recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Rennicidorfium
Res apud Vicidata repertae:Rennicidorfium: insigneRennicidorfium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°34′0″N 13°20′0″E  
*Numerus incolarum*: 266 408  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Frank Balzer  
*Procuratio superior*: Berolinum  

**Geographia**

*Superficies*: 89.5 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Reinickendorf, Tegel, Konradshöhe, Heiligensee, Frohnau, Hermsdorf, Waidmannslust, Lübars, Wittenau, Märkisches Viertel, Borsigwalde  
*Territoria finitima*: Spandavia, Pancovium, Bezirk Mitte, Carolaeburgum-Wilmersdorfium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Grenovicum, Kiryat Ata, Vratislavia, Dénia, Kiovia, Międzyrzecz, Minscum, Petropolis, Sulęcin, Vasingtonia, Volgogradum, Lichtenfels, Mellea, Antogniacum  

**Tabula aut despectus**

Rennicidorfium: situsRennicidorfium: situs
Regio **Rennicidorfium** est regio duodecima Berolini. In regione etiam vicus eiusdem nominis est.

Olim Rennicidorfium pars Berolini a Francogallicis occupati fuit et itidem pars Berolini occidentalis.


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rennicidorfium** spectant. |

Regiones Berolini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Berolini |
| I Media · II Lucus Fridericianus-Mons Crucis · III Pancovium · IV Carolaeburgum-Wilmersdorfium · V Spandavia · VI Stegelicium-Zelendorfium · VII Vicus Templi-Mons Amoenus · VIII Nova Colonia · IX Treptovia-Copenicum · X Dens Martis-Hellersdorfium · XI Mons Lucis · XII Rennicidorfium |
|  |
Ioannes Ioachim Bellermann, philologus linguarum Semiticarum Germanus inclutissimus
**Ioannes Ioachim Bellermann** (natus Erfordiae die 23 Septembris 1754, mortuus Berolini die 25 Octobris 1842) fuit philologus, theologus, et paedagogus Germanus.

Vita
----

Erfordiae frequentavit scholam Franciscanorum et postea Gymnasium senatorium ubi absolutorium scholasticum anno 1772 accepit. Studebat Erfordiae usque Paschalia 1775 philosophiae theologiaeque. Linguas Arabicam et Hebraicam apud Froriep, historiam terrarum apud Meusel, logicam apud Lossium, physicam apud Hamilton didicit.

Gottingae postea praesertim philologicis incubuit. Magistri eius fuerunt in philologia Heyne, Eyring kaj? Glandorf, in studiis orientalibus Walch, Michaelis, Petrus Miller, Meiners.

Privatus docens ex 1782 factus est Erfordiae et postea professor universitarius ibidem et gymnasii rector (1794–1804). Anno 1804 eum declararunt rectorem gymnasii notissimi Berolinensis cui nomen *Graues Kloster*. Universitate Berolinensi condita professor exterordinarius in theologicis et semiticis quoque ad istam almam matrem fuit.

Inter opera mentionis valde digna sint: *Handbuch der biblischen Literatur etc.* (editio altera, Erfordiae 1796–1804, quattuor in tomis); *Bemerkungen über phönikische und punische Münzen* (progammata IV, Erfordiae 1812–46); *Über die Gemen der Alten mit dem Abraxasbilde* (programmata tria, Erfordiae 1817–19).

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 2. Lipsiae 1905, p. 612 quod legi potest hic in interreti.

Nexus externi
-------------

* Vita minus compendiaria apud ADB
* Opera de et a Bellermann in Catalogo librorum nationali Germanico
* Libri interretialiter
**Gaius** (vel Agrippa) **Curtius Philo** (vel Chilo) (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 445 Curtius una cum Marco Genucio L.f. Augurino consul Romanus creatus est. Eo anno Gaius Canuleius tribunus plebis rogationem promulgavit legis de conubio patrum et plebis. Haec lex a patribus consulibus et praesertim a Genucio repudiata est. Tamen tribunus legem impetravit. Praeterea plebs postulavit, ut alter consul plebeius sit. Quod patres recusaverunt, quod nemo nisi patricii auspicia haberent. Itaque eo anno primo constitutum est, ut in locum consulum Tribunus militum consulari potestate summum magistratum anno proximo haberent.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 1
2. ↑  op. cit. IV 2-7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Quinctius L.f. Capitolinus Barbatus IV et Agrippa Furius Fusus**  |  **Consul** 445 a.C.n.cumMarco Genucio L.f. Augurino | Successores: **tres menses Trib. Mil. Cons. Pot.: Aulus Sempronius A.f. Atratinus, Lucius Atilius Luscus, Titus Cloelius Siculus, deinde consules Lucius Papirius Mugillanus et Lucius Sempronius A.f. Atratinus**  |
**Le Capital au XXXe siècle** (Latine: "Capitale saeculo XXI") est liber oeconomiae politicae a Thoma Piketty scripta Francogallice publicatus anno 2013.

Opus hoc de causa inaequalitastis reditus et socialis et paupertatis investiget cum statistica et medium redistributionis divitiarum postulat.

Forma operis
------------

Liber intruductionem, quattuor Partem, 16 Capita et colcusionem incudet.

### Introductio

* Primum sententia Chartae Hominis ac Civis Iurum de aequitate citatur.
* de Caroli Marx; accumulatio capitalis infinita
* Et Marx ad Kuznets

### Pars I: Reditus et capitale

* Caput 1. Reditus et productio

Prima lex de relatione capitali/reditii: α= r x β

* Caput 2. Progressus: illusio et realitas

### Pars II: Dynnamica nexus calitati/reditii

* Caput 3. Metamorphoses capitalis
* Caput 4. Ex vetere Europa ad novam mundi
* Caput 5. Relatio capitali/reditii tempore longu

Secunda lex de formula capitalis: β= s/g

* Caput 6. Le divisio capitali - saeculo XXI

Ubi theoriam "tendentiae minendi rationis lucri" citatur. (p. 360)

### Pars III: Structura inaequalitas

* Caput 7. Inaequaitas et centralizatio

Processus industrializationis tractatur.

* Caput 8. Duo mundi

Discrimen inter civitates industiae et civitates provectibiles tractatur.

* Caput 9. Inaequitas reditus de opera
* Caput 10. Inaequaitas proprietatis capitali
* Caput 11. Beneficium et hereditas in tempore longua

Ubi mythistoriae Hororati de Balzac et Ioannae Austen citatur.

* Caput 12. Inaequalitas muni hereditatis saecolu XXI

### Pars IV: Calitale saeculo XXI regulare

* Caput 13. Civitas socialis pro saeculo XXXI

Discrimen oeconomicum ex anno 2008 et quaestio civitatis tractatur.

* Caput 14. Recogitare tributum progressivum de reditibus
* Caput 15. Tributum mundi ad capitale

Ubi Tributum pro divitis gradu inter genter postulatur.

* Caput 16. Quaestio de debiti publico rectionis

debitum publucum a tributo ratione capitalis allevare cogitatur.

### Conclusio

Contradictio accumulationis capitalis forma: r>g et res infrastructurae oeconomicae et superstructurae politicae tractatur.

Notae
-----

1. ↑  Piketty de operis *Misère de la philosophie* et *Das Kapital* dixit
2. ↑  ubi problema theoriae Kuzunets tractatur.
3. ↑  Quod *Das Kapital*, Volmen III tractatur
4. ↑  *r* reditum, *g* progressum oeconomiae signat; id est reditum accumulationis capitali vel hereditatis progessus a facultate laborandi superesse dixit.
5. ↑  Etiam de theoria Ludovici Althusser et Petri Bourdieu dixit.

Nexus interni
-------------

* Anticapitalismus
* Iustitia socialis

Bibiliologia
------------

Piketty, Thomas: "*Le Capitale au XXIe siècle*", édition du Seuil anno 2013 ISBN 9782021082289
*Haec pagina de via sensu latiore explicat. Si viam urbanam quaeris, vide Via urbis.*
E4 (Via Europaea numero 4), via hodierna magna in Suecia apud urbem Lincopiam anno 2005.
Via machinamentis.
Via Romana lapidea Pompeiis, Italia.
Praecipuae viae Romanae in Italia antiqua.
**Via** (-ae, *f.*) est locus qua vehiculo seu pedibus seu alia quacumque ratione ire licet. Aliae viae ab auctoribus appellatae sunt, ut Via Appia ab Appio Claudio Caeco censore, aliae ab urbibus ad quas ferebant, ut Via Collatina, aliae a provinciis, ut Campana aut Latina, aliae a diversis eventibus, ut Via Triumphalis.

Viae publicae a Romanis admirabili magnificentia non Romae solum, sed etiam tota Italia factae et stratae fuerunt; creati sunt (post aediles) proprii magistratus, qui viarum curandarum et curatores viarum vocabantur. In viis constitutae fuerunt columnae lapideae, quae singulis intervallis positae signum milliariorum prae se ferebant, viae silicibus planis stratae erant, e quo Germanice *Strasse,* Anglice *street,* Italiane *strada,* Saxonice *Straat.*

In vias nunc semaphori sunt.

Viae Romanae
------------

 Pagina principalis est: Via Romana 

* *Via Aemilia*
* *Via Appia*
* *Via Aurelia*
* *Via Cassia*
* *Via Claudia Augusta*
* *Via Clodia*
* *Via Domitia*
* *Via Domitiana*
* *Via Egnatia*
* *Via Flaminia*
* *Via Flaminia minor*
* *Via Iulia Augusta*
* *Via Latina*
* *Via Nomentana*
* *Via Popilia*
* *Via Postumia*
* *Via Regia*
* *Via Salaria*
* *Via Traiana*
* *Via Valeria*
* Trames flexuosus

Nexus interni
-------------

* Autovia
* Cibus viarius
* Commeatus
* Compitum
* Curriculum (via)
* Dissaeptum orbiculatum
* Ferrivia
* Iter
* Peregrinatio
* Signum viale
* Vectura
* Via 66
* Via Lemovicensis
* Via Litoris Pacifici
* Via multivectoria
* Via Regalis
* Via serica

Bibliographia
-------------

* Bergerius, Nicolas. 1736. *Histoire des grands chemins de l'Empire Romain.* Bruxellis. Textus.
* Via.[*nexus deficit*] In C. Daremberg, E. Saglio, edd. *Dictionnaire des antiquités grecques et romaines* (Lutetiae, 1877-1919. 10 voll. Textus) 5 (1): 777–820.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **vias** spectant. |
Statua Theodori Verhaegen coram aedibus Universitatis Liberae Bruxellensis
**Petrus-Theodorus Verhaegen**, natione Belga, natus Bruxellis anno 1796 et ibidem mortuus die 8 decembris 1862, fuit causidicus et homo politicus factionis Liberalis.

Anno 1834, postquam episcopi Belgicae condiderunt novam universitatem catholicam in urbe Mechliniae, condidit una cum sodalibus Logiarum Massonicarum Belgicae Universitatem Liberam Bruxellensem ne clerus haberet monopolium studiorum.

Fuit rector huius novae universitatis ita ut plures familiares eius qui etiam direxerunt universitates:

* Ioannes Verhaegen, quater rector (bis anno 1581 per primum et secundum semestre anni et annis 1583 et 1584) Studii Generalis Lovaniensis;
* Petrus-Theodorus Verhaegen (1762-1822), rector Studii Generalis Lovaniensis anno 1797;
* Petrus-Iosephus Verhaegen (1800-1868), iesuita et rector usque ad annum 1836 Sancti Ludovici Universitatis in Unitis Statibus Americae.

Petrus-Theodorus Verhaegen etiam fuit francomurarius, et Magnus Magister Massonicus in Belgica.


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrus-Theodorus Verhaegen** spectant. |
Wikidata Loimaa
Res apud Vicidata repertae:Loimaa: insigneLoimaa: insigne
*Civitas*: Finnia  
*Locus*: 60°51′5″N 23°3′30″E  
*Numerus incolarum*: 16 150  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Loimaa
**Gestio**

*Consilium*: Loimaa City Council  
*Procuratio superior*: Finnia Propria  

**Geographia**

*Territoria finitima*: Huittinen, Humppila, Koski Tl, Oppidum Sancti Martini, Oripää, Punkalaidun, Pöytyä, Somero, Säkylä, Ypäjä  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Thisted Municipality, Skien, Prisca Russa, Mosfellsbær, Uddevalla Municipality, Jõhvi City, Türi City  

**Tabula aut despectus**

Loimaa: situsLoimaa: situs
**Loimaa** est oppidum Finnicum fere 16 700 incolarum in regione Finnia Propria, in provincia Finnia Occidentali situm. Medium oppidum est ortum circum stationem ferriviariam, quae constructa est postquam ferrivia inter Aboam et Toijalam anno 1876 est confecta. Urbes et oppida vicina sunt Equilonia Finnorum, Forsia Finnorum, Hwittis, Oppidum Sancti Martini, Poeytyae, Pungalaitio, Somero, Saeckyla, Ypaeiae.

Notae
-----

1. ↑  *Meditatio S. Epistolae Dominicae II* ubi apparet adiectivum "Loimaensis".

Nexus externi
-------------

Prospectus in Loimaa

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 60°51′5″N 23°3′30″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* |

* Situs interretialis oppidi **(Finnice)**

Urbes et oppida Finniae Propriae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aboa · Aura · Forsia Finnorum · Gustavia Alandorum · Kimito · Laetala · Litus Sacrum · Loimaa · Lundo · Masku · Neostadium · Nousis· Oppidum Sanctae Catharinae · Oppidum Sancti Martini · Pargas · Pemar · Poeytyae · Raesonia · Rusko · Sagu · Sala · Somero · Tarvasioki · Toefsala · Vallis Gratiae · Waemo · Wirmo
*Index urbium Finniae · **Porta Finniae** · Index divisionum administrativarum**Capsae cognatae:* Urbes Finniae |
|  |
Wikidata Edmundus von Horváth
Res apud Vicidata repertae:Edmundus von Horváth: imagoEdmundus von Horváth: imagoEdmundus von Horváth: subscriptioEdmundus von Horváth: subscriptio
*Nativitas*: 9 Decembris 1901; Tarsatica  
*Obitus*: 1 Iunii 1938; Campi Elysii  
*Patria*: Hungaria  
*Nomen nativum*: Edmund Josef von Horváth
**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, scriptor  

**Familia**

*Coniunx*: Maria Elsner  

**Memoria**

*Laurae*: Kleist Prize  
*Sepultura*: Heiligenstädter Friedhof  

**Edmundus / Ödön von Horváth** (natus die 9 Decembris 1901 Tarsaticae-Sušak, mortuus die 1 Iunii 1938 Lutetiae) erat Austriacus scriptor. Operibus status sociales reprehendentibus experimentum fecit fabularum Ioannis Nestroy et Ferdinandi Raimund resuscitandarum. Ista Vindobonensis traditio novis argumentis farta esse videtur.

Vita
----

Legati filius linguam Theodiscam et theatrales scientias Monachii studere coepit. Postea tamquam scriptor liber apud Murnau am Staffelsee in Bavaria vitam degebat.

Berolini consuetudinem iunxit cum Maximo Reinhardt et Gustavo Gründgens. Anno 1931 Praemium Kleist recepit pro fabula praetitulata *Geschichten aus dem Wiener Wald* (1931). Anno 1933 commigravit Vindobonam, quinque annos post Lutetiam.

Gravitas
--------

Structura clara et logica signat dramata Horvathensia argumentis plenissima, inter quae enumerentur *Bergbahn* (1929), *Geschichten aus dem Wiener Wald* (1931), *Glaube, Liebe, Hoffnung* (1936) et *Die Unbekannte aus der Seine* (prima vice in scaenario anno 1949 demum). Fabula milesia satirica *Der ewige Spießer* (1930) irridet pusillanimitatem et habitus ancipites burgensium minorum. De tyrannorum abusu narrant fabulae *Jugend ohne Gott* (1938) et *Ein Kind unserer Zeit* (1938), quae una in lucem prolatae sunt anno 1953 sub titulo *Zeitalter der Fische*. His fabulis Edmundus von Horváth factus est creator "mythistoriarum compendiariarum, excitantissimarum, a tergo criticarum" (secundum Nicolaum Mann). Multa opera primo versione scaenarii tantummodo exsistebant, et non ante annum 1950 ea modo qui prosam decet edita sunt.

Ecce alia dramata eius: 

* Revolte auf Côte 3018 (1927)
* Sladek, der schwarze Reichswehrmann (1929)
* Italienische Nacht (1931)
* Kasimir und Karoline (1932)
* Don Juan kommt aus dem Krieg (1937)
* Figaro läßt sich scheiden (1937)
* Der jüngste Tag (1937)

Fons
----

Pollok, Gerhard: "Horváth, Ödön (Edmund) von", apud: *Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)

Nexus externi
-------------

* Opera in interrete legibilia
* Expositio stabilis in Museo castelli apud Murnau
* Pagina domestica Societatis Ödön von Horvath
Wikidata Eduardus Asner
Res apud Vicidata repertae:Eduardus Asner: imagoEduardus Asner: imago
*Nativitas*: 15 Novembris 1929; Kansanopolis Missuriae  
*Obitus*: 29 Augusti 2021; Tarzana  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Eddie Asner
**Officium**

*Munus*: actor, film producer, scriptor scaenicus, politicus, trade unionist, voice actor, comedian  
*Patronus*: Screen Actors Guild
**Consociatio**

*Factio*: Factio democratica Civitatum Foederatarum  
*Religio*: Iudaei
**Familia**

*Coniunx*: Nancy Sykes, Cindy Gilmore  
*Proles*: Kate Asner  

**Memoria**

*Laurae*: Screen Actors Guild Life Achievement Award, Paul Robeson Award, Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actor in a Drama Series, Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actor in a Drama Series, Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actor in a Comedy Series, Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actor in a Comedy Series, Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actor in a Comedy Series, star on Hollywood Walk of Fame, Golden Globe Award for Best Actor – Miniseries or Television Film, Golden Globe Award for Best Actor – Miniseries or Television Film, Golden Globe Award for Best Actor – Miniseries or Television Film, Golden Globe Award for Best Actor – Television Series Drama, Golden Globe Award for Best Actor – Television Series Drama, Primetime Emmy Award for Outstanding Guest Actor in a Drama Series, Eugene V. Debs Award, Hugh M. Hefner First Amendment Award  
*Sepultura*: Sheffield Cemetery  

Asner anno 2013.
**Eduardus**, vulgo *Eddie,* **Asner** (natus Kansiopoli Missuriae die 15 Novembris 1929; mortuus Tarzanae ad Angelopolim die 29 Augusti 2021) fuit histrio Americanus et olim praeses Collegii Histrionum Lintei. Partibus Ludovici Grant annis 1970 et 1980 ineuntibus actis plerumque innotuit, primum in *The Mary Tyler Moore Show* et tum in *Lou Grant* eius prole, ut unus esset e paucis histrionibus televisificis qui easdem partes in comoedia et dramate agerent.

Universitatem Sicaginiensem frequentavit, et miles in Exercitu Civitatum Foederatarum anno 1951 conscriptus est.

Pelliculae selectae
-------------------

* 1991 - *JFK*
* 2002 - *Papa Giovanni: The Pope of Peace* ('Papa Ioannes: Papa Pacificus'), de vita Angeli Roncalli

Notae
-----

1. ↑  Late etiam *Ed Asner,* aliquando *Edward Asner* vulgo appellatus.
2. ↑  Dagan, Carmel; Natale, Richard (29 Augusti 2021). "Ed Asner, Emmy-Winning ‘Lou Grant’ Star, Dies at 91". *Variety*
3. ↑  *Late-Night Lox, Vodka, and Banana Cream Pie With Ed Asner*.. *Vulture.com*. 1 Octobris 2012 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eduardum Asner** spectant. |

* De Eduardo Asner in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Insigne Petri Andreae Comensoli
**Petrus Andreas** (Anglice *Peter Andrew*) **Comensoli** (natus Illavarrae Novae Cambriae Australi die 25 Martii 1964) est episcopus Australianus. Die 29 Iunii 2018 nominatus est e Francisco Papa nonus archiepiscopus Melburnensis. A 27 Februarii 2014 episcopus Sinus Tortuosi erat. Prius, a 20 Aprilis 2011 episcopus auxiliaris Sydneii fuerat.

Eruditio
--------

Petrus Andreas studuit Collegii Sancti Pauli (nunc Spiritui Sancti), Bellambi, Novae Cambriae Australis. Studuit commercium Universitate Vollongongensis cum operatus erat in negotiatio argentariae, ante theologiae mutavit.

Sacerdotium
-----------

Anno 1986 Seminarium Sancti Patricii inivit. Anno 1992 sacerdos Dioecesis Vollongongensis ordinatus est e Gulielmo Edvardo Murray.

Episcopium
----------

Die 20 Aprilis 2011 episcopus auxiliaris Sydneii et episcopus titularis Tigisi nominatus erat a Benedicto XVI Papa. Consecratus est die 8 Iunii 2011 a Georgio Pell in ecclesia cathedralis Sanctae Mariae Sydneii.
Die 27 Februarii 2014 episcopus Sinus Tortuosi nominatus erat a Francisco Papa.
Die 29 Iunii 2018 nominatus archiepiscopus Melburnensis a Francisco Papa, et die 1 Augusti creatus est in Ecclesia Cathedralis Sancti Patricii Melburniensis.

Nota
----

1. ↑  *Sydneii Nuntius Mane* (2018).
2. ↑  *Illavarae Mercurium* (2011).
3. ↑  *Australianus* (2011).
4. ↑  SBS (2018).
**Archeanassa** seu **Archaeanassa** (Graece Ἀρχεάνασσα, Ἀρχαιάνασσα), Colophone nata, fuit hetaera vel meretrix quae Athenis habitavit saeculo V a.C.n. exeunte. Si fontibus de vita Platonis credimus, philosophus ipse Archeanassam (iam vetulam) valde amavit et ad eam epigramma quattuor versuum dicavit.

Epigramma citant et Diogenes Laertius qui vitam Platonis narrat, et Athenaeus qui indicem meretricum celebriorum instruit. Idem carmen, lectionibus perpaucis differentibus, reperitur et in *Anthologia Palatina*; ibi autem minime Platoni sed Asclepiadi adscribitur. Eruditi hodierni attributionem Platonis praeferunt.

Notae
-----

1. ↑  Diogenes Laertius, *Vitae philosophorum* 3.31; Athenaeus, *Deipnosophistae* 589c
2. ↑  *Anthologia Graeca* 7.217
3. ↑  E.g. Ernestus Diehl, *Anthologia Lyrica Graeca* fasc. 1 (1954) p. 104 ("Plato. 8"); D. L. Page, *Epigrammata Graeca* (1975) p. 49 ("Plato. IX")

Bibliographia
-------------

* Ludwig in *Greek, Roman and Byzantine Studies* vol. 4 (1963) pp. 63-68
*Vide etiam paginam discretivam:* Callichore


Wikidata Kallichore (satelles)
Res apud Vicidata repertae:
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Shepparddie 6 Februarii 2003
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 717.806 dies  
*Axis semimaior*: 23 111 844 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2041  
*Inclinatio orbitalis*: 165 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 23.7  
*Diametrum*: 2 chiliometrum  
*Massa*: 15 petagram  
*Densitas*: 2.6 gram per cubic centimetre  

**Kallichore**, nomine pleno **Jupiter XLIV (Kallichore)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2003 J 11** agnitus, quae anno 2003 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Callichore, e qua haec satelles appellata est, fuit nympha et Dionysi nutrix.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 17 a die 6 Februarii 2003 usque ad 25 Decembris 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
*Vide etiam paginam discretivam:* Arche (discretiva)


Wikidata Arche (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Arche (satelles): imagoArche (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Shepparddie 31 Octobris 2002
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: −723.9 dies  
*Axis semimaior*: 22 931 000 chiliometrum  
*Argumentum perihelii*: 161.1 gradus anguli  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2588  
*Inclinatio orbitalis*: 165 gradus anguli  
*Longitudo nodi ascendentis*: 350.7 gradus anguli  
*Anomalia media*: 126.7 gradus anguli
**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 22.8  
*Diametrum*: 3 chiliometrum  
*Massa*: 45 petagram  

**Arche**, nomine pleno **Jupiter XLIII (Arche)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2002 J 1** agnitus, quae anno 2002 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graecoromana Arche, e qua haec satelles appellata est, fuit (secundum Ciceronem) quarta Musarum antiquiorum.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 31 a die 31 Octobris 2002 usque ad 22 Februarii 2004 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Notae
-----

1. ↑  Cicero, *De natura deorum* 3.21

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Arcsilas et Carneades
**Arcesilas** (Graece Ἀρκεσίλας sive Ἀρκεσίλαος) fuit philosophus Graecus Pitanae anno fere 315 a.C.n. natus. Athenis vixit in Academia Platonis scholarchae munere functus, quo in munere Academiam ad scepticismum versus derexit. Ibidem anno fere 240 a.C.n. mortuus est.

De vita
-------

Arcesilas anno 315 aut 316 a.C.n. natus est Pitanae in oppido Aeolico familia locupleti. Nondum adultus erat, cum pater eius Seuthes mortuus est. Itaque in tutelam Moerae fratris eodem patre nati traditus est. In patria urbe Autolyco Pitaneo astronomo et mathematico usus est praeceptore. Moeras Arcesilam arte dicendi erudire voluit, cum iuvenis ipse philosophiae faveret. Itaque adiuvante Pylade fratre eadem matre nato eo consilio per Chium Athenas transvectus primum ad Theophrastum aliosque paucos adiit magistros Athenienses, qui eum docerent, donec invito Theophrasto in Academiam Platonis ingressus Crantorem philosophum audire coepit. Crantor autem amore Arcesilae captus hunc petivit, ut secum ut coniunx habitaret. Cum Crantor anno circiter 275 a.C.n. mortuus esset, Arcesilas huius opera edenda curavit. Postea Polemonem scholarcham et Cratem) audivit. Crate mortuo mediis annis 260 Arcesilas Academiae praefectus est. 

Arcesilas, quippe qui vi persuadendi et facultate argumentandi excelleret, multos sibi attraxit discipulos, quamquam etiam vituperator et ridicularius habebatur. Cogitatione clara acerrimaque, dicendi et docendi arte nec non facetiis fere omnium adprobationem consecutus est, sed erant qui eum gloriae avidum putarent. Etiam discipulos suos hortabatur, ut alios quoque extra Academiam praeceptores audirent. Etsi in multis rebus in contrarias sententias distraharetur, tamen in sectatores alienarum scholarum benigno animo erat nec contentiones dissensionesque publicas cum adversariis philosophicis facere permisit discipulis.

Notae
-----

1. ↑  Diogenes Laertius 4.43.
2. ↑  Diogenes Laertius 4.29.

Bibliographia
-------------

* von Arnim, H. (1895) Arkesilaos 19, *RE* 2: 1164-1168.
* Dorandi, Tiziano (1991) *Ricerche sulla cronologia dei filosofi ellenistici.* Teubner.
* Gallo, Italo (1981) *Teatro ellenistico minore.* Edizioni dell'Ateneo.
* Ioppolo, Anna Maria (2013) « Elenchos » socratico e genesi della strategia argomentativa dell'Accademia scettica. *Argument und literarische Form in antiker Philosophie*, ed. Michael Erler & Jan Erik Hessler, 355-369. Walter de Gruyter.
* Long, Anthony A. (1986) Diogenes Laertius, Life of Arcesilaus, *Elenchos* 7: 429–449.
* Mette H. J. (1984) Zwei Akamediker heute. Krantor von Soloi und Arkesilaos von Pitane. *Lustrum* 26: 7-94.
* von der Muehll, P. (1955) Die Gedichte des Philosophen Arkesilaos. *Studi in onore di U. E. Paoli*, 717-724. Le Monnier.
Palatium a flumine visum.
**Arсhangel'skoje** est villa prope Mosquam ad ripam alvei veteris Mosquae fluminis ita. A saeculo quinto decimo locus hic notus est. Floruit villa fine saeculi duodevicesimi, cum familia Jusupov eam obtinuisset. Palatium arte neoclassica eo tempore ab architecto Iacobo Guerne aedificatum est, et theatrum ab architecto Petro Gonzaga(it) hortusque variis statuis monumentisque rotundis ornatus. Alii architecti qui in Arkhagel'skoje laborabant Iosephus Bové et Eugraphius Tjurin sunt. Eo tempore Alexander Puškin epistolam celebrem Nicolao Jusupov dedicat, ubi villam eius laudat. Mausoleum familiae Jusupov iam ante bellum orbis terrarum primum resque novas aedicafabatur nec finitus est.

Michaelis Archangeli ecclesia
Prope villam ecclesia Michaelis Archangeli stat, quae nomen ruri et villae dedit. Annis ab 1660 ad 1667 aedificabatur, sed formas templi lignei antea eo loco siti sustinet.

Notae
-----

1. ↑  Russice *усадьба*. *Villa dominica cum aedificiis adstructis; усадебный, ejusmodi villae*, — S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *усадьба*.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius **(Russice)**
Modo horologico a summa parte: media urbs, Fanum Sanctae Teresae, Templum Sancti Nicolai Orthodoxum Russicum, Pons Iunello-Douglas, Capitolium Civicum Alascanum.
**Iunellum Urbs et Burgum** (Anglice *City and Borough of Juneau*; Tlingitice *Dzánti K'ihéeni,* IPA [ˈtsántʰì kʼìˈhíːnì]), vulgo **Iunellum** appellatum, est urbs et caput Alascae.

Sigillum urbanum.
Locus Iunelli in Alasca.
 Templum Sancti Nicolai Orthodoxum Russicum, anno 1894 ab hominibus Tlingit et Serbicis Iunelli aedificata.
Quod est municipium coniunctum ad Canalem Gastinellum in Alasca Meridiorientali iacens, et urbs secunda a maxima in Civitatibus Foederatis per aream mensa. Iunellum caput Alascae ex 1906 est, cum res publica terrae quae tum Districtus Alasca erat a Sitca moveretur, ut Congressus Civitatum Foederatarum anno 1900 decreverat.

Municipium unificatum est die 1 Iulii 1970, quando Iunellum urbs cum Douglas urbe et Maiore Iunello Burgo circumdante confundebatur ad municipium praesens constituendum, quod per aream ambobus Insula Rhodensi Delavariaque maius est.

Notae
-----

1. ↑  "Alasca -ae; Iunellum -i": *Latinitas*, Typis Polyglottis Vaticanis, 1972.
2. ↑  Miller, Marian (9 Iunii 1997). "An Outline History of Juneau Municipal Government". City and Borough of Juneau .

Bibliographia
-------------

* Andrews, Clarence Leroy. 1944. *The Story of Alaska.* Caldwell Idahi: The Caxton Printers. OCLC 5024244.
* Kleeschulte, Chuck. 1987. Haines-to-Juneau road to be studied. *Juneau Empire* (diarium), 8 Iunii.
* Naske, Claus-M, et Herman E. Slotnick. 1987. *Alaska: A History of the 49th State.* Normanniae Oclahomae: University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-2099-1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iunellum** spectant. |

* *Encyclopaedia Britannica,* ed. 11a (1911)
* Situs proprius.
* Juneau Convention & Visitors Bureau
* Iunellum apud Open Directory Project
Wikidata Aileranus
Res apud Vicidata repertae:Aileranus: imagoAileranus: imago
*Nativitas*: 7. saeculum;   
*Obitus*: 664;   
*Patria*: Hibernia  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: clericus, scriptor  

**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 29 Decembris)
**Aileranus Sapiens** vel **Aileranus Scoto-Hibernus**, die 29 Decembris anno 664 (vel 665) mortuus, fuit theologus Hibernicus, ecclesiae sanctus, cuius memoria die 29 Decembris colitur.

Vita et opera
-------------

Sancti Finniani gloriae causa in Abbatiam Cluainerardensem(en) venit; lector Cluainerardensis ab anno 650 fuit. *Interpretationem mysticam progenitorum Christi* et *Explanationem eorundem nominum* composuit; secundum Ioannem Colgan(en), etiam vitam quartam sancti Patricii, vitas Brigidae Kildarensis et sancti Fechini necnon litaniam Latinam scripsit.

Nexus externi
-------------

* De Ailerano in *Dictionary of Irish Biography* **(Anglice)**
* Ailerani opera in Patrologia Latina
* Ailerani opera in *Corpore corporum*
Wikidata Wittericus (rex Visigothorum)
Res apud Vicidata repertae:Wittericus (rex Visigothorum): imagoWittericus (rex Visigothorum): imago
*Nativitas*: 570; unknown value  
*Obitus*: Aprilis 610; Toletum  

**Officium**

*Officium*: Rex Visigothorum  
*Munus*: monarcha  

**Consociatio**

*Religio*: Arianismus
**Familia**

*Proles*: Ermenberga  

**Wittericus** aut **Wittiricus** (†610) fuit rex Visigothorum ab anno 603 usque ad mortem. Fuit Gothus arianus qui cum conspiratoribus aliis insidias fecit contra Reccaredum regem, Sunnane duce, sed induntiam accepit a Reccaredo. Postea, fuit dux militaris in limite cum Byzantinis. Ibi Liuvane extincto, Wittericus rex se coronavit. Ibi urbem Sagontiam cepit pro regno.

Filia Ermenberga repudiata, Wittericus cum Theudeberto II Austrasiae, Chlotario II Neustriae et Agilulfo Langobardorum foedus fecit contra Theudericum Burgundiae II.

Anno 610, factio Catholicorum Wittericum occidit.

Bibliographia
-------------

Fontes fere coaevi
* Isidorus Hispalensis, *Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum* cap. 54-57

Eruditio
* Rachel L. Stocking, *Bishops, councils, and consensus in the Visigothic Kingdom, 589-633* (Ann Arbor: University of Michigan Press, 2000) p. 119

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wittericum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Liuva II**  |  **Rex Visigothorum** 603–610 | Successor: **Sisebutus**  |
**Gaius Cestius Gallus Camerinus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo fuit. Anno 21 Anniam Rufillam fraudis accusavit et damnari adeptus est. Anno 32 praetor Quintum Servaeum senatorem atque comitem Germanici Caesaris et Minucium Thermum equitem Romanum ut amicos Seiani accusavit. Anno 35 consul ordinarius creatus est. Filius eius Gaius Cestius Gallus consul suffectus anno 42 erat.

C. Cestius Gallus hospes
------------------------

Suetonius quae sequuntur narrat: Tiberius "Cestio Gallo, libidinoso ac prodigo seni, olim ab Augusto ignominia notato et a se ante paucos dies apud senatum increpito cenam ea lege condixit, ne quid ex consuetudine immutaret aut demeret, utque nudis puellis ministrantibus cenaretur."

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, Annales III 36,2
2. ↑  Tacitus, Annales VI 7,2
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 1078
4. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Tiberius" 42

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Paullus Fabius Persicus et Lucius Vitellius**  |  **Consul** 35cumMarco Servilius Noniano | Successores: **Sextus Papinius Allenius et Quintus Plautius**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Patricius Parker anno 1910 prox?.
**Patricius** (Anglice *Patrick*) **Parker** (natus in vico Coolamain-Oylegate in Comitatu Vexfordiensi die 24 Iulii 1869; mortuus in Cushinstown in Comitatu Midiensi die 19 Septembris 1948) fuit presbyter Catholicus Hibernus. Inter annos 1913 et 1920 Unioni Internationali Esperantistarum Catholicorum praefuit.

Vita
----

Patricio fratres tres sororesque quattuor fuerunt, quarum duae moniales factae sunt. Ioannes Canon Parker (+1900) et Patricius Parker (+1876) avunculi etiam sacerdotes fuerunt. 

Vexfordiae primo in Collegio Sancti Petri studuit, antequam Salmanticae in Collegio Hibernico studiosum sese inscriberet. Ordinatio die 2 Decembris 1894 una cum Sylvestro Cloney ab episcopo Brown facta est. Tunc parochus in Screen (e mense Decembri 1894) fuit, in Adamstown (e mense Februario 1898), in Kilmyshall (e mense Augusto 1902), et in Cushinstown (e mense Maio 1919). Laudabant Christiani eum valde affabilem fuisse et libenter diligenterque alis? parochias visitavisse.

Capitularis creatus est in consilio dioecesano oppidi Ferns. Parker studebat rebus classicis necnon linguae Hibernicae resuscitandae. In Comitatu Vexfordiensi inter primos fuit qui renascentiae idiomatis Celtici pugnarent. Associationis *Enniscorthy Feiseanna* sodalis fuit, quam pecuniis stipendiorum distribuendorum iuvabat. 

Catholici Esperantici Romae congressum celebrantes Patricium Parker praesidem elegerunt. Qui autem uni tantum anno annuit septem annos mansurus, quoniam actiones sodalicias primum bellum mundanum omnino interrupit.

Bibliographia
-------------

* "Pri la defendo de la lingvoj de malgrandaj nacioj." *Belga Esperantisto,* mensis Februarii 1910, p. 78
* John V. Gahan,*The Secular Priests of the Diocese of Ferns*, Editions du Signe, 2000.

Nexus externi
-------------

* Biographia maxima in pagina domestica IKUE
**Gaius Claudius Ap.f. Inregillensis Sabinus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Appius Claudius M.f. Sabinus Inregillensis, consul anni 495 a.C.n. erat, frater Appius Claudius Ap.f. Crassus Inregillensis Sabinus, consul annis 471 et 451 et decemvir eodem anno.

Cursus honorum
--------------

Gaius anno 460 consul electus est. Eo anno fugitivi et peregrini duce Appio Herdonio Sabino duce Capitolium occupaverant. Cum collega Publio Valerio P.f. Poplicola Capitolium liberavit, sed Poplicola insurgentibus necatus est. In eius locum cives Lucium Quinctium Cincinnatum pristinum dictatorem elegerunt. Anno 450 decemviros ut tyrannos vituperavit. Anno 444 in senatu patricios ad vim contra tribunos plebis adhortatus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, III 15-21
2. ↑  loc. cit. cap. 40
3. ↑  op. cit. IV 6,7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Volumnius M.f. Amintinus Gallus et Servius Sulpicius Camerinus Cornutus**  |  **Consul** 460 a.C.n.cumPublio Valerio P.f. Poplicola | Successores: **Quintus Fabius M.f. Vibulanus III, Lucius Cornelius Ser.f. Maluginensis Uritus (Cossus)**  |
Wikidata Patricius Nieuwenhuyse
Res apud Vicidata repertae:Patricius Nieuwenhuyse: imagoPatricius Nieuwenhuyse: imago
*Nativitas*: 1964; Delphi  
*Patria*: Regnum Nederlandense  

**Officium**

*Munus*: scriptor, magister  

**Patricius Nieuwenhuyse** (Batave *Patrick Nieuwenhuyse*; natus Delphis Nederlandiae 1964) est philologus rerum classicarum, auctor, grammaticus.

Curriculum vitae
----------------

Patricius ab anno 1982 ad annum 1987 litteris Latinis, Graecis Italicisque studuit. Deinde paramedicus militiam in castris 't Harde fecit. Militiam perfecta, aliquamdiu pro negotio Britannico peregrinatores medium per Orientem circumducebat. Ab anno 1991 ad 2001 linguas classicas culturamque classicam in Schola Media Catholica Hoofddorpiensi et ab anno 2001 ad 2010 in gymnasio civitatis Rhenotraiectinae? docebat. Hodie linguas classicas culturamque classicam in Gymnasio Quarto Amstelodamensi docet. Ex anno scholastico 2011–2012, praeses linguarum classicarum in hoc gymnasio fuit.

### Opera

* *Het beleg van Troje* (1995) (cum Paulo Biegel auctore Batavo)
* *Epicurus in 90 minuten* (2003)

Notae
-----

1. ↑  Patrick Nieuwenhuyse ad UitgeverijHolland.nl.
Wikidata Teiuș
Res apud Vicidata repertae:Teiuș: insigneTeiuș: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°12′0″N 23°40′48″E  
*Numerus incolarum*: 6 308  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Teiuș
**Gestio**

*Praefectus*: Mirel-Vasile Hălălai  
*Procuratio superior*: Alba  

**Geographia**

*Superficies*: 44.56 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Medioburgum  

**Tabula aut despectus**

Teiuș: situsTeiuș: situs
Teiuș statio Ferroviaria
Situs Teiuș in Alba circulo
**Teiuș** oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est. Ad Teiuș etiam vici Beldiu, Căpud, Coșlariu Nou atque Pețelca pertinent. Teiuș magni momenti Societati Feroviariae Dacoromanicae est, quod hic statio maior linea a Claudiopoli ad Bucarestam est.

Historia
--------

Teiuș anno 1296 conditum est. Anno 1996 ius urbis adeptum est. Ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit. Dehinc pars Romaniae est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Teiuș** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Teiuș (Dacoromanice)
**Gaius Domitius Dexter** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus fuit secundo saeculo. Ultimis annis Marci Aurelii consul suffectus anno 183 successor Pertinacis, qui postea imperator erat, legatus Augusti pro praetore Syriae fuit. Quem magistratum etiam anno 189 administravit. Eo tempore Domitius Septimium Severum, qui tum legatus Legionis IV Scythicae erat et postea Domitio valde favit convenit. Anno 193, postquam Septimius Severus Romam expugnavit, Domitius praefectus urbi nominatus est, quo facto imperator fidem magnam Domitii probavit, cum in orientem ad bellum Parthicum proficisceretur. 
Anno 196 domitus Dexter consul II ordinarius creatus est, praefecturam urbis Publius Cornelius Anullinus successor suscepit.

Notae
-----

1. ↑  Anthony Birley, Septimius Severus, The African Emperor, Londinii 1988, p. 68
2. ↑  Der Neue Pauly T 3, c.758
3. ↑  Birley, l.c. p. 73
4. ↑  Birley, l.c. p. 106

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Iulius Scapula Tertullus Priscus et Quintus Tineius Clemens**  |  **Consul** 196cumLucio Valerio Messalla Thrasea Prisco | Successores: **Titus Sextius Magius Lateranus et Lucius Cuspius Rufinus**  |
**Gaius Duilius K.f. K.n. Longus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Inter maiores Kaesonem Duilium Longum, decemvirum legibus scribundis anni 450 a.C.n. numeravit. Erat filius aut nepos Kaesonis.

Cursus honorum
--------------

Duilius anno 399 a.C.n. tribunus militum consulari potestate electus est. Collegae eius Gnaeus Genucius M.f. Augurinus, Lucius Atilius L.f. Priscus, Marcus Pomponius L.f. Rufus, Marcus Veturius Ti.f. Crassus Cicurinus, Volero Publilius P.f. Philo fuerunt. Eo anno propter aestatem gravem et pestilentem libri Sybillini ex senatus consulto consulti sunt atque "*Duumuiri sacris faciundis, lectisternio tunc primum in urbe Romana facto, per dies octo Apollinem Latonamque et Dianam, Herculem, Mercurium atque Neptunum tribus quam amplissime tum apparari poterat stratis lectis placavere.*" Interim tres bella in unum collata sunt - in Veios, Faliscos atque in Capenam.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V 13
2. ↑  loc. cit. §9
**Gaius Claudius Ti.f. Nero** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 201 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 214 Marco Claudio Marcello consule III duce in Sicilia insula contra Poenos certavit. Anno 212 praetor Capuam obsedit et 211 propraetor expugnavit, tum successor Publii Cornelii Scipionis et Gnaei Cornelii Scipionis Calvi necatorum in Hispaniam missus est atque anno 207 consul - collega Marcus Livius M.f. Salinator erat - apud Metaurum flumen Poenos vicit. Anno 204 iterum cum Salinatore censor creatus est.

Bibliographia
-------------

* Wolfgangus Will, "C. Nero, C. [I 17]" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 10.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius XXVI,17. Appianus *Iberica* XVII.
2. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXVII 43-51

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Claudius Marcellus V et Titus Quinctius L.f. Crispinus**  |  **Consul** 207 a.C.n.cumMarco Livio M.f. Salinatore | Successores: **Quintus Caecilius L.f. Metellus et Lucius Veturius L.f. Philo**  |
**Gaius Fabius N.f. Ambustus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Numerius Fabius M.f. Ambustus, tribunus militum consulari potestate anni 406 a.C.n. erat. Forsitan consul anni 360 a.C.n. Marcus Fabius N.f. Ambustus frater Gai fuit. Filius Marci Quintus Fabius Maximus Rullianus quater consulatum adeptus est.

Cursus honorum
--------------

Gnaeus anno 358 a.C.n. ipse consul creatus est, una cum Gaio Plautio P.f. Proculo. Fabius in Tarquinios milites duxit, sed cladem accepit, 307 Romani capti et deis Tarquiniorum sacrificati sunt. Plautius Hernicis bellum intulit. Sed deinde iterum Galli Latium invaserunt, contra hos Gaius Sulpicius M.f. Peticus dictator missus est. Postquam diu cunctatus est et milites acriter pugnam postulaverunt, tandem certatum est et hostes victi sunt. Senatus itaque Sulpicio triumphum decrevit.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 12,9-15,8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Popillius M.f. Laenas et Gnaeus Manlius L.f. Capitolinus Imperiosus**  |  **Consul** 358 a.C.n.cumGaio Plautio P.f. Proculo | Successores: **Gaius Marcius L.f. Rutilus et Gnaeus Manlius L.f. Capitolinus Imperiosus II**  |
Wikidata Henricus Peña Nieto
Res apud Vicidata repertae:Henricus Peña Nieto: subscriptioHenricus Peña Nieto: subscriptio
*Nativitas*: 20 Iulii 1966; Atlacomulco de Fabela  
*Patria*: Mexicum  
*Nomen nativum*: Enrique Peña Nieto
**Officium**

*Officium*: Governor of the State of Mexico, President of Mexico  
*Munus*: politicus, Causidicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Institutional Revolutionary Party  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Angélica Rivera  

**Memoria**

*Laurae*: Collar of the Order of Isabella the Catholic‎, Grand Cross, Special Class of the Order of the Sun of Peru, Collar of the Order of Charles III, Order of Juan Mora Fernández, Order of King Abdulaziz al Saud, Ordo Elephantis, Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit of the Italian Republic, Grand Collar of the Order of Prince Henry, Medal of the Oriental Republic of Uruguay, Grand Cross with Collar of the Order of the White Rose of Finland, Grand Cross of the Order of the Bath, Order of the Quetzal, Grand Collar of the Order of the Southern Cross, Order of Mubarak the Great  

Henricus Peña Nieto cum Fidele Castro anno 2014 pictus
**Henricus Peña Nieto** (natus Atlacomulco in urbe die 20 Iulii 1966) est politicus et a die 1 Decembris 2012 praeses Mexici, praecessore Philippo Calderón Hinojosa. Henricus Peña Nieto est alumnus universitatis Panamericanae et Instituti Technologici Monterreyensis. Gubernator civitatis Mexici a die 16 Septembris 2005 ad 16 Septembris 2011 meruit.

Nexus externi
-------------

* "Enrique Peña Nieto": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Mexici 1917–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Venustianus Carranza 1917 • Adolphus de la Huerta 1920 • Alvarus Obregón 1920 • Plutarchus Elias Calles 1924 • Aemilius Portes Gil 1928 • Paschalis Ortiz Rubio 1930 • Abaelardus Rodríguez 1932 • Lazarus Cárdenas del Río 1934 • Manuel Ávila Camacho 1940 • Michael Alemán Valdés 1946 • Adolphus Ruiz Cortines 1952 • Adolphus López Mateos 1958 • Gustavus Díaz Ordaz 1964 • Ludovicus Echeverría Álvarez 1970 • Iosephus López Portillo y Pacheco 1976 • Michael de la Madrid Hurtado 1982 • Carolus Salinas de Gortari 1988 • Ernestus Zedillo 1994 • Vincentius Fox 2000 • Philippus Calderón 2006 • Henricus Peña Nieto 2012 • Andreas Emmanuel López Obrador 2018
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Mexici 1821–1917 • Secretarii a rebus externis Mexicani |
|  |
Functio *f(x)* et functio inversa
**Functio inversa** est functio, qua variabili dependenti unius functionis dato huius variabile independens reperitur. Si functio {\displaystyle f(x)} data est, {\displaystyle f^{-1}(x)} eius functio inversa designat. Non omnes functiones etiam functionem inversam habent, sed solum relationem inversam, quod definitione functionum necesse non est relationem inversam functionis etiam functionem esse. Solis functionibus biiectivis functio inversa est. Si *g* est functio inversa functionis *f,* tunc etiam *f* est functio inversa *g*: {\displaystyle f^{-1}(x)=g(x)\leftrightarrow g^{-1}(x)=f(x)}, dummodo *f(x)* et *g(x)* definiuntur.

Omnes functiones elementis unius copiae (quae *dominium* dicitur) elementa alterius copiae (quae est *codominium*) attribuunt. Dominium functionis cuiusdam est codominium functionis inversae. Functione cognita admodum facile unius variabilis liberae variabile non libera reperiri potest.

Aliquot exempla
---------------

### Functiones lineares

Omnibus functionibus linearibus, praeter constantes, functio inversa est, nam harum aequatio ita transformari potest:

{\displaystyle f(x)=k\cdot x+d},

ergo {\displaystyle f(x)-d=k\cdot x},

ergo {\displaystyle x={\frac {f(x)-d}{k}}}.

Functio inversa functionis linearis semper etiam functio linearis {\displaystyle f^{-1}(x)={\frac {1}{k}}\cdot x-{\frac {d}{k}}} est.
Exempli gratia, si {\displaystyle f(x)=2\cdot x+1}, {\displaystyle f(1)=3}. Functio inversa est {\displaystyle f^{-1}(x)={\frac {1}{2}}\cdot x-{\frac {1}{2}}}, et re vera {\displaystyle f^{-1}(3)={\frac {3}{2}}-{\frac {1}{2}}=1}.

### Functiones exponentiales

Omnes functiones exponentiales formae {\displaystyle f(x)=x^{n};n\in \mathbb {N} =\{1,2,3,\ldots \}} functionem inversam habent, namque radicem {\displaystyle {\sqrt[{n\,}]{x}}}, sed solum variabilibus independentibus positivis, quod radix numeri negativi (si n numerus impar) definita non est aut variabilia independentia negativa variabilia dependentia positiva et haec variabilium independentium positivorum aequantes (si n numerus par) dant.

Functionis {\displaystyle f(x)=x^{3}}, exempli gratia, functio inversa ergo {\displaystyle f(x)={\sqrt[{3\,}]{x}}} est.

### Functiones exponentiales generalis

Functionibus exponentialibus generalibus ({\displaystyle f(x)=a^{x};a\in \mathbb {R} ^{+}}) etiam semper functio inversa est: logarithmus ad basim a.

Igitur {\displaystyle f(x)=\log \_{2}(x)} inversa functionis {\displaystyle f(x)=2^{x}} est.

Nexus interni
-------------

* Functiones trigonometricae inversae

Bibliographia
-------------

* Anton, Howard. *Calculus with Analytical Geometry.* Chichester: Wiley, 1980.
* Hardy, G. H. *A Course of Pure Mathematics,* ed. 10. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1952.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **functiones inversas** spectant. |

* Inverse function, apud Wolfram MathWorld