recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Arni
Res apud Vicidata repertae:Arni: insigneArni: insigne
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 47°19′9″N 8°25′20″E  
*Numerus incolarum*: 1 843  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Arni (AG)
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bremogarti  

**Geographia**

*Superficies*: 3.37 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hedingen, Jonen, Oberlunkhofen, Unterlunkhofen, Oberwil-Lieli, Islisberg  

**Tabula aut despectus**

Arni: situsArni: situs
**Arni** est vicus districtus Bremogarti in regione historica Praefecturae Liberae pagi Argoviae in Helvetia. Arnis fere 1600 cives habitant.

Vici propinqui sunt Islisberg, Oberwil-Lieli, Oberlunkhofen, Unterlunkhofen, Jonen.

Arni est ecclesia pro Catholicis Romanis et Zvinglianis. Arni ab origine fuit Catholicus Romanus vicus.

Gentes magnae Arniensae sunt Rütimann, Rüttimann, Kaufmann, Huber, Stutz.

Pars est Arni regionis Kelleramt.

Consilium vici
--------------

Michael Dürst, Kurt Süess, Henricus (Heinz) Pfister, Franciscus (François) Kocher, Evelyne Pfister. Scriptor vici est Theo Bernardus.

Historia
--------

### Temporibus antiquis

Antiquissimus vicus in regione Arnense situs iam erat circa annum 800. In regione etiam inventa est antiqua Romana villa rustica.

### Medio aevo

In medio aevo, vicus erat pars Kelnhof (villae rusticae cellae), quae data est monasterio Lucernense nomine Sancti Leodegarii. Etiam in illo Kelnhof erant vici Ionen, Oberlunkhofen, Unterlunkhofen, Islisberg. Primo scriptum est nomen vici anno 1184 (tum erat: *Arne*). In medio aevo etiam erat arx parva in Arni, non iam autem hodie est.

Anno 1291, empsit Rudolfus I et Lucernam urbem et Kelnhof et alios vicos.

Inter alias propter hanc rem condita est Confoederatio in media Helvetia.

Primo nunc autem erat Kelnhof pars Affoltrensis Praefecturae, post autem condita est praefectura nova: Cellae praefectura. 

### De tempore Bremogarto civite regnante

Quae postea erat pars regni Bremogarti civitatis. 
Anno 1415, a Turicensis occupatus est Arni, qui autem tantum acceperunt Iudicium capitis, alia manebat ad Brem. civ.

### De Reformatione

Anno 1529, Bremgartani sub Henrico Bullingero Reformatoribus novaeque fide favebant, et Arni in illo tempore, Zvinglio reformatore in proelio amissa necato, iterum Catholici Romani facti sunt.

### De aetate nova

Anno 1797, primo anno ante invasionem Gallorum, Bremogartum libertatem vicis sui empsit. Regione occupata, Cellae praefectura non iam erat, sed primo erat pars Aquarum pagus, postea Argoviae populo nolente. Nunc autem factum est ex vicis Arni et Islisberg unum municipium nomine: Arni-Islisberg. In medio vicensimo saeculi in Arni plus atque plus homines habitabant, ex Turico urbe) i.a.) venientes. Hoc et alia non placebat Islisbergensis, qui et Arnensis studebant uterque vicum separatum ab alium habere. Contra voluntate Araviae capitis consules gubernatores anno 1983 separati sunt.
Simona Signoret in affixo cinematographico Iaponico
**Simona Signoret** (nata *Simone Henriette Charlotte Kaminker* Aquis Mattiacis die 25 Martii 1921; mortua Autheuil-Authouillet die 30 Septembris 1985) fuit clara actrix et scriptrix Francica. Anno 1949 Signoret Ivo Montand nupsit. Ei saepe contigit personificare mulieres ilices.

Vita
----

Simonae Signoret et Ivi Montand sepulchrum in Coemeterio Père Lachaise
Filia interpretis Iudaeici pueritiam Lutetiae egit. Germanis annis inter 1940 et 1944 insessoribus Repugnationi Francicae adhaesit. Eodem tempore autem theatro inflammata est: anno 1941 machina cinematographica queentiam eius primo aucupata est. Secundo bello pancosmico finito in pellicula criminali caliginosa *Macadam* (1946) Signoret, quae numquam in arte histrica erudita erat, meretrix erat. Ingenium histrionale magnum, forma egregia et suavitas trahitoria permittebant, ut partes feminae fatalis in pelliculis mariti Ivonis Allégret mire efferret; eius matrona annis inter 1944 et 1949 erat.

Nobilitatem maximam autem adepta est hoc opere utroque: pellicula Maximiliani Ophüls *La ronde* (1950; adaptio Francogallica operis Arthuri Schnitzler cui titulus originalis *Der Reigen*) et pellicula Iacobi Becker *Casque d'or* (1951; iterum humananda fornicatrice). Ab anno 1951 se mire produxit et in scaenis una cum Ivo Montand, cui anno 1951 nupsit. Inter alias pelliculas annorum 1950 mentionis dignae sint Henrici Georgii Clouzot *Les diaboliques* (1954), Ludovici Buñuel *La mort en ce jardin* (1956; gesta cum Michaele Piccoli) necnon Iacobi Clayton *Room at the Top* (1958; cum Praemiorum Academiae decore pro optima actrice principali).

Tunc autem feminas annis maturiores, sibi fidentes et carneas incorporare maluisse videtur, e.g. in opere Stanislai Kramer *Ship of Fools* (1965). Annis 1970 inobliteratas partes egit in *Le chat* (1970; secundum mythistoriam Georgii Simenon) et in Patricii Chéreau *Le chair de l'orchidée* (1975). Anno 1977 praemio César honorata est pro opere *La vie devant soi* (iterum pro scorti partibus).

Signoret scriptrix
------------------

Dua monita vitae suae scripsit: *La nostalgie n’est plus qu’elle était (1976) et* Le lendemain, cela était souriante*. Etiam fabulam Milesiam pepigit praetitulatam* Adieu Volodia *(1984).*

Pelliculae selectae
-------------------

* 1966: *Paris brûle-t-il?*
* 1971: *Le chat*
* 1971: *La Veuve Couderc*

Lege etiam
----------

* Simone Signoret: *"La nostalgie n'est plus ce qu'elle était"*, 1978,
* Simone Signoret: *"Adieu Wolodja "*, 1985

Nexus externi
-------------

* De Simona Signoret  in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Biographia cum imagine
Wikidata Simona Peter
Res apud Vicidata repertae:Simona Peter: imagoSimona Peter: imago
*Nativitas*: 3 Decembris 1965; Quierschied  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Landtag of Saarland, administer civitatis foederatae, Bundesverband Erneuerbare Energie  
*Munus*: politicus, environmentalist  
*Patronus*: Eurosolar, Renewable Energies Agency
**Consociatio**

*Factio*: Foedus 90/Virides  
*Religio*: irreligio
**Familia**

*Genitores*: ; Brunhilde Peter  

**Memoria**

*Laurae*: Golden Duck Award  

**Simona**, Theodisce *Simone* **Peter** (nata die 3 Decembris 1965 in oppido Quierschied Saraviae) rerum politicarum perita Germanica factionis Foederis 90/Viridum est.

Iuventus et munus
-----------------

Peters post scholam finitam Saravipontis biologiae studebat et doctor promota est. Deinde ad annum 2004 diurnaria pro diurno de energia solis operam dedit. Tum Berolini pro agentura energia renovanda operam dedit.

Familia
-------

Peters marito nupsit et filium habet.

Cursus honorum
--------------

Simona Peter (ad sinistram) et Tobias Hans die 26 Martii 2017 de parlamento Saraviensi congressi
Peter ab anno 1996 sodalis factionis viridum erat. Annis 2009 - 2012 administra energiae et commeatus Saraviae fuit et ab anno 2012 legata ad senatum terrae Saravia est. Die 19 Octobris 2013 una cum Cem Özdemir nova praeses Foederis 90 Viridum electa est.

Notae
-----

1. ↑  FAZ.net die 19 Octobris 2013

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Simona Peter** spectant (Simona Peter, Simone Peter). |

* Curriculum vitae Simonae Peters in pagina senatus terrae Saraviae
* Biographia apud paginam factionis Foederis 90/Virides
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**

Praesides Foederis90/Viridum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Marianna Birthler et Ludgerius Volmer (1993)  | Christa Sager et Georgius Trittin (1994)  | Georgius Trittin et Gunda Röstel (1996)  | Gunda Röstel et Antje Radcke (1998)  | Renata Künast et Fridericus Kuhn (2000)  | Fridericus Kuhn et Claudia Roth (2001)  | Angelica Beer et Reinhardus Bütihofer (2002)  | Reinhardus Bütikofer et Claudia Roth (2004)  | Claudia Roth et Cem Özdemir (2008)  | Cem Özdemir et Simona Peter (2013)  | Annalena Baerbock et Robertus Habeck |
|  |
Wikidata Simplicius Sarandji
Res apud Vicidata repertae:Simplicius Sarandji: imagoSimplicius Sarandji: imago
*Nativitas*: 4 Aprilis 1955; Baoro  
*Patria*: Respublica Africae Mediae  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of the Central African Republic, President of the National Assembly of the Central African Republic, Member of the National Assembly of the Central African Republic  
*Munus*: politicus, professor, campaign manager  
*Patronus*: University of Bangui
**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Simplicius**, vulgo *Simplice* **Sarandji** (Baoro in oppido natus die 4 Aprilis 1955) est geographus et politicus Africae Mediae.

Alumnus est universitatis Burdigalensis III in Francia. Studiis absolutis in patriam rediit resque geographicas apud universitatem Banguensem, ubi recentius decanus factus est. Ab anno 2008 usque in 2013 princeps praetorii meruit iuxta primum ministrum Faustinum Archangelum Touadera; quo anno 2016 praeside electo, ipse Simplicius Sarandji die 2 Aprilis eiusdem anni primus minister creatus est. Id officium usque in diem 25 Februarii 2019 impleverit, successore Firmino Ngrébada.

Bibliographia
-------------

* "CAR Prime Minister Sarandji names 23-member Cabinet" in *Daily Nation* (13 Aprilis 2016)

Nexus externi
-------------

* "RCA: Simplice Sarandji nommé Premier ministre" (2 Aprilis 2016) apud *RFI*

Primi ministri rei publicae Africae Mediae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Elisabetha Domitien • Angelus Felix Patassé • Henricus Maïdou • Bernardus Ayandho • Ioannes Petrus Lebouder • Simon Narcissus Bozanga • Eduardus Frank • Timotheus Malendoma • Enoch Dérant-Lakoué • Ioannes Lucas Mandaba • Gabriel Koyambounou • Ioannes Paulus Ngoupandé • Michael Gbézéra-Bria • Anicetus Georgius Dologuélé • Martinus Ziguélé • Abel Goumba • Caelestinus Gaombalet • Elias Doté • Faustinus Archangelus Touadéra • Nicolaus Tiangaye • Andreas Nzapayeké • Mahometus Kamoun • Simplicius Sarandji • Firminus Ngrébada • Henricus Maria Dondra • Felix Moloua
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes rei publicae Africae Mediae • Ministri rerum externarum rei publicae Africae Mediae |
|  |
Effigies Melissantis quam pepigit Martinus Bernigeroth circa annum 1715
**Ioannes Godofredus Gregorii** (pseudonymo *Melissantes*; natus Tobae in Circulo Kyffhäuser die 17 Februarii 1685, mortuus Dornheimiae in Circulo Ilm die 4 Augusti 1770) fuit Germanicus theologus et sciens universalis.

Vita
----

Melissantes non solum theologiae studebat sed etiam rebus geographicis historicis anticis: id fecit, cum esset instructor privatus et postea tamquam parochus in Siegelbach, Dosdorf et Dornheim. Opera eius diligentissime exarata omnibus nota et dilecta fuerunt, quamquam haud cuncta in eis descripta scientifice vera sunt. Fratres Grimm, Ludovicus Bechstein, Achim von Arnim et alii sumpserunt fabulas a Melissante collectas ut amplius tractarent eas (e.gl. Der Rattenfänger von Hameln, Kyffhäusersage, Der Graf von Gleichen, Faustens Höllenzwang, Wilhelm Tell). Legebant libenter eius opera Carlotta Ludovica Antonetta von Schiller et Ioannes Volfgangus Goethius. Libris suis didascalibus et psychologicis generationibus sequentibus inspectus permultos in tempus Barocum tradidit. Etiam musica ei cordi fuit; numerari potest inter primis diurnariis policitis-geographicis. Num Ioannem Sebastianum Bach convenerit, litigatur. 

Maxime illustria suo tempore erant opera haec:

* Das jetzt florirende Thüringen, Erfordiae 1711
* Beschreibung einiger Bergschlösser in Thüringen, Erfordiae 1712
* Jetztlebendes Europa oder genealogische Beschreibung aller jetzt lebenden Durchlauchtigsten Häuser, Francofurti 1715–33
* Neu eröffneter Schauplatz denkwürdiger Geschichten berühmter Städte und Schlösser in Deutschland, Francofurti 1715
* Geographia novissima generalis, specialis et specialissima, oder eine durch accurate Fragen wohl eingerichtete Welt-, Land- und Städtebeschreibung, Erfordiae 1708
* Historische Nachricht von Erfurt und Tennstädt

Fons
----

Tractatio "Gregorii, Johann Gottfried" a Bernardo Anemüller, apud: *Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften*, vol. 9 (1879), p. 630–631, quae legi possunt hic in interreti.
Wikidata Cambavia
Res apud Vicidata repertae:Cambavia: insigneCambavia: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°44′40″N 7°32′59″E  
*Numerus incolarum*: 937  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 21.54 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Campi ad Prata, Ad Fines Augustensium, Pontiacum, Fanum Sancti Dionysii Augustensium, Verradiae  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Saint-Laurent-de-Mure  

**Tabula aut despectus**

Cambavia: situsCambavia: situs
Cambavia
**Cambavia** (-ae, *f.*) (deinde *Cambevis*) (hodie vulgo *Chambave*; *Ciambave* a 1939 usque ad 1946) est vicus ac municipium Italiae, circiter 950 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Cambaviani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Arlier, Cesséyaz, Champlan, Chandianaz, Clapey, Croux, Fosses, Goillaz, Grenellaz, Guichet, Jovençanaz, Meyaz, Margnier, Montcharey, Ollières, Parléaz, Perret, Pilliolet, Plantaz, Poyaz, Praz, Promassaz, Protorgnet, Ronchère, Septumian, Tercy, Thuy, Valléry, Verthuy

Municipia finitima
------------------

* Campi ad Prata (hodie vulgo: *Champdepraz*),
* Ad Fines Augustensium (seu Castrum Fenitii) (hodie vulgo *Fénis*),
* Pontiacum (seu Ponticulus) (hodie vulgo *Pontey*),
* Fanum Sancti Dionysii Augustensium (hodie vulgo *Saint-Denis*),
* Verradiae (hodie vulgo *Verrayes*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cambaviam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Finium Augustensium in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Finium Augustensium in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol V, Torino 1839
2. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol V, Torino 1839
*Vide etiam paginam discretivam:* Carinthia (discretiva)


Wikidata Carinthia (regio statistica slovena)
Res apud Vicidata repertae:
Regiones statisticae Sloveniae, divisio administrativa  
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°33′0″N 15°3′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Slovenia  
*Territoria finitima*: Transdravania, Styria
**Forma**

*Area*: 1 040.8 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Colatio  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: SG
**Tabula aut despectus**

Carinthia (regio statistica slovena): situsCarinthia (regio statistica slovena): situs
Carinthia Slovenica, Regio statistica slovena)
**Carinthia**  (-ae, *f.*) vel **Carinthia Slovenica** (Slovenice: *Koroška regija*) est regio statistica Slovena circiter 72.812 (anno 2009) incolarum cuius urbs princeps Colatio (*Slovenj Gradec*) est.

Geographia
----------

### Flumina

* Dravus

Municipia regionis statisticae Carinthiae
-----------------------------------------

Municipia regionis statisticae Carinthiae, cum urbe, **12** sunt e Latine vocari possunt.

1. **Municipium urbanum Colationis** - **Colatio** (-onis, *f.*), (Slovenice: *Slovenj Gradec*),
2. Municipium Rivi Nigri in Carinthia - Rivus Niger in Carinthia, (Slovenice: *Črna na Koroškem*),
3. Municipium Dravoburgi - Dravoburgum (deinde Dravi Urbs), (Slovenice: *Dravograd*),
4. *Mežica*,
5. *Mislinja*,
6. *Muta*,
7. *Podvelka*,
8. *Prevalje*,
9. *Radlje ob Dravi*,
10. Municipium Rectae in Carinthia - Recta in Carinthia, (Slovenice: *Ravne na Koroškem*),
11. *Ribnica na Pohorju*,
12. *Vuzenica*.

Notae
-----

1. ↑  Simoniti Vasko, Štih Peter (1996): Slovenska zgodovina do razsvetljenstva. Celovec, Mohorjeva družba in Korotan.
2. ↑  "Home > Carinthia at first sight > History". www.ktn.gv.at. Retrieved 2015-10-04.

Nexus interni
-------------

* Carinthia,
* Carinthia (provincia historica slovena),
* Provinciae historicae Sloveniae,
* Regiones statisticae Sloveniae.
**Locus** in geographia est quilibet situs vel positio. Etiam spatium temporis, gradum dignitatis, partem libri, aliaque significare potest.

Marcus Terentius Varro haec de vocabulo loco scripsit:

> incipiam de locis ab ipsius loci origine. locus est, ubi locatum quid esse potest, ut nunc dicunt, collocatum. veteres id dicere solitos apparet apud Plautum: 'filiam habeo grandem cassa dote atque inlocabili neque eam queo locare cuiquam.' apud Ennium: 'o Terra Traeca, ubi Liberi fanum inclutum Maro locavit.' ubi quidque consistit, locus. ab eo praeco dicitur locare, quod usque id emit, quoad in aliquo constitit pretium. inde locarium quod datur in stabulo et taberna, ubi consistant. sic loci muliebres, ubi nascendi initia consistunt.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Varro, *De lingua Latina* 5.14.

Nexus interni
-------------

* Cartographia
* Chiliometrum zerum
* Coordinatae geographicae
* Datum geodeticum
* Globus (tabula)
* Glossarium geographicum
* Index vocabulorum geographicorum
* Iter
* Milliarium
* Navigatio
* Polus
* Spatium
* Topographia
* Topologia
Fragmentum lithicum volcanicum felsicum, per microscopium petrographicum visum. Capsa scalaris millimetra signat.
Granites ex Yosemite National Park.
Specimen rhyolitis.
**Saxum felsicum** in geologia est minerale silicatum, magma, vel tantum saxum quod silicio, oxygenio, aluminio, natrio, potassio, et aliis elementis levioribus abundat; nomen est conglutinatio verborum Anglicorum
***fel**dspar* et ***si**lica.* Plura mineralia felsica coloribus sunt diluta, et eorum densitas relativa est minor quam tres. Communissima saxum felsicum est granites; inter alia sunt quarzum, muscovites, orthoclasis, et feldsparia plagioclasica, natrio abundantia. Saxa felsica in chemico saxorum spectro contra saxa mafica iacent.

Classificatio saxorum felsicorum
--------------------------------

| Textura saxosa | Nomen saxi felsici |
| --- | --- |
| Pegmatica | Granites pegmatica |
| Grano crasso (saxum phaneriticum) | Granites |
| Grano crasso et porphyritica | Granites porphyritica |
| Grano tenue (saxum aphaniticum) | Rhyolites |
| Grano tenue et porphyritica | Rhyolites porphyritica |
| Saxum pyroclasticum | Tofus rhyoliticus (breccia) |
| Vesicularis | Pumex |
| Amygdaloidale | Nullum |
| Vitrea | Lapis obsidianus (porcellanites) |

Nexus interni
-------------

* Diagramma QAPF
* Granites
* Index generum saxorum
* Index mineralium
* Saxum maficum

Notae
-----

1. ↑  Schlumberger: Oilfield Glossary, apud www.glossary.oilfield.slb.com.

Bibliographia
-------------

* Le Maitre, L. E. ed. 2002. *Igneous Rocks: A Classification and Glossary of Terms.* Ed. secunda. Cantabrigiae.
Saxum conglomeratum multimixtum Permicae originis (e Nova Cambria Australi)
**Saxum conglomeratum** est saxum sedimentarium, tribus componentibus constans, quorum prima est glarea, secunda harena vel aleurites inter glareas cavitates explens, tertium ferrumen aliquod minerale, primam secundamque concrescens. Ferrumina saxorum conglomeratorum sunt carbonata vel marga vel ferri oxida. Saxum vulgo *breccia* dictum a conglomerato distinguendum est; pro glareis rotundiformibus multa fragmenta angulata et acria includit. Saxa conglomerata secundum compositionem dividuntur in multimixta, quorum composita varia sunt, et unimixta, eisdem elementis composita.

Notae
-----

1. ↑  Pauli Kitaibel(hu) *Hydrographica Hungariae*, pars II, Pestini 1829, p. 223; Adolfi Overweg(de) *De compositione et origine trium collium...*, Bonnae 1847, pp. 17, 21, 2, 26, 31; *Nova acta Regiae Societatis Scientiarum Upsaliensis*, ser. III, vol. I, Upsaliae 1855, pp. 294, 307, etc.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **saxum conglomerarum** spectant. |

* Saxum conglomeratum (*Encyclopaedia Geologica*) **(Russice)**
Wikidata Ioannes Sturza
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Sturza: imagoIoannes Sturza: imago
*Nativitas*: 9 Maii 1960; Pîrjolteni  
*Patria*: Moldavia, Romania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Moldova, Prime Minister of Moldova, Deputy Prime Minister, Minister of the Economy of Moldova  
*Munus*: oeconomus, conductor, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Alliance for Democracy and Reforms, Popular Front of Moldova  
*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Ioannes**, vulgo *Ion* **Sturza** (natus in oppido Pîrjolteni die 9 Maii 1960) est mercator et politicus Moldaviae.

E familia olim nobili ortus, Ioannes Sturza est alumnus Universitatis Civicae Moldavicae Chisinau in urbe, ubi rebus oeconomicis studuit. Mercator et argentarius meruit. Ab anno 1998 ad parlamentum Moldavicum legatus est, ab eodem anno breviter minister ab oeconomiae, sed a die 19 Februarii anni insequentis usque ad 12 Novembris eiusdem anni primus minister, praeside Petro Lucinschi. Die 21 Decembris 2015 praeses Nicolaus Timofti eum rursus ad officium primi minstri nominavit.

Nexus externi
-------------

Ioannes Sturza anno 2015 in programmate televisifico pictus
* "Republica Moldova: Ion Sturza, desemnat la funcţia de prim-ministru" (21 Decembris 2015) apud capital.ro

Primi ministri Moldaviae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Valerius Muravschi 1991 • Andreas Sangheli 1992 • Ioannes Ciubuc 1997 • Seraphinus Urechean 1999 • Ioannes Sturza 1999 • Demetrius Braghiș 1999 • Basilius Tarlev 2001 • Zinaida Greceanîi 2008 • Vitalis Pîrlog 2009 • Vladimirus Filat 2009 • Iurie Leancă 2013 • Cyrillus Gaburici 2015 • Natalia Gherman 2015 • Valerius Streleț 2015 • Georgius Brega 2015 • Paulus Filip 2016 • Maia Sandu 2019 • Ioannes Chicu 2019 • Aurelius Ciocoi 2020 • Natalia Gavrilița 2021 • Dorin Recean 2023
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Moldaviae • Ministri rerum externarum Moldavici |
|  |
Wikidata Paula Mae Weekes
Res apud Vicidata repertae:Paula Mae Weekes: imagoPaula Mae Weekes: imago
*Nativitas*: 23 Decembris 1958; Portus Hispaniae  
*Patria*: Trinitas et Tabacum  

**Officium**

*Officium*: President of Trinidad and Tobago  
*Munus*: iuris peritus, politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Paula Mae Weekes** (nata in insula Trinitatis die 23 Decembris 1958) est iudex et praeses Trinitatis et Tabaci.

Ad Portum Hispaniae educata Paula Mae Weekes alumna est universitatis Indiarum Occidentalium et Scholae Iuris Hugonis Wooding, ubi recentius docebat. Fuit ab anno 1996 iudex curiae criminalis Trinitatis et Tabaci, ab anno 2005 usque in 2016 iudex provocationum ibidem, deinde anno 2017 iudex curiae provocationum insularum Turcenses et Caicenses, sed, praeses patriae mox promotus, mense Ianuario 2018 hoc officium renuntiavit. Praeses die 19 Martii huius anni rite inducta est.

Bibliographia
-------------

* "Trinidad to elect first ever woman head of state" in *Jamaica Observer* (6 Ianuarii 2018)
* Sean Douglas, "Paula Mae Weekes in a nutshell" in *Trinidad and Tobago Newsday* (6 Ianuarii 2018)
* Deandrea Hamilton, "Ms.Paula-Mae Weekes appointed Court of Appeal judge in Turks and Caicos Islands" in *Turks & Caicos Sun* (27 Februarii 2017)
* Rosemarie Sant, "CJ of Turks and Caicos hurt over losing Weekes" in *Trinidad and Tobago Guardian* (22 Ianuarii 2018)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Black Past |

* "What do we know about Paula-Mae Weekes?" (5 Ianuarii 2018)
* "Paula for President -- who is she?[*nexus deficit*]" (2 Febriarii 2018) apud *Trini Talks*

Praesides Trinitatis et Tabaci

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ellis Clarke 1976 • Noor Hassanali 1987 • Raimundus Robinson 1997 • Georgius Maxwell Richards 2003 • Antonius Carmona 2013 • Paula Mae Weekes 2018 • Christina Kangaloo futura
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Trinitatis et Tabaci |
|  |
Wikidata Universitas Latviensis
Res apud Vicidata repertae:
universitas, domus editoria  
*Civitas*: Lettonia  
*Locus*: 56°57′2″N 24°6′58″E  
*Situs*: Riga
**Rectio**

*Rector*: Indriķis Muižnieks  
*Nomen officiale*: Латвийский университет, Высшая школа Латвии, Латвийский университет, Латвийский Государственный университет, Рижский университет, Латвийский Государственный университет, Латвийский государственный университет им. П. Стучки, Latvijas Universitāte, Latvijas Augstskola, Latvijas Universitāte, Latvijas Valsts universitāte, Rīgas Universitāte, Pētera Stučkas Latvijas Valsts Universitāte, Latvijas Universitāte;   
Situs interretialis  
*Praetorium*: ; Riga
**Origo**

*Inceptio*: 1919  

**Tabula aut despectus**

Universitas Latviensis: imagoUniversitas Latviensis: imago
**Universitas Latviensis** (Lettonice:  *Latvijas Universitāte*) est universitas publica Lettoniae decreta die 28 Septembris 1919.

Hodie 13 facultates tenet;

1. biologia
2. chemica
3. physica
4. oeconomia
5. paedagogia
6. geographia
7. historia et philosophia
8. ius
9. medicina
10. humanitates
11. scientiae sociales
12. theologia
13. informatica

Nexus externi
-------------

* www.lu.lv


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitas Latviensis** spectant. |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Opus Mariae** est societas generis religiosi a Clara Lubich, muliere Italica, anno 1943 inter catholicos condita, quae etiam extra fines Ecclesiae Catholicae necnon quidem extra Christianitatis saepta sese extendit et in plus quam CLXXX civitatibus in praesenti operatur ad unitatem ac caritatem inter homines in variis hominum societatis provinciis atque gradibus fovendam per dialogum quoque inter religiones. Talem unitatem in caritate opus divinum potius quam humanum Operis Mariae sodales credunt nihilominus esse. Opus Mariae etiam paupertati in orbe terrarum minuendae operam dat per *oeconomiam* quandam *communionis*, quam sodales Operis vocant.

Maximi Operis Mariae conventus, quotannis per nonnullos dies habiti, *Mariapoles* appellantur.

Opus Mariae ut "Movimento dei focolari" (Latine *motus focorum*, quoniam "foci" velut "cellulae" consociationis habentur) Italice est notius.

Nexus interni
-------------

* Clara Lubich
* Chiara Luce
*Homarus americanus,* pars accepta in arte coquinaria Novae Angliae.
Oxycocci, in Nova Anglia endemici, multis Novae Angliae cibis adhibentur.
Union Oyster House (1826) Bostoniae sita, est veterrima effectum continenter habens taberna in Civitatibus Foederatis sita.
**Ars coquinaria Novae Angliae** est ars coquinaria Americana quae in boreorientali Civitatum Foederatarum regione Nova Anglia appellata orta est. Proprietas praecipua est amplus cibi marini et operis lactis(en) usus, qui ex pondere historico in portibus marinis et piscatu fit, cum amplis boum rebus rusticis in regionibus continentalibus. Multi ex primis Novae Anglicae colonis Puritanis ab Anglia orientali immigraverunt, ubi cib tosti, sicut artocreata, fabaceae, et numididae, erant frigendo frequentiores, ut alibi mos erat. Duo cibi praestantes ex Nova Anglia orti sunt ius aceris et oxycocci. Usitatum amylum quotidianum est solanum tuberosum, quamquam oryza in arte coquinaria recentiore populo grata facta est. Regio paucis condimentis praeter piper nigrum molitum innotuit, sed petroselinum et salviam sunt communes, cum additamentis Caribicis sicut myristica. Usus crami est frequens. Acceptissimae coquendi artes sunt igne lento coquere et torrere.

Lac caffeatum, potio civitatis Rhodensis Insulae.

Notae
-----

1. ↑  David Hackett Fischer, *Albion's Seed: Four British Folkways in America* (Oxford University Press, 1991), 30-50.

Bibliographia
-------------

* Dojny, Brooke. 1999. *The New England Cookbook: 350 Recipes from Town and Country, Land and Sea, Hearth and Home.* Harvard Common Press. ISBN 1-55832-139-X.
* Rogers, Juliette, et Barbara Rogers. 2002. *Eating New England: A Food Lover's Guide to Eating Locally.* Countryman Press. ISBN 0-88150-521-8.
* Jones, Judith, Evan Jones, et Lauren Jarrett. 2001. *The Book of New New England Cookery.* UPNE. ISBN 1-58465-131-8.
* Stavely, Keith, et Kathleen Fitzgerald. 2003. *America's Founding Food: The Story of New England Cooking.* The University of North Carolina Press. ISBN 0-8078-2894-7.
* Bauer, Linda. 2009. *Recipes from Historic New England.* Taylor Trade Publishing. ISBN 1-58979-439-7.
* Mosser, Marjorie, et Kenneth Roberts. 1978. *Good Maine Food.* Down East Books. ISBN 0-89272-038-7.
* Stetson, Barbara Sherman. 1993. *The Island Cookbook.* Favorite Recipes Press. ISBN 0-87197-370-7 (de Rhodensi Insula).

Nexus externi
-------------

* "Antique Maple Syrup and Maple Sugar Labels" apud Universitatem Montis Viridis
Wikidata Tambacunda
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Senegalia  
*Locus*: 13°46′8″N 13°40′2″W  
*Numerus incolarum*: 78 800  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tambacounda  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bonisiacus, Rupes ad Yonem  

**Tabula aut despectus**

Tambacunda: situsTambacunda: situs
**Tambacunda**, vulgo *Tambacounda*, est urbs orientalium Senegaliae partium maxima. Ibi anno 2007 per aestimationem homines 78 800 habitabant. Caput est regionis necnon praefecturae Tambacundanae.

Incolae notabiles
-----------------

* Aminata Touré, prima ministra, hic annis 1960 educata
* Sidiki Kaba, minister a rebus externis, hic anno 1950 natus

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Tambacundanus", cf. "Dioecesis Tambacundana" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

Statio ferriviaria Tambacundana

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tambacundam** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 13°46′8″N 13°40′2″W • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |
Puteus Anger antiquus
**Puteus monumentalis** (Theodisce: *Alter Angerbrunnen* sive *Monumentalbrunnen*) media in urbe Erfordiae apud Ecclesiam Sancti Wigberti invenitur.

Historia
--------

Monumentum hoc die 6 Septembris 1890 inauguratum est, quod confecerunt Berolinenses Henricus Stöckhardt (architectus) et Henricus Hoffmeister (sculptor). Laurentius Müller Erfordiensis fudit figuras eius. Postica est historica domus negotiationis quaedam (via Anger nr. 39-40) anni 1899, cuius ichnographias fecerat domnus Dinklage magistratus Berolinensis. Limitem describit puteus hic stratarum Anger, ut alter puteus Puteus Anger novus ante pantopolium "Anger 1".

Descriptio
----------

Flora, dea Romana florum, rosam porrigere videtur praetereuntibus palma extensa. Symbolum est horticulturae agriculturaeque, quae ambae Erfordiae vigebant et vigent. Aquae fructus oleraque desuper fluentes irrigant. Industrias machinarum armorumque construendorum vir fortis quidam annuntiat, qui malleum, urceam, galeam, rotam dentariam, forcipes tenat
Figurae cupreae magnitudinem naturalem transeunt. Obeliscus porphyrita est, suggestum lapide arenario.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Puteum monumentalem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Φρέαρ ὑπέροχον (Ἐρφούρτη) ("Puteus monumentalis (Erfordia)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

Informationes apud *erfurt-web.de*
Opus tessellatum de Alexandro
**Opus tessellatum de Alexandro**, circa annum 100 a.C.n. factum, est opus tessellatum (musivum) Romanum Domi Fauni Pompeiorum inventum. Depingit bellum inter exercitus Alexandri Magni et Darei III, regis Persarum. Est 5.13 metra longum et 2.72 metra latum. Conservatur in Museo nationali archaeologico Neapolitano. Creditur copia esse tabulae pictae Hellenisticae tertii saeculi a.C.n.

Pars operis ubi Alexander pictus est
Totum opus reconstructum

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  European History, Alexander the Great, The Battle of Issus
3. ↑  Honour, H. and J. Fleming, (2009) *A World History of Art*. 7th edn.
4. ↑  Woodford, Susan. (1982) *The Art of Greece and Rome*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **opus tessellatum de Alexandro** spectant. |
Wikidata Carolus Aurelianensis
Res apud Vicidata repertae:Carolus Aurelianensis: imagoCarolus Aurelianensis: imago
*Nativitas*: 24 Novembris 1394; Lutetia  
*Obitus*: 5 Ianuarii 1465, 4 Ianuarii 1465; Ambacia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  

**Familia**

*Genitores*: Louis I, Duke of Orléans; Valentina Visconti, Duchess of Orléans  
*Coniunx*: Isabella of Valois, Bonne of Armagnac, Maria Cliviensis  
*Proles*: Ludovicus XII, Joan of Valois, Duchess of Alençon, Marie of Orléans, Viscountess of Narbonne, Anne of Orléans, Abbess of Fontevraud  
*Familia*: Domus Valesia
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Velleris Aurei eques  
*Sepultura*: Basilica cathedralis Sancti Dionysii  

**Insignia heraldica**

Carolus Aurelianensis: insigneCarolus Aurelianensis: insigne
**Carolus Aurelianensis** (Francogallice *Charles d'Orléans*), natus Lutetiae die 24 Novembris 1394 et mortuus Ambaciae die 5 Ianuarii 1465, fuit princeps et poeta Francicus. Filius Ludovici, ducis Aurelianensis, et Valentinae Vicecomitis erat.

Post Asincurtis cladem, obses in Anglia viginti quinque annos manere coactus est, et ab hac diuturna infelicitate poeseos suae materiam traxit. Eques fuit Ordinis Aurei Velleris.

In matrimonium duxit

* Isabellam, filiam regis Caroli VI, e qua genuit filiam
* Bonnam, filiam Bernardi Armaniaci
* Mariam Cliviensem, e qua genuit Ludovicum XII et duas filias

Bibliographia
-------------

Editiones operum
* Charles d'Héricault (ed.), *Poésies complètes de Charles d'Orléans, revues sur les manuscrits*. 2 voll. Lutetiae: Flammarion, 1915 2 voll. in uno apud *Internet Archive*

Editiones documentorum
* Antoine Leroux de Lincy, ed. *La bibliothèque de Charles d'Orléans a son chateau de Blois en 1427, publiée pour la première fois d'après l'inventaire original*. Lutetiae, 1843 Textus apud Lugdunenses

Eruditio
* T. Foffano, "Charles d’Orléans e un gruppo di umanisti lombardi in Normandia" in *Aevum* vol. 41 (1967) pp. 452-473
* T. Foffano, "Umanisti italiani in Normandia nel secolo XV" in *Rinascimento* vol. 15 (1964) pp. 3-34

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolum Aurelianensem** spectant. |

* BNF MS. Fr. 25458 (Poëmata Caroli Aurelianensis aliorumque a se ipso exscripta)
	+ Catalogus et series imaginum
Cippus Hafniae
**Carolus Aemilius** vulgo *Carl Emil* **Janssen** (natus die 20 Decembris 1813 Hafniae, mortuus ibidem die 9 Aprilis 1884) missionarius Danicus in Groenlandia fuit, insuper rector universitatis, scriptor et presbyter Lutheranus.

Vita
----

Filius consiliarii cameralis Pauli Ernesti Jannsen et saltatricis Catharinae Børresen studia in theologicis anno 1840 finivit. Postea magister creatus est in Instituto campestri ad latifundia *Haraldslund* apud Hinnerup in Iutlandia Media sita, unde Hafniam ad ludos Ecclesiae Sancti Spiritus iit.

Anno 1843 in seminario Groelandico se inscripsit et anno consecuo ordinatus est. Superiores eum missionarium Holsteinsborg in oppido creaverunt, qui regionem Sukkertoppen quoque curaret. Eodem anno consilium captum est de duobus seminariis paedagogicis institudendis. In principio Carolus Janssen in instituto meridiano condendo operam dabat iuvenes Groenlandicos ad introitum paraturus. Cum rector scholae superioris *Grønlands Seminarium* Carolus Iunius Optatus Steenberg anno 1848 in Daniam remigravisset, Carolus ad tempus res moderari coepit. Anno 1849 missionarius primus Godthåb declaratus est: eius erat fanum novum Salvatoris consecrandum. Die 8 Novembris 1849 Ludovicam Sophiam Fridericam Luplau in matrimonium duxit, parochi cuiusdam filiam. Anno 1851 Janssen in alterum seminarium ad septentrionem iacens missus est, ubi res in tanto discrimine periculi stabant. Anno 1853 rector universitatis Godthåb factus est: quod munus usque annum 1853 implevit, cum podagrae curandae reditus fieri debuit.

Adeptiones linguisticae
-----------------------

Janssen inter primos fuit qui istam orthographiam a Samuele Kleinschmidt anno 1851 emendatam ubique introducendam esse censuit. Janssen etiam libros definitivos pepigit. Scripsit *Elementærbog i Eskimoernes Sprog til Brug for Europæerne ved Colonierne i Grønland* (1862), historiam mundanam *Silamiut ingerdlausiánik (Menneskehedens fremskridt)* (1861) et librum psalmorum melioravit. Anno 1913 diaria eius edita sunt. Una cum Henrico Ioanne Rink et Samuele Kleinschmidt ex anno 1857 consilia instituit, ubi autochthonos vocem suam dare fas erat *(Forstanderskaber)*. 

In Daniam reversus anno 1858 parochus in decanatibus Sørbymagle, Kirkerup et Værslev (1872) in Selandia et in decanatu Jordløse 
in Fionia declaratus est. Denique anno 1881 rude donatus est.

Notae
-----

1. ↑  Vita eius, *Dansk Biografisk Leksikon*
2. ↑  Vita eius, *Biografisk Leksikon for Grønland*

Nexus externi
-------------

* Caroli Janssen tumba
* De festo nativitatis Salvatoris in Groelandia celebrato, e diariis Ludovicae Janssen
**Pontificium Institutum Altioris Latinitatis** conditum est per Litteras Apostolicas a papa Paulo VI motu proprio die 22 mensis Februarii, anno 1964, datas, quibus *Studia Latinitatis* index est, ut praescripta Constitutionis Apostolicae *Veterum Sapientia* Ioannis XXIII ad effectum ducerentur. Institutum, quod Romae, apud Pontificiam Studiorum Universitatem Salesianam, sedem habet, sibi proponit linguae Latinae magistros Latinitatisque peritos, qui in seminariis, curiis aliisque institutis ecclesiasticis operam praestent, necnon homines litteris classicis atque Christianis antiquis doctos formare.

Pontificii Instituti Altioris Latinitatis discipuli sex semestribus post exordium Baccalaureatum assequi possunt et si deinceps alia per quattuor semestria in studia laudabiliter incubuerint Licentiam postremoque Lauream quattuor saltem studiorum semestribus postea completis.

Nexus externi
-------------

* Constitutio Apostolica *Veterum Sapientia*
* Litterae Apostolicae motu proprio datae *Studia Latinitatis*
| *Sancti Cosmas et Damianus* |
| --- |
|  |
| Martyres |
| Nati | nescitur |
| Mortui | 287 |
| Attributa | Instrumenta medicalia |
| Patroni  | Medici, Chirurgi |
|  Index Sanctorum |

Sancti **Cosmas et Damianus** (obierunt 287AD) fuerunt gemini martyres Christiani qui in Arabia nati, artem medicinae in portu Aegea exercuerunt, eo tempore in Provincia Romana Syria. Quia nihil pensionis pro servitiis accipiebant, cognomen eis "*anargyri*" (scilicet "*Sine Argento*") datum est, et hoc facto, ut fertur, multos at fidem Christianam duxerunt.

Vita
----

Gemini Sancti nigrum crus in corpus album aegrotantis mirabiliter transplantant 
Inter stragem Christifidelium imperante Diocletiano Caesare, Cosmas et Damianus arrepti sunt iussu Praefecti Ciliciae, cuiusdam Lysiae (de quo alia pauca sciuntur), et Christianismum retractare per cruciatum iussi sunt. Feruntur tamen stetisse constantes in fide, etiamsi crucifixionem, lapidationem et sagittis transfixionem passi sint, et tandem decollatione interfecti sunt. Fratres eorum minores, Anthimus, Leontius et Euprepius simul coronam martyriae acceperunt. 

Miraculum notissimum a geminis patratum fuit crus transplantare hominis nigriti nuper mortui in corpus hominis vivi cuius crus ulcerosum amputatum fuit. Hoc in multis tabulis depictum est.

Sunt qui ferunt Cosmam et Damianum solummodo esse quasi substitutos Christianos pro deis paganis Castore et Polluce quorum cultus late vulgatus fuit in Italia antequam in Christianismum conversa fuerit.

Veneratio
---------

Arca continens crania Geminorum in Monaco BavariensiA saeculo 4to ecclesiae Sanctis Geminis in Hierosolymis conditae sunt, necnon in Aegypto et Mesopotamia. Reliquiae sanctorum, quae thaumaturgicae habebantur, in civitate Cyrro in Syria sepultae sunt. Ecclesiae in eorum honore a Proclo Archiepiscopo aedificatae sunt et Iustinianus Caesar (527 - 565), Cyrrum sumptuose restauratum Geminis Sanctis dedicavit, reliquiis tamen Constantinopolim translatis, ubi, post sanationem per eorum intercessionem effectam, ut gratiam ageret, ecclesiam novam in nomine Cosmae et Damiani construi curavit, quae locus peregrinationis celeber factus est. Romae tamen, Felix IV Papa (526-530) Bibliothecam Pacis in Foro Vespasiani in Basilicam Sanctorum Cosmae et Damiani convertit. Ecclesia aliquociens reaedificata nota est ob tabulis tessellatis saeculi 6to quae sanctos depingunt.

Crania Cosmae et Damianae hodie custodiuntur et ostenduntur in Ecclesia Iesuitica Sancti Michaelis in Civitate Monachio Bavariae.

Familia Medici Cosmam et Damianum patronos asciverunt quapropter multas ecclesias a se aedificatas huic titulo dedicaverunt.

Valetudinarium "Gemelli" in hodierna civitate Roma nomen a Cosma et Damiano ducit.

In liturgia Romana Cosmae et Damiani mentio fit in Primo, sive Antiquo, Canone (Prece Eucharistica) Missae.
**Trantor** est planeta commenticius imperii Galactici in fabulis de rebus futuris ab Isaac Asimov scriptis. Exemplum Trantoris Isaac Asimov ab urbe Roma imperii Romani capite sumpsit. Proverbium est: "Ad Trantorem omnes viae ducunt et Trantor ultima omnium stella." Trantor in medio imperio et itidem in media Via Lactea situs est. Secundum Encyclopaediam Galacticam fere quadraginta agriculturae planetis opus est ut Trantor annona subiuvetur.

Omnes urbes in planeta in unam solam metropolim quae super omnem naturalem superficiem planetae patet coaluerunt. Tota superficies planetae ita chalybeia est facta. Isaac Asimov narrat omnes pueros puellasque ex lege in ludum litterarum itantes singulis annis super tecta duci, ut ita sub divo sint. Hoc modo paululum incolae Trantoris caelo assuefacti sunt. 

Solus locus aedificiis non contectus est hortus, in quo imperator Galacticus habitat.

Nonnullae aulae in Trantore tam altae sunt, ut sub tecto nubes fiant. 

Imperio Galactico paulatim cadente etiam Trantor occiditur, diripitur et denique planeta fit locus, ubi nemo iam habitat nisi agricolae inter parietinas urbis antiquae maximas laborantes.

Fontes
------

* Isaac Asimov, "Black Friar of the Flame" in *Planet Stories* (Spring 1942)
* —, *Pebble in the Sky*. 1950
* —, *The Currents of Space*. 1952
* —, *Foundation*. 1951
* —, *Foundation and Empire*. 1952
* —, *Second Foundation*
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Iuvenis Romanus equo vectus
**Transvectio equitum** fuit pompa et recognitio iuvenum Romanorum equestri genere natorum, cum sollemniter recensebantur et ante oculos censorum equis praetervehebantur. Quae pompa quotannis Idibus Quintilibus (id est die 15 Iulii) exhibebatur. Quae processio ab aede Martis circiter 2 km extra portam Capenam sita per viam Appiam incedebat. Pompa ad aedem Castoris Pollucisque in foro Romano subsistebat, antequam ad templum Iovis Optimi Maximi in Capitolino situm perrexerunt. Qui ritus religiosus a pugna ad Regillum lacum originem trahit, in qua Castor et Pollux Romanis auxilio fuerunt.

Alii auctores, posteriores quidem, pompam a templo Honoris profectam esse indicant. Augustus imperator, post longam intercapedinem morem transvectionis reduxit. Eam cum recognitione aut probatione equitum coniunxit ut personas equitum ipsorum scrutaretur.

Inscriptiones testimonio sunt aliquos pueros tenerae aetatis ritui interfuisse. Itaque manifestum est transvectionem equitum et lusum Troiae inter se certa ratione conexa esse.

Quae processio opere caelato Comi reperta depingi videtur.

Notae
-----

1. ↑  Liv. 9.46.15.
2. ↑  Dion. Hal. *Ant. Rom.* 6.3; McDonnell 2006: 216-217.
3. ↑  Liv. 2.9
4. ↑  Aur. Vict. *Vir. ill.* 32.2.
5. ↑  Mattingly 1910: 49-51.
6. ↑  *ILS* 316; *CIL* 6.3512; 6.31847; 14.3624; Papakonstantinou 2013: 335.
7. ↑  Pollini 2012: 430.

Bibliographia
-------------

* Mattingly, H. (1910) *The Imperial Civil Service of Rome.* Cambridge University Press.
* McDonnell, Myles (2006) Roman Manliness: "Virtus" and the Roman Republic. Cambridge University Press.
* Papakonstantinou, Zinon (2013) *Sport in the Cultures of the Ancient World: New Perspectives.* Taylor & Francis.
* Pollini, John (2012) *From Republic to Empire: Rhetoric, Religion, and Power in the Visual Culture of Ancient Rome.* University of Oklahoma Press.
**Translatio homophona** vel **interpretatio homophona** est, cum aliquod dictum aut scriptum unius linguae in alia lingua ita exprimitur, ut paene idem sonet sed saepissime aliud significet, sicut Ang. *Humpty Dumpty sat on a wall* (IPA [ˈsætɒnəˈwɔːl]) ⇒ Fr. *Un petit d'un petit s'étonne aux Halles* (IPA [setɔnoɑl]) 'Parvulus parvuli macellum miratur'.

Generaliter, **transformatio homophona** textum convertit in textum paene homophonum in eadem vel alia lingua. Exempli gratia, *recognize speech,* locutio Anglica 'orationem agnoscere' significans, verba *wreck a nice beach,* 'litus delicatum frangere' significans, fieri potest. Similiter, *free speech* ('oratio libera') festive *freeze peach* ('gelare persicum') scribitur.

Translatio homophona ad convertenda nomina propria in linguam alienam adhiberi potest. Solutio elegantior, cum fieri potest, est adaequatio phonosemantica, quae semanticam propiorem cum sono proprio habere conatur.

Invicem, translatio homophona ad proposita festiva adhiberi potest, ut bilinguis lusus verborum (lingua macaronica), qui requirit ut auditor vel lector ambo superficialem textum conversum ineptum ac textum originalem intellegat; unde textus superficialis textui originali in sono peregrino adhibito similis erit.

Ecce dilectum discipulorum Britannicorum exemplum, Latinitate macaronica dispositum:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Caesar adsum jam forte.
Brutus aderat.
Caesar sic in omnibus.
Brutus sic enat. | Caesar had some jam for tea.
Brutus 'ad a rat.
Caesar sick in omnibus.
Brutus sick in 'at. | I, Caesar, am already here, as it happens.
Brutus was here also.
Caesar is so in all things.
Brutus so escapes. |

Inter alia nomina huius generis proposita sunt *translatio allographica,* *transphonatio,* et (Francice) *traducson,* verba quae autem non late adhibentur.

Translata homophonica verborum carminum, saepe ad effectum comicum cum pelliculis magnetoscopicis musicis adhibita—soramimi in lingua Iaponica et mondegreen in lingua Anglica appellata—populo in interrete gratissima facta sunt.

Nexus interni
-------------

* Holoteleuton, genus homoeoteleuti quo totus versus vel tota locutio per varietatem homophonicam iteratur
* Homoeoteleuton
* *Men in Aida*
* Versio ad litteram

Notae
-----

1. ↑  d'Antin van Rooten 1967.
2. ↑  Primus versus est locus in Nigel Molesworth *Down With Skool* (1953), a Geoffrey Willans scripta et Ronaldo Searle illustrata, p. 41.
3. ↑  Dupriez 1991:462.
4. ↑  Genette, Newman, et Doubinsky 1997:40–41.

Bibliographia
-------------

* d'Antin van Rooten, Luis (ed. 1967) *Mots D'Heures: Gousses, Rames: The D'Antin Manuscript.*
* Dupriez, Bernard (1991) *A Dictionary of Literary Devices: Gradus, A-Z.* Toronti. ISBN 0802068030.
* Gennett, Gérard, Channa Newman, et Claude Doubinsky (1997) *Palimpsests.* University of Nebraska Press.