recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Quintus Dellius** (floruit 43–30 a.C.n.) fuit legatus ac fortasse etiam deliciae Marci Antonii triumviri. "Desultor bellorum civilium" a Messalla Corvino appellabatur quia anno 43 a.C.n. a Dolabella ad Cassium, anno 42 a.C.n. a Cassio ad Marcum Antonium, anno 31 a.C.n. paulo ante pugnam Actiacam ab Antonio ad Octavianum transfugerat. Tum pretium gratiae omnia belli consilia Marci Antonii hostibus prodidit.

Litteris quoque operam dabat atque historiam expeditionis adversus Parthos composuit, cui ipse Marcum Antonium secutus anno 36 a.C.n. interfuit, opus hodie deperditum, cuius tamen meminit Plutarchus in *Vita Marci Antonii*. Epistulae eius lascivae ad Cleopatram quoque in omnium manibus erant ː nam voluptatum Marci Antonii velut procurator fuit. Horatius ei unum e carminibus dicavit ː

> 
> ːAequam memento rebus in arduis
> 
> 
> ːservare mentem....
> 
> 
> ː.........................
> 
> 
> ː........... moriture Delli.
> 
> 
>

Fontes
------

* Dio Cassius libro quadragesimo nono *Historiae Romanae* cap. 39 necnon libro L cap. 23
* Flavius Iosephus, libro primo de Bello Iudaico 290
	+ ̽libro quarto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 394 necnon libro quinto decimo 25-27
* Plutarchus, *Marcus Antonius* in *Vitis parallelis* 25-26 et 59
* Seneca, *De clementia*, I, 10
* Seneca Maior, *Suasoriae* I.7
* Strabo, libro undecimo *Geographicon* 13.3
* Velleius Paterculus, libro secundo *Historiae Romanae* cap. 84

Si vis plura legere...
----------------------

* Marie-Claire Ferriès, *Les partisans d'Antoine  : des orphelins de César aux complices de Cléopâtre*. Burdigalae : Ausonius, 2007. ISBN 2-910023-83-4

Notae
-----

1. ↑  Sic Dio Cassius 49.39.
2. ↑  Seneca, *Suasoriae* I.7. Ipse Messala primum a Cassio ad Marcum Antonium, deinde ab Antonio ad Octavianum confugerat.
3. ↑  Velleius Paterculus II.84.3
4. ↑  Seneca, *Suasoriae* I.7
5. ↑  Plut. *Ant*. 25. Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XV.25.
6. ↑  *Carmina* II.3.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Demetrius Basilii f. Marinov**, magis notus agnomine suo **Demetrioli Manuballistae**, die 15 Augusti anno 1955 in vico Karaisen, prope Ternobum in Bulgaria natus est.

Cursus honorum
--------------

In primis anno 2003 conatus est petere munus burgimagistri urbis Ternobi nomine factionis Christianae-radicalis. 509 vota (sive 1,7 centesimas partes) accepit. 

Dein anno 2005 petebat locum in conventu nationali rei publicae nomine factionis Evroroma, sed electus non est.

Ad suffragia ad munus praesidis rei publicae anno 2006 lata non potuit nomen dare, quia satis subsciptionum (plus quam 15 milia) ad hanc rem perpetrandam colligere non valuit. Itaque coram diurnariis dixit se velle Georgio Parvanov favere.

Anno 2016 tamen feliciter locum in catalogum eiusdem muneris petitorum obtinere potuit. Vicarius eius Hilarius Petrov sive Rado Strobilus.

Extra cursum honorum
--------------------

Demetriolus Manuballista est notus propter propinquitatem suam quorundam hominum, e.g. Elias Pavlov, Don Tsetsi, Demetrius Minev-Rutenus. Sese praestat amicum pauperum, debilium, hamaxobiorum sive zingarorum.

Familia
-------

Matrimonium eius dissolutum est. Habet filium, c.n. Iulianus est.

Dicta
-----

Habet multa notissima dicta, inter quae "Революция искамйе" ("Eversionem rerum volumus").

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Митьо Пищова и Радо Шишарката вече официално в битката за „Дондуков" 2

Nexus externi
-------------

* Sedes retialis personalis
**Quintus Clodius Hermogenianus Olybrius** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator patricius ac vir publicus Romanus saeculi quarti erat.

Familia
-------

Pater eius Clodius Celsinus Adelphius anno 351 praefectus urbi Romae erat, mater Faltonia Betitia Proba poeta. Frater eius Faltonius Probus Alypius praefectus urbi anno 391 erat. Olybrius Tirraniam Aniciam Julianam, filiam Anicii Auchenii Bassi, consulis anni 408 in matrimonium duxit. Filiam habuerunt Aniciam Faltoniam Probam, quae Sexto Claudio Petronio Probo consuli anni 371 nupsit et filium Anicium Claudium.

Cursus honorum
--------------

Fuit primum (ante annum 361) consularis Campaniae, deinde anno 354 proconsul Africae erat. Annis 368 - 370 praefectus urbi Romae erat, quo officio magnam laudem accepit. Anno 378 ab imperatore Gratiano praefectus praetorio per Illyricum, post mortem Valentis imperatoris in Proelio Hadrianopolitano allatum eodem anno praefectus Orientis factus est et ad annum 379 mansit. Eodem anno etiam consul erat una cum Decimo Magno Ausonio. Inter annos 384 et 395 mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae XXVII 4,1
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 1168-69

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Valens Augustus VI et Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus II**  |  **Consul** 379cumDecimo Magno Ausonio | Successores: **Imp. Caesar Flavius Gratianus Augustus V et Imp. Caesar Flavius Theodosius Augustus**  |
**Quintus Fulvius Q.f. Flaccus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 172 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Pater eius Quintus Fulvius M.f. Flaccus, inter annos 237 et 209 quater consul, mater Sulpicia. Frater eius Lucius Manlius L.f. Acidinus Fulvianus collega Lucii in consulatu erat. Quem Lucius Manlius Acidinus in familiam suam patriciam adoptaverat.

Cursus honorum
--------------

Anno 184 aedilis curulis erat atque annis 182 - 180 praetor in provincia Hispania Citeriore erat et Celtiberos vicit. Anno 180 triumphum celebravit, pontifex nominatus est et anno 179 cum fratre Lucio Manlio L.f. Acidino Fulviano consulatum egit: Contra Ligures feliciter pugnavit atque iterum triumphum egit. Anno 174 una cum Aulo Postumio A.f. Albino Lusco fuit. Anno 173 templum *Fortunae Equestris* in Hispania votum dedicavit. Tegulae marmoreae e templo Iunonis Laciniae Crotonis ad aedificandum sumptae referri senatus iussit. Propter mortem filii mente alienatus anno 172 sua manu necatus esse dicitur.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Fulvius 61).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VII,1, Stuttgart 1910, Sp. 246–248.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "F. Flaccus, Q. [I 12]" in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 705.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XLII 3; Valerius Maximus I 1,20

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Postumius A.f. Albinus Luscus et Gaius Calpurnius C.f. Piso**  |  **Consul** 179 a.C.n.cumLucio Manlio L.f. Acidino Fulviano | Successores: **Marcus Iunius M.f. Brutus et Aulus Manlius Cn.f. Vulso**  |
**Quintus Fabius Q.f. Vibulanus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Quintus Fabius M.f. Vibulanus annis 467 a.C.n. 465, 459 consul atque 451 a.C.n. decemvir legibus scribundis, fratres Marcus Fabius Q.f. Vibulanus consul 442 et Gnaeus Fabius Vibulanus consul anni 421 erant.

Cursus honorum
--------------

Quintus Fabius anno 423 consul una cum Gaio Sempronio Atratino electus est. Eo anno Sempronius milites in Volscos duxit et infeliciter certavit, cum Quintus Fabius urbem defendebat. Anno 416 tribunus militum consulari potestate fuit; hoc anno de lege agraria discordia fuit. Quem magistratum et anno 414 gessit, cum Romani contra Aequos pugnaverunt et de agris dividendis ordines iurgabant.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 37,1
2. ↑  op. cit. IV 47,8-48
3. ↑  loc. cit. IV 49,7-50,8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Trib. Mil. Cons. Pot.: Lucius Sergius L.f. Fidenas II, Appius Claudius Ap.f. Crassus, Spurius Nautius Sp.f. Rutilus, Sextus Iulius Iullus**  |  **Consul** 423 a.C.n.cumGaio Sempronio Atratino | Successores: **Trib. Mil. Cons. Pot.: Lucius Papirius L.f. Mugillanus, Quintus Antonius T.f. Merenda, Lucius Manlius Capitolinus**  |
Imago commenticia Chei regis Xam.
**Cheus**, Sinice 帝辛 *Dì Xīn*, postumo nomine 紂 *Zhòu* (natus fere 1105 a.C.n. mortuus 1046 a.C.n. regnavit ab 1075) fuit magnus rex sive imperator (ante quam titulus ipse a Chingo creatus) Sinarum Xam familiae ultimus.

Vita
----

Praeerat is et colendo agro et barbaris in Sinarum partem quae in meridiem et orientem spectat subigendis, quo bello eius gentis dicionem ad provincias quae nunc Chiamsua et Cechiana vocantur extendit, sed absumpto rebus militaribus aerario, proditione necopinata Changi reguli subiecti ad mortem voluntariam coactus annos undesexaginta natus imperium in illo tradidit.

Secundum rerum gestarum scriptores, familiam Cheu conditam post, praesertim Cienum Han familiae, tyrannidem crudelissimam adfectavit; nec verum haec opinio fida videtur, propterea quod multa et parum credibilia scelera ei imputarent: fertur enim lacum vini fodi eum cum Taquia concubina iussisse ac tamquam carnis silvam aedificari, quo in loco nudos ad ludendum mitteret, poenasque monstruosas adtulisse cuicumque iuberet. Id autem temporis tres adesse aulicos sapientes, Pecanium et Kicium patruos ac fratrem Vicium; quorum, ut habet Confucius, primus ob consilium apertum datum necatus evulso corde, alter se simulans insanire mortem evitavisset missusque ad Coream eius gentis conditor, tertius creatus est a Cheu familia regulus in Song terra. His et aliis facinoribus, etsi veri simile est a victoribus ficta, tamen fama eius percrebruit apud posteros, ut nomen suum omni tyranno subsequenti usque adhuc praeberet.

Notae
-----

1. ↑  Martini Martinii, *Sinicae historiae decas prima : res a gentis origine ad Christum natum in extrema Asia, sive magno Sinarum imperio gestas complexa*, p. 91.
**Henricus** (*Heinz*) **Rühmann** (natus die 7 Martii 1902 Assindiae nomine *Heinrich Wilhelm Rühmann*, mortuus 3 Octobris 1994 in Bavariae oppido Berg) clarus actor Theodiscus fuit.

Vita
----

Parentes eius Assindiae primo tabernam, ab anno 1913 diversorium possidebant. Ibi Rühmann iam puer actor hospitibus gaudio fuit, carmina recitans. Anno 1915 parentes divortium fecerunt et mater cum tribus liberis Monachium commigraverunt. Rühmann gymnasium frequentabat, sed mox sibi proposuit, ut actor fieret. Itaque Monachii in schola theatri eruditus est. Rühmann deinde Vratislaviae, Hannoverae, Bremae in theatris agebat. Anno 1930 primo in pellicula (*Die Drei von der Tankstelle*) videbatur. Deinde in Germania celeberrimus factus est. Et inter tempus dictaturae nazistarum et post secundum bellum mundanum permultis in pelliculis egit.

Familia
-------

Rühmann die 1 Iulii 1939 Hertham Feiler actricem in matrimonium duxit. Quod non sine difficultatibus fieri potuit, quia nazistae Feiler propter avum Iudaicum actricem esse noluerunt. Cum Rühmann filium Petrum habuit.

Pelliculae
----------

Inter alias Rühmann etiam in his pelliculis egit:

* 1930 "*Die Drei von der Tankstelle*" ('Illi tres de statione benzinaria')
* 1941 "*Quax, der Bruchpilot*"
* 1944 "*Die Feuerzangenbowle*"
* 1956 "*Der Hauptmann von Köpenick*" (Capitaneus Copenicensis)
* 1958 "*Es geschah am hellichten Tag*"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Rühmann** spectant. |

* Pagina elogii Heinz Rühmann **(Theodisce)**
**Quintus Fulvius Cn.f. Flaccus** (natus circa saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 180 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Pater eius Gnaeus Fulvius Flaccus inter Secundum Bellum Punicum anno 212 praetor erat, avunculus Quintus Fulvius M.f. Flaccus inter annos 237 et 209 quater consulatum administravit. Filii eius verisimile Servius Fulvius Flaccus (consul 135 a.C.n.) et Gaius Fulvius Flaccus (consul anni 134 a.C.n.) fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 197 iussu senatus legatus Philippi V regis Macedonum Romam comitabatur. Anno 189 aedilis plebeius fuit, anno 187 praetor provinciae Corsicae et Sardiniae. Anno 181 legatus in bello Ligurico militavit. Anno 180, postquam saepius candidatus recusatus est, consul pro Gaio Calpurnio C.f. Pisone consule mortuo suffectus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XL 37,1

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Fulvius 60).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VII,1, Stuttgart 1910, Sp. 246.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "F. Flaccus, Q. [I 11]" in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 705.
Wikidata Henricus Sienkiewicz
Res apud Vicidata repertae:Henricus Sienkiewicz: imagoHenricus Sienkiewicz: imagoHenricus Sienkiewicz: subscriptioHenricus Sienkiewicz: subscriptio
*Nativitas*: 5 Maii 1846; Wola Okrzejska  
*Obitus*: 15 Novembris 1916; Vibiscum  
*Patria*: Polonia  
*Nomen nativum*: Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz
**Officium**

*Munus*: mythistoricus, scriptor scaenicus, diurnarius, scriptor  
*Patronus*: Academia Scientiarum Petropolitana
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana, Catholicismus
**Familia**

*Coniunx*: Maria Szetkiewicz, Maria Romanowska-Wołodkowicz, Maria Babska  
*Proles*: Jadwiga Korniłowiczowa  
*Familia*: Q63531613
**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Eques Legionis Honoris  
*Sepultura*: St. John's Archcathedral  

Henricus Sienkiewicz
**Henricus Adamus Alexander Pius Oszyk-Sienkiewicz,** usitate **Henricus Sienkiewicz** appellatus, etiam **Litwos** dictus (1846–1916), fuit scriptor, diurnarius, et philanthropus Polonus, cui anno 1905 Praemium Nobelianum Litteraturae concessum artis epicae magnae causa est. Celeber est ab opere *Quo Vadis,* quod persecutionem Christianorum tractat, Nerone imperante.

Vita
----

Natus est *Henryk Adam Aleksander Oszyk-Sienkiewicz* in Wola Okrzejska in Polonia die 5 Maii 1846. Mortuus est Vibisci in Helvetia die 15 Novembris 1916.

Opera
-----

Eius liber clarissimus est *Quo Vadis.*

Scripsit plurimas fabellas: *Stary sługa* ("Ancilla cana"), *Hania* et *Selim Mirza* (1876).
, *Latarnik* (1881), *Wspomnienie z Maripozy* (1882) *Sachem* (1883), *Bez dogmatu* ("Sine dogmate") (1889-90), *Rodzina Połanieckich* ("Polaniecki Familia") (1893-94). 

Scripsit etiam litteras: *Humoreski z teki Worszyłły* (1872), *Szkice węglem* ("Informationes carbone") (1877), *Janko Muzykant* ("Musicus Janko") et *Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela* ("A Diario Posnaniensis Magistri") (1879), *Za chlebem* ("Pro pane") (1880), *Bartek Zwycięzca* (1882), *Latarnik* (1881), *Wspomnienie z Maripozy* (1882), *Sachem* (1883).

Scripsit historiam fictam historicam: *Ogniem i mieczem* ("Igne gladioque"), opera in tria libri edita de 2 Maii 1883 usque ad 1 Februarii 1884, *Potop* ("Diluvium") (1887), *Pan Wołodyjowski* ("Centurio Wołodyjowski"), *Quo vadis* (1895-96), *Krzyżacy* ("Equites Teutonici") (1897-1900), *Na polu chwały* ("In campis gloriae") (1903-5), Legiony ("Legiones") (1914).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Sienkiewicz** spectant. |

* De Henrico Sienkiewicz in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata
* Iosephus Bachórz: *Henryk Sienkiewicz* – Biographia et operum index**(Anglice, Polonice)**
Parvus ludus electronicus portabilis *Hungry Elephant* (Latine *Elephantus esuriens*), fere inter annos 1980 et 1990 productus.
**Ludus electronicus** est ludus electronica operans, quo luditur aptos per electronicos apparatus instrumentave. Inter ludos electronicos frequentissimi et maximi momenti sunt ludi computatrales, sunt autem et ludi aliorum generum in quibus ludi electronici portabiles et quidam ludi porticuum ut Pinball.

Inter ludos electronicos veterrimos ludi computatrales nonnulli numerantur in quibus *OXO* (anno 1952 productus), ludum crucum et circulorum simulans, *Tennis for Two* (1958) et clarus *Spacewar!* (1961-1962), vel Latine *Bellum spatiale*.

De generibus ludorum electronicorum
-----------------------------------

### Ludi electromechanici

Ludi electromechanici appellantur ludi electronici quibus electromechanici apparatus ad imagines sonosque generandos serviunt potius quam tubuli radiorum cathodicorum, qui ad exemplum in televisorio imagines generant.

### Ludi computatrales

Imago ludi computatralis de scaccis.
 Si plus cognoscere vis, vide etiam Ludus computatralis 
Ludi computatrales computatris operantur: nam sunt programmata computatralia, a quibus imagines in monitorio generantur. Lusor per plectrologium, murem aliumve aptum gubernaculum ludit, computatro regulante. Haec sunt exempla ludorum computatralium:

* Ludus computatri personalis;
* Ludus consolarum lusoriarum;
* Ludus teletypographicus, qui non imaginibus sed typis tantum operatur et frequens inter 1970 et 1980 fuit;
* Ludus porticuum, qui nummos requirit et saepe in tabernis adhibetur.

### Ludi electronici portabiles

Game Boy a Nintendo productum est clarus ludus electronicus portabilis.
Ludi electronici portabiles, magnitudine exigui, facile ubique portantur: valde a pueris amantur, qui eos quasi ludicra saepe secum ferunt ut oblectentur. Notissimi sunt exempli gratia ludi portabiles de Pokémon et de Mario.

Nexus interni
-------------

* Vicipaedia:Glossarium computatrale
* Vicipaedia:Verba technologica

Nexus externi
-------------

* De historia creationis ludorum electronicorum
* Centrum internationale pro historia ludorum electronicorum
Wikidata Ludovicus V (rex Franciae)
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus V (rex Franciae): imagoLudovicus V (rex Franciae): imago
*Nativitas*: 967, 966;   
*Obitus*: 22 Maii 987; Compendium  

**Officium**

*Officium*: king of West Francia  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Lotharius; Emma of Italy  
*Coniunx*: Adelaide-Blanche of Anjou  
*Familia*: Carolingorum stirps
**Memoria**

*Sepultura*: Abbaye Saint-Corneille  

**Ludovicus V**, dictus **iuvenis qui nihil facit**, natus die ignoto, mortuus est ad Compendium propter venationis sinistrum casum die 21 Maii 987), Lotharii filius, fuit rex Franciae a die 2 Martii anno 986 usque ad mortem. Ultimus rex e Caroli Magni stirpe fuit. Diadema ei positum est et corpus Durocortori sepultum est.

Notae
-----

1. ↑   *Haec pagina textum incorporat ex Hofmanni* Lexico Universali*, 1698. Versio interretialis*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Henricus Scherer
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 24 Aprilis 1628; Dilinga  
*Obitus*: 21 Novembris 1704; Monacum  

**Officium**

*Munus*: scientific illustrator, cartographus, geographus  

**Henricus Scherer** (Theodisce *Heinrich Scherer*), 24 Aprilis anno 1628 Dilingae natus et 21 Novembris 1704 Monaci mortuus, fuit geographus et cartographus Germanicus, Iesuita.

Vita et opera
-------------

In universitate Iesuitica Dilingensi educatus est. Iesuita anno 1645 factus est. In eadem universitate mathematicam, ethicam, et linguam Hebraicam usque ad annum 1670 docebat. Mantuae praeceptor principis ab anno 1670 ad 1673 fuerat et postea apud duces Bavariae idem munus ferebat. 

Henrici Scherer orbis terrarum tabula, in proiectione polari facta, ut Magellani iter monstret
Opus Henrici Scherer magnum est *Atlas Novus* (prima editio annis 1702—1710, secunda 1730—1737), cuius septem volumina sunt (volumen septimum postumum editum est):

* *Geographia Naturalis*
* *Geographia Hierarchica*
* *Geographia Politica*
* *Tabellae Geographicae*
* *Atlas Marianus*
* *Critica Quadripartita*
* *Geographia Artificialis*

Henrici Scherer orbis terrarum tabula sic facta, ut ex ea globus produci potest

Nexus externi
-------------

* De Henrico Scherer in *Deutsche Biographie* **(Theodisce)**
* De Henrico Scherer et tabulis eius in *myoldmaps.com* **(Anglice)**
* Henricus Scherer in *Worldcat*
* Henrici Scherer opera in situ Bibliothecae Nationalis Francicae

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
"Persecutio", insigne knezorum Gediminidarum
**Knezus** (Russice *князь*, Polonice *kniaź*, Lituanice *kunigaikštis* etc.) est titulus dignitatis mediaevalis nobilitatis Slavicae et Lituanicae et Georgianae necnon nonnullorum gentium vicinarum, qui ut dux vel princeps verti solet. 

Vox originem eandem, ut *König* Theodiscus et *konung* Nordicus, habet. Civitatis dux, praecipue dux militaris, knezus fuit. Temporibus recentioribus titulo *Fürst* Germanico et *prince* Francogallico knezus dignitate aequus habebatur. Cum Rutheniae antiquae historia narratur, "knezus" semper *dux* et civitas knezo subdita *ducatus* vertitur ("magnus knezus" — *magnus dux*). Ad knezos Imperii Russici, praecipue domus Romanoviae, qui Francogallice *princes* nominabantur, *princeps* vox magis idonea est.

Notae
-----

1. ↑  Lupi Karadžić *Lexicon Serbico-Germanico-Latinum*, Viennae 1818, p. 315. Etiam *kenezius, knezius, kniesius, kniazius* (vel per *c-* initiale et *-s-* medium).

Nexus externi
-------------

* Knezus in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**

Tituli nobilitatis: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  | Corona Sancti EduardiCorona Sancti Eduardi |
| Imperator • Rex • Rex vicarius • Archidux • Magnus dux • Dux • Magnus Princeps • Princeps Elector • Princeps • Knezus • Iarlus • Marchio • Comes • Grafio • Vicecomes • Baro • Eques • Nobilis • Dominus
*Nobilitas • Tituli nobilitatis* |
|  |
Wikidata Henricus Sdico
Res apud Vicidata repertae:Henricus Sdico: imagoHenricus Sdico: imago
*Nativitas*: 1083;   
*Obitus*: 25 Iunii 1150; Olomucium  

**Officium**

*Officium*: episcopus Olomucensis, Episcopus Catholicus, Episcopus dioecesanus, episcopus  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Monasterium Strahoviense  

**Henricus Sdico** (Bohemice *Jindřich Zdík*; natus circa annum 1083; mortuus Olomucii die 25 Iunii 1150) fuit episcopus Olomucensis ab anno 1126 ad 1150. 

A nonnullis habetur pro filio Cosmae Pragensis, decani ecclesiae Pragensis.

Sub episcopatu eius nova ecclesia sub titulo sancti martyris Venceslai erecta est et sedes episcopalis illuc ex ecclesia sancti Petri permissione summi pontificis Innocentii II translata est, duodecim ibi canonicis institutis.

Anno 1143 cum Vladislao II, duce Bohemae (ab anno 1158 rex), fundavit monasterium Strahoviense, vetustissimam abbatiam ordinis Praemonstratensis in Bohemia, ubi est autem sepultus.

Notae
-----

1. ↑  Augustinus Olomucensis. Episcoporum Olomucensium series. Olomucii 1831, p. 21.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Sdiconem** spectant. |

* "Heinrich Zdik" apud *Ökumenisches Heiligenlexikon*
Wikidata Michael Andreas Barclay de Tolly
Res apud Vicidata repertae:Michael Andreas Barclay de Tolly: imagoMichael Andreas Barclay de Tolly: imago
*Nativitas*: 16 Decembris 1761; Pomautsch  
*Obitus*: 14 Maii 1818; Chernyakhovsk  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: Minister of Defense, member of the State Council of the Russian Empire  
*Munus*: military officer, politicus  

**Familia**

*Genitores*: Weinhold Gotthard Barclay de Tolly;   
*Coniunx*: Helene Barclay de Tolly  
*Proles*: Magnus, Fürst Barclay de Tolly  

**Memoria**

*Laurae*: Knight of the Royal and Military Order of Saint Louis, Commander of the Order of Maria Theresa, Ordo Alexandri Nevensis, Knight Grand Cross of the Order of the Bath, Ordo Aquilae Nigrae, Ordinis Sanctae Annae classis prima, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda, Ordinis Sancti Vladimiri classis prima, Ordo Sancti Andreae, Gladius Aureus fortitudinis gratia datus, Order of St. George, 3rd class, Ordinis Sancti Georgii classis quarta, Crucis Magnae Ordinis Militiae Gulielmi, Ordinis Sancti Georgii classis secunda, Cross For battle of Eylau, Ordo Aquilae Rubrae, Ordo Ensiferorum, Order of Saint Henry, Order of St. George, 1st class, Crux magna Legionis Honoris, Cross "For the Capture of Ochakov"  
*Sepultura*: Mausoleum of Barclay de Tolly  

**Michael Andreas,** seu **Michael Bogdani filius, Barclay de Tolly** (Theodisce *Michael Andreas Barclay de Tolly*; Russice Михаил Богданович Барклай-де-Толли, tr. *Michail Bogdanovič Barklaj-de-Tolli*; natus in familia nobili gentis Theodiscae originis Scoticae in oppido *Pamūšis,* tunc ad Ducatum Curlandiae et Semigalliae, dein ad Imperium Russicum et nunc ad Lituaniam pertinenti, die 16 [27] Decembris 1761, mortuus in urbe *Insterburg* Regni Borussiae, quae nunc est *Černjachovsk* Russiae, die 14 [26] Maii 1818) fuit ductor exercitus Russicus, minister rerum militarium Imperii Russici a Ianuario 1810 ad Augustum 1812, praefectus supremus temporalis copiarum Russicarum initio Belli Patrii anni 1812 (campaniae Russicae Napoleonis) et dein unus e ducum exercitus contra copias Napoleonis bellantium, anno 1814 marescalcus Imperii Russici factus et anno 1815 titulo ducis dignatus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Barclay de Tolly** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
**Michael Apostolius**, Graece Μιχαὴλ Ἀποστόλιος (natus Constantinopoli anno circiter 1422; mortuus c. 1480) fuit eruditus Byzantinus qui, Constantinopoli a Turcis anno 1453 capta, in Italiam fugit. Ibi se patrono adiunxit cardinali Bessarione, sed mox ob disputationes philosophicas inimicus factus est eiusdem. Deinde in Creta habitavit, ubi propter paupertatem libros manuscriptos exscripsit. Filius eius, nomine Arsenius, fuit episcopus Monembasiae et humanista. 

Michael Apostolius auctor fuit operum variorum inter quae *Paroemiae* a filio editae sunt.

Bibliographia
-------------

* Daniel Heinsius, ed. *Michaelis Apostolii Paroemiae*. Lugduni Batavorum, 1619 **(Latine, Graece)** (Editio 1619 apud *Google Books*) Editio 1653 apud archive.org
* Hippolyte Noiret, A. M. Desrousseaux, edd. *Lettres inédites de Michel Apostolis, publiees d' apres les manuscrits du Vatican; avec des opuscules inedits du meme auteur*. Lutetiae: E. Thorin, 1889 (*Bibliotheque des Ecoles francaises d' Athenes et de Rome*, fasc. 54) Textus apud *Anemi*
Saxa insulae Balaam
**Balaamicae insulae** (Russice *Валаамские острова*) sunt insulae in Ladoga lacu. In rem publicam Careliam Russiae inclusae sunt. Aream communem circa 36 chm² et circa 900 incolas habent.

Archipelagus est plus quam quinquaginta insularum, quarum maxima Balaam insula est (plus quam duas pertes tertias areae communis occupans). Ceterae insulae Sancta, Lembus, Sabbatii etc.

Insularum Balaamicarum tabula anno 1889 edita
Monasterium Balaamicum in insula Balaam situm est.

Nomen archipelagi a *valamo* voce Carelica originem ducit, *terram altam, montuosam* significante, sed iamdudum cum nomine Balaam prophetae mixtum est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 163. (Textus apud *Google Books*) Vulgo **Valaam**, — Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Валаам*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°22′27″N 30°57′39″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
*Haec pagina genus* Balaenam *sensu stricto tractat. Si omnia mammalia vulgo balaenas appellata quaeris, vide Balaena.*

*Balaena mysticetus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Artiodactyla   
Infraordo : Cetacea   
Parvordo : Mysticeti   
Familia : Balaenidae   
Genus : ***Balaena***   
Linnaeus, 1758  
   
Palaeontologia

23–0 m.a.: Miocaenum > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Species\**Balaena mysticetus*
* †*Balaena affinis*
* †*Balaena montalionis*
* †*Balaena ricei*

Synonyma
\**Balena* Scopoli, 1777
* *Leiobalaena* Eschricht, 1849

***Balaena*** est genus mammalium Cetaceorum. In lingua Latina antiqua *balaena* sensum latiorem habebat (confer Anglicum *whale*, Francogallicum *baleine*, etc.), de quo vide paginam quae est Balaena.

*Balaena* genus monotypum habetur, quia una sola species eius exstat, *Balaena mysticetus*. Antea saepe in uno genere cum *Eubalaena* comprehendebatur.

Pinacotheca
-----------

* Balaena mysticetus*Balaena mysticetus*
* Balaena mysticetus caudam plaudit*Balaena mysticetus* caudam plaudit
* Balaena mysticetus*Balaena mysticetus*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Balaenam*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Balaenam*"** apud **Vicispecies**. |
Curia in Wasungen
**Wasungen** oppidum in Circulo Schmalkalden-Meiningen in Thuringia est ad ripam Werahae situm. Kalendis Ianuariis 2016 habuit incolas 3384.

Historia
--------

Quamquam mentio prima in actis donatoriis monasterii Fuldensis iam anno 874 fuerat, locus longum tempus pusillus mansit. Nobiles Henneburgenses ex saeculo XIII et duces Saxoniae-Meiningen ex anno 1672 dominabantur. Anno 1305 ecclesia quaedam monastica indicatur, anno 1308 privilegia urbana incolis concessa sunt.

In Bello rustico Germanico monasterium destructum est, cum oppidum quasi integrum restaret. Querela inter ducatus Saxonicos Mainingiae et Gotae anno 1747 exorta Bellum Wasungen in libris historicis vocatur, cuius causa fuit duarum nobilium ambitus et offensio.

Res aspectabiliores
-------------------

Usque hodie nucleus mediaevalis exstat cum vicis minimis, scalis angustis, fortificationibus, moenibus. Specialis momenti sunt Domus parochorum (Pfaffenburg) in colle et Turris Iudaeorum (Judenturm). Opera craticia velut in multis locis Franconiae pullulant: citentur in eis curia anni 1533, magistratus aedes et monasterium pristinum nonnarum, ubi museum historiae regionalis sartum et tectum servatur. 

Ecclesia Sanctae Trinitatis, Fanum Sancti Petri (iuxta sepulcretum), latifundia nobilium Maienhof et Weyenhof, burgus caducus Maienluft (saeculi XIII) gemmae aliae in thesauro architectonico oppidi sunt.

Industriae hic vix apparebant, quod naturam ambientem servabat et rebus periegeticis promovendis valde profuit.

Excursiones et Saturnalia
-------------------------

Semita educatoria plantarum in margine oppidi constituta et vicus vallatus (Walldorf) cum burgo ecclesiastico mediaevali necnon antra lapidis arenarii visitatores quoque alliciunt.

Quotannis carnelevarium magno studio in Wasungen celebratur, cuius origines ante quinque saecula in spectaculis media in urbe datis esse videntur.

Incolae maioris momenti
-----------------------

* Tuisco Ziller, paedagogus et iuris peritus

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wasungen** spectant. |

* Situs proprius
Wikidata Henricus Spira
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 19 Iunii 1927; Antverpia  
*Obitus*: 12 Septembris 1998; Novum Eboracum  
*Patria*: Belgica  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, trade unionist, iuris peritus  

**Henricus Spira** (natus Antverpia die 19 Iunii 1927; mortuus die 12 Septembris 1998) fuit vir Belga-Americanus advocatus pro iure animalis et habetur unum ex advocatis maximis proficientis saeculi 20.

Moliens cum Animal Rights International societas quam condidit anno 1974, Spira praecipue in memoria tenetur prensatione prospere anno 1976 contra subiectum experimentum animalis ad American Museum of Natural History ubi feles passi sunt experimentum secus investigationis causa; et praeconio plenae paginae anno 1980 in *The New York Times* quod leporem insignat cum emplastris super oculos cum titulo "Quot lepores Revlon caecat pulchritudinis causa?".

Cancro oesophageo mortuus est anno 1998.

Fontes
------

1. ↑  Singer, in Spira and Singer 2006, pp. 214–215.
2. ↑  Feder, 26 November 1989.
Wikidata Oiacium
Res apud Vicidata repertae:Oiacium: insigneOiacium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°51′0″N 7°23′0″E  
*Numerus incolarum*: 211  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Oyace
**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 30.56 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Nucetum, Ad Quartum, Blonate, Ollomontium, Vallis Pellina  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vex  

**Tabula aut despectus**

Oiacium: situsOiacium: situs
**Oiacium** (-ii, *n.*) (alia nomina: *Castum Agaciae*) (hodie vulgo *Oyace*; *Oiasse*, a 1939 usque ad 1946) est vicus ac municipium Italiae, circiter 250 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Oiacienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Bérrioz, Chez les Brédy, Gallian, La Crétaz (chef-lieu), Sergnau, Condemine, Closé, Bouyoz, Chez les Chenaux, Grenier, Vernosse, Voisinal, Pied-de-Ville

Municipia finitima
------------------

* Blonate (seu Bionatium) (hodie vulgo *Bionaz*),
* Nucetum (olim fortasse Ad Nonum) (hodie vulgo *Nus*),
* Ollomontium (hodie vulgo *Ollomont*),
* Ad Quartum (seu Quartus ab Urbe Lapis (Augusta Praetoria)) (hodie vulgo *Quart*),
* Vallis Pellina (hodie vulgo *Valpelline*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria,
* Vallis Pellina (vallis) *Valpelline (valle)*.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Oiacium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Oiacii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Oiacii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
2. ↑  *Vallée d'Aoste autrefois*, raccolta di opere di Robert Berton, 1981, Sagep ed. Genova.
Tabula geographica Virginiae colonicae et coloniarum propinquarum.
**Colonia Virginia,** etiam saepe **Virginia Colonia** et **Provincia Virginia** et aliquando **Dominio et Colonia Virginia** appellata, fuit colonia Anglica in America Septentrionalis sita, quae breviter per saeculum sextum decimum, et tum continenter a 1607 usque ad Res Novas Americanas (ut colonia Britannica post 1707) exsistitit. Nomen *Virginia* primum a Gualterio Raleigh Equite et Regina Elizabeth I anno 1584 adhibitum est. Coloniae post Bellum Civile Anglicum medio saeculo septimo decimo fuit nomen **Vetus Dominio** (Anglice 'The Old Dominion'), a Rege Carolo II per ludibrium datum ob eius fide manifesta monarchiae Anglicae per aetetam Reipublicae Angliae oblata.

Colonia Virginia, libertate a Britannia anno 1775 declarata antequam Declaratio Libertatis rite constituta est, Respublica Virginiana facta est, una ex primis civitatibus tredecim Civitatum Foederatarum, cum locutio *The Old Dominion* pro sua sententia publica sanciret. Post Civitates Foederatas constitutas, omnes civitates Virginia Occidentalis, Kentuckia, Indiana, et Illinoesia, et partes Ohii et Pennsylvaniae occidentalis, ex terris olim a Colonia Virginia circumdatis denique creatae sunt. 

Nexus interni
-------------

* Coloniae Meridianae
* Historia Virginiae
* Imperium colonicum Anglicum
* Index gubernatorum colonicorum Virginiae

Adnotationes
------------

1. ↑  Et fortasse *Provincia Virginiana* et *Dominio et Colonia Virginiana.*
2. ↑  The Royal Government in Virginia, 1624–1775, vol. 84, pars 1, Percy Scott Flippin, Wallace Everett Caldwell, p. 288

Bibliographia
-------------

* Heinemann, Ronald L. John G. Kolp, Anthony S. Parent Jr. et William G. Shade. 2007. *Old Dominion, New Commonwealth: A History of Virginia. 1607-2007* (2007). ISBN 978-0-8139-2609-4.
* Rubin, Louis D. *Virginia: A Bicentennial History*. States and the Nation Series. (1977), popular
* Wallenstein, Peter. *Cradle of America: Four Centuries of Virginia History* (2007). ISBN 978-0-7006-1507-0.

Nexus externi
-------------

* Evolutio Coloniae Virginianae, 1610–1630, memory.loc.gov (Library of Congress)
* Iacobopolis Virginiae, www,jamestown1607.org
* "The Wreck of The *Sea Venture,* web.archive.org
*Vide etiam paginam discretivam:* Silva (discretiva)


Wikidata Silva (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°33′21″N 11°45′38″E  
*Numerus incolarum*: 2 621  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bauzanensis  

**Geographia**

*Superficies*: 56.24 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Abbatia Ladinorum, Campitellum, Canazzei, Corvaria, Turris Vallis, Fanum Sanctae Christinae (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)  

**Tabula aut despectus**

Silva (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis): situsSilva (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis): situs
Silva (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)
**Silva** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Silva Vallis Gardeinae*) (Italiane *Selva di Val Gardena*; Theodisce *Wolkenstein in Gröden*; Dolomiane *Sëlva*) est oppidum et municipium Italicum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi (*Alta Athesia/Tirolis Meridionalis*) situm. Incolae *Gardeinenses* appellantur

Municipium pertinet ad Communitatem Comprehensorialem Saltensem-Sclerianenem.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Ladinia*Ladinia*

Ethnográphia
------------

Gentes Gardeinenses linguam ladinam loquuntur.

Sermones
--------

| Anno | Italiane | Germanice | Dolomiane |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | 05,11% | 05,15% | 89,74% |

Nexus interni
-------------

* Communitas Comprehensorialis Salti-Montis Scleriani
* Ladinia
* Bauzanum
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Clerus et Diocesis Tridentina exeunte anno 1826
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Silvam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Bauzanensi.Collocatio finium municipii in Provincia Bauzanensi.
* Collocatio finium Communitatis Comprehensorialis Saltensis-Sclerianenis in Provincia Bauzanensi.Collocatio finium Communitatis Comprehensorialis Saltensis-Sclerianenis in Provincia Bauzanensi.

Municipia Ladinica Vallis Gardeinae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexillum |
| **tria communia:** Fanum Sanctae Christinae · Silva · Urticetum (*Fanum Sancti Uldarici*) · *Castrum Ruptum* (*pars*) |
|  |
Canis leporarius a Heywood Hardy(en) anno 1880 pictus
**Canis leporarius** (vulgo *greyhound*) est varietas canum Agasaeorum(en), quae a canibus Celtarum millennio primo a.C.n. in Britanniam adductis originem ducit. Sicut Agasaei ceteri, proportionum corporis gratia ad currendum canis leporarius optimus est et in venatu semper usurpabatur; nam etiam leporem capere potest. Velocitas canis leporarii currentis a 60 ad 70 chm/h est; in certaminibus usque ad 65 chm/h currit.

Canis leporarius in certamine currit

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Caii *De canibus Britannicis*, 10b.
2. ↑  Quod minime *canem canum* significat.
3. ↑  *De canibus Britannicis*, ibidem.

Nexus externi
-------------

* Varietatis descriptio **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Edmund Russell, *Greyhound Nation: A Coevolutionary History of England, 1200–1900*. Cambridge University Press, 2018. ISBN 978-0521762090 **(Anglice)**
* Charles Blanning, *The Greyhound and the Hare: A History of the Breed and the Sport*. The National Coursing Club, 2018. **(Anglice)**
Conspectus in Polonicam Silvae Bialoviesensis partem anno 2019.
**Silva intacta** **Bialoviesensis** (Albaruthenice *Белавежская пушча*, Polonice *Puszcza Białowieska*), in Polessia regione. Pars silvae Bialovisensus nunc Polonica et pars Albaruthenica est. Una e maximis ultimisque reliquiis immensae silvae pristinae est, quae olim trans Planitiem Europaeam extendebatur. In qua silva habitant octingenti *Bisontes bonasi,* gravissum Europae animal terrestre. Saeptum nationale Polonica silvae pars est, et reservatum publicum pars Albaruthenica. Anno 1979 pars Polonica in UNESCO Mundi Hereditatem digesta est, annoque 1992 pars Albaruthenica.

Notae
-----

1. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *девственный лес*..
2. ↑  Cf. *Poloniphora bialoviesensis, Trentophila bialoviesensis, Dentipratulum bialoviesense*.
3. ↑  Baczynska, Gabriela (28 Septembris 2008). "Climate change clouds fate of ancient Polish woods". Reuters

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°43′54″N 23°52′4″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **silvam Bialoviesensem** spectant. |
Silvarum pluvialium regio linea alba indicatur; terrae, quae ab Amazonum fluvio tributariisque eius siccantur, linea callaina
**Silvae pluviales Amazoniae**, sive **iungala Amazonica** et **Amazonia** tantum, sunt maxima Terrae regio silva pluviali operta. Quae regio 7 000 000 chiliometrorum quadratorum comprehendit, quorum circa 5 500 000 km2 in ripis Amazonum fluvii omniumque eius affluentium silva pluvialis tropica semperviridis occupat. Amazonia novem civitatum partes attingit: Brasiliae, Peruviae, Columbiae, Venetiolae, Aequatoriae, Boliviae, Guianae, Surinamiae, Guianae Francicae.

Diversitas biologica silvarum Amazoniae maxima est: omnium specierum descriptarum animalium et plantarum, decima pars hic invenitur. *Panthera onca,* *Caimanes,* *Eunectes murinus,* *Botropes,* *Loxosceles,* Batoidea, *Serrasalmi,* Dendrobatidae species silvarum Amazoniae notiores sunt.

Notae
-----

1. ↑  Portugallice *Floresta amazônica,* Hispanice *Selva amazónica,* Francogallice *Forêt amazonienne,* Nederlandice *Amazoneregenwoud,* Anglice *Amazon rainforest* et *Amazon jungle.*
2. ↑  Portugallice *Amazônia,* Hispanice *Amazonía* sed saepius *Amazonia.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **silvas pluviales Amazoniae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 3°9′36″S 60°1′48″W • Treccani • Encyclopædia Britannica |
| Nervus obturatorius |
| --- |
| Nervus obturatorius |
| Cursus nervi obturatorii (flave). |

**Nervus obturatorius** (TA: 14.2.07.012) est nervus periphericus ex plexu lumbali oriente. Nervus adductores femoris innervat, simul pars cutis femoris medialis et capsulae anterioris articularis coxae nervo innervata est. Pro eo nervus de pelvi trans foramen obturatum antrorsum in femorem decurrit.

Cursus nervi femoralis
----------------------

Ex plexu lumbali (radicibus L2-L4) oriente nervus obturatorius sub musculum psoas maiorem deorsum, post arteriam iliacam internam et iuxta ureterem in *canalem obturatorium* intrat, quo cum ramis et anteriore et posteriore ad adductores femoris currit. Ex ramo anteriore ramus cutaneus et plures rami musculares, ex ramo posteriore rami musculares atque ramus articularis oriuntur. Paralysis nervi implantatione prothesis capitis femoris ineunte causa raro observata est.

Musculi innervati
-----------------

* Musculus obturator externus
* Musculus adductor longus
* Musculus adductor brevis
* Musculus adductor magnus (una cum nervi tibiali)
* Musculus gracilis
* Musculus pectineus (una cum nervo femorali, innervatio *nervi obturatorii accessorii* non constanter, ca. 20%)

Significatio medica
-------------------

Resectione transurethrali tumorum vesicae ineunte non raro ruptura vesicae observata est, et ibi obsidio pharmacologica nervi oburatorii contractionem dolorosam adductorum impedit.

Notae
-----

1. ↑  Siliski J. M. Scott R. D. (1985). "Obturator-nerve palsy resulting from intrapelvic extrusion of cement during total hip replacement. Report of four cases". *The journal of bone and joint surgery. American volume* **67** (8): 1225-8
2. ↑  Hızlı F. Argun G. Güney I. Güven O. Arık A. I. Başay S. Günaydın H. Başar H. Köşüş A. (2016). "Obturator nerve block transurethral surgery for bladder cancer: comparison of inguinal and intravesical approaches: prospective randomized trial". *Irish journal of medical science* **185** (3): 555-60

Nexus interni
-------------

* Plexus lumbalis

Nexus externi
-------------

* *Wheeless' Textbook of Orthopaedics* de nervo obturatorio. **(Anglice)**

Pinacotheca
-----------

* N. obturatorius prope M. obturatorem internum. N. obturatorius prope M. obturatorem internum.
* Infra: nervus una cum arteria. Infra: nervus una cum arteria.
* Canalis obturatorius. Canalis obturatorius.
Wikidata Gregorius Kolb
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1681;   
*Obitus*: 19 Augusti 1746; Mindelhemium  

**Officium**

*Munus*: theologus, Rerum gestarum scriptor, professor  

**Gregorius Kolb** (Theodisce *Gregor Kolb*), anno 1681 natus et 19 Augusti 1746 Mindelhemii mortuus, fuit theologus et geographus Germanicus, Iesuita.

Imago allegorica e libro Gregorii Kolb "Series Romanorum Imperatorum": reges mundi Agnum supplices colunt

Vita et opera
-------------

Iesuita ab anno 1703, in universitate Friburgensi historiam, Rottovillae et Eystetti (*Eichstätt*) ius canonicum et theologiam moralem docebat. *Compendium totius orbis* cum notis geographicis, genealogicis, historicis composuit, compendia de imperatoribus pontficibusque Romanis aliaque eiusmodi. Theologiam moralem in *Dubiis Theologico-Moralibus* et ius canonicum in *Iure et obligatione parochorum* tractavit.

Nexus externi
-------------

* De Gregorio Kolb[*nexus deficit*] in *Deutsche Biographie* **(Theodisce)**
* Gregorius Kolb in thesauro *CERL*
* Gregorius Kolb in *Worldcat*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Fundus Whillans lacùs, primum per foramen terebratum visus
Terebratio ad Vostok lacum
**Lacus subglacialis** est lacus sub glaciario semper conditus. In Antarctica, ubi scuti glaciali altitudo usque ad 4 chm accedere potest, lacus subglaciales circa 150 instrumentis radioelectricis detectoriis inventi sunt. Ad aliquot lacus etiam foramina machinis terebratoriis terebrata sunt. Lacus Antarcticae etiam fluminibus subglacialibus coniungi supponuntur, sed haec flumina nondum certe inventa sunt.

Lacus Antarcticae
-----------------

Lacus Antarcticae subglaciales maximi vel iam explorati sunt:

* Vostok
* Lacus *90 gradibus longitudinis orientalis*(en) dictus (secundus a maximo)
* Lacus *Sovetskaja*(en) dictus (de nomine stationis Antarcticae propinquae, nunc relictae)
* Whillans lacus(en)
* Ellsworth lacus(en)

aliique.

Aqua subglacialis aliis locis
-----------------------------

Europae oceanus sub glacie
In Europa Iovis satellite et in Encelado Saturni satellite oceani vel maria subglacialia sunt.

In Islandia, ubi montes igniferi glaciario tecti existunt, circa eos haud raro aqua tabescit et quoddam lacui subglaciali simile facit.

Nexus externi
-------------

* De lacubus Antarcticae **(Anglice)**
Statio ferriviaria elevata et aditus stationis subterraneae
**Porta Cotbusiensis** Germanice *Kottbusser Tor* Berolini est nomen areae publicae atque urbis regionis atque stationis ferriviariae metropolitanae in Monte Crucis. Nonnumquam haec regio etiam *Klein-Istanbul* appellatur vel "Constantinopolis Minor" quia ibi multi Turci habitant.

Historia
--------

Hic olim saeculis XVIII et XIX porta muri teloniarii fuit ubi via Cotbusium versus incepit. Ea via appellatur vicina portae parte via, parte autem a porta longinquius remota agger Cotbusiensis.

Commeatus
---------

Hic est statio ferriviaria lineae metropolitanae elevatae numero 1 et subterraneae numero 8. Proxima statio lineae 8 meridiem versus est Fori Arminiani.

Coordinata geographica
----------------------

52° 29′ 57″ Sept. 13° 25′ 5″ Ort.

Pinacotheca
-----------

* In statione subterraneaIn statione subterranea
* HamaxostichusHamaxostichus
* Porta a Via Cotbusiensi conspectaPorta a Via Cotbusiensi conspecta
* Hamaxostichus stationem elevatam relinquensHamaxostichus stationem elevatam relinquens