recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Memorare** est prex Bernardo Claraevallensi falso attributa. Ex sequentibus verbis constat: 

|  |
| --- |
| MEMORARE, O piissima Virgo Maria,
non esse auditum a saeculo,
quemquam ad tua currentem praesidia,
tua implorantem auxilia,
tua petentem suffragia,
esse derelictum.
Ego tali animatus confidentia,
ad te, Virgo Virginum, Mater, curro, ad te venio,
coram te gemens peccator assisto.
Noli, Mater Verbi, verba mea despicere;
sed audi propitia et exaudi.
Amen. |

Nexus externus
--------------

* Historia precis

  

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Memorial** (Russice Мемориал) est organizatio re publica vacans ad iura humana defendum et violationes iurum humanorum ex aetate Unionis Sovieticae sicut gulagia memorandum. Organizatio primium ab Andreas Sacharov die 28 Ianuarii 1989 constituta est, et cum motibus perestroika et glasnost ad democratiam et civitatem in legibus positam contra totalismum creata est.

Organizatio Memorial diem 30 Octobris quius anno diem memoriae pro victimis oppressionis decreavit. Sed die 28 Decembris 2021, iudicium superium Russiae orgganizationem agrogare concludet sub rectione. Anno 2004 Praemium Recte Vivendi, deinde 2009 Praemium Sacharov accepit. Tamen organizatio Memoral resistentia, per accusationem ad Iudicium Europaeum Iurum Humanorum conata est. Anno 2022, Praemium Nobelianum pacis cum Ales Bialiatski et Centro pro libertate civili accepit.

Notae
-----

1. ↑  Memorial Society.
2. ↑  Memorial - Structure and organisations.
3. ↑  Russian Court suhts down human rights group Memoral International
4. ↑  The Nobel Peace Prize 2022

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis organizationis proprius. (Anglice)
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Sophia,** Regina Hispanorum, est uxor Ioannis Caroli I, Regis Hispanorum.

Nata est die 2 Novembris anno 1938, filia Pauli I, Regis Graecorum, et Fredericae Reginae, natae principissae Hannoverensis.

Curriculum Vitae Sophiae Reginae Hispanorum
-------------------------------------------

Sophia Regina Hispaniae
Bello furente Orbis Terrarum II, oppugnationis Germanicae causa in Graecia, familia regia Graecorum in Aegypto et in Re Publica Africae Meridionalis exiliata est. Anno 1946, Bello Orbis Terrarum II concluso, Sophia et familia in patriam reverti sunt. 
Cursum academicum suum fecit in Lyceo helvetico, vulgo Schloss Salem nominato. In patriam suam reverta puericulturae archeologiaeque laureata est.

Anno 1961, Principissa in caeremonia matrimoniale Ducis Kent, Principem Hispanicum Ioannem Carolum familiaritatem versa est. Anno post diem 14 Maii in ceremoniis Catholica Romana Orthodoxaque Graeca matrimonia duplex celebrarunt. Post iter nuptiale circa orbem terrarum, in Palatio Zarzuelae domus consistierunt.? Hinc nati sunt liberi tres: Elena Infanta Hispaniae, Cristina Infanta Hispaniae atque Philippus natus Infans Hispaniae. Cum Ioannes Carolus regnum excepit, Philippus nomen Princeps Asturiarum accipit et post annum 1977 hereditatem coronae habet.

Secundum legem hereditatis capitis Hispaniae die 26 Iulii anno 1969 data, Ioannes Carolus a Francisco Franco propositus est sicut successorem suum. Legem istam approbatam est a senatu Hispanico (*Cortes* quae dicitur), mense Iulio anno 1969. Deinde Princeps Hispaniae coram senatu dexteram dedit ad leges regni observandum. Anno 1974, Princeps Ioannes Carolus Potestatem Regni accepit interim Franciscus Franco vehemente aegrotabat, in primis a mense Iulio ad mensem Septembrem atque anno post a mense Octobri ad mensem Novembrem. Dictatore deinde mortuo, die 20 Novembris 1975, perendie Princeps proclamatus est Rex Hispanorum Ioannes Carolus I, apud Cortes quae dicitur Regni.

Familiae Reginae Sophiae
------------------------

* **Ioannes Carolus I** (rex Hispanorum)
* **Philippus princeps Asturiarum** (Philippus Iohannes Paulus Alfonsus Omnium Sanctorum Borbonius Graecusque (30 Ianuarii, 1968-)
	+ **Laetitia principissa Asturiarum** (15 Septembris 1972-)
		- **Alienora Infanta Hispaniae** (filia 31 Octobris 2005-)
		- **Sophia Infanta Hispaniae** (filia 29 Aprilis 2007-)

* **Helena Infanta Hispaniae Ducissa Luci Augusti** (20 Decembris 1963-)
	+ **Iacobus de Marichalar** (vir Helenae 7 Aprilis, 1963-natio Navarrensis)
		- **Philippus Ioannes Froilan** (filius 17 Iulii 1998-)
		- **Victoria Frederica** (filia 9 Septembris 2000-)

* **Christina Infanta Hispaniae Ducissa Insulae Palmae** (Iunius 13 1965-)
	+ **Ignatius Urdangarinus** (vir Christianae 15 Ianuarii 1968-)
		- **Ioannes Valentinus** (filius 29 Septembris 1999-)
		- **Paulus Nicolaus** (6 Decembris 2000-)
		- **Michael** (30 Aprilis 2002-)
		- **Irene** (5 Iunii 2005-)

Nexus externi
-------------

* Sito interretale Coronae Hispanicae (Hispanice)
**Quinquatria** (*-uum* n.pl.) sive **Quinquatrus maiores** (*-uum -um* f.pl.) Romae ad honorem deae Minervae die 19 Martii celebratae sunt. Nomen habuerunt, secundum Varronem, quia die quinto post Ides Martias incidebant; Ovidius autem sacra per dies quinque celebrata adseverat. Quinquatrus minusculae vel Minores idibus Iuniis, die 13 Iunii, celebrabantur.

Nexus interni
-------------

* Feriae Romanae
* Quinquatria a Nerone celebrata (59)

Notae
-----

1. ↑  Varro, *De lingua Latina* 6.14
2. ↑  Ovidius, *Fasti* 3.809 ff.
3. ↑  Ovidius, *Fasti* VI.651-691.

Bibliographia
-------------

* "Quinquatrus or Quinquatria" in William Smith, *Dictionary of Greek and Roman Antiquities* (Londinii, 1842; 2a ed. 1865; 3a ed. 1870)

  

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
Ecclesia cathedralis Catholica in Goa vetere
Distributio Christianorum in regionibus Indiae
Indiae religionum numero fidelium tertia est christiana, cui sunt 24 miliones credentes, qui 2.3 centesimae incolarum Indiae efficiunt. Traditio vult religionem Christianam a Sancto Thoma in Indiam conlatum esse. Inde Christiani Indici, qui ecclesias suas ab apostolo Thoma repetere credunt, se Christiani Sancti Thomae vocantur. His diebus varias in ecclesias divisas sunt. Praeterea sunt alii Christiani Catholici, Orthodoxi, Protestantes, Anglicani.

Christiani Sancti Thomae
------------------------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Christiani Sancti Thomae

Ecclesiae Catholicae
--------------------

Basilica "Beatae Mariae Virginis a Salute" in oppido Vailankanni sita locus peregrinationis in India maximi momenti est.
Ecclesia Catholica Romana ibi initium cepit, postquam Vasco de Gama anno 1498 pro Portugallia viam marinam in Indiam invenit. Sanctus Franciscus Xaverius annis 1542-1545 circa Goam magno eventu evangelium praedicavit. Cum autem animadvertit multos solius utilitatis causa Christianos factos esse, a rege Lusitanico petivit, ut inquisitionem in Goa constitueret - quod postea inter alios Voltarius vituperavit. Reliquiae eius arte medicatae usque ad hunc diem ibidem in arca argentea in Basilica Boni Iesu asservantur. 

Praeter Catholicos ritus Romani sunt etiam Ecclesia Syrorum Malabarensium Catholica et Ecclesia Syro-Malankara Catholica, quae se Christianos Sancti Thomae esse credunt.

Ecclesiae Orthodoxae et Veteres Orientales
------------------------------------------

Christiani Sancti Thomae Orthodoxi in Ecclesia Iacobitarum, Ecclesia Syro-Malancara Orthodoxa et Ecclesia Syrorum Malabarensium Orthodoxa congregantur.

Ecclesia Syrorum Orientis, quae ritum Chaldaicum sequitur, cum nulla alia ecclesia in communione est.

Ecclesiae Protestanticae et Anglicanae
--------------------------------------

Saeculo duodevicesimo primus missionarius Protestanticus nomine Bartholomäus Ziegenbalg in Indiam venit. Variae ecclesiae Presbyterianae, Reformatae, Congregationalisticae, Methodistae et Anglicanae anno 1947 coniunctae Ecclesiam Indiae meridianam formaverunt, quae est pars Communionis Anglicanae. His diebus huic ecclesiae sunt circiter 2.2 milliones fidelium.

Et Ecclesiae Indiae septentrionali et Ecclesiae Mar Thoma circiter 500 000 fidelium sunt.

Praeterea in India anno 1995 erant 1 300 000 Lutherani, 473 000 Methodistae et 425 000 Baptistae. Maxima Ecclesia Pentecostalis est Ecclesia Pentecostalis Indica Dei. In regione Andhra Pradesh prope *Mahbubnagar* Mennonitae habitant, qui ab anno 1890 conversi sunt.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Paulinus a Sancto Bartholomaeo, *India Orientalis Christiana: continens fundationes ecclesiarum, seriem episcoporum, missiones, schismata, persecutiones, reges, viros illustres*. Romae: Typis Salomonianis, 1794 (Textus apud *Google Books*)
Musarum gymnasium Vimariense ubi praemium sollemniter praebetur
**Litterarum praemium operis fundati Conradi Adenauer** (Theodisce: *Literaturpreis der Konrad-Adenauer-Stiftung*) praemium litterarum publicum Germanicum in litteris est de quo merebatur Bernhardus Vogel, pristinus praeses Thuringiae. Opes autem ab opere fundato quodam dantur, quod ex Conrado Adenauer vocatur.

Finis
-----

Quotannis auctores honorantur, quorum libri maioris momenti esse videntur quoad politicam societatemve et aestheticum ingenium habent. Quae scripta mutationes crebras nostris diebus aut anticipent aut volubiliter describent. Animadvertitur insuper, num auctores libertatem opinionis exprimendae promoverint necnon.

Palmam ferentes pecuniarie quoque efferuntur, cum eis praeter laudes euronum milia quindecies tradantur. Anno 2019 litterarum perita Birgitta Lermen iudicibus praeest. Nec umquam praemium offertur alibi ac Vimariae.

Honorati felices
----------------

* 1993 Sarah Kirsch
* 1994 Waltharius Kempowski
* 1995 Hildegarda Domin
* 1996 Guntherus de Bruyn
* 1997 Thomas Hürlimann
* 1998 Hartmut Lange
* 1999 Burkhard Spinnen
* 2000 Ludovicus Begley
* 2001 Norbertus Gstrein
* 2002 Adam Zagajewski
* 2003 Patricius Roth
* 2004 Herta Müller
* 2005 Wulf Kirsten
* 2006 Daniel Kehlmann
* 2007 Petra Morsbach
* 2008 Radulphus Rothmann
* 2009 Uwe Tellkamp
* 2010 Cees Nooteboom
* 2011 Arno Geiger
* 2012 Tuvia Rübner
* 2013 Martinus Mosebach
* 2014 Rogerius Safranski
* 2015 Marica Bodrožić
* 2016 Michael Kleeberg
* 2017 Michael Köhlmeier
* 2018 Matthias Énard
* 2019 Hildegarda Josten
* 2020 Ioannes Pleschinski
* 2021 Coronavirus festum prohibet
* 2022 Barbara Honigmann

Nexus externi
-------------

* De praemii natura
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Abecedarium gothicum

**Litterae Gothicae** in aevo antiquitatis renascentis nomen litterarum mediaevalium erat ut discernerentur a litteris antiquis quae in favorem aestheticam revenerant. Germani pergebant usque ad saeculum vicesimum litteris ut dicuntur fractis et litteris gothicis uti (iuxta litteras antiquas). Non omne genus litterarum mediaevalium gothicum nuncupabatur sed genus speciale erat cum aliis sicut litterae rotundae Italiae et litterae fractae. Postea etiam litterae Schwabachenses creabantur. Saeculo undevicesimo et vicesimo nova genera litterarum mediaevalium praesertim gotharum ut dicuntur invenebantur et usurpabantur. Hodie eius generis litterae nonnumquam usurpantur in titulis diurnariorum deversoriorumque societatumque ut ita antiquitas et prisca peritia demonstretur.

Pinacotheca
-----------

* Diversa genera litterarum fractarum: litterae texturae etiam Gothicae appellantur.Diversa genera litterarum fractarum: litterae texturae etiam Gothicae appellantur.
* Litterae Gothicae ut dicuntur "crassae" in viae titulo LudoviciburgiLitterae Gothicae ut dicuntur "crassae" in viae titulo Ludoviciburgi

Nexus interni
-------------

* litterae fractae
* littera s longa
Wikidata Doberanum
Res apud Vicidata repertae:Doberanum: insigneDoberanum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 54°6′25″N 11°54′19″E  
*Numerus incolarum*: 12 752  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Bad Doberan
**Gestio**

*Praefectus*: Jochen Arenz  
*Procuratio superior*: Rostock District  

**Geographia**

*Superficies*: 32.85 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Admannshagen-Bargeshagen, Börgerende-Rethwisch  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bad Schwartau  

**Tabula aut despectus**

Doberanum: situsDoberanum: situs
Hamaxostichus in vico
**Doberanum** seu **Aquae Doberanae** (*Bad Doberan*) est municipium circuli Doberani in Megalopoli et Pomerania Anteriore. Ibi est etiam sedes officii regionis terrestris Doberanae ad quam oppidum ipsum autem non appartinet.

Pars oppidi est Heiligendamium sive "Agger Sacer" vulgo *Heiligendamm*.

Friderico-Francisceum schola Doberano est.

Res gestae
----------

Anno 1177o primum mentio facta est „villae Slavicae Doberan". Iam sex annis ante hoc loco monachi Cistercienses monasterium conditi sunt.

Alia coepta Vici
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Doberanum** spectant. |
Wikidata Duilius Magnani
Res apud Vicidata repertae:Duilius Magnani: imagoDuilius Magnani: imago
*Nativitas*: 11 Iunii 1928; Misianum Hadriaticum  
*Obitus*: 20 Aprilis 2010; Ariminum  
*Patria*: Italia, Regnum Italiae  

**Officium**

*Munus*: esperantista  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
Mense Septembri 1997 papa Ioannes Paulus II, servus servorum Dei, e manibus Duilii Magnani missale et lectionarium Esperantica accipiens
**Duilius** vulgo *Duilio* **Magnani** (natus die 11 Iunii 1928 Misani, mortuus die 20 Aprilis 2010 Arimini) theologus et presbyter catholicus Italicus et praeses Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum (IKUE) fuit. Et IKUE et Universalis Societas Esperantica eum membrum honorarium declaraverunt.

Vita
----

Filius agricolae pauperis studiorum cupidissimus eleemosynas petere paratus erat. Bello mundano saeviente scholam mediam Tridentinam frequentavit, antequam studiosus in gymnasio Ariminensi fieret. Postea theologiae in seminario papali regionali Bononiensi studuit et die 28 Iuniii 1953 sacerdos ordinatus est. 

Post triennium auxiliare et parochus in vico quodam rustico haud procul ab Arimino sito creatus est et assistens Iuventutis muliebris Actionis Catholicae. Inde ab anno 1964 in parochia Sancti Iuliani Magni Ariminensi animas curabat. Anno 2003 secundum ius canonicum dimissio petenda erat. Magnani diu filius spiritalis Pii de Petrelcina erat, quippe qui illum sanctum ipse cognovisset.

In Esperanticis
---------------

Anno 1969 examen primum lingua Esperantica fecit et statim laborem pro caecis deposuit nova petiturus. Anno 1976 gregem Italicum sub aegide unionis IKUE congregatum velut secretarius adiuvit; post tres annos iam ipse praeses IKUE electus est; reelectiones felices quoque fiebant antequam anno 1995 se retrahere deberet. Magnani indefesso instigante tum adeptiones pro catholicis Esperanticis sat magnae erant: aestimatio officialis Apostolicae Sedis unionem IKUE esse consociationem privatam christifidelium internationalem; missalis et lectionarii Esperanticorum approbatio editionis permissu; graphei Romani emptio; salutationes nataliciae paschalesque summi pontificis etiam Esperantice pronuntiandae (ex anno 1994). 

Magnani assidue esperantistis Europae Orientalis auxiliabatur atque succurrebat, verbis et donis. Item Esperantici fautores in terris minus opulentis adiuvabat. In ecclesia quadam Ariminensi opus musivum Esperanticum addi iussit; congressum oecumenicum Esperanticum et conventum ferriviariorum esperantistarum disponebat; et cum Academia internationali scientiarum ad Sanctum Marinum (AIS) et cum hominibus egregiis civilibus religiosisve cooperationes iniit. Anno 2007 Universalis Societas Esperantica eum Praemio Deguĉi honoravit.

Nexus externi
-------------

* Vita in pagina domestica IKUE
Ecclesiae turris restans Pristina **Ecclesia Sancti Nicolai** (Theodisce: *Nikolaikirche* respective *Nikolaikirchturm*) media in urbe Erfordiae haud procul a Coenobio Augustinianorum sita nunc magni momenti est propter opera udo illita Sanctae Elisabethae in turri.

Historia
--------

Oratorium parochiale erat, cuius mentio prima fuit anno 1013. Demolita est anno 1747 propter damna quibus in incendio tres annos ante affecta erat. Turris sola relicta est. Multum tempus ecclesia serviebat Ordini Sanctae Mariae Teutonicorum qui in contigua domu Comthurhof sedebant. Simul ecclesia capitis erat pro ponte Lehmannsbrücke.

Cappella
--------

In opere in gypso Medii sic dicti Aevi in conclavi quadrato cyclus picturalis de vita Elisabeth Hungariae admiretur. Ista sancta equitum Germanicorum inter omnes praelata erat: equites imagines faciendas arcessivisse valde pote est. Colores densi vultusque delicati serialem picturam edunt, quae olim omnes quattuor diaetae parietes tegebant. 

Abuso passa est et in oblivionem cecidit. Quando annis 1970 reinventa est nulli nisi maxime necessarii labores fieri potuerunt. Conclave ipsum repositorium erat. Haud ante annum 2006, cum anniversarium DCCC sanctae Hungaricae appropinquaret, oratorium omnibus visu patefactum est. Antea multae labores scientificae videlicet et renovationes dabantur. 

Sancta Elisabetha praesentatur in scenis privatis laetisque cum familiaribus domi suae. Haec patrona Dioecesis Erfordiensis et omnium christianorum Thuringiae magni aestimatur quippe quae pauperes aegrotosque indefesse curaverit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Sancti Nicolai** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ναὸς Ἁγίου Νικολάου (Ἐρφούρτη) ("Ecclesia Sancti Nicolai (Erfordia)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Picturae udo illitae in cappella
* Informationes plures apud *erfurt-web.de*
Nosocomii antiqui oratorium
**Ecclesia Sancti Spiritus** (Theodisce: Hospitalkirche), fanum protestanticum non iam in usu, Erfordiae invenitur praeter stratam anulariam pro Georgio Gagarin vocatam.

Historia
--------

Delubrum ad nosocomium attinebat inter complexum Grandis valetudinarii quod vocabatur. Olim regio extra moenia sita erat haud procul a porta Kraempfertor: structio necessaria fuit quia pristinum valetudinarium media in urbe demolitum erat. Ibi in Foro piscium iam anno 1183 moniales Ordinis Sancti Augustini infirmos curaverant. Anno 1196 eis nova cappella Sanctae Crucis donata est. Tempus breve Franciscani quoque serviebant ibidem. 

Anno 1389 valetudinarium omnino reconstructum est alio in loco extra urbis moenia ubi usque ad saeculum XX Erfordienses patientes sartos conservavit. 

Nostris autem diebus ecclesia servitio liturgico non iam patet, namque depositorium est Museo laographico propinquo. In muro ecclesiae invenitur solarium vetus. Organum tubulatum pro fano hoc olim construxit Ioannes Georgius Schröter, quod renovatum est annis 1920.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Valetudinarii veteris fanum Erfordiae** spectant. |

* De fano apud *erfurt.de*
* De solario scitu digna
Ecclesia evangelica ad Angelhausen, sub patrocinio Sancti Ioannis **Ecclesia Sancti Ioannis** (Theodisce *Kirche St. Johannis*) est templum Protestanticum ad Angelhausen situm, vicum urbis Arnstadii.

Historia
--------

Ecclesiae interna generatim anni 1200 iam sunt. Primis quinque decennis saeculi XVIII apsis remota est, chorus novus factus est et matronea addita sunt. Aula longa in occidentem aucta fenestrae ternae rectangulae a lateribus meridionali septentrionalique advenerunt. Portam ad murum septentrionalem sitam insuper clauserunt. Restaurationum labores annis a 1994 ad 2006 perficiebantur, cum aedificium munere loci ad mysteria celebranda longum tempus caruisset.

Descriptio
----------

Chorus cum arcu triumphali tectus invenitur eo angulo, in quo et turris est. Anno 1936 chori partem orientalem saeptibus separaverunt, ut usurparetur ad caeremonias funebrales. Supellectiles ad partem maiorem post annum 1860 originem habent. Matronea in duobus tabulatis ut ad meridiem sic ad septentrionem sunt. Matroneum unius tabulati solummodo ad occidentem spectat, quippe quod organum tabulatum habeat. Triptychum saeculi XVI servabatur, ubi sancta Virgo cum parvulo Iesu centralis est. Quibus sancti duo ad latera adstant, Sancta Barbara et sanctus quispiam propter attributa deficientia ignotus. Ad dexteram videri possunt tres alii sancti, Petrus enim et Ioannes et Iacobus.

Bibliographia
-------------

Georg Dehio: *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen*, Deutscher Kunstverlag, 2003,ISBN 3-422-03095-6, p. 36
Prisca ecclesia monastica Scotorum
Navis princeps valde Romanicus
**Ecclesia Sanctorum Nicolai et Iacobi** (Theodisce: *Schottenkirche*, scilicet "**ecclesia Scotorum**") catholicum delubrum est media in urbe Erfordiae. Olim monastica ecclesia exemplum egregium est artis Romanicae Erfordiae vix vigentis.

Historia
--------

Monachi Benedictini saeculo XII ineunte Erfordiam petiverant, ubi anno 1136 monachium condere coeperunt. Eorum monasterium princeps Ratisbonae fuit. Ibidem etiam illustris Marianus Scotus Abbatiam Sancti Iacobi fundaverat, unde Scoti peregrini in diversas terras Germanicas ibant. Ecclesiae Erfordiensi construendae pecuniam solvit gravio Walter von Gleisberg. Omnibus post sex decennia constructoria confectis consecratio sollemnis facta est.

Incendia et adconstructiones aspectum pluries mutaverunt. Anni 1512 turris declivis est, cui fastigium Italicum *(Welsche Haube)* impositum est, tempore Renati usitatum. Anno 1518 monachi Scoti monasterium Erfordiense curare incohati sunt, qui interdum etiam professores in Universitate Hierana vocati sunt. Annis inter 1711 et 1729 frons occidentalis fani, quod inde ab anno 1744 etiam communitati Sancti Nicolai serviebat, barocizata est. Anno 1820 monasterium suppressum est, quorum tegulis barbari pro aliis aedificiis utebantur. Tamen ecclesia ipsa incolumis restabat.

In turri ecclesiae Ioannes Hieronymus Schröter astrologus inclutissimus aetate iuvenili libenter tempus degit. Namque ibi telescopium instituerat ad caeli motus inspiciendos. Erfordiae natus post studia theologica et iurisprudentiae speculam astronomicam ingentem Bremae erigi iussit.

Interiora
---------

Statuae Deiparae cum Iesu parvulo et Iesu dolorosi inter artificia haud rara huius ecclesiae sunt. Structurae Romanicae optime apparent restauratione saeculo XX facto. Ecclesia ipsa remota, quae aliis aedibus quasi tegitur, inter antiquissima aedificia sacralia capitis Thuringiae numeratur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ναὸς τῶν Σκώτων (Ἐρφούρτη) ("Ecclesia Scotorum (Erfordia)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Scotorum** spectant. |

* Communitatis parochialis situs proprius
Crux Christianorum Sancti Thomae.
**Ecclesia Syrorum Malabarensium** sive **Ecclesia Syro-Malabarensis** est ecclesia Catholica orientalis sive ecclesia cum Roma unita in India. Maxima Christianorum Sancti Thomae ecclesia ac aliarum stirps existimatur.

Nomen
-----

Appellatione, quae recens est, indicatur:

1. prinicipalis diffusionis regio (litus Malabaricum),
2. coniunctio historica cum Christianismo traditionis Syriacae,
3. simul autem libertas ab ulla necessitudine cum ecclesia Chaldaeorum Catholica.

Tempus praesens
---------------

Ecclesia Syro-Malabarensis Mannam sita.
Domus archiepiscopi ecclesiae Syro-Malabarensis in Changanassery (Kerala).
 Si plus cognoscere vis, vide etiam Christiani Sancti Thomae 
Ecclesia Syrorum Malabarensium est *ecclesia sui iuris* circiter 3 800 000 fidelium, quae imprimis in civitate Indica Kerala, sed etiam Bengaluri, Dellii et Chennai, praeterea in Civitatibus Foederatis Americae, Canada, Europa et in civitatibus circa sinum Persicum diffusa est. Tantum sub specie historiae, non autem sub specie iuris ecclesiastici ecclesia Syro-Malabarensis est Indicus ecclesiae Chaldaeorum Catholicae ramus ritus Chaldaici sive ritus Syriaci orientalis. 

Ramus Christianorum Sancti Thomae ritus Syriaci orientalis, qui cum Roma non est unita, metropoliam Malabarensem Indicamque ecclesiae Syrorum Orientis efficit. In India etiam "Chaldean Syrian Church of the East" vocatur. Pristina divisio huius ecclesiae his diebus sanata est.

Praeter *ecclesiam Syro-Malabarensem* in India meridiana sunt aliae sex ecclesiae, quarum liturgiae a ritibus Syriacis pendent.

Notae
-----

1. ↑  Attestatio nominis ,  et saepius.
2. ↑  Attestatio nominis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **ecclesiam Syro-Malabarensem** spectant. |

* Publicus ecclesiae Syro-Malabarensis situs **(Anglice)**
* Situs de ecclesia Syro-Malabarensi **(Anglice)**
* Dioecesis Chicaginensis ecclesiae Syro-Malabarensis **(Anglice)**
* Historia ecclesiae Syro-Malabarensis **(Theodisce)**
Wikidata Rui Maria de Araújo
Res apud Vicidata repertae:Rui Maria de Araújo: imagoRui Maria de Araújo: imago
*Nativitas*: 21 Maii 1964; Timora Orientalis  
*Patria*: Timora Orientalis  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of East Timor, Minister of Health, Minister of Health  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Revolutionary Front for an Independent East Timor  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Rui Maria de Araújo** (Mape in vico natus die 21 Maii 1964) est medicus, repugnator et politicus Timoriae Orientalis.

Alumnus est universitatum Sultan Agung(id) urbis Semarang ubi medicinae, Udayana in insula Bali ubi otorhinolaryngologiae, Otagoënsis apud Dunedinum ubi saluti publicae studuit. Minister a valetudine ab anno 2001, primus minister vicarius ab anno 2006 usque in 2007 meruit. Primus minister factus est die 16 Februarii 2015, antecessore Xanana Gusmão, praeside Taur Matan Ruak.

Nexus externi
-------------

* "Novo PM "sereno, calmo e otimista" no dia da tomada de posse" (16 Februarii 2015) apud *Sapo Notícias*

Primi ministri Timorae Orientalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mari Alkatiri 2001 • Iosephus Ramos-Horta 2006 • Stanislaus da Silva 2007 • Xanana Gusmão 2007 • Rui Maria de Araújo 2015 • Mari Alkatiri 2017 • Taur Matan Ruak 2018
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Timorae Orientalis • Ministri rerum externarum Timorae Orientalis |
|  |
Wikidata Milner Tozaka
Res apud Vicidata repertae:Milner Tozaka: imagoMilner Tozaka: imago
*Nativitas*: 21 Octobris 1951;   
*Patria*: Insulae Salomonis  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Parliament of the Solomon Islands, Member of the National Parliament of the Solomon Islands  
*Munus*: legatus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Order of the British Empire  

**Georgius Milner Tozaka** (die 21 Octobris 1951 natus) est politicus insularum Salomonis.

Collegium technicum Malanguna breveque temporis spatium universitatem Papuae Novae Guineae frequentavit. Studia apud universitatem Pacifici Australis Suvae in insulis Vitiis non ante annum 1993 absolvit. In regimine insularum nativarum operam dedit et ab 2000 usque in 2005 commissarius superior i.e. legatus iuxta Australiam Camberrae meruit. Ab 2006 parlamento insularum Salomonis deputatus est. Brevissimum temporis spatium anno 2006, iterum a mense Decembri 2007 usque in diem 25 Augusti 2010 minister ab officiis publicis fuit, primis ministris Snyder Rini et Theoderico Sikua. A die 15 Decembris 2014 a primo ministro Manasse Sogavare convocatus est ad officium ministri rerum externarum quo hodie usque fungitur, primo ministro annis recentioribus Rick Houenipwela.

Nexus externi
-------------

* Vita apud parlamentum insularum Salomonis

Ministri rerum externarum Salomonenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Petrus Kenilorea 1978 • Ezekiel Alebua 1981 • Dionysius Carolus Lulei 1982 • Georgius Talasasa 1984 • Paulus Tovua 1985 • Petrus Kenilorea 1988 • Baddeley Devesi 1989 • Petrus Kenilorea 1990 • Baddeley Devesi 1992 • Iob Duddley Tausinga 1992 • Franciscus Saemala 1993 • Daniel Philip 1994 • David Sitai 1996 • Patteson Oti 1997 • Daniel Philip 2000 • David Sitai 2001 • Alexander Bartlett 2001 • Nollen Leni 2002 • Laurie Chan 2002 • Patteson Oti 2006 • Gulielmus Haomae 2007 • Petrus Shanel Agovaka 2010 • Clay Forau Soalaoi 2012 • Milner Tozaka 2014
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri insularum Salomonis |
|  |
Wikidata Raynulfus Alifanus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1093;   
*Obitus*: 30 Aprilis 1139; Aecae  

**Officium**

*Munus*: miles  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Roberto di Alife;   

**Raynulfus Alifanus**  fuit **Comes Alifanum** ac **Caiacensis** et **Dux Apuliae**.

Vita
----

Primus filius Roberti comes, *ex genere normannorum*, natus circiter inter annos 1090 / 1095, qui in confiniis Capuanis et Beneventanis circumcirca Alife et plura civitatis dominium exercuit. 

Ab Anacletus II papae obtinuit reliquiam Sixtus I. Ecclesia cathedralis S. Sixto in Allifae fundatore.

Ab anno 1132 usque annum 1139 in bellis contra Rogerium II regem Siciliae pugnabant.

Ab Innocentius II papae et Lotharius III imperator annum 1137 ducatu Apuliae investiretur.

Mortuus est die 30 Aprilis 1139.

Notae
-----

1. ↑  Italiane : **Rainulfo di Alife**

Fontes
------

Falco Beneventanus, *Chronicon Beneventanum* (saeculo XII)

Alexander Telesinus, *Ystoria Rogerii regis Sicilie Calabrie atque Apulie* (saeculo XII)

Lege etiam
----------

Angelo Gambella, *Rainulfo di Alife uomo di guerra normanno*, in Idem *Medioevo in Guerra*, Drengo, Romae, 2008.
Wikidata Abrahamius Galicensis
Res apud Vicidata repertae:Abrahamius Galicensis: imagoAbrahamius Galicensis: imago
*Nativitas*: 14. saeculum;   
*Obitus*: 20 Iulii 1375;   

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: clericus  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Memoria**

venerabilis (*feriae die* 20 Iulii)

*Vide etiam paginam discretivam:* Abrahamius

**Abrahamius Galicensis**, die 20 Iulii anno 1375 mortuus, est sanctus Ecclesiae Orthodoxae Russicae, Sergii Rhadoneziani discipulus. Die 20 Iulii memoria sancti Abrahamii colitur.

Vita
----

Abrahamius in Monasterio Pečerensi Novogardiae Inferioris primo monachus fuerat, post ad sanctum Sergium migravit. Sergio benedicente in ducatum Galiciensem profectus est, ubi in Kostroma et ad lacum Tchuhlomensem prope Tchuhlomam urbem quattuor monasteria condidit, quorum tria usque ad saeculum XVIII existebant, quartum maximum, Monasterium Patrocinii Dei Genetricis Gorodecense, ubi Abrahamius et mortuus est, etiam nunc floret. Vita Abrahamii adhuc inedita a Protasio hegumeno huius monasterii annis a 1548 ad 1553 composita est. Imago thaumaturga Dei Genetricis Galicensis, quae in monasterio colitur, Abrahamio primo apparuit.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 2 Augusti Gregoriano.

Nexus externi
-------------

* De Protasio et vita Abrahamii **(Russice)**
* De Abrahamio in *Encyclopaedia Orthodoxa* **(Russice)**
Liangzhuurbs antiqua (Sericae mediae physicalis)  
Liangzhuurbs antiquaLiangzhu  
urbs antiquaSitus urbis antiquae *Liangzhu* in Serica
***Liangzhu*** sive litteris Sinicis 良渚 est locus archaeologicus iuxta vicum hodiernum Liangzhu in pagis suburbanis urbis Hanchei provinciae Zhejiang in Serica. Ibi vestigia habitationum, urbis moeniorum, domus principalis, horrei ad oryzam conservandam annis reperta sunt, quae res omnes inter 5 400 et 4 250 a.p. confectae essent.

Urbs antiqua sub collibus Fengshan et Zhishan posita formam rectangularem habuit, angulis curvatis, longitudine (a borea ad austrum) fere 1 850 metris, latitudine fere 1 600 metris, superficie 290 hectaris.

Bibliographia
-------------

* Bin Liu et al. "Earliest hydraulic enterprise in China, 5,100 years ago" in *PNAS* (4 Decembris 2017) Epitome

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem antiquam culturamque Liangzhu** spectant. |

 
* Situs musei Liangzhu
* Pagina apud UNESCO
* Bob Yirka, "Earliest example of large hydraulic enterprise excavated in China" (5 Decembris 2017) apud *Phys.org*
Wikidata Dominicus Cummings
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 25 Novembris 1971; Dunelmum  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Downing Street Chief of Staff  
*Munus*: political adviser  

**Familia**

*Coniunx*: Mary Wakefield  

**Dominicus**, vulgo *Dominic* **Cummings** (Dunelmi die 25 Novembris 1971 est consiliarius politicus Angliae.

Alumnus est scholae Dunelmensis et collegii Exoniensis apud Oxonienses. Breviter iuxta Ioannem Duncan Smith ductorem factionis Conservativae anno 2002, multo longius ab 2007 usque in 2014 operam dedit iuxta Michaelem Gove politicum eiusdem factionis, qui ab anno 2010 minister eruditionis meruerit. Auctor iam anno 2014 commentarii de opinionibus publicis ad Unionem Europaeam pertinentibus, mense Octobri 2015 rector factus est motus *Vote Leave* quo Brexitus suadebatur. Auctor principalis boni successus huius motus reputatur. Die 24 Iulii 2019 consiliarius gubernio Borisii Johnson factus est.

Scripta
-------

* 2013 : *Some thoughts on education and political priorities* Textus
* 2014 : *Report by North Wood for Business for Britain on research into attitudes towards the possible renegotiation of our EU membership and a possible IN/OUT referendum* Textus

Bibliographia
-------------

* Joy Lo Dico, "How Will Straw and Dominic Cummings are pulling the strings of the EU Referendum power players" in *Evening Standard* (24 Februarii 2016)
* Maya Oppenheim, "Dominic Cummings: The Vote Leave chief who invented £350m claim before admitting Brexit was a mistake" in *The Independent* (5 Iulii 2017)

Nexus externi
-------------

* Ephemeris interretialis privatus
Wikidata Ioannes Lipavský
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Lipavský: imagoIoannes Lipavský: imago
*Nativitas*: 2 Iulii 1985; Praga  
*Patria*: Cechia  

**Officium**

*Officium*: deputy chairperson, deputy chairperson, deputy chairperson, Member of the Chamber of Deputies of the Parliament of the Czech Republic, Minister of Foreign Affairs, parlamentarius  
*Munus*: politicus, manager  

**Consociatio**

*Factio*: Factio piratica Bohemica  
*Religio*: Ecclesia Vetus Catholica
**Ioannes**, vulgo *Jan* **Lipavský** (Pragae in urbe die 2 Iulii 1985 natus) est politicus Cechiae. Alumnus est universitatis Carolinae Pragensis; breve temporis spatium universitatem Cantiensem in Anglia frequentavit Rationis Erasmianae gratia. Legatus est Camerae deputatorum Cechicae ab anno 2017 usque in 2021. Die 17 Decembris huius anno minister a rebus externis promotus est, primo ministro Petro Fiala, contra voluntatem praesidis Miloš Zeman.

Notae
-----

1. ↑  Rambousková (2021)

Nexus externi
-------------

* "Vládu v pátek prezident Zeman jmenuje i s Janem Lipavským, oznámil Fiala" (13 Decembris 2021) apud *Česká Televiza 24*
* Michaela Rambousková, "Překvapení: Zeman jmenuje vládu i s Lipavským, oznámil Fiala" (13 Decembris 2021) apud *Seznam Zprávy*

Ministri rerum externarum Cechici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Zieleniec 1993 • Iaroslaus Šedivý 1997 • Ioannes Kavan 1998 • Cyrillus Svoboda 2002 • Alexander Vondra 2006 • Carolus Schwarzenberg 2007 • Ioannes Kohout 2009 • Carolus Schwarzenberg 2010 • Ioannes Kohout 2013 • Lubomirus Zaorálek 2014 • Martinus Stropnický 2017 • Thomas Petříček 2018 • Iacobus Kulhánek 2021 • Ioannes Lipavský 2021
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides et primi ministri Cechiae |
|  |
**Ioannes Lombard** (*Jean Lombard*; 1854-1891) fuit scriptor Francogallicus mythistoriarum, et praecipue fabularum historicarum, in quibus proposita Orientalistica, bisexualistica et pagana crebriter introduxit. Opera eius scriptores decadentes, inter quos Octavius Mirbeau, Rachilde et Ioannes Lorrain admiraverunt et imitaverunt. Mortuus est Carentonio in asylo refugus, sine pecunia, omnibus rebus carens.

Opus eius melius cognitum *L'agonie* (1888) aevum imperatoris Elagabali et indolem eius recreat; in opere *Byzance* tempora imperatoris Constantini Copronymi describuntur.

Opera
-----

* *L'agonie* (1888)
* *Byzance* (1890)
* *Un volontaire de 1792*
* *Loïs Majourès*
* *Les chrétiens* (ludus scaenicus)
* *Adel: la révolte future* (carmen)

Bibliographia
-------------

* Octave Mirbeau, « Jean Lombard », in *L'Écho de Paris*, 1891 ; commentatio in editione postuma operis *L'Agonie* reimpressa, vide hic)
* William Sharp, *Studies and Appreciations*. Duffield & Company, 1912.

Nexus externus
--------------

* Opera Ioannis Lombard apud Bibliothecam Nationalem
Jean Lorrain, circa annum 1900
**Ioannes** *vulgo* Jean **Lorrain** (vere: *Paul Duval*; natus die 9 Augusti 1856 Fiscamni, mortuus die 30 Iunii 1906 Lutetiae) fuit scriptor Francogallus motioni symbolismi favens.

Vita
----

Filius navicularii divitis Lutetiae erduditus est. Voluntarius in Algeriam iit stipendii merendi caussa antequam in Franciae capite artibus se dederet. Tertio poesi lyrica imbutus est et mythistoria de moribus scribenda. In fabulis Milesiis personas extrardinarias et paulo insanas describere maxime placuit. Eum valde movit Edmundus de Goncourt quod ad argumenta et genus scribendi barocum attinet.

Mythistoria prima »Les Lepillier« (1885) extra Fiscmanium neminem excitavit; familiares rem legerunt ob secreta regionalia prodita. Opere »Très Russe« (1886) autem etiam Lutetiae homines ingenio novo studere coeperunt et mox commentationes in ephemeridum appendicibus oblectatoriis positae sunt; Lorrain, qui ipse trossulus fuit opium fumans et inversionem sexualem ante neminem celans, salem et historiunculas paulo obscenas cum genere scribendi magnifico coniungere callebat, ut apud »Echo de Paris« (1891–95) et »Journal« (1895–1905) patebat. Nonnumquam pseudonymum *Raitif de la Bretonne* usus est. Genus obsessionis clarum videtur apud »Monsieur de Phocas« (1901) et »Le Vice errant« (1902). Novellae fabulae tres valoris litterarii maximi autem includuntur in tomo »M. de Bougrelon« (1903); apud »La Maison Philibert« (1904) mores habitusque audacter et sincere descripsit ad instar Guidonis de Maupassant. Sed drama in versibus »Yanthis« anno 1894 pactum eventum minus felicem habuit, cum dramata excitatoria brevia et textus comicam saltationem exornantes in theatris odeisque minoribus Parisiensibus magni aestimabantur.

Opera selecta
-------------

* 1883: *A forêt bleue*
* 1893: *Sonyeuse*
* 1897: *L'ombre ardente*
* 1900 *Histoires des masques*
* 1901: *Monsieur de Phocas*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Lorrain** spectant. |

* Carmina nonnulla
* Novellae fabulae variae
* Vita apud glbtq.com
Wikidata Michael Lazarev
Res apud Vicidata repertae:Michael Lazarev: imagoMichael Lazarev: imago
*Nativitas*: 3 Novembris 1788; Volodimiria  
*Obitus*: 11 Aprilis 1851; Vindobona  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: explorator, miles  

**Familia**

*Genitores*: Pyotr Gavrilovich Lazarev;   
*Coniunx*: Yekaterina Lazareva  
*Proles*: Pyotr Lazarev, Anna Skalon  

**Memoria**

*Laurae*: Ordo Alexandri Nevensis, Ordo Aquilae Albae, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Order of St. Vladimir, 3rd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis secunda, Ordinis Sancti Vladimiri classis prima, Ordo Sancti Andreae, Ordinis Sancti Georgii classis quarta  
*Sepultura*: St. Vladimir's Cathedral  

Michael Petri filius Lazarev, a Ioanne Ajvazovskij pictus
**Michael Petri filius Lazarev** (Russice Михаил Петрович Лазарев, tr. *Michael Petrovič Lazarev*; 3 [14] Novembris 1788 – 11 [23] Aprilis 1851) fuit nauta, explorator, et praetor navalis Russicus.

Biographia
----------

Michael Lazarev, in familia nobili natus, in schola navali militari educatus est. Annis 1808–1813, cum in classe Baltico Imperii Russici militabat, in bello inter Russiam et Sueciam annorum 1808–1809 et in Bello Patrio anni 1812 participavit. Annis 1813–1816, in nave *Suvorov* («Суворов»), circumnavigationem suam primam perfecit. Annis 1819–1821, ut praefectus navis *Mirnyj* («Мирный») et vicarius praefecti circumnavigationis Thaddaei Bellingshausen, fuit particeps repertus Antarcticae multarumque insularum. Annis 1822–1825 ad effectum adduxit circumnavigationem suam tertiam, cuius tempore explorationes scientificae in meteorologia, ethnographia etc. perfectae sunt. Dein Lazarev ut navarchus fuit particeps nonnullarum actionum navalium militarium Imperii Russici contra Imperium Ottomanicum (e.g. in pugna clara navali, quae anno 1827 prope Pylum accidit). Ab anno 1833 erat praefectus supremus classis atque portuum Imperii Russici in Ponto Euxino.

Fons
----

* Лазарев Михаил Петрович (pagina de Michaele Lazarev in *Encyclopaedia Sovietica Magna*) **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Lazarev** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Wikidata Michael Maestlinus
Res apud Vicidata repertae:Michael Maestlinus: imagoMichael Maestlinus: imago
*Nativitas*: 30 Septembris 1550; Goppinga  
*Obitus*: October 1631; Tubinga  
*Patria*: Sacrum Romanum Imperium  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, astronomus, professor, Astrologus  
*Patronus*: Universitas Eberhardina Carolina, Universitas Ruperto-Carola Heidelbergensis
**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Michael Maestlinus** fuit mathematicus et astronomus Germaicus.

Ad Universitatem Tubingensem immatriculatus est natus die 30 Septembris anno 1568, baccalaureus factus 20 Octobris 1569, magister artium factus anno 1571. Fuit mathematicae professor usque ab anno 1580 Tubingae et usque ab anno 1583 Heidelbergae.

Anno 1597 litteras misit ad discipulum suum et amicum Iohannem Keplerus. Qua in epistula calculationem et cosmologiam Copernici et causam luminis cinerum praesentavit et demonstravit divinam proportionem esse fere 1,6180340.

Opera
-----

* 1578 Observatio et demonstratio cometae aetheri.
* 1582 Epitomae Astronomiae.

Litterae
--------

* Siegmund Günther: Maestlin, Michael. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 20, Duncker & Humblot, Leipzig 1884, S. 575–580.
* Volker Bialas: Mästlin, Michael. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, ISBN 3-428-00196-6, p. 644 seq.

Nota
----

1. ↑  Volker Bialas: Mästlin, Michael. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, ISBN 3-428-00196-6, p. 644 seq.
Wikidata Michael Le Quien
Res apud Vicidata repertae:Michael Le Quien: imagoMichael Le Quien: imago
*Nativitas*: 8 Octobris 1661; Gesoriacum  
*Obitus*: 3 Decembris 1733; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: clericus, Rerum gestarum scriptor, theologus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Michael Le Quien** (natus die 8 Octobris 1661 Gesoriaci, mortuus 12 Martii 1733) rerum historicarum scriptor Francicus erat. 

Collegio Plessaei-Dormiano eruditus anno suo vicesimo in conventum dominicanum in Parisiorum suburbio Sancti Germani intravit. Conventus Scti. Honorati vico siti bibliothecarius linguis Graeca, Latina, Arabica, Hebraicaque pollebat.

Inter opera eius nominari possunt:

* Defensio textus hebraici versionisque vulgatae, gallice composita Parisiis anno 1690 edita. Hoc opus apud apud I.-B.Migne Scripturae sacrae cursum, tomum III (Parisiis anno 1861 editum) reperiri potest.
* Panoplia contra Schisma Graecorum, Parisiis, 1718.
* Oriens Christianus, magnum opus postume editum, Parisiis, 1740.
* Sancti Iohannis Damasceni Opera, Parisiis, 1712 (vol. I; vol. II).

Nexus externi
-------------

* De Michaele le Quien in *Encyclopaedia Catholica*
Folium murale ab Antonio Velonis factum.
Photographema productionis habitus Caribaeos et in scaena imaginem sceleti monstrat.
***Voodoo Macbeth*** est nomen Anglicum per ludibrium datum[1] productionis Propositi Theatri Foederalis *Macbeth,* ludi Gulielmi Shakesperii, die 14 Aprilis 1936 Novi Eboraci oblati et ab Orson Welles directi, dramatis personis omnino ab Afroamericanis actis. Productio res scaenicas a Scotia ad fictam insulam Caribaeam in Haitia conditam movit, et ex usu imaginum Vodou in loco magiae in ludo appellatur.[2] Productio, mirum insigniter pecuniarium, eventus theatricus maximi momenti nonnullis de causis late habetur, inter quas suus intellectus ludi multa novans, suus successus theatro Afroamericano favens, et suae partes famam directoris probantes, iuvenis tantummodo viginti annos nati.

Procuratio Progressus Operum fuit conatus ad stimulandam oeconomiam Civitatum Foederatarum per Magnam Depressionem Oeconomicam, sub cuius aegide fuit Propositum Foederalis Primum, quod generationem operum in artibus praestitit cuique Propositum Theatri Foederalis creatum erat. Propter opus agitatorum pro iuribus civilibus, Unitas Theatri Nigri creata est, in dimidia fissa: Ramum Aequaevum, ad creandum theatrum de rebus nigris illius temporis, et Ramum Classicum, ad agenda dramatatclassica designata.[3] Propositum fuit rationem praebere per quam histriones et manus scaenici nigri conduci possent, et tollere superbiam Afroamericanam per ludos classicos actos colorem histrionum neglegentis.[4]

Notae
-----

1. ↑  Callow 1995:229.
2. ↑  Kliman 1992:86.
3. ↑  Kliman 1992:88.
4. ↑  Kliman 1992:88–89.

Bibliographia
-------------

* Callow, Simon. 1995. *Orson Welles: The Road to Xanadu.* Jonathan Cape.
* Kliman, Bernice W. 1992. *Shakespeare in Performance: Macbeth.* Manchester University Press.

Nexus externi
-------------

* *Macbeth,* www.ibdb.com (Internet Broadway Database)
* *Macbeth*, New York City, April 14—June 20, 1936, memory.loc.gov (Bibliotheca Congressionalis)
* *Wayward Macbeth: Intersections of Race and Performance,* us.mcmillan.com (congeries commentariorum de productione Wellesiana in cultura Afroamericana et de aliis ludi perfunctionibus non traditionalibus)