recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Aphrodisias** (Graece **Ἀφροδισιάς**), fuit urbs opulentissima quae in Caria Regione Anatoliae sita erat.

Oppidum deae Veneri dedicatum est, ac apud Ephesum, Laodiceam, Hierapolem, Nisam atque multa alia oppida erat. Antequam nominatum est Aphrodisias, oppidum nominibus "Lelego" (Λελέγων πόλις), Megapoli (Μεγάλη Πόλις), atque Ninoe (Νινόη, *Ninóē*) appellatum est.

Templum Veneris
---------------

Templum Veneris
Templum Veneris fuit locus importantissimus oppidi. Multi scultores fama habebant atque multum marmorem habeban quia apud oppidum magna copia marmorum sumebant.

Oppidum ludus habebat in quo scultores adveniebant, atque signa, columnae, sarcophagique pulcheriimi facebant.

Augusteum
---------

Urbs itaque magna fama habebat quia Augusteum () insita erat, quia templum Domum Iuliam factus est. primum dedicatus ad Divum Caesarem, postea amplificatus Augusto, et Claudio Neroneque fuit, atque hic *Venerem* -*prometor*- (Prima mater, hic appellata erat) Populum Romanum adorati fuerunt.

Fontes
------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 37°42′30″N 28°43′25″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия |

* Liberati, Anna Maria; Bourbon, Fabio; *Ancient Rome: History of a Civilization That Ruled The World*, Stewart, Tabori & Chang, New York, 1996, pp. 197, 240

Augusteum sive Τον Σεβαστείον
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Suadetur ut haec pagina et pagina "Thesen über Feuerbach" uniantur.**
De quo sententiam tuam, rogamus, profer in pagina disputationis.
English languageEnglish language English

It is proposed to merge this page with Thesen über Feuerbach. Please give your opinion on the talk page.

German languageGerman language Deutsch

Es steht der Vorschlag, diese Seite zu vereinen mit Thesen über Feuerbach. Wir bitten um Ihre Meinung im Diskussionsforum.

Esperanto languageEsperanto language Esperanto

Proponatas tiun ĉi paĝon kunigi kun Thesen über Feuerbach. Bonvole komenti prie en la diskutejo.
 |

Tegmen libelli in quo "Theses de Feuerbach" Marxianae primum anno 1888 editae sunt.
Iconica thesis undecima de Feuerbach ut in manuscripto Theodisco legitur.
**Theses de Feuerbach** sunt undecim breves dicta philosophica a Carolo Marx concepta pro lineamentis primis capituli primi libri *Ideologiae Germanae* anno 1845 divulgati. Hae theses, sicut liber pro quo scriptae sunt, numquam Marx vivo editae sunt, sed primum anno 1888 ut appendix libelli a Friderico Engels compilati prolatae sunt. Hoc instrumentum memoria tenetur praecipue ob epigrammaticam thesem undecimam et versum ultimum: "Modis variis, philosophi mundum solum interpretati sunt; quem autem quaestio est commutare."

Fortuna undecimae thesis
------------------------

Undecima thesis de Feuerbach a Sergio Prokof'ev adhibita est in *Cantata Anniversarii Vicensimi Rerum Novarum Octobris,* Op. 74, anno 1937 perfecta.

Thesis undecima caelata ad aditum Alma Universitas Humboldtiana Berolinensis ad Unter den Linden Berolini posita est. Quod Factio socialistica unita Germaniae iussit anno 1953, per redintegrationem post Bellum Orbis Terrarum II.

Undecima thesis etiam est epitaphium Marxianum, in eius stela in Coemeterio Highgate Londinii caelatum, cum ultimo *Edicti Communistici* versu: "Operarii mundi, coniungite!"

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Anglice: "philosophers have only interpreted the world, in various ways; the point, however, is to change it."
3. ↑  Tassie 2010:186.
4. ↑  Lena Rohrbach et Thomas Schmidt, "Vorsicht Stufe!" – Vorsicht Marx? Humboldt University, 2009.

Bibliographia
-------------

* Tassie, Gregor. 2010. *Kirill Kondrashin: His Life in Music.* Lanham Terrae Mariae: Scarecrow Press.

Nexus interni
-------------

* Hegeliani Iuvenes
* Idealismus Germanicus
* Materialismus
* Marx Iuvenis
* Marxismus
* Philosophia Marxista

Nexus externi
-------------

* Soni *Eleven Theses on Feuerbach* lectorum, librivox.org (Librivox)
* *Theses on Feuerbach,* www.marxists.org (Marx-Engels Internet Archive)
---

**Fungi** — Ascomycota

Classis : Dothideomycetes   
Subclassis : Dothideomycetidae   
Ordo : Capnodiales   
Familia : Teratosphaeriaceae   
Genus : *Baudoinia*   
Species : ***B. compniacensis***   
*Baudoinia compniacensis*   
(Richon) J.A. Scott & Unter.  
Synonyma
*Torula compniacensis* Richon, 1881

***Baudoinia compniacensis*** est species fungorum phyli Ascomycotorum quae viret super fenestras et in culminibus cellarum, ubi cupae spiritus vinosi iacent, caliditate meridiana frigoribusque nocturnis necnon emanationibus huius spiritus nutrita. Primum recognita est Condate in oppido Franciae ubi spiritus vini Cognacensis paratur: nomen igitur speciale "compniacensis" ex orthographia vetusta derivatur appellationis huius oppidi (hodie Francogallice *Cognac*). 

Species primum a pharmacologo Antonino Baudoin observata, a C. Roumeguère anno 1881 relata, ab M. M. Richon et P. Petit eodem anno rite descripta est.

Bibliographia
-------------

Muri in castello Condatensi a *Baudoinia compniacensi* tincti
* Ed Pilkington, "Jack Daniel’s facility blocked as whiskey vapour blamed for spread of fungus" in *The Guardian* (2 Martii 2023)
* M. M. Richon, P. Petit, "Note sur la plante cryptogame des murs de Cognac (*Torula compniacensis* sp. n.)" in *Brebissonia* vol. 3 (1881) pp. 113-116
* C. Roumeguère, "La plante cryptogame des murs de Cognac" in *Revue de mycologie* vol. 3 (1881) pp. 16-17
* James A. Scott et al. "Baudoinia, a new genus to accommodate Torula compniacensis" in *Mycologia* vol. 99 (2007) 592-601

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baudoinia compniacensis** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • INPN France |
**Ephraem Basilius Krevey**, O.S.B.M. (Lusitanice: *Efraím Basílio Krevey, OSBM*; Ucrainice: *Єфрем Василь Кривий, ЧСВВ*; natus in Saltinho, Brasilia, die 12 Decembris 1928 - Curitibae obiit die 3 Aprilis 2012) erat episcopus eparchialis eparchiae Curitibensis S.ti Ioannis Baptistae Ucrainorum (1978-2006).

Vita
----

Basilius Krevey natus est in Saltinho prope Ivai in Parana Brasiliae die 12 Decembris 1928. Annibus 1940-1942 in seminario minore S.ti Iosephi Patrum Basilianorum Prudentopoli studebat. Anno 1943 is Ordinem Basilianum Sancti Iosaphat ingressus est, Ephraemi nomen religiosum assumens. Novitiato expleto, annibus 1945–1948 Iracemae philosophiae studebat, theologiae autem in Pontificia Universitate Gregoriana Romae.

Sollemnem professionem votorum perpetuorum in Ordine Basiliano emissit die 1 Ianuarii 1950 Romae.

Die 12 Novembris 1951 Romae in ecclesia Sanctorum Sergii et Bacchi Ephraem Krevey ordinationem presbyteralem accepit ab Ioanne Bučko, visitatore apostolico fidelium Ucrainorum in Europa Occidentali residentium.

Die 29 Novembris 1971 Paulus Papa VI eum nominavit episcopum titularem Caffensem et coadiutorem eparchiae Curitibensis S.ti Ioannis Baptistae Ucrainorum cum iure succesionis. Consecratus est in basilica Sancti Petri Romae die 13 Februarii 1972 a Paulo Papa VI.

Episcopo Iosepho Martenets, O.S.B.M. die 10 Martii 1978 officio suo episcopi Curitibensis renuntiato, episcopus-coadiutor Ephraem Krevey officium episcopi eparchialis ipso iure successit.

Die 13 Decembris 2006 Ephraem Krevey officio suo aetatis causa renuntiavit.

Obiit die 3 Aprilis 2012 Curitibae.

Nexus externi
-------------

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* Curriculum vitae apud situm eparchiae Curitibensis Ucrainorum[*nexus deficit*] **(Ucrainice)**, **(Lusitanice)**
Regiones quibus revera imperat utraque Sinarum civitas (ROC = Res publica Sinarum; PRC = Res publica popularis Sinarum)
**Controversiae duarum civitatum Sinicarum** (vel Dua Sinae, Duplex Sinae) dicuntur dissensiones quae a civitatibus nostra aetate Rei publicae Sinarum ac Rei publicae popularis de imperio dicioneque omnium Sinarum aguntur. Quas enim primum interitum post anno 1912 imperatorum potestatis sub imperio Rei publicae veniendas potita est 1949 Res publica popularis, rebus novis actis, cum principes Rei publicae Chiang Kai-Shek praeside in Taivaniam sive Formosam insulam refugerunt. Utraque postea civitate Sinarum regionem vindicante, haec sunt eae quibus revera imperant:

* **Res publicae popularis Sinarum** Sinicae terrae continenti, Hongcongo (post 1997), Macao (post 1999);

* **Res** autem **publica Sinarum**, communiter **Taivania** vocata, nunc insulae tantum Taivaniae atque aliis aliquot minoribus.

Etsi plurimam Sinarum partem non iam sub imperium habebat Res publica, apud Nationes Unitas personam Sinarum gessit donec expulsa est anno 1971, Re publica populari admissa. Hi unam esse Sinarum civitatem ceteris omnibus profitendam, si legationem mittere velint; sunt tamen nonnullae quae officium legationis simul apud Taivanenses proficiant. Annum 1990 post pars multa Taivanensis populi fiebant, quae suis legibus vivere flagitant; quibus vehementem cum re publica populari rixam transigentibus haud sane omni liquet, quomodo de rebus publicis cunctae civitates in concordiam sint venturae.

Nexus interni
-------------

* Divisio Coreae
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ludovicus Néel
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus Néel: imagoLudovicus Néel: imago
*Nativitas*: 22 Novembris 1904; 3rd arrondissement of Lyon  
*Obitus*: 17 Novembris 2000; Briva  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Louis Eugène Félix Néel
**Memoria**

*Sepultura*: Q110333979  

**Ludovicus Néel** (Lugduni 22 novembris 1904 natus, Brivae 17 novembris 2000 mortuus) physicus francicus fuit. In Schola normale superiori Lutetiae studiit?. Anno 1932, in Universitate Argentinensis, sub supervisionem Petri Weiss, thesim de magnetismo defendit. Cum theoria campi molecularum, antiferromagnetismus predixit. Anno 1938, Bizette Squire et Tsai, in oxido mangani (MnO) antiferromagnetismus invenierunt. Anno 1947, in oxido ferri {\displaystyle {\ce {Fe3O4}}} ferrimagnetismus predixit. Anno 1970, laureatus Praemii Nobelianum physicae fuit. In Universitate Gratianopolitana, in memoriam Ludovico Néel, Laboratorium physicae solidi magnetici Instiutum NEEL vocatur.

Bibliographia
-------------

* BernardBarbara *Louis Néel: His multifaceted seminal work in magnetism* Comptes Rendus Physique **20**, 631 (2019)
Capsa laganorum turgidorum variorum
**Laganum turgidum** est cibus dulcis frictus, quod e farina fricta fieri solet, cum saccharo vel saporibus aliis conditum. Fingi in circulos turgidos vel formas alteras cum foramine possunt, sed alii lagana turgida finguntur in globos parvos, foramina lagani turgidi appellatos, alii foramen non habet et implentur cum cramo dulci vel fructu condito. Saepe lagana turgida eduntur cum coffeo vel lacte, et emi possunt in popinis cibi celeris et cauponis cafeariis multarum civitatum.

Genera et Formae
----------------

### Circuli

Lagana turgida circularia cum foramine in medio notissima sunt. Possunt sic fieri per sectorem specialem lagani turgidi vel tendendum et vellicandum farinam in formam circuli. Deinde farina frigitur in oleo fervente. Saepe haec lagana turgida circularia condiuntur cum saccharino pulvere vel liquore, socolata, vel liquore acerno.

### Foramina

Foramina lagani turgidi
Foramina lagani turgidi fiunt e farina detracta a medio lagani turgidi.  Parantur et friguntur in eodem modo, sed sphaerica et multo minora quam lagana turgida circularia sunt. Condiri possunt cum dulcibus quali saccharo.

### Impleta

Lagana turgida impleta cum fructu condito, cramo, vel implementis dulcibus alteris infunduntur.  Non habere foramina solent.

Notae
-----

1. ↑  "Krapfen m. *laganum turgidum* n." *Neues Latein-Lexikon - Lexicon recentis latinitatis*
2. ↑  Bryk, Nancy. "Doughnut." *How Products are Made.*

Bibliographia
-------------

* Donnelly, Tim. "The Delicious History of the American Donut". *New York Post,* 6 Iunii 2014.

Nexus interni
-------------

* Bunnolus
* Globulus
* Torus (mathematica)
**Foederatio Esperantica Austriaca** (Esperantice: *Aŭstria Esperanto-Federacio*, compendiarie AEF, Theodisce: *Österreichischer Esperanto-Verband*) fundatum est anno 1936. Sedes eius Vindobonae est. Agitur de officiali associatione nationale Austriae apud Universalem Societatem Esperanticam.

Scopus et periodica
-------------------

Associationis participibus in animo est ut lingua Esperantica in Austria magis colatur. Editio prima periodici officialis praetitulati *Aŭstria Esperanto-Revuo* (AER) mense Augusto 1946 in lucem prolata est, ultima autem mense Decembri 2000. Nunc periodicum officiale Associationis Esperanticae Germanicae singulas paginas Austriacis reservat.

Historia
--------

Sodalitas Esperantica Imperii Austro-Hungarici totius prima Brunae anno 1901 condita est. Annis 1920 vita esperantistarum floruit in societatibus variis (e.g. catholicorum, operariorum, democraticorum socialium). 

Anno 1934 gubernium Engelberti Dollfuß sodalitatem ALLE (Aŭstria Laborista Ligo Esperantista, i.e. gremium esperantistarum operariorum) interdici iussit. Nonnulli sodales tamen laborem continuabant (ducibus Glüxmann, Berdan, Grimme, Zodel, Scheibenreiter; Scheibenreiter vel commentarios praetitulatos *Verda Revuo* initiaverat). Anno 1936 condita est AEF, quae foederatio princeps in Austria facta est. Eodem anno congressus universalis XXVIII in Austriae capite actus est. Festum cum ballatione autem praeparatum in mensem Martium 1938 propter occupationem Germanicam non celebratum est. 

Dictatura catholica Austriaca annis a 1934 ad 1938 linguam Esperanticam valde subtenebat (e.g. Hugo Steiner mandatum habuit, ut praeconia pro politica Austriaca in terris peregrinis lingua Esperantica fierent). Museum Esperanticum maximi momenti Vindobonense *(Esperanto-muzeo Vieno)* iam anno 1927 portas patefecerat.

Clandestini esperantistae etiam tempore infelici Nazismi facem Esperanticam in altum tollebant. Die 5 Octobris 1945 Institutum Esperanticum Austriacum conditum est necnon bibliopolium Tramondo. Eodem anno in aula Schubert domus symphoniacae hora festiva sollemniter facta est sub argumento "Vieno, la ponto inter oriento kaj okcidento" (Vindobona, pons inter orientem et occidentem). Festum Zamenhofianum postbellicum primum die 16 Decembris fuit.

Periodicum sodalitatis AEF novum sub titulo *Informilo* inde a die 31 Decembris 1946 apparuit quod initio fuit actionum multarum potissimarum foederationis Austriacae. Fructus laboris optimi congressus universalis LV anno 1970 Vindobonae celebratus videtur.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius cum historia motionis
Wikidata Hage Geingob
Res apud Vicidata repertae:Hage Geingob: imagoHage Geingob: imago
*Nativitas*: 3 Augusti 1941; Otjiwarongo  
*Obitus*: 4 Februarii 2024; Windhoek  
*Patria*: Union of South Africa, Namibia  

**Familia**

*Coniunx*: Monica Geingos  

**Hage Geingob** (in Otjiwarongo natus die 3 Augusti 1941; Windhoek in urbe die 4 Februarii 2024 mortuus) est politicus Namibiae et a die 21 Martii 2015 praeses patriae, praecessore Hifikepunye Pohamba. Alumnus Augustinei (eo tempore in oppido Otjimbingwe stantis) brevi spatio temporis magister ludorum meruit. Deinde in exsilio vivens universitatem Temple Philadelphiae frequentavit atque apud universitatem Fordham et Scholam Novam Neo-Eboracensem laureatus est. Primus minister Namibiae bis, a die 21 Martii 1990 ad 28 Augusti 2002 et a die 4 Decembris 2012 ad 20 Martii 2015, et minister commercii semel fuit, a die 8 Aprilis 2008 ad 4 Decembris 2012.

Novum candidatum ad electionem praesidis MMXIX Decembris, Geingob est re-electus cum 56.3% suffragiorum in cast: ustulo sunt ex LXXXVI% ea quae ante quinquennium effectum. Panduleni Itula dissidentes de candidato SWAPO, caput landless industria opificum Motus (LPM) Bernadus Swartbooi accipit de XXX% numerum suffragiorum. Et contra ducem, McHenry Venaani et motus Populi Democratica (PDM), Africa et Meridionalis antea prope apartheid, 5.3% suffragio effectum. Swapo ergo accipit LXV% de National Conventus sedes ad id non consequi duabus ex tribus suffragiorum partibus quod prior in concilium.

Bibliographia
-------------

* "Namibia leader taps trade minister as likely successor" (4 Decembris 2012) apud *Reuters*
* "Hage Geingob, Namibia’s president, dies aged 82 after cancer treatment" in *The Guardian* (4 Februarii 2024)

Praesides Namibiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Samuel Nujoma 1989 • Hifikepunye Pohamba 2004 • Hage Geingob 2015 • Nangolo Mbumba 2024 ad interim
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Namibiae |
|  |


Primi ministri Namibiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hage Geingob 1990 • Theo-Ben Gurirab 2002 • Nahas Angula 2010 • Hage Geingob 2012 • Saara Kuugongelwa-Amadhila 2015
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Namibiae • Ministri rerum externarum Namibienses |
|  |
Wikidata Schola Normalis Superior Lugdunensis
Res apud Vicidata repertae:Schola Normalis Superior Lugdunensis: logotypusSchola Normalis Superior Lugdunensis: logotypus
schola normalis superior  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 45°43′47″N 4°49′37″E  
*Situs*: Lugdunum
**Rectio**

*Rector*: Emmanuel Trizac  
*Locus*: 15 parvis René Descartes BP 7000 69342 Lyon Cedex 07 FRANCE  
Situs interretialis  
*Praetorium*: Lugdunum;
**Origo**

*Inceptio*: 1987  

**Tabula aut despectus**

Schola Normalis Superior Lugdunensis: imagoSchola Normalis Superior Lugdunensis: imago
**Schola Normalis Superior Lugdunensis** (Francice *École normale supérieure de Lyon*), breviter **ENS-Lyon**, est praeclara publica schola superior in Francia. 

Iacet Gerlandiae in septimo arrotundimento Lugduni. Partim e duabus scholis regionis Lutetianae constat, quarum altera apud Fontenay-aux-Roses anno 1880 instituta est, altera oppido Sancti Clodoaldi anno 1882, quae ambo in Schola Normali Superiori Litterarum Humanarum Scientiarumque coniunctae sunt. Haec cum ENS Lugduni Scientiae commixta est anno 2010; Schola Normalis Superior Lugdunensis fiunt. Est amphitheatrum Mérieux, ad quod nemo umquam pervenit.

Alumni notissimi
----------------

Area Scholae Normalis Superioris Litterarum Lugdunensis
 Si plus cognoscere vis, vide etiam Schola Normalis Superior Litterarum Humanarum Scientiarumque (Lugdunum)#Alumni notissimi.

Professores illustres
---------------------

* Ioannes Maria Gleize, poeta, scriptor
* Bernardus Besnier, philosophiae Aristotelianae peritus
* Gerardus Salamonus, litterarum classicarum peritus

Nexus interni
-------------

* Schola normalis superior (Lutetia)

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Scholae proprius. **(Francogallice, Anglice)**

Notae
-----

1. ↑  Lex de his scholis coniungendis, 2009.
Wikidata Nicolaus Sklifosovskij
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Sklifosovskij: imagoNicolaus Sklifosovskij: imago
*Nativitas*: 25 Martii 1836; Dzerjinscoe  
*Obitus*: 30 Novembris 1904; Yakivtsi  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Memoria**

*Sepultura*: Poltava  

**Nicolaus Basilii filius Sklifosovskij** (Russice Николай Васильевич Склифосовский, tr. *Nikolaj Vasil'evič Sklifosovskij*; natus 6 Aprilis 1836, mortuus 13 Decembris 1904) fuit chirurgus Russicus.

Biographia
----------

Nicolaus Sklifosovskij natus est die 25 Martii secundum Calendarium Iulianum (6 Aprilis secundum Gregorianum) anno 1836 in praedolio rustico prope urbem *Dubossary* (Russice Дубоссары, Dacoromanice *Dubăsari*), tunc ad districtum Tyraspolitanum gubernii Chersonensis Imperii Russici pertinentem, in familia nobili pauperi. Educatus est in gymnasio Odessano, et dein in facultate medica Universitatis Moscuensis, ubi studium complevit anno 1859. 

Ab anno 1859, Sklifosovskij in nosocomio urbano Odessano laborabat. Anno 1863, dissertationem pro gradu doctoris medicinae in Universitate Charcoviensi defendit. Ab anno 1866 duos annos peregre (in Germania, Francia, Anglia, Scotia) medicinae studebat, etiam in bello inter Austriam et Prussiam ut medicus participavit. Anno 1870 Sklifosofskij invitatus fuit in cathedram chirurgiae Universitatis Kioviensis, sed paulo post in Bello Franco-Prussico venit, et ab anno 1871 in cathedra pathologiae chirurgicae Academiae Medico-Chirurgicae Petropolitanae laborabat. Nonnulla opera de chirurgia publicavit.

Anno 1876, Sklifosovskij denuo ad bellum, in Montem Nigrum, ut chirurgus venit. Dein fuit chirurgus in exercitu Russico tempore Belli Russo-Turcici annorum 1877–1878. 

Ab anno 1878 Sklifosofskij favebat operi in cathedra clinici chirurgici academici, et anno 1880 electus est in cathedram chirurgiae facultatis clinici Universitatis Moscuensis. Professor Sklifosofskij etiam erat decanus facultatis medicae universitatis illius, ubi ad annum 1893 laboravit. Annis 1893–1902 denuo Petropoli laborabat.

Ab anno 1902 Sklifosofskij erat in dimissione, morbi causa, et in villa sua nomine *Jakovcy* (Яковцы) prope Poltavam colebat. Ibi mortuus est, apoplexiae causa, die 30 Novembris secundum Calendariium Iulianum (13 Decembris secundum Gregorianum) anno 1904. Sepultus est in loco Proelii Poltavensis.

Fons
----

* *Николай Васильевич Склифосовский: История жизни = Nicolaus Basilii filius Sklifosovskij: Historia vitae* **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Sklifosofskij** spectant (Nikolai Vasilyevich Sklifosovsky, Nikolai Sklifosovsky). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Nicolao Sklifosofskij *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Despectus in Museum Aegyptium.
Despectus in museum e globo aerostatico, 1904.
**Museum Aegyptium** (Arabice المتحف المصري *El Mathaf El Masri*), plenius **Museum Antiquitatum Aegyptiarum,** vulgo **Museum Cairense,** Cairi in urbe Aegypti situm, est museum et locus magnae antiquitatum Aegypti antiquae collectionis, cui sunt 120,000 rerum, quarum exempla praeclara exhibentur, reliquiis in cellariis conservatis. Aedificium est unum e maximis museis in regione sitis. Hora 9:00 a.m. quotidie publicatur.

Monumentum Aegyptologis insignissimis dicatum
---------------------------------------------

In horto pro aedificio musei stat monumentum Aegyptologorum maximi momenti, quod Augustum Mariette, Maximi Antiquitatum Concilii conditorem, honorat, a viginti tribus imaginibus Aegyptologorum insignissimorum circumdatum, inter quos Franciscus Chabas, Ioannes Dümichen, Conradus Leemans, Carolus Wycliffe Goodwin, Emmanuel de Rougé, Samuel Birch, Eduardus Hincks, Ludovicus Vassalli, Aemilius Brugsch, Carolus Ricardus Lepsius, Theodulus Devéria, Vladimir Golenishchev, Hippolytus Rosellini, Labib Habachi, Sami Gabra, Selim Hassan, Ahmed Kamal, Zakaria Goneim, Ioannes Franciscus Champollion, Amadeus Peyron, Gulielmus Pleyte, Gaston Maspero, Petrus le Page Renouf.

Pinacotheca
-----------

Inter latissime notas res in museo exhibitas sunt:

* Persona Tutankhamun, ex undecim chiliogrammatis auri solidi factaPersona Tutankhamun, ex undecim chiliogrammatis auri solidi facta
* Persona funerea Amenemope pharaonis domus vicensimae primaePersona funerea Amenemope pharaonis domus vicensimae primae
* Persona mumiae Psusennis IPersona mumiae Psusennis I
* Figurina CheopisFigurina Cheopis
* Statua ChephrenisStatua Chephrenis
* Statua MyceriniStatua Mycerini
* Imago AkhenatenImago Akhenaten
* Statua Thutmosis IIIStatua Thutmosis III
* Tabula cosmetica NarmeranaTabula cosmetica Narmerana
* Stela MerneptahStela Merneptah
* Persona mumiae WendjebauendjedPersona mumiae Wendjebauendjed

Vide etiam
----------

* Stela Amenephthis

Nexus interni
-------------

* Magnum Museum Aegyptium
* Museum Copticum
* Museum Nationale Civilizationis Aegyptiae
* Museum Aegyptium Berolinense

Notae
-----

1. ↑  "Dans la cour du musée du Caire, le monument de Mariette. .. et les bustes qui l'entourent."

Bibliographia
-------------

* Brier, Bob. 1999. *The Murder of Tutankhamen: A True Story.* ISBN 0425166899.
* El-Shahawy, Abeer, et Farid S. Atiya. 2005. *The Egyptian Museum in Cairo.* Cairi: The Egyptian Museum in Cairo
* Montet, Pierre. 1968. *Lives of the Pharaohs.* World Publishing Company.
* Tiradritti, Francesco, ed. 1999. *Egyptian Treasures from the Egyptian Museum in Cairo.* Photographia Araldo De Luca. Novi Eboraci: Abrams. ISBN 0810932768.
* Wafaa El-Saddik. 2005. The Egyptian Museum. *Museum International* 57(1–2).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Museum Aegyptium** spectant. |

* Situs proprius.
* Situs proprius.
* Photographicum artis architecturaeque archivum.
* Museum Cairense.
* Pinacotheca rerum in Museo Aegyptio.
* *Ancient Egypt Art, Culture and History*
**Meontologia** est philosophicum non-entitatis studium, vel sermo philosophicus de negatione realis alicuius entitatis, sed non eius potestatis.

Historia
--------

Verbum, a Graeco μή 'non' + ὄν 'ens' (confer *ontologiam*), ne ad studium quidem cuiusque non exsistit spectat, sed conatus est quod praeter ontologiam manere potest amplecti. Meontologia est traditio tenuis in Occidente (vide Sophista et theologia negativa), sed semper in Taoismo et deinde Buddhismo, philosophiis Orientalibus, maximi momenti fuit.

Nishida fuit primus qui Orientalem nihili notionem in paradigmate Continentali penitus amplificavit, et clariorem notionis non-entis Buddhisticae intellegentiam sic ad Occidentem tulit. Notio etiam recentius consociari potest cum vi in absentia vel prorogatione a Martino Heidegger et Iacobo Derrida posita.

Meontologia apud Levinas
------------------------

Apud Emmanuelem Levinas, quod fuit meontologicum fuit quod significationem praeter entem et praeter ontologiam habuit; pro eo, hoc fuit res ethica, prima alius postulationis in concursione facie ad faciem. Hoc sensu conatus est expedire vel extendere nonnullas res ab Heidegger erectas, et plane ontologiae partes minores quam partes ethicae dare, potius quam eas iterare persistere, ens significare 'curam' (Theodisce *Sorge*) adfirmans.

Nexus interni
-------------

* Cura
* Meonismus
* Nihil
* Emmanuel Severino

Notae
-----

1. ↑  Meontologia Schellingiana et notio potestatis apud Kierkegaard.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Waka** (Iaponice 和歌) est summa poësis traditionalis Iaponica. Eius forma maiore ex parte est tanka (Iaponice 短歌) quae ex V VII V VII VII *on*tis vel *mon*tis ("syllaba" de facto) constantur. Post Aevum Edo (saeculo septimo decimo), forma miminum, haicu facta est ex tanka. Origo wakae carmen a Susano'o in Kojiki putatur. Veterrima et maxima wakae anthologia est Man'yōshū.

Exempla
-------

* 味酒　三輪の山　あおによし　奈良の山の　山の際に　い隠るまで　道の隈　い積るまで　つばらにも　見つつ行かむを　しばしばも　見さけむ山を　情なく　雲の隠すふべしや

*Umasake miyanoyama anomiyoshi naranoyamano yamanomani ikakukumade michinokuma itumorumadeni tubaranimi mitutuyokamuwo shibashibamo misakemuyamawo kokoronaku kumonokakusafubeshiya. - Nikaya-no-Oh.*
Quod Latine:
Mons Miwa est pulcherrimus inter montes Narae et frequenter videre volo, at sine misercordia nubes hoc occultavit.
* いとほしや　見るにも涙　とどまらず　親もなき子の　母を尋ぬる

*Itohoshiya miyunimonamida todomarazu oyamonakikono hahawotazunuru - Minamoto no Sanetomo.*
Quod Latine:
Vae mihi! Lacrimas lacrimosissimas ago, vidu orphanum sua materm quarens.

Notae
-----

1. ↑  "やくもたつ　いずもやへがき　つまごみに　やへがきつくる　そのやへがきを" Translitteratio: "Yakumotatsu izumoyahegaki tsumagomini yahegakitsukuru sonoyahegakiwo." Kojiki, liber 1.
2. ↑  *Man'yōshū*, carmen 17.
3. ↑  Minamoto no Sametomo *Kinkai Wakasyū* (金槐和歌集) , carmen 717.

Nexus interni
-------------

* Lingua Iaponica classica
Liber "De otio" est octavus Dialogorum summi viri philosophique Senecae minoris, scriptus in anno DCCCXV A.U.C. 
Hic liber amico Anneo Sereno dedicatur et octo capitulis subdīvĭdĭtur. Otium seu vacationem a publicis negotiis minime Stoicorum praeceptis repugnare Seneca contendit. In hoc opuscolo sapiens otio non inducitur ut vitam deditam pro publica utilitate dēpōnat; qui sapientiae studio ac naturae rerum conteplationi vacat civitati suae usui est.

De rebus quae in hoc opusculo disputantur
-----------------------------------------

In primo capitulo de vitiorum varietate;
in secundo et tertio de vitiis iuxta Stoicos et Epicureos;
in quarto de duobus rebus publicis, quarum altera est quae deos atque homines continet, altera autem cui nos adscripsit condicio nascendi;
in quinto et sexto de summo bono iuxta Stoicos et de curiositate;
in septimo de tribus vitae generibus (omnes curas in voluptatem, contemplationem, actionem conferre);
in octavo de sapientis vacatione a publicis officis quae probanda est, si sapienti deest illa res publica quam animo ipse concipit.

Sententiae
----------

"Alter otium ex proposito petit, alter ex causa" (3.3)
"Natura autem utrumque facere me voluit, et agere et contemplationi vacare: utrumque facio, quoniam ne contemplatio quidem sine actione est (5.8)
"Quodsi non invenitur illa res publica quam nobis fingimus, incipit omnibus esse otium necessarium" (8.3)

Editiones
---------

L. Annaei Senecae dialogorum libri duodecim,rec.L. D. Reynolds. Oxoniae. 1967
Lucio Anneo Seneca. De otio. Testo e apparato critico con introduzione, versione e commento di I. Dionigi, Paideia, Brescia 1983.
"Mushtari et Badr apud Shapur regem exspectant", pictura in libro *Mihr o Mushtari*, ab Assar Tabrizi scripto. Haec imago facta est ca. annum 1520 Tauride in Irania Safavidarum.
**Assar Tabrizi** (mortuus 1377 aut 1382) fuit poeta Persa urbis Tauridis, auctor panegyricorum de rege Jalayirida Shaykh Uways Jalayir (regnavit 1356-1374), praecipue notus ob poema *Mihr o Mushtari* anno 1376 perfectum.

Vita
----

Assar Tauride, tum sub imperio Ilkhanatus, natus est. Astronomiam ab Abd al-Samad Tabrizi et Sufismum a Shaykh Majd al-Din Sisi didicit. Ilkhanatus post Abu Sa'id Bahadur Khan (regnavit 1316-1335) anno 1335 mortuum cecidit. Regionem boreo-occidentalem Atropatenae Jalayiridae, qui regiam Bagdati habebant, mox ceperunt. Assar factus est poeta panegyricus Shaykh Uways Jalayir, regis Jalayiridae (regnavit 1356-1374), cui aliquot *qasida* (odas) dedicavit. Tamen in *Mihr o Mushtari* se panegyricos scribere non amare, nec scriptos recitare solere, professus est. Hoc poema, cui titulus est *Ishq-nama* sed cognomen vulgare est *Mihr o Mushtari*, anno 1376 compositum est, et clarissimum est operum Assar. Bis versum est Turcice, primum ab Ibn Umm Walad (mortuus 1502), deinde a Pir Muhammad Azmi eiusque filio Halati (mortuo 1629), qui Selimo II sultano Ottomanico (regnavit 1566-1574) librum dedicavit.

Tractatus quoque paucos de rhetorica scripsit et opus breve de rimarum linguae Persicae, cui titulus est *al-Wāfī fī teʿdād al-qawāfī*. Anno incerto, aut 1377 aut 1382, mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Massé 1960, p. 720.
2. ↑  Safa 1987, p. 803.
3. ↑  Safa 1987, p. 803.
4. ↑  Safa 1987, p. 803.

Fontes
------

* Safa, Z. (1987). "ʿAṣṣār Tabrīzī". In Yarshater, Ehsan (ed.). Encyclopædia Iranica, Volume II/8: Aśoka IV–Āṯār al-Wozarāʾ. London and New York: Routledge & Kegan Paul. p. 803. ISBN 978-0-71009-108-6.
* Massé, H. (1960). "ʿAṣṣār". In Gibb, H. A. R.; Kramers, J. H.; Lévi-Provençal, E.; Schacht, J.; Lewis, B. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume I: A–B. Leiden: E. J. Brill. p. 720. OCLC 495469456.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet. |

Typus Burney, Babylon (1800-1750 BCE). Figura erat agnoscita cum Lilith ob lectum erratum Carminae Gilgamash. (Nuper agnoscitur cum Ishtar vel Ereshkigal.)

**Lilith**(Hebraice לִילִית Lîlîṯ) est figura in mythologia Iudaea nomen Iudaeorum, exculta primum in Talmud Babylonicum. Quis generatim habetur in parte derivari historico porro ante a generibus daemonium feminae (līlīṯu) in Mesopotamia religione in scriptura cuneiformis in Sumer et Akkad et Assyria Babylonia. Secundum Alphabetum Siracidis, fuit prima uxor ad Adam.

Hypothetica luna secunda
------------------------

**Lilith** nomen secundae lunae coniecturalis planetae terrae est, quae moli circiter lunam aequaret. Astrologus Walterius Gornold qui etiam sub nomine Sepharielis apparuit, eam proposuit anno 1918. Nominata est secundum quandam traditionem mediaevalem iudaïcam: Qua Lilith secundam uxorem Adae in terra prima fuisse dicitur.  Gornold Lilithem aspexisse contendit. Lilithem fere invisibilem credebat, ut antea detectionis elapsam fuisset.  Sed numquam haec coniectura a communitate scientifica comprabata est quia nec ullis argumentis nec observationibus suscipitur.  In astrologia nostrae temporis apogaeum revolutionis lunae Lilith nominatur.

Notae
-----

1. ↑  Graves, Robert and Patai, Raphael. *Hebrew Myths: The Book of Genesis.* New York: Doubleday, 1964, pp. 65-69, ISBN 978-1-85754-661-3, ISBN 1-85754-661-X, Publisher: Carcanet Press Ltd. (October 1, 2004); note this publication refers to "Yalqut Reubeni ad. Gen. II. 21; IV. 8.", see
2. ↑  Bakich, Michael E. *The Cambridge Planetary Handbook.* Cambridge University Press, 2000, p. 148, ISBN 0-521-63280-3, see
3. ↑  "The Earth's Second Moon, 1846-present", Samson H. Cheung's page, UC Davis: "The original idea was that the gravitational field of the second moon should account for the then inexplicable minor deviations of the motion of our big Moon. That meant an object at least several miles large -- but if such a large second moon really existed, it would have been seen by the Babylonians."

Nexus interni
-------------

* Somnium
* Succubus
Wikidata Ioannes Il'in
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Il'in: imagoIoannes Il'in: imagoIoannes Il'in: subscriptioIoannes Il'in: subscriptio
*Nativitas*: 28 Martii 1883; Moscua  
*Obitus*: 21 Decembris 1954; Zollikon  
*Patria*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Res Publica Vimariana, Germania nazistica, Helvetia  

**Familia**

*Genitores*: ; Ekaterina Ilyina  

**Memoria**

*Sepultura*: Donskoy Monastery  

**Ioannes Alexandri filius Il'in** (Russice Иван Александрович Ильин, tr. *Ivan Aleksandrovič Il'in*; natus die 28 Martii secundum Calendarium Iulianum seu 9 Aprilis secundum Calendarium Gregorianum 1883 Moscuae, mortuus die 21 Decembris 1954 in Zollikon Helvetiae) fuit philosophus et scriptor Russicus qui philosophiae politicae er religionis peritus. 

Anno 1906 studia sua in facultate iuridica Universitatis Moscuensis complevit. Dein in universitate illa docebat, anno 1918 (postquam dissertationem de philosophia Hegeliana pro gradu doctoris defensit) professor eius factus. Monarcham laudans, bolsevicos autem damnans, anno 1922 iussu Vladimirl Lenin ex Russia Sovietica deportatus est. Postea ad finem vitae suae in emigratione (initio Germaniae, dein Helvetiae) colens, unus e ideologis principalibus motus emigrantum Russicorum contra bolsevicos pugnantium ibi fuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Il'in** spectant. |

* Situs interretialis de heredio Ioannis Il'in **(Russice)**
* Pagina de Ioanne Il'in *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Ioanne Il'in *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Museum ubi olim Ioannes Fichtius habitavit
Scaena in tabulato secundo
**Romanticorum domus** (Theodisce *Romantikerhaus*) est museum litterarum Ienae in Germania (in via Unterm Markt nr 12a). Habitationi Fichtio fuit, qui anno 1794 Ienam consecutus est. Nostris autem temporibus, visus in tempus Romanticismi ineuntis permittit. Casa anno 1669 ad marginem urbis erecta semper intra moenia iacuit. Olim tabulis commemorativis permultis ornata erat, quae testimonium de incolis notis perhiberent.

Collectiones
------------

Omnia quae initium Romanticismi peperunt atque formaverunt in museo eo tractantur et biographiae poetarum novorum, historicorum litterarum, philosophorum, hominum de rerum natura indagantium visitatoribus lucide ante oculos ponuntur. Annis inter 1785 et 1803 urbs Iena totius Germaniae maxime agilis atque moderna fuisse dicitur. Huc venerunt philosophi Ernestus Reinhold, Ioannes Fichtius, Fridericus Schelling, theologi Ioannes Iacobus Griesbach, et Henricus Eberhardus Gottlob Paulus, poeta (et professor!) Fridericus Schillerus et rerum naturalium docti Iustus Christianus Loder, Ioannes Georgius Lenz, Christophorus Gulielmus Hufeland, Iohannes Christianus Stark senior et Augustus Ioannes Georgius Carolus Batsch, cum oppidum ipsum magnum non esset. Professoribus egregiis vocatis numerus studiosorum usque annos 1790 duplicatus est.

Ecce notiones et quaestiones quae proiciuntur atque partim solvuntur tribus in tabulatis: 

1. De radiis spiritalibus atque scientificis Iena in orbem terrarum diffusis investigatio.
2. Epochus Romanticismi incohantis: circuli virorum in scaenis variis reproducuntur, quae generatim diversis spectaculis patent.
3. Nexus reciproci: Res inferioribus in conclavibus visae in tabulato supremo colliguntur atque resolvantur. Laboratorium physici Ioannis Gulielmi Richter refectum momentum grave scientiarum naturalium apud Romanticismi fautores demonstrat. Summatim de nova societate construenda agitur in fundamentis litterarum philosophiae naturae fulta; tunc progressus scientiarum felix multis firme creditus est. Hic Novalis quoque partes graves egit, unde cum ideis suis curatius exponitur. In ultimo tabulato etiam expositionibus parvis non perennibus spatium magnanime atque libenter datur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

* Situs proprius
* De his quaestionibus apud JenaKultur
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 Lucanus (*Prosopocoilus giraffa*) Lucani sunt typus insectorum. In biologia lucani sunt una familia quae lucanidae nominantur. Lucani habent cornua duo. Multae genera lucanorum sunt.

Etymologia
----------

Lucanus ex nomine lucaniae est, ubi homines fecit amuleta ex lucani.  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris. Haec pagina categorias requirat. Quas adde, si potes.

Genera
------

* *Lucanus (genus)*
* *Platycerus*
* *Prosopocoilus*
Boiari Moscoviae saeculi XVII in convivio nuptiarum (Constantini Makovskij pictura, 1883)
**Boiari** fuerunt status superior in multis civitatibus Europae orientalis a saeculo X usque ad XVII (in principatibus Moldaviae et Valachiae ad annum 1864).

Etymologia vocis incerta est, fortasse Slavica vel Turcica, cum sensu *magnates* (de *magnus, maior*). A regno Bulgarico primo boiari ut nobiles knezo proximi noti sunt, qui *Consilium boiaricum* ("Duma") consistebant. Boiari Galiciae et Lituaniae in Polonia ad nobilitatem Polonicam (*szlachta*) adaequati sunt. 

Michael Theodori filius rex et boiari in Consilio boiarico locis certis sedentes (Alexii Riabuškin pictura, 1893)
In Moscovia a saeculo XVI usque ad tempora Petri Magni boiarus est gradus dignitatis (*čin*) maximus; ceteri sunt *ocolnicius* (*окольничий*), *consiliarius*, *stolnikus* (*стольник*), *strapezius* (*стряпчий*), *nobilis* (*дворянин*), *diakus* (*дьяк*), *zylcius* (*жилец*) Gradus superiores a rege iis donabantur, qui originem nobiliorem habent. Hoc systema *localitas* (*местничество*, de loco regi propiore vel ab eo longinquiore in sessionibus Consilii boiarici) nominabatur et multarum discordiarum causa erat; sed nonnullae gentes *boiaricae* habebantur, ceterae non.

Plurimi boiari illorum saeculorum famosi sunt.

Notae
-----

1. ↑  Michaelis Christophili(d) *Introductio ad cognitionem status publici universalis...*, Noribergae 1723, pp. 281, 285; Hermanni Conringii *Varia scripta politica et historica*, Brunsvigae 1730, p. 446; Sebastianus Ciampi(it) (ed.) *Narratio rerum quae post obitum Alexii Mikalowicz Russorum Imperatoris gestae sunt*, Floremtiae 1829, pp. 12, 15; Gregorii Cnapii(pl) SI *Thesaurus Polonolatinograecus*, vol. I, Cracoviae 1643, p. 40 etc. **Boihari** apud Reutenfels (pp. 98, 117),
  
Sg. **boiarus**, — Augustini Meyerberg *Iter in Moschoviam...*, 1665, saepe; *Acta Nuntiaturae Polonae: Opitius Pallavicini (1680-1688)*, vol. 34, 2005, pp. 19, 411, 414; Augustinus Theiner(de) (ed.) *Monuments historiques relatifs aux règnes d'Alexis Michaélowitch, Féodor III...*, Romae 1859, pp. 7, 325; Sigismundi Iacobi Baumgarten(de) *Uebersetzung der Algemeinen Welthistorie...*, pars V, Salinis Saxonicis 1785, pp. 90-92; *Acta ex iis decerpta quae apud Sanctam Sedem geruntur...*, vol. I, Romae 1865, p. 259.
  
vel sg. **boiarin** (ut Russice) — Commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae, ann. 1726-1736, vol. 8, p. 427.  
 Cf. *purpurati aulae (boyar)*, — Ioannis Bernardi Basedow *Operis elementaris pars tertia*, Dessaviae 1774, p. 132.
2. ↑  Augustini Meyerberg p, 179.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Store norske leksikon |
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

**Mika Ilmari Kajava** (natus Copione in urbe Fnnica die 31 Maii 1959), est philologus classicus natione Finnus. Res epigraphicas et onomasticas praecipue investigat. Rector Instituti Romani Finlandiae ab anno 2003 ad annum 2006 fuit. Habuit etiam cathedram in Universitate Turkuensi ab anno 2002 ad annum 2005. Ex anno 2005 cathedram linguae litterarumque Graecarum apud Universitatem Helsingiensem obtinet. Sodalis est Academiae Latinitati Fovendae.

Quae scripsit aut edidit
------------------------

* (una cum Henrico Solin) *Roman Eastern Policy and Other Studies in Roman History: Proceedings of a Colloquium at Tvärminne 2–3 October 1987*, Helsinki 1990.
* *Roman Female Praenomina: Studies in the Nomenclature of Roman Women*, Rome 1994.
Wikidata Mahometus Bazoum
Res apud Vicidata repertae:Mahometus Bazoum: imagoMahometus Bazoum: imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1960; Bilabrin  
*Patria*: Res publica Nigritana  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of Niger, Minister of Foreign Affairs of Niger, President of Niger, Member of the Pan-African Parliament  
*Munus*: politicus, international forum participant, magister  

**Consociatio**

*Factio*: Nigerien Party for Democracy and Socialism  
*Religio*: secta Sunnitica
**Memoria**

*Laurae*: Grand Officer of the Legion of Honour  

**Mahometus Bazoum**, litteris Arabicis محمد بازوم (Bilabrin(de) in oppido anno 1960 natus) est politicus Nigritaniae.

E gente Arabum regionis Diffa ortus, Zinder in urbe educatus, alumnus est Universitatis Dakarensis ubi philosophiae studuit. Zinder postea reditus magister scholarum meruit atque res politicas magis magisque suscepit. Legatus est parlamento Nigritano ab anno 1993. Bis minister rerum externarum factus est, a die 25 Februarii 1995 usque in 5 Maii 1996, primo ministro Hama Amadou, et a 21 Aprilis 2011 in 25 Februarii 2015, primo ministro Brigi Rafini; postea sub eodem minister a rebus internis ab 13 Aprilis 2016 usque in 29 Iunii 2020 functus est. Praeses Nigritaniae die 2 Aprilis 2021 inauguratus est.

Mense Decembri 2022, Mohamed Bazoum designatus est praeses hodiernae Unionis oeconomicae et oeconomicae Africae occidentalis (UEMOA), per vicesimum septimum ordinarium fastigium capitum civitatis et regiminis in Abidjan..

Die 13 mensis Augusti anno 2023, regimen Nigri declaravit se velle "prosecuturum esse coram competentibus auctoritatibus nationalibus et internationalibus Mohamed Bazoum eiusque complicibus localibus et exteris, ob laesae maiestatis fidem et securitatem internam et externam Nigri"..

Nexus externi
-------------

* "Mohamed Bazoum": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)** Document utilisé pour la rédaction de l’article Inter fontes nostros

Praesides rei publicae Nigritanae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hamani Diori 1960 • Seyni Kountché 1974 • Ali Saibou 1987 • Mahamane Ousmane 1993 • Ibrahim Baré Maïnassara 1996 • Daouda Malam Wanké 1999 • Mamadou Tandja 1999 • Salou Djibo 2010 • Mahamadou Issoufou 2011 • Mahometus Bazoum 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri rei publicae Nigritanae |
|  |
Aloysius Jougan
**Ladislaus Aloysius** vulgo *Władysław Alojzy* **Jougan** fuit presbyter catholicus ritus Romani, canonicus, Polonus, qui praesertim tamquam auctor lexici Latino-Polonici etiam hodie usitatissimi memoratur.

Vita
----

Natus est Tarnopoli die 14 maii 1855. Ordinem presbyteratus accepit Leopoli 31 iulii 1878, ibidem anno 1888 laurea doctorali insignitus fuit. Anno 1902 professoris Universitatis Leopolitanae dignitate potitus est, annis 1906–1907 etiam decanus Facultatis Theologicae fuit. Mortuus est die 21 octobris 1942, forsitan in carcere nazistico, sed de hoc non constat.

Lexicon Latino-Polonicum
------------------------

Anno 1938 lexicon Latinitatis ecclesiasticae (Latino-Polonicum scilicet) publici iuris fecit, iuxta lexicon Alberti Sleumer praeparatum, circa 27 000 lexemata continens, quorum tamen 4 000 circiter in lexico Sleumeriano non inveniuntur. Lexicon Jouganianum quinquies reimpressum est:

* *Słownik kościelny łacińsko-polski: Wedle tekstu kilku słowników a przeważnie Alberta Sleumera spolszczył, ułożył i uzup. Alojzy Jougan* (Leopoli 1938). OCLC 833591422
* Editio secunda (1948) OCLC 644416061
* Editio tertia (1958) OCLC 830239664
* Editio quarta (Varsoviae 1992) ISBN 83-85706-00-3, OCLC 749390449
* Editio quinta (Sandomiriae 2013) ISBN 83-257-0542-6, OCLC 848219391
* Editio sexta (Sandomiriae 2021) ISBN 978-83-257-0542-8

Notae
-----

1. ↑  Stanislaus Łoza (1939) *Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania.* Varsoviae.
2. ↑  *Liber albus: Martyrologium duchowieństwa — Polska: Jougan, Władysław Alojzy* (pagina interretialis paroeciae s. Sigismundi in oppido Słomczyn archidioeceseos Varsoviensis)
3. ↑  Aloysius Jougan (1938) *Słownik kościelny łacińsko-polski*. Leopoli. [Praefatio.]