recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Aquae stagnum virorum anno 1889
Aquae stagnum mulierum anno 1894

 **Balneum Medium Vindobonense** (accurate *Zentralbad*, hodie vulgo *Kaiserbruendl*, i. e. *fons imperatorum*) est balneum Finnicum (sauna) viris addictum Vindobonae in interiore urbe.
Iam 1369 deprehenditur? hoc loco aedes balneorum fuisse. Ab anno 1887 usque ad annum 1889 Adolfus Endl et Antonius Honus hic magnificam domum in stilo historicismi certis Maurorum elementis ornatam aedificaverunt. Ibi quoque magnum balneum parabantur, quod etiam ab imperatoris fratre frequentabatur. Hodie balneum solis viris visitare licet.

* Porta KaiserbruendlPorta Kaiserbruendl
* Souterrain*Souterrain*
* Parterre*Parterre*
* Mezzanin*Mezzanin*
* Elevatio Balnei centralisElevatio Balnei centralis

Descriptio a Antonio Honus: *Balneum Medium Vindobonense*

Nexus externi
-------------

* Historia Banii
* Picturae piscinæ hodie
* Murum picturam Stefan Riedl
* Architecturae consilia a Stephano Riedl


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Balneum Medium Vindobonense** spectant. |
**Dissertatio Philosophica de Orbitis Planetarum** est titulus dissertationis Hegelii. 

Hic liber dissertatio philosophi Hegelii paene editus iam castigatus est quia Hegelius ibi opinatur solem non plus quam quinque planetas habere qui planetae classici vocentur. Hegelius propria regula mathematica usus contendit inter planetas Martem et Iovem lacunam non esse. Sextus autem planeta nomine Ceres inter hos planetas paulo ante inventus est quam dissertationis liber editus est.

Pagina tituli
-------------

Titulus in toto est:

|  |  |
| --- | --- |
| DISSERTATIONI PHILOSOPHICAE
DE
ORBITIS PLANETARUM

PRAEMISSAE THESES
QUAS
RECTORE ACADEMIAE MAGNIFICENTISSIMO
SERENISSIMO PRINICPE AC DOMINO

DOMINO
CAROLO AUGUSTO

DUCE SAXONIAE IULIACI CLIVIAE MONTIUM
ANGARIAE ET GUESTPHALIAE REL.

CONSENTIENTE
AMPLISSIMO PHILOSOPHORUM ORDINE

PRO LICENTIA DOCENDI
RITE OBTINENDA
PUBLICE DEFENDET

DIE XXVII. AUG. A. MDCCCI

GE. WILH. FRID. HEGEL
PHILOSOPHIAE DOCTOR

SOCIO ASSUMTO
CAROLO SCHELLING
WIRTEMB.

IENAE
TYPIS PRAGERI ET SOC. |   |

Liber
-----

Georgius Wilhelmus Fridericus Hegel: Dissertatio philosophica de orbitis planetarum. Ienae MDCCCI; de novo editum: *Georg Wilhelm Friedrich Hegel*, Disseratio Philosophica de Orbitis planetarum - *Philosophische Erörterung über die Planetenbahenen. Übersetzt, eingeleitet und kommentiert von Wolfgang Neuser* - In Germanicum convertit, introduxit et commentarium addidit Wolfgangus Neuser. Acta humaniora VCH. 1986.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Functiones cumulativae probabilitatis distributionis normalis.
**Distributio probabilistica** variabilis fortuitae *X* est functio quae probabilitatem eventui dat, ubi "eventus" est valor quidem variabilis certae. Theoria probabilitatum est pars statisticae quae de talibus functionibus tractat. Distributio est functio cuius valores numquam decrescunt: si *a > b, P(X < a) > P(X < b).* Hic, *P* est "functio probabilitatis," quae ad copiam numerum assignat; distributio est functio *F,* quae ad punctum vel numerum alium numerum assignat. Definitio *F* hoc est:

sit P(X < a) = probabilitas valoris X minor esse quam a
sit k valor constans quilibet
tunc
{\displaystyle F(y;k)=P(k<X\leq y),y>k}
{\displaystyle =0,y=k}
{\displaystyle =-P(k<X\leq y),y<k}
Tunc

{\displaystyle F(y;k\_{1})-F(y;k\_{2})=P(k\_{1}<y\leq k\_{2})}
Ergo omnes functiones F(y;k) eaedem sunt prater additionem constantis; licet ergo quemlibet *k* eligere et scribere simpliciter *F*(*y*). Ad probabilitatem *P* igitur correspondet distributionem *F.*

Distributio in {\displaystyle \mathbb {R} } symmetrica dicitur i centrum {\displaystyle c\in \mathbb {R} } exsistit, quo valet:

{\displaystyle P(X\geq c+x)=P(X\leq c-x)~~\mathrm {pro~omnibus~} x\in \mathbb {R} ^{+}.}
{\displaystyle \,c} centrum symmetriae appellatur; semper valori mediano aequum est. Si valor medius exspectatus, {\displaystyle \operatorname {E} (X)}, exsistit, etiam {\displaystyle c=\operatorname {E} (X)} valet.

Densitas probabilistica distributionis symmetricae continuae circum axem {\displaystyle \,x=c} symmetrica est, et functio distributiva eius circum punctum {\displaystyle \left(c,{\frac {1}{2}}\right)} symmetrica est.

Obliquitas
----------

Si tertium momentum variabilis fortuitae {\displaystyle \,X} exsistit, {\displaystyle \,X} habet obliquitatem

{\displaystyle \,\gamma \_{1}=0,}
sed distributio cuius obliquitas est 0 non symmetrica esse debet.

Exempla distributionum symmetricarum
------------------------------------

Distributiones symmetricae quae crebro adhibentur sunt:

* distributio aequalis, quae distributio rectangularis appellatur, si continua est
* distributio arcus sinus
* distributio Cauchyana
* distributio logistica
* distributio normalis
* distributio exponentialis duplex
* t-distributio

Distributio probabilistica non eadem est atque proprietas distributionis inter operationes.

Nexus interni
-------------

* Deviatio canonica

Bibliographia
-------------

* Cramér, Harald. 1951. *Mathematical Methods of Statistics.* Princeton: Princeton University Press.
Wikidata Daniel Albertus Wyttenbachius
Res apud Vicidata repertae:Daniel Albertus Wyttenbachius: imagoDaniel Albertus Wyttenbachius: imago
*Nativitas*: 7 Augusti 1746; Berna  
*Obitus*: 17 Ianuarii 1820; Oegstgeest, Amstelodamum  
*Patria*: Nederlandia, Helvetia  

**Officium**

*Munus*: Bibliothecarius, Professor, philologus classicus, professor  
*Patronus*: Academia Lugduno-Batava, Athenaeum Illustre Amstelodami, Athenaeum Illustre Amstelodami, Remonstrants seminary
**Daniel Albertus Wyttenbachius** (Natus Bernae 1746 - Mortuus Oegstgeest  1820 ) fuit philologus Helveticus. 

Erat ipse filius professoris cuiusdam apud Universitatem Bernensem. Discipulus fuit Ruhnkenii et  Valckenarii; tum docuit litteras apud collegium Remonstrantium Amstelodami, posteaque philosophiam apud Athenaeum Illustre (eadem in civitate). Anno 1825 Lutetiam abivit, ubi cognovit Larcher, Saintes-Croix et Villoisonium. Anno 1799 factus est professor graecarum litterarum et bibliothecarius Lugduni Batavorum. 

Inter opera quae edidit numerantur: 

* Opera moralia Plutarchi, Graece et latine, cum variantibus lectionibus, notis criticis, commentario et indicibus, Oxoniae, 1795-1821, 8 libri in-8°:
* *Praecepta philosophiae logicae,* quae sunt excerpta de logica ex optimis auctoribus latinis, Amstelodami, 1781;
* *Compendium Theologiae moralis atque dogmaticae* 1754;
* *Vita Ruhnkenii*;
* multa *opuscula,* Lugduni Batavorum edita, 1821.

Ab anno 1777 usque ad annum 1807, Ruhnkenio et aliis viris eruditis adiuvantibus, edidit *Biblitohecam criticam*, quae magni momenti fuit ad philologiam propagandam et augendam in Germaniam. Wyttenbachius erudivit philologos insignes inter quos Lennep, Creuzerum, necnon Van Heusde.

Fontes
------

* Jacobus-Alphonsius Mahul, *Annuaire nécrologique, ou Supplément annuel et continuation de toutes les biographies ou dictionnaires historiques*, 1822, Lutetiae : Ponthieu, 1823, p.347-350
* Maria-Nicolaus Bouillet et Alexis Chassang (dir.), « Daniel Wyttenbach » dans Dictionnaire universel d’histoire et de géographie, 1878 (lege apud Wikisource francicum)
* Guilielmusl Leonardus Mahne, *Vita Danielis Wyttenbachii*, Brunswigae, 1825, | apud Archive.org

Notae
-----

1. ↑  scilicet latine in oppido quod Dominium Oegstgeestanum appellatur sic in libro cui titulus *Cornelii Trioen medicinae doctoris Observationum medico chirurgicarum fasciculus* p. 113
2. ↑  H.e. Villoison, Villoisionius nominatus a Wolfio, Kleine Schriften, vol. 1 p.54

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Wyttenbachium** apud **Vicifontem**. |
Daniel Barenboim cum orchestra meditatur in Hispania die 25 Iulii 2007.
**Daniel Barenboim** (natus apud Bonaeropolim die 15 Novembris 1942) est clavilista et dux orchestrae Argentinus, qui etiam est civis Hispaniae et Auctoritatis Palaestinae. Constans fautor est causae Palaestinianae. Barenboim Orchestram symphonicam Sicagensem duxit. Iuvenis iam clavilista praecox et puer mirabilis fuit.

Anno 2002, Praemium principum Asturiarum de condordia accepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Danielem Barenboim** spectant. |

* Situs interretialis Danielis Barenboim proprius.
* Danielis Barenboim biographia.

Duces orchestrae symphonicae Chicagoensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Theodorus Thomas 1891 • Fridericus Augustus Stock 1905 • Desiderius Defauw 1943 • Arthurus Rodzinski 1947 • Raphael Kubelík 1950 • Fridericus Reiner 1953 • Ioannes Martinon 1963 • Georgius Solti 1969 • Daniel Barenboim 1991 • Bernardus Haitink 2006 • Ricardus Muti 2010 |
|  |
Wikidata Ioannes Kotljarevs'kyj
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Augusti 1769; Poltava  
*Obitus*: 29 Octobris 1838; Poltava  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, scriptor scaenicus, Interpres  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Anna, 3rd class  
*Sepultura*: Poltava  

Ioannes Petri filius Kotljarevs'ky
**Ioannes Petri filius Kotljarevs'kyj** (Ucrainice Іван Петрович Котляревський, tr. *Ivan Petrovyč Kotljarevs'kyj*; 9 Septembris 1769–10 Novembris 1838) fuit scriptor et poeta atque dramaticus Ucrainicus, conditor litteraturae Ucrainicae nostri temporis.

Vita
----

Ioannes Kotljarevs'kyj natus est Poltavae in urbe, in familia apparitoris. Annis ab 1780 ad 1789 in seminario clericali Poltavensi educabatur. Annis 1796–1808 in munere militari erat, in Bello Russico-Turcico annorum 1807–1812 participavit. Anno 1810 Poltavam rediit et factus est curator domi educationis infantium hominum nobilium pauperum. Anno 1812, tempore Belli Patrii, formavit regimen Cossacorum, quod contra copias Napoleonis pugnabat. Annis ab 1816 ad 1821 Kotljarevs'kyj erat praefectus theatri Poltavensis. Annis 1827–1835 fuit curator nonnullorum institutorum philanthropicorum.

Opera
-----

Kotljarevs'kyj notus est ut auctor poematis epicorum nomine *Aeneis* (Ucrainice «Енеїда», tr. *"Enejida"*), primum opus publicatum in lingua Ucrainica hodierna scriptum. In lucem editum est anno 1798, quo anno auctore inscio publicatae sunt partes prima, secunda et tertia poematis; anno 1809 Kotljarevs'kyj, partem quartam addens, ipse opus suum edidit sub titulo *Aeneis Virgilii, in linguam Russicam Minorem ab I. Kotljarevs'kyj traducta* (Russice «Виргилиева Энеида, на малороссийский язык преложенная И. Котляревским», tr. *"Virgilieva Èneida, na malorossijskij jazyk preložennaja I. Kotljarevskim"*); completus autem carminis textus, partes sex habens, anno 1842 editus est. *Aeneis* a Kotljarevs'kyj scripta est poema per ridiculum contortum, ubi Troiani Virgiliani Cosaci Zaporovienses depinguntur.

Etiam notae sunt fabulae dramaticae Ioannis Kotljarevs'kyj *Natalia Poltavensis* (Ucrainice «Наталка Полтавка», tr. *"Natalka-Poltavka"*) et *Miles-magus* (Ucrainice «Москаль-чарівник», tr. *"Moskal'-čarivnyk"*, ubi verbum 'москаль' aeque 'miles' et 'Moscovita' traducitur), anno 1819 primo inductae.

Nexus interni
-------------

* Bibliotheca Nationalis Ucrainae Vernadskiana

Bibliographia
-------------

* Волинський П. К. Іван Котляревський: Життя і творчість. Ed. 3. Kioviae, 1969.
* Іван Котляревський. Бібліографічний покажчик. 1798—1968. Kioviae, 1969.
* Хропко П. П. Іван Котляревський. Біографічний нарис. Kioviae, 1969.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Kotljarevs'kyj** spectant (Ivan Kotlyarevsky, Ivan Kotliarevsky). |

* Biographia et opera Ioannis Kotljarevs'kyj **(Ucrainice)**
Wikidata Ioannes Kožedub
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Kožedub: imagoIoannes Kožedub: imago
*Nativitas*: 8 Iunii 1920; Obrazhiivka  
*Obitus*: 8 Augusti 1991; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union  
*Munus*: fighter pilot, miles, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Hero of the Soviet Union, Hero of the Soviet Union, Hero of the Soviet Union  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Ioannes Nicetae filius Kožedub** (Ucrainice Іван Микитович Кожедуб, *Ivan Mykytovyč Kožedub*; Russice Иван Никитович Кожедуб, *Ivan Nikitovič Kožedub*; natus die 8 Iunii 1920 in vico *Obražeevka* nunc regionis Sumensis Ucrainae, mortuus die 8 Augusti 1991 Moscuae) fuit clarus aviator militaris Sovieticus, marescalcus aviationis URSS (ab anno 1985). In Bello Magno Patrio (quo tempore plus quam sexaginta aeroplanos Germanicos delevit) et in Bello Coreano participavit. Ter (annis 1944 et 1945) titulum Herois Unionis Sovieticae accepit. Nonnullos commentarios de eventa vitae suae scripsit, quorum clarissimus liber est *Fidelitas Patriae* («Верность Отчизне»).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Kožedub** spectant. |

* Pagina de Ioanne Kožedub *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Ioanne Kožedub in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
* Kožedub 176 GIAP **(Russice)**



1. ↑  Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза офицерскому составу военно-воздушных сил Красной Армии» от 4 февраля 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 17 февраля (№ 10 (270)). — С. 1
Wikidata Ioannes Keats
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Keats: imagoIoannes Keats: imagoIoannes Keats: subscriptioIoannes Keats: subscriptio
*Nativitas*: 31 Octobris 1795; Moorgate  
*Obitus*: 23 Februarii 1821; Roma  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: poëta, judge-rapporteur, medicus, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: irreligio
**Familia**

*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Sepultura*: Protestant Cemetery, Rome  

Ioannes Keats ab Iosepho Severn pictus (Pinacotheca Effigierum Nationalis Londinii)
**Ioannes Keats** (31 Octobris 1795—23 Februarii 1821) fuit poeta Anglicus, unus eorum Motu Romantico prima saeculi undevicesimi parte notus. Paucos solum annos victus, cum eius opera periodici aequaevi saepissime morderent, post obitum auctoritas poetica poetis (inter alios Alfredo Tennyson) maximi momenti erat. Eius poësis lyrica, praesertim paeanum series quae palmarium esse arbitrata est et etiam hodie inter optima poemata Anglica numeratur, eloquio imaginibusque sensualibus nota est. Epistulas etiam scripsit exponentes theoriam aestheticam nomine "captu negativo," quae litterae facile unius clarissimarum umquam sunt.

Opera selecta
-------------

* *On First Looking into Chapman's Homer* (1816)
* *Sleep and Poetry* (1816)
* *Endymion: a Poetic Romance* (1817)
* *Negative Capability* (1817)
* *The Mansion of Many Apartments* (1818)
* *Hyperion* (1818)
* *The Eve of St. Agnes* (1819)
* *Bright star, would I were stedfast as thou art* (1819)
* *La Belle Dame sans Merci: a Ballad* (1819)
* *Ode to Psyche* (1819)
* *Ode to a Nightingale* (1819)
* *Ode on a Grecian Urn* (1819)
* *Ode on Melancholy* (1819)
* *Ode on Indolence* (1819)
* *Lamia* (1819)
* *To Autumn* (1819)
* *The Fall of Hyperion: a Dream* (1819)

Bibliographia
-------------

* Andrew Motion, *Keats*. Londinii: Faber, 1997. ISBN 0-571-17227-X
---

**Animalia** — Chordata

Subphylum : Vertebrata   
Agnatha   
Ordo : Myllokunmingiformes   
Familia : Myllokunmingidae   
Genus : **Myllokunmingia**   
Shu, Zhang & Han, 1999  
Species : **M. fengjiaoa**   
Myllokunmingia fengjiaoa   
Shu, Zhang & Han, 1999  
Palaeontologia

518–518 m.a.: Cambrium medium 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

***Myllokunmingia fengjiaoa*** (binomen a D.-G. Shu et collegis anno 1999 statutum) fuit animal phyli Chordatorum et subphyli Vertebratorum. Antiquissima est omnium illius phyli specierum usque hodie cognitarum. Fossilia huius piscis apud Ercaicun aliosque locos sedimenti Chengjiangensis periodi Cambriae in Iunnania reperta anno 1999 in duas species ordinata sunt. Hou Xian-guang et collegae anno 2002, fossilibus pluribus comparatis, descriptiones retractaverunt speciesque binas in unam coegerunt. Unde *Haikouichthys ercaicunensis* synonymum *M. fengjiaoae* esse recognoscitur.

Bibliographia
-------------

* Hou Xian-guang et al. "New evidence on the anatomy and phylogeny of the earliest vertebrates" in *Proceedings of the Royal Society of London B: Biological Sciences* vol. 269 (2002) pp. 1865–1869
* P. Janvier, "Catching the first fish" in *Nature* vol. 402 (1999) pp. 21–22
* D.-G. Shu et al. "Lower Cambrian Vertebrates from South China" in *Nature* vol. 402 (1999) pp. 42–46
* D. G. Shu et al. "Head and backbone of the Early Cambrian vertebrate Haikouichthys" in *Nature* vol. 421 (2003) pp. 526–529

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Myllokunmingiam fengjiaoam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |

* "Myllokunmingia fengjiaoa--Chengjiang fauna" apud *GeoScience Research Center*
Johannes Dee Anglus Londinensis Aet. suae 67.
**Ioannes** seu **Iohannes Dee**, (natus Londinii 13 Iulii 1527; iuxta Mortlake Surriae mortuus anno 1608/9), alumnus Collegii S. Iohannis apud Cantabrigienses, fuit mathematicus, astronomus, astrologus, geographus Britannicus et consiliarius Elisabethae I reginae. Magnam partem vitae suae alchemiae, divinationi et philosophiae Hermeticae dedicavit, varicus inter scientiam et magicam. Socius fuit Collegii Trinitatis Cantabrigiensis.

Homo doctissimus, pauco maior viginti annis natus acroases magnis turmis discipulorum dabat apud Universitatem Parisiensem. Ardens mathematicorum provector, astronomus magnae dignitatis, et vir navigationis peritissimus, qui multos docuit magna pro Anglia terrarum inveniendarum itinera ducturos. Simul se magicae Christianae angelicae et philosophiae hermeticae condederat, et his studiis tertiam partem ultimam vitae suae quasi devovit. In iudicio Dee, et complurium coaevalium, haec illa non contradicebant, sed duas partes unius rerum intellegendarum systematis componebant.

Dee inuctus in amicitia cum Eduardo Kellaeo erat et Codecem Voynich uteri putatur.

Notae
-----

1. ↑  Ita saepius apud se, e.g. in frontispicio *Monadis Hieroglyphicae* (1564): "*Monas Hieroglyphica* Ioannis Dee, Londinensis"
2. ↑  Vide imaginem.

Bibliographia
-------------

* William H. Sherman, *John Dee: the politics of reading and writing in the English Renaissancce*. Amherst: Massachusetts University Press, 1995. ISBN 0-87023-940-6 (Paginae selectae apud *Google Books*)
Ioannes Daniel Falk, testis maximi momenti epochae classicae Vimariensis quae dicitur.
**Ioannes Daniel Falk** (natus Gedani die 28 Octobris 1768, mortuus Vimariae die 14 Februarii 1826) fuit scriptor, poeta, theologusque Germanus.

Vita
----

Anno 1792 studens factus est Salinis Saxonicis in ordine theologico. Inde ab anno 1798 Vimariae docens privatus fuit; a duce ipso creatus est anno 1806 post Proelium Ienense consiliarius officialis meritorum causa. 

Anno 1813, Gesellschaft der Freunde in der Not, opus fundatum, condidit ut infantes orbi relicti pauperes educatione fruerentur. Postea vel scholam fundavit, quam anno 1829 nomine *Falksches Institut* publicam declaraverunt. Falk mortuo, corpus sepultum est in crypta ducali in sepulcreto vetere Vimariano.

Momentum
--------

Auctor Falk primo satirica pepigit, quae satiricum sensum antiquissimum, i.e. generaliorem atque minus acrem, implent. Id in lectoribus incommodo fuit, quia textus nec acidi nec molesti sale egebant. Exempli gratia, huc citetur opusculum praetitulatum *Taschenbuch für Freunde des Scherzes und der Satire* (1797-1803, cum 7 collectionibus annuis). Inter eius alia opera referatur de tractatione *Amphitruo,* comoediae Plauti (Salinis Saxonicis 1804). Eius de artibus tractationes *Kleine Abhandlungen, die Poesie und Kunst betreffend* (Vimariae 1803), eius periodicum *Elysium und Tartarus* (1806) necnon opus post mortem editum, cui titulus *Goethe aus näherm persönlichen Umgang dargestellt* (1832), permulta scitu digna de culturalibus condicionibus tempore classico Vimariensi produnt. Etiam verba "Oh du fröhliche," cantus natalicii notissimi, exaraverat.

Fontes
------

* *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* 6: 288–289. Leipzig 1906. Quod relegi potest hic in interreti.
Wikidata Saleumxay Kommasith
Res apud Vicidata repertae:Saleumxay Kommasith: imagoSaleumxay Kommasith: imago
*Nativitas*: 31 Octobris 1968; Laotia  
*Patria*: Laotia  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs, Deputy Prime Minister of Laos  
*Munus*: politicus  

**Saleumxay Kommasith** sive litteris Laotianis ສະເຫລີມໄຊ ກົມມະສິດ (natus in provincia Houaphanh Laotiae die 31 Octobris 1968) est politicus Laotiae.

Alumnus est Instituti Coniunctionum Internationalium Moscuensis et Universitatis Monash Melburniae in urbe. In patriam reditus praecipue apud ministerium rerum externarum operam dedit, sed annis 2012 et 2013 Novum Eboracum Nationibus Unitis legatus est. Minister adiutarius a rebus externis bis inter annos 2011 et 2016 meruit. Die 19 Aprilis 2016 minister principalis rerum externarum factus est, primo ministro Thongloun Sisoulith.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud ministerium rerum externarum Laotianum

Ministri rerum externarum Laotiani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Boun Oum 1948 • Phoui Sananikone 1950 • Nhouy Abhay 1951 • Phoui Sananikone 1954 • Souvanna Phouma 1956 • Phoui Sananikone 1957 • Khamphan Panya 1958 • Phoui Sananikone 1959 • Khamphan Panya 1960 • Boun Oum 1960 • Quinim Pholsena 1962 • Souvanna Phouma 1963 • Pheng Phongsavan 1964 • Souvanna Phouma 1965 • Phoumi Vongvichit 1974 • Phoune Sipraseuth 1975 • Somsavat Lengsavad 1993 • Thongloun Sisoulith 2006 • Saleumxay Kommasith 2016
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Laotiae |
|  |
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Iohannes Davisius

Titulus operis *The Writing Schoolmaster* (1631) imaginem auctoris monstrans
**Ioannes Davies** Herefordiensis, vulgo saepissime *John Davies of Hereford* (illa in urbe natus anno circiter 1565; Londinii mortuus mense Iulio 1618) fuit scripturae magister et auctor qui Anglice de rebus theologicis et paedagogicis scripsit. Epigrammata composuit, et praecipue characteras amicorum aliorumque coaevorum, in libro collecta *The Scourge of Folly*; ibi reperitur epigramma "*To Our English Terence, Mr. Will: Shake-speare*". Ioannem Davies carmen "A Lover's Complaint" scripsisse (anno 1609 ad caudam sonettorum Shakesperianorum divulgatum) suadebat Brian Vickers in libro anno 2007 divulgato, multis abnuentibus.

Opera
-----

* *Mirum in Modum, a Glimpse of God's Glory and the Soul's Shape* (1602)
* *Microcosmos* (1603)
* *Wittes Pilgrimage* (1605?)
* *Humours Heav's on Earth* (1605)
* *The Scourge of Folly* (1611)
* *The Picture of a Happy Man* (1612)
* *Wit's Bedlam* (1617)
* *The Writing Schoolmaster*

Notae
-----

1. ↑  E.g. MacDonald P. Jackson, recensio in *Review of English Studies.*
2. ↑  Ennis, Lambert - *"Wit's Bedlam" of John Davies of Hereford* (*The Huntington Library Bulletin*,
No. 11 (Apr. 1937), pp. 13-21)

Bibliographia
-------------

* "John Davies" in *Encyclopaedia Britannica Online*
* Brian Vickers, *Shakespeare, "A Lover's Complaint," and John Davies of Hereford* (2007)
*Vide etiam paginam discretivam:* Agrapha


Wikidata Agrapha (demus)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 39°3′50″N 21°34′38″E  
*Numerus incolarum*: 6 976, 10 175, 13 529  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Dimítrios Tátsis  
*Procuratio superior*: Eurytania  

**Geographia**

*Regiones urbanae*: Agrafa Municipal Unit, Aperantia Municipal Unit, Aspropotamos Municipal Unit, Viniani Municipal Unit, Fraghista Municipal Unit  
*Territoria finitima*: Karditsa Municipality, Argithea Municipality, Lake Plastiras Municipality, Karpenisi Municipality, Agrinio municipality, Amphilohia Municipality  

**Tabula aut despectus**

Agrapha (demus): situsAgrapha (demus): situs
**Agrapha** (Graece: Άγραφα) est vicus et demus in Eurytania regionis Graeciae Mediae. Nomen trahit a montibus Agraphorum, quorum partem austro-occidentalem ocupat.

Demus vicis in declivitate montium circa flumen Agraphiotem sparsis constat. Incolae noti sunt ob autonomiam quattuor saeculis, quibus Graecia ad Imperium Ottomanicum pertinebat, repetitis pugnis servatam; propugnator regionis notissimus, qui heros habetur, erat Antones Katsantones (Αντώνης Κατσαντώνης).

Etsi loci natura pulchtritudine eminet, tamen vici periegesi paene carent. Sunt tantum quaedam parva xenodochia et cauponae in vicis maioribus.

Demus
-----

The municipality Agrafa was formed at the 2011 local government reform by the merger of the following 5 former municipalities, that became municipal units (constituent communities in brackets):[1]

Demus Agrapharoum in admininstratione anno 2010 reformanda (vide Libellus Callicratis) pluribus antea demis coniunctis creatus est, qui nunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt. Sedes demi est *Cerasochorium*.

| Unitas popularis | Numerus incolarum |
| --- | --- |
| Agrapha (Άγραφα) | 1237 |
| Aperantia (Απεραντία) | 1673 |
| Aspropotamos (Ασπροπόταμος) | 1480 |
| Francista (Φραγκίστα) | 1734 |
| Biniana (Βίνιανη) | 1066 |
| **Summa incolarum** | **7190** |

Notae
-----

1. ↑  "Lex Callicratis" (Neograece)
2. ↑  Numerus incolarum, ut in Libello Callicratis a ministro rerum domesticarum Graeciae mense Maio anno 2010 edito invenitur (Neograece).
Porta Blankenburgensis. Urbis insignia
**Salfelda Thuringorum** (Theodisce: *Saalfeld an der Saale*) est urbs antiqua in Germania et caput Circuli Saalfeld-Rudolstadt. Kalendis Ianuariis anni 2015 hac in urbe 25.139 incolae habitabant. Burgimagister est Matthias Graul, nullius facitonis politicae sodalis.

Geographica historica oeconomica
--------------------------------

Oppidum cum Antris magarum, quae dicuntur, sternitur in margine septentrionali et orientali Montium lapidum sectilium Thuringiensium et fluminis Salae. Prima mentio in documentis saeculo XIX facta est. Postquam monasterium Ordinis Sancti Benedicti hic instauratum est anno 1071, oppidum in centrum ecclesiasticum totius Thuringiae conversum est. Situm in puncto concursus Viae Cupri et Viae Bohemicae oppidum et commeatum commerciumque internationale provehebat. Metalla cupri exercebantur et tractabantur in situ, ut urbs effloresceret. Anno 1180 vicus formiter urbs factus est. Inde ab anno 1389 regebant Vettinenses ibi; annis inter 1680 et 1735 vel regiam Ducatus Sachsen-Saalfeld tenebat. Annis inter 1826 et 1918 Salfelda pars Ducatus Sachsen-Meinigen fuit.

Medio saeculo XIX inductio industriae machinalis oppidum mutavit. Nodus ferriviarius quoque invectionem quaestuosae industriae cum officinis chalybariis, socolatariis, opticis fovebat.

Aedificia et fora
-----------------

Multae aedes diversorum temporum imaginem urbi internae dant valde illecebrosam. Inde urbs cognomen "chronicae lapideae Thuringiensis" portat. ***Nundinarum platea*** unionem pulcherrimam aedificiorum historicorum monstrat cum ***Pharmacopolio curtis ducalis*** anni 1180 sive ***Demarchia*** secundum genus renatum annis inter 1529 et 1537 erecta. ***Ecclesia parochialis Sancti Ioannis*** fanum cum atrio pulcherrimo est. In ea invenitur statua maxima Sancti Ioannis Baptistae ab Ioanne Gottwald facta et scrinium medium triptychi cuiusdam anni 1480. In pristino Franciscanorum coenobio hodie ***Museum municipale Salfeldae*** est cum collectionibus amplissimis de historia regionali. Passus paucos post moenia in colle situm ***Priscum castellum ducale*** est. In eius cappella cadaver regii filii Ludovici Ferdinandi de Borussia iacebat post pugnam apud Wöhlsdorf die 10 Octobris 1806 commissam. Urbis signum vocatur ***Hoher Schwarm***, quod est pars restans castelli quattuor turrium. Castellum hoc possidebant graviones Schwarzburgenses.

Attamen res maxime nota sunt sine ullo dubio sunt ***Antra magarum*** (Theodisce: *Feengrotten*) ab media urbe unum chiliometrum distantia. Mineralia eius visitatores omnes captant; et hodie fons aquae mineralis laborat.

Fons
----

*Baedecker-Allianz Reiseführer Deutschland*, Verlag Karl Baedecker, 4. Auflage 1998, ISBN 3-89525-697-8, p. 658-659

Notae
-----

1. ↑  List of Latin place names in Continental Europe, Ireland and Scandinavia[*nexus deficit*].

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Salfelda Thuringorum** spectant. |

* Oppidi situs proprius
* Situs proprius Antrorum magarum
Wikidata Nicolaus Dimitrov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Dimitrov: imagoNicolaus Dimitrov: imago
*Nativitas*: 30 Septembris 1972; Scupi  
*Patria*: Macedonia Septentrionalis  

**Officium**

*Officium*: Deputy Prime Minister for European Integration, Minister of Foreign Affairs, ambassador of North Macedonia to the United States  
*Munus*: legatus, politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Familia**

*Genitores*: Dimitar Dimitrov; Ratka Dimitrova  

**Nicolaus Dimitrov** seu litteris Cyrillicis Никола Димитров (Scupis natus die 30 Septembris 1972) est legatus et politicus Macedoniae.

Nicolaus Dimitrov alumnus est universitatis Scupiensis et collegii Regalis apud Cantabrigienses, ubi iuribus internationalibus studuit. Iuris consultus ergo apud ministerium rerum externarum Macedonicum ab anno 1996 operam dedit, ab anno 2000 sub titulo ministri vicarii. Anno 2002 legatus apud Civitates Foederatas Macedonum factus est, seriei secundus (praecessore Ljubica Acevska) omniumque proxenorum eo tempore Vasingtoniae merentium iuvenissimus. Ab anno 2009 usque in 2013 Hagis Comitum legatus est iuxta regimen Nederlandicum. Inde apud Germaniam mitti frustra volens, apud Russiam ire nolens, in patriam rediit, ubi die 31 Maii 2017 minister a rebus externis selectus est, primo ministro Zoran Zaev.

Bibliographia
-------------

* "Никола Димитров, амбасадор во Хаг!?[*nexus deficit*]" in *Вечер* (3 Aprilis 2009) **(Macedonice)**
* Larry Luxner, "Macedonia's Nikola Dimitrov: No more FYROM" in *The Washington Diplomat* (December 2004) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

* "Никола Димитров[*nexus deficit*]" (26 Martii 2008) apud *Утрински* **(Macedonice)**

Ministri rerum externarum Macedonici 1991–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Denko Maleski 1991 • Stephanus Crvenkovski 1993 • Ljubomir Frčkovski 1996 • Blagoja Handžiski 1997 • Alexander Dimitrov 1998 • Srgjan Kerim 2000 • Ilinka Mitreva 2001 • Slobodan Čašule 2001 • Ilinka Mitreva 2002 • Antonius Milošoski 2006 • Nicolaus Poposki 2011 • Nicolaus Dimitrov 2017
Денко Малески • Стево Црвенковски • Љубомир Фрчковски • Благоја Ханџиски • Александар Димитров • Срѓан Керим • Илинка Митрева • Слободан Чашуле • Илинка Митрева • Антонио Милошоски • Никола Попоски • Никола Димитров 
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri rei publicae Macedonicae |
|  |
Ars coquinaria Civitatum Foederatarum: Gallopavo in furno assatur, bacone involutus, frustis pirorum appositis
Ars coquinaria Civitatum Foederatarum: epulum Gratiarum Agendi singulo convivae inlatum: caro gallopavonina, farcimen, iusculum gravatum, ova diaboli, patatae contusae, confectura oxycoccorum, cucumeres conditae, panes
Caro **gallopavonina** ab ave speciei *Meleagridis gallopavonis* provenit, in silvis Americae Septentrionalis endemicae, in Mexico abhinc 1 500 annis (vel pluribus) domesticatae. Inter fercula gallopavonina celebriora sunt illa quae in Civitatibus Foederatis ad epulum Festi Gratias Agendi, in Britannia ad Christi Nativitatem inferuntur.

Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin gastronomus, qui gallopavonem silvaticam in Massachusetta venatus est, de hac specie ait: *Le dindon est certainement un des plus beaux cadeaux que le Nouveau Monde ait faits à l'ancien* ("gallopavo est sine dubio inter pulcherrima dona quae Novum mundum Antiquo dederit") Idem primus fortasse famam gallopavonum Cremiaci in Delphinatu relatus est: ibi enim gallopavones elevantur quae omnis Franciae succulentissimas esse praetenduntur.

Notae
-----

1. ↑  "Putenfleisch, n caro gallopavonina" (2014) in *Lexicon Latinum Hodiernum".*
2. ↑  Brillat-Savarin (1826)
3. ↑  "Un énorme dindon de Crémieu": Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin, *Physiologie du goût* (Lutetiae, 1826) vol. 2 p. 300; "Foire aux dindes : les volailles en vedette" in *Dauphiné libéré* (11 Decembris 2012); Emily Imbert, "Tendre et fragile dinde de Crémieu" in *Dauphiné libéré* (20 Augusti 2012); Françoise Montagnon, "La dinde de Crémieu : pas de foire mais une recette pour les fêtes" in *Le Progrès* (21 Decembris 2020)

Bibliographia
-------------

* 1803 : Grimod de la Reynière et al. *Almanach des gourmands* vol. 1 (2a ed. 1803) pp. 107-108, 137-144; vol. 2 (2a ed. 1804) p. 265
* 1825 : Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin, *Physiologie du goût* (Lutetiae, 1826) meditatio 6 cap. 35-38 vol. 1 pp. 145-160 apud *Internet Archive*
| Lingua Punica  |
| --- |
| Taxinomia: | progenies linguae Phoeniciae; una linguarum Chananaearum e divisione Semitica familiae Afrasiaticae |
| Status: | lingua exstincta |
| Sigla: | 1 —, 2 phn, 3 xpu |
| Usus |
| Aevum: | a millennio I a.C.n. usque ad saeculum 5 p.C.n. |
| Situs: | lingua olim a Carthaginiensibus et in Africa Romana adhibita ab eruditis recentioribus interpretata |
| Litterae: | Litterae Punicae |
| Scriptura: | Abecedarium Phoenicium |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Punica**, ab origine dialectus seu varietas Linguae Phoeniciae, adhibita est a Carthaginiensibus et per terras eius tributas; imperio eorum obrupto, Punicus sermo fuit in Africa meridionali usualis usque in saeculum V p.C.n. Haec lingua, sicut parens Phoenicia, ad seriem linguarum Chananaearum pertinet divisionem Semiticam familiae Afrasiaticae.

De lingua Punica etiam viva sic Augustinus scripsit anno fere 401:

"Quae lingua si improbatur abs te, nega Punicis libris, ut a viris doctissimis proditur, multa sapienter esse mandata memoriae. Poeniteat te certe ibi natum, ubi huius linguae cunabula recalent." (*Epistulae*, 17)

Notae
-----

1. ↑  Conradus Gesnerus, *Mithridates: de differentiis linguarum* (1555) textus f. 64v
Agrimensor cum groma (ex Caroli Stephani et Iohannis Liebhalti *Sieben Bücher von dem Feldbau*, Argentorati 1579)
**Agrimensor** vel **gromaticus** fuit in Roma antiqua artifex agris metiendis, qui in aedificatione castri vel oppidi necessarius erat. *Gromaticus* de groma instrumento saepe nominabatur. In geometria, in auguriis et in iure peritus esse debebat, nam in iudiciis de possessione terrae et de terminis agrorum sententia agrimensoris magni aestimabatur. Tempore Imperii agrimensores in corporationem coniuncti erant.

Folium e manuscripto *Corporis agrimensorum Romanorum* (Cod. Guelff. 36.23 Augusteus 2) cum imagine domi et schemate agri pertinentis
Opera de agrimensura in *Corpus agrimensorum Romanorum* collecta sunt; haec sunt opera Sexti Iulii Frontini. Hygini Gromatici, Balbi, Siculi Flacci, Marci Iunii Nipsi, Agennii Urbici etc.

Bibliographia
-------------

* Campbell, J. B. 2000. The Writings of the Roman Land Surveyors: Introduction, Text, Translation and Commentary. Londinii: Society for the Promotion of Roman Studies.
* F. Blume, Karl Lachmann et A. Rudorff, Die Schriften der Römischen Feldmesser, Berolini, 1848-1852, 2 vol.
***Design Your Universe*** est album quartum Epicae gregis Nederlandici, 16 Octobris anno 2009 prolatum. Secundum Marcum Jansen, citharistam gregis, argumentum albi est vis cogitationum phantasiaeque. Dicit enim mechanicam quanticam probare nos omnes per particulos minimos coniungi, atque nos posse cogitationibus creare aut saltem movere materiam. Qua re album vehemens habet nomen: *Design Your Universe*, fere *Mundum tibi excogita*.

Sicut semper prima carmina alborum Epicae, etiam *Samadhi* Latine a choro cantatur.

In *White Waters* cum Simona Simmons cantat Antonius Kakko, cantor Sonatorum arcticorum, gregis Finnici.

Carmina
-------

1. "Samadhi ~ Prelude ~" - 1:27
2. "Resign to Surrender ~ A New Age Dawns - part IV "- 6:19
3. "Unleashed" - 5:48
4. "Martyr of the Free Word" - 5:03
5. "Our Destiny" - 6:00
6. "Kingdom of Heaven ~ A New Age Dawns - Part V" - 13:35
7. "The Price of Freedom ~ Interlude ~" - 1:14
8. "Burn to a Cinder" - 5:41
9. "Tides of Time" - 5:34
10. "Deconstruct" - 4:14
11. "Semblance of Liberty" - 5:42
12. "White Waters" - 4:44
13. "Design Your Universe ~ A New Age Dawns - part VI ~" - 9:29
Wikidata Galveston
Res apud Vicidata repertae:Galveston: insigneGalveston: insigne
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 29°18′5″N 94°47′52″W  
*Numerus incolarum*: 53 695  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Galveston Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 542.199603 chiliometrum quadratum, 542.199787 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Malaca, Stafangria, Niigata  

**Tabula aut despectus**

Galveston: situsGalveston: situs
Loci celebres Galvestoni
Galveston est urbs Texana portusque in Insula Galvestoniensi et Insula Pelecani sita. Anno 2010, Galvestoni fuerunt 47,743 incolae 

Prima insula Galvestoni ab indigenis *Auia* vocatur.  Nihilo setius, urbs Galveston (*Galvez' town*) in honorem Bernardi de Gálvez y Madrid deinde vocatur.

Urbes Sorores
-------------

Urbes sorores Galvestoni sunt:

* Macharaviaya, Hispania
* Niigata, Iaponia
* Stafangria, Norvegia
* Veracrux, Mexicum

Notae
-----

1. ↑  "Census Designated Place (CDP) Program for the 2010 Census – Final Criteria". *Federal Register (Volume 73, Number 30)*. February 13, 2008
2. ↑  McComb, David G. (1986). ""The Edge of Time"". *Galveston: A History*. Austin: University of Texas Press. ISBN 978-0292-720534
3. ↑  "Sister Cities". City of Galveston

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 29°18′5″N 94°47′52″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • "1377745, 2410564" apud *USGS* • Encyclopædia Britannica |
*Vide etiam paginam discretivam:* Anamnesis (discretiva)


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Anamnesis** sive **historia medica** in medicina est memoria et narratio aegroti de *signis* mali eius. Etiam notitia huius narrationis anamnesis appellatur. Nimirum temporibus anterioribus anamnesis, una cum diagnosi et prognosi, erat pars *semioticae medicae*, scientiae enim signorum.

Quamquam cursus anamnesis inter morbos et disciplinas medicas diversos in parte maxime variat, structura generalis observari potest: primum aeger de symptomatibus principalibus interrogatur, deinde de initio cursuque, denique de aliis morbis anterioribus. Postea medicus aegrum quaerens notitiam systematum organorum cognoscebat. Historia familiae medica, mala infantiae, historia socialis, consumptio drogarum medicamentorumve, regularis vel irregularis, allergiae, historia et sexualis et gynaecologica et obstetrica momenta maxima habebant.

Ex symptomatibus praesentibus et anterioribus coniectura de natura morbi, et demum nomine diagnosis medicae oriri potest.

Etymologia
----------

Vocabulum *anamnesis* de verbis Graecis *ἀνά* 'sursum' et *μνήσις* 'memoria' derivatur. In philosophia Platonica, *ἀνάμνησις* (anamnesis) ad scientiam mentis aeternam spectat.

Bibliographia
-------------

* Robertus Herrlinger (1971): Anamnese. In: Ritter (ed.): Historisches Wörterbuch der Philosophie. Stutgardiae/Basileae, vol. 1, pp. 262 seq. **(Theodisce)**
* Iohannes Gärtner (ed.) (1970): *Ἰατρικἁ ἐρωτήματα - Rufi Ephesii Quaestiones medicinales.* Lipsiae, Teubner **(Graece)**
* Haak HL, Horstmanshoff HF (2006): The anamnesis in antiquity; medical questions by Rufus Ephesius (1st to 2nd century AD); Ned Tijdschr Geneeskd. vol. 150, pp. 2825-2829 **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Syndroma
Wikidata Urbs capitalis (provincia Daniae)
Res apud Vicidata repertae:Urbs capitalis (provincia Daniae): vexillumUrbs capitalis (provincia Daniae): vexillum
provincia  
*Civitas*: Dania  
*Locus*: 55°56′23″N 12°18′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Dania  
*Territoria finitima*: Scaniae Comitatus, Regio Silandiae
**Forma**

*Area*: 2 559.40 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Hillerød  
*Subdivisiones*: Albertslund Municipality, Allerød Municipality, Ballerup Municipality, Brøndby Municipality, Dragør Municipality, Egedal Municipality, Bornholm regional municipality, Fredensborg Municipality, Frederikssund Municipality, Furesø Municipality, Gentofte Municipium, Gladsaxe Municipality, Glostrup Municipality, Gribskov Municipality, Halsnæs Municipality, Helsingør Municipality, Herlev Municipality, Hillerød Municipality, Hvidovre, Høje-Taastrup Municipality, Hørsholm Municipality, Ishøj Municipality, Lyngby-Taarbæk Municipality, Rudersdal Municipality, Rødovre Municipality, Tårnby Municipality, Vallensbæk Municipality, Copenhagen Municipality, Frederiksberg Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: Lars Gaardhøj  

**Vita**

*Incolae*: 1 848 989  

**Tabula aut despectus**

Urbs capitalis (provincia Daniae): situsUrbs capitalis (provincia Daniae): situs
**Urbs capitalis** (Danice: *Hovedstaden*) est regio in Boringia et septentrionali Selandiae parte. 1.699.387 incolas et 2.561 km² habet. Caput est urbs Hafnia.

Communia regionis
-----------------

Regio 29 communia habet:

|  |
| --- |
| Region Hovedstadens kommunerRegion Hovedstadens kommuner |
| * Lucus Alberti
* Clēthrotomas
* Ballerupum
* Boringia
* Eupolis
* Holcaegialus
* Egedal
* Irēnopolis
* Fredericoburgum
* Commune Freti Friderici
* Peucolimnopolis
* Gentofte
* Gladsaxe
* Globocōmē
 | * Coenylēpolis
* Hafnia
* Halsnaes
* Elsenora
* Herlevum
* Hilleroedum
* Ecclesia Alba
* Thorstenopolis Superior
* Hypsōmatonēsion
* Ishoei
* Lyngbytarbaecum
* Rudersdal
* Ecclesia Rubra
* Pyrgopolis
* Vollensbechum
 |

Notae
-----

1. ↑  "Danmarks Statistik - Table FOLK1: Population 1 January, 1 April, 1 July and 1 October by region, sex, age, marital status, ancestry, country of origin and citizenship"

Provinciae et territoria Daniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Provinciae (*regioner*) | Dania Meridiana · Iutia Media · Iutia Septentrionalis · Urbs capitalis · Selandia |
| Territoria obnoxia | Ertholmene · Faeroae · Groenlandia |

 |
|  |
Frontis picium ex B. Crusii *De Dramatibus Tractatus brevis & necessarius, ex antiquis & optimis autoribus studiose collectus,* Altenburgae 1609.

**Balthasar Crusius** (natus Werdavo 12 Martii 1550 – sepultus Chemnicio 26 Martii 1630), magister et pontifex protestans et dramatum poeta.

Vita
----

Ubi scholam Grimmanam attenderat, Lipsia Wittenbergisque theologiam protestantem a Martino Crusio vel Iohanne Albino didicit. Hoc tempore nomen suum ex *Balthasar Kraus(e)* ad *Balthasar Crusius* commutavit. Anno 1586 Balthasar Crusius in *scholam latinitatis* Gardelegensem rector magnificus vocatus est ac 1587 in urbem Chemnicium nominatam. Ibi anno 1589 Katharinam Ströer in matrimonium duxit. Crusius 1596 Nivimontium, 1598 Syhram, 1611 Auerbachium vocatus et 1612 emeritus est. Ex anno 1596 non iam rector magnificus esse debuit, quia cryptocalvinista fuit.

Balthasar Crusius undecim liberi genuit, ex quibus sex eum superfuerunt. Unus ex quibus, Atlas Crusius, maior Chemnicii fuerit.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Balthasar Crusius** apud **Vicifontem**. |
**Nicolaus Fuss** (natus 29 seu 30 Ianuarii 1755 Basiliae, mortuus 4 Ianuarii 1826 Petropoli) fuit mathematicus Helveticus, qui plerumque in Imperio Russico favebat operi. 

Duodeviginti annos natus Petropolim iit ut serviebat Leonardo Eulero in auxilio mathematico, necesse erat propter caecitudinem eius. Apud Academiam Scientiarum Petropolitanam per vitam manebat. In mathematica producit ad multos campos sicut geometriam, aequationes differentiales, geometriam differentialis etiam opticam. Factus est ille Euleri discipulum maximum, et solvit problemata quae doctor eius non solverat.

Fuss perpetuus secretarius Academiae factus in 1800 usque mors est, secutus filius suus, Paulus Henricus Fuss (1797-1855), quoque mathematicus. Paulus opera Euleri inedita agere partivit, et hic labor completus est alii filii de Fuss, Nicolaus minor, quid in 1862 *Opera Postuma* Euleri, commentationes totae remansae habens, publicavit.

Dictum est, quod momentum ultimum conscium Euleri actum in colloquio cum Fuss et Lexell de Urano.

Notae
-----

1. ↑  Nota biographica de Nicolao Fuss **(Russice)**
2. ↑  De Nicolao Fuss **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie |

* Fuss opera
Crux lapidea et ecclesia Sancti Wystani anno 1890 pictae
**Repton** est oppidum Derbiensis comitatus in Anglia. Saeculis VII, VIII, IX sub regno Merciae domus regia et monasteria virorum feminarumque hic fuerunt. Dioecesis Merciensis anno fere 656 condita Repton in oppido breve temporis spatium sedem habebat, sed anno 669 in Lichfeldiam remota est. Reges Merciae Aethelbald et Wihtlafius huiusque nepos Wistanus hic sepulti sunt.

Anno 873/874 exercitus Vicingorum, qui eo tempore Angliam obsedebat, ad oppidum Repton hibernavit. Castra Vicingorum sepulturaque hominum fere 264 iuxta ecclesiam Sancti Wystani in oppido hodierno effossa est.

Iuxta oppidum Repton schola Reptonensis, anno fere 1559 condita, etiam hodie floret.

Notae
-----

1. ↑  In textu Latino nomen Anglice *Repton*, lingua Anglica media *Rapendune* (Guillelmus Malmesburiensis, *De gestis pontificum Anglorum* lib. 4), Anglosaxonice *Hrypadun* (Felix, *Vita Guthlaci* cap. 20) scribi solet

Bibliographia
-------------

* "Repindon" in William Lambarde, *Dictionarium Angliæ topographicum & historicum* (Londinii, 1730) p. 293 **(Anglice)**
* Catrine L. Jarman, Martin Biddle, Tom Higham, Christopher Bronk Ramsey, "The Viking Great Army in England: new dates from the Repton charnel" in *Antiquity* (2 Februarii 2018)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Repton** spectant. |

* "Radiocarbon dating reveals mass grave did date to the Viking age" (2 Februarii 2018) apud *Phys.org*
***Requiem for the Indifferent*** est album quintum Epicae, gregis musici Nederlandici, 9 Martii 2012 prolatum. 

*Storm the Sorrow* fuit primus cantus singularis, editus 3 Februarii 2012. Secundus singularis fuit *Forevermore*, quod quidem in ipso albo non inest. Carmen hoc modo natum est: visitavit Epica in *Niks te gek* programmate televisifico Nederlandico, in quo homines invalidi spe sua potiri possunt. Erat spes *Ruurd Woltring* carmen cum Epica conficere. Itaque grex carmen a Woltring scriptum modificavit, denuo *Forevermore* nominavit et Woltring, qui cantus haud impotens est, id una cum Simona Simmons cantavit. Ita *Forevermore* editus est singularis secundus albi.

Carmina
-------

1. *Karma (Intro)*, 1:32
2. *Monopoly on Truth*, 7:11
3. *Storm the Sorrow*,, 5:12
4. *Delirium*, 6:07
5. *Internal Warfare*, 5:12
6. *Requiem for the Indifferent*, 8:34
7. *Anima (Interlude)*, 1:24
8. *Guilty Demeanor*, 3:22
9. *Deep Water Horizon*, 6:32
10. *Stay the Course*, 4:25
11. *Deter the Tyrant*, 6:37
12. *Avalanche*, 6:52
13. *Serenade of Self-Destruction*, 9:52