recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Devoran
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 50°12′41″N 5°5′34″W  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Feock  

**Devoran** est oppidum Cornubiae in Anglia occidentali, fere 6 chiliometris a Trurone distans, ad caput aestuarii *Restronguet Creek* iacens. Ad paroeciam Feock pertinet. 

Macellum oppidi Devoran, hodie in habitationem conversum
Devoran saeculo XIX ineunte magna parte exstructum est. Annis insequentibus portus commercialis fuit, inter portus urbis Truronis gubernatus, unde stannum exportabatur. Nundinae ibi ab anno circiter 1856 usque in 1901 celebrabantur. Aurum aevo antiquo prope Devoran effossum est.

Ecclesia Sanctorum Ioannis et Petroci
Ecclesia Anglicana, sanctis Ioanni et Petroco dicata, ab Ioanne Loughborough Pearson annis 1855-1856 designata est qui postea cathedralem Truronensem aedificare curaverit.

Incolae notabiles
-----------------

* Thomas Lobb, botanista, hic anno 1894 mortuus

Notae
-----

1. ↑  Lewis (1848)
2. ↑  *Devoran* (2002) pp. 12-14
3. ↑  Gregor Borg, "In search of the golden sky – Cornish gold as the source of the gold of the Bronze Age Sky Disc of Nebra" in *Journal of the Royal Institution of Cornwall* (2019) pp. 38-57
4. ↑  Nikolaus Pevsner; E. Radcliffe, ed. *Cornwall* (2a ed. Harmondsworth: Penguin, 1970) p. 62

Bibliographia
-------------

Horrea stannaria iuxta portum Devoran
* *Devoran*. Trurone: Cornwall Industrial Settlements Initiative, 2002
* "Truro (St Mary)" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)

Nexus externi
-------------

Iter ferriviae Redruth & Chacewater fodinariae, anno 1825 inceptae, anno 1915 relictae, qua stannum ad Devoran advehebatur

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°12′41″N 5°5′34″W • *GeoNames* • *Vision of Britain* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Devoran** spectant. |

* "Devoran" apud *Cornwall Guide*
**Ficus Ruminalis** arbor silvestris est quae ab antiquis Romanis sacra et insignis pro pietate Romana habebatur. Ea in ripa Tiberis iuxta Lupercal, quod sub Palatino monte fuit, stabat, ubi lupa infantes pueros Romulum et Remum relictos invenit. Arbor Ruminae, deae nutricum infantiumque, dedicata et templo deae circumcincta est.

Nomen
-----

Adiectivum ruminalis e Rumina, dea nutricatus, nomine ductum est. Cuius etymologica origo rumis aut ruma substantiva sunt. Sunt philologi, qui eius adiectivi originem Romae et Romulo nominibus attribuant, si Roma et Romulus ab antiquo Tiberis nomine, quod Rumon est, nomen acciperint.

Lupa pueros infantes Romulum et Remum lactat, iuxta deus Tiberis umero reclinatus cubat atque supra Palatinus mons est.

Fabula
------

Lupa infantes pueros Romulum et Remum relictos in ripa Tiberis sub arbore fici invenit. Ficus umbram pueris offerebat dum eos  lupa lactabat. Postea pastor Faustulus, qui eos repperisset, cum Acca Larentia uxore curam pro pueris habuit.

Historia
--------

In uno Naturalis historia loco (*Plin. N.H. XV.20.77.*) Plinius Maior augurem Attium Navium arborem in Comitium transtulisse significat, sed eum eventum non satis plane explicavit scribens: "tamquam in comitium sponte transisset Atto Navio augurante." Quamquam ab eo augure Ficus Navia nomen accipit, Tacitus (*Tac. Ann. XIII.58.*) Arborem Ruminalem eam appellat, fortasse Ficum Naviam in Fici Ruminalis loco satam significans. Livius (*Liv. I.4.5.*) ad suum tempus arborem, quam Ficum Ruminalem nominet, vivere scribit, sed Ovidius (*Ovid. Fast. II.411 ff.*), aetate paulum posterior Livio, tantum vestigia arboris, quae solum caudex esse posset, remanere nuntiat.

Fontes antiqui
--------------

* Plinius, *Naturalis historia* XV.20.77.
* Tacitus, *Annales* XIII.58.
* Livius, *Ab urbe condita libri* I.4.5.
* Ovidius, *Fasti* II.411 sqq.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Fibrillae fibroticae cellularum muscularum cordis (ad sinistram), ibi fusce coloratae
**Fibrosis** est incrementum synthesis collageni, imprimis typi I. Hoc ob incrementum intra organum vel textum nimii fasciculi collageni fibrosi formantur. Causae possunt esse reactivae, restituentes, vel pathologicae. Effectus visibilis est formatio cicatricis.

Si formatio fibrosis a cellula singulari demissa sit, sic de fibromate dicitur.

Exemplum fibrosis est fibrosis pulmonum.

### Fibrosis pulmonum

 Pagina principalis est: Fibrosis pulmonum 
Fibrosis pulmonum signifcat formationem cicatricum disseminatarum pulmonum cum effectibus flexibilitatis textus diminutae; itaque imprimis inspiratio impedita ("restrictio") evolvit. Adhuc medicamenta fibrosem curantia incognita sunt. Tractatio ad depravationem impediendam spectat.

Nexus interni
-------------

* Cirrhosis hepatis
* Cutis
* Matrix extracellularis
Fridericus Amadeus Klopstock. Jens Juel pinxit
**Fridericus Amadeus Klopstock** (natus Quedlinburgi die 2 Iulii 1724; mortuus Hamburgi die 14 Martii 1803 ) fuit scriptor et poeta Germanicus.

Inspiratus a *Paradiso amisso* Ioannis Miltoni, suum magnum opus *Der Messias*, poësis epica dactylus hexametris scripsit.

Vita
----

Klopstock annis inter 1739 et 1745 gymnasium illustrissimum Ad portam apud Cusne frequentavit ubi iam notionem primam de opere Messiae scribendo cepit. Studiosus Ienae carmina tria pepigit et Lipsiae consuetudinem contraxit cum viris in circulo "Bremer Beiträge" convenientibus. Longosalissae ab anno 1746 magister privatus fuit et carminibus *Fanny* (Fridericiae Schmidt) homines multos fascinabatur et indulgentia corrupit. Anno 1750 in Helvetia a philologo Ioanne Iacobo Bodmer benevolentia atque benignitate acceptus est et Hafniae anno 1751 salarium a ministro Bernstorff nactus est ut opus magnum terminaret.

Postea cantavit in opere *Cidli* de Meta Moller, quam anno 1754 in matrimonium duxit; iam quinque annos post illa animam efflavit. Ex anno 1771 plerumque Hammoniae vixit quamvis anno 1775 brevissime et Carolsruhae esset). Anno 1792 iterum maritus factus est. Eum sepeliverunt ad Ottensen apud Hammoniam.

Gravitudo
---------

Criticus Vilmar mores tres Klopstock effert: primo animam christianam Salvatorem quaerentem et invenientem (quod in protestantibus saepe rationalismo impediebatur); secundo Germanitatem quam multi vane imitari in animo habebant; tertio Graecitatem quam in Germaniam transportare volebat. In omnibus actionibus Frederici Klopstock sentiamus admirationem inflammatam necnon venationem prototyporum, quae cantus perpulchros de religione, amicitia, amore, patria exigebant. Res novas Francicas diu nimis positivas interpretabatur et defendebat.

Opus magnum de Messia praetitulatum confecit annos XXV, tamen argumentum decernens in versuum multitudine abest. Classica vis Klopstock plus in carminibus elucet, quae inde ab anno 1750 magis magisque tristia fiebant. Cantilenas ecclesiasticas et dramata minus bene exaravit, prosas orationes (e.g. *Die Gelehrtenrepublik*) omnino neglegenter fecit. 

Nexus interni
-------------

* 9344 Klopstock

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fridericum Amadeum Klopstock**  spectant. |

* Opera Friderici Amadei Klopstock aut de Friderico Amadeo Klopstock apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Waldemar Grosch, "KLOPSTOCK, Friedrich Gottlieb" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 4 (Herzberg, 1992. ISBN 3-88309-038-7) , columnae 79–88 **(Theodisce)**
Wikidata Aquila (Liguria)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°5′1″N 8°0′20″E  
*Numerus incolarum*: 158  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 10.06 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Altum, Burgellus ad Plebem, Capraunia, Nasinum, Rantium ad Plebem, Onthium  

**Tabula aut despectus**

Aquila (Liguria): situsAquila (Liguria): situs
Aquila (Liguria)
**Aquila** (-ae, *f.*) (Italiane: *Aquila d'Arroscia*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aquilam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
**Friderica Carolota Ludovica** (*Friederike Charlotte Louisa*) **Nadig** (nata 11 Decembris 1897 Herfordiae, ibidem mortua 14 Augusti 1970) rerum politicarum perita Theodisca et sodalis factionis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius faber, mater sartrix fuit. Ipsa Friderica Nadig post scholam finitam primo munus venditricis edidicit. Deinde, primo bello mundano finito Scholam Feminarum Socialem Berolini frequentabat. Anno 1922 probationem accepit et deinde saluti publicae Biliveldae operam dedit. Anno 1933 nazistae, qui Germaniae rerum potiti erant, et Fridericam Nadig e munere dimiserunt. Tres tandem post annos novum munus in oppido Aerwilra invenit. Post secundum bellum mundanum Nadig procuratrix salutis opificum in pago Vestafaliae orientalis erat.

Vita politica
-------------

Nadig iam anno 1916 sodalis factionis socialis democraticae facta est, ab anno 1930 ad 1933 legata ad senatum provinciae Westfaliae erat et iterum post finem dictaturae anno 1945 SPD cum aliis reconstruxit. Ab anno 1947 ad 1950 legata nominata ad senatum terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae erat. Anno 1948 a senatu in Consilium Parlamentaricum missa est, ubi cum aliis Legem Fundamentalem Germaniae composuit. Praesertim pro iuribus aequalibus feminarum nitebatur. Anno 1949 legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est et anno 1953 iterum atque 1957 tertio creata est. Anno 1961 parlamentum Theodiscum reliquit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae cum imagine apud paginam Musei Historici Germanici (lingua Theodisca)
* Biographia brevis cum imagine in pagina parlamentarischerrat.de (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina senatus terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae (lingua Theodisca)
**Aquilifer** Romanam legionem ducens
**Aquilifer** erat senior signifer legionis Romanae, qui aquilam fert. Verbum contractio verborum *aquila* et  *signifer* est. Aquilifer fuit natu maior signifer gerens signum aquilinum legionis romanae. Nomen deducit ex genere signi 'aquilae' (quae adhibebatur universale abhinc 106 a.C.n. ) et 'fers' ex ferre id est gerere. Ante id tempore, lupus et aper et equus etiam adhibebantur. Aquila fuit gravissima possessio legionis et ammissio sua fuit dedecus terribilis.

Signo alae est susum elatae saepiente cum corona lauris. Signum insedit base trapezoide in summo asseris. Aquilifero locus est nimiae auctoritatis et merces est bis tantum legionarii ordinarii (Brunt, 1950). In numero habetur inter centurionatum et optionem.

Nexus interni
-------------

Signum militare

Bibliographia
-------------

* "Pay and Superannuation in the Roman Army," by P.A. Brunt; Papers of the British School at Rome, Vol. 18, (1950), pp. 50–71.
* "The Advancement of Officers in the Roman Army," by George H. Allen; Supplementary Papers of the American School of Classical Studies in Rome, Vol. 2, (1908), pp. 1–25.
**Friderica Planta** (mortua mense Februario 1778) fuit filia Andreae Planta et soror Iosephi Planta bibliothecariorum. In Germania nata, Angliae incola, familiae multilinguis progenies, linguam Anglicam docuit apud aulam regalem Britannicam, dominae Carlotae Finch adiutrix, a mense Iulio 1771; Frederica morte, munus suscepit soror minor natu Margarita Planta. Discipulae eius fuerunt principissae filiae regis Georgii III e regina Carlota genitae tres, scilicet Carola Augusta (nata 1766), Augusta Sophia (nata 1768), Elizabetha (nata 1766), Augusta Sophia (nata 1770).

Bibliographia
-------------

* Isabelle Baudino, Jacques Carré, Marie-Cécile Révauger, *The invisible woman: aspects of women's work in eighteenth-century Britain* (Aldershot: Ashgate, 2005) p. 50 Paginae selectae
* Mrs Vernon Delves Broughton, ed. *Court and Private Life in the Time of Queen Charlotte: being the journals of Mrs Papendick, assistant keeper of the wardrobe and reader to Her Majesty* (Londinii: Bentley, 1887) vol. 1 p. 64 apud *Internet Archive*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Kitzinga
Res apud Vicidata repertae:Kitzinga: insigneKitzinga: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°44′0″N 10°10′0″E  
*Numerus incolarum*: 22 429  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Kitzingen
**Gestio**

*Praefectus*: Stefan Güntner  
*Procuratio superior*: Kitzingen  

**Geographia**

*Superficies*: 46.99 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Biebelried, Buchbrunn, Albertshofen, Mainstockheim, Dettelbach, Schwarzach am Main, Großlangheim, Rödelsee, Mainbernheim, Marktsteft, Sulzfeld am Main, Ochsenfurt  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Prata, Mons Guarcus, Trzebnica  

**Tabula aut despectus**

Kitzinga: situsKitzinga: situs
Kitzinga ad Moenum
**Kitzinga** vel **Chitzzinga** (Germanice: *Kitzingen*) est municipium in pago Kitzinga in Franconia inferiore. Municipium situm est ad fluvium Moenum. Urbes maiores propinquae sunt Herbipolis (circa 20 chiliometra) et Norimberga (circa 100 chiliometra).

Historia
--------

Annum circa 745 monasterium Kitzingae fundatum est. Primum in documentis memoratum est anno 1040.

Nota
----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
**Devotio moderna** fuit motus religionis Christianae Medio Aeveo exeunte.

Eodem tempore, quo Humanismus cum religione Christiana Humanismum Christianum formabat, exorta est. Humanismus Christianus studium litterarum fundamentalium religionis Christianae poposcit, quo fidelis, ut Deo familiariter uteretur, quam optime informaretur. Ad has litteras laicis saeculi decimi quinti typographia inventa faciles erant aditus. Humanismum Christianum sequens Devotio moderna Christianis suadebat, ut religioni non propter res externas, sed sapienter et ex animi iudicio adhaererent.

Origo Devotionis modernae a Gerardo Magno (Lingua Batava: *Geert Groote*) (1340–1384) e Daventria (in Nederlandia) repetit, quo auctore primum Fratres a Vita Communi orti sunt; postea Congregatio Windeshemensis exstitit, communitas Canonicorum Regularium Sancti Augustini. Devotio moderna praecipue saeculo decimo quarto et decimo quinto in Nederlandia et in regionibus Germaniae adiacentibus floruit. Sunt, qui eam praecursorem reformationis habeantur. Etiam Desiderius Erasmus Roterodamus hac mente eruditus est.

Opus maximi momenti Devotionis modernae est "De Imitatione Christi", quam Thomas a Kempis scripsisse putatur.

Nexus externi
-------------

* Commentatio de Devotione moderna
* Fontes musicales Devotionis modernae

Nexus interni
-------------

* Mystica
* Gerardus Magnus
* Canonici Regulares Sancti Augustini Fratrum a Vita Communi
* Reformatio Bohemica
* Humanismus
**Ordo internationalis a laboribus** (vulgo **ILO**) est consociatio internationalis pro iuribus humanis laboratorum et labore decente in officina Genavae die 11 Aprilis anno 1919 Foedere Versaliis sancito instituta.

Post secundum bellum mundanum societas Consociationis Nationum facta et anno 1969 Praemio Nobeliano pacis componendae laudata est.

Constitutio eius anno 1945 facta, adfirmat "Pacem universam et perpetuam per solam iustitiam socialem esse posse" et suam pietatem? primam esse:

* Libertas ad collegium opificum
* Protectio ex inopia operarum
* Abrogatio laboris coacticii et paupertatis
* Abrogatio laboris impuberum
* Abrogatio discriminationis de occasione laboris et occupatibus
* Aequa remuneratio ad aequum laborem
* Ius hominum migrare et indigenarum
* Protectio ex mercatu hominum

Etiam appendix Constitutionis, "Declaratio Philadelphiae," anno 1944 adfirmavit laborem non mercem esse ac paupertatem partis ubicumque esse omnibus beneficiis periculum esse.

Hodie Ordo internationalis a laboribus 190 conventiones adhuc hodie decrevit ad iura dignitatemque laboratorum protegendum. cum 206 consiliis.

Notae
-----

1. ↑  *Nuntii Latini* 10 Sept. 2004; *Nuntii Latini* 17 Oct. 2008; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009.
2. ↑  Constitutio Ordinis internationalis a laboribus
3. ↑  Declaratio Philadelphiae, Articlus I
4. ↑  Conventiones Ordinis internationalis a laboribus
5. ↑  Consiliis Ordinis internationalis a laboribus

Nexus externi
-------------

* Ordo internationalis a laboribus
**Carolus Vincentius** (vulgo: *Carl Vincent*) **Krogmann** (natus 3 Martii 1889 Hamburgi, mortuus 14 Martii 1978 eodem loco) vir publicus Nazista Theodiscus fuit.

Iuventus et Munus
-----------------

Krogmann filius familiae naviculariorum et ipse mercator navicularius argentarius dives fuit.

Cursus honorum
--------------

Antequam Nazistae Germaniae rerum potiti sunt Krogmann nullius factionis particeps fuit, sed anno 1932 cum aliis maercatoribus et conductoribus a Paulo de Hindenburg praeside Germaniae petivit, ut Adolphum Hitler cancellarium faceret. Itaque 8 Martii 1933 Carolo Kaufmann duce (Theod.: *Gauleiter*) Hamburgi NSDAP poscente magister civium primus Hamburgi creatus est. 1 Maii sodalis NSDAP factus est. Cum anno 1936 terrae Germaniae libertatem omnino perdidissent, Krogmann nihil nisi magister civium fuit. Quem magistratum ad diem 3 Maii 1945 gessit, cum Britanni Hamburgum expugnarent. An Krogmann in fine belli Hamburgum urbem servavit, ne pugnis absurdis deleretur, saepe disputabatur. Carolo Kaufmann a Britannis in carcerem misso Krogmann ad 11 Maii senatum Hamburgi duxit. Eo die ipse incarceratus est.

Post Bellum
-----------

Non prius quam anno 1948 libertatem recuperavit, in castris Biliveldae fuit. Tum societatem constructionem duxit, numquam postea rebus politicis studebat.

Notae
-----

1. ↑  Hartmut Hohlbein, *Hamburg 1945, Kriegsende, Not und Neubeginn*, Hamburgi 1985

Opera
-----

* Carolus Vincentius Krogmann: *Geliebtes Hamburg*. editio Christians, anno 1955.
* Carolus Vincentius Krogmann: *Bellevue*. editio Christians, 1960 (Editio secunda anno 1963).
* Carolus Vincentius Krogmann: *Es ging um Deutschlands Zukunft*. editio Druffel, Leoni am Starnberger See anno 1982. - ISBN 3-8061-0741-6

Magistri Civium Primi Hamburgi

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HamburgiInsigne Hamburgi |
| ab anno 1919
Wernherus von Melle |Fridericus Sthamer |Arnoldus Diestel |Carolus Gulielmus Petersen |Rudolphus Ross |Carolus Gulielmus Petersen |Carolus Vincentius Krogmann |Rudolphus Petersen |Maximilianus Brauer |Curtius Sieveking |Maximilianus Brauer |Paulus Nevermann |Herbertus Weichmann |Petrus Schulz |Ioannes-Ulricus Klose |Nicolaus de Dohnanyi |Henning Voscherau |Ortvinus Runde |Ole de Beust |Christopherus Ahlhaus |Olaus Scholz |Petrus Tschentscher |
|  |
**Carolus** vulgo *Karl(o)* **Štajner** (natus Vindobonae die 15 Ianuarii 1902; mortuus Agrani die 1 Martii 1992) fuit typographus et communista Austriacus-Iugoslavicus. Cum longe vitam atrocem in carceralibus castris Sovieticis degisset, velut Alexander Solženicyn sortem captivorum descripsit et narravit.

De vita
-------

Štajner anno 1919, quando artem typographicam ediscebat, motui communistici adhaerere consilium cepit. Biennio post Iugoslaviam petivit clam operam daturus, ut ideologia ista ibi irreptura sit. Inde anno 1931, cum vigiles publici eum persequerentur, fugiendum erat.

Štajner Lutetiam, Vindobonam, Berolinum iit; ubique autem in offensu auctoritatum publicarum fuisse videtur. Anno 1932, Unionem Sovieticam iniit sibi paradisus politicus. Communistica Internationalis in eius manum rectionem typographicae fabricae haud parvae Moscuensis commendavit, qua mulierem in matrimonium ducendarum cognovit. Ista femina postea marito diu incarcerato numquam perfida erat. 

Magno Terrore incohato, Štajner cum multis aliis captus est. Anno 1936 in *Lubjanka* carcerem terrificam coniectus est, quam biocolytae clandestini regebant. Hinc ad Solovecenses insulas et Norilium transportatus, duos annos manere debuit. A laboribus ibi faciendis vix vivus effugit. Postea Tajshet in Regione Ircutensi poenaliter operabatur antequam exsul in vico quodam ad meatus Ieniseae inferiores fieret. Non ante annum 1956 publice declaratum est innocentem esse et iniuriam magnam passum esse. Legatis Iugoslavicis iuvantibus, domum rediit. 

Domi reversus ilico librum praetitulatum *7000 dana u Sibiru* exaravit, quem multi animadvertunt et qui varias in linguas (e.g. Theodiscam, Esperanticam) conversus est.

Opera
-----

* *7000 dana u Sibiru*, editiones Globus, Agrani 1958
	+ *7000 Tage in Sibirien*, editiones Europaverlag, Vindobonae 1975, ISBN 3-203-50534-7
	+ *7000 tagoj en Siberio* editiones SAT, Lutetiae 1983
* *Povratak iz Gulaga*, editiones Naprijed, Agrani 1981
	+ *Die Rückkehr aus dem Gulag*, editiones Naprijed, Agrani 1982
* *Ruka iz groba*, editiones Globus, Agrani 1985

Nexus externi
-------------

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑  Volfgangi Leonhard recensio anno 1975
*Pistacia atlantica* in Israele virens

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Subclassis : Rosidae   
Ordo : Sapindales   
Familia : Anacardiaceae   
Genus : *Pistacia*   
Species : ***Pistacia atlantica***   
*Pistacia atlantica*   
Desf.  

***Pistacia atlantica*** (binomen a Renato Louiche Desfontaines anno 1799 statutum) est species plantarum florentium generis *Pistaciae* et familiae Anacardiacearum prope litora maris Mediterranei sponte virens, cuius fructus oleiferi edulesque sunt. E ligno resina terebinthina provenit. Surcula speciei cognatae *P. verae* Asiae mediae nativae, cuius fructus venundatur, per terras Europae meridianae Africaeque borealis ad colendum in ramos *P. atlanticae* inseri solent.

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1597 : John Gerard, *The Herball, or generall historie of plantes* (Londinii: John Norton) pp. 1244-1246 "terebinthus: the turpentine tree; terebinthus latifolia: the broad leafed turpentine tree"

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Plantes d'Afrique • USDA Plants Database |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Pistacia atlantica"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pistaciam atlanticam** spectant. |
**Ordo civitatum Americanarum**, compendiose *OEA* et *OAS*, est societas triginta quinque sui iuris civitatum in America et Septentrionali et Australi sitarum. Quae societas die 30 Aprilis 1948 Bogotae in capite Columbiae constituta est et sedem administrativam Vasingtoniae habet. Civitates participantes charta obstringuntur ad status democraticos tuendos, ad iura hominum respicienda, ad scelestos habitus et mercaturam drogarum reprimenda, ad firmam pacem servandam, ad zonam liberi commercii condendam. Discordiae ratione pacifica componendae sunt. Eis, quicumque hanc chartam violant, sanctiones imponantur.

Linguae publicae huius ordinis sunt Anglica, Hispanica, Lusitana, Francogallica. Sententia est "Democratia pro pace, securitate, et devolutione." Conventio Americana de Iuribus Humanis decreta est ab Ordine Civitatum Americanarum ad sponsionem iurum humanorum ac pacis.

Nexus interni
-------------

* America
* Conventio Americana de Iuribus Humanis
* Internationalis iurum humanorum lex

Nexus externi
-------------

* Situs Ordinis Civitatum Americanarum

Secretarii generales Ordinis civitatum Americanarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Albertus Lleras Camargo 1948 • Carolus Dávila Espinoza 1954 • Iosephus Antonius Mora 1956 • Galo Plaza Lasso 1968 • Alexander Orfila 1975 • Ioannes Clemens Baena 1984 • Caesar Gaviria Trujillo 1994 • Michael Angelus Rodríguez 2004 • Ludovicus R. Einaudi 2004 • Iosephus Michael Insulza 2005 • Ludovicus Almagro 2015 |
|  |
**Pisum Vitellianum** et **Faba Vitelliana** fuerunt fercula aut a Vitellio imperatore inventa aut eo dicata quia (secundum Dionem Cassium) tantas pecunias ad cenas praeparandas et condiendas dispensit ut et saeculis posterioribus fercula nonnulla nomen "Vitellianum" ferebant. Apud *Apicium* sic bis describuntur:

*Pisam Vitellianam sive fabam*: pisam coques, lias. teres piper ligusticum gengiber, et super condimenta mittis vitella ovorum quae dura coxeris, mellis uncias iii, teres, liquamen vinum et acetum. haec omnia mittis in caccabum et condimenta quae trivisti. adiecto oleo ponis ut ferveat. condies pisam, lias; si aspera fuerit melle mittis et inferes.
*Pisam sive fabam Vitellianam*: pisam sive fabam coques. cum despumaverit mittis porrum coriandrum et flores malvarum. dum coquitur, teres piper ligusticum origanum feniculi semen, suffundis liquamen et vinum, <mittis> in caccabum, adicies oleum. cum ferbuerit, agitas. oleum viridem insuper mittis et inferes.

Notae
-----

1. ↑  Xiphilinus, *Epitome historiarum Dionis Cassii* 193-194 R.St.
2. ↑  *Apicius sive De re coquinaria* 5.3.5.
3. ↑  *Apicius sive De re coquinaria* 5.3.9.

Bibliographia
-------------

* C. Grocock, S. Grainger, *Apicius: A Critical Edition with an Introduction and an English Translation of the Latin Recipe Text* Apicius, 2006, ISBN 1-903018-13-7 **(Latine, Anglice)**
* S. Grainger, *Cooking* Apicius*: Roman Recipes for Today*, 2006, ISBN 1-903018-44-7 **(Anglice)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Paulus Scriptoris** ((vere: *Paul Schreiber*; natus circa annum 1460 Vuilae; mortuus Caesaris Monte die 21 Octobris 1505) , fuit Franciscanus et theologus Germanicus.

Vita
----

Studiis Lutetiae perfectis magistro Stephano Brulefer guardianus in Monasterio Franciscanorum Tubingensi fuit. Brulefer enim Paulum Scriptoris valde moverat, qui Scoti realismum sequebatur. Tubingae autem ex anno 1494 praelectiones de mathematica, astronomia, geographia et theologia habuit. Cum Conrado Pellicano in serie theologorum criticorum fuit, qui saeculo XV exeunte ecclesiam reformandam esse proponebat atque flagitabant. De sacramentorum, indulgentiae et votorum abusu valde cum multis querebatur. 

Nonnulli discipuli eius, e.g. Pellicanus, postea Reformationis sectatores facti sunt. {Paulus Scriptoris, postquam haereseos accusatus anno 1501 dimissionem passus est et Basilea appetenda erat, anno 1502 iter Romanum facere maluit. Superiores eum anno 1505 Tolosam miserunt, quam urbem morte repentina numquam visurus erat.

Opera selecta
-------------

* *Lectura [...] declarando subtilissimas Doctoris Subtilis sententias circa Magistrum in primo libro* (1498).

Nexus externus
--------------

* Helmut Feld, "SCRIPTORIS, Paul" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 9 (Herzberg, 1995. ISBN 3-88309-058-1) , columnae 1258–1261 **(Theodisce)**
* Franz Heinrich Reusch:  "Scriptoris, Paulus", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 33 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1891), p. 488 f.
Wikidata Pisiniscum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°39′0″N 13°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 173  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 62.15 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Atina, Gallinarium, Piczotum, Fanum Sancti Blasii Sarracinescum, Septem Fratres, Villa Latina, Aufidena Nova, Castrum Sancti Heliae, Barreia  

**Tabula aut despectus**

Pisiniscum: situsPisiniscum: situs
Pisiniscum
**Pisiniscum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Piciniscum*, *Piceniscum*, *Pilzeniscum*) (Italiane: *Picinisco*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1250 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Piciniscani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Borgo Castellone, Fontitune, L'Antica, Liscia, San Gennaro, San Giuseppe, Valle Porcina

### Vici

* Arx Albani Samnium, *Rocca degli Alberi*.

Municipia finitima
------------------

* Aufidena Nova (Italiane: *Alfedena*) (AQ),
* Atina (Italiane: *Atina*),
* Barrea (AQ),
* Gallinarium (Italiane: *Gallinaro*),
* Piczotum (seu Castrum Piczoni) (Italiane: *Pizzone*) (IS),
* Fanum Sancti Blasii Sarracinescum (Italiane: *San Biagio Saracinisco*),
* Fanum Sancti Eliae ad Flumen Rapidum (Italiane: *Sant'Elia Fiumerapido*),
* Septemfratres (seu Septem Fratres ac Fanum Septem Fratrium) (Italiane: *Settefrati*),
* Villa Latina (olim Agno, gen. *- onis*) (Italiane: *Villa Latina*).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Terra de Laboris,
* Frusino

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pisiniscum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Picinisci in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Picinisci in Provincia Frusinati.
Wikidata Paulus Sternberg
Res apud Vicidata repertae:Paulus Sternberg: imagoPaulus Sternberg: imago
*Nativitas*: 2 Aprilis 1865; Orela  
*Obitus*: 1 Februarii 1920; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Officium**

*Munus*: astronomus  
*Patronus*: Universitas Publica Moscuensis, Universitas Caesarea Mosquensis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Sepultura*: Vagankovo Cemetery  

**Paulus Caroli filius Sternberg** (Russice Павел Карлович Штернберг, tr. *Pavel Karlovič Šternberg*; Orelae in familia Theodisca natus die 21 Martii [2 Aprilis] 1865, Moscuae mortuus die 1 Februarii 1920) fuit astronomus (alumnus, ab anno 1890 privatim docens, ab anno 1914 professor extraordinarius, ab anno 1915 professor emeritus et ab anno 1917 professor ordinarius Universitatis Moscuensis) atque rerum novarum cupidus (socius factionis bolsevicorum ab anno 1905) Russicus, particeps belli civilis Russici. Asteroides 995 Sternberga in eius honorem appellatur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie |

* Pagina de Paulo Sternberg ex *Annalibus Universitatis Moscuensis* **(Russice)**
Repraesentaio violentiae: *Dantes et Vergilius in inferno*, pictura a Gulielmo Adolpho Bouguereau facta.
Numerus annorum salutis propter violentiam perditorum, per 100 000 incolarum (2004)     no data
     <200
     200-400
     400-600
     600-800
     800-1000
     1000-1200
     1200-1400
     1400-1600
     1600-1800
     1800-2000
     2000-3000
     >3000

**Violentia** est vis deliberata alicui allata. Definitio ab Ordine mundi sanitario proposita est "usus deliberatus virium vel potestatis corporis, comminatus aut verus, contra se ipsum, aliud, aut gregem vel communitatem adhibitarum, qui vulnus, mortem, menti iniuriam, incrementum vitiatum, aut privationem efficit vel efficere valde potest. Notio contraria est non-violentia.

Sors violentiae
---------------

* Bellum
* Cruciatus
* Guerra
* Homicidium
* Poena capitalis
* Reiectio socialis
* Scelus odio commissum
* Simultas
* Usus perversus psychicus
* Violentia domestica
* Violentia contra mulieres
* Violentia sexualis
* Violentia structuralis

Notae
-----

1. ↑  "Mortality and Burden of Disease Estimates for WHO Member States in 2002" (xls). *World Health Organization*. 2004
2. ↑  Krug et al. "World report on violence and health", World Health Organization, 2002.
Asiae Minoris charta temporibus antiquitatus
**Pisidia** (Graece: Πισιδία *Pisidia*) antiquitatis tempore Asiae Minoris pars inter Attaliam atque Galatiam sita nuncupabatur. 

Ad orientem Lycaoniae Isauriaeque adiacet, ad meridiem autem Pamphyliae atque Lyciae, ad hesperiam quidem Phrygiae. Maioris momenti oppida antiquitatus fuerunt Adada, Antiochia, Apollonia, Kremna, Sagalassus, Selge, Termessus et Timbriada.

Maior autem cum huius regionis pars montibus rupibusque obstringitur neque Persae neque Alexander Magnus eas partes omnino dominione tenere. Deinde anno 188 a.C.n. Pergameni regni facta est pars, 39 a.C.n Galatiae Marco Antonio auctore adiudicata est. Denique anno 25 a.C.n. ab Augusto imperatore Pisidia provinciae Galatiae tributa est, attamen neque Romani remotiores partes dominari valuerunt. 

Temporibus antiquitatus in Pisidia lingua indigena Pisidica dicta utebatur.

Bibliographia
-------------

* Hans Rott: *Kleinasiatische Denkmäler aus Pisidien, Pamphylien, Kappadokien und Lykien*. Leipzig 1908. (Studien über christliche Denkmäler, N.F. 5/6)
* Barbara Flemming: *Landschaftsgeschichte von Pamphylien, Pisidien und Lykien im Spätmittelalter*. Wiesbaden 1964. (Abhandlungen für die Kunde des Morgenlandes, 35,1)
* Xavier de Planhol: *De la plaine pamphylienne aux lacs pisidiens. Nomadisme et vie paysanne*. Paris 1958. (Bibliothèque Archéologique et Historique de l'Institut Français d'archéologie d'Istanbul, 3)
* Klaus Belke, Norbert Mersich: *Phrygien und Pisidien*. Wien 1990. (Tabula Imperii Byzantini, 7) ISBN 3-7001-1698-5
* Hartwin Brandt: *Geschichte und Wirtschaft Pamphyliens und Pisidiens im Altertum*. Bonn 1992. (Asia Minor-Studien, 7) ISBN 3-7749-2554-2
* Elmar Schwertheim (Hrsg.): *Forschungen in Pisidien*. Bonn 1992. (Asia-Minor-Studien, 6) ISBN 3-7749-2524-0
Wikidata Paulus Rubigallus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 16. saeculum; Cremnicia  
*Obitus*: 1577; Banská Štiavnica  

**Officium**

*Munus*: poëta, humanista aetatis litterarum renovandarum, scriptor  

**Paulus Rubigallus Pannonius** (Slovace *Pavol Rothan*), circa anno 1515 Cremniciae natus et anno 1577 Chemnicii mortuus, fuit humanista et poeta Latinus Slovacae originis.

Vita et opera
-------------

Cremniciae natus est; postea familia Rubigalli in Chemnicium migravit. In Universitate Wittenbergensi annis ab 1536 ad 1545 versatus est, ubi Melanchthoni et Camerario notus est, qui poemata commendatoria ad carmina Rubigalli composuerunt. Iohannem Hussium et Hieronymum Pragensem ut martyros epigrammatibus suis celebravit. Circa annum 1547 *urburarius* (i.e. fodinator) dives et potens Chemnicii erat. In proelio ad Carponam contra Turcos anno 1571 ipse conflixit. Reformatae fidei deditus fuit. Filios duos, Paulum et Theodorum, habuit, quos Gregorius Haloander(de) in dialogo suo ut personas loquentes induxit.

Opera
-----

* Pauli Rubigalli Pannonii Carmina / Ed. Miloslaus Okal. Lipsiae, 1980 (Bibliotheca Teubneriana) (editio nova)
* Querela Pannoniae ad Germaniam, Wittembergae 1537
* Hodoeporicon itineris Constantinopolitani, Wittembergae 1544
* Hymni duo... Wittenbergae 1544
* Elegia, in qua ecclesia Christi Germaniam hortatur ad Pannoniae defensionem, Wittenbergae 1545

Bibliographia
-------------

* Rubigallus in *Thesaurus du Cerl*
* Rubigallus in *Worldcat*
* Tkáčiková, Eva, *Pavel Rubigal und die Anfänge der slowakischen Reisebeschreibung*, in: Studien zum Humanismus in den Böhmischen Ländern. Teil 3. Die Bedeutung der humanistischen Topographien und Reisebeschreibungen in der Kultur der Böhmischen Länder bis zur Zeit Balbíns / Köln-Weimar-Wien : Böhlau, 1993 s. 199-203.

  

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Vinum ex oryza Sinense candidum (*mijiu*)
**Vinum ex oryza** praecipue in Asia orientali braxatur. Quidam propter modum confectionis inter cervesias, alii plures propter facultates potionis bibentiumque consuetudines inter vina ordinant: ita Latinistae aevi recentioris omnes. Categoria temetorum orientalium, quo vina ex oryza accipiuntur, charactere Sinico 酒 describitur, qui Sinice *jiu*, Coreane *sul(en)*, Iaponice *shu* et *sake*, Vietnamice *rượu* sonat. Primus fortasse Latinistarum Hieronymus Cardanus de vino ex oryza scripsit:

Ut vero necessario qui boream inhabitant zethum ex ordeo et siligine et tritico faciunt, ita qui austrum cum vino uti non liceat conficiunt legis superstitione zethum ex oriza, atque hi omnes potus inebriant: sed mitior est qui fit ex oriza, non quod oriza sit ordeo frigidior, sed quia lupulis caret zethi id genus, nam hi mediocriter calidi sunt atque sicci.

Notae
-----

1. ↑  "Vinum ex oryza" (p. 205 apud *Google Books*); Boyle (1692)
2. ↑  Cardanus (1550)

Bibliographia
-------------

Dolia vini *Rượu cần* in aede populi Ê Đê Vietnamiae ordinata
Opera antiquiora
* 1550 : Hieronymus Cardanus, *De subtilitate* (Norimbergae: apud Ioh. Petreium, 1550) p. 206
* 1692 : Robertus Boyle, *Exercitationes de utilitate philosophiae naturalis experimentalis* (Lindaviae: Hechten, 1692) (p. 176 apud *Google Books*)
Wikidata Paulus Ricardus Gallagher
Res apud Vicidata repertae:Paulus Ricardus Gallagher: imagoPaulus Ricardus Gallagher: imago
*Nativitas*: 23 Ianuarii 1954; Liverpolium  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Secretary for Relations with States, archiepiscopus catholico, archiepiscopus, Apostolic Nuncio to Australia, apostolic nuncio to Guatemala, apostolic nuncio to Burundi  
*Munus*: presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Laurae*: Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic  

**Paulus Ricardus Gallagher**, praenominibus Anglicis *Paul Richard* (Liverpolii natus die 23 Ianuarii 1954) est legatus Catholicus et ab anno 2004 archiepiscopus titularis Hodelmensis.

Apud Collegium Sancti Francisci Xaverii in urbe natali educatus, in Pontificia Academia Ecclesiastica eruditus, legatus pro Curia Romana ab anno 1984 operam dedit tam in Roma quam in civitatibus Tanzania, Uraquaria, Philippinis, Burundia atque etiam apud Consilium Europae Argentorati in urbe. Nuntius apostolicus in Burundia ab anno 2004, in Guatemala ab 2009, in Australia a die 11 Decembris 2012. Iussu papae Francisci secretarius de rationibus cum civitatibus a die 8 Novembris 2014 meret, antecessore Dominico Mamberti.

Bibliographia
-------------

* John Hooper, "Pope Francis appoints first Briton as Vatican foreign minister" in *The Guardian* (9 Novembris 2014)

Secretarii sectionis de rationibus cum civitatibus Vaticani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antonius Samorè 1953 • Augustinus Casaroli 1967 • Achilles Silvestrini 1979 • Angelus Sodano 1986 • Ioannes Ludovicus Tauran 1990 • Ioannes Lajolo 2003 • Dominicus Mamberti 2006 • Paulus Ricardus Gallagher 2014
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Papae • Secretarii status |
|  |
*Expugnatio armamentarii Varsoviensis,* tabula Martini Zaleski anno 1831 picta.
Insigne rebellionis.
**Rebellio Novembris** (Polonice **Powstanie listopadowe**; Russice Польское восстание) fuit seditio contra Imperium Russicum in Regno Poloniae, provincia Boreo-Occidentali, ac Ucraina ripae dextrae facta. Coepit die 29 Novembris 1830 et usque ad diem 21 Octobris 1831 perseverabat. Rebelles pugnaverunt pro restitutione liberae rei publicae Polonicae (**Rzeczpospolita**), inter fines anni 1772. Praeter autem paucas victorias, rebellio repressa est.

Bibliographia
-------------

* Falʹkovich, S. M. ed. *Mezh dvukh vosstaniĭ: korolevstvo Polʹskoe i Rossii︠a︡ v 30-50-e gody XIX v.* Moscuae: Indrik, 2016.
* Leiserowitz, Ruth. *Heldenhafte Zeiten: die polnischen Erinnerungen an die Revolutions- und Napoleonischen Kriege, 1815-1945*. Paderborn: Ferdinand Schöningh, Brill Deutschland, 2017.
* Skoczek, Tadeusz. ed. *Powstanie listopadowe 1830-1831: dzieje, historiografia, pamięć*. Varsoviae: Warszawa: Muzeum Niepodległości w Warszawie, 2015.
Wikidata Ludoviciburgum
Res apud Vicidata repertae:Ludoviciburgum: insigneLudoviciburgum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 48°53′51″N 9°11′31″E  
*Numerus incolarum*: 93 117  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Matthias Knecht  
*Procuratio superior*: Circulus terrae Ludoviciburgum (Badenia-Virtembergia)  

**Geographia**

*Superficies*: 43.35 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mons Belicardus, Eupatoria, St. Charles, Nový Jičín, Caerphilly, Yichang  

**Tabula aut despectus**

Ludoviciburgum: situsLudoviciburgum: situs
Domus ducalis
**Ludoviciburgum**, **Ludovicoburgum** atque **Ludoviburgum** vel **Ludovici arx** seu **Ludovicopolis,** (Theodisce *Ludwigsburg*) ineunte saeculo XVIII a Duce Eberhardo Ludovico conditum est. Domus ducalis aedificata est exemplo domus regiae quam Ludovicus XIV Versaliis aedificari curavit.

Solitudo, domus ducalis Stutgardiae.
A domu ducali Ludoviciburgi recta regione via regia ad domum ducalem Francice *Solitude* appellatam apud Stutgardiam iacentem ducit.

Commune vicinum est Kornwestheimium. Ab orientali parte fluvius Neccarus praeterfluit.

Commeatus
---------

Ludoviciburgum cum Stutgardia Ferrivia Rapida via Kornwestheimiensi coniunctum est.

Filii civitatis
---------------

* Eduardus Mörike, poeta
* Gulielmus Groener, politicus (1867–1939)

Nexus interni
-------------

* Index Communium Badeniae-Virtembergiae
* Ludoviciburgum (Nova Scotia)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludoviciburgum** spectant. |

* Situs proprius

Notae
-----

1. ↑  Thesaurus rerum Suevicarum, seu, Dissertationum selectarum volumen primum ... Von Johann Reinhard Wegelin
2. 1 2  pagina 11, Oratio Inauguralis De Partitionibus Ducatus Wirtembergici Potioribus Earumque Effectibus Hodiernis, Auctor Johannes Christophorus Fridericus Breyer, Tubingae 1774
3. ↑  Hallenspielplan Ludwigsburg 2010 **(Germanice)**
Wikidata Plebs Teuci
Res apud Vicidata repertae:Plebs Teuci: insignePlebs Teuci: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°2′53″N 7°54′58″E  
*Numerus incolarum*: 1 339  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 40.51 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Aurigum, Burgus Marum, Capraunia, Caravonica, Pornasium, Retium, Vexalicum, Armum, Cesium, Burgellus ad Plebem  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bagnols-en-Forêt, Forum Iulii  

**Tabula aut despectus**

Plebs Teuci: situsPlebs Teuci: situs
Plebs Teuci
**Plebs Teuci** (seu *Plebs Teuti*, olim *Plebs Montis Theicos*) (Italiane: *Pieve di Teco*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Clari cives
-----------

* Franciscus Pannofino

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Plebem Teuci** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Dr. Dre anno 2011.
Dr. Dre in Coachella Valley Music and Arts Festival anni 2012 agit.
**Andreas Romelle Young** (natus *Andre Romelle Young* Comptoniae Californiae 18 Februarii 1965), vel **Dr. Dre** nomine scaenico notus, est rappista, phonodiscorum productor, et negotiator Americanus, qui Aftermath Entertainment et Beats Electronics societates mercatorias condidit. Olim fuit co-possessor societatis Death Row Records et artifex in eius phonodiscis divulgatus. Alba musica produxit multorum rapianorum, inter quos sunt 2Pac, The D.O.C. Snoop Dogg, Eminem, Xzibit, Knoc-turn'al, 50 Cent, The Game, et Kendrick Lamar, quorum omnium cursibus vitae procuravit. Putatur persona magni momenti in G-funk hiphop litoris occidentalis promovendo, modo musicae rapianae cuius praecipua proprietas sonica est synthesizer sonorum et ictus tardi et graves. Anno 2014, secundus a divitissimo homine in scaena hiphop Americano a *Forbes* aestimatus est, $550 millionibus valens. Indicem *Forbes* anni 2015 superavit, $620 milliones aestimatas anno 2014 merens, vectigalibus inclusis.

Notae
-----

1. ↑  Ro 2007.
2. ↑  "Monitor". 22 Februarii 2013. p. 32
3. ↑  "The Forbes Five: Hip-Hop's Wealthiest Artists 2014". Forbes Magazine. 5 Maii 2014 .
4. ↑  Greenburg 2015.

Bibliographia
-------------

* Greenburg, Zack O'Malley. 2015. World’s 30 Highest Paid Musicians: 1. Dr. Dre: $620 million. *Forbes Magazine,* 26 Martii.
* Kenyatta, Kelly. 2001. *You Forgot About Dre!: The Unauthorized Biography of Dr. Dre and Eminem: from NWA to Slim Shady: A Tale of Gangsta Rap, Violence, and Hit Records.* Los Angeles: Busta Books. ISBN 9780970222497. OCLC 45162196.
* Ro, Ronin. 2007. *Dr. Dre The Biography.* Novi Eboraci: Thunder's Mouth Press. ISBN 9780970222497. OCLC 671560558.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dr. Dre** spectant. |

* *Beats by Dr. Dre.*
* *Detox* blog.
* Situs proprius.
* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Eleazar et Rebecca ad puteum (a Bartholomaeo Murillo circa annum 1660 picti)
**Rebecca** (Hebraice ‏רִבְקָה, *Riḇqāh*, Graece Ῥεβέκκα) est persona in Biblia, uxor patriarchae Isaaci atque mater Iacobi. Bathuelis filia fuit et neptis Nachor, fratris Abraham; soror Labani, patris Liae et Rachelis.

Abraham filio suo uxorem generis propinqui ducere voluerat et Eleazarem famulum in Charran ad sponsam eligendam misit. Famulus ad puteum urbis adveniens cogitbat eam virginem se electurum, quae non solum ei, sed et camelis eius aquam proponeret. Rebecca sic fecit et ad Isaacum venit,

Isaacus Iacobum benedicit (pictura Hieronymi de Treviso Iunioris(it) annis vicesimis saeculi XVI facta)
Diu sterilis fuerat, donec orationem Isaaci Dominus audivit et geminos ei misit. Filii Rebeccae Esau et Iacobus iam in utero matris collidebant; Esau primus natus est. Venator fuit et Iacobus eum magis amabat, Rebecca autem Iacobum hominem mitem. Cum Isaacus mortem praesentiens Esau benedicere volebat, Rebecca eum Iacobum docuit, ur patrem paene caecum deciperet. Cum Esau iratus fratrem occidere volebat, Rebecca Iacobum ad Laban amisit. 

Pulcherrima erat et Isaacus inter Philistaeos eam sororem sui esse dicebat, ne occideretur. Cum Isaaco Rebecca in Machpela spelunca sepulta est.

Notae
-----

1. ↑  Nomen in hoc capite libru Geneseos non indicatum est, sed famulus missus Eleazar putari solet.

Fons
----

* Genesis 22:23; 24:15, 24, 47.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Store norske leksikon |
**Bayramismus** est Sufiensis ordo religiosus (tariqah) Turcicus ab Hajji Bayram (Hacı Bayram-ı Veli) Ancyrae circa 1400 conditus, coniunctio ordinum Khalwatī, Naqshbandī, et Akbarī. Ad Constantinopolim urbem Ottomanum, ubi nonnulla tekke erant, et in Balcaniam, praecipue Rumeliam, Bosniam, Macedoniam, et Graeciam extendit; ordo etiam ad Aegyptum pervenit, ubi quoddam tekke Cairi erat. Ordo, quamquam hodie paene exstinctus, Aziz Mahmud Hudayi, conditorem ordinis Gelveti, et İsmail Hakkı Bursevî, scriptorem fecundum et sanctum Islamicum, movit.

Nexus interni
-------------

* Sufismus

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Anglice *Bayramiye, Bayramiye, Bayramiyya, Bayramiyye, Bayramilik.*

Bibliographia
-------------

* Clayer, Nathalie. 2011. "Muslim Brotherhood Networks." *European History Online.* Mainz: Institute of European History.
* Ensel, Remco. 2002. *The Role of the Bektashis in Turkey's National Struggle.* Brill Academic Publishers.
* Trimmingham, J. Spencer. 1971. *The Sufi Orders in Islam.* Oxoniae. ISBN 0-19-826524-7.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **mescitam Haci Bayram** spectant. |