recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Venceslaus Havel
Res apud Vicidata repertae:Venceslaus Havel: imagoVenceslaus Havel: imagoVenceslaus Havel: subscriptioVenceslaus Havel: subscriptio
*Nativitas*: 5 Octobris 1936; Praga  
*Obitus*: 18 Decembris 2011; Hrádeček  
*Patria*: Cechoslovacia, Cechia  

**Familia**

*Genitores*: Václav Maria Havel; Božena Vavrečková  
*Coniunx*: Olga Havlová, Dagmar Havlová  

**Memoria**

*Sepultura*: Vinohrady Cemetery  

Václav Havel (2008)
Václav Havel (2010)
**Venceslaus Havel** (Bohemice *Václav Havel*, natus die 5 Octobris 1936 Pragae, mortuus 18 Decembris 2011 in Hrádeček prope Trutinam) fuit politicus et scriptor Cechiae.

Cechoslovacis anno 1968 communismum renovare cunctantibus, milites Unionis Sovieticae cum sociis Cechoslovaciam invaserunt. Havel una cum aliis publicavit declarationem "Charta 77" appellatam, cuius doctrinas Franciscus Ricci et CSEO in Europa Occidentali vulgaverunt.

Annis 1989 ad usque 1992 praeses Cechoslovaciae, annis 1993-2003 praeses Cechiae fuit.

Etiam ad iura humana defendum conatus est anno 1986 Praemium Erasmianum et anno 1991 Praemium Caroli Magni accepit.

Opera selecta
-------------

* 1963 : *Zahradní slavnost* ("Convivium hortense": ludus scaenicus)
* 1965 : *Vyrozumění* ("Nuntius": ludus scaenicus)
* 2007 : *Odcházení* ("Abitus": ludus scaenicus; pellicula, 2012)

Nexus interni
-------------

* Libri Prohibiti

Nexus externi
-------------

* Charta 77

Praesides Cechiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Venceslaus Havel 1993 • Venceslaus Klaus 2003 • Miloš Zeman 2013 • Petrus Pavel 2023
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Duces civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Duces civitatum Unionis Europaeae • Primi ministri Cechiae |
|  |





1. ↑  (cs) PRECLÍK, Vratislav. Masaryk a legie (Masaryk and legions), váz. kniha book, 219 pages, first issue - vydalo nakladatelství Paris Karviná, Žižkova 2379 (734 01 Karviná-Mizerov, CZ) ve spolupráci s Masarykovým demokratickým hnutím (In association wiith the Masaryk democratic movement, Prague), 2019, ISBN 978-80-87173-47-3, sid. 24-25, s. 151, s. 157, s. 169, s. 184, s. 185
**Lucillius** (Graece Λουκίλλιος) fuit epigrammatarius Romanus, qui versibus Graece scriptis et sua tempora pristinosque mores derisit. Lucillius Nerone imperante floruisse videtur, fortasse initio imperii, cum a Nerone, qui se artium amatorem putabat, aes (χαλκόν) accepisset.

Lucillius cum alia tum funerales inscriptiones et votivas tabulas per ridiculum simulavit nec non imitatus est laudationes athletarum victorum. Etiam litterarum genera ludibrio habuit, cum puta Leonidam Tarentinum pauperem simplicitatem laudantem imitatus est. Plurimum quidem hominum characteres derisit, exiles scilicet homines, medicos aliaque artificia, cenandi mores stereotypicis in maius extollens. Exemplum peculiare nigri salis Lucillii est "crucifixus invidus": Diophantes, ubi alium vidit altiori cruci adfixum, invidia mortuus est.

Lucillius et soloecismos spernit et Atticismum fugit, sed admodum concinnos facit versus. Lucillius etiam impulsor quidam Martialis epigrammatum scriptoris Romani fuisse videtur.

Centum viginti tria epigrammata a Lucillio facta ad aetatem nostram defluxerunt, quae in *Anthologia Palatina* edita sunt.

Notae
-----

1. ↑  Interdum etiam *Lucilius* scribi videtur, quod quidem perperam est et insuper fallax, qui facile putetur Lucilius saturarum scriptor esse.
2. ↑  *Anthologia Palatina* 9.572.
3. ↑  *Anthologia Palatina* 6.164; 11.80, 194, 312, cett.
4. ↑  *Anthologia Palatina* 11.81, 84, cett. Robert (1968).
5. ↑  *Anthologia Palatina* 11.80, 194.
6. ↑  *Anthologia Palatina* 11.103.
7. ↑  *Anthologia Palatina* 11.10.
8. ↑  *Anthologia Palatina* 11.192.
9. ↑  Garzya (1955); Burnikel (1980).

Bibliographia
-------------

* Burnikel, Walter (1980) *Untersuchungen zur Struktur des Witzepigramms bei Lukillios und Martial.* Wiesbaden: Steiner. (Palingenesia XV).
* Garzya, Antonio (1955) Lucillio. *Giornale italiano di filologia* 8, 21-34.
* Robert, Louis (1968) Les épigrammes satiriques de Lucillius sur les athlètes. Parodie et réalités. *L'Épigramme grecque* [= *Entretiens Hardt* 14], 181-295.

Editio
------

* *The Greek Anthology*, 1–6, translated by W. R. Patton, with facing Greek text (Loeb Classical Library, 1916)
Wikidata Parthenius Nicaenus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1. saeculum a.C.n.; Nicaea  
*Obitus*: 1. saeculum a.C.n.; Roma  
*Patria*: Bithynia  

**Parthenius Nicaenus** (mortuus post annum 73 p.C.n.) fuit poeta Graecus.

Parthenius anno 73 Romam vectus pauloque post manumissus est. Composuit nonnulla opera elegiaco more, quorum autem nulla supersunt. Praeterea confecit librum de narrationibus amatoriorum (nomine Ἐρωτικὰ παθήματα, *Passiones amatoriae*), quem Cornelio Gallo fautori suo dicavit. Complectuntur descriptiones amorum infelicum XXXVI, quas autem non ipse invenisse at ex operibus Hermesianactis et Philitae sumpsisse videtur.

Synopsis
--------

1. Lyrcus
2. Polymela
3. Euippe
4. Oenone
5. Leucippus, filius Xanthii
6. Pallene
7. Hipparinus Heracleota
8. Herippe
9. Polycrite
10. Leucone, uxor Cyanippi
11. Byblis
12. Calchus
13. Harpalyce
14. Antheus, amator Cleoboeae
15. Daphne
16. Laodice
17. Cratea, mater Periandris
18. Neaera Milesia
19. Pancrato, Aloadum soror
20. Aëro, filia Oenopionis
21. Pisidice Methymnaea
22. Nanis
23. Chilonis
24. Hipparinus Syracusanus
25. Phayllus
26. Apriate (vide Trambelus)
27. Alcinoe
28. Clite
29. Daphnis
30. Celtine
31. Dimoetes
32. Anthippe (see Epirus)
33. Assaon
34. Corythus
35. Eulimene
36. Arganthone

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Textus Graecus in *Vicifonte*
**Thomas Vallaurius** (natus die 23. Ianuarii 1805 Clusae Cuneensium, in Provincia Cuneensis; mortuus die 1° Septembris 1897 Romae) fuit italicus philologus.

Vita
----

Fuit discipulus ab anno 1820 ad annum 1823 Augustae Taurinorum, tunc factus est magister rhetoricae, anno 1838, magister subsidiarius linguis latinae et italicae docendis, tum anno 1843 magister huius disciplinae apud Universitatem Taurinensem. 

Edidit Plauti *Aululariam* (Turin, 1853) et *Militem gloriosum* (1854), *Trinummum* (1855, 2. Ed. 1865) et *Menaechmos* (1859), Horatii opera(1854), Ciceronis *Orationes selectas* (1878), recensionem Sallusti iam a Burnouf editam (1878), Curtii opera (2. Ed. 1882); scripsit *Historiam criticam litterarum latinarum* (1849, 13. Ed. 1888), librum italice nuncupatum *Collezione economica degli scrittori classici latini* (1850), *Epitomen historiae graecae* (1856, 10. Ed. 1887), *Epitomen historiae romanae* (5. Ed. 1876); recognovit et emendavit Ausonii Popmae librum *De differentiis verborum* (1852), dictionarium latinum et italicum Bazzarini (1850-1854), et dictionarium latinum et italicum ad usum discipulorum (1852-54). Editae collectaeque sunt orationes eius Augustae Taurinorum anno 1852, iterum anno 1865, et *Opuscula Varia* anno 1876. Vide etiam quid de vita sua scipserit in libris nuncupatis *vita scritta da esso* (Augustae Taurinorum, anno 1879), et *Lettere di illustri scrittori a Tommaso Vallauri* (*latine* Epistolae clarorum scriptorum Thomae Vallaurio scriptae, ed. in eodem urbe, 1880).

In ultimis annis Regni Sardiniae, fuit membrum camerae deputatorum. Anno 1869 factus est membrum Academiae Furfuris. Ab anno 1882 usque ad obitum fuit membrum Senatus regni Italiae.

Opera
-----

* *Storia della poesia in Piemonte* (1841, 2 volumina)
* *Della societa letteraria del Piemonte* (1844)
* *Storia della universita degli studii del Piemonte* (1846, 3 vol.; 2a. Ed. 1875)
* *Il cavaliere marino in Piemonte* (1847, 3a. Ed. 1884)
* *Emendatione* (6a. Ed. 1883).

Nexus externi
-------------

* Eintrag in der Datenbank *Senatori dell'Italia liberale* beim Historischen Archiv des Italienischen Senats
* Formula:EnciclopedieOnlineITA
* *Vallauri, Tommaso* in: Enciclopedia Italiana, Rom 1937
* Meyers Großes Konversations-Lexikon 1888.

Notae
-----



1. ↑  Pagina interretialis Camerae
2. ↑
Wikidata Gulielmus Adolphus Bouguereau
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Adolphus Bouguereau: subscriptioGulielmus Adolphus Bouguereau: subscriptio
*Nativitas*: 30 Novembris 1825; Rupella  
*Obitus*: 19 Augusti 1905; Rupella  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Adolphe Williams Bouguereau
**Familia**

*Coniunx*: Marie-Nelly Monchablon, Elizabeth Jane Gardner  
*Proles*: Henriette Vincens, Georges Bouguereau, Jeanne Bouguereau, Paul Bouguereau, Maurice Bouguereau  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulchretum Montis Parnassi Lutetiae  

**Gulielmus Adolphus Bouguereau** (natus 30 Novembris 1825; mortuus 19 Augusti 1905) fuit pictor Francicus more academismo, realismo et neoclassicismo.

Nexus externi
-------------

G. A. Bouguereau.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Grove Art • Getty Museum • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

Pinacotheca
-----------

* Pictura Amelinae Dufaud Bouguereau (1850)Pictura Amelinae Dufaud Bouguereau (1850)
* Pictura Eugenii Bouguereau (1850)Pictura Eugenii Bouguereau (1850)
* Pictura Genovefae Bouguereau (1850)Pictura Genovefae Bouguereau (1850)
* Pictura Leonae Bouguereau (1850)Pictura Leonae Bouguereau (1850)
* Sorbitum (1865)Sorbitum (1865)
* Primae basiationes (1866)Primae basiationes (1866)
* Acingana cum tympano Vasco (1867)Acingana cum tympano Vasco (1867)
* Ioannita (1867)Ioannita (1867)
* Uvae (1868)Uvae (1868)
* Aurora (1881)Aurora (1881)
* Dies (1881)Dies (1881)
* Amphora fracta (1891)Amphora fracta (1891)
* Pastrix Anserum(1891)Pastrix Anserum(1891)
* Puella Limonas Tenens (1899)Puella Limonas Tenens (1899)
* Sacerdotissa(1902)Sacerdotissa(1902)
* Domina nostra rosarum (1903)Domina nostra rosarum (1903)
* Nichil faciens (1904)Nichil faciens (1904)
**Hania** (-ae, f.) (Coreane Hangullice); 한자 et Hangia; 漢字; scilicet "characteres Sinici"), aliquando characteres Sinocoreani versa, est nomen characterum Sinicorum (Sinice traditionaliter; 漢字 et Sinice simpliciter; 汉字 et Sinice pinyinice; *Hànzì*) Coreane, accuratius, refertur ad illos characteres quos Coreani mutuati sunt a Sinica et incorporavere in suam linguam, pronuntiatu eorum mutato. Iaponicis kansis contrarie, quorum aliqui simplificati sunt, haniae nunquam reformatione affectae sunt, quamobrem omnes haniae characteribus Sinicis Sinicae traditionalis identicae sunt, quamvis aliquae paulum a traditionali forma discrepent. Quod significat ut, collatae cum characteribus in usu in Iaponia et continentialibus Sinis, haniae tractus possideant.

|  |  |
| --- | --- |
| Sinice traditionaliter | Coreane Haniā |
| 飲 | 飮 |
| 畫 | 畵 |
| 台 | 臺 |

Quamquam est Coreanum alphabetum hangul nuncupatum, a studiosorum circulo a rege Seiong stipulato creatum circa 1440, hoc non in usu ample fuit usque ad saeculum XIX. Usque ad illud tempus, erat opus fluenter haniā scribere legereque ad considerandum hominem litteratum in Corea, quia pleraque Coreana documenta et litteras per haniae usum scripta sunt. Sed hodie in praesenti scaena mutata est: studiosi qui Coreanae historiae student hanias noturi sunt ad legenda historica documenta, dum vulgo actus discendi adiuvat ad intellegendum quomodo quaedam vocabula creata sint. Hania non in usu Coreanis nativis vocabulis sunt, quae semper hangule scripta sunt, et adeo vocabula Sinicae originis (Coreane Hangulice; 한자어 et Haniā; 漢字語) etiam hangule Coreane creberrime scribuntur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Wikidata Claudius a Sancto Vinculo
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1534; Molinae  
*Obitus*: November 1594; Londinium  
*Patria*: Francia, Anglia  

**Officium**

*Munus*: lexicographus, linguista, romanist  

**Claudius a Sancto Vinculo** (Fr. *Claude de Sainliens*), anno 1534 Molinis natus et 1594 Londinii mortuus, fuit grammaticus et lexicographus Francicus. Latine scripsit. Cum Hugenota esset, in Angliam fugit anno 1565 et linguam Francogallicam necnon Latinam ibi docebat. Lexicon Franco-Anglicum composuit, librum Roberti Stephani plerumque vertens, necnon artem grammaticam Francogallicam Latine scriptam. Scripsit et artem grammaticam Italicam aliosque libros.

De Claudio a Sancto Vinculo
---------------------------

* Laurent Berec, *Claude de Sainliens, un huguenot bourbonnais au temps de Shakespeare*, Éditions Orizons, 2012 (ISBN 978-2-296-08837-5) **(Francogallice)**
* Antonio Amato, *Teoria e pratica glottodidattica nell’opera di Claudius Holyband (alias Claude de Sainliens)*, Roma, Bulzoni, 1983. **(Italice)**

Nexus externi
-------------

* *De pronuntiatione linguae gallicae* Claudii a Sancto Vinculo in *Vicifonte*
Pittacium Romanicum anni 1959 **Laikam** celebrans.
**Laika** (Russice: *Лайка*, "Latrancula"; nata c. 1954 - mortua 3 Novembris 1957) fuit canis ac astronauta Sovietica, quae prima omnium astronautarum extra moenia gravitatis in orbitam super Tellurem processit. Abhinc 10 annos, CFA prima animalia iam in spatium misserant, sed haec in orbitam non pervenerunt. Laika inventa est vias in Moscua errans. Suasum est errantibus canibus uti, cum putatum sit eos etiam frigori famique iam bene duratos.

Laika in Sputnik 2, secunda astronave in orbito, vectata est, unde cognomen accepit in mediis Americanis *Muttnik*, ubi *mutt* sibi vult Anglice "canem impuri generis", quod Laika quidem fuit. Laikae nomini primum fuerat *Kudriavka* (Russice: *Кудрявка* "Crispulella") sed, fortasse quia *laika* est quoque nomen Russicum generis canum trahariorum septentrionalium, nomen "Laika" in media undique acceptum est.

Sputnik 2 non destinata est ut ad terram rediret neque Laika ut volatum superviveret. Mortua est nonnullas horas post profectionem satellitis, nescitur cur, sed certe humani erroris non spatii ipsius causa. Animalia prima, quae e spatio extraterrestri incolumes reverterunt, Belka et Strelka anno 1960 fuerunt. Nihilominus, Laika suo martyrio mammalia in spatio sine gravtitate vivere posse confirmavit viamque incepit qua tandem etiam homines in spatium proficisci sunt ausi.

Citationes
----------

1. ↑  Prima animalia in spatio fuerunt muscae. *The Beginnings of Research in Space Biology at the Air Force Missile Development Center, 1946-1952* "History of Research in Space Biology and Biodynamics." NASA. **(Anglice)**
2. ↑  Andrew J. LePage. *Sputnik 2: The First Animal in Orbit* 1997. **(Anglice)**
3. ↑  Tara Gray *A Brief History of Animals in Space.* NASA. 1998. **(Anglice)**
4. ↑  Nomen *Sputnik* ipsum compositum est radicum russicarum *с-* "con-", *путь* "via", et *-ник* "-tor", ergo "conviator".
5. ↑  Anatoly Zak. *The True Story of Laika the Dog.* 1999. **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Laikam** spectant. |
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Création de la Lumière* ("Fabricatio Luminis"), a Gustavo Doré.
**Demiurgismus** seu **mundi creati theoria**, seu vulgo **creationismus** est doctrina, quae totius mundi universitatem de quodam Creatore deducit. Fabricatio vel ex nihilo vel ex chao priore (cf. demiurgus) esse potest. Formae variae demiurgismi in primis in religionibus Abrahamaticis et religione Induica sunt.

At *creationismus* vulgo fundamentalismi Christiani genus quod partes scientiae rerum naturalium, fere biologiae (e.g. evolutionis) et cosmologiae (e.g. Fragoris Maximi), negat nunc significat. Itaque, quamquam multi qui fabricationem divinam credunt sententiam suam descriptionibus scientificis congruere quidem habentur, creationi repugnantia consensui scientifico de originibus naturalium credere fere habentur. *Creationismus* pars esse consilii civilis socialisque favendi sententia religiosa naturae humanitatisque vulgo habetur.

Hi creationi partes scientiae rerum naturalium quas materialismas profanasve adversasve religionem esse adfirmant repudiant. Theorias scientificas quas scripturis religiosis suis infitias ire putant negant, nam mundum creatum esse ut ad verbum a scripturis describitur credunt. Insignissima harum theoriarum, maxime in Civitatibus Foederis Americae, est evolutio, quam multi creationi reiciunt quod odiosam vel maledicam esse notionem hominum "ascensorum ex animalibus minoribus" habent.

Nexus interni
-------------

* Liber Genesis
* Macaronoteras Volatile
* Mythus originum
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Ecclesia Omnium Sanctorum Romae.
Ecclesia a via aspecta.
Interior ecclesiae pars.
**Ecclesia Omnium Sanctorum** (Anglice *All Saints' Church*; Italiane *Chiesa Anglicana di Ognissanti*) est templum Anglicanum Romae sita.

Historia
--------

Societas Anglicana cum venia Pii Papae VII primum anno 1816 Romae consedit. Horum libri parochiales ab anno 1825 incipiunt. Aedificia vero ecclesiastica, nisi Catholica Romana, ante Italiam coalitam et Romam anno 1871 caput novi regni factam struere non licebat. Anno 1880, comparata area in Via del Babuino (Rione Campo Marzio?) Scalis Hispanicis propinqua et mandatum est ut aedem excogitaret Georgius Edmundus Street, qui autem mortuus est mense Decembri 1881, aedificatione modo incepta. Iam 1883 inopia pecuniae patuit, cui Henricus Wasse, canonicus sacerdosque Anglicanorum, donando subvenit. Anno 1885, chorus conditus et tectus est, apud eum sacristia, super eam bibliotheca et organistrum effecta sunt, et turris choralis in tertiam altitudinis suae structa partem. Perfecta et inaugurata est ecclesia anno 1887, summa turris pars modo quinquagesimo ecclesiae anno (1937).

Architectura
------------

Formam aedis Anglicanae Romae Georgius Edmundus Street aptavit secundum ecclesias ordinum mendicantium in Italia boreali, in superiore Medio Aevo et ante Reformationem structas, quas in itineribus Italicis iam viserat et in commentariis *Brick and Marble in the Middle Ages: Notes of a Tour in Italy* (1855) conscripserat. Itaque constructa est basilica latericia trium navium, cum transeptis inferius positis et apside novo modo in quattuor lateribus octagoni terminata, atque turri chorali octagona spirata ad latus. Interiora fornicibus cuspidis alternisque pilis constructis et columnis marmoreis; claristorium fenestris circularibus in loculamentis praeditum est. Navis tecta est aperte per templa, tantum chorus per costas transversas.?

Apparatus
---------

Imagines rotundas? quattuor evangelistarum signorumque Christianorum super columnas pilasque navis mediae fecit Eduardus Burne-Jones. Fenestra vitrea navium lateralium seriem hominum sanctorum et factorum ex fabulis sacris ostendunt. Anno 1894, ecclesia organum tabulatum a Petro Conacher artifice Britanno factum adepta est.

Bibliographia
-------------

* Gibson, Robert William. 1985. "Finances of All Saints Church in Rome." *Accounting Historians Notebook* 8 (1): 8.
* Palmer, David H. 1981. *Be-larged, Be-organed and Be-beautiful: A Short History of All Saints' Anglican Church Rome.* Romae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Omnium Sanctorum (Roma)** spectant. |

* Situs interretialis paroeciae proprius.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
| WhatsApp |
| --- |
|  |
| Logotypum |
| Informationes |
| **Natura** | AdhibitioMedia socialia |
| **Praecipuus conditor** | Ioannes Koum(en) |
| **Conditio** | 2009 |
| **Natio originis** |  Civitates Foederatae |
| **Possessor** | Facebook Inc. |
| **Situs interretialis** | whatsapp.com |

**WhatsApp** (indecl. *f.*), plenius **WhatsApp Messenger**, est adhibitio mobilis quae systema nuntiationum praesentium ornat. Ad maxima media socialia interretialia pertinet, anno 2009 ab Ioanne Kum et Briano Acton condita.

Ex mense Februario 2014, Meta (olim Facebook, Inc.), societas mercatoria quae media socialia Facebook possidet, Whatsapp 19 milliardis dollariorum emit.

Nomen
-----

Nomen huius rei ex *What's up?* ('Quid novi?'), verbis Anglicis, et *app* derivatur, quod compendium verbo *application* ('adhibitioni') prodest. Ideo *Whatsapp* Latine indeclinabile et femininum (sicut 'adhibitio, -onis', *f.*) est.

Notae
-----

1. ↑  "Facebook to Acquire WhatsApp". Facebook. 19 Februarii 2014 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **WhatsApp** spectant. |

* **Whatsapp** apud CrunchBase.
stela Augustana pro Metzger
**Maximilianus Iosephus Metzger** (natus die 3 Februarii 1887 in Schopfheim, interfectus die 17 Aprilis 1944 Brandenburgi) sacerdos catholicus et martyr Germanicus fuit.

Vita
----

Primo bello pancosmico saeviente Metzger militibus sacerdos fuit; tunc homo pacalis factus est. Anno 1917 pontifici maximo Benedicto XV propositum pacis misit. Qui notionibus annuit et gratias egit. Anno 1919 Monaci Unionem Catholicorum Germanicorum *(Friedensbund Deutscher Katholiken)* et *Societatem missionariam Crucis Albae* (quae nunc *Institum Christi Regis* nuncupatur) condidit. Insuper alcoholi nimium deditis succurrebat et reformationi liturgicae valde favebat. Ab anno 1923 officialiter oecumenismum fovere coepit unde anno 1938 Fraternitas *Una Sancta* nata est: id sine dubio praeparaverat etiam magnus eius amor erga linguam auxiliarem internationalem Esperanticam. 

Anno 1943 pamphletum pacis archiepiscopo Uppsaliensi tradi iussit, quod agentes in rebus Germanici impedire potuerunt. In carcerem coniectus et sententia causae simulatae condemnatus est capitis; tribunal convenit in aedificio ubi olim Gymnasium imperatoris Gulielmi fuerat. 

Die 14 Martii 2024 papa Franciscus declaravit Maximilium Iosephum beatificatione dignum esse.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Maximilianum Iosephum Metzger** spectant. |

* Möhring, Marianne, "Metzger, Max Josef". Apud: *Neue Deutsche Biographie* 17 (1994), p. 255-256 (hic in interreti)
* Metzger in paginis *Unionis Christi Regis*
* Metzger in motione Esperantica - pepigit Udalricus Lins
* "Ein prophetischer Märtyer" - in paginis archiepiscopalibus Friburgensibus

Notae
-----

1. ↑  "Promulgazione di Decreti del Dicastero delle Cause dei Santi" [B0211]
*Vide etiam paginam discretivam: Mons Calvus*


Wikidata Mons Calvus (Marchia Anconitana)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°48′42″N 12°37′54″E  
*Numerus incolarum*: 2 714  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Pisaurensis et Urbinas  

**Geographia**

*Superficies*: 18.25 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Urbinum, Tumba Pisaurensis, Vallis Isauri, Mons Damarum  

**Tabula aut despectus**

Mons Calvus (Marchia Anconitana): situsMons Calvus (Marchia Anconitana): situs
Mons Calvus (Marchia Anconitana)
**Mons Calvus** (Italiane: *Montecalvo in Foglia*) est oppidum Italiae et municipium, in regione Marchia Anconitana ac in provincia Pisaurensi et Urbinati situm.

Nexus interni
-------------

* Municipium Italiae
* Pisaurum
* Urbinum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Calvum** spectant. |

* Situs Publicus **(Italiane)**
Wikidata Pensacola (Florida)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 30°25′17″N 87°13′2″W  
*Numerus incolarum*: 54 312  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Escambia Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 105.574392 chiliometrum quadratum, 105.426157 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Cimbotum, Kaohsiung, Miraflores  

**Tabula aut despectus**

Pensacola (Florida): situsPensacola (Florida): situs
**Pensacola** est urbs et sedes Comitatus Escambiae in Florida, cui sunt 53 678 incolae.

Historia
--------

Apud locum Pensacolae recentis anno 1559 colonia Hispana constituta est, quae autem anno 1561 deserta est. Tamen, anno 1698 prope castellum novum Hispani coloniam iterum rite instituerunt. Huic coloniae nomen *Pensacola* datum est quia nomen indigenarum erat.

Post aliquot certamina anno 1821, Pensacola et tota Florida Civitatibus Foederatis Americae cessa est.

Notae
-----

1. ↑  *Dioceses Pensacolensis-Tallaseiensis* apud gcatholic.org.
2. ↑  Census anni 2020.
3. ↑  De nomine in *Smithsonian Magazine.*
4. ↑  De historia in *Encyclopaedia Britannica.*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 30°25′17″N 87°13′2″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • "294117, 2404503" apud *USGS* |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Collegium Mertonense
Res apud Vicidata repertae:Collegium Mertonense: insigneCollegium Mertonense: insigneCollegium Mertonense: logotypusCollegium Mertonense: logotypus
Collegium Oxoniense, aedes universitatis  
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°45′4″N 1°15′8″W  
*Situs*: Oxford
**Rectio**

Situs interretialis  
*Praetorium*: Oxonia;
**Origo**

*Conditor*: Walter de Merton  
*Inceptio*: 1264  

**Tabula aut despectus**

Collegium Mertonense: imagoCollegium Mertonense: imago
**Collegium Mertonense** (Anglice Merton College*) in Universitate Oxoniensi, primo Merton in comitatu Suthreiae? a Waltero Roffensi episcopo fundatum, postea ab eodem Oxoniam anno 1263 translatum est.*

Saeculis tredecimo quattuordecimoque operibus Rogerii Baconis Iohannisque (Duns) Scoti praeclarum erat. Logicae studia in honore erant.

Custodes sociique saepe ad episcopatum promoti sunt.

Capella, quae usque ad undevicesimum saeculum ecclesiae paroechialis Sancti Ioannis Baptistae vice fungebatur, cruciformis concepta est, sed post terrae ad hoc destinatae venundationem litterae T formam accepit. Aula magna portam ferreatam conservat. Platea quadrangularis, quae Anglice Mob Quad cognominata est, quattuordecimi saeculi initio aedificata est. Bibliothecam amplissimam continet.

Post litterarum renascentiam socii multi, inter quos Thomas Bodley armiger universitatis bibliothecae restitutor nominandus, se inlustres praestiterunt. Henricus Savilius (Iohannis Chrysostomi operum editor) et Gulielmus Harvey (sanguinis circulationis principii inventor) custodes insignes erant. Savilius, cuius monumentum antecapellam adornat, sociorum plateam quadrangularem architecturae ordines exhibentem aedificari iussit.

Bello civili Anglico, Henrietta Maria regina collegium habitabat. Academiae huius epochae vita quotidiana ab antiquario Antonio à Wood multifarie describitur.

Undevicesimo saeculo, collegium motum Oxoniensem ab Ioanne Henrico Newman instigatum minime sequebatur. Socii complures quorum Bradley? philosophia pollebant. Saeculo exeunte, iuvenes opimi Beerbohm? ad instar collegium frequentabant. Quinquaginta annis abhinc inter socios Iohannes Ronaldus Reuel Tolkien inveniebatur.

Vicesimo primo saeculo ineunte, collegium divitiis, clientela, sociorum scholariumque operibus praeeminet. Alumni plurimi negotiatores, scientiarum naturalium expertes sive telehoraseos productores almam matrem amplissime ditaverunt nexibusque transatlanticis faverunt. Socii triginta octo civitatibus oriundi et custos quae sinologa nuper erat, ingenium orbi terrestri adaequatum sustinent.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°45′4″N 1°15′8″W |
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

Solis ortus apud collegium die 1 Maii 2007.

Wikidata Collegium Beatae Mariae Magdalenae (Oxonia)
Res apud Vicidata repertae:Collegium Beatae Mariae Magdalenae (Oxonia): insigneCollegium Beatae Mariae Magdalenae (Oxonia): insigneCollegium Beatae Mariae Magdalenae (Oxonia): logotypusCollegium Beatae Mariae Magdalenae (Oxonia): logotypus
Collegium Oxoniense  
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°45′7″N 1°14′47″W  
*Situs*: Oxford, Oxonia
**Rectio**

Situs interretialis  

**Origo**

*Conditor*: William Waynflete  
*Inceptio*: 1458  

**Commemoratio**

*Adagium*: Floreat Magdalena!  

**Tabula aut despectus**

Collegium Beatae Mariae Magdalenae (Oxonia): imagoCollegium Beatae Mariae Magdalenae (Oxonia): imago
**Collegium Beatae Mariae Magdalenae** (Anglice *Magdalen College*) est collegium Universitatis Oxoniensis, quod a Gulielmo Waynflete episcopo Vintoniae anno 1448 instituit. Collegium, Aula Beatae Mariae Magdalenae primum vocatum, factum est anno 1458.? Ad ripam Isidis Fluvii situm, vivario cervorum viaque Addisonii innotuit.

Quoddam aedificium collegii.

Vita collegialis
----------------

Collegium Magdalenae artibus, ludis, doctrinaque excellit. Cursum navalem? inter 2004 et 2007 vinxit, et in tabula Norringtonensi? 2007 secundum tenet locum.
Curia Gothana vesperi.
**Gota,** vel **Villa Gothaha** (Theodisce *Gotha*), est urbs et caput circuli eiusdem nominis in Thuringia sita.

Historia et spectanda
---------------------

Quando oppidum Gothanum fundatum sit, incompertum est, sed in diplomate regis Caroli Magni quod anno Domini septengentesimo septuagesimo quinto Octobris die vicesimo et quinto Marcoduri actum et datum est "villa Gothaha" primum dicta et fratribus monasterii Hersfeldensis dono data est. Saeculo duodecimo villa Gotha lege Isenacensi oppidum facta est. Ex illo tempore oppidum Gothanum vel serius urbs Gothana appellata est.

Res visu dignae sunt - praeter varia aedificia opere craticio affabre exstructa - complures hac in urbe velut: 

* Castellum Friedenstein
* Curia Gothana
* Domus Cranach Gothensis
* Ecclesia Augustinorum (Gota), saec. 13-i/14-i
* Ecclesia Sanctae Margaritae (Gota)
* Ecclesia Sancti Bonifatii (catholica)
* Museum assecurationum Germanicum
* Pyramis Studnitia
* Turris civium Gothensium

Circiter 45 000 incolarum habitant Gotae.

*Gotha* est etiam nomen abbreviatum seriei librorum. Hoc opus, pleno nomine theodisce *„Gothaischer Hof-Kalender zum Nutzen und Vergnügen eingerichtet* (latine *Gothaicum calendarium aulicum ad usum et voluptatem institutum*) Gotae ab anno 1763 editum est, itaque de sede domus editriciae vulgo *Gotha* dicitur. His in libris res familiarum nobilium in terris Europae regentium enarrantur.

Gothani notabiles
-----------------

* Adam Weishaupt
* Carolus Ernestus Georges, philologus et scriptor
* Conradus Ekhof, scaenarum moderator
* Eduardus Augustus Regel, botanicus
* Franciscus Xaverius Zach, astronomus
* Fredericus Gulielmus Gotter, scriptor
* Fridericus Myconius, reformator
* Gottfridus Henricus Stölzel, musicus
* Guolphgangus Ipolt, episcopus
* Gustavus Adolphus de Gotter, legatus et iuris peritus
* Gustavus Freytag, historicus
* Henricus Beck, histrio et scriptor
* Ioannes Fridericus Blumenbach, physiologus
* Iosephus Meyer, editor
* Ludovica Dorothea (Saxonia-Mainingia)
* Mutianus Rufus, humanista

Notae
-----

1. ↑  Alia nomina Latina: *Gothensis, Gata, Gatha, Gothana civitas.* Vide *Orbem Latinum.*
2. ↑  Huius nominis prima mentio anno 775 facta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gotam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Γῶτα ("Gota") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

Situs proprius
Wikidata Carolus Richet
Res apud Vicidata repertae:Carolus Richet: imagoCarolus Richet: imago
*Nativitas*: 26 Augusti 1850; Lutetia  
*Obitus*: 4 Decembris 1935; Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Charles Robert Richet
**Familia**

*Genitores*: Alfred Richet;   
*Proles*: Charles Richet  

**Carolus Robertus Richet** (natus die 25 Augusti 1850 et mortuus die 4 Decembris 1935) est physiologiae et immmunologiae peritus Francicus qui professor Collegii Franciae et anno 1913 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit ratione studii anaphylaxis. Etiam eugenicam fovebat.

Alma mater eius Universitas Parisiensis fuit.

Notae
-----

1. ↑  De Carolo Richetnobelprize.org

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolum Richet** spectant. |
Neurotransmissores per exocytosim in synapsim emissi.
**Exocytosis** est mechanismus biologicus quo cellula corpuscula vesiculis vecta per membranam in liquidum extracellulare emittit. Illae vesiculae plerumque e membrana ulteriore apparatus Golgiani turgescunt et postquam substantias emittendas includerunt solvuntur et trans cytoplasmum ad membranam cellularem meant ubi proteina v-SNARE in vesicula prolata a similibus proteinis t-SNARE parti citeriori membranae cellulae adfixis adgnoscuntur. Tum exocytosis moveturː duae membranae coalescunt et substantiae vectae in spatium extracellulare liberantur. Ita neurona neurotransmissores in synapsibus emittunt, ita glandulae hormona in sanguinem, ita epithelium apparatus digestorii enzyma quae nutrimenta digerunt.

Mechanismus exocytosi contrarius quo corpuscula per vesiculas intra cellulam invehuntur endocytosis dicitur. Endocytosis aliquid membranae cellulae subripit quo substantiae invectae circumdentur; econtra exocytosis membranae cellulae aliquod additamentum inserit e membranis apparatus Golgiani aut aliunde sumptum.

Etiam canales membranei per endocytosim et exocytosim sive membranae inseri sive e membrana extrahi possunt. Exempli gratia in renibus cellullae epitheliales quae tubos collectores cingunt vesiculas intracellulares habent canales aquae destinatos et aquaporinas dictas continentes. Cum illarum cellularum receptoria hormon vasopressinum ligant illae vesiculae sese membranae cellulae inserunt quae permeabilis fit. Ita aqua in organismo retinetur. Econtra cum vasopressinum abest illae membranae partes per endocytosim in cellulam remeant et vesiculas cum aquaporinis rursus formant. Ita tubulus impermeabilis fit et aqua ex organismo emittitur. Aliae cellulae hoc eodem mechanismo volumen suum moderari possuntː augent aut minuunt superficiem membranae suae prout necesse erit. Ita in vesica urinaria urothelii cellulae per vesiculas internas sese membranae inserentes volumen vesicae tum augent cum vesica urina impletur ita ut facilius distendatur. Rursus cum vesica vacuatur illae partes membranae vesiculas reformant et intra cellulam remeant. Tum vesica coartatur.

Plura legere si cupis
---------------------

* Andreas I. Ivanov, *Exocytosis and endocytosis*, Humana Press, 2008 Nonnullae paginae apud Guglum librorum.
* Reinhard Jahn, Dirk Fasshauer, "Molecular machines governing exocytosis of synaptic vesicles", *Nature*, 2012(7419): 201-7

Nexus externi
-------------

* Universitas Andecavensisː lectio de exocytosi (Francogallice)

1. ↑  
	* Charlotte Pratt et Kathleen Cornely, *Essential Biochemistry*, Wiley, 2018ː IX.4. In versione Francogallica, De Boeck, 2019 pp.251-3
Hussitarum dux Ioannes Žižka; simulacrum in demarchio Taberiensi servatum.
**Ioannes Zisca** (natus circa annum 1360 Trocnov in Bohemia meridiana; mortuus die 11 Octobris 1424 apud Šenfeld; Bohemice *Jan Žižka z Trocnova* sive *Jan Žižka z Kalicha*) fuit summus Hussitarum dux et vir valde bellicosus.

Vita
----

Nobili genere inferiore natus in adulescentia bella suorum contra regem Venceslaum, Rosenbergensibus ducibus, vidit atque spectavit. Sed circa annum 1408 Ioannes ipse se tam contra Rosenbergenses quam contra Budovicium vertit. Namque postea inter aulicos regios inveniebatur, fortasse camerarius reginae Sophiae, certe autem trucidationibus variis implicatus. Econtra Aeneas Silvius Picolomineus tradit historias de vita in aulis inde a pueritia acta et de matura oculi amissione. 

Anno 1414 Ioannes ianitor aulicus creatus est, quod officium nobiles minores obtinere soliti sunt. Ioannem expeditionibus Venceslai regis participem fuisse dicitur - sine testimoniis certis pro historicis. In tumultibus post Venceslai mortem ortis Ioannes gregem intemperatorum regebat. Hussitarum ordines aciei perturbatos in exercitum ad pugnam paratissimum mutavit. Die 14 Iulii 1420 Germanos ante Pragam in montes Sancti Viti reppulit, qui postea *colles Žižka* nuncupati sunt. Mense Ianuario 1422 Sigismundum Luxemburgicum devicit in proelio apud Brodam Germanicam commisso. Taberiensibus imperavit omnes moderatos (inter quos Calixtini, qui dicuntur) despoliaturus et interfecturus.

Oculus alter sagittae iactu amissus est anno 1421, quo castellum Rabí impugnatum est. Ioannes caecatus nihilominus secundum meram descriptionem res omnes feliciter disposuit atque moderatus est. Denique victoriam peperit. Mortuus est pesti confectus in oppugnatione Přibyslav oppidi. Cadaver in principio Reginogradecii, postea in urbe Čáslav terrae commendatum est, securibus pugnatoriis supra appensis. Tamen exiit anno 1623 edictum a Caesare augusto Vindobonensi, ut sepulcrum cum ossibus amoveretur. Anno 1874 monumentum in honoris Ioannis in oppido Přibyslav erectum est.

Gravitudo
---------

Ioannes Žižka imperator optimus, ferreus, acutus, versutus fuit; ferox et in inimicis debellandis crudelissimus. Nationem Bohemicam et confessionem Hussiticam protegere semper in animo habebat. Alfredus Meißner carmen de isto viro exaravit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Žižka** spectant. |

* biographia ex paginis Taberiensibus
* emissio radiophonica Bohemica de Taberiensibus et omnibus ceteris illa spectantibus, 16.3.2002; curavit Lothar Martin

Notae
-----

1. ↑  cf. versionem nominis apud *Bellum hussiticum, quo M. Johannis Hussii Vita, doctrinaque et mors comprehensitur, utque Bohemi, inprimis vero Ioannes Zisca & Procopius Rasus vindicationem ipsius susceperint, luculenter exponitur* (pepigit Zacharias Theobald von Schlakenwald)
2. ↑  *Historica Olomucensia* 57–2019 (13–33) - p. 22, nota 50
3. ↑  Franz Palacky (ed.): "Urkundliche Beiträge zur Geschichte des Hussitenkrieges in den Jahren 1419-1436" - tomus alter, p. 87
Wikidata Universitas Studiorum Bauzanensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Studiorum Bauzanensis: logotypusUniversitas Studiorum Bauzanensis: logotypus
universitas  
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°29′53″N 11°20′58″E  
*Situs*: Bauzanum
**Rectio**

*Rector*: Paolo Lugli  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Bauzanum;
**Origo**

*Inceptio*: 31 Octobris 1997  

**Tabula aut despectus**

Universitas Studiorum Bauzanensis: imagoUniversitas Studiorum Bauzanensis: imago
**Universitas Studiorum Bauzanensis** (Theodisce: *Freie Universität Bozen*, Italice: *Libera Università di Bolzano*) Bauzani anno 1997 condita est. Numerus studiorum facultatum nunc est V.

De rebus gestis
---------------

Siglum universitatis
Anno 1997 studiorum universitas condita est duobus facultatibus praedita quarum illa de oeconomia Bauzani erat, altera autem de cultura Brixinone. Anno 1998 universitatis bibliotheca aperta est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°29′53″N 11°20′58″E |

* situs proprius
Quomodo oligodendrocyti vagina myelini axones tegant.
**Oligodendrocyti** sunt genus cellularum glialium in systemate nervoso centrali. Verba Graeca e quibus nomen eorum compositum est "cellulas paucorum ramorum (verbatimː arborum)" Latine interpretari possis. Eadem vice in systemate nervoso centrali funguntur atque cellulae Schwannenses in systemate nervoso periphericoː vagina myelini axones circumdant. Non eodem modo tamenː nam non ipsi oligodenrocyti axonibus sese circumvolvunt sed pseudopedes protrudunt qui sese circa partem axonum volvunt. Ita superstratae membranae lipideae axonem electrice dissociant et fluxum iontium trans membranam axonalem cohibent. Quo facto celerius signa electrica longitudinem axonum percurrunt. Pseudopodes unius oligodendrocyti ad plures axones tendunt et unus axon a pluribus oligodendrocytis per intervalla circumvolvitur.

Oligodendrocyti axonibus sectis aut vulneratis opem non ferunt (in quo a cellulis Schwannensibus multum differunt)ː quocirca neurones systematis nervosi centralis semel laesi plerumque pereunt nec restitui possunt

Notae
-----

1. ↑  Sherwood, Klandorf, Yancey, *Animal physiologyː from Genes to Organisms*, 2013ː 5.3. Interpretatio Francogallicaː De Boeck, 2016 pp.168-9.
2. ↑  Marieb et Hoehn, *Anatomie et physiologie humaines*, Pearson, 2019 (11a editio)ː 13.3.2.

Plura legere si cupis
---------------------

* *The biology of oligodendrocytes*, curantibus Patricia J. Armati et Emily K. Mathey. Cambridge University Press, 2010 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* Monika Bradl et Hans Lassmann, "Oligodendrocytes: biology and pathology", *Acta Neuropathologica*, 2010ː 37-53.
* *Oligodendrocyte : methods and protocols*, curantibus David A. Lyons et Linde Kegel. Humana Press, 2019.

Nexus externi
-------------

* Différence entre les oligodendrocytes et les cellules de Schwann
Nessus Deianiram rapiens a Guidone Reni pictus. 1621. Museum Lupariense.In mythologia Graeca, **Nessus** est centaurus, filius Ixionis et Nubis. Trans flumen Euenum prope urbem Calydonem viatores tergo portabat. Pugnae adversus Lapithas interfuit, nobilissimus tamen erat quod Herculi causa mortis exstitit.

Fabula
------

Cum Hercules novam uxorem ab urbe Calydone secum abduceret, ad Euenum flumen pervenerunt, tum hibernis imbribus tumidum. Ibi centaurus Nessus officium suum eis obtulit, ut Deianiram trans flumen tergo portaret. Nihil metuens Alcides Deianiram centauro tradit, dum ipse arcum et pharetram in alteram ripam mittit ac torrentem tranare incipit. Cum vero in altera ripa constitisset, uxorem auxilium implorantem audiit ac, respiciens, Nessum fugientem ac miseram Deianiram rapientem procul vidit. Tum sagitta in sanguine hydrae Lerneae tincta centaurum transfixit. Quod vulnus letale fuit : nam sanguis hydrae potentissimum venenum continebat. Tunc Nessus moriens hanc ultionem excogitavit : vestem sanguine venenato aspersam, ut munus, Deianirae tradidit, adfirmans sanguinem suum philtrum amoris esse, qui miram ad maritum retinendum vim habiturus esset.

Credidit misera et, cum, longo post tempore, Hercules captus amore Iolae captivae diceretur, metuens ne a paelice domo expelleretur, Deianira centauri verborum meminit et, ut donum, tunicam sanguine Nessi inlitam ad maritum absentem misit. Sic periit magnus Hercules, doloribus maximis cruciatus. Unde proverbium de "tunica Nessi".

Fontes.
-------

* Hyginus mythographus *Fabulae* 31,34,36,240,243.
* Ovidius libro nono Metamorphoseon 101-158 necnon libro duodecimo 308-309 et 454.
	+ *Heroides* IX, versus 141-146 et 161-163.
* Seneca *Hercules Oetaeus*.
* Sophocles *Trachiniae*.
* Strabo, *Geographica* IX.4.8 et X.2.5

Plura legere si cupis
---------------------

* Laurent Gourmelen, "Le centaure et les ambivalences du conseiller. Nessos et Chiron", *Dialogues d'histoire ancienne* , 2017ː 59-74

Nexus interni
-------------

* 7066 Nessus
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR


Wikidata Universitas Peruviana Scientiarum Adhibitarum
Res apud Vicidata repertae:Universitas Peruviana Scientiarum Adhibitarum: logotypusUniversitas Peruviana Scientiarum Adhibitarum: logotypus
universitas, editrix aperta  
*Civitas*: Peruvia  
*Locus*: 12°6′13″S 76°57′47″W  
*Situs*: Lima
**Rectio**

Situs interretialis  

**Populus**

*Lingua*: lingua Hispanica
**Origo**

*Inceptio*: 1994  

**Universitas Peruviana Scientiarum Adhibitarum** (Hispanice *Universidad Peruana de Ciencias Aplicadas*) est universitas privata Limae in Peruvia sita.

Collegia
--------

* Collegium Administartio Diversiorii et Turismus (Facultad de Administración Hotelera y Turismo)
* Collegium Architectura (Facultad de Arquitectura)
* Collegium Scientiae Salutis (Facultad de Ciencias de la Salud)
* Collegium Scientiae Humanae (Facultad de Ciencias Humanas)
* Collegium Oeconomicum (Facultad de Economía)
* Collegium Studii Negotii (Facultad reestudios de la Empresa)
* Collegium Fabrum Machinoris (Facultad de Ingeniería)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Libertas conventus**? est pars iurum humanorum a quo ius conventum inviolentiae sicut concursus populi creandi et participandi.?

Universalis de hominis iuribus declaratio, conventio de iuribus humanis et libertatibus elementariis tuendis, et pactio internationalis de iuribus civilibus et politicis hoc ius protegunt.

Notae
-----

1. ↑  Articulus XX.
2. ↑  Articulus XI.
3. ↑  Articulo XXI.

Nexus interni
-------------

* Libertas associationis

Iura humana primae aetatis

aequalitas ante legem • 
ius vitae • 
interdictio torturae • 
interdictio servitutis et laboris coacticii • 
libertas a captivitate (e.g. habeas corpus) • 
interdictio custodiae solum pacti civilis causa • 
libertas commeandi • 
praesumptio innocentiae • 
nulla poena sine lege • 
ius ad personalitatem in lege • 
protectio vitae privatae • 
libertas religionis • 
libertas exprimendi (libertas loquendi, imprimendi, artis &c.) • 
libertas conventus • 
libertas associationis • 
libertas conubii • 
protectio liberorum • 
ius suffragii
*Claytonia virginica* ad Radnor Lacum

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Eudicotyledones nucleares   
Ordo : Caryophyllales   
Familia : Montiaceae   
Genus : *Claytonia*   
Species : ***C. virginica***   
*Claytonia virginica*   
L.  

***Claytonia virginica*** est planta florens familiae Montiacearum, in America Septentrionali orientali endemica. Planta ex Ioanne Clayton (1694–1773), botanista Virginiae Colonialis, appellatur.

Naturalis plantae habitatio est silvae humidae et loci aperti. Planta est serpens, 5–40  cm longa. Folia sunt gracilia lanceolata, 3–14 cm longa, 5–13 mm lata, petiolo 6–20 cm longo. Flores sunt 7–14 mm lati, quinque petalis roseis dilutis vel albis (raro flavis), inter Martium et Maium florentes.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Claytoniam virginicam*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Claytonia virginica"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Flora of North America • USDA Plants Database |

* Connecticut Botanical Society: *Claytonia virginica*
* Flora Americae Septentrionalis: *Claytonia virginica*
* Missouri Botanical Gardens: *Claytonia virginica*
* Plantae Missuriae: *Claytonia virginica*
* Virginia Native Plant Society: *Claytonia virginica*
Wikidata Ioannes Singhammer
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Singhammer: imagoIoannes Singhammer: imago
*Nativitas*: 9 Maii 1953; Monacum  
*Patria*: Germania  

Ioannes Singhammer anno 2012
**Ioannes** (Theod. *Johannes*) **Singhammer** (natus die 9 Maii 1953 Monaci) rerum politicarum peritus Germanicus factionis CSU est.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1973 Singhammer Monaci testimonium maturitatis accepit atque deinde Monaci iurisprudentiae studebat. Anno 1978 primam, anno 1981 secundam probationem adeptus est et minister publicus Bavariae fuit. Tum annis 1987 - 1990 in administrio rerum circumiectorum Bavariae operam dedit, quod tum a Petro Gauweiler regebatur.

Familia
-------

Singhammer uxorem duxit et sex liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Singhammer, qui anno 1972 ad Unionem Iuvenilem et factionem CSU accessit, ab anno 1994 legatus ad Dietam Foederalem Germanicam est. Die 22 Octobris 2013 praeses vicarius parlamenti electus est. Anno 2017 non iam candidatusparlamenti Germaniae erat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Singhammer** spectant. |

* Pagina officialis Ioannis Singhammer
* Biographia apud paginam Dietae Foederalis
* Curriculum vitae apud paginam fractionem CDU/CSU

Notae
-----

1. ↑  Dietae Foederalis die 22 Octobris 2013