recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Proelium Osawatomiae** accidit die 30 Augusti 1856, cum fere 275 Nefarii Finium Homines, Ioanne W. Reid et Reverendo Marvin White ducibus, Osawatomiam vicum Kansiae oppugnaverunt. Reid colonias a civitatum liberarum fautoribus deductas perdere in animo habuit, et tunc ad Topekam et Laurentium vadere ut idem iterum facere. Ioannes Brown, ardens abolitionista, primum comprehendit hos latrones advenire cum ipsi Fridericum filium glandibus petiverint. Brown cum fere quadraginta hominibus conati sunt coloniam defendere contra turbatores plebis servitutem fulcientis, sed defecerunt, et despoliata colonia incensa est. Hoc proelium leve est unus in serie concursuum acrium inter abolitionistas et Missurianos servitutem fulcientis in re Kansia Cruda eo tempore appellata.

Monumentum Militum
------------------

Monumentum Militum, die 30 Augusti 1877 dicatum, permissum  est ab amicis familiisque ut qui in proelio mortui sunt celebrentur. Monumento est index nominum mortuorum: Fridericus Brown, David Garrison, Carolus Kaiser, Georgius W. Partridge, et Theron Parker Powers. Omnes (Kaiser excepto) sub monumento sepulti sunt. Nomen Ioannis Brown etiam in monumento videtur, sed corpus Elbae Septentrionali Novi Eboraci sepultus est.

Nexus externi
-------------

* Situs Vici Osawatomie
* Territorialis Kansia Interretialis

Kansia Cruda 1855-1858

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ioannes BrownIoannes Brown |
| Bellum Wakarusae 1855 • Direptio Laurentii 1856 • Internecio Pottawatomiae 1856 • Proelium Atri Iacobi 1856 • Proelium Osawatomiae 1856 • Internecio Paludis Cygnorum 1858 |
|  |


Bellum Civile Americanum 1861-1865 et antecedentia

|  |  |
| --- | --- |
|  | Jefferson DavisJefferson Davis |
| Kansia Cruda • Proelium Castelli Sumter 1861 • Obsidio Vicksburgi 1863 • Expeditio Terrestris 1864 |
|  |
*Dies cinerum* (*Aschermittwoch*), opus Caroli Spitzweg
**Dies cinerum** qui in corpore Missalis Romani semper **Feria quarta cinerum** vocatur, et antiquitus etiam "dies cineris" et "dies cilicii", in ecclesia catholica ritus romani exordium definit temporis illius sacri quod Quadragesima dicitur ad praeparationem Paschae ordinatum. Primus dies est post Carnelevarium.

Cuius diei nomen a cineribus accepit, qui, facti de ramis olivarum, sive aliarum arborum, anno praecedenti benedictis, super caput fidelium hodie imponuntur.

Tempus vero sacrum Quadragesimae dies habet quadraginta sex, quorum paenitentiae et ieiunii sunt quadraginta, festivi autem sex, quia in omnibus dominicis celebratur gaudium resurrectionis Christi. Reliqui quadraginta recolunt totidem dies in quibus in deserto Iesus cibo abstinebat. 

In ecclesiis autem orientalibus tempus ieiuniorum iam anteriore feria secunda incipit. Itemque in ritu ambrosiano tempus Quadragesimae initiatur sequenti die dominica, ieiunium vero posteriore feria secunda. Quibus igitur in traditionibus feria quarta cinerum non celebratur.

Nexus interni
-------------

* Carnelevarium
* Calendarium Romanae Ecclesiae

Nota
----

1. ↑  Sic in tractatu "De anno et eius partibus", qui in Missale Romano, exempli gratia anni 1962, p. XXXVII, olim inveniebatur
2. ↑  Exempli gratia, anni 2002, p. 197 et anni 1962, p. 55
3. ↑  Grotefend
4. ↑  *Normae universales de anno liturgico et de calendario*, 27-28 in Missali Romano, p. 96

Nexus externi
-------------

* Dies cinerum usque ad annum 2023
**Cyclographum,** etiam **arcographum** appellatum, est instrumentum ad arcus ducendos adhibitum circulorum magni diametri quorum centra inaccesse aut incommode attinguntur. Primum exemplum a Petro Nicholson, architecto mathematicoque Scotico, inventum est. Herbertus Spencer, polymathes Anglicus, in autobiographia sua (anno 1904 edita), inventionem cyclographi Nicholsoniani iterum a se excogitatum cum ingeniarius civilis opus Ferriviariae Birmingham and Gloucester daret copiose describit.

Nexus interni
-------------

* Spirographum

Notae
-----

1. 1 2   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Lomax et Gunyon 1852: 1: 220.
3. ↑  Webster 2007.
4. ↑  
	* "Cyclograph," *The Free Dictionary.*

Bibliographia
-------------

* Lomax, Edward, et Thomas Gunyon. 1852. *Encyclopædia of Architecture.* Novi Eboraci: Johnson, Fry & Co.
* Spencer, Herbert, 1904. *An Autobiography.* Novi Eboraci: D. Appleton and Company. De hoc casu.
* Webster, Roderick S. et Marjorie K. Webster. 2007. *The Webster Signature Database.* Adler Planetarium & Astronomy Museum.
***The Famous History of Friar Bacon*** est fabula, saeculo XVI medio fortasse edita sed hodie in editione 1627 servata, quae de rebus mirabilibus a fratre Rogerio Bacone effectis narrat. Titulus plenus editionis 1627 sic sonat: *The famous historie of Fryer Bacon; containing the wonderfull things that he did in his life: also the manner of his death; with the lives and deaths of the two coniurers, Bungye and Vandermast*. In hac fabula iam reperiuntur personae *Miles*, fratris Baconis discipulus, frater *Bungay* Baconis amicus et adiutor, necnon *Vandermast*, magus Germanus Baconi aemulus. Has res inde sumpsit Robertus Greene, qui anno 1592 docuit ludum scaenicum *Friar Bacon and Friar Bungay*, anno 1594 (auctore mortuo) editum.

Editiones
---------

* 1627 : *The Famous Historie of Fryer Bacon*. Londinii
* 1858 : William John Thoms, ed. *Early English Prose Romances* vol. 1 (Londinii) Textus apud archive.org

Nexus externi
-------------

* Editio interretialis

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Tabula proelii
**Proelium Pharsalicum**, seu **Pugna Pharsalia,** fuit ultimum magnum proelium Secundi Civilis Belli Romani?, die 9 Augusti 48 a.C.n. pugnatum. In hoc pugna, legiones Caesaris et Popularum contra ingentem exercitum Pompeii et Optimatum impetum fecerunt. Pugna amissa, Pompieus ad Aegyptum fugit, ubi necatus est a militibus Regis Aegypti. Tunc Caesar per Africam et Europam processit ut deleret reliquum exercitus Senatus.

Proelium
--------

Pompeius 45 000 peditum et 7000 equitum ducebat, Caesar 22 000 peditum et mille equitum. Pompeius, fugitus a Roma, castra statuit ad Pharsalum. Caesar castra sua apud Pompieum statuit. Cum duo exercitus congressi sint in campis circa Pharsalum, Enepius fluvius iacebat in lato sinistro Caesaris. Ideo, Pompeius imperavit omnes equites eius cum funditoribus et sagittariis ut peterent atque obruerent latum dextrum Caesaris. Caesar equites in lato dextro posuit etiam, et unicum obstipum quartum versus finxit. Exercitibus positibus, pedes coepit aggredi. Pompieus, temptans defatigare pedes Caesaris, imperavit milites ut consisterent. Imperatores Caesaris, Intellegentes insidiam, constituerunt ad medietatam etiam. Titus Labienus, summus dux sub Pompieo, et equites depulerant sinistrum latum Caesaris, sed quartus versus irruit et fugit equites Pompeii ad circumjectos colles. Diende versus circuegit et impetum fecit in tergum exercitus Pompeii. Simul, Caesar integrum tertium versus imperavit ut inpressionem faceret. Pressus undique, Pompeius sciit ipsum victum esse. Pompieus fugit, tradens exercitum et castrum et copias eius Caesari. Cum minus milites quam Pompieum tenuisset, Caesar adprime victoriosus fuit. Inter proelium, Caesar necavit 6000 militum Pompeii, sed amisit solum 1200 suorum. Reliqui milites Pompeii sese cum Caesare sociaverunt. Pompeio hac pugna devicto et insuper die 28 eiusdem anni necato ea quoque pars imperii, quae ad orientem spectat, dicioni Caesaris subiecta erat.

Trivia
------

* Marcus Annaeus Lucanus has res tractavit in eis 10 libris, quos de bello civili sive Pharsalia conscripsit.
* Sors Pompeii fato a summo potestatis culmine hac pugna in interitum deplorabilem praecipitata philosophis stoicis exemplo erat rerum humanarum fortuitarum et fluctuantium, praesertim in eis libris et orationibus quibus homines ad doctrinam suam inflammare conabantur, quas diatribas et protrepticos appellabant. Talia leguntur etiam in nonnullis epigrammatibus, quae Seneca ipse conscripsit vel posteriores philosopho assignaverunt.
* In mythistoria *Caesar: Let the Dice Fly*, a Colleen McCullough anno 1997 conscripta, de pugna Pharsalica legimus.

Notae
-----

1. ↑  Cicero, *Pro rege Deiotaro* 13.8.
2. ↑  Cicero, Philippicae 14.23.7.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Figura 1: Exemplar moderationis mechanicae desiderabilis in cyberneticā: Systema est negativum et stabile si B < 0 est.
**Cybernetica** (e Graeco vocabulo κυβερνήτης (*kybernētēs*), "gubernator" vel "rector") est interdisciplinarium studium de systematibus rectoriis et arcte conexa theoriae moderationis et theoriae systematum est.

Historia proprietatesque
------------------------

In et suis originibus et suā evolutione, secundo saeculi XX dimidio, cybernetica ad physica socialiaque systemata eodem modo applicari potest. Complexa systemata afficiunt, et postea suo externo ambitui se accommodant; per terminūs technicos, incumbit functiones moderationis et communicationis, ambo phaenomomena externa internaque systemati. Haec capacitas naturalis vivis organismis est et assimulatur machinis ac organizationibus. Specialem attentionem ad retroactionem et derivatos conceptūs dirigit.

Cybernetica inlata est a Norbert Wiener in 1948 et censura mechanica vel retro alimenta? (Anglice *feedback*) ex instrumentis detectionibus et statistica mechanica et disciplina communicationis graviter adhibet?. Cybernetica est potissimum adhibenta in disciplina robotica. Autem verbum primum novatum est a physico mathematico Andreas Maria Ampère *"cybernetique"* (Francogallice) in eius 1845 opere *Essai sur la philosophie des sciences* narrando scientiam dicionem civilis.

Nexus interni
-------------

* Emergentia
* Helmar Frank
* Homoeostasis
* Signum transductus
* Singularitas technologica
* Theoria Gaeae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cyberneticam** spectant. |

* Principia Cybernetica

Notae
-----

1. ↑  H.S. Tsien, *Engineering Cybernetics* (McGraw Hill, 1954), vii.
Wikidata Montursium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°29′0″N 11°22′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 107  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Vicetina  

**Geographia**

*Superficies*: 9.29 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Mons Bellus (Venetia), Munticulum Maius, Zermegedum, Arzignanum, Roncada  

**Tabula aut despectus**

Montursium: situsMontursium: situs
Montursium
**Montursium** (-ii, *n.*) (alia nomina: *Mons Ursius*) (Italiane *Montorso Vicentino*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 200 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae *Montursiani* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Municipium Italiae
* Vicetia

Notae
-----

1. ↑  Ius municipale Vicentinum: Cum additione Partium Illustrissimi Dominij - Contrinus, 1567
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montursium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Vicetina.Collocatio finium municipii in Provincia Vicetina.
***The Faith Instinct: How Religion Evolved and Why It Endures*** est liber de evolutione morum religiosorum a Nicolao Wade, scriptore actorum scientificorum diarii *New York Times* anno 2009 prolatus, in quo auctor arguit mores religiosos se selectione naturali evolvisse et similes origines evolutionarias cum aliis morum socialium in animalibus generibus obtinere, qui plerumque mores tribales sunt. Wade arguit mores religiosas, per communes fines et proposita, musicam, et saltationes quae solidaritatem socialem creant, esse vires agentes quae faciunt ut greges hominum non familiariter cognatorum communibus morum socialium normis et regulis obsequantur et exsequantur quae necessariae sunt ut societates fungantur, sic sinentes ut homines non familiariter cognati una in civilizatione fungi. Wade arguit selectionem pro moribus religiosis abhinc annorum saltem 50 000 coepisse inter tribus Africanas, ubi tribus quae utilitatem plus e solidante deorum, opinionum, musicae, saltationumque communium potestate ceperunt rivales vicerunt et plures ergo superstites habebant, ubi gena "instinctum fidei" in cerebro sustinentia fecunda facta sunt, quod vicissim fecit ut inclinationes religiosae in cerebro humano insitae sint.

Bibliographia
-------------

* Wade, Nicholas Wade. 2009. *The Faith Instinct: How Religion Evolved and Why It Endures.* Novi Eboraci Penguin Books. ISBN 978-0-14-311819-0. ISBN 978-1-59420-228-5.
Adumbratio *Rosae carolinae* a Maria E. Eaton facta, ex diurno *National Geographic* anno 1917 edito

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Rosales   
Familia : Rosaceae   
Genus : *Rosa*   
Species : ***R. carolina***   
*Rosa carolina*   
L.  

***Rosa carolina*** (Anglice: *Carolina rose, pasture rose*) est frutex familiae Rosacearum, in America Septentrionali endemica, ubi in paene omnibus civitatibus Civitatum Foederatarum et provinciis Canadiensibus ad orientem Magnarum Planitierum invenitur.

Planta per suam distributionem est communis, praecipue in variis habitationibus apertis, dumetis, silvis apertis, locis viariis, et adeo viis ferreis inclusis.

Descriptio
----------

Caulibus sunt aciculares spinae rectae—proprietas quae *R. carolinam* a speciebus simillibus distinguit, sicut *R. palustris* et *R. virginiana,* quibus sunt spinae curvatae. Flores fragrantes nova aestate oriuntur, colore roseo diluto.

Notae
-----

1. ↑  NatureServe (2006), "Rosa carolina", *NatureServe Explorer: An online encyclopedia of life, Version 6.1*, Arlington, Virginia
"Vertumnus et Pomona", Paulus Moreelse, anno 1630
**Vertumnus** fuit deus apud Romanos, originis Etruscae habitus, fortasse ex dea *Voltumna* derivatus. Signum Vertumni in vico Tusco in infimo monte Palatino stetit, et templum in monte Aventino habuit.

Poetae, nomen vocabulo *verto* coniungentes, Vertumnum deum vertionis esse descripserunt: vel deum temporum anni, vel deum commutationis aestus, vel deum semper mutantem. Exempli gratia, apud Propertium in libro IV.2 *Elegiarum* legimus:

quid mirare meas tot in uno corpore formas,
accipe Vertumni signa paterna dei.
Tuscus ego Tuscis orior, nec paenitet inter
proelia Volsinios deseruisse focos.
haec me turba iuvat, nec templo laetor eburno:
Romanum satis est posse videre Forum.
hac quondam Tiberinus iter faciebat, et aiunt
remorum auditos per vada pulsa sonos:
at postquam ille suis tantum concessit alumnis,
Vertumnus verso dicor ab amne deus.
Secundum Metamorphoses Ovidii Vertumnus cum Pomonam nympham adamaret, in anum sese convertit, hortosque eius ingressus, multis ei rationibus persuadere conatus est, ut sibi coniugio iungeretur. Verum cum ea via nihil proficeret, posita anus persona in iuvenilem rediit formam: cuius pulchritudinem admirata nympha, vim iam inferenti deo non admodum se praebuit molestam.

Vertumnalia Vertumni festum die 13 Augusti celebrabantur.

Notae
-----

1. ↑  In *Der Neue Pauly*, s.v. "Vertumnus", Luciana Aigner-Foresti "Urspr. etr. Gott" scribet et deum *Voltumnae* Etruscae coniunget. In *Oxford Classical Dictionary* Herbert Jennings Rose et John Scheid rem in dubium vocant, scribentes "supposedly an Etruscan god [...] but nothing confirms this view [...] which may just be speculation based on the resemblance of his name to that of Voltumna and the fact that his temple on the Aventine (its anniversary 13 August) displayed a painting of M. Fulvius Flaccus, conqueror of Volsinii in 264 BC".
2. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~, s.v. "Vertumnus"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vertumnum** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Rosa Luxemburg
Res apud Vicidata repertae:Rosa Luxemburg: imagoRosa Luxemburg: imagoRosa Luxemburg: subscriptioRosa Luxemburg: subscriptio
*Nativitas*: 5 Martii 1871; Zamoscia  
*Obitus*: 15 Ianuarii 1919; Berolinum  
*Patria*: Germania, Imperium Russicum  
*Nomen nativum*: Rozalia Luxenburg
**Officium**

*Munus*: politicus, philosophus, Rerum novarum cupidi, oeconomus, diurnarius, editor, political theorist, botanical collector  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae, Factio Communistica Germanica, Independent Social Democratic Party of Germany, Grex Spartaci, Social Democracy of the Kingdom of Poland and Lithuania  
*Religio*: atheismus
**Familia**

*Coniunx*: Gustav Lübeck, Julian Marchlewski  

**Memoria**

*Sepultura*: Zentralfriedhof Friedrichsfelde  

**Rosa Luxemburg** nata in Polonia nomine *Rozaliae Luksenburg* discipula placitorum Marxianorum fuit et rebus novis in primis in Germania studebat. Sodalis SPD fuit, prius quam Factionem Communisticam Germaniae cum Carolo Liebknecht et Clara Zetkin condidit. Quibuscum, dum bellum mundale primum geritur, "Societatem apud Spartacum" iam condiderat. 

Una cum Carolo Liebknecht ad illos paucos sodales SPD pertinebat qui magno bello resistebant, cum plurimi sodales SPD imperatori Germanico Gulielmo eius nominis altero aes alienum concederent ut ille bellum gereret.

Post bellum, Germania victa, una cum Carolo Liebknecht operarios ad novas res Germaniae inferendas adduxit postquam nautae iam Kieliae adversus imperatorem rebellaverunt et seditionem fecerunt. 

Milites autem cohortium liberarum,? quae eo nomine appellantur (vulgo *Freikorps*), quia ad exercitum legitimum non pertinebant, Rosam Luxemburg una cum Carolo Liebknecht ceperunt et interfecerunt. Corpus Rosae Luxemburg in canalem vulgo *Landwehrkanal* appellatum (canalem ad propugnacula suburbana situm) iecerunt. Etiam nunc disputatur, utrum duces SPD huic neci obstricti essent. 

Anno 1913, *Die Akkumulation des Kapitals* (De accumulatione capitali), librum oecomoniae politicae contra imperialismum, publicavit.

Quamquam Revolutionem Octobris Russicam supportavit? cum Lenin et Leo Trotski, Bolichebikismo se opposuit, qualitatis? non democraticae causa. Etiam libertatem imprimendi?, organizationis et cogitationis, obiectum conscientiae et abrogationem poenae capitalis postulavit.

Sententia
---------

* "Libertas semper illis qui dissentiunt" (*Die Freiheit ist immer die Freiheit der Andersdenkenden*).

Notae
-----

1. ↑  *The Accumulation of Capital*.

Nexus externi
-------------

* Archiv Werk Rosa Luxemburg (Theodisce)
**Vertumnalia** erant festum Romanum, Vertumno deo dedicatum, quod die 13 Augusti celebrabatur. 

Parum certi de Vertumnalibus notum est. In aede Vertumni, in Aventino sita, fortasse celebrabantur. Varro dicit T. Tatium Vertumnum colendum Romae fecit; Propertius (IV 2, 59) Numam simulacrum Vertumni primam statuisse affirmat. Etymologia nominis, quam Ovidius et Propertius citant (quasi qui *vertit amnem*), vulgaris sed minime credibilis est.

Notae
-----

1. ↑  Corpus inscriptionum Latinarum, I, p 0217; I, p 0240; IX, 04192.
2. ↑  *De lingua Latina* V, 74.

Nexus externi
-------------

* Gregorius Galli de Vertumno **(Italice)**

  

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
Wikidata Rivisondulum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°52′16″N 14°4′3″E  
*Numerus incolarum*: 688  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Aquilana  

**Geographia**

*Superficies*: 32 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Barreia, Castrum Sari, Pesculus Constantii, Rocca Vallis Obscurae, Roccarasi, Scamnum  

**Tabula aut despectus**

Rivisondulum: situsRivisondulum: situs
Rivisondulum
**Rivisondulum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Rivus Sonolus, Rigum Sopnumlum, Rigus Sundulus*) (Italiane: *Rivisondoli*) est oppidum Italiae et Municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Aprutium,
* Provincia Aquilana,
* Aquila (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rivisondulum** spectant. |
**Theophilus III**, nomine civili Ηλίας Γιαννόπουλος (Ilias Jannopoulos), (natus 1952 in Messenia, Graecia) munere patriarchali Ecclesiae Orthodoxae Hierosolymitanae fungitur.

Theophilus III
Athenis Londiniique studiis theologicis incubuit. Anno 1984 Hierosolyma profectus primo Patriarchae Benedicto I archidiaconus servit, annis 1991-1996 munere sacerdotali Canae Galileiae functus est et societatem nomine *Nour al Masih* (Lumen Christi) fidei Orthodoxae propagandae condidit. Anno 1996 primus sacerdos Christianus titulo *Exarchus Sancti Sepulcri* in Quatariam missus est, ubi multi Palaestinenses Christiani in opere sunt. 

Ab anno 2000 usque ad annum 2003 vicarius ecclesiae suae apud Patriarchatum Moscuensem erat. Mense Februario 2005 archiepiscopus Montis Tabor factus, die 22 Augusti 2005 a Sacra Synodo Hierosolymitana omnium sententiis Primas 141. Ecclesiae Orthodoxae Hierosolymitanae electus est Irenaeo I vere eiusdem anni munere soluto succedens. Titulo *Sua Divinissima Beatitudo Patriarcha Sanctae Urbis Hierosolymorum et totius Palaestinae, Syriae, Arabiae, regionum trans Iordanem necnon Canae Galileiae et Sanctae Sion*[1] ornatus est.

Theophilus III munus temporibus difficilibus suscepit: Pugna civitatis Israel cum Palaestinensibus atque inter factiones Palaestinensium perseverat, in Ecclesia Orthodoxa Hierosolymitana controversiae inter Christianos linguae Arabicae et clerum Graecum ortae sunt, presbyteris Graecis difficulter ingressus in Israel datur, Regnum Iordaniae Theophilo III ad tempus agnitionem ademit, quae tamen die 12 Iunii 2007 denuo praebita est, die 16 Decembris 2007 et civitas Israel patriarcham agnovit.

Notae
-----

1. ↑  Η Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης, ο Πατριάρχης της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ και πάσης Παλαιστίνης, Συρίας, Αραβίας, Πέραν του Ιορδάνου, Κανά της Γαλιλαίας και Αγίας Σιών, Θεόφιλος Γ'. - Cf. etiam Philohistor: *patriarcha Sanctae urbis Iherosolimorum et Sanctae Syon, Siriae et Arabiae et transmare Jordanis* (anno 1482)
**Theoria linguae depictricis** est doctrina philosophica quae veritatem et linguam idealiter inter se congruere, et quidem veritatem in lingua refulgere, praecipit. Quae intellegendi ratio a Ludovico Wittgenstein excogitata est et in *Tractatu logico-philosophico* divulgata. Putat enim propositiones bene formatas condiciones rerum depingere. Nam haec propositio "Cattus in mensa iacet" depingit rerum condicionem, in qua cattus in mensa iacet. Sin autem opera detur, ut sermone interverso id quod depingi non potest depingatur, in difficultates philosophicas incidetur.

"De quo loqui nequitur, de eo tacendum est" conclusio est *Tractatus* (§ 7), et consecutio metaphysica ex theoria linguae depictricis confecta. Dicit enim Wittgenstein in *Tractatu* res hominibus maximas pretiosissimasque ex significanti usu linguae excludi. Nam de dictione significanti agitur, si ad aliquid quod percipitur refertur aut ex dictionibus ad perceptionem pertinentibus concludi potest. "Fines linguae meae ostendunt fines mundi mei" (*Tractatus* § 6) hoc quoque significat, rationem linguae et veritatis non posse linguà depingi; non enim extremam linguae et mundi relationem inspecturi ex lingua exire poterimus. Secundum Wittgenstein philosohorum est linguam dilucidiorem reddere, non theorias aedificare.

Bibliographia
-------------

* Hope, V. (1969) The Picture Theory of Meaning in the Tractatus as a Development of Moore's and Russell's Theories of Judgment. *Philosophy* 44 (168): 140-148.
* Keyt, David (1964) Wittgenstein's Picture Theory of Language. *Philosophical Review* 73 (4): 493-511.
* Stenius, Erik (1960) *Wittgenstein's Tractatus: A Critical Exposition of its Main Lines of Thought.* Cornell University Press.
Henricus Frey, histologus et zoologus
**Henricus** vulgo *Heinrich* **Frey** (natus die 15 Iunii 1822 Francofurti, mortuus die 17 Ianuarii 1890 Turici) medicus Germanicus et Helveticus fuit.

Vita
----

Studiis medicinae Bonnae, Berolini et Gottingae perfectis famulus in instituto physiologico Gottingensi creatus est. Anno 1848 tamquam professor histologiae et anatomiae comparativae Turicum vocatus est. Ibidem in Schola Polytechnica de zoologia docere coepit.

Frey inter primos microlepidotperologos Germaniae fuisse constat. Tomum alterum in opus Rudolphi Wagner cui titulus »Lehrbuch der Zootomie« scripsit, ubi invertebrata quoque tractantur (una cum Rudolpho Leuckart, Lipsiae 1847). 

Mentionis digna sint etiam haec opera: »Beiträge zur Kenntnis wirbelloser Tiere« (cum Leuckart, Brunsvici 1847); »Histologie und Histochemie des Menschen« (Lipsiae 1859), »Das Mikroskop und die mikroskopische Technik« (Lipsiae 1863, »Grundzüge der Histologie« (Lipsiae 1875), »Die Tineen und Pterophoren der Schweiz« (Turici 1856), »Die Lepidopteren der Schweiz« (Lipsiae 1880).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Frey** spectant. |

* Heinz Balmer: "Frey, Heinrich", apud: *Historisches Lexikon der Schweiz* (hic in interreti)
* praelectiones Turicenses
*Vide etiam paginam discretivam:* Ripae (discretiva)


Wikidata Castrum Ripae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°37′0″N 13°26′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 249  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 31.61 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arnaria, Baucum, Fregellanum Novum, Castrum Phofi, Castrum Strangulagalli, Castrum Turricis, Verulae  

**Tabula aut despectus**

Castrum Ripae: situsCastrum Ripae: situs
Castrum Ripae
**Castrum Ripae** (seu *Ripae*) (Italiane: *Ripi*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 500 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Ripani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Arnaria (Italiane: *Arnara*),
* Baucum (deinde Bovis Villae Hernicae) (Italiane: *Boville Ernica*),
* Castrum Phofi seu Phofarium (Italiane: *Pofi*),
* Castrum Strangulagalli (Italiane: *Strangolagalli*),
* Castrum Turricis (seu Turruculum) (Italiane: *Torrice*),
* Fregellanum Novum (deinde Cepranum) (Italiane: *Ceprano*),
* Verulae seu Verulum (Italiane: *Veroli*).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Ripae** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Castri Ripae in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Castri Ripae in Provincia Frusinati.

Notae
-----
Unicum factorizationis theorema a Carolo Friderico Gauss in libro *Disquisitiones Arithmeticae* (1801) probatum est. In quo Gauss theoremate fundamentali utebatur ad legem reciprocitatis quadraticae probandam.
864 = 25 × 33, nec est productum aliorum numerorum primorum.
**Theorema fundamentale arithmeticae** dicit omnem numerum naturalem maiorem quam unum esse productum numerorum primorum, et hunc productum unicum esse: numquam sunt duae copiae factorum eiusdem numeri quae inter se differunt. Quae est notio magni momenti arithmeticae ac theoriae numerorum.

Haec est demonstratio. Sit N numerus aliquis. Si N est primus, factores eius sunt N et 1, et nequimus alios factores invenire. Si N est compositus, habet factores. Sit *a* minimus numerus qui illum N dividit; *a* debet esse numerus primus (nam, si *a* esset compositus, *a* ipse haberet factores, minores quam *a*, sed hi factores quoque N dividerent). Nunc scimus N = *ab*; si *b* est compositus, pone *b* = *cd,* et similiter. N igitur est productus factorum primorum.

Nunc debemus demonstrare hunc productum unicum esse. Supponamus dari duos productos,

{\displaystyle N=p\_{1}p\_{2}...p\_{x}=q\_{1}q\_{2}...q\_{y}}
et omnes numeros *p* et *q* primos esse. Quia *pi* dividit productum numerorum *q*, debet dividere unum factorem *qj*, sed, quia primi sunt, hoc significat {\displaystyle p\_{i}=q\_{j}}. Hoc est, omnis numerus *pi* est inter numeros *q*; similiter, omnis numerus *q* est inter numeros *p*. Sed fortasse primus aliquis praeest saepius inter *p* quam inter *q* (vel saepius inter *q* quam inter *p*) – exempli gratia, quid si haberemus N = 2x2x3 = 2x3x3? Ut vides, hoc nequit esse. Divide utrumque productum per *p1*, deinde per *p2*, et per omnes numeros *p*. Si restarent numeri *q* postquam diviseris per omnes *p*, aequatio esset {\displaystyle 1=q\_{a}q\_{b}...}, quod est impossibile; similiter, non potest esse plures numeri *p* quam numeri *q*. Sunt igitur tot *p* quot *q* et duo producti sunt eidem.

Euclides hoc theorema non affirmavit, sed in libro septimo *Elementorum* sunt omnes notiones quae pertinent ad theorema. Gauss id probavit, quamquam theorema quod ille nominavit theorema fundamentale non erat hoc theorema, sed lex de reciprocitate quadratica.

Notae
-----

1. ↑  Formula:Harvtxt
2. ↑  Formula:Harvtxt
3. ↑  Ore, p. 51 sqq.

Nexus interni
-------------

* In factores resolutio
* Philosophia mathematicae
* Theorema fundamentale algebrae
* Theorema fundamentale calculi

Bibliographia
-------------

* Gauss, C. F. 1801 *Disquisitiones arithmeticae.* Lipsiae: Fleischer. Retractatus Hildesheim: Olms-Wiedmann, 2006, cum introductione a Norbert Schappacher scripta.
* Ore, Oystein. 1948. *Number Theory and Its History.* Novi Eboraci: McGraw-Hill.
* Weil, André. (1984) 2007. *Number Theory: An Approach through History from Hammurapi to Legendre.* Modern Birkhäuser Classics. Bostoniae: Birkhäuser. ISBN 978-0-817-64565-6.
Sedes pristina casae editoriae Langenscheidt Schöneberg (tribus Berolinensis); ibi Wendt operam valde frugiferam navabat multos per annos
**Henricus Fredericus** vulgo *Heinz Friedrich* **Wendt** (natus anno 1914 Berolini, mortuus anno 2006) Germanicus philologus indefessus et philologicorum curator necnon diurnarius fuit.

Vita
----

Filius venditoris Ferdinandi Wendt (1883-1971) iam a pueritia tam technica electronica quam linguis inflammatus est. Absolutorio scholastico cum laude anno 1934 recepto ad mensam argentariam quandam tirocinium egit. Studia universitaria autem notionibus socialismi nationalis aggravata postposuit methodo autodidacticae efficaci. Cum anno 1937 expositionem mundanam Lutetiae celebratam una cum matre visitavit, ob Francogallici idiomatis scientias optimas Francogallus habitus est.

Aetate anni 1938 ministerium de commeatu aereo Henricum Fredericum Wendt velut interpretem sibi demeruit; ei negotium fuit auscultandi atque interpretandi nuntios hostium clandestinos. Itaque, ut istis rebus vacaret, stipendio militari liberatus est. Mense Maio 1945 exercitui Sovietico conversiones varias fecit. Mercennarius longius ibi fieri noluit, quamvis habitaculum magnum praemio promitteretur. Insuper timuit, ne communistae Berolinum in partes duas divisuri essent. Inde diu diurnarius fuit et magister vagans e.g. in universitatibus popularibus.

Mercennarius apud casam editricem Langenscheidt
-----------------------------------------------

Laborem cum salario ubero ab institoribus Krupp anno 1955 propositum neglexit operam apud societatem editoriam Langenscheidt feliciter daturus. Ab anno 1956 incohatus est ut inspector librorum definitivorum sermonum recentiorum - salvis linguis Anglica et idiomatibus Romanicis. Sed et ipse libros optimos pepigit qui nostris diebus classicos habuerimus (e.g. de Graeco Demotico et de Turcico). Ingenium suum monstravit quoque in colligendis verborum corporibus quibus glossaria bona confici possent.

Opera selecta
-------------

* *Sprachen* (=Fischer-Lexikon Band 25), Fischer-Bücherei, Francofurti 1961: conspectus linguarum orbis terrarum et popularis et scientificus quem anastatice pluries reediderunt
* *Langenscheidts Praktisches Lehrbuch Türkisch*, Berolini 1972, ISBN 3468263708
* *Langenscheidts Praktisches Lehrbuch Neugriechisch. Ein Standardwerk für Anfänger*, Berolini 1965 (reeditiones nullis mutationibus appositis usque annum 2006!).
* *Langenscheidt Taschenwörterbuch Griechisch*, Berolini 1999 et 2004, ISBN 3468112130

Nexus externi
-------------

* Necrologica verba in actis diurnis *Der Tagesspiegel*.
* Conspectus historicus librorum didascalium seriei *Praktische Lehrbücher* et *30 Stunden*
* De sepulcro domni Wendt in coemeterio pro Martino Luthero nominato et Reinickendorf sito
*Microgoura meeki,* columba ex Alberto Stewart Meek appellata et nunc exstincta putata; adumbratio a J. G. Keulemans facta.
**Albertus Stewart Meek** (1871–1943) fuit Anglicus conlector avium et naturalista. Nomen *Alfred S. Meek,* quod in nonnullis commentariis videri potest, ad eundem Albertum Stewart Meek spectat.

Vita
----

Meek Londinii natus est, filius mercatoris rerum historiae naturalis. Anno 1893, ad Australiam navigavit, ubi tempus Coomooboolaroo, in statione boaria Georgii Barnard degit, in sola regione ubi psittacus *Psephotus pulcherrimus,* nunc exstinctus putatus, erat endemicus. (Utrum Meek hanc speciem visit an non est ignotum.) Anno 1894, specimina avium et insectorum pro Gualterio Rothschild zoologo celebrato conligere coepit, primum in Anglia, tum in Australia, et deinde in insulis Pacificis, praecipue in Insulis Salomonis, Nova Guinea, et Bougainville, ubi ipse fuit primus naturalista qui aviarios observavit habitus. Etiam factus est mercator pinnarum et insectorum. Anno 1904 ad Choiseul Provinciam navigavit, ubi ultima *Microgourae meeki* specimina nota conlegit. Per expeditionem in Nova Guinea anno 1906, *Ornithopteram alexandrae,* maximum orbis terrarum papilionem, invenit et primum specimen conlectum glandibus petiit. Papuam invisens, aestimavit mitram cuiusdam principis plus quam viginti-tres avium paradisi interfectarum pinnis egere ut tantum eius media pars componeretur.

Sua congeries pellium avium et insectorum est inter gravissimis spectaculis in Museo Historiae Naturalis Londinii conservatis. Specimina ex suis congeriebus in Americano Historiae Naturalis Museo Manhatae Novi Eboraci quoque videri possunt.

Inter animalia ex Meek appellata sunt septem species avium: *Charmosyna meeki* (Psittacidae), *Corvus meeki* (Corvidae), *Microgoura meeki* (Columbidae), *Micropsitta meeki* (Psittacidae), *Ninox meeki* (Strigidae), *Ptiloprora meekiana* (Meliphagidae), et *Zosterops meeki* (Zosteropidae).

Nota
----

1. ↑  "De pellibus et pinnis," controversiae apud situm animalliberationfront.com.

Bibliographia
-------------

* Rothschild, Miriam. 1983. *Dear Lord Rothschild: Birds, Butterflies and History.* Philadelphiae: Balaban.
* Rothschild, Walter, et Ernest Hartert. 1913. "List of the collections of birds made by Albert S. Meek in the lower ranges of the Snow Mountains, on the Eilanden River, and on Mount Goliath during the years 1910 and 1911." *Novitates Zoologicae* 20:473–527.
* Mearns, Barbara, et Richard Mearns. 1998. *The Bird Collectors.* Academic Press. ISBN 0-12-487440-1.
* Meek, Albert S. 1913. *A Naturalist in Cannibal Land.* Londinii: Fischer Unwin.

Nexus externi
-------------

* De Alberto Stewart Meek apud situm andrewisles.com
Polynomium {\displaystyle x^{3}+2x^{2}-7x+4} duo radices (-4, 1) habet.
**Theorema fundamentale algebrae** dicit quodque unius variabilis polynomium (nisi constans) cum coefficientibus complexis radicem complexum habere. Ex hoc sequitur quodque polynomium *n*ti gradus


P
(
z
)
=

a

n

z

n

+

a

n
−
1

z

n
−
1

+
⋯
+

a

1

z

1

+

a

0

{\displaystyle P(z)=a\_{n}z^{n}+a\_{n-1}z^{n-1}+\cdots +a\_{1}z^{1}+a\_{0}}

{\displaystyle P(z)=a_{n}z^{n}+a_{n-1}z^{n-1}+\cdots +a_{1}z^{1}+a_{0}}*n* factores primi gradus (i.e. lineares) habere:


P
(
z
)
=

a

n

(
z
−

z

1

)
⋯
(
z
−

z

n

)
.

{\displaystyle P(z)=a\_{n}(z-z\_{1})\cdots (z-z\_{n}).}

{\displaystyle P(z)=a_{n}(z-z_{1})\cdots (z-z_{n}).}
Radix quaedam potest plus quam unus factor polynomium repraesentare; tunc dicimus radicem duplicem vel multiplicem esse. Exempli gratia, {\displaystyle f(x)=x^{3}+2x^{1}-7x+4=(x+4)(x-1)^{2}} Aequatio {\displaystyle f(x)=0} habet solutiones *x = –4* et *x = –1,* hic autem bis in solutione init quod *(x – 1)* est bis factor. Duae ergo trium radicum huius polynomii eaedem sunt.

Theorema fundamentale algebrae similis est theoremati fundamentali arithmeticae quia ambo de factoribus tractunt: theorema fundamentale arithmeticae dicit numerum integerum factores primos habere, et hoc theorema dicit polynomium factores lineares habere.

Corpus numerorum rationalium non est plenum: polynomium {\displaystyle x^{2}-2} nullam radicem hoc in corpore habet. Nec corpus realium: {\displaystyle x^{2}+4} nullam radicem realem habet. Corpus numerorum algebraicorum autem plenum est, per definitionem: est corpus rationalium una cum omnibus radicibus omnium aequationum polynomiorum quae coefficientes rationales habent.

Corpus numerorum complexorum non modo plenum algebraicum verum etiam plenum spatium topologicum est.

Anno 1799, Carolus Fridericus Gauss in thesi doctrorali demonstrationem therematis publicavit.

Demonstratio theorematis non algebraica sed topologica est. Re vera non potest esse demonstratio algebraica huius theorematis quia de continuitate tractat.

Bibliographia
-------------

* Remmert, Reinhold. 1991. The Fundamental Theorem of Algebra. In *Numbers,* ed. Heinz-Dieter Ebbinghaus, Hans Hermes, et Friedrich Hirzebruch. Graduate Texts in Mathematics 123. Berolini: Springer-Verlag. ISBN 978-0-387-97497-2.
* Shipman, Joseph. 2007. Improving the Fundamental Theorem of Algebra. *Mathematical Intelligencer* 29(4): 9–14, ISSN 0343-6993. doi:10.1007/BF02986170.
* Smale, Steve. 1981. The Fundamental Theorem of Algebra and Complexity Theory. *Bulletin of the American Mathematical Society* series nova, 4(1).
* Smith, David Eugene. 1959. *A Source Book in Mathematics.* Dover. ISBN 0-486-64690-4.
* Smithies, Frank. 2000. A forgotten paper on the fundamental theorem of algebra. *Notes & Records of the Royal Society* 54(3): 333–341. doi:10.1098/rsnr.2000.0116. ISSN 0035-9149.
* van der Waerden, Bartel Leendert. 2003. *Algebra, I..* Ed. 7a. Berolini: Springer-Verlag. ISBN 0-387-40624-7.
Regio archidioecesis in Russia
**Archidioecesis Moscoviensis Matris Dei** (Russice *Архиепархия Матери Божией*) est archidioecesis ecclesiae catholicae Romanae, quae sedem Moscoviae habet.

Historia
--------

Dioecesis Saratoviensis sancti Clementis in tabula
Ante Res novas Octobres catholici Russiae ad Archidioecesim Mohiloviensem pertinebant. Archiepiscopus Mohiloviae titulo metropolita fungebatur et Petropoli sedem habebat. Ioannes Cieplak metropolita Mohilovensis ultimus anno 1923 a bolsevicis captus est et anno 1924 e Russia emissus.

Pius Eugenius Neveu ab anno 1926 administrationem apostolicam Moscuae praeficiebat. Anno 1936 et ille, postquam Francogalliam visitaverat, in Russiam reverti non potuit. Anno 1937 duae tantum ecclesiae catholicae in Russia officium suum gerebant, una Moscuae et altera Petropoli. Ab anno 1950 archiepiscopus Rigensis praelatos his ecclesiis statuebat. 

Anno 1991 duae administrationes apostolicae in Russia institutae sunt: administratio Russiae Europaeae Latinorum, Moscuam caput habens, necnon administratio Siberiae Latinorum, caput habens Neosibiriam. Thaddaeus Kondrusiewicz administrator apostolicus Moscuae factus est. 

Dioecesis Ircutscana sancti Iosephi
Dioecesis Neosibiriana Transfigurationis
Anno 1999 administratio Russiae Europaeae Latinorum in duas partes divisa est, administrationem Russiae Europaeae Septentrionalem Latinorum cum Moscua metropoli et administrationem Russiae Europaeae Meridionalem Latinorum cum Saratovia metropoli. Administratio Siberiae Latinorum divisa est in administrationem Siberiae Occidentalis Latinorum capite Neosibiria et administrationem Siberiae Orientalis Latinorum capite Ircutia.

Anno 2002 omnes quattuor administiones apostolicae Russiae dioeceses factae sunt: dioecesis Matris Deae Moscuensis, dioecesis Ircutscana sancti Iosephi, dioecesis Saratoviensis sancti Clementis et dioecesis Neosibiriana Transfigurationis, quibus omnibus provincia ecclesiatica Moscoviensis composita est. Thaddaeus Kondrusiewicz Russiae Europaeae septentrionalis administrator apostolicus archiepiscopus et metropolita Moscoviensis factus est.

Paulus Pezzi archiepiscopus Moscoviensis

Ecclesia cathedralis
--------------------

Ecclesia cathedralis est Moscoviensis ecclesia cathedralis immaculatae conceptionis beatae virginis Mariae.

Episcopi
--------

Thaddaeus Kondrusiewicz ab anno 2002 ad annum 2007 archiepiscopus Moscuensis erat. Paulus Pezzi est archiepiscopus archidioecesis ab anno 2007 et Nicolaus Dubinin episcopus auxiliarius ab anno 2020.

Nexus externi
-------------

* "Archidioecesis Moscoviensis Matris Dei" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* Constitutio apostolica administrationis Moscoviensis, 1991
* Constitutio apostolica provinciae ecclesiasticae Matris Dei, 2002
* Constitutio apostolica dioecesis Moscoviensis Matris Dei, 2002
* Constitutio apostolica dioecesis Saratoviensis sancti Clementis, 2002
* Constitutio apostolica dioecesis Neosibirianae Transfigurationis, 2002
* Constitutio apostolica dioecesis Ircutscanae sancti Iosephi, 2002
Wikidata Albertus Roux
Res apud Vicidata repertae:Albertus Roux: imagoAlbertus Roux: imago
*Nativitas*: 8 Octobris 1935; Semur-en-Brionnais  
*Obitus*: 4 Ianuarii 2021; Londinium  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Albert Henri Roux
**Officium**

*Munus*: coquus, Negotiator  

**Familia**

*Proles*: Michel Roux, Jr.  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Legion of Honour, Officer of the Order of Agricultural Merit, Eques Legionis Honoris, Officer of the Order of the British Empire  

**Albertus Roux**, vulgo plene *Albert Henri Roux* (Senmuri in Burgundia natus die 8 Octobris 1935; mortuus die 4 Ianuarii 2021), filius porcinarii, fuit archimagirus Franciae et Angliae. Frater fuit natu maior Michaelis, pater Michaelis iunioris, patruus Alani Roux.

Lutetiae apud legationem Britannicam laborabat; sed anno 1952 Angliam petivit ubi ope compatris (qui coquus iuxta Wallis Warfield Simpson Lutetiae merebat) tiro apud Nancy Astor in coquina villae Cliveden operam dedit. Coquus postea iuxta Carolum Clore Petrumque Cazalet interdum Lutetiae apud legationem Britannicam, etiam in Algerio iuxta exercitum Francicum coquus meruit. Londinii anno 1967 cum fratre tabernam *Le Gavroche* condidit, cuius inceptionem convivae Ava Gardner, Carolus Chaplin, Duglassius Fairbanks aliique famosi celebraverint. Ambo insuper tabernam *The Waterside Inn* Bray in oppido ad ripas Tamesis anno 1972 creaverunt, cuius coquinae ab anno 1984 Michael solus praesidebat, Alberto *Le Gavroche* taliter regente. Familia Roux omnium praecipua supremam artem Francorum culinariam in Angliam extendisse censetur.

Inter discipulos, qui iuxta eum in variis popinis laborabant, sunt Gordonus Ramsay, Petrus Koffman, Marcus Wareing, Marcus Petrus White, Sat Bains, Ricardus De Pra.

Scripta
-------

* 1983 (cum fratre) : *New Classic Cuisine*
* 1988 (cum fratre) : *At Home with the Roux Brothers*

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Max Davidson, "Uninvited Guest: the Waterside Inn, Bray" in *Daily Mail* (23 Aprilis 2004)
* John Hind, "Seven ages of a chef: Albert Roux" in *The Observer* (18 Maii 2014)
* Tom Jaine, "Albert Roux obituary" in *The Guardian* (6 Ianuarii 2021)
* Jay Rayner, "Albert Roux's legacy goes far beyond his food" in *The Guardian* (6 Ianuarii 2021)
* Oliver Thring, "How the Roux family educated the British palate" in *The Guardian* (21 Aprilis 2010)
* Celia Walden, "Albert Roux interview: My recipe for success? Not going into the priesthood" in *Dauly Telegraph* (3 Aprilis 2010)

Nexus externi
-------------
Wikidata Archidioecesis Hamburgensis
Res apud Vicidata repertae:Archidioecesis Hamburgensis: insigneArchidioecesis Hamburgensis: insigne
Archidioecesis metropolitana Catholica  
*Civitas*: Germania  
Situs interretialis
**Fines**

*Territoria finitima*: Dioecesis Hildesiensis, Dioecesis Hafniae, Archidioecesis Berolinensis
**Forma**

*Area*: 32 520 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 5 871 102  

**Tabula aut despectus**

Archidioecesis Hamburgensis: situsArchidioecesis Hamburgensis: situs
Ecclesia cathedralis
**Archidioecesis Hamburgensis** (Germanice *Erzbistum Hamburg*) dioecesis Romana Catholica ad septentrionalem partem Germaniae spectat et Terras Foederales Hamburgum et Slesvicum et Holsatiam continet atque partes terrae Megalopolis terrae foederalis Megapolis et Pomeraniae Citerioris. Area maxima dioecesis Germaniae est. Dioecesis est in diaspora.

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
**Archidioecesis Naxiensis, Andrensis, Tinensis, et Myconensis** est archidioecesis Ecclesiae Catholicae Romanae in Graecia sita cum sede in insula Teno. Insulae Naxos, Paros, Andros, Antiparos, Amorgos, Delos, Tenos et Myconos ad archidioecesim pertinent.

Historia
--------

Naxos saeculo XIII ineunte post Constantinopolim ab equitibus quartae expeditionis sacrae expugnatam (1204) in potestatem Venetiarum civitatis venit. Postquam Marcus Sanudo Ducatum Naxium condidit, a Sancta Sede nova dioecesis nomine "Dioecesi ducatus Archipelagi" erecta et anno 1522 in archidioecesim evecta est. Die 3 Iunii anno 1919 dioeceses Andros, Tinos et Myconos cum archidioecesi coniunctae sunt. Cum Venetiis regnantibus maxima pars incolarum Catholici fuissent, postea numerus eorum usque deminutus est, ut hodie tantum minimam incolarum partem efficiunt, Teno excepta, ubi fere dimidia incolarum pars Ecclesiae Catholicae adhaeret.

Nexus interni
-------------

* Dioeceses Ecclesiae Catholicae

Nexus externi
-------------

* *gcatholic.org* (Anglice)
* "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* *www.cathecclesia.gr* (Anglice)
* *www.cathecclesia.gr* (Neograece)