recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Lapitha cum centauro pugnans. Metopa Parthenonis, hodie in Museo Britannico.. Medio quinto saeculo a.C.n.
**Lapithae** in mythologia Graeca est nomen gentis Graecae montes Thessaliae et vallem Penei fluminis incolentis. Lapithus, filius Apollinis eorum eponymus fuisse dicitur, clarissimus vero in fabulis rex Pirithous, amicus Thesei quocum venationi apri Calydonii interfuit et in regnum Plutonis descendit.

Nobilissimum in litteris et artibus Graecis est bellum Lapitharum cum Centauris, quod velut exemplar belli semiferorum barbarorum cum cultis hominibus nobis ostenditur. Nam hoc thema magni momenti in mythologia Graeca est, quae saepe humanitatem de feritate triumphantem laudat. Exempli gratia pugna Lapitharum cum centauris in Iovis Olympici templi fastigio occidentali sculptum erat

Pirithous et centauri semifratres erant, Pirithous filius Ixionis et Diae, centauri vero filii Ixionis et Nubis quam Iupiter in Iunonis vicem miserat. Itaque rex Lapitharum eos ad suas nuptias cum Hippodamia invitavit (cuius nomen Graece significat "*equorum domitricem*"). Centauri autem nimium potando ebrii violentique facti, et ceteri et in primis Eurytion sponsam rapere et vitiare conati sunt. Unde rixa et magnum bellum ortum est. Multi Lapithae perierunt: victi tamen in fine centauri refugerunt.

Aetate proxima filius Pirithoi Polypoetes Lapithas ad bellum Troianum duxit, Agamnonem secutus.

Notae
-----

1. ↑  Pausanias V.10.8. "Restauration des frontons d'Olympie", Revue archéologique, 1889/7.
2. ↑  *Ilias* XII.127-130.

Fontes
------

* Homerus, libro vicesimo primo *Odysseae* : 295-305
* Hyginus mythographus *Fabulae* 33
* *Ilias* XII.127-194.
* Ovidius, *Metamorphoses* XII.210-541.
* Pausanias libro quinto *Descriptionis Graeciae*, 10.8
* Plutarchus, "Theseus" in *Vitis Parallelis* cap. 30
* Strabo, *Geographica* IX.5.19
* Vergilius, Aeneis libro sexto 601 et libro septimo 303.
***Historia domini Quijoti Manchegui*** est versio ab Ignatio Calvo y Sánchez (Horche 1864 - Matriti 1930) facta, qua Michaelis de Cervantes operis *Don Quijote* liber primus usque ad capitulum quadraginta septem e lingua Hispanica in Latinitatem macaronicam convertitur. Capitula 1-19 anno 1905 edita sunt, anno 1922 capitula 20-47 addita sunt.

E libro excerptus : 

*"In uno lugare manchego, pro cujus nómine non volo calentare cascos, vivebat facit paucum tempus, quidam fidalgus de his qui habent lanzam in astillerum, adargam antiquam, rocinum flacum et perrum galgum, qui currebat sicut ánima quae llevatur a diábolo. Manducatoria sua consistebat in unam ollam cum pizca más ex vaca quam ex carnero, et in unum ágilis-mógilis qui llamabatur salpiconem, qui erat cena ordinaria, exceptis diebus de viernes quae cambiabatur in lentéjibus et diebus dominguis in quibus talis homo chupabatur unum palominum. In isto consumebat tertiam partem suae haciendae, et restum consumebatur in trajis decorosis sicut sayus de velarte, calzae de velludo, pantufli et alia vestimenta que non veniut ad cassum."*

Editiones
---------

* *Historia domini Quijoti Manchegui traducta in Latinem macarrónicum per Ignatium Calvum (curam misae et ollae)*, Madrid, Imp. del Asilo de Huérfanos del S. C. de Jesús, 1905 (Liber I, 1-19)
* *Historia domini Quijoti Manchegui traducta in Latinem macarrónicum per Ignatium Calvum (curam misae et ollae)*, cum prologo Manoli L. Anaya, Editio nova, castigata et alargata, Matriti, tip. Julii Cosano, 1922 (Liber I, 1-47)
* *Historia domini Quijoti Manchegui traducta in Latinem macarrónicum per Ignatium Calvum (curam misae et ollae)*, cum prologo Manoli L. Anaya, Editio nova, castigata et alargata, Matriti, tip. Julii Cosano, 1966 (Liber I, 1-47).
* *Historia domini Quijoti Manchegui*, 4a edición, Guadalajara, Aarche Ediciones, 1999 (Liber I, 1-47) (Paginae selectae ex editione 1999 apud *Google Books*)
* *Historia domini Quijoti Manchegui traducta in Latinem macarrónicum per Ignatium Calvum*, Zapopan, Jalisco, México, Amateditorial, 2005 (Liber I, 1-47)

Nexus interni
-------------

* Libri Latine redditi



  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Adumbratio anatomiae archegonii.
Fertilizatio in *Physcomitrella patente,* ut in omnibus bryophytis, plantis terrestribus, intra archegonium fit. Hoc exemplum genetice modificatum est, ut ovum non fertilizatum intra archegonium colorem caeruleum gignit.
**Archegonium** (a Graecis *ἀρχή* 'initium' + *γόνος* 'proles') est structura vel organum multicellulare temporis gametophytorum in quibusdam plantis, quod ovum (gametam femininum) gignit et continet. Homologum organum mas est antheridium. Archegonio sunt longus venter (canalis cervicalis) et basis tumida. Archegonia plerumque in superficie thalli fiunt, sed in anthocerotophytis intra textum inveniuntur.

In bryophytis
-------------

In bryophytis aliisque cryptogamis, semen ad archegonium natatione in liquido pervenit, quandoquidem in pinophytis et angiospermis pollen vento vel vectoribus animalibus, et semina per tubum pollinis traduntur. Exempli gratia, in *Physcomitrella patente,* archegonia non intra textum, sed super gametophoram foliaceam patent.

In gymnospermis
---------------

Archegonia in megagametophytis gymnospermarum multo imminuuntur. Vocabulum ad angiospermas et gnetophyta *Gnetum* et *Welwitschiam* non adhibetur quia megagametophyta ex perpaucis cellulis constant, quarum sese in cellulam ovalem una mutant. Diploidicae megasporangii (nucelli) cellulae gametam intra ovulum plerumque cingunt. Archegonium gymnospermarum post pollinationem intra strobilos (femineos coniferorum conos) formantur.

Nexus interni
-------------

* Antheridium
* Fertilizatio interna
* Meiosis
* Reproductio plantarum

Notae
-----

1. ↑  Mosquna et al. 2009.
2. ↑  Mosquna et al. 2009.
3. ↑  Brooklyn Botanic Garden.

Bibliographia
-------------

* Mosquna, Assaf, Aviva Katz, Eva L. Decker, Stefan A. Rensing, Ralf Reski, et Nir Ohad. 2009. Regulation of stem cell maintenance by the Polycomb protein FIE has been conserved during land plant evolution. *Development* 136:2433-2444. Textus.
* Wagenitz, Gerhard. 2003. Archegonium. In *Wörterbuch der Botanik: Die Termini in ihrem historischen Zusammenhang.* Ed. 2a. Heidelbergae et Berolini: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 3827413982.
Wikidata Bakytžan Sağyntaev
Res apud Vicidata repertae:Bakytžan Sağyntaev: imagoBakytžan Sağyntaev: imago
*Nativitas*: 13 Octobris 1963; Q12577624  
*Patria*: Unio Sovietica, Kazachstania  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Kazakhstan, Mayor of Almaty, Head of the Office of the Prime Minister, Minister of National Economy, First Deputy Prime Minister of Kazakhstan, State Counsellor of Kazakhstan, Head of the Presidential Administration of Kazakhstan  
*Munus*: sociologus, oeconomus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Nur Otan  

**Familia**

*Genitores*: Q12578135;   

**Memoria**

*Laurae*: Order of Friendship, Order of Kurmet, Order of Parasat, medal "for 20 years of Kazakhstan's independence", medal "10 years of the Constitution of Kazakhstan", Q3853540, Medal "10 years of Astana", medal for the 25 years of Kazakhstan's independence  

**Bakytžan Abdir f. Sağyntaev** sive litteris Cyrillicis Бақытжан Әбдірұлы Сағынтаев (in oppido Ušaral natus die 13 Octobris 1963) est politicus Kazachstaniae. Alumnus est universitatis civicae Kazachstanensis Almatae in urbe. Gubernator fuit provinciae Pavlodar a die 30 Septembris 2008 ad 20 Ianuarii 2012. Deinde bis brevibus temporis spatiis annis 2012 et 2013 minister meruit ab evolutione et a regionibus. Primus minister patriae de 9 Septembris 2016 creatus est, iussu praesidis Nursultan Nazarbaev, antecessore Kărim Măsimov.

Nexus externi
-------------

* Decretum de Bakytžan Sagintaev primo ministro (9 Septembris 2016)

Primi ministri Kazachstaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sergius Tereščenko 1991 • Akežan Kažegeldin 1994 • Nurlan Balgimbaev 1997 • Casimus Žomart Toqaev 1999 • Imangali Tasmagambetov 2002 • Daniel Ahmetov 2003 • Kărim Măsimov 2007 • Serik Ahmetov 2012 • Kărim Măsimov 2014 • Bakytžan Sağyntaev 2016 • Asqar Mamin 2019 • Älihan Smajylov 2022
Sergius Tereščenko • Akežan Kažegeldin • Nurlan Balgimbaev • Casimus Žomart Toqaev • Imangali Tasmagambetov • Daniel Ahmetov • Kărim Măsimov • Serik Ahmetov • Kărim Măsimov • Bakytžan Sağyntaev • Asqar Mamin • Älihan Smajylov
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Kazachstaniae • Ministri rerum externarum Kazachstanenses |
|  |
Wikidata Lapedona
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°6′35″N 13°46′22″E  
*Numerus incolarum*: 1 189  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Lapedona
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Firmana  

**Geographia**

*Superficies*: 14.93 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Campi Felonis, Mons Florum, Mons Rubianus, Morescum, Altidona, Firmum  

**Tabula aut despectus**

Lapedona: situsLapedona: situs
**Lapedona** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Bondelia*) (Italiane: *Lapedona*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Firmana situm. Incolae *Lapedonenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Marchia Anconitana (*regio*),
* Picenum (*terra*),
* Provincia Firmana,
* Firmum seu Firmum Picenum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - De Agostini
2. ↑  Jo. Baptistae De Luca Venusini... Tractatus de officiis venalibus ... - Di Giovanni Battista De Luca
3. ↑  Hazlitt, *The Classical Gazetteer*

Nexus externi
-------------

* Pagina publica


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lapedonam** spectant. |
**Legio VII Gemina** vel **Hispana** vel **Felix** pars exercitus Romani fuit. Anno 68 Servius Sulpicius Galba imperator legionem in Hispania conscripsit, ut Galbam Romam sequeretur. Anno 69 Legio VII Gemina Carnuntum in Noricum missa est. Tum bello vivili pro Vespasiano imperatore pugnavit[1]. Vespasianus milites dissolutae Legionis I Germanicae Legioni VII attribuit, quae idcirco nomen "Geminae" accepit. Tum in Pannoniam missa et pro meritis in Germania Superiore nomen Felicis accepit. Anno 74 exeunte in Hispaniam reversus est, apud Legionem urbem castra stativa exstruxit. Septimio Severo regnante Legio VII Gemina Pia Felix nota est[2].

Legati Legionis
---------------

Inter alios et hi legati legioni VII praefuerunt:

* Marcus Ulpius Nerva Traianus, qui postea imperavit, annis 86 et 89
* Publius Cornelius Anullinus circa annum 177
* Quintus Hedius Lollianus Plautius Avitus ante annum 209

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, Historiae, III 10,1; 21,2
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 7, c. 18
Aditus musei
Ornamenta insigniaque aurea Macedoniae antiquae inter res maximi momenti in museo asservatas numerantur.
**Archaeologicum Museum Thessalonicae** (Neograece *Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης*) res in in locis archaeologicis Thessalonicae et Macedoniae Graecae repertas propalam collocat.

Historia
--------

Museum anno 1912 conditum est, postquam urbs Ottomanica a Graecis occupta est. Usque ad annum 1925 reperta antiqua in aedificio urbi administrando Neograece *Κονάκι* dicto et in Universitate Thessalonicensi servata sunt. Anno 1925 Turcis in exsilium eiectis antea meschita *Yeni Cami* dicta museum factum est. Novum museum anno 1962 confectum et interim pluries renovatum ab anno 2006 historiam Thessalonicae Macedoniaeque ab aevo praehistorico usque ad antiquitatem posteriorem demonstrat. Res Berginae repertae, inter quas sepulcrum Philipp II regis Macedoniae, anno 1997 in museum ibidem aedificatum translatae sunt.

Pinacotheca
-----------

* Basis statuae saec. 2 a.C.n. inscriptione instructa: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ.Basis statuae saec. 2 a.C.n. inscriptione instructa: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ.
* Crater Derbeniensis (330-320 a.C.n.).Crater Derbeniensis (330-320 a.C.n.).
* Harpocrates (saec 2 a.C.n.).Harpocrates (saec 2 a.C.n.).
* Insigne regium aureum.Insigne regium aureum.
* Armilla aurea.Armilla aurea.
* Nummi aurei cum "stella Berginae".Nummi aurei cum "stella Berginae".
* Medalia Romana Olympiaden Alexandri Magni matrem demonstrans.Medalia Romana Olympiaden Alexandri Magni matrem demonstrans.
* Sepulcrum Macedonicum (circa annum 520 a.C.n.].Sepulcrum Macedonicum (circa annum 520 a.C.n.].
* Sarcophagus, Graeci heroes aprum Calydonium venantes.
* Aspectus in musei oecum.Aspectus in musei oecum.
* Crater Atheniensis figuris rubris pictus (saec. 5 a.C.n.).Crater Atheniensis figuris rubris pictus (saec. 5 a.C.n.).
* Crater aeneus fabricae Macedonicae (circa annum 370 a.C.n.).Crater aeneus fabricae Macedonicae (circa annum 370 a.C.n.).
* Caput Serapidis (circa annum 150-200).Caput Serapidis (circa annum 150-200).

Nexus externis
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Archaeologicum Museum Thessalonicae** spectant. |

* Situs musei interretialis
*Vide etiam paginam discretivam:* legio (discretiva)

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Signum Legionis
**Legio** et sere **Leione** (Hispanice: *León*) est urbs Hispana Castellae et Legionis, et caput provinciae Legionis. Apud ripas Berniscae et Turii condita est. Urbs iacet apud Viam Iacobeam.

Historia
--------

Oppidum est conditum die 10 Iulii 68. Origo oppidi in castris Legionis VI Victricis est, deinde eum incoluerunt milites Legionis VII Geminae Felicis Piae. Urbs non multa relicta Romana habet, praeter moenia et viam Latam (Hispanice: *calle Ancha*), quacum antiquo decumano (via principalis) competit.

Anno 763, rex Asturiarum Alphonsus I urbem paene vacuam cepit, ita incolae in Legionem missi sunt anno 846 populandi causa. Propter progressum Reoccupationis?, Ordonnus II Legionem caput sui regni fecit, sic praesidium regni Christiani potentissimi Hispaniae Regnum Legionisfactum est. Anno 987 ab Almanzore? vastata est. Anno 1017, rex Alphonsus V primum forum concessit, ad vitam et administrationem urbis regendas. Anno 1188 in urbe primae curtes celebrantur, in quibus rex, nobilitas, clerus, et populus repraesentantur. 

Cum ascensu Regni Castellae in paeninsula, Legio magnitudinem suam oeconomicam politicamque amissit. Haec deminutio magnitudinis usque hodie permanet.

Nexus externi
-------------

* Municipium Legioni **(Hispanice, Anglice)**
* Iter Legione romano **(Hispanice, Anglice)**

Notae
-----

1. 1 2  Aimerici Picaudi *Iter pro peregrinis ad Compostellam* VII, in codice Calixtino, A. Stones et J. Krochalis ediderunt apud "The Pilgrim's Guide: A Critical Edition" 1998
2. ↑   Citatio desiderata *(addito fonte, hanc formulam remove)*

**Iter pro peregrinis ad Compostellam**   
*secundum Aimericum Picaudum*
Iter Aragonicum: Canfrancus → Iacca → Osturiz → Mons Reellus → **Pons Reginae**
  
Iter Gallicum: Runcievallis → Biscaerlus → Ressogna → Pampilona → Stella → **Pons Reginae** → Arcus → Grugnus → Naiera → Belfuratus → Ataporca → Burgi → Castrum Sorericum → Pons Fiterii → Frumesta → Karrionus → Sanctus Facundus → Manxilla → Legio → Orgeba → Asturica Augusta → Raphanellus → Siccamolina → Pons Ferratus → Carcavellus → Portus Februarius → Pons Mineae → Sala Reginae → **Compostella**.
**Legio III Gallica** legio Romana anno 49 a.C.n. a Gaio Iulio Caesare ad bellum civile contra Cn. Pompeium condita fuit. Pugnae apud Pharsalum anno 48 a.C.n. et apud Munda anno 45 a.C.n. interfuit. Post mortem Caesaris Marcus Antonius anno 41 a.C.n. eam ad bellum Parthicum accepit et in bellum civile contra Octavianum duxit. Post cladem Antonii in Syriam missa est. Nerone imperatore legio a Gnaeo Domitio Corbulone in Parthos ducta est, tum in Moesiam translata est. Bello civili anni 69 Legio III Gallica primo Othoni, deinde Vespasiano sequebatur. Ea adiuvante Vespasianus Vitellium apud Cremonam vicit. Bello civili finito in Syriam reversa est et secundo saeculo saepe contra Persos pugnavit. Propter rebellionem Elagabalus imperator legionem anno 219 dissolvit, milites ad Legionem III Augustam transtulit, sed Alexander Severus eam iterum in Syria constituit. Ad annum 323 aut diutius in Syria mansit.

Legati Legionis
---------------

Legatus legionis inter alios fuerunt:

* Titus Aurelius Fulvus annis Neronis imperatoris
* Lucius Fulvius Rusticus Gaius Bruttius Praesens anno 136
Verbum *Aikido* Iaponicis litteris scriptum
**Aikido** (-onis, f.) sive aicido est ars martialis condita a Morihei Ueshiba, cuius propositum est defensio sine oppugnatione, cum profunda base philosophica, in qua defensor redirigit motum et impetum oppugnantis ad adversarium eundem. Ea exercetur ab hominibus et feminis libere de eorum statura, pondere aut statu. Ea habetur tamquam una ex artibus martialibus difficillimis ad sollerter discendum et aliquot annos exercitationis requirit priusquam quisquam profecto possit se defendere, quia suae technicae plerumque dissimiles sunt aliarum artium martialium.

Demonstratio technicae *nikkyo omote*
Aikido consuetudine omnes formas certaminum reiicit. Affirmat progressum mentis, corporis et animae usque ad attingere plenam harmoniam. Praecepta consistunt in observationem demonstrationum technicarum quas perficit magister et postea necesse est discipulo perdiscere laborareque - cum uno aut modo variis comitibus - moliens motus repetere, emendans in hunc modum technicam et attingens meliorem comprehensionem aikidonis. Motilitas, positus, accuratio et coordinatio sunt principia rerum praecipuarum ad efficiendas technicas et discipulos discere in modo flexibili adaptoque.

Etymologia
----------

Nomen venit e lingua iaponica *ai-ki-do*, abs vocabulis "iungere-virum-viam", et significat: Artem tuendi exercens sollers tutor ad utendum viribus adversarii contra adversarium ipsum.

Notae
-----

1. ↑  Westbrook, Adele; Ratti, Oscar (1970). *Aikido and the Dynamic Sphere*. Tokyo, Japan: Charles E. Tuttle Company. pp. 16–96. ISBN 978-0-8048-0004-4 (Anglice)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aikido** spectant. |
Wikidata Wavel Ramkalawan
Res apud Vicidata repertae:Wavel Ramkalawan: imagoWavel Ramkalawan: imago
*Nativitas*: 15 Martii 1961; Mahé  
*Patria*: Insulae Seisellenses  

**Officium**

*Officium*: President of Seychelles  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Seychelles National Party, Linyon Demokratik Seselwa  
*Religio*: Anglicanismus
**Wavel Ramkalawan** (Mahé in insula die 15 Martii 1961 natus) est clericus ecclesiae Anglicanae et politicus insularum Seisellensium.

Matre praeceptrice, patre stannifice, avo e Bihāra Indiae oriundo, Wavel Ramkalawan in urbe nativa apud collegium Seisellense educatus est. Alumnus est collegii Theologici S. Pauli in insula Mauritia universitatisque Birminghamiensis in Anglia. In insulis reditus, munere presbyteri fungens sub regimine singulae factionis, inter conditores fit "factionis Seisellensis" (*parti Seselwa*). Cuius factionis dux, legatus est parlamento Seisellensi ab anno 1993 usque in 2011, iterum ab 2016 usque in 2020. Quo anno praeses electus, die 26 Octobris 2020 inauguratus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica |

Praesides insularum Seisellensium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iacobus Mancham 1976 • France Albertus René 1977 • Iacobus Michel 2004 • Daniel Faure 2016 • Wavel Ramkalawan 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Seisellenses |
|  |
*Cappadocia* antiqua
Thema Cappadociae imperii Byzantini
Visu digna loci regionis
**Cappadocia** (Turcice *Kapadokya*, Graece Καππαδοκίας) est regio historica media Asia Minore sita. Regnum fuit a tertio saeculo a.C.n. ubi regnaverunt reges quibus omnibus Ariarathes nomen fuit (ab Ariarathe I usque ad Ariarathem X). Secundum locum post regem tenebat sacerdos Deae Matris Mâ Comanis veneratae. Arirarathe X mortuo permittentibus Romanis Cappadoces sibi Ariobarzanem regem elegerunt. Ultimus rex Archelaus Sisines a Marco Antonio, cum stirpe regia quamvis non cognatus, circa 40 a.C.n. creatus Romae 17 p.c. obiit ubi Tiberius imperator eum detinebat. Quo mortuo provincia Romana fuit

Nostris temporibus Cappadociam provinciae Nevşehir, Niğde, Aksaray, Kırşehir et Kayseri rite complectuntur.

Nomen
-----

Nomen deductum est a linguae Persicae antiquae voce *Katpatuka*, quod alii regionem venustorum equorum significare, alii etiam de verbo Hattorum Kizzuwatna originem trahere putant.

Notae
-----

1. ↑  Strabo, *Geographica* XII.2.3
2. ↑  Strabo, *Geographica* XII.2.
3. ↑ . ISBN 2-84867-106-8 .

Fontes
------

* Strabo, *Geographica* XII.1-2. Strabo Cappadox erat, quod fontem optimum eum efficiebat.

Plura legere si cupis
---------------------

* Catherine Jolivet-Lévy (1997), *La Cappadoce*, CNRS.
* R.D. Sullivan (1980), 'The Dynasty of Cappadocia', *ANRW* II.7.2 : 1147-1161.
Wikidata Caphereas
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°58′22″N 24°37′25″E  

**Tabula aut despectus**

Caphereas: situsCaphereas: situs
**Caphereas** (Neograece: Καφηρέας), olim **Caphareus** sive **Caphereus** (Καφηρεύς), est pristinus demus Euboeae in Graecia 1013 incolarum (status: 2010), qui nomen a promunturio Caphereo prope sito traxit. Sedes demi fuit *Amygdalea*. Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Carysti demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα).

Ad promunturium Caphereum, quod est acutis scopulis periculosissimum, classis Graeca Agamemnone duce a Troia rediens a rege Euboeae Nauplio, ut filium Palameden a Graecis interfectum ulcisceretur, allecta est, ubi naufragio periit.

Hodie promunturium etiam nomine "**Capo d'Oro**" (Κάβο ντόρο, promunturium aureum) notum est.

Temporibus Dominii Nigropontis Arbanitae Caphereae et aliis insulae meridianae locis sedes collocaverunt, quorum lingua adhuc auditur.

Notae
-----

1. ↑  Lex Callicratis Ministerium rerum domesticarum Graeciae
2. ↑  Vacations in Greece[*nexus deficit*] (Anglice, Neograece)
Wikidata France Albertus René
Res apud Vicidata repertae:France Albertus René: imagoFrance Albertus René: imagoFrance Albertus René: subscriptioFrance Albertus René: subscriptio
*Nativitas*: 16 Novembris 1935; Victoria  
*Obitus*: 27 Februarii 2019; Victoria  
*Patria*: Insulae Seisellenses  

**Officium**

*Officium*: President of Seychelles, Prime Minister of Seychelles  
*Munus*: legatus, politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: United Seychelles Party  

**France Albertus René**, praenominibus vulgaribus *France-Albert* (Victoriae in insula Mahé natus die 16 Novembris 1935; in eadem insula die 27 Februarii 2019 mortuus) fuit politicus insularum Seisellensium.

In Anglia educatus, alumnus fuit Collegii Regii Londiniensis et sodalis factionis laboris. In patriam reditus factionem populi unitam anno 1964 condidit. Primus minister a die 29 Iunii 1976 meret, praeside Iacobo Mancham, sed die 5 Iunii 1977, novas res movens, se praeses proclamavit. Quo officio viginti septem annos functus est dieque 14 Iulii 2004 renuntiavit, successore Iacobo Michel. Illis annis incursiones duas oppugnavit quarum primam anno 1979 legati Civitatum Foederatarum, alteram anno 1981 mercennarii Africae Australis promoverant. Amicitiis unionis Sovieticae et Tanzaniae excultis, evolutionem insularum Seisellensium prospere favebat. Factiones politicas contrarias a principio interdixit sed ab anno fere 1993 permisit.

Bibliographia
-------------

* Kevin Shillington, *Albert René: The Father of Modern Seychelles, a biography*. Crawley Australiae: UWA Publishing, 2014. ISBN 9781742586120

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **France Albertus René** spectant (France Albertus René, France-Albert René). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

Praesides insularum Seisellensium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iacobus Mancham 1976 • France Albertus René 1977 • Iacobus Michel 2004 • Daniel Faure 2016 • Wavel Ramkalawan 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Seisellenses |
|  |


Ministri rerum externarum Seisellenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iacobus Mancham 1976 • Guido Sinon 1977 • Iacobus Hodoul 1979 • Maximus Ferrari 1982 • France Albertus René 1984 • Daniella de St. Jorre 1989 • France Albertus René 1997 • Ieremias Bonnelame 1997 • Patricius Pillay 2005 • Iacobus Michel 2009 • Ioannes Paulus Adam 2010 • Ioel Morgan 2015 • Daniel Faure 2016
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides insularum Seisellensium |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Arsenius Papacioc
Res apud Vicidata repertae:Arsenius Papacioc: imagoArsenius Papacioc: imago
*Nativitas*: 13 Augusti 1914; Misleanu  
*Obitus*: 19 Iulii 2011; Techirghiol  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Munus*: Eastern Orthodox priest  

**Consociatio**

*Factio*: Cohors Ferrica  

**Memoria**

*Laurae*: Order For Merit  

**Arsenius Papacioc** fuit monachus Dacoromanus qui longissima, licet ipse diutissime exploratus, vita fructus est. Familiam suam a Graecia venisse nomen gentilicum "Albu" habentem autumabat. Patrem patris sui sacerdotem orthodoxum fuisse narravit Arsenius monachus. Ipse exposuit de se: "Apud parentes septimus eram puer MCMXIV natus in mense August XV, communis Perieti, pagi Misleanu, districti Ialomita. Vocabantur parentes Vasile et Stanca. Super septem pagos sanitarius cultor pater meus fuit plurimumque ad constructionem ecclesiae ex pago nostro sibi operam dedit. Nominor Papacioc. Propterea quod pater avi mei in Macedonia sacerdos fuit, in septemtrione Graeciae. Ex hoc venit et nomen: "Pater cum barbitio" - "Papacioc". At ab origine vocati eramus "Albu". Et avus meus mille ovibus e Macedonia adventus est seque considerat iuxta rivum Ialomita unde campus patens erat. Pagi enim rari erant"

Dicta et sententiae
-------------------

1. Ut confessor, nunc, vobis edico: Non molestatus  est Dominus Deus super erroribus nostris .
2. Qui precatur solum quando precatur, ipse, in re propria, non precatur.
3. Si iuventus sciret et senectus posset ....
4. Hoc cuidam iuveni faciendum est: ut magnus pro Christo heros fiat.
5. Quis est hic qui dehaberet, quid a Deo posceret?
6. Omni die mori sciamus et resurgere...
7. Non opus est Domino verbis nostris, excusationibus explicationibusque, verumtamen cordibus nostris.
8. Maximi momenti consilium: dilige, dilige, dilige toto animo et ignosce.
9. Regulae fidei aliarum religionum a Christianitate eo differt, quod a sufferentia liberare praecipiunt. In fide orthodoxa solum per sufferentiam a sufferentia solutus eris.
10. Locupletio nullum est peccatum nec paupertas aliqua virtus.
11. Per humeros suos crucem portaverunt Dacoromani. Itaque, quod Ressurectio consequeretur, credo.
12. Si non potes diligere inimicos tuos, hosce saltem non odi.

Nexus externi
-------------

* "Arsenie Papacioc" apud *OrthodoxWiki*
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

Series avorum.
**Genealogia** (a verbis Graecis γενεά + λόγος) est generis descriptio, quae stemmatis ordinem per stirpium seriem ductam indicat, plerumque in forma tabellaria composita. Genealogiae hoc tempore in duas classes praecipue dividuntur: series avorum et series prolum. Prima, retrorsum respiciens, cuiusdam parentes, avos, proavos maioresque eorum sed non alios consanguineos complectitur; secunda, prorsum intuens, cuiusdam generis auctoris posteros (quos ab aliquo ortos) recensit. Utraque classis vel agnationem tantum, h.e. familiam paterni generis, comprehendit vel omnes cognatos, maternos quoque.

Synonimi
--------

Cognominati verbi vocabuli genealogiae sunt: tabula genealogica, sermo de origine generationis, index maiorum, generis descripta series, familiarum ordo, stemma, stemmatis ordo, stemmatis descriptio, generis recensio.

Progenies
---------

* Proavus, proavia, propatruus, proamita, promatertera, proavunculus
* Avus et avia, patruus magnus, amita magna, avunculus magnus, matertera magna
* Pater et mater, patruus, amita, avunculus, matertera
* Ego, frater patruelis, soror patruelis, amitinus, amitina, soror, frater, consubrinus, consubrina
* Filius, filia, subrinus, subrina
* Nepos, neptis

Nexus interni
-------------

* Historiographia
* Monarchia hereditaria
* Stemma genealogicum
* Taxinomia cladistica
* *Theogonia*
Wikidata Gregorius Orlov
Res apud Vicidata repertae:Gregorius Orlov: imagoGregorius Orlov: imago
*Nativitas*: 6 Octobris 1734; Ljutkino  
*Obitus*: 13 Aprilis 1783; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: legatus, land owner, politicus, miles, nobilis, military officer  

**Familia**

*Genitores*: Grigory Orlov; Lukirya Ivanovna Zinoveva  
*Coniunx*: Ekaterina Zinovyeva  
*Proles*: Alexius Gregorii filius Bobrinskij, Natalia Buxhoevden  
*Familia*: House of Orlov
**Memoria**

*Laurae*: Ordo Alexandri Nevensis, Ordo Aquilae Nigrae, Ordinis Sancti Vladimiri classis prima, Ordo Sancti Andreae, Ordo Sanctae Annae  
*Sepultura*: Church of Saint George (Yuriev monastery)  

**Insignia heraldica**

Gregorius Orlov: insigneGregorius Orlov: insigne
**Gregorius Gregorii filius Orlov** (Russice Григорий Григорьевич Орлов, tr. *Grigorij Grigor'evič Orlov*; 17 Octobris 1734–24 Aprilis 1783) fuit rerum militarium et politicarum peritus Russicus, frater senior Alexii Orlov, dilectus Catharinae II.

Biographia
----------

Ab anno 1749 munus militare fungens, Gregorius Orlov in Bello Septem Annorum participavit. Dein Petropolim venit, ubi anno 1759 factus est amator et adiutor Catharinae, uxoris futuri imperatoris Russici Petri III. Anno 1762 fuit particeps activus eversionis, cuius causa Petrus III deiectus est, Catharina idem ad thronum Russicum intravit. Eodem anno Orlov cum fratribus suis titulo comitis ab imperatrice dignatus est. Praeterea, titulum ducis Imperii Romani Sacri recepit. Officia excelsa in copiis Imperii Russici habebat. Anno 1771, cum tempore pestis rebellio Moscuae accidit, suppressione rebellionis illius praefuit. Eodem anno Orlov, sectator activus liberationis Christianorum e potestate Ottomanico, sicut legatus princeps Russicus ad congressum in *Focşani* missus fuit, ut cum repraesentibus Imperii Ottomanici pactus fuerit, sed improsper fuit et sine permissione Petropolim rediit. Illo tempore auctoritatem suam in regia Russica omnino perdidit, postquam peregre habitabat, in Russiam reversus paulo ante mortem suam.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gregorium Orlov** spectant. |

* Pagina de Gregorio Orlov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Inscriptum murale quod Anglice rogat: "Quis est John Galt?", sententia seu cantilena praeclara ex libro *Atlas Shrugged*.
***Atlas Shrugged*** (Latine fere 'Atlas excussit [sc. mundum]') est liber ab Ayn Rand anno 1957 Anglice scriptus.

Haec cum fabula incipit, in paene omne terrarum orbe socialismus vel communismus regnant. Civitas quaedam scilicet Civitates Foederatae Americae adhuc communismo resistere et mercatura et mercium fabricatione libera uti non desinit. Sed etiam hac in civitate libera mercaturavalde est in periculo. Non solum magistratus rei publicae sed etiam multi capitalistae non iam libertate uti volunt, sed regulis edictionibusque legibusque oeconomiam "aequaliter" ut dicunt dirigere malunt.

Saepenumero critici fabulam praesentant ut in communismum scriptam. Fortius autem contra illos scripta est, qui decennio quinto et sexto saeculi vicensimi placita Keynesiana sequebantur et qui post Magnam Depressionem oeconomicam decennii quarti non iam mercatura libera confisi magistratui rei publicae oeconomiam civitatis dirigendam esse putabant. Ita Ayn Rand etiam illos nonnullos capitalistas ut homines malos describit qui de magistratu publico auxilium suis inceptis expectent. 

Tempus quo res fabulae aguntur eo conici potest quod machinae vectrices in fabula aut carbone aut ligno ardente aut materia Dieseliana impelluntur.

Atlas figura mythologica in fabula ab Ayn Rand scripta est imago illorum conductorum qui res novas creant. Ut illi inceptores ut ita dicam mundum haud ferant, tamen oeconomiam pro bono publico sustinent, sed nunc satis habent regularum imperiorumque magistratus. Nunc non operarii sed conductores operistitium faciunt. Ita fit, ut tota oeconomia lente quidem sed necessario corruat. Pontes conlabuntur, cuniculi ferriviarii concidunt, hamaxostichi vel in solitudinibus partium subsidiariarum inopia iacent vel calamitatibus concurrunt. 

Postremo inertia magistratuum illorumque qui illos sequuntur etiam civitates foederatas Americae in perniciem dat. Solummodo in valli solita Montium Saxosorum homines et feminae liberae libera mercatura utuntur ut fortasse olim libertas oeconomiae in mundum reveniat.
**Artabanus** (Graece Ἀρτάβανος, Elamitice Irdabanuš; floruit 515-480 a.C.n.), ex Achaemenidarum stirpe natus, fuit filius Hystaspis, frater regis Darii I, patruus Xerxis I. Anno 480 a.C.n. Xerxes cum in Graeciam magnum exercitum ipse duxit imperium suum Artabano regendum tradidit qui Susis mansit.

Apud rerum gestarum scriptorem Graecum Herodotum Artabanus sapienter satis quidem sed frustra primo Dario ne Scythis deinde Xerxi ne Graecis bellum inferrent dissuadebat. Ita cum Xerxes de expeditione in Graecos proceres Persarum consuleret an suscipiendam esse censerent, Artabanus Mardonio ad bellum hortanti sese opposuit. Primo Xerxes iratus ei fuit, quia iniurias ab Atheniensibus sibi factas ulcisci maxime cupiebat. Paulo post tamen et ipse sententiam mutasse dicitur. At nocte proxima vir magnus et formosus somnio ei visus est consilium mutatum vituperans. Cum die facta rex somnii oblitus esset, nocte sequenti phasma rediit etiam minacius. Tum Xerxes Artabanum convocavit atque eum eo adduxit ut vice sua nocte proxima fungeretur regali veste et lecto dormiens. Tertium phasma venisse dicitur atque Artabano minatus esse nisi Persae bellum Graecis inferrent saevitum iri. Haec fabula ab Herodoto tradita apud Persas a posteriori efficta esse videtur, qua culpam regis in re male deliberata et male gesta oblitterarent. Ita enim deorum voluntate, non Xerxis hoc bellum gestum esse apparebat.

Fontes
------

* Herodotus, *Melpomene* 83 et 143. *Polyhymnia* 10-18 et 45-53; *Urania* 54 .

Plura legere si cupis
---------------------

* J. A. S. Evans: *The Dream of Xerxes and the „nomoi" of the Persians.*, *The Classical Journal*, 1961ː 109–111
* B.C. Knowlton, "Xerxes’ Deliberate Expedition", *Journal of Classics Teaching*, 2016(34).
* C. B. R. Pelling, 'Thucydides'Archidamus and Herodotus' Artabanus', *Bulletin of the Institute of Classical Studies*, 1991(37) supp. 58ː 120–142.

Nexus externi
-------------

* Artabanus apud Livium.org
* Encyclopaedia Iranicaː Artabanus
**Robertus Carfaneus** (Italice *Roberto Carfagni*; pronuntiatus: [ro'bɛrto kar'faɲɲi]), Abellini die 28 Augusti anno 1983 natus, Latinitatis cultor ac magister est Italus. Montellae, in Campania felici, habitat.

Litteras Latinas (antiquas) Romae, in Vivario Novo, Latine docuit, dein linguam Latinam in Hispania.

In artis didascalicae historiam atque rationem docendae Latinitatis, ut alia mittamus, incubuit.

Inde ab anno 2012 Latine docuit ac docet, per rete omnium gentium, multos discipulos, aetate ac natione maxime varios. Unus ex iis, Iosias Pratensis (sive Anglice *Josiah Meadows*) nomine, Americanus, sedecim nunc (anno 2017) annos natus, quasi alter Pascolius, haud uno iam in certamine poëtico victor evasit.

Multis praeterea et in Europa et in America affuit conventibus, scholis aestivis, seminariis, ubi acroases habuit, vel Latine docuit.

Item anno 2012 cum nonnullis amicis *Scholam Latinam* condidit, cui id propositum est, ut Latinitas et Graecitas augeantur digneque colantur, per scholas praesertim ac seminaria.

Carfaneus in docendo methodo utitur viva: discipuli enim ad Latine loquendum et scribendum ab eo invitantur ac gradatim ducuntur. Ei praeterea persuasum est grammaticae et sermonis studium diligens discipulis necessarium esse.

Roberti Carfanei scripta
------------------------

* *Nova exercitia Latina I*, Schola Latina, Montellae, 2015. II editio emendata et aucta, ibid. 2016.
* *Nova exercitia Latina I soluta*, Schola Latina, Montellae, 2016.
* *Caroli Francisci Lhomond Epitome historiae sacrae, brevi Christi vitae narratione addita.* Integrum opus ad usum discipulorum edidit Robertus Carfagni, Vivarium Novum, Romae, 2009.
* *Humanitatem induere, feritatem deponere. L’Umanesimo italiano e i suoi ideali pedagogici: Pier Paolo Vergerio e Leonardo Bruni*, Vivarium Novum, Romae, 2013.

Nexus externi
-------------

* *Schola Latina*
* Carfaneus Pratensem Latine docet apud *YouTube*
* Brevis pellicula de *Scholae Latinae* seminario anni MMXVII, item apud *YouTube*
* Alia de eadem re pellicula



 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Nialus Gaiman, a.C.n. 2004.
**Nialus Gaiman** (Anglice *Neil*), natus die 10 Novembris 1960, est scriptor Anglicus, qui multos libros, pelliculas, libros nubeculatos, et fabellas scripsit. Opus eius praemia meruit, et scriptor primus est qui praemia et *Carnegie* et *Newbury* pro eodem opere accepit.

Gaiman cum duobus canibus pastoralibus candidis habitat.
Gaiman natus est in Portu Adurni a parentibus Iudaicis nomine David et Sheila Gaiman a.C.n. 1960. Duas sorores habet. Parentes eius Scientologiae operam dabant, sed Gaiman ipse negat se Scientologistam esse. Quattuor annos natus legere potuit, et iuvenis Dominum Anulorum saepe legebat. Orientali Grinstead habitabat multos annos antequam Minneapolim migravit quo propinquius familiae uxoris primae suae esset. Nomen uxori Maria McGrath erat. In matrimonium eam duxit a.C.n. 1985 et tres liberos genuerunt.

Cantrix Tori Amos multos annos est amica eius. Opera alterius, de alterius operibus saepe loquuntur.

Nunc maritus est Amandae Palmer, quae est citharoeda.

Opera selecta
-------------

* *The Sandman* ('vir harenae', series librorum nubeculatorum, 1989-hoc tempus)
* *Neverwhere* ('nunquam-ubi', series televisica, 1996)
* *American Gods* ('di Americani', mythistoria, 2001)
* *Stardust* ('pulvis stellae', 1999)
* *Coraline* (2002)
* *The Graveyard Book* ('liber coemeterii', 2008)
* *Good Omens* ('bona omina', cum Terentio Pratchett, 1990)
* *The Ocean at the End of the Lane* ('oceanus ad finem semitae', 2013)

Nexus externi
-------------

* Haec pagina macris annotata


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nialum Gaiman** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Suadetur ut haec cum pagina Generatio (physica particularis) uniatur.**
De quo sententiam tuam, rogamus, profer in pagina disputationis.

English languageEnglish language English
It is proposed to merge this page with Generatio (physica particularis). Please give your opinion on the talk page.

German languageGerman language Deutsch
Es steht der Vorschlag, diese Seite zu vereinen mit Generatio (physica particularis). Wir bitten um Ihre Meinung im Diskussionsforum.

Esperanto languageEsperanto language Esperanto
Proponatas tiun ĉi paĝon kunigi kun Generatio (physica particularis). Bonvole komenti prie en la diskutejo.
 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Physice particale, **generatio** aut **familia** divisio particularum elementariarum est. Inter generationes, particula differunt ob  flavorem et numerum quanticum et massa, sed interactiones eadem sunt.

Generationes tres sunt ob Standard Model physicei particuli. Quaeque generatio divisa est in duobus typis leptonum et duabus typis quarkum. Ei duo leptonum contributi sint per una cum Onere electrico −1 (simile electrono) atque una neutrale sine energia electrica  0 (neutrino); eae duae quarkes contributae sint per una cum onere −⅓ (down-typus) et una cum onere +⅔ (up-typus).  Eminentiae fundamentales quarkum-leptonum generationum aut familiarum, ita massis et miscentibus et cetera, aliis propositis symmetris familiae  describuntur.

Overview
--------

Quidque membrum generationis altioris plus massam habet quam particulo correspondente generationis prioris, cum exceptione possibili neutrinorum (quorum massae parvulae sed non-zero non accurate determinatae sint). In exemplum, is primae-generationis electronus massam modo 6999511000000000000♠0.511 MeV/*c*20.511 MeV/*c*2 habet, is secundae-generationis muon massam 7002106000000000000♠106 MeV/*c*2106 MeV/*c*2 habet, et is tertiae-generationis tau massam 7003177700000000000♠1777 MeV/*c*21777 MeV/*c*2 habet (fere bis gravidus quam protono).

Notae
-----
**Kotoamatsukami** (Iaponice: 別天津神) in mythologia Iaponiae sunt quinque *kami*, deitates Shintonis, qui primum ex chao ad Takamagahara sunt; apud *Kojiki* ei sunt Amenominakanushi-no-kami (Iaponice 天乃御中主神, deitas medii universi), Takaminusubi-no-kami (Iaponice 高後産巣日神, deitas creatoris altus), Kamimusubi-no-kami (Iaponice 神産日神, deitas creatoris), deinde Umashiashikabikotachi-no-kami (Iaponice 宇摩志阿斯許備比古遅神, deitas energiae), et Amekotokotachi-no-kami (Iaponice 天乃常立神, deitas principii universi). 

Kotoamatukaki apud *Kojiki* sine procreatione et praeter sexum nati sunt.

Notae
-----

1. ↑  (Iaponice:高天原), locus caeli putatur.
2. ↑  Apud *Nihon Shoki*, primus kami contrarie est Kuninotokotachi-no-maki (Iaponice 国乃常立神), deitas principium nationis.
3. ↑  Primae tres detates summa Zouke-sanshin (Iaponice 造化三神) appellantur.
4. ↑  Apud *Kojiki*, Hitorigami (Iaponice 独神)
5. ↑  Contrarie apud *Nihon Shoki,* deitates viri sub specie yin et yang putantur.

Nexus interni
-------------

* Deus otiosus
* Izumo-taisha
Wikidata Kolla
Res apud Vicidata repertae:Kolla: insigneKolla: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 61°15′0″N 46°39′0″E  
*Numerus incolarum*: 61 805  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Kotlas Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 68 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Severodvinsk  

**Kolla** (Russice *Котлас*) est urbs in regione Archangelopolitana Russiae, in ripa Duinae Borealis fluminis prope ostium Wytschegdae fluminis sita. 61 990 incolarum habet anno 2020.

Historia
--------

*Pyras* vicus Komiensis in ostio Wytschegdae saeculo XIV situm erat. Stephanus Permiensis hic anno 1379 professionem suam incepit. Anno 1600 fratres Andreas et Petrus Symeonis filii Stroganov Kollam emere temptabant. Ad circulum Solivytschegdanum Kolla adiuncta est. Anno 1899 statio ferriviaria constructa est. 

Regio Kollae in tabula Remezov anni 1701

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, 1972, vol. II, p. 330. Vel '*Colla*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°15′0″N 46°39′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kollam** spectant. |
Wikidata Lucas Adolphus Tiao
Res apud Vicidata repertae:Lucas Adolphus Tiao: imagoLucas Adolphus Tiao: imago
*Nativitas*: 4 Iunii 1954; Tenkodogo  
*Patria*: Burkina Faso  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Burkina Faso, ambassador of Burkina Faso to France  
*Munus*: diurnarius, legatus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Congress for Democracy and Progress  

**Lucas Adolphus Tiao**, praenominibus vulgaribus *Luc-Adolphe* (Tenkodogo in urbe natus die 4 Iunii 1954) est politicus atque olim diurnarius Burkina Faso.

Alumnus est universitatis Dakarensis, ubi arti diurnariae studuit. Anno 1992 Lutetiam missus est ubi orator iuxta legationem Burkinaensem meruit; eo iterum ab anno 2008 legatus functus est. Primus minister a die 18 Aprilis 2011 meruit usque ad 30 Octobris 2014 quo die a militibus deiectus est. Anno 2015 studia perfecit gradumque doctoris ascendit in universitatem Burdigalensem.

Nexus externi
-------------

* Vita apud situm regiminis Burkina Faso
* "Arrestation et inculpation de l'ex-Premier ministre burkinabè Luc-Adolphe Tiao" (16 Septembris 2016) apud *Radio France International*

Primi ministri Burkina Faso (1992–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Ouédraogo • Rochus Kaboré • Kadré Desideratus Ouedraogo • Paramanga Ernestus Yonli • Tertius Zongo • Lucas Adolphus Tiao • Iacobus Isaac Zida • Paulus Kaba Thieba • Christophorus Dabiré • Albertus Ouédraogo • Lassina Zerbo • Apollinaris Ioachim Kyélem de Tambèla
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Burkina Faso • Ministri rerum externarum Burkinaenses |
|  |
Wikidata Komi Sélom Klassou
Res apud Vicidata repertae:Komi Sélom Klassou: imagoKomi Sélom Klassou: imago
*Nativitas*: 10 Februarii 1960; Notsé  
*Patria*: Togum  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Togo, Member of the National Assembly of Togo  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Rally of the Togolese People  

**Komi Sélom Klassou** (Notsé in urbe natus die 10 Februarii 1960) est politicus Togi.

Alumnus est universitatum Beninensis in civitate nativa et Burdigalensis in Francia. Magister ludorum meruit Lome in urbe. Minister a cultura a die 8 Octobris 2000, minister ab educatione ab 29 Iulii 2003, deinde anno 2005 director fuit candidaturae Faure Gnassingbé ad officium praesidis, bono successu. Parlamento Togoënsi legatus est ab anno 2007. Faure Gnassingbé, anno 2015 praeses iterum electus, clientem Komi Sélom Klassou ad munus primi ministri die 10 Iunii eiusdem anni convocavit.

Nexus externi
-------------

* Vita apud regimen Togoënse
* "Komi Sélom Klassou enfin nommé Premier ministre" (6 Iunii 2015) apud *Télégramme 228*

Primi ministri Togi

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Nicolaus Grunitzky • Sylvanus Olympio • Iosephus Kokou Koffigoh • Edem Kodjo • Kwassi Klutse • Eugenius Koffi Adoboli • Agbéyomé Kodjo • Koffi Sama • Edem Kodjo • Yawovi Agboyibo • Komlan Mally • Gilbertus Houngbo • Kwesi Ahoomey-Zunu • Komi Sélom Klassou • Victoria Tomegah Dogbé
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Togi |
|  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Visio Kono Templi
**Kono Templum** (Iaponice 籠神社) est templum Shintonis pres Amanohashidate, pulvinus arenae in urbe Niyazu Kyotensis Septentioalis Iaponiae. Origo deitatis Toyauke-Ōmikaki est et hodie aedifinum sanctuarii more *Shinmei-zukuri* (Iaponice:神明造) ex saeculo VIII.

Spectaculum Kono Temli cum Amenohashidate
Pictura Amanohashidate a Sesshū (1420-1506), in quo porta *Torii* Kono Templum dexter visitur.
Origo Kono Templum est Manai-jinja ubi deitas Toyouke Ōmikaki erat ante migrationem ad *Gekū* Ise Magnum Templi cum aqua sancta quae ex fonte Manai Templum fuit.

Visio Manai-jinja, ubi deitas Toyouke Ōmikaki est et pres quo fons aquae sanctae est. Etiam stemma genealogicum Amabe familiae de Kono Templi, veterrimum stemma genealogicum in historia Iaponiae stat.

Genealogia Amabe Clan

Notae
-----

1. ↑  Deitas alimenti quae in Gekū ex Ise Magnum Templo reveratur.
2. ↑  Hoc stemma tessara nationalis Iaponiae est.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus