recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Aulus Caecina Alienus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 79) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Patria eius Vicetia erat[1]. Anno 67/68 quaestor in Hispania Baetica erat. Galba imperator eum legatum Legionis IV Macedonicae in Germania Superiore fecit. Anno 69 ad Vitellium imperatorem transiit[2] et dux militum Vitellianorum exercitum, quo Helvetios vicit[3], in Italiam duxit. Apud Bedriacum 14 Aprilis 69 cum Fabio Valente exercitum Othonis vicit[4] et primo Lugduni, deinde Romae a Vitellio honoratus est[5]. Cum Fabio Valente consulatum suffectum mensibus Septembris et Octobris anni 69 accepit[6]. Sed post cladem a Vespasiano acceptam et mortem Fabii Valentis Galba eum 30 Octobris, unum diem ante finem consulatus, magistratu expulit et Rosium Regulum consulem per unum diem fecit[7]. Cum postea ad Flavianam partem transire conaretur, militibus suis impeditus est[8]. Tamen Vitellius eum ducem militum contra Flavianos fecit[9]. Post victoriam Marci Antonii Primi, legatis Legionis VII Galbianae, Caecina captus ad Vespasianum imperatorem missus est[10], qui eum comiter accepit atque ornavit. Anno 79 autem a Tito imperatore propter quandam coniurationem necatus est[11].

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae*, III 8,1
2. ↑  De causis huius consilii Tacitus (Historiis I 53) haec rettulit: "*At in superiore Germania Caecina, decorus iuventa, corpore ingens, animi immodicus, scito sermone, erecto incessu, studia militum inlexerat. hunc iuvenem Galba, quaestorem in Baetica impigre in partis suas transgressum, legioni praeposuit: mox compertum publicam pecuniam avertisse ut peculatorem flagitari iussit. Caecina aegre passus miscere cuncta et privata vulnera rei publicae malis operire statuit*".
3. ↑  Tacitus, *Historiae*, I 67-68
4. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 24pp
5. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 59,3
6. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 71,2
7. ↑  Tacitus, *Historiae*, III 37
8. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 99,1
9. ↑  Tacitus, *Historiae*, II 99-101
10. ↑  Tacitus, *Historiae*, III 31,4 scripsit: "*Sed ubi Caecina praetexta lictoribusque insignis, dimota turba, consul incessit, exarsere victores: superbiam saevitiamque (adeo invisa scelera sunt), etiam perfidiam obiectabant. obstitit Antonius datisque defensoribus ad Vespasianum dimisit*".
11. ↑  Cassius Dio, LXVI 16,3
Wikidata Michael Temer
Res apud Vicidata repertae:Michael Temer: imagoMichael Temer: imagoMichael Temer: subscriptioMichael Temer: subscriptio
*Nativitas*: 23 Septembris 1940; Tietê  
*Patria*: Brasilia  
*Nomen nativum*: Michel Miguel Elias Temer Lulia
**Officium**

*Officium*: federal deputy of São Paulo, Praeses Brasiliae, Vice President of the Federative Republic of Brazil, federal deputy of São Paulo  
*Munus*: politicus, Causidicus, poëta, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Democratic Movement Party  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Marcela Temer, Maria Célia de Toledo  
*Proles*: Maristela Temer, Michel Temer Filho  

**Memoria**

*Laurae*: Eques Legionis Honoris, Grand Officer of the Order of Prince Henry, Grand Cross of the Order of the Dannebrog, Order of Rio Branco, National Order of Merit, Grand Cross of the Military Order of Christ  

**Michael Temer**, vulgo plene *Michel Miguel Elias Temer Lulia* (in oppido Tietê civitatis Paulopolitanae natus die 23 Septembris 1940), e familia Libanensi ortus, est iuris consultus et politicus. Alumnus est universitatis Paulopolitanae et universitatis Catholicae eiusdem urbis, ubi recentius professor fuit iurisprudentiae. A die 1 Ianuarii 2011 praeses vicarius Brasiliae merebat, praeside Dilma Rousseff. Qua die 31 Augusti 2016 ab officio deposita, Michael Temer praeses factus est.

Bibliographia
-------------

* Jonathan Watts, "'Trust me': Michel Temer takes over as interim Brazil president" in *The Guardian* (13 Maii 2016)

Nexus externi
-------------

* "Michel Temer": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Brasiliae 1969–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Garrastazu Médici 1969 • Ernestus Geisel 1974 • Ioannes Baptista de Oliveira Figueiredo 1979 • Tancredus Neves 1985 • Iosephus Sarney 1985 • Ferdinandus Collor de Mello 1990 • Itamar Augustus Franco 1992 • Ferdinandus Henricus Cardoso 1995 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2003 • Dilma Rousseff 2011 • Michael Temer 2016 • Iairus Bolsonaro 2019 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2023
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum • Index praesidum Brasiliae**Capsae cognatae:* Praesides Brasiliae 1889–1969 • Ministri rerum externarum Brasilienses |
|  |
**Aulus Didius Gallus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) fuit dux exercitus Romae Antiquae et senator primo saeculo post Christum natum.

Familia
-------

Familiae Didii origo Histonium erat, pater eius Aulus Didius Postumus proconsul Cypri fuit. Filium Aulum Didium Gallum Fabricium Veientonem ter consulem adoptavit. Fortasse hic autem nepos erat.

Cursus honorum
--------------

Didius Gallus anno 19 quaestor fuit, tum proconsul Siciliae, anno 36 consul suffectus creatus est. Tum ad annum 49 *curator aquarum* erat. Eo tempore (anno 43) et legatus et comes Claudium imperatorem in expeditionem Britannicam secutus est. Deinde legatus Augusti pro praetore Moesiae, ubi *signa triumphalia* accepit, quod Cotyem regem regni Bosporani fecit. Annis 49 ad usque 52 proconsul Asiae erat, tum annis 52 ad usque 57 legatus Britanniae.

Nexus externi **(Anglice)**
---------------------------

* De Aulo Didio Gallo in *A dictionary of Greek and Roman biography and mythology*, I, Londinii, anno 1870, Vol 2 p.
* De Aulo Didio Gallo in Roman-Britain.org

Fontes
------

* Sextus Iulius Frontinus, *De Aquis* 2:102
* Cornelius Tacitus, *De vita Iulii Agricolae* 14; *Annales* 12:15, 12:40, 14:29
* Marcus Fabius Quintilianus, *Institutio Oratoria* Book 6, 3:68

Notae
-----

1. ↑  Confer: Ingemar König, Der römische Staat II, Die Kaiserzeit, Stuttgardiae 1997, p. 466
2. ↑  Frontinus, *De aquis urbis Romae*, CII
**Aulus Manlius A.f.T.n. Torquatus** (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n. mortuus post annum 140 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Avus eius Titus Manlius T.f. Torquatus annis 235 et 224 consulatum gessit. Frater eius Titus Manlius Torquatus consul anni 165 a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 167 praetor electus est neque autem in provinciam ei tributam Sardiniam abiit, quod senatus ei quaestiones de rebus capitalibus tradidit. Anno 164 una cum Quinto Cassio Longino consul creatus est. Secundum Plinium subito inter cenam mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Manlius 73).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XIV,1, Stuttgart 1928, Sp. 1193.
* Petrus C. Nadig, "[I 15] M. Torquatus, A." in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 827.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XLV 16,4
2. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis Historia* VII 183

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Manlius Torquatus et Gnaeus Octavius**  |  **Consul** 164 a.C.n.cumQuinto Cassio Longino | Successores: **Tiberius Sempronius Gracchus II et Marcus Iuventius Thalna**  |
Wikidata Evelina Widmer-Schlumpf
Res apud Vicidata repertae:Evelina Widmer-Schlumpf: imagoEvelina Widmer-Schlumpf: imago
*Nativitas*: 16 Martii 1956; Fagonium  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Officium*: Member of the Swiss Federal Council, Praeses Confoederationis Helveticae, Member of the Grand Council of Grisons  
*Munus*: politicus, Causidicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Civilis Democratica Helvetica  
*Religio*: Protestantes
**Familia**

*Genitores*: Leo Schlumpf;   

Evelina Widmer-Schlumpf
**Evelina Widmer-Schlumpf** (nata die 16 Martii 1956 in Fagonio apud Curiam Raetorum in pago Grisonia) est causidicus, mulier nota Helvetiae et ab anno 2008 Consiliaria Foederalis olim pro factione SVP/UDC (Factione Populari Helveticae) hodie pro Factione Civile Democratica Helvetica (Germanice *Bürgerlich-Demokratische Partei Schweiz*).

Vita
----

Evelina Widmer Schlumpf, filia Leonis Schlumpf ab anno 1980 usque ad annum 1987 Consiliarii Foederalis Helvetiae pro factione SVP/UDC, iuri Turici studuit. Ab anno 1998 usque ad diem 31 Decembris 2007 fuit minister aerarii pagi Grisoniae pro factione SVP/UDC (Factione Populari Helveticae).

Die 12 Decembris 2007 Consiliaria Foederalis Helvetiae contra voluntatem factionis eius creata est, sed solum insequenti die electionem accipit. A die 1 Ianuarii 2008 Widmer Schlumpf est minister iustitiae ac publicae disciplinae. Post electionem se a Factione Populari Helvetica separavit et nunc ad recens creatam Factionem Civilem Democraticam Helveticam pertinet. Die 28 Octobris 2015 se a munere per diem 31 Decembris 2015 removit.

Nexus externi
-------------

* Brevis biographia Evelinae Widmer-Schlumpf in pagina aerarii Grisoniae

Nexus interni
-------------

* Index Consiliariorum Foederalium

Nota
----

1. ↑  Cfr. articulum *polizia* in Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. *Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino*. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).
**Aulus Cornelius M.f. Cossus** (quando natus sit, quando motuus, nescimus) senator Romanus patricio ex ordine ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Filius eius Publius Cornelius Cossus anno 415 a.C.n. tribunus militum consulari potestate erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 437 a.C.n. tribunus militum regem Veientium Lartem Tolumnium pugna necavit et eius arma Iovi Feretrio *spolia opima* dedicavit. 
Cornelius anno 428 a.C.n. consul Romanus una cum Tito Quinctio L.f. Poeno Cincinnato electus est. Eo anno Roma morbo atque siccitate vexata est. Anno 426 a.C.n. tribunus militum consulari potestate electus est. Cum collegae Titus Quinctius L.f. Poenus Cincinnatus, Gaius (Quintus) Furius Pacilus Fusus, Marcus Postumius Albinus Regillensis contra Veios copias duxissent atque victi essent, Cornelio tutela urbis mandata est. Clade accepta Cornelius Mamercum Aemilium Mamercinum dictatorem nominavit, qui hoc officio III fungebatur. Ipse a dictatore magister equitum factus est. Hi Veios expugnaverunt.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 19-20
2. ↑  op.cit. IV 30,4-11
3. ↑  op. cit. IV 31-34

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Sergius L.f. Fidenas II et Hostus Lucretius Tricipitinus**  |  **Consul** 428 a.C.n.cumTito Quinctio L.f. Poeno Cincinnato | Successores: **Gaius Servilius Structus Ahala et Lucius Papirius L.f. Mugillanus**  |
**Aulus Cornelius P.f. Cossus Arvina** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Arvina anno 353 a.C.n. primo magister equitum erat, tum dictatoris Titi Manlii L.f. Imperiosi Torquati, qui contra Etruscos milites duxit. Eodem officio eodem dictatore anno 349 fungebatur: Cum alter consul - Appius Claudius P.f. Crassus Inregillensis - mortuus esset et Galli iterum Romam aggrederentur Manlius dictator nominatus est.

Anno 343 primum consulatum gessit, una cum Marco Valerio M.f. Corvo. Hic annus initium bellum Samnitum fuit, cum Capua urbs Campaniae a Samnitibus oppressa Romanos auxilio vocavisset. Arvinam ab hoste petito Publius Decius Q.f. Mus servabat. Tum Samnites vicit et ex eis triumphavit.

Anno 322 consul II cum collega Gnaeo Domitio Cn.f. Calvino electus est. Eo anno et fama impetus Gallorum allata est, ut Marcus Papirius L.f. Crassus dictator nominatus est.

Anno 322 dictator nominatus esse et Samnites vicisse dicitur, sed haec res incerta est. Anno 320 Arvina Fetialis fuit, qui Spurium Postumium Albinum consularem, qui iniussu populi cum Samnitibus anno superiore pacemfecerat, eis traderet.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 19,6-10
2. ↑  op.cit. VII 25
3. ↑  op.cit. VII 28,9-29
4. ↑  loc. cit. cap. 32-38
5. ↑  op.cit. VIII 17,5-6
6. ↑  op.cit. VIII 38
7. ↑  op.cit. IX 10,8

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Marcius L.f. Rutilus III et Titus Manlius L.f. Imperiosus Torquatus II**  |  **Consul** 343 a.C.n.cumMarco Valerio M.f. Corvo III | Successores: **Quintus Servilius Q.f. Ahala III et Gaius Marcius L.f. Rutilus IV**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **dictator: Publius Cornelius Rufinus (primus annus dictatoris)**  |  **Consul** 332 a.C.n.cumGnaeo Domitio Cn.f. Calvino | Successores: **Gaius Valerius L.f. Potitus Flacus et Marcus Claudius C.f. Marcellus**  |
Imago in *Alice's Adventures in Wonderland,* libro a Ludovico Carroll scripto, in qua Alicia, protagonista ficta, croquetá? phantasticá ludit.
**Fictio** (a *fingendo*) est ingeniosum litteraturae genus, unus ex quattuor principalibus modis rhetoricis. Nonnumquam fictionis eventus, personae, locive sunt veri, at argumentum falsum, aut, ad mininum, non verum. Fictio, scripta vel dicta, sit pellicula, ludus scaenicus, vel programma radiophonica vel televisifica. Non omne fictionis opus est consequentia artifex, sed fictio usitate videtur exemplum artis vel oblectamenti. Facultas fictionis et aliorum operum artificium faciendorum habetur principalis culturae humanae natura, una ex necessariis humanitatis notis.

Nexus interni
-------------

* Argumentum (litterae)
* Fictio generum
* Fictio fautorum
* Fictio paranoida
* Fictio scientifica
* Fictionalismus
* Locus (litterae)
* Mythistoria
* Narratio
* Non fictio
* Persona ficta
* Phantasia (genus)
* Pseudohistoria
* Pseudologia phantastica
* Scribendi genus
* Scriptura ficta
* Thema (litterae)

Bibliographia
-------------

* Eco, Umberto. 2009. On the ontology of fictional characters: A semiotic approach. *Sign Systems Studies* 37(1/2):82–98.
* Farner, Geir. 2014. Chapter 2: What is Literary Fiction? In *Literary Fiction: The Ways We Read Narrative Literature.* Bloomsbury Publishing. Textus.
Reginaldus Foster et A. Gratius Avitus per *Aestivam Romae Latinitatem*, anno 1998
**Aulus Gratius Avitus** est philologus Latinus Caesaraugustae in Hispania anno 1968 natus. Londinii, quo anno 1992 se contulit, condidit Circulum Latinum Londiniensem. Auctor fuit etiam Societatis Circulorum Latinorum.

Late notus est propter vivae linguae Latinae institutionem in Schola Latina Europaea & Universali atque Academia Thules.

Promovit quoque usum vivum linguae Latinae in Schola Aestiva annorum 2005 et 2017 illius Association for Latin Teaching, Latinamque habuit orationem de lingua Latina per rete docenda in XI Congressu Internationali Academiae Latinitati Fovendae.

Opera scripta
-------------

* 2006: "Thornton Wilder, *Nascuntur poetae...*", *Navigare necesse est, Quattuordecim viatoriae narrationes veste Latina indutae, Miscellanea Gaio Licoppe dicata edidit Francisca Licoppe*, Brussels, Musée de la Maison d'Erasme, 2006: ISBN 2-87290-023-3.
* 2008: "De viva institutione Latina per rete", in *Melissa*, n° 142 anno 2008, pp. 2-4.
* 2018: "Spoken Latin: Learning, Teaching, Lecturing and Research" (Anglice), in *Journal of Classics Teaching*, n° 19.37 anno 2018, pp. 46-52.

Notae
-----

1. ↑  Cf.
2. ↑  Cf.
3. ↑  Cf. http://www.academialatina.org/acroases.html (archivum)

Nexus externi
-------------

* Schola Latina Europaea & Universalis
* Facultas Litterarum Academiae Thules
* Pellicula: In colloquio de viva lingua Latina per rete docenda

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Aulus Manlius T.f. Capitolinus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Frater eius Marcus Manlius T.f. Capitolinus erat, qui anno 392 a.C.n. consulatum administravit. Patris nomen Titus est.

Cursus honorum
--------------

Aulus ipse anno 389 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate erat. Collegae eius tum Lucius Valerius L.f. Poplicola, Publius Cornelius, Lucius Verginius Tricostus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Postumius Albinus Regillensis fuerunt. Eo anno tribuni militum infeliciter contra Gallos certaverunt. De pace cum duce Gallorum Brenno agere coacti sunt. Tum Brennus illam vocem famosam "*Vae victis!*" exclamavisse dicitur. 

Anno 385 iterum tribunus electus est atque cum eo Lucius Papirius Cursor, Publius Cornelius, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Quinctius Cincinnatus, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo. Eo anno bellum contra Volscos continuatum est, Latini et Hernici defecerunt. Praeterea Marcus Manlius T.f. Capitolinus damnatus est, quod regnum Romae appetisset.

Anno 383 tribunus militum III fuit et cum Manlio Lucius Valerius L.f. Poplicola, Servius Sulpicius Rufus III, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus. Tum coloniae Velitrae et Cerceii atque etiam Lanuvium defectionem fecerunt.

Anno 370 denique tribunus militum quartum electus est. Collegae eo anno Lucius Furius Sp.f. Medullinus, Servius Sulpicius Praetextatus, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola, Gaius Valerius Potitus erant. Tum primum post quinquennium rerum novarum magistrati electi sunt. Tribuni bellum contra Velitras duxerunt.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve lingua Theodisca composita in pagina imperiumromanum.org

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V,48.
2. ↑  op.cit. VI XI
3. ↑  op.cit. VI 21
4. ↑  op.cit. VI 36
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |
| --- |
| Fiat Automobili S.p.A |
| Fiat logo 2020-present |
|  |
| **Fundata** | 1899 |
| **Dissoluta** |  |
| **Praetorium** | Augusta Taurinorum |
| **Dux** | Ioannes Agnelli

 |

FIAT D
*FIAT Grande Punto* anno 2006
**FIAT,** vel **F**abbrica **I**taliana **A**utomobili **T**orino (Latine: *Italica Productio Autocinetum Augustae Taurinorum*), est longe maxima societas ad autocineta facienda in Italia. Ea habet officios et laboratorios maxime in Italia, exempli gratia in Augustae Taurinorum aut Cassini (Latium) aut Pomigliano Arci (apud Neapolim), sed etiam in maxima parte Europae, et in Asia et America.

Fiat producit parva autocineta, quas parvo pretio vendit: optime notae varietates sunt FIAT Sescenti, Panda, Punto, Stilo, Croma, Ulysses. Ea producit non solum autocineta ad personalem translationem, sed etiam vehiculos ad translationem rerum, inter quos FIAT Doblò, Scudo, Ducato. FIAT habet propterea aliae Italicae Productiones autocinetum et vehiculorum: Ferrari et Maserati ad automobiles luxuriosas faciendum, Lancia et Alfa Romeo ad meliores automobiles faciendum et Iveco ad vehicula commercialia.

Societas FIAT orta est anno 1899 opera Ioannis Agnellorum, ad quam familiam adhuc magna pars societatis FIAT pertinet.
Prima mythistoriae pagina.
***Finnegans Wake*** est mythistoria Lutetiae ab Iacobo Joyce die 4 Maii anno 1932 Anglice edita. Difficillimum opus somnium imitans clarum est ob experimentalem narrandi modum flumenque conscientiae. Prosa libri verbis *portmanteau* impletur somniorum ad experientiam creandam. Opus partibus quattuor structuram a *Scienza Nuova,* opere Vici, historicam sequitur. Quaeque operis partes revolventis progressionem historiae explorare conatur.

Physica nomen particulae elementariae *quark* (scil. "quarcium") a *Finnegans Wake* primum ortum est. Etiam Samuel Barber opus vocale *Nuvoletta* op.25 e verbo *Finnegans Wake* composuit.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Gell-Mann (1995).

Bibliographia
-------------

* Gell-Mann, M. 1995. *The Quark and the Jaguar: Adventures in the Simple and the Complex.*
* Kitcher, Philip. 2007. *Joyce's Kaleidoscope: An Invitation to Finnegans Wake.* Oxonii: Oxford University Press.
* Samuel Beckett; William Carlos Williams; et al. *Our Exagmination Round His Factification For Incamination Of Work In Progress* (Shakespeare and Company, 1929).
* Joseph Campbell et Henry Morton Robinson (1961). *A Skeleton Key to Finnegans Wake.*
Homo exemplar e superficie glaciarii tollit. Firn inter nivem superficialem et caeruleam glaciarii glaciem facile videtur.
Ager firn ad summum Säuleck in Hohe Tauern.
**Firn** (Theodisce Helvetice, 'e priore anno') est névé partim concretum, genus nivis quae e superioribus hiemibus manet et in substantiam névé densiorem iterum crystallizatur. Quae est glacies inter stationes nivis et glaciei glacialis intermedia. Saccharum umidum videtur, sed tam durum est ut cum pala effodi haud possit. Eius densitas plerumque ab 0.4 g/cm³ ad 0.83 g/cm³ variat, et sub nive quae ad caput glaciarii accumulatur saepe invenitur.

Nives plumeae sub pondere superioris nivis stipatae? comprimuntur. Crystalla singula, quia prope punctum liquefactionis semiliquida et lubrica sunt, secundum alia crystallorum plana labi et interstitia opplere possunt, ad densitatem glaciei augendam. Crystalla, ubi inter se contingant, una coniunguntur, aerem inter se ad superficiem exprimentia vel in bullas comprimentia. Haec crystallorum metamorphosis celerius aestate fit, propter percolatione aquae inter crystalla; aestate quidem exacta, exitus est firn.

Altitudo minima ubi firn in glaciario accumulari potest finis firn et linea nivalis appellatur.

Nexus interni
-------------

* Labina nivis
* Nartatio
* Oreobatia

Notae
-----

1. ↑  Cuffey, Kurt M.; Paterson, W. S. B. (3 Maii 2010). *The Physics of Glaciers* (quarta ed.). Elsevier. ISBN 978-0123694614 .

Bibliographia
-------------

* Machguth, Horts, Mike MacFerrin, Dirk van As, Jason E. Box, Charalampos Charalampidis, William Colgan, Robert S. Fausto, Harro A. J. Meijer, Ellen Mosley-Thompson, et Roderik S. W. van de Wal. 2016. "Greenland meltwater storage in firn limited by near-surface ice formation." *Nature Climate Change* 6, no. 4 (Aprilis): 390–93. doi:10.1038/nclimate2899. Bibcode=2016NatCC...6..390M. PDF.
* Müller, Fritz Battle, Toni Caflisch, et Gerhard Müller. 1976. *Firn und Eis der Schweizer Alpen: Gletscherinventar.* Turici:: ETH, Geographisches Institut.
* Tielidze, Levan. 2017. *Glaciers of Georgia.* Cham: Springer International Publishing. ISBN 9783319505718.
* Zatulovskiĭ, D. M. 1961. *In Firn und Fels der Siebentausender: Gipfelsiege in Mittelasien.* Lipsiae: F. A. Brockhaus.

Nexus externi
-------------

* *Firn*.. *Encyclopædia Britannica*
* "Fundamentals of Physical Geography". *physicalgeography.net*
* *USGS Glossary of Selected Glacier and Related Terminology*.. *ulcan.wr.usgs.gov*
Wikidata Olga Desmond
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 2 Novembris 1890; Alienstenium  
*Obitus*: 2 Augusti 1964; Berolinum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: actor, choreographer, ostentatrix, stage actor, actor cinematographicus  

Olga Desmond c 1908.
**Olga**  **Desmond** (nata nomine *Olga Antonie Sellin* die 2 Novembris 1890 Alienstenii/Borussia Orientalis, mortua 2 Augusti 1964 Berolini) saltatrix et actrix Theodisca erat.

Vita
----

Olga iam infans cum parentibus Berolinum movit et in vico Monte Crucis vixit. Arte scaenica studebat atque pictoribus exemplar fuit. Anno 1907 cum aliis artificibus Londinii iter fecit et hoc loco coram publico statuas Graecas antiquas imitata est. Anno 1908 et 1909 Berolini coram publico se praebuit. Quod saepe nuda in spectaculis fuit, etiam parlamentum Borussiae de hac re disputavit. Sequentibus annis ad annum 1914 omni in Germania atque in Imperium Austro-Hungaricum spectacula egit. Anno 1909 possessori magni fundi Hungarico nupsit. Annis 1915 - 1918 in nonnullis pelliculis actrix fuit.

Anno 1917 divortium fecit cum primo marito atque iterum saltatrix in theatris egit. Iterum nupsit, nunc mercatorem vestium. Ad usque 1922 alias saltatrices instiuit, inter eos Hertham Feist et Lolam Bach. Circa nnum 1930 eius gloria paulatim minuebatur. Postquam anno 1933 Nazistae Germaniae rerum potiti sunt, maritus Olgae Iudaicus in cas´tra carceralia missus est, sed fugere potuit. Olga societatem mariti nunc ducebat. Ad mortem Olga femina purgatoria in Berolini orientali vitam degit.

Pelliculae
----------

* 1915: *Seifenblasen* (Lat: Bullae saponis)
* 1917: Die Grille (Locusta)
* 1917: Marias Sonntagsgewand (Vestis diei Solis Mariae)
* 1917: Postkarten-Modell (Exemplar cartarum postalicarum)
* 1918: Der Mut zur Sünde (Virtus ad Vitium)
* 1918: Der fliegende Holländer (Volans Hollandicus)
* 1919: Göttin, Dirne und Weib (Dea, meretrix atque femina)

Notae
-----

1. ↑  Vel rectius *Helga*.

Bibliographia
-------------

* Jörn E. Runge: Olga Desmond - Preußens nackte Venus, Berolinum 2009, ISBN 978-3-940101-53-2

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Olgam Desmond** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Olga Desmond in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Der Tagesspiegel 31 Martii 2009 de expositione de Olga Desmond
* Kreuzberger Chronik (Chronicon Montis Crucis) de Olga Desmond
* Olga Desmond apud vanselow.wikispaces.com
Gastronomia Hebeiensis: Piscis ex aqua bullita (*shuizhu yu*), ferculum origine Sichuanense, sicut in urbe Handan provinciae Hebei infertur
**Piscis ex aqua bullita**, Sinice 水煮鱼 *Shuizhu yu*, est ferculum artis coquinariae Sichuanensis quae e deliciis urbis Zigong, nomine bubula ex aqua bullita vel *shuizhu niurou*, evolvitur. E magna pisce fluviali huius regionis *Ctenopharyngodonte idella*, sed et ex aliis, fieri solet. Coniunctio saporum capsici atque zanthoxyli, *ma la(en)* scilicet "pungens torpens", in hoc ferculo sentitur.

Oleum e cepulla candida, cepa, coriandrum viride, gingibere, aniso stellato infusum praeparatur. Piscis in frusta dissecatur et in sale, albumine ovorum, vino Shaoxingensi, amylo patatarum maceratur. In sartagine Sinensi ex oleo fricantur germina vignae et eximiuntur. Ius paratur e capite caudaque et spinis piscis, cepulla candida, allium, gingiber, sale, pipere albo, oleo et aqua; unde, iure cocta, ossa spinaeque reiciuntur. Frusta piscis breviter in hoc iure coquuntur; hoc omne super germina vignae disponitur. Oleum praeinfusum fervetur, cui capsica plura zanthoxylique fructus adduntur. His supra ferculum perfusis, statim infertur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* Fuchsia Dunlop, *The Food of Sichuan* (Londinii: Bloomsbury, 2019) pp. 223-225
Effigies sui ipsius a Samuele Hirszenberg anno 1907 facta
**Samuel Hirszenberg** (Lodziae die 22 Februarii 1865 natus; mortuus die 15 Septembris 1908 Hierosolymis) fuit pictor Iudaeus Polonicus. Annum agans quindecimum contra patris voluntatem artibus Cracoviae studere coepit apud academiam Bellarum Artium, magistro Ioanne Matejko; post duos annos Monacum Bavariae progressus est ad academiam regalem. Monaci necnon Lutetiae picturas suas ostentavit, ibique apud academiam Colarossi anno fere 1891 studia sua absolvit. Inde Lodziae et ab anno 1904 Cracoviae habitavit. Anno 1907 Palaestinam petivit ubi lector academiae Bezalel nuper conditae meruit, sed anno insequenti mortuus est.

Opera Samuelis Hirszenberg a principio vitam Iudaicam modo realistico depingebant, sicut anno 1894 *Requies sabbatica*; picturas deinde symbolicas elaborabat inter quas *Aeternus Iudaeus* anno 1899 confecta, Lutetiae in *Salon* anno 1900 ostentata sed sine laude.

Bibliographia
-------------

* Richard I. Cohen, *Jewish icons: art and society in modern Europe* (Berkeley Californiae, 1998. ISBN 0-520-20545-6) pp. 223-235
* Ruth, "Samuel Hirszenberg: eine biographische Skizze" in *Ost und West* (1902 no. 10) coll. 673-688
* B. Samuel, "Samuel Hirszenberg" in *Ost und West* (1904 no. 10) coll. 665-674
* Karl Schwarz, *Jewish Artists of the 19th and 20th Centuries* (Novi Eboraci, 1949) pp. 43-49

Aliae encyclopaediae
* "Hirszenberg, Samuel" in *Jewish Encyclopedia* (Novi Eboraci: Funk & Wagnalls, 1901-1906) textus
**Gulielmus** (*Wilhelm*) **Rebschläger** (natus 17 Martii 1870 in oppido *Strasburg* (Marchia Brandenburgensis), mortuus Ianuario 1945 Berolini) vir publicus Theodiscus et sodalis primo SPD, deinde USPD, postremo KPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam finitam ab anno 1884 ad 1887 tirocinium fabri tignarii fecit. Deinde faber per totum Imperium Germanicum itinera fecit et ab anno 1893 Berolini vixit.

Vita publica
------------

Anno 1894 ad collegium opificum et 1897 ad factionem SPD accessit. Anno 1917, cum inter sodales SPD de aere alieno ad primum bellum mundanum gerendum disputaretur, cum aliis SPD relliquit et USPD condidit, quod haec factio contra bellum continuandum censebat. Anno 1925, cum USPD divisa est, ad communistas accessit. Anno 1921 dux collegii opificum fabrorum Berolini regionis electus est et ab anno 1925 legatus ad domum legatorum Berolini fuit. Anno 1928 legatus ad Diaetam Imperii Germanici electus est et ad annum 1930 mansit, cum parlamentum dissolutum esset. Mense Novembri eiusdem anni propter commentarios aliqoas in diurno Communistarum perduellionis accusatus, sed absolutus est. Quod autem finis vitae eius publicae fuit.

Nexus externi
-------------

* Biographia in libro legatorum Dietae Imperii Germanici
Ioannes Galtung, qui hanc appellationem finxit.
**Violentia structuralis** est forma violentiae in qua quaelibet structura seu institutio socialis quosdam ita noceat, ut desideria implere nequeant. Notio a Ioanne Galtung excogitata est, irenologus qui pacem in omnium aequalitate et libertate iacere putat, neque solum in belli absentia.

Causae violentiae structualis
-----------------------------

Formae violentiae structuralis comprehendunt rassismum, sexismum, discrimen classis, inaquitatem reditus et divitiae, ethnos, morbus sicut SCDI, morbus mentis et aestatis exclusionem socialem propter vulnerabilitatem aut minoritatem, homophobiam et transphobiam, etc. cum has ob res homines dignitate et iuribus oeconomicis, socialibus, culturalibusque priventur.

Causae violentia structualis sunt ideologia eugenica, colonialismus, neocolonialismus, imperialismus, neoliberalismus, et globalizatio mercatus.

Bibliographia
-------------

* Robert Gilman, "Structural violence: Can we find genuine peace in a world with inequitable distribution of wealth among nations?" in *In Context* no. 4 (1983) p. 8

Nexus interni
-------------

* Discriminatio
* Reiectio socialis
Wikidata Alicia de Larrocha
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 28 Maii 1923; Barcino  
*Obitus*: 25 Septembris 2009; Barcino  
*Patria*: Hispania  
*Nomen nativum*: Alícia de Larrocha i de la Calle
**Officium**

*Munus*: Clavilista, musicographus  

**Memoria**

*Laurae*: Commandeur des Arts et des Lettres‎, Princess of Asturias Award for the Arts, Gold Medal of the Generalitat of Catalonia, honorary doctorate of the University of Lleida, Eques Legionis Honoris, Premio Nacional de Música, Gold Medal of Merit in the Fine Arts  

**Alicia de Larrocha de la Calle** (nata Barcinone, 23 Maii 1923 - mortua Barcinone, 25 Septembris 2009) clavilista hispanica fuit, quae ex melioribus clavilistis saeculi XIX censetur, praecipue in operis Wolfgangi Amadei Mozarti et compositorum hispanorum.

Inter alia praemia per vitam suam data est quattuor Praemia Grammy, Legionem Honoris francogallicam et Praemium Principem Asturiarum Artium anno 1994. Academica Honoris Regalis Academiae Bellarum Artium Nostrae Dominae Dolorum Granatae praeterea fuit, ubi repraesentabat litteram B.

Notae
-----

1. ↑  *De niña prodigio a la pianista española de mayor proyección internacional*. *ABC*, 26-09-09 (lingua hispanica)
2. ↑  Praemium Principem Asturiarum Artium 1994[*nexus deficit*], Societas Princeps Asturiarum

Bibliographia
-------------

* Allan Kozinn, "Alicia de Larrocha, Pianist, Dies at 86" in *New York Times* (25 Septembris 2009)

Nexus externi
-------------

* Pagina Aliciae de Larrocha **(Hispanice)**
* Vox clavilis hispanici **(Hispanice)**
* Colloquium percontativum **(Hispanice)**
* "Musica Federici Mompou Novo Eboraco triumphat. Alicia de Larrocha in clavile et tenor Iosephus Carreras enormem exitum in suis interpretationibus adepti sunt", *ABC*, 28 Martii 1978. Hemeroteca **(Hispanice)**
Wikidata Alienora Duse
Res apud Vicidata repertae:Alienora Duse: imagoAlienora Duse: imago
*Nativitas*: 3 Octobris 1858; Viglaevanum  
*Obitus*: 21 Aprilis 1924; Pittsburgum  
*Patria*: Regnum Italiae, Regnum Sardiniae  

**Officium**

*Munus*: actor, scriptor scaenicus, stage actor, actor cinematographicus  

Alienora Duse
**Alienora Duse** (Italice *Eleonora Duse*, nata Viglaevani die 3 Octobris 1858, mortua Pittsburgi die 21 Aprilis 1924) fuit actrix Italica, amans Gabrielis D'Annunzio.

Postquam actrix mortua est, D'Annunzio dixit "*È morta quella che non meritai*", Latine "Quam meritus non sum mortua est".

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alienora Duse** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
*Haec pagina de genere plantarum explicat. Si speciem nomine "*Viola*" antiquis cognitam quaeris, vide Viola odorata.*

*Viola reichenbachiana*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Malpighiales   
Familia : Violaceae   
Genus : ***Viola***   
L.  
   
Subdivisiones: Generitypus*Viola odorata*

***Viola*** (nomen a Carolo Linnaeo statutum) est genus plantarum familiae Violacearum quod fere 500 species comprehendit.

Species selectae
----------------

* *Viola arvensis*
* *Viola banksii*
* *Viola biflora*
* *Viola canina*
* *Viola cheiranthifolia*
* *Viola corsica*
* *Viola hederacea*
* *Viola hirta*
* *Viola labradorica*
* *Viola lutea* Huds.
* *Viola odorata* L.
* *Viola pedunculata*
* *Viola persicifolia*
* *Viola pubescens*
* *Viola riviniana*
* *Viola rostrata*
* *Viola sororia*
* *Viola tricolor*

*Viola sororia*: forma candida et purpurea
Nexus interni
-------------

* 1076 Viola

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Violam** spectant (Viola, Viola (Violaceae)). |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Pedes niger movet *d7-d5*. Pedes albus capit '*in praetereundo* in *d6*.
**In praetereundo**, tamen vulgius ex Francico vocabulo ***En passant***, est motus praecipuus in scaccorum ludo. Si pedes in motu primo duo quadra et alterum peditem, qui posset capere si solum unum quadrum primus potis movere praetereat, secundus primum capiat *in praetereundo* in obliquo a tergo. Secundus nunc stabit quo ceperit si primus solum unum quadrum transierit. Non exspectandum est si vult lusor capere in praetereundo; ius perdit nisi proxima vice eo utitur. In notatione, aliquando "in praetereundo" notatur litteris "e.p.", at hoc non necesse est.

Nexus interni
-------------

* Adrochatio
* Promotio

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* FIDE regulae (Anglice) (*En Passant* est regula 3.7, d)
**In Flaccum** (Graece ΕΙΣ ΦΛΑΚΚΟΝ) est liber a philosopho Iudaeo Philone Alexandrino Graece compositus quo vehementer in praefectum Aegypti Flaccum Avilium invehebatur ː nam eum accusabat quod de proposito, favorem popularem ut captaret, Iudaeis Alexandrinis anno 38 a ceteris urbis incolis male mulcatis et spoliatis opem ferre recusasset. Omnem culpam tunc in Flaccum reiciebat quam in opusculo fortasse posteriore *Legatio ad Gaium* inscripto maxima ex parte ipsi principi Caligulae tribuebat. Forsitan materiam orationis adhibuerit quam legatus ad Caligulam missus pronuntiare meditabatur (nam pluribus locis satis rhetorice causam agere videtur[1]) additis tamen nonnullis sententiis quae nisi iam mortuo Gaio publicari non potuerunt[2]. Certe ambo libri, et *In Flaccum* et *Legatio ad Gaium*, fontes maiores de antiiudaismo antiquo habentur.

Argumentum
----------

Velut in duas partes sibi respondentes libellus omnis divisus est ː prima (1-101) supplicia de Iudaeis per Flaccum eiusque socios aestate anni 38 sumpta et probra insuper addita enumerabat ; secunda (par. 102-191) supplicia de Flacco specie quidem per Caligulam, re vera per ipsam Iustitiam Divinam sumpta et ludibria insuper ei inusta, qualia in animo ea sibi depingebat, indulgenter narrabat Philo. Ipso parallelismo providentiam divinam Iudaeos tuentem vindicantemque manifestam facere volebat.

Contra Eusebius Caesariensis qui tertio saeculo Philonem diligenter legebat caedes anno 38 factas poenas Deo a Iudaeis datas ob Christum interfectum fuisse aestimabat[3].

Editiones
---------

* *In Flaccum* (curantibus Roger Arnaldez, Jean Pouilloux, Claude Mondésert), Parisiis, Éd. du Cerf, 1961 ː textus Graecus et versio Francica Andreae Pelletier, adnotatione addita.
* In collectaneo Loeb classical library ː *Philo with an English translation* vol. IX, 1954 pp. 294-403. Ibi interpretationem Anglicam F.H. Colson invenies.
* Herbert Box, *Philonis Alexandrini In Flaccum edited with an introd. translation, and commentary*, Novi Eboraci, 1979 (prima editio 1939)

Notae
-----

1. ↑  E.g. par. 6 et 78.
2. ↑  Par. 12-15 ubi paene isdem verbis Caligulam vituperabat atque in *Legatione*.
3. ↑  Historia ecclesiastica II.5.1-6.2

Plura legere si cupis
---------------------

* August Bludau: *Juden und Judenverfolgungen im alten Alexandria*. Münster 1906
* Mireille Hadas-Lebel, *Philon d'Alexandrie : un penseur en diaspora*, Parisiis, Fayard, 2003. Recensio critica
* Joseph Mélèze Modrzejewski, *Les juifs d'Égypte de Ramsès II à Hadrien*. Parisiis, PUF, 1997 Recensio critica
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian*. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4
* Daniel R. Schwartz, "Philo and Josephus on the Violence in Alexandria in 38 CE", *Studia Philonica* 2012 ː 149-166
* Joshua Yoder, "Sympathy for the Devil? Philo on Flaccus and Rome", *Studia Philonica* 2012 ː 167-182.
	+ Philo against Flaccus in *Representatives of Roman rule*, De Gruyter, 2014 ː 93sqq.

Nexus externi
-------------

Textus Graecus et versio Francica apud Remacle
Aspectus dorsalis

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Heliconiinae   
Tribus : Argynnini   
Genus : *Brenthis*   
Species : ***Brenthis hecate***   
(Denis & Schiffermüller 1775)  
   

***Brenthis hecate*** est papilio familiae Nymphalidarum. Binomen a Michaele Denis et Ignatio Schiffermüller anno 1775 statutum est.

Descriptio
----------

*Brenthis hecate* est magna argynnis, cui latitudo alarum a 35 ad 45 millimetra lata et superiora alarum latera aurantia clara sunt. Inferius alarum posterarum latus duplicem et parallelam macularum brunnearum lineam habet. Adulti a Maio ad Augustum ineuntem volare solent. Larvae *Filipendula ulmaria* et *Dorycnio* vescuntur.

* Aspectus dorsalisAspectus dorsalis
* Aspectus ventralisAspectus ventralis
* Brenthis hecate caucasica in Seitz*Brenthis hecate caucasica* in Seitz

Distributio geographica
-----------------------

*Brenthis hecate* in Europa meridiana occidentalique, Russia meridiana, Balcania, Asia Minor, Irania, Asia Media invenitur.

Habitatio
---------

Haec species in pratis siccis floribus abundantibus prope margines silvarum tenuium ab 25 ad 1500 metra supra maris aequor plerumque invenitur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • INPN France |

* Leps It
* "*Brenthis* Hübner, [1819]" at Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms*
* *Butterfly Guide.*
* "Moths and Butterflies of Europe and North Africa."
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

*Brephotropheum.* Pictura ab Henrico Iulio Ioanne Geoffroy picta (1899).
**Brephotropheum** (-i *n.*) est collectivae acceptionis locus destinatus ad praescholares pueros, ex trium mensium aetate. Munere summum leniendae parentium absentiae fungitur, sed sine substituendis eis. Hic locus quoque pueros vitam intra collectivitatem invenire permittit, cuius supervisionis animationisque operarii incepto educativo innituntur.

Nexus interni
-------------

* Cura liberorum
* Paedotropheum
Locus medio in vico.
Statio ferriviaria cum hamaxostichis evecturis.
**Cursdorf** est vicus in Circulo Saalfeld-Rudolstadt in Germania, ubi a.d. Kalendas Ianuarias 2022 homines 594 habitabant.

Demarchiam tenet Franciscus Eilhauer (factionis democraticae Christianae); pagus autem altitudinem 690 metrorum habet.

Historia
--------

Magni momenti erat lignorum commercium et apparatuum vitreorum technicorum fabricatio. De quo testimonium datur in Museo instrumentorum vitreorum. Traditio vitrorum tractandorum nostris diebus ornatui tantummodo continuatur. 

*Oberweißbacher Bergbahn,* statio viae ferratae montanae, hic terminatur, quae Obstfelderschmiede in valle rivuli Schwarza initium habet.

Res periegetica et athletica florent, non solum aestate, sed etiam hieme. Olim vel desultura nartatoria enixe colebatur. Incolae sepulcretum habent ecclesia propria carentes.

Incolae noti
------------

* Georgius Henricus Macheleid, theologus et porcellanorum effector

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cursdorf** spectant. |

* situs proprius communitatis administratoriae *VG Schwarzatal* ad quam Cursdorf cum aliis vicis attinet

Notae
-----

1. ↑  statisticum grapheum Thuringiense.
Eventa Servo
**Eventuum servitium** (Esperantice: *Eventa Servo*) utilissimas atque sat recentes paginas interretiales complet in quibus cunctae in orbe terrarum res gerendae Esperanticae in elencho uno cogantur. Ita fas est.

Historia
--------

Ferdinandus Chayani, inventor
Ob idiomatis Zamenhofiani partes internationales agitur videlicet de eventibus ubique terrarum celebrandis. Homines activi ipsi spectaculorum novorum dies inscribere atque photographias documentaque addere vocantur, cum homines passivi quotidie eventuum varietate multiplici frui possint. 

Systema omnibus libere adhibere licet secundum permissionem AGPLv3+ quod auctor Ferdinandus Chayani Brasilianus magnanimiter Universali Societati Esperanticae (UEA) dono donaverat. Itaque die 15 Aprili 2019 UEA id officiale declaravit in nuntio *Gazetara Komuniko* numero 796. Etiam Associatio iuventutis Esperanticae internationalis servitio libenter utitur.

Pandemia Coronaviri saeviente gloria servitii huius sine dubio ocius aucta est. Antea paginae Hungaricae quibus titulus *Internacia Kalendaro* multos annos gorgo atque fido esperantistas de spectaculis congressibusque novis certiores fecerant. Anno 2018 Ivo Nevelsteen et anno 2020 Robinus van der Vliet rem perficiebant.

Certamina indicta atque res magistris praelectoribusque dedicatae tamen separatim offeruntur.

Bibliographia
-------------

Fernando Chayani: "Eventa Servo – La nova sistemo por diskonigi Esperantajn eventojn", in: *Kontakto*, 288/2018, p. 21

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica
* "Eventa Servo – La nova sistemo por diskonigi Esperantajn eventojn", symbola supra citata anni 2018
* "Ĉu viaj eventoj estas diskonigindaj?", symbola Ivonis Nevelsteen, *Revuo Esperanto*, mense Februario 2020
* "Virtualaj eventoj anstataŭ la Malferma Tago kaj la UK en 2020", nuntius quidam UEA ubi saepius ad servitium alluditur
* "Eventa Servo helpas trovi retajn renkontiĝojn", colloquium percontativum cum Ivone Nevelsteen, apud *Liberum Folium*, mense Aprili 2020
* Praelectio Ivonis Nevelsteen, mense Augusto 2020 in Congressu universali
* Praelectio Ferdinandi Chayani, die 11 Decembris 2020 pro sodalitate *La Verda Stelo*

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Valedictio officialis et translationis annuntiatio. Ecce viri seduli olim operam navantes: Ladislaus Szilvási/ 1996-2020, Axelius Országh-Krysz/ 1996-2004, Stephanus Mészáros/ 1996-2017, Emericus Keményfi/ 2018-2020.
Wikidata Ludovicus Albertus Lacalle
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus Albertus Lacalle: subscriptioLudovicus Albertus Lacalle: subscriptio
*Nativitas*: 13 Iulii 1941; Urbs Montis Videi  
*Patria*: Uraquaria, Hispania  

**Officium**

*Officium*: President of Uruguay  
*Munus*: Causidicus, politicus, diurnarius  

**Consociatio**

*Factio*: National Party  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Coniunx*: María Julia Pou Brito del Pino  
*Proles*: Ludovicus Albertus Lacalle Pou  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Knight Grand Cross of the Order of St Michael and St George, Grand Collar of the Order of the Andes' Condor, Grand Cross of the Order of the Southern Cross, honorary doctor of the University of Madrid Complutense, Gold medal of Galicia, honorary doctor of the Hebrew University of Jerusalem, Grand Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland, Medal of Military Merit, Order of the Liberator General San Martín, National Order of Merit, Order of Merit, honorary doctor of Tel Aviv University  

Ludovicus Albertus Lacalle (ad dextram partem) et legatus Americanus Franciscus Baxter anno 2006 picti
**Ludovicus Albertus**, vulgo *Luis Alberto* **Lacalle de Herrera** (natus in urbe Montis Videi die 13 Iulii 1941), alumnus Universitatis Rei Publicae, est iuris consultus, causidicus, politicus factionis nationalis. Deputatus rei publicae, i.e. legatus ad parlamentum, ab anno 1971 ad 1973 meruit. Fuit praeses rei publicae Uruguaiae, seriei praesidum trigesimus sextus, a die 1 Martii 1990 usque ad eundem diem anni 1995.

Filius eius Ludovicus Albertus Lacalle Pou praeses ab anno 2020 meret.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovicum Albertum Lacalle** spectant. |

* "Luis Alberto Lacalle": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Uruguaiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ludovicus Eduardus Perez • Fructuosus Rivera • Carolus Anaya • Manuel Oribe • Fructuosus Rivera • Ioannes Franciscus Giró • Venantius Flores • Gabriel Antonius Pereira • Bernardus Prudentius Berro • Laurentius Batlle • Iosephus Ellauri • Petrus Varela • Laurentius Latorre • Franciscus Vidal • Michael Albertus Flangini Ximénez • Maximus Santos • Franciscus Vidal • Maximus Santos • Maximus Tajes • Iulius Herrera y Obes • Ioannes Idiarte Borda • Ioannes Lindolphus Cuestas • Iosephus Batlle y Ordóñez • Felicianus Viera • Balthasar Brum • Iosephus Serrato • Ioannes Campisteguy • Gabriel Terra • Alfredus Baldomir • Ioannes Iosephus de Amézaga • Thomas Berreta • Ludovicus Batlle Berres • Andreas Martínez Trueba • *Consilium Regiminis Nationalis* • Anscharius Didacus Gestido • Georgius Pacheco Areco • Ioannes Maria Bordaberry • Albertus Demichelli • Aparicio Méndez • Gregorius Álvarez • Raphael Addiego Bruno • Iulius Maria Sanguinetti • Ludovicus Albertus Lacalle • Iulius Maria Sanguinetti • Georgius Batlle Ibáñez • Tabaré Vázquez • Iosephus Mujica • Tabaré Vázquez • Ludovicus Albertus Lacalle Pou
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Cancellarii Uruguaiani |
|  |