recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Georgius Ratzinger
Res apud Vicidata repertae:Georgius Ratzinger: imagoGeorgius Ratzinger: imagoGeorgius Ratzinger: subscriptioGeorgius Ratzinger: subscriptio
*Nativitas*: 15 Ianuarii 1924; Pleiskirchen  
*Obitus*: 1 Iulii 2020; Ratisbona  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: chapelmaster  
*Munus*: presbyter catholicus, musicographus, Concentus magister, theologus, musicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Joseph Ratzinger, Sr.;   

**Memoria**

*Laurae*: Bavarian Order of Merit, Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Officer's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, Wound Badge, Crucis Ferreae classis secunda, Austrian Decoration for Science and Art, protonotarius apostolicus  

**Georgius Ratzinger** (natus die 15 Ianuarii 1924 in vico Pleiskirchen apud Altötting; mortuus die 1 Iulii 2020) fuit presbyter Ecclesiae Catholicae et Benedicti Papae XVI frater.

Biographia
----------

Natus anno 1924, tum puer organum sonabat. Anno 1935 frequentabat seminarium Traunsteinense, ubi instrumenta sonanda excolebat. Anno 1941 Pueros Canentes Ratisbonenses audiebat (bene noti Regensburger Domspatzen) cum Salisburgi actum fecit in occasione celebrationis anni anniversarii 150 mortis Wolfgangi Amadei Mozart compositoris.

In militia adfuit (Iuventus Hitleriana, labor imperii, exercitus). Brachium dextrum vulneratu, ab Americanis captus est. Bello confecto, Traunsteinum redivit.Tum, cum fratre minore Iosepho, maius Archidioecesis Monacensis et Frisingensis seminarium iniebat, complens autem studia musicalia. Anno 1951, simul cum fratre suo, presbyter ordinatus est. Musicam ecclesiasticam Monaci studiebat et summa cum laude finiebat.

Mense Februario 1964, Theobaldo Schrems in rectorem cappellae cathedralis Ratisbonensis substituit, et simul in ducem Puerum Cantorum Ratisbonensium, et multa fiebant audiographica.? Quamquam chorus concerta? Germania ac toto orbe terrarum cantat, munus principale est cantus liturgicus in Sancto Petro dedicata ecclesia cathedrali Ratisbonense.

Anno 1967, ille promovebatur ad gradum honorarium Cappellani Suae Sanctitatis, et anno 1976 Praelati honorarius Suae Sanctitatis. Iosepho fratre episcopo Monachiensi-Frisingiensi consecrato, Georgius pueros cantores direxit. Anno 1981, tribuebatur insigne. Anno 2004, nominatus Protonotarius Apostolicus, recedebat munus rectoris cappellae cathedralis. In 2005 arrhythmia cordis afflictus Roma fratrem visitabant. Iam paene caecus, vixit canonicus Ratisbonae.

Nexus externi
-------------

* "Ratzinger, Georg" apud *Deutsche Biographie*
Georgius Punzo, vir sapiens et philosophus
**Georgius Punzo**, natus Neapoli die 29 Maii 1911, vitaque functus ibidem die 1 Martii 2005, erat philosophus, rerum naturalium indagator, natione Italus. Maxime etiam ei placuit usus linguae latinae, cui magnopere favit.

De vita
-------

Lauream philosophicam accepit anno 1933, post thesin de ethica Kantiana cum Thomiana comparata habitam, atque anno 1938 lauream in scientiis naturalibus adeptus est.

Anno 1965, societatem condidit ad aves defendendas.

Vixit viginti annos, ab anno 1977 ad annum 1993, in insula deserta Vivara, cum societate sua cui nomen Unio Trifolium (Unione Trifoglio) quam condidit anno 1975. Qua in insula philosophice vixit defendendo eius naturam, animalia atque arbores et flores. Qua de causa anno 1991 honestatus est "Praemio Mediterraneo" propter defensionem naturae.

Docuit etiam illum Aloisium Miraglia, magistrum illustrem latinae linguae.

Eius doctrina
-------------

Insula Vivara in qua vixit et docuit Georgius Punzo
Cogitavit et indagavit de multis rebus, de operibus Dantis, de re botanica, de ornithologia, de zoologia.

Libri eius
----------

* *Nota sull'episodio dantesco di Brunetto Latini*, Neapoli, Ed. Carlo Martello, 1950.
* *Contributo per un superamento dei tradizionali schemi sessualogici*, Neapoli, Tip. G. Genovese, 1954.
* *Nuovo contributo per un superamento dei tradizionali schemi sessuologici*, Neapoli, Ed. Carlo Martello, 1955
* *Lettere erotologiche*, Neapoli, Ed. Carlo Martello, 1956.
* *Prolegomeni erotologici*, Napoli, Ed. Carlo Martello, 1961.
* *Dialoghi dell'amore olarrenico*, Neapoli, Ed. Carlo Martello, 1964.
* *L'altro viaggio*, (opera in 4 volumi), Neapoli, Denaro Editore, 2000.

Notae
-----

1. ↑  De societate "Unione Trifolii" quam condidit Georgius Punzo.

Nexus interni
-------------

* Vivarium Novum
* Vivarium (Insula)

Nexus externi
-------------

* De vita Georgii Punzo, scripsit Aloisius Miraglia.
*Vide etiam paginam discretivam:* Textus (discretiva)

Transversum caulis plantae *Lini usitatissimi* segmen: 1, medulla; 2, protoxylema; 3, xylema; 4, phloema; 5, sclerenchyma; 6, cortex; 7, epidermis.
**Textura primaria,** vel fortasse **textura fundamentalis,** est omnes plantarum texturae quae nec dermales nec vasculares sunt. In tres classes dividi possunt, in natura parietum cellularum conditas.

Transversum cellularum collenchymatis segmen.
Transversum folii segmen varia texturae primariae genera monstrat. Tabula Anglice signata.
Transversum fibrarum sclerenchymatosarum segmen.
Sclereidum.
Sclereida longa marginem folii in *Dionysia kossinskyi* fulciunt.
**Parenchymatis** cellulis habent tenues parietes primarias et plerumque maturae iam vivae sunt; parenchyma est textura quae molles plantarum partes implet. **Collenchymatis** cellulae habent tenues parietes primarias in nonnullis crassescentiae secundariae regionibus; collenchyma structurale firmamentum additum praebet, praecipue in regionibus incrementi novi. **Sclerenchymatis** cellulae habent crassas parietes secundarias lignificatas et saepe maturae moriuntur; sclerenchyma principale firmamentum structurale plantae praebet.

Notae
-----

1. ↑  William T. Stearn, *Botanical Latin* ed. 3a. (Londinii: David & Charles, 1983) 528, cum exemplis *textura angularis, textura epidermoidera, textura globularis, textura intricata,* etc.
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
3. ↑  Mauseth 2012:98–103.

Bibliographia
-------------

* Mauseth, James D. 2012. *Botany: An Introduction to Plant Biology.* Ed. 5a. Sudbury Massachusettae: Jones and Bartlett Learning. ISBN 9781449665807.
* Moore, Randy, W. Dennis Clark, et Darrell S. Vodopich. 1998. *Botany.* Ed. 3a. McGraw-Hill. ISBN 0697286231.
* Chrispeels, M. J. et D. E. Sadava. 2002. *Plants, Genes and Crop Biotechnology.* Jones and Bartlett Inc. ISBN 0763715867.
*Tetrax tetrax* in Hispania

---

**Animalia** — Chordata — Vertebrata

Classis : Aves   
Ordo : Otidiformes   
Familia : Otididae   
Genus : *Tetrax*   
Species : ***Tetrax tetrax***   
Linnaeus, 1758  
   
Conservationis status

NT  
  
  
Custodienda (IUCN 3.1)

***Tetrax tetrax*** est avis familiae Otididarum et sola species generis *Tetracis.*

Descriptio
----------

Avis longitudinis a 40 ad 45 cm est; alarum exporrectarum latitudo usque ad 90 cm est. Pars corporis superior rava vel gilva cum ornamento atriore, inferior alba est. Maris *tetracis* vestis conubialis est collis atra duobus lineis albis ornata. 

*Tetracis tetracis* area  

     solum nidificat
     per totum annum habitat
     migrationis area
     itinera migrationis
     exstinctus est
     exstinctus videtur

Modus vivendi
-------------

*Tetrax* locos apertos incolit; in campis et steppis invenitur. Singuli vel pares tetraces vivunt, solum ante migrationem agmina faciunt. *Tetracis* volantis alae strepitum sui generis proferunt; de quo strepitu nomina eius in linguis diversis originem ducunt.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • Fossilworks • INPN France |
Duae ampullae eiusdem **aceti** et duae patellae cum caseo aceto sparso
**Acetum** est liquor acidus, factus ex aethanoli fermentatione, quae acidum aceticum producit. Est manu factum et natura. Per ad minimum 50 saecula, homines acetum faciebant, ut adhiberetur in rebus culinariis et medicis.

Summa acidi in aceto solet stare inter 4 et 8 %, saepissime fere 5 % per copiam in aceto edendo et ad 18 % in aceto, quod adhibetur ad res in muria condendas. In acetis naturalibus praeter acidum aceticum insunt etiam quantitates minores acidi tartarici, acidi citrici et aliorum.

Proprietates
------------

### Valor pH

Aceti pH solet stare inter 2 - 3.5. Aceta, quae ad edendum venduntur, habent valorem pH circum 2.4.

### Densitas

Aceti densitas est fere 0.96 g/mL. Aceta cum valoribus pH maioribus sunt minore densitate.

Historia
--------

Mulier urceum **aceto** ex cupa implet. Pictura est de *Tacuino sanitatis*.
**Aceta** nonnulla in cupas fusa
Prima productio aceti nobis nota fuit in Aegypto, circa 3000 a.C.n.. Archaeologi vestigia aceti invenerunt in urceis. 
In Bibliis acetum commemoratur ut res minus iucunda (Ps. 69:21, Prov. 25:20). Christo in cruce pendenti acetum offertum est (Ioh. 19:29).

Notae
-----

1. ↑  Lewis, C.T. & Short, C. (1879). *A Latin dictionary founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary.* Oxoniae: Clarendon Press; Kraus, L.A. (1844). *Kritisch-etymologisches medicinisches Lexikon* (ed. 3). Gottingae: Verlag der Deuerlich- und Dieterichschen Buchhandlung.
2. ↑  Latinitate mediaevali etiam "vinacrum", "vinegra"; ita "vinagrerium" = acetabulum
3. 1 2  *APPLE CIDER VINEGAR, The Wonder Drug of Yesterday and Today, page 2* apud www.lacetoleather.com
4. ↑  FDA: Sec. 525.825 Vinegar, Definitions - Adulteration with Vinegar Eels (CPG 7109.22)

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1804 : Grimod de la Reynière et al. *Almanach des gourmands* vol. 2 (2a ed. 1804) pp. 235-242, vol. 7 pp. 76-80, vol. 8 pp. 120-124, 279-281
**Acetum e capsicis**, id est acetum fructibus maturis capsorum accommodatum, saeculo XVIII exeunte in Francia et Anglia inventum, usque hodie sicut conditura et condimentum adhibetur. Usus capsicorum ad acetum corroborandum primum ab abbate Rozier anno 1789 describitur. In Anglia, loco *capsicum* vel *chili vinegar*, *cayenne vinegar* nonnunquam refertur ("acetum cayennae", i.e. acetum e pulvere cayennensi temperatum). Praecepta huius confectionis a scriptoribus Anglis saeculo XIX dantur.

Acetum e capsicis ad fercula temperanda adhibetur. Inter condimenta Byron sic enumerat:

*And therefore humbly I would recommend*
*"The curious in fish-sauce," before they cross*
*The sea, to bid their cook, or wife, or friend,*
*Walk or ride to the Strand, and buy in gross*
*(Or if set out beforehand, these may send*
*By any means least liable to loss)*
*Ketchup, Soy, Chili-vinegar, and Harvey,*
*Or by the Lord! a Lent will well nigh starve ye*
("Reverenter igitur vos urgeo, qui liquamina appetitis, ne ultra mare transeatis nisi aut coquum aut mulierem aut amicum mandaveritis ad vicum Riparium pedeve equove properare ibique copiose emere—at, iam si transissetis, vobis modo quoquo securissimo transmittere—*kecap* soiamque acetumque capsicorum salsamque *Harvey*; nam sine his per ista ieiunia medius fidius inanitate moriemini!").

Notae
-----

1. ↑  *Les marchands de vinaigre ont grand soin d’ajouter une certaine quantité de poivrons murs et secs dans leurs barriques de vinaigre, dont ils augmentent singulièrement la "force"*: Rozier (1789)
2. ↑  *Tomata sauce for hot or cold meats ... mix this with capsicum vinegar ... some white-wine vinegar and cayenne may be used instead of capsicum-vinegar*: Rundell (1810)
3. ↑  Acton (1845); Beeton (1861); Nabob's Cookery Book (1900)
4. ↑  Byron (1818)

Bibliographia
-------------

* 1789 : Abbé Rozier, *Cours d'agriculture* (12 voll. Lutetiae, 1781-1805) vol. 8 pp. 170-171
* 1810 : Maria Rundell, *A new system of domestic cookery* (Nova ed. Londinii: John Murray) p. 116
* 1818 : Dominus de Byron, *Beppo(en)* viii textus
* 1845 : Eliza Acton, *Modern cookery in all its branches* (Londinii: Longmans, 1845) p. 166
* 1861 : Isabella Beeton, *Beeton's Book of Household Management* (Londinii, 1861) p. 188
* 1900 : P. O. P. *The Nabob's Cookery Book: a manual of East and West Indian recipes* (Londinii: Warne, 1900) no. 36 (praeceptum "Cayenne vinegar")
Ars coquinaria Sino-Americana: Acetaria e pullina Sinensis in Texia inlata
**Acetaria e pullina Sinensis**, Anglice *Chinese chicken salad*, est ferculum Sanctae Monicae in urbe Californiae a popinaria Sylvia Wu inventum, suadente histrione cinematographico Cary Grant (quem iam virgo in Sinis habitans admiraverat). Grant enim anno fere 1966 apud *Wu's Garden* cenaturo, de acetaria e pullina iactante quam in ganea iuxta *La Cienega Boulevard* recenter gustaverat, domina Wu ferculi non dissimilis olim ad epulas Sciamhaevenses inlati meminit e pullina contrita, collyris frictis, cepis viridibus, amygdalis tostis. Statim acetariam huius generis e novo composuit, a Cary Grant moxque ab Antonio Hopkins laudatam. Talis acetaria recentius ubique per Civitates Foederatas ad prandia infertur. Tempore nostro *Oriental chicken salad*, *Asian chicken salad* ("Acetaria e pullina Orientalis" vel "Asiatica") nonnumquam nuncupatur.

Ars coquinaria Mexicana: *Ensalada de pollo oriental* ("acetaria e pullina Orientalis") in Mexico parata, bacillis modo Sinensi oblatis
Componuntur femora pullina bullita deinde oleo fricta et in offulas secta vel contrita, collyrae oleo cito fricta, wonton secta et oleo fricta, sinapi, pulvis quinque specierum, oleum sesaminum, soia, amygdala tosta, cepae virides concisae, lactucae folia, sal.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Ho (2022)
3. ↑  Dosti (1998); Rao (2022); Ho (2022)

Bibliographia
-------------

Ars coquinaria Thailandensis: Acetaria e pullina anacardiisque in insula Ko Chang Thailandiae inlata
De historia
* Rose Dosti, "The Crimson Door Closes" in *Los Angeles Times* (11 Februarii 1998)
* Vivian Ho, "The Inventor of Chinese Chicken Salad Has Died at 106" (8 Novembris 2022) apud *Saveur*
* Tejal Rao, "Madame Wu’s Chinese Food Was Glamorous and Transformative" in *New York Times* (7 Octobris 2022)

Praecepta culinaria
* 1973 : Sylvia Wu, *Madame Wu's Art of Chinese Cooking* (Monicopoli: Charles, 1973) p. 90 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)
* 1979 : Judith A. Gaulke, Linda Brandt, edd. *Sunset Favorite Recipes for Salads* (Menlo Park: Lane Publishing) pp. 35-36 Exemplar mutuabile
* 2006 : Akasha Richmond, *Hollywood Dish: More Than 150 Delicious, Healthy Recipes from Hollywood's Chef to the Stars* (Novi Eboraci: Avery) pp. 150-151 Exemplar mutuabile

Nexus externi
-------------

* "Asian Chicken Salad ou Salade Asiatique au Poulet Vinaigrette au Gingembre et Sésame" (19 Aprilis 2015) apud *La Fabrique Gourmande*
* "Toasted Shredded Chicken Salad *Sao See Gai*" in "Happy Thanksgiving - Recipes From Madame Wu" (25 Novembris 2005) apud *USC US-China Institute*
* Perry Santanachote, "Stop Calling It Asian Salad" (20 Maii 2022) apud *Consumer Reports*
* Lindsay William-Ross, "The Best Chinese Chicken Salad in Los Angeles" (12 Martii 2013) apud *LAist*
**Hubertus Paschalis Ameilhon** vel **Hubert-Pascal Ameilhon** (natus Lutetiae die 7 Aprilis 1730; mortuus 1811) fuit historicus et bibliothecarius qui ab initio apud Bibliothecam Historicam Urbis Lutetiae operatus est. Eodem tempore, commercio navigationibusque regni Ptolemaeorum studuit, et de hac re librum ab Academia Inscriptionum et Litterarum Humaniorum laureatum anno 1766 divulgavit; cui academiae se anno 1786 adiunxit. Fuit director symbolarum *Suite de la Clef, ou Journal historique sur les matières du temps* usque ad 1776 et *Journal de l'agriculture, du commerce, des arts et des finances* a 1778 usque ad 1781. Opus de antiquitate tarda a Carol Le Beau inceptam complevit; simili modo anno 1803 versiones Latinam Francogallicamque inscriptionis Tabulae Rosettanae a Gabriel de La Porte du Theil inceptas perfecit et edidit. Rebus novis in Francia motis, Commissionis ad Monumenta Artium et Scientiarum Conservanda ab anno 1793 particeps, libros ad numerum fere 800 000 incendio destinatos servavit, quos in nonnullis bibliothecis (praecipue in Bibliotheca Armamentarii) deposuit. Hanc bibliothecam ab anno 1799 direxit.

Opera
-----

* *Histoire du commerce et de la navigation des Égyptiens sous le règne des Ptolémées* (1766)
* *Histoire du Bas-Empire en commençant à Constantin le Grand* (voll. 22–29, 1781–1817)
* *Éclaircissements sur l'inscription grecque du monument trouvé à Rosette* (1803)

Bibliographia
-------------

* Dufresne, Hélène. 1962. *Érudition et esprit public au XVIIIe siècle: le bibliothécaire Hubert-Pascal Ameilhon (1730–1811)*. Lutetiae: Nizet.
Tellus in medio sphaerae caelestis.
**Sphaera caelestis** videtur esse maxima sphaera cava in cuius medio tellus planeta vel potius medium punctum sphaerae terrestris vel globi est et in cuius superficie a tellure maxime longinqua stellae fixae sunt et planetae, sol et luna moventur. Lineae rectae quae instar radiorum oriuntur in centro mundi, in medio puncto sphaerae terrestris omne punctum in sphaera terrestri in aliud punctum sphaerae caelestis proiciunt. Ita etiam omni lineae vel circulo in sphaera terrestri alia in sphaera caelesti correspondet. Exempli gratis polus caelestis correspondet cum polo terrestri, linea aequatorialis terrestris correspondet cum simile linea in caelo.

Litterae
--------

* Sphaerae coelestis et planetarum descriptio: De sphaera, editore Bulino, Modena 2010

Nexus interni
-------------

* Astronomia
* Constellatio
* Systema coordinatarum caelestium

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Arne Malmsheimer (2001): Platons 'Parmenides' und Marsilio Ficinos 'Parmenides'-Kommentar. Ein kritischer Vergleich. Bochumer Studien zur Philosophie 34. Amsterdam, Philadelphia. Grüner-Verlag.
* *Sphaerae coelestis et planetarum descriptio* (*De Sphaera*)[*nexus deficit*], fac-simile integrale dalla Biblioteca estense, ά.x.2.14 = LAT. 209.
Spes Mons, collis tholiformis ad laevam, a manu Shackletoniana Decembri 1908 photographatus.
**Spes Mons** est collis tholiformis, ad circa 3500 pedes altus, in radicibus Mons Glaciei Beardmore in pluteo glaciei Rossiano Antarcticae in 83°45′S 171°00′E﻿ / ﻿83.75°S 171°E﻿ / -83.75; 171 situs. Ab Ernesto Shackleton et sua manu polari australi per iter ad polum australem versus in expeditione Nimrod die 3 Decembris 1908 inventus est. Ob hunc collem ascensum, manus montem glaciei primum viderunt qui iter ad planitiem polarem et ad polum ipsum praebebat. Shackleton scripsit:

Ernestus Shackleton iuvenis.

> Ad radices montis pervenimus quem conscendere sperabamus ut terram circumdantem intuerimur.. .. Magna difficultate hanc faciem saxosam scandimus, et tum lenem clivum niveum ascendimus.. .. A summo iugo repente rupit in conspectum iter apertum ad australem, quia magnus mons glaciei ante nos erat. .. procul ad australem tendens, donec in altam glaciem mediterraniam tandem mergi videbatur."
> 
> 

 Shackleton collem qui hunc despectum praebebat Mount Hope nominavit, ob promissum quod offerebat. Manus Shackletoniana montem glaciei ad planitiem ascendit, sed cursum convertit antequam polum attingere posset. Tres annos post, manus Capitanei Scott idem iter polum sequens attigit, sed omnis manus rediens interiit. Spes Mons fuit locus ultimi commeatus a manu Maris Rossiani anno 1916 positi, ad iter transcontinentale Shackletonianum suppeditandum quod manus pro gloria Expeditionis Trans-Arcticae Imperialis in animo habebat.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Anglice: "We reached the base of the mountain which we hoped to climb in order to gain a view of the surrounding country.. .. With great difficulty we clambered up this rock face, and then ascended a gentle snow slope.. .. From the top of this ridge there burst upon our view an open road to the south, for there stretched before us a great glacier. .. stretching away south inland until at last it seemed to merge in high inland ice."
3. ↑   Shackleton 1911:180.
4. ↑  Tyler-Lewis 2006:146.

Bibliographia
-------------

* Shackleton, Ernest. 1911. *The Heart of the Antarctic.* Londinii: William Heinemann.
* Tyler-Lewis, Kelly. 2006. *The Lost Men.* Londinii: Bloomsbury. ISBN 9780747579724.
*Sphodros rufipes* mas

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Arachnida   
Ordo : Araneae   
Subordo : Mygalomorphae   
Infraordo : Fornicephalae   
Superfamilia : Atypoidea   
Familia : Atypidae   
Genus : *Sphodros*   
Species : ***S. rufipes***   
*Sphodros rufipes*   
(Latreille, 1829)  
Synonyma
\**Atypus rufipes*
* *Atypus bicolor*
* *Oletera bicolor*
* *Sphodros milberti*
* *Atypus milberti*

Tubus generis *Sphodris.*
*Sphodros rufipes* mas, magnis dentibus rectis imminet.
**Sphodros rufipes** est aranea superfamiliae Atypoideorum in Civitatibus Foederatis meridianis endemica, quamquam singulae photographatae sunt ad septentriones usque ad Missuriam, Indianam, Novam Caesaream, et Insulam Tuckernuck in Massachusetta sitam. Haec aranea aliquando per synonyma *Sphodros bicolor* et *Atypis bicolor* appellatur.

Descriptio
----------

*Sphodros rufipes* est aranea firma et valida, corpore nigro praedita. Maribus sunt distincta crura longa et rubra vel rubra-aurantia, cum feminis sunt crura nigra. Adultae feminae sunt circa 25 mm longae, et pauce sunt paululum maiores. Aliarum mygalomorpharum similis, dentes habent qui deorsum, potius transverse, monstrant.

Mores
-----

Haec aranea distincta praedae captandae ratione utitur: tubum serici net? iuxta arborem aut saxis vel aliis rebus commodis fultum, et manet donec praeda in latere tubi considat vel scandat. Tum aranea, per sericum mordens, praedam intus trahit. Hae araneae tubos plerumque relinquunt solum ut coiant.

Notae
-----

1. ↑  Quid est ille cimex: *Sphodros rufipes,* www.whatsthatbug.com.

Bibliographia
-------------

* Gertsch, W. J. et N. I. Platnick. 1980. A revision of the American spiders of the family Atypidae (Araneae, Mygalomorphae). *American Museum novitates* 2704. Abstractum, PDF (12Mb).
* Platnick, Norman I. 2009. The world spider catalog, version 9.5, research.amnh.org (Museum Historiae Naturalis Americanum).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Sphodrem rufipedem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Sphodrem rufipedem*"** apud **Vicispecies**. |

* De *S. rufipes,* whatsthatbug.com
* De Mygalomorphis cum datis de *Sphodro rufipede,* www,uky.edu
Wikidata Garrett Hardin
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 21 Aprilis 1915; Dallasium  
*Obitus*: 14 Septembris 2003; Barbaropolis  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: ecologist, statistician, demographer, professor, biologus  
*Patronus*: Universitas Californiensis Barbaropolitana
**Garrett Hardin** (1915-2003), fuit microbiologus et oecologus Americanus, qui quidem magis opinionibus ad philosophiam socialem pertinentibus quam factis suis biologicis inclaruit. Anno 1968 commentariolum de "tragoedia compascuorum" (*The Tragedy of the Commons*) divulgavit, quo facto vehemens orta est altercatio scientifica, quae nondum finita esse videtur.

Ager superpastione tritus. Inlustratio allegoriae Hardinianae.

De vita
-------

Garrett Hardin natus est Dallasii in Texia die 21 Aprilis anno 1915. In pueritia poliomyelitide perditus per totam vitam cruceis innixus incedebat et sella subrotata vehebatur. Eius pater, ferriviarius, domicilium saepe mutabat. Garrett, cum feriis aestivis in familiae praedio Missuriensi versaretur, qua ratione ordo naturae dispositus esset, didicit.

Hardin primum violina canere discebat, sed brevi in Universitatem Chicaginiensem transiit, ut zoologiae studeret, unde graduatus anno 1936 abiit. Deinde in Universitatem Stanfordiensem transiit, ubi quinque annis post gradum doctoris in microbiologia adsecutus est. Ab anno 1946 in Universitate Californiensi Barbaropolitana biologiae professoris munere fungebatur, donec anno 1963 professor oecologiae humanae factus est. Quo in munere usque ad annum 1978 functus est, sed docere investigare administrare numquam destitit. Barbaropoli die 14 Septembris anno 2003 Garrett Hardin corde laborans una cum Jane uxore item gravi morbo laboranti mortem sibi conscivit.

De opinionibus
--------------

Garrett Hardin mediocriter ad biologiam contulisse videtur. In sociali autem philosophia ac demographia innotuit, cum praesrtim de incremento populorum disputabat. In gratiam et invidiam collegarum venit divulgata commentatiuncula, qua de incommodis incrementi populorum disputavit. Auctum populorum allegorice cum compascuorum tragoedia comparavit. Vehementer enim dixit prosperitatem populorum in subsidiis circumiectis, quae natura ac circa loca praebent, positam esse: fieri posse, ut populorum numerus tantopere crescat, ut opes circa iacentes ad sustinendam vitam incolarum parum sufficiant. Populorum per orbem terrarum inspecto incremento timebat, ut spatio finito tanta multitudo hominum aliorumque animalium sustineri posset. Itaque numerum optimum populorum dixit commetiendum esse cum vi sustinendi circa locorum. At perdifficile periculosumque esse videtur optimum numerum populorum definire. Monitiones de mutatione climatis hominum opera inductae ab IPCC exeuntibus annis 2010 factae prae se ferre videntur in aliquibus partibus terrarum numerum optimum hominum iam superatum (et sustinendi vim iam depletam) esse.

Notae
-----

1. ↑  Hardin 1968: 1244-5.
2. ↑  Hardin 1968: 1244.

Bibliographia
-------------

* Hardin, Garrett (1968) The Tragedy of the Commons. *Science* 162 (3859): 1243–1248.
**Sphungatum** vel fritata **e piscibus**, sub nomine *pesce d'uovo*, comedere solebat Iacobus de Pontormo anno 1554, diebus praesertim castimonialibus. Ephemeride enim sua recitat:

*[12 Martii] Lunedì sera cenai uno cavolo e uno pesce d'uovo ... [16 Martii] Venerdì sera insalata di barbe e dua huova in pesce d'uovo ... [20 Martii] Martedì sera mangiai una insalata di lattuga e uno pesce d'uovo. [21 Martii] Mercoledì sancto sera 2 quattrini di mandorle e uno pesce d'uovo e noce e feci quella figura che è sopra la zucha ... [23 Martii] Venerdì sera uno pesce d'uovo, della fava e uno poco di caviale e 4 quattrini di pane ... [26 Martii] Lunedì sera mangiai una insalata che era di borana e uno mezo limone e 2 huova in pesce d’uovo. [27 Martii] Martedì sera ero tucto affocato e mangiai uno pane di ramerino e uno p[esc]e d’uovo e una insalata e de’ fichi sechi ... [29 Martii] Giovedì sera uno pane di ramerino, uno p[esc]e d’uno huovo e una insalata e 4 quattrini di pane in tucto. [30 Martii] Venerdì sera insalata, minestra di pisegli e uno pesce d’uovo e 5 quattrini di pane. [31 Martii] Sabato burro, insalata, zuchero e pesce d’uovo. [2 Aprilis] Lunedì sera cenai uno pane bollito col burro e uno pesce d’uovo e 2 once di torta.*

Notae
-----

1. ↑  Pontormo; "A tavola con Pontormo: ricette, inquietudini e convivialità" (29 Martii 2020); Serena Manzoni, "La frittata del Pontormo" (24 Maii 2018) apud *Gastrodelirio*

Bibliographia
-------------

* 1554 : Iacobus de Pontormo, Ephemeris (*Diario: Codice Magliabechiano VIII 1490 della Biblioteca nazionale centrale di Firenze: autografo di Jacopo da Montormo* [Romae: Salerno, 1996. ISBN 9788884022035]; cf. Francesco Maggini, "Il diario del Pontormo" in *Giornale storico della letteratura italiana* vol. 63 [1883] pp. 301-305; *Il diario del Pontormo*; "Il diario di Pontormo" apud *Frammenti Arte*; Maurizia Tazartes, ""E la sera cenai uno pesce d’uovo": vita d’ogni dì del Pontormo" (10 Novembris 2017) apud *Il giornale OFF*) (*pesce d'uovo*)
* 1653 : La Varenne, *Le Pastissier françois* (Lutetiae: J. Gaillard, 1653) cap. 33 no. 19 (Terence Scully, interpr. *La Varenne's Cookery* [Totenais: Prospect Books, 2006] pp. 375-483, vide p. 476) (*aumelette ou tourte aux œufs et hachis de poisson*)
Germanica lycanthropi repraesentatio.
**Lycanthropus** (Graece *λύκος* 'lupus' + *ἄνθρωπος* 'homo') est genus versipellium, figura in mythologiis et religionibus in multis culturis. Lycanthropus nominatur, quia proprietatibus corporis et lupi et hominis apparere solet. Iam in veterrimis fabulis de talibus monstris narratur, verbi gratia in carmine de Gilgamo, in Ovidii Metamorphosibus, in Petronii Satyricis, in Apulei Metamorphosibus.

Lycanthropi saepe lunae afflictae submissi esse dicuntur. Itaque etsi plerumque hominum figuram habere videntur, plenilunio vero vel lupi vel monstra utriusque speciei, sc. simul et hominis et lupi, similia prodeunt. Solis instrumentis argenteis vulnerari dicuntur, praecipue telis argenteis. Lycanthropi flore generis aconiti argui possunt, nam umbra plantae in mento lycanthropi luteola est.

*Lycanthropia* est morbus lycanthroporum. In quem qui inciderunt, luporum similes vel ululant vel pedibus manibusque quadrupedatim currunt vel alia talis morbi edunt signa.

Apud Plinium
------------

Antiqua notio versipellis in Plinii *Naturali historia* reperitur:

> Homines in lupos verti rursusque restitui sibi falsum esse confidenter existimare debemus aut credere omnia quae fabulosa tot saeculis conperimus. Unde tamen ista vulgo infixa sit fama in tantum, ut in maledictis versipelles habeat, indicabitur. Euanthes, inter auctores Graeciae non spretus, scribit Arcadas tradere ex gente Anthi cuiusdam sorte familiae lectum ad stagnum quoddam regionis eius duci vestituque in quercu suspenso tranare atque abire in deserta transfigurarique in lupum et cum ceteris eiusdem generis congregari per annos VIIII. Quo in tempore si homine se abstinuerit, reverti ad idem stagnum et, cum tranaverit, effigiem recipere, ad pristinum habitum addito novem annorum senio. Id quoque adicit, eandem recipere vestem. Mirum est quo procedat Graeca credulitas! nullum tam inpudens mendacium est, ut teste careat. Item Apollas, qui Olympionicas scripsit, narrat Demaenetum Parrhasium in sacrificio, quod Arcades Iovi Lycaeo humana etiamtum hostia faciebant, immolati pueri exta degustasse et in lupum se convertisse, eundem X anno restitutum athleticae se exercuisse in pugilatu victoremque Olympia reversum.
> 
>

Nexus interni
-------------

* Balverine
* Brycolax
* Rabies
* *Teen Wolf*
* Versipellis

Notae
-----

1. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources*, s.v. "lycanthropus".
2. ↑  Plin. *Nat. Hist.* 8.80?.

Bibliographia
-------------

* Wolfeshusius, Johannes Fridericus. *De Lycanthropia: An vere illi, ut fama est, luporum & aliarum bestiarum formis induantur. Problema philosophicum pro sententia Joan. Bodini ... adversus dissentaneas aliquorum opiniones noviter assertum...* Leipzig: Typis Abrahami Lambergi, 1591.
***Jediism*** (Latine fortasse '**Jediismus**' vel '**Iediismus**'), est religio de notionibus philosophici et spiritualibus Iedi, ut ex universo ficto a Bellis Stellarum (Anglice *Star Wars*) venit. Fundator et structura ut in religionibus maioribus non sunt.

Modus fidelis
-------------

Sectatores se ipsi adaequant cum sive se ipsi vident ut ***Iedi equites***, et ut ei, credunt in existentiam **Numinis**, qui Numen est duplex (*Light side* vel **Pars Luminis**, et *Dark side* vel **Pars Tenebrae**), et interagere cum Numine possibile est. Adhibent tesseram moralem a Iedi demonstratam.

Multae Iedi communitates explicant religionem suum ut *syncretismum*, important fides variarum philosophiarum religiosarum, ut Christianitatis, Stoicismi, Buddhismi, Taoismi et Shintoismi.

Fides communis inter Iedi est *Jedi Code* (*Codex Iedi*), aliquando relatus equitibus ut Codex Orthodoxis vel professio fidei. Confessores tesseris usi sunt ut praeceptum.

Professio Iedi antiquissima dicit:

*Non est adfectus, est pax.*
*Non est ignorantia, est sapientia.*
*Non est passio, est serenitas.*
*Non est mors, est Numen.*
Aliquando alia linea addita est inter lineas tertiam et quartam ad supra versio tesserae, quae facit tesseram dicendam:

*Non est adfectus, est pax.*
*Non est ignorantia, est sapientia.*
*Non est passio, est serenitas.*
*Non chaos, est harmonia.*
*Non est mors, est illa Numen.*
Quoque alia versio est quae aliquos globos adoptavit:

*Adfectus, tamen pax.*
*Ignoratio, tamen sapientia.*
*Passio, tamen serenitas.*
*(Chaos, tamen harmonia.)*
*Mors, tamen illa Numen.*  

Quamquam sectatores fatentur momenta esse a Bellis Stellarum in religione eorum, quoque arbitrantur via eorum diversa est comparata a ficto Iedi. *Iediismus* in unum confertur magis principiis communiter in multis religionibus, quam facit in mythis et fictionibus inventis in Bellis Stellarum.

Georgius Lucas verba historiae referre ut eius inflatus pro creavisse Numinis conceptum dicit in colloquio percontativo a *Wired*:

*Similar phrases have been used extensively by many different people for the last 13,000 years to describe the "life force".*

Fontes
------

1. ↑  Lamonthe, Dan (18 November 2014). *The Pentagon’s Pugnacious Critic on Religion Gets his Day in Congress*.. *Washington Post* (Washington Post)
2. ↑  Mika Elovaara (2013). *Fan Phenomena: Star Wars*. Intellect Books, p. 66.
Vexillum harpasticum Hiberniae.
Turma virorum victoriam in certamine 6 Nationum celebrans anno 2009
**Turma nationalis Hibernicae harpasti XV lusoribus** (Anglice: *Ireland national rugby union team*) est manus lusorum Hiberniae insulae totae, tam civitatis Irlandiae quam pars Britannica septentrionalis. Sunt turmae virorum et mulierum, et ambae in Certamine 6 Nationum contendent annualiter. Etiam in Certamine mundano pugnat, et lusores turmae Hibernicae electuri sunt Leonibus. Prima turma creatur anno 1875.

Hibernia ludet in tuniculis et impiliis viridibus cum bracis albis. Insigne turmae est trifolium.

Bibliographia
-------------

* English, T. (2018). *No borders : Playing rugby for Ireland (Grand slam ed.)*. Edinburgo: Arena Sport.
* Walmsley, D. (2012). *Lions of Ireland : A celebration of Irish rugby legends*. Londino

Nexus interni
-------------

* Harpastum XV in Hibernia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Turmam nationalem harpasticam Hiberniae** spectant. |

* Situs spublicus