recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Primas** (-atis m.) in quibusdam sectis Christianis est titulus quibusdam archiepiscopis adiunctus.

Ecclesia Romana Catholica
-------------------------

Hoc tempore Primas est titulus tantummodo honorificus Archiepiscopi titularis Dioecesis metropolitanae. Nam autumat canon 438 Codici Iuris Canonici Ecclesiae Romanae:

*Patriarchae et Primatis titulus, praeter praerogativam honoris, nullam in Ecclesia latina secum fert regiminis potestatem, nisi de aliquibus ex privilegio apostolico aut probata consuetudine aliud constet.*

Tamen temporibus antiquis primates saepe potentiam habebant. Exempli gratia Primas Poloniae pirmus senator Rei Publicae Poloniae erat et ab anno 1572 tempore interregni interregis munus tulit. Exempli gratia, papa etiam primas Italiae est.

Antiquae sedes primatiales aliae:

* Bohemia, archidioecesis Pragensis
* Francia, Archidioecesis Lugdunensis
* Germania, Archidioecesis Salisburgensis
* Hibernia, Dioecesis Arcmacensis
* Hispania, Archidioecesis Toletana
* Hungaria, Archidioecesis Strigoniensis
* Italia, Papa, Archidioecesis Pisana, Archidioecesis Panormitana et Archidioecesis Salernitana,
* Polonia, Archidioecesis Gnesnensis,

Ecclesia Anglicana
------------------

 Doctor Rowan Williams, Primas Totius Angliae In usu Anglicano vocabulum *primas* significat episcopum praesidem cuiuslibet ex ecclesiis aut provinciis Communioni Anglicanae pertinentibus. In aliis provincias, hoc munus pertinet sedibus propriis, in aliis datum est episcopo (aut episcopae in eis provinciis ubi mulieres ad gradum episcopatus ordinantur) sive ex senioritate sive electo ab aliis. Exempli gratia:

Primates ex officio:

* Archiepiscopus Cantuariensis, primas totius Angliae
* Archiepiscopus Arcamachenis, primas totius Hiberniae
* Archiepiscopus Urbis Promontarii, primas Provinciae Africae Australis

Primates ex senioritate aut electi:

* Reverendissimus Bazza Morgan, Episcopus Landavensis et Archiepiscopus Cambrensis
* Reverendissimus Gregorius Venables, Episcopus Argentinae Borealis et Archiepiscopus Coni Australis
Wikidata Prilapum
Res apud Vicidata repertae:Prilapum: insignePrilapum: insignePrilapum: vexillumPrilapum: vexillum
urbs  
*Civitas*: Macedonia Septentrionalis  
*Locus*: 41°20′47″N 21°33′15″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Prilep Municipality, Strymon  

**Forma**

*Area*: 1 194.44 chiliometrum quadratum  

**Gestio**

*Praefectus*: Q61119921  

**Vita**

*Incolae*: 66 246  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: PR
Prilapi: Decpectus in urbem
**Prilapum** (-i, *n.*) (olim: *Stuberra*) (Macedonice: *Прилеп / Prilep*) est urbs et municipium Macedoniae Septentrionalis, in Regione Pelagoniensi sita. Urbs est maxima quarta civitatis.

Esonyma
-------

Esonyma urbis sunt:

* Bulgarice: *Прилеп / Prilep*;
* Aromanice: *Parleap*;
* Serbocroatice: *Prilep / Прилеп*;
* Turcice: *Pirlepe* seu *Perlepe*
* Albanice: *Përlep* seu *Përlepi*, *Prilep*, *Prilepi*
* Graece: *Πρίλαπος / Prilapos*
* Latine: *Prilapum*

Notae
-----

1. ↑  De byzantinarum rerum scriptoribus graecis liber - Di Martin Hanke
2. ↑  J. Palmerii a Grentemesnil Græciæ Antiquæ descriptio. (J. Palmerii ... Di Jacques LE PAULMIER DE GRENTEMESNIL

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°20′47″N 21°33′15″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Prilapum** spectant. |
Wikidata Alice Vanderbilt Morris
Res apud Vicidata repertae:Alice Vanderbilt Morris: imagoAlice Vanderbilt Morris: imago
*Nativitas*: 7 Decembris 1874; Novum Eboracum  
*Obitus*: 15 Augusti 1950; Bar Harbor  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: esperantista, linguista, lobbyist, philanthropist  

**Familia**

*Genitores*: Elliott Fitch Shepard; Margaret Louisa Vanderbilt Shepard  
*Coniunx*: David Hennen Morris  
*Proles*: Alice Morris Sturges  
*Familia*: Vanderbilt family
**Alice Vanderbilt Morris** (nata 7 Decembris 1874, mortua 15 Augusti 1950) ex domo Vanderbilt, cum viro suo Dave Hennen Morris legato, Societatem IALA condidit. Loquebatur non solum Interlingua sed Esperanto etiam. Collegium Radcliffiense in Universitate Harvardiana frequentavit. Membrum familiae Vanderbiltianae fuit.

Bibiliographia
--------------

* Biographia: Alice Vanderbilt Morris, *Interlingua: Communication Sin Frontieras Durante 50 Annos*, 2001, retractata 2006.
* Gopsill, F. P. Le historia antenatal de Interlingua. *Panorama*, 1991, January–February, March–April, and April–May.
* Dennison, Frances Ferry, Oral narrative on personal history by Morris' great niece on July 14, 2011
Introitus ad museum
**Technophysiotameum Bambergense** (Theodisce: *Naturkunde-Museum Bamberg*) reperitur Bambergae, in via Fleischstraße nr 2. Membrum est in Collectionibus Status Bavarici de rebus naturalis historiae.

Museum in museo: Aula volucrum
------------------------------

Avicularum conclave
Aula expositoria historica excellit inter ea, quae dignae visu sint Bambergae. Tamquam museum in museo praesentat conclave originale ad naturalia in publicum proferenda, quod Aevi Illuminationis constitutum est. Princeps episcopus Franciscus Ludovicus von Erthal anno 1791 fornices institui iussit secundum modum Historismi prioris. Vel nostro tempore aula visitatores allicitur propter architecturam nobilem et copiam uberrimam bestiarum effertarum.

Expositio perennis de geologicis mineralogicis palaeontologicis zoologicis
--------------------------------------------------------------------------

### Thesauri saxorum

In terrae nucleo crescunt crystalli fulgentes coruscantesque. Horum exempla pulcerrima spectari possunt in camera obscurata. Insuper certiores fiunt hospites de origine splendorum horum.

### De Franconiae praehistoria

Abhinc 150 miliones annorum solum, in quo nunc imus, scatebat bestiolis in lacubus tropicis viventibus. Earum relicta petrificata sunt testimonium de Franconiae praehistoria perhibentia.

### A terrae medio ad terrae solum

Quaestiones de origine et compagibus terrae solvuntur diversis exemplaribus didacticis. Historia geologica plagarum regionalium et maximum momentum solorum pro animalibus propagatur et optima ratione ante oculos ponitur.

### Variatio bestiarum

Bestiarum exemplaria farta, quae stant ante imagines convenientes pictas, complent seriem omnium ferme apud nos viventium animalium. Profecto et bestiae minus frequentes (e.g. lupus, ursus arctos) sese sic praesentant. Rarissimum exemplum est equi quagga quagga, quorum numerus in mundo interim satis restrictus est. Conspectus largissimus bestiarum stemmatum datur in historica expositionis camera.

Visio diversissima
------------------

Effectio taeniolarum electronica visitatori inspectus captantes de contextibus in natura permittit. Praescribuntur insuper hominis partes in biosphaera, eius experientiae eiusque provocationes tempore futuro. Collectiones hae porro monstrantur: de lapidibus montium Bavariae Orientalis, de metallis domesticis exercendis, de ammonitis, de dermoplasticis Africanis, de insectis annis 1930 in regione Bambergensi, pomorum specierum (historicarum) proplasmata.

Notae
-----

1. ↑  Christianus Helfer: *Lexicon auxiliare*, editio tertia, Saraviponti 1991, p. 392

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Technophysiotameum Bambergense** spectant. |

* Domestica pagina
* Paginae conclavi avicularum dicata
Wikidata Brentonicum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°49′0″N 10°57′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 961  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Libera Provincia Tridentina  

**Geographia**

*Superficies*: 57.14 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Ala (Italia), Avium, Malesilica, Murium, Nacus-Turbulae  

**Tabula aut despectus**

Brentonicum: situsBrentonicum: situs
Brentonicum
**Brentonicum** (-i, *n.*) (Italiane: *Brentonico*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Tridentina (*Tridentinum*) situm. Incolae *Brentonicani* appellantur.

Municipium pertinet ad Communitatem Lagarinam.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis (*regio*)
* Provincia Libera Tridentina seu Tridentinum (*provincia* ac *terra*)
* Communitas Lagarina (*communitas vallis*),
* Tridentum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Brentonicum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio communinatis vallis, quae pertinet ad municipio, in Provincia Libera Tridentina.Collocatio communinatis vallis, quae pertinet ad municipio, in Provincia Libera Tridentina.

Notae
-----

1. ↑  Clerus et Diocesis Tridentina exeunte anno 1826
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Tovazzi Giangrisostomo OFM - NOTITIA ECCLESIARUM TRIDENTINAE CIVITATIS AC DIOECESIS
Wikidata Busuluk
Res apud Vicidata repertae:Busuluk: insigneBusuluk: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 52°46′0″N 52°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 86 316  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Oropolitana  

**Geographia**

*Superficies*: 54 chiliometrum quadratum  

**Busuluk** (Russice *Бузулук*) est urbs regionis Oropolitanae Russiae. Incolas 86 042 habuit anno 2021. In ostio flimins eiusdem nominis, in Samaram flumen influentis, sita est.

Historia
--------

Ab expeditione Orenburgensi Ioannis Kirilov anno 1736 arx Busulukensis condita est. Ab anno 1781 urbs et circuli Busulukensis caput. 

Gymnasium virginum Busulukense (chartula cursualis initio saeculi vicesimi edita).

Notae
-----

1. ↑  Eduardi Eversmann *Fauna lepidopterologica Volgo-Uralensia...*, Casani 1844. p. 3, 17 etc. Necnon *Busuluc* (ibidem, pp. 231, 274 etc.).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°46′0″N 52°16′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Busuluk** spectant. |
Wikidata Evaristus Ndayishimiye
Res apud Vicidata repertae:Evaristus Ndayishimiye: imagoEvaristus Ndayishimiye: imago
*Nativitas*: 17 Iunii 1968; Commune of Giheta  
*Patria*: Burundia  

**Officium**

*Officium*: general secretary, praeses, President of Burundi  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: National Council for the Defense of Democracy–Forces for the Defense of Democracy  

**Familia**

*Coniunx*: Angeline Ndayishimiye  

**Evaristus**, vulgo *Évariste* **Ndayishimiye** (in communi Giheta anno 1968 natus) est politicus et dux exercituum Burundiae.

Alumnus est universitatis Burundiensis unde effugit anno 1995 propter caedes studentium Hutuensium (ad quam gentem pertinet). Sodalis atque mox ductor factus est Copiarum democratiae defendendae quae anno 2003 in factionem politicam conversae sunt, duce Petro Nkurunziza, praeside futuro, qui et ipse inter Hutuenses ab universitate eodem anno effugerat. Ndayishimiye his annis dux exercituum Burundiensium, deinde minister rerum internarum, mox consiliarius praesidis promotus est. Nkurunziza a praesidio decessurus anno 2018 successorem suum Ndayishimiye elegit; qui comitiis mense Maio 2020 habitis victor reportatus est, nonnullis de probitate enumerationis dubitantibus; Nkurunziza autem, non iam recesso, subito die 8 Iunii 2020 mortuo, curia constitutionalis Ndayishimiye post decem dies in officium praesidis rite induxit.

Bibliographia
-------------

* "Burundi’s outgoing president dies, possibly of covid-19" in *The Economist* (11 Iunii 2020) Situs venalis

Nexus externi
-------------

* "Qui est le général Evariste Ndayishimiye, le nouveau visage du régime burundais ?" (28 Ianuarii 2020) apud *RTBF*

Praesides Burundiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Michael Micombero 1966 • Ioannes Baptista Bagaza 1976 • Petrus Buyoya 1987 • Melchior Ndadaye 1993 • Franciscus Ngeze 1993 • Silvia Kinigi 1993 • Cyprianus Ntaryamira 1994 • Sylvester Ntibantunganya 1994 • Petrus Buyoya 1996 • Domitianus Ndayizeye 2003 • Petrus Nkurunziza 2005 • Evaristus Ndayishimiye 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Burundiae • Ministri rerum externarum Burundienses |
|  |
Wikidata Teberda
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 43°27′0″N 41°45′0″E  
*Numerus incolarum*: 8 670  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Karachayevsk Urban Okrug  

*Vide etiam paginam discretivam:* Teberda (discretiva)

**Teberda** (Karaczaevo-Balcarice *Теберди́*, Russice *Теберда*) est urbs Karaczaevo-Circassiae rei publicae. Ad flumen eiusdem nominis prope reservatum Teberdense sita est. Incolas 8672 habuit anno 2021.

Teberda inter iuga Caucasica

Historia
--------

Ab anno 1868 vicus Karatschaiorum hoc loco erat. Anno 1925 sanatorium phthisi curandae Teberdae conditum est. Urbs anno 1971 constituta est.

Notae
-----

1. ↑  *Repertorium novarum specierum regni vegetabilis*, vol. 3-4, 1907, pp. 184, 191, 244; *Rosaceae. Flora URSS*, 1963, p. 476.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°27′0″N 41°45′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Teberda in *Vicicommuniis*
* Situs proprius **(Russice)**
Wikidata Evaristus Carvalho
Res apud Vicidata repertae:Evaristus Carvalho: imagoEvaristus Carvalho: imago
*Nativitas*: 22 Octobris 1941; Portuguese São Tomé and Príncipe  
*Obitus*: 28 Maii 2022; Olisīpō  
*Patria*: Insulae Sancti Thomae et Principis  

**Officium**

*Officium*: President of São Tomé and Príncipe, Prime Minister of São Tomé and Príncipe, Prime Minister of São Tomé and Príncipe  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Independent Democratic Action  

**Evaristus**, vulgo *Evaristo* **Carvalho** (Bombom in oppido insulae Sancti Thomae die 22 Octobris 1941; natus mortuus die 28 Maii 2022), primus minister rei publicae Sancti Thomae et Principis bis meruit, a die 7 Iulii 1994 ad 25 Octobris eiusdem anni et a die 26 Septembris 2001 ad 28 Martii 2002. Sodalis fuit factionis democraticae liberae, ad quam etiam pertinuit primus minister Patricius Trovoada. Carvalho die 17 Iulii 2016 primis comitiis primus accedit ad officium praesidis. Numero vocum nimis parvo, comitia secunda necessitabantur, sed, aemulo Manuele Pinto da Costa se a certamine recusato, Carvalho die 7 Augusti eiusdem anni electum esse nuntiatur. Die 3 Septembris 2016, officia praesidis rite suscepit. Die 3 Septembris 2021, Carvalho mandatum est die 5 Septembris anni 2021. Saô Tomé et Principe nondum successorem suum electus est, et secundum locum electionis praesidentialis tantum die 5 Septembris cepit. Novus locus, ob disceptationem de validitate eventus primi circum, quae dilationem instituendi secundi circa bis effecit. Itaque parlamentum decrevit mandatum Everisto Carvalho prorogare.

Bibliographia
-------------

* "Présidentielle à São Tomé: victoire dès le 1er tour de Evaristo Carvalho, candidat du parti au pouvoir," *Jeune Afrique,* 18 Iulii 2016.

Principes rei publicae Sancti Thomae et Principis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Manuel Pinto da Costa 1975 • Michael Trovoada 1991 • Fradique de Menezes 2001 • Manuel Pinto da Costa 2011 • Evaristus Carvalho 2016 • Carolus Vila Nova 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri rei publicae Sancti Thomae et Principis |
|  |


Primi ministri rei publicae Sancti Thomae et Principis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Leonillus Marius d'Alva • Michael Trovoada • Caelestinus Rocha da Costa • Daniel Daio • Norbertus Costa Alegre • Evaristus Carvalho • Carolus Graça • Armindo Vaz d'Almeida • Radulphus Bragança Neto • Gulielmus Posser da Costa • Evaristus Carvalho • Gabriel Costa • Maria das Neves • Damianus Vaz d'Almeida • Maria do Carmo Silveira • Patricius Trovoada • Ioachim Raphael Branco • Patricius Trovoada • Gabriel Costa • Patricius Trovoada • Georgius Bom Jesus • Patricius Trovoada
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides rei publicae Sancti Thomae et Principis • Ministri rerum externarum Sancti Thomae et Principis |
|  |
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Conradus Zdarsa |
| Auxiliarius: | Antonius LosingerFlorianus WörnerIosephus Gruenwald emerit.Maximilianus Ziegelbauer emerit. |
| Emeritus: | Walterus MixaVictor Josephus Dammertz |
| Vicarius generalis: | Haraldus Heinrich |
| Officialis: | Alexander Perego |
| Archidioecesis: | Monacensis et Frisingensis |
| Numerus decanatuum: | 35 |
| Numerus paroeciarum: | 1001 |
| Area: | 13,25 km² |
| Numerus incolarum: | *()* |
| Numerus catholicorum: | 1 493 282 *(fine anni 2005)* |
| Portio: | 66,0 % |
| Inscriptio cursualis: | Fronhof 486152 Augsburg |
| Pagina interretialis: | www.bistum-augsburg.de |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

Map of the deaneries of the Bishopric of Augsburg
**Dioecesis Augustana Vindelicorum** (Germanice *Bistum Augsburg*) dioecesis ad meridionalem et occidentalem partem Bavariae spectat. Magna oppida sunt Augusta Vindelicorum, in australi parte Campodunum Algoviae ) et in occidentali parte Nova Ulma (apud Ulmam). Dioecesis magnas partes regionis Bavariae Suebiae et partes Bavariae veteris, quae ad orientales partes fluvii Lici  spectant.

Notae
-----

1. 1 2  Hofmann

Nexus interni
-------------

* Gamundia

Nexus externi
-------------

* dioeceses ecclesiae catholicae

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
Materia solida.
**Materia**, vel **materies** (*-ei*, f.), in physica est quaeque res generica ex qua speciales res corporeae fiunt, vel etiam sensu collectivo materia appellatur omnes res quae in res corporeas componi possunt. Hanc notionem olim primum Thales dedit cum omnia ex aqua facta esse ponit.

Materia liquida.
Materia gasea.
Materia plasmatica.
Materiae autem notio multo in tempus mutata est propter novas scientias de rerum natura reppertas. Antiqui geometri definierunt materiam ut nihil sit, nisi omnis quae locum habet et spatium complet. Tandem Newtonus et alii experimentis reppererunt massam esse veram materiae substantiam propterea quod in corporibus tangibilibus quantitas motus coniunctim a quantitate materiae et velocitate una multiplicatis determinatur. Postea et saeculo vicesimo mechanicae quanticae periti demonstraverum particulae elementariae massam habere posse etsi eae punctis constitutae volumine geometrico omnino carent. Quapropter quamquam geometri olim volumen censuerunt attributum clavem omnium rerum, physici autem hodie censeant massam. Qua de causa, astrophysici, cum indicia massae additiciae in universo saeculo vicesimo primo invenerunt, nulla autem materia telescopiis visibili hanc massam appellaverunt materia obscura.

Nexus interni
-------------

* Atomus
* Elementum
* Materialismus
* Moles (unitas)
* Semiconductrum
* Status materiae

Bibliographia
-------------

* Connell, Richard J. 1966. *Matter and Becoming.* Sicagi: The Priory Press.
* Fritzsch, Harald. 2005. *Elementary Particles: Building blocks of matter.* World Scientific. ISBN 981-256-141-2.
* Hoddeson, Lillian, et Michael Riordan, eds. 1997. *The Rise of the Standard Model.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-57816-7.
* McMullin, Ernan. 1965. *The Concept of Matter in Greek and Medieval Philosophy.* Notre Dame Indianae: Univ. of Notre Dame Press.
* McMullin, Ernan. 1978. *The Concept of Matter in Modern Philosophy.* Notre Dame Indianae: University of Notre Dame Press.
* Russell, Bertrandus. 1937, 1992.. *A Critical Exposition of the Philosophy of Leibniz.* Ed. 2a. Routledge. ISBN 041508296X.
* Smith, Timothy Paul. 2004. *Hidden Worlds.* Princeton University Press. ISBN 0-691-05773-7.
* Toulmin, Stephen, et June Goodfield. 1962. *The Architecture of Matter.* Sicagi: University of Chicago Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **materiam** spectant. |

Bibliographia
-------------

* Commenatarius de Materia ex situ interretelis Britannica
In mythologia Graeca **Ion** est heros Ionum eponymus. Primum Xuthos pater in Hesiodicis genealogiis apparet quae tres filios Helleni heroi adsignabant, Dorum et Aeolum et Xuthum quem et ipsum Ionem et Achaeum genuisse volebant. Ita eponymos heroes praecipuarum gentium Hellenicarum Dorum, Aeolorum, Ionum, Achivorum excogitarant. Inventio mythographorum erat Ion, non verus heros nec Iones eum cultu heroico honorabant. Praecipuae fabulae de Ione quae ad posteritatem pervenerunt ad Atticos poetas quinti saeculi ante Christum referendae sunt tempore Delii foederis tum cum Athenienses protectores et metropolitani Ioniae videri cupiebant. Sophocleae tragoediae *Ion* et *Creusa* hodie deperditae sunt; reliquus est *Ion* Euripideus anno incerto inter 420 et 412 Athenis doctus, qui istas novas fabulas divulgavit.

Apud Euripidem
--------------

Apud Euripidem Ion e regina Atheniensi Creusa a deo Apolline stuprata nascitur atque statim a timida pudoreque victa matre in Acropoleos antro exponitur, feris facilis praeda. At Hermes iussu Apollinis infantem Delphos transfert ubi educatur et templi famulus fit. Postea Creusa Xutho alienigenae duci nubet. Quia liberos non habent Delphicum oraculum petunt ubi post varias rerum mutationes atque calamitates vix vitatas Creusa filium agnoscit et Athenas regnaturum ducit dum Xuthus Apollinis mendacio deceptus et ipse patrem Ionis esse credit. Ita poeta originem alienigenam Ionis reicit (non est Xuthi filius). Euripidis lector (et olim spectator) Athenis regnaturum esse Ionem persuadetur. Numquam tamen eius nomen aut Xuthi patris in veros regum fastos insertum est. Quin etiam tragoedia exeunte dea Athena Ionis fatum praenuntiatː eius filii quattuor tribus Athenienses creabunt et eius nepotes colonias in Asiam deducent.

Notae
-----

1. ↑  In *Feminarum catalogo*. Fragmenta Hesiodo attributa
2. ↑  Sunt tamen qui istos duos titulos ad unam eandemque tragoediam pertinere credant.
3. ↑  Talia sunt verba Athenae (versus 1571-4)ː Λαβοῦσα τόνδε παῖδα Κεκροπίαν χθόνα
χώρει, Κρέουσα, κἀς θρόνους τυραννικοὺς
ἵδρυσον. Ἐκ γὰρ τῶν Ἐρεχθέως γεγὼς
δίκαιος ἄρχειν τῆς γ' ἐμῆς ὅδε χθονός, = "Duc hunc filium, Creusa, in Cecropiam terram atque in regium thronum eum colloca. Ut qui ex Erechthei progenie ortus est, eum in terra mea dominari decet". Iam versu 578 Xuthus Ioni 'filio' dicebatː*οὗ σ' ὄλβιον μὲν σκῆπτρον ἀναμένει πατρός* ="[Veni Athenas] ubi patris beatum sceptrum te exspectat".
4. ↑  Hyginus, *Fabulae* 48.

Fontes
------

* Apollodori bibliotheca I.7.3
* Euripides, *Ion*
* Herodotus VII.94 et Viii.44

Plura legere si cupis
---------------------

* Bernadette Morin, "L'inscription d'Ion au patrimoine mythique d'Athènes", *Revue de philologie, de littérature et d'histoire anciennes*, 2009ː 65-86
Opinabilis *Materpiscis* pictura

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Placodermi   
Ordo : Ptyctodontida   
Familia : Ptyctodontidae   
Genus : ***Materpiscis***   
*M. attenboroughi*   
Long, Trinajstic, Young, et Senden, 2008  
Palaeontologia

380–380 m.a.: Devonium superius 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

Opinabilis *Materpiscis* exemplar in Museo Victoriana Australiae exhibitum.
***Materpiscis*** est exstinctum piscium genus classis Placodermorum, similitudine leviter sicut selachimorpha, ex Devonio exeunte in Formatione Gogo Australiae Occidentalis repertum. Quod, solum ex uno specimine notum, intra corpus embryonem non natum unice habet, cum placentali structura mineralizata insigniter conservata. Hoc fossile itaque est veterrimum vertebratum notum quod viviparitatem monstrat.

Species ***Materpiscis attenboroughi*** ex Davide Attenborough Equite appellatur, emittore Britannico de historia naturali, qui momentum locorum piscium Gogo anno 1979 in *Life on Earth* serie televisifica primum dixit.

Holotypus in regione Kimberleiensi septentrionalis Australiae Occidentalis a Lindsay Hatcher anno 2005 repertus est per expeditionem ad Gogo, Ioanne Long ex Museo Victoriano duce.

Notae
-----

1. ↑  BBC News: Fossil reveals oldest live birth
2. ↑  Dr John Long describes the discovery of the *Materpiscis.*

Nexus interni
-------------

* *Austroptyctodus*
* *Incisoscutum*
* *Gogonasus*
* *Onychodus*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
**Publius Cornelius** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti a.C.n. fuit. Quod cognomen ei fuerit, nobis non traditum est. Forsitan Rutilus aut Cossus erat, ut multi Cornelii tum nominabantur.

Cursus honorum
--------------

Cornelius anno 389 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate fuit. Collegae eius tum Lucius Valerius L.f. Poplicola, Lucius Verginius Tricostus, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Postumius Albinus Regillensis fuerunt. Eo anno tribuni militum infeliciter contra Gallos certaverunt. De pace cum duce Gallorum Brenno agere coacti sunt. Tum Brennus illam vocem famosam "*Vae victis!*" exclamavisse dicitur.

Anno 385 iterum tribunus electus est atque cum eo Lucius Papirius Cursor, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Quinctius Cincinnatus, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo. Eo anno bellum contra Volscos continuatum est, Latini et Hernici defecti sunt. Praeterea Marcus Manlius T.f. Capitolinus damnatus est, quod regnum Romae appetisset.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina Theodisca imperiumromanum.com

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V,48.
2. ↑  op.cit. VI XI
**Publius Cornelius Cnaei filius Scipio Nasica** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 181 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius Gnaeus Cornelius Scipio Calvus consul anni 222 a.C.n. fuit, frater Gnaeus Cornelius Cn.f. Scipio Hispallus anno 176 consul mortuus est, filius Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum anno 162 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 204 Magnam Matrem ab Ostia Romam transtulit. Anno 197 aedilis curulis una cum collega Gnaeo Manlio Vulsone ludos Romanos opulentissimos dedit. Anno 194 praetor Ilipae in Hispania Citeriore Lusitanos vicit. Anno 191 una cum Manio Acilio C.f. Glabrione consul electus Boios in Gallia Cisalpina superavit et triumphum habuit. Annis 189 et 184 frustra candidatus censurae fuit. Anno 181 Triumvir coloniae Aquileiae deducendae fuit.

Mores
-----

Publius Scipio Nasica, cum adolescens aedilitatem peteret, manumque cuiusdam civis Romani rustico opere duratam, more candidatorum, apprehendisset, iocans interrogavit eum, num manibus solitus esset ambulare: quod dictum a circumstantibus exceptum ad populum manavit, causamque repulsae Scipioni attulit. Namque omnes rusticae tribus paupertatem sibi ab eo exprobratam iudicantes, iram suam adversus contumeliosum eius dicterium exercuerunt. Quae repulsa nobilis adolescentis ingenium ab insolentia revocavit, eumque magnum et utilem civem fecit.

Cum Annibal Italiam devastaret, responsum ab oraculo editum esse ferunt: hostem Italia pelli vincique posse, si mater Idaea a Pessinunte Romam advecta foret, et hospitio apud civem optimum reciperetur. Legati ea de re ad Attalum Pergami regem missi sunt. Is legatos comiter acceptos Pessinuntem deduxit. Quaerendus deinde fuit vir qui eam rite hospitio exciperet. Senatus iudicavit virum esse in tota civitate optimum. Idem consul imperatoris nomen a militibus, et triumphum a senatu oblatum recusavit, dixitque satis gloriae sibi in omnem vitam eo die quaesitum esse, quo vir optimus a senatu iudicatus fuerat: hoc titulo, etsi nec consulatus, nec triumphus addatur, satis honoratam Publii Scipionis Nasicae imaginem fore.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "C. Scipio Nasica, P. [I 81]" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 184.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXIX 14,8seqq
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXVI 38-40

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Quinctius T.f. Flamininus et Gnaeus Domitius L.f. Ahenobarbus**  |  **Consul** 191 a.C.n.cumManio Acilio C.f. Glabrione | Successores: **Lucius Cornelius P.f. Scipio Asiaticus et Gaius Laelius C.f.**  |




 *Haec pagina textum incorporat ex opere abbatis C. F. Lhomond De viris illustribus urbis Romae, 1779.*
***Pride and Prejudice*** (Superbia et odium) est drama televisificum Britannicum anni 1995, ab Andrea Davies ex mythistoria eiusdem nominis anno 1813 ab Ioanna Austen scripta aptatum. Guenevara Ehle et Colinus Firth primas partes Elisabetham Bennet et Fitzwilliam Darcy egerunt. Series, a Susanna Birtwistle producta et a Simone Langton recta, fuit productio BBC, A&E quoque pecuniam conferente. Progamma a canale BBC One a die 24 Septembris ad diem 29 Octobris 1995 in partibus quinquaginta quinque minutorum emissum est, et in America a canale A&E tribus noctibus consecutivis in partibus duplicibus a die 14 Ianuarii 1996.

Argumentum in Anglia ineunte saeculo XIX evenit, fabulam narrans quinque filiarum innuptarum (Susannae Harker, Guenevarae Ehle, Luciae Briers, Polly Maberly, Iuliae Sawalha) coniugum Bennet (Beniamini Whitrow et Alison Steadman), postquam vir caelebs et dives Bingley (Crispinus Bonham-Carter) et suus amicus etiam divitior Darcy in vicinitatem migraverunt. Cum maxima natu filia statim Bingley placet, Darcy aegre se ad societatem loci accommodat et saepe cum secunda natu Elisabetha contendit. Diarium *The New York Times* seriem appellavit "misturam facetam fabularum amoris et dolorum socialium, ingeniose in ambitionibus somniorumque nobilitatis minoris involutam.[1]

A criticis laudata et a populo amata, series *Pride and Prejudice* pluribus praemiis honorata est, in quo numero fuerunt praemium BAFTA optimae actrice Guenevarae Ehle datum, et praemium Emmy pro optimam in miniserie vestitus fabricationem. Partes Darcy Colinum Firth in celebritatem sustulerunt, et scaena in quo in indusio humido apparuit "unum ex momentis in rebus gestis televisionis Britannicae quae numquam oblivione delebuntur" recognita est.[2] Series scriptricem Helenam Fielding movit ad mythistorias Bridget Jones scribendas, et in pelliculis ab eis aptatis Colinus Firth partes amantis Marcum Darcy egit.

Notae
-----

1. ↑  Ioannes O'Connor, "Television review: An England Where Heart and Purse Are Romantically United", The New York Times (13 Ianuarii 1996).
2. ↑  Fiachra Gibbons, "Universally acknowledged hunk vetoed nude scene", *The Guardian* (2 Iunii 2003).
**Publius Aelius Paetus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus plebeius saeculi quarti a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 337 Aelius una cum Gaio Sulpicio Ser.f. Longo patricio consul Romanus creatus est. Sorte bellum Sidicinorum Aelio destinatum est. Sed cum consules milites in hostem ducere cunctabantur, senatus Gaium Claudium Ap.f. Inregillensem dictatorem nominavit.

Anno 321 magister equitum dictatoris *comitiis habendis* Quinti Fabii Ambusti nominatus est, sed paulo post electio irrita a senatui censa est.

Anno 300 Aelius primus e plebe lege Ogulnia augur electus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VIII 15
2. ↑  op.cit. IX 7,13
3. ↑  op.cit. X 9,2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Furius Sp.f. Camillus et Gaius Maenius P.f.**  |  **Consul** 337 a.C.n.cumGaio Sulpicio Ser.f. Longo | Successores: **Lucius Papirius L.f. Crassus et Kaeso (Gaius) Duillius)**  |
***Polyglotta Africana*** est liber anno 1854 editus a Sigismundo Gulielmo Koelle, missionario Germanico, qui in 188 paginis nonnullas 156 linguas Africanas comparabat (vel 120 fere, secundum classificationem hodiernam; nonnullae varietates distinctae a Koelle habitae postea ad eandam linguam pertinere monstratae sunt). Quod opus progressum linguisticae comparativae magnopere promovit.

Koelle data recta observatione collegit, plerumque libertos Urbis Liberae in Monte Leonino percontans. Quae data systemate phonetico a Carolo Ricardo Lepsio Aegyptologo excogitato in scripturam constanter redegit. Eius transcriptiones non semper verae erant; exempli gratia, IPA [s] cum [z] et [tʃ] cum [dʒ] pertinaciter confundit; eius autem data satis constantia erant ut greges linguarum vocabulariis propriis erigi possent.

Nonnulli greges quos instituit cum gregibus hodiernis insigniter congruunt; inter quos erant:

* "North-West Atlantic" (Atlantici Septentrionales et Occidentales): linguae Atlanticae
* "North-Western High Sudan / Mandenga" (Sudania Alta Septentrionalis et Occidentalis vel Mandenga): linguae Mande
* "North-Eastern High Sudan" (Sudania Alta Septentrionalis et Orientalis): linguae Gur

Bibliographia
-------------

* Koelle, Sigismund Wilhelm. 1854. *Polyglotta Africana, or a comparative vocabulary of nearly three hundred words and phrases, in more than one hundred distinct African languages.* Londinii: Church Missionary House.
* Koelle, Sigismund Wilhelm. 1963. *Polyglotta Africana / Unveränderter Nachdruck der Ausgabe London 1854, vermehrt durch eine historische Einführung von P. E. H. Hair und einen Wortindex von David Dalby.* Graecii: Akademische Druck- u. Verlagsanstalt.
Aula maxima scholae (ETH) inter Polyball
**Polyball** est celebratio traditionalis Scholae Polytechnicae Foederalis (ETH) Turicensis. Illud ipse est festum ballationis.

Historia
--------

Annus dum primum Polyball fiebatur ignotus est. Opinatur ut hoc ab annis 1880 concelebraret. Usque ad 1927 titulus eventi erat *"Academia"* et lucrum ingressorum per causam bonam largibatur. Ab annis 1950 denique quivis Polyball themam propriam accipit et localitas festi conformis exornatur. 

Inter hos annos eventus ad varios locos peragebatur, suberant p.e. Aula Soni Turicensis, xenodochium *Dolder*, centrum missae Turicensis et aedificium principale ETH. Illud olim locus festi est et verisimile constabit in futuro.

Modus
-----

Incipit Polyball diei Saturnii circiter 19:00 horae in aedificiis principalibus scholae et extendit donec diei Solis horae 05:00. 16 usque ad 20 atria parati sunt pro saltatoribus, omnes cum orchestra atque cantatoribus.

Bibliographia
-------------

* Rebecca Sanders, Christian Hasenfratz: *Polyball: Die schönste Dekoration ist das Publikum*. Neue Zürcher Zeitung, 2005, ISBN 3-03823-197-5 (theodisce)

Nexus externi
-------------

* Pagina principalis (theodisce)
* Commissio Instituendis Polyball (theodisce)
* Die Geschichte des Polyballs – Commentarium apud ETHistory (theodisce)
**Publius Calvisius Sabinus Pomponius Secundus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus e gente plebeia et poeta fuit. Patria fortasse Iguvium in Umbria erat. Mater eius Vistilia fuit, ex qua multos fratres et sorores habuit: Frater eius Quintus Pomponius Secundus anno 41 consul suffectus erat. Milonia Caesonia, uxor Caligulae imperatoris, eius soror erat. Et Gnaeus Domitius Corbulo frater eius ex matre fuit.

Anno 31 praetor post casum Seiani praefecti praetorio, cuius amicus fuerat, accusatus[1] et ad usque initio principatus Caligulae incarceratus est. Relaxatus ipsum principem ad cenam convitavit, vino Opimiano pretiosissimo illato.[2] Maio anni 44 consul suffectus creatus est. Anno 50/51 legatus pro praetore Germanie Superioris fuit. Gaius Plinius Secundus eo duce militabat et eius vitam duobus libris scripsit[3].Pomponius Secundus Chattos praedantes pepulisse dicitur[4]. In Germania paulo post mortuus est.

Praeterea poeta tragicus fuit. Quintilianus de Pomponio scipsit:"*Eorum, quos viderim, longe princeps Pomponius Secundus, quem senes [quem] parum tragicum putabant, eruditione ac nitore praestare confitebantur.*" Sed tamen multi eum acri subtilique ingenio et iudicio percenserunt. Itaque Claudius imperator "theatralem populi lasciviam severis edictis increpuit, quod in Publium Pomponium consularem (is carmina scaenae dabat) inque feminas inlustris probra iecerat."[5] Nihil de eius opere superest nisi perpauca fragmenta et titulus unius praetextae "*Aeneas*[6]".
De Pomponio Tacitus scripsit: "*...at Pomponius multa morum elegantia et ingenio inlustri, dum adversam fortunam aequus tolerat, Tiberio superstes fuit.*[7]"

Notae
-----

1. ↑  Confer Tacitus, *Annales*, V 8,1:"*... huic (Pomponio) a Considio praetura functo obiectabatur Aelii Galli amicitia, qui punito Seiano in hortos Pomponii quasi fidissimum ad sub sidium perfugisset. neque aliud periclitantibus auxilii quam in fratrum constantia fuit qui vades extitere.*"
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* XIV 56
3. ↑  Gaius Plinius Caecilius Secundus, *Epistulae*, III 5,3; Plinius, *Naturalis historia* VII 39; XIV 56
4. ↑  Tacitus, *Annales*, XII 27-28
5. ↑  Tacitus, *Annales*, XI, 13,1
6. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 10, c. 128
7. ↑  Tacitus, Annales, V 8,2
**Publius Cornelius L.f. Lentulus** (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n. mortuus post annum 121 a.C.n. vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 172 a.C.n. Lentulus legatus in Graeciam missus est, anno 171 tribunus militum bello contra Persem interfuit. Anno 169 aedilis curulis primus bestias Africanas ludis Romae praebuit. Anno 168 post victoriam apud Pydnam adeptam Lentulus cum aliis legatus ad Persem victum missus est. Anno 165 praetor urbanus "*missus esset ut privatos agros qui in publicum Campanum incurrebant pecunia publica coemeret*". Anno 162 una cum Gnaeo Domitio Ahenobarbo consul suffectus est, quod consules ordinarii Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum et Gaius Marcius Figulus propter auspicias falsas se a magistratu abdicaverunt. Anno 156 princeps legationis in orientem missus est. Ab anno 125 princeps senatus erat. Anno 121 a.C.n. iam senex pugnae contra Gaium Sempronium Gracchum interfuit atque vulneratus est.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "Cornelius [I 41] C. Lentulus, P" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 174.

Notae
-----

1. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis Historia* VIII 64
2. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XLV 4,7
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *De lege agraria* II 82
4. ↑  Marcus Tullius Cicero, *De natura deorum* I 10-11; *De divinatione* II 74; Valerius Maximus I 1,3; Plutarchus, *Marcellus* 5,1-3
5. ↑  Marcus Tullius Cicero, loc.cit.
6. ↑  Marcus Tullius Cicero, *In Catilinam* IV 13; *Orationes Philippicae* VIII 14
Glaciaria Morteratsch et Pers
**Morteratsch** est glaciarium alpinum in Grisonia pago Helvetico situm.

Moles glaciei a monte Bernina et montes *Zupo* et *Bellavista* in territorio communis Pontis Sarisinae altitudine ca. 4000 metrorum oritur et versus septentrionem in vallem lateralem vallis Berninae fluit usque ad altitudinem ca. 2100 metrorum. Mons Morteratsch vallem ad occidentem claudit. A glaciario currit rivulus Morteratsch adfluens rivum Berninae tributarium fluminis Aeni.

Inter montes Palü, Cambrena, et Pers iacet glaciarium Pers glaciario Morteratsch de oriente confluens et molem glaciei eius augens.

Aevo glaciale glaciarium Berninae Morteratsch pars glaciarii Aeni erat.

Propter ingentem diminutionem et magnum recessum glaciei (ab 1850 minor est super duo chiliometra) Morteratsch exemplo recessus glaciariorum quod est effectus calefactionis globalis saeculis 19 et 20 citatur.

Diminutio longitudinis glaciarii Morteratsch annis 1881 ad 2008.

Notae
-----

1. ↑  Swiss Federal Institute of Technology Zurich: *Längenänderungen des Morteratsch*, Turego 2007.

Bibliographia
-------------

* Maximilianus Maisch, Conradinus A. Burga, Petrus Fitze: *Lebendiges Gletschervorfeld – Führer und Begleitbuch zum Gletscherlehrpfad Morteratsch.* Samedan, 1999.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Glaciarium Morteratsch** spectant. |

* Situs de glaciariis
* Studia glaciarii Morteratsch Universitatis Traiecti ad Rhenum
**Publius Aelius Q.f. Paetus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 174 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Aelius Paetus anno 216 a.C.n. proelio Cannensi cecidit, Frater eius Sextus Aelius Q.f. Paetus Catus anno 198 a.C.n. consulatum gessit, filius Quintus Aelius Paetus patri mortuo augur successit atque anno 167 a.C.n. consul fuit.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 208 ad mortem augur fuit. Anno 204 a.C.n. aedilis plebeius fuit et anno 203 praetor urbanus erat. Anno 202 magister equitum dictatoris Gaii Servilii C.f. Gemini nominatus est. Anno 201 una cum Gnaeo Cornelio L.f. Lentulo consulatum gessit. Provinciam Galliam Cisalpinam administravit neque autem Boios vincere potuit. Anno 200 *Xvir agris dandis assignandis* et anno 199 censor atque *IIIvir ad colonos scribendos* erat. Anno 193/192 legatus ad regem Antiochum III Magnum missus est. Anno 174 peste mortuus est. 

Praeterea iuris peritissimus erat.

Bibliographia
-------------

* Elimar Klebs: *Aelius 101.* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band I,1, Stuttgart 1893, Sp. 526.
* Thomas Giaro, "Ae. Paetus (Paitus), P." in *Der Neue Pauly* vol. 1 (Stutgardiae: Metzler, 1996. ISBN 3-476-01471-1) col. 170.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXVII 36,5
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIX 38,4
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXX 1,9; 17,3.
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XXX 39,4
5. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXI 4,3
6. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXIV 59,8.
7. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI 21,8.
8. ↑  Sextus Pomponius, *Digesta* I 2, 2, 38.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Claudius P.f. Nero et Marcus Servilius C.f. Pulex Geminus**  |  **Consul** 201 a.C.n.cumGnaeo Cornelio L.f. Lentulo | Successores: **Publius Sulpicius Ser.f. Galba Maximus II et Gaius Aurelius C.f. Cotta**  |
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Nymphalinae   
Tribus : Nymphalini   
Genus : *Polygonia*   
Species : ***P. c-album***   
*Polygonia c-album*   
(Linnaeus, 1758)  
Subdivisiones: Subspecies8 species; *vide commentarium.*
Synonyma
*Nymphalis c-aureum*

***Polygonia c-aureum*** est species papilionum magnitudinis mediae qui in Iaponia (a Hokkaidō ad Tanegashima), Paeninsula Coreana, Sinis, Taivania, et Indosina endemicus est.

Descriptio
----------

Latitudo alarum est 27 mm. Alae sunt aurantiae maculis nigris. Inferiores alarum partes sunt fuscae et maculosae (corticis arborum visu similes), nota commatis simili in media ala posteriori posita.

Oecologia
---------

*Polygionia c-aureum* in regionibus suburbanis crebro videtur. Species in periculo non est. Larvae *Humulo japonico* aliisque plantis vescitur.

Bibliographia
-------------

* Unno, Kazuo, et al. 1999. *Hana-to chou-wo tanoshimu batafurai gāden nyūmon.* Nou-san-gyo-son bunka kyoukai, 15 Iunii. ISBN 4540981358.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Polygonia c-aureum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Polygonia c-aureum"** apud **Vicispecies**. |
Wikidata Publius Cornelius Dolabella
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1. saeculum a.C.n.;   
*Obitus*: 1. saeculum;   
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Senator Romanus, consul, Rector provinciae  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: Publius Cornelius Dolabella; Quinctilla Vara  
*Coniunx*: Sulpicia Galbilla  
*Proles*: Publius Cornelius Dolabella  

**Publius Cornelius Dolabella** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus patricius primo saeculo ineunte fuit. Pater eius Cornelius Dolabella amicus Augusti erat. Anno 10 consul ordinarius creatus magistratum ad 30 Iunii gessit, tum Quintus Iunius Blaesus ei successit. legatus Augusti pro praetore Illyrici Augusto et tum Tiberio imperatoribus ad usque anno 20. Anno 14 post mortem Augusti milites eius quieti manebant. Anno 23/24 proconsul Africae Tacfarinam ducem Numidarum devicit. Tandem Tiberius ei insignia triumphalia negavit, quod imperator laudes Quinti Iunii Blaesi minuere non voluit, qui anno superiore iam Numidas vicerat. Anno 27 Quinctilium Varum, filium Publii Quinctilii Vari accusavit. Saepe in senatu de provinciis melius administrandis censuit.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, Annales IV 23-26
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 3, c. 191-192

Bibliographia
-------------

* P. Tansey, "The Perils of Prosopography" in *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* vol. 130 (2000) pp. 265-271

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Poppaeus Sabinus et Quintus Sulpicius Camerinus**  |  **Consul** 10 cumGaio Iunio Silano | Successores: **Manius Aemilius Lepidus et Titus Statilius Taurus**  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Tazobactamum| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 110216 |
| PubChem | 123630 |
| DrugBank | DB01606 |
| Natura chemica |
| Tazobactamum |
| Tazobactamum |
| Formula summarum | C10H12N4O5S |
| Massa molaris | 300.29 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | J01CG02 (WHO) |
| Tempus semivitae biologicum | 0.7—1.2 h |
| Metabolismus | iecore (hepaticus), minus |
| Metabolitus | M1 (inactivus) |
| Excretio | renibus (80%)substantia non mutata |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | intra venam |

**Tazobactamum** est antibioticum beta-lactamo, ergo medicamentum pharmaceuticum quoque, in infectionibus tractandibus bacteriis secundum classificationem Gramiensem positivis atque negativis causa. Tazobactaumum ipsum paucos effectus antimicrobiales exercet, at in combinatione contra contagiones graviores utilissimus est, ut cum piperacillino vel ceftolozano.

Exempla morborum, qui ad Tazobactamum respondant, sunt pneumonia vel cystitis.

Adhibetur die ter, per venam solum.

Natura Tazobactami
------------------

### Contextus

Antibiotica beta-lactamo anulum beta-lactamum continent. Destructio anuli huius ope enzymi beta-lactamasis effectus antibiotic terminat. Nimirum inhibitores beta-lactamasis destructionem inhibent. Tazobactamum est talis inhibitor beta-lactamasis, et pariter unum ex antibioticis beta-lactamo. 

### Natura chemica

Nomen IUPAC suum est acidum (2S,3S,5R)-3-methylo-4,4,7-trioxo-3-(triazolo-1-ylmethylo)-4λ6-thia-1-azabicyclo[3.2.0]heptanum-2-carboxylicum. Formula chemica summa Tazobactami est C  
10H  
12N  
4O  
5S, massa molaris sua 300.29 g/mol.

### Natura pharmacologica

Tazobactum est tale medicamentum cum virtutibus destructionem antibiotici inhibiendi, simul antimicrobialibus tamen paucis, at in combinatione tandem, ut cum piperacillino, virtutes suas offert. Substantia in codice ATC reperitur: J01CG02 (WHO)

### Effectus non grati

Cum Ciprofloxacini consumptione effectus secundarios et interactiones observati sunt. Effectus adversarii, qui observari possunt:

* Somnolentia
* Depressio mentis
* Diminutio actionum organorum sensoriorum
* Depressio respiratoria, dyspnoea
* Dermatitis
* Mala gastrointestinalia

Nexus interni
-------------

* Bacterium

Pinacotheca
-----------

* PiperacillinumPiperacillinum
* CeftolozanumCeftolozanum

Notae
-----

1. ↑  Gin A. Dilay L. et al. (Iun 2007). "iperacillin-tazobactam: a beta-lactam/beta-lactamase inhibitor combination". *Expert review of anti-infective therapy* **5** (3): 365-83
2. ↑  Maraolo A. E. Mazzitelli M. et al. (Mar 2020). "Ceftolozane/tazobactam for difficult-to-treat Pseudomonas aeruginosa infections: A systematic review of its efficacy and safety for off-label indications". *International journal of antimicrobial agents* **55** (3): 105891