recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Lucius Furius Sp.f. Camillus** vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Lucii avunculus Lucius Furius M.f. Camillus, consul anni 349 a.C.n. avus ille clarus Marcus Furius Camillus erat; patris nomen Spurius fuit.

Cursus honorum
--------------

Furius anno 338 a.C.n. primum consul creatus est, una cum Gaio Maenio. Hoc anno bellum Latinorum continuatum est: Maenius eos ad flumen Asturam vicit, Furius apud Pedum. Bellum nunc feliciter finitum est et Latini, i.e. Aricia, Nomentum, Pedum, Lanuvium civitatem Romanam acceperunt. Furius ex Pedanis et Tiburtinis triumphavit, statua ei ex decreto senatus in foro erecta est.

Anno 325 consul II fuit, eius collega Decimo Iunio Bruto Scaeva. Furius contra Samnites milites duxit, Brutus autem bellum Vestinis intulit eorumque agros oppidaque populavit. Furius autem mox morbo affectus est. Itaque bello Samnitium dictatorem Lucium Papirium Cursorem nominavit.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VIII 13-14
2. ↑  op.cit. VIII 29 seq.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Aemilius Mamercinus et Quintus Publilius Q.f. Philo**  |  **Consul** 338 a.C.n.cumGaio Maenio | Successores: **Gaius Sulpicius Ser.f. Longus et Publius Aelius Paetus)**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Poetelius C.f. Q.n. Libo Visolus et Lucius Papirius Cursor**  |  **Consul** 325 a.C.n.cumDecimo Iunio Bruto Scaeva | Successores: **dictator: Lucius Papirius Cursor (magister equitum: Quintus Fabius Maximus Rullianus)**  |
**Proculus Verginius Tricostus Rutilus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Opiter Verginius Tricostus consul anni 502, filii Titus Verginius Opet.f. Tricostus Rutilus, qui anno 479 consulatum gessit, Aulus Verginius Tricostus Rutilus (consul 476 a.C.n.) atque Proculus Verginius Tricostus Rutilus erant.

Cursus honorum
--------------

Verginius anno 486 a.C.n. consul creatus contra legem agrariam collegae Spurii Cassii Vecellini sententiam tulit, ut ager et sociis Latinis et Hernicis tribueretur. Eodem anno et bellum Aquis intulit et eorum agros populabat. Idem consul templum Fortunae Muliebri dedicavit.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Sicinius (Sabinus) et Gaius Aquilius (Tuscus)**  |  **Consul** 486 a.C.n.cumSpurio Cassio Vecellino III | Successores: **Servius Cornelius Maluginensis (Cossus) et Quintus Fabius K.f. Vibulanus**  |

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, II 41, 4-7
2. ↑  Dionysius Halicarnassensis *Ant. Rom*. VIII 68
3. ↑  Dionysius Halicarnessensis VIII 55,5
Wikidata Cereanum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°52′45″N 7°46′29″E  
*Numerus incolarum*: 1 214  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 31.79 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Badalacum, Bajartum, Villa Matuciana, Tabia  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Guisa  

**Tabula aut despectus**

Cereanum: situsCereanum: situs
Cereanum
**Cereanum** (-i, *n.*) (Italiane: *Ceriana*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cereanum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
*Haec pagina de regionali Meli unitate explicat. Si insulam homonymam quaeris, vide Melos.*

Wikidata Melos (regionalis unitas)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 36°35′0″N 24°25′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Aegaeum Australe  

**Forma**

*Area*: 362.547 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Kimolos Municipality, Milos Municipality, Serifos Municipality, Sifnos Municipality
**Vita**

*Incolae*: 11 546, 11 574  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: IN
**Melos** (Neograece: Περιφερειακή Ενότητα Μήλου) est una ex 13 unitatibus regionalibus Graeciae in regione Aegaeo Australi, quae reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) formata est; insulas Cimolum, Melum, Seriphum, Siphnum et nonnullas insulas minores comprehendit, quae usque ad annum 2010 pristinae praefecturae Cycladum attributae erant. Regionalis Meli unitas hos sequentes demos (numeri ut in tabula) continet:

| Numerus in tabula | Demus | Numerus incolarum |
| --- | --- | --- |
| 9 | Cimolos (Κίμωλος) | 838 |
| 11 | Melos (Μήλος) | 4736 |
| 15 | Seriphos (Σέριφος) | 1262 |
| 17 | Siphnos (Σίφνος) | 2574 |
|  | **Summa incolarum** | **9410** |

Notae
-----

1. ↑  Numerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)
Prima pagina dedicationem Dubenio continens.
**Membra Iesu nostri**, plenius **Membra Iesu nostri patientis sanctissima** septem canticorum est collectio a Dieterico Buxtehude directore Theodisco anno 1680 composita.

Opus hoc nobis una tantum editione in Gustavii Dubenii aedibus quem praeter alios dilexit Buxtehudius cuique opus dedicavit conservatum est. Huius operis textus ex versibus e sacra scriptura sumptis additis quidem quibusdam responsis medio aevo confectis constat cui cum sanctus Bernardus Claraevallensis auctor putaretur fuisse rite Dominis Bernardi Orationis Rhythmicae nomen attribuebatur. Carminum hic libellus septem in partibus crucifixi membra corporis ordine commemoravit a pedibus usque ad faciem. Unacuique parti quinque dicatae sunt strophae quae duas in partes autem iterum dividuntur praeter quas ad caput spectent.

Ex his omnibus qui opus illud musicum composuerit tres tantum versus ad membrum venerandum selexit.

Carminum Ordo
-------------

| Nr. | Titel | Scripturae versus |  | Incipit |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ad pedes | Ecce super montes |  | Salve, mundi salutare |
| 2 | Ad genua | Ad ubera portabimini |  | Salve Jesu, rex sanctorum |
| 3 | Ad manus | Quid sunt plagae istae |  | Salve Jesu, pastor bone |
| 4 | Ad latus | Surge amica mea |  | Salve latus salvatoris |
| 5 | Ad pectus | Sicut modo geniti |  | Salve salus mea, deus |
| 6 | Ad cor | Vulnerasti cor meum |  | Summi regis cor aveto |
| 7 | Ad faciem | Illustra faciem tuam |  | Salve, caput cruentatum |

Nexus interni
-------------

* Arnulfus Lovaniensis
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Cthulhui Mythis**.
Si vis, collabora nobiscum apud **Opus:Lovecraft**. |

Depictio Shoggothi
**Shoggothi** (Anglice: *Shoggoth* aut *Shaggoth*) sunt monstra in Lovecraftianis Cthulhui Mythis, creati ut servi ab Antiquioribus. Antiqui primam coloniam in Tellure aedificaverunt 1 000 millionum annorum ante hodiem in Oceano Antarctico et in Tellure ei primo vitam creaverunt et inter creationes erant Shoggothi. Antiqui Shoggothos per telepathiam et hypnosin dominabant. Nihilominus, Shoggothi contra dominos 250 millionum ante hodiem rebellaverunt per saecula, et nunc post bello Antiqui in urbe singula Antarcticae reducti sunt.

Descriptio
----------

Shoggothi descripti sunt in *At the Mountains of Madness* ("Ad Montes Dementiae"), Lovecraft scriptum anno 1936. Shoggothi sunt ut amoebae maximae, res protoplasmicae, plus quam quindecim pedes in longitudine, colore inter viridem et purpuram. Lovecraft eos etiam descripsit ut iridiscentes et possibile erat eis formam corporalis mutare voluntate. 

Quia primo creati sunt Shoggothi ut servi Antiquioribus, isti imitaverunt dominos et praecipue modo satyrico dominorum voces, quae in scriptis Lovecraftianis descriptae sunt ut sonus tibialis 'tekili-li'.

Referentiae in operibus Lovecraftianis
--------------------------------------

* *At the Mountains of Madness*
* *The Shadow Over Innsmouth*
* *The Thing on the Doorstep*

Nexus interni
-------------

* Cthulhui Mythos
* Antiqui (Lovecraft)
* Pnakotica

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  *Call of Cthulhu*, versio Hispanica, 6ª ed.
Wikidata Shivelucz
Res apud Vicidata repertae:
*Altitudo*: 3 283 metrum  
*Locus*: 56°39′13″N 161°21′47″E  
*Civitas*: Russia  
*Typus*: Camtschatca  

**Tabula aut despectus**

Shivelucz: situsShivelucz: situs
**Shivelucz** (Russice *Шивелуч, Šiveluč*) est mons ignifer in orientali Camtschatkae iugo situs. Montium igniferorum Camtschatkae maxime septentrionalis est. Pars circuli ignis Pacifici est. Altitudo montis 3283 metra est.

Shivelucz super Laevam (*Levaja*) flumen
Radices montis diametrum 50 chm habent, nam duo cacumina in ea eminent: Shivelucz Senior exstinctus, cuius caldera diametrum 9 chm habet, et Shivelucz Iunior, saepe erumpens. Declivia usque ad altitudinem circa 750 m silva *Betulae ermanii* et *Pinus pumilae* operit; altius soli campi lavae et cineris patent.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Shivelucz*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°39′13″N 161°21′47″E • *GeoNames* • *Peakbagger* • *Global Volcanism Program* • Большая российская энциклопедия |
Scutella Farnensis, Alexandriae exeunte saec. II facta.
**Camaeus** est toreuma parvum ex gemma, sicut achata, lapide nephritico aut onyche, ac ex concha aut cornu sculptum, quo non solum pectora sed etiam colla et auriculae ornentur. Camaei iam apud antiquos in usu erant, sed a renascentia usque ad saeculum XVIII admodum floruerunt. Ars camaeorum sculpendorum ab Alexandria Ptolemaea originem trahit. Specimen artis Alexandrinae scutella Farnensis est.

Plinius mentionem facit mirae achatae Pyrrhi, Epirotarum regis, in qua novem Musae et Apollo citharam tenens tamquam camaeo insculpta spectari poterant, quamquam non arte sed naturae sponte facta. Alter camaeus apud Posidippum describi videtur.

Quod ad originem *camaei* attinet, *camahatus* in sermone Latino medii aevi dicebatur, nam a Persico *chumahäu* mutuatum esse videtur.

Notae
-----

1. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*. Societas Litterarum Finnicarum, 2006 (s.v. *kamee*).
2. ↑  *Nat.* 37.5-6.
3. ↑  Kosmetatou 2003.

Bibliographia
-------------

* Kosmetatou, Elizabeth (2003) Poseidippos, *Epigr.* 8 AB and early Ptolemaic cameos. *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* 142: 35-42.
**Lucius Furius Medullinus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.

Familia
-------

Filius eius Lucius Furius L.f. Medullinus annis 415 a.C.n. ad usque 391 a.C.n. bis consul et septies tribunus militum consulari potestate fuit.

Cursus honorum
--------------

Furius ter tribunus militum consulari potestate electus est:

Primo anno 432 a.C.n. hunc magistratum una cum Lucio Pinario Mamercino et Spurio Postumio Albo Regillensi administravit. Eo anno vis morbi, qui antea urbem vexaverat, diminuta est et Aequi et Volsci bellum paraverunt, non iam gesserunt[1].

Deinde anno 425 tribunus erat, cum eo Lucius Quinctius L.f. Cincinnatus, Aulus Sempronius Atratinus et Lucius Horatius Barbatus. Tum "*Veientibus annorum viginti indutiae datae et Aequis triennii, cum plurium annorum petissent; et a seditionibus urbanis otium fuit. Annum insequentem neque bello foris neque domi seditione insignem ludi bello uoti celebrem et tribunorum militum apparatu et finitimorum concursu fecere*"[2].

Tum denique anno 420 iterum cum Cincinnato et Sempronio et cum Marco Manlio Vulsone tribunus militum erat. Eo anno tribuni cum tribunis plebis controversiam de agris dividendis habuerunt[3].

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita IV 25
2. ↑  op. cit. IV 35,2
3. ↑  op. cit. IV 44,1-12
Imago ultimae cenae a Leonardo Vincio picta.
In ipsa nocte in qua tradebatur, ad **Ultimam Cenam** congregavit Iesus discipulos suos, ut prophetiae implerentur, ecclesia fundaretur, atque sacerdotium promulgaretur. In hac novissima cena, congregavit discipulos in coenaculo ut coelebraretur Pascha Iudaica. Victima huius coenae sacrificalis, tamen, non fuit agnus qui sacrificatur in memoria exodi, sed Iesus Christus ipse, qui se obtulit die sequente super crucem. A catholicis consideratur tamquam prima Missa.

Ultima Cena in evangelio Matthaei sic narratur:

Vespere autem facto, discumbebat cum Duodecim. Et edentibus illis, dixit: "Amen dico vobis: Unus vestrum me traditurus est." Et contristati valde, coeperunt singuli dicere ei: "Numquid ego sum, Domine?" At ipse respondens ait: "Qui intingit mecum manum in paropside, hic me tradet. Filius quidem hominis vadit, sicut scriptum est de illo; vae autem homini illi, per quem Filius hominis traditur! Bonum erat ei, si natus non fuisset homo ille." Respondens autem Iudas Iscariot, qui tradidit eum, dixit: "Numquid ego sum, Rabbi?" Ait illi: "Tu dixisti."
Cenantibus autem eis, accepit Iesus panem et benedixit ac fregit deditque discipulis et ait: "Accipite, comedite: hoc est corpus meum." Et accipiens calicem, gratias egit et dedit illis dicens: "Bibite ex hoc omnes: hic est enim sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effunditur in remissionem peccatorum. Dico autem vobis: Non bibam amodo de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam vobiscum novum in regno Patris mei." Et hymno dicto, exierunt in montem Oliveti.

Notae
-----

1. ↑  Mat 26:20-30

Bibliographia
-------------

* Gillian Feeley-Harnik, *The Lord's Table: the meaning of food in early Judaism and Christianity* (Vasingtoniae: Smithsonian Institutuion Press, 1994) praecipue cap. 5

De cena a posterioribus recensa
* Andrew Dalby, "The Last Supper menu" in Luciana Romeri, ed. *I gamberi alla tavola del Signore* (2000. *Civis* suppl. 16)
* Joanita Vroom, "The Changing Dining Habits at Christ's Table" in Leslie Brubaker, Kalliroe Linardou, edd. *Eat drink and be merry (Luke 12:19): food and wine in Byzantium* (Aldershot: Ashgate, 2007) pp. 191-222

Nexus interni
-------------

* Eucharistia
* Interrogatio Iohannis
* Passio Domini
* Ultima Cena, Iacobi Bassano tabula picta
* Ultima Cena, Franciabigii tabula picta
* Ultima Cena, Gerardi de Lairesse tabula picta
* Ultima Cena, Andreae Sartii tabula picta
Wikidata Veslingburen
Res apud Vicidata repertae:Veslingburen: insigneVeslingburen: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 54°13′0″N 8°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 465  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Wesselburen
**Gestio**

*Procuratio superior*: Büsum-Wesselburen, Dithmarsia  

**Geographia**

*Superficies*: 5.13 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Veslingburen: situsVeslingburen: situs
Forum et ecclesia
Situs oppidi Veslingburenis
**Veslingburen** oppidum in paludosa parte Dithmarsiae ad septentriones vergentis situm est. Anno 1281. prima Veslingburenis mentio in diplomate facta est. Inde ab anno 1899. oppidum privilegio municipali praeditum est. Incolarum ad tria milia sunt.

De origine et temporibus oppidi
-------------------------------

Veslingburen saeculo 9. aut antea in duobus tumulis maximo hominum labore congestis conditum est (qua de re cf. Plin. *hist.nat.* 16, 2–4), quorum unus, qui medio oppido situs erat, semel atque iterum altior est factus, donec saeculo 12. Veslingburen ad illum viarum forique ordinem excrevit, quem etiamnunc videmus. Ab altissima enim oppidi parte, ubi ad forum ecclesia sita est, viae praecipuae radiorum more extenduntur.
Inde ab anno 1625. coloni Veslingburenses nundinis octavo quoque die mercedes vendiderunt. Anno autem 1736. oppidum paene totum incendio deletum est. Inde ab anno 1883. Veslingburen cum Heida et Buesene oppidis vicinis ferrovia coniunctum est.

De ecclesia Sancto Bartholomaeo dicata
--------------------------------------

Aedificium maximum Veslingburenis pulcherrimumque ecclesia saeculo 12. Sancto Bartholomaeo consecrata est. Cui cum incendium anni 1736. nisi muris quibusdam relictis non pepercisset, ecclesia a Veslingburensibus Iohanne Georgio Schottio architecto annis 1737. et 1738. mira arte renovata est. Schottius enim a barociano genere aedificandi profectus templum perfecit, cuius in ea regione Germaniae nihil esse simile videretur. Quarum aedium turris bulbosa elegantissima trans campos vicinos longe lateque resplendet.

Cives notitia digni
-------------------

* Adolphus Bartels, scriptor Iudaeis infensus
* Fridericus Hebbel, poeta
* Christianus Otho Mohr, ingeniarius stabiliter struendi peritus
* Helena Sander, vestimentorum et medicaminum faciei inventrix
* Maximus Pauly, vir sceleris bellici condemnatus castrisque ad captivos concludendos positis praefectus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wesselburen** spectant. |

* Stadt Wesselburen
* Hebbel Museum in Wesselburen
---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Rosales   
Familia : Ulmaceae   
Genus : *Ulmus*   
Species : ***U. serotina***   
*Ulmus serotina*   
Sarg.  
Synonyma
\**Ulmus divaricata* C. H. Mull.
* *Ulmus multinervosa* C. H. Mull.

***Ulmus serotina*** (Anglice: *September elm*) est Americana *Ulmorum* species, insolita praeter Tennesiam, solum in locis separatis per Illinoesiam, Kentukiam, Arcansiam, Mississippiam, Oclahomam, Alabamam, et Georgiam distributa, praecipue in rupibus calcibus crescens, et secundum rivulos ad locos 400 m altos. Arbor etiam est in Nova Legione Mexici endemica.

Descriptio
----------

Arbor, quae raro 20 m alta crescit, habet coronam rotundam ramis extendentibus ad pendentis. Surculi sunt glabri, maturitate plus suberosi alati, et folia oblonga ad obovata minus quam 8 cm longa ferunt. Flores, apetali, perfecti, a vento pollinati, racemos pendentis gignunt qui Septembri aperiunt, et sic speciem ab *Ulmo crassifolia* suá cognatá distinguunt, cum quá nihilominus ea facile hybridizat. Fructus est samara oblonga ad ellipticam, 10–15 mm longa, apice profunde divisá, quae Novembri maturat.

Pestes et morbi
---------------

Species est ad Hollandicum ulmorum morbum pronissima.

Cultus
------

Antequam Hollandicus ulmorum morbus eruperat, *U. serotina* arbor umbrosa in meridianá suae areae geographicae parte aliquantulum excolebatur. Arbor in solis umidis bene crescit, sed circumiecta anaerobica vel salina non tolerat; frigidum autem aerem ad –30°C (–23F) tolerat. Ea est rarissima in cultu Europaeo arbor, et ut videtur non in Australasiam introducta est. Sunt nullae huius taxi cultivarietates notae, nec in commercio agnoscitur.

Hybridae
--------

* *Ulmus × arkansana*

Accessiones
-----------

America Septentrionalis
* Morton Arboretum. Acc. no. 1039-23.
* U.S. National Arboretum [*nexus deficit*], Vasintoniae CFA. Acc. no. 55431.

Europa
* Regalis Hortus Botanicus Edinburgi, Britanniarum Regni. Acc. no. 20080091, ex semine in locis feris in CFA conlecto
* Regalis Hortus Botanicus, Wakehurst Place, Britanniarum Regni. Acc. no. 2006-143.
* Horti Haroldi Hillier Equitis (*Sir Harold Hillier Gardens*), Britanniarum Regni. Acc. no. 2004.1059, tres arbores parvae, in Tennesiá conlectae, 2004.
* Thenford House arboretum,? Banbury, Britanniarum Regni. Singula haud in medium prolata.
* University of Copenhagen, Botanic Garden, Denmark. Singula haud in medium prolata.

Notae
-----

1. ↑  W. H. Duncan et M. B. Duncan, *Trees of the Southeastern United States* (Atheni Georgiae, 2000), 234–238. ISBN 0-8203-2271-7.
2. ↑  C. A. Todzia, et J. L. Panero (2006), "A new species of Ulmus (Ulmaceae) from southern Mexico and a synopsis of the species in Mexico," *Brittonia* 50(3):346.
3. ↑  
Situs apud efloras.org. Situs apud plants.usda.gov.
4. ↑  W. J. Bean, *Trees and Shrubs Hardy in Great Britain,* ed. 7a (Londinii: Murray, 1981).
**Quintus Servilius Caepio** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 125 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio consul anni 169 a.C.n. erat. Fratres eius Quintus Fabius Maximus Servilianus anno 142 a.C.n. et Gnaeus Servilius Caepio anno 140 consulatu fungebantur. Filius eius Quintus Servilius Caepio anno 106 a.C.n. consulatum administravit.

Cursus honorum
--------------

Anno post fratrem una cum Gaio Laelio consul electus in Hispaniam iit, sed foedus pacis a fratre Quinto Fabio Maximo Serviliano cum duce Lusitanorum Viriatho conventum laesit atque bellum iterum coepit. Praemium proposuit, si quis Viriathum necaret, quod denique anno 139 a.C.n. effectum est. Praemium autem non solvit, sed oppidum Lusitanorum Saguntum expugnavit et Lusitanos suppressit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 11] S. Caepio, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 464.

Notae
-----

1. ↑  Appianus Alexandrinus, *Iberica* 301-303; Titus Livius, *Periochae* LIV

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Servilius Caepio et Quintus Pompeius**  |  **Consul** 140 a.C.n.cumGaio Laelio | Successores: **Gnaeus Calpurnius Piso et Marcus Popillius Laenas**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Vesta (discretiva)

Roma: Templum Vestae in Foro
*sed quae nescieram quorumque errore tenebar*
*cognita sunt nullo praecipiente mihi.*
*dena quater memorant habuisse Parilia Romam,*
*cum flammae custos aede recepta dea est*.
Publius Ovidius Naso, Fasti VI, 255-258
**Vesta** (-ae, *f.*) in mythologia Romana est dea virgo familiae, foci, atque ignis. In mythologia Graeca dea similis est *Hestia*, nam Cicero (De Natura Deorum II, 67) scripsit:

*Nam Vestae nomen a Graecis (ea est enim quae ab illis Hestia dicitur); vis autem eius ad aras et focos pertinet, itaque in ea dea, quod est rerum custos intumarum, omnis et precatio et sacrificatio extrema est*
Ignis sacer Vestae Virginibus Vestalibus sine intermissione alenda erat.

Dies festus Vestae die 9 Iunii celebratus est.

Plura Latine legere si cupis
----------------------------

* Iusti Lipsi *De Vesta et Vestalibus syntagma*, Antverpiae, ex officina Plantiniana apud Ioannem Moretum, 1603. Nova editio 2006 cum commentario et versione Francogallica
* Numa Dionysius Fustel de Coulanges, *Quid Vestae cultus in institutis veterum privatis publicisque valuerit ?* : thesim proponebat Facultati litterarum Parisiensi Fustel de Coulanges, Ambianis, ex Typis T. Jeunet, 1858

Nexus interni
-------------

* Aedes Vestae
**Quintus Servilius Q.f. Fidenas** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus quarti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Servilius anno 382 primo tribunus militum consulari potestate creatus est. Ceteri tribuni Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Papirius Mugillanus, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Spurius Papirius Crassus, Gaius Sulpicius Camerinus erant. Cum Lucius et Spurius Papirii - fortasse fratres fuerunt - contra Velitras milites ducerent, Aemilius et ceteri collegae in urbe manserunt, si Etrusci impetum facerent.

Anno 378 a.C.n. tribunus II fuit atque una cum eo Spurius Furius, Lucius Menenius T.f. Lanatus, Publius Cloelius Siculus, Marcus Horatius atque Lucius Geganius Macerinus. Qui bellum contra Antium et Volscos duxerunt.

Anno 369 tertium tribunus militum fuit. Eo anno collegae Gaius Veturius L.f. Crassus Cicurinus, Aulus Cornelius Cossus, Marcus Cornelius P.f. Maluginensis, Quintus Quinctius Cincinnatus, Marcus Fabius K.f. Ambustus erant. Eo anno acriter domi de legibus Sextiis Liciniis certatum est, qua plebeii ad consulatum admitterentur.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 22
2. ↑  op.cit. VI 32
3. ↑  op.cit. VI 36-37
Canalis ionticus calcii intra membranam cellularem.
**Canales iontici calcii** in physiologia sunt canales iontici cum permeabilitate selectiva iontis calcii. Canales calcii inter tensione pendentes canales calcii et ligando saepti canales calcii distribuuntur. Inhibitores canalium calcii magnum momentum in medicina habent.

Genera canalium calcii
----------------------

### Tensione pendentes canales calcii

 Pagina principalis est: Canalis ionticus calcii tensione pendens 
Inveniuntur genera haec imprimis intra membranas cellularum excitabilium, ut neuronorum, celluarum glialium, musculorum. Membrana potentialis quiescente ienunte canales clausi sunt. Adhuc quinque typi canalium calcii noti sunt: 

* Typi **L** (longus) — in sceletu
* Typi **P** ("Purkinje") — in cerebello
* Typi **N** (neuralis) — in systemata nervoso toto
* Typi **R** (residualis) — in cerebello
* Typi **T** (transiens) — in locis variis

#### Subunitas Alpha

Subunitates alpha designantur *CaV*. 

| Typus | Nomen geni | subunitatis α | Annotatio |
| --- | --- | --- | --- |
| P | *CACNA1A* | *CaV2.1* |  |
| N | *CACNA1B* | *CaV2.2* |  |
| L | *CACNA1C* | *CaV1.2* |  |
| L | *CACNA1D* | *CaV1.3* |  |
| R | *CACNA1E* | *CaV2.3* |  |
| L | *CACNA1F* | *CaV1.4* |  |
| T | *CACNA1G* | *CaV3.1* |  |
| T | *CACNA1H* | *CaV3.2* |  |
| T | *CACNA1I* | *CaV3.3* |  |
| L | *CACNA1S* | *CaV1.1* |  |

### Ligando saepti canales calcii

* IP3 receptorium
* Ryanodini receptorium — in musculis

Inhibitores
-----------

Inhibitores canalium calcii in pressione sanguinis alta (hypertonia) tractanda usi sunt. Exempli sunt: Amlodipinum, Diltiazemum, Verapamilum.

Notae
-----

1. ↑  Striggow F, Ehrlich BE (aug 1996). *Ligand-gated calcium channels inside and out*. **8**. pp. 490-5

Nexus interni
-------------

* Cardiologia
* Synapsis chemica
* Systema ATC: inhibitores canalium calcii
**Lupus Pascheles** (natus Pragae, 11 Maii, 1814 - mortuus ibidem 22 Novembris, 1857) fuit librorum editor Austriacus qui praesertim libellos religiosos edidit.

Fuit filius parentium egentium, qui primitus docendo victum Pragae quaerebat, antequam casu in curriculum quod se notissimum fecit, librarius iniit. Anno 1831 Praga cholera afflicta, imperatum est a Rabbinatu ut in tempore huius cladis preces Rabbini Eliezer Aschkenazi recitarentur, quae invenire tamen, causa paucorum librorum precum Iudaicarum tunc impressorum, plurimis gentibus perdifficile erat, quapropter Pascheles, novos libellos precum, suo sumptu, editos, multos vulgo vendidit. Itaque in 1837 librarium in urbe condidit, unde libros fabularum Iudaicarum, bibliographias Rabbinorum inclytorum et res alias sub titulo "Sippurim" edere incepit, qui late vulgati sunt. Inter contributores ad "Sippurim" fuerunt Leopoldus Weisel, Solomon Kohn, Isaac Jost, Raphael Fuerstenthal, et Saul Kaempf.

Ab 1852 Pascheles quotannis edebat *Illustrirter Israelitischer Volks-Kalender* *(Latine: Fasti Gentis Israelitae Illustrati)* et in 1853 editionem parvam Pentateuchae, Theodisce redditam, edidit.
*Haec pagina genus* Vespertilionem *tractat. Si vespertiliones sensu lato quaeris, vide Chiroptera.*

*Vespertilio murinus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Chiroptera   
Familia : Vespertilionidae   
Subfamilia : Vespertilioninae   
Genus : ***Vespertilio***   
Linnaeus, 1758  
   

***Vespertilio*** est genus Chiropterorum familiae Vespertilionidarum. Huic generi sunt duae species: *Vespertilio murinus*, qui per Eurasiam temperatam habitat, et *Vespertilio sinensis*, qui Asiam orientalem incolat.

### Coitus

Vespertilionibus in zonis temperatis habitantibus coitus habetur circiter aestate exeunti et autumno ineunti. Vespertilionum tropicalium mos est coire per tempus siccum. Post coitum nonnumquam mas quasi balteum Veneris (re vera ridiculam mucosam) derelinquere solet in ore meatus vaginalis ne successu alii mares cum eadem damma coeant eoque ut praecaveatur pro propria paternitate. Apud species quae per hiemem dormiunt mares aliquando solent dammis in statu torporis inire. Vespertiliones feminae variis utuntur rationibus quibus occasionem graviditatis et gestationis regunt ut partus tempore maxime quadret cum copia ciborum et aliis condicionibus oecologicis. Dammae quarundam specierum tempus fecundationis differunt quo semen in meatu reproductivo aliquot menses conditur post coitum, qui autumno tempore accidit sed fecundatio non ante vernum tempus. Aliae species implantationem retardatam exhibent qua ovum brevi post coitum fecundatur sed libere versatur in meatu reproductivo donec condiciones foris iterum faveant partui et curae prolium. Alia ratione et fecundatio et implantatio occurunt, sed explicatio embryonis differtur donec secundae condiciones increbrescant. Per tempus auctus retardati matrix ova fecundata omnibus substantiis vitae necessariis conservat. Hi processus diu continuari possunt propter methodum provectam qua [per patagia] gasium oxygenium pro carbonio dioxydato commutare valet vespertilio. Est quasi animal alis utitur pro pulmonibus.

Bibliographia
-------------

* D.E. Wilson & D.M. Reeder, 2005. *Mammal Species of the World: a Taxonomic and Geographic Reference*. 3a editio. Baltimore, MD: The Johns Hopkins University Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Vespertilionem*** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Canalis (discretiva)


Wikidata Canalis (Italia)
Res apud Vicidata repertae:Canalis (Italia): insigneCanalis (Italia): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°48′0″N 8°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 624  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Cuneensis  

**Geographia**

*Superficies*: 17.87 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castrum Aynaldi, Cisterna, Montata, Mons Acutus Rotarius, Petra Ducia, Fanum Sancti Damiani Astensium, Vicia, Fanum Sancti Stephani Rotariorum  

**Tabula aut despectus**

Canalis (Italia): situsCanalis (Italia): situs
Canalis (Italia)
**Canalis** (-is, *m.*) (alia nomina: *Canales*) (Italiane *Canale*) est Urbs Italiae Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Urbani *Canalenses* appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Nexus interni
-------------

* Cuneum
* Urbes Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis urbis proprius


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Canalem** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑   D.P.R. 27 Iulii anno 2011
Canalis Moscuae prope Demetriopolim
**Canalis Moscuae** vel **nomine Moscuae** (Russice *Канал имени Москвы*) est canalis regionis Moscuensis Russiae maximus. 

Initium canalis in Dubna urbe, cum monumento Lenin

Locus et constructio
--------------------

E Volga flumine in Dubna urbe, ubi receptaculum aquae *Ivan'kovskoje* (quod et *mare Mosquense*) aggere magno formatum est, incipit et in Moscum flumen in circulo septentrio-occidentali Moscuae effluit. Antliis aqua Volgana elevatur, ut partem mediam canalis transiret et Moscum amplificaret. 126 chiliometra longitudinis, 85 metra latitudinis et quinque cum dimidia parte metra altitudinis habet. Novem cataractae canalis sunt et duae etiam in Moscu flumine eidem tempore aedificatae sunt. Decem moles et novem ergasteria hydroelectrica in canale constructa sunt. Per receptacula aquae quinque transit. Sestram flumen transit per aggerem altum, at Iachromam flumen Demetriopoli ita secat, ut pars Iachromae superior in canalem effluat, inferior e tributariis nutriatur et aqua de canale deiecta suppleatur. Klazma flumen in systemate hydrotechnico, cuius partes receptacula aquae Klazmense et Pirogovense, canali coniungitur et rursus disiungitur.

Sestra flumen sub aggere canalem ducente

Historia
--------

Annis ab 1932 ad 1937 aedificabatur. Maxima pars laboris a *Dmitlag* (scilicet Latine *castris Demetriopolitanis*, Gulagiae parte) facta est. Hieme anni 1941 tempore invasionis Germanicae in Moscuam aquae canalis per constructionem apud Sestra flumine in exercitum inimicum deiectae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Usque ad annum 1947 *Канал Москва — Волга*, *canalis inter Moscum flumen et Volgam*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°43′0″N 37°8′0″E, 55°52′19″N 37°27′17″E • 820033 *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **canalem Moscuae** spectant. |

* Situs proprius
Canada Occidentalis, geographice definita.
Edmontonia est maxima urbs capitalis provincialis in Canada Occidentali per multitudinem descripta .
Vineae in Columbia Britannica.
**Canada Occidentalis,** etiam **provinciae occidentales** atque usitatissime **Occidens** tantum appellata, est regio Canadae quae provincias quattuor comprehendit, inter quas Alberta, Columbia Britannica, Manitoba, et Saskatchewan. Culturá, oeconomiá, geographiá, et civilitate, Columbia Britannica ab aliis Canadae Occidentalis partibus distincta est, saepeque litus occidentale et Canada Pacifica appellatur, cum Alberta, Saskatchewan, et Manitoba una digeruntur nomine provinciis campestribus et usitatissime Planities tantum appellantur.

Urbes capitales provinciarum occidentalium, ab occidente ad orientem, sunt Victoria (Columbia Britannica), Edmontonia (Alberta), Regina (Saskatchewan), et Winnipeg (Manitoba). Praeter Winnipeg, quod est maxima urbs Manitobensis, omnes provinciarum occidentalium capita in secunda a maxima regione metropolitana suarum provinciarum propriarum sita sunt.

Nexus interni
-------------

* Calgaria
* Civitates Foederatae Occidentales
* Campi Canadienses
* Ora Occidentalis Civitatum Foederatarum

Notae
-----

1. ↑  "The Canadian Population in 2011: Population Counts and Growth" (PDF). Statistics Canada. February 2012. ISBN 9781100199627

Bibliographia
-------------

* Felske, Lorry W. et Beverly Jean Rasporich. 2004. *Challenging frontiers: the Canadian west.* Calgary: University of Calgary Press. ISBN 1552381404. Google Books.
* Gardner, Matthew. 2008. *Western Canada.* Footprint. ISBN 1906098263. Google Books.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Western Canada** in **Victionario**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Canadam Occidentalem** spectant. |

* *Peel's Prairie Provinces: Sources for Canada and Western Canadian History.*
*Vespertilio murinus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Chiroptera   
Subordo : Vespertilioniformes   
Familia : **Vespertilionidae**   
Gray, 1821  
   
Palaeontologia

56–0 m.a.: Eocaenum inferius > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Subfamiliae\*Vespertilioninae
* Murininae
* Myotinae
* Kerivoulinae

**Vespertilionidae** sunt familia mammalium ordinis Chiropterorum. Huius familia sunt plus quam trecentae species, quae in omni continente praeter Antarcticam habitant. Nomen deducitur a *vespertilione*, nomine generis biologico et nomine antiquo omnium chiropterorum.

Pinacotheca
-----------

* Nyctalus noctula*Nyctalus noctula*
* Myotis ruber*Myotis ruber*
* Plecotus macrobullaris*Plecotus macrobullaris*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vespertilionidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Vespertilionidas"** apud **Vicispecies**. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Universitas Cornelliana
Res apud Vicidata repertae:
studium privatum, studium mercede terrestri sustentum, sun grant institution, universitas inquisitoria, non lucrativa  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 42°26′50″N 76°28′59″W  
*Situs*: Ithaca
**Rectio**

*Nomen officiale*: Cornell University;   
*Locus*: 300 Day Hall, Ithaca, NY, 14853  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Ithaca;
**Populus**

*Lingua*: Anglice
**Origo**

*Conditor*: Ezra Cornell, Andrew Dickson White  
*Inceptio*: 1865  

**Tabula aut despectus**

Universitas Cornelliana: imagoUniversitas Cornelliana: imago
Turris McGrawiana in campo universitario.
**Universitas Cornelliana** (Anglice *Cornell University*) est universitas privata Ithacae in civitate Novo Eboraco Civitatum Foederatarum sita.

Collegia et scholae
-------------------

Universitati sunt multa collegia et scholae: 

* Collegium Agriculturae Scientiaeque Biologicae Novi Eboraci\*
* Collegium Architecturae Explicationis Artiumque
* Collegium Artium Scientiaeque
* Collegium Oecologiae Humanae Novi Eboraci\*
* Collegium Ingeniariorum Novi Eboraci\*
* Schola Administrationis Deversorialis
* Schola Graduati
* Schola Johnson Procurationis
* Schola Negotiationis Industriaeque Novi Eboraci\*
* Schola Legum Iurisprudentiaeque
* Schola Veterinaria Novi Eboraci\*
* Schola Weill Medica (Novum Eboracum Urbs)
* Schola Weill Medica (Qatar)

Loci sancti
-----------

* Templum Zenos
* Capella Sage
* Aula Annabel Taylor

Artes athleticae
----------------

Universitas est socius Foederis Hederani.

Nexus interni
-------------

* Professores Universitatis Cornellianae
* 8250 Cornell

Notae
-----

1. ↑  "Universitas Cornelliana": vide epistulam
2. ↑   Scholae collegiaque denotata \* sunt sub foedere, quo Novum Eboracum pecunias universitate dat ut universitas matriculae pretrium Novi Eboraci civum imminuat.
**Lucius Fulvius Rusticus Gaius Bruttius Praesens** (natus circa annum 119, mortuus post annum 180) senator patricius Romanus erat secundo saeculo. Pater eius Gaius Bruttius Praesens Lucius Fulvius Rusticus, consul anni 139, fuit. Ipse erat legatus Legionis III Gallicae in Syria anno 136, cum pater ibi missus sit. Postea fuit sacerdos et anno 166/167 proconsul Africae. Anno 139, cum pater consul esset, inter patricios adlectus est. Anno 153 consul ordinarius creatus est. Anno 178 Bruttia Crispina, filia Bruttii Commodo imperatori nupsit. In Bello Sarmatico comes Marci Aurelii et Commodi imperatorum fuit. Ibi pugnis multis excellebat. Anno 180 consul ordinarius II factus est. Filius Bruttii Lucius Bruttius Quintius Crispinus anno 187 consul ordinarius electus est.

Notae
-----

1. ↑  Anthony Birley, Hadrian, Londonii 1998, p. 371
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 805

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Manius Acilius Glabrio Gnaeus Cornelius Severus et Marcus Valerius Homullus**  |  **Consul** 153cumAulo Iunio Rufino | Successores: **Lucius Aelius Aurelius Commodus et Titus Sextius Lateranus**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Lucius Aurelius Commodus Augustus II et Publius Martius Verus**  |  **Consul** 180cumSexto Quintilio Condiano | Successores: **Imp. Caesar Marcus Aurelius Commodus Antoninus Augustus III et Lucius Antistius Burrus**  |
Loca salsa et paludes, Lob Noris reliquiae, in photographemate spatiali
**Lob Nor** (Mongolice *Лоп Нуур, Lop Nuur*, quod Latine ***Lop lacus*** est, Uigurice لوپنۇر) est lacus salsus magnus in Turcestania Sinensi, nunc paene exsiccatus. In parte australi et orientali deserti Lop situs erat.

Saeculo X Lob Noris area 14 milia chm2 et saeculo XX tria milia chm2 erat. Tarimus fluvius in eum influebat, qui nunc in paludibus it locis salsis perditur. De lacu quaedam paludes et lacus temporales relictae sunt, qui in occidentem a loco lacus veteris migraverunt.

Ferdinandus de Richthofen(de) annis sexagesimis saeculi XIX et Nicolaus Przewalski anno 1876 Lob Norem explorabant.

Armorum nuclearium Sinensium probamenta anni 1964 et 1967 loco Lob Noris agebantur.

Notae
-----

1. ↑  *Acta horti Petropolitani...*, 1920, p. 6; Leonis Berg  *Fauna Russiae...*, vol. III, pars 2, 1914, p. 640.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°10′0″N 90°35′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
*Vide etiam paginam discretivam:* Pompeius (nomen)

**Quintus Roscius Coelius Murena Silius Decianus Vibullius Pius Iulius Eurycles Herculanus Pompeius Falco** (natus in Sicilia, mortuus post annum 140) senator Romanus secundi saeculi fuit.

Familia
-------

Sosiam Polliam duxit, filiam Quintii Sosii Senecionis, consulis annorum 99 et 107, et ex ea filium Quintum Pompeium Sosium Priscum genuit, consulem ordinarium anni 149.

Cursus honorum
--------------

Pompeius anno 97 tribunus plebis, anno 100 praetor erat, 101/102 legatus inter Bellum Dacicum Primum Legioni V Macedonicae imperavit, postea legatus Augusti pro praetore Lyciae et Pamphyliae et Iudaeae fuit. Anno 108 Consul suffectus una cum Lustrico Bruttiano creatus est. Anno 109 Quindecimvir sacris faciundis creatus et anno 118 legatus Moesia Inferior, anno 122 Britanniae factus est. Hoc tempore Vallum Aelium aedificandum iussit. Ad annum 124 proconsul Asiae erat. Deinde privatus vixit et horticulturae studebat. Anno 140 Marco Aurelio, qui postea imperavit, hortos suos demonstravit. Gaius Plinius Caecilius Secundus litteras ad eum dedit.

Notae
-----

1. ↑  Plinius, ep. I 23; IV 27
Quintus Pompeius Rufus et Lucius Cornelius Sylla, consules anni 88 a.C.n. in denario a communi nepote Quinto Pompeio Rufo circa 55 a.C.n. percusso, cum triumvir monetalis erat.

*Vide etiam paginam discretivam:* Pompeius (nomen)

**Quintus Pompeius Rufus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus 88 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

De gente
--------

Pater vel avus eius Quintus Pompeius anno 141 a.C.n. primus e gente consulatum adeptus est. Filius eius Quintus Corneliam filiam Sullae in matrimonium duxit e quo matrimonio genitus est Quintus Pompeius Rufus, tribunus plebis anno 52 a.C.n. et eius soror Pompeia, quae secunda vel tertia uxor Gai Caesaris inter 67 et 61 a.C.n. fuit (tum repudiata est ob Publii Clodi adulterium). Qui filius anno 88 a.C.n. patre consule fugiente, in ipso Foro a fautoribus Gai Marii et tribuni plebis Sulpicii trucidatus est.

Cursus honorum
--------------

Anno 100 vel 99 a.C.n. Pompeius tribunus plebis frustra nitebatur, ut Quintus Caecilius Metellus Numidicus ex exilio revocaretur. Anno 91 a.C.n. praetor urbanus erat. Contra inimicos Sullae certavit, in tumultis filius eius necatus est. Sullae adfuit in expugnando Romam. Anno 88 una cum Sulla consulatum accepit et successor Gnaei Pompeii Strabonis in Piceno designatus eius copias suscipere debebat. Sed conivente Strabone a militibus ducem mutare nolentibus necatus est.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 6] P. Rufus, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 10 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01480-0) col. 109.

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, *Marius* 35 et *Sylla* 8. Appianus, *Bell. civ.* I.56.
2. ↑  Orosius, *Historiae adversum paganos* V 17,11
3. ↑  Appianus Alexandrinus, *Bella civilia* I 283; Titus Livius, *Periochae* LXXVII

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Pompeius Strabo et Lucius Porcius Cato**  |  **Consul** 88 a.C.n.cumLucio Cornelio Sulla | Successores: **Lucius Cornelius Cinna I et Gnaeus Octavius**  |
**Iohannes Dominicus Fuss** (natus in urbe Düren anno 1782, mortuus Leodii anno 1860) fuit poeta latinus et historicus natione Belga.

Inter meliores poetas Latinos quos Belgica saeculo XIX genuit numeratur. Multo melius latine utebatur quam aliis sermonibus modernis. Primum Parisiis incepit docere ut praeceptor filli comitis Ludovici Maximiliani Rigal, postea factus est professsor et rector Universitatis studiorum Leodiensis

Ille et Iohannes Baptista Camberlyn atque Iacobus Iosephus Deglimes sunt tres huius temporis meliores coaevi poetae in Belgica qui hac de causa Trias Poetica Belgica nuncupari queunt.

Scripta erudita
---------------

* 1812: translatio latina libri Iani Lydi *de magistratibus romanis*.
* 1820: *Antiquitates Romanae*, Leodii, 1820, 1826, 1836. Liber historicus latine scriptus.
* 1855: editio Placentii, *Pugna porcorum*.

Opus poeticum
-------------

Praecipue notus est in Belgica ut magnus poeta latinus

* 1822: *Carmina latina*, Coloniae Agrippinensis, 1822.
* 1837: *Poëmata latina*, Leodii, 1837.

Exemplar carminum
-----------------

Nonnulla carmina poetarum modernorum in latinum vertit. Hic damus translationes quas Iohannes Dominicus Fuss dedit carminis Lamartine "*De Lacu*" atque Goethei "*De rege Thules*".

* **Lacus Alphonsi de Lamartine**:

Sic vocat pulsos nova semper ora,
Noxque non ulli remeanda; vasto
Nulla nos horam retinebit aevi
Anchora ponto!
O lacus, vernis reducem sub auris,
Rupe me solum, en, prope te sedentem;
Non venit caras, ut amabat, undas
Illa revisens.
* **Rex Thules** (e Fausto Goethei):

In Thule rex amavit
Fidus ad tumulum,
Moriens scyphum donavit 
Cui pellex aureum.
Nil carius habebat,
Quovis in epulo,
Udoque hauriebat 
Hunc semper oculo.
Mortisque jam futurus,
Regni urbes numerat,
Heredi nil demturus,
Scyphum sed nulli dat....

Bibliographia
-------------

* Eugenius De Seyn, *Dictionnaire*... *sub verbo*.
* Alphonsus Le Roy, *Biographie Nationale de Belgique*, tomus VII.
* Christophorus Bertiau, *Un "Ancien" dans l'arène des "Modernes" : l'œuvre de Jean-Dominique Fuss, auteur néo-latin (1782-1860)*, 2015 (thesis doctoralis promota apud Universitatem Liberam Bruxellarum promovente Professore Paulo Aron).

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Carmina quaedam latina Iohannis Dominici Fuss
* Jean Dominique Fuss, *Réflexions sur l'usage du latin moderne en poésie et sur le mérite des poètes latins modernes*, Liège, 1829. (De usu linguae latinae modernae in arte poetica).
**Quintus Veranius** (natus circa annum 12, mortuus anno 58) senator Romanus fuit. Pater eius Quintus Veranius fuit, qui anno 20 in iudicio contra Gnaeum Calpurnium Pisonem censuit, Germanicum Caesarem veneno necatum esse.  
 
Veranius iunior fuit IIIvir monetalis, anno 37 quaestor primo Tiberii principis, deinde Caligulae imperatoris. Anno 41 tribunus plebis erat, a senatoribus in castra praetoriana legatus frustra cum collega Broccho missus qui a Claudio posceret ut senatui imperio concederet, anno 42 praetor. Anno 43 a Claudio imperatore in Lyciam et Pamphyliam missus est, ut eam in provinciam redigeret, quod ibi incolae saepe contra reges suos rebellavissent. Ad usque annum 48 primus legatus Augusti pro praetore eius provinciae fuit. Eo anno et augur electus est. Anno 49 consul ordinarius creatus est. Tum curator *aedium sacrarum et operum locorumque publicorum* erat et idcirco ordo equester ei statuam posuit. Anno 57 minister Neronis imperatoris in ludis ab eo datis fuit. Anno 58 Nero eum legatum Britanniae fecit. Sed paulo, postquam provinciam adiit, Veranius mortuus est..  

Veranius duas filias geminas habuit Octavillam et Veraniam Geminam. Verania Lucio Calpurnio Pisone Frugi Liciniano nupsit, quam Galba imperator successorem destinavit. An ei plures liberi sint, nescimus.  

Onasandrus scriptor Graecus opus militare *στρατηγικά* (Strategica) inscriptum ei dedicavit. Hoc opere nonnulla de Veranio novimus.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales*, II 56,4
2. ↑  Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae*, XIX 234-235
3. ↑  Tacitus, *Agricola*, 14. *Annales* XIV.29 ː *successor Veranius, modicis excursibus Silu[r]as populatus, quin ultra bellum proferret, morte prohibitus est, magna, dum vixit, severitatis fama, supremis testamenti verbis ambitionis manifestus: quippe multa in Neronem adulatione addidit subiecturum ei provinciam fuisse, si biennio proximo vixisset*.
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/1, c. 23

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Vitellius et Lucius Vipstanus Poplicola**  |  **Consul** 49cumGaio Pompeio Longo Gallo | Successores: **Gaius Antistius Vetus II et Marcus Suillius Nerullinus**  |