recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Fabrica Arlingtoniensis Biburgi in vico anno 2009.
**Societas Parvorum Prelorum** fuit societas quae publicationibus parvorum prelorum in Magna Britannia et Hibernia favit. Quae condita est in congressu in museo Fabrica Arlingtoniensi Biburgi in vico amoeno Glocestriae die 23 Iulii 1966 habito. Cui congressui, a Roberto Cobbing Fori Scriptorum et Stuarto Montgomery Preli Fulcri convocato, legati variorum parvorum prelorum adfuerunt.

Multos annos societas *Poetry and Little Press Information,* ordinarias nuntiorum litteras, edebat, quae indices editionum a sociis societatis commendabant, nuntiosque de impressoribus, suppeditatoribus, et librariis qui animos tenere potuerint divulgabant.

Societas etiam ordinarias librorum nundinas agere solebat, ubi socii eorum libros venumdare poterant atque annuum publicationum catalogum edebat qui bibliothecis institutionibusque academicis propalam praesto erat. Ante autem annum 2000, societas a novis rationibus et technologiis publicandi auctis provocabatur, et ultimus catalogus notus anno 1997 apparuit.

Notae
-----

1. ↑  Arlington Mill, nunc domus privata.
2. ↑  "Association of Little Presses," *Oxford Reference* (situs interretialis).

Bibliographia
-------------

* Miller, David, et Richard Price. 2006. *British Poetry Magazines 1914–2000: A History and Bibliography of "Little Magazines."* Bibliotheca Britanniarum Regni et Oak Knoll Press Civitatum Foederatarum.
Wikidata Fredericia (Finnia)
Res apud Vicidata repertae:Fredericia (Finnia): insigneFredericia (Finnia): insigne
*Civitas*: Finnia  
*Locus*: 60°34′11″N 27°11′53″E  
*Numerus incolarum*: 19 877  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Фридрихсгам, Хамина, Fredrikshamn, Hamina, Veckelax Nystad, Vehkalahden Uusikaupunki
**Gestio**

*Consilium*: Hamina City Council  
*Procuratio superior*: Kymenlaakso  

**Geographia**

*Superficies*: 1 155.17 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Kotka, Kouvola, Luumäki, Miehikkälä, Virolahti  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Falun Municipality, Paide City, Røros  

**Fredericia** (Finnice: *Hamina*, Suecice: *Fredrikshamn*) est urbs Finniae.

Historia
--------

Urbs anno 1653 nomine *Vehkalahti* condita est. Postquam Bellum Magnum Septentrionale anno 1721 Pace Neostadii finitum est et Viburgum nunc ad Russiam pertinuit, Sueci hic castellum aedificaverunt, ut finem erga Russiam munirent. Nunc urbi novum nomen lingua sua *Fredrikshamn* dederunt. Incolae autem eam *Haminam* vocaverunt. Anno 1742 et Fredericia Russis cessa est. Anno 1809 hic Pax Fredericiae a Suecia et Russia signata est, qua Finnia nunc pars Imperii Russici facta est. Post Revolutionem Februaria Russicam Finnia libertatem adepta est et Fredericia nunc ad hanc civitatem pertinet.

Pinacotheca
-----------

* BuleuteriumBuleuterium
* Ecclesia Sancti IoannisEcclesia Sancti Ioannis
* Ecclesia Sanctae MariaeEcclesia Sanctae Mariae
* Ecclesia Petri et PauliEcclesia Petri et Pauli
* Schola praefectorum subsidiaeSchola praefectorum subsidiae

Ex Fredericia oriundi
---------------------

* Hugo Simberg, pictor (1874—1917)

Urbes coniunctae
----------------

* Vexillum Sueciae Falunga, Suecia
* Vexillum Estoniae Paide, Estonia
* Vexillum Norvegiae Røros, Norvegia
* Vexillum Daniae Orthunga, Dania

Notae
-----

1. ↑  Finland av Friedr. Rühs. 1827.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Fredericus Schneider, 1855
**Fredericus** vulgo *Friedrich* **Schneider** (natus die 3 Ianuarii 1786 Großschönau-Altwaltersdorf in Saxonia, mortuus die 23 Novembris 1853 Dessaviae) musicus Germanicus fuit.

Vita
----

Filius organistae Ioannis Gottlob Schneider gymnasium Sitaviae frequentavit et universitatem Lipsiensem. Ibidem anno 1807 organista in Oratorio universitario institutus est. Annis inter 1810 et 1813 rector musicalis gregis melodramatici Iosephi Seconda. Quattuor annos post maluit ire Dessaviam tamquam organista et ducalis concentus magister. Ibi feliciter munera dirigentis, compositoris et doctoris complens anno 1829 conservatorii notissimi portas reseravit. Tempore suo famam tantam habuit, ut in paene omnibus festis musicis invitaretur velut conductor sive musicographus.

Inter tunc celeberrima opera citemus oratoria »Das Weltgericht« (1820), »Die Sündflut«, »Das verlorne Paradies«, »Pharao«, »Christus das Kind«, »Christus der Mittler« et »Absalom«. Praeterea varias missas exaravit, opera melica septem, compositiones varias vocales, aperturas, quadricinia instrumentorum chordatorum etc. Neque in choris evangelicis tractandis iners fuit. Inter didascalia eius mentionis digna sint: »Elementarbuch der Tonsetzkunst«, »Vorschule der Musik«, »Handbuch des Organisten« (Halberstadii 1829–33).

Frater eius Ioannes Schneider (1789-1864) artifex in organo tubulato egregius erat.

Bibliographia
-------------

* Hans Michael Schletterer:  "Schneider, Friedrich (anhaltischer Hofkapellmeister)", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 32 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1891), p. 110–119.
* Johannes Rammelt: *Friedrich Schneider.* In: *Mitteldeutsche Lebensbilder,* Tomus alter, *Lebensbilder des 19. Jahrhunderts.* Magdeburgi 1927, p. 125–136.
* Friedrich Kempe: *Friedrich Schneider als Mensch und Künstler.* Dessaviae 1859.
* Martin Petzoldt: *Die Thomasorganisten zu Leipzig*, in: Christian Wolff (ed.): *Die Orgeln der Thomaskirche zu Leipzig*, Evangelische Verlagsanstalt, Lipsiae 2012, p. 95–137 (praesertim pp. 112-113), ISBN 3-374-02300-2.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fredericum Schneider** spectant. |

* Operum omnium elenchus (Rudolphopolitanus)
* Honores *Friedrich-Schneider-Ehrung'*, Dessaviae
* De Schneider in paginis Chori Schneider Dessaviensis
* Opera, in paginis domus editoriae *Pfefferkorn Musikverlag*
* *„Durch Nacht zum Licht" – Friedrich Schneider 1786–1853.*; catalogus expositionis Museum für Stadtgeschichte Dessau, 2003
Wikidata Freculphus Lexoviensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1. millennium;   
*Obitus*: 851, 852;   

**Officium**

*Officium*: episcopus  
*Munus*: Rerum gestarum scriptor, sacerdos, scriptor  

**Freculphus Lexoviensis**, anno 851 vel 852 mortuus, fuit benedictinus, episcopus Lexovii (ab anno 824 usque ad mortem) et historicus aetatis Carolingianae.

Vita et opera
-------------

In schola palatina(fr) Aquisgrani eruditus est. Anno 824 a Ludovico Pio, quem Michael Traulus imperator rogaverat, Romam ad Eugenium I pontificem legatus missus est, ut de imaginibus colendis disputaret; Eugenius icones vetare noluit; concilii Parisiensis, quod Francos actis Concilii Francofurtensis fideles manere statuit, Freculphus anno 825 particeps fuit.

Opus Freculphi magnum *chronicorum* libri duodecim sunt, quorum septem res gestas ante Christum natum describunt, ceteri quinque usque ad annum 827 narrationem ducunt.

Nexus externi
-------------

* De Freculpho in *Allgemeine Deutsche Biographie*
* De Freculpho in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron*
* Freculphi opera in *Patrologia Latina*
* Freculphi *Chronica* in *Corpore corporum*
Daleki imagoDalek modo et forma "seriei nove".
***Dalek*** est hostis notissimus in *Doctor Who,* spectaculo televisifico Britannico. Progenies Dalekorum creata est ab Davro, ex progenie Kaledorum. Daleki saepe "Extermina!" clamant, et gentes civitatum aliarum occidere conantur. Terentius Nation, auctor qui notionem Dalekorum excogitavit, affirmavit Dalekos exemplum Nazistarum esse.

Origo Dalekorum
---------------

Expositiones originis Dalekorum significanter se dissentiuntur, sed secundum historias plurimas, Daleki indigenae sunt planetae Skaro. Multo enim ante ortum Dalekorum, erant progenies bipedalis placida, quibus nomen erat "Kaledi". Postquam, vel propter periculum belli nuclearis, vel causa consilium consideratum, Kaledi mutati sunt in forma deformi et roseum, ac in cortice metalli conclusi. Dehinc nomen sibi fuit 'Daleki'.

Forma corporea
--------------

Daleki cortex divisus est in tres partes: convexum vel caput, pars media vel collum, et basis. Dalek, instar Cyclopis, oculum singulum habet in convexo, quem adjunctum est virga vel stipula (Anglice *stalk*). In parte media Dalek tenet duos armas: laevus pistolium energiae noxiae, et dexter bracchium longum ("manipulator arm"), quod similis est instrumento vacuandi latrinarum.

Persona
-------

Dalekorum cultura est valde collectivistica(en), ita Daleko singulo non decet tenere cogitata propria. Finis Dalekorum est simpliciter opponere, vincere ac totaliter consumere omnes alias progenies.

Notae
-----

1. 1 2 3  Situs "Fandom."
2. ↑
3. ↑
Anno 1914. bello primum per totum orbem terrarum exardente **declaratione professorum imperii Germanici** plerique illius populi viri docti Diderico Schaefer auctore voluntatem atque studia sua, dum bellum gerendum esset, a laboribus omnium Germanorum separari nullo modo posse proclamaverunt. Ita evenit, ut a re publica illa litterarum quodam modo defecisse viderentur.

Hoc autem est quod scripserunt:

Declaratio professorum imperii Germanici
----------------------------------------

Nos universitatum scholarumque Germaniae superiorum professores,  

in rerum cognoscendi causas servitio occupati,  

quaeque pacis negotia sunt, his studiosi,  

hostes vero populi Germanici et Britannos quidem, quod nobis faverent,  

inter doctrinam Germanorum Prussorumque militares quos dicunt animos distinxisse graviter ferentes,  

nil aliter sentire milites affirmamus, aliter populum:  

In quibus, quod unum sunt atque idem, etiam nos numerandi.

Milites enim nostri doctrinam colunt, ad quam virtutes suas magna ex parte referunt.  

Militia autem iuvenum animi cum in omnia quietis opera, tum in studia firmantur.  

Qui cum militant, officiis ante omnia studere discunt,  

ut certi magnanimique vera cum libertate commoda sua pro communi salute neglegant.

Haec quidem mens eadem est  

tam Prussorum quam omnium populi Germanici gentium,  

tam in bello quam in pace.

Quid vero? Pro patriae libertate,  

pro omnibus non Germanorum tantum, sed omnium ubique pacis bonarumque artium bonis  

nonne exercitus noster nunc bellum gerit?

Nos quidem pro certo habemus  

humanitatem in Europa salvam esse non posse,  

nisi militaris iste animus ad omnes labores tolerandos paratissimus  

populique Germanici disciplina, fides, concordia, libertas  

victoriam reportaverit.

Datum Berolini
anno MCMXIV a.d.X.Kal.Nov.

Nexus interni
-------------

Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff

Nexus externus
--------------

Digitalisat Uni Frankfurt
*Miraculum Sancti Michaelis*, iconographia Russica.
**Colossae** vel **Colosse** (tempore medievale etiam **Chonae** vel  **Kona**; Graece: Κολοσσαί, Χωναί/Χῶναι) antiqua fuit urbs Phrygiae ad ripa Lyci fluminis sita, quae amnis in Maeandrum influit. A meridio-oriente 16 fere chilometros afuit a Laodicea prope magnam viam m ad regiones Euphratenses iungentem. Ruinae urbis iuxta oppidum hodiernum Honaz Turcicum collacatae sunt neque adhuc effossae sunt.

Historia
--------

Anno 396 a.C. satrapes Tissaphernes Colossam illictus a clientibus Cyri regni Persici necatus est. Plinius tradidit lanam Colossae fabricatam (*colossina*) nomen colori cyclaminis dedit. Aetate Hellenistica urbs cuiusdam momenti fuit in mercaturis faciendis, usque primum vere saeculum amplitudo eius valde minuta fuit.

Non videtur Sanctum Paulum urbem visitavisse quod ex dictum eius in epistulo ad Colossenses liquet cum se sperare urbem visitaturum esse ubi primum ex carcere liberatus sit exprimeret. Epaphras ecclesiae Colossensis initiavisse videtur. 

Postquam urbs quodam terrae motu delapsa est tempore Byzantino prope ruinas novum oppidum nomine Chonae conditum est. In libris Byzantinis et imprimis ecclesiasticis nomen antiquum oppidum ergo etiam in Chonam nomen mutatum est. Huic oppido etiam scriptores noti Byzantini Nicetas et Michael Choneatae nati sunt. Inter annos 1206–1230 oppidum sub domininone Manuelis Maurozomes erat.

Chonae circa annos 858-60 sedes episcopalis facta insequentibusque annis metropolis nominata est.
Wikidata Decimus Iunius Iuvenalis
Res apud Vicidata repertae:Decimus Iunius Iuvenalis: imagoDecimus Iunius Iuvenalis: imago
*Nativitas*: 55 CE; Aquinum  
*Obitus*: 2. saeculum; Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, Rerum gestarum scriptor  

D. Iunius Iuvenalis, saeculo 19 pictus
Iuvenalis et personae carminum eius: frons libri, a Wenceslas Hollar pictus
**Decimus Iunius Iuvenalis** (natus circa annum 60, mortuus anno 130), orator et poeta Romanus saturae.

Parva de vita sua nota sunt. Neque natalis dies, neque dies mortis certi sunt. Dicitur de Aquino venisse. Ipse scripsit se primam saturam aetate media scripsisse (probabiliter fine saeculi primi). Post annum 127, nulla de eo nota sunt. Ex poetis eo tempore, solum Martialis eum commemorat. Marcus Fabius Quintilianus Iuvenalem opere suo *Institutio Oratoria* eum non inter auctores illustres saturarum habuit (q.v. *Insitutio,* liber 93). Solum fine saeculi IV, Servius ipsius virtutem agnovit. Medio aevo, Iuvenalis opus valde amatum est.

Iuvenalis sedecim saturas, in quattuor libros divisas, scripsit, ex quibus satura ultima non est completa. Saturae inter sexaginta (satura sedecim) et sescentos sexaginta (satura sexta) versus continent. In totis saturis, vitia omnium generum flagellavit.

Sententiae clarae ex operibus suis superstitibus:

"difficile est saturam non scribere" (satura prima)
"quis custodiet ipsos custodes" (satura sexta)
"panem et circenses" (satura decima)
"orandum est, ut sit mens sana in corpore sano," fons sententiae recentis "mens sana in corpore sano" (satura decima): nota bene, Iuvenalis illa sententia aliter usus est. *Non* putavit mentem sanam solum in corpore sano esse.

Opera
-----

* Saturae 
	+ Exemplum: *Victrix fortunae sapientia*. (Satura XIII, 20)
	+ *Numquam aliud natura, aliud sapientia dicit*. (Satura XIV, 321)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Decimus Iunius Iuvenalis** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Decimus Iunius Iuvenalis** apud **Vicifontem**. |

* The Latin Library, *D. Iuni Iuvenalis Saturae*

Bibliographia
-------------

* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 451-457
Wikidata Carnassalis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°1′56″N 13°41′1″E  
*Numerus incolarum*: 1 055  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Asculana  

**Geographia**

*Superficies*: 22.24 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cossignanum, Castrum Montis Alti, Mons Florum, Orretianum, Petritolium, Ripatransonis, Mons Vidonis Cambatii  

**Tabula aut despectus**

Carnassalis: situsCarnassalis: situs
Ecclesia Sancti Laurentii
**Carnassalis** (-is, *m.*) (alia nomina: *Asinianum*, *Castrum Carnassale*) (Italiane: *Carassai*) est oppidum Italiae et municipium, in regione Marchia Anconitana et in provincia Asculana situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Marchiam Anconitanam
* Provinciam Asculanam
* Asculum Picenum (*urbem*)
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  www.tecut2.it
2. ↑  siusa.archivi.beniculturali.it

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carnassalem** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**
**Decius Marius Venantius Basilius** (natus saeculo 5, mortuus saeculo 5 aut 6) vir publicus Romanus sub regno Odoacris fuit.

Familia
-------

Basilius senator Italicus e gente clara Caecina erat. Pater eius Flavius Caecina Decius Basilius erat, consul anni 463, fratres Flavium Caecinam Decium Maximum Basilium Iuniorem, consulem anni 484, et Caecinam Mavortium Basilium Decium Iuniorem (consulem 486) habuit.
Basilius Venantius Iunior, qui anno 508 consulatum administravit, verisimiliter filius eius est.

Cursus honorum
--------------

Inscriptio in amphitheatro Flavio reperta de **Decio Mario Venantio** referens
Basilius anno 484 una cum Flavio Theoderico consulatum gessit et praefectus urbi Romae erat. Praeterea et *patricius* nominatus est. Quod Amphitheatrum Flavium terrae motu afflictum reficerat, inscriptione honoratum est:  

« DECIVS MARIVS VENANTIVS  

BASILIVS V[IR] C[LARISSIMVS] ET INL[VSTRIS] PRAEF[ECTVS]  

VRB[I] PATRICIVS CONSVL  

ORDINARIVS ARENAM ET  

PODIVM QVAE ABOMI  

NANDI TERRAEMO  

TVS RVINA PROS  

TRAVIT SVMTV PRO  

PRIO RESTITVIT »

Notae
-----

1. ↑  CIL VI 1716

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Anicius Acilius Aginantius Faustus Iunior (in occidente, in oriente: post consulatum Trocondi)**  |  **Consul** 484cum Flavio Theoderico | Successores: **Quintus Aurelius Memmius Symmachus Iunior (*sine collega*, in occidente; in oriente: *post consulatum Fl. Theoderici*)**  |
**Decimus Iunius Silanus Torquatus** (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 64) senator Romanus fuit.

Familia
-------

Pronepos Augusti fuit. Pater eius Marcus Iunius Silanus Torquatus, consul ordinarius anni 19, mater Aemilia Lepida fuit. Ei duo fratres et duo sorores fuerunt:

* Lucius Iunius Silanus, praetor anno 48
* Marcus Iunius Silanus, consul ordinarius anno 46
* Iunia Silana
* Iunia Calvina

Cursus honorum
--------------

Silanus anno 53 toto anno consul ordinarius cum collega Haterio (vide infra) fasces duxit. His consulibus Nero Antoniam, filiam Claudii imperatoris in matrimonium duxit.

Accusatio et mors
-----------------

Anno 64 a Nerone imperatore accusatus est, quod fortunam suam profudisset. Qui suis rebus tam prodigus esset, alienas appeteret. Itaque Silanus imperium capere conaretur. Itaque Silanus iudicium non exspectavit, sed mortem voluntarium sibi quaesivit. Tacitus de ea re scripsit:

"Isdem quippe illis diebus Torquatus Silanus mori adigitur, quia super Iuniae familiae claritudinem divum Augustum abavum ferebat. Iussi accusatores obicere prodigum largitionibus, neque aliam spem quam in rebus novis esse; quin habere, quos ab epistulis et libellis et rationibus appellet, nomina summae curae et meditamenta. tum intimus quisque libertorum vincti abreptique; et cum damnatio instaret, brachiorum venas Torquatus interscidit. secutaque Neronis oratio ex more, quamvis sontem et defensioni merito diffisum victurum tamen fuisse, si clementiam iudicis exspectasset."

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales*, XII 58
2. ↑  Cassius Dio LXII 27,2
3. ↑  Tacitus, *Annales*, XV 35.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Faustus Cornelius Sulla Felix et Lucius Salvius Otho Titianus**  |  **Consul** 53cumQuinto Haterio Antonino | Successores: **Manius Acilius Aviola et Marcus Asinius Marcellus**  |
**Decimus Valerius Asiaticus** (natus circum annum 5 a.C.n. mortuus 47) senator Romanus fuit. Origo eius Vienna urbs in Gallia Narbonensi provincia fuit. Primus ex Vienna ortus consulatum suffectum anno 35 adeptus est. Uxorem Lolliam Saturninam duxit, cum qua Caligula imperator stuprum fecisse dicitur. Asiaticus particeps coniurationis in hunc imperatorem fuisse creditur ː nam vulgo ira commoto et saepius roganti qui essent Caligulae interfectores respondisse dicitur ː *Utinam ego essem*. Nec dubitavit sese candidatum ad imperatoriam dignitatem profiteri donec Claudio praetorianis cohortibus freto concedere cogeretur Postea Claudium imperatorem expeditione Britannica anno 43 secutus est. Anno 46 consul II ordinarius factus est. Messalina uxor Claudii, cum eum ad libidinem illicere non posset, Valerium per Publium Suillium Rufum coniurationis accusavit. Damnato modus moriendi concessus est atque Asiaticus venas suas aperuit. Filius eius Valerius Asiaticus fuit. Nepos autem Marcus Lollius Paullinus Decimus Valerius Asiaticus Saturninus, consul ordinarius anni 125 fuit.

Notae
-----

1. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XIX.159. Dio Cassius LIX.30
2. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XIX.252.
3. ↑  Tacitus, *Annales* XI 1,3-2
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/1, c. 1106-1107

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Vinicius II et Titus Statilius Taurus Corvinus**  |  **Consul** 46cumMarco Iunio Silano | Successores: **Tiberius Claudius Caesar Augustus IV et Lucius Vitellius III**  |
Wikidata Carniola Interior-Carstum (regio statistica slovena)
Res apud Vicidata repertae:
Regiones statisticae Sloveniae, divisio administrativa  
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°41′0″N 14°14′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Slovenia  

**Forma**

*Area*: 1 456.1 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Arae Postumiae  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: PO
**Tabula aut despectus**

Carniola Interior-Carstum (regio statistica slovena): situsCarniola Interior-Carstum (regio statistica slovena): situs
Carstum Interius, Regio statistica slovena)
**Carniola Interior-Carstum** (Slovenice: *Notranjsko - kraška*) est regio statistica Slovena circiter 52.217 (anno 2009) incolarum cuius urbes princepes Arae Postumae sunt.

Municipia regionis statisticae Carniolae Interioris-Carsti
----------------------------------------------------------

Municipia regionis statisticae Carniolae Interioris-Carsti, cum urbe, **6** sunt et Latine vocari possunt.

1. **Municipium Postumarum** - **Arae Postumae** (alia nomina: **Postumae**), *Postojna*,
2. Municipium Bistertiae Illyricae - Bistertia Illyrica (olim Villa Montis Albii) *Ilirska Bistrica*,
3. *Bloke*,
4. Municipium Circovii - Circovium *Cerknica*,
5. *Loška Dolina*,
6. Municipium Sancti Petri super Piucha - Villa Sancti Petri super Piucha *Pivka*,

Geograpghia
-----------

#### Altae planities

* Carstum (Alta planities) vel Alta planities Carstica (alia nomina: *Carsia*, *Iulia Carsia*)

#### Montes

* Mons Albus (Slovenia) (Slovenice: *Snežnik*; Italiane: *Monte Nevoso*)

#### Flumina

* Piucha (flumen) (Slovenice: *Pivka*; Italiane: *Piuca*; Theodisce: *Poik*)

#### Lacus

* Lacus Circoviensis

Notae
-----

1. ↑  Verbum novatum

Nexus interni
-------------

* Carniola,
* Carniola Interior (provincia historica slovena),
* Provinciae historicae Sloveniae,
* Regiones statisticae Sloveniae.

Nexus externus
--------------

* Situs Publicus **(Slovenice)**
Mons *Rubrum Cornu* (Caradhras) in pellicula *The Lord of the Rings*.
**Montes Nebulosi** (Sindarine: ***Hithaeglir***; vulgo *Misty Mountains*) sunt iugum montium inventa a scriptore Anglico I.R.R. Tolkien et in Arda posita. Noti sunt etiam nomine ***Turres Nebulosae***.

Geographia
----------

Ex omnibus cacuminibus longissime ad septentrionem situs est Gundabad mons, longissime autem ad meridiem Methedras mons ('extremus vertex'). Omnes montes perpetuis iugis circiter 1 300 chiliometra in longitudinem extenduntur per regionem Eriador appellatam et per vallem magni fluminis Anduin. Maximum subterraneumque regnorum Nanorum in Terra Media, cui nomen est Khazad-dûm (Sindarine: Moria, id est 'hiatus obscurus'), in dimidio Montium Nebulosorum est situm.
Praecipui montes sunt Caradhras ('cornu rubrum'), Celebdil ('cuspis argentea') atque Fanuidhol ('culmen nubilosum'), qui etiam sunt partes Moriae.

Maximi transitus sunt Altus Transitus et *Transitus Rubricornu*.

Haec sunt flumina defluentia ex Montibus Nebulosis:

* Flumina ad orientem fluentia: Langwell, Rhimdath, Sîr Ninglor ('flumen liliaceum'), Celebrant ('canalis argenteus'), Nimrodel ('rivus niveus'), Onodló.
* Flumina ad occasum fluentia: Mitheithel ('flumen album' seu 'cinereum'), Bruinen ('ripa fragosa'), Glanduin ('limes'), Isen.

Habitatores
-----------

Sunt sub Montes Nebulosos antiqui Regni Nanorum Moriae cuniculi atque cavernae metallaque Gobelinorum in quibus Bilbo Baggins dominum anulorum invenit. Aquilis permagni sunt nidi in verticibus montium, unde omnia cacumina perspici possunt. In profundis hiatibus erat sedes pollentissimi monstri cuiusdam *Balrog* (Sindarine, Latine 'daemon potentiae'), priusquam Gandalf id diruit acerrima pugna pugnata. Erant etiam Gigantes lapidei, tam ingentes, ut ipsorum partes montium viderentur; valles Montium Nebulosorum plenae cuiusdam obscuritatis pristinae esse dicuntur.

Notae
-----

1. ↑  I. R. R. Tolkien *Hobbitus Ille*; versio Latina auctore Marco Walker, anno 2012 Londinii edita.

Bibliographia
-------------

* J. R. R. Tolkien, *The Lord of the Rings — The Fellowship of the Ring*; editio Italiana: convertit Vicky Alliata di Villafranca, Quirino Principe perfecit, Elemire Zolla prooemium scripsit; Mediolani, 2000.

Nexus interni
-------------

* *The Fellowship of the Ring*
* *The Silmarillion*
* *Hobbitus Ille*

Nexus externi
-------------

* Mons Caradhras, qui in pellicula videri potest, est Mons Cook, in Nova Zelandia. **(Anglice)**
Mons albi equiWhite Horse Hill261 m (Angliae meridianae physica)  
Mons albi equiWhite Horse Hill261 mMons albi equi  
*White Horse Hill*  
261 mSitus in Anglia meridiana
**Montes Bercerienses** sive Anglice *Berkshire Downs* sunt montium vel collium series quae limites comitatuum Anglicarum Berceriae et Oxoniae definiuntur, oppido Ashbury ad extremitatem occidentalem posito, Streatley ad terminum orientalem et ad ripas fluminis Tamesis. Hi montes temporibus mediaevalibus Anglosaxonice *Æscesdun* appellabantur, quod nomen Asserius, regis Alfredi biographus, verbis Latinis "mons fraxini" interpretat, fortasse recte. Locus excelsissimus est **Mons Albi Equi** seu *White Horse Hill* iuxta castra collina *Uffington Castle* et super equum album Uffingtonensem eminens. In his montibus (sed loco incerto) Alfredus Danos anno 871 proelio devicit. Via praehistorica, Anglice *The Ridgeway* nuncupata, culmina montium Berceriensium sequitur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Asserius, *Vita Alfredi* 37.
3. ↑  Margaret Gelling, *The Place-Names of Berkshire* (Cantabrigiae, 1973-1976) vol. 1 pp. 2-4
4. ↑  Nomen Latinum in cartulario Abbatiae Abindoniensis saec. XI repertum: W. C. Plenderleath, *The White Horses of the West of England* (Londiniin: Allen & Storr, 1892) p. 8

Nexus externi
-------------

* Tabulae geographicae apud *Streetmap.co.uk*
Montes Iugi Caerulei ex Via Iugi Caerulei (*Blue Ridge Parkway*) prope Montem Mitchell visi
Montes Appalachiani
**Montes Iugi Caerulei** sunt provincia physiographica maiorum Montium Appalachianorum. Haec provincia in physiographicis regionibus septentrionalibus et meridianis consistit, quae se prope hiatum Fluminis Roanoke dividunt. Hi montes perpetui sunt in Civitatibus Foederatis orientalibus siti, a termino australissima in Georgia, usque ad terminum septentrionalissimum in Pennsilvania. Ad occidentem Iugi Caerulei, inter eum et plurimos Appalachianos, iacet Magna Valles Appalachiana, ad occidentem a provincia iugorum et vallium montium Appalachianorum finita.

Montes Iugi Caerulei ex Saxo Flanti Carolinae Septentrionalis visi.
Montes Iugi Caerulei ex *overlook*? Montis Chimney Rock visi.

Nexus interni
-------------

* Cove (Montes Appalachiani)
* Silvae Appalachianorum et Iugi Caerulei

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  "Physiographic divisions of the conterminous U. S.". U.S. Geological Survey

Bibliographia
-------------

* Olson, Ted. 1998. *Blue Ridge Folklife.* University Press of Mississippi. ISBN 1-57806-023-0.
Despectus in Montes Virides ad meridiem a Jay Peak? visus.
Montes Virides extra Montem Pessulanum.
Principales Appalachianorum septentrionalium regiones (tabula Anglice signata).
**Montes Virides** sunt iugum montium in Monte Viride, civitate Civitatum Foederatarum situm. Quod praecipue a meridie ad septentriones extenditur fere 250 milia a finibus Massachusettensibus ad fines Quebecenses in Canada. Pars eiusdem iugi quae in Massachusetta et Connecticuta patet appellatur **Berceriae** (Anglice *Berkshires*) et **Colles Bercerienses** (parte autem Connecticutense, plerumque in Comitatu Litchfield sita, **Colles Septentrioccidentales** et **Colles Litchfield** appellata), et pars in Quebeco sita appellatur **Montes Suttonenses** (Francice *Monts Sutton*).

Omnes montes in civitate Monte Viride saepe appellantur Montes Virides; alia autem iuga, inter quae iugum Taconicum (in extremo civitatis meridioccidente) et Regiones Montuosae Septentriorientales, geologice non sunt partes Montium Viridium.

Nexus interni
-------------

* Fluvius Richelaeus
* Iuvenes Montium Viridium
* Montes Appalachiani
* Nationalis Trames Scaenicus Appalachianus

Notae
-----

1. ↑  "The Mountains of Vermont". Saint Michael's College .
2. ↑  "Berkshire Hills". Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey .
3. ↑  "Monts Sutton". Commission de toponymie Québec .
*Hippopotamus amphibius*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Artiodactyla   
Familia : **Hippopotamidae**   
Gray, 1821  
   
Palaeontologia

Miocaenum superius > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Subtaxa†*Trilobophorous* Geze, 1985
Hippopotaminae Gray, 1821  

* †*Archaeopotamus*
* *Choeropsis*
* †*Hexaprotodon*
* *Hippopotamus*
* †*Saotherium*

†Kenyapotaminae Pickford, 1983  

* *Kenyapotamus*
* *Palaeopotamus*

**Hippopotamidae** sunt familia mammalium ordinis artiodactylorum. Sunt bestiae robustae, pelle nudo, quae et terram et aquam habitare solent, et et quattuor digitis utriusque pedis ambulant. Ventres eorum tres partes habent. Quamquam Suidis physiologice sunt similes et pseudoruminantia sunt sicut Camelidae, propinquiores sunt Cetaceis.

Exstant duae species Hippopotamidarum in duabus generibus divisae: *Hippopotamus amphibius* et *Choeropsis liberiensis*.

Nexus externi
-------------

* De Hippopotamidis apud Animal Diversity Web **(Anglice)**
***Hippolytus calyptomenus*** (*Ἱππόλυτος καλυπτόμενος*, hoc est "velatus") est tragoedia quam Euripides anno incerto docuit, hodie deperdita. 'Velatus' Hippolytus dicitur ut a posteriore tragoedia eiusdem Euripidis *Hippolyto Stephanephoro* ('coronifero') distinguatur.

Cur fabula displicuerit
-----------------------

Hic *Hippolytus* enim Athenienses pravorum morum descriptione offendit et Euripides alteram fabulam de eodem argumento docuit quae palmam anno 428 a.C.n. rettulit. Quia *Phaedra* Senecana a tragoedia Euripidea quam hodie legimus multum differt, non absurdum videtur putare *Hippolytum velatum* imitari scriptorem Latinum, quod aliqua ex parte fragmenta servata confirmant. Nam Phaedra ipsa Hippolytum corrumpere conabatur et titulus 'Hippolytus velatus' ex eo ortus esse creditur quod verba eius audiens Hippolytus vultum suum velabat. In *Ranis* Aristophanes cum heroides Euripideas recenseret Phaedram πόρνην (scortum) appellabat, sine dubio ad *Hippolytum velatum* spectans. Reginae suae, Thesei uxoris, ita agentis Athenienses pudebat. *Vitae* Euripidis auctor rem ad coniugales poetae miserias referebatː quia uxorem cum moecho invenerat atque repudiarat in hac fabula in mulieres tam vehementer invectus est. Qui fons tamen parva fide dignus est.

Notae
-----

1. ↑  Fortasse rectius "sese velans", sed "velatus" tralaticius est.
2. ↑  Ulrich von Wilamowitz -Moellendorff, *Analecta Euripidea*, 1875ː 209 sqq.
3. ↑  Versus 1043, qui in ore poetae tragici Aeschyli positus est. Cf *Thesmophoriazusae* 497 et 550.
4. ↑  *Γένος Eὐριπίδου καὶ βίος*.

Bibliographia
-------------

### Editiones

* *Euripides: Fragments* edd. Christopher Collard, Martin Cropp (Cantabrigiae [Mass.]: Harvard University Press, 2008) vol. 1 pp. 466-489 (*Loeb Classical Library*) **(Graece, Anglice)**
* *Tragicorum Graecorum fragmenta*. 2a ed. vol. 5: *Euripides* ed. E. C. Kopff. Goettingae 2004.

### Plura legere si cupis

* Abrahamus Iosephus Haagens, *De Hippolytis Euripideis*, Lugduni Batavorum, 1898.
* G. O. Hutchinson, "Euripides' Other "Hippolytus"", *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik*, 2004ː 15-28
* August Kalkmann, *De Hippolytis Euripideis quaestiones novae*, Bonnae, 1882
* Akiko Kiso, "Sophocles' Phaedra and the Phaedra of the first Hippolytus", *Bulletin of the Institute of Classical Studies*, 1973ː 22–36.
* Hanna M. Roisman, "The Veiled Hippolytus and Phaedra", *Hermes*, 199ː 397-409
* Louis Séchan, "La légende d'Hippolyte dans l'antiquité", *Revue des Études Grecques*, 1911ː 105-151

Nexus externi
-------------

* Fragmenta **(Francogallice)**
Undecim viri
**Carnelevarium Rhenanum** in Rhenania celebratur. Exordium carnelevarii est dies Sancti Martini vel hodiernis temporibus acuratius undecimo die undecimi mensis undecima hora et undecima minuta, finis est Dies Cinerum. 

Arces carnelevariae Rhenaniae sunt exempli gratia Aquisgranum, Bonna, Colonia Agrippina, Dusseldorpium, Moguntiacum.

E contrario carnelevarii Alamannici carnelevarium Rhenanum moribus vestibusque minus aetatem paganam spectat quam saeculum XVIII.

Vertex carnelevarii est dies rabidus aut rosarius Germanice *Rosenmontag*. Sanniones vel "narrones" regnant. Acerrime rabies ardet die Lunae rabido aut rosario. 

Bonnae die Iovis ante diem Cinerum id est Die Iovis Crasso in vico ultra Rhenum sito atque *Beuel* dictitato curia a mulieribus feris expugnatur.

Pinacotheca
-----------

* Trifolium Coloniense
* In *Blankenheim*
* Moguntiaci

Alia coepta Vicipaediae
-----------------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **carnelevarium Germanicum** spectant. |

Nexus externus
--------------

* Eberhard Forst: "De carnevario (vel carnelevario)" - *Neulateinische Texte*
Laniena equina, in Francogallia
Famosa histrio Birgitta Bardot quae acriter contra comestionem carnis equinae dimicat
**Hippophagia** sive carnis **equina**e comestio, est usus culinaris qui ab antiquitate hodie usque apud multas nationes invenitur. Temporibus nostris in multis regionibus Europae, excepta Britannia, caro equina comeditur et aestimatur.

Quamvis in Anglia non sit mos equorum edendorum, tamen eorum caro praecipue ex hac regione in Francogalliamexportatur.

Adversarii hippophagiae
-----------------------

Praesertim in Francogallia inveniuntur qui contra usum carnis equinae comedendae acriter dimicant, inter quos praecipue Birgitta Bardot, famosa histrio.

Notae
-----

1. ↑  English horses being sent to France to be eaten|auteur=Tom Rawstone

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1330 : Hu Si-hui, *Propria ad mensam Imperatoris principia* (Paul D. Buell, Eugene N. Anderson, edd. et interprr. *A Soup for the Qan: Chinese dietary medicine of the Mongol era as seen in Hu Szu-hui's Yin-shan cheng-yao* [Londinii: Kegan Paul, 2000] pp. 310, 534-535 et alibi)

Eruditio
* "L’hippophagie française", "Les qualités et l’emploi de la viande de cheval" in *Les Cahiers de la gastronomie* n° 2 (Februario 2010), n° 15 (2013?)
**Lucius Lucceius Quinti filius** (natus saeculo 2 aut 1 a.C.n. Pompeiorum, mortuus circa annum 43 a.C.n.) fuit homo politicus et rerum gestarum scriptor temporibus liberae rei publicae Romanae.

Vita
----

Amicus erat Marci Tulii Ciceronis, a quo saepe littera accepit. Anno 67 a.C.n. praetor urbanus electus est et anno 64 a.C.n. frustra Lucium Sergium Catilinam accusavit. Anno 60 a.C.n. frustra candidatus consulatus contra Marcum Calpurnium Bibulum erat, quamquam a Caesare adiutus est, atque deinde a re publica se recessit. Annis sequentibus libros de rebus gestis composuit. Anno 49/48 a.C.n. inter consiliarios Gnaei Pompeii erat. Postea veniam accepit a Caesare et Romam revertebat, ubi Ciceroni de filia maerenti consolationem dedit. Circa annum 43 a.C.n. vel mortuus est vel - ob divitias suas - proscriptionibus necatus est.

Bibliographia
-------------

* Georgius Fündling, "[1 3] L. L." in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 458–459.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Ad familiares* XII
2. ↑  Sallustius, *Divus Iulius 19,1*
3. ↑  Gaius Iulius Caesar, *Bellum civile* III 18,3-4
4. ↑  Cicero, *Ad familiares* V, 13-15
**Lucius Iunius Caesennius Paetus** (nescimus quando natus sit; mortuus anno 73) fuit senator Romanus. Primis mensibus anni 61 consul ordinarius factus, eodem anno a Nerone imperatore legatus Augusti pro praetore in Cappadociam missus est. Cladibus contra Parthos acceptis, anno 63 Romam revertit. Anno 70 Vespasianus imperator familiarem suum legatum Syriae creavit. Anno 72 regem Antiochum IV Commagenes societatis adversus Romanos cum Parthorum rege Vologese parandae accusavit ac, Vespasiano adnuente, regnum eius invadit et provinciae suae adiunxit. Initio anni 73 mortuus est. Lucius Iunius Caesennius Paetus fuit filius alter, qui anno 79 consulatum suffectum administravit, alter Lucius Caesennius Sospes, consul suffectus anni 114.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales*, XV 6-8; 10-17; 20-25.
2. ↑  Flavius Iosephus, BI VII.59-60
3. ↑  Flavius Iosephus, *Bellum Iudaicum*, VII 219-240.
4. ↑  *Der Neue Pauly* (Stutgardiae 1999), 12(2): col. 927.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Nero Claudius Caesar Augustus IV et Cossus Cornelius Lentulus**  |  **Consul** 61cumPublio Petronio Turpiliano | Successores: **Publius Marius et Lucius Afinius Gallus**  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Figurina Sanctae Mariae videtur Bodhisattva. Apud Iaponeses appellatur 'Maria Cannon'. 'Cannon' est titulus qui saepe invenitur apud Bodhisattvas.
***Kakure Kirishitan*** (Iaponice 隠れキリシタン) est verbum hodiernum pro sodali Iaponico Catholico mediaevali et pro sodali sectae quae ex hoc genere orta est. Refertur sicut 'Christianus abscondens' propter sequebantur fungi abscondenti ritus Catholici. Christiani consectati sunt aevo Edo ex persecutione rectionis Tokugawa Bakufu post rebellione Shimabara in 1630, magna pars qua Christiana erat. 

Ritus et mores Catholicium dissimulabantur sicut Buddhismium. Coluerunt abscondenti in mansiunculis domisque. Figuranas Sanctae Mariae et aliae figurae factae sunt videri Bodhisattvae vel res Buddhismi. Mores catholicismi facti sunt videri Buddhismi vel mantra. Orationes ex Lusitana, Hispanica et Latina sine translata cantabantur more Buddhismo. In superiore saeculo, se apparuerant propter non conscetantur abhinc 1873 et magna pars regressi Catholicismum. Quamquam usque hodie sacerdotes quidem sunt et perseverant in moribus suorum sicut secta seiuncta qua cum sectoribus suarum non regrediuntur Catholicismum. Ista secta appellatur etiam sicut *Hanare Kirishitan* (seiuncta secta Christiana).

Anno 2018, loci et aeficicina in Nagasakiensis pro *Kakure Kirishitan* ad tabulae Patrimonium totius mundi UNESCO regestus est.

Nexus interni
-------------

* Christianismus in Iaponia
* Nagasacum
* Persecutio Christianorum
* Shūsaku Endō

Nota
----

1. ↑   *S*. Tokyo: Shogakukan. 2012
2. ↑   *隠れキリシタン [Kakure Kirishitan]*. Tokyo: Shogakukan. 2012

Ligamines externus
------------------

* Photo-Documentary of Christian history in Japan with Concentration on Hidden Christians: photo and film project by students of St Olaf College.
* "Japan - Hidden Christians": *Foreign Correspondent* documentary
* Ikitsuki Journal; Once Banned, Christianity Withers in an Old Stronghold New York Times Article Dec. 25, 2003
* Lack of Oppression Hurts Christianity in Japan New York Times Article Apr. 3, 1997
* Japan's Crypto-Christians Time Magazine Article
* 2008 Beatification of Japanese Martyrs.
Kalahari in Namibia
**Kalahari** sunt magna deserta in Africa Austrina, in terris Namibiae, Botsuanae, et Africae Australis. Deserta crescunt, et nunc partes Angoliae, Zimbabuae, et Zambiae occupant. Area desertorum circa 600 milia chiliometrorum quadratorum est. 

Flumen Okavango magnum in arenis Kalahari delta magnum facit, cuius omnes rami exsiccantur. Arenae Kalahari rubrae sunt. Non omnis Kalahari arenis operta est, sed et savanna sicca cum acaciis et adansoniis invenitur; aquae fontes tamen absunt.

Kalahari desertorum locus.

Notae
-----

1. ↑  *Missiones catholicae, cura S. Congregationis de propaganda fide descriptae* (Romae, 1895), 375.

Nexus interni
-------------

* 1702 Kalahari, asteroides

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kalahari** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 23°0′0″S 22°0′0″E • *GeoNames* • Kalahari Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
*Vide etiam paginam discretivam:* Cale


Wikidata Kale (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Kale (satelles): imagoKale (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Jan Kleynadie 9 Decembris 2001
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 729.47 dies  
*Axis semimaior*: 23 217 000 chiliometrum  
*Aphelion*: 29 253 000 chiliometrum  
*Perihelion*: 17 181 000 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2011  
*Inclinatio orbitalis*: 166.17658 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 23.0  
*Diametrum*: 2 chiliometrum  
*Massa*: 15 petagram  
*Densitas*: 2.6 gram per cubic centimetre  

**Kale**, nomine pleno **Jupiter XXXVII (Kale)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2001 J 8** agnitus, quae anno 2001 ab S. S. Sheppard reperta est. **Cale** (Graece καλή, scil. "pulchra") fuit appellatio Artemidos in Aeschyli tragoedia cuius titulus est *Agamemnon*.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 17 a die 9 Decembris 2001 usque ad 5 Martii 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Notae
-----

1. ↑  Aeschylus, *Agamemnon* 140. Secundum en:wiki, hoc fuit nomen cuiusdam Charitis vel Gratiae, sed quo fonte?

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
**Lucius Iulius Iullus** (quando natus quandove mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi 4 a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Iulius anno 388 a.C.n. primum officium tribuni militum consulari potestate administravit. Collegae eius tum Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Aquillius Corvus, Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus, Servius Sulpicius Rufus electi sunt. Eo anno tribuni exercitum in Aequos duxerunt atque oppida Etruscorum Cortuosam et Contenebram vi ceperunt. Domi tribuni plebis leges agrarias postulaverunt.

Anno 379 Iulius iterum tribunus electus est et cum eo Publius Manlius A.f. Capitolinus, Gaius Manlius Vulso, Gaius Sextilius, Marcus Albinus, Lucius Antistius, Publius Trebonius atque Gaius Erenucius. Et plebeii et patricii tres tribunos tum habuerunt. Bellum Volscorum continuatum est, Praenestini rebellaverunt.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 4,7-5,6
2. ↑  op.cit. VI 30
Hortus in circulo olim Amphitheatro Baeterrensi dedicato nuper elaboratus, a meridie visus
Ruinae Amphitheatri Baeterrensis a septentrione visae
**Amphitheatrum Romanum Baeterrense**, spectatoribus circiter 15 000 propositum, longus 110 metris, latus 90 metris, iuxta murum australem urbis Baeterrarum annis fere 80/90 p.C.n. aedificatum est in colle recentius *colline Saint-Jacques* appellata. Usque ad saeculum III frequentatum est; postea paullatim in ruinis cecidit, lapidibus aliunde adhibitis et praesertim ad ecclesiam S. Iacobi summa colle construendam. Saeculo XIII domus et officinae artificum ibi constructae sunt, viis urbanis *Rue de la Jacquerie*, *Rue Canterelles*, *Rue Gaveau*, *Rue du Moulin à Huile*, *Rue du Cirque* adiacentes. Ab anno fere 2000, ruinis effoditis, circulus amphitheatri in hortum conversus est.

Notae
-----

1. ↑  Hodie *Rue Saint-Jacques*
2. ↑  Hodie partim *Rue des Anciennes Arènes*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Amphitheatrum Romanum Baeterrense** spectant. |

* Arènes romaines de Béziers
*Vide etiam paginam discretivam:* Ampletium (discretiva)


Wikidata Ampletium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°20′16″N 13°33′8″E  
*Numerus incolarum*: 1 586  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium Ampletii  

**Geographia**

*Superficies*: 367.3 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Tarvisium, Clausa Fortis, Resia  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tercentum  

**Tabula aut despectus**

Ampletium: situsAmpletium: situs
Despectus in Ampletium.
**Ampletium** (-i, *n.*) (alia nomina: *Pletium*) (Slovenice *Bovec*; Italiane *Plezzo*; Theodisce *Flitsch*) est urbs Sloveniae, caput Municipii Ampletiani, in historica provincia Litorali et in regione statistica Goritiana sita. Incolunt urbem 1612 et 3138 municipium omne. Incolae Ampletiani et Ampletienses appellantur.

Historia
--------

Ab anno 1920 ad annum 1947 Ampletium oppidum et municipium Italiae in Provincia Goritiae et in Venetia Iulia regione fuit.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Oppidum ad Dioecesin Iustinopolitanam pertinet.

Notae
-----

1. ↑  Carlo Michele d’Attems primo arcivescovo di Gorizia (1752-1774) fra curia romana e Stato asburgico: Studi introduttivi. A.a.v.v. ISSRGORIZIA, 1 gen 1988
2. ↑  Carlo Michele d’Attems primo arcivescovo di Gorizia (1752-1774) fra curia romana e Stato asburgico: Studi introduttivi. A.a.v.v. ISSRGORIZIA, 1 gen 1988

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ampletium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°20′16″N 13°33′8″E • *GeoNames* |

* Proprius municipii situs interretialis **(Slovenice)** **(Italiane)** **(Anglice)** **(Theodisce)**
**Lucius Lucretius Flavus Tricipitinus** (nescimus, quando natus, quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Lucretius anno 393 a.C.n. consul suffectus una cum Servio Sulpicio Q.f. Camerino creatus est. Hoc anno contra Aequos certavit et ager Veiorum expugnatorum divisit. Anno 391 primo tribunus militum consulari potestate erat atque cum eo Gaius Aemilius Ti.f. Mamercinus, Servius Sulpicius Q.f. Camerinus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Agrippa Furius Sex.f. Fusus et hoc anno contra Volsinios et Clusii cives auxilium Romanorum contra Gallos petiverunt. Quamquam non impetrati sunt, hoc initium incursionis Gallorum fuit..

Anno 388 tribunus militum II fuit, ceteri tribuni Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus, Lucius Iulius Iullus, Lucius Aquillius Corvus, Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Servius Sulpicius Rufus electi sunt. Eo anno tribuni exercitum in Aequos duxerunt atque oppida Etruscorum Cortuosam et Contenebram vi ceperunt. Domi tribuni plebis leges agrarias postulaverunt.

Anno 383 tribunus tertium electus est. Tum collegae Lucius Papirius Cursor, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Menenius T.f. Lanatus fuerunt. Eo anno hoc templum Martis dedicatum erat, quod inter bellum Gallicum votum est. Praeterea tribus quattuor civitati additae sunt: Stellatina, Tromentina, Sabatina, Arniensis

Anno 381 a.C.n. denique tribunus IV, collegae Marcus Furius Camillus, Aulus Postumius Albinus Regillensis, Lucius Postumius Albinus Regillensis, Lucius Furius Sp.f. Medullinus, Marcus Fabius K.f. Ambustus erant. Camillo eo anno bellum in Volscos et Tusculum mandatum est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina forumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V 31
2. ↑  op. cit. V 32
3. ↑  op. cit. VI 4,7-5,6
4. ↑  op.cit. VI 5,6-8
5. ↑  op.cit. VI 22,5-26,8