recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Statutum Autonomiae** (Hispanice; *Estatuto de autonomía*) est lex sub civitatis constitutionis et super alios legislationis modos (inclusis legibus organicis) hierarchice sita. Hoc legisferum corpus autonomiae gradum subnationali unitati concedit et articuli constitutionis modum imitari solent, statuendis autonomae gubernationis ordinatione, comitialibus regulis, competentiarum distributione inter dissimiles rectionis gradus et alias regionaliter specificas apparitiones, velut culturalium aut linguisticarum rerum tutelam.

In Hispania, devolutionis processus post Hispanicam transitionem in democratiam anno 1979 17 Communitates Autonomas creavit quae singulatim Statuta Autonomiae habent. Die 18 Iunii anni 2006 Catalaunia per referendum novum sed controversum Statutum Autonomicum Catalaunicum probavit, cumulando gradu autonomiae huius Hispanicae regionis.

Index Statutorum Autonomiae
---------------------------

| **Ordo** | **Nomen** | **Dies primae aprobationis** |
| --- | --- | --- |
| 1 | Vexillum Vasconiae Vasconia | 18 Decembris anno 1979 (LO 3/1979) |
| 2 | Vexillum Cataloniae Catalaunia | 18 Decembris anno 1979 (LO 4/1979) |
| 3 | vexillum Galiciae Gallaecia | 6 Aprilis anno 1981 (LO 1/1981) |
| 4 | vexillum Vandalitiae Vandalitia | 30 Decembris anno 1981 (LO 6/1981) |
| 5 | vexillum Asturiarum Asturiae | 30 Decembris anno 1981 (LO 7/1981) |
| 6 | vexillum Cantabriae Cantabria | 30 Decembris anno 1981 (LO 8/1981) |
| 7 | vexillum Rioiia | 9 Iunii anno 1982 (LO 3/1982) |
| 8 | vexillum Murcia | 9 Iunii anno 1982 (LO 4/1982) |
| 9 | vexillum Valentia | 1 Iulii anno 1982 (LO 5/1982) |
| 10 | vexillum Aragonia | 10 Augusti anno 1982 (LO 8/1982) |
| 11 | vexillum Castella-Manica | 10 Augusti anno 1982 (LO 9/1982) |
| 12 | vexillum Canariae | 10 Augusti anno 1982 (LO 10/1982) |
| 13 | vexillum Navarra | 10 Augusti anno 1982 (LO 13/1982) |
| 14 | vexillum Extremadura | 25 Februarii anno 1983 (LO 1/1983) |
| 15 | vexillum Baliares | 25 Februarii anno 1983 (LO 2/1983) |
| 16 | vexillum Madritum | 25 Februarii anno 1983 (LO 3/1983) |
| 17 | vexillum Castella et Legio | 25 Februarii anno 1983 (LO 4/1983) |
| 18 | vexillum Septa | 13 Martii anno 1995 (LO 1/1995) |
| 19 | vexillum Rusadir | 13 Martii anno 1995 (LO 2/1995) |
Pictura machinae TUP: (1) electronum emissor; (2) introitus RF?; (3) magnetes; (4) attenuator; (5) circuitus (helix); (6) exitus RF; (7) tubus vacuus; (8) conlector.
**Tubus undarum progredientium,** breve **TUP** (Anglice: *traveling-wave tube*; Francogallice: *tube à ondes progressives*) est machina electronica, genus tubi electronum, quae signa radiofrequentia? vel parvundata? amplificat. Aliis machinis praestat propter et potestatem exientem et utilitatem trans magnam frequentiarum ordinem.

Historia
--------

TUP per secundum bellum mundanum excogitatus est; meliorem circa annum 1950 in Officinis Telephonicis Bell et Universitate Stanfordiensi factus est.

Partes
------

TUP tres maiores partes habet:

1. emissorem electronum, quo radius densus electronum effluit;
2. circuitum (saepe helicem) pro parvundatis? undam progredientem portantibus, qui et radius electronum inter se adficiunt; et
3. conlectorem, qui radium conligit post circuitum.

Modus Operandi
--------------

Signum amplificaturum in circuitum introducitur, dum simul radius electronum se movet secundum axem tubi. Cum signum cum velocitate luminis propaget, tamen flexu helicis, velocitas axialis deminuitur. Cum velocitas axialis signi fit paulo minor quam velocitas radii electronum, aequando inter se semper afficiunt signum et radius. Videlicet, alia electra campo radiofrequenti accelerantur, alia decelerantur; haec modulatio velocitatum uvas electronum gerit, quae signum in circuitu consequuntur et eis impetum dant. Ergo, signum radiofrequens? per longitudinem tubi semper et crescenter transamplificatur. Ad finem tubi, tensio electrica decem milibus partium potest crevisse?; potestate, centies milia milium.

TUP adhibetur in lunis artificiosis; etiam in terra, praecipue ad usum militarem.

Nexus interni
-------------

* campus electromagneticus
* parvundatus
* radiofrequens
Iuga montana in saepto nationali Diližanensi
**Planities montana Armeniaca** (Armenice Հայկական լեռնաշխարհ, Turcice *Ermeni Yaylası*) est regio montana amplissima in Asia Citeriore. Armenia tota in hac planitie sita est, et prater eam pars magna boreorientalis Turciae, pars australis Georgiae, occidentalis Atropatenae, boreoccidentalis Iraniae. A septetrione Paryadres planitiei montanae Armeniacae finis est, a boreoriente iuga exteriora Caucasi Minoris, a meridie mons Taurus; in oriente alta planities Iranica eam continuat, in occidente altae planities Asiae Minoris. Plus quam 400000 chm2 area planitiei montanae Armeniacae est.

Antitaurus est iugum planitie montanae principale, quod a Tauro in septentrionem tenditur ad Araratum montem. 

Tigris, Euphrates, Araxes et Cyrus flumina hic oriuntur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Армянское нагорье*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
Imitatio iudicii exercitium est, quo inquisitores ad confirmationis inclinationem vitandam instruuntur.
**Inclinatio confirmationis** animi propensio est illius, qui potissimum talem accipere vult notitiam nuntiationemve, quae eius praeiudiciis aut hypothesibus congruat eaque confirmet. Qui igitur hanc propensionem patitur, cum pronis testimoniis ac memoria selectrice uti soleat, in errorem incidere et rerum intellectum corrumpere possit. Inclinatio confirmationis est, cum de opinionibus inveteratis aut rebus valde ad animi motus pertinentibus agitur. Omnino depelli non potest, attamen administrari potest artem cogitandi exercendo.

Genera inclinationis confirmationis
-----------------------------------

Inclinatio confirmationis notio lata est, ad quam varia e pertinent res, sicut cognitio iniqua, usus iniquus cognitionis, recordatio iniqua et memoria selectrix.

Annis 1960 multa experimenta psychologica facta sunt, quae homines indicabant ad **cognitionem iniquam** pronos esse, atque ab una tantum parte velle suas hypotheses aliasque opiniones confirmare adferendo testimonia, quae cum praesenti hypothesi congruant.. Homines testimonia probantes tali quaerunt sciscitatione, qua opinionem suam confirmare possint, nec totius testimonii auctoritatem scrutari curant. Quaerunt, si recte sentiant, quos possint exspectare effectus, nec, quid, si errent, fieri possit, sciscitantur. Homines, cum opiniones probare volunt, unam tantum eligendi viam sequi malunt ceteris neglectis optionibus. Fieri enim potest, ut medicus iam inter initia certam dixerit morbi causam et deinde nihil nisi id agat, ut indicia huius cognitionis indaget. Ad summam, constat inclinationem confirmationis parere errores systematicos praesertim in investigatione scientifica, quae ratione inductiva continetur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua Anglica (*confirmation bias*) in sermonem Latinum conversa est
2. ↑  Risen & Gilovich 2007.
3. ↑  Nickerson: 177-178; Kunda 1999: 112-115.
4. ↑  Baron 2000: 162-164.

Bibliographia
-------------

* Baron, Jonathan (2000) *Thinking and deciding*. Tertia editio. Cambridge University Press
* Kunda, Ziva (1999) *Social cognition: Making sense of people*. MIT Press
* Nickerson, Raymond S. (1998) Confirmation bias: A ubiquitous phenomenon in many guises. *Review of General Psychology* 2 (2): 175–220.
* Risen, Jane & Gilovich, Thomas (2007) Informal logical fallacies, apud Sternberg, Robert J. & al. *Critical thinking in psychology*, 110–130. Cambridge University Press.
* Wason, Peter C. (1960) On the failure to eliminate hypotheses in a conceptual task. *Quarterly Journal of Experimental Psychology* 12 (3): 129–140
Stivale vel bota.
**Stivale** vel **Stivallus** vel **bota**, vel **Zancha** est calceorum species, ocrea paulo levior. Cum ad utilitatem spectat e cummi fit et ima crura adversus aquam, nivem, lutum paene usque ad genua (nonnumquam etiam altius) protegit. Ab hortulanis et piscatoribus indui solet. E corio quoque ad urbanum usum fieri possunt iis qui elegantes calceos adfectant vel etiam nonnumquam ad Venerem excitandam. Varia altitudine creantur. Verba antiqua si mavis cothurnos appellare potes qui apud venatores in usu erant.

*Le chat botté* (Cattus botatus), fabula puerilis.
In fabellis puerilibus per multas aetates traditis, magici stivalli inveniuntur ut Pollicelli stivalli septem leugarumː qui eas induit uno passu septem leucas vel septem milia percurrit. In fabella *Peter Schlemihls wundersame Geschichte* Adelberti de Chamisso quoque occurrunt. Similiter bene nota est fabella Catti botati vel cothurnati.

Notae
-----

1. ↑  Du Cange. Aut **Aestivalia** Ibidem. Germaniceː *Stiefel*. Francogalliceː *Bottes*.
2. ↑  Du Cange.
3. ↑  Francogallice *le chat botté*; Theodisce *der gestiefelte Kater.* Textus Caroli Peralti
Coqui haedulum parant: pictura muralis saeculi I p.C.n. Romana (Villa Getty)
Pars eiusdem picturae: Patella condimentorum
Pars eiusdem picturae: Coqui
**Coqui haedulum parant** in pictura murali saeculi I p.C.n. Romana. Haec pictura e ruina quadam villae rusticae annis circiter 1860-1869 extracta est iuxta Boscum Regalem et haud longe a Vesuvio monte distantis, ab ignibus huius montis anno 79 destructae. Fragmentum murale, dimensionibus 69.5 x 127.0 x 3.5 cm, hodie in aula 101D villae Getty ostenditur.

Ab eruditis artium Romanarum haec pictura annis fere 70-80 p.C.n. attribuitur. Coquos monstrat qui animal parvum eviscerant ad ferculum parandum. Si capreolum sit, luxuriam cenae futurae praefigurat e venatione praebitae; si haedulum, e sacrificio animalis nondum maturi.

Notae
-----

1. ↑  Siglum Musei Getty: 79.AG.112. Siglum antiquum: PC2536

Nexus externi
-------------

* Catalogus Musei Getty

Bibliographia
-------------

* Andrew Dalby, Sally Grainger, *The Classical Cookbook* (Londinii: British Museum Press, 1995) p. 110
* Denise Dersin et al. edd. *What Life Was Like When Rome Ruled the World* (Richmond, Virginia: Time-Life Books, 1997) pp. 62–63

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Pictor Francogallus Poussin depinxit hanc magnam tabulam saeculo septimo decimo, cui titulus est "**Atalanta et Meleagros venatum eunt**". Hodie in Museo Pratensi servatur.

Nicolaus Poussin, "Atalanta et Meleagros venatum eunt", 1634-1639, pictura in textili

De fabula ejusque interpretatione (Xavier Mata Oroval)
------------------------------------------------------

Ecce silva umbrosa, frequens arboribus. Mane est, albente caelo. Ecce deus semicaper Pan sive Faunus, qui sedet in suo fano, fortasse, et structis avenis cantat et intuetur solam feminam totius scaenae. Ecce quoque manus hominum plerumque nobilium (ut patet a vestimentis), et canes venatici et equi albi, e quibus eminent hi duo equi albi. Est magna alacritas et festinatio in scaena. Fere omnia et omnes in tabula picta vergunt ad sinistram partem, praeter unum canem qui dextrorsum aspicit, respicit ad suum dominum. Hi homines, qui hastas et arcus manibus tenent, eunt venatum aprum qui agros vastat. Dea venatrix Diana, quam hic in signo marmoreo videtis, miserat hunc aprum per agros Calydonis (quod est oppidum in Graecia, et vix cernitur in tabula Calydon). Miserat aprum, quia rex Calydonis, Oeneus, dederat primitias frugum Cereri, libaverat sua vina Baccho et oleum Minervae, sed deam Dianam, solam Dianam, rite non honoraverat. Tangit et ira deos: spreta Diana misit ultorem aprum per agros Calydonis. Aper erat maior tauro, ferocissimus, dentibus acutissimis; proculcabat segetes, saeviebat in pecudes, in pastores, in canes. Omnes populi diffugerunt et se in oppida receperunt. His de causis, coierunt una lecta manus iuvenum ut aprum venarentur, et ecce parant in nemus ire. Dux omnium fuit Meleagros, filius regis Calydonis, qui fortasse est hic vir qui media in tabula sedet in equo albo pulcherrimo. Inter comites notissimos numerantur Theseus, Iason, Castor Polluxque, Pelaeus, Laertes, et multi alii. Sed inter omnes eminet femina quaedam, tamquam vera Diana sive vera Minerva: est Atalanta. Atalanta fuit virgo ex Arcadia, quam parvulam ursa aluerat, quae cursu omnes vincebat. Pariter Meleagros Atalantam vidit, pariter adamavit, optavit, et voluit Atalantam invitare ad venatum, quamquam ceteri viri nolebant, immo vetabant. Sed vicit Meleagros et en habemus Atalantam galeatam, quae arcum laeva manu tenet, et pharetra pendet ex umero. Ergo una femina et multi viri venatum eunt in altos montes atque invia lustra, et omnes cupiunt suum reperire periculum, cupidine laudis, cupidine famae. Aper violentus sternit et fortissimos viros et canes. Sed prima omnium Atalanta, sagitta aprum configit et paulo post Meleagros feram interficit. Meleagros dat spolia, dat exuvias apri Atalantae, quia eam amat, et alii viri invident maxime et est in toto agmine murmur.

Nexus esterni
-------------

* Atalanta et Meleagros venatum eunt: Lustratio XIX in Museo El Prado (Latine)
Wikidata Albertus Pahimi Padacké
Res apud Vicidata repertae:Albertus Pahimi Padacké: imagoAlbertus Pahimi Padacké: imago
*Nativitas*: 15 Novembris 1966; Pala  
*Patria*: Tzadia  

**Albertus Pahimi Padacké** (natus die 15 Novembris 1966) est politicus Tzadiae. Olim minister vectigalium, deinde minister a commercio, ab hoc officio subito mense Novembri 1997 a praeside Idriss Déby demotus est propter incuriam. Secretarius civicus a vectigaliis mense Februario 2001, minister fodinarum a mense Aprili, minister sine cura a mense Augusto eiusdem anni meruit, quod munus usque in Iunium 2002 retinuit. Interdum mense Aprili 2002 legatus est apud conventum nationalem, atque a mense Iunio huius anni usque in annum 2005 membrum fuit communitatis oeconomicae et monetariae Africae mediae. Candidatus ad dignitatem praesidiis Tzadiae anno 2006 tertius accedit (victore Idriss Déby) sed eodem tempore minister ab agricultura merebat a die 7 Augusti 2005, deinde minister ab iustitia a die 4 Martii 2007, inde minister a cursu publico a die 23 Aprilis 2008. Die 13 Februarii 2016, iussu praesidis Idriss Déby, primus minister creatus est. Pridie Kalendas Aprilis 2024, Albert Pahimi Padacké a factione Nationali Soeiorum Democratiae in Chad (RNDT-Le Réveil) designatus est candidatus ad electionem praesidentialem die 6 mensis Maii anno 2024.

Nexus externi
-------------

* "Chad appoints new prime minister two months before election" apud *Yahoo News*

Primi ministri Tzadiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hissène Habré 1978–1979 • Djidingar Dono Ngardoum 1982 • Ioannes Alingué Bawoyeu 1991–1992 • Iosephus Yodoyman 1992–1993 • Fidelis Moungar 1993 • Delwa Kassiré Koumakoye 1993–1995 • Koibla Djimasta 1995–1997 • Nassour Guelendouksia Ouaido 1997–1999 • Nagoum Yamassoum 1999–2002 • Haroun Kabadi 2002–2003 • Moussa Faki 2003–2005 • Paschalis Yoadimnadji 2005–2007 • Delwa Kassiré Koumakoye 2007–2008 • Iosephus Saleh Abbas 2008–2010 • Emmanuel Nadingar 2010–2013 • Djimrangar Dadnadji 2013 • Kalzeubet Pahimi Deubet 2013–2016 • Albertus Pahimi Padacké 2016–2022 • Saleh Kebzabo 2022–2023 • Succès Masra 2024
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Tzadiae • Ministri rerum externarum Tzadienses |
|  |
Initium versionis Anglosaxonicae *Historiarum adversum paganos* Pauli Orosii in manuscripto Bibliothecae Britannicae Cotton Tiberius B.i (f. 3r)
**Cotton Tiberius B.i** est liber manu scriptus, olim in Bibliotheca Cottoniana inclusa, hodie in Bibliotheca Britannica. Codex comprehendit et recensionem Abindoniensem (i.e. abbatiae Abindoniensi attributam) *Chronicorum Anglosaxonum* et versionem Anglosaxonicam, iussu regis Alfredi confectam, *Historiarum adversum paganos* Pauli Orosii cum supplementis de navigationibus Ohtherii et Wulfstani.

Editiones
---------

Initium *Chronicorum Anglosaxonum* (recensionis C) in manuscripto Bibliothecae Britannicae Cotton Tiberius B.i (f. 115v)
* Janet Bately, ed. *The Old English Orosius*. Londinii: Oxford University Press, 1980. (Early English Text Society, S.S. 6) **(Anglosaxonice)**
* G. N. Garmonsway, interpr. *The Anglo-Saxon Chronicle*. 2a ed. Londonii: Dent, 1972 **(Anglice)**
* Charles Plummer, ed. *Two of the Saxon Chronicles Parallel*. 2 voll. Oxonii: Clarendon Press, 1892-1899 **(Anglosaxonice)**
* Harry A. Rositzke, *The C-Text of the Old English Chronicles*. Novi Eboraci, 1951 **(Anglosaxonice)**

Nexus externi
-------------

* "Cotton MS Tiberius B I" apud Bibliothecam Britannicam (catalogus et series imaginum)
* Navigationes Ohtherii et Wulfstani **(Anglosaxonice)**
* Navigatio Ohtherii **(Anglosaxonice, Anglice)**
* Navigatio Wulfstani **(Danice)**
* Navigatio Wulfstani (vide notam 1) **(Anglosaxonice, Hispanice)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Arthrographia** est chirurgia brevis in quo imago articulationis plenae liquamenti auxilio radiorum X aut alius technologiae radiologicae creata est. Imago sic creata "arthrogramma" nominatur. 

Ut capsula articulationis liquamento contrastationis impleatur, aculeum cavum ad liquamentum implendum in articulationem oportet introduci. Aculeus potest poni aut cum auxilio gubernationis radiologicae aut "caece" (id est, sine auxilio). Si gubernationem radiologicam adhibentur, praecipue radiorum X aut ultrasoni, potest per aculeum inicere paulum liquamenti contrastationis et formam examinare, ut positio aculei affirmetur.

Positione aculei affirmata, capsula articulationis nunc impletur paene ad plenitudinem liquamento contrastationis quod dignum est generi imaginis. Exempla liquamentorum sunt liquamentum iodiniferum, liquamentum gadoliniferum, et aqua salsa. Aer etiam potest adhiberi. Nonnumquam medicamenta possunt addi.

Nexus externi
-------------

* De arthrographia in *Johns Hopkins Medicine* **(Anglice)**
Wikidata Ovidiopolis
Res apud Vicidata repertae:Ovidiopolis: insigneOvidiopolis: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 46°16′0″N 30°26′0″E  
*Numerus incolarum*: 11 741  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Овідіополь
**Gestio**

*Procuratio superior*: Ovidiopol municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 12.52 chiliometrum quadratum  

**Ovidiopolis** est colonia urbana regionis Odessanae Ucrainae et circuli Ovidiopolitani caput. In litore limenis Tyraici (in quem Tyras flumen effunditur) sita est. Incolas 11 722 anno 2019 habuit.

Historia
--------

Vicus Turcicus *Acidere* nomine hoc loco stabat, donec post bellum Russiae et Turciae anno 1793 iussu Catharinae ΙΙ arx hic condita est, quae anno 1795 Ovidii nomen cepit (nam haud longe a locis, ubi Ovidius in exilio fuit, sita est). Urbs erat gubernii Chersonensis et regionis Odessanae, sed anno 1970 statum urbis amittit.

Monumentum Ovidii Ovidiopolitanum

Notae
-----

1. ↑  *Poematia tria Latina*, auctore Laurea Arpinate, Londini 1828 (p. 14 apud *Google Books*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°16′0″N 30°26′0″E • *GeoNames* |
Wikidata Carolus Antonius de Meyer
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1 Aprilis 1795; Vitebscum  
*Obitus*: 24 Februarii 1855; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulchretum Volkoviense Petropolitanum  

**Carolus Antonii filius de Meyer** (Russice *Карл Анто́нович фон Ме́йер*, in Germania *Carolus Antonius*, Theodisce *Carl Anton*), Vitebski die 20 Martii anno 1795 natus et Petropoli die 13 Februarii anno 1855 mortuus, fuit botanicus et explorator Russicus Germanicae originis.

Vita et opera
-------------

In universitate Dorpatensi educatus, cum Carolo a Ledebour et Alexandro de Bunge expeditionem per montes Altaicos et Dzungariam fecit. Director Horti botanici Petropolitani post annum 1831. Panacem ginseng aliasque plantas multas descripsit.

Opera Latina
------------

* Enumeratio plantarum novarum a cl. Schrenk lectarum (cum Friderico de Fischer(ru)), 1841–1842
* Florula provinciae Tambow (Petropoli, 1844)
* Florula provinciae Wiatka (Petropoli et Lipsiae, 1848)
* Sertum Petropolitanum (cum Friderico de Fischer(ru)), 1846–1852
* Florula Ochotensis phaenogama (cum Ernesto Rudolpho a Trautvetter(de)), 1847

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 31 Martii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 31 Martii Gregoriano.

Nexus externi
-------------

* De Meier in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**C.A.Mey.**" (apud IPNI reperiendum)
Wikidata Neophytus (patriarcha Bulgariae)
Res apud Vicidata repertae:Neophytus (patriarcha Bulgariae): imagoNeophytus (patriarcha Bulgariae): imagoNeophytus (patriarcha Bulgariae): subscriptioNeophytus (patriarcha Bulgariae): subscriptio
*Nativitas*: 15 Octobris 1945; Serdica  
*Obitus*: 13 Martii 2024; Military Hospital (Sofia)  
*Patria*: Bulgaria  
*Nomen nativum*: Симеон Николов Димитров
Sua Sanctitas **Neophytus** (Bulgarice Неофит, tr. *Neofit*), cuius nomen saeculare est **Simeon Niсolai filius Dimitrov** (Bulgarice Симеон Николов Димитров, tr. *Simeon Nikolov Dimitrov*; natus 15 Octobris 1945; mortuus die 13 Martii 2024) fuit monachus-sacerdos Bulgaricus orthodoxus, episcopus, olim metropolita dioecesis Sexantapristae, nunc Metropolita dioecesis Serdicae et Patriarcha Ecclesiae Orthodoxae Bulgaricae.

Natus est Serdicae in urbe die 15 Octobris anni 1948. Annis ab 1959 ad 1965 seminarium Serdicense frequentabat et magna cum laude absolvit. Ab anno 1967 studiis theologicis orthodoxis in Academia Spirituali Clementis Achridensis (quae nunc est facultas theologiae Universitatis Serdicensis) incumbebat. Postquam anno 1971 studium suum ibi complevit, ad annum 1973 in Academia Spirituali Moscuensi educabatur.

Anno 1975 vota monastica nuncupavit nomen *Neofit* vel "Neophytum" accipiens. Anno 1976 in Archimandritam provectus est. Ab anno 1981 ad annum 1985 officium Protosyncelli in metropolia Serdicae administrabat. Mense Decembri 1985 in ecclesia cathedrali Serdicensi "Sancti Alexandri Nevensis" episcopus titularis "Leucenus" ordinatus est.

A die 24 Martii anni 1994 Metropolita Durostorensi et Cherveni electus est. Anno 2001 titulo honorario Metropolita dioecesis Sexantapristae ordinatus est.

Die 24 Februarii anni 2013 electus et inthronizatus est caput Ecclesiae Orthodoxae Bulgarorum, titulum Patriarchae Bulgarorum et Metropolitae Serdicae habens.

Nexus externi
-------------

* De Neophyto in situ patriarchatus **(Bulgarice)**
Daniel Barbu, 2014.
**Daniel Constantinus Barbu** (natus die 21 Maii 1957 Bucarestae; mortuus die 18 Martii 2024) diurnarius, peritus scientiae politicae atque vir publicus Dacoromanicus fuit.

Munus
-----

Postquam anno 1976 scholam finivit, Barbu a Factione Communistica imperditus est, ne iurisprudentiae aut historiae apud Universitatem Bucarestensem studeret. Itaque apud Universitatem Claudiopolitanam studium historiae artis coepit, quod anno 1980 finivit. Deinde erat director Musei Vici Bucarestae et annis 1981 - 1986 Musei Historiae Romaniae in eodem urbe. Postquam regimen Communistarum anno 1989 depositum est, Barbu apud Universitatem Friburgensem in Helvetia studebat atque doctor philosophiae promotus est. Annis 1994 - 2000 decanus facultatis politicae Universitatis Bucarestensis fuit, anno 1999 iterum doctor factus est atque annis 2002 - 2004 iterum decanus eodem in facultate fuit. Praeterea in diversis universitatis docuit ut apud Studium Urbis Romae et Universitatem Athenarum.

Cursus honorum
--------------

Anno 2012 senator Romaniae electus est, die 21 Decembris 2012 Victor Ponta praeses ministrorum eum administrum culturae Romaniae fecit, quem magistratum ad diem 12 Decembris 2013 gessit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Daniel Constantinus Barbu** spectant. |

* Data Constantini Barbu in pagina Senatus Romaniae

Notae
-----

1. ↑  dcnews.ro die 19 Decembris 2012
2. ↑  mediafax.ro die 12 Decembris 2013

Ministri culturae Romanici (ab anno 1989)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Andreas Pleșu 1989 · Ludovicus Spiess 1991 · Michael Golu 1992 · Petrus Sălcudeanu 1993 · Livius Maior 1993 · Marinus Sorescu 1993 · Viorelus Mărginean 1995 · Gregorius Zanc 1996 · Ioannes Caramitru 1996 · Aemilius Răzvan Theodorescu 2000 · Monica Muscă 2004 · Hadrianus Iorgulescu 2005 · Theodorus Paleologu 2008 · Hunor Kelemen 2009 · Mircea Diaconu 2012 · Puiu Hașotti 2012 · Daniel Constantinus Barbu 2012 · Georgius Sorinel Știrbu 2013 · Hunor Kelemen 2014 · Victor Ponta 2014 · Csilla Hegedüs 2014 · Ionuţ Vulpescu 2014 · Vlad Alexandrescu 2015 · Corinna Şuteu 2016 · Ionuţ Vulpescu 2017 · Lucianus Romaşcanu 2017 · Georgius Evascu 2018 · Daniel Breaz 2019 |
|  |


Ministri principales rectionum Romanicarum Victoris Ponta II 2012 – 2014

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Nicolaus Bănicioiu • Daniel Constantinus Barbu • Robertus Cazanciuc • Daniel Chițoiu • Daniel Constantin • Titus Corlățean • Christianus David • Livius Dragnea • Mircea Dușa • Relu Fenechiu • Andreas Gerea • Ramona Mănescu • Daniel Nica • Eugenius Nicolăescu • Constantinus Niță • Gabriel Oprea • Hadriana Doina Pană • Mona Pivniceru • Rovana Plumb • Victor Ponta • Remus Pricopie • Daniel Șova • Radu Stroe • Eugenius Teodorovici • Varujan Vosganian |
|  |
Wikidata Aemilius Bernard
Res apud Vicidata repertae:Aemilius Bernard: imagoAemilius Bernard: imago
*Nativitas*: 5 Aprilis 1826;   
*Obitus*: 31 Augusti 1897;   

**Aemilius**, vulgo *Émile* **Bernard** (Dolae die 5 Aprilis 1826 natus; ibidem mortuus die 31 Augusti 1897) fuit coquus et scriptor de re culinaria.

Cum collaboratore Urbano Dubois *La Cuisine classique* anno 1856 edidit: hi praeter omnes alios servitium Russicum loco Francici in Francia institui suaserunt. Eis annis in Polonia iuxta comitem Vincentium Krasiński(pl) coquus merebat. Quo anno 1858 mortuo, Bernard mox coquus regi Borussico Gulielmo I factus est. Id officium postea cum collaboratore Dubois aequis temporibus partiebat: ergo editio tertia *La Cuisine classique* regi Gulielmo reginaeque Augustae ab auctoribus ambobus anno 1868 dicata est.

Die 21 Iunii 1894 Lutetiae, via Antonii Carême inaugurata, ad cenam commemorativam praesedit.

Scripta
-------

* 1856 (cum Urbain Dubois) : *La Cuisine classique: études pratiques, raisonnées et démonstratives de l'école française appliquée au service à la russe*. Lutetiae Textus apud *Internet Archive*

Notae
-----

1. ↑  Emile Darenne, "Carême: inauguration de la rue Antoine-Carêne" in Joseph Favre, ed. *Dictionnaire universel de cuisine pratique* (2a ed. 1905) vol. 2 pp. 488-491

Bibliographia
-------------

* Philippe Barthelet, "Emile Bernard ou la cuisine classique" in *Valeurs actuelles* no. 4367 (6 Augusti 2020) Situs venalis
* Philippe Betry, "Émile Bernard, Dolois, cuisinier du roi de Prusse" in *Le Progrès* (12 Decembris 2020) Situs venalis
* "Bernard (Emile)" in Joseph Favre, *Dictionnaire universel de cuisine pratique* (2a ed. 1905) vol. 1 p. 269
Wikidata Suania
Res apud Vicidata repertae:
regio  
*Civitas*: Georgia  
*Locus*: 42°54′59″N 43°0′41″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Radscha-Letschkumia et Suania Inferior  

**Forma**

*Area*: 5 776.4 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Suania: situsSuania: situs
**Suania** (Suanice შვან), vel nomine recentiore **Suanetia** (Georgiane სვანეთი) est regio historica Georgiae, quam Suani incolunt. Terrae Suaniae nunc in duas regiones administrativas (*mchare*) inclusae sunt, Mingrelia et Suania Superiore et Radscha-Letschkum et Suania Inferiore. 

Turres Suanicae in vico *Mulakhi*
Suania in parte boreoccidentali Georgiae inter iugum Caucasicum Principale murumque Bezengiensem et Mingreliam regionem sita est. Iugum Suanicum Suaniam in duas partes, Suaniam Superiorem (borealem) et Inferiorem (australem) dividit. Enguri in fluxu superiore est Suaniae Superioris flumen maximum; in Suania Inferiore Equi fluvius principalis est. Regio montana est et urbibus magnis caret; lingua Suanica in usu est.

Notae
-----

1. ↑  Lucae Holstenii *Notæ & castigationes in Stephanum Byzantium..*, vol. I, Lugduni Batavorum, 1692, index; Constantini Porphyrogeniti scripta in *Patrologia Graeca*, vol. 113, 1864, saepe. Graece Σουανία, Σοανία.
2. ↑  Ernesti Rudolphi a Trautvetter(ru) *Plantae Caspio-Caucasicae...*, 1876, pp. 6, 69; eiusdem *Florae Rossicae fontes*, Petropoli 1880, p. 66; *Acta Horti Petropolitani*, vol. 5, 1877, pp. 404, 467. Vel **Suanethia**, — *Mnemosyne*, vol. 55-56, 1927, p. 245.
3. ↑  Caroli Koch(de) *Catalogus plantarum, quas in itinere per Caucasum*... p. 244.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°54′59″N 43°0′41″E • Большая российская энциклопедия |
**Numidia** erat sita inter Mauritania et Africa (id est Carthaginis territorium). Nunc tamen Arabi eam nominant "al Djezaïr," et populi Latini, "Algeriam." Ei principalia oppida fuerunt et Siga, et Portus Magnus, et Iol, et Saldae, et Sitifis, et Cirta vel Constantina, et Hippo Regius.

Regnum
------

Regnum unicum anno 202 a.C.n. constitutum est. Notiores reges fuerunt Massinissa et Iugurtha, victus a Gaio Mario, Romanorum duce, post arduum bellum. Anno 46 a.C.n. regnum primo ad populum Romanum transiit. Anno 25 a.C.n. Augustus iterum regem nominavit. Anno 40 a.C.n. Numidia iterum provincia facta est.

### Reges Numidiae

* Massinissa 202 - 148 a.C.n.
* Micipsa 148 - 118 a.C.n.
* Gulussa 148 - ante annum 118 a.C.n.
* Mastanabal 148 - 145 a.C.n.
* Hiempsal I 118 a.C.n.
* Adherbal 118 - 112 a.C.n.
* Iugurtha 118 - 104 a.C.n.
* Gauda 104 - 88 a.C.n.
* Hiempsal II 88 - 60 a.C.n.
* Iuba I 60 - 46 a.C.n.
* *Populus Romanus* 46 - 25 a.C.n.
* Iuba II 25 a.C.n. - 23
* Ptolemaeus 23 - 40.

Provincia Romana
----------------

Provinciam Romanam factam invaserunt eam multi populi: et Vandali, et Byzantini, et Arabi, et Hispani, et Franci. Ibi notus pictor Francogallicus Mauritius Boitel picturas duos annos pinxit.

Bibliographia
-------------

* Werner Huß, "Numidae, Numidia" in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 1056–1058.
**Merit-Ptah** ('Amata a Ptah'; floruit saeculo 27 a.C.n.) fuit mulier et principalis medica in comitatu regis tempore domuum secundae tertiaeque Aegypti antiquae. Quae medicinam exercere soleret, cum mulieres in Aegypto antiqua medicae obstetricesque saepe factae essent, mulieribusque erant scholae medicae. Alia Aegypti antiquae medica fuit Peseshet. Merit-Ptah et Peseshet primae orbis terrarum medicae notae censentur.

Imago Merit-Ptah in eius sepulcro in Valle Regum invenitur. Inscriptio de principali medico, quam in sepulcro a filio, maximo sacerdote, posuit, eam medicos docuisse et curavisse significat, regemque quidem assedisse.

Merit Ptah medica non confundenda est cum Merit-Ptah, uxore Ramose gubernatoris Thebarum et primus minister sub Akhenaten, quae cum marito in TT55 ad Sheikh Abd el-Qurna depingitur.

Legatum
-------

Merit Ptah, crater illisionis in superficie Veneris repertus, e Merit Ptah appellatur.
Unio Astronomica Internationalis crater illisionis Merit Ptah in Venere ex ea appellavit.

Notae
-----

1. ↑  "Calculating Woman," *New Scientist,* 19 Februarii 1987, 22.
2. ↑  Jahren 2017" 312.
3. ↑  Jahren 2017: 312.
4. ↑  Moran 2013: 411.
5. ↑  Phalen 2017: 77.
6. ↑  "Female Physicians in Ancient Egypt". *Ancient History Encyclopedia* .
7. ↑  Moran 2013: 411.
8. ↑  Serageldin 2006: 33.
9. ↑  Baikie 1932.
10. ↑  Serageldin 2006: 33.

Bibliographia
-------------

* Baikie, James. 1932. *Egyptian Antiquities in the Nile Valley.* Methuen.
* Jahren, Hope. 2017. *The Best American Science and Nature Writing 2017.* Houghton Mifflin Harcourt. ISBN 9781328715517.
* Kampp, Friederike. 1996. *Die Thebanische Nekropole.* Moguntiaci: Zabern.
* Moran, Michael E. 2013. *Urolithiasis: A Comprehensive History.* Springer Science & Business Media. ISBN 9781461481966.
* Phalen, Robert F. 2017. *Core Ethics for Health Professionals: Principles, Issues, and Compliance.* Springer. ISBN 9783319560908.
* Serageldin, Ismail. 2006. *Women in Science, Time to Recognize the Obvious.* Bibliotheca Alexandrina. PDF.

Nexus externi
-------------

* Merit Ptah.
*Vide etiam paginam discretivam: Clarus Mons (discretiva)*


Wikidata Clarus Mons (Basilicata)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°7′0″N 16°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 741  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Potentina  

**Geographia**

*Superficies*: 70.02 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Castra Nova, Castrum Villarum, Fardelliae, Franca Villa, Muranum, Noja, Roccha Nova, Fanum Sancti Costantini Albanici, Fanum Sancti Severini, Senesium, Terra Nova, Castrum Byanelli, Episcopia, Teiana  

**Tabula aut despectus**

Clarus Mons (Basilicata): situsClarus Mons (Basilicata): situs
Clarus Mons (Basilicata)
**Clarus Mons** (Italiane *Chiaromonte*) est oppidum Italiae et municipium circiter 2 000 incolarum, in regione Lucania et in Provincia Potentina situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Lucania (*regio*),
* Provincia Potentina,
* Potentia (*urbs*),
* Urbes Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clarum Montem** spectant. |

* Situs publicus

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Potentina.Collocatio finium Municipii in Provincia Potentina.
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Suffragium** est expressio comitiorum ad optimam optionem contendentem decidendam. Optiones cum maiore numero suffragiorum in scrutinio vincunt. Suffragium liberum est conditio ad democratiam est, etiam Universa Iurum Humanorum Declaratio ac Pactio Internationalis de Iuribus Civilibus et Politicis de iure suffragii ut iura civilia et politica definit.

Bibliographia
-------------

* "Suffrage" in *Encyclopaedia Britannica*

Nexus interni
-------------

* Constituentia
* Democratia
* Iura civilia et politica
* Suffragatio
* Suffragium universale

Iura humana primae aetatis

aequalitas ante legem • 
ius vitae • 
interdictio torturae • 
interdictio servitutis et laboris coacticii • 
libertas a captivitate (e.g. habeas corpus) • 
interdictio custodiae solum pacti civilis causa • 
libertas commeandi • 
praesumptio innocentiae • 
nulla poena sine lege • 
ius ad personalitatem in lege • 
protectio vitae privatae • 
libertas religionis • 
libertas exprimendi (libertas loquendi, imprimendi, artis &c.) • 
libertas conventus • 
libertas associationis • 
libertas conubii • 
protectio liberorum • 
ius suffragii
*Vide etiam paginam discretivam: Orestes (discretiva)*

Orestes atque Furiae a pictore Francogallico Hippolyto Berteaux picti.
**Orestes** (Graece Ὀρέστης) fuit filius Agamemnonis et Clytaemnestrae, frater Iphigeniae Electraeque. Cum Clytemestra coniugem e bello Troiano reversum interfecisset, Orestes ex Mycenis in Phocidem apud paternum hospitem Strophium fugit. cuius cum filio Pylade educatus est. Sed postea, ut mortem patris ulcisceretur, Mycaenas revertit, ubi Clytaemnestra et eius amasius Aegisthus regnabant. Dum regina hospitem eum salutat (quod nesciebat suum se filium salutare), Orestes ob necem Agamemnonis matrem necavit et deinde Aegisthum. Propterea Erinyes matricidam sequebantur, sed populus Athenarum eum a poena solvit.

Aeschylus trilogiam *Oresteam* de Oreste scripsit, in qua sunt tragoediae *Agamemnon*, *Choephorpe*, *Eumenides*. 

Etiam Euripides tragoediam *Orestes* scripsit. Quin etiam eum in duas alias fabulas *Electram* et *Iphigeniam in Tauris* induxit.

Notae
-----

1. ↑  Nominativus *Orestēs*, genetivus *-ae* vel *-is*.
2. ↑  Aeschylus, *Agamemnon* 880-1ː *τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος // Στροφίος ὁ Φωκεύς* (verba Clytaemnestrae).

Plura legere si cupis
---------------------

* Henry S. Scribner, "The Treatment of Orestes in Greek Tragedy", *The Classical Weekly*, 1923ː 105-109

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Orestem** spectant. |

* De Oreste in *Harper's Dictionary of Classical Antiquities*

Nexus interni
-------------

* Aeschylus
**Ius privatum** est illa pars iuris quae omnia principia pertinentia ad nexum inter homines (personas veras et fictas) et in campo familiari et in patrimoniali comprehendit. Ius privatum dividitur in ius civile et ius mercatorium.

De definitione
--------------

Distinguitur ius privatum a iure publico, quod enim de legibus ad civitatem spectantibus tractat, inter quas statuta, ius criminale sive poenale et aliae leges disciplinae publicae.

In orbe terrarum
----------------

In Europa et in aliis civitatibus, quarum ordo vulgo vocitatur *civil law,* fons princeps iuris privati invenitur in legibus scriptis, et maxime in illa quae appellatur "codex civilis" (Francogallice *Code civil*; Germanice *Bürgerliches Gesetzbuch*; Italice *Codice civile*).

In civitatibus autem Anglosaxonicis, quarum ordo vulgo appellatur *common law*, fons princeps est lex non scripta: consuetudo, aequitas et iudicia priora. Nam iudicia priora fiunt lex propter regulam, quae vocatur *stare decisis.*

Nexus interni
-------------

* Ius
* Ius civile
* Ius publicum
* Vita privata
* Iurisprudentia
Eutropius in manuscrito aevi posterioris depictus
***Breviarium ab urbe condita,*** sive ***Breviarium historiae romanae,*** sive simpliciter ***Breviarium*** est opus historicum ab Eutropio anno 369 conscriptum, ex voluntate Valentis imperatoris, cuius rerum scriptor Magister Memoriae erat, exaratum. Divisum est in libros decem, qui "Res Romanas (...), quae in negotiis vel bellicis vel civilibus eminebant, per ordinem temporum brevi narratione" colligunt. Praecipue enim narrantur res historiae Romanae ab Urbe condita ad Ioviani imperatoris excessum anno 364. 

Ad Breviarium scribendum compluribus e fontibus Eutropius hausit, quarum maxime Ab Urbe condita libris Titi Livii, libris Suetonii necnon operibus iniuriā temporis nobis ereptis.

Scriptum est Breviarium adeo presso et demisso stilo ut saepissime etiamnunc adhibeatur ad linguam latinam docendam. Namque ob stili planitatem atque attenuationem Breviarium laudatum est inde a temporibus antiquis, in Graecum sermonem versum (primum a Paeanio circa annum 380, deinde a Capitone Lycio circa annum 500) atque librorum aliquot, qui ad tempora insequentia spectant, additamento locupletatum.

Editiones
---------

* Beyer, Brian, editor. *War with Hannibal: Authentic Latin Prose for the Beginning Student*. New Haven: Yale University Press, 2009. **(Latine, Anglice)**
* Bird, H. W. ed. *Eutropius: Breviarium* (versio cum commentario). Liverpolii, 1993. **(Anglice)**
* Hellegouarc'h, Joseph. Eutropius *Abrégé d'histoire romaine* (versio cum commentario), Les Belles-Lettres, 1999, LXXXV-274 paginae, **(Latine, Francogallice)**
* Santini, C. ed. *Eutropius. Breviarium ab urbe condita*. Lipsiae, 1979. **(Latine)**

Nexus externi
-------------

* *Breviarium ab Urbe condita* **(Latine)**
* *Breviarium ab Urbe condita* indices et concordantiae
* *Breviarium ab Urbe condita* **(Latine, Anglice)**
Wikidata Universitas Europae Centralis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Europae Centralis: logotypusUniversitas Europae Centralis: logotypus
universitas inquisitoria, studium privatum, domus editoria  
*Civitas*: Austria  
*Locus*: 48°10′26″N 16°23′19″E  
*Situs*: Vindobona
**Rectio**

*Rector*: Michael Ignatieff, John Shattuck, Yehuda Elkana, Josef Jařab, Alfred Stepan, William Newton-Smith, Shalini Randeria  
*Locus*: Quellenstraße 51  
Situs interretialis  
*Praetorium*: ; Vindobona
**Origo**

*Conditor*: George Soros  
*Inceptio*: 1991  

**Tabula aut despectus**

Universitas Europae Centralis: imagoUniversitas Europae Centralis: imago
**Universitas Europae Centralis** (Anglice *Central European University*) est privata investigationis institutio in Austria, Hungaria, et Civitatibus Foederatis Americae, cuius campi Vindobonae et Budapestini siti sunt. Universitas nota est propter momentum suum magnum in scientiis socialibus humanitariisque et studiosos e diversis terris oriundos.

Universitas Europae Centralis a Georgio Soros procuratore, activista politico, et philanthropista, anno 1991 condita est, qui eam in dote $880 decies centena millia dote praebuit, unum ex universitate faciens ditissimus in Europa. Praecipua missio universitatis aperta est societatibus, ob arctam eius societatem cum Fundationibus Open Societatis. Universitas in Media Europa condita est propter percipiendam necessitatem liberae et internationalis universitatis in regione, intuitu ruinae socialistarum et democratizationis.

Notae
-----

1. ↑  "Universitas Europae Centralis": vide e.g. hic sub rubrica *CEU*
2. ↑  Lydia Gall (25 Octobris 2018). "Central European University". Human Rights Watch .
3. ↑  *Politics & International Studies*.. *Top Universities*. 25 Februarii 2020 .
4. ↑  Abbott, Alison (2017). "Elite Hungarian university may be saved". *Nature News* .
5. ↑  "Elite university could close | DW | 20.04.2017". *Deutsche Welle* .
6. ↑  "Losing the Central European University would be a tragedy for Hungarian public life". 10 Aprilis 2017 .
7. ↑  "Rethinking Open Societies: Schools and Departments". Central European University
8. ↑  Laczó, Ferenc (March 1, 2020). "The Tragedy of Central European University". *Current History* (University of California Press) **119** (815): 83–88
9. ↑  *EVROPAEUM SUMMER SCHOOL SPEAKERS BIOGRAPHICAL NOTES*.. *europaeum.org/*

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis universitatois proprius.

Pinacotheca
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Ernestus Öpik
**Ernestus Öpik**, vulgo *Ernst Julius Öpik* (natus die 23 Octobris 1893 in Kunda Estoniae; mortuus apud Bangor Hiberniae Septentrionalis die 10 Septembris 1985) fuit astronomus qui ab initio iuxta Tarbatum meruit. Fuit alumnus universitatum Universitatis Moscuensis et Tartuensis ubi gradum doctoratus meruit. Anno 1944 ex Estonia, a Russis debellata, effugit; ab anno 1948 apud Observatorium Armachanum operam dedit.

Asteroides 2099 Öpik ad honorem eius appellatus est. Nepos eius Lembit Öpik fuit legatus apud Parlamentum Regni Britanniarum e circulo Cambrico Montgomeryshire ab anno 1997 2010 usque.

Opera selecta
-------------

* Öpik, Ernst (1916). "The Densities of Visual Binary Stars". *Astrophysical Journal* **44**: 292-302
* Öpik, Ernst (1922). "An estimate of the distance of the Andromeda Nebula". *Astrophysical Journal* **55**: 406-410

Nexus interni
-------------

* 2099 Öpik

Nexus externi
-------------

* Sonoma State University on Ernst Öpik
* De Ernesto Öpik apud Observatorium Armachanum

Bibliographia
-------------

* "Lembit and his Very Cheeky Family". *Evening Standard*. 15 Aprilis 2007  [De familia]
* Salpeter, Edwin E. (2002) "A Generalist Looks Back." *Annual Review of Astronomy and Astrophysics.* 40:1-25. [De opere astronomico]
Tabula Insularum Societatis.
Despectus aerius in Raiateam.
**Insulae Societatis** (Francice *Îles de la Société* ; Tahitiane *Fenua Sociétés*), vel rite **Archipelagus Societatis** (Francice *Archipel de la Société*) sunt grex insularum in Oceano Pacifico Australi sitarum. Eae in rebus civilibus sunt partes Polynesiae Francicae. Archipelagus plerumque habetur a Praefecto Iacobo Cook appellatus fuisse ex Regali Societate Londinii, auctore primae insularum expeditionis Britannicae; Cook autem in suo diario adfirmat se insulas *Societas* (Anglice *Society*) appellavisse "cum eae inter se confines iacerent."

Geographia
----------

Insulae, quod ad geographiam et gubernationem spectat, divisae sunt in duos greges, ab oriente ad occidentem hic perscriptae:

* Insulae ad Ventum Conversae (Îles du Vent)
	+ Mehetia
	+ Tahiti
	+ Tetiaroa
	+ Moorea
	+ Maiao
* Insulae a Vento Conversae (Îles Sous-le-Vent)
	+ Huahine
	+ Raiatea
	+ Tahaa
	+ Bora Bora
	+ Tupai
	+ Maupiti
	+ Maupihaa
	+ Motu One
	+ Manuae

Insulae protectoratus Francicus anno 1843 et colonia Francica anno 1880 factae sunt. Numerus civium est 227 807 (census Augusti 2007). Terrestris insularum area est 1590 chiliometra quadrata.

Vectura
-------

Quaeque Insularum Societatis perparvum habet aeroportum praeter Insulam Tahiti, cui est magnus Aeroportus Internationalis Faaa.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "as they lay contiguous to one another." Tony Horwitz, *Blue Latitudes: Boldly Going Where Captain Cook Has Gone Before* (Bloomsbury, October 2003), ISBN 0-7475-6455-8.
2. ↑  Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). "Recensement de la population 2007" (PDF)

Nexus externi
-------------

* "Insulae Societatis ex Spatio," apud earthfromspace.photoglobe.info
Wikidata Virgineae insulae Civitatum Foederatarum
Res apud Vicidata repertae:Virgineae insulae Civitatum Foederatarum: vexillumVirgineae insulae Civitatum Foederatarum: vexillum
territorium obnoxium, Regio insulana, country for sports  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 18°20′0″N 64°50′0″W  
*Nomen officiale*: U.S. Virgin Islands, Panenské ostrovy Spojených štátov, Amerikanesch Joffereninselen  
Situs interretialis
**Fines**

*Territoria finitima*: Virgineae insulae Britannicae, Portus Dives
**Forma**

*Area*: 346.36±0.01 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Charlotte Amalie  

**Gestio**

*Praefectus*: Albert Bryan Jr.  
*Consilium*: Legislature of the Virgin Islands  

**Vita**

*Incolae*: 104 917  
*Sermo publicus*: Anglice  
*Zona horaria*: UTC-4  
*Moneta*: dollarium Civitatum Foederatarum
**Commemoratio**

*Paean*: Virgin Islands March  

**Sigla**

*ISO* VI, VIR, 850; *IOC* ISV  
*Dominium interretiale*: .vi  
*Praefixum telephonicum*: +1340  

**Tabula aut despectus**

Virgineae insulae Civitatum Foederatarum: situsVirgineae insulae Civitatum Foederatarum: situs
**Virgineae insulae Civitatum Foederatarum** sunt grex insularum in Mari Caribico sitae quae regio insulana Civitatum Foederatarum sunt, geographice autem pars archipelagi Virginearum Insularum, in insulis Infra Ventum Antillarum Minorum patentes.

Virgineae insulae fuerunt colonia Daniae et die 17 Ianuarii 1917, Civitates Foederatae Insulas emit pretio 25,000,000 $.

Notae
-----

1. ↑  Cf.
"Dioecesis Sancti Thomae in Insulis Virgineis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  "Insulae Virginiae iuris Hispanici, Anglici, et Danici" (p. 179 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* "Virgin Islands" in *The World Factbook*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Virgineas insulas Civitatum Foederatarum** spectant. |

Territoria Civitatum Foederatarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Guama · Insula Baker · Insula Howland · Insula Wake · Insulae Mariannae Septentrionales · Portus Dives · Samoa Americana · Sinus Guantanamensis · Territorium Columbianum · Virginis Insulae Civitatum Foederatarum
*Opus geopoliticum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Civitates Civitatum Foederatarum |
|  |