recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Eduardus Leigh
Res apud Vicidata repertae:Eduardus Leigh: imagoEduardus Leigh: imago
*Nativitas*: 20 Iulii 1950; Metropolitan Borough of Kensington  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: member of the 57th Parliament of the United Kingdom, member of the 56th Parliament of the United Kingdom, member of the 55th Parliament of the United Kingdom, member of the 54th Parliament of the United Kingdom, member of the 53rd Parliament of the United Kingdom, member of the 52nd Parliament of the United Kingdom, member of the 51st Parliament of the United Kingdom, member of the 50th Parliament of the United Kingdom, member of the 49th Parliament of the United Kingdom, Substitute member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, Representative of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, member of the 58th Parliament of the United Kingdom, Parliamentary Under-Secretary of State for Trade and Industry  
*Munus*: politicus, barrister  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Conservativa  

**Familia**

*Genitores*: Neville Leigh; Denise Branch  
*Coniunx*: Mary Goodman  
*Proles*: Natalia Leigh, Tamara Leigh, Benedict Leigh, Marina Leigh, Nicholas Leigh, Theodore Leigh  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Legion of Honour, Knight Bachelor  

**Eduardus Leigh**, vulgo *Edward Julian Egerton Leigh* (natus die 20 Iulii 1950 Londinii) delegatus est factionis Conservativae apud parlamentum Britannicum pro circulo Gainsborough in Angliae comitatu Lincolniensi.

Filius natu alter equitis Neville Leigh, alumnus est Templi Interioris et universitatis Dunelmensis ubi historiae studuit.

Notae
-----

1. ↑  Templum Interiusita apud parlamentum Britannicum

Nexus externi
-------------

* *Debrett's People of Today*
**Eduardus Iacobus Slattery** (natus die 11 Augusti 1940) est praelatus Americanus Ecclesiae Catholicae Romanae. Tertius Tulsensis episcopus fuit.

Vita
----

Secundus intra liberos septem, Eduardus Jacobus Slattery (Anglice: Edward James Slattery) Sicagi Illinoesiae natus est Gulielmo Eduardo et Winifred Margarita (nomine dato Brennan) Slattery; utri paterni maternique avus aviaque ad Civitates Foederatae Americae e Hibernia demigraverunt. Postquam in Visitatio BVM Schola Prima et in Archiepiscopi Quigley Seminario Praeparans studuerat, etiam in seminario Sanctae Mariae Lacus, a quo Artium Baccaleureum et Magistrum Divinitatis accepit, studiut.

Sacerdotium
-----------

Slattery sacerdos ab Ioanne Cody die 26 Aprilis 1966 ordinatus est, deinde ut curatus (de St. Jude the Apostle Parish) in South Holland ad annum 1971 iuvit. Etiam Magistrum Gradum apud Universitatem Loyola meruit. Praeses vicarius (1971–76) praesesque (1976–94) de Catholic Church Extension Society, commissione sicagane dandi missionibus americanis. Dum illic laborans,  pastor adiutor paroeciae hispanae Sanctae Rosae Limensis anno 1973 nominatus est. Illic erat pastor e 1976 ad 1989.

Episcopatus
-----------

Die 11 Nov. 1993, episcopus tertius Tulsensis nominatus est a Papa Ioanne Paulo II. Die 6 January 1994 a Papa ipso et archiepiscopis Ioanne Baptista Re et Josip Uhac, in Basilica Sancti Petri Romae consecratus est. Sententiam eius epscopalem *"Tu Solus Sanctus"* elegit. Ut episcopus dux spititualis Catholicorum 56,000 Orientalis Oclahomae Slattery fuit.

Sententiae
----------

### Advenae illegales

Anno 2006 dixit Slattery si illegale advenas illegales adiuvare fiat, "sceleratus [ipse fiat]," etiam dicens "si scelum pauperes amare servareque fiet, primus ob vitium hoc incarcerabor, et mecum sacerdotes diocesis diaconique omnes in carcerem mecum ambulare oro." Anno 2007, paginarum 21 litteras pastorales ad Oclahome Domus Legem 1804, lex severa contra advenas illegales quam "affectionem terroris coercitionisque" creare dixit Slattery.

### De liturgiam celebrando ad orientem

Dum episcopus, Eduardus ad consuetudinem Missa celebrani ad orientem revertit, ut sacerdos cum populis vertat.

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5 6  "Biography".
2. 1 2  "Coat of Arms".
3. 1 2 3  "Bishop Edward James Slattery".
4. ↑  Zapor, Patricia (2006-04-03).
5. ↑  National Catholic Reporter: "Okla. bishop no longer faces people at Mass" August 28, 2009
cippus Tychonis Mommsen, Francofurti
**Tycho Mommsen** (natus die 23 Maii 1819 Garding in Slesvico et Holsatia, mortuus die 1 Decembris 1900 Francofurti) philologus classicus Germanicus et rector scholasticus fuit. Fratres eius fuerunt Theodorus Mommsen historicus summus et Augustus Mommsen magister philologiae.

Vita
----

Mommsen post studia annis inter 1838 et 1843 Kieliae perfecta usque annum 1848 in Italiam et Graeciam itinera fecit. Anno 1848 nominatus est cooperator in gymnasio urbis Husum sed anno 1850 post cladem ad Idstedt contractam patria relinquenda erat. Itaque anno 1851 professor in gymnasio realium rerum Ysenacensi factus est, quinquennio post rector Scholae Superioris Burgensis Oldenburgensis declaratus est et ex anno 1864 gymnasium humanisticum Francofurtense duxit.

Anno 1885 rude donatus est.

Opera
-----

Pindarica opera edidit commentariis aucta, opus eum magnum (Berolini 1864); de Pindaro biographice pepigit autem »Pindaros. Zur Geschichte des Dichters und der Parteikämpfe seiner Zeit« (Kieliae 1845) et Pindarica etiam in Theodiscum idioma convertit.

Mentionis digna sint haec quoque: »Beiträge zu der Lehre von den griechischen Präpositionen« (fasciculi I–III, Francofurti 1886–87; fasciculus IV, Berolini 1895), »Der Perkins-Shakespeare« (Berolini 1854), eine kritische Ausgabe von Shakespeares »Romeo und Julia« (Oldenburgi 1859), »Die Kunst des Übersetzens fremdsprachlicher Dichtungen ins Deutsche« (Oldenburgi 1858).

Nexus externi
-------------

* Vicifons
* nexus apud DDB
* lexicon Francofurti incolarum
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Imago Deodati Žeraiić.
Deodatus Žeraiić (Serbice: *Богдан Жерајић*, Latinice *Bogdan Žerajić*), natus anno 1886 Milevace, Herzegovina, mortuus Seraii 15 iunii 1910 (suicidium), fuit Serbus in Bosnia (tunc provincia Austrohungarica) vivens, anarchista et nationalista slavicus. Conditor membrusque fuit societationis «Iuvenis Bosniæ».

Deodatus primo leges in universitate Zagrebiæ studuit, sed libros Petri Krapotkin anarchista factus est atque studium reliquit.

Iunio 1910 imperator Austrohungaricus, Franciscus Iosephus I, provinciam Bosniam visit. Deodatus, qui patriam suam ab Imperio libertare volebat, imperatorem necare statuit. Sed senecto imperatoris magnopere conmotus, nihil factus est.

15 iunii 1910 ducem Seraii, Marian Varešanin, necare tentavit, at operatio haud consecta est, et Deodatus, qui depressivus erat, tunc mortem sibi conscisciit. Post mortem Deodati, amici sui illum martyrum sanctum considerabant venerabantque.

Deodatus Žeraiić fuit inspiratio Gabriel Princip, puer qui 28 iunii 1914 archiducem Franciscum Ferdinandum necavit.

Notae
-----

1. ↑  Bojan Stojnić, Млада Босна и Сарајевски атентат - каталог изложбе, 2014
2. ↑  Encyclopædia Serbica, Богдан Жерајић:
Wikidata Deodatus Macapagal
Res apud Vicidata repertae:Deodatus Macapagal: imagoDeodatus Macapagal: imagoDeodatus Macapagal: subscriptioDeodatus Macapagal: subscriptio
*Nativitas*: 28 Septembris 1910; Lubao  
*Obitus*: 21 Aprilis 1997; Libingan ng mga Bayani  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: 1970 Philippine Constitutional Convention election, President of the Philippines, Vice President of the Philippines, Member of the House of Representatives of the Philippines  
*Munus*: oeconomus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Liberal Party of the Philippines  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Urbano Romero Macapagal; Romana Antiveros Pangan  
*Coniunx*: Eva Macapagal, Purita Macapagal  
*Proles*: Gloria Macapagal-Arroyo, Arturo Macapagal  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Sikatuna, Order of the Rajamitrabhorn, Nishan-e-Pakistan, Grand Cross Special Class of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Grand Cordon of the Supreme Order of the Chrysanthemum, Collar of the Order of Isabella the Catholic‎  
*Sepultura*: Libingan ng mga Bayani  

**Insignia heraldica**

Deodatus Macapagal: insigneDeodatus Macapagal: insigne
**Deodatus Pangan Macapagal** (vulgo *Diosdado*; natus Lubao Pampanga 28 Septembris, 1910; mortuus Makati , 21 Aprilis, 1997) fuit nonus praeses Philippinarum, cum munio ab hinc 1961 usque 1965. Fuit magister oeconomiae ex Universtitate Philippinarum et iurisconsultus. Filia eius quoque, Gloria Macapagal-Arroyo, olim praeses Insularum Philippinarum fuit.

Praesides rei publicae Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Aguinaldo 1899-1901 • Manuel Quezon 1935 • Iosephus Laurel 1943 • Sergius Osmeña 1944 • Manuel Roxas 1946 • Elpidius Quirino 1948 • Raimundus Magsaysay 1953 • Carolus P. Garcia 1957 • Deodatus Macapagal 1961 • Ferdinandus Marcos 1965 • Corazón Aquino 1986 • Fidelis Ramos 1992 • Iosephus Estrada 1998 • Gloria Macapagal-Arroyo 2001 • Benignus Aquino tertius 2010 • Rodericus Duterte 2016 • Ferdinandus Marcos iunior 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Secretarii rerum externarum Philippinenses |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Surdo, tympanum Brasilianum.
Tympanum a Ioanne Unger, Manipulus B, 40a Lego, Novi Eboraci "Veteran Volunteer Infantry Mozart", 20 Decembris 1863.
Bongó, genus tympani.
*Tambores de Candombe: repique, piano, chico ( Uruguaia).*
**Tympanum** (Graece τύμπανον) est instrumentum musicum membranophonum. Summum tympanum in una saltem pellicia aut facticia membrana cylindro obtenta consistit, quae aut manibus aut virgulis pulsari potest. Imo autem tympano pars resona aliquanto graviore tono esse solet. 

Ex antiquissimis et longe lateque diffusis orbis terrarum instrumentis tympani lineamenta principalia per complura milia annorum eandem formam conservaverunt.

De tympanis traditionis agro-pastoralis Italiae
-----------------------------------------------

In agropastoralibus Italiae medio-meridianae moribus, parvum tympanum invenitur corona lignea constitutum, super quam pellis tenditur. Circum coronam ligneam tintinnabula adesse possunt ad adiuvandum ac augendum sonitum. Ei nomen est: *tamburello.* Solito *tamburello* instrumenta comitatur in saltationem: utriculum (Italiane *zampogna*), parvum mobile organum folle (Italiane *organetto*) sed etiam solam vocem in cantu.

Usui est etiam tympanum tritum, cui nomina multa sunt ex regionibus: in Aprutio, *vurra-vurrë,* *battafochë,* *vurriconë,* et *rubbcò*; in Molisia, *bufù*; in Campania, *putipù* aut *caccavella* ; in Lucania, *cupa-cupa*; in Bruttio et Sallento, *cupi-cupi,* *zucu-zucu,* et alia. Tympanum tritum ex tympano constat, cuius in medio membranae hasta attollitur. Ad sonandum instrumentum manus, aqua madefactae, confricant hastam, quae vibrationem suam in tympani pellem transmittit.

Nexus interni
-------------

* Tympanista

Notae
-----

1. ↑  Liv. 39.10.7; Curt. *Alex.* 8.14.10; Plin. *Nat.* 5.7.
2. ↑  Grove II (2001) 5: 638–649.
3. ↑  Grove II (2001) 4: 638–649.
4. ↑  In Marchiis regione videtur usui fuisse etiam tympanum sine membrana, vocatum: *cembera.*
5. ↑  Exemplum paulum instrumentorum iunctorum "tamburello" in tarantella.
6. ↑  In Latinum vertere possimus: *organellum*.
7. ↑  Exemplum tympani triti, www.youtube.com.
8. ↑  De quo vide: M. Gioielli, "Il bufù. Appunti sulla tradizione del tamburo a frizione nel Molise," in *Utriculus,* Aprili-Iunio 1996.

Bibliographia
-------------

* Grove II = *New Grove Dictionary of Music and Musicians* ed. Stanley Sadie.
* Peinkofer, Karl, & Fritz Tannigel (1969) *Handbuch des Schlagzeugs: Praxis und Technik.* Mainz: Schott.
Wikidata Denpasar
Res apud Vicidata repertae:Denpasar: insigneDenpasar: insigne
*Civitas*: Indonesia  
*Locus*: 8°40′0″S 115°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 834 881  
*Zona horaria*: UTC+8  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Balya  

**Geographia**

*Superficies*: 123.98 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Denpasar Barat, Denpasar Selatan, Denpasar Timur, Denpasar Utara  
*Territoria finitima*: Badung, Gianyar  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Georgetown, Phuket, Vera Crux  

**Tabula aut despectus**

Denpasar: situsDenpasar: situs
**Denpasar** est metropolis insulae Balyae et urbs capitalis provinciae Balyae. Homines 834 881 ibi anno 2012 habitabant.

*Pasar* lingua Balinensi "mercatus" sonat, sed praefixum *den* aegre intellegitur.

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Denpasarensis", cf. "Dioecesis Denpasarensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  Quidam *den* septentrionem indicare dicunt. "*Den* ... in names is alleged to mean 'to the north of' e.g. Dénpasar": *Balinese Dictionary* apud SEALang Library

Nexus externi
-------------

Porta domus regiae *Puri Pemecutan* in urbe Denpasar visitandae

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Denpasar** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 8°40′0″S 115°13′0″E • 1645527 *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

  

***Wookiee*** (*Wookiees* pluraliter; Latinitate dare fortasse "vucis", "vucius", seu "vucus") est species ficta ex *Star Wars* ("Bella Stellaria"), universo ficto, et unde planeta *Kashyyyk*. Eorum nomen speciem significat 'populum (arborem)'. *Wookiees* habitant in domibus arboris in caelum tecti longarum arborum *Wroshyr* simul inreptis.

Unus notabilissimorum *Wookiees* est Chewbacca, Han Solo amicus optimus et coaeroplaniga, quod persona gravis in Bello Civili Galactico et postea habebat.

Encyclopaedia de *Star Wars* nomine Anglico *Wookieepedia*, et Latino "Wookieepaedia", nominata est post speciem *Wookiee*.

Biologia
--------

In aspectu corporis, *Wookiees* humanoidea longa sunt et pellis fusca, furva, seu aquila, habet, et in aspectu ambium corporis et faciei terrimentosi videant. Colori oculari aut caerulee, viriditer, gilve, auree, aquile, aut rubre habent. Longitudo medii numeri maribus 2.1 metra est, dum feminis indicte, et pondus medii numeri maribus 125 chiliogrammata, et feminis 100 chiliogrammata. In ratione agendi nimes molles sunt, sed solitim lepidi sunt. Eorum longitudo medii numeri est plus 400 annorum praestituti exemplaris. Hac species subspecies habet: Silverback (fortasse 'Argyroplateius' vel 'Argentidorsus') et alias.

Linguae
-------

Variae turmae *Wookiees* varias linguas loquuntur, et omni turma aliquarum harum trium linguarum: *Shyriiwook*,
*Xaczik*, *Thykarann*.

*Wookiees* notabilia
--------------------

* Attichitcuk
* Bacca
* Bowdaar
* Chewbacca
* Chuundar
* Dewlannamapia
* Fahraark
* Freyyr
* Grakchawwaa
* Groznik
* Gungi
* Hanharr
* Lowbacca
* Lumpawaroo
* Quagga
* Rorworr
* Salporin
* Tarfful
* Tojjevvuk
* Tyvokka
* Vryyr
* Yarua
* Yubookoo
* Zaalbar

Sententiae de *Wookiees*
------------------------

* *"But sir, nobody worries about upsetting a droid."* (C-3PO), *"That's 'cause droids don't pull people's arms out of their sockets when they lose. Wookiees are known to do that."* (Han Solo)
* *"Go, I will. Good relations with the Wookiees, I have."* - Yoda
* *"I didn't realize Wookiees had claws like those. Though I suppose I should have. You are arboreal, after all."* - Principissa Leia
* *"I suggest a new strategy, Artoo: Let the Wookiee win."* - C-3PO ad R2-D2
* *"Take my advice, kid. Wookiees know how to make homebrew that will put a human on the floor in minutes. I'm sticking to gorimn wine and Gralinyn juice."* - Han Solo ad Jarik Solo
* *"The Wookiees, although primitive compared to us, are surprisingly capable warriors. They're pretty strong, and pick up combat techniques pretty quickly."* - Canderous Ordo
* *"Where are you taking this. .. thing?"* - Shann Childsen de Chewbacca in *DS-1 Orbital Battle Station*
* *"Would somebody get this big walking carpet out of my way?"* - Principissa Leia de Chewbacca loquitur

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  *Wookiee* **(Anglice)** apud Wookieepaediam Anglicam.
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Pictura *Ännu sitter Tuvstarr kvar och ser ner i vattnet* ("Etiamnunc sedet Tuvstarr et deorsum in aquam spectat") anni 1913 a Ioanne Bauer. Imago adhibita est ad fabulam a Helge Kjellin scriptam *Sagan om älgtjuren Skutt och lilla prinsessan Tuvstarr* in collectione fabularum *Bland tomtar och troll*.
**Tuvstarr**, persona ficticia, est tenera, lucida creatura. In fabula a Helge Kjellin *Sagan om älgtjuren Skutt och lilla prinsessan Tuvstarr* ("Fabula de mas alcis Skutt et parva principissa Tuvstarr") in collectione fabularum *Bland tomtar och troll* ("Inter tomtes trollosque") abit in mundum per marem alcis praesidium. Ioannis Bauer picturae a Tuvstarr notiores fiebant quam fabula, praecipue imago a Tuvstarr apud lacum silvestrem. Quae imago adhibita est in lagoenis ad capitilavium *Timotej* quae in decennio 198 erant, et etiam adhibitus est in versio repicta cum arboribus caesis ut praeconium ambitus.

Sunt theoriae ut Ioannis Bauer amica (uxor) Esther Bauer (nata cognomine Ellqvist) exemplum ad Tuvstarr est. Ioannis saepe sinit Esther exemplaris causa proponi et igitur in multis picturis eius reperitur.
Castrum Penbrochiae a Guillelmo Marescallo praesertim constructum
**Sibylla** (vulgo *Sebire*; nata saeculo 13 ineunte; mortua die 27 Aprilis 1245) fuit filia Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare.

Sibylla laudatur matrimoniumque describitur in *Histoire de Guillaume le Maréchal* (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):

*Puis dona li péres Sebire,*
*Dunt l'om deit par raison bien dire*
*Quer molt a des bones maniéres,*
*Al filz le conte de Feréres.*

Notae
-----

1. ↑  *Chronica Abbatiae de Tynterne* (MS. BL. Cotton Cleopatra C.3, f. 303b) in W. Dugdale; J. Caley, H. Ellis, B. Bandinel edd. *Monasticon Anglicanum* (6 voll. Londinii, 1817-1830) vol. 5 p. 271
2. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14937-14940

Nexus externi
-------------

* "Sibyl" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in *Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland* 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Alpaida
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 7. saeculum; Pays de Liège  
*Obitus*: unknown value, 714, 718; Orpium Maius  

**Officium**

*Munus*: nobilis  

**Familia**

*Coniunx*: Pippinus Heristaliensis  
*Proles*: Carolus Martellus, Childebrandus I  

**Alpaida** vel **Alpais** fuit Pippini Heristaliensis concubina vel uxor secunda, Caroli Martelli et fortasse Childebrandi I mater. 

Vita sancti Lamberti(fr) dicit Dodonem Alpaidae fratrem ad praedia Lamberti, qui Pippini ad Alpaidam amorem pro peccato habuerat, devastanda familiares misisse, sed missos a nepotibus Lamberti occisos esse; tum Dodo Lambertum occidit.

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Monumenta historica ecclesiae Coloniensis*, ed. Ioannes Hubertus Kessel, Coloniae 1862, p. 128; Andreas Quercetanus(fr)(ed.), *Historiae Francorum scriptores coaetanei*, vol. I, Lutetiae 1636, p. 743.
2. ↑  E.g. Andreae Aleni *Heroidum* III 23.

Bibliographia
-------------

* Pierre Riché, *Les Carolingiens, une famille qui fit l'Europe*, Lutetiae 1983 (ISBN 2-01-278851-3) **(Francogallice)**
* Christian Settipani, *Les Ancêtres de Charlemagne*, Lutetiae 1989 (ISBN 2-906483-28-1) **(Francogallice)**
* *Les Ancêtres de Charlemagne*, Oxoniae 2014 (ISBN 978-1-900934-15-2) **(Francogallice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Alpacum (discretiva)

**Alpacum** seu **Alpagum** (alia nomina: *Pagus Alpacensis*, *Ager Alpacensis*, *Vallis Lapacinensis*) (Italiane: *Alpago*) est historica ac geographica terra Italiae, in Regione Veneta et in parte meridionali Provinciae Bellunensis sita. Incolae *Aplapcenses*, *Alpacoti*, *Lapacinenses* appellantur.

Geographia
----------

* Lacus Sanctae Crucis

Historia
--------

Clari cives
-----------

* Placidus Fabris
* Rodolphus Sonego
* Vincentius Munaro
* Ioannes Paolus Bottacin
* Basilius Sisti

Municipia Alpacensia
--------------------

* Alpacum seu Alpagum,
* Clessum de Alpaco,
* Tamber.

Nexus interni
-------------

* Venetia (*regio*),
* Provincia Bellunensis,
* Bellunum (*urbs*),
* Terrae Italiae.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis

Bibliographfia
--------------

* Umberto Trame, *L'Alpago, un popolo una civiltà un territorio*

Pinacotheca
-----------

* Despectus ad Lacum Sanctae Crucis.Despectus ad Lacum Sanctae Crucis.

Notae
-----
**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Ordo : Asparagales   
Familia : Orchidaceae   
Subfamilia : Epidendroideae   
Tribus : Malaxideae   
Subtribus : **Malaxidinae**   
Georgius Bentham (Benth.) et Iosephus Dalton Hooker (Hook. f.)  
   
Subdivisiones: Genera{{{subdivision}}}

**Malaxidinae** sunt subtribus orchidacearum tribus Malaxidearum subfamiliae Epidendroidearum, cui sunt quattuordecim genera rite descripta.

Genera
------

Genera inter subtribum Malaxidinarum digesta sunt:

* *Alatiliparis*
* *Crepidium*
* *Crossoglossa*
* *Crossoliparis*
* *Dienia*
* *Hammarbya*
* *Hippeophyllum*
* *Liparis*
* *Malaxis*
* *Oberonia*
* *Oberonioides*
* *Orestias*
* *Stichorkis*
* *Tamayorkis*

Genus *Risleya,* olim hic inclusum, nunc in tribu Collabiearum ponitur.

Notae
-----

1. 1 2 3
2. ↑  Chase, Mark W.; Cameron, Kenneth M.; Freudenstein, John V.; Pridgeon, Alec M.; Salazar, Gerardo; van den Berg, Cássio; Schuiteman, André (2015). "An updated classification of Orchidaceae". *Botanical Journal of the Linnean Society* **177** (2): 151–174

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • NCBI |
Tabula litterarum et numerorum alphabeti Morsiani.
**Alphabetum Morsianum** est ratio codicis informationis scriptae transmittendae per seriem binorum tonorum, luminum, vel crepituum qui ab auditore vel spectatore perito sine apparatu praecipuo recte intellegi possunt. Alphabetum Morsianum Internationale abecedarium Latinum fundamentale ISO, nonnullas litteras additas, numeros Arabicos, et parvam signorum punctuationis rationisque (prosignorum) copiam scribitur series solitas signorum brevium et productorum, puncta et lineae appellata (vulgo in usu radiophonico privato *dit* et *dah*). Quia multae linguae naturales praeter Anglicam plus quam viginti sex litteris Romanis utuntur, sunt amplificationes abecedarii Morsiani in illis linguis.

SOS, solitum signum angustiarum, est prosignum codice Morsiano scriptum.
Solitum clave rectum. Ingentes numeri huius exemplaris Americani, J-38 appellati, per Bellum Orbis Terrarum II fiebantur, et exemplar iam in usu manet.
Quodque codicis Morsiani signum repraesentat aut unitatem textualem (litteram aut numerum) aut prosignum et per unicum punctorum aut linearum ordinem repraesentatur. Diurnitas lineae est triplus diurnitas puncti. Silentium breve quodque punctum aut linea sequitur, par spatii puncti. Litterae verbi spatio trium punctorum pari (una linea), et verba spatio septem punctorum pari separantur. Spatium puncti est prima unitas temporis. Ad celeritatem communicationis augendam, spatium cuiusque litterae propemodum inverso ordine frequentiae in lingua Anglica variat. Ergo littera *E,* frequentissima littera Anglica, signum brevissimum habet, unum punctum.

Notae
-----

1. 1 2 3 4  "International Morse code Recommendation ITU-R M.1677-1". *itu.int*. International Telecommunication Union. October 2009 .
2. ↑  "Alphabetum Morsianum": Christianus Helfer, *Lexicon auxiliare*, 3a ed. (Saraviponti) p. 381; cf. Caelestis Eichenseer in *Vox Latina* vol. 33 no. 73 p. 63. "Alphabetum Morsianum *aut* Morsense *aut* Morseanum": Carolus Egger, *Lexicon recentis Latinitatis*

Bibliographia
-------------

* Burns, R. W. 2004. *Communications: an international history of the formative years.* Institution of Electrical Engineers. ISBN 0863413277.
* Grötsch, Rudolf. 1964. *Richtig morsen: Ein Leitfaden für den Morseunterricht.* Ed. 11a. Berolini-Tempelhof: Jakob Schneider Verlag.

Nexus interni
-------------

* Abbreviatio
* Gulielmus Marconi
* Radiophonia
* Telegraphia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alphabetum Morsianum** spectant. |

* *Codes of the World.*
* Alphabetum Morsianum apud Open Directory Project
* Fontes Alphabeti Morsiani
* "Morse Code Translator."
* "Morse code MP3 practice files."
* *International Morse Code, Hand Sending.* Pellicula educativa Exercitus Civitatum Foederatarum, 1966.
* *Morse Code Radio Operator Training "Technique of Hand Sending."* Classis Civitatum Foederatarum, 1944.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Assumptio Virginis. Tabula Romae servata.
***Assumptio Virginis*** est utra ex binis tabulis ab Hannibale Carracci pictore Italico pictis, quae assumptionem corporalem in caelum Virginis Mariae effingit. Prima, anno 1590 perfecta, hodie Matriti in museo Pratensi servatur; altera, nunc Romae in aedicula Cerasi Ecclesiae Sanctae Mariae Populi, circa annum 1600 picta est.
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Superfamilia : Noctuoidea   
Familia : Erebidae   
Subfamilia : Arctiinae   
Tribus : Arctiini   
Subtribus : Arctiina   
Genus : *Grammia*   
Species : ***Grammia f-pallida***   
   
Synonyma
\**Arctia f-pallida* Strecker, 1878
* *Arctia quadranotata* Strecker, 1878
* *Apantesis quadranotata*
* *Apantesis sociata* Barnes & McDunnough, 1910
* *Apantesis moierra* Dyar, 1914

***Grammia f-pallida*** est papilio subtribus Arctiinorum tribus Arctiinorum in familia Erebidarum. Primum a Ferdinando Henrico Hermanno Strecker anno 1878 descriptus est. In Uta meridiorientali et Colorato ad meridiem ad Arizonam orientalem, Novum Mexicum, et Texiam orientalem endemicus est. Etiam in Nivata occidentali et medio ac fortasse in Mexico quoque inventus est.

Latitudo alarum anteriorum est 13.9 mm. Alae anteriores fuscae obscurae ad nigras fasciis pallidis ad eburneis sunt. Alae posteriores rubrae ad roseas notis nigris sunt. Adulti a mense Aprile ad Maium inientem et iterum a Iulio ad Augustum volant. Duo fetus per annum in saltem parte regionis sunt.

Notae
-----

1. ↑  Schmidt 2009.

Bibliographia
-------------

* Schmidt, B. C. 2009. Taxonomic revision of the genus *Grammia* Rambur (Lepidoptera: Noctuidae: Arctiinae). *Zoological journal of the Linnean Society* 156: 507-597. doi:10.1111/j.1096-3642.2008.00496.x.

Nexus externi
-------------

* Index nominum genericorum lepidopterorum. Londinii: Natural History Museum.
*Asterias rubens*

---

**Animalia** — Echinodermata

Classis : Asteroidea   
Ordo : Forcipulatida   
Familia : Asteriidae   
Genus : ***Asterias***   
Linnaeus, 1758  
   
Subdivisiones: Species*Vide commentarium.*

***Asterias*** est genus Asteroideorum familiae Asteriidarum, quod nonnullas comprehendit notissimas Asteroideorum species, inter quas *Asterias rubens* Oceani Atlantici et *Asterias amurensis* Oceani Pacifici septentrionalis.

Species
-------

* *Asterias amurensis* Lutken, 1871
* *Asterias argonauta* Djakonov, 1950
* *Asterias forbesi* (Desor, 1848)
* *Asterias microdiscus* Djakonov, 1950
* *Asterias rathbuni* (Verrill, 1909)
* *Asterias rollestoni* Bell, 1881
* *Asterias rubens* Linnaeus, 1758
* *Asterias versicolor* Sladen, 1889

* Asterias rubens*Asterias rubens*
* Asterias amurensis*Asterias amurensis*
* Asterias forbesi*Asterias forbesi*

Bibliographia
-------------

Say, Thomas. 1825. On the species of the Linnaean genus Asterias inhabiting the coast of the United States.[*nexus deficit*] *Journal of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia* 5, pars 1.

Nexus externi
-------------

* De specie *Asteriadem rubentem* apud situm glaucus.org.uk (British Marine Life Study Society)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Asteridem*"** apud **Vicispecies**. |
Wikidata Radulphus Romeva
Res apud Vicidata repertae:Radulphus Romeva: imagoRadulphus Romeva: imago
*Nativitas*: 12 Martii 1971; Matritum  
*Patria*: Hispania  
*Nomen nativum*: Raül Romeva i Rueda
**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, Member of the Parliament of Catalonia, Minister for Foreign Affairs, Institutional Relations and Transparency of the Government of Catalonia, Member of the Parliament of Catalonia, legatus ad Parlamentum Europaeum, member of the Senate of Spain  
*Munus*: politicus, professor, essayist, analyst, casteller  
*Patronus*: Universitas Autonoma Barcinonensis
**Consociatio**

*Factio*: Initiative for Catalonia Greens  

**Familia**

*Coniunx*: Diana Riba Giner  

**Radulphus Romeva**, vulgo plene *Raül Romeva i Rueda* (Matriti natus die 12 Martii 1971) est politicus Catalauniae.

Barcinone educatus, alumnus et mox professor apud Universitatem Autonomam Barcinonensem, Radulphus Romeva adiutor principalis meruit iuxta legatum UNESCO in Bosnia et Herzegovina annis 1995-1996. Sodalis factionis viridis (*ICV*) Catalauniense iam ab anno 1989, legatus est apud Parlamentum Europaeum pro hac factione ab anno 2004 usque ad 2014. Anno 2015 in comitiis regionalibus motum libertatis Catalauniensis revendicandae duxit. Die 14 Ianuarii 2016, Carolo Puigdemont nuper praeside generalitatis Catalauniensis electo, Radulphus Romeva minister rerum externarum generalitatis factus est.

Nexus externi
-------------

Radulphus Romeva anno 2013 pictus
* Vita apud Parlamentum Europaeum
* Ephemeris interretialis Radulphi Romeva
---

**Animalia** — Echinodermata

Classis : Asteroidea   
Ordo : Forcipulatida   
Familia : Asteriidae   
Genus : *Asterias*   
Species : ***Asterias rubens***   
*Asterias rubens*   
Linnaeus, 1758  

***Asterias rubens*** (Anglice *common starfish, common sea star*) est frequentissimum familiarissimumque in Oceano Atlantico boreorientali asteroideum. Ei sunt quinque membra et usitate 10–30 cm in diametro crescit, sed maiora specimina usque ad 52 cm nota sunt. Id colore plerumque est aurantium vel fuscum et aliquando violaceum; specimina autem ex aquis profundis capta sunt pallescentia. Haec species in substratis saxosis et glareosis
habitat.

Colores inter singulos magnopere variantur. Usitatissimi sunt aurantius, ruber, et flavus, sed nonnulla animalia sunt alba, caerulea, purpurea, vel viride.

Ornatus
-------

Specimina siccata et conservata in nonnullis domibus inveniuntur. Hoc asteroideum est monumentum omnino per litora Californiae, Floridae, Sinarum, et variarum insularum populo gratum. Exteriores huius animalis partes, echinoideorum et clypeasteroidorum similes, facile conservari possunt.

Notae
-----

1. ↑  *Asterias rubens*, MarBEF Data System

Nexus externi
-------------

* De genere apud situm glaucus.org.uk (British Marine Life Society)
* De specie apud situm marlin.ac.uk


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Asteriadem rubentem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Asteriadem rubentem*"** apud **Vicispecies**. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Series televisiva anthologica** est series televisiva quae easdem in omni episodio personas non habet. Omne episodium est "independente" ab episodiis aliis. Utcumque, saepe habent ligationem communem, quem potest esse idem auctor fabularum, idem praesentator, aut eadem situs in regno metaphysico (exempli gratia, *Spatium Crepusculi* locatur in regno supernaturali, in serie "Spatium Crepusculi" nominato). Fabulae in his seriebus saepe sunt "fabulae moralitatis" compictae ut "scientia fictiva" moderna. Quod eaedem personae non revertunt in episodio proximo, fabulae non debent habere "fines laetas"; saepe habent fines "cum torto," ubi res quam spectatores non exspectant fit.

Series anthologicae fuerunt "populares" in CFA inter annos 1950 exeuntem et 1960 ineuntem, et habuerunt "resurrectionem" annis 1980. *Spatium Crepusculi* (Anglice: *The Twilight Zone*), quid "cucurrit" in CFA ab anno 1959 ad annum 1964 in suo cursu originali, optimam seriem anthologicam consideratur et "inspiratio" fuit pro multis seriebus subsequentibus.

Seriei anthologicae populariae
------------------------------

Ecce sunt seriei anthologicae Americanae cum annis quibus monstratae sunt in CFA in suo cursu originali.

* *Alfredus Hitchcock praesentat* (1955–1962; "revictio" annis 1985–1989)
* *Spatium crepusculi* (*The Twilight Zone,* 1959–1964; "revictiones" annis 1985–1988 et 2002–2003)
* *Fines exteriores* (*The Outer Limits,* 1963–1965; "revictio" anni 1995–2002)
* *Galleria nocturna* (*Night Gallery,* 1969–1973)
* *Fabulae a latere obscuro* (*Tales from the Darkside,* 1984–1988)
* *Fabulae mirabiles* (*Amazing Stories,* 1985–1987)
* *Theatrum Ray Bradbury* (1985–1992)
* *Monstra* (1988–1990)
* *Fabula a Crypta* (*Tales from the Crypt,* 1989–1995)
* *Terrerisne Obscuritatem?* (*Are You Afraid of the Dark?* 1992–1996, 1999–2000)
* *Cutis anserina* (*Goosebumps,* 1995–1998)
* *Magistri Horroris* (2005–)
**Inscriptio Adulitana** seu **Titulus Adulitanus** (etiam siglo **OGIS 54** recognita), hodie deperdita, fuit inscriptio Graece anno 238 vel 237 a.C.n. exarata iussu regis Ptolemaei Euergetae et iuxta Adulin Erythraeae erecta. Inscriptionem Cosmas Indicopleustes vidit textumque in libro suo rescripsit cuius titulus est *Topographia Christiana*:

"Rex magnus Ptolemaeus, filius regis Ptolemaei et reginae Arsinoës deorum fratrum, regis Ptolemaei et reginae Berenices deorum sospitatorum nepos, ex patre quidem Hercule Iovis filio, ex matre autem Baccho item Iovis filio oriundus: accepto a patre regno Aegypti, Libyae, Syriae, Phoenices, Cypri, Lyciae, Cariae et Cycladum insularum, bellum gessit in Asia cum magna peditum equitumque multitudine, et cum nautica classe, atque elephantis Troglodyticis et Aethiopicis quos pater eius et ipse primi in his locis venatu ceperunt et abductos in Aegyptum bellico usui assuefecerunt. Cum autem regionem citra Euphratem omnem ditioni suae subdidisset, necnon Ciliciam, Pamphyliam, Ioniam, Hellespontum, Thraciam, viresque omnes istis in regionibus sitas atque elephantos Indicos omnesque locorum istorum monarchas vectigales sibi fecisset, Euphratem fluvium traiecit; ac cum Mesopotamiam, Babyloniam, Susianam, Persidem, Mediam ac reliquas omnes usque ad Bactrianam regiones subegisset, et, perquisitis sacris rebus quas olim Persae ex Aegypto exportaverant, eas cum reliqua gaza variis ex locis coacta retulisset in Aegyptum, per canales fluviorum manufactos copias misit."
Catalogi provinciarum imperii Ptolemaeorum oportet comparationem facere cum eo qui in *Laudatione Ptolemaei* Theocriti comprehenditur.

Editiones et versiones
----------------------

* Iacobus Paulus Migne, ed. *Patrologia Graeca* (Lutetiae, 1857-1866) vol. 88 coll. 103-104 **(Graece, Latine)** pdf apud documentacatholicaomnia
* W. Dittenberger, ed. *Orientis Graeci inscriptiones selectae: supplementum Sylloges inscriptionum Graecarum* (Lipsiae: S. Hirzel, 1903-1905. no. 1-434 no. 435-773) no. 54 (pp. 83-88) **(Graece)**
* J. W. McCrindle, transl. (1897). *The Christian Topography of Cosmas Indicopleustes* (*Hakluyt Society*). Reimpressum 2010: Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 9781108012959 **(Anglice)** Textus interretialis alibi et apud archive.org
* Stuart Munro-Hay, *Aksum: A Civilization of Late Antiquity*. Edinburgh: University Press, 1991. ISBN 0-7486-0106-6 **(Anglice)** Pars huius libri
* Eric Otto Winstedt (1909). *The Christian Topography of Cosmas Indicopleustes*. Cantabrigiae: Cambridge University Press **(Graece)** Textus apud archive.org
* Wanda Wolska-Conus, transl. (1968-1973). *Cosmas Indicopleustes: Topographie chrétienne*. Lutetiae: Editions du Cerf. 3 voll. (*Sources Chrétiennes* no. 141, 159, 197) **(Graece, Francogallice)**

Notae
-----

1. ↑  Interdum "Monumentum Adulitanum"; sed hoc nomen saepius pro inscriptione posteriori adhibetur quae de rebus imperii Axomitani refert.
2. ↑  *PG* vol. 88 coll. 103-104

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Vide etiam paginam discretivam:* Pandora (discretiva)

*Pandoram* Iulius Iosephus Lefebvre anno 1882 pinxit
**Pandora** (Graece Πανδώρα), ut Graeci narrare solebant, est prima mulierum. Quam Hephaestus auctore Iove ex argilla figuravit, ut homines, quibus Prometheus ignem prodiderat, domarentur. Quod ad efficiendum alii dei Iovem et Hephaestum adiuverunt.

Pandora olla quadam omnibus malis repleta tamquam dote praedita Epimetheo Prometheos fratri nubit. Qua ex olla aperta quodque malum evolat, sola spes retinetur. Quam vero Pandora postea diffundit.

Haec fabula antiquis temporibus quomodo mala mundum penetravissent interpretabatur, nunc autem nihil praeter aversum a mulieribus animum virorum Graecorum demonstrare putatur. 

*Pyxis Pandorae* titulus est tragoediae anno 1902 a Francisco Wedekind editae nec non mythistoriae, quae anno 1947 scripta est a Dazai Osamu.

Fontes primarii
---------------

* Hesiodus, Theogonia 570-612: Femina viro ut "pulcherrimum malum" data est.
* Hesiodus, Opera et Dies 47-105: Nomen Pandorae introducitur. Vas malorum plenum "πίθος" (píthos, i.e. dolium) nominatur.
* Desiderius Erasmus Roterodamus, Adagiorum Chiliades 1,233: Erasmus fabulam Hesiodi Latine refert dolium "pulcherrima pyxide" mutans, quod posteri recipiunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pandoram** spectant. |
**Gyrus septem ecclesiarum** ad acquirendas Indulgentias Septem Principalium Ecclesiarum Urbis Romae[1] est peregrinatio circa Romana sanctuaria praecipua, a sancto Philippo Neri die 25. Februario a.D. 1552 instituta. Haec includit visitationem quattuor basilicarum maiorum et trium basilicarum minorum dictarum sed illustrium : 

* Basilica Sancti Petri in Vaticano, ubi sepultus est Apostolus Petrus,
* Basilica Sancti Pauli extra muros, in Via Ostiensi, ubi sepultus est Apostolus Paulus,
* Basilica Sancti Iohannis in Laterano, cathedralis Urbis et orbis,
* Basilica Sanctae Mariae Maior, ubi sunt reliquiae Nativitatis (Praesepii),
* Basilica Sanctae Crucis in Hierusalem, ubi sunt reliquiae Passionis,
* Basilica Sancti Laurentii extra muros, in campo Verano, ubi sepulti sunt sancti Laurentius et Stephanus Protomartyr,
* Basilica Sancti Sebastiani, in via Appia, ad catacumbas.

Numerus "septem" symbolicus est et evocat e.g. numerum collium Urbis et mirabilium orbis terrarum. Non est autem explicitus nexus inter has septem ecclesias et illas quae in libro Apocalypsis nominantur. 

Peregrinatio haec XXV chiliometrorum est et fieri potest in uno die, ab apertura Vaticani (7:00 a.m.) ad clausuram Sanctae Mariae Maioris (7:00 p.m.).

Gyrus septem ecclesiarum fuit in principio devotio antequaresimalis, feriae V. in hebdomada ante Cineres (i.e. die Iovis "grassus" dictus). Dein fuit norma ad indulgentiam plenariam obtinendam in Iubilaeo a.D. 1575. Requisita minima paulatim minora fuerunt. A.D. 2000, hae septem ecclesiae (individua, non gyrus omnis) iterum designata fuerunt ad obtinendam indulgentiam.

Percursus
---------

### A Sancto Petro ad Sanctum Paulum

Platea S. Petri – Burgus s. Spiritus – Via "dei Penitenzieri" dein Via Portae S. Spiritus dein Via "della Lungara" dein Via "della Scala" – Sancta Maria Trans Tiberim - Via "della Lungaretta" – Platea in Piscinula – insula Tiberina – "Lungotevere Pierleoni" – Platea "Bocca della Verità" – Clivus Publiciorum – Via S. Priscae – Platea Albaniae – Via Pyramidis Cestii - Porta S. Pauli – Via Ostiensis.

### A Sancto Paulo ad Sanctum Sebastianum

Via septem ecclesiarum (non recta, per via magna Christophori Columbi) – Catacombae SS. Domitillae, Sebastiani, Callixti.

### A Sancto Sebastiano ad Lateranum

Catacumbae S. Callixti – Quo Vadis – Via Appia Antica - Porta S. Sebastiani – Via Portae S. Sebastiani - Platea magna Numae Pompilii – Via Drusi – Via Navicellae – Hortus Villae Celimontanae – Via S. Stephani Rotundi.

### A Laterano ad Hierosolymam

Platea Portae S. Iohannis – Via magna Caroli Felice.

### Ab Hierosolyma ad Sanctum Laurentium

Platea magna Portae Maioris – Porta Praenestina (dein, sub ferri via) – Via magna Scali S. Laurentii – Via Verani – Plateae magnae Verani et S. Laurentii

### A Sancto Laurentio ad Sanctam Mariam Maiorem

Via Tiburtina – (dein, sub ferri via) - Ecclesia s. Bibianae – Via Iohannis Giolitti – Via "Lamarmora" – Platea Victoris Emmanueli II – Via Caroli Alberti.

Nota
----

1. ↑  Indulgentiae Septem Principalium Ecclesiarum Urbis Romae in *YouTube*
**Pandion I** est quintus rex Athenarum in *Marmore Pario* ac apud chronographos sicut Castorem enumeratus, Erichthonii et Praxitheae filius. Qui rex arcanus materteram suam in matrimonium duxisse fertur Zeuxippen, ex qua duae filiae Procne et Philomela ac duo filii gemini Erechtheus et Butes nati sunt.

Annos quadraginta (1437/6-1397/6) regnasse dicitur. Cum Labdaco rege Thebarum de finibus dimicasse fertur adiuvante Tereo rege Thracum, cui filiam suam Procnen nuptum dedit, ex qua Itys filius Tereo natus est. Cum omnes propinqui propinquaeque Pandionis I — praesertim filiae — variis fabulis intersint, nihil de eo narratum apud Atthidographos inveniri mirum est. Et quod de Pandione narratum est, utrum ad Pandionem I an ad Pandionem II pronepotem referatur, ambiguum est. 

Sunt enim res et monumenta quae ad Pandionem referuntur, sed, utrum cum Pandione I an cum Pandione II coniungenda sint, in incerto est. Pandia, sacra annua iam ex aetate Mycenaea oriunda, aliquo modo ad Pandionem referuntur: forsitan ille, qui primus in his sacris sacerdos exstiterit, Pandion nominatus sit. Idem Pandion — sic manca scientia utenti coniectare licet — etiam heros eponymus Pandionidis tribus positus est in renovatione Clisthenea saeculo VI a.C.n. Duo fere saecula postea in Agora Athenarum dicatum est monumentum heroibus illis eponymis, inter quos etiam statua Pandionis erat. Sed Pausanias, de utro Pandione agatur, nescire se confitetur: "Cecropem et Pandionem — eorum enim vidi inter eponymorum statuas — nescio quos in honore habeant." In Acropoli Athenarum Pausanias etiam heroum cum statua Pandionis vidisse se narrat.

Constat Pandionem fuisse heroa ac regem Athenarum, cui aut Pandion I aut Pandion II coniungi debet. Praeterea credi solet alterutrum ex his duobus a chronographis ad lacunam chronographicam explendam inventum esse.

Nexus interni
-------------

* Cecrops II

Notae
-----

1. ↑  *Bibliotheca* 3.14.8.
2. ↑  Harding 2007: 42.
3. ↑  Robertson 1993: 15.
4. ↑  Cf. Kearns 1969: 68-69; Sourvinou-Inwood 2003: 74.
5. ↑  *Graeciae descriptio* 1.5.3 "Κέκροπα δὲ καὶ Πανδίονα — εἶδον γὰρ καὶ τούτων ἐν τοῖς ἐπωνύμοις εἰκόνας — οὐκ οἶδα οὓς ἄγουσιν ἐν τιμῇ."
6. ↑  *Graeciae descriptio* 1.5.4.

Bibliographia
-------------

* Harding, Phillip (2007) *The Story of Athens: The Fragments of the Local Chronicles of Attika.* Routledge.
* Kearns, Emily (1969) *The Heroes of Attica.* Londinii: University of London Institute of Classical Studies.
* Kron, U. (1976) *Die zehn attischen Phylenheroen: Geschichte, Mythos, Kult und Darstellungen.* Berolini.
* Robertson, Noel (1993) *Festivals and Legends: The Formation of Greek Cities in the Light of Public Ritual.* Toronti: University of Toronto Press.
* Sourvinou-Inwood, Christiane (2003) *Tragedy and Athenian Religion.* Lexington Books.
---

**Animalia** — Mollusca

Classis : Gastropoda   
Cladus: Heterobranchia  
 Cladus: Euthyneura  
Cladus: Euopisthobranchia  
 Cladus: Aplysiomorpha   
Superfamilia : Aplysioidea   
Familia : Aplysiidae   
Genus : Aplysia   
Species : ***A. depilans***   
***Aplysia depilans***   
Gmelin, 1791  

***Aplysia depilans***, sive **lepus marinus**, est species molluscorum gastropodorum familiae Aplysiidarum.

Apud antiquos
-------------

Gaius Plinius Secundus haec de lepore marino dicitur:

> Non sunt minus mira quae de lepore marino traduntur. venenum est aliis in potu aut cibo datus, aliis etiam visu, siquidem gravidae, si omnino adspexerint feminam ex eo genere dumtaxat, statim nausiant et redundatione stomachi vitium fatentur ac deinde abortum faciunt. remedio est mas ob id induratus sale, ut in bracchialibus habeant. eadem res in mari ne tactu quidem nocet. vescitur eo unum tantum animalium, ut non intereat, mullus piscis; tenerescit tantum et inertior viliorque fit. homines, quibus inpactus est, piscem olent; hoc primo argumento veneficium id deprehenditur. cetero moriuntur totidem in diebus, quot vixerit lepus, incertique temporis veneficium id esse auctor est Licinius Macer. in India adfirmant non capi viventem invicemque ibi hominem illi pro veneno esse ac vel digito omnino in mari tactum mori, esse autem multo ampliorem, sicuti reliqua animalia.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Oxford Latin Dictionary* ed. P. G. W. Glare (Oxonii: Clarendon Press, 1968–1982) s.v. "lepus".
2. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* 32.8.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Aplysia depilantem*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Aplysia depilantem*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • WoRMS: Marine Species • INPN France |
*Apocynum cannabinum* florens

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Gentianales   
Familia : Apocynaceae   
Genus : *Apocynum*   
Species : ***A. cannabinum***   
*Apocynum cannabinum*   
L.  

***Apocynum cannabinum*** est planta perennis et herbacea in familia Apocynacearum quae per multum Americae Septentrionalis, in meridionali Canadae dimidio, et per Civitates Foederatas crescit. Ad 2 metra altum attinet. Locis humidis favet. Planta est venenosa; nomen 'canibus venenosum' significat. Omnes plantae partes sunt venenosae, et possunt pausam cordis efficere.

Descriptio
----------

Caules sunt rubri, et laticem lacteum continent qui potest pustulas cutis efficere. Folia sunt opposita, lanceolata, simplicia, 7–15 cm longa et 3–5 cm lata, integra, et laevia supra, albis cum trichomatibus infra. Flores media aestate generantur, magnis cum sepalis, et alba corolla quinquelobata.

Usus
----

Indis Americae Septentrionalis, planta erat fons fibrae, qua retia venationis, lineas piscatorias, vestimenta, et resticulam facere solebant. Adhibita est in medicina herbali ad syphilidem, rheumatismum, vermes intestinos, febrem, asthmam, et dysenteriam? curandam. Cum toxicariae *Apocyni cannabini* chemicae possunt nauseam et catharsem efficere, eae in medicina hodierna adhibita sunt ad venarum pulsum retardandum.

Nexus interni
-------------

* Plantae psychedelicae

Bibliographia
-------------

* Blanchan, Neltje. 2002. *Wild Flowers: An Aid to Knowledge of our Wild Flowers and their Insect Visitors.* Project Gutenberg Literary Archive Foundation.
* Curatio ex Jepson Manual
* Davis, A. K. Renner, C. Sprague, L. Dyer, et D. Mutch. 2005.  Integrated Weed Management. MSU. ITIS 30157.]