recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Pittacium cursuale Austriacum, 1935 Institutorium philatelicum Sigismundi Friedl Vindobonensis, anno 1889
**Philatelista** (-ae, *masc.* et *fem.*) est homo qui pittacia cursualia amat et voluptatis causa eorum thesaurum constituit. Saepe philatelistae conveniunt ut pittacia inter se mutent seu emant venumque dent. Eius modi collectorum collegia primum in Britannia et ibi fortasse Aquis Sulis apparuerunt.

Genera
------

Occupatio mero modo in pittaciis colligendis consistere potest, quae iucunditas otiosa autem explorationes scientificas plures per se minime remittit. Cooperationes in societatibus et in conventiculis multis philatelistis quoque cordi est. Saepenumero munus istud avocamento est ad tempus terendum. Homines, quorum professio connexum cum notis cursualibus habet, saepe negotiatores sunt. Illis scientiae mirae in revera omnibus rebus ad cursualia pittacia attinentibus sunt, qui et bibliothecas speciales curant atque frequentant. Qui vice versa a multis ad res correcte aestimandas invitantur consulunturque. 

Philatelistarum numerus in iuvenibus et adulescentibus valde descrescit, ut philatelistae aetatis saepe maioris sunt. Id a multis explicatur propter partes magis magisque negligendas, quae litterae classice datae in communicatione hodierna agunt. 

Philatelistarum numerus in Germania trium milionum esse fertur, quorum numerus solummodo exiguus in associationibus philatelicis inscriptus est. Insuper sodalitatibus talibus haud facile est, ut iuniores fanaticos acquirant.

Bibliographia
-------------

* *Beruf Philatelie – Berufsphilatelisten.* Apud: Wolfgang Jakubek: *Knaurs Briefmarkenbuch. Die ganze Welt der Philatelie.* Droemer Knaur, Monaci etTurici 1976, ISBN 3-426-02244-3, p. 263-264
* *Der Philatelist in den Augen von Nichtsammlern.* Apud: *Briefmarkenspiegel.* editio mensis Augusti 2008, p.32
* Wolfgang Maassen: *Handel im Wandel.* Apud: *Phila Historica* 2/2018, p. 36–47; ibi tractatur occupatio professionalis temporibus variis comparatis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **philatelistas** spectant. |
Eukaryota —   
**Protista** — Rhizaria

Classis : Actinopoda   
Ordo : **Radiolaria**   
   

**Radiolarium** est quislibet protozoorum amoebis similium quod producit testae subtiles ex mineralibus, plerumque cum capsula, qua cellula dividitur in partem interiorem (=endoplasma) et exteriorem (ectoplasma).
Nucleus et plurimae organellae in endoplasmate sitae. 
Ectoplasma tamen repletum spumosis vacuolibus lipidis guttisque, 
Saepe endosymbiotice cohabitant cum alga (zooxanthella), quae producent magnam partem energiae.
praeterea et multa pseudopodia aciformia (cum fasciculis microtubulorum = axopodia) habent, quibus in aqua ferruntur.
Vivunt ut zooplankta in toto oceano. 

Testae Radiolariorum
Magni momenti sunt fossilia eorum (ut: Actinomma, Heliosphaera & Hexadoridium) quae inveniuntur de aevo Cambrio, unacum prima fauna microtestata (anglice: small shelly fauna) - fortasse etiam Ediacario.

Microfossilia e sedimento marini, continens: Radiolaria (sphaerae), spongiorum spiculae, Foraminifera (albae testae minutae) et Foraminifera (testa magna in medio et flavescentes testae (ex harenae granis compositae); diametrum sphaerarum 0.5 mm. (Sedimentum a margine Antarcticae sumptum, Eastern Weddell Sea.

* Heliozoa carent capsulis centralis et sola producunt squamas & spinas simplices.
* Polycystinea est classis maior radiolariorum, quae producunt testas silicatas (ut compluria fossilia).
* Acantharea, producunt testas ex strontio sulfato. Genetice valde affines esse videntur.
* Radiolaria et Cercozoa in supergrege Rhizaria complexa sunt.

Illustrationes ex opere *Kunstformen der Natur* (Haeckel 1904)
--------------------------------------------------------------

* 1. Phaeodaria1. Phaeodaria
* 31. Cyrtoidea31. Cyrtoidea
* 61. Phaeodaria61. Phaeodaria
* 71. Stephoidea71. Stephoidea

Per imagines a biologo theodisco Ernst Haeckel pictae Radiolara, Foraminifera et Diatomae aetate Victoriae apud microscopistis propagatae sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Radiolaria** spectant. |

* Radiolarians
* Geometry and Pattern in Nature 3: The holes in radiolarian and diatom tests
* Radiolaria.org
* Ernst Haeckel: Die Radiolarien (RHIZOPODA RADIARIA) Berlin, 1862
* Radiolaria - Droplet

Nexus interni
-------------

* Biota
Stela Aegyptia (Museum Lupariense)
**Stela** (Graece στήλη) est cippus aut pila in modum columnae erecta, interdum in fultura posita, saepissime ex lapide angulari aut rotundato facta, litteris inscripta sive imaginibus ectypis incisa. Stelae paene omni in orbe terrarum reperiuntur.

Apud antiquos
-------------

*Stela* vocabulum a Graeco sermone mutuatum est. A principio στήλη lapidem ad quamvis structuram fulciendam positum significavit. Quae significatio adhuc apud Homerum refertur: *Il.* 12.259 enim Hectorem cum Troianis narrat vectibus labefactavisse anterides vel crepidines prominentes turrim Achaeorum fulcientes (στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον). Plerumque tamen stela idem valebat ac cippus sepulcralis, ut iam apud Homeri *Il.* 16.457–675, ubi stela, etiam tum lapis simplex et inornatus, honor mortuorum (γέρας θανόντων) appellatur. Stelae sepulcrales Atticae saeculo septimo et antea fuerunt tabulae lapideae politae, sed a saeculo sexto ectypis aut picturis ornatae sunt, sicut Stela Aristionis, anno fere 530 a.C.n. facta, et Stela Hegesus, anno fere 400 a.C.n. composita. Stelae saepe nomine defuncti instructae ornamentisque decoratae sunt. Huiusmodi stelae praeter Atticam etiam in Ionia insulisque nec non in aliquibus Graeciae septentrionalis locis reperiuntur. Sed praesertim Attica ectypa sepulcralia, quae saeculo sexto et exeunte saeculo quinto confecta sunt, summo artificio excellunt. Saeculo sexto primum sphinx deinde corona palmata (ἀνθέμιον) in summa stela poni solebat. Saeculo quinto, stelae latiores et sedentium stantiumque hominum figurarum capaces factae sunt, donec exeunte saeculo quarto lege poscente superbientium cipporum confectio desiit. 

Ab exeunte saeculo septimo, stelae lapideae et aëneae, rarius etiam ligneae, ad decreta aliaque documenta proferenda et divulganda adhibitae sunt. 

Romani autem antiqui stelas sepulcrales separatim erectas vix cognoverant, sed ectypa in structuram sepulcralem instruebant.

Notae
-----

1. ↑  Dorice στάλα, Aeolice στάλλα, quas constat propius esse a forma Proto-Graeca \*στάλ-να̅, quae una cum vocabulo Saxonico antiquo *stollo* 'fulcrum, fultura', e vocabulo Protoindoeuropaeo \**stl̥-nā* 'fulcrum' orta est.
2. ↑  Friis Johansen (1951: 65–67).
3. ↑  Thucydides 5.47.11.
4. ↑  IG I2 314.130.
5. ↑  Toynbee (1996: 248–50).

Nexus interni
-------------

* Tabula Rosettana

Bibliographia
-------------

* Friis Johansen, Knud (1951) *The Attic grave-reliefs of the classical period. An essay in interpretation.* Köbenhavn: Munksgaard.
* Möbius, Hans (1929) Stele. *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* III A:2, 2307-2325.
* Richter, Gisela Marie Augusta (1961) *The archaic gravestones of Attica.* New York: Phaidon Press.
* Toynbee, Jocelyn M. C. (1996) *Death and burial in the Roman world.* Baltimore: Johns Hopkins University Press. [Editio prima 1971.]
Talaiotum in Maiorica.
Talaiotum in Serrapoli (Catalanice; *Son Serra*), in Maiorica.
Praecipua Paissium talaioticae catoeciae porta, in Maiorica.
**Talaiotum** sive **Talayotum** (-i, n.) ad Aetatis Aeneae megalithum in insulis Maiorica et Minorica Culturae Talaioticae partem formantem refert. Talaiota originem trahunt ab exeunte millennio secundo et ineunte millenio primo. Sunt saltem 274 talaiota intra, prope aut relata ad Talaioticas catoecias et Talaioticas navetas. Dum aliquae defensivum propositum habent, aliorum propositum tamen clare non intellegitur. Aliqui talaiota specularum sive signorum turris propositum habuisse, velut in Minorica, ubi reticulum formant, credunt. Haec monumenta taulas tempore praecurrunt, quae prope inveni solent.

Similes sed haud necessarie conexi sunt Sardiniae nuraghia, Corsicae torria et Cossyrae sesi.

Alia Talaiotica loca sunt:

* Caput Corvi Vetus (Catalanice; *Capocorb Vell*), 12 km Meridie Luci Maioris: quinque talaiota et antiquus pagus;
* Paisses (Catalanice; *Ses Païsses*), prope Artam, in Maiorica;
* Olesapolis Catalanice; *Son Olesa*) dolmen, in Maiorica, anno 1999 inventum;
* Talatinum Superius (Catalanice; *Talatí de Dalt*), in Minorica;
* Trebaluger Catalanice; *Trebalúger*), in Minorica;
* Trepuco (Catalanice; *Es Trepucó*), in Minorica;
* Turris Galmensis Catalanice; *Torre d'en Galmés*), in Minorica.

Nexus interni
-------------

* Gymnesiae
* Naveta
* Cultura Talaiotica

Fontes
------

* Gomila, Joan J. *Minorca: An Architectural Guide*

Nexus Externi
-------------

* Enchiridion Minoricae: Praehistoria (Anglice)
Wikidata Stegelicium-Zelendorfium
Res apud Vicidata repertae:Stegelicium-Zelendorfium: insigneStegelicium-Zelendorfium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°26′0″N 13°15′0″E  
*Numerus incolarum*: 310 071  
http://www.steglitz-zehlendorf.de/ Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Cerstin-Ullrike Richter-Kotowski, Maren Schellenberg  
*Procuratio superior*: Berolinum  

**Geographia**

*Superficies*: 103 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Dahlem, Nikolassee, Wannsee, Steglitz, Zehlendorf, Lankwitz, Lichterfelde, Schlachtensee  
*Territoria finitima*: Kleinmachnow, Spandavia, Carolaeburgum-Wilmersdorfium, Vicus Templi-Mons Amoenus  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hagenium, Kiryat Bialik, Bad Godesberg, Brøndby Municipality, Cassinum, Sderot, Ronneby Municipality, Szilvásvárad, Charcovia, Kazimierz Dolny, Zugló, Sochos, Königs Wusterhausen, Bremae Portus, Mundia Hannoverana, Nentershausen, Songpa District, Circulus Gottingae, Circulus Lüchow-Dannenberg, Rendsburg-Eckernförde, Westerwaldkreis  

**Tabula aut despectus**

Stegelicium-Zelendorfium: situsStegelicium-Zelendorfium: situsRegio **Stegelicium et Zelendorfium** est regio numero VI Berolini. Regio eo constituta est quod regiones pristinae Stegelicium et Zelendorfium in una regione coniunctae erant.

Coniunctiones
-------------

Regio coniunctiones habet et internationales et nationales. Hae sunt inter alias:

### Coniunctiones nationales

* Circulus Gottingae (ab anno 1962)
* Circulus Lüchow-Dannenberg (1979)
* Bonna (1962)
* Mundia Hannoverana (1962)

### Coniunctiones Internationales

* Cassinum (Italia, ab anno 1969)
* Arrotundimentum XII Lutetiae (1970)
* Charcovia (1990)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stegelicium et Zelendorfium** spectant. |

* Pagina officialis

Regiones Berolini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Berolini |
| I Media · II Lucus Fridericianus-Mons Crucis · III Pancovium · IV Carolaeburgum-Wilmersdorfium · V Spandavia · VI Stegelicium-Zelendorfium · VII Vicus Templi-Mons Amoenus · VIII Nova Colonia · IX Treptovia-Copenicum · X Dens Martis-Hellersdorfium · XI Mons Lucis · XII Rennicidorfium |
|  |
Wikidata Takiji Kobayashi
Res apud Vicidata repertae:Takiji Kobayashi: imagoTakiji Kobayashi: imago
*Nativitas*: 13 Octobris 1903; Odate  
*Obitus*: 20 Februarii 1933; Tokium  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: scriptor, mythistoricus  
*Patronus*: Hokkaido Takushoku Bank
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Iaponica  

**Takigi Kobayashi** (Iaponice:小林多喜二, natus 1 Decembris 1903 et mortuus 20 Februarii 1933) fuit scriptor Iapanicus.

Natus in praefectura Akita subito in Otaru Hokkaidonis cum familia iit. Mythistorias pro iure laborandi contra usurpationem capitalisticam, quod litteraturam proletariatus appellatur, etiam de tortura a vigile secreto scripsit. Anno 1931, socius Factionis Communisticae Iaponicae facta est. 

Anno 1933 in carcero datur opinionis politicae causa et necatus torturae vehementer causa. Nihil valetudinarium suo corpore autopsiam facere pofuit, ratione metu persecutionis.

Operae
------

* Kanikōsen (蟹工船), anno 1929
* Tou-seikatusya (党生活者), anno 1932
*Vide etiam paginam discretivam:* Salome

**Salome** fuit socia vel discipula Iesu Christi. De ea pauca dicit evangelium secundum Marcum nec eam in numerum discipulorum includit. Plura dicunt libri apocryphi. In evangelio Thomae Salomen se praetendentem discipulam esse Iesus non negat. Liber *De resurrectione Christi* apostolo Bartholomaeo tributus Salomen dixit Iesum temptavisse; in fragmentis autem evangelii Aegyptiorum Graeci Salome rogat Iesum de sexu et de procreatione, et in evangelio Thomae asseverat Iesum lectum suum ascensisse. Secundum protevangelium Iacobi et *librum de infantia* Salome post obstetricem prima probavit virginitatem Mariae. Secundum homiliam Evodii de assumptione Virginis, Salome aliique discipuli et discipulae cum Maria habitaverunt post passionem Domini.

Fontes
------

* *Evangelium secundum Marcum* 15.40-41, 16.1-8
* *Evangelium Aegyptiorum* fragmenta a Clemente Alexandrino servata (James et Elliott pp. 16, 18)
* *Evangelium secundum Thomam* 61 (James et Elliott p. 143)
* *Protevangelium Iacobi* 14 (James et Elliott pp. 64-65)
* *Liber de infantia* Matthaeo tributus (James et Elliott pp. 93-94)
* *De resurrectione Christi* liber Bartholomaeo tributus (James et Elliott p. 669)
* *Historia Iosephi fabri lignarii* 8 Versio
* *Homilia Evodii archiepiscopi Romae* 5 (James et Elliott p. 695)

Notae
-----

1. ↑  In interpolationibus huius evangelii *Evangelium secretum Marci* appellatis Salomen reperimus etiam ad 10.46 (M. R. James, J. K. Elliott, *The Apocryphal New Testament* p. 149)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Salome (discipula)** spectant (Midwife Salome, Salome (disciple)). |
**Rolandus Burrage Dixon** (6 Novembris 1875—mense Decembri 1934) fuit anthropologus Americanus.

Natus est Vigorniae Massachusettae. Anno 1897, gradum B.A. in Universitate Harvardiana accepit, ubi confestim factus est adiutor in anthropologia. Gradu philosophiae doctoris ei concesso anno 1900, factus est praeceptor et post 1906 professor adiutor in eadem universitate. Fuit vice praeses Americanae Artium Scientiarumque Academiae annis 1910–1911 et praeses Americanae Doctrinae Popularis Societatis (Anglice: *American Folklore Society*) ab anno 1907 ad annum 1909. Post 1914 fuit professor in Universitate Harvardiana; fuit etiam socius annis 1917–1918 Inquisitionis (*The Inquiry*) et anno 1919 Commissionis Americanae ad Pacem Componendam quae Lutetiam iussu Woodrow Wilson profecta est. Dixon multos commentarios in academicis actis anthropologicis et ethnologicis divulgavit.

Dixon fuit primus Francisci Boas discipulus doctoralis, cuius auctoritas opinionesque de cultura sua prima scripta impulerunt; Boas autem sententiis de cultura plene articulatis modo anno 1911, Dixon scripta Boasianam auctoritatem minus quam scripta aliorum Boas discipulorum incluserunt. Iudicia de cultura Boasiana et Dixoniana saepe fuerunt contraria, praecipue in casu culturarum "Aetatis Lapideae hodiernarum." Dixon aditus ad culturas fuit penitus geographicus, et culturas plerumque habuit entitates staticas, mutatione culturale primum a migratione inducta.  Dixon secundum suos aequales et etiam suas laudationes post obitum fuit persona gelida et imperiosa.

Libri a Dixon divulgati
-----------------------

* 1902. *Maidu Myths.*
* 1910. *The Chimariko Indians and Language.*
* 1912. *Maidu Texts.*
* 1915. *Oceanic Mythology* (de mythis Australiae, Indonesiae, Oceaniae).
* 1923. *Racial History of Man.*

Nexus externus
--------------

* Profile (Minnesota State University eMuseum)
Wikidata Stedesdorf
Res apud Vicidata repertae:Stedesdorf: insigneStedesdorf: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°37′29″N 7°40′4″E  
*Numerus incolarum*: 1 670  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Esens, Circulus Widmundensis  

**Geographia**

*Superficies*: 27.96 chiliometrum quadratum, 27.94 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Werdum, Neuharlingersiel, Esens  

**Tabula aut despectus**

Stedesdorf: situsStedesdorf: situs
Ecclesia Sancti Aegidii Stedesdorf saeculo 12 exstructum
**Stedesdorf** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Cum aliis parvis communibus se ad Esens commune generale coniunxit. Ad Stedesdorf et vici Mamburg, Osteraccum Thunum pertinent.

Historia
--------

Stedesdorf, qui vicus anno 1137 primo in actis descriptus est, olim pars ducatus Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit, tum ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Stedesdorf Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Stedesdorf pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in hanc regionem venerunt. Anno 1972 vici supra dicti cum Stedesdorf consociati sunt et eodem tempore Stedesdorf pars Esens communis generalis factum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stedesdorf** spectant. |

* Stedesdorf.de

Notae
-----

1. ↑  "*quatuor marce den curia nostra Stedesdorpe*" legitur in tabula Archiepiscopi Adalberti Bremensis
Wikidata Regio Donetskensis
Res apud Vicidata repertae:Regio Donetskensis: insigneRegio Donetskensis: insigneRegio Donetskensis: vexillumRegio Donetskensis: vexillum
regio Ucrainae  
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 48°8′24″N 37°44′24″E  
*Nomen officiale*: Донецька область, Донецкая область  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Ucraina  
*Territoria finitima*: Regio Zaporizhiensis, Regio Dnepropetrovskensis, Regio Charcoviensis, Regio Luganskensis, Regio Rostoviensis
**Forma**

*Area*: 26 517 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Kramatorsk, Donetsk  

**Gestio**

*Praefectus*: Pavlo Oleksandrovych Kyrylenko  

**Vita**

*Incolae*: 4 200 461  
*Sermo publicus*: lingua Ucrainica  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3, UTC+2  

**Commemoratio**

*Praeceptum*: Possibilitas re probata est
**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: AH, KH
**Tabula aut despectus**

Regio Donetskensis: situsRegio Donetskensis: situs
**Regio Donetskensis** (Ucrainice *Доне́цька о́бласть*) est regio administrativa Ucrainae, anno 1932 constituta. 

In parte meridio-orientali Ucrainae in litore septentrionali paludis Maeotidis sita, regio Donetskensis cum regione Rostoviensi Russiae et Luganskensi Ucrainae ad orientem, regionibus Ucrainae Charcoviensi ad septentrionem et Dnepropetrovskensi necnon Zaporizhiensi ad occidentem contermina est. Aream 26 517 chm2 et circa 4 320 milia incolarum (anno 2014) habuit. Metropolis regionis *de iure* est Donetsk. Aliae urbes sunt Bachmutum, Mariopolis, Sacrimontium (*Sviatogorsk*), Thorez etc. 

Res publica popularis Donetskensis ab anno 2014 partem regionis occupat, et *de facto* in urbe *Kramatorsk* caput regionis situm est.

Tanais Minor flumen regionis maximum est; Istrianus fluvius regionis in Paludem Maeotidem effunditur.

Nota
----

1. ↑  De adiectivo cf.: *Two new species of Leveillula*, 1988.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°8′24″N 37°44′24″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Donetskensis** spectant. |

  

Subdivisiones Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regiones |  Charcoviensis ·  Chersonensis ·  Chmielniciensis ·  Circassiensis ·  Czernihoviensis ·  Czernovicensis ·  Dnepropetrovskensis ·  Donetskensis ·  Eractensis ·  Ivano-Frankivskensis ·  Kioviensis ·  Kirovogradensis ·  Leopolitana ·  Luganskensis ·  Nicolaopolitana ·  Odessana ·  Poltavensis ·  Sumensis ·  Tarnopolitana · Transcarpathica ·  Vinniciensis ·  Volhyniensis·  Zaporizhiensis·  Zitomiriensis |
| Urbes status specialis | Kiovia · Sebastopolis |
| Res publica autonoma | Crimaea |

 |
|  |
Tove Jansson anno 1956
**Tove Marika Jansson** (nata Helsingiae 9 Augusti 1914, ibidem mortua 27 Iunii 2001) fuit scriptrix, pictrix, et delineatrix narrationum pictarum Sueco-Finnica, quae Suecice scripsit, optime nota propter *Mumin*, seriem fabularum puerilium, sed etiam mythistorias, necnon diegemata, adultis designata composuit.

Parentes fuerunt Victor Jansson sculptor et Signe Hammarsten-Jansson delineatrix, et duo fratres etiam artifices facti sunt; ergo vere in familia artificiosa crevit. Tove ipsa cum Tuulikki Pietilä convivit, muliere quae pro exemplare personae fictae Too-ticki in serie librorum de Muminibus erat. Anno 1966, Praemium Andersenianum accepit. Jansson mortua a civitate Finnica sepulcro in colle artificum in Sepulcreto Hietaniemi Helsingiae honorata est.

Bibliographia
-------------

* Kate Kellaway, "Sculptor's Daughter by Tove Jansson; Tove Jansson: Life, Art, Words by Boel Westin – review" in *The Guardian* (19 Ianuarii 2014)
* Maev Kennedy, "Beyond the Moomins: Tove Jansson's art gets major UK exhibition" in *The Guardian* (21 Octobris 2016)
Wikidata Regio Calugensis
Res apud Vicidata repertae:Regio Calugensis: insigneRegio Calugensis: insigneRegio Calugensis: vexillumRegio Calugensis: vexillum
regio  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°26′0″N 35°26′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Moscua, Regio Moscuensis, Regio Tulensis, Regio Orelensis, regio Branscensis, Regio Smolenscensis
**Forma**

*Area*: 29 800 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Caluga  
*Subdivisiones*: Babyninsky District, Baryatinsky District, Borovsky District, Dzerzhinsky District, Duminichsky District, Zhizdrinsky District, Zhukovsky District, Iznoskovsky District, Kirovsky District, Kozelsky District, Kuybyshevsky District, Lyudinovsky District, Maloyaroslavetsky District, Medynsky District, Meshchovsky District, Mosalsky District, Peremyshlsky District, Spas-Demensky District, Sukhinichsky District, Tarussky District, Ulyanovsky District, Ferzikovsky District, Khvastovichsky District, Yukhnovsky District, Kaluga Urban Okrug, Obninsk Urban Okrug
**Gestio**

*Praefectus*: Vladislav Shapsha  
*Consilium*: Regional parliament of Kaluga  

**Vita**

*Incolae*: 1 000 980  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, Europe/Moscow  

**Commemoratio**

*Paean*: Q116621621  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 40
**Tabula aut despectus**

Regio Calugensis: situsRegio Calugensis: situs
**Regio Calugensis** vel **Kalugensis** (Russice Калужская область, tr. *Kalužskaja oblast’*) est subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum (Circulum) Foederalem Centralem inclusum, cum Moscua atque regionibus Moscuensi, Tulensi, Branscensi, Smolenscensi et Orelensi conterminum.

Regio Calugensis anno 1944 creata est. In medio Russiae Europaeae sita, aream 29 777 km2 et circa 1 010 milia incolarum (anno 2015) habet. Metropolis regionis est Caluga (Kaluga). Aliae urbes regionis Mosalscum, Coselskum, Serenscum (urbs antiqua, nunc vicus) Tarusa, Borovscum, Vorotinia etc. sunt. Occa fluvius cum Ugra et Žizdra accolis per regionem fluit.

Notae
-----

1. ↑  "Calugensis": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. I, p. 390; cf. binomen *Leptodesmus calugensis*.  
"Kalugensis": *Eminentissimo ... Platoni ... dioeceos Mosquensis et Kalugensis archiepiscopo...*, Moscuae 1777; G. I. Peshkova, *Ad floram hepaticarum regionis Kalugensis*, 1990; cf. in binominibus *Productus kalugensis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°26′0″N 35°26′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Calugensem** spectant. |

* Situs interretialis administrationis regionis Calugensis **(Russice)**
Rolandus Claus anno 2012
**Rolandus** (Theod. *Roland*) **Claus** (natus die 18 Decembris 1954 in oppido Hettstedt) vir publicus Theodiscus primo inter tempus Rei publicae democraticae Germanica factionis SED, deinde Factionis Democratici Socialismi (PDS) erat, nunc autem Sinistrae est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam scholam finivit, Claus in Universitate Leunae - Merseburga oeconomiae machinatoriae studebat et anno 1976 diploma accepit. Ab anno 1978 pro "Iuventute Libera Germanica", quae ad SED factionem pertinet, operam dedit. Pro vigilibus clandestinis Germaniae Orientalis circa annis 1975 - 1985 homines dictaturae inimicos exploravit. Quod factum autem semper negavit.

Familia
-------

Claus divortium fecit ab uxore et duos liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Anno 1990 Claus legatus factionis PDS ad Cameram Popularem RDG primo libere electam fuit. Deinde ad annum 1998 legatus ad senatum terrae Saxoniae-Anhaltii erat. Anno 1998 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Anno 2002 electionem perdidit, sed anno 2005 in parlamentum rediit et ad hunc diem legatus manet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rolandum Claus** spectant. |

* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Faure Gnassingbé
Res apud Vicidata repertae:Faure Gnassingbé: imagoFaure Gnassingbé: imago
*Nativitas*: 6 Iunii 1966; Afagnan  
*Patria*: Togum  

**Officium**

*Officium*: President of Togo, Member of the National Assembly of Togo, President of Togo, President of the National Assembly of Togo  
*Munus*: politicus, oeconomus  

**Consociatio**

*Factio*: Rally of the Togolese People  

**Familia**

*Genitores*: Gnassingbé Eyadéma;   

**Memoria**

*Laurae*: Order of Mono, Grand Cross of the National Order of Benin  

Politici Africani anno 30 Iulii 2007 iuxta Bouaké Litoris Eburnei facem pacis accensam celebrant: acie prima, a sinistra parte, Gulielmus Soro primus minister et Laurentius Gbagbo praeses Litoris Eburnei, Faure Gnassingbé praeses Togi, Blasius Compaoré praeses Burkina Faso, Ioannes Bernardus Vieira praeses Guineae Bissaviensis, Amadou Toumani Touré praeses Maliae, Thabo Mbeki praeses Africae Australis
**Faure Gnassingbé** (natus in Afagnan die 6 Iunii 1966), filius Gnassingbé Eyadéma, qui anno 1967 praeses creaturus erat, alumnus Universitatis Parisiensis IX et Universitatis Georgii Washingtonii (Vasintoniae in Civitatibus Foederatis), est politicus Togi. Praeses est a die 5 Februarii 2005, quo, patre mortuo, auctoritati eius successit.

Mense Octobri 2021, Faure Gnassingbé distinctionem "HeForShe" a Consociationis Nationum Feminis Veneris? die accepit propter suum consilium feminarum promovendarum, aequitatem generandam, et aequalitatem, quod imperium portae République Togolaise? denuntiavit. HeForShe est motus solidaritatis? globalis a Consociationis Nationum Feminis? ad maiorem aequalitatem et sexum aequitatem ductus,

Bibliographia
-------------

* Pierre Lepidi, "Au Togo, Faure Gnassingbé reconduit pour un quatrième mandat, l’opposition conteste" in *Le Monde Afrique* (24 Februarii 2020)
* François Soudan, "Faure Gnassingbé : cartes sur table" in *Jeune Afrique* (15 Februarii 2010)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

Praesides Togi

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sylvanus Olympio 1960 • Emmanuel Bodjollé 1963 • Nicolaus Grunitzky 1963 • Kléber Dadjo 1967 • Gnassingbé Eyadéma 1967 • Faure Gnassingbé 2005 • Abass Bonfoh 2005 • Faure Gnassingbé 2005
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Togi |
|  |
**Factio Liberalis Reformatoria** (Dacoromanice *Partidul Liberal Reformator* vel **PLR**) factio politica Dacoromanica erat.

Consilia politica
-----------------

PLR factio centri et dextrae erat.

Historia
--------

Călin Popescu-Tăriceanu, annis 2004 - 2009 dux factionis Factionis Nationalis-Liberalis Romaniae (PN-L), die 27 Februarii 2014 cum circa 30 sodalibus hanc factionem reliquit, quae foedus regendi cum Victore Ponta (PSD) reliquisset. Mense Iulio 2014 nova PLR condita est et mense Augusto Popescu-Tăriceanu praeses electus est. In Camera Legatorum Romaniae die 2 Septembris nova fractio condita est, ad quam etiam legati Factionis Conservativae accesserunt. Frustra Tăriceanu se praeside Ponta praeses ministrorum futurum sperabat. Tamen die 15 Decembris 2014 PLR in consilio ministrorum Ponta iniit. Gratiela Gavrilescu et Andreas Gerea - et hi olim sodales factionis PN-L - ministri facti sunt. Die 19 Iunii 2015 factio PLR cum Factione Conservativa ad novam factionem Foedus Liberalium et Democraticorum (Dacoromanice *Partidul Alianța Liberalilor și Democraților* vel **ALDE**) coniuncta est.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis factionis PLR

Notae
-----

1. ↑  adz.ro die 5 Augusti 2014
2. ↑  adz.ro die 2 Septembris 2014
3. ↑  Mediafax.ro die 22 Iunii 2015
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Cytokinum** (-i, *n.*) est notio collectiva proteinorum minorum, quae, dum vel in corpore secretae vel foris applicatae, munera gubernationis et transductionis varia servant. Secundum munum cytokina dividitur in lymphokina, interleukina, chemokina, factores colonias stimulantes. Cytokina omnia pars signorum transductuum receptoria propria stimulant. Nonnulla cytokinorum etiam medicamenta in morbis tractandis adhiberi possunt.

Cytokina intra systemate immunitatis momentum magnum habent.

Etymologia
----------

Notio cytokini de verbis Graecis *κύτος*, vas, et *κίνησις*, motus, derivatur.

Historia
--------

Ante annum 1957 scientia vira calore inactiva enim effectus resistentiae in cellulis vivis efficere constabat, sed machinationem eius nesciebat Tum *Isaacs* et *Lindenmann*, mutua momenta Influenza A virorum inactivatorum et activorum investigantes particulas alienas cum membranis allantoidis "inter-ferre" et ergo proteinum ex cellulis vivis secerni descripserunt. "Interferentia" causa notionem proteini huius *interferon* delegerunt. Annis sequentibus solum cellulas immunitatis proteina talia secernere putatur tantisper dum anno 1974 *Cohen* et al. in fibroblastis quoque liberationem docuit et proteinorum secretorum notionem cytokini collectivum proposuerunt.

Cytokinum proteinum
-------------------

Cytokina sunt proteina magnitudinis minoris, quod est circiter 5-20 kDa (mensura massae atomicae).

Nomenclatura cytokinorum
------------------------

Secundum opera cytokina dividuntur in monokina, lymphokina, interleukina, chemokina, interferona. 

### Interleukin

Interleukina (IL) est notio gregorum quattuor cum plus quam quinquaginta proteinis. Maxima interleukinorum de T lymphocytis liberantur.

### Monokinum

Monokina modo de monocytis secernuntur.

### Lymphokinum

Lymphokina (LK) de lymphocytis secernuntur.

### Chemokinum

Chemokina officio chemotaxis servant, igitur cellulas in locos rectos attrahentia.

### Interferon

Interferona sunt pars responsorum immunologicorum. In medicina interferona medicamenta adhibentur.

Factores colonias stimulantes
-----------------------------

Factores colonias stimulantes, FCS, (abbreviatura Anglica: *CSF*) sunt glykoproteina et incrementum cellularum favent. Quattuor typi noti sunt: 

* CSF1
* CSF2 (Sargramostimum)
* CSF3 (Filgrastimum)
* FCS artificiosus Promegapoietinum fabricatur.

Nexus interni
-------------

* Cancer (morbus)
* Encephalomyelitis disseminata
* Systema immunitatis

Notae
-----

1. ↑  De historia cytokini. **(Anglice)**
2. ↑  Isaacs A, Lindenmann J (1957). "Virus interference. I. The interferon". *Proc R Soc Lond B Biol Sci* **147** (927): 258-67
3. ↑  Ioannes Dalton

Nexus externi
-------------

* Introitus cytokinorum de *www.elisakits.co.uk* **(Anglice)**
Wikidata Georgius Paget Thomson
Res apud Vicidata repertae:Georgius Paget Thomson: imagoGeorgius Paget Thomson: imago
*Nativitas*: 3 Maii 1892; Cantabrigia  
*Obitus*: 10 Septembris 1975;   
*Patria*: Britanniarum Regnum, Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: military officer  
*Munus*: physicus, nuclear physicist, professor  
*Patronus*: Imperial College London, Universitas Aberdonensis
**Familia**

*Genitores*: J. J. Thomson; Rose Thomson  
*Coniunx*: Kathleen Buchanan Adam Smith  
*Proles*: John Thomson, [Caroline] Rose Buchanan Thomson, Lieut. Com. David Paget Thomson, [Lilian] Clare Thomson  

**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius, Royal medal, Praemium Nobelianum physicae, Howard N. Potts Medal, Hughes Medal, Faraday Medal, Bakerian Lecture, Knight Bachelor, Guthrie Lecture, Royal Society Bakerian Medal  

**Georgius Paget Thomason** (natus die 3 Maii 1892 et mortuus est 10 Septembris 1975) est physicus Britannicus qui Praemium Nobelianum physicae cum Clinton Davisson accepit anno 1937 ratione studii qualitatis undae de electron. Et aerodynamicae studuit. 

Georgius PagetThomson
Alma mater eius Collegium Trinitatis. Filius eius Iosephus Ioannes Thomson fuit.

Notae
-----

1. ↑  De Georgius Paget Thomson nobelprize.org

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgius Paget Thomson** spectant. |
Wikidata Georgius Perry-Smith
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 10 Octobris 1922; Widnes  
*Obitus*: 1 Octobris 2003; Helford  

**Georgius**, vulgo *George* **Perry-Smith** (Widnes in urbe die 10 Octobris 1922 natus; ad Helford Cornubiae mortuus die 1 Octobris 2003) fuit popinarius.

Filius fuit praedicatoris Methodistae; quo mox mortuo Georgius apud amitas duas educatus est, sed Scholam Kingswood Bathoniae frequentavit; ibi postea docuit. Alumnus fuit collegii Divi Ioannis apud Cantabrigienses. Lutetiae apud lyceum Sancti Ludovici breve temporis spatium magister meruit artemque convivalem Francicam eodem tempore imbibit.

Elisabethae David sectator, popinam *Hole in the Wall* ("Foramen parietis") Bathoniae anno 1952 condidit et usque in 1972 direxit, coqua Joyce Molyneux. Quae popina inter cellaria latens cito celebrabatur. Hodie in cauponam nomine *Circo cellar bar* conversa est.

Uxores quattuor duxit. Filius adoptivus (quem secunda uxor, Ruth Jaine, a suo marito anteriore adoptaverat) fuit Thomas Jaine scriptor de re coquinaria.

Notae
-----

1. ↑  *Circo cellar bar*
2. ↑  Levy (2003)

Bibliographia
-------------

* "George Perry-Smith" (necrologia) in *Daily Telegraph* (4 Octobris 2003)
* Christopher Driver, "George Perry-Smith" (necrologia) in *The Guardian* (3 Octobris 2003)
* Angela Frewin, "Pioneer chef George Perry-Smith dies at 80" in *The Caterer* (10 Octobris 2003)
* Paul Levy, "George Perry-Smith, restaurateur at the Hole in the Wall" (necrologia) in *The Independent* (4 Octobris 2003)

Nexus externi
-------------

* Martin Dwyer, "George Perry-Smith’s Moussaka" (28 Februarii 2008)
*Tricholomata matsutake* cum foliis *Chamaecyparis pisiferae* oblata

---

**Fungi** — Basidiomycota

Classis : Agaricomycetes   
Ordo : Agaricales   
Familia : Tricholomataceae   
Genus : *Tricholoma*   
***Tricholoma matsutake***   
(S. Ito & Imai) Singer (1943)  

***Tricholoma matsutake*** est species fungorum in Asia orientali, Europa septentrionali, America Septentrionali sponte gignens, saepe ad radices *Pinorum* crescens, praecipue in Iaponia et Corea propter gustum deliciosum pabulata.

Notae
-----

1. ↑  *Tricholoma matsutake (S.Ito & S.Imai) Singer*.. *www.gbif.org*

Bibliographia
-------------

Ferculum cenulae(en) Iaponicae: Lagana de pyropia, matsutake, nuces *Ginkgo bilobae*
Ars coquinaria Coreana: 송이구이 *songi gui* ("matsutake subassatum")
Fontes antiquiores
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* (Sean J. S. Chen, ed. et interpr. 松蕈 = Matsutake)

Recentiora
* Justin McCurry, "Japan's beloved matsutake mushroom under threat" in *The Guardian* (19 Septembris 2020)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • INPN France |
Triclinium refectum Caesaraugustae
Locorum distributio in triclinio (usque ad novem homines)
Lectus dimidia circuli forma, Pictura ex Coemeterio Calixti Romae.
**Triclinium** fuit antiquitate lectus trium locorum ex lapide aut ligno factus, qui imprimis in Graecia antiqua et in Imperio Romano late diffusus erat. Ab eo etiam conclave, in quo hi lecti collocati erant, triclinium nominatum est.

Lectus
------

Sponda lecti lignei, quae culcitam ferebat, institis continebatur. In unoqoque loco pulvinus iacebat, in quem bracchio sinistro innitebatur. Pedes lecti interdum torno facti sunt, laminae metallicae et opera musiva lignea ornamenti esse solebant. Unus lectus spatium dedit tribus hominibus, qui in lecto iacentes sinistra innisi dextra cibum ac potus ceperunt manibus vel cochleari utentes.

Conclave vescendi
-----------------

Romae triclinium ex tribus lectis constabat, qui circa mensam collocati erant uno mensae latere libero. Ex quo liquet apud Romanos convivium novem hominum usitatum fuisse. Plutarchus ordinem sedendi tradit: Erant duo loci dignitatis domino ac hospiti honorario reservati, uxor et unus e filiis in lecto domini sedere potuerunt. Antiquiore autem tempore tantum viris in lectis sedere licebat, cum feminae in sellis cenae adessent.

Aliae lectorum formae
---------------------

Praeter triclinia Imperio Romano etiam lecti semicirculati (sive sigmatis forma) introducti sunt. Imagines cenarum in talibus lectis in Catacumbis Romanis inveniuntur. Loci honorarii in lectis extremis fuerunt.

Nexus interni
-------------

* Conclave (architectura)

Bibliographia
-------------

* Joachim Marquardt: *Das Privatleben der Römer.* 2. ed. Lipsiae 1886, p. 302 ss.

Nexus externi
-------------

* Triclinia Imperii Romani
Wikidata Murolum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°38′0″N 13°12′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 250  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 26.57 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Gorga, Castrum Sculculae, Ferentinum, Supinum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hosszúhetény  

**Tabula aut despectus**

Murolum: situsMurolum: situs
**Murolum** (-i, *n.*) (Italiane: *Morolo*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 300 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Murolani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Castrum Sculculae seu Sculcula (Italiane: *Sgurgola*),
* Ferentinum (Italiane: *Ferentino*),
* Gorga (Italiane: *Gorga*) (RM),
* Supinum (Italiane: *Supino*).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Murolum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Muroli in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Muroli in Provincia Frusinati.

Notae
-----
**Iosephus Kopapa,** vulgo *Joseph Kopapa,* fuit Archiepiscopus Papuae Novae Guineae et Primas Ecclesiae Anglicanae Papuae Novae Guineae ab anno 2010 ad annum 2012, successore Clyde Igara.

Natus in pago Tufi provinciae Oro, Iosephus Kopapa fuit olim praeceptor agriculturae et rerum rusticarum; ob haec studia gradum magistri meruit apud Universitatem Radingensem. Postea episcopus Popondotae dioecesis meruit. In conventu Concilii Provinciae in urbe Portu Moresbiensi die 11 Iunii 2010 archiepiscopus electus est, quintus ille post ecclesiae libertatem a Provincia Australiae captam. Ipse pro primate episcopo Iacobo Ayong substituit, qui se magistratu anno 2009 abdicaverat.

Sunt in Papua Nova Guinea quinque Ecclesiae Anglicanae dioeceses. Munus archiepiscopale est Concilio Provinciae et Domui Episcoporum praesidere, et provinciae partes agere erga Communionem Anglicanam, cuius caput est Archiepiscopus Cantuariensis.

Nexus externi
-------------

* De schismate ecclesiae Papuanae
* Ecclesia Anglicana Papuae Novae Guineae novum archiepiscopum elegit
* De electione Iosephi Kopapa
* Idem
Wikidata Murianum
Res apud Vicidata repertae:
locality, insula  
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°27′27″N 12°21′13″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Venetiae  

**Forma**

*Area*: 1.171625 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 4 683  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

Despectus in Murianum
**Murianum** (-i, *n.*) (Italiane: *Murano*) insula Italiae in Laguna Venetiana et locus municipii Venetiarum est.
Murianum cum Spinalonga, Turricello (hodie *Torcello*), Sancto Erasmo, Biniola (hodie *Vignole*), Buriano (hodie *Burano*) et Maiurbio (hodie *Mazzorbo*) Municipalitatem Venetianam-Ammurianensem-Burianensem constituit.

Notae
-----

1. ↑  *Il mondo antico, moderno, e novissimo*, Tomo primo

Nexus interni
-------------

* Venetia (regio)
* Venetiae (urbs),
* Venetiae (provincia),
* Municipalitas Venetiana-Ammurianensis-Burianensis,
* Laguna Venetiana

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Murianum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°27′27″N 12°21′13″E • *OpenStreetMap* • 3172455 *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Signum factionis
**Factio communistica Iaponica** (Iaponice: 日本共産党, Hepburn: *Nihon kyōsantō*) est in Iaponia die 15 Iulii 1922 condita antiquissimaque omnium nostra aetate illa in civitate constantium, nec inferior adhaerentium hominum multitudine aliis aliarum civitatium quae eandem profiteantur rei publicae gubernandae opinionem. Etenim civitatem popularem instituere et pacem habentem et in qua sunt omnia omnibus sese petere, nec tamen eam ad finem novis rebus studere sicut illas, sed ut iis oppugnet quicumque alienas velint sub iugum mittere gentes aut imperium ipsum venali subicere utilitati ceteris cum civitatis factionibus conferre operam neque ullum contra leges quaerere.

Interdictum usque a factione condita militum iure interpositum bello sumpto tandem aliquando edicto ab Americanis victoribus est sublatum, postea et Sovieticis Seribusque abnuit societatem nec tamen iisdem qui libertatem instituerunt obsecuta, sed renovationi sui regendi iuris, quod a dominatoribus longe sit abolitum, recensereque iiscum confectam de tutela pactionem se studere ait.

Nexus interni
-------------

* Chorus Fautorum Factionis Communisticae Iaponicae
* Vox canora Iaponiae
* Kiminobu Soma
* Takiji Kobayashi

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Iaponice)
* Situs publicus (Anglice)
Wikidata Petrus Damsté
Res apud Vicidata repertae:Petrus Damsté: imagoPetrus Damsté: imago
*Nativitas*: 10 Augusti 1860; Wilsum  
*Obitus*: 5 Februarii 1943; Utrecht  
*Patria*: Regnum Nederlandense  

**Officium**

*Officium*: rector of Utrecht University  
*Munus*: poëta, professor, philologus classicus, Latinista, rower  
*Patronus*: Universitas Rheno-Traiectina
**Petrus Helbertus** (Nederlandice *Pieter Helbert*) **Damsté**, die 10 Augusti anno 1860 in *Wilsum* Isalae natus et die 5 Februarii 1943 Ultraiecti mortuus, fuit philologus Nederlandicus et poeta Latinus, cuius quattuor poemata in Certamine Hoeufftiano laude ornata sunt. Universitatis Rheno-Traiectinae alumnus, ibique ab anno 1902 docebat. De Valerio Flacco et Statio disserebat; Sallustium et Curtium Rufum edidit.

Opera selecta
-------------

* 1885 Adversaria Critica ad Valerii Flacci Argonautica
* 1886 Handboek voor Nederlandsche Roeisport
* 1892 Sallustius, Bellum Iugurthinum (ed.).
* 1893 Bijdrage in het Kontos-Album.
* 1893 Sallustius, Bellum Catilinae (ed).
* 1897 Curtius Rufus (ed.).
* 1900 Bijdrage in Fr. Netschers' Jaarboek.
* 1906 Uitgave van Limburg Brouwer’s ‘Een Ezel’ enz.
* 1908 Mutare apud Statium .
* 1910 De Roeisport .
* 1914 Inleiding tot Brinkgreve’s Achilleïs-uitgave.
* 1921 Sallustius, Bellum Catilinae, 2e dr. (ed.).
* 1921 Gedenkboek Nederl. Studenten Roeibond.
* 1925 Inleiding op Mr. Scheuer’s vertaling van Vergilius Bucol. en Georg.
* 1926 In Memoriam J.J. Hartman.
* 1930 Mijn eerste bezoek aan Triton

Nexus externi
-------------

* De Damsté in situ Universitatis Rheno-Traiectinae
Wikidata Petrus Clodt
Res apud Vicidata repertae:Petrus Clodt: imagoPetrus Clodt: imago
*Nativitas*: 5 Iunii 1805; Petropolis  
*Obitus*: 20 Novembris 1867; Magnus Ducatus Finlandiae  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: Sculptor, pictor, visual artist, architectus  

**Familia**

*Genitores*: Karl Gustav Clodt von Jürgensburg;   
*Proles*: Michail Petrowitsch Klodt, Vera Clodt von Jürgensburg, Q110293079  

**Memoria**

*Laurae*: Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Ordinis Sanctae Annae classis prima, Order of St. Vladimir, 3rd class  
*Sepultura*: Smolensky Lutheran Cemetery  

**Petrus Caroli filius Clodt** (Russice Пётр Карлович Клодт, tr. *Pëtr Karlovič Klodt*; Theodisce *Peter Clodt von Jürgensburg*; 5 Iunii 1805 – 20 Novembris 1867) fuit sculptor Russicus originis Theodiscae (e gente nobili *Clodt von Jürgensburg*). Notus est imprimis ut auctor statuarum equorum.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Grove Art • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum Clodt** spectant. |
|  |
| --- |
| Georgius Pell: vexillumGeorgius PellCardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae |
|  |
| archiepiscopus Sydneyensis |
| titulusSacri S. Mariae Dominicae Mazzarello |
| **Natus** | 8 Iunii 1941 |
| **presbyter ordinatus** | 16 Decembris 1966 |
| **episcopus nominatus** | 30 Martii 1987 |
| **episcopus consacratus** | 21 Maii 1987 |
| **Cardinalis promulgatus** | 21 Octobris 2003 |
| **a papa** | Ioannes Paulus II |
| **Mortuus** | 10 Ianuarii 2023 |

**Georgius Pell** (natus Ballarat in urbe Australiana die 8 Iunii 1941; mortuus Romae die 10 Ianuarii 2023) fuit cardinalis et archiepiscopus Sydneiensis in Ecclesia Catholica.

De vita
-------

Patre pugilista e stirpe Anglica, matre origine Hibernica, Georgius Pell in nativa urbe Ballarat civitatis Victoriae educatus est apud Collegium Sancti Patricii, deinde apud Collegium Corporis Christi Werribee in oppido. Alumnus est Urbanianae (Romae in urbe) universitatumque Oxoniensis et Monash. Iam ab anno 1966 sacerdos in urbe Ballarat merere coepit. Anno 1987 episcopus auxiliaris Melburnensis episcopusque titularis Scalensis promotus est. Die 16 Augusti 1996 archiepiscopus Melburnensis, die 10 Maii 2001 archiepiscopus Sydneiensis instauratus est. Hanc dignitatem etiam retinebat, sed a die 21 Octobris 2003 titulo cardinalis ornatus est. Conclavibus Vaticanis mense Aprili 2005 et mense Martio 2013 aderat, quae Iosephum Ratzinger et Georgium Marium Bergoglio papas creaverunt. Sodalis erat consilii cardinalium quod a Francisco papa die 13 Aprilis 2013 convocatum est. Iussu eiusdem e die 24 Februarii 2014 praefectus novi secretariatus ad res oeconomicas merebat.

Bibliographia
-------------

* "George Pell charged with sexual offences: a timeline of the cardinal's life" in *The Guardian* (29 Iunii 2017)
* Jennifer King, "Cardinal George Pell, Australia’s most powerful Catholic, who was dogged by scandal – obituary" in *The Guardian* (10 Ianuarii 2023)

Nexus externi
-------------

"George *Cardinal* Pell" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

* Biographia officialis Sanctae Sedis **(Italiane)**
* Sanctae Romane Ecclesiae cardinales - dictionarium biographicum **(Anglice)**