recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Phyllis et Demophon. Eduardus Burne-Jones pinxit.
in mythologia Graeca **Demophoon** aut **Demophon** (Graece Δημοφῶν aut Δημοφόων) fuit filius Phaedrae et Thesei cui successit in Athenarum regno; frater ei fuit Acamas quocum Troiam contendisse dicitur ubi duo fratres in ligneum equum conscenderunt et urbe capta aviam Aethram, Thesei matrem, servitute liberaruntː etenim Helenae a Dioscuris fratribus ancilla data erat. In Euripideis *Heraclidis* rex Atticae Herculis liberos in suos fines profugos adversus Eurystheum tuetur quem proelio vicit. Secundum Pausaniam Diomeden e Troia redeuntem et quia nesciebat quo terrarum adpulisset Atticam diripientem feliciter reppulit sed eodem tempore civem Atheniensem equi impetu stravitː quam ob non voluntariam necem Demophon primus apud Epipalladium tribunal iudicatus est.

Maxime noti sunt eius amores cum principissa Phyllide. Nam cum Thraciam praeternavigaret amore captus filiam cuiusdam Thracii regis uxorem duxit. Paulo post abire coactus rediturum et eam secum ducturum pollicetur. Cui abeunti pyxidem tradit puella quam nisi tum cum non reversurum sciet aperiri vetat. Tam diu immemor afuit ut misera Phyllis se suspenderit. Post longum tempus in insula Cypro (quod parum cum regno Atheniensi congruit) Demophon pyxidem aperuit et quod intus vidit tantopere eum terruit ut in equum statim conscenderet e quo mox ita eiectus esse dicitur ut suo gladio transfigeretur. Poeta Latinus Ovidius in *Heroidibus* epistulam a Phyllide amore perdita ad Demophontem missam excogitavit.

Notae
-----

1. ↑  Apollodori bibliotheca *Epitome* I.18. Hyginus, Fabula 48.
2. ↑  Euripides, *Heraclidae* 118-9. Diodorus Siculus IV.62.1.
3. ↑  Apollodori bibliotheca *Epitome* V.22. Pausanias, *Descriptio Graeciae* X.25.7. Plutarchus, *Theseus* 34
4. ↑  Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.23.8-9.
5. ↑  Hyginus, Fabulae 59 et 243 Cf. Ovidius in *Heroidibus* II.131-148.
6. ↑  Apollodori bibliotheca *Epitome* VI.17.

Nexus externi
-------------

Demophon apud Greekmythology.com
Sphacteria et Pylos ubi Demosthenes Spartanos hoplitas suis copiis circumdedit et cepit.
Demosthenes (mortuus 413 a.C.n.) fuit ductor exercitus Atheniensis qui saepe strategus designabatur. Bello Peloponnesiaco primum cum Aetoliis et Ambraciotis vario Marte pugnavit (426 a.C.n.). Anno 425 a.C.n. gloriam sibi paravit dum instigante Cleone hoplitas Spartanos in insula Sphacteria ad deditionem compellit. Anno proximo classi praefectus iam in Megaris et Boeotia oppugnandis rem male gessit et anno 421 a.C.n. paci Niciae signum suum adposuit. Anno 413 a.C.n. Niciae in Siciliam cum classe auxilio missus in Atheniensium clade periit. Post primam pugnam infeliciter gestam statim Athenas cum classe redire quidem volebat sed Nicias ob religiosam superstitionem exercitum morabaturː quod consilium Atheniensibus exitio fuit.

Apud Aristophanem
-----------------

In *Equitibus* Aristophanis (424 a.C.n.) Demosthenes unus e Demi, hoc est Populi, servis est quos coservus Paphlagon (hoc est Cleon) domino consentiente vexare solet. Igitur una cum comite Nicia malorum remedium quaerit et potentiam Paphlagonis apud Populum adiuvantibus equitibus subvertere conatur.

Notae
-----

1. ↑  Ita ad pugnam Sphacteriensem alludit (versus 61-4)ː *καὶ πρώην γ' ἐμοῦ*
μᾶζαν μεμαχότος ἐν Πύλῳ Λακωνικήν,
πανουργότατά πως περιδραμὼν ὑφαρπάσας
αὐτὸς παρέθηκε τὴν ὑπ' ἐμοῦ μεμαγμένην... *= "Nuper placentam Laconicam a me apud Pylum subactam praetervolans impudenter subripuit et ipse domino adposuit quamvis a me subactam". Vide etiam de eadem re versus 391-4.*

Fontes
------

* Aristophanes, *Equites*
* Plutarchus, *Vitae Parallelae*ː Nicias
* Thucydides, *De bello Peloponnesiaco*

Plura legere si cupis
---------------------

* Daniel Babut, "L'épisode de Pylos-Sphactérie chez Thucydide : l'agencement du récit et les intentions de l'historien", *MOM Éditions*, 1994ː 641-661
* Joseph Roisman, *The General Demosthenes and his use of Military Surprise*, Franz Steiner Verlag, 1993. Recensio critica
* Maria Jimena Schere, "The argumentative function of the character of Demosthenes in Aristophanes' Knights", *Circe de Clásicos y Modernos*, 2013ː 67-84.

Nexus externi
-------------

* Demosthenes apud Livius.org Nota bene tamen quod in prima parte auctor Ambraciotas cum Acarnanensibus confudit.
Via per demissionem Turanicam (Uzbecia, Kyzylkum)
**Demissio Turanica** est planities, quae Mediae Asiae partem maiorem occupat. Kazachstaniae pars maior, Uzbecia et Turcomannia vix non omnes, Afghaniae et Tadzikistaniae partes in demissione Turanica iacent. Karakum et Kyzylkum deserta in demissione Turanica sita sunt.

A septentrione cum locis monticulosis Kazachstanicis et planitie elata Turgaica demissio Turanica contermina est, ab occidente litus maris Caspii finis est eius, a meridie montes multi, sicut Tian Schan, Pamir, Turcomano-Chorassanici montes, Ariobarzanes mons. Ab oriente montes Tschu-Ilienses et Betpak Dala a valle lacus Balchasch demissionem Turanicam separant. Vallis Turgaica cum planitie Sibirica Occidentali demissionem Turanicam coniungit. Lacus Oxianus in demissione Turanica situm erat. Oxus et Iaxartes flumina demissionis maxima sunt.

Demissio Turanica maris Turanici, quod Pleistocaeno et Pliocaeno exsistebat, fundus est; vix 10 milia annorum ante mare Caspium et lacus Oxianus, partes maris Turanici, divisa sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Туранская низменность*.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Тургайское плато*.
3. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Чу-Илийские горы*.
4. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Бетпак-Дала*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°30′0″N 62°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Stadium Universitatis Phoenicis Glendale in urbe Arizonae locus Super Bowl XLIX fuit.
**Super Bowl XLIX** fuit ludus harpasti Americani a New England Patriots, victore Conferentiae Pediludii Americanae, et Seattle Seahawks, victore Conferentiae Pediludii Nationalis, certatus ad titulum victoriae Foederis Pediludii Nationalis anni 2014 decernandum. Patriots vicerunt, 28–24. Certamen pugnatum est die 1 Februarii 2015 in Stadio Universitatiis Phoenicis Glendale in urbe Arizonae.[1] Prima calx, initium certaminis, hora 4:30 post meridiem tempore loci, Zona Temporalis Montana (23:30 UTC), factum est.[2] Hoc fuit secundum *superbowl* in illo stadio certatum (aliud fuit Super Bowl XLII), et tertium in regione metropolitana Phoenicis habitum (aliud fuit Super Bowl XXX in Stadio Diabolorum Solis Tempe in urbe Arizonae). Ludus per Civitates Foederatas ab NBC, societate televisifica, emissus est.[3]

Notae
-----

1. ↑  Robert Klemko, "Arizona, not Tampa, will host Super Bowl XLIX in 2015," in The Huddle, *USA Today,* 11 Octobris 2011.
2. ↑  "Super Bowl 49," Nfl.com
3. ↑  David Barron, "NFL extends broadcast agreements through 2022, generating billions," *Houston Chronicle,* 14 Decembris 2011.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, www.nfl.com
**Gaius Octavius Appius Suetrius Sabinus** (quando natus mortuusque sit, ignoramus) fuit Romanus Histonio in Samnio senator.

Fuit decemvir stlitibus iudicandis circa annos 193 et 194, quaestor 201, tribunus plebis 203, praetor de liberalibus causis 206, legatus Augusti pro praetore in Africa, curator viarum viae Latinae novae 209–210, tum iuridicus per Aemiliam et Liguriam (210–211), legatus Legionis XXII Primigeniae 211–213 in Germania Superiore. In bellis Alamannicis anno 213 fuit comes Caracallae imperatoris et dux vexillationis Legionis XI Claudiae. Octobris ad usque Decembris 213 fuit legatus Augusti pro praetore Raetiae.

Anno 214 Suetrius consul ordinarius fuit, tum anno 215 vel 216 praefectus alimentorum atque electus ad corrigendum Italiae statum fuit, tum anno 216–217 legatus Pannoniae inferioris, sed a Macrino depositus est. Circa annum 230 proconsul Africae fuit. Anno 240 secundum consulatum administravit.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Marcus Aurelius Severus Antoninus Augustus IV et Decimus Caelius Calvinus Balbinus II**  |  **Consul** 214cumLucio Valerio Messalla | Successores: **Quintus Maecius Laetus II et Marcus Munatius Sulla Cerialis**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Marcus Antonius Gordianus Augustus et Manius Acilius Aviola**  |  **Consul** 240cumRagonio Venusto | Successores: **Imp. Caesar Marcus Antonius Gordianus Augustus II et Clodius Pompeianus**  |
**Gaius Petronius Pontius Nigrinus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.

Familia
-------

Pater eius fortasse Lucius Pontius Nigrinus, praetor aerarii anno 20 erat. Gaius autem a Publio Petronio, consule suffecto anni 19 vel Gaio Petronio Umbrino, qui anno 25 consul suffectus creatus est, in gentem Petroniam adoptatus est. Frater eius Pontius Labeo fuit. Filium Publium Petronium Nigrum habuit, qui anno 62 consulatum suffectum gessit.

Consulatus
----------

Anno 37 Petronius consul ordinarius creatus est. Cum fasces gereret, Tiberius imperator 16 Martii mortem obiit. Quamquam senatus Caligulae successori statim consulatum obtulit, hic post sex menses Petronii consulis summum magistratum sumpsit.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio LIX 6,5

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Sextus Papinius Allenius et Quintus Plautius**  |  **Consul** 37cumGnaeo Acerronio Proculo | Successores: **Marcus Aquila Iulianus et Gaius Nonius Asprenas**  |
Wikidata Denali
Res apud Vicidata repertae:
*Altitudo*: 6 190 metrum  
*Locus*: 63°4′10″N 151°0′26″W  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Typus*: Seven Summits  

**Tabula aut despectus**

Denali: situsDenali: situs
Mons Denali a septentrione visus, ante quem iacet Lacus Wonder.
**Denali**, olim **Mons McKinley** (vide commentarium de nomine), est altissimus Americae Septentrionalis mons, in media Alasca situs, umbilicus Saepti et vivarii nationalis Denali, cuius fastigia 6 168 metra supra mare attingunt. Ascensus 5 500 metrorum a radice ad cacumen est maximus omnium montium qui omnino supra mare iacent. Prominentiá topographicá tertius a maximo mons est, post Everestium et Aconcaguam.

De nomine
---------

Mons in sermonibus Alascensibus nomine *Denali* vel similibus (Diinaalii, Diinaadhiit, etc.) appellatur. Anno 1896 quaesitor auri eum *Mount McKinley* nominavit ex Gulielmo McKinley, eo tempore candidato muneris praesidis Civitatum Foederatarum. Res publica hoc nomen anno 1917 agnovit. Nomen autem *Denali* a civitate Alasca anno 1975 et a Civitatibus Foederatis anno 2015 rite restitutum est.

Nexus externi
-------------

* Situs saepti nationalis Denali
Statua Vercingetorigis a Bartholdi creata, Augustonemeti posita.
Vercingetorix Caesari se dedit post Alesiae pugnam. Pictura a Lionel Royer anno 1899 facta.
**Vercingetorix** (82 a.C.n.–46 a.C.n.) fuit princeps Arvernorum Gallicorum, qui anno 52 a.C.n. paene omnibus cum nationibus Gallorum temptabat, si in Caesarem imperatorem Romanum patriae libertatem defenderet. 

A suis coactus anno 52 a.C.n. arma cepit auxilio aliorum Gallorum in legiones Romanos. Adversus Caesarem inimicum non modo diu contendebat, sed etiam amissionum apud Romanos causa erat. Impetu atroci in Gergoviam amisso, Caesar ad abscessum coactus est. Vercingetorige sequente Caesar in periculum maximum deductus est. Nunc etiam Haedui, qui fidem Caesaris fregerant, participes exercitus Gallici erant. 

At Vercingetorix, quod res opportunae viderentur, ausus est magnum proelium lacessere; quo admodum victus est. Ad haec in Alesiam oppidum decessit, ubi a Caesare obsessus est. Excurrentes ex oppido et contra praesidia Romana petentes Galli gravissime victi sunt. Vercingetorigi praestabat addicere. Tunc ad Caesarem productus et vinctus est, qui eum sex annos in carcere Romae tenebat, sed anno 46 a.C.n. in triumpho ferri, deinde occidi iussit.

In Arvernorum statere, VERCINGETORIXS, putatum nomem suum, scriptum est.

De Vercingetorige Caesar in *Commentariis* narrat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vercingetorigem** spectant. |
Initium *Lachis* in veterrimo codice medii aevi, *Codex Clarkianus*

***Laches*** (Graece Λάχης) est opus more dialogi a Platone philosopho confectum. In numero dialogorum inter mortem Socratis et primum Platonis iter in Siciliam scriptorum numeratur, in quibus de virtute atque de generibus actuum virtutis agitur. 

Patribus exercitia militaria filiorum una observantibus Lysimachus sermonem proponit de optima filiorum cura, ut viri boni ac probi fiant. A controversia sequente imperatorum Niciae et Lachis de necessitate talium exercitiorum sermo incipit cum Socrate. Intersunt etiam viri illustres atque nobiles Athenienses Lysimachus et Melesias eorundemque ambo filii. Mox Socrate ducente, quid ipsa fortitudo sit, quaeritur, sed definitio huius virtutis conloquentibus non contingit. Post nonnullos conatus rationes atque argumenta et probandi et repudiandi hunc dialogum confessione nescientiae suae finiunt. Reperimus manifestam quae Graece appellatur *aporia*, haud secus atque in ceteris dialogis huius partis operum Platonis.

Nexus externi
-------------

* Textus dialogi in situ *Perseus Digital Library* **(Graece, Anglice)**
**Demos** (Graece *δη̑μος*) initio fuit vici communitas minimam partem administrativam intra civitatem Graeciae antiquae (polin vocatam) formans. In Graecia hodierna demos imam administrationis unitatem efficit.

Graecia antiqua
---------------

Tabula demorum Atticae antiquae
Commutatione Clistheniana anno 508/507 a.C.n. demi, quorum multi iam antea exstabant, primaria urbis administrandae elementa facti sunt: Omnis demos uni ex triginta "trittyibus" ( τριττύς = "tertia pars") ad hoc creatis attributus est; omnis trittys ad unam ex decem phylis Atheniensibus (φυλή = "gens", "genus") pertinuit. Nomen demi ex loco medio – ut puta Eleusin - traxerunt. 

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Commutatio Clistheniana 
Etiam nomina demorum aliorum locorum (Miletus, Naxos, Lindus, Mantinea, Tegea, Patrae et alii) nota sunt.

Constantinopolis
----------------

Antiquitate posteriore et temporibus Imperii Romani Orientalis Graece inter formam singularem "Demos" et pluralem "Demoi" distinguebatur: Illa ad infimam ac mediam plebem urbis, inprimis Constantinopolis, denotandam in usu erat, hac Constantinopoli factiones ludorum circensium (factio albata, russata, veneta, prasina) appellatae sunt.

Graecia hodierna
----------------

Libello Callicratis (Graece: Πρόγραμμα Καλλικράτης) anno 2010 prolato administratio Graeca penitus renovata est: A die 1 Ianuarii anni 2011 "demi Callicratis", ut dicuntur, pluribus pristinis demis coniunctis creati sunt. Quo consilio administrationem nimis inflatam – ut multi opinantur – recidi ac impensa minui auctores sperant. Nomen trahit a Callicrate architecto Graeco quinti saeculi a.C.n.

Notae
-----

1. ↑  *Oxford Latin Dictionary*: "dēmos *m.*"; Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* 35.69: acc. *demon*; Paulus Diaconus, *Epitoma Festi* p. 72M: nom. plur. *demoe*.
2. ↑  Anastasia Kontogiannopoulou: The Notion of δῆμος and its Role in Byzantium during the Last Centuries (13th–15th c.). In: Byzantina Symmeikta. Vol. 22, 2012, p. 101–124 (PDF).

Bibliographia ad vocem "demos" in Graecia antiqua
-------------------------------------------------

* Valerian von Schoeffer: Demos 2. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. V,1, Stuttgardiae 1903, Col. 153–161.
* Valerian von Schoeffer: Δῆμοι. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. V,1, Stuttgardiae 1903, Col. 1–131.
* Hans Volkmann: Demos. In: Der Kleine Pauly (KlP). Vol. 1, Stuttgardiae 1964, Col. 1482.
* Hans Volkmann: Demoi. In: Der Kleine Pauly (KlP). Vol. 1, Stuttgardiae 1964, Col. 1474–1476.
* John S. Traill: Demos and Trittys. Epigraphical and Topographical Studies in the Organization of Attica. Athenians, Toronti 1986, ISBN 0-9692685-0-2.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Demos Athenarum** spectant. |
Marine diatoms

---

Eukaryota —   
**Protista** — Heterokontophyta

Classis : **Bacillariophyceae**   
   

Selectio ex *Kunstformen der Natur* (Ernst Haeckel 1904), monstrans pennatae et centricae frustulaeua
**Diatoma** (ex lingua graeca *διάτέμνειν* = "findere") est alga, creberrimum species phytoplancti. Plurimae diatomae unicellulares, sed etiam vivere possunt colonias formans, quae habent formam filamentorum vel taeniae (e.g. *Fragillaria*), flabelli (*Meridion*), formam litterae Z (*Tabellaria*), vel formam coloniae stellatae (*Asterionella*). 
Cellulae diatomarum habent testam silicatam (dioxidum hydratum siliconis) quae frustula dicitur. Hae frustulae multas formas diversas habent, formosas et decoras, consistent duabus asymmetris partibus cum fissuram inter invicem, ideo nomen gregis.   

Fossilia inveniuntur ab aevo Iurassico. 
Diatomae communitates indicare possunt conditiones circumiectorum, plerumque usui sunt ad qualitatem aquae pervestigendam. 
Diatomae habitant oceanos, aquam dulcem, tellurem et alia loca humida. 
Valde minutae sunt, nonnullae species quidem crescunt ad 2 mm longae.
Diatomae heteroconta sunt, partim autotrophice (e.g. fucus) partim heterotrophice vivunt, atque chloroplasta subfusca habent. Gametes adhuc habent flagella et structuram heterocontam (mastigonemes), quam adultes amittere solent, ideo plurimae diatomae non moveri possunt. 

Diatomae vivantes saepe inveniuntur adhaerens filamentis algarum, vel fuscas massas gelatinosas formans in variis plantis vel rebus aliis submersis. Colligi possunt diatomae in receptaculo aquae plenum cum luto, involutum papyro nigro, superficies aquae sole exposita. Intra diem diatomae in superficiem emergent. 

Diatomae etiam producere iubere structurae desideratae ad Nanotechnologiam conantur.

Fons
----

pagina anglica 

Nexus interni
-------------

* Algae
* Biota
* Plankton

Nexus externi
-------------

* Computer simulations of pattern formation in diatoms
* Catalogue of Diatom Names, California Academy of Sciences
* Diatom Genome, Joint Genome Institute
* Diatom EST database, École Normale Supérieure
* Plankton\*Net, taxonomic database including images of diatom species
* Life History and Ecology of Diatoms, University of California Museum of Paleontology
* Diatoms: 'Nature's Marbles', Eureka site, University of Bergen
* Diatom life history and ecology, Microfossil Image Recovery and Circulation for Learning and Education (MIRACLE), University College London
* Diatom page, Royal Botanic Garden Edinburgh
* Geometry and Pattern in Nature 3: The holes in radiolarian and diatom tests
* Art Deco Diatoms, Wim van Egmond
* Diatom QuickFacts, Monterey Bay Aquarium Research Institute

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Diatoms"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Diatomae** spectant. |
Initium eclogae tertiae: liber manu scriptus saeculi V (Vergilius Romanus f. 6r)
Ultima verba eclogae tertiae: liber manu scriptus saeculi V (Vergilius Romanus f. 9r)
"**Dic mihi, Damoeta, cuium pecus? an Meliboei?**" incipit ecloga tertia libri Bucolicorum P. Vergilii Maronis. Haec ecloga, prima fortasse omnium a Vergilio scriptarum, ante annum fere 42 a.C.n. composita est si recte ad hunc annum attribuitur ecloga nona eiusdem libri, in quo pastore Moeris asseverat carmina titulo "Formosum Corydon ardebat Alexin" et "Cuium pecus? an Meliboei?" iam ab amico Menalca composita. Menalcas Vergilium ipsum figurare proponitur.

"Dic mihi, Damoeta" sunt verba quibus persona Menalcas hunc dialogum coepit; quo dialogo Menalcas a poeta seniori, nomine Damoeta, ad certamen incitatur. Laudes C. Asinii Pollionis, Vergilii hoc tempore patroni, in dialogo intertexuntur. Multa in hac ecloga poeta e Theocriti carminibus dempsit, et praecipue ex idyllio quinto. In eadem ecloga verba "Ab Iove principium" leguntur quae ad initium carminis Arati alludunt.

Bibliographia
-------------

* H. MacL. Currie, "The Third Eclogue and the Roman Comic Spirit" in *Mnemosyne* vol. 29 (1976) pp. 411-420
* O. Skutsch, "The Singing Matches in Virgil and in Theocritus" in *Bulletin of the Institute of Classical Studies* vol. 18 (1971) pp. 26-29
* M. Winterbottom, "Virgil and the Confiscations" in *Greece and Rome* n.s. vol. 23 (1976) pp. 55-59
* D. E. W. Wormell, "The Riddles in Virgil's Third Eclogue" in *Classical Quarterly* n.s. vol. 10 (1960) pp. 29-32

Nexus externi
-------------

* Opera Vergilii apud *The Latin Library*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Scopinum
Res apud Vicidata repertae:Scopinum: insigneScopinum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°49′0″N 39°33′0″E  
*Numerus incolarum*: 26 112  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Resaniensis, Skopinsky uezd  

**Geographia**

*Superficies*: 30.9 chiliometrum quadratum  

**Scopinum** (Russice *Скопин*) est urbs in regione Resaniensi Russiae, sedes administrativa districtus Scopinensis. In ripis Vërdae fluminis (Ranovae accolae, quae in Proniam accolam Occae influit), situm est. Incolas 25 748 habet anno 2020. *Scopa* est nomen Russicum *Pandionis haliaeti,* avis quae in insigni urbis picta est, sed etymologia nominis urbis incerta est.

Scopini medii de campanario monasterii Patrocinii despectus (chartula cursualis saeculi XX ineuntis)

Historia
--------

Saeculo XVI arx lignea et sloboda Scopini erant; Domus Romanoviae feudum erat. Anno 1601 monasteruium Ascensionis aedificari incipit. Lignum et carbonem e fodinis Scopinenses vendebant. Anno 1870 statio ferriviaria aperta est. Tempore Belli orbis terrarum secundi Scopinum 25 Novembris anni 1941 a Germanis occupatum erat, sed postero die, 16 Novembris, iam liberatum est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Widekindi(sv) *Historia belli Sueco-Moscovitici Decennalis...*, Holmiae 1672, p. 98; Theatri prudentiae elegantioris vol. II, p. 1123 (ubi *Scopinus* nomen gentis est).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Scopinum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°49′0″N 39°33′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия |
*Cimex lectularius* in cute humana

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Subclassis : Pterygotae   
Ordo : Hemiptera   
Superfamilia : Cimicoidea   
Familia : **Cimicidae**   
Latreille, 1802  
   
Subdivisiones: Subfamiliae\* Afrociminae
* Cimicinae
* Cacodminae
* Haematosiphoninae
* Latrocimicinae
* Primicimicinae

**Cimicidae** sunt familia insectorum parasitorum quae solum sanguinem animalium sanguine calido edunt. Ex quibus species notissima est *Cimex lectularius*, qui lectos hominum habitare solet.

Cimex mas feminam traumatice inseminat
Martialis fortasse cimicem lectularium in epigrammate describit: "Nec toga nec focus est nec tritus cimice lectus."

Notae
-----

1. ↑  Marcus Valerius Martialis, *Epigrammata* 11.32.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cimicidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
*Dendrocygna autumnalis* volat.

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Subclassis : Neornithes   
Infraclassis : Neognathae   
Superordo : Galloanserae   
Ordo : Anseriformes   
Familia : **Anatidae**   
Vigors, 1825  
   
Subdivisiones: Subfamiliae\*Dendrocygninae
* Thalassorninae
* Anserinae
* Stictonettinae
* Plectropterinae
* Tadorninae
* Anatinae
* Merginae
* Oxyurinae

**Anatidae** sunt familia anatum, anserum, et olorum. Cosmopolitam habent distributionem, hoc est, per orbem terrarum habitant. Ad natationem et aliquando ad mersionem aptatae sunt. Haec familia continet circiter 43 genera et 146 species.

Pinacotheca
-----------

* Anas platyrhynchos femina cum anaticulis*Anas platyrhynchos* femina cum anaticulis
* Caput Anseris cygnoidisCaput *Anseris cygnoidis*
* Cygnus olor cum ovis*Cygnus olor* cum ovis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Anatidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Anatidas"** apud **Vicispecies**. |
Wikidata Romanus de Sancto Angelo
Res apud Vicidata repertae:Romanus de Sancto Angelo: imagoRomanus de Sancto Angelo: imago
*Nativitas*: 12. saeculum; Roma  
*Obitus*: 20 Februarii 1243; Roma  

**Officium**

*Officium*: Cardinalis, Episcopus Catholicus  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
Promissio comitis Raimundi VII (ad dextram partem) a legato Romano de Sancto Angelo exacta, observante rege Ludovico IX (Bibliotheca Nationalis Francica MS Lat. 9187 f. 41
**Romanus de Sancto Angelo**, etiam *Frangipani* et *Bonaventura* appellatus (mortuus 20 Februarii 1243), fuit cardinalis Ecclesiae Catholicae, anno 1216 a papa Innocentio III creatus, qui papis Honorio III et Gregorio IX legatus meruit, praecipue re expeditionis in Albigenses. Anno 1229 promissionem accepit comitis Tolosani Raimundi VII; eodem tempore statuta praecepit Universitatis Tolosanae quae Gregorius IX bulla "Olim operante illo" anno 1233 confirmavit. Ab 1231 fuit episcopus Portuensis.

Nexus externi
-------------

* "Bonaventura, Romano" e *The Cardinals of the Holy Roman Church* (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) **(Anglice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Seianus

Nummus imperatoris Tiberii anno 31 "L.ÆLIO.SEIANO" consule incusum (CNG Coins)
In aliis exemplis eiusdem nummi nomen L. Aelii Seiani rasum est secundum Senatus consultum de damnatione memoriae
**Lucius Aelius Seianus**, natus **Lucius Seius Strabo,** Lucii Seii Strabonis filius, inter annos 23 a.C.n. et 20 a.C.n. adoptatus a Lucio Aelio Cato, consule anni 4, fuit praefectus praetorianus cum patre ab anno 14 sub Tiberio imperatore. Cum anno 20 pater Seius praefectus Aegypti factus esset, solus cohortis praetorianis praeerat. Cum Seianus multa apud Tiberium posset, milites cohortium Praetorianorum unis castris monte Viminali coacti sunt. Anno vicensimo, ornamenta praetoria accepit et filiam suam filio Claudii in matrimonium dedit. Tum sibi ipsi imperium sperabat et Liviam, uxorem Drusi, filii imperatoris, ducere petebat, sed has preces Tiberius anno 25 negavit. Quod autem imperatorem anno 26 apud Sperlongam a saxis rumpentibus servaverat, Tiberius ei omnibus rebus credidit. Seiano suadente, Tiberius consilium cepit Romae relinquendae. Nunc princeps Capreis in insula vixit, cum Seinanus Romae regnavit et aditum ad principem impediebat. Romae in inimicos crudeliter egit et exempli gratia familiam Germanici persequebatur. Anno 31, tandem cum Tiberio, consul ordinarius erat et imperium proconsulare accepit. Tum autem Seianus fide Tiberii non iam fruebatur, et 18 Octobris 31 a Sutorio Macrone, qui a Tiberio furtim novus praefectus praetorianus factus est, in senatu captus et eodem die cum filiis caesus est.

Nexus interni
-------------

* *Sejanus his Fall*, ludus scaenicus a Ben Ionson scriptus

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, s.v. Aelius II 19, t 1, c 174
2. ↑  Cassius Dio LVII 19.
3. ↑  Cassius Dio LVII 19.7.
4. ↑  Tacitus, Annales III 29.4.
5. ↑  Tacitus, Annalen IV 59.1.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Vinicius et Lucius Cassius Longinus**  |  **Consul** 31cumTiberio V | Successores: **Gnaeus Domitius Ahenobarbus et Lucius Arruntius Camillus Scribonianus**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Lithopolis (discretiva)


Wikidata Lithopolis (Slovenia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°13′30″N 14°36′35″E  
*Numerus incolarum*: 13 880  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Kamnik
**Gestio**

*Praefectus*: Marianus Šarec  
*Procuratio superior*: Municipium Lithopolis  

**Geographia**

*Superficies*: 9.1 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gendringen, Andechs, Ennigerloh, Trofaiach, Kerns  

**Tabula aut despectus**

Lithopolis (Slovenia): situsLithopolis (Slovenia): situs
**Lithopolis** seu **Civitas Stain** (Slovenice: *Kamnik*; Theodisce: *Stein in Oberkrain*) est urbs Sloveniae, caput Municipii Lithopolis, in historica provincia Carniola Superiore et in regione statistica Slovenia Media sita. Incolunt urbem 15 000 et 29 000 (anno 2009) municipium omne.

Notae
-----

1. ↑  toponymum novatum
2. ↑  www.sitesatlas.com
3. ↑  kamnik-lithopolis
4. ↑  (Quaere "Civitas Stain" apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lithopolim** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°13′30″N 14°36′35″E • *GeoNames* |

* Proprius municipii situs interretialis
**Lucius Antistius Vetus** (nescimus, quando natus est, mortuus est anno 65) senator Romanus fuit. Pater eius Gaius Antistius Vetus, consul ordinarius anni 23 fuit. Cum Nerone imperatore anno 55 consul ordinarius erat, tum brevi tempore legatus Augusti pro praetore Germaniae Superioris et anno 64/65 proconsul Asiae factus est. Filia eius Antistia Politta uxor Rubellii Plauti fuit, quem Nero ut coniuratorem timebat. Post mortem Rubellii anno 62 Antistia publice in luctu erat. Cum Antistius Antistiaque anno 65 e provincia Romam redierant, iussu Neronis a liberto Fortunato accusati sunt. Antistius iudicium non exspectavit, sed cum filia et eius matre Sextia mortem voluntariam petivit. Antistia et liberos cum Plauto habuit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 1, c. 798
2. ↑  Tacitus, *Annales*, XVI 10
3. ↑  Tacitus, Annales, XIV 59

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Manius Acilius Aviola et Marcus Asinius Marcellus**  |  **Consul** 55cumNerone Claudio Caesare Augusto | Successores: **Quintus Volusius Saturninus et Publius Cornelius Lentulus Scipio**  |
Wikidata Dilma Rousseff
Res apud Vicidata repertae:Dilma Rousseff: imagoDilma Rousseff: imagoDilma Rousseff: subscriptioDilma Rousseff: subscriptio
*Nativitas*: 14 Decembris 1947; Urbs Belli Horizontis  
*Patria*: Brasilia  
*Nomen nativum*: Dilma Vana Rousseff
**Officium**

*Officium*: Praeses Brasiliae, President-elect of Brazil, President-elect of Brazil  
*Munus*: oeconomus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Laborariorum  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Pedro Rousseff; Dilma Jane da Silva  
*Coniunx*: Cláudio Linhares, Carlos Araújo  
*Proles*: Paula Rousseff  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Bertha Lutz Prize, Grand Cross with Collar of the Order of the Sun of Peru, Order of Rio Branco, Order of Naval Merit, Order of Stara Planina, Grand Cross of the Order of the Southern Cross, Ordo Crucis Meridionalis, Order of Aeronautical Merit, Order of the Aztec Eagle, Order of the Sun of Peru  

Dilma Rousseff cum praecessore Lula anno 2014 picta
**Dilma Vana Rousseff** (in urbe Belli Horizontis nata die 14 Decembris 1947) est oeconomiae rerumque politicarum perita et, a die 1 Ianuarii 2011, praeses Brasiliae. Alumna est universitatum foederalium Fodinarum Generalium (e qua propter res novas petitas expulsa est) et Rivi Magni Australis. Sodalis est factionis operariorum. Die 3 Octobris 2010 Rousseff, primo ordine praesidatus petitionis, 46 centesimis suffragiorum Iosephum Serra (qui collegit 33% eorum) et Marinam Silva (quae collegit circiter 20%) vicit. In secundo ordine die 31 Octobris 2010 Iosephum Serra, quocum certabat, vicit, 55.4 centesimis suffragiorum nactis, Brasiliaeque praeses facta est, prima mulierum. At die 31 Augusti 2016 ab officio demissa est vocibus senatorum, successore Michaele Temer qui iam ad interim praesidebat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dilmam Rousseff** spectant. |

* "Dilma Vana Rousseff" apud bibliothecam praesidii Brasiliani
* "Dilma Rousseff": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Brasiliae 1969–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Garrastazu Médici 1969 • Ernestus Geisel 1974 • Ioannes Baptista de Oliveira Figueiredo 1979 • Tancredus Neves 1985 • Iosephus Sarney 1985 • Ferdinandus Collor de Mello 1990 • Itamar Augustus Franco 1992 • Ferdinandus Henricus Cardoso 1995 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2003 • Dilma Rousseff 2011 • Michael Temer 2016 • Iairus Bolsonaro 2019 • Aloysius Ignatius Lula da Silva 2023
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum • Index praesidum Brasiliae**Capsae cognatae:* Praesides Brasiliae 1889–1969 • Ministri rerum externarum Brasilienses |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Octavia

Octavia
**Octavia** seu **Claudia Octavia** (nata anno 39 vel 40; interfecta die 9 Iunii 62) fuit filia imperatoris Claudii, uxor Neronis.

Octavia fuit filia Claudii ex uxore tertia Valeria Messalina genita; fratrem habuit Britannicum. Nomen datum est ad honorem Octaviae imperatoris Augusti sororis. Octavia L. Iunio Silano Torquato destinata, matre interdum morte damnata, noverca Agrippina pactum prorumpere suasit matrimoniumque fecit Octaviae cum filio suo L. Domitio Ahenobarbo, qui princeps fuerit sub nomine Neronis.

Octavia, a Nerone renuntiata, in exsilium missa est in insula Pandataria. Ibi iussu mariti milites interfecerunt die 9 Iunii 62, caputque monstraverunt Poppaeae Sabinae quam Nero nuper in matrimonium duxerat.

Nexus interni
-------------

* *Octavia*, tragoedia auctore anonymo

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Octaviam** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Cornelius Tacitus, *Annales* 11.32 etc.; Suetonius, *De vita Caesarum* "Divus Claudius" 27 etc.
2. ↑  *Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III* (Berolini, 1933 - ) no. C 1110
3. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Nero" 57
4. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Divus Claudius" 27.2, "Nero" 7.2
5. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Nero" 35

Bibliographia
-------------

* Barbara Levick, *Claudius*. Yale University Press, New Haven, 1990.
* Anthony A. Barrett, *Agrippina: Sex, Power and Politics in the Early Roman Empire.* Yale University Press, New Haven, 1996.
Wikidata Lomsa
Res apud Vicidata repertae:Lomsa: insigneLomsa: insigne
city with powiat rights, urbs  
*Civitas*: Polonia  
*Locus*: 53°11′0″N 22°5′0″E  
*Situs*: Podlaskie Voivodeship
**Rectio**

*Nomen officiale*: Łomża;   
Situs interretialis  

**Populus**

*Numerus*: 60 848  

**Tabula aut despectus**

Lomsa: imagoLomsa: imago
Insigne urbis Lomsa
Cathedralis Lomsae
Curia Lomsae
Platea Parochialis, maxima ambulatio urbis
Statua Stanislai Konwae
Domus baroci ad Forum Vetus
**Lomsa** (Polonice: *Łomża*) est urbs in Polonia, in regione Mazovia.

Historia
--------

Principium Lomsae circa annum 900 in Colle Sancti Laurentii locatur. Post centum annos sanctus Bruno parochiam ibi constituit; nonnulli quoque eum ibi iacere sentiunt. In fine saeculi quarti decimi et iterum die 15 Iunii 1418 oppidum locatum est.

Tum, ad semissem XVII saeculi, auream aetatem habebat ac tertia magnitudine urbs Mazoviae facta est. Lomsa erat caput terrae et gloriosum collegium Societatis Iesu constitutum est, sed tempore eluvionis Suecicae truciter destructa est.

Lomsa usque ad finem Rei Publicae Duarum Nationum in limitibus eius erat, sed denique, anno 1795, pars Prussiae facta est. Anno 1806 in Ducatu Varsoviensi, ac denique anno 1815 in Regno Poloniae sita est. Tunc caput guberniae erat. Hoc tempore iterum augebatur.

Postquam anno 1918 Polonia restituta est, Lomsa statim pars eius facta est. Tunc, anno 1925, caput dioecesis nominata est. Tempore belli orbis terrarum secundi permulti incolae contra socialistas nationales pugnabant. Ab anno 1975 ad finem anni 1998, Lomsa caput Palatinatus erat.

Nostra aetas
------------

Nunc Lomsa supra sexaginta milia incolarum ac triginta tria chiliometra quadrata habet. Maxima urbs inter Varsoviam et Rivum Album est. In Palatinatu Podlachiano iacet et caput castellaniae nec non castellania in se ipsa est. Ad flumen Narvia sita est.

Monumenta
---------

* Gothica cathedralis cum egregiis cameris
* Coemeterium cathedralis, unum antiquissimorum in Polonia, quod variae ecclesiae utuntur
* Ecclesia baroca monachorum Cappucinorum
* Neoclassica curia
* Domus baroci ad Forum Vetus cum arcaturis
* Ecclesia assumptionis beatae Mariae Virginis genere Byzantico, antea templum orthodoxorum
* Diribitorium epistularum
* Ecclesia sororum benedictinarum
* Neobaroca aedis iudicii

Cives clarissimi
----------------

* Andreas Bobola, martyrus et praedicator saeculi XVII
* Adamus Chętnik, ethographus nec non agens socialis
* Franciscus Xaverius Dmochowski, politicus ac poeta illuminismi
* Romanus Dmowski, politicus princeps Nationalium Democratarum
* Stanislaus Konwa, miles et heros Curpiarum
* Hieronymus Radziejowski, politicus atque traditor Poloniae
* Casimirus Sikorski, philosophus nec non mathematicus barocus
* Adalbertus Szweykowski, primus rector Universitatis Varsoviensis
* Adeodatus Winiarski, doctus in legibis et iudex tribunalis Hagae
* Stephanus Wyszyński, cardinalis et dux spiritualis Polonorum tempore communismi
* Ignatius Zaborowski, unus creatorum geodesiae, saeculi duodevicensimi
Wikidata Tscheboxari
Res apud Vicidata repertae:Tscheboxari: insigneTscheboxari: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°8′0″N 47°15′0″E  
*Numerus incolarum*: 489 498  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Шупашкар
**Gestio**

*Praefectus*: Oleg Kortunov  
*Procuratio superior*: Tschuvassia  

**Geographia**

*Superficies*: 250.87 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Leninsky Rayon, Cheboksary, Kalininsky Rayon, Cheboksary, Moskovskiy Rayon, Cheboksary, Q15728785  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Attalea, Agria, Santa Clara, Crasnoiarium, Pensa  

**Tscheboxari** (Russice Чебоксары, tr. *Čeboksary*; Tschuwaschice Шупашкар, tr. *Šupaškar*) est urbs in Russia Europaea, prope Rham fluvium (cuius aequor hic receptaculo aquae Tscheboxarensi elevatum est). Caput rei publicae Tschuwaschicae Foederationis Russicae, valens sedes industriae, scientiae, et culturae est. Urbi sunt circa 470 milia incolarum (anno 2014), quorum plus quam 60 centesimae Tschuwaschi et plus quam 30 centesimae Russi sunt.

Tscheboxari in ripa Volgae

Historia
--------

Tscheboxari primo in chronicis Russicis memorantur, cum de expeditione militari anni 1469 agitur. Anno 1555, postquam terrae Tshuwaschorum inclusae sunt in regno Russico, Tscheboxaris constructa est arx. Ad finem saeculi septindecimi Tscheboxari functiones suas militares perdiderunt et valens sedes mercaturae terrarum prope Rham flivium facti sunt. Cum autonomia Tschuwaschorum creata est, anno 1920, haec urbs statum metropolis eius accepit.

Monumenta
---------

* Monumentum Matri Protectricis

Nota
----

1. ↑  Nicolai Ašmarin "*Thesaurus Linguae Tschuwaschorum*, Liber III, Tscheboxaris".   
Vel **Tiboxara** (pl.n.), — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 579.  
Vel **Sabakzara**, — Augustini Meyerberg *Iter in Moschoviam*, in: Historia Ruthenicae scriptores exteris saeculi XVI. vol. II, p. 385.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°8′0″N 47°15′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tscheboxaros** spectant. |
Wikidata Mauritius Maeterlinck
Res apud Vicidata repertae:Mauritius Maeterlinck: imagoMauritius Maeterlinck: imagoMauritius Maeterlinck: subscriptioMauritius Maeterlinck: subscriptio
*Nativitas*: 29 Augusti 1862; Gandavum  
*Obitus*: 6 Maii 1949; Nicaea  
*Patria*: Belgica  
*Nomen nativum*: Maurice Polydore Marie Bernard Maeterlinck
**Officium**

*Officium*: Praeses  
*Munus*: scriptor, poëta, philosophus, essayist, scriptor scaenicus, librettist, Interpres  
*Patronus*: La Jeune Belgique
**Familia**

*Coniunx*: Renée Dahon  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Commander of the Legion of Honour, Grand Officer of the Military Order of Saint James of the Sword  

**Mauritius Polydorus Maria Bernardus Maeterlinck** (natus Gandavi die 29 Augusti 1862; mortuus Nicaeae die 6 Maii 1949), **Comes Maeterlinck** ab anno 1932 appellatus, fuit scriptor, poeta, et dramatum scriptor Belgicus, qui Francogallice scripsit, annoque 1911 Praemium Nobelianum Litterarum accepit. Etiam praeses PEN Internationalis fuit.

Dramata sua sunt symbolicae, mysticae, et imaginationis indagationes, quae de vita et morte tractant. Etiam progymnasmata de vitis insectorum florumque exposuit.

Mauritius Maeterlinck iuvenis.

Opera
-----

* *Serres chaudes* (poemata et versi liberes publicata anno 1889)
* *Les sept Princesses* (anno 1891)
* *Pelléas et Mélisande* (ludus scaenicus decreta anno 1892), qui origo operae Claudii Debussy ac musica Arnoldi Schoenberg est
* *Le Sagesse et la distiné* (1898)
* *La vie des abeilles* (progymnasma, 1904)
* *L'oiseau bleu* (ludus scaenius, 1909)
* *L'intelligence des fleurs* (progymnasma, 1910)
* *La Mort* (anno 1913)

Notae
-----

1. ↑   *"Maeterlinck, Maurice"* .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mauritium Maeterlinck** spectant. |

* Opera Mauritii Maeterlinck apud Ebooks Libres & Gratuits
* De Mauritio Maeterlinck in pagina Nobeliano Litterarum Praemio dicata **(Anglice)**
Wikidata Villa Putei
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 39°26′21″N 9°34′34″E  
*Numerus incolarum*: 4 718  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Sardiniae Australis  

**Geographia**

*Superficies*: 181.31 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Armungia, Arzana, Ballaum, Scala Plana, Ierzum, Muravera, Petrae Igneae, Fanum Sancti Viti (Sardinia), Ulazzaum, Galilla  

**Tabula aut despectus**

Villa Putei: situsVilla Putei: situs
Villa Putei
**Villa Putei** (alia nomina: *Villa Puzi*) (Italiane: *Villaputzu*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Sardinia et in Provincia Sardiniae Australis situm. Pars Dioecesis Oleastrensis est. Incolae *Villaputzenses* appellantur. Pars municipii in Comitatu Quirrae, alia pars in Sarrabo, historicis ac geographicis terris, situm.

Historia
--------

### Antiquitas

Historia Villae Putei configurat se cum illa Sarcapos civitate, ante punicam et posteam romanam. Propter incursiones frequentes Barbari, usque ad VIII saeculum, pagus se contulit in sito ubi hodierna Villa Putei est, situm facile munitum de incursionibus.

### Medium aevum

*Villa Pupus*, sive *Villa Pubussi de Sarrabus*, *Pututhi*, *Pupusti* vel *Pupucci* (nominis pagi in tempore illo) pars Iudicati Caralitanensis fuit, curatoria Sarrabi. Iudices castrum Quirrae in terrae his. Post deditio iudicati (1258) terrae ipsae abivint breviter in iudicatum Gallurae et deinde in rem publicam marinaram Pisarum; captio insulae ab aragonenses (1324) dimidiavit pagi in *Tarruti* e *Villa Pupusi* pagis. In 1363 cessum est feudum Villae Putei Berengario Carroz a rege Petro IV Aragoniae.

### Novum aevum

In 1603 comitatus Quirrae conversus est in marchionato, feudum familiae Centelles, et pagus cum eo. Cum annexio Sardiniae a Sabaudis, Villa Putei non pecurialiter clara est.

Geographia
----------

* Comitatum Quirrae seu Quirra (*terra*)
* Sarrabus-Gerreis seu Regio Sarrabi-Gerreis (*terra*)

Nexus interni
-------------

* Sardinia (*regio et insula*),
* Provincia Caralitana,
* Comitatum Quirrae seu Quirra (*terra*),
* Sarrabus-Gerreis seu Regio Sarrabi-Gerreis (*terra*),
* Caralis (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  "Farae Johannis Francisci sassarensis De chorographia Sardiniae : libri duo De rebus sardois : libri quatuor ex recensione Victorii Angius ex S.P. R.T.S.A.S.A.L. : tomus primus : L. II. Chorog. continens, additio lexico ejusdem et oratione de laudibus auctoris"
2. ↑  Massimo Pittau - TOPONIMI DELLA SARDEGNA MERIDIONALE, Significato e origine
3. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
4. ↑  Massimo Pittau - TOPONIMI DELLA SARDEGNA SETTENTRIONALE, Significato e origine
5. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Villam Putei** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Caralitana.Collocatio finium Municipii in Provincia Caralitana.
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Rodulphus Voderholzer |
| Auxiliarius: | Reinhardus PappenbergerIosephus Graf |
| Emeritus: | Gerardus Ludovicus Müller |
| Vicarius generalis: | Michael Fuchs |
| Officialis: | Iosephus Ammer |
| Archidioecesis: | Monacensis et Frisingensis |
| Numerus decanatuum: | 33 |
| Numerus paroeciarum: | 770 |
| Area: | 14665 km² |
| Numerus incolarum: | 1 643 587 *(2004)* |
| Numerus catholicorum: | 1 345 022 *(2004)* |
| Portio: |  % |
| Inscriptio cursualis: | Niedermünstergasse 193047 Regensburg |
| Pagina interretialis: | www.bistum-regensburg.de |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

 **Dioecesis Ratisbonensis** (Germanice *Bistum Regensburg*) est dioecesis Germaniae ad orientem partem Bavariae spectans.

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Visus panoramicus Palatii Imperialis Tokiensis.
Visus ex caelo in Palatium Imperiale Tokiense.
tabula palatii.
Palatii aedificium formale.
**Palatium Imperiale Tokiense** (Iaponice 皇居 *Kōkyo*) est palatium praesentum? pro familia imperiali Iaponiae Tokii pres? Statio Tokiensis, usum est? ab anno 1888 post restaurationem Meidianam. Area Palatii 1 150 000 metra quadrata ubi castellum Edo-Bakufu fuit.?

Aedificia palatii hodie constituta est? anno die 14 Novembris 1968 et usum est? ab anno 1969. In regione palatii et Tres Fani (Iaponice 宮中三殿, *Kyūchū sanden*) pro ritu Shinto et sedes officinorum res imperialis (Iaponice 宮内庁 *Kunaichō*) stat. Et anno 1990 primum in historia Iaponiae ritus coronizationis? Akihito, imperatoris emeriti celebratur.? Deinde die 22 Octobris 2019 et ritus coronizationis? Naruhito imperatoris celebratur. 

Sedes officinorum res imperialis.
Ritus conorizationis? Akihito anno 1990 in aedifico formali.
Palatium aetate Meidiana, ab incendio destructum est dum secundum bellum mundanum fit.?

Notae
-----

1. ↑  Anno aetate Heian (saeculo 8) ab Shōwa ritus cononizationis apud Palatium Imperatorium Kyoto, ubi solium chrysanthemi sedet celebratus est.

Nexus interni
-------------

* Palatium Imperatorium Kyoto?

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis palatii proprius. (Iaponice)
* Situs interretialis palatii proprius. (Anglice)