recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Kičkalnia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°44′32″N 50°21′37″E  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Kichkalna rural settlement, Nurlatsky District, Tatarstania  

**Kičkalnia** (Russice *Кичкальня*, Tatarice *Кычытканлы, Qıçıtqanlı*) est vicus in districtu Nurlatski Reipublicae Tatarstaniae.

Historia
--------

Ex antiquis habitant in pago Kičkalnia formata fuit initio saeculi XVIII. A fabulis traditaeque per generationes et familias villa condita est per ter et factum est in pago Chuvash Uzeevo (nunc Aksubayevsky District). Mulla Tohvatullah fuisse primos rerumpublicarum fundatores in villa. Secundum fabulam his familiis fugeret domos occulto de magnis per baptismum Ioannes Kazan post conquestum de Khanate fortium. In facto, in familias transportatio de pluribus explicatur a pago Uzeevo intraregional transmigratio, quoniam terribile et mortuus est Marcus tergum in 1584.[*Latinitas dolet*]

Et litterae historiographic existentium includit contradictionem praebet notitia in date de villa de formation - an annis quinqusgesimis saeculi XVII usque ad annum 1710. Secundum ad legenda, ut in villa cuiusdam nomine petita est anno 1911 "Morasa Bashy" 300 annos condita est, hoc est, anno 1611, sed admodum probabile. Usque ad annum 1920, erat pars Staro Almetevskaya volost, de regione in Chistopol Kazan Governorate.[*Latinitas dolet*]

Saeculo XVIII et saeculi XIX dimidia parte prima sunt genus saecula habitant in statu alterius subest dominio lashman officium praestiterunt. Partem in agricultura pecudum fetura lateres matting, cooperage, et rota abietarii metus.[*Latinitas dolet*]

Notae
-----

1. ↑  *Kičkalnia - 320 annos*.. *nurlat.tatarstan.ru*
2. ↑  *Kičkalnia - 320annos*.. *nurlat.tatarstan.ru*
3. ↑  *Kičkalnia - 320 annos*.. *nurlat.tatarstan.ru*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°44′32″N 50°21′37″E |

* Situs proprius **(Russice)**
**Sodalitas linguae mundanae Norimbergensis** (Theodisce: *Nürnberger Weltspracheverein*, Esperantice: *Nurenburga Mondlingva Klubo*) societas quaedam linguistica fuit die 26 Februarii 1885 Norimbergae condita cui in initio epitheton *Volapüka klubo* fuerat.

Historia
--------

Sodalitatis praeses primus fuit Leopoldus Einstein, antequam die 22 Februarii 1888 Christianus Schmidt dux fieret ob eius infirmitatem. Ambobus instigantibus sodales die 18 Decembris 1888 consilium ceperunt idiomatis Volpük linquendi Esperantica complexuri. Die 25 Martii 1890 epitheton novum *Esperanto-klubo* adoptatum est. Incertum est num vere omnes asseclae linguam Esperanticam didicerint necne.

Ludovicus Zamenhof rettulit haec omnia facta esse ea condicione ut lingua Esperantica paulum reformaretur. Proh dolor de singulis propositis ad Esperantic meliori reddendo nihil notum est.

Cum autem reformatio linguistica facta non esset, Norimbergenses anno 1894 motioni Esperanticae valedixerunt. Schmidt operam dabat in idiomate Volapük reformando, unde evenit Idioma neutrale *(Idiom Neutral)*. Die 9 Martii 1901 sodalitas tertium sibi epitheton dedit, "Klub de amiki de lingu universala". Quando anno 1907 lingua Ido nata est sodalitas duce Schmidt eam linguam assecuta est. 

Inter esperantistas laudatur sodalitatem citatam Norimbergensem primam societatem Esperanticam totius orbis terrarum fuisse. Saepe mentio non fit membra motionem Esperanticam post sex annos solum deseruisse. Norimberga insuper nota facta est, quod hic periodicum primum Esperanticum praetitulatum ***La Esperantisto*** edita sit, quod praesertim in Russia legebatur.

Vide etiam
----------

* Gulielmus Henricus Trompeter
* Franciscus Kasper, linguae Ido fautor Norimbergae vivens

Bibliographia
-------------

* Marcus Sikosek: "Dokumente zum Weltspracheverein Nürnberg", apud: *Esperantologio* 3 (2005), pp. 45-54

Nexus externi
-------------

* Situs proprius sodalitis Esperanticae Norimbergensis hodiernae
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Aedificium orandi *haiden* Kitano Tenmangū
Aedificium sanctuarii principale *honden*
Porta Kitano Tenmangū
**Kitano Tenmangū** (Iaponice 北野天満宮) est templum Shintonis in Kyoto ubi spiritus Sugawara no Michizane divinitas veretur decreta anno 947.

Anno 965, quod calamitas fulguris apud Palatium Imperatorium Kyoto poena divina ab anima Sugawara no Michizane, Imperator Murakami voluntatem spiritum Suganawa no Michizane vereri apud Kitano Tenmangū dictus fuit.

Ab anno 1871 ad 1946, Kitano Tenmangū *kanmei-chūsha* (Fanum Shintonis nationale) erat. Aedificium orandi *haiden* et aedificium sanctuarii *honden* thesauros nationales sunt. Magnum festum die 4 Augusti et festum spiciale Baikasai (Festum Pruni mume) die 25 Februarii celebratur.

Notae
-----

1. ↑  Homo doctus qui mortuus fuit in exsilium causa fallaciae malae a familia Fujiwara anno 903
2. ↑  Imperator LXII Iaponiae
3. ↑  Dies ubi Sugawara no Michizane mortuus est.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Iaponice)
Wikidata Kirov (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Kirov (urbs): insigneKirov (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 58°36′0″N 49°39′0″E  
*Numerus incolarum*: 501 468  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Киров
**Gestio**

*Praefectus*: Q29353378, Elena Kovaleva  
*Procuratio superior*: Municipal Formation of the City of Kirov  

**Geographia**

*Superficies*: 169.73 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Leninsky City District, Kirov, Q4333154, Q4349420, Novovyatsk  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Siedlce  

*Vide etiam paginam discretivam:* Viatca

**Kirov** (Russice Киров) vel **Viatca** (*Вятка*), olim **Chlynovia** (*Хлынов*), est urbs in Russia, ad Viatcam fluvium sita, caput regionis Kirovensis, circa 493 milia incolarum habens. Nonnullas stationes ferriviarias, aeroportum et portum habet.

Historia
--------

Chlynovia urbs anno 1181 condita et anno 1374 in chronicis Russicis primo commemorata est. Ab anno 1374 usque ad 1457 atque ab anno 1781 ad 1934 "Viatca" nominabatur, et anno 1934 nomen suum hodiernum *Kirov* in honorem Sergii Kirov accepit.

Viatca (chartula cursualis saeculi XX ineuntis)
Iam condita ut regionis caput, erat ab anno 1796 ad annum 1929 urbs capitalis gubernii Viatcensis Russiae, anno 1934 autem territorii Kirovensis et anno 1936 regionis Kirovensis caput facta est.

Notae
-----

1. ↑  Index plantarum herbarii florae URSS, 1966, pp. 14, 22, 101
2. ↑  Ioannis Botero(it) *Imperiorum mundi catalogus et descriptio*, p.66; etiam **Viatka** (I. Hofmannus, *Lexicon universale*, tomus III. p. 223), **Viatcia** (J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 603), **Veticia**, — Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 493.
3. ↑  Charitonis Čebotarëv *Descriptio geogtaphica Imperii Russici*, Moscuae, 1776, p. 240. Etiam **Chlinowa** (Sigismundi Herbersteinii *Rerum Moscoviticarum commentarii*, p. 90), **Chlinofa** (Henrici Scherer *Tabellae geographicae*, p. 177), **Chilinova** (*Russia seu Moscovia itemque Tartaria*, p. 27).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Kirov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°36′0″N 49°39′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Fridericus-Gulielmus Lübke
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1887; Enkhausen  
*Obitus*: 1954; Slesvicum et Holsatia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Landtag of Schleswig-Holstein, Landrat, Minister-President of Schleswig-Holstein  
*Munus*: politicus, Agricola  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: magna crux insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae, insigne meriti Reipublicae Foederatae Germaniae  

**Fridericus-Gulielmus** (vulgo: *Friedrich Wilhelm*) **Lübke** (natus 25 Augusti 1887, mortuus 16 Octobris 1954 apud Flensburgum) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.

Iuventus Munusque
-----------------

Lübke, frater Hinrici Luebke, qui postea Praeses Foederalis Germaniae electus est, nauta fuit atque annis 1901 - 1920 maribus omnibus navigabat. Bello Orbis Terrarum I in navigio subaqualis militavit. Post bellum finitum Germania naves mercatorias amisit, Lübke fundum emit et agricola laboravit. Bello Orbis Terrarum II legatus militum classis Aarhusii in Dania erat.

Cursus honorum
--------------

Lübke, qui post bellum finitum sodalis CDU factus est, 2 Decembris 1946 legatus senatus terrae Slesvici et Holsatiae nominatus est et in hoc officium ad 1950 mansit. Cum anno 1951 Gualterius Bartram (CDU) a magistratu praesidis ministrorum huius terrae foederalis se recedere coactus esset, quod sodalis NSDAP fuisset, Lübke 25 Iunii eius successor creatus est. Cum et paene omnes administri Bartram sodales NSDAP fuissent, Lübke primis diebus et ministeria varia rexit. Propter morbum cancri gravem 11 Octobris 1954 magistratum relinquere coactus est. Dehinc iterum legatus senatus terrae erat. Successor eius Kai-Uwe de Hassel praeses ministrorum creatus est. Paucis diebus post Lübke mortuus est.

Nexus Externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina senatus terrae Slesvici et Holsatiae

Praesides Ministrorum Slesvici et Holsatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Slesvici et HolsatiaeInsigne Slesvici et Holsatiae |
| Theodorus Steltzer (CDU) |Hermannus Lüdemann (SPD) |Bruno Diekmann (SPD) |Gualterius Bartram (CDU) |Fridericus-Gulielmus Lübke (CDU) |Kai-Uwe de Hassel (CDU) |Helimutus Lemke (CDU) |Gerhardus Stoltenberg (CDU) |Uwe Barschel (CDU) |Henning Schwarz (CDU) |Björn Engholm (SPD) |Heida Simonis (SPD) |Petrus Haraldus Carstensen (CDU)  |Torsten Albig (SPD)  |Daniel Günther (CDU) |
|  |
Robertus Pferdmenges in Dieta Foederali orationem habens
**Robertus** (Germanice: *Robert*) **Pferdmenges** (natus 27 Martii 1880 Gladbaci Monachorum, mortuus 28 Septembris 1962 Coloniae) argentarius et vir publicus Theodiscus et sodalis CDU erat.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam maturitatis testimonium acceperat, Pferdmenges tirocinium argentarii fecit et deinde ab anno 1901 in officina Argentariae Theodiscae Londinii operam dedit. Ab anno 1913 Antverpiae in argentaria laboravit et annis 1919 - 1929 Coloniae. Eodem loco ad annum 1953 director argentariae Salomonis Oppenheimer erat. Post Coniurationem 20 Iulii 1944 pro tempore a Nazistis incarceratus est. Anno 1946 praeses camera commercii industriaeque Coloniae erat, sed mox Britanni, qui tum eam partem Germaniae occupaverant, eum deposuerunt. Annis 1951 - 1960 Pferdmenges praeses consociationis aerariarum Germanicarum erat.

Cursus honorum
--------------

Cum aliis Pferdmenges anno 1945 factionem CDU in Rhenania condidit. Anno 1947 legatus ad senatum terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae electus est. Die 12 Ianuarii 1950 Pferdmenges pro legato Gunthero Sewald legatus Dietae Foederalis Germaniae suffectus est. Sequentibus electionibus iterum creatus usque ad mortem legatus Dietae Foederalis mansit. Fuit amicus Conradi Adenauer.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina http://www.cologne-info.de (lingua Theodisca)
* Commentarius de Pferdmenges in periodico "Die Zeit" (lingua Theodisca)
* Robert-Pferdmenges-Str. (lingua Theodisca)
Wikidata Sickte
Res apud Vicidata repertae:Sickte: insigneSickte: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°12′56″N 10°38′16″E  
*Numerus incolarum*: 6 039  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Sickte, Circulus Guelpherbytensis  

**Geographia**

*Superficies*: 25.27 chiliometrum quadratum, 25.35 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Sickte: situsSickte: situs
**Sickte** est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Guelpherbytensi situm. Communis e vicis Apelnstedt (primo in actis anno 1042 nomine *Abolberstettin*) decriptus), Hötzum (anno 1179 nomine *Hukelem*), Sickte (vide infra) atque Volzum constat. Neuerkerode ab anno 1999 ad partem Sickte pertinet.

Historia
--------

Villa Sickte, sedes adminstrationis communis generalis Sickte
Sickte anno 888 nomine *Kicthi* primo in actis descripta est. Anno 1315 vicus in *inferum Tzicthe* et *superius Tzicthe* divisus est. Postea possessio Guelphorum facta est. Annis 1807 - 1813 Sickte pars Regni Westphaliae erat. Ab anno 1814 pars Ducatus Brunsvici et ab anno 1918 Rei Publicae Brunsvici erat. Anno 1946 pars Saxoniae Inferioris factum est. Ab anno 1974 sedes administrationis Sickte communis generalis est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sickte** spectant. |

* pagina communis generalis Sickte
*Vide etiam paginam discretivam:* Piscina (discretiva)

Piscina hodierna domestica.
Piscina hodierna publica.
**Piscina** proprie est lacus vel stagnum, in quo vivi pisces coercentur. Sensu recentiore est etiam lacus arte factus, in quo homines natare possunt.

Piscina hodierna saepius habet formam rectangulam, sed aliae formae, praecipue in piscinis privatis, reperiuntur. Plerumque aqua chloro addito a bacteriis purgatur.

De vocabulo
-----------

Quoniam in piscinis etiam homines natare solebant, invaluit consuetudo, ut omnes in hunc usum collectae aquae, sive frigidae, sive calidae, piscinae dicantur, quamvis in his nihil piscium sit. Immo piscinae etiam vocantur, ubi anates innatant, unde pecora bibunt; denique ubicumque aqua est ad usum aliquem hominum collecta. Ampla piscina prope cellam balinei frigidariam ad natandum appellatur baptisterium.

De historia
-----------

Prima piscina calefacta a Gaio Maecenate, Romano artium patrono, primo saeculo a.C.n. aedificata esse dicitur.

Notae
-----

1. ↑   *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
 s.v. "piscina".
2. ↑   *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
 s.v. "baptisterium".
3. ↑  "Gaius Maecenas, or Gaius Cilnius Maecenas (Roman diplomat and patron)," *Britannica Online Encyclopedia.*
**Cursor obsidionis** est quaelibet navis, ferme parva veloxque, ad navalem freti sinusve obsidionem evasam adhibita, dissimilis navis quae se naves obsidentis "ad obsidionem fractam" se opponit. Saepissime homines obsidionem transcurrere conantur ut ad urbem obsessam onus transportent, exempli gratia, alimentum vel arma; aliquando, obsidionem transcurrere conantur ut cum mundo externo communicent.

Nugae
-----

Tirones Militaris Virginiae Instituti (Anglice: *VMI*) sententia *currere stipitem* (Anglice: *run the block*) utuntur pro *ire ad urbem sine permissione.* Haec sententia ad cursores obsidionis temporis Belli Civilis Americani refert, cum VMI valentia Confoederationis studia habuit.

Nexus interni
-------------

* *Lark*
* Obsidio Confoederationis

Bibliographia
-------------

* Ragan, Mark. 1995. *The Hunley: Submarines, Sacrifice & Success in the Civil War.* Carolopoliti: Narwhal Press. ISBN 1-886391-43-2.
* Spence, F. Lee. 1974. *A Look at South Carolina's Underwater Heritage.* Carolopoliti: Nelson Southern Printing.
* Spence, E. Lee. 1995. *Treasures of the Confederate Coast: The "Real Rhett Butler" & Other Revelations.* Carolopoliti: Narwhal Press. ISBN 1886391017. ISBN 1886391009.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Cursores obsidionis Liverpoliae constructi
* Tragoedia cursoris obsidionis in sinu Liverpoliae naufragi
Cursus Marathonius Bostoniensis anni 2010.
Cursus Marathonius in Olympiis anni 1896.
**Cursus Marathonius**[1][2] est cursus 42 195 metrorum, quo et in Olympiis hodiernis et quotannis in certis urbibus certatur. Et nomen et longitudo cursūs in historia Graeca posita sunt; ferunt enim Phidippidem militem Persis in Marathonia pugna devictis ex Marathone Athenas, quae 40 fere chiliometra distant, ut de victoria de Persis parta nuntiet, cucurrisse. 

Viri cursu Marathonio in ludis Olympicis hodiernis inde a primis Olympiis anni 1896 certant; mulieres autem non certabant ante quam in Olympiis aestivis 1984.

Qui celerissime cucurrerunt
---------------------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Viri[3] | Dennis Kimetto | 2.02.57 | 28 Septembris 2014 | Berolinum, Germania |
| Mulieres[4] | Paula Radcliffe | 2.15.25 | 13 Aprilis 2003 | Londinium, Britanniarum Regnum |

Cursus Marathonii annui
-----------------------

* Cursus Marathonius Bostoniensis
* Cursus Marathonius Holmiensis
* Cursus Marathonius Romanus

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok, Editio secunda anni 2009*, sub voce *"maratonlopp"*
2. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *"maratonjuoksu"* (Helsinki 2002).
3. ↑  Rerum status anno 2015
4. ↑  Rerum status anno 2015
Specimen antiquum apud Icod de los Vinos in insula Nivaria

---

**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Ordo : Asparagales   
Familia : Ruscaceae   
Genus : *Dracaena*   
Species : ***Dracaena draco***   
*Dracaena draco*   
(L.) L.  
Conservationis status

VU  
  
  
Damno obiecta (IUCN 2.3)

***Dracaena draco,*** vulgo **arbor draconis Insularum Canariarum,** simpliciter **draco,** est dracaena subtropicalis in Azoribus Insulis, Canariis Insulis, Madeira, et Promontorio Viridi vernacula, et raro in parte Maroci occidentalis. Arbor in uno vel nonnullis truncis ad 12 m (raro plus), et denso foliorum crassorum aulaeo, umbella simile, consistit.

Cortex et folia insecta resinam rufulam manant, sanguinem draconis appellatam, quo Romani antiqui, et magicae alchemiaeque medici Aevi Medii, eam esse siccatum draconum Europaeorum sanguinem putantes, usi sunt.

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1597 : John Gerard, *The Herball, or generall historie of plantes*. Londinii: John Norton pp. 1339-1340 "draco arbor: the dragon tree"

Eruditio
* Benabid, A. et F. Cuzin. 1997. "Dragon tree (*Dracaena draco* subsp. *ajgal* Benabid et Cuzin) populations in Morocco: Taxonomical, biogeographical and phytosociological values." *Comptes Rendus de l'Academie des Sciences,* serie III, Sciences de la Vie, 320(3):267–277.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dracaenam draconem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Plantes d'Afrique • INPN France • USDA Plants Database |

* Bañares, A. et al. 1998. "Dracaena draco." Vulnerabilis declaratus (VU A1abcde v2.3).
* Archivum: *Dracaena draco* (index rerum).
* *Dracaena draco* in Morocco (photo gallery).
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Ericales   
Familia : Sapotaceae   
Subfamilia : Sapotoideae   
Tribus : Sideroxyleae   
Genus : *Sideroxylon*   
L.  
Species : ***S. lycioides***   
*Sideroxylon lycioides*   
L.  
Subdivisiones: Species{{{subdivision}}}

Folium et cortex
***Sideroxylon lycioides*** est planta florens familiae Sapotacearum, in Civitatibus Foederatis Meridio-Orientalibus a Texia ad Novam Caesaream endemica.

Planta est arbor parva (ad 15 m alta), foliis petiolatis, oppositis, duris, glabris. Flores sunt parvi et albi, in verticillis  dispositi. Calyx, 1–3 mm in diametro sepala quinque (aliquando sex), et corolla petala quinque (aliquando sex) alba habet.  Ovarium locula quinque (vel quattuor vel sex) habet. Fructus sunt bacae nigrae, 1–1.5 cm latae.

Bibliographia
-------------

* Britton, Nathaniel Lord, et Addison Brown. 1913. *The New Britton and Brown Illustrated Flora of the Northeastern United States and Adjacent Canada.* Ed. 2a. Novi Eboraci: C. Scribner's sons. Vol. 2: Amaranthaceae ad Loganaceas.
* Lamarck, Ioannes Baptista, et Ioannes Ludovicus Maria Poiret. 1810. *Encyclopédie méthodique—Botanique—Supplément, volume 1.* Lutetiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sideroxylon lycioides** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Sideroxylon lycioides"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Flora of North America • USDA Plants Database |
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Gerhardus Feige |
| Auxiliarius: |  |
| Emeritus: | Leo Nowak |
| Vicarius generalis: | Bernardus Scholz |
| Officialis: | Suitbert Schellenberg |
| Archidioecesis: | Paderbornensis |
| Numerus decanatuum: | 10 |
| Numerus paroeciarum: | 186 |
| Area: | 23,208 km² |
| Numerus incolarum: | 2 723 000 *(2004)* |
| Numerus catholicorum: | 101480 *(Decembris 2006)* |
| Portio: |  % |
| Inscriptio cursualis: | Max-Josef-Metzger-Str. 139104 Magdeburg |
| Pagina interretialis: | [www.bistum-magdeburg.de] |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

 **Dioecesis Magdeburgensis** Germanice *Bistum Magdeburg* est dioecesis in Saxonia et Anhaltino. Etiam partes terrarum foederalium Brandenburgi et Saxoniae ad dioecesim pertinent. Dioecesis iacet in diaspora.

Historia
--------

Archidioecesis Magdeburgensis die 20 Aprilis 967 a Ioannes XIII papa condita est.

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
Insigne Siculorum
 Regiones trium ordinum privilegiatorum Transsilvaniae - caeruleum Siculi, canum Saxones, flavum terra nobilium Hungaricorum
Una ex portis ligneis manu sculptis, quae sunt Siculis propriae
**Siculi** (Dacoromanice Sg. *secui*, Pl. *secuii*, Hungarice Sg. *székely*, Pl. *székelyek*, Theodisce *Szekler* sive *Székler* sive *Sekler*) sunt gens linguae Hungaricae in Transsilvania orientali (Romania). Anno 2002 in Terra Siculorum vivebant circiter 670.000 hominum linguae Hungaricae (maxima ex parte Siculorum), 407.000 Valachorum, praeterea alii (e.g. Zingari, Armeni et Iudaei).

Historia
--------

Origo Siculorum dubia est. Erant, qui eos Avaris, Hunnis, Gepidis sive Valachis ortos esse credidissent, quae opinio interea obsoleta putatur. Alii originem eorum a Bissenis sive Cumanis trahunt. Potest, ut primi Siculi partim Turcice, partim Hungarice loquerentur, lingua Hungarica autem aliquando praevaluerit.
Nomen Siculorum primum anno 1196 in litteris repperitur. Siculi et in exercitibus Hungaricis siveTranssilvanicis et Moldavicis sive Valachicis pugnabant. Inter saeculum duodecimum et annum 1867 Siculi autonomiam Saxonibus similem obtinebant, pro Regno Hungariae munus custodum limitum fungebantur, ius proprium habebant. Praeter Saxones et nobiles Hungaricos tertiam nationem Transsilvaniae lege unitam formabant (Unio Trium Nationum anni 1438).
A Saeculo undevicesimo Siculis plus plusque se Hungaros esse persuasum erat, sed etiam nunc, quoties census habetur in Romania, cui civitati Terra Siculorum hodie obtingit, multi se simul et Hungaros et Siculos esse fatentur.

Geographia
----------

Terra Siculorum ex septem pagis, *sedes* appellatis (Hungarice *székek*), constabat. *Sedes Siculicales* lingua Hungarica sunt: *Marosszék*, *Aranyosszék*, *Csíkszék*, *Udvarhelyszék*, *Kézdiszék*, *Orbaíszék* et *Sepsiszék*. Cum maxima pars Siculorum sub montibus Carpathis ad fontes fluviorum Marisi, Alutae et Gerasi habitet, minor pars (hodie: 10.000 ad 15.000 Siculorum) terras prope Potaissam sitas incolunt, cui pago Hungarice est nomen *Aranyosszék*.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externus
--------------

* Translatio Latina hymni nationalis Siculorum (partim)
*Haec pagina monstra mythologica explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Draco" appellatur, vide Draco (discretiva).*

Zmey Gorynych, Russicus draco triceps.
Dracones imperiales in moenia novem draconum in Hortis Beihaiensibus Pekini.
*Sanctus Georgius draconem interficit.* Pictura a Bernardo Martorell anno 1434 aut 1435 facta
Opus tessellatum Graeciae antiquae Cauloniae Italiae repertum cetum (draconem maritimum) ostendit.
**Draco** (-nis, *m.*), vel **dracaena** feminae, est monstrum fabulosum quasi ingens reptile, in compluribus totius orbis terrarum cultibus humanis frequens. Saepissime figuratur ut squamatum animal magnum horridumque, sanguinem frigidum habens, quod dicitur in specubus obscuris aut montibus habitare carnemque avide devorare. Varia sunt genera draconum: alii serpentibus similes figurantur, alii dein alas magnas habere, aliique etiam ignem evomere putantur.

Etymologica
-----------

*Draco,* vocabulum Latinum, a Graeco *δράκων* (drakon) ductum est. Cuius vocis significationem originariam apprehendemus, cum ad eius basim recurrerimus, hoc est ad verbum *δέρκεσθαι* (derkesthai) 'videre, cernere'. De ea ratione legimus apud Bruno Snell: eo vocabulo perantiquo inusitatoque in sermone—ut ita dicamus—pedestri aspectum oculorum draconis exprimi. Nequaquam autem secundum Snell *draco* dicitur de bona vel longinqua acie oculorum, sed eo sensu, quo Caesar dixit Gallos "ne [.. .] aciem (quidem) oculorum (Germanorum) ferre potuisse." Et Homerus et Pindarus aliique poetae vocabulo *draconis* ea mente usi sunt, ut actum proprium acute cernendi animalium variorum, nec non hominum, denotarent. In fabulis nostrae aetatis legimus leporem a serpente aspectum terrore subito in paralysin depressum torpere. Secundum Snell, Gorgo terribiliter cernens nihil aliud effecit.

Historia significationis
------------------------

In poematibus a Vergilio scriptis, vocabulum "draco" 'serpentem', 'anguem', et praesertim 'serpentem magnum' significat.

Manuscriptum *MS Harley 3244* est mediaevale bestiarium, circa annum 1260 confectum, et in eo haec imago est prima imago nota draconis quadripedis alati moderni ignivomi formae Europeanae.

Nunc postquam inventi sunt fossiles pterosaurorum Mesozoicorum, saepe imagines draconum faciuntur sine cruribus anterioribus et stantium pedibus posterioribus et carpis alarum, ut steterunt pterosauri.

Nexus interni
-------------

* Behemoth
* *Crocodylus niloticus*
* Draconologia
* Draco volans papyreus
* Python
* *Python sebae*
* Sanctus Georgius Et Draco
* Vivernus

Notae
-----

1. ↑  Bruno Snell, *Die Entdeckung des Geistes*. Gottingae Vandenhoeck & Ruprecht 1975, p. 13 s.
2. ↑  Caesar, *de bello Gallico* 1,39,1.
3. ↑  Similia in lingua Theodisca, nec fortasse solum in ea, animadvertuntur: verbum *blicken* primo sensu non 'videre' significavit, sed (ut in *Deutsches Wörterbuch* fratrum Grimm reperitur) 'fulgere, nitere'.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **dracones** spectant. |
Wikidata Zensonum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°41′0″N 12°30′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 830  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Tarvisana  

**Geographia**

*Superficies*: 9.5 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Monasterium (Italia), Salgareda, Fanum Sancti Blasii Callis Altae, Campus Longus de Fovea Alta, Noventa (Provincia Veneta)  

**Tabula aut despectus**

Zensonum: situsZensonum: situs
**Zensonum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Gentio* - *onis*) (Italiane: *Zenson di Piave*; Venetice: *Zenson de Piave*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae *Zensonenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Venetia (*Regio*),
* Provincia Tarvisana,
* Marchia Tarvisana,
* Tarvisium (*Urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Zensonum** spectant. |
Wikidata Zenais Ermol'eva
Res apud Vicidata repertae:Zenais Ermol'eva: imagoZenais Ermol'eva: imago
*Nativitas*: 15 Octobris 1898; Frolovo  
*Obitus*: 2 Decembris 1974; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: medicus, virologist  
*Patronus*: Q4146901
**Familia**

*Coniunx*: Lev Zilber  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Ordo ''Signum honoris'', Order of the Red Banner of Labour, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Honored Scientist of the RSFSR  
*Sepultura*: Kuzminskoye Cemetery  

**Zenais Bessarionis filia Ermol'eva** (Russice Зинаида Виссарионовна Ермольева, tr. *Zinaida Vissarionovna Ermol'eva*; nata in praedolio rustico Frolov regionis Exercitus Tanaitici, quod nunc est urbs Frolovo regionis Volgogradensis, die 15 [27] Octobris aut 12 [25] Octobris 1898, Moscuae mortua die 2 Decembris 1974) fuit microbiologiae et epidemiologiae perita Sovietica, socia ordinaria Academiae Scientiarum Medicarum URSS, quae penicillinum in Unione Sovietica primum creavit. Praemio Staliniano (anno 1943) nonnullisque aliis signis laudis ornata est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Henricus Wilmer SCI |
| Auxiliarius: | Nicolaus SchwerdtfegerHenricus-Gunter Bongartz |
| Emeritus: | Norbertus Trelle, Ioannes Georgius Koitz (eps. aux.) |
| Vicarius generalis: | Henricus-Gunter Bongartz |
| Officialis: | Christianus Wirz |
| Archidioecesis: | Hamburgensis |
| Numerus decanatuum: | 24 |
| Numerus paroeciarum: | 243 |
| Area: | 30 000 km² |
| Numerus incolarum: | 5 700 000 *(2004)* |
| Numerus catholicorum: | 645 861 *()* |
| Portio: |  % |
| Inscriptio cursualis: | Domhof 18-2131134 Hildesheim |
| Pagina interretialis: | [www.bistum-hildesheim.de] |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

Ecclesia cathedralis Hildesiae
**Dioecesis Hildesiensis** Germanice *Bistum Hildesheim* est dioecesis catholica Romana Germaniae sub aquilone sitae.

Pinacotheca
-----------

* Episcopatus Hildesiensis descriptio novissima anno 1645Episcopatus Hildesiensis descriptio novissima anno 1645

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Gulielmus Payne
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Payne: imagoGulielmus Payne: imagoGulielmus Payne: subscriptioGulielmus Payne: subscriptio
*Nativitas*: 29 Augusti 1993; Wolvrenehamptonia  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Liam James Payne
**Officium**

*Munus*: cantor, Auctor carminum, suorum carminum actor, recording artist, musicographus  

**Memoria**

*Laurae*: Teen Choice Awards  

**Gulielmus Payne** (Anglice *Liam James Payne*, natus Wolvrenehamptoniae, Anglia, die 29 Augusti 1993) est cantor Britannicus, olim socius gregis musici One Direction.

Biographia
----------

Gulielmus Payne anno 2014
Payne natus est Wolvrenehamptoniae ex Karen et Geoff Payne et habes duos maiores sorores. Anno 2008 interfuit in spectaculo musico The X Factor sed non adsumptus est, et, cum redivisset anno 2010, postquam acceptus est, factus est One Direction, grex musicus cuius alii cantores Harrius Styles, Ludovicus Tomlinson, Zayn Malik et Niall Horan erant.

Brevi tempore grex celeberrimus factus est et 5 albuma publicata sunt. Anno 2015 Zayn Malik reliquit gregem et anno 2016 alii cantores coeperunt soli canere.

Anno 2017 natus est filius qui conceptus est cum cantrice Anglica Cheryl Ann Tweedy, quem repudiavit anno 2018.

Nexus externi
-------------

*
Wikidata Taurasium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°0′0″N 14°57′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 316  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Abellinas  

**Geographia**

*Superficies*: 14.41 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Lapigium, Locus Sanus, Mirabella Aeculaniensis, Fanum Sancti Angeli ad Escas, Turris Abellana, Mons Militum, Fanum Sancti Magni  

**Tabula aut despectus**

Taurasium: situsTaurasium: situs
Beata Virgo Maria Rosarii
**Taurasium** (-i, *n.*) (alia nomina: *Taurasia*) (Italiane: *Taurasi*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 600 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Abellinati situm. Incolae *Taurasini* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Aeculanum (Italiane: *Mirabella Eclano*),
* Lapio,
* Luogosano,
* Mons Militum (Italiane: *Montemiletto*),
* Sant'Angelo all'Esca,
* Torre Le Nocelle.

Nexus interni
-------------

* Campania,
* Provincia Abellinas / Abellinensis,
* Hirpinia,
* Abellinum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Taurasium** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.Collocatio finium Municipii in Provincia Abellinati.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
3. ↑
4. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Signum viarium.
**Taumata­whakatangihanga­koauau­o­tamatea­turi­pukakapiki­maunga­horo­nuku­pokai­whenua­kitanatahu** (Lingua Maoriana) est collis 305 metra altus, prope vicum Porangahau, ad meridiem oppidi Waipukurau, in australi Sinus Hawke regione Novae Zelandiae situs.

Nomen, ut facile dicatur, saepe ab indigenis imminuitur **Taumata.** New Zealand Geographic Placenames Database, a ministerio Land Information New Zealand curatum, nomen in tabulis publicis **Taumata­whakatangihanga­koauau­o­tamatea­pokai­whenua­ki­tana­tahu** brevius perscribit. Nomen est per orbem terrarum celeberrimum ut longissimum loci nomen in ulla civitate ubi Lingua Anglica est patrius sermo, atque alterum loci nomen per orbem terrarum, secundum *Wises New Zealand Guide* et in *New Zealand Herald* relatum.

Nexus interni
-------------

* Index longorum nominum locorum

Notae
-----

1. ↑  Vox nominis LINZ apud Korero Maori, situm interretiale Maori Language Commission.
2. ↑  NZPA (11 Augusti 2003). "Nasa turns to Kiwi when it needs expert space advice". *New Zealand Herald* .

Nexus externi
-------------

* Vox nominis LINZ apud Korero Maori, situm interretiale Maori Language Commission.
* "Hawkes Bay Maori Legends - Longest Place Name," apud www.hawkesbaynz.com.
* "Porangahau - Home to the longest place name in the world," apud www.centralhawkesbay.co.nz.
* "The World's Longest Place Name," apud www.yourdictionary.com.
Isabella observat Zerbinum et Mandricardum in certamen singulare in opere textile probabiliter a Raphaële de La Planche facta.
**Isabella** est persona in carmine epico *Orlando furioso* a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto.

Biographia
----------

Isabella et Zerbinus ab Iulio Schnorr inter annos 1822 et 1827 picti.
Isabella principissa Gallaeciae et sponsa principis Scotiae Zerbini est. In *Orlando furioso* Isabella a latronibus comprehenditur sed comes palatinus Rolandus eam servat. Deinde Isabella Rolandusque apud locum ubi Zerbinus est perveniunt et comes palatinus ex morte eum servat. Igitur Isabella iterum coniungit cum Zerbino. Postea, insaniato Rolando, Isabella atque Zerbinus eum quaerunt et arma sua inveniunt sed duo amantes Mandricardo regi Tartariae occurrunt. Zerbinus et Mandricardus certamen singulare inter eos habeunt sed Zerbinus vulneratur a rege Mongoliae et moritur inter brachia sponsae suae. Isabella, luctum et dolorem hausta, apud monasterium in Provincia pervenit, quia vult se sacrare divino cultui, sed regi Saraceno Rhodomonti occurrit. Rhodomontes, rex Algeriae, animus ad Isabellam volget quia ille relinctus erat a sponsa sua Doralice. Isabella casta est et Rhodomontem non amat sed, stuprum ab illo timens, consilium excogitat: Isabella Rhodomonti dicit quae illa potionem magicam, quae potorem invulnerabilem facit, biberat et illum vulnerare eam iubet. Rhodomontes sic vulnerat mulierem et Isabella moritur: rex Saracenus, amore mulieri deperens, sepulcrum illae construet prope flumen Rhodanum et ibi ipse vigilias aget.

Fortuna
-------

Pictor Theodiscus Iulius Schnorr von Carolsfeld opus tectorium, quod Isabellam et Zerbinum effingit, pinxit in domu Maximi Lancellotti inter annos 1822 et 1827. Postea pictor Italicus Maximus D'Azeglio tabulam *Morte di Zerbino* (Mors Zerbini) pinxit et in hac tabula etiam Isabella est.

Notae
-----

1. ↑  De tabula vide paginam apud situm interretiale Italicum operum artis Langobardiae.

Bibliographia
-------------

* Croce, Benedetto, *Ariosto*, Adelphi Edizioni, Mediolani, 1991.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
* Zatti, Sergio, *Il Furioso fra epos e romanzo*, Pacini Fazzi, Lucae, 1990.
Gulielmus Pieck anno 1950
**Gulielmus Pieck** (natus 3 Ianuarii 1876 Gubenae, mortuus 7 Septembris 1960 Berolini) vir publicus Germaniae et sodalis primo SPD, deinde KPD, postremo SED fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Finitis scholae studiis Pieck tirocinium tignarii fecit et deinde per Germaniam migravit. Mox sodalis collegii opificum factus est. Ab anno 1896 tignarius Bremae laboravit.

Cursus honorum ante annum 1933
------------------------------

Pieck anno 1895 sodalis SPD factus est. Ab anno 1905 ad 1910 legatus civitatis Urbis Hanseaticae Bremae et ab anno 1906 et praeses factionis SPD Bremae fuit. Inter primum bellum mundanum contra factionem, qui bellum adiuvit, censuit. Anno 1915 miles conscriptus est et, quod iterum contra bellum gerendum dixerat, anno 1916 in iudicium belli vocatus est. Sed antequam damnatus est, in Nederlandiam fugit. Anno 1918, post finem belli et monarchiae, Berolinum revertit et cum aliis factionem KPD condidit. 15 Ianuarii 1919 cum Rosa Luxemburg et Carolo Liebknecht captus est. Cum hi necati sunt, ipse fugere potuit. Anno 1921 et legatus Theodiscus Communistici Internationalis et senatus terrae Borussiae electus est. Anno 1928 in Dietam Imperii electus est et ad annum 1933 mansit.

Sub dictatura nazistarum
------------------------

Pieck, postquam nazistae Germaniae rerum potiti sunt, iussu factionis Lutetiam in exilium fugit. Anno 1935 Bruxellis successor Ernesti Thälmann praeses KPD electus est et deinde in Unionem Sovieticam sedem mutavit.

Post secundum bellum mundanum
-----------------------------

Pieck, postquam secundum bellum mundanum finitum est, 1 Iulii 1945 Berolinum revertit et in zona Sovietica Germaniae factionem KPD iterum condidit. Mox factionem consociatam cum SPD postulabat et multis sodalibus SPD invitis mense Aprili 1946 nomine Factionis Socialisticae Unitae Germaniae erexit. Una cum Ottone Grotewohl (olim SPD) praeses novi factionis factus est.

Praeses Rei Publicae Democraticae Germanicae
--------------------------------------------

Cum 7 Octobris 1949 in zona Sovietica nova "Res publica Democratica Germanica" condita esset, Pieck eius praeses primus electus est. Et annis 1953 et 1957 iterum electus est. 7 Septembris 1960 mortuus est, cum ultimis annis rare coram publico videbatur.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Musei Historici Germanici (lingua Theodisca)

Capita Rei Publicae Democraticae Germanicae (1949 - 1990)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insignum Rei Publicae Democraticae Germanicae |
| **Praeses Rei Publicae**: Gulielmus Pieck
**Praesides Consilii Rei Publicae Democraticae Germanicae**: 
Gualterius Ulbricht |
Gulielmus Stoph |
Ericus Honecker |
Egon Krenz |
Manfredus Gerlach
**Praeses Camerae Popularis**:
Sabina Bergmann-Pohl |
|  |
Wikidata Isabella Austriaca
Res apud Vicidata repertae:Isabella Austriaca: imagoIsabella Austriaca: imago
*Nativitas*: 18 Iulii 1501; Bruxellae  
*Obitus*: 19 Ianuarii 1526; Gandavum  
*Patria*: Sacrum Romanum Imperium  

**Officium**

*Officium*: Queen Consort of Denmark  
*Munus*: Consors  

**Familia**

*Genitores*: Philippus I; Ioanna  
*Coniunx*: Christianus II  
*Proles*: Prince John of Denmark, Dorothea of Denmark, Electress Palatine, Christina of Denmark, stillborn son Oldenburg, Maximilian of Denmark, Prince Philip Ferdinand of Denmark  
*Familia*: Domus Habsburgensis
**Memoria**

*Sepultura*: Saint Peter's Abbey, St. Canute's Cathedral  

**Insignia heraldica**

Isabella Austriaca: insigneIsabella Austriaca: insigne
**Isabella**, sive **Elisabetha Austriaca** (nata Bruxellis die 18 Iulii 1501, mortua die 19 Ianuarii 1526), fuit archiducissa Austriae, infanta Hispaniarum et regina consors Daniae, Sueciae, et Norvegiae. Eius nomen fuit nomen Isabellae I reginae Castellae, eius avae maternae.

Secunda Ioannae regina Hispaniarum et Philippi IV domini Nederlandiae filia erat. Ab anno 1506, Philippo mortuo, Isabella et sorores Alienora et Maria et frater Carolus in Nederlandia habitaverunt, ubi Margarita soror Philippi gubernabat.

Isabella Regina
Anno 1514, Isabella et Christianus II (rex Daniae) nupti sunt. Regina genuit duas filias, Dorothea Daniae et Christina Daniae. Ab anno 1523, Christiano deposito, Isabella et eius familia in Nederlandia habitaverunt. Regina semper Catholica fuit, sed Reformatione haud infensa erat, propter quod Carolus et Ferdinandus irati fuerunt.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Antirrhium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°19′50″N 21°45′53″E  
*Numerus incolarum*: 1 018  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Nafpaktia Municipality  

**Tabula aut despectus**

Antirrhium: situsAntirrhium: situs
Antirrhii castrum
**Antirrhium** (Neograece: *Αντίρριο*) est pristinus demus et portus regionis Graeciae Occidentalis ad Sinum Corinthium situs. Nomen "exadversum Rhium" valet, quae urbs in Peloponneso in contraria Sinus Corinthii ripa sita est.

Ex adminstratione reformata anni 2001 (vide: Libellus Callicratis) pars est regionalis Elis unitatis in regione Graecia Occidentali et unitas popularis (Δημοτική Ενότητα Αντιρρίου) Naupactiae demi.

Antirrhii in Naupactia demo et in regionali Elis unitate situs
Vicus in terrae lingua sita est, quae Sinum Patrensem a Sinu Corinthio separat. Ab anno 2004 pons 2.2 chiliometrorum (Pons Charilaus Tricupes; Graece publice Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης, vulgo Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου) Antirrhium cum Rhio et ideo continentem Graeciae cum Peloponneso coniungit.
Antirrhium nunc ad autoviam 5/E55 iacet, fere 10 km ab Patris et fere 209 km ab Athenis distans. Via GR-48/E65 Antirrhium cum Amphissa coniungit.

Historia
--------

Antiquitate locus, qui ad Acarnaniam regionem pertinuit, ab urbe Molycria (Μολύκρεια/Μολυκρία) Molycrium Rhium vocatum est. Prope sunt etiam reliquiae urbis Macyniae. Turcis regnantibus locus propter fretum "Parvae Dardanellae" (Μικρά Δαρδανέλια) appellatus est.

Urbs natura loci in bellis magni momenti erat. Inde post Naupliam a Baiazethe II deletam (1499) Antirrhio pharus aedifictus est. Anno 1532 ab Andrea Auria duce copiarum Christianarum a fundamentis disiectus, anno 1669 a Francisco Morosini renovatus, pace Carlovicia icta rurus deletus et demum a Turcis denuo erectus est. His diebus exstat pharus (anni 1880) 9,5 metrorum in altitudinem et castrum.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Popularis unitas Antirrhii apud antirio.gov.gr
* Nauplia apud nafpaktos.gr
* - Pharus apud auf qsl.net
* GTP - Antirrhium apud gtp.gr
* GTP - Popularis unitas Antirrhii apud gtp.gr
Pars Evenkorum (%) in populatione variorum districtuum Russiae secundum censum anni 2002
**Evenki,** ipso vulgo эвэнкил, tr. *ėvėnkil*, qui olim **Tungusi** vocabantur, sunt gens in Asia, una e gentibus indigenis Siberiae Orientalis (ad Ieniseam ad mare Ochotense ibi colens), etiam in Mongolia et in septentrio-oriente Sinarum habitans (in terris habitationis suae tamen nusquam partem maiorem populationis formans). Lingua huius gentis est lingua Evenkensis, ad linguas Tungusicas pertinens. Religiones Evenkorum sunt Samanismus, Christianitas Orthodoxa et Buddhismus Tibetanus. Nunc in mundo sunt plus 77 milia Evenkorum, quorum fere 40 milia in re publica populari Sinarum, plus 37 milia in Foederatione Russica (plus 20 milia illorum in Iacutia) et circa mille in Mongolia habitant.

Notae
-----

1. ↑  Cf. "distr. Evenkorum" et "Lobatannularia evenkorum".
2. ↑  "Tungusi": ,.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Evenkos** spectant. |

* Pagina de Evenkis in situ interretiali Associationis gentium indigenarum parvarum Septentrionis, Siberiae et Orientis Extremi Foederationis Russicae **(Russice)**
* Pagina interretialis de Evenkis Sinarum **(Russice)**
Wikidata Michael Roux
Res apud Vicidata repertae:Michael Roux: imagoMichael Roux: imago
*Nativitas*: 19 Aprilis 1941; Quadrigellae  
*Obitus*: 11 Martii 2020; Bray (Berceria)  
*Patria*: Francia, Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Michel André Roux
**Officium**

*Munus*: coquus, Negotiator  

**Familia**

*Proles*: Alain Roux  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Order of the British Empire, Knight of the National Order of Merit, Officer of the Legion of Honour, Chevalier des Arts et des Lettres, Meilleur Ouvrier de France, Officer of the Order of Agricultural Merit, Eques Legionis Honoris  

**Michael Roux** pater (Quadrigellis in Burgundia natus die 19 Aprilis 1941; mortuus iuxta Bray Berceriae die 11 Martii 2020) fuit coquus Franciae et Angliae. Frater fuit natu minor Alberti, pater Alani, patruus Michaelis iunioris.

Breve temporis spatium Lutetiae apud legationem Britannicam cum fratre laboravit, deinde in familia Caeciliae de Rothschild. Anno 1966, fratrem iterum secutus, Londinium petivit. Ibi anno insequenti tabernam *Le Gavroche* condiderunt, cuius inceptionem convivae Ava Gardner, Carolus Chaplin, Duglassius Fairbanks aliique famosi celebraverint. Ambo insuper tabernam *The Waterside Inn* Bray in oppido ad ripas Tamesis anno 1972 creaverunt, cuius coquinae ab anno 1984 Michael solus praesidebat (Alberto *Le Gavroche* taliter regente) usque in 2002, successore filio. Familia Roux omnium praecipua supremam artem Francorum culinariam in Angliam extendisse censetur.

Scripta
-------

* 1983 (cum fratre) : *New Classic Cuisine*
* 1988 (cum fratre) : *At Home with the Roux Brothers*

Notae
-----

1. ↑  "on Wednesday evening": Busby (2020); "11 March 2020": Jaine (2020)

Bibliographia
-------------

* Mattha Busby, "Michel Roux Sr, chef who reshaped British cooking, dies aged 78" in *The Guardian* (12 Martii 2020)
* Max Davidson, "Uninvited Guest: the Waterside Inn, Bray" in *Daily Mail* (23 Aprilis 2004)
* Tom Jaine, "Michel Roux obituary" in *The Guardian* (12 Martii 2020)
* Katherine Price, "Michel Roux dies aged 78" in *The Caterer* (12 Martii 2020)
* Oliver Thring, "How the Roux family educated the British palate" in *The Guardian* (21 Aprilis 2010)

Nexus externi
-------------

* Situs privatus