recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet. |

Apparatus destillans Zosimi.
**Destillatio** est processus separationis physicae qui unitarie operatur, ut variae substantiae dividi possint per fervorem et stillationem. Rectificatio vel destillatio fractionaria est ea quae in columna repetitur donec producta praedicta sint in divisione perfecta.

Primum productum destillationis est alcohol. Rectificatio prima alcoholis accidit; unde factus est spiritus.

Ars
---

Punctum fervoris fluidi est temperatura in qua pressus vaporis aequat compressum aeris. In mixtura fluidorum, pressus vaporis est summa pressuum omnium substantiarum; et in mixtura normali, singulus pressus est aequalis ac pressus purus in parte molari, et vocatur Lex Raoult.

Propterea, mixtura volatilium non separatio perfecta destillationis est, et proprior rectificatio necesse est, quod essentialiter destillatio repetita est. Etenim, si omne productum minus unum non-volatile destillatum est, separatio confecta dicitur; itaque dicemus salem ex aqua separatam esse per destillationem.

Nexus interni
-------------

* Destillatio sicca
* Distillatio alcoholis
* Petroleum
Wikidata Unda (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°52′0″N 11°34′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 895  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Florentina  

**Geographia**

*Superficies*: 59.29 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Decumanus, Rufina, Fanum Sancti Gaudentii, Pratum Vetus Staia  

**Tabula aut despectus**

Unda (Italia): situsUnda (Italia): situs
Ecclesia Sanctae Mariae in vico Caiano
**Unda** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Insula in Valle Sevis*, *Londa*) (Italiane *Londa*) est oppidum et municipium Italiae, circiter 1 870 incolarum, in urbe metropolitana Florentina regionis Tusciae situm. Incolae *Undenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Faesulana

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Castrum Sancti Liolini (*Italiane: San Leolino*),

*Bucigna, Caiano, Caspriano, Fornace, Petroio, Rata, Rincine, Sambucheta, Vicorati, Vierle*

Municipia finitima
------------------

* Decomanum
* Fanum Sancti Gaudentii
* Pratum Vetus Staia (AR)
* Rufina

Nexus interni
-------------

* Florentia

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  it:Londa
3. ↑  E. Repetti, *Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana* (Florentiae, 1830)
4. ↑  E. Repetti, *Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana* (Florentiae, 1830)

Nexus externi
-------------

* Situs proprius **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Undam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in urbe metropolitana FlorentinaCollocatio finium municipii in urbe metropolitana Florentina
* Statio ferriviaria UndaeStatio ferriviaria Undae
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Ronaldus Stuart Thomas** (natus die 29 Martii 1913 Cardiffae, mortuus 25 Septembris 2000) fuit poeta et presbyter Cambrensis, qui praesertim Anglice scribebat.

Vita
----

Cardiffiae natus est. Pater, qui linguam Cambro-Britannicam loquebatur, e pago Ceretico oriundus, rebus nauticis occupatus primo Cardiffiae postea insulae Monae portu laborem exercebat; mater e comitatu Glamorganensi campestri orta hanc linguam nesciebat. 

Thomas post studia Collegio Cambriae Septentrionali ad Bangor habita clerici in ecclesia wallicana munus adpetebat. Collegium Sancti Michaelis Landavense frequentabat.

Diaconatu conlato paroechiae Chirk (comitatu Denbighensi) Asaphensi in dioecesi quattuor annos degebat. Opera Kierkegardii versusque Mallarmé meditabatur. Cum tamen presbyter ordinatus esset ministerium pastorale Cambriae partibus ruralibus ambiit.

Curam paroechiae Manafon (comitatu Montisgomeriacensi) eiusdem dioeceseos duodecim annos tenebat. Hic poesias primas scribebat. Naturae asperitas agricultorumque characteres materiem ei praebebant.

Anno 1955 drama composuit quod radiophonicae divulgationis undis diffusum est. Poesiae eius Londinii editae sunt. 

Anno 1954 vicariatum Eglwysbach in pago Ceretico (Menevensis doeceseos) accepit. Advenarum linguam Cambro-Britannicam nescientium augmentationem numerosam cum videret indignatione saeva se exprimebat. Nationalistarum circulis adhaerebat. Multis autem post annis acta eorum qui faces ardentes in tuguria remota otii causa ab advenis comprata iecerunt defendere tentatus est.

Anno 1967 ad Aberdaron rectoratum Paeninsula Lagenia sive comitatus Caernarvoniensis parte meridionali (dioeceseos Bangorensis) mutatus est. Poesias semper anglice composuit. Hic tamen duo opera autobiographica lingua Cambro-Brittonica scripsit. Uxor qui hanc linguam nesciebat hic tabulas complures depinxit.

Post secessum Thomas insulae Monae ecclesiis ruralibus quibusdam (inter quas Llanfairynghornwy) deserviebat. Lectiones publicas tenebat sed a vulgo avertebatur.

Opera
-----

Opus Ronaldi Stuart Thomas e plurimis fontibus profluebat. Platonismus cum religione christiana iuxta traditionem anglicanam (gremio materno receptam) concepta permixtus ibi reperitur. Europae septentrionalis philosophia poesiaque Gallica se compenetrant. Observatio naturae personarumque Kilvert, magni poetae anglicani stirpibus Cambrensibus orti (Vaughan, Herbert, Donne), litterarumque Cambro-britannicarum quindecim saecula vestigia reliquerunt.

Thomas perceptioni de se a Cambrensibus habitae maxime influebat poetasque inter primos Britannicos coaevos recognoscitur.

Reliquiae litterariae Thomas apud Universitatem Bangorensem, ubi operis eius studia vigent, conservantur.

Bibliographia
-------------

* Byron Rogers, "R S Thomas" in *The Guardian* (27 Sept. 2000)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Johann Eduard Erdmann
**Ioanne Eduardus** vulgo *Johann Eduard* **Erdmann** (natus die 13 Iunii 1805 Valmiera in Lettonia, mortuus die 12 Iunii 1892 Salinis Saxonicis) philosophus Germanicus fuit.

Vita
----

Tarbati et Berolini theologiae studens doctrinis Hegelii favebat. Anno 1829 sacerdos protestanticus in urbe natali factus iam triennio post Berolinum petivit. Berolini opus »Versuch einer wissenschaftlichen Darstellung der Geschichte der neuern Philosophie« (Lipsiae 1834–51) finivit et anno 1834 in facultate philosophica habilitationem peragere contigit. Tunc vocatus est professor extraordinarius Salinas Saxonicas; post quattuor annos (1839) autem ordinarius professor declaratus est. Diu et fecunde ibi studiosos philosophica docuit.

Erdmann inter Hegelianos discordes salutarem mediationem egisse dicitur.

Opera
-----

Ecce lucubrationes eius primas »Leib und Seele« (Salinis Saxonicis 1837) et »Natur und Schöpfung« (Lipsiae 1840) quas insequebantur »Grundriß der Psychologie« (Lipsiae 1840), »Grundriß der Logik und Metaphysik« (Salinis Saxonicis 1841), »Vermischte Aufsätze« (Salinis Saxonicis 1846) et »Psychologische Briefe« (Lipsiae 1851), ubi feliciter psychologica modum in popularem explicabat.

Mentionis dignae sint praelectiones »Vorlesungen über akademisches Leben und Studium« (Lipsiae 1858) necnon historicum opus »Grundriß der Geschichte der Philosophie« (Berolini 1865–67), in quo Medium Aevum florens et tempus quo extenuavit atque contabuit.

Praelectiones eius ingeniosae in lucem prolatae sunt paud »Ernste Spiele« (Berolini 1855).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Eduardum Erdmann** spectant. |

* Vicifons
* nexus apud DDB
* catalogus professorum Halensis
* Eisler, Rudolf: *Philosophen-Lexikon*. Berolini 1912, p. 157-158 (hic in interreti)
Editio mensis Iunii 2015
***Unda Esperantici*** (Esperantice *La Ondo de Esperanto*) erat periodicum singulis mensibus editum et lingua Esperantica exaratum. Regiomontii, inde ab anno 2017 non iam in chartis, sed tantummodo in versione interretiali, conficiebatur. Die 30 Decembris 2019 autem editio ultima prelo mandata est.

Historia
--------

Nomen commentariorum mutuum prehenderunt a periodico olim annis a 1909 ad 1921 ab Alexandro Sacharov Moscuae edito. Redintegrati sunt commentarii anno 1991, quibus nuntii de motione Esperantica mundana maxime in animo sunt. Imaginibus multis auctae paginae 24 themata varia esperantistarum in toto orbe terrarum dispersorum tractant, atque omnibus palam faciunt. Symbolae plurimae initio Esperantice scriptae sunt, aliae a vernacularibus idiomatibus convertuntur. Unione Europaea Esperantica auxiliante, *Nuntii Europaei* (Eŭropa Bulteno) quoque in periodico integrantur.

A lectoribus maxime diligitur sectio operis musivi (Mozaiko) ubi aenigmata ponuntur et facetiae narrantur. Mense Novembri 2004 sectio nova peculiaris addita est, ubi agitur de regionibus sui iuris Europaeis.

Scriptores
----------

Multitudo et gravitudo scriptorum variis ex terris ortuorum lectores vere captant. Citentur inter illos Gulielmus Auld, Osmo Buller, Renatus Corsetti, Ferdinandus de Diego, Stephanus Ertl, Paulus Gubbins, Sten Johansson, Volfgangus Kirschstein, Lee Chong-Yeong, Udalricus Lins, Daniel Luez, Valentinus Melnikov, Iulianus Modest, Gonçalo Neves, Sergius Pokrovskij, Anna Ritamäki, Ziko van Dijk, Georgius Silfer, Gualterius Żelazny.

Forum iudicii et auxilii
------------------------

Ex anno 1998 commentarii esperantistam anni honoris causa eligunt. Insuper auxilium praebent in conventibus disponendis, si congressus in Russia sive in aliis Europae orientalis terris celebrantur. Quotannis certamina de optimis photogrammatibus et litteris indicuntur. Eius moderatores, Alexander Korzhenkov et Galena Gorecka, saepe in variis terris Europaeis praelectiones dare solent.

Notae
-----

1. ↑  De perodici pretiosi fine

Nexus externi
-------------

* Commentariorum situs proprius
Wikidata Ioannes Dramani Mahama
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Dramani Mahama: imagoIoannes Dramani Mahama: imago
*Nativitas*: 29 Novembris 1958; Gana  
*Patria*: Gana  
*Nomen nativum*: John Dramani Mahama
**Officium**

*Officium*: President of Ghana, Member of the 4th Parliament of the 4th Republic of Ghana, Member of the Pan-African Parliament, Vice President of the Republic of Ghana, Member of the 3rd Parliament of the 4th Republic of Ghana, Member of the 2nd Parliament of the 4th Republic of Ghana, Minister for Communications  
*Munus*: politicus, Rerum gestarum scriptor, civil servant, scriptor, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: National Democratic Congress  
*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Coniunx*: Lordina Mahama  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Star of Ghana, Order of the Volta, Pushkin Medal  

**Ioannes Dramani Mahama** (natus die 29 Novembris 1958 in oppido Bole Bamboi aut Damongo), est politicus Ganesis et fuit ab diem 24 Iulii 2012 ad diem 7 Ianuarii 2017 praeses Ganae.

E populo Gonja ortus, Ioannes Dramani Mahama est alumnus scholae Achimota et universitatis Ghanaensis. Moscuam petens institutum quemdam scientiarum socialium frequentavit. In patriam reditus minister communicationis ab anno 1998 ad 2001 meruit. Praeses vicarius erat, Ioanne Atta Mills praeside, a die 7 Ianuarii 2009.

Scripta
-------

Ioannes Dramani Mahama Berolini cum Angela Merkel anno 2015 colloquens
* 2012 : *My First Coup d'Etat: And Other True Stories From the Lost Decades of Africa*

Bibliographia
-------------

* Akoto Afori-Atta, "Ghana's New Leader Talks Africa's Future" in *The Root* (Iulio 2012)

Nexus externi
-------------

* Mahama: writer, historian and Ghana’s new president" (25 Iulii 2012) apud starafrica.com

Praesides Ganae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Kwame Nkrumah • Iosephus Arthurus Ankrah • Akwasi Afrifa • Nii Amaa Ollennu • Eduardus Akufo-Addo • Ignatius Kutu Acheampong • Fridericus Akuffo • Geraldus Rawlings • Hilla Limann • Geraldus Rawlings • Ioannes Agyekum Kufuor • Ioannes Atta Mills • Ioannes Dramani Mahama • Nana Akufo-Addo
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum* |
|  |
Névé in valle Sabaudia Superiori in Francia.
**Névé** est novum et granulare nivis genus, quod partim liquefactum, iterum glaciatum iterumque concretum, formam glaciei antecedit. Quod genus nivis cum formatione glaciariorum consociatur, per nivationem, quae dicitur. Névé quod omne ablationis tempus exstat in *firn* commutatur, rem vetustiorem aliquantulumque densiorem, quae deinde in glaciem omnino glacialem fit, glaciem concretam et diuturnam. Formatio glaciariorum per plures dies annosve fieri potest, secundum modum conglaciationis et liquefactionis. Névé in clivibus nartationis quotannis videtur, ubi haud multum amatur quia labinas nivis efficere potest.

Minima densitas glaciei *névé* est 500 kg/m3, quod dimidium fere densitatis aquae liquidae ad 1 atmosphaeram est.

Vocabulum *névé* quamvis regionem alpinam attingere potest, ubi nix accumulatur, névé fit, glaciaria alit.

Nexus interni
-------------

* Suncup

Notae
-----

1. ↑  Appellatio Francogallica, formaliter ab adiectivo *nivatus* ducta.
2. ↑  "Geol 33 Environmental Geomorphology". Hofstra University .
3. ↑  Formula:Cite EB1911
4. ↑  *Glossary of Terms*.. *PhysicalGeography.net* .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **névé** spectant. |
Wikidata Ioannes Divjak
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Divjak: imagoIoannes Divjak: imago
*Nativitas*: 11 Martii 1937; Belgradum  
*Obitus*: 8 Aprilis 2021; Seraium  
*Patria*: Iugoslavia  

**Officium**

*Munus*: scriptor, miles, military officer  

**Memoria**

*Laurae*: Victor Gollancz Prize, Legio Honoris, Q105178229  

**Ioannes Divjak** (Serbice *Jovan Divjak*, in abecedario Cyrillico *Јован Дивјак*), natus Belgradi die 11 Martii 1937 et mortuus die 8 Aprilis 2021, exercitus imperator et scriptor olim Iugoslaviae, nunc Bosniae et Herzegovinae, filius duorum Serborum, fuit.

De vita
-------

Miles et imperator exercitus Iugoslaviae, anno 1992 pro independentia Bosniae pugnare statuit et obsidione Seraium a hostibus defendit. Post bellum Seraii vixit. Anno 1994, societatem *Obrazovanje Gradi BiH* (Latine *Humanitas Bosniam et Herzegovinam facit*) condidit. Anno 2011 dum Vindobonae erat de belli scelo flagitatus et incarceratus est, sed iudices Austriae Divjak innoxium esse putaverunt et hic domum suum revertere potuit.

De scriptis
-----------

Scripta sua tria nota sunt: *Sarajevo, mon amour*, *Ratovi u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini 1991-1995*, *Dani* et *Jesenski e Tura*.

Bibliographia
-------------

* Jovan Divjak, Sarajevo, mon amour, Buchet-Chastel, 2004, ISBN 978-2-283-01981-8.

Nexus externi
-------------

* De categoria et rebus Vindobonae **(Italice)**
* De vita **(Italice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Margarita Thunberg
Res apud Vicidata repertae:Margarita Thunberg: imagoMargarita Thunberg: imagoMargarita Thunberg: subscriptioMargarita Thunberg: subscriptio
*Nativitas*: 3 Ianuarii 2003; Holmia  
*Patria*: Suecia  
*Nomen nativum*: Greta Tintin Eleonora Ernman Thunberg
**Officium**

*Munus*: environmentalist  

**Familia**

*Genitores*: Svante Thunberg; Malena Ernman  

**Memoria**

*Laurae*: Goldene Kamera, Fritt Ord Award, Rachel Carson Prize, About You Awards, Ambassador of Conscience Award, Fellow of the Royal Scottish Geographical Society, Geddes Environment Medal, Praemium Recte Vivendi, Honorary doctor of the University of Mons, BBC 100 Women, Time Person of the Year, Nature's 10, Human Act Award, Prix Liberté, honorary doctorate from the University of British Columbia, doctor honoris causa of the University of Helsinki  

Thunberg mense Aprili 2019
Birota quae verba Thunbergiana commemorat, Holmiae, 11 Septembris 2018
Titulus: "Sequere Gretam!" Berolini, 14 Decembris 2018
**Margarita *Greta* Thunberg** (nata Holmiae die 3 Ianuarii 2003) est discipula et activista oecologismi Suecica, quae circumiecta naturalia salvare conatur, calefactioni globali contradicens. A die 20 Augusti 2018, operistitium scholarum pro rebus climaticis contraque calefactionem globalem initiavit, quod origo motus Dierum Veneris pro posteritate fuit; die 15 Martii 2019 late operistiis celebrationes fiebant.

Ipsa vegetarianista generationem carbonii dioxidii vituperat, et usum aëroplanorum dissuadet. Mense Aprili 2019, ab Ioanne Claudio Juncker, praeside Commissionis Europaeae, reductionem ratione 80 centesimis CO2 postulat.? Candidata laureatorum Praemi Nobeliani Pacis nominata est. Et anno 2019 Praemium Recte Vivendi accepit.

Notae
-----

1. ↑  , CNN, 13 Februarii 2019.
2. ↑  Quod ad Davos a ferrivia et ad Novum Eboracum a navi iit ad conferentias internationalem oecologiae participandum, cum tempore longuo.
3. ↑  *Huffington Post.*
Wikidata Năvodari
Res apud Vicidata repertae:Năvodari: insigneNăvodari: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°19′15″N 28°36′45″E  
*Numerus incolarum*: 34 398  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Florin Chelaru  
*Procuratio superior*: Constantia  

**Geographia**

*Superficies*: 70.31±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sectorul Rîșcani  

**Tabula aut despectus**

Năvodari: situsNăvodari: situs
**Năvodari** (Turcice primo *Kara Koyun*, deinde *Karaköy* or *Carachioi*) oppidum Dacoromanicum in circulo Constantia situm est. Ad Năvodari etiam vicus Mamaia-Sat pertinet.

Năvodari in circulo Constantia

Historia
--------

In litore Mamaia vici
Vicus Karaköy (quod "vicum nigrum" significavit), anno 1421 primo in actis descriptum est. Tum hic praecipue piscatores vixerunt. Ab anno 1878 haes regio ad Romaniam pertinuit. Anno 1927 vicus nomen Năvodari accepit, anno 1932 oppidum sublatum est. Post Secundum bellum mundanum hoc in oppido fabricae chemicae exstructae sunt. Hodie etiam multi viatores eo veniunt, ut in Ponto Euxino natent.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Năvodari** spectant. |

* Pagina officialis
Wikidata Nāṣir ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Naṣr
Res apud Vicidata repertae:Nāṣir ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Naṣr: imagoNāṣir ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Naṣr: imago
*Nativitas*: 15 Septembris 1952; Doha  
*Patria*: Quataria  

**Officium**

*Officium*: legatus  
*Munus*: legatus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: honorary doctor of the Chongqing University, Medal of the Oriental Republic of Uruguay  

**Nāṣir ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Naṣr** sive litteris Arabicis ناصر بن عبد العزيز النصر (Doha in urbe natus die 15 Septembris 1952) est legatus Quatariae.

Alumnus est universitatis Arabicae Berytensis ubi iuri studuit. Ab anno 1971 iuxta ministerium rerum externarum Quatarense operam dedit, ab anno 1972 ad 1974 Beryti missus, ab 1975 ad 1981 Dubai. Legatus est iuxta regimen Iordanense ab 1993, iuxta Nationes Unitas ab 1998. A die 14 Septembris 2011 usque ad 18 Septembris 2012 praeses fuit conventus generalis Nationum Unitarum. Ab eodem anno, iussu secretarii generali Ban Gimun, commissus supremus a societate civilizationum(enZ) meret.

Nexus externi
-------------

* "His Excellency Nassir Abdulaziz Al-Nasser" apud *Washington Diplomat*
* Vita inter praesides conventus generalis Nationum Unitarum

Praesides conventus generalis Nationum Unitarum 2010–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Deiss (Helvetia) • Nāṣir ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Naṣr (Quataria) • Vuk Jeremić (Serbia) • Ioannes Gulielmus Ashe (Antiqua et Barbuda) • Samuel Kutesa (Uganda) • Mogens Lykketoft (Dania) • Petrus Thomson (Viti) • Miroslaus Lajčák (Slovacia)
*Opus geopoliticum • Conventus generalis Nationum Unitarum**Capsae cognatae:* Secretarii generales Nationum Unitarum • Praesides conventus generalis Nationum Unitarum 1946–2010 |
|  |
Wikidata Mamadou Tangara
Res apud Vicidata repertae:Mamadou Tangara: imagoMamadou Tangara: imago
*Nativitas*: 4 Iunii 1965; Baniulum  
*Patria*: Gambia  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs, Minister of Foreign Affairs, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus, professor  

**Mamadou Tangara** (Banjul in urbe natus die 4 Iunii 1965) est politicus Gambiae. 

Alumnus est universitatum Mahometi I ad Ugda in Maroco, Lovaniensis Catholicae in Belgica, Lemovicensis in Francia. Linguam Francogallicam ab anno 1994 usque in 2000 apud universitatem Gambiensem docuit. Ter minister a rebus externis Gambiae meruit, a die 7 Iunii 2010 ad mensem Aprilem 2012, iterum ab Augusto usque in Decembrem eiusdem anni, iterum a die 29 Iunii 2018. Bis annis 2010 et 2013 brevibus temporis spatiis minister ab eruditione superiori factus est. Inter annos 2013 et 2016 legatus permanens Nationibus Unitis Gambiensis, ab 2017 usque in 2018 legatus permanens Gambiensis Comorensisque fuit.

Nexus externi
-------------

* "New Permanent Representative of Gambia Presents Credentials" (3 Maii 2017) apud Nationes Unitas

  

Ministri rerum externarum Gambiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Alieu Badara Njie 1965 • Sheriff Sisay 1967 • Andreas Camara 1968 • Alieu Badara Njie 1974 • Lamin Kiti Jabang 1977 • Omar Sey 1987 • Bolong Sonko 1994 • Baboucarr Blasius Jagne 1995 • Omar Njie 1997 • Momodou Lamin Sedat Jobe 1998 • Baboucarr Blasius Jagne 2001 • Sidi Moro Sanneh 2004 • Musa Gibril Bala Gaye 2005 • Lamin Kaba Bajo 2005 • Bala Garba Jahumpa 2006 • Crispinus Grey-Johnson 2007 • Omar Touray 2008 • Ousman Jammeh 2009 • Mamadou Tangara 2010 • Mambury Njie 2012 • Mamadou Tangara 2012 • Susanna Waffa-Ogoo 2012 • Aboubacar Senghore 2013 • Mamour Alieu Jagne 2014 • Bala Garba Jahumpa 2014 • Neneh MacDouall-Gaye 2015 • Ousainou Darboe 2017 • Mamadou Tangara 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Gambiae |
|  |
Wikidata Lazarus Bonamicus
Res apud Vicidata repertae:Lazarus Bonamicus: imagoLazarus Bonamicus: imago
*Nativitas*: 1479, 1477, 1478; Bassianus  
*Obitus*: 10 Februarii 1552; Patavium  

**Officium**

*Munus*: scriptor  
*Patronus*: Studium Urbis, Universitas Patavina
**Lazarus Bonamicus** (natus Bassani a. 1479 - mortuus Patavii a. 1552) fuit humanista et scriptor italicus.

Vita
----

Rudimentis imbutus in oppido patrio, Bonamicus studuit apud Universitatem Patavinam, ubi factus est amicus idem atque discipulus Petri Pomponatii, Reginaldi Poli et Petri Bembi; Anno 1510 praeceptor factus est Mantuae Antonii Cantelmi et Galeatii Gonzagae. Romam vocatus est a Leone Decimo Pontifice Maximo anno 1521, sed, Urbe a. 1527 vastata,
abivit Venetias, et a. 1530 electus est lector Graecarum Et Latinarum Litterarum apudUniversitatem Patavinam. Qui lector linguam Latinam longe anteponebat linguae vulgari et stilum classicum Ciceronis vel Virgilii extollebat. A. 1540 autem discipulus eius fuit Ioannes Michael Brutus .

Fuit sectator philosophiae pompanatianae, et socius, una cum Petro Aretino, Ruzante, Sperono Speronio, Benedicto Varchio et Aloysio Alamanni, Acadamiae quae italice Accademia degli Infiammati nuncupabatur; quae societas, a Leone Ursino condita, brevem vitam egit et favebat materialismo philosophico illius philosophi Mantuani.

Primum sepultus est in Ecclesia sancti Joannis a Verdara, sed Sepulcrum eius translatum est a. 1866 in claustro novitiati, non longe ab Ecclesia Sancti Antonii Paduani .

Index
-----

### Opera

* *Concetti della lingua latina di un ualente huomo letteratissimo, per imparare insieme la grammatica, et la lingua di Cicerone, nuouamente a utilità commune posti in luce*, Venetiis, prelis Bolognino Zaltieri, 1562
* L. Bonamici Bassaniensis *Carminum liber,* Venetiis, apud Ioann. Baptist. Somaschum, 172

### Commentaria

* R. Avesani, «BONAMICO (Bonamici, Buonamici, Buonamico), Lazzaro (Lazzaro da Bassano)», in *Dizionario Biografico degli Italiani*, Volume 11, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1969.
* F. Piovan, *Per la biografia di Lazzaro Bonamico.* *Ricerche sul periodo dell'insegnamento padovano (1530-1552)*, Trieste, 1988 ISBN 88-850-8302-1

Nexus interni
-------------

* Universitas Patavina

Nexus externi
-------------

* Bonamico: Lazare la voce in *Enciclopedie on line*, sito "Treccani.it L'Enciclopedia italiana".


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Lazarum Bonamicum** apud **Vicifontem**. |
Thomas Skujiņš anno 2015.
**Thomas Skujiņš** (natus *Toms Skujiņš* Siguldae Lettoniae die 15 Iunii 1991) est professionalis birotarius Lettonicus, qui hodie pro Trek–Segafredo UCI WorldTeam cursu viario certat.

Annis 2013 et 2015, Skujiņš praemium birotarii anni Foederationis Birotationis Lettonicae accepit. Anno 2016 in Circuitu Californiae stationem quintam vicit, Olympiisque aestivis interfuit. Anno 2017 in Circuitu Hispaniae certavit. Anno 2018 tuniculam maculatam post stationem quintam in Circuitu Franciae cepit, et praemium pugnacitatis post stationem quintam accepit. Die 10 Iulii 2019 idem praemium post eandem stationem in eodem circuitu accepit.

Notae
-----

1. ↑  "Trek-Segafredo announce official 2019 rosters for men and women". *Trek Bicycle Corporation*. Intrepid Corporation. 27 Decembris 2018 .
2. ↑  Skujiņš atzīts par 2013: gada Latvijas labāko riteņbraucēju, Sportacentrs.com.
3. ↑  "2017 > 72nd Vuelta a España > Startlist". *ProCyclingStats* .
4. ↑  "2018: 105th Tour de France: Start List". *Pro Cycling Stats* .

Nexus externi
-------------

* De Thoma Skujiņš apud  *ProCyclingStats.*
Logotypus Palmae Aureae.
Arma heraldica Canuae, communis Francici.
**Palma Aurea** (Francice *Palme d'Or*) est maximum praemium apud Festum Pellicularum Canuense addictum. Anno 1955 ab ordinante festi consilio introductum est. Antea, ab anno 1939 ad annum 1954, maxima festi praemium fuerat **Magnum Praemium Internationalis Pellicularum Festi** (Francice *Grand Prix du Festival International du Film*). Anno autem 1964, in locum Palmae Aureae substitutum est Magnum Praemium, antequam Palma Aurea iterum anno 1975 reductum est.

Palma Aurea unum e gravissimis praemiis in industria pellicularum late habetur.

Historia
--------

Nomen festi proprium quandam palmam celebrat, quae folium plantae in arma heraldica Canuae oppidi Francici depingitur, ambo legendum Sancti Honorati et palmas secundum Promenade de la Croisette positas commemorans. Primam designationem Lucianus Lazon, quidam faber gemmarius Lutetiensis, adumbratione ab Ioanne Cocteau praeclaro dispositore cinematographico excogitata iniectus, fecit ut inferius caulis membrum cordiforme esset, basi sculptura a Sebastiano artifice ex terracotta designata. Aspectus autem logotypi interdum mutatur.

Ferium Pellicularum Canuense anni 2020 propter pandemiam COVID-19 deletum est. Annuntiatum erat quinquaginta sex pelliculas fuisse res a ferio selectas, sed praemia hoc anno addicta non erant.

Notae
-----

1. 1 2 3 4  "A brief history of the Palme d'or". Festival-cannes.com .
2. ↑  "Why the Cannes Film Festival matters (and how to pronounce it)". *Vox* .
3. ↑  "Cannes 2017: Sweden's Ruben Östlund wins Palme d’Or for 'The Square' - France 24". *France 24*. 28 Maii 2017 .
4. ↑  Hammond, Pete (11 Maii 2016). "Cannes Vs Oscar: Why The Palme d’Or And Best Picture Academy Award Don’t Make A Perfect Match". *Deadline* .
5. ↑  *'Scarecrow' (1973) - Cannes: All the Palme d'Or Winners, Ranked*.. *The Hollywood Reporter* .
6. ↑  "Histoire de la Palme d'or, de Lucienne Lazon à Chopard" .
7. ↑  *What Cannes 2020 line-up says about the cancelled festival*.. *Los Angeles Times*. 3 Iunii 2020 .

Nexus externi
-------------

* *Palme d'Or* Winners, ab 1976 ad praesens, per quaestum generis "gross"
* Festival-cannes.com
* De Festo Pellicularum Canuensi. IMDb
Wikidata Lindiwe Sisulu
Res apud Vicidata repertae:Lindiwe Sisulu: imagoLindiwe Sisulu: imago
*Nativitas*: 10 Maii 1954; Ioannesburgum  
*Patria*: Africa Australis  

**Officium**

*Officium*: member of the National Assembly of South Africa, member of the National Assembly of South Africa, Minister of Tourism, Minister of Human Settlements, Minister of International Relations and Cooperation, Minister of Public Service and Administration, Minister of Defence and Military Veterans  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Congressus Nationalis Africanus  

**Familia**

*Genitores*: Walter Max Ulyate Sisulu; Albertina Nontsikelelo Sisulu  

**Lindiwe Nonceba Sisulu** (Ioannesburgi nata die 10 Maii 1954) est politica Africae Australis.

E gente Xhosa in familia repugnatorum et politicorum orta, Lindiwe Sisulu partim in Swazia educata est ubi collegium Waterford Kamhlaba universitatemque Swaziensem frequentavit. Alumna est insuper universitatis Eboracensis in Anglia. Legata est parlamento Africae Australis ab anno 1994. Iam sub praesidatu Nelson Mandela ministra vicaria a rebus internis fuit ab anno 1996 usque in 2001. Praeside Iacobo Zuma ministra meruit informationis a die 24 Ianuarii eiusdem anni, ab habitatione a die 29 Aprilis 2004, a munitione a die 10 Maii 2009, ab habitatione humana iterum a die 26 Maii 2014. Denuo praeside Cyrillo Ramaphosa ministra a coniunctionibus internationalibus die 27 Februarii 2018 facta est.

Nexus externi
-------------

* "Profile: Ms Lindiwe Sisulu" apud ministerium Coniunctionum Internationalium

Ministri rerum coniunctionumque externarum Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ericus Louw 1955 • Hilgard Muller 1964 • Pik Botha 1977 • Alfredus Baphethuxolo Nzo 1994 • Nkosazana Dlamini-Zuma 1999 • Maite Nkoana-Mashabane 2009 • Lindiwe Sisulu 2018 • Naledi Pandor 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Africae Australis • Ministri a rebus internis |
|  |
Margaritae Navarrensis effigies a Francisco Clouet delineata (Museum Condaeum Cantiliaci)
***Heptameron*** sive titulo pleno editionis 1559 *L'Heptameron des nouvelles de très illustre et très excellente princesse Marguerite de Valois, royne de Navarre*, scilicet "Dies septem novellarum illustrissimae et excellentissimae principissae Margaritae Valesiae reginae Navarrensis", est opus celeberrimum reginae Margaritae, sororis regis Francisci I, aviae regis Henrici IV. Mortua est anno 1549. Propter scripta sacra et carmina iam celebrabatur, sed collectaneum fabularum suum ineditum iacebat usque ad annum 1558, exemplaribus variis inter amicos et cognatos circumeuntibus. Eo anno recensio partialis et imperfecta sub titulo *Histoires des amans fortunez* divulgata est, scilicet "Historiae amantium fortunatorum". Editio multo plenior, sed haud ad perfectionem attingens, anno insequenti prodit appellationemque *Heptameron* usurpavit.

Fabulas narravisse praetenditur inter se per dies septem Margaritam ipsam interlocutoresque nonnullos, nominibus fictis designatos sed ad veros reginae aulicos et ancillas appropinquandos.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

Editiones operum
* 1558 : *Histoires des amans fortunez* Textus apud gallica
* 1559 : *L'Heptameron des nouvelles de très illustre et très excellente princesse Marguerite de Valois, royne de Navarre* Textus apud gallica

Eruditio
* Dominique Bertrand, ed. *Lire l'Heptaméron de Marguerite de Navarre*. Claromontii: Presses universitaires Blaise Pascal, 2005
* H. P. Clive, *Marguerite de Navarre. An Annotated Bibliography*. Londinii: Grant and Cutler, 1983
**Incitatus** equus fuit Caligulae imperatori Romano carissimus.

Caligula et munera gladiatoria et ludos circenses valde diligebat, quae non sine magnis expensis edere solebat, quo facilius plebs urbana sedaretur. Pridie ludorum, iussu Caesaris, quae viae ad Circum ducebant a milite claudebantur, ne Incitatus turbaretur.

Hoc studium Caligulae erga equum historici Suetonius et Dio Cassius inter multa alia insana studia, quibus  Caesar flagravit, numerant. Multi credunt fontem harum narrationum unum e multis mordacibus pagellis, quas in Caesarem senatores huius temporis scripserunt, fuisse. Historiographici hoc studium indicium esse putant, quod Caligula in dies dementior fieret (vide etiam Caesaris furor).

Hodie, haec historia saepe ut exemplum sumptuosae superbiae et immanitatis Caesaris habetur. Sic equus sacra aulorum Orientalium perficibat, quae Caligulae non licebat, rationem habens Senatus (ne Senatum obiurget). Equus, quasi incola Imperii pretiosissimus, Imperialis cultus particeps fit (cuius cultus primo saeculo elementum praecipuum vota "pro salute Imperatoris" erant). 

Equum consulatum destinare simulavit Caligula ut Senatus dignitatem laederet:. Hoc auctoritatem Senatus minuebat, quia sic Caligula indicat, nullum Senatorem meritis Incitati aequalem esse. 

Multa dona Caligula equo donavit, inter quae aquarium marmoreum, capistrum eburneum, ephippium purpureum, et monile gemmis margaritisque consertum. Incitatus in Palatio suo habitabat, cum suis servis et supellectilibus pretiosis. Cum Gaius saepe viros honoratissimos invitaret in nomine Incitati, opus erat equo spatiis quae illos accipere possent. In his sumptuosis epulis, accepit Incitatus hordeum coloratum auro, sicut cibum, et vinum ex aureo poculo, e quo Imperatori propinavit. Caesar mutavit solitam iusiurandi formulam ut "in bono et in bonis Incitati" fuit et equi sui tam contentus fuit ut eum consulem destinaret ad annum 42 a.C.n. eumque in Senatum legeret.

Notae
-----

1. ↑  [55 Suetonius, vita Gai 55]
Prisma triangulare lucem albam in colores spectri visualis partitur.
**Spectrum visibile**, seu **opticum** seu **prismaticum**, pura Latinitate **spectrum quod videmus**, est pars spectri electromagnetici quae per oculum humanum videri potest. Radiatio electromagnetica in hoc spatio longitudinis undarum lux visibilis vel breviter lux appellatur. Sanus oculus humanus longitudolongitudines radiationis inter circiter 380 et 750 nanometra accipit, quod spatium cum frequentiis inter 400 et 790 Hertz congruit. Hi fines perceptionis humanae non subtiliter definiuntur, atque in singulis hominibus variant, ut a 310 nm (radiatione infrarubra) ad 1100 nm (radiationem ultraviolaceam) in optimis naturae condicionibus extendi possint.

Spectrum visibile non omnes colores ab humano systemate visuali distinctos continet. Absunt colores non saturati, sicut roseus, atque variationes purpureae, sicut magenta, quia solum per mixtas undarum longitudines fiunt. Colores qui solum unam undarum longitudinem exhibent colores puri et colores spectrales appellantur.

Nexus interni
-------------

* Caelestis arcus
* Motus ad rubrum
* Isaacus Newtonus
* Optica
* Refractio

Notae
-----

1. ↑  Starr 2005: 94.
2. ↑  "The visible spectrum". Britannica .
3. ↑  Livingston 2001.
4. ↑  Sliney 2016.

Bibliographia
-------------

* Asimov, Isaac. 1975. *Eyes on the universe: a history of the telescope.* Bostoniae: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-395-20716-1.
* Evans, Ralph M. 1974. *The perception of color.* Novi Eboraci: Wiley-Interscience. ISBN 978-0-471-24785-2.
* Livingston, W. C. 2001. *Color and light in nature.* Ed. secunda. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-77284-2.
* Sliney, D. H. 2016. "What is light? The visible spectrum and beyond." *Eye* 30, no. 2 (Februarius): 222–29. doi:10.1038/eye.2015.252. ISSN 1476-5454. PMC 4763133. PMID 26768917.
* Starr, Cecie, with Christine A. Evers et Lisa Starr, eds. 2005. "Biology: Concepts and Applications." Thomson Brooks/Cole. ISBN 978-0-534-46226-0. Internet Archive.
* Waldman, Gary. 2002. *Introduction to light: the physics of light, vision, and color.* Mineolae: Dover Publications. ISBN 978-0-486-42118-6.
*Melilotus* sp. in Civitates Foederatas ex Eurasia introductus et naturalizatus ut messis pabuli et tegminis.
*Lophura nycthemera* mas, species in Asia Orientali endemica quae in partes Europae ornamenti causa introducta est.
**Species introducta,** vel **aliena, exotica, non indigena,** vel **non endemica,** vel simpliciter **introductio,** est species extra suum spatium vernaculum crescens, quae ibi per actionem humanam advenit, aut considerate aut fortuite. Nonnullae species introductae oecosystema laedunt in quod introductae sunt; aliae autem sine ullo effectu noxio sunt, et novae species oecosystemati revera prodesse possunt, exempli gratia in agricultura vicarius pro pesticidis. Aliquando casus beneficii aut detrimenti iam diu ignotus manet, exempli gratia in Nova Zelandia. Index specierum introductarum alibi daturus est.

Nexus interni
-------------

* Archaeophytum
* Biodiversitas
* Distributio geographica
* Endemismus
* Neophytum
* Pollutio genetica
* Species invasiva

Notae
-----

1. ↑  Dov Sax, Commentarius in *The Proceedings of the National Academy of Sciences* (Augusto 2008).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Plantas invasivas civitate digestas** spectant. |

* De speciebus in Civitates Foederatas Orientales introductis,
* De speciebus in Hiberniam introductis,
* De speciebus in Insulas Britannicas introductis,
* De speciebus in Magnam Britanniam introductis, *Non-Native Species Secretariat*
* De speciebus in Poloniam introductis,
* De speciebus invasivis, Information Center, United States National Agricultural Library.
* Commentariis de speciebus invasivis. The Naked Scientists.
* Nonindigenous Species Database Network,
* "Pathways for Invasive Species Introduction."
**Quintus Minucius C.f. Rufus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 183 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Cursus honorum
--------------

Minucius anno 201 a.C.n. aedilis plebeius fuit, anno 200 praetor in Bruttio, anno 197 una cum Gaio Cornelio L.f. Cethego consulatum gessit. In Gallia Cisalpina pugnavit et Boiis et Liguribus victis ovationem accepit. Antiocho III rege Syriae anno 189 victo in orientem caput legationis missus est, ut hanc regionem in novam ordinem redigeret. Anno 183 legatus ad Gallos in Gallia Cisalpina missus est.

Fontes
------

Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXXI 4,6,12,13; XXXII 1,27–31, XXXIII 22,23.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Minucius 55).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XV,2, Stuttgart 1932, Sp. 1963–1964.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "M. Rufus, Q. [I 13]" in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 240.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Quinctius Flamininus et Sextus Aelius Q.f. Paetus Catus**  |  **Consul** 197 a.C.n.cumGaio Cornelio L.f. Cethego | Successores: **Lucius Furius Sp.f. Purpureo et Marcus Claudius M.f. Marcellus**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Spectroscopia absorptionis** est methodologia physica ad moleculas investigandas dicata. Eius fundamentum est absorptio lucis de longitudine decenti? per moleculas, quae transmutant energiam lucis in excitationem electronicam vel vibrationes vinculorum inter atomos vel rotationem molecularum. Lex Lamberti-Beer actionem absorptionis sic describit:

{\displaystyle A=e\*c\*d}
*A* explanat absorptionem, cum *e* tabellarium absorptionis, *c* concentrationem molecularum, et *d* diametrum ampullae nominent.

Maiores spectroscopiae absorptionis genera sunt duo: spectroscopia visibilis ultraviolacea et spectroscopia infrarubra. Haec genera se differunt in energia lucis, quam aequatio proxima describit, et in consequentia ad moleculas.

{\displaystyle E=h\*} c0{\displaystyle /l}
*E* explanat energiam lucis, *h* quantum Planckianum, *c0* celeritatem lucis in vacuo, et *l* longitudinem undae lucis.

Spectroscopia visibilis ultraviolaceam considerat ascensionem electrorum ad orbes cum energia superiore. Absorptio lucis maxima est, si energia lucis differentiam energiae inter orbes aequivaleat. Haec methodologia sinit quantificationem molecularum per legem Lamberti-Beer, si molecula absorptionem inter 200 et 800 nm habeat.

Spectroscopia infrarubram considerat effectum lucis ad vincula atomorum, quae incipiunt vibrari. Varia genera functionalia inter moleculas absorptionem ad longitudines lucis peculiares inter 2500 et 25 000 nm habent, ut examinatio spectri identificationem entitatis molecularis admittat.

Nexus interni
-------------

* Absorptio (optices)
* Chemia physica
* Densitas oculorum
* Prisma
* Silva Lyman-alpha
* Sparsio rigida

### Related Techniques

* Cavity Ring Down Spectroscopy (CRDS)
* Spectroscopia Mossbauer
* Spectroscopia photoemissionis
* Spectroscopia repercussus
* Tunable Diode Laser Absorption Spectroscopy (TDLAS)
* X-ray absorption fine structure (XAFS)

Notae
-----

1. ↑  Ernestus Gotthold Struve D. *Paradoxum chymicum sine igne*, Ienae, 1715, apud Ernestum Claudium Bailliar, p. 55.  Libri Googles **(Latine)**.

Bibliographia
-------------

* Bernath, Peter F. *Spectra of Atoms and Molecules.* ISBN 978-0-19-517759-6.
* Ingle, James D. Jr. et Stanley R. Crouch. 1988. *Spectrochemical Analysis.* Prentice Hall. ISBN 0-13-826876-2.
* Harris, Daniel C. et Michael D. Bertolucci, *Symmetry and Spectroscopy: An Introduction to Vibrational and Electronic Spectroscopy.* ISBN 978-0-486-66144-5.
* Hollas, J. Michael. *Modern Spectroscopy.* ISBN 978-0-470-84416-8.
* Kumar, Pranav. 2018. *Fundamentals and Techniques of Biophysics and Molecular biology.* Dellii: Pathfinder Publications. ISBN 978-93-80473-15-4.
Wikidata Rastede
Res apud Vicidata repertae:Rastede: insigneRastede: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°15′0″N 8°12′0″E  
*Numerus incolarum*: 22 874  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Rastede
**Gestio**

*Praefectus*: Dieter von Essen  
*Procuratio superior*: Circulus Paludosoterrensis  

**Geographia**

*Superficies*: 123.6 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Rastede I, Rastede II, Hostemost, Südende I, Südende II, Kleibrok, Delfshausen, Kleinenfelde, Neusüdende I, Neusüdende II, Q2540402, Ipwege, Ipwegermoor, Barghorn, Loy, Hankhausen II, Hankhausen I, Lehmden, Hahn, Lehmdermoor, Wapeldorf, Liethe, Q64152551, Leuchtenburg, Q64152546, Q64152540, Q64152532  
*Territoria finitima*: Wiefelstede, Oldenburgum, Varel  

**Tabula aut despectus**

Rastede: situsRastede: situs
Ecclesia Sancti Ulrici in Rastede sita
Palatium Rastede
**Rastede** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Paludosoterrensis. Ad Rastede vici Rastede I et II, Leuchtenburg, Hostemost, Südende I et II, Kleibrok, Delfshausen, Kleinenfelde, Neusüdende I et II, Hankhausen I et II, Loy, Lehmdermoor, Barghorn, Wahnbek, Ipwege, Ipwegermoor, Hahn-Lehmden, Nethen, Bekhausen, Wapeldorf, Heubült, Rastederberg atque Liethe pertinent.

Historia
--------

Rastede vicus anno 1059 primo in actis descriptum est, quo anno ecclesia Sancti Ulrici aedificata est. Circa ab anno 1400 Rastede a comitibus Oldenburgensibus regnatum est. Qui ductus annis 1667 ad usque 1773 ad Daniam pertinuit. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Rastede iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditum est, qui post annum 1918 res publica factus est. Anno 1933 Rastede pars novi Circuli Paludosoterrensis factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem terram nuper conditam pertinet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rastede** spectant. |

* www.rastede.de
Ponto Spatialis *Discovery*.
**Spătĭplānum**, vel **navicula sideralis circumvolans,** est vehiculum quod sicut aëroplanum per atmosphaeram Telluris volare subterlabique, atque sicut astronavis in spatio gubernari potest. Ut hōc perfungatur, spatiplano aliquot lineamenta tam aëroplanorum quam astronavium effingenda sunt. Solent spatiplana orbitalia similiora esse conventionalium astronavium, at contra, spatiplana suborbitalia similiora aëroplanorum fixis alis esse. Omnia spatiplana adhuc excogitata per extera missilia in orbitam lata sunt, sed sola, subterlabentia per atmospheram, rediverunt.

Quattuor genera spatiplanorum ad orbitam terrestrem missa, per atmosphaeram lapsa et ad solum prospere regressa sunt: Americanus *Ponto Spatialis,* Russicum *Buran*, privatum (Americanum) *Boeing X-37,* et Sinense *CSSHQ.* Aliud spatiplanum, *Somnia Insequens* (Anglice *Dream Chaser*), est adhuc in evolutione apud Civitates Foederatas. Labente anno 2019, omnia praeterita, praesentia, et excogitata spatiplana ad perpendiculum extero missili deducuntur usque ad orbitam.

Notae
-----

1. ↑  "Aeronauticam novum spatiplanum deducturam" in Ranierius, L. Amadeus (2009). *Aeronauticam novum spatiplanum deducturam*.. *Scorpio Martianus*
2. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda (2009).

Nexus interni
-------------

* Astronauta
* Exploratio astrorum
* Navis
* Ponto Spatialis
Rappahannock solis occasu visum.
Regio quam Rappahannock exhaurit.
Conspectus in Fredericksburgum ex ripa opposita, Martio 1863.
**Rappahannock** est flumen in Virginia orientali in Civitatibus Foederatis situm, circa 195 milia passuum longum. Quod paene omnem civitatis partem septentrionalem peragrat, a Iugo Caeruleo monte in occidente, trans pedemontium, ad Sinum Chesapeacum prope meridianam Fluminis Potomaci partem.

Rappahannock, flumen magni momenti in historia Americana locus fuit primarum coloniarum in Colonia Virginiana, et deinde locus maioris theatrum belli in Bello Civili Americano. Expeditionibus inter septentriones et meridiem impedimentum reapse fuit orientalis theatri belli finis, inter Septentrionem (Unionem) et Meridiem (Civitates Confoederatas Americae).

Flumen aream 2848 milium passuum quadratorum exhaurit, fere 6 centesimae terrae Virginianae. Multum huius regionis rusticum et silvestre est, sed progressum ampliatum decenniis recentioribus propter incrementum in meridiem suburbiorum Vasingtoniae accepit.

Notae
-----

1. ↑  U.S. Geological Survey. National Hydrography Dataset high-resolution flowline data. The National Map.

Nexus externi
-------------

* Amici Rappahannock, www.riverfriends.org
* Consilium Tributariorum Rappahannock, web.archive.org (Virginia Department of Conservation and Recreation)
* Prima Colonia in Rapphannock, www.virginiaplaces.org (Early Settlement on the Rappahannock)
* Refugium Vitae Ferae Nationale Vallis Fluminis Rapphannock, www.fws.gov (Rappahannock River Valley National Wildlife Refuge)
**Quintus Opimius** (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n. mortuus anno 154 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Filius eius Lucius Opimius anno 121 consul erat.

Cursus honorum
--------------

Inter annos 169 et 158 a.C.n. verisimile aliquamdiu *IIIvir monetalis* erat. Anno 154 una cum Lucio Postumio Albino consul electus est atque feliciter Massiliam urbem foederatam contra Ligures defendebat; ei triumphus attributus est. Collega eius Postumius Albinus magistratu fungens mortuus est atque in eius locum Manius Acilius Glabrio suffectus est.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[2] O. Q." in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 1156.

Notae
-----

1. ↑  Polybius, *Historiae* XXXIII 8-11
2. ↑  Titus Livius, *Periochae* XLVII

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum II et Marcus Claudius Marcellus II**  |  **Consul** 154 a.C.n.cumLucio Postumio Albino | Successores: **Titus Annius Luscus et Quintus Fulvius Nobilior**  |