recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Mucius Scaevola a Louis Pierre Deseine, anno 1791, Museum Lupariense.
*Mucius Scaevola coram Porsenna*, a Petro Paulo Rubens depictus.
**Gaius Mucius Scaevola** fuit antiquus iuvenis Romanus, audacia clarus.

Cum Porsenna Romam obsideret, Mucius vir Romanae constantiae senatum adiit, et veniam transfugiendi petiit, necem regis repromittens. Accepta potestate, in castra Porsennae venit. Ibi in confertissima turba prope regium tribunal constitit. Stipendium tunc forte militibus dabatur: et scriba cum rege pari fere ornatu sedebat. Mucius illum pro rege deceptus occidit. Apprehensus et ad regem pertractus, dextram accenso ad sacrificium foculo iniecit; hoc supplicii a rea exigens, quod in caede peccasset. Attonitus miraculo rex iuvenem amoveri ab altaribus iussit. Tum Mucius, quasi beneficium remunerans, ait trecentos, sui similes, adversus eum coniurasse. Qua re ille territus bellum, acceptis obsidibus, deposuit.

Haud clarum est si historia Mucii historice sive mythologice est.

Nexus interni
-------------

* Gens Mucia

Fontes
------

* Livius, *Ab urbe condita*

De fabula G. Mucii Scaevolae in litteris et artibus
---------------------------------------------------

* Anno 1723 in urbe Praga Bohemiae ad exornandas festivitates in coronatione Caroli VI regis Bohemiae opera *Constantia et Fortitudo* (italiane *Costanze e Fortezza*) Ioannis Iosephi Fux in scaenam producta est, quo in opere illae res ad pontem sublicium gestae praedicantur.
**Gaius Norbanus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus anno 82 vel 81 a.C.n. Rhodi) vir publicus Romanus factionis Popularium fuit qui consulatum anno 83 a.C.n. gessit..

Gens
----

Norbanus *homo novus* ex oppido Norba ad summum magistratum pervenit. Nepos (vel filius ?) eius Gaius Norbanus Flaccus anno 38 a.C.n. consul fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 103 a.C.n. fautor Lucii Appulei Saturnini tribunus plebis Quintum Servilium Caepionem consulem anni 106 a.C.n. propter cladem apud Arausionem acceptam accusavit. Qui vi adhibita in exilium abire coactus est. Anno 101 quaestor Marci Antonii in Cilicia fuit. A Servilio anno 94 a.C.n. *laesae maiestatis* accusatus et a Marco Antonio feliciter defensus absolutus est. Anno 89 a.C.n. Siciliam a Bello sociali defendebat. Anno 83 una cum Lucio Cornelio Scipione Asiatico consul bellum contra contra Sullam e bello Mithridatico redientem suscepit. Sullae legatus Quintus Caecilius Metellus Pius Norbanum apud Faventiam vicit, qui in insulam Rhodum fugit. Ibi mortem sua manu petivit.

Si vis plura legere
-------------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I I 1] N. C." in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 1000–1001.
* François Hinard (1985), *Les proscriptions de la Rome républicaine*. Romae: École française de Rome. ISBN 2-7283-0094-1 (*Collection de l'École française de Rome*, 83) : 385-386 Hic legere potes

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de oratore* II 89; 107; 124; 164; 167; 197-204; *de officiis* II 49
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *in Verrem* II 3,117; 5,8; Diodorus Siculus XXXVII 2,13-14
3. ↑  Titus Livius, *Periochae* LXXXV-LXXXVIII; Appianus Alexandrinus, *Bella civilia* I 373-422

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Cornelius Cinna IV et Gnaeus Papirius Carbo II**  |  **Consul** 83 a.C.n.cumLucio Cornelio Scipione Asiatico | Successores: **Gnaeus Papirius Carbo III et Gaius Marius Minor**  |
Wikidata Therapon Belozerensis
Res apud Vicidata repertae:Therapon Belozerensis: imagoTherapon Belozerensis: imago
*Nativitas*: 1331; Volokia  
*Obitus*: 1426; Mosaiscum  
*Patria*: Q4299521  

**Officium**

*Munus*: monachus  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Memoria**

venerabilis (*feriae die* 27 Maii)
**Therapon Belozerensis** (Russice *Ферапонт Белозерский*), natus Theodorus Poskočin Volokiae anno 1337, mortuus die 27 Maii anno 1426, est Ecclesiae Orthodoxae Russicae sanctus, monasteriorum monasterii Therapontis Belozerensis et Therapontis Lužecensis conditor et rector.

Vita
----

Nobili genere natus, in monasterio Simoniano Moscuensi primo educatus est; postea Sergius Radonezensis magister Therapontis fuit. Pluribus annis ibidem peractis, in solitudinem se contulit cum Cyrillo Belozerensi et speluncam sibi ad lacum Album effodit. Mox propius ad hunc lacum accedens, sedem suam posuit, dein ecclesiam et monasterium fundavit, invisens Cyrillum frequenter eiusque consuetudine mirum in modum proficiens. Monasterium absolutum praeidiis ditavit Andreas, Mosaisci dux, ditionis vero Belozerensis dominus. A quo cum Mosaiscum esset accersitus Therapon, aliud coenobium ibidem fundaturus, fratribus valedixit, Martiniano in sui locum suffecto, novumque monasterium Lužecense, a fluvio Lužka ita nuncupatum, eduxit anno 1408; ubi et supremum diem obiit provecta senectute.

Cultus
------

Anno 1547 canonizatus est. Memoria sancti Therapontis 27 Maii et 27 Decembris colitur.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 141. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 9 Iunii Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 9 Ianuarii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Gernotus Erler
Res apud Vicidata repertae:Gernotus Erler: imagoGernotus Erler: imago
*Nativitas*: 3 Maii 1944; Misnia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, German Minister of State, Parliamentary Secretary in Germany, Representative of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, Substitute member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, Q61781087, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, Rerum gestarum scriptor, linguarum Slavicarum peritus  
*Patronus*: Universitas studiorum Friburgensis Brisgaudiae
**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  

**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Stara Planina, Honoris causa, Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Order of Honour, Order of Merit of the State of Baden-Württemberg  

**Gernotus** (Theod. *Gernot*) **Erler** (natus die 3 Maii 1944 Misniae in Saxonia) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est.

Iuventus et munus
-----------------

Erler, postquam anno 1963 scholam finivit, apud Universitatem Liberam Berolinensem et Universitatem studiorum Friburgensem Brisgaudiae historiae, rebus politicis atque litteris Slavicis studebat. Ab anno 1969 adiutor scientificus in Universitate Brisgaudiae, ab anno 1980 rector domus editoriae operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Erler, qui ab anno 1970 sodalis factionis Socialis Democraticae est, anno 1987 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hodiernum diem est. Annis 2005 - 2009 minister statalis in administerio rerum exterarum Germaniae fuit. Est enim expers SPD in rebus exteris. Praeterea praeses commissionis historicae suae factionis in Badenia-Virtembergia.

Familia
-------

Erler uxorem duxit atque filiam habet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gernotum Erler** spectant. |

* Pagina personalis
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae

Notae
-----

1. ↑  spd-bw.de
Wikidata Theresia Neumann
Res apud Vicidata repertae:Theresia Neumann: imagoTheresia Neumann: imago
*Nativitas*: 8 Aprilis 1898; Konnersreuth  
*Obitus*: 18 Septembris 1962; Konnersreuth  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: mystic, farmworker  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Theresia Neumann** (theodisce *Therese*, bavarice autem *Resl*), nata est in Konnersreuth Bavariae in Germania 9 Aprilis anno 1898. Filia primogenita familiae vestitoris erat decimos fratres habens. Stigmatibus mysticis nota est. 

Infans totiens concidit ut paralysi adfligeretur et caecitate laboraret anno 1919. Anno 1923, die beatificationis Theresiae Lixoviensis caecitas disparuit eiusdemque paulo post canonizationem paralysis percurata est. Primum anno 1926 stigmata et lacrimas sanguinis monstravit. Ab illo tempore per 36 annos nec cibis nec potionibus, sed solo pane eucharistico vescens vixisse dicitur. Saepius extaseis subibant, in quibus visionibus vitae Christi dignata esse visa est et hebraice, aramaice, latine loquebatur. 

18 Septembris, 1962, angore pectoris mortua est. Gerhardus Ludovicus Müller, tunc Archiepiscopus dioecesis Ratisbonensis, anno 2005 beatificationem eius gerendam occepit, quam rem Sancta Sedes adhuc tractat.

Bibliographia
-------------

* Josef Hanauer,  *Konnersreuth als Testfall. Kritischer Bericht über das Leben der Therese Neumann*. Monaci: Manz, 1972 Editio interretialis
Quomodo LAN per Ethernet constituatur.
**LAN**, plenius **localis areae reticulum** (Anglice *local area network*), est reticulum computatrale quod computatra intra regionem circumscriptam inter se conectit, sicut domum, scholam, laboratorium, campum universitarium, et aedificium officinarum. Contra est WAN? (latae areae reticulum), quod maius spatium geographicum comprehendit, sed pletrumque lineas conductas implicat.

Computatrum ipsum habet processorium medium, sed computatra etiam data inter se commutare possunt opesque communicare sicut interrete, typographum, etc. Telephonum non necesse est. Hodie technologiae ad retia latissime operanda sunt Ethernet per filum et wi-fi per radium. Inter technologias obsoletas sunt ARCNET, Token Ring, et AppleTalk.

Historia
--------

Quia computatra in universitatibus et laboratoriis indagationibus academicis et scientificis dicatis magis atque magis annis 1960 exeuntibus adhibebantur, necessitas coniunctionum magnae celeritatis inter systemata computatralia praebendarum crescebat. Relatio e Lawrence Radiation Laboratory nuntiata, incrementum eius reticuli "Octopus" describens, utilem rerum descriptionem reddidit.

Nexus interni
-------------

* Fascia lata
* Protocollum interretiale

Notae
-----

1. ↑  Gary A. Donahue (Iunius 2007). *Network Warrior*. O'Reilly. p. 5 .
2. ↑  Samuel F. Mendicino (1970-12-01). "Octopus: The Lawrence Radiation Laboratory Network". Rogerdmoore.ca .
3. ↑  Mendicino, S. F. (29 Novembris 1970). "THE LAWRENCE RADIATION LABORATORY OCTOPUS". *Courant Symposium Series on Networks* (Osti.gov) .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **LAN** spectant. |
Wikidata Strelna
Res apud Vicidata repertae:Strelna: insigneStrelna: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°51′13″N 30°3′35″E  
*Numerus incolarum*: 14 818  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Petrodvortsovy District  

*Palatium Constantini* et hortus Strelnensis
**Strelna** seu **Strelina** (Russice Стрельна, tr. *Strel'na*) est oppidulum in Russia, in litore meridionali Sinus Finnici situm, et in Petropolim urbem nunc inclusum. Circa tredecim milia incolarum habet. In insigni Strelnae sententia "Прямо и верно" legitur, scilicet Latine "Recte et certe". A Petro I condita est, qui palatium et hortum ibi aedificari iusserat, sed post in Petri aulam aedificatio tralata est. Palatium Strelnae, *Palatium Constantini* dictus, solum anno 1802 confectus est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Antonii Weinmann *Enumeratio stirpium in agro Petropolitano sponte crescentium*, p. 87; F.I. Ruprecht, *Flora Ingrica*
2. ↑  Gregorii Sobolewski *Flora Petropolitana*; F.I. Ruprecht, *Flora Ingrica*

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°51′13″N 30°3′35″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Strelnam** spectant. |
**Petrus Bruno** (natus Rogiani sive Vergis Gravinis in Provincia Consentina Italiae anno 1893; mortuus anno ignoto) fuit consiliaris commentariorum quibus titulus *Latinitas* et poeta Latinus.

Honestarum litterarum doctor apud Pontificiam Scholam a Pio IX creatus est. In consilio est commentariis moderandis, qui *Latinitas* inscribuntur, atque in Collegiis et Studiis Ciceronianis Incitandis et Studiis Romanis Provehendis. In Certamine Vaticano, *De atomica vi ad artes honestas pacisque utilitates adhibendo* eius opus altero praemio, in Certamine Capitolino opus *De quibusdam huiusce Romae cauponis)* magna laude ornatum est. Fuit eques torquatus Mauritianus, eques Commendator ordinis S. Gregori Magni, denique a Praeside Italicae reipublicae diplomate exornatus est, quod viris humanis litteris bene merentibus dari solet.

Bibliographia
-------------

* *Conatus atque adumbratio poesis*, Romae, 1957.
* *Palaestra Latina*, 172, 1960.
* *Viva Camena*, 1961.

Nexus externi
-------------

* De Petro Brunone in *Viva Camena*


  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Signum regyrationis.
**Regyratio** est rerum ab usu submotarum reformatio et reconcinnatio eo consilio ut ex eiectamentis aliquid novae rationis ad usum recolligatur. Regyratione efficitur, ne res quibus utilitatis cuiusdam vis adhuc inest pereant. Haec ad naturam protegendam valent idque agunt, ut energiae nec non pecuniae parcatur ac dioxidi carbonis eiectamenta in atmosphaera decrescant. 

Res regyrabiles ex multiplicibus fontibus oriuntur. Inter regyrabilia sunt aluminium, bitumen, charta, ferrum, plastica, metalla nobilia, textura, vitrum. Etiam eiectamenta dissolubilia ciborum et hortorum sunt quae regyrari microorganismorum ope possint.

Nexus interni
-------------

* Opes naturae
* Pollutio
* Progressus durabilis
* Technologia

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*. WSOY, 2001 [s.v. *kierrätys*]; Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Regyrationem** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Regnum millenarium** est, secundum librum Apocalypsis, regnum Christi et martyrum, quod mille annos durabit.

Descriptio rei
--------------

  

Ut narratur in libro Apocalypsis, Angelus quidam, qui habet clavem abyssi et catenam magnam, ligabit apprehensum draconem, qui est Diabolus et Satanas. Quo ligato, qui sedent super thronos et martyres, qui interfecti sunt propter testimonium Iesu, vivent et regnabunt cum Christo mille annis. Quibus consummatis, solvetur Satanas de carcere suo *(cf. Apocalypsis 20, 1-7)*.

Figurarum interpretatio
-----------------------

  

Quippe quoniam omnia in libro Apocalypsis sub figuris dicuntur, **Regnum mille annorum**, quod instituetur post resurrectionem martyrum, ut videtur, non est regnum aeternum Christi et Dei, sed Ecclesia, quae per tempus libera, superatis persecutionibus propter Evangelium, magna pace florescet.

*Mille anni* ergo sunt tempus Ecclesiae. Quibus consummatis, *solvetur Satanas* et fient ultimi fidelium labores, ante quam instituatur aeternum regnum Christi *(cf. Lc 18,8; Mt 24,12)*. Tandem Ecclesia, quae 'in mundo pressuram habet' *(cf. Io 16, 33)*, fiet regnum Christi aeternum, quod virtute divina stabilietur.

Notae
-----

1. ↑  Biblisch-theologische Studien und apologetisch-kritische Studien, herausgegeben von Franz Delitzsch und Carl Paul Caspari **(Germanice)**

Liber
-----

* Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Nova editio. Logicis partitionibus aliisque subsidiis ornata a Alberto Colunga, O.P. et Lautentio Turrado professoribus sacrae scripturae in P. Universitate Eccl. Salmanticiensi. Quarta Editio. *Biblioteca de autores Cristianos.* Matriti MCMLXV (sic, numero Arabico 1965).

* NOVA VULGATA Bibliorum Sacrorum Editio, sacrosancti oecumenici Concilii Vaticani II ratione habita, iussu Pauli PP. VI recognita, auctoritate Iohannis Pauli PP. II promulgata. Libreria Editrice Vaticana, 1979.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Gnaeus Domitius Afer** (natus ignoto anno, mortuus anno 59) senator Romanus et orator praeclarus fuit.

Origo
-----

Afer humili loco Nemausi in Gallia Narbonensi provincia natus est.

Cursus honorum
--------------

Anno 25 praetor electus est, tum delator in senatu fuit: Anno 26 Claudiam Pulchram, quae amica Agrippinae, Germanici uxoris, erat, accusavit[1]. De delatore iuvene Tacitus dixit: "*is recens praetura, modicus dignationis et quoquo facinore properus clarescere, crimen impudicitiae, adulterum Furnium, veneficia in principem et devotiones obiectabat. Afer primoribus oratorum additus, divulgato ingenio et secuta adseveratione Caesaris qua suo iure disertum eum appellavit. mox capessendis accusationibus aut reos tutando prosperiore eloquentiae quam morum fama fuit, nisi quod aetas extrema multum etiam eloquentiae dempsit, dum fessa mente retinet silentii impatientiam*".[2].
Anno 39 a Caligula matrem ulcisci cupienti in senatu longa oratione accusatus, arte oratoria imperatoris velut fractus nihil respondit nisi imparem esse tam diserto adversario simulavit : qua una ratione damnationem vitavit, dum victoria elatus et sese magnum oratorem iam credens Caligula ad clementiam sese convertit[3]. Quin etiam statim consul suffectus cum ipso Caligula designatus est, dimissis ante tempus prioribus consulibus[4]. Anno 49 curator aquarum factus est[5]. Claudio imperatore etiam patronus fuit. Anno 59 ebriositate mortuus est[6]. Heredes filios adoptivos fecit[7].

Opera
-----

Afer orator maximus sui aetatis aestimatus est[8]. De eius orationibus fragmenta tantum supersunt:

* Pro Cloatilia[9]
* Pro Voluseno Catulo[10]
* Pro Laelia[11]
* Pro Taurinis.

Quintilianus praeterea nonnulla urbane dicta ex orationibus recitavit[12].

Notae
-----

1. ↑  Dio Cassius 59.19.
2. ↑  Tacitus, Annales, IV 52
3. ↑  Cassius Dio LIX 19
4. ↑  Cassius Dio LIX.20
5. ↑  Frontinus, De Aquis urbis Romae, 102,8-9
6. ↑  Tacitus, *Annales* XIV,19
7. ↑  Gaius Plinius Caecilius Secundus, Epistulae VIII 18,5-8
8. ↑  Tacitus, *Dialogus de oratoribus*, XIII 3
9. ↑  Quintilianus, *Institutio oratoria* VIII 5,16
10. ↑  ibidem, X 1,24
11. ↑  ibidem IX 4,31
12. ↑  ibidem VI 3,42
Gnaeus Domitius Corbulo
**Gnaeus Domitius Corbulo** (natus circa annum 7; mortuus est anno 67) senator Romanus atque vir militaris fuit. Patria Corbulonis Peltuinum fuit.

Familia
-------

Pater eius eiusdem nominis praetor ac delator tempore Tiberii imperatoris erat, mater Vistilia. Ipse frater ex matre fuit Miloniae Caesoniae, uxoris Caligulae imperatoris. Uxorem Cassiam Longinam duxit, ex qua inter alias filiam Domitiam Longinam habuit, quae primo Lucio Aelio Plautio Lamiae Aeliano, consuli suffecto anno 80, postea Domitiano nupsit.

Cursus honorum
--------------

Sorore Caesonia suadente anno 39 consul suffectus creatus est. 

### In Germania

Caligula caesus anno 41 cursum honorum Corbulonis interrupit, sed anno 47 a Claudio imperatore legatus Germaniae Inferioris factus est. Feliciter contra Chaucos pugnavit, quorum ducem Gannascum caedi iussit. Frisios in novas sedes duxit. Anno 47 metu Corbulonis "*Claudius adeo novam vim in Germanias prohibuit, ut refrri praesidia cis Rhenum iuberet*." Corbulo obtemperabat nolens, sed, "*ut miles otium exueret, inter Mosam Rhenumque trium et viginti milium spatio fossam perduxit, qua incerta Oceani vitarentur*". Haec "Fossa Corbulonis" etiam adhuc cognosci potest.

### Armenia et Syria

Anno 52/53, post tempus diutius sine magistratu, proconsul Asiae factus est. Cum Nero imperium suscepisset, Corbulo in Armeniam missus est, ut Tiridatem I, regem eius civitatis a Persis missum pelleret. Anno 58 Tigranem VI regem Romae eruditum in Armeniae imposuit. Corbulo legatus Augusti pro praetore Syriae factus est. Sed anno 61, cum Tigranes in regnum Persarum invasit, victus et Armenia expulsus est. Anno sequente etiam Lucius Iunius Caesennius Paetus legatus Augusti pro praetore Cappadociae a rege Armeniae victus est. Tiridates autem post victoriam Nerone acceptus et anno 66 Romae coronatus est.

Mors
----

Cum anno 67 in Iudaea populus rebellaret, Nero Vespasianum successorem in Syria fecit, Corbunonem in Graeciam revocavit et ei mortem voluntariam iussit.

Notae
-----

1. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Historia Naturalis*, VII 39
2. ↑  Tacitus, *Annales* III 19
3. ↑  Annales XI 20
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 3, c. 756-757
Wikidata Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 96 a.C.n.)
Res apud Vicidata repertae:Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 96 a.C.n.): imagoGnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 96 a.C.n.): imago
*Nativitas*: 139 a.C.n.; Roma antiqua  
*Obitus*: 89 a.C.n.; unknown value  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: censor, Tribunus plebis, Senator Romanus, consul  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Romana
**Familia**

*Genitores*: Gnaeus Domitius Ahenobarbus; unknown value  
*Coniunx*: unknown value, unknown value  
*Proles*: Lucius Domitius Ahenobarbus, Gnaeus Domitius Ahenobarbus  
*Familia*: Domitii Ahenobarbi
**Gnaeus Domitius Ahenobarbus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus circa annum 89 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Gnaeus Domitius Ahenobarbus anno 122 a.C.n. consul erat, frater Lucius anno 94. Habuit filios duos Gnaeum (necatus inter bellum civile anno 81 a.C.n.) et Lucius, qui anno 54 a.C.n. summum magistratum adeptus est.

Cursus honorum
--------------

Stemma Domitiorum qui Neronis imperatoris maiores fuere.
Anno 118 a.C.n. *IIvir* coloniam Narbonem deduxit, anno 116 vel 115 a.C.n. *IIIvir monetalis* erat. Tum tribunus plebis anno 103 vel 102 a.C.n. post mortem patris eius successor pontifex maximus fieri cupiebat. Sed recusatus est atque legem tulit, qua electio pontificis maximi ad tribus transferretur. Ita anno 103 a.C.n. pontifex maximus electus est et hunc honorem ad mortem tulit. Marcum Aemilium Scaurum, qui eundem honorem appetiverat, accusationem petivit. Anno 100 a.C.n. praetor pugnis contra Lucium Appuleium Saturninum interfuit. Anno 96 a.C.n. una cum Gaio Cassio Longino consul electus est, anno 92 una cum Lucio Licinio Crasso censor erat. Quamquam controversias de aliis rebus habuerunt, edictum illum famosum contra institutionem oratoriam lingua Latina promulgaverunt, cuius verba adhuc exstant:

"*Renuntiatum est nobis, esse homines qui novum genus disciplinae instituerunt, ad quos iuventus in ludum conveniat; eos sibi nomen imposuisse Latinos rhetoras; ibi homines adolescentulos dies totos desidere. Maiores nostri, quae liberos suos discere et quos in ludos itare vellent, instituerunt. Haec nova, quae praeter consuetudinern ac morem maiorum fiunt, neque placent neque recta videntur. Quapropter et iis qui eos ludos habent, et iis qui eo venire consuerunt, videtur faciundum ut ostenderemus nostram sententiam, nobis non placere.*"

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 4] D. Ahenobarbus Cn." in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 752.

Notae
-----

1. ↑  Dio Cassius XXXVII.37. Suet. *Nero* II,1.
2. ↑  Aulus Gellius, *Noctes Atticae* XV 11,2;
3. ↑  Gaius Suetonius Tranquillus, *de rhetoribus* 1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Lentulus et Publius Licinius Crassus**  |  **Consul** 96 a.C.n.cumGaio Cassio Longino | Successores: **Lucius Licinius Crassus et Quintus Mucius Scaevola**  |
Stratocaster Fender
**Stratocaster Fender** genus citharae electricae est quod Fender Musical Instruments Corporation fabricatur.

Incisi ad involenda hominum corpora, Stratocaster "corporis solidi" est. Hoc ex alno fraxinove factitant. "Cervix," quae tenuis inter citharas est, fit acere cum chordario aceris dalbergiaeve nigrae. Sunt tres nuntii electromagneticorum singulares se circumvolventes: primus cervici, secundus "ponti," tertius medio adfixus est. 

Leonidas Fender Stratocaster finxit. Dum anno 1954 Stratocaster primum venditus est, populus musicae rock studium profitebatur. Multi clarissimi musicae rock, exempli causa Iacobus Hendrix, Stratocaster psallerunt.

Bibliographia
-------------

* Bacon, Tony. "Fender." *Grove Music Online.* 26 Apr. 2018. http://www.oxfordmusiconline.com/grovemusic/view/10.1093/gmo/9781561592630.001.0001/omo-9781561592630-e-0000043134.
* Balmer, Paul. *The Fender Stratocaster Handbook: How To Buy, Maintain, Set Up, Troubleshoot, and Modify Your Strat*. St. Paul: MBI Publishing Company, 2007.

* Smith, Richard R. "Fender." *Grove Music Online.* 26 Apr. 2018. http://www.oxfordmusiconline.com/grovemusic/view/10.1093/gmo/9781561592630.001.0001/omo-9781561592630-e-1002249505.
**Gnaeus Fulvius Cn.f. Centumalus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 228 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Avus eius consul anni 298 erat, Gnaeus Fulvius Cn.f. Maximus Centumalus. Filius eius Gnaeus Fulvius Cn.f. Centumalus Maximus anno 211 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Epirus antiquus
Anno 229 Gnaeus una cum Lucio Postumio A.f. Albino collega inter Bellum Illyricum Primum contra Teutam reginam classem duxit, quod eius subiecti mercatores Romanos et oppida aggressi essent. Sine pugna Corkyram expugnaverunt et apud Apolloniam Centumalus copias alterius consulis convenit. Ambo consules in Illyricum progressi sunt et reginem in urbe Risinio oppugnaverunt. Cum Postumius in Illyrico maneret, Fulvius in patriam rediit et die 21 Iunii 228 de Illyricis triumphavit.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Fulvius 42).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VII,1, Stuttgart 1910, Sp. 235.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 2] F. Centumalus, Gn." in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 172.

Notae
-----

1. ↑  Polybius II 11, 1 et 12, 1; Publius Annius Florus I 21, 4;
2. ↑  Polybius, loc. cit.; Cassius Dio, Fragmenta 49, 5 seqq.; Appianus Alexandrinus, Illyrica 7; Florus I 21, 4; Orosius IV 13, 2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Aemilius L.f. Barbula et Marcus Iunius D.f. Pera**  |  **Consul** 229 a.C.n.cumLucio Postumio A.f. Albino | Successores: **Spurius Carvilius Sp.f. Maximus II et Q. Fabius Q.f. Maximus Verrucosus II**  |
**Tuisco** vulgo *Tuiskon* **Ziller** (natus die 22 Decembris 1817 Wasungen, mortuus die 20 Aprilis 1882 Lipsiae) paedagogus et iuris peritus Germanicus fuit.

Vita
----

Postquam philologiae in Universitate Lipsiensi studuit Mainingiae discipulos docuit. Iam anno 1850 Lipsiae revenit tamquam studiosus utrisque iuris. Habilitatio facta est anno 1853, unde privatim docebat. Theoriam instruendi ex anno 1854 amplexus et paedagogia inflammatus septem annis post seminarium paedagogicum cum schola experimentis practicis exposita condidit. Nonnulli discipuli scholae istius Ioannis Friderici Herbart ex anno 1868 proximitatem domini Ziller quaerebant: tunc societas »Verein für wissenschaftliche Pädagogik«. Anno 1864 Ziller professor exterordinarius in philosophicis creatus erat.

Gravitudo
---------

Ziller scripsit: »Einleitung in die allgemeine Pädagogik« (Lipsiae 1856); »Die Regierung der Kinder« (Lipsiae 1858); »Grundlegung zur Lehre vom erziehenden Unterricht« (Lipsiae 1865); »Herbartische Reliquien« (Lipsiae 1871); »Vorlesungen über allgemeine Pädagogik« (Lipsiae 1876; ab editione tertia »Allgemeine Pädagogik« , edidit Just, 1892); »Allgemeine philosophische Ethik« (Lipsiae 1880). 

Annis inter 1860 et 1865 una cum Friderico Henrico Allihn edidit periodicum »Zeitschrift für exakte Philosophie« (Cothenae), ex anno 1865 cum Ludovico Friderico Georgio Ballauf »Monatsblätter für wissenschaftliche Pädagogik« (Lipsiae). Quod ultimum anno 1868 successorium habuit nomine »Jahrbuch des Vereins für wissenschaftliche Pädagogik«.

Nexus externi
-------------

* de praelectionibus Lipsiae habitis
* catalogus professorum Lipsiensium
* "Ziller, Tuiskon" - scripsit Wilhelm Rein apud: *Allgemeine Deutsche Biographie*, tomus 45 (1900), p. 227–229 (tie ĉi interrete)
**Gnaeus Cornelius Scipio Asina** (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n. mortuus post annum 254 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Pater eius Lucius Cornelius Cn.f. Scipio Barbatus, consul anni 298 a.C.n. et frater Lucius Cornelius Scipio, consul anni 259, fuit. Filius eius Publius Cornelius Cn.f. Scipio Asina anno 221 consulatu fungebatur.

Cursus honorum
--------------

Anno 260 a.C.n. Cornelius Scipio una cum Gaio Duilio primo consulatum gessit. Classem Romanam in proelium primum navale contra Poenos duxit, sed victus et captus est. Propter cladem acceptam cognomen "Asinae" accepit. Tamen anno 254 iterum consul electus est, nunc cum Aulo Atilio A.f. Calatino (II).Hoc anno consules urbem Panormum expugnabant.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "C. Scipio Asina, Gn. [I 74]" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 183.

Notae
-----

1. ↑  Polybius I 21
2. ↑  Polybius I 38

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Valerius M.f. Flaccus et Tiberius Otacilius C.f. Crassus**  |  **Consul** 260 a.C.n.cumGaio Duilio | Successores: **Lucius Cornelius Scipio et Gaius Aquillius M.f. Florus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Aemilius M.f. Paullus et Servius Fulvius M.f. Paetinus Nobilior**  |  **Consul** 254 a.C.n.cumAulo Atilio A.f. Calatino II | Successores: **Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio et Gaius Sempronius Ti.f. Blaesus**  |
Wikidata Ricardus Vyvyan
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1613;   
*Obitus*: 3 Novembris 1665;   
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Officium*: Member of the April 1640 Parliament, Member of the 1661-79 Parliament  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Francis Vyvyan; Loveday Connock  
*Coniunx*: Mary Bulteel  
*Proles*: Sir Vyell Vyvyan, 2nd Bt. Charles Vyvyan  

**Ricardus Vyvyan**, Anglice plene *Sir Richard Vyvyan* (anno circiter 1613 natus; die 13 Octobris 1665 mortuus) fuit politicus Cornubicus atque regis Caroli I inter bella civilia fautor. Anno 1640 pro burgo Penryn, eodem anno pro Tregony parlamento Anglico legatus est. Magister monetarius nummos nomine regis Trurone et Exoniae in urbibus annis 1642 et 1643 produxit.

Bibliographia
-------------

* Edward Besly, "The English Civil War mints at Truro and Exeter, 1642-1646" in *British Numismatic Journal* vol. 62 (1992) pp. 102-153
* Mary Coate, "The Royalist mints of Truro and Exeter" in *Numismatic Chronicle* 5a ser. vol. 8 (1928) pp. 213-248
* Anne Duffin, "Vyvyan, Sir Richard, first baronet (1613–1665)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
* R. C. Lockett, "Notes on the mints of Truro and Exeter under Charles I" in *British Numismatic Journal* vol. 22 (1934/1937) pp. 227-244
Wikidata Gandershemium
Res apud Vicidata repertae:Gandershemium: insigneGandershemium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°52′19″N 10°1′31″E  
*Numerus incolarum*: 9 476  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Northeim  

**Geographia**

*Superficies*: 90.85 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Gandershemium: situsGandershemium: situs
Ecclesia monasterii
**Gandershemium** (Theodisce: *Bad Gandersheim*) est commune Saxoniae Inferioris et caput circuli Northeim. Gandershemii regiones Ackenhausen, Altgandersheim, Clus, Dankelsheim, Dannhausen, Ellierode, Gehrenrode, Gremsheim, Hachenhausen, Harriehausen, Heckenbeck, Helmscherode, Seboldshausen, Wolperode atque Wrescherode pertinent.

Historia
--------

Gandersheim anno 1654 in *Topographia Germaniae* Matthaei Merian Senior depictum
Abbatia Gandersheimii anno 852 condita est. Mox urbs eo loco orta est. Anno 1329 cives libertatem ab abbatia adepti sunt. Anno 1833 circulus condita est, qui anno 1977 inter circulos Goslariensem et Northeim divisus est. Ab anno 1878 viatores sanitatis causa in urbe balneis fruebantur. Anno 1932 oppidum "Bad" (Latine: *Aquae*) nominatum est.

Cives clari
-----------

* Hrotsvitha Gandeshemensis (935 - 973, poeta, scriptrix dramatum, monacha.
* Gulielmus Keitel (1882 - 1946), dux militum.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gandershemium** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Gandersheim Ampt in der Topographia Braunschweig Lüneburg (Matthäus Merian)** apud **Vicifontem**. |

* Porta Historiae Gandershemensis

Nota
----

1. ↑  R. p. Hertenberger: *Historia pragmatica universalis, sacra et profana*, p.27;
*Acta Sanctorum, Junii* (1698-1717), cit. in *A Companion to Hrotsvit of Gandersheim (fl. 960)*, p. 58 n.103.
Wikidata Gamundia
Res apud Vicidata repertae:Gamundia: insigneGamundia: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 48°48′0″N 9°48′0″E  
*Numerus incolarum*: 61 333  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Richard Arnold  
*Procuratio superior*: Schwäbisch Gmünd VVG  

**Geographia**

*Superficies*: 113.78 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Barnsley, Antipolis, Bethlehem, Alba Regalis, Faventia, Juan-les-Pins  

**Tabula aut despectus**

Gamundia: situsGamundia: situs
Turris regia.
**Gamundia** vel **Gamundia Suecica** (Theodisce *Schwäbisch Gmünd*) est urbs Germanica circiter 60 000 incolarum in Virtembergia sita. In valle Ramasiana magnitudine maxima est.

Historia
--------

Temporibus Imperii Romani locus pars provinciae Raetiae erat. Urbs anno 1152 primo in actis descripta est. Initio cives Dioecesi Augustanae Vindelicorum assignati sunt.

Cives clari
-----------

* Norbertus Barthle (\*1952), rerum politicarum peritus factionis CDU
* Ioannes Scherr, scriptor et politicus (e tribu Hohenrechberg)
* Hermannus Weller (1878-1956), poeta Theodiscus Lingua Latina scribens

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gamundiam** spectant. |

* Situs interretialis Gamundiae proprius.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Wikidata Rudolfstetten-Friedlisberg
Res apud Vicidata repertae:Rudolfstetten-Friedlisberg: insigneRudolfstetten-Friedlisberg: insigne
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 47°22′9″N 8°22′55″E  
*Numerus incolarum*: 4 501  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Rudolfstetten-Friedlisberg
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bremogarti  

**Geographia**

*Superficies*: 4.90 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Berikon, Urdorf, Widen, Bergdietikon  

**Tabula aut despectus**

Rudolfstetten-Friedlisberg: situsRudolfstetten-Friedlisberg: situs
**Rudolfstetten-Friedlisberg** est municipium pagi Argoviae in Helvetia consistens in vicis duo: *Rudolfstetten* et *Friedlisberg*.
Commune inter urbem Bremogartum et transitum *Mutschellen* ad occidentem et vallem fluminis Limmat ad orientem, apud montem *Heitersberg* situm est. Vicus *Rudolfstetten* saeculo 12 bonum monasterii Angelomontani erat.

Aedificia
---------

* Anno 1902 societas Ferriviae Bremogartum-Dietikon in municipio stationem construxit.
* Ecclesia sancti Crucis (1964) clari architecti Hermannus Baur inter monumentis architecturae modernae Argoviae numeratur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rudolfstetten-Friedlisberg** spectant. |

* Situs communis
* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
**Cantus ariosus** (Italiane *arioso* 'aerius'), breviter **ariosus,** in musica classica Europaea est operaticum cantús genus soloisticum, inter recitatorium et ariam digestus. Vocabulum saeculo sexto decimo cum generibus supradictis et in monodia ortum est. Saepe cum *recitativo accompagnato* confunditur.

Ariosus recitatorii simile est ob structuram inflexionesque non compulsas, quae ad orationem quotidianam accedunt. Discrepat autem rhythmo. Ariosus ariae in forma melodica similis est, ambobus cantui quam recitatorio propinquioribus, sed formá variantur, arioso plerumque iteratione non utente.

In initio finalis primi actus *Tibiae Magicae* Mozart, "*Sobald dich führt der Freundschaft Hand ins Heiligtum zum ew'gen Band,*" andante presbyteri (*Sprecher*), est exemplum rationis ariosae. "*Amor ti vieta,*" locus a Loris in *Fedora,* opera Humberti Giordano, est exemplum recentius.

Unus ex celeberrimis ariosis est a Ioanne Sebastiano Bach pro sinfonia eius cantatae *Ich steh mit einem Fuß im Grabe* (BWV 156) composita, et iterum ut movimentum medium Harpsichord Concerto, BWV 1056? adhibita.

Nexus interni
-------------

* Cantata
* Oratorium (musica)

Fons
----

* Conversus ex en:Arioso, vicissim conversus ex fr:Arioso

Nexus externi
-------------

Ariosus Bachianus, a violoncellista Iuliano Lloyd Webber psallatus
**Kwanusila** est columna totemica 12.2 metra alta ex ligno *Thujae plicatae* anno 1986 sculpta, quae in Horto Lincolniano ad Viam Addisonianam parum ad orientem Viae Lake Shore in vicinia Lake View Sicagi Illinoesiae stat. Inter signa totemica, coloribus vividis picta, sunt monstrum marinum vultu distorto in parte ima, homo in balaena vehens media, et Kwanusila, avis tonitrus, summa.

Historia
--------

Sculptor fuit Antonius Hunt, princeps tribus Kwagu'ł in Columbia Britannica. Substituta est columna pro columna totemica quae ex 1929 in situ steterat. Donata erat urbi haec columna, quae a Georgio Hunt, ethnologo et proavo Antonii Hunt factus erat, ab Iacobo L. Kraft, barone casei qui Kraft Foods condiderat. Columna vetus sustentatione exili, tempestatum habitibus, et vandalismo paulum diutius passa erat, et ad Museum Anthropologiae in Universitate Columbiae Britannicae anno 1985 ut perscrutaretur et conservaretur missa erat.

Notae
-----

1. ↑  Alice Maggio, *Lakefront Totem Pole Contains Many Tales* (Gapers Block).
**Himnusz** sive „Hymnus, a' Magyar nép zivataros századaiból" (Latine: „Hymnus, ex turbidis populi Ungarici saeculis") est hymnus nationalis rei publicae Hungariae.

Versus fecit anno 1823 Ferenc Kölcsey.
Musicam fecit anno 1844 Ferenc Erkel.
Translatio fecit anno 1938 József Irsy.

Texta
-----

Manuscriptum
Partitura
**Hymnus**

*ex turbidis populi Ungarici saeculis*

Auge Deus Hungaros
Re, iucunditate;
Dextera tuere nos
Hoste turbidante:
Saeclum da iucundius
Genti passae dura;
Praeterita luimus,
Luimus futura!
Atavos induxeras
Karpatinis sanctis;
Per Te sedes prosperas
Cepit Almi sanguis:
Tisiae, Danubii
Qua volvuntur undae,
Fortis gentis Arpadi
Sunt plagae fecundae.
Agris in Cumaniae
Spicas maturabas,
Vites Tokaj nectare
Tu stillare dabas;
Superabant duce Te
Turcas nostra signa,
Tristem Martem Matthiae
Gemuit Vienna.
Heu, sed nostris vitiis
Es incensus ira,
Fulminaque noxiis
Detonabas dira:
Nunc sagittas Mongolum
Stridebas super nos,
Tunc Turcarum sub iugum
Nos agebas servos.
Miles quotiens ferus
Turcigena caesis
Nostri iublat superus
Martis in acervis!
Quotiens et filius
In Te vertit arma,
Patria, civilibus
Armis prolis urna!
Fugit, latit bonus
Persecutus civis;
Exsors iam domi domus
Quaerit antra quivis:
Monte, valle deviat
Tristis, desperatus;
Sanguinem pede vadat
Flammis circumflatus.
Arx erat, nunc rudera…
Laeta volitabant:
Gemitus ad aethera
Dirae mortes halant.
Nec libertas, ah, viget,
Necis ex cruore;
Lacrim’ orphani riget,
Servi sors in ore.
Salva Deus Hungaros
Tot periculorum,
Dextera tuere nos
In mari dolorum!
Saeclum da iucundius
Genti passae dura;
Praeterita luimus,
Luimus futura.

Nexus externus
--------------

* Dr. Huszti József: Latin chrestomathia a gimnázium és leánygimnázium V-VIII. osztálya számára. Szent István Társulat, Budapest, 1940.
* Hymnus Hungariae (video subscripta in XXXIII linguis)
Descriptio dorsi montis. Inde a medio aevo in septentrionalibus partibus Europae viis praedita sunt.
Nonnumquam via dorso montis superstrata est. Via dorsalis in Punkaharju (Finnia) 
**Dorsum montis**, vel **crista glacialis**, est stratum geologicum quod fit in imo fluminis intra liquens glaciarium fluentis, cum solum flumine provectum in canali et ostio subsedit. Flumine in mare influente fieri potest, ut in ostio sub aqua ex solo accumuletur delta aut in siccis sandur. In tabulis geographicis dorsum montis simile est fluminum corpori formam ligulae glacialis referenti.

In morenis fundi apparere solet et ex luto, harena ac rudere constat. Dimensiones variae sunt, quae centena metra amplitudinis et centena chiliometra longitudinis attingere possunt.

Cristae glaciales relate ad alios congestūs glaciales et fluvioglaciales. 1) Basis, 2) Stratum tillitĭcum, 3) Pagostrōma recedens, 4) Crista glacialis, 5) Collis drumlinus, 6) Morēna terminālis, 7) Planities exposita post lacum aquae e liquefactione, 8) Kame, 9) Cortīna.

Notae
-----

1. ↑  Curtius Rufus *Hist.* 3.4.12.
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
3. ↑  Cf. Neograec. στρώμα πάγου.
4. ↑  Confer indices vocabulorum geographicorum a Leone Latino excerptorum partem tertiam hic.
5. ↑  Confer indices vocabulorum geographicorum a Leone Latino excerptorum partem tertiam hic
6. ↑  Confer indices vocabulorum geographicorum a Leone Latino excerptorum partem tertiam hic

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **dorsum montis** spectant. |
Hymnus et modus militaris Pontificalis
--------------------------------------

**1**
O felix Roma - O Roma nobilis.
Sedes es Petri, qui Romae effudit sanguinem,
Petri, cui claves datae
sunt regni caelorum.
**2**
Pontifex, Tu successor es Petri;
Pontifex, Tu magister es tuos confirmans fratres;
Pontifex, Tu qui Servus servorum Dei,
hominumque piscator, pastor es gregis,
**3**
ligans caelum et terram.
Pontifex, Tu Christi es vicarius super terram,
rupes inter fluctus, Tu es pharus in tenebris;
Tu pacis es vindex, Tu es unitatis custos,
**4**
vigil libertatis defensor; in Te potestas.
Tu Pontifex, firma es petra, et super petram
hanc aedificata est Ecclesia Dei.
O felix Roma - O Roma nobilis.

Textus antiquus
---------------

(Evaristus Anversus)

Roma, alma parens sanctorum martyrumque,  

nobile carmen te decet sonorumque;  

gloria in excelsis paternae maiestati,  

pax et in terra fraternae caritati.  

  

Ad te clamamus, angelicum pastorem:  

quam vere refers tu mitem Redemptorem!  

Magister sanctum custodis dogma Christi,  

quod unum vitae solamen datur isti.  

Non praevalebunt horrendae portae infernae,  

sed vis amoris veritatisque aeternae.  

  

Salve, Roma!  

In te aeterna stat historia,  

inclyta fulgent gloria  

monumenta tot et arae.  

  

Roma Petri et Pauli,  

cunctis mater tu redemptis,  

lumen cunctae in facie gentis  

mundique sola spes!  

  

Salve, Roma,  

cuius lux occasum nescit:  

splendet, incandescit  

et iniquo oppilat os.  

  

Pater beatissime,  

annos Petri attinge, excede!  

Unum, quaesumus, concede:  

tu nobis benedic.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Hymnus et modus militaris Pontificalis** apud **Vicifontem**. |
Comitissa Ficquelmont, in pictura aquaria Petri Sokolov anni 1837
**Dorothea, comitissa Ficquelmont** (Russice Дарья Фёдоровна Фикельмон, *Dar'ja Fëdorovna Fikel'mon*, Theodisce *Dorothea (Dolly) de Ficquelmont*; nata die 14 Octobris anno 1804, mortua die 10 Aprilis anno 1863) fuit mulier nobilis Russica. Neptis Michaelis Kutuzov ducis fuit, etiam filia Elisabethae Hitrovo et uxor Caroli Ficquelmont legati Austriaci et viri politici. Hospita fuit *salon* Petropolitani et auctor diarii personalis accurati de societate Russice, in quo conservantur notitiae magni valoris de certamine morteque Alexandri Puškin. Aliqui Ficquelmont cum Puškin necessitudinem amatoriam habere coniciunt.

Vita
----

### Aetas puellaris

Dorothea cum sorore Catherina Neapoli, picta a Alexandro Brjullov
Filia optionis Alexandri I imperatoris, Ferdinandi von Tiesenhausen (1782–1805) et Elisabethae Michaelis filiae, natae Kutuzova (1783–1839). Aetatem puellarem cum sorore maiore Catherina Revaliae apud aviam suam von Tiesenhausen contrivi. Anno 1811 Elisabetha Michaelis filia duci maiori Nicolao Theodori filio Chitrovo nupsit. Anno 1815 Chitrovo legatum Russicum apud ducem Tusciae creatus est et cum familia Florentiam migravit.

Notae
-----

1. ↑  Mortuus est a vulneribus acceptis in Pugna apud Slaucoviam. Leo Tolstoj, vulnus Andreae principis in Bello et Pace narrans, historiam rei gestae von Tiesenhausen utus est.
Carbonaria silva, silva densissima erat cuius adhuc tam forma quam superficies non bene notescunt.
**Carbonaria silva** sive **Silva Carbonaria** est prisca et spississima silva quae patebat a parte septentrionali hodiernae Galliae usque ad occidentales hodiernae Belgicae plagas. Ut nonnulli putant, ita nuncupabatur propterea quod abundantibus lignis eius ad carbonem faciendam utebantur.

Historia
--------

In hac mappa apparet, colore viridi depicta,**Carbonaria silva** separans Francos Salios a Francis Ripuariis.
In principio extendebatur usque ad Arduennam silvam a qua seiuncta est a via qua itur Coloniam Agrippinam. Praecipue inter flumina Dendrae et Nethae extendebatur. Fuit silva densissima et maxime impervia cuius genera praecipua arborum fuere quercus, betullae, alni. Caesar transiit hanc ingentem silvam cuius tamen nomen non patefecit.

Nomen silvae carbonariae prima vice in Lege Salica invenitur, qua apparet eam fuisse limitem ad caecian vergentem populi Francorum Saliorum. Postea limes facta est inter ambos populos Francorum Saliorum et Ripuariorum

Olim multi docti ut Godefridus Kurth autumabant hanc **Carbonariam Silvam** causam fuisse limitis linguistici inter linguas romanicas et germanicas, sed de qua re multi hodie dubitant propterea quod non ad orientem sed ad septentrionem vergebat.

Nexus externi
-------------

* Ch. Duvivier, *La forêt Charbonnière (Carbonaria silva)*, 1861.
Wikidata Petrus Beneventanus
Res apud Vicidata repertae:Petrus Beneventanus: imagoPetrus Beneventanus: imago
*Nativitas*: 12. saeculum; Beneventum  
*Obitus*: 1219; Roma  

**Officium**

*Officium*: Ordines Cardinalium, presbyter cardinalis, cardinal-deacon, Cardinalis  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Petrus Beneventanus** vel **Duacensis** (mortuus anno 1219/1220) fuit cardinalis, iuris canonici eruditus et legatus apostolicus papae Innocentii III. Anno 1209 vel 1210 edidit collectionem decretalium Innocentii ("*Compilatio tertia*"); cuius iussu anno 1215 Concilio Montepessulanensi praesedit ad expeditionem sacram in Albigenses fovendam. Inde Iacobum Aragonensem ad Cataloniam duxit. 

Anno 1217, papa Honorio III, Petrus episcopus Sabinensis creatus est. Iacobus Powell Petrum auctorem fuisse suadet vitae anonymae Innocentii III titulo *Gesta Innocentii Papae III*.

Bibliographia
-------------

* K. Pennington, "The Making of a Decretal Collection: The Genesis of Compilatio tertia" in *Proceedings of the Fifth International Congress of Medieval Canon Law, Salamanca, 1980*
* James M. Powell, "Innocent III and Petrus Beneventanus: Reconstructing a Career at the Papal Curia" in John C. Moore, ed. *Pope Innocent III and His World* (Aldershot, 1999) pp. 51-62
* Werner Maleczek, *Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216*. Vindobonae, 1984

Nexus externi
-------------

* "Duacensis, Pierre" e *The Cardinals of the Holy Roman Church* (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) **(Anglice)**