recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Rafael Riego
**Rafaël del Riego y Flórez** (\* Tuña in vico 9 Aprilis 1784 aut 24 Novembris 1785 – † Matriti 7 Novembris 1823) erat generalis praefectus Hispanicus et vir politicus liberalis.

Del Riego natus est *Tuña* in Asturia. Postquam ab Universitate Oveteni anno 1807 graduatus est, migravit Madrito, ubi nomen dedit. Anno 1808, in Bello Paeninsulari, captus a Francis et in Scoriali inclusus est; inde denique effugit.

Die 10 Novembris, Proelii *Espinosa de los Monteros* fuit particeps; postea, iterum incarceratus est. Post tres dies traditus est Franciae, et denique missum factus est. Per Angliam et Germaniam migravit; anno 1814 in Hispaniam rediit, iterum nomen dans, nunc colonellus locumtenens.

Inter sex annos monarchiae absolutae, cum francomurariis et liberalibus contra Ferdinandum VII coniuravit. Anno 1819, hic rex decem cohortes pugnatum in bellis Australo-Americanis libertatis formavit. Del Riego cohortem Asturica imperavit. In adveniendo autem Gades, cum tribunis aliis tumultuati sunt 1 Ianuarii 1820, restitutionem formae civitatis 1812 postulaverunt. Hoc erat incipium belli civilis Hispanici. Milites del Riego per urbes Baeticas processerunt, expectantes seditionem contra regem incitare, sed incolae neglexerunt. In Gallaecia autem, seditio coepta est, quae per Hispaniam celeriter increvit. Die 7 Martii 1820, regium Madriti palatium a militibus sub generali praefecto Ballesteros circumclusum est, et 10 Martii rex restitutionem formae civitatis adsensus est.

Nova "progressistica" respublica del Riego ad campi marescallum promovit, et capitaneus generalis Gallaeciae fecit. A 8 Ianuarii 1821 imperavit Aragoniam et ad Caesaraugustam migravit. Die 18 Iunii, Maria Teresa del Riego y Bustillos patruelem suam in matrimonium duxit. Die 4 Septembris 1821, propter seditionem republicanam, falso accusatus est republicanismi et incarceratus est. Fama autem eius increvit, et Madriti liberationem eius clamaverunt. Martio 1822, designatus est ad Cortes Generales et denique missum factus est.

Decembri mense 1822, in Consilio Veronensi, civitates Foederis Sancti existimaverunt Hispaniam republicanam periculum esse ad libramentum Europae, et Francia delecta est monarchiam in Hispaniam restitutum. Die 7 Aprilis 1823, exercitus Francicus fines transivit. Del Riego Exercitum Tertium imperavit, hostes repugnans ac regis fautores loci. Die 15 Septembris, proditus est, et vinculatus in oppido *Arquillos,* Iaenae. Matritum traditus est. Etiamsi amnestia absoluta nuntiata erat, regia diiudicavit del Riego sons perduellionis esse, eum parlamentarium qui suffragium contra regem tulisse. Die 7 Novembris 1823, ipse in Cibata trivio Madriti suspensus est.

Memoria
-------

"Himno de Riego," cantus in honore del Riego scriptus, fuit patrium Reipublicae Hispanicae Secundae carmen (1931–1939). Hodierne imago sua in Cortibus Generalibus exhibita est.

De hac pagina
-------------

 Haec pagina fuit Translatio Hebdomadalis.
Wikidata Ludovicus Cherubini
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 14 Septembris 1760; Florentia  
*Obitus*: 15 Martii 1842; Lutetia  
*Patria*: Francia, Magnus Ducatus Tusciae, Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Maria Luigi Carlo Zenobio Salvatore Cherubini
**Officium**

*Officium*: director  
*Munus*: musicographus, Concentus magister, musicologus, praeceptor musicus, musicae theoricus  
*Patronus*: Conservatorium Parisiense
**Familia**

*Coniunx*: Anne-Cécile Cherubini  

**Memoria**

*Laurae*: Commander of the Legion of Honour  
*Sepultura*: Luigi Cherubini's tomb  

**Maria Ludovicus Carolus Zoenobius Salvator Cherubini** (Florentiae die 14 Septembris 1760 natus; Lutetiae die 15 Martii 1842 mortuus) fuit compositor Italianus aetatum Classicae et Romanticae. Operis et musica sacra innotuit. Eum Beethoven habuit maximum ex eius aequalibus, et Rossini eius operas late laudabat et interpretabatur.

Vita
----

Studuit Bononiae ac Mediolani. Iam a prima aetate musicam sacram composuit. Anno 1788 Lutetiam migravit, ubi in novum conservatorium intravit, cuius rector ab anno 1821 usque ad annum 1841 fuit.

Opera
-----

* *Démophon* (1788)
* *Ifigenia in Aulide* (1788)
* *Lodoïska* (1791)
* *Elisa* (1794)
* *Medea* (1797)
* *L'hôtellerie portugaise* (1798)
* *Les deux journées* (1800)
* *Anacréon* (1803)
* *Faniska* (1806)
* *Les abencérages* (1813)
* *Requiem en do mineur* (1816) - pro Ludovico XVI mortuo compositum est.
* *Ali-Baba* (1833)

Notae
-----

1. ↑  "Luigi Cherubini | Biography, Compositions, & Facts | Britannica" .
2. ↑  "There are clearly Romantic characteristics in his opera Médée, e.g. in many daring harmonic progressions." *Sohlmans Musiklexikon.*
3. ↑  Holden, p. 174

Fontes
------

* Confalonieri, Iulius *Prigionia di un artista*, Mediolani 1948 **(Italiane)**
* Deane, Basil, *Cherubini.* Oxford Studies of Composers. Oxoniae: Oxford University Press, 1965, **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovicum Cherubini** spectant. |

* Ludovicus Cherubini in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
Wikidata Dickon Mitchell
Res apud Vicidata repertae:Dickon Mitchell: imagoDickon Mitchell: imago
*Nativitas*: 8 Octobris 1978; Saint David Parish  
*Patria*: Granata  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Grenada, Minister of National Security, Home Affairs, and Public Administration, Minister of Finance  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: National Democratic Congress  

**Dickon Amiss Thomas Mitchell** (die 8 Octobris 1977 natus) est politicus Granatae.

In paroecia S. Davidis natus, alumnus est universitatis Indiarum Occidentalium Barbatae in insula et scholae iuris Hugonis Wooding insulae Trinitatis: deinde iuris consultus operam dedit. Dux Congressus nationalis democratici die 31 Octobris 2021 electus est; qua factione in comitiis die 24 Iunii 2022 victrice, primus minister die insequenti inauguratus est.

Bibliographia
-------------

* "Grenada’s new Prime Minister sworn into office, urges unity" in *The Gleaner* (24 Iunii 2022)

Nexus externi
-------------

* "Dickon: the future is now" apd *NDC Grenada*
* Melissa Wong, "PM-elect Dickon Mitchell to transform Grenada over next 15 years" (24 Iunii 2022) apud *Loop*

Primi ministri Granatae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Herbertus Blaize • Georgius Clyne • Ericus Gairy • Herbertus Blaize • Ericus Gairy • Mauritius Bishop • Bernardus Coard • Hudson Austin • Nicolaus Brathwaite • Herbertus Blaize • Beniaminus Jones • Nicolaus Brathwaite • Georgius Brizan • Keith Mitchell • Tillman Thomas • Keith Mitchell • Dickon Mitchell
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum* |
|  |
Mediae nundinae in oppido constitutae.
**Bad Blankenburg** est urbs in Circulo Saalfeld-Rudolstadt Thuringiae, in Germania sita. Sex chiliometra ad meridiem et occidentem Rudolphopolis ac triginta septem chiliometra ad meridiem et orientem Erfordiae versus iacet.

Historia
--------

Si vallem Schwarza intraveris in monticulo, signum oppidi cernes Burgi Greifenstein, quem olim Burgum Blankenburg nominabatur. Inde ab anno 1250, vicus sub burgo oriebatur, cuius prima mentio anno 1323 fuit. Graviones loci e domu Schwarzburg-Blankenburg erant, e qua fuit gravio Guntherus XXI sine dubio illustrissimus, qui anno 1349 rex alter contra Carolum IV electus post quinque menses subito moriretur. Privilegia urbana anno 1456 incolae nacti sunt, quamvis agricolae et burgenses parvitatem et statum pusillum adhuc longe nolentes volentes conservaturi essent.

Castellum ruina caduca facta est, antequam anno 1831 palatium annoque 1927 belfredum redintegrata sunt; insuper falconaria ars rursum effloret. Mense Iunio quotannis festivalia castellana celebrantur, quae tempora vetera visitantibus revocent. 

Maximi momenti fuerunt ad oppidum promovendum viticultura usque ad saeculum XVII vigens, necnon metalla cuprea argenteaque. Anno 1744 incendium saeviebat et aedificia plurima velut curia antiquissima (anni 1440) et fanum parochiale reficienda fuerunt.

De thermis et infantium educatione
----------------------------------

Iam anno 1840 statio balnearis in aquis frigidis fuit; natura ambiens amoenissima et zonae venatoriae permultae circumcirca identidem hospites peregrinos alliciebant. Anno 1911, epitheton ornans oppidi thermalis rite agnitum atque adiudicatum est.

Fridericus Fröbel paedagogus in plagis pulchris migrans notionem horti liberorum excogitasse fertur. Anno 1840, revera paedotropheum omnis orbis terrarum primum Albimontii institutum est. Museum in historica casa super cellam situm istud momentum et emolumenta paedagogica hinc emanantia bene clarat. Etiam Museum Fröbel inspectioni patet. Diu etiam schola Thuringiensis in athleticis sedem in Bad Blankenburg habuit.

Excursiones finitimae
---------------------

Inter res visu dignas citentur hae: Burgus Greifenstein, mola alata in Dittrichshütte, zona protectoria montana Kesselberge, semita migratoria Froebeliana, vallis Schwarza.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bad Blankenburg** spectant. |

* Situs proprius

Notae
-----

1. ↑   Versio Latina *Albimontium* datur apud  *Langenscheidts Großes Schulwörterbuch Lateinisch-Deutsch*, Berolini/Monaci 1983, p. 1325; sed incertum est num vere de isto oppido agatur.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Marcus Vipsanius Agrippa
Res apud Vicidata repertae:Marcus Vipsanius Agrippa: imagoMarcus Vipsanius Agrippa: imago
*Nativitas*: 63 a.C.n. 64 a.C.n.; Histria  
*Obitus*: 12 a.C.n. 12 a.C.n.; Campania  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Rector provinciae, Senator Romanus, consul  
*Munus*: architectus, scriptor, politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: Lucius Vipsanius Agrippa; Ignota  
*Coniunx*: Caecilia Attica, Claudia Marcella Maior, Iulia maior  
*Proles*: Vipsania Agrippina, Vipsania Attica, Vipsania Marcella, Vipsania Marcella Minor, Gaius Iulius Caesar Vipsanianus, Iulia minor, Lucius Caesar, Iulia Vipsania Agrippina, Agrippa Postumus  
*Familia*: Domus Iulio-Claudia, Vipsanii Agrippae
**Memoria**

*Sepultura*: Mausoleum Augusti  

**Marcus Vipsanius Agrippa** (c. 63 a.C.n.–12 a.C.n.) fuit dux atque vir civilis Romanus, familiaris, gener, legatus et minister Octavii, futuri imperator Imperii Romani.

Familia
-------

Agrippa natus est loco incerto annis ab 62 ad 64 a.C.n. Lucii Vipsanii Agrippae filius. Ei fuerunt maior frater, nomine Lucio Vipsanio Agrippa, et soror, nomine Vipsania Polla.

Agrippa Iuliam Augusti filiam duodevicesimum annum agentem in matrimonium duxit. Viginti quinque annis ei maritus praestans ex ea genuit liberos quinque: Gaium Vipsanium Agrippam, anno 20 a.C.n. natum; Iuliam minorem, anno 19 a.C.n. natam; Lucium Vipsanium Agrippam, anno 17 a.C.n. natum; Agrippinam dictam maiorem, anno 14 a.C.n. natam; Vipsanium Agrippam Postumum, qui natus est post mortem patris anno 12 a.C.n.. Omnes tres filii adoptati sunt ab Augusto, qui eis dedit nomina sequentia: Gaium Iulium Caesarem; Lucium Iulium Caesarem; Postumum Iulium Caesarem Agrippam. Gaius Luciusque mortui sunt ante mortem principis, Postumus Agrippa autem, qui expulsus erat, post mortem Augusti a custodibus necatus est, ut illi Tiberius succederet.

Bibliographia
-------------

* Meyer Reinhold, *Marcus Agrippa : a biography*, W. F. Humphrey, 1933 Recensio critica
* I.-M. Roddaz, *Marcus Agrippa*, Rome : École française de Rome ; Paris : diff. de Boccard, 1984. ISBN 2-7283-0000-0 Hic legere potes Recensio critica Altera recensio critica

As ad memoriam Agrippae percussus a principe Caligula, nepote eius

Nexus interni
-------------

* Pantheum
* "Admissio apud Agrippam", pictura Laurentii Alma-Tadema

Nexus externi
-------------

* "Agrippa, M. Vipsanius" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~) vol. 1 pp. 78-80
Laetitia Bonaparte.
Laetitia Bonaparte, 1811.
**Maria Laetitia Ramolino** (nata Adiacii in Corsica 24 Augusti 1750; mortua Romae 2 Februarii 1836) fuit mater Napoleonis Bonaparte, imperatoris Francorum.

Vitae
-----

Laetitia anno 1764 Carolo Buonaparte nupsit, iurisconsulto ac propugnatori libertatis Corsicae, quocum in saltibus primo contra Rempublicam Genuensem certavit. Anno 1768, Genua Corsicam Franciae vendidit, et tunc patriae amantes contra huius milites pugnaverunt. Anno autem 1769, victi sunt, et Carolus, studio iurisprudentiae finito, et Adiacii iurisprudens laboravit.

Carolo tredecim liberos peperit, quorum quinque mortui sunt infantes. Hi superaverunt:

* Iosephus Bonaparte (1768–1844), rex Neapolis et postea Hispaniae
* Napoleo Bonaparte (1769–1821), imperator Francorum
* Lucianus Bonaparte (1775–1840)
* Eliza Bonaparte (1777–1820)
* Ludovicus Bonaparte, rex Hollandiae (1778–1846)
* Paulina Bonaparte (1780–1825)
* Carolina Bonaparte (1782–1839)
* Hieronymus Bonaparte (1784–1860), rex Westphaliae.

Post finem Imperii Francici, Romae in exilio vixit.

Nexus interni
-------------

* Bonaparte (familia)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Biographia (lingua Anglica)
***Voile*** levis ponderis textile est, ex consuetudine centum centesimis e xylino aut e xylina admixtione velut cum lino aut polyestere confecta. Vocabulum e lingua Francica ortum est velum significans quod vicissim originem ei dat. Propter leve pondus, textile in usum mobilibus mollibus valde ponitur. Totius longitudinis vela in calidis civitatibus ex voile fiunt, et in usum velut fenestrarum rationes, conopium, et cetera ponuntur. Cum in usum fenestrarum velo ponitur, vela similia plagularum perspicuarum sunt.

Voilia formarum ac colorum varietati suppetunt (disparia plagularum perspicuarum quae plerumque alba aut paene alba sunt). Ob paene perspicuam qualitatem, voilis vela conficiuntur utendo specialiter? manufacta taenia quae minus notabilis trans textile est. Voilis textile quoque in usum arti vestiariae, et in multiplicibus laminis et positum super secunda materie. Voile persimile siffonis (Francice *chiffon*) est, qui etiam in usum arti vestiariae ponitur.

Notae
-----

1. ↑  Paine, Melanie (1999). *Fabric Magic*. Frances Lincoln. p. 216 .

Bibliographia
-------------

* Paine, Melanie. 1999. *Fabric Magic.* Frances Lincoln.
Wikidata Snales
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°42′16″N 10°54′38″E  
*Numerus incolarum*: 1 231  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Senales
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bauzanensis  

**Geographia**

*Superficies*: 209.84 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lacis, Malles, Mosum in Valle Passiriae, Naturnum, Parcines, Schlanderna, Castrum Bellum-Sardis, Sölden  

**Tabula aut despectus**

Snales: situsSnales: situs
Lacus prope Snales.
**Snales** (-ium, *f.*) (alia nomina: *Snals*, *Snalls*, *Snalles*) (Italiane *Senales*; Theodisce *Schnals*) sunt municipium Italiae, in Provincia Libera Bauzanensi Regionis Tridentini-Altae Athesiae/Tirolis Meridionalis situm. Incolae Snalenses appellantur

Municipium ad Communitatem Comprehensorialem Venustanam pertinet.

Sermones
--------

| Anno | Italiane | Germanice | Dolomianice |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | 01,76% | 98,24% | 00,00% |

Nexus interni
-------------

* Alta Athesia/Tirolis Meridionalis
* Bauzanum
* Communitas Comprehensorialis Venustana (*communitas comprehensorialis*)
* Oetsius
* Vallis Venusta

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Snales** spectant. |

* Situs interretialis communis proprius.

Pinacotheca
-----------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Collocatio finium municipii in Provincia Bauzanensi.Collocatio finium municipii in Provincia Bauzanensi.
* Municipia communitatis comprehensorialis.Municipia communitatis comprehensorialis.

Notae
-----

1. ↑  Clerus et Diocesis Tridentina exeunte anno 1826.
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Clerus et Diocesis Tridentina exeunte anno 1826.
4. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.
Wikidata Sei Shonagon
Res apud Vicidata repertae:Sei Shonagon: imagoSei Shonagon: imago
*Nativitas*: 966; Meaco  
*Obitus*: 1025; Kyotum  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: lady-in-waiting, poëta, essayist, diarist, scriptor, Rerum gestarum scriptor  
*Patronus*: Fujiwara no Teishi
**Consociatio**

*Religio*: buddhismus
**Familia**

*Genitores*: Kiyohara no Motosuke;   
*Coniunx*: Tachibana no Norimitsu, Fujiwara no Muneyo  
*Proles*: Tachibana no Norinaga, Jōtōmoninkomanomyōbu  

Sei Shōnagon; imago saeculi XIX.
**Sei Shōnagon** (Iaponice 清少納言; nata anno circiter 966; mortua 1017) fuit scriptrix Iaponica et Sadako imperatrici aulica. Cuius nomen verum nescimus: *Sei* enim est nomen gentilicium, *shōnagon* officium seu patris seu alii parentis.

Filia fuit eruditi et poëtae Kiyohara no Motosuke; annum agens sextum decimum Tachibana Norimitsu nupsit filiumque unum peperit; postea eam Fujiwara Muneyo in matrimonium duxit filiamque genuit; sed annum agens viginti septem, munere apud aulam imperialem nuper suscepto, vidua iam erat. Imperatrix anno 1000 parturiens mortua est. Meditationibus innotuit quae titulo *Makura no sōshi* ('liber pulvinaris') ante annum 1010, sed post mortem, divulgatae sunt.

Opera
-----

* *Makura no sōshi* ("liber pulvinaris")

Nexus interni
-------------

* Litterae Iaponiae

Nexus externi
-------------

* De Sei Shōnagon
Wikidata Cornelius Vadim Tudor
Res apud Vicidata repertae:Cornelius Vadim Tudor: imagoCornelius Vadim Tudor: imago
*Nativitas*: 28 Novembris 1949; Bucaresta  
*Obitus*: 14 Septembris 2015; Bucaresta  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, member of the Senate of Romania, legatus ad Parlamentum Europaeum, Representative of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, member of the Senate of Romania  
*Munus*: politicus, poëta, diurnarius, Rerum gestarum scriptor, theologus, sociologus  

**Consociatio**

*Factio*: no value, Factio Romania magna, Factio communistica Dacoromanica  
*Religio*: Ecclesia Orthodoxa Dacoromanica
Cornelius Vadim Tudor
**Cornelius** (Dacoromanice *Corneliu*) **Vadim Tudor** (natus die 28 Novembris 1949 Bucarestae; mortuus die 14 Septembris 2015) scriptor, diurnarius atque vir publicus Dacoromanicus fuit.

Munus
-----

Annis 1967 - 1971 apud Universitatem Bucarestensem philosophiae studebat. Deinde poeta et diurnarius res gestas dictatoris communistici Nicolai Ceauşescu in caelum tollebat.

Cursus honorum
--------------

Post regimen communisticum anno 1989 depositum Tudor factionem novam condidit, cuius praeses ab anno 1991 est. Factio Romania Magna et consilia communistica et nationalista miscet et saepe minoritates ut Iudaeis et Zingaris crimini dabat, si qua difficultas in Romania exsistit. Praeterea flagitat, ut partes Romaniae post Bellum mundanum secundum demptae patriae iterum consociantur. Annis 1992 - 2008 senator Romaniae fuit et annis 2000, 2009 et 2014 frustra candidatus praesidis rei publicae fuit. Anno 2008 factio eius in parlamentum non rediit, sed anno 2009 legatus ad Parlamentum Europaeum electus est, neque autem anno 2014 iterum electus est. Quamquam anno 2013 aliqui sodales eum praesidem factionis deponere conati sunt, die 28 Novembris 2014 a iudicio in hunc magistratum restitutus est.

Familia
-------

Uxorem duxit atque duas filias habuit.

Nexus externi
-------------

* Data Tudor apud situm interretialem Senatus Romaniae
* Data Tudor apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae
* Blog personale
* Cornelius Vadim Tudor apud facebook
* Diarium online Cornelii Tudor ziarulromaniamare.ro

Notae
-----

1. ↑  gandul.info die 29 Maii 2014
2. ↑  adz.ro die 18 Iunii 2013
3. ↑  mediafax.ro die 15 Iunii 2014
4. ↑  adevarul.ro
Planeta pulsaris PSR B1257+12 b, Draugr appellatus (imago artificiosa)
Pulsationes arte animatae sicut visae a planetis systematis PSR B1257+12. Visibiles sunt planetae c (Poltergeist) et d (Phobetor).
**PSR B1257+12 b**, vel **Draugr**, est planeta extrasolaris distans 2300 annos luce mensos a Terra per constellationem Virginis, anno 1994 inventus, qui circum pulsar PSR B1257+12 movetur. Est intimus planeta ex systemate(d) (ante c et d), periodo orbitali circiter 25 dierum et semiaxe maiore 0.19 UA. Massam habet plus minusve duplae Lunae (~1.63 *M*☾), similem massae Ganymedis. Talis massa facit Draugr minimum planetam extrasolarem adhuc inventum, et fortasse unicum planetulum extrasolarem notum. Hoc corpus caeleste, cuius semiaxis maior est circa dimidia pars semiaxis maioris Mercurii, probabiliter semper idem latus stellae suae praestat ob ingentes vires aestuales. Anno 1997 creditus est planeta falsa imago esse vento pulsaris creata, sed haec hypothesis deinde contradicta est.

Quamvis stella eius sit degener, brevissimum spatium ubi planeta movetur temperaturas relative mites patitur, comparabiles hiemi Europaeo. Nihilominus fortis ventus stellaris pulsaris haud faciliter corpus tam parvum et campo magnetico tam debili suam atmosphaeram tenere sinat, quae aquam in liquido statu servare vel superficiem sufficienter protegere a radiatione ionizanti possit. Praesentia ergo vitae, saltem sicut novimus, probabilissime non consideranda est.

Pro vana curiositate animadvertendum, quamvis corpus irradiationem(d) a sua stella maiorem capiat quam Mars a Sole et tantum 11 K minorem (~266 K) quam Tellus, luminositas(d) in superficie (putatā sine atmosphaera seu sine nubibus) comparanda est pallidae Lunae plenae in Terra. Fit hoc quia cum in systemate solari nostro maxima pars energiae ad planetas per lucem visibilem transmittatur, in systemate PSR B1257+12 calor maxime per radios X et γ transfertur, lux autem visibilis tantum minima pars est totalis radiationis captae.

Nexus interni
-------------

* PSR B1257+12 c (Poltergeist)
* PSR B1257+12 d (Phobetor)
* Planeta extrasolaris
* Planeta pulsaris
* Pulsar
* Stella neutronica

Notae
-----

1. ↑  In principio, cum nomina systematica ad planetas designandas dum abessent, planeta *PSR B1257+12 A* recensebatur.
2. ↑  *Final Results of NameExoWorlds Public Vote Released*.. *Unio Astronomica Internationalis*. 15 Decembri 2015
3. ↑  Extrasolar Visions - PSR 1257+12 A
Castellum Thalstein, mense Aprili 2004
frons
**Castellum Thalstein** (Theodisce: *Schloß Thalstein*) invenitur ad piedes monticuli Jenzig Ienae in Germania.

Historia
--------

Anno 1406 in vectigalium libro Ienensi in pagina 163 mentio fit de Adalberto Tümpling, possessore territorii montani ad Jenzig sub saxa Talenstein siti. Tamen in ichnographia anno 1846 facta nulla aedificia indicata sunt. Administrator Eduardus Steinert res obtinuit, qui ex anno 1841 pometa sua elocavit; anno 1853 ligna in auctione in Thalstein vendita sunt. Usque annum 1853 in ephemeridibus praeconia mercatoria de pomis, holeribus, vino legi possunt. Anno 1858 Steinert in animo habuit, ut omnia venderet. Postea ibi manufactura stilorum ligneorum instituta est, cuius merces etiam in actis diurnis iactantia commerciali laudabantur atque commendabantur. Unde agricola Gerstung venit, qui saltem usque annum 1864 ibi mansit. Usque annum 1868 nondum ullum dictum est de castello quodam, tantum de campo cum domo. Sequebantur domini nobiles de Tümpling; iam anno 1891 aream addere potuerunt, quam terminis notaverunt. Post cauponam *Jenzighaus* et nostris diebus terminus spectari potest. Anno 1960 domus confectrix telegraphica Arnstadiensis *VEB Fernmeldewerk Arnstadt* cuncta acquisivit, ut ibi hospitium feriarum peragendarum exigerent.

Post res novas anticommunisticas functio haec perdita est et post venditionem aedificia magis magisque dilapsa sunt. Ratiocinator quidam Ienensis, qui castellum appretiaverat, praemio negativo *Schwarzes Schaf der Denkmalpflege* honoratus est, quo monumenta protegenda eorumque possessores censentur, honoratus est.

Circumiecta
-----------

Burgus situs est amoene inter vicos Wenigenjena et Kunitz, montem Jenzig et fluvium Salam. Haud procul ad septentrionem vergens est lacus quem coronat statua *Regis alforum* a Gulielmo Othone Späte confecta.

Bibliographia
-------------

* W. von Tümpling: *Thalstein – ein Stück Nachkriegsgeschichte einer Thüringer Familie.* In: J. Sobotka (Hrsg.): *Burgen, Schlösser, Gutshäuser in Thüringen.* Veröff. Dtsch. Burgenvereinig. e.V. Reihe C. K. Theiss Verlag, Stutgardiae 1995, ISBN 3-8062-1123-X, p. 162–167.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castellum Thalstein** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  "Der Thalstein"
2. ↑  criticat Unio monumentis servandis Thuringiensis
3. ↑  "Schwarzes Schaf der Denkmalpflege 2010 geht an den Schloss-Thalstein-Besitzer". Pellicula brevis apud JenaTV

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°56′37″N 11°37′4″E |
Wikidata Nicolaus Kostomarov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Kostomarov: imagoNicolaus Kostomarov: imago
*Nativitas*: 4 Maii 1817; Yurasovka  
*Obitus*: 7 Aprilis 1885; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, scriptor, opinion journalist, iudex litterarum, poëta, historiographer  
*Patronus*: Universitas Publica Petropolitana, Universitas Kioviensis, Q4348927, Q30973764
**Memoria**

*Sepultura*: Literatorskie mostki  

**Nicolaus Ioannis filius Kostomarov** (Russice Николай Иванович Костомаров, tr. *Nikolaj Ivanovič Kostomarov*; natus die 16 Maii 1817 in vico *Jurasovka* tunc gubernii, nunc regionis Voronegiensis Russiae, mortuus Petropoli die 19 Aprilis 1885) fuit historicus ac scriptor et ethnographus Russicus et Ucrainicus, socius correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae.

Biographia
----------

Filius feudali Russici et servae Ucrainicae, Kostomarov annis ab 1833 ad 1837 in Universitate Charcoviensi erudiebatur. Illo tempore linguae Ucrainicae studebat et amabat, ipse Ucrainice scribere coepit. Postquam anno 1844 dissertationem pro gradu magistri (de arte poetica populari) defendit, in gymnasiis Eracti et Kioviae, ab anno 1846 autem in Universitate Kioviensi docebat. Illo tempore cum Tarasio Ševčenko et aliis societatem Cyrilli et Methodii condidit, cuius desideria fuerunt Ucrainae liberatio nationalis et socialis atque creatio foederationis democraticae Slavicae. Cum anno 1847 societas illa ut contra leges ab imperia abolita est, Kostomarov cum aliis sociis affectus est persecutionibus, initio incarceratus et dein exsilio ad Saratoviam affectus. Saratoviae opera historica de Bogdano Chmielnitio et reditu Rutheniae meridionalis ad Russiam (Russice «Богдан Хмельницкий и возвращение Южной Руси к России», anno 1857) et rebellione Stephani Razin (Russice «Бунт Стеньки Разина», anno 1858) scripsit. Annis 1859–1862 professor historiae Russicae in Universitate Petropolitana erat. Ab anno 1872 ad finem vitae suae magnum opus, *Historiam Russicam in biographiis agentium eius principalium* (Russice «Русская история в жизнеописаниях её главнейших деятелей»), scribebat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Kostomarov** spectant (Nikolay Kostomarov, Mykola Kostomarov). |

* Pagina de Nicolao Kostomarov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Русская история в жизнеописаниях ее главнейших деятелей = *Historia Russica in biographiis agentium eius principalium* (a duce Vladimiro Sancto ad imperatricem Elisabetham Petri filiam), magnum opus Nicolai Kostomarov **(Russice)**
Rubico  
***Rubicone***| Rubico, apud Bellariam - Igeam Marinam |
| Rubico, apud Bellaream-Hygiam Maris |
| Nomina |
| Nomina Latina | Rubico (-onis, *m*.), Rubicon (-onis, *m*.), Rubrio (-onis, *m*.); |
| Nomina Vulgaria | Rubicone |
| Geographia physica |
| Longitudo | 29 km |
| Altitudo principii | 250 m |
| Area ex qua aqua affluit | km² |
| Fons | Stringara |
| Ostium | Mare Hadriaticum |
| Geographia politica |
| Terrae | Italia Italia |
| Regiones | Aemilia-Romania Aemilia-Romania |
| Provinciae | Foroliviensis-Caesenas |
| Urbes principes | Sabinianum, Gattheum |
| Tabula geographica |
| Fluminis Rubiconis iter |

**Rubico** (-onis, *m*.; alia nomina: *Rubicon -onis*, *Rubrio* *-onis*; Italiane *Rubicone*) est parvus fluvius Italicus, in agro Foroliviensi et Caesenati Regionis Aemiliae-Romaniae situs, tributarius Maris Hadriatici.

Nomen
-----

Nomen a rubendo derivatur propter aquarum colorem.

Decursus
--------

Apud Stringaram (in municipio Castri Sulliani), flumen oritur. Inde descendit in agro Foroliviensi et Caesenati, et deinde se effundit in Hadriaticum mare apud Gattheum et Bellariam et Igeam Marinam.

Historia
--------

Rubico praesertim eo celeber est, quod saeculo primo ante Christum natum finis erat inter Galliam Cisalpinam et Italiam.

Caius Iulius Caesar, 49 a.C.n. trans Rubiconem duxit exercitum, cum verbo "Alea iacta est." Ex quo bellum civile ortum est.

Hodie autem dubium est, cui rivulo prope Forum Livii sito hodie respondeat Rubico.

Sed hodie unum flumen sic appellatur, quia, rebus in dubiis stantibus, Benitus Mussolini, anno 1933 nolens tam gravem quaestionem insolutam esse, adspiciens istud parvum flumen, decrevit ipsum antiquum Rubiconem esse. Bello acto et Mussolini mortuo, decuriones oppidorum apud "Rubiconem decretum", quamquam communismum propugnatores et illius factionis participes essent et quamquam communisti omnia a Mussolini decreta irrita et vana putavissent, dixerunt se non permissuros fluminis nominis mutationem. Sic hodie Rubicon loquitur de antiqua et de recentiori historia.

Nexus interni
-------------

* Tuscus - Romandiolus Apenninus (Italiane *Appennino tosco-romagnolo*).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rubiconem** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Plin. *nat.* 3.115 *fluvius Rubico*; Sil. It. *Pun.* 8.453. **Rubicon** apud Claudianum (*paneg. Hon.Aug.cos.VI* 365) invenitur.
2. ↑  Nozioni compendiose di geografia universale corredate di molteplici problemi ed esercizi proposte agli alunni delle scuole ginnasiali, tecniche, normali e magistrali da Primo Macchiati e Abdon Altobelli (Primo Macchiati, Stab.? tip. di G. Monti, 1875).
Wikidata Anticum ad Sanctam Magdalenam
Res apud Vicidata repertae:Anticum ad Sanctam Magdalenam: insigneAnticum ad Sanctam Magdalenam: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°49′0″N 7°37′0″E  
*Numerus incolarum*: 108  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 8.94 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Camosium, Castelium Augustensium Praetorianorum, Anticum ad Sanctum Andream, Agatium  

**Tabula aut despectus**

Anticum ad Sanctam Magdalenam: situsAnticum ad Sanctam Magdalenam: situs
Anticum ad Sanctam Magdalenam
**Anticum ad Sanctam Magdalenam** (hodie vulgo *La Magdeleine*; *La Maddalena d'Aosta*, a 1939 usque ad 1946) est vicus ac municipium Italiae, circiter 150 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Magdalenani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Artaz, Brengon, Clou, Messelod, Vieu.

Municipia finitima
------------------

* Anticum ad Sanctum Andream (seu Anthesium) (hodie vulgo *Antey Saint André*),
* Agatium (seu Agacium) (hodie vulgo *Ayas*),
* Camosium (hodie vulgo *Chamois*),
* Castelium Augustensium Praetorianorum (hodie vulgo *Châtillon*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Anticum ad Sanctam Magdalenam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Turnionis in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Turnionis in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol I, Torino 1834
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Socolata cum encytis Matriti in domo socolatae Sancti Genesii.
**Socolata cum encytis** (Hispanice: *chocolate con churros*) est cibus clarus et Matriti praecipuus, sed potes quoque hic invenire ubique in Hispania et America Meridionali. Saepe editur ut ientanculo. *Socolata* vero dicitur potio Guaxacana, est potio ex socolata et lacte facta, in qua encyti immersi sunt.

Origo cibi
----------

Socolata cum encytis originem habuit Matriti saeculo XIX aut XX; ibi in feriis encytos vendebant. Proprie encyti fuerunt alimenta mane praelata. Populus vidit encytos cum socolata optime colligari. Itaque encyti sunt viles, faciles factu et prompte.

Quomodo sumptus est
-------------------

Mos nobis mandat modum edendi huius cibi. Quando socolata ut calidissima est (circiter 80º C), encytus in socolata immittitur, ut socolata cum encyto comedatur. Tunc, cum nulli encyti remaneant, socolata bibitur.

Sunt per Hispaniam universam domi socolatae (vulgo *chocolaterías*) ubi socolata cum encytis venditur. Clarissima Matriti est domus socolatae Sancti Genesii (*chocolatería de San Ginés*).

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* "Chocolate con churros en Madrid" apud *Tapapedia*
Ulrich Brandenburg anno 2010 Moscuae
**Udalricus** vulgo *Ulrich* **Brandenburg** (natus die 12 Octobris 1950 Monasterii) Germanicus paedagogus est qui in diplomatia Rei publicae foederalis Germanicae versatur. Die 4 Iunii 2017 Friburgi creatus est praeses Associationis Esperanticae Germanicae. Quod munus Kalendis Iuniis 2023 deposuit in favorem Martini Haase.

Vita et cursus honorum
----------------------

Anno 1970 Brandenburg examinis maturitatis Monasterii nactus est. Annis inter 1970 et 1972 servitium militare surrogativum complevit, antequam studia linguarum Romanicarum et Slavicarum Lutetiae ad Sorbonam coepisset. Illo tempore etiam in sectione iuvenium sub tutela Associationis Esperanticae Germanicae operam dabat. Annis inter 1974 et 1975 isti sodalitati praeses foederalis fuit. Primo examine statali absoluto inter 1977 et 1978 servitium praeparatorium adimplevit, ut licentiam docendi in gymnasiis assequeretur. Anno 1980 secunda pars examinum cum laude absoluta est.

Tamen anno 1980 diplomatiae sese dedicavit. Anno 1982 examina cursus diplomatici ineundi confecit. Annis inter 1982 et 1984 Bagdati fuit et annis inter 1984 et 1986 inter legatos Germanicos Petropoli consul generalis inveniebatur. Annis inter 1986 et 1988 Moscuae in legatione et annis inter 1988 et 1991 Berolini in ministerio de rebus externis munere fungebatur. 

Annis inter 1991 et 1992 apud Universitatem Harvardianam fuit, postea (usque annum 1995) denuo Berolini. Annis inter 1995 et 1999 oneribus diplomaticis liberatus fuit, ut disponeret programma praetitulatum "Partnership and Cooperation Section" apud NATO Bruxellis. Anno 2001 sectioni cuidam politicae in ministerio Berolinensi praefuit; ibidem usque 2003 summus responsalis in rebus ad Russiam et Caucasum et Asiam Centralem spectantibus fuit. Annis inter 2003 et 2007 vel proregens ministerii rerum externarum fuit. Augusto 2007 legatus perennis Germaniae apud NATO solemniter proclamatus est.

Annis inter 2010 et 2013 Udalricus Brandenburg successit Gualterio Georgio Schmid tamquam legatus Germanicus Moscuae. Anno Germanico in Russia celebrando expositionem "United Buddy Bears" aestate 2012 Petropolim praesentavit. Duodecim mensibus post expositio etiam Catharinopoli spectari potuit.

Annis inter 2014 et 2016 legatus in Lusitania fuit, unde quies ei indulta est. Udalrico Brandenburg uxor et duo infantes sunt.

Notae
-----

1. ↑  Nuntius in paginis associationis DEB
2. ↑  "Neuer Vorsitzender des Deutschen Esperanto-Bundes"
3. ↑  filolingvia.com De illius educatione bilingui
4. ↑  Goethe-Institut Russland: Annus Germanicus in Russia, 2012
5. ↑  Nuntius televisificus, 21.6.2013

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Udalricum Brandenburg** spectant. |

* Biographica in paginis legationis Lisbonensis
*Vide etiam paginam discretivam:* Anticlea (discretiva)

**Anticlea** (Graece Ἀντίκλεια) in fabulis Graecis mater Ulixis fuisse dicitur. Pater eius erat Autolyci, fīlius Mercurii, et māter eius Amphithea erat. Dianae socia et venatrix fuit, ut Callimachus dicit. Laertis uxor. Cum spem reditus filii amisisset, desiderio et tristitia mortua est; Ulixes de morte eius nescit, cum eam in Orco videt et colloquitur. Scholia Homerica Nauplium ei nuntium falsum de morte Ulixis misit; his cognitis ipsa se interficit. Eumaeus Ulixi de Anticlea et morte eius narrat. Filiam habuit Ctimenem.

Non a Laerte, sed a Sisypho Anticlea saepissime filium genuisse dicitur ab inimicis Ulixis, ut in *Aiace* Sophoclis. Cum Sisypho convenit, cum Autolycus boves eius rapuisset, Sisyphus autem illas invenisset.

Ulixem genuit in monte Neryto Ithacensi, tempestate improvisa perterrita, unde nomen ei Ὀδυσσεύς a 'Διὸς ὕσαντος' (scilicet Latine *Iove pluvium mittente*) dedit vel in Alalcomenis urbe Boeotiae. Ipse Ulixes in *Odyssea* dicit, ut Autolycus avus ei nomen hoc ab ὀδυσάμενος (*odiosus*) dedit.

Notae
-----

1. ↑  Hesiodi *Catalogi mulierum* fragmentum 64 (Merkelbach — West)
2. ↑  Hymni III 211—214.
3. ↑  Hom. Od. XI 85
4. ↑  Scholia in Hom. Od. XI 202.
5. ↑  XV 355—379.
6. ↑  Ibid. 363—367.
7. ↑  190: ἢ τᾶς ἀσώτου Σισυφιδᾶν γενεᾶς.
8. ↑  Tzetzes in Lycophronis *Alexandram*, 344; scholia in *Iliadem* X 266; Aeschyli fragmentum 175; Sophoclis *Philoktetes*, 417 cum scholis et 1311; Euripidis *Iphigenia in Aulide*, 524 et 1362; eiusdem *Cyclops*, 104; Plutarchi *Quaestiones Graecae*, 43; Servius in *Aeneidem*, VI 529; Hygini *fabulae* 201.
9. ↑  Tzetzes in *Alexandram*, 786; Ptolemaeus Chennus apud Photium, 190; scholia in *Odysseam*I 75; Eustathii commentarii in *Odysseam* XIX 407.
10. ↑  Istrus secundum Plutarchum (Qu. Gr. 43).
11. ↑  XIX 409.
Marlenula ossa fratris supponit arbori iunipero.
"**De arbore iunipero**" est fabella Grimmiana "Von dem Machandelboom" inscripta, quae Saxonice exarata anno 1812 divulgata est in collectione fabellarum puerilium *Kinder- und Hausmärchen* (*KHM* 47).

Argumentum
----------

Pia uxor viri divitis malum sub iunipero deglubens digitum insecat. Sanguinem adspectans sperat fore, ut infantem habeat, qui rubore sanguineo et candore niveo sit. Deinde nono mense filiolum parit, sed parturiens moritur et, ut voluerat, sub arbore iunipero sepelitur.

Post luctum vir novam ducit uxorem, quae quidem filiolum indignatur, sed filiolam Marlenulam quam parit peramat. Aliquando, cum filia matrem rogat, ut sibi et fratri suo malum det, mater ei dicit, ut fratrem suum opperiatur. Cum filius e schola reversus malum ex arca adprehendere conatur, caputque in arcam porrigit, noverca privigno caput operculo arcae decidit.

Tum capite pueri in collum reposito taeniam collo ita circumligat, ut vulnus obtegatur, puerumque in sella ad ianuam locat, malumque in manum indat. Mater filiam fraude adducit, ut puero alapam ducat. Statim caput pueri decidit. Marlenula plorante mater cadaver privigni discidit in partes, quas in ollam indat et cum aceto coquit. Pater tristi animo filium suum subito ad salutandum propinquos se contulisse audit, sed totum pulmentum avide comedit.

Filia lacrimans ossa fratris colligit et in panno serico supponit arbori iunipero. Rami iuniperi ut manus moventur, et ex igne in nebula ex arbore emissa evolat avis pulchra, evanescuntque ossa. Avis magnifice cantat in domo aurificis et in tecto sutoris, et in tilia, quae ante molam stat. Ut denuo cantet, ab aurifice catenam auream, a sutore calceos rubros, a molitore lapidem molarem accipit. Deinde domi in arbore iunipero cantans patrem beatum facit sed matrem perterret. Avis catenam in collum patris demittit et calceos sorori deicit, et ambo gaudent. Exit etiam mater, et avis mola in caput iacta eam interficit. Tum filius ex vapore et flamma apparet, et pater laetus cum liberis cenat.

Bibliographia
-------------

* Belgrader, Michael (1980) *Das Märchen von dem Machandelboom*. Peter Lang.
* Burkert, Walter (1984) Vom Nachtigallenmythos zum Machandelboom. *Antiker Mythos in unseren Märchen*, 113–125, ed. W. Siegmund. Röth, Kassel.
* Schmidt, Leopold (1963) *Die Volkserzählung. Märchen, Sage, Legende, Schwank.* Berlin.
* Uhsadel-Gülke, Christina (2008) *Knochen und Kessel*. (Beiträge zur klassischen Philologie, 43). Hain.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **arborem iuniperum** spectant. |

* Vicifons
* Danielae Tax interpretatio
* conspectus in fabellarum lexico

Notae
-----

1. ↑  In Latinum convertit Nicolaus Gross, *Epistula Leonina LXX (2014) 8-15.*
Wikidata Tihomir Orešković
Res apud Vicidata repertae:Tihomir Orešković: imagoTihomir Orešković: imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1966; Zagrabia  
*Patria*: Croatia  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Croatia  
*Munus*: Negotiator, politicus, conductor  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Tihomir Orešković** (Zagrabiae natus die 1 Ianuarii 1966) est politicus Croatiae qui brevi temporis spatio a die 22 Ianuarii 2016 primus minister huius civitatis meret.

Tihomir Orešković puer in urbe Canadensi Hamilton educatus est ibique alumnus fuit universitatis McMaster ubi chemiae et rebus commercialibus studuit. Negotiator deinde in eadem civitate apud societates mercatorias pharmaceuticas operam dedit *Eli Lilly and Company* et Novopharm, apud cuius gemellam societatem Croaticam *Pliva d.o.o.* anno 2009 laborare coepit. Qua ratione in civitatem natalem reditus est. Nullae factionis politicae sodalis, primus minister a factionibus coniunctis *HDM* et *MOST* mense Decembri 2015 propositus est. Consilium ministrorum ab eo congregatum a parlamento Croatico mense insequenti confirmatum est.

Bibliographia
-------------

* Igor Ilic, "Croatian parliament approves new centre-right cabinet, focus on economy" (22 Ianuarii 2016) apud *Reuters*

Nexus externi
-------------

* "Kanadski državljanin s prebivalištem u Nizozemskoj: Tko je Tihomir Tim Orešković?" (23 Decembris 2015) apud index.hr
* Vedran Pavlic, "Tihomir Orešković to Be Named as Croatian Prime Minister-Designate" (23 Decembris 2015) apud *Total Croatia News*

Primi ministri Croatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Vladimirus Bakarić • Iacobus Blažević • Zvonko Brkić • Mika Špiljak • Savka Dabčević-Kučar • Dragutin Haramija • Ivo Perišin • Iacobus Sirotković • Petrus Fleković • Ante Marković • Antonius Milović • Stephanus Mesić • Iosephus Manolić • Franjo Gregurić • Hrvoje Šarinić • Nikitas Valentić • Zlatko Mateša • Ivica Račan • Ivo Sanader • Hadriana Kosor • Zoran Milanović • Tihomir Orešković • Andreas Plenković
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Gubernatores civitatum sociarum Unionis Europaeae • Praesides Croatiae • Ministri rerum externarum Croatici |
|  |
Robotum praeasimovianum. Nam ad huiusmodi casus Asimov leges morales robotorum tulit.
**Leges morales robotorum**, sive **leges Asimovianae**, sunt praecepta mores robotorum temperantia, quae ab Isaaco Asimov, scriptore fabularum pseudoscientificarum, primum anno 1942 promulgata sunt in fabella "Runaround", etsi auctor iam prius eas ruminasse videtur. Primum tres dedit leges:

1. Robotum cuiquam homini ne noceto, neve incuria patito cuiquam homini noceri.
2. Robotum hominibus oboedito, praeterquam si hoc primam legem offendat.
3. Robotum se defendito, praeterquam si hoc primam secundamve legem offendat.

Asimov has leges "morales" quae, quomodo robota erga homines se gerere debeant, instituit, ut antiquiorem mutaret opinionem ad robota pertinentem, nam robota apud priores scriptores creatorem suum occidere, deletricique agitata cupidine varia formidabilia committere solebant. His autem legibus Asimov robota in culturam humanam inferre atque ad usum hominis domare voluit.

Hae leges tres primum in fabella "Runaround" (1942) introductae postea ab Asimov aliisque scriptoribus aliquantum inmutatae et circumscriptae sunt, sed quoddam corpus constans faciunt, quod litteras pseudoscientificas pervaserunt, et in multis libris, pelliculis, aliisque instrumentis communicationis referuntur. In posterioribus fabulis, ubi robota planetarum et humanitatis administrationem susceperunt, Asimov quartam vel zeroticam legem, ceteris praecedentem, addidit:

0. Robotum humanitati ne noceto, neve incuria patito humanitati damnum adferri.

Oboedientia legum Asimovianarum in omnibus quae in fabulis prodeunt robotis positronicis inaedificata est, nec robota libero arbitrio uti possunt. Complures ex fabulis ab Asimov scriptis repente agentia proferunt robota, quae illas tres leges inopinatis modis intellegunt. Alii auctores, quorum opera in universo commenticio Asimoviano conlocata sunt, illarum legum trinitatem usu receperunt, nam legum mentio saepissime fit in litteris variorum generum.

Notae
-----

1. ↑  Asimov 1942: 100.
2. ↑  Sic Anglice:

	1. *A robot may not injure a human being or, through inaction, allow a human being to come to harm.*
	2. *A robot must obey the orders given it by human beings except where such orders would conflict with the First Law.*
	3. *A robot must protect its own existence as long as such protection does not conflict with the First or Second Law.*
3. ↑  Sholes & Rabkin 1977: 59, 61.

Bibliographia
-------------

* Asimov, Isaac (1942) Runaround. *Astounding Science-Fiction* 29 (1): 94-132.
* Laßmann, Gunter (2017) *Asimov Robotergesetze. Was leisten sie wirklich?* Heise Medien.
* Sholes, Robert & Rabkin, Eric S. (1977) *Science fiction: History – Science – Vision.* Oxford University Press.
Wikidata Sergius Solov'ëv (iunior)
Res apud Vicidata repertae:Sergius Solov'ëv (iunior): imagoSergius Solov'ëv (iunior): imago
*Nativitas*: 13 Octobris 1885; Moscua  
*Obitus*: 2 Martii 1942; Casanum  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta, philosophus, sacerdos, philologus, Interpres  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Mikhail Solovʹev;   

*Vide etiam paginam discretivam:* Solov'ëv

**Sergius Michaelis filius Solov'ëv** (Russice *Сергей Михайлович Соловьёв*, *Sergej Michajlovič Solov'ëv*) die 25 Octobris (calenadario Gregoriano) anni 1885 Mosquae natus et die 2 Martis anni 1942 Casaniae mortuus, Sergii Solov'ëv historici nepos, Andreae Belyj amicus, poeta et diurnarius et interpres Russicus fuit.

In Universitate Mosquensi humanitati studuit. Cum periodico symbolistarum Mosquensium *Libra* cumque officina libraria eorum *Scorpione* collaboravit. Presbyter orthodoxus anno 1916 ordinatus est, postea in ecclesiam Catholicam orientalem iniit et cathedralis Immaculatae conceptionis Mosquae sacerdos fit. *Prometheum vinctum* Aeschyli Russice vertit multosque alios poetas Graecos, Latinos, Germanicos, Anglicos; *Aeneidis* versionem post Valerium Brjusov finivit. Anno 1931 cum aliis catholicis Mosquensibus arrestatus et in carcere morbo mentis gravi affectus est.

Libri poematum
--------------

* Flores et thus (*Цветы и ладан*, 1907)
* Crurifragium (Latine nominatum, 1908)
* Aprilis (*Апрель*, 1910)
* Virginis regiae floralia (*Цветник царевны*, 1913)
* Reditus in domum natalem (*Возвращение в дом отчий*, 1916)
* Collectio carminum (*Собрание стихотворений*, 2007)

Notae
-----

1. ↑  Смирнов М. Последний Соловьев. - М.: Прогресс-Традиция, 2014. - 304 с. ил. - ISBN 978-5-89826-429-1. **(Russice)**
2. ↑  Сост. подгот. текста и примеч. В. А. Скрипкиной. Послесловие Стефано Гардзонио. — М.: Водолей Publishers, 2007. — 856 с. — (Серебряный век. Paralipomenon). ISBN 978-5-902312-22-2 **(Russice)**