recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Dies solaris 24 horis accurate correspondet, sed dies sideralis 23 horis, 56 minutis, 4.1 secundis correspondet.
**Dies solaris**, sive **dies commoda**, est rotationis tempus planetae Telluris quod necessarium est ut sol ad eundem locum caeli reddat. E contrario dies sideralis est rotationis tempus Telluris quod necessarium est ut stellae remotae ad eundem caeli locum reddant.

Duae definitiones sunt dissimiles quia Tellus singulum gyrum circum Solem facit per annum. Propter hoc, quamquam una dies solaris aequat 24 horas, 0 minutum, 0.0 secundum; una dies sideralis aequat solummodo 23 horas, 56 minuta, 4.1 secunda. Id est, una dies sideralis unam diem solarem minus partem 1/365.245 diei circiter aequat.

Hominum societas primitus die solare uti solebat ad horam definiendam, sed nobis considerandum quoque est ut planetae rotationis intervallum non semper sit accurate aequale 24 horis. Die in diem rotationis tempus variat plus aut minus 25 secunda. Etiam velocitas rotatoria media continue decrescit propter vires lunares. Est propter hanc velocitatis decrescentiam fore ut correctio vocata "secundum saltus" utenda est.

Notae
-----

1. ↑  Giovanni Battista Pianciani: "solarem telluris diem usquedum homo creatus fuit," *In Historiam Creationis Mosaicam commentatio* (1853), p. 151.
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

* Google: Miscellaneorum Cracoviensium fasciculus I-II Cracoviae typis academicis 1814

Mensura temporis: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| secundum • minutum • hora • dies • hebdomas • mensis • annus • lustrum • decennium • saeculum • millennium
*Systema Internationale • Dies hebdomadis • Menses* |
|  |
Collocatio insularum Neumarum
Despectus in insulas
**Insula Sancti Petri de Nimbis** (-ii, *n.*) (Croatice: *Sveti Petar*; Italiane: *Isola di San Pietro*) est insula Croatiae. Cum Asello format Insulas Neumas.

Geographia
----------

Insulae Neumae pertinet ad Liburniam regionem historicam et proprie ad Insulas Liburnicas occidentales seu Absyrtides; Neumae iacent in Quarnario ad Austrum Apsorrum.

In rebus administrativis insulae Neumae pertinent ad Regionem Litoralem-Montanam et ad Municipium Lussinum Minum. Insula Sancti Petri de Nimbis est deserta.

Notae
-----

1. ↑  Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-888-190-244-6.
2. ↑  Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo, ISBN 978-886-268-060-8.

Nexus interni
-------------

* Insulae Croatiae,
* Mare Hadriaticum.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Insulam Sancti Petri de Nimbis** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°28′2″N 14°33′30″E • *GeoNames* |
Composita inorganica diversitatem exhibent.  

**A:** Diboranum vinculationem inusitatam? exhibet.  

**B:** Chloridum caesii *archetypal*? structuram crystallinam habet.  

**C:** Fp2 est multiplex organometallica  

**D:** Inter usus siliconii sunt *breast implants*? et Silly Putty  

**E:** Robertus H. Grubbs Praemium Nobelianum 2005 pro Catalysta Grubbs inventa abstulit.  

**F:** Zeolita late ut cribum moleculare adhibetur.  

**G:** Diamagnetismus acetati cupri(II) admirationem theoreticis movet.
Structura moleculae salis, hoc est natrii chloridi.
Structura formae ionicae in oxido kalii, K2O.
**Chemia inorganica** est ramus chemiae qui proprietates moresque compositorum inorganicorum tractat. Quae disciplina omnia composita chemica praeter sescenta composita organica investigat. Distinctio inter has disciplinas non est absoluta, quae sibi multo imminent, praecipue in subdisciplina chemia organometallica.

Inter chemicas inorganicas sunt:

* gasia nobilia, e.g. argon, helium
* compositae nonmetallicae, e.g. aqua, dinitrogenium, dihydrogenium
* metalla, e.g. aluminium, cuprum, ferrum, aurum
* compositae metallicae, e.g. adamanteum, aenum
	+ chemia status solidi
* sales inorganicae, e.g. chloridum natrii, hydroxidum natrii, chloridum ferri, chloridum ferroicum
* oxida elementi non-metallici, e.g. monoxidum carbonii, dioxidum sulfuris
* oxida elementi metallici aut semimetallici, e.g. oxidum ferri, oxidum ferroicum
* ceramica, e.g. graphitum, vitrum, oxidum yttrii barii cupri

Nexus interni
-------------

* Astrochemia
* Chemia bioinorganica
* Chemia coordinationis
* Chemia organica
* Chemia organometallica
* Chemia physica
* Chemia status solidi
* Chemia supramolecularis
* Crystallographia
* Diffractio radiorum X
* Electrochemia
* Geochemia
* Metalla transitionis
* Systema Periodicum

Notae
-----
Wikidata Chen Chien-jen
Res apud Vicidata repertae:Chen Chien-jen: imagoChen Chien-jen: imagoChen Chien-jen: subscriptioChen Chien-jen: subscriptio
*Nativitas*: 6 Iunii 1951; Cishan District  
*Patria*: Res publica Sinarum  

**Officium**

*Officium*: Premier of the Republic of China  
*Munus*: Premier of the Republic of China  
*Patronus*: Tulane University, Universitas Nationalis Taivania
**Consociatio**

*Factio*: Democratic Progressive Party  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Chen Hsin-an;   

**Memoria**

*Laurae*: The National Order of Burkina Faso  

**Chen Chien-jen**, litteris Sinicis 陳建仁 *Chén Jiànrén* (in suburbiis Kaohsiung die 6 Iunii 1951 natus), est epidemiologus et politicus rei publicae Sinarum. Filius magistratus municipalis, religioni Catholicae haerens, alumnus est universitatum Nationalis Taiwanensis et Hopkinsiensis.

Minister a valetudine a die 18 Maii 2003 usque in diem 1 Februarii 2005 meruit, primo ministro Yu Shyi-kun: eis annis contra epidemiam SARS bono successu egit etiamsi Ordo mundi sanitarius adiumenta rei publicae Sinarum praebere recusavisset. Iterum recenter, pandemia COVID-19 saeviente, Chen Chien-jen (qui praeses vicarius a die 20 Maii 2016 quattuor annos fungebatur) defensionem Taivanensium bene dirigebat.

Primus minister rei publicae Sinarum die 31 Ianuarii 2023 factus est, praeside Tsai Ing-wen.

Bibliographia
-------------

* David Cyranoski, "Taiwan left isolated in fight against SARS" in *Nature* vol. 422 (2003) p. 652
* Shelley Shan, "Ex-vice president to be next premier" in *Taipei Times* (26 Ianuarii 2023)

Primi ministri rei publicae Sinarum (1950–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Chen Cheng • Yu Hung-Chun • Chen Cheng • Yen Chia-kan • Chiang Ching-kuo • Sun Yun-suan • Yu Kuo-hwa • Lee Huan • Hau Pei-tsun • Lien Chan • Vincentius Siew • Tang Fei • Chang Chun-hsiung • Yu Shyi-kun • Franciscus Hsieh • Su Tseng-chang • Liu Chao-shiuan • Wu Den-yih • Sean Chen • Jiang Yi-huah • Mao Chi-kuo • Chang San-cheng • Lin Chuan • Lai Ching-te • Su Tseng-chang • Chen Chien-jen
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides consilii rei publicae popularis Sinarum • Praesides rei publicae Sinarum • Ministri a rebus continentalibus • a rebus externis |
|  |
Pedroia Augusto 2012.
Pedroia pro Tibialibus Rubris Bostoniensibus contra Baltimore Orioles die 2 Augusti 2009 battuit.
Dustinus Pedroia pro Tibialibus Rubris Bostoniensibus contra Toronto Blue Jays battuit.
Pedroia anno 2008.
**Dustinus Ludovicus Pedroia** (natus *Dustin Luis Pedroia* Terrae Silvestris Californiae 17 Augusti 1983), etiam **Laser Show**, **Muddy Chicken**, et **Pedey** nominibus per ludibrium datis appellatus, in basipilae lusu est Americanus Tibialium Rubrorum Bostoniensium Basipilae Lusus Foederum Maiorum custos stationis secundae. Praemium Lusoris Pretiosissimi Foederis Americani accepit ac All-Star quater est, qui quattuor Manicas Aureas unumque Praemium Percutoris Argenteum accepit. Alumnus est Universitatis Civicae Arizonensis.

Pedroia battutor validissime Augusto 2016 ludebat, ad summum in cursu brevi trium lusuum veniens, a 25 ad 27 Augusti, cum tuto in undecim battutionibus continuis battuit, paene aequans monumentum foederis maioris duodecim battutionum continuorum ictu unius stationis (monumentum a tribus lusoribus ex 1902 habitum). Per cursum brevem, ei fuerunt decem singula unumque duplex, stationem domesticam bis attinxit, aliosque domum ter coegit. Semel per cursum ambulavit, ergo stationem tuto attinens per duodecim conatus.

Notae
-----

1. ↑  Browne, Ian. *Pedroia's AB hit streak ends 1 shy of MLB record*.. *redsox.mlb.com* (MLB Advanced Media, LP) .

Bibliographia
-------------

* Pedroia, Dustin, cum Edward J. Pelaney. 2009. *Born to Play: My Life in the Game.* Novi Eboraci: Simon Spotlight Entertainment. ISBN 978-1-4391-5775-6, ISBN 1-4391-5775-8.
* Verducci, Tom. 2011. The Muddy Chicken Hits It Big: Loud swing, louder mouth, even louder results: That's the story of Dustin Pedroia writ small. In a lineup of stars, nobody has played a larger role in the success of the Red Sox—or inspired better nicknames—than their 5' 8" second baseman. *Sports Illustrated,* 15 Augusti, p. 29.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dustinum Pedroia** spectant. |
Dietmarius Bartsch (2018)
**Dietmarius** (Theod. *Dietmar*) **Bartsch** (natus 31 Martii 1958 Stralsundae) vir publicus Theodiscus primo factionis SED, deinde Factionis Democratici Socialismi (PDS) erat, nunc autem Sinistrae est.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1976 Bartsch testimonium maturitatis accepit et deinde militavit. Tum studium oeconomiae Berolini (RPDG) coepit et anno 1983 diploma oeconomiae adeptus est. Anno 1990 doctor promotus est. Procurator in diurna *Junge Welt* operam dedit.

Familia
-------

Bartsch uxorem duxit atque duos liberos habet.

Vita publica
------------

Anno 1977 Bartsch ad SED factionem accessit, quae tum quasi sola Rei Publicae Germaniacae Popularis fuit. Postquam dictatura SED finita est, Bartsch sodalis nuper nominatae factionis PDS factus est. Annis 1991 - 1997 tesorarius factionis erat et deinde procurator factionis fuit. Anno 1998 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est. Cum anno 2002 PDS electionem perdidit, Bartsch parlamentum relinquere coactus est atque etiam procurator se recedere coactus est. Anno 2005 iterum legatus Dietae Foederalis electus est atque annis 2005 - 2010 iterum procurator factionis fuit. Tum Gregorius Gysi eum ad se recedendum coegit, quod Bartsch publice contra Anscharium Lafontaine dixisset. Consilia eius saepe moderata sunt et nunc est praeses vicarius fractionis factionis, quae nunc "Sinistra" vocatur. Mense Septembri 2011 quidam sodalis eius factionis eum praesidem novum factionis proposuerunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dietmarius Bartsch** spectant. |

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina fractionis Sinistrae Dietae Foederalis (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Süddeutsche Zeitung die 2 Septembris 2011 (lingua Theodisca)
Wikidata Rosa Otunbaeva
Res apud Vicidata repertae:Rosa Otunbaeva: imagoRosa Otunbaeva: imago
*Nativitas*: 23 Augusti 1950; Pisphecum  
*Patria*: Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Роза Исаковна Отунбаева
**Officium**

*Officium*: President of Kyrgyzstan, Minister for Foreign Affairs of Kyrgyzstan, Minister for Foreign Affairs of Kyrgyzstan, Minister for Foreign Affairs of Kyrgyzstan, ambassador of Kyrgyzstan to the United Kingdom, President of Kyrgyzstan  
*Munus*: politicus, legatus  
*Patronus*: Kyrgyz National University
**Consociatio**

*Factio*: Social Democratic Party of Kyrgyzstan  
*Religio*: agnosticismus
**Memoria**

*Laurae*: International Women of Courage Award, Commander of the Legion of Honour, Order of the Polar Star  

**Rosa Isaaci filia Otunbaeva** seu litteris Cyrillicis Роза Исак кызы Отунбаева (Frunze in urbe nata die 23 Augusti 1950) est politica Kyrgyzstaniae.

Iudicis et praeceptricis filia, alumna est universitatis publicae Moscuensis ubi philosophiae studuit. Apud universitatem nationalem Chirgisiensem professor fuit ab anno 1976 usque in 1981. Ministra a rebus externis quater meruit, in re publica Sovietica Kyrgyzensi ab anno 1986 ad 1989, postea in re publica libera annis 1992, ab 1994 usque ad 1997, denuo breve temporis spatium anno 2005. Praeses patriae facta est die 7 Aprilis 2010, quo officio usque ad 1 Decembris 2011 functa est.

Bibliographia
-------------

* Andrew Osborn, "Profile: Roza Otunbayeva, the head of Kyrgyzstan's interim government" in *Daily Telegraph* (8 Aprilis 2010)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rosam Otunbaeva** spectant. |

Praesides Kyrgyzstaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Askar Akaev 1990 • Kurmanbek Bakiev 2005 • Rosa Otunbaeva 2010 • Almazbek Atambaev 2011 • Sooronbay Žeenbekov 2017 • Sadyr Žaparov 2020 • Talant Mamytov 2020 • Sadyr Žaparov 2021
Аскар Акаев • Курманбек Бакиев • Роза Отунбаева • Алмазбек Атамбаев • Сооронбай Жээнбеков • Садыр Жапаров • Талант Мамытов • Садыр Жапаров
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Kyrgyzstaniae |
|  |


Ministri rerum externarum Kyrgyzenses (1994-)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Rosa Otunbaeva 1994 • Muratbek Imanaliev 1997 • Askar Aitmatov 2002 • Rosa Otunbaeva 2005 • Alikbek Žekšenkulov 2005 • Ednan Karabaev 2007 • Kadyrbek Sarbaev 2009 • Ruslan Kazakbaev 2010 • Erlan Abdyldaev 2012 • Čingiz Aidarbekov 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Kyrgyzstaniae |
|  |
Wikidata Rogerius Moore
Res apud Vicidata repertae:Rogerius Moore: imagoRogerius Moore: imagoRogerius Moore: subscriptioRogerius Moore: subscriptio
*Nativitas*: 14 Octobris 1927; Stockwell  
*Obitus*: 23 Maii 2017; Crans-Montana  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Roger George Moore
**Officium**

*Officium*: UNICEF Goodwill Ambassador  
*Munus*: actor televisificus, actor cinematographicus, stage actor, voice actor, autobiographus, film producer, Procurator televisificus, television director, miles, actor  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Familia**

*Coniunx*: Dorothy Squires, Kristina Tholstrup, Luisa Mattioli, Doorn Van Steyn  
*Proles*: Deborah Moore, Geoffrey Moore  

**Memoria**

*Laurae*: Commandeur des Arts et des Lettres‎, Officer's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Knight Commander of the Order of the British Empire, Commander of the Order of the British Empire, star on Hollywood Walk of Fame  
*Sepultura*: Monaco Cemetery  

**Rogerius**, vulgo plenius *Roger George* **Moore** fuit histrio Anglicus. Londinii die 14 Octobris 1927 natus, die 23 Maii 2017 apud Crans-Montanam in Valesia Helvetica mortuus est.

Innotuit pluribus seriebus televisificis criminalibus, ubi septies partes Iacobi Bond, agentis cuiusdam in rebus Anglici, egit. Quando series sexta in India anno 1983 creata est (cui fuit titulus *Octopussy*), miseriam terrae cognovit. Itaque constituit fieri legatus UNICEF culturae pro omnibus in orbe terrarum provehendae.

Autobiographiam scripsit.

Series televisificae
--------------------

Rogerius Moore anno 2003
* *The Saint*
* *Maverick*
* *Ivanhoe*
* *The Persuaders*

Pelliculae
----------

* *Live and Let Die* (1973)
* *The Man with the Golden Gun* (1974)
* *The Spy Who Loved Me* (1977)
* *Moonraker* (1979)
* *For Your Eyes Only* (1981)
* *Octopussy* (1983)
* *A View to a Kill* (1985)

Notae
-----

1. ↑  Nuntius apud orf.at

Bibliographia
-------------

* Ryan Gilbey, "Irreverent and knowing as James Bond: Sir Roger Moore obituary" in *The Guardian* (23 Maii 2017)

Nexus externi
-------------

* Situs officialis actoris
* Pelliculae omnes
* De gravitudine Rogerii Moore inter classicos sic dictos histriones
* Adhaerentium paginae
| *Sancta Rosalia* |
| --- |
|  |
| Virgo |
| Nata | 1130 (?) |
| Mortua | 4 Septembris 1156 (?) |
| Attributa | Corona rosarum, lilium, calva |
| Patrona  | Sicilia, Bisbona, Panormus |
|  Index Sanctorum |

Sancta **Rosalia** (in dialecto Siciliae *la Santuzza* appellata) erat virgo et eremita in monte Peregrino prope Panormum (nata circa annum 1130, mortua die 4 Septembris anno 1156 - indicia tamen sunt ficticia!). In Ecclesia Catholica Romana sancta habetur.

De vita
-------

Fontes, qui a tempore sanctae repetunt, non exstant, omnes vitae post translationem reliquiarum conscriptae sunt, ut in processu canonizationis proponerentur. Quo die vel anno sancta nata aut mortua sit, nescitur. Narratio notissima vult Rosaliam filiam comitis Sinibaldi ex muliere Quisquina in Sicilia fuisse; iam adulescentem vitam Deo vovisse; post seditionem Normannorum contra regem patre capitis damnato anno 1160 Rosaliam recessum montis Peregrini petivisse, ubi sex annis post mortua esset. Aliae narrationes alia documentis aut inscriptionibus ficticiis confisae referunt. 

In Iconographia Rosalia interdum monialis Graeca demonstratur. In icon saeculi 13, quae nunc in museo dioecesano Panormitano asservatur, sancta Oliva, pristina Panormi patrona, a sancta Rosalia, Elija et Venera comitata picta est.

De veneratione sanctae Rosaliae
-------------------------------

Duo eremitae cultui sanctae Rosaliae anno 1625 denuo animam infuderunt. Se sanctam in somnis vidisse rettulerunt, quae, ubi reliquiae essent, sibi indicavisset. Corpus nulla tabe affecta rosis coronatum inventum esse. Translatio corporis Panormum in finem pestilentiae incidit, quamobrem sancta contra pestilentiam invocatur. Corpus sanctae in ecclesia cathedrali Panormitana oculis fidelium oblatum, secessus in monte Peregrino sanctuarium (sanctuarium Sanctae Rosaliae) factus est. Dies memoriales sunt 4 Septembris et in Sicilia etiam 15 Iulii (dies translationis). In festo sanctae Rosaliae Panormi arca reliquiaria exponitur, in viis processiones et spectacula pyrotechnica fiunt.

Fontes
------

* Originale delli testimonij di santa Rosalia: trascrizione del manoscritto 2 Qq E 89 della Biblioteca comunale di Palermo. A cura di Rosalia Claudia Giordano; presentazione di Filippo Guttuso appendice iconografica a cura di Rosalba Guarneri Enea. Panormi: Biblioteca comunale 1997

Bibliographia
-------------

* Paulus Collura: Santa Rosalia nella storia e nell'arte. Santuario del Montepellegrino, Panormi 1977.
* Maria Concetta Di Natale (ed.): Santa Rosalia nelle arti decorative. Introduzione di Antonino Buttitta. Con contributi di Paolo Collura e Maria Clara Ruggieri Tricoli. Archivio fotografico delle arti minori in Sicilia, Panormi 1991.
* Maria Concetta Di Natale (ed.): Rosalia Sinibaldi. Da nobile a santa. MAVE, Panormi 1994
* Eliana Calandra (ed.): Il Seicento e il primo Festino di Santa Rosalia. Fonti documentarie. ILA Palma, Panormi 1996.
* Ekkart Sauser: Rosalia von Palermo. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Vol. 8, Bautz, Herzberg 1994, ISBN 3-88309-053-0, Col. 657–658.
*Vide etiam paginam discretivam:* Clusa (discretiva)

*Vide etiam paginam discretivam:* Clusium (discretiva)


Wikidata Clusium (Provincia Arretina)
Res apud Vicidata repertae:Clusium (Provincia Arretina): insigneClusium (Provincia Arretina): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°41′54″N 11°56′10″E  
*Numerus incolarum*: 2 000  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Arretina  

**Geographia**

*Superficies*: 102.33 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Balneum Romandiolae, Biblena, Caprisae, Castrum Foconianum, Chitinianum, Plebs Sancti Stephani, Popium, Subianum, Virgaretum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Burgus Maior, Helmstadt, Olnanum  

**Tabula aut despectus**

Clusium (Provincia Arretina): situsClusium (Provincia Arretina): situs
Clusium (Provincia Arretina)
**Clusium** (-ii, *n.*) vel **Clusa** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Clusae* *-arum*, *Clusium Alverniae*, *Clusium in Clusentino*) (Italiane *Chiusi della Verna*) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 2 080 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Arretina ac in Agro Clusentino, historica ac geographica terra, situm. Incolae *Clusenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Passumena terra vel Clusentinus (*terra*),

Homines praeclari
-----------------

### Victi?

* Michael Angelus Bonarotius
* Sanctus Franciscus Assisiensis

Aedificia egregia
-----------------

* Sanctuarium Alverniae vel Sanctuarium Franciscanum Alverniae (Italiane: *Santuario della Verna*)

Ecclesia Catholica
------------------

* Dioecesis Arretina-Cortonensis-Biturgensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Alvernia

*Biforco, Compito, Corezzo, Corsalone, Dama in Casentino, Case Nuove, Frassineta, Gargiano, Giampereta, La Beccia, La Rocca, Rimbocchi, Sarna, Val della Meta, Vallebona, Vezzano*

Municipia finitima
------------------

* Balneum Romandiolae (FC)
* Biblena
* Castrum de Caprise deinde Castrum de Caprese
* Castrum Foconianum (olim fortasse Castrum Falconianum)
* Chitinianum olim Clotinianum
* Plebs Sancti Stephani, olim Oppidum Veronae
* Popium vel Puppium
* Subianum (olim fortasse Sevianus)
* Vergheretum (FC)

Nexus interni
-------------

* Passumena terra vel Clusentinus
* Arretium
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clusium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Arretina.Collocatio finium Municipii in Provincia Arretina.
* Ecclesia Sanctuarii Alverniae.Ecclesia Sanctuarii Alverniae.
* Domus municipalis.Domus municipalis.

Notae
-----

1. 1 2  E. Repetti, *Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana* (Florentiae, 1830)
2. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
Wikidata Clusanicum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°58′16″N 7°59′36″E  
*Numerus incolarum*: 578  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 13.51 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Burgus Marum, Caravonica, Cesium, Clusa Vetus, Dianium Arentinum, Lucinascum, Pons Attii, Texticum, Stellanellum  

**Tabula aut despectus**

Clusanicum: situsClusanicum: situs
Clusanicum
**Clusanicum** (-i, *n.*) (Italiane: *Chiusanico*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clusanicum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Effigies burgimagistri in monumento **Ricardus**, vulgo *Richard* **Breslau** (natus apud Chorzów Silesiae die 26 Maii 1835; mortuus Sathsae die 4 Martii 1897) fuit burgimagister Erfordiae annis ab 1872 ad 1889. Tunc Erfordia in metropolim industriosam mutabatur. Inde iure "pater Erfordiae modernae" appellare potest.

Vita
----

Ut multi officiales superiores Borussiae domnus Breslau quoque e regni loco remoto in regni cor venerat. Anno 1862 assistens creatus est apud districtus rectionem Erfordiae. Die 14 Iulii 1871 vel demarchus electus est; anno 1872 Erfordia civitas libera extra districtum ullum facta est. 

Labor eius Erfordiam commutatum ingentissimus fuit. Status hygienici aquaeductu centrali augebantur; transportationis purgamentorum velocis et cloacarum novarum institutio quoque mentionem habeant. Anno 1876 novum coemeterium inauguratum est (ubi nunc est Viridarium meridianum), anno 1882 venit nosocomium municipale ad stratum Nordhäuser Straße. Vigiles publicos modo novo instauravit, insuper et scholas et fiscos curavit. Stratis semitisque pavimenta nova data sunt et ferrivia strataria equis tracta anno 1883 servitia incohabat. Annos undecim postea electrice promoveri coeperunt currus. Electrificatio generalis anno 1887 initium habuit. Istis annis urbs crescebat ultra moenia; proh dolor tunc munitiones omnes mediaevales ablatae sunt. In novis zonis fabricae habitaculaque permulta inserebantur. 

Attamen maximum meritum habuit ille homo politicus gigans in fossis excavandis. Quae contra aquas super ripas effusas auxilium dant et nostris diebus. Strata anularis a Breslau coepta hodie *Juri-Gagarin-Ring* nuncupatur.

Monumentum
----------

Die 19 Octobris 1912, monumentum a Carolo Melville artifice confectum in eius honorem in viridario ad stratam Bismarckstraße erectum est. Inde ex anno 2016 opera datur ut status priscus istius monumenti restituatur amputationibus taetris annis 1950 factis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ῥίχαρντ Μπρέσλαου ("Ricardus Breslau") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Data apud erfurt-web.de.
Flores *Rosae caninae*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Rosales   
Familia : Rosaceae   
Genus : *Rosa*   
Species : ***R. canina***   
*Rosa canina*   
L.  

Rosa quomodo crescit floremque et fructum producit (Otto Gulielmus Thomé)
***Rosa canina*** (binomen a Carolo Linnaeo statutum) est species plantarum generis *Rosae* reptans, spinis munita, floribus pulcherrimis et aromaticis, fructibus haud edulibus sed ad condiendum utilibus salutaribusque. Haec species naturá in Europa, Africa boreoccidentali et Asia occidentali crescit. In CFA introducta est necnon Novam Zelandiam: hic autem molestam esse recognoscitur.

Nomen Latinum, iam ante Linnaeum receptum, ex appellatione Graeca antiqua convertitur: Graeci enim κυνόρροδον nuncupaverunt, scilicet "rosa canum", idemque nomen **cynorrhodon** apud Plinium scriptoresque medicos reperitur.

Notae
-----

1. ↑  "Dog-rose" in *The Oxford English Dictionary* (Oxonii: Clarendon Press, 1989. 20 voll.)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rosam caninam** spectant. |

* "Rosa canina" apud *Flora Europaea*

Bibliographia
-------------

* Graham G.S. Primavesi A.L. (1993). *Roses of Great Britain and Ireland*. (*B.S.B.I. Handbook*, 7.) Botanical Society of the British Isles, London.
Panorama super Wydam **Wyda** oppidum in Circulo Greiz Thuringiae est, ubi confluunt flumina Auma et Weida. Kalendis Ianuariis 2017 incolas 8694 habuit.

Historia
--------

Oppidum primam mentionem habuit anno 1122 in documento quodam episcopi Theodorici Naumburgensis. Privilegia urbana iam ante anno 1209 concessa erant; eodem anno de sic dicta *urbe nova* indicatio fit. 

Ibi advocato Henrico I regente saeculo 1300 in colle burgus constructus est, qui nomen *Osterburg* saeculo XVII demum adoptavit. Belfredus eius adhuc fundamenta generis Romanici habet, cum aliae partes generis Francigeni sint. Ultimus turris custos munus anno 1917 deposuit. Burgus defensorius fuit cum muris crassitudinis 5,70 metrorum. Hic usque saeculum XV ineuns sedes principalis advocatorum fuit, qui territorium a Slavis cultum bene observarent. Quando dynastia Wettinensis advenit, castellum sedes administratoria et iudicialisque factum est - inde explicari potest necessitas mutationum architectonicarum. 

Annis inter 1816 et 1918 Wyda pars Ducatus Saxoniae-Vimariorum-Eisenach fuit.

Res aspectabiliores
-------------------

Historia territorii inde ab annis 1930 praesentatur in Castello vetere, quod dicitur, necnon in ala oeconomica. In isto museo quaestus varii quoque illuminantur (e.g. textorum, pistorum, coriariorum, negotiatorum pannariorum. Anno 1990 pinacotheca insuper instituta est. 

Urbi sunt multa bella vestigia architectonica. Excellunt e.g. ruina Ecclesiae Sanctae Mariae (Theodisce: *Widenkirche*) saeculi XII in urbe antica, ruina Ecclesiae Sancti Petri (anni 1261) in urbe nova, moenia quae supersunt, Vetus sepulcretum (anni 1564 cum portis generis Renati et cippis pretiosis), Ecclesia Sanctae Mariae altera generis Baroci (fanum parochiale anno 1350 constructum, olim ad Franciscanorum monasterium attinens).

Post incendium atrox anni 1687 curia trium tabulatorum reerecta est apud Nundinas novas cum turri scalarum sat alta.

Excursiones
-----------

Migratores alliciunt lacus structilis Aumatalsperre cum area tentoria et scaphis quas mutuas dant, semitae pulchrae in valle Elstertal, molendinum cum malleo giganti apud Eisenhammer (anni 1770), linea ferriviaria pristina inter Wydam et Meltheuer cum cuniculis et viaeductibus ingentibus.

Notae
-----

1. ↑  Nomen latinum apud *Orbem Latinum*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wydam** spectant. |

* Situs proprius
**Ricardus Beer-Hofmann** (natus Vindobonae-Rodaun die 11 Iulii 1866, mortuus Novi Eboraci 26 Septembris 1945) fuit scriptor Austriacus. Libro *Der Tod Georgs* (1900) magnum opus Austriacum creavit generis floralis litterarii.

Vita
----

Advocati filius Vindobonae iuribus studuit, ubi et doctoratum adeptus est anno 1890. Eodem anno se circulo scriptorum in taberna Griensteidliana convenientium adiunxit. Mox ei familiares erant Hugo de Hofmannsthal, Arthurus Schnitzler, Felix Salten. Eius famam valde auxerunt narrationes praetitulatae *Novellen* anno 1893 in lucem sese proferentes, necnon narratio *Der Tod Georgs* (1900) formis elegantissimis, modis gratissimis, imaginibus fictis pulcherrimis excellens. Ut in scripto *Schlaflied für Mirjam* (1898) hic quoque sors Iudaeorum partes maiores litterarias actura annuntiare videtur. 

Saeculo novo incohante, Beer-Hofmann coepit pingere dramaticum cyclum titulo *Die Historie von König David*, e quo tantummodo praeludium symbolisticum-patheticum *Jaákobs Traum* (1918) et septem scaenae libri *Der junge David* (1933) terminata erunt. Annis 1920 pro Maximi Reinhardt theatris Vindobonae Berolinique in scaenarium produxit nonnulla spectacula, inter quae erat *Iphigenie* Ioannis Volfgangi Goethii.

Gravitas
--------

Ut Martinus Buber et Beer-Hofmann collocari potest inter repraesentantes maximi momenti quibus renovatio spiritualis Iudaica cordi erat: reconversus est ad fidem Mosaicum, visitavit Terram Sanctam anno 1936, patriam anno 1938 reliquit, exsulque in Civitatibus Foederatis factus est, ubi mortem obiit.

Fons
----

Fischer, Cornelia: "Beer-Hofmann, Richard", apud: *Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation 2006 (DVD).

Nexus externi
-------------

* Richard Beer-Hofmann in *Deutsche Biographie* **(Theodisce)** – Biographia apud NDB
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
Folium murale *Urd,* Norvegicae mulierum magazinae, ab Andrea Bloch et Olavo Krohn creatae.
***Wyrd*** est notio in cultura Anglosaxonica, quae cum fato vel sorte personali fere congruit. Haec notio, notione paganorum classicorum durior erat, quia *wyrd* pervinci non poterat. Vocabulum factum est *weird* ('mirabiliter insolitus'), vocabulum Anglicum hodiernum, quod primam significationem solum in dialectis retinet. Vocabulum *wyrd* est cognatum Nordicum antiquum vocabuli *urðr,* eandem rem significans, sed etiam ut Urðr personificatum, una ex Nornis, in nomine fontis Urdae (*Urðarbrunnr*) etiam apparens, putei sancti in mythologia Nordica.

Usus recentior in Satanismo et Paganismo
----------------------------------------

Order of Nine Angles ('Ordo Angulorum Novem'), sodalitas Satanica extrema, mentionem notionis *wyrd,* praecipue ad Tree of Wyrd ('Arborem Wyrd') pertinentis, in suis scriptis publicis saepe facit, quod, secundum *Black Sun,* librum Nicolai Goodrick-Clarke, originem fortasse in praechristiana paganismi vel Wiccae traditione vernaculari significat.

Nexus interni
-------------

* Amor fati
* Beot
* Karma
* Kismet
* Moirai
* Praedestinatio
* Rta
* Textura (mythologia)
* Teotl

Notae
-----

1. ↑  Goodrick-Clarke 2002: 215–216.

Bibliographia
-------------

* Goodrick-Clarke, Nicholas. 2002. *Black Sun: Aryan Cults, Esoteric Nazism, and the Politics of Identity.* NYU Press.
* McNish, Ian. 2004. Wyrd, Causality and Providence: A Speculative Essay. *Mankind Quarterly* 44.
* Phillpotts, Bertha S. 1928. Wyrd and Providence in Anglo-Saxon Thought. *Essays and Studies* 13:7-27.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad ***wyrd*** spectant. |

* "A Brief 09A Glossary," darknessconverges.wordpress.com (Darkness Converges: The New Satanic Aeon)
***Vivo de Zamenhof*** (Vita Zamenhofiana) est biographia Ludovici Lazari Zamenhof, linguae Esperanticae inventoris. Pactum est opusculum hoc Esperantice a diurnario Helvetico Edmundo Privat. Eius prima editio fuit anno 1920 cum paginis 208, cum altera editio 109 paginarum in lucem prolata sit anno 1923.

Capitula
--------

Capitulorum singulorum tituli ecce:

* La gentoj en Litva lando (Populi in Magno Ducatu Lituaniae)
* Infano en Bjalistoko (pueritia Bielcae peracta)
* Gimnaziano en Varsovio (in gymnasio Varsaviensi)
* Studentaj jaroj (studiorum anni)
* Doktoro E. idealista profeto (doctor Esperanto, propheta idealismi)
* Homarano (aedhaerens humanitatis)
* Kongresaj paroladoj (orationes in congressibus)
* Lingvisto (linguista)
* Verkisto (scriptor)
* Etika pensulo (philosophus ethicus)
* Homo ĉe morto (ad solium mortis)

Anno autem 1931 opus lingua Anglica, anno 1934 lingua Batavica editum est. Sequebantur editiones duae Esperanticae. Domus editoria UEA historicum Udalricum Lins rogaverat ut nova editio aucta et recentior pararet. Hinc anno 2007 ultima editio venit.

Nexus externi
-------------

* *Vivo de Zamenhof* in incepto litterarum Gutenberg (Anglice)
* recensio apud *Literatura Mondo*, mense Octobri 1922
|  |
| --- |
|  |
|  |
| *Detestatio*1975 |
|  |
| **Dispositor:**Ousmane Sembène |
|  |
| **Scriptor:**Ousmane Sembène |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Thierno LeyeSeune Samb |
| **Compositor:**Samba Diabara Samb |
|  |
|  |
|  |
|  |
| **Duratio:**123 min |
|  |
| **Lingua:**Francice et Wolof |
|  |
|  |

***Xala*** (Wolof; scilicet Latine *Detestatio*) est comoedica pellicula moderata a Ousmane Sembène anno 1975. Haec pellicula est adaptatio mythistoriae a Sembène quoque scriptae.

Verbum "Xala" detestationem prohibentem virilitatem significat. In hac pellicula, aliquis El Hadji in die nuptiarum cum tertia coniuge detestatur. El Hadji remedium ubique visitans veneficos qui pecuniam defraudant quaerat. Simul eius negotium deficiunt. El Hadji tandem mendicum se a quo El Hadji terram confiscat detestatus esse invenit. Multi mendici El Hadji conspuunt et hic virilitatem revocat.

Nexus externi
-------------

* De hac pellicula in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Film Reference **(Anglice)**
* Derek Malcom's Century of Films **(Anglice)**
*Haec pagina* aedificium quo homines habitant *explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Domus" appellatur, vide Domus (discretiva).*

Domus translaticia Novosibirsk in urbe Siberiae, in Russia.
Domus modo *ranch*? Salinas in urbe, in Civitatibus Foederatis.
*Terem,* domus translaticia in Russia Europaea.
*Yurt* Mongolicum prope Montes Gurvan Saikhan Uul (procul), pars vivarii civitatis Gobi Gurvansaikhan.
**Domus** (-us, *f.*) est aedificium vel structura quae ab hominibus vel aliis animalibus habitari potest. Nomen substantivum *domus* multa genera talium rerum comprehendit, inter quae incohata tribuum nomadicarum tuguria et singulae structurae munificae. In nonnullis locis, vocabulum *domus* significare potest idem qui *condominium, deversorium,* *domicilium,* *habitatio, insula, sedes,* vel *villa* et alia aedificiorum genera. Unitas socialis quae domo habitat etiam domus appellari potest. Usitatissime, domus est familia cuiusdam generis, quamquam notio alios greges implicare potest, sicut singulae personae vel greges singulorum non cognatorum. Institutae societates agrarianae et industriales ab unitatibus hominum componuntur qui in domibus variorum generum perpetuo habitant, secundum varia possessionis terrae genera. Multi homines eorum domos interdiu relinquunt pro negotio et oblectatione, et ad eas rediunt ut dormiant aliasque res faciant.

Domus ruris sub solis occasu visa.

Nexus interni
-------------

* Atrium
* Casa
* Domus urbana
* Domuncula subrotata
* Dynastia
* Ius domicilii
* Res immobiles
* Supellex
* Villa

Notae
-----

1. ↑  Lloyd Kahn, *Shelter* (Shelter Publications, Inc. 1 Maii 2000).
2. ↑  Les Walker, *American Shelter: An Illustrated Encyclopedia of the American Home* (Overlook Press,1 Iulii 1998).
3. ↑  Norbert Schoenauer, *6,000 Years of Housing* (rev. ed.) (Novi Eboraci: W. W. Norton & Company, 2000).

Bibliographia
-------------

* Rybczynski, Witold. 1987. *Home: A Short History of An Idea.* Londinii: Penguin. ISBN 0-14-010231-0. Pagina 56 apud archive.org.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **domum** spectant (Home, Houses). |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Domum** in **Victionario**. |

* De domiciliis apud situm ucblibraries.colorado.edu (UCB Libraries GovPubs)
Wikidata Xamse Cabdi Barre
Res apud Vicidata repertae:Xamse Cabdi Barre: imagoXamse Cabdi Barre: imago
*Nativitas*: 1972, 1973; Kismayo  
*Patria*: Somalia  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Somalia, Member of the House of the People of Somalia  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Union for Peace and Development Party  

**Xamse Cabdi Barre** vel litteris Arabicis حمزة عبد بري (Kismayo in urbe anno fere 1957 natus) est politicus Somaliae.

E tribu Ogaden(en) gentis Darod populi Somali ortus, alumnus est universitatis Scientiae Technologiaeque Sanaaënsis et universitatis Islamicae Internationalis Malaesianae. Apud universitatem Mogadiscensem docuit.

Die 15 Iunii 2022 a praeside Xasan Sheekh Maxamuud primus minister nominatus, in hoc officium die 25 Iunii eiusdem anni parlamento confirmatus est.

Nexus externi
-------------

* "Siyaasadda Soomaaliya: Waa kuma Xamsa Cabdi, Ra'iisal wasaaraha la magacaabay ee Soomaaliya?" (15Iunii 2022) apud *BBC News*

Primi ministri Somaliae (2000–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Cali Khaliif Galayr • Cusmaan Jaamac Cali • Xasan Abshir Faarax • Maxamed Cabdi Yuusuf • Cali Maxamed Geedi • Saalim Caliyoow Ibroow • Nuur Xasan Xuseen Cadde • Cumar Cabdirashiid Cali Sharmaarke • Cabdiwaahid Elmi Goonjeex • Maxamed Cabdulaahi Maxamed • Cabdiweli Maxamed Cali • Cabdi Faarax Shirdoon • Cabdiweli Sheekh Axmed • Cumar Cabdirashiid Cali Sharmaarke • Xasan Cali Khayre • Maxamed Xuseen Rooble • Xamse Cabdi Barre
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Somaliae • Ministri rerum externarum Somalienses |
|  |
**Ricardus Aldrich** (31 Iulii 1863—2 Iunii 1937) fuit diurnarius et iudex musicus Americanus, qui insigniter ab 1902 ad 1923, iudex musicus diario *The New York Times* profuit.

Vita
----

Ricardus Aldrich natus est Providentiae Rhodensis Insulae die 31 Iulii 1863. Pater Elisha S. Aldrich, mater Anna E. Gladding fuit. Scholam superiorem Providentiae frequentavit, et gradum A.B. ex Universitate Harvardiana accepit, ubi musicae studuerat.

### Cursus

Cursum honorum in diurnariorum arte apud *Providence Journal.* Ab 1889 ad 1891, secretarius privatus erat Senatoris Nathan F. Dixon III Vasingtoniae, iudicia litteraria pro *Washington Evening Star* interdum scribens. Annis ab 1891 ad 1892 *New York Tribune* acta diurnaria variis mensuris editoriis profuit, opem iudicia musica attingentem Henrico Eduardo Krehbiel ferens, quocum praeterea consociatus est collator Americanus editionis emendatae encyclopediae *Grove's Dictionary of Music and Musicians.*

### Vita privata

Margaritam Livingston Chanler anno 1906 duxit, quae ei peperit binos liberos: Margaritam Aldrich DeMott filiam (mortuam 24 Aprilis 2011, anno aetatis suae centesimo), et Ricardum Chanler Aldrich filium. Romae obitus est.

Opera
-----

* *Guide to Parsifal* (Ditson, 1904)
* *Guide to the Ring of the Nibelung* (Ditson, 1905)
* *How to Sing* a Lilli Lehmann's Anglice convertit (Macmillan, 1912)
* *Musical Discourse* (1928)
* *Concert Life in New York 1902–1923* (1941)

Notae
-----

1. ↑  Leonard et Marquis 1908:5:21.
2. ↑  Arthur Eaglefield Hull, *A Dictionary of Modern Music and Musicians* (Londinii: Dent, 1924).
3. ↑  Leonard et Marquis 1908.
4. ↑  "Margaret Aldrich DeMott," laudatio, *New York Times*
5. ↑  "Saint Paul School: Richard Chanler Aldrich," laudatio.

Bibliographia
-------------

* Leonard, John William, et Albert Nelson Marquis.1908. *Who's who in America.* Sicagi: Marquis Who's Who, Incorporated.

Nexus externi
-------------

* Biographia Ioannis Alberti van Eyken ab Aldrich scripta, in partitura "Three Sonatas for Organ" van Eyken (Sibley Music Library Digital Scores Collection)
* Biographia Paganini ab Aldrich scripta, in partitura Paganini's "Le streghe" Paganini pro violina et orchestra (val piano) (Sibley Music Library Digital Scores Collection)
* Dux collectionis Aldrichianae autographiarum musicarum, Bibliotheca Houghtoniana Universitatis Harvardianae
* Dux chartarum Aldrichianarum, Bibliotheca Houghtoniana, Universitatis Harvardianae
* Opera auctore "Richard Aldrich" apud gutenberg.org reperta
***Vitæ Sophistarum*** (***Βίοι σοϕιστῶν*** Graece antique) est collectio biographiarum a Lucio Flavio Philostrato Atheniensi scripta, quæ in libris duo collegit vitas antiquorum et novorum sophistarum.

Historia operis
---------------

Dicitur Philostratum animo concipisse opus scribere de sophistis Antiochia, cum locutus esset in templo Apollini Daphneo dicato cum condiscipulo suo Gordiano, futuro imperatori. Philosophus dicavit *Vitas Sophistorum* ipsi proconsule, quare opus possit scriptam esse ante 237, cum is Africæ proconsul fuit. Enim, postero anno exercitus idem imperatorem elegit.[1][2]

Structura et argomentum
-----------------------

Opus videtur collectio notitiarum de philosophis plusquam sophistarum artis historia, et consta ex tribus partibus longitudine dissimilibus. In primo libro inveniuntur homines, qui ob culturam suam verborum iuncturam meruerunt sese sophistas putari (Eudoxus Cnidius, Carneades, Dio Chrysostomus et alii); deinde secunda pars tractat seniores sophistas, a Gorgia Protagoraque usque ad Isocratem Aeschinemque; tertius liber, longissimus ex tribus, agit iuniores sophistas. Incipit de Niceta Smyrnaeo, qui floruit sub Neronem Vespasianumque, loquendo, postea sequuntur maiores secundæ sophistarum artis, exempli gratia Herodes Atticus, usque ad Aspasius, qui egit Alexandro Severo regnante.[2]

Nexus interni
-------------

* Philostratus Atheniensis
* Sophistæ

Notæ
----


1. ↑
2. 1 2
Thomas Chmielik anno 2016, Bialostocensi in urbe Polonica coram publico alta voce legit.
Stephani Żeromski ultimum opus *Przedwiośnie* (1924), quod Chmielik interpretatus est.
**Thomas** vulgo *Tomasz* **Chmielik** (natus die 6 Iunii 1957) est magister, interpres, et Esperantista Polonicus.

De vita
-------

Świdnik apud Lublinum gymnasium frequentavit, cui nomen vernaculum *Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Broniewskiego* est. Postea Lublini in Universitate pro Maria Curie nominata(en) vitam studenticam? degebat. Anno 1977, ibidem cum aliis commilitonibus circulum quendam fundavit cui nomen *Studenta Orientalisma Esperanto-Rondo* et scopus connectendarum notionum occidentalium cum mundo Asiatico.

Multa ex linguis Theodisca, Russica, Anglica, Iudaeo-Germanicam, Hispanica in Esperanticum convertit. Inde praeses vicarius Academiae Mundanae in litteris Esperanticis factus est.

Zamenhofianum autem idioma anno 1972 edidicit. Anno 1989, in oppido domum editoriam parvam Libro-Mondo condidit, ubi hi auctores opusculis suis Esperantice conversis gaudere possunt: Guntherus Grass, Ricardus Kapuściński, Ioannes Korczak, Amatus Matvejević, Isaac Bashevis Singer. Stephanus Żeromski. Insuper periodicum praetitulatum *Spegulo* moderatur. 

In cooperationibus cum Centro documentationis et studiorum de lingua internationali in Helvetia commentationes omnes de Edmundo Privat colligebat et editurus tractavit. Etiam florilegium praetitulatum *Podlaĥia Antologio* edidit de litteris in Podlachia confectis et lectis. Una cum interpretibus Polonicis tomos quinque anthologiae maximae Polonicae praeparaturus est, quae *Pola Antologio* nuncupatur.

Posnaniae studiosos e toto orbe terrarum oriundos litteras Esperanticas docet, qui studiis interlinguisticis vacant.

Annos inter 2007 et 2010 Universalis Societas Esperantica eum in commissionem superiorem vocant (*komitatano B*) et ex anno 2009 Consociationem Esperanticum docentium internationalem in Polonia repraesentat atque ducit.

Bibliographia
-------------

* *Ordeno de Verda Plumo. Leksikono pri esperantlingvaj verkistoj*, edidit Iosephus Pleadin, Grafokom, Đurđevac 2006, p. 272, ISBN 953-96975-5-7.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomam Chmielik** spectant. |

* Opera Thomae Chmielik quae in catalogo Roterodamensi citantur.

Notae
-----

1. ↑  *Z działalności Orientalistycznego Koła Studentów Esperantystów w Lublinie*, SZSP, OKSKE, Varsaviae 1979, p. 13.
2. ↑  Magdalena Bożko, "Narysuj Króla Maciusia, wygraj nagrody," Dziennikwschodni.pl, 19 Augusti 2009.
3. ↑  Rozmawiała Magdalena Bożko, "Esperanto ma duszę," Dziennikwschodni.pl, 28 Augusti 2009.
4. ↑  Secundum nuntios apud *Esperanto,* mensis Aprilis 2007.
Thomas Corneille, advocatus et scriptor
**Thomas Corneille** (natus die 20 Augusti 1625 Rothomagi, mortuus die 8 Decembris 1709 Andeliaci) poeta dramaticus Francicus fuit. Eius frater fuit Petrus Corneille ipse.

Vita
----

Eadem educatione ac frater fructus advocatus factus et. Primo in comoedia praetitulata »Les engagements du hasard« (1647) coram publico se scriptorem ostendit. Quam quadraginta opera (comoediae secundum genus Hispanicum exaratae, tragoediae, melodramata) sequebantur. Omnia fratrem eiusque modos aemulant sine sale et fortitudine Petri. Neque eorum elegantia sobria omnibus displicuisse videbatur.

Tragoedia prima »Timocrate« (1656) sex menses identidem a scaenis producta est. Voltarius opus »Ariane« (1672) maximi aestimavit. Thomas Corneille etiam in linguisticis merita habuit: Ovidii opera convertit et commentationes varias pepigit e.g. »Observations sur les remarques de Vaugelas« (Lutetiae 1687).

Anno 1722 opera omnia edita sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomam Corneille** spectant. |

* Corneille inter Academiae immortales
* Nexus apud DDB