conficiendorum esse constat: ex anno 1903 por experimentis physicis chemicisque res fabricatae sunt. Collectores anno 1999 primo convenientes post triennium locum catastis dignum in domo demarchi repperunt.

Collectiones
------------

Quattuor in conclavibus multitudo rerum admirationi prostant, e.g. et laboratoriorum vitrea et tubi vacuorum gignendorum. Phaenomena gasii descaricandi usque annos 1850 vix momenti exploratorii fuerunt. Quod mutaum est cum anno 1857 Iulius Plücker, mathematicus et physicus Bonnensis notiones Henrici Geißler rursus prehendebat atque provehebat. Saepissime autem antlia vacuorum usus est, quam olim Geißler excogitaverat. Mox autem machinas istas sequebantur recentiores tubi spectro acti. Ecce viri qui nova identidem poliebant: Guilelmus Hittorf, Eugenius Goldstein, Henricus Hertz, Guilelmus Crookes, Philippus Lenard, Iosephus Ioannes Thomson. Procul duio inter viros istos Gulielmus Conradus Röntgen excellit, qui anno 1895 novam radiorum speciem detexit. 

Alia fundamenta saeculo XIX exeunte et aurora saeculi XX inventa usque hodie in electronica, illuminatione, datorum transmissione efficacia sunt et hominibus serviunt. 

Tubi citati autem multa decennia in praelectionibus universitariis et disciplinis scholasticis usui fuerunt. In museo nostro pulchriores inspiciantur. Testimonia sunt et elegantiae et utilitatis.

Nexus externi
-------------

* situs proprius
* domus Henrico Geißler dedicata in vico Neuhaus am Rennweg
*Haec commentatio non de foramine nigro supermassivo, sed de fonte radioelectrico composito narrat. De altera significatione videatur Sagittarius A\*.*

In hac imagine Sagittarius A et suae partes videri possunt.
Pars caeli quae Sagittarium A continet.
Medius galaxias, ubi Sagittarius A, una cum aliis regionibus, invenitur.
Sagittarius A, vel forma compendiaria **Sgr A**, est compositus fons radioelectricus(en)(d) in media(en)(d) Via lactea situs, qui foramen nigrum supermassivum(en)(d) continet. Invenitur apud fines inter constellationes Sagittarii et Scorpii, circa 5.6° magis australis quam linea ecliptica, prope cumulum Papilionis(en)(d) (M6) et Lambda Scorpii(en)(d).

Magnae nebulae gasis et pulveris cosmici(d) apud bracchia nostri galaxiae conspectum per frequentiam opticam spectri electromagnetici occultant. Tales nebulae sunt causa Fluminis obscuri(en) quod centralem galaxiae bulbum findit.

Regio in partes tres dividitur: Sagittarius A orientalis (supernovae reliquiae), Sagittarius A occidentalis (structura spiriformis), et maxime luminosus fons radioelectricus apud mediam spiram, Sagittarius A\* (foramen nigrum supermassivum, *sagittarius-a-stella* articulandus). Hae partes inter se insidunt: Sagittarius A\* intra Sagittarium A occidentalem iacet, et iacet hic intra Sagittarium A orientalem, qui maxima regio videtur.

Sagittarius A orientalis
------------------------

Sagittarius A orientalis est circa 25 annorum luce mensorum latitudine. Lineamenta habet reliquiarum supernovae quae inter 35000 et 100000 a.C.n. deflagravit.

Sagittarius A occidentalis
--------------------------

A Tellure visus, Sagittarius A occidentalis patescit spira tribus bracchiis. Imago tamen nos fallit: vera forma est congeriei multarum nebularum quae circa Sagittarium A\* (saepe celeritate 1000 km/s) moventur et aliquando in eum incidunt. Superficies harum nebularum est ionizata. Fons talis ionizationis est multitudo stellarum massivarum (plus quam 100 stellarum classe spectrali OB(en)(d) adhuc notarum) quae medium galaxiam incolunt.

Sagittarius A\*
---------------

 Conferatur pagina principalis Sagittarius A\*.

Nexus interni
-------------

* Sagittarius A\*
* Sagittarius (constellatio)
* Via lactea

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est (Anglice: Dark River). Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sagittarium A** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "NAME Sgr A Region" apud *SIMBAD*. |
Museum inest domui *Ad esocem curvum*, Erfordiae Diaeta puparum plictilis, Hammoniae, anno 1908
**Museum habitationum pupalium** (Theodisce *Erfurter Puppenstubenmuseum*) invenitur media in Erfordia, in via Fischersand numero 9. Institutum est a domina Steffi Rebettge-Schneider mense Septembri anni 2014.

Descriptio
----------

Possessores multos annos conclavia puparum, culinas puparum, oblectamenta et proplasmata praediorum tabernarumque collegerant, ita ut nunc plus quam centum res admirari possint. Nonnullae res intactae non restabant, nihilominus omnia haec etiam historicum testimonium perhibent: persaepe res in cellis humidis aut sicissimis subtegulaneis granariisve et pulverulentis horreis manserant. Cuncta amore magno renovata sunt et ita perbella exemplaria ficta excitantia, etiam quoad historiam culturae, creata sunt.

Annis elapsis collectiones puparum a peritis magis magisque alti aestimabantur et in expositionibus diversis monstrabantur, exempli gratia, si Thuringia nos continemus, in Museo de arte populari Thuringiensi Erfordiae, in Castello aquatico Chemnicii-Klaffenbach, in Museo Thuringiensi subdiali apud Hohenfelden sive in Castello Friedenstein. Interim collectiones citatae etiam in diaetis privatis Erfordiae in Platea Caroli Marx quae dicitur positae erant. Tales eventus boni finaliter hortabantur ad passum sequentem, aperiendi musei privati cum horis fixis visitationi patentibus.

In diversis conclavibus inspicere potes in mundum protoplasmatum pupalium temporis inter annos 1890 et 1980. Quotannis nonnullae res monstratae mutantur cum rebus collectionum peregrinarum, ita ut varietas visitatores delectet.

Historia brevis puparum casarum
-------------------------------

Iam ante 400 annos primae casae puparum generis recentioris apparuerunt, de munditiis vitae aulicae narrantes. Saeculo XVIII burgenses notionem eam imitabantur et protoplasmata fieri iusserunt et domuum et villarum suarum. Tempore Biedermeier tales casae non iam repraesentationi sed ludo esse coeperunt. Ad parandas puellas ludo ad munus matris domisedaeque diaetae diligenter ad punctum reproductae sunt. Paulo post fabricatio acervatim incohabatur et mox omnibus classibus socialibus casae puparum disponibiles erant. Adiunctae sunt culinae et domus negotiationis. Cuncta adulescentium eruditioni serviat et genera socialia diversa implicite exerceantur et iterentur.

Nos auxilio casarum mutationes historicas sociales postsequi exacte quimus, nam casarum confectores semper velociter in mores recentes attenderunt. Excitat etiam comparatio inter producta privata et non privata. 

Collectio Rebettge-Schneider omnibus visitaboribus multa vitae quotidianae monstrant, quae illi non iam noverint aut obliti sint. Itaque ad dialogum inter varias aetates invitat quoque et respectum reciprocum augere potuerit.

Nexus externi
-------------

* Musei situs proprius
* Tractatio in actis diurnis[*nexus deficit*]
**Polyphyleticus** (-a, -um) est adiectivum in usu ad describendos homines ex dissimilibus originibus. Exemplum Mixticius, cum Europaeis ac Amerindis avis, aut mulatus, cum Europaeis ac Nigritis avis, esse potest. Hoc vocabulum etiam ad polyethnicam societatem cum magno culturae heterogeneitatis gradu et magna humanorum generum varietate, sed haud necessario cum magno miscegenationis gradu inter ethnē. Polyphyleticarum societatum exempla Civitates Foederatae Americae, Africa Australis, Mexicum, Canada, Australia, Francia, et Britanniarum Regnum sunt, dum Brasilia, Sina, Russia, Argentina, et India polyethnicas societates possident, sed haud proprie polyphyleticas, ubi interactio inter dissimiles phylas valde minus praesens est.

Magnae mundi civitates ethnicam aut phyleticam diversificationem habent; nihilominus aliquae culturaliter et oeconomice evolutae tales Iaponia et Germania istos proprietates inter suos incolas non possident, quia propter specificas historiae culturaeque rationes societates minus pluralisticae factae sunt.

Nexus externi
-------------

* The Association of MultiEthnic Americans, Inc. condita anno 1988, CFA.
* Multiethnic Education Program opes ac strategias ad fulciendos Mixticios pueros educativo campo in CFA offert.
* MAVIN Foundation, CFA.
* Swirl, condita anno 2000, CFA.
* MOSAIC UK, Britanniarum Regnum.
* The Multiracial Activist: polyphyletica publicatio, ex 1997, CFA.
* Movimento Nação Mestiça, prima Brasiliensis organizatio, condita anno 2001.
* ProjectRACE, organizatio de polyphyletica classificatione agens, CFA.
* People in Harmony UK, condita anno 1972, Britanniarum Regnum.
* Asian-Nation Hapa - polyphyleticus Asiatico-Americanus.
* Intermix, Britanniarum Regnum.

Commentationes propinquae
-------------------------

* Albitudo
* Color cutis
* Nigrita
* Phyle Caucasia
* Phyle Mongoloidica

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Wikidata Salmantica
Res apud Vicidata repertae:Salmantica: insigneSalmantica: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 40°57′54″N 5°39′51″W  
*Numerus incolarum*: 142 412  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Salamanca
**Gestio**

*Praefectus*: Carlos Manuel García Carbayo  
*Procuratio superior*: Provincia Salmanticensis  

**Geographia**

*Superficies*: 29.8 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q5720447, Q25413937, Barrio del Oeste, Q24939503, Q25413925, Q5398126  
*Territoria finitima*: Santa Marta de Tormes, Carbajosa de la Sagrada, Arapiles, Castile and León, Aldeatejada, Carrascal de Barregas, Doñinos de Salamanca, Villamayor, Villares de la Reina, Cabrerizos  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Conimbriga, Nemausus, Herbipolis, Brugae, Bonaëropolis, Palmae Canariae  

**Tabula aut despectus**

Salmantica: situsSalmantica: situs

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Salamanca (Chilia)

**Salmantica** (Hispanice: *Salamanca*) est urbs in Hispania occidentali et caput provinciae Salmanticae.

Historia
--------

Plaza Mayor ("Forum maius") urbis Salmanticae
Salmantica condita est a Vacceis saeculo IV a.C.n. et nominata est **Helmantiké** (*Helmantica*). Deinde ab Hannibale capta est saeculo III, qui iussit omnes viros cum mulieribus ex Helmantica exirent. Tamen, mulieres arma virorum in vestimentis secreto ferebant, itaque ubi Helmanticenses extra moenia aderant, Hannibali in Helmantica obsederunt.

Saeculo II a.C.n. Salmantica a Romanis capta est, et in provincia Lusitaniae inclusa est.

Sub imperio Visigothorum, Salmantica sedes episcopi facta est.

Anno 712, Salmantica capta est a Mauris et populata est.

Anno 1102 rex Alphonsus VI Castellae Salmanticam recondidit.

Anno 1218 Universitas apud Salmanticam condita est.

Anno 2002 Salmantica una cum Brugis caput culturale Europaeum fuit.

Notae
-----

1. ↑  Hazlitt, *The Classical Gazetteer*, p. 302

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Salmanticam** spectant. |
Hermannus Brill anno 1930
**Hermannus Ludovicus** (Theod. *Hermann Louis*) **Brill** (natus 9 Februarii 1895 Gräfenroda in Circulo Ilm, mortuus 22 Iunii 1959 Aquis Mattiacis) vir publicus Germaniae et sodalis primo USPD, deinde SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Brill maximus quinque liberorum vestificis fuit. Post scholam finitam ab anno 1909 seminarium magistrorum frequentavit. Primam probationem anno 1914, secundam anno 1920 accepit. Interea miles conscriptus Bello Orbis Terrarum I interfuit. Ab anno 1921 magister laboravit. Anno 1923/1924 in administerio Thuringiae Internarum Rerum laboravit atque deinde Ienae iurisprudentiae, sociologiae, oeconomiae, philosophiae studebat et anno 1929 doctor iurisprudentiae promotus est.

Cursus honorum
--------------

Brill anno 1918 sodalis USPD factus est et 1919 legatus senatus terrae Saxoniae Gothae electus est. Anno 1920, cum Thuringia terra condita esset, legatus senatus terrae huius civitatis electus hunc honorem ad annum 1933 duxit, cum Nazistae rerum potiti sunt. Anno 1922 USPD reliquit et ad factionem SPD accessit. Iam 1930 Thuringiam NSDAP cum aliis factionibus rexerunt. Brill legatus contra Gulielmum Frick administrum internarum rerum NSDAP certabat, inter alia in consilio inquisitionis senatus terrae anno 1932: Etiam Adolphum Hitler testem interrogavit. Anno 1932 et brevi tempore legatus Dietae Imperii Germanici fuit. Maii 1933 SPD, quae factio sua sententia nihil contra Nazistas faceret, reliquit et clam foedus resistentiae condidit. Saepe in carcerem missus est et ab anno 1943 etiam in Castra carceralia missus est. Anno 1945 ab exercitu Americano liberatus et Mense Iunio praeses ministrorum Thuringiae factus est. Sed iam Iulio anni 1945 Unio Sovietica Thuringiam occupabat, ut alligati antea constituerant et Brill ab administratione Sovietica dimissus est. Mense Decembri 1945 in Hassiam fugit, quod auctoritates Sovieticae KPD factioni favebant et sodales SPD insequebantur. Annis 1946 - 1949 praeses cancellariae statalis Hassiae fuit et ad mortem consiliarius consilii ministrorum Hassiae fuit.

Nexus externi
-------------

* Hermannus Brill in libro legatorum Dietae Imperii Germanici (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Thuringiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Annis 1920 - 1952
Arnoldus Paulssen |
Augustus Frölich |
Ricardus Leutheußer |
Arnoldus Paulssen |
Ervinus Baum |
Fridericus Sauckel |
Gulielmus Marschler |
Hermannus Brill |
Rudolphus Paul |
Wernerus Eggerath | 
Ab anno 1990
Iosephus Duchač |Bernhardus Vogel |Theodericus Althaus |Christina Lieberknecht |Bodo Ramelow |Thomas Kemmerich |Bodo Ramelow |
|  |