recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Derbentum
Res apud Vicidata repertae:Derbentum: insigneDerbentum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 42°4′9″N 48°17′45″E  
*Numerus incolarum*: 123 720  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Q109490212  
*Procuratio superior*: Derbent Urban Okrug, Derbentsky District, Dagestan Oblast, Quba Khanate, Derbent Khanate  

**Geographia**

*Superficies*: 69.63 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Yakima, Stephanopolis, Gangia, Hadera, Pscovia  

**Derbentum,** vulgo ***Derbent*** (Russice *Дербент*, Atropatenice *Dərbənd*, e Persico دربند *Darband*, i.e. 'portarum claustrum'; Lesgice *Кьвевар*, i.e. 'portae duae'), urbs est in Russia, in re publica autonoma Daghestania, inter montes Caucasicos et litore occidentali maris Caspii sita. Plus 121 milia incolarum habet (anno 2015). 
Urbs est valens sedes culturae, ibi sunt magni valoris monumenta historiae et architecturae.

Derbentum e muro urbano visum

Historia urbis
--------------

Derbentum est urbs antiqua, quinque milia annorum exsistit. Olim variorum regnorum (Albaniae, regni Sassanidarum, Caliphati Araborum, Iraniae, etc.) pars atque metropolis ducatuum sui iuris erat. Pars Russiae, in quam iam inclusum erat annis 1722—1735, ab anno 1813 est.

Notae
-----

1. ↑  C. Hoeck, *Veteris Mediae et Persiae monumenta*, p. 163; Iosephi Biner SI *Apparatus eruditionis...*, Augustae Vindelicorum et Friburgi Brisgoviae, 1765, p. 694.

Bibliographia
-------------

* Askerkhan Abiev et al. "Muon Radiography Method for Non-Invasive Probing an Archaeological Site in the Naryn-Kala Citadel" in *Applied Sciences* vol. 9 no. 10 (2019) 2040

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Derbentum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°4′9″N 48°17′45″E • 830809 *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Circuitus integratus Atmel Diopsis 740 Systema in CI.IC (EPROM memoria) cum fenestra perlucida. Fenestra memoriam luce ultraviolacea delevisse permittit.
**Circuitus integratus** sive **CI** seu **IC** per sigla, est minimus circuitus electronicus in singula assula substrata  semiconductri factus. Circuitus electronicus ex elementis electronicis constat. IC ipse invicem est elementum aedificans machinationibus electronicis. IC est inventus a Iacobo Kilby die 6 Februarii anno 1958 machinatore laborante in Texas Instruments, societate mercatoria.

Gradus
------

Numerus transistrorum quae circuitus integratus continet eius gradum definit sicut infra:

* SSI <10 (Siglas ex Small-Scale Integration)
* MSI <100 ( Medium-Scale Integration)
* LSI <10.000 (Large-Scale Integration)
* VLSI <100.000 (Very-Large Scale Integration)
* ULSI <10.000.000 (Ultra-Large Scale Integration)

Genera
------

Duobus generibus circuitorum integratorum operationem, alter est analogicus, alter digitalis.

* Analogis sunt amplificator, oscillatrum, radiophonum simplex etc.
* Digitalibus sunt elementum microprocessor, generatrum sonorum, RAM, ROM, computator, processorium medium. Composita sunt portatis logicis.

Bibliographia
-------------

* Mead, Carverus, et Lynn Conway. 1980. *Introduction to VLSL System.*

Nexus interni
-------------

* Lex Mooriana
* Microtechnologia
* Nanotechnologia
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Circe ex patera venenum effundit.
***Circe invidiosa*** est pictura eventum mythologicum repraesentans, quam John William Waterhouse (1849-1917), pictor Praeraphaelita Britannicus, anno 1892 in Royal Academy of Arts exhibuit. Iam anno priore Circen veneficam exhibuerat tabulà, *Circe Ulixi phialam offerens*, cuius argumentum ex Homeri *Odyssea* duxit. At tabulà, de qua hic agitur, episodium depingitur mythi, quem Ovidius de Circae invidiosa erga Scyllam zelotypia narrat. Itaque eventum ab Ovidio relatum iam in temporibus Praehomericis ponendum est.

Mythus
------

Scylla, antequam in monstrum immane navigantibus instans mutatum est, nympha pulcherrima fuit, cuius amore captus Glaucus erat, piscator in deum piscatorium transfiguratus. Scyllam tamen "tortilis inguina piscis" videre taedebat, deumque amorem petentem formidans fugae se dedit. Glaucus reiectus a Circe rogavit philtrum, quo Scyllam ad amorem inliceret. Circe autem amore Glauci capta se praebuit ipsam: "melius sequerere volentem / optantemque eadem parilique cupidine captam." At Glaucus Circen talia rogantem verbis protervis sprevit. Itaque Circe natatoriam Scyllae per iram inquinare voluit veneno, quo rivalem suam in monstrum terribile transformaret.

Facinus Circae invidiosae
-------------------------

Waterhouse pictura sua facinus Circae inlustrat, quod Ovidius in *Metamorphosesi* (14.45-58) enarrat. Nam Circe, caerulea induta velamina, ad "gurgitem", natatoriam Circae, pervenit: 

Parvus erat gurges, curvos sinuatus in arcus,
grata quies Scyllae: quo se referebat ab aestu
et maris et caeli, medio cum plurimus orbe
sol erat et minimas a vertice fecerat umbras.
hunc dea praevitiat portentificisque venenis
inquinat; hic pressos latices radice nocenti
spargit et obscurum verborum ambage novorum
ter noviens carmen magico demurmurat ore.
Circe apud Waterhouse puella formosa est capillo fusco oculisque nigris. Amictum caeruleum induta est, nudaque parte lumbi subinvitat spectatorem, ut totam nudam esse imaginetur. Vultu destinato ex patera venenum effundit Scyllae natanti nocitura. Scylla sub pedibus Circae iam in monstrum mutari coepta est.

Notae
-----

1. ↑  Trippi 2002: 117.
2. ↑  Ovid. *Met.* 13.915.
3. ↑  Ovid. *Met.* 14.28-29.

Bibliographia
-------------

* Cumming, Laura, 2009. Who needs another lurid damsel? *The Guardian* die 5 Iulii.
* Hobson, Anthony, 1980. *The Art and Life of J. W. Waterhouse.* Studio Vista/Christie's.
* Hobson, Anthony. 1989. J. W. Waterhouse. Phaidon Christie's.
* Trippi, Peter, 2002. *J. W. Waterhouse.* Phaidon Press.
* Trumble, Angus. 2002. *Love and Death in the Age of Queen Victoria.* Art Gallery of South Australia.
* Yarnall, Judith, 1994. *Transformations of Circe: The History of an Enchantress.* University of Illinois Press.
Pagina prima sacramentarii Gellonensis (BNF Lat. 12048)
**Sacramentarium Gellonense** est liber manu scriptus saeculo VIII exeunte confectus hodie in Bibliotheca Nationali Francica servatus sub siglo BNF Lat. 12048. Textum praebet collectanei liturgici Ecclesiae Christianae, ad Eucharistiam toto anno celebrandam exscripti, paulo antea compositi et nomine Sacramentarii Gelasiani saepe recogniti (olim enim falso papae Gelasio I attributi).

Hic liber manu scriptus ad Guillelmum Gellonensem pertinens ab eo in abbatia a se condita iuxta Gellonam repositus est.

Bibliographia
-------------

* *Sacramentarium Ecclesiæ Catholicæ, a sacramentary designed to incorporate the contents of all the sacramentaries previous to the 16th century*. Londinii: Masters, 1857 (Textus apud *Google Books*)
* J. M. Neale, ed. *The ancient liturgies of the Gallican Church, now first collected*. Burntisland: Pitsligo Press, 1855 (Textus apud *Google Books*)
* Henry Austin Wilson, ed. *The Gelasian Sacramentary: Liber Sacramentorum Romanae Ecclesiae*. Oxonii: Clarendon Press, 1894

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sacramentarium Gellonense** spectant. |

* Textus apud gallica.fr
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Paramahansa Yogananda.
***Autobiography of a Yogi*** est opus a Paramahansa Yogananda scriptum, in quo auctor describit viam a Swami suo ductam, occurrenti domini et iter ad Civitates Foederatas. Yogananda societam Self-Realization Fellowship (abbrevatione SRF) coepit Angelopoli Californiae et Yogoda Satsanga Sociey of India (abbrevatione YSS) in India causa tuendi et dilatandi eius doctrinis. In quodam capitulo doctrina est de meditationis ars dicitur Kriya Yoga. SRF et YSS libros, lectiones, et taeniolas magnetophonorum, etc. praebent. Libro habet capitibus in multis sanctorum possidenti, contionibus cum Babaji, Lahiri Mahasaya, et aliis Indis, Luther Burbank, Theresa Neumann, Rabrindanath Tagore et pluribus aliis.

Nota
----

1. ↑  "Catalog entry 4700544". U.S. Library of Congress(Anglice)
2. ↑   *The Making of a Spiritual Classic*. Self-Realization Fellowship (Founded by Yogananda). 1997 Anniversary Edition
Wikidata Negasso Gidada
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Septembris 1943; Dembi Dollo  
*Obitus*: 27 Aprilis 2019; Francofurtum ad Moenum  
*Patria*: Aethiopia  

**Officium**

*Officium*: Afani oromoo of Ethiopia, Member of the House of People's Representatives of Ethiopia  
*Munus*: politicus, Rerum gestarum scriptor  
*Patronus*: Universitas Neanthopolitana
**Consociatio**

*Factio*: Ethiopian People's Revolutionary Democratic Front  
*Religio*: Protestantes
**Familia**

*Coniunx*: Regina Abelt  

 **Negasso Gidada** seu litteris Aethiopicis ነጋሶ ጊዳዳ (natus in Dembi Dolo die 8 Septembris 1943; die 27 Aprilis 2019 mortuus) fuit Aethiopiae praeses a die 22 Augusti 1995, decessore Meles Zenawi officium primi ministri eo die suscipiente, usque ad 8 Octobris 2001. Negasso Gidada alumnus est universitatum Neanthopolitanae et Francofurtensis; hic propter dissertationem *History of the Sayyoo Oromo of Southwestern Wallaga, Ethiopia, from about 1730 to 1886* gradum doctoris ascendit.

Notae
-----

1. ↑  Ita en:wiki

Nexus externi
-------------

* "Ethiopian president on offensive" (29 Iunii 2001) apud *BBC News*

Praesides Aethiopiae (1987— )

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mengistu Haile Mariam 1987 • Tesfaye Gebre Kidan 1991 • Meles Zenawi 1991 • Negasso Gidada 1995 • Girma Wolde-Giorgis 2001 • Mulatu Teshome 2013 • Sahlework Zewde 2018
መንግስቱ ኃይለ ማርያም • ተስፋዬ ገብረ ኪዳን • መለስ ዜናዊ • ነጋሶ ጊዳዳ • ግርማ ወልደ ጊዮርጊስ • ሙላቱ ተሾመ • ሳህለወርቅ ዘውዴ
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Aethiopiae |
|  |
Parnassus mons, ubi Autolycus habitabat

*Vide etiam paginam discretivam:* Autolycus

**Autolycus** (Graece Αὐτόλυκος), Mercurii filius, in fabulis Graecis est fur notissimus. Anticleae pater, Ulixis avus est; nam Ulixes eum in carmine XIX Odysseae reminiscitur et nomen Autolycum sibi dedisse narrat. Euripides drama satyricum de Autolyco composuit.

Origo
-----

Mater eius Philonis filia Deionis filii Aeoli, ut Hesiodus dicit vel Chione Daedalionis filia. Eadem ab Apolline Philammonem peperit Thamyridis patrem. Interdum filius Mercurii et Stilbae Eosphori filiae dicitur  aut ipsius Daedalionis aut Erichthonii.

Labores
-------

Mercurius filio muneri dedit, ut furacissimus esset nec deprehenderetur in furto; nam quicquid surripuisset in quamcunque vellet effigiem transmutari poterat, ex albo in nigrum vel ex nigro in album, in cornutum ex mutilo, in mutilum ex cornuto. Idem filio suo nomine peierare permisit. Autolycus galeam Amyntoris ex Eleone rapuit et vaccas Euryti ex Euboea abigit. Argonauta fuit. Herculem luctari docuit.

Autolycus et Sisyphus
---------------------

Autolycus Sisyphi pecus assidue surripiebat nec ab eo deprehendi poterat. Sisyphus furtum sentiebat, quod illius pecudum numerus augebatur et suus minuebatur, et, ut eum deprehenderet, in pecorum ungulis notam imposuit. Ut Polyaenus dicit, plumbo ungulis sic affecit, ut ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ ΕΚΛΕΨΕΝ, scilicet Latine *Autolycus furatus est* ungulae in terra imprimerent; cum Autolycus noctu pecudes abduxisset, sole orto agricolae in via litteras accusatorias viderunt Sunt qui addant Autolycum deprehensum Anticleam filiam Sisypho dedisse, quae postea Laerti coniunx facta est, sed Ulixem e Sisypho genuit, quod inimici Ulixis remurmurare solent.

Familia
-------

Neaeram Perei filiam aut Amphitheam uxorem habuit et Anticleam filiam. Iasonis mater Polymede Autolyci filia fuisse inredum dicitur. Habuit et filios, cum quibus in Parnasso monte habitabat, ibi et Ulixes nepos eum vidit..

Notae
-----

1. ↑  XIX 395. Dixit Autolycus filae et marito eius se multis hominibus odiosus (ὀδυσσάμενος) fuisse, nepoti ergo Ὀδυσσεύς nomen dandum esse.
2. ↑  Frg. 64, 185a Merkelbach — West.
3. ↑  Hygini *fabulae*, 201.
4. ↑  Scholia in *Orestem* Euripidis, 1646.
5. ↑  Paus. VIII 4, 6.
6. ↑  Sophoclis *Thamyris*, frg. 242 Radt.
7. ↑  Hes. loc. cit. Hyg. loc. cit.
8. ↑  Dionis Chrysostomi *Troicus*, 17.
9. ↑  Hom. Il. X 266.
10. ↑  "Apollodori" bibl. II 6, 2.
11. ↑  ibid. I 9, 16.
12. ↑  Ibid. II 4, 9.
13. ↑  *Strategemata* VI 52.
14. ↑  Sophoclis *Aiax*, 190, *Philoctetes*, 417, Ovidii *Metamorphoseis*. ХIII 31.
15. ↑  Hes. loc. cit.
16. ↑  Hyg. fab. 14, Tzetz. sch. ad Lycophronem, 872.
17. ↑  Homeri *Odyssea* XIX 395; XXIV 331—335.
Initium primae stationis Circuitus Californiae Urbe Nivata in parvo oppido Californiensi anno 2010 habitae.
**Circuitus Californiae** (Anglice *Tour of California*), rite **Amgen Tour of California** appellatus, est professionale birotationis certamen stationum in UCI World Tour et USA Cycling Professional Tour quotannis habitum, certamen dierum octo et solus summae virtutis *World Tour* eventus in Civitatibus Foederatis. Anno 2006 constitutum est. A 650 ad 700 milia passuum (a 1045 ad 1126 chiliometra) per Californiam, civitatem Americanam, transit.

Dux et victor classificationis generalis (per tempus) post quamque stationem et finem certaminis tuniculam flavam gerit, ut in Circuitu Franciae. Quae tunicula olim erat aurea, *California Gold Rush* commemorans, sed color anno 2009 in flavum mutatus est. Inter victores notabiles sunt Iulianus Alaphilippe (2016), Egan Bernal (2018), Christophorus Horner (2011), Petrus Sagan (2015), et Bradley Wiggins Eques (2014). 

Sponsor certaminis est Amgen, societas Californiensis biotechnologiae dicata.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Circuitum Californiae** spectant. |

* Situs interretialis Circuitus Californiae proprius.
* Emissiones, pelliculae, et photographemata de Circuitu Californiae apud *Cyclingfans.com.*
**Odilo** (natus ante 700; mortuus die 18. Ianuarii 748) ab anno 736 usque ad mortem dux Bavariae erat.

Odilo Bavarica gente ducali Agilolfingorum ortus est. Postquam anno 736 dux factus est, anno 739 dioeceses Bavaricas Ratisbonam, Frisingam, Bataviam et Salisburgum condidit et terminos earum constituit. Anno 742 Odilo Chiltrudem[1], filiam Maioris domus regni Francorum Caroli Martelli, in matrimonium duxit. Anno 743 cum filiis Caroli Martelli, Carlomanno et Pippino, conflixit et in pugna ad Licum fluvium succubuit. Imperium Carolingorum super Bavaria agnoscere debuit, honorem ducis autem retinuit. 

Ducatus Bavariae minutus est, ut tantum a Danuvio in meridiem versus pateret. Odilone mortuo Pippinus anno 749 exercitum in Bavariam ducit. Cum vicisset, Tassilo III, filius Odilonis, (natus 741) matre tutore patri successit.

Odilo conditor monasteriorum Benedictoburani (anno 739), Altensis (anno 731 vel 741) et Lunaelaculensis (anno 748) in Austria Superiore necnon aliorum monasteriorum habetur. Legem Baiuvariorum conscribi iussit et in monasterio *Gengenbach* a Pirmino anno 727 fundato sepultus est.

Bibliographia
-------------

* Sigmund Ritter von Riezler:  "Oatilo", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 24 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1887), p. 83 f.
* Georgius Jarnut: Odilo. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 19. Berolini 1999, p. 419.
* Wilhelm Blum, "ODILO (Oatilo), Herzog von Bayern" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 6 (Herzberg, 1993. ISBN 3-88309-044-1) , columnae 1110–1112 **(Theodisce)**

Nexus externi
-------------

* Genealogia Odilonis

Nota
----

1. ↑  *Chiltrudis quoque, filia eius* (= Carolus Martellus), *faciente consilio nefario noverce sue* (= Swanahild), ... *ad Odilonem ducem Bagoriis pervenit; ille vero eam ad coniugium copulavit contra voluntatem et consilium fratrum suorum*; Contin. Fredegarii c. 25, MG. SS. rer. Merov. 2, p. 180. Cf. *hiltrud\_herzogin\_von\_bayern\_+\_754* apud www.mittelalter-genealogie.de
Wikidata Circhina
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°7′40″N 13°59′15″E  
*Numerus incolarum*: 1 425  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium Circhinae  

**Geographia**

*Superficies*: 7.5 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Circhina: situsCirchina: situs
**Circhina** seu **Circhinae** (Slovenice: *Cerkno*; Italiane: *Circhina*; Theodisce: *Kirchheim*) est oppidum Sloveniae et caput Municipii Circhinae, in historica provincia Litorali et in regione statistica Goritiana situm. Incolae *Circhinenses* appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Despectus in Circhinam
Oppidum ad Dioecesem Iustinopolitanam pertinet.

Notae
-----

1. ↑  *Carlo Michele d’Attems primo arcivescovo di Gorizia (1752-1774) fra curia romana e Stato asburgico: Studi introduttivi*. ISSRGORIZIA, 1988 (pp. 123-124 apud *Google Books*)
2. ↑  *Kariere duhovnikov na Slovenskem v zgodnjem novem veku: vzvodi, okoliščine, (samo)reprezentacija Lilijana Žnidaršič Golec*. Založba ZRC, 2019 (p. 90 nota 188 apud *Google Books*)
3. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Circhinam** spectant. |

* Proprius municipii situs interretialis
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Autonomia** (Graece αυτονομια < αυτο 'sui' + νομος 'lex') est potestas humana motu proprio dominari absque iussu seu potestate alterius, vel suo iure in negotia propria optare cum libertate receptoque.

Apud ethicam Kantianum, autonomia est lex rationis humanae qua aliquis potest ad legem moralem universalem sua voluntate assimilari. Nam sua potentia non est ab iussu alterius sed metu, ea fundamentum dignitatis humanae et causa iurum humanorum fit. Etiam internationalis iurum humanorum lex, sicut Yogyakartae Principia et Pactio de iuribus hominum invalidorum autonomiam ut iura humana affirmaverunt.

Nexus interni
-------------

* Decentralizatio
* Independentia
* Internationalis iurum humanorum lex
* Libertas
* Statutum Autonomiae
* Sui iuris

Notae
-----

1. ↑  Critica rationis practicae, Pars I.
2. ↑  Yogyakartae Principia, Principium 3.
3. ↑  Pactio de iuribus hominum invalidorum, Articlus 3, (a).
Wikidata Ginodium
Res apud Vicidata repertae:Ginodium: insigneGinodium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°47′0″N 7°18′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 727  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 25.98 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Augusta Praetoria, Dovesium, Fanum Sancti Eugendi Augustensium, Sarra, Allanium, Fanum Sancti Remigii, Estrubulae, Roisanum, Fanum Sancti Petri Augustensium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pontlevoy  

**Tabula aut despectus**

Ginodium: situsGinodium: situs
Ginodium
**Ginodium** (-ii, *n.*) (hodie vulgo *Gignod / Gignaud*) est oppidum ac municipium Italiae, circiter 1 600 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Ginodienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Arliod, Arsanières, Buthier-Gorrey, Buthier-Verney, Caravex, Chambavaz, Champex, Champlong, Champlorençal, Champorcher, Chatellair, Chef-lieu, Chez Courtil, Chez Henry, Chez Percher, Chez Roncoz, Chez Roux, Chez Sentin, Clémencey, Colière, Cré, Crou, Faverge, Fiou, Gorrey, La Bédégaz, La Cau, La Chériéty, La Clusaz, La Condéminaz, La Forge, La Minchettaz, La Ressaz, Le Château, Les Côtes, Lexert, Maisonnettes, Meylan, Montjoux, Moré, Moulin, Petit-Quart, Perre-Besse, Plan-Château, Plan-Meylan, Planet-Côte, Planet-Plan, Rovin, Roysod, Savin, Seycinod, Tercinod, Valcartey, Variney, Véclos, Véfan.

Municipia finitima
------------------

* Allanium (olim Allianum) (hodie vulgo *Allein*),
* *Augusta Praetoria* (Italiane: *Aosta*; Francogallice: *Aoste*),
* Dovesium (hodie vulgo *Doues*),
* Estrubulae (olim Eudracinum) (hodie vulgo *Étroubles*),
* Roisanum (hodie vulgo *Roisan*),
* Fanum Sancti Eugendi Augustensium (hodie vulgo *Saint-Oyen*),
* Fanum Sancti Petri Augustensium (hodie vulgo *Saint-Pierre*),
* Fanum Sancti Remigii (hodie vulgo *Saint-Rhémy-en-Bosses*),
* Sarra (hodie vulgo *Sarre*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ginodium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Ginodii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Ginodii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol VIII, Torino 1841
Wikidata Drew Barrymore
Res apud Vicidata repertae:Drew Barrymore: imagoDrew Barrymore: imago
*Nativitas*: 22 Februarii 1975; Culver City  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Drew Blythe Barrymore
**Officium**

*Munus*: actor, actor cinematographicus, Dispositor cinematographicus, film producer, voice actor, scriptor, autobiographus, actor televisificus, ostentatrix, Procurator televisificus  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Familia**

*Genitores*: John Drew Barrymore; Jaid Barrymore  
*Coniunx*: Tom Green, Will Kopelman  
*Proles*: Olive Kopelman, Frankie Kopelman  
*Familia*: Barrymore family
**Memoria**

*Laurae*: Golden Globe Award for Best Actress – Miniseries or Television Film, Crystal Award, Saturn Award, Satellite Awards, Screen Actors Guild Award, GLAAD Vanguard Award, star on Hollywood Walk of Fame  

Barrymore Berolini anno 2014.
**Drew Blyth Barrymore** (nata in Culver City Californiae 22 Februarii 1975) est actrix Americana necnon moderatrix cinematographica et scriptrix. 

Primum in pellicula partes egit anno 1982, cum tantum 7 annos nata esset, in pellicula *E.T. the Extra-Terrestrial* Stephani Spielberg. Drew fuit, quod Anglice *"child star"* dicitur, quod sive puerum sive puellam significat iam famam magnam consecutum. Nuper saepe in comoediis romanticis agit, ut puta in *The Wedding Singer* (anno 1998) et *50 First Dates* (2004) cum Adam Sandler, atque in *Music and Lyrics* (2007) cum Hugo Grant. Ab anno 2005 usque ad 2013 etiam in serie animata Family Guy voce sua partes egit. Anno 1995 se nuda in periodico Playboy praebuit.

Drew Barrymore est nepos Ioannis Barrymore histrionis.

Pelliculae selectae
-------------------

* *E.T. the Extra-Terrestrial* (1982)
* *Everyone Says I Love You* (1996)
* *The Wedding Singer* (1998)
* *Duplex* (2003)
* *50 First Dates* (2004)
* *Music and Lyrics* (2007)
* *Beverly Hills Chihuahua (2008)*

Nexus externi
-------------

* De Drew Barrymore in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
**Ned Rorem** (natus 23 Octobris 1923; mortuus die 18 Novembris 2022) fuit compositor et ephemeridographus Americanus, qui carminibus constitutis innotuit. Praemium Pulitzeranum anno 1976 accepit.

Vita
----

Ned Rorem, Ricmondiae Indianae natus, eruditus est Sicagi in Scholis Laboratoriis Universitatis Sicaginiensis, Conservatorio Musicae Americano, et tum Universitate Boreoccidentali. Deinde, ad Institutum Curtisianum Philadelphiae et ad ultimum Scholam Juilliardianam Novi Eboraci migravit.

Anno 1966 protulit *The Paris Diary of Ned Rorem,* librum qui, cum diariis posteribus, aliquid famae ei attulit, quia verus de suae aliorumque sexualitate fuit, suos amores cum Leonardo Bernstein, Natali Coward, Samuele Barber, et Vergilio Thomson referens, nonnullosque familiares alios exans (Aldrich et Wotherspoon 2001). Rorem late scripsit de musica quoque, in commentariis postea in anthologiis *Setting the Tone,* *Music from the Inside Out,* et *Music and People* conlectis. Sua oratio soluta multum laudatur, non solum ob dicta acerba de Petro Boulez et aliis musicis praestantibus. Rorem per omnem vitae cursum in idiomate tonali penitus chromatico composuit, obrussas et sumptiones avant-garde insectari non cunctans. Inter suos discipulos notabiles est Daron Hagen.

Praemia
-------

* 1951 - Stipendium Fulbrightianum
* 1957 - Stipendium Guggenheimianum
* 1968 - Praemium Instituti Nationalis Artium et Litterarum
* 1976 - Praemium Pulitzeranum pro Musica pro *Air Music: Ten Etudes of Orchestra,* suite primum actum Cincinnati die 5 Decembris 1975
* 1998 - Americae Musicae compositor anni
* 2003 - ASCAP Praemium Rerum Gestarum
* 2004 - Eques Ordinis Artium et Litterarum
* 2003 - Eques Legionis Honoris

Notae
-----

1. ↑  Steve Smith, "Celebrating Ned Rorem’s 90th Birthday," *New York Times,* 25 Octobris 2013.
2. 1 2  "Music". The Pulitzer Prizes.
3. ↑  "Ned Rorem Biography". Boosey & Hawkes, Inc.

Bibliographia
-------------

* Aldrich, Robert, et Gary Wotherspoon. 2001. *Who's Who in Contemporary Gay & Lesbian History: From World War II to the Present Day.* Novi Eboraci: Routledge. ISBN 0-415-22974-X.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Ned Rorem** spectant. |

* Carmina Ned Rorem, otherminds.org
* Congeries Ned Rorem, lcweb2.loc.gov (Library of Congress Music Division)
* Conloquium cum Ned Rorem a Bruce Duffie habitum, www.bruceduffie.com (24 Aprilis 19860
* Ned Rorem, www.answers.com
* Ned Rorem, artofthestates.org (Art of the States)
* Ned Rorem @ Boosey & Hawkes, www.boosey.com
* Situs proprius, www.nedrorem.com
Wikidata Costești
Res apud Vicidata repertae:Costești: insigneCostești: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°40′11″N 24°52′48″E  
*Numerus incolarum*: 9 460  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Costești
**Gestio**

*Praefectus*: Ion Baicea  
*Procuratio superior*: Argeș  

Situs Costești in circulo Arges
Cathedrala oppidi Costești
**Costești** oppidum Dacoromanicum in circulo Argeș est. Ad oppidum etiam vici Broșteni, Lăceni, Pârvu Roșu, Podu Broșteni, Smei atque Stârci pertinent.

Historia
--------

Costești anno 1452 primo in actis descriptum est et tum ad principatum Valachiae pertinuit. Die 18 Aprilis 1930 oppidum magno incendio afflictum est, quo in ecclesia 130 homines necati sunt. Anno 1968 vicus oppidum nominatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 10.375 homines vixerunt, inter eos 9.898 Dacoromani atque 133 Zingari atque 87 Hungari, vixerunt..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Costești** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Costești (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
*Vide etiam paginam discretivam:* Gioia


Wikidata Gioia (Campania)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°18′0″N 14°27′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 554  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Casertana  

**Geographia**

*Superficies*: 54.42 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Albinianum, Cusanus, Raianum, Allifae, Fanum Sancti Potiti Samniticum, Faichium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Deruta  

**Tabula aut despectus**

Gioia (Campania): situsGioia (Campania): situs
Gioia (Campania)
**Gioia** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Gioia Samnitica*, *Iovia*, *Iovia Samnitica*, *Ioia*) (Italiane: *Gioia Sannitica*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Samnio historica ac geographica regione situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Campania
* Provincia Casertana
* Caserta
* Samnium

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gioiam** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**
**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Subclassis : Diapsida   
Infraclassis : Archosauria   
Superordo : Dinosauromorpha   
Familia : Lagerpetonidae   
Genus : ***Dromomeron***   
Irmis, Nesbitt, Padian, Smith, Turner, Woody, Downs, 2007  
   

*Dromomeron*
***Dromomeron*** (Graece 'femur cursor') est dinosauromorphum familiae Lagerpetonidarum, quod hoc genus et *Lagerpeton* tantum formant. Triassico exeunte in hodiernis Civitatibus Foederatis habitabat.

Cladogramma
-----------

```
─o Archosauria
 ├── Crurotarsi seu Pseudosuchia de Zittel, 1887–1890
 └─o Ornithodira Gauthier, 1986 seu Ornithosuchia
   ├── *Scleromochlus taylori* † Woodward, 1907
   └─o Avemetatarsalia Benton, 1999
     ├── Pterosauria † Kaup 1834
     └─o Dinosauromorpha Benton, 1984
       ├─o Lagerpetonidae † Arcucci, 1986
       │ ├── *Lagerpeton canarensis* † Romer, 1971
       │ └─o ***Dromomeron*** † Irmis et alii, 2007
       │   ├── *Dromomeron romeri* †  Irmis et alii, 2007
       │   └── *Dromomeron gregorii* †  Nesbitt et alii, 2009
       └─o Dinosauriformes
         ├── *Marasuchus* †
         └─┬── *Pseudolagosuchus* †
           └─┬── *Silesaurus* †
             └─┬── *Eucoelophysis* †
               └── Dinosauria Owen, 1842
```

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
Iudaea antiqua primo saeculo
**Sextus Lucilius Bassus** (mortuus 72 aut 73 in Iudaea) fuit eques Romanus qui, quamquam a Vitellio praefectus classium Ravennatis et Misenensis factus, mox eum prodidit atque ad Vespasianum transiit. A quo in senatum adlectus est et in Iudaeam *legatus pro praetore* missus (71-72).

Cum Titus Hierosolymis captis iam Romam proficisceretur, Vespasianus eum legatum Iudaeae fecit, reliquias primi belli Iudaici ut profligaret. Auxiliis in provincia dispersis in unum coactis atque insuper decimam legionem Fretensem ducens Lucilius Bassus in castra ab Herode Magno optime munita iter fecit quae rebelles Romanis nondum tradiderant.
Herodium et Machaeruntem in fidem recepit sed antequam Masadam capere posset morbo(?) in provincia obiit. Successit ei Flavius Silva

Notae
-----

1. ↑  BI VII.252

Fontes
------

* Flavius Iosephus, libro septimo de Bello Iudaico 163-218
* Tacitus, libro secundo *Historiarum* 100-101 necnon libro tertio 12 et libro quarto 3
* Inscriptiones : AE 1999, 1689 *CIL* 16, 15, *CIL* 16, 14

Si vis plura legere
-------------------

* Werner Eck, 'Sextus Lucilius Bassus, der Eroberer von Herodium, in einer Bauinschrift von Abu Gosh', *Scripta Classica Israelica*, 1999(18) : 109-120
* Margarita Roxan, 'An emperor rewards his supporters: the earliest extant diploma issued by Vespasian', Journal of Roman studies, 1996(9) : 247-256
**Dromos** (Graece: δρόμος, "cursus") fuit certamen antiquissimum illustrissimumque Ludi gymnici Graeci. 

Cursus arena alta contectus erat. Longitudines normatae erant:

* *Stadium* (Graece: στάδιον); 600 pedes, circiter 180 m.
* *Diaulos* (Graece: δίαυλος); 1200 pedes, circiter 360 m.
* *Dolichos* (Graece: δόλιχος), cuius longitudo varie 7, 12, 20 et 25 stadiis traditur.
* *Ephippios* (Graece: ἐφίππιος), cuius nomen a hippodromi quattuor stadiorum longitudine deductum est.

Cum pes antiquus aliis regionibus aliam longitudinem haberet, etiam longitudo curriculi variabat.

Cursores nudi oleoque uncti currebant. Apud Dores et Aeoles etiam puellae currebant, quae Chitone brevi indutae erant.

Aliud certamen erat *Hoplitodromos*, cursus hoplitarum, qui galea, scuto et ocreis induti - sed pedibus nudis − currebant.

Nomen a cursu etiam in locum cum curriculo, areis, aedificiis deductum est. Athenis via strata inter 
Heroum Academi, Dipylon et agoram *Dromos* appellabatur. Spartae planities, ubi iuventus se in currendo exercebat, dromos vocabatur.

Bibliographia
-------------

* Oscar W. Reinmuth: Dromos. In: Der Kleine Pauly (KlP). Vol. 2, Stuttgardiae 1967, Col. 165.

Notae
-----

1. ↑  Secundum Pausaniam' *Descriptio Graeciae* (5.8.6) primis septemdecim Olympiis antiquis tantum cursum est.
2. ↑  Pausanias *Descriptio Graeciae* 3.13.7
3. ↑  Livius 34, 27, 5.
**Brycolax**, -cis, *m.* (Neograece βρυκόλακας) est monstrum ex fabellis populi Graeci, spiritus malevolens mortui, sicut lemures Romani, qui incubit in dormientibus sicut incubus, sed hodie saepissime vampyro adsimulatum.

Graeci credunt nefas, excommunicationem, sepulturam in terra non consecrata, sed praesertim ovis a lycanthropo vulnerati essum efficere ut homo post mortem brycolax fiat. Alii ferunt lycanthropum interfectum potentem vampyrum fieri, qui ita lycanthropi caninos dentes, villosas palmas et fulgentia lumina subsumat.

Brycolax domicilii ostia pulsat et incolam nomine evocat. Nisi primo vice responsum accipit, praeterit sine damno, sed siquis ostium apperiat, paucos post dies moriatur et ipse brycolax fiat, qua de causa in quibusdam oppidis modo secundo appellatu vel pulsatu responditur. 

Cum tale monstrum magis et magis potentiam augeat nisi rem suam persequi prohibeatur, debet suspectum cadaver quam celerrime palis infigendo, capite truncando, et cremando interimi, quo pacto et victimae ab eo vexatae a morte viva liberentur.

Nexus Externi
-------------

* Narrationes Graeci Brycolacis (anglice)

Fontes
------

* 1645 Leonis Allatii *De quorundam Graecorum Opinationibus*
Vestes *Jokerit* turmae.
**Jokerit** sive plenius **Helsingin Jokerit** est turma alsulegiae glacialis Finnica, anno 1967 conditus, quae ex Helsingia capite Finniae oriunda est. Usque ad ver anni 2014 in Liiga, foedere Finnico, lusit, donec autumno eiusdem anni pars Kontinental Hockey League foederis octo civitatum facta est. Praesertim annis 1990 multum in *Liiga* valuit; quinques enim primas tulerunt in decem annorum spatio ab 1992 ad 2002. Teemu Selänne, a nonnullis lusor Finnicus omnium temporum optimus habitus, annis 1988–1992 lusor *Jokerit* turmae erat, donec in Civitates Foederatas Americae migravit, ut in National Hockey League foedere luderet.

Nomen plurale Finnicum *Jokerit* significat *scurrae*.

Pinacotheca
-----------

* Hartwall Areena, stadium glaciale turmaeHartwall Areena, stadium glaciale turmae
* Certamen inter Jokerit et Slovan Bratislava turmam SlovacicamCertamen inter *Jokerit* et *Slovan Bratislava* turmam Slovacicam
* Hartwall Areena intus*Hartwall Areena* intus
* Jarkko Ruutu lusor Jokerit turmaeJarkko Ruutu lusor *Jokerit* turmae

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis www.jokerit.com **(Anglice, Finnice, Russice)**
**Flavius Victor** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir militaris ac publicus Romanus saeculi quarti fuit.

Origo et Familia
----------------

Victor origine Sarmatica erat et filiam reginae Saracenorum Maviae in matrimonium duxit. Familiaris eius Libanius orator erat.

Cursus honorum
--------------

Victor anno 363 expeditioni Persicae imperatoris Iuliani *comes rei militaris* interfuit et una cum aliis viris militaribus (Dagalaifo, Flavio Nevitta et Arintheo de novo principe deliberavit, cum Iulianus die 26 Iunii proelio necatus esset. Iovianum imperatorem proposuit. Qui eum ad *magistri equitum* honorem sustulit. Annis 366 atque 369 cum Gothis manadto Valentis imperatoris de pace et agris agebat. Anno 369 consul erat, una cum Flavio Valentiniano Galate, filiolo Valentis. Anno 377 legatus ad Persas missus est. Anno 378 Valentem Augustum frustra admonuit, ne pugnam contra Gothos committeret et imperatorem inter Proelium Hadrianopolitanum frustra servare nitebatur. Fugit e pugna et in occidentem, Gratiano imperatori occidentali cladem et mortem avunculi Valentis nuntiavit.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XXXI 12,6
2. ↑  Socrates Scholasticus, Historia Ecclesiastica, IV 36
3. ↑  Libanius, or. II 9
4. ↑  Ammianus Marcellinus, op.cit. XXIV 4,13
5. ↑  Op.cit. XXV 5,2
6. ↑  Op.cit. XXVII 5
7. ↑  Op.cit. XXX 2,4-5
8. ↑  Op.cit. XXXI 12,6
9. ↑  Op.cit. XXXI 13,9
10. ↑  Zosimus, Historia Nova, IV 24,3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus II et Imp. Caesar Flavius Valens Augustus II**  |  **Consul** 369cumFlavio Valentiniano Galate | Successores: **Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus III et Imp. Caesar Flavius Valens Augustus III**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*


*Cynomys ludovicianus* in horto zoologico Smithsoniano Vasingtoniae

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Rodentia   
Familia : Sciuridae   
Tribus : Marmotini   
Genus : ***Cynomys***   
Rafinesque, 1817  
   
Palaeontologia

A Pliocaeno inferiori adhuc
Subdivisiones: Species*Cynomys gunnisoni*  

*Cynomys leucurus*  

*Cynomys ludovicianus*  

*Cynomys mexicanus*  

*Cynomys parvidens*

Cynomys praemonitus aditum cuniculi custodit.
***Cynomys*** (Graece κύων 'canis' + μῦς 'mus) est genus rodentiorum familiae Sciuridarum quae in America Septentrionali habitant.

Secundum investigationem Stephani Vogel et aliorum, cynomyes cuniculos construunt quibus sunt duo aditus ut auram in cuniculo producant. In ratione eorum, cum ventus supra duas cuniculi aperturas movetur, quarum una altior quam alterum est, aura supra altiorem aperturam velocior est quam aura supra alterum. Secundum legem Bernoullianam, fluidum velocius minorem pressuram habet. Unde oritur differentia pressurarum inter duas aperturas, quae differentia facit aerem fluere in cuniculo et aerem recentem cynomyibus praebet.

Notae
-----

1. ↑  Quidam nexus interretialis.

Nexus interni
-------------

* Prataria

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Cynomyn*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Cynomyn*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
*Vide etiam paginam discretivam:* Maia (discretiva)

Pristina regio Mayarum
**Mayae** sunt populus indigena Americae Mediae paeninsulam incolens Mexicanam, cui nomen est Yucatania, sed eo alii populi in Mexico, Beliza, Guatimalia, et Honduria viventes cognatione coniuncti sunt.

Praesens rerum status
---------------------

Dr. Franciscus Luna Kan medicus et olim Yucatanus gubernator Maiensis, cuius nomen "Kan" saepe invenitur apud homines Maienses
Maior pars populorum Mayanorum his temporibus agriculturae studet, sed multi eorum praesertim oppida incolentes et alia opera faciunt. Quamvis plerique religioni catholicam aut novatorum religionem adhaerentes antiquitatis praecolumbiana ritus divinationesque illius pergunt.

Maxima grex Mayarum invenitur in Yucatania Mexici et in finitimis civitatibus Campeche et Quintana Roo. Vulgo se agnoscitur simpliciter sicut Maya sine subdivisione ethnica (aliter autem in montibus occidentalibus Guatimalensibus). Loquuntur lingua, quae anthropologi Yucatecam Maiensem vocant, sed agnoscitur loquentibus Iucatecanisque sicut simpliciter *Maya*. In Guatemala indigena populus Maiensis 40 centesimas incolarum comprehendit.

### Lingua moderna Mayensis

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Linguae Mayenses 
Linguae Mayenses sunt familia vulgarium in Mesoamerica et septentrionale medio America. Lingua Maiensis vel linguas Maiensium vulgarioum est 6 milioni loquentibus linguis saltem praesertim in Guatimalia, Mexico, Belize, et Honduria. Anno 1996, Guatimalia formaliter recognovit? 21 linguas Maienses. interea Mexicum agnoscit octo plus.?

Notae
-----

1. ↑  "Mayae": *Nuntii Latini*. Cf. nomina biologica e.g. *Passiflora mayarum*
2. ↑  Spence, et al. (1998).
3. ↑  Lingua Achi' variatio linguae K'iche' a gestione Guatimatica putatur. Cum Achi' lingua propria censetur, triginta linguae Maienses vivae numerantur.

Nexus interni
-------------

* Cultura Mayana
* Munro S. Edmonson

Pinacotheca
-----------

* Praefecta RamonaPraefecta Ramona
* Armandus ManzaneroArmandus Manzanero
* Iesus Tecu OsorioIesus Tecu Osorio
* Rigoberta Menchú TumRigoberta Menchú Tum
* Mulieres Ixil (tribus Maiensis) in Nebaj, Guatemala.Mulieres Ixil (tribus Maiensis) in Nebaj, Guatemala.
* Puellae guatemantecae in vestibus traditis ex urbe Sanctae Catarinae Palopó ad lacum AtitlánPuellae guatemantecae in vestibus traditis ex urbe Sanctae Catarinae Palopó ad lacum Atitlán
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Cyphoscoliosis** (*-is, f.*; e *kypho[sis]* + *scoliosis*) est curvatura columnae vertebralis et in coronalibus et in sagittalibus planis, mixtum cyphosis atque scoliosis.

Nexus interni
-------------

* Lordosis
Wikidata Ioannes Paulus Tavares Esperança
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Paulus Tavares Esperança: imagoIoannes Paulus Tavares Esperança: imago
*Nativitas*: 10 Decembris 1972;   
*Patria*: Portugallia  

**Officium**

*Munus*: linguista  
*Patronus*: Universitas Nationalis Timoriae Orientalis
**Ioannes Paulus Tavares Esperança** (Ílhavo in oppido Portugalliae, die 10 Decembris 1972 natus) est glottologus atque interpres Lusitanus, qui, doctor ab anno 2001 usque ad 2007 apud Universitatem Nationalem *Timor Lorosa'e* Dilii, in capite Timoriae Orientalis, sitam, de lingua Tetumica nonnulla opera conscripsit solusque aut cum cooperatoribus in sermonem Tetumicum aut Lusitanum haud pauca scripta convertit.

Scripta selecta
---------------

* 2001 : *Estudos de linguística timorense*. Aveiro: SUL – Associação de Cooperação para o Desenvolvimento. ISBN 972-97434-1-X
* 2005 : *O que é a Lusofonia. Gente, culturas, terras/Saída maka luzofonia. Ema, kultura, rain*. Díli: Instituto Camões Recensio huius libri

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae
Wikidata Costa Raineria
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°51′16″N 7°56′27″E  
*Numerus incolarum*: 816  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 2.52 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Fanum Sancti Laurentii, Cyparissa  

**Tabula aut despectus**

Costa Raineria: situsCosta Raineria: situs
Costa Raineria
**Costa Raineria** (-ae, *f.*) (Italiane: *Costarainera*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Costam Raineriam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
Offredo apud Quattuor Dies Dunquercae anno 2010.
**Ioannes Offredo** (natus *Yoann Offredo* Savigny-sur-Orge in suburbio Lutetiae die 12 Novembris 1986) est professionalis birotarius Francicus, qui hodie pro Wanty–Groupe Gobert, manu UCI Professional Continental, cursu viario certat. Sua sola victoria professionalis fuit anno 2009 in Circuitu Picardiae, ubi stationem quartam vicit.

Consecutionibus in classicis veris cursibus innotuit. Anno 2017, locum quartum decimum in ambobus Circuitu Flandriae et Cursu Lutetia–Rosbacum cepit. Consecutionem optimam in ullo monumento anno 2011 adeptus est, cum in Cursu Mediolano–Villam Matutiae locum septimum caperet. Ter in Circuitu Franciae certavit, annis 2017, 2018, 2019; in hoc ultimo cursu, praemium pugnacitatis post stationem septimam die 12 Iulii accepit.

Notae
-----

1. ↑  Almeida, Giampaolo (6 Ianuarii 2019). "Wanty-Groupe Gobert, il rinnovo di Backaert completa il roster 2019". *SpazioCiclismo – Cyclingpro.net*. Gravatar .
2. ↑  "Van Avermaet wins Paris-Roubaix: Belgian claims his first career Monument victory," *Cycling News,* 9 Aprilis 2017.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Offredo** spectant. |

* De Ioanne Offredo apud *Cycling Archives.*
* De Ioanne Offredo apud *Instagram.*
* De Ioanne Offredo apud *ProCyclingStats.*
* De Ioanne Offredo apud *Strava.*
Wikidata Maria-Theresiopolis
Res apud Vicidata repertae:Maria-Theresiopolis: insigneMaria-Theresiopolis: insigne
*Civitas*: Serbia  
*Locus*: 46°5′54″N 19°40′12″E  
*Numerus incolarum*: 105 681, 30 176, 29 919  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Суботица, Szabadka
**Gestio**

*Praefectus*: Stevan Bakić  
*Procuratio superior*: Subotica Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 290.0 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Palić, Partiscum, Érd, Baja, Budapestinum, Dunajská Streda, Illici, Kanjiža, Aegopolis, Kiskunhalas, Olomucium, Areopolis, Mursa, Tilia, Aboa, Wolvrenehamptonia, Zirc, Petah Tikva, Treptovia-Copenicum, Tillliburgis, Namurcum, Bressicia, Berane  

**Tabula aut despectus**

Maria-Theresiopolis: situsMaria-Theresiopolis: situs
**Maria-Theresiopolis** vel **Subotica** (-ae, *f.*) (lingua Serbica: Subotica/Суботица, lingua Hungarica: Szabadka) urbs in aquilione Serbiae est. In provincia Voivodina posita est.

Olim maxima urbs in Voivodina erat, sed nunc secunda, post Neoplantam, est. Quoque quinta maxima urbs in Serbia, sine Kosovia, est.

Populatio capit: Hungaros (34.99%), Serbos (27.85%), Bunievcos (10.87%) et Croatos (10.43%) et omnes alios populos. Regio iurisdictionis 140,538 homines continet. Ea centrum administrationis regiae Baciae aquiliae est.

Geographia
----------

Subotica in campo Panonnico, circo 10 km a Hungaria, locata et Maxime septentrionalis urbs in Serbia est.

Nomen
-----

Multae formae nominis urbis in historia existaverunt, quia multi gentes in regione a medio aevo haberent. Omnes nomina in linguis suis dabant.

Notae
-----

1. ↑  Historia Subotica

* Formula:En Ferdinand, S. and F. Komlosi. 2017. The Use of Hungarian and Serbian in the City of Szabadka/Subotica: An Empirical Study, Hungarian Cultural Studies, Volume 10. Accessed 08 September 2017.
Lu Zhishen vel "Monachus sapiens," iratus propter ebrietatem, effigiem dei frangit. Impressio stipitibus ligni a pictore Iaponico Yoshitoshi Tsukioka creata, anno 1887.
**Ebrietas**, stricto sensu, est status animalis nimis alcohole (aethanolis) intoxicati. In symptomatibus includuntur inopia recte ambulandi potestatis, vultus rubrefactus, eloquentia debilitata, et alia. Appellatio etiam in eadem acta sine alcoholis effecta refert.

Si nimis perpotavisti, cras crapula te dolebit.

Quo cadunt ebriosi?
-------------------

Athenaeus Naucratita in *Deipnosophistis* 10.447a citat Aristotelem *de Vino* (περὶ μέθης), qui dicit eos qui vinum bibunt huc illuc cadere, sed eos qui cerevisiam bibunt (quam Aristoteles *pinon* (πῖνον) vocat), tantum in tergum cadere.

Nexus interni
-------------

* Alcoholismus
* Crapula
* Dependentia
* Intoxicatio alcoholica
* Telangiectasia

Notae
-----

1. ↑  Lewis, C.T. & Short, C. (1879). *A Latin dictionary founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary.* Oxford: Clarendon Press.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ebrietas** spectant. |

* Status ebrietatis quinque