recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
S

Sigillum Factionis Alternativae pro Germania
**Alternativa pro Germania** (Theodisce: *Alternative für Deutschland*/AfD) factio Germanica die 6 Februarii 2013 condita est.

Consilia
--------

Alternativa pro Germania anno 2013 in tabula suffragium populi de salvatione Euronis postulat.
AfD inter crisim Euronis condita est et praecipue dicionem et sumptum Unionis Europaeae reprehendit. Imprimis postulat, ne vectigalibus Germanicis aliae civitates Europae - ut Lusitania, Hispania et Graecia adiuventur. Praeterea censet, ne plures advenae e terris Africae et Asiae in Germaniam admittantur.

Praesides
---------

Initio tres homines aequo iure factionem rexerunt, nunc sunt duo. A mense Decembri 2015 factio solum praesidem habitura erat. Sed id tum denique et pro tempore tantum evenit, cum Frauke Petry mense Septembris 2017 factionem reliquit. Hannoverae in conventu factionis iterum duo praesides AfD electi sunt.

* Conradus Adam, Frauke Petry atque Bernhardus Lucke 14 Aprilis 2013 - 4 Iulii 2015
* Frauke Petry et Georgius Meuthen 4 Iulii 2015 - 25 Septembris 2017
* Georgius Meuthen 25 Septembris 2017 - 2 Decembris 2017
* Georgius Meuthen et Alexander Gauland 2 Decembris 2017 - 2019
* Tino Chrupalla ab anno 2019
* Alicia Weidel ab anno 2022

Historia
--------

Factio, quae praecipue propter crisim aeris alieni in Unione Europaea condita est, anno 2014 legatos in Parlamentum Europaeum atque senatus terrae Brandenburgi, Saxoniae, Hamburgi atque Thuringiae misit. Anno 2015 factio de consiliis politicis iurgabat: Cum Lucke et amici se liberalem esse dicerent, alii Frauke Petry duce contra Islamismum et immigrationem avenarum certant. Lucke cum multis sodalibus die 10 Iulii 2015 factionem reliquit et de nova factione nomine "Neustart 2015" cogitavit. Die 19 Iulii 2015 Lucke praeses novae factionis AlFAe (Theod. *Allianz für Fortschritt und Aufbruch*) electus est, ad quam multi sodales AfD transierunt. Die 24 Septembris 2017 93 legati eius factionis primo in Dietam Foederalem Germaniae electi sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alternativam pro Germania** spectant. |

* Pagina officialis

Notae
-----

1. ↑  FAZ.net die 31 Ianuarii 2015
2. ↑  welt.de die 2 Decembris 2017
3. ↑  Der Spiegel die 8 Iulii 2015
4. ↑  Neustart2015.de
5. ↑  Die Zeit die 19 Iulii 2015
6. ↑  Pagina Dietae Foederalis Germaniae
Aemulatio contariorum Germanicorum
**Contus** (Graece: Κοντος) est hasta longissima (inter 3 et 7 metra), a militibus lata. Contus ortus est e hastis quae contra equites milites usui sunt.

Aevo Antiquo
------------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Sarissa.
Copiae Macedonicae Philippi II et Alexandri a saeculo quarto a.C.n. contos usae sunt, qui Graece *sarissa* appellantur. Exercitus vel phalanx Macedonica permultas sarissarum ferebant.

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Cataphracti.
Cataphractus conto armatus.
Persae equites contos usi sunt, qui permultas cataphractas ferebant; ergo hae copiae cataphracti appellantur. Romani Byzantinique a saeculo quarto cataphracti contati in exercitu creaverunt, equites Germanos pugnandi causa.

Aevum Medium et postea
----------------------

Modus pugnandi cum contis
Cum migrationibus Germanicis, equites et non pedites bella pugnabant, ita ad saeculum quintum decimum conti non adhibiti sunt. Milites Helvetici primo exercitum contariorum creaverunt, Burgundiae ducatum pugnandi causa. Tunc hoc stratagemma ab aliis nationibus simulantur. Saeculo sexto decimo, Hispani tertios contariorum cum scopletariis creaverunt.

A saeculo septimo decimo, conti a scopletis paulatim suffecti sunt. Anno 1690, sica scopletorum (vulgo: *bayonette*) inventa est, et conti denique totaliter evanuerunt.

Nexus interni
-------------

* Phalanx (bellica)
* Tertius (exercitus) et landsknecti
* Cataphracti
* Hasta et sarissa
*Vide etiam paginam discretivam: Mons Serratus (discretiva)*

Montiserratus e Minorisa (Catalanice: *Manresa*)
Cappella Santa Cova in monte
**Mons Serratus** (Catalanice: *Montserrat*) est mons praecipuus ac mysticissimus? Cataloniae, in media regione situs. Ibi est abbatia Benedictina sacra Matri Dei, quae nomine montis nominatur.

Nomen Catalanum *Montserrat* de verbis 'mont' (Catalanice: *mons*) et 'serrat' (Catalanice: *montes continui*; quoque autem: *serratus*) deducitur, cuius verbum de Latino *serra* vicissim oritur, quia forma similis huic instrumento est.

Mons
----

Est massa montium de formis singularibus prope flumen Lubricatum (Catalanice: *Llobregat*), cuius summus mons Sancti Hieronymi (altus 1237.4 metra) est. Per millennia, motus isostatici et tectonici, ac mutationes climaticae et erosiones formas asperas cum altis parietibus et massis sinuosis factis de conglobatione rosea et argilla fecerunt. Interiore monte, generis carstici erosio cavernas, puteos et torrentes fecit.

Silva, quae praecipue quercubus abundat, est Mediterranea. Inter diversas aves sunt *Ptyonoprognes rupestres, Tachymarptes melbae,* et *Tichodromae murariae.* Ad diversa mammalia sunt sciuri, genettae, vespertiliones, apri, et caprae.

Sacra
-----

La Moreneta
Anno 880, opiliones de caelo claram lucem cum pulchro melo viderunt. Simulacrum imaginis Virginis Mariae in caverna inventum est. Itaque die 27 Aprilis celebratur dies Matris Dei Montiserrati, patronae Cataloniae. Sanctae Mariae imago, extremo saeculo XII sub Romanico de materia facta, nigra est, quod pingue de Berenice materiam longius fuscavit, inde a vulgo dicitur *La Moreneta* (Catalanice, 'fusca puella').

Abbatia
-------

Abbatia
Origo abbatiae non cogniscitur, sed prope annum 880 cernitur. Certum est prope annum 1011 Olibam, abbatem monasterii Sanctae Mariae Rivi Pollentis, monasterium in eodem loco, in quo parvum templum erat, ad venerandam Virginis imaginem condidisse. Monasterium sanctuarium factum est, ob eam rem donationum causa crevit.

Saeculo XII exeunte, numerus monachorum duodecim erat, quod necesse erat ut abbatia creata esset.
Saeculo XVI, basilica aedificata est, sed annis 1811 et 1812 a copiis neapolionicis incensa est. Anno 1835, regente Hispaniae regina Maria Christina, passa est confiscationem, factam a primo ministro Mendizábal. Anno 1844, vita in monasterio refecta est. Saeculis XIX et XX restituta est basilica.

Hodie abbatiae est una ex optimis bibliothecis Cataloniae, et etiam est museum cum operis a Graeco, Caravaggio, Dalí, et Picasso. Ibi colunt centum prope monachorum et pueri, qui Scholaniam, scholam chantorum antiquissimam Europae, saeculo XII conditam, conformant.

Virolai
-------

*Virolai* est hymnus Sanctae Mariae dicatus, ab Hyacintho Verdaguer anno 1880 scriptus commemorationis milium annorum conditus monasterii causa, cum musica ab Iosepho Rodoreda composita.

Nexus externi
-------------

* Abbatia Montiserrati **(anglice)** *Abadia de Montserrat* apud www.abadiamontserrat.net
* Cantus Virolai
Wikidata Gerunda
Res apud Vicidata repertae:Gerunda: insigneGerunda: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 41°59′0″N 2°49′0″E  
*Numerus incolarum*: 104 320  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Girona
**Gestio**

*Praefectus*: Lluc Salellas i Vilar  
*Procuratio superior*: Gironès  

**Geographia**

*Superficies*: 39.1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Juià, Quart, Sant Julià de Ramis, Sarrià de Ter, Celrà, Fornells de la Selva, Salt, Sant Gregori, Vilablareix  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Albia, Regium Lepidi, Wakefeldia, Bluefields, Farsia, Nueva Gerona, Wakefield, Nikšić  
 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Conlocatio urbis in  Provincia Gerundensi.
Gerunda: flumen Onyar.
**Gerunda** (Catalanice et rite *Girona*; Occitanice: *Girona*; Hispanice *Gerona*) est commune Hispanicum in Catalauniae Provincia Gerundensi situm, cui anno 2013 104.038 incolarum sunt.

Historia
--------

Anno 517, Gerunda habuit Concilium Gerundense, quod venerunt octo Hispanicos episcopos; in eo Concilio ii disputaverunt autem de baptismo: de tempore baptizando et de baptismo ad parvulos infantes in eadem die qua nati sunt; nam sic legitur in acta Concilii, apud J. D. Mansi (Concilium Gerundense, Canones IV-V; cfr. MANSI 1960, VIII, col. 549):

De cathecumenis baptizandis id statutum est, ut in Paschae solennitate, vel Pentecostes, quanto maioris celebritatis maior celebritas est, tanto magis ad baptizandum veniant; ceteris solennitatibus infirmi tantum modo debeant baptizari: quibus quocumque tempore convenit baptismum non negari.

De parvulis vero qui nuper materno utero editi sunt, placuit constitui, ut si infirmi, ut astolet, fuerint, et lac maternum non appetunt, etiam eadem diem qua nati sunt (si oblati fuerint) baptizentur.

Homines egregii
---------------

* Ioannes Font i Giralt, presbyter, esperantista atque victima communismi

Notae
-----

1. ↑  Idescat. El municipi en xifres. Girona (Gironès)
2. ↑  Mansi 1960 - J. D. Mansi, Sacrorum Conciliorum Nova et Amplissima Collectio, VIIII, Graz : Akademische Druck u. Verlagsanstalt, 1960, col. 549.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gerundam** spectant. |

* Situs interretialis communis proprius.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

 Status ratam habandi, Gilvus civitates quae articulum 14 admisserunt signat, et viridis civitates illum non admisserunt.
**Conventio internationalis de abroganda omniformi discriminatione rassistica** est conventio internationalis a Concilio Generali Nationum Unitarum contra omnes rassismi vel discriminationis formas, etiam *apartheid* decreta die 21 Decembris 1965 et in potestate est a die 4 Ianuarii 1969. Hodie anno 2021, 182 civitates hanc ratam habendo.

Haec conventio praeambulo legem internationales iurum humanorum, etiam Conventio de discriminatione de occasione laboris et occupatione et Pactio contra discriminationem in educatione ciantur,? atque articulo 4 omnes cogitationes apud sureprioritatem de gente incitationes discriminationis etiam loquentiam odio commissam et scelus odio commissum prohibet ut scelus culpabilis et etiam organizationes, exempli gratia grecem exosum, quae quales incitationes facerunt ut scelus culpabilis? a declaratione Articuli 14 querelas personalas de violatione putari potest, etiam comitia contra discriminationem pro implememto conventionis habet. Et si disputatio de interpretaione hae conventionis pariat et consensus absit, rem ad Iudicium inter Civitates dari definitur.

Notae
-----

1. ↑  Praeamblum
2. ↑  Articulus 4, (a)
3. ↑  Articulus 4, (b)
4. ↑  Articulus 22.

Nexus interni
-------------

* Internationalis iurum humanorum lex
* Propositum aequalitatis inter phyles

Nexus externi
-------------

* Conventio internationalis de abroganda omniformi discriminatione rassistica (Anglice)
* Conventio internationalis de abroganda omniformi discriminatione rassistica (Francogallice)
* Comitia de abrogatione discriminationis rassisticae (Anglice)
Zipa savannam Bogotensem regebat.
"Homines Smaragdi" ad occidentem Confoederationis Muiscanae incolebant.
Templum Solis erat sedes iracae.
Terra circa Tundamam parvos lacus habebat, quorum indicia cruda manent.
Liberi *caciques* parva communia regebant.
**Confoederatio Muiscana** fuit laxior variorum rectorum Muiscanorum (*zaque*, *zipa*, *iraca,* *tundama*) confoederatio in mediis hodiernae Columbiae terris altis Andeanis ante victoriam Hispanicam Americae Australis septentrionalis sita. Haec regio, hodie Alta Planities Cundiboyacensis appellata, Boyacam et Cundinamarcam hodierna departamenta et minores Santanderi Departamenti partes comprehendit, quibus erat tota area superficiali chiliometrorum quadratorum paene 47 000 et multitudine inter 300 000 et duo milliones hominum.

Apud nonnullos eruditos Muiscanos, Confoederatio Muiscana fuit unus ex ordinatissimis confederationibus tribuum in continente America Australi. Anthropologi autem recentiores, praecipue Georgius Gamboa Mendoza, hodiernam confoederationis suaeque ordinationis scientiam tribuit Hispanicis rerum gestarum scriptoribus qui, de his rebus plus quam centum annos post Muiscanos victi erant scribentes, notionem laxae hominum variorum congeriei proposuerunt cui fuerant parum variae linguae et historiae.

Pinacotheca
-----------

* Guatavita Lacus, locus El Dorado.Guatavita Lacus, locus *El Dorado.*
* Iguaque Lacus.Iguaque Lacus.
* Aquae cadentes Tequendama.Aquae cadentes Tequendama.
* El Infiernito, locus astronomicus.El Infiernito, locus astronomicus.
* Cojines del Zaque.Cojines del Zaque.

Nexus interni
-------------

* Cultura Maya
* Imperium Aztecarum
* Imperium Incarum

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Muisca Confederation area almost 47,000 km2, page 12
3. ↑  "Muisca Confederation had 300 000 ad 2 000 000 inhabitants."
4. ↑  Muisca culture, *Historia Universal.*
5. ↑  Gamboa Mendoza 2016/

Bibliographia
-------------

* Gamboa Mendoza, Jorge. 2016. *Los muiscas, grupos indígenas del Nuevo Reino de Granada: Una nueva propuesta sobre su organizacíon socio-política y su evolucíon en el siglo XVI.* Bogotae: Museum Aureum. YouTube.
* Ocampo López, Javier. 2013. *Mitos y leyendas indígenas de Colombia.* Bogotae: Plaza & Janes Editores Colombia S.A. ISBN 9789581414161.
* Rey, Gloria Helena. 2007. *Colombia: the Chibcha culture forgotton but still alive.* IPS.
**Navis glacifraga** est navis, quae per flumina vel maria glacie stricta navigare potest, glaciem rumpens. Sive ipsa homines vel onera vehit, sive alias naves post se ducit, aquam liberam eis praebens. 

Ab Aevo medio notae sunt naves, quas homines vel equi per flumen vel canalim trahebant, ut iis glaciem frangerent; harum navium puppes gravide onerabantur, ut prora super glaciem efferretur et navis tracta suo pondere glaciem perrumperent. Machina vaporaria inventa naves vaporariae glacifragae construebantur, sed illae haud per omnem glaciem navigare poterant. Anno 1959 *Lenin*, prima navis glacifraga cum reactorio nucleari ad glaciem Oceani Glacialis in cursu marino Boreali frangendam constructa est. Secunda navis glacifraga nuclearis, *Arctica*, anno 1974 per Polum septentrionalem navigavit. Nunc diversae naves glacifragae construuntur, a maximis oceanicis usque ad parvas ambulatorias.

Notae
-----

1. ↑  Cf. versionem Latinam vocabuli Hispanici *rompehielos* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 954. ISBN 9789509771345 [PDF]; Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*. WSOY, 2001, s.v. *jäänmurtaja*  
Vel brevius **glacifraga**.

Nexus externi
-------------

* *Navis glacifraga* in *Britannica* **(Anglice)**
* *Navis glacifraga* in *Lexico Norvegico magno* **(Norvegice)**
* *Navis glacifraga* in *Encyclopaedia Russica magna* **(Russice)**
Puteus in area nundinarum
**Zmulna** (Theodisce *Schmölln*) est oppidum in Circulo Altenburger Land Thuringiae ad flumen Sprotte situm. Pridie Kal. Ian. 2023 vixerunt 13.684 homines hac in urbe.

Historia
--------

Anno 1066 monasterium Benedictinum quoddam nucleum oppidi hodierni creavit; ibi picem coquentes et resinarii habitabant. Conoebii istius privilegia diversa fuerunt in commerciis faciendis, in monetis cudendis, in vectigalibus exigendis. Privilegia urbana autem anno 1329 data sunt. Dynastia Wettinensis anno 1398 hic regere coepit. Anno 1990 suffragium publicum adiunctionem urbis ad Thuringiam fovebat, cum incolae inde ab anno 1952 sub iugo Lipsiensi vixissent.

Res aspectabiliores
-------------------

Curia trium tabulatorum fundamenta Gothica habet et cameras antiquas in cella; frons secundum genus Renatum videtur. Turris Baroca cum lanterna et vertice post incendium anni 1772 reconstructa est. Eodem anno ecclesia parochialis Sancti Nicolai renovata est, quae saeculi XV est.

Oeconomica
----------

Smulnae non solum agricultura sed etiam fabricatio butonum, peniculorum et instrumentorum ferreorum vigebat. Ferriviarius connexus emolumento urbano valde profuit.

Excursiones
-----------

Variae sunt facultates excursionum in naturam ambientem faciendarum. Castella quoque adsunt, e.g. castellum Barocum apud Tannenfeld cum viridario, castellum generis Renati in Ponitz. Laetificant etiam fanum cum organo tubulato domini Silbermann atque castellum aquaticum in Dobitschen. 

In Altenkirchen habueris museum rusticum, in Blankenhain museum agriculturae, in monte Pfefferberg Turrim Ernst-Agnes. Ibi anno 1846 societas prima corpus exercentium Thuringiensium condita est. Territorium protectorium Vallis Sprotte superioris plantis bestiisque institutum homines delectat eosque gaudio afficit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Smulnam** spectant. |

* Situs proprius

Notae
-----

1. ↑  Claudia Kirtzel, Bernd Schneider: "Schmölln feiert 950 Jahre Ersterwähnung unter dem Schirm Mariens."
2. ↑  census
Wikidata Goran Švob
Res apud Vicidata repertae:Goran Švob: imagoGoran Švob: imago
*Nativitas*: 29 Maii 1947; Zagrabia  
*Obitus*: 18 Aprilis 2013;   

**Goranus Švob** (Croatice: Goran Švob, natus Zagrabiae in Croatia die 29 Maii 1947, ibidem mortuus est die 18 Aprilis 2013) fuit philosophus et logicus Croaticus et magister philosophiae et logicae, qui multa de logica, philosophia analytica et philosophia linguae scripsit.

Anno 1971 complevit studium suum philosophicum et studium linguae Anglicae in Facultate philosophiae universitatis studiorum Zagrabiensis et factus est magister logicae. Anno 1988 Zagrabiae dissertationem *Fregeovo pojmovno pismo i zasnivanje moderne logike* (*Begriffsschrift Fregi et fundatio logicae modernae*) publicavit et gradum doctoris philosophiae accepit. In eadem universitate docuit.

Švob strenue philosophiam continentalis opposuit. Eius areae de peritia fuerunt: philosophia analytica, philosophia linguae, logica, lingua Sinensis Mandarinica et lingua Iaponica.

Opera selecta
-------------

* *Frege: Pojmovno pismo* Zagreb: Biblioteka SOL, Faculty of Humanities and Social Sciences, and Naprijed. 1992.
* *Od slike do igre*. Zagreb: ArTresor. 2009. ISBN 953-6522-63-2

Nexus externi
-------------

* De Gorano Švob[*nexus deficit*] **(Croatice)**
***Песни и пляски смерти*** (Latine "Carmina et saltationes mortis") est cyclus carminum Modesti Musorgskij anno 1877 compositus. Mors ut personificatio in carminibus deducitur. Nicolaus Rimskij-Korsakov, Demetrius Šostakovič et Kalevi Aho carminibus orchestrae cyclum accomodaverunt. Šostakovič thematibus cycli in symphonia quarta decima utitur. Demetrius Chvorostovskij hoc opus bene cantavit.

Forma cantorum
--------------

* I. Carmen nutricis (Колыбельная)

Mors misercors quasi nutrix stat et contra matrem eius impuberem vita privat.

* II. Serenata (Серенада)

Puellam morbidam Mors seduxit.

* III. Trepak (Трепак)

Vir rerum adversarum et paupertatis causa ebrius factus est. Mors cum frigore hiemis et cum somno columbae pacem illi dat.

* Marescalcus campi (Полководец)

Bellum geritur, cannones flagrant, flumina sanguinis fluunt. Pupuli crudelius pugnant. At Mors alba, luce lunae illuminata, quasi marescalcus et salvatrix omnium in campum proelii venit. Sceletos ad saltandum ordinat et nequaquam surrecturos esse dicens, finem belli declarat.

Nexus externi
-------------

* Textus carminum
* Notatio musica, *International Music Score Library Project*
Chorales Cardinalium vestes (Gualtherius Kasper et Godfredus Danneels)
**Cardinalis** Sanctae Romanae Ecclesiae est elector et praecipuus Romani Pontificis consultor. Cardinales, primum sacerdotes dioecesis Romae, hodie praesertim sunt episcopi maximarum mundi sedum sive ministri Romanae Curiae. Cardinales nominantur "Cardinales Episcopi" sive "Presbyteri" sive "Diaconi," etiam si quasi omnes sunt in gradu Sacrorum Ordinum Episcopi. Habent ecclesias "titulares" vocatas, in dioecesi Romae, quae exprimant munus eorum tamquam partem cleri Romae. Nominantur a papa, et creantur in consistorio ab eo vocato.

Cum bulla *postquam verus* die 3 Septembris 1586, Papa Sixtus V constituit maximum cardinalium numerum, id est septuaginta. Hic numerus primus anno 1958 a Papa Ioanne XXIII superatus est. Hodie maximus cardinalium numerus, qui papam eligere possunt, est centum viginti, sed saepe Papa Ioannes Paulus II hunc limitem excessit.

Cum littera apostolica *Ingravescentem Aetatem* die 21 Novembris anno 1970, Papa Paulus VI statuit:

*II. Patres Cardinales, cum octogesimum aetatis annum conficiunt:*
*1) desinunt esse Membra Dicasteriorum Romanae Curiae ceterorumque Institutorum, quae in superiore articulo memorantur;*
*2) ius amittunt Romanum Pontificem eligendi atque adeo etiam ius in Conclave ingrediendi. Si quis vero Cardinalis inter Conclave octogesimum aetatis annum compleat, iure Romanum Pontificem eligendi frui hac vice pergit.*

Nexus interni
-------------

* Indicem cardinalium viventium
* Indicem cardinalium mortuorum

Nexus externi
-------------

* Litera apostolica *Ingravescentem Aetatem*
* Cardinales qui Papam eligere possunt **( Anglice)**
* Cardinales qui Papam eligere non possunt **( Anglice)**

Notae
-----
Titulus primae editionis
***Epos de expeditione Inguari*** (titulo Russico Слово о плъку Игорєвѣ) est opus in Russia Kioviensi exeunte saeculo XII scriptum, in quo infelix expeditio principum Russicorum contra Comanos (Russice половцы) a principe Novogardiae Severiae Inguaro Sventoslai filio anno 1185 facta describitur; Iaroslavi filiam auctor uxorem Inguari nominat.

Sola copia operis manu scripta reperiebatur in collectione annalium Russicorum in bibliotheca comitis Alexio Musin-Puškin conservata. Haec autem in incendio urbis Moscuae anni 1812 combusta est. Et origo operae "Князь Игорь" ab Alexandro Borodin factus est. Pauci scriptores, ut Alexander Zimin, de fide huius operis dubitant et id fraudem saeculi XVIII habent; plurimi autem, ut Andreas Zaliznjak, propter indicia historica et linguistica id authenticum censent.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Слово о плъку Игорєвѣ** spectant. |

* Слово о полку Игореве (opus Russicum antiquum et versio Russica hodierna)
**Succurre labori...**  
Haec pagina nondum perfecta in manibus auctoris est, qui gratias maximas cuique aget, qui sibi interea opem tulerit.   
Si vero auctor ipse per septem dies nihil mutaverit, hanc formulam delere licet.  

English languageEnglish language English

The editor who created this page will be grateful for your help in improving it. (After this header has been in place for one week you can remove it.)

German languageGerman language Deutsch

Der Anleger dieser Seite freut sich über Hilfe bei ihrer Verbessering. (Nach einer Woche ohne Änderungen kann dieser Betreff entfernt werden.)

EsperantoEsperanto Esperanto

La paĝokreinto tre ŝatus ĝian plibonigon. (Post unu semajno sen ŝanĝoj tiu ĉi markilo povas foriĝi.)

**Viyon no tuma** (Iaponice ヴィヨンの妻 'Uxor Francisci Villon') est diegema a Dazai Osamu anno 1947 publicatum.

Forma operis narratio ab uxor Ōtani loquentur. Ōtani est professor litterarum Franciae qui contra moralitates aget et thesem de Francisco Villon scribet et de Deo cogitat. Quod professor Ōtani furtum cum violentia fecit, narrtorix ipse laborare debiti causa decrevit. At scepticista de moralitate facta est et dixit, "nonne quiasi ludus cartae, summa negationium positiva esse potest?" et exclamavit: "Si Deus sit, vidi! Stuprum subiecta sum memse Ianuario." Et dum Ōtani suam uxorem dixit: non "pseudo-nobilitas Epicurianus" sed "Epicurianus qui Deum timet", illum non inhumanum esse, quod ratio furti ad bonum Festum novi anni familia dandum, sed narratrix dixit, "aut ens humanus, aut inhumanus, non res est; nobis solum vivere opus est".

Notae
-----

1. ↑  神がいるなら、出てきてください！私は、お正月の末に、客の一人にけがされたのです。
2. ↑  「エピキュリアンのにせ貴族だったさ。こいつは当たったいない。神におびえるエピキュリアン、とでも言ったらよいのに。さっちゃん、ごらん、ここに僕のことを、人非人なんて書いてますよ。違うよねえ。僕は今だから言うけれども、ここから五千円持って出たのは、さっちゃんと坊やに、あのお金で久し振りのいいお正月をさせたかったからです。」
3. ↑  「人非人でも、いいじゃないの。私たちはただ生きてさえいればいいのよ」

Nexus externi
-------------

* Textus originalis (Iaponice)
Wikidata Aznarius I Galindus (comes Aragoniae)
Res apud Vicidata repertae:Aznarius I Galindus (comes Aragoniae): imagoAznarius I Galindus (comes Aragoniae): imago
*Nativitas*: 780;   
*Obitus*: 839; Urgell  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  
*Proles*: Céntulo Aznárez of Aragon, Galindo Aznárez I, Matrona Aznárez of Aragon, Ailona Aznárez of Aragón  
*Familia*: House Galíndez
**Memoria**

*Sepultura*: Urgell  

**Aznarius Galindus** (Aragonice: *Aznar I Galíndez*; Catalanice: *Asnar I Galí*) († 839) fuit comes Aragoniae annis 809–820. Is conatus est comitatum Aragoniae a Francis liberare; ergo, foedus cum Vasconibus icit. Anno 820, rex Aquitaniae Aragoniam Aznario sustulit, sed Aragonia se libera fecit. Frater  est comitum factus.

Libertate ab Aragonia capita, Aznarius creatus est comes Ceritaniae, Urgellii, et Gasconia vel Vasconia Citerior (820–839).

Nexus interni
-------------

* Comitatus Aragoniae
* Marchia Hispanica

Insigne regium AragoniaeInsigne regium Aragoniae

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor:Aureolus | **Comes Aragoniae**809-820 | Successor:**Garcias I** |
| Antecessor: **Borellus Urgelliae**  | **Comes Ceritaniae** 820-839 | Successor:**Galindus** |
|  **Comes Urgelliae** 820-824 |
| Antecessor: **Lupus III**  |  **Comes Vasconiae Citerior** 820-824 | Successor: **Sanctius II Vasconiae**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Lucia Syracusana
Res apud Vicidata repertae:Lucia Syracusana: imagoLucia Syracusana: imago
*Nativitas*: 283; Syracusae  
*Obitus*: 304; Syracusae  

**Memoria**

*Sepultura*: Venetiae  
hieromartyr, Sanctus (*feriae die* 13 Decembris)
Sancta **Lucia Syracusana** (nata Syracusis circa annum 263 et mortua anno 304) fuit martyr Italica (nomen "Lucia" ex verbo Latino "lux" originem ducit) quae necata est in persecutione sub Diocletiano.
Iam in antiquissimo canone missae inter sanctos martyres enumeratur. Dies feriae eius est 13 Decembris. In hagiographia plerumque gladium et palmam martyrii, saepe etiam coronam rosariam, symbolum sponsae Christi, portat. Eam morbis oculorum dolentes patronam venerantur. Cultu lucis luminumque imprimis in civitatibus Scandinaviae celebratu.

Ossa eius Venetiis primo in ecclesia ei dicata sepulta sunt. Cum anno 1860 ea ecclesia destructa est ad stationem ferriviariam dictam "Sancta Lucia" aedificandam, reliquias Sanctae in ecclesia "Sanctorum Ieremiae et Luciae" deposuerunt. Anno 1955 Angelus Roncalli, tunc patriarcha Venetiarum, idem postea papa Ioannes XXIII, vultum Luciae ore argenteo indui iussit.

Pinacotheca
-----------

* Imago Sanctae Luciae a Dominico di Pace Beccafumi picta.Imago Sanctae Luciae a Dominico di Pace Beccafumi picta.
* Sancta Lucia, a Francisco del Cossa (c. 1430 – c. 1477) picta.Sancta Lucia, a Francisco del Cossa (c. 1430 – c. 1477) picta.
* Puellae feriam Sanctae Luciae celebrantesPuellae feriam Sanctae Luciae celebrantes

Notae
-----

1. ↑  Narratio de elisione oculorum in fontibus veteribus velut martyrologio non traditur neque ante saeculum 15 notum erat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Luciam Syracusanam** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam: Churchill*


Churchill| Cataractae *Otter* Chuchilli fluminis |
| Longitudo | 1609 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 1200 m³/s |
| Area systematis | 282 000 chm² |
| Fons | Lacus Churchill |
| Ostium | Sinus Hudsonius |
| Regio | Saskatchewan, Manitoba |

**Churchill** est flumen Canadae (in provinciis Saskatchewan et Manitoba situs). E lacu Churchill oritur, circa 1609 chm fluit et in sinum Hudsonium Churchillum urbem se effundit. Trans lacus plurimos transit. Cataractas habuit multas; nunc fluxu inferiore per lacus et canales 60% aquae Churchilli in Nelsonem fluivium abducitur ad usum hydrolelectrificinaeum magnarum Nelsonis. 

Saeculo XVII medio ostium fluminis inventum est; tunc *flumen Anglicum* (*English River*) nominabatur. Anno 1688 Arx Churchilli (*Fort Churchill*) in ostio constructum est (quae nunc est Churchill urbs). nomine Ioannis Churchilli nominatus, qui eo tempore praeses Societatis Sinus Hudsonii(en) erat; de arce et flumren nomen accepit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. Churchill de formis Latinis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
*Piper nigrum*, ex Koehler 1887

---

**Plantae** — Angiospermae

Magnoliidae   
Ordo : Piperales   
Familia : Piperaceae   
Giseke, nom. cons.  
   
Subdivisiones: genera*Arctottonia*
  
*Discipiper*
  
*Lepianthes*
  
*Macropiper*
  
*Manekia*
  
*Peperomia*
  
*Piper*
  
*Piperanthera*
  
*Pleiostachyopiper*
  
*Sarcorhachis*
  
*Trianaeopiper*

  
*Zippelia*

**Piperaceae** sunt familia plantarum florentium ordinis Piperalium. Plurimi taxinomistae talem familiam agnoverunt. Utilissima species est *Piper nigrum,* quod grana piperis celeberrimi gignit condimenta adhibita, sed plantae ei cognatae in eadem familia multa alia condimenta gignunt.

Systema APG II system anni 2003 et Systema APG anni 1998 hanc familiam agnoscunt, quam inter Piperales in clado magnoliidarum ponunt.

Familia in circa duodecim genera consistit, quae in summa sunt 2000 ad 3000 specierum plantarum saepissime aromaticarum. Inclutissima genera sunt *Peperomia* et *Piper.*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Fossilworks • Flora of China • Flora of North America |

* Familiae plantarum florentium: descriptiones, inlustrationes, identificatio, informatio.
* Piperaceae in floribus Americae Septentrionalis
* Piperaceae in Thailandia
*Vide etiam paginam discretivam: Volta (discretiva)*


Volta| Alveus in Volta flumine |
| Longitudo | 1600 (cum Volta Nigra) chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 1288 m³/s |
| Area systematis | 380 000 chm² |
| Fons | confluentia Voltae Nigrae et Voltae Albae |
| Ostium | Sinus Guineensis |
| Regio | Gana |

**Volta**, vulgo **Asua** et **Amuga**, est maximum Ganense flumen. E Volta Nigra et Volta Alba confluentibus ortum, se in Sinum Guineensem Oceani Atlantici effundit. Αdest et Volta Rubra, Voltae Albae accola; tres Voltae in Burkina Fasone oriuntur. Longitudo Voltae cum Volta Nigra dimensa? est 1600 chiliometra; Volta Nigra per confines cum Burkina Fasone et Litore Eburneo fluit.

Lacus Volta, receptaculum aquae cui est area in toto orbe terrarum amplissima, in Volta flumine constructum est. Nunc in hunc lacum Volta Nigra et Volta Alba influunt.

Notae
-----

1. ↑  *Collectanea Meteorologica sub auspiciis Societatis Scientiarum Danicae edita* (Hauniae: 1845), fasc. 3.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 8°38′55″N 0°58′57″W, 5°46′16″N 0°40′23″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Basilius Kapnist
Res apud Vicidata repertae:Basilius Kapnist: imagoBasilius Kapnist: imagoBasilius Kapnist: subscriptioBasilius Kapnist: subscriptio
*Nativitas*: 12 Februarii 1758; Velyka Obukhivka  
*Obitus*: 28 Octobris 1823, 1823; Kibintsi  
*Patria*: Imperium Russicum, Hetmanatus Cosacicus  

**Officium**

*Munus*: linguista, poëta, scriptor, scriptor scaenicus  

**Familia**

*Genitores*: Vasyl Kapnist; Sofya Dunina-Borkovskaya  
*Coniunx*: Alexandra Alexewna Djakowa  
*Proles*: Semyon Kapnist, Ivan Kapnist, Aleksey Kapnist  

**Memoria**

*Sepultura*: Myrhorod Raion  

**Basilius Basilii filius Kapnist** (Russice Василий Васильевич Капнист, tr. *Vasilij Vasil'evič Kapnist*; Ucrainice Василь Васильович Капніст, tr. *Vasyl' Vasyl'ovyč Kapnist*; natus familia nobili originis Graecae die 12 [23] Februarii 1758 in pago *Velikaja Obuchovka* vel *Velyka Obuchivka* tunc gubernii Kioviensis Imperii Russici et nunc regionis Poltavensis Ucrainae, mortuus die 28 Octobris [9 Novembris] 1823 in pago *Kibincy* vel *Kybynci* tunc gubernii Poltavensis Imperii Russici et nunc regionis Poltavensis Ucrainae) fuit poeta (auctor odarum, elegiarum, saturarum atque ludorum scaenicorum) et activista Ucrainicus Russicus.

Alexandra Alexii filia D'iakova, uxor Basilii Kapnist, soror uxorum Nicolai L'vov et Gabrielis Derzhavin fuit.

Anno 1815 in *Colloquio verbo Russico faventium* Homerum imitatione versus bylinarum (trochaeis septem pedum sine rimis) vertere proposuit; initium carminis sexti sic vertit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Basilium Kapnist** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Pagina de Basilio Kapnist *Encyclopaediae Brockhaus et Efron* apud Vicifontem **(Russice)**
* Pagina de Basilio Kapnist *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Zuisila
Res apud Vicidata repertae:Zuisila: insigneZuisila: insigne
*Civitas*: Austria  
*Locus*: 48°8′0″N 15°8′20″E  
*Numerus incolarum*: 4 408  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Scheibbs District  

**Geographia**

*Superficies*: 5.43 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bergland, Petzenkirchen, Wieselburg-Land  

**Zuisila** (Theodisce: *Wieselburg*) est urbs in Austria Inferiore inter maiorem et minorem Arelapem(de) sita, 4252 incolarum (censu 2020).

Civilitas
---------

Magister Zuisilae ab anno 2019 est Josephus Leitner.

Notae
-----

1. ↑  Situs interretialis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°8′0″N 15°8′20″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* |
*Vide etiam paginam discretivam:* spissitudo (discretiva)

**Densitas** (-tis, *f.*) et **Spissitudo** (-inis, *f.*) denotant res similes atque distinctas. Spissitudo denotat quam spissa est res quaedam, et densitas quam densa. Quamquam in sermone commune distinctio est parva, in re technica de physica chemiaque est magna. Exempli gratia hydrargentum est densius quam aqua sed aqua spissior est quam hydrargentum.

In sermone commune
------------------

In sermone commune, quamquam duo vocabula persimilia sunt, eorum significatio aliquando differt. Si ad materiam et pondus spectant, exempli gratia arboris lignum utile dicitur densum et silva quae multas arbores anguste cohibet dicitur densa. Sed si ad iter vel motum spectant, eadem silva quod nos impedit dicitur spissa. Densitas fortasse ad unam rem spectat sensu densi ligni, dum spissitas vel spissitudo plus ad plures res spectet exempli gratia spissas arbores in saltu vel ad spissitatem incolarum cuiusdam territorii.

Densitas in physica
-------------------

In physica, densitas (symbolum: *ρ* - Littera Graeca: rho) denotat quantitatem massae *m* in volumine *V* comprehensam:

{\displaystyle \rho ={\frac {m}{V}}}
In Systemate SI unitas densitatis est kg/m3.

Spissitudo in chemia
--------------------

In chemia, sicut in physica, liquores qui similibus quantitatibus graviores sunt dicuntur densi. Sed spissi dicuntur liquores sicut mel qui solutiones concentratae sunt vel qui lente fluunt. Mel, quod solutio sacchari in aqua est, spissius quam aqua pura et densius est. E contrario, hydrargentum, quod celeriter fluit, non spissum sed densius quam et mel et aqua est. 

Praecipue in chemia, spissitudo soluti in solutione, quae *concentratio* plerumque dicitur, denotat quantam massam *m*s soluti esse in volumine *V* solutionis:

{\displaystyle C={\frac {m\_{S}}{V}}}.

Nexus interni
-------------

* Lex Archimedea
* Spissitudo incolarum

Notae
-----

1. ↑  Ernestus Gotthold Struve D. *Paradoxum chymicum sine igne*, Ienae, 1715, apud Ernestum Claudium Bailliar, p. 55.  Libri Googles **(Latine)**

Magnitudines: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Altitudo · Latitudo · Longitudo · Magnitudo · Massa · Pondus · Capacitas et Volumen · Densitas et Spissitudo
*Capsae cognatae:* Mensurae longitudinis |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam: Flumen Rubrum*


Flumen Rubrum| Flumen Rubrum nonnusquam revera rubrum est |
| Longitudo | 2190 chm |
| Altitudo fontis | 468 m |
| Decursus aquae | 1600 m³/s |
| Area systematis | 169 890 chm² |
| Fons | Confluentia *North Fork* et*Prairie Dog Town Fork* |
| Ostium | Atchafalaya (Mississippius) |
| Regio | Civitates Foederatae Americae |

**Flumen Rubrum** (Anglice *Red River*) vel **Flumen Rubrum Meridionale** (*Red River of the South*) est flumen in parte austrorientali Civitatum Foederatarum, circiter 2190 chiliometra longum. In Texia media a confluxu duorum fluviorum parvorum oritur et ad orientem fluit per confinium Texiae et Oclahomae, postea Texiae et Arcansiae; in Fultonia urbe Arcansiae in Ludovicianam exit. 

Usque ad saeculum quindecimum Flumen Rubrum et Mississippius lineis parallekis fluxerunt et in sinum Mexicanum diversis locis effunduntur. Sed postea Mississippius sic alevum mutavit, ut nunc Flumen Rubrum eius accola est. Atchafalaya autem, quae alveus Fluminis Rubri priscus est, bracchium Mississippii habetur.

Colorem rubrum flumen multis locis de argilla sui generis habet, qua ripae abundant.

Notae
-----

1. ↑  Augustini et Alphonsi Pyramorum de Candolle *Prodromus systematis naturalis regni vegetabilis*, pars XVII, Parisiis, 1873, p. 228

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
Wikidata Ioannes Galatoire
Res apud Vicidata repertae:

Ioannes Galatoire
**Ioannes**, vulgo *Jean* **Galatoire** (Pardies prope Palum natus mense Decembri 1854; Novae Aureliae die 30 Septembris 1919 mortuus) fuit popinarius. Cum muliere Gabriela Marchal ab oppido nativo anno fere 1874 migravit. Ad Birmingham Alabamae pervenit ubi anno 1887 apud *Alabama Club* archimagirus factus est, sed anno 1889 iam popinam suam condiderat *Galatoire's Hotel and Restaurant*; a quo pecuniis carens anno 1892 decedit Chicagumque petivit, anno insequenti propter expositionem Columbianam frequentatissimum. Coffearium Novae Aureliae anno 1900 constituit ad viam Canalis. In eadem urbe anno 1905 popinam *Victor's* emit atque ab eo anno sub novo nomine *Galatoire's* maxima laude conduxit, gastronomiam Francicam classicam iactans eo tempore quo apud *Antoine's* coquina Neo-Aurelianensis proponebatur. Anno 1916 nepotes tres Ioannis Galatoire popinam susceperunt, quorum proles usque hodie gerunt.

Bibliographia
-------------

* Marda Burton, Kenneth Holditch, *Galatoire's: Biography of a Bistro*. Novae Aureliae: Garrett County Press, 2011. ISBN 9781891053238
* Kerri McCaffety, *Etouffee, Mon Amour: The Great Restaurants of New Orleans* (Pelican Publishing Company, 2002. ISBN 1-56554-926-0) p. 56
* David S. Shields, *The Culinarians: Lives and Careers from the First Age of American Fine Dining*. Chicagi: University of Chicago Press, 2017. ISBN 9780226406923

Nexus externi
-------------

* "Jean Galatoire" apud *Bham Wiki* Document utilisé pour la rédaction de l’article Inter fontes nostros
* "History" apud *Galatoire's*
Wikidata Radulphus Thoresbeius
Res apud Vicidata repertae:Radulphus Thoresbeius: imagoRadulphus Thoresbeius: imago
*Nativitas*: 16 Augusti 1658;   
*Obitus*: 16 Octobris 1725;   

**Familia**

*Coniunx*: Anna Sykes  
*Proles*: Ralph Thoresby  

Liber Thoresbeii cuius titulus est *Ducatus Leodiensis*
**Radulphus Thoresbeius** fuit mercator et primus Leodiensis historicus.

Radulphus, filius mercatoris Iohannis Thoresbeii, qui Thomam Fairfax in Bello Civile Anglico servavit, primum fuit discipulus in Schola grammatica Leodensi, sed anno 1677 Londinium iit ut mercaturae scientiam adeptus sit. Habitabat ab Iulio 1678 ad Februarium 1679 in Nederlandia ut finiret suas disciplinas. Martio, cum disciplinas finisset, rediit ad Ledesiam et per vitam totam suam vixit illic. Fundavit museum in urbe, de quo opus *Museum Thoresbyanum* factum est. Schola Radulphi Thoresbeii cognominatur ei.

Opera
-----

* 1715 : *Ducatus Leodiensis* Textus apud *Internet Archive*. Secunda versio a T. D. Whitaker anno 1816 edita est. Est de topographia urbis Ledesiae et partes continentes provinciae Eboracensis
* 1715 : *Musaeum Thoresbyanum*. Londinii. Est Index rerum in suo museo, includens nommos et encolpia
* 1724 : *Vicaria Leodiensis*, de historia ecclesiarum in Ledesia

Notae
-----

1. ↑  Daniel Hopkin Atkinson, *Ralph Thoresby, the Topographer* (1887)
2. ↑
3. ↑

Bibliographia
-------------

* Elizabeth J. E. Pirie, "The Ripon Hoard, 1695: Contemporary and Current Interest" in *British Numismatic Journal* vol. 52 (1982) pp. 84-103

Nexus externi
-------------

* Ephemerides Radulphi Thoresbeii
* Societas Thoresbyana, societas Historiae Ledesiae
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

| Lingua Aromanica Limba Armãneascã Limba Rãmãneascã  armãneashti, armãneashte  armãneashci, armãneashce  rrãmãneshti |
| --- |
| IPA: | **[** arməneʃtʃe **]** |
| Taxinomia: | Linguae Indoeuropaeae
 Linguae Romanicae
  Linguae Romanicae orientales |
| Locutores: | circa 200 000  |
| Sigla: | 1 --, 2 rup, 3 rup |
| Status publicus |
| Officialis | Albania, Macedonia Septentrionalis (*agnita est linguae minoritatis*) |
| Privata | Graecia, Albania, Macedonia Septentrionalis, Bulgaria, Romania et Serbia |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina, Cyrillica et Graeca |
| Procuratio: | *Crushuva* (Respublicae Macedonicae) |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaediae pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaediae pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Aromanica** vel **macedoromanica** (Aromanice: *limba armãneascã*) est lingua ex Indoeuropaeis et lingua separata, sub familia Latina subsummata, cum lingua Lusitanica, lingua Italiana, lingua Francica, et ceteris.

Loci
----

Lingua Aromanica 200 000 fere loquentium in Europa Orientali utuntur.

* In Graecia septrionali circa 100 000 locutorum
* in Albania meridionali circa 45 000 locutorum
* in Romania circa 27 000 locutorum
* in Macedonia Septentrionalis circa 8 000 locutorum
* in Bulgaria circa 4 700 locutores

Nexus externi
-------------

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Aromanica***

Linguae Romanicae

Anglo-Normannica · Auridunica · Aragonensis · Aromanica · Arpitanica · Asturiana · Burgundica · Caesariaca · Campanica · Catalana · Corsa (Gallurica, Sassarensis) · Cispadana · Dalmatica · Dacoromanica (Moldovica, Valachica) · Extremadurensis · Fala · Franco-Comitatina · Francogallica · Foroiuliensis · Gallaica · Gallonica · Guernesica · Lingua Haitiana · Hispanica (Castellana) · Insubrica · Istrica · Istro-Romanica · Italiana (Tusca litteraria) · Iudaeo-Francogallica · Iudaeo-Italiana · Latina Dolomitica · Iudaeo-Hispanica · Legionensis · Ligustica (Monoecensis) · Lotharingica · Lusitana · Megleno-Romanica · Mirandica · Moeso-Romanica · Mosarabica · Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) · Normannica · Occitanica · Orobica · Pedemontica · Pictavo-Santonica · Picardica · Romancica · Romanensis · Sarda · Serquica · Shuadit · Sicula (Bruttia, Sallentina) · Tarentina · Venetica (Talica) · Vallonica
Series vehiculorum procellam pulveris in Iraquia per incursum Iraquiae 2003 tolerat.
Procella pulveris Pelvis Hellas anno 2001. Imago Anglice signata.
Procella arenae Al Asad Iraquiae sub occasum solis die 27 Aprilis 2005 appropinquat.
**Procella pulveris** vel **procella arenae** est quotidiana res meteorologica in regionibus aridis et semiaridis inventa. Procellae pulveris oriuntur cum finis effluvii vel alius ventus fortis arenam et sordem laxam ex superficie sicca flaret. Particulae soli per saltationem et suspensionem ab alio loco feruntur et in alio loco deponuntur. 

Sahara et terrae siccae circiter paeninsulam Arabicam sunt praecipui pulveris per aerem transportati fontes terrestres. Contributiones ab Irania, Pakistania, et India in Mare Arabicum, et Sinarum significant procellas pulverem in Oceano Pacifico deponere. Nonnulli arguerunt malam terrarum siccarum telluris administrationem, sicut ratio novalis neglecta, magnitudinem et crebritatem procellarum pulveris e marginibus desertorum amplificare, clima singulorum locorum omnisque telluris mutare, et oeconomias locorum afficere.

Vocabulum *procella arenae* procellis in desertis visis saepissime adhibetur, praecipue in Sahara et aliis locis ubi arena sordibus vel saxis vulgatior est, cum, praeter particulas tenues quae visibilitatem obscurant, multa maiores arenae particulae proprius superficiem flentur. Vocabulum *procella pulveris* adhiberi verisimilius est cum particulae subtiliores trans spatia longa flentur, praecipue cum procella pulveris regiones urbanas afficiat.

Nexus interni
-------------

* Coccidioidomycosis
* Cratera Pulvis
* Nebula (meteorologia)
* Habub

Notae
-----

1. ↑  Etiam *tempestas pulveris* et *tempestas (h)arenae.*
2. ↑  Victor R. Squires, *Physics, Mechanics and Processes of Dust and Sandstorms* (Adelaide University, Australia).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **procellam pulvis** spectant. |

* Bibliographia investigationum aeolianarum, www.lbk.ars.usda.gov (The Bibliography of Aeolian Research)
* Exemplar procellarum pulvis, www.atmo.arizona.edu (University of Arizona Dust Model)
* Imagines procellae pulvis in Lubbock Texiae die 15 Decembris 2003, lubbockonline.com
* Pellicula procellae pulvis in Al Asad Iraquiae, 27 Aprilis 2005, video.google.com
* Pellicula procellae pulvis Phoenice Arizonae, www.youtube.com (YouTube)
* Photographemata procellae arenae in Riyadh anno 2009, news.bbc.co.uk (BBC Newsbeat)
* Photographemata procellarum pulvis in Panhandle Texiae diebus 14 Aprilis 1935 et 2 Septembris 1934, texashistory.unt.edu (Portal to Texas History)
* Tabula per duodecim horas pulis superficialis in Civitatubus Foederatis, airquality.weather.gov
* Weather Almanac for JUNE 2002: Dust in the Wind, www.islandnet.com (The Weather Doctor)
Wikidata Georgius Wickram
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1505; Colmaria  
*Obitus*: 1562; Burkheim am Kaiserstuhl  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, scriptor scaenicus  

**Georgius**, vulgo *Jörg* **Wickram** (natus Colmariae anno 1505, mortuus apud Vogtsburg im Kaiserstuhl anno 1562) fuit scriptor Germanicus, cuius opusculum *Rollwagenbüchlein* (1555) maxime illustris fabularum collectio saeculi sexti decimi habetur.

Vita
----

Nothus consiliarii curialis cuiusdam anno 1546 urbanis adscriptus est. In ista urbe demarchiae servit, pinxit, libros vendidit. Inde ab anno 1555 scriptor urbanus officialis apud Burkheim am Kaiserstuhl fuit. Inde ab anno 1540 fundavit cantatorum sodalitatem et nactus est manuscripti amplissimi cantualis, quod nostris diebus appellatur "Kolmarer Liederhandschrift". Dramata eius et historiunculae iam antea exarata erant: anno 1531 tractavit opusculum *Schweizer Fasnachtsspiele* Pamphili Gengenbach Helvetici. Alia propria moralia carnevalia sequebantur, e.g. *Das Narrengiessen* (1537/38) et dramata spiritalia ut *Das Spil von dem verlornen Sun* (1540) et *Apostelspiel* (1552). Fabellas iucundas educatorias necnon anecdota comprehendit in opere *Rollwagenbüchlein* (1555). Eius quinque mythistoriae—*Ritter Galmy* (1539), *Gabriotto und Reinhart* (1551), *Der jungen Knaben Spiegel* (1554), *Von guten und bösen Nachbauern* (1556), *Der Goltfaden* (1557)—fabulis Milesiis posterioribus burgensibus in Germania exemplo imitando fuerunt.

Externi nexus
-------------

* Biographia apud ADB
* Textus *Ritter Galmy*
* Textus *Rollwagenbüchleins*
* Textus *Vom guten und bösen Nachbarn*
* Pagina specialis amicorum