recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio** (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n. mortuus post annum 253 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Filius aut nepos Servilii Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio anno 203 a.C.n. consul erat.

Cursus honorum
--------------

Servilius Caepio anno 253 a.C.n. inter Primum Bellum Punicum una cum Gaio Sempronio Ti.f. Blaeso consul Romanus fuit. Consules primo classem 260 navium longium frustra apud Lilybaeum in Sicilia insula situm appellere conati sunt, deinde litora Africae diripiebant. Tum autem naves praeda oneratae vado quadam retenti sunt et Romani pars praedae abicere coacti sunt. Cum iter Romam facerent, 150 naves procella submersae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Polybius I 39, 1–7; Zonaras VIII 14; Diodorus Siculus XXIII 19; Eutropius II 23; Orosius IV 9, 10–11.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Scipio Asina II et Aulus Atilius A.f. Calatinus II**  |  **Consul** 253 a.C.n.cumGaio Sempronio Ti.f. Blaeso | Successores: **Gaius Aurelius L.f. Cotta et Publius Servilius Q.f. Geminus**  |
**Gnaeus Sergius Fidenas Coxo** (quando natus, quandove mortuus est, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum
--------------

Sergius anno 387 a.C.n. primum tribunus militum consulari potestate electus est. Collegae eius anni Lucius Papirius Cursor, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Menenius T.f. Lanatus, Lucius Valerius L.f. Poplicola erant. Hoc anno et templum Martis dedicatum erat, quod inter bellum Gallicum votum est. Praeterea tribus quattuor civitati additae sunt: Stellatina, Tromentina, Sabatina, Arniensis.

Anno 385 tribunus militum II fuit atque cum eo Publius Cornelius, Aulus Manlius T.f. Capitolinus, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Quinctius Cincinnatus, Lucius Papirius Cursor. Eo anno bellum contra Volscos continuatum est, Latini et Hernici defecti sunt. Praeterea Marcus Manlius T.f. Capitolinus damnatus est, quod regnum Romae appettisset.

Tertium anno 380 electus est. Collegae eius anni Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Lucius Menenius T.f. Lanatus, Gaius Sulpicius M.f. Peticus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Valerius L.f. Poplicola, Tiberius Papirius Crassus atque Lucius Papirius Mugillanus erant. Et eo anni bellum in Latinos et Hernicos continuatum est, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus dictator nominatus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve lingua Theodesca scriptum in pagina imperiumromanum.org

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 5,6-8
2. ↑  op.cit. VI XI
3. ↑  op.cit. VI 27-30
**Gnaeus Servilius Caepio** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 125 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio consul anni 169 a.C.n. erat. Fratres eius Quintus Fabius Maximus Servilianus anno 142 a.C.n. et Quintus Servilius Caepio anno 140 consulatu fungebantur.

Cursus honorum
--------------

Anno 141 a.C.n. una cum Quinto Pompeio consul electus quaestioni contra Lucium Hostilium Tubulum *praetorem de sicariis* praefuit. Anno 138 cum fratre restis contra collegam Quintum Pompeium in quaestione de repetundis erat. Anno 133 cum Quinto Caecilio Metello Macedonico servos seditiosos Minturnarum et Sinuessae suppressit. Anno 125 censor erat.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Servilius 46).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band II A,2, Stuttgart 1923, Sp. 1781.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 10] S. Caepio, Cn." in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 464.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *De finibus bonorum et malorum* II 54
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Pro Marco Fonteio* 23
3. ↑  Orosius, *Historiae adversum paganos* V 9,4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Maximus Servilianus et Lucius Caecilius Metellus Calvus**  |  **Consul** 141 a.C.n.cumQuinto Pompeio | Successores: **Quintus Servilius Caepio et Gaius Laelius Sapiens**  |
**Crematio librorum et humatio eruditorum** (Sinice: 焚書坑儒, simpliciter 焚书坑儒 *Fénshū Kēngrú*) est ratio reipublicae gerendae et series casuum qui in domu Qin Sinae Antiquae inter annos 213 a.C.n. et 206 a.C.n. evenerunt.

Crematio librorum
-----------------

Prima *Shiji* (史記) pagina
Secundum *Tabulas Magnifici Historici* (史記 *Shiji*), post annum 221 a.C.n. cum Qin Shi Huang, primus Sinae Imperator, civitatem Sinensem in unam dicionem coegeret, Li Si, princeps consilii, suasit ut libertas sermonis supprimeretur ut omnes populi cogitationes opinionesque unius generis essent.  Anno 213 a.C.n. omnes magni aestimati Centum Scholarum Cogitationis in publicis aedium regiarum tabulis libri, praeter ei propriae Li Si scholae philosophiae, appellatae Legalismi, cremari coeperant. Qin Shi Huang eas historias cremavit ne suam dominationem suffoderent, et iussit ut sui proprii libri scriberentur.

Li Si iussit *Librum Poetices,* *Librum Historiae,* et opera ab eruditis scholarum variarum scripta dari administratoribus locorum ut cremarentur; quoslibet hos libros disputaret supplicium sumi; quos exemplis antiquis res publicas insectatos essent supplicium sumi, cum eorum familiis; auctoritates qui casus observatos non referrent esse aeque sceleratos; et quos triginta diebus post edictum libros proscriptos non cremaverint ad septentrionales eici ut scelesti in aedificatione Muri Sinici laborarent. Libri parsi fuerunt solum libri de medicina, agricultura, et praedictione.

Humatio eruditorum
------------------

Altero proscriptionis anno, Qin Shi Huang, quia duo alchemistae de potione immortalitatis eum falso dixissent, iussit ut plus quam quadringenti sexaginta alchemistae eruditique tunc in capite vivi humarentur. Princeps Fusu tamen imperatori suasit ut, civitate in dicionem unam coita et hostibus non iam pacatis, consilium talis asperitatis contra quos Confucium venerabantur inconstantiam publicam efficeret. Imperator autem iam statuerat ut decretum confiat, et principem in exsilium ad confinia relegavit.

Celeritas casus Domus Qin huic proscriptioni attributa est. Confucianismus redintegratus est in Domu Han, quae secuta est, et factus est ideologia imperialis civitatis Sinicae. Multae aliae scholae cogitationis evanuerunt.

Cultura popularis
-----------------

Eidem eventus accidunt in *Gradu in Praeterita*, dramate televisifico in Hong Kong facto. Zhou Pan (Ying Zheng, false Qin Shi Huang appellatus), ut homines non cognoscant quis sit, necesse est Hong Siu Long, suum magistrum, necare; mors autem Hong se nocebit quia Hong est "causa" Zhou Pan regni.

Nexus interni
-------------

* Crematio Bibliothecae Jaffnae
* Crematio librorum
* Excidium Bibliothecae Alexandrinae

Notae
-----

1. ↑  Sinice "丞相李斯曰：「臣請史官非秦記皆燒之。非博士官所職，天下敢有藏詩、書、百家語者，悉詣守、尉雜燒之。有敢偶語詩書者棄市。以古非今者族。吏見知不舉者與同罪。令下三十日不燒，黥為城旦。所不去者，醫藥卜筮種樹之書。若欲有学法令，以吏为师」" ex *Shiji,* capitulo 6.
2. ↑  Sinice: "於是使御史悉案問諸生，諸生傳相告引，乃自除犯禁者四百六十餘人，皆阬之咸陽，使天下知之，以懲後。益發謫徙邊。始皇長子扶蘇諫曰：「天下初定，遠方黔首未集，諸生皆誦法孔子，今上皆重法繩之，臣恐天下不安。唯上察之。」" ex *Shiji,* capitulo 6.

Nexus externus
--------------

* Crematio Librorum
**Creatio ex nihilo** est doctrina Christiana et philosophica, quae creationem mundi opus Demiurgi fuisse affirmat nulla re antea exstante.

Theologia
---------

Notio in theologia ecclesiae antiqae (Tatianus et Theophilus Antiochenus) contra philosophiam Graecam orta est. Haec materiam aeternam incompositamque (chaos) posuerat, quare "ex nihilo nihil fit".

Si unus deus creditur (monotheismus), deus est sola mundi creati causa. Etiam universum et tempus una cum creatione mundi (qui est res a Deo substantialiter diversa) nata sunt. Deus est "supratemporalis", res creatae a Deo dependunt (vide Contingentia).

In narratione creationis biblica[1] legitur: *In principio creavit Deus caelum et terram*. Verbum Hebraicum hic adhibitum "bara" ("creare") de solo opere divino adhibetur. Unicus Bibliorum locus, qui explicite de "creatione ex nihilo" loquitur, in libro secundo Maccabaeorum (7,28) invenitur, ubi legitur: *Peto, nate, ut aspicias ad caelum et terram et quae in ipsis sunt, universa videns intellegas quia non ex his, quae erant, fecit illa Deus; et hominum genus ita fit*. 

Sunt autem Bibliorum periti hodierni, qui negent iam in libro Genesis (1,1-2.4a) de *creatione ex nihilo* scriptum esse.[2]

Narratio biblica ab aliis cosmogoniis antiquae Orientis valde differt, in quibus semper etiam (theogonia) narratur.

In religione Iudaica *creatio ex nihilo* primo a Maimonide (1138–1204) verbis concepta est.

Religio Islamica: Nonnulli Alcorani versus[3] explicite affirmant deum hominem, terram, coelum creavisse ex nihilo.

Philosophia
-----------

Disciplina philosophica, quae theologia naturalis appellatur, putat sola ratione (sine revelationis auxilio) idem colligere posse: quod omnis creatura sit contingens, *necesse est ponere aliquid quod sit per se necessarium, non habens causam necessitatis aliunde, sed quod est causa necessitatis aliis, quod omnes dicunt Deum*.[4]. Deus omnipotens, perfectus et absolutus in omnibus actibus suis plene liber est.

Existimatio philosophica creationi ex nihilo contraria saepe ad Melissum reducitur; sed iam Parmenides docuit:[5]: *τί δ' ἄν μιν καὶ χρέος ὦρσεν ὕστερον ἢ πρόσθεν, τοῦ μηδενὸς ἀρξάμενον, φῦν; οὕτως ἢ πάμπαν πελέναι χρεών ἐστιν ἢ οὐχί.* Ex talibus cogitationibus postea formula Ex nihilo nihil fit orta est, quae, quamvis non ad litteram, tamen significatione etiam apud Aristotelem[6], Lucretium et alios philosophos invenitur.

Bibliographia
-------------

* Gerhard May: *Schöpfung aus dem Nichts: Die Entstehung der Lehre von der creatio ex nihilo.* De Gruyter, Berolini et al. 1978, ISBN 3-11-007204-1 (*Arbeiten zur Kirchengeschichte.* 48).

Notae
-----

1. ↑  Gen. 1,1 ss.
2. ↑  Oswald Loretz: *Schöpfung und Mythos*. Stuttgarter Bibelstudien 32. Editio Katholisches Bibelwerk, Stuttgardiae 1986, p. 85s.
3. ↑   2,117; 19,67; 21,30; 21,56; 35,1; 51,47
4. ↑  Thomas Aquinas: Summa theologiae, prima pars, quaesto secunda
5. ↑  Parmenides: Fragmenta, ex VS28/B8
6. ↑  Physica 1,4)
**Omar Abboud**, anno fere 1966 natus, est Argentinae incola e familia Syrorum et Libanensium ortus. religionis Islamicae sectator, Omar Abboud fuit olim secretarius generalis Centri Islamici Argentinensis. Cum Gulielmo Marcó et Daniele Goldman, Georgio Mario Bergoglio (papa Francisco futuro) suadente, Institutum pro Dialogo inter Religiones (*Instituto del Dialogo Interreligioso*) anno 2001 condidit, anno 2005 rite constituit. Mense Februario 2014 peregrinationem interreligiosam conduxit cum Marcó et Goldman ad Iordaniam, Israelem, Palaestinam, participibus Argentinianis 15 Christianis, 15 Islamicis, 15 Iudaicis. Ita praeparaverunt visitationem papalem, quam Franciscus cum Abboud et amico Iudaico Abraham Skorka mense Aprili eiusdem anni susceperit.

Bibliographia
-------------

* Guillermo Marcó, "Crónicas de un viaje Interreligioso" in *La Nación Blogs* (14 Martii 2014)
* Jorge Rouillon, "Pope Francis’ Holy Land Partners in Faith" in *National Catholic Register* (23 Maii 2014)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Omar Pasha
**Mihailo Omarus Pasha Latas** (natus die 24 Novembris 1806 in oppido *Plaški* Carlostadiensi in regione Croatiae; mortuus die 18 Aprilis 1871 Constantinopolis) dux militum Ottomanicus ex Croatia oriundus fuit.

Cursus honorum
--------------

Omarus Pasha ab Abdulmechido sultano Ottomanico in Bosniam missus est, ut eos, qui ea in regione reformas a sultano propositas oppositi erant, coerceret. die 4 Novembris 1853 in primo proelio Belli Crimaeani Russicos milites apud Constantianam Daphnen vicit. Mense Iunio 1854 copiis novis adductis Obsidionem Durostori Russicorum sustulit. Die 17 Februarii 1855 una cum Francicis Proelio Eupatoriae Russicos iterum vicit. Et aliis bellis se fortis praebebat. Anno 1868/69 administer belli Imperii Ottomanici erat.

Nexus externi
-------------

* Lexicon Biographica Austriaca (1850 - 1915), T. 5, p. 38

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Pagina de mythistoria Ioannis Andrić de Omaro Pasha scripta
Pindarus aevo Romano sculptus post protomam Graecam saeculi quinti a.C.n. Musea Capitolina Romae MC 586.
**Pindarus** (Graece Πίνδαρος) fuit poeta lyricus Graecus. Patre Thebanus, ex aristocratica familia Boeotica ortus, novissimus et clarissimus inter novem lyricos habetur. Carmina quae supersunt e Pindari opere principes tyrannosque laudant pro gentis virtute victoriaque ludorum.

Multos per annos in Sicilia habitabat, praecipue Syracusis et Agrigenti, apud tyrannos Hieronem atque Theronem. Ibi poëtas cognovit Simonidem et Bacchylidem, in litteris aemulos. Pindarus, mores maiorum celebrans, par heroibus celebratis, etsi tyrannis sive regibus, suis versis fiebat. Sic poeta iuvenes instruebat haec exempla referens.

Opera copiosa a Pindaro composita, a philologis Alexandrinis in libros septemdecim collecta, quorum libri quattuor *Epiniciorum* nobis integri supersunt, una cum fragmentis aliorum:

* *Epinicia* sive athletarum laudes
	+ *Olympia* carmina 14 de victoribus ludorum Olympiorum
	+ *Pythia* carmina 12 de victoribus ludorum Pythiorum
	+ *Nemea* carmina 11 de victoribus ludorum Nemeorum
	+ *Isthmia* carmina 8 de victoribus ludorum Isthmiorum
* *Hymni*
* *Paeanes*
* *Dithyrambi*
* *Prosodia* sive pompae
* *Parthenia* sive carmina virginum
* *Hyporchemata* sive saltationes
* *Encomia* sive laudes
* *Threni* sive lamenta

Nexus interni
-------------

* *Pindara*

Bibliographia
-------------

Editiones operum
* Augustus Boeckhius, ed. *Πινδάρου τὰ σῳζόμενα: Pindari opera quae supersunt*. Lipsiae: Weigel, 1811-1821 **(Graece, Latine)** vol. 1: textus Graecus vol. 2 pars 1: scholia Graeca vol. 2 pars 2: versio Latina, commentarius Latinus

Eruditio
* Augustus Boeckhius, *De metris Pindari libri III, quibus praecepta artis metricae et musices Graecorum docentur, cum notis criticis in Pindari carmina*.
*Vide etiam paginam discretivam:* Florus (discretiva)

**Gessius Florus** est eques Romanus Clazomenis ortus quem anno 64 Nero procuratorem Iudaeae provinciae fecit ob amicitiam uxoris Cleopatrae cum Poppaea Sabina. Lucceio Albino successit et improbitate antecessores ita superasse a Flavio Iosepho dicebatur ut Iudaei Albinum desidarent quia ille furta saltem occultabat, Gessius econtra ea velut pompa triumphali per urbem vehebat.

In provincia administranda tanta aviditate crudelitateque exstitit (supplicium crucis etiam civibus Romanis adhibuit) ut secundum historicum Flavium Iosephum, praecipuum de ea re fontem, eius facinora causa non mediocris primi belli Iudaici fuerint. A Iudaeis apud legatum Syriae Cestium accusatus eum mendaciis et obsequio decepit. Abhinc tamen metuens ne a provincialibus apud Neronem Romae accusaretur, bellum occulte optasse dicitur et Iudaeorum iras omni modo excitasse. At postquam Cestius seditionis opprimendae causa Iudaeam cum exercitu ingressus a Hierosolymitanis magno dedecore fugatus est, ne ipse supplicio adficeretur Florum apud Neronem incusare decrevit, de cuius iudicio nihil accepimus : nam ab anno 66 de Gessio Floro in fontibus siletur.

Notae
-----

1. ↑  Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae*, XX.252
2. ↑  Flavius Iosephus, Ant. Iud. XX.254.
3. ↑  *De bello Iudaico*, II.308
4. ↑  Flavius Iosephus, *De bello Iudaico*, II.558

Fontes
------

* Flavius Iosephus, libro secundo de Bello Iudaico 277-558
* Tacitus, libro quinto *Historiarum* 10

Si vis plura legere...
----------------------

* Hadas-Lebel, Mireille, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009
* E. M. Smallwood, *The Jews under Roman Rule : from Pompey to Diocletian*, Lugduni Batavorum, Brill, 1976
**Quattuor regna** aliud aliud sequentia describuntur a propheta Daniel, confer Vulgatam, Daniel 7-8, 13seqq.

Postea philosophi politici conati sunt conicere quae illa quattuor regna sint. Alius exempli gratia putavit illa esse regna Assyriorum, Persarum, Graecorum et Romanorum, alius fortasse Babylonicorum, Persarum, Macedonicorum et Romanorum. 

Postea translatio imperii vocabatur si novum regnum antecedens sequebatur velut imperium Romanum Sacrum imperium Romanum.

Regna secundum Hieronymum
-------------------------

Hieronymus putat hac in serie primum regnum aureum esse Babylonium, secundum regnum argenteum regnum Persarum, tertium regnum, id est aeneum, regnum Alexandri Macedonum et eius successorum, et postremum quartum ferreum regnum Romanorum.

Nexus interni
-------------

* Sebastianismus

Notae
-----

1. ↑  Ordo orbis terrae: Die Weltsicht in den mappae Mundi des Mittelalters **(Germanice)**
2. ↑  Hieronymi Commentarii in Danielem, I, II, 31-35 (CC 75A, 1964) S. 794, 387 - 795, 414 **(Germanice, Latine)**

Nexus externus
--------------

* Daniel 7, 17 "Hae quatuor bestiae magnae quatuor sunt regna..."
**Fluxus electricus** in re electromagnetica praecipue hodie fluxus campi electrici per superficiem dicitur, quamquam olim physici hunc fluxum haud a fluxu oneris electrici distinguebant.

Definitio mathematica
---------------------

Fluxus electricus quidem ita definitur ut proportionalis sit numero linearum campi electrici quae per superficiem (virtualem) datam fluunt. Mathematice fluxús electrici differentiale {\displaystyle d\Phi \_{E}\,} a differentiali superficiali {\displaystyle d\mathbf {A} } calculatur per

{\displaystyle d\Phi \_{E}=\mathbf {E} \cdot d\mathbf {A} }
(ubi campus electricus **E** cum superficiei parte campo perpendiculari multiplicatur). Quamobrem fluxus electricus per superficiem *S* datur per integrale superficiale:

{\displaystyle \Phi \_{E}=\int \_{S}\mathbf {E} \cdot d\mathbf {A} }
ubi **E** est campus electricus et d**A** est area differentialis cuius directio superficiei {\displaystyle S} normalis est. 

Superficie Gausssiana data, fluxus electricus datur per:

{\displaystyle \Phi \_{E}=\oint \_{S}\mathbf {E} \cdot d\mathbf {A} ={\frac {Q\_{S}}{\epsilon \_{0}}}}
ubi QS est summa oneris electrici quod superficies S complectitur (incluso et onere libero et onere capto), et ε0 est constans electricus. Quae aequatio, numerata inter quattuor leges Maxwellianas, noscitur ut lex Gaussiana pro campo electrico in forma integrali.

Fluxús electricus unitas est voltium per metrum multiplicatum (V m), vel, aequivalenter, newtonum metro quadrato multiplicatum per coulombum divisum (N m2 C−1). Quae unitatibus fundamentalibus reduci possunt in kg•m3•s-3•A-1.

Nexus interni
-------------

* Fluxus magneticus
* Fluxus oneris electrici
* Hysteresis
* Semiconductrum

Nexus externus
--------------

* Fluxus electricus **(Anglice)** — HyperPhysics

Notae
-----

1. ↑  "De causis, quibus effectum sit, ut studium disciplinarum physicarum hac nostra aetate tantos fecerit progressus" (1863) ab Petrus Leonardus Ryke
Wikidata Olaus III (rex Norvegiae)
Res apud Vicidata repertae:Olaus III (rex Norvegiae): imagoOlaus III (rex Norvegiae): imago
*Nativitas*: 1050; Norvegia  
*Obitus*: 22 Septembris 1093; Ranrike  
*Patria*: Norvegia  

**Officium**

*Officium*: monarcha Norvegiae  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Haraldus III Durus; Tora Torbergsdatter  
*Coniunx*: Ingerid of Denmark  
*Proles*: Magnus III Nudipes  
*Familia*: Hardrada dynasty
**Memoria**

*Sepultura*: Ecclesia Cathedralis Nidrosiensis  

**Olaus III Norvegiae**, nomen primigenium **Olaus Haraldi filius** (antique Nordice: *Óláfr Haraldsson*; Norvegice: *Olav Haraldsson*), nomine **Olaus Quietus** (antique Nordice: *Óláfr Kyrre*) etiam notus, natus circa anno 1050, mortuus die 22 Septembris 1093, fuit rex Norvegiae ab anno 1067 usque ad suam mortem anno 1093. E domo Harfagerorum, Haraldi Duri filius, Magni II frater et Magni Nudipedis pater. Miles in pugna apud Pontem Belli Angliae anno 1066 pugnavit, et ille qui urbs Berga in Norvegia conderit.

Bibliographia
-------------

* Claus Krag, "Olav 3 Haraldsson Kyrre" in *Norsk biografisk leksikon* (2009)

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Monumenta Germaniae historica*, vol. XXIX, Hannoverae 1892, p. 632.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

* Historia regis Olavi ex *Heimskringla* **(Anglice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Carolus Saura
Res apud Vicidata repertae:Carolus Saura: imagoCarolus Saura: imago
*Nativitas*: 4 Ianuarii 1932; Osca  
*Obitus*: 10 Februarii 2023; Matritum  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Munus*: Dispositor cinematographicus, scriptor scaenicus, photographus, scriptor, film screenwriter  

**Familia**

*Coniunx*: Adela Medrano, Mercedes Pérez, Eulàlia Ramon  

**Memoria**

*Laurae*: Chevalier des Arts et des Lettres, honorary doctor of the University of Madrid Complutense, honorary doctor of the University of Zaragoza, Q52223317, Alcalá City Awards, European Film Academy Lifetime Achievement Award, BAFTA Award for Best Film Not in the English Language, Goya Award for Best Director, Silver Bear for Best Director, Silver Bear for Best Director, Golden Bear, Jury Prize, Cannes Film Festival Grand Prix, Grand Cross of the Civil Order of Alfonso X the Wise  

Carolus Saura anno 2018.
**Carolus**, vulgo *Carlos* **Saura** (natus 4 Ianuarii 1932; mortuus die 10 Februarii 2023) fuit dispositor cinematographicus, photographus, et scriptor Hispanicus.

Anno 1960 operam pelliculae *Los golfos* apud Festum Canuense publicavit, anno 1966 praemium argenteum ab opera? *La Caza* apud Festum Cinematographicum Inter Gentes Berolinense (Theodisce *Internationale Filmfestspiele Berlin*), et anno 1991 Praemium Goyanum accepit.

Bibliographia
-------------

* Michael Eaude, "Carlos Saura obituary" in *The Guardian* (21 Februarii 2023)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De Carolo Saura apud IMDb.
Wikidata Carolus Salwai
Res apud Vicidata repertae:Carolus Salwai: imagoCarolus Salwai: imago
*Nativitas*: 24 Aprilis 1963; Pentecost Island  
*Patria*: Vanuatu  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Vanuatu  
*Munus*: politicus, accountant  

**Consociatio**

*Factio*: Reunification Movement for Change  
*Religio*: Protestantes
**Carolus** seu vulgo *Charlot* **Salwai** (natus die 24 Aprilis 1963) est politicus Vanuatus.

In insula Pentecostae natus, parentibus Francogallice loquentibus, Carolus Salwai Bourail et Noumeae in urbibus Novae Caledoniae educatus est. Legatus est ad parlamentum Vanuatuense ab anno 2002. Minister ab eruditione a die 30 Septembris 2008, minister a vectigalibus a die 19 Novembris 2012, minister a rebus internis a die 15 Maii 2014 meruit. Primus minister die 11 Februarii 2016 electus est, praeside Balduino Lonsdale.

Nexus externi
-------------

* Vita apud ephemeridem regiminis Vanuatuensis
* "Charlot Salwai elected Vanuatu PM" (11 Februarii 2016) apud *Radio New Zealand*

Primi ministri Vanuatus

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gualterus Lini • Donaldus Kalpokas • Maximus Carlot Korman • Sergius Vohor • Maximus Carlot Korman • Sergius Vohor • Donaldus Kalpokas • Baracus Sopé • Eduardus Natapei • Sergius Vohor • Ham Lini • Eduardus Natapei • Sergius Vohor • Eduardus Natapei • Sato Kilman • Moana Carcasses Kalosil • Iosephus Natuman • Sato Kilman • Carolus Salwai • Robertus Loughman • Ishmael Kalsakau
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Vanuatus • Ministri rerum externarum Vanuatuenses |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Olivetum (discretiva)


Wikidata Olivetum (Campania)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°41′22″N 15°13′52″E  
*Numerus incolarum*: 3 739  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Salernitana  

**Geographia**

*Superficies*: 31.62 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Sinerchia, Campania, Collianus, Ursentum, Valva  

**Tabula aut despectus**

Olivetum (Campania): situsOlivetum (Campania): situs
Olivetum (Campania)
**Olivetum** (-i, *n.*) (aliud nomen: *Olivetum de Principatu Citra*) (Italiane: *Oliveto Citra*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 000 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm. Incolae *Olivetani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Casale,
* Dogana,
* Ponte Oliveto,
* Serroni.

Municipia finitima
------------------

* Sinerchia (AV),
* Campania,
* Collianum,
* Conturtium,
* Valva

Nexus interni
-------------

* Campania (*regio*),
* Provincia Salernitana,
* Salernum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Olivetum** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
Wikidata Ollomontium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°51′0″N 7°19′0″E  
*Numerus incolarum*: 157  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 53.48 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Blonate, Ojacium, Vallis Pellina, Dovesium, Bagnes, Valesia, Burgus Sancti Petri, Estrubulae  

**Tabula aut despectus**

Ollomontium: situsOllomontium: situs
Ollomontium
**Ollomontium** (-ii, *n.*) (hodie vulgo *Ollomont*; *Ollomonte*, a 1939 usque ad 1946) est vicus ac municipium Italiae, circiter 200 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Ollomontenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Balme, Barliard, Bas, Calpey, Chef-lieu, Chanté, Chez-Collet, Cognein, Creton, Croux, Fontane, Glassier, La Cou, Morion, Rey, Vaud, Vesey, Vevey, Vouéces Dessous, Vouéces Dessus.

Municipia finitima
------------------

* Baniae (Vallesia) *Bagnes* (CH-VS),
* Blonate (seu Bionatium) (hodie vulgo *Bionaz*),
* Burgus Sancti Petri (CH-VS),
* Dovesium (hodie vulgo *Doues*),
* Estrubulae (olim Eudracinum) (hodie vulgo *Étroubles*),
* Ojacium (hodie vulgo *Oyace*),
* Vallis Pellina (hodie vulgo *Valpelline*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ollomontium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Ollomontii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Ollomontii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol XIII, Torino 1845
Wikidata Oliveta-Fanum Sancti Michaelis
Res apud Vicidata repertae:Oliveta-Fanum Sancti Michaelis: insigneOliveta-Fanum Sancti Michaelis: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°52′47″N 7°30′56″E  
*Numerus incolarum*: 214  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 13.84 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Albintimilium, Areola, Brelium, Castellare Nicaeensium  

**Tabula aut despectus**

Oliveta-Fanum Sancti Michaelis: situsOliveta-Fanum Sancti Michaelis: situs
Oliveta-Fanum Sancti Michaelis
**Oliveta** (-ae, *f.*) - **Fanum Sancti Michaelis** (Italiane: *Olivetta San Michele*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

* *Fanghetto*,
* Fanum Sancti Michaelis, *San Michele*.

Municipia finitima
------------------

* Areola (Italiane: *Airole*),
* Brelium (Francogallice *Breil-sur-Roya*, Italiane *Breglio sul Roia*) (FR-06),
* Castellare Nicaeensium (Francogallice *Castellar*, Italiane *Castellaro di Mentone*) (FR-06),
* Albintimilium (Italiane: *Ventimiglia*; Francogallice: *Vintimille*).

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Olivetam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  www.italiapedia.it
2. ↑  www.italiapedia.it
Wikidata Olomucium
Res apud Vicidata repertae:Olomucium: insigneOlomucium: insigne
*Civitas*: Cechia  
*Locus*: 49°35′38″N 17°15′3″E  
*Numerus incolarum*: 101 825  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Olomouc, Statutární město Olomouc, Olmütz
**Gestio**

*Praefectus*: Miroslav Žbánek  
*Procuratio superior*: Olomouc District  

**Geographia**

*Superficies*: 103.334582 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Bělidla, Černovír, Droždín, Hejčín, Hodolany, Holice, Chomoutov, Chválkovice, Klášterní Hradisko, Lazce, Lošov, Nedvězí, Nemilany, Neředín, Nová Ulice, Nové Sady, Nový Svět, Pavlovičky, Povel, Radíkov, Řepčín, Slavonín, Svatý Kopeček, Topolany, Týneček, Olomouc  
*Territoria finitima*: Dolany, Kožušany-Tážaly, Křelov-Břuchotín, Bukovany, Samotišky, Štěpánov, Bystrovany, Štarnov, Velký Týnec, Velká Bystřice, Ústín, Tovéř, Hlušovice, Bohuňovice, Bystročice, Hněvotín, Hlubočky, Horka nad Moravou  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Lucerna, Quinque Ecclesiæ, Volzhsky, Antogniacum, Nordlinga, Owensboro, Maria-Theresiopolis, Tammerforsia, Veenendaal, Florentia, Treptovia-Copenicum, Kunming  

**Tabula aut despectus**

Olomucium: situsOlomucium: situs
Columna Sanctissimae Trinitatis et curia municipalis
**Olomucium** sive **Eburum** (Bohemice *Olomouc*, Germanice *Olmütz*) est urbs Moraviae, ad flumen Morava in orientali Reipublicae Bohemicae regione sita. Quae est metropolis ecclesiastica et historicum marchionatus Moraviae caput, hodie administrativa Regionis Olomouc sedes et sexta a maxima urbs Bohemica.

Clarum urbis alimentum est caseolus Olomucensis. Maxima ecclesia Olomucii est ecclesia cathedralis Sancti Venceslai.

Historia
--------

Olomucium erat usque ad bellum tricennalem caput marchionatus Moraviae.

Anno 1573 condita est a Societate Iesu Universitas Olomucensis, veterrima universitas Moraviae (in Cechia Universitas Pragensis vetustior est). Post secundum bellum mundanum anno 1946 renovatum est studium Olomucense cum nomine *Universitas Palackiana Olomucensis* in honore Francisci Palacký, qui fuit praeclarus Bohemus Moravicus saeculi 19, rerum gestarum scriptor et politicus.

Cives notabiles
---------------

* Adolphus Ficker, oeconomus et statisticus
* Theodorus Kohn, urbis archiepiscopus (1893-1904)

Notae
-----

1. ↑  "*Olmutz* ... : Olomucium, Eburum" in indice: Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°35′38″N 17°15′3″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Bandarra
Res apud Vicidata repertae:Bandarra: imagoBandarra: imago
*Nativitas*: 1500; Trancoso  
*Obitus*: 1556; Trancoso  
*Patria*: Regnum Portugalliae  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, Astrologus, sutor  

**Bandarra** (nomen completum Lusitanice *António Gonçalves Annes Bandarra*, brevius tantum *Bandarra*; natus anno 1500; mortuus anno 1556) fuit sutor Lusitanus Christianus, qui carmina prophetica characteris messianici et imaginibus plena Lusitane scripsit. Versus eius triumphum religionis Christianae et hominem occultum ac mysteriosum quendam prophetizant, regem, ut videtur, qui venturus erat, in auctoris opinione, ad mala Lusitaniae totiusque mundi tollenda. Scripta Bandarrae, a Sacra Congregatione Inquisitionis Iudaismi accusati, in *Indice librorum prohibitorum* auctore vivente inclusa sunt, sed legi perrexerunt in forma manuscripti; sutor ipse levem poenam luit.

Interpretatio quaedam carminum Bandarrae Sebastianismum aluit.

Nexus externi
-------------

* José van den Besselaer, *As Trovas do Bandarra*
* Francisco Moreno de Carvalho, *Gonçalo Anes, o Bandarra: Sapateiro de Trancoso, trovador, profeta: 1500? - 1556*
*Anopheles gambiae*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Diptera   
Subordo : Nematocera   
Infraordo : Culicomorpha   
Familia : **Culicidae**   
   

*Culicis* larvae.
*Aëdes aegypti* feminea.*Aëdes aegypti,* vector febris dengue et febris flavae.
**Culicidae** (ex *culice*) sunt familia insectorum ordinis Dipterorum. Quae arthropoda parva Tipulidarum Chironomidarumque similia sunt, cum quibus spectatores fortuiti eas aliquando confundunt.

Culicidae quattuor gradus in cyclo vitae transeunt: ovum, larvam, pupam, imaginem (adultum). Adulti feminei ova in aqua stagnanti ponunt, quae possit palus salsa, lacus, lacuna, receptaculum naturale in planta, vel quaelibet receptaculum artificiosum quod aquam retineat, sicut situla et adeo pneumaticum. Primi tres gradus sunt aquatici, et a quinque ad quattuordecim dies durare solent (numero per speciem et temperaturam variante); ova se excludunt ut larvae tum pupae fiant. Adultus ex pupa emergens se ad superficiem aquae levat. Adulti a quattuor ad octo hebdomada vivunt.

Nonnullae species culicum sunt vectores morborum gravissimorum hominum et animalium.

Genera et species
-----------------

Haec familia quadraginta quattuor genera et 3530 species comprehendit.

* Subfamilia Anophelinae
	+ *Anopheles*
	+ *Bironella*
	+ *Chagasia*
* Subfamilia Culicinae
	+ *Aedeomyia*
	+ *Aëdes*
	+ *Armigeres*
	+ *Ayurakitia*
	+ *Coquillettidia*
	+ *Culex*
	+ *Culiseta*
	+ *Deinocerites*
	+ *Eretmapodites*
	+ *Ficalbia*
	+ *Galindomyia*
	+ *Haemagogus*
	+ *Heizmannia*
	+ *Hodgesia*
	+ *Isostomyia*
	+ *Johnbelkinia*
	+ *Limatus*
	+ *Lutzia*
	+ *Malaya*
	+ *Mansonia*
	+ *Maorigoeldia*
	+ *Mimomyia*
	+ *Onirion*
	+ *Opifex*
	+ *Orthopodomyia*
	+ *Psorophora*
	+ *Runchomyia*
	+ *Sabethes*
	+ *Shannoniana*
	+ *Topomyia*
	+ *Trichoprosopon*
	+ *Tripteroides*
	+ *Udaya*
	+ *Uranotaenia*
	+ *Verrallina*
	+ *Wyeomyia*
	+ *Zeugnomyia*
* Subfamilia Toxorhynchitinae
	+ *Toxorhynchites*

Nexus interni
-------------

* Conopium
* DDT
* Febris dengue
* Flaviviridae
* Haematophagia
* Malaria
* Spira culicum
* Pesticida
* Zika virus

Notae
-----

1. ↑  "Mosquito's Life Cycle" (Westchester County Department of Health).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Culicidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Culicidas"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |

* European Mosquito Bulletin, www.uel.ac.uk (University of East London)
**Credo** est pars ordinarii missae et unum symbolorum Christianorum gravissimum.

Varii textus
------------

In liturgiis Ecclesiae Catholicae et Ecclesiarum Orientalium plerumque Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum adhibetur. In omnibus ecclesiis Christianis notum ac acceptum est. Nicaenum quidem in ecclesiis occidentalibus verbis "Filioque" additis dicitur, in Ecclesiis Orthodoxis autem forma originali sine "Filioque". Missale Romanum usque ad hunc diem solum Nicaenum Constantinopolitanum recitari iubet. In dioecesibus Catholicis linguae Theodiscae a reformatione liturgica in missa saepe brevior forma, sic dictum "Apostolicum", dicitur aut tantum carmen canitur, quod plus minusve argumenta symboli complectitur. In ecclesiis Evangelicis Apostolicum a tempore Reformationis forma symboli usitata est; symbolum Nicaeno Constantinopolitanum interdum in casibus maxime sollemnibus et in liturgiis oecumenicis dicitur.

Partes Ordinarii missae

Kyrie · Gloria in excelsis · Credo · Sanctus · Agnus Dei
Wikidata Carolus Ruaeus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Augusti 1643; Lutetia  
*Obitus*: 27 Maii 1725; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor scaenicus, preacher, magister  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Carolus Ruaeus** (Francice *Charles de la Rue*; natus 3 Augusti 1643; mortuus 27 Maii 1725) fuit philologus Francogallicus, poeta in lingua Latina, orator Societatis Iesu. 

Ut professor litterarum et rhetoricae scripsit carmen de victoriis regis Ludovici XIV; id carmen Francice versus est a Petro Corneille. Etiam composuit tragoedias nonnullas, poemata, editionem Vergilianam in qua inclusit praefationem, vitam Vergilii, argumenta *Aeneidos*, *Georgicon*, *Bucolicorum*.

Titulus carminum Ruaei editionis anno 1680 factae

Nexus externi
-------------

* Charles de la Rue in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* Caroli Ruaei e Societate Jesu Carminum libri quatuor, Lutetiae 1754
* Argumentum Aeneidos cum XII librorum argumentis
Wikidata Kiachta
Res apud Vicidata repertae:Kiachta: insigneKiachta: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 50°21′0″N 106°27′0″E  
*Numerus incolarum*: 20 297  
*Zona horaria*: UTC+8  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urban settlement Gorod Kyakhta  

**Geographia**

*Superficies*: 28 chiliometrum quadratum  

**Kiachta** (Russice *Кяхта*, Buriatice *Хяагта хото*) est urbs in Buriatia. Incolarum 20 297 anno 2020 habet.

Historia
--------

Anno 1727 ut arx (*ostrog*) condita est. *Troitskosavsk* (scilicet *Urbs Trinitatis et sancti Sabae*) usque ad annum 1734 nominabatur. Cum Sinis commercium omne longe per Kiachtam exhibebatur et thea in Russiam Europamque per Kiachtam importabatur. Anno 1743 sloboda mercatoria Kiachta facta est. Initio saeculi XIX arx destructa est. Canale Suesiensi aedificato et Ferrivia Sinica Orientali(ru) constructa commercium Sinicum Kiachtam reliquit.

Kiachtae de monte despectus

Notae
-----

1. ↑  Andreas Sytin, *Petrus Simon Pallas botanicus* (= *Сытин, А.К*. Петр Симон Паллас — ботаник), Moscoviae 1997, p. 305; vel *Ciachta*, Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 502.
2. ↑  De Buriatico *хяаг*, *elytrigia*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°21′0″N 106°27′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Epistula publica *J’accuse...!*
 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**J'accuse...!** (titulus Francogallicus; Latine sc. "Accuso...!") est epistula publica a scriptore praeclaro Francico Aemilio Zola composita. Prodit in diario Francico *"L'Aurore"* die 13 Ianuarii 1898 (editore Georgio Clemenceau) et eruebat flagitium Dreyfus.

Relatio
-------

Epistula ad praesidem Franciae Felicem Faure quem Zola accusabat antisemitismi et comprehensionis iniustae Alfredi Dreyfus data erat. Dreyfus ipse erat praepositus apud consilium magistrorum militum Francicum et anno 1894 condemnabatur ad prisonium donec finis vitae pro imperio Germanico speculari causae. Zola monebat errores legales et corpi delicti iusti defecti erant. 
Epistula erat publicata in prima pagina diarii et commotionem magnum in Francia atque ceteris civitatibus Europae procreabat. Hoc facto Zola erat accusatus infamiae et 23 februarii 1898 condemnatus illae causae. Zola in Anglia fugiebat ubi vivebat usque ad 1899.

*J’accuse...!* illustrissima facta est sicut in aliis linguis etiam hoc tempore dum elocutionem pro consternatione usus sit.

Nexus
-----

* J'accuse...! apud Vicifontem Francogallicam
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Mike Havenaar
Res apud Vicidata repertae:Mike Havenaar: imagoMike Havenaar: imago
*Nativitas*: 20 Maii 1987; Hiroshima Prefecture  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Familia**

*Genitores*: Dido Havenaar;   

**Mike Havenaar** (Iaponice ハーフナー・マイク, *Havenaar Mike*, natus in *Hiroshima* die 20 Maii 1987) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2011 - 2013) lusor fuit. Mike Havenaar inter alia cum turmis *Yokohama F. Marinos*, *Ventforet Kofu* et *Vitesse* lusit. Nunc ad gregem *ADO Den Haag* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 2006-2009; Yokohama F. Marinos
* 2008; →Avispa Fukuoka
* 2009; Sagan Tosu
* 2010-2011; Ventforet Kofu
* 2012-2014; Vitesse
* 2014; Córdoba
* 2015; HJK Helsinki
* 2015-; ADO Den Haag

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
**Marcus Genucius L.f. Augurinus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.

Familia
-------

Frater eius Titus Genucius L.f. Augurinus anno 451 a.C.n. consulatum duxit.

Cursus honorum
--------------

Marcus Genucius anno 445 a.C.n. una cum (Gaio aut Agripp.) Curtio Philone (aut Chilone) consul Romanus creatus est. Eo anno Gaius Canuleius tribunus plebis rogationem promulgavit legis de conubio patrum et plebis. Haec lex a patribus consulibus et praesertim a Genucio repudiata est. Tamen tribunus legem impetravit. Praeterea plebs postulavit, ut alter consul plebeius sit. Quod patres recusaverunt, quod nemo nisi patricii auspicia haberent. Itaque eo anno primo constitutum est, ut in locum consulum Tribunus militum consulari potestate summum magistratum anno proximo haberent.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 1
2. ↑  op. cit. IV 2-7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Quinctius L.f. Capitolinus Barbatus IV et Agrippa Furius Fusus**  |  **Consul** 445 a.C.n.cum(Gaio aut Agripp.) Curtio Philone (aut Chilone) | Successores: **tres menses Trib. Mil. Cons. Pot.: Aulus Sempronius A.f. Atratinus, Lucius Atilius Luscus, Titus Cloelius Siculus, deinde consules Lucius Papirius Mugillanus et Lucius Sempronius A.f. Atratinus**  |
**Mikula Agricolae filius** est bylinarum Russicarum persona laudata, *bohatirus* famosus. Agricola est et semper arationi operam dans describitur. 

De Mikula duae fabulae narrantur, in prima Volga Sventoslai filius, dux cum militibus, Mikulam arantem invenit et exercitus Volgae omnis aratrum uncinatum Mikulae de solo tollere nequit, in altera Sviatogor gigas peram parvam eodem modo nequit tollere, quam Mikula tollit et explicat, ut humi omnis pondus in ea sit. 

Anastasia Dobryniae Nicetae filii uxor et Basilissa Stauri Godini filii uxor Mikulae filiae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Mikula Seljaninovič*; *Mikula* forma regionalis Nicolai nominis est, quo saepe et Nicolaus Myrensis Russice nominatur.
2. ↑  Cf. Stanislai Sarnitii *Descriptio veteris et novae Poloniae cum divisione eiusdem veteri et nova...*, Cracoviae 1585, p. 34.

Nexus externi
-------------

* De Mikula Agricolae filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* De Mikula Agricolae filio in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp **(Russice)**
Wikidata Marcus Geganius M.f. Macerinus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5. saeculum a.C.n.; Roma antiqua  
*Obitus*: 431 a.C.n.; Roma antiqua  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: censor, Senator Romanus, consul  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  
*Familia*: Geganii Macerini
**Marcus Geganius M.f. Macerinus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) senator Romanus patricio ex ordine ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius verisimile Titus Geganius Macerinus anno 492 a.C.n. frater Proculus Geganius Macerinus anno 440 consul rei publicae Romanae fuit.

Cursus honorum
--------------

Ipse Marcus ter consul fuit: Primo anno 447 una cum Gaio Iulio Iullo electus est. Eo anno consules milites conscripserunt contra Volscos et Aequos, ut controversias minuerent domi cum plebe. Tamen certatum non est. 

Anno 443 iterum consulatum gessit, nunc cum Tito Quinctio Capitolino Barbato. Geganius Volscos vicit et ex eis triumphavit.

Anno 437 consul III erat cum Lucio Sergio L.f. Fidenate collega. Eo anno Fidenae oppidum ad Veientes hostes transiit. Consules hostes vicerunt, sed multi milites Romani necati sunt. Itaque Mamercus Aemilius Mamercinus dictator nominatus est.

Anno 435 denique censor creatus est una cum Gaio Furio Pacilo Fuso.

Anno 431 Geganius legatus Aulum Postumium Tubertum dictatorem sequebatur in expeditionem contra Aequos et Volscos.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, III 65,5-11
2. ↑  op. cit. IV 9
3. ↑  op. cit. IV 17
4. ↑  op. cit. IV 24

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lars (aut Sp.) Herminius Coritinesanus (Aquilinus) et Titus Verginius Tricostus Caeliomontanus**  |  **Consul** 447 a.C.n.cumGaio Iulio Iullo | Successores: **Titus Quinctius L.f. Capitolinus Barbatus IV et Agrippa Furius Fusus**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tribuni militum consulari potestate, deinde Lucius Papirius Mugillanus et Lucius Sempronius A.f. Atratinus**  |  **Consul** 443 a.C.n.cumTito Quinctio Capitolino Barbato V | Successores: **Marcus Fabius Q.f. Vibulanus et Postumius Aebutius Helva Cornicen**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tribuni militum consulari potestate**  |  **Consul** 437 a.C.n.cumLucio Sergio L.f. Fidenate | Successores: **Lucius Papirius Crassus et Marcus Cornelius Maluginensis**  |
**J** ("i longa" vel "i consonans" appellanda) est decima abecedarii sive alphabeti Latini littera.

Abbreviationes
--------------

Littera J in duabus versionibus
1. J {abbrev.} = Julium

Historia
--------

**J** littera a littera **I** orta est.

Iam tempore Romanorum, a tempore Sullae, littera **I** duas formas habebat, alteram breviorem longiorem alteram. Longior littera adhibebatur prius ad indicandam longiorem vocalem in pronuntiatu (e.gr. in D**I**VOS). Mox vero cœpit adhiberi etiam ut initialis (e.gr. in **I**MPERATOR). Denique etiam ad consonantem notandam (eg. in E**I**VS). Virtus enim distinctiva harum duarum formarum est antiquissima.

In inscriptionibus epigraphicis, **I** longa sursum tantum eminebat. In manuscriptis vero palaeographicis, **I** longa et sursum et deorsum **I** brevem exsuperabat. Haec **I** longa cursiva est in origine modernae formae **J**, quam Itali adhuc appellant *i lunga* (sicut rotundior forma cursiva litterae **V** est in origine modernæ formae **U**, quae tamen distantia formarum in tempore Romano carebat ullá virtute distinctivá).

Fragmentum orationis in senatu habitae inter annos 41–54. In documentis palaeographicis, cursivá Romaná praecipué scriptis, attenté inspiciendum est ut distinguantur breviores longioresque litteræ **I** formæ:  
*uob**i**s · u**j**detur · p · c · decernám[us · ut · etiam]  
prólát**i**s · rebus **ij**s · **j**úd**i**c**i**bus · n[ecessitas · judicandi]  
imponátur qu**j** · **j**ntrá rerum [· agendárum · dies]  
**j**ncoháta · **j**ud**i**c**i**a · non · per[egerint · nec]  
defuturas · **i**gnoro · fraudes · m[onstrósa · agentibus]  
multas · aduersus · quas · exc[ogitáuimus]...*
**J** littera accepit punctum eodem tempore atque **I** littera, saeculo XI.

Sunt qui dicant litteram J primum a Petro Ramo saeculo XVI distinctam esse.

### Littera J j systematum ASCII et Unicode

Littera maiuscula: ASCII 74 = Unicode U+004A. Littera minuscula: ASCII 106 = Unicode U+006A.

Notae
-----

1. ↑  J. E. Sandys, *A Companion to Latin Studies* (Cambridge University Press 1910), p. 740s.

Nexus interni
-------------

* Abecedarium
* I
* Yot (*Jot*)
* Littera

Nexus externi
-------------

* Michael Everson, *The Alphabets of Europe*


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **J** in **Victionario**. |

Scriptura Latina: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  | Littera ALittera A |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Abecedarium canonicum | A • B • C • D • E • F • G • H • I / J • K • L • M • N • O • P • Q • R • S • T • U / V / W • X • Y • Z |
| Litterae coniunctae et intercalares | & • Ä • Å • Æ • Ç • Ħ • Ñ • Ö • Œ • Ü |

*Abecedarium Latinum • Nomina litterarum abecedarii Latini* |
|  |