recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Mas adultus in Russia

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Passeriformes   
Familia : Turdidae   
Genus : *Turdus*   
Species : ***T. merula***   
*Turdus merula*   
Linnaeus, 1758  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Territorium

Distributio monstratur.

Ova *Turdi merulae merulae*
***Turdus merula*** est species familiae Turdidarum. Vulgo aliquando appellatur **merula Eurasiana** (praecipue in America Septentrionali, ut ab Icteridis distinguatur), vel simpliciter **merula** (in regionibus ubi ea est sola species *Turdi merulae* similis). 

Communissima est in nemoribus et hortis omnis Europae et magnae partis Asiae, infra circulum Polum Gelidum. Ea plerumque sedet, exceptis merulis in Septentrione viventibus, quae ad meridiem hieme migrant. In Francia, decies milies milia parium aestimantur habitare.

Merulae maxime 29 minime 23.5 cm longae sunt. Omnivorae, multa genera bestiolarum, vermiculorum, granorum, baccarum comedunt. Nidificant in sentibus vel in talibus, parentes caerulae, virides, cana ova cum signis rubidis (4 plerumque) in nidis e forma explanata calicium.

Merula et avis civitatis Sueciae est.

Notae
-----

1. ↑  BirdLife International (2009). *Turdus merula*. In: IUCN 2009. *IUCN Red List of Threatened Species*
2. ↑  Alderfer, Jonathan, ed. (2006). *Complete Birds of North America*. Washington, D.C.: National Geographic Society. p. 489. ISBN 0-7922-4175-4
Wikidata Cleopatra II (regina Aegypti)
Res apud Vicidata repertae:Cleopatra II (regina Aegypti): imagoCleopatra II (regina Aegypti): imago
*Nativitas*: 185 a.C.n.;   
*Obitus*: 116 a.C.n.;   
*Patria*: Aegyptus antiqua  

**Officium**

*Officium*: regina regens  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Ptolemaeus V; Cleopatra I  
*Coniunx*: Ptolemaeus VI, Ptolemaeus VIII  
*Proles*: Ptolemy Eupator, Cleopatra Thea, Cleopatra III, Ptolemaeus VII, Ptolemy Memphites  
*Familia*: Ptolemaei
**Cleopatra II** (Graece Κλεοπάτρα, nata anno 185 a.C.n.; mortua 116 a.C.n.), filia Ptolemaei V et Cleopatrae I, fuit regina Aegypti. Anno 175 a.C.n. Ptolemaeo VI fratri suo nupsit, cui quattuor liberos peperit: Ptolemaeum VII Eupatorem, Cleopatram Theam, Cleopatram III, filiumque ignoti nominis. Marito anno 145 a.C.n. mortuo, Ptolemaeo VIII fratri secundo nupsit, qui anno 142 a.C.n. eius filiam, nepotem suam Cleopatram III in matrimonium duxit et eam consortem regni fecit. De hac re irata, Cleopatra II anno 132 a.C.n. bellum civile contra Ptolemaeum VIII movit, sed anno 124 a.C.n. cuncti regentes Aegypti reconciliati sunt. Paulo post mortem Ptolemaei VIII anno 116 a.C.n. mortem obiit ipsa.

Nexus interni
-------------

* Obeliscus Philarum (OGI 137)

Nexus externi
-------------

* Cleopatra II in *Livius.org* **(Anglice)**
* Cleopatra II in *sapere.it* **(Italiane)**
Wikidata Tonsberga
Res apud Vicidata repertae:Tonsberga: insigneTonsberga: insigne
*Civitas*: Norvegia  
*Locus*: 59°17′53″N 10°25′25″E  
*Numerus incolarum*: 57 794  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Anne Rygh Pedersen  
*Procuratio superior*: Vestfoldia et Telemarchia  

**Geographia**

*Superficies*: 329.26 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Stokke, Re, Horten, Nøtterøy, Færder, Sandefjord, Holmestrand, Larvik  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Spira, Ebora, Ísafjörður, Linköping Municipality  

**Tabula aut despectus**

Tonsberga: situsTonsberga: situs
**Tonsberga** (Norvegice: *Tønsberg*) est Norvegiae commune 57 464 incolarum (anno 2021) in provincia Vestfoldia et Telemarchia (prius Vestfoldia). Tonsberga est urbs veterrima Norvegiae. Navis Viccingorum "Osabergskipet" in Tonsberga inventa est. Navis a nummo norvegico monstrata est.

Tonsbergae via in media urbe

Geographia
----------

Tonsberga est urbs et commune in Vestfoldia et Telemarchia, in litore occidentali fiordi Osloensis.

*Osabergskipet* a nummo norvegico

Incolae notabiles
-----------------

* Ioannes Bing
* Svenus Magnus Oen Carlsen

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 499.
2. ↑  Statistisk Sentralbyrå (2021) *Tønsberg (Vestfold og Telemark)*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°17′53″N 10°25′25″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **TønsbergTonsbergam** spectant. |

* Tonsbergae pagina interretialis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |


Wikidata Tonicha
Res apud Vicidata repertae:Tonicha: imagoTonicha: imago
*Nativitas*: 8 Martii 1946; Pax Iulia  
*Patria*: Portugallia  

**Officium**

*Munus*: cantor  

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Antonia de Jesus Montes Tonicha Viegas, plenum nomen et Tonicha notum est natus est ad Pax julia ad March VIII, MCMXLVI.
ad XVI, abiit ad Barreiro domum e suum magnum-avunculus. Ipse et omnes filios suos eo studiosus musicae. Genus musicum parte patris quam rudi coniunctum. Cum irreverentia adulescentiae eius pluo sursum, etiam cum XVI annis in National Radio certamen quo "tabulae erunt" tantum venit ad adepto ut XVIII annis.
Vero, is eram questus lectiones de Maestros Tavares Belo Fernando Carvalho, António Melo Freire et Corina. Suam operationem ut professionalis incoepit in MCMLXV, suscipiens Professional Portfolio cum numerus MDCXXVI.
Rex Leonidas Cleombrotum exsilio damnans, a Beniamino West circa 1768 secundum Plutarchum pictus.
**Cleombrotus II** (floruit medio tertio saeculo a.C.n.) fuit rex Spartae ex Agiadum stirpe annis 242 et 241 a.C.n. una cum Agide IV. Socero suo Leonidae II fugato successit cui regnum post annum reddere coactus est dum ipse in exsilium cum uxore et liberis proficiscitur. Ad eius vitam cognoscendam praecipuus fons vita Agidis a Plutarcho in *Vitis Parallelis* composita habetur

De familia
----------

Regali stirpe Agiadum ortus Cleombrotus Chilonim filiam regis Leonidae II uxorem duxit. Hanc Chilonim Leonidas ex muliere alienigena, satrapae cuiusdam Seleucidarum filia, genuerat, quod a moribus ac fortasse etiam a veteribus legibus Lacedaemoniorum abhorrebat. Certe inimici regis Leonidam hac de causa regno expulerunt. Chilonis duos filios Cleombroto peperit, Agesipolim et Cleomenem quorum neuter regnavit ; at filius Agesipolis et nepos Cleombroti II ultimus Spartanus rex e stirpe Agiadum fuit, sub nomine Agesipolis III.

De brevi regno
--------------

Leonidas genero suo exsilium in templo Posidonis indicens a Pelagio Palagi pictus.
Controversia de agris dividendis et aere alieno tollendo inter reges coorta Cleombrotus Agidis partes secutus novis rebus favebat. Agidis fautores -in primis ephorus Lysander, inveteratus Leonidae inimicus- Cleombroto persuadebant ut regnum sibi vindicaret ac simul Leonidam accusare coeperunt quod liberos ex uxore alienigena sustulisset -quod Heraclidis nefas habebatur- et diu peregre apud Seleucidas moratus esset. Nec dubitavit Cleombrotus testimonium suum contra socerum eis praestare. Tum Leonidas exterritus Tegeam confugit et Cleombrotus in eius locum rex creatur.

Paulo post tamen multi Lacedaemonii sese deceptos existimantes quia agrorum divisio semper differebatur sententiam de regibus mutaverunt. Ita in patriam restitutus et ultionis cupidus Leonidas in generum saevire constituerat qui in Posidonis templum supplex confugit. At Chilonis quae ante annum cum patre indignum factum mariti vituperaverat atque abhinc ei irata fuerat tum e contrario patrem pro marito oravit nec quicquam praeter meram incolumitatem adepta cum marito et liberis exsul civitatem reliquit.

Notae
-----

1. ↑  Polybius IV.35.10-12.
2. ↑  Reges Spartae Heraclem ut originem stirpis suae vindicabant.
3. ↑  *Agis* 11
4. ↑  *Agis* 17

Fontes
------

* Plutarchus, "Agis et Cleomenes" in *Vitis Parallelis* cap. 11-13 et 16-18
* Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 6.7̈-8

Plura legere si cupis
---------------------

* ̈ Paul Cartledge et Anthony Spawforth *Hellenistic and Roman Sparta  : a tale of two cities*, Routledge 2002
* ̈Benjamin Shimron, *Late Sparta : the Spartan revolution, 243-146 B.C.*, Arethusa, 1972
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Hänschen klein** est carmen infantium Germanicum populare saeculi XIX quod Franciscus Wiedemann (1821–1882) composuit. Agit de parvo Ioanne sive *Hans* qui matrem tristem relinquit ut longinquas terras videret. Nonnullis annis post autem revertit ad matrem laetantem.

Textus originalis Germanicus saeculi XIX
----------------------------------------

\relative c''{ \repeat volta 2 { g4 e4 e2 | f4 d4 d2 |}
\alternative {
  { c4 d4 e4 f4 | g4 g4 g2 | }
  { c,4 e4 g4 g4 | c,1 |}
}      
               d4 d4 d4 d4 | d4 e4 f2 | e4 e4 e4 e4 | e4 f4 g2 |
                g4 e4 e2| f4 d4 d2| c4 e4 g4 g4 | c,1 \bar "|."}
\addlyrics {
   Häns -- chen klein | ging al -- lein | in die wei -- te | Welt hin -- ein. |
   Stock und Hut | stehn ihm gut, | ist gar wohl -- ge -- mut. |
   A -- ber Mut -- ter | wei -- net sehr, | hat ja nun kein | Häns -- chen mehr! |
   Da be -- sinnt | sich das Kind, | läuft nach Haus ge -- schwind.
}
Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
Hänschen klein  

Ging allein  

In die weite Welt hinein.  

Stock und Hut  

Steht ihm gut,  

Ist gar wohlgemut.  

Doch die Mutter weinet sehr,  

Hat ja nun kein Hänschen mehr!  

„Wünsch dir Glück!"  

Sagt ihr Blick,  

„Kehr’ nur bald zurück!"  

  

Sieben Jahr  

Trüb und klar  

Hänschen in der Fremde war.  

Da besinnt  

Sich das Kind,  

Eilt nach Haus geschwind.  

Doch nun ist’s kein Hänschen mehr.  

Nein, ein großer Hans ist er.  

Braun gebrannt  

Stirn und Hand.  

Wird er wohl erkannt?  

  

Eins, zwei, drei  

Geh’n vorbei,  

Wissen nicht, wer das wohl sei.  

Schwester spricht:  

„Welch Gesicht?"  

Kennt den Bruder nicht.  

Kommt daher sein Mütterlein,  

Schaut ihm kaum ins Aug hinein,  

Ruft sie schon:  

„Hans, mein Sohn!  

Grüß dich Gott, mein Sohn!"

Textus novus saeculi XX
-----------------------

Otto Frömmel putatur hunc novum textum anno 1899 fecisse:

Hänschen klein  

ging allein  

in die weite Welt hinein.  

Stock und Hut  

steht ihm gut,  

er ist wohlgemut.  

Doch die Mutter weinet sehr,  

hat ja nun kein Hänschen mehr!  

Da besinnt  

sich das Kind,  

kehrt nach Haus’ geschwind.

Textus Latinus
--------------

Walterus Zechmeister textum Latinum fecit de "publio parvulo".

Publius parvulus domo cessit persolus,   

baculum, pilleum decent puerum.   

Mater flet tristissima:  

"Domum, Publi, propera!"  

Aberat puer sat, domum remigrat.  

  

Trallala, hopsassa, puer ex America,   

qui cessit, revenit, semper manebit.   

Mater gaudet, gaudio   

summo hoc est Publio.  

Optima est vita matre cum cara.

Nexus externi
-------------

* "Publius parvulus" in YouTube.
* "Publius parvulus" apud "Sex nugae"
Wikidata Tomislaus Nikolić
Res apud Vicidata repertae:Tomislaus Nikolić: imagoTomislaus Nikolić: imagoTomislaus Nikolić: subscriptioTomislaus Nikolić: subscriptio
*Nativitas*: 15 Februarii 1952; Kragujevac  
*Patria*: Res Publica Socialistica Foederativa Iugoslaviae, Federal Republic of Yugoslavia, Serbia and Montenegro, Serbia  

**Officium**

*Officium*: Index regum praesidumque Serbiae, President of the National Assembly of Serbia, Deputy Prime Minister of Serbia  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Serbian Radical Party, Serbian Progressive Party, People's Radical Party, Politicus nullius factionis, League of Communists of Yugoslavia  
*Religio*: Ecclesia Orthodoxa Serbica
**Familia**

*Coniunx*: Dragica Nikolić  
*Proles*: Radomir Nikolić  

**Memoria**

*Laurae*: Ordre de la Gloire, Order of Merit, 1st class, Order of Friendship, Order of José Martí, Grand Cross of the Order of the Redeemer, Order of the Friendship of Peoples, Dostyk Order of grade I, Grand Cross of the Order of Prince Henry, Registered firearms, National Order of Merit, Order of Makarios III, Grand Collar of the Order of Prince Henry  

Tomislav Nikolić (a sinistra parte tertius) et Michael Spindelegger (minister a rebus externis Austriacus, a dextra parte secundus) Belgradi, die 29 Novembris 2012 congredientes
**Tomislaus Nikolić** sive litteris Cyrillicis Томислав Николић (apud Kragujevac natus die 15 Februarii 1952) est politicus Serbiae et a die 31 Maii 2012 praeses patriae. Iam antea primus minister vicarius meruit a die 24 Martii 1998 ad 20 Novembris 1999, praeside Milan Milutinović, primo ministro Mirko Marjanović.

Bibliographia
-------------

* Dan Bilefsky, "Nationalist Wins Serbian Presidency, Clouding Ties to the West" in *New York Times* (20 Maii 2012)

Praesides Serbiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Slobodan Milošević • Dragan Tomić • Milan Milutinović • Anastasia Mićić • Dragan Maršićanin • Vojislav Mihailović • Predrag Marković • Boris Tadić • Slavica Đukić Dejanović • Tomislaus Nikolić • Alexander Vučić
Слободан Милошевић • Драган Томић • Милан Милутиновић • Наташа Мићић • Драган Маршићанин • Војислав Михаиловић • Предраг Марковић • Борис Тадић • Славица Ђукић Дејановић • Томислав Николић • Александар Вучић
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Serbiae |
|  |
Pagina prima editionis carminis, sine anno et urbe, cum litteris ludicre saltantibus
**Multi sunt presbyteri...** incipit carmen Latinum ludicrum saeculo XV ab auctore ignoto tridecasyllabis compositum. Notum e manuscripto in Öhringen servato  et ex editione sine anno et urbe. Carmen figuram galli, quam in tectis saepe statuerent, allegorice explicat, gallum cum sacerdote Christiano comparans. Pars carminis secunda (a versu *Viri venerabiles, sacerdotes Dei*) nota est etiam ut *Dictamen sancti Augustini ad sacerdotes*.

Notae
-----

1. ↑  Edélestand du Méril, *Poésies populaires latines du Moyen Âge*, 1847, pp. 12—16
2. ↑  Presbiteri cura legenti monstrata de galli figura per W.I.G.
3. ↑  *Hymni Ecclesiae*... collegit et recensuit Ioannes M. Neale. Oxonii et Londinii 1851. Pp. 221–224.

Bibliographia
-------------

* Edélestand du Méril, *Poésies populaires latines du Moyen Âge*, Lutetiae, 1847 **(Francogallice)**
* S. A. Callisen, *The Iconography of the Cock on the Column*, in: The Art Bulletin, vol. 21, No. 2 (Jun. 1939), pp. 160-178 **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Multi sunt presbyteri...** apud **Vicifontem**. |

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Ioannes** (vulgo: *Hanns*) **Seidel** (natus 12 Octobris 1901, mortuus 5 Augusti 1961) vir publicus Bavariae et sodalis Christianae Socialis Unionis in Bavaria (CSU) fuit.

Munus
-----

Seidel annis 1921 - 1925 linguae Germanicae et iurisprudentiae Ienae, Friburgi Brisgoviae, Herbipolisque studebat. Tum referendarius fuit atque ab anno 1929 iuris consultus laboravit. Bello Orbis terrarum II militibus praepositus interfuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1932 Factionem Bavaricam Popularem (BVP) adiit atque idcirco anno 1933 a Nazistis in carcerem iactus est. In Lituaniam in exilium fugit, brevi autem tempore reverti potuit atque etiam mumere iurisconsulti fungi concessum est. Anno 1945 Seidel, interim sodalis CSU, Americani, qui Bavariam occupaverant, eum pago Aschaffenburgo praeposuerunt, quem magistratum - postea etiam suffragio populari confirmatum ad usque 1947 tenuit. Tum ab anno 1946 legatus senatus terrae Bavariae atque annis 1947 ad usque 1954 administer Bavariae rei publicae oeconomiae fuit. Anno 1955 praeses CSU contra candidatum Franciscum Iosephum Strauss electus est. 16 Octobris 1957 denique successor Gulielmi Hoegner (SPD) etiam praeses ministrorum Bavariae factus est. Sed ab anno 1960 morbo laboravit atque 22 Ianuarii eius anni a magistratibus suis recedit. Successor eius Ioannes Ehard (CSU) electus est. Paulo post mortuus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina operis fundati "Hanns Seidel" (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Bavariae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne BavariaeInsigne Bavariae |
| Ludovicus Carolus Hinricus de Pfordten (1849) • Carolus Baro de Schrenk-Notzing (1859) • Maximilianus eques de Neumayr (1864) • Ludovicus Carolus Hinricus de Pfordten (1864) • Clodovicus zu Hohenlohe-Schillingsfürst (1866) • Otto Camillus Hugo Comes de Bray-Steinburg (1870) • Fridericus Adam Iustus Baro de Hegnenberg-Dux (1871) • Adolphus Baro de Pfretzschner (1872) • Ioannes Baro de Lutz (1880) • Fridericus Krafft Comes de Crailsheim (1890 • Clemens Comes Podewils-Dürniz (1903) • Georgius de Hertling (1912) • Otto Ritter de Dandl (1917) • Curtius Eisner (1918) • Ioannes Hoffmann (1919) • Gustavus Ritter de Kahr (1920) • Hugo Comes de et ad Lerchenfeld in Köfering et Schönberg (1921) • Eugenius Ritter de Knilling (1922) • Henricus Held (1924) • Franciscus de Epp (1933) • Ludovicus Siebert (1933) • Paulus Giesler (1942) • Fridericus Schäffer (1945) • Gulielmus Hoegner (1945) • Ioannes Ehard (1946) • Gulielmus Hoegner (1954) • Ioannes Seidel (1957) • Ioannes Ehard (1960) • Alphonsus Goppel (1962) • Franciscus Iosephus Strauß (1978) • Maximilianus Streibl (1988) • Edmundus Stoiber (1993) • Guntherus Beckstein (2007) • Horatius Seehofer (2008) • Marcus Söder (2018) |
|  |


Praesides Christianae Socialis Unionis

Iosephus Müller |
Ioannes Ehard |
Ioannes Seidel |
Franciscus Iosephus Strauß |
Theodorus Waigel |
Edmundus Stoiber |
Ervinus Huber |
Horatius Seehofer
Ioannes Stephanus Maria Portalis (Petrus Gautherot pinxit)
**Ioannes Stephanus Maria** *vulgo* Jean-Étienne-Marie **Portalis** (natus Le Beausset apud Telonem Martium die 1 Aprilis 1746; Lutetiae mortuus die 25 Augusti 1807) fuit iuris consultus et politicus  Francicus, Academiae Francicae sodalis, in Academiam anno 1803 cooptatus est. Portalis fuit inter homines qui Codicem Civilem Francicum paraverunt.

Vita
----

Portalis Aquis Sextiis munere advocati fungebatur et anno 1793 Lutetiae in custodiam missus est. Liberatus post finem Terroris Regiminis iurisconsultus in Francogalliae capite fuit. Anno 1795 curialis simplex factus est et anno 1796 praeses secundae camerae parlamentariae. Orator optimus factionem modestorum iuvabat cum Directorio inimice concurrens. Expulsionis in Guianam condamnatus in Holsatiam confugit.

In patriam reversus a Napoleone I commissarius gubernatorius tribunalis maritimi declaratus est. Membrum in consilio statali, ubi anno 1801 sedem et suffragium obtinuit, *Codicem civilem* cum aliis confecit. Cum in pace cum Ecclesia Catholica Romana concilianda operam dedisset (concordato faciendo), anno 1803 senator et anno 1804 minister in educatoriis nominatus est. Constat eum publice in monarchia servanda multa egisse. Sepultus est in Pantheo Parisiensi.

Praeter opus captans »Discours, rapports et travaux inédits sur le Code civil« (Lutetiae 1844) et librum »Discours etc. sur le concordat de 1801« (Lutetiae 1845), quae post mortem a Frederico Portalis edita sunt, habemus etiam »De l'usage et de l'abus de l'esprit philosophique durant le dix-huitième siècle« (Lutetiae 1820).

Bibliographia
-------------

* Markus Alexander Plesser: *Jean Etienne Marie Portalis und der Code civil*,, Duncker und Humblot, Berolini 1997

Nexus externi
-------------

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Biographia
* Portalis inter Academiae immortales
Ioannes Schmidt.
**Ioannes Fridericus Henricus Schmidt** (29 Iulii 1843—4 Iulii 1901) fuit linguista Germanicus qui doctrinam undarum (Theodisce *Wellentheorie*) originum et evolutionis linguae posuit.

Biographia
----------

Schmidt, in urbe Prenzlau Provinciae Brandenburgi natus, in universitatibus Bonnensi et Ienensi eruditus est, ubi philologiae (linguisticae historicae) cum Augusto Schleicher, Indoeuropaeanista maximi momenti, studuit et linguarum Indoeuropaearum, praecipue linguarum Slavicarum, peritus est. Doctoratus anno 1865 ei concesso, ex 1866 fuit magister in quodam gymnasio Berolini sito.

Schmidt ab Universitate Bonnensi anno 1868 ut professor linguarum Theodiscae et Slavicarum doceret invitatus est. Bonnae protulit opus *Die Verwandtschaftsverhältnisse der indogermanischen Sprachen* ('Cognationes Linguarum Indo-Germanicarum', 1872), quod doctrinam undarum primum praebuit. Secundum hanc doctrinam, novae ullius linguae proprietates se a media parte per circulos continenter attenuantis panduntur, similes undarum cum lapis in aquam iacatur creatarum; qui progressus ad convergentiam inter linguas dissimiles ducere debet. Haec doctrina posita est contra doctrinam arboreum, legum sonorum, a Neogrammarianis anno 1870 positam.

Schmidt ab 1873 ad 1876 fuit professor philologiae in Universitate Graecensi in Austria. Anno autem 1876, Berolinum rediit, ubi professor in Alma Universitate Humboldtiana Berolinensi docebat. Berolini mortuus est anno aetatis suae quinquagensimo septimo.

Edidit cum Ernesto Kuhn periodicum *Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung* ab anno 1875 ad 1901.

Nexus interni
-------------

* Theoria undarum

Bibliographia
-------------

* *Zur Geschichte des indogermanischen Vocalismus (Pars I).* Vimariae: H. Böhlau (1871)
* *Die Verwandtschaftsverhältnisse der indogermanischen Sprachen.* Vimariae: H. Böhlau (1872)
* *Zur Geschichte des indogermanischen Vocalismus (Pars II).* Vimariae: H. Böhlau (1875)
* *Die Pluralbildungen der indogermanischen Neutra.* Vimariae: H. Böhlau (1889)
* *Die Urheimat der Indogermanen und das europäische Zahlsystem.* (1890)
* *Kritik der Sonantentheorie. Eine sprachwissenschaftliche Untersuchung.* Vimariae: H. Böhlau (1895)
Wikidata Michael Ščepkin
Res apud Vicidata repertae:Michael Ščepkin: imagoMichael Ščepkin: imago
*Nativitas*: 6 Novembris 1788, 1788; Q21336983  
*Obitus*: 11 Augusti 1863, 1863; Ialta  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: stage actor, actor  
*Patronus*: Maly Theatre
**Familia**

*Proles*: Q4528742, Q4528746  

**Memoria**

*Sepultura*: Pyatnitskoye cemetery  

**Michael Simeonis filius Ščepkin** (Russice Михаил Семёнович Щепкин, tr. *Michail Semënovič Ščepkin*; natus in familia servi in pago Krasnoe praefecturae Kurschensis, nunc Alekseevka regionis Bielogrodensis, die 6 [17] Novembris 1788, mortuus Ialtae die 11 [23] Augusti 1863) fuit actor theatricus Russicus, notus initio ut partes comicas, dein etiam ut partes tragicas in theatris imperialibus Moscuensibus agens. Artem sic altam esse, quantum ad naturam proximam esse putans, fuit unus e conditoribus scholae artis scaenicae Russicae. Eius principia elaborationis partis scaenici dein facta sunt basis systematis artis scaenicae a Constantino Stanislavskij сreati.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michael Ščepkin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Michaele Ščepkin encyclopaediae *Krugosvet* **(Russice)**
liber definitivus Esperantici quem Schröder fecit
**Ioannes** vulgo *Johann* **Schröder** (natus die 24 Novembris 1869 Vindobonae, mortuus die 13 Ianuarii 1928 ibidem) diurnarius Austriacus, praeses esperantistarum Theodiscorum in Imperio Austro-Hungarico et membrum in Commissione linguistica (LK) fiebat (quae postea Academia Esperantica nuncuptata est).

Vita
----

E familia Hungarica oriundus agriculturae studuit et Vindobonae et Dasenae in Bohemia. Ipse in Hungaria rurans magistratibus diversis de ruratione consiliabatur. Vindobonam reversus omnino se diurariorum arti consecravit. 

Schröder motionem Esperanticam in Vindobona quasi officialiter collocavit, cum anno 1902 Sodalitatem Esperanticam condidit. Cui praefuit velut Unioni Esperantistarum Theodiscorum in Austria quae organizatio usque Primum bellum mundanum duravit.

Anno 1905 Gesoriaci primo in congressu universali particeps in motu catholico Esperantico multa laudabilia paravit atque peregit. Insuper pro periodico *Neuigkeitsweltblatt* operam dabat (variis in redactionibus, e.g. de rebus localibus, de cultura) in quo iterum atque se cerycem pro idiomate Zamenhofiano in communicatione internationali fecit. Anno 1924, cum Vindobonae congressus universalis XVI celebraretur, ei licuit esse praeses et conventus et commissionis examinatoriae linguisticae. 

Ipse multos linguam internationalem docuit et diu folia *Informaj Raportoj - Oficiala organo por la Ligo de Germanlingvaj Aŭstriaj Grupoj Esperantistaj* (1908-1910) et *Germanaŭstria Esperantisto* (1910-1914) modum in diligentem disposuit. Etiam periodicum internationale catholicum *Espero Katolika* edendum curabat. Insuper symbolas tradidit assiduis moderatoribus foliorum *Tra La Mondo* (1905-1908) et *Juna Esperantisto* (pro iunioribus).

Opera selecta
-------------

Mentionis dignus sit liber definitivus eius in domo editoria Lipsiensi Hartleben anno 1906 *Methodisches Lehrbuch der internationalen Hilfssprache Esperanto* (=Die Kunst der Polyglottie, 88). Ibidem editum est anno 1924 glossarium *Kleines praktisches Wörterbuch der internationalen Hilfssprache Esperanto: enthaltend Wörterverzeichnisse Esperanto-Deutsch, Deutsch-Esperanto*. Arthuri Schnitzler drama absurdum *Der grüne Kakadu* (1912).

Bibliographia
-------------

* "1914: Kandidatoj al la Lingva Komitato. Schröder, Johann - Vieno." Apud: *Oficiala Gazeto Esperantista*, 1914 (8/63), p. 183-184

Nexus externi
-------------

* photographia
* H. Mayer: vita apud *Österreichisches Biographisches Lexikon*
Wikidata Ioannes Shepherd-Barron
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Shepherd-Barron: imagoIoannes Shepherd-Barron: imago
*Nativitas*: 23 Iunii 1925; Shillong  
*Obitus*: 15 Maii 2010; Inverness  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: inventor, miles, ingeniarius  

**Familia**

*Genitores*: Wilfred Shepherd-Barron; Dorothy Shepherd-Barron  
*Proles*: Nicholas Shepherd-Barron  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Order of the British Empire  

**Ioannes Shepherd-Barron**, vuglo plenius *John Adrian Shepherd-Barron* (natus 1925 in urbe Shillong (eo tempore Assamiae caput, hodie civitatis Meghalaya) in India; mortuus 2010 in urbe Inverness Scotiae) fuit artifex et inventor natione Britannicus.

Biographica
-----------

Post studia apud Edinburgenses et Cantabrigienses effecta, coepit ab anno 1960 laborare in societate commerciali cui nomen *De La Rue Instruments*.

Cum in hoc negotio operam navabat, excogitavit instrumentum novum automatum quod sine interruptione diu noctuque assignationes bancarias distribuere valebat. Prima huius generis machina Londinii, in septentrionali tribu urbana, in quadam procura bancae Barclay mense iunii 1967 ponitur..

Revera ille dignus est qui vocetur pater et auctor machinarum automaticarum pecuniam distribuentium quibus nomen in usu est "bancomat".

### Honores

Anno 2005 factus est eques in Ordine Imperii Britannici.

Nota
----

1. ↑  Brian Milligan, Homo qui inventavit machinam quam pecuniam distribuit
***A Song of Ice and Fire*** (Latine fere *Carmen glaciei ignisque*) est series mythistoriarum de rebus phantasticis ab auctore Georgio Raimundo Ricardo Martin scripta et a Bantam Books edita. Adhuc series quinque libris componitur, quorum primus anno 1996, recentior autem anno 2011 editus est. 

Narrat series de rebus gestis proeliisque in ficticio orbe terrarum ubi tempora anni perlonge perdurare possunt: fabulae exordio, aestas vero quaedam decennalis moritura est.

Mythistoriae seriei
-------------------

* *Thronathlon* (A Game of Thrones, 1996)
* *Conflictus Regium* (A Clash of Kings, 1998)
* *Tempestas Spatharum* (A Storm of Swords, 2000)
* *Convivium Corvinum* (A Feast for Crows, 2005)
* *Chorea Draconica* (A Dance with Dragons, 2011)

Duos ulteriores libros exituros iam auctor nuntiavit, *Ventos Hibernales* (The Winds of Winter) et *Somnium de Vere* (A Dream of Spring).

De serie televisifica
---------------------

Pro canale televisifico Home Box Office (HBO) David Benioff seriem mythistoriarum ad seriem pellicularum televisificam accommodavit sub nomine primi libri *Game of Thrones*.

Nexus interni
-------------

* Legendarium Tolkien
* The Lord of the Rings

Nexus externi
-------------

* David Orr, "Dragons Ascendant: George R. R. Martin and the Rise of Fantasy." *The New York Times: Sunday Book Review* (12 Augusti 2011).
Wikidata Didacus Fusaro
Res apud Vicidata repertae:Didacus Fusaro: imagoDidacus Fusaro: imago
*Nativitas*: 15 Iunii 1983; Augusta Taurinorum  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Munus*: essayist, blogger, Interpres, media personality  
*Patronus*: Vita-Salute San Raffaele University
**Didacus Fusaro** (vulgo *Diego Fusaro*; Augustae Taurinorum die 15 Iunii 1983 natus) est philosophus Italicus, qui, liber discipulus, ut ipse de se ait, Georgii Gulielmi Friderici Hegel, Caroli Marx, Ioannis Gentile, Antoniique Gramsci, saepe capitalismum vituperat, cogitationesque his temporibus dominantes capitalismo affectas, exoptans sane ut spatium libertatis vigeat in quo homines aliter cogitare possint et iura socialia serventur, necnon ut ampla ab *integralismo oeconomico globali,* ut eum appellat, dissensio efficaciter ordinetur ac pondus mundanum acquirat. *Pensare altrimenti* ('Aliter cogitare') est quoddam opus ab eo scriptum annoque 2017 editum. Frequenter Fusaro, qui ultra distinctiones dexterae sinistraeque politicae se procedere velle asserit, per instrumenta communicationis socialis cogitata sua nota facit.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Didaci Fusaro proprius.
Iacobus David Bourchier
**Iacobus David Bourchier** (Anglice *James David Bourchier*; natus apud Baggotstown comitatus Limericensis Hiberniae die 18 Decembris 1850; mortuus Serdicae in Bulgaria die 30 Decembris 1920) fuit diurnarius qui multos annos pro *The Times* scribebat de rebus Balcanicis.

Bourchier rebus classicis studuit Eblanae apud Collegium Trinitatis et apud Collegium Regale universitatis Cantabrigiensis. Fuit praeceptor in Collegio Etoniensi usque ad annum 1888; tunc Romaniam et inde Bulgariam iter fecit ut scriptor specialis diurni *The Times*, cuius scriptor ordinarius de rebus Balcanicis factus est anno 1892, initio Athenis degens, postremo Serdicae. Anno 1919, dum legati internationales deliberationem de pace componenda Lutetiae faciunt, Bourchier ibi commoratus est ut factioni Bulgaricae adiuveret.

Bibliographia
-------------

* "Mr. J. D. Bourchier dead: a maker of Balkan history: 33 years correspondent of *The Times*" in *The Times* (1 Ianuarii 1921)
* E. F. B. Grogan, *Life of J. D. Bourchier*. Londinii 1926
* E. F. B. Grogan, Chandrika Kaul, "James David Bourchier" in *Oxford Dictionary of National Biography* (Oxoniae 2004)
* Michael Foley, "James David Bourchier: an Irish Journalist in the Balkans" in *Irish Communications Review* vol. 10 (2007)
**Vinum Opimianum** anno 121 a.C.n. consule L. Opimio diffusum est. Eo aevo nomina "generum" sive terrarum Italicarum unde vina venerunt non iam nota sunt; vina enim huius anni sub sola appellatione consulis recognita sunt. Talia enim Plinius de vino Opimiano refert:

In reliquis claritas generi non fuit alicui; anno fuit omnium generum bonitate L. Opimio cos. cum C. Gracchus tr. pl. seditionibus agitans est interemptus. Ea caeli temperies fulsit ("cocturam" vocant) solis opere natali urbis DCXXXIII, durantque adhuc vina ea ducentis fere annis, iam in speciem redacta mellis asperi (etenim haec natura vinis in vetustate est) nec potari per se queant pervincive aqua, usque in amaritudinem carie indomita; sed ceteris vinis commendandis minima aliqua mixtura medicamenta sunt. Quod ut eius temporis aestimatione in singulas amphoras centeni nummi statuantur, ex his tantum usura multiplicata semissibus, quae civilis ac modica est, in C. Caesaris Germanici fili principatu anno 
CLX singulas uncias vini constitisse, nobili exemplo docuimus referentes vitam Pomponii Secundi vatis cenamque quam principi illi dedit. tantum pecuniarum detinent apothecae! ...
Apothecas fuisse et diffundi solita vina anno DCXXXIII urbis apparet indubitato Opimiani vini argumento. Iam intellegentis suum bonum Italiae nondum tamen ista genera in claritate erant; itaque omnia tunc genita unum habent consulis nomen (Plinius, *Naturalis historia* 14.55-56, 94).

Fontes
------

* Petronius, *Satyrica* 34
* Martialis, *Epigrammata* 1.26, 3.82, 9.87, 10.49, 13.113

Nexus interni
-------------

* Anni vindemiales

Nexus externi
-------------

* "Roman Vintages" apud LacusCurtius

Bibliographia
-------------

* "Wine storage and ageing" in Andrew Dalby, *Food in the Ancient World from A to Z* (Londinii, 2003. ISBN 0415232597) p. 357-358
* Barry Baldwin, "Opimian Wine" in *American Journal of Philology* vol. 88 (1967) pp. 173-175
* T. J. Leary, "Martial's Christmas Winelist" in *Greece and Rome* vol. 46 (1999) pp. 34-41

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Heloisa
Res apud Vicidata repertae:Heloisa: imagoHeloisa: imago
*Nativitas*: 1101; Lutetia  
*Obitus*: 15 Maii 1164; Oratory of the Paraclete  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: abbatissa  
*Munus*: scriptor, philosophus, monacha  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: ; Hersende de Champagné  
*Coniunx*: Petrus Abaelardus  

**Memoria**

*Sepultura*: Coemeterium Père Lachaise  

**Heloisa**, vel **Heloisa Argentolii monacha** vel **Heloisa Paracleti abbatissa** (Francogallice *Héloïse*; nata 1098, mortua Abbatiae Paracleti die 15 Maii 1164 ), fuit monacha, philosopha, scriptrix, doctrix, et abbatissa.

Vita
----

Abaelardus et **Heloisa**
Origo et pueritia Heloisae paene obscurae sunt. A monachis in monasterio Aкgentolii erudita, sermones Latinum, Graecum et Hebraicum didicit. Scribere et legere Lutetiae coepit. Opera de amore et matrimonio et amicitia similia operibus Ciceronis scripsit, in quibus epistulae, fabulae, carmina. Quorum pars autem amissa est. Petrus Abaelardus Heloisam valde peritam legendi scribendique vocat.

Petrum Abaelardum doctorem et philosophum scholasticum adamavit, cum discipula eius undeviginti annos esset. Aliquando Abaelardo nupsit et Astrolabium filium peperit. Exstant septem epistulae de rebus Abaelardi et Heloisae, in quibus monachicum munus castitatis adversus amorem suum disputant.

Postquam ab Abaelardo digressus est, Heloisa monacha et tunc abbatissa Paracleti erat. Tandem praelata nullius erat, habens praedia per Franciam. 

Monumentum funereum Heloisae et Abaelardi, in Coemeterio Père Lachaise, Lutetiae
Primum corpus Heloisae iuxta illud Abaelardi sepultum erat; saeculo undevicesimo autem ambo Lutetiam mota sunt.

Notae
-----

1. ↑  Guilielmus Cave(en) *Scriptorium Ecclesiasticorum Historia Literaria*, Saeculum VV aldense, Scriptores, 1720, p. 571
2. ↑  E.g. Magnoaldi Ziegelbauer(de) *Historia Rei Literariae Ordinis S. Benedicti*, pars II, Augustae Vindelicorum et Herbipoli, 1764, p. 204.

Bibliographia
-------------

* Abelard, Peter, et Héloïse. 1883. *Abelard and Heloise: A Mediaeval Romance,* ed. Joseph Berington et Abby Sage Richardson.
* Editors of the Encyclopaedia Brittanica. 2022. "Héloïse."
* Hare, J. B. 2006. Introduction to *The Love Letters of Abelard and Heloise.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Heloissam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Signum diei mundialis sine tabaco: flos in cinerario positus.
**Dies mundialis sine tabaco** est dies quae die 31 Maii inter gentes quotannis ex anno 1987 celebratur, ab Ordine Mundi Sanitario decreta quia tabacum est venenum quod salutem omnium violat? et causa cancri pulmonum putatur. Quae die contra dependentiam est. Sententia anno 2023 est *Alimenti, non tabaci, egemus.*

Sententiolae praeconiales
-------------------------

Ordo mundi sanitarius sententiolam praeconialem quotannis constituit:

* 2022: *Tabacum metus pro circumiectis naturalibus*
* 2021: *Committite deponere*
* 2020: *Tabacum et industria relativa strategiae generationes iuventus attingent*
* 2019: *Tabacum et salus pulmonis*
* 2018: *Tabacum vobis cor nocet; eligere salutem, non tabacum*
* 2017: *Tabacum minacum evolutione*
* 2016: *Sententiola praeconialis neutra*? quod periculum veneni tabaci postulat.

### 2016 "Volve simpliciter involvendi"?

Anno 2016, Ordo Mundi Sanitarius ad sigarellorum capsulas spectat et simpliciores 

* sine coloribus sive cum colore normae
* sine divulgatione
* cum imagine monitorium valetudinis

postulat.

Nexus interni
-------------

* Medicamentum

Notae
-----

1. ↑  Commentarius WHO de die mundi sine tabaco

Nexus externi
-------------

* Situs publicus WHO (Anglice)
* Situs publicus OMS (Francogallice)
* Situs publicus OMS (Hispanice)
*Vide etiam paginam fere homonymam:* 49 Pales

Fasti Antiates Maiores : die 21 Aprilis legitur PARIL(ia) ROMA COND(ita), nonis vero Quintilibus PALIBVS II.
**Pales** (*Palis*, f.) apud antiquos Romanos erat dea pascuorum et pastoriciae artis. Itaque Vergilius poeta eam bis invocat in tertio libro Georgicon, cum de armentis boum et equorum vel de gregibus caprarum et ovium agitur. Feriae huius deae, Parilia vel Palilia nomine, die 21 Aprilis celebrabantur, qui dies etiam dies natalis urbis Romae habebatur. Quod argumento fuit eruditis hominibus qui Palatini montis nomen a dea Pale dictum volunt. In hoc colle enim "Roma quadrata" vel "Roma Romulea" a pastoribus condita erat. Nonae Iuliae (7 Iulii) quoque fortasse in honorem eiusdem deae, necnon alterius eiusdem nominis, feriatae fuerunt : nam in Fastis Antiatibus sub hoc die rubricatis litteris legitur : "PALIBVS II".

Rure signa lignea Palis fiebant, quibus lacte aspersis placabatur dea. Liba de milio quotannis ei offerebant et acervi stipulae accendebantur, quos pastores fortiter triplici saltu transiliebant. Templum quoque deae dedicatum est post bellum adversus Sallentinos (267 a.C.n.), pretium victoriae : de quo plura nescimus.

Haec verba nomini deae apposita sunt a poetis : alma, domina pastorum, fecunda, magna, placida, sancta, silvicola, veneranda.

Notae
-----

1. ↑  Sic Florus, Vergilius, *Culex*, Tibullus et Ovidius. Sed ex aliis auctoribus deus quidam eiusdem nominis fuisse videtur (Arnobius III,40). Pluralis numerus etiam invenitur (duo Pales ? deus et dea ? vel potius duae deae, quarum alteri boves et equi, alteri oves et caprae curae erant, ut volebat Georgius Dumézil ?).
2. ↑  III,1 et 294.
3. ↑  Sic vulgo : nam Palilia dissimilatione primae **L** facta sunt Parilia. Ut medidies > meridies. Vel etiam similius \*caelul(e)us > caerul(e)us.
4. ↑  Pluralis numerus in codicibus manuscriptis quoque Varronis legitur, libro secundo de Re Rustica V,1. Haec lectio, ante Fastos Antiates inventos saepius correcta, nunc vulgo accipitur ab editoribus.
5. ↑  Tibullus I,1,36 et II,5,28.
6. ↑  Tibullus, II,5,87-90.
7. ↑  Florus, I,15.

Fontes antiqui praecipui.
-------------------------

* Ovidius, libro quarto *Fastorum* 721-862.
* Tibullus, libro secundo *Elegiarum*, V,87-90.

Lege etiam (si placet).
-----------------------

* Georgius Dumézil (1962), Les Deux Palès, *Revue des études latines*, 40, pp. 109-117. Eandem sententiam brevius explicuit in *La religion romaine archaïque*, Payot, 1966 et 2000, pp 385-389. **(Francogallice)**
Wikidata Blomberg (circulus Widmundensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°34′33″N 7°33′30″E  
*Numerus incolarum*: 1 904  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Blomberg
**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Widmundensis, Holtriem  

**Geographia**

*Superficies*: 12.80 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Blomberg (circulus Widmundensis): situsBlomberg (circulus Widmundensis): situs
**Blomberg** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Cum aliis parvis communibus se ad Holtriem commune generale coniunxit.

Historia
--------

Annis 1744 ad 1806 Frisia Orientalis ad Borussiam pertinuit. Hoc tempore Blomberg colonia in palude condita est, quod Fridericus II rex agrum novum exstrui omni in regno iuberet. Tum ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Blomberg Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Blomberg pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in hanc regionem venerunt. Anno 1972 Blomberg pars Holtriem communis generalis factum est. Hodie multi perigrinatores refectionis causa in commune veniunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Blomberg** spectant. |

* blomberg-ostfriesland.de
* Blomberg apud facebook.com
Wikidata Ibrāhīm Ra’īsī
Res apud Vicidata repertae:Ibrāhīm Ra’īsī: imagoIbrāhīm Ra’īsī: imago
*Nativitas*: 14 Decembris 1960; Mashhad  
*Patria*: Irania  
*Nomen nativum*: Ebrahim Raisol-Sadati
**Officium**

*Officium*: Trustee of Astan Quds Razavi, Chief Justice of Iran, Member of the Assembly of Experts, Member of the Assembly of Experts, Attorney-General of Iran, First Vice Chief Justice of Iran, President of Iran  
*Munus*: Cadius, Islamic jurist  
*Patronus*: Imam Sadiq University
**Consociatio**

*Factio*: Combatant Clergy Association, Association of Combatant Clerics  
*Religio*: Twelver Shiism
**Familia**

*Coniunx*: Jamileh Alamolhoda  

**Memoria**

*Laurae*: Time 100  

**Ibrāhīm Ra’īsī** vel litteris Arabicis ابراهیم رئیسی, sed nomine pleno *Ibrāhīm Ra’īs al-Sādātī* ابراهیم رئیس‌الساداتی (prope urbem Mašhad(en) die 14 Decembris 1960 natus) est iuris Islamici peritus et politicus Iraniae.

Se alumnum esse dixit universitatis Šahīd Muṭaharī(en) Teheranensis. Certe scholas Islamicas Comenses frequentavit eisdem annis quibus et Ali Khamenei. Advocatus generalis Iraniae a die 23 Augusti 2014 usque ad 1 Aprilis 2016, iudex supremus a die 7 Martii 2019, deinde praeses Iraniae a die 3 Augusti 2021 meret.

Notae
-----

1. 1 2  Vatanka (2017)
2. ↑  BBC (2021)

Bibliographia
-------------

* Alex Vatanka, "The Supreme Leader’s Apprentice Is Running for President" (12 Aprilis 2017) apud *FP News*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

* "مدرک تحصیلی ابراهیم رئیسی؛ 'شش کلاس' یا 'دکترا'؟" (8 Iunii 2021) apud *BBC News*

Praesides Iraniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abulhassan Banisadr 1980 • Mohammad-Ali Rajai 1981 • Ali Khamenei 1981 • Hāšimī Rafsanǧanī 1989 • Mahometus Ḫātamī 1997 • Mahmudus Aḥmadīnežād 2005 • Ḥasan Rūḥānī 2013 • Ibrāhīm Ra’īsī 2021
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Iraniae • Ministri rerum externarum Iranienses |
|  |
*Thalassinoides,* cuniculi a crustaceis facti, ex Medio Iurassico prope Makhtesh Qatan in Israel meridiano inventi.
**Ichnotaxon** (ex Graeco ίχνος 'vestigium' + ταξις 'ordinando')
ab International Code of Zoological Nomenclature definitur "taxon ex fossilizato organismi opere dependens," hoc est, res quae pro artificio humano valet. Ichnotaxa sunt nomina quae ad agnoscenda et distinguenda ichnofossilia morphologice distincta adhibentur, plerumque fossilia vestigialia appellata. Ichnologi gradus generis et speciei eis ascribunt, sicut eos gradus in taxinomia Linneana organismis ascribunt; hi gradus **ichnogenera** et **ichnospecies** rite appellantur. 

Comprehendunt ichnotaxa cuniculos scalpturasque, vestigia viasque vestigiales, coprolites, gastrolitha, regurgitalitha, nidos, cuniculos foliorum, mordendi rodendique structuras, secretiones ab actione organismorum moderatas (sicut pupae, involucra puparum, telae araneae, structurae cubiculares gallaeque plantarum), et alia fossilia vestigialia.

Nexus interni
-------------

* Classificatio fossilium vestigialium

Notae
-----

1. ↑  Definitio verbi Anglici 'ichno' apud dictionary.com.
2. ↑  Anglice: "a taxon based on the fossilized work of an organism."

Nexus externi
-------------

* Commentarii de proposito ad corrigendum *Code* ad fossilia vestigialia spectante, www.nhm.ac.uk
MIMO propagatione multivia utitur ad augendam mensuram vinculi.
**Multi initus et multi exitus** sive **MIMO** (ex Anglico nomine *multiple-input and multiple-output*) est ratio augendae mensurae vinculi radiophonici, qua propagatio multivia fit utilis multitudine antennarum transmittentium et recipientium. iam necessaria normis colloquii filis expertis, e.g. IEEE 802.11n (Wi-Fi 4), IEEE 802.11ac (Wi-Fi 5), HSPA+ (3G), WiMAX, et LTE. Recentius usurpatur in colloquium per lineam vim ducentem ubi assunt fila tria secundum normam ITU G.hn et postulatum HomePlug AV2.

Olim "MIMO" vocabulo indicabantur omnes usus multarum antennarum in transmittendo recipiendoque, in recenti autem usu attinet ad rationem unicam per unam canalem radiophonicam plurium signorum transmittendorum propagationis multiviae usu. Cum ipsa multitudo viarum sit digna cogitatu, gratia multiplexionis orthogonalis frequentiis divisis augeri potest mensura datorum. Ratio multorum inituum et multorum exituum penitus distat ab antennis sollertibus quae signorum singulorum actum aptant, ut in effictione radiorum et in diversitate antennarum.

Notae
-----

1. ↑  Lipfert, Hermann (Augustus 2007). *MIMO OFDM Space Time Coding – Spatial Multiplexing, Increasing Performance and Spectral Efficiency in Wireless Systems, Part I Technical Basis*
2. ↑  Berger, Lars T.; Schwager, Andreas; Pagani, Pascal; Schneider, Daniel M. (Februarius 2014). *MIMO Power Line Communications: Narrow and Broadband Standards, EMC, and Advanced Processing*. Devices, Circuits, and Systems. CRC Press. ISBN 978-1-4665-5752-9
3. ↑   *HomePlug AV2 Technology*. 2013
Icari casus
**Icari casus**, e fabula Ovidiana depictus, fuit tabula quam Petrus Bruegel senior circa annum 1558 creavisse censetur, cuius exemplar, ab alio quodam pigmentis oleis annis 1560-1570 refectum, nobis servatur. Quae pictura Bruxellis in Regiis Museis Belgicis ostenditur; ibi iacens in duabus carminibus recentioribus descripta est, Wystani Auden "*Musée des Beaux Arts*" et Gulielmi Caroli Williams "*Landscape with the Fall of Icarus*".

Icarus in mare cadit: res singula ex hac pictura

Notae
-----

1. ↑  Ovidius, *Metamorphoses* 8.183-235

Nexus externi
-------------

* Catalogus Museorum: imprime "4030" et selige "inventaire"
* Patrick Hunt, "Ekphrasis or Not? Ovid (Met. 8.183-235 ) in Pieter Bruegel the Elder’s Landscape with the Fall of Icarus"

Bibliographia
-------------

* "Auden's Musée des Beaux Arts" in *Harper's Magazine* (Nov. 2008)
* Lyckle de Vries, "Bruegel's "Fall of Icarus": Ovid or Solomon?" in *Simiolus* vol. 30 (2003) pp. 4-18
* Mark J. Y. Van Strydonck et alii, "Radiocarbon Dating of Canvas Paintings: Two Case Studies" in *Studies in Conservation* vol. 43 (1998) pp. 209-214
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Cucujiformia   
Superfamilia : Chrysomeloidea   
Familia : Megalopodidae   
Subfamilia : Megalopodinae   
Genus : ***Kuilua***   
Jacoby, 1894  
   
Species typica

*Kuilua africana* Jacoby, 1894

***Kuilua*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod a Martino Jacoby anno 1894 constitutum est. Typus generis est *Kuilua africana.*

Species
-------

Inter genus digeruntur sex species.

* *Kuilua africana* Jacoby, 1894
* *Kuilua apicicornis* Pic, 1930
* *Kuilua brevior* Pic, 1917
* *Kuilua ertli* Weise, 1919
* *Kuilua loveni* Weise, 1926
* *Kuilua reducta* Pic, 1949

Notae
-----

1. ↑  
"*Kuilua*". apud *Integrated Taxonomic Information System*
2. ↑  
Rodríguez-Mirón, Geovanni M. (2018). "Checklist of the family Megalopodidae Latreille (Coleoptera: Chrysomeloidea); a synthesis of its diversity and distribution". *Zootaxa* **4434** (2): 265–302

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • Biodiversity |