recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Duiven
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Nederlandia  
*Locus*: 51°56′50″N 6°1′16″E  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Duiven  

**Duiven** est locus in Liemers, in Nederlandiae provincia Geldria, et caput municipium Duiven. Ex 1995, quæ est positus primo in administratione et conservationem eius proprietas, et in territorio. Duiven est quoque notus pro eius functionis regionalis cum Makro, IKEA, Mediamarkt et Intratuin. Villa habet Candea collegium ut turpis.

Processio Corpus domini
-----------------------

In ultima dominica augusti annua processione corpus domini tenuit in Duiven. Est satis eximium, quod in Duiven, et etiam paucis locis in area, possidet Groessen et Loo, processio est adhuc in publicum elicere. In tempus reformatio (1520-1600), erant catholicorum in Septentrionali Belgio sunt non ad omnes in publica fide, confiteri, nedum a processione.

Haec pars regionis Liemers, non erat pars Belgiae, sed ducati Clevi. Tantum in 1816 venit Liemers et magna partes provinciae Limburgensis in Nederlandiam. Erat constat, quod processio permissum est, ut servo, quamdiu, sed omni anno factum est. Si unum anno, vel a paucis temporibus erat exsultástis, tunc erat ius processione corpus domini exspirare. Tantum in 1984 veto processione a constitutione erit sit amet.
Hoc est, quod quamdiu possunt meminisse, in Duiven, ultima dominica augusti, processio-dominica, et pulchra.

Mobilitas
---------

### Curro automobilis

Duiven est coniunctus ad stratam A12. In 2011, decretum est, via A15, quae iam desinit in Bemmel, esse extensum via A12, ubi novum tractum viae A15, inter Duiven et Zevenaar. Esset Duiven coniunctus cum A15. Spes est, haec est parata in 2018.

### Bus

Duiven est etiam perspicuus bus a Westervoort et Zevenaar, linea 60/61, et linea 62 ab Arnhem.

### Treno

Praeterea, Duiven stationem habet, situa ad trenem lineam Arnhem - Winterswijk, ubi ab initio 2009 ad septem post meridiem in vespere omnis XV minutes a treno  Arriva et/vel Breng in directionem Arnhem et directionem Doetinchem/Winterswijk sistit.

Iam aliquot annis ascendens impedimenta in ruunt hora, cum multibus cessatibus, quia ibi sunt quaestiones, cum facultatem tractis. Traiectoria Duiven - Winterswijk pertinet ad frequentissimas itineras in Nederlandia. In particulari, feugiat onerariis est causa. Abusio in Betuweroute , hoc esse solvandam problemam.

Nati in Duiven
--------------

* Roos Rebergen (17 februaris 1988), plumbum cantrix batavi cohorti Roosbeef.
* Dean Koolhof (15 decembris 1994), pedilusor
* Jesper Trip (20 septembris 1996), exemplar

Communium coniunctiones
-----------------------

* Romania Calafat, Romania
Wikidata Dulverton
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°2′46″N 3°33′0″W  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Somerset West and Taunton  

**Dulverton** est oppidum Somersetensis comitatus prope orientalem Devoniae limitem in Anglia meridio-occidentali situm. Ibi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1306. Ad Dulverton homines fere 1 400 nostro tempore habitant.

Castra collina praehistorica quattuor prope Dulverton eminent. Ecclesia Omnium Sanctorum, turre saeculo fere XIII exstructa, annis 1852-1855 architecto Eduardo Ashworth Exoniensi omnino refecta est.

Notae
-----

1. ↑  Samantha Letters, "Gazetteer of Markets and Fairs in England and Wales to 1516[*nexus deficit*]"

Bibliographia
-------------

Ecclesia Sanctae Trinitatis apud Dulverton
* "Dulverton" in John Collinson, *The History and Antiquities of the County of Somerset* (3 voll. Bathoniae, 1791) vol. 3 pp. 520-524
* "Dulverton (Holy Trinity)" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)
* "Dulverton" in Nikolaus Pevsner, *The Buildings of England: South and West Somerset* (Harmondsworth: Penguin, 1958) pp. 152-153

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°2′46″N 3°33′0″W • *OpenStreetMap* • 7292439 *GeoNames* • *Vision of Britain* • *Open Domesday* |
Wikidata Duglassius Carswell
Res apud Vicidata repertae:Duglassius Carswell: imagoDuglassius Carswell: imago
*Nativitas*: 3 Maii 1971; Westmonasterium  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: member of the 55th Parliament of the United Kingdom, member of the 55th Parliament of the United Kingdom, member of the 56th Parliament of the United Kingdom, member of the 56th Parliament of the United Kingdom, member of the 54th Parliament of the United Kingdom  
*Munus*: politicus, researcher  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Conservativa, Factio Libertatis Britanniarum Regni  

**Duglassius Carswell**, vulgo plene *John Douglas Wilson Carswell* (Westmonasterii natus die 3 Maii 1971) est politicus anglicus.

Iuvenis in Kenya et Uganda habitabat, patre Wilson Carswell chirurgo merente, matre iatra. Ipse illic apud scholam S. Andreae iuxta Turi, sed postea in Anglia apud Carthusianos educatus est. Alumnus est universitatis Angliae Orientalis Norvici in urbe atque Collegii Regii Londiniensis. 

A die 5 Maii 2005 legatus est apud parlamentum Regni Uniti pro circulo *Harwich and Clacton* in comitatu Essexiae. Usque in diem 28 Augusti 2014 ad factionem Conservativam haesivit, sed eo die se ad factionem libertatis Regni Britanniarum iunxit.

Scripta Duglassii Carswell
--------------------------

* 2015 : *The End of Politics and the Birth of iDemocracy*. Biteback Publishing

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* Nicholas Watt, "Tory MP Douglas Carswell defects to UKIP and forces by-election" in *The Guardian* (28 Augusti 2014)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Duglassium Carswell** spectant. |

* Duglassii Carswell *pagina interretialis*
* De Duglassio Carswell apud *They Work For You*
**Clura** est vox quae inveniri potest apud Plautum, significans Hominoidea, id est simia sine cauda. Pro "clunibus tritis" nominatur.. Videtur derivatam esse ex κολουρα Graece. Nam in more derivandi Graecis, vocalis sequanda consonante est. Vix aliis inveniri potest. Apud Isidorum est "Horum genera quinque sunt, ex quibus cercopitheci caudas est, quam quidam cluram vocant".

Vox clura vix inveniri potest, maxime in aliis operibus. Fors ob rem, apud systema biologica id est taxonomia, non accipienda est maxime Linnaei et 'Hominoidea' adhibetur in eodem loco.

Notae
-----

1. ↑  Etymologicon linguae Latinae Gerardus Joannes Vossius (1662), p. 143.
2. ↑  
M. Accii Plauti Comedia Volume 5 Titus Maccius Plautus, p. 13.
3. ↑  Traupman, Ioannes. 2007. *Latin and English Dictionary.* Ed. tertia. p. 101. Novi Eboraci: Bantam Dell. ISBN 978-0-553-59012-8.
4. ↑  Animals in the Ancient World from A to Z By Kenneth F. Kitchell Jr.(2014), p. 32.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Andreas Kolmogorov
Res apud Vicidata repertae:Andreas Kolmogorov: imagoAndreas Kolmogorov: imago
*Nativitas*: 25 Aprilis 1903; Tambovia  
*Obitus*: 20 Octobris 1987; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Andreï Nikolaïevitch Kolmogorov
**Officium**

*Munus*: mathematicus, computer scientist, statistician, professor, physicus  
*Patronus*: Universitas Publica Moscuensis
**Familia**

*Coniunx*: Anna Dmitrievna Egorova  

**Memoria**

*Laurae*: Lobachevsky Prize, Stalin Prize, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the October Revolution, Balzan Prize, Lenin Prize, Order of the Patriotic War 1st class, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of the Red Banner of Labour, Helmholtz Medal, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Wolf Prize in Mathematics, Foreign Member of the Royal Society, PL Chebyshev Gold Medal  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Andreas Nicolai filius Kolmogorov** (Russice Андрей Николаевич Колмогоров, tr. *Andrej Nikolaevič Kolmogorov*; 12 [25] Aprilis 1903 — 20 Octobris 1987) erat mathematicus Sovieticus, alumnus et ab anno 1931 professor Universitatis Moscuensis, conditor scholae scientificae in mathematica, theoriae probabilitatum, topologiae, intuitionis peritus, atque socius Academiae Scientiarum URSS nonnullarumque aliarum academiarum, anno 1963 titulo Herois Laboris Socialistici ornatus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Andream Kolmogorov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Pagina de Andrea Kolmogorov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Fructoso-1,6-bis-phosphati aldolasis humani octamerum.
**Aldolases** (diligentius **Fructoso-1,6-bis-phosphati-aldolasis**) (Numeri EC: 4.1.2.13) sunt familia trium enzymorum: quae aldolasis A enim, aldolasis B, et aldolasis C dicuntur. 

Enzymum aldolasis est pars glycolysis quo reactionem quarta, a fructoso-bisphosphato ad glyceraldehydro-3-phosphatum et dihydroxyacetonophosphatum perficit: 

**D-fructoso-1,6-bis-phosphatum {\displaystyle \rightleftharpoons } di-hydroxy-acetono phosphatum + D-glyceraldehydo-3-phosphatum**
In cellulis aldolasis etiam cum H+-ATPasi (ATP + H  
2O + H+  
introrsum {\displaystyle \rightleftharpoons } ADP + phosphate + H+  
extrorsum) interagit.

Aldolum
-------

Aldolum.
Aldolum in chemia est verbum amalgamatum ex gregibus chemicis *ald*ehydi et alcoh*olum* compositum est.

Aldolases
---------

Tres isoformae notae sunt, A (muscularis), B (hepatica), C (cerebralis).

### Aldolasis A

Aldolasis A in musculis reperiuntur. In hominibus genum nomine ALDOA chromosomate 16 (16p11.2) locatum est. 

### Aldolasis B

Aldolasis B in iecore reperiuntur. In hominibus genum nomine ALDOB chromosomate 9 (9q31.1) locatum est. Gradus eius activus ab statu nutritivo pendet: parvus in fame, magnus post cibum.

### Aldolasis C

Aldolasis C in cerebro (hippocampo) reperiuntur. In hominibus genum nomine ALDOC chromosomate 17 (17q11.2) locatum est.

Pinacotheca
-----------

* D-fructoso-1,6-bis-phosphatumD-fructoso-1,6-bis-phosphatum
* D-glyceraldehydro-3-phosphatumD-glyceraldehydro-3-phosphatum
* Di-hydroxy-acetono phosphatumDi-hydroxy-acetono phosphatum

Notae
-----

1. ↑  Lu M. Holliday L. S. Zhang L. Dunn W. A. Jr. Gluck S. L. (2001). "Interaction between aldolase and vacuolar H+-ATPase: evidence for direct coupling of glycolysis to the ATP-hydrolyzing proton pump". *The journal of biological chemistry* **276** (32): 30407-13
2. ↑  Munnich A. Besmond C. Darquy S. Reach G. Vaulont S. Dreyfus J. C. Kahn A. (1985). "Dietary and hormonal regulation of aldolase B gene expression". *The journal clinical investigation* **75** (3): 1045-52
Wikidata Coslovia
Res apud Vicidata repertae:Coslovia: insigneCoslovia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 52°53′32″N 40°29′34″E  
*Numerus incolarum*: 93 330  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Козлов
**Gestio**

*Procuratio superior*: Michurinsky District, Kozlovskiy Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 78 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Munster, Lower Saxony  

*Vide etiam paginam discretivam:* Coslovia (discretiva)

**Coslovia** (Russice *Козлов*, nunc *Mičurinsk*) est urbs regionis Tamboviensis Russiae. In ripis Voronegiae Silvestris fluminis stat. 90 722 incolarum habet anno 2020.

Historia
--------

Iussu Michaelis Theodori filii anno 1635 ut arx condita est. Urbs et commercio et industria crescebat. Nomen Ioannis Mičurin hic nati anno 1932 cepit.

Ecclesia sancti Nicolai Cosloviae anno 1885 constructa in chartula cursuali

Notae
-----

1. ↑  Michaelis Antonii Baudrand *Geographia*, t. I. p. 334; de Eupatoriae nomine priore eodem ipsa.
2. ↑  Russice *Лесной Воронеж".*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 52°53′32″N 40°29′34″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Labdacus** (Graece Λάβδακος, fortasse a λάβδα 'λ', fere 'qui claudicat'[1]) fuit Polydori, regis Thebarum, et Nycteidis fiius unicus,[2] qui breve tempus saeculo XIV aut XIII a.C.n. regnavit. Cum Labdacus Polydoro patre mortuo adhuc puer esset, Nycteus avus interregnum iniit, sed mox, cum bello contra Epopeum Sicyonium gesto occisus esset, regnum eius fratri Lyco, magno avunculo Labdaci, obtigit.[3]

Deinde Labdacus, postquam ad eam, ut regere posset, adolevit aetatem, ipse regnum obtinuit. Paulisper tamen regnavit,[4] nam in bello cum Pandione, rege Athearum, de fnibus gesto cladem accepit. Nec sane diffugerunt sollicitudines: cum enim Dionysia orgia improbaret, a Maenadibus discissus est.[5] Labdaco mortuo Lycus denuo interrex factus est, nam Laius Labdaci filius adhuc infans anniculus erat. 

Progenies Labdaci *Labdacidae* appellantur.[6] Praeter Laium inter Labdacidas numerantur Laii filius Oedipus atque eius liberi Polynices Eteocles Antigone Ismene.

Notae
-----

1. ↑  Bechtel & Fick 18942: 415; Jameson 1986: 10.
2. ↑  Herodotus 5.59; *Bibliotheca* 3.40 .
3. ↑  Pausanias, *Graeciae descriptio* 2.6.2.
4. ↑  Pausanias 9.5.
5. ↑  *Bibiotheca* 3.5.5.
6. ↑  Scotto di Carlo 1977.

Bibliographia
-------------

* Bechtel, Fritz & Fick, August (18942) *Die griechischen Personennamen nach ihrer Bildung erklärt und systematisch geordnet.* Vandenhoeck & Ruprecht.
* Jameson, Michael Hamilton (1986) Labda, lambda, Labdakos. *Corinthiaca. Studies in honor of Darrell A. Amyx* edidit Mario Aldo del Chiaro adiuvante William R. Biers. University of Missouri Press.
* Scotto di Carlo, J. (1977) The house of Labdacus vs. the house of Atreus. Use of the curse by Sophocles and Aeschylus. *Classical Bulletin* 54: 10-14.
Wikidata Miloslaus Okál
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1 Decembris 1913; Slovany  
*Obitus*: 22 Februarii 1997; Bratislavia  
*Patria*: Slovacia, Cechoslovacia  

**Officium**

*Munus*: Professor, philologus, Interpres  

**Miloslaus Okál** (Slovace *Miloslav Okál*), die 1 Decembris anno 1913 in *Slovany* natus et die 22 Februarii anno 1997 Bratislaviae mortuus, fuit philologus et interpres Slovacus.

Vita et opera
-------------

In Universitate Comeniana Bratislavensi educatus, ibi et professor ab anno 1941 fuit. Pauli Rubigalli et Georgii Purkircher opera edidit. Homeri *Iliadem* et *Odysseam* Slovace vertit, quae versio Slovaca plena prima est. Anno 1961 Bratislaviae *Ilias* Miloslai Okál' et anno 1966 *Odyssea* editae sunt. Etiam aliorum auctorum Graecorum et Latinorum permultorum versiones confecit.

Bibliographia
-------------

* Pauli Rubigalli Pannonii Carmina / Ed. Miloslaus Okal. Lipsiae, 1980 (Bibliotheca Teubneriana)
* Georgii Purkircher Opera quae supersunt omnia / Ed. Miloslaus Okal (Bibliotheca Scriptorum Medii Recentisque Aevorum, series nova, vol. 10), Budapestini 1988
Wikidata Budissa
Res apud Vicidata repertae:Budissa: insigneBudissa: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°10′53″N 14°25′26″E  
*Numerus incolarum*: 37 838  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Bautzen, Budissin
**Gestio**

*Praefectus*: Alexander Ahrens  
*Procuratio superior*: Bautzen District  

**Geographia**

*Superficies*: 66.67 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Bloaschütz/Błohašecy, Bautzen-Nordostring, Bolbritz/Bolborcy, Burk/Bórk, Temritz/Ćemjercy, Teichnitz/Ćichońca, Döberkitz/Debrikecy, Niederkaina/Delnja Kina, Oberuhna, Oberkaina/Hornja Kina, Löschau/Lešawa, Lubachau/Lubochow, Kleinwelka/Mały Wjelkow, Nadelwitz/Nadźanecy, Bautzen-Innenstadt, Stiebitz/Sćijecy, Salzenforst/Słona Boršć, Schmochtitz/Smochćicy, Bautzen-Gesundbrunnen, Ostvorstadt, Auritz/Wuricy, Südvorstadt (Bautzen), Westvorstadt, Q60029232, Niederuhna/Delni Wunjow, Boblitz/Bobolcy, Oehna/Wownjow  
*Territoria finitima*: Radibor, Großdubrau, Malschwitz, Kubschütz, Großpostwitz, Obergurig, Doberschau-Gaußig, Göda  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Wormatia, Heidelberga, Drocae, Jablonec nad Nisou, Jelenia Góra  

**Tabula aut despectus**

Budissa: situsBudissa: situs
Oppidum

Urbs Budissa a Matthaeo Merian Seniori picta circa annum 1650
**Budissa** (Germanice: *Bautzen*; in lingua Sorabica *Budyšin*) est urbs in Saxonia sita ad flumen Spreham.

Urbs iacet ad viam veterem Viam Regiam Lusatiae Superioris.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Budissam** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
Wikidata Milo Iosephus Berkeley
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1 Aprilis 1803; Northamptoniensis comitatus  
*Obitus*: 30 Iulii 1889; Hauerberga  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: botanista, bryologist, zoologus, mycologus  
*Patronus*: Universitas Londiniensis
**Consociatio**

*Religio*: Anglicanismus
**Familia**

*Coniunx*: Cecilia Emma Berkeley  
*Proles*: Ruth Ellen Berkeley, Cecilia Jane Berkeley, Emeric Streatfield Berkeley  

**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius, Royal medal, Fellow of the Linnean Society of London  

Milo Iosephus Berkeley
**Milo Iosephus**, vulgo *Miles Joseph* **Berkeley** (natus Biggin Hall in loco Northamptonshire Angliae die 1 Aprilis 1803; mortuus Sibbertoft iuxta Market Harborough Northamptoniensis comitatus die 30 Iulii 1889) fuit presbyter Anglicanus, mycologus, et botanista Britannicus. Siglum scientificum eius est **Berk.**

Nexus interni
-------------

* Categoria:Taxa Berkeley

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • IPNI • Deutsche Biographie |
Wikidata Pravind Jugnauth
Res apud Vicidata repertae:Pravind Jugnauth: imagoPravind Jugnauth: imago
*Nativitas*: 25 Decembris 1961; Vacoas-Phoenix  
*Patria*: Mauritia  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Mauritius, Minister for Rodrigues, Outer Islands and Territorial Integrity, Minister of Defence, Home Affairs and External Communications  
*Munus*: politicus, barrister  

**Consociatio**

*Factio*: Militant Socialist Movement  
*Religio*: Hinduismus
**Familia**

*Genitores*: Anerood Jugnauth;   

**Pravind Kumar Jugnauth** (in vico La Caverne die 25 Decembris 1961 natus) est politicus insulae Mauritiae.

Proavis operariis gentis Ahir ex India migratis, religioni Hinduicae haerentibus, sed patre Anerood Jugnauth causidico et futuro praeside, Pravind Jugnauth apud Collegium Regium in urbe Curepipe educatus est. Alumnus est universitatum Buckinghamiensis in Anglia et Aquissextiensis in Francia. Iuris peritus apud Hospitium Lincolniense Londiniense inscriptus est.

Motus socialistici militantis ab anno 1990 sodalis, ab 1999 dux vicarius, ab anno 2003 dux factus est, patri successor, quo officio usque hodie fungitur. Legatus est apud parlamentum Mauritianum ab anno 2000. Minister ab agricultura a die 7 Septembris 2000 usque ad 7 Octobris 2003, minister a technologia a 14 Decembris 2014 ad 25 Maii 2016, ter autem minister a vectigalibus a 7 Octobris 2003 ad 5 Iulii 2005, ab 11 Maii 2009 ad 26 Iulii 2011, denuo ab 25 Maii 2016 ad 23 Ianuarii 2017 fuit, a quo die primus minister meret, patri rursus successor.

Nexus externi
-------------

* "Pravind Jugnauth found guilty of conflict of interests in the MedPoint case" in *Indian Ocean Times* (circiter 1 Iulii 2015)

Primi ministri Mauritiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Seewoosagur Ramgoolam 1961 • Anerood Jugnauth 1982 • Navin Ramgoolam 1995 • Anerood Jugnauth 2000 • Paulus Bérenger 2003 • Navin Ramgoolam 2005 • Anerood Jugnauth 2014 • Pravind Jugnauth 2017
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Mauritiae • Formula:Ministri rerum externarum Mauritiani |
|  |
Wikidata Milvauchia
Res apud Vicidata repertae:Milvauchia: insigneMilvauchia: insigne
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 43°3′0″N 87°57′0″W  
*Numerus incolarum*: 577 222  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Cavalier Johnson  
*Procuratio superior*: Milwaukee Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 250.849328 chiliometrum quadratum, 250.710527 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: St. Francis, Cudahy, Oak Creek, Greenfield, West Allis, West Milwaukee, Wauwatosa, Butler, Menomonee Falls, Mequon, Brown Deer, River Hills, Glendale, Whitefish Bay, Shorewood  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mulhusia, Tiberias, Nuevitas, Białystok, Omium, Suerinum, Galvia, Magnesia ad Sipylum, Or Yehuda  

**Tabula aut despectus**

Milvauchia: situsMilvauchia: situs
**Milvauchia** est urbs in Visconsinia maxima, quae iuxta litus occidentale Michigani lacus iacet. Secundum censum anno 2000 factam 600 974 hominum Milvauchiae incolunt, quae igitur magnitudine vicesima secunda urbs Americana est. Urbs faciendo cervisiam clara est.

Milvauchia anno 1846 condita est. Primus auctor fuit Solomon Juneau. Multae officinae et multa braxatoria Milvauchiae crescebant, quorum multi post annum 1980 corruerunt. Milvauchia anno 2014 est urbs multi incrementi sed ordinem criminis est causa controversiae[*Latinitas dolet*]. Praefectus Milvauchiae est Thomas M. Barrett, qui inservivit anno 2004.

Universitates
-------------

* Universitas Marquettae (Anglice)
* Universitas Visconsiniae apud Milvauchiam (Anglice)

Notae
-----

1. ↑  "Milvauchia": *Latinitas* Vaticana (1972)

Nexus interni
-------------

* Archidioecesis Milvauchiensis

Urbes Civitatum Foederatarum maximae

Albuquerque · Angelopolis · Antoniopolis · Arlintonia · Arx Vorthensis · Atlanta · Austinopolis · Baltimora · Bostonia · Campi · Carolinum · Cleveland · Columbopolis · Dallasium · Denverium · Detroitum · Didacopolis · El Paso · Fontes Coloratenses · Franciscopolis · Fresno · Honolulu · Hustonia · Indianapolis · Iosephopolis · Jacksonville · Kansanopolis · Litus Virginiae · Long Beach · Ludovicopolis · Memphis · Mesa · Miamia · Milvauchia · Minneapolis · Nasburgum · Nova Aurelia · Novum Eboracum · Oklahomapolis · Omaha · Philadelphia · Phoenix · Portlandia · Quercupolis · Sacramentum · Seattlum · Sicagum · Tucson · Tulsa · Vasingtonia · Wichita

*Opus geopoliticum • Index urbium maximarum Civitatum Foederatarum • Maximae urbes orbis terrarum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Urbes maximae Americae Septentrionalis
Regiones ubi incolae linguis Caucasicis Septentrionalibus utuntur in tabula geographica Caucasi depictae.
**Linguae Caucasicae Septentrionales,** aliquando simpliciter **Caucasicae** appellatae, sunt binae familiae linguarum in usu in Caucaso, praecipue in regionibus septentrionalibus: familia Caucasica Boreoccidentalis, etiam Pontica, Abasgico–Adygeica, Circassica, vel Caucasica Occidentalis appellata; et familia Caucasica Boreorientalis, etiam Nakh–Daghestanica vel Caucasica Orientalis appellata. Nonnulli linguistae, insigniter Sergius Starostin et Sergius Nikolaev, putant hos greges ex lingua communi abhinc annorum fere quinque milia ortos esse. Hoc autem propositum haud facile aestimatur, et controversum manet. Sunt a triginta quattuor ad triginta octo linguae Caucasicae Septentrionales distinctae.

Linguae Caucasicae Boreoccidentales
-----------------------------------

* lingua Abasgica;
* lingua Abassinica;
* lingua Adygeica;
* lingua Cabardinica.

Huic familiae fortasse pertinuit lingua Hattica exstincta.

Linguae Caucasicae Boreorientales
---------------------------------

* lingua Ingussica;
* lingua Tsetsenica;
* linguae Daghestanicae:
	+ lingua Andica;
	+ lingua Avarica;
	+ lingua Darginensis;
	+ lingua Lakensis;
	+ lingua Lesghica, cuius propinquae sunt
		- lingua Rutulensis;
		- lingua Tabassaranica;
		- lingua Tsakhurensis;
		- lingua Udiensis.

Huic familiae fortasse pertinuerunt linguae Hurrica et Urartaea exstinctae.

Familiae cognatae
-----------------

Quamquam linguae Caucasicae Septentrionales interdum simpilicter "Caucasicae" appellantur, sensu strictiore linguae Caucasicae Septentrionales sunt linguarum Caucasicarum pars; altera pars sunt linguae Kartvelianae.

Nexus interni
-------------

* Lingua Albaniana Caucasica
* Linguae Caucasi
* Linguae Dené–Caucasicae

Notae
-----

1. ↑  Nikolayev et Starostin 1994.
2. ↑  Petri Simonis Pallassii *Linguarum totius orbis vocabularia comparativa*, Petropoli 1786, p. 7.

Bibliographia
-------------

* Colarusso, John. 1988. *The northwest Caucasian languages: a phonological survey.* Novi Eboraci: Garland. ISBN 0824051807.
* Greppin, John A. C. ed. 1991. *The Indigenous languages of the Caucasus.* Delmar Novi Eboraci: Caravan Books. ISBN 0882060686 (vol. 1), ISBN 0882060694 (vol. 2), ISBN 0882060813 (vol. 4).
* Nikolayev, Sergei, et Sergei Starostin. 1994. *North Caucasian Etymological Dictionary.* Moscuae: Asterisk Press. Textus interretialis.
Wikidata Thomas De Quincey
Res apud Vicidata repertae:Thomas De Quincey: imagoThomas De Quincey: imagoThomas De Quincey: subscriptioThomas De Quincey: subscriptio
*Nativitas*: 15 Augusti 1785; Mancunium  
*Obitus*: 8 Decembris 1859; Edimburgum  
*Patria*: Britanniarum Regnum, Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: linguista, diurnarius, scriptor, mythistoricus, Interpres, autobiographus, orationis solutae peritus, essayist, criticus litterarum, philosophus  

**Familia**

*Genitores*: Thomas Quincey; Elizabeth Penson  
*Proles*: Paul Frederick de Quincey, Florence Elizabeth De Quincey  

**Memoria**

*Sepultura*: St Cuthbert's Church, Edinburgh  

**Thomas De Quincey** erat poeta Anglicus, est unus ex poetis lacuum. Notissimus est libro autobiographico *Confessions of an English Opium-Eater* (confessiones Anglici opii consumptoris) anno 1821 edito.

Opus
----

* Confessions of an English Opium-Eater (confessiones Anglici opii consumptoris) 1822
* Recollections of the Lakes and the Lake Poets (recollectiones lacuum et poetarum lacuum) inter annos 1834 et 1840 editae
* Suspiria de Profundis 1845

Notae
-----

1. ↑  Ainsworth, Horace Eaton, *Thomas De Quincey: A Biography*, New York (Novum Eburacum), Oxford University Press, 1936; iterum imprimabatur in New York, Octagon Books, 1972;
2. ↑  Lindop, Grevel *The Opium-Eater: A Life of Thomas De Quincey*, London, J. M. Dent & Sons, 1981.
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Praxidice


Wikidata Praxidike (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Praxidike (satelles): imagoPraxidike (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Yanga R. Fernándezdie 23 Novembris 2000
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 613.9 dies  
*Axis semimaior*: 20 823 967 chiliometrum  
*Perihelion*: 16 992 165 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.1840  
*Inclinatio orbitalis*: 144.20594 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.029  
*Magnitudo apparens*: 21.2  
*Diametrum*: 6.8 chiliometrum  
*Massa*: 430 petagram  

**Praxidike**, nomine pleno **Jupiter XXVII (Praxidike)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2000 J 7** agnitus, quae anno 2000 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Praxidice, e qua haec satelles appellata est, fuit dea iustitiae seu castigationis.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 55 a die 23 Novembris 2000 usque ad 24 Decembris 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Romaninus, *Verginiae mors*.
Botticelli, *Verginiae fabula*
In traditione historica Romana **Verginia** (mortua circa 450 a.C.n.) fuit virgo ingenua plebeo genere nata, formosissima filia centurionis Lucii[1] Verginii, quam Appius Claudius vir patricius inter decemviros legibus scribundis tum praestantissimus, quia insana formae cupidine captus erat, stuprare volens clienti cuidam suo falso testimonio et iniquo iudicio tamquam servam addixit. At ipse pater in Foro, ne filia domusque tam infando probro contaminarentur, eam sua manu necavit, tum cum lictores Verginiam rapere iam iussi erant.

Post eius necem pater et sponsus Lucius Icilius, vir tribunicius, indignitate rei divulgata, seditionem tam in castris quam in Urbe moverunt atque ita decemviros magistratum, quem ultra terminum legibus praescriptum vi retinebant, abdicare coegerunt. Quae fabula multas similitudines cum Lucretia et Sexto Tarquinio praebet nam in utraque vis feminae inlata reipublicae commutatae causa fuit. Utramque fabulam memorat Boccacius in suo libro *De claris mulieribus*, utramque pinxit Alexander Botticelli.

Fontes
------

* Cicero, libro secundo *de Republica* cap. 63.
* Dionysius Halicarnassensis, libro undecimo *Antiquitatum Romanarum* cap. 28-40.
* Titus Livius, libro tertio *Ab Urbe condita* capitibus 44-48.
* Valerius Maximus, libro sexto *Factorum dictorumque memorabilium*, 1,2 (*de pudicitia*).
* De Viris Illustribus cap. XXI.

Notae
-----

1. ↑  In palimpsesto Ciceroniano (*Rep* II,37,63) tantum praenomen legitur 'Decimus' : qui error fortasse ad lapsum memoriae ipsius Ciceronis referri potest.
Georgius Matthaeus Vischer
**Georgius Matthaeus Vischer** (natus die 22 Aprilis anno 1628 in Wenns (Tirolis); mortuus die 13 Decembris anno 1696 in Lentia) fuit topgraphus Austriacus, chalcographus et clericus.

Mandatu primorum tabulas confecit, urbes, castra, palatia monasteriaque in regionibus Austria Inferiore, Austria Superiore, Styria, Moravia et Hungaria delineavit. Saepe hae incisiones urbium aedificiorumque imagines eorum sunt antiquissimae, quae ad hunc diem restant. Inter topographos Austriae maximi momenti numeratur.

Tabula commemorativa in muro coemeterii communis Leonstein in Austria Superiore

Vita
----

Vischer origine rusticana nonnullos annos scholam abbatiae de Stams frequentavit, penuria pecuniae autem discedere coactus est. Deinde puer quindecim annorum bello triginta annorum comite Ioanne de Sporck duce in Suebia militiam fecit.

Anno 1648 in abbatiam de Stams reversus novitiatum quidem ingressus est, sed mox iterum desiit. De sequentibus annis pauca nota sunt. Per nonnullos annos munere parrochi in Leonstein in Austria Superiore et etiam in Vindobona fungebatur, plerumque autem artificio cartographico se tuebatur. Quibus modis scientiam artificii sui peperisset, nescitur. Iussu plurium nobilium chartas geographicas, munitiones palatiaque delineavit. Novissimis tum instrumentis usus ipse per omnes regionum partes itinera fecit. Consilia eius in limitibus definiendis ab omnibus magni aestimata sunt.

* Incisio palatii in vico Kammer ad lacum Attersee siti, 1672
* Incisio colorata palatii Wilfersdorf
* Celeiae, *Topographia Ducatus Stiriae*, Graecium 1681
* Palatium Würting, *Topographia Austriae superioris modernae*, 1674
* Incisio domus nomine "Hochhaus" in Vorchdorf, 1674
* Incisio palatii Messenbach, 1674

Opera
-----

* *Archiducatus Austriae Superioris Descriptio facta Anno 1667.* Augusta Vindelicorum 1669.
* *Archiducatus Austriae Inferioris Accuratissima Geographica Descriptio.* Vindobona 1670.
* *Topographia Austriae superioris modernae.* Augusta Vindelicorum 1674, in interrete apud univie.ac.at.
* *Archiducatus Austriae Inferioris Accuratissima Geographica Descriptio.* Augusta Vindelicorum / Vindobona 1670, in interrete apud univie.ac.at.
* *Topographia archiducatus Austriae Inferioris modernae 1672.* Vindobona 1672, Vol. 1 et Vol. 2 apud univie.ac.at.
* *Topographia Ducatus Stiriae.* Graecium 1681.

Biographia
----------

* Friedrich Ratzel: Vischer, Georg Matthäus. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 40, Duncker & Humblot, Lipiae 1896, p. 65.
* Rainer Puschnig: *Beiträge zur Biographie Georg Matthäus Vischers.* In: *Mitteilungen des Steiermärkischen Landesarchives.* Series 19/20, 1970, p. 145–163.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgium Matthaeum Vischer** spectant. |
Wikidata Georgius Langemak
Res apud Vicidata repertae:Georgius Langemak: imagoGeorgius Langemak: imago
*Nativitas*: 8 Iulii 1898; Starobilsk  
*Obitus*: 11 Ianuarii 1938; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: ingeniarius, miles  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Lenin, Hero of Socialist Labour  
*Sepultura*: Donskoe cemetery  

**Georgius Erici filius Langemak** (Russice Георгий Эрихович Лангемак, tr. *Georgij Ėrichovič Langemak*, natus patre Germano matreque Helveta in urbe *Starobel'sk* Imperii Russici, quae nunc est *Starobil'sk* Ucrainae, die 8 [20] Iulii 1898, mortuus supplicio pyroboli affectus Moscuae die 11 Ianuarii 1938) fuit eruditus Sovieticus, qui ad creationem rochetarum primarum contribuit, unus e creatoribus principalibus tormentae rochetarum nomine *Katjuša* fuit. Accusationis falsae causa supplicio affectus, post mortem anno 1955 rehabilitatus et anno 1991 Titulo Herois Laboris Socialistici ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgium Langemak** spectant. |

* Pagina de Georgio Langemak in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

| Cyanosis |
| --- |
| Cognitores |
| *Disciplina medica* | Cardiologia |
| *ICD-10* | R23.0, D74.9 |
| Rationes clinicae |
| Cyanosis phalangium |
| Dyscoloratio caerulea cutis **cyanosis** dicitur. |

**Cyanosis** symptoma in medicina dyscoloratio caerulea cutis mucosarumque significat. Coloratio caerulea de formatione deoxyhaemoglobino, rarius *methaemoglobino* vel *sulfhaemoglobino*, emanat.

Distinguuntur cyanoses in centrales et periphericae. Non raro morbi cordis vel pulmonum cyanosem causant, rarius medicamenta vel aliae drogae. Pigmenta cutis cyanosem dignoscendi inhibere possunt. Tractationes ad causas spectant.

De coloratione haemoglobini
---------------------------

 Pagina principalis est: Haemoglobinum 
Oxygenatio moleculae haematis cum atomo ferri Fe in medio. Sinistre forma *deoxy* colore *cyanotico*, dextre oxygenata ita rubescens.
Color cutis mucosarumque maior in parte et pigmentis melanocytorum et erythrocytorum sanguinis dominatur. Erythrocytis coloratio rubra insunt, et color hic sanguinis rubescens de virtutibus partis moleculae haemoglobini, gregis haematis enim, qui oxygenium ligat, emanat. Praeterea in haematis centro atomus ferri Fe invenitur, quod ad rubescentiam addit. Si oxygenium O2 haemati oneratur, color magis ruber apparet, si abest obscurior, "caeruleus" videtur.

De consuetudine cyanosis oxygenium sanguini abesse indicat.

Aspectus clinicus
-----------------

Distinguuntur cyanoses in 

* *centrales* cum coloratione circum truncum, os cum labiis oris, lingua, velut
* *pheriphericae* cum coloratione phalangium manus pedisque velut membrorum ipsorum.

Causae
------

### cyanosis centralis

* morbis systematis nervosi centralis
* morbi systematis respiratorii
* morbi cardiovasculares
* morbi sanguinis
* hypothermia

### cyanosis periphericae

* omnes causae cyanosum centralium
* insufficientia cordis
* phaenomenon Raynaudianum
* thrombosis profunda

Notae
-----

1. ↑  Goss G. A. Hayes J. A. Burdon J. G. (Mar 1988). "Deoxyhaemoglobin concentrations in the detection of central cyanosis". *Thorax* **43** (3): 212-3
2. ↑  Baranoski G. V. G. Van Leeuwen S. R. Chen T. F. (Iul 2017). "On the detection of peripheral cyanosis in individuals with distinct levels of cutaneous pigmentation". *Annual international conference of the IEEE engineering in medicine and biology society*: 4260-4

Nexus interni
-------------

* Hypoxia (medicina)
* Morbus cardiovascularis

Nexus externi
-------------

* *StatPearls* de cyanosibus et centralibus et periphericis **(Anglice)**
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Situs pagi Olisiponensis
Municipia sive Concilia Olisiponensia lingua Lusitana descripta
**Olisiponensis** (Lusitane *Distrito de Lisboa*) est pagus Portugalliae paene totus ad veterem Extremorum Durii provinciam pertinens (exceptis consiliis Azambujae (Luse: *Azambuja*) et Villae Francae Xirae (*Vila Franca de Xira*) ad Ripam Tagi pertinentibus), qui septemtrione districtum Colliponis, oriente districtum Scalabis, meridie Caetobrigae districtum, et occidente Oceanum Atlanticum tangit. Area est 2761 km² (16 maximum districtum Lusum). Incolarum numerus anno 2006 fuit 2.224.426. Districtus sedes est Olisipo.

Districtus Olisiponensis in inferioria sedecim municipia sive concilia dividitur:

| № | Municipium Latine vel Latinizatum | Municipium Luse |
| --- | --- | --- |
| 1 | Amatoria | *Amadora* |
| 2 | Arabriga | *Alenquer* |
| 3 | Arruda Vinorum | *Arruda dos Vinhos* |
| 4 | Azambuja | *Azambuja* |
| 5 | Cadavalum | *Cadaval* |
| 6 | Cascales | *Cascais* |
| 7 | Laures | *Loures* |
| 8 | Laurinius | *Lourinhã* |
| 9 | Mafra | *Mafra* |
| 10 | Odivelae | *Odivelas* |
| 11 | Oeirae | *Oeiras* |
| 12 | Olisipo | *Lisboa* |
| 13 | Selenopolis | *Sintra* |
| 14 | Sobralum Montis Agratii | *Sobral de Monte Agraço* |
| 15 | Turres Vitreae | *Torres Vedras* |
| 16 | Villa Franca Xirae | *Vila Franca de Xira* |

Usque ad annum 2002, districtus in Regione Olisiponis et Vallis Tagi (Luse: *Lisboa e Vale do Tejo*) omnino inserebatur, cuius praecipuum nucleum constituebat; dividebatur in duas subregiones, Magnam Olisiponem (*Grande Lisboa*) et Occidentem (*Oeste*), adhuc municipium in Limite Tagi (*Lezíria do Tejo*) possidens.

Postea, regio Olisipo et Valles Tagi penitus minuta est, et solum Olisipo rursus nominata est; hodie, ergo, solum subregio Magnae Olisiponis ad Regionem Olisiponis pertinet; Occidens in Centrum transit, et Limes Tagi in Transtagiam.

Sic nunc manent:

* Regio Transtagia
	+ Limes Tagi
		- Azambuja
* Regio Centrum
	+ Occidens
		- Arabriga
		- Arruda Vinorum
		- Cadavalum
		- Laurinius
		- Sobralum Montis Agratii
		- Turres Vitreae
* Regio Olisipo
	+ Magna Olisipo
		- Amatoria
		- Cascales
		- Laures
		- Mafra
		- Odivelae
		- Oeirae
		- Olisipo
		- Selenopolis
		- Villa Franca Xirae

Promunturia
-----------

* Promunturium Ophiussal

Notae
-----

1. ↑  Cf. nomina patriarchatus et universitatis Olisiponensis
Wikidata Montulus Cohortium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°24′45″N 10°7′24″E  
*Numerus incolarum*: 893  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Parmensis  

**Geographia**

*Superficies*: 69.04 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cumanum, Cornialum, Pallantianum, Bagnonis, Liciana, Ventassum  

**Tabula aut despectus**

Montulus Cohortium: situsMontulus Cohortium: situs
**Montulus Cohortium** (seu *Montium Curtes*) (Italiane: *Monchio delle Corti*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 050 incolarum, in Regione Aemilia-Romania, in Provincia Parmensi situm ac Tusci-Aemiliani Apennini. Incolae *Montulenses* vel *Monchienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

* Lucanianus Inferior *Lugagnano Inferiore*,
* Lucanianus Superior *Lugagnano Superiore*,
* Pons Lucanianus *Ponte Lugagnano*

*Aneta, Antria, Bastia, Casarola, Ceda, Cozzanello, Monchio Basso, Montale, Pianadetto, Prato, Riana, Rigoso, Rimagna, Ticchiano, Trecoste, Trefiumi, Trincera, Valditacca, Vecciatica*.

Municipia finitima
------------------

* Bondelia seu Bagnonum (MS),
* Comanum (MS),
* Cornialum,
* Liciana (MS),
* Pallantianum,
* Ventassum (RE).

Nexus interni
-------------

* Aemilia-Romania,
* Aemilia,
* Provincia Parmensis,
* Parma,
* Tuscus-Aemilianus Apenninus.

Nexus externi
-------------

* Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montulum Cohortium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Montuli Cohortium in Provincia Parmensi.Collocatio finium Municipii Montuli Cohortium in Provincia Parmensi.

Notae
-----
Wikidata Georgius Margvelašvili
Res apud Vicidata repertae:Georgius Margvelašvili: imagoGeorgius Margvelašvili: imagoGeorgius Margvelašvili: subscriptioGeorgius Margvelašvili: subscriptio
*Nativitas*: 4 Septembris 1969; Tiphlis  
*Patria*: Unio Sovietica, Georgia  

**Officium**

*Officium*: President of Georgia, Minister of Education and Science  
*Munus*: politicus, philosophus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis, Georgian Dream  
*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Coniunx*: Maka Chichua  

**Georgius Teimuraz f. Margvelašvili,** seu litteris Georgicis გიორგი თეიმურაზის ძე მარგველაშვილი (natus Tiphli in urbe die 4 Septembris 1969), est philosophus Georgicus, qui quartus praeses Georgiae erat, munus a die 17 Novembris 2013 ad 16 Decembris 2018 sustinens.

De vita
-------

Georgius Margvelašvili alumnus est universitatis Tiphlisensis et universitatis Europae Centralis Budapestinensis; operam postea Academiae Scientiarum Georgiensi dedit. Minister eruditionis meruit a die 25 Octobris 2012 ad 18 Iulii 2013, Bidzina Ivanišvili primo ministro. Die 17 Novembris 2013 praeses creatus, successor Michaelis Saakašvili, primum ministrum Heraclium Garibašvili selegit.

Notae
-----

1. ↑  In fontibus Russicis aliquibus (e.g. in situ patriarchatús Moscuensis) aliud nomen patronymicum invenitur, fortasse falsum: Парменович (Parmenae filius).

Nexus externi
-------------

Georgius Margvelašvili cum Matthaeo Frei diurnario Londinii apud Regium institutum rerum internationalium die 3 Septembris 2014 colloquitur.
* Duces civitatis Georgiae apud archontology.com.

Praesides Georgiae (1991–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Zviad Gamsakhurdia 1991 • Eduardus Ševardnadze 1992 • Michael Saakašvili 2004 • Michael Saakašvili 2008 • Georgius Margvelašvili 2013 • Salome Zurabišvili 2018
ზვიად გამსახურდია • ედუარდ შევარდნაძე • მიხეილ სააკაშვილი • მიხეილ სააკაშვილი • გიორგი მარგველაშვილი • სალომე ზურაბიშვილი
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum • Duces civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Georgiae |
|  |

 

Ministri eruditionis Georgiani (2004–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Alexander Lomaia 2004 • Maia Miminošvili 2007 • Ghia Nodia 2008 • Nika Gvaramia 2008 • Demetrius Šaškini 2009 • Khatia Dekanoidze 2012 • Georgius Margvelašvili 2012 • Tamar Sanikidze 2013
ალექსანდრე ლომაია • მაია მიმინოშვილი • გია ნოდია • ნიკა გვარამია • დიმიტრი შაშკინი • ხატია დეკანოიძე • გიორგი მარგველაშვილი • თამარ სანიკიძე
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Primi ministri Georgiae |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Depictio Agminis Sancti in Ponte Vetere.
**Agmen Sanctum**, **Hostes Antiquus,**? aut **Sancta Cumpania,**? (Hispanice, Gallaice et Asturiane: *santa Compaña,* vel *Güestia, Güéspeda, Estadea, Hoste,* vel *Estantigua*; Vasconice: *konpaini sandua*) est coetus animarum, quae secundum superstitionem popularem Hispaniam (praecipue Gallaeciam et Asturias) incolunt.?

Ei sunt phantasmae defunctorum, qui, albis tunicis cucullisque vestiti, nocte a templo usque ad domum hominis morituri pompam eunt. Primus in agmine nulla anima sed vivus est homo, magnam crucem ferens dum animae post ambulantes cereos portant. Vivus hanc rem ignorat, quae prima luce expergefacit.? Hospes rosarium orant hymnosque canent.

Coetus animas moriturorum clamat, sed etiam de peccatis gravibus admonet. Vivi putant illum qui hospes videat mox moriturum esse.

Hospitibus prope accedentibus, homines haec usitate faciunt:

* Eos non spectare, et viam relinquere
* Orare et sonos animarum ignorare
* Nunquam cereum animarum recipere
* Fugere

Notae
-----

1. ↑  Confer wikipediam anglicam.

Bibliographia
-------------

* BECOÑA IGLESIAS, E. 1980. *La Santa Compaña, El Urco y Los Muertos.*
* LISÓN TOLOSANA, C. *La Santa Compaña*
* PAREDES, I. M. 2000. *Curiosities across the Atlantic: a brief summary of some of the Irish-Galician classical folkloric similarities nowadays. Galician singularities for the Irish*.
**Agnes Franciae** (nata anno 1171; mortua post annum 1204), filia regis Ludovici VII uxorisque eius Alae sive Adelae Campaniensis, fuit sub nomine **Anna** imperatrix Byzantina, ab anno 1180 sponsa seu uxor Alexii II, quo interfecto Andronicus eam in matrimonium anno 1184 duxit; sed Andronicus ipse anno insequenti a populo Constantinopolitano necatus est. Anna ab anno 1193 cum Theodoro Brana in concubinatu vixit, qui anno 1204, suadente imperatore Balduino, eam in matrimonium duxit.

Anno 1179 a Lutetia Constantinopolim profecta est. De quo itinere Robertus de Torigneio in *Chronicis* ita refert:

Cum filia regis Francorum duceretur ad coniugium filii imperatoris Constantinopolitani, hospitata est apud Sanctum Benedictum super Ligerim; cumque quidam ex famulis eius vellet accelerare ignem iniecto oleo, flamma exivit per foramina camini, et cecidit super tectum camini, et hoc casu tota abbatia combusta est.[1]
Liber *Introitus* Agneti Constantinopolim adeunti datus est, hodie in bibliotheca Vaticana servatus. 

Theodorus Branas ex ea filiam genuit, nomine hodie ignoto, quae nupsit Nargaldum de Toceio Imperii Latini Constantinopolitani regentem.

Notae
-----

1. ↑  Robertus de Torigneio, *Chronicon* anno 1179 vol. 2 p. 83 Delisle

Bibliographia
-------------

* Alexander Cartellieri, *Philipp II. August, König von Frankreich*. Voll. 1-2. Lipsiae: Dyksche Buchhandlung, 1899-1906
* Cecily J. Hilsdale, "Constructing a Byzantine Augusta: A Greek Book for a French Bride" in *Art Bulletin* vol. 87 (2005) pp. 458-483 Exemplar venale
* Paul Magdalino, *The Empire of Manuel I Komnenos*. 2002

Nexus externi
-------------

* "Agnes de France" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG); "Alexios Komnenos"; "Andronikos Komnenos"; "Theodoros Branas" ibidem
Bacilla escaria lignea in basi eis apta.
**Bacilla escaria** sunt utensilia ad comedendum apta in forma paris bacillorum ex variis materiis factorum. Una manu par bacillorum escariorum tenendum est inter pollicem et alios digitos ad cibum capiendum qui ad os sit admovendus. 

Saepissime in Asia orientali bacilla escaria adhibentur, ut in Sinis, Iaponia, Corea, Vietnamia, Thailandia, Singapura. Extra tales terras in popinis in quibus cibi earundem terrarum esoribus apponuntur bacilla escaria adhibentur vel saltem adhibenda proponuntur. 

Bacilla escaria in Sinis antiquis orta sunt.

Nexus interni
-------------

* Utensilia escaria

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Aliis in sermonibus appellantur, exempli gratia, 筷子 (*kuài zi*) Sinice; 箸 (*hashi*) Iaponice *chopsticks* Anglice.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **bacilla escaria** spectant. |