recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ioannes Lucas Mélenchon
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Lucas Mélenchon: imagoIoannes Lucas Mélenchon: imagoIoannes Lucas Mélenchon: subscriptioIoannes Lucas Mélenchon: subscriptio
*Nativitas*: 19 Augusti 1951; Tingis  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Jean-Luc Antoine Pierre Mélenchon
**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, Senator of the French Fifth Republic, member of the general council, member of the French National Assembly, member of the general council, Senator of the French Fifth Republic, Senator of the French Fifth Republic, legatus ad Parlamentum Europaeum, deputy minister  
*Munus*: politicus, diurnarius, Corrector, high school teacher, editorial cartoonist  

**Consociatio**

*Factio*: La France insoumise  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Officer of the Order of May  

**Ioannes Lucas**, vulgo *Jean-Luc,* **Mélenchon** (natus Tingi Maroci? die 19 Augusti 1951) est politicus socialisticus Francicus.

Patre et matre Algerii e stirpe Hispanico natis, Ioannes Lucas Mélenchon alumnus est universitatis Liberi Comitatus Vesuntione in urbe. Fuit senator Franciae annis ab 1986 ad 2000 et ab 2004 ad 2010. Ab anno 1977 ad annum 2008, socius Factionis socialista fuit, deinde socius et praeses Factio sinistra facta est. Annis 2002 administer institutionis munerum erat et ab anno 2010 legatus ad Parlamentum Europaeum est. Candidatus comitiis praesidentialibus anno 2012 quartus accedit. Candidatura rursus ad comitia anni 2017 proposita, iterum quartus accedit, sed vocibus non minus quam 19.6% reportatis.

Inter cotitationes politicarum suas sunt redistributio divitiarum forter, nationalizatio, laicismi, programma oecologiae, recognitio matrimonium aequum, euthanasiae, et abortus.

Bibliographia
-------------

Olivarius Besancenot (ad sinistram partem), Iosephus Bové et Ioannes Lucas Mélenchon apud stationem ferriviariam Sancti Lazari Lutetiae anno 2005 colloquentes
* Loris Boichot, "Jean-Luc Mélenchon fait son entrée en chef de bande à l'Assemblée" in *Le Figaro* (20 Iunii 2017)
* Angelique Chrisafis, "Hard-left Jean-Luc Mélenchon enters French presidential race" in *The Guardian* (11 Februarii 2016)
* Adam Nossiter, "Left-Wing Politician Shakes Up France’s Presidential Race" in *New York Times* (16 Aprilis 2017)
* Alexandre Sulzer, "Quelle mouche a piqué Jean-Luc Mélenchon?" in *L'Express* (22 Augusti 2014)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Lucam Mélenchon** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* "Jean-Luc Mélenchon": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**
* Ioannis Lucae Mélenchon ephemeris
* De Ioanne Luca Mélenchon apud Senatum Francicum
**Dominica Sanguinea** (Russice Кровавое воскресенье, tr. *Krovavoe voskresen'e*) est nomen eventorum, qui accidit Petropoli in Imperio Russico die 22 Ianuarii (9 Ianuarii secundum Calendarium Iulianum) 1905 (quae dies solis sive Dominica fuit), cum militibus perculsa est proсessio operariorum Petropolitanorum sine armis more manifestatione imbelli ad Palatium Hiemale (quod nunc est aedificium principale Musei Solitarii). Participes processionis illius, a societate cum sacerdote Georgio Gapon duce conflatae (post irritum operistitii antecessi), petitionem a Gapon scriptam ad iura humana, ius laborandi et democratiam Nicolao II imperatore dare voluerunt. Nicolaus II ipse die illa tamen non erat Petropoli, multi militum eius autem in urbe illa fuere, ut turbae fuerint suppressae. Cum arma ignifera a militibus contra operarios inermes utebantur, a 130 ad 200 homines necati et a 299 ad 800 homines vulnerati sunt. Praeterea, 688 homines arrestati sunt. Hoc eventum fuit causa rerum novarum Russiae anni 1905.

Demetrius Sostakovic suam undecimam symphoniam composuit cum motu apud hoc eventum.

Notae
-----

1. 1 2  Доклад директора Департамента полиции Лопухина министру внутренних дел о событиях 9-го января // Красная летопись. — Л. 1922. — № 1. — С. 330—338.
2. 1 2  Невский В. И. Январские дни в Петербурге 1905 года // Красная Летопись. — 1922. — Т. 1. — С. 13—74.
3. ↑  Пазин М. С. Кровавое воскресенье. За кулисами трагедии. — «Эксмо», 2009. — 384 с.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dominicam Sanguineam** spectant. |
**Dominica in albis** est dominica post Pascha. Hac die octava paschalis, quae in liturgia Ecclesiae Catholicae Romanae sollemnis (cum Gloria missae et Te Deum liturgiae horarum) habetur, finitur. 

In liturgia Lutherana dominica "Quasimodogeniti" appellatur, nomen a primis verbis Introitus huius dominicae capiens: *Quasi modo geniti infantes, alleluia, rationabile sine dolo lac concupiscite, alleluia.* (1 Petr. 2,2a)

Die 30 Aprilis 2000 papa Ioannes Paulus II decrevit, ut hic dies in Ecclesia Catholica titulo **Dominica Misericordiae** celebretur. Hoc modo desiderium religiosae Polonicae Faustinae Kowalska (1905–1938) complevit, quae eo die canonizata est.

Nexus externus
--------------

* Dominica in albis (Theodisce)
* DECRETUM quo actus cultus in honorem Divinae Misericordiae indulgentiis ditantur, Romae, die 29 Iunii 2002.

Notae
-----

1. ↑  Canonizatio Mariae Faustynae Kowalska – Sermo Ioannis Pauli II. de dominica misericordiae, Libreria Editrice Vaticana, die 30. Aprilis 2000
Glevumsitus in Anglia meridiana
**Glevum** fuit urbs Britanniae Romanae. Eodem loco stat hodie urbs Latine Glevum, Anglice *Gloucester* nuncupata. Britannia nuper in forma provinciae reducta, hic posita sunt saeculo I medio castra legionis II Augustae; e quibus mox erecta est urbs, titulo coloniae anno fere 97 ab imperatore Nerva dato, nomine Glevum. Iter ab Isca Legionis Londinium urbem Glevum transivit.

Bibliographia
-------------

Iter ab Isca Legionis Londinium recta linea iuxta Glevum flumen Sabrinam transivit: imago saec. XVIII ineunte a Iohanne Kip facta
* "Glevum" in A. L. F. Rivet, Colin Smith, *The Place-Names of Roman Britain* (Londinii: Batsford, 1979) pp. 368-369
* "Gloucester" in *Tabula Imperii Romani: Condate–Glevum–Londinium–Lutetia* (Londinii: Oxford University Press, 1983. ISBN 0197260209) p. 54
* John Wacher, *The Towns of Roman Britain* (Londinii: Batsford, 1954) pp. 137-155

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Glevum** spectant. |

* "Col. Glevum" apud *Pleiades* (situs a Rogero Bagnall et Ricardo Talbert editus) **(Anglice)**
*Glochidion ramiflorum*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Malpighiales   
Familia : Phyllanthaceae   
Tribus : Phyllantheae   
Subtribus : Flueggeinae   
Genus : ***Glochidion***   
J.R.Forst. & G.Forst.  
Species : ***G. ramiflorum***   
   
Subdivisiones: Species

***Glochidion ramiflorum,*** olim ***Phyllanthus ramiflorus*** (Forster et Forster) et ***Bradleia Glochidion*** (Gaertner), est species plantarum florentium familiae Phyllanthacearum, a Vanuatu ad Insulas Marchionis endemica.

Planta est parva arbor monoecia ad 10 m alta. Folia sunt simplicia, alterna, laminis lanceolatis ellipticisve, plerumque 4–15 cm longa. Flores sunt minuti, unisexuales, flavi, in fasciculis axillaribus, 4–9 floribus per fasciculum. Fructus est globosa capsula depressa, rotae similis, 6–12 mm lata, viridis matura, in nonnullas sectiones findens, quaque sectione duo semina rubra continenti.

In nonnullis locis, planta usus medicinales habet. In Samoa, infusio corticis rasi foliorumve obtritorum bibitur potio, vel ius ex foliis mansis in os infantis ad inflammationes oris curandas stillatur—Tongana quoque medicina (Whistler 1996:77).

Bibliographia
-------------

* Banks, Joseph. *Florilegium.* Pars 31, Pictura 651.
* Whistler, W. Arthur. 1996. *Samoan Herbal Medicine.* Honolulu: Isle Botanica. ISBN 0-9645426-2-5.
* Yuncker, T. G. 1945. *Plants of the Manua Islands.* Bulletin 184. Honolulu: Bernice P. Bishop Museum.

Nexus externi
-------------

* Flora Sinae
Monumentum pro Germanis fugatis Erfordiae **Monumentum admonitorium de Germanis fugatis** (Theodisce *Vertriebenendenkmal*) in sepulcreto novo Erfordiae anno 1994 erectum est ad testimonium de Germanophonis e variis regionibus Europae Mediae et Orientali fugatis perhibendum, secundo bello mundano finito.

Historia
--------

Quamvis Erfordia ipsa nemo propulsus esset, urbs sortem defugarum multorum utique ferebat profugis multis advenientibus. Quando die 12 Aprilis 1945 collineationes hostiles omnes sistebant, peregrinorum quadraginta milia Erfordiae fuerunt. Autumno anni 1945 eorum numerus et auctus est. Euphemistico nomine Germanorum commigrantium homines multi vix sumptuose sarti et tecti annos plures conservabantur, qui paucis rebus salvatis domo sua fugati erant. Hospitia maxima inveniebantur in Monte Sancti Petri ubi usque mensem Augustum 1949 manserunt. Summatim animae 670 000 Erfordiae ad tempus in castris specialibus hospitio excepti sunt. Quorum alii Erfordiae vitam degere coeperunt, alii aliorsum porro commigraverunt.

Monumenti descriptio
--------------------

Tempore communismi de fuga germanophonorum coacta e territoriis terrarum communisticarum fraternitate aeterna coniunctarum (e.g. e Polonia, Bohemoslovacia, Hungaria loquelae vetitae sunt. Anno 1994 tantummodo Associatio Germanorum fugatorum (Bund der Vertriebenen/BdV), quae dicitur, admonitionem perennem Erfordiae faciendam esse censuerunt. Reperitur monumentum in sepulcreto Erfordiae centrali haud procul ab introitu principali distans. Medio in caespite columna videtur cui inscripta sunt verba haec *Die Heimat bleibt unvergessen - Patriae numquam obliviscimur*. Toreuma matrem et consortes in fugela depingit. Circumcirca habes insignia quattuordecim regionum Germanophonarum Europaearum a Mari Baltico usque ad Balcaniam pertinentium. Saepenumero de monumento hoc disputationes fervidae ortae sunt. Anno 2000 monumentum partim destructum est et erectores politice pervicaces fuisse dicuntur. Quod cum ita sit: in memoria defugarum deplorabilium ipsa abruptam contumaciam et radicalismos renuntiare semper decet sine dubio.

Bibliographia
-------------

Stephanus Raßloff: *100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm*, (Thüringen Bibliothek. Vol. 11), p. 204-205, Assindiae 2013

Nexus externi
-------------

* Raßloff de monumento isto
* Symbola in actis diurnis anni 2000
* BdV accusatur radicalismi politici
Malleus cum falce
Malleus cum aratro in emblemate Exercitus Rubri anni 1918
**Falx et malleus** est insigne foederis proletariatus urbani et operariorum rusticorum. In Russia post res novas Octobres, malleus cum aratro idem sensum exprimebat. Eugenius Kamzolkin(ru) primus aratro falcem proposuit. Die 10 Iulii 2018, quintus Conventus Omnirussicus Sovietorum legatorum operariorum et militarium falce cum malleo uti decrevit. Post in vexillis ruberis et signis Unionis Sovieticae et omnium eius rerum publicarum necnon multarum aliarum civitatum et factionum coenonisticarum collocabatur. Signum mallei et falcis in tabula *Unicode* est U+262D (☭).

Notae
-----

1. ↑  *Поцелуев В. А*. I. Под знаком серпа и молота // Гербы Союза ССР: Из истории разработки / Редактор М. А. Романова, художник В. И. Примаков. М.: Политиздат, 1987. С. 7—82. **(Russice)**

Nexus interni
-------------

* Falx
* Malleus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Malleum et falcem** spectant. |

* Qu’en est-il de la faucille et du marteau? **(Francogallice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Memphis (discretiva)


Wikidata Memphis (Tennesia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 35°7′3″N 89°58′16″W  
*Numerus incolarum*: 633 104  
*Zona horaria*: UTC-6  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Memphis
**Gestio**

*Praefectus*: Jim Strickland  
*Procuratio superior*: Shelby Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 845.184288 chiliometrum quadratum, 839.164982 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: West Memphis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Odessus, Mazkeret Batya, Kanifing District, Kaolack  

**Tabula aut despectus**

Memphis (Tennesia): situsMemphis (Tennesia): situs
**Memphis** est maxima Tennesiae urbs, cuius nomen ab urbe Aegypti antiquae ductum est. Multi cantores multa genera musica in ea urbe canunt.

Multi cantores Memphi aut cecinerunt aut vixerunt. Multa genera musica Americana a Memphi profecta sunt, sicut blues, rock, soul, rustica, et alia. Hic primum dolorum carmen a V. C. Handy, scriptum est.

Incolae notabiles
-----------------

### Nati

* 1944 - Fredericus Smith, mercator
* 1949 - Ricardus Flair, luctator
* 1949 - Jerry Lawler, luctator
* 1962 - Beniaminus Browder, actor et scriptor
* 1971 - Anfernee "As" Hardaway, athleta et princeps athletarum

### Mortui

* 1968 - Martinus Lutherus King Jr. minister Ecclesiae Baptisticae

Cantores clari
--------------

* Ioannes Cash, "rex musicae rusticanae"
* Aretha Franklin
* V. C. Handy, "pater dolorum"
* Isaac Hayes
* B. B. King, "rex dolorum"
* Carl Perkins
* Elvis Presley, "rex musicae rockicae," qui in Terra Gratiae habitavit.
* Howlin' Wolf
* Iustinus Timberlake
* Pensum Patricius

Loci celebres
-------------

* Collegium Anatum Sine Fine
* Angiportus de Gulielmo Hardvick
* FedEx Forum, domus Memphiticorum Ursorum
* Templum Baptistarum Montis Vernon
* Dulcia de Gibson
* Academicus Ludus Memphis
* Theatrum Orphicum
* Silva de Overton
* Via Beale
* Fundus de Shelby
* Conventus de Craticulum
* Hernando de Soto Pons
* Pyramis Memphis
* Frictus Pullus Augusti

Urbes Civitatum Foederatarum maximae

Albuquerque · Angelopolis · Antoniopolis · Arlintonia · Arx Vorthensis · Atlanta · Austinopolis · Baltimora · Bostonia · Campi · Carolinum · Cleveland · Columbopolis · Dallasium · Denverium · Detroitum · Didacopolis · El Paso · Fontes Coloratenses · Franciscopolis · Fresno · Honolulu · Hustonia · Indianapolis · Iosephopolis · Jacksonville · Kansanopolis · Litus Virginiae · Long Beach · Ludovicopolis · Memphis · Mesa · Miamia · Milvauchia · Minneapolis · Nasburgum · Nova Aurelia · Novum Eboracum · Oklahomapolis · Omaha · Philadelphia · Phoenix · Portlandia · Quercupolis · Sacramentum · Seattlum · Sicagum · Tucson · Tulsa · Vasingtonia · Wichita

*Opus geopoliticum • Index urbium maximarum Civitatum Foederatarum • Maximae urbes orbis terrarum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Urbes maximae Americae Septentrionalis
**Protista** — Rhizaria

Classis : Foraminifera   
Ordo : **Globigerinida**   
   
Palaeontologia

Iurassico - Recens
Subdivisiones: SuperfamiliaeGlobigerinacea  

Globorotaliacea  

Globotruncanacea  

Hantkeninacea  

Heterohelicacea  

Planomalinacea  

Rotaliporacea

**Globigerinida** sunt communis Forameniferorum grex, quae ut plancton marinum inveniuntur (alii greges plerumque sunt benthici). Testas hyalini calcarei generantur, et ex fossilibus a Iurassico usque tempora hodierna nota sunt. Gregi sunt plus quam centum genera et plus quam quadringentae species, quarum circa triginta species sunt exstantes. Unum ex generibus maximi momenti est *Globigerina* ; vastae fundi abyssi regiones uligine *Globigerinidifera* teguntur, a testis formarum planctonicarum constituta.

Descriptio
----------

Globigerinidis sunt testae planispirales vel trochospirales distincte perforatae a calcite lamellari radiali hyalino (vitreo) compositae, conclavia usitate globularia, et singula apertura interiomarginali. Nonnullis autem sunt aperturae multae vel auxiliariae, et in nonnullis locus aperturae est arealis vel terminalis. Nonnullis etiam sunt carinae, crassitudines firmantes secundum angulos exteriores sitae. Adaptatio habitus planctonici est evolutio spinarum longarum et angustarum quae ectoplasma spumosum et leve sustinent.

Notae
-----

1. ↑  Anglice *Globigerinida ooze,* nomen a Murray et Renard anno 1873 factum.
2. ↑  *Encyclopaedia Britannica* (1911).

Bibliographia
-------------

* Cushman, Joseph A. 1950. *Foraminifera, their classification and economic use.* Ed. 4a. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
* Loeblich, A. R. Jr. et H. Tappan. 1964. Sarcodina: Chiefly "Thecamoebians" and Foraminiferida. In *Treatise on Invertebrate Paleontology,* pars C, Protista, 2.
* Loeblich, A. R. Jr. et H. Tappan. 1988. Classification of the Foraminifera, apud www.gsi.ir.
* Sen Gupta, B. K. 1992. Systematics of Modern Foraminifera, apud books.google.com.

Nexus externi
-------------

* Protists and the Origin of Eukaryotes, apud kentsimmons.uwinnipeg.ca
Wikidata Satya Nadella
Res apud Vicidata repertae:Satya Nadella: imagoSatya Nadella: imago
*Nativitas*: 19 Augusti 1967; Hyderabad  
*Patria*: India  

**Officium**

*Officium*: chief executive officer  
*Munus*: Negotiator, chief executive officer, computer scientist, ingeniarius, international forum participant, manager, electrotechnician  
*Patronus*: Microsoft, Sun Microsystems
**Consociatio**

*Religio*: Taoismus
**Memoria**

*Laurae*: CNN-News18 Indian of the Year, Pravasi Bharatiya Samman, Padma Bhushan in trade and industry, Financial Times Person of the Year, Time 100  

**Satya Nadella** seu litteris Telinganis సత్య నాదెళ్ల (natus Hyderabad in urbe civitatis Andhrae Pradesae anno 1967) est informaticus Americanus ex India oriundus.

Sermone patrio Telingano, in urbe nativa educatus est apud scholam publicam. Alumnus est instituti technologiae Manipal universitatumque Wisconsinensis et Chicaginiensis. Die 4 Februarii 2014, societatis Microsoft praeses creatus est. Technologiae cloud computing favet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Satya Nadella** spectant. |

* Biographia apud Microsoft
* De promotione
**Philaenis** (Graece: Φιλαινίς) fuit meretrix saeculi IV a.C.n.; dicitur librum scripsisse de re veneria (*Περὶ Ἀφροδισίων*). Cuiusdam libri oratione prosa de ea re, Philaenidi Samiae adscripti, exigua fragmenta nuper reperta sunt inter papyros Oxyrhynchi (P.Oxy. 2891). 

E libro sic cognito discimus exstitisse re vera traditionem Graecam scriptorum technicorum de eroticis; eam traditionem hausivit Ovidius dum composuit carmina sua *De Arte Amatoria*. Philaenidem librumque eius commemorant Timaeus, Aristoteles, Chrysippus Solius, Clearchus Solius, Polybius, Athenaeus, Clemens Alexandrinus. Sed Aristoteles dicit opus Philaenidis carmen esse; Athenaeus eam Leucadiam, minime Samiam, esse; atque poeta Aeschrio Samius in "epitaphio Philaenidis" praetendit eam neque meretricem neque scriptorem de re amatoria esse, istumque librum re vera a quodam "Polycrate Atheniensi" scriptum.

In litteratura Graeca et Latina "Philaenis" fit nomen fictivum meretricis, ut in epigrammatibus Martialis.

Notae
-----

1. ↑  Aristoteles, *De divinatione per somnium* 464b2; Athenaeus, *Deipnosophistae* 220f, 335b-e, 457d; Polybius, *Historiae* 12.13; Clemens Alexandrinus, *Protrepticus* 4.61.; *Suda* s.v. Demochares.
2. ↑  Athenaeus, *Deipnosophistae* 335c.

Bibliographia
-------------

* "Philaenis" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)
* D.W. Thomson Vessey, "Philaenis in *Revue belge de philologie et d'histoire* vol. 54 (1976) pp. 78-83

Nexus externi
-------------

* Fragmentum cum descriptione, ex exhibitione *Oxyrhynchus: A City and its Texts* (Egypt Exploration Society)
Wikidata Ioannes Loccenius
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Loccenius: imagoIoannes Loccenius: imago
*Nativitas*: 13 Martii 1598; Itzehoe  
*Obitus*: 27 Iulii 1677; Uppsala Cathedral Assembly  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, iuris peritus  
*Patronus*: Universitas Upsaliensis
**Ioannes Loccenius**, die 13 Martii anno 1598 in *Itzehoe* Slesvici et Holsatiae natus et die 27 Iulii anno 1677 Upsaliae mortuus, fuit iuris peritus et historicus Sueciae Germanicae originis.

Vita
----

Mercatoris filius, Hamburgi in gymnasio *Johanneo* et in Academia Lugduno-Batava educatus, in universitate Upsaliensi docebat, Christinae reginae Sueciae historiographus fuit.

Opera
-----

* «Antiquitatum Sveo-Gothicarum libri tres» (1647)
* «Suecia antiqua et hodierna»
* «Lexicon iuris Svio-Gothici» (1647)
* «Synopsis iuris Svio-Gothici» (1648)
* «Rerum Suecicarum historia» (1654)
* «Descriptio Regni Sueciae» (1661)

Nexus externi
-------------

* De Loccenio in *Svenskt biografiskt lexikon* **(Suecice)**
* De Loccenio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Wikidata Theodorus Kalaw
Res apud Vicidata repertae:Theodorus Kalaw: imagoTheodorus Kalaw: imago
*Nativitas*: 31 Martii 1884; Lipa  
*Obitus*: 4 Decembris 1940; Manila  

**Officium**

*Officium*: Member of the House of Representatives of the Philippines  
*Munus*: politicus, administer, scriptor  

**Theodorus Kalaw** (*Teodoro M. Kalaw*; natus apud Lipa provinciae Batangas die 31 Martii 1884; mortuus 4 Decembris 1940 apud Nosocomium Generale Philippinum) fuit diurnarius et rerum gestarum scriptor Philippinarum. Fuit bibliothecarius Bibliothecae Nationalis ab anno 1929 usque ad 1939. Frater fuit maior natu Maximi Kalaw.

Anno 1908 exeunte, diurni *El Renacimiento* munus editoris implens, iudicio persecutus est a Dean Conant Worcester, statore et ornithologo Americano, ob commentationem *"Aves de rapina"* (die 30 Octobris 1908 editam). Theodorus Kalaw in carcere missus est. Anno 1909, nuper liberatus, ad Comitiam Philippinarum electus est pro circulo Batangas.

Opera
-----

* *Mi Pagina Diaria*
* *La Campaña de Kuomintang*
* *Reformas en La Enseñanza del Derecho*
* *La Constitucion de Malolos*
* *Teorias Constitucionales* (1912)
* *The Constitutional Plan of the Philippine Revolution* (1914)
* *La revolución filipina: reseña sintética* (Manila: Manila Book Co. 1924) Textus[*nexus deficit*]

Nexus externi
-------------

* Vita apud WikiFilipino
* Vita
* Elmer A. Ordoñez, *"Aves de rapina" revisited*
* Iudicium anni 1908

Bibliographia
-------------

* Teodoro A. Agoncillo, "Philippine Historiography in the Age of Kalaw" in *History and Culture, Language and Literature: Selected Essays of Teodoro A. Agoncillo* ed. Bernardita Reyes Churchill (Manila: University of Santo Tomas Publishing House, 2003)
* *Filipinos in History*. Vol. 3, *Philippine Theater* (Manila: National Historical Institute, 1996)
Ioannes Lohelius
**Ioannes Lohelius** OPraem (natus anno 1549; obiit die 2 Novembris 1622) fuit abbas Strahoviensis, archiepiscopus Pragensis et magister generalis ordinis crucigerorum cum rubea stella.

Vita
----

Anno 1582 electus est in abbatem monasterii Strahoviensi. Anno 1602 factus est episcopus auxiliaris archiepiscopi Pragensis Sbignei. Mortuo Carolo Lambergio anno 1612 in archiepiscopum Pragensem a Matthia Caesare eligitur et nominatur, et a Romano Pontifice confirmatur; quem etiam Ordo Crucigerorum cum Rubea Stella generalis magistri dignitate condecoravit. Die 10 Februarii 1616 coronavit in reginam Bohemiae Matthiae coniugem Annam Tyrolensem, anno sequenti in regem Bohemiae autem Ferdinandum II. Post proelium ad Montem Album anno 1620 rediit Pragam Vienna, ubi exulaverat. Anno 1621 templum metropolitanum divi Viti, a Calvinistis profanatum, reconciliavit et altaria consecravit. Obiit anno 1622 die 2 Novembris, aetatis suae 73, sepultusque est in Strahoviensi Ecclesia. Post mortem eius in archiepiscopum Pragensem Ernestus Adalbertus ab Harrach electus est.

Notae
-----

1. ↑  Joannes Florian Hammerschmid: *Prodomus Gloriae Pragenae* etc. Vetero-Pragae 1723, p. 519.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Lohelium** spectant. |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Mixticius** homo est cuius maiores mixti inter Europaeos et Amerindos sunt. Hoc vocabulo in America ex Canada in Patagoniam ad designandos plerosque mixtae stirpis incolas utuntur. Philippinae hoc vocabulo ad referendum quemquam cum stirpe mixta Philippina, non necessarie cum maioribus Europaeis, utuntur. Sed Lusophonis in nationibus in toto orbe terrarum, hoc vocabulum ad quemvis hominem refert qui e dissimilium ethnon parentibus descendit.

Notae
-----

1. ↑  De vocabulo "mixticius", vide articulum "Mestize" apud Vicipaediam Theodiscam, ubi dicitur: "**Mestize** (französisch *Métis*, portugiesisch *mestiço*, spanisch *mestizo*, englisch *Mestee*; von spätlateinisch *mixticius* „Mischling")".

Nexus interni
-------------

* Albitudo
* Color cutis
* Diei Mixticius
* Nigrita
* Phyle Caucasia
* Phyle Mongoloidica
Wikidata Theodorus Locsin
Res apud Vicidata repertae:Theodorus Locsin: imagoTheodorus Locsin: imago
*Nativitas*: 15 Novembris 1948; Manila  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: Member of the House of Representatives of the Philippines, Permanent Representative of the Philippines to the United Nations, Secretary of Foreign Affairs  
*Munus*: diurnarius, politicus, Causidicus, law professor, Animator programmatis  

**Consociatio**

*Factio*: Partido Demokratiko Pilipino–Lakas ng Bayan  

**Familia**

*Genitores*: Teodoro Locsín, Sr.;   

**Memoria**

*Laurae*: Asia's Most Influential Philippines  

**Theodorus Locsin**, vulgo plenius *Teodoro Lopez Locsin Jr.*, *Teddyboy* nuncupatus (Manilae in urbe natus die 15 Novembris 1948) est diurnarius et politicus Philippinarum.

Filius Theodori senioris hebdomadarii *Philippines Free Press* editoris, almmnus est Athenaei Manilensis ubi iuri studuit. Apud hebdomadarium patris scriba, deinde causidicus, sed ab anno 1986 usque in 1992 orator et contionum scriptor iuxta praesidem Corazón Aquino operam dedit. Director et editor diariorum usque in anno 2005, diurnarius et ostentator programmatum radiophonicorum et televisivorum usque fere 2017 fuit, sed eisdem annis. Legatus rei publicae Philippinarum iuxta Nationes Unitas meruit a die 19 Aprilis 2017. Die 17 Octobris 2018 officium secretarii a rebus externis suscepit, praeside Roderico Duterte.

Bibliographia
-------------

* Leloy Claudio, "Teddyboy's homicidal view of politics" (14 Maii 2012) apud *GMA News Online*
* Rose Carmelle Lacuata, "After drawing flak, Teddy Locsin Jr. defends 'Tagalog' comment" (21/24 Martii 2016) apud *Halalan*
* Pia Ranada, "Duterte offers Teodoro Locsin Jr foreign secretary post" (12/13 Octobris 2018) apud *Rappler.com*
* F. Valencia, "Teddy Locsin Jr. Draws Flak For Tweeting 'Rape Is Not A Heinous Crime'" in *Cosmopolitan Philippines* (21 Februarii 2017)

Secretarii rerum externarum Philippinenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Elpidius Quirino 1946 • Ioachim Michael Elizalde 1948 • Carolus P. Romulo 1950 • Ioachim Michael Elizalde 1952 • Carolus P. Garcia 1953 • Felixberto M. Serrano 1957 • Emmanuel Pelaez 1961 • Salvator P. López 1963 • Carolus P. Romulo 1963 • Maurus Mendez 1964 • Narcissus Ramos 1965 • Carolus P. Romulo 1968 • Manuel Collantes 1984 • Arthurus M. Tolentino 1984 • Pacificus A. Castro 1985 • Salvator Laurel 1986 • Manuel Yan 1987 • Radulphus S. Manglapus 1987 • Robertus Romulo 1992 • Dominicus Siazon 1995 • Teofisto Guingona 2001 • Blas Ople 2002 • Franklin Ebdalin 2003 • Delia Albert 2003 • Albertus Romulo 2004 • Albertus del Rosario 2011 • Alanus Petrus Cayetano 2017 • Theodorus Locsin 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Philippinarum |
|  |
**Theodorus Constantini filius Godunov-Čerdyntsev** est persona ficticia in mythistoria *Дар* ("Donum") a Vladimiro Nabokov annis 1937-1938 edita. Godunov-Čerdyntsev est poeta cuius carmina (a Nabokov ipso facta) in libro apparent; insuper alia carmina "per F. G. Č." invenimus in ephemeride Russica *Poslednije novosti* ('"Ultimae novitates") anno 1934.

In Unione Sovietica, nomine Nabokovi ut inimici politici nunquam referto, Michael Lotman commentationem edidit de carminibus Godunov-Čerdyntsev (ut veri scriptoris) anno 1979.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Федор Константинович Годунов-Чердынцев, Fëdor Constantinovič Godunov-Čerdyntsev*.

Bibliographia
-------------

* Michael Lotman, "Некоторые замечания о поэзии и поэтике Ф. К. Годунова-Чердынцева" in *Вторичные моделирующие системы* (Dorpati, 1979).

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Podium Rainaldi
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°52′1″N 7°40′28″E  
*Numerus incolarum*: 871  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 20.3 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Apricalae, Bajartum, Fanum Sancti Blasii, Villa Matuciana, Seburga, Vallis Bona, Dulcisaqua, Soldanum  

**Tabula aut despectus**

Podium Rainaldi: situsPodium Rainaldi: situs
Podium Rainaldi
**Podium Rainaudi** (alia nomina: *Podium Rainaldi*) (Italiane: *Perinaldo*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Podium Rainaudi** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
3. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)
*Vide etiam paginam discretivam:* Carpinetum


Wikidata Carpinetum (Aprutium)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°20′0″N 13°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 623  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Aternensis  

**Geographia**

*Superficies*: 24.08 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brictolum, Civitella Domus Novae, Aufinium, Vicolum, Castrum Celeriae, Villa Sanctae Luciae (Aprutium)  

**Tabula aut despectus**

Carpinetum (Aprutium): situsCarpinetum (Aprutium): situs
**Carpinetum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Carpinetum ad Noram*) (Italiane: *Carpineto della Nora*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aternensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Aprutium
* Aternum (*urbs*)
* Municipium Italiae
* Provincia Aternensis / Piscariensis

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carpinetum** spectant. |

* Situs publicus[*nexus deficit*] **(Italiane)**
Wikidata Provincia Ragusiensis
Res apud Vicidata repertae:
Provinciae Italicae abrogatae  
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 36°55′30″N 14°43′50″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Sicilia  
*Territoria finitima*: Provincia Regionalis Calatanisiadensis, Provincia Regionalis Catinensis, Provincia Regionalis Syracusana
**Forma**

*Area*: 1 623.89 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Ragusia  
*Subdivisiones*: Achates, Gulfis, Ihomisum, Ceretanum, Hyspica, Mutica, Mons Ruber Almus, Alpusallum, Ragusia, Fanum Sanctae Crucis Camarinensis, Scicla, Victoria
**Vita**

*Incolae*: 320 003  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: RG
**Tabula aut despectus**

Provincia Ragusiensis: situsProvincia Ragusiensis: situs
Ecclesia Sancti Iohanni Baptistae  
 Montis Rubri Almi
**Provincia Ragusiensis**, deinde **Provincia regionalis Ragusiensis** (alia nomina: *Provincia regionalis Ragusina* ac *Provincia regionalis Ragusiae*) (Italiane: *Provincia di Ragusa*; Sicule: *Pruvincia di Rausa*) fuit provincia Italiae, in Regione Sicilia sita, cuius caput fuit urbs Ragusiae et cuius signum fuit **RG**.

Insigne
-------

* Provincia Italiae*Provincia Italiae*

Historia
--------

Die 4 Augusti 2015, cum lege regionali N° 15, provincia abrogata est; in locum eius successit **Consortium Liberum municipale Ragusiense**.

Municipia Provinciae Ragusiensis
--------------------------------

Municipia Provinciae Ragusiensis usque ad annum 2015 fuerunt.

1. **Ragusia**,
2. Achates,
3. Alpusallum,
4. Ceratanum,
5. Fanum Sanctae Crucis,
6. Gulfis,
7. Hyspica,
8. Ihomisum,
9. Mons Ruber Almus,
10. Mutyca,
11. Scicla,
12. Victoria.

Nexus interni
-------------

* Siciliam,
* Ragusiam,
* Consortium Liberum Municipale Ragusiense,
* Provincias Italiae abrogatas,
* Provincias Italiae.

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Provinciae Ragusiensis in Regione Sicilia.Collocatio finium Provinciae Ragusiensis in Regione Sicilia.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  www.catholic-hierarchy.org
3. ↑  Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. *Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino*. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).
4. ↑  E. Olivetti, *Dizionario Latino* Liberum dictionarium interretiale Latino-Italianum
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Carpathos

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Carpathos (regionalis unitas)


Wikidata Carpathos (demus)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 35°30′27″N 27°12′49″E  
*Numerus incolarum*: 2 707  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Karpathos Municipality  

**Tabula aut despectus**

Carpathos (demus): situsCarpathos (demus): situs
Carpathi tabula
**Carpathos** (Graece Κάρπαθος) est demus ad meridionalem partem insulae Carpathi situs et usque ad annum 2010 pristino nomo vel praefecturae Dodecaneso, ab anno 2011 regionali Carphathi unitati attributus. Oppidum principale huius demi Pigadia sive *Carpathos urbs* appellatur.

Administratio
-------------

Anno 2010 in administratione reformanda omnis Carpathus insula unus demus factus est, Olympus Carpathi demi pars (δημοτική ενότητα). Pristini demi nunc sunt "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα), quae communium ante 2010 terminos sequuntur et amplius in "unitates locales" (Graece: τοπική κοινότητα) divisae sunt, quibus est consilium locale cum praeside. Locus medius est *Carpathus urbs* sive Pigadia.

| Demus | Unitas localis(δημοτική ενότητα) | Nomen Graecum | area km² | incolae 2001 | incolae 2010 | Unitas popularis(Δημοτική Ενότητα) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Carpathos (demus) | Carpathos | Δημοτική Ενότητα Καρπάθου | 219.924 | 5750 | 5881 | Carpathos, Aperium, Arcasa, Bolada, Menetae, Mesochorium, Othos, Pylae, Spoa |
| Olympus | Δημοτική Ενότητα Ολύμπου | 104.876 | 761 | 684 | Olympus |

Lege etiam
----------

* Antje Schwab, Gunther Schwab, *Karpathos*. Verlag Michael Müller, Coloniae Agrippinae 2004, ISBN 3-89953-145-0.

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carpathum** spectant (Karpathos, Pigadia (Karpathos)). |

* Situs publicus demi Carpathi (Neograece, Anglice)

  

Demi regionis Aegaei Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Agathonesium • Amorgos • Anaphe • Andros • Antiparos • Astypalaea • Calymnos • Carpathos • Casos • Cea • Chalce • Cimolos • Cos • Cythnos • Ios • Leros • Lipsi • Megiste • Melos • Myconos • Naxos • Nisyros • Paros • Patmos • Pholegandros • Rhodos • Seriphos • Sicinos • Siphnos • Syme • Syros • Telos • Tenos • Thera |
|  |
Jean-Baptiste Gresset, poeta Francogallus
**Ioannes Baptista Ludovicus** *vulgo* Jean-Baptiste-Louis **Gresset** (natus die 29 Augusti 1709 Ambiani, mortuus die 16 Iunii 1777 ibidem) fuit scriptor Francogallus.

Vita
----

Gresset, qui annis inter 1726 et 1735 iesuita erat, magistri munere fungebatur. Anno 1730 oda »Sur l'amour de la patrie« notus factus est necnon anno 1734 carmine »Vert-Vert«, ubi versibus elegantibus imaginibusque amabilibus narratur historia de psittaco a monialibus educato qui consuetudinibus hominum malorum usus efferabatur. Allusiones nonnullae in poemate citato, cui a multis valde plausum est, necnon opusculum satiricum »Le lutrin vivant« Societatem Iesu valde inflammaverunt. Vita monastica relicta Gresset deliciis erat hominibus politis. Eventum felicem habuit et comoedia »Le méchant« (1747): quamvis technica scaenica et sale eget a Francogallis inter optimas istius temporis comoedias numeratur. Anno 1748 ad Academiam Francicam cooptatus in urbem natalem revertit ubi academiam novam condidit. Lutetiae breviter revenit, qua Academiae rector creatus est. Vocationem autem Frederici Magni Berolinum non est secutus. 

Tum mutatio quoad religiosa statim sentiri potuit et pietas tantopere crevit ut anno 1759 in epistula coram publico omnes errores eiuraret et poesim saecularem suam sollemniter condamnaret.

Opera eius omnia »Œuvres complètes« ediderunt Fayolle (Lutetiae 1804) et Renouard (Lutetiae 1811). Elogium in Gresset, quod academici valde laudarunt, Maximilianus de Robespierre anno 1785 scripsit (»Éloge de Gresset«).

Bibliographia
-------------

* Saint-Albain Berville: *Gresset sa vie et ses ouvrages*. Lenoël-Herouart, Lutetiae 1863.
* Louis-Nicolas de Cayrol: *Essai historique sur la vie et les ouvrages de Gresset*. Presse de l'Académie, Ambiani 1844.
* Pierre-François Giroust: *Eloge de Gresset, qui à concouru pour le prix proposé par l'académie d'Amiens*. Bailly, Lutetiae 1786.
* Kurt Herrenschwand: *Jean-Baptiste-Louis Gresset. Sein Leben und seine Werke*. Turici 1895.
* Pedro G. Salazar: *Le théâtre de Gresset. Reflet d'une époque*. Lutetiae 1977.
* Jules Wogue: *Jean-Baptiste Louis Gresset. Sa vie et ses œuvres*. Lecène, Lutetiae 1894.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Baptistam Gresset** spectant. |

* Gresset inter Academiae immortales
* Gressset apud Vicifontem
Wikidata Ioannes Baptista Ramusius
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Baptista Ramusius: imagoIoannes Baptista Ramusius: imago
*Nativitas*: 20 Iulii 1485; Tarvisium  
*Obitus*: 10 Iulii 1557; Patavium  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Officium*: legatus  
*Munus*: scriptor, legatus, geographus, Rerum gestarum scriptor, cartographus  

**Familia**

*Proles*: Paulus Ramusius  

**Ioannes Baptista Ramusius**, vulgo *Giovanni Battista Ramusio* (Tarvisio natus die 20 Iulii 1485; Patavii die 10 Iulii 1557 mortuus) fuit narrationum de explorationibus editor. Patavii educatus, cardinalis Petri Bembi amicus, Venetiis habitabat, ubi collectiones suae divulgari iussit.

Opera Marci Pauli, Aloisii Cadamusti, Iacobi Quarterii, Eduardi Barbosa multorumque aliorum edidit. *Relatione d'alcune cose della Nuova Spagna e della gran città di Temestitan Messico*, "conquisitatori anonymo" adscripta, solus servat.

Opera
-----

*Primo volume delle Navigationi et viaggi* (1550): titulus
* 1550-1559 : *Navigationi et viaggi*. Venetiis (vol. 1 1550 apud *Google Books*) vol. 1 1588 (vol. 2 1559 apud *Google Books*) vol. 2 1559 vol. 2 1583 vol. 3 1556 vol. 3 1606

Bibliographia
-------------

* Roberto Almagià, "Ramusio, Giovanni Battista" in *Enciclopedia Italiana* (Romae: Treccani, 1935)
* Massimo Donattini, "Ramusio, Giovanni Battista" in *Dizionario biografico degli Italiani* (Romae: Treccani, 2016)

Nexus externi
-------------

Forma Africae in *Primo volume delle Navigationi et viaggi* (1550) delineata

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Baptistam Ramusium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie |
Georgius Duhamel
**Georgius Duhamel** (Lutetiae natus die 30 Iunii 1884; mortuus in *Valmondois* die 12 Aprilis 1966) fuit medicus, scriptor, et poeta  Francicus. Pater Antomii Duhamel est. 

In Academiam Francicam anno 1935 cooptatus est, et quattuor annos, ab anno 1942 usque ad annum 1946, academiae secretarius perpetuus fuit. Anno 1918, operis *La civilisation* gratia Praemium Goncourt accepit. Socius Academiae Nationalis Mediciae et Academiae Scientiarum Moralium et Politicarum erat. Etiam Legionem Honoris accepit.

Vita
----

In Primo bello mundano ad aciem milites curavit, quod servitium artificem valde movit. Ita natae sunt novellae collectae *Vie des martyrs*  (1917) et *Civilisation 1914-1917* (1918). Operi huic autem de civilizatione exarato Praemium Goncourt attributum est. Multis annis labentibus confecta sunt fabulae Milesiae, dramata, lyrica, criticae, commentationes philosophicae atque medicinales, itineraria. 

Cycli duo mythistorici quibus tituli *Journal de Salavin* (1920-1932, quinque in tomis) et *La Chronique des Pasquier* (1933-1941) inter eius creationes optimas utique numerari possunt. In primo agitur de Salavin quodam qui vitam novam ducere atque sibi novum indumentum humanum dare conatur. In altero autem familiae unius Parisiensis tempus annis inter 1890 et 1918 peractum narratur. 

Duhamel academicus ex anno 1935 genere scribendi claro atque perhumano usus de uniuscuisque libertate atque dignitate scripsit, vere humanismi universalis praecox.

Nexus externus
--------------

* Pretiosa apud DDB
* Vita in Olympo Academiae
* Locus memorialis Abbatiae ad Créteil, ubi memoria fit et de Duhamel scriptore
* Sodalitas asseclarum
"**Laudes Galli**", si fidem in verbis Servii reponere licet, fuerunt versus (nobis deperditi) quos Publius Vergilius Maro in libro quarto primae recensionis *Georgicorum* inseruit eo loco ubi nunc historia Orphei legitur: "nam laudes Galli habuit locus ille qui nunc Orphei continet fabulam." Alibi de eadem re loquitur: Gallus "fuit autem amicus Vergilii adeo, ut quartus Georgicorum a medio usque ad finem eius laudes teneret." De Cornelio Gallo poëta et Aegypti praefecto refert, anno 26 a.C.n. suo manu mortuus.

Notae
-----

1. ↑  Servius, *Commentarius in Vergilii Georgica* lib. 4 ad init.
2. ↑  Servius, *Commentarius in Vergilii Eclogas* 10.1

Bibliographia
-------------

* W. B. Anderson, "Gallus and the Fourth Georgic" in *Classical Quarterly* vol. 27 (1933) pp. 36-45, 73
* Howard Jacobson, "Aristaeus, Orpheus, and the Laudes Galli" in *American Journal of Philology* vol. 105 (1984) pp. 271-300 JSTOR
* Yvan Nadeau, "Aristaeus: Augustus: Berenice: Aeneas" in *Mnemosyne* 4a ser. vol. 42 (1989) pp. 97-101 JSTOR

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Pagina titularis libri de *Principiis Ethicis.*
Monumentum philosophi et uxoris.
**Georgius Eduardus** "**G. E.**" **Moore** (in suburbiis Londinii 4 Novembris 1873; Cantabrigiae Angliae, 24 Octobris 1958) fuit philosophus Anglicus. Cum Bertrando Russell, Ludovico Wittgenstein, et Gottlob Frege, fuit conditor traditionis analyticae in philosophia. Cum Russell, motum ex idealismo in philosophia Britannica abduxit, notionibusque sensus communis, commentariis de ethica, epistemologia, et metaphysica, atque "his exceptional personality and moral character" innotuit. Professor philosophiae in Universitate Cantabrigiensi, gratissimus inter (quamquam non particeps) gregem Bloomsburiensem, et editor *Mind* ('Mens'), ephemeridis auctoritate gravis, fuit. Socius Academiae Britannicae anno 1918 electus est. Socius Apostolorum Cantabrigiensium, intellegentis sodalitatis secretae, ab 1894 ad 1901 fuit.

Notae
-----

1. ↑  Aaron Preston, "Moore, George Edward," *Internet Encyclopedia* (Iep.utm.edu), 30 Decembris 2005.

Bibliographia
-------------

* Daval, René. 1997. *Moore et la philosophie analytique.* Presses Universitaires de France. ISBN 9782130486909.
* Klemke, E. D. 1999. *A Defense of Realism: Reflections on the Metaphysics of G. E. Moore.* ISBN 1573927325.
* Levy, Paul. 1979. *Moore: G. E. Moore and the Cambridge Apostles.* ISBN 9780030536168.
* Regan, Tom. 1986. *Bloomsbury’s prophet: G. E. Moore and the development of his moral philosophy.* Temple University Press.

  

Nexus interni
-------------

* Captio naturalistica
* Epistemologia
* Ethica
* Ethica deontologica
* Ioannes Meginhardus Keynes
* Philosophia linguae
* Philosophia moralis

Nexus externi
-------------

* Life and work of G. E. Moore.
* *The Stanford Encyclopedia of Philosophy*
	+ G.E. Moore
	+ G.E. Moore's Moral Philosophy
* G. E. Moore. Internet Encyclopedia of Philosophy.
* Opera auctore "Georgius Eduardus Moore" apud gutenberg.org reperta
* Trinity College Chapel.
**Laudatio Ptolemaei** (Graece Ἐγκώμιον εἰς Πτολεμαῖον) est carmen in versibus hexametris a Theocrito poëta Graeco inter 274 et 270 a.C.n. scriptum ad honorem Ptolemaei II regis Aegypti.

Initio huius carminis poëta consilium, Ptolemaeum Philadelphum, Aegypti regem, celebrandi aperit (12), quod ut exsequatur, a Ptolemaei Lagi, post fata inter deos recepti, laude progreditur (33) ad Berenices, Philadelphi matris, praeconis, quam Venus in sua templa, ut πάρεδρος ipsi esset, precepisse putabatur (57) unde ad ipsius Philadelphi felicitatem virtutemque praedicandam procedit, quam a faustis ominibus repetit, quae ad regii pueri ortum in insula Co edita futuram eius opulentiam et potentiam portenderunt. Tum instituto recensu terrarum regni (92) divitias regias, per pacem exoptatissimam congestas, ambitiose laudat (105). Ptolemaei munificentiam et prudentiam in beneficiis tribuendis extollit (120), pietatis denique in parentes monimenta magnifice praedicat (127). Adiicitur in fine regiae coniugis, quae eadem Ptolemaei soror erat, laudatio.

Terrae regni Aegypti, praeter Aegyptum ipsam, Cypro ob rationem incertam omisso, sic ordinantur (86-92):

Καὶ μὰν Φοινίκας ἀποτέμνεται, Ἀρραβίας τε,  

καὶ Συρίας, Λιβύας τε, κελαινῶν τ᾽ Αἰθιοπήων·  

Παμφύλοισί τε πᾶσι καὶ αἰχμηταῖς Κιλίκεσσιν  

σαμαίνει, Λυκίοις τε, φιλοπτολέμοισί τε Καρσίν,  

καὶ νάσοις Κυκλάδεσσιν, ἐπεὶ οἱ νᾶες ἄρισται  

πόντον ἐπιπλώοντι. Θάλασσα δὲ πᾶσα καὶ αἶα  

καὶ ποταμοὶ κελάδοντες ἀνάσσονται Πτολεμαίῳ.
"Et vero Phoeniciae partem possidet, Arabiaeque, et Syriae, Libyaeque, nigrorumque Aethiopum; Pamphyliisque omnibus et bellicosis Cilicibus imperat, Lyciisque et pugnacibus Caribus, et insulis Cycladibus: nam ei naves optimae per pontum eunt, mareque totum et terra et fluvii resonantes Ptolemaei imperio subiecti sunt." Huius catalogi comparationem facere oportet cum eo quem in inscriptionem Adulitanam, iussu Ptolemaei Euergetis exaratae, olim vidit Cosmas Indicopleustes.

Notae
-----

1. ↑  Hunter (2003) pp. 3-8. Anno fere 273/272 a.C.n. secundum Gow (1952) vol. 2 p. 326
2. ↑  Argumentum ex opere Kiessling (1819) sumitur
3. ↑  Versio Kiessling (1819)
4. ↑  Cosmas Indicopleustes, *Topographia Christiana* lib. 2

Nexus externi
-------------

* Textus **(Graece)**
* Versio **(Theodisce)**

Bibliographia
-------------

 Si plus cognoscere vis, vide etiam Theocritus#Bibliographia 
* A. S. F. Gow, ed. *Theocritus*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1952. 2a ed. 2 voll. **(Graece, Anglice)**
* Theophilus Kiessling, ed. *Theocriti reliquiae*. Berolini: Libraria Weidmannia, 1819 **(Graece, Latine)** Textus apud archive.org
* Richard Hunter, ed. *Theocritus: Encomium of Ptolemy Philadelphus*. Berkeley: University of California Press, 2003. ISBN 0520235606 **(Graece, Anglice)**
* M. A. Rossi, *Theocritus' Idyll XVII: a stylistic commentary*. Amstelodami, 1989

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.