recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Mstislaus Keldyš
Res apud Vicidata repertae:Mstislaus Keldyš: imagoMstislaus Keldyš: imagoMstislaus Keldyš: subscriptioMstislaus Keldyš: subscriptio
*Nativitas*: 28 Ianuarii 1911; Riga  
*Obitus*: 24 Iunii 1978; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Мстислав Всеволодович Келдыш
**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union, chairperson  
*Munus*: mathematicus, ingeniarius, professor, politicus, physicus  
*Patronus*: Central Aerohydrodynamic Institute, Keldysh Institute of Applied Mathematics, Keldysh Research Center, Universitas Publica Moscuensis, Academia Scientiarum URSS, Moscow Institute of Physics and Technology
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Genitores*: Vsevolod Keldych;   

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the Red Banner of Labour, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Lomonosov Gold Medal, Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow", Commander of the Legion of Honour, Lenin Prize, "Hammer and Sickle" gold medal, Order of Georgi Dimitrov, Order of Cyril and Methodius, Order of Bernardo O'Higgins, Order of Sukhbaatar, Jubilee Medal "50 Years of the Mongolian People's Revolution", Q16654323, Fellow of the Royal Society of Edinburgh, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "Thirty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of the Flag of the People's Republic of Hungary, Order of the Red Banner of Labor, USSR State Prize, Medal "For the Defence of Moscow", Legio Honoris  
*Sepultura*: Kremlin Wall Necropolis  

**Mstislaus Vsevolodi filius Keldyš** (Russice Мстислав Всеволодович Келдыш, tr. *Mstislav Vsevolodovič Keldyš*; Rigae natus die 10 Februarii 1911; Moscuae mortuus die 24 Iunii 1978) fuit mathematicus et mechanicus Sovieticus, alumnus Universitatis Publicae Moscuensis, ab anno 1943 socius correspondens, ab anno 1946 socius ordinarius, et annis ab 1966 ad 1974 praeses Academiae Scientiarum URSS. 

Keldyš ad cosmonauticam et creationem rochetarum Sovieticam multo contribuit. Ornatus est titulo Herois Laboris Socialistici (ter: annis 1956, 1961, 1971) multisque aliis signis laudis Unionis Sovieticae et aliarum civitatum. Asteroides 2186 Keldysh in eius honorem vocatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mstislaum Keldyš** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |

* Pagina de Mstislao Keldyš *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Milites *M777 howitzer* Vico Charkh in Provincia Logar in bello in Afgania iaculantur, die 7 Februarii 2009.
**Tormenta** (n/pl), vel **(pyro)ballistaria**, vel **artilleria**, vel **ars tormentaria**, vel **machina bellica**, vel **machinaria**, vel **tormenta bellica** primum ad quemvis circulum peditatus ballistis vel catapultis armatum referebatur, postea ad machinas bellicas, quae proiectilia aliaque missilia longius ferunt quam milites suis telis. Haec machinae specializata machinamenta comprehendunt quae aliquo et mechanicae et chemicae et electromagneticae energiae conditae modo utuntur. In principio designata ad perfringendas fortalitias, tormenta evoluta sunt e fere staticis apparatibus destinatis ad reducendum singulare obstaculum versus valde mobilia magnae flexibilitatis arma in quibus nunc adquiescit maior portio offensivae facultatis moderno exercitui.

Cannone invento, vocabulum "tormenta" practice id significat; coaetaneo in usu plerumque refertur ad granatarum dimissorias manuballistas, brevia tormenta ignivoma, mortaria et rochetas.

Communi loquela vocabulum "tormenta" crebro in usu est ad referendum ad individualia machinamenta, iuxta cum acccessoriis instrumentisque, quamquam haec commissura accuratius refertur apparatura. Milites qui plerumque operantur cum his machinis nuncupantur "tormentarii" sive "ballistarii" sive "pyroballistarii".

Tormenta sunt funestissimum genus terrestrium armorum; in bellis Napoleonicis, primo et secundo bello mundano pleraeque caedes in proeliis tormentis allatae sunt. Anno 1944 Iosephus Stalin in oratione tormenta "deum belli" esse dixit.

Pinacotheca
-----------

* Milites Francici in Bello Germano-Francico die 23 Iulii 1870.Milites Francici in Bello Germano-Francico die 23 Iulii 1870.
* Exeuntis saeculi XIX Francicus navale tormentum.Exeuntis saeculi XIX Francicus navale tormentum.

Notae
-----

1. ↑  Johann Gottfried Haas, *Vollständiges latein-deutsches und deutsch-lateinisches Handwörterbuch. Zweiter Theil*, Ronneburgae et Lipsiae, 1804.
2. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.
3. ↑  José Juan Del Col (2007) *Diccionario auxiliar: español-latino para el uso moderno del Latín*, s.v. *artillería*.
4. ↑  Josephus Marton, *Lexicon trilingue latino-hungarico-germanicum. Pars secunda. M - Z*, Viennae Austriae, 1818, columna 1766.
5. 1 2 3 4   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **tormenta** spectant. |
*Lave,* ferrata tormenta innantia Classis Francicae, anno 1854. Haec ferrata, cum similibus navibus *Tonnante* et *Dévastation,* terrena tormenta Russica in Proelio Kinburn? anno 1855 vicerunt.
*Paixhans,* tormenta innantia anno 1862, pro bello in Cochinchina? excogitata.
**Tormenta innantia** sunt navis armata, saepe subitaria vel quasi experimentum, quae arma gravia fert, sed perpaucas utilitates? alias sicut navis bellica habet. Saeculo undevicensimo descripta et constructa sunt notissima tormenta innantia, dum in evolutione primarum vapore propulsarum navium bellicarum et ferratarum navium bellicarum implicata sunt.

*Dévastation,* ferrata tormenta innantia, in Crimea hiemat, hieme annorum 1855 et 1856.
*Demologos,* prima vapore propulsa navis bellica, fuit tormenta innantia quae ad Portum Novi Eboraci defendendum in Bello anni 1812 constructa sunt.

In Bello Crimaeano annis 1850, classes Britannicae et Francicae ferrata tormenta innantia ut supplementum ligneae classis vapore propulsae dilataverunt. Francici tormentis usi sunt anno 1855 contra defensiones in Proelio Kinburn? iuxta Mare Nigrum. Evolutio tormentorum innantium magnus fuit gradus in progressu ferratarum navium bellicarum.

Tormenta innantia ab Unione et Confoederatione per Bellum Civile Americanum insigniter adhibita sunt. Prima fuerunt Innantia Portus Carolopolitis Tormenta, navis Confoederationis, quae mense Aprili 1861 in verberatione Castelli Sumter interfuit. Primum mundi pugna duorum tormentorum innantium fuit Proelium Hampton Roads,? a *Monitore*, ferrata Unionis navi, et *Virginia*, ferrata Confoederationis navi, Martio 1862 pugnatum. Subitariae naves ferratae quae nimium inhabiles evenerunt saepe in tormenta innantia factae et dispositae sunt ut flumina viva et aquas litorales temperarent.

Bibliographia
-------------

* Gardiner, Robert, ed. 1992. *Steam, Steel & Shellfire: The Steam Warship, 1815–1905.* Annapolis: Naval Institute Press. ISBN 1557507740.
* Lambert, Andrew. *Iron Hulls and Armour Plate.*
Torna| Torna in Lapponia |
| Longitudo | 565 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 380 m³/s |
| Area systematis | 40 200 chm² |
| Fons | *Torneträsk* lacus |
| Ostium | Sinus Bothnicus |
| Regio | Bothnia Septentrionalis (Suecia),Lapponia (Finnia) |

*Vide etiam paginam discretivam:* Torna (discretiva)

**Torna** (Suecice *Torne älv*, Finnice *Tornionjoki*) est flumen Sueciae et Finniae. In lacu *Torneträsk* Suecico in montibus Scandinavicis oritur, per planitiem montanam Lapponicam fluit et in sinum Bothnicum inter Torniam et Haparandam effunditur. *Muonio* est accola Tornae maximus, quo accepto per confininum Sueciae et Finniae Torna fluit. Prope ad *Junosuando* urbem bifurcationem facit; nam pars aquae per *Tärendö* ramum in *Kalix* flumen abit.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, 1972, vol. III, p. 501.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 65°48′30″N 24°8′45″E • 300862 *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tornam** spectant. |
**Titus Flavius Postumius Titianus** (nescimus quando natus, quando mortuus sit) fuit senator Romano saeculorum tertii et quarti.

Magistratus publici
-------------------

Postumius inter 285 et 290 consul I suffectus erat, deinde corrector Italiae et iudex appellationis. Tum fuit corrector Campaniae, *consularis aquarum et Miniciae* Romae et anno 295/296 proconsul Africae. Anno 301 consul II ordinarius electus est. Postumius etiam anno 305/306 praefectus urbi Romae fuit.

Familia
-------

Postumii gens senatorii ordinis erat et ex Africa Romam venerat. Anno 160, Marcus Postumius Festus novus homo consulatum suffectum gesserat. Hic proavus Postumii Titiani fuit. Titus Flavius Postumius Quietus, consul anni 272, et Titus Flavius Postumius Varus praefectus urbi 271/272 verisimile Titiani propinqui sunt.

Notae
-----

1. ↑  *Der Neue Pauly* (Stuttgardiae 1999), 10, col. 226.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Flavius Valerius Constantius Caesar III et Gaius Galerius Valerius Maximianus III**  |  **Consul** 301cumVirio Nepotiano | Successores: **Gaius Flavius Valerius Constantius Caesar IV et Gaius Galerius Valerius Maximianus IV**  |
Fridericus Ebert Iunor anno 1961
**Fridericus Ebert** (natus 12 Septembris 1894 Bremae; mortuus 4 Decembris 1979 Berolini) vir publicus Theodiscus factionis primo SPD, deinde SED fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Ebert filius Friderici Ebert rerum politicarum periti SPD et postea praeses rei publicae erat. Post scholam finitam Ebert tirocinium typographici fecit. Ab anno 1915 ad 1918 miles primo bello mundano interfuit. Post bellum Ebert in actis diurnis socialibus democraticis laboravit.

Cursus honorum in re publica Vimariana
--------------------------------------

Ab anno 1927 Ebert decurio urbis Brandenburgi erat et ab anno 1928 ad 1933 legatus Dietae Imperii Germanici erat.

Inter dictaturam nazistarum
---------------------------

Anno 1933 Ebert a nazistis captus et aliquamdiu in castris carceralibus retentus est. Anno 1939/1940 iterum miles factus est et secundo bello mundano pugnavit. Ab anno 1940 in magistratu imperii editorum laboravit, cum a vigilibus clandestinis semper custodiretur.

Cursus post bellum et in RDG
----------------------------

Anno 1945 praeses SPD Brandenburgi factus est. Anno 1946, postquam SPD in Zona Sovietica cum KPD consociata est, Ebert inter rectores novae factionis SED electus est. Eodem anno praeses senatus terrae Brandenburgi electus est. Ab anno 1948 ad 1967 magister urbis Berolini orientalis erat, ab anno 1949 legatus Camerae Popularis erat, parlamenti novae conditae Rei publicae Democraticae Germanicae. Hic vicarius et postea praeses parlamenti erat. Ab anno 1960 sodalis, ab anno 1971 praeses vicarius Consilii Rei Publicae fuit.

Nexus externi
-------------

* Fridericus Ebert in Libro legatorum Dietae Imperii Germanici (lingua Theodisca)
**Titus Flavius Clemens** (natus ante annum 69, mortuus anno 95) senator Romanus et propinquus Flavianorum imperatorum fuit.

Familia
-------

Titus Flavius Clemens filius Titus Flavius Sabinus, consulis suffectio anno 69 et nepos Vespasiani imperatoris erat. Mater eius Arrecina fuit. Anno 69 bello civili Romae fuit, cum Vitelliani Flavianos in Capitolio oppugnarent. Frater eius Titus Flavius Sabinus erat. Uxorem Flaviam Domitillam duxit, filiam sororis eiusdem nominis Domitiani imperatoris et Quinti Petillii Cerialis. Ex ea septem liberos habuit, quorum Domitianus Titum Flavium Domitianum (natum 81) et Titum Flavium Vespasianum (natum 82) heredes imperii destinavit. Post Clementis casum omnes necatum esse videntur. Domitilla autem Sancta a Christianis veneratur.

Cursus honorum
--------------

Anno 95 consulatum ordinarium cum Domitiano (XVII) gessit. Sed eodem anno impietatis accusatus et necatus est. Sunt, qui credant, eum ad Christianam vel Iudaicam fidem defecisse.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 4, c. 548

Bibliographia
-------------

* Wolfgang Kuhoff, "FLAVIUS CLEMENS, T(itus)" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 20 (Nordhausen, 2002. ISBN 3-88309-091-3) , columnae 503–519 **(Theodisce)**
* Édouard de Vitry, *Titi Flavii Clementis Viri Consularis et Martyris Tumulus Illustratus*. Urbini: Fantauzzi, 1727


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Nonius Calpurnius Torquatus Asprenas et Titus Sextius Magius Lateranus**  |  **Consul** 95cumImp. Caesare Domitiano Augusto XVII | Successores: **Gaius Manlius Valens et Gaius Antistius Vetus**  |
Machina mimeographica anno 1918 illustrata.
**Copiatrum** fuit machina quae documenta copiavit in aetate ante technologiam hodiernam copiandi. A copiatris digitalis, scansoriis, impressoriis laseriferis et photocopiatris supponit, sed in multos annos modum primum ad documentos copiandos in numeris parvis fuit.

Haec machina, tamquam dactylographium, fuit exitus Industriae Conversionis Secundae quae parte posteriori saeculi 19 initiavit. Haec conversio secunda technologias ut parva motra electrica et chemica industrialia vulgo prodidit, sine quibus copiatrum fabricandum pretiis humilibus possibile non possit. Ob numerum maiorem scriptorum prodendum, copiatrum et dactylographium formam mensae officinae et naturam laboris officinae gradatim mutaverunt.

Scholae, ecclesiae, et sodalitates parvae copiatris saepe usae sunt quia pretiis humilibus copiare necesse fuit ad parva acta diurna et alia prodenda. Liberi editores quoque copiatris usi sunt ut fanzines proderent.

Copiatra mechanica
------------------

Usque ad partem posteriorem saeculi 18, si necesse fuerit officinae copiam epistulae emissae curare, hominibus fuit copiam manu scribere. Per maiorem partem saeculi 19, haec technologia praevaluit. Ad hanc rem, officinae homines conduxerunt quae ut scribae vel copiatores notae erant.

### Polygraphium

Thomas Jefferson hoc polygraphio portabili usus est (1804).
Polygraphium est instrumentum mechanicum quod pennam secundam parallelo cum penna scribae movit, quae res cum scriba scribit, copiam producit. Polygraphia saeculo 17 apparuerunt, sed usque ad annum 1800 non fuerunt popularia. Anno 1803 sodalitas Hawkins & Peale in CFA sub iure praecipuo polygraphium posuit, et anno 1804 Thomas Jefferson cum sodalitate collaborare initiavit ut machinam facerent meliorem. Jefferson polygraphio usque ad mortem usus est. Polygraphia autem fere non erant utilia, ita late non usi sunt. Hawkins & Peale polygraphiis vendendis damnum tulerunt. Difficultas erat "instabilitas inhaerens, et necessitas perpetua reparandi et accommodandi."

### Prelum copialis

Prelum copialis epistulam usque ad horas post scribendum viginti et quattuor copiare potuit. Anno 1780 Iacobus Watt sub ire praecipuo prelum copialem posuit, et sodalitas James Watt & Co. machinas statim produxit. Saeculo XVIII exeunte homines ut Beniaminus Franklin, Georgius Washington, et Thomas Jefferson uti sunt. Anno 1785, Thomas Jefferson prela et immota et portabilia a James Watt & Co. fabricata usus est.

Nota
----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  "Polygraph"  U.S. Patent X453, "Improvement in the pentagraph and parallel ruler", 17 Maii 1803. Papyrus in incendio amissus est.
3. ↑  Silvio A. Bedini (1984). *Thomas Jefferson and His Copying Machines*. University of Virginia Press. p. 187. ISBN 978-0813910253

Nexus interni
-------------

* Copiatrum alcoholiferum
* Cyclostyle
* Gestetner
* Index technologiae copiandi
* Risograph
* Thermofax
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Sedes comitatus, Marquette in urbe situm.
Marquette est urbs Michiganiae atque caput Marquette Comitatus. Anno 2010 habitabant 21.000 incolae ibi; ergo est urbs maxima non solum in comitatu, sed quoque in tota Paeninsula Michiganiae Superiore. In litore Lacus Superioris iacet atque est portus magnus ad vehendum ferri per navem. Quoque est Marquette domus Universitatis Michiganiae Borealis (Anglice: *Northern Michigan University*).

Historia
--------

Conditus est vicus Marquette die 14 Septembris 1849 cum fundatione Marquette Iron Company propter ferrum iuxtim in collina terra. Nomen vico honoris sacerdotis Jesuitae et missionarii Pater Jacques Marquette causa datum est. Anno 1859 navalia nova etiam prima generis instructa sunt, exinde crevit citius oeconomia.

Nexus Externi
-------------

*

Notae
-----

1. ↑  Bogue, Margaret Beattie (2007). *Around the Shores of Lake Superior: A Guide to Historic Sites*. Madison: University of Wisconsin Press. pp. 237–39. ISBN 978-0-299-22174-4.
2. ↑  Eckert, Kathryn Bishop (2000). *The Sandstone Architecture of the Lake Superior Region*. Detroit: Wayne State University Press. pp. 89–91. ISBN 0-8143-2807-5.
Tad Williams
**Robertus Paulus "Tad" Williams** scriptor, natus pridie Id. Mart. / 14 Martii 1957 Sancti Iosephi, quae urbs est in California septentrionali sita. Litteras utopicas scripsit et terras fabulasque mythicas ipse finxit.

De vita eius
------------

### Pueritia et adulescentia

Robertus natus est anno 1957 in Sancti Iosephi loco modesto, qui parentibus versuti ingenii augebatur. Grammaticum adire nolebat, ut quam celerrime sibi ipsi consuleret. Ea de causa inter opera varia et labores domus aedificabat et aes alienum repetebat. Otio arti musicae se dabat cum collegio musico *Idiota* appellato. Etiam histrio oratorque televisione videbatur. Ingenio versuto fungebatur et fruebatur modis multis variisque, quo nisus ad litteraturae incubuit. 

### Tad et I. R. R. Tolkien

Periodicum Theodiscum illud clarum *Die Zeit* (Tempus) appellatum scriptorem nostrum "Tolkienum saeculi XXI" esse quondam dixit. Ipse illum exemplum praeclarum esse perhibet. Oratio, qua utitur in IV voluminibus fabulae de terra ficta *Osten Ard* scriptae, vehementer ad Dominum Anulorum spectat. Quam autem cum opere Iohannis comparari non vult.
**Marotia**[1] (nata circa annum 892; mortua post annum 932), quae fuit filia Theophylacti I comitis Tusculani et Theodorae I, prima dimidia saeculi decimi parte Romam dominata est.

Fons de Marotia primarius, quem multi posteri exscripserunt, est Liutprandus Cremonensis, qui odio Romae gentisque Marotiae commotus saepe nigra in candida vertit, ut difficile sit vera a fictis distinguere.

Vita
----

Primo Alberico marchioni Spoletii, deinde Widoni, marchioni Tusciae, tertio matrimonio Hugoni regi Italiae collocata est. Praetera Sergii III papae adamata fuisse traditur, qua ex coniunctione filius natus esset, posterior papa Ioannes XI.

Ab anno 914 Dicionem Pontificiam dominata est, papae Ioannes X, Leo VI, Stephanus VII et Ioannes XI ei omnino subiecti erant, qua re hoc tempus a quibusdam historicis "pornocratia" vocatur.

Circa annum 932 Marotia (una cum Ioanne XI, ut putatur) a filio Alberico II, qui Romae rerum potitus est, comprehensa est. Id factum est, cum se imperatricem coronari voluit. Etiam nepos Octavianus nomine Ioannes XII papa factus est. Post annum 932 non iam memoratur, sors eius ignota est.

Receptio
--------

Historia Marotiae unus ex fontibus fuisse possit, ex quibus fabula „Ioannae Papissae" sumpta est.

Scriptor Ericus Walz anno 2005 mythistoriam "Die Herrin der Päpste" ("Domina paparum") intitulatam publicavit, quae, quamvis maxima licentia poetica, de Marotia conscripta est. Anno 2006 Fridericus Berger aliam mythistoriam titulo "Die heimliche Päpstin" ("Papessa obscura") edidit.

Biographia
----------

* Bruno W. Häuptli: Marozia. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Vol. 22, Bautz, Nordhausen 2003, ISBN 3-88309-133-2, Coll. 808–811.

Notae
-----

1. ↑  In Liutrandi libro antapodoseos praeter scripturam Marotia etiam Marozia et Marocia inveniuntur.
*Vide etiam paginam discretivam:* Bulbus (discretiva)



Flos *Leopoldiae comosae*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Liliopsida   
Ordo : Asparagales   
Familia : Hyacinthaceae   
Genus : Leopoldia   
*Leopoldia comosa*   
(L.) Parl.  

**Bulbus** (nomen origine Graecum, βολβός; binomen ***Leopoldia comosa***) est radix generis Leopoldiae familiae Hyacinthacearum, a Graecis Italisque et antiquis et modernis cibo usitata sed in Europa septentrionali ut flos in hortis culta.

Synonyma botanica
-----------------

* *Leopoldia comosa* (L.) Parlat.
* *Muscari graecum* (Heldr.) Boiss.
* *Muscari holzmanii* (Heldr.) Freyn.
* *Muscari pinardii* Boiss.

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* c. 180 : Galenus, *De alimentorum facultatibus* 6.652 Kühn
* 1601 : Carolus Clusius, *Rariorum plantarum historia* (Antverpiae) pp. 178-181

Aliae encyclopaediae
* Andrew Dalby, *Food in the Ancient World from A to Z* (Londinii, 2003. ISBN 0415232597) p. 63-64

Nexus externi
-------------

*Leopoldia comosa* a Iacobo Sturm anno 1796 pictum; e libro *Deutschlands Flora in Abbildungen*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Leopoldiam comosam*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Plant Name Index • Plantes d'Afrique |
Wikidata Veltheim (Ohe)
Res apud Vicidata repertae:Veltheim (Ohe): insigneVeltheim (Ohe): insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°13′11″N 10°41′4″E  
*Numerus incolarum*: 1 005  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Guelpherbytensis, Sickte  

**Geographia**

*Superficies*: 8.44 chiliometrum quadratum, 8.49 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Veltheim (Ohe): situsVeltheim (Ohe): situs
Castellum fossa circumiectum Veltheim
**Veltheim** est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Ad Veltheim etiam vicusGilzum et Klein Veltheim pertinent.

Historia
--------

Veltheim a Matthaeo Merian Seniore anno 1554 depictum
Veltheim anno 1170 primo in actis descriptum est. Annis 1807 - 1813 Veltheim pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 ad Sickte commune generale pertinet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Veltheim (Ohe)** spectant. |

* pagina communis generalis Sickte de Veltheim scripta
Nummus aëneus tempore Coponii incusus: ΚΑΙΣΑΡΟΣ (i.e. Caesaris)
**Coponius**, eques Romanus, fuit ab anno fere 6 primus praefectus novae provinciae Iudaeae, quo praefecto ille census Iudaeae in evangelio Lucae relatus[1] a legato Syriae Sulpicio Quirinio iussu Augusti habetur. Eisdem annis Iudas Galilaeus rebellavit, qui 'quartam philosophiam' (nomen a Flavio Iosepho inditum ut usurpemus) docere coepit ː libertatis amore motus nullum dominum nisi Deum agnoscere patiebatur et ita praecursor fuit eorum qui postea *zelotae* appellati sunt[2] ː multi enim eum praedicantem audiebant et sequebantur.. Post Coponium Marcus Ambivulus ab anno circiter 9 praefecturam gessit. Illi novi praefecti imperio legatorum Syriae subiacebant, ad quos si auxilio opus esset sese vertere debebant.

Fontes
------

* Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 18.1-2; *De Bello Iudaico* 2.8

Si vis plura legere
-------------------

* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009.
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian*. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4

Notae
-----

1. ↑  Evangelium secundum Lucam 2.1-7
2. ↑  Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 18.3-10 et 23-25. *De Bello Iudaico* 2.137-138

Nexus externi
-------------

* "Coponius" in *Jewish Encyclopedia* (Novi Eboraci: Funk & Wagnalls, 1901-1906) textus
* De nummis procuratorum Iudaeae apud *Jewish virtual library*
**Titus Aurelius Fulvus** (nescimus, quando natus sit; mortuus est paulo post annum 89) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.

Patria et Familia
-----------------

Origo familiae Nemausus in Gallia Narbonensi erat. Pater eius Titus Aurelius Fulvus, consul II ordinarius anni 85 et praefectus urbi Romae erat. Uxorem duxit Arriam Fadillam, filiam Publii Arrii Antonini, consulis suffecti anni 69. Filius Aurelii et Fadillae Titus Aurelius Fulvius Boionius Arrius Antoninus (natus anno 86) erat, qui postea Antoninus Pius imperavit.

Cursus honorum
--------------

Anno 73/74 familia censoribus Titus (imperator) et Vespasiano imperatoribus inter patricios adlecta est. Anno 89 cum Domitiano imperatore consul ordinarius factus est.

Mors
----

Paulo post filium natum Fulvus mortuus est, cum filius Antoninus in familia patris sui educatus est et uxor Fadilla Publio Iulio Lupo, consuli suffecto anni 98, nupsit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 322
2. ↑  Anthony Birley, Mark Aurel, Monachii 1977, p. 420

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Domitianus Augustus XIV et Lucius Minicius Rufus**  |  **Consul** 89cumMarco Asinio Atratino | Successores: **Imp. Caesar Domitianus Augustus XV et Marcus Cocceius Nerva II**  |
Wikidata Leopoldus I (dux Lotharingiae)
Res apud Vicidata repertae:Leopoldus I (dux Lotharingiae): imagoLeopoldus I (dux Lotharingiae): imago
*Nativitas*: 11 Septembris 1679; Pons Aeni  
*Obitus*: 27 Martii 1729; Lunae Villa  
*Patria*: Ducatus Lotharingiae  

**Officium**

*Munus*: Iure feudi, miles  

**Familia**

*Genitores*: Carolus V; Eleonore, Duchess Consort of Lorraine  
*Coniunx*: Élisabeth Charlotte of Orléans  
*Proles*: Franciscus I Stephanus, Léopold Clément of Lorraine, Elisabeth Therese of Lorraine, Prince Charles Alexander of Lorraine, Princess Anne Charlotte of Lorraine, Élisabeth Charlotte of Lorraine, Louis of Lorraine, Leopold de Lorraine, Louise Christine de Lorraine, Marie Gabriele Charlotte de Lorraine, Josepha Gabriele de Lorraine, Gabriele Louise de Lorraine, Eleanor de Lorraine  
*Familia*: House of Lorraine
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Velleris Aurei eques, Ordo Velleris Aurei  

**Insignia heraldica**

Leopoldus I (dux Lotharingiae): insigneLeopoldus I (dux Lotharingiae): insigne
**Leopoldus I dux Lotharingiae**, (natus die 11 Septembris 1679 Aeniponti - mortuus Lunevillae die 27 Martii 1729) fuit Dux Lotharingiae.

Vita
----

Filius Caroli V, ducis Lotharingiae et Turcarum victoris illustrissimi et pater Francisci I Stephani, inter homines sat raros numerari potest in quibus semper vacillatur inter sapientiam pudicitiamque et veram regendi potestatem. Leopoldum principem virtutibus praesertim dedicatum fuisse constat. Pace de Rijswijk anno 1697 territoria sua a Francis vastata recipere potuit condicionibus asperis ferendis. In populi amore consummabatur, ut minister quidam de imperio Leopoldi diceret regentem a populo extorqueri. Irrisoribus autem Leopoldus respondit felicitatem populi divitiis veris esse. Leopoldum turba diligens administratorum bonorum et advocatorum optimorum Lutetiensium adiuvit, ut ambitus et corruptio abessent. Folia sibi subsignanda omnia antea inspexit; velut Titus, qui diem sine beneficio perditum habuit, Leopoldus saepe exclamavit quod munera principis libenter amoveret nisi bona nonnulla ita attingere posset.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leopoldum I ducem Lotharingiae** spectant. |
***Titulus cardinalitius*** est titulus a Romano Pontifice cardinalibus datum Romanarum Ecclesiarum. 

Secundum Codicem Iuris Canonici, *Cardinalium Collegium in tres ordines distribuitur: episcopalem. . . ; presbyteralem et diaconalem.*

Cardinales episcopi titulum accipiunt Ecclesiae suburbicariae Romae; vel, si Patriarcha Orientalis ad cardinalatum elevatus est, non assumit titulum sed ipsum habet suae Ecclesiae.  Cardinales autem presbyteri et diaconi *suus cuique titulus aut diaconia in Urbe assignatur a Romano Pontifice.*

Decanus vero Cardinalium Collegii *titulum habet dioecesim Ostiensem, una cum alia Ecclesia quam in titulum iam habeat.*

Nonnulli Tituli Cardinalitii
----------------------------

|  |
| --- |
| Hic est **index imperfectus**. **Adde et comple** si potes. |

### Cardinales Episcopi

* Albanensis
* Tusculanus
* Praenestinus
* Ostiensis

Imperfectam listam suburbicariarum Ecclesiarum Romae, una cum aliis suffraganeis sedibus, vidi potest "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)** (**(Anglice)**).

### Cardinales Presbyteri

* Basilica Beatissimae Virginis et Omnium Angelorum et Martyrum
* Sanctus Petrus ad Vincula
* Basilica Sancti Andreae Apostoli de Hortis
* Basilica Sancti Sebastiani extra muros
* Ecclesia Sancti Ludovici Francorum de Urbe
* Ecclesia Trinitatis Montium
* Aedes Sancti Sixti de Urbe
* Ecclesia Sancti Bernardi ad Thermas
* Basilica Sanctae Praxedis
* Basilica Sanctae Sabinae in Monte Aventino
* Sancta Maria Pacis
* Sanctus Marcellinus et Petrus
* Sanctus Gregorius Magnus in Magliana Nova

Nexus interni
-------------

* Ecclesia Catholica

Notae
-----

1. ↑  Codex Iuris Canonici, 350, §1
2. ↑  Confer ibidem.
3. ↑  Ibidem §2.
4. ↑  Ibidem §4.
5. ↑  "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)** **(Anglice)**
6. ↑  "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)** **(Anglice)**
Wikidata Sigethum
Res apud Vicidata repertae:Sigethum: insigneSigethum: insigne
*Civitas*: Hungaria  
*Locus*: 46°2′51″N 17°47′58″E  
*Numerus incolarum*: 10 183  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Péter Vass  
*Procuratio superior*: Szigetvár District  

**Geographia**

*Superficies*: 3 952 hectarium  
*Territoria finitima*: Botykapeterd, Basal, Hobol  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Imatra, Eppingen, Sargetia  

**Sigethum** vel **Zygethum** (Hungarice: **Szigetvár** [ˈsiɡɛtvaːr], Croatice: Siget) est oppidum 10 868 incolarum (status anni 2011) in comitatu Baraniensi Hungariae meridianae.

Arx eiusdem nominis a die 6 Augusti usque ad diem 8 Septembris anni 1566 a Turcis oppugnata et denique, postquam plus quam 20 000 militum interfecti sunt, capta est. Inter obsidionem, tamen non vi, sultanus Suleimanus Magnificus mortuus est.

Anno 1689 oppidum ab Hungaris recuperata est.

Arx Sigethiana ab alto visa

Coniunctiones communium
-----------------------

* Sargetia Vexillum Romaniae Romania (2001)

Litterae
--------

Nicolaus Serinius (1620-1664), Libri obsidionis szigetianae XV (1645/1646; = Hungarice: Miklós Zrínyi, Szigeti Veszedelem)

Notae
-----

1. ↑  Zedler lexicon[*nexus deficit*]
2. ↑  Antonii Bonfinii Rervm Vngaricarvm Decades Qvatvor Cvm Dimidia ...

Nicolaus Serinius (1508-1566) et Suleimanus Magnificus in nemore amicitiae Hungaro-Turcicae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sigethum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°2′51″N 17°47′58″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Encyclopædia Britannica |

* Sigethum (Hungarice)
* Sigethum ex aere visum
**Leopoldus** (natus *Löb*) **Einstein** (natus anno 1834, mortuus die 8 Septembris 1890 Norimbergae) instructor religionis Iudaicae fuit, negotiator commercialis, diurnarius. Eum inter motionis Esperanticae maximos primosque fautores numerandum esse constat. 

Einstein, propugnator in Esperanticis Germanus

Vita
----

Primus praeses *Sodalitatis linguae mundanae Norimbergensis* anno 1885 creatus est, cui usque diem 22 Februarii 1888 praefuit. Valetudine deficiente gestionem Christiano Schmidt commendavit. Einstein ipse olim entheus linguae Volapük assecla fuerat quam tractationibus innumerabilibus in ephemeridibus Germanicis tamquam praeco indefessus defendebat praesentabatque. Anno 1885 opus eius magnum in lucem est prolatum ubi notio de linguis internationalibus creandis e tempore Leibnitii describebat. 

Casu autem felici anno 1888 in eius manus venit liber linguae Esperanticae definitivus primus a Ludovico Zamenhof exaratus. Eo tantopere est inflammatus ut subito esperantista factus est. Commercio epistulari cum Zamenhof incepto plura de eius origine consiliisque cognoscere potuit. Certi Ioannis Martini Schleyer discipuli eum acriter aggresse istas res impedire voluerunt. Editio foliorum complicabilium commendativorum principio laboris systematico in favorem Esperanticorum in Germania fuisse videtur eo momento, quo in Russia motio Esperantica a politicis magis magisque refrenabatur. Leopoldo Einstein orante sodales Norimbergenses mense Decembri 1888 sese Esperanticis dicare coeperunt. Mox ipse librum didascalicum primum Esperanticum pepigit ubi prima vice in elencho pronomina adverbia correlativa summatim sunt praesentata. Multis in grammaticis Esperanticis sub nomine *tabelvortoj* et hodie continentur. Einstein radices nonnullas novas utilesque linguae quoque donavit.

Zamenhof in necrologio sublineavit nomen Einstein litteris aureis in tabulis historiae Esperanticae incidendum esse. Idem homo anno 1894 questus est, reformationes linguisticas infelices initium habuisse post transitum Norimbergensium a Volapük ad Esperantica. Quoniam transitui solum sub condicionibus reformandae linguae Esperanticae annuerant. Querelis aliis de lingua reformanda multo post lingua Ido nata est.

Anno 1990 ad domum eius tabulam commemorativam affixerunt.

Opera selecta
-------------

* *La lingvo internacia als beste Lösung des internationalen Weltspracheproblems: Vorwort, Grammatik und Styl nebst Stammwörter-Verzeichniß nach dem Entwurf des Pseudonymen Dr. Esperanto / zum ersten Male methodisch geordnet und ausgearbeitet von Leopold Einstein*. - Norimbergae: domus editoria J. A. Stein's Buch- & Kunsthandlung, 1888. - 78 paginarum

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leopoldum Einstein** spectant. |

* Opera ab et de Einstein scripta in catalogo Vindobonensi de linguis constructis[*nexus deficit*]
**Titus Flavius Sabinus** (natus circa annum 8, mortuus Decembri 69) senator Romanus et frater Vespasiani imperatoris erat.

Filius fuit publicani eiusdem nominis et Vespasiae Pollae. Cum Vespasiano primi ex familia in senatum adlecti sunt. Cum Claudius imperator Britanniam expugnaret, Sabinus legatus legionis fuit. Anno 47 consulatum suffectum administravit. Primis sex annis Neronis legatus Augusti pro praetore Moesiae erat. Annis 61 ad usque 68 praefectus urbi Romae fuit, sed a Galba imperatore depositus est. Otho imperator eum anno 69 iterum praefectum urbi fecit, Vitellius imperator ei magistratum concessit. Mensibus Maii et Iunii anni 69 iterum consul suffectus creatus est. Cum autem Vespasianus frater purpuram sumpsisset, Sabinus urbem Romam pro eo capere conatus est. Pugnis cum Vitellianis autem captus et 19 Decembris aut 20 Decembris 69 necatus est. Initio anni 70 funus censorium accepit.

Filius Sabini Titus Flavius Sabinus anno 82 consul ordinarius creatus est. Filia Lucio Iunio Caesennio Paeto, consulem ordinarium anni 61, nupsit[1].

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 4, c. 550
effigies Leopoldi Dreher quam fecit anno 1925 Anscharius Lazar
glossarium Polonico-Esperanticum annis inter 1930 et 1935 editum
**Leopold Dreher**, cuius falsum nomen *Leo Turno* (natus die 24 Octobris 1896 Cracoviae, mortuus anno 1941 Leopoli), iuris consultus et Esperantici fautor Austro-Hungaricus et Polonicus fuit.

Vita
----

Ortuus ex familia Abraham Aron Dreher et Breindel Leae Rabinowicz efficaciter agebat in sionismo promovendo et plura lingua Hebraica pangere fas erat. Idioma Zamenhofianum autem ex anno 1911 edidicerat. Iam anno insequenti res disponere auxiliabatur, ut congressus universalis octavus digne atque gloriose Cracoviae celebrari posset.

Anno 1918 ferventer editionem periodici, cui titulus *Esperanta Voĉo*, proposuerat; inde plures annos actis publicandis moderator summus erat. Cum legatio officialis esperantistarum Polonicorum (Pola Esperanto-Delegitaro, PED) conditus esset, nimirum etiam Leopoldum Dreher ad cooperationes invitabant.

Neque non iuvabat opuscula in Esperanticum convertere. E lingua Theodisca in Linguam internationalem inde ab anno 1913 interpretatus est, ut in foliis *Juna Esperantisto* legi potest. Postea multa ei conversa praesertim his in diurnis in lucem prolata sunt: *Pola Esperantisto*, *Esperanta Voĉo*, *Esperanto Triumfonta*, *Heroldo de Esperanto*. Neque linguistica sprevit et de lingua ipsa studia fecit atque vulgo explicavit. Itaque anno 1922 liber definitivus Esperanticus hominibus, quibus sermo patrius Polonicus, offerri potuit. Tres editiones principem editionem secutae sunt. Anno 1928 non iam tironibus cursus *Supera Kurso de Esperanto* dedicatus est. Festivitati cessum est in anthologia quadam anno 1931 edita praetitulata *Studo per Rido*. Dreher magister et viva voce multos linguam Esperanticam docuit et commissioni ad Esperanticum purificandum *(Lingva Komitato)* interfuit. Encyclopaedia Esperantica quoque laboribus eius sedulis fulta est..

Dreher Iudaeus anno 1941 in ghecto Leopolditano a barbaris interfectus est.

Opera
-----

* *Anekdotaro*, 1931
* *Supera Kurso de Esperanto*, 1928 (editio altera anno 1932, editio tertia post mortem, 1958)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leopoldum Dreher** spectant. |

* operum Dreherianorum conspectus

Notae
-----

1. ↑  stemma familiare
2. ↑  Encyclopaediae auctorum elenchus
3. ↑  Andreas Künzli: *Polen: Esperanto-Propaganda in eigener Sache und im Sog der Politik*, p. 51
4. ↑  cf. Vicifontem
Antoninianus Macriani Iunioris
**Titus Fulvius Macrianus Iunior** tribunus militum et usurpator fuit. Quando natus sit, ignoramus, sed mortuus est anno 261. Cum Valerianus imperator anno 260 bello Parthico a rege Sapore captus est, Ballista praefectus praetorio Titum Fulvium Macrianum, patrem Macriani Iunioris, Augustum novum proposuit. Sed is propter aetatem valetudinemque negavit. In eius locum filii creati sunt et ante 17 Septembris 260 Augusti proclamati sunt, Macrianus Iunior fraterque eius Quietus. Cum Quietus frater in oriente maneret, Macrianus cum patre in Illyricum profectus est. Pisonem contra Valentem proconsulem Achaeae miserunt, qui eius usurpationem non adiuvit. Piso Thessaliae imperator proclamatus a Valente, qui tum ipse purpuram sumpsit, necatus est. Paulo post Valens usurpator a militibus suis caesus est. Macriani autem pater et filius autumno 261 ab Aureolo, duce equitum Gallieni imperatoris victi et necati sunt. 
Quietus autem Edessae cum Ballista praefecto praetorio a Septimio Oedenatho, legato Syriae, eodem anno obsessus, captus, necatus est.
Wikidata Georgius Basiliu
Res apud Vicidata repertae:Georgius Basiliu: imagoGeorgius Basiliu: imago
*Nativitas*: 20 Maii 1931; Arsinoë  
*Patria*: Cyprus  

**Officium**

*Officium*: President of Cyprus, member of the House of Representatives of Cyprus, Praeses factionis, Praeses factionis  
*Munus*: politicus, oeconomus, conductor  

**Consociatio**

*Factio*: Movement of Free Democrats, United Democrats  

**Familia**

*Coniunx*: Androulla Vassiliou  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Collar of the Order of the Nile, Grand Cross of the Order of Merit of the Republic of Cyprus, honorary doctor of the University of Cyprus, honorary doctor of the University of Athens, honorary doctor of the Aristotle University of Thessaloniki, Honorary doctor of the Budapest University of Technology and Economics, honorary doctor of the University of Belgrade, Grand Collar of the Order of Prince Henry, Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit of the Italian Republic, Grand Cross of the Order of the Redeemer, Crux magna Legionis Honoris, National Maltese Order of Merit  

 **Georgius Basiliu** (Graece Γιώργος Βασιλείου, natus die 20 Maii 1931) est politicus Rei Publicae Cypri, cuius praeses ab anno 1988 usque ad annum 1993 fuit. Alumnus est scholae Genevensis.

Androulla Vassiliou ab anno 2008  Unionis Europaeae salutis et a mense Februario 2010 educationis et culturae curator est Georgii Vassiliou uxor.

Bibliographia
-------------

* "Vassiliou, George Vassos" in *The International Who's Who 1997/1998*. Londinii Fragmentum apud Google Books

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

Praesides Cypri

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Macarius archiepiscopus • Glaucus Clerides • Macarius archiepiscopus • Spyrus Cyprianu • Georgius Basiliu • Glaucus Clerides • Athanasius Papadopulus • Demetrius Christophias • Nicolaus Anastasiades • Nicolaus Christodulides
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum • Duces civitatum Europaearum hodiernarum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Duces civitatum Unionis Europaeae • Gubernatores civitatum Unionis Europaeae • Ministri rerum externarum Cyprii |
|  |
Wikidata Sigibertus I
Res apud Vicidata repertae:Sigibertus I: imagoSigibertus I: imago
*Nativitas*: 535; unknown value  
*Obitus*: 575; Vitry-en-Artois  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Chlotarius I; Ingund  
*Coniunx*: Brunichildis  
*Proles*: Ingundis, Childebertus II, Chlodosind  
*Familia*: Merovingi
**Sigibertus I** (natus circa annum 535, mortuus Novembris vel Decembris 575) fuit rex Francorum Austrasiae ab anno 561 ad usque mortem.
Sigibertus filius quintus Chlotarii I regis fuit. Patre mortuo regnum inter filios divisum est, i.e. praeter Sigibertum inter Charibertum I, Gontranum I et Chilpericum I. Sigibertus Austrasiam accepit atque Durocortori regnavit. Regnum suum ad usque Massiliam et Provinciam Narbonensem patuit.
Chilperichus frater aegre ferebat, quo modo regnum divisum erat et, cum Sigibertus contra Avaros bellum gereret, nonnullas urbes cepit, quas autem Sigibertus ex expeditione reversus recepit et etiam caput Chilperici, Suessonas expugnavit et occupavit.
Chariberto anno 567 sine heredibus mortuo fratres reliqui eius regnum inter se diviserunt, Lutetiam communes administrabantur. Sed etiam tum Chilperichus sua parte non contentus saepe contra fratres bellum gerebat.

Anno 566 Sigibertus Brunichildem, filiam regis Visigothorum Athanagildi in matrimonium duxit, anno insequente Chilpericus sororem Brunihildae Galsuindam duxit, quod ut frater Sigibertus filiam regis uxorem voluit, sed tamen amatam Fredegundam non reliquit, anno 570 Gailsuindam necare iussit et Fredegundam duxit. Nunc scilicet Brunihilda uxor fratris eum ira persequebatur. Iterum ad bellum itum est, sed tum primo Gontranus frater Sigiberto adfuit, deinde Chilperico favebat, denique se recepit. Sigibertus impetum in Chilpericum fecit et eum, qui paene salutis desperabat Tornaci obsidebat. 

Sigibertus sicariis necatur.

Iam et milites Chilperici ad Sigibertum deficiebant et regem communem faciebat, cum sicarii a Fredgunda missi Sigibertum necaverunt. Cum filius Sigiberti Childebertus II (natus 570) paene infans fuit, belli fortuna hoc facto mutata est et Chilpericus magnam partem regni Sigiberti expugnavit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
*Velociraptoris mongoliensis* restitutio

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Saurischia   
Subordo : Theropoda   
Infraordo : Coelurosauria   
Familia : Dromaeosauridae   
Subfamilia : Velociraptorinae   
Genus : ***Velociraptor***   
Osborn, 1924  
   
Subdivisiones: Species\* *Velociraptor mongoliensis* Osborn, 1924 (species typica)
* *Velociraptor osmolskae* Godefroit *et al.*, 2008

***Velociraptor*** (nomen ex vocabulis *velocis* et *raptoris* formatum) est genus dinosauricum Theropodis, quod exeunte Cretaceo, abhinc annorum septuaginta miliones, in Asia (id est Sina et Mongolia) habitabat.

In cultura populari
-------------------

*Velociraptor* genus est praeclarum vulgo ob seriem vehementiae *Jurassic Park*, qua hominum intelligentes, vivide sociales et infesti sunt. Res notabilis est in pellicula prima *Jurassic Park*, quo eorum habitus valde erratus est, nam exempli gratia *Velociraptores* ficticii maiores fuerunt quam veri, quia ficticii hominis adulti erant altitudinis, veri autem ne unum quidem metrum alti erant (0,8) et ne duo quidem longi (1,8), et plumae quoque, quae vero corpus *Velociraptoris* sicut omnium Coelurosaurorum tegebat, in pellicula deerant, ubi corpus omnino squamosum monstrabant.

Notae
-----

1. ↑  *The American Heritage Dictionary*, s.v. "velociraptor."

Bibliographia
-------------

* Norell, Mark.; Makovicky, Peter J.; et al. (1999). "Important features of the dromaeosaurid skeleton. 2, Information from newly collected specimens of Velociraptor mongoliensis." *American Museum Novitates*, no. 3282.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Velociraptores*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Velociraptores*** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Sigismundus Bauman senex.
**Sigismundus** vulgo *Zygmunt* **Bauman** (natus Posnaniae die 19 Novembris 1925; mortuus Ledesiae die 9 Ianuarii 2017) fuit sociologus et philosophus Polonicus. Universitatem Varsoviensem frequentavit. Natus in familia Iudaea, ab anno 1971 in Britannia habitans, professor Universitatis Varsoviensis deinde Universitatis Ledesiensis fuit.

Eius cosmotheoria, a philosophia Theodori Adorno et Annae Arendt mota, de societate et globalizatione critico et postmoderno cogitavit. Anno 2010, Praemium principum Asturiarum de communicatione et scientia humana promotis accepit.

Nexus externi
-------------

* De Sigismundi Bauman operibus
* Nexus apud DDB
* Susanne Lang et Jan Feddersen: *„Sie werden viel zu tun haben"*. Colloquium perconatativum apud *taz*, 29.4.2006, p. 1–3.
* Elisabeth von Thadden: *Interview: Wenn Menschen zu Abfall werden*. *Die Zeit* 47/2005, 17 Novembris 2005.
* Bleierne Vergangenheit, flüchtige Moderne (necrologus stationis radiophonicae Polonicae, cum photographiis; 2017)
* Zygmunt Bauman: *Ist der Holocaust wiederholbar?* Praelectio Cassellae habita, 3 Maii 1994 (PDF).
* De Bauman apud DLF
**Scira** (Anglosaxonice *scīr*; Anglice *shire*) fuit a principio provincia regni Occidentalium Saxonum; medio enim saeculo IX (et fortasse antea) hoc regnum in provincias sex divisum est, quarum tres nomina populorum Saxonum continent:

* *Wilsæte* "qui vallem fluminis Wilaviae incolunt"
* *Dornsæte* "qui circa Durnovariam habitant"
* *Sumorsæte* "qui circa Somerton habitant"

una nomen regni anterioris Britannorum servat:

* *Defenas*, olim Dumnonia

duae tandem verbum *scir*, scilicet "provincia" continent:

* *Hantunscir* "provincia urbis Hantoniae"
* *Bearrucscir* fortasse "provincia silvae *Bearroc*"

quod verbum et in nominibus aliorum provinciarum interdum inseritur, e.g. *Wiltunscir* pro *Wilsæte*; *Defnascir* pro *Defenas*. Omnis provincia ab *ealdorman* (scilicet "senatore") directa est.

Idem verbum rursus adhibitum est quo tempore regna mediae Angliae, antea libera, sub dominatione Occidentalium Saxonum comprehensa sint; nomina scirarum novarum Merciae habemus in documento cuius titulus est *Hidae quorundam comitatuum*. Ita a saeculo X vel XI Anglia fere omnis in talibus provinciis dividitur, similique modo Cambria et Scotia, quorum nomina verbum *scir* continent, e.g. *Oxnafordscir* (hodie *Oxfordshire*). Hae provinciae saeculo XI exeunte, Normannis Britanniam debellantibus, a comitibus gubernatae sunt nomenque Latinum "comitatus" merent.