recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Catodaix
Res apud Vicidata repertae:Catodaix: insigneCatodaix: insigne
*Civitas*: Kazachstania  
*Locus*: 47°7′0″N 51°53′0″E  
*Numerus incolarum*: 290 700, 130 916, 149 216, 143 184, 165 387, 295 496  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Атырау
**Gestio**

*Procuratio superior*: Atyrau Region  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Astrachanum, Aktau, Oral, Aktobe, Sysola, Azotus, Aberdonia  

**Catodaix**, vulgo nunc **Atyrau** (Kazachice *Атырау*) et usque ad annum 1992 **Guriev** (Russice Гурьев), est urbs Kazachstaniae, regionis Catodaicensis caput. In ostio Daicis fluminis prope ad litus maris Caspii situm est (nam condita est in ostio, sed mare his locis nunc 25-30 chm abit). Incolarum 315 274 habet anno 2022.

Daix in Catodaice

Historia
--------

Gurius Nazar'iev mercator piscium Russicus castellum hoc loco anno 1640 construxit. Chanatui Calmuccico primum castellum vectigal dederat, sed arce melius munita liberum factum est. Cosaci etiam saeculo XVII saepe arcem devastabant, Stephanus Razin anno 1668. Anno 1752 iussu Elisabethae imperatricis exercitui Cosacico Daicensi castellum adiunctum est; nomen *Castellum Daicense inferius* accepit. Saeculo XIX iterum *castellum Gurianum* nomine conditoris vel breviter *Gurianum* (Гурьев) appellabatur. Cum Daix interdum confinium Europae et Asiae habetur, in Catodaice pars Europaea Samara et pars Asiatica Bochara nominabantur; "Samara" citius crescit. Petroleum prope ad Catodaicem ian saeculo XIX inventum est. Anno 1925 a mense Iulio ad Decembrem urbs *Čápaev* in honorem Basilii Čapaev nominabatur.

Notae
-----

1. ↑  Gen. *Catodaicis*, f. — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 464. De nomine priore *Castellum Daicense inferius*, *Нижний Яицкий городок*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°7′0″N 51°53′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Amphibia   
Ordo : Anura   
Familia : Hylidae   
Genus : *Hyloscirtus*   
Species : ***H. princecharlesi***   
*Hyloscirtus princecharlesi*   
Coloma *et al.*, 2012  

***Hyloscirtus princecharlesi*** est species anurorum familiae Hylidarum, in Aequatoria endemica. Quae putatur species periclitata, a detrimento habitationis, mutatione climatis, pathogenis, aliisque periculis affecta. Mense Iunio 2012, species nova, a Ludovico A. Coloma aliisque zoologiis in periodico *Zootaxa* descripta, ex Carolo principe Walliae appellata est, propter eius opus ad silvas pluviales conservandas.

Notae
-----

1. ↑  "Anfibios de Ecuador: *Hyloscirtus princecharlesi*" .
2. 1 2  "Nature's big picture: The prince's frog". 5 Iulii 2012 .
3. ↑  Coloma et al. 2012.
4. ↑  "Anfibios de Ecuador: *Hyloscirtus princecharlesi*" .
5. ↑  Coloma et al. 2012.
6. ↑  "The Prince's Rainforests Project" .

Bibliographia
-------------

* Coloma, Luis A. et al. 2012. Molecular phylogenetics of stream treefrogs of the *Hyloscirtus larinopygion* group (Anura: Hylidae), and description of two new species from Ecuador. *Zootaxa* 3364:1–78.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Hyloscirtus princecharlesi*** spectant. |
Wikidata Nilus Sorensis
Res apud Vicidata repertae:Nilus Sorensis: imagoNilus Sorensis: imago
*Nativitas*: 1433; Moscua  
*Obitus*: 7 Maii 1508, 7 Aprilis 1508;   

**Officium**

*Munus*: monachus, philosophus  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Familia*: House of Maykov
**Memoria**

venerabilis (*feriae die* 7 Maii)
**Nilus Sorensis** (Russice *Нил Сорский*), anno 1433 natus et die 7 Maii (Calendario Iuliano; 20 Maii Gregoriano) anno 1508 mortuus, sanctus Ecclesiae Orthodoxae Russicae est et scetarum Russicarum novi ordinis conditor. Memoria eius die mortis colitur.

Genere nobili ut *Nicolaus Maikov* ortus, Monasterii Belozerensis alumnus fuit. Lustratis coenobiis et asceteriis, quae in Oriente et in Monte Atho prae caeteris celebrabantur, Nilus ad lacum Album redux in solitudinem secessit cellamque suam ad Soram fluvium fixit. Paulo post, ecclesiam Dei Genetricis cum monasterio Sorensi erexit. In quo non coenobitarum, sed ascetarum regulam, quod ei peculiare fuit, invexit. In testamento suo, adhuc exstanti, fuse explicuit et asceticae vitae restaurator saepe nominatur. Nec facile ad convivendum sibi admittebat candidatos, sed turba amota selectioribus contentus fuit. Quare universa, quam congregaverat Nilus, communitas quattuordecim tantum seniores numerabat. Humilitatis studiosissimus, fratres suos enixe rogavit, ut morituri corpus aut in campos escam feris proicerent, aut in fossam communem sine ullo honore demitterent. Paupertatem vel post mortem colere visus est; cum enim Ioannes Severus Sorense asceterium invisens lapideam ecclesiam loco ligneae construi iussisset, regis iussionem implere vetuisse traditur Nilus, monasterii hegumeno in somnis apparens. Ἡσυχίαν laudabat et *hesychasmi* Russici pater habetur.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 124. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  I.e. σκήτη, *скит*.

Nexus externi
-------------

* Nili Sorensis epistolae quattuor et testamentum **(Russice)**
* Regula eremiteriorum a sancto Nilo composita **(Russice)**
Martinus Hylacomylus. *Pictura saeculi undevicensimi.*
*Universalis Cosmographia,* tabula ab Hylacomylo anno 1507 divulgata, prima descriptio orbis terrarum quae Americam ab Asia distinxit.
Carta itineraria europae (1520).
**Martinus Hylacomylus** vel **Ilacomylus** vel **Ilacomilus** (Theodisce *Martin Waldseemüller,* natus in Wolfenweiler, Baden c. 1470—mortuus Sancti Deodati Lotharingiae 16 Martii 1520) fuit cartographus Germanus, qui cum Matthia Ringmann vocabulum *Americam* primum adhibuerunt, in *Universali Cosmographia,* tabula anno 1507 divulgata, honore Americum Vespucium exploratorem Florentinum augens. Ut ait: "nos in depingendis tabulis typi generalis non omnimodo sequutos esse Ptholomaeum, praesertim circa novas terras… Et ita quidem temporavimus rem ut in plano, circa novas terras & alia quaepiam, Ptholomaeum; in solido vero quod plano additur, descriptionem Americi subsequentem sectatati fuerimus."

Nexus interni
-------------

* Historia cartographiae
* Inventor Americae
* Nominatio Americae
* Ricardus Amerike
* Tabula Hylacomyli

Bibliographia
-------------

* Brown, David. 2008. 16th-Century Mapmaker's Intriguing Knowledge. *Washington Post,* 17 Novembris, p. A7.
* Hessler, John. 2007. The Naming of America: Martin Waldseemüller's 1507 World Map and the Cosmographiae Introductio. Vasingtoniae: Bibliographia Congressus. .
* Lester, Toby. 2009a. The Map that Changed the World,, BBC, 28 Octobris.
* Lester, Toby. 2009b. Putting America on the Map. *Smithsonian* 40(9):78.
* Miller, John J. 2003. You Are Here—The Library of Congress buys 'America's birth certificate', *The Wall Street Journal,* 25 Iulii.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Martinum Hylacomylum** spectant. |

* The Cosmographiæ Introductio of Martin Waldseemüller, books.google.com (Facsimile, Google Books)
* "Naming of America", BBC.



1. ↑  Ilacomylus, *Cosmographiæ Introductio,* cap.ix, f.19
|  |
| --- |
| Pars seriei paginarum de **psychoanalysi** |

**Psychoanalysis intersubiectiva** est terminus psychoanalysis relationalis anno 1984 a Georgio Atwood et Roberto Stolorow psychoanalysi additus referensque ad intersubiectivitiatem, quo fit, ut et omnium interpretationum cogitationum somniorumque et technicarum psychoanalyticarum ceterarum (ut *instructionum*, *explorationum*, *clarificationum*) non solum (vel imprimis) de persona explorans sed pariter de exploranda pendunt. Argumenta psychoanalysis intersubiecticae de operis psychoanalytici Austriaci et Americani Aentis Kohut et *psychologia sui*, a Kohut descripta, emanavit. Psychologia sui *observationem sui* una cum - quod est in relatione cum - *observatione circumiectorum* (sive obiectorum in sensu lato) centrum personalitatis videt. Secundum R. Stolorow cursus therapiae psychoanalyticae sensus communes inter hominem explorantem (psychoanalytici, psychoanalyticae) et explorandum (analysantis) ostendit.

Contrarie *psychoanalysis classica*, quae *abstinentiam psychoanalyticam* poscebat, quo in psychoanalysi intersubiectiva talis abstinentia negatur, ita abstinentiam carentiam expectationum analysantis perficere dicens velut quibus negatis expectationibus certamenn provocari.

Bibliographia
-------------

* Atwood G. E. Stolorow R. D. (1984), *Structures of Subjectivity: Explorations in Psychoanalytic Phenomenology*
Wikidata Radulphus Brauksiepe
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 14 Martii 1967; Hattingen  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, Parliamentary Secretary in Germany, legatus Dietae Foederalis Germaniae, Q813391, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: oeconomus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  

Radulphus Brauksiepe anno 2014
**Radulphus** (Theod. *Ralf*) **Brauksiepe** (natus die 14 Martii 1967 in oppido Hattingen) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1986 Brauksiepe testimonium maturitatis accepit ac deinde Bauci oeconomiae studebat. Anno 1990 diploma oeconomici accepit. Deinde in universitate operam dedit et anno 1995 doctor oeconomiae promotus est.

Familia
-------

Brauksiepe uxorem duxit ac quattuor liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Brauksiepe anno 1983 ad Unionem Iuvenilem atque ad CDU accessit. Annis 1996 - 2000 praeses Unionis Iuvenilis Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae fuit. Praeterea in consociatione christiana opificum (CDA) operam dat. Anno 1998 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hunc diem manet. Nam etiam comitiis 22 Septembris 2013 legatus ad Dietam Foederalem electus est. Etiam anno 2017 legatus ad Dietam Foederalis electus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina fractionis CDU/CSU Dietae Foederlis Germaniae (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  www.buneswahlleiter.de
Hermes psychopompus Myrrhinen mortuam ad inferos ducit. Caelatura in lecytho funerario Athenis annis 420 a.C.n. facto. Museum Archaeologicum Nationale Atheniense.
Anubis et homo mortuus arte medicatus.
**Psychopompus** (a Graeco ψυχοπομπός 'dux animae') in multis religionibus est creatura, spiritus, angelus, deusve, cui curae est animas nuper mortuas comitari a terra ad vitam post mortem. Sed eorum non est mortuos iudicare, sed solum transitum tutum praebere. Psychopompi in diversorum temporum et diversorum populorum arte funeraria describuntur spiritus anthropomorphi, equi, cervi, canes, corvi, strigiformes, passeridae, cuculidae, antrostomi vociferi. Si speciem avium gerunt, gregatim saepe apparent, extra domum moribundi opperientes.

Conspectus
----------

Inter psychopompos classicos numerantur Anubis, deus Aegyptius; Charon portitor Graecus; Hermes et Hecate dei; Mercurius, deus Romanus; denique Vanth, dea Etrusca. 

Siva speciem Tarakesvarae gerens in Hinduismo psychopompi munere fungitur, quamquam animam ad moksam ducit, non ad vitam post mortem. 

Notissimum psychopompi hodierni exemplum in cultura populari est Messor Torvus, quam figuram in Anglia saeculo XV ortam multi populi acceperunt, sicut shinigami in hodierna cultura Iaponiensi.

In psychologia Jungiana psychopompus inter conscientiam et subconscientiam intercedit. Repraesentatur in somniis sub figurata persona viri feminaeve sapientis aut interdum animalis benigni. Multifariam samanus etiam partes psychopompi agit, non solum animam mortui comitans, sed etiam partum adiuvans, animam infantuli in mundum inducens. Quod etiam explanat nomen hodiernum *obstetrix moribundi* vel dula, aliud genus operis psychopompi.

Apud Philippinas spiritus aviti psychopomporum officio funguntur. Moribundis ad se evocantibus certos cognatos amicosve mortuos, spiritus horum feruntur illis adspectabiles esse. Qui spiritus, more maiorum ad lecti pedes manentes, mox post mortem animam (Tagalogice *sundô*) deferunt et ad vitam post mortem comitantur.

Nexus interni
-------------

* Dux spiritualis
* Eschatologia
* Metempsychosis
* Michael (archangelus)
* Sancta Mors
* Sancta Mors (Paraquaria)
* Valkyria

Notae
-----

1. ↑  Saepe in manga et *Death Note,* serie televisifica, visum.
2. ↑  Hoppál 2005: 36.

Bibliographia
-------------

* Dennis, Geoffrey (2007) Abraham, Elijah, Lailah, Sandalphon. *Encyclopedia of Jewish Myth, Magic, and Mysticism.* Llewellyn.
* Eliade, Mircea (1964) *Chamanisme et les techniques archaïques de l'extase.* Ed. retractata. Novi Eboraci: Bollingen Foundation.
* Hoppál, Mihály. (2005) *Sámánok Eurázsiában* ['Samani in Eurasia']. Akadémiai Kiadó.
* Peters, Larry (2016) Shaman as psychopomp. *Tibetan Shamanism: ecstasy and healing.* North Atlantic Books.
* Scott, William Henry (1994) *Barangay: Sixteenth Century Philippine Culture and Society.* Ateneo de Manila University Press.
In mythologia Graeca **Parthenopaeus** (Graece Παρθενοπαῖος) fuit Atalantae Arcadis filius quae eum statim natum in monte Parthenio deseruit quia virginis vitam diutius agere volebat (unde nomen ex *παρθένος* hoc est virgine derivatum). De patre non constatː alii Meleagrum, alii Hippomenen/Milanionem, alii deum Aren tradiderunt. A pastoribus una cum Telepho in eodem monte a matre Auge exposito sublatus Argi adolevit. Atque primo in Mysia cum amico Telepho bellum gessisse dicitur, deinde novae patriae devotus regem Adrastum in expeditione septem ducum contra Thebanos sequitur. Quod oppidum cum oppugnaret prope portam Borealem occisus est, quod fatum omnes septem duces tunc obierunt. Adhuc adolescens et formosissimus erat ita ut et a viris et a feminis amaretur. Filium genuit alias Tlesimenen alias Promachum appellatum, unum ex epigonis qui Thebas post decem annos ceperunt.

Notae
-----

1. ↑  Hyginus 99
2. ↑  *μέτοικος* ab Aeschylo dicitur versu 548/551.
3. ↑  Aeschylus, versu 533ː *ἀνδρόπαις ἀνήρ* eum appellat.·
4. ↑  Hyginus 270
5. ↑  *Supplices* 899-900ː *Πολλοὺς δ' ἐραστὰς κἀπὸ θηλειῶν ὅσας*// *ἔχων ἐφρούρει μηδὲν ἐξαμαρτάνειν*.
6. ↑  Hyginus 70

Fontes
------

* Aeschylus, *Septem contra Thebas* 526-544
* Euripides, *Phoenissae* 145-153 et 1104-9 et 1153-62. *Supplices* 888-900
* Hyginus mythographus *Fabulae* 70-1, 99-100
* Pausanias, libro nono *Graeciae descriptionis* 18.6 necnon libro tertio 12.9
* Statius, libro nono *Thebaidis*
* Vergilius, *Aeneis* VI.479-80ː *... arua tenebant* //*ultima, quae bello clari secreta frequentant.* //*hic illi occurrit Tydeus, hic inclutus armis*//*Parthenopaeus...*
**Psychiater** est medicus qui callet in psychiatria, disciplina medicinae se dedita ad diagnosis, prohibitionem, indagationem curationem perturbationium mentis. Psychologo differente, psychiater est medicus autem et aestimare debet aegrum ad determinandum symptomas utrum morbi corporis aegritudinis an compositionem morbi et perturbationis an perturbationis purae psychiatricae. Ut pars aestimationis laboratoriorum, psychiater examinationem compotis animi et corporis, delineationem cerebri sicut tomographiam computationis, MRI, tomographiam positroni emissionis, examinationem sanguinis adhiberi potest. Psychiater medicinam praescribit, et psychotherapiam adhiberi potest. Tametsi maioritas vasta administrationem medicalem facit et psychologum aut artificium therapeutae delegat ad psychotherapiam hebdomadis vel per alternum mensem.

Bibliographia
-------------

* American Psychiatric Association. (2000). *Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders DSM-IV-TR Fourth Edition*. Washington, D.C.: American Psychiatric Publishing.
* Frances, A. & First, M. (1999). *Your Mental Health: A Layman's Guide to the Psychiatrist's Bible*. New York: Scribner.
* Hafner, H. (2002). "Psychiatry as a profession". *Nervenarzt* **73** (1): 33–40
* Stout, E. (1993). *From the Other Side of the Couch: Candid Conversations with Psychiatrists and Psychologists*. Westport, Conn.: Greenwood Press.
Editionis *Argenidis* anni 1664 titulus
***Argenis*** est mythistoria Latina ab Ioanne Barclaio scripta et post mortem eius primo edita anno 1644. Barclaius Scotus Italiae *Argenidem* composuit, sed saepe litteris Francogallicis proxima esse putatur. De amoribus et casibus permultis inopinatis narrat necnon praecepta varia ethica et politica continet; monarchiam prudentem et clementem maxime laudat. 

Gloriam habet per totam Europam maximam, cum commentariis amplis, sicut opus classicum, edebatur et in multas linguas vertebatur. Versionem Russicam Basilius Trediacovensis anno 1751 edidit.

De *Argenide*
-------------

* Bouchet F. L’Argénis néolatine de John Barclay: le premier «roman héroïque» (1621) // XVIIe siècle. — 1992. — Vol. 44, no. 2. — P. 169—188.
* IJsewijn J. *John Barclay and His «Argenis». A Scottish Neo-Latin Novelist // Humanistica Lovaniensia. — 1983. — Vol. 32. — P. 1—27.*

Nexus externi
-------------

* *Argenis*, editio anni 1659 cum commentariis Latinis
Wikidata Saitama
Res apud Vicidata repertae:Saitama: insigneSaitama: insigne
*Civitas*: Iaponia  
*Locus*: 35°51′41″N 139°38′44″E  
*Numerus incolarum*: 1 325 843  
*Zona horaria*: UTC+09:00  
https://www.city.saitama.jp/en/, https://www.city.saitama.jp/jp/ Situs interretialis  
*Nomen officiale*: さいたま市
**Gestio**

*Praefectus*: Hayato Shimizu  
*Consilium*: Saitama City Council  
*Procuratio superior*: Saitamaënsis  

**Geographia**

*Superficies*: 217.43 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Nishi-ku (Saitama City), Kita-ku, Ōmiya-ku, Minuma-ku, Chuo-ku, Sakura-ku, Urawa-ku, Minami-ku, Midori-ku, Iwatsuki-ku  
*Territoria finitima*: Ageo, Kawaguchi, Asaka, Kawagoe, Shiki, Toda, Hasuda, Fujimi, Warabi, Kasukabe, Koshigaya, Shiraoka  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Toluca, Zhengzhou, Nanaimo, Pittsburgum, Hamilton, Minamiaizu  

**Tabula aut despectus**

Saitama: situsSaitama: situs
Stadium aliaque monumenta Saitamae
**Saitama** est urbs Iaponica 1,266,656 incolarum, caput et urbs maxima praefecturae Saitamaensis, 25 chiliometra ad septentrionem a Tokio distans. Multi incolae Saitamenses cotidie Tokium laboris causa eunt. Saitamae sunt Templum Hikawa, museum ferriviae, duo magna stadia ludorum (NACK5 Stadium Omiya et Saitama Super Arena), ac multae aedificationes commerciales.

Notae
-----

1. 1 2  Cf. "Archidioecesis Saitamaensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**.

Nexus externi
-------------

* Situs urbis **(Iaponice)**

Asiae urbes milies milium incolarum (urbibus Indicis et Sinicis exceptis)

Adana • Ahvaz • Almata • Ancyra • Attalea • Bacua • Bagdatum • Bancocum • Bandung • Basra • Bekasi • Berytus • Busan • Cabura • Caesarea in Cappadocia • Caloocan • Canthoum • Celiabinsca • Chittagong • Crasnoiarium • Cuala Lumpuria • Dacca • Daegu • Daejeon • Damascus • Urbs Davaensis • Depok • Dubai • Emesa • Erivanum • Faisalabad • Fukuoka • Gaziantep • Gedda • Comum • Goyang • Gujranwala • Haiphongum • Halapia • Hanoi • Hirosima • Hochiminhopolis • Hyderabad • Iconium • Incheon • Isfahanum • Jakarta • Johor Bahru • Karachium • Karadsch • Kawasaki • Khulna • Klang • Kōbe • Kuangiu • Kyotum • Lahorium • Makassar • Mandalay • Manila • Mexatum • Mecca • Medan • Medina • Mausilium • Multanum • Nagoya • Novosibirscum • Omium • Osaka • Palembang • Peshawar • Philadelphia • Phnom Penh • Prusa • Pyeongyang • Urbs Quezon • Rangunum • Rawalpindi • Riadum • Saitama • Ṣanʾāʿ • Sapporum • Sirasium • Semarang • Sendai • Seongnam • Seulum • Singapura • Smyrna • Sulaimaniyya • Surabaya • Suwon • Tangerang • Tangerang Selatan • Taskentum • Tauris • Teheranum • Tiphlis • Tokium • Ulanbatoria • Ulsan • Yokohama

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Asiae capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Australis maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Indiae maximae • Urbes Oceaniae maximae • Urbes Sericae maximae
Sakurajima1 117 m. (Iaponiae physicalis)  
Sakurajima1 117 m.*Sakurajima*  
1 117 m.Situs in Iaponia
**Sakurajima** sive litteris Iaponicis 桜島, ad pedem litterarum "insula florum *Pruni serrulatae*", est mons ignifer inter sinus Aira et Kagoshima in meridianis insulae Ximi seu *Kyūshū* regionibus eminens. Est pars activa illius calderae quae e sinu Aira constituitur. *Kitadake*, altitudine 1 117 metris, est culmen excelsissimum. 

*Kagoshima Sakurashima* a Kawase Hasui(en) pictus; e serie xylographiarum *Nihon fūkei senshū* (Watanabe Shôzaburô, 1922. Museum Bellarum Artium Bostoniense)
Sakurajima, olim insula a se ipsa, effluctu lavarum e cratere suo anno 1914 cum paeninsula Ōsumi insulae Ximi coniuncta est.

Notae
-----

1. ↑  Catalogus

Bibliographia
-------------

* E. Brothelande, F. Amelung, Z. Yunjun, S. Wdowinski, "Geodetic evidence for interconnectivity between Aira and Kirishima magmatic systems, Japan" in *Nature: scientific reports* (28 Iunii 2018)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sakurajima** spectant. |

 
* *Sakurajima Volcano Research Center*
* "Sakurajima" apud *Global Volcanism Program*
* "90. Sakurajima" apud *Japan Meteorological Agency*
* "Study finds deep subterranean connection between two Japan volcanoes" (14 Iulii 2018) apud *Phys.org*
*Haec pagina de regno Moscovitico explicat. Si Danielis Galiciensis regnum quaeris, vide Regnum Russiae.*
Regnum Russicum:   
      anno 1500;       anno 1600;       anno 1700.
Russia a Mercatore delineata (1595).
**Regnum** (vulgo *Czarstvo*) **Russicum**, saepe et **Moscovia**, fuit civitas Russica quae saeculis quinto decimo, sexto decimo, septimoque decimo vigebat. Eius initium saepissime annus 1547 habetur, quo anno diadema regale Ioanni Severo *Caesari* (czari) impositum est; sed interdum et ab Ioanne Magno eius avo historia regni Russici vel Moscovitici numeratur, quia Ioannes revera se Caesarem nominabat, et quo regnante Moscua Romae tertiae nomen cepit. Post annum 1721, cum Petrus Magnus titulum imperialem assumeret, non regni, sed imperii nomen civitas Russica ferebat.

Notae
-----

1. ↑  Iohannis Iacobi Hofmanni *Lexicon Universale* s.v. Czar.
2. ↑  Hermanni Conringii *Examen rerum publicarum potentiorum totius orbis*, in collectione operum, vol. IV, Brunsvigae 1730, p. 49; Ioannis Loccenii *Historiae Suecanae libri VIII*, Francofurti et Lipsiae, 1676, p. 503; Francisci Henrici van West *De poena deportationis*, Amstelodami 1832, p. 77.

Nexus interni
-------------

* Czares Russiae

Fontes
------

* Basilii Ključevskij lectiones de historia Russiae **(Russice)**
Wikidata Saki (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Saki (urbs): insigneSaki (urbs): insigne
*Civitas*: Russia, Ucraina  
*Locus*: 45°8′1″N 33°34′38″E  
*Numerus incolarum*: 24 282  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Саки, Saq, Сакъ
**Gestio**

*Consilium*: Saky municipality  
*Procuratio superior*: Saky Urban Okrug, Saky municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 29 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Brattica, Dolyna  

**Saki** (Russice et Ucrainice Саки, Tatarice Taurice *Saq*, Сакъ) est urbs (ab anno 1952) in Crimaea (cuius adiunctio ad Russiam, anno 2014 perfecta, non recognita est ab Ucraina, Crimaeam sibi postulanti) ad lacum salsum Sakensem prope litus occidentale Crimaeae sita. Circa 24 milia incolarum habet. Locus curationis notus est.

Notae
-----

1. ↑  M.J. Kaleniczenko, *Series animalium, a defuncto professore Joan. Krynicky in itinere annis 1836-1838, ad Caucasum et Tauridem suscepto...* (in: *Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou*, tom. XII), p. 231

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Saki** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°8′1″N 33°34′38″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Tilia cordata – arbor nationalis Bohemorum
Carolus IV – pater patriae et maximus Bohemus
**Bohemi** vel **Boemi** (Bohemice *Češi*) sunt gens Europaea, qui utitur lingua Bohemica (Bohemice *čeština*), quae lingua Slavica occidentalis est. Bohemi vivunt imprimis in Media Europa in Re publica Bohemica.

Nomine *Bohemi* describuntur hodie homines, quorum sermo patrius lingua Bohemica est, descripsit autem usque ad dissolutionem Imperii Austro-Hungarici post bellum mundanum primum etiam omnes incolas terrae Bohemiae sive bohemica sive theodisca lingua uti solitos. Moravi ( incolae terrae Moraviae) sunt etiam Bohemi, quia lingua Bohemica utentur. Bohemus Moravicus Ioannes Amos Comenius de se scripsit: "*Moravus ego natione, lingua Bohemus.*"

Patronus et dux aeternus Bohemorum est sanctus Venceslaus, *pater patriae* Carolus IV (anno 2005 "*maximus Bohemus*" appellatus est), *pater nationis* Franciscus Palacký.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Marignolis Chronicon Bohemorum
2. ↑  Ioannes Amos Comenius: Opera didactica omnia, Amsterdami 1654, s. 831.
Wikidata Regnum Langobardiae et Venetiae
Res apud Vicidata repertae:Regnum Langobardiae et Venetiae: insigneRegnum Langobardiae et Venetiae: insigneRegnum Langobardiae et Venetiae: vexillumRegnum Langobardiae et Venetiae: vexillum
*Terra continens*: Europa  
*Territoria finitima*: Ducatus Parmensis et Placentinus, Ducatus Mutinensis Regiensis et Carpiensis  
*Caput*: Mediolanum, Venetiae  

**Gestio**

absolute monarchy  

**Populus**

*Sermo publicus*: lingua Theodisca  
*Moneta*: Lombardy-Venetia pound, Austro-Hungarian gulden
**Commemoratio**

*Paean*: Gott erhalte Franz den Kaiser  

**Tabula aut despectus**

Regnum Langobardiae et Venetiae: situsRegnum Langobardiae et Venetiae: situs
Regnum Langobardiae et Venetiae
**Regnum Langobardiae et Venetiae** (Italiane *Regno Lombardo-Veneto*) fuit antiqua civitas in parte media Italiae septemtrionalis. Haec civitas, quae ad Imperium Austriacum pertinebat, anno 1815 a Consilio Vindobonensi post bella Napoleonis I condita est. Imperator Austriae simul rex Langobardiae et Venetiae fuit.

Iam anno 1859 post cladem in bello altero de libertate Italiana acceptam Austria ad Regno Sardiniae Langobardiam (sine urbe Mantua) cedere coacta est.

Regnum finem habuit anno 1866, cum Austria etiam de hac urbe et de Venetia post novam cladem in bello tertio de libertate Italiana novo regno Italiae cessit.

Gubernia et provinciae
----------------------

Gubernio Mediolanensi (cuius limites haud magnopere a limitibus regionis hodiernae Langobardiae differebant) subditae sunt provinciae Sundriensis, Comensis, Mediolanensis, Papiensis, Laudensis, Bergomas, Brixiana, Cremonensis, Mantuana. Gubernio Veneto subditae sunt provinciae Veronensis, Rodigiensis, Patavina, Vicetina, Bellunensis, Veneta, Utinensis.

Bibliographia
-------------

* *Ragguaglio delle antiche misure del Regno Lombardo Veneto col sistema metrico decimale*. Regio Aemiliae, Antiche Porte, 2010
**Principale**[1] (sc. **membrum**) est nucleus syntagmatis, id est: verbum quod vel solum syntagmatis vice fungi potest in contextu orationis. Hac in sententia,

*It membris gelidus sudor*    (Sil. *Pun.* 3.215)
*sudor* est syntagmatis nominalis [NP [A *gelidus*] [N *sudor*] ] membrum principale, quia *It membris sudor* sententia integra est, cum \**It membris gelidus …*  aliquo modo manca sit. Itaque *gelidus* complementum membri principalis est, et principale *sudor* hoc complementum regit; etiam dici potest *gelidus* ex principali suo dependere.

Principale syntagmatis, si rationem respicias, membrum necessarium est, ellipsi excepta in contextu orationis. Itaque hac in sententia, 

*Contra omnium morsus remedio est gallinaceum cerebrum*,     (Plin. *Nat.* 29.27)
principale syntagmatis nominalis [NP [A *omnium*] [N ~~*aranearum*~~] ] per ellipsin detractum est, quia in contextu araneae iam prolatae sunt.

Principale, quippe quod syntagmati praesit, proprietates a contextu orationis profectas gerit. Itaque proprietas aliqua, si a syntagmate poscitur, primo loco membri principalis est, per quod ad complementa percolatur. Exemplo sit casus rectionis, qui verbi aut adiectivi complementis imponitur: 

*Ego recte meis auribus utor*     (Plaut. *Ps.* 799a)
Hac in sententia verbum utendi a principali (q.e. *auris*) syntagmatis [NP [A *meis*] [N *auribus*] ] poscit, ut in casum ablativum cadat; *meis* autem, complementum *auribus* adtributum, principali suo congruit.

Nota
----

1. ↑  J.A.Comenii *Didacticorum operum* pars II (1642-1650); e.g. "Qvando epitheton est nomen mobile, etiam numero et genere conformandum est principali suo."
Restituta forma templi Hierosolymitani a Tito imperatore deleti
**Primum bellum Iudaicum** inter Iudaeos et Romanos, quod crudeli Romanorum dominatione ac religione contempta instigatum est, anno 66 in Iudaea coepit, die 7 Septembris anno 70 templum Hierosolymitanum deletum et anno 74 Masada, arx ultima, a Romanis expugnata est. Prima trium seditionum magnarum Iudaeorum contra Romanos saeculo primo et secundo fuit (Secundum Bellum Iudaicum anno 116, Tertium Bellum Iudaicum - etiam "Seditio Barchochebae" dictum - 132 - 135), quae denique effecerunt, ut ultimae Iudaeorum sedes in provincia Romana Iudaea exstinctae sint. Ex tunc populus Iudaicus usque ad saeculum vicesimum in dispersione (diaspora) vixit.

Notae
-----

1. ↑  "Anni 2i primi belli iudaici" (p. 416 apud *Google Books*)

Fontes
------

* Flavius Iosephus: *De Bello Iudaico*, Graece/Theodisce, ed. ... ab Ottone Michel et Ottone Bauernfeind, 3 Vol. 1959-1969.

Sestertius Vespasiani victoriam Romanam commemorans. In aversa parte allegoria muliebris provinciae sub palma prope armorum acervum sedet lugens. Titulus : IUDEA CAPTA.

Si vis plura legere
-------------------

* Mladen Popovic, *The Jewish revolt against Rome : interdisciplinary perspectives*, Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 2011 ISBN 978-90-04-21668-6 Apud Guglum librorum
* Arturus Sánchez Sanz, *Judea Capta : la primera guerra judeo-romana (66-73 d.C.)*, Caesaraugustae, HRM, 2013

Nexus interni
-------------

* Secundum Bellum Iudaicum
* Tertium Bellum Iudaicum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide ***Flavius Iosephus, De Bello Iudaico* Graece** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Primum Bellum Iudaicum** spectant. *(hic nexus fractus videtur)* |
Pons Romanus Emeritensis, a Salla renovatus
Moenia Emeritensia, a Salla renovata, nunc destructa et in Emeritense Alcazaba inclusa.
**Inscriptio Emeritensis ducis Sallae** (*ICERV* 363 = *IHC* 23a) est scriptum Latinum in versu (elegiis), anno 483 compulsum Eurico Hispaniam regnante. Haec est inscriptio quae aedificationem refectionemque narrat pontium, portarum, moeniorum Emeritae Augustae, a Salla Gotho duce et Zenone archiepiscopo urbis.

Inscriptio nunc destructa est, sed recreata est in manuscripto Muzarabico.

Textus
------

Sol<v>erat antiquas moles ruinosa vetustas, lapsum et senio ruptum pendebat opus. Perdierat usum suspense via p(er) amnem et liberum pontis casus negabat iter. Nunc tempore potentis Getarum Ervigi [sic - Eurici] regis, quo deditas sibi precepit excoli terras, studuit magnanimus factis extendere n(o)m(e)n, veterum et titulis addidit Salla suum. Nam postquam eximiis no<v>a<v>it moenib(us) urbem, hoc magis miraculum patrare non destitit. Construxit arcos penitus fundabit in undis et mirum auctoris imitans vicit opus. Necnon patri(a)e tantum cr<e>are munimem sumi sacerdotis Zenonis suasit amor. Urbs Augusta [Emerita] felix mansura p(er) s(ae)c(u)la longa no<v>ate studio ducis et pontificis. (A)era DXXI [recte anno 483]
Textu edito et versibus rescripto:

Solverat antiquas moles ruinosa vetustas,
lapsum et senio ruptum pendebat opus.
Perdierat usum suspense via per amnem
et liberum pontis casus negabat iter.
Nunc tempore potentis Getarum Eurici regis,
quo deditas sibi praecepit excoli terras,
studuit magnanimus factis extendere nomen,
veterum et titulis addidit Salla suum.
Nam postquam eximiis novavit moenibus urbem,
hoc magis miraculum patrare non destitit.
Construxit arcos penitus fundabit in undis
et mirum auctoris imitans vicit opus.
Necnon patriae tantum creare munimem
sumi sacerdotis Zenonis suasit amor.
Urbs Augusta felix mansura per saecula longa
novate studio ducis et pontificis.

Bibliographia
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

* Palol, P. de, et G. Ripoll. 1988. *Los godos en el occidente europeo: Ostrogodos y visigodos en los siglos V–VIII.* Matriti: Ediciones Encuentro. **(hispanice)**
* I. Vives *Inscripciones Cristianas de la España romana y Visigoda* Barcinone.
* Osland, D. "Text and context: patronage in late antique Mérida", *Studies in Late Antiquity* 3.4 (2019): 581-625 **(anglice)**.

Nexus interni
-------------

* Hispania Visigothica
* Inscriptio Comitioli


  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Pars tabulae 72 in *Atlas linguistique de la France,* quae verba 'hodie' significantia perscribit.
Dialecti huius continui ad linguam normativam A aut B pertinent, ex fine ubi usurpantur pendentes.
Magna dialectorum continua in Europa medio saeculo vicensimo.
Regiones gregum dialectorum Sinensium.
**Continuum dialectorum,** vel **catena dialectorum,** est spatium varietatum linguarum in usu tam per certam regionem geographicam ut quaeque minime a vicinis discrepat, sed discrepantiae per distantiam tam cumulant ut varietates late separatae inter se intellegi non possunt. Quod, exempli gratia, trans magnas Indiae et Maghreb regiones fit. Etiam in historia factum est in variis Europae terris, sicut inter Portugaliam, Belgium meridionale, et Italiam meridionalem, et inter Flandriam et Austriam. Leonardus Bloomfield nomine **regione dialectorum,** Carolus F. Hockett nomine **complexu-L** utebatur. Similis est speciei anulari in biologia evolutionaria.

Nexus interni
-------------

* Dialectologia
* Dialectometria
* Diasystema
* Diglossia
* Exemplar undarum
* Intellegibilitas mutua
* Isoglossa
* Lingua franca
* Lingua koine
* Sprachbund

Notae
-----

1. ↑  Chambers et Trudgill 1998:10.
2. ↑  Chambers et Trudgill 1998:6.
3. ↑  Anglice *dialect area.*
4. ↑  Bloomfield 1935:51.
5. ↑  Anglice *L-complex.*
6. ↑  Hockett 1958:324–325.

Bibliographia
-------------

* Bloomfield, Leonard. 1935. *Language.* Londinii: George Allen & Unwin.
* Chambers, J. K. et Peter Trudgill. 1998. *Dialectology.* Ed. 2a. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 9780521596466.
* Cruse, D. A. 1986 *Lexical Semantics.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521276438.
* Hockett, Charles F. 1958. *A Course in Modern Linguistics.* Novi Eboraci: Macmillan.
Leonidae Drosis actis publicis nomine Ποικίλη Στοά (*Poecile Porticus*) anno 1882 depictus.
**Leonidas Droses** (Neograece Λεωνίδας Δρόσης), anno 1834 natus, mortuus 1882, fuit artifex Graecus.

Droses natus est anno 1834, sed utrum Tripoli an Naupliae non certum est. Athenis studens, iuvenis Droses creavit statuas Navarchi Miaulis et Othonis Regis. Haec statuae laudatae sunt accuratae corporis depitctionis causa atque naturalium linearum. Incumbuit in artem Monaci cum subsidiis ad litteris studendum a regimine urbis anno 1856. Ibi convenit baronem Graecum Simonem Sinam. Sinas multam pecuniam Drosi dabat ut studia persequeretur. Certatus palmam pro statua Davidis rettulit, et ita adeptus est honorem in Europa. Postea, creavit statuas Academiae Athenarum: Alexandri, Bacchi, et Sapphus. Anno 1859 ivit Dresdam et incumbuit in Academia Artium Dresdensi. Tunc commeabat Viennam, Lutetiam, et Romam. Se recludebat in officina, cum multis administris. Statua eius notissima *Penelope* intitulatur. Nomisma aureum Lutetiae anno 1867 meruit. Anno 1868 reversus est in Graeciam et docebat in "Scholeo Artium" Atheniensi. Droses aetate sua 48 mortuus est.

Droses *Penelopen* anno 1873 e marmore sculpsit
In studia sua Romae et Europa incumbendo, Droses saepe sculpturae classicae occurrebat.
Eius sculptura depingit mythologicas et allegoricas res. Statuas et marmoreas protomas fingebat. Habebat magnam animi intensionem et peritiam technicam.

Bibliographia
-------------

* el:Λεωνίδας Δρόσης
* Droses Leonidas, apud Pinacothecam Nationalem Graeciae.
* Droses, Leonidas: Musa[*nexus deficit*].

Nexus
-----

* Haec pagina macris annotata

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Graece Σχολείον των Τεχνών, hodie autem Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leonidan Drosem** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Leonidas Tromaras** (Neograece *Λεωνίδας Τρομάρας*, natus anno 1949) est professor litterarum Latinarum apud Studiorum Universitatem Thessalonicensem. Etsi cognomen suum 'terrificus' Neograece significat, homo mitissimi ingenii dicitur.

Vita
----

Natus in Castoria Macedoniae est, anno 1949. Se dedit litteris classicis in Universitate Thessalonicense (annis 1968–1973) et deinde in Germania, in Studiorum Universitate Iulii Maximiliani (1980–1983), ubi doctor litterarum classicarum anno 1984 declaratus est. Professor additus anno 1987, professor consociatus anno 1996, et deinde, anno 2003, professor litterarum Latinarum apud Studiorum Universitatem Thessalonicensem factus est. Socius Sodalitatis Ludis Latinis Faciundis, in Monaco, est. In anno 2018, morbo peritus est.

Opera selecta
-------------

* *Κάτουλλος, ένας ποιητής για όλες τις εποχές* (Catullus, poeta omnis aetatis), Thessalonica, anno 1980.
* *P. Terenti Afri* Eunuchus, Thessalonica: University Studio Press, anno 1991.
* *Μαρτιάλης και Ιουλιοκλαυδιανοί Καίσαρες* (Martialis atque Caesares Iulii Claudiique), Thessalonica: University Studio Press), anno 1998.
* *Κάτουλλος, Ο Νεωτερικός ποιητής της Ρώμης* (Catullus, poeta Romae novissimus), Thessalonica: University Studio Press, anno 2001.

Nexus externi
-------------

* Leonidas Tromaras apud Universitatem Thessalonicensem: Anglice, Neograece

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Aemulatio inscriptionis
**Inscriptio Silonis principis** est epigraphe quod legitur **SILO PRINCEPS FECIT**, et conlocata est in labyrinthico modo, ita sunt 45 760 lecturae inscriptionis. Primo videtur inscriptio anno 776 celatum esse, Silone regnante in Asturiis, ob causam conditionis ecclesiae regiae Sancto Iohanne dicatae. Nihilominus archaeologi hodierni putant eam fraudem saeculi X esse, ob eius similitudinem labyrinthis aliis manuscriptorum huius saeculi et ob archaeologiam ecclesiae ipsius. 

Legitur inscriptio :

```
T I C E F S P E C N C E P S F E C I T
I C E F S P E C N I N C E P S F E C I
C E F S P E C N I R I N C E P S F E C
E F S P E C N I R P R I N C E P S F E
F S P E C N I R P O P R I N C E P S F
S P E C N I R P O L O P R I N C E P S
P E C N I R P O L I L O P R I N C E P
E C N I R P O L I **S** I L O P R I N C E
P E C N I R P O L I L O P R I N C E P
S P E C N I R P O L O P R I N C E P S
F S P E C N I R P O P R I N C E P S F
E F S P E C N I R P R I N C E P S F E
C E F S P E C N I R I N C E P S F E C
I C E F S P E C N I N C E P S F E C I
T I C E F S P E C N C E P S F E C I T
```

Notae
-----

1. ↑  Caballero Zoreda, Ludovicus; et Eduardus Rodríguez Trobajo. 2010. 'Las iglesias asturianas de Pravia y Tuñón. Arqueología de la Arquitectura'. *Anejos a Archivo Español de Arqueología* 54 (Madrid: CSIC)
2. ↑  Gimeno Pascual, Helena; et Xaverius del Hoyo Calleja. 2012. 'La epigrafía medieval asturiana. Los epígrafes de la iglesia de San Juan de Santianes de Pravia' in Ludovicus Caballero Zoreda, Petrus Mateos Cruz et Caesar García de Castro (eds.) *Asturias entre visigodos y mozárabes. Visigodos y omeyas VI*, 13-25. AAEspA 63 (Matritum: CSIC)
3. ↑  Rico Camps, Daniel. 2014. ‘Inscripciones monumentales del siglo VIII (de Cangas a Pravia)’ *Territorio, Sociedad y Poder* 9, 67-98.

Nexus interni
-------------

* ICERV
Intra insectarium.
*Idea leuconoe* in Museo Monsanto.
**Insectarium Monsanto** est insectarium intra Vivarium Sancti Ludovici, Sancti Ludovici in urbe Missuriae situm. David Mason & Associates aedificium novem milium pedum quadratorum et $4 millionum designaverunt, quod anno 2000 apertum est. Exhibitiones praeceptivas tenet, cum impigro feturae et investigationis loco. Locus investigationis fenestram in locum exhibitionum et communicationem viarum amborum amplectitur ut salutatores entomologos operantes observare eosque interrogare possint. Aedificium etiam geodesicum papilionum hortum comprehendit, domum multorum florum ex silva pluviali et multarum specierum papilionum. Insectarium Monsanto quotidie publicatur, diebus Christi Natalis et Novi Anni exceptis. Accessus ad hortos zoologicos et insectarium gratis est.

Congeries lepidopterorum
------------------------

Insectarium hortum tropicum et pollinarium comprehendit. Pinacotheca nonnulla specimina ex congerie pollinarii infra exhibet.

* Adelpha fessonia, latus inferius*Adelpha fessonia,* latus inferius
* Agraulis vanillae*Agraulis vanillae*
* Heliconius cydno, latus inferius*Heliconius cydno,* latus inferius
* Heliconius erato*Heliconius erato*
* Heliconius hecale*Heliconius hecale*
* Hypolimnas bolina mas*Hypolimnas bolina* mas
* Idea leuconoe*Idea leuconoe*
* Junonia atlites*Junonia atlites*
* Phoebis sennae*Phoebis sennae*
* Precis iphita*Precis iphita*
* Princeps memnon femina*Princeps memnon* femina
* Princeps memnon mas*Princeps memnon* mas
* Siproeta stelenes, latus inferius*Siproeta stelenes,* latus inferius

Notae
-----

1. ↑  "Zoo’s Monsanto Insectarium on schedule, set to open next spring". St. Louis Commerce Magazine. September 1999

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Insectarium Monsantoense** spectant. |

* Situs proprius, www.stlzoo.org
* Videnda in museo, www.stlzoo.org
Unam legis e paginis de
vehiculis
disserentibus

---


Vehicula terrestria

*Vide etiam*: Via et astarium

* Autocinetum
* Autocurrus armatus
* Autocurrus sarcinarius
* Birota
* Birota automataria
* Carrus
* Chamulcus automatarius
* Cisium
* Ferrivia
	+ Currus electricus
	+ Currus tractorius
	+ Ferrivia elevata
	+ Ferrivia magnetica
	+ Ferrivia metropolitana
	+ Ferrivia subterranea
	+ Ferrivia suspensa
	+ Ferrivia vaporica
	+ Tramen
		- Tramen onerarium
		- Tramen vectorium
* Laophorium
* Nartae
* Taxiraeda
* Tractorium
* Trahea

Vehicula aquatica

*Vide etiam*: Portus

* Linter
* Navis
* Navis submarina

Vehicula aërialia

*Vide etiam*: Aëroportus, helicopterarium et heliportus
**Aërostates**

* Navis aeria/Zeppelinus

**Aërodynes**

* Aëroplanum
* Helicopterum
* Autogyrus

Vehicula spatialia

* Astronavis
* Navicula sideralis
* Rocheta
* Satelles artificialis
* Speculatrum spatiale

 Vide etiam  
Ars ingeniaria · Vectura

**Satelles artificialis** est satelles ab hominibus creatus.

Historia
--------

Primus satelles artificialis fuit Sputnik 1, ab Unione Sovietica factum.

Constructio
-----------

Superficies satellitum artificialium ex metallis rebusque calefactis? comparantur. Intra satellites ordinatra et instrumenta radiophonica sunt.

Exempla
-------

NAVSTAR-GPS est rete ex viginti septem satellitibus factum. Ab hoc reti omnes gubernatores cum instrumento communicationis satellitialis per superficiem Telluris cunctam gubernari possunt.

Notae
-----

1. ↑  "Satelles artificialis": *Leo's Vocabula*
2. ↑  *Satellite broadcasting*.
3. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
Wikidata Uwe Carolus Beckmeyer
Res apud Vicidata repertae:Uwe Carolus Beckmeyer: imagoUwe Carolus Beckmeyer: imago
*Nativitas*: 26 Martii 1949; Bremae Portus  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Uwe Karl Beckmeyer
**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, Member of the Bürgerschaft of Bremen, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  
*Religio*: Lutheranismus, Lutheran Churches
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value  

Uwe Beckmeyer (ad laevam) una cum Sigmario Gabriel
**Uwe Carolus** (Theod. *Uwe Karl*) **Beckmeyer** (natus die 26 Martii 1949 Bremae Portus) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam anno 1968 testimonium maturitatis adeptus est, Beckmeyer ad annum 1970 educationi studebat atque ad annum 1975 magister scholarum operam dedit.

Familia
-------

Uxorem duxit atque filium habet.

Cursus honorum
--------------

Beckmeyer, qui ab anno 1969 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, annis 1975 - 1987 et 1999 - 2002 legatus ad parlamentum Urbis Hanseaticae Bremae erat. Anno 2002 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hunc diem manet. Annis 2006 - 2010 praeses suae factionis Bremae erat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Uwe Carolum Beckmeyer** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
In arte metrica et poesi antiquis, **ictus** (a verbo *icĕre*) motum indicat pedis manūsve ad rhythmum versūs metiendum.

Nam ipse clarus Q. Horatius Flaccus poeta huius probationem consuetudinis his verbis in *Carminibus* affert: «*Lesbium servate pedem meique / pollicis ictum* [...]»; tamen a saeculo secundo p.C.n. traditur ictus non amplius ad motum digiti vel manūs sed ad vocis flectiones tantum spectare: ob hanc rem ictus praesertim **accentus** (a verbo *[ac]canĕre* ductus) vocatur a grammaticis Latinis quoque, e.g. a Prisciano Caesariensi.

Saepe in poesi ictus metricus cum accentu cuiusdam verbi communi non congruit.

Notae
-----

1. ↑  Q. Horatius Flaccus, *Carmina* IV, 6, vv. 35–36.

Bibliographia
-------------

* Priscianus, *De accentibus[*nexus deficit*]* apud interretiale Corpus Grammaticorum Latinorum;
* Priscianus, *De syllabis (etiam metrica ratione)[*nexus deficit*]*, liber secundus *Institutionum grammaticae*.

Nexus interni
-------------

* Arsis-thesis
* Versus
* Syllaba
Wikidata Pancovium
Res apud Vicidata repertae:Pancovium: insignePancovium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°34′0″N 13°24′0″E  
*Numerus incolarum*: 409 335  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Pankow
**Gestio**

*Praefectus*: Sören Benn  
*Procuratio superior*: Berolinum  

**Geographia**

*Superficies*: 103 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Prenzlauer Berg, Weißensee, Blankenburg, Heinersdorf, Karow, Stadtrandsiedlung Malchow, Pankow, Blankenfelde, Buch, Französisch Buchholz, Niederschönhausen, Rosenthal, Wilhelmsruh  
*Territoria finitima*: Rennicidorfium, Lucus Fridericianus-Mons Crucis, Bezirk Mitte, Mons Lucis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kołobrzeg, Ashkelon  

**Tabula aut despectus**

Pancovium: situsPancovium: situs
**Pancovium** tertia ex duodecim regionibus Berolini est, quae ad septentriones spectat. Ea regio, quae hodie sub nomine Pancovii nota est, anno 2002° condita est e coniunctione trium regionum pristinarum quae Pancovium (vetus), Lacus Albus et Mons Prenzlovii appellantur. Pancovii (veteris) multi ex magistratibus RPDG habitaverunt. Ideo factum est, ut ab eis, qui in Germaniae libera parte erant, res publica illa tota per metonymiam *Pancovium* interdum appellaretur.

Regiones Berolini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Berolini |
| I Media · II Lucus Fridericianus-Mons Crucis · III Pancovium · IV Carolaeburgum-Wilmersdorfium · V Spandavia · VI Stegelicium-Zelendorfium · VII Vicus Templi-Mons Amoenus · VIII Nova Colonia · IX Treptovia-Copenicum · X Dens Martis-Hellersdorfium · XI Mons Lucis · XII Rennicidorfium |
|  |