recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
M. Iunius Brutus in denario pictus. Verso: EID.MAR. (Eidibus Martiis)
Rubens: Marcus Iunius Brutus
**Marcus Iunius Brutus Caepio** anno 85 a.C.n. natus et anno 42 a.C.n. mortuus est. Senator Romanus et tyrannicida C. Iulii Caesaris fuit. 

Pater eius, qui etiam nomen "M. Iunius Brutus" tulit, tribunus plebis fuerat : socius Marci Aemilii Lepidi in seditione adversus leges Syllanas facta et anno 77 a.C.n. a Pompeio Mutinae obsessus in fidem victoris sese tradidit. Nihilominus Pompeius eum in Gallia Cisalpina sine iudicio necari iussit. Mater eius nomine Servilia soror M. Catonis Uticensis erat. Avunculus eius Q. Servilius Caepio eum adoptavit et Brutus cognomen *Caepio* nomini suo adiunxit. 

Sicut pater vetustum statum rei publicae conservare petivit et parti optimatum adfuit. Secundo bello civili Gnaeo Pompeio contra Caesarem, qui Rubiconem transgresserat, se adiunxit et pugnae prope Pharsalum interfuit. Optimatibus hoc proelio victis Caesar tamen eum condonavit. Anno 46 a.C.n. Brutus Galliam gubernavit et praetor creatus est anno 45 a.C.n.

Brutus, quamquam comes Caesaris erat, caput coniuratorum habetur qui Idibus Martiis anni 44 a.C.n. Caesarem interfecerunt. Hac occasione Caesar "Καὶ σύ, τέκνον;" ('Tu quoque, fili?') exclamavisse dicitur.

Caesare mortuo M. Antonium Octavianumque bello persecutus est, sed secunda acie apud Philippos victus est et postea se ipsum interfecit anno 42 a.C.n.

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, *Pompeius* 16. Orosius V.22.17.

Fontes
------

* Appianus, libro secundo *Bellorum civilium* 3-148 necnon libro tertio 87-91, 321-324 et libro quarto 276-278, 316-45, 370-568.
* Dio Cassius libro XLIV et XLVII *Historiae Romanae* passim.
* Plutarchus, *Brutus* in *Vitis parallelis*
	+ *Caesar* 62, 66-69
	+ Antonius 11-15 et 22

Si vis plura legere
-------------------

* Paulus Collart, 'Brutus et Cassius en Thrace', *Bulletin de Correspondance Hellénique* 1931(55) : 423-29 .
Wikidata Marcus Fradkin
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 21 Aprilis 1914; Vitebscum  
*Obitus*: 4 Aprilis 1990; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: musicographus, compositor musicae pellicularum  
*Patronus*: Belarusian Republican Academic Youth Theatre
**Memoria**

*Laurae*: USSR State Prize, People's Artist of the USSR, Order of the Patriotic War 2nd class, Order of the Red Star, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", People's Artist of the RSFSR, Honored art worker of the Russian Soviet Federative Socialist Republic, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin"  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Marcus Gregorii filius Fradkin** (Russice Марк Григорьевич Фрадкин, tr. *Mark Grigor'evič Fradkin*; Vitebsci in familia Iudaeica natus die 4 Maii 1914, Moscuae mortuus die 4 Aprilis 1990) fuit compositor Sovieticus, auctor musicae multarum carminum notorum Sovieticorum.

Fradkin musicam plus quam pro 50 pelliculis cinematographicis creavit. Anno 1979 Praemium Publicum URSS, et anno 1985 titulum Artificis Popularis URSS recepit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |

* De Marco Fradkin in Encyclopaedia musica Sovietica (Музыкальная энциклопедия, 1973–1982) **(Russice)**
**Marcus Fulvius Q.f. Flaccus** (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n. mortuus post annum 246 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Cursus honorum
--------------

Fulvius Flaccus anno 271 vel 270 a.C.n. tribunus plebis erat,deinde cum Manio Curio Dentato duumvir Aquam Anionem veterem perficit et anno 264 a.C.n. una cum Appio Claudio C.f. Caudice consulatum gessit. Volsinios urbem ultimam Etruscorum expugnavit et de eis triumphavit. Duo milia statuarum Romam portavit et Vertumnum deum in urbem transtulit. Inter consulatum eius in Foro Boario prima munera gladiatoria habebantur. Anno 246 magister equitum dictatoris Tiberii Coruncanii fuit.

Bibliographia
-------------

* Der Neue Pauly T. 4, c. 703

Notae
-----

1. ↑  Plinius senior, Historia Naturalis XXXIV 34

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges et Lucius Mamilius Q.f. Vitulus**  |  **Consul** 264 a.C.n.cumAppio Claudio C.f. Caudice | Successores: **Manius Otacilius C.f. Crassus et Manius Valerius M.f. Maximus (Messalla)**  |
Imago *Voyager 2*.
***Voyager 2*** (Latine "Viator II") est speculatrum spatiale in spatium die 20 Augusti 1977 soluta. Gemina soror *Voyager 1* facta est, sed tardius iter fecit ut ad Uranum Neptunumque adveniret. Igitur *Voyager 2* prima astronavis erat quae Unanum Neptunumque appropinquavit.

*Voyager 2* ad quattuor planetas satellitesque iter fecit, et etiam per spatium cosmicum errat. Aureum discum fert.

Iter
----

Iter *Voyager 2*.
Iter ad Iovem et Saturnum et Uranum et Neptunum factum est. Postea *Voyager 2* ex nostro systemate solare exiit.

### Abitus

*Voyager 2* solvens.
### Ultra

Voyager 2 fere ad annum 2025 transmittet.

| Annus | Facultates amissae |
| --- | --- |
| 1998 | "Scan platform" et "UV observations" |
| circa 2012 | "Gyro operations" |
| circa 2012 | "DTR operations" |
| post 2020 | Postestas omnes amissa |

Aureus discus
-------------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Discus aureus (Voyager) 
*Voyager II* phonodiscum Discum Aureum appellatum quod sonos et imagines quae culturam Terrae monstrant fert. Ab alienis vel futuris hominibus inveniri volatur.

Bibliographia
-------------

* Kim Tingley, "The Loyal Engineers Steering NASA’s Voyager Probes Across the Universe" in *New York Times Magazine* (3 Augusti 2017)

Nexus interni
-------------

* *Voyager 1*

Nexus externi
-------------

* *Where are the Voyagers?* apud *Nasam*
* *Spacecraft escaping the Solar System* apud *Heavens Above*


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Voyager 2*** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  *Voyager—Spacecraft—Spacecraft Lifetime* 2003-01-14 NASA Jet Propulsion Laboratory .
Wikidata Vsevolodus (magnus dux Volodimiriae)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1154; Demetriopolis  
*Obitus*: 12 Aprilis 1212; Volodimiria  
*Patria*: Ducatus Volodimiriensis  

**Officium**

*Officium*: dux, dux Kioviensis  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Georgius Longimanus;   
*Coniunx*: Maria Shvarnovna, Lyubava Vasilkavna  
*Proles*: Constantinus Vsevolodi filius, Georgius Vsevolodi filius, Iaroslaus Vsevolodi filius, Sventoslaus Vsevolodi filius, Vladimirus Vsevolodi filius, Ioannes Vsevolodi filius, Verhuslava Vsevolodi filia  
*Familia*: Rurici domus
**Memoria**

*Sepultura*: Volodimiria  

**Vsevolodus** cognomento **Nidus Magnus** (Russice *Большое Гнездо*), anno 1154 natus et 15 Aprilis 1212 mortuus, fuit magnus dux Volodimiriae ab anno 1176 usque ad mortem (et magnus dux Kioviae 35 dies vere anno 1173).

Georgii Longimani filius, Andreae Bogolubensis frater iunior fuit. Ducatus Volodimiriensis Vsevolodo duce maxime florebat. 12 liberis habuit, quorum 8 filios (unde et cognomen). Filiorum Vsevolodi sanctus Georgius magnus dux Volodimiriae et Iaroslaus Alexandri Nevensis et Michaelis Moscoviensis pater nominandi sunt.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Quod inspectabilis est, MRI saepe picta est tabula rasa modo.
**Monoceros Rosea Invisibilis** est dea religionis satiricae, quae praeter rationem omnem est simul rosea atque inspectabilis.

Satis constat neminem esse qui ei vere credat sequeturve; sed atheoi saepe simulant credere ut indicent saltus rationis eorum qui deo deisve credant. Difficile enim est negare ea quae dicuntur esse praeter sensus hominum.

Saepe invenitur haec dea in scriptis interretis, in quo nomen suum primo apparuit. Pernota praecipue est haec descriptio, quam anno 1995 Stephanus Eley scripsit:

*Monocerotes Roseae Invisibiles sunt potentissimae. Hoc scimus quod possunt latere coram omnibus et roseae videri. Ut religio omnis, cultus Monocerotis Roseae Invisibilis stat super rationem atque fidem. Per fide scimus eam roseam esse; per ratione invisibilem quod colorem eius videre non possumus.*

Draco in stabulo autocinetico
-----------------------------

Notissimus Americanus astronomus Carolus Sagan de absurdo simile in re Anglice scripta "The Dragon in my garage" (Latine: *Draco in stabulo autocinetico meo*) disputavit, cuius ratio erat dissimilitudinem inter methodum scientificam et fidem exponere. Sagan ideo historiam draconis invisibilis ignem exspuentis in stabulo autocinetico suo habitantis inventus 
est, quo nullis experimentis detegi posset. Quomodo autem aliquis draconem esse affirmare potest, si nihil est quod eum detectet? Scientiae homines hoc modo putare non debent quia non est secundum methodi scientificae praeceptos, sed credentes quotidie ita putant quia fidem (in aliqua re: religione, monocerote, dracone, etc.) habent.

Fontes
------

* Sagan, Carl. [Anno]. *The Demon-Haunted World: Science As A Candle In the Dark.* ISBN 0-345-40946-9.

Nexus externi
-------------

* The Dragon in my garage (Anglice)
**Pactio Iaponiae-CFA de mutuo auxilio et de praesidio** (Anglice: *Treaty of Mutual Cooperation and Security between the United States and Japan*; Iaponice: 日本国とアメリカ合衆国との間の相互協力及び安全保障条約 sive 日米安保条約) eas inter gentes confecta est Franciscopoli anno 1951 atque novem annos post in Vasingtonia urbe recensa, qua decretum est omni in Iaponiam impetui, cum iam ius exercitus conficiendi lege deposuisset, ambas debere repugnare civitates, quibus sit parandum ad praesidium Americanum ea in regione habendum.

Notae
-----

1. ↑  Hepburn: *Nihon-koku to Amerika-gasshūkoku to no aida no sōgo kyōryoku oyobi anzen hoshō jōyaku*.
2. ↑  Hepburn: *Nichibei anpo jōyaku*.

Nexus interni
-------------

* Exercitus Civitatum Foederatarum


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **pactionem Iaponiae-CFA de mutuo auxilio et de praesidio** spectant. |

Bellum Frigidum

|  |  |
| --- | --- |
|  | Miles Sinicus mortuusMiles Sinicus mortuus |
| Bellum Coreanum 1950-1953 • Bellum Indosinense II 1955-1975 |
|  |
Wikidata Michael Felix Dunal
Res apud Vicidata repertae:Michael Felix Dunal: imagoMichael Felix Dunal: imago
*Nativitas*: 24 Octobris 1789; Monspessulanus  
*Obitus*: 29 Iulii 1856; Monspessulanus  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: botanista, pteridologist  
*Patronus*: Universitas Montispessulani
**Felix Dunal**, nomine pleno *Michel-Félix Dunal* (Montepessulani die 24 Octobris 1789 natus; ibidem mortuus die 29 Iulii 1856 fuit botanista et professor historiae naturalis apud universitatem Montispessulanensem.

Filius argentarii, iam iuvenis se ad medicinam botanicamque dedicavit. Universitatem urbis nativae frequentavit. Ibi gradum doctoris anno 1813 ascendit dissertationis gratia cuius titulus fuit *Histoire naturelle, médicale et économique des Solanum*. Discipulus fuit Augustini Pyrami de Candolle, quo ab universitate absente ipse cathedram naturalis historiae ad interim tenebat, et mox suo iure succedit: quo officio usque ad mortem functus est. Director factus est iam anno 1819 horti botanici Monspeliensis. Labores suos de solanaceis refecit in forma commentationis longae ad magnum opus cuius titulus est *Prodromus systematis naturalis regni vegetabilis* a praeceptore Augustino inceptum, a discipulo Alphonso de Candolle perfectum.

Scripta
-------

* 1813 : *Histoire naturelle, médicale et économique des* Solanum *et des genres qui ont été confondus avec eux*. Lutetiae: Koenig, 1813 (Textus apud *Google Books*)
* 1842 : *Éloge historique de A.-P. de Candolle*. Montepessulani (Textus apud *Google Books*)
* 1852 : "Solanaceae" in A. de Candolle, *Prodromus systematis naturalis regni vegetabilis* vol. 13 fasc. 1 (Lutetiae: Masson, 1852) p. 428

Notae
-----

1. ↑  Fonds Dunal

Nexus externi
-------------

* "Fonds patrimonial Dunal" apud universitatem Montispessulanensem
* "Michel - Félix Dunal (24-10-1789 | 29-7-1856)" apud Academiam Scientiarum Artiumque Montispessulanensem
Wikidata Rhatanais
Res apud Vicidata repertae:Rhatanais: insigneRhatanais: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 47°31′0″N 42°9′0″E  
*Numerus incolarum*: 171 471  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Rostoviensis  

**Geographia**

*Superficies*: 1 823 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Dolni Dabnik  

**Rhatanais** (Russice *Волгодонск*) est urbs regionis Rostoviensis Russiae. In ripa Tanais fluminis (cuius aqua hic in receptaculum aquae Tzimlianicum collecta est) stat. Incolas 171 406 habuit anno 2020.

Historia
--------

Canalis Volgo-Tanaiticus anno 1949 aedificari incipit. Multae stanitsae aquis receptaculi Tzimlianici, quod tunc complebatur, inundatae sunt incolaeque earum loca nova quaerebant. Anno 1950 Rhatanais ut colonia urbana aedificari incipit. Anno 1952 canalibus ad navigandum apertus erat. Anno 1956 Rhatanais in numerum urbium inclusa est, anno 1957 caput districtus Rhatanaici facta est. Fabrica chemica anno 1958 aperta est, *Atommash* fabrica maxima anno 1973 et electrificina atomica Rostoviensis prope Rhatanaim sita annis ab 1977 ad 2001 construebatur. His omnibus urbs crescebat. 

Via *Morskaia* (scilicet *Marina*) Rhatanaitica

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 453.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Цимлянское водохранилище*.
3. ↑  Cf. *Volgo-Balticus, Volgo-Kamense*, v.: Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Волго-Балтийский, Волго-Камское*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°31′0″N 42°9′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Rhauderfehn
Res apud Vicidata repertae:Rhauderfehn: insigneRhauderfehn: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°10′0″N 7°33′0″E  
*Numerus incolarum*: 18 341  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 102.93 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Surwold, Ostrhauderfehn, Westoverledingen, Leri, Papenburg, Jümme  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Alsleben  

**Tabula aut despectus**

Rhauderfehn: situsRhauderfehn: situs
Ecclesia in vico Rhaude
Molina Rhaude
**Rhauderfehn** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad Rhauderfehn vici Backemoor, Holte, Burlage, Collinghorst, Klostermoor, Rhaude, Rhaudermoor, Schatteburg, Westrhauderfehn (hic est sedes administrationis) atque Langholt pertinent.

Historia
--------

Anno 1250 vicus Backemoor primo in actis descriptum est. Tum regio pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 Rhauderfehn regio ad Borussiam pertinuit. Anno 1769 mercatores a rege Friderico II Borussiae impetraverunt, ut sibi palus magnum cederentur, quod seccarent. Hic fuit dies primus coloniae Rhauderfehn. Quae colonia ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Rhauderfehn Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Rhauderfehn regio ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in Rhauderfehn novam patriam invenerunt. Numerus incolarum ad plus quam decem milia tum crevit. Anno 1973 decem communia minora ad commune novum Rhauderfehn coniuncti sunt..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rhauderfehn** spectant. |

* Pagina officialis communis Rhauderfehn

Notae
-----

1. ↑  rhauderfehn.de
2. ↑  Rhauderfehn.de
**Academia Stanislai** est eruditorum societas, die 28 Decembris 1750 a Stanislao I, rege Poloniae, duce Lotharingiae et Barri, condita et Societas Regia Nanceiana Scientiarum et Litterarum (Francogallice *Société royale des sciences et belles-lettres de Nancy*) nominata. Cuius socii in pristino collegio Societatis Iesu sedent, ubi Universitas Nanceiensis collacata est, quoad illa per Revolutionem Gallicam anno 1793 deleta est, deinde ubi Bibliotheca municipalis Nanceiana nunc recepta est. 

Imprimis socii hoc consilium habent, ut omnium ingenii, morum uel animi virtutum incremento splendorique faveant. 

Itaque non solum quotannis *Monumenta Academiae Stanislai* (Francogallice *Mémoires de l’Académie de Stanislas*) edi, sed etiam mense Januarii multa praemia dari solent.

Notae
-----

1. ↑  Jean-Claude Bonnefont (éd.), Stanislas et son Académie, 250e anniversaire, Nancy, Presses Universitaires de Nancy, coll. Publications du Centre d'étude des milieux littéraires, 2003.

Nexus interni
-------------

* Nanceium

Nexus externi
-------------

* Situs proprius academiae **(Francogallice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |
| --- |
| Academia Scientiarum et Artium Europaea |
| Insigne academiae |
|  |
| **Fundata** | 1990 |
| **Dissoluta** | {{{dissolutus}}} |
| **Praetorium** | Salisburgum in Austria |
| **Dux** | Felix Unger

 |

**Academia Scientiarum et Artium Europaea** est liberum eruditorum et litterarum peritorum collegium Salisburgi anno 1990 statuta. Quae academia a Felice Unger chirurgo, Francisco König, et Nicolao Lobkowicz publico? scientifico et philosopho condita est.

Circa 1500 sodalium habet, inter quos viginti novem Praemia Nobeliana abstulerunt. Accedunt quaestiones respiciebat Europa et globus? in variis colloquiis et publicationibus.

Genera
------

Sodales academiae in septem genera digeruntur quibus nomina sunt:

I. Artes humaniores
II. Medicina
III. Ars
IV. Scientiae naturales
V. Scientiae sociales, lebgitimae, et oeconomicae
VI. Technica et Simulium? Scientiarum
VII. Religiones mundi

Nexus interni
-------------


|  |
| --- |
| *Porta UnionisEuropaeae* |

* Academia Europaea
* Alma Mater Europaea
* Collegium Europaeum

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis academiae proprius.
Wikidata Maximilianus Brod
Res apud Vicidata repertae:Maximilianus Brod: imagoMaximilianus Brod: imagoMaximilianus Brod: subscriptioMaximilianus Brod: subscriptio
*Nativitas*: 27 Maii 1884; Praga  
*Obitus*: 20 Decembris 1968; Telavivum  
*Patria*: Israel, Cisleitania  

**Officium**

*Munus*: linguista, musicographus, Clavilista, mythistoricus, Interpres, diurnarius, Auctor textus musici, poet lawyer, scriptor, biographus, opinion journalist, scriptor scaenicus, poëta, musicus, theatre critic, Officialis  

**Familia**

*Coniunx*: Elsa Brod  

**Memoria**

*Laurae*: Bialik Prize, Willibald-Pirckheimer-Medaille  
*Sepultura*: Trumpeldor cemetery  

**Maximilianus** seu **Max Brod** (natus die 27 Maii 1884 Pragae, mortuus die 20 Decembris 1968 Telavivi) erat Austriacus (Bohemicus), et Israeliticus scriptor idiomatis Theodisci. Vulgo notus est tamquam Francisci Kafka famulus, qui in scriptis eius edendis operam navabat. Circulum litterarium Pragensem, qui vocatur, publice laudabat. Inter amicos etiam Franciscus Werfel scriptor maxime illustris numerabatur.

Vita
----

Zvi Friedland (ad sinistram) et Baruch Chemerinsky cum Max Brod Bialostoci anno 1914 in theatro Habima colloquentes
Incubuit in natali urbe studiis iuris prudentiae et tum operam navabat tamquam officialis. Postea erat criticus in theatricis et musicis illustrissimorum actorum diurnorum Pragensium "Prager Tagblatt", ubi laborabant etiam Robertus Musil et Iosephus Roth. In circulis eius erat etiam diurnarius Ludovicus Winder. Ex anno 1912 vehementer sionismo favebat. Familiaritatem cum Kafka contraxit anno 1902 cuius needita scripta et edidit ipso Kafka invito. Scripta Kafkaensia quaedam Brod ipse titulis ornavit (*Kleine Fabel*, *Amerika*). Anno 1937 primam biographiam de Kafka pepigit sub titulo *Franz Kafka*. Sequebantur *Franz Kafkas Glauben und Lehre* (1948) atque *Verzweiflung und Erlösung im Werke Franz Kafkas* (1959). Fabulam Milesiam *Schloß* in drama convertebat, quod scaenario adaptavit i.a. dissignator Rudolphus Noelte. Anno 1939 emigravit in Terram Sanctam ubi laboravit tamquam auctor liber et theatralis dissignator in Theatro Habimah Telavivensi.

Gravitas
--------

Opus eius magnum proculdubio est historica series fabularis *Tycho Brahes Weg zu Gott* (1916), *Reubeni*, *Fürst der Juden* (1925) et *Galilei in Gefangenschaft* (1948). Liber *Tycho Brahes Weg zu Gott* describit i.a. problema theologicum scientiati Tychonis Brahequi vellet intellegere Dei legem in miseria terrena et unionem facere cum Deo. Insuper Brod concinnavit etiam dramata, fabulas, biographias, inter quas una de Henrico Heine eminet. En alia opera eius: *Heidentum, Christentum und Judentum* (1922), *Die Frau, nach der man sich sehnt* (1927), *Rassentheorie und Judentum* (1936), *Novellen aus Böhmen* (1936), *Annerl* (1937), *Diesseits und Jenseits* (2 vol. 1946/47), *Israels Musik* (1951) et *Die Rosenkralle* (1961).

Nexus externi
-------------

* Pretiosa apud DDB
* Opera in interreti
Wikidata Constantinus Dominik
Res apud Vicidata repertae:Constantinus Dominik: imagoConstantinus Dominik: imago
*Nativitas*: 7 Novembris 1870; Gnieżdżewo  
*Obitus*: 7 Martii 1942; Gedanum  
*Patria*: Second Polish Republic  

**Officium**

*Officium*: Episcopus Catholicus, titular bishop, Auxiliarius  
*Munus*: esperantista, presbyter catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Laurae*: Commander with Star of the Order of Polonia Restituta  
*Sepultura*: Saint Ignace Cemetery in Gdańsk  

**Constantinus**, vulgo *Konstantyn* **Dominik** (natus ad Gniezdzewo Cassubiae die 7 Novembris 1870; Gedani mortuus die 7 Novembris 1942) fuit episcopus auxiliaris Culmensis (et titularis Athribitanus). Cuius sententia apostolica fuit "Crux mihi salus certa."

Opera
-----

* 2005 (P. Tisler, ed.) : *Ad maiorem Dei gloriam*. Pelplini, 2005. ISBN 83-7380-241-X

Bibliographia
-------------

* Hans-Jürgen Karp, Joachim Köhler, edd. *Katholische Kirche unter nationalsozialistischer und kommunistischer Diktatur: Deutschland und Polen 1939-1989* (Vindobonae: Bohlau, 2001) (vide p. 211 apud *Google Books*)
* Leszek Jażdżewski, *Ksiądz Biskup Konstantyn Dominik - Życie i pamięć o nim na Kaszubach i Pomorzu* (Bernardinum, 2013)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Constantinum Dominik** spectant. |

* De Constantino Dominik apud newsaints.faithweb.com **(Anglice)**
* Servi Dei **(Polonice)**
* Pagina interretialis VIAF
Cabaphes anno fere 1900.
**Constantinus Petri f. Cabaphes** (Graece: Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης; Anglice: *Constantine P. Cavafy*; natus Alexandriae in Aegypto 29 Aprilis 1863; vitae defunctus Alexandriae 29 Aprilis 1933) fuit diurnarius et poeta magni momenti Graecus.

Vita
----

Cabaphes natus est Alexandriae in Aegypto, patri mercatori diviti. Patre autem anno 1870 mortuo, opus erat ut familia in Liverpolium Britanniae migraret. Cum ei anno 1882 Alexandriam remigrarent, anno 1885 odio in peregrinos saeviente et ad tumultum incitante, coacti sunt et iterum se Constantinopolin effere. Denique Cabaphae contigit ut Alexandriam regrederetur, ubi totam vitam reliquiam peregit.

Diurnarii munere in principio fungebatur, dein triginta annos magistratus Aegyptii. Annis a 1891 ad 1904, carmina amicissimorum gratia luci dabat, modicas laudes vitae suae accipiens. Anno 1933, mortui Cabaphae fama aucta est, et nunc poeta summus huius aetatis Graecitatis esse late habetur.

Opera
-----

Cabaphae opera facta est ut poesis Graeca revivisceret et ab omnibus et domi et per orbem agnosceretur. Poemata solent breviter sed intime hominum (aut fictorum aut verorum) vel cultuum civilium mores depingere, qui magnas partes in cultu civili Graeco egerant. Dubia futura, voluptates sensuales, mores et psychologia hominum singulorum, homosexualitas, et nostalgia sunt themata praecipua. Vitam reclusam agens, paene omnino ignotus erat usque ad summos dies. Praeter argumenta tempori suo insolita, carmina versuta et versitili arte componuntur, quae per translationem modo aegre elucet. Hodie carmina sua in scholis Graecis docentur.

Bibliographia
-------------

Cabapha vivo, carmina selecta in parvis libellis, ex suo impressis tantum edebantur. Primus liber publicus erat *Ποιήματα* (*Poemata*) (Alexandriae, 1935).

Eruditio
* Keeley, Edmund. 1976. *Cavafy's Alexandria*. Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 0-691-04498-8. (Paginae selectae apud *Google Books*)

Carmina nonnulla
----------------

* Θερμοπύλες
* Περιμένοντας τους Βαρβάρους

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Constantinum Cabaphem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Situs proprius, cavafis.compupress.gr
Wikidata Crusia Vallis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°47′35″N 7°38′38″E  
*Numerus incolarum*: 6 972  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 3.68 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Burdigaria, Campus Ruber, Vallis Bona, Fanum Sancti Blasii  

**Tabula aut despectus**

Crusia Vallis: situsCrusia Vallis: situs
Crusia Vallis
**Crusia Vallis** (-ae, *f.*) (Italiane: *Vallecrosia*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Crusiam Vallem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
*Vide etiam paginam discretivam:* Musa

Musa (fortasse Clio) legens
Musae cum Apolline saltant, a Balthasare Perutio pictae.
**Musa** (Graece Μοῦσα) est una ex novem deis artium.

Secundum Hesiodum, Musae sunt filiae Iovis et Mnemosynes. Secundum Alcmanem et Mimnermum sunt filiae Gaeae et Urani.

Nomina Musarum a plurimis recepta sunt ea quae sequuntur:

* Calliope, ductrix et musa poësis epicae
* Clio, musa historiae
* Erato, musa poesis eroticae et carminum nuptialium
* Euterpe, musa musicae
* Melpomene, musa tragoediae
* Polyhymnia, musa oratoriae et carminum sacrorum
* Terpsichore, musa saltationis
* Thalia, musa comoediae
* Urania, musa astronomiae

Interdum alia nomina leguntur. Teste scholiaste Hesiodeo, secundum nonnullos auctores novem Musae antiquissimae fuerunt Callichore, Helice, Eunice, Thelxinoë, Terpsichore, Euterpe, Eucelade, Dia, Enope. In Boeotia Musae tres adoratae sunt, scilicet Mneme, Aoede, Melete; apud Delphos tres, Nete, Mese, Hypate seu Cephisso; apud alios quattuor, Thelxinoë, Aoede, Arche, Melete.

Fontes
------

* Hesiodus, Theogonia *1-115.*

Notae
-----

1. ↑  Dialecto Aeolica Μοῖσα, Dorica Μῶσα. Etymologia Indoeuropaea: *\*men-* (Calvert Watkins. *The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots.* 2a ed. (Novi Eboraci: Houghton Mifflin, 2000. ISBN-13: 978-0618082506)).
2. ↑  *Theogonia* 53-60 et 915-7.
3. ↑  Scholia in Hesiodum, *Opera et Dies* 1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Musas** spectant. |

* Imagines Musarum in *Musaeo Iconographico Warburgiano*

Nexus interni
-------------

* Camenae
* Museum
* 600 Musa
*Vide etiam paginam discretivam:* Castrum Forte (discretiva)


Wikidata Castrum Forte (Provincia Frusinas)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°38′0″N 13°31′0″E  
*Numerus incolarum*: 12 706  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 48.71 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arx, Arpinum, Baucum, Castrum Liris, Fontana Lirenas, Sora, Castrum Strangulagalli, Verulae  

**Tabula aut despectus**

Castrum Forte (Provincia Frusinas): situsCastrum Forte (Provincia Frusinas): situs
Castrum Forte (Provincia Frusinas)
**Castrum Forte** (deinde *Mons Sancti Iohanni* ac *Mons Sancti Iohanni Campanicus*) (Italiane: *Monte San Giovanni Campano*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 800 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Castrofortenses* seu *Monticiani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Anitrella, Chiaiamari, Colli, La Lucca, Porrino

Municipia finitima
------------------

* Arx (Italiane: *Arce*),
* Arpinum (Italiane: *Arpino*),
* Baucum (deinde Bovis Villae Hernicae) (Italiane: *Boville Ernica*),
* Castrum Liris se Castelliculum Soranum (Italiane: *Castelliri*),
* Castrum Strangulagalli (Italiane: *Strangolagalli*),
* Fontana Lirenas (Italiane: *Fontana Liri*),
* Sora,
* Verulae.

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Ciociaria,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Forte** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Castri Fortis in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Castri Fortis in Provincia Frusinati.

Notae
-----
Wikidata Alexius L'vov
Res apud Vicidata repertae:Alexius L'vov: imagoAlexius L'vov: imago
*Nativitas*: 5 Iunii 1798; Tallinna  
*Obitus*: 28 Decembris 1870; Couna  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: musicographus, Concentus magister, scriptor, miles, Violinista  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Familia**

*Genitores*: Fjodor Petrovič Ľvov; Q110360202  
*Coniunx*: Q110360225  
*Familia*: Lvov princely family
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sanctae Annae classis prima, Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Order of St. Vladimir, 3rd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda, Ordinis Sancti Georgii classis quarta, Q52557514, Grand Officer of the Order of the Lion and the Sun  
*Sepultura*: Couna  

*Vide etiam paginam discretivam:* L'vov

**Alexius Theodori filius L'vov** (Russice Алексей Фёдорович Львов, tr. *Aleksej Fëdorovič L'vov*; Revaliae natus die 25 Maii [5 Iunii] 1798, in villa *Roman'*  prope Counam mortuus die 16 [28] Decembris 1870) fuit violinista, musicae compositor et syntonarius Russicus, auctor musicae hymni Imperii Russici («Боже, Царя храни!», i.e. "Deus, Tzarem custodi!", anno 1833) nonnullorumque aliorum operum.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexium L'vov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Classical Archives • Deutsche Biographie |

* Pagina de Alexio L'vov e *Lexico biographico Russico* **(Russice)**
Theodora et Didymus vestes commutant (Ioannis Luyken(nl) chalcographia, 1712)
Sancti **Theodora et Didymus**, circa annum 304 mortui, fuerunt martyres Christiani, Alexandriae Diocletiano imperante passi. Memoria eorum ab Ecclesia Catholica die 28 Aprilis, ab Orthodoxa 5 Aprilis et 27 Maii colitur.

Vita
----

Theodora Alexandrina virgo nobilis Christiana nuptum ire nolebat et pro eo a rectore urbis damnata et in lupanar missa est; Didymus miles Theodoram amans primus ad eam intraverat et vestem armaque sua virgini dedit, ut evaderet; ipse in veste Theodorae mansit. Eo inventus capite damnatus est, corpusque eius incensum est.

Haec est narratio passionis Theodorae et Didymi Graecae. Ambrosius Mediolanensis in *de virginibus* sic narrat:

*Antiochena virgo, cum sacrificare idolis recusaret, ad lupanar damnata, inde militis christiani opera, mutatis inter se vestibus, sine ullo pudoris damno evadit; at cum ille propterea duceretur ad supplicium, haec e vestigio rediens, constanter de palma cum eodem contendit, qua tandem uterque donati sunt.*
Nomina martyrum non refert et Antiochenam virginem appellat, sed traditio hanc fabulam pro narratione de Theodora et Didymo habet; Theodora ergo Didymum non reliquit et ipsa cum eo occisa est. Sine nominibus et in *Legenda aurea* narratur.

Memoria
-------

Petri Cornellii tragoedia *Τhéodore* (1646) nota est, Handelii oratorium multaque alia opera.

Nexus externi
-------------

* De Theodora et Didymo **(Anglice)**
* De Theodora et Didymo **(Theodisce)**
Quattuor elementa alchemica
**Quattuor elementa** sunt:

* Ignis
* Aer
* Aqua
* Terra

Notio elementorum physicorum ex Empedocle orta est; multi autem antiqui quintum elementum, *aether* sive *quintessentia* appellatum, addiderunt, caelum significans.

Alchemia mediaevalis nova principia invenit, sicut sulphur, mercurium, et sal, quam appellavit Ioannes Ioachimus Becher *terra pinguis* et *terra fluida* et *terra lapidea*. Sulphur fuit principium combustionis, mercurius vel terra fluida principium fluiditatis, sal vel terra lapidea principium soliditatis. Postea *terra pinguis* appellari phlogiston factum est.

Intellectus omnes subversi sunt saeculo duodevicensimo exeunte, ratione moderna elementorum chemicorum concepta.

Tabula Correspondentiarum
-------------------------

| Humor | Elementum | Status |
| --- | --- | --- |
| Sanguis | Aer | Gas |
| Cholera | Ignis | Plasma |
| Melancholia | Terra | Solidum |
| Phlegma | Aqua | Liquidum |

Bibliographia
-------------

* Paul Strathern, *Mendeleyev's Dream – the Quest for the Elements*. Novi Eboraci: Berkley Books, 2000

Nexus interni
-------------

* Quattuor humores
**Theodericus** (Theod. *Dietrich*) **Klagges** (natus 1 Februarii 1891 vico *Herringsen* (Vestfalia), mortuus 12 Novembris 1971 in oppido Hartsburgo (Saxonia Inferior)) vir publicus Germaniae et sodalis NSDAP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius custos silvarum fuit, cuius septimus infans Theodericus erat. Postquam scholam finivit, seminarium magistrorum frequentavit. Ab anno 1911 magister scholae primariae oppido *Harpen* apud Baucum laboravit. Ab anno 1914 Bello Orbis Terrarum I miles conscriptus interfuit. Anno 1916 graviter sauciatus et exercitu dimissus est. Bello finito ab anno 1918 magister scholae mediae oppido *Wilster* (Holsatia) laboravit. Annis 1926 - 1930 conrector scholae *Benneckenstein* in Harthicis montibus fuit. Anno 1930 propter sodalitatem NSDAP e ministerio publico dimissus est.

Cursus honorum
--------------

Klagges ab anno 1918 sodalis DNVP fuit, quam factionem anno 1922 reliquit. Anno 1925 sodalis NSDAP factus et 1930 Brunsvicum venit, ut pro factione orationes haberet. 1 Ianuarii 1931, postquam Nazistae suffragium vincerunt, ab administro Rei Publicae Brunsvici culturae minister publicus in hoc administerio et 15 Septembris ipse administer Internarum rerum et culturae factus est. Klagges deinde anno 1932 Adolphum Hitler Austriacum ducem NSDAP civem et ministrum publicum Brunsvici fecit, ut candidatus Praesidis Germaniae contendere posset. Ab anno 1932 Klagges legatus Dietae Imperii Germanici fuit. 6 Maii 1933 Klagges praeses ministrorum Brunsvici Rei publicae a Nazistis nominatus est, multos inimicos crudeliter insequebatur et aliquos necavit, et ad 12 Aprilis 1945 magistratum tenuit, cum Americani milites Brunsvicum expugnaverunt: Klagges captus et anno 1946 ab iudicio militari ad quinque annos, anno 1950 ab iudicio Theodisco ad carcerem perpetuum damnatus est. Haec poena anno 1952 ad quindecim annos reducta est. Anno 1957 Klagges ante tempus dimissus est.

Nexus externi
-------------

* Curricula vitae in libris legatorum Dietae Imperii Germaniae (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae et imago (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Rei Publicae Brunsvici

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Brunsvici Rei PublicaeInsigne Brunsvici Rei Publicae |
| Augustus Merges |
Iosephus Oerter |
Henricus Jasper |
Iosephus Oerter |
Augustus Junke |
Otto Antrick |
Henricus Jasper |
Gerhardus Marquordt |
Henricus Jasper |
Wernerus Küchenthal |
Theodericus Klagges |
Hubertus Schlebusch |
Alfredus Kubel |
|  |
Wikidata Paulus Claudel
Res apud Vicidata repertae:Paulus Claudel: imagoPaulus Claudel: imagoPaulus Claudel: subscriptioPaulus Claudel: subscriptio
*Nativitas*: 6 Augusti 1868; Villeneuve-sur-Fère  
*Obitus*: 23 Februarii 1955; Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Paul Louis Charles Claudel
**Officium**

*Officium*: ambassador of France to Japan, ambassador of France to the United States, ambassador of France to Belgium, Praeses, seat 13 of the Académie française  
*Munus*: scriptor scaenicus, poëta, legatus, essayist, librettist, scriptor, art historian  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Louis Prosper Claudel; Louise Athanaïse Cécile Cerveaux  
*Coniunx*: Reine Claudel  
*Proles*: Louise Vetch, Pierre Claudel, Henri Claudel, Renée Nantet, Marie Frégnac-Claudel, Reine Paris  

**Memoria**

*Laurae*: Crux magna Legionis Honoris, honorary doctorate at the Laval University, Prix Narcisse Michaut  
*Sepultura*: Château de Brangues  

Paulus Petit (ad sinistram partem) et Paulus Claudel anno 1938 picti.
**Paulus Claudel** (natus die 6 Augusti 1868 in  *Villeneuve-sur-Fère*  – mortuus est Lutetiae die 23 Februarii 1955), sculptricis Camillae Claudel frater, fuit poeta, fabularum scaenicarum scriptor, et legatus Francicus. 

Claudel, cuius pater atheus erat, duodeviginti annos natus se ad fidem Christi convertit, postquam in Ecclesia Nostrae Dominae Lutetiae missam spectavit et cantum "Magnificat" audivit.

Anno 1946 Paulus Claudel in Academiam Francicam cooptatus est.

Notae
-----

1. ↑  Vide: Paul Claudel, *Ma conversion* in *Oeuvres en prose* (1913).

Bibliographia
-------------

* Bernard Delvaille, ed. *Paul Claudel et Gaston Gallimard: correspondance 1911-1954*. Lutetiae: Gallimard, 1995. ISBN 2-07-074137-0.
* Lucile Garbagnati, ed. *Paul Claudel: correspondance diplomatique: Tokyo, 1921-1927*. Lutetiae: Gallimard, 1995. ISBN 2-07-073888-4.

Nexus externi
-------------

* Biblioweb: Biographia et bibliographia **( Francogallice )**
* *Der Katholik als Rebell*. Stephanus de Paulo Claudel **( Theodisce )**
* Anatolius Livry, "Paul Claudel et le dieu Mithra, ou les « professeurs-ordures » en action" **( Francogallice )**
Monumentum Daoíz et Velarde dicatum
**Petrus Velarde y Santillán** (Hispanice: *Pedro Velarde y Santillán*; natus Cantabriae die 19 Octobris 1779 - obiit Matrito 2 Maii 1808) fuit miles Hispanicus, qui cum Ludovico Daoíz contra Francos rebellavit dum popularis rebellio secundo die Maii 1808. Dicitur heroem esse Hispanis.

De rebus Matritensis gestis
---------------------------

Principe a Francis capto, populus rebellavit contra Francos. Cum Velarde hanc rem vidit ad auxilium Matritensibus festinavit. Inde dixit:

> Es preciso batirnos; es preciso morir; vamos a batirnos con los franceses  
> *Necesse est nobis pugnare; necesse est nobis morire; festinemus ad pugnam contra Francos*– Petrus Velarde, *2 Maii 1808*

Tunc cum militibus aliis, usque ad aedificium ubi cannones servati erant a Francis festinavit. Francis exsecutis, Velarde cum Daoíz armas dedit populo, et cannones sustulit. In ipse loco, contra Francos pugnaverunt strenue, sed tandem omnes mortui sunt.

Nexus interni
-------------

* Immanuela Malasaña
* Hyacinthus Ruiz y Mendoza
**Petrus** (Theodisce: *Peter*) **Stubmann** (natus 21 Octobris 1876 Dresdae, mortuus 29 Iulii 1962 Hamburgi) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis DDP erat.

Iuventus et munus
-----------------

Stubmann Dresdae gymnasium frequentabat et anno 1896 testimonium maturitatis accepit. Deinde Ienae et Lipsiae iurisprudentiae et rebus publicis studebat et anno 1901 doctor iurisprudentiae promotus est. Deinde syndicus societatum commercii et industriae laboravit. Anno 1914 miles conscriptus est et ad annum 1916, postremo centurio Bello Orbis Terrarum I interfuit.

Cursus honorum
--------------

Stubmann, qui sodalis factionis liberalis factus est, anno 1913 legatus ad civitatem Hamburgensem et anno 1917 ad Dietam Imperii Germanici electus est. A Novembri 1918 ad usque Februarem 1919 - nunc sodalis novae factionis DDP - praeses ministrorum Megalopolis-Streliciae erat et anno 1919/1920 legatus ad Consilium Formae Civitatis Constituendae fuit. Anno 1920 iterum legatus Dietae Imperii erat, sed eodem anno senator Hamburgum revertit et anno 1925 rector societatis Hamburgensis navium vaporis erat. Anno 1933, postquam Nazistae Germaniae rerum potiti sunt, Stubmann dimissus est. Deinde in Bavaria vixit et anno 1956 Hamburgum iterum iit.

Nexus externi
-------------

* Petrus Stubmann in libro Dietae Imperii Germanici (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Megalopolis-Streliciae (1918-1933)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Megalopolis-StreliciaeMegalopolis-Streliciae |
| Petrus Stubmann (DDP) |
Ioannes Krüger (SPD)  |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Carolus Schwabe (DNVP) |
Haroldus Ludewig (nullius factionis) et Ericus Cordua (DNVP) |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Henricus de Michael (DNVP) |
Fridericus Stichtenoth (NSDAP) | |
|  |
*Trombidium holosericeum*  
(Trombidiformes: Trombidiidae)

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Arachnida   
Subclassis : Acari   
Superordo : **Acariformes**   
Zakhvatkin, 1952  
   
Subdivisiones: Cladi et ordines\*Sarcoptiformes
* + Astigmatina
	+ Oribatida
* Trombidiformes
	+ Prostigmata
	+ Sphaerolichida

**Acariformes** sunt varior ex duobus superordinibus acarorum. Plus quam 32 000 specierum descriptarum in 351 familiis reperiuntur, atque specierum aestimatarum a 440 000 ad 929 000 exstare possunt, inter quas permultae species non descriptae.

Acariformes in duos clados praecipue dividi possunt: Sarcoptiformes et Trombidiformes. Praeterea, Endeostigmata, grex paraphyleticus formas primitivas tenens, olim distinctus putabatur. Hic constat ex solum decem familiis acarorum minutorun corporibus mollibus et haud investigatorum, qui cibo solido vesci solent, sicut fungi, algae, atque invertebrata corporibus mollibus, sicut nematoda, rotifera, et tardigrada. Hi cladi olim putabatur subordines.

Exempla notabilia
-----------------

*Lorryia formosa* (Trombidiformes: Tydeidae)
Sarcoptiformes
* Acari casei
* Epidermoptidae
* Gastronyssidae
* *Sarcoptes scabiei*

Trombidiformes
* *Demodex*
* Eriophyidae, parasiti plantarum (e.g. *Acalitus essigi*)
* Erythraeidae
* Labidostommatidae
* *Litarachna lopezae*
* *Polydiscia deuterosminthurus*
* Smarididae
* Tetranychidae (e.g. *Tetranychus urticae*)
* Tarsonemidae, quarum multae sunt pestes plantarum (e.g. *Acarapis woodi*)
* Tydeidae

Notae
-----

1. ↑  Proctor 1998.

Bibliographia
-------------

* Proctor, Heather. 1998. Acariformes: The "mite-like" mites. *Tree of Life Web Project,* 9 Augusti. Archivum 2 Ianuarii 2008.
* Walter, David, et Heather Proctor. 1999. *Mites: Ecology, Evolution and Behaviour.* CAB International. ISBN 9780851993751.
Ruina antiqui oppidi
**Acanthus** (Graece Ἄκανθος), postea **Ierissus** (Ιερισσός) fuit oppidum antiquum sub Athos monte in paeninsula Chalcidice situm.

Historia
--------

A rerum gestarum scriptore antiquo Nicolao Damasceno exordium oppidi traditur cum scriberet illud anno 655 a.C. a coloniis insulae Andros conditum esse. Tamen indagatores hodierni de illa narratione dubitant. Primo testamento verificato sunt nummi ex anno 520 a.C. editi nomine Tetadrachmae, qui non solum in paeninsula Chalcidica, sed etiam in Sicilia, Aegyptus atque in Persia in uso essent. Praeter culto agrorum oppidum imprimis argento prope invento florebat.

Exarsis Bellis Graeco-Persicis oppidum 492 a.C. Mardonio et iterum 480 a.C. Xerxi propugnaculum in Aegaeo mare erat. 

Persis a coitione civitatum Graecarum anno 480/79 a.C. devictis Acanthus pars Foederis Attici duce Athenis facta est. Oppida huius foederis participia obligata sunt aut navibus aut stipendiis in defendenda patria Atheniensibus subvenire. Usque ad annum 450/49 a.C. oppidum naves contribuit, postquam hoc munere abolevit pro eo tria talenta solvens. 

Erupto Bello Peloponnesiaco inter civitates Athenarum atque Lacedaemon urbs compluribus ab Athenis deficientibus foederi fidem servare rata est. Solum cum oppido ipso anno 424 a.C. copiae imperatoris Lacedaemonii Brasidae imminerent Acanthus ad alteram factionem conversa est. 421 a.C. Athenae atque Lacedaemon bello abstinere pacta sunt. Etsi composito Pace Niciana oppido liberatem concedi statutum sit ei nihilominus Athenis vectigalia solvenda erant. Veram liberatem oppidum verisimiliter solum anno 405 a.C. Atheniensibus Proelio apud Hagiospotamos devictis nactum est.

Sequentibus annis oppidi libertas in pacto a rege Macedonico Amynta III et foedere Chalcidico interdiu orto inter annos 393 et 389 a.C. icto confirmata est. Haec status autem anno 382 a.C. in dubio venit cum Foedus Chalcidicum, cuius caput erat Olynthus, Acanthum una cum oppido Apollonia partem foederis fieri cogere conatum est. Duobus oppidis autem contigit Lacedaemon ad intercedendum compellere. Expeditis copiis Lacedaemoniis foedus Chalcidicum denique pacem petere coactum est.

Subiugatum est oppidum solum cum Philippus II eum medio 4. saeculo in potestatem suam redigeret. Plura 199 a.C. tradita sunt, quo anno oppidum a copiis Romanis vastatum est. Tamen oppidum usque ad tempora Imperii Romani provixit.

Notae
-----

1. ↑  Thucydides IV.84-88