recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Eagles of Death Metal in Commodore Ballroom die 20 Iulii 2009 canunt.
Brian O'Connor basso in Commodore Ballroom die 20 Iulii 2009 canit.
Theatrum Bataclan anno 2011.
**Eagles of Death Metal** ('Aquilae Metalli Mortis') est grex rockicus Americanus ex Desertis Palmarum in Civitibus Foederatis, anno 1998 ab Iesse Hughes et Iosue Homme (ex Queens of the Stone Age) conditus, qui soli gregis sodales perpetui sunt, quamquam Homme raro in exhibitionibus vivis canit ob pignora cum aliis gregibus. Alii musici quoque gregi intersunt, et in albis discophonicis et in exhibitionibus vivis, saepe nominibus pseudonymis festivis canentes.

Contra nomen, Eagles of Death Metal non est grex metalli mortis. Hughes affirmavit amicum eum exempla generis metalli mortis monstravisse, ac cum amicus carmen Vader gregis Polonici caneret, affirmans carmen intra genus metallum mortis esse, Homme Vader "The Eagles Metallis Mortis" statim appellavit. Hac locutione audito, considerabat sonum mixturae Eagles et gregis metalli mortis. In colloquio interrogatorio anno 2003, descripsit sonum sui gregis mixturam "bluegrass slide guitar mixed with stripper drum beats and Canned Heat vocals."

Impetus in Theatro Bataclan
---------------------------

Die 13 Novembris 2015, cum grex concentum intra Bataclan, theatrum Lutetiense, haberet, homines ignoti impetum armatum fecerunt, in quo plus quam centum homines necati sunt. Secundum renuntiationes, incursores in concursum fortuite coniciebant. Inter sexaginta et centum obsides capti erant. Incursione autem vigilium intra theatrum facta omnibusque terroristis necatis, obsides liberati sunt. Incursio hora 0:58 CET finita est. Circa 89 homines in theatro necati sunt, inter quos, ut videtur, duo, qui merces gregis vendere solebant.

Sodales hodierni
----------------

* Iesse Hughes, etiam appellatus The Devil et Boots Electric, vox, cithara
* David Catching, etiam appellatus Darlin' Dave, Davey Jo, cithara, vox, bassus
* Matthaeus McJunkins, bassus, vox
* Iulianus Dorio, apparatus tympanorum
* Eden Galindo, cithara, vox

Discographia
------------

* Peace, Love, Death Metal (2004)
* Death by Sexy (2006)
* Heart On (2008)
* Zipper Down (2015)
* Eagles of Death Metal Presents Boots Electric Performing the Best Songs We Never Wrote (2019)

### DVDi

* DVD by Sexy (2006)
* I Love You All the Time: Live at the Olympia Paris (2017)

Notae
-----

1. ↑  "Putting some fun in death metal – Stage – Night & Day". The Prague Post. 12 Martii 2009 .
2. ↑  *The Guardian,* 13 Novembris 2015.
3. ↑  "Attaques terroristes à Paris: des dizaines de morts, l'état d'urgence décrété". Le Figaro
4. ↑  CNN.
5. ↑  MSNBC.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aquilas Metalli Mortis** spectant. |

* Situs proprius, www.eaglesofdeathmetal.com
Naruhitus, imperator Iaponiae ex anno 2019.
Sigillum imperatoris Iaponiensis.
**Imperator Iaponiae** est monarcha caerimonialis in Iaponiensi monarchia constitutionali et caput familiae principalis Iaponiensis. Secundum constititionem anni 1947, quae Imperium Iaponiense dissoluit, vir est symbolum civitatis unitatisque populi. In lingua ipsorum appellatur **Tennō (天皇)** 'principem caelestem' significans, prius et **Mikado (帝)** (titulus usque 1867 adhibitus). Etiam est summus pontifex religionis Shinto, religionis vernaculae Iaponiensis, secundum quam ipse et familia sua sunt proles ex Amaterasu, dea Solis. 

A vetere tempore tria ornamenta sacra significant regalia qui legitimationemFormula:Dybsig imperatoris ut successoris Solis: gladius (*ame no murakumo no tsurugi*) et speculum (*yata no kagami*) et gemma (*yasakani no magatama*).

Nexus interni
-------------

* Index imperatorum Iaponiae
* *Chrysanthemum* - symbolum Imperatoris Iapoiniae ex saeculo XII.

Notae
-----

1. ↑  Marianus [Orscelar], "Mirabilia seraphica novi, ac veteris orbis", *Gloriosus Franciscus redivivus sive chronica observantiae scrictioris, reparatae, reductae, ac reformatae* (Ingolstadii: ex officina Wilhelmi Ederi, 1625), p. 463.
2. ↑  Gladius replicae apud Atsuta Templum in palatium est.
3. ↑  Speculum replicae apud Ise Magnum Templum in sanctuario palatii est.
4. ↑  Res originalis in palatium est.

Bibliographia
-------------

* Asakawa, Kan'ichi. 1903. *The Early Institutional Life of Japan*. Tokii: Shueisha. OCLC 4427686; Vide, "multiformatted, full-text book"
* Screech, Timon. 2006. *Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822.* Londinii: RoutledgeCurzon. ISBN 0-7007-1720-X; ISBN 978-0-7007-1720-0.
* *Encyclopaedia Britannica* 1911.
**Tumultus militaris Turciae anni 2016** diebus 15. et 16. Iulii opera gregis virium armatarum Turcicarum orsus est. 

Die 15 Iulii 2016 Ancyrae et Constantinopoli ab hora 11:00 grex virium armatarum complures pontes, sicut pontem Bospori Constantinopolis, et vias clausit.
Autocurrus armati prope aëroportum internationalem Atatürk visi sunt.
Brevi aëroportus et Turciae televisio et radiodiffusio, societas publica *TRT*, occupati et etiam intermissi sunt. 

Die 16 Iulii 2016 grex nomine consilii pacis in terra vernacula declarationem nuntiavit. 
Paulo post *Reuters* tumultum militarem Turciae finiri renuntiavit.

Victimae
--------

Numerus hominum interfectorum et vulneratorum perspicuus non est. Secundum unum inter complures fontem circiter 60 homines interfecti sunt; alii numeros maiores nuntiaverunt.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑  vernaculum = Turcia, Consilium Pacis in Terra Vernacula (id est Turcia) **(Turcice)** *Yurtta Sulh Konseyi* Ratio: Mustapha Kemal Atatürk quondam dixit: "Pax in terra vernacula, pax in terra orbis" sive "Domi Pax, In Mundo Pax" **(Turcice)**: *Yurtta sulh, cihanda sulh*.
4. ↑
5. ↑
Wikidata Vsevolodus Iaroslai filius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1030; Kiovia  
*Obitus*: 10 Aprilis 1093; Vyshhorod  
*Patria*: Russia Kioviensis  

**Officium**

*Officium*: Prince of Chernigov, dux Kioviensis, dux Kioviensis  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Iaroslaus I Sapiens; Ingigerda Olai filia  
*Coniunx*: Anna Polovetska, Monomacha  
*Proles*: Vladimirus II Monomachus, Eupraxia of Kyiv, Rostislav Vsevolodovich, Anna Vsevolodovna of Kyiv, Q11737101  
*Familia*: Rurici domus
**Memoria**

*Sepultura*: Sancta Sophia Kioviensis  

**Vsevolodus**, anno 1030 natus et 13 Aprilis 1093 Kioviae mortuus, fuit Iaroslai Sapientis et Ingigerdae filius quartus, quem pater, ut Chronica Nestoris dicit, plus quam fratres amavit. Cum patre Kioviae vixerat et Iaroslao anno 1054 mortuo Pereaslaviae et Rostoviae dux factus est, post annum 1073 Czernihoviae, annis 1076—1077 et ab anno 1078 usque ad mortem magnus dux Kioviae. Vladimiri Monomachi et Eupraxiae Henrici IV imperatoris uxoris pater.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
Asia media secundo saeculo a.C.n. Alani ad boreo-orientem maris Caspii indicantur
**Alani** (Graece: Ἀλανοί, tr. *Alanoí*, deductum a verbo Iranico *Aryanam*) fuerunt gens Iranica et pars confoederationis Sarmatarum.

Historia
--------

Gens Alanorum omnium Sarmatarum gentium diutissime permanebat aliarumque nationum consuetudines introduxit. Dum secundo saeculo a.C.n. in Kazachstania et a boreo-oriente maris Caspii habitabant primo deinde saeculo p.C.n. ad planities inter Rha et Tanais flumina sitas migraverunt. 

Anno 372 Alani a Hunnis victi sunt. Pars Alanorum cum Hunnis in migratione sequenti participavit et per Galliam Hispaniamque ad Africam Septentrionalem venit. Pars Alanorum alia autem ad Caucasum migravit, et ibi cum gentibus localibus civitatem Alaniam sui iuris formavit, nonnulla saecula post deletam, invasionis Mongolo-Tartarorum causa. Quia Mongolo-Tatari annis 1238–1239 planities iuxta Caucasum occupaverunt, pars Alanorum relicta ad montes Caucasi medii atque ad Transcaucasiam migravit, ubi cum populo locali mixta est.

Osseti, lingua ad Iranicas pertinenti loquentes, ut progenies directa Alanorum videntur, quum Alani etiam in formatione aliarum gentium culturarumque Caucasi Septentrionalis participaverunt. Inter repraesentes Ossetorum et aliarum gentium origine sua cum Alanis connectarum (Karatchaorum, Balcarorum et Inguschorum) disputationes concertationum plenae de "patrimonio Alanico" nunc exsistunt.

Notae
-----

1. ↑  *Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae*
2. ↑  Cf. *Ārya*. Vide etiam nomen æллон, tr. *ællon*, quod in lingua Ossetica gentem antiquissimam significat.
3. 1 2  Pagina de Alanis *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae
4. ↑  Перевалов С. М. Аланы // Российская историческая энциклопедия. Под ред. акад. А. О. Чубарьяна. Т. 1: Аалто — Аристократия. М.: ОЛМА МЕДИА ГРУПП, 2011. С. 220—221.

Bibliographia
-------------

* Alemany, Agustí (2000). Sources on the Alans: A Critical Compilation. BRILL. ISBN 90-04-11442-4.
* Bernard S. Bachrach, A History of the Alans in the West, from their first appearance in the sources of classical antiquity through the early Middle Ages, University of Minnesota Press, 1973 ISBN 0-8166-0678-1
* A. B. Bosworth, "Arrian and the Alani" in *Harvard studies in classical philology* vol. 81 (1977) pp. 217-255 JSTOR
* Ковалевская В. Б. Кавказ и аланы: Века и народы. — М.: Наука (Главная редакция восточной литературы), 1984. — 194 с.
* Кузнецов В. А. Очерки истории алан. — Владикавказ: ИР, 1992. — 390 с. — ISBN 5-7534-0316-6.

Nexus interni
-------------

* Alania
* Osseti

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alanos** spectant. |

* Alani in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
Wikidata Anna Widdecombe
Res apud Vicidata repertae:Anna Widdecombe: imagoAnna Widdecombe: imago
*Nativitas*: 4 Octobris 1947; Aquae Sulis  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Shadow Home Secretary, Member of the Privy Council of the United Kingdom, member of the 54th Parliament of the United Kingdom, member of the 53rd Parliament of the United Kingdom, member of the 52nd Parliament of the United Kingdom, member of the 51st Parliament of the United Kingdom, member of the 50th Parliament of the United Kingdom, legatus ad Parlamentum Europaeum, Shadow Secretary of State for Health and Social Care, Minister of State for Prisons and Probation  
*Munus*: politicus  
*Patronus*: Unilever, Universitas Londiniensis
**Consociatio**

*Factio*: Factio Conservativa, Brexit Party  

Anna Widdecombe
**Anna Noreen Widdecombe** (nata Aquis Sulis in comitatu Somersetensi die 4 Octobris 1947) est politicorum perita Britannica Factionis Conservativae et ab anno 1987 usque ad diem 6 Maii 2010 legata apud Parlamentum Britannicum fuit. Est alumna universitatum Birminghamiensis (ubi linguae Latinae studuit) et Oxoniensis. Ibi Aulam Dominae Margaritae frequentavit rebusque politicis, philosophicis, oeconomicis studuit.

Widdecome, quae antea ad Ecclesiam Anglicam pertinebat, postquam Ecclesia Anglica mulieres ad presbyteratum ordinavit se ad confessionem Romanam Catholicam convertit.

Bibliographia
-------------

* Nicholas Kochan, *Ann Widdecombe: right from the beginning*. Londinii: Politico's, 2000. ISBN 1-902301-55-2

Nexus externi
-------------

* Annae Widdecombe pagina interretialis *The Widdy Web*
* De Anna Widdecombe apud Factionis Conservativae paginam interretialem
*Portrait of Conrad Martens* (187-?), photographema sepia tinctum.
**Conradus Martens** (1801 - 21 Augusti 1878) fuit pictor scaenarum terrestrium? in Anglia natus qui in Australia ab anno 1835 laboravit.

Vita et opus
------------

Pater Conradi fuit mercator qui primum Londinium venit consul Austriacus.
Conradus "Crutched Friars" in domo prope Collem Turris natus est. Picturae scaenarum terrestrium, sicut Ioannes Gulielmus et Henricus fratres, sub Copley Fielding aquarellatore praestante studuit. 

Anno 1832 in navi *Hyacinth* artifex topographicus vectus est. Montevideo in urbe anno 1833 exeunte, in Robertum FitzRoy incidit, capitaneum navis HMS *Beagle*, qui eum conduxit pictorem ut in loco aegrotantis Augusti Earle artificis navis, substitueret. Martens se cum navigatione secunda HMS *Beagle* sic coniunxit, atque amicus Caroli Darwin, qui in expeditione intererat naturalista nobilis comesque capitanei, mox factus est.

Ad australem versus ad Patagoniam navigabant, Portum Desiderii die 23 Decembris 1833 capientes, ubi Martens rheam glandibus petivit, quam amici epulabantur antequam Darwin, avem observans esse raram speciem minorem cuius mentionem gauchos fecerant, reliquias conservavit. Martens secundo anni 1834 dimidio ex *Beagle* Portu Vallis Paradisi discessit, atque Sydneium via Tahitiis deinde navigavit, anno 1835 adveniens.

Indigenae navem *Beagle* per metiendam Terram Ignium salutant, antequam expeditio in Oceanum Pacificum navigat. Aquarella a Conrado Martens picta, qui artifex navis anno 1833 factus est. 
Martens a decennio 187 exeunte anginam pectoris patiebatur, et ictu cordis die 21 Augusti 1878 mortem obiit.

Nexus interni
-------------

* Artes oculorum Australiae

Bibliographia
-------------

* Dundas, Douglas. 1967. Martens, Conrad (1801–1878). *Australian Dictionary of Biography,* 2 (Melbourne University Press), 212–213.
* De Vries, Susanna. 1993. *Conrad Martens on the Beagle and in Australia.* Pandanus Press. ISBN 0646141295.
* Keynes, Richard. 2002. *Fossils, Finches and Fuegians: Charles Darwin's Adventures and Discoveries on the Beagle, 1832-1836.* Londinii: HarperCollins. ISBN 0-00-710189-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Conradum Martens** spectant. |

* Opera Martens, apud catalogue.nla.gov.au (National Library of Australia, Canberrae)
* Opera Martens, apud www.artgallery.nsw.gov.au (Art Gallery of New South Wales)
* De Conrado Martens, apud www.sl.nsw.gov.au (State Library of New South Wales, Sydneii)
* "Conrad Martens Sketchbooks I and III," apud www.lib.cam.ac.uk
* "Conrad Martens: The second voyage of the HMS 'Beagle,'" apud www.rmg.co.uk (National Maritime Museum)
* "Forest, Cunningham's Gap," apud qag.qld.gov.au (aquarella, 1856, in Queensland Art Gallery)
**Lambertus de Tureio** (natus anno circiter 1155; mortuus 1215 sive ante annum 1224) fuit particeps expeditionis sacrae in Albigenses iuxta Simonem de Monteforti, a quo mox factus est dominus Limosi et (ante annum 1213) Podii Viridis necnon Saxiaci, ubi castellum ruinosum restituit. Cum Gualterio Langton anno 1211 a Raimundo Rogerio comite Fuxii captus est:

Comes autem ille maximis catenis ligatos in teterrimo et tam angusto posuit carcere, quod nec stare nec extenti iacere valebant; lumen etiam non habebant nisi candelam, et hoc solummodo dum comedebant; unum brevissimum foramen in illo erat ergastulo, per quod cibaria eis porrigebantur. Ibi longissimo tempore eos tenuit Comes Fuxi, donc multá pecuniá sunt redempti.
Lambertus in matrimonium duxit Briennam de Beynes, quae, Lamberto mortuo, Guidoni de Monteforti nupsit. Filiam genuit Mathildem de Tureio quae Petro de Vicinis nupsit.

Notae
-----

1. ↑  Petrus Vallium Cernaii, *Historia Albigensis* 82, 248
2. ↑  Paginae variae genealogicae
3. ↑  Petrus Vallium Cernaii, *Historia Albigensis* 55.248
4. ↑  "Guy de Montfort" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
5. ↑  Paginae genealogicae; cf. Cartularium Apr. 1210

Bibliographia
-------------

* Eugène Martin-Chabot, ed. *La chanson de la croisade albigeoise* (Lutetiae: Les Belles Lettres, 1931-1961) vol. 1 pp. 91, 95, 123, 267; vol. 2 pp. 101, 111, 121-127, 169-171; vol. 3 vol. 95
* W. A. Sibly, M. D. Sibly, interprr. *The history of the Albigensian Crusade: Peter of les Vaux de Cernay's Historia Albigensis* (Woodbridge: Boydell, 1998. ISBN 0851158072) pp. xxix, 47, 61, 64, 127-128, 190-191

Nexus externi
-------------

* *Lambert de Thury* apud genealogiequebec.info

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Vide etiam paginam discretivam:* Marburgum (discretiva)


Wikidata Marburgum (Slovenia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°33′0″N 15°38′0″E  
*Numerus incolarum*: 96 211  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Maribor
**Gestio**

*Praefectus*: Andrej Fištravec  
*Procuratio superior*: Municipium urbanum Marburgi  

**Geographia**

*Superficies*: 41 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Graecia, Grenovicum, Kraljevo, Marburgum, Pétange, Petropolis, Mursa, Utinum, Bratislavia, Orela, Sabaria, Charcovia, Zonguldak  

**Tabula aut despectus**

Marburgum (Slovenia): situsMarburgum (Slovenia): situs
**Marburgum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Marburgum super Dravum*) (Slovenice *Maribor*; Theodisce: *Marburg an der Drau*) est urbs Sloveniae, caput municipii urbani Marburgi, in Styria Slovenica provincia historica, Styriae regionis historicae, sita. Marburgum est urbs princeps regionis statisticae Transdravaniae. Incolunt urbem 106 738 et 120 236 municipium omnem, secundam Sloveniae quod ad incolas pertinet. Incolae Marburgenses et Mariborenses appellantur. Marburgum anno 2012 una cum Vimarano in Portugalia titulo capitis culturalis Europaei honoratum est

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Marburgum sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Mariborensis est.

Notae
-----

1. ↑  Constititio apostolica Mariborensis.

Nexus externi
-------------

* Proprius municipii situs interretialis **(Slovenice)**

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°33′0″N 15°38′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Marburgum** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Evocatus**, pl. **evocati** fuerunt pedites Romani, qui missione iam accepta militiam in exercitu Romano rursus suscipiebant.

### Historia

Omnes exercitus egregii multi evocati habebat, praecipue ita cum duces populi amatus.

Erga equitibus Romanis nominatus fuerunt, maxime centurionibus. Exempla, Gn. Pompeius Magnus, dux egregissimus, in bello civili apud C. Caesarem multos evocatos vocavit.

Tamen, non omnes evocati equites sive centuriones nominati poterant, sed cohors evocati *Praefectus evocatorum habebat.*

T. Flavius Domitianus, Augustus Domi Flaviorum; nomen evocati usus est in iuvenibus qui cubiculum suum curabant. Aliquod tempus hos pedites "Evocati Augusti" nominatus fuerunt.

### Fontes

* Dio Cassius, *Roman History* 45.12
* Tacitus, *Annals*, 1.36
* C. Iulius Caesar, *Commentarii de Bello Gallico* 7.65
* C. Iulius Caesar, *Commentarii de Bello Civili*, 1.17
* C. Iulius Caesar, *Commentarii de Bello Civili*, 1.3. Ib. 3.88
* M. Tullius Cicero, *Epistulae ad Familiares*, 3.6
* Cicero, *Epistulae ad Familiares*, 15.4
* C. Iulius Caesar, *Commentarii de Bello Civili* 3.91
* Suetonius, Vita XII Caesarum: *Augustus* 56
* Iustus Lipsius, *De Militia Romana 1.*
* Suetonius, *Vita XX Caesarum*: *Domitianus*, 10
* Hyginus, *de Lim.* p209; Johann Caspar Orelli, *Inscript.* No. 3495, 153
Castella Vadomario tributa (imago e manuscripto *Notitiae*)
Insignia comitis largitionum
Insignia comitum domesticorum equitum peditumque
Insignia Magister Militum Praesentalis II
***Notitia Dignitatum*** est documentum Imperii Romani saeculi V p.C.n. quod fastos magistratuum provinciarum indicesque copiarum et aedificiorum publicorum habet. Hoc modo incipit, itaque nomen documenti:

*Notitia dignitatum omnium tam civilium quam militarium utriusque imperii occidentis orientisque.*
Textus *Notitiae* Imperium Occidentale anni 420 describit, Imperium Orientale anni 400.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Notitiam Dignitatum** spectant. |

* Notitia Dignitatum apud Bibliothecam Augustanam
* Notitia Dignitatum: editio anni 1542
* Notitia Dignitatum: editio anni 1899
* Versio in lingua anglica
* Versio in lingua hispanica (sed navigatione difficili! Pro textu i ad "Parte Occidental" et "Parte Oriental")


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Notitiam Dignitatum** apud **Vicifontem**. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Structura glycogeni: In iecore et musculis glycogenum plurium ramorum constans inveniuntur. Reactiones glycogenolysis his ramis glucoso-6-phosphatum.
**Glycogenolysis** est iter metabolicum separationis chemicae glucoso-6-phosphati ex glycogeno (n) efficiens glycogenum (n-1). Cum glucosi angustiis in iecore et musculis ex copiis glycogeni per enzymum glycogeni phosphorylasis glucosum liberatur. Reactio inversa glycogenogenesis vocatur. Significatio itineris huius metabolici est energiae emanatio ex glycogeni iecoris horrei glucosi et musculorum.

Epidemiologia
-------------

Verbum glycogenolysis est compositio de verbis glycogeni et Graecis *γλυκύς glykys* 'dulcis‘ + *λύσις lysis* 'dissolutio'.

Significatio et contextus
-------------------------

Glycogenolysis cum glucosi angustiis necessitateve organismo vivo celeriter saccharum energia denique iubet. Nimirum illius reactiones biochemicarum in cellularum cytoplasmate reperiuntur. In iecore hepatocyti glucosum liberatum tam ad suum ipsum quam ad usum organorum aliorum utuntur, atquin in musculis myocyti glucosum prorsus in suam rem convertunt.

Iter secundum ad saccharum (glucosum) generandum, quamquam tardius et lentius, est gluconeogenesis, quae aliae fontes, ut lactatum et aminoacida et glycerolum, adhibet.

Locus glycogenolysis
--------------------

Glycogenolysis imprimis in iecoris hepatocytis myocytisque musculorum fiunt.

Cursus
------

### Glycogenum

In corpore glycogenum est forma chemica glucosi accumulati. Conservationis in iecore musculisque moleculae glucosi concatenatae sunt. 

### Clavi glycogenolysis

Hoc posito copiarum glycogeni cum signis et hormontis glucagoni velut epinephrini tunc his ex copiis glycogeni phosphorolysi per enzymum glycogeni phosphorylasis glucosum liberatur. Versa vice glycogenolysis per insulinum inhibetur.

Perturbationes glycogenolysis et morbi
--------------------------------------

De consuetudine regeneratio glucosi ex glycogeno sine perturbationibus fit. Famibus, ut in angustiis gravibus sive anorexia nervosa copiae comparatae vix iam satis sunt. Sub exercitationibus equidem vehementibus inopia quoque glucosi nascatur usque ad hypoglycaemiam cum symptomatibus (sudor, convulsiones).

Supra nonnulli morbi imprimis genetici glycogenoses (morbi glycogenum condendi) noti sunt. Adhuc quindecim dumtaxat typi morborum condendi descripta sunt. Saepe symptoma hepatomegaliae offertur.

Notae
-----

1. ↑  Collegium Elmhurstiense: de glycogenolysi **(Anglice)**
2. ↑  In operibus Anglicis notio *Glycogen storage disease*, abbreviatura *GSD*, adhibetur.
3. ↑  Khoury J, Zohar Y, Shehadeh N, Saadi T (2018). "Glycogenic hepatopathy". *Hepatobiliary Pancreat Dis Int* **17** (2): 113-8

Nexus interni
-------------

* Fames
* Glycolysis
Anna Laetitia Barbauld, scriptrix paedagogica
**Anna Laetitia Barbauld** (nata nomine *Aikin* die 20 Iunii 1743 Kibworth-Harcourt in Leicestriensi comitatu Leicester, mortuus die 9 Martii 1825 in burgo Hackney) scriptrix Anglica fuit.

Vita
----

Filia sacerdotis anno 1773 vulgavit opus »Poems«, quod uno anno quattuor editiones habuit, et inde audaciter statim edidit Londinii anno 1773 »Miscellaneous pieces in prose«. Ambobus operibus valde plausum eset. Anno 1774 nupsit Rochemont Barbauld presbytero et instituti educatorii privati praefecto ad Palgrave Suffolciae.. Anna Laetitia praesertim in iuventute educanda operam dabat; cum maritus institutum citatum deseruisset, annis inter 1785 et 1786 in Helvetia et in Francia manebant antequam irent Hampstead Middelsexiae et anno 1802 Stoke-Newington (Hackney). Namque eo coniunx in servitia vocatus erat. Anno autem 1801 criticis offensa scripturam omnino deposuit. 

Cum anno 1775 opus »Devotional pieces« secundum argumenta biblica editum esset, pro infantibus suis »Hymns in prose« scripsit. Hymni illi in multa idiomata conversi sunt; eruditionem infantilem in artibus promovit opere egregio »Early lessons«. Postea curavit editiones »Pleasures of imagination« (Marci Akenside) et odas Gullielmi Collin, selectas litteras Samuelis Richardson, florilegium mythistoriarum Anglicarum (omnia cum annotationibus biographicis et criticis), denique »Selections from the Spectator, Tatler etc.« (nova editio, 1864). Prima anthologia operum Annae Barbauld vulgata est Londinii anno 1811 sub titulo »The female speaker«. Neptis Lucia Aikin ex anno 1825 alteram anthologiam edidit necnon »A legacy for young ladies«. Sensuum magnitudo, calor, sagacitas ex operibus sentitur una cum claritate et elegantia quoad scribendi genus.

Bibliographia
-------------

* Christoph Bode: *Ad Fontes! Remarks on the Temporalization of Space in Hemans (1829), Bruce (1790), and Barbauld (1812).* In: *Romanticism: The Journal of Romantic Culture and Criticism.* 10:1 (2004), p. 63–78.
* Anne Janowitz: *Women Romantic Poets: Anna Barbauld and Mary Robinson.* Northcote House, Tavistock 2003.
* William McCarthy: *Mother of All Discourses: Anna Barbauld’s Lessons for Children.* In: Donelle Ruwe (Hrsg.): *Culturing the Child, 1690–1914: Essays in Memory of Mitzi Myers*. Scarecrow, Lanham, MD 2005, p. 85–111.
* William McCarthy: *Anna Letitia Barbauld : voice of the enlightenment.* Johns Hopkins Univ. Press, Baltimore, Md. 2008, ISBN 978-0-8018-9016-1.
* Kathryn J. Ready: *‘What then, Poor Beastie!’: Gender, Politics, and Animal Experimentation in Anna Barbauld’s ‘The Mouse’s Petition’*. In: *Eighteenth-Century Life.* 28:1 (2004 Winter), p. 92–114.
* Betsy Rodgers: *Georgian Chronicle: Mrs. Barbauld and Her Family.* Methuen, Londinii 1958.
* Daniel P. Watkins: *Anna Letitia Barbauld and Eighteenth-Century Visionary Poetics.* Maryland 2012, ISBN 978-1-4214-0458-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Anna L. Barbauld** spectant. |

* Barbauld apud DDB
* De vita operibusque sub speculo feminismi
Wikidata Iosephina Vidal
Res apud Vicidata repertae:Iosephina Vidal: imagoIosephina Vidal: imago
*Nativitas*: 18 Februarii 1961;   
*Patria*: Cuba  

**Officium**

*Munus*: legatus, politicus  

**Iosephina Vidal**, vulgo plene *Josefina de la Caridad Vidal Ferreiro* (die 18 Februarii 1961) est legata Cubae.

Alumna est Instituti Coniunctionum Internationalium Moscuae in urbe, quod ab anno 1979 usque in 1984 frequentavit. Inquisitiones deinde persecuta est apud institutum Civitatibus Foeederatis dicatum universitatis Havanensis. Ab anno 1991 in legatione Cubana iuxta Franciam, ab 1999 in legatione iuxta Civitates Foederatas Vasingtoniae in urbe operam dedit. Annis 1997 et 1998 continuoque ab anno 2003 apud ministerium rerum externarum Havanae operam dedit, semper de rebus Americae Septentrionalis laborans. Ibidem ab anno 2013 director generalis meret eius divisionis quae de Civitatibus Foederatis agit. Ab anno 2011 sodalis est congressus centralis factionis communisticae Cubanae.

Bibliographia
-------------

Legatione Civitatum Foederatarum apud Havanam rursus aperta, adstant hymno nationali cantato die 14 Augusti 2015 Iosephina Vidal (ad sinistram), Ioannes Kerry, Galfridus DeLaurentis, Roberta Jacobson, Patricius Leahy (ad dextram)
* Boris Herrmann, "Profil: Josefina Vidal" in *Süddeutsche Zeitung* (20 Maii 2015)
* Dewayne Wickham, "Josefina Vidal vs. Caleb McCarry" in *Zanesville Times Recorder*; in *Havana Journal* die 12 Martii 2006 rursus editum
* Helen Yaffe, Jonathan Watts, "Top diplomatic negotiator in Cuba warns Trump: 'aggression doesn't work'" in *The Guardian* (17 Ianuarii 2017)

Nexus externi
-------------

* Vita apud ministerium rerum externarum Cubanum
* "Josefina Vidal Ferreiro" apud *EcuRed*
Antonius Laurentius Lavoisier et Maria uxor ab Iacobo Ludovico David picti (anno 1788).
**Antonius Laurentius Lavoisierius** (Francogallice *Antoine Laurent de Lavoisier*; Lutetiae die 26 Augusti 1743 natus; ibidem capite damnatus die 8 Maii 1794) fuit chemicus Francicus, qui praesentis chemicae inventorem fuisse putatur. Fuit sodalis Academiae Scientiarum Francicae et Academiae Francicae. Praeterea est unus e septaginta duobus hominibus quos Turris Eiffeliae effigies commemorat.

Lavoisierius probavit phlogiston non necesse esse ad combustionem rerum explanandam; revera invenit oxygenium, quo res quae ad combustionem pertinebant explanari possunt.

Notae
-----

1. ↑  *Novi commentarii societatis regiae scientiarum Gottingensis*, Vol. VII (1776), p. 84.

Nexus interni
-------------

* Aqua regia
* 6826 Lavoisier

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Antonium Laurentium Lavoisierium** spectant. |

* Biographia. **(Anglice)**
* De gasometro ab Antonio Laurentio Lavoisierio excogitato. **(Germanice)**
* Opera apud universitatem Argentorati. **(Francice)**
Wikidata Sextus Quinctilius Sex.f. Varus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 500 a.C.n.; Roma antiqua  
*Obitus*: 453 a.C.n.; Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Senator Romanus, consul  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  

**Sextus Quinctilius Sex.f. Varus** (quando natus sit, nescimus; mortuus est anno 453 a.C.n.) fuit senator Romanus et vir publicus quinti saeculi a.C.n.

Cursus honorum
--------------

Quinctilius una cum Publio Curiatio Fisto Trigemino anno 453 consul rei publicae Romanae electus est. Eodem anno nec bellum nec dicordia ordinum urbem afflixerunt, sed Romae homines multi pestilentia necati sunt. Et Quinctilius morbo ablatus est. In eius locum Spurius Furius Medullinus consul suffectus creatus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, III 32,1-4

Fontes
------

* Livius, I 32
* Dionysius Halicarnasseus, *Antiquitates Romanae*, X 53
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic* : Vol. I, 509 B.C. - 100 B.C. Novi Eboraci, coll. « Philological Monographs, number XV, volume I », 1951, 578 p

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Spurius Tarpeius M.f. Montanus Capitolinus et Aulus Aternius Varus Fontinalis**  |  **Consul** 453 a.C.n.cumPublio Curiatio Fisto Trigemino | Successores: **Titus Menenius Agrippae f. Lanatus et Publius Sestius Q.f. Capitolinus Vaticanus**  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Abdomen** (abdominis, *n.*) est pars corporis hominis vel alii animalis inter thoracem et pelvim sita. Intra *cavitatem abdominalem* multa membra continere potest, inter quae iecur, intestinum, renes, stomachum. Cavitas abdominalis ipsa dividitur in partes tris: *cavitas peritonealis* peritoneo cincta, a tergo *spatium retroperitoneale*, infra *spatium subperitoneale*. Partes illorum deorsum ossibus pelvis cinctae cavitatem pelvis formant.

Acervus intra cavitatem abdominalis liquoris ascites (sive hydrops abdominis, sive hydraskos) dicitur, sanguinis haemoperitoneum (sive haemaskos), lymphae chyloperitoneum (sive chylaskos), gasis pneumoperitoneum (sive pneumaskos).

Musculi abdominis
-----------------

Musculi abdominis sunt:

* musculus rectus abdominis
* musculus pyramidalis
* musculus obliquus externus abdominis
* musculus obliquus internus abdominis
* musculus transversus abdominis
* musculus quadratus lumborum
* musculus sacrococcygicus ventralis
* musculus sacrococcygicus dorsalis
* musculus coccygicus

Regiones abdominis
------------------

Regiones **abdominis**
Ex consuetudine duo schemata applicantur: novem regionum schema et quattuor regionum schema. Ita dividit utrumque schema abdomen in partes vel novem vel quattuor. Secundum primum binae lineae, duae horizontales et duae verticales applicantur, secundum alterum alterum singulae lineae, una horizontalis, una verticalis.

### 4 regionum schema

|  |  |
| --- | --- |
| Quadrans superior dexter (QSD) | Quadrans superior sinister (QSS) |
| Quadrans inferior dexter (QID) | Quadrans inferior sinister (QIS) |

Omphalocele
-----------

Prominentia umbilici magis tumens *omphalocele* nominatur.

Nexus interni
-------------

* Anatomia
* Peritonitis

Notae
-----

1. ↑  Federative Committee on Anatomical Terminology (1998). *Terminologia Anatomica*. Stutgardiae: Thieme
2. ↑  De Gorter I (1742). Chirurgia repurgata, articulus 1546. Opus definitiones alias nominat. **(Latine)**
Gilbert senex, Augusto 2006
**Ronalda Gilbert** (Brooklynii Novi Eboraci, 7 Septembris 1926; Vallis Molarum Californiae, 6 Iunii 2015) fuit cantrix vulgaris, compositor carminum, histrio, et agitatrix politica Americana, atque una ex primis sodalibus the Weavers, quadricinii musici, contraltus cum Petro Seeger, Lee Hays, et Friderico Hellerman.

Sara mater vestifica et syndicalista; Carolus pater operarius in fabrica fuit. Ronalda prima adulescentia, secundo bello mundano nuper conflato, Vasingtoniam in Districtu Columbiae migravit, ubi apud Bibliothecam Congressionalem in Alanum Lomax, Woody Guthrie, et alios cantores vulgares incidit. Scholam superiorem Anacostianam frequentavit.

Nexus interni
-------------

* The Almanac Singers
* Arlo Guthrie
* Holly Near
* Lead Belly

Notae
-----

1. ↑  Nata *Ruth Alice Gilbert,* sed *Ronnie* Anglice per ludibrium saepe appellata.
2. ↑  Weber 2015.
3. ↑  
	* Ronnie Gilbert Biography (1926-). *Film Reference Forum,* filmreference.com.

Bibliographia
-------------

* Weber, Bruce. 2015. "Ronnie Gilbert, Folk Singer for the Weavers, Dies at 88." Laudatio, *New York Times,* 6 Iunii.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius.
Wikidata Anna Lundberg
Res apud Vicidata repertae:Anna Lundberg: imagoAnna Lundberg: imago
*Nativitas*: 29 Martii 1966; Skurup  
*Patria*: Suecia  
*Nomen nativum*: Anne Ebba-Karin Lundberg
**Officium**

*Munus*: diurnarius, Animator programmatis  

**Memoria**

*Laurae*: Kristallen, På spåret  

**Anna Ebba-Carina Lundberg** (Suecice *Anne Ebba-Karin Lundberg*), nata die 29 Martii 1966 in Skurup, est ductrix programmatis televisifica et diurnaria Suecica. Aliqua programmata televisifica in SVT duxit, sicut *Antikrundan*, *Landgång*, *Himlen kan vänta* et *En andra chans*. Ab anno 2011, ductrix programmatis televisifica *Här är ditt kylskåp* fuit. Lundberg ter consecuta est praemium Crystallum (*Kristallen*) nominationi Ductrix Programmatis Televisifica Muliebris Anni (*Årets kvinnliga programledare*).

Bibliographia
-------------

* "Anne Lundberg har vunnit folkets hjärtan" in *Expressen* (14 Augusti 2012)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Annam Lundberg** spectant. |
Wikidata David de Rothschild
Res apud Vicidata repertae:David de Rothschild: imagoDavid de Rothschild: imago
*Nativitas*: 15 Decembris 1942; Novum Eboracum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Francia  

**Officium**

*Officium*: Mayor of Pont-l'Évêque, praeses  
*Munus*: Argentarius  

**Familia**

*Genitores*: Guy de Rothschild; Alix Schey von Koromla  
*Coniunx*: Princess Olimpia Anna Aldobrandini  
*Proles*: Alexandre de Rothschild, Lavinia de Rothschild, Stephanie Anne-Marie Hélène de Rothschild  
*Familia*: Rothschild family
**Memoria**

*Laurae*: Commander of the Legion of Honour, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences  

**David de Rothschild**, vulgo plene *David René James de Rothschild* (natus die 15 Decembris 1942), familiae Iudaicae haud ignobilis proles, baronis Guidonis de Rothschild (1909-2007), et Alix Schey de Koromla filius, est argentarius Francicus.

In urbe Novo Eboraco natus est quo tempore genitores e Francia propter obsessionem Germanicam effugerant. Lutetiae educatus, alumnus est Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis. Rector et praeses meruit argentariarum societatumque commercialium nonnullarum ad familiam Rothschild pertinentium. Ab anno 1977 usque in 1995 praefectus est oppido Ponti Episcopi in Normannia. Anno 2013 praeses factus est consilii regnantis Congressus Iudaici Mundani(en).

Vide etiam
----------

* Familia Rothschild

Nexus externi
-------------

David de Rothschild (anno 2014)
* Familiae Rothschild pagina interretialis
* Colloquium percontativum cum David de Rothschild (mense Ianuario 2012)
*Vide etiam paginam discretivam:* Transcarpathia (discretiva)

*Vide etiam paginam discretivam:* Ruthenia (discretiva)

**Transcarpathia** vel **Subcarpathia**, etiam **Ruthenia Subcarpathica** (Russinice *Подкарпатя*, *Підкарпатя*, Hungarice *Kárpátalja*, Polonice *Zakarpacie*, Ucrainice *Закарпаття*, Slovacice *Podkarpatská Rus*) est regio historica et geographica in parte meridionali et orientali Europae, quam a tribus partibus Carpates montes circumcingunt. Rutheni, Hungari, Poloni. Ucraini et Slovaci Transcarpathiam incolunt. Nunc ad regionem Transcarpathicam Ucrainae, regionem Epuriensem Slovaciae, palatinatus Poloniae Antecarpaticum et Poloniae Minoris et circulum Maramarosiensem Dacoromaniae Transcarpathia historica pertinet. Unghvar et Munchatium et Peregium sunt Transcarpathiae urbes maiores. Dominorum Campus(uk) est vicus antiquus.

Historia
--------

A saeculo X Transcarpathia regni Hungariae pars fuit. Saeculo XVI pars regionis Transsilvanica facta est. A saeculo XVII Imperii Habsburgensis et Austro-Hungarici pars fuit; tunc in comitatus Hungariae Bereghiensem, Unghvariensem et Ugotsensem terrae Transcarpathicae inslusae sunt.

Imperio Austro-Hungarico post Bellum orbis terrarum priorem dissoluto secundum foedus apud Trianonium sanctum Cechoslovaca facta est. Ab anno 1940 Hungarica et ab anno 1944 pars maior Ucrainica.

Notae
-----

1. ↑  "Lineamenta historiae Ecclesiae Transcarpathiae", — *Orientalia christiana periodica*, vol. 37-38, 1971, p. 517; **Transcarpatia**, — dioecesis Transcarpatiae Latinorum. *Gerarchia cattolica ...*, 2003, p. 441.
2. ↑  *Documenta Pontificum Romanorum historiam Ucrainae illustrantia (1075-1953): 1700-1953*, 1954, p. 592; *Analecta OSBM*, 1949, p. XI.
3. ↑  Vel **Trancarpathica, Subcarpathanea** etc,
4. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. I, p. 653 (Ucrainice *Руське Поле*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°20′0″N 23°14′0″E • Treccani • Большая российская энциклопедия |
Abraham Ismail filium sacrificare parat; Abraham in ignem a Nimrod deiectus.
**Ismail** (Arabice إسماعيل Ismâ`îl), **Ismael** in Vetere Testamento appellatus, in Islam ut in Iudaismo et Christianitate est filius Ibrâhîm (Abrahae in Bibliis Sacris), ancillae Agar (Hājar) natus. Qui in Islam habetur propheta (*nabi*) et proavus Machometi. Cum urbe Mecca et constructione Caabae consociatus est, atque a nonnullis cum Arabibus aequiparatus. Inveniuntur fabulae de Ismail non solum in textibus Iudaeis et Christianis, sicut Biblia Sacra et Midrash rabbinico, sed etiam in fontibus Islamicis, inter quos sunt Alcoranum, commentarii Coranici, *hadith,* congeries historiographici sicut Muhammad ibn Jarir al-Tabari, et Isra'iliyat (textus Islamici de personis biblicis vel antiquis Israelitibus qui ex fontibus Iudaicis vel Christianis oriuntur).

Nexus interni
-------------

* Abraham (Islam)

Notae
-----

1. ↑  G. Vajda, *Isrāʾīliyyāt.*
2. ↑  Firestone 1990:13.

Bibliographia
-------------

* Firestone, Reuven. 1990. *Journeys in Holy Lands: The Evolution of the Abraham-Ishmael Legends in Islamic Exegesis.* Albaniae: State University of New York Press.
* Ghawri, Abdus Sattar. 2004. *The only son offered for sacrifice Isaac or Ishmael?: With Zamzam, al-Marwah and Makkah in the Bible.* Lahore: Al-Mawrid (Distributors, Dar-ul-Tazkeer).
Wikidata Anna Poulard
Res apud Vicidata repertae:Anna Poulard: imagoAnna Poulard: imago
*Nativitas*: 16 Aprilis 1851; Nivernum  
*Obitus*: 7 Maii 1931; Mons Sancti Michaelis  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Anne Boutiaut
**Officium**

*Munus*: Coquus, innkeeper  

**Anna Poulard**, Francogallice plenius *Anne Boutiaut Poulard* sed communiter *la mère Poulard* nuncupata (Niverni nata die 16 Aprilis 1851; ad Montem Sancti Michaelis die 7 Maii 1931 mortua) fuit coqua et caupona. Optimam ovorum spongiorum conficiendorum rationem concepisse censetur.

De vita
-------

Filia horticultoris, ancilla facta est architecti Eduardi Corroyer(fr), quem, ad Montem Sancti Michaelis missum, illa secuta est. Ibi pistori Victori Poulard nupsit. Cum eo popinam *La Tête d'Or* ("caput aureum") gessit atque sphungatum suum creavit ut viatores subito per vadum quaque hora advenientes satisfecisset dum ferculum principale pararetur. Mariti anno 1888, e popina expulsi, deversorium vicinum *Le Lion d'Or* ("leo aureus") emerunt, ubi plurimi peregrinatores (inter quos nobiles) convenire coeperunt ad sphungata hospitalitatemque iam celebrem "matris Poulard" experiendas. Ganearii plures Montis Sancti Michaelis "ova spongia matris Poulard" mox proponebant atque usque hodie offerunt.

Bibliographia
-------------

Mariti Poulard anno circiter 1905 lucis ope picti.
Curnonsky anno 1905: *Le Mont St Michel ... est la proie des restaurateurs* ("Mons S. Nichaelis est praeda restauratorum").
* E. Couillard, *La Mère Poulard* Textus
* Elizabeth David, "An Omelette and a Glass of Wine" in *Besides* (Decembri 1959); reimpressa in Elizabeth David, *An Omelette and a Glass of Wine* (1984)
* Nathaniel Newnham-Davis, *The Gourmet's Guide to Europe* (3a ed. Londinii: Grant Richards, 1911) pp. 88-89

Nexus externi
-------------

* "La Mère Poulard et le secret de sa fameuse omelette"
***The Burman: his life and notions*** ("Birmanus: vita et philosophia eius") est liber anno 1882 editus, nomine auctoris "Shway Yoe" praefixato, re vera a Iacobo Georgio Scott conscriptus qui eo tempore diurnarius et magister fuit in urbe Yangon. Hoc opus de cultu, de vita, de indole Birmanorum disserit.

Anno 1908 Maung May Oung apud Consociationem Iuvenum Buddhisticam contionem habuit sub titulo "*The Modern Burman: his life and notions*"; ibi appellationem iam famosam libri a J. G. Scott scriptum redempsit ut de vita et ambitionibus disseret Birmanensium iuvenum qui *the not unmixed blessing of a Western education* ("dubiosam studiorum Europaeorum fortunam") affectabant.

Editiones
---------

* *The Burman: his life and notions* (pseudonymo "Shway Yoe"). Londinii: Macmillan, 1882 Editio 1896 Editio 1910 apud *Internet Archive*
	+ nova editio (sub nomine J. G. Scott, cum praefatione John K. Musgrave). Novi Eboraci: Norton, 1963 Textus

Bibliographia
-------------

* U May Oung, "The Modern Burman: his life and notions" in *Rangoon Gazette* (10 August 1908). Reimpressum in:
	+ J. S. Furnivall, "The Dawn of Nationalism in Burma" in *Journal of the Burma Research Society* vol. 33 no. 1 (April 1950) pp. 1-7
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Fukushima I reactor as 3 a Digital Globe.?
**Clades Nuclearis Fukushima Daiichi** (Iaponice 福島第一原子力発電所事故 *fukushima daiichi genshiryoku hatsudensho jiko*) fuit casus in Fukushima I ergasterio nucleari, qui in megacymate post terraemotum Tohokuensem die 11 Martii 2011 ortus est. Omnibus cladibus nuclearibus atrocior et gravior post cladem Czernobelensem anno 1986 est, ac sola una cum illa numeratur "eventus gradus septimi" in digestis *International Nuclear Event Scale.* Fugerunt circa 300 000 hominum aliquos dies post, ut fert *Mainichi Shimbun,* diarium Iaponiense, quorum mortui sunt 1600 condicionibus refugiorum subitorium.

Anno 2011, opifices qui contra temeritatem pugnaverant Praemium Principum Asturiarum sectione concordiae ut "Heroes Fukushimae" laureati sunt.

Notae
-----

1. ↑  "Analysis: A month on, Japan nuclear crisis still scarring," *International Business Times* (Australia), 9 Aprilis 2011.

Bibliographia
-------------

* "Fukushima Accident" in *Encyclopaedia Britannica Online*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clades Nuclearis Fukushima Daiichi** spectant. |
*Solani lycopersici*: antiquissimorum fructuum huius speciei nobis servatorum secundus. Herbarium *En tibi* apud Museum Historiae Naturalis Lugduno-Batavum
***En tibi perpetuis ridentem floribus hortum*** incipit herbarium, vestigia plantarum 473 inter codicis folia monstrans, hodie apud Museum Historiae Naturalis Lugduno-Batavum servatum. Olim anno 1542 adscriptum, herbarium hodie anno fere 1558 Bononiae a Francisco Petrollini botanista compositum esse censetur. An imperatori Ferdinando I (imperator) datum esset, non liquet, sed certe nepos huius Rudolphus II Pragae in suo arte factorum collectu anno 1611 possidebat.

Notae
-----

1. ↑  Tinde van Andel et al. "Sixteenth-century tomatoes in Europe: who saw them, what did they look like, and where did they come from?" (prae-impressum 2021)

Bibliographia
-------------

*Solanum melongena*: herbarium *En tibi* apud Museum Historiae Naturalis Lugduno-Batavum
* Anastasia Stefanaki et al. "The En Tibi herbarium, a 16th century Italian treasure" in *Botanical Journal of the Linnean Society* vol. 187 (2018) pp. 397–427
* Anastasia Stefanaki et al. "Breaking the silence of the 500-year-old smiling garden of everlasting flowers: The En Tibi book herbarium" in *PLOS One* (26 Iunii 2019)

Nexus externi
-------------

* Praefatio et series imaginum apud Museum Historiae Naturalis Lugduno-Batavum
* Ewout Michels, Rutger A. Vos, Tinde van Andel, "The phylogeography and functional genomics of the En Tibi tomato specimen"
Georgius Curtius, philologus.
**Georgius Curtius** (natus Lubecae die 16 Aprilis 1820; mortuus Ieleniae Gorae in Silesia die 12 Augusti 1885) fuit philologus et linguisticae comparativae peritus Germanicus. Ernestus Curtius, archaeologus atque historicus summus, frater eius erat.

De vita
-------

Ut frater gymnasium Catharinei frequentavit, ubi maturitatis examen anno 1837 fecit. Post studia Bonnae et Berolini, magister creatus est Dresdae. Triennio post Berolinum petivit ubi privatim docebat. Postquam opus *Die Bildung der Tempora und Modi im Griechischen und Lateinischen* editum est (cum dedicatione ad honorandum professorem Fridericum Ritschl), homines attenti multa similia cum ideis Augusti Schleicher cernebant. Postea amicitiam scientificam frugiferam cum Schleicher iniit. Anno 1849 Curtius Pragae seminarii philologici Pragensis proclamatus est. Post biennium professor in Universitate Carolina factus est. Anno 1854 Kieliae, postea Lipsiae fuit.

Adeptiones
----------

Theorias philologicas a Curtius positas maximi momenti fuisse constat. Ecce eius opera maiora: 

* *Die Sprachvergleichung in ihrem Verhältniss zur classischen Philologie* (1845)
* *Sprachvergleichende Beiträge zur griechischen und lateinischen Grammatik* (1846)
* *Grundzüge der griechischen Etymologie* (1858-1862)
* *Das Verbum der griechischen Sprache* (1873)

Ex anno 1878 Curtius curavit editionem foliorum *Leipziger Studien zur classischen Philologie* annoque proximo cooptatus est in Academiam Americanam artium scientiarumque. Grammatica linguae Graecae scholastica anni 1862 plus quam viginties edita in idioma Anglicum conversa est. In scriptis ultimis *Zur Kritik der neuesten Sprachforschung* (1885) acriter in neogrammaticos invectus est.

Bibliographia
-------------

* Meister, Richard. 1903. "Curtius, Georg." *Allgemeine Deutsche Biographie* 47: 597–602. Hic in interreti.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgium Curtium** spectant. |

* Vicifons
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* nexus apud DDB
* praelectiones Lipsiae habitae

Notae
-----

1. ↑  Hermann Genzken, *Die Abiturienten des Katharineums zu Lübeck (Gymnasium und Realgymnasium) von Ostern 1807 bis 1907* (Lübeck: Borchers, 1907). Beilage zum Schulprogramm 1907, 342.
2. ↑  August Schleicher, *Sprachvergleichende Untersuchungen: Zur vergleichenden Sprachgeschichte* (BonnaeL H. B. König, 1848).