recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Philippus Pierre
Res apud Vicidata repertae:Philippus Pierre: imagoPhilippus Pierre: imago
*Nativitas*: 18 Septembris 1954; Castries  
*Patria*: Sancta Lucia  

**Officium**

*Officium*: Member of the House of Assembly of Saint Lucia, Member of the House of Assembly of Saint Lucia, Member of the House of Assembly of Saint Lucia, Prime Minister of Saint Lucia, Minister for Finance, Economic Development and the Youth Economy, Member of the House of Assembly of Saint Lucia, Minister for Justice and National Security  
*Munus*: politicus, civil servant  

**Consociatio**

*Factio*: Saint Lucia Labour Party  

**Philippus Pierre**, vulgo plene *Philip Joseph Pierre* (die 18 Septembris 1954 natus) est politicus Sanctae Luciae.

Filius praeceptricis et vigilis, alumnus est Collegii Sanctae Mariae Castriensis, ubi postea docuit, et universitatis Indiarum Occidentalium Barbatae in insula: ibi administrationi commerciali studit. Rationarius operam dedit, sed ab anno 1985 usque in 1994 Corporationem nationalem inquisitionum evolutionisque direxit. 

Sodalis est Factionis laboris Sanctae Luciae ab anno 1985, theaurarius eiusdem factionis ab anno insequenti, praeses factionis ab 1992. Hoc anno candidatus est parlamenti S. Luciae, malo successu, iterum anno 1997: a quo anno legatus, factione sua victrice, statim minister a peregrinatione factus est, primo ministro Kenny Anthony: quod officium usque in 2001 retinuit. Legatus parlamento S. Luciae per sex quinquennia mansit. Factione laboris iterum anno 2011 victrice primus minister vicarius ministerque vectigalium factus est; anno 2016, factione devicta, ipse dux contrariorum factus est. Factione denuo victrice, primus minister die 28 Iulii 2021 inauguratus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Black Past |

Primi ministri Sanctae Luciae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Georgius Charles • Ioannes Compton • Allan Louisy • Winston Cenac • Michael Pilgrim • Ioannes Compton • Vaughan Lewis • Kenny Anthony • Ioannes Compton • Stephenson King • Kenny Anthony • Allen Chastanet • Philippus Pierre
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Sanctae Luciae |
|  |
**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Squamata   
Subordo : Toxicofera   
Infraordo : **Pythonomorpha**   
Cope, 1869  
   

**Pythonomorpha** (e Graeco *Python*, et *morphe* - forma) sunt cladus Reptilium Squamatorum, qui inter alia Mosauridas et Ophidia continet.

Cladogramma
-----------

```
─o Toxicofera Vidal & Hedges, 2005
 ├─o **Pythonomorpha** Cope, 1869
 │ ├─o †Mosasauroidea
 │ │ ├── †Aigialosauridae Kramberger, 1892
 │ │ └── †Mosasauridae Gervais, 1853
 │ └─o Ophidiomorpha
 │   ├── †Dolichosauridae Gervais, 1852
 │   └─┬── †*Pontosaurus lesinensis* (Kornhuber, 1873) Gorjanovic-Kramberger, 1892
 │     └─┬── †*Aphanizocnemus libanensis* Dal Sasso & Pinna, 1997
 │       └─┬── †*Adriosaurus suessi* Seeley, 1881
 │         └─┬── †*Acteosaurus* Meyer, 1860
 │           └── Ophidia Guntherus, 1867
 └─┬── Iguania Cope, 1864
   └─o Anguimorpha Fürbringer, 1900
     ├─o Paleoanguimorpha
     │ ├── Shinisauridae
     │ └─o Varanoidea
     │   ├── Lanthanotidae
     │   └── Varanidae Merrem, 1820
     └─o Neoanguimorpha
       ├── Xenosauridae
       ├── Helodermatidae Wiegmann, 1829
       └─o Anguioidea sive Diploglossa
         ├── Anguidae Gray, 1825
         ├── *Anniella* Gray, 1852
         └── Diploglossidae
```
"**Pytho Montium**" (Latinius sed haud utilius "Montanus Python"; vulgo *Monty Python*) est grex celeber comicorum, praecipue Anglicorum.

In facie versa involucris anterioris libri *The Life of Brian Screenplay*, Pytho Montium sese hisce verbis Latinis descripserunt:

> Pytho Montium: nomen communale Britannico datum collegio comoedorum nugarum qui influentiam multam comediis in illis habebant quae per mirabilem machinem televisione appellatam videbantur per decem annos sexagesimus et septuagesimos. In eo numero sunt Ionnis Cleeseus, Michaelis Palinurus, Terentius Guiliamis, Ericus Idlus, Granius Homunculus, et Terentius Ionnicus.– Pytho Montium, *The Life of Brian Screenplay*, involucro verso: textum Latinum verbatim citamus

Murus orientis Castelli Dounensis, Scotiae. Initium pelliculae titulo *Pytho Montium et Gradalis Sanctus* hic actum est

Socii
-----

* Ioannes Cleese
* Graham Chapman
* Michael Palin
* Terentius Gilliam
* Terentius Jones
* Ericus Idle

Opera cinematographica
----------------------

* 1971 : *Monty Python's And Now for Something Completely Different* (cui ipsi nomen Latinum dederunt "Numquam Quoddam in Toto Differens")
* 1974 : *Monty Python and the Holy Grail* ("Pytho Montium et Gradalis Sanctus")
* 1979 : *Monty Python's Life of Brian* ("Vita Briani")
* 1983 : *Monty Python's The Meaning of Life* ("Significatio Vitae")

Notae
-----

1. ↑  "Pytho Montium": vide citationem nostram ab ipso grege editam

Bibliographia
-------------

* "Monty Python's Terry Jones – a life in pictures" in *The Guardian* (22 Ianuarii 2020)
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Scrugulus Anas** (vulgo *Scrooge McDuck*, 1867–1967) est persona in libro picto quam finxit Carolus Barks. Scrugulo sunt binae sorores, nominibus Ortensia et Matilda. Mater Donaldi et Dellae Ortensia est; Della autem mater Titi, Toti, Tuti est.

Scrugulus in Scotia anno 1867 a patre *Fergo Mc Duck* natus esse dicitur. Cum decem annos natus erat, in Americam pervenit. Sed anno 1886 aurum effodit in Africa, qua in terra primum *Flintheart Glomgold* invenit. In 1895 effodit aurum in Australia et duobus annis post, in 1897, in Klondike. Ibi tandem magnas divitias adeptus esse videtur. In 1902 cum Ortensia et Matilda in oppidum nobile, quod Duckburg appellatur, pervenit, ubi in Theodorum Roosevelt, Praesidem Civitatum Foederatarum, incidit. Anno 1909 eum incantavit saga africae nerae. Scrugulus persecutus est *Bombum Cadaver animatum* iussu sagae. Anno 1930 titulum hominis totius Orbis Terrarum ditissimi sibi imposuit. In 1947 concurrit Donaldum Anatem et eius nepotes Titum, Totum, Tutum.

Creatus est in 1947 a Carolo Barks (1901–2000). Res gestae eius narrantur in libro *Vita operaque Scruguli Anatis* (auctor Don Rosa).

Nexus interni
-------------

* *"Scrúgulus et rádius contra procéllam"*, *"Scrugulus in re vere mirabili"*, Libri Latine redditi
* *A Christmas Carol*
* Liber pictus
* Fethry Anas
* Margarita Anas
* Gladstone Anas
* Ultor Anas
* Avus Venaticus Canis
* Octoperoctus
* Venatici Canes Latrones

Notae
-----

1. ↑  en:Carl Barks
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Mersator cum scuba
**Scuba** est apparatus respiratorius. Homo portans scubam potest natare longe sub aqua, quod nominatur urinari vel mersare. Scuba moderna habet valvam poscitionicam, quam primum fecit Jacques-Yves Cousteau et Gagnan in Franciae meridionali litore anno 1943. Et nunc multi millies mille hominum scubant pro voluptate et pro labore.

Verbum "scuba" est de Anglica lingua "SCUBA", quod est acronymus de "Self Contained Underwater Breathing Apparatus", quod dicit "apparatus ad respirandum sub aqua, quod est completus in se et non debet aero-lineam a externo."
Pristinum nosocomium, hodie centrum culturale, Arnstadii **Valetudinarium Sanctorum Georgii et Iacobi** (Theodisce: *Spittel*) aedificium notissimum in urbe Arnstadii (Germania) est, in via Erfurter Straße 39 situm. Haud procul olim Porta Erfordiensis erat. Usurpatur tamquam centrum culturale concentibus expositionibusve patens, partim etiam liturgice.

Historia
--------

Prima mentio facta est anno 1379. Partis mediaevalis parietes externi tantummodo conservabantur. Hodiernus aspectus formabatur saeculis XVIII et XIX. Primo in tabulato oratorium est, quod anno 1782 fecerunt quodque nunc Veteres Lutherani incolunt. In pedeplanis anno 1924 mutationes gravissimae fiebant, quo etiam imago ingens Sancti Georgii ad latus stratale picta est. Contractu laborali Ioannis Sebastiani Bach anni 1703 elucetur membra operis fundati valetudinarii quoque pecuniam haud paucam solvisse, ut musicus ultra in oppido maneret. Hinc concluditur quoque domnum Bach valetudinarii hominibus aliquo modo cecinisse. Ad valetudinarium adiunctum erat leprosorum institutum in via Karl-Marien-Straße (Theodisce: *Sondersiechenhaus*), quod evanuit annis 1880.

Usus
----

Constructiones diversissimi saeculorum sex difficultates aedificatorias genuerunt, quod habitationes inesse vetat. Anno 1992 urbs aedes in manus hetaeriae cuiusdam transtulit, quae vocatur *Kuratorium zur Sicherung der Interessen des Vereinigten St. Georgs- und St. Jacobs Stift e.V.*. Cursu temporis multa membra ei sese aggregaverunt.

Cappella Sancti Georgii
-----------------------

Kapelo de la sendependaj luteranoj
Mediis quae dicuntur aevis erat oratorium Gothicum in area postica. Annis 1781/82 aedificium principale altius fecerunt et cappellam eo collocaverunt in tabulatum secundum, cum oratorium in curtibus removissent. Pulpitum circa annum 1782 factum est, organum tubulatum construxit domnus F.W. Holland oppidi Schmiedefeld. Fenestrae vitro plumbeo in spatio altaris circa annum 1900 advenerunt. Quorum restauratio anno 1982 facta est cura communitatis Lutheranorum Veterum (Theodisce: *Altlutherische Gemeinde*), quae iam inde ab anno 1946 ibidem convenerat ad sacra mysteria celebranda. Domnus Müller in oppido Rohr (haud procul a Mainingia siti) habitans crucifixum titulatum *Christus a lignis viribus pendens", quod Rudolphus Schäfer anno 1942 confecerat, renovavit.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nosocomium Sanctorum Georgii et Iacobi** spectant. |

* Valetudinarii prisci amicorum paginae
Wikidata Getelo
Res apud Vicidata repertae:Getelo: insigneGetelo: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°28′5″N 6°50′37″E  
*Numerus incolarum*: 505  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Uelsen  

**Geographia**

*Superficies*: 20.25 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Itterbeck, Uelsen  

**Tabula aut despectus**

Getelo: situsGetelo: situs
**Getelo** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Getelo est praeterea pars communis generalis Uelsen. Ad Getelo etiam vicus Getelomoor pertinet.

Historia
--------

Getelo vicus nomine *Gethlo* anno 1188 primo in actis descriptum est. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Getelo ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Getelo cum aliis communibus se ad commune generale Uelsen coniunxit. Eodem tempore etiam vicus Getelomoor ad Getelo adiunctus est. Magister civium annis 2001 - 2011 Ioannes Henricus Schipper fuit, ei Lucas Scholte-Hagen successit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Getelo** spectant. |

* - Pagina communis generalis Uelsen
* uelsen-und-umgebung.de

Notae
-----

1. ↑  uelsen-und-umgebung.de
**Carolus** (Theod. *Carl*) **Röver** (natus 12 Februarii 1889 oppido Lemwerder apud Bremam, mortuus 15 Maii 1942 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis NSDAP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius venditor et mercator fuit. Ipse post scholam finitam tirocinium mercatoris apus societatem Coffei fecit. Annis 1911 - 1913 pro hac societate in Cameronia laboravit, quae tum colonia Germanica fuit. Haec cum faceret, Malaria morbo affectus est, qua totam vitam vexabatur. Bello Orbis Terrarum I miles ab anno 1914 interfuit, ab anno 1916 in praetorio magno laboravit.

Familia
-------

Bis uxorem duxit, annis 1915 et 1921: E prima, quae anno 1921 mortua est, filiam habuit, e secunda filios, qui autem paulo post quam nati sunt, vita cesserunt.

Cursus honorum
--------------

Röver ab anno 1923 sodalis NSDAP fuit, quae factio paulo post interdicta est. Sed anno 1925 celeriter praeses iterum conditae factionis primo Oldenburgi, deinde pagi "Visurgis et Amisiae" factus est. Ab anno 1930 legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad mortem mansit. 16 Iunii 1932, postquam Nazistae suffragium senatus terrae Oldenburgi vicerunt, Röver praeses ministrorum eius terrae electus est. 5 Maii vel 6 Maii 1933 Röver vicarius Imperii (Theod. *Reichsstatthalter*) Oldenburgi et Urbis Hanseaticae Bremae nominatus est. Eius successor praeses ministrorum Oldenburgi Georgius Joel factus est.

Morbus et mors
--------------

Malaria semper laborans Röver anno 1937 et casu autocineti affectus est. Propter malariam lente se recreavit. Praeterea medici et paralysam cerebri animadverterunt. 13 Maii 1942 in Caritatis nosocomium Berolini latus est, ubi duos dies post mortuus est. Causae mortis adhuc non constant.

Nexus externi
-------------

* Curricula vitae in libris legatorum Dietae Imperii Germanici (lingua Theodisca)
* Pagina de morte Röver (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Rei Publicae Oldenburgensis (1918 - 1946)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne OldenburgiInsigne Oldenburgi |
| Bernhardus Kuhnt |
Theodorus Tantzen |
Eugenius de Finckh |
Fridericus Cassebohm |
Carolus Röver |
Georgius Joel |
Theodorus Tantzen |
|  |
---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Superfamilia : Palinuroidea   
Familia : Palinuridae   
Genus : Panulirus   
Species : **Panulirus polyphagus**   
Panulirus polyphagus   
(Herbst, 1793)  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)

***Panulirus polyphagus*** est species decapodum familiae Palinuridarum. Prope litora Asiae australis a Pakistania usque ad Vietnamiam, insuper circa insulas Philippinarum Indonesiaeque et ad litora Australiae septentrionalia habitat. A piscatoribus praecipue Indiae et Thailandiae captatur et in eisdem regionibus venditatur: interdum in Europam exportatur.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN*

Bibliographia
-------------

* Lipke B. Holthuis, *Marine Lobsters of the World* (FAO, 1991) pp. 152-153

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Panulirus polyphagus** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Panulirus polyphagus"** apud **Vicispecies**. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Friburgum


Wikidata Friburgum Nuithonum
Res apud Vicidata repertae:Friburgum Nuithonum: insigneFriburgum Nuithonum: insigne
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 46°48′0″N 7°9′0″E  
*Numerus incolarum*: 38 365  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Fribourg, Freiburg
**Gestio**

*Praefectus*: Thierry Steiert  
*Procuratio superior*: Sarine/Saane  

**Geographia**

*Superficies*: 9.28 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Düdingen, Givisiez, Grangiae, St. Ursen, Tafers, Villars-sur-Glâne, Martiliacus, Pierrafortscha  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Rodolium, Nova Friburgo, Changsha  

**Tabula aut despectus**

Friburgum Nuithonum: situsFriburgum Nuithonum: situs
**Friburgum Nuithonum** (Francice: *Fribourg*; Germanice: *Freiburg*) est urbs 34 764 (anno 2004) incolarum et caput reipublicae et pagi eiusdem nominis.

Geographia
----------

Friburgum ad flumen Sanonam iacet.

Historia
--------

Locutores Friburgi Francogallicae linguae circiter duae partes omnium incolarum, Germanicae linguae tertia pars sunt. Friburgum Nuithonum propter catholicam universitatem clara est. Urbe idem nomen habente in Germania, Helveticum Friburgum "in Nuithonia" dictum est, propter gnomi nominis Nuithonem, quem apud rivum Sanonam vivisse dicunt. Praefectus urbis est Petrus Alanus Clemens.

Incolae notabiles
-----------------

* Ioannes Bourgknecht, praefectus urbis (1950–1959) ac consiliarius foederalis
* Marcello, artifex (1836–1879)

Notae
-----

1. ↑  "Friburgum Nuithonum, Aventicorum *od.* Helvetiorum": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus interni
-------------

* Schola secundaria Perollensis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Friburgum Nuithonum** spectant (Fribourg, Fribourg, Switzerland). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°48′0″N 7°9′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Fortunae rota in codice Burano picta carmenque Gualteri de Castellione "Fas et nefas ambulant passu fere pari" (19) exscriptum
**Gualterus de Castellione** fuit poëta saeculi 12 p. C. n. Latine scribens, Franciam habitans. Composuit carmina satyrica quorum nonnulla reperta sunt in manuscripto *Carminum Buranorum*. Conscripsit et poëma epicum celeberrimum cui titulus est *Alexandreis, sive Gesta Alexandri Magni*. Gualteri patronus, quo suadente *Alexandreidem* composuit, fuit Guillelmus Campaniensis archiepiscopus Remensis.

Bibliographia
-------------

* F. J. E. Raby, *A History of Secular Latin Poetry in the Middle Ages* (Oxoniae: Clarendon Press, 1934. ISBN 0-19-814325-7) vol. 2 pp. 72-80, 190-204
* David A. Traill, ed. *Walter of Châtillon, The shorter poems*. Oxonii: Oxford University Press, 2013
* John R. Williams, "William of the White Hands and Men of Letters" in *Anniversary Essays in Medieval History by Students of Charles Homer Haskins* (Bostoniae, 1929) pp. 365-388 (Paginae selectae apud *Google Books*)
Castellum Godrici Herefordiae; ibi Gualterus Marescallus mortuus est
Arma quae gessit Guillelmus Marescallus, comes II Penbrochiae
**Gualterus Marescallus** (natus post annum 1198; mortuus Castello Godrici die 24 Novembris 1245) fuit filius natu quartus Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Successor fratris Gilberti, fuit a die 27 Iunii 1241 comes Penbrochiae. In matrimonium duxit Margaritam comitissam Lincolniae. Mortuus est autem sine prole; successor comitatús fuerit frater Anselmus, sed hic mortuus est ante haereditatem susceptam. Haeres igitur terrarum quae ad comitatum Penbrochiae pertinuerunt fuit Ioanna de Monte Canisio, filia sororis Ioannae. Filius Ioannae de Monte Canisio, Ademarus de Valentia, ab anno 1307 matre mortua titulum comitis Penbrochiae gessit.

Gualterus laudatur in *Histoire de Guillaume le Maréchal* (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):

*Li quarz fu apelé Gautiers,*
*Mès n'ert unquor pas chevaliers*
*A l'ore que ge fis cest livre;*
*Mès l'em diseit, s'il poet vivre,*
*Qu'en lui avreit maintes bontéz,*
*Quer il s'i atornout asez.*[1]

Notae
-----

1. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14893-14898

Nexus externi
-------------

* "Walter" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* "Walter Marshal" sub titulo patris "Marshal, William, first Earl of Pembroke and Striguil" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
* Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in *Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland* 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29
* "Walter Marshal" sub titulo fratris "Marshal, William (II), fifth earl of Pembroke (c.1190–1231)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Gualterius Langton

**Gualterius Langton** fuit filius Henrici Langton et frater Stephani (archiepiscopi Cantuariensis ab anno 1208) et Simonis (archidiaconi et legati). Anni nativitatis fratrum nesciuntur, sed Stephanus magistrum fuisse in universitate Parisiensi annis circiter 1280/1290 censetur.

Gualterus Langton ab anno 1211 iuxta Simonem de Monte Forti in expeditionem sacram contra Albigenses militavit. Cum Lamberto de Tureio anno 1211 a Raimundo Rogerio comite Fuxii captus est:

*Comes autem ille maximis catenis ligatos in teterrimo et tam angusto posuit carcere, quod nec stare nec extenti iacere valebant; lumen etiam non habebant nisi candelam, et hoc solummodo dum comedebant; unum brevissimum foramen in illo erat ergastulo, per quod cibaria eis porrigebantur. Ibi longissimo tempore eos tenuit Comes Fuxi, donc multá pecuniá sunt redempti.*
An hic Gualterius Langton, anne alius eiusdem nominis anno 1229 in matrimonium duxit Dionysiam de Anesty, haud liquet. Post F. M. Powicke, eruditi qui rotulos regis Henrici III edere curant eundem esse censent, sed genealogi interretiales Gualterium Langton maritum Dionysiae de Anesty anno circiter 1203/1205 natum esse asseverant. Hoc anno 1234 mortuo Dionysia Guarino de Monte Canisio nupsit.

Notae
-----

1. ↑  "... Galterum de Langatone, fratrem episcopi Cantuariensis": Petrus Vallium Cernaii, *Historia Albigensis* 55.248
2. ↑  Petrus Vallium Cernaii, *Historia Albigensis* 55.248
3. ↑  De matrimoniis Dionysiae de Anesty apud *Henry III Fine Rolls Project*
4. ↑  E.g. hwbradley apud roots.web
5. ↑  G. E. C.; Vicary Gibbs et al. edd.; *The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, extant, extinct or dormant* (13 voll. Londinii, 1913-1940 1 2 3 4) vol. 9 p. 421

Bibliographia
-------------

* F. M. Powicke, "Bibliographical Note on Recent Work upon Stephen Langton" in *English Historical Review* vol. 48 (1933) pp. 554-557

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
***TERA*** (abbreviatus Anglicus *The Exiled Realm of Arborea*, "mundus exsulatus Arboreae"), ***TERA Online*** etiam appellatum, est ludus electronicus MMORPG et phantasiae mediaevalis a Bluehole Studio divulgatus et a variis collegiis editus. In Corea Australi anno 2011 primum circummissum est et eodem anno coeptum. In fabula, in planeta Arborea sumus quo vires malas impugnas et locos magnificos exploras.

Unus expansus lusorius ad tempus additus est, *TERA: Fate of Arun*, Septembro 2014 editum. Unum operum MMORPG praeclarissimorum, ludus electronicus, ab anno 2018, plus quam 28 000 000 lusores orbe terrarum habet.

Fabula
------

### Historia

Duo Titanes valedudinis grandis, Arun et Shara nominibus, in inanitate sine forma occurrebant. In certo casu, ambo Arun et Shara obdormiscebant et somniant, et dum dormiunt, mundum Arboream circum eos paret. Hodie, ambo corpora Arun et Shara formant continentes duas quas Arboream efficiunt.

Donec ambos Titanes dormiverunt, sua somnia in vita fiunt et ex ea incolas duodecim primas mundi apparebant, quo eos dei erant. Mox, bellum terribile inter eos et alias venturas species gerebant.

Quamquam hoc, Arun et Shara in statu somniante suo remanebant, et simplice ex suis somniis mortales primos in vita fiebant. Ambo mortales et deos contra inter se in grandibus bellis divinis certabant, ubi plerumque deos inter casos duxerunt vel carceratos fiebant. Etiam aliqui mortales extincti sunt, sed tamen alios apparebant et hodie plerumque Arboreae species, septem in numero, foederationem formant, Valkyon Federation ("foederatio Valkyon"), quo mala in mundo impugnant.

### Loci

Ludum electronicum in planeta Arborea agitur, quem in duas continentes divisa est nominibus Arun's Continent ("continens Arun") et Shara's Continent ("continens Shara"). Quamque a partibus duas efficit, Northern Arun et Southern Arun ("Arun septentrionale/australe"), et Northern Shara et Southern Shara.

Species intelligentes
---------------------

### Lusibiles

Septem species intelligentes lusioni exsistunt, quas primo ordine Valkyon Federation ("foederatio Valkyon") appellantur. Pacem in planeta tenent et vires malas sicut Argons, primi antagonistae *TERA*, impugnant. Quisque lusibilis proprium domum Arboreae incolit.

* Aman
* Baraka
* Castanic
* Elin
* High elf ("alfus altus") - alfus ut in *TERA* visus
* Human ("homo") - ipse homo depictus
* Popori

### Cetera

* Argons - primi antagonistae *TERA*, species metallica quae magiam et technologia mutatui mundi adhibet

Nexus externi
-------------

* Situs officialis apud Gameforge
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Tabella secretarum sinistra**Tabellae secretarum** sunt tres cartae, quae in altare ponuntur, dum missa celebratur, et quasdam orationes a presbytero inter missam dicendas continent. Saepe ornatissimae sunt, quamquam nulli fini serviunt nisi memoria presbyteri adiuvanda.

Historia
--------

Tabellae non adhibebantur ante saeculum sedecimum, et adhuc reapse non adhibentur celebrante episcopo, quippe qui totam missam in libro pontificali legere solet. Cum Papa Pius V Missale Romanum renovavit, una charta in medium altare iniuncta est, cui postea charta sinistra adiecta est, tum, symmetriae causae, dextra.

Contenta tabellarum
-------------------

Tabella sinistra continet verba evangelii ultimi (Ioannes 1.1-14) quod, ante 1970, in fine missae dicebatur. Tabella dextra continet orationem ad vinum et aquam commiscendam ("Deus qui humanae substantiae") et psalmum "Lavabo", quem dicit presbyter dum manus lavet.
Tabella media continet ex ordine missae: canticum "Gloria in excelsis", orationem "Munda cor", "Credo", orationes offertorias ("Suscipe sancte Pater", "Offerimus tibi", "In spiritu humilitatis", "Veni Sanctificator", "Suscipe sancta Trinitas" et "Orate fratres"), verba institutionis Eucharistiae ("Qui pridie" et "Simili modo") preces privatas a presbytero dicendas ad communionem ("Haec commixtio", "Domine Iesu Christe qui dixisti", "Domine Iesu Christe fili Dei vivi", "Perceptio Corporis tui" et "Placeat tibi"). Saepe ostendit etiam imaginem crucifixi.

Usus tabellarum
---------------

Tabellae desiniant stare in altari nisi inter missam. Tabella media applicatur in crucem aut tabernaculum et sinistra dextraque in candelabra. Missa finita tabellae statim removendae sunt aut deicienda in faciem sub cooperculum altaris.

Notae
-----

1. ↑  Missale Romanum' editio XXV iuxta typicam Vaticanam (Ratisbonae: sumptibus Friderici Pustet, 1943).
**Suebia** etiam **Suevia** est regio in Germania ubi Suebi (sive Suevi) habitant (Theodisce *Schwaben*, Anglice *Swabia*). Medio aevo ineunte Suebia ducatus fuit Sacri Romani Imperii nationis Germanicae, qui non solum Badeniam-Virtembergiam, sed etiam partes Helvetiae, Bavariae, Franciae (Elisatia) et Austriae complexus est. Qua re etiam hodie Virtembergiae incolae **Suebi** dicuntur.

Maxima urbs Suebiae est Stuttgartum. "Suebia" etiam provincia Bavariae appellatur.

Pinacotheca
-----------

* "Circulus sive Liga Sueviae vulgo Schwäbischer Kreis" anno MDLXXII"Circulus sive Liga Sueviae vulgo *Schwäbischer Kreis*" anno MDLXXII
* Dioecoesis Constantiensis scilicet Suebia*Dioecoesis Constantiensis* scilicet *Suebia*
* Typographiae Sueviae Matthaei Merian SeniorisTypographiae Sueviae Matthaei Merian Senioris

Annuarium
---------

Suevica. Beiträge zur schwäbischen Literatur- und Geistesgeschichte [Contributiones ad historiam litterarum et idearum Suevicarum collectae]. Editor: Reinhard Breymayer. Stuttgardiae sumptibus Johannis Theodorici Heinz vernaculo sermone "Verlag Hans-Dieter Heinz, Akademischer Verlag Stuttgart" dicti, ISSN 3-88099-428-5.

Altera Suebia
-------------

In terra continente Antarctica terra Nova Suebia est.

Nexus interni
-------------

* Halla Suevica
Wikidata Pantaleon (sanctus)
Res apud Vicidata repertae:Pantaleon (sanctus): imagoPantaleon (sanctus): imago
*Nativitas*: 275; Nicomedia  
*Obitus*: 305; Nicomedia  

**Officium**

*Munus*: medicus  

**Memoria**

thaumaturgus (*feriae die* 27 Iulii)
Sanctus **Pantaleon** seu **Pantalaimon** martyr Christianus fuit, mortuus Nicomediae in Bithynia circa annum 305. In Ecclesia tum orientali quum occidentali colitur.

Vita et cultus
--------------

Pantaleon medicus fuit, qui artem suam gratuito exercuit, quod in lingua Graeca antiqua communi ἀνάργυρος dicitur. Ab Hermolao presbytero et medico eruditus est. Pro fide Christiana in persecutione Diocletiani occubuit. 

Festum eius in Ecclesia Romana in diem 27 iulii incidit; in Occidente Pantaleon inter quattuordecim auxiliatores connumeratur. In Ecclesia byzantina, cum liturgia sancti Ioannis Chrystostomi celebratur, nomen Pantaleonis quotidie commemoratur in prima parte liturgiae proscomidia dicta.

Notae
-----

1. ↑  *Martyrologium Romanum, editio altera.* Typis Vaticanis MMIV [p. 416, 804]
2. ↑  *Breviarium Romanum, Pars Æstiva.* Romæ–Tornaci–Parisiis, Desclée, 1951 [p. 904]
3. ↑  *Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.* Romae 1950 [p. 15]

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Pomponius Mela
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 15 CE; Algeciras  
*Obitus*: 1. saeculum; Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: geographus, scriptor, Rerum gestarum scriptor  

Mundus e descriptione Pomponii Melae a Petro Bertio pictus
**Pomponius Mela** fuit primus auctor operis Latine scripti de geographia. Nomen tantum et patria illius scriptoris nota sunt nobis: natus est *Tingenterae* aut *Cingenterae* in Baetica (provincia meridionali Hispaniae). 

Eum libros tres *De chorographia* (aut *De Situ Orbis*) circiter anno 43-44 scripsisse noscimus quod Mela imperatoris regnantis consilium expiditionis in Britanniam commemorat. Ille imperator paene certe est Claudius.

Hoc opus humanista Iosephus Antonius Gonsali de Salas Hispanice vertit anno 1644, praetendens se restituere antiquum textum a Pomponio Mela Hispanice scriptum.

Nexus interni
-------------

* {{Pmdc}} [formula Vicipaediae pro citationibus libri *De chorographia*]

Bibliographia
-------------

* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 344-353
***Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum***, ab Adamo Bremensi in tribus libris circa annum 1076 confecta, historiam ecclesiae Hamburgensis et Saxoniae Latine describunt. Sunt fons morum et rerum gestarum Saxonum, Sclavorum, Vicingorum necnon geographiae aetatis mediae. Adamus opus scripsit ab anno fere 1070 usque ad 1076; annotationes inserebat usque ad annum 1081/1085. Continuationem huius operis Helmoldus Bozoviensis titulo *Chronica Slavorum* composuit.

Opus Adami Bremensis per aetatem mediam amissum saeculo 16 exeunte detectum est in monasterio Sorø Daniae. Primae editiones criticae saeculo 19 factae sunt.

Divisiones operis
-----------------

Opus in partibus quinque consistit:

* Liber I (Historia Hammaburgensis ecclesiae pontificum)
* Liber II (Historia Hammaburgensis ecclesiae pontificum)
* Liber III (de vita archiepiscopi Adalberti Bremensi)
* Descriptio insularum aquilonis (Geographia Europae septentrionalis)
* M. Adami epilogus ad Liemarum episcopum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum** apud **Vicifontem**. |

* Textus in *Intratext*;
* in *Patrologia Latina*
***Gesta consulum Andegavorum*** , aut *Chronicon comitum Andegaviae* est textus scriptus latine ab anno 1100 ad annum1140 a Ioanne monacho Monasterii maioris , rogante Fulco IV Andagaviae, dicto Rechino.

Commemorat primam dynastiam comitum Andegaviae , a temporibus regum successorum Caroli Magni.

Historia
--------

Historiam incipit narratio de maioribus paene fabulosis, qui in temporibus Galliae Romanae vigebant, imprimis de Tertullo quodam. Filius eius Ingelgerius, natus regnante Carolo Calvo, accepit in possessionem terras patris. Nam Tertullus duxerat uxorem mulierem nobilem, propinquam ducis Burgundiae, nomine Petronilla, qui ei dederat hunc filium. Ingelgerio pugnare hostes regni, Normannos et Britannos opus fuit.

Mortuo Ingelgerio successit filius eius, Fulcus primus Andegaviae, dictus Fulcus Rufus. Impetravit a regno Franciae unitatem Comitatus Andegaviae, qui adhuc dividebatur.

Fulcus II Andegaviae successit patri suo. Cui, pace pacta inter regem Franciae et Normannos, pugnare opus non fuit. Duxit viduam Alani Barbaetortae et in dicionem accepit pagum namnetensem. 

Gosfridus Grisa Gonella successit patri suo. Pugnavit feliciter Danos qui a mari rapinas et impetus inferebant.

Chronicon desinit cum morte Fulci Nerrae anno 1040, in saeculo praecedente redactionem suam.

Fontes et versiones
-------------------

Initiator huius epopeiae de pagis ligerianis, cuius nonnulla excerpta sunt quasi praecursoria carminum rerum gestarum[1], fuit princeps doctus et cultus. A quo factum est, ut scriberetur e narrationibus non conscriptis, sed sibi traditis a patruo Gosfrido II, Andegaviae. 

Versionem francicam composuerunt Ludovicus Halphen et Renatus Poupardin , sub titulo ***Chroniques des Comtes d'Anjou et des Seigneurs d'Amboise*** (Lutetiae - sumptibus Picard - 1913). Quam versionem anglice vertit Stephanus Lane, ut pars sit propositi digitalis "*Historia Internet Sourcebooks Project* "nuncupati apud universitatem Fordham, Novi Eboraci.

Notae
-----

1. ↑  *francice* "Chansons de geste"

Bibliographia
-------------

* *Chronique des comtes d’Anjou*, Ludovicus Halphen et Renatus Poupardin (éd.). Gerardus Jacquin (introductio, versio francica et notae, textus latinus), Presses universitaires de Rennes, 2017,(ISBN: 978-2-7535-5197-8)

Nexus externi
-------------

* Gesta consulum Andecavorum, editio et versio Francica, curantibus Marchegay et Salmon, Lutetia,1871
* Versio anglica: Chronicle of the deeds of the consuls of Anjou
* Versio francica: Chronique des Comtes d'Anjou
**Carolus** vulgo *Karl* **Schuberg** (natus die 16 Iulii 1827 Caroli Hesychii, mortuus ibidem die 17 Aprilis 1899) fuit saltuarius Germanicus.

Vita
----

Schuberg, Heidelbergae anno 1855 subdistrictus inspector creatus, anno 1859 ad Rheinbischofsheim (Rheinau) et Rheinbischofsheim (Badenweiler) iit. ubi in saltuarium principem promotus est. Anno autem 1867 professor in Polytechnico Carolsruhensi creatus est, atque ex anno 1873 experimenta practica in silvis observabat et dirigebat. 

Schuberg exaravit »Der Waldwegbau und seine Vorarbeiten« (Berolini 1873–75); »Aus deutschen Forsten«, I: Weißtanne, II: Rotbuche (Tubingae 1888 et 1894); »Formzahlen und Massentafeln für die Weißtanne« (Berolini 1891); »Zur Betriebsstatistik im Mittelwalde« (Berolini 1898). Insuper commentationes scientificas edi iussit in »Badische Biographien« (domini Weech; Carolsruhae 1875) necnon in opere statistico praetitulato »Das Großherzogtum Baden« (Carolsruhae 1885).

Nexus externi
-------------

* Vicifons
* "Schuberg, Karl", scripsit Richard Heß apud: *Allgemeine Deutsche Biographie*, tomus 54 (1908), p. 223–227 (hic in interreti)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam discretivam:* Malleus

Malleus hodiernus saepe cum ungui ad clavum defigendum armatus est.
Hodiernus malleus ungue praeditus ad clavos agitandos et defigendos aptus.
Mallei *cartwheel,* quibus capita coactorum inter *washers* chalybis fixa ad tympana ferienda adhibentur.
Singula mallei bellici.
Malleus geologi in archaeologia et prospiciendo ad saxa contundenda adhibetur.
**Malleus** est instrumentum, saepissime manuale, quod in capite plerumque metallico ad longum manubrium affixo consistit, quod ad parvae rei partem percutiendam agitatur. Quod esse potest, exempli gratia, ad clavum in lignum defigendum, ad metallum (ut in fornace ferraria) formandum, et ad saxa contundenda. Mallei pervariis agendi, formandi, frangendi rationibus adhibentur. Inter eorum usus traditionales sunt materiatura fabrilis, opus ferrarium, bellum gerendum, et musica percussiva (ut gong).

Mallei antiquitate adhibebantur.

Symbolismus
-----------

Imago mallei opus operariorum repraesentare potest, exempli gratia cum falcis (signo agricolarum) in vexillo factionum communisticarum.

Nexus interni
-------------

* Clavis exaequabilis
* Scalprum dentatum
* Symphonia sexta (Mahler), ubi malleus pro instrumento musico est

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok,* editio secunda (2009).
2. ↑  *hammer Meaning in the Cambridge English Dictionary*.. *dictionary.cambridge.org* .
3. ↑  *How hammer is made - material, making, history, used, components, structure, steps*.. *madehow.com* .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **malleos** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **malleum** in **Victionario**. |

* "Choosing a Hammer." *Popular Science* (Iunio 1960), 164–67.
* "Types of Hammers" (imagines et descriptiones).
**Marcus Horatius Barbatus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) senator Romanus ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Horatius una cum Lucio Valerio Poplicola Potito consul creatus est postquam decemviri, qui tyranni se gessissent, a magistratibus se abdicaverunt. Consules nuper electi Leges Valerias Horatias promulgaverunt, quibus iura plebis inter dicionem decemvirorum diminuta restituerentur:

* Plebiscita comitiorum tributorum leges totius populi ut essent
* Tribuni plebis, ut sacrosanctitate tuerentur
* ut plebi ius provocationis esset.

Eodem anno Sabinos vicit et decreto populi triumphavit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, III 55
2. ↑  op. cit. III 63

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Decemviri legibus scribundis**  |  **Consul** 449 a.C.n.cumLucio Valerio P.f. Poplicola Potito | Successores: **Lars (aut Sp.) Herminius Coritinesanus (Aquilinus) et Titus Verginius Tricostus Caeliomontanus)**  |
**Paulus Antonius Schendeler** (natus die 26 Februarii 1878 Silvae Ducis, mortuus post annum 1935) magister geographiae et rerum commercialium Batavus fuit. Annis inter 1921 et 1924 praeses fuit Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum (IKUE).

Actiones in rebus Esperanticis
------------------------------

Esperantici fautor factus est 1909 praeconia multa sparsurus, tractationes commendativos exaraturus, cursus ducturus. Ei valde in animo fuit bonus pronuntiatus idiomatis Zamenhofiani. Periodicum praetitulatum *Semereto* moderatus est anno 1916, insuper librum definitivum titulum eundem portantem edidit. Post congressum VII esperantistarum catholicorum Noviomagi Batavorum anno 1921 celebratum praeses et secretarius primus IKUE creatus est. Scribae munere fungebatur usque annum 1935.
Inter catholicos aliquando quaestio orta est num Esperantica omnia essent ipsa scopo seu instrumento tantummodo fidei catholicae propagandae causa. Cum iam antea unio inter IKUE et sic dicta Crux alba (Blanka Kruco) ad IKa (Foedus internationale catholicum - Internacio Katolika) parata esset, grex quidam esperantistarum catholicorum censebat associationem IKUE independentem manendam esse. Inter fautores istius alae fuerunt Schendeler et Ioannes Nicolaus Iosephus Smulders (1872-1939) commentarios *Espero Katolika* possidens.

Externi nexus
-------------

* Biographia maxima in paginis IKUE cum photographemate
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

In figura **arteria cerebelli inferior anterior** in parte sinistra et infra designata inveniri potest, cursus eius principalis est superficie cerebelli.
**Arteria cerebelli inferior anterior** (TA: 12.2.08.019) cum abbreviatura internationali **AICA** est vas sanguineum superficie principaliter cerebelli et ramus arteriae basilaris. 

Mala arteriae cerebelli inferioris anterioris imprimis ad insultos ischaemicos (apoplexiam) spectat. Aneurysmata rarius sunt.

Anatomia topographica
---------------------

*Arteria cerebelli inferior anterior* proxime *nervos craniales* *VI*, *VII*, *VIII* et *pontem* locata est.

Mala
----

Ea sunt imprimis obstructiones atheroscleroticae *arteriae cerebelli inferioris anterioris* (→apoplexia cerebri), quae dignoscuntur, sed rarius quam arteriarum cerebelli superioris et cerebelli inferioris posterioris. Aneurysmata hic rarius sunt.

### Syndroma arteriae cerebelli inferioris anterioris (syndroma AICA)

Syndroma AICA simul est *syndroma vascularis*, quod est fluxum reductum sive abscissum (ut in apoplexia) symptomata peculiaria efficere. Aegroti vertigine, nausea, tinnitu, statu et ambulatione inconstante impediti sunt. Raro syndroma Horneriense observari potest.

Notae
-----

1. ↑  Tohgi H. Takahashi S. Chiba K. Hirata Y. (1993). "Cerebellar infarction. Clinical and neuroimaging analysis in 293 patients. The Tohoku Cerebellar Infarction Study Group". *Stroke* **24** (11): 1697-701
2. ↑  Doan V. Lemos-Rodriguez A. M. Sreenath S. B. Unnithan A. Recinos P. F. Zanation A. M. Sasaki-Adams D. M. (2016). "Using the Endoscopic Endonasal Transclival Approach to Access Aneurysms Arising from AICA, PICA, and Vertebral Artery: An Anatomical Study". *J Neurol Surg B Skull Base* **77** (3): 207-11
3. ↑  Ikegami-Takada T. Izumikawa M. Doi T. Takada Y. Tomoda K. (2012). "AICA syndrome with facial palsy following vertigo and acute sensorineural hearing loss". *Auris Nasus Larynx* **39** (2): 244-8

Nexus interni
-------------

* Arteria superior cerebelli
* Cerebellum

Nexus externi
-------------

* *American Physical Therapy Association, Section on Neurology* de apoplexia arteriae cerebelli inferioris anterioris. **(Anglice)**
Wikidata Artemon Laodicensis
Res apud Vicidata repertae:Artemon Laodicensis: imagoArtemon Laodicensis: imago
*Nativitas*: 3. saeculum; Laodicea ad Lycum  
*Obitus*: 305;   

**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 8 Octobris)
Sanctus **Artemon Laodicensis** (Graece Ἀρτέμων τῆς Λαοδικείας) est martyr Christianus, anno 303 aut 305 occisus.

Vita
----

Incertum est, utrum in Laodicea Phrygiae an Syriae in familia Christiana, ut vitae eius narrant, natus sit. Sedecim annos natus in ecclesia laborare incepit, annos XXVIII diaconus factus est et post etiam annos XXVIII presbyterus. Iam LXXVII annos vixerat, cum Diocletianus imperavit, ut omnes Christiani hostias immolarent, et in regionem Artemonis legatum Patricium misit, qui sollemnitates magnas deis paganis faceret. Quo cognito Sisinnius, episcopus Cyzicenus, ad Artemonem venit; ambo in templum Dianae noctu subierunt et simulacra deorum perculerunt templumque incenserunt, postea acriter Christianos monebant, ne hostias mactarent. Patricius, cum advenisset et omnia cognovisset, cum militibus ad ecclesiam profectus est, sed febris repentina eum inhibuit; cum remedia omnia iuvare non potuissent, in Christum credere pollicitus est et sola prece Sisinnii sanatus est; nam eum reliquit, sed dolosus alios Christianos persequi perseverabat.

Cervus sancti Artemonis in insigni Orbii urbisArtemon Patricio in via obvius factus est cum sex onagris et duo cervis; Patricio roganti, quomodo feris persuadere posset, Artemon respondit, ut omne animal nomini Christi pareret. Patricius eum cepit et in Caesaream ducit; feras autem Artemon ad Sisinnium misit et ibi cervorum uni Dominus donum orationis dedit, ut Sisinnio narraret, quod Artemoni evenisset. Patricius in Caesarea Artemonem Aesculapio immolare cogebat in templo, quo multi serpentes tam venenosae habitabant, ut sacerdotes Aesculapii nunquam nisi sacris factis intus intrarent; sed Artemon cum nomine Christi sine metu intravit et omnes angues post se ducens egressus est. Pagani fugae se mandaverunt, sed Artemon eos vocavit et omnes serpentes uno flatu necavit. Vitalius sacerdos Aesculapii et multi alii se baptizare velle dixerunt. Patricius autem Artemonem in tormenta misit; eo tempore cervus a Sisinnio revertit et vulnera Artemonis lambebat. Iterum dono orationis a Domino accepto, Patricium accusavit et perniciem ociorem ei praedicavit. Cum Patricius Artemonem in aëneum cum pice fervente proicere iussisset, duo angeli specie aquilarum induti Patricium ipsum in picem coniecerunt, Artemon autem Vitalium et permultos alios baptizavit.

Postea alii pagani in Balbine vel Bule quadam urbe, ubi Artemon Euangelium praedicabat, eum decollaverunt.

Memoria
-------

Memoria Artemonis ab Ecclesia Orthodoxa Russica die 8 Octobris colitur, a Graeca die 12 Martis et 25 Aprilis. Cervus sancti Artemonis in insigni Orbii urbis Russiae pictus est.

Fontes
------

* Bibliotheca Hagiographica Graeca, № 175
* Acta Sanctorum. Oct. T. 4. Col. 41-47

Nexus externi
-------------

* De Artemone in *Encyclopaedia Orthodoxa* **(Russice)**
* De Artemone in *Synaxarista Orthodoxo* **(Neograece)**
Wikidata Northeim
Res apud Vicidata repertae:Northeim: insigneNortheim: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°42′24″N 10°0′4″E  
*Numerus incolarum*: 28 981  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Simon Hartmann  
*Procuratio superior*: Circulus Northeim  

**Geographia**

*Superficies*: 145.85 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Prudnicium, Gallneukirchen, Tourlaville, Gmina Prudnik  

**Tabula aut despectus**

Northeim: situsNortheim: situs
Aedificia mediaevalia in Northeim
**Northeim** commune Saxoniae Inferioris et caput circuli Northeim est. Ad Northeim etiam etiam vici Berwartshausen, Bühle, Denkershausen, Edesheim, Hammenstedt, Hillerse, Höckelheim, Hohnstedt, Hollenstedt, Imbshausen, Lagershausen, Langenholtensen, Schnedinghausen, Stöckheim atque Sudheim pertinent.

Historia
--------

Northeim anno 1654 in *Topographia Germaniae* Matthaei Merian Senior depictum
Northeim saeculo 8 exeunte primo in actis descripta est. Anno 1252 urbs declarata est.

Cives clari
-----------

* Georgius Diederichs (1900 - 1983) praeses ministrorum Saxoniae Inferioris et anno 1945/46 magister civium urbis patriae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Northeim** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Northeimb in der Topographia Braunschweig Lüneburg (Matthäus Merian)** apud **Vicifontem**. |

* Pagina urbis Northeim (lingua Theodisca)