recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Politia ecclesiastica** vel **ecclesiae forma,** est effectiva ecclesiae vel sectae Christianae structura, quae ministerialem ecclesiae structuram et coniunctiones auctoritatis inter ecclesias et congregationes contribuit. Notiones politiae arte coniunguntur cum ecclesiologia, studio doctrinae et theologiae quod organizationem ecclesiasticam attingit.

Historia
--------

Ricardus Hooker.
Res administrationis ecclesiasticae in primis Actus Apostolorum capitulis notis apparent; primum enim factum post ascensionem est electio Matthiae, unius ex apostolorum, loco Iudae Iscariotis substituens. Per saecula, ratio politiae episcopalis crevit.

Per Reformationem ecclesiae, Protestantes arguebant Novum Testamentum structuras mandavisse quae a structura Ecclesiae Catholicae Romanae illius temporis, magnopere discrepabant, atque varia corpora Protestantia ergo variis politiae generibus uti solebant. Hoc tempore, Ricardus Hooker librum *Of the Lawes of Ecclesiastical Politie* ('De legibus politiae ecclesiasticae') ad defendenam politiam Ecclesiae Anglicanae contra Puritanos scripsit. 

Nexus interni
-------------

* Hierarchia Ecclesiae Catholicae

Bibliographia
-------------

* Cragg, Gerald R. 1975. *Freedom and Authority: A Study of English Thought in the Early Seventeenth Century.* Philadelphiae: Westminster Press. ISBN 0664207383.
* Henderson, Ian. 1968. *Power without Glory: A Study in Ecumenical Politics.* Ricmondiae Virginiae: John Knox Press. SSN 5042-1497-2.

Nexus externi
-------------

* Administratio ecclesiae, www.theopedia.com
* Administratio Ecclesiae in Novo Testamento, www.biblicalelders.com
Wikidata Chiva
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Uzbecia  
*Locus*: 41°22′42″N 60°21′50″E  
*Numerus incolarum*: 55 568  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Xiva
**Gestio**

*Procuratio superior*: Xorazm Region  

**Chiva** (Uzbecice *Хива*) est urbs Uzbeciae, Chorasmiae et chanatus Chivae caput. Circa 89 500 incolarum anno 2017 habuit.

*Ichan-Qal’a*, regio Chivae antiqua

Historia
--------

Chiva a Sem Noe filio condita esse dicitur, qui puteum effodit, qui puteus et nunc Chivae mediae monstratur. Chorasmiae civitatis, quae saeculis XVIII et XIX *chanatus Chivae* saepe nuncupabatur, Chiva pars et per multa saecula caput erat.

Notae
-----

1. ↑  Eduardi Regel *Descriptiones plantarum novarum et minus cognitarum...*, pars 8, Petropoli 1881, p. 129.
2. ↑  Ibidem.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°22′42″N 60°21′50″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Chlodovechus III
Res apud Vicidata repertae:Chlodovechus III: imagoChlodovechus III: imago
*Nativitas*: 670; unknown value  
*Obitus*: 676; unknown value  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Chlotarius III;   
*Familia*: Merovingi
**Chlodovechus III** (natus circa annum 670, mortuus ignoto anno) erat rex Francorum annis 675-676. 
Fuit filius regis Chlotarii III, qui Burgundiam et Neustriam regebat, postquam Austrasiam rexerat. Anno 673, cum Chlotarius III mortuus est, eius frater Childericus II, qui iam Austrasiae rex erat successit et totum regnum uno rege iterum conciliavit Ebroino maiore domus resistente, qui alterum fratrem Chlotarii, Theuderico III frustra favebat. Hic tonsus et in monasterium translatus est.
Sed iam anno 675 Childericus II ipse necatus est. In Neustria et Burgundia Ebroinus nunc Chlodovechum III regem proclamavit, cum anno in Austrasia 676 Dagobertus II ex monasterio in Hibernia revocatus iterum coronatus est. Ebroinus autem eo anno cum maiore domus Austrasiae Pippino foedus fecit: Ebroinus regem suum Chlodovechum III in monasterium misit, sed maior domus Neustriae et Burgundiae confirmatus est. Quando autem Chlodovechus mortuus est, nescimus.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica |
Dominus Petrus de Ram, tabula picta a Lamberto Mathieu
**Petrus de Ram**, natus Lovanii die secundo mensis septembris anno 1804 et morte raptus in eadem urbe die 14 mensis maii anno 1865, est canonicus et historicus natione Belga.

Praecipue notus est quia factus est anno 1834 primus *Rector Magnificus*, ut aiunt, Universitatis Catholicae Mechliniensis quae condita est anno 1834 in urbe Mechliniae et postea Universitatis Catholicae Lovaniensis.

Inter socios numeratur *Academiae Regiae Scientiarum, Litterarum Artiumque Belgicae*, professor fuit quoque *Academiae Scientiarum Bavariae*.

Post studia in seminario catholico Mechliniensi, sacerdotio auctus est et receptus in ordinem clerorum anno 1827.

Primum magister fuit, postea archivarius Archidioeceseos Mechlino-Bruxellensis.

Rex Guillelmus Primus Belgicae coadunatae, tunc temporis conabatur potentiam clerorum minuere atque eos regulas mundi moderni docere.

Fuit hostis indefessibilis Protestantismi, contra quem dimicabat libris vitas sanctorum narrantibus.

Tempore seditionis Belgicae, Petrus de Ram conatus est adunare catholicos et liberales ut una dimicarent contra regem Guillelmum I, protestanticum quendam.

Tamen, Belgica libera facta, noluit se rebus politicis dare, maluitque se totum bonis studiis et Universitati Catholicae novae Lovaniensi dare, cuius Rector Magnificus usque ad ultimum flatum fuit.

Nonnulla ex eius scriptis
-------------------------

* *Considérations sur la liberté religieuse, par un Unioniste*, Lovanii, 1830
* *Mémoire sur la part que le clergé de Belgique et spécialement les docteurs de l'Université de Louvain ont prise au concile de Trente*, Bruxellis, 1841
* *Documents relatifs aux troubles du pays de Liége sous les princes-évêques Louis de Bourbon et Jean de Horne, 1455-1505*, Bruxellis, 1844
* *Recherches sur les sépultures des ducs de Brabant à Louvain*, Bruxellis, 1845
* *Recherches sur l'histoire des comtes de Louvain et sur leurs sépultures à Nivelles (976-1095)*, Bruxellis, 1851
* *Hagiographie nationale. Vie des saints et des personnes d'une éminente piété qui ont vécu dans les anciennes provinces belges* (2 vol.), Lovanii, 1864-1868
Wikidata Chmielnicius
Res apud Vicidata repertae:Chmielnicius: insigneChmielnicius: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 49°25′12″N 27°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 274 176  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Хмельницький
**Gestio**

*Praefectus*: Oleksandr Symshyshyn  
*Procuratio superior*: Regio Chmielniciensis  

**Geographia**

*Superficies*: 93.05 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ciechanów, Bor, Modesto, Durostorum, Bălți, Kramfors Municipality, Shijiazhuang, urbs Siauliensis  

**Chmielnicius** (Ucrainice: Хмельницький, tr. *Chmel'nyc'kyj*) est urbs in Ucraina, metropolis regionis Chmielniciensis. Plus quam 260 milia incolarum habet (anno 2011). Urbs, anno 1431 condita, *Proskuriv* (Ucrainice Проскурів) nominabatur antequam anno 1954 in honorem Bohdani Chmielnicii nomen hodiernum accepit.

Urbis filii
-----------

* Michael Bronshtein ingeniarus, musicus, esperantista

Nota
----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°25′12″N 27°0′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chmielnicium** spectant (Khmelnitsky, Khmelnytskyi). |

Metropoles regionum Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Charcovia • Chersonium • Chmielnicius • Circassium • Czernihovia • Czernovicum • Danapris • Donetsk • Eractum • Ivano-Frankivsk • **Kiovia** • Kropyvnyc'kyj • Leopolis • Luceoria • Nicolaopolis • Odessa • Poltava • Pratalia • Sebastopolis • Sumae • Sympheropolis • Tarnopolis • Uzhorodum • Vinnicia • Zaporizhia • Zitomiria |
|  |
Wikidata Chlodovechus IV
Res apud Vicidata repertae:Chlodovechus IV: imagoChlodovechus IV: imago
*Nativitas*: 677; unknown value  
*Obitus*: 695; unknown value  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Theudericus III; Clothildis Doda  
*Proles*: Floovant  
*Familia*: Merovingi
**Memoria**

*Sepultura*: Choisy-au-Bac  

**Chlodovechus IV** (natus circa annum 677, mortuus anno 694) erat Rex Francorum ab ann 690 vel 691 ad usque mortem.

Chlodovechus IV filius regis Theuderici III, qui totam regnum Francorum reconciliaverat, et Chrodehildae fuit. Post mortem patris anno 690 vel 691 successor factus est, sed pro puero primo mater, post mortem Chrodehildae 5 Iunii 692 Pippinus II (maior domus) regnum vicarius administravit. De consiliis et factis Chlodovechi IV nihil certi novimus.
Post mortem eius successor fuit Childebertus III frater.

Fontes fere coaevi
------------------

* *Liber historiae Francorum* cap. 49
* *Chronicorum Fredegarii continuatio* cap. 6
Chlotarius II Langobardis agit.
**Chlotharius II** (natus 584, mortuus 629 erat rex Franciae ab anno 584 ad usque mortem.
Filius Chilperici I et Fredegundae erat. 

Anno 584, cum Chlotarius puer paucorum mensium erat, pater, qui Neustriam (partem regni Francorum regnavit et contra fratres Gontranum I et Childebertum II bellum gerebat, sicariis interfectus est. Mater ob aetatem infirmam filii sui Chlotarii praesidium Gontrani regis Burgundiae petere coacta est, qui subito Lutetiam occupavit. Postea Chlotarium adoptavit. XIII annos natus rex iuvenis ipse regnare coepit, cum antea mater Fredegunda regnum administravisset. 
Anno 592 Gontranus mortuus est, cuius partem regni Childebertus II accepit, qui nunc Austrasiam et Burgundiam rexit. Quo autem anno 596 mortuo regnum inter filios parvos Theudericum II, qui Burgundiam et Theudebertum II, qui Austrasiam accepit, divisum est. Pro duobus Brunichildis, mater Childeberti II regna administravit. Anno 600 fratres Theudebertus et Theudericus Chlotarium II pugna vicerunt et eius partem regni reduxerunt: Rothomagus, Bellovacum, Samarobriva solae urbes ei relictae sunt. 
Sed annis insequentibus fratres bellum inter se gesserunt, anno 612 Theudebertus etiam necatus est. Theudericus II autem anno 613 mortuus est. 

Chlotarius nunc Brunihildam, quae filium infantem Theuderici Sigibertum II regem proclamavit, aggressus est et pugna vicit. 

Brunihilda tormentis necata est Brunihildam et Sigibertum II necari iussit atque nunc regnum Francorum solus rex regnavit. 

Sed nobilitas regni, qui regi auxilium praebuerat, a Chlotario postulavit, ut edicto Lutetiae iura nobilium confirmaret: Anno 614 constitutum est, ut rex comites ea regione eligeret, quam administrarent. Praeterea in omnibus regionibus regni (i.d. Austrasia, Neustria, Burgundia) maiores domus ex nobilitate nominati sunt, qui eam partem regni regerent. Pippinus I primus maior domus Austrasiae factus est. Quod initium domus Carolingae fuit. Eodem edicto Iudaici officiis regii Palatii interdicti sunt.
Anno 623 Chlotarius II Dagobertum I filium regem Austrasiae fecit, qui ei anno 629, cum Chlotarius II mortuus est, rex totius regni successit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chlotarius II** spectant. |
**Lucius Plotius Pegasus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) senator Romanus, iurisconsultus ac vir publicus saeculi primi post Christum natum fuit.

Familia
-------

Pater eius Marcus Plotius Paulus trierarchus fuit.

Cursus honorum
--------------

Pegasus legatus Augusti pro praetore Dalmatiae, verisimile annis 71 - 74, et aliorum provinciarum erat et circa annos 78 - 86 praefectus urbi Romae[1]. Praeterea consul suffectus erat (vide infra).

Iurisconsultus
--------------

Plotius etiam iurisconsultus clarus et caput scholae Proculianorum erat atque ob scientiam *Liber* cognominatus est. Inter annos 71 et 73 consul suffectus *senatus consultum Pegasianum* de hereditatibus proposuit[2]: 

"Sed rursus quia heredes scripti, cum aut totam hereditatem aut poene totam plerumque restituere rogabantur, adire hereditatem ob nullum aut minimum lucrum recusabant atque ob id extinguebantur fideicommissa, postea Pegaso et Pusione <consulibus> senatus censuit, ut ei qui rogatus est hereditatem restituere, proinde liceret quartam partem retinere, atque e lege Falcidia in legatis retinenda conceditur; ex singulis quoque rebus, quae per fideicommissum relinquuntur, eadem retentio permissa est. Per quod senatus consultum ipse heres onera hereditaria sustinet; ille autem, qui ex fideicommisso reliquam partem hereditatis recipit, legatarii partiarii loco est, id est eius legatarii, cui pars bonorum legatur; quae species legati partitio uocatur, quia cum herede legatarius partitur hereditatem. unde effectum est, ut quae solent stipulationes inter heredem et partiarium legatarium interponi, eaedem interponantur inter eum, qui ex fideicommissi causa recipit hereditatem, et heredem, id est, ut et lucrum et damnum hereditarium pro rata parte inter eos commune sit. "[3]

Notae
-----

1. ↑  Iuvenalis, Sat. IV 76; Dig. I 2,2,52
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 9, c. 473
3. ↑  Gai Institutiones II 254
Wikidata Petrus de Castro Novo
Res apud Vicidata repertae:Petrus de Castro Novo: imagoPetrus de Castro Novo: imago
*Nativitas*: 1170; Archidioecesis Montis Pessulani  
*Obitus*: 15 Ianuarii 1208; Villa Sancti Aegidii  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: monachus, clericus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

Beatus (*feriae die* 15 Ianuarii)
**Petrus de Castro Novo**, qui ab oppido Francogallice *Castelnau-le-Lez* nuncupatum cognominatur, fuit ab anno 1202 abbatiae Fontis Frigidi monachus et ab anno 1203 legatus pontificalis contra haeresem Catharorum una cum monacho Radulpho institutus; quibus ab anno proximo praepositus est Arnoldus Amalricus Cisterciensis abbas ... Illi mense Decembri anni 1206 iuxta Montepessulano invenerunt Didacum Oxomensem episcopum nuper ab apostolico sede reditum. Inde omnes, una cum Dominico Iacobi contubernio, praedicationem ad Catharos susceperunt (an Innocentius haec praevidisset non liquet). 

Die 14 Ianuarii 1208 ad ripam fluminis Rhodani a duobus equitibus necatus est. Interfectores, si commentario legati Milonis et bullae pontificali credimus, postea ut amici a Raimundo comite Tolosano et a Guillelmo Porcelleto Arelatensi domino recepti sunt. Ab hoc crimine oritur Expeditio sacra in Albigenses a papa Innocentii III missa.

Officia
-------

* Cano Magalonae ab anno 1182
* Archidiaconus Magalonae ab anno 1197
* monachus abbatiae Fontis Frigidi ab anno 1202
* legatus pontificalis annis 1203-1208

Fontes
------

* Innocentius III, bullae "Rem crudelem" et "Ne nos eius tangeret"
* Petrus Vallium Cernaii, *Historia Albigensis* 6, 20, 24-27, 55-65
* *Acta Sanctorum* a Sociis Bollandianis edita (Antverpiae, Bruxellis, 1643-1940) vol. 1 mensis Martii, p. 416

Notae
-----

1. ↑  "fratrem Petrum de Castronovo": Petrus Vallium Cernaii, *Historia Albigensis* iii.20
2. ↑  "Necrologium de Cassan" (*Histoire générale de Languedoc* vol. 5 p. 36; alii dixerunt 16 Februarii 1208 aut 5 Martii 1208, sed falso.
3. ↑  Epistula legati pontificalis Milonis de Petro de Castro Novo interfecto (*PL* vol. 219 col. 126); Bulla pontificalis "Rem crudelem".

Bibliographia
-------------

* A. Villemagne, *Bullaire du bienheureux Pierre de Castelnau*.
* H. Zimmermann, *Die päpstliche Legation in der ersten Hälfte des 13. Jahrhunderts*. 1913
**Lucius Papius Pacatianus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) vir publicus ac senator Romanus erat.

Cursus honorum
--------------

Pacatianus anno 308 vel 309 praeses Sardiniae fuit sub ursupatore Domitio Alexandro, qui contra Maxentium purpuram sumpserat. Quamquam Domitius victus et necatus est, tamen Pacatianus cursu honorum procedere potuit, quod Constantino I imperatori contra Maxentius auxilium tulit. Anno 319 vicarius Britanniae erat. Non serius quam die 13 Maii 329 praefectus praetorio Italiae factus est. Anno 332 consul nominatus est. Mansit praefectus ad usque annum 341, nunc in aula Constantis imperatoris

Notae
-----

1. ↑  Codex Theodosianus XI 7,2
2. ↑  Dietmar Kienast, Der römische Staat II, Stuttgardiae 1997, p. 503
3. ↑  Birley, Anthony Richard, The Roman Government of Britain, Oxford University Press 2005, p. 413.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Iunius Annius Bassus et Flavius Ablabius**  |  **Consul** 332cumMecilio Hilariano | Successores: **Flavius Iulius Dalmatius et Domitius Zenophilus**  |
Domus canonici Petri Wychmanni Anderlaci, in qua sex menses anno 1521 habitavit Erasmus. Haec domus nunc facta est Museum Domus Erasmianae.
Erasmus viator, statua in domo Petri Wychmanni.
**Petrus Wychmannus**, erat vir litteratus et canonicus in capitulo insignis ecclesiae collegiatae Sancti Petri et Guidonis Anderlechtensi, natus est Bruxellis in quarta parte saeculi decimi quinti et mortuus est Anderlaci die 18 Ianuarii 1535. Sepultus est in ecclesia Anderlechtensi.

Praecipue notus est quia asylum dedit Erasmo viatori per sex menses in domo sua, quae nunc facta est Museum Domus Erasmianae. E qua domo, Erasmus viginti duas epistolas misit.

Bibliographia
-------------

* « Pierre Wichman, Wychmannus », in : *Biographie nationale de Belgique*, XXVII, 1938, col. 279-280.

Notae
-----

1. ↑  *Opus epistolarum Des. Erasmi Roterodami : denuo recognitum et auctum*, per Percy Stafford Allen, Helen Mary Allen and Heathcote William Garrod. *Compendium vitae* P.S. Allen addidit H.W. Garrod. Indices (T. XII) compilavit Barbara Flower; perfecit et edidit Elisabeth Rosenbaum, Oxford, éd. Clarendon, 1906-1958, 12 vol. in 8°.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrus Wychmannus** spectant. |
Alfredus Dregger anno 1973
**Alfredus Dregger** (natus 10 Decembris 1920 Monasterii, mortuus est 29 Iunii 2002 Fuldae) vir publicus Theodiscus factionis CDU erat.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1939 post maturitatem acceptam Dregger miles conscriptus est et Bello Orbis Terrarum II ad finem, postremo centurio, interfuit. Ab anno 1946 Tubingae et Marburgi iurisprudentiae studebat et anno 1949 probationem primam accepit. Anno 1950 doctor iurisprudentiae promotus 1953 secundam probationem adeptus est. Annis 1953 - 1956 primo pro Foedere Foederali Industriae Theodisci, deinde pro Dieta Theodisca Urbium laboravit.

Familia
-------

Pater eius eiusdem nominis domum editoriam possidebat, ipse uxorem duxit et tres liberos habuit, quorum filius anno 1972 casu autocinetorum necatus est.

Cursus honorum
--------------

Dregger sodalis CDU Hassiae factus est et anno 1956 magister urbis Fuldae electus est et ad annum 1970 mansit. Anno 1962 legatus senatus terrae, 1967 praeses CDU Hassiae electus est. Anno 1972 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae creatus est, quo officio ad usque annum 1998 fungebatur. Annis 1982 - 1991 Dregger praeses legatorum CDU/CSU Dietae Foederalis erat.

Consilia
--------

Dregger pars cornus dextri factionis CDU erat.

Nexus externi
-------------

* Pagina CDU Marburgi de Alfredo Dregger nomine domus factionis honorata (lingua Theodisca)[*nexus deficit*]

Praesides Fractionis CDU/CSU Dietae Foederalis Germaniae

Conradus Adenauer |
Henricus de Brentano |
Henricus Krone |
Henricus de Brentano |
Carolus Carstens |
Helimutus Kohl |
Alfredus Dregger |
Fridericus Merz |
Angela Merkel |
Volkerus Kauder |
Ralphus Brinkhaus
*Buprestis splendens*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Elateriformia   
Superfamilia : Buprestoidea   
Familia : Buprestidae   
Subfamilia : Buprestinae   
Genus : *Buprestis*   
Subgenus : *Stereosa*   
Species : ***B. splendens***   
*Buprestis splendens*   
(Fabricius, 1775)  
Conservationis status

EN  
  
  
In discrimen adducta (IUCN 3.1)

***Buprestis splendens*** est species coleopterorum subfamiliae Buprestinarum familiae Buprestidarum. Longe lateque diffusum est, ab Europa Occidentali ad Russiam olim endemicum; nunc autem in Germania, Austria, et ut videtur Ucraina exstinctum est, sed in tribus locis in Hispania, in duobus locis in Basilicata (Italia), et in Russia, Polonia, Romania meridio-occidentali, Bosnia et Herzegovina, Albania, et fortasse Graecia iam vivit. In apricis pinorum silvis habitare solet, sed materia caedenda ei comminatur.

Notae
-----

1. 1 2 3 4  Formula:IUCN2009.2.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List |
*Vide etiam paginam discretivam:* Sanctus Petrus (discretiva)


| *Sanctus Petrus de Alcántara* |
| --- |
| Statua Sancti Petri de Alcantara, a Navarro Gabaldón creata |
| Confessor, reformator |
| Natus | 1499Alcantara, (olim: Norba Caesarea) |
| Mortuus | 18 Octobris 1562Arenas Sancti Petri(prope Abulam) |
| Beatificatio | Roma (18 Aprilis, 1622)Gregorius XV |
| Canonizatio | Roma (28 Aprilis 1669) Clemens IX |
| Veneratus a /in | Ecclesia Catholica Romana |
| Patronus | Brasilia, Extremadura; vigiles nocturni |
|  Index Sanctorum |

Sanctus **Petrus de Alcantara** (1499–1562) fuit frater ex Ordine Fratrum Minorum sancti Francisci Assisiensis.

Vita
----

Iohannes Garavitus natus est Norbae Caesareae, vulgo Alcantarae, in Hispania, anno 1499, parentibus Alonso Garavito et Maria Vilela, ex quibus duo etiam liberi orti sunt. Anno 1507, parente orbatus est. Duobus post annis, 1509, mater eius nupsit Alonso Barrantes, aliosque duos peperit filios. Adulescens, anno 1511, missus est a vitrico in Salmanticensem Studiorum Universitatem. Ibi fere quinque annos mansit. Sed anno 1515, relicta Universitate, Ordinem Fratrum Minorum ingressus est, ubi, emissis professionis perpetuae votis, "Petri" nomen sibi imposuit. Anno 1524, sacerdos ordinatus est. Dum Abulam se contulit, anno 1560, novit Sanctam Teresiam: cui a confessionibus fuit et cuius spiritus difficultates optime interpretatus est. Mortuus est Arenis, die 18 Octobris, anno 1562, Solis die, mane, in festo Sancti Lucae. Sexaginta tres aetatis annos habebat, et quadraginta professionis religiosae. Petrus, ut Ordinem suum restitueret, una cum aliis fratribus vitam egit nimis austeram. In eundem finem iuvit reformationem Sanctae Teresiae.

Cultus
------

Anno 1622, die 18 Aprilis, Papa Gregorius XV Petrum de Alcantara inter Beatos retulit. Anno 1669, die 28 Aprilis, Clemens IX Papa inter sanctos numerari iussit. Anno 1826, die 31 Maii, Leo XII Papa, rogatu imperatoris Petri I Brasiliae, eum principem totius Brasiliae patronum renuntiavit. Anno 1962, data occasione quadringentorum annorum post obitum eius, Papa Iohannes XXIII constituit eum patronum Extrematurae, Hispaniae provinciae. Sanctus Petrus de Alcantara pro paenitentissimo omnium Sanctorum habetur per totam Ecclesiae historiam. Eius memoria celebratur die 19 Octobris.

Opera
-----

Sanctus Petrus de Alcantara quaedam reliquit scripta altissima doctrina referta:

* 1. Tractatum de Oratione et Meditatione (1532)
* 2. Constitutiones Sancti Gabrielis et Sancti Iosephi
* 3. Soliloquia Sancti Bonaventurae (versionem ex Lingua Latina in Linguam Hispanicam)
* 4. Dictames (quos scripsit pro Sancta Teresia de Abula)
* 5. Commentarium de Psalmo 'Miserere' (1561)
* 6. Epistulas

Nota
----

Alcantara olim dicebatur Norba Caesarea. Cf. Clementis X, Acta canonizationis Sancti Petri de Alcantara, die 11 mensis Maii anni MDCLXX.
Subdivisiones: Genera\*Familia *Feraviridae*
* Familia *Fimoviridae*
* Familia *Hantaviridae*
* Familia *Ionviridae*
* Familia *Nairoviridae*
* Familia *Peribunyaviridae*
* Familia *Phasmaviridae*
* Familia *Phenuiviridae*
* Familia *Tospoviridae*

Inter bunyavirales novem virorum familiae inveniuntur. Exemplum hominis periculosum est familia hantaviridarum.
**Bunyavirales** est ordo bunyaviralium primo in ICTV taxonomia 2016 introducta est cum familiis novem: *feraviridae*, *fimoviridae*, *hantaviridae*, *ionviridae*, *nairoviridae*, *peribunyaviridae*, *phasmaviridae*, *phenuiviridae*, *tospoviridae*. Antea hic ordo familia *bunyaviridarum* notus erat.

Bunyaviralibus quattuor proteina structurales sunt, duo enim proteina tegmentalia (*Gc* et *Gn* vocantur), unum nucleocapsidi proteinum, una ARN polymerasis molecula magna. Praeter tospoviridas omnes bunyavirales in vertebratis et insectis alternantes crescere possunt.

Notae
-----

1. ↑  Taxonomia 2016 (ICTV) **(****Anglice)**
2. ↑  acidum ribonucleidum, Anglice: RNA, ribonucleic acid

Nexus interni
-------------

Nexus externi
-------------

* Uniprot numerus 1980410
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Canonicus **Alfredus Cauchie**, natione Belga, natus in pago Haulchin die 26 Octobris 1860 vitaque functus Romae die 10 Februarii 1922, erat historicus. Fuit professor in Universitate Catholica Lovaniensi.

Eius vitae cursus
-----------------

Ab anno 1874 ad annum 1880, studia secundaria perfecit in Parvo Seminario dicto *Beatae Mariae Virginis Bonae Spei* vulgo de "*Bonne-Espérance*" in quo perrexit postea per duos annos cursus philosophicos sequi ut posset sese praeparare ad studia in Magno Seminario perficienda.

Anno 1885 sacerdotio auctus est.

Anno postero episcopus Tornacensis eum in Universitatem Catholicam Lovaniensem misit ad studia historica perficienda.

Anno 1888 magno cum fructu diploma licentiati in scientiis moralibus et historicis adeptus est.

Missus postea Romam ut navaret operam in Scrinio Vaticano, thesi doctorali defensa, titulo doctoris in scientiis moralibus et historicis in Universitate Catholica Lovaniensi ornatus est.

Statim postea inter professores Lovanienses numeratur.

Praecipue notus est ubique terrarum ut conditor commentariorum quibus titulus "*Revue d'Histoire Ecclésiastique*" qui praecipue de historia ecclesistica tractant.

Dirigit quoque ab anno 1918 ad annum 1922 *Institutum Historicum Belgicum* Romae situm quod Domnus Ursmerus Berlière, monachus Benedictinus abbatiae Maretsolanae condiderat anno 1902.

Scripta praecipua
-----------------

* Alfred Cauchie, *La Querelle des investitures dans les diocèses de Liège et de Cambrai*, vol. 1 : "Les réformes grégoriennes et les agitations réactionnaires (1075-1092)", Peeters, coll. « Université de Louvain. Recueil de travaux publiés par les membres de la conférence d'histoire / 2 », Lovanii, 1890, XCII - 124 p.
* Alfred Cauchie, *La Querelle des investitures dans les diocèses de Liège et de Cambrai*, vol. 2 : "Le Schisme (1092-1107)", Peeters, coll. « Université de Louvain. Recueil de travaux publiés par les membres de la conférence d'histoire / 4 », Lovanii, 1891, 218 p.
* Alfred Cauchie, *Mission aux archives vaticanes : Rapport à M. le ministre de l'intérieur et de l'instruction publique*, Hayez, coll. « Université de Louvain. Recueil de travaux publiés par les membres des conférences d'histoire et de philologie / 1 », Bruxellis, 1892, 181 p.
Theatrum Ysenaci
**Theatrum Ysenacense** (Theodisce: *Landestheater Eisenach*) invenitur Ysenaci in area Theaterplatz.

Historia castellana
-------------------

In situ eodem primo mediaevale burgum aquaticum erat, quod vocabatur *Klemme* et a marcgravio Henrico Misniensi (1215-1288). Propter imperium alienum aedes minoris aestimabantur et ab incolis anno 1306 demolitae sunt. Qui autem castellum duos annos post reconstruere debuerunt. In Bello rustico anni 1525 castellum carcer seditiosorum erat et inde castra mlitaria, antequam anno 1870 evanesceret.

Historia theatralis
-------------------

Iulius de Eichel-Streiber maecenas praedia emens petivit ab architecto Lipsiensi Carolo Weichardt, ut theatrum generis historismi novi erigeret. Kalendis Ianuariis anni 1879 inauguratio facta est comoedia praetitulata Minna von Barnhelm, quam scripserat Gotthold Ephraim Lessing. Spectatores quinquies centum simul spectaculis adesse licet. Anno 2010 restaurationes amplae incohabantur.

Cum Secundo bello mundano pyroboli mirum in modum theatro parcerent, iam mense aestate anni 1945 vita theatralis initium habuit. Anno 1952 aedificium alia theatra antecedere coepit sectionibus tribus instructis de dramaticis, musicis, ballatione scaenica. Nomen eius illinc erat *Theatrum regionale Ysenacense*. Annis 1990 spectacula interdum intermissa erant et cooperatio artissima cum theatro Mainingiae ineunda erat.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Theatrum Ysenacense** spectant. |

Situs proprius
Recreatio abbatiae Thelematis a Rabelaeso descriptae (Carolus Lenormant).

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Thelema (Crowley)

**Thelema** est.. . .

Vocabulum *thelema* est translitteratio nominis Graeci Koine θέλημα 'voluntas', ex verbo θέλω 'velle, cupere, in animo habere'.

Aetate Renascentiae, quidam persona, Thelemia appellata, voluntatem vel desiderium repraesentat in *Hypnerotomachia Poliphili* Francisci Columnae, monachi Dominicani. Poliphilo antagonistae sunt duo duces allegorici, Logistica (ratio) et Thelemia (voluntas, desiderium). Eligere coactus, confectionem suae voluntatis sexualis contra logicam eligit. Opus Columnae Franciscum Rabelaesum, monachum Franciscanum magnopere movit, qui *Thélème* saeculo sexto decimo adhibuit, Francicam vocabuli formam, ut nomen abbatiae ficticiae in mythistoria satyrica *Gargantua*. Sola abbatiae regula Francogallice fuit *fay çe que vouldras* sive "Fac quod vis".

Notae
-----

1. ↑  David Salloway, *Random Walks* (McGill-Queen's Press, 1997, ISBN 0-7735-1679-4), 203.
2. ↑  Rabelaesus (1534) cap. 52-58.

Bibliographia
-------------

* Franciscus Columna, *Hypnerotomachia Poliphili*. Venetiis: Aldus Manutius, 1499 Textus
* Charles Lenormant, *Rabelais et l'architecture de la Renaissance: restitution de l'abbaye de Thélème*. Lutetiae: Crozet, 1840 Textus apud Gallica
* Franciscus Rabelaesus, *La Vie très horrificque du grand Gargantua* (Lugduni, 1534) cap. 52-57
* W. F. Smith, *Rabelais in his Writings* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1918) pp. 50-51, 122-123 Textus apud *Internet Archive*
**Alfredus** (Theod. *Alfred*) **Fellisch** (natus 1 Iunii 1884 in oppido *Fraustadt* (Silesia), mortuus 4 Martii 1973 in oppido *Radebeul* (Saxonia)) vir publicus Saxoniae et sodalis primo SPD, deinde SED fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius laniarius fuit, ipse tirocinium digitabulorum faciendorum ediscebat et ab anno 1908 ad usque annum 1912 hoc munere Urbe Iohannis Georgii in oppido vixit.

Cursus honorum
--------------

Fellisch ab anno 1902 sodalis SPD et collegii opificum fuit. Annis 1912/1913 scholam factionis frequentabat et deinde ad annum 1921 pro actis diurnis factionis scripsit. Anno 1920 frustra candidatus Dietae Imperii contendit, sed annis 1918 - 1926 legatus senatus terrae Saxoniae fuit. Annis 1921 - 1924 Administer Oeconomiae Saxoniae et 31 Octobris 1923 - 4 Ianuarii 1924 praeses ministrorum SAxoniae fuit. Deinde ad annum 1933 praeses administrationis oppidi *Annaberg* (Saxonia) erat.

Tempore Nazistarum
------------------

Cum anno 1933 Nazistae rerum Germaniae potiti sunt, Fellisch praeses administrationis dimissus est.

Post Bellum
-----------

Anno 1945, post bellum finitum Fellisch iterum praeses pagi Annaberg factus est. Mense Aprili 1946 sodalis SED secretarius statalis Saxoniae factus est. Mense Aprili 1948 ad usque Septembris 1949 administer oeconomiae, industriae atque commercii huius terrae erat. Deinde ad annum 1952 director Bibliothecae Saxonicae fuit. Annis 1954 - 1961 legatus Dietae pagi Dresdae, annis 1961 - 1963 decurio oppidi Radebeul fuit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Instituti Friderici Ebert (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Cucujiformia   
Superfamilia : Chrysomeloidea   
Familia : Chrysomelidae   
Subfamilia : Chrysomelinae   
Tribus : Chrysomelini   
Genus : ***Alfius***   
Reid, 2006  
   
Subdivisiones: Species
Species typica

*Oomela pictipennis* Lea, 1929

***Alfius*** est genus coleopterorum subfamiliae Chrysomelinarum, cuius species in Terra Reginae Australiae endemicae sunt. Typus generis est *Alfius pictipennis.* Nomen a C. A. M. Reid anno 2006 constitutum est.

Species
-------

Inter hoc genus digeruntur tres species.

* *Alfius hieroglyphicus* (Lea, 1929)
* *Alfius pictus* (Lea, 1929)
* *Alfius pictipennis* (Lea, 1929)

Notae
-----

1. ↑  Reid, C. A. M. (2006). "A taxonomic revision of the Australian Chrysomelinae, with a key to the genera (Coleoptera: Chrysomelidae)". *Zootaxa* **1292**: 1–119  Formula:Erratum.
2. ↑  *Genus* Alfius *Reid, 2006*.. *Australian Faunal Directory* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
Wikidata Gim Deok-hun
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1961; Respublica Popularis Democratica Coreana  
*Patria*: Respublica Popularis Democratica Coreana  

**Officium**

*Officium*: Vice Chairman of the Workers' Party of Korea, member of the Presidium of the Politburo of the Workers' Party of Korea, Premier of North Korea, Vice Premier of North Korea, Vice Premier of North Korea  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Operariorum Coreae  

**Gim Deok-hun**, litteris Coreanis 김덕훈, scriptura Latina saepe *Kim Tok-hun* (anni 1961 natus) est politicus Coreae Septentrionalis. Olim de co-operatione inter septentrionalem meridianamque Coream operam dedit. Mense Iunio 2014 inter primos ministros vicarios per electionem congressus popularis supremi promotus est. Post pandemicum COVID-19 inundationesque anni 2020 praeses consilii ministrorum iussu Kim Jong-un factus est.

Nexus externi
-------------

* John G. Grisafi, "Former delegate for North-South cooperation becomes vice premier" (20 Iunii 2014) apud *NK News*
* Martin Weiser, "North Korea’s premier now ranks as top official. Is he Kim Jong Un’s successor?" (1 Augusti 2022) apud *NK Pro*

Primi ministri Coreae Septentrionalis

|  |  |
| --- | --- |
|  | { |
| Gim Ilseong 1946 • Gim Il 1972 • Bak Seongcheol 1976 • Ri Jong-ok 1977 • Gang Seongsan 1984 • I Geunmo 1986 • Yeon Hyeongmuk 1988 • Gang Seongsan 1992 • Hong Seongnam 1997 • Bak Bongju 2003 • Gim Yeong-il 2007 • Choe Yeongrim 2010 • Bak Bongju 2013 • Gim Jaeryong 2019 • Gim Deok-hun 2020
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Coreae Septentrionalis • Ministri rerum externarum Coreae Septentrionalis |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Thelxinoë


Wikidata Thelxinoe (satelles)
Res apud Vicidata repertae:
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Shepparddie 9 Februarii 2003
**Res orbitales**

*Axis semimaior*: 20 453 754 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2206  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 23.5  
*Massa*: 15 petagram  

**Thelxinoe**, nomine pleno **Jupiter XLII (Thelxinoe)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2003 J 22** agnitus, quae anno 2003 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Thelxinoë, e qua haec satelles appellata est, fuit una Musarum. 

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 25 a die 11 Ianuarii 2002 usque ad 27 Aprilis 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
**Gustavus Robertus Kirchhoff, physicus.**
**Gustavus Robertus Kirchhoff** (natus Regiomontii die 12 Martii 1824; mortuus Berolini die 17 Octobris 1887) fuit mathematicus et physicus Germanicus.

Vita
----

Gustavus Kirchhoff, studiis Regiomontanis de mathematica physicaque perfectis (quae anno 1842 coeperat), Berolini anno 1848 habilitationem defendit. Vratislaviam petivit anno 1850, tamquam professor extraordinarius; professor autem ordinarius factus est in arte physica Heidelbergae anno 1854. Anno 1874 in Academiam Berolinensem cooptatus est; Berolini etiam professor creatus est.

Opera prima de vi electrica fecerunt eum et stricte praecepta Ohmiana deducere et leges de electricitate vergenti inventurum esse. Lucubrationes novae spectabant ad currentes electricos in conductoribus non linearibus, ad aequationes de motu electrico et ita porro. Maximi momenti opera eius facta sunt quoad elasticitatem, theoriam de calore mechanico, aestuum rectionem, opticam. Una cum Roberto Bunsen anno 1860, analysin spectralem repperit, cui fundamento posuit notissimam Legem Kirchhoffianam de relatione inter emissionem et absorptionem metienda.

Itaque spectrum solare accurate indagari potuit. Insuper eius lineae obscurae, quae aliquando lineis lucidis in materia terrestri simillimae, explicatae sunt.

Ecce opera alia: *Vorlesungen über mathematische Physik* (tomus I: *Mechanik*, Lipsiae 1876; tomus II: *Mathematische Optik*, edidit Hensel 1891; tomus III: *Elektrizität und Magnetismus*, 1891; tomus IV: *Theorie der Wärme*, 1894, edidit Planck); *Gesammelte Abhandlungen* (Lipsiae 1882; amplificavit et edidit Boltzmann, 1891).

Notae
-----

1. ↑  *Untersuchungen über das Sonnenspektrum und die Spektren chemischer Elemente,* Abhandlungen der Berliner Akademie, 1861–63, editio tertia (Berolini 1866–75).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gustavum Robertum Kirchhoff** spectant. |

* Biographia ad usum delphini.
* Vita amplior.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Gili Choen
**Gili Choen** (Hebraice: גילי כהן, saepius Romanizatum **Gili Cohen**), nata 19 Iunii 1991 est iudoka Olympica Israelena.

Victrix princeps quinques continuo seriatim inter 2011 et 2015 erat. Anno 2013 nomisma argenteo inter *U23* Europaeum rettulit.

Adepta est nomisma aeneum in Certamine Europaeo Iudonis Monti Pessulani anno 2014 habito, aureum apud *Grand Slam* Bakuense anno 2016, victricem nomismate argenteo in Certamine Asiatico ornatam Ma Yingnan Sinensem in certamine semifinali superans, et in finali duodecimam totius orbis Odettam Giuffrida Italicam. Nomisma aeneum apud *Grand Slam* Moscuense anno 2013, et aureum apud *Grand Prix* Tiphlidense 2014.

Pro Israele in Olympiis anni 2016 Rivi Ianuarii certata est, et nonam totius orbis se praebuit. A Christianna Legentil Mauritiana superata est in certamine mulierum 52 chiliogrammatarum.

Notae
-----

1. ↑  Translitteratio Linguae Hebraicae
2. ↑  "Gili Cohen, Judoka, JudoInside"
3. 1 2  "Gili Cohen, Judoka, JudoInside"
4. ↑  "Israeli judoka wins gold at Grand Slam in Baku"
5. ↑  "JudoInside - News - Gili Cohen takes revenge against Giuffrida in tight final"
6. 1 2  "Judoka Gili Cohen booted by Mauritius"
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**NCIS**, prius **NCIS: Naval Criminal Investigative Service** (Anglice *Naval Criminal Investigative Service*), est drama televisificum Americanum anno 2003 creata de modo operandi vigilum de turmae fictae de vigilibus de Ministerio Navalium Investigationum Criminalium quod investigationes criminalium de Ministerio Navalis et Legio Classiariorum Americanae administrat.

Sententia et personae in scaenam in partes duo divisam de programmate televisifico de CBS, *JAG* (*JAG* scaenae 8.20 et 8.21) introductae sunt. Programma, ex *JAG* derivatum, in diem vicesimum tertium de Septembri in annum MMIII in CBS, et adhuc per annos perfectos septem ostentum est, et in USA Network, Sleuth, et Ion Television repititum est. Donald Bellisario, qui *JAG*, *Magnum P.I.*, et *Quantum Leap* creavit, creator in partem et choragus princeps de *NCIS* est.

*NCIS* primum *Navy NCIS* inter annum primum vocabatur, sed "Navy" ex inscriptione amotum postea est, quod supervacuum erat. *NCIS* in annum septimum ab programmate derivato, *NCIS: Los Angeles*, iunctum est.

In diem primum Februarii, MMXI, programmata aestimationes optimas adhuc accepit. Viginti duo centeni et octogenti quinquaginta milia spectatores scaenam tertiam decimam de anno octavo spectaverunt.

In diem secundum Februarii, MMXI, *NCIS* ab CBS pro anno nono renovatum est.

Fundamentum
-----------

*NCIS* Turmas pro Actionibus pro Causis Magnis (in lingua Anglica: *Major Case Response Team* aut *MCRT*) fictas de Ministerio Navalium Investigationum Criminalium sequitur. Praetorium turmae in Washington Navy Yard in Washington, D.C. est. In operibus praecipuis in DVD, programma ab actoribus et principibus describitur esse distinctum ab lineamentis comoediae et actitantis et actionibus in personas nixis.

Bibliographia
-------------

* Gallagher, Thomas. "Sins of the Father: NCIS and the Family at Work." *Journal of Popular Culture* 49.4 (2016): 875–896.
* Hust, Stacey J.T. et al. "Law & Order, CSI, and NCIS: The association between exposure to crime drama franchises, rape myth acceptance, and sexual consent negotiation among college students." *Journal of Health Communication* 20.12 (2015): 1369–1381
Wikidata Nabis
Res apud Vicidata repertae:Nabis: imagoNabis: imago
*Nativitas*: 3. saeculum a.C.n.; Sparta  
*Obitus*: 192 a.C.n.; Sparta  
*Patria*: Sparta  

**Officium**

*Officium*: regent  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Coniunx*: Apega of Sparta  

**Nabis** (Graece *Νάβις*), rex Lacedaemonum 207 a.Ch.n. - 192 a.Ch.n, e familia Eurypontidarum orrtus est.

### Res Gestae

Imperium Lacedaemonis restituere attemptavit, exinde duos petentes occidere est, atque potestas Sparta in Laconia ac in Peloponneso quaesivit.

In Bellum Macedonicum Secundum cum rege Philippo foedus fuit, ei Argi oppidum dono accipit, sed, cum potestatem Senatui Populique Romani vidit, cum iis societatem facturus erat.

#### Bellum Contra Nabidem

Potestas oppdidum Spartanum Achaei timebant, ac T. Quinctium Flamininum auxilium petiverunt, in anno 557 ab urbe condita bellum Laconiam ferunt, Nabidem, qui oppidum Argo relinquere nolebat, paratus ad defendendum oppida eius era.

Sic incipit Bellum apud Nabidem, Roma ac Foedus Achaicum milites ex Athenis, Pergamo, Rhodis, ac Foedum Aetolicum convocarunt, qui oppidum Argum oppugnare non poterunt, in Laconia intraverunt ac, exinde oppugnatio Romanorum Graecorumque in oppido, victoria acciperunt.

Graecia at Asia Minor in anno 553 ab urbe condita.
#### Bellum Syriacum

In anno 561 ab urbe condita, socii Anthioci Magni socii facturus eram, ac in bello contra Romanos Achaeosque intravit, tum, Alexamenes, legatus Aetolicus Nabidem occidit ac Spartam oppudnandus est, sed incolae Laconiae nolunt in Foedum Aetolicum intrare.

Postremus rex Lacedaemonis fuit.

Bibliographia
-------------

* "Nabis" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica |
Wikidata David Sassoli
Res apud Vicidata repertae:David Sassoli: imagoDavid Sassoli: imagoDavid Sassoli: subscriptioDavid Sassoli: subscriptio
*Nativitas*: 30 Maii 1956; Florentia  
*Obitus*: 11 Ianuarii 2022; Avianum  
*Patria*: Italia  
*Nomen nativum*: David-Maria Sassoli
**Officium**

*Officium*: President of the European Parliament, legatus ad Parlamentum Europaeum, legatus ad Parlamentum Europaeum, legatus ad Parlamentum Europaeum  
*Munus*: politicus, diurnarius, news presenter, international forum participant  
*Patronus*: Rai
**Consociatio**

*Factio*: Factio Democratica  

**Memoria**

*Sepultura*: Sutrium  

**David Sassoli**, die 30 Maii 1956 Florentiae natus, die 11 Ianuarii 2022 Aviani mortuus, fuit Italicus diurnarius, politicus Factionis Democraticae Italicae, ab anno 2009 europarlamentarius et, ab die 3 Iulii 2019 usque ad mortum suum, praeses Parlamenti Europaei.

Vita diurnarius
---------------

Primum diario Italico *Il Tempo* Romae laborabat. Anno 1989, diurnarius *Il Giorno* Mediolani, casum Muri Berolinensis lectoribus Italicis descripsit. Ab anno 1992 televisione laborabat.

Vita politicus
--------------

Die 3 Iulii 2019 D. Sassoli praeses Parlamenti Europaei electus est.

Vita privata
------------

Sassoli uxorem duxit atque duos liberos habet.

Myeloma contraxit. Mense novembris 2021 contagione *Legionellis* et pneumonia passus est. Ab die 26 Decembris 2021, sui systematis immunitatis imbecillitate causa, in Centro Referentiae Oncologico Aviani admissus est, quo denique, die 11 Ianuarii 2022, mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  *La Repubblica* de morte Davidi Sassoli **(Italice)**
2. ↑  *Today* de morbo Davidi Sassoli **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Comitia Parlamenti Europaei anni 2019
* Dies Europae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **David Sassoli** spectant. |

* Situs officialis

Praesides Parlamenti Europaei 1979–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Simona Veil 1979 • Petrus Dankert 1982 • Petrus Pflimlin 1984 • Henricus Plumb 1987 • Henricus Barón Crespo cum Egon Klepsch 1989 • Nicolaus Hänsch 1992 • Iosephus Maria Gil-Robles 1994 • Nicola Fontaine 1999 • Patricius Cox 2002 • Iosephus Borrell 2004 • Iohannes Gerardus Pöttering 2007 • Georgius Buzek 2009 • Martinus Schulz 2012 • Antonius Tajani 2017 • David Sassoli 2019 • Roberta Metsola 2022
*Parlamentum Europaeum • Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Commissionis Europaeae • Praesides Consilii Europaei • Praesides conventuum Europaeorum 1952–1979 • Ductores factionum Europaei • Gubernatores civitatum sociarum Unionis Europaeae |
|  |