recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Wú Yǔ* ('lingua Wu'), vocabulum litteris Sinicis scriptum.
Titulus in Lishui lectoribus suadet ut Mandarinice loquantur: "Bene utere Mandarinica: nobis omnibus facilius est."
**Lingua Wu** (Sinice traditionaliter 吳語; Sinice simpliciter 吴语; pinyin *wúyǔ*) est unus ex primariis linguae Sinicae ramis in usu in Serica orientali, grex varietatum Sinicarum linguistice similium historiceque cognatarum quibus homines plerumque in provincia Zhejiang, municipalitate Shanghai, et provincia Jiangsu meridiana utuntur.

Nexus interni
-------------

* Lingua Yue

Bibliographia
-------------

Tabula geographica principalium varietatum Wu in Sinis gregum. Vide etiam tabulam apud variationes Wu et tabula proportionum Wu.
* Chao, Yuen Ren. 1967. Contrastive Aspects of the Wu Dialects. *Language* 43(1):92–101. JSTOR 411386. doi:10.2307/411386.
* Yan, Margaret Mian. 2006. *Introduction to Chinese Dialectology.* Monaci: LINCOM Europa. ISBN 9783895866296.
* Snow, Donald B. 2004. *Cantonese as Written Language: The Growth of a Written Chinese Vernacular.* Hongcongi: Hong Kong University Press. ISBN 9789622097094. ISBN 962209709X.

Nexus externi
-------------

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia in Lingua Wu***

* Situs proprius. glossika.com.
	+ Campbell, James. Classificatio dialectorum Wu.
	+ Campbell, James. Toni in dialectis Wu.
* Elegans lingua in regione Jiangnan. 江南雅音话吴语.
* Propositum Tatoeba. tatoeba.org.
* Wu Chinese Online Association. 吴语协会.
* Wu Index vocabulorum.
Wikidata Michael O'Flaherty
Res apud Vicidata repertae:Michael O'Flaherty: imagoMichael O'Flaherty: imago
*Nativitas*: 20. saeculum;   

**Michael O'flaherty** est causidicus Hibernianus de iuribus humanis ac magister Universitatem Nottinghamiensis et praeses Instituti pro Iuribus Humanis Nottinghamiae.

Ante 2003 erat socius Instituti "Innocenti" UNICEF et commisarius de Conventione de Abrogatione Phyletismi. Etiam anno 2004 curator Commissionis Hiberniae de Iurubus Humanis fit. Etiam est socius commissionis Pactionis Internationalis de Iuribus Civilibua et Politicis, notabiliter de suo Articulo 19 et 20.

Auctor manuscripti Principiorum Yogyakartenses et nunc etiam est advisor Instituti Europaei de Iuribus Roma et Instituti Europaei Inter-Universitatum ad Iura Humana et Democratiam. Et a die 1 Aprilis 2024, Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis in officio est.

Notae
-----

1. ↑  Situs Universitatis Nottinghamiensis
2. ↑  Biographia publica CN
3. ↑  Manuscriptum Commentarii Generalis

Nexus interni
-------------

* Yogyakartae Principia
* UNICEF
* Internationalis iurum humanorum lex

Nexus externi
-------------

* North Ireland Human Rights Commitee
* Human Rights Center of University of Nottingham
Wikidata Mairagum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°15′10″N 9°34′46″E  
*Numerus incolarum*: 1 387  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Laudensis  

**Geographia**

*Superficies*: 11.25 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cavenacum, Orxiagum, Trianum, Seggugnagum, Brembium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Dancé  

**Tabula aut despectus**

Mairagum: situsMairagum: situs
Mairagum
**Mairagum** (-i, *n.*) (Italiane *Mairago*) est oppidum et municipium Italiae, circiter 1400 incolarum, in Provincia Laudensi Regionis Langobardiae situm. Incolae *Mairagenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Langobardia (regio)
* Laus Nova (urbs)
* Municipium Italiae
* Provincia Laudensis

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mairagum** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Wikidata Mahometus Déby
Res apud Vicidata repertae:Mahometus Déby: imagoMahometus Déby: imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1984; Massakory  
*Patria*: Tzadia  

**Familia**

*Genitores*: Idriss Déby;   
*Coniunx*: Aisha Mahamat Idriss Deby Itno  

**Mahometus Idris Déby** vel litteris Arabicis محمد إدريس ديبي, cognomine *Itno*, (Massakory in urbe die 1 Ianuarii 1984 natus) est politicus Tzadiae.

Pater Idriss Déby, praeses futurus, anno 1984 sectator principalis duxque exercituum fuit rebellatoris Hissène Habré. Puerulus mox **Kaka** nuncupatus est (scilicet "Avia") quia, matre e populo nomadica Daza oriunda, ab avia paterna educatus est.Alumnus est lycei militaris Aquissextiensis(fr) in Francia scholarumque militarium Tzadiensium. Iussu patris ad cohortem praesidalem missus est, ubi tumultibus pluribus sedatis virtutem satis monstravit. Anno 2013 inter duces exercitus Tchadiensis in Malia contra terroristas Islamicos pugnantis innotuit. Ab anno insequenti, in Tzadiam reditus, praefectus cohortus praesidalis promotus est.

Patre die 20 Aprilis 2021 interfecto, statim consilium militare transitionis convocavit, quo adnuente se praesidem proclamavit. Uxorum tertia, nomine Dahabaye oumar Souni(fr), ex eadem gente Daza e qua mater orta erat, consiliaria iuxta media meret et *première dame* ("prima domina Tzadiae") a diurnariis nonnumquam nuncupatur.

Notae
-----

1. ↑  Bamada (2013); pater cognomen *Itno* anno fere 2005 assumpsit
2. ↑  L'Express (2021); Boisbouvier (2013); cf. "Idriss Deby's son Kaka named interim head of state, says army spokesman"
3. ↑  L'Express (2021)
4. ↑  Secretariat
5. ↑  "Tchad: voici Dahabay oumar Souni, la communicante et 3è épouse du président du CMT" (8 Maii 2021) apud *CamerounWeb*

Bibliographia
-------------

* "Passé en France, appelé "grand-mère"... Le CV de Mahamat Idriss Déby, nouvel homme fort du Tchad" in *L'Express* (21 Aprilis 2021) Situs venalis
* Christophe Boisbouvier, "Armée tchadienne : Mahamat Idriss Déby Itno, un monsieur très discret" in *Jeune Afrique* (14 Februarii 2013) Situs venalis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Store norske leksikon |

* "Le général Mahamat Idriss Déby Itno, 29 ans et fils d'Idriss Déby, commande la force tchadienne au Mali" (16 Februarii 2013) apud *Bamada.net*
* John Irish, Tangi Salaün, "With eye on Islamist fight, France backs Chad military takeover" (22 Aprilis 2021) apud *Reuters*
* Vita apud praesidium Tzadiense
* Vita apud Consilium Militare

Praesides Tzadiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Franciscus Tombalbaye 1960 • Noël Milarew Odingar 1975 • Felix Malloum 1975 • Lol Mohammed Chawa 1979 • Goukouni Oueddei 1979 • Hissène Habré 1982 • Idriss Déby 1990 • Mahometus Déby 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Tzadiae |
|  |
**Analysis numerica** est pars mathematicae adhibitae ubi coluntur algorithmi ad problemata continua solvenda, hoc est, problemata in quibus quantitates sunt numeri reales aut complexi (quae sunt problemata analysis). Quamquam bene est problemata exacte solvere, potest melius esse approximationem habere, si celerius computari potest.

Historia
--------

Tabula argillacea Babylonica, c. 1800-1600 a.C.n. Magnitudo lateris quadratae est 30. Prope diagonalem sunt numeri (1, 24, 51, 10) et (42, 25, 35), hoc est 1 + 24/60 + 51/602 + 10/603 = 1.414213... vel fere {\displaystyle {\sqrt {2}}}, et 42 + 25/60 + 35/602 = 42.426388... qui est (paene) magnitudo diagonalis quadratae.
Periti Babylonici numeros irrationales calculabant cum diagonales quadratas mensurarent. Sciebant aequationes quadraticas resolvere et magnitudines laterum figurarum regularium calculare.

Aegypti quoque quantitates irrationales calculabant.

Quamquam Babyloni et Aegypti algorithmos habebant et sciebant calculare, mathematici Graeci regulas generales invenerunt, et demonstraverunt has regulas correctas esse.

Mathematici hodierni non solum theoremata sed etiam methodos numericas inveniunt. Isaacus Newtonus algorithmum proponit ad integrale approximandum. Carolus Fridericus Gauss plurimos algorithmos numericos creavit.

Computatris potest plura et celerius calculare.

Algorithmi magni momenti
------------------------

* Methodus Newtoni ad integrum approximandum
* Eliminatio Gaussiania, ad matricem invertendam
* Algorithmus "simplex" appellatus, qui invenit valorem optimum qui resolvit aequationes et inaequationes linearium
* Transformatio Fourierana

Notae
-----

1. ↑  Yale Babylonian Collection BC 7289
2. ↑  Neugebauer 1957:34 sqq.
3. ↑  Neugebauer 1957:41, 47.
4. ↑  Neugebauer, ch. 4.
5. ↑  Cuomo 2000:4-5.
6. ↑  Trefethen 2008:605.

Nexus interni
-------------

* Theoria numerorum

Bibliographia
-------------

* Cuomo, S. 2000. *Ancient Mathematics.* Londinii: Routledge.
* Golub, Gene H. et Charles F. Van Loan. 1986. *Matrix Computations.* Ed. 3a. Johns Hopkins University Press. ISBN 080185413X.
* Higham, Nicholas J. 1996. *Accuracy and Stability of Numerical Algorithms.* Society for Industrial and Applied Mathematics. ISBN 0898713552.
* Hildebrand, F. B. 1974. *Introduction to Numerical Analysis.* Ed. 2a. McGraw-Hill. ISBN 0070287619.
* Leader, Jeffery J. 2004. *Numerical Analysis and Scientific Computation.* Addison Wesley. ISBN 0201734990.
* Neugebauer, Otto. 1957, 1969. *The Exact Sciences in Antiquity.* Providence, 1957. Novi Eboraci, 1969.
* Trefethen, Lloyd N. 2008. Numerical Analysis. In *Princeton Companion to Mathematics,* edd. Timothy Gowers, June Barrow-Green, et Imre Leader, 604-615. Princetoniae.
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**King Kong** ('Rex Kong') est magnum monstrum quod primum in pellicula eiusdem nominis et postea in aliis pelliculis historiae cinematographicae? apparuit.

Historia
--------

King Kong est magna gorilla (speciei *Megaprimati? kong* in pellicula anni 2005), qui Calvariae in insula vivit et ab indigenis adoratur. Sed in insula naufragii perveniunt et una eorum, actrix Anna Darrow, comprehendetur ab indigenis. Kong Annae amore capietur et servat eam ex morte. Postea, avecto Kong a insula ex hominibus, ille transportatur in Novo Eboraco et appellatum est "Octavum Miraculum mundi". Sed King kong ex catenis solvetur et rapit Anna. King Kong ascendit Aedificium Civitatis Imperialis cum Anna in sua mano sed adgressus est ab aëroplanis. Vulnerato ab aëroplanis, Kong deponit Annam in vertice Aedificii Civitatis Imperialis, cadit ex aedificio et morietur.

Pelliculae in quibus King Kong apparet
--------------------------------------

* 1933: *King Kong*
* 1933: *The Son of Kong* ('Filius Kong')
* 1962: *Kingu Kongu tai Gojira* ('King Kong contra Godzillam')
* 1967: *Kingu Kongu no gyakushu* ('Impetus regis Kong')
* 1976: *King Kong*
* 1986: *King Kong lives* ('Rex Kong vivit')
* 2005: *King Kong*
* 2017: *Kong: Skull Island* ('Kong: Insula a Calvariarum')
* 2021: *Godzilla vs Kong* ('Godzilla contra Kong')
* 2024: *Godzilla x Kong: The New Empire* ('Godzilla x Kong: Novum Imperium')

Nexus interni
-------------

* Aedificium Civitatis Imperialis
**Actus sexuales** hominibus ex antiquissimis temporibus carae et multis variationibus exercentur.

Publius Ovidius Naso
--------------------

Iam Graeci et Romani, quorum locutor Ovidius nobis apparet, amabant erotice agere; Ovidius eam inclinationem vel passionem expressit scribendo opera "Artem amandi" et "Artem amatoriam." Veteribus erat amor imprimis coitus corporum; tolerabant multas activitates eroticas, i.e. varias constellationes personarum et coitum utriusque sexus cum altero et eodem.

Figurae
-------

Activitatum eroticarum pars sunt figurae coitus; primum "figura missionaria,"? qua sub viro mulier iacet, tum "figura equestris," qua mulier supra equitat et vir infra fruitur. Deinde novimus figuram a tergo, qua vir a posteriore situ mulierem debattuit; quarto figura ligularum, qua amantes ad idem latus versi se delectant, tunc "positio 69," qua vir muliebria et femina membrum virile lambunt.

Alii modi
---------

Alii modi erotice agendi sunt fellatio, cum mulier penem viri lambit, et cunnilinctio, cum vir idem libidini mulieris apud eius muliebria facit. Deinde exsistit coitus inter amantes et venus parabilis, quae coitum pensum indicat; feminae parabilis coitus scorta aut meretrices appellantur, quarum aedificia lustra vel lupanaria.

Nexus interni
-------------

* Abusus sexualis
* Anilingus
* Ars vivendi
* Coitus
* Coitus innocuus
* Coitus oralis
* Coitus pugneus
* Eiaculatum
* Facialis (actus sexualis)
* Homicidium honorabile
* Homosexualitas
* Mercatus hominum
* Monile margaritarum (sexualitas)
* Pornographia
* Sexualitas
* Sexualitas humana

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **gestus sexuales** spectant (Sex positions, Human sexual activity). |

* Vicipaedia:Imagines in disputatione
*Vide etiam paginam discretivam: Venetia (discretiva)*

Terrae quae ad Rempublicam Venetam pertinuerunt.
**Res publica Veneta** (Italiane *Repubblica di Venezia*; Venetice *Republica de Venesia*), etiam dicta **Serenissima Respublica,** fuit antiqua civitas in parte ad orientem spectanti Italiae septentrionalis.

Historia
--------

Venetia Aevo Medio condita est, nam cum anno 452 Hunni et postea anno 568 Langobardi Italiam invaderunt, populus in insulas et paludes maris Hadriatici fugit.

Ab anno circiter 1000, Venetia, quae antea colonia Imperium Byzantinum fuerat, multis saeculis potentissima in toto Mari Mediterraneo facta est. Anno 1204, Venetiani inter quartam expeditionem sacram ipsam Constantinopolim ceperunt.

Saeculo quinto decimo, res publica, quae iam multas colonias in Mari Mediterraneo possidebat, etiam terras in Italia subegit, praecipue in regione Venetia, Foro Iulii et in parte orientali Langobardiae, ubi urbes Bergomum et Brixiam, quae ad Ducatum Mediolani pertinebant, anno 1428 occupavit.

Saeculis quinto decimo et sexto decimo, res publica multas colonias amisit, sicut anno 1571 Cyprum, quam anno 1489 Catharina Cornaro, postrema regina Cypri, Reipublicae vendiderat et Marcus Antonius Bragadin frustra defendit, et Cretam anno 1669, propter incrementum Imperii Ottomanici, cuius exercitus inhaerens atque incubans Europae erat.

Francisco Mauroceno regnante (1688–1694), postremae victoriae Reipublicae Venetae fuerunt, cum Venetia Peloponnesum partem Graeciae olim ad Imperium Ottomanicum pertinentem, cepit.

Respublica Veneta, quae circiter mille annorum spatium durabat sed post annum 1720 solum terras in Italia et paucas insulas in mari Hadriatico servavit, finem habuit anno 1797, cum Napoleo I Venetiam cepit, et post pacis conventum terras Venetiae Imperio Austriaco tradidit.

Institutiones
-------------

Dux (Venetice *doxe*), supremus rei publicae magistratus, post electionem usque ad mortem munere fungebat. Temporibus antiquioribus, dux ab Imperatore Constantinopolitano creatus erat. Vide Indicem ducum Reipublicae Venetae

Nexus interni
-------------

* Benedictus Rambertus

Notae
-----

1. ↑  *Guida Alla Consultazione* apud www.maru.firenze.sbn.it

Bibliographia
-------------

* Petrus Daru, *Histoire de la république de Venise* (3 tomi, 1819-1822).
* Ioannes Iulius Norwich, *A History of Venice.* Allen Lane, 1981. ISBN 0-679-72197-5.
* Alvise Zorzi, *Venezia nel secolo di Tiziano.* Rizzoli, 2000.
* Alvise Zorzi, *La Repubblica del Leone: Storia di Venezia.* Bompiani, 2001.
* Alvise Zorzi, *Venezia, Repubblica di terra e mare.* Touring, 2002.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rempublicam Venetam** spectant (Venezia, Republic of Venice). |

* Reipublicae Venetae archivum
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Athenaeum Adolphi Max
Res apud Vicidata repertae:
schola  
*Civitas*: Belgica  
*Locus*: 50°50′58″N 4°22′56″E  
*Situs*: Regio Bruxellana Capitalis
**Tabula aut despectus**

Athenaeum Adolphi Max: imagoAthenaeum Adolphi Max: imago
Principalis porta scholae
**Athenaeum Adolphi Max** (Francogallice *Athénée Adolphe Max*) anno 1909 condita est. Est schola Bruxellana publica.

Historia
--------

Schola condebatur ab 1909. Post anno 1978 Athenaeum Adolphi Max excipiebatur pueros et puellas.

Aedificia
---------

Aedificium anno 1904 conditum est, architecto Edmundo De Vigne. schola duas aulas habet.

Alumni
------

* Petrus Deligne : Mathematicus
* Plastic Bertrand : cantor
* Philippus Geluck : Actor, scriptor librorum nubeculatorum, sculptor

Notae
-----

1. ↑  De scholis Belgicis
2. ↑  curriculum vitae Petri Deligne
3. ↑  "Adolphe Max est centenaire"

Nexus externi
-------------

* Situs officialis
Wikidata Ioannes Maria Le Pen
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Maria Le Pen: imagoIoannes Maria Le Pen: imagoIoannes Maria Le Pen: subscriptioIoannes Maria Le Pen: subscriptio
*Nativitas*: 20 Iunii 1928; La Trinité-sur-Mer  
*Patria*: Francia  

**Familia**

*Genitores*: Jean Le Pen; Anne Hervé  
*Coniunx*: Jany Le Pen  
*Proles*: Marina Le Pen, Marie-Caroline Le Pen, Yann Le Pen  
*Familia*: Le Pen family
Ioannes Maria Le Pen.
 **Ioannes Maria Le Pen** (natus in La Trinité-sur-Mer Mariculi die 20 Iunii 1928 natus) est politicus Francicus, conditor anno 1972 Aciei Nationalis, factionis nationalisticae, ad cuius praesidium anno 2011 succedit filia eius natu minima Marina Le Pen. Neptis eius (filia filiae Ioannae), nomine Marion Maréchal-Le Pen, anno 2012 iuvenissima ad Conventum Nationalem legata est. 

Filius piscatoris Britonis, Ioannes Maria Le Pen est alumnus facultatis iuris Universitatis Parisiensis. Miles Francicus ad Indosinam Francicam anno 1954 missus est, ubi diurnarius ephemeridis militaris *Caravelle* meruit. Legatus est ad Conventum Nationalem pro circulo Sequana ab anno 1956 (primum electus ut a Petro Poujade creatae factionis *Union de défense des commerçants et artisans* legatus) usque ad 1962 rursusque pro circulo urbis Lutetiae a 1986 ad 1988. Legatus est ad Parlamentum Europaeum a 1984 usque hodie. Quinquies candidatus est ad praesidis officium, annis 1974, 1988, 1995, 2002 et 2007. Anno 2002 secundus accedit, victore Iacobo Chirac, tertio Leonillo Jospin. Mense Aprili 2024, Ioannes Maria Le Pen rogatu familiae "sub tutela iuris" positus est.

Bibliographia
-------------

* Philippe Cohen, Pierre Péan, *Le Pen, une histoire française*, Lutetiae: Robert Laffont, 2012. ISBN 978-2-221-12383-6.
* Elizabeth Day, "The Le Pen family: family feud ends in political patricide" in *The Guardian* (12 Aprilis 2015).
* Jacques Le Bohec, *Sociologie du phénomène Le Pen*. Lutetiae: La Découverte, 2005. ISBN 978-2-7071-4587-1.
* Jonathan Marcus, *The National Front and French Politics: the resistible rise of Jean-Marie Le Pen*. Londinii: Macmillan, 1995. ISBN 0-333-58816-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Mariam Le Pen** spectant. |

* Ioannes Maria Le Pen apud Conventum Nationalem **(Francogallice)**
*Haec pagina urbe explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Megara" appellatur, vide Megara (discretiva).*


Wikidata Megara
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°59′42″N 23°20′32″E  
*Numerus incolarum*: 23 456  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Μέγαρα
**Gestio**

*Procuratio superior*: Megara Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 322.21 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Egidiopolis, Augusta Leontinorum  

Megara hodie
**Megara** (Graece Μέγαρα) est urbs vetus Atticae, regionis Graeciae. Hodie est demus regionalis Atticae Occidentalis unitatis et suburbium Athenarum. Ipsi Megarae urbi 23 456 incolarum sunt, Megarensi demo una cum pristino demo "Nea Peramos" (Νέα Πέραμος) anno 2010 Megarae coniuncto 36 924 (secundum recensum urbis anno 2011 factum).

Historica
---------

Antiquitus urbs longis muris octo stadiorum cum portu suo Nisaea coniungebatur.

Bello Peloponnesiaco ineunte Megarenses, quamquam democratice a popularibus regebantur et optimates ex urbe fugerant, Lacedaemoniorum socii in Foedere Peloponnesiaco erant. Sed postquam anno 424 a.C.n. nonnulli homines ex popularium partibus Megaram Atheniensibus prodendam susceperunt atque Brasidas, Spartanus dux, properanter auxilio adveniens eos ab incepto prohibuit, optimates in civitatem restituti auctores coniurationis interfecerunt atque oligarchica instituta civibus imposuerunt.

Incolae noti
------------

* Cleon Cleonis filius
* Euclides Megareus
* Theognis

Coniunctiones communium
-----------------------

* Romania Egidiopolis (Aiud, Romania)

Notae
-----

1. ↑  *Megara,-ae* apud Ciceronem (e.g. *Div.* 1.27.57 et alibi); *Megara, -orum* n.pl. apud Livium 28.7.16 et alibi)
2. ↑  Thucydides IV.66-75

Fontes
------

* Aristoteles, *Politica* IV.15.15 et V.5.4
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* capitulis 39-43
* Thucydides, libro quarto *De bello Peloponnesiaco* 66-75

Nexus externi
-------------

* Pagina urbis Megarae (Graece)
*Ruvettus pretiosus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Ordo : Perciformes   
Pelagiaria   
Familia : **Gempylidae**   
Gill, 1862  
   
Palaeontologia

56–0 m.a.: Palaeocaenum superius > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N


**Gempylidae** sunt familia piscium classis Actinopterygiorum et cladi Pelagiariorum. Huius familiae species *Gempylus serpens* et *Thyrsites atun* ad commercium capiuntur.

Piscis fossilis nomine *Argestichthys vysotzkyi* stadii Thanetii supremi vel Ypresii infimi abhinc annorum fere 56 milies milium, e formatione Danata Turkmeniae repertus, est Gempylidarum antiquissimus.

Notae
-----

1. 1 2  Masaki Miya et al. "Evolutionary Origin of the Scombridae (Tunas and Mackerels): Members of a Paleogene Adaptive Radiation with 14 Other Pelagic Fish Families" in *PLOS One* (4 Septembris 2013) fig. 7, tab. S4-S5, textus S1
2. ↑  A. M. Prokofiev, "A new genus of cutlassfish from the upper Paleocene of Turkmenistan (Scombroidei: Trichiuroidea)" in *Zoosystematica Rossica* vol. 11 (2002) pp. 229–233

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gempylidae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Gempylidae"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |
*Vide etiam paginam discretivam: Massa (discretiva)*

**Massa planckiana**, {\displaystyle m\_{p}} comune denotata, est massae mensura in systema mensurae naturale, qua imprimis in theoria chordarum utitur. Ex aliis physicae constantibus exprimi potest, quemadmodum in sequente formula legitur:

{\displaystyle m\_{p}={\sqrt {\frac {hc}{2\pi G}}}} ≈ 2.176 × 10-8 kg
unde 

{\displaystyle h=6.63\cdot 10^{-34}} J.s est constans planckiana, 

{\displaystyle G=6.67\cdot 10^{-11}} N.m^2.kg^{-2} est Newtoni constans et 

{\displaystyle c=3\cdot 10^{8}} m/s est velocitas lucis

Massa planckiana autem hominibus non tam parva est; verum est quarumdam pulicium massam esse circa massam planckianam.

Proprietates
------------

* Si undae longitudo Comptoniana particulae massam *m* habentis, i.e. {\displaystyle {\frac {h}{mc}}}, longitudine planckiana sit aequalis tunc {\displaystyle m=2\pi m\_{p}}, quemadmodum in sequenti computatione facile videmus,

{\displaystyle {\frac {h}{mc}}={\sqrt {\frac {hG}{2\pi c^{3}}}}\Longrightarrow m=2\pi {\sqrt {\frac {hc}{2\pi G}}}}
* Radius Schwarzschildianus particulae massam planckianam habentis est aequalis duplo longitudinis planckianae,

{\displaystyle r\_{s}={\frac {2Gm}{c^{2}}}={\frac {2G}{c^{2}}}{\sqrt {\frac {hc}{2\pi G}}}=2l\_{p}}

Bibliographia
-------------

* Commentarius ex situ astronomy.swin.edu

Mensurae Planckianae

|  |  |
| --- | --- |
| Mensurae planckianae primariae | Tempus planckianum · Longitudo planckiana · Massa planckiana · Onus electronis · Temperatura planckiana |
| Mensurae planckianae secundariae | Energia planckiana · Vis planckiana · Potentia planckiana · Densitas planckiana · Frequentia angularis planckiana · Pressio planckiana · Fluxus planckianus · Differentia potentialis planckianae · Impedantia planckiana |
Wikidata Niue
Res apud Vicidata repertae:Niue: insigneNiue: insigneNiue: vexillumNiue: vexillum
*Terra continens*: Oceania  
*Locus*: 19°3′0″S 169°55′0″W  
*Caput*: Alofi  

**Gestio**

*Princeps*: Carolus III (rex Britanniarum)  
*Praefectus*: Dalton Tagelagi  
*Consilium*: Niue Assembly  
http://www.gov.nu/wb/ Situs interretialis
**Populus**

*Numerus*: 1 612  
*Sermo publicus*: lingua Niueana, Anglice  
*Zona horaria*: UTC-11, Pacific/Niue  
*Moneta*: New Zealand dollar, Niue dollar
**Commemoratio**

*Paean*: Ko e Iki he Lagi  

**Sigla**

*ISO* NU, NIU, 570; *IOC*   
*Dominium interretiale*: .nu  
*Praefixum telephonicum*: +683  

**Tabula aut despectus**

Niue: situsNiue: situs
Litus Niuense.
Alofi, caput civitatis
Niuenses in Feria Pacifica saltant.
**Niue,** olim **Insula Fera** (Anglice *Savage Island*), hodierno sermone humili **Saxum** (Anglice 'The Rock'), est civitas insularis scopuli curalii in Oceano Pacifico Australi sita, liberata a Nova Zelandia die 19 Octobris 1974. Tamen, ius diplomaticum abest, status socii ad Unesco et Consociationis Mundialis Sanitatis. Caput civitatis est Carolus III quia partes Regis Novae Zelandiae agit.

Nexus interni
-------------

* Communicationes in Niue
* Geographia Niueana
* Lingua Niueana
* Litterae Niueanae
* Musica Niuensis
* *Niue Star*
* Transportatio in Niue

Bibliographia
-------------

* Hekau, Maihetoe et alii. 1982. *Niue: A History of the Island.* Suvae: Institute of Pacific Studies, University of the South Pacific, et Government of Niue.
* Thomson, Basil. 1902. *Savage Island: An Account of a Sojourn in Niué and Tonga.* Londinii: J. Murray.
* Edward Tregear. 1893. Niue: Or Savage Island. *Journal of the Polynesian Society* 2:11-16. .

Nexus externi
-------------

* Publicus administrationis insulae situs
* Niue ex UCB Libraries GovPubs
* Niue Tourism Office
* Niue Film Commission
* Situs populi Niuensis
* Cibus et caverae Niuis Insulae
Wikidata Urbs Sancti Petri (Florida)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 27°46′23″N 82°38′24″W  
*Numerus incolarum*: 258 308  
*Zona horaria*: UTC-5, UTC-4, UTC-5  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: St. Petersburg
**Gestio**

*Praefectus*: Ken Welch  
*Procuratio superior*: Pinellas Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 356.49541 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Petropolis, Takamatsu, Figueres  

**Tabula aut despectus**

Urbs Sancti Petri (Florida): situsUrbs Sancti Petri (Florida): situs
**Urbs Sancti Petri** in Florida Civitatum Foederatarum, incolis 257 083 per aestimationem anno 2015, est maxima urbs comitatus Pinellas et quinta Floridae omnis quod ad magnitudinem pertinet.

Ab Ioanne Constantino Williams et Petro Demens anno 1888 condita est. Williams enim, urbis Detroitensis incola, terras ubi urbs S. Petri hodie floret anno 1875 emerat. Demens constructionem ferriviae pagorum citricolarum angustae, nomine *Orange Belt Railway*, inter urbes Sanford et S. Petri annis 1885–1888 curavit. Unde Demens nomen urbis dedit ad honorem metropolis Russicae Petropolis, ubi ipse educatus est. Williams autem primum deversorium *Detroit Hotel* ab urbe sua nativa nominavit. Sub forma oppidi anno 1892 sed dignitate urbis anno 1903 incorporata est. Diarium *St. Petersburg Times* anno 1894, electricitas urbana anno 1897, curri electrici anno 1904, portus navium maiorum anno 1908 inaugurati sunt.

Notae
-----

1. ↑  "Novae dioecesis sedem episcopalem in urbe Sancti Petri in Florida poni statuimus": *Constitutio apostolica* Pauli VI. Cf. "Dioecesis Sancti Petri in Florida" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

*Central Avenue* ("xystus centralis") urbis S. Petri anno circiter 1910 lucis ope pictus

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem S. Petri** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 27°46′23″N 82°38′24″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • "290375" apud *USGS* |

* Situs publicus
* De deversoriis et feriis
* Geographia comnitatus Pinellas
* Collectus photographematum urbis S. Petri a Francisco Wagner facta
**Cotys I** (Graece Κότυς) (mortuus 358 a.C.n.) fuit rex Odrysarum, qui inter annos 384 a.C.n. et 358 a.C.n. regnavit.

Biographia
----------

Cotys I natus est rege Seuthe I et ille rex factus est post homicidium regis Hebryzelmidis. Rege Coty, Athenienses foedus cum regno Odrysarum fecerunt, deinde dux Athenarum Iphicrates filiam Cotyis uxorem duxit. Anno 375 a.C.n. Triballi, gens Moesiaca Thracum, Cotyis regnum detrectaverunt quia Triballi bona possidere non potuerunt. Seditio finem habuit cum rex urbem Graecam Pistyrum refecit. Postea, seditione Persica Ariobarzanis, Cotys I foedus cum Atheniensibus rupit et contra eos pugnavit propter Chersonesum Thracicam. Rex Thrax, praeter expectationem, bello vicit et anno 359 a.C.n. totam paeninsulam Chersonesum Thraciam dictam gubernabat. Eodem anno ille foedus cum Philippo II novo rege Macedoniae fecit. Anno 358 a.C.n. Cotys occisus est a quibusdam; igitur regnum Odrysarum divisus est in tribus partibus et liberi eius Cersobleptes, Berisades et Amadocus II propriam partem gubernabant.

Cotys I in litteris
-------------------

Lexicon Graecum Suda, aetate Byzantina scriptum, suum uxoricidium describit. Theopompus Chius absurdas nuptias suas cum dea Athena descripsit.

Fortuna
-------

Commissio onomastica Bulgarica, in Antarctica laborans, nomen *Kotis Point* imposuit loco in insula Livingston ad honorem regis Odrysarum.

Fontes antiqui
--------------

* Athenaeus Naucratites, *Deipnosophistae,* XII, 42
* Cornelius Nepos, *De viris illustribus*, *Iphicrates*
* Demosthenes, *Contra Aristocratem* 104, 114-9, 127-136, 150, 158
* Suda, K, 2173
* Theopompus, *Philippica*

Plura legere si cupis
---------------------

* Edward M. Harris, "Iphicrates at the Court of Cotys", *The American Journal of Philology*, 1989ː 264-271

Notae
-----

1. ↑  Textus apud lexicon Sudam. **(Anglice)**
2. ↑  De nuptiis cum dea Athena vide hic. **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cotyn I** spectant. |
Wikidata Tarnopolis
Res apud Vicidata repertae:Tarnopolis: insigneTarnopolis: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 49°34′0″N 25°36′0″E  
*Numerus incolarum*: 225 238  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Тернопіль, Тарнополь, Тернополь
**Gestio**

*Praefectus*: Serhiy Nadal  
*Procuratio superior*: Ternopil Hromada  

**Geographia**

*Superficies*: 59 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bathys, Elbinga, Radom, Tarnów, Chorzów, Tiraspolis, Yonkers, Sliven, Prudentópolis, Jelenia Góra, Viljandi, Shumen, Suwałki, Tauragė, Yalova, Murcia, Nissa, Płońsk, Apóstoles, Parma (Ohium), Zamoscia, Baruth/Mark, Sulęcin County, Nowy Tomyśl County, Ronneby, Erftstadt, Iserlohn  

**Tabula aut despectus**

Tarnopolis: situsTarnopolis: situs
**Tarnopolis** (Ucrainice: *Тернопіль, Ternopilʹ*) est urbs in Ucraina, metropolis regionis Tarnopolitanae. Plus quam 225 milia incolarum habet (anno 2022). Urbs anno 1540 ab Iano Tarnovsco condita est. In ripis *Seret* fluminis sita est. Anno 1855 Aloysius Jougan Tarnopoli natus est.

Notae
-----

1. ↑  De nomine cf. e.g.: *Andreae Chrysostomi ... episcopi... epistularum... tomus I*, Brunsbergae 1709 (p. 995 apud *Google Books*).

In ripa *Seret* fluminis, in media parte Tarnopolis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°34′0″N 25°36′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tarnopolim** spectant. |

Metropoles regionum Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Charcovia • Chersonium • Chmielnicius • Circassium • Czernihovia • Czernovicum • Danapris • Donetsk • Eractum • Ivano-Frankivsk • **Kiovia** • Kropyvnyc'kyj • Leopolis • Luceoria • Nicolaopolis • Odessa • Poltava • Pratalia • Sebastopolis • Sumae • Sympheropolis • Tarnopolis • Uzhorodum • Vinnicia • Zaporizhia • Zitomiria |
|  |
Wikidata Delcy Rodríguez
Res apud Vicidata repertae:Delcy Rodríguez: imagoDelcy Rodríguez: imago
*Nativitas*: 18 Maii 1969; Caracae  
*Patria*: Venetiola  
*Nomen nativum*: Delcy Eloína Rodríguez Gómez
**Familia**

*Genitores*: Jorge Antonio Rodríguez;   

**Delcy Rodríguez**, nomine pleno *Delcy Eloína Rodríguez Gómez* (Caracis die 18 Maii 1969 nata) est iuris consulta et politica Venetiolae.

Delcy Rodríguez filia est Marxistae rerum novarum cupidi Georgii Antonii Rodríguez. Alumna est universitatis centralis Venetiolanae ubi postea docuit, insuper universitatis Parisiensis X et collegii Birkbeck Londiniensis. A praeside Nicolao Maduro die 26 Decembris 2014 cancellaria i.e. ministra a rebus externis creata est, successor Raphaeli Ramírez Carreño. A quo officio die 21 Iunii 2017 dimissionem petivit. Y jose vicente olmos iguaro pretendiente a esposo

Bibliographia
-------------

* "Delcy Rodríguez asume el control de la política exterior venezolana" in *El Mundo* (26 Decembris 2014)

Ministri rerum externarum Venetiolani 1994–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Michael Angelus Burelli Rivas 1994 • Iosephus Vincentius Rangel 1999 • Ludovicus Alphonsus Dávila 2002 • Iosephus Rodríguez Iturbe 2002 • Ludovicus Alphonsus Dávila 2002 • Roy Chaderton 2002 • Iesus Pérez 2004 • Alí Rodríguez Araque 2004 • Nicolaus Maduro 2006 • Elias Jaua 2013 • Raphael Ramírez 2014 • Delcy Rodríguez 2014 • Samuel Moncada 2017 • Georgius Arreaza 2017 • Felix Plasencia 2021 • Carolus Faría 2022 • Yván Gil Pinto 2023
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Venetiolae |
|  |
**Merx** (-cis, *f.*) est mercimonium quod venditores vendunt sine distinctione inter seminatores vel confectores eius. Exempli gratia, cuprum est cuprum. oryza est oryza. Cupri et oryzae pretia universalia sunt, et quotidie fluctuant ad quaesitum et oblatum globale. Apparatus stereophonici ex contrario non sunt merces, quod multum inter confectores discrepat qualitas. Et quo melius apparatus fungitur, eo pluris pretii est. 

Inter mercis differentias est pretium dependere a mercatu universo. Merces bene ratae habent mercatus ratos ad traditum immediatum et ad speculandum dicatos. Vulgo, merces sunt opes naturales et fruges agricolarum, sicut minerale ferreum, aurum, argentum, petroleum crudum, carbo, ethanol, sal, fabae caffeae(en), aluminium, oryza, soia, et triticum.

Res in mercem fit, cum operationes vel technologiae necessariae ad mercimonium faciendum omnes differentias mittunt inter confectores. Saepe hoc accidit post impendium capitalis ad processus meliores alendos post quam mercem facile faciunt aut obtinent. Quae cum ita sint, mercimonia, quae olim conpendium ad confectores ferebat, nunc in merces communes fit, sicut pharmaceuticae genericae et assulae siliconis.

Theodorus Meyer mercem sic definit;

> *Merx*. .. lato sensu vocatur quidquid alienabile et ad commercium inter homines aptum est, ut res externae, iura, concessiones etc. – Thomas Meyer, *Institutiones iuris naturalis,. .. pars II. ius naturae speciale*

Carolus Marx etiam de merce cogitavit ut causa pecuniae et plusvaloris et Ordo internationalis a laboribus laborem non mercem esse dixit in Declaratione anno 1944.

Notae
-----

1. ↑  Carolus Marx, *Das Kapital, Volumen I*, caput I.
2. ↑  Declaratio Philadelphiae de fine Ordonis Internationalis a Laboribus.

Nexus interni
-------------

* Aemulatio mercatoria
* Bona et operae
* Capitale
* Commercium
* Negotium
* Theoria valoris
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Helmutus Dieser |
| Auxiliarius: | Carolus Borsch |
| Emeritus: | Henricus MussinghoffIoannes Bündgens (eps. aux.)Gerardus Dicke (eps. aux.)  Carolus Reger (eps aux.) |
| Vicarius generalis: | Thorsten Aymanns |
| Officialis: | Gregorius Huben |
| Archidioecesis: | Coloniensis |
| Numerus decanatuum: | 64 |
| Numerus paroeciarum: | 540 |
| Area: | 4038 km² |
| Numerus incolarum: | 2 013 179 *(31 decembris 2020)* |
| Numerus catholicorum: | 987 723 *(31 decembris 2020)* |
| Portio: | 49 % |
| Inscriptio cursualis: | Klosterplatz 752062 Aachen |
| Pagina interretialis: |  |
| Inscriptio electronica: | kommunikation@bistum-aachen.de |

**Dioecesis Aquisgranensis** (Theodisce *Bistum Aachen*) ad extremam partem occidentalem Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae spectat.

Pinacotheca
-----------

* Insigne episcopiInsigne episcopi
* Insigne dioecesisInsigne dioecesis

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
**Foramen Grignae** est formatio petrosa sita in versante septentrionali catenae montanae Grignae, in Alpes Italianae, apud Mandellum Larii ad Lacum Comensem. Forma eius distincta et characteres geologici singulares eum faciunt notum punctum ad amatores montium. Notandum est foramen Grignae in background tabulae Monae Lisae Leonardi Da Vincii visibile esse.

### Descriptio

Foramen Grignae est caractere maius foraminis petrosi quod patet in versante septentrionali montis, praebens spectacula panoramicas super Lacum Comensem.

### Accessus

Aditum ad Foramen Grignae possunt capere semitae peragratoriae quae a Mandello Lario et aliis vicinis locis ad Lacum Comensem prodeunt.

### Fabulae et originis

Foramen Grignae multas fabulas saeculorum percurrit. Fabula maxime vulgata narrat gigantem, ira dracone in vicinis adfuit, saxum in montem iacere, ampio foramine aperto. Alii fabulantur foramen ab antiquis metallariorum factum esse qui thesauros sub montis profunditatibus quaerebant, inter quos dicitur fuisse Sanctum Graal.

Fama localis narrat Foramen Grignae habitatum esse ab ente mythico, quoddam montis custodem qui arcana eius profunditatum custodit. Quiquis audet prope foramen adventuram, in profunditates eius misteriosas dicitur periclitari.

Collegamenta externa
--------------------

* Pagina de Foramen Grignae apud Vicipaediam
* Sitis urbis Mandellum Larium

Bibliographia
-------------

* Rossi, Marius. *Grigna: Montagna di leggende e meraviglie.* Edizioni AlpPress, MMXII. ISBN: 978-8898127362
* Bianchi, Paulus. *Turris Constantia: Historia, Salire et Adventure.* Editore Alpinismo, MMXVI. ISBN: 978-8870733456
* Smith, Ioannes. *Ascensio ad Turrim Constantiam: Historia conquistae et adventurae.* *Rivista Alpinistica*, vol. XXXII, n. II, MMXVIII, pp. 45-60.
* Verdi, Ludovicus. *Dux Ad Alpinismum Super Turrim Constantiam et Circumiacentia.* Edizioni Alpinismo, MMXIV. ISBN: 978-8870731223
* Rossi, Martha. *Arcana Turris Constantiae: Explorationes et Relatiunculae.* Edizioni Montagna, MMXIX. ISBN: 978-8898127362

1. ↑  Smith, Ioannes. *Ascensio ad Turrim Constantiam: Historia conquistae et adventurae.* *Rivista Alpinistica*, vol. 32, no. 2, 2018, pp. 45-60.
2. ↑  Rossi, Marius. *Grigna: Montagna di leggende e meraviglie.* Edizioni AlpPress, MMXII. ISBN: 978-8898127362
| *Jigorō Kanō* **嘉納 治五郎** |
| --- |
| Jigorō Kanō |
| Curriculum vitae |
|  |  |  |
| Natus | 28 Octobris 1860, Miako in Iaponia |
| Obiit | 4 Maii 1938 in itinere Iaponiam versus |
| Familia |  |
| res gestae | Conditor artis iudonis |

**Jigorō Kanō** iudonem seu luctum iudoicum condidit.

De Kano Iuvene
--------------

Qui natus est Miako urbe, in Iaponia die 10 Decembris ( vetus stylo die 28 Octobris) 1860 ex familia samurai equitum. decem annis post, mater eius obiit. Qua de causa familia iebat urbem Tocio, vitam agentes. Cum XV annis, Jigoro Kano frequentabat iudum linguis alienis. ab anno 1877 studebat Kano in universitate *Tōkyō Daigaku*, ubi cognovit professorem Erwin von Bälz. Qui Kano proposuit yawaram sive iuiutsum agere. Tunc iniebat studere hanc artem apud magistrem *Ryuji Katagiri* ubi discebat artes tenendi (katame waza) ac iactandi (nage waza). Postea studebat apud alios magistros: Fukuda Hachinosuke, qui autem postea obiit et Iso Masatomo. Ibi multa discebat ut a magistro Iso Masamoto ipse docens nominabatur. Cum magister autem a morbo vexatus sit discebat Kano apud Ikubo Kuwakichi *Kito* iudi.

De kodokan
----------

Anno 1881, Kano ipse condidit iudonem parvum nomine kodokan. Primo adiuvit magister Ikubo, sed magistro a Kano vincto, Kano ipse magister *Kito* ludi nominabatur. Eo tempore, invenit iudonem artem, et in 1884 dicere potuit: "Inveni novam artem, quam appello *Kodokan-Judo.*"  Iudo, Iaponice 柔道, significat *via mittis.* Haec ars facta est ex iuiutso, sed ei non erant periculosae res, ut pugnare sine pericula possibilis sit. Kodokan a multis ludis provocato, semper fere vinxerunt iudoca, quod significat: Homo qui agit iudonem, et kodokan iudo notus factus est. 1918. Gunji Koizumi docebat iudonem primus extra Iaponia, in Britannia. 1930. I certamen nationalis artis iudonis erat in Iaponia. 1938. Jigoro Kano itinere ab Europa ad Iaponiam obiit.

Nexus externus
--------------

Nota
----

* 


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Jigoro Kano** spectant (Kano Jigoro, Kanō Jigorō). |
Wikidata Tamimus Hamidi filius gentis Ṯānī
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Iunii 1980; Doha  
*Patria*: Quataria  

**Officium**

*Officium*: Emir of the State of Qatar  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: secta Sunnitica
**Familia**

*Genitores*: Hamidus Chalifae filius gentis Ṯānī; Moza bint Nasser Al Missned  
*Coniunx*: Jawaher bint Hamad Al Thani  
*Proles*: Q118696495  
*Familia*: gens Ṯānī
**Memoria**

*Laurae*: Order of Independence, Order of Merit (Qatar), Order of Zayed, Grand Officer of the Legion of Honour, Dostyk Order of grade I, Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, Order of Mubarak the Great, Order of the Republic (Tunisia), Grand Cross with Collar of the Order of the Sun of Peru, National Order of Merit, Nishan-e-Pakistan  

Ioannes Kerry et Tamīm ibn Ḥamad Novi Eboraci anno 2014 colloquentes
**Tamimus Hamidi filius gentis Ṯānī** (Arabice تميم بن حمد ال ثاني - *Tamīm ibn Ḥamad Āl Ṯānī*; apud Doham natus die 3 Iunii 1980), alumnus scholarum Scireburnensis et Harroviensis atque deinde Academiae Militaris iuxta Sandhurst in Anglia, filius natu quartus Hamidi Chalifae filii, est emirus Quatariae a die 25 Iunii 2013, patre eo die abscedente a principatu.

Nexus externi
-------------

* "Qatari emir Sheikh Hamad hands power to son Tamim" apud *BBC News* (25 Iunii 2013)
* Ed Atwood, "Introducing Qatar’s new Emir" (30 Iunii 2017) apud *ArabianBusiness.com*

Principes Quatariae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mahometus Ṯānī filius 1868 • Ǧāsim Mahometi filius gentis Ṯānī 1878 • Abdalla Ǧāsim filius gentis Ṯānī 1913 • Ali Abdallae filius gentis Ṯānī 1949 • Ahmedus Alis filius gentis Ṯānī 1960 • Chalifa Hamidi filius gentis Ṯānī 1972 • Hamidus Chalifae filius gentis Ṯānī 1995 • Tamimus Hamidi filius gentis Ṯānī 2013
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Quatariae |
|  |
Sodalitii cantores Bürger, fratres de Stolberg, Hölty, Voß.
**Concilium poeticum Gottingense** (Theodisce *Göttinger Dichterbund* sive *Hainbund*) fuit circulus neotericorum(en) poetarum in Germania saeculo duodevicensimo factus.

Historia
--------

Henricus Christianus Boie Gottingae studiosus consilium ceperat, ut cum Friderico Gulielmo Gotter periodicum "Musenalmanach" (1770) ederet. Quibus se aggregaverunt Ioannes Henricus Voß, qui postea Ernestinam Boie sponsavit?, et Ioannes Fredericus Hahn Rhenanensis, viri valde diversi et fanatici. Fridericus Amadeus Klopstock eis amorem religionis, virtutum, patriae tradiderat. Inde a mense Septembri 1772 (praesentibus dominis Voß, Miller, Hahn, Hölty, Wehrs) res omnes ratione certiore factae sunt. Singulis hebdomadis coitum est amicis laudandis (Klopstock), inimicis deridendis (Wieland, Voltarius), libertati in carminibus celebrandae. Neque generalis tyrannidos contemptio impedivit, ne versificatores patricii Christianus et Fredericus Leopoldus de Stolberg invitarentur. Godefridus Augustus Bürger quoque inceptis annuit. 

Die 2 Iulii 1773, cum Klopstock diem natalem XLIX haberet et libationibus ornaret, convivae galeati pocula in salutem Arminii et Lutheri propinaverunt. Quo die compotatores effigiem Christophori Martini Wieland evertebant et eius opusculum *Idris und Zenide* flammis voracibus mandabant.

Studia Graeca autem Voß ante omnes colebat, cum carmina popularia Hölty et Miller pangerent. Iam anno 1773 amicis nonnullis Gottinga urbs deserenda fuit (e.g. fratribus Stolberg). Mense Iulio 1774 Ioannes Antonius Leisewitz in unionem socius cooptatus est, auctor operis *Julius von Tarent*. Mense Septembri 1774 Klopstock gregem pusillum visebat. Tunc permultis abitum est inter quos ipse Voß, spiritus rector. Qui anno 1775 moderator factus est periodici "Musenalmanach" et commercium epistulare cum multis habuit. Quae omnia anno 1778 derupta sunt; etiam consuetudines inter Voß et fratres Stolberg habitae interierunt. Editio foliorum "Musenalmanach" usque annum 1798 continuata est, liber foederalis *Bundesbuch* nusquam in lucem est prolatus. 

De eis rebus disci potest ex epistulis Ioannis Henrici Voß. Nomen Theodiscum *Hainbund* (foedus lucis) explicetur titulo odae cuiusdam *Der Hügel und der Hain*: fratres in luco coniuncti sunto? bardi Germanici, minime autem aemulatores Graecorum Romanorumve.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **concilium poeticum Gottingense** spectant. |

* Vicifons
* de circulo fundando quid Voß scripserit (1772)
* litterae Christiani Stolberg amicis datae (1773)
* \* "Bücherverbrennung - eine Tradition?" - praelectio (Oldenburgi 2006) de librorum combustione olim et hodie
Strata aquifera et putei  
1 — Stratum aquiferum  
2 — Stratum aquae impermeabile  
3 — Zona aerationis sicca  
 4 — Aequor aquae telluricae  
5 — Aquifer sub pressione  
6 — Aquifer sine pressione  
7 — Puteus altus  
8 — Puteus vulgaris  
9 — Puteus artesianus
**Stratum aquiferum** vel **aquifer** est telluris pars, saxis sedimentariis compositum; aquam terrestrem aquifer fert. Stratum aquiferum inter duo strata aquae impermeabilia; stratum aquiferum supremum inter stratum impermeabile et zonam aerationis iacet; aqua eius aqua tellurica nominatur. Arena, dolomites, calcarea partem magnam stratorum aquiferorum componunt; strata aquae impermeabilia argillosa vel lapidosa sunt. Stratum aquiferum unum e multis stratis sensu geologico et mineralogico diversis coniungi potest, si sensu hydraulico unus est.

Aquaeductuum pars magna aquis terrestribus ex aquiferis sumptis utitur. Aqua tellurica in strato aquifero supremo pressione atmosphaerica solita premitur et nullo propulsu exit; putei vulgares aqua aquiferi supremi pleni sunt. Strata aquifera inferiora duobus stratis impermeabilibus compressi sunt, et aqua eorum per foramina facta magno propulsu scatet; putei artesiani (vel foramina artesiana) hanc aquam artesianam dictam sursum ferunt.

Notae
-----

1. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *водоносный слой*.
2. ↑  Et **horizon aquifer**.
3. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *водонепроницаемый*.
4. ↑  Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *artesianus* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 94. ISBN 9789509771345 [PDF]

Nexus externi
-------------

* De aquiferis in *National Geographic* **(Anglice)**
* De aquiferis in *USGS* **(Anglice)**
* De aquiferis in *Encyclopaedia aquae* **(Russice)**