recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Nortmoor
Res apud Vicidata repertae:Nortmoor: insigneNortmoor: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°14′0″N 7°34′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 817  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Jümme, Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 15.21 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Leri, Brinkum  

**Tabula aut despectus**

Nortmoor: situsNortmoor: situs
Ecclesia Sancti Georgii in Nortmoor
**Nortmoor** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad commune Nortmoor etiam vici Brunn, Heide, Plaggenburg, Pillkamp atque Terwisch pertinent. Ab anno 1973 Nortmoor cum aliis communibus ad commune generale Jümme pertinet.

Historia
--------

Anno 1411 Nortmoor primo in actis descriptum est. Olim regio pars Frisiae Orientalis fuit. Anno 1637 - inter Bellum triginta annorum et epidemia pestis - vicus Nortmoor secundam partem incolarum amist. Annis 1744 - 1806 Nortmoor ad Borussiam pertinuit. Nortmoor ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Nortmoor Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Nortmoor ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1973 Nortmoor cum communibus Filso et Detern ad commune generale Jümme se coniunxit. Die 10 Novembris 2011 Uwe Fecht (SPD) novus magister civium Nortmoor electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nortmoor** spectant. |

* Pagina officialis communis generalis Jümme

Notae
-----

1. ↑  ga-online.de die 10 Novembris 2011
**Northern Exposure** (Latine: *Expositio ad Septentrionem*) est series Americana televisifica, quae fuit inter annos 1990 et 1995. Argumentum series recidet in vitas ficticias personarum, non in cursum narrationis, ita quodque episodium circum rem vitae singulae personae vertet.

Series narrat vitam medici Novoeboracensis, qui missus est ad viculum ficticium Alascae -Caecilia appellatum (A: *Cicely*)- ut stipendia medica obtineat. Medicus est Ioel Fleischmann et velit ut medicus in Novo Eboraco laborare sed tandem morem Alascae amet. In hoc viculo vivent multae personae; in quibusque episodiis res de singula persona narratur.

Personae
--------

* **Ioel Fleischmann**, medicus rationalisticus Iudaeus Novi Eboraci qui ad Alascam missus est contra voluntatem suam. Ibi defricate vivet et laborat.
* **Margarita O'Connel**, gubernator aeroplanorum quae Ioeli Fleischmann non patiur.
* **Christophorus Stevens**, locutor radiofonicus et philosophus viculi.
* **Mauritius Minnifield**, qui iam fuit viator caelorum et nunc est terrae tenens apud Alascam. Est quoque vir publicus apud viculum.
* **Eduardus Chigliak**, adulescens viculi amicabilis.

Praemia
-------

*Northern Exposure* hae praemia accepit:

* Anno 1993 Globum Aureum et sex praemia *Emmy*
* Anno 1994 praemium *Emmy*
Puella Assindiae anno 2007
**Pompa Amoris** (Anglice: *Love Parade*) fuit pompa musica, quae usque ad annum 2006 semper in mense Iulio Berolini, sed tunc in Regione Rurana facta est. Etiam in urbibus aliis, velut Telavivo, Vindobona, Mexicopoli fuit, adhuc *Pompa Amoris* sollemnia Technicae maxima est.

Paucis mensibus post moenia Berolini deleta, anno 1989, nata est Pompa Amoris. Est autem celebrata non solum ad pacem promovendam et consensum omnium nationum per musicam augendum, sed etiam est modus feriarum publicarum faciendarum.

Matthias Roeingh discimpositor, cui est pseudonomen *Dr. Motte,* est pompae auctor; centum quinquaginta homines pompae primae anno 1989 interfuerunt. Interea, pompa saltandi fuit maxima toto mundo. Postquam annis 2004 et 2005, sponsores defuerunt, et pompae ambae non factae sunt. Anno 2006, milies duceni milia hominum ad eam venerunt; sententia huius pompae fuit "Amor Rursus Adest" (Anglice: *The Love Is Back!*).

Pompa amoris 2007, die 25 Augusti Assindiae fuit, 2008 die 19 Iulii Tremonia, 2009 Bauci omissa est, 2011 in urbe Gelsenkircha proposita.

In pompa amoris Thuiscoburgi 2010 catastropha orta est. Aditus ad loca Pompae amoris fuit minis angustus, massa panica facta, in qua viginti unus homines mortuui sunt. Propter hanc tragoediam novum caput pompae nomine Rainer Schaller nuntiavit finem Pompae amoris esse et numquam unam fore.

Index *Pomparum Amoris* omnium
------------------------------

| Dies | Sententiae | Hymni | Visitores |
| --- | --- | --- | --- |
| 01.07.1989 | Friede, Freude, Eierkuchen (Pax, gaudium, placenta ovalis) |  | 150 |
| 07.07.1990 | The Future Is Ours (Futura est nostra) |  | 2 000 |
| 06.07.1991 | My House Is Your House and Your House Is Mine (Mea domus est tua et tua domus mea) |  | 6 000 |
| 04.07.1992 | The Worldwide Party People Weekend (Ubique finis septimanae hominum festorum) |  | 15 000 |
| 03.07.1993 | Fifth Anniversary (Anniversarium quintum) |  | 30 000 |
| 02.07.1994 | The Spirit Makes You Move (Spiritus conficit te movere) |  | 120 000 |
| 08.07.1995 | Peace on Earth (Pax in Mundo) |  | 500 000 |
| 13.07.1996 | We Are One Family (Sumus familia una) |  | 750 000 |
| 12.07.1997 | Let the Sunshine in Your Heart (Sine solem in cor inire) | Sunshine (Lux solaris) | 1 000 000 |
| 11.07.1998 | One World One Future (Unus mundus, una futura) | idem | 1 100 000 |
| 10.07.1999 | Music Is the Key (Musica est clavis) | idem | 1 500 000 |
| 08.07.2000 | One World One Loveparade (Unus mundus, una pompa amoris) | idem | 1 300 000 |
| 21.07.2001 | Join the Love Republic (Intra rem publicam amoris) | You Can't Stop Us (Morari non possumus) | 1 000 000 |
| 13.07.2002 | Access Peace (Accessus pacis) | idem | 750 000 |
| 12.07.2003 | Love Rules (Amor regit) | idem | 500 000 |
| 15.07.2006 | The Love Is Back (Amor rursus adest) | United States of Love (Civitates Foederatae Amoris) | 1 200 000 |
| 25.08.2007 | Love Is everywhere (Amor est ubique) | New location (Nova loca) | 1 200 000 |
| 19.07.2008 | Highway to love (Autovia ad amorem) | idem | 1 600 000 |
| 24.07.2010 | The Art of Love (Ars amatoria) | idem | 1 400 000 |

Nexus externus
--------------

*
---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Infraordo : Achelata   
Familia : Palinuridae   
Genus : Panulirus   
Species : **P. interruptus**   
Panulirus interruptus   
(J. W. Randall, 1840)   
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Synonyma
*Palinurus interruptus* J. W. Randall, 1840
Territorium

Territorium *Panuliri interrupti* principale rubro, periphericum roseo colore pictum

***Panulirus interruptus*** est species crustaceorum familiae Palinuridarum. in aquis Pacificis prope litora Californiae tam Mexicanae quam Civitatum Foederatarum habitat. Ibi propter carnem deliciosam a piscatorubus captatur et ad comedendum venditatur.

Notae
-----

1. ↑  "*Panulirus interruptus* (J. W. Randall, 1840)". apud *Integrated Taxonomic Information System*
2. ↑  Butler, M. MacDiarmid, A. & Cockcroft, A. (2011) Panulirus interruptus; IUCN (2013) *IUCN Red List of Threatened Species*, Version 2013.1
3. ↑  Holthuis (1991)

Bibliographia
-------------

* Lipke B. Holthuis, *Marine Lobsters of the World* (FAO, 1991) pp. 142-143

Nexus externi
-------------

Gastronomia Californiensis: *Grilled lobster* ("*Palinurus* subassatus") cum butyro excocto in embamma limoniique frustis, in popina molis Monicopolitanae inlatus

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Panulirum interruptum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Panulirus interruptus"** apud **Vicispecies**. |
Imago Zizimi
**Zizimus** (Ottomanice جم, Turcice: *Cem*; aliis linguis etiam **Gem**, **Djem**, **Цём**, **Jem** scriptus), natus die 22 Decembris 1459, mortuus die 25 Februarii 1495, filius Mahometi II et frater minor Baiazethis II fuit. 

Regnum Imperii Ottomanici appetivit et per viginti dies sultanus parvam partem imperii rexit. Postquam pugna fratri suo Baiazethi succubuit, primo Cairum, deinde Rhodum insulam perfugit. Maximam vitae partem exsul in Europa (in variis castellis Ordinis Hospitalis in Francia, tum Romae et Capuae) egit, a civitatibus Europaeis quasi pignus contra Turcorum potentiam adhibitus. 

Zizimus carmina scripsit; singulae *Divan* sive collectiones poeticae Persice et Osmanice scriptae exstant. *Mesnevi* (i.e. carmen alternis versibus scriptum) notissimum est *Cemşid ü Hurşîd*.

Nexus interni
-------------

* Ottomanidae

Notae
-----

1. ↑  "Zizimus": de nomine Latino vide: Bartholomaeus Platina, *Vitae Pontificum* "Xystus IV" (p. 272 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Zizimum** spectant. |
Wikidata Amadou Sanogo
Res apud Vicidata repertae:Amadou Sanogo: imagoAmadou Sanogo: imago
*Nativitas*: 30 Novembris 1972; Ségou  
*Patria*: Malia  

**Officium**

*Officium*: President of Mali  
*Munus*: politicus, miles  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Amadou Haya Sanogo** (natus anno 1972) dux militum et vir publicus Malii est.

Vita
----

Sanogo in prytaneo militari Kati et in CFA eruditus est. Anno 2012 centurio fuit.

Seditio militum
---------------

Die 22 Martii 2012 dux seditionis militaris contra praesidem Amadou Toumani Touré fuit. Causa seditionis esse praesidem non acriter contra civitates Tuareq in septentrionali parte Malii seditiosos egisse. Milites praesidem expulerunt et constitutionem sustulerunt. Cum finitimae civitates fortiter postulavissent, ut constitutio restitueretur, Sanago die 8 Aprilis magistratum praesidis Dioncounda Traoré tradidit. Sed adhuc milites eius duce magnam auctoritatem habent.

Notae
-----

1. ↑  Al Jazeera die 7 Aprilis 2012

Praesides Maliae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Modibo Keïta 1960 • Moussa Traoré 1968 • Amadou Toumani Touré 1991 • Alpha Oumar Konaré 1992 • Amadou Toumani Touré 2002 • Amadou Sanogo 2012 • Dioncounda Traoré 2012 • Ibrahim Boubacar Keïta 2013 • Bah Ndaw 2020 • Assimi Goïta 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Maliae |
|  |
Matrimonium Agnetis de Cortiniaco et regis Amalrici suadente patriarcha Amalrico annullatum. Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 2825 f. 227v
**Amalricus de Nesle** (mortuus die 6 Octobris 1180) fuit iam anno 1151 prior iuxta Sanctum Sepulchrum, et mox (ab anno 1158 sive antea) patriarcha Hierosolymitanus. Successor ad patriarchatum fuit Heraclius. Amalricus a Guillelmo Tyrensi "vir commode litteratus" dictus est "sed simplex nimium et paene inutilis".[1] Amalricum Balduini III fratrem modo inopinato accessurum ad regnum Hierosolymitanum, matrimonium eius cum Agnete de Cortiniaco patriarcha Amalricus obrumpere suasit; quo pacto regem die 18 Februarii 1162 sacravit.[2] Idem legatus Occidentem anno 1169 missus est sed ob procellas statim rediit. Balduinum IV, Amalrici successorem, ad regnum die 15 Iulii 1174 sacravit.

Notae
-----

1. ↑  Guillelmus Tyrensis, *Historia rerum in partibus transmarinis gestarum* 20.18
2. ↑  Guillelmus Tyrensis, *Historia rerum in partibus transmarinis gestarum* 19.4

Bibliographia
-------------

Rex Balduinus IV ab Amalrico die 15 Iulii 1174 unctus. Sebastianus Mamerot et Ioannes Colombe, *Les Passages d'Outremer*: Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 5594 f. 176v
* Sabino De Sandoli, ed. *Corpus Inscriptionum Crucesignatorum Terrae Sanctae* (Hierosolymis: Studium Biblicum Franciscanum, 1973. Textus interretialis) pp. 71-72
Wikidata Paulus Aler
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 9 Novembris 1656; Fanum Sancti Viti  
*Obitus*: 2 Maii 1727; Marcodurum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Paulus Aler** (Germanice *Paul Aler*), die 9 Novembris anni 1656 in urbe Sancti Viti
natus et die 2 Maii anni 1727 in Marcoduro mortuus, eruditus Germanicus, lexicographus et poeta Latinus fuit, qui primus *Gradum ad Parnassum* composuit.

Vita
----

In Collegio Tricoronato(de) Coloniae Agrippinae annis 1673-1676 studuit. Anno 1676 in Societatem Iesu intravit. Μultos annos (1689—1713) in eodem Collegio Tricoronato docuit, ubi theathrum studiosorum regebat. Post docebat etiam Augustae Treverorum et Aquisgranο. Multa carmina composuit, inter quas et tragoediam *Bertulphum* (quam post refecit et *Ansbertam* renominavit. Dictionarium Latino-Germanicum composuit et alia manualia et *Gradum ad Parnassum* in usum versus Latine componere conantium.

Opera nonnulla
--------------

* *Praxis poetica* (1683)
* *Conclusiones ex universa philosophia*, 3 vol. (1692)
* *Gradus ad Parnassum*, Coloniae, 1706.
* *Dictionarium Germanico-Latinum* (1717)

Nexus externi
-------------

* *Poesis Pauli Aleri varia, diverso tempore variis opusculis edita*. Coloniae, 1702.
* *Ansberta Sive Amor Conjugalis: Tragoedia* / Authore P. Paulo Aler. Editio Secunda, Priore emendatior. Coloniae, 1711.
* *Gradus ad Parnassum* Pauli Aleri.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*; Germanice *Sankt-Vith*.
Logotypus.
Praesidium veteris *Herald* in 255 via Washington, anno 1878 aedificatum.
***Boston Herald*** ('Praeco Bostoniensis') est diarium quotidianum Americanum, cuius principalis mercatus Bostoniam et eius suburbia in Massachusetta comprehendit. Quod diarium, anno 1846 conditum, unum ex veterrimis diariis quotidianis in Civitatibus Foederatis manet. Octo praemia Pulitzerana accepit, inter quae quattuor pro scriptura editoriali et tria pro photographia antequam anno 1981, cum in formam tabloidisticam commutatum esset. *Herald* unum e decem diariis quae bene fungebantur anno 2012 ab *Editor & Publisher* appellatum est. Anno autem 2017, se decoxit.

Nexus interni
-------------

* *Boston Daily Advertiser*
* *The Boston Journal*
* *The Boston News-Letter*
* *Boston Evening Transcript*
* *The Boston Globe*
* *The Boston Post*
* *The Christian Science Monitor*

Notae
-----

1. ↑  Kristina Ackermann, "10 Newspapers That 'Do It Right.'" *Editor & Publisher,* 12 Martii 2012.

Bibliographia
-------------

* Perry, Edwin A. 1878. *The Boston Herald and Its History.* The Herald.
* Quinlan, Sterling. 1974. *The Hundred Million Dollar Lunch.* Sicagi: J. P. O'Hara. ISBN 0-87955-310-3.
Wikidata Ding Baozhen
Res apud Vicidata repertae:Ding Baozhen: imagoDing Baozhen: imago
*Nativitas*: 1820; Zhijin County  
*Obitus*: 1886; Chengdu  
*Patria*: Familia Cim  

**Officium**

*Officium*: Emperor Young protector, crown prince great protector of the Qing dynasty, Viceroy of Sichuan, Shujishi of Qing dynasty  
*Munus*: politicus  

**Dīng Bǎozhēn** vel litteris Sinicis 丁寶楨 (Pingyuan in urbe provinciae Guizhou anno 1820 natus; apud Chengdu anno 1886 mortuus) fuit aulicus et magistratus Sinensis. Titulum 宮保 *gongbao*, scilicet "paedagogus principum", gessit. In provinciam Shandongensem anno 1866 missus, deinde vicerex ab anno 1876 meruit provinciae Sichuanensis. Ibi ab eodem anno antiquas canales Dujiangyan(en) restituere curavit qua e superfluentibus Min fluminis aquis fertilissima Chengduensis planities irrigatur.

*Gongbao jiding* ("ofellae pullinae paedagogi principum") cum oryza et aqua in carro ferriviario Sinensi inferuntur
Ferculum Sichuanense *Gongbao jiding* (scilicet "ofellae pullinae paedagogi principum") ad eius honorem nominatur.

Bibliographia
-------------

* Fuchsia Dunlop, *The Food of Sichuan* (Londinii: Bloomsbury, 2019) pp. 182, 234

Nexus externi
-------------

* "Ding Baozhen—an outstanding minister of the Qing Dynasty"
**Artemisia** fuit rectrix Halicarnassi urbis quinto saeculo a.D. Fuit filia Lygdamis, qui eodem iam munere functus esse videtur. Circa annum 480 a.C. in loco filii sui Pisindelis civitatis rebus moderabatur. Sola femina Artemisianae et Salaminiae pugnis interfuit.

Ei in exercitu Persarum militanti erat imperium quinque navium Halicarnassorum atque insulae Cos, Nisyri et Kalydnae, quas Herodotus, nepos eius, *egregissimas omnis classis praeter naves Sidonenses* laudavit.

Herodotus praeterea narrat (8, 68) eam Xerxen I regem Persarum disuadere conatam esse, ne pugnam apud Salaminam iniret pro eoque oppugnationem arcium Graecorum proposuisse. Eodem in proelio victa ei propriam navem demergens effugere contigit. Graeci cuilibet, qui illam eis traderet, 10.000 drachmas obtulerunt. Quod se tam audacter periculo removit ei filios Xerxis Ephesum redigere mandatum est.

Apud Polyaenum (8,53) dolus ab ea machinatus ita descriptus est:
Quamquam multae iam naves Persarum furorem Graecum effugerunt Artemisia cum videret proprias naves ab hostibus consecutas iussit vexilla Persica removeri. Imperavit etiam gubernatorem eius quamvis navem Persicam aggreddi. Qua calliditate Graecis simulatum est istam esse Graecam navem neque eam persequi perrecti sunt. Artemisia autem periculum evasa celere cursu domum navigavit.

Fontes
------

* Herodotus, *Polyhymnia* 99 et *Urania* 68-69 et 87-88 et 93 et 161-163
Wikidata Cluda
Res apud Vicidata repertae:Cluda: insigneCluda: insigne
preserved county of Wales  
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 53°5′24″N 3°16′12″W  

**Fines**

*Procuratio superior*: Cambria  
*Territoria finitima*: Merseyside, Cestrensis comitatus, Gwynedd, Salopiensis comitatus, Poysia
**Forma**

*Area*: 2 910±1 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 491 100  

**Tabula aut despectus**

Cluda: situsCluda: situs
**Cluda** vel **Glotta** (Cambrice: *Clwyd*) est comitatus Cambriae, quae est anguli ad humiliora aquilonalium orientaliumque terra; quia nominatur post Cludam amnem, quae per hanc regionem decurrit. Anno 1972 constituta, anno 1996 destituta est, sed nomen ratione rituali retinetur.

Notae
-----

1. ↑  *Scotorum historiae* Hector Boethius
2. ↑  *Court Hand Restored* Andrew Wright

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°5′24″N 3°16′12″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon |
Wikidata Cehu Silvaniei
Res apud Vicidata repertae:Cehu Silvaniei: insigneCehu Silvaniei: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 47°24′43″N 23°10′48″E  
*Numerus incolarum*: 6 369  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ervin Bálint  
*Procuratio superior*: Sălaj  

**Geographia**

*Superficies*: 67.77±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Cehu Silvaniei: situsCehu Silvaniei: situs
**Cehu Silvaniei** (Germanice *Bömischdorf*, Hungarice *Szilágycseh*) oppidum Dacoromanicum in circulo Sălaj situm est. Ad Cehu Silvaniei etiam vici Horoatu Cehului, Motiș, Nadiș, Ulciug pertinent.

Historia
--------

Oppidum anno 1405 nomine *Chehy* primo in actis descriptum est. Ad annum 1918 et annis 1940 - 1944 ad Regnum Hungariae pertinuit, annis 1918 - 1940 et ad hunc diem pars Romaniae est.

Cives clari
-----------

* Adalbertus Kun (1886 - 1939), rerum politicarum peritus Hungaricus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cehu Silvaniei** spectant. |

* Pagina officialis
**Gnaeus Sentius Saturninus** (nescimus, quando natus sit, mortuus est anno 66) senator Romanus patricius fuit. Pater eiusdem nominis anno 4 consul suffectus creatus est. Ipse anno 41 ad consulatum ordinarium pervenit. Cum Caligula 24 Ianuarii a coniuratoribus caesus esset, Saturninus in senatu censuit rem publicam liberam esse restituendam. Sed praetoriani milites Claudio imperatori favebant. Quod denique Saturnino detrimento non fuit, nam in expeditione Britannica anni 43 comes imperatoris erat atque *ornamenta triumphalia* et *statuam trumphalem* in foro Augusto accepit. Nerone imperatore autem Saturninus supplicio affectus aut ad mortem ipsius manu coactus est. Eius memoria anno 66 damnata est.

Notae
-----

1. ↑  Flavius Iosephus, Antiquitates Iudaicae, XIX 166-186
2. ↑  Confer Tacitus, *Historiae*, IV 7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Caesar Augustus III (sine collega)**  |  **Consul** 41cumGaio Caesare Augusto IV | Successores: **Tiberius Claudius Caesar Augustus II et Gaius Caecina Largus**  |
Exempla gneissorum ex regione inter Locarnum et Oscelam Lepontiorum.
**Gneissum** sive **gneisium** vel etiam **gneissium** (forsitan ex verbo Theodisco antiquo "gneisto", "scintilla" significans) est ordo lapidum textura parallela, qui plus quam 20 % spathi continent.

Origo
-----

Gneissa metamorphosi nata sunt, id est mutatione lapidum sub maxima pressione et temperaturis altis. Materia initialis a multis lapidum tabulatis supponitur. Ad superficiem terestrem gneissum non nisi aut erosione materiae suprapositae aut tabulatis per vires tectonicas levandis.

Ubi gneissum versetur
---------------------

Gneissa ubique terrarum inveniuntur, imprimis in cratonibus (id est in nucleis praecambricis) continentium, ubi quidem erosione patefiunt. Ut fere fit haec saxa ex eo tempore, quo nata sunt, compluries commutata sunt. Antiquissimas lapidum terrae structuras formant, ut puta illum gneissum, quod prope Acastam rivum in Scuto Canadiensi occidentale invenitur quodque ex Hadaico (circiter 4500 usque ad 3800 milliones abhinc annorum) repetit necnon gneissa, quae in cingulo lapidum viridium Nuvvuagittuq, quod dicitur, in Scuto Canadiensi orientale versantur. Gneissa etiam in regionibus montium recentium vi tectonica levatorum, quae lapidibus metamorphicis abundant, inveniuntur, ut puta in Alpibus mediis.

Notae
-----

1. ↑  Encyclopaedia Londinensis (1817), vol. 15, sub voce *Gneissum*
2. ↑  Jahan Retzius: Versuch einer Aufstellung des Mineralreichs, p. 243.
3. ↑  Hendrick Carel Van Der Boon Mesch (1820): Disputatio gelogica … de granite, p.3
4. ↑  Vide de:Gneis

Nexi externi
------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **gneissum** spectant. |
***Regimen sanitatis Salernitanum***, qui et ***Flos medicinae*** appellatur, est carmen didacticum mediaevale, Latine scriptum in versibus hexametris, epistulam esse praetendens poëticam a professoribus scholae medicae Salernitanae regi cuidam Anglorum missam. Carmen a posterioribus interdum Ioanni de Mediolano attribuitur, sed de eo nihil satis constat. In editionibus saeculis XV et XVI divulgatis carmen cum commento satis longo impressum est, a nonnullis editoribus Arnaldo de Villanova adscripto, ab aliis autem Magnino Mediolanensi.

Regimen sic incipit:

> Anglorum regi scribit schola tota Salerni:  
> 
> si vis incolumem, si vis te reddere sanum,  
> 
> curas tolle graves, irasci crede profanum,  
> 
> parce mero, cenato parum, non sit tibi vanum  
> 
> surgere post epulas, somnum fuge meridianum,  
> 
> non mictum retine, nec comprime fortiter anum:  
> 
> haec bene si serves, tu longo tempore vives.  
> 
> si tibi deficiant medici, medici tibi fiant  
> 
> 
> 
> haec tria, mens laeta, requies, moderata diaeta.– - , *Regimen sanitatis Salernitanum* 1-9

Editiones
---------

* 1480 : *Regimen sanitatis cum expositione magistri Arnaldi de Villanova Cathellano noviter impressus*. Venetiis: impressum per Bernardinum Venetum de Vitalibus
* 1505 : *Regimen sanitatis Salerni*. Parisiis: Jehan Petit (Textus apud *Google Books*)
* 1852 : Salvatore de Renzi, ed. *Collectio Salernitana* vol. 1. Neapoli, 1852
* 1987 : Andrea Sinno, ed. *Regimen sanitatis: flos medicine scholae Salerni*. Mediolani, 1987

Versiones
---------

* Ioanne Harington, interpr. *The Englishmans Docter, or The Schoole of Salerne*. 1607 **(Anglice)**
* Ch. Meaux Saint-Marc, interpr.; Ch. Daremberg, ed. *L'école de Salerne*. Lutetiae: Baillière, 1880 **(Latine, Francogallice)** Textus apud archive.org

Nexus externi
-------------

* Textus carminis **(Latine)**
* Textus carminis **(Latine)**
* Versio carminis **(Anglice)**
* Catalogus editionum etc.
Wikidata Carentonium
Res apud Vicidata repertae:Carentonium: insigneCarentonium: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°49′17″N 2°24′43″E  
*Numerus incolarum*: 29 632  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Charenton-le-Pont, Le Républicain
**Gestio**

*Praefectus*: Hervé Gicquel  
*Procuratio superior*: Vallis Matronae, arrondissement of Créteil, Agglomeration Community of Charenton-le-Pont Saint-Maurice, Seine, arrondissement of Nogent-sur-Marne  

**Geographia**

*Superficies*: 1.85 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lutetia, Saint-Maurice, Maisons-Alfort, Alfortville, Ivry-sur-Seine, Circumdarium XII Lutetiae, canton of Ivry-sur-Seine-Est, canton of Alfortville-Nord, canton of Maisons-Alfort-Nord, Communauté d'agglomération Plaine centrale du Val-de-Marne, Communauté d'agglomération Seine Amont, Bercy  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Zikhron Ya'akov, Trowbridge, Turrexana, Vicus Templi-Mons Amoenus  

**Tabula aut despectus**

Carentonium: situsCarentonium: situs
**Carentonium** (Francogallice *Charenton-le-Pont*) est urbs 30'408 incolarum (anno 2013), commune Francicum "vicus binis a Lutetia leucis distans",praefecturae Valle Matronae in regione Insula Franciae. In duo communia divisus est quorum unum Francogallice *Charenton-le-Pont* appellatur, alterum Sanctus Mauritius, Francogallice *Saint-Maurice* (sed *Charenton-Saint-Maurice* usque ad annum 1842). Ibi asylum insanorum, institutum saeculo XVII, sub nomine hospitalii psychiatrici hodie exstat.

Incolae notabiles
-----------------

Carentonii curia municipalis
* Eugenius Delacroix, pictor, hic natus anno 1798
* Iosephus Gastaldy, medicus principalis asyli ab 1797 usque in 1805
* Donatianus de Sade, scriptor, asylo inclusus anno 1801, ibi mortuus anno 1814
* Ioannes Lombard, scriptor, in asylo refugus, ibi mortuus anno 1891

Bibliographia
-------------

* Jeanne Mesmin D'Estienne, "La Maison de Charenton du XVIIe au XXe siècle: construction du discours sur l’asile" in *Revue d'histoire de la protection sociale* (2008) no. 1 pp. 19-35

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Vallis Matronae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carentonium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°49′17″N 2°24′43″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "94018" apud *INSEE* • Encyclopædia Britannica |

* De hoc commune apud cassini.ehess.fr
* Huius communis pagina interretialis

Notae
-----

1. ↑  "Carentonium": Philippus Cominaeus, *De rebus gestis Ludovici undecimi* (1545) ~ p. 38
2. ↑  "Carentonium" in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
**Carēlia** (Finnice *Karjala*, Russice Карелия, tr. *Karelija*) est regio vetus in septentrionali Europae parte sita. Divisa est inter Finniam et Russiam, haec Careliam rem publicam et regionem Leninopolitanam complexa, illa autem regiones Carelia Septentrionalis et Carelia Meridionalis. Populus Carelianus, Finni, Carelii, Russi, lingua, cultu, religione inter se differunt.

Geographica
-----------

Partes Careliae
### De situ regionis

Lacus Ladoga Onegaque iungit Svir flumen
Carelia sita inter mare Balticum et mare Album ad Aquilonem Europae spectat. Limes borealis est Circulus Arcticus. Ad orientem Mare Album, Lacus Onegae, Lacus Ladogae et -spatio exiguo- Sinus Finnicus regionem definiunt. Ad occidentem solem Carelia in Savoniam et Caianiam regiones transit. Area est 200 000 km2.

Modo solito Carelia omnis divisa est in partium sex, quarum septentrionalis, sita inter Mare Album et fines Finniae, appellatur *Carelia Alba*. Finitima ad meridiem est Carelia Olonecensis inter lacus Onegae et Ladogae. *Carelia Ladogana* quae lacum Ladogae ad meridiem habet et Isthmus Carelicus Finniae erant usque ad annum 1944. Res publica Carelia Careliam albam, Oloneсensem et Ladoganam complectitur, isthmus autem regionis Leninopolitanae est, quarum utraque pars Russiae est. Careliae pars Finnica divisa est in regiones duas; appellantur Carelia Septentrionalis et Carelia Meridionalis.

Historia
--------



### Inter Finniam et Unionem Sovieticam

B.O.T. II Carelia vehementer decertabatur. Bello Hiemale magna pars Careliae occidentalis olim Finnicae Unioni Sovieticae adiuncta est. 

Annis 1941 usque ad 1944 Finnia regiones amissas recuperavit atque partem maximam Careliae orientalis oppugnavit. Finnia denuo devicta 1947 Pax Lutetiana fines Careliae descripsit, quae adhuc valent. 

Nexus interni
-------------

* Sortavala

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *Karjala* (Helsinki 2002). Adiectivum est *Carēlicus* (s.v. *karjalainen*).
**Publius Postumius Q.f. Tubertus** (natus saeculo 6 a.C.n. mortuus saeculo 5 a.C.n.) senator Romanus consularis fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 505 a.C.n. primo cum Marco Valerio consul creatus est. Eo anno consules feliciter contra Sabinos pugnaverunt et triumphum egerunt. Et anno 503 Postumius consul iterum electus est. Et hoc anno consules pugnaverunt atque triumphaverunt, ut Livius scripsit: 

"*Eodem anno duae coloniae Latinae, Pometia et Cora, ad Auruncos deficiunt. Cum Auruncis bellum initum; fusoque ingenti exercitu, qui se ingredientibus fines consulibus ferociter obtulerat, omne Auruncum bellum Pometiam compulsum est. Nec magis post proelium quam in proelio caedibus temperatum est; et caesi aliquanto plures erant quam capti, et captos passim trucidauerunt; ne ab obsidibus quidem, qui trecenti accepti numero erant, ira belli abstinuit. Et hoc anno Romae triumphatum.*"

At Dionysius Halicarnassensis et Cassius Dio, diversam traditionem rerum secuti, de secundo consulatu Postumii aliter nos certiores faciunt : Postumius a Sabinis captus esset, nisi Menenius Agrippa ei auxilio venisset. Praeterea multos milites amiserat. Itaque, quamquam ambo consules mox claram victoriam de Sabinis rettulerunt, Menenio triumphus, Postumio ovatio tantum decreta est. Quae prima ovatio in historia Romana fuisse dicitur.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, Ab urbe condita, II 16,1
2. ↑  II 16, 7
3. ↑  *Ant. Rom.* V,44-47.
4. ↑  Frag. libri IV
5. ↑  Plinius Maior *Hist. Nat*. XV,125.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Spurius Larcius Rufus (Flavus) et Titus Herminius Aquilinus**  |  **Consul** 505 a.C.n.cumMarco Valerio Volusi f. | Successores: **Publius Valerius Volusi f. Poblicola IV et T. Lucretius Tricipitinus II**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Valerius Volusi f. Poblicola IV et T. Lucretius Tricipitinus II**  |  **Consul** 503 a.C.n.cumMenenio Agrippa C.f. Lanato | Successores: **Opiter Verginius Opit. f. Tricostus et Spurius Cassius Vecellinus (aut Viscellinus)**  |
**Publius Rutilius Rufus** (natus circa annum 158 a.C.n. mortuus 78 a.C.n. Smyrnae) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Rutilius annis 134 - 132 a.C.n. tribunus militum apud Scipionem Aemilianum fuit. Circa annum 118 praeturam adeptus est atque 115 primo - tum frustra - consulatum petebat. Tum Marcus Aemilius Scaurus electus est. Anno 113 a.C.n. legatus in Cretam insulam missus est. Annis 109 - 107 legatus Quinti Caecilii Metelli Numidici Bello Iugurthino interfuit. Anno 105 a.C.n. una cum Gnaeo Mallio Maximo consul electus est et post cladem die 6 Octobris apud Arausionem a Cimbris et Teutonibus acceptam milites Romanos arte gladiatorum instruebat. Anno 94 legatus proconsulis Asiae Quinti Mucii Scaevolae fuit. Anno 92 a.C.n. a publicanis provinciae accusatus est et a iudicio equitum iniquo, urgente Mario, repetundarum ad exsilium damnatus est. Primo Mytilenem, deinde Smyrnam in exilium iit, urbem in eadem provincia, quam diripuisse accusatus erat. Deinde Romam reverti pertinacissime recusabat. 

Smyrnae Cicero eum anno 78 paulo ante mortem convenit. Sermonem cum eo habitum Cicero fontem fuisse declaravit librorum "de re publica"; Rutilium enim sibi rettulisse de colloquio memorabili a Scipione cum amicis habito, cui ipse tunc adulescentulus 50 fere annis ante (i. e. anno 129 a.C.n.) interfuisset, cuius tres dies Cicero suis sex libris repetere finxit.

Philosophus et iuris peritus
----------------------------

Discipulus Panaetii fuit atque doctrinam Stoicismi tenebat ac inter personas Ciceronis librorum "De re publica" inductus est. Res gestas Romanas composuit, hodie deperditas, in quibus multa de vita sua rettulisse dicitur. Praeterea, ut qui iuris peritus habebatur, *responsa* dare solebat.

Bibliographia
-------------

* "[I 3] R. Rufus, P." in *Der Neue Pauly* vol. 10 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01480-0) col. 1169–1170.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de oratore* II 280
2. ↑  Gaius Sallustius Crispus, *Bellum Iugurthinum* 50,1; 52-53
3. ↑  Valerius Maximus II 3,2
4. ↑  Cassius Dio, *fragmenta* XCIII
5. ↑  Titus Livius, *periochae* LXX; Velleius Paterculus, *Historia Romana* II 13,2
6. ↑  Lucius Annaeus Seneca, *Epistulae morales* XXIV 4
7. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 85
8. ↑  Cicero, De re publica 1.13.
9. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 114; *de officiis* III 10
10. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 114

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Servilius Caepio et Gaius Atilius Serranus**  |  **Consul** 105 a.C.n.cumGnaeo Mallio Maximo | Successores: **Gaius Flavius Fimbria et Gaius Marius II**  |
**Publius Petronius** (natus ante annum 24 a.C.n. mortuus anno 46) senator Romanus erat. Anno 39 legatus Syriae a Caligula designatus Lucio Vitellio successit.

Familia
-------

Avus eius Publius Petronius erat, pater IIIvir monetalis Publius Petronius Turpilianus. Uxorem Plautiam duxit, filiam Auli Plautii, consulis suffecti anni 1 a.C.n..

Cursus honorum
--------------

Ipse anno 7 in collegium augurum cooptatus est, anno 19 ab 1 Maii consul suffectus creatus est. Consul legem Iuniam Petroniam tulit, qua iura libertorum augebantur. Quod in villa Petronii Clutorius Priscus carmen de morte filii imperatoris re vera adhuc viventis legerat, tota familia interrogata, Clutorius supplicio affectus est. Ab anno 29 ad usque 35 proconsul Asiae fuit. Anno 36 cum aliis senatoribus ad damna aestimanda designatus est, postquam urbs gravi igne affecta erat. Cum anno 39 legatus Augusti pro praetore in provinciam Syriam mitteretur, Caligula imperator ei imperavit ut statua ipsius in templo Iudaeorum Hierosolymitano collocaretur ː ira enim incendebatur quod a rhetore Apione audierat solos omnium gentium Iudaeos honores divinos sibi ceterisque Augustis recusare. Quamquam paulo post rex Herodes Agrippa in convivio ab imperatore impetrarat ut illud decretum rescinderetur, tamen Petronius qui et ipse epistulam miserat hoc mandatum deprecantem ne ingens multitudo hominum misere periret -frustra enim legatis Iudaeorum sibi supplicantibus persuadebat ut hoc malum, quod vitari non poterat, constanter paterentur -, responsum a principe accepit eum ad mortem voluntariam impellens ut qui statim imperatori suo parere nescisset. Gaio autem Augusto ineunte anno 41 per insidias occiso, nuntius eius mortis praeposterus Petronio pervenit antequam litterae ipsius Caligulae de morte sibi indicenda mala tempestate aliquamdiu detentae adferrentur, ita ut tum supplicium effugerit. Decretum Petronii Claudio imperatore promulgatum nobis a rerum gestarum scriptore Flavio Iosepho servatum est. in quo impiam audaciam vituperabat eorum qui spretis imperialibus constitutis Caesaris imaginem in synagogam Dorensem erexerunt, quia cultum turbare et seditiones movere in animo haberent. Anno 46 Petronius senectute confectus mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus Annales, VI 45,1
2. ↑  Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* XVIII.261-288 et 297-309 et *De bello Iudaico* II.192-203, qui in illis eventis providentiam divinam agnoscebat. Philo, *Legatio ad Gaium* 207-261
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 9, c. 671-672
4. ↑  *Antiquitates Iudaicae* XIX.301-312.
5. ↑  Dôr erat civitas Phoenicum in provincia Syria sita.
**Publius Servilius P.f. Priscus Structus** (natus saeculo 6 a.C.n. mortuus saeculo 5 a.C.n.) senator Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Servilius primus e gente sua anno 495 a.C.n. una cum Appio Claudio M.f. Sabino Inregillensi consul electus est. Eo anno Romae templum Mercurii dedicatum est. Inter plebem et senatores tum magnae controversiae fuerunt, qua de causa anno 494 plebs primo in Montem Sacrum secessit.

Familia
-------

Filii eius Spurius Servilius Priscus Structus, consul anni 476 a.C.n. et Quintus Servilius Structus Priscus, consul annorum 468 et 466, nepos autem e Spurio Publius Servilius Sp.f. Priscus, consul anni 463 fuit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita II 21-27

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Postumius P.f. Albus Regillensis et Titus Verginius A.f. Tricostus Caeliomontanus**  |  **Consul** 495 a.C.n.cumAppio Claudio M.f. Sabino Inregillensi | Successores: **Aulus Verginius A.f. Tricostus Caeliomontanus et Titus Veturius (aut Vetusius) Geminus Cicurinus**  |
Wikidata Arunda
Res apud Vicidata repertae:Arunda: insigneArunda: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 36°44′14″N 5°9′53″W  
*Numerus incolarum*: 33 401  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ronda
**Gestio**

*Praefectus*: Pablo Santiago Ramos Pérez  
*Procuratio superior*: Provincia Malacitana  

**Geographia**

*Superficies*: 385 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Alcalá del Valle, Alpandeire, Cañete la Real, Cuevas del Becerro, El Burgo, Yunquera, Tolox, Parauta, Cartajima, Júzcar, Benaoján, Montejaque, Grazalema, El Gastor, Olvera, Torre Alháquime, Setenil de las Bodegas, Arriate  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Castillio Florentinus, Cuenca, Chefchaouen, Ontinyent  

**Arunda** (Hispanice: *Ronda*) est urbs Hispaniae in provincia Malacae (Vandalitia).

Arunda condita est a Celtis saeculo VI a.C.n. et tunc Poeni circa Arundam emporium aedificaverunt. Bello Punico Secundo gesto, Romani praesidium aedificaverunt supra emporium Poenorum et Iulius Caesar Arundam fecit colonia cum iure Romano.
"De saporibus et condimentis": initium opusculi "De saporibus" sicut in editione principe legitur (*Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis*, Lovanii, 1482)
"De saporibus et condimentis piscium": initium ultimae partis opusculi "De saporibus" sicut in editione principe legitur (*Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis*, Lovanii, 1482)
"**Opusculum de saporibus**" est libellus a Mayno de Mayneriis saeculo XIV Latine scriptus. Hic auctor, a posterioribus quibusdam "Magninus Mediolanensis" nuncupatus, Mediolani oriundus, inter annos 1331 et 1336 Lutetiae medicinam docuit, sed postea, teste Petrarca, aulam Vicecomitum Mediolani ut astrologus frequentavit.

Bibliographia
-------------

* Margherita Palumbo, "Maineri, Maino" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 2006) (fons principalis biographiae nostrae)
* Caroline Proctor, *Perfecting prevention: the medical writings of Maino de Maineri (d.c. 1368)*. Dissertatio universitatis Sancti Andreae, 1995 Textus
* Francesca Pucci Donati, "Dietetica e cucina nel Regimen Sanitatis di Maino de’ Maineri" in *Food & History* vol. 4 (2006) pp. 107-132
* Terence Scully, "The Opusculum de saporibus of Magninus Mediolanensis" in *Medium aevum* vol. 54 (1985) 178-207 JSTOR
* Lynn Thorndike, "A Medieval Sauce-Book" in *Speculum* vol. 9 (1934) pp. 183-190 JSTOR (editio opusculi)

Nexus interni
-------------

* Libri de re culinaria medio aevo scripti
* Salsamenta Pictavensium

Nexus externi
-------------

* Textus Latinus
* Versio Italiana

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

**Carolus** vulgo *Karl* **Schneider** (natus Nowa Sól in Terra Lebusana die 25 Aprilis 1826; mortuus Berolini die 2 Maii 1905) fuit theologus et paedagogus Germanus.

De vita
-------

Studiis theologicis philosophicisque Vratislaviae finitis factus est anno 1863 seminariarchus Bidgostiae, anno 1867 director instituti instructorii urbani necnon seminarii eadem in urbe. Anno autem 1870, Berolinum commigravit aditurus seminarium de scholis municipalibus moderandis.

In Germaniae capite Adalbertus Falk minister in rebus educatoriis Borussicus eum instituit anno 1872 tamquam famulum et unum annum post nominatus est consiliarius gubernii de secretis. Ministerio citato adhaesit ubi maximi momenti erat in elaborando opere generali *Allgemeine Bestimmungen* (15 Octobris 1872), inde Schneider responsalis fuit in rebus spectantibus seminaria, scholas elementares, ludos puellarum, instituta surdorum sive mutorum sive caecorum. Anno 1896 Alma Universitas Humboldtiana Berolinensis eum doctorem honoris causa proclamavit. Rude donatus est anno 1900.

Opera eius *Die Volksschule und die Lehrerbildung in Frankreich* (Biliveldae 1867); *Handreichung der Kirche an die Schule* (Biliveldae 1867); *Volksschule und Lehrerbildung in Preußen* (1875); *Rousseau und Pestalozzi* (editio quarta, Berolini 1889). Una cum domno E. von Bremen edidit collectionem *Das Volksschulwesen im preußischen Staat* (Berolini 1886-87) et cum Albino Petersilie varia statistica de similibus quaestionibus i.e. de scholis elementaribus Borussicis quae vulganda data sunt sub *Preußische Statistik* (vol. 101 anni 1886, vol. 120 anni 1891, vol. 151 anni 1896). Autobiographiam quoque exaravit praetitulatam *Ein halbes Jahrhundert im Dienste von Kirche und Schule* (editio altera, Berolini 1902).
**Carolus Bernhartus Martinus** (Theod.: *Karl Bernhart Martin*) **Schwabe** (natus 26 Iulii 1877 oppido Drispenstedt apud Hildesiam, mortuus die 14 Aprilis 1938 vico *Sponholz* in Megalopoli-Strelicia) vir publicus Theodiscus et sodalis DNVP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Schwabe ab anno 1911 fundum equestre possidebat.

Cursus honorum
--------------

Schwabe ab anno 1919 legatus ad senatus terrae Megalopolis-Streliciae fuit. Primo ad *Unionem Oeconomicam*, deinde ab anno 1923 ad DNVP factionem pertinuit. A die 2 Augusti 1923 ad diem 21 Februarii 1928 praeses ministrorum Megalopolis-Streliciae erat. Anno 1929 senatum terrae huius civitatis reliquit. Anno 1934 brevi tempore a Nazistis incarceratus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve in actis Cancellariae Imperii (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Megalopolis-Streliciae (1918-1933)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Megalopolis-StreliciaeMegalopolis-Streliciae |
| Petrus Stubmann (DDP) |
Ioannes Krüger (SPD)  |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Carolus Schwabe (DNVP) |
Haroldus Ludewig (nullius factionis) et Ericus Cordua (DNVP) |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Henricus de Michael (DNVP) |
Fridericus Stichtenoth (NSDAP) | |
|  |
Wikidata Ominianus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°15′0″N 15°4′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 645  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Salernitana  

**Geographia**

*Superficies*: 10.1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lustrum, Suessa (Salernum), Castelluccium Porcilii, Casalichum, Salentum  

**Tabula aut despectus**

Ominianus: situsOminianus: situs
**Ominianus** (-i, *m.*) (alia nomina: *Ominianum*) (Italiane: *Omignano*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Campania,
* Provincia Salernitana,
* Salernum (*Urbs*),
* Cilentum,
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------

* Situs publicus[*nexus deficit*] **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ominianum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Salernitana.Collocatio finium Municipii in Provincia Salernitana.
Wikidata Ombaia
Res apud Vicidata repertae:Ombaia: insigneOmbaia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 66°40′53″N 34°20′44″E  
*Numerus incolarum*: 4 578  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q13219739  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Arjeplog Municipality, Kolari  

*Vide etiam paginam discretivam:* Ombaia (discretiva)

**Ombaia** (Russice *Умба, Umba*) est colonia urbana regionis Murmanicae in ostio fluminis eiusdem nominis ad litus sinus Kandalakshensis maris Albi sita. Anno 2021 plus quam quattuor milia incolarum habuit.

Ombaia Prisca

Historia
--------

Anno 1466 primo memorata, Ombaia monasterii Solovecensis colonia fuit. Ecclesia Resurrectionis Domini anno 1765 aedificata est. Vicus erat Pomororum nautarum. Anno 1898 fabrica lignaria constructa est, ad quam colonia opificum crescebat, quae *Colonia Silvatica* (*Lesnoi*) primo nominabatur. Anno 1967 Silvatica et Ombaia Prisca coniunctae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Lucas Aurigarius *Speculum nauticum super navigatione maris occidentalis*, Lugduni Batavorum 1586, p. 25.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 66°40′53″N 34°20′44″E • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ombaiam** spectant. |
Hortulani domus, cuius in ala dextra proplasma descriptum admirari potest. In altera ala est expositio de castelli restaurationibus
Urbs anno 1740
In viridario Castelli Neideck **Arnstadiensis** invenitur **proplasma** eius urbis (Theodisce: *Stadtmodell*), in habitaculo prisco hortulani ducalis.

Domus
-----

Anno 1650 casa hortulani constructa est, quae hodie sartum et tectum servat proplasma urbis Arnstadii sub forma bis centies minuta. Praesentatur imago urbis anni 1740, quae visitatores ad itinera in historiam invitet. Domus hortulani altera haud procul est in Coemeterio vetere, apud catholicam Ecclesiam Christi in caelum assumpti.

Urbis proplasma
---------------

Ideam id facere habuit Henricus Walther, praeses collegii quod vocatur *Verein Schloßruine Neideck zu Arnstadt e.V.*. Expertorum quadrifolium operam suscepit Kalendis Ianuariis anni 1998. Mense Iunio anni 2000 advenerunt tres alii minutorum speciminum rerum effectores. 

Tempus circa annum 1740 electum est diversas ob causas: Castellum Neideck adhuc exstitisse Palatiumque Novum iam exstructum esse ante omnia oportebat. Insuper voluntas fuit, ut proplasma temporaliter congrueret collectioni puparum in ipso Palatio Novo. Ista collectio appellatur *Mon plaisir* depingens tempus inter annos 1700 et 1751. Puparum mundus citatus visitantes in vitam quotidianam atque in quaestus diversos introducit, cum urbis proplasma quasi res externas reddat. Cuncta in coloribus originalibus facta sunt, quippe cum thermica photographica ars colores rectos priscos detegere iuverit. 

Labores denique mense Februario anni 2001 completi sunt a hominibus strenuis qui operam dabant plus quam 30.000 horarum. Ad investigandas res historicas et structorias et delineatorias alia sex milia horarum sumenda erant. In hoc contextu imaginum plus milia decem conferebantur quae post archivis inserebantur. Itaque collectio effigierum historicarum maxima totius Circuli Ilm exorta est.

Operam dantes; alia
-------------------

Elenchus hominum praeoccupatorum ecce: Ioachim Haase (praeses), Bernardus Hofmann (artifex princeps ), Ioannes-Georgius Aulinger et Lotharus Sommer-Schmidt; turbam assiduorum auxerunt inde ab anno 2000 Rudolfus Gleichmar, Burkhardt Hertwig et Andreas Höhn. Consilia technica dabant omni tempore Henricus Walther, Udalricus Lappe, Ioachim Hartmann, Ernestus Stahl et historicus Petrus Unger.

* Proplasma e materia Simocol est; usurpabantur colores acrylici.
* Tabula commemorativa ad ingressum expositionis testimonium affixa perhibet de verbis quibusdam, quae ipse cancellarius foederalis Gerardus Schröder dixit cum moraretur in urbo: "Sine dubio Arnstadium inter Germaniae pulcherrimas urbes numerari potest."

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Proplasma Arnstadii** spectant. |

De proplasmate et domu situs proprius