recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Raetica Romanica lingua, Latino genere orta, sermones Grisoni pagi Romanicam, Dolomianam Latinam, et **Foroiuliensem** comprehendit.

Linguistica
-----------

Homines Foroiulienses Latinis linguis in regione Fori Iulii utuntur. Lingua in tris sermones (medium orientemque, occidentem, Carnicam) dividitur.

Foroiuliense lingua 600 000 hominum circiter loquuntur.

Bibliographia
-------------

* Fausto Zof: *Gramatiche pratiche de lenghe furlane.* Udine 2002.
* Paola Benincà: *Friulanisch/ Friulano: Interne Sprachgeschichte I. Grammatik - Evoluzione della grammatica.* In: Günter Holtus, Michael Metzeltin, Christian Schmitt: (ed.): *Lexikon der romanistischen Linguistik.* Band III: *Die einzelnen romanischen Sprachen und Sprachgebiete von der Renaissance bis zur Gegenwart. Rumänisch, Dalmatisch / Istroromanisch, Friaulisch, Ladinisch, Bündnerromanisch.* Tübingen 1989, S. 563–585.
* Günter Holtus, Michael Metzeltin, Christian Schmitt (ed.): *Lexikon der Romanistischen Linguistik.* 12 Bände. Niemeyer, Tübingen 1988–2005; Band III: *Die einzelnen romanischen Sprachen und Sprachgebiete von der Renaissance bis zur Gegenwart. Rumänisch, Dalmatisch / Istroromanisch, Friaulisch, Ladinisch, Bündnerromanisch.* 1989.
* Paola Benincà, Laura Vanelli: *Linguistica friulana.* Padova 2005.
* Franc Fari (ed.): *Manuâl di lenghistiche furlane.* Forum, Udine 2005.
* Giuseppe Francescato: *Dialettologia friulana.* Udine 1966.
* Giovanni Frau: *I dialetti del Friuli.* Udine 1984.
* Sabine Heinemann: *Studi di linguistica friulana.* Udine 2007.
* Sabine Heinemann, Luca Melchior (ed.), "Manuale di linguistica friulana", Berlin/New York 2015.
* Carla Marcato: *Friuli-Venezia Giulia.* Roma - Bari, 2001.
* Piera Rizzolati: *Elementi di linguistica friulana.* Udine 1981.

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii
* Forum Iulii-Venetia Iulia
* Vicipaedia Foroiuliensis

Linguae Romanicae

Anglo-Normannica · Auridunica · Aragonensis · Aromanica · Arpitanica · Asturiana · Burgundica · Caesariaca · Campanica · Catalana · Corsa (Gallurica, Sassarensis) · Cispadana · Dalmatica · Dacoromanica (Moldovica, Valachica) · Extremadurensis · Fala · Franco-Comitatina · Francogallica · Foroiuliensis · Gallaica · Gallonica · Guernesica · Lingua Haitiana · Hispanica (Castellana) · Insubrica · Istrica · Istro-Romanica · Italiana (Tusca litteraria) · Iudaeo-Francogallica · Iudaeo-Italiana · Latina Dolomitica · Iudaeo-Hispanica · Legionensis · Ligustica (Monoecensis) · Lotharingica · Lusitana · Megleno-Romanica · Mirandica · Moeso-Romanica · Mosarabica · Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) · Normannica · Occitanica · Orobica · Pedemontica · Pictavo-Santonica · Picardica · Romancica · Romanensis · Sarda · Serquica · Shuadit · Sicula (Bruttia, Sallentina) · Tarentina · Venetica (Talica) · Vallonica
Medius vicus.
**Nienwalde** est vicus pagi Gartow in Saxonia Inferiore sita. Numerus incolarum est 307, et area est 6.34 km². Nienwalde in Circulo Lüchow-Dannenberg haud procul a fine Saxoniae-Anhaltii iacet.

Historia
--------

Anno 1360, Nienwalde primo commemorabatur nomine *Nygendorp.* Anno 1690, Nygendorp transnominatur?; nomen novum erat *Niendorf.*

Mense Maio 1836, incendium viginti fundos delevit. Itaque quercūs inter fundos satae sunt. Anno 1936, Niendorf postremo transnominatur? in Nienwalde.

Ex anno 1972, Nienwalde pars Gartow est.

Natura
------

Nienwalde circumdatum est magnae silvae pinorum.

Res visu dignae
---------------

Turris nomine Klaus-Bahlsen-Turm anno 2007 aedificata est. Pro observatione ossifragarum turra est.

Notae
-----

1. ↑  Statistisches Bundesamt, *Historisches Gemeindeverzeichnis für die Bundesrepublik Deutschland: Namens-, Grenz- und Schlüsselnummernänderungen bei Gemeinden, Kreisen und Regierungsbezirken vom 27. 5. 1970 bis 31. 12. 1982* (1983).
2. ↑   Willkommen im Klaus Bahlsen Turm (PDF; 2 MB)].

Nexus externi
-------------

* "Internetpräsenz der Samtgemeinde Gartow," (situs vico proprius)
Exemplar *big-dndian.*
Exemplar *little-endian.*
***Endianness*** (Anglice; quasi 'finalitas' vel etiam 'finitudinalitas') est ordo sequentialis per quem bytes maioribus quantitatibus ordinantur cum in memoria computatrali ponantur vel cum trans nexus digitales transmittantur. *Endianness* res magni momenti in scientia computatrali est quia binae formae repugnantes in usu communi sunt: vocabula repraesentari possunt in forma ***big-endian*** aut ***little-endian,*** num bits vel bytes vel alia elementa a magno fine (bit significationis maximae) vel parvo fine (bit significationis minimae) ordinanda sint.

Etymologia
----------

Danny Cohen pro bytes ordinandis vocabula *big-endian* et *little-endian* in commentario anno 1980 prolato introduxit. In hac technica politicaque rerum ordinis byte investigatione, haec nomina *endian* e *Gulliver's Travels,* satura Ionathan Swift (1726), tractantur, in quo bellum civile erumpit de quaestione num magna aut parva ovi cocti pars sit perfringendi idonea pars, quod vicissim analogia est numerandi a fine qui bit significationis maximae aut bit significationis minimae continet.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "which bit should travel first, the bit from the little end of the word, or the bit from the big end of the word? The followers of the former approach are called the Little-Endians, and the followers of the latter are called the Big-Endians."
2. ↑  Definitio etiam publicatur in *IEEE Computer*, in fasciculo Octobris 1981.
3. ↑  
"Danny Cohen, Internet Hall of Fame Pioneer," The Internet Society.
4. ↑  Ionathan Swift, *Gulliver's Travels* (1726).
5. ↑  David Cary, *Endian FAQ.*

Bibliographia
-------------

* Blanc, Bertrand, et Bob Maaraoui. 2005. Endianness or Where is Byte 0? White paper.
* Cohen, Danny. 1980. On Holy Wars and a Plea for Peace. *Internet Engineering Task Force* 137.
* James, David V. 1990. Multiplexed buses: the endian wars continue. *IEEE Micro* 10(3): 9–21. doi:10.1109/40.56322. ISSN 0272-1732.

Nexus externi
-------------

* Byte Ordering PPC
* Understanding big and little endian byte order
* Writing endian-independent code in C
**Tabula Carneadis** est cogitatio philosophica rite Carneadi, philosopho Graeco attributa.

Imaginantur duo naufragi iactatis in undis quibus tabula quaedam sola salus erit. Quae cum unum tantum sustinere possit alteri ambarum salutem afferet dum alter perditur. Itaque cum ambo tabulam complecti conentur alter alterum tabula depellit seque ipsum eo modo servat.

Deinde arguitur de poena sospite a nauta sumenda deque causis quin iure hoc factum esse affirmari possit. Imprimis quaestiones de rebus ethicis deontologicis de defensione atque de philosophia legis tanguntur. Saepe in studiis iurisprudentiae adhibetur ut exemplum de statu necessitatis.

Quid Cicero de hac quaestione tradiderit
----------------------------------------

Quod Carneades doctrinas suas ore tantum tradidit praecepta eius ex libris auctorum recentiorum novimus. Exempli gratia de dicto exemplo tabulae in libro *De officiis* agitur, in quo conficiendo scriptis cuiusdam philosophi nomine Hecato Rhodius sectae Stoicorum adhaerenti nixus est et praeterea etiam in quadam parte amissa libri *De re publica*, cuius Lactantius mentionem fecit. Carneades hoc exemplo in oratione anno 155 a.C.n. Romae habita usum esse traditur, in qua philosophus nullam legem naturae inesse ratiocinatus est.

Cicero his verbis rem in libro suo de officiis tractavit:

"Plenus est sextus liber de officiis Hecatonis talium quaestionum, sitne boni viri in maxima caritate annonae familiam non alere. In utramque partem disputat, sed tamen ad extremum utilitate, ut putat, officium dirigit magis quam humanitate. Quaerit, si in mari iactura facienda sit, equine pretiosi potius iacturam faciat an servuli vilis. Hic alio res familiaris, alio ducit humanitas. "Si tabulam de naufragio stultus arripuerit, extorquebitne eam sapiens, si potuerit?" Negat, quia sit iniurium. Quid? dominus navis eripietne suum? Minime, non plus quam navigantem in alto eicere de navi velit, quia sua sit. Quoad enim perventum est eo, quo sumpta navis est, non domini est navis, sed navigantium.
Quid? si una tabula sit, duo naufragi, eique sapientes, sibine uterque rapiat an alter cedat alteri? Cedat vero, sed ei, cuius magis intersit vel sua vel rei publicae causa vivere. Quid? si haec paria in utroque? Nullum erit certamen, sed quasi sorte aut micando victus alteri cedet alter Quid? si pater fana expilet, cuniculos agat ad aerarium, indicetne id magistratibus filius? Nefas id quidem est, quin etiam defendat patrem si arguatur. Non igitur patria praestat omnibus officiis? Immo vero, sed ipsi patriae conducit pios habere cives in parentes. Quid? si tyrannidem occupare, si patriam prodere conabitur pater, silebitne filius? Immo vero obsecrabit patrem, ne id faciat. Si nihil proficiet, accusabit, minabitur etiam; ad extremum, si ad perniciem patriae res spectabit, patriae salutem anteponet saluti patris."

Notae
-----

1. ↑  Lactantius: *Divinae institutiones* 16,10.
2. ↑  Cicero: *De officiis* 3,89-90.
Wikidata Maria Sandén
Res apud Vicidata repertae:Maria Sandén: imagoMaria Sandén: imago
*Nativitas*: 3 Iulii 1992; Holmia  
*Patria*: Suecia  
*Nomen nativum*: Molly My Marianne Sandén
**Officium**

*Munus*: suorum carminum actor, cantor, actor, Animator programmatis, voice actor, recording artist  

**Memoria**

*Laurae*: ALIS Award, Q118799190  

**Maria Marianna Sandén** (Suecice *Molly My Marianne Sandén*), nata die 3 Iulii 1992 Holmiae, est cantrix ductrix programmatis televisivi et actrix vocalis Suecica. In aetate iuveni Sandén in editione 2006 *Junior Eurovision Song Contest* cum carmine *Det finaste någon kan få* participabat quo in locum tertium adveniebat. Etiam participabat in editione 2009 *Melodifestivalen* cum carmine *Så vill stjärnorna*, 2012 cum *Why am I Crying*, et 2016 cum *Youniverse*. In praesens Sandén omnino duo alba musica officinalia et decem singulares edita est.

Discographia
------------

Alba musica officinalia
* 2009: Samma himmel ("caelum idem")
* 2012: Unchained ("incatenatum")

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mariam Sandén** spectant. |

* Situs officialis
Wikidata Lea Salonga
Res apud Vicidata repertae:Lea Salonga: imagoLea Salonga: imago
*Nativitas*: 22 Februarii 1971; Ermita  
*Patria*: Philippinae  
*Nomen nativum*: Maria Ligaya Carmen Imutan Salonga
**Officium**

*Munus*: actor, cantor, voice actor, stage actor, recording artist, columnist, producer  

**Memoria**

*Laurae*: Theatre World Award, Laurence Olivier Award for Best Actress in a Musical, Drama Desk Award for Outstanding Actress in a Musical, Tony Award for Best Actress in a Musical, Disney Legends, Order of Lakandula, Asia's Most Influential Philippines, Asia's Most Influential Philippines  

Lea Salonga.
**Lea Salonga**, vulgo pleniter *Maria Lea Carmen Imutan Salonga* (nata in regione urbana Ermita Manilae die 22 Februarii 1971), est cantrix et actrix Philippinica.

Personae actae
--------------

* In *Miss Saigon* ut Kim
* In *Les Miserables*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lea Salonga** spectant. |

* De Lea Salonga in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Aes (discretiva)

Pars aeris Marci Aurelii imperatoris imaginis.
**Aes** (aeris, *n.*) est omnis mixtura metallica cupri stannique cui cupri pars maior et stanni plerumque inter 12 et 12.5 centesimas insunt, saepe aliis metallis (inter quae aluminium, manganum, niccolum, zincum) et aliquando non metallis, sicut phosphorus, vel metalloides sicut arsenicum et silicium, additis. Quae res additae mixturas efficiunt quae cupro solo duriores esse possunt, aut alias proprietates utiles praebent, sicut vires tensiles(en), ductilitas(en), et machinabilitas(en).

Mixtura quae solum cuprum et zincum habet orichalcum appellatur, sed aes quoque parvam partem zinci aliquando continet.

Nonnulla millennia, homines sculpturas, ornamenta, instrumenta, arma, et nummos aere fabricati sunt.

Historia
--------

Aes est prima ligatio metallica gravis ab hominibus excogitata, cuius nomen Aetati Aëneae indidit.

In Imperio Romano usus aeris ad nummos assis fabricandos ita communis et pervulgatus fuit, ut hoc vocabulum generatim pro pecunia dicerent. E.g. in digestis constitutum est: "Etiam aureos nummos aes dicimus."

Notae
-----

1. ↑  Digesta 50,16,159.

Nexus interni
-------------

* Aes alienum
* Aes grave
* Aes rude
* Aes signatum
* Aetas Aenea
* Arma
* Campana
* Medalia
* Opus artis
* Sculptura aerea(en)
* Speculum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **aerem** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **aerem** in **Victionario**. |

* "Bronze bells.".
* "Flash animation of the lost-wax casting process". James Peniston Sculpture .
* "Lost Wax, Found Bronze.".
* "Viking Bronze.".
Wikidata Adolfus Nordenskiöld
Res apud Vicidata repertae:Adolfus Nordenskiöld: imagoAdolfus Nordenskiöld: imagoAdolfus Nordenskiöld: subscriptioAdolfus Nordenskiöld: subscriptio
*Nativitas*: 18 Novembris 1832; Helsingia  
*Obitus*: 12 Augusti 1901; Dalbyö gård  
*Patria*: Suecia, Magnus Ducatus Finlandiae  

**Officium**

*Officium*: Member of the Second Chamber, Member of the Second Chamber, Member of the Second Chamber, seat 12 of the Swedish Academy, Member of the Riksdag of the Estates  
*Munus*: explorator, historian of cartography, cartographus, scriptor, geologus, geographus, arctic explorer, mineralogist, politicus, botanista, nobilis  
*Patronus*: Universitas Holmiensis
**Consociatio**

*Factio*: Q10604782, "Ministeriella partiet"  

**Familia**

*Genitores*: Nils Gustaf Nordenskiöld;   
*Proles*: Erland Nordenskiöld, Gustaf Nordenskiöld  

**Memoria**

*Laurae*: Murchison Medal, Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Constantin Medal, Vega Medal, Founder’s Medal, Grande Médaille d'Or des Explorations, Knight of the Order of the Polar Star, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda, Officer of the Order of the Crown of Italy, Commander of the Order of Isabella the Catholic, commander of the Order of the Crown of Italy‎, Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross, grand officer of the Order of the Crown of Italy, Commander of the Military Order of Saint James of the Sword, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda, Commander of the Legion of Honour, Magna Crux Ordinis Isabellae Catholicae, Grand Cross of the Order of the Dannebrog  
*Sepultura*: Västerljung cemetery  

**Nicolaus Adolphus Ericus** (Suecice *Nils Adolf Erik*) **Nordenskiöld**, die 18 Novembris 1832 Helsingiae natus et 12 Augusti 1901 in *Dalbyö* Sueciae mortuus) fuit explorator Arcticus, geologus et geographus Suecicus.

In magno ducatu Finlandiae natus et educatus, ab anno 1860 civis Suecicus. Expeditiones in Svalbardum et in Groenlandiam fecit. Annis 1875—1876 a Suecia profectus ad Ieniseae ostium nave advenit, annis 1878—1879 in nave vaporaria nomine *Vega* primus cursum marinum Borealem totum transiit.

Archipelagus Nordenskiöldii maris Karensis Fridtjof Nansen anno 1893 sic nominavit.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Норденшельда, арх*. Cf. binomen *Ancylonema nordenskiöldii*.

Nexus interni
-------------

* 2464 Nordenskiöld, asteroides

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • IPNI • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Chorasan, regio historica
**Chorasan** (Persice خراسان, *unde sol venit*) est regio historica Asiae, Persiae pars orientalis. Chorasan sensu latiore partem hodiernae Iraniae boreorientalem, Afghaniam paene totam et Asiae Mediae partem magnam, usque ad Oxum flumen (ubi hodie Turcomannia, Tadicistania, Usbecia sitae sunt), occupabat. 

A tempore Sassanidarum pars Persiae orientalis hoc nomine nota est. Artacoana Chorasanis urbs principalis saepe putabatur; Margiana et Bactra et Susia et Nisapurum urbes ceterae. Croco et berberi Chorasan notus erat. Firdausius, Jami, Nava'i poetae Chorasanis fuerunt.

Chorasan, provincia Iraniae, in tres anno 2004 divisa
In Irania recentiore provincia (*ostan*) hoc nomine exsistebat, anno 2004 in tres provincias divisa: Chorasan Septenrionalis, Chorasan Razavi et Chorasan Meridionalis.

Notae
-----

1. ↑  Christianus Martinus Fraehn(de), *De aliquot nummis Kuficis amtehac ineditis...*, in: Memoires de l'Academie imperiale des sciences de Saint Petersbourg, vol. X. 1826, pp. 421, 459-461; , vel **Chorasania** (Georgii Wilhelmi Freytagii(de) *Lexicon Arabico-latinum*, vol. I, p. 89), **Chorassania** (Iosephus de Hammer-Purgstall(de), *Mysterium Baphometis revelatum...*, p. 46), **Khorasana** (*Iracae Persicae descriptio...*, ed. Petrus Ioannes Uylenbroek, 1822, passim.) etc.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°18′0″N 59°36′0″E |

* *Britannica*
* *Enciclopedia Catalana*
**Timoxenos** (floruit quarta parte tertii saeculi a.C.n.) fui vir politicus et militaris Graecus antiquus, quater Foederis Achaici strategus electus, annis 225, 223, 221, 216 a.C.n.. Quia per annos continuos strategum fieri non licebat, saepe cum amico Arato alternabat.

Anno 221 a.C.n. cum Achaei expeditionem adversus Aetolos Peloponnesum diripientes decrevissent, Timoxenos, cum parvum intervallum temporis ad finem strategiae restasset, tempus terere maluit (fortasse quod virtuti militum suorum diffidebat) et magistratum successori Arato quinque diebus ante legitimum terminum tradere. Aratus hoc ipso anno cladem ad Caphyas accepit. Anno 219 cum Timoxenos suffragante Arato strategiam peteret Philippus V, Macedonum rex, Achaeis minaciter persuasit ut potius Epiratum eligerent

Notae
-----

1. ↑  Polybius IV.82.8.
2. ↑  Polybius IV.7. Plutarchus 47.
3. ↑  Polybius IV.82.

Fontes
------

* Plutarchus, *Aratos* 38, 47
	+ Vitae Parallelae ː *Cleomenes* 20
* Polybius, libro quarto *Historiarum* 6-7, 82 necnon libro quinto 21.

Plura legere si cupis
---------------------

* Domenica Paola Orsi, *L'alleanza acheo-macedone: studio su Polibio*, Edipuglia, 1991 Recensio critica
**Chremonides** (Graece Χρεμωνίδης) (III saeculum a.C.n.) fuit politicus atque praefectus classis Atheniensis.

Biographia
----------

De prima parte vitae Chremonidis paucum scimus, sed certe ille natus est in Aethalidis, demo Atticae. Chremonides Eteocle natus est et frater suus Glaucon fuit. Chremonides discipulus philosophi Zenonis Citiei fuit. Cum fratro Glaucone rei publicae Athenarum particeps fuit et factioni democraticae praefuit et, arconte Pithidemo, decretum ostendit quo sanxit foedus cum Ptolemaeo II, rege Aegypti, et Areo I, rege Lacedaemonis, contra Macedones. Antigonus II Gonatas, rex Macedoniae, statim obsidione cinxit Athenas et factio democratica Atheniensis cecidit: igitur Chremonides et Glaucon in Aegyptum confugerunt. Chremonides nauarchus factus est atque classem Ptolemaeam duxit sed victus est in proelio Ephesio ab Agathostrato Rhodensi, nauarcho classis Rhodiae.

Fontes antiqui
--------------

* Decretum Chremonidis: apud *Inscriptiones Graecae* **(Graece, Theodisce)**; apud *Attic Inscriptions Online* **(Anglice)**; apud Bagnall et Derow, *Greek Historical Documents* **(Anglice)**
* Polyaenus, Strategemata, V,18
* Diogenes Laërtius, Vitae philosophorum, IX,16

Bibliographia
-------------

* Christian Habicht, «Athens and the Ptolemies». In: Classical Antiquity, Vol. 11, pp. 68–90, 1992
* Johannes Kirchner, «Chremonides». In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE), Vol. III, 2, Stuttgart, pp. 2446–2447, 1899

Nexus interni
-------------

* Bellum Chremonidis
An animation of the Latin anagram: Quid est veritas? = Est vir qui adest.
Anagramma latinum supra portam Ecclesiae Gymnasialis in Meppen
**Anagramma** (-atis, *n.*) est vocabulum vel sententia vel solummodo collectio litterarum ex quibus nova vocabula aut sententiae fiunt si ordo litterarum permutatur.

Exempla simplicia
-----------------

* VESTITUR ↔ VIRTUTES

Exempla nominum
---------------

* Aroueti - Voltaire
* Crayencour - Yourcenar
* Ancel - Celan
* Mayer - Carolus Amery

Examplum asteroidis
-------------------

* 2517 Orma - 1257 Móra

Exempla difficiliora
--------------------

Pontius Pilatus dixit: *Quid est veritas* ad *Est vir qui adest*. Galilaeus Galilaei sic annuntiavit quod Veneris modos invenit: *Haec immatura a me iam frustra leguntur oy* → *Cynthiae figuras aemulatur Mater Amorum*, et Christianus Hugenius sic annuntiavit quod anulos Saturni invenit: *aaaaaaa ccccc d eeeee g iiiiiii llll mm nnnnnnnnn oooo pp q rr s ttt uuuuu* → *Anulo cingitur, tenui plano, nusquam cohaerente, ad eclipticam inclinato*. Ut primo litterae sensum non habeant, tamen a litterarum peritis pro anagrammate habetur. Etiam Robertus Hooke sic publicavit legem de elasticitate: *ceiiinosssttuu* → *ut vis, sic tensio*.

### Harrius Potter

In libro de Harrio Potter et Camera Secretorum Anglice scripto hoc anagramma invenitur:
*Tom Marvolo Riddle* ↔ *I am Lord Voldemort* (Dominus Voldermort sum.)

Si hunc librum in alias linguas convertis cavendum ergo est ne anagramma praeservetur.

Origo anagrammatis
------------------

Pater anagrammatis esse putatur Lycophron Chalcidicus, poeta Graecus, qui Ptolemaeo II, regi Aegypti, blanditus est anagrammate ΑΠΟ ΜΕΛΙΤΟΣ ('ex melle') ex nomininis forma ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ ('Ptolemaeus') facto.

Nexus interni
-------------

* Palindromus
Rudolphus Jahn (ad laevam) anno 1953
**Rudolphus** (vulgo: *Rudolf*) **Iahn** (natus 4 Novembris 1906 apud Paunsdorf Lipsiam, mortuus 30 Septembris 1990) vir publicus Rei publicae Democraticae Germanicae (RDG) et sodalis SED fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater Jahn opifex metallicus fuit. Ipse schola finita annis 1921 - 1925 tirocinium fabris fecit. Iam iis annis factioni communistae et collegio opificum sodalis factus est. Annis 1924 - 1928 per varia regna Europae migravit, cum in Germania perduellionis accusaretur.

Cursus honorum
--------------

Anno 1929 Moscoviam iit, ut in universitate pugnam revolutionariam edisceret. In Germaniam reversus iterum factioni communistae favebat. Anno 1933, cum Nazistae rerum potiti sunt, Jahn iterumiterumque in carcerem missus est et anno 1939 ad finem Belli Orbis Terrarum II in Castra carceralia Buchenwald. E castris liberatus Lipsiam rediit et iterum pro communistae factione et collegio opificum laboravit. Anno 1948 in Brandenburgum terram missus est et ibi collegium opificum rexit. Mense DEcembri anni 1949 successor Caroli Steinhoff praeses ministrorum Brandenburgi electus est. Praeterea annis 1949 - 1954 legatus camaerae populi, parlamenti Reipublicae Democratica Germaniae, fuit. Mense Iulio 1952, cum terrae foederales in Germania Orientali dissolutae essent, Jahn praeses consilii pagi Dresdae factus est et eum honorem ad usque 1958 tenuit. Tum tirocinium legatorum absolvit et annis 1959 - 1963 legatus RDG in Bulgaria fuit. Tum Berolini in administerio rerum externarum laboravit. Anno 1968 a vita publica se recessit. Paucis diebus antequam RDG dissoluta est, Jahn mortuus est.

Praesides Ministrorum Brandenburgi

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne BrandenburgiInsigne Brandenburgi |
| annis 1945 - 1952
Carolus Steinhoff | Rudolphus Jahn |
ab anno 1990
Manfredus Stolpe | Matthias Platzeck | Dietmarius Woidke |
|  |
**Pausanias** fuit Spartanus rex e stirpe Agiadum ab anno circiter 445 usque ad 427 a.C.n. atque iterum inter 408 et 395 a.C.n.. Filius enim erat regis Pleistoanactis ː cum ille exsilio damnatus est Pleistoanax nomine quidem regnavit sub tutela patrui Cleomenis. Minor natu enim erat quam ut exercitum ducere posset. Cum pater revocatus est Pausanias ei regnum reddidit. Quo mortuo anno 408 a.C.n. re vera regnavit Pausanias et adversarius Lysandri in consiliis publicis fuit. Consors regni ex Eurypontidarum stirpe ei fuerunt Agis II inter 408 et 398 et Agesilaus II inter 398 et 394. In primis laudatur Pausanias quod anno 403 a.C.n. triginta tyrannos a Lysandro institutos restituendos negavit atque democratiam populo Atheniensi servandam concessit. Ob quae in ius apud senatum et ephoros vocatus absolutus est. Postea tamen Lysandri mortis causa per negligentiam fuisse anno 395 a.C.n. in pugna apud Haliartum convictus poenas exsilio dedit et reliquam vitam Tegeae peregit.

Notae
-----

1. ↑  Thucydides III.26.2

Fontes
------

* Aristoteles, *De republica Atheniensium* 38.3-4
* Diodorus Siculus, libro tertio decimo *Bibliothecae historicae*, cap. 75 et 107 necnon libro quarto decimo 33 et 81.
* Lysias, Oratio XVIII *de publicatione bonorum Niciae fratris* 10-12, 22.
* Pausanias libro tertio *Graeciae descriptionis* 5.1 - 5.7
* Plutarchus, *Lysander* in Vitis Parallelis 14 et 28-29
* Xenophon, libro secundo Hellenicorum 7-8 necnon libro tertio 5, 17-25 et libro quarto 29-39
Rudolphus Friedrichs anno 1945
**Rudolphus** (Theod. *Rudolf*) **Friedrichs** (natus 9 Martii 1892 Plaviae Variscorum, mortuus 13 Iunii 1947 Dresdae) vir publicus Saxoniae et sodalis primo SPD, deinde SED fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam finitam Friedrichs Lipsiae iurisprudentiae studebat. Quod miles conscriptus Bello Orbis Terrarum I interfuit, studium non prius quam 1919 finire potuit. Deinde minister publicus in administerio internarum rerum Saxoniae factus est.

Cursus honorum
--------------

Friedrichs, qui ab anno 1922 sodalis SPD fuit, ab anno 1930 decurio urbis Dresdae erat. Cum Nazistae anno 1933 rerum et Saxoniae potiti essent, Friedrichs dimissus et aliquamdiu et in carcerem iactus est. Deinde iurisconsultus societatis commercii ciborum erat. Postquam milites Sovietici anno 1945 Dresdam expugnaverunt, Friedrichs 10 Maii a magistratibus Sovieticis magister civium superior Dresdae nominatus est. Iam 4 Iulii autem Friedrichs praeses ministrorum Saxoniae nominatus est. Anno 1946 factiones SPD et KPD in novam factionem SED consociatae sunt. Et Friedrichs sodalis novae factionis factus est. Sed celeriter cum vicario suo pristino communista graviter de consiliis iurgabat. Itaque, cum 13 Iunii 1947 inopinate mortuus est, non afuerunt, qui eum necatum esse a Communistis putarent.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in tabulario Munzinger (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
Chirurgus et anaesthetistae. Dresdae, 1956.
Anaesthesiologi, aeger, et simulator anaesthesiae.
Anaesthesiologi et aeger, 1922.
**Anaesthesiologia** (a Graecis *an-* 'sine' + *aesthetos* 'sentire posse') est pars medicinae quae levationem doloris per et post chirurgiam attendit. Haec tractatio anaesthesia appellatur. Anaesthesiologi, medici qui anaesthesiologiam exercent, anaesthesiologistae in aliis civitatibus, anaesthetistae in aliis, appellantur. Anaesthesiologi saepe etiam non chirurgicam doloris levationem et administrationem curae criticae suscipiunt. Anaesthesiologia hodierna a Iosepho Lister excogitata est.

Nexus interni
-------------

* Analgesia
* Collegium Anaesthesiologiae Americanum
* Collegium Anaesthesiologiae Osteopathicae Americanum

Notae
-----

1. 1 2  "What is Anesthesiology". American Society of Anesthesiologists .

Bibliographia
-------------

* Benad, G. et M. Schädlich. 1989. *Grundriß der Anästhesiologie.* Berolini: VEB Verlag Volk und Gesundheit. ISBN 3-333-00063-6.
Rudolphus Fischer (2007) **Rudolpus Iosephus Fischer** (vulgo *Rudolf-Josef Fischer,* natus anno 1944 ad Greven provinciae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae) est mathematicus, linguista, et fautor rerum Esperanticarum Germanicus.

Labor in rebus Esperanticis indefessus
--------------------------------------

Ex anno 1975 circiter, Fischer sine ulla interruptione et sine salario operam dabat datque *Associationi Esperanticae Germaniae*, ubi non solum variis muneribus functus erat, sed etiam honores quosdam accepit. Ecce partes ei lusae:

* moderator officialis Associationis periodici quod *Esperanto aktuell* praetitulatum est
* Associationis praeses vicarius
* Associationis membrum honorarium (1995)
* Associationis praeses (de m. Iunii 2007 usque m. Maium 2013)

Fischer convertit in linguam Esperanticam hos theodiscos pueriles libros: *Max und Moritz* Gulielmi Busch et *Struwwelpeter* Henrici Hoffmann. Insuper instituit una cum uxore Hedvigi inter annos 1986 et 1990 familiares congressus Esperanticas gratissimas quae *Printempa Semajno Internacia* (PSI) nuncupantur. Annis inter 2013 et 2015 membrum Academiae Esperanticae fuit.

Rudolpho Fischer sunt tres lingua Esperantica educati liberi nomine Gudrun, Gunnar et Harald.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica Rudolphi Fischer
* Libri domni Fischer in catalogo Vindobonensi[*nexus deficit*]
* Tractationes scriptae ab et de Rudolpho Fischer
* Colloquium percontativum radiophonicum Erfordiae habitum die 9 Iunii 2014
Wikidata Raimundus Bernardus Evans
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 4 Februarii 1915; Salamanca  
*Obitus*: 15 Februarii 2007; Angelopolis  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Raymond Bernard Evans
**Officium**

*Munus*: suorum carminum actor, musicographus, Auctor carminum, compositor musicae pellicularum  

**Memoria**

*Sepultura*: Westwood Village Memorial Park Cemetery  

**Raimundus Bernardus Evans,** vulgo **Ray Evans** (natus in urbe Salamanca Novi Eboraci die 4 Februarii 1915; mortuus 15 Februarii 2007), fuit poeta Americanus, praecipue socius Jay Livingston in confectione canticorum pro pelliculis. Evans usitate verba scripsit; Livingston, musicam; sed Evans etiam fuit musicus.

Evans et Livingston tres Praemia Academiae pro Optimo Cantico Novo abstulerunt: anno 1948 pro cantico "Buttons and Bows" in pellicula *The Paleface*; anno 1950 pro cantico "Mona Lisa" in pellicula *Captain Carey, U.S.A.*; et anno 1956 pro cantico "Que Sera Sera" in pellicula *The Man Who Knew Too Much* ab Alfredo Hitchcock moderato, cantico a Doris Day cantato. Alium canticum popularis quod Evans et Livingston pro pellicula confecerunt est "Tammy," pro pellicula *Tammy and the Bachelor* (1957) compositum. Nominatum est hoc carmen pro Praemium Academiae pro Optimum Canticum.

Evans et Livingston etiam musicam pro seriebus televisificis, inter quas *Bonanza* et *Mr. Ed,* confecerunt. Eorum canticum Christi Natalis, "Silver Bells," pro pellicula *The Lemon Drop Kid,* Bob Hope ostentanti (1951), nunc factum est acceptissimum illius temporis canticum. Anno 1958, Evans et Livingston nominati sunt pro Praemium Tony pro ludo musico *Oh, Captain!.*

Evans ipse interdum cum Henrico Mancini, Max Steiner, et Victore Young conlaboravit.

Evans, natus Iudaicus, tandem religione ordinata erravit, quam maiorem violentiae mundi causam appellavit (Bloom 2006).

Evans obiit in urbe Angelopolite anno aetatis suae 92, festo die anniversario quadragensimo secundo mortis Nat King Cole, qui canticum "Mona Lisa" magni fecerat.

Opera apud Broadway
-------------------

* *Sons o' Fun* (1941), recensio musica: compositor
* *Oh, Captain!* (1958), ludus musicus, compositor et poeta, cum Jay Livingston: Praemium Tony nominatio pro Optimo Ludo Musico
* *Let It Ride* (1961), ludus musicus: compositor et poeta, cum Jay Livingston
* *Sugar Babies* (1979), recensio musica, compositor cum Jay Livingston pro "The Sugar Baby Bounce"

Notae
-----

1. ↑  Spencer Leigh, "Obituary: Jay Livingston" The Independent (19 October 2001), .
2. ↑  "Que Sera composer Ray Evans dies," *BBC News* (17 Februarii 2007), inventum 17 Februarii 2007.

Nexus externi
-------------

* De Raimundo Bernardo Evans in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Obituary, *The Guardian*, 20 Februarii 2007
* Obituary, *The Independent*, 20 Februarii 2007
* Obituary, *The Telegraph*, 20 Februarii 2007
* Bloom, Nate. 2006. "The Jews Who Wrote Christmas Songs" *InterfaithFamily.* Document utilisé pour la rédaction de l’article Inter fontes nostros
Wikidata Abdul Hamid (politicus)
Res apud Vicidata repertae:Abdul Hamid (politicus): imagoAbdul Hamid (politicus): imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1944; Dacca  
*Patria*: Bangladesia, Pakistania, India Britannica  

**Officium**

*Officium*: Member of the Parliament of Bangladesh, President of Bangladesh  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Bangladesh Awami League  
*Religio*: Islamus, secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: Rashida Hamid  
*Proles*: Mr. Rejwan Ahammad Taufiq  

**Memoria**

*Laurae*: Independence Award  

Abdul Hamid
**Abdul Hamid** seu litteris Bengalicis আব্দুল হামিদ (natus ad Kamalpur pagi Kishoreganj die 1 Ianuarii 1944), alumnus universitatis Daccaensis ubi gradum doctoris iurum meruit, est politicus Bangladeshae. Legatus est ad Parlamentum Bangladeshense ab anno 1970 usque in 2009, et orator eiusdem parlamenti a 25 Ianuarii 2009 ad 24 Aprilis 2013. Eo die officium praesidis patriae rite suscepit cui die 20 Martii 2013 electus erat.

Bibliographia
-------------

* "Hamid Elected President" in *Daily Star* (22 Aprilis 2013)

Praesides Bangladesae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sheikh Mujibur Rahman • Syed Nazrul Islam • Abu Sayeed Chowdhury • Mohammad Mohammadullah • Sheikh Mujibur Rahman • Khondaker Mostaq Ahmad • Abu Sadat Mohammad Sayem • Ziaur Rahman • Abdus Sattar • Hussain Muhammad Ershad • A. F. M. Ahsanuddin Chowdhury • Hussain Muhammad Ershad • Shahabuddin Ahmed • Abdur Rahman Biswas • Shahabuddin Ahmed • A. Q. M. Badruddoza Chowdhury • Muhammad Jamiruddin Sircar • Iajuddin Ahmed • Zillur Rahman • Abdul Hamid • Shahabuddin Chuppu futurus
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Bangladesae |
|  |
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Gratiae

Iesus pastor bonus. Catacumbae Sancti Callisti.

> 
> 4 *" Quis ex vobis homo, qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis, nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam, quae perierat, donec inveniat illam?*
> 5 *Et cum invenerit eam, imponit in umeros suos gaudens*
> 6 *et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis: "Congratulamini mihi, quia inveni ovem meam, quae perierat".* 
> 7 *Dico vobis: Ita gaudium erit in caelo super uno peccatore paenitentiam agente quam super nonaginta novem iustis, qui non indigent paenitentia.*– Luc. 15, 4-7

**Gratia** secundum religionem Christianam est favor Dei pro humanitate et redemptione sua, quae non considerat quantus propter imbecillitatem naturae humanae peccata hominum sint. Iam Sanctus Paulus scripsit: :"ubi. .. abundavit peccatum, superabundavit gratia" (Rom 5,20).

In Ecclesia Catholica
---------------------

Secundum catechismum Ecclesia Catholicae (§ 1196), gratia est:

"favor, auxilium gratuitum quod Deus nobis praebet ut Eius vocationi respondeamus: filios Dei fieri, filios adoptivos, divinae naturae participes et vitae aeternae."

Nexus interni
-------------

* Benedictio
* Caritas
* Salvatio
* Paenitentia
* Praedestinatio
* Sacramentum

Nexus externi
-------------

* Gratia in Encyclopaedia Britannica
* De gratia in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* De gratia (secundum theologos reformatos)
* De gratia secundum theologiae Ioannis Calvinus
Wikidata Acraephnia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°27′0″N 23°13′0″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Boeotia  

**Tabula aut despectus**

Acraephnia: situsAcraephnia: situs
**Acraephnia** (Graece: Ακραιφνία) est vicus et pristinus demus Boeotiae in Graecia 3090 incolarum (status: 2010). Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Orchomeni demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).

Historia
--------

*Acraephnium* fuit civitas (polis) Graeciae antiquae in orientali Copaidis paludis ora sita. Reliquiae urbis circiter milia passuum a vico hodierno absunt. Sanctuarium Apollinis Acraephnii cum oraculo ibi situm erat. Ubi Alexander Magnus Thebas deleverat, ii, qui in Atticam transmigrare nequibant, quod seniores sive corpore confecti erant, Acraephnii sedes constituerunt.

Vicus hodiernus olim *Carditsa* appellata est.

Notae
-----

1. ↑  Lex Callicratis Ministerium rerum domesticarum Graeciae
2. ↑  Pausanias IX 23,3
Wikidata Fridericus Georgius Wilhelmus Struve
Res apud Vicidata repertae:Fridericus Georgius Wilhelmus Struve: imagoFridericus Georgius Wilhelmus Struve: imago
*Nativitas*: 15 Aprilis 1793; Altona  
*Obitus*: 23 Novembris 1864; Pulkovo  
*Patria*: Duchy of Holstein, Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: Geheimrat  
*Munus*: astronomus, professor  
*Patronus*: Universitas Dorpatiensis, Observatorium Pulkovense
**Familia**

*Genitores*: Jacob Struve;   
*Coniunx*: Emilie Wall, Johanna von Struve  
*Proles*: Bernhard Wilhelm von Struve, Otto Wilhelm von Struve, Karl von Struve, Conrad Struve, Heinrich Wilhelm von Struve, Olga von Struve, Nikolai Struve, Ernst Struve  
*Familia*: Struve family
**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius, Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Royal medal, Gold Medal of the Royal Astronomical Society, Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences  
*Sepultura*: Pulkovo Observatory cemetery  

**Fridericus Georgius Wilhelmus Struve**, vulgo *Friedrich Georg Wilhelm Struve*, etiam dictus **Basilius Iacobi filius Struve** (Russice Василий Яковлевич Струве, tr. *Vasilij Jakovlevič Struve*), fuit astronomus Russicus originis Germanicae, Altonae natus 15 Aprilis 1793, Petropoli mortuus 23 Novembris 1864. Ad studium stellarum duplicium et multiplicium multum contribuit. 

Alumnus Universitatis Dorpatensis, Struve annis 1818–1839 director observatorii ibi erat. Socius Academiae Scientiarum Petropolitanae ab anno 1832, fuit unus e fundatoribus Observatorii Pulkovensis (prope Petropolim siti), anno 1839 conditi, cuius director primus factus est, et officium illud ad annum 1862 tenuit.

Nota
----

1. ↑  F.G.W Struve, *Catalogus novus stellarum duplicium et multiplicium...'*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fridericum (Basilium) Struve** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* *Catalogus novus stellarum duplicium* auctore F.G.W. Struve
Tribunal confessionis Catholicum
Confessio in Catholica ecclesia in Varsavia in Pascha: poenitens genuflectit et sacerdos sedet
**Confessio** in variis religionibus est actus confitendi vel agnoscendi peccatorum, expressio paenitentiae et desiderii absolutionis.

In Ecclesia Catholica Romana
----------------------------

In Ecclesia Catholica Romana confessio, sive paenitentia et reconciliatio, est sacramentum ecclesiae.

Ex canone 959 Codicis Iuris Canonici: "in sacramento paenitentiae fideles peccata legitimo ministro confitentes, de iisdem contriti atque propositum sese emendandi habentes, per absolutionem ab eodem ministro impertitam, veniam peccatorum quae post baptismum commiserint a Deo obtinent, simulque reconciliantur cum Ecclesia, quam peccando vulneraverunt."

Nexus interni
-------------

* Poësis confessionalis

Nexus externus
--------------

* Informatio de sacramento confessionis in Ecclesia Catholica per Catechismus Catholicae Ecclesiae
* Papa sperat sacramentum poenitentiae rursus receptum iri **(Latine)**
Wikidata Regio Bielogrodensis
Res apud Vicidata repertae:Regio Bielogrodensis: insigneRegio Bielogrodensis: insigneRegio Bielogrodensis: vexillumRegio Bielogrodensis: vexillum
regio  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 50°46′0″N 37°27′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Regio Kurschensis, Regio Voronegiensis, Regio Luganskensis, Regio Charcoviensis, Regio Sumensis
**Forma**

*Area*: 27 134 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Leucopolis  
*Subdivisiones*: Alexeyevsky District, Belgorodsky District, Borisovsky District, Valuysky District, Veydelevsky District, Volokonovsky District, Grayvoronsky District, Ivnyansky District, Korochansky District, Krasnensky District, Krasnogvardeysky District, Krasnoyaruzhsky District, Novooskolsky District, Prokhorovsky District, Rakityansky District, Rovensky District, Chernyansky District, Shebekinsky District, Yakovlevsky District, Belgorod Oblast, Belgorod Urban Okrug, Gubkinsky Urban Okrug, Starooskolsky Urban Okrug
**Gestio**

*Praefectus*: Vyacheslav Gladkov  

**Vita**

*Incolae*: 1 541 259  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, Europe/Moscow  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 31
**Tabula aut despectus**

Regio Bielogrodensis: situsRegio Bielogrodensis: situs
**Regio Bielogrodensis** vel **Leucopolitana** (Russice Белгородская область, tr. *Belgorodskaja oblast'* ) est subiectum Foederationis Russicae, die 6 Ianuarii 1954 formatum et ab anno 2000 ad districtum (circulum) foederalem Medium Russicum pertinens, metropolim habens Bielogrodam (vel Leucopolim). Oskol Priscus altera urbs magna est.

Regio Bielogrodensis, in meridie et occidente Russiae Europaeae situm, in meridie occidenteque cum regionibus Luganskensi, Charcoviensi et Sumensi Ucrainae, in septentrione atque septentrio et occidente cum regione Kurschensi, in oriente autem cum regione Voronegiensi Russiae contermina, aream 27 134 km2 et circa 1550 milia incolarum (anno 2018) habet.

Oskol, Psola, Tanais Minor et Vorscla flumina regionis sunt. Semus fluvius in regione incipit.

Notae
-----

1. ↑  *Bielogrodensis*: Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica, sive Historia plantarum Sibiriae*, tomus II. (Petropoli, 1749), p. 42; sive *Bielgorodensis* (*Atlas Russicus*, Petropoli, 1745, p. 4.); vel *Belgorodensis* (Ioannes Tomka Szászky, *Introductio in Orbis Antiqui et Hodierni Geographiam* (Posonii & Cassoviae, 1777), p. 424).
2. ↑  De nomine urbis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Bielogrodensem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°46′0″N 37°27′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de regione Bielogrodensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Wikidata Lysimachus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 361 a.C.n.; Pella  
*Obitus*: 281 a.C.n.; Curupedion  
*Patria*: Macedonia, Thracia  

**Officium**

*Officium*: somatophylakes, Rex, strategus  
*Munus*: monarcha, politicus, miles  

**Familia**

*Genitores*: Agathocles of Pella;   
*Coniunx*: Nicaea of Macedon, Amastris, Arsinoë II  
*Proles*: Arsinoë I, Agathocles, Eurydice, Ptolemy Epigonos, Lysimachus, Philip, Alexander  
*Familia*: Lysimachid dynasty
**Lysimachus**, Graece Λυσίμαχος (natus anno fere 361 a.C.n.; in proelio interfectus mense Februario 281 a.C.n.), filius Agathoclis ex urbe Crannonis Thessaliae orti, fuit *somatophylax* Alexandri Magni, protector qui, Alexandro mortuo, inter diadochos provinciam cepit Thraciam. Ibi se anno 306 aut 305 a.C.n. regem proclamavit, et usque ad 281 regnavit, quo anno a Seleuco I victus est in proelio apud Curupedium, ubi eius cadaver in campo iacens post aliquos dies repertum est.

Fontes
------

Tetradrachma regis Lysimachi
* Appianus, *Syriaca*, 62
* Arrianus, *Anabasis* v. 13, vi. 28
* Diodorus Siculus xviii. 3
* Iustinus xv. 3, 4, xvii. 1
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* capitulo X
* Plutarchus, *Demetrius*, 31. 52, *Pyrrhus*, 12
* Polybius v. 67
* Quintus Curtius V. 3, x. 30

Bibliographia
-------------

Regna Diadochorum anno 301 a.C.n.
     Regnum Ptolemaei
     Regnum Cassandri
     Regnum Lysimachi
     Regnum Seleuci
Alia regna anno 301 a.C.n.
     Epirus
     Karthago
     Res Publica Romana
     coloniae Graecae

* Helmut Berve, *Das Alexanderreich auf prosopographischer Grundlage* (Monaci: Beck, 1926) i.480 (vol. 2 pp. 239-241).
* Sviatoslav Dmitriev, "The Last Marriage and the Death of Lysimachus" in *Greek, Roman and Byzantine Studies* vol. 47 (2007) pp. 135–149
* P. Ghione, "Note sul regno di Lisimaco" in *Atti dell'Accademia delle scienze di Torino* vol. 39 (1903/1904)
* Walther Hünerwadel, *Forschungen zur Geschichte des Königs Lysimachos von Thrakien*. Turici: Lohbauer, 1900
* F. Landucci Gattinoni, *Lisimaco di Tracia*. Mediolani, 1992
* Helen S. Lund, *Lysimachus: a study in early Hellenistic kingship*. Londinii: Routledge, 1992
* G. B. Possenti, *Il re Lisimaco di Tracia*. Romae, 1901

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Quattuor regis Gulielmi I pronepotes, scil. Erchenbaldus de Soliaco; huius germani Henricus comes Campaniensis et Adela regina Francorum; horumque germanus Henricus rex secundus. Bernardus Guidonis, *De origine prima regum Francorum*: Bibl. Municip. Tolosana MS 450 f. 190r (saec. XIV)
**Adela** sive **Ala** (nata anno circiter 1140, mortua Lutetiae die 4 Iunii 1206) fuit filia Theobaldi IV comitis Blesensis et Campaniensis quam ex uxore Matilde Carinthiensi genuit. Adelam uxorem duxit rex Francorum Ludovicus VII (in matrimoniis tertiis); eo peperit Philippum patris successorem et Agnetem futuram imperatricem Byzantinam. In ecclesia abbatiae Beatae Mariae Pontiniacensis locus sepulturae invenitur.

Bibliographia
-------------

* I. Gobry, *Louis VII*. Lutetiae, 2003
* M. Pacaut, *Louis VII et son royaume*. Lutetiae, 1978
* Y. Sassier,  *Louis VII*. Lutetiae, 1991
* B. Zeller, A. Luchaire, edd. *Les Capétiens du XIIème siècle, Louis VI et Louis VII: Extraits de Suger, des chroniques de Saint- Denis, des lettres de saint Bernard, etc.*. Lutetiae, 1882

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Adelam Campaniensem** spectant. |

* "Adèle de Blois" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Index coefficientis Giniani anno 2013.
Curvus Kuznetsianus.
**Iniquitas reditus** est res oeconomiae quod iniquitas reditus ex capitalismo, monopolii vel corruptione causa pauputatis pro muliti populi contra democratiam.

Carolus Marx causa iniquitatis accumulationem capitalem infinitam putavit. Deinde Thomas Piketty theoriam curvus Kuznets falusam ex ideologia capitalista putavit et causa iniquitatis socialis et intuitionem cogitat.

Et societas organizatiove internationalis, et programma promotorium Nationum Unitarum et proposita progressus durabilis hanc iniquitatem allevare postulat.

Nexus interni
-------------

* Anticapitalismus
* Forum mundi universi
* Globalizatio
* Meritocratia
* Paradisus fiscalis
* Usurpatio
* Compilatio Panamensis
* Motus "Occupy"

Notae
-----

1. ↑  Carolus Marx, *Das Kapital, Volumen I*
2. ↑  *Le Capital au XXIe siècle*, Introductio et Sectio III
3. ↑  Proposita progressus durabilis, Sectio I