recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Thessalia (discretiva)


Wikidata Thessalia (regio Graeciae)
Res apud Vicidata repertae:
Index regionum Graeciae hodiernae  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 39°30′0″N 22°0′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Decentralized Administration of Thessaly and Central Greece  

**Forma**

*Area*: 14 036.646 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Larissa  
*Subdivisiones*: Larissa Regional Unit, Magnesia Regional Unit, Trikala Regional Unit, Carditsa, Sporades Regional Unit
**Gestio**

*Praefectus*: Konstantinos Agorastos  

**Vita**

*Incolae*: 732 762  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Tabula aut despectus**

Thessalia (regio Graeciae): situsThessalia (regio Graeciae): situs
 **Thessalia** (Graece Θεσσαλία) est una e tredecim regionibus Graeciae, cuius caput est Larissa ((128 758 incolarum anno 2004). Regioni areae 14 036 km² sunt 760 714 incolae (anno 2005). Flumina maxima sunt Titaresius et Peneus.

Unitates regionales et demi
---------------------------

Regio Thessalia in quinque "Unitates regionales" (Περιφερειακή Ενότητα) divisa est, quae - quamvis vi politica carentes certum numerum legatorum in consilium regionale demittunt. Tres Unitates regionales cum territoriis pristinorum nomorum congruunt, e nomo Magnesia tres demi Sporadum septentrionalium segregati sunt, qui Unitatem regionalem proprium obtinuerunt.

| Unitas regionalis | Incolae | Sedes in consilio regionali | Demi |
| --- | --- | --- | --- |
| Carditsa | 129 541 | 9 | Argithea, Carditsa, Limne Plastera, Mouzacium, Palamas, Sophadae |
| Larissa | 279 305 | 19 | Hagia (Larissa), Elasson, Pharsalus, Cileler, Larissa, Tempe (demus), Tyrnabus |
| Magnesia | 193 439 | 13 | Halmyrus, Pelion meridianum, Regas Pheraeus (demus), Bolus, Zagora-Muresium (demus) |
| Sporades (Unitas regionalis) | 13 556 | 1 | Alonessus, Sciathos, Scopelos |
| Tricala | 138 047 | 9 | Pharcadona, Calampaca, Pyle, Tricala |

Montes
------

* Olympus
* Ossa
* Pelion

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)

Nexus externus
--------------

* Regionis pagina interretialis

Index regionum Graeciae hodiernae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aegaeum Australe · Aegaeum Boreale · Attica · Creta · Epirus · Graecia Media · Graecia Occidentalis · Insulae Ioniae · Macedonia Media · Macedonia Occidentalis · Macedonia Orientalis et Thracia · Peloponnesus · Thessalia · Athos mons (regio autonoma Graeciae) |
|  |
Wikidata Eastburnum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 50°45′59″N 0°17′10″E  
*Numerus incolarum*: 101 547  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Eastbourne  

**Geographia**

*Superficies*: 44.16 chiliometrum quadratum  

**Eastburnum**, vulgo *Eastbourne*, est oppidum Anglicum 101 547 incolarum (aestimatione anno 2014 facta), locus festus maritimus, ac burgus comitatus Sussexiae Orientalis in litore meridiano Angliae situs, 31 chm. ad orientem a Brightonia distans, prope Beachy Head, altissimum scopulum litoralem cretosum Magnae Britanniae.

Notae
-----

1. ↑  *Lusus alteri Westmonasterienses*, pars tertia (1866–1905), curantibus Mure, Sargeaunt, Gow (Westmonasterii in domo Ashburnhamiana, 1906), p. 170.

Nexus externi
-------------

Litus Eastburni

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eastburnum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°45′59″N 0°17′10″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Vision of Britain* • *Open Domesday* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Situs publicus
* Situs peregrinatorum
Wikidata Sava
Res apud Vicidata repertae:Sava: insigneSava: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°24′1″N 17°34′0″E  
*Numerus incolarum*: 16 076  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Tarentina  

**Geographia**

*Superficies*: 44.57 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Freganianum, Marubium, Castrum Carrellum, Turricula, Villa Franca, Mandurium, Licyanum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Amphipoli  

**Tabula aut despectus**

Sava: situsSava: situs
Conspectus in medium oppidum.
**Sava**, (-ae, *f.*) sive **Sabua** (Italiane *Sava*), est oppidum et municipium Italicum, circiter 16 490 incolarum, in Regione Apulia meridio-orientali, in Provincia Tarentina, et in Sallento historico ac geographico situm. Incolae Savenses appellantur.

Municipium 16 776 incolarum anno 2010 habuit, unum e maximis oppidis in Provincia Tarento.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Uritana

Fractiones, vici, et loci in municipio
--------------------------------------

Inter "fractiones" municipii numerantur Contrada Pasàno, Contrada Trullo Lungo, Contrada Archignano-Torre-Papòi.

Municipia finitima
------------------

* Fanum Sancti Martialis
* Fragagnanus
* Franca Villa
* Litianus
* Mandurium
* Marubium
* Turricella.

Nexus interni
-------------

* Tarentum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Savam** spectant. |

* Situs interretialis municipii proprius.

Pinacotheca
-----------

* Municipium ItaliaeMunicipium Italiae
* Collocatio finium municipii in Provincia Tarentina.Collocatio finium municipii in Provincia Tarentina.
* Ecclesia mater.Ecclesia mater.

Notae
-----

1. ↑  *Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco Sacco.*
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
3. ↑  De numero incolarum apud demo.istat.it.
**Christina Stumbelensis**, sive **Coloniensis**, (\* die 24 Iulii anno 1242 Stumbeli civitati iuxta Coloniam Agrippinam, † die 6 Novembris 1312 ibidem), fuit mystica mediaevalis. 

Iam 13 annos nata in coetum Beginarum Coloniae recepta est. Pietas ascesisque austera sua tam agitaverunt socias ut Stumbele civitatem rediverit. Anno 1267 pater Dominicanus Petrus Daciensis (+ anno 1288) mentor spiritualis eius factus est. Etiam post annum 1272, cum Sueciam iter fecerit, cum ea amicitia coniunctus fuit et sua spiritualia singularia ei nuntiata scripsit. Praeter visa Iesu et tentationes daemonicas passa est. Stigmatisatio sua bene testificata est. Anno 1908 beatificata est. Festa sua die mortis suae 6 Novembris et die 22 Iunii celebrantur. Reliquiae beatae Christinae anno 1342 in Nideggen civitatem et illinc anno 1583 Iuliacum translatae sunt.

Bibliographia
-------------

* Petrus Nieveler: *Codex Iuliacensis. Christina von Stommeln und Petrus von Dacien. Ihr Leben und Nachleben in Geschichte, Kunst und Literatur*. Kühlen, Mönchengladbach 1975, ISBN 3-87448-079-8, (*Veröffentlichungen des Bischöflichen Diözesanarchivs Aachen*. Nr. 34).

Nexus externi
-------------

* Johannes Madey, "CHRISTINA von Stommeln" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 15 (Herzberg, 1999. ISBN 3-88309-077-8)  col. 412 **(Theodisce)**
Turris hieme
**Turris Alteburgensis** (Theodisce: *Alteburg-Turm*) metra 28 alta in monte Alteburg sita est , qui antiqui oppidi Arnstadii regionem circumdat.

Historia
--------

Turris confecta est in honorem imperatoris Gulielmi I secundum ichnographiam Hugonis Hartung. Lapis primus positus est die 22 Martis 1897, quo imperatoris anniversarium C celebrandum fuit. 

Decem annos societas "Alteburg-Thurm-Bauverein" pecuniam necessariam colligebat (21.500 marcarum). Vere anni 1902 constructio incohata est. Die 10 Augusti anni eiusdem inauguratio facta est cum processione iucunda trans urbem. 

Praeter imperatorem etiam cancellarium Othonem de Bismarck et praetores Moltke et Albrecht von Roon honoraverunt. Ambo victoriam in Bello Germano-Francico et fundationem Imperii Germanici provexerant. 

Ad radicem turris erant olim duo tormenta bellica, spolia anni 1870; post annum 1945 ea remota sunt.

Functio hodierna
----------------

Hodie turris initium migrationum multarum in pulchra planitie Alteburgensi est. Caupona contigua migratores ad recreationem invitat.

Nexus externi
-------------

* De caupona, turre, semitis migratoriis
Fridericus I imperator cum filiis Henrico Germanorum rege (ad sinistram partem) et Friderico duce Sueviae. *Historia Welforum* (Landesbibliothek Fulda)
**Conradus**, qui **Fridericus** mox appellatus est (natus mense Februario 1167 Mutilianae, mortuus 20 Ianuarii 1191 apud Acconem), filius Friderici I imperatoris uxorisque eius Beatricis Burgundiae, fuit dux Sueviae ab anno 1170, successor fratri Friderici qui annum fere quintum agens mortuus erat. Cum patre tertia expeditione sacra ad Orientem anno 1189 profectus est. Patre subito die 10 Iunii 1190 mortuo Fridericus exercitum Germanorum ad Antiochiam duxit et inde ad Acconem ubi obsidionem egit. Ibi die 19/20 Ianuarii 1191 mortuus est. Successor ad ducatum Sueviae fuit frater Conradus.

Bibliographia
-------------

* Hansmartin Schwarzmaier, "Friedrich V. (Konrad), Herzog von Schwaben (1167-1191)" in *Lexikon des Mittelalters (LexMA)* vol. 4 (Monaci: Artemis, 1989. ISBN 3-7608-8904-2) coll. 960–961

Nexus externi
-------------

* "Konrad von Staufen" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
Forma urbis antiquae Alexandriae
Alexandria antiqua a principio in regiones urbanas quinque divisa est, litteris Graecis denotatas, Alpha, Beta, Gamma, **Delta**, Epsilon. Haec nomina (si in Historia fabulosa Alexandri Magni fidem reponimus) ab Alexandro ipso data sunt ut verba commemoraverit Άλέξανδρος Βασιλεὺς Γένος Διὸς Ἔκτισεν, scilicet "Alexander rex proles Iovis condidit". Quae regiones rarius in documentis reperiuntur; Delta autem fuit regio populi Iudaici. Documentum anno 13 a.C.n. scriptum de duabus officinis "in regione D" disserit "iuxta Cibotum".

Nexus interni
-------------

* Alexandria antiqua

Notae
-----

1. ↑  Historia fabulosa Alexandri Magni α 1.32
2. ↑  Flavius Iosephus, *De bello Iudaico* 2.18.8; *Contra Apionem* 2.4.34-35
3. ↑  Adriani (1961) p. 239; Martin (1984) p. 212 et n. 11

Bibliographia
-------------

* A. Adriani, *Repertorio d'arte dell'Egitto greco-romano* (Palermo, 1961- ) p. 239
* P. M. Fraser, *Ptolemaic Alexandria*. 3 voll. Oxonii: Clarendon Press, 1973
* Annik Martin, "Les premiers siècles du christianisme à Alexandrie: essai de topographie religieuse, IIIe-IVe siècles" in *Revue des études augustiniennes* vol. 30 (1984) pp. 211-225: vide p. 212

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Fridericus Stichtenoth
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 17 Novembris 1895; Großtöpfer  
*Obitus*: 29 Iulii 1935; Suerinum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factio Germanica  

**Fridericus** (Theod. *Fritz*) **Stichtenoth** (natus 17 Novembris 1895 oppido *Großtöpfer* (Thuringia), mortuus 29 Iulii 1935 Suerini) vir publicus Theodiscus et sodalis NSDAP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Stichtenoth Escevegiae et Cassalae gymnasium frequentabat et anno 1914 testimonium maturitatis accepit. Deinde miles conscriptus est atque Bello Orbis Terrarum I interfuit. Anno 1915 a Russis captus est. Bello finito Berolini et Goettingae oeconomiae studebat atque anno 1925 doctor promotus est. Ab anno 1927 pro Foedere Rurali Pomeraniae laboravit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1932 - 1933 pro factione Nazistarum legatus ad senatum terrae Megalopolis-Streliciae erat et a die 29 Maii 1933 praeses ministrorum huius civitatis erat. Die 31 Decembris 1933 Megalopolis-Strelicia cum Megalopoli-Suerino consociata est. Deinde Stichtenoth magister publicus in administratione novae civitatis Megalopolis laboravit.

Praesides Ministrorum Megalopolis-Streliciae (1918-1933)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Megalopolis-StreliciaeMegalopolis-Streliciae |
| Petrus Stubmann (DDP) |
Ioannes Krüger (SPD)  |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Carolus Schwabe (DNVP) |
Haroldus Ludewig (nullius factionis) et Ericus Cordua (DNVP) |
Curtius Baro de Reibnitz (SPD) |
Henricus de Michael (DNVP) |
Fridericus Stichtenoth (NSDAP) | |
|  |
Wikidata Delicia
Res apud Vicidata repertae:Delicia: insigneDelicia: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°31′35″N 12°20′33″E  
*Numerus incolarum*: 24 862  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Manfred Wilde  
*Procuratio superior*: Nordsachsen  

**Geographia**

*Superficies*: 85.92 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brehna, Löbnitz, Schönwölkau  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Friedrichshafen, Monhemium ad Rhenum, Ostrovia  

**Tabula aut despectus**

Delicia: situsDelicia: situs
**Delicia**, seu **Delilitschia**, seu **Delitium** (Theodisce *Delitzsch*) est urbs Germaniae in Saxonia, circiter 20 chiliometra ad septentrionem Lipsiae sita, quae censu 2018 habito 24 868 incolas habuit. Nomen eius deducitur a Palaeosorabico *děľc* vel *delč*, "collis".

Filius civitatis
----------------

* Erasmus Schmidius (1570–1637), philologus et mathematicus

Notae
-----

1. 1 2 3  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Ernst Eichler, Hans Walther: *Historisches Ortsnamenbuch von Sachsen.* Band I (A−L), Akademie-Verlag, Berlin 2001, p. 177.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Deliciam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°31′35″N 12°20′33″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "14730070" apud *Statistik-Portal* |
**Vicipaedia Extrematurensis** est Güiquipeya, encyclopaedia generis *wiki*, lingua Extrematurensi scripta.

Güiquipeya orta die 24 Ianuarii 2007 est, ab Angelo Roncero (Hispanice: *Ángel Roncero* ; Extrematurense: *Angi Ronceru*) condita. Haec autem encyclopaedia prope posteriorem annum, die 26 Maii 2008, ad suum dominium lata est. Qua Güiquipeya licet Extrematuram ac culturam per indigenarum linguam cognoscere.

Hodie ex 800 paginas circiter constat.

Quod Güiquipeya est
-------------------

Sententia Güiquipeyae ait: *Si culturae tuae conscius, cur tuae linguae non es?* Describitur ut pulsum ad Extrematurensis veritatis cognitionem fundendum? quo omnibus Extrematurensibus cooperari? licet, non tantum diffusione, sed etiam vocabulorum auctu ut conscientia ad fas nobis Extrematurense loqui haberetur.

Editio
------

Quisquis aliquod Extrematurensis sciens in Güiquipeya nova creare potest. Officialis? in hac encyclopaedia orthographia est, sed alias? utuntur. Necesse paginis quaedam qualitas est, ut primum vero re et grammatica linguae et stilo et fontibus uteretur.?

?

Nexus externi
-------------

WikipediaWikipedia
***Vicipaedia Extrematurensis***

Vicipaediae secundum magnitudinem digestae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Vicipaediae |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 1,000,000+ | Anglica en: · Suecica sv: · Theodisca de: · Nederlandica nl: · Francogallica fr: · Russica ru: · Waray-Waray war: · Italica it: · Hispanica es: · Polonica pl: · Vietnamica vi: · Iaponica ja: |
| 250,000+ | Lusitanica pt: · Sinica zh: · Ucrainica uk: · Catalana ca: · Persica fa: · Norvegica (Bokmål) no: · Arabica ar: · Finnica fi: · Hungarica hu: · Indonesica id: · Dacoromanica ro: · Bohemica cs: · Coreana ko: · Serbica sr: · Malaica ms: · Turcica tr: |
| 100,000+ | Vasconica eu: · Esperanto eo: · Casachica kk: · Danica da: · Bulgarica bg: · Slovacica sk: · Hebraica he: · Lituanica lt: · Croatica hr: · Slovenica · sl: · Estonica et: · Latina :la: · Volapük vo: · Anglica simplex simple: · Ruthenica Alba be: · Hindi hi: |
| Selectae minores | Africana af: · Extrematurensis ext: |

*Index plenior · Index plenissimus* |
|  |
Ultima verba eclogae quartae: liber manu scriptus saeculi V (Vergilius Romanus f. 11r)
**Sicelides Musae, paulo maiora canamus!** incipit ecloga quarta e libro Bucolicorum P. Vergilii Maronis, ad matrimonium Octaviae (Octaviani sororis) cum Antonio fortasse composita. Poeta igitur prolem huius matrimonii sicut nuntium aetatis novae proclamat:

Ultima Cumaei venit iam carminis aetas;
magnus ab integro saeclorum nascitur ordo (vv. 4-5)
et (verbis saepissime citatis) "redeunt Saturnia regna" (v. 6). Eruditi multi eclogam anno 40 a.C.n. compositam censent, consule C. Asinio Pollione (vv. 11-12), quo tempore eas nuptias celebratae sunt et Octavianus et Marcus Antonius pacem iuxta Brundisium composuerunt: futurus igitur matrimonii proles praedicitur. Paulus Veyne autem carmen posterius compositum esse censet prophetiamque "post eventum" praebere.

Lectores Christiani permulti crediderunt Messiae aditum in hoc carmine praedictum esse: legitur enim "iam redit et Virgo" (v. 6), "Iam nova progenies caelo demittitur alto" (v. 7), "Ille deum vitam accipiet" (v. 15), et "Pacatumque reget patriis virtutibus orbem" (v. 17). Ultima autem verba aliam religionem vindicant:

Incipe, parve puer, risu cognoscere matrem …
Incipe, parve puer: qui non risere parenti
nec deus hunc mensa, dea non dignata cubili est (vv. 60-63).

Notae
-----

1. ↑  Paulus Veyne, *L'élégie érotique romaine* (Lutetiae: Editions du Seuil, 2003) pp. 33-35

Bibliographia
-------------

* I. M. le M. Du Quesnay, "Vergil's Fourth Eclogue" in F. Cairns, ed. *Papers of the Liverpool Latin Seminar* (Liverpolii, 1976) pp. 25-99
* R. G. M. Nisbet, "Virgil's Fourth Eclogue" in *Bulletin of the Institute of Classical Studies* vol. 25 (1978) pp. 59-78
* G. Williams, "A Version of Pastoral: Virgil, Eclogue 4" in T. Woodman, D. A. West, edd. *Quality and pleasure in Latin Poetry* (Cantabrigiae, 1974) pp. 31-46

Nexus externi
-------------

* Opera Vergilii apud *The Latin Library*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Vide etiam paginam discretivam:* Vicecomes (discretiva)

**Vicecomes** ad litteram est vicarius comitis, qui vices comitis exsequitur.

In Anglia mediaevali vicecomites (vel *geraifae* et *scirevi*, Anglice *sheriffs*) appellabantur regis officiales? ad comitatus gubernationem quotannis constituti. Interdum iudicis loco fungebantur, ad causas scilicet minores, quae illorum iurisdictioni suberant, interdum etiam ministrorum et mandatariorum regis officium exsequebantur. Erat officium simile in Normannia.

Deinde *vicecomes*, praecipue in Britannia, sed alibi quoque, factus est titulus nobilitatis titulo *comiti* inferior. Primus vicecomes nobilis in Anglia dicitur Ioannes de Beaumont, primus vicecomes Beaumont.

Notae
-----

1. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "vicecomes", Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre s.v. "vicecomes".
2. ↑  Traupman.
3. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "scirevus"

Nexus externi
-------------

* "Viscount and Viscountess" apud *Debrett's* **(Anglice)**

Tituli nobilitatis: series paginarum brevium

|  |  |
| --- | --- |
|  | Corona Sancti EduardiCorona Sancti Eduardi |
| Imperator • Rex • Rex vicarius • Archidux • Magnus dux • Dux • Magnus Princeps • Princeps Elector • Princeps • Knezus • Iarlus • Marchio • Comes • Grafio • Vicecomes • Baro • Eques • Nobilis • Dominus
*Nobilitas • Tituli nobilitatis* |
|  |
Wikidata Galaxidium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°22′36″N 22°23′1″E  
*Numerus incolarum*: 2 011  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Delphi  

**Tabula aut despectus**

Galaxidium: situsGalaxidium: situs
**Galaxidium** (Neograece Γαλαξίδι; Catharevusa Γαλαξίδιον) est urbicula et pristinus demus Phocidis in Graecia 2600 incolarum (status: 2010) ad Sinum Corinthium situs. Ab administratione reformata anno 2011 (vide: Libellus Callicratis) pars est Delphorum demi, cuius est unitas popularis (δημοτική ενότητα).

Situs
-----

Galaxidio est parvus portus geminus a montibus circumdatus. Portus principalis, qui est profundior, navibus lusoriis ac piscatoriis locum dat et cauponis tabernisque obsitus est. A minore portu, qui est incolarum, se splendidus aspectus in Iteam et Delphos praebet.

Historia
--------

Galaxidium usque ad saeculum undevicesimum magnam classem onerariam habuit et copiosus mercaturae locus erat, quod magnitudine ac ornatu aedificiorum iam videtur. Forma domuum translaticia bene servata incrementum periegesis valde adiuvit.

Notae
-----

1. ↑  Numerus incolarum secundum Libellum Callicratis (2010), a ministerio rerum domesticarum Graeciae editum.
2. ↑  Lex Callicratis Ministerium rerum domesticarum Graeciae

Nexus externi
-------------

* Situs pristini demi Desphinae
Wikidata Galena Višnevskaja
Res apud Vicidata repertae:Galena Višnevskaja: imagoGalena Višnevskaja: imago
*Nativitas*: 25 Octobris 1926; Petropolis  
*Obitus*: 11 Decembris 2012; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  
*Nomen nativum*: Галина Павловна Иванова
**Officium**

*Munus*: actor, opera singer, praeceptor musicus, biographus, diarist, theatrical director, opera director  

**Familia**

*Coniunx*: Mstislaus Rostropowicz  
*Proles*: Elena Rostropovich  

**Memoria**

*Laurae*: Commander of the Legion of Honour, People's Artist of the USSR, Order of Lenin, Officer of Arts and Letters, Medal "In Commemoration of the 300th Anniversary of Saint Petersburg", Order "For Merit to the Fatherland" I class, Order "For Merit to the Fatherland" II class, Order "For Merit to the Fatherland" III class, Order "For Merit to the Fatherland" IV class, Medal "For the Defence of Leningrad", Medal "Veteran of Labour", Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "60 Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "50 Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "65 Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Medal "In Commemoration of the 850th Anniversary of Moscow", People's Artist of the RSFSR, Merited Artist of the RSFSR, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Medal "In Commemoration of the 250th Anniversary of Leningrad", Q80796649, honorary doctor of Brandeis University, Government Prize of the Russian Federation  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Galena Pauli filia Višnevskaja** (Russice Галина Павловна Вишневская, tr. *Galina Pavlovna Višnevskaja*; nata Иванова, tr. *Ivanova*, die 25 Octobris 1926, mortua 11 Decembris 2012) erat cantrix vocis supranae Russica. 

Ab anno 1952 in Theatro Magno (Russice Большой театр, tr. *Bol'šoj teatr*) Moscuae favebat operi, anno 1966 titulo Artificis Popularis URSS ornata. Amica Demetrii Szostakowicz, operas eius (inter alia, Леди Макбет Мценского уезда et Symphonia XIV) cantavit. Et amica Beniamini Britten, operam suam "*War Requiem*" cantavit.

Anno 1974 cum marito suo Mstislao Rostropovicz emigravit, postea civitatem URSS atque signa laudis Sovietica adempta, in CFA et Francia colebat. Anno 1984 librum nomine *Galina* («Галина») scripsit, de vita sua narrantem et eos qui Unionis Sovieticae praestabant deferentem. Anno 1990 civitatem signaque laudis URSS denuo recepit, denuo ad Russiam venit, professor honorata Conservatorii Moscuensis facta.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Galenam Višnevskajam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Gualterius Bradford Cannon
Res apud Vicidata repertae:Gualterius Bradford Cannon: imagoGualterius Bradford Cannon: imago
*Nativitas*: 19 Octobris 1871; Visconsinia  
*Obitus*: 1 Octobris 1945; Franklin  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: physiologist, non-fiction writer, professor  
*Patronus*: Universitas Harvardiana
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Dr. Colbert Hanchett Cannon;   
*Coniunx*: Cornelia James Cannon  
*Proles*: Marian Cannon Schlesinger, Bradford Cannon, Wilma Canon Fairbank  

**Memoria**

*Laurae*: Croonian Lecture, Foreign Member of the Royal Society, Baly Medal  

**Gualterius Bradford Cannon** (die 19 Octobris 1871 natus, mortuus die 1 Octobris 1945) fuit physiologus Americanus et praeses partis physiologiae Scholae Medicae Havardianae. Notionem responsum pugna vel fuga, velut theoriam homoeostasis formavit.

Annis 1914—1916 praeses Societatis Physiologicae Americanae erat.

Notae
-----

1. ↑  Cannon W. B. (1915). *Bodily Changes in Pain, Hunger, Fear, and Rage: An Account of Recent Researches Into the Function of Emotional Excitement*
2. ↑  Cannon W. B. (1932). *The Wisdom of the Body*

Nexus interni
-------------

* Aequilibrium
* Morbus mentis

Nexus externi
-------------

* *Harvard Square Library*: Biographia Gualterii Cannon **(Anglice)**
* Cannon W. B. (1932). *Homeostasis* ex libro *The Wisdom of the Body*
Insigne
Ecclesia paroecialis.
Almsee.
**Grünau im Almtal** est commune Austriae Superioris (Austria) 2.023 incolarum (01.01.2022).

Geographia
----------

Locus Grünau im Almtal 528 metrorum supra maris aequor in Salzkammergut (Traunviertel) situs est. A septentrionibus in meridiem 18.2 chiliometra, ab occidente in orientem 21.3 chiliometra patet. Omnis communis area est 230 chiliometra quadrata, qua re Grünau maximum Austriae Superioris commune est. 74,5 % areae silvis tecta est. Alm flumen, quod a lacu nomine Almsee in communi meridiano sito originem habet, per locum Grünau fluit et prope Fischlham in Trunam effunditur. Ab Almsee in meridiem versus mons nomine Großer Priel eminet, qui summus est omnium illic montium.

Historia
--------

Cum abbatia Cremifanensis anno 777 condita est, regiones usque ad montes, ubi nunc Grünau est, partes dotationis a duce Tassilone III factae erant. Postea perturbatis temporibus sub dicionem aliorum dominorum ventus locus anno 1625 denuo a monasterio emptus et in numerum paroeciarum monasterii receptus est.

Oeconomia
---------

Reditus communis imprimis e periegesi et silvicultura adfluunt.

Cultura
-------

Visu dignum est altare maius ecclesiae paroecialis, quod saeculo 17 exeunte ex abbatia Cremifanensi, ubi novum altare collocatum erat, huc translatum est. Statuae superiores ab Ioanne Peisser Norimbergensi, discipulo et successore Viti Stoss, sculptae et anno 1531 perfectae sunt. Simulacra, quae Christum salvatorem cum Sancto Benedicto et Sancto Agapito demonstrant, inter pauca opera grandia aevi renascentiae litterarum ab Alpibus in septentriones versus pertinent.

Bibliographia
-------------

* Gertrude Drack: Grünau im Almtal. Admiral, Pragae 2000, ISBN 80-900697-5-4.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Grünau im Almtal** spectant. |

* Pagina officialis
* Grünau im Almtal in: Austria-Forum
* Statisticae municipii
Wikidata Caccia
Res apud Vicidata repertae:Caccia: insigneCaccia: insigne
*Civitas*: Melita  
*Locus*: 36°3′1″N 14°16′3″E  
*Numerus incolarum*: 4 886  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ix-Xagħra
**Geographia**

*Superficies*: 2.5 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Caccia: situsCaccia: situs
**Caccia**, lingua Melitensi *ix-Xagħra*, est oppidum insulae Gauli et rei publicae Melitensis.

Notae
-----

1. ↑  "a cura animarum oppidi Caccia in collegium cooptatus" (p. 5 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caccia** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°3′1″N 14°16′3″E • *GeoNames* |

Civitates vel urbes Melitae

Birmula • Burgus • Curmum • Medina • Rabbatum • Senglea • Siggeum • Valetta • Żabbar • Zebugum • Żejtun  

Civitas conspicua • humilissima • invicta • notabilis • picta • victoriosa  
Civitas Beland • civitas Ferdinand • civitas Hompesch • civitas Rohan • civitas Victoria

*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Insulae Melitae
Fanum Petri metropolitae, Moscuae annis inter 1514 et 1517 constructum
**Aloysius Novus** (Italice: *Aloisio Nuovo*, Russice: *Алевиз Новый/Aleviz Novij*; natus saeculo XV, mortuus anno 1531 fortasse) architectus Italicus fuit qui saeculo XVI ineunte Moscuae operam dabat. Eius nomen verum ignotum est, cum nonnulli dicant eum appellandum *Aloysium Lamberti de Montagnana*. In Russia epitheton *Novi* accepit, ut bene distingueretur a compatriota Aloysio Mediolanensi qui paulo ante Moscuae laboraverat.

Vita
----

Aut Mediolani aut Venetiis natus est. Anno 1500 autem invitatus est a magno duce Ioanne III legato Russico mediatore, ut Petro Antonio Solari mortuo Cremlinus feliciter finiretur. Attamen non ante annum 1504 Moscuam venit nam antea ei erigendum erat palatium chanatus Baccasarae, quod partim et nostris temporibus spectari potest.

Post adventum Moscuensem Cathedralem ecclesiam Michaelis archangeli in Cremlino tractavit et anno 1508 confecit, quo Ioannes III princeps iam naturae concesserat. Aloysius Novus et traditiones architecturae Russicae et generis renascentiae Italicae adhibuit ac affabre composuit. Etiam fossas artificiales ad moenia orientalia sitas instituit, praeter forum Pulchrum. Eae munimento fuerunt et usque initium saeculi XIX exstabant: Russi eas pro Aloysio *Алевизов ров/Alevizov rov* nuncupabant. 

Annis posterioribus varia adhuc delubra orthodoxa Moscuae erigenda curavit, quorum alia servata sunt alia reaedificata sunt. Fortasse anno 1531 mortuus est, quando in fabrica pulveris pyrii res displosae sunt.

Bibiographia
------------

* Dariusz Kolodziejczyk: *The Crimean Khanate and Poland-Lithuania: International Diplomacy on the European Periphery* (Brill, 2011)
* William Craft Brumfield: *Landmarks of Russian Architect* (Routledge, 2013)

Nexus externi
-------------

* De architecto apud *hramy.ru*
* De architectis Italicis in Russia operam navantibus
Sigillum universitatis.

Wikidata Universitas Harvardiana
Res apud Vicidata repertae:Universitas Harvardiana: logotypusUniversitas Harvardiana: logotypus
studium privatum, universitas inquisitoria, Collegia colonica, non lucrativa  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 42°22′28″N 71°7′1″W  
*Situs*: Cantabrigia
**Rectio**

*Rector*: Lawrence S. Bacow  
*Nomen officiale*: Harvard University;   
*Locus*: Massachusetts Hall, Cambridge, MA, 02138  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Cantabrigia;
**Populus**

*Lingua*: Anglice
**Origo**

*Conditor*: Massachusetts General Court  
*Inceptio*: 8 Septembris 1636  

**Commemoratio**

*Adagium*: Veritas  

**Tabula aut despectus**

Universitas Harvardiana: imagoUniversitas Harvardiana: imago
**Universitas Harvardiana** Cantabrigiae in re publica Massachusettensium est, socius Foederis Hederani. Quod anno 1636 consultu senatus coloniae Massachusettensis conditum est collegium Harvardianum (pars scholasticis gradu primo devota), prima aetate inter universitates Americanas est. Ab origine **Novum** modo **Collegium** nominatum; nomen Harvardianum ab exemplo Ioannis Harvard, donatoris primi, anno 1639 sumpsit. Titulum universitatis primo Harvardianae datum est a charta rei publicae Massachusettensis anno 1780.

Aedificia Collegii Harvardiani, anno 1720.
Ioannis Harvard statua in Area Harvardiana, a Daniele Chester French anno 1884 sculpta.
Prima autem aetate copiisque inter universitates in Civitatibus Foederatis Americae est; prima quoque ut multis videtur fama ob ingenium sapientiamque scientiamque quae ibi collocantur. Sententia praecipue sua totam per orbem est praeclara: *veritas,* quam ad extrahendam facultas omnis omnium consecrari dicitur. Hodie notus est nam pecuniam plurimam habet ex omnibus orbis terrarum universitatibus, paene paucissimos applicatores accipit quotannis, et bonam educationem dare saepe dicitur.

Statua nota stat in campo Harvardiano quae "falsorum trium" statua vocatur (vide imaginem iuxta verba). Dicitur Ioannem Harvard conditorem monstrare, sed re vera et Ioannes Harvard conditor non fuit et statua ipsa a visu alicuius discipuli ficta est, etiam annus faciendi in statua scriptus falsus est.

In universitate sunt multae ordines vel scholae, in quarum numero sunt Collegium Harvardianum, Schola Gradualis? Artium Scientiarumque, Schola Divinitatis, Schola Kennediana, Schola Medica, et aliae.

Artes athleticae
----------------

Universitas est socius Foederis Hederani.

Nexus interni
-------------

* Collegium Radcliffense
* Harvard Glee Club
* Schola Divinitatis Harvardiana
* Societas Signeti

Notae
-----

1. ↑  Etiam circumitione verborum honoris causa, *Academia Cantabrigiensis Transatlantica* (Sandys 1910:46-47, in oratione de Carolo Eliot Norton Cantabrigiae die 19 Iunii 1884 habita); et "Academia nobiscum nomine non uno consociata" (Sandys 1910:54, in oratione de Oliver Wendell Holmes, ibidem die 17 Iunii 1886 habita).

Bibliographia
-------------

* Sandys, John Edwin. 1910. *Orationes et epistolae cantabrigienses (1876–1909).* Londinii: Macmillan and Co.
Wikidata Gulielmus Höcker
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Höcker: imagoGulielmus Höcker: imago
*Nativitas*: 29 Iunii 1886; Groß Miltzow  
*Obitus*: 15 Novembris 1955; Gustrovium  
*Patria*: Res publica Democratica Germanica  

**Officium**

*Officium*: member of the Volkskammer  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Socialistica Unita Germaniae, Factio socialis democratica Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: Patriotic Order of Merit in silver  
*Sepultura*: Gustrovium  

**Gulielmus** (Theod.: *Wilhelm*) **Höcker** (natus 29 Iunii 1886 vico *Holzendorf* (Megapolis), mortuus 15 Novembris 1955 oppido *Güstrow*) vir publicus Theodiscus et sodalis primo SPD, deinde SED fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius faber erat. Ipse post scholam finitam ab anno 1901 tirocinium mercatoris fecit, deinde venditor laboravit. Annis 1905 - 1908 Rostochii militavit. Deinde ad annum 1911 in potu Hamburgi laboravit, deinde iterum in oppido Güstrow. Annis 1914 - 1918 miles Bello Orbis Terrarum I interfuit.

Cursus honorum
--------------

Höcker anno 1919/1920 magistratus victus circuli Güstrow erat et deinde ad annum 1933 consiliarius huius circuli (*Landrat*). Annis 1920 - 1933 etiam legatus ad sentum terrae Megalopolis-Suerini erat. Postquam Nazistae rerum Germaniae potiti sunt, Höcker tabernam Tabaci rexit et anno 1940 minister publicus in exercitu areonautico factus est. Post coniurationem 20 Iulii 1944 aliquando in carcere retentus est. Bello Orbis Terrarum II finito administratio Sovietica eum vicemagistrum civium Güstrow fecit et mense Iunii administrator Megalopolis civitatis. Ab anno 1946 praeses ministrorum hic erat. Cum SPD et KPD consociatae sint, Höcker sodalis SED novae factionis factus est. Anno 1949/50 legatus ad Cameram Popularm novae RDG erat. Anno 1951 valetudine gravi coactus ab officiis se recessit. Postea secretarius in Crucis Rubrae operam dedit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum Höcker** spectant. *(hic nexus fractus videtur)* |

* Biographia in lexico biographica RDG (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Megalopolis vel Megapolis et Pomeraniae Citerioris

MegalopolisMegalopolis
Megapolis annis 1934 - 1952

Ioannes Egon Engell (NSDAP) |
Fridericus Scharf (NSDAP) |
Gulielmus Höcker (SPD -> SED) |
Curtius Bürger (SED) |
Bernhardus Quandt (SED)

  

Insigne Megapolis et Pomeraniae CiteriorisInsigne Megapolis et Pomeraniae Citerioris
Megapolis et Pomerania Citerior ab anno 1990:

Alfredus Gomolka (CDU) |
Bernhardus Seite (CDU) |
Haraldus Ringstorff (SPD) |
Ervinus Sellering (SPD) |
Manuela Schwesig (SPD)
Flavius Theodorus Philoxenus Sotericus Philoxenus
**Flavius Theodorus Philoxenus Sotericus Philoxenus** (natus saeculo 5, mortuus post annum 525) dux militum et vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.

Cursus honorum
--------------

Philoxenus inter annos 491 et 518  *magister militum per Thracias* fuit et anno 525 consulatum gessit una cum Flavio Anicio Probo Iuniore. Preterea Iustinus I imperator eum *comitem domesticum* nominavit.

Diptycha consularia quattuor adhuc exstant, partiter Latine partiter Graece scripta. Inscriptio diptychi, quod in Bibliothèque Nationale de France- Département des Monnaies, Médailles et Antiques - Chab. 3266 servatur, haec legitur: 

FL THEODORVS FILOXENVS SOTERICVS FILOXENVS VIR ILLVST  

COM DOMESTICVS EX MAGISTRO M PER THRACIA ET CONSVL ORDINAR

Bibliographia et fontes
-----------------------

* *CIL* 13, 10032 *CIL* 5, 8120
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Fl. Theodorus Philoxenus Sotericus Philoxenus 8", The Prosopography of the Later Roman Empire, volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0-521-20159-4, p. 879.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Iustinus Augustus II et Flavius Venantius Opilio**  |  **Consul** 525cumFlavio Anicio Probo Iuniore | Successores: **Flavius Anicius Olybrius Iunior *(sine collega)***  |
**Gaius Caecilius Metellus Caprarius** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 102 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Caecilius Metellus Macedonicus, consul anni 143 a.C.n. fuit. Habuit tres fratres maiores:

* Quintus Caecilius Metellus Balearicus, consul anno 123 a.C.n.
* Lucius Caecilius Metellus Diadematus, consul 117 a.C.n.
* Marcus Caecilius Metellus, consul 115 a.C.n.

Praeterea duas sorores Caecilias Metellas habuit. Filii Caprarii Quintus Caecilius Metellus Creticus (consul 69 a.C.n.) et Lucius Caecilius Metellus, qui anno 68 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 133 a.C.n. imperatore Publio Cornelio Scipione Aemiliano Africano apud Numantiam militavit. anno 117 praetor et anno 113 a.C.n. una cum Gnaeo Papirio Carbone consulatum gessit. Anno 112/111 a.C.n. in Thracia proconsul Macedoniae certavit et eodem anno triumphum celebravit. Anno 102 una cum consobrino Quinto Caecilio Metello Numidico (consule anni 109 a.C.n.) censor erat.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 21] C. Metellus Caprarius, Gaius" in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 888.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de oratore* II 167
2. ↑  Velleius Paterculus, *Historia Romana* II8,2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Manius Acilius Balbus et Gaius Porcius Cato**  |  **Consul** 113 a.C.n.cumGnaeo Papirio Carbone | Successores: **Lucius Calpurnius Piso Caesoninus et Marcus Livius Drusus**  |
Wikidata Armum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°5′17″N 7°54′53″E  
*Numerus incolarum*: 113  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 10.09 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Ulmeta, Plebs Teuci, Pornasium, Capraunia  

**Tabula aut despectus**

Armum: situsArmum: situs
Armum
**Armum** (-i, *n.*) (Italiane: *Armo*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Armum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Gulielmus Hauff, 1826
**Gulielmus** vulgo *Wilhelm* **Hauff** (natus die 29 Novembris 1802 Stutgardiae, mortuus ibidem die 18 Novembris 1827) scriptor Germanicus fuit.

Vita stilo dicata
-----------------

Theologiae studuit et tamquam magister privatus operam dabat. Ex anno 1827 folia »Morgenblatt für gebildete Stände« moderabatur, cuius rectionem postea frater Arminius Hauff susceptavit.

Auctor noster contemporaneis lectoribus eorumque moribus semper indulgebat. Iam mythistoria »Mitteilungen aus den Memoiren des Satans« (annis inter 1826 et 1827 partim edita), satura quaedam cum sale de habitu
ancipiti hominum culturalium famam genuit. Paulo post imitando scriptore atque scurra Henrico Clauren [in opere »Der Mann im Monde« (1826)] invisores scandalum atque dicam Gulielmo Hauff impingebant. Opusculo »Lichtenstein« (1826) res historicas Gualteri Scott restauravit. Insuper historiunculae et novellae in lucem prolatae sunt ubi romanticismus realismo quasi nupsit: »Die Bettlerin vom Pont des Arts«, 1826; »Jud Süß«, 1827. Opus maxime maturum a multis habetur »Phantasien im Bremer Rathskeller« (1827) ubi laeta, gaudiosa, iucunda cum critica sociali acri modum in felicem iunguntur. 

Attamen fama istius viri ante omnia alia ex fabellis puerilibus venit (sub titulo primo »Märchen-Almanach auf die Jahre ... für Söhne und Töchter gebildeter Stände«, 1826-28). Fabellae hae ideas carpiunt ex florilegiis *Mille et una noctes* et ex rebus quae fecerunt Ernestus Theodorus Amadeus Hoffmann et fadarum fabulatores Francogallici. Quae omnia Hauff prologis et epilogis captantibus magis cohaerentia reddidit. Ea in litteris Theodiscis et nostris diebus magni momenti sunt et libenter leguntur necnon in multa idiomata peregrina conversa sunt: »Die Karawane« ubi insunt e.g. »Kalif Storch«, »Die Geschichte vom kleinen Muck«; »Der Scheikh von Alessandria und seine Sklaven« ubi inest »Zwerg Nase«; »Das Wirtshaus im Spessart« cum historiuncula »Das kalte Herz«.

Hauff praeterea et poesim colebat, quae partim tantummodo popularis facta est: »Steh ich in finstrer Mitternacht«, »Morgenrot, Morgenrot, leuchtest mir zum frühen Tod«.

Opera alia
----------

* *Novellen* (editio annis 1827-28)
* *Phantasien und Skizzen* (editio anno 1828)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum Hauff** spectant. |

* Pretiosa apud DDB
* Opera in interreti
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Asterales   
Familia : Campanulaceae   
Genus : *Campanula*   
Species : ***C. americana***   
*Campanula americana*   
L.  
Synonyma
*Campanulastrum americanum* (L.) Small

***Campanula americana*** (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum)
 est alta familiae Campanulacearum *Campanula,* quae praecipue in Magna Planitie et orientali Civitatum Foederatarum litore crescit.

Flores sunt caerulei diluti ad violaceos, et in fasciculis elongatis congregari solent. Semina autumno germinant. Planta usitate a se non pollinatur, sed saepissime ab insectis.

Notae
-----

1. 1 2  Carolus Linnaeus, *Species plantarum* (Holmiae: impensis L. Salvii, 1753) vol. 1 p. 164 **(Latine)**
2. ↑  *GRIN*
3. ↑  Galloway, L. F.; J. R. Etterson (2005). "Population differentiation and hybrid success in *Campanula americana*: geography and genome size". *Journal of Evolutionary Biology* (European Society for Evolutionary Biology) **18** (1): 81–89

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index |
**Iunius Cordus** aut **Aelius Cordus** est scriptor ficticius in *Historia Augusta* plus quam omnes alios citatus. Aelium Cordum invenimus in vitas "Clodii Albini" 5.10 et "Maximini" 12.7), Iunium Cordum in vita "Macrini" 1.3 et frequenter, Cordum passim: vide exempli gratia vitas "Gordiani" 12.1, 22.2, 26.2, "Maximini" 29.10, 31.4.

Ut asseverat auctor *Historiae Augustae*, Iunio Cordo "studium fuit eorum imperatorum vitas edere, quos obscuriores videbat; qui non multum profecit. nam et pauca repperit et indigna memoratu adserens se minima quaeque persequuturum, quasi vel de Traiano aut Pio aut Marco sciendum sit, quotiens processerit, quando cibos variaverit et quando vestem mutaverit et quos quando promoverit. quae ille omnia exsequendo libros mythistoriis replevit talia scribendo, cum omnino rerum vilium aut nulla scribenda sint aut nimis pauca, si tamen ex his mores possint animadverti, qui re vera sciendi sunt" ("Macrinus" 1.3-1.5). Aliter contemnit "quae Iunius Cordus ridicule ac stulte composuit de voluptatibus domesticis ceterisque infimis rebus" ("Gordianus" 21.3).

Bibliographia
-------------

* Ronaldus Syme, "Bogus authors" in *Historia Augusta papers* (Oxoniae 1983) pp. 98-108.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Ioannes Sebastianus Bachius et filii Philippus Emmanuel, Iohannes Christianus, Friedemannus, Iohannes Christophorus.
Molendinum Viti Bachii (Veit Bach) in urbe Wechmar.
**Gens Bachia,** cui pertinebat Ioannes Sebastianus Bachius musicus praecellentissimus, Thuringia orta est. Ex hac gente a saeculo XVImo incipienti usque ad initium saeculi XIXmi nati sunt multi musici, compositores, organistaeque maximae sollertiae et maximi ingenii.

Musica Bachiana multis quasi culmen artis musicae esse videtur.

Veterrimus proavus Vitus Bachius (Veit Bach) fuit molendinarius in urbe Wechmar. Postea Bachiae gentis suboles organistae fuerunt in Eisenach et in aliis urbibus circumstantibus. Ex eis oriuntur duae stirpes: Erfurtiana et Arnstadtiana.

Notae
-----

1. ↑  **Bachius** est forma latina nominis Bach. Videsis: Carl Ferdinand Philippi, *Die Latinität der Neuern, von dem Wiederaufleben der Wissenschaften* (1825), 280: "Cui Telemannus, Bachius uterque, Hassius, Graunius, Matthesonius, Kirnbergerus, Marburgius ex antiquioribus sunt ignoti?"
Cos insula: tabula e manuscripto *Libri insularum Archipelagi* anno 2012 apud Christie's vendito
**Christophorus Bondelmontius** sive **de Bondelmontibus**, nomine Italiano *Cristoforo Buondelmonti* (Florentiae natus anno 1386; mortuus post annum 1430), religiosus Franciscanus, fuit peregrinator et scriptor de topographia Graeciae.

Auctor fuit libri Latini, multis tabulis geographicis muniti, de navigatione litorum insularumque Graecarum a Corcyra usque ad Constantinopolim, titulo *Liber insularum Archipelagi*; quam navigationem ipse anno fere 1414 primum fecerat. Librum etiam titulo *Descriptio Cretae* anno 1417 confecit et amico Nicolao Niccoli Florentiae misit.

In insula Andro degens librum Graecum manu scriptum emit in quo opus Horapollinis, titulo *Hieroglyphica*, continebatur.

Opera
-----

* 1417/1422 : *Descriptio Cretae*
* 1420/1430 : *Liber insularum Archipelagi*
* 1423 : *Nomina virorum illustrium*

Notae
-----

1. ↑  Cf. Gabr. Rud. Ludovicus de Sinner, ed. *Christoph. Bondelmontii ... Librum insularum Archipelagi*. Lipsiae: Reimer, 1824 Textus apud Monacenses (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  "Descriptio urbis Constantinopoleos e Christophori de Bondelmontibus, Florentin i, opere ms. quod De insulis Archipelagi inscripsit" *PG* vol. 133 col. 695/696

Bibliographia
-------------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Liber insularum Archipelagi#Bibliographia 
* Robert Weiss, "Buondelmonti, Cristoforo" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 1972)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Laicus** (-i, *m.*) (Graece λαϊκός < radice λαός 'gens, populus') est.. . .

In Ecclesia Catholica
---------------------

Qui professione consiliorum evangelicorum per vota aut alia sacra ligamina, ab Ecclesia Catholica agnita et sancita, suo peculiari modo Deo consecrantur et Ecclesiae missioni salvificae prosunt; quorum status, licet ad hierarchicam Ecclesiae structuram non spectet, ad eius tamen vitam et sanctitatem pertinet

Laicismus sive Laicitas et iura humana
--------------------------------------

Etiam notiones "laicismus" et "laicitas" a eodem verbo Graeco λαϊκός sive λαϊκισμός deductae sunt. Haec verba creata et adhibita sunt, ut clericalismus reprimeretur et iura humana impetrarentur. Constitutio Franciae civitatem laicalem esse definit. Etiam multae aliae civitates laicitatem seu separationem inter religioes et potestatem legiferam constitutionibus stabiliverunt, sive ad libertatem religionis tuendam, sive ut religiones impedirentur, ne se in consiliis publicis immiscerent.

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Laicismus

Nexus interni
-------------

* Anticlericalismus
* Libertas sentiendi

Notae
-----

1. ↑  Vide Codex Iuris Canonici 207