recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gaius Sulpicius Camerinus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Sulpicius anno 382 tribunus militum consulari potestate creatus est. Ceteri tribuni Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Papirius Mugillanus, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Spurius Papirius Crassus, Quintus Servilius Q.f. Fidenas erant. Cum Lucius et Spurius Papirii - fortasse fratres fuerunt - contra Velitras milites ducerent, Aemilius et ceteri collegae in urbe manserunt, si Etrusci impetum facerent.

Anno 380 Sulpicius censor erat, una cum Spurio Postumio Albino Regillensi, qui autem hoc anno mortuus est. Quia censori mortuo religionis causa alius suffici non poterat et sine collega coepta perficere ei non licebat, Sulpicius a magistratu se abdicavit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina imperiumromanum.org (lingua theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 22
2. ↑  op.cit. VI 27
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Agomelatinum**| Agomelatinum |
| Agomelatinum |
| Natura chemica |
| Formula chemica | C15H17NO2 |
| Massa molaris | 243.301 g/mol |
| PubChem | 82148 |
| DrugBank | DB06594 |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N06AX22 (WHO) |
| Tempus semivitae biologicum | 1-2 h |
| Metabolismus | iecore (hepaticus):CYP1A2 (90%),CYP2C9 (10%) |
| Excretio | renibus (80%) |
| Ad usum therapeuticum |
| Usus therapeuticus | antidepressivum |
| Applicatio | per os |
| Dosis diurna definita (DDD) | 25 mg |

**Agomelatinum** est compositum chemicum psychoanaleptica et antidepressiva et propterea medicamentum, quod ad therapiam depressionum sicut insomniae aptum cogitari potest. Haec chamica imprimis receptoria melatonini obsidet.

Natura Agomelatini
------------------

### Natura chemica

Agomelatini structura chemica N-[2-(7-methoxy-1-naphthylo)-aethylo]-acetamidum est. Massa molaris est 243.301 g/mol. 

### Natura pharmacologica

Agomelatinum est substantia antidepressiva. Codex ATC est N06AX22.

### Pharmacodynamica

| Receptorium | Agomelatini affinitasligandi, *K*i (nM) |
| --- | --- |
| MT1 | 0.1 |
| MT2 | 0.12 |
| 5-HT2B | 660 |
| 5-HT2C | 631 |

Agomelatinum imprimis receptoria MT1 (sive Mel1A) et MT2 (sive Mel1B) obsidet, at minus 5HT2C.

#### Melatoninum

Melatoninum agomelatino simile invenitur.
 Pagina principalis est: Melatoninum 
Structura agomelatini melatonino non aliena videtur. Melatonino indolum (N-[2-(5-methoxyindolo-3-yl)-aethylo]-acetamidum) inest, Agomelatino invicem naphthylum (N-[2-(7-methoxy-1-naphthylo)-aethylo]-acetamidum). Grege indoli causa melatonino color flavoideus est, at agomelatino color non est. In corpore humano Melatoninum momentum gubernationis numeri circadiani habet.

### Pharmacocinetica

Tempus semivitae biologicum {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}}. 1-2 horae est. 
Excretio est imprimis per urinas (80%).

Usus Agomelatini
----------------

### Usus medicus

Dosis diurna definita (DDD) est 25 mg per diem et p.o.

Nexus interni
-------------

* Depressio
* Pharmacologia

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. N06AX cum agomelatini referentia
Wikidata Nicolaus Hussovianus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1470; Magnus Ducatus Lituaniae  
*Obitus*: 1533;   
*Patria*: Magnus Ducatus Lituaniae  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, sacerdos  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
Nicolaus Hussovianus in pittacio cursuali Albaruthenico anni 1996
**Nicolaus Hussovianus** (Albaruthenice *Мікола Гусоўскі*, Polonice *Mikołaj Hussowski*), c. annum 1470 natus et c. annum 1533 mortuus, humanista et poeta Latinus originis Polonicae vel Albaruthenicae temporis Magni Ducatus Lituaniae fuit. In familia venatoris natus est. C. annum 1518 sacerdos Catholicus factus est et notarius Cancellariae Apostolicae in Magno Ducatu Lituaniae. Anno 1521 episcopum suum Erasmium Ciołek in Romam secutus est; a Leone X pontifice ibi accepti sunt. Erasmius Romae de peste mortuus est, Hussovianus domum revertit. Cracoviae post annum 1522 habitabat, ubi vaivoda Nicolaus Radivillus Leoni X vavatonem bisontis bonasi mittere volebat; ad quem donum carmen notissimum Hussoviani de bisonte appositum est. Leo X autem mortuus est et donum non accepit; tum carmen Bonae Sfortiae dedicatus est. Scripsit etiam Hussovianus carmina de *Nova et Miranda de Turcis Victoria*, *De vita et gestis Divi Hyacinthi* aliaque.

Notae
-----

1. ↑  Radivilli (Albaruthenice *Радзівілы*, Polonice *Radziwiłłowie*) gens est Magni Ducatus Lituaniae notissima, cf. de eos in *Lituanicarum Societatis Jesu historiarum provincialium* parte prima (Vilnae 1768), vel Sarbievii *In nuptias Alberti Radivilli idyllion* (*Opera posthuma*, Varsaviae 1769, p. 22).

Nexus externi
-------------

* *Carmen de statura, feritate ac venatione bisontis* Hussoviani in *Беларуская палiчка* (idem in *Europeana*)
* *Nova et miranda de Turcis victoria* Hussoviani in *Vicifonte*
* *De vita et gestis Divi Hyacinthi*[*nexus deficit*] Hussoviani in bibliotheca Posnaniae
* Carmina Hussoviani in editione 1892, bibliotheca Gedani (p. 72)


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Hussovianum** spectant. |

Bibliographia
-------------

* J. Pelczar, *Mikołaj Hussowski, jego życie i dzieła. Ustęp z dziejów humanizmu w Polsce*, Cracovia 1900. **(Polonice)**
Agramans cum Rodomonte Mandricardoque in illustratione ab Ioanne Honorato Fragonard facta.
**Agramans** (-mantis, m.) (Italiane *Agramante*) est antagonistas in carmine epico *Orlando innamorato* a scriptore Italico Matthaeo Maria Boiardo scripto atque maior antagonistas in *Orlando furioso* a scriptore Italico Ludovico Ariosto scripto.

Biographia
----------

Agramans filius regis Arabici Troiani atque dux omnium Arabum Africae est. Ut Boiardus scripsit, Agramans ab Alexandro Magno originem ducit. Interfecto patre Troiano a comite palatino christiano Rolando prope Asprum Montem, Agramans foedus cum rege Caesaraugustae Marsilio et cum rege Sericanae Gradasso facit et tres reges Europam invadeunt. In *Orlando innamorato* Agramans Brunellum ad liberandum militem Rogerium mittit quia magus Atlas, tutor eius, eum in castello magico in Africa protegit. Brunellus Rogerium liberat cum anulo magico quod magiam castelli effringit et Agramans eum equitem facit. Postea in *Orlando furioso* exercitus Agramantis cum exercitu Rodomontis Algeriae apud Montem Albanum coniungit. Agramans Lutetiam obsidionem claudit sed Christiani eum apud Arelate in Provincia repelleunt et paulo post Astulphus, miles Anglicus classem regis Africani vincit. Astulphus etiam Hipponem Diarrhytum, ubi regia domus Agramantis est, armis capit. Rex Agramans, destituto a rege Marsilio, mortem voluntariam petit sed Gradassus regi persuadit et cum senecte milite Sobrino tres Saraceni contra tres comites palatinos pugnant in insula Lopadusa: tres milites Christiani qui provocant ad singulare certamen Saracenos Rolandus, Oliverius ac Brandimartes sunt. Gradassus interficit Brandimartem cum gladio *Durlindana* sed extemplo Rolandus eum occidit et gladium suum recuperat. Rolandus deinde in hostem incurrit et caput Agramantis amputat: sic Agramans moritur. Senex Sobrinus, autem, curatur et postea Baptismum accipit.

Notae
-----

1. ↑  De nomine latino vide versionem latinam operis.

Bibliographia
-------------

* Baillet, Roger, *Le Monde poétique de l'Arioste. Essai d'interprétation du Roland furieux,* L'Hermès, Lutetiae, 1977.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
* Zatti, Sergio, *Il Furioso fra epos e romanzo*, Pacini Fazzi, Luccae, 1990.
Agricola in Nicaragua.
*Vide etiam paginam discretivam:* Agricola

**Agricola** est homo qui operam agriculturae dat, organismos vivos educans ut ad cibum vel materias crudas adhiberi possunt. Vocabulum plerumque ad homines adhibetur qui messes agrestes, pomaria, vineas, aves cohortales, vel aliud pecus educent. Agricola solum cultum possidere potest, vel operarius in terra ab aliis tento laborare potest, sed in oeconomiis provectis, agricola plerumque est possessor fundi, cum eius conducti coloni vel operarii fundi appellantur. Olim autem agricola fuit homo qui labore et attento animo promoveret vel meliorem faceret incrementum plantarum vel messium, aut animalia (sicut pecora vel pisces) educaret.

*Combine harvester* in fundo Anglico.

Nexus interni
-------------

* Agricultura
* Agricultura organica
* Agrobiologia
* Agronomia
* Apicultura
* Fundus familiae
* Horticultura
* Ingeniaria agriculturalis
* Irrigatio
* Kibbutz
* Macellum agricolarum
* Pastoralismus
* Pedologia
* Societas agrariana

Agricola lactarius in Civitatibus Foederatis.

Bibliographia
-------------

* Dyer, Christopher. 2007. A Suffolk farmer in the fifteenth century. *Agricultural History Review* 55 (1): 1–22. JSTOR 40276126.
* Kirschenmann, Frederick. 2000. How many farmers will we need? *Leopold Letter* 12 (4): 3–4. PDF.
* Schulze, Eberhard. 2014. *Deutsche Agrargeschichte: 7500 Jahre Landwirtschaft in Deutschland.* Aachen: Shaker-Verlag. ISBN 978-3-8440-2636-8.
* Seidl, Alois. 2006. *Deutsche Agrargeschichte.* Francofurti: DLG-Verlag. ISBN 978-3-7690-0655-1.

Agricola in Nepalia.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **agricolas** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **agricolas** in **Victionario**. |
**Agonalia** vel **Agonia** erant feriae Romanae, Iano Agonio dedicatae, quae diebus 9 Ianuarii (a.d. V Id. Ian.), 21 Maii (a.d. XII Kal. Iun.) et 11 Decembris (a.d. III Id. Dec.) celebrabantur. Die 17 Martii (a.d. XVI Kal. Apr.) **Agonium Martiale** Marti dedicatum celebrabatur. Rex sacrorum arietem immolabat.

Nomen Varro sic explicat:

> Agonales per quos rex in regia arietem immolat, dicti ab "*Agone?*", eo quod interrogatur a principe civitatis et princeps gregis immolatur.
> 
> 

Sed fortasse a nomine pristino Collis Quirinalis, *Agonus*, vocabulum derivatum est.

A Numa Pompilio Agonalia instituta esse dicuntur. Alexander Severus Circum agonalem Romae aedificavit loco, quo victima Agonalibus immolata erat (ubi *Piazza Navona* hodierna sita est).

Notae
-----

1. ↑  Sic Ovidius; secundum Festum Mercurio.
2. ↑  Sed secundum Masurium Sabinum, quem Macrobius (*Saturnalia* I 4, 15) citat, Liberalia eodem die celebrata pontifices sic nominabant, et festum idem erat.
3. ↑  *De lingua Latina* VI 12.

Fontes alii
-----------

* Ovidii *Fasti* I 319-332.

Nexus externi
-------------

* De Agonalibus in *Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg et Saglio* **(Francogallice)**

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
**Agricanus** vel **Agrican** (Italiane *Agricane*) est antagonista principalis in *Orlando innamorato,* carmine epico a Matthaeo Maria Boiardo scriptore Italico scripto.

Biographia
----------

Agricanus rex Tartarorum, imperator Mongoliae, ac socius Saracenorum est. In *Orlando innamorato* primum apparet cum Saraceni arcem Albraccham obsident (quae urbs Bochara in Usbecia hodierna videtur): in arcem principissa regni Sericani Angelica est, et Rolandus comes palatinus eam ab impetibus hostilibus defendit. Obsidio urbis Albracchae similis obsidioni urbis Bocharae, a Cingischam anno 1220 facta, videtur. Post victoriam militum Christianorum, Agricanus Rolandum ad singulare certamen provocat: duo milites inter eos pugnant usque ad vesperem et, cum sol ad occasum vergit, Agricanus Rolandusque indutias faciunt. Noctu rex Mongoliae cum comite palatino de equestribus rebus colloquitur, tamen, cum Rolandus de amore suo pulchrae Angelicae disceptat, Agricanus in equum ascendit quia quoque ille Angelicam amat et certamen reintegrat. Rolandus certamen vincit et Agricanum mortifere vulnerat. Ante suam mortem, rex Mongoliae caerimoniam baptisimalem a milite Christiano petit, et Rolandus eum baptizat cum aqua e fonte. Agricanus moritur, et corpus iuxta fontem sepelitur. Deinde Mandricardus filius eius bellum a patre inceptum trahit.

Notae
-----

1. ↑  "Magna sub Albracchae muris Agricanus agebat praelia" apud Macaronea Theophili Folengo. Vide etiam textum latinum apud Vicifontem.
2. ↑  De nomine latino vide versionem latinam operis.

Bibliographia
-------------

* Cavallo, Jo Ann. 2013. *The World Beyond Europe in the Romance Epics of Boiardo and Ariosto.* Toronti" University of Toronto Press.
* Ponte, Giovanni. 1972. *La personalità e l'opera del Boiardo.* Genuae.
Wikidata Valentinus Ionescu
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Septembris 1961; Bucaresta  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Munus*: Causidicus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Christiana democratica nationalis colonorum  

**Valentinus Marianus** (Dacoromanice *Valentin Marian*) **Ionescu** (natus die 3 Septembris 1961 Bucarestae) iurisconsultus et vir publicus Dacoromanicus est.

Munus
-----

Ad annum 1992 apud Universitatem Bucarestensem iurisprudentiae studebat et causidicus factus est. Ab anno 2005 director societatis pecuniae collocandae "Unic Management Consulting" est.

Cursus honorum
--------------

Anno 1991 ad foedus iuventutis Factionis Christianae democraticae nationalis colonorum (PNȚ-CD) accessit. Mense Ianuario 1997 praeses auctoritatis nationalis privatizationis factus est et a mense Septembri ad mensem Decembrem eiusdem anni consiliarius praesidis Aemilii Constantinescu fuit. A die 5 Decembris 1997 ad usque 17 Aprilis 1998 minister privatizationis in consilio ministrorum Victoris Ciorbea erat.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud ovguide.ro[*nexus deficit*]

Notae
-----

1. ↑  Biographia cum imagine apud contributors.ro

Ministri principales rectionum Victoris Ciorbea 1996 - 1998

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Crin Antonescu • Alexander Athanasiu • Victor Babiuc • Traianus Băsescu • Ákos Birtalan • Radu Boroianu • Sorin Botez • Ioannes Victor Bruckner • Ioannes Caramitru • Victor Ciorbea • Mircea Ciumara • Daniel Dăianu • Gabriel Dejeu • Stephanus Iosephus Drăgulescu • Horia Ene • Sorin Frunzăverde • Dinu Gavrilescu • Alexander Herlea • Antonius Ionescu • Constantinus Dudu Ionescu • Valentinus Ionescu • Andreas Marga • Ioannes Abraham Mureșan • Bogdan Niculescu-Duvăz • Nicolaus Stephanus Noica • Ioannes Oltean • Remus Opriș • Sorin Pantiș • Virgilius Petrescu • Andreas Pleșu • Călin Popescu-Tăriceanu • Elias Șerbănescu • Hadrianus Severin • Ulm Nicolaus Spineanu • Michael Sorin Stănescu • Valerius Stoica • Bujor-Bogdan Teodoriu • Georgius Tokay • Romeus Tomescu |
|  |
Wikidata Nenndorf (circulus Widmundensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°35′23″N 7°26′2″E  
*Numerus incolarum*: 784  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Widmundensis, Holtriem  

**Geographia**

*Superficies*: 6.86 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Nenndorf (circulus Widmundensis): situsNenndorf (circulus Widmundensis): situs
**Nenndorf**  est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Cum aliis parvis communibus se ad Holtriem commune generale coniunxit.

Historia
--------

Nenndorf olim pars Frisiae Orientalis fuit, tum annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit. Deinde ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Nenndorf Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Nenndorf pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in hanc regionem venerunt. Anno 1972 Nenndorf pars Holtriem communis generalis factum est. Hodie multi perigrinatores refectionis causa in commune veniunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nenndorf** spectant. |

* Nenndorf apud paginam interretialem communis generalis Holtriem
Wikidata Nadia Boulanger
Res apud Vicidata repertae:Nadia Boulanger: imagoNadia Boulanger: imago
*Nativitas*: 16 Septembris 1887; Circumdarium IX Lutetiae  
*Obitus*: 22 Octobris 1979; Circumdarium IX Lutetiae  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Juliette Nadia Boulanger
**Officium**

*Munus*: Clavilista, Organista, Concentus magister, musicographus, musicologus, Praeceptor, praeceptor musicus, musicae theoricus, professor  
*Patronus*: Fontainebleau Schools, Conservatorium Parisiense
**Familia**

*Genitores*: Ernest Boulanger;   

**Memoria**

*Laurae*: Prix de Rome, Grand Officer of the Legion of Honour, Howland Memorial Prize, Order of Saint-Charles, Order of the Crown, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, Commander of the Order of Polonia Restituta, Commandeur des Arts et des Lettres‎  
*Sepultura*: Montmartre Cemetery  

**Nadia Boulanger** (nata 16 Septembris 1887; mortua 22 Octobris 1979) fuit compositrix, dux orchestrae, organista, paedagogica musicae, et musicae profestrix Francica, quae multis compositoribus notissimis saeculi vicensimi praecipuit.

Ab anno fere 1897 musicae apud Conservatorium Parisiense studuit, ubi profestrix ad ultimum docuit.

Nexus externi
-------------

Nadia Boulanger petasum gerit.
Monumentum Nadiae et Liliae Boulanger in Sepulcreto Montis Martyrum Lutetiae situm.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Classical Archives • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Nicolaus Gamaleja
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Gamaleja: imagoNicolaus Gamaleja: imago
*Nativitas*: 5 Februarii 1859, 1859; Odessa  
*Obitus*: 29 Martii 1949, 1949; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: medicus, biologus, virologist, epidemiologist  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Order of the Red Banner of Labour  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Nicolaus Theodori filius Gamaleja** (Russice Николай Фёдорович Гамалея, tr. *Nikolaj Fёdorovič Gamaleja*; Ucrainice Микола Федорович Гамалія, tr. *Mykola Fedorovyč Hamalija*; Odessae natus die 5 [17] Februarii 1859, Moscuae mortuus die 29 Martii 1949) fuit medicus, microbiologus et epidemiologus Ucrainicus Russicus et Sovieticus.

Vita et opera
-------------

Nicolaus Gamaleja, filius praefecti militum dimissi et nepos medici, anno 1880 in Universitate Novae Russiae et anno 1883 in Academia Militari Medica Petropolitana studia sua complevit, postquam Odessae in valetudinario laborare incepit. Anno 1885 Lutetiam venit, ubi in laboratorio Ludovici Pasteur rabie et methodis creandi vaccinorum studebat. Annum post Odessam rediit, in qua urbe cum Elia Mečnikov laboratorium condidit, ubi usum vaccinorum explorabat. Anno 1892 dissertationem de cholera pro gradu doctoris defensit. Annis ab 1899 ad 1908 instituto bacteriologiae Odessae praefuit, contra epidemias pugnans. Ab anno 1912 Petropoli colebat, ubi usque ad annum 1928 fuit praefectus instituti vaccinationis contra variolam (in honorem Ienneri nominati). Incepto methodoque eius, vaccinatio totalis contra variolam anno 1918 Petropoli perfecta est, anno sequenti in tota Russia Sovietica introducta. Ab anno 1930 ad annum 1938 Gamaleja fuit praefectus scientificus Instituti Epidemiologiae et Microbiologiae Centralis Moscuensis (quod nunc in eius honorem vocatur). Ab anno 1938 ad finem vitae suae fuit professor cathedrae microbiologiae Instituti Medici Moscuensis Secundi, et ab anno 1939 fuit praefectus laboratorii Instituti Epidemiologiae et Microbiologiae Academiae Scientiarum Medicarum URSS. Ab anno 1940 socius honoratus Academiae Scientiarum URSS, anno 1943 Praemio Staliniano ornatus, anno 1945 socius ordinarius Academiae Scientiarum Medicarum URSS electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Gamaleja** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Pagina de Nicolao Gamaleja (Hamalija) *Encyclopaediae Ucrainae hodiernae* **(Ucrainice)**
**Gnaeus Claudius Severus Arabianus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus secundo saeculo fuit. Pater eius Gaius Claudius Severus anno 106 ad usque 115 aut diutius legatus primus Augusti pro praetore Arabiae fuit. Fortasse Arabianus eo tempore natus est et idcirco cognomen accepit. Arabianus consul ordinarius anni 146 creatus est et cum Marco Aurelio imperatore de philosophia disputabat. Exstat epistula Marci Cornelii Frontonis ad Arabianum. Filius eius Gnaeus Claudius Severus consul anni 173 creatus est, qui filiam imperatoris Marci Aurelii in matrimonium duxit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. Marcus Aurelius, Meditationes I 14
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 3, c. 21
3. ↑  Anthony Birley, Hadrian, Londonii 1998, p. 171

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Titus Aelius Hadrianus Antoninus Augustus Pius IV et Marcus Aurelius Caesar II**  |  **Consul** 146cumSexto Erucio Claro | Successores: **Gaius Prastina Messalinus et Lucius Annius Largus**  |
Vena asbesti in lapide
*Vide etiam paginam discretivam:* Asbestus (discretiva)

**Asbestus** (Graece ἄσβεστος, *inextinguibilis*), interdum **linum montanum**, est nomen commune nonnullorum mineralium silicatorum, quae naturaliter fibras tenues et lentas formant. Has fibras ab antiquitate cum lino miscebant et textile faciebant; textile tale in igne positum lino perusto integra manet, undo et nomen mineralis. Saeculo XX etiam ad multas res producendas asbestus usurpabatur, sed probatum est, ut cancri causa asbesti fibrae sunt.

Duo sunt genera asbestorum principalia: asbestus chrysotilus, hydrosilicatum magnesii (3MgO•2SiO2•2H2O) et asbestus amphibolus, hydrosilicatum complexum.

Textile asbestinum.

Notae
-----

1. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *aсбест*. Cf. ordinationem Linnaeanam.

Fontes antiqui
--------------

* Plinii *Hist. nat.* XXXVII 10, 54
* Solinus, 7
* Augustini *De civitate Dei* XXI 7

Nexus externi
-------------

* Asbestus (*Encyclopaedia Canadensis*) **(Anglice)**
* Asbestus (*Encyclopaedia Russica magna*) **(Russice)**
* Asbestus (*Encyclopaedia Norvegica*) **(Norvegice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Isidorus (nomen)

Cuneus aëneus ad signa sancti Isidori Chii producenda, peregrinatoribus saec. fere VI data. Videntur miles martyr, navism (cuius protector est), puteus in sacrarium conversus ΙΣ ΧΡ / + Ο ΑΓΙΟΣ ΗΣΙΔΩΡΟΣ / ΔΕΧ ΕΥΛΟΓΙ "Iesus Christus. Sanctus Isidorus. Benedictionem cape" (Museum Artium Walters Baltimorae acc. no. 54.230)
**Isidorus Chius**, ita propter martyrium in insula Chio nuncupatus, fuerit miles Romanus, origine Alexandrinus, qui Christianitatem confessus anno fere 251 supplicium ultimum subivit. Corpus eius iactum est in puteum qui postea in sacrarium salutiferum conversus est. Reliquia eius olim in eadem insula servata anno 1125 Venetiis in sacello Basilicae Sancti Marci deposita sunt.

Isidorus sanctus et martyr die 14 Maii celebratur Chiumque, Venetias, naves protegere reputatur. Dicitur lacrimas Isidori, dum supplicium passus est, arborem lentiscum mastichophorum (nomine botanico *Pistacia lentiscus* var. *Chia*) primum generavisse qui in hac insula neque alibi gignitur.

Notae
-----

1. ↑  Hieronymus Giustiniani, *Istoria di Scio* (1586) lib. iii [P. P. Argenti, *Hieronimo Giustiniani's History of Chios* (1943) p. 81]

Bibliographia
-------------

* Reinhard Tenberg, "Isidoros von Chios" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 2 (Hammonae, 1990. ISBN 3-88309-032-8) , columnae 1379–1380 **(Theodisce)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Nadiya
Res apud Vicidata repertae:Nadiya: imagoNadiya: imago
*Nativitas*: 19 Iunii 1973; Turones  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: cantor, athletics competitor  

Nadiya canit.
**Nadiya** (nata *Nadia Zighem* Turoni die 19 Iunii 1973) est cantrix, quae operibus variis innotuit, inter quae singuli disci, praesertim "Tous ces mots," "Roc," "Amies ennemies," "Et c’est parti," et "Parle-moi."

Eius familiae patria Algeria est. Secunda filia ex sex infantibus est. Turonum urbem natalem reliquit ut Lutetiae vivaret.? Athleta etiam est. Cum annos 15 habuit, in Francia cursu metrum 800 victoriam tulit. Unum filium sex annorum habet, quem ipsa educat, cuius nomen est Yanis. Cottidie ab prima luce surget, ut filium suum curat, et semper animo forti est. Etiam se videre in televisione non amat; durissima cum sese est. Ex coloribus, viridem, ruborem et album mavult.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nadiyam** spectant. |

* Situs proprius, www.nadiamusic.com
Tabula memorialis Nersis Lampronensis anni 1195
**Palaeographia Armenia** est pars palaeographiae quae mutationes historicas formarum litterarum Armeniarum investigat.

Alphabetum Armenium anno 406 in urbibus Edessa et Samosatis a monacho erudito Mesrobe Mastosio creatum est. Sicut in aliis abecedariis, formae litterarum nonnullas mutationes pertulerunt. Quattuor genera principalia alphabeti Armenii Medii Aevi fuerunt *erkat’agir*, *bolorgir*, *notrgir*, ac *šġagir*, ex quibus primum litteras maiusculas, et tria alia minusculas habet. Etiam intra singula genera variae litterarum formae reperiuntur.

De antiquissimis litterarum Armeniarum monumentis
-------------------------------------------------

In investigatione progressionis alphabeti Armenii maximi momenti sunt prima monumenta scripta quae conservantur. Antiquissimum exemplum scripti lapidarii est inscriptio domini Saake Kamsarakan in ecclesia Tekorensi inscripta non post annum 490, hoc est, quinquaginta annis vel paucioribus post mortem Mastosii.

De progressione scripturae Armeniae
-----------------------------------

Quamquam chirographa Masropii non exstant, plurimi eruditi ducent litteras ab eo inventas similes fuisse formae quae nunc *erkat’agir Mesropianus* appellatur.[1] Haec enim scriptura maiuscula, recta rotundaque, in primis inscriptionibus reperitur. Ex hoc *erkat’agir* principali erkat’agir rectilineus ac variae formae maiusculae ortae esse creduntur. Postea haec scriptura in *bologrir*, deinde in *notrgir* et *šġagir* commutata est, quarum gradús intermedii in chirographis conservantur. V. Calzolari et M. Stone putant principalem *erkat’agir* formam cursiviorem fuisse, sicut litterae Graecae et Syriae illius temporis. Aegre fieri potest ut Mastosius discipulique sui, multis annibus Biblia convertentes, onerosá formá *erkat’agir* uterentur.

Notae
-----

1. ↑  Valentina Calzolari, Michael E. Stone, 2014, p. 14

Bibliographia
-------------

* Э. Г. Туманян. Армянское письмо // Лингвистический энциклопедический словарь. — М.: Советская энциклопедия, 1990.
* Calzolari, Valentina et Michael E. Stone. *Armenian Philology in the Modern Era: From Manuscript to Digital Text*. BRILL, 2014.
* Johann Joachim Schröder. *Thesaurus linguae Armenicae, antiquae et hodiernae*. — Amsterdam, 1711.
*Vide etiam paginam discretivam:* Novum Forum (discretiva)


Wikidata Ennia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°19′4″N 11°16′24″E  
*Numerus incolarum*: 5 278  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bauzanensis  

**Geographia**

*Superficies*: 23.57 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Caldarium, Curtaccia, Montana, Salurnum, Curtina, Margredum, Terminium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Rheinfelden  

**Tabula aut despectus**

Ennia: situsEnnia: situs
Ennia
**Ennia** (-ae, *f.*) seu **Innia** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Burgum Novum de Egna*, *Novum Forum*; olim *Mansio Endidae*) (Italiane: *Egna*; Theodisce: *Neumarkt*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (*Alta Athesia/Tirolis Meridionalis*) situm. Incolae *Ennienses* appellantur

Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Ultrae Athesis-Athesiae Imae, cuius caput est.

Ennia Municipium Mercatum vel Burgata est.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Sermones
--------

| Anno | Italiane | Germanice | Dolomianice |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | 36,89 % | 62,70% | 00,42% |

Nexus interni
-------------

* Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis (*regio*),
* Provincia Libera Bauzanensis seu Alta Athesia/Tirolis Meridionalis (*provincia* ac *terra*),
* Communitas Comprehensorialis Ultrae Athesis-Athesiae Imae (*communitas comprehensorialis*),
* Bauzanum (*urbs*),
* Municipium Mercatum vel Burgata,
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Enniam** spectant (Neumarkt (Italy), Neumarkt, South Tyrol). |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Bauzanensi.Collocatio finium municipii in Provincia Bauzanensi.
* Municipia Communitatis Comprehensorialis.Municipia Communitatis Comprehensorialis.

Notae
-----

1. ↑  Clerus et Dioecesis Tridentina exeunte anno 1826
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Clerus et Dioecesis Tridentina exeunte anno 1826
4. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
5. ↑  Clerus et Dioecesis Tridentina exeunte anno 1826
6. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Regio linguae Saxonicae antiquae (viridis).
**Lingua Saxonica antiqua** temporibus antiquis dicebatur in septentrionali parte Germaniae. Linguis Cimbrorum et Teutonorum similis erat. 

Post extinctionem Imperii Romani Angli et Saxones Britanniam invasuerunt. Hic lingua Saxonica in Linguam Anglosaxonicam mutua est. Lingua Saxonica ergo mater linguae Anglicae et linguae Saxonicae modernae constat.

Tantum pauca linguae Saxonicae antiquae monumenta exstant: Aliqua vota baptismalia, quae Saxonibus Carolo Magno iussu profitenda erant, Genesis Saxonica antiqua, cuius tantum fragmenta exstant, et imprimis Heliand, opus epicum, quod vitam Iesu Christi Germanicas heroum fabulas sequens narrat. Reliqui fontes rari plerumque sunt versiones ex lingua Latina et ideo verbis terminati.

Praeterea litterae plerumque non a Saxonibus, sed a Francis aut Bavariis conscriptae sunt, qui forsitan linguae Saxonicae non satis gnari erant.

Nexus interni
-------------

* Lingua Anglica Antiqua

Linguae Germanicae

|  |  |
| --- | --- |
| Maiores linguae novissimae | Batava Capitensis · Danica · Batava · Anglica · Theodisca · Norvegica · Suecica · Iudaeogermanica |
| Minores linguae novissimae | Faeroensis · Frisica · Islandica · Luxemburgica |
| Extinctae linguae | Anglosaxonica · Burgundica · Crimaeo-Gothica · Francica · Gutnica antiqua · Gothica · Langobarda · Nordica antiqua · Noroena · Protonordica · Saxonica antiqua · Vandalica |
| Regionaliter recognitae linguae Germanicae | Bavarica · Limburgica · Saxonica · Saterlandiofrisiana v. Septentriofrisiana · Germano-Scotica · Ulsterica |
Wikidata Nadymus
Res apud Vicidata repertae:Nadymus: insigneNadymus: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 65°32′0″N 72°31′0″E  
*Numerus incolarum*: 44 940  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q20659083  

**Geographia**

*Superficies*: 307 chiliometrum quadratum  

**Nadymus** (Russice *Надым*) est urbs in districtu autonomo Iamalo-Nenetico regionis Tumenensis Russiae ad Circulum Arcticum sita. In ripa laeva fluminis eiusdem nominis stat. Incolarum circa 45 milia anno 2020 habet.

Historia
--------

Colonia ad Nadymum flumen etiam saeculis XVI et XVII exsistebat. Nunc reliquiae eius locus archaeologicus *Castellum Nadymense* sunt, 60 chm ab urbe hodierno et 32 chm ab ostio Nadymi fluminis. In ripa dextra Nadymi fluminis initio saeculi XX mercatus, ubi nunc *Nadymus Priscus* colonia sita est. Ferrivia Transpolaris(ru) anno 1952 trans Nadymum constructa erat, sed post annum 1953 deserta est. Anno 1957, cum cubile gasii naturalis *Medvež'e* elaborari incipiebat, Nadymus hodiernus aedificari incipit. In numerum urbium anno 1972 inclusus est. 

Pantopolii aedificium in media parte Nadymi anno 2008

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Georgius Gmelin, *Flora Sibirica sive historia plantarum Sibiriae*, tomus I. Petropoli, 1747, p. XXXVI. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  *Надымское городище*.
3. ↑  *Старый Надым*.
4. ↑  Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *petrolífero, yacimiento* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 822. ISBN 9789509771345 [PDF]
5. ↑  Scilicet *Ursinum*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nadymum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 65°32′0″N 72°31′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
**Isidorus Characenus** fuit geographus Graecus, qui fortasse saeculo 1 a.C.n. floruit atque de quo fere nihil praeter hoc certissime novimus, ei nomen Isidorum fuisse eumque geographicum opus *Parthicas stationes* scripsisse.

Studia geographiae
------------------

In Plinii "*Naturalis Historiae*" libro secundo[1] Isidorus scribitur orbem terrarum (ab India usque ad Gades) 9818 milia passuum longum putavisse.

In eodem Plinii opere Isidorus fertur etiam aliquarum in Mediterraneo Orientali mari insularum circuitum computavisse. E quibus insulis, Cypri circuitum 375 milia passuum[2], Rhodi 103 milia passuum[3], Sami 100 milia passuum[4], Chii 134 milia passuum[5], Lesbi 168 milia passuum[6] longum esse.

Notae
-----

1. ↑  Plinius, *Naturalis Historia,* II, 112
2. ↑  Plinius, *Naturalis Historia*, V, 35
3. ↑  Plinius, *Naturalis Historia*, V, 36
4. ↑  Plinius, *Naturalis Historia*, V, 37
5. ↑  Plinius, *Naturalis Historia,* V, 38
6. ↑  Plinius, *Naturalis Historia,* V, 39

Bibliographia
-------------

* "Isidorus. 3. Of Charax" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)
**Gnaeus Cornelius L.f. Lentulus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 184 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater Lucius Cornelius L.f. Lentulus Caudinus (consul anni 237 a.C.n.) erat, frater eius Lucius Cornelius L.f. Lentulus anno 199 a.C.n. consulatum administravit.

Cursus honorum
--------------

Anno 217 a.C.n. augur factus est et ad mortem mansit. Anno 217 tribunus militum Proelio Cannensi interfuit. Anno 212 quaestor in Lucania erat, anno 205 una cum fratre Lucio aedilis erat et anno 201 una cum Publio Aelio Q.f. Paeto consul electus classi apud Siciliam praefuit, cum Publius Cornelius Scipio bellum in Africa victor finiret. Anno 199 Lentulus *triumvir coloniae deducendae* in Narnia inter Secundum Bellum Punicum a Romanis deleta erat. Anno 199 proconsul Hispaniae erat. Anno 195/194 legatus cum aliis a senatu in Graeciam missus est. Anno 184 a.C.n. mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 32] C. Lentulus, L" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 173.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXX 40-44
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXX 40,7-15
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXI 50

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Claudius P.f. Nero et Marcus Servilius C.f. Pulex Geminus**  |  **Consul** 201 a.C.n.cumPublio Aelio Q.f. Paeto | Successores: **Publius Sulpicius Ser.f. Galba Maximus II et Gaius Aurelius C.f. Cotta**  |
Dubliners
***Dubliners*** (Latine *Dublinenses*) est collectio fabularum ab Iacobo Joyce, auctore Hibernico, Anglice scripta. Quindecim constat fabulis, quarum quisque de Eblanensibus quibusdam personis ficticiis earumque gestis narrat. Opus primum anno 1914 a Grant Richards Londinii editum est.

Fabulae
-------

Fabularum quisque aliis remotis suam habet rationem, personas resque gestas proprias narrans, itaque argumentum unum omnibus commune inveniri nequit. Tamen videtur fabulas nonnullas eventa haud gravia, saepe cottidiana, narrare, alias autem tristia, omnes vero animum habitumque hominum nitidis verbis perscrutari. Solitudo, frustratio, curae vitae quidem multum operi adsunt. Notatum est fabulis prioribus pueros personas principes habere, ulterioribus autem vetustiores: etenim Iacobo Joyce magni momenti sunt tres aetates vitae, quae secundum eum sunt pueritia, adulescentia, aetas adulta. 

Hic index fabularum:

1. The Sisters
2. An Encounter
3. Araby
4. Eveline
5. After the Race
6. Two Gallants
7. The Boarding House
8. A Little Cloud
9. Counterparts
10. Clay
11. A Painful Case
12. Ivy Day in the Committee Room
13. A Mother
14. Grace
15. The Dead

Nexus interni
-------------

* Antonius Burgess
* Litterae Hiberno-Anglicae

Bibliographia
-------------

* Benstock, Bernard. 1994. *Narrative Con/Texts in Dubliners.* Urbanae: University of Illinois Press. doi:978-0-252-02059-9. ISBN 978-0-252-02059-9.
* Bloom, Harold. 1988. *James Joyce's Dubliners.* Novi Eboraci: Chelsea House]. doi:978-1-55546-019-8. ISBN 978-1-55546-019-8.
* Burgess, Anthony. 1965. *Here Comes Everybody: An Introduction to James Joyce for the Ordinary Reader.*
* Burgess, Anthony. 1973. *Joysprick: An Introduction to the Language of James Joyce.*
* Ellmann, Richard. 1959. *James Joyce.* Oxoniae: Oxford University Press.
* Norris, Margot, ed. 2006. *Dubliners: Authoritative Text, Contexts, Criticism.* Novi Eboraci: Norton. ISBN 0-393-97851-6. doi:0-393-97851-6.

Nexus externi
-------------

* De *Dubliners* apud *Spark Notes.*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Glycogeni structura: Catenae glycogenorum nucleum enzymi glycogenini cingunt.
**Glycogenum** est polymerum permultis ex moleculis glucosi compositum et horreum principale energiae corporis in hominibus et ceteris vertebratis. 

Unitates glucosi catenas per vincula alpha(1-4), at ramulos per vincula alpha(1-6) octoni duodeni formant. Abundat iecur glycogeno, minus musculi corporis. Generatio glycogeni metabolica *glycogenogenesis*, dissolutio *glycogenolysis* vocitantur.

Iuxta metabolismum glycogeni diversi morbi noti sunt.

Glycogeni structura
-------------------

Glycogenum est polymerum magnum cum catenis ramificatis. Unitas basalis est molecula glucosi, saccharidum ex sex atomis carbonii compositum (C  
6H  
12O  
6).

* Formula structuralis et D-glucosi et L-glucosi.Formula structuralis et D-glucosi et L-glucosi.
* D-Glucosum conformatio naturalis est.D-Glucosum conformatio naturalis est.
* D-glucosum α-D-glucopyranosum formans. C1 in cormatione alpha (O deorsum)D-glucosum α-D-glucopyranosum formans. C1 in cormatione alpha (O deorsum)
* Catena glucosorum per vincula α(1-4)Catena glucosorum per vincula α(1-4)

Mala metabolismi glycogeni
--------------------------

### Glycogenoses

Glycogenoses sunt mala in parte genetica metabolismi glycogeni. Et glycogenogenesis et glycogenolysis affici possunt. In parte symptomata hypoglycaemia, hepatomegalia, hyperlipidaemia observantur.

Notae
-----

1. ↑  Pelletier J. Bellot G. Pouysségur J. Mazure N. M. (Nov 2013). "Biochemical titration of glycogen in vitro". *Journal of visualized experiments* (81): e50465

Nexus interni
-------------

* Amylum
* Acidum adipatum

Nexus externi
-------------

* *US National Library of Medicine*: Inscriptio verbi glycogeni **(Anglice)**
* *Oregonstate.edu* de glycogeno **(Anglice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Iseus (discretiva)


Wikidata Iseum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°39′31″N 10°3′13″E  
*Numerus incolarum*: 9 168  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Brixiana  

**Geographia**

*Superficies*: 28.42 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Adrum, Curtis Franca, Mons Insula, Monticellum (Provincia Brixiana), Pollavenum, Provallium, Sulzanum, Tabernula, Paraticum, Praedium, Sarnicum, Capriolum  

**Tabula aut despectus**

Iseum: situsIseum: situs
Despectus in Iseum
**Iseum** (-i, *n.*) (etiam *Iseus*, *Isaeum*, *Yseum*, *Sebum*) (Italiane: *Iseo*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 9 160 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Brixiana situm. Incolae *Iseani* (in antiquo: *Sebini*) appellantur.

Geographia
----------

Municipium in Pago Sebino Brixiano Inferiori apud Sebinum lacum et in Francia Curta historica ac geographica terra Italiae situm.

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* *Bosine*
* *Clusanae*
* *Covelo*
* *Cremignane*
* *Pilzone*

Municipia finitima
------------------

* Adrum
* Curtis Franca
* Mons Insula
* Monticellum
* Paraticum
* Polavenum
* Predorium (BG)
* Provallium
* Sarnicum (BG)
* Sulzanum
* Tabernula Bergomensium (BG)

Nexus interni
-------------

* Francia Curta
* Pagus Sebinus Brixianus Inferioris
* Brixia
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iseum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Brixiana.Collocatio finium municipii in Provincia Brixiana.
* Charta Franciae Curtae.Charta Franciae Curtae.
* Collocatio Franciae Curtae in Provincia Brixiana.Collocatio Franciae Curtae in Provincia Brixiana.

Notae
-----

1. ↑  BRIXIA SACRA - MEMORIE STORICHE DELLA DIOCESI DI BRESCIA - III. FRANCIACORTA, SEBINO E BASSA OCCIDENTALE
2. ↑  Thesaurus antiquitatum et historiarum Italiae ...: regionis Transpadanae et Alpibus Vicinae ... (Google eBook) - Joannes Georgius Graevius, Peter Burmann, excudit Petrus Vander Aa, 1722 - 6 pagine
3. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
Wikidata Ishmael Kalsakau
Res apud Vicidata repertae:Ishmael Kalsakau: imagoIshmael Kalsakau: imago
*Patria*: Vanuatu  

**Officium**

*Officium*: Member of the Parliament of Vanuatu, Deputy Prime Minister, Minister of Internal Affairs, Prime Minister of Vanuatu  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Union of Moderate Parties  

**Ishmael Kalsakau**, insulae Ifira prope Portum Vilam nativus, est advocatus et politicus Vanuatus. A die 4 Novembris 2022 primus minister Vanuatuensis meret.

Collegium Malapoa frequentavit. Procurator generalis Vanuatus die 10 Maii 2014 factus est. Parlamento mox dissoluto, ex officio suo praesidi Balduino Lonsdale advocatus merebat; ita celebrior factus se candidatus proposuit legatusque parlamento Vanuatuensi pro urbe Portu Vila electus est. Anno 2016, rursus electus, dux contrarius factus est, primo ministro Carolo Salwai; sed anno 2020, Salwai malo successu contendente, Roberto Loughman primo ministro facto, Ishmael Kalsakau primus minister vicarius ministerque a rebus internis fit.

Filius est Georgii Kalsakau qui, primus omnium, primus minister Novae-Ebudaensis fuit ab anno 1957 usque in 1958 sub condominio Franciae Britanniaeque. Frater Matoi princeps insulae Ifira meret. Fratres Joshua et Ephraim eodem tempore quo Ishmael legati sunt parlamento Vanuatuense ab anno 2016.

Notae
-----

1. 1 2 3  Lewis et Bule (2022)
2. ↑  Asia Pacific Report (2016)

Nexus externi
-------------

* "Three Kalsakau brothers make Vanuatu political history – all elected" (25 Ianuarii 2016) apud *Asia Pacific Report*
* Lydia Lewis, Hilaire Bule, "Ishmael Kalsakau elected Vanuatu PM" (7 Novembris 2022) apud *RNZ*
* Kiery Manassah, "Alatoi Ishmael Kalsakau’s opportunity to write his own story" (11 Novembris 2022) apud *DevPolicy Blog*
* Françoise Tromeur, "Le Vanuatu a un nouveau Premier ministre, Ishmael Kalsakau" (5 Novembris 2022) apud *FranceTVInfo*

Primi ministri Vanuatus

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gualterus Lini • Donaldus Kalpokas • Maximus Carlot Korman • Sergius Vohor • Maximus Carlot Korman • Sergius Vohor • Donaldus Kalpokas • Baracus Sopé • Eduardus Natapei • Sergius Vohor • Ham Lini • Eduardus Natapei • Sergius Vohor • Eduardus Natapei • Sato Kilman • Moana Carcasses Kalosil • Iosephus Natuman • Sato Kilman • Carolus Salwai • Robertus Loughman • Ishmael Kalsakau
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Vanuatus • Ministri rerum externarum Vanuatuenses |
|  |
Wikidata Akishino Kiko
Res apud Vicidata repertae:Akishino Kiko: imagoAkishino Kiko: imago
*Nativitas*: 11 Septembris 1966; Shizuoka  
*Patria*: Iaponia  
*Nomen nativum*: Kiko Kawashima
**Officium**

*Officium*: Crown Princess of Japan  
*Munus*: nobilis  

**Consociatio**

*Religio*: Sintoismus
**Familia**

*Genitores*: Kawashima Tatsuhiko;   
*Coniunx*: Fumihito  
*Proles*: Mako Komuro, Princess Kako of Akishino, Hisahitus  
*Familia*: Domus imperatoriae Iaponiae
**Memoria**

*Laurae*: Order of the Precious Crown, 1st Class, Dame Grand Cross of the Order of Isabella the Catholic, Grand Cross of the Order of the Crown, Order of the Gold Lion of the House of Nassau, Grand Cross of the Order of the Sun of Peru‎, Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross, Grand Cross of the Order of Adolphe of Nassau  

**Insignia heraldica**

Akishino Kiko: insigneAkishino Kiko: insigne
Principissa Kiko anno 2009.
Insignia Akisino-no-miya.
**Kiko Principissa Akishino**, nata die 11 Septembris 1966, est uxor Fumihito Principis Akishino, et in Anglice Theodisceque volubilisque.  Universitas Ochanomizu ei Martio 2013 Ph.D. in psychologiae concessit. Principissa ex osteoporosi carpalis tunnelis syndroma laborat. Callida interpres linguae gesticulatoriae Iaponica est.

Notae
-----

1. 1 2  "Tokyo Journal; She's Shy and Not So Shy, Japan's Princess Bride". The New York Times
2. 1 2  "Japanese Prince Plans To Marry A Commoner". *Chicago Tribune*. September 1989.
**Akim** (Cazachice; әкім, Russice Chirgisiceque; аким) localis gubernationis dux in Cazachia et in Chirgisia est.

Definitiones
------------

### Cazachia

In Cazachia, acimus (demarchus) est dux acimatus; scilicet gubernationis municipalis, districtus aut provincialis et ut praesidialis repraesentans meret.

Provinciarum urbiumque acimi muneri a Praeside designantur, Primo Ministro monente.

Aliarum administrativarum territorialiumque unitatum acimi muneri secundum ordinem a Praeside definitum designantur aut eliguntur. Praeses quoque acimos e munere dimittere potest. Acimorum potestates in provinciis, respublicanis urbibus et capite desinunt cum introduceretur in munere novus reipublicae praeses. Sic, acimi officia explere pergunt antequam correpondens acimus a Cazachiae praeside designetur.

### Chirgisia

In Chirgisia acimus acimatus (qui est division administrativa regionalis civitatis) dux est.

Nexus externi
-------------

* Index ducum (Akim) provinciarum Rei publicae Kazakhstan
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Akihiro Ienaga
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 13 Iunii 1986; Hyogo Prefecture  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Akihiro Ienaga** (Iaponice 家長 昭博, *Ienaga Akihiro*, natus in *Hyogo* die 13 Iunii 1986) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2007 - 2011) lusor fuit. Akihiro Ienaga inter alia cum turmis *Gamba Osaka*, *Oita Trinita* et *Mallorca* lusit. Nunc ad gregem *Omiya Ardija* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 2004-2007; Gamba Osaka
* 2008-2009; Oita Trinita
* 2010; Cerezo Osaka
* 2011-2013; Mallorca
* 2012; →Ulsan Hyundai
* 2012-2013; Gamba Osaka
* 2014-; Omiya Ardija

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database