recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Illa **Chronica**, quae titulo ***Chronique d'Ernoul et de Bernard le Trésorier*** edita sunt, ab auctoribus haud bene cognitis saeculis XII exeunte et XIII ineunte Francogallice composita sunt. Res gestas narrant Regni Hierosolymitani ab anno 1099 usque ad 1228. Descriptio satis plena urbis Hierosolymorum, sicut anno 1187 stetit, in hoc opere comprehenditur. Brevis continuatio inde in annum 1232 in nonnullis libris manuscriptis, ex opere "Bernardi Thesaurarii" ut videtur confectis, insuper additur.

Haec chronica paulo postea accommodata sunt ad continuationem conficiendam versionis Francogallicae *Historiarum* Willelmi Tyrensis. Qua historia usque ad annum 1184 ab auctore producta, anni 1184-1232 e chronicis Ernoul et Bernardi sumpti sunt et variis modis refecti. Versio Francogallica operis Willelmi Tyrensis, ita amplificata, titulo *L'estoire de Eracles* ab eruditis nuncupatur.

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* L. de Mas Latrie, ed. *Chronique d'Ernoul et de Bernard le Trésorier*. Lutetiae: Renouard, 1871 **(Francogallice)** Textus apud archive.org
* D. Pringle, *Pilgrimage to Jerusalem and the Holy Land, 1187-1291* (Farnham: Ashgate, 2012. ISBN 9780754651253) pp. 135-164 **(Anglice)** [versio descriptionis Hierosolymorum]

Critica et historica
* M. R. Morgan, *The Chronicle of Ernoul and the continuations of William of Tyre*. Oxonii, 1973
Folium decimum quartum annalium Radziwiłł, copiae saeculi XV, quae expeditionem Helgi contra Constantinopolim describit.
**Chronica Nestoris** (Russice **Повѣсть времѧньныхъ лѣтъ**, "narratio annorum praeteritorum"), Kioviae circiter anno 1118 perfecta, sunt antiquissimum corpus quod exstat annalium Russiae Kioviensis. Variae versiones paulo differentes in variis copiis conservatae notae sunt.

Haec chronica longe Nestori chronographo ascripta sunt, sed hoc nomen in uno tantum codice reperitur: exemplare Chlebnikov chronicorum Hypatianorum. Hodie plurimi historici credunt Nestorem non primum chronicorum auctorem fuisse, sed annalia anteriora retractavisse.

Opus genealogiâ Biblica incipit, deinde historiam antiquae Russiae ab anno 852 usque ad annum 1117 (in tertia versione) tractat.

Nomen operis Russicum a prima sententia deducitur: "Се повѣсти времѧньных лѣт ‧ ѿкуду єсть пошла рускаꙗ земѧ ‧ кто въ києвѣ нача первѣє кнѧжит и ѿкуду рускаꙗ землѧ стала єсть" ("Haec est antiquorum temporum historia, unde Russorum gens provenerit, quis Kioviae regnare coeperit, atque unde terra Russica orta sit").

Versio Latina
-------------

Versio Latina a Constantino Łucsakowski (anno 1846 nato et anno 1912 mortuo) facta est et Leopoli annis ab 1884 ad 1889 edita:

* capita 1–20: 1883/4, pp. 56–109
* capita 21–25: 1886/7, pp. 75–84
* capita 26–40: 1888, pp. 3–34
* capita 41– 56: 1889, pp. 3–44

Notae
-----

1. ↑  Vide versionem Łucsakowski, p. 1 (p. 81 in documento interretiali): "Nestoris Chronicon capp. 1–20 in Romanorum sermonem conversa".
2. ↑  Летопись по лаврентьевскому списку, Рукописные памянтики древней Руси.
3. ↑  Versio Łucsakowski.
4. ↑  *Справозданє директора ц.к. Гимназіѣ Академичной у Львовѣ (Spravozdanê Direktora C. K. Gimnazìï Akademičnoi u L'vovï)*
5. ↑  Omnes partes uno fasciculo.

Nexus externi
-------------

* Повесть временных лет: exemplum Slavonicum et versio Russica
* Versio Latina in *Vicifonte*
Tabula geographica communitatis Islamicae apud Pew Research.
***Ummah*** (Arabice أمة) est vocabulum Arabicum quod 'civitas' et 'communitas' significatur. A vocabulo *Sha'b* (Arabice شعب 'civitas maioribus vel geographia communibus praedita') ergo distingui potest. *Ummah* sic significare dici potest civitatem supranationalem cui historia communis est.

*Ummah* est synonymum vocabuli *ummat al-Islamiyah* (Arabice الأمة الإسلامية 'civitas Islamica'), et usitate adhibetur ut communem Musulmanorum civitatem significet. *Ummah* in Alcorano unum gregem hominum qui fides religiosas inter se communicant usitate attingit, praecipue gregem eorum qui res propositi divini salvationis sunt. In Pan-Islamismo et civilitate, vocabulum *ummah* adhiberi potest ut notionem reipublicae fidelium (Arabice أمة المؤمنين *ummat al-mu'minīn*) significet.

Nexus interni
-------------

* Caliphatus
* Mundus Musulmanus

Notae
-----

1. ↑  Houtsma, M. Th (1987). *E. J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913-1936*. BRILL. pp. 125–126. ISBN 9004082654 .
2. ↑  Houtsma, M. Th. (1987). *E. J. Brill's First Encyclopedia of Islam, 1913-1936*. E. J. Brill .

Nexus externi
-------------

* Definitio 'Ummah' est unitas Musulmanorum, www.darulehsan.net
* "Online Islamic Learning Resource," www.ummah.co

<!-en:Pan-Islamism-->
Wikidata Gubernium Simbiriense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Simbiriense: insigneGubernium Simbiriense: insigne
gubernium Imperii Russici  
*Civitas*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  
*Locus*: 54°19′0″N 48°22′0″E  
*Nomen officiale*: Симбирская губерния  

**Forma**

*Area*: 43 491 square verst  
*Caput*: Simbirium  

**Vita**

*Incolae*: 1 527 848  

**Gubernium Simbiriense** (Russice Симбирская губерния, tr. *Simbirskaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, metropolim habens Simbirium, in meridie-oriente Russiae Europaeae ad Rha fluvium sita, anno 1796 e praefectura Simbiriensi (anno 1780 secundum decretum anni 1775 creata) in Imperio Russico formata, anno 1924 secundum nomen novum metropolis in gubernium Ulianovskense (Russice Ульяновская губерния, tr. *Ul'janovkaja gubernija*) renominata et anno 1928 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita. 

Alatyria, Ardatovia, Syzranum capita circulorum gubernii Simbiriensis fuerunt.

Inter homines notos e gubernio Simbiriensi oriundos sunt Alexander Kerenskij et Vladimirus Lenin, Simbirii nati.

Nota
----

1. ↑  *Stimulus seraphicae conversationis* auctore Fr. Bernardo van Loo, ed. 2. (Lovanii, 1862), p. 107

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Simbiriense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°19′0″N 48°22′0″E • Большая российская энциклопедия |
**Christus patiens** (Graece: Χριστὸς πάσχων) est incerti auctoris tragoedia de crucifixione et resurrectione Iesu in imperio Romano orientali Graece scripta. Opus, quod in codicibus manu scriptis titulum caret, "Χριστὸς πάσχων" ab Antonio Blado Cretensi, editore principe anni 1542, inscribitur.

Formam habet centonis ex versibus antiquis, plerumque Euripidis, facti, qui versus variis personis religiosis dantur: Christo, deiparae Mariae, Ioseph ab Arimathaea, et alia. Theatro hoc tempore prohibito, non ad scaenam destinata est.

Diu Gregorio archiepiscopo Nazianzeno ascripta erat, hodie autem plerique scriptores rebus Byzantinis eruditis eam auctori saeculi XII, fortasse Prodromo, Tzetze, Manasse, aut Eustathio Thessalonicensi.

Sylvius Joseph Mercati Romanus, vir doctissimus ac peritissimus rerum Byzantinarum, saeculo undecimo sive duodecimo adsignavit. Contra, Antonius Garzya Neapolitanus nonnullos errores scripturae unciali tribuendos notavit in codicibus, quod significat opus scriptum esse ante saeculum decimum.

Notae
-----

1. ↑  In capitulum de Christo patiente quod legitur in Enciclopedia Italiana.
2. ↑  In duobus opusculis quod in «Sileno», vol. 10, a. 1984, pp. 237-40 et in «Byzantinische Zeitschrift», vol. 82, a. 1989, pp. 110-13 leguntur. Attamen Volframus Hörandner Vindobonensis non scripturae unciali sed iotacismo tribuit errores, vide opusculum quod inscribitur *Lexikalische Beobachtungen zum Christos Paschon*, in operi miscellaneo *Studien zur byzantinischen Lexikographie*, Vindobonae, a. 1988, pp. 183-202, editum.

Bibliographia
-------------

* Kazhdan, Alexander. "Christos Paschon." In *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxoniae: Oxford University Press, 1991.

Nexus externi
-------------

* Tragoedia Graeca[*nexus deficit*] cum praefatione et notis Latine a J. G. Brambs scriptis
* Christus patiens, Latino carmine reddita per Franciscum Fabricium Ruremundanum, medicum Aquisgranicum (Antverpiae: in aedibus Ioannis Steelsij, 1600).

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Orela
Res apud Vicidata repertae:Orela: insigneOrela: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 52°58′7″N 36°4′10″E  
*Numerus incolarum*: 303 696  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Орёл
**Gestio**

*Praefectus*: Q24642334  
*Procuratio superior*: Regio Orelensis  

**Geographia**

*Superficies*: 121.21 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q4178961, Q4183215, Q4412405, Sovetsky District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Razgrad, Offenbachium ad Moenum, Caluga, Kolpino, Kolpinsky District, Novosibirscum, Volokolamsky District, Žodzina, Novi Sad, Marburgum, Pensa, Bressicia, Nokia, Budovicium  

Orela, via Karačevskaja, 35
**Orela** (Russice Орёл, tr. *Orël*) est urbs in Russia Europaea, ad flumen Occam in ostio Oreli fluvii sita, metropolis regionis Orelensis Foederationis Russicae. Circa 320 milia incolarum (anno 2016) habens, valens sedes industriae et mercaturae atque locus intersectionis viarum magni valoris est.

Historia
--------

Orela anno 1566 ut arx condita est. Ab anno 1796 fuit metropolis gubernii Orelensis, quod ad annum 1928 exsistebat. Ab anno 1937 urbs est sedes administrativa regionis Orelensis. Tempore Belli Magni Patrii pugnae gravissimae in regione Orelae acciderunt. Urbs ipse, die 3 Octobris 1941 ab exercitu Germanico occupata, die 5 Augusti 1943 a copiis Sovieticis liberata est. In honorem liberationis Orelae et Bielogrodae Moscuae salutatio e 124 gunnis producta est, quae tempore belli illius fuit prima talis salutatio, liberationem urbium Sovieticarum signans. Propterea, Orela (una cum Bielogroda) cognominata est "urbs salutationis primae". Anno 2007 autem Orela una e primis in Russia titulum "Urbis gloriae militaris" obtinuit.

Incolae notabiles
-----------------

Ioannes Turgenev, Paulus Sternberg, Michael Bachtin, Ioannes Fomin Orelae nati sunt. Petrus Kireevskij in villa sua prope Orelam sita mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Tomkae Szászky *Introductio in orbis antiqui et hodierni geographiam*, vol. I. p. 425; vel **Orelum**, — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 524.
2. ↑  Russice *Орлик*, — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 524.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Orelam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°58′7″N 36°4′10″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Orela *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Urbs Orela in picturis
**Quintus Aiacius Modestus Crescentianus** (nescimus quando natus mortuusve sit) fuit senator Romanus. Patria eius aut Italia Septentrionalis aut Africa fuit. Anno incerto (aut 198-200 aut 202-204) legatus Augusti pro praetore Arabiae Petraeae fuit, tum consul suffectus. Ab anno 204 etiam Quindecimvir sacris faciundis fuit. Anno 209 legatus Germaniae Superioris factus est. Anno 228 consul II ordinarius erat, Alexandro Severo imperatore regnante proconsul Asiae erat.
Uxorem duxit Danaciam Quartillam Aurelianam, filios ex ea duos habuit: Quintum Aiacium Censorinum Celsinum Arabianum et Lucium Aiacium Modestum Aurelianum Priscum Agricolam Salvianum. Familia eum in Arabiam comitabatur.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 1, c. 307

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Nummius Senecio Albinus et Marcus Laelius Fulvius Maximus Aemilianus**  |  **Consul** 228cumMarco Pomponio Maecio Probo | Successores: **Imp. Caesar Marcus Aurelius Severus Alexander Augustus III et Lucius Claudius Cassius Dio Cocceianus II**  |
Facies primae editionis (1922).

*Vide etiam paginam discretivam:* Ulixes (discretiva)

***Ulysses*** est mythistoria a Iacobo Joyce Anglice Lutetiae die 2 Februarii anno 1922 edita, quae conditur circum compaginem veteris fabulae de Ulixe in antiqua Graecia vitamque Leopoldi Bloom Eblanae die 16 mensi Iuni 1904 narrat. Opus, magnum opus in historia Litterarum Anglicarum, e tribus partibus et duodeviginti episodiis constans, arte fluminis conscientiae, cavillatione, allusione et citatione locorum classicorum utitur. Magnum opus Iacobi Joyce et litterarum modernismi putatur. Joyce profugus decreto Ecclesiae Catholicae in exilio visum auditumque Hiberniae opere suo exprimere conatus est. 

Et censoribus nimis obscenus liber visus est, neque grati erga tantum opus critici fuere controversum. Proin opus censoribus prohibebatur.

Nexus interni
-------------

* Antonius Burgess

Nexus externi
-------------

* *Ulysses*: textus apud inceptum Gutenberg **(Anglice)**
* Schemata Ulyssi

Bibliographia
-------------

* Arnold, Bruce. *The Scandal of Ulysses: The Life and Afterlife of a Twentieth Century Masterpiece.* Rev. ed. Dublin: Liffey Press, 2004. ISBN 1-904148-45-X.
* Christopher Hitchens, "Joyce in Bloom" in *Vanity Fair* (Iunio 2004).
* Burgess, Anthony. *Here Comes Everybody: An Introduction to James Joyce for the Ordinary Reader*. 1965
* Burgess, Anthony. *Joysprick: An Introduction to the Language of James Joyce*. 1973.
* Budgen, Frank. 1972. *James Joyce and the making of 'Ulysses', and other writings.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0-19-211713-0.
* Carty, Peter. 2019. "Jeremy Corbyn on Joyce's Ulysses: ‘Don’t beat yourself up if you don’t understand it.'" *The Guardian,* 14 Iunii.
Denarius Quinti Caecilii Metelli Pii circa 80 a.C.n. percussus. Titulus Q(uintus).C(aecilius).M(etellus).P(ius).
I(mperator) 
**Quintus Caecilius Metellus Pius** (natus circa annum 130 a.C.n. mortuus anno 63 a.C.n.) vir publicus Romanus factionis Optimatium fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Caecilius Metellus Numidicus anno 109 a.C.n. consul erat et filius adoptivus Quintus Caecilius Metellus Pius Scipio Nasica anno 52 a.C.n. summum magistratum adeptus est.

Cursus honorum
--------------

Caecilius imperatore patre anno 108 a.C.n. in Hispania militavit. Anno 99 a.C.n. cognomen *Pius* accepit, quod pro patre ex exilio revocando nitebatur. Ab anno 97 pontifex fuit. Anno 89 a.C.n. praeturam adeptus est et anno 88/87 a.C.n. proconsul feliciter inter Bellum sociale pugnavit. Cum Lucius Cornelius Sulla ad bellum contra Mithridatem suscipiendum in orientem profectus esset, Metellus Italiam contra impetum Factionis Marianae defendere non potuit atque primo in Africam, deinde in Liguriam se recepit. Sulla autem reveniente Metellus anno 83/82 a.C.n. copias Marianas vicit atque *imperator* proclamatus est. Anno 81 a.C.n. a Sulla pontifex maximus nominatus est. Roma expugnata anno 80 a.C.n. una cum Sulla consulatum administravit. Deinde pronconsul Hispaniae Ulterioris ad usque annum 72 a.C.n. contra seditionem Quinti Sertorii pugnavit. Ab anno 77 a.C.n. Gnaeus Pompeius eum adiuvit. *Imperator iterum* proclamatus est atque Romae triumpho celebratus est. Anno 63 a.C.n. mortuus est, Gaius Iulius Caesar ei pontifex maximus successit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 31] C. Metellus Pius, Q." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 890–891.

Notae
-----

1. ↑  Velleius Paterculus, *Historia Romana* II 13,3
2. ↑  Plutarchus, *Pompeius* 17-20

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Dolabella et Marcus Tullius Decula**  |  **Consul** 80 a.C.n.cumLucio Cornelio Sulla Felice II | Successores: **Appius Claudius Pulcher et Publius Servilius Vatia**  |
| Ductus biliaris |
| --- |
| Ductus bilaris |
| Descriptio structurae **ductūs biliaris**. |
|

**Tractus biliaris** sive **ductūs biliares** coniungunt structuras et intrahepaticas et extrahepaticas canaliculorum biliferorum, ductulorum biliferorum, ductulorum interlobularium, ductuum hepaticorum, ductus hepatici communis, vesicae biliaris, ductūs cystici, ductūs choledochi, ampullae hepatopancreaticae, quae viridem bilem de iecore secretam in duodenum transmittunt. Decursus in hominibus non uniformis est, et diversae perfectiones descriptae sunt.

Etiam malformationes cum periculo cancri notae sunt.

Notae
-----

1. ↑  Keplinger K. M. Bloomston M. (2014). "Anatomy and embryology of the biliary tract". *The Surgical clinics of North America* **94** (2): 203-17
2. ↑  Kamisawa T. Kuruma S. Chiba K. Tabata T. Koizumi S. Kikuyama M. (201). "Biliary carcinogenesis in pancreaticobiliary maljunction". *Journal of gastroenterology* **52** (2): 158-63

Nexus interni
-------------

* Digestio
* Pancreas
Wikidata Ducatus Rostoviensis
Res apud Vicidata repertae:

**Ducatus Rostoviensis** (Russice Ростовское княжество, tr. *Rostovskoe knjažestvo*) fuit ditio, initio ad Russiam Kioviensem, posthac ad Magnum Ducatum Volodimiriensem pertinens, dein terra sui iuris, denique a Moscovia adiuncta, metropolim habens Rostoviam.

Historia
--------

Rostovia fuit valens urbs Rutheniae. Anno 988 Vladimirus I Magnus Rostoviam in ditionem dedit filio suo Iaroslao, qui ibi ad annum 1010 regnavit. Cum Ruthenia, postquam Iaroslaus anno 1054 mortuus est, inter filios eius divisa est, Rostovia facta est ditio ducis Vsevolodi (una cum Pereaslavia meridiana).

Georgius Longimanus fuit primus dux Rostoviensis sui iuris. Ille ducatum suum amplificavit, metropolim tamen Susdaliam movit, idcirco ducatus ipse 'Rostovio-Susdaliensis' nominatur. Filius Georgii, Andreas Bogolubensis, Volodimiriam metropolim suam fecit. Post mortem Andreae Rostovia contra Volodimiriam pro prioritate stetit.

Anno 1216, Constantino Vsevolodi filio duce, Rostovia facta est metropolis ducatus sui iuris, praeter Rostoviam etiam Iaroslaviam, Ugliciam, Bielozeram et Ustiugam includentis. Iaroslavia tamen iam anno 1218 ipse metropolis ducatus proprii facta est.

Anno 1238 Rostovia capta est a copiis Bati, chani Mongolici. Eodem anno ditio Bielozerensis facta est ducatus sui iuris.

Anno 1320 Ducatus Rostoviensis inter duos fratres, Constantino et Theodoro Basilii filios, divisa est.

Saeculo quarto decimo terrae Russicae a Moscovia coniungebatur. Duces Moscoviae, Ioanne I Bursa incepto, gradatim terras Rostovienses ad possessiones suas adiunxerunt. Post annum 1409 duces Rostovienses, e duce Theodoro posteris, ditiones suas duce Moscoviensi Basilio I vendiderunt. Anno 1474 Ducatus Rostoviensis ut ducatus separatus a magno duce Moscoviae Ioanne III deletus est. Iam saecula post autem inter partes Russiae ("Moscoviae") numerabatur.

Fons
----

* Ростовское княжество (Ducatus Rostoviensis) **(Russice)**

Notae
-----

1. ↑  Alexandri Guagnini *Sarmatiae Europaeae descriptio*, p. 94, Georgii Hornii(de) *Orbis imperans*, p. 243, Ioannis Dlugossii *Annales*: Liber tertius-liber quartus, p. 491
2. ↑  Lucae de Linda *Descriptio orbis et omnium eius rerum publicarum*, p. 90

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ducatum Rostoviensem** spectant. |

* Pagina de Ducatu Rostoviensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**

  

Ducatus Rutheniae

Czernihoviensis • Galiciensis et Volhyniensis • Iaroslaviensis • Kioviensis • Lituanicus • Moscuensis • Novogardiensis • Novogardiensis Inferior • Pereaslaviensis • Polotiensis • Pscoviensis • Resaniensis • Rostoviensis • Severiensis • Smolenscensis • Susdaliensis • Tueriensis • Volodimiriensis
Wikidata Dudo Sancti Quintini
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 960, 970; Sanctus Quintinus in Viromandia  
*Obitus*: 1026;   
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: chronicorum scriptor  

**Dudo Sancti Quintini** (Francogallice *Dudon de Saint-Quentin*), interdum **Dudo Viromandensis**, circa annum 965 natus et mortuus post annum 1026, sed ante 1043, fuit historicus Normannorum originis Francogallicae.

Vita et opera
-------------

In Picardia natus, anno 986 ad Ricardo I Normanniae duce legatus missus est. Iterum in Normanniam a Ricardo ipso invitatus est, ut historiam Normannorum componeret. Ita fecit et opus suum *De moribus et actis primorum Normanniae ducum* (interdum et simplicius *Historiam Normannorum*) composuit et Adalberoni Laudunensi dedicavit. Res gestae ab anno 852 ad 996 describit. In libro primo de Hastingo duce et de primis incursibus Normannorum in Francogalliam dicit; libro II de duce Rollone, de Normannis baptizatis et ducatu condito narrat. Libro III et IV tempora ducum Willelmi Gladii Longi et Ricardi I describit.

Libro Dudonis fretus Stephanus Rothomagensis *Draconem Normannicum* suum elegiacum composuit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* *De moribus et actis primorum Normanniae ducum*, editio Iulii Lair anni 1865
Wikidata Pusagnum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°51′0″N 11°53′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 181  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Tarvisana  

**Geographia**

*Superficies*: 12.1±0.1 chiliometrum quadratum, 12.11 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Alanum, Castrocuchum, Cavasum, Plebs Grapae  

**Tabula aut despectus**

Pusagnum: situsPusagnum: situs
Pusagnum
**Pusagnum** (-i, *n.*) seu **Pussagnum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Possanium*, *Pausaneum*) (Italiane *Possagno*; Venetice *Posagno*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae *Pusagnenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Clari cives
-----------

* Antonius Canova

Nexus interni
-------------

* Venetia (*Regio*),
* Provincia Tarvisana,
* Marchia Tarvisana,
* Tarvisium (*Urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  Manuale bibliografico del viaggiatore in Italia - Di Peter Lichtenthal

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pusagnum** spectant. |
Pupulus nivalis.
Pupulus nivalis, video
Pupulus nivalis in Germania
*"Homo nivalis" in commentatione de Yeti tractatur.*
**Pupulus nivalis** sive **simulacrum nivale** sive **pupus niveus** est statua nivalis ad instar hominis facta. Pupuli nivales saepius construuntur e duabus tribusve sphaeris nivalibus, corpore vultuque rebus familiaribus ornatis. Quae plerumque sunt rami pro brachiis, holera sicut carotae pro naso, lapides sicut carbo pro ore et oculis.

Nexus interni
-------------

* Globus nivalis
* Pila nivalis

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *lumiukko* (Helsinki 2002).
2. 1 2  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009, sub voce *snögubbe*
3. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*, sub voce *lumiukko*. Societas Litterarum Finnicarum, Helsinki, 2006

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **pupulum nivalem** spectant. |
Wikidata Friedeburg
Res apud Vicidata repertae:Friedeburg: insigneFriedeburg: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°27′0″N 7°50′0″E  
*Numerus incolarum*: 10 269  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Widmundensis  

**Geographia**

*Superficies*: 163.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Sande, Witmundia, Zetel  

**Tabula aut despectus**

Friedeburg: situsFriedeburg: situs
Curia Friedeburg
Museum patriae et domus civium Friedeburg
**Friedeburg** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Widmundensis. Ad Friedeburg et vici Bentstreek, Etzel, Hesel, Horsten, Marx, Wiesede, Wiesedermeer, Abickhafe, Dose, Hoheesche atque Reepsholt pertinent.

Historia
--------

Castellum Friedeburg anno 1359 primo in actis descriptum est, de oppido diu inter comites Oldenburgenses et duces Frisiae Orientalis pugna erat. Annis 1744 ad 1806 ad Borussiam pertinuit, tum ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit.Ab anno 1815 Friedland Regno Hannoverano traditum est, quod post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Friedburg pars novi Circuli Widmundensis factum est, qui circulus autem annis 1977 ad usque 1980 dissolutus erat. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Tum multi perfugae e regionibus a Polonia et Russia occupatis hanc in regionem venerunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Friedeburg** spectant. |

* www.friedeburg.de
Wikidata Gudbrandus Thorlacius
Res apud Vicidata repertae:Gudbrandus Thorlacius: imagoGudbrandus Thorlacius: imago
*Nativitas*: 1541, 1542; Islandia  
*Obitus*: 20 Iulii 1627; Hola  
*Patria*: Islandia  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, sacerdos, Interpres, interpres Biblicus, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
Gudbrandus Thorlacius
**Gudbrandus Thorlacius** (Islandice *Guðbrandur Þorláksson,* id est *Thorlaci filius,* Francogallice *Gundebrand de Thorlac*, anno 1542 natus, mortuus die 20 Iulii anno 1627) fuit theologus Islandus et episcopus Holensis. Praeter functiones ecclesiasticas Gudbrandus pluribus disciplinis variisque eruditionibus politus se artibus mathematicis ac siderum computationi dedit, ut tabulam Islandiae geographicam sui temporis accuratissimam conficere posset. Etiam litteras divinas primus in Islandicum sermonem vertit integras, quae ex nomine eius vulgo *Guðbrandsbiblía* appellatae sunt.

Vita
----

Gudbrandus natus est Staðarbakki in boreali Islandia parentibus Thorlaco Halldori filio et Helga, nomophylacis Ionae Sigmundini filia. Pueritia ibidem et Thingeyris peracta anno aetatis undecimo in scholam Holensem (eodem anno 1553 fundatam) ablegatus sex annos litteris studuit. Rude scholastica donatus anno 1560 scholae hypodidascalus constitutus est; in quo officio biennium cum egisset, Hafniam profectus est, ubi in Regia Academia Nicolao Hemmingio et Paulo Madsen, postero Selandiae superintendente, doctoribus theologiae usus est. Anno 1564 in Islandiam reversus scholae Scalholtinae rector praepositus est, quod munus post triennium, tum sacris initiatus, cum praebenda Breidabolstadensi commutavit.  

Postquam Olaus Hialti filius, hactenus praeses Holensis, anno 1569 mortuus est, Gudbrandus a rege Friderico II in Daniam vocatus Hafniam contendit, ut ibidem supremam dioeceseos Holanae ephoriam acciperet; infulaque episcopali a Paulo Madsen, suo quondam praeceptore, ornatus anno 1571 in patriam revertit.

Opera
-----

Biblia Sacra, quae Gudbrandus Islandice anno 1584 vertit
Tabula Islandiae geographica primum sic delineata a Gudbrando Thorlacio anno 1590
* *Biblía, það er öll heilög ritning,* Holis 1584
* *Ein ný sálmabók,* Holis 1589
* *Graduale,* Holis 1594
* *Ein áminning og undirvísun,* Holis 1595
* *Hortulus animae, það er aldingarður sálarinnar,* Holis 1596
* *Sú rétta confirmatio,* Holis 1596
* *Ein ný húspostilla,* Holis 1597
* *Kristileg undirvísun um ódauðleika sálarinnar,* Holis 1601
* *VII iðranarsálmar Davíðs,* Holis 1606
* *Graduale. Ein almennileg messusöngbók,* Holis 1607
* *Það nýja testamentum,* Holis 1609
* *Ein ný vísnabók,* Holis 1612
* *Sálmabók íslensk,* Holis 1619

Notae
-----

1. ↑  Vide Gudbrandi Thorlacii praefationem in Arngrimi Ionae **Brevi Commentario de Islandia** excusam.
2. ↑  Vide Isaaci Peyrerii *Relationem de Islandia* (Francogallice *Relation de l'Islande,* écrite par Isaac de La Peyrère), pag. 5.
3. ↑  Kristian Kaalund, *Guðbrandur Thorláksson,* in: *Dansk biografisk leksikon,* tomus XVII, Carl Frederik Bricka edidit, Hafniae 1903, pag. 272–274.
Wikidata Tichvina
Res apud Vicidata repertae:Tichvina: insigneTichvina: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°38′39″N 33°32′32″E  
*Numerus incolarum*: 58 136  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tikhvinskoye urban settlement, Tikhvinsky District, Tikhvinsky Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 24 chiliometrum quadratum  

**Tichvina,** vulgo ***Tichvin*** (Russice Тихвин), urbs Russiae, sedes administrativa districtus Tichvinensis regionis Leninopolitanae est. Circa 58 milia incolarum (anno 2015) habet. Anno 1383 primo in chronicis commemorata, anno 1773 facta est urbs, caput circuli gubernii Novogardiensis. Systema aquarium Tichvinense per urbem transivit. Dei genetricis Tichvinensis imago thaumaturga in urbe colitur. Nunc est sedes valens industriae et culturae atque locus intersectionis viarum.

Nota
----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 46. (Textus apud *Google Books*)

Nicolai Rimskij-Korsakov domus Tichvinae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°38′39″N 33°32′32″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tichvina** spectant. |

* Situs interretialis Tichvinae
*Haec pagina de civitate antiqua in Media Europa explicat. Si auream coronam regiam Bohemiae quaeris, vide Corona Sancti Venceslai.*
Insigne Coronae Bohemiae, in medio est insigne Bohemiae. Corona Sancti Venceslai supra insigne est.
**Corona regni Bohemiae** sive **Corona Bohemiae** fuit monarchia in Europa Media. Corona Bohemiae constituta est die 7 Aprilis 1348 a rege Romanorum Bohemiaeque Carolo IV, postea imperatore, et usque ad annum 1918 superfuit. Hoc anno Regnum Bohemiae res publica democratica sine rege factum est cum nomine Bohemoslovacia (etiam Cechoslovacia vocatur), hodierna Res publica Bohemica (etiam Cechia vocatur).

Regnum Bohemiae cum tota Corona Regni Bohemiae in Sacro Imperio Romano anno 1618
Corona regni Bohemia continebat terras, quae a rege Bohemiae regnabantur, quoniam rex Bohemiae non solum regnum Bohemiae (Bohemiam terram) regnabat. Rex Bohemiae et dominus totius Coronae huius regni coronabatur Pragae corona sancti Venceslai in ecclesia sancti Viti ab archiepiscopo Pragensi. Terrae huis Coronae erant Regnum Bohemiae, Marchionatus Moraviae, Ducatus Silesiae (maxime parte tantum ad annum 1742), Marchionatus Lusatiae Superioris ac Inferioris (usque ad annum 1635). 

Corona regni Bohemiae erat pars Sacri Imperii Romani, deinde pars Imperii Austriaci et Austro-Hungarici. Nomen *Corona regni Bohemiae* primum rex Bohemiae Ioannes anno 1329 usus est. Ultimus rex Regni et Coronae Bohemiae erat Imperator Austriae Carolus I.

Notae
-----

1. ↑  BOBKOVÁ, Lenka. 7. 4. 1348. Ustavení Koruny království českého. Český stát Karla IV. Praha: Havran, 2006. ISBN 80-86515-61-3. P. 34.

Nexus interni
-------------

* Corona Aragoniae
* Corona Castellae
Stella 51 Pegasi
**51 Pegasi b** (nunc etiam **Dimidium** vocatur) est planeta qui stellae 51 Pegasi circuitur. Primus omnium planetarum extrasolarium, qui stellis sequentiae principalis circumeuntur, repertus est. Inventio a Michaele Mayor et Desiderio Queloz die 6 Octobris 1995 nuntiata post sex dies a Galfrido Marcy et Paulo Butler confirmata est. Planetae 51 Pegasi b periodus orbitalis 4.230785 dierum reportatur, massa 0.472 massae Iovis.

Notae
-----

1. ↑

Bibliographia
-------------

* "Nobel de physique : un cosmologiste et les découvreurs de la première exoplanète primés" in *Le Monde* (8 Octobris 2019)
* Michel Mayor, Didier Queloz, "A Jupiter-mass companion to a solar-type star" in *Nature* vol. 378 (1995) pp. 355–359

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "\* 51 Peg b" apud *SIMBAD*. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **51 Pegasi b** spectant. |

* Pat Brennan, "Exoplanets 20/20: Looking back to the future" apud phys.org
Wikidata Iosephus Marocco
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Marocco: imagoIosephus Marocco: imago
*Nativitas*: 1773; Mediolanum  
*Obitus*: 13 Martii 1829;   

**Officium**

*Munus*: Causidicus  

 **Iosephus Marocco** fuit iuris consultus ac illustris causidicus Mediolanensis aetate Napoleonis. 

*Della necessità di un difensore nelle cause criminali qualunque sia la processura penale*, 1816
Marocco Papiae Alma Ticinensi Universitate iurisprudentiae studuit, ubi anno 1796 doctoris insigne consecutus est. Apud causidicum Antonium Mariam Borghi operam dedit sed raptim magistrum virtute superavit et ipse fori Mediolanensi illustris causidicus factus est.

Opera
-----

* 1816 :  *Della necessità di un difensore nelle cause criminali qualunque sia la processura penale*. Milano: Giovanni Silvestri. 1816
* 1851-1852 : *Difese criminali... colla biografia dell’autore e con aggiunte inedite*. Mediolani: Borroni e Scotti

Bibliographia
-------------

* Ettore Dezza, *Un penalista scomodo. Appunti per una biografia di Giuseppe Marocco (1773-1829)*, in *Codice dei Delitti e delle Pene pel Regno d’Italia (1811)*, a cura di S. Vinciguerra, Patavii anno 2002, pp. CCXLIX-CCLXXIX
**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Charadriiformes   
Familia : Laridae   
Genus : *Chroicocephalus*   
Species : *C. utunui*   
*Chroicocephalus utunui*   
(Steadman, 2002)  
Conservationis status

Fossile  

Synonyma
\**Larus utunui*

***Chroicocephalus utunui,*** vel vulgo **larida Huahine** et **larida Insularum Societatis,** est avis exstincta, species Laridarum, cuius ossa subfossilia apud Fa'ahia situm archaeologicum Huahine in Insulis Societatis Polynesiae Francicae inventa sunt. Situs est novus habitationis locus Polynesius, inter annos 700 et 1200 constitutus, qui, cum materie anthropogenica, reliquias continet multarum avium specierum, aut per orbem terrarum aut in variis locis nunc exstinctarum, quae ob earum carnem, ossa, vel pennas interfectae sunt.

Haec larida ut *Larus utunui* ex duodecim ossibus ex duabus avibus singularibus primum descripta est. Similitudines osteologicae subiciunt proximum laridae Huahine cognatum vivum esse *Chroicocephalum novaehollandiae,* cuius proximi cognati exstantes in Nova Zelandia, 3800 chiliometra ad meridio-occidentem Insulae Huahine, habitant.

Notae
-----

1. ↑  David W. Steadman, "A new species of gull (Laridae: Larus) from an archeological site on Huahine, Society Islands," *Proceedings of the Biological Society of Washington* 115 (2002): 1–17.
Wikidata Christophorus Wallace
Res apud Vicidata repertae:Christophorus Wallace: imagoChristophorus Wallace: imago
*Nativitas*: 21 Maii 1972; Brooklynium  
*Obitus*: 9 Martii 1997; Angelopolis  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Jeroen Lucas
**Officium**

*Munus*: rapianus, Auctor carminum  

**Familia**

*Coniunx*: Faith Evans  
*Proles*: Christopher Jordan Wallace, T'yanna Wallace  

Wallace: Infamis B.I.G.
**Christophorus Georgius Latore Wallace** (natus Novi Eboraci die 21 Maii 1972 ; occisus autem Angelopoli die 9 Martii 1997), etiam dictus **Biggie Smalls**, **Big Poppa**, **Frank White**, et nomine notissimo **Notorious B.I.G** (***B**usiness **I**nstead of **G**ame*, id est "officia in ludi loco"), fuit rappista et musicae mercator Americanus.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Verba quae insequuntur vicificanda sunt ut rationibus qualitatis et Latinitatis propositis obtemperent. Quaesumus ut paginam emendes. |

Christophorus Vallace (Infamis B.I.G.) (Magnulus Parvi)

Magnulus Parvi notus Nova Eboracensis rapianus erat, et anno 1972 natus est. "Magnus" quoniam magno magnitudi vocatus est. Duos discos compactos, "Libens Mori", et "Vita post Mortem," cum amici, "Mali Pueri," fecit. "Sucidus," "Magnus Pater," et "Tu nemo es, priusquam te occidet" carmina Magnuli erant. Magnulus in Las Vegas iv Martii MCMXCVII necatus est. Percussor evasit, et nemo nomen eius scit. Magnulus Litus Occidentale non amabat. In magna pugna inter Musicam rapianam Litoralem Occindentale et Musicam rapianam Litoralem Orientale erat. Magnulus de eius vita difficili saepe rapiavit. In multis carminibus eius, Magnulus de rapina et scelere narrat. "Dona Praedam" exemplus est. In his carminibus, Magnulus vitam difficilem demonstrat. "Cum tempus est cibum edere, spolio et rapio!" Magnulus rapiat. Alia carmina sexum cum variis multis describent. Carmina inopinatus multis erat. Autem, acriter vitam Novi Eboraci pinxerunt. Omnibus artificium Magnuli admirarabatur. Multi rapiani adfecit, et perpetuo memorabitur.Christophorus Vallace (Infamis B.I.G.) (Magnulus Parvi)

Nexus externus
--------------

* Atlantic Records: The Notorious B.I.G. pagina interretialis
Wikidata Christophorus de Burgh
Res apud Vicidata repertae:Christophorus de Burgh: imagoChristophorus de Burgh: imago
*Nativitas*: 15 Octobris 1948; Venado Tuerto  
*Patria*: Hibernia, Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Christopher John Davison
**Officium**

*Munus*: suorum carminum actor, Auctor carminum  

**Familia**

*Genitores*: Charles John Davison; Maeve Emily de Burgh  
*Proles*: Rosanna Davison  
*Familia*: Domus de Burgo
 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Christophorus de Burgh** (natus die 15 Octobris 1948) est cantor et compositor cantuum. Natus est in Argentina. Pater fuit Carolus Davison, colonellus, legatus Britannicus; mater autem Maeve Aemilia de Burgh, actuaria Hiberna.

Eius musica
-----------

Alba
* Far Beyond These Castle Walls, 1975
* Spanish Train and Other Stories, 1975 (#78 in 1985)
* At the End of a Perfect Day, 1977
* Crusader, 1979 (#72 in 1986)
* Eastern Wind, 1980
* The Getaway, 1982 (#30)
* Man on the Line, 1984 (#11)
* Into the Light, 1986 (#2)
* Flying Colours, 1988 (#1)
* Power of Ten, 1992 (#3)
* This Way Up, 1994 (#5)
* Beautiful Dreams, 1995 (#33)
* Quiet Revolution, 1999 (#23)
* Timing Is Everything, 2002 (#41)
* The Road To Freedom, 2004
* The Storyman, 2006
* Footsteps, 2009 (#4)
* Moonfleet, to be released in fall 2010

Alba palam populum docta
* High on Emotion: Live from Dublin, 1990 (#15)
* Live in South Africa, 1997
* The River Sessions, 2004
* Live In Dortmund, 2005
* Live In Moscow, 2007

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* *[ Chrisdeburgh.net*
Wikidata Mohilovia
Res apud Vicidata repertae:Mohilovia: insigneMohilovia: insigne
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 53°54′32″N 30°20′35″E  
*Numerus incolarum*: 353 338  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Магілёў
**Gestio**

*Praefectus*: Q30880315  
*Procuratio superior*: Regio Mohiloviensis  

**Geographia**

*Superficies*: 119 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Mogilev District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bardejov, Memela, Villeurbanne, Włocławek, Gabrovo, Shymkent, Ysenacum, Kragujevac, Zvenigorodia, Vologda, Branscum, Crasnoiarium, Pensa, Nanchinum, Zhengzhou, Wittenberga, Tula, Tauris, Sumgait, Sokolinaya gora District, Omium, Kertschia, Changsha, Prusa  

**Mohilovia** (Albaruthenice *Магілёў*, *Mahiloŭ*, Russice *Могилёв*) est urbs in Ruthenia Alba, metropolis regionis Mohiloviensis. Ad flumen Danaprim sita est. 367 788 centena milia incolarum habet (anno 2007). Est urbs tertia maxima ordine magnitudinis Rutheniae Albae et est circa 76 km a finis apud Russiam.

Historia urbis
--------------

Annus primae mentionis in chronica Mohilovia est 1267. 

Mohilovia anno 1877

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~ - Nexus ad paginam interretialem de Mohilovia *Lexicon Universale* Hofmanni: *Lithuania*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°54′32″N 30°20′35″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mohiloviam** spectant (Mahilyow, Mahilioŭ). |
Wikidata Moeketsi Majoro
Res apud Vicidata repertae:Moeketsi Majoro: imagoMoeketsi Majoro: imago
*Nativitas*: 3 Novembris 1961; Leribe District  
*Patria*: Lesothum  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Lesotho, Minister of Finance of Lesotho  
*Munus*: civil servant, politicus  

**Moeketsi Majoro** (Tsikoane in oppido pagi Leribe die 3 Novembris 1961 natus) est oeconomus et politicus Lesothi. Alumnus est Universitatis Nationalis Lesothensis, ubi postea res oeconomicas docuit, et Universitatis Civicae Vasingtoniensis.

Apud ministerium vectigalium Lesothense ab anno 2000, apud Fundum monetarium internationalem ab 2004 operam dedit. Praetoriae in aede principali(en) anno 2002 cum Cyrillo Ramaphosa de oeconomica civitatum Africae evolutione disputavit. Minister evolutionis Lesothensis a mense Ianuario 2013 usque in 2015, minister a vectigalibus a die 23 Iunii 2017 ad 19 Maii 2020 meruit, primo ministro Thoma Thabane. Cui succedens ipse primus minister die insequenti inauguratus est.

Bibliographia
-------------

* "Much Needs To Be Done Before I Can Take Over: Majoro" in *Lesotho Times* (4 Aprilis 2020)
* "Moeketsi Majoro At A Glance" in *Lesotho Times* (27 Maii 2020)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Black Past |

Primi ministri Lesothi

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sekhonyana Nehemia Maseribane • Leabua Jonathan • Iustinus Lekhanya • Elias Phisoana Ramaema • Ntsu Mokhehle • Hae Phoofolo • Ntsu Mokhehle • Pakalitha Mosisili • Thomas Thabane • Pakalitha Mosisili • Thomas Thabane • Moeketsi Majoro • Samuel Matekane
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Reges Lesothi |
|  |
**Ioannes Wilhelmus van Leempoel**, natus Roterodami 23 Decembris 1751 et mortuus in urbe Wiesbaden 27 Februarii 1796, fuit medicus, professor et rector Studii Generalis Lovaniensis

Etiam francomurarius fuit, initiatus anno 1784 in logia Bruxellensi "Constantia" sive "Constantia in Unione".

In Cabineto Manuscriptorum Bibliothecae Regiae Bruxellensis servatur cursus latine scriptus professoris Van Leempoel et Verlat de electricitate: *Tractatus de Corporibus Naturalibus* (ms. III 1561) (donum privatum anni 1976).

Notae
-----

1. ↑  Adolphe Cordier, *Histoire de l'ordre maçonnique en Belgique*, Mons, 1854, p.380: "*Tableau des membres de la loge la Constance de l'Union, à Bruxelles: 22. Vanlempoel, docteur en médecine de la faculté de Louvain*", en ook, Paul Duchaine, *La franc-maçonnerie belge au XVIIIe siècle*, Brussel, 1911, p. 410: "*La Constance, Tableau N° 15: Vanlempoel, docteur en médecine de la faculté de Louvain*" et Hugo De Schampheleire, e. a. *Een eeuw vrijmetselarij in onze gewesten (1740-1840)*, Bruxellis, 1983, blz. 206
Wikidata Ioannes Wilhelmi
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Wilhelmi: imagoIoannes Wilhelmi: imago
*Nativitas*: 27 Augusti 1899; Moguntiacum  
*Obitus*: 5 Iunii 1970; Francofurtum ad Moenum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: Causidicus, politicus, notarius  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

**Ioannes** (Theod.: *Hans*) **Wilhelmi** (natus 27 Augusti 1899 Moguntiaci, mortuus 5 Iunii 1970 Francofurti ad Moenum) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.

Familia, Iuventus Munusque
--------------------------

Proavus avusque sacerdotes fuerunt, pater eius legatus militum erat et initio Belli Orbis Terrarum I cecidit. Cum pater multos in locos missus est, filius multas scholas attendit. Anno 1916 voluntarius miles conscriptus est et in legione patris legatus promotus et postea graviter sauciatus est. Post bellum finitum Goettingae et Bonnae iurisprudentiae atque oeconomiae studebat et anno 1923 doctor promotus est. Ab anno 1924 Francofurti ad Moenum causidicus laboravit. Cum aliis anno 1933 Ecclesiam Confitentem condidit, quod regnum Nazistarum negavit. Bello Orbis Terrarum II iterum miles conscriptus est et anno 1945 e captivitate belli Francofurtum revertit.

Cursus honorum
--------------

Cum aliis 1945 factionem CDU condidit atque ad annum 1957 decurio Francofurti urbis fuit. Anno 1957 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. 6 Maii 1960 successor Hermanni Lindrath mortui Administer Foederalis Possessionum Foederalium in consilio ministrorum Adenauer nominatus est. Sed post electionem Dietae Foederalis anni 1961 FDP factio hunc honorem poposcit. Wilhelmi ad annum 1969 legatus Dietae Foederalis mansit.

Nexus externi
-------------

* Titulus hebdomadalis DER SPIEGEL anno 1961 (lingua Theodisca)

Administri Foederales Possessionum Foederalium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hermannus Lindrath (CDU) |
Ioannes Wilhelmi (CDU) |
Ioannes Lenz (FDP) |
Wernerus Dollinger (CSU) |
Curtius Schmücker (CDU) |
|  |



Consilium ministrorum Adenauer III (29 Octobris 1957 - 14 Novembris 1961)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Conradus Adenauer (CDU) |
Ludovicus Erhard (CDU) |
Henricus de Brentano (CDU) |
Gerhardus Schröder (CDU) |
Fridericus Schäffer (CSU) |
Franciscus Etzel (CDU) |
Henricus Luebke (CDU) |
Wernerus Schwarz (CDU) |
Theodorus Blank (CDU) |
Franciscus Iosephus Strauß (CSU) |
Ioannes-Christopherus Seebohm (DP, postea CDU) |
Ricardus Stücklen (CSU) |
Paulus Lücke (CDU) |
Theodorus Oberländer (CDU) |
Ioannes-Ioachimus de Merkatz (DP, postea CDU) |
Ernestus Lemmer (CDU) |
Franciscus-Iosephus Wuermeling (CDU) |
Siegfriedus Balke (CSU) |
Hermannus Lindrath (CDU) |
Ioannes Wilhelmi (CDU) | |
|  |
Wikidata Kiran Desai
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Septembris 1971; Dellium Novum  
*Patria*: India  

**Officium**

*Munus*: mythistoricus, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Hinduismus
**Familia**

*Genitores*: ; Anita Desai  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Man Booker, Guggenheim Fellowship, Berlin Prize  

 **Kiran Desai** (Chandigarhae nata die 3 Septembris 1971) est mythistoriarum scriptrix. Anno 2006 operis  *The Inheritance of Loss* gratia Praemium Man Booker mythistoriis dicatum consecuta est.

Indiae educata est in urbibus Pune et Bombayae, ubi scholam Cathedralem et Ioannis Connon frequentavit. Annum quindecimum agens cum matre Anita Desai in Anglia et mox in Civitatibus Foederatis migravit. Alumna est collegiorum Benningtoniensis et Hollins universitatisque Columbiae. Novi Eboraci denuo vixit.

Notae
-----

1. ↑  "Incredible Chandigarh Women Who Have Made Us Proud" apud *ChandigarhX*
2. ↑  "Desai's 'Inheritance' Wins Book Critics Circle Award" in *Washington Post* (7 Martii 2007)

Nexus externi
-------------

Kiran Desai

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kiran Desai** spectant. |

* "Lunch with Kiran Desai" (6 Februarii 2007)