recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Interna Telluris structura. Inter tabulata principalia habentur crusta (1), mantellum (2) et nucleus (3). Crusta una cum mantelli parte superiore lithosphaera (4) appellatur.
**Geophysica** est scientia quae proprietates physicas totius Telluris necnon processus physicos geologiae in lithosphaera, hydrosphaera, et atmosphaera investigat.

Inter res a geophysicis investigatas enumerandae sunt: forma Telluris, interiora Terrae, terrae motus (seismologia), atque campus Telluris magneticus.

Prima omnium cathedra geophysicae creata est anno 1895 in Universitate Iagellonica, cum Mauritius Pius Rudzki, geophysicus Polonus, professor geophysicae mathematicae et meteorologiae nominatus est. Inter alios geophysicos celebres notari possunt Andreas Mohorovičić, Benno Gutenberg, Victor Conrad et Inge Lehmann, in quorum honorem discontinuitates in structura interna Telluris appellatae sunt, ut puta discontinuitas Mohoroviciciana.

Nexus externi
-------------

* varia geophysicae studentibus utilia
* Societas geophysica Germanica (DGG)
* Unio geophysica Americana (AGU)
* Societas exploratorum in geophysicis (SEG)

Notae
-----

1. ↑  "Geophysica" in *Neues Latein Lexikon*, p. 153, ISBN 978-3-933070-01-2.
2. ↑  Pietkiewicz, Stanislaus et Stephanus Żmuda (1973) *Słownik pojęć geograficznych.* Varsoviae: Wiedza Powszechna.
3. ↑  Rybka, Eugenius (1974) *Maurycy Pius Rudzki – życie i działalność.* Varsoviae: Muzeum Techniki, Stowarzyszenie Geodetów Polskich. Textus
Wikidata Avianum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°4′0″N 12°35′0″E  
*Numerus incolarum*: 8 948  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: regional decentralization entity of Pordenone  

**Geographia**

*Superficies*: 113.35 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Budoia, Mons Regalis Vallis Cellinae, Fanum Sancti Quirini, Barcis, Roboretum ad Planum, Tamber, Fons Frigida  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ashkelon  

**Tabula aut despectus**

Avianum: situsAvianum: situs
Despectus in Avianum.
**Avianum** (-i, *n.*) (Italiane: *Aviano*; Foroiuliensice *Davian*) est oppidum et commune Italiae, circiter 9270 incolarum, in Provincia Portusnaonensi Regionis Fori Iulii-Venetiae Iuliae situm. Incolae Avianenses appellantur.

Geographia
----------

* Forum Iulii

Clari cives
-----------

### Nati

* Marcus Avianensis, beatus, praedicator et consolator Vindobonensium anno 1683

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Concordiensis-Portus Naonis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

Castello, Giais, Marsure, Piancavallo San Martino di Campagna, Villotta

Municipia finitima
------------------

Barcis, Budoia, Fontanafredda, Montereale Valcellina, Roveredo in Piano, San Quirino, Tambre (BL)

Nexus interni
-------------

* Portus Naonis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Avianum** spectant. |

* Situs interretialis communis proprius. **(Italiane)**.

Pinacotheca
-----------

* Signum communium ItaliaeSignum communium Italiae
* Collocatio finium communis in Provincia Portusnaonensi.Collocatio finium communis in Provincia Portusnaonensi.
* Palatium Carraro.Palatium Carraro.

Notae
-----

1. ↑  *Nomi d'Italia - AAVV,* De Agostini.?
2. ↑  *Notizie storiche, concernenti l'illustre serro di Dio Padre Marco d'Aviano, missionario apostolico,* vol. 2, Fedele da Zara, Sim. Occhi, 1798.
Pristina puellarum schola Domnus Lämpel, organista et magister, in pariete: allusio facta de prisco cauponae nomine "Der Musikus" **Ludi puerularum pristini** (Theodisce: *Alte Mägdleinschule*) inveniuntur Arnstadii haud procul ab Ecclesia Bachiana et curia media in urbe siti. 

Ab anno 1582 usque ad ineuns saeculum XIX aedificium schola erat. Postea hic erant diversae tabernae venaliciae, tempore Reipublicae sic dictae democraticae Germanicae vel pantopolium catenae *Konsum*.

Cauponae
--------

Post mutationes politicas anni 1990 plures annos hoc in loco caupona erat ubi escae Thuringis typicae opiparae offerebantur quae etiam directe tuam domum arcessere potuisti. Quoniam ante annum 1582 popinae ibi iam fuerant, traditiones antiquissimae sic continuabantur. Usque ad annum 2012 mutatio gravis facta est: cauponam in thermopolium simplex nomine *Havanna Bar* reddiderunt quod tamen aere dirutum est. Inde a mense Martio anni 2015 Canadensis quaedam cauponam nomine *Tanya's* aperuit cuius culina alterne diversas orbis terrarum terras colit.

Fons
----

* Informationes pusillae de domo
* Tractatio in actis diurnis, quae autem haud gratis depromi potest
* Tractatio in actis diurnis anni 2015 de novis inceptis[*nexus deficit*]
Wikidata Matthaeus Mudrov
Res apud Vicidata repertae:Matthaeus Mudrov: imagoMatthaeus Mudrov: imago
*Nativitas*: 23 Martii 1776, 1776; Vologda  
*Obitus*: 1831; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Matthaeus Iacobi filius Mudrov** (Russice Матвей Яковлевич Мудров, tr. *Matvej Jakovlevič Mudrov*; natus die 3 Aprilis 1776 Vologdae, mortuus die 20 Iulii 1831 Petropoli) fuit medicus Russicus, unus e conditoribus scholae clinicae Russicae.

Mudrov anno 1800 studia sua in Universitate Moscuensi complevit, anno 1804 pro opere suo *De spontanea plaucentae solutione* gradum medicinae doctoris obtinuit, et ab anno 1805 extaordinarius, ab anno 1809 autem ordinarius professor pathologiae et therapiae Universitatis Moscuensis fuit, nonnumquam (annis 1813, 1819 и 1825) etiam decanus facultatis medicae universitatis illius electus. Praeterea, ab anno 1809 usque ad annum 1828 officium directoris instituti clinici tenebat. Anno 1829 praeses comissionis centralis certationis contra choleram factus, Mudrov ab anno 1830 contra epidemias cholerae initio Saratoviae, dein Petropoli pugnabat, anno sequente tamen ipse morbi illius causa mortuus.

Nexus externi
-------------

* Matthaeus Iacobi filius Mudrov **(Russice)**
* Pagina de Matthaeo Mudrov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Vexillum Andorrae anno 1934
**Boris Michaelis filius Skosyrev** (Russice Борис Михайлович Скосырев, tr. *Boris Michajlovič Skosyrev*) seu fortasse **Boris I Andorrae,** die 12 Ianuarii 1896 Vilnae natus, fuit vir Russicus qui se ipsum coronavit regem Andorrae anno 1934. Obiit in Germania anno 1989.

De regno Andorrano
------------------

Mense Aprili anno 1934, Boris Skosyrev intravit Andorram, et in vico Sancta Coloma domum obtinuit. Ibi die 17 Maii proclamavit consiliariis rei publicae Andorranae propositum suum regni Andorrae creandi, sed mox ab Concilio Andorrae expulsus est.

Fuit tunc Boris ad Urgellium in Ilerda, ubi in deversorio se ipsum clamavit regem Andorrae in exsilio. Cum diurnariis Anglicis, Hispanis et Francis fabulabat de regno suo. Etiam cum domu regia Francica epistulas commutavit, veniam Franciae obtenendi causa. Res Publica Francica minime de rebus Andorranis curabat, et Boris tunc clamavit consensum Franciae pro causa. Mox scripsit constitutionem Andorranam, quam imprimendam curavit et divulgavit.

Die 7 Iulii 1934 iterum intravit Boris Andorram, et in Concilio Generali Vallium proclamavit libertatem regni Andorrae, quam suffragaverunt concilliarii omnes sed ad unum, qui Hispaniam effugit. 8 Iulii, hic conciliarius narravit episcopo Urgellensi (qui est coprinceps Hispanus Andorrae) res ab hoc Bori gestas. 9 Iulii constititio quam Boris iam scripserat facta est lex publica Andorrae.

Sed tum die 21 Iulii Episcopus Urgellensis misit Andorram quattuor vigiles civiles, qui Borim prehenderunt et in carcerem conecerunt. Id finid fuit regni Andorranae.

De Bori sine regno
------------------

Boris fuit iudicatus et in carcerem damnatus, sed mox ex Hispania in Portugalliam expulsus est. POstremo in Francia anno 1939 captus in castris carceraliis mansit usque ad annum 1944.
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Heliadae

**Heliades** in mythologia Graeca sunt filiae Helii, dei solis et sorores Phaëthontis. 

Hyginus mythographus narrat Heliades esse filiae cuiusdam Clymeni vel potius Helii ex Merope nympha vel Clymene. Nomina earum erant: Merope, Helie, Aegle, Phoebe, Lampetie, Aetheria et Dioxippe.. Quod patre iniussu Phaëthonti fratri equos curru iunxerant, mutatae sunt in populos aut in alnos. Iovem eas misercordia mutavisse traditur, quod mortem fratris quattuor continuos menses complorarent, lacrimis in sucinum mutatis. Ovidius trium mentionum faciens nomina duarum profert, scilicet Phaëthusam et Lampetiam, quas Homerus autem filias Oceanidis Neaerae (Νέαιρα) esse tradit. A fratre etiam Phaëthontiades voocantur. 

Contra in Scholio Homeri Phaëthon et Heliades sunt liberi Rhodes cum Helio: Lampetia, Phaëthusa et Aegle.

Notae
-----

1. ↑  Helias, -adis f. ex verbo Graeco Ἡλιάς; pl. Heliades, -um (Ἡλιάδες, ων)
2. ↑  Hyginus: Fabulae 154
3. ↑  Hyginus: Fabulae 152; item Ovidius: Metamorphoses 1,755
4. ↑   Hyginus: Fabulae 154
5. ↑  Hyginus: Fabulae 152 et Vergilius: Aeneis 10,190
6. ↑  Vergilius: Eclogae 6,62
7. ↑  Ovidius: Metamorphoses 2,329-266
8. ↑  Homerus: Odyssea 12,133s.
9. ↑  Vergilius: Eclogae 6,62
10. ↑  Scholion ad Homeri *Odysseam* 17,208
**Lyceum** est schola secundaria, plerumque in Europa, quae varie in variis civitatibus definitur. Vocabulum *Lyceum* deducitur a Lyceo antiquo (Graece Λύκειον), Apolloni dedicato luco prope Athenas ubi fuit locus gymnasii Aristotelis. Quam ob rem postea illud nomen fuit nomen scholarum quae educationi superiori profuerunt.

In Francia
----------

Lyceum Francogallicum
Napoleo imperator, tunc adhuc primus consul, decrevit ut respublica et non iam ecclesia doceret iuventutem Francogalliae et creavit anno 1802 in toto imperio retem scholarum publicarum quibus dedit nomen Lycei ad electam iuventutem erudiendam. Hodie vero multa lycea in Francia sunt quae cursum studiorum trium annorum inter collegium et universitatem praestant, qui cursus classes secundam, primam, terminalem comprehendit, et baccalaureo velut coronatur. Nonnulla lycea inter nobilissima duas classes superiores post baccalaureum proponunt, in quibus discipuli praeparant certamina introitum in Scholas Magnas dictas (Schola Normalis Superior, Schola Chartarum etc.) permittentia.

In Italia
---------

*Lyceum Scientiarum Humanarum* est, in Italia, genus scholae secundariae, quae dicitur, alterius gradus, cuius propria est inclinatio quaedam ad scientias humanas, id est de homine, praesertim ad anthropologiam culturalem, ad psychologiam, ad sociologiam, ad paedagogiam. Duae sunt Lycei Scientiarum Humanarum formae, quarum altera "translaticia" appellatur, altera "oeconomica-socialis". Lyceum Scientiarum Humanarum est, sicut et cetera lycea Italica, quinquennale et ad id discipuli accedere possunt post octonos omnino annos scholis frequentandis peractos.

Lyceum Scientiarum Humanarum, in annum scholarem 2010/2011 ministra Maria Stella Gelmini auctrice primum institutum, originem ducit ab Instituto Magistrali, quod magistros ludorum seu scholarum "elementariarum" formabat et quadriennium singulis discipulis erat frequentandum necnon, in sua forma posteriore, accessum ad Facultatem Magisterii, in studiorum universitate, sine ullo additamento permittebat, ad ceteras vero facultates tantummodo anno completivo interposito.

Index lyceorum
--------------

* Lyceum Alpinum Zuoz
* Lyceum dresdense
* Lyceum ecclesiasticum
* Lyceum Lateranense
* Lyceum Heinrici IV
* Lyceum Ludovici magni
* Lycée du Parc

Notae
-----

1. ↑  Albert Sleumer, *Kirchenlateinisches Wörterbuch* (Limburg: a. d. Lahn, 1926), s.v. "lyceum"[*nexus deficit*].
2. ↑  *Viro Admodum Reverendissimo … Dn. Aegidio Strauchio … Patrono et Promotori devote venerando de Nominali gratulatur decenter Lyceum Dresdense, d. 1. Septemb. Anno 1648*[*nexus deficit*]
3. ↑  Sophia Peltier-Le Dinh, Daniela Michel-Chich, Andreas Arnold-Peltier: *Le Lycée Henri-IV, entre potaches et moines copistes*, Lutetia 2008
4. ↑  Gustavus Dupont-Ferrier, *Du College de Clermont au Lycée Louis-le-Grand, 1563-1920, la vie quotidienne d'un college parisien pendant plus de trois cent cinquante ans*, Lutetia 1921
Insigne Aquaeburgi urbis
**Aquaeburgum** **ad Aenum** vel **Aquaburgum** (Theodisce *Wasserburg am Inn*) est commune et urbs in circulo Bavarico Rosenheim.

Geographia
----------

Aquaeburgo est singularis situs. Ager urbanus vetus in paeninsula paene plene flumine Aeno circumfluente, quae lingula angusta tantum perveniri potest, sita est. A ripa praerupta opposita usque ad 70 metrorum alta omnem urbem veterem, earum aedificia ad aetatem mediam repertinent, conspici potest. In flumine apud urbem parva insula est, cuius nomen Theodiscum *Kapuzinerinsel* de monasterium Capucinorum pristinum admonet.

Quidem paeninsulam pristina saecula constanter ad orientem et septentriones crevisse, sed ripam oppositam simul minutam esse urbis veteris forma ac aetate aedificiorum cognoscibile est. Quae progressio demum munimento ripae construendo officinam energeticam ad Aenum prima parte saeculi 20 finita est. In photographiis veteribus ergo videri potest ripam oppositam ante paucos decennios contra hodie non silvestris fuisse.

Vicina communia sunt septentrionalia Soyen et Babensham, orientale Isolvinga, meridiana Griesstätt et Ramerberg, occidentale est Edling.

Notae
-----

1. ↑  Benedict, Friedrich, *Orbis latinus. Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A - D*, Braunschweig 1972, S. 121.
2. ↑  Benedict, Friedrich, *Orbis latinus. Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A - D*, Braunschweig 1972, S. 121.

Nexus externi
-------------

* 
* 

Communia circuli Rosenheim

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne circuli Rosenheim |
| Albaching |
Amerang |
Aquaeburgum ad Aenum |
Aschau |
Babensham |
Bad Endorf |
Bad Feilnbach |
Bernau |
Brannenburg |
Breitbrunn |
Bruckmühl |
Chiemsee |
Edling |
Eggstätt |
Epininga |
Feldkirchen et Westerham |
Flintsbach ad Aenum |
Frasdorf |
Griesstätt |
Großkarolinenfeld |
Gstadt |
Halfing |
Höslwang |
Isolvinga |
Kiefersfelden |
Kolbermoor |
Neubeuern |
Nußdorf ad Aenum |
Oberaudorf |
Pfaffing |
Prien |
Prutting |
Ramerberg |
Raubling |
Riedering |
Rimsting |
Rohrdorf |
Rott ad Aenum |
Samerberg |
Schechen |
Schonstett |
Söchtenau |
Soyen |
Stephanskirchen |
Tuntenhausen |
Vogtareuth  |
|  |
|  |
| --- |
| 
Bibliotheca Publica Bambergensis |
| **Staatsbibliothek Bamberg** |
| Bibliothecae Publicae Bambergensis sedes in Palatio Novo apud cathedralis ecclesiae aream Bibliothecae Publicae Bambergensis sedes in Palatio Novo apud cathedralis ecclesiae aream |
| Constitutum | 
1803 |
| Locus | 
Neue Residenz Domplatz 8 96049 Bamberg Res Publica Foederata Germaniae Insigne Bambergae Bamberga  Vexillum Bavariae Bavaria Vexillum Germaniae Germania |
| Genus | 
Bibliotheca publica |
| Magnitudo congeriei | 
566 000 librorum impressorum, 6400 manuscriptorum |
| Director | 
Bettina Wagner |
| Situs interretialis |  |

**Bibliotheca Publica Bambergensis** (Theodisce *Staatsbibliothek Bamberg*) est bibliotheca Rei Publicae Liberae Bavariae potissimum humaniorum literarum studiis inserviens. Condita est Bambergae in Franconia Superiore anno 1803. Sedes bibliothecae est Palatium Novum apud cathedralis ecclesiae aream.

Librorum copiae
---------------

Inter libros huius bibliothecae praestantissimos 165 codices manu scripti excellunt, quos Henricus II imperator ecclesiae Bambergensi a se anno 1007 fundatae dono obtulit. Isti libri digitali modo redditi et in interreti divulgati sunt. Antiquissima sunt fragmenta codicis Liviani saeculo quinto exarati et integer saeculi sexti codex opera quaedam Sancti Hieronymi et Sancti Augustini continens. Tres codices ab Ordine Educationis Scientiae Culturaeque Consociationis Nationum in indicem cui titulus est *Memoria mundi* relati sunt.

Numerus codicum manu exaratorum 6400 exemplarium, numerus librorum impressorum 566 000 voluminum excedit, inter quae circiter mille codices medii aevi nec non et circiter 3600 incunabulorum typographiae prae ceteris memoranda sunt. 1650 fere scripta periodica continuo acquiruntur.

Anno 1987, Bibliothecae Publicae Bambergensi omnium librorum in Franconia Superiore typis excussorum exemplar unum accipiendi ius concessum est.

Notae
-----

1. ↑  "The State Library in Numbers". Bamberg State Library .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bibliothecam Publicam Bambergensem** spectant. |

* Situs interretialis officialis **(Theodisce)**
* Situs interretialis officialis **(Anglice)**
* Catalogus bibliothecae **(Theodisce)**
* Catalogus bibliothecae **(Anglice)**
* Situs interretialis manuscriptorum ab Henrico II imperatore ecclesiae Bambergensi dono datorum **(Theodisce)**
* Situs interretialis manuscriptorum ab Henrico II imperatore ecclesiae Bambergensi dono datorum **(Anglice)**
* Situs interretialis cimeliorum Bibliothecae Publicae Bambergensis **(Theodisce)**
Logotypus GNU.
**GNU** (Anglice *GNU's Not Unix* 'GNU'st Non Unix') est systema administrativum computatrale quae libertatis ex pretio causa factum, ut similis systemati Unix sit. Quamquam systematis nucleus publicus est GNU Hurd, nucleus Linux plerumque adsumitur. Haec GNU Linucisque coniunctio alio *GNU/Linux* appellatur alio simpliciter *Linux.*

GNU genitor est Ricardus Stallman, qui die 27 Septembris 1983 Free Software Foundation quoque instituerat. Libertas GNU programmatum diplomate GPL custodita est.

Programmata a GNU incepto facta
-------------------------------

GCC, Glibc, GNU Emacs, et GNOME sunt systematum programmata quae a GNU scripta sunt. Multa GNU programmata aliis systematis, sicut Microsoft Windows, Mac OS X, et species Unicis, adsumi possunt. Alii credunt hoc nefas esse, quod illa systemata non libertatis causa facta sunt.

### GNU programmata quae ad systemata administrativa specialiter pertineant

* Bash
* coreutils
* cpio
* diffutils
* findutils
* finger
* fontuils
* grep
* groff
* GRUB2
* GNU Hurd
* inetutils
* plotutils
* readline
* screen
* tar
* texinfo
* time

### GNU programmata adhibita ad programmata scribenda

* GNU autotools
* Gnulib
* GNU binutils
* GNU make
* GCC
* GDB
* Glibc
* GNU pth
* GNU libtool
* GNU libmicrohttpd
* GNU m4
* GNU gettext
* GNU lightning
* DotGNU
* GNU Classpath
* GNU bison
* GNU Guile
* BFD
* GNU MDK
* GNU indent
* GNU FriBidi
* MIT/GNU Scheme
* SmartEiffel
* GNU Smalltalk
* CLISP
* GNU Common Lisp
* Gawk

Libertas
--------

Quattuor diplomata, ut programmatum libertas custodiatur, scripta sunt: GPL programmatis singulis simplicibusque, LGPL bibliothecae, AGPL programmatis quae multa computatra agunt, et FDL documentis scriptis. Paginae Vicipaediae sub diplomate FDL protectae sunt. Privilegia vendendi, mutandi, dandique haec diplomata defendunt.

Nexus interni
-------------

* GNU Hurd
* Linux
* Libera programmatura
* Gulielmus Ioannes Sullivan
* Systema administrativum computatrale
* Unix

Notae
-----

1. ↑  "The GNU Operating system" .
2. ↑  "The GNU Hurd" .
3. ↑  "Why GNU/Linux" .
4. ↑  "The Linux Home Page" .

Nexus externi
-------------

* 
*
Signum infectae arbori picturae Nodi est in quolibet significatione fabulae a Tolkien scriptae.
***Folium a Nodo pictum*** (Anglice *Leaf by Niggle*) est narratiuncula ab Ioanne Raginualdo Raguele Tolkien, scriptore philologoque Anglico, scripta et anno 1944 edita.

Nodus *(Niggle)* est parvus pictor, qui picturam suam de magna arbore (cuius tantum una pars, de folio, postremo servanda est) perficere non potest. Ab omnibus vicinis ignoratus est dum ei iter longum mox faciendum est, de quo paulum lectori dicitur.

> Olim erat parvus vir, Nodo nomine, cui iter longum faciendum erat. Qui ire non volebat, vere ei cogitum ipsum detestabile erat; neque autem ex eo exire poterat. Se aliquando incepturum esse sciebat, sed ad apparanda non festinabat.
> 
> 

Casus eius pictoris allegoria de dubiis auctoris Tolkien ipsius esse videri potest. Haec fabula etiam transpositio thematum Christianorum de fortuna animae post mortem ac purgatorio et paradiso videtur. Nam a Tolkien ipso illa narratiuncula allegorica ac purgatorica fabula appellatur in una ex suis epistolis.

Adaptationes
------------

Anno 1992, Brianus Sibley *Folium a Nodo pictum* in plures radiophonicos textus convertit pro BBC, quorum liber auditorius a Derek Jacobi histrione Anglico anno 1999 legitur.

Notae
-----

1. ↑  *Folium a Nodo pictum*: titulus versionis Latinae iam privatim divulgatae, e qua fragmentum interretiale hic videtur.
2. ↑  Anglice "There was once a little man called Niggle, who had a long journey to make. He did not want to go, indeed the whole idea was distasteful to him; but he could not get out of it. He knew he would have to start some time, but he did not hurry with his preparations."
3. ↑  Prima narratiunculae verba.
4. ↑  *The Letters of J.R.R. Tolkien,* epistola 153.
5. ↑  Wayne G. Hammond et Christina Scull (Houghton Mifflin, 2006), 1256, ISBN 978-0-618-39101-1, 16.
Wikidata Tharman Shanmugaratnam
Res apud Vicidata repertae:

**Tharman Shanmugaratnam**, characteribus Sinicis 尚达曼 *Shàng Dámàn*, litteris Tamulicis தர்மன் சண்முகரத்தினம் (Singapurae natus die 25 Februarii 1957) est oeconomus internationalis et politicus Singapurae.

Religioni Hinduicae haerens, e familia Srilancensi Tamulica ortus, Tharman Shanmugaratnam filius est pathologi Kanagaratnam Shanmugaratnam. Scholam Anglosinensem frequentavit. Alumnus est scholae scientiarum oeconomicarum et politicarum Londiniensis universitatumque Cantabrigiensis et Harvardianae. Londinii Cantabrigiaeque morans in rebus politicis agebat, eo tempore se socialistam esse confitens. In Singapuram reditus usque in annum 2001 iuxta Regimen argentarium Singapurense(en) operam dedit. Iam director factus, eo anno se retraxit parlamentoque Singapurae legatus est. Minister ab eruditione anno 2003, minister a vectigalibus anno 2007, primus minister vicarius anno 2011, minister co-ordinationis politiae oeconomicae socialisque anno 2015 creatus est. Praesidatum anno 2023 petivit, bono successu: ergo praeses Singapurae a die 14 Septembris 2023 meret.

Bibliographia
-------------

* Goh Yan Han, "M Tharman to run for president, will resign from Govt and PAP on July 7" in *Straits Times* (9 Iunii 2023)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

Praesides Singapurae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| *Yusof Ishak* 1959 • *Benjamin Henry Sheares* 1970 • *C. V. Devan Nair* 1981 • *Wee Kim Wee* 1985 • *Ong Teng Cheong* 1993 • *S. R. Nathan* 1999 • *Tony Tan* 2011 • *Halimah Yacob* 2017 • *Tharman Shanmugaratnam* 2023
尤索夫·伊萨 • 本杰明·亨利·薛尔思 • 蒂凡那 • 黃金輝 • 王鼎昌 • 塞拉潘·纳丹 • 陈庆炎 • 哈莉玛·雅各布 • 尚达曼
யூசோஃப் பின் இஷாக் • பெஞ்சமின் ஹென்றி ஷியர்ஸ் • சி.வி தேவன் நாயர் • வீ கிம் வீ • ஓங் டெங் சியோங் • செல்லப்பன் ராமநாதன் • டோனி டேன் கெங் யம் • ஹலிமா பின்தி யாகொப்] • தர்மன் சண்முகரத்தினம்
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Singapurae |
|  |
Christophorus Walken histrio monologum in *Hurlyburly,* ludo scaenico (1984), agit.
**Monologus** (Graece μονόλογος > μόνος 'solus' + λόγος *lógos* 'oratio') in theatro est oratio ab una persona habita, saepissime ad eius cogitationes clare dicendas, sed aliquando etiam ad aliam personam aut spectatores alloquendos. Monologi quotidiani sunt in variis mediis dramaticis (praecipue ludis et pelliculis), ut in mediis non dramaticis, sicut poesis. Monologi multum cum aliis apparatibus litterariis communicant, inter quae soliloquia, apostrophae, et evocationes; sunt autem variationes inter omnes tales apparatus.

Nexus interni
-------------

* Aria (musica)
* Auditio
* Comoedia stans
* Dialogus
* Diverbium
* Fabula
* Monologus dramaticus
* Monologus internus
* Eloquentia
* Monologista
* Narratio
* Narratio fabularum
* Poesis activa
* Poesis epica
* Rhetorica
* Soliloquium
* Spectaculum unius personae
* Verbum dictum

Notae
-----

1. ↑  Jaimie Kanwar, *The Greatest Movie Speeches/Monologues of all time!*
2. ↑  "Dramatic Monologue: An Introduction". Victorianweb.org. 2003-03-10 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **monologum** in **Victionario**. |

* Monologi in Open Directory Project.
* Situs monologistarum.[*nexus deficit*]
Wikidata Provincia Alpes Litus Lazuli
Res apud Vicidata repertae:Provincia Alpes Litus Lazuli: insigneProvincia Alpes Litus Lazuli: insigneProvincia Alpes Litus Lazuli: vexillumProvincia Alpes Litus Lazuli: vexillum
regio  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 44°0′0″N 6°0′0″E  
*Nomen officiale*: Provence-Alpes-Côte d'Azur, Région Provence-Alpes-Côte d'Azur, Provence-Côte d'Azur  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Francia hexagonalis  
*Territoria finitima*: Pedemontium, Liguria, Arvernia Rhodanus et Alpes, Occitania
**Forma**

*Area*: 31 400 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Massilia  
*Subdivisiones*: Alpes Superiores, Alpes Provinciae, Alpes Maritimae, Varus, Vallis Clausa, Ostia Rhodani
**Gestio**

*Praefectus*: Renaud Muselier  

**Vita**

*Incolae*: 5 127 840  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Provincia Alpes Litus Lazuli: situsProvincia Alpes Litus Lazuli: situs
**Provincia Alpes Litus Lazuli** (Francice: *Provence-Alpes-Cote d'Azur*; Occitanice: *Provença-Alps-Còsta d'Azur*) sunt regio administrativa (sive provincia) Franciae hodierna. Caput regionis est urbs Massilia.

Provincia Alpes Litus Lazuli, provinciis antiquioribus colore distinctis
Huic regioni sunt praefecturae sex:

* Alpes Provinciae Superioris
* Alpes Superiores
* Alpes Maritimae
* Ostia Rhodani
* Varus
* Vallis Clausa

Mense Decembri 2015 Marion Maréchal-Le Pen, sodalis Aciei Nationalis, candidata ad praesidium in comitiis primariis huius regionis, prima accessit, sed comitiis alteris secunda, victore Christiano Estrosi.

Nexus externi
-------------

Rete regionale ferriviarum Provinciae Alpium Litoris Lazuli anno 2012 depictum

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 44°0′0″N 6°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon |

* De comitiis regionalibus 2015

Regiones Franciae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| RegionesFranciae hexagonalis1986–2015 | Alsatia • Aquitania • Arvernia • Britannia Minor • Burgundia • Campania et Arduenna • Centrum • Insula Franciae • Lemovicensis • Liber Comitatus • Lotharingia • Meridianum et Pyrenaei • Normannia Inferior • Normannia Superior • Linguadocia et Ruscino • Pagi Ligeris • Picardia • Pictaviensis et Carantoni • Provincia Alpes Litus Lazuli • Rhodanus et Alpes • Septentrio et Fretum |
| RegionesFranciae hexagonalisab anno 2016 | Alta Franciae • Nova Aquitania • Arvernia Rhodanus Alpes • Britannia Minor • Burgundia et Liber Comitatus • Centrum et Vallis Ligeris • Insula Franciae • Magnus Oriens • Normannia • Occitania • Pagi Ligeris • Provincia Alpes Litus Lazuli |
| Regiones transmarinae | Corsica • Guadalupia • Guiana • Martinica • Mayotte • Reunio |

*Opus geopoliticum • Tabula administrativa Franciae**Capsae cognatae:* Praefecturae Franciae • Provinciae Franciae antiquiores |
|  |
Wikidata Huancaium
Res apud Vicidata repertae:Huancaium: insigneHuancaium: insigne
*Civitas*: Peruvia  
*Locus*: 12°4′0″S 75°13′0″W  
*Numerus incolarum*: 378 203  
*Zona horaria*: UTC-5  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Huancayo District  

**Geographia**

*Superficies*: 319±1 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Urbs Sancti Iosephi in Costarica, Cimbotum  

Platea Constitutionis et Ecclesia Cathedralis Huancaiensis
**Huancaium** (Hispanice *Huancayo*, Quechua *Wankayuq*) est urbs 364 725 (aestimatione anno 2015 facta) et caput regionis Xuninensis. Nomen a Huanca deducitur, prima gente nota quae in hac regione habitabat. Huancaium anno 1572 conditum est.

Notae
-----

1. ↑  Latinitas, vol. 20-21 (Typis Polyglottis Vaticanis, 1972), p. 117.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 12°4′0″S 75°13′0″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon |

* Municipium provinciale Huancaium **(Hispanice)**
Statua colossea Memnonis, ut Graeci volebant. Re vera deus Amon vel pharao Amenhotep III ibi sculptus erat. Mane primis Solis radiis lapis sonum emittere dicebatur et viatores ad eum audiendum e longinquo veniebant..
Titus Petronius Secundus (mortuus 97) fuit eques Romanus cui Domitianus praefecturam Aegypti anno 92 mandavit et postea eum ad praefecturam praetorii promovit. Anno 96 nisi adiuvante at certe conivente Petronio praefecto una cum collega Norbano coniuratio Domitiano fatalis facta est. Nervae fautor fuisse dicitur ː itaque cum praetoriani et eorum novus praefectus Casperius Aelianus de interfectoribus Domitiani supplicium rabidi sumere voluerunt, imperator Nerva frustra resistebat nec tamen obtinuit quia militum furori impar erat. Tum cum ceteris periit Petronius.

Tum cum in Aegypto morabatur Memnonem primis solis orientis radiis tactum pridie Idus Martias 92 canentem audisse epigrammate Graeco in inferiore parte colosseae statuae inciso testatus est, quod hodieque legere licet. Marco Mettio Rufo successerat et provinciam Marco Iunio Rufo proficiscens tradidit.

Notae
-----

1. ↑  Dio Cassius 67.15.2
2. ↑  Eutropius VIII.1.1
3. ↑  *Epitome de Caesaribus* 12.8. Dio Cassius a Xiphilino abbreviatus 68.3.3
4. ↑  *CIL* 03, 37

Plura legere si cupis
---------------------

* Arthur Stein, *Die Präfekten von Ägypten in der römischen Kaiserzeit*, Bernae, aedibus A. Francke, 1950. (Dissertationes Bernenses historiam orbis antiqui nascentisque medii aevi elucubrantes. Ser. 1, fasc. 1) ː 46-47 Recensio critica Alia recensio critica

Nexus externi
-------------

Inscriptiones antiquae in colosseo Memnone repertae et in linguam Francicam versae Viatores enim vocem e lapide emissam audisse scripto testari solebant. Petronii versus ad D8 invenies.
**Nicolaus Ryt'kov** (Russice *Николай Рытьков*; natus Smolensci die 3 Decembris 1913; mortuus Londinii die 1 Septembris 1973) fuit histrio, moderator radiophonicus, et esperantista Russicus.

Vita et actiones
----------------

In adulescentia puer tredecim annorum a Romano Nikolskyiam idioma Zamenhofianum doctus est; ab anno 1933 Nicolaus Moscuae in theatro iuventutis communisticae pro Lenin nominato mimus fuit. Cum *Unioni esperantistarum Sovieticorum* adhaereret, quam Stalin periculosam atque perfidam habuit, anno 1938 in carcerem missus est. Inde ei in Sibiria anni molesti duodeviginti degendi erant, e quibus octo in castris carceralibus apud Kolyma.

Nicolaus liberatus histrionis munere rursus functus est, et in pluribus pelliculis et emissionibus radiophonicis Sovieticis se produxit. Anno 1965, conventui cuidam esperantistarum Vindobonae interfuit, ubi consilium cepit de exsilio petendo. Namque felix emolumentum rerum Esperanticarum in Unione Sovietica magis magisque in dubio fuit, ut credebat. Iam antea (1963) ei concessum erat Bulgariam visere ad sodales Esperanticos internationales Serdicae conveniendos. 

Trans Franciam in Britanniam Maiorem iit, et in sinu stationis radiophonicae BBC libenter acceptus est. Russice undis radiophonicis compatriotas symbolis delectavit, Esperantice Russica convertit ac notiora fecit. De eius diebus Britannicis memorias habemus Margaritae Boulton et aliorum. Saepe valde salvus erat in congressibus Esperanticis et pro acroasibus declamationibusque fervidis ovationes gratas accepit. In Germania autem, multitudo de Nicolao Ryt'kov certior facta est, quae annis 1967 et 1968 pelliculam de bello interno Russico (*Bürgerkrieg in Rußland*) spectavit. Ibi Ryt'kov partes Lenin ducis egit, Theodisce loquens.

Anno 1973 in Theatro Aulico Regio iterum capitis communistarum maligni partes egit in dramate praetitulato *Magnificence* (quod pepigit Howardus Brenton). Paulo post mortuus est gravissimo stomachi morbo laborans. Sinaidae uxori res Esperanticae semper in odio fuisse dicuntur.

Bibliographia
-------------

* Ulrich Lins, *Die gefährliche Sprache: Die Verfolgung der Esperantisten unter Hitler und Stalin.* Gerlingen: in aedibus Bleicher, 1988.

Nexus externi
-------------

* Ryt'kov apud IMDb
* vita in lexico cinematographico Russico (cum photographemate)

Notae
-----

1. ↑  Boris Kolker, "Aktoro malliberigita." - recensio in librum *Sub la signo de Liro kaj Verda Stelo. Memorlibro pri aktoro Nikolaj Rytjkov* facta. Edidit M. Abolskaja. Ex aedibus Impeto, Moscuae 1999, ISBN 5-7161-0060-0.
2. ↑  A. Kharkovskij: "Ŝi tion faris!" - Apud: La Ondo de Esperanto, 11/1999 (61).
*Vide etiam paginam discretivam: Album (discretiva)*

Situs oppidi.
**Valkeakoski** seu **Flumen Album** est commune Finnicum 21 200 fere incolarum in Finnia Occidentali situm. Verbum Finnicum *"valkea"* album colorem significat, *"koski"* autem flumen plerumque rapide fluens et scopulosum; *Valkeakoski* ergo significat fere *Flumen album*.

Tavasteburgum oppidum fere 68 000 incolarum, atque municipia Achas, Cangasala, Hattula, Lembois, Palkane sunt Valkeakoski oppidi vicina.

Imagines
--------

* Insigne oppidi.Insigne oppidi.
* Media urbs.Media urbs.
* Sääksmäen kirkko ecclesia in Valkeakoski sita.*Sääksmäen kirkko* ecclesia in Valkeakoski sita.
* Mallasvesi lacus.*Mallasvesi* lacus.

Notae
-----

1. ↑  *Acta Soc. pro Fauna et Flora Fennica*[*nexus deficit*], ubi dicitur "(...) plures ad Jarventaka Kinttula etiam Vesilaks Laukko: Hjelt.— Ta. Valkeakoski: (...)".
2. ↑  Februario anno 2015

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Valkeakoski** spectant. |
Conspectus in Lacum Victoriam ex Speke Resort Kampalae Ugandae.
Piscis *Haplochromis thereuterion* est unus ex multis Cichlidis quae in Lacu Victoria endemicus sunt.
Naves piscatoriae tilapiis oneratae apud Ggaba Landing Site Ugandae regrediuntur.
Densitas habitantium circa Lacum Victoriam.
Linguae locorum circa Lacum Victoriam.
**Lacus Victoria** est unus ex Magnis Lacubus Africani, in Africa Orientali situs, civitates Tanzaniam, Ugandam, et Keniam, adiacens. Appellatus est ex Regina Victoria Britanniarum Regni a Ioanne Hanning Speke, primo Europaeo qui lacum vidit. Lacus, superficiem 68800 chiliometrorum quadratorum habens, per aream est maximus Africae lacus, maximus orbis terrarum lacus tropicus, et secundus orbis terrarum lacus aquae dulcis (solum Lacus Superior in America Septentrionali est maior). Volumine digestus, Lacus Victoria est octavus a maximo lacu continentali, circa 2750 chiliometrorum cubicorum aquae continens.

In regionibus lacui adiacentibus habitant circa 30 milliones incolarum.

Nexus interni
-------------

* Kishanda
* Magni Lacus Africani

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Victoriam** spectant. |

* De lacu Victoria apud www.glo-con.com
* "Decreasing levels of Lake Victoria Worry East African Countries," apud www.ugpulse.com
* Bibliographia de "Water Resources and International Law," apud www.ppl.nl (Peace Palace Library)
* De "Uganda's violation of the agreed curve for hydroelectric water flow," apud www.newscientist.com
* Moles qui Lacum Victoriam siccant, apud internationalrivers.org
* "Troubled Waters: The Coming Calamity on Lake Victoria," apud clpmag.org (multimedia)
* Index specierum pelvis Lacus Victoriae, apud www.cichlidexplorer.com (de Cichlidis Lacus Victoriae et lacuum circumiacentium)
* Propositum Evolutionis Lacus Victoriae, apud www.eac.int
* Organizatio Piscatuum Lacus Victoriae, apud www.lvfo.org
Wikidata Edmonton
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Canada  
*Locus*: 53°32′0″N 113°30′0″W  
*Numerus incolarum*: 1 010 899  
*Zona horaria*: UTC−6, UTC-7, UTC-7  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: City of Edmonton
**Gestio**

*Praefectus*: Amarjeet Sohi  
*Consilium*: Edmonton City Council  
*Procuratio superior*: Alberta  

**Geographia**

*Superficies*: 767.85 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: St. Albert, Sherwood Park, Beaumont, Sturgeon County, Fort Saskatchewan, Strathcona County, Leduc County, Nisku, Parkland County, Acheson, Enoch Cree Nation 135, 3rd Division Support Base, Devon  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Harbinia, Nasburgum, Wonju, Bergae ad Zomam, Gatineau, Austinopolis  

**Tabula aut despectus**

Edmonton: situsEdmonton: situs
**Edmonton**, urbs capitalis Albertae provinciae Canadiensis, iuxta flumen Saskatchewanem Borealem ac media in provincia iacet. Secundum censum anni 2006, sunt in urbe ipsa 730 372 incolarum, tamen paulo plus quam 1 000 000 suburbanis inclusis illic habitant. Quapropter Edmonton est altera in Alberta multitudine, sub Calgaria et sexta in Canada.

Cursus fluvialis prope Edmonton

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Edmontonensis": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Edmonton** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°32′0″N 113°30′0″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Illustratio roboris aestualis.
**Vis aestualis** est effectus gravitatis qui formam corporis extendit secundum lineam imaginariam conexam ad centrum massae alterius corporis, propter distributionem gradientem (i.e. diversa ops in diversis locis) campi gravitationalis alterius. Est causa variorum phaenomenorum, ex quibus connumeranda sunt aestūs, rotationes synchronas(d), destructio corporum caelestium, formatio annulorum intra limites Rochianos(d) planetarum, atque, nimiis condicionibus, phaenomenon spacellificationis. Vis aestualis emergit quia campus gravitationalis haud constans est: massa in loco vicino attrahitur fortius quam in loco remoto, et haec differentia causa est deformationis cuiusque corporis quod circa alium corpus movetur.

Nexus interni
-------------

* Gravitas (physica)
* Relativitas generalis
* Spacellificatio

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Vocabulum "aestualis" haud classicum est, sed vide Short, E.; George, A. (2013). *A Primer of Botanical Latin with Vocabulary*. Cambridge University Press. p. 313. ISBN 9781107328860 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vires aestuales** spectant. |

* Newtonus, Isaacus (1687). *Philosophiae naturalis principia mathematica*. Londinii: Jussu Societatis Regiae ac Typis Josephi Streater. Prostat apud plures bibliopolas
* Keplerus, Iohannes (1609). *Astronomia nova*. Pragae: Heidelberg: G. Voegelinus
Duae nosocomae prope Mayinga N'Seka stant, nosocomam morbo Ebolavirus laborantem, per eruptionem in Zairo anno 1976. N'Seka enim nonnullos dies post mortua est, ob gravem haemorrhagiam internam.
**Febres haemorrhagicae** sunt multiplex animalium et hominum morborum grex, in quibus febris et haemorrhagia ex infectione virali oriuntur. Quae effici possunt a quinque distinctis virorum RNA familiis: *Arenaviridis,* *Filoviridis,* *Bunyaviridis,* *Flaviviridis,* *Rhabdoviridis.* Proprietates omnium generum februm haemorrhagicarum sunt febris et sanguinis profusio, omnesque ad febrem ardentem, ictum circulatorium, et adeo mortem extendi possunt. Nonnulli actores febris haemorrhagicae morbos mites, sicut nephropathiam epidemicam Scandinavicam (unum ex Hantaviris), sed alii, sicut *Ebolavirus zairense,* morbos, qui vitam hominibus minantur, efficiunt.

Nexus externi
-------------

* *Viral Haemorrhagic Fever.* The National Archives of United Kingdom (Public Health England).
* *Viral Haemorrhagic Fevers.* World Health Organization (Consociatio Nationum).
* *Viral Hemorrhagic Fevers (VHFs) Virus Families.* National Center for Emerging and Zoonotic Infectious Diseases (Centers for Disease Control and Prevention).
### Praesentatio

Clinica Camila Samara est condita in vicesima quarta Ianuarii anno MMXIX, ut institutum pro salute ac benevolentia communitatis sit in Belo Horizonte, Minis Gerais, Brasilia. Sub ducatu conditoris, Camilae Samarae de Souza, clinica facta est tutus refugium iis qui curam sanitatemque bonam quaerunt.

### Historia

Secundum recentem relatum in Yahoo Finance, Clinica Camila Samara ex visu et decerto conditoris orta est, ut nova in medicina alternativa via proponeretur. Ex conditura, anno MMXIX, clinica a regione tota laudata est pro fide sua in excellentia clinica et procura singulari erga aegros, qua conciliavit laudes et recognitio.

### De Marca

Marca Clinicae Camilae Samarae, ex visu conditoris eius inspirata, fidem constantem sanitate, integritate et cura compassionis repraesentat. Cum accessu centratum in aegro et curatione professionale, clinica ducem habuit in promotione sanitatis et boni communitatis.

### Nexus externi

* Instagram:

### Notae

1. ↑  Clínica Camila Samara
2. ↑  Sobre
3. ↑  Clínica Camila Samara offers personalized treatments for the body and well-being in Brazil
Tabula geographica terrarum Muiscanarum, rectione *zaque* flava, *zipa* viride.
Exemplar Ratis Muiscanae (1200–1500) initiationem novi zipae depingit, hominis qui thesauros deis in media Guatavita, lacu sacro, offerebat. Haec traditio origo fabulae Chrysopolis (Hispanice *El Dorado*) facta est. Museum Auri Bogotae Columbiae.
**Rectores Muiscani,** qui Confoederationem Muiscanam regebant cum conquisitatores Hispani in medias Columbiae terras altas pervenirent, erant **zipa,** rector regionis australis, capite Bacatá (nunc Bogota), ac **zaque,** rector regionis septentrionalis, capite Hunza (hodierna Tunja).

Ordinatio
---------

*Zipa* et *zaque* erant appellationes his rectoribus confoedrationis antiquae datae. Dominationem absolutam tenebat neuter; haec autem munera honoris magni habebantur, caerimoniasque exquisitiores implicabat. Munus zipae erat tam editum ut ne nobiles quidem eius faciem aspicere audebant.

Erat *zipae* curae aurum deis offerre. Auro obtectus in rate regali ad mediam Guatavitam, lacum sacrum, navigabat, ubi ornamenta aurea offerebat. Quod late putatur origo fabulae Chrysopolis (Hispanice *El Dorado*). Cum Gonzalus Jiménez de Quesada in terras Muiscanas perveniret, *zipa* regnans **Tisquesusa** ac *zaque* **Quemuenchatocha** erat.

Hereditas
---------

Rector Muiscani potestatem hereditate excipiebant, sed successio non erat patrilinealis. Potius, regi succedebat filius maximo natu eius sororis maximo natu. Erant autem exceptiones.

Rectores Muiscani
-----------------

### Zaque

| Rectores Muiscani Hunzae |
| --- |
| Imago | Nomen | Initium | Finis | Res singulae |
|  | Hunzahúa |  ? | 1470 | Urbem Hunza (nunc Tunja) condidit. |
|  | Michuá | 1470 | 1490 | Mortuus in Proelio Chocontá |
|  | Quemuenchatocha | 1490 | 1537 | Regnabat cum Hispanici in Columbiam pervenirent |
|  | Aquiminzaque | 1537 | 1539 | Ultimus rector Muiscanus |

### Zipae

| Rectores Muiscani Bacatá (*zipae*) |
| --- |
| Imago | Nomen | Incipium | Finis | Res singulae |
|  | Meicuchuca | 1450 | 1470 | Apud legendam cum angue dormire solebat |
|  | Saguamanchica | 1470 | 1490 | Mortuus in Proelio Chocontá |
|  | Nemequene | 1490 | 1514 | Immanem Codicem Nemequene promulgavit |
|  | Tisquesusa | 1514 | 1537 | Regnabat cum Hispanici in Columbiam pervenirent |
|  | Sagipa | 1537 | 1539 | Ultimus rector Muiscanus australis |

### Alii rectores

| Rectores Muiscani Tundamae et Sugamuxi |
| --- |
| Imago | Nomen | Incipium | Finis | Res singulae |
|  | Tundama |  | -1539 | Ultimus rector Tundamaw |
|  | Sugamuxi |  | -1539 | Ultimus *iraca* Sugamuxi |
|  | Nompanim |  |  | Paenultimus *iraca* Sugamuxi |
|

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. 1 2 3  Bushnell 2012:26–27.

Bibliographia
-------------

* Bushnell, David. 2012. *Colombia: Una nación a pesar de sí misma.* Bogotae: Planeta Group. ISBN 9789584217295.
**Quintus Minucius Q.f. Thermus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 188 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Cursus honorum
--------------

Thermus anno 202 tribunus militum in Africa fuit, anno 201 tribunus plebis electus est. Anno 197 IIIvir ad colonias decucendas in Italia erat et anno 196 praetor in Hispania fuit atque postquam anno 195 in patriam rediit, triumphavit. Anno 193 una cum Lucio Cornelio L.f. Merula consulatum adeptus est et in Gallia Cisalpina imperio prorogato ad usque annum 191 contra Ligures certavit. Anno 189 una cum Quinto Minucio C.f. Rufo decemvir in orientem missus est, ut res Antiocho III victo in novam ordinem redigeret. Anno 188, cum in exercitu Gnaei Manlii Vulsonis in patriam iter faceret, in Thracia necatus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Minucius 65).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XV,2, Stuttgart 1932, Sp. 1967–1971.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "M. Thermus, Q. [I 17]" in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 240.

Notae
-----

1. ↑  Polybius, *Historiae* XXI 43,1; Titus Livius, *Ab urbe condita* XXXVIII 39,1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **P. Cornelius P.f. Scipio Africanus Maior II et Tiberius Sempronius Ti.f. Longus**  |  **Consul** 193 a.C.n.cumLucio Cornelio L.f. Merula | Successores: **Lucius Quinctius T.f. Flaminius et Gnaeus Domitius L.f. Ahenobarbus**  |
Editio prima
***Евгений Онегин*** (*Evgenij Onegin,* i.e. 'Eugenius Onegin') est fabula poetica (mythistoria in versibus) ab Alexandro Puškin inter annos 1823 et 1831 scripta. In serie inter annos 1825 et 1832, anno 1833 in forma completa edita est. Unum ex magnorum operum litteraturae Russicae habetur, ut 'encyclopaedia vitae Russicae' temporis creationis suae aestimatum.

Fere totum opus ex 389 strophis tetrametri iambici componitur, schemate consonantiae AbAbCCddEffEgg (hae "strophae Oneginenses" appellabantur).

Et Petrus Čajkovskij suam operam *Eugenium Onegin* anno 1879 composuit.

Eventa fabulae
--------------

Eugenius Onegin ab Alexandro Puškin pictus
Eugenius Onegin, vir iuvenis nobilis Petropolitanus, ad praedium rusticum (quod hereditatem cepit) venit. Ibi fere ut anachoreta colebat, sed amicitiam fecit cum Vladimiro Lenskij accolentem, quum amici illi typos conscientiae oppositos (Onegin scepticum, Lenskij vero romanticum) habebant. Vicinus illorum, feudalus Demetrius Larin, filias habebat duas: Tatianam seniorem et Helgam (Olgam) iuniorem, quam Lenskij amabat. Cum Tatiana Larina Eugenium Onegin adamavit, eo de hac re epistulam scripsit. Onegin tamen placitam amorem Tatianae reiecit, se vitam familiarem nolentem et turpem declarans. Cum Onegin et Lenskij ad festivitatem "diei onomastici" Tatianae Larinae invitati fuere, Eugenius ibi venire et cum multis hominibus alienis communicare noluit. Vladimirus enim amicum suum festum illud visitare persuasit, ibi solum "suam familiam" esse promittens. Cum Onegin cum Lenskij ad festum advenit et multos hospites varios ibi vidit, iratus est et Vladimirum pro ea re ulcisci incepit, cum Helga constanter saltabat. Lenskij, possibilitatem cum amata sua saltare non datus et suspicionem proditionis habens, ad Eugenium iratus est et duellum cum eo initiavit. In duello illo Eugenius Onegin Vladimirum Lenskij caedit, postquam in peregrinationem venit. Tres annos post, Onegin Petropoli Tatianam, tunc iam uxorem ducis generalis militaris, vidit et ipse eam adamavit. Sed cum Tatianam concupiscere incepit, illa Eugenio dixit se quum eum amantem, marito suo tamen semper fidelem mansuram esse.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eugenius Onegin** spectant. |

* Евгений Онегин in bibliotheca interretiali RVB **(Russice)**