recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam: Flumen (discretiva)*

Flumen Murrayanum.
*Sequana.* Pictura olearia Claudii Monet, 1897.
**Flumen** (-inis, *n.*), sive **fluvius** sive **amnis**, est aqua, plerumque dulcis, in superficie terrae inter binas ripas aut in speluncis subterraneis ad aliud corpus aquae in loco inferiori affluens, sicut in oceanum, mare, sinum, lacum, paludem, locum uliginosum, vel aliud flumen.

Nomen fluminis a *fluendo* deducitur. Flumen fontem saepe habet in montibus et descendit clivos. Duo flumina, cum iungantur, confluere dicuntur. Parva flumina rivi appellantur.

Flumen aut fluvius?
-------------------

Sic dixit Isidorus: "DE FLUMINIBUS. Fluvius est perennis aquarum decursus, a fluendo perpetim dictus. Proprie autem *flumen ipsa aqua, fluvius cursus aquae*. Prius autem flumen quam fluvius, id est prior aqua quam decursus."

Artifices antiqui fluvium per personam dei fluvialis fingere solebant, notabilis plerumque addita urna fontali.

Fluxus
------

Fluxus fluminis est summa aquae fluentis. Fluxus pendet ex altitudine fluminis, clivo, spatio inter ripas, velocitate aquae, imbribus, statu riparum, et elementis quae obstant.

Fons
----

Omnes conveniunt fontem fluminis situm esse in maximo aquae transitu. In confluentia loco, flumen minus dicitur influere in maius.

Nexus interni
-------------

* Amnis influens
* Arena vaga
* Bracchium caecum
* Bracchium fluminis
* Canalis
* Canno
* Cataracta, locus angustus, et aqua cadens
* Cataracta, aedificium
* Confluens
* Conus deiectionis
* Corpus aquae
* Delta fluminis
* Eluvio verna
* Flumen influens
* Fluminis ostium
* Fons fluminis
* Fossa
* Index fluminum
* Index longissimorum fluviorum
* Lignorum demissio
* Maeander (versura)
* Moles (agger)
* Pelvis hydrographica
* Pons
* Receptaculum aquae
* Terrassa
* Traiectus
* Vallis vere inundata

Notae
-----

1. ↑  Etymologiarum libri viginti, Liber XIII, 21 (litterae inclinatae adduntur).

Bibliographia
-------------

* Jacobs, Jeffrey W. "Rivers, Major World." *Water Encyclopaedia.*
* Leopold, Luna B. 1994. *A View of the River.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 0674937325. OCLC 28889034. De geomorphologia et hydraulica aquae.
* Middleton, Nick. 2012. *Rivers: a very short introduction.* Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 9780199588671.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **flumen** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Insigne organizationis ISO.
Socii civitatum ISO.
***ISO*** est acronymum e nomine Anglico **International Organization for Standardization** factum. Designat **Organizationem internationalem unificationis** (Francogallice *L'Organisation internationale de normalisation*; Russice *Международная организация по стандартизации*), quae consociatio complurium pro normalizatione civitatum die 23 Februarii 1947 condita est.

Administratores huius organizationis in toto orbe terrarum rebus fabricarum, manufacturarum, negotiorum, mercatuum normas statuunt quae in Indice ISO colliguntur. 

Linguae consociationis Anglica, Francogallica et Russica sunt. Et anno 2014, 164 civitates, inter quas IEEE e Civitatibus Foederatis, consociationem participant.

Sedes Genavae est.

Nexus interni
-------------

* ISO 259-3
* ISO 639
* ISO 3166-2
* ISO 8601
* OSI-ISO exemplar
* Normalizatio
* PDF
* Systema Internationale
* Confoederatio internationalis Societatum nationalium unificationis (ISA)
* Commissio internationalis unificationis technologiae electricitatis (UNSCC)

Nexus externus
--------------

* Situs publicus sermone Anglico.
Wikidata Leo Arcimovič
Res apud Vicidata repertae:Leo Arcimovič: imagoLeo Arcimovič: imago
*Nativitas*: 12 Februarii 1909; Moscua  
*Obitus*: 1 Martii 1973; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Leo Andreae filius Arcimovič** (Russice Лев Андреевич Арцимович, tr. *Lev Andreevič Arcimovič*; Moscuae natus die 25 Februarii 1909, ibidem mortuus die 1 Martii 1973) fuit physicus Sovieticus, ab anno 1946 correspondens et ab anno 1953 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius, titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1969) atque nonnullis praemiis aliisque signis laudis Sovieticis ornatus.

Opera de physica atomica et nucleari atque de optica electronica creavit. Ductu eius, methodus electromagneticus divisionis isotoporum primo in Unione Sovietica elaboratus est. Arcimovič fuit particeps proiecti atomici Sovietici. Cum collaborantibus suis primitus fusionem nuclearem in plasma quasistationaria stabili perfecit.

Facultatis physico-mathematicae Universitatis Publici Albaruthenicae alumnus, annis ab 1932 ad 1936 in Universitate Leninopolitana docens, Arcimovič ab anno 1946 professor cathedrae physicae nuclearis applicatae Instituti Physico-Technicae Moscuensis, et ab anno 1953 professor Universitatis Moscuensis Lomonosovianae (ubi cathedram physicae nuclearis condidit et praefuit) erat.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Deutsche Biographie |

* Pagina de Leone Arcimovič in situ *Heroes terrae* **(Russice)**
* Pagina de Leone Arcimovič *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Lan Fo'an
Res apud Vicidata repertae:

**Lan Fo'an**, characteribus Sinicis simplicibus 蓝佛安 (anno 1962 natus in pago Huidong Quantuniae) est politicus Sinarum. Alumnus est collegii oeconomiae et vectigalium Hubeiensis, a quo absolutus apud ministerium vectigalium laboravit. Annis insequentibus praesertim in provincia Quantunia operam dedit, ubi secretarius factionis communisticae urbi Shaoguan anno 2015, gubernator deputatus provinciae Quantuniae anno 2016 factus est. Anno insequenti in provinciam insularum Hainaniam, deinde in provinciam Xansiam missus est: ibi gubernator ad interim a die 4 Iunii 2021 usque in 29 Decembris 2022 meruit. Die 24 Octobris 2023 minister a vectigalibus creatus est, primo ministro Li Qiang, [[praeside Xi Jinping.

Bibliographia
-------------

* "China names Lan Foan as new finance minister amid stimulus push" (24 Octobris 2023) apud *Reuters*

Ministri vectigalium rei publicae popularis Sinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bo Yibo 1949 • Deng Xiaoping 1953 • Li Xiannian 1954 • Yin Chengzhen 1970 • Zhang Jingfu 1975 • Wu Bo 1979 • Wang Bingqian 1980 • Liu Zhongli 1992 • Xiang Huaicheng 1998 • Jin Renqing 2003 • Xie Xuren 2007 • Lou Jiwei 2013 • Xiao Jie 2016 • Liu Kun 2018 • Lan Fo'an 2023
薄一波 • 邓小平 • 李先念 • 殷承祯 • 张劲夫 • 吴波 • 王丙乾 • 刘仲藜 • 项怀诚 • 金人庆 • 谢旭人 • 楼继伟 • 肖捷 • 刘昆 • 蓝佛安
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Praesides consilii rei publicae popularis Sinarum |
|  |
Gregorius Gysi anno 2018
**Gregorius** (Theod.: *Gregor*) **Gysi** (natus 16 Ianuarii 1948 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis Sinistrae factionis est.

Maiores, Iuventus et Munus
--------------------------

Pater eius Nicolaus Gysi in Re publica Democratica Germanica (RDG) administer culturae, legatus, secretarius statalis rerum ecclesiarum fuit. Gregorius ipse anno 1966 maturitatem adeptus est. Cum scholam frequentabat, eodem tempore tirocinium educatoris boum fecit. Annis 1966 - 1970 Berolini iurisprudentiae studebat et anno 1970 diploma iurisprudentiae accepit et deinde Berolini causidicus laboravit. Anno 1988/1989 praeses collegiorum causidicorum Berolini fuit. Et postea, dum legatus Dietae Foederalis non erat (vide infra) iurisconsultus laboravit.

Cursus honorum
--------------

Gregorius Gysi ab anno 1967 sodalis factionis SED fuit, quae in RDG dictatorie regnabat. Anno 1989, cum dictatura communista periret, cum aliis legem tulit, qua hominibus libere iter facere liceret. 9 Decembris 1989 praeses SED electus est. Paulo post factio aliter SED - PDS (Factio Democratici Socialismi) nominata est, quorum praeses ad 31 Ianuarii 1993 fuit. Mensibus Martii ad usque Octobris 1990 Bisky legatus Camerae Popularis liberae electae RDG fuit. 3 Octobris eiusdem anni post conciliationem Germaniae primo legatus Dietae Foederalis Germaniae factus est, sed iam 31 Iulii eiudem anni a magistratibus omnibus se recessit, cum propter volatus gratuitos accusatus esset. Anno 2005 iterum legatus Dietae Foederalis electus est. Una cum Anschario Lafontaine praeses legatorum Factionis Sinistrae electus est. Etiam 2009 iterum legatus electus est et, postquam Lafontaine se recessit, unicus praeses legatorum Sinistrae (ut factio nunc vocatur) est. Die 22 Septembris 2013 iterum legatus ad parlamentum Germanicum electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gregorius Gysi** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina Musei Historici Germanici (lingua Theodisca)
* Pagina personalis (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  www.bundeswahlleiter.de
Insulae Kotelnyi partes: Kotelnji sensu stricto ad occidentem, terra Bungei media et paeninsula vel insula Thaddaei ad orientem
**Kotelnyi**, vel Latine **insula Cortinae** (Iacutice *Олгуйдаах арыы, Olgujdach aryy*), est insularum Sibiriae Novae maxima, in Oceano Glaciali Septentrionali (Arctico) inter maria Lapteviorum et Sibiricum Orientale, nunc ad rem publicam Iacutiam Foederationis Russicae pertinens. Area insulae 23200 chm2 est. Inhabitata est, quamquam a venatoribus saepe visitatur et stationes polares aliquo tempore in insulis laborant. 

Ab Ioanne Liachov anno 1773 inventa est; Chvoinov agrimensor qui post Liachov insulam visitaverat, cortinam aeneam ab expeditione Liachov relictam hic invenit et nomen eius insulae dedit. 

Insula Kotelnyi et insula Thaddaei (*Faddejevskij*) terra est una, quamquam in multis tabulis et indicibus duae indicantur; nam Terra Bungei, planities harenosa deserta et humillima, inter Kotelnyi et Faddejevskij iacens easque coniungens, saepe de mari non videbatur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Котельный о-в*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
Pharos in promunturio Taenaro (2009)
Promunturii Taenari collocatio
**Taenarum** (-i, n.) (Graece: Ταίναρος et Ταίναρον, Neograece: Ακρωτήριο Ταίναρο) est promuntorium in extremo Peloponnesi acumine australi et occidentali, accuratius in paeninsula Mane. Simul est extrema pars meridiana totius Balcaniae. Promuntorium Taenarum a Francocratia (ab anno 1204) etiam **Matapas** (Neograece: Κάβο Ματαπάς) vocatur, quare multis in tabulis nauticis adhuc hoc nomine reperitur. Etymologia nominis "Matapas" incerta est.

Orbum hodie hominum, plenum antiquitus fuit nautarum, militum mercennariorum, nonnumquam piratarum. Temporibus Romanis 'marmor taenarium', et rubrum et nigrum, apud Taenarum exfossum est.

Mythologica
-----------

In mythologia Graeca Taenarus (Ταίναρος) est eponymus heros Promunturii Taenari. Taenarus filius sive Iovis sive Icarii sive filii Icarii nomine Elati fuisse traditur. Praeteraea conditor sanctuarii Neptuni Taenarii habebatur. 

Hoc promuntorium accessum Herculi Orpheo Psychi ad Orcum praebere putabatur. Hunc accessum Cerberus canis ferox tribus capitibus praeditus custodiebat. 

Taenarum in fabulis Romanis nonnumquam "Porta Taenaria" hexametri causa vocatur. Exempli gratia vide Ovidii narrationem de Orpheo heroe, qui ad inferos descendit ut uxorem eius Eurydicem morsu serpentis interfectam ad viventium terras reduceret. Ovidii Metamorphoses 10.13-16:

*ad Styga Taenaria est ausus descendere porta*
*perque leves populos simulacraque functa sepulcro*
*Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem*
*umbrarum dominum*.

Historia
--------

* Spartiatae hic templum pluribus dis dedicatum aedificaverunt.
* Spelunca promunturio meridiano vicina in mythologia Graeca sedes Plutonis dei fuisse dicitur.
* In clivo aditum templi imminente sunt reliquiae templi antiqui Neptuno dedicati, quod tempore byzantino in ecclesiam Christianam mutatum est.
* Die 9 Aprilis 1717 ante Promunturium Taenarum (tum Matapan dictum) classis Turcica et Aegyptiaca contra classem Venetam numero navium minorem pugnavit, iniquo Marte tamen, ut denique a navibus civitatum Christianarum devicta sit.
* Menso Martio 1941 bello orbis terrarum II pugna navalis ad promunturium Matapan commissa est, qua classis regni Italiae a navibus Britanniarum Regni devicta est.

Plura legere si cupis
---------------------

* Jean-Christophe Couvenhes, "Le Ténare : un grand marché de mercenaires à la fin du ive siècle ?" in *Le Péloponnèse d'Epaminondas à Hadrien*, Ausonius, 2008ː 279-315
* Mee, C. et A. Spawforth, *Greece: An Oxford Archaeological Guide*, Oxonii 2001.

Notae
-----

1. ↑  Etia Taenarus (-i), Taenaros (-i), Taenaron (-i), Taenara (-ōrum)
Insulae Kotelnyi partes: Kotelnji sensu stricto ad occidentem, terra Bungei media et paeninsula vel insula Thaddaei ad orientem
**Terra Bungei** (Iacutice *Бунге сирэ*) est insulae Cortinae insularum Sibiriae Novae pars media. Terra Bungei planities est arenosa numillima et deserta, quae de mari saepe minime videbatur. Re vera vadum marinum est arenosum, circa saeculo IΧ a.C.n. ab oceano relictum. 

Ad partem principalem occidentalem insulae Cortinae continuo adiacet, a parte orientali, paeninsula Thaddaei (*Faddejevskij*), sinu Hedenströmii separata est et isthmo tenui in parte septenrionali coniuncta. 

A Iacobo Sannikov anno 1811 inventa est, quamvis et ea inventa diu insulae Cortinae et Thaddaei ut duae et diversae memorabantur. Nomen Alexandri Bunge iunioris, filii Alexandri Bunge senioris, habet.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Бунге, земля*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
Insulae Sibiriae Novae
**Insulae Sibiriae Novae** (Iacutice *Саҥа Сибиир арыылара, Sanga Sibiir aryylara*) est archipelagus in Oceano Glaciali Septentrionali (Arctico) inter maria Lapteviorum et Sibiricum Orientale, nunc ad rem publicam Iacutiam Foederationis Russicae pertinens. Freto Demetrii Laptevii a terra continente separatae sunt. Area archipelagi est circa 38 milia chm2. Inhabitati sunt, quamquam a venatoribus saepe visitabantur et stationes polares aliquo tempore in insulis laborabant. 

Insulae Sibiriae Novae (photographema de satellite)
Archipelagos minores tres nomen *Sibiria Nova* amplectitur. Hi sunt:

* insulae Liachovenses
* insulae Anjou
* insulae de Longii

Insulae Liachovenses Maior et Minor et alii propiores ad continentem iacent, freto Demetrii Laptevii ab Iacutiae litoribus separatae.

Insula Štrichov
Ad septentriones a Liachovensibus insulae Anjou sitae sunt, freto Sannikovii ab eis separatae. Insulae Anjou archipelagi pars principalis est. Insula maxima est Kotelnyi. Insula Kotelnyi et insula *Faddejevskij* terra est una, quamquam in multis tabulis et indicibus duae indicantur; nam Terra Bungei, planities harenosa deserta et humillima, inter Kotelnyi et Faddejevskij iacens easque coniungens, saepe de mari non videbatur. Insula Sibiria Nova est insularum Anjou secunda.

Phocae in insula *Bel'kovskij*
Insulae de Longii permultae et minimae sunt. Ab insulis Anjou ad septentrionem et orientem iacent.

*Terra Sannikovii* paene fabulosa ad septentrionem ab insulis Sibiriae Novae multis videbantur. Incertum est, quid esset; insula congelatione aeterna composita et post dissoluta et submersa esse poterat, nam insulae tali modo perditae inter insulas Sibiriae Novae bene notae sunt, ut insulae Diomidis, *Vasil'evskij, Semenovskij* etc.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Новосибирские острова*.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Ляховские острова*.
3. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Де-Лонга острова*.
4. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Санникова, пролив*.
5. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Котельный о-в*.
6. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Бунге, земля*.
7. ↑  De archipelago toto distinguenda sit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **insulas Sibiriae Novae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 75°16′0″N 145°15′0″E, 75°0′0″N 142°0′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Propofolum| Propofolum |
| Propofolum |
| Natura chemica |
| Formula chemica | C12H18O |
| Massa molaris | 178.271 g/mol |
| PubChem | 4943 |
| DrugBank | DB00818 |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N01AX10 (WHO) |
| Initium efficiendi | 15-30 s |
| Continuatio efficiendi | 5-10 min |
| Tempus semivitae biologicum | 2-24 h |
| Metabolismus | in iecore (hepaticus): coniugatione |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | intra venam |

**Propofolum** est narcoticum et medicamentum in anaesthesiologia adhibitum. Initium suum efficiendi celerrimum, continuatio brevissimum.

Natura Propofoli
----------------

### Natura chemica

Propofolum est alkylophenolum. Nomen IUPAC suum est 2,6-di-iso-propylo-phenolum, quod est anulus aromaticus (benzenum) cum duobus gregis (iso)propani.

Propofolum est liquor sine Colore, massa molaris sua 178.271 g/mol. Cum in aqua insolubilis est, in oleum soiae miscendum est.

### Natura pharmacologica

Propofolum est medicamentum cum virtutibus hypnoticis. 
Codex ATC est N01AX10 (WHO).

### Pharmacodynamica

Propofolum receptoria GABAA, ideo effectus neurotransmissoris GABA augens, obsidet.

### Pharmacocinetica

Tempus semivitae biologicum {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}}. 1.5-23 h est. Metabolismus in iecore per coniugationen fit.

Notae
-----

1. ↑
Wikidata Regio Murmanica
Res apud Vicidata repertae:Regio Murmanica: insigneRegio Murmanica: insigneRegio Murmanica: vexillumRegio Murmanica: vexillum
regio  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 68°2′0″N 34°34′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Regio Archangelopolitana, Carelia, Lapponia, Finmarchia, Troms og Finnmark
**Forma**

*Area*: 144 902 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Romana ad Murmanum  

**Gestio**

*Praefectus*: Andrey Chibis  
*Consilium*: Murmansk Oblast Duma  

**Vita**

*Incolae*: 732 864  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, Europe/Moscow  

**Commemoratio**

*Paean*: Q4138471  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 51
**Tabula aut despectus**

Regio Murmanica: situsRegio Murmanica: situs
**Regio Murmanica** seu **Murmanensis** (Russice Мурманская область, tr. *Murmanskaja oblast'* ) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1938 creatum, et ab anno 2000 in Districtum (Circulum) Foederalem Septentrio-Occidentalem Russicum inclusum. In paeninsula Kolaensi (cum paeninsula Piscatorum adiacente) sita, cum Carelia in meridie, Finnia in occidente et Norvegia in septentrio-occidente contermina, aream 144 902 km2 et circa 762 milia incolarum (anno 2016) habet.

Loci habitati
-------------

Metropolis regionis et urbs eius maxima est Romana, aliae urbes Kandalaxia, Kola, Aurorae Polares (*Poliarnye zori*), Nichelium sunt. Varsiga olim vicus maximus paeninsulae Kolaensis erat; Ombaia est vicus antiquus eiusdem litoris.

Res geographicae
----------------

Chibinenses montes et montes Tundrae Lovosericae in regione media siti sunt. 

Fluminum regionis Kola, Ombaia, Pečenga, Polongis, Tuloma, Niva, Varsiga, Voronja nominandae sunt. 

Imandra et Lovosero lacus regionis maximi sunt.

Insulae Kildinum, Ternae Insulae, Sausnavitsa et aliae ad regionem pertinent.

Foramen Kolaense altius in regione prope Nichelium coloniam urbanam situm est.

Notae
-----

1. ↑  'Russia, *Regio Murmanica*, in vicinitate stationis Biologicae prope opp. Poljarnyi, in aqua lacus parvi' ; 'Generis Hieracium L. species nova e *regione Murmanica* ' ; 'De hepaticis curiosis in montibus Lovozerensibus (*regio Murmanica*) inventis' [*nexus deficit*]
2. ↑  'De hepaticis montium Lovozericorum (*regio Murmanensis*) notula' [*nexus deficit*], cf. binomina *Amphoriscus murmanensis*, *Dendrogaster murmanensis*, *Sycettusa murmanensis*, *Trypanosoma murmanensis* etc.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 68°2′0″N 34°34′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Murmanicam** spectant. |

* Situs interretialis administrationis regionis Murmanicae
**Sinus Sancti Francisci** (Anglice *San Francisco Bay*) est sinus Oceani Pacifici in ora occidentali Civitatum Foederatarum, in California. Freto tenui Porta Aurea, trans quam Pons Portae Aureae aedificatus est, cum oceano coniungitur. Flumina Sacramenti et Sancti Ioachim in sinum Pauli, cum sinu Sancti Francisci coniunctum, per Suisun, aestuarium longum quod ad aestum pertinet, se effundunt. Plurimae urbes in litoribus sinus Sancti Francisci iacent. inter quas numerantur Franciscopolis, Iosephopolis, Quercupolis, Matthaeopolis, Berkeleia, Alameda, in insula sinus ipsius aliaque; haec urbes urbanam regionis sinus Sancti Francisci agglomerationem formant.

Notae
-----

1. ↑  "Ad sinum Sancti Francisci habitantibus amicis d. d. d." — F. W. Walbank, *Polybius* (1972), vi, dedicatio. Cf. *Portus Sancti Francisci.*—Adelbertus de Chamisso, *Ex* *plantis in expeditione Romanzoffiana detectis* (Bonnae: 1820), 70; idem et Diedericus de Schlechtendal, *De plantis in expeditione speculatoria Romanzoffiana observatis* (Berolini: 1826), 9, 27.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sinum Sancti Francisci** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 37°39′17″N 122°14′15″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • "1654951" apud *USGS* • Большая российская энциклопедия |
*Vide etiam paginam discretivam: Sanctus Nasus (discretiva)*

Sanctus Nasus promunturium (pharus cerni potest)
**Sanctus Nasus** (Russice *Святой Нос*) est promunturium altum saxosum, qui mare Barentsianum et mare Album (necnon litus Murmanicum et litus Terense) dividit. In extremitate paenunsulae eiusdem nominis situm est, quae paeninsula est pars paeninsulae Kolaensis. Ad regionem Murmanicam Russiae pertinet. Pharus in promunturio aedificatus est; *Siren Sancti Nasi* vicus nunc relictus est.

Caninos promunturium trans mare contra Sanctum Nasum iacet; ambo introitum in mare Album conformant.

Sigismundus Herbersteinius, cui Gregorius Istoma navigationem suam circa paeninsulam Kolaensem narravit, sic Sanctum Nasum describit:

> Est autem Sanctus Nasus, saxum ingens, ad nasi similitudinem in mare prominens: sub quo antrum vorticosum conspicitur, quod singulis sex horis mare absorbet, ac alternatim magno sonitu reddit evomitque eiusmodi voraginem. Alii umbilicum maris, alii Charybdim dixere. Tantam autem huius gurgitis vim esse, ut naves aliasque in propinquo res attraheret, involveret atque absorberet: neque se unquam in maiori periculo fuisse aiebat. Nam gurgite subito ac violenter navem, qua vehebantur, ad se attrahente, vix magno labore renitentibus remis sese evasisse.
> 
> 

Ad Sanctum Nasum Floridae flumen finit, flumine e mari Albo fluente compulsus, qua de causa saepe vertices spumantes fiunt, quos Herbersteinius Charybdim nominat.

Notae
-----

1. ↑  Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, Antverpiae 1557, p. 123.  
*Nasus* (Russice *nos*) in dialecto Pomorica *promunturium altum saxosum* significat; promunturia autem humilia et harenosa *navolok* (*tractus; locus, in quem navis attrahi potest*) nuncupantur. In litoribus maris Albi multa promunturia *Nasi* appellantur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 68°9′27″N 39°44′34″E • *GeoNames* |

* *Sanctus Nasus* in *Encyclopaedia Kolaensi* **(Russice)**
* De pharo Sancti Nasi **(Russice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Aaron Rodgers
**Aaron Rodgers** (natus die 2 Decembris 1983 Chico in oppido Californiae) est cardinalis turmae pediludio more Americano, qui Packeris de Sinu Viridi Visconsinia ludebat.

Vita
----

Puer quoque pedifolle et corbifolle ludebat. Licet ludere sui meritum fuisset, nec ullam pecuniam largiandam accepit ne magnae universitati luderet. Ludendo exercatore turmae ab Universitate Californiensi apud Berkeley animadverso, Rodgers persuasus est ut migraret ad universitatem eandem ut ille cardinalis illi turmae esset cum alio parviori universitati unum annum ludisset. In illo loco duos annos lusit sed Universitatem Californiensem relinquit ut in NFL, optima numera turmarum pediludiorum more Americano, luderet. 

Anno 2005 Rodgers ab Arctatoribus Sinus Viridis electus est. Factus est primus cardinalis anno 2008 cum pristinus cardinalis se removisset. Anno 2009 cum ad suos lusores mille ducentia et sexaginta pedes ac quatuor calces traiecisset sua turma victa est in ludu finale. An Rodgers vincere cartamine posset iudicatum est anno 2011 cum sua turma Ferrariis Pittsburgo Certamine XLV vinceret. Ob ludere, Rodgers Lusorem Optissimum vocatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aaronem Rodgers** spectant. |

* Aaron Rodgers apud packers.com
*Magnificatio Mariae, matris Iesu, a Alexandro Botticelli picta*

  

**Magnificat** (secundum verba prima nominatur) est prex Mariae, matri Iesu, in Evangelio secundum Lucam (1:46–55).

Verba sunt:

*Magnificat anima mea Dominum*,
*Et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo,*
*quia respexit humilitatem ancillae suae;*
*ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,*
*quia fecit mihi magna qui potens est*
*et sanctum nomen eius;*
*et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum.*
*Fecit potentiam in brachio suo;*
*dispersit superbos mente cordis sui.*
*Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles.*
*Esurientes implevit bonis, et divites dimisit inanes.*
*Suscepit Israel puerum suum, recordatus misericordiae suae,*
*sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in saecula.*
(Tonus VIII G in Liber usualis p.212: Magnificat1.mid)

*Magnificat* est nomen operis illustris Ioannis Sebastiani Bachii et Antonii Vivaldi. Georgius Philippus Telemannus fecit duo: in lingua Latina et in lingua Theodisca. Alia opera fecerunt Orlandus Lassus, Thomas Tallis et Ioannes Petrus Aloysius Praenestinus.

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
**Physica nuclearis** est illa physices provincia quae nucleos atomicos eorumque constituentia et interactiones perscrutatur, ad hoc aliarum materiae nuclearis formarum studium.

Physica nuclearis non est confundenda cum physica atomica, quae atomo ut integro studet, electronibus non exclusis.

Inventiones in physica nucleari ad adhibitionem in aliis scientiarum provinciis adducebantur. Potestatem nuclearem, armamenta nuclearia, medicinam nuclearem, iconismum resonantia magnetica nuclearis factum, isotopos industriales et agriculturales, implantationem ionicam in arte ingeniaria materiali, computatione radiocarbonica quoad geologiam et archaeologiam comprehendit. In provinciis artis ingeniariae nuclearis adhibentur.

Physica particularum ex physica nucleari profecta est, ac duo provinciae ei annexae rite praecipiuntur. Astrophysica nuclearis, adhibitio scilicet physices nuclearis ad astrophysicam, maximi momenti est in siderum operationibus et elementorum chemicalium origine dilucidandis.

Historia
--------

Henricus Becquerel.
Historia physicae nuclearis ut disciplina a physica atomica distincta initium sumit a radioactivitatis inventione Henrici Becquerel anno 1896, salis uranii phosphorescentiam investigans. Inventio electronum a J. J. Thomson anno post facta indicavit, atomos structuram internam habere. Ineunte saeculo vigesimo modulus J. J. Thomson acceptus est.

Subsequentibus annis, radioactivitas exquisite scrutabatur, praesertim a Maria Curie, Petro Curie, Ernesto Rutherford, ceterique. Exeunte saeculo, physici tria radiationis genera ex atomis emanantia invenerunt, quae radiationem alpha, beta, et gamma appellaverunt. Experimenta Ottonis Hahn anno 1911 atque Iacobi Chadwick anno 1914 facta invenerunt, spectrum decadentiae beta continuum potius quam discretum esse.

Nexus interni
-------------

* Fissio nuclearis
* Fusio nuclearis

Bibliographia
-------------

* Bertulani, Carlos A. 2007. *Nuclear Physics in a Nutshell.* Princeton University Press. ISBN 978-0-691-12505-3.
* Krane, Kenneth S. 1987. *Introductory Nuclear Physics,* ed. tertia. ISBN 978-0471805533.
* Pauling, Linus. 1970. *General Chemistry.* Dover. ISBN 0-486-65622-5.
* Walecka, John D. 2004. *Theoretical Nuclear and Subnuclear Physics,* ed. secunda. ISBN 9812388982.
Dies perpetuus Dudinkae (photographema media nocte die 24 Iunii factum)
**Dies perpetuus** vel **dies polaris** est tempus, cum sol diutius, quam 24 horas, sub finitorem non occidit. In regionibus, intra circulos polares (Arcticum et Antarcticum) sitis, dies perpetuus aestate (circa solstitium aestivum) fit. Quanto ad polum propior locus est, tanto dies perpetuus ibi longior est. Axis Telluris declinatio causa dierum perpetuorum polarium est. Tempore solstitii brumalis his regionibus nox polaris fit.

Dies perpetuus in lacu Ožogino Iacutiae (photographemta de postione eadem facta et alia in aliam superposita iter Solis super finitorem monstrant)
Tacitus in *Germania* (45) sic diem polarem Scandinavicum describit:

*extremus cadentis iam solis fulgor in ortus edurat adeo clarus ut sidera hebetet*;
et in vita Agricolae (12) de regionibus septentrionem versus a Scotia sitis:

*si nubes non officiant, aspici per noctem solis fulgorem, nec occidere et exurgere, sed transire adfirmant*.

Notae
-----

1. ↑  Ioannes Fridericus Hennert(de), *Elementorum universae astronomiae pars prior*, 1771, p. 156; Lucius Ferraris(it), *Bibliotheca canonica, juridica...*, vol. V, 1760, p. 206; Aloysius Antonius Verneius(pt), *De re physica ad usum Lusitanorum*, vol. III, 1769, p. 339.
2. ↑  Cf. nox polaris. Vel **sol in ortus edurans**, — Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, s.v. *Midnattssol*, e Tacito. v. infra. Vel **sol mediae noctis**, — sic linguae hodiernae multae.

Nexus externi
-------------

* Dies perpetuus in *Encyclopaedia Russica magna*
Gauchito Gil (laeva) et Sancta Mors (dextra), par sanctorum populo gratorum, in Argentina exhibentur.
**Sancta Mors** (Hispanice *San La Muerte*) est sanctus vulgaris qui, sceletus depictus, colitur in Paraquaria, Argentina septentriorientali (praecipue in provincia Corrientes sed etiam in Misiones, Chaco, et Formosa), et Brasilia meridiana (praecipue in civitatibus Paranensi, Cathariniana, et Rivo Magno Australi). Migrationis internae in Argentina ex annis 1960 causa, eius veneratio ad Maiorem Bonum Aerem et ad nationalem carcerum rationem extenditur.

Sancta Mors sceletus depingitur mas, qui usitate falcem tenet. Quamquam Ecclesia Catholica docet adorationem Sanctae Mortis esse traditionem quae paganismum cum Christianitate miscet et negare fidem Christianam per quam Iesus mortem vincit, multi cultores putant venerationem Sanctae Mortis partem esse eorum fidei Catholicae.

Nexus interni
-------------

* Deus mortis
* Mors (personificatio)
* Sancta Mors

Bibliographia
-------------

* Chesnut, R. Andrew. 2012. *Devoted to Death: Santa Muerte, the Skeleton Saint.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0199764654.
* Freese, K. 2005. *The Death Cult of the Drug Lords Mexico's Patron Saint of Crime, Criminals and the Dispossessed.* Fort Leavenworth Kansiae: Foreign Military Studies Office.

Nexus externi
-------------

* Cultores Sancta Mors.
* Sancta Mors. apud *Tinwiki*
* Sancta Mors.
* Sanctuarium hortorum cultus Sanctae Mortis.
Fons Trivii noctu visus.
**Fons Trivii** (Italiane *fontana di Trevi*) est fons Trivii in districtu Romano, a Nicolao Salvi, architecto Italico, anno 1730 designatus et a Iosepho Pannini aliisque anno 1762 confectus, Clemente papa XIII regnante. Qui fons, 26.3 metra altus, 49.15 metra latus, est maximus fons Barocus in urbe unusque ex clarissimis fontibus in orbe terrarum. In nonnullis pelliculis notabilibus apparet, inter quas *Roman Holiday*, *La Dolce Vita* Friderici Fellini, *Three Coins in the Fountain* (titulo quidem eponymico), *The Lizzie McGuire Movie,* et *Sabrina Goes to Rome.* In *La Dolce Vita,* Anita Ekberg, actrix Suecica, se aquis fontis insigniter aspergit.

"La fontana di Trevi al meriggio" (fons Trevii meridie) est tertius ex quattuor movimentis *Fontane di Roma* (fontium Romanorum), poematis symphonici Ottorini Respighi.

Notae
-----

1. ↑  "Fons Trivii, vel Trevii in urbe; Vulgo *Fontana di Trevi*" (Dini 1735), 256.
2. ↑  "la fontana Trevi (*fons Trivii*)" (Ronna 1898), 15.
3. ↑  "Trevi Fountain". *TreviFountain.net* .
4. ↑  Silver, Alexandra (17 Maii 2010). "Top 10 Iconic Movie Locations". *Time* .

Bibliographia
-------------

* Dini, Franciscus Licinianensis. 1735. *Fastorum variorumque carminum: Lib. VI: In hac secunda Editione ab eodem Authore diligenter recogniti cum notis variorum.* Assisii: Andreas Sgariglia Impress.
* Pinto, John A. 1986. *The Trevi Fountain.* Portu Novo: Yale University Press. ISBN 0300033354.
* Respighi, Ottorino. 1999. *Fontane di Roma: The fountains of Rome: symphonic poem for orchestra.* Mineolae Novi Eboraci: Dover.
* Ronna, Antoine. 1898. *Le acque di Roma: sorgenti, acquedotti, fontane.* Romae: Ermanno Loescher & C.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fontem Trivii** spectant. |

* De Fonte Trivii **(Italiane)**
Wikidata Alexius Navalnyj
Res apud Vicidata repertae:Alexius Navalnyj: imagoAlexius Navalnyj: imagoAlexius Navalnyj: subscriptioAlexius Navalnyj: subscriptio
*Nativitas*: 4 Iunii 1976; Butyn  
*Obitus*: 16 Februarii 2024; Corrective colony No. 3, YaNAO  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Familia**

*Genitores*: Anatoly Navalny; Lyudmila Navalnaya  
*Coniunx*: Yulia Navalnaya  
*Proles*: Daria Navalnaya, Zakhar Navalny  

**Alexius Anatolii filius Navalnyj** (Russice *Алексей Анатольевич Навальный*; natus in vico Butyn' prope Orbium die 4 Iunii 1976; mortuus die 16 Februarii 2024) fuit politicus et iuris consultus Russicus, oppositionis fautor, qui famam propter investigationes de corruptione in Russia consecutus est. Anno 2011 "Opus fundatum certationis cum corruptione" creavit.

Die 20 Augusti 2020 venenatus, in coma incidit; in Caritatis nosocomio Berolini curabatur. Postea in Russiam revenit, ubi incarceratus est.

Anno 2021, Praemium Sacharov accepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexium Navalnyj** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Store norske leksikon |

* Situs personalis
* RVSSICA ACCVSA. De aegro inimico. Scripsit Andreas Nouocomensis - 21/08/2020 21h17
* INIMICVS VENENATVS. Nuntia Germanica. Scripsit Marcus Austriacus - 02/09/2020 23h43
* SEDITIO SARMATICA. Tumultus ubique. Scripsit Andreas Nouocomensis - 23/01/2021 13h06

Notae
-----

1. ↑  Tod Nawalnys „ein politischer Mord" - Apud: ORF.at, 16 Februarii 2024
*Aesopus constructus*, 1495.
**Aesopus** (Palaeograece *Αἴσωπος*, *Aisōpos*) fuit fabularum scriptor qui saeculo septimo aut sexto a.C.n. vixit. Pauca de illo re vera cognoscimus; fortasse Phrygiae natus sit. Apud Ciceronem, eum humilibus parentibus locoque ignobili natum esse legimus. Servus cuiusdam Iadmonis fuisse dicebatur.

"Esopus" in *chronicis Norimbergensibus* anno 1493 divulgatus.
*Aesopus.* Pictura a Didaco Velázquez anno 1640 picta. Museo del Prado.
Saepe de animalium vita (quamquam de hominibus, plantis, deis quoque) suis fabulis narrat, sed homines et humanam vitam significare vult. Fabulae breves sunt et ad earum finem praeceptum est, quod Graece ἐπιμύθιον vocatur.

Sunt quadraginta fabulae Aesopi quae ad nos traditae sunt.

Aemuli Aesopi fabulas reddiderunt suae cuiusque linguae Phaedrus, Ciceronis magister, Babrius, Ioannes de la Fontaine (scriptor Francogallicus saeculi XVII), Ioannes Krylov, aliique.

Ecce tituli Graece aliquot fabularum Aesopi:

* Ἄνϑρωπος καὶ κύων (Homo et canis)
* Ἵππος καὶ βοῦς καὶ κύων καὶ ἄνϑρωπος (Equus et bos et canis et homo)
* Λύκος καὶ ἀρνίον (Lupus et agnus)
* Χελώνη καὶ λαγωός (Testudo et lepus)
* Ἀλώπηξ καὶ βότρυς (Vulpes et uva)

Notae
-----

1. ↑  Herodotus, *Euterpe* 134.

Nexus interni
-------------

* Aethiops non albescit
* Anonymus Neveleti
* Anthologia Graeca
* *Azteca aesopus*
* Iuglans (nux)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Aesopus** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aesopum** spectant. |

* Textus Graecus apud Perseus
* *Editiones variae fabularum Aesopi apud Google Books*, liber apud books.google.es
* *Latin via fables: Aesop*, *LATIN VIA FABLES: AESOPUS - Aesop's Fables... in Latin!* apud aesopus.ning.com
Wikidata Sartaj Aziz
Res apud Vicidata repertae:Sartaj Aziz: imagoSartaj Aziz: imago
*Nativitas*: 7 Februarii 1929; Mardan  
*Patria*: Pakistania, India Britannica  

**Officium**

*Officium*: Senator, Finance Minister of Pakistan, Finance Minister of Pakistan, Minister of Foreign Affairs, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: legatus, oeconomus, politicus, peace activist  
*Patronus*: Beaconhouse National University
**Consociatio**

*Factio*: Pakistan Muslim League (N)  
*Religio*: Islamus
**Sartaj Aziz** seu litteris Perso-Arabicis سرتاج عزيز (natus die 7 Februarii 1929 in pago Mardan) est politicus internationalis et eruditus Pakistaniae.

E familia tribus Kakakhel populi Paštuni ortus, Sartaj Aziz alumnus est collegii Islamiae Lahorii in urbe et universitatis Harvardianae. Minister civicus ab agricultura ab anno 1984 usque ad 1988, senator inde usque in annum 1999 meruit. Eisdem annis ter minister a vectigalibus fuit, a die 7 Augusti 1990 ad 18 Aprilis 1993, breviter mense Iunio eiusdem anni, iterum a die 25 Februarii 1997 ad 6 Augusti 1998. A quo die minister a rebus externis meruit usque ad 12 Octobris 1999, primo ministro Nawaz Sharif. Deinde apud universitatem privatam Beaconhouse professor et cancellarius vicarius operam dedit. A die 7 Iunii 2013, Nawaz Sharif iterum primo ministro facto officiumque ministri a rebus externis assumente, Sartaj Aziz consiliarius a securitate nationali (usque ad diem 23 Octobris 2015) et consiliarius rerum externarum factus est.

Scripta
-------

Nicolaus Cotzias minister rerum externarum Graeciae (ad sinistram partem) cum Sartaj Aziz anno 2016 pictus
* *Between Dreams and Realities: Some Milestones in Pakistan’s History*. Karachi: Oxford University Press, 2009. ISBN 978-0-19-547718-4

Nexus externi
-------------

* Vita apud ministerium rerum externarum

Ministri rerum externarum Pakistanenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Liaquat Ali Khan 1947 • Mahometus Zafrullah Khan 1947 • Mahometus Ali Bogra 1954 • Hamidul Huq Choudhury 1955 • Feroz Khan Noon 1956 • Manzur Qadir 1958 • Mahometus Ali Bogra 1962 • Zulfikar Ali Bhutto 1963 • Syed Sharifuddin Pirzada 1966 • Mian Arshad Hussain 1968 • Yahya Khan 1969 • Zulfikar Ali Bhutto 1971 • Aziz Ahmed 1977 • Agha Shahi 1978 • Sahabzada Yaqub Khan 1982 • Farooq Leghari 1993 • Asif Ahmedus Ali 1993 • Gohar Ayub Khan 1997 • Sartaj Aziz 1998 • Abdul Sattar 1999 • Khurshid Mahmudus Kasuri 2002 • Sachus Mahmudus Qureshi 2008 • Hina Rabbani Khar 2011 • Sartaj Aziz consiliarius 2013 • Khawaja Asif 2017 • Khurram Dastgir Khan 2018 • Sachus Mahmudus Qureshi 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Pakistaniae |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Marcus Augé
Res apud Vicidata repertae:Marcus Augé: imagoMarcus Augé: imago
*Nativitas*: 2 Septembris 1935; Pictavium  
*Obitus*: 24 Iulii 2023; Circumdarium XIV Lutetiae  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Marc Armand François Augé
**Officium**

*Officium*: Praeses  
*Munus*: anthropologus, ethnologus, directeur d'études, professor  
*Patronus*: School for Advanced Studies in the Social Sciences, ORSTOM
**Familia**

*Coniunx*: Françoise Héritier  

**Memoria**

*Laurae*: Prix Dodo, Officer of the Legion of Honour  

**Marcus Augé** (vulgo *Marc Augé*, natus Pictavii die 2 Septembris 1935; mortuus Lutetiae Parisiorum 24 Iulii 2023) fuit anthropologus Francicus qui hac praecipue de causa innotuit, quod invenit atque anno millesimo nongentesimo nonagesimo secundo per opus cui titulus primigenius Francogallicus est *Non-Lieux. Introduction à une anthropologie de la surmodernité* vulgavit vocabulum "nonlocorum" (*non-lieux*), qui ei sunt loci "anonymi" (sicut aeriportus, popinae viariae, pantopolia, sed etiam profugorum castra) qui simillimi ubique terrarum sunt neque ullam identitatem exprimunt geographicam aut historicam necnon nota sunt illius "supermodernitatis" (*surmodernité*), de qua, cum notionem nonlocorum explicaret, ipse scripsit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Deutsche Biographie |
**Rhombites**  (Graece Ῥομβίτης) est nomen fluviorum duorum, in *Geographica* Strabonis aliisque operibus antiquis commemoratorum. 

Sunt Rhombites Magnus seu Maior, qui fortasse est flumen Ieia nostri temporis, et Rhombites Parvus vel Minor.

Ecce scripta Strabonis, fluvios illos commemorantes: 

*Naviganti pone terram a Tanai intra octigenta stadia fluvius occurrit, qui magnus Rhombites dicitur, ubi plurimi pisces ad salsamenta capiuntur: deinde ad alia octigenta Rhombites parvus, promontorium quod et ipsum capturas habet piscium, sed minores.*

*Quod in latere orientali paludis Maeotidis fluvius sit, qui magnus Rhombites dicitur; deinde Theophanius; ac deinceps Rhombites parvus; mox Vardanes.*.

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5  Strabonis *Rerum geographicarum* liber undecimus, pp. 721, 1260
2. 1 2  Alexandri Macbean *A Dictionary of Ancient Geography*
3. ↑  Eduardi Danielis Clark *Travels in Various Countries of Europe, Asia and Africa*, tomus I. p. 694

  

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Iosephus Billanovich
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 6 Augusti 1913; Cittadella  
*Obitus*: 2 Februarii 2000; Patavium  
*Patria*: Italia, Regnum Italiae  

**Officium**

*Munus*: philologus, criticus litterarum, professor  
*Patronus*: Universitas Friburgensis, University of Milan, Naples Eastern University, Warburg Institute
**Memoria**

*Laurae*: Corresponding Fellow of the Medieval Academy of America, Feltrinelli Prize  

**Iosephus** (Italiane *Giuseppe*) **Billanovich** fuit philologus, grammaticus, litterarum Italicarum linguae vulgaris peritissimus et docens apud Universitatem Orientalem? apud Neapolim, Academiam Warburgensem,? Universitatem Friburgensem, et Universitatem Catholicam Sacri Cordis Mediolanensem fuit.

De vita et studiis
------------------

Anno 1913 Civitatula eum genuit; mortuus est Patavii anno 2000.

Litteras Latinas cum Medii Aevi tum Renascentium traditionemque litterarum Latinarum praesertim studuit. Clarissima fuerunt studia sua de Francisco Petrarca, Theophilo Folengo (sive Merlino Cocaio), et Iohanne Boccacio. Opusculum anni 1949, in quo scripturam manu Francisci Petrarcae recognovit in codice Bibliothecae Britannicae Londinii, Harleiano 2493, mirabile est; hoc codex iussu ipsius Billanovich photographice expressus est anno 1981.

Notae
-----

1. ↑  Editionem curavit opus Petrarcae quod inscribitur *Rerum memorandarum libri* (Florentiae: 1945); vide autem opera quae inscribuntur *Lo scrittoio del Petrarca*, Romae 1947, et *Petrarca e Padova* (Patavii: 1976).
2. ↑  Vide opus quod inscribitur *Tra don Teofilo e Merlin Cocaio* (Neapoli: 1948).
3. ↑  Vide opus quod inscribitur *Restauri boccacceschi* (Romae: 1947).
4. ↑  *La tradizione del testo di Livio e le origini dell'Umanesimo* (Patavii: 1981), in duo voluminibus, quorum prius inscribitur *Tradizione e fortuna di Livio tra Medioevo e Umanesimo*, posterius *Il Livio del Petrarca e del Valla: Londra, British Library, Harley 2493*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Dizionario biografico degli Italiani • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie |
Alazea| Alazeae locatio |
| Longitudo | 1520 chm |
| Altitudo fontis | 116 m |
| Decursus aquae | 320 m³/s |
| Area systematis | 74 700 chm² |
| Fons | Confluentia Nelcanis et Kadylčanis fluminum |
| Ostium | Mare Sibiricum Orientale |
| Regio | Iacutia |

**Alazea** vel **Alazeia** (Russice Алазея; Iacutice Алаһыай) est flumen in re publica Iacutia Foederationis Russicae. In planitie elevata Alazeica de confluentia fluminum Nelcanis et Kadylčanis oritur. Eius longitudo (cum Nelcane) 1590 chm est. Fluxu superiore circa 100 chm flumen montanum est; post in planitiem exit, et per tundram paludinosam et lacubus abundantem maeandris permultis fluit. In pelvi siccationis Alazeae sunt plus quam 24 milia lacuum. In mare Sibiricum Orientale inter Indigircam et Colymam aliquot bracchiis se effundit, quorum maxima *Logaškina* et *Tynialkut* sunt. Maxmus Alazeae tributarius Rassocha est.

Tres vici ad Alazeam siti sunt, quorum maximum *Andriuškino*, Iucagirorum vicus.

A Cosacis Alazea anno 1642 inventa est; saeculo septimo decimo exeunte castellum Alazeicum ad flumen aedificatum est, nunc perditum.

Notae
-----

1. ↑  Cf. in binominibus *Cancrinella alazeica, Fluctuaria alazeica,* et infra de planitie elevata Alazeica.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Алазейское плоскогорье*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°57′46″N 148°16′7″E, 70°51′29″N 153°41′22″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |