recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Carolus Hermannus Otto** (Germanice *Karl Hermann Otto*) **Heider** (natus die 26 Maii 1896 Bremae Portus, mortuus die 13 Maii 1960 in Aerzen) vir publicus Germanicus factionis NSDAP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Heider Bremae portus, Bremae atque in Nordenham scholas frequentabat et deinde tirocinium machinatoris electrici coepit, quod anno 1914 propter Primum bellum mundanum coeptum ante tempus finire coactus est. Ad usque annum 1918 militavit, deinde duos annos Bremae electrotechnicae studebat. Annis insquentibus navaliis Bremensibus atque aliis locis operam dedit, antequam cursus honorum coepit. Heider, sodalis SS, annis 1940 - 1942 praeses vigilum urbis Monasterii fuit. Deinde ad annum 1945 Berolini in administratione colonarum SS operam dedit. Pro tempore etiam in Secundo bello mundano militavit; bello autem finito se, postquam e captivitate Russorum mense Septembri 1945 liberatus est, falso nomine abdidit. Deinde iudicio absolutus iterum machinator autque caupo in Aerzen operam dedit.

Vir politicus
-------------

Heider iam anno 1925 factionem Nazistam accessit. Legatus ad civitatem Bremensem electus est et anno 1933, postquam Nazistae et Bremae rerum potiti sunt, senator nominatus est. Die 29 Octobris 1934 Carolus Röver vicarius Imperii Oldenburgi et Bremae eum successorem Ricardi Markert nominavit. Die 16 Aprilis 1937 propter pecunias repetundas dimissus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia Ottonis Heider apud www.lwl.org/westfaelische-geschichte

Magistri Civium et Praesides Senatus Urbis Hanseaticae Bremae ab anno 1919

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Urbis Hanseaticae BremaeInsigne Urbis Hanseaticae Bremae |
| Hermannus Hildebrand |Martinus Donandt |Ricardus Markert |Carolus Hermannus Otto Heider |Ioannes Henricus Böhmcker |Ricardus Duckwitz |Ioannes Schroers |Ericus Vagts |Gulielmus Kaisen |Gulielmus Dehnkamp |Ioannes Koschnick |Nicolaus Wedemeier |Henning Scherf |Ioannes Böhrnsen |Carsten Sieling |Andreas Bovenschulte |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Textus muscularis levis.
**Musculus levis** sive **textus muscularis levis** sive **textus muscularis nonstriatus** est musculus intestinarum ut stomachi, vesicae urinariae, vasorum. Complures syncytium communiter agunt. In nonnullis morbis, ut hepatitis et cirrhosis et lupi erythematodentis, anticorpora contra musculos leves (*ASMA*) inveniuntur. Invenitur in parietibus cavanarum membrorum, sicut stomachus, intestinum, vesica urinaria, et in eiusdemmodi parietibus traiectionium sicut arteriae et venae in systematis circulatorii et tractibus respiratoriarum, urinariorum, et systema reproductionis. Etiam sunt praesentes porro in occulis, ubi officio magnitudinam mutat iris figuramque lentis; et cutis in quo facit ut pili stent responsu frigidove timoreve. 

Tumor musculi levis benignus leiomyoma, at malignus leiomyosarcoma vocatur.

Contractiones extensae musculorumk levium momentum morbos instituendi varios habere videtur.

Notae
-----

1. ↑  *10.8 Smooth Muscle – Anatomy and Physiology*.. *opentextbc.ca*
2. ↑  Li B. Wang R. et al. (Sep 2020). "Regulation of smooth muscle contraction by monomeric non-RhoA GTPases". *British Journal of Pharmacology* **177** (17): 3865-77

Nexus interni
-------------

* Prostata
* Systema nervosum autonomicum

Nexus externi
-------------

* Commentarium ex Encyclopaedia Britannica
Wikidata Hohenhameln
Res apud Vicidata repertae:Hohenhameln: insigneHohenhameln: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°15′36″N 10°3′59″E  
*Numerus incolarum*: 9 401  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Peine  

**Geographia**

*Superficies*: 69.59 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lehrte, Harsum, Algermissen, Sehnde, Ilsede  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Brandis, Loppersum, Gmina Unisław, Leuna, Q2519851  

**Tabula aut despectus**

Hohenhameln: situsHohenhameln: situs
Centrum oppidi Hohenhameln
**Hohenhameln** oppidum Saxoniae Inferioris in circulo Peine situm est. Ad Hohenhameln etiam vici Bierbergen, Bründeln, Clauen, Equord, Harber, Mehrum, Ohlum, Rötzum, Soßmar atque Stedum cum Bekum pertinent.

Historia
--------

Hohenhameln anno 1146 primo in actis descriptum est. Postea ad Dioecesem Hildesiensem pertinuit. Anno 1802 ad Borussiam pervenit, anno 1807 ad Regnum Westphaliae, anno 1815 ad Regnum Hannoveranum, tum anno 1866 cum hoc regno iterum ad Borussiam pervenit et anno 1946 pars Saxonia Inferioris facta est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hohenhameln** spectant. |

* Pagina communis Hohenhameln (lingua Theodisca)
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Superfamilia : Pterophoroidea   
Familia : Pterophoridae   
Subfamilia : Pterophorinae   
Tribus : Oidaematophorini   
Genus : *Hellinsia*   
Species : ***Hellinsia thor***   
(McDunnough, 1939)  
   
Synonyma
\**Oidaematophora thor* McDunnough, 1939

***Hellinsia thor*** est species lepidopterorum familiae Pterophoridarum, quae primum a Iacobo Halliday McDunnough anno 1939 descripta est. Invenitur in Colorato et alibi in America Septentrionali.

Descriptio
----------

Latitudo alarum est 22 millimetra. Alae anteriores colore hinnuleo sunt, paucis squamis nigris sparsis ornatae, plerumque in interiori lobi secundi margine. Adsunt etiam paucae squamae albae secundum costam, et inferiori primi lobi margini sunt conspicuae squamae albae. Alae posteriores sunt atrofumosae, marginibus similiter coloratis praeditae.

Notae
-----

1. ↑  De specie apud mothphotographersgroup.
2. ↑  McDunnough 1962.

Bibliographia
-------------

* McDunnough, James Halliday. 1962. "Pterophorid Descriptions and Notes (Lepid.)." *The Canadian Entomologist* 94. Textus. Formula:Webarchive.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Siti Nurhaliza
Res apud Vicidata repertae:Siti Nurhaliza: imagoSiti Nurhaliza: imagoSiti Nurhaliza: subscriptioSiti Nurhaliza: subscriptio
*Nativitas*: 11 Ianuarii 1979; Kampung Awah  
*Patria*: Malaesia  
*Nomen nativum*: Siti Nurhaliza binti Tarudin, سيتي نورهاليزا بنت تارودين, Siti Nurhaliza binti Tarudin
**Officium**

*Munus*: actor, Animator programmatis, cantor, socialite, scriptor, Negotiator, recording artist, actor cinematographicus, actor televisificus  

**Consociatio**

*Religio*: Islamus
**Memoria**

*Laurae*: Asia's Most Influential Malaysia  

Siti Nurhaliza anno 2013.
**Siti Nurhaliza binti Tarudin,** vulgo *Siti Nurhaliza,* est cantrix, histrio origine Malaesiana, quae nata est in Kampung Awah in urbe Temerloh Pahang Malaesiae die 11 Ianuarii, 1979..

Nexus externus
--------------

* Situs interretialis Siti Nurhaliza binti Tarudin proprius.
* Situs interretialis Siti Nurhaliza binti Tarudin proprius.
Wikidata Carolus Henricus Ulrichs
Res apud Vicidata repertae:Carolus Henricus Ulrichs: imagoCarolus Henricus Ulrichs: imago
*Nativitas*: 28 Augusti 1825; Kirchdorf  
*Obitus*: 14 Iulii 1895; L'Aquila  
*Patria*: Regnum Hannoveranum  

**Officium**

*Munus*: iuris peritus, scriptor, diurnarius, LGBTQI+ rights activist  

**Carolus Henricus Ulrichs**, sive **Carolus Henricus Ulrichius**, civitate Hannoveranus, natus 28 Augusti anno 1825 in urbe Aurich et mortuus in L'Aquila, 14 Iulii 1895, erat iudex, iurisconsultus, poeta scriptorque latinus et unus e primis fautoribus latinitatis vivae in limine saeculi XXmi.

Inter annos 1889-1895, sese dedit publicationi famosorum commentariorum latinorum quibus titulus *Alaudae*, qui in totam Europam latissime dispergebantur ita ut nomina multorum poetarum latinarum sui temporis nota reddidisset et in quibus ipse sua propria carmina latina divulgabat. Continuit hos commentarios *Vox Urbis: de litteris et bonis artibus commentarius* quos bis in anno edidit architectus et ingeniarius Aristides Leonori ab anno 1898 ad 1913.

Exemplaria ex Ulrichii carminibus latinis
-----------------------------------------

* *Paesti in templo Neptuni*

Maeret hoc fanum. Domus est relicta.
Non venit, qui sacra ferat, sacerdos.
Et mihi Divûm videor videre
celsa sepulcra.
O levis circumvolitans hirundo,
Sola tu templo super es fidelis ?
Quid canis ? - Magnis cano de columnis
interituris.

Notae
-----

1. ↑  Michael Hirschler, "De Carolo Henrico Ulrichs qui magis fecit quam ut revivisceret lingua Latina". In: *Melissa*. *Folia perenni Latinitati dicata*, fasc. 192 (2016), pp. 8–9.
2. ↑  Wielfried Stroh (ed.), *Alaudæ. Eine lateinische Zeitschrift 1889-1895 herausgegeben von Karl Heinrich Ulrichs. Nachdruck mit einer Einleitung von Wielfried Stroh*, Hamburg, MännerschwarmSkript Verlag, 2004.
3. ↑  Volfgangus Jenniges, "Alaudae iterum cantant", in Melissa, n° 125, anno 2005, pp. 4-7.
4. ↑  Pater Caesar De Angelis, "De Vocis urbis antesignanis", in : *Vox Urbis*, num. I, ann. I, Romae, ex officina Forzani et socii, 1898, pp. 2-3 : "*Latino sermone elucabratam ephemeridem vulgamus, non tamen opus inausum atque intentatum inimus. Viros quidem non sane multos, sed ingenio et eruditione praestantes in hac via nos antegressos facem nobis praetulisse libentissime fatemur. Omnium fortasse princeps Carolus Henricus Ulrichs dignus est qui maximis ad posterorum memoriam laudibus honestetur*".
5. ↑  Volfgangus Jenniges, "Vox Urbis (1898-1913) quid sibi proposuerit", in : *Melissa*, 139 (2007) p. 8-11.
6. ↑  *Alaudae*, I, mense maio, 1889.
Wikidata Hage
Res apud Vicidata repertae:Hage: insigneHage: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°36′0″N 7°17′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 383  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich, Hage  

**Geographia**

*Superficies*: 16.62 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Hage: situsHage: situs
Curia vetera Hage
Ecclesia Sancti Ansgarii Hage
**Hage** est commune circuli Aurich in Frisia Orientali atque Saxonia Inferiore situm. Cum aliis parvis communibus ad Hage commune generale se coniunxit, cuius sedes administrationis est. Ad Hage etiam vici Berum ac Blandorf-Wichte pertinent.

Historia
--------

Hage saeculo 12 exeunte conditum est. Anno 1250 ecclesia Sancti Ansgarii aedificata est. Anno 1410 Hage nominibus *Haghene*, *Hagha* vel *Haghe* primo in actis descriptum est. Diu Hage ad Ducatum Frisiae Orientalis pertinuit, annis 1744 ad usque 1806 ad Borussiam, tum ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Hage Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Hage pars novi Circuli Norden factum est. Anno 1915, inter Bellum mundanum primum exercitus Germaniae hic basem Navium aeriarum aedificavit, quae Regnum Unitum aggressuae erant. Ab anno Hage 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1969 Hage cum aliis communibus parvis commune generale Hage condidit, ut administratio melior fieret. Anno 1977 Hage circulo Norden dissoluto ad circulum Aurich transiit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hage** spectant. |

* Pagina interretialis communis generalis Hage de Hage
Monumentum in honorem Caroli Herrmann, Erfordiae **Carolus Herrmann** (natus die 24 Septembris 1797 Erfordiae, mortuus die 24 Octobris 1874 ibidem) Germanicus politicus et mercator et historicus fuit. Pugnavit ut via ferrata inter Berolinum et Francofurtum trans Erfordiam conduceretur.

Vita
----

Praetorium viarum ferratarum Thuringiensium sedem Erfordiae elegit, inter cuius antistites etiam Carolus Herrmann negotiator annis ab 1844 ad 1872 fuit. 

Historicus seipsum docens revivificandis de historia urbana explorationibus operam navabat. Societas indagationum de historia antiquitateque Erfordiae *(Verein für die Geschichte und Altertumsforschung von Erfurt)* [1863] et aliae hetaeria ab illo fundatae sunt. Eius elenchus fontium omnium scriptorum de Erfordiae historia etiam nunc valoris optimi est. Quae collectio praetitulatur nomine Latino *Bibliotheca Erfurtina*.
Anno 1864 calcaria dedit ad **Archivum urbanum** instituendum, cui permulta testamento donaturus erat. 

Herrmann tempore Rebus novis annorum 1848/49 sese implicavit necnon Parlamento Erfordiensi favebat.

Honores
-------

Domno Hermann mortuo Area equorum pro isto historico nominatus est *(Hans-Herrmann-Platz*). Ibi puteus in eius honorem erectus est.

Bibliographia
-------------

Alfred Overmann: *Karl Herrmann*, en: Mitteldeutsche Lebensbilder, vol. 1 (Lebensbilder des 19. Jahrhunderts), Magdeburg 1926, p. 163-173

Nexus externi
-------------

* De Platea Herrmann apud erfurt-web.de
* Archivi situs proprius


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Κάρολος Χέρμαν ("Carolus Herrmann") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |
Wikidata Alexander Glazunov
Res apud Vicidata repertae:Alexander Glazunov: imagoAlexander Glazunov: imago
*Nativitas*: 29 Iulii 1865; Petropolis  
*Obitus*: 21 Martii 1936; Noviliacum ad Sequanam, Lutetia  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: musicographus, Concentus magister, Praeceptor, musicologus, praeceptor musicus, professor, Clavilista  
*Patronus*: Saint Petersburg Conservatory
**Memoria**

*Laurae*: People's Artist of the RSFSR  
*Sepultura*: Sepulcretum Tichvinense  

**Alexander Constantini filius Glazunov** (Russice Александр Константинович Глазунов, tr. *Aleksandr Konstantinovič Glazunov*; 10 Augusti 1865 – 21 Martii 1936) fuit musicae compositor, syntonarius et paedagogus Russicus, anno 1922 titulo Artificis Popularis Rei Publicae ornatus. Discipulus Nicolai Rimskij-Korsakov, Glazunov octo symphonias nonnullaque alia opera musicalia creavit. Ab anno 1899 professor et ab anno 1907 director Conservatorii Petropolitani fuit. Anno 1928 autem patriam liquit et ad mortem suam peregre (ut plurimum Lutetiae) habitabat.

Bibliographia
-------------

* Оссовский А. В. Александр Константинович Глазунов : Его жизнь и творчество : Очерк А. В. Оссовского. — Petropoli: изд. «Концертов А. Зилоти», 1907.
* Ганина М. А. К. Глазунов. Жизнь и творчество. — Leninopoli, 1961.
* Курцман А. С. А. К. Глазунов. — Moscuae, Музыка, 1977.
* Крюков А. Н. Александр Константинович Глазунов. (1865—1936). — Moscuae: Музыка, 1982; 1984.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandrum Glazunov** spectant. |

* Pagina de Alexandro Glazunov in situ interretiali *Belcanto.ru* **(Russice)**
* Pagina de Alexandro Glazunov *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Pagina de Alexandro Glazunov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Editio Senecae maioris Latino-anglica
**Loeb Classical Library** ("Bibliotheca Loebiana" aut "Codices Loebiani") est thesaurus librorum anno 1912 suadente Iacobo Loeb inceptus et temporibus nostris a typographeo Universitatis Harvardianae divulgatus, cuius inter codices inveniuntur libri permulti aevi antiquioris, Latine aut Graece scripti. Opera grata studentibus linguis Latinae Graecaeque sunt, quod sinistris in paginis codicis cuiusque Latine aut Graece liber omnis redditur, dextris autem Anglice. Ita tirones exercere possunt quo modo verba ex lingua in alteram verti oportet. Terga librorum Latinorum rubea sunt; viridia Graecorum. Anno 2014 versio digitalis, subscriptoribus disponibilis, aperta est.

Nexus interni
-------------

* Scriptorum Classicorum bibliotheca Oxoniensis
* Les Belles Lettres
* Perseus (situs interretialis)

Nexus externi
-------------

* Descriptio bibliothecae et index librorum **(Anglice)**
* Bibliotheca digitalis
* James Loeb, "The Loeb Classical Library: a word about its purpose and scope" (1912)
* Tracy Lee Simmons, "Little Big Books: The red and green guides to the wisdom of the ancient world" in *The Weekly Standard* no. 40 (3 Iulii 2006)
Wikidata Antonius Isaac Sylvester de Sacy
Res apud Vicidata repertae:Antonius Isaac Sylvester de Sacy: imagoAntonius Isaac Sylvester de Sacy: imago
*Nativitas*: 21 Septembris 1758; Lutetia  
*Obitus*: 21 Februarii 1838, 22 Februarii 1838; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: député au Corps législatif, member of the Chamber of Peers, Director of the Collège de France, Q99197615, Q114496054  
*Munus*: linguista, politicus, Bibliothecarius, scriptor, Professor, Interpres, linguarum Orientalium peritus  
*Patronus*: Collegium Franciae, Collegium Franciae, École nationale des langues orientales vivantes
**Familia**

*Proles*: Ustazade Silvestre de Sacy  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Officer of the Legion of Honour  

**Antonius Isaac Silvester de Sacy** (natus die 21 Septembris 1758 Lutetiae, mortuus ibidem die 21 Februarii 1838) philologus Francicus egregius in rebus orientalibus fuit.

Vita
----

Sacy ab aetate duodecim annorum instructione Hebraica gaudebat. Ipse autem se docuit idiomata Arabicum, Persicum, Turcicum. Anno 1781 consiliarius in Curia monetarum erat et anno 1785 Academia Inscriptionum et Litterarum Humaniorum eum arcessivit.

Eodem anno in circulum venit, quem Academia elegerat ut manuscripta Bibliothecae regiae adhuc ineditae saltem in excerptis praesentarentur. Revera non sunt multi tomi seriei praetitulatae »Notices et extraits« quibus Sacy non lucubratione sua ditaturus esset.

Tempore terroris officiis omnibus privatus se contulit in regionem Briensem (Sequana et Matrona). Postquam anno 1795 institutum istud reinstitutum est membrum factum est et cathedram rerum Arabicarum in Schola linguarum orientalium obtinuit. Anno 1806 autem professor ordinarius linguae Persicae in Collegio Franciae creatus in parlamentum venit. Ibi tamen non ante annum 1814, quo de Napoleone dimittendo annueret, sollerter agebat atque orationes habebat. Restauratione altera confecta in Commissione pro educatione publica et in Consilio regio sedebat. Anno 1823 fuit administrator manuscriptorum Collegii Franciae et Scholae orientalium lingarum. Anno 1832 senator et anno 1833 conservator manuscriptorum regius necnon secretarius perennis Academiae erat. Baronis titulum anno 1813 iam nactus erat.

Munera eius Lutetiae acta caput Francicum in diuturnum tempus studiorum orientalium centrum Europaeum fecisse constat. Mentionis specialis digna sint opera haec: »Grammaire arabe« (Lutetiae 1810); »Chrestomathie arabe« (1806) una cum »Anthologie grammaticale« (1829); interpretatio libri domini Abd el Latîfs »Relation de l'Egypte« (1811); editio et conversio operis Persici »Pendnāme« (a Ferîd ud-Dîn Attâr; 1819); editio scriptorum »Makâmât« (ab Hariri), »Alfiyya« (ab Ibn Mâlik; textus Arabicus cum glossis, Lutetiae 1833), »Exposé de la religion des Druzes« (1838)

Commentationes recensionesque plus quam CCC variis in periodicis inveniri possunt. Anno 1861 in lucem est prolatum opus »Mélanges de littérature orientale« (cum laudibus »Eloge« ducis de Broglie).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Teuchos • Deutsche Biographie |
In cacumine Valdaico
**Elevatio Valdaica** vel **montes Alaunici** sunt collium regio planitiei Europaeae Orientalis, in Russia media (regiones Novogardiensis, Smolenscensis, Tueriensis, partim Pscoviensis et Leninopolitana). Colles sunt non alti, a 150 ad 250 m altitudinis. Locus altissimus elevationis, Cacumen Valdaicum dictum, altitudinem 346,9 m habet. Prope Vysznievolocum urbem situm est; Tsna flumen ibi oritur.

Silva Ocoviensis
Nomen ab urbe Valdai et lacu Valdaico (cuius in ripa et monasterium Iberorum Valdaicum situm est) habet.

Quamvis humilis, elevatio Valdaca duorum oceanum et trium marium (Baltici, Caspii et Ponti Euxini) divortium aquarum est; nam hic Volga (necnon Mologa et Tuertza accolae eius) et Duina Occidentalis et Danapris et flumina systematis Ladogae et Nevae (Lovotis et Msta) incipiunt. In silva Ocoviensi(ru) Danapris incipit, ut et *Chronica Nestoris* dicit:

> *Danapris enim profluit ex Ocoviensi silva ac fluit ad meridiem; etiam Duina ex eadem silva profluit, atque ad septentrionem fluens incidit in mare Variagicum; ex eadem silva fluit Volga ad orientem atque incidit septuaginta ostiis in mare Chualissicum*.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Валдайская возвышенность*. Cf. *valdaicus, valdaica* in binominibus.
2. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 449.
3. ↑  Russice *Макушка Валдая*.
4. ↑  Cap. 4.

Nexus interni
-------------

* 2793 Valdaj asteroides

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°0′0″N 33°30′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Alexander Aljab'ev
Res apud Vicidata repertae:Alexander Aljab'ev: imagoAlexander Aljab'ev: imago
*Nativitas*: 4 Augusti 1787; Tobolium  
*Obitus*: 22 Februarii 1851; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: musicographus, Clavilista  
*Patronus*: Q55658555
**Familia**

*Genitores*: Alexander Alyabyev;   

**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta  
*Sepultura*: Simonov Monastery  

**Alexander Alexandri filius Aljab'ev** (Russice Александр Александрович Алябьев, tr. *Aleksandr Aleksandrovič Aljab'ev*; 15 Augusti 1787 – 6 Martii 1851) fuit compositor, clavicen et syntonarius Russicus. 

Aljab'ev anno 1810 opera sua musica prima publicavit. In Bello Patrio anni 1812 participavit, dein etiam militia funxit antequam anno 1823 dimissus est. Anno 1825, inter siccarios accusatus, exsilio in Siberiam affectus est. Post tres annos incarcerationis, ab anno 1828 Tobolii, annis 1832 et 1833 in Caucaso, dein a 1833 ad 1834 Orenburgi, postquam autem in gubernio Moscuensi, et ab anno 1843 Moscuae habitabat. 

A musica populorum Imperii Russici attractus, cantiones populares Caucasicas, Baschkiricas, Chirgisicas, Turcomannicas, Tataricas et Ucrainicas exscripsit. Ipse circa 200 fabulas canticas (quarum notissima est «Соловей», i.e. *Luscinia*, versibus Antonii Delvig utens), 7 melodramata, 20 comoedias musicales multaque alia opera musica creavit.

Bibliographia
-------------

* Тимофеев Г. Н. А. А. Алябьев: Очерк жизни и творчества. — Moscuae, 1912.
* Штейнпресс Б. С. Страницы из жизни Алябьева. — Moscuae, 1956.
* Штейнпресс Б. С. Алябьев в изгнании. — Moscuae, 1959.
* Доброхотов Б. В. Александр Алябьев: Творческий путь. — Moscuae, 1966.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandrum Aljab'ev** spectant. |

* Pagina de Alexandro Aljab'ev *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae
Guancha
**Canarienses indigenae** sunt diversae originis Mazacensis gentes, quae insulas Canarias habitabant ante occupationem Castellanam inter annos 1402 et 1496 factam. Etiam Canarienses antiqui appellantur, et saepe ***Guanches***, quamquam hoc nomen primum solas insulae Nivariae (Teneriffae) indigenas spectabat. Hoc nomen plerumque a vocibus *guan* 'homo' et *chinet* 'insula Nivaria' deducitur.

Canarienses unicus populus fuerunt qui regionem Macaronesiam habitavit, quoniam nulla vestigia humani cultús Azoribus, Promunturio Viridi, in insula Materiae, neque in insulis Silvestribus, ante adventum Europaeorum inventa sunt.

De origine Canariensium indigenarum pauca nota sunt, sed videtur homines in insulam non migravisse uno tempore. Opinio est primos homines e Sahara discessos circiter 3000 a.C.n. insulam advenisse; posterius homines etiam ex Africa Septentrionali Europaque eodem pervenisse, et denique inter annos ab 500 ad 800. Mazicani in insulam migravisse.
Antequam Hispani insulas expugnaverant, ab 50 000 ad 70 000 Guanchorum insulas incoluerunt.

Notae
-----

1. ↑  Ignatius Reyes, "Gentilicios", in *Mundo Guanche. Los Realejos, Santa Cruz de Tenerife* (Asociación Mundo Guanche, mense Ianuario anni 2007).

Bibliographia
-------------

* Rosa Fregel et al. "Mitogenomes illuminate the origin and migration patterns of the indigenous people of the Canary Islands" in *PLOS One* (20 Martii 2019)

Nexus interni
-------------

* Mythologia Guancha

Nexus externi
-------------

* Museum Naturæ et Man, quod multa opera vestigiaque culturae Canariensis conservat (situs Hispanice, Anglice, Francogallica, Italiana, Russica, Theodisce scriptus)
* Museum Canariense, quod multa opera vestigiaque culturae Canariensis conservat (situs Hispanice, Anglice, Theodisce scriptus)
Wikidata Barbara Cubin
Res apud Vicidata repertae:Barbara Cubin: imagoBarbara Cubin: imago
*Nativitas*: 30 Novembris 1946; Salina  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: Legatus populi CFA, member of the Wyoming House of Representatives, member of the State Senate of Wyoming, Republican Conference Secretary of the United States House of Representatives, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA  
*Munus*: politicus, chemicus, magister, office manager  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  
*Religio*: Ecclesia Episcopalis
Barbara Cubin
**Barbara Cubin** (nata in *Salinas*, California die 30 Novembris 1946), chemica, est politicorum perita Republicana in Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum Vyominae populi legata fuit.

Nexus externus
--------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Congressus Civitatum Foederatarum |
Cataracta *Barron* Australiae tempore pluvioso (mense Ianuario)
**Tempus pluviosum** vel **periodus pluviorum** est tempus anni, quo imbres abundant. Tempore pluvioso interdum per mensem imber non desinit. Tempus pluviosum definitur ut tempus, cum per mensem praecipitationis media quantitas plus, quam 60 mm est.

Geographia
----------

In diversis regionibus zonae tropicae et subtropicae tempora pluviosa assidua sunt. 

In regionibus, ubi pluvia abundantia a vento mutato afferuntur, tempus anni pluviosum hippalis advenientibus incipit et saepe nomen *hippalus* vel *venti monsonarii* fert. Haec sunt Asia austro-orientalis cum Indonesia et Philippinis, Australia septenrionalis et Polynesia, America media, Mexici et Brasiliae partes et Guiana meridiana.

Cataracta *Barron* tempore sicco (mense Iulio)
Aliter tempus pluviosum in regionibus savanae Africanae fit, et eodem modo in Florida et in Texia meridiana. In Graecia et Turcia et Italia et in litore Civitatum Foederatarum occidentali. Interdum et duo tempora pluviosa per annum sunt, monsonium et aliud, vel duo monsonia. Duo tempora pluvios sunt in Guiana septentrionali; primum initio veris affertur et secundum initio hiemis, in Africa occidentali, in Sonora deserto.

Notae
-----

1. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
2. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *сезон дождей*.

Nexus externi
-------------

* Glossarium meteorologicum
* Michael Pidwirny (2008). *Introduction to the Biosphere.* **(Anglice)**
Gabriel Simeoni ligno incisus.
**Gabriel Simeoni** alias **Symeoni** (Florentiae 1509- Augustae Taurinorum circa 1570) fuit humanista Florentinus qui multos libros numerosis figuris ligno incisis plerumque ornatos de varii rebus Italiane et Francice publicavit. Nam et poesi et emblematibus et historiae et astrologiae et antiquitatibus - inter alia numismaticae cum amico Gulielmo Caulio studuit - operam dedit. Notabile est G. Simeoni primum omnium antiquae Gergoviae situm agnovisse, Arvernorum oppidi a quo Galli olim Caesarem quamvis invictum feliciter repulerunt, ut ipse in libro de Bello Gallico narrabat. Diu per Italiam et Franciam erravit dum Maecenatem aliquem quaerit et Fortunam temptat. Quod et in operibus eius apparet : plerumque enim operum genus quod tum florebat imitatus est et adsentationibus potentium virorum quibus ea dedicaret non pepercit.

Si vis plura legere
-------------------

* Toussaint Renucci (1943), *Un Aventurier des lettres au XVIe siècle, Gabriel Syméoni (1509-1570)*, Paris : Librairie Didier
* Silvia d'Amico cur. (2016), *Gabriele Simeoni (1509-1570?) : Un Florentin en France entre princes et libraires*, Genavae, Droz. (Travaux d'Humanisme et Renaissance)
Aedificium sanctuarii, *honden*, veterismum aedificium Shintonis
Aedificium orandi *haiden*
Porta Templi *torii*
Aedicinum fontis kirihara
**Templum Ujigami** (Iaponice:宇治上神社 *Ujigami-jinja*) est templum Shintonis consitituta aevo antiqua,
dedicata pro Uji-no-Wakiiratsuko, frater Imperator Nintoku,[1]
Imperator Ōjin[2]
et Imperator Nintoku dedicatum est in urbe Uji, Kyotensis pres Byōdō-in trans flumen Uji..

Sancturarium *honden* veterisum aedificium Shontonis constituta anno 1060 (aevo Heian) ut tersor nationalis protegentur cum *haiden* decreta aevo Kamakura (saeculo 12) a rectione Iaponiae. Inter *sessha* ad Templum Ujigami sunt Kasugasha, Sumiyoshi-sha, Kashii-sha, Itsukushima-sha et Takemoto-inari-sha. Etiam fons sacer *kirihara* maneat. Anno 1994, ad tabula Patrimonium totius mundi regstus est cum Byōdō-in.

Kasugasha, primum *sessha* ad Templum
Sumiyoshi-sha et Kashiii-sha, *sessha* ad Templum
Itsukushima-sha, *sessha* ad Templum
Takemoto-inari-sha, *Sessha* ad Templium
Pres Templum Ujigami, est Temolum Uji, dedicatum pro Uji-no-Wakiiratsuko stat.[3]

Notae
-----

1. ↑  Cuius mausoleum maxium in Iaponia in Mozu Kofungun stat.
2. ↑  Deitas *Hachiman* sicut Iwashimizu Hachimanū et suum mausuleum in Furuichi Kofungun stat.
3. ↑  In antiqua unum sanctuarium cum Templo Uji erat et celeber factus est a opera *Suund! Euphonium* a Kyoto Animation.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Iaponice)
Ioannes Hay, Secretarius Civitatis, instrumentum ratificationis pro Civitatibus Foederatis subscribit.
**Foedus Lutetiense 1898**  fuit pactio anno 1898 facta, cuius exitus fuit Imperii Hispanici iactura dicionis Cubae ac Civitatibus Foederatis Portus Divitis, regionum Indorum Occidentalium Hispanicorum, insulaeque Guamae et Philippinarum cessio. Cessio Philippinarum solutionem $20 milliones a Civitatibus Foederatis ad Imperium Hispanicum implicavit. Foedus die 10 Decembris 1898 consignatum est, Bellum Hispano-Americanum finiens. Valuit die 11 Aprilis 1899, cum instrumenta ratificationis darentur et acciperentur. Foedus Lutetiense finem Imperii Hispanici in America et Oceano Pacifico (vide etiam Foedus Germano–Hispanicum (1899)) atque initium historiae Civitatum Foederatarum ut potestas orbis terrarum designavit.

Notae
-----

1. ↑  "Treaty of Peace Between the United States and Spain; December 10, 1898," avalon.law.yale.edu (Universitas Yalensis, 2009).
2. ↑  Charles Henry Butler, *The Treaty-Making Power of the United States* (The Banks Law Publishing Company, 1902), 441.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Foedus Lutetiense, 1898** spectant. |

* "Crucible of Empire: The Spanish-American War Senate Debate over Ratification of the Treaty of Paris," www.pbs.org (PBS)
* "Library of Congress Guide to the Spanish-American War," www.loc.gov
* "Treaty of Peace between the United States and Spain," avalon.law.yale.edu
* "1898 Treaty of Paris," www.msc.edu
Lagoena Uzo nomine *Sans Rival*
**Uzo** (Neograece Oύζο) est potio alcoholica sapore anisi adiecto, quae praecipue in Graecia et in Cypro libenter bibitur.

Historia
--------

Quando ubique primum uzo coctum sit nescitur. Verisimiliter uzo e tsipuro vel uraqua progressum est, quae iam saeculo XV ab incolis Graecis Turcisque Imperii Ottomanici cocta sunt. Uzo saeculo XIX coctum esse pro certo habetur.

Plurimae societates, quae uzo producunt, in Lesbo insula sedent. Uzo in Europa appellationem origine protectam habet.

Etymologia
----------

Sunt, qui verbum "Uzo" ex Turcico *üzüm* ("uvae", "sucus uvarum") deducant.
Alii coniciunt "Uzo" ex lingua Italiana deductum esse, quod Uzo olim arcis ligneis verbis "Uso di Marsiglia" intitulatis in terras externas missum esset.

Notae
-----

1. ↑  G. Clauson (1972): An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish, Oxoniae, p. 288
2. ↑  Georgios Babiniotis (2005): Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, 2. ed. Κέντρο Λεξικολογίας, ISBN 960-86190-1-7, p. 1285

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Uzo** spectant. |

* Situs de Uzo
Isaacius II Angelus iussu fratris Alexii excaecatus. Ioannes Boccacius, *De casibus virorum illustrium* (Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 226 f. 258v)
"**Vacca quintum et finem ursorum nutricis**" incipiunt versus prophetici de vita et morte imperatoris cuiusdam inter *Oracula*, quae sub nomine Leonis Sapientis traduntur, servati. Quos versus, si rerum gestarum scriptor Nicetas Choniates recte narrat, imperator Isaacius II Angelus sibi applicavit. Textus sequitur sicut in libro manu scripto *Oraculorum* legitur:

**Ἡ βοῦς δὲ πεμπτὸν καὶ τέλος ἀρκτοτρόφου**
τὸ σχῆμα φαίνει τὸν τόπον καὶ τὸν τρόπον.
καὶ σωφρονίζεις σωφρονῶν τοὺς φιλτάτους,
ὅθεν τετεύξῃ χρηστοτάτου τοῦ τέλους.
μόνος θ'ἐνωθεὶς ἐξ ἀνακτόρων κλέους
καὶ τῶν νεκρῶν, κράτιστε, λειπὼν τὰ κράτη·
ὡς ἐν βραχεῖ γὰρ εὐτυχήσεις τοῦ κράτους,
ὅθεν μολήσας, οἷος ὤφθεις μοι φίλος·
πρώτας γὰρ ἔχων ἀρετῶν ἄλλων πλέον.
Vacca quintum et finem ursorum nutricis
Figura affert, et locum et modum.
Et compescis ipse modestus amicissimos,
Quocirca consequeris pulcherrimum finem
Solusque aduniisti tibi imperatoriam laudem,
Et mortuorum fortissimorum linquens potentiam
Brevi felix eris ob imperium.
Quare abiens qualis mihi amicus visus es,
Praecipuas virtutes plus quam alii possidens.
Sic autem in *Historiis* Nicetae Choniatae legitur:

**Τὸ σχῆμα φαίνει τὸν τόπον καὶ τὸν τρόπον**,
ὅθεν μολήσας, οἷος ὀφθείς μοι φίλος·
πρώτας ἔχεις γὰρ ἀρετὰς ἄλλων πλέον
καὶ σωφρονίζεις σωφρονῶν τοὺς φιλτάτους·
ὅθεν τέτευχας χρηστοτάτου τοῦ τέλους
μόνος ἀναχθεὶς ἐξ ἀνακτόρων κλέος
καὶ τῷ νεκρῷ, κράτιστε, λιπὼν τὸ κράτος·
ὡς ἐν βραχεῖ γὰρ εὐτυχήσεις τὸ κράτος.
Figura mores nec minus locum notat.
Unde advenisti, conspectu ut laetor tuo?
Virtute multo ceteris praestantior,
Modeste leniterque castigas tuos.
Hinc consecutus exitum prosperrimum,
Decusque solus ductus ex palatio,
Relicta mortuo potentia brevi
Te namque regni prosperi manet decus.

Notae
-----

1. ↑  *Oracula Leonis Sapientis* 6 [col. 1133 Migne]
2. ↑  Nicetas Choniates, *Historia* p. 355 van Dieten cum interpretatione Hieronymi Wolfii

Bibliographia
-------------

* "Imperatoris Leonis cognomine Sapientis oracula" in Iacobus Paulus Migne, ed. *Patrologia Graeca* (Lutetiae, 1857-1866) vol. 107 coll. 1121-1168 (Textus apud *Google Books*)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Primi socii Trinionis Kingstonianae: Davis Guard, Robertus Shane, et Nicolaus Reynolds (vere 1957).
Socii post Guard abitum: Ioannes Stewart, Nicolaus Reynolds, Robertus Shane (aestate 1963).
Trinio Kingstoniana anno 2003: Georgius Grove, Robertus Shane, Robertus Haworth (et bassista Paulus Gabrielson).
**Trinio Kingstoniana**[1] est grex Americanus musicae vulgaris et musicae popularis peritus, qui in redintegrationem vulgarem incipiendam annis 196 exeuntibus et 197 exeuntibus adiuvit. Grex actus discothecarius in Regione Sinuosa Franciscopolis ortus est, in Davide Guard, Roberto Shane, et Nicolao Reynolds consistens. Populis in multis civitatibus internationalibus grata fuit, plerumque ob inauditos alborum 33⅓ rpm venditorum numeros et semitam musicae popularis in Civitatibus Foederatis adiuvit mutare.[2]

Trinio Kingstoniana fuit unus ex gregibus maximi momenti per aevum populare et vulgare quod anno 1958 coepit cum eius album primum publicaretur cum carmine "Tom Dooley," quod plus quam tres milliones exemplarium ut singulus venditus est.[3] Ex autem 1964, trinio pauciores discos vendidit paucioresque concentus habuerunt, partim ob numerum et gratiam imitatorum, partimque ob adventum aliorum maiorum gregum vulgarium commercialium sicut Petrus, Paulus, et Maria, quorum musica plus ad res civiles tetendit. Praeterea, Incursio Britannica, The Beatles ducibus (qui ab EMI/Capitol redemptionem signaverunt prorsus cum trinionis redemptio exiebat), venditiones acusticorum musicae vulgaris alborum magnopere infregit, et Capitol alteram locationem intente non obtulit.

Notae
-----

1. ↑  Anglice: *Kingston Trio.*
2. ↑  Eder.
3. ↑  Rubeck, Blake, et Shaw 1986:11.

Bibliographia
-------------

* Bush, William J. 2013. *Greenback Dollar: The Incredible Rise of the Kingston Trio.* Scarecrow Press. ISBN 9780810881921.
* Eder, Bruce. *Biography of The Kingston Trio.* Allmusic.
* Noble, Richard E. 2009. *Number #1.* Outskirts Press, Inc. ISBN 9781432738099.
* Rubeck, Jack, Ben Blake, et Allan Shaw. 1986. *The Kingston Trio On Record.* KK, Inc. ISBN 9780674951334.
* Seeger, Pete. 2009. *Where Have All The Flowers Gone? A Singalong Memoir.* Novi Eboraci: W. W. Norton and Co. ISBN 9780393338614.
* Weissman, Dick. 2005. *Which Side Are You On?* Continuum Press. ISBN 0826416985.
* Whitburn, Joel. 2007. *Joel Whitburn Presents the Billboard Albums.* Ed. 6a. Record Research, Inc. ISBN 0898201667.
* Willens, Doris. 1988. *Lonesome Traveler: The Life of Lee Hays.* Novi Eboraci: W. W. Norton and Co. ISBN 9780803297470.

Nexus externi
-------------

* Histori trinionis et colloquium interrogatorium, 18 Novembris 1967, digital.library.unt.edu (Digital Library)
* Pelliculae et soni, www.folkuse.org (Folk U.S.A.)
* Situs proprius, www.kingstontrio.com
* De Trinione Kingstoniana, www.kingstontrioplace.com (The Kingston Trio Place)
*Haiden* apud Ōmiwa Templum. Ante saeculum tredecimum hoc aedificium haiden aberat sicut Hibara-jinja est.
Oo-torii, porta magna anno 1985 constituta, altitudine 32.2 metri et massa 185 tonnae. Templum et mons Miwa.
Hibara-jinja quod iuventae animae Amaterasu, Izanagi, et Izanami dedicatur.
Porta Isagawa-jinja in urbe Nara.
**Templum Ōmiwa** (Iaponice 大神神社 *Ōmiwa-jinja* vel 三輪明神 *Miwa-Myōjin*) est veterrimum sanctuarium Sintoisticum, quod deitati Ōmonononushi-Ōkami (大物主大神) atque Ōnamuchi-no-kami (大己貴神) et Sukunahikona-no-kami (少彦名神) Sakurai in urbe Narae provinciae dedicatur. Deitas est mons Miwa ipse et aedificio *honden* abest sub specie animismus.

Aetate Sujin, Imperator X, dum civitates multibus calamitatibus epidemiisque populatae sunt, Ōmoninushi in somnium Sujin fuit, dicens, "Hoc est voluntatis meae causa, si mihi liturgiam sollemnem dari fas, pax populi sit." Et quod imperator hoc oraculum observavit, calamitates epidemiaque finiverunt et divitiae civitatis et populi datae fuit.

Litus ex aetate Imperatoris Sujin, cum *sake* Et legatus deitatis est serpentes.

Inter duodecim *sessya* (摂社) et viginti octo *massya* (末社), **Hibara-jinja** (檜原神社) est carissima ubi origo Ise Magnum Templum esse putatur et quasi templum principale aetate antique celebratur sine aedificio. Etiam *Isagawa-jinja* (率川神社) Nara in urbe est ubi pro Himetataraisuzuhime, uxore Jimmu dedicatum die 17 Iunii quotannis festum liliorum celebratur.

Notae
-----

1. ↑  Vetusior quam Izumo-taisha apud *Kojiki*, quod Ōkunimushi sua animam parte felix (Iaponice 幸魂 *saki-mitama'*) et miracula (Iaponice 奇魂 *kushi-mitama*) ipse celebrat.
2. ↑  Divinitas spiritus *saki-mitama* et *kushi-mitama* ex Ōkuninushi (大国主) apud *Kojiki*, Liber I.
3. ↑  Alter nomen *Ōkuninushi.*
4. ↑  Ut vice-deitates (Iaponice 配祀 *Haisai*).
5. ↑  *Nihon Shoki*, Liber V.
6. ↑  Temetum ex oryza sativa creatus est et origo *Makuyakotoba* wakae "*umazake*" ('onum temetum') quod Miwa introduit.
7. ↑  Templi qui templum attribunt.
8. ↑  Rite *Saikusa-no-matsuri* (三枝祭) appellatur et lilia ut cibus sanctus pro deo dedicatur.

Nexus interni
-------------

* Situs publicus (Iaponice)
Tabula geographica Aegypti inferioris, nomis historicis monstratis.
Deshret, 'corona rubra' Aegypti inferioris.
**Aegyptus inferior** (Arabice مصر السفلى *Miṣr as-Suflā*; Accadice *Muṣur,* *Miṣir*) est septentrionalissima Aegypti regio, quae Deltam Nili, terram fertilem inter Aegyptum superiorem et Mare Mediterraneum patentem, insigniter comprehendit, ab El Aiyat, ad meridiem Cairi hodiernae et Dahshur.

Aegyptus inferior antiquitate appellabatur 'terra papyri' (*Ta-Mehu*). Dividebatur in viginti pagos nomos appellatos, quorum primus iuxta el-Lisht patebat. Caput fuit Memphis.

Hodiernae Aegypti inferioris urbes maximi momenti sunt Alexandria, Tamiathis, Cairus, Giza, Portus Said, Suesia.

Nexus interni
-------------

* Aegyptus antiqua
* Canalis Suesiensis
* Geographia Aegypti
* Historia Aegypti
* Historia Aegypti antiquae
* Naqada III

Bibliographia
-------------

* Roebuck, Carl. 1966. *The World of Ancient Times.* Novi Eboraci: Charles Scribner's Sons.

Nexus externi
-------------

* Soria Trastoy, Teresa. Ciudades y restos arqueológicos del Bajo Egipto. *Egiptomanía.*
Elias Fridericus Forey
**Elias Fridericus** (Francice *Élie-Frédéric*) **Forey** (natus 10 Ianuarii 1804 Lutetiae, mortuus 20 Iunii 1872 eodem loco) dux militum atque marescalcus Francicus fuit.

Cursus honorum
--------------

Forey scholam militarem Sancti Cyri frequentabat atque anno 1824 succenturio factus est. Anno 1830 expeditioni in Algerinum interfuit atque deinde tribunus militum Franciae fuit. Post eversionem rerum anni 1848 cum militibus suis concilium nationale tuebatur. Fuit sectator Ludovici Bonaparte; itaque post diem 2 Decembris 1851, quo die praeses Bonaparte rerum potitus erat, generalis divisionis factus est. Inter Bellum Crimaeanum quartam divisionem rexit et Proelio Almae die 20 Septembris 1854 interfuit. Etiam in Bello altero de libertate Italica se fortiter praestabat. Quo facto senator Franciae nominatus est. Die 17 Septembris 1862 dux militum expeditionis in Mexici in urbem Veracrucem advenit et die 10 Iunii 1863 cum militibus suis Mexicopolin expugnavit, ut iussu Napoleonis III imperatoris Maximilianum I imperatorem contra Benedictum Juárez Mexici praesidem adiuvit. Die 2 Iulii 1863 marescaclus promotus est et in Franciam revertebat. Deinde Insulae atque Nanceii generalis militavit. Anno 1867 ictu afflictus est et officium reliquere coactus est. Mortuus est anno 1872 Lutetiae.

Nexus externi
-------------

* Acta Forey in pagina administerii culturae
* Curriculum vitae Forey in encyclopaedia classica (lingua Francica)
Wikidata Denverium (Coloratum)
Res apud Vicidata repertae:Denverium (Coloratum): insigneDenverium (Coloratum): insigne
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 39°44′21″N 104°59′5″W  
*Numerus incolarum*: 715 522  
*Zona horaria*: UTC-7, UTC−6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Michael Hancock  
*Procuratio superior*: Denver County  

**Geographia**

*Superficies*: 401.359761 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Aurora, Lakewood, Englewood  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pax, Nairobia, Brestia, Potentia, Cuernavaca, Chennai, Kunming, Axum, Ulanbatoria, Takayama, Karmiel  

**Tabula aut despectus**

Denverium (Coloratum): situsDenverium (Coloratum): situs
**Denverium** (Anglice *Denver*) est maxima Colorati urbs, circiter 575 000 incolarum habens, et caput civitatis. Die 22 Novembris 1858 condita est.

Nexus interni
-------------

* Boulder
* Dies Indigenarum
* Fons Coloratensis
* Montes Saxosi

Nota
----

1. ↑  "Denverium": *Kirchenlateinisches Wörterbuch* apud Google Books
2. ↑  "Denverium": *Latinitas* Vaticana (1972)

Urbes Civitatum Foederatarum maximae

Albuquerque · Angelopolis · Antoniopolis · Arlintonia · Arx Vorthensis · Atlanta · Austinopolis · Baltimora · Bostonia · Campi · Carolinum · Cleveland · Columbopolis · Dallasium · Denverium · Detroitum · Didacopolis · El Paso · Fontes Coloratenses · Franciscopolis · Fresno · Honolulu · Hustonia · Indianapolis · Iosephopolis · Jacksonville · Kansanopolis · Litus Virginiae · Long Beach · Ludovicopolis · Memphis · Mesa · Miamia · Milvauchia · Minneapolis · Nasburgum · Nova Aurelia · Novum Eboracum · Oklahomapolis · Omaha · Philadelphia · Phoenix · Portlandia · Quercupolis · Sacramentum · Seattlum · Sicagum · Tucson · Tulsa · Vasingtonia · Wichita

*Opus geopoliticum • Index urbium maximarum Civitatum Foederatarum • Maximae urbes orbis terrarum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Urbes maximae Americae Septentrionalis
Wikidata Aelius Lampridius Cervinus
Res apud Vicidata repertae:Aelius Lampridius Cervinus: imagoAelius Lampridius Cervinus: imago
*Nativitas*: 1463; Ragusium  
*Obitus*: 15 Septembris 1520; Ragusium  
*Patria*: Respublica Ragusina  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  

**Familia**

*Familia*: House of Cerva
**Aelius Lampridius Cervinus** (Croatice *Ilija Crijević*), anno 1463 Ragusii natus et die 15 Septembris anno 1520 ibidem mortuus, fuit humanista Ragusinus, poeta Latinus et Dalmaticus.

Vita et opera
-------------

Ragusii in familia nobili natus, Avunculus Romam ad aulam Sixti IV eum adduxit. Annis 1483–1485 Pomponii Laeti familiaris et Academiae Romanae socius fuit. De Vergilio et Plauto opera composuit. Anno 1490 Ragusium revertit. Carmina lyrica more Catulliano componebat et *de Epidauro* (quo nomine Ragusium nuncupabat) a Turcis oppresso carmen epicum imperfectum.

Notae
-----

1. ↑  *Super comoedia veteri et satyra et nova cum Plauti apologia*.

Bibliographia
-------------

* Stanislaus Škunca, *Aelius Lampridius Cervinus, poeta Ragusinus (Saec. XV)*, Romae, 1971.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani |

* Carmina Lampridii tria
* Cervini oratio funebris in Joannem Gotium
Wikidata Symeon Dezhnev
Res apud Vicidata repertae:Symeon Dezhnev: imagoSymeon Dezhnev: imago
*Nativitas*: 7 Martii 1605; Ustiuga  
*Obitus*: 1673; Moscua  
*Patria*: Regnum Russicum  

**Officium**

*Munus*: explorator, zemleprokhodtsy, world traveler  

**Symeon Ioannis filius Dežnëv** (saepe **Dezhnev**), anno 1605 prope Pinegam regionis Archangelopolitanae natus et initio anni 1673 Moscuae mortuus, fuit nauta et explorator Russicus, qui primus inter Eurasiam et Americam per fretum Beringianum prope promunturium Dezhnevii navibus transit et diversas continentes eas esse invenit. 

Anno 1642 in exercitu Michaelis Stadukhin erat, qui Colymam flumen invenit. Anno 1648 cum Theodoto Popov ex ostio Colymae in mare exiit, plurimas naves perdidit, sed ad orientem navigans ad *Magnum nasum lapideum* (ut ipse dicebat), quod nunc promunturium Dezhnevii nominatur, adiit eumque circumiit. Ad meridiem ab ostio Anadyris fluminis navis Dezhnevii fracta est; ipse autem cum sociis nartis iter continuavit et *ostrog* Anadyrense condidit.

Litteras nescivit; libellus de itineribus Dezhnevii eo dictante conscriptum est. Quod in castello Iacutico servabantur et diu nemini notum erat; Vitus Bering id nescivit cogitabatque se primum per fretum Beringianum navigavisse.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Семен Иванович Дежнёв*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

* Libellus Dezhnevii *de itinere Anadyrensi* **(Russice)**