recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Adumbratio receptorii nicotinici exempli receptorii glycini transmembranacei cum quinque subunitatibus.
**Receptorium glycini** est simul canalis ionticus chloridi et receptorium nicotinicum ex familia ligando saeptorum canalium ionticorum. Receptorii quinque subunitates notae sunt: alpha1 - alpha4 ac beta.

Aminoacidum glycinum est neurotransmissor inhibens, in medulla spinali, trunci encephali inventum.

In morbo hyperekplexiae mutationibus geneticis diversis receptoria glycini perturbantur.

Structura receptorii glycini
----------------------------

Receptorio quinque subunitates sunt: 

* alpha1
* alpha2
* alpha3
* alpha4
* beta - subunitas per proteini cytoplasmatici gephyrini receptorium totum cum cytoplasmate iungit

Notae
-----

1. ↑  Lynch J. W. (Oct 2004). "Molecular structure and function of the glycine receptor chloride channel". *Physiological reviews* **84** (4): 1051-91
*Vide etiam paginam discretivam:* Candela (discretiva)

Cereus.
**Cereus** vel **candela** lumen est saepenumero in speciem columnae formatum. Quae columna ex cera constat. In columna cerea filum est quod inflammetur. 

Hodiernis temporibus cerei in usu sunt in ecclesiis sed etiam in domibus et cauponis ut animi leventur. 

Candela cereo similis est, sed non ex cera sed ex sebo vel ex carici vel ex arundine fabricata est. Candelae candelabris impositae sint. Lumina ex sebeo fabricata etiam sebacei appellantur. Apud Ciceronem vocabulum candelae non invenimus, nomen quidem candelabri. 

Cereolarium locus est ubi cerei emi possunt. 

In lingua Francogallica cereus *cierge*, candela autem *chandelle*, ambo lumina *bougie* appellantur. Romani non videntur vocabulum habuisse quod et cereum et candelam significabat nisi lumen.

Nexus interni
-------------

* Cereus electricus
* Fax
* Fax electrica
* Lucerna
* Candela canens
* Feria Sanctae Luciae

Nota
----

1. 1 2  Thesaurus Anglicus Latinus "Smith-Hall".

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cereos** spectant. |
**Receptorium dopamini D3** cum scientiae abbreviatura **DR3** est proteinum et in cerebro receptorium principale actionum substantiarum antipsychoticarum. In hominibus in chromosomate 3 (3q13.31) locati geni nomen est *DRD3*. Receptorium hoc enzymum adenylylo cyclasis inhibet. Nonnulla medicamenta in schizophreniam, morbum Parkinson, dependentias tractandis effectus suus per hoc receptorium dopamini perficiunt.

Ligandi receptorii dopamini D3
------------------------------

ligandi effectus suus agonistae et agonistae partiales et antagonistae exercent. *Agonistae* saepe sunt medicamenta tractationis morbi Parkison, ut Apomorphinum, Bromocriptinum, Piribedilum, Pramipexolum, Ropinirolum, Rotigotinum. Exempla *agonistarum partialium* sunt Aripiprazolum et Buspironum, *antagonistarum* Haloperidolum et alia substantiae antipsychoticae.

Pathophysiologia
----------------

### Morbus Parkinson

Apud homines in morbo Parkinson incasos cum symptomata temeraria contextus stimulatione receptorii D3 suspicatus est. Observationes incidentiae illorum auctae post consumptionem medicamentorum agonistarum, quae receptoria D3 stimulant, hanc praesumptionem adiuvant.

### Syndroma membrorum inquietorum

Syndroma membrorum inquietorum (Anglice: *Restless legs syndrome*, abbrev. *RLS*) melius agonistis D3 fiat, effectus sane hic saepe modo brevi tempore continuetur, itaque status "hyper-dopaminergicus" propositus est.

Notae
-----

1. ↑  Descriptio loci geni DRD3.
2. ↑  Galaj E, Ewing S, Ranaldi R (2018). "Dopamine D1 and D3 receptor polypharmacology as a potential treatment approach for substance use disorder". *Neurosci Biobehav Rev*
3. ↑  Castro-Martínez XH, García-Ruiz PJ, Martínez-García C, Martínez-Castrillo JC, Vela L, Mata M6, Martínez-Torres I, Feliz-Feliz C, Palau F, Hoenicka J (2018). "Behavioral addictions in early-onset Parkinson disease are associated with DRD3 variants". *Parkinsonism Relat Disord* **49**: 100-3
4. ↑  Dinkins ML, Lallemand P, Clemens S (2017). "Long-term treatment with dopamine D3 receptor agonists induces a behavioral switch that can be rescued by blocking the dopamine D1 receptor". *Sleep Med* **40**: 47-52

Nexus interni
-------------

* Antipsychoticum
* Morbus Parkinson
* Schizophrenia
Corona Reccesvinthi, quae dixit *RECCESVINTHUS·REX·OFFERET*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

**Reccesvinthus**, **Recceswinthus** aut **Recesvindus**, rex Visigothorum 653–672, creavit et compilavit Librum Iudiciorum, corpus legum Visigothorum et Hispanoromanorum. Fuit filius successorque regis Chindasvinthi.

Anno 654, leges pro Visigothis et Hispanorromanis compulsit. Antea, Visigothi regebantur a Codico Eurici et codico Liuvigildi; tum Romani regebantur a breviario Alarici. Libro Iudiciorum compulso, omnes subditi regis Visigothorum **Hispani** appellati sunt.

Ecclesia dicata
---------------

Anno 661, Reccesvinthus iussit novam ecclesiam aedificare, ob sanationem suam mali renalis. Hac in ecclesia, inscriptionem dedicavit:

PRECURSOR D[omi]NI MARTIR BABTISTA IHOANNES / POSSIDE CONSTRUCTAM.IN ETERNO MUNERE SEDE / QUAM DEVOTUS EGO REX RECCESVINTHUS AMATOR / NOMINIS IPSE TUI.PROPRIO DE IURE DICAVI / TERTII POST D[e]C[e]M.REGNI COMES INCLITUS ANNO / SEXCENTUM DECIES.[a]ERA NONAGESIMA NOBEM [Aera 699, 661]
Reccesvinthus quoque magnam coronam auream in ecclesia Toletana detulit.

Familia
-------

Reccesvinthus, ipse fuit filius Chindasvinthi et Reccibergae, dicitur etiam esse quasi-fratrem Ruderici.

Nexus externi
-------------

* Nummus de Reccesvinthus **(Castellanice)**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Chindasvinthus**  |  **Rex Visigothorumm** 653–672 | Successor: **Wamba**  |
Wikidata Abdoulkader Kamil Mohamed
Res apud Vicidata repertae:Abdoulkader Kamil Mohamed: imagoAbdoulkader Kamil Mohamed: imago
*Nativitas*: 1 Iulii 1951; Obock Region  
*Patria*: Gibutum  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Djibouti, Defence Minister of Djibouti  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: People's Rally for Progress  
*Religio*: Islamus
**Abdoulkader Kamil Mohamed** seu litteris Arabicis عبد القادر كمال محمد (ad Souali natus anno 1951) est politicus Gibuti. Frater est, alia matre, Mohamed Kamil Mohamed qui senator Franciae et primus minister Somaliae Francicae anno 1966 erat.

Abdoulkader Kamil Mohamed alumnus est universitatis Lemovicensis. Rector generalis societatis aquarum Gibutensis fuit ab anno 1983 usque in 2005. Sodalis iam diu conventus progressus popularis, legatus est ad parlamentum Gibutense ab anno 2008. Ministere agriculturae ab anno 2005, minister a munitione ab 2011 meruit. A die 1 Aprilis 2013 primus minister meret.

Bibliographia
-------------

* "Djibouti : révolution de velours" in *Jeune Afrique* (5 Octobris 2012)

Primi ministri Gibuti

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hassan Gouled Aptidon • Ahmed DiniAhmed • Abdallah Mohamed Kamil • Barkat Gourad Hamadou • Dileita Mohamed Dileita • Abdoulkader Kamil Mohamed
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Gibuti |
|  |
Cereus paschalis in Cathedrali Sancti Olavi positus, Asloae in capite Norvegiae.
**Cereus paschalis** vel **candela paschalis** est magnus cereus, qui ad initium vigiliae Paschalis in Christianitate Occidentali (praecipue in ecclesiis Romanis Catholicis, Anglicanis, Lutheranis) accenditur. Iuxta praesentem ritum, extra templi ianuas novo benedicto igne excusso de lapide accensus, cereus ipse benedicitur a presbytero et, signatus numeris anni praesentis, litteris alpha et omega, quinque granis thuris aut quinque clavis in modum crucis dispositis pungitur, antequam a diacono, aut, si abest diaconus, a presbytero in ecclesiam obscuram portatur. Ter fit statio, intra ianuas, in media ecclesia, et ante gradum apsidis, diacono clamante "lumen Christi" et respondente populo "Deo gratias"; dein cereus in summo ponitur candelabro affabre confecto et, ubi mos est, floribus vernalibus ornato. Tum cereo thus offertur, diaconusque ex ambone praeconium paschale cantat. 

Post evangelium lectum, cereus ad benedictionem aquae baptismalis a candelabro sublatus in processione ad fontem baptismalem portatur terque in aquam benedicendam immergitur. 

Variae sunt explanationes cerei paschalis. Effigiem esse eum affirmant ipsius Christi qui de mortuis victor resurrexerit: materiam cerae significare carnem Salvatoris mundi, filum animam sub carne latentem, flammam et lucem deitatem Verbi incarnati.
Praeterea cereus dicitur columnam flammarum significare, quae nocte Israelitas ex servitute Aegyptia trans mare Rubrum in libertatem duxit. 
Omnibus autem explanationibus commune est cereum hunc non solam claritatem vel lucem a Christo exientem designare, sed - ut est vis vera huius nominis - originem et fontem lucis, i. e. Christum ipsum.

Post tempus paschale, cereus in baptisterium movetur, ubi modo accenditur cum baptismata et obsequia defunctorum fiunt.

Grandia candelabra cereorum paschalium artificiose confecta multis in ecclesiis exstant, velut Romae in Basilica Sancti Ioannis in Laterano et in Basilica Sancti Pauli extra muros.

Notae
-----

1. ↑  *Archaeologia: Or, Miscellaneous Tracts, Relating to Antiquity*, vol. III (1775) 407, 408.
2. ↑  *Testamenta Eboracensia, Or, Wills Registered at York*, p. 284. London: J. B. Nichols and Son, 1836.
3. ↑  Johann Kutschker: *Die heiligen Gebräuche, welche in der katholischen Kirche (ritus latini) vom Sonntage Septuagesima bis Ostern beobachtet werden.* Wien 1843.  inspectum die 20 aprilis 2017. Testes Kutschkeriani cum pluriens mentionem faciant de *candelis* et *candelulis*, quibus sacerdotes et ministri uti solent, tamen ipsum cereum, qui Christum significat, - et eum quidem solum - semper *cereum* nec ullo loco *candelam* nominant.
4. ↑  *Exodus* 14.

Nexus externi
-------------

* Paschal Candle in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
Wikidata Bettina Page
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 22 Aprilis 1923; Nasburgum  
*Obitus*: 11 Decembris 2008; Angelopolis  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Bettie Mae Page
**Officium**

*Munus*: Playmate, erotic photography model, ostentatrix  

**Memoria**

*Laurae*: Playboy Playmate of the Month  
*Sepultura*: Westwood Village Memorial Park Cemetery  

Bettina Page
**Bettina** (Anglice *Bettie*) **Page** (nata nomine *Betty Mae Page* die 22 Aprilis 1923 Nasburgi in Tennesia, mortua 11 Decembris 2008 Angelopoli in California) fuit femina photographis nuda proposita atque actrix Americana.

Fuit femina proposita i.e. photographae Bunny Yeager, quae anno 1955 aliquos picturas nudas eius Hugoni Hefner editori Playboy periodici misit. Page itaque Playmate mensis Ianuarii eius anni facta est. Etiam actrix in diversis pelliculis egit. Circa annum 1960 e vita publica se recessit et religioni Christianae se dedit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bettinam Page** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* NNDB Lingua Anglica
* Pagina interretialis Bettie Page lingua Anglica composita
Bettigo montes prope Mumbai.
**Bettigo** (Graece Βηττιγώ), vel nunc **Ghates** **Occidentales** (Hindice पश्चिमी घाट), sunt montes continui in India patentes, qui secundum litus occidentale paenisulae Indicae extenduntur et litus Malabaricum maris Arabici a planitie elevata Deccanensi separant. A confinio Guzaratae et Maharastrae per civitates Maharastram, Goam, Carnaticam, Malabariam, Coromandelam usque ad extremitatem Indiae meridionalem perveniunt. Non iugum sensu stricto sunt, sed planitiei Deccanensis margo ardua et altior. Flumina, quae in Bettigone oriuntur, sicut Godavari, Crisna, Caveri, per paeninsulam totam ad orientem fluunt. Pars Ghatum meridionalis altior est; hic et cacumen altissimum *Anai Mudi* (Latine *Frons elephantis*), 2695 m altum, situm est. Himalais Bettigone excepto montes Indiae altissimi sunt.

Notae
-----

1. ↑  Ptolemaei *Geographia* VII 1, 22.
2. ↑  E.g. *Analecta iuris pontificii...*, ser. 28, Genavae 1886-1887, col. 756.
3. ↑  E.g. C.B. Clarke(en) *Compositae Indicae descriptae et secus genera Benthamii ordinatae...*, 1876, pp. 3, 10 etc.

Nexus interni
-------------

* Ghates Orientales

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 10°10′11″N 77°3′40″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Bettigo in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft* **(Theodisce)**
**Ioannes O'Donohue**, Anglice **John O'Donohue** (natus die 1 Ianuarii 1956 in *County Clare* (Hibernia); mortuus 4 Ianuarii 2008 in Francia), fuit poeta Hibernicus et scholae Hegelianae philosophus, qui spiritualitatem Celticam insigniter adiuvit.

Natus est in Comitatu Clarensi die 1 Ianuarii 1956, structoris lapidibus filius. Litteris Tubingae studuit, et gradus theologiae philosophicalis doctoris ab Universitate Tubingensi ei concessus est anno 1990. In sacerdotum numerum receptus est, sed munus mox reliquit. Multas acroasis subinde fecit, praecipue in Civitatibus Foederatis Americae. Subito mortuus est in Francia die 3 Ianuarii 2008.

"Nemo", inquit eius laudatio in *The Times*, "qui cibo vinoque abstinebat, ipse voluptatem ex pelliculis et vischio percipiebat, cum eius poemata tam facile tellus Conamarense cum saxophono Rolandi Kirk coniugunt tam possunt annales vitae Iesu referre in sequentia quae natum ipsum amplectitur ("vultus ex lympha se explicat").

Notae
-----

1. ↑  John O'Donohue et Krista Tippett, "The Inner Landscape of Beauty," in programmate *Speaking of Faith* diei 28 Februarii 2008 (National Public Radio), (inventum 3 Martii 2008).
2. ↑  "John O'Donohue: Irish priest turned poet whose writing merged Celtic spirit and a love of the natural world," *The Times Interretialis,* die 6 Februarii 2008: "No ascetic, he enjoyed cinema and whisky, while his poems could as readily link the Conamara landscape with Roland Kirk’s saxophone as they could chronicle Christ’s life in a sequence which includes His very birth ('a face deciphers itself from water')."

Bibliographia
-------------

* 1997. *Anam Cara.* **(Hibernice)**
* 1998. *Eternal Echoes.*
* 2000. *Conamara Blues.*
* 2003. *Divine Beauty.*
* 2008. *To Bless the Space Between Us: A Book of Blessings.* Doubleday. ISBN 978-0-385-52227-4.

Nexus externi
-------------

* John O'Donohue Situs publicus
* *The Inner Landscape of Beauty* de NPR, eius ultima acroasis radiophonica
* Laudatio, a Martino Wroe scriptum, in *The Guardian,* 15 Aprilis 2008
*Litterae Phoeniciae* cum transcriptione Latina
**Abecedarium Phoenicium** vel **- Punicum** est abecedarium 22 litterarum quo antiqui Phoenices utebantur. Putatur anno circiter 1050 a.C.n. ortum esse ex abecedario Proto-Canaanitico. Adhibebatur ad linguam Phoeniciam, unam e famila linguarum Semiticarum, scribendam. Ex abecedario Phoenicio orta sunt abecedaria Graeca, Hebraica, Syria, Arabica et multa alia. Abecedarii Phoenicii, ut aliorum Semiticorum, proprium est tantum sonos consonantes litteris notare (vocales interdum matribus lectionis notabantur). Graeci primi abecedarium mutaverunt ut phonemata quoque vocalia litteris suis notarentur.

Anno 2005, Societas Educativa, Scientifica, et Culturalis Consocietatis Nationum Abeecedarium Phoenicium ut "Memoriam mundi" admisit.

*Inscriptio Phoenicia* in Ahirami regis sarcophago anno fere 1000 a.C.n. confecto
Nexus interni
-------------

* Stela Mesae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **abecedarium Phoenicium** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  "Scripturae linguaeque Phoeniciae": vide titulum. "Litterae Phoeniciae": p. 11. "Litterae Phoenicicae": vide p. 377 etc.
2. ↑  situs Memoriae mundi
**Annius Rufus** fuit eques Romanus qui inter 12 et 14 praefectus Iudaeae et Samariae fuit. Marco Ambivulo successit et provinciam proficiscens Valerio Grato tradidit.

Inscriptio Caesareae reperta et ad Pontium Pilatum spectans indicat verum titulum praesidum Iudaeae 'praefectum' tum fuisse, non procuratorem ut credebatur e vocabulo Graeco *epitropos* a Flavio Iosepho et aliis auctoribus negligenter adhibito (nam inscriptionibus publicis mentiri non licet). Procuratores nominati sunt postea a Claudio imperatore, quia praecipuum munus eorum ad reditus fiscales pertinebat. Penes praefectos erant iudicia capitalia et nonnullis equitibus et peditibus imperabant sed legatis Syriae subiacebant quibus legiones erant.

Fontes
------

* Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 18.32

Si vis plura legere
-------------------

* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009.
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian*. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4
Saxa arenacea prope Fontes Coloratenses
*Vide etiam paginam discretivam:* Cos (discretiva)

**Saxum arenaceum** vel **cos** est saxum sedimentarium, e granis minoribus (usque ad 2 mm diametro) ferrumine aliquo minerali concretis, compositum. 

E quarzo, spato, mica, glauconite plerumque constat; qua de causa saxa arenacea in quarzina, spatina, galuconitina dividuntur. Alia mineralia admixta rariora sunt, ut magnetites, ilmenites, granatum etc. Ferrumen naturale saxorum arenaceorum variatur: argillosum (caolinites) vel calcosum (calcites, dolomites), e silicis vel ferri compositis factum etc. 

Non solum ut caementa vel rudus, sed saepissime decorationis causa aliisque modis saxa arenacea usurpantur.

Quartzites est saxum arenaceum metamorphicum.

Saxum arenaceum quarzo abundans

Notae
-----

1. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *песчаник*.
2. ↑  V. ordinationem Linnaeanam.

Nexus externi
-------------

* Saxum arenaceum (*Britannica*) **(Anglice)**
* Saxum arenaceum (*Encyclopaedia Russica magna*) **(Russice)**
* Saxum arenaceum (*Encyclopaedia Norvegica*) **(Norvegice)**
*Sericomyrmex radiohead,* operarius

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Familia : Formicidae   
Subfamilia : Myrmicinae   
Tribus : Attini   
Genus : *Sericomyrmex*   
Species : ***Sericomyrmex radioheadi***   
Ješovnik & Schultz, 2017  
   
Subdivisiones: Species*Vide commentarium.*

***Sericomyrmex radioheadi*** est species formicarum subfamiliae Myrmicinarum. Quod insectum, ab Ana Ješovnik et Ted R. Schultz anno 2017 circumscriptum, in Amazonia Venetiolensi endemica est. Species ex Radiohead, grege rockico Britannico, appellatur. Singulis feminis super corpora est stratum album crystallique simile, quod in maribus caret.

Notae
-----

1. ↑  *The Radiohead ant: A new species of 'silky' ant grows fungus gardens for food*.. *Phys.org*. 24 April 2017
2. ↑  Ješovnik et Schultz 2017.

Bibliographia
-------------

* "The Radiohead ant: A new species of 'silky' ant grows fungus gardens for food." Phys.org, 24 Aprilis 2017. Editio interretialis.
* Ješovnik, Ana, et Ted R. Schultz. 2017. "Revision of the fungus-farming ant genus *Sericomyrmex* Mayr (Hymenoptera, Formicidae, Myrmicinae)." *ZooKeys* 670 (24 Aprilis): 1–109. doi:10.3897/zookeys.670.11839 Editio interretialis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity |
Inscriptio apud ecclesiam Sancti Antonini Genuae posita et carmen continens Eduardi Firpo eis dicatum qui contra fascismum pugnantes mortem obierunt

Wikidata Eduardus Firpo
Res apud Vicidata repertae:Eduardus Firpo: imagoEduardus Firpo: imago
*Nativitas*: 20 Aprilis 1889; Genua  
*Obitus*: 10 Februarii 1957; Genua  
*Patria*: Italia, Regnum Italiae  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Eduardus Firpo** (Italice *Edoardo Firpo*; Ligustice *Doardo Firpo* ; Genuae natus die 20 Aprilis anni 1889; ibidem die 10 Februarii 1957 mortuus) fuit poëta in lingua Ligustica carmina pangens, pictor necnon egregius fascismi adversator, qui hac de causa Bello Orbis Terrarum Secundo exeunte in carcerem conditus atque deportatione damnatus est, sed brevi postea liberatus. De tempore deportationis suae diarium scripsit. Poëmatibus et picturis suis saepe Liguriae montes, rura, mare descripsit. Fama Eduardi Firpo, inter optimos linguae Ligusticae poëtas numerati, maximam partem post mortem eius crevit.

Nexus externus
--------------

* De Eduardo Firpo apud *Youtube*
**Lingua Curonica** sive exactius **lingua Curonica antiqua** est lingua saeculo XVII exstincta, cuius locutores Curones olim Curoniam, paeninsulam hodiernae Lettoniae occidentalis, incoluerunt. Constat Curonicam ad Balticam linguarum Indoeuropaearum familiam pertinere, quamquam, utrum occidentalibus an orientalibus linguis Balticis adscribatur, ambigitur. Qui de hac controversia compromissum facere volunt Curonicum sermonem dicunt origine quidem occidentalem fuisse una cum lingua Prussica sed postea lingua Lituana contactum orientales induisse figuras. Reliquiae linguae Curonicae antiquae rarae sunt, nulla enim scripta supersunt. Quicquid de hoc sermone novimus praecipue nominibus propriis consistit. 

Medio aevo Curones propter sedis et loci naturam saepius hostium incursiones sustinebant. A saeculo VII Vicingi identidem naves ad oras Curonum applicabant magis rapinarum quam expugnationum spe adducti. Saeculo XIII fines Curonum ab Ordine Teutonico expugnati sunt. Deinde in dicionem Lituaniae redacti sunt saeculo XV. Exinde lingua Curonica paulatim Lituana et Lettonica linguis resolvi coepta est. Saeculo XVII denique Curonica antiqua exstincta est.

Dubium est, an Lingua Curonica isthmia, dialectus Lettonica, cuius locutores Cursenieci (Lettonice *Kursenieki*) Isthmum Curlandiae incolunt (aut incoluerunt), originem a Curonica antiqua trahat.

Notae
-----

1. ↑  Theophili Sigefridi Bayeri *Opuscula ad historiam antiquam, chronologiam, geographiam, et rem numariam spectantia*, p. 459, edidit Christ. Adolphus Klotzius. Halae, typis et sumptibus Io. Iac. Curt. 1770.

Bibliographia
-------------

* Endzelin, Jānis (1912) Über die Nationalität und Sprache der Kuren. *Finnisch-Ugrische Forschungen* 12, 59–72.
* Gimbutas, Marija (2008) *Die Balten. Geschichte eines Volkes im Ostseeraum*. Monachii: Herbig.
* Mortensen, Hans & Mortensen, Gertrud (1938) *Die Besiedlung des nordöstlichen Ostpreußens bis zum Beginn des 17. Jahrhunderts. Die Wildnis im östlichen Preussen, ihr Zustand um 1400 und ihre frühere Besiedlung*. Lipsiae: Hirzel.
**Elementum corporis programmatum tertiarium** in  computatris programmandis est elementum corporis programmatum quod iterum adhiberi potest, et excogitatur ad merces non a primo elementi venditore, sed libere distribuendas vel ab entitate secundariá venumdandas. Macellum tertiariae elementorum programmaturae viget, quia multi programmatistae credunt ingeniariam corporum programmatum in elementis conditam efficientiam et qualitatem adhibitionum ad hoc excogitandarum meliorem facere. Inter communia corporum programmatum elementa tertiaria sunt macro, bot, et corpora programmatum vel scripta, quae ad corpora programmatum populo grata excogitanda, ut adiectiones, administrari possunt.

Nexus interni
-------------

* Programmatura primaria

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Anglice "third-party software component"; Francogallice "logiciel tiers."

Nexus externi
-------------

* Arnold, Mike. 2017. "Build vs. Buy: Third Party or Custom-Developed Software."
* "Third Party Libraries."
* *Tech Terms.* 2009. "Third Party Definition."
Elementa astrologica coloribus illustrata
**Elementa** in astrologia sunt quattuor genera signorum zodiacorum: *ignis, terra, aer, aqua*. Ad unumquodque elementum pertinent terna signa. Signa ignis aerisque videtur esse mascula sive activa, signa terrae aquaeque feminina. Cum zodiacus forma circuli describitur, tria signa eiusdem elementi triangulum aequilaterale, duo planetae autem in circiter iisdem gradibus duorum signorum eiusdem elementi aspectum triangulus constituunt. In pictura a dextra triangulum aequilaterale rubrum demonstrat signa ignis, aquilum signa terrae, subcaeruleum signa aeris, caeruleum signa aquae.

Signa zodiaca secundum elementum
--------------------------------

### Ignis

* Aries
* Leo
* Sagittarius

### Terra

* Taurus
* Virgo
* Capricornus

### Aer

* Gemini
* Libra
* Aquarius

### Aqua

* Cancer
* Scorpio
* Pisces

Astrologia

|  |  |
| --- | --- |
| Signa zodiaca | Aries · Taurus · Gemini · Cancer · Leo · Virgo · Libra · Scorpio · Sagittarius · Capricornus · Aquarius · Pisces |
| Theoria astrologica | Planetae · Elementum · Qualitas ·  Sexus · Aspectus · Figura aspectuum · Syzygia |
| Aspectus | Coniunctio · Oppositio · Triangulum · Quadratum · Sextilis · Quincunx |
| Figurae aspectuum | Crux grandis · Draco · Incunabula · Rectangulum mysticum · Sextilis grandis · Triangulum grande · Yod · Sextilis grandis 22 Iulii 1995 |
Wikidata Ioannes Magufuli
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Magufuli: imagoIoannes Magufuli: imago
*Nativitas*: 29 Octobris 1959; Chato District  
*Obitus*: 17 Martii 2021; Dar es Salaam  
*Patria*: Tanzania  
*Nomen nativum*: John Pombe Joseph Magufuli
**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of Tanzania, President of Tanzania, Minister of Works, Transport and Communications, Minister of Works, Transport and Communications  
*Munus*: politicus, chemicus  

**Consociatio**

*Factio*: Chama cha Mapinduzi  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Janeth Magufuli  
*Proles*: Joseph Magufuli, Jesca Magufuli  

**Memoria**

*Sepultura*: Chato  

Magufuli
**Ioannes**, vulgo plene *John Pombe Joseph* **Magufuli** (natus die 29 Octobris 1959; mortuus die 17 Martii 2021), alumnus universitatis Daressalaamensis ubi doctor chemiae laureatus est, olim magister scholarum, fuit politicus et praeses Tanzaniae (2015 ad 2021). Legatus fuit ad Parlamentum Tanzaniense ab anno 1995. Minister operum publicorum ab anno 2000, minister terrarum et habitationum ab anno 2006, minister agriculturae piscatusque ab anno 2008 usque in 2010 meruit. Die 29 Octobris 2015 praeses patriae electus est.

Nexus externi
-------------

* Ruth Nesoba, "John Magufuli - Tanzania's 'Bulldozer' president-elect in profile" (29 Octobris 2015) apud *BBC News*
* Vita apud *Tanzania Today*

Praesides Tanzaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iulius Nyerere 1962/1965 • Ali Hasanus Mwinyi 1985 • Beniaminus Mkapa 1995 • Jakaya Kikwete 2005 • Ioannes Magufuli 2015 • Samia Suluhu Hassan 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Tanzaniae • Ministri rerum externarum Tanzaniani • Praesides Zanzibarae |
|  |
**Vae victis** est locutio Latina hodieque in usu apud homines litteratos qua significatur si quis in hostis potestatem quondam venerit, eum nec quicquam iuris retinere et quaecumque victori libebit passurum esse. Traditio historica haec verba non in ore Romani viri sed ducis Gallici ponit : puduit enim Romanos talia adagia vim iuri praevertentia sibi adserere quamquam similia saepe fecerunt.

Fabula
------

Anno 390 a.C.n. Galli proelio ad Alliam commisso victores urbem Romam praeter Capitolium occuparunt. Ut urbem sibi redderent Romani certum pretium cum hostibus pepigere. Dux Gallicus trutinam auri pendendi causa adfert : cum autem ponderibus iniquis iustoque gravioribus uteretur legati Romani de iniuria sibi facta querebantur. Tum audaciam eorum indignans Brennus (sic dux Gallicus a Romanis nominabatur) et gladium et vaginam et balteum in lancem insuper posuit dicens : "Vae victis". Et Romanos pondus auri tertia parte auctum pendere oportuit.

Fontes
------

* Dionysius Halicarnassensis, libro tertio decimo *Antiquitatum Romanarum* frg. IX. (Graece interpretatur 'ὀδύνη τοῖς κεκρατημένοις')
* Titus Livius, libro quinto *Ab Urbe condita* cap. 48(8).
Wikidata Ioannes Maier
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Maier: imagoIoannes Maier: imago
*Nativitas*: 10 Februarii 1962; Brema  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: Iudex, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Alternativa pro Germania  

**Ioannes** (Germanice *Jens*) **Maier** (natus die 10 Februarii 1962 Bremae) iudex et reum politicarum peritus Germanicus factionis AfD est.

Iuventus et munus
-----------------

Maier Bremae natus et eruditus est. Postquam scholam finivit, Tubingae iurisprundentiae studebat atque anno 1986 primam probationem adeptus est. Anno 1991 secundam probatio ei in Saxonia Inferiore data est. Tum in ministerio scholarum Saxoniae operam dedit. Ab anno 1992 delator publicus erat et annis 1992 - 1996 apud scholam superiorem administrationis Misniae docuit. Ab anno 1997 iudex Dresdae est.

Vita politica
-------------

Ad usque annum 1986 Maier sodalis factionis SPD erat. Anno 2013 ad novam factionem dextrae AfD accessit. Mense Septembri 2017 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est.

Contro versiae
--------------

Maier pars alae dextrae factionis est. Mense Maio 2016 indagatori extremae dextrae iudicio suo prohibuit, ne factionem NPD crimini daret, NPD facinora rassistica moliretur.
Mense Ianuario 2017 Dresdae dixit, in Europa hodie "gentes mixtae" crearentur. Praeterea regentes Germaniae culpa Holocausti Germanorum quasi cultum venerarentur. Factio extremae dextrae NPD sola Germaniam adiuvavisse. 
De Andreae Behring Breivik Tromocrate Norwegicus dixit eum esse desperatione adductus homines multos interfecisse.
Die 3 Ianuarii 2018 filium tennilusoris Boris Becker, Noah Becker, apud twitter "seminigritam" nominavit. Paulo post affirmavit id adlatus eius se insciente scripsisse. Idcirco etiam factione sua atque praeside factionis Georgio Meuthen vituperatus est.

Familia
-------

Maier uxorem duxit atque liberos duos habat.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis

Notae
-----

1. ↑  fr.de die 19 Maii 2016
2. ↑  Die Welt die 19 Ianuarii 2017
3. ↑  Tagesspiegel die 21 Aprilis 2017
4. ↑  Die Welt 4 Ianuarii 2018
Wikidata Vincentius Caesaraugustanus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3. saeculum; Osca  
*Obitus*: 304; Valentia Edetanorum  
*Patria*: Roma antiqua  
*Nomen nativum*: Vincentiusla
**Officium**

*Munus*: Diaconus  

**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 22 Ianuarii, 11 Novembris)
Sanctus Vincentius Caesareae Augustae in carcere. Artifex ignotus saeculi septimi decimi
**Vincentius** fuit martyr et diaconus Valentiae, qui die 22 Ianuarii anno 304 Caesaraugustae passus et Sagynti sepultus est.

Martyrologium Romanum (22 Ianuarii 2001) haec notat:

*sancti Vincentii, diaconi Cæsaraugustani et martyris, qui in persecutione Diocletiani imperatoris, sub præside Daciano, carceres, famem, eculeum laminasque candentes perpessus, Valentiæ in Hispania Carthaginensi inuictus ad martyrii præmium euolauit in cælum.*
Prudentius poeta, in libro suo Peristephanon, scripsit poema quinque in honore illius martyris, titulo *Passio sancti Vincenti martyris*.

Nexus externi
-------------

* Invictus martyr Vincentius, motectum (Joan Baptista Pastor Pérez, 1859-1927). Sedes Valentina. 2017
* Ardebat Vincentius, motectum (Josep Pradas i Gallén, 1689-1757). Sedes Valentina. 2018
**Potuit, decuit, ergo fecit** sunt verba quibus demonstratio Eadmeri in *tractatu de conceptione Sanctae Mariae* breviter recapitulatur, qui de ratione immaculatae conceptionis dixit (de Deo loquens): **Potuit plane, et voluit; si igitur voluit, fecit**. Tractatus diutissime Anselmo et posthaec incerto auctori nomine "pseudo-Anselmus" nuncupato attributum est. Verba igitur quattuor nostra Anselmo saepe per errorem adscribuntur, sed neque Anselmus, neque Eadmer, neque Duns Scotus hanc locutionem invenit (qui argumentum Eadmeri mox reformavit in libro cuius titulus est *Theologiae Marianae elementa*). Primus qui ita verbis quattuor syllogismum exprimit fuit ut videtur quidam Scoti discipulus.

Notae
-----

1. ↑  Ruggero Rosini, *Mariologia del beato Duns Scoto*. Castelpetroso: Editrice Mariana, 1994) (cf. p. 76 versionis Anglicae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* Eadmeri "Potuit plane, et voluit; si igitur voluit, fecit": *PL* 159, 305D
* De hac locutione

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Potma
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°7′8″N 42°54′28″E  
*Numerus incolarum*: 3 904  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q24938734  

Potmae statio ferriviaria anno 2011.
**Potma** (Russice Потьма, Moxel Потма) est colonia urbana et statio ferriviaria Mordoviae. Incolas 3899 anno 2020 habuit.

Historia
--------

Anno 1886, duo domus Potmae erant. Anno 1917, statio ferriviaria aedificata est. Ab annis tricesimis saeculi vicensimi gulagiae carcer transmissionis Potmae erat. Fabrica partibus traminum efficiendis anno 1941 Potmae creata est. Anno 1971, colonia urbana facta est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Pauli II Litterae apostolicae. Venerabilibus servis Dei Nicolao Čarneckyj et XXIV sociis martyribus beatorum honores decernuntur.
2. ↑  Russice *пересылка*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°7′8″N 42°54′28″E |

* De Potma in *mordovia.info* **(Russice)**
* Potma in situ rurali[*nexus deficit*] **(Russice)**
Wikidata Bernardus Feringa
Res apud Vicidata repertae:Bernardus Feringa: imagoBernardus Feringa: imago
*Nativitas*: 18 Maii 1951; Barger-Compascuum  
*Patria*: Regnum Nederlandense  
*Nomen nativum*: Bernard Lucas Feringa
**Officium**

*Munus*: chemicus, professor  
*Patronus*: Universitas Groningensis, Universitas Groningensis
**Memoria**

*Laurae*: Spinoza Prize, Organic Stereochemistry Award, Prelog Medal, Körber European Science Prize, Praemium Nobelianum Chemiae, Humboldt Prize, Tetrahedron Prize, James Flack Norris Award in Physical Organic Chemistry, August Wilhelm von Hofmann Medal, Cino Del Duca Science Prize, Commander of the Order of the Netherlands Lion, Centenary Prize, Chirality Medal, honorary doctorate of the University of Santiago de Compostela, Foreign Member of the Royal Society, Paracelsus Prize  

**Bernardus Lucas Feringa** vel **Ben Feringa** (natus die 18 Maii 1951) est chemicus Nederlandensis.

Chemiae organicae et nanotechnologiae peritus et anno 2016 Praemium Nobelianum chemiae cum Ioanne-Petro Sauvage et Frasero Stoddart accepit studii concepti et synthesis machina moleculae ratio.

Notae
-----

1. ↑   nobelprize.org
Wikidata Vahlberg
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°8′0″N 10°43′0″E  
*Numerus incolarum*: 705  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Elm-Asse, Circulus Guelpherbytensis  

**Geographia**

*Superficies*: 18 chiliometrum quadratum, 18.09 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Vahlberg: situsVahlberg: situs
Groß Vahlberg
**Vahlberg** est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Ad Vahlberg vici Groß Vahlberg, Klein Vahlberg et Berklingen pertinent.

Historia
--------

Aspectus Klein Vahlberg in Topographia Germaniae Matthaei Merian Senioris anno 1653 depictus
Vahlberg anno 1242 nomine *Valeberke* primo in actis descripta est. Annis 1807 - 1813 Vahlberg pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem transiit. Ab anno 1974 ad Schöppenstedt commune generale pertinuit. A die autem 1 Ianuarii 2015 pars maioris communis generalis Elm-Asse est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vahlberg** spectant. |

* pagina communis Schöppenstedt


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Grossen Vahlberg in Topographia Brunsvici-Luneburgensi (Matthaeus Merian) depictum** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Lütken Vahlberg in Topographia Brunsvici-Luneburgensi (Matthaeus Merian) depictum** apud **Vicifontem**. |
Harpastum hodiernum
**Harpastum** est verbum quod plurimos ludos continet et hodiernos et antiquum. Hodierne latinum hoc nomen datum est praecipue Harpasto Britannico seu Rugbiensi (Anglice: *rugby football*, saepius *rugby*), quod folle ovato utitur. 
Ludi nominantur a numero lusorum vel a origine geographia.
Praecipua harpasta haec:

* **harpastum antiquum**
* **Harpastum Rugbiense**
	+ **harpastum XV** lusoribus (Anglice: *rugby union*)
	+ **harpastum XIII** lusoribus (Anglice: *rugby league*)
	+ **harpastum VII** lusoribus (Anglice: *rugby sevens*)
* **harpastum Americanum** (Anglice: *American football*, Americane: *football*)
* **harpastum Australianum** (Anglice: *Australian rules football*)

De harpasto antiquo
-------------------

Vide paginam propriam "harpastum antiquum".

De harpasti hodierni origine
----------------------------

Gulielmus Hellis.
Harpastum hodiernum saeculo XIX° ab Anglis inventum est. Narrant id originem ducere a discipulo scholae Anglicae Rugbeiae sitae Guilhelmo Hellis qui, pediludio ludens anno 1823, follem manu capere coepit.

De proposito
------------

Propositum generale est follem pedibus iacere inter duos palos (quattuor apud harpastum Australiense) vel potius follem manibus afferre post lineam adversae turmae (praeter apud harpastum Australiense cui linea adversa deest).

Notae
-----

1. ↑  Lexicon Morganianum, s.v. *Rugby*
2. ↑  Lexicon Morganianum, s.v. *Rugby*
3. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Marcus Musurus
**Marcus Musurus** (Graece Μάρκος Μουσοῦρος; natus Rhithymnae anno circiter 1470; mortuus Romae anno 1517) fuit humanista, poëta, philologus Graecus.

De vita
-------

Marcus Musurus natus est Rethymni Cretae in insula anno fere 1470. Patrem eius aliqui agnoscunt Georgium Μουσοῦρο quendam, unum inter testamenti testes Theodori Turlini (Τουρλινοῦ) ad diem 27 Septembris 1486 datam ferentis sed nihil eum refert ad nostrum Musurum. Altera thesis est Marcum Musurum filium fuisse Ioannis cuiusdam quia in subscriptione codicis Laurentiani LVII 5 ubi copista, secundum quosdam Musurus ipse, se obsignat Μάρκος Ἰωάννου (*Marcus Ioannis filius*). 

Puero et adulescente, nihil de institutione eius scimus, utrum domi educatus esset an in schola. Sed certum est ut in Italiam ad institutionem perficiendam adivisset, accurate in Florentiam, ad annum 1486. Hoc ex epistolario Musuri deducitur: in epistola inter 1499 et 1502 scripta ad Iohannem Gregoropulum de educatione sua Italica loquitur ad se ipsum vertens: "Σὺ δὲ, καλὲ Μάρκε, οἴκοθεν μὲν ἀπεδήμησας ἐν Ἰταλίᾳ παιδευθησόμενος" (*tu autem, Macre care, qui domum reliquisti ut in Italia educatus esses*), in eadem asserit familiam suam se non secutam esse: "ἀπέλιπες μὲν γονέας ἤδη γεγηρακότας" (*reliquisti et parentes, qui iam senuerunt*). In urbe Medicorum magister eius Ianus Lascaris fuit, et hic ipse Cretensis, quod in poemate suo "Ad Platonem" confirmat.

Bibliographia
-------------

* Filippomaria Pontani, "Musurus’ Creed" in *Greek, Roman, and Byzantine Studies* vol. 43 (2002/3) pp. 175–213.
**Marcus Minucius Rufus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 106 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Minucius Rufus anno 121 a.C.n. tribunus plebis fuit. Anno 117 a.C.n. legatus inter Genuam urbem et Viturios Langenses pacem componebat. Anno 110 una cum Spurio Posttumio Albino consul electus in Thracia et Macedonia provincia feliciter contra Scordiscos et Triballos pugnavit. Delphis idcirco statuae honore affectus est. Anno 106 de his popilis triumphavit. Romae *Porticus Minuciae* e praeda aedificata est, ubi stipendia frumenti plebi data sunt et iudicia fiebant.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 12] Minucius Rufus, M." in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 240.

Notae
-----

1. ↑   CIL I 2, 692: M. Minucium Q. f. Rufum | imperatorem Galleis | Scordisteis et Besseis | [reliqueisque Thraecibus devictei]s [ob me]rita [Apollinei] | [dedic]avit populus Delphius
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Orationes Philippicae* II 84

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Scipio Nasica Serapio et Lucius Calpurnius Bestia**  |  **Consul** 110 a.C.n.cumSpurio Posttumio Albino | Successores: **Quintus Caecilius Metellus Numidicus et Marcus Iunius Silanus**  |
Wikidata Ioannes Iosephus Wieners
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 6 Ianuarii 1934; Milton  
*Obitus*: 1 Martii 2002; Bostonia  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  
*Patronus*: Universitas Neo-Eboracensis
**Memoria**

*Laurae*: American Book Awards, Guggenheim Fellowship  

**Ioannes Iosephus Wieners**, vulgo *John Joseph Wieners,* fuit poeta Americanus, in Massachusettae oppido Milton natus. Ludum litterarium Sancti Gregorii Durnovariae et Scholam Superiorem Collegii Bostoniensis frequentavit. Ab 1950 ad 1954 in Collegio Bostoniensi studia exercuit, ubi gradum A.B. accepit. 

Anno 1954, saeviente procella Hazel, acroasin Caroli Olson in Charles Street Meeting House in Bostoniae regione Beacon Hill audivit. Collegio Montis Atri se inserere statuit, ubi cum Carolo Olson et Roberto Duncan ab 1955 ad 1956 studuit. Tum in Theatro Poetarum Cantabrigiae in urbe Massachusettae muneribus histrionis et adminstratoris scaenici functus est, et periodicum *Measure* edere coepit, cuius fasciculos tres proximis annis protulit.

Ab 1958 ad 1960, cum Franciscopoli in California habitabat, renascentiae Franciscopolis magnopere contulit, nam anno 1958 librum *The Hotel Wentley Poems* inscriptum protulit quattuor et viginti annos natus.

Bostoniam anno 1960 rediit, sed valetudinario psychiatrico commissus est. Anno 1961 Novum Eboracum migravit, ubi munere tabularii adiutoris in Eighth Street Books functus est ab 1962 ad 1963, cum in Lower East Side Manhatae cum Herberto Huncke habitabat. Bostoniam rediit anno 1963, ubi subscriptionibus edendis pantopolii Jordan Marsh usque ad 1965 operam dedit. *Ace of Pentacles,* liber eius secundus, anno 1964 editus est.

Chartae quas reliquit in Universitate Delavariensi conservantur.

Notae
-----

1. ↑  Petro 2003.
2. ↑  Situs proprius, www.lib.udel.edu.

Bibliographia
-------------

* Charters, Ann, ed. 1992. *The Portable Beat Reader.* Novi Eboraci: Penguin Books. ISBN 0670838853; ISBN 0140151028.
* Petro, Pamela. 2003. The Hipster of Joy Street. *Jacket* 21 (Februario).
* Wieners, John. 2007. *A Book of Prophecies.* Lowell Massachusettae: Bootstrap Press. ISBN 9780977997541.

Nexus externi
-------------

* Biographia, www.lib.udel.edu (Universitas Delavariae)
* Duo poemata, www.echonyc.com
* "John Wieners," epc.buffalo.edu (Electronic Poetry Center)
* "John Wieners," writing.upenn.edu (*Penn Sound*)
Wikidata Dionysius Ritchie
Res apud Vicidata repertae:Dionysius Ritchie: imagoDionysius Ritchie: imago
*Nativitas*: 9 Septembris 1941; Bronxville  
*Obitus*: 12 Octobris 2011; Berkeley Heights  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Thomas Koskum
**Officium**

*Munus*: computer scientist, programmer, scriptor, mathematicus  
*Patronus*: Bell Labs
**Familia**

*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Turing, National Medal of Technology and Innovation, Harold Pender Award, IEEE Emanuel R. Piore Award, Computer History Museum fellow, Computer Pioneer Award, ACM Software System Award, IEEE Richard W. Hamming Medal, IRI Achievement Award, Japan Prize  

**Dionysius Ritchie** (natus *Dennis MacAlistair Ritchie* 9 Septembris, 1941; mortuus 12 Octobris, 2011)  fuit physicus computrorum Americanus, qui, una cum Kenneth Thompson, linguam C, systema internum Unix, excogitavit et praemium Turingianum anno 1983 adeptus est.

Notae
-----

1. ↑  Lohr, Steve (October 12, 2011), "Dennis Ritchie, Programming Trailblazer, Dies at 70", *The New York Times*
2. ↑  "Unix creator Dennis Ritchie dies aged 70". BBC News. October 13, 2011
3. ↑  Rob Pike (October 12, 2011), *(untitled post to Google+)*
4. ↑  Campbell-Kelly, Martin (October 13, 2011), "Dennis Ritchie obituary", *The Guardian*
Duo lusores pililudi glacialis.
**Pililudus glacialis**[1][2] est genus athleticum, quo undeni lusores binarum turmarum in campo congelato patinantur et pilam in rete adversarium impellere conantur. Alsulegiae glaciali similis est, sed his praesertim rebus differt: non disculo sed pilā luditur; campus est maior; contra ac alsulegia, sub divo luditur; rete est maior; malleus curvior; cum ludus alsulegiae in tres partes divisus omnino 60 minuta durat, ludus pililudi in duas partes divisus durat minuta 90.

Pililudus glacialis praesertim popularis est in terris pristinae Unionis Sovieticae (in numero quarum excellet Russia), et in Suecia, Finnia, Norvegia.

Imagines
--------

* Rete at portarius
* Rhabdus repanda et pila
* Pila
* Campus lusorius
* Adumbratio campi lusorii

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok, Editio secunda anni 2009*, sub voce *"bandy"*
2. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*, sub voce *jääpallo*. Societas Litterarum Finnicarum, Helsinki, 2006
Wikidata Ioannes Islay Francis
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Islay Francis: imagoIoannes Islay Francis: imago
*Nativitas*: 15 Februarii 1924;   
*Obitus*: 20 Martii 2012; Glasgovia  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: esperantista, scriptor, professor  

**Memoria**

*Laurae*: Fine Arts Competitions of UEA  

**Ioannes Islay Francis** (natus die 15 Februarii 1924, mortuus die 20 Martii 2012 Glasgoviae) fuit esperantista Britannicus, scriptor et paedagogus (magister linguae Anglicae).

Vita
----

Francis idiomate Zamenhofiano poesim, novellas, mythistorias pepigit. Insuper multis foliis (e.g. "Malgranda revuo", "La nica literatura revuo", "Esperanto en Skotlando") symbolas suas imprimendas tradidit. Anno 1942 motui Esperantico se aggregavit.

Inter Esperantici fautores gloriam nactus est poematum florilegio *Kvaropo*, ubi carmina cyclica propria praetitulata *La Kosmo* insunt. Id opus quoque in Indice librorum legendorum Esperanticorum habemus. In novellarum anthologia *Vitralo* textus contra tyrannidem, honesta simulata, vanitatem, potestatis imperiique cupiditatem eddidit. Insuper eius fabula Romanensis *La granda kaldrono* mentionis digna est, quam opus eius alterum in Indice esse constat.

Opera
-----

*Vitralo*, 1960
* *Vitralo*, novelaro, 1960
* *La granda kaldrono*, mythistoria, 1978, rursus edidit Consociatio Scotorum Esperantica anno 2017 electronica versione
* *Misio sen Alveno*, fabula Milesia ficticia, 1982
* *Tri Rakontoj pri la Miljara Paco*, novellae, 1998, in serie "Stafeto"
* *La Kastelo de Vitro*, mythistoria phantastica, 2004
* *Kronprincedzino*, fabula Romanensis, 2011, edidit Unio Flandrica Esperantica
* *Danco de Vivo kaj aliaj poemoj, 2012*

Velut interpres
---------------

* *La Elbabila Koro*, (Heroldo de Esperanto, 1 Martii 1962)
* *Rikardo Tria* Shakesperii, Glasgow, Eldonejo Kardo, 1980

Notae
-----

1. ↑  Mortis nuntius in paginis Esperanticis Scotorum
2. ↑  .

Nexus externi
-------------

* Artikolo pri *Kronprincedzino*, in periodico *Monato*
* Commentatio de Ioanne Francis, apud Liberum Folium
* "La Granda Kaldrono bolas spite malpermeson", apud *Libera Folio*
* Vita et litterarum recensiones multae apud esperanto.net