recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Latitudo Oceani Pacifici ante rationes Véron fuit incerta.
**Petrus Antonius Véron** (1736–1770) fuit astronomus et mathematicus Francicus, discipulus Hieronymi Lalande astronomi et scriptoris in Collegio Regali. Véron celeberrime magnitudinem Oceani Pacifici computavit; qui et Philibertus Commerson erant inter principales scientiae peritos qui Ludovicum Antonium de Bougainville per eius navigationem explorationis comitati sunt. Quodam morbo Timoriae anno 1770 mortem obiit.

Exploratio Oceani Pacifici
--------------------------

Véron per circumnavigationem Praefecti Bougainville annis 1766–1769 erat astronomus, in navibus *La Boudeuse* et *L'Étoile* vehens, sed navigationes in aliis navibus iam fecerat. Defectio solis et nova technologia eum sinit longitudinem veram prope Portum Praslin in australi Novae Hiberniae parte die 13 Iulii 1768 decernere. Hoc fuit factum maximi momenti, quia, longitudine ad Fretum Magellanicum ante computata, ei latitudinis Oceani Pacifici subtiliter probandi facultatem fecit.

Memoria
-------

Montes Verron in Papua Nova Guinea, una ex principalibus Novae Hiberniae proprietatibus montanis, ex eo appellatur.

Notae
-----

1. ↑  Hieronymus Lalande, apud astro-history.hautefort.com.
2. ↑  Seymour Chapin, *The Men from Across La Manche: French Voyages, 1660–1790.*
3. ↑  "Louis-Antoine de Bougainville," apud www.nationalgeographic.de.
4. ↑  Thomas Suárez, *Early mapping of the Pacific: The Epic Story of Seafarers, Adventurers and Cartographers Who Mapped the Earth's Greatest Ocean* (Periplus Editions, 2004), ISBN 978-0-7946-0092-1.
5. ↑  *Mémoires de l'Acadêmie des sciences de l'Institut de France* (Lutetiae: Institut national des sciences et arts, 1789).
6. ↑  Olivier Chapuis, *À la Mer comme au Ciel; Beautemps-Beaupré et la naissance de l'hydrographie moderne (1700–1850)* (Lutetiae: Presses de l'Université de Paris-Sorbonne, 1999), ISBN 978-2-84050-157-2.
7. ↑  "History - NI mountains tell a tale," apud www.postcourier.com.

Nexus externi
-------------

* The charts produced during the Pacific voyages of Bougainville and Cook: a comparison
Iulius Leber inter iudicium coram Tribunali populi
 **Iulius Leber** (natus in Biesheim, Elisatia die 16 Novembris 1891; supplicio affectus est die 5 Ianuarii 1945 Berolini) fuit vir publicus Germanicus ad Socialem Democraticam Factionem Germaniae pertinens aetate Rei Publicae Vimarii et illustris adversarius Nazismi qui decoctae coniurationi die 20 Iulii 1944 contra Adolphum Hitler interfuit. Comprehensus, post iudicium coram Tribunale populi condemnatus et supplicio affectus est.

Iuventus et munus
-----------------

Leber anno 1912 maturitatem adeptus est et deinde Argentorati et Friburgi Brisgoviae oeconomiae et historiae studebat. Ab anno 1914 voluntarius miles Bello Orbis Terrarum I interfuit. Hoc tempore bis graviter sauciatus est et succenturio promotus est. Post finem belli in exercitu novi rei publicae mansit. Anno 1920 contra Wolfgangum Kapp novis rebus studentem certavit et deinde exercitum reliquit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1921 Leber, qui iam discipulus sodalis SPD factus erat, decurio urbis Lubecae electus est et ad annum 1933 mansit. Eodem tempore et pro actis diurnis factionis Lubecae laboravit. Anno 1924 legatus Dietae Imperii electus est (etiam ad annum 1933). 31 Ianuarii 1933, die, postquam Adolphus Hitler cancellarius Germaniae nominatus est, Leber a sectatoribus Nazistis violentis impetus inlatus est. Custodes eius oppugnatorem quendam necaverunt. Itaque Leber contra ius in carcerem iactus et ad carcerem XVIII mensium damnatus est. 1935 - 1937 Leber captivus in Castris Carceralibus retentus est.

Adversarius Nazistarum
----------------------

Ab anno 1937 Leber mercator carbonis erat, sed clam contra Nazistas conspiravit. Et Coniurationi 20 Iulii 1944 interfuit. Sed iam 5 Iulii 1944 a vigilibus tectis incarceratus est. 20 Octobris 1944 ad mortem damnatus et 5 Ianuarii 1945 supplicio affectus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iulium Leber** spectant. |

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* LeberJulius / Biographia Iulii Leber in Museo historico Germaniae *(Deutsches Historisches Museum*) **(Germanice)**
Wikidata Iacobus Bradley
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Bradley: imagoIacobus Bradley: imago
*Nativitas*: Martius 1693; Scireburna  
*Obitus*: 13 Iulii 1762, 13 Martii 1762; Chalford  
*Patria*: Britannia  

**Officium**

*Officium*: Astronomer Royal  
*Munus*: astronomus, professor  
*Patronus*: Universitas Oxoniensis
**Consociatio**

*Religio*: Anglicanismus
**Memoria**

*Laurae*: Copley Medal, Societatis Regalis Londiniensis socius  

**Iacobus Bradley** (Anglice: *James Bradley*), natus die incerto 1692 vel 1693 in villa *Sherborne* prope Cheltenham, mortuus die 13 Iulii 1762 in urbe *Chalford*, clericus et astronomus Anglicus fuit.

Post eruditionem scholarem annis 1711 ad 1717 Oxoniae theologiae studebat, anno 1718 clericus institutus est. Illo tempore etiam res astronomicas colebat. Anno 1721 in universitate Oxoniensi professor nominatus est, ubi lectiones in "philosophia experimentali", quod res scientiarum naturalium est, reddit. Anno 1742 Edmundum Halley astronomum regalem in officio secutus est. Obiit die 13 Iulii anno 1762.

Anno 1725 Bradley aberrationem lucis ad stellam Gamma Draconis et postea nutationem axis telluris notavit. Cum instrumento, quod *quadrans muralis* vocatur, in speculam Grenovicensi per duodecim annos positiones circa quattuor milia stellarum mensuravit. Propter huius operis diligentiam Fridericus Gulielmus Bessel posterea ex eis datis catalogum creare potuit sub titulo *Fundamenta Astronomiae*.

Iacobus Bradley societatis Regalis Societas Londini sodalis fuit ab anno 1718. Praeterea Academiae Scientiarum Borussica et Academiae Scientiarum Francicae et Academia Scientiarum Russicae sodalis erat.

Nexus interni
-------------

* 2634 James Bradley

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iacobum Bradley** spectant. |

* Register divulgationum Iacobi Bradley

Notae
-----

1. ↑  F. W. Bessel (1818): *Fundamenta Astronomiae pro anno MDCCLV deducta ex observationibus viri incomparabilis James Bradley in specula astronomica Grenovicensi, per annos 1750–1762 institutis.* Regiomonti 1818.
Wikidata Estrubulae
Res apud Vicidata repertae:Estrubulae: insigneEstrubulae: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°49′17″N 7°13′49″E  
*Numerus incolarum*: 489  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Étroubles
**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 39.57 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Dovesium, Ginodium, Fanum Sancti Eugendi Augustensium, Allanium, Ollomontium, Burgus Sancti Petri  

**Tabula aut despectus**

Estrubulae: situsEstrubulae: situs
Estrubulae
**Estrubulae** (-arum, *f.*) (olim *Stipulis* ac *Eudracinum*) (hodie vulgo *Etroubles*; *Etroble*, a 1939 usque ad 1946 sunt vici et municipia Italiae, circiter  500 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Estrubulenses* appellantur. Ad Castella pulchriora in Italia pertinet.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Bezet, Chez-les-Blancs, Cerisey, Échevennoz, Éternod, La Collère, Lavanche, Pallais, Prailles, Vachéry, Véyaz

Municipia finitima
------------------

* Allanium (olim Allianum) (hodie vulgo *Allein*),
* Burgus Sancti Petri (CH-VS),
* Dovesium (hodie vulgo *Doues*),
* Ginodium (hodie vulgo *Gignod*),
* Ollomontium (hodie vulgo *Ollomont*),
* Fanum Sancti Eugendi Augustensium (hodie vulgo *Saint-Oyen*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria
* Via Francigena.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Estrubulas** spectant (Etroubles, Étroubles). |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipiorum Estrubularum in Valle Augustana.Collocatio finium Municipiorum Estrubularum in Valle Augustana.
* Insigne municipale.Insigne municipale.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol VI, Torino 1840
2. ↑  *Vallée d'Aoste autrefois*, raccolta di opere di Robert Berton, 1981, Sagep ed. Genova.
3. ↑
Vexillum archidioecesis.
**Dioecesis Cantuariensis** est dioecesis Ecclesiae Anglicanae Cantiam orientalem protegens, quae a Sancto Augustino Cantuariensi anno 597 condita est. Dioecesis Cathedrali Cantuariensi nititur, et est veterrima Ecclesiae Anglianae sedes episcopalis. De politia ecclesiastica, dioecesis in tres archidiaconatus dividitur, quindecim decanatus amplectens:

* in Archidiaconatu Cantuariensi: Cantuaria, East Bridge, Reculver, Thanet, et West Bridge;
* in Archidiaconatu Ashfordiensi: Ashfordia, Dubris, Elham, Romney et Tenterden, Sandwich;
* in Archidiaconatu Maidstone: Maidstone, Downs Septentrionalis,  Ospringe, Sittingbourne, et Weald.

Episcopi
--------

Arma heraldica Archiepiscopi Cantuariensis.
Episcopus dioecesanus est Archiepiscopus Cantuariensis, hodie Iustinus Welby; propter autem eius munera episcopi metropolitani Provinciae Cantuariensis, primas omnis Angliae, et per orbem terrarum faciei Communionis Anglicanae, archiepiscopus (cuius primum domicilium in Palatio Lambethensi Londinii est) saepissime a dioecese abest. Ergo, Episcopus Dubrensis (Trevor Willmott), unus ex eius episcopis suffraganeis, multis modis agere potest paene quasi episcopus dioecesanus sit.

Nexus interni
-------------

* Academia Ioannis Wallis, schola Ashfordiae a dioecese sustenta

Notae
-----

1. ↑  "Diocese of Canterbury—Order creating the Archdeaconry of Ashford.
2. ↑  "Canterbury Diocese—People and Places."

Nexus externi
-------------

* Situs proprius.
* Situs ecclesiae cathedralis.
* Ststiatica Ecclesiae Angliae, 2002.
Quattuor nepotes regis Ludovici VI: "Petrus comes Nivernensis" et imperator Latinus cum tribus filiis Roberti comitis Drocensis, scil. Philippo episcopo Bellovacensi, Roberto II comite Drocensi, Henrico episcopo Aurelianensi. Bernardus Guidonis, *De origine prima Francorum*: Bibl. Municip. Tolosana MS 450 f. 190v (saec. XIV)
**Petrus de Cortiniaco** (natus anno circiter 1155; mortuus captivus anno fere 1219), filius Petri (regis Franciae Ludovici VI filii) uxorisque eius Elisabethae de Cortiniaco, maritus Yolandae Flandrensis, imperator Latinus electus est ad successionem Balduini et Henrici, fratrum uxoris.

Petrus de Cortiniaco anno 1211 Cruce signatus cum aliis hominibus nobilioribus expeditioni sacrae in Albigenses participavit quo tempore Vaurum obsessum est. Petrus et Yolanda a papa Honorio III Romae die 9 Aprilis 1217 imperatores sacrati sunt, sed Petrus eodem anno, dum Constantinopolim iter facit, a despota Epirota Theodoro Comneno Duca captus est. Mortuum esse captivum censetur: nunquam igitur imperavit. Yolanda autem, quae Constantinopolim sine malo casu advenit, pro marito imperium tenuit usque ad mortem anno 1219 obitam. Successor Petro et Yolandae filius natu alter Robertus imperator electus est.

Petrus de Cortiniaco e Yolanda decem vel plures liberos genuit, scilicet:

* Margarita, fratris Henrici successor in marchionatu Namucensi
* Philippus, matris successor in marchionatu Namucensi
* Elisabetha
* Yolanda quae Andrea II regi Hungariae nupsit
* Robertus, matris successor in imperio
* Agnes quae Galfrido de Villa Harduini principi Achaeae nupsit
* Maria quae Theodoro Lascari imperatori Nicaeensi nupsit
* Alienora quae Philippo de Monteforti domino Tyrensi nupsit
* Henricus, fratris Philippi successor in marchionatu Namucensi
* Balduinus, patre mortuo natus, imperator futurus

Notae
-----

1. ↑  Petrus Vallium Cernaii monachus, *Historia Albigensis* 216-217
2. ↑  Albericus Trium Fontium, *Chronica* anno 1217

Nexus externi
-------------

* "Pierre de Courtenay" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Imperatores Latini

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Balduinus I 1204 • Henricus 1206 • Petrus 1216 • Yolanda 1217 • Robertus 1221 • Balduinus II 1228–1261 cum collega Ioannes Brenensis 1229–1237
*Index Imperatorum Latinorum • Imperium Latinum**Capsae cognatae:* Imperatores Constantinopolitani • Imperatores Trapezuntini |
|  |
---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Fabales   
Familia : Fabaceae   
Subfamilia : Mimosoideae   
Tribus : Mimoseae   
Genus : ***Kanaloa***   
Lorence & K.R.Wood  
Species : ***K. kahoolawensis***   
*Kanaloa kahoolawensis*   
Lorence & K.R.Wood  

***Kanaloa kahoolawensis*** (Havaiane: *ka palupalu o Kanaloa* 'mollitia Kanaloae') est species plantarum florentium familiae Fabacearum, in Havaiis endemica. Ea est sola generis monotypici *Kanaloae* planta, cuius nomen Kanaloam deum Havaiorum antiquorum celebrat.

*Kanaloa kahoolawensis* anno 1992 a botanistis Ken R. Wood et Stephano Perlman, investigatoribus Tropici Reipublicae Horti Botanici (Anglice: *National Tropical Botanical Garden*), reperta est, in Kahoʻolave, in parva insula quae olim ut scopus exercitationum pyrobolicarum adhibebatur. Qui duo specimina in agresti reppererunt situ in culminibus saxosis ante litus regionis ʻAleʻale crescentibus. Fortasse huius speciei distributio alias Insulas Havaianas olim comprehenderet, nam inventum est pollen fossilizatum ex plantis eiusdem generis in exemplis nuclearibus (*core samples*) ex foraminibus consessis (*sinkholes*) in Planitie ʻEva Insulae Oʻahus, in Insula Mauis, et in Caverna Makauvahis Insulae Kauaiorum extractis. Num grana pollinis in his exemplis ad *Kanaloam kahoolawensem* ipsam pertineant non cognoscitur. Cum Kahoʻolave quidem, et Maui aliaeque insulae tempore ante historiam (vide commentarium Maui Nui) geographice coniunctae essent, hoc omnino fieri potest quod attinet ad inventa Mauiensia; veri autem simile est Oʻahuensia reliqua pro alia exstinctaque specie esse, fortasse pro una ex maioribus *Kanaloae kahoolawensis* secundum biogeographiam terrestrium plantarum Havaiensium.

Notae
-----

1. ↑  *GRIN*
2. ↑  Bornhorst, Heidi Leianuenue (2005). *Growing Native Hawaiian Plants: A How-to Guide for the Gardener* (2 ed.). Bess Press. p. 53. ISBN 9781573062077 .
3. ↑  TenBruggencate, Jan (2007-08-07). "Oahu sinkholes yield extinct birds". *Honolulu Advertiser* .
4. ↑  Ernst, Cheryl (January 2002). "Discovering Kauaʻi’s Real 'Lost World'". *Malamalama* (University of Hawaii) **27** (1) .
5. ↑  "Kanaloa" (PDF). State of Hawaiʻi .
6. ↑  **Athens**, J. S.; Ward, J. V. & Wickler, S. (1992) Late Holocene lowland vegetation on Oʻahu, Hawaiʻi. *New Zealand Journal of Archaeology* 14:9–34.
7. ↑  Helen F. James, et David A. Burney, "The diet and ecology of Hawaii's extinct flightless waterfowl: evidence from coprolites," *Biol. J. Linn. Soc.* (1997) 62(2): 279–297. Epitome.

Nexus interni
-------------

* Tangaloa

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Kanaloam*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Kanaloam"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • USDA Plants Database |
Eduardus Confessor
*La **estoire de Seint Aedward le Rei*** est carmen hagiographicum de vita regis Eduardi Confessoris a rerum gestarum scriptore Matthaeo Parisiensi Anglonormannice inter annos 1236 et 1245 scriptum. Opus in uno libro manu scripto servatur, picturis pretiosissimo, olim in bibliotheca Ioannis Moore incluso (quae hodie pars est Bibliothecae Universitatis Cantabrigiensis) et siglo **Ee.3.59** recognito.

Emma regina cum filiis Hardecnuto et Eduardo (Confessore futuro)

Editiones
---------

* Kathryn Young Wallace, *La estoire de seint Aedward le rei*. Londinii: Anglo-Norman Text Society, 1983 **(Anglonormannice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Estoire de Seint Aedward le Rei*** spectant. |

* Exemplar interretiale apud Bibliothecam Universitatis Cantabrigiensis
* Versio imperfecta a Thelma Fenster et Jocelyn Wogan-Browne facta **(Anglice)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Vide etiam paginam discretivam:* Calyce


Wikidata Kalyke (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Kalyke (satelles): imagoKalyke (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Yanga R. Fernándezdie 23 Novembris 2000
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 721.02 dies  
*Axis semimaior*: 23 180 793 chiliometrum  
*Aphelion*: 29 246 700 chiliometrum  
*Perihelion*: 18 220 966 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2140  
*Inclinatio orbitalis*: 165.50514 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.029  
*Magnitudo apparens*: 21.8  
*Diametrum*: 5.2 chiliometrum  
*Massa*: 190 petagram  
*Densitas*: 2.6 gram per cubic centimetre  

**Kalyke**, nomine pleno **Jupiter XXIII (Kalyke)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2000 J 2** agnitus, quae anno 2000 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Calyce, e qua haec satelles appellata est, fuit nympha et Dionysi nutrix.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 72 a die 23 Novembris 2000 usque ad 25 Decembris 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
*Kalmia latifolia*

---

**Plantae** — Angiospermae

Classis : Eudicotyledones   
Superordo : Asteridae   
Ordo : Ericales   
Familia : Ericaceae   
Genus : ***Kalmia***   
L.  
   
Subdivisiones: SpeciesVide commentarium.

***Kalmia*** (Anglice: *sheep-laurel, lambkill, calfkill, killkid, sheep-poison,* *spoonwood*) est genus circa octo specierum fruticum et parvarum arborum sempervirentium 0.2–5 m altarum, familiae Ericacearum, in America Septentrionali (praecipue in orientali continentis dimidio) et Cuba endemicarum.

Planta primum descripta est in America anno 1624, sed ex Pehr Kalm, botanista Finnico, qui exemplaria ad Linnaeum saeculo duodevicensimo misit, a Linnaeo ipso appellatur.

Folia sunt 2–12 cm longa, simplicia, lanceolata, spiratim in caulibus disposita. Flores sunt albi, rosei, vel purpurei, in 10–50 corybmis florum *Rhododendri* similibus, sed planioribus, calyce ad instar stellae quinque petalorum coniunctorum; quisque flos est 1–3 cm latus. Fructus est capsula quinquelobata, quae se ad liberanda numerosa parva semina diffindit.

Folia comesta sunt venenosa, ovibus ad venenum pronissimis (ergo nomen Anglicum *lambkill,* pro nonnullis speciebus adhibitum). Folia ramunculique hominibus quoque sunt toxicarii.

Larvae nonnullorum lepidopterorum nonnullis *Kalmiae* speciebus vesci solent, et *Coleophora kalmiella* solum *Kalmia* vescitur.

Flores.

Species
-------

*Kalmia microphylla*
* *Kalmia angustifolia* L.
* *Kalmia carolina*
* *Kalmia cuneata* Michx.
* *Kalmia ericoides* Wright
* *Kalmia hirsuta* Walt.
* *Kalmia latifolia* L.
* *Kalmia microphylla* (Hook.) A. Heller; aliquando habita subspecies vel varietas *Kalmiae polifoliae*
* *Kalmia occidentalis* Small; = *Kalmia microphylla*
* *Kalmia polifolia* Wangenh.

*Kalmiopsis leachiana* est rarus frutex cognatus, in Siskiyou Montibus Oregoniae meridio-occidentalis endemicus.

Notae
-----

1. ↑  Natural History Education, Science, Technology regarding alternate names, accessed March 30, 2007.
2. ↑  Plants of Colonial Days by Raymond Leech Taylor, p. 61. (1996) ISBN 0-486-29404-8. Nexus die 30 Martii 2007 confirmatus.
3. 1 2

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Kalmia"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Fossilworks • Flora of China • Flora of North America • USDA Plants Database |

* De *Kalmia latifolia*
* Europaea Kalmiae Societas
* Hybridizator Germanus
| Dioecesis Campitemplensis |
| --- |
| Situs dioecesis Campitemplensis in Austria |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Elmar Fischer |
| Auxiliarius: |  |
| Vicarius generalis: | Benno Elbs |
| Provincia ecclesiastica: | Archidioecesis Salisburgensis |
| Decanatus: | 9 |
| Paroeciae: | 124 |
| Presbyteri dioecesani: | 148 |
| Presbyteri religiosi: | 66 |
| Diaconi perpetui: | 18 |
| Religiosi: | 82 |
| Religiosae: | 285 |
| Area: | 2 601 km2 |
| Incolae: | 383 161 |
| Catholici: | 265 110 |
| Portio: | 69.2% |
| Ritus: | Romanus |
| Ecclesia cathedralis: | Sanctus Nicolaus |
| Pagina interretialis: |  |

  

**Dioecesis Campitemplensis** (Theodisce: *Diözese Feldkirch*) est dioecesis Austriaca Ecclesiae Catholicae, suffraganaea Archidioecesis Salisburgensis, cui cura pastoralis civitatis Cisarulanae - excepto territorio abbatiae sui iuris Maris Stellae (*Wettingen-Mehrerau*) – pertinet.

Episcopi
--------

* Bruno Wechner (1968–1989)
* Nicolaus Küng (1989–2004)
* Elmar Fischer (ab 2005)

Historia
--------

Territorium hodiernae dioecesis olim, qua parte in meridiem spectat, ad dioecesim Curiensem, parte septentrionali ad dioecesim Constantiensem pertinebat. Annis 1816-1819 hae regiones dioecesi Brixiensi adiunctae sunt, Campitempli autem in Cisarulana Vicariatus generalis erectus est, cuius vicarii simul episcopi auxiliares dioecesis Brixiensis erant.
Cum post primum bellum mundanum Tirolis Meridionalis cum Brixia Italiae adiunctus est, die 12 Decembris 1925 Administratura Apostolica Oenipontana-Campitemplensis creata est Sanctae Sedi immediate subiecta.
Die 6 Augusti 1964 Administratio Apostolica ad dioecesim Oenipontanam evecta est, cui initio etiam territorium Cisarulanum subditum erat. 
Die 8 Decembris 1968 denique papa Paulus VI constitutione Apostolica *Christi caritas* dioecesim Campitemplensem erexit. *Bruno Wechner* primus episcopus Campitemplensis factus est.

Notae
-----

1. ↑  "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**, fons AP 2007
2. ↑  "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
3. ↑  CONSTITUTIO APOSTOLICA OENIPONTANAE, A.A.S. vol. LVII (1965), n. 5, pp. 365-366
4. ↑  Christi caritas, A.A.S. vol. LXI (1969), n. 4, pp. 233-234

Nexus externi
-------------

* Ecclesia catholica Cisarulana: Pagina domestica

Bibliographia
-------------

* Elmar Schallert: *Geschichte der Diözese Feldkirch*. In: *Jahrbuch der Katholischen Kirche in Österreich 1998*. Vindobonae 1998, ISBN 3-9500963-0-2
**Kandara** vel **Kandera** flumen longitudinis 46 chilometrorum est qui ab glaciario *Kanderfirn* super Pontem Kanderae in montibus pagi bernensis oritur, per vallem districtus Frutigen-Niedersimmental decurrit et in *Lacu Tunae* aquas Arurae fluminis auget.

Nomen fluminis a Celtis datum creditur significans *aqua alba*.

Primum per vallem *Gaster* (germanice: Gasterntal) et postea per vicos *Kandergrund*, *Frutigen*, ubi aquae rivuli *Engstligen* eo influent, *Reichenbach*, *Aeschi bei Spiez*, *Wimmis* et *Spiez* currit. Apud Wimmis flumen *Simme* adfluit.

Usque ad ineuntem saeculum 18 Kandera non in lacum influebat, sed cursum ad Aruram habebat usque ad locum ubi etiam influit rivulus *Zulg* Aruram. Anno 1714 pagus bernensis cuniculum inter veterem cursum Kanderae et lacum fieri iussit apud castellum *Strättligen*. Postea cuniculus propter aquarum erosionem destructus est creans vallem apud Spiez.

Notae
-----

1. ↑   Georges Grosjean: *Die Ableitung der Kander in den Thunersee vor 250 Jahren*. Bern 1963.
Wikidata Isterberg
Res apud Vicidata repertae:Isterberg: insigneIsterberg: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°20′56″N 7°8′47″E  
*Numerus incolarum*: 589  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Schüttorf  

**Geographia**

*Superficies*: 20.32 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Aquae Benthemiae, Quendorf  

**Tabula aut despectus**

Isterberg: situsIsterberg: situs
**Isterberg** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Isterberg est praeterea pars communis generalis Schüttorf. Ad commune Isterberg, quod nomen a monte hic sito sumptum est, vici Neerlage et Wengsel pertinent.

Historia
--------

Neerlage vicus anno 1209, Wengsel anno 1252 primo in actis descriptum est. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Isterberg ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Isterberg e communibus Wengsel et Neerlage conditum est et cum aliis communibus se ad commune generale Schüttorf coniunxit. Magister civium Henricus Verwold est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Isterberg** spectant. |

* www.schuettorf.de - Pagina communis generalis
* Pagina communis Isterberg

Notae
-----

1. ↑  www.schuettorf.de de historia communis Isterberg
Wikidata Nicolaopolis ad Amurem
Res apud Vicidata repertae:Nicolaopolis ad Amurem: insigneNicolaopolis ad Amurem: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°9′0″N 140°44′0″E  
*Numerus incolarum*: 19 135  
*Zona horaria*: UTC+10  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Николаевск-на-Амуре
**Gestio**

*Procuratio superior*: Q19836287  

**Geographia**

*Superficies*: 17 chiliometrum quadratum  

*Vide etiam paginam discretivam:* Nicolaopolis (discretiva)

**Nicolaopolis ad Amurem** (Russice *Николаевск-на-Амуре*) est urbs in territorio Fortuniano Russiae. Incolas habet 173 939 anno 2020. In ripa laeva Amuris fluminis haud longe ab ostio sita est.

Nicolaopolis in ripa Amuris fine saeculo XIX

Historia
--------

Ab expeditione Gennadii Nevel'skoj 6 Augusti anni 1850 praesidium cum sex incolis condita est. Anno 1856 urbs hoc loco aedificari incipit. Anno 1858 caput *regionis Maritimae* Nicolaopolis facta est. His annis Nicolaopolis portus maximus Orientis Extremi erat, donec Eocratea aedificata est. Annis octogesimis saeculi XIX aurum prope urbem inventum est et Nicolaopolis crescebat.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 519.
2. ↑  Russice *Приморская область*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°9′0″N 140°44′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Israel Kamakawiwoʻole
Res apud Vicidata repertae:Israel Kamakawiwoʻole: imagoIsrael Kamakawiwoʻole: imagoIsrael Kamakawiwoʻole: subscriptioIsrael Kamakawiwoʻole: subscriptio
*Nativitas*: 20 Maii 1959; Honolulum  
*Obitus*: 26 Iunii 1997; Honolulum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: cantor, Auctor carminum, musicus  

**Consociatio**

*Factio*: Hawaiian sovereignty movement  

**Memoria**

*Laurae*: ECHO Awards  

**Israel Kaʻanoʻi Kamakawiwoʻole,** usitate **Israel Kamakawiwoʻole,** dictus **Iz Frater** (vulgo: *Bruddah Iz*), simpliciter **Iz,** et **Gigas Mitis** (Anglice: *The Gentle Giant*) (1959–1997), fuit musicus insignis indigenaque Havaiorum.

Vita
----

Natus est Israel Kamakawiwoʻole apud Kuakini Valetudinarium Honolulu in urbe die 20 Maii 1959, Henrici Kaleialoha Naniwa Kamakawiwoʻole, Jr. et Evangelinae Leinani Kamakawiwoʻole filius.

Mors
----

Mortuus est hora 12:18 ante meridiem die 26 Iunii 1997.

Discographia
------------

* 1990: *Ka ʻAnoʻi*
* 1993: *Facing Future*
* 1995: *E Ala E*
* 1996: *N Dis Life*
* 1998: *Iz in Concert: The Man and His Music*
* 2001: *Alone in Iz World*
* 2004: *Iz: The Man Behind the Music*
* 2007: *Wonderful World*

Nexus externi
-------------

* Live Ukulele: Featuring Israel Kamakawiwoʻole songs and tabs.
* Video: Israel Kamakawiwo'ole - Tribute
Wikidata Haroldus Ludewig
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Septembris 1874; Rostochium  
*Obitus*: 9 Iulii 1950; Neustrelitz  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: Iudex, politicus, iuris peritus  

**Haroldus Ludewig** (natus 3 Septembris 1874 Rostochii, mortuus 9 Iulii 1950 Novae Streliciae iuris peritus ac vir publicus Theodiscus fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius navalia possidebat. Ipse Rostochii scholam frequentabat et testimonium maturitatis accepit. Ab anno 1893 iurisprudentiae et rebus publicis Herbipolis, Kiliae Rostochiique studebat. Ab anno 1898 referendarius, ab anno 1898 assessor iurisprudentiae Novae Streliciae fuit. Deinde diu minister publicus in administratione Megalopolis-Streliciae laboravit. Cum haec civitas cum Megalopoli-Suerino coniuncta est, 1935 a vita publica se recessit. Anno 1945 in administratione circuli Stargardiae laboravit, annis 1946 ad mortem causidicus fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1928 Ludewig, qui sodalis DNVP erat, brevi tempore (mense Februario/Martio) una cum Erico Cordua administerium civitatis rexit.

Praesides Ministrorum Megalopolis-Streliciae (1918-1933)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Megalopolis-StreliciaeMegalopolis-Streliciae |
| Petrus Stubmann (DDP) |
Ioannes Krüger (SPD)  |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Carolus Schwabe (DNVP) |
Haroldus Ludewig (nullius factionis) et Ericus Cordua (DNVP) |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Henricus de Michael (DNVP) |
Fridericus Stichtenoth (NSDAP) | |
|  |
Osculum Escimaicum
**Osculum Escimaicum** est salutatio Escimaeorum, qua homines nasos inter se tangunt et oblique affricant. In cultura occidentali, facta est demonstratio amoris vel affectionis. Fertur Escimaeos sic osculari ne labia conglacient at hic est mythus falsus. Verius, Escimaei saepe ex iglubus vagantur cutis superficie quam minime vento frigorique nudata, et naso est membrum solum non tectum.

Etymologia
----------

Cum exploratores zonae Arcticae primum affrictum nasorum Escimacium spectavissent ut salutatio, id *osculum Escimacium* (Eng: *Eskimo kissing*) nominaverunt. Hoc erat salutatio familiaris apud Escimacaeos, qui, cum foris fuerint, saepe nihil praeter nasum oculosque nudaverunt. Multi Escimacaei malunt hanc salutationem *kunik* appellari, quia putant *Escimaeus* macula esse. Nomen *kunik* de lingua Escimacia nomine *Inuktitut* ductum est, in qua osculum significat.

Repraesentatio apud Gentes Alteras
----------------------------------

### Inuitae

*Kunik* apud duas Inuiticas in saltatione *Nalukataq*
Apud Inuitas, *kunik* est modus ad monstrandum caritatem, generaliter apud familias amantesque, in quo nasus et librum superius vel in genam vel in frontem premuntur et osculator spiritu haurit, ut cutis capillusve amati in nasum librumque haereatur. Error popularis est quod hoc fit ut Inuitae sine ores eius congelando osculare possint. Autem non acta amoris est, sed caritatis.

### Gentes Alterae

Gentes alterae salutationibus similaribus utuntur, exempli gratia Maoriani Novozelandienses, qui *hongi* utuntur, et Havaiani, qui *honi* utuntur. Mongoli vagi desertii Gobii consuetudinem similarem habent, et multae gentes Asiae Austro-Orientalis quoque, exempli gratia Bengaladesani, Cambosiani, Laotiani, Thailandiani, Vietnamiani, Timorani, et alii.

Nexus interni
-------------

* Hongi

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
**Gaius Flavius Fimbria** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus ante annum 91 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Flavius *homo novus* fuit. Filius eiusdem nominis dux militum inter bellum civile factioni Marianae favebat.

Cursus honorum
--------------

Flavius anno 107 a.C.n. vel antea praeturam gessit. Anno 104 una cum Gaio Mario II consul erat. Postquam provinciam ignotam administravit, anno 103/102 a.C.n. a Marco Gratidio *repetundarum* accusatus, sed iudicio absolutus est. Anno 100 inter inimicos Lucii Appulei Saturnini erat. Ante annum 91 a.C.n. mortuus est. Cicero saepe eius consilia et vim oratoriam laudavit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 5] F. Fimbria, C." in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 545.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 168, *pro Fonteio* 24; 26
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Rabirio perduellionis* 21
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Plancio* 12; *Brutus* 129

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Mallius Maximus et Publius Rutilius Rufus**  |  **Consul** 104 a.C.n.cumGaio Mario II | Successores: **Lucius Aurelius Orestes et Gaius Marius III**  |
**Phison** (Hebraice מִּישׁוֺן) in mythologia Iudaica fuit unum e quattuor fluminibus a Paradiso in Eden ortis. Quae flumina liber Genesis sic describit: "Fluvius egrediebatur ex Eden ad inrigandum paradisum, qui inde dividitur in quattuor capita. Nomen uni Phison: ipse est qui circuit omnem terram Hevila, ubi est aurum; et aurum terrae illius optimum est; ibi invenitur bdellium et lapis *soham*. Et nomen fluvio secundo Gehon: ipse est qui circuit omnem terram Cus. Nomen vero fluminis tertii Tigris: ipse vadit ad orientem Assyriae. Fluvius autem quartus ipse est Euphrates." Haec flumina rursus in libro Ecclesiastico memorantur: "Lex, quae implet quasi Phison sapientiam et sicut Tigris in diebus novorum, quae adimplet quasi Euphrates sensum et quasi Iordanis in tempore messis, quae redundavit disciplina sicut Nilus et assistens quasi Ge[h]on in die vindemiae."

Alii aliter agnoscunt. Iosephus credidit Phison flumen Gangem fuisse; ab Eusebio, Augustino, Hieronymo secutus est. Saadia, qui librum Genesin Arabice saeculo 10 vertit, Phison verbo *al-Nil* transtulit, scilicet "Nilus". Inter eruditos recentes Franciscus Delitzsch cum flumine Indo agnovit. Qui talia censent situm terrae Hevila (a scriptoribus Biblicis saepius in Arabia septentrionali descriptum) reiiciunt aut terram Hevila alteram quaerunt.

Notae
-----

1. ↑  Genesis 2.10-14 (versio "Nova Vulgata" emendata); cf. versionem Vulgatam et Novam Vulgatam.
2. ↑  Ecclesiasticus 24.35-37 (versio Nova Vulgata).
3. ↑  Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 1.1.3.

Nexus interni
-------------

* Pasitigris

Bibliographia
-------------

* Albright, W. F. 1922. "The Location of the Garden of Eden." In *American Journal of Semitic Languages and Literatures* 39:15–31.
* Brown, Francis. 1884. "A Recent Theory of the Garden of Eden." In *The Old Testament Student* 4:1–12.
* Scafi, Alessandro. 2006. *Mapping Paradise: A History of Heaven on Earth.* Londini: British Library.
*Harpactes duvaucelii* femina

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Trogoniformes   
Familia : Trogonidae   
Genus : *Harpactes*   
Species : ***Harpactes duvaucelii***   
   
Conservationis status

NT  
  
  
Custodienda (IUCN 3.1)

***Harpactes duvaucelii*** est species avium familiae Trogonidarum, quae in Bruneio, Indonesia, Malaesia, Birmania, et Thailandia invenitur. Eius habitationes naturales sunt subtropicae vel tropicae terrarum unidarum humiliumque silvae, paludes subtropicae vel tropicae, et silvae montanae subtropicae vel tropicae et umidae. Detrimentum habitationis ei minatur.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN* (vide situs scientificos).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Harpactem duvaucelii*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Harpactem duvaucelii*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List |
Columna rostrata moderna antiquam imitans.
**Gaius Duilius,** praenomine abbreviato **C. Duilius** (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n. mortuus post annum 231 a.C.n.), fuit vir publicus militarisque, semel consul Romanus.

Vita
----

De familia minime scimus. *Homo novus* erat, id est antiquarum gentium patriciarum non erat, sed anno 260 a.C.n. bello Punico primo, consul electus est. 
Alteri consuli, Gnaeo Cornelio Scipioni Asinae, classis commissa est sed, propter stultitiam, in pugna apud Liparaeas insulas a Poenis deprehensus est. Sic, capto Scipione, Duilius mansit unicus dux. Ut potentem classem hostium profligare posset, Duilius 120 naves construere fecit, quibus corvos adfixit ad naves hostium retinendas quia Romani pugnam terrestrem navali proelio potiorem habebant. Cum Poenis apud Mylas pugnaverunt et, corvis demissis, legionarii naves hostium conscenderunt et eos profligaverunt. 

Romam redux, Duilius triumphum egit et in foro columnas rostris navium captarum ornatas erexit, quae Columnae Rostratae dicuntur. Praeterea templum deo Iano in Foro holitorio dedicavit, fortasse ad solvendum votum cum proelio ad Mylas coniunctum : nam paulo post asses Romani effigie Iani signati ex una parte, et prora navis longae ex altera, plurimi conflati sunt. quae effigies victoriam navalem C. Duili celebrare putantur. Anno 254 a.C.n. censor electus est cum Lucio Cornelio Scipione. Anno 231 dictator ad comitias habendas fuit.

Fontes
------

As tertii saeculi a.C.n. : Ianus/Prora navis longae.
* Eutropius, *Breviarium ab Urbe condita*, II, 20

Notae
-----

1. ↑  Una ex illis, in Palatio Conservatorum hodie servata, inscriptionem Latinam archaevam praebet.
2. ↑  Philippus Coarelli, *L'art romain des origines au IIIe siècle*, Picard, 2011, p.191.

Nexus interni
-------------

* Fasti consulum rei publicae
* Primum Bellum Punicum
* Classis Romana


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Valerius M.f. Flaccus et Tiberius Otacilius C.f. Crassus**  |  **Consul** 260 a.C.n.cumGnaeo Cornelio Scipione Asina | Successores: **Lucius Cornelius Scipio et Gaius Aquillius M.f. Florus**  |
**Gaius Flaminius C.f.** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 183 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius homo novus annis 223 et 217 a.C.n. bis consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Flaminius anno 209 quaestor Publii Cornelii Scipionis fuit, anno 196 aedilis frumentum inter plebeios parvo pretio dividit, quod ab incolis Siciliae acceperat, qui grati patris eius obliti non erant. Anno 193 praetor in Hispania Citeriore fuit et ad usque annum 190 feliciter contra Celtiberos certavit. Anno 187 una cum Marco Aemilio Lepido consul electus Marcum Fulvium Nobiliorem consularem contra accusationes collegae sui Lepidi defendebat. Feliciter in Liguria pugnavit et viam a Bononia ad usque Arretium exstruxit. Ab anno 181 IIIvir deducendae coloniae Aquileiae fuit, quae urbs anno 181 a.C.n. condita est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Flaminius 3).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VI,2, Stuttgart 1909, Sp. 2502.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "F. C. [2]" in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 541.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXXIII 42,8
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXVIII 43,8-44,3
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XIL 2,1-11

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Livius M.f. Salinator et Marcus Valerius M.f. Messalla**  |  **Consul** 187 a.C.n.cumMarco Aemilio Lepido | Successores: **Spurius Postumius L.f. Albinus et Quintus Marcius L.f. Philippus**  |
"Descriptio in Bethleem" (Bruegel senior, 1566: Regia Musea Bellarum Artium Belgica)
"Descriptio in Bethleem" (Bruegel filius: Palatium Bellarum Artium urbis Insulae)
"Descriptio in Bethleem" (Bruegel filius, 1610: Regia Musea Bellarum Artium Belgica)
"Descriptio in Bethleem" (Bruegel filius: Museum Bellarum Artium Cadomense)
"**Descriptio in Bethleem**" e narratione nativitatis Iesu in evangelio Lucae pinxit Petrus Bruegel senior anno 1566; haec tabula Bruxellis in Regiis Museis Belgicis ostenditur et in carmine Wystani Auden "*Musée des Beaux Arts*" describitur.

In pictura videntur Iudaei e Bethleem orti qui in urbe natali congregant ut in censu provinciae Iudaeae describerentur. Haec enim a Luca referuntur:

Factum est autem: in diebus illis exiit edictum a Caesare Augusto, ut describeretur universus orbis. Haec descriptio prima facta est praeside Syriae Quirino. Et ibant omnes, ut profiterentur, singuli in suam civitatem. Ascendit autem et Ioseph a Galilaea de civitate Nazareth in Iudaeam in civitatem David quae vocatur Bethlehem, eo quod esset de domo et familia David, ut profiteretur cum Maria desponsata sibi, uxore praegnante. Factum est autem: cum essent ibi, impleti sunt dies ut pareret, et peperit filium suum primogenitum; et pannis eum involvit et reclinavit eum in praesepio, quia non erat eis locus in deversorio.
Tabulae persimiles Petrus Bruegel filius ter pinxit, quarum una iuxta patris opus Bruxellis iacet, altera in Museo Bellarum Artium Cadomensi, tertia in Palatium Bellarum Artium urbis Insulae.

Notae
-----

1. ↑  Evangelium secundum Lucam 2.1-7. Versio Vulgata

Nexus externi
-------------

* Catalogus Museorum Bruxellensium: imprime "dénombrement" et selige "sujet"
* Index tabularum musei Cadomensis

Bibliographia
-------------

* "Auden's Musée des Beaux Arts" in *Harper's Magazine* (Nov. 2008)
* R. Genaille, "Le "Dénombrement de Bethléem" et la persistance des goûts anversois chez Bruegel l'Ancien" in *Jaarboek van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen* (1981) pp. 61-95

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Marcus Minucius Augurinus** (natus saeculo 6 a.C.n. mortuus saeculo 5 a.C.n.) vir consularis Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Minucius annis 497 a.C.n. et 491 a.C.n. consulatum ordinarium gessit. Primo consulatu templum Saturni dedicatum est et Saturnalia instituta sunt. Anno 491 consul iterum fuit et in iudicio apud populum pro Gaio Marcio Coriolano dixit, qui tamquam regnum adfectaret a tribunis plebis accusabatur. Itaque anno 488 a.C.n. dux legationis fuit a Romanis ad Coriolanum Urbem Volscorum exercitu obsidentem missae; tum Dionysius Halycarnassensis, historicus et rhetor Graecus Romae tempore Augusti principis vitam agens, longissimam orationem in eius ore posuit, qua eum ad bellum iustis condicionibus pacis componendum hortabatur nec tamen quicquam ab irato et obstinato hoste impetrare potuit. Oratio illa sine dubio a rhetore ficta est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *ab urbe condita* II 21. Dion. Hal. *Ant. Rom.* VI,2.
2. ↑  *Ant. Rom.* VIII,22-28.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Cloelius Siculus et Titus Larcius Flavus (aut Rufus) II**  |  **Consul** 497 a.C.n.cumAulo Sempronio Atratino | Successores: **Aulus Postumius P.f. Albus Regillensis et Titus Verginius A.f. Tricostus Caeliomontanus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Geganius Macerinus et Publius Minucius Augurinus**  |  **Consul** 491 a.C.n.cumAulo Sempronio Atratino II | Successores: **Spurius Larcius Rufus (Flavus) II et Quintus Sulpicius Camerinus Cornutus**  |
Wikidata Teemu Selänne
Res apud Vicidata repertae:Teemu Selänne: imagoTeemu Selänne: imago
*Nativitas*: 3 Iulii 1970; Aboa  
*Patria*: Finnia  
*Nomen nativum*: Teemu Ilmari Selänne
**Officium**

*Munus*: ice hockey player  

**Familia**

*Genitores*: ; Liisa Selänne  
*Coniunx*: Sirpa Selänne  

**Memoria**

*Laurae*: Stanley Cup, Bill Masterton Memorial Trophy, Calder Memorial Trophy, Maurice "Rocket" Richard Trophy, Hockey Hall of Fame, Kultainen kypärä  

Selänne anno 2010
**Teemu Ilmari Selänne** (natus 3 Iulii 1970 Helsingiae in Finnia) est Finnicus lusor pristinus alsulegiae glacialis, a nonnullis lusor Finnicus omnium temporum optimus habitus. Ab anno 1986 ad 1992 erat lusor *Jokerit* turmae in Liiga, foedere Finnico, deinde in National Hockey League, foedere Americano maximi aestimato, lusit usque ad annum 2014, in turmis Winnipeg Jets, San Jose Sharks, Colorado Avalanche, atque praesertim Anaheim Ducks. Etiam in ludis Olympiis et certaminibus mundanis in turma alsulegiae glacialis Finniae innotuit. Anno 2007 Anaheim Ducks, cui lusor Selänne erat, victoriam NHL foederis reportavit.

Notae
-----

1. ↑

Nexus externi
-------------

* Selänne apud hockeyDB-com
* Situs interretialis selanne.com **(Anglice, Finnice)**
Wikidata Franciscus Macià i Llussà
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Macià i Llussà: imagoFranciscus Macià i Llussà: imagoFranciscus Macià i Llussà: subscriptioFranciscus Macià i Llussà: subscriptio
*Nativitas*: 21 Septembris 1859, 21 Octobris 1859; Vilanova i la Geltrú  
*Obitus*: 25 Decembris 1933; Barcino  
*Patria*: Hispania  
*Nomen nativum*: Francesc Macià i Llussà
**Officium**

*Officium*: President of the Generalitat of Catalonia, Member of the Parliament of Catalonia, member of the Congress of Deputies, Member of the Cortes republicanas, Member of the Cortes republicanas, Member of the Cortes republicanas, Chairman of Republican Left of Catalonia  
*Munus*: politicus, miles  

**Consociatio**

*Factio*: Estat Català, Republican Left of Catalonia, Catalan Solidarity  

**Familia**

*Coniunx*: Eugènia Lamarca i de Mier  
*Proles*: Josefina Macià i Lamarca, Мария Масия-и-Ламарка  

**Memoria**

*Sepultura*: Montjuïc Cemetery  

**Francesc Macià i Llussà** (in Vilanova i la Geltrú prope Barcinonem die 21 Septembris 1859 natus; Barcinone die 25 Decembris 1933 mortuus) fuit Catalaunus politicus, Hispanici Exercitus miles et generalitatis Catalauniae praeses ab anno 1932. Macià civitatem Catalauniae et factionem Sinistra republicana Catalauniensis condidit. Lluís Companys successor eius fuit.

Praesides generalitatis Catalauniae (1931–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Franciscus Macià i Llussà • Ludovicus Companys • Iosephus Irla • Iosephus Tarradellas • Georgius Pujol • Paschalis Maragall • Iosephus Montilla • Arthurus Mas • Carolus Puigdemont • Ioachimus Torra • Petrus Aragonès
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae**Capsae cognatae:* Primi ministri Hispaniae 1931–1976 • Primi ministri Hispaniae 1976– |
|  |
Cervesiae radicalis spumantis poculum
**Potus e radicibus** (Anglice *root beer*) est aut temetum aut potio dulcis, haec praesertim parvulis grata et nullo pacto inebrians, ex vanilla, cerasi cortice, glycyrrhiza, sarsaparillae radice, radice sassafrae, nuce muscato, aniso, mellaceo sacchari, et aliis concoctis, sed aliis cervisiis radicalibus alia praecepta. "Radicalis" dicitur causa radicum inter impensa, sed hodie raro fit e veris radicibus.

Aliae herbae quae nonnumquam cervisiis radicalibus adduntur sunt fructus pimentae, cortex betulae, coriandri semina, iuniperus, zingibera, gaultheria, lupulus, arctii radix, taraxaci radix, spica nardi, chimaphila, guaiacum, lindera, rumex, mel, trifolium, cinnamonum, zanthoxyli cortex, iucca, quillaia, triticum repens, et aliae substantiae.

Notae
-----

1. ↑  Vide titulum capituli respectivi: Mundius (1685)

Bibliographia
-------------

* 1685 : "De potu e radicibus" in Henricus Mundius, *Bioxphetologia, seu Commentarii de aere vitali, esculentis ac potulentis* (pp. 344-345 apud *Google Books*)
Hydroergasterium Saratoviense prope *Balakovo* urbem
**Receptaculum aquae Saratoviense** (Russice *Саратовское водохранилище*) est receptaculum aquae in Russia, aquis Volgae fluminis, quae versuram Samarensem his locis facit, impletum. Area receptaculi 1831 chm2 est. Volumen receptaculi pleni 12,9 chm³ est, altitudo media 8 m, maxima autem 28 m. In regionibus Samarensi, Saratoviensi et Simbiriensi situm est. 

Nomen receptaculi ab hydroergasterio Saratoviensi derivatum est, sed nec illud in Saratovia situm est Saratovia in ripa receptaculi huius nominis sita est. Prope *Balakovo* urbem hydroergasterium annis a 1956 ad 1970 construebatur et receptaculum annis 1967-1968 aqua implebatur. 

Samara et Syzranum et Stauropolis ad Rha urbes in ripis receptaculi Saratoviensis stant. Zagra et Samara et Su fluvii in receptaculum aquam ferunt. Ripam receptaculi dextram silvisteppa, laevam steppa occupat.

Notae
-----

1. ↑  De nomine urbis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°3′5″N 47°45′19″E • Большая российская энциклопедия |