recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Subordo : Caniformia   
Superfamilia : Pinnipedia   
Familia : **Odobenidae**   
Allen, 1880  
   
Subdivisiones: Genera*Odobenus*; *pro pluribus, vide commentarium.*

**Odobenidae** sunt familia Pinnipediorum, cui sola species exstans est *Odobenus rosmarus.* Familia autem olim fuit diversior, et plus quam decem genera fossilia comprehendit.

Taxinomia
---------

Omnia genera, *Odobeno* excepto, sunt exstincta.

* *Prototaria*
* *Proneotherium*
* *Neotherium*
* *Imagotaria*
* *Kamtschatarctos*
* *Pelagiarctos*
* *Pliopedia*
* *Oriensarctos*
* **Subfamilia Dusignathinae**
	+ *Pontolis*
	+ *Dusignathus*
	+ *Gomphotaria*
	+ *Pseudobenus*
* **Subfamilia Odobeninae**
	+ *Aivukus*
	+ *Alachtherium*
	+ *Gingimanducans*
	+ *Protodobenus*
	+ *Prorosmarus*
	+ *Valenictus*
	+ *Odobenus* (vide*Odobenus rosmarus*)

Bibliographia
-------------

* Perrin, William F. Bernd Würsig, et J. G. M. Thewissen, eds. *Encyclopedia of Marine Mammals.*
* *Marine Mammals, Evolutionary Biology.* Ed. 2a.
Wikidata Rosita Serrano
Res apud Vicidata repertae:Rosita Serrano: imagoRosita Serrano: imago
*Nativitas*: 10 Iunii 1912; Quilpué  
*Obitus*: 6 Aprilis 1997; Urbs Sancti Iacobi  
*Patria*: Chilia  
*Nomen nativum*: María Ester Aldunate del Campo
**Officium**

*Munus*: cantor, actor  

**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Héctor Aldunate Cordovés; Sofía del Campo de la Fuente  
*Coniunx*: Jean Aghion, Will Williams  

**Rosita Serrano**, nata nomine *María Martha Esther Aldunate del Campo*, erat cantrix et actrix Chiliana, quae notissima erat in quarto et quinto decennio saeculi XX. Eius vocis causa Luscinia Chiliana vocabatur. 

Anno 1936 in Germaniam hoc tempore Nazisticam vehabatur et cantus Germanice praebebat at actrix erat in nonnullis pelliculis Germanicis.

Anno 1943 erat in Suecia, cum in Germania proditionis accusata est. Dicitur revera fugitivis Iudaeicis pecuniam dedisse. Rosita Serrano non in Germaniam revertit sed in Chiliam remigravit. Tum Nazistae eius cantus interdixerunt in Germania.

Postea non iam assecuta est ad claritatem revertere nisi in CFA nisi in Germania et pauper mortua est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rositam Serrano** spectant. |

* Vita Rositae Serrano **(Hispanice)**
*S. depauperatum* ex terra graminea regionis demonstrationis in Nottingham County Park.

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Asterales   
Familia : Asteraceae   
Tribus : Astereae   
Genus : *Symphyotrichum*   
Species : ***S. depauperatum***   
*Symphyotrichum depauperatum*   
(Fernald) G.L.Nesom  
Synonyma
*Aster depauperatus* Fernald

***Symphyotrichum depauperatum*** est rara Asterearum species, ad sterilitates serpentinas (Anglice *serpentine barrens*) accommodata, ad oecosystema cui est magna metallorum toxiferorum in solo pars.

Distributio
-----------

Planta in viginti ex viginti-sex Civitatum Foederatarum orientalium sterilitatibus serpentinis fit, quam ob causam *flagship species*? huius oecosystematis unici appellata est. Ea olim putabatur in his sterilitatibus endemica, sed ea etiam in singula colonia disiuncta inter *diabase glades*? in Carolina Septentrionali habitare nuper observata est.

Conservatio
-----------

*Symphyotrichum depauperatum* a civitate Pennsilvania species periclitata classificatur quia eius distributio in paucis regionibus finitis circumscribitur, et plurimae ex eius populationibus in sitibus ab excidiendo,? auctu domuum,? et auctu industriarum periclicatae fiunt.

Notae
-----

1. ↑  Danny J. Gustafson et Roger Earl Latham, "Is the serpentine aster, Symphyotrichum depauperatum (Fern.) Nesom, a valid species and actually endemic to eastern serpentine barrens?",[*nexus deficit*] *Biodiversity and Conservation* 14(6, Iun. 2005).
2. ↑  De specie apud *Pennsylvania Departmentment of Conservation and Natural Resources Wildlife Resource Conservation Fund*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • WoRMS: Marine Species • Flora of North America • USDA Plants Database |
Théâtre de l'Académie Royale de Musique, proprium Operae Lutetiensis nomen circa 1821.
**Salle Le Peletier** seu breviter **Lepeletier** (interdum *Salle de la rue Le Peletier* seu *Opéra Le Peletier*) fuit domus Operae Lutetiensis ab anno 1821 usque ad aedificium igne consumptum anno 1873. Theatrum designatum et constructum est a Francisco Debret architecto in situ horti Hôtel de Choiseul in via Lepeletier. Ob multas mutationes gubernationis et administrationis, complura nomina habuit, quorum potissima erant *Théâtre de l'Académie Royale de Musique* (1821–1848), *Opéra-Théâtre de la Nation* (1848–1850), *Théâtre de l'Académie Nationale de Musique* (1850–1852), *Théâtre de l'Académie Impériale de Musique* (1852–1854), *Théâtre Impérial de l'Opéra* (1854–1870), et *Théâtre National de l'Opéra* (1870–1873).

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Pro exemplis, vide Castil-Blaze (1855), *L'Académie impériale de musique*, p. 172 et *Encyclopédie d'architecture*, vol 4 (1875), pp. 7, 8.
3. ↑  Le Peletier etiam zea? ut Lepelletier; vide Mead 1991: 48.
4. ↑  Mead 1991: 48.
5. ↑  Alicia Levin, "A documentary overview of musical theaters in Paris, 1830–1900" in Fauser 2009: 382.

Bibliographia
-------------

* Fauser. 2009.?
* Mead. 1991.?

Nexus externi
-------------

* Opera National de Paris
Monumentum de synagoga incendio deleta in Coemeterio vetere Hic stabat synagoga annis a 1913 ad 1938; in parte posteriori videtur catholica Ecclesia Ascensionis Moderna **Synagoga Arnstadiensis** annos 25 oppidum Arnstadium ornabat, antequam anno 1938 destrueretur.

Historia
--------

Iudaei iam Medio quod dicitur aevo hic erant; sed propter plures expulsiones vita iudaea medio in saeculo XIX quasi emortua erat. Die 1 Ianuarii 1888 communio Iudaea condita est, dum circiter 18 familiae (64 animae) Arnstadii vitam degunt. Communio fundata membra nova advenire fecit, ut diaeta conventuum in Iulii Ionas domu (via Ritterstraße nr 7) mox nimis angusta fieret.

Constructio proseuchae
----------------------

Itaque seniores decisionem fecerunt synagogae novae erigendae in area apud viam Krappgartenstraße nr 47, quam iam anno 1904 acquisiverant. Ichnographiam delineavit architectus illustris Martinus Schwarz. Inauguratio sollemnis facta est die 27 Septembris 1913. 

Nocte crystallorum mensis Novembris 1938 proseucha Arnstadii sortem templorum plurimorum in Germania habuit: arsit, postquam grex SA incendium fecit. Vigilibus adstantibus siphonariis haud licuit adiuvare, prima vice in eorum historia. Anno eodem adhuc iubilaeum XXV synagogae erectae celebratum erat.

Bibliographia
-------------

* Peter et Andrea Ziegenhardt: *Kleine Chronik zur Geschichte der jüdischen Bevölkerung in Arnstadt (1273-1944)*, In: Beiträge zur Heimatgeschichte Stadt und Kreis Arnstadt 10/1988 p. 11-27.
* Wolfgang Tittelbach-Helmrich: *Arnstadts jüdische Mitbürger*, Arnstadt 1995.
* Andrea Ziegenhardt: *Zur Genealogie jüdischer Einwohner in Arnstadt*, In: Aus der Vergangenheit von Arnstadt und Umgebung 11/2001, p. 79-93.
* Andrea Kirchschlager: *Die jüdischen Gemeinden in Arnstadt und Plaue*, In: Beiträge zur Geschichte der Juden Schwarzburgs - Juden in Schwarzburg Band 1. Festschrift zu Ehren Prof. Philipp Heidenheims (1814-1906) - Rabbiner in Sondershausen - anlässlich seines 100. Todestages, Sondershausen 2006, p. 19-34.

Nexus externi
-------------

* Complura de vita Iudaeorum Arnstadiensium
* Proseuchae imagines


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Συναγωγὴ τοῦ Ἄρνσταντ ("Synagoga Arnstadii") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |
Wikidata Roseau
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Dominica  
*Locus*: 15°18′0″N 61°23′0″W  
*Numerus incolarum*: 16 582, 14 725  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Saint George Parish  

**Roseau** est urbs insulae Dominicae et caput civitatis liberae ex hac insula constitutae. Homines 14 725 anno 2011 hic habitabant. Nomen Francogallice "arundo" sonat ex harundinetis ad ripas fluminis eiusdem nominis virentibus. Oppidum hic anno circiter 1700 a colonis Francicis conditum, ab anno fere 1800 sub imperio Britannico auctum est. Annis 1890 dignitatem urbis, a consilio urbano rectae, elevatum est.

Incolae notabiles
-----------------

Urbs **Rosensis** e nave in portu morante visa
* Ioanna Rhys, scriptrix, hic nata anno 1890

Bibliographia
-------------

* *Baedeker's Caribbean* (Norvici: Jarrold, 1992) pp. 217-218
* Barbara Marcolini, Drew Jordan, "Locals Describe Hurricane Maria’s Damage in Dominica" in *New York Times* (20 Septembris 2017)

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Rosensis", cf. "Dioecesis Rosensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  Anni 2011 populatio et census - Officium Statisticum Centrale (Dominica) - lectum 10 Oct. 2017

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Roseau** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 15°18′0″N 61°23′0″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Niko Lipsanen, *Naturalistic and existential realms of place in Roseau, Dominica* (2001)
* Imagines urbis Rosensis

Urbes Americae Septentrionalis capitales

**Ordine alphabetico enumeratae**: Basseterre • Belmopanum • Castries • Dominicopolis • urbs Guatimalensis • Havana • Kingstown • Managua • Mexicopolis • Nassau • Ottavia • urbs Panamensis • Pontipolis • Portus Hispaniae • Portus Principis • Regiopolis • Roseau • urbs Sancti Georgii • urbs Sancti Ioannis • urbs Sancti Iosephi • urbs Sancti Salvatoris • Tegucigalpa • Vasingtonia  

**Sub civitatum nominibus annexae**: Antiqua et Barbuda • insulae Bahamenses • Barbata • Beliza • Canada • Civitates Foederatae Americae • Cuba • Dominica • res publica Dominicana • Granata • Guatimalia • Haitia • Honduria • Iamaica • Mexicum • Nicaragua • Costarica • Panama • Salvatoria • Sancta Lucia • Sanctus Christophorus et Nives • Sanctus Vincentius et Granatinae • Trinitas et Tabacum

*Opus geopoliticum • Urbes orbis terrarum capitales**Capsae cognatae:* Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Africae capitales • Urbes Americae Australis capitales • Urbes Asiae capitales • Urbes Europae capitales • Urbes Oceaniae capitales
*Vide etiam paginam discretivam:* Oecumene (discretiva)

**Oecumene** (Graece: οἰκουμένη "inhabitata, sc. terra", participium passivum verbi οἰκέω "habitare", cf. etiam οἶκος "domus") antiquitate graeco-romana omnem orbem terrarum inhabitatum valet.

Oecumene in religione Christiana
--------------------------------

Hac vi etiam in Novo Testamento adhiberi solet vel Imperium Romanum significat. In Hebr 2,5 vox "mundus futurus" valet.

In ecclesia antiqua notio praeter vim politicam (Imperium Romanum) etiam vim ecclesiasticam habebat universam Christianitatem significans. Tempore Constantini Magni hoc discrimen evanuit. Decreta conciliorum oecumenicorum simul pro ecclesia ac imperio valebant. 

Parte imperii occidentali delapso tantum vis ecclesiastica remanebat: Saeculo sexto Patriarcha Constantinopolitanus se "Oecumenicum" nominabat primatum inter varias ecclesias denotans. Quod a Gregorio Magno, papa Romano, vehementer refutatum est.

A saeculo vicesimo notio *oecumene* pro variis formis Oecumenismi (sc. "Motu oecumenico" inter ecclesias et "Oecumeni Abrahamitica" inter religiones monotheisticas) adhibetur.

Nexus interni
-------------

* Oecumenismus
* Cartographia

Bibliographia
-------------

* F. Gisinger: *Oikumene*. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. 17, Stuttgardiae 17, Coll. 2123–2174.
* J. Kaerst: *Die antike Idee der "Oekumene" in ihrer politischen und kulturellen Bedeutung.* Lipsiae 1903
* E. Pitz: *Die griechisch-römische Ökumene und die drei Kulturen des Mittelalters. Geschichte des mediterranen Weltteils zwischen Atlantik und Indischem Ozean, 270 - 812.* Berolini 2001, ISBN 3-05-003564-1
* J.S. Romm: *The edges of the earth in ancient thought. Geography, exploration, and fiction.* Princeton, NJ 1992, ISBN 0-691-06933-6
* T. Schmitt: Vox *Oikumene*, in: Der Neue Pauly (DNP)
* W. Speyer: *Reale und ideale Oikumene in der griechischen und römischen Antike.* Wiener Studien. Zeitschrift für klassische Philologie und Patristik 114 (2001), p. 449-462
* W.M. Stevens: *The Figure of the Earth in Isidore's "De natura rerum".* In: Isis, Vol. 71, Nr. 2 (mense Iunio 1980), p. 268-277

Notae
-----

1. ↑  Mt 24,14; Lc 2,1; Lc 4,5; Lc 21,26; Act 3,10; Act 11,28; Act 17,6; Act 17,31; Act 19,27; Act 24,5; Ro 10,18; Hebr 1,6;{Hebr 2,5; Apc 3,10; Apc 12,9; Apc 16,14
2. ↑  Lc 2,1, Mt 24,14
**Aoristus** (Graece: ἀόριστος) est aspectus grammaticus, qui in nonnullis linguis invenitur, sicut in lingua Graeca antiqua, lingua Sanscrita, linguis Slavicis. In Graeca antiqua signat actionem momentaneam, nec progressivam (imperfectum), nec resultativam (perfectum). Non necesse est aoristum tempus praeteritum signare: exempli gratia in graeca hoc accidit tantum in modo indicativo, ubi augmentum apparet, quod semper significationem praeteritam sibi vult. Latina lingua actio momentanea (aoristus) et perfectiva / resultativa (perfectum) confluunt unum in tempus, perfectum vocatum, cuius rarissime forma sane e perfecto, quasi semper autem ex aoristo, vel e conciliatione inter duo novisve formis venit. Latini perfecti exempla quae sonent similius perfecto cum duplicatione, sunt: *cecidi* (< *cado*), *dedi* (< *do*), *edidi* (< *edo*).

Linguae Graecae tres aoristi formae sunt:

Aoristus sigmaticus
-------------------

Est forma iunior plurimaque perfecta latina tertiae coniugationis verborum eandem habent. Ad radicem praesentis adiecitur suffixum *-sa* quod desinentiis secundariis declinatur; in modo indicativo apparet augmentum: (exemplum e verbo *grapho* 'scribo')

**ἔγραπ-σα** = **ἔγραψα** (*é-grap-sa*) = scripsī   

**ἔγραψας** (*égrapsas*) = scripsistī   

**ἔγραψε(ν)** (*égrapse(n)*) = scripsit   

**ἐγράψατον** (*egrápsaton*) = ambo scripsistis  

**ἐγραψάτην** (*egrapsátēn*) = ambo scripsere  

**ἐγράψαμεν** (*egrápsamen*) = scripsimus  

**ἐγράψατε** (*egrápsate*) = scripsistis  

**ἔγραψαν** (*égrapsan*) = scripserunt

Aoristus alibi
--------------

Nomen aoristi datum est etiam temporibus aliarum linguarum, exempli gratia Mazicanae linguae in Africa Septentrionali. Ibi reperitur enim tempus cui caret vis notandi aspectum, sive perfectum sive infectum, unde appellatio "aoristi".
Apatosaurus aquam bibit

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Sauropsida   
Superordo : Dinosauria   
Ordo : Ornithischia †   
Subordo : Sauropodomorpha †   
Familia : Diplodocidae †   
Subfamilia : Apatosaurinae †   
Genus : ***Apatosaurus*** †   
Marsh, 1877  
   
Palaeontologia

154–150 m.a.: Iurassicum superius 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

Subdivisiones: Species*A. louisae* † Holland, 1915  

Synonyma
*Atlantosaurus?* Marsh, 1877  

Species typica

***Apatosaurus ajax*** † Marsh, 1877

***Apatosaurus*** est genus dinosauriorum cuius reliquae in saxis a circa 154 usque ad circa 150 milliones annorum depositae inveniuntur, tempore Iurassici Superioris appellato, periodus Aevi Iurassici. *Apatosaurus* magnitudine fuit unus e maximis dinosauriis iam repertis. Nomen *Brontosaurus*, antea nomen dubium habitum, nunc validum est. Studium reliquarum anno 2015 factum monstrat animal antea *Brontosaurum* appellatum *Apatosauro* satis differre ut genere suo egeat.

Notae
-----

1. ↑  Michael Balter, "Brontosaurus name resurrected by new dino family tree," *Science Magazine* (2015).

Nexus externi
-------------

Comparatio trium specierum et hominis.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Apatosaurum*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Apatosaurum*** spectant. |
Wikidata Henricus Beck
Res apud Vicidata repertae:Henricus Beck: imagoHenricus Beck: imago
*Nativitas*: 19 Februarii 1760; Gota  
*Obitus*: 6 Maii 1803; Manhemium  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: actor, scriptor scaenicus, stage actor, scriptor  

**Familia**

*Coniunx*: Caroline Beck  

**Henricus** vulgo *Heinrich* **Beck** (natus anno 1760 Gotae, mortuus die 6 Maii 1803 Manhemii) histrio atque dramaticus Germanicus fuit.

Vita
----

Cursum honorum theatricorum in Scaenis aulicis Castelli Friedenstein Gothensis incohatus est; quibus dissolutis anno 1779 cum actoribus multis egregiis Manhemium petivit ubi in dandis spectaculis »Räuber« (Kosinsky) et »Fiesco« (Bourgognino) particeps erat. Anno autem 1799 princeps elector Bavaricus Maximilianus I Iosephus eum Monacum vocavit unde anno 1801 Manhemium revenit. 

Beck artem partium agendarum optimam cum voce clara feliciter uniebat et comoediis et tragoediis et melodramaticis maxime aptus. Inter opera eius eventum optimum habuerunt comoediae hae: »Die Schachmaschine« (Berolini 1798), »Die Quälgeister« (Francofurti 1802) et »Das Kamäleon« (Francofurti 1803). Opus eius »Theater« editum est Francofurti annis 1802 et 1803 tribus in voluminibus.

Eius uxor primus Carolina Ziegler (1766-1784) ex anno 1781 histrio erat. Schillero, qui eam pro partibus Ludovicae *(Kabale und Liebe)* in scaenis instituere volebat, in omnibus maxime placuit.

Bibliographia
-------------

* August Förster:  "Beck, Heinrich", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 2 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1875), p. 213.
* Hans Knudsen: *Beck, Heinrich Christian.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, S. 701 f. (Digitalisat).
* Hans Knudsen: *Heinrich Beck, ein Schauspieler aus der Blütezeit des Mannheimer Theaters im 18. Jahrhundert*. Voss, Lipsiae /Hamburgi 1912
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Henricus Böll
Res apud Vicidata repertae:Henricus Böll: imagoHenricus Böll: imagoHenricus Böll: subscriptioHenricus Böll: subscriptio
*Nativitas*: 21 Decembris 1917; Colonia Agrippina  
*Obitus*: 16 Iulii 1985; Langenbroich  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: chairperson  
*Munus*: Auctor textus musici, scriptor scaenicus, Interpres, poëta, mythistoricus, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Annemarie Böll  
*Proles*: René Böll, Raimund Böll  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Praemium Georgio Büchner dicatum, Medal of Gratitude, Carl-von-Ossietzky-Medaille, honorary citizen of Cologne, Commandeur des Arts et des Lettres‎, Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  
*Sepultura*: Q28036176  

Berolino: monumentum Henrico Böll dicatum
**Henricus** (vulgo *Heinrich*) **Böll** fuit scriptor Germanicus qui anno 1972 praemio Nobeliano litterarum laureatus est.

De vita
-------

Die 21 Decembris 1917 Coloniae Agrippinae natus est. Praesertim post secundum bellum mundanum operibus suis innotuit. Nazismo devicto, duces Germaniae civitatisque statum severe vituperavit ob mendacitatem. Anno 1967 Praemium Georgio Büchner dicatum et anno 1971 praeses PEN Internationalis factus est. Obiit die 16 Iulii 1985 in vico Langenbroich.

De operibus
-----------

Mythistorias et narrationes breves scripsit contra capitalismum et corruptiones, exempli causa *Kreuz ohne Liebe* ('De cruce sine amore'), *Die verlorene Ehre der Katharina Blum* ('Honor amissus Catharinae Blum') et *Wo warst du, Adam?* ('Adam, ubi fuisti?'). Aliquando interrogatus de fabulis suis "Nati sumus" inquit "ut nos moneamus. Non oblivisci, sed memini nostrum est."

Bibliographia
-------------

* Butler, Michael, ed. 1994. *The Narrative Fiction of Heinrich Böll: social conscience and literary achievement.* Cantabrigiae: Cambridge University Pres. ISBN 0-521-46538-9.

Nexus externi
-------------

* De Henrico Böll in pagina Nobeliano Litterarum Praemio dicata **(Anglice)**
* De Henrico Böll apud *Perlentaucher.de: Das Kulturmagazin* **(Theodisce)**
*Hyperia galba* (Hyperiidae)

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Amphipoda   
Subordo : **Hyperiidea**   
H. Milne-Edwards, 1830  
   
Subdivisiones: Familiae*Vide commentarium.*

**Hyperiidea** sunt subordo amphipodorum, parvorum crustaceorum aquaticorum. Aliis autem subordinibus amphipodorum dissimilia, hyperiidea solum sunt animalia maritima et in aqua dulci non habitant. Hyperiidea magnis oculis consociatione cum planctone distinguuntur. Plurimae species sunt parasiti aut praedatores salpidarum et medusazoorum inter plancton, sed *Themisto gaudichaudii* et nonnullae cognatae libere natantes sunt praedatores copepodorum aliorumque parvorum animalium planctonicorum.

Taxoninomia
-----------

Secundum Vinogradov et alios, 233 species hyperiideorum descriptae sunt. Numerus autem familiarum inter Hyperiidea, multum disputatus, ab viginti ad viginti tris videtur, num greges sicut Thaumatopsidae distincti habeantur, an non. Hic legitur conservativa viginti familiarum index.

* Lanceolidae
* Chuneolidae
* Microphasmidae
* Archaeoscinidae
* Scinidae
* Mimonectidae
* Proscinidae
* Cystisomatidae
* Vibiliidae
* Paraphronimidae
* Hyperiidae
* Dairellidae
* Phronimidae
* Phrosinidae
* Lycaeopsidae
* Anapronoidae
* Lycaeidae
* Oxycephalidae
* Platyscelidae
* Parascelidae

Distributio
-----------

Hyperiidea in multis mundi oceanis inveniuntur, inter quae 69 species Oceano Australi.

Notae
-----

1. ↑  Vinogradov, M. E.; A. F. Volkov; T. N. Semenova (1996). *Hyperiid amphipods (Amphipoda: Hyperiidea) of the world*. Lebanon, N. H.: Science Publishers. ISBN 1-886106-48-7
2. ↑  C. De Broyer; K. Jazdzewski (1993). "Contribution to the marine biodiversity inventory: A checklist of the Amphipoda (Crustacea) of the Southern Ocean". *Doc Trav Inst R Sci Nat Belg* **73** .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • WoRMS: Marine Species |
*Hypericum calycinum*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Subclassis : Rosidae   
Eurosidae I   
Ordo : Malpighiales   
Familia : Clusiaceae   
Subfamilia : Hypericoideae   
Tribus : Hypericeae   
Genus : ***Hypericum***   
L.  
   
Subdivisiones: SpeciesCirca 400; vide commentarium.
Synonyma
*Adenotrias* Jaub. & Spach  

*Androsaemum* Duhamel  

*Androsemum* Link  

*Ascyrum* L.  

*Lianthus* N.Robson  

*Olympia* Spach  

*Sanidophyllum* Small  

*Sarothra* L.  

*Takasagoya* Y.Kimura  

*Triadenia* Spach

***Hypericum*** est genus angiospermarum quod circa 400 species magnoliophytarum familiae Clusiacearum et hypericoidearum subfamiliae continet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hypericum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Hypericum"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • WoRMS: Marine Species • Plantes d'Afrique • Flora of China • USDA Plants Database |
Robertus Beamon anno 1992.
Beamon leapingRobertus Beamon anno 1968 salit.
Beamon smilingRobertus Beamon subridet.
**Robertus Beamon** (natus Iamaicae Meridianae Queens in burgo Novi Eboraci die 29 Augusti 1946) est athleta cursurae et agri Americanus emeritus, qui monumento orbis in saltu longo in Olympia aestiva Mexicopoli anno 1978 innotuit. Gradum praestitutum spatio 55 cm superavit, et haec palma paene viginti tres annos durabat, usque ad 1991, cum Michael Powell hoc monumentum superaret. Hic saltus, "saltus saeculi" a multis appellatus, monumentum Olympicum secundusque a longissimo saltus vento legitimus in historia manet.

Notae
-----

1. ↑  Kegan Sheehan. "Record Breaking Olympian, Bob Beamon, Honored by City of New York," situs interretialis Robert E. Cornegy Jr. 26 Septembris 2018.

Bibliographia
-------------

* Beamon, Bob, et Milana Walter Beamon. 1999. *The Man Who Could Fly: The Bob Beamon Story.* Columbus Mississippiae: Genesis Press. ISBN 1-885478-89-5.
* Schaap, Dick. 1976. *The Perfect Jump.* Novi Eboraci: New American Library.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Robertum Beamon** spectant. |

* Biographiae "Hall of Fame."
* "Beamon made sport's greatest leap."
* YouTube: Pellicula saltus.[*nexus deficit*]
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

| Hyperplasia prostatae benigna |
| --- |
| Cognitores |
| *Disciplina medica* | Urologia |
| *ICD-9* | 600 |
| *ICD-10* | N40 |
| Rationes clinicae |
| Hyperplasia prostatae |
| Prostata normalis (sinistre) et hyperplasia benigna prostatae (dextre). |
| *Pathologia* | Hyperplasia |
| *Symptomata* | Mictio retarda |
| *Therapia* | pharmacologicaResectio urologica |

**Hyperplasia prostatae benigna** est incrementum numeri cellularum prostatae normalium, *non* cancrosarum. Cum cellulae glandulares prostatae affectae sunt, etiam **adenoma prostatae** dicitur. Symptomata sunt pollakisuria (mictio frequens), initium mictionis retardum, fluxus tenuis usque ad retentionem urinae, incontinentia urinae. Si adsunt infectio viarum urinariarum, calculi vesicales, problemata renalia chronica, symptomata aggravescant. 

Affecti sunt viri seniores, mutationibus hormontum vel inflammationibus chronicis causa. Ad hyperplasiam benignam dignoscendam anamnesis et examinatio diligens, cum examinatione rectali et urinanalysi velut ope echographiae, necesse sunt. Tractatio primum per medicamenta, ut inhibitores adrenergicos alpha vel inhibitores reductasis 5α fit, si ineffectiva denique operatio resectio urologica commendatur.

Putatur nexum inter hyperplasiam prostatae benignam et cancrum prostatae non esse.

Epidemiologia
-------------

Versus senectutem magnitudo prostatae crescat.

Procuratio
----------

In benignam prostatae hyperplasiam tractando, scopus ad symptomata levanda spectat, ut ope commutationum modorum vivendi, medicamentorum, operationis.

Notae
-----

1. ↑  Kim E. H. Larson J. A. Andriole G. L. (2016). "Management of Benign Prostatic Hyperplasia". *Annual review of medicine* **67**: 137-51
2. ↑  Langan R. C. (Iun 2019). "Benign prostatic hyperplasia". *Primary care* **46** (2): 223-232
3. ↑  Chang R. T. M. Kirby R. Challacombe B. J. (Apr 2012). "Is there a link between BPH and prostate cancer?". *The practitioner* **256** (1750)
4. ↑  Barnard R. J. Aronson W. J. (Dec 2009). "Benign prostatic hyperplasia: does lifestyle play a role?". *The physician and sportsmedicine* **37** (4): 141-6

Nexus interni
-------------

* Cancer prostatae

Nexus externi
-------------

* *NIH* de hyperplasia prostatae benigna **(Anglice)**
* *Urology care foundation* de hyperplasia prostatae benigna **(Anglice)**
Wikidata Ioannes Baptista de Oliveira Figueiredo
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Baptista de Oliveira Figueiredo: imagoIoannes Baptista de Oliveira Figueiredo: imagoIoannes Baptista de Oliveira Figueiredo: subscriptioIoannes Baptista de Oliveira Figueiredo: subscriptio
*Nativitas*: 15 Ianuarii 1918; Urbs Fluminensis  
*Obitus*: 24 Decembris 1999; Urbs Fluminensis  
*Patria*: Brasilia  

**Officium**

*Officium*: Praeses Brasiliae  
*Munus*: politicus, military officer  

**Consociatio**

*Factio*: National Renewal Alliance Party  

**Familia**

*Genitores*: Euclides Figueiredo;   
*Coniunx*: Dulce Figueiredo  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Grand Cross of the Order of the Southern Cross, Order of Rio Branco, Order of Naval Merit, Grand Cross of the Military Order of Avis, Grand Cross of the Order of Prince Henry, Ordo Regius Seraphinorum, Collar of the Spanish Order of the Civil Merit, Grand Cross of the Military Order of Christ, Grand Collar of the Military Order of Saint James of the Sword  

Ioannes Figueiredo cum politico Paulo Maluf
 **Ioannes Baptista de Oliveira Figueiredo** (Lusitanice *João Baptista de Oliveira Figueiredo* Urbe Fluminensi natus die 15 Ianuarii 1918; ibidem mortuus die 24 Decembris 1999) fuit miles et politicorum peritus Brasilianus, qui a die 15 Martii 1979 usque ad diem 15 Martii 1985 Brasiliae praeses fuit.

Nexus externi
-------------

* "João Baptista Figueiredo" apud bibliothecam praesidii Brasiliani

Praesides Brasiliae 1969–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Garrastazu Médici 1969 • Ernestus Geisel 1974 • Ioannes Baptista de Oliveira Figueiredo 1979 • Tancredus Neves 1985 • Iosephus Sarney 1985 • Ferdinandus Collor de Mello 1990 • Itamar Augustus Franco 1992 • Ferdinandus Henricus Cardoso 1995 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2003 • Dilma Rousseff 2011 • Michael Temer 2016 • Iairus Bolsonaro 2019 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2023
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum • Index praesidum Brasiliae**Capsae cognatae:* Praesides Brasiliae 1889–1969 • Ministri rerum externarum Brasilienses |
|  |
Aditus ad sepulcrum Theban Necropolis—TT 353, iussu Sen-en-Mut aedificatum, 97.36m longum, 41.93m profundum.
Prospectus 3D laser scan Hypogaei Volumnorum.
Tablinum inter hypogaeum Volumnorum, ad septentrionalem cryptae finem.
Imago 3D tablini intra hypogaeum Volumnorum, a laser scan sculpta.
Aditus hypogaei fratrum trium Palmyrae in Syria.
Hypogaeum Yarhai. Damasci Syriae.
**Hypogaeum** (Graece *hypo* + *gaia*) vel **hypogaeum** plerumque est templum vel sepulcrum subterraneum antiquum. Christiani similia templa, sepulcra, cryptasque subterranea aedificabant, quas catacumbas appellabant, sed haec fana fuit variatio solum nomine, non proposito vel ritu, atque investigationes archaeologicae historicaeque probant ea efficienter easdem res fuisse.

Apud Werner Jacobsen legimus:

> Episcopi-sancti saeculorum tertii et quarti, sicut alii Romani gloriae studiosi, plerumque in hypogaeis in sepulcretis extra moenia eorum urbium sepeliebantur; saepe solum miracula ad eorum sepulcra fecerunt ut eorum successores descriptiones recentiores caperent. Benignus (mortuus circa 274), episcopus et sanctus Divionensis, in magno sarcophago in sepulcro conclave in sepulcreto Romano sepultus est. Ante autem saeculum sextum, sepulcrum iamdudum ruinae factum erat, et rem paganam censebatur, etiam a Gregorio episcopo Lingonensi.
> 
> 

Hypogaea saepe aedicula pro reliquiis humanis crematis vel loculos pro reliquiis sepultis continent. Sepulcra huius generis aliquando **sepulcra aedificata** appellantur.

Vocabulum *hypogaeum* etiam ullum aedificium vel subterraneam aedificii partem attingere potest, sicut cuniculi sub Amphitheatro Flavio qui animalia servosque (praecipue captos) continebant cum ludos gladiatoriales exspectarent. Quae animalia servique per ostia occulta sub harena aliquando per pugnam attolli potebant.

Nexus interni
-------------

* Ossuarium
* Serdab

Notae
-----

1. ↑  Curl 2006.
2. ↑  Anglice: Like other ambitious Romans, the bishop-saints of the third and fourth centuries were usually buried in hypogea in the cemeteries outside the walls of their cities; often it was only miracles at their tombs that caused their successors to adopt more up-to-date designs. In Dijon the saint and bishop Benignus (d. c. 274) was buried in a large sarcophagus in a chamber tomb in the Roman cemetery. By the sixth century the tomb had long since fallen into disrepair and was regarded as pagan, even by Bishop Gregory of Langres (Jacobsen 1997: 1127).
3. ↑  Hadjisavvas 2013.

Bibliographia
-------------

* Curl, James Stevens. 2006. *A Dictionary of Architecture and Landscape Architecture.* Ed. 2a. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198606788.
* Hadjisavvas, Sophocles. 2013. *The Phoenician Period Necropolis of Kition.* Vol. 2. Shelby White and Leon Levy Program for Archaeological Publications.
* Jacobsen, Werner. 1997. Saints' Tombs in Frankish Church Architecture. *Speculum* 72(4): 1107–1143.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **hypogaeum** spectant. |

* *Hypogeum of the Volumnis.* CyArk.
Wikidata Sylvia Baïpo Témon
Res apud Vicidata repertae:Sylvia Baïpo Témon: imagoSylvia Baïpo Témon: imago
*Nativitas*: 20. saeculum;   
*Patria*: Respublica Africae Mediae  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: civil servant, legatus, politicus  

**Sylvia Baïpo Témon** est politica rei publicae Africae Mediae.

Alumna est universitatum Aurelianensis, Pictaviensis, Parisiensis X in Francia. Rationaria monetaria apud argentariam *BNP Paribas* ab anno 2003 operam dedit. Die 14 Decembris 2018 in rem publicam nativam revocata est ad officium ministrae rerum externarum, antecessore Carolo Armello Doubane qui contra amicitiam Russicam egerat. 

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Mense Iulio 2022, Sylvie Baïpo-Temon a Gallis auctoritatibus tributum est ut in quantitate € 18,000 solvendis tributa solverent.

Bibliographia
-------------

* "Centrafrique : le ministre des Affaires étrangères limogé" in *Jeune Afrique* (16 Decembris 2018)

Nexus externi
-------------

* Vita apud *Berlin Global*

Ministri rerum externarum rei publicae Africae Mediae 2003–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Wénézoui 2003 • Ioannes Paulus Ngoupandé 2005 • Cosmas Zoumara 2006 • Deodatus Kombo Yaya 2008 • Antonius Gambi 2009 • Perfectus Anicetus Mbay 2013 • Carolus Armellus Doubane 2013 • Leonia Banga-Bothy 2013 • Toussaint Kongo-Doudou 2014 • Samuel Rangba 2015 • Carolus Armellus Doubane 2016 • Sylvia Baïpo Témon 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes rei publicae Africae Mediae • Primi ministri rei publicae Africae Mediae |
|  |
Wikidata Ioannes Bellinus
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Bellinus: imagoIoannes Bellinus: imago
*Nativitas*: 1430; Venetiae  
*Obitus*: 29 Novembris 1516, 26 Novembris 1516, 29 Novembris 1516; Venetiae  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Munus*: pictor, illuminator, delineator  

**Familia**

*Genitores*: Iacobus Bellini;   
*Familia*: Bellini family
**Memoria**

*Sepultura*: Santi Giovanni e Paolo  

**Ioannes Bellinus** (Italiane *Giovanni Bellini*; Venetiis circa 1430—26 Novembris 1516) fuit pictor Renascentiae Italicae, fortasse notissimus e familia Bellini pictorum Veneticorum. Pater Iacobus Bellini, frater Gentilis Bellini, levir Andreas Mantegna fuit. Putabatur picturam Venetianam novasse, quam ad modum libidinosum et coloristicum movit. Claris pigmentis oleis quae lente siccabantur tincturas saturas umbrasque subtiles creavit. Eius colores sumptuosi regionisque situs perfluentes Venetianam picturae scholam magnopere moverunt, praecipue Georgionum et Titianum discipulos. Eius corpus in Basilica Sanctorum Ioannis et Pauli inhumatum est, traditionali ducum sepulcreto.

*Sanctus Hieronymus in deserto* (circa 1455), tempera in tabula. Institutum Barberanum Birminghamiae.
*Christus benedicens* (1500), tempera, oleum, et aurum in tabula. Museum Artis Kimbellianum in Texia.

Pinacotheca
-----------

* Madonna et filius (circa 1480), oleum. Museum Artis Indianapolis.*Madonna et filius* (circa 1480), oleum. Museum Artis Indianapolis.
* Madonna et filius cum Ioanne Baptista et Sancta Elizabetha.*Madonna et filius cum Ioanne Baptista et Sancta Elizabetha.*
* Sanctus Franciscus ecstaticus (1480), oleum et tempera in tabula. Collectio Frickiana Novi Eboraci.*Sanctus Franciscus ecstaticus* (1480), oleum et tempera in tabula. Collectio Frickiana Novi Eboraci.

Notae
-----

1. ↑  "Ioannes Bellinus" fide en:wiki in pagina *Transfiguration of Christ*, ubi legimus: "*The work is signed* IOANNES BELLINUS"
2. ↑  Eius tempus mortis in tabulis non relatum est, sed notus est eum mortuum esse ante 29 Novembris 1516. Vide PDF
3. ↑  Qui Ioanni vivo maior habebatur, quamquam contrarium hodie obtinetur.
4. ↑  "The Barber Institute of Fine Arts, the Lapworth Museum of Geology and the University of Birmingham Collections – Objects". Mimsy.bham.ac.uk. 1948-07-23 .

Bibliographia
-------------

* Batschmann, Oskar. 2008. *Giovanni Bellini.* Londinii: Reaktion Books.
* Goffen, Rona. 1989. *Giovanni Bellini.* Portu Novo: Yale University Press.
* Wilson, C. C. ed. 2016. *Examining Giovanni Bellini: An Art "More Human and More Divine."* Taking Stock, 3. Turnhout. ISBN 9782503535708.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Bellini** spectant. |

* Ars biblica Ioannis Bellini.
* Biographia, modus, receptio.
* Giovanni Bellini in *A World History of Art.*
* Pinacotheca Artis.
* Pinacotheca Nationalis.
* Pinacotheca Artis Nationalis.
* Masters in Art. Situs interretialis.
Ampulla *kecap manis* in Indonesia oblata
**Kecap** (vocabulum Malaicum et Indonesium, origine Sinicum) est liquamen sicut in insulis Asiae austro-orientalis parari solet. Sub hoc nomine compehenduntur *kecap ikan* vel liquamen e piscibus; *kecap manis* vel soia densa et dulcis; *kecap asin* vel soia levis et salsa.

*Kecap* Indonesium, praecipue *kecap manis*, sicut ius vel conditura in fercula coquenda adhibetur, quae hac ratione nomine *kecap* appellantur, exemplorum gratia *babi kecap* de carne porcina, *ayam kecap* de pullina. *Kecap manis* in embammatibus saepe usitantur.

Eodem nomine, sed orthographiis *ketchup* et *catchup*, liquamina et condimenta Britanniae et Civitatum Foederatarum nuncupantur, quorum hodie optime cognoscitur *tomato ketchup*.

Notae
-----

1. ↑  Inter fercula *Ayam panggang kecap*; inter embammata *sambal kecap dengan lombok rawit* in Sri Owen, *Sri Owen's Indonesian Food* (Londinii: Pavilion, 2008)

Bibliographia
-------------

Praecepta
* 1729 : Eliza Smith, *The Compleat Housewife*. 3a ed. Londinii, 1729 (p. 70 apud *Google Books*) ("To make English Katchop")4a ed. 1730 p. 77
* 1747 : Hannah Glasse, *The Art of Cookery Made Plain and Easy* (Londinii, 1747) pp. 121-122, 156 ("To make ketchup to keep twenty years; To make ketchup")
* 1755 : Hannah Glasse, *The Art of Cookery Made Plain and Easy* (5a ed. Londinii, 1755) p. 334 ("To make English catchup")
* 1873 : "Ket-chop" in Alexandre Dumas, *Grand Dictionnaire de cuisine* (Lutetiae: Lemerre, 1873) p. 1006

Eruditio
* Dan Jurafsky, "The Cosmopolitan Condiment: an exploration of ketchup’s Chinese origins" in *Slate* (30 Maii 2012)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Castellum Rosenborg
**Rosenborg** (Danice Rosenborg Slot, scilicet Castellum Rosae) est castellum quod anno 1606-1607 iussu Christiani IV aedificatum est. Castellum mediae Hafniae in Viridario Regali (Danice: Kongens Have) iam fundato situm est.

Anno 1613-1615, 1616-1624 et 1633 Christianus IV castellum in melius et in maius refecit. Fertur Christianus IV ipse architectus fuisse, sed turris excogitata ac descripta est ab architecto Ioanne van Steenwinckel minore. Architectura castelli est architectura Renascentium litterarum.

Ab anno 1710 familia regia Danica ibi non iam habitavit. Anno 1838 Castellum Rosenborg museum factum est. Gaza in fundamento castelli posita est, ubi e. g. corona et thronus regis Danici sita sunt.

Anno 1684 Christianus V tapetia fieri iussit (Danice: *Rosenborgtapeterne),* quae, anno 1693 confecta, usque ad hunc diem in castello sunt. Tapetia, series 12 magnarum imaginum, eventus Belli Scanii annis 1675-79 enarrat.

Pinacotheca
-----------

* Latrina castelli Rosenborg.Latrina castelli Rosenborg.
* Castellum Rosenborg et caldarium regale anno 1749.Castellum Rosenborg et caldarium regale anno 1749.
* Corona regalis in gaza castelli exposita.Corona regalis in gaza castelli exposita.
* Ea imago (12 tapetium) oppidum Suecicum Landskrona ab exercitu Danico die 4 Augusti 1676 occupatum ostendit. In media imagine Christianus V cernitur.Ea imago (12 tapetium) oppidum Suecicum Landskrona ab exercitu Danico die 4 Augusti 1676 occupatum ostendit. In media imagine Christianus V cernitur.

Notae
-----

1. ↑  Den Store Danske (i. e. *Encyclopaedia Danica*): Rosenborg Slot

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Castelli Rosenborg:
Editio anni 2005 ab Hongkong Chunghwa Shuchü impressa.
Editio anni 2007 a Beijing Chunghwa Shuchü impressa.
**Lexicon Kam-Hi** (Sinice 康熙字典, pinyin Kāngxī Zìdiǎn), lexicon est linguae Sinicae anno 1716  sub imperio illius nominis imperatoris editum, quod iussu imperiali saecula XVIII usque ad XIX officio regulae sanctae Sinicis litteris est functum; quibus litteris 47 035 constitit, radicibus autem 214.

Auctores lexici ab origine Zhang Yushu (張玉書, 1642-1711), Chen Tingjing (陳廷敬, 1639-1712) scribae imperiales cum ministris XXX, anno 1710 imperatoris iussu conficiendo quinque annos ante lexico operam tanta temeritate dedebant, ut multae in prima editione manerent mendae, nec prius erat emendatum quam Wang Xihou scholasticus librum de iis mendis sub imperio Qianlong nepotis Kam-Hi scripsisset. Qui cum librum legisset imperator causa avi vituperati iratus, memorque offensae nominis imperialis non ex parte erasi, ut mos erat, supplicio capitis novem genera cognationis attulit scholastici, postea tamen novam editionem imperatus ut facerent easdem emendavit mendas, unde regulam scripturae Sinicae omnibus in Sinis edicto imperiali pandit.

Notae
-----

1. ↑  虞萬里 (2009-01-06). "《康熙字典》總閲官、纂修官行歷考實"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Lexicon Kam-Hi** apud **Vicifontem**. |

* Lexicon Kangxi interretialis
**Animalia** — Mollusca

Classis : Cephalopoda   
Subclassis : Coleoidea   
Superordo : Octopodiformes   
Ordo : Vampyromorphida   
Familia : (nondum nota)   
Genus : †Syllipsimopodi   
Species : †***Syllipsimopodi bideni***   
Whalen & Landman, 2022  
   
Palaeontologia

Mississippianum

***Syllipsimopodi bideni*** est exstincta species cephalopodorum subclassis Coleoideorum, parens vampyromorphidorum. Typus et sola generis species ex Iosepho Biden praeside Civitatum Foederatarum appellatur. Fossile holotypicum e sedimentis calcareis apud Bear Gulch in Montana civitate Civitatum Foederatarum anno 1988 effossum est. Singuli sunt 12 fere centimetra longi, decem bracchis quibus sunt surculi, binis autem bracchis aliis longioribus.

Notae
-----

1. 1 2  Whalen, C. D.; Landman, N. H. (2022). "Fossil coleoid cephalopod from the Mississippian Bear Gulch Lagerstätte sheds light on early vampyropod evolution". *Nature Communications* **13** (1): article number 1107 .
2. ↑  Imbler, Sabrina (8 Martii 2022). "Fossil of Vampire Squid's Oldest Ancestor Is Named for Biden". *The New York Times* .
3. 1 2  Strickland, Ashley (8 Martii 2022). "Fossil of 328 million-year-old octopus relative still has suckers on its arms". *CNN* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Satoshi Yamaguchi (1978)
Res apud Vicidata repertae:Satoshi Yamaguchi (1978): imagoSatoshi Yamaguchi (1978): imago
*Nativitas*: 17 Aprilis 1978; Kōchi Prefecture  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Satoshi Yamaguchi** (Iaponice 山口 智, *Yamaguchi Satoshi*, natus in *Kochi* die 17 Aprilis 1978) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2009) lusor fuit. Satoshi Yamaguchi inter alia cum turmis *JEF United Chiba* et *Gamba Osaka* lusit. Nunc ad gregem *Kyoto Sanga FC* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 1996-2000; JEF United Ichihara
* 2001-2011; Gamba Osaka
* 2012-2014; JEF United Chiba
* 2015-; Kyoto Sanga FC

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
Wikidata Sylvia Bermann
Res apud Vicidata repertae:Sylvia Bermann: imagoSylvia Bermann: imago
*Nativitas*: 19 Octobris 1953; Salinae Sequanorum  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Sylvie-Agnès Bermann
**Officium**

*Officium*: ambassador of France to Russia  
*Munus*: legatus  

**Memoria**

*Laurae*: Ambassadeur de France, Officer of the National Order of Merit, Commander of the National Order of Merit, Eques Legionis Honoris, Officer of the Legion of Honour, Commander of the Legion of Honour  

**Sylvia Bermann**, vulgo *Sylvie-Agnès Bermann* (nata die 19 Octobris 1953), legata Franciae, inter annos 2011 et 2020 Pechinum, Vasingtoniam, Londinium missa est.

Salinis Sequanorum nata, iuris consultorum filia, alumna est universitatis Parisiensis IV et Instituti Nationalis Linguarum Orientalium necnon Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis Lutetiae in urbe, insuper Universitatis Linguarum Culturarumque Pechinensis. In legationibus Franccis Pechini, Moscuae, Bruxellis, Novi Eboraci operam dedit. Legata principalis Pechini ab anni 2011, Vasingtoniae ab 2014, Londinii ab 2017 meruit.

Scripta
-------

Sylvia Bermann (media imagine) cum Nicolao Clegg et uxore huius Miriam González Durántez Londinii die 11 Ianuarii 2015 caedem apud *Charlie hebdo* lugens
* 2017 : *La Chine en eaux profondes*. Lutetiae: Stock. ISBN 9782234079748
* 2021 : *Goodbye Britannia*. Lutetiae: Stock. ISBN 9782234084490

Bibliographia
-------------

* Karl De Meyer, Pierre de Gasquet, "Brexit, Chine, Russie : les confidences de la diplomate Sylvie Bermann" in *Les Echos* (2 Iunii 2021) Situs venalis

Nexus externi
-------------

* Pagina Reipublicae Francicae
* Pagina legatorum Londiniensium
*Saturnia pavonia* (mas)

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Saturniidae   
Subfamilia : Saturniinae   
Tribus : Saturniini   
Genus : *Saturnia*   
Species : ***S. pavonia***   
*Saturnia pavonia*   
(Linnaeus, 1758)  
Synonyma
\**Eudia pavonia*
* *Pavonia pavonia*

***Saturnia pavonia*** est papilio familiae Saturniidarum, in Oecoregione Palaearctica endemicus, sola suae familiae species quae in Insulis Britannicis invenitur.

Latitudo alarum in maribus est circa 60 mm, alis anterioribus fuscis et albis, fasciis rubris et aurantiis, et singula macula oculari nigra et aurantia audaciter notatis. Alae posteriores sunt aurantiae, simili macula oculari praeditae. Femina est maior (latitudo circa 80 mm), sed colores minus claros quam colores maris habens, plerumque est cinerea et alba, sed alae maculis oculorum sicut in maribus notantur. 

Mas celeriter interdiu a medio mense Aprili ad Iunium exeuntem volare solet, feminas segniores petiens, quae usitate solum nocte volare solent. Species multa genera terrarum habitat, sed in locis ericibus incultis et in locis fruticetis obsitis saepissime observatur.

Larva, primum nigra et aurantia, deinde fit viridis anulis nigris et maculis flavis rubrisque praedita. Usitatissima planta hostis est *Calluna,* sed species permultis plantis aliis vescitur (vide indicem infra). Species ut pupa intra *cocoon*? fibrosum hiemat.

* Larvae et ovaLarvae et ova
* Larva iuvenisLarva iuvenis
* LarvaLarva
* PupaePupae
* Mas (♂)Mas (♂)
* Femina (♀)Femina (♀)

Subspecies
----------

* *Saturnia pavonia pavonia* (Hispania meridiana et fortasse Marocum)
* *Saturnia pavonia josephinae* (Schawerda, [1924]) (Hispania meridiana et fortasse Marocum)

Plantae hostes
--------------

* *Alchemilla*
* *Alnus*
* *Arbutus*
* *Betula*
* *Calluna*
* *Cornus*
* *Crataegus*
* *Erica*
* *Fagus*
* *Filipendula*
* *Fragaria*
* *Fraxinus*
* *Hippophae*
* *Humulus*
* *Juglans*
* *Lythrum*
* *Malus*
* *Myrica gale*
* *Pistacia*
* *Populus*
* *Potentilla*
* *Prunus*
* *Pyrus*
* *Quercus*
* *Rhamnus*
* *Rosa*
* *Rubus*
* *Rumex*
* *Salix*
* *Sambucus*
* *Schinus*
* *Sorbus*
* *Spiraea*
* *Ulmus*
* *Vaccinium*

Notae
-----

* Chinery, Michael. (1986) 1991. *Collins Guide to the Insects of Britain and Western Europe.*
* Skinner, Bernard. 1984. *Colour Identification Guide to Moths of the British Isles.*
* Waring, Paul, Martin Townsend, et Richard Lewington. 2003. *Field Guide to the Moths of Great Britain and Ireland.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Saturniam pavoniam*** spectant. |

* De genere apud situm funet.fi