recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Huldericus Neymeyr |
| Auxiliarius: | Reinardus HaukeIoannes Reinardus Koch (emeritus) |
| Emeritus: | Ioachim Wanke |
| Vicarius generalis: | Raimundus Beck |
| Officialis: | Henricus Gunkel |
| Archidioecesis: | Paderbornensis |
| Numerus decanatuum: | 7 |
| Numerus paroeciarum: | 97 |
| Area: | 12 000 km² |
| Numerus incolarum: | 2 300 000 *(1 Ianuarii 2005)* |
| Numerus catholicorum: | 163 938 *(mense Decembri 2005)* |
| Portio: | 7,1 % |
| Inscriptio cursualis: | Herrmannsplatz 999084 Erfurt |
| Pagina interretialis: | [www.bistum-erfurt.de] |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

Ecclesia cathedralis et Ecclesia Sancti Severi.
**Dioecesis Erfordiensis** (Germanice *Bistum Erfurt*) est dioecesis in Thuringia. 

Peregrinatio dioecesana anni 2004: peregrinatores conveniunt in scalis Templi cathedralis Erfordiensis
Dioecesis iurisdictio super totam quasi Thuringiam extenditur regionibus valde exiguis exemptis et in oriente (hae ad Dioecesim Dresdensem-Misnensem pertinent) et in meridie in regione Rhön (illae ad Dioecesim Fuldensem pertinent). Circiter 154 milia catholicorum curentur, quorum multitudo in regione Eichsfeldia habitat. in summa Thuringiensium 8% catholici, 25% autem protestantici sunt.

Historia
--------

Episcopatus Erfordiensis primo conditus est anno 742 a Sancto Bonifatio ipso sed iam anno 755 unificatio facta est cum Moguntiaco. Post Secundum bellum mundanum numerus catholicorum crescebat propter Germanicos profugos e Silesia, Borussia Orientali, Sudetia et aliis terris. Episcopi Fuldenses et Herbipolitani legatos mandatos nominabant ob divisionem politicam Germaniae dioecesana territoria negligentem. Anno 1953 Iosephus Freusberg episcopus auxiliaris creatus est. Freusberg et eius successores Hugo Aufderbeck et Ioachimus Wanke quantum potuere structuras ecclesiasticas solidas in meridie Rei publicae democraticae Germanicae statuebant. Anno 1973 Apostolica administratio Erfordiensis-Mainigiensis constituta est. Denique die 8 Iulii 1994 dioecesis propria post plus quam mille annos renata est.

Magnitudo
---------

In decanatibus septem cum parochis 73 circiter centum sacerdotes animas curant. Auxiliantur a mercennariis laicis 70 et multis aliis hominibus honorariis cooperantibus.

Nexus interni
-------------

Ecclesia cathedralis Erfordiensis

Externi nexus
-------------

* Situs proprius

Bibliographia
-------------

* Stephano Alexandro Würdtwein: *Thuringia et Eichsfeldia medii aevi ecclesiastica archidiaconatus distincta* Commentatio 1, Mannhemi 1790

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
*Asphodelus aestivus*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Liliopsida   
Subclassis : Liliidae   
Ordo : Asparagales   
Familia : Xanthorrhoeaceae   
Subfamilia : Asphodeloideae   
Genus : ***Asphodelus***   
L.  
   
Subdivisiones: SpeciesVide infra
Synonyma
  

* *Asphodeloides* Moench, 1794
* *Clausonia* Pomel, 1860
* *Verinea* Pomel, 1860
* *Gethosyne* Salisb. 1866
* *Ophioprason* Salisb. 1866
* *Glyphosperma* S.Watson, 1883

***Asphodelus*** (Graece ἀσϕόδελος) est genus plantarum florentium familiae Asphodelacearum (olim Liliacearum), indigena Europae, Africae, Asiaeque, foliis longis et angustis, floribus in racemis crescentibus.

Apud antiquos
-------------

Apud Graecos antiquos asphodelus cum morte coniungebatur. Homerus in *Odyssea* pratum asphodelorum (Graece "ἀσφοδελὸς λειμών") apud inferos describit. Flos Proserpinae sacer erat et super sepulcra serebatur.

Plinius in *Naturali historia* haec de asphodelo dicit:

> Ceterae eiusdem generis folio differunt: asphodelus oblongum et angustum habet, scilla latum et tractabile, gladiolus simile nomini. asphodelus manditur et semine tosto et bulbo, set hoc in cinere tosto, dein sale et oleo addito, praeterea tuso cum ficis, praecipua voluptate, ut videtur Hesiodo. tradunt et ante portas villarum satum remedio esse contra veneficiorum noxiam. asphodeli mentionem et Homerus fecit. radix eius napis modicis similis est, neque alia numerosior LXXX simul acervatis saepe bulbis. Theophrastus et fere Graeci princepsque Pythagoras caulem eius cubitalem et saepe duum cubitorum, foliis porri silvestris, anthericum vocavere, radicem vero, id est bulbos, asphodelum. nostri illud albucum vocant et asphodelum hastulam regiam, caulis acinosi, ac duo genera faciunt.
> 
>

Species
-------

* *Asphodelus acaulis* Desf.
* *Asphodelus aestivus* Brot.
* *Asphodelus albus* Mill.
* *Asphodelus ayardii* Jahand. & Maire
* *Asphodelus bakeri* Breistr.
* *Asphodelus bento-rainhae* P.Silva
* *Asphodelus cerasiferus* J.Gay
* *Asphodelus fistulosus* L.
* *Asphodelus gracilis* Braun-Blanq. & Maire
* *Asphodelus lusitanicus* Cout.
* *Asphodelus macrocarpus* Parl.
* *Asphodelus ramosus* L.
* *Asphodelus refractus* Boiss.
* *Asphodelus roseus* Humbert & Maire
* *Asphodelus serotinus* Wolley-Dod
* *Asphodelus tenuifolius* Cav.
* *Asphodelus viscidulus* Boiss.

Notae
-----

1. ↑  Homerus, *Odyssea* 11.539, 11.573, 24.13.
2. ↑  Christian Hünemörder, "Asphodelos", in *Brill's New Pauly*, editione interretiali (2006).
3. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* 21.108–110.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Asphodelum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Asphodelum*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • WoRMS: Marine Species • Plantes d'Afrique • Flora of China • Flora of North America • USDA Plants Database |
**Ungoliant**, quod nomen *Ungolians* latinizamus, est aranea specie persona in legendario Tolkien inventa, quae una cum Morgotho in *The Silmarillion* partes agit, deque qua in *The Lord of the Rings* breviter dicitur. Origo Ungoliantis non manifesta est, quod Tolkieni scripturae haud expressim suam naturam ostendunt, nisi eam "ante mundum" fuisse.

De nomine
---------

*Ungoliant* "atram araneam" lingua Sindarin significat. Verbum mutuatum est a linguae Quenya *Ungwë liantë*. Nomine Anglico *Gloomweaver* quoque nota est (Sindarin: *Gwerlum*, Quenya: *Wirilomë*).

Fabula
------

Ungolians malo Valae Melkori auxilio venit in Duas Valinoris Arbores impetum facienti, sucum earum post exhauriendo quam Melkor eis nocuerat. Puteos quoque Vardae epotavit, qua re mundi fontem lucis extinxit. Quae lux solum postea Silmarillionibus Fëanoris servata est. Ungolians Melkori Valas evadenti succurrit ambos impenetrabilibus tenebris velando suis, quod tumultum et confusionem in Valarum hospites intulit, qui eos intercipire conabantur.

Melkor Ungolianti pollicitus erat eum illi qualemcumque rem facturum esse pro auxilio eius, sed Silmarillionibus ei negandis huic rei defuit. Ungolians perquam furibunda, quae potentissima facta est cum Duarum Arborum vires acceperat, Melkorem telis suis implicuit. Quo tempore ille tanto terrore ardoreque ploravit ut in Angbando auditus sit, Balrogaque? eorum dominum adiutum vaserunt, Ungoliantem flagellis flammarum mastigantia.

Illa ad Ered Gorgoroth in Beleriand fugit. Quolibet puncto temporis Magnas Araneas genuit, inter quas personam Shelob, quae in *The Lord of the Rings* partes agat. In *The Silmarillion* Ungoliantem dictum est tam fami laboravisse, cum delituisset, quam ut aliis cum araneis coiverit solum ut postea eos, et fetus adultos tempore factos, devoraverit.

Secundum *The Silmarillion*, assidua Ungoliantis fames eam ad se ipsam consumendam compulit, licet fabula de Eärendilis? commeatu eum illam occidisse dicat.

In cultura populari
-------------------

De Ungoliante tractaverunt nonnulla carmina *heavy metal*. In anni 2006 disco *The Morrigan's Call*, grex musicus Hibernicus *Celtic metal* Cruachan carmen "Ungoliant" appellatum divulgavit, necnon alium "Shelob" appellatum. In gregis Blind Guardian disco *Nightfall in Middle-Earth*, carmen "Into the Storm" de Ungoliantis aviditate Silmarillionibus sumendis, postquam Duas Arbores devoraverat, tractat, et sponsione falsa Melkoris. Battlelore, grex "folk power metal," carmen "Clocked in Her Unlight," ex anni 2005 disco *Third Age of the Sun* ortum, Ungolianti consecravit.

Ex Ungoliante species *Nemesia ungoliant* nominata est, quae est species aranearum *Nemesiidarum* anno 2007 descripta.

Notae
-----

1. ↑  Tolkien, J. R. R. (1977), Christophorus Tolkien, ed. *The Silmarillion*, Boston: Houghton Mifflin, "Of the Darkening of Valinor"
2. ↑  Tolkien, J. R. R. (1977), Christophorus Tolkien, ed. *The Silmarillion*, Boston: Houghton Mifflin, "Of the Flight of the Noldor"
3. ↑  "The Morrigan's Call – Cruachan". *Allmusic*
4. ↑  Platnick, Norman I.. "Fam. Nemesiidae". *The World Spider Catalog, Version 12.0*. American Museum of Natural History
Wikidata Cardiffa
Res apud Vicidata repertae:Cardiffa: insigneCardiffa: insigne
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°28′54″N 3°10′45″W  
*Numerus incolarum*: 361 469  
*Zona horaria*: UTC  
https://www.croesocaerdydd.com/, https://www.cardiff.gov.uk/ENG/Home/, https://www.cardiff.gov.uk/CYM/Hafan/ Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Cardiff, Caerdydd
**Gestio**

*Procuratio superior*: Cardiff  

**Geographia**

*Superficies*: 140.3 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Llantrisant  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Stutgardia, Viglaevanum, Barium, Portus Namnetum, Xiamen, Pratalia, Pernik, Hordalandia  

**Tabula aut despectus**

Cardiffa: situsCardiffa: situs
**Cardiffa** (Anglice *Cardiff*, Cambrice *Caerdydd*, unde Latine nomine reficto *Castra Didii*), est urbs Britanniarum Regni, caput et maxima Cambrica urbs quod ad incolas pertinet. Nam Cardiffae anno 2011 346 100 incolae sunt.

Clima
-----

Sicut Britanniae meridianae fere omni, urbi Cardiffae clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger atque saepius pluviosum, ventosum, nebulosum; in stationes quattuor divisum, aestatibus mitibus, hieme modice frigida; temperatura aëris media a mense Decembri ad Februarium 5.5° atque mensibus Iulio et Augusto 17°, minima inter 2° et 13°, maxima inter 8° et 22°, sed minima extrema usque hodie nota −10.3°, maxima extrema 33.5°; pluviis mense Iunio ad 67 mm tantum, mense Octobri ad 133 mm, anno toto ad 1152 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 149; horis solis fulgentis mense Decembri 49, mense Iulio 199, per annum totum 1549.

Incolae notabiles
-----------------

Cardiffae sinus.
* Bernice Rubens, scriptrix (1928-2004)
* Terry Nation, mythistoriarum praecipue pro televisione pellicularum fabularum scriptor (1930-1997)
* Samuel Warburton, dux turmae harpasticae Cambricae et Caeruleorum Cardiffae.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
2. ↑  Quam designationem praebuit Marchio de Bute ("Address upon the History of Cardiff" in *Archaeological Journal* vol. 28 (1872) p. 258 [sed errore typographico "Didü"]) et *The Comprehensive Gazetteer of England & Wales* (1894-5) s.v. "Cardiff, Glamorgan": *The Romans had a station at the mouth of the river Taff in the first century, established by Aulus Didius; this station was known as Castra Didii*. Cf. Aulus Didius Gallus.
3. ↑  Res climatologicae e Vicipaedia Anglica extractae, fontibus fidei dignis ibi citatis

Nexus externi
-------------

Despectus in Cardiffae castellum autumno visa

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cardiffam** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°28′54″N 3°10′45″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Vision of Britain* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Cardiffae pagina interretialis
* De Cardiffa apud *BBC*

Nationes Regni Britanniarum (et capita)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Anglia (Londinium) • Cambria (Cardiffa) • Hibernia Septentrionalis (Belfastum) • Scotia (Edimburgum)
*Opus geopoliticum • Porta Regni Britanniarum* |
|  |
Wikidata Seevetal
Res apud Vicidata repertae:Seevetal: insigneSeevetal: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°23′0″N 10°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 41 931  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Martina Oertzen  
*Procuratio superior*: Circulus Harburgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 105.33 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Fleestedt, Glüsingen, Beckedorf, Metzendorf, Hittfeld, Emmelndorf, Helmstorf, Lindhorst, Maschen, Horst, Hörsten, Meckelfeld, Klein-Moor, Over, Bullenhausen, Groß-Moor, Ramelsloh, Ohlendorf, Holtorfsloh  
*Territoria finitima*: Gambrivium, Bendestorf, Brackel, Harmstorf, Marxen, Rosengarten, Stelle  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Decatur  

**Tabula aut despectus**

Seevetal: situsSeevetal: situs
Domus in communi Seevetal sita
**Seevetal** commune in Saxonia inferiore sita et pars Circuli Harburgensis est. Ad Seevetal vici Beckedorf, Bullenhausen, Emmelndorf, Fleestedt, Glüsingen, Groß-Moor, Helmstorf, Hittfeld, Hörsten, Holtorfsloh, Horst, Klein-Moor, Lindhorst, Maschen, Meckelfeld, Metzendorf, Ohlendorf, Over atque Ramelsloh pertinent. Sedes administrationis Hittfeld est.

Historia
--------

Seevetal commune anno 1972 e vicis supra dictis coniunctum est. Primo *Nenndorf* nominabatur, sed anno 1973 nomen hodiernum accepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Seevetal** spectant. |

* Pagina officialis
Undae in aqua moventes dilatantesque.
**Unda** est fluctus vel fluctuatio vel conturbatio in substrato aliquo, exempli gratia sonus in aëre, fluctus in mari, lux in vacuo. Generaliter undae ex pulsibus non periodici constant, sed omnes pulsus analyzari possunt respecto undis sinusoidalibus periodicis, quae frequentias distinctas habent.

Unda sinusoidalis
-----------------

Unda currens in momento quodam capta longitudinem *λ* et amplitudinem *A* monstrat.
In mathematica physicaque, undae sinusoidales sunt undae sinusoidi forma. Exempli gratia unda sinusoidalis ad directionem *x* currens datur a formula: 

{\displaystyle y(x,t)=A\sin(kx-\omega t+\phi ),\,}
ubi:

A est amplitudo undae, vel altitudo sui fluctus,
*ω = 2 π f*  est frequentia angulosa,
*k = 2 π/ λ* est magnitudo vectoris undalis,?
*x* est distantia,
*t* est tempus, et
*φ* est constans quoddam.
In his formulis, longitudo *λ* est distantia inter undae maximas in temporis momento quodam appositas, et frequentia *f* definitur ut aequalis sit inversae periodi *T*, sicut *f= 1/T*, ubi *T* est tempus inter undae maximas in singulo loco appositas.

Celeritas undae pulsusque
-------------------------

Unda stataria creata a ingerentia inter unam (caerulam) ad dextram ientem et secundam (rubram) ad sinistram ientem.
Celeritas undae sinusoidalis Cs est simpliciter a frequentia *f* et longitudine *λ* sua determinata per formulam:

{\displaystyle C\_{s}=\lambda f={\frac {\omega }{k}}}.
Pulsus, autem, generaliter ex multis undis sinusoidalibus iunctim constant cui sunt multae *f*, *k* et *Cs* distinctae. In quodam substrato, igitur, est celeritas {\displaystyle C\_{p}} cuidam pulsu {\displaystyle y=f(x,t)} a distributione *f* vel *k* vel *Cs* sua determinata. Si habeamus ω(k), ut functio magnitudinis k, et {\displaystyle A(k)} e formula

{\displaystyle f(x,t=0)=\int \_{-\infty }^{+\infty }{\frac {A(k)}{\sqrt {2\pi }}}\,e^{ikx}\,dk,\,}
tunc pulsus celeritatem possumus scribere

{\displaystyle C\_{p}=\left\langle {\frac {\partial \omega }{\partial k}}\right\rangle =\int \_{-\infty }^{+\infty }|{A(k)}|^{2}\,{\frac {\partial \omega }{\partial k}}\,dk.\,}
Etiam, si ω = constans × k vel constans × k2, tum pulsus celeritas simpliciter aequat {\displaystyle {\frac {\partial \omega }{\partial k}}} quam evaluamus valore *k* medio utendo. Exemplum speciale est unda stataria, in imaginem adhinc monstrata, cui valore zero adamussim est et magnitudo *k* media et pulsus celeritas *Cp*.

Phaenomena quae undae ostendunt
-------------------------------

Cymatica (e Graece τα κυματικά) est scientia quae de rebus undarum investigat, cuius sunt exempla:

* Dispersio
* Effectus Doppler
* Fluctus Gravitatis
* Inherentia et superpositio
* Polarizatio
* Reflectio
* Refractio

Exempla
-------

* Color
* Lux
* Sonus
* Undae seismicae
* Megacymata
* Unda radioelectrica

Nexus interni
-------------

* Principium Hugenianum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **undas** spectant (Water waves, Waves). |
Figlina Graeca aetatis orientalizantis
Collis loutrophori Proto-Attici, a Pictore Analato facti.
**Aetas orientalizans** (Theodisce: *Orientalisierender Stil* ; Anglice *Orientalizing period*) est spatium temporis in Historia Antiquitatis cum cultura materialis in Graecia ob innovationes ex Oriente latas (praecipue innovationes primo ab Phoenicibus et Assyriis excogitatae) saepe mutabat. Haec aetas fuit inter saecula VIII et VII a.C.n.

Hoc etiam spatio temporis, Graeci et Phoenices migrabant, emporia aedificabant, colonosque circa Mediterraneum in colonias deducebant; quare notiones, modi artium, decorationes, et aliae res mutatae sunt. 

In extremo occidente, aetas orientalizans fuit tempus quo cultura Tartessica floruit.

Nexus interni
-------------

* Colonizatio Graeca
* Colonizatio Phoenicia
* Emporia (Aevum Ferreum)
* Figlinae figuris rubris

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aetas orientalizans** spectant. |

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Theseus calceos et gladium paternum reciperavit. Aethra iter ad patrem ei digito ostendit. Antonius Balestra octavo decimo saeculo pinxit.
In mythologia Graeca **Aethra** (Graece Αἴθρα, 'lucida', 'clara') fuit Pitthei, Troezenis regis, filia. Iussu patris Aegeo regi Atheniensium Delphis redeunti filium peperit, Theseum. Persona fuit *Supplicum* Euripidearum, ubi filio persuadet ut Adrasto, qui virorum in bello adversus Thebanos mortuorum corpora reciperare volebat, opem ferat.

Fabula
------

Aegeus Delphos contenderat ad oraculum consulendum cur liberos non gigneret. Responsum, ut mos erat, obscure eum monuisse videtur ne antequam Athenas pervenisset cum femina concubaret. Cum vero apud hospitem Pittheum in itinere moraretur ille dolo Aegeum ebrium cum filia sua reliquit. Eadem nocte cum Posidone quoque concubuisse dicebatur ita ut Theseus utrum dei an regis filius esset dubitaretur. Filio nato Aegeus calceos et gladium sub ingenti rupe occultavit, quod uni Aethrae indicavit addens si Theseus vir factus rupem sublevare valuisset, ut cum illis pignoribus quibus a patre cognosceretur ad se eum mitteret. Quod ita evenit. Postquam vero Theseus Helenam virginem rapuit Castor Polluxque Athenas venerunt unde Aethram ultionis causa rapuerunt atque ancillam sorori dederunt. Filii morte cognita Aethra se ipsam interfecisse narrabatur

Notae
-----

1. ↑  Oraculum duorum versuum nobis tradidit Plutarchus (op. laud.)ː Ἀσκοῦ τὸν προὔχοντα πόδα, μέγα φέρτατε λαῶν, // μὴ λύσῃς πρὶν δῆμον Ἀθηνέων εἰσαφικέσθαι.
2. ↑  Hyginus 27. Pausanias II.33.
3. ↑  Hyginus 243.

Fontes
------

* Apollodori bibliotheca III.15.7
* Euripides, *Supplices*
* Hyginus, *Fabulae* 27, 79, 243
* Plutarchus, *Vita Thesei* 3-4

Nexus externi
-------------

* Aithra apud Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft (Germanice)
***Et in Arcadia ego*** est titulus imaginis quam Ioannes Franciscus Barbieri pinxit. 

"Et in Arcadia ego", Ioannes Franciscus Barbieri hoc pinxit.
Et Nicolaus Poussin duas picturas fecit quae hanc sententiam brevem praebent.

Picturae Nicolai Poussain
-------------------------

* Versio prima pastorum Arcadiorum
* Versio secunda pastorum Arcadiorum

Sensus sententiae, si verbum "ego" ad Mortem refert, quod Mors est etiam in Arcadia. Arcadia fuit locus ficticius amoenus. Hoc sensu sententia monet nobis omnibus est moriendum, quam admonitionem etiam "memento mori" exprimat.  Si verbum "ego" ad mortuum refert, sensus est etiam mortuum olim in Arcadia fuisse, sed nunc mortuum esse.

Bibliographia
-------------

* Erwin Panofsky, *Et in Arcadia ego*, in: *Philosophy and History. Essays presented to Ernst Cassirer*, ed. Raymond Klibansky & H. J. Paton, Clarendon Press, Oxonii 1936, p. 223-254.

Similia
-------

* "Et in suburbia ego."
* "Et in Utopia ego"

Nota
----

1. ↑  Harper, Douglas. "Arcadia". Online Etymology Dictionary.
2. ↑  The Economist 5 Maii 2007
*Tytoni albae* est prominens discus facialis.
**Discus facialis** in ornithologia est concava pennarum congeries in facie nonnullarum avium, insigniter strigiformium, quae oculos cingit. Concavitas disci facialis paraboloidem circularem format, quae, undas sonorum colligens, ad aures strigiformis dirigit. Avis pennas quae hunc discum constituunt aptare potest ad longitudinem focalem disci mutandam, ut avis ad varias distantias attendat, praedamque sub nive, gramine, plantisque caelatam solum per sonis inveniat.

Aliis avium speciebus, sicut circinis, sunt disci faciales minus prominentes. *Tytoni albae* est prominentissimus discus facialis, circa 110 mm latus, sed *Strigi nebulosae* est maximus ullius avis discus.

Bibliographia
-------------

* Parry-Jones, Jemima. 2001. *Understanding Owls: Biology, Management, Breeding, Training.* David & Charles. ISBN 0715312235.
* Simmons, Robert E. 2000. *Harriers of the World: Their Behaviour and Ecology.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198549644.
Augustus Baldwin Longstreet.
**Augustus Baldwin Longstreet** (Augustae Georgiae die 22 Septembris 1790—9 Iulii 1870) fuit causidicus, minister, educator, et humorista Americanus, qui libro *Georgia Scenes* innotuit. Patruus fuit Iacobi Longstreet, generalis Confoederati.

Vita
----

Longstreet natus est Augustae Georgiae, filius Gulielmi Longstreet inventoris. Gradum baccalaureatum anno 1813 in Universitate Yalensi accepit. Anno 1838 minister Methodisticus factus est.

Iacobum Longstreet Generalem Confoederatem, fratris filium, promovebat, atque Ioanne C. Calhoun diu utebatur. Mortuus est Oxoniae Mississippiae, et corpus in sepulcreto Sancti Petri inhumatum est. Lara Parker, actrix Americana, est eius "ter magna" neptis.

Bibliographia
-------------

* King, Kimball. 1984. *Augustus Baldwin Longstreet.* Bostoniae: Twayne Publishers. ISBN 0805774157.
* Wade, John Donald. 1924, 1969. *Augustus Baldwin Longstreet: a study of the development of culture in the South.* Ed. cum praefatione et bibliographia M. Thomas Inge. Athenis Georgiae: University of Georgia Press.

Nexus externi
-------------

* *Georgia Scenes, Characters, Incidents, &c. in the First Half Century of the Republic.* Digitizatus in situ Universitatis Carolinae Septentrionalis.
* *Master William Mitten, a Youth of Brilliant Talents Who was Ruined by Bad Luck.* Digitizatus in situ Universitatis Carolinae Septentrionalis.
Aspectus dorsalis

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Superfamilia : Bombycoidea   
Familia : Sphingidae   
Subfamilia : Macroglossinae   
Tribus : Macroglossini   
Subtribus : Macroglossina   
Genus : *Euproserpinus*   
Species : ***Euproserpinus phaeton***   
Grote & Robinson, 1865  
   
Synonyma
\* *Macroglossa erato* Boisduval, 1868
* *Euproserpinus phaeton mojave* Comstock, 1938

***Euproserpinus phaeton*** est species lepidopterorum familiae Sphingidarum, quae ab Augusto Radcliffe Grote et Herberto C. Robinson anno 1865 primum descripta est. Invenitur in America Septentrionali a California ad meridiem versus ad Californiam Inferiorem Meridianam et porro in Mexicum; etiam in Arizona meridiana et occidentali visus est.

Latitudo alarum est 32–42 millimetra. Superius abdominis latus est cremeum.

Larvae variis Onagracearum speciebus vescuntur.

Notae
-----

1. ↑  "CATE Creating a Taxonomic eScience - Sphingidae". Cate-sphingidae.org .
2. ↑  Euproserpinus phaeton.. *Sphingidae of the Americas* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
Augustus Corrodi, pictor et scriptor
**Augustus** vulgo *August* **Corrodi** (natus die 27 Februarii 1826 Turici, mortuus ibidem die 16 Augusti 1885) pictor atque scriptor Helveticus fuit.

Vita
----

*Virgo*
Quamvis theologiae studendae destinatus esset, picturarum conficiendarum voluptatem sensit. Itaque anno 1862 magister in delineando Vituduri in schola fuit, quod munus anno 1881 deposuit.

Inde Turici res scriptum se contulit. Praeter cantus, novellas (»Waldleben«, Sanctogalli 1856; cum fabula amoena annexa), mythistoriam »Blühendes Leben« (Bernae 1870), comoedias et puerilia etiam poeseis lingua verniculari Theodisca Helvetica exaratas in lucem protulit: »De Herr Professer, Idyll usem Züripiet« (Vituduri 1858, editio altera 1872), »De Herr Vikari, Winteridyll usem Züripiet« (Vituduri 1858) et »De Herr Doktor. Herbstidyll usem Züripiet« (Vituduri 1860; versione in dramatica 1872). Talia poemata vulgo valde plausum est.

Insuper exaravit opus »Robert Burns und Peter Hebel, eine literarhistorische Parallele« (Berolini 1873) et interpretatus est carmina Roberti Burns in dialecto Helvetico (Vituduri 1870).

Vituduri ex anno 1852 sodalis cooptatus est in societam *Winterthurer Kunstvereins* cuius in praesidio ex anno 1856 erat. Conservator atque collector societatis artium Sanctogallensis quoque fuit. Attamen neque socialia neque politica indagare voluit: maluit velut epigonus romanticas res depingere et fascinanter narrare.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Augustum Corrodi** spectant. |

* Vicifontis scaturigo
* Ellenberger, Elisabeth: "Corrodi, August", in: Historisches Lexikon der Schweiz/HLS (hic in interreti)
Wikidata Euricius Cordus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1486; Münchhausen am Christenberg  
*Obitus*: 1535, 24 Decembris 1535; Brema  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: botanista, professor, physician writer, poëta, Interpres  
*Patronus*: Universitas Marpurgensis
**Familia**

*Proles*: Valerius Cordus  

Euricii Cordi *Botanologici* titulus
**Euricius Cordus**, natus (ut *Heinrich Ritze Solden*) Munihhusae(de) anno 1486 et anno 1535 Bremae mortuus, fuit humanista et botanista Theodiscus necnon poeta Latinus. Erfordiae educatus, Marburgi docuit. Ioachimi Camerarii et Helii Eobani Hessi amicus et Valerii Cordi pater.

Opera
-----

* Epigrammata
* Botanologicon
* *Euricius Cordus, Bucolicon. Kritische und kommentierte Ausgabe* / Ed. Ioanna Paschou, 1997 (ISBN 9783825833893) (Eclogarum Cordi editio critica cum commentariis)
* *Das Bucolicon des Euricius Cordus und die Tradition der Gattung. Text, Übersetzung, Interpretation* / Ed. Armgard Müller, 1997 (ISBN 3-88476-247-8) (Eclogarum Cordi editio et versio Theodisca)

Nexus externi
-------------

* Pagina Cordi apud *IPNI*
Wikidata Augustus Berlin
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 2 Februarii 1910; Brake  
*Obitus*: 11 Iulii 1981; Lemgovia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: Officer's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

**Augustus** (*August*) **Berlin** (natus die 2 Februarii 1910 in oppido Brake (Lippiensis ager), Lemgoviae mortuus 11 Iulii 1981) vir publicus Theodiscus et sodalis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam finitam Berlin tirocinium murarii fecit. Usque ad annum 1945 hoc munere functus est.

Cursus honorum
--------------

Iam iuvenis Berlin ad *iuventutem socialisticam opificum* atque collegia opificum accessit et ab anno 1928 sodalis SPD fuit. Anno 1933 a nazistis, qui rerum Germaniae potiti sunt, propter consilia sua paulisper in castra carceralia inclusus est. Inter secundum bellum mundanum Berlin ab anno 1940 ad 1945 miles conscriptus fuit ac denique captivus belli fuit. Mense Februario 1946 praeses SPD in pago Lippiensi electus et legatus dietae pagi nominatus est. Hoc officium ad annum 1969 tenuit. Anno 1949 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad annum 1972 mansit.

Notae
-----

1. ↑  Amtliches Handbuch des Deutschen Bundestages, 6. Wahlperiode, Bonna 1969
*Vide etiam paginam discretivam:* Euripus (discretiva)

Fretum Euripi inter Boeotiam (supra) et Euboeam (infra) a Satellite visum
**Euripus** (Graece: Εὔριπος, Neograece: Εύριπος) est fretum mundi angustissimum, quod loco angustissimo tantum 40 metrorum patet. Quo insula Euboea a continenti Graeciae separatur et caput Euboeae, urbs Chalcis, in duas partes dividitur.

Proprium Euripi est, quod mare sub ponte transfluens quaque septima hora fluctuum cursum invertit. Praeterea in sinu Chalcidensi aestus maris accedunt et reciprocant.

Peripus duobus pontibus intentus est duas partes urbis Chalcidis coniungens, vetere ponte in parte occidentali, ubi Euripus est angustissimus, et noviore ponte suspensus.

Ab "euripo" in architectura Romana verbum pro labro longo angustoque deductum est.

Nexus interni
-------------

* Chalcis

Notae
-----

1. ↑  Cicero de legibus 2,2 - Seneca epistulae 83,5 - Ovidius epistulae ex Ponto 1,8,38 - Fossa circum amplectens: Plinius naturalis historia 8,21 - Suetonius Caes. 39,2.
Wikidata Maria Miloslavskaja
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 11 Aprilis 1624; Moscua  
*Obitus*: 13 Martii 1669; Moscua  
*Patria*: Regnum Russicum  

**Officium**

*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Familia**

*Genitores*: Ilya Miloslavsky; Yekaterina Narbekova  
*Coniunx*: Alexius  
*Proles*: Ioannes V, Sophia Alexii filia, Symeon Alexii filius, Theodosia Alexii filia, Maria Alexii filia, Catharina Alexii filia, Alexius Alexii filius, Martha Alexii filia, Eudocia Alexii filia, Demetrius Alexii filius, Theodorus III, Anna Alexii filia, Michael Alexii filius  
*Familia*: Miloslavsky family
**Memoria**

*Sepultura*: monasterium Ascensionis  

**Maria Eliae filia Miloslavskaja** (Russice *Мария Ильинична Милославская*), 1 Aprilis anno 1624 Moscuae nata et die 3 Martii anno 1669 ibidem mortua, fuit regina Moscoviae, Alexii Michaelis filii uxor prima, Theodori III et Ioannis V regum atque Sophiae regentis mater. 

Anno 1648 regi nupta est. Liberos tredecim habuit et a febri puerperali filia ultima Eudocia nata mortua est (Eudocia ipsa duos dies vixit). Sanctam Mariam Aegyptiam et ecclesiam eius in monasterio Hypapantes Moscuensi assidue regina colebat.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 11 Aprilis Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 14 Martii Gregoriano.
3. ↑  Cf. Caietani Ciceri *De febris puerperalis pathologia*. Diss. inaug. med. - Ticini Regii (1825).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica |
**Augustus Emmanuel Hellinus**, erat canonicus, genealogista, heraldista et historicus, natus Antverpiae die 11 mensis Februarii 1724 et Gandavi die 5 mensis Aprilis 1803 mortuus.

Cursus vitae
------------

Anno 1753, ascitus est inter canonicos ecclesiae cathedralis Gandavensis Sancto Bavoni dicatae.

Postquam Sanctus Romanus Imperator Franciscus II territorium Pagorum Bassorum per tractatum in urbe Campoformii sancitum Rei Publicae Francogallicae dedisset, canonicus Hellinus novo ordini democratico instituto non favit atque anno 1799 recusavit iure iurando novae Legi Constitutionali Rei Publicae sese dare, qua de causa exilio multatus est. Vixit tunc brevi spatio temporis Coloniae Agrippinae et postquam Papa, Concordatu cum Re Publica Francogallica anno 1801 pacto, novum systema politicum non omnino respuisset, in urbem Gandavum valuit denuo revenire.

Scripta eius
------------

Hellinus auctor est multorum librorum manu maiorem partem conscriptorum de rebus genealogicis atque historicis tractantium.

Unicum tantum, ex hac ingenti farragine, librum praelis edendum curaverat, qui de historia et originibus capituli canonicorum Gandavensis tractabat.

Liber editus
------------

* *Histoire chronologique des évêques et du chapitre exempt de l'église cathédrale de Saint-Bavon à Gand ; suivie d'un recueil des épitaphes modernes et anciennes de cette église*, Gandavi, 1770, sequitur supplementum, 1777, 2 volumina Legendum in reti

Bibliographia
-------------

* « Auguste-Emmanuel Hellin » in *Biographie nationale de Belgique*, Bruxellis, éd. Christophe Bruylant in Academia Regia Theresiana, 1884, tomus VIII, BruxellIs, col. 897-900 (Legendum).
* Eugène De Seyn, *Dictionnaire biographique des sciences, des lettres et des arts en Belgique*, 1935-1937, tomus II, p. 554.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Nicocles Lacedaemonius** (Graece Νικοκλής, natus Lacedaemone ca. 310; mortuus 388) fuit orator ac grammaticus necnon philosophus Graecus. Imprimis educatione Iulianii imperatoris innotuit. Eum cum Constantinopoli instrueret magnae auctoritatis causa aestimabatur. At nulla opera eius nobis tradita sunt. De vita eius Libanius narrat, nonnullasque cum epistulas ei mitteret, in quibus eius sapientia exponatur.
Wikidata Thomas Stearns Eliot
Res apud Vicidata repertae:Thomas Stearns Eliot: imagoThomas Stearns Eliot: imagoThomas Stearns Eliot: subscriptioThomas Stearns Eliot: subscriptio
*Nativitas*: 26 Septembris 1888; Urbs Sancti Ludovici  
*Obitus*: 4 Ianuarii 1965; Kensingtonia  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Thomas Stearns Eliot
**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, poëta, essayist, criticus litterarum, social critic, narrationum brevium scriptor, professor, scriptor scaenicus, Auctor textus musici, scriptor librorum puerilium, diurnarius, iudex litterarum  
*Patronus*: Universitas Chicaginiensis, Birkbeck, University of London
**Consociatio**

*Religio*: Unitarianismus, Anglocatholicismus
**Familia**

*Genitores*: Henry Ware Eliot; Charlotte Champe Stearns  
*Coniunx*: Vivienne Haigh-Wood Eliot, Valerie Eliot  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Praemium Praesidis pro Libertate, Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Emerson-Thoreau Medal, Laurence Olivier Award for Best New Musical, Tony Award for Best Original Score, Tony Award for Best Book of a Musical, Officer of the Legion of Honour, Order of Merit, Commandeur des Arts et des Lettres‎  
*Sepultura*: Church of Saint Michael  

T. S. Eliot anno 1923 ab Ottolina Morrell lucis ope picta
**Thomas Stearns Eliot** (1888–1965) fuit poeta, scriptor et criticus Americanus, qui anno 1948 Praemium Nobelianum Litteraturae et anno 1962 Praemium Praesidis pro Libertate abstulit. Et criticam novam scripsit.

Vita
----

Natus est Ludovicopoli Missuriae die 26 Septembris 1888. Inspiratus est poema ab Omar Khayyam regendo, deinde de philosophia mentis studuit apud Henricum Bergson in Alma Mater Lutetiae et Sanscitam studit in Universitate Harvardiana. Mortuus est Londinii die 4 Ianuarii 1965.

Opera
-----

* 1917 : *The Love Song of J. Alfred Prufock*
* 1919 : *Hamlet and Its Problem* (Iudicium Novum de *Hamlet*)
* 1922 : *The Waste Land*
* 1935 : *Murder in the Cathedral*
* 1943 : *Four Quartets*

Bibliographia
-------------

Editiones operum
* Ronald Schuchard, ed. *T. S. Eliot: The Varieties of Metaphysical Poetry: the Clark Lectures at Trinity College, Cambridge, 1926, and the Turnbull Lectures at the Johns Hopkins University, 1933*. Londinii: Faber, 1993. ISBN 0-571-14230-3

Eruditio
* David Bradshaw, "T. S. Eliot and the Major: sources of literary anti-Semitism in the 1930s" in *Times Literary Supplement* (5 Iulii 1996)
* A. David Moody, *Thomas Stearns Eliot: Poet*. 2a ed. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1994. ISBN 0-521-46186-3 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* Situs de T. S. Eliot a domo editoria Faber oblata
* De Thoma Stearns Eliot in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata
Wikidata Nicetas Eugenianus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 12. saeculum;   
*Obitus*: unknown value;   
*Patria*: Imperium Romanum Orientale  

**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta, mythistoricus  

**Nicetas Eugenianus** est scriptor Byzantinus qui floruit duodecimo saeculo.

Erat discipulus, aut amicus Theodori Prodromicui defuncto composuit monodiam.

Notus est praecipue ut auctor mythistoriae 3 641 versibus duodecasyllabis, distributae in novem libros, cui titulus *Drosillae et Chariclis rerum libri*; quae mythohistoria scripta est - ut auctor ipse confitetur - ad imitationem *De Rhodanthes et Dosiclis amoribus librorum IX* quos Theodorus Prodromus composuit. Ambae quidem fabulae redolent *Aethiopica* d'Heliodori Emesiani, sed *Drosillae et Chariclis rerum librii* praecipue sunt referti citationibus et memoriis antiquarum litterarum. Est fabula de duobus amantibus adulescentibus, cuius urbem aggrediuntur Parthes ipsa die nuptiarum; capiuntur et transferuntur ab inimicis et multa alia pericula illis adveniunt.

Haec mythohistoria edita est olim primum a Boissonade (Lutetiae, anno 1819), et in libro nuncupato *Erotici græci* a Didot (ibidem, anno 1856).

Editiones
---------

* Louis Petit (éd.), « Monodie de Nicétas Eugénianos sur Théodore Prodrome », *Vizantiiskii vremennik* 9, 1902, p. 446-463.
* Fabrizio Conca (éd.), *Nicetas Eugenianus.* *De Drosillæ et Chariclis amoribus* (London Studies in Classical Philology, 24), Amsterdam, J. C. Gieben, 1990.

Bibliographia
-------------

* Marie-Nicolas Bouillet et Alexis Chassang (dir.), « Nicétas Eugenianus » dans*Dictionnaire universel d’histoire et de géographie*, 1878 (vide vicifontem (Francice))
* Corinne Jouanno, « Nicétas Eugénianos, un héritier du roman grec », *Revue des études grecques*, vol. 102, n° 487-89, 1989, p. 346-360.
Domus negotiationum diversarum **Domus coriarii** Arnstadii (Theodisce: *Gerberhaus*) pulcherrimum aedificium craticium est media in urbe, in via Längwitzer Straße nr 3.

Historia
--------

Renovatio annis inter 2012 et 2012 praedio aemoenitatem reddidit, ubi in temporis cursu molendinum, infectorium et poscarum officina quoque inveniebantur. Complexus constat ex aedibus anticis, ex latere cum trichila et triforio.

Aedes anteriores, quae et habitatio et taberna erant, anni 1752 sunt. Annus constructae aulae agnosci potest in inscriptione quadam muro externo affixa (1626).

Poscarum fabricatio
-------------------

In oblivionem cecidit, ut videtur, historia de perfectione liquorum alcoholicorum Arnstadiensium, e.g. potionum *Echter Aromatique*. Epistulae et ratiunculae, quas historica quaedam collegerat, testimonium perhibent de consilio domni Ernesti Gewalt, poscarum fabricatoris cuiusdam. Qui homo cum permissu superiorum commercium liquoribus alcoholibus poscisque annuntiaverat inde a die 31 Maii 1905. Institor fabricae nomen *Aromatique-Fabrik* dedit, postea *Aromatique- und Mineralwasser-Fabrik*. Anno 1946 ultimos liquores produxerant. Istius temporis vestigia valde exigua manent.

Nexus externi
-------------

* Domus descriptio in elencho de rebus in districtu visitandis
* Coriarii domus quaedam alibi in urbe Arnstadii, in angiportu Muhmengasse
**Nicocles** fuit rex Salaminis in insula Cypro post patrem Euagoram necatum ab anno 374 a.C.n.. Circa 360 a.C.n. obisse creditur in satraparum coniuratione. Tum filius Euagoras II ei successit. Discipulus rhetoris Isocratis fuisse traditur qui regi tres orationes dedicavit. In *Euagora* laudationem funebrem patris composuit atque simul boni regis exemplum glorificavit. In *oratione ad Nicoclem* regio discipulo praecepta tradit quibus civitatem et populum optime regat. Tertiam orationem *Nicocles sive Cyprii* inscriptam in Nicoclis ore posuit qui laudata monarchica republica memoratisque suis erga Salaminios meritis postremo officia ab eis sibi debita enumerat.

Isocrati si credimus Nicocles Graecarum litterarum et artium amator fuit et paci studuit.

Fontes
------

* Anaximenes, *Fragmenta historicorum Graecorum* 72 fragmentum 18
* Isocrates, *Ad Nicoclem* necnon *Euagoras* et *Nicocles aut Cyprii*
* Theopompus, *Fragmenta historicorum Graecorum* 115 fragmentum 114

Plura legere si cupis
---------------------

* Silvio Cataldi, "Isocrate et quelques considérations sur la royauté grecque et chypriote", *Ktèma*, 2015ː 141-147
* Eustathios Raptou, *Athènes et Chypre à l’époque perse (VIe-IVe s. av. J.-C.). Histoire et données archéologiques*, MOM Éditions, 1999
* Maurice Sartre, "Nicoclès de Salamine de Chypre paie les dettes de ses concitoyens ou Les étrangers dans la cité" in *Histoires grecques*, Le Seuil, 2006ː 159-165
Wikidata Nicola (ducissa Lotharingiae)
Res apud Vicidata repertae:Nicola (ducissa Lotharingiae): imagoNicola (ducissa Lotharingiae): imago
*Nativitas*: 3 Octobris 1608; Nanceium  
*Obitus*: 2 Februarii 1657; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: Iure feudi  

**Familia**

*Genitores*: Henry II, Duke of Lorraine; Margherita Gonzaga, Duchess of Lorraine  
*Coniunx*: Carolus IV  
*Familia*: House of Lorraine
**Insignia heraldica**

Nicola (ducissa Lotharingiae): insigneNicola (ducissa Lotharingiae): insigne
**Nicola** (nata die 3 Octobris 1608 Nanceii - Lutetiae die 2 Februarii 1657 obiit), filia Henrici II ducis et Margaritae Gonzaga, fuit ducissa Lotharingiae a die 1 Augusti 1624 usque ad diem 21 Novembris 1625. Uxor fuerat ducis Caroli IV.

Bibliographia
-------------

* Henry Bogdan, *La Lorraine des ducs, sept siècles d'histoire*. Lutetiae: Perrin, 2005. ISBN 2-262-02113-9
* Georges Poull, *La Maison ducale de Lorraine*. Nanceii: Presses Universitaires de Nancy, 1991. ISBN 2-86480-517-0
* Alexandre Martin, *Le Pays Barrois, Géographie et Histoire*. Éditions du Bastion, 1984
Wikidata Coriallum
Res apud Vicidata repertae:Coriallum: insigneCoriallum: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 49°38′20″N 1°37′30″W  
*Numerus incolarum*: 35 545  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Cherbourg-Octeville
**Gestio**

*Procuratio superior*: Manica, canton of Cherbourg-Octeville-Nord-Ouest, canton of Cherbourg-Octeville-Sud-Est, canton of Cherbourg-Octeville-Sud-Ouest, arrondissement of Cherbourg  

**Geographia**

*Superficies*: 14.26 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Équeurdreville-Hainneville  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bremae Portus, Poole, Kaliningradum  

**Tabula aut despectus**

Coriallum: situsCoriallum: situs
**Coriallum** seu **Caesaris burgus** (Francogallice *Cherbourg,* ab anno 2008 ritius *Cherbourg-Octeville* quo anno cum oppido Octeville contributa est, anno 2016 ritissime *Cherbourg-en-Cotentin*) est urbs 39 003 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori sita.

Incolae notabiles
-----------------

Despectus in urbem ex aere.
Hic nati
* Ioannes Marais, histrio
* Victor Grignard, chemicus

Hic mortui
* Carolus Eugenius Delaunay, astronomus et mathematicus

Notae
-----

1. ↑  William Smith, *Dictionary of Greek and Roman Geography*, Londinii, 1854, Walton and Maberly.
2. ↑  '"Cesarisburgus" legitur apud Guillelmum Gemmeticensis et Ordericum Vitalis libro VIII et caeteris de *Gesta Normannorum ducum*; *Caesaris Burgum* apud Hadrianum Valesium, *Notitia Galliarum ordine litterarum digesta*, Parisiis, 1675, apud Fredericum Leonard, p. 112
3. ↑  "Caesaris Burgus, Caroburgus": Pertsch, Erich: *Langenscheidts Großes Schulwörterbuch Lateinisch-Deutsch*, Berolini et Monaci 1983, ISBN 3-468-07202-3, p. 1326

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Manicae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Coriallum** spectant (Cherbourg, Cherbourg-Octeville). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°38′20″N 1°37′30″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • "50129" apud *INSEE* |

* Corialli pagina interretialis, **(Francogallice)**
Wikidata Thomas Spalatensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 12. saeculum; Spalatum  
*Obitus*: 15 Maii 1268; Spalatum  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Thomas Spalatensis**, Spalati anno 1200 natus et ibidem die 8 Maii anni 1268 mortuus, clericus catholicus et rerum scriptor Dalmatinus fuit. In Universitate Bononiensi educatus, anno 1230 archidiaconus Spalati factus est. *Historiam Salonitanorum atque Spalatinorum pontificum* scripsit, fontem historicis Dalmatiae praeutilem.

Opus
----

* Historia seu cronica Salonitanorum atque Spalatinorum pontificum[*nexus deficit*]
* Editio nova

De Thoma
--------

* Daniele Farlati, *Illyrici Sacri; tomus primus*, Venetiis 1751.
* Antonio Just-Verdus, *Tommaso Arcidiacono e la storia medioevale di Spalato*,in: Atti e Memorie della Società Dalmata di Storia Patria, V, Romae 1966.
* Mirjana Matijević Sokol, *Archdeacon Thomas of Split (1200 – 1268) – A source of early Croatian History*, in: Review of Croatian History, 1/2007, pp. 251–269.
Editio Konradi Kachelofen (Lipsiae 1492), cum scholiis
***Ecloga Theoduli*** est ecloga Latina saeculo incerto (IX vel X saepius indicantur) scripta, quae diu scholae Latinae in usu erat. "Theodulus" (Graece *servus Dei*) sine dubio nomen est fictum, in quo allegoria minime latet. Gotescalcus (cuius nomen idem valet) interdum eclogae auctor fuisse putatur, sed a Carolo Strecker(de) haec suspicio refutata est.

Fabula
------

Pseustis ("Mendax") pastor Graecus et Alithia ("Veritas") virgo gentis David Fronesi ("Prudentia") iudice carminibus amoebaeis certantur; res Graecas fabulosas Pseustis canit, Alithia e Sacrarum Scripturarum fonte certo sua haurit.

> Veri cum falso litem Theodolus arcet;   
> 
>       ln metro ludit theologia sibi, —
> 
> 

scripsit de eo Eberhardus Bethuniensis in *Labyrintho*.

Editio
------

* Konrad Goehl, Jorit Wintjes: Die ecloga des Theodulus. Übersetzt von Konrad Goehl, mit einer Einführung und Erläuterungen von Jorit Wintjes. Baden-Baden: Deutscher Wissenschafts-Verlag, 2012,

Bibliographia
-------------

* Ruth Affolter-Nydegger: *In bukolisches Gewand gekleidete Heilsgeschichte*. Bernhard von Utrecht, Kommentar zur »Ecloga Theoduli«. In: Regula Forster / Paul Michel (Hrsg.): Significatio. Studien zur Geschichte von Exegese und Hermeneutik II, Pano-Verlag, Turici 2007. ISBN 978-3-907576-38-0 S. 271–324,
* Klaus Lennartz: *Theoduls Ekloge als literarisches Kunstwerk*. In: Mittellateinisches Jahrbuch, 49,2 (2014) S. 167–200
Monitorium echometri.
**Echometrum**, sive Anglice **sonar** (acronymum dictionis ***so**und **na**vigation and **r**anging*), est instrumentum ad detegendum rei cuiuspiam locum et abstantiam propagatione soni saepissime subaquanei. Ubi opus est fundum maris describere, situm navis fractae definire,  navigia submarina prosequi, pisciumque agmina indagare, perutile est ad **echometriam** decurrere. 

Signale soni pulsuosum ("ping") ex echometro emissum hydrophono, microphono subaquaneo, auditur. Frequentia echometri 5–50 kHz esse solet. Ex forma signalis etiam genus fundi conici potest.

Notae
-----

1. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*. Societas Litterarum Finnicarum, 2006.

Nexus interni
-------------

* Radarium

Bibliographia
-------------

* Aretz, Gerhard. 2006. *Sonar in Theorie und Praxis für Unterwasser-Anwendungen*. Monasterii: Monsenstein und Vannerdat.
* Ulrick, Robert J. 1975. *Principles of Underwater Sound*. Ed. 2a. Novi Eboraci: McGraw-Hill Book Company.