recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Korpiklaani anno 2011
**Korpiklaani** est grex musicus anno 2003 a *Jonne Järvelä* constitutus, oriundus ex Colpopoli, urbe Finnica. Et Finnice et Anglice cantant, primis quidem annis, quo tempore nomine *Shaman* usi sunt, linguá Samicá cecinerunt. Genus musicae suae folk metal describitur. Textus plerumque mythologiam Finnicam pertractant, praeterea argumenta carminum ex Kalevala, poema epicum nationale Finniae sumunt. Praeter citharis electricis, cithara gravi, ac aliis instrumentis in musicá metallicá usitatis, etiam inter alia harmonio, violiná, tibiis canunt.

Discographia selecta
--------------------

### Alba recentissima

* *Tervaskanto*, 2007
* *Korven kuningas*, 2008
* *Karkelo*, 2009
* *Ukon Wacka*, 2011
* *Manala*, 2012
* *Noita*, 2015
* *Kulkija*, 2018
* *Jylhä*, 2021

Pinacotheca
-----------

* Tuomas Rounakari violinista
* Jarkko Aaltonen bassista
* Jonne Järvelä cantor et citharista
* Kalle Savijärvi citharista
* Matti Johansson tympanista
* Juho Kauppinen harmoniista

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Korpiklaani** spectant. |
Sanctus Iacobus in Codice Calixtino pictus
**Codex Calixtinus** vel **Liber Sancti Iacobi** est conlatio documentorum anno 1140 circiter scripta ad sanctum Iacobum apostolum celebrandum. Monumentum est praecipuum peregrinationis Compostellanae.

Historia
--------

Ad maiorem auctoritatem ei conlationi dandam, auctores introduxerunt litteras pseudepigraphas papae Callixti II (iam defuncto), unde venit nomen "Codex Calixtinus." Aimericus Picaudus documenta libri conlegisse censetur.

Antiquissima eius libri recensio, circa annum 1150 descripta, in archivo ecclesiae cathedralis Compostellanae adservata est. Altera recensio antiqua, vulgo "Ripoll" dicta, Barcinone adservata est. Aliae versiones in variis Europae urbibus, praecipue Romae, diffusae sunt.

Editio princeps impressa est anno 1882 a Fideli Fita (Academiae Regalis Matritensis) cum Iuliano Vinson.

Index
-----

"Epistula papae Callixti II" (initium huius codicis)
Codex Calixtinus quinque libros habet:

* Anthologia liturgica (hymni et homiliae)
* *De miraculis sancti Iacobi*
* *Liber de translatione* (scil. corporis sancti Iacobi ad Compostellam)
* *Historia Karoli Magni et Rotholandi*
* *Iter pro peregrinis ad Compostellam*, Aimerico Picaudo adscriptum, ubi Glossae Vasconicae Picaudi inventae sunt.

Bibliographia
-------------

* John Williams, Alison Stones, edd. *The Codex Calixtinus and the Shrine of St. James*. Tubingae: Narr, 2002 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Codex Calixtinus** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Codex Calixtinus** apud **Vicifontem**. |

* Archivium cathedralis Compostellanae
* Musica in Codice
* Approfondiamo: il Codex Calixtinus apud camminando.eu **(Italiane)**
Wikidata Petrus O'Neill
Res apud Vicidata repertae:Petrus O'Neill: imagoPetrus O'Neill: imago
*Nativitas*: 13 Februarii 1965; Ialibu-Pangia District  
*Patria*: Papua Nova Guinea  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Papua New Guinea, member of the 10th National Parliament of Papua New Guinea  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: People's National Congress Party  

**Familia**

*Coniunx*: Lynda May Babao  

**Memoria**

*Laurae*: Companion of the Order of St Michael and St George  

**Petrus O'Neill**, vulgo plene *Peter Charles Paire O'Neill* (natus die 13 Februarii 1965) est politicus Papuae Novae Guineae.

Petrus O'Neill in pago Ialibu-Pangia natus est, patre Australiano e stirpe Hibernico, matre Papuana. Alumnus est universitatis Papuae Novae Guineae ubi rebus commercialibus studuit. Ab initio negotiator, anno 2002 parlamento Papuae Novae Guineae legatus est. Thesaurarius ab anno 2007 meruit, primo ministro Michaele Somare. Quo aegrotante, Samuele Abal primo ministro ad interim facto, Petrus O'Neill anno 2011 ineunte minister ab operibus publicis merebat usque diem 2 Augusti 2011 quo ipse suffragio parlamenti primus minister ad interim fit. Somare bis anno 2011 se in officium restituere temptans, O'Neill nihilominus die 4 Augusti 2012 primus minister rite confirmatus est.

Bibliographia
-------------

* "Peter O'Neill sacks top PNG policeman and shuts down corruption watchdog" in *The Guardian* (18 Iunii 2014)
* Jo Chandler, "Manus, Maseratis and corruption: Peter O'Neill on eight years leading Papua New Guinea" in *The Guardian* (6 Novembris 2019)
* Kate Lyons, "Papua New Guinea's prime minister, Peter O’Neill, resigns" in *The Guardian* (26 Maii 2019)
* Jonathan Pearlman, "Papua New Guinea's 'father of independence' resigns" in *Daily Telegraph* (28 Iunii 2011)

Nexus externi
-------------

* "Rival prime ministers square off in PNG" (13 Decembris 2011) apud *ABC News*

Primi ministri Papuae Novae Guineae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Michael Somare • Iulius Chan • Michael Somare • Paias Wingti • Rabbie Namaliu • Paias Wingti • Iulius Chan • Ioannes Giheno • Iulius Chan • Gulielmus Skate • Mekere Morauta • Michael Somare • Samuel Abal • Michael Somare • Samuel Abal • Petrus O'Neill • Iacobus Marape
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Formula:Ministri rerum externarum Papuae Novae Guineae |
|  |
**Demetrias** (Graece: Δημητριάς) antiqua fuit urbs Graeca maritima in Magnesia; 1.5 ferme chilometres abest ab urbe hodierna Bolus. Una cum quadam arce in obverso litore summo in colle nomine Goritsa exstructa anno 294 a.C. a Demetrio I Poliorcetes, unus Diadochorum Alexandri Magni, condita est.

Aetate Hellenistica urbs maxime florebat numerans circa 25.000 incolarum et abhinc Macedoniae reges Graeciam septentrionalem moderabantur. Una cum Chalce et Corintho una trium vinculorum Graeciae existimabatur.

Everso Macedonico regno anno 168 a.C. urbs constanter deminuta est, aetate Romanae dominationis autem iterum valescere coepit, quod ex urbem sedem episcopalem fuisse vidimus. [1]Etiam Byzantinis temporibus urbs cuiusdam momenti fuit, at circa annum 1600 ab ultimis incolis relicta est.[2]

Fontes
------

1. ↑  William Smith, *Dictionary of Greek and Roman Geography* (1854), entry "Demetrias"
2. ↑  *Annuario Pontificio 2013* (Libreria Editrice Vaticana 2013 ISBN 978-88-209-9070-1), "Sedi titolari", p. 880
Wikidata Matthaeus Kérékou
Res apud Vicidata repertae:Matthaeus Kérékou: imagoMatthaeus Kérékou: imagoMatthaeus Kérékou: subscriptioMatthaeus Kérékou: subscriptio
*Nativitas*: 2 Septembris 1933; Kouarfa  
*Obitus*: 14 Octobris 2015; Cotonou  
*Patria*: Beninum  

**Officium**

*Officium*: President of Dahomey, Praeses, President of the Republic of Benin, President of the Republic of Benin  
*Munus*: politicus, miles, homo in re publica potens  

**Consociatio**

*Factio*: People's Revolutionary Party of Benin  
*Religio*: Evangelium
**Familia**

*Coniunx*: Marguerite Kérékou, Béatrice Lakoussan  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Merit of Benin  

Matthaeus Kérékou (ad sinistram partem) et Nicolaus Ceauşescu qui anno 1976 Beninum petivit
**Matthaeus**, vulgo *Mathieu* **Kérékou** (natus in oppido Kouarfa die 2 Septembris 1933; mortuus iuxta Cotonou die 14 Octobris 2015), miles et politicus, alumnus fuit Prytanei Militaris Katiensis in Malia, ad Sanctum Ludovicum Senegaliae, deinde in Francia iuxta Forum Iulii, apud Montem Pessulanum necnon Lutetiae. Bis Benini praeses meruit ab anno 1972 usque ad 1991 et ab anno 1996 usque ad 2006.

Bibliographia
-------------

* Jean Establet, *Mathieu Kérékou. L'inamovible président du Bénin*. Lutetiae: L'Harmattan, 1997. ISBN 2-7384-5725-8

Nexus externi
-------------

* *BBC* de Kérékou, die 20 Augusti 2003 **( Anglice )**
* "Mathieu Kérékou": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Benini

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hubertus Maga • Christophorus Soglo • Sourou-Migan Apithy • Iustinus Ahomadegbé-Tomêtin • Tahirou Congacou • Christophorus Soglo • Mauricius Kouandété • Alphonsus Amadou Alley • Aemilius Derlin Henricus Zinsou • Mauricius Kouandété • Paulus Aemilius de Souza • Hubertus Maga • Iustinus Ahomadegbé-Tomêtin • Matthaeus Kérékou • Nicephorus Dieudonné Soglo • Matthaeus Kérékou • Boni Yayi • Patricius Talon
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum* |
|  |
Wikidata Demetrius Chalcocondyles
Res apud Vicidata repertae:Demetrius Chalcocondyles: imagoDemetrius Chalcocondyles: imago
*Nativitas*: 1423; Athenae  
*Obitus*: 9 Ianuarii 1511; Mediolanum  
*Patria*: Imperium Romanum Orientale  

**Officium**

*Munus*: scriptor, professor  
*Patronus*: Studium Urbis, Universitas Patavina, Studium Generale Civitatis Perusii
**Familia**

*Proles*: Theophilus Chalcondylas  

**Demetrius Chalcocondyles** sive **Chalcondyles** (Δημήτριος Χαλκοκονδύλης; nobili loco natus anno 1423 Athenis – mortuus anno 1511 Mediolani), consobrinus rerum gestarum scriptoris Laonici Chalcocondylis, fuit eruditus Graecus temporis litterarum renatarum, qui anno 1447 in Italiam cum cardinale Bessarione venit posteaque ibi vixit. Apud universitates Perusiae, Patavii, Romae, Florentiae, deinde Mediolani in urbe docuit.

Chalcocondyles etiam ut interpres operam dedit et multa e Graeco sermone in Latinum vertit, exempli gratia Galeni *Anatomiam*. Confecit editionem principem carminum Homericorum *Iliados* et *Odysseae* sub titulo Ὁμήρου τὰ σωζόμενα ("Homeri quae supersunt"), quae editio Florentiae anno 1488 producta est. Item anno 1493 primus Isocratis opera Mediolani Graece publicavit.

Opera
-----

* Ἐρωτήματα συνοπτικὰ τῶν ὀκτὼ τοῦ λόγου μερῶν μετὰ τινῶν κανόνων (Grammatica Linguae Graecae)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Teuchos • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Demetrium Chalcocondylen** spectant. |
Wikidata Chrysogonus Aquileiensis
Res apud Vicidata repertae:Chrysogonus Aquileiensis: imagoChrysogonus Aquileiensis: imago
*Nativitas*: 3. saeculum; Roma  
*Obitus*: 303; Aquileia  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: episcopus, Episcopus Catholicus  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 24 Novembris, 16 Aprilis)
Sanctus **Chrysogonus** fuit martyr Christianus, episcopus Aquileiensis, cuius ecclesia titularis in regione Transtiberina Romae notissima est. Chrysogoni memoria 24 Novembris ab Ecclesia Catholica et 22 Decembris ab Ecclesia Orthodoxa colitur.

Vita
----

Cum Diocletianus Christianos persequeretur, Chrysogonus in carcerem inclusus erat, postea ad imperatorem adductus et decapitatus est. Anastasiae Romanae Chrysogonus magister esse putatur.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 4 Ianuarii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

* De Chrysogono in *Encyclopaedia Catholica* **(Anglice)**
* De Chrysogono in *Ökumenisches Heiligenlexikon* **(Theodisce)**
* Anastasiae Chrysogono epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi
**Quintus Fabius Maximus Eburnus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 104 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Fabius Maximus Servilianus anno 142 a.C.n. consul erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 132 a.C.n. quaestor in Sicilia erat, deinde anno 127 *IIIvir monetalis* atque 119 praetor. Anno 116 una cum Gaio Licinio Geta consul erat et annos 115/114 a.C.n. Macedoniam proconsul administravit. Anno 113 forsitan legatus senatus et anno 108 a.C.n. censor erat. Quod filium suum stupri causa supplicio affici iusserat, a Gnaeo Pompeio Strabone propter patriam potestatem excessam damnatus est et anno 104 a.C.n. in exilium Nuceriam abiit, ubi aliquot annos vivebat.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Fabius 111).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VI,2, Stuttgart 1909, Sp. 1796–1798.
* Gaulielmus Kierdorf, "[I 25] F. Maximus Eburnus, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 371.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de oratore* I 121
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Murena* 36
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Balbo* 28

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Caecilius Metellus Diadematus et Quintus Mucius Scaevola**  |  **Consul** 116 a.C.n.cumGaio Licinio Geta | Successores: **Marcus Aemilius Scaurus et Marcus Caecilius Metellus**  |
Wikidata Kneitlingen
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°10′29″N 10°45′43″E  
*Numerus incolarum*: 775  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Guelpherbytensis, Elm-Asse  

**Geographia**

*Superficies*: 17.57 chiliometrum quadratum, 17.66 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Kneitlingen: situsKneitlingen: situs
**Kneitlingen** est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. E vicis Ampleben, Bansleben, Eilum atque Kneitlingen constat.

Historia
--------

Kneitlingen anno 1135 primo in actis Lotharii III. imperatoris descripta est. Hic, si famae credimus, Till Eulenspiegel stultus notus natus est. Annis 1807 - 1813 Kneitlingen pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Schöppenstedt commune generale pertinuit. A die autem 1 Ianuarii 2015 pars maioris communis generalis Elm-Asse est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kneitlingen** spectant. |

* pagina communis Schöppenstedt
**Kepler-452b** est planeta extrasolaris, inventus a telescopio spatiali Keplero, ex interpretatione datorum NASAe. Eius inventio publici iuris facta est die 23 mensis Iulii anno 2015.

Descriptio
----------

Kepler-452b est maior Tellure (60%, uti aiunt), a qua distat circiter mille quadringentis annis luce mensis. Spatio 385 dierum terrestrium, convertitur circa solem suum, qui dicitur Kepler-452. Adhuc nesciunt periti qua materia formetur planeta; quae sit aetas eius; quanta gravitate attrahat sibi corpora; qualis sit color eius. Quia intervallum inter Kepler-452b et stellam suam simile est illius inter Tellurem et Solem, forte temperatura sit nostrae similis. Si res ita fuerit, calor eius satis erit, ut aqua liquida probabiliter inveniatur in superficie eius necnon aliquod vitae genus adoleverit ibi.

Inventionis momentum
--------------------

Kepler-452b non potest videri nullaque eius imago patet cuilibet. Inventus est per lucis defectionem, nam aliquando, dum convertitur circa solem suum, huius lucem occulit nobis ex parte. Inventio tamen suum habet pondus, quia demonstrat alios esse planetas per universum frequentissimos. Ex quibus alii vitae non favent; alii vero possunt aliquod vitae genus sustinere, immo et vitam humanam aliquando recipere. Unum telescopium spatiale Keplerus, exempli gratia, inquirendo parvum caeli spatium, iam invenit sine ulla dubitatione mille planetas extrasolares; de aliis tribus milibus et sescentis modo recogitatur a peritis, utrum sint planetae an non.

Nexus externi
-------------

* Interpretatio datorum NASAe **(Anglice)**
Wikidata Ludovicus de Mises
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus de Mises: imagoLudovicus de Mises: imagoLudovicus de Mises: subscriptioLudovicus de Mises: subscriptio
*Nativitas*: 29 Septembris 1881; Leopolis  
*Obitus*: 10 Octobris 1973; Novum Eboracum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Austria  

**Officium**

*Munus*: oeconomus, philosophus, professor, scriptor  
*Patronus*: Alma Mater Rudolphina Vindobonensis, Universitas Neo-Eboracensis, Graduate Institute of International Studies
**Familia**

*Genitores*: Arthur Edler von Mises; Adele Edle von Mises  
*Coniunx*: Margit von Mises  

**Memoria**

*Laurae*: Distinguished Fellow of the American Economic Association, Austrian Decoration for Science and Art  
*Sepultura*: Ferncliff Cemetery  

**Ludovicus de Mises,** plenius **Ludovicus Henricus Edler de Mises** (29 Septembris 1881–10 Octobris 1973), fuit oeconomicus Scholae Austriacae, philosophus, scriptor, et liberalis classicus, qui multum ad motum Libertarianum hodiernum et philosophiam Ayn Randii contulit. Eius magnum opus est *Human Action* ('Actus humanus'), anno 1949 editum.

Nexus interni
-------------

* Ricardus de Mises

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
***Kochbuch*** seu "Liber de coquina" est liber manu scriptus Theodisce anno 1553 inceptus. Auctor **Sabina Welserin** se in praefatione proclamat: *Jn dem namen der hailigen trifaltigkaitt fach ich, sabina welserin, das kochbúch an. gott welle mir sein gottliche gnad, vnnd weißhait, vnnd verstand vnnd vernúfft verleichen, das ich nach seinem gottlichen willen leb hie jn disser zeit vnnd bey jm ewig amen. 1553 jar* ("In nomine sacrae Trinitatis ego Sabina familiae Welser librum de coquina incipio. Deus mihi det gratiam suam divinam et sapientiam et intellegentiam et iudicium ut secundum divinam suam voluntatem hoc tempore vivam et apud eum semper, amen. Anno 1553"). Est prima omnium mulierum nobis cognitarum qui librum scripserit de re coquinaria. Editio prima huius textus anno 1980 divulgata est. Praecepta culinaria 205 continet. 

Nexus interni
-------------

* Libri de re culinaria aevo litterarum renatarum scripti

Nexus externi
-------------

* Textus interretialis **(Theodisce)**
* Versio **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Hugo Stopp, ed.; Ulrike Gießmann, interpr.; *Das Kochbuch der Sabina Welserin*. Heidelberg: Universitätsverlag C. Winter, 1980 (*Germanische Bibliothek: N.F.: Reihe 4, Texte*) ISBN 3-8253-2905-4
Pars manuscripti Kojiki
**Kojiki** (Iaponice 古事記, Commentarius de Rebus Vetustis) est, vetustissima exstans opus historica digestu in Iaponia in 712 iussu imperatricis Gemmei, *Ōkimi* (Iaponice 大王 vel 大君) sive *Sumeramikoto*  femina. Scriptor est Iasumarus Ono (Iaponice 太安万侶). 
Iasumarus scripit a memoria de Are de Hieda (Iaponice 稗田阿礼) .
Kojiki est scripta in litteris Sinensis, (Sinice antice in genere, at *waka* Iaponice includet) refert fabulosam origine Iaponia, Mythologia quae origo ratioque *Mikoto* (命) sive *Tenno* et historia patriae sub imperialis familia adhoc Suiko

Hic est textus in principio libri:
臣安萬侶言 夫混元既凝 氣象未效 無名無爲 誰知其形……
Ego Iasumarus dico. Primum, origines miscellae iam condensaverunt, ingenia adhuc non apparuerunt. Non nomina habuerunt, non actus habuerunt. Qui formas sapit?……

Forma
-----

**Kojiki** a tres libris *Maki* (Iaponice:巻): *Kamitsumaki* (上つ巻) in quod mythologia Iaponiae ex creatione mundi per Kotoamatsukami ante Imperatores, *Nakatsumaki* (中つ巻) in quod historia genealogiaeque Imperatorium a Jimmu ad Ōdzin, Imperator XV et *Shimotsumaki* (下つ巻) in quo historia ab Nintoku, Imperator XVI ad Suiko, Imperatorix XXXIII scribatur.

Nota
----

1. ↑  Iaponice 天皇, modus legendi *Tenno* non est pura Iaponica originalis, quod decreta aetate post sauclo 8 decreta est sub specie Sinice
2. ↑  Nomen imperatoris Tenno decretum est postea, aetate *Heian* (post saeculum VIII)
3. ↑  XXXIII imperatirix, qui prima Imperatrix in historia Iaponiae

Nexus interni
-------------

* Nihon Shoki
* 5454 Kojiki
Marcus Bassaeus Rufus, Marci filius, eques Romanus e tribu Stellatina, fuit praefectus praetorio imperante Marco Aurelio ab anno 168 usque ad 177.

Omnem cursum honorum equestrem eximiae virtutis causa splendide percucurrit : nam primo bis centurio primipilus fuit, ac postea deinceps tribunus quintae cohortis vigilum, tribunus cohortis decimae urbanae, tribunus cuiusdam cohortis praetoriae, procurator Asturiae et Gallaeciae, procurator regni Norici, procurator Belgicae et duarum Germaniarum, ac tandem Romam regressus procurator a rationibus et praefectus vigilum.

Anno 168 praefectus Aegypti factus est ; anno nondum finito tamen, mortuo ex peste praefecto praetorio Furio Victorino, in eius locum Romam revocatus est. Expeditioni adversus Sarmatas Germanosque usque ad annum 175 interfuit. In quo bello ob eximiam virtutem ab imperatoribus Marco Aurelio et Commodo filio eius, coronis, hastis puris aliisque donis militaribus donatus est, necnon ornamentis consularibus. Isdem imperatoribus suadentibus senatus ei tres statuas honorificas Romae decrevit, in Foro Traiani, in templo Martis Ultoris atque in templo divi Antonini Pii.

Fontes
------

*CIL* 6, 1599

Plura legere si cupis
---------------------

* Karol Kłodziński, *Equestrian cursus honorum basing on the careers of two prominent officers of the Emperor Marcus Aurelius.*, *In Tempore*, 2010 ː 1–15 (Hic legere potes).
Carolus Philippus Emanuel Bach.
**Carolus Philippus Emanuel Bach** (Vimariae, 8 Martii 1714—Hamburgi, 14 Decembris 1788), secundus Iohanni Sebastiani Bach et Mariae Barbarae Bach filius, fuit compositor et clavicymbalista aetatis classicae, quae dicitur.

Vita
----

Tertius Ioannis Sebastiani Bachii filius educatus est Lipsiae in Schola Thomana: pater ipse eum musicam in ludis docebat. Inde ibidem iurisprudentiae studuit, quam rem Francofurti pergebat. Francofurti autem academiam musicalem fundavit, ubi et opera propria in scaenis produci poterant. Insuper clavicines multos erudiebat: id efficiebat, ut Carolus Philippus Emanuel omnino musicae se dedere exorsus est. 

Anno 1738 Berolinum commigravit ubi Fridericus II (rex Borussiae) eum clavicymbalistam cameralem nominavit, quo munere fungebatur annos XXVII. Anno 1767 vocatus est Hamburgum ad ecclesiasticae musicae rectionem.

Gravitudo
---------

Tamen quoad ingenium, sensum musicalem subtilem, logicam et consequentiam tatae aequari minime potest. Elegantior esse autem videbatur, qui vix auditores in intimo movere potuit. Modum Francogallicum (Francisci Couperin, Ioannis Philippi Rameau) et Italicum (Dominici Scartlatti) porro tractabat itaque praecessor epochae Iosephi Haydn sive Volfgangi Amadei Mozart factus est. 

Inter opera mentionis digna sint: multae sonatae, phantasiae et aliae res pro clavichordio tantummodo (inter quas »Sonaten für Kenner und Liebhaber«), concentus clavichordii symphoniacis comitantibus, opera tribus sive quattuor musicis/quadriciniis, symphoniae pro symphoniacis, diei creationis cantus matutinus, passionis Christi redditus, oratorium »Die Israeliten in der Wüste«, chorus duplex apud »Sanctum«, melodiae in cantus spiritales Ioannis Gellert, psalmi Cramerii. Liber definitivus optimus pro clavicinibus praetitulatur »Versuch über die wahre Art, das Klavier zu spielen« (Lipsiae 1753/1763), qui valde laudetur.

Nexus interni
-------------

* Gulielmus Fridericus Bach

Bibliographia
-------------

* Carl Hermann Bitter: *Carl Philipp Emanuel und Wilhelm Friedemann Bach und Brüder.* Wilhelm Müller, Berolini 1868.
* Heinrich Bellermann:  "Bach, Philip Emanuel", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 1 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1875), p. 744–746.
* Otto Vrieslander: *Philipp Emanuel Bach.* R. Piper, Monaci 1923.
* H. Miesner: *Philipp Emanuel Bach in Hamburg.* Lipsiae 1929; Anastatice: Wiesbaden 1969.
* Antoine-Elisée Cherbuliez: *Carl Philipp Emanuel Bach.* Turici 1940.
* Wilibald Gurlitt: *Bach, Carl Philipp Emanuel.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, S. 488 (Digitalisat).
* Hans-Günter Ottenberg: *Carl Philipp Emanuel Bach* (= Reclams Universal-Bibliothek, Band 923). Reclam, Lipsiae 1982.
* Siegbert Rampe: *Carl Philipp Emanuel Bach und seine Zeit.* Laaber, Laaber 2014, ISBN 978-3-89007-838-0.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolum Philippum Emanuel Bach** spectant. |

* Paginae societatis Bachianae Francofurtensis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Structura universalis butyrophenonorum
**Codex ATC N05AD** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso 
cum substantiis antipsychoticis, id sunt ex butyrophenono substantiae derivatae, habent. Hic novem substantias perscribuntur: 

| Codex | N05AD Ex butyrophenono substantiae derivatae |
| --- | --- |
| **N05AD01** | Haloperidolum |
| **N05AD02** | Trifluperidolum |
| **N05AD03** | Melperonum |
| **N05AD04** | Moperonum |
| **N05AD05** | Pipamperonum |
| **N05AD06** | Bromperidolum |
| **N05AD07** | Benperidolum |
| **N05AD08** | Droperidolum |
| **N05AD09** | Fluanisonum |

*Per exemplum*: N05AD**03** Melperonum

← ad gradum alteriorem

Notae
-----

1. ↑  Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. N05AD

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Antoninianus Marii
**Marcus Aurelius Marius** (nescimus quo anno natus sit, mortuus est anno 269) fuit Imperator Imperii Galliarum.

Ante imperium
-------------

Marius antequam imperator factus faber ferrarius fuit. Postea miles factus est: *Et vir quidem strenuus ac militaribus usque ad imperium gradibus evectus, quem plerique Marmurium, nonnulli Veterium, opificem utpote ferrarium, nuncuparunt.*

Imperium et mors
----------------

Imperator factus est mense Maio vel Iunii 269, fortasse Moguntiaci, post caedem Marci Cassiani Latinii Postumi. Quamquam auctores imperio suo non plus quam tres dies dabant, numerus nummorum eius ostendere videntur eum circa tres menses regnavisse. Post tres menses necatus est: *Occisus est a quodam militer, qui, cum eius quondam in fabrili officina fuisset, contemptus est ab eodem, vel cum dux esset vel cum imperium cepisset. Addidisse vero dicitur interemptor: "Hic est gladius quem ipse fecisti."*

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina roman-emperors.org

Notae
-----

1. ↑  Historia Augusta, Triginta Tyranni, 8,1. Hoc loco etiam homo fortissimus descriptus est
2. ↑  Historia Augusta, loc. cit. § 3
3. ↑  Historia Augusta, loc. cit. §1; Aurelius Victor, De Caesaribus, 33,9-11
4. ↑  Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle, Darmstadii 1999, p. 245
5. ↑  Historia Augusta, loc.cit. §§6-7

Imperatores Romani

Augustus · Tiberius · Caligula · Claudius · Nero · Galba · Otho · Vitellius · Vespasianus · Titus · Domitianus · Nerva · Traianus · Hadrianus · Antoninus Pius · Marcus Aurelius · Lucius Verus · Avidius Cassius (usurpator) · Commodus · Pertinax · Didius Iulianus · Pescennius Niger (usurpator) · Clodius Albinus (usurpator) · Septimius Severus · Caracalla · Geta · Macrinus · Diadumenianus · Elagabalus · Alexander Severus · Maximinus Thrax · Gordianus I · Gordianus II · Pupienus · Balbinus · Gordianus III · Philippus Arabs · Philippus II · Decius · Herennius Etruscus · Hostilianus · Trebonianus Gallus · Volusianus · Aemilianus · Valerianus · Gallienus · Saloninus · Postumus (usurpator) · Laelianus (usurpator) · Marius (usurpator) · Victorinus (ursurpator) · Tetricus I (usurpator) · Tetricus II (usurpator) · Claudius Gothicus · Quintillus · Aurelianus · Tacitus · Florianus · Probus · Carus · Carinus · Numerianus · Diocletianus · Maximianus · Carausius (usurpator) · Allectus (usurpator) · Constantius Chlorus · Galerius · Constantinus I · Licinius · Flavius Valerius Severus · Maximinus · Maxentius · Domitius Alexander (usurpator) · Constantius II · Constantinus II · Constans · Magnentius (usurpator) · Iulianus · Iovianus · Valentinianus I · Valens · Procopius (usurpator) · Gratianus · Valentinianus II · Magnus Maximus (usurpator) · Theodosius I · Eugenius (usurpator) · Honorius · Arcadius · Constantius III · Priscus Attalus (usurpator) · Constantinus III (usurpator) · Iovinus (usurpator) · Valentinianus III · Ioannes (usurpator) · Petronius Maximus · Marcianus · Avitus · Leo I · Maiorianus · Libius Severus · Anthemius · Olybrius · Leo II · Glycerius · Zeno · Iulius Nepos · Romulus Augustus

*Imperium Romanum • Index Imperatorum Romanorum**Capsae cognatae:* Imperatores Constantinopolitani
**Marcus Caecilius Metellus** (natus saeculo 2 a.C.n.; mortuus post annum 111 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Caecilius Metellus Macedonicus consul anni 143 a.C.n. erat. Habuit tres fratres:

* Quintus Caecilius Metellus Balearicus, consul anno 123 a.C.n.
* Lucius Caecilius Metellus Diadematus, consul 117 a.C.n.
* Gaius Caecilius Metellus Caprarius, consul 113 a.C.n.

Praeterea duas sorores Caeciliae Metellae ei fuerunt.

Cursus honorum
--------------

Anno 127 a.C.n. IIIvir monetalis fuit, praetor anno 118 a.C.n. aut antea et anno 115 a.C.n. una cum Marco Aemilio Scauro consul fuit. Deinde annis 114 - 111 a.C.n. proconsul Corsicae et Sardiniae fuit. In patriam revertebat et mense Iulii 111 a.C.n. triumphavit. Eodem die Gaius Caecilius Metellus Caprarius frater de Thracis triumphum celebravit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 17] C. Metellus, M." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 887.

Notae
-----

1. ↑  Velleius Paterculus, *Historia Romana* II 8,2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Maximus Eburnus et Gaius Licinius Geta**  |  **Consul** 115 a.C.n.cumMarco Aemilio Scauro | Successores: **Manius Acilius Balbus et Gaius Porcius Cato**  |
Bernal in Cursu Viario Nationali Columbiano 2018.
Bernal tuniculam flavam in Circuitu Californiae 2018 gerit.
Bernal in certamine Lutetia-Nicaeam 2019.
**Egan Arley Bernal Gómez** (natus Bogotae die 13 Ianuarii 1997) est professionalis birotarius Columbianus, qui hodie pro Team Ineos UCI WorldTeam cursu viario certat.

Mense Iulio 2018 in Circuitu Franciae certavit domesticus pro Christophoro Froome et Geraint Thomas, ducibus manus. Iuvenissimus eques certamini interfuit, sed multos competitores in itineribus montanis praeterivit. Locum quintum decimum in classificatione generali cepit.

Anno 2019, cursum Lutetia–Nicaeam vicit et tuniculam candidam cepit. Circuitum Helvetiae similiter vicit, tuniculam candidam gerens, ac stationem septimam vicit. In Circuitu Franciae, tuniculam candidam post stationem decimam tenuit, et victor omnis certaminis erat, tertius a maxime iuveni et primus Columbianus ac Latinoamericanus qui circuitum vicit.

Bernal classificationem generalem Circuitus Italiae die 30 Maii 2021 vicit.

Notae
-----

1. ↑  *Egan Bernal, un campeón desde antes de nacer*.. *Elespectador.com*. 26 Augusti 2017 .
2. ↑  "Team Sky". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company /
3. ↑  "2018: 105th Tour de France: Start List". *Pro Cycling Stats* .
4. ↑  Benson, Daniel (4 Augusti 2018). "Savio: Bernal had a wonderful Tour de France". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company .
5. ↑  Whittle, Jeremy (28 Iulii 2019). *Egan Bernal becomes first Colombian to win the Tour de France*.. *The Guardian* .
6. ↑  "Egan Bernal seals Giro d'Italia after Filippo Ganna wins time trial in Milan," *The Telegraph,* 30 Maii 2021. Editio interretialis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Egan Bernal** spectant. |

* De Egan Bernal apud *ProCyclingStats.*
Wikidata Mahometus Salīm wuld al-Bašīr
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 17 Decembris 1962; Hodh El Gharbi Region  
*Patria*: Mauritania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Mauritania  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Union for the Republic  
*Religio*: Islamus
**Mahometus Salīm wuld al-Bašīr** seu litteris Arabicis محمد سالم ولد البشير (Aïoun El Atrouss in urbe die 17 Decembris 1962 natus) est ingeniarius et politicus Mauritaniae.

Alumnus est universitatis Insulensis I et universitatis technologiae Compendiensis necnon instituti scientiarum politicarum Gratianopolitani in Francia. In patriam reditus Nouakchott in urbe apud societates electricitatis, sed ab anno 2007 apud ministerium aquarum et energiae operam dedit. Anno 2009 director generalis societatis Mauritanica electricitatis factus est. A mense Septembri 2013 minister aquarum, deinde a Ianuario 2015 minister petrolei et energiae meruit. Anno insequenti director societatis nationalis energiae et fodinarum factus est, sed die 29 Octobris 2018 ad officium primi ministri convocatus est, praeside Mahometum Ould Abdel Aziz.

Notae
-----

1. ↑  *Copains d'avant*

Bibliographia
-------------

* "Mauritanie – Mohamed Salem Bechir : « La conjoncture actuelle est extrêmement difficile pour notre secteur minier »" in *Jeune Afrique* (8 Aprilis 2016)

Nexus externi
-------------

* Vita brevis apud *Mauritanides*
* "Mauritanie: Mohamed Salem Ould Bechir nommé Premier ministre" (29 Octobris 2018) apud *Radio France International*

Primi ministri Mauritaniae 1979–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ahmed Ould Bouceif • Ahmed Salim Ould Sidi • Mahometus Khouna Ould Haidalla • Sid Ahmed Ould Bneijara • Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya • Mahometus Khouna Ould Haidalla • Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya • Sidi Mahometus Ould Boubacar • Cheikh El Avia Ould Mahometus Khouna • Mahometus Lemine Ould Guig • Cheikh El Avia Ould Mahometus Khouna • Sghair Ould M'Bareck • Sidi Mahometus Ould Boubacar • Zeine Ould Zeidane • Yahya Ould Ahmed El Waghef • Moulaye Ould Mahometus Laghdaf • Yahya Ould Hademine • Mahometus Salīm wuld al-Bašīr • Mahometus Salīm wuld al-Bašīr • Ismail Ould Bedde Ould Cheikh Sidiya • Mahometus wuld Bilāl
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Mauritaniae • Ministri rerum externarum Mauritani |
|  |
Antoninianus Marci Piavonii Victorini
**Marcus Piavonius Victorinus** (nescimus quo anno natus sit, mortuus est Coloniae Agrippinae anno 271) fuit Imperator Imperii Galliarum.

Ante imperium
-------------

Victorinus anno 265/266 tribunus praetorianorum et anno 267 vel 268 consul ordinarius una cum Postumo imperatore Galliarum.

Imperator
---------

Autumno anni 269 Victorinus a militibus suis Augustus proclamatus est, postquam Marcus Aurelius Marius praedecessor necatus est. Anno 271 militibus privato consilio necatus est, ut Aurelius Victor rettulit: *Ibi Attitiani coniugem concupivit facinusque ab ea viro patefactum est, accensis furtim militibus per seditionem Agrippinae occiditur.*.

Mores
-----

De moribus suis Aurelius Victor dixit: *belli scientia Postumo par, verum libidine praecipiti; qua cohibita in exordio post biennii imperium constupratis vi plerisque*. Et *Historia Augusta* legimus: *ipse, quod matrimoniis militum et militarium corrumpendis operam daret, a quodam actuario, cuius uxorem strupraverat, composita factione Agrippinae percussus (est).".*

Familia
-------

Uxor eius nomine Victoria vel Vitruvia fuit, ex ea filium Victorinum habuit. Ambo cum eo necatus est.

Notae
-----

1. 1 2 3  Aurelius Victor, De Caesaribus, 33,12
2. 1 2  Historia Augusta, Triginta Tyranni, Victorinus

Imperatores Romani

Augustus · Tiberius · Caligula · Claudius · Nero · Galba · Otho · Vitellius · Vespasianus · Titus · Domitianus · Nerva · Traianus · Hadrianus · Antoninus Pius · Marcus Aurelius · Lucius Verus · Avidius Cassius (usurpator) · Commodus · Pertinax · Didius Iulianus · Pescennius Niger (usurpator) · Clodius Albinus (usurpator) · Septimius Severus · Caracalla · Geta · Macrinus · Diadumenianus · Elagabalus · Alexander Severus · Maximinus Thrax · Gordianus I · Gordianus II · Pupienus · Balbinus · Gordianus III · Philippus Arabs · Philippus II · Decius · Herennius Etruscus · Hostilianus · Trebonianus Gallus · Volusianus · Aemilianus · Valerianus · Gallienus · Saloninus · Postumus (usurpator) · Laelianus (usurpator) · Marius (usurpator) · Victorinus (ursurpator) · Tetricus I (usurpator) · Tetricus II (usurpator) · Claudius Gothicus · Quintillus · Aurelianus · Tacitus · Florianus · Probus · Carus · Carinus · Numerianus · Diocletianus · Maximianus · Carausius (usurpator) · Allectus (usurpator) · Constantius Chlorus · Galerius · Constantinus I · Licinius · Flavius Valerius Severus · Maximinus · Maxentius · Domitius Alexander (usurpator) · Constantius II · Constantinus II · Constans · Magnentius (usurpator) · Iulianus · Iovianus · Valentinianus I · Valens · Procopius (usurpator) · Gratianus · Valentinianus II · Magnus Maximus (usurpator) · Theodosius I · Eugenius (usurpator) · Honorius · Arcadius · Constantius III · Priscus Attalus (usurpator) · Constantinus III (usurpator) · Iovinus (usurpator) · Valentinianus III · Ioannes (usurpator) · Petronius Maximus · Marcianus · Avitus · Leo I · Maiorianus · Libius Severus · Anthemius · Olybrius · Leo II · Glycerius · Zeno · Iulius Nepos · Romulus Augustus

*Imperium Romanum • Index Imperatorum Romanorum**Capsae cognatae:* Imperatores Constantinopolitani
Wikidata Oirschot
Res apud Vicidata repertae:Oirschot: insigneOirschot: insigne
*Civitas*: Nederlandia  
*Locus*: 51°30′17″N 5°18′46″E  
*Numerus incolarum*: 18 842  
*Zona horaria*: UTC+1  
http://www.oirschot.nl Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Brabantia Septentrionalis  

**Geographia**

*Superficies*: 102.85 chiliometrum quadratum, 102.14 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Boxtel, Bestus, Bladel, Endhovia, Hilvarenbeek, Oisterwijk, Eersel  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Westerlo  

Ecclesia Oirschotana Divo Petro dicata
**Oirschot** est vicus situs in Nederlandiae parte cui nomen Campania cuius est locus praecipuus.

Inter pulcherrimos et pictu dignissimos locos Campaniae merito numeratur. Non desunt etiam monumenta visu digna.

Manet haec regio ruralis et agriculturae dedita, fruiturque ambitu haud indecoro.

Diu fuit Oirschot caput Campaniae sedesque nobilium dominorum qui in castro Ten Bergh ad Spoordonk habitabant.

Homines noti
------------

* Michael Pratensis Oirschotanus (1964), poeta latinus.
* Petrus Vladeraccus ('s-Hertogenbosch, 1571 - Oirschot ,1618) fuit sacerdos et humanista catholicus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Oirschot** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°30′17″N 5°18′46″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |
**Quintus Fulvius Nobilior** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 136 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Pater eius Marcus Fulvius Nobilior consul anni 189 a.C.n. erat, Marcus frater anno 159 a.C.n. summum magistratum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 184 a.C.n. *IIIvir* colonos in colonias Pisaurum et Placentiam deduxit. Fulvius Nobilior anno 160 aedilis curulis erat, anno 156 aut antea praetor electus est. Anno 153 una cum Tito Annio Lusco consulatum iniit. Primi consules die 1 Ianuarii magistratum susceperunt. Fulvius Hispaniam provinciam accepit atque ab Iberis clade gravi affectus est. Qua de causa Marcus Porcius Cato maior eum in senatu acriter vituperavit. Anno 149 Sulpicium Galbam consulem contra accusationes Catonis propter bellum Hispanicum defendebat. Anno 136 una cum Appio Claudio Pulchro censor electus est.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 17] F. Nobilior, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 706.

Notae
-----

1. ↑  Appianus Alexandrinus, *Iberica* 184-197; Polybius, *Historiae* XXXV 4,2
2. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita, Periochae* IL
3. ↑  Titus Livius, *Periochae* LVI

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **L. Postumius Albinus et Quintus Opimius**  |  **Consul** 153 a.C.n.cumTito Annio Lusco | Successores: **Lucius Valerius Flaccus et Marcus Claudius Marcellus III**  |
**Quintus Fabius M.f. Maximus Rullianus** (nescimus, quando natus quandove mortuus esset) vir publicus Romanus saeculo 4 et 3 a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Quintus Fabius Maximus Rullianus anno 325 a.C.n. magister equitum dictatoris Lucii Papirii Cursoris erat, quo anno iniussu dictatoris Samnites apud Imbrinium vicit. Itaque Papirius a senatu postulavit, ut Fabium poena afficeret. Senatores neque contra victorem Samnitium neque contra dictatorem agere voluerunt. Sed Fabius a Papirio veniam petivit et accepit. Et anno 324 a.C.n. magistri equitum officio sub eodem dictatore fungebatur. Anno 322 primo consul factus est una cum Lucio Fulvio L.f. Curvo collega.

Anno 315 iterum dictator nominatus est. Iterum anno 310 consulatum gessit, nunc cum Gaio Marcio C.f. Rutilo Censorino. Hoc anno apud Sutrium contra Etruscos pugnabat. Anno 308 consul III erat. Tum eius collega Publius Decius P.f. Mus II erat. Hoc anno Perusiam et Nuceriam Imam vicit.

Anno 304 censor electus est et anno 297 consul quater erat una cum Publio Decio P.f. Mure III. Hoc anno Samnites apud Tifernum Tiberinum vicit. Anno 295 quintum consulatum gessit, iterum una cum Decio Mure (IV). Hoc anno apud Sentinum Etruscos, Samnites, Gallos vicit.

Posteriores clari
-----------------

Filius eius Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges atque pronepos Quintus Fabius Maximus Verrucosus Cunctator erat. 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Sulpicius Ser.f. Longus II et Quintus Aulius Q.f. Cerretanus**  |  **Consul** 322 a.C.n.cumLucio Fulvio L.f. Curvo | Successores: **dictator: Tiberius Veturius Calvinus II, Spurius Postumius Albinus (Caudinus) II)**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Iunius C.f. Bubulcus Brutus III et Quintus Aemilius Q.f. Barbula II**  |  **Consul** 310 a.C.n.cumGaio Marcio C.f. Rutilo Censorino | Successores: **dictator: Lucius Papirius Cursor (magister equitum: Gaius Iunius C.f. Bubulcus Brutus)**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **dictator: Lucius Papirius Cursor (magister equitum: Gaius Iunius C.f. Bubulcus Brutus)**  |  **Consul** 308 a.C.n.cumPublio Decio P.f. Mure II | Successores: **Appius Claudius C.f. Caecus et L. Volumnius C.f. Flamma Violens**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **dictator: Lucius Cornelius Cn.f. Scipio Barbatus et Gnaeus Fulvius Cn.f. Maximus Centumalus**  |  **Consul** 297 a.C.n.cumPublio Decio P.f. Mure III | Successores: **Appius Claudius C.f. Caecus II et L. Volumnius C.f. Flamma Violens II**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **dictator: Appius Claudius C.f. Caecus II et L. Volumnius C.f. Flamma Violens II**  |  **Consul** 295 a.C.n.cumPublio Decio P.f. Mure IV | Successores: **Lucius Postumius Megellus II (revocatus) et Marcus Atilius M.f. Regulus**  |

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita VIII 31-36
**Quintus Haterius Antoninus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo fuit.

Gens
----

Pater eius Decimus Haterius Agrippa erat, consul ordinarius anno 22, mater Domitia, neptis Marci Antonii. Consobrinus erat Valeriae Messalinae, consulis anni 58, Marci Valerii Messallae Corvini, Fausti Cornelii Sullae Felicis, consulis anni 52, Neronisque imperatoris.

Cursus honorum
--------------

Ipse anno 53 toto anno cum Decimo Iunio Silano Torquato collega summum magistratum gessit. His consulibus Nero Antoniam, filiam Claudii imperatoris in matrimonium duxit. *Aurelio quoque Cottae et Haterio Antonino* (anno 58) *annuam pecuniam statuit princeps* (Nero)*, quamvis per luxum avitas opes dissipassent*.

Notae
-----

1. ↑  Cornelius Tacitus, *Annales*, XII 58
2. ↑  Tacitus, *Annales*, XIII 34

Bibliographia
-------------

* Werner Eck, "[4] Q.H. Antoninus" in *Der Neue Pauly* vol. 5 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01475-4) col. 183.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Faustus Cornelius Sulla Felix et Lucius Salvius Otho Titianus**  |  **Consul** 53cumDecimo Iunio Silano Torquato | Successores: **Manius Acilius Aviola et Marcus Asinius Marcellus**  |
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Papilionidae   
Subfamilia : Parnassiinae   
Tribus : Parnassiini   
Genus : *Parnassius*   
Species : ***P. phoebus***   
*Parnassius phoebus*   
(Fabricius, 1793)  

Adumbrationes e *Das kleine Schmetterlingsbuch,* libro Hübnerano.
***Parnassius phoebus*** est species papilionum subfamiliae Parnassiinarum familiae Papilionidarum, quae in Eurasia et America Septentrionali endemica est. In Alpibus, Uralibus, Siberia, Kazakhstania, Mongolia, Sina, Alasca, Canadaque ad meridiem per Civitates Foederatas ad Utam et Novum Mexicum invenitur.

Larvae plantis generum *Saxifragae* et *Sedi* et speciei *Sempervivi montani* vescuntur.
Species simillima est *Parnassius smintheus.*

Pinacotheca
-----------

* Mas.Mas.
* Mas, latus inferius.Mas, latus inferius.
* Femina.Femina.
* Femina, latus inferius.Femina, latus inferius.

Bibliographia
-------------

* Turlin, Bernard, et Luc Manil. 2005. *Étude synoptique et répartition mondiale des espèces du genre "Parnassius" Latreille 1804 ("Lepidoptera Papilionidae").* Lutetiae: Luc Manil.
* Evans, Arthur V. 2007. *Field Guide to Insects and Spiders of North America.* Sterling Publishing Co. ISBN 978-1-4027-4153-1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Parnassium phoebum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Parnassius phoebum*"** apud **Vicispecies**. |

* Lepidoptera Europaea.
* Textus et photographemata. Rusinsects.
* Linea arborea et *Parnassius phoebus smintheus.*
**Quintus Fabius Maximus Allobrogicus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus ante annum 100 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Fabius Maximus Aemilianus fuit, consul anni 145 a.C.n.. Filium habuit eiusdem nominis. Et nepos Quintus Fabius Maximus anno 45 a.C.n. consul suffectus fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 134 a.C.n. quaestor copias ad Publium Cornelium Scipionem Aemilianum Africanum avunculum in Hispaniam duxit. Anno 129 a.C.n. elogium Scipionis a Gaio Laelio compositum recitavit. Anno 124 praetor et deinde propraetor in Hispania fuit. Gaio Sempronio Graccho urgente senatus Fabium repetundarum vituperavit. Anno 121 una cum Lucio Opimio consul electus in Galliam Narbonensem copias duxit et Allobroges prope Isarae et Rhodani confluentem devicit quamquam ducenta milia eorum fuisse dicebant. In ipso loco tropaeum erexit et duo templa Marti et Herculi dedicavit. Anno 120 a.C.n. de eis Romae triumphavit atque Arcum Triumphalem (*Fornicem Fabianum*) accepit. Cognomen non nisi mortuo tributum. Incertum utrum Allobrogicus an Quintus Fabius Maximus Eburnus (consul anni 116 a.C.n.) anno 113 a.C.n. legatus in Cretam missus atque 108 censor factus sit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 24] F. Maximus (Allobrogicus), Q." in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 371.

Notae
-----

1. ↑  Appianus Alexandrinus, *Iberica* 84
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de oratore* II 341
3. ↑  Plutarchus, *Gaius Gracchus* 6,1
4. ↑  Strabo IV.1.11 et 2.3
5. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Fonteio* 36

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Domitius Ahenobarbus et Gaius Fannius Strabo**  |  **Consul** 121 a.C.n.cumLucio Opimio | Successores: **Gaius Papirius Carbo et Publius Manilius**  |