recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Scientia huius commentarii est dubia, prava, parumve descripta.**
Corrige et amplifica si potes. |

Sinus Paestanus.
**Fenestra** (ae -f.) in litore crena est, plerumque longa et angusta, velut parvus sinus aut bracchium, crebro ducens ad circumsaeptum aquae corpus, velut sund, sinum, limnothalassam aut aquatica. Maritimis litoribus, fenestra ad veram conexionem inter sinum et oceanum referre solet, quae crebro ostium aut in maris, lacus, aut fluminis ripa recessio nuncupatur. Quoddam fenestrae genus glaciatione creatum fiordum est, quod est typicum, sed non semper in litoribus montanis et etiam in lacubus montanis.

Magnarum fenestrarum aut fiordorum contextus sund nuncupari potest, e.g. Sund Pugetense (Anglice *Puget Sound*), Sund Howense (Anglice *Howe Sound*), Carmesund (Norvegice *Karmsund*). Aliquae fiordi generis fenestrae fossae vel canales nuncupantur, e.g. Canalis Portuniensis (Anglice *Portland Canal*), Canalis Lennensis (Anglice *Lynn Canal*), Canalis Hoodensis (Anglice *Hood Canal*), Canalis Decani (Anglice *Dean Channel*) et Canalis Duglassii (Anglice *Douglas Channel*).

Nota
----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  William Whitaker Latin Dictionary
3. ↑  Olaus Magnus och hans framställning af Nordens geografi
Signum Veneris, Romanae amoris deae, saepissime pro sexu femina adhibetur, atque ideo pro planeta Venere et alchemico cupri signo.
**Femina** (-ae, *f.*) vel **sexus femininus** est alterum duorum generum, quorum alterum masculinum est; quae in genera omnia animantia sexu reproducentia dividuntur. Feminae sunt, quae gametum femininum (ovarium et uterum) afferunt.

Hominis femina appellatur infantula, puella, virgo, mulier, et anus secundum aetatem.

Sexus femineus designatur Veneris signo, quod Venus dea in mythologia Graeca mulieres significat.

Nexus interni
-------------

* Domina
* Femininitas
* Genus
* Gestatio
* Iura homana
* Puella
* Mulier
* Mas
* Sexismus
* Sexus
* Mater

Notae
-----

1. ↑  Stearn, William T. (Maius 1962). "The Origin of the Male and Female Symbols of Biology". *Taxon* **11** (4): 109–113

Bibliographia
-------------

* Sadava, David E. H. Craig Heller, et William K. Purves. 2008. *Life: The Science of Biology.*
* Engelmann, Franz, et G. A. Kerkut. 2015. *The Physiology of Insect Reproduction.*
Piscataqua Flumen: despectus ex Portsmouth Novae Hantoniae.
Exemplar tabulae Anglicae Cenomannicae et Novae Hantoniae, circa 1670.
**Piscataqua Flumen,** in boreorientali Civitatum Foederatarum regione situm, est aestuarium flumen aestus duodecim milia passuum longum, per confluentiam fluminum Salmon Falls et Cocheco formatum. Cuius regio exsiccationis est 1495 milia quadrata fere, additas amplectens regiones exsiccationis Magnorum Operum Fluminis et quinque fluminum quae in Sinum Magnum defluunt: Bellamy, Oyster, Lamprey, Squamscott, Winnicut.

Flumen meridiorientem versus fluit, partem finium civitatum Novae Hantoniae et Cenomannicae determinans, seque in Oceanum Atlanticum orientalem versus Portsmouth Novae Hantoniae effundens. Ultima milia ante mare sex **Portsmouth Harbor,** unum ex optimis portibus in Civitatibus Foederatis boreorientalibus, constituunt, contra vim aestuariam, unam ex celerrimis in America Septentrionali aestimatis. Urbs Portsmouth Novae Hantoniae et oppidum Kittery Cennomannicae circum portum creverunt.

Historia
--------

Vocabulum *Piscataqua,* ab Abenaki aboriginibus regionis appellatum, mixtura *peske* 'amnis in aliud influens' et *tegwe* 'flumen viribus potentibus, fortasse aestuariis' esse putatur. Primus Europaeus notus qui flumen exploravit fuit Martinus Pring, anno 1603. Ioannes Smith litteras *Piscataquae* similes pro regione in tabula anni 1614 inscripsit. Flumen fuit locus primi molae secandi in coloniis anno 1623, anno cum orthographia *Piscataquae* primum scriberetur.

Anno 1945, bello confecto, navis submarina Germanica, vexillum album agitans, adversus flumen navigavit, unde vigiles civitatis Novae Hantoniae capitaneum nautasque captivos belli acceperunt.

Nexus interni
-------------

* Index fluminum Cenomannicae
* Index fluminum Novae Hantoniae

Notae
-----

1. ↑  Vocabulum Anglice enuntiatum /pɪs'kæt.ə.kwə/; *-aqua* pars verbi est res fortuita.
2. ↑  Ad verbum, 'Portus Ostii Portús', locutionem supervacuam.
3. ↑  NOAA "Tides & Currents fact sheet"
4. ↑  DeLorme Mapping Company, *The Maine Atlas and Gazetteer* (ed. 13a, 1988), ISBN 0899330355, tabula 1.
5. ↑  Derivatio verbi *Piscataqua.*
6. ↑  Max Hastings, *Inferno,* (Novi Eboraci, 2011), 630.

Bibliographia
-------------

* May, Ralph. 1966. *Piscataqua, The Correctness of Use and the Meaning of the Word.* Portsmouth Novae Hantoniae: Randall Press.
* *New Hampshire v. Maine.* 2001. Causa de disputatione finium inter civitates. U.S. Supreme Court.
* Saltonstall, William Gurdon. 1941. *Ports of Piscataqua.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.

Nexus externi
-------------

* Arces Litorales Portus Portsmouth, www.northamericanforts.com
* Historia Finium Novae Hantoniae, www.utulsa.edu
* Piscataqua Flumen, www.mainerivers.org
Wikidata Rabdusa
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 37°28′0″N 14°32′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 100  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Catinensis  

**Geographia**

*Superficies*: 23.39 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Assorus, Platia, Ramacca, Aydonum, Castrum Iudicae  

**Tabula aut despectus**

Rabdusa: situsRabdusa: situs
**Rabdusa** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Rabdousa*, *Rhabdousa*) (Italiane: *Raddusa*; Sicule: *Raddusa*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 300 incolarum, in Regione Sicilia ac in Provincia Regionali Catinensi situm. Incolae *Rabdusani* appellantur.

Municipium in Agro Calatino situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Calatinus ager (Italiane: *Calatino*),

Municipia finitima
------------------

* Aydonum (seu Aido *- onis*, Aidunis) (Italiane: *Aidone*) (EN),
* Assorus (Italiane *Assoro*) (EN),
* Platia seu Placia (deinde Casalis Saracenorum et Castrum Armorum) (Italiane *Piazza Armerina*) (EN),
* Castrum Iudicae (olim Jardinelli) (Italiane: *Castel di Iudica*),
* Ramacca (Italiane: *Ramacca*).

Nexus interni
-------------

* Sicilia (*regio*),
* Provincia Regionalis Catinensis,
* Calatinus ager (*terra*),
* Catina (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rabdusam** spectant. |
*Antidotarii*, Latine a Leonharto Fuchsio versi, editio 1549
**Nicolaus Myrepsus** (Graece Νικόλαος Μυρεψός) fuit medicus et pharmacologus Byzantinus et aulicus imperatorum qui Nicaeae rexerunt. Opus eius (nomine *Dynameron* sive *Antidotarium*) in versionibus Latina et Francogallica saeculo XVI a multis adhibitum est.

Vita
----

Nicolaus idem esse creditur qui ab historico Georgio Acropolita arte eminens sed philosophiae naturalis ignorans describitur. Sole die 6 Octobris 1241 obscurato ille aulam Ioannis III Ducae Vatatzis in urbe Nicaea frequentabat; ab imperatore ipso admiratione dignus habitus gradum actuarii meruit. In opere suo Mesue iuniorem, 1015 mortuum, citat; inter aequales "Michael Angelum regalem" (fortasse Michael VIII Palaeologum), "Papam Nicolaum" (fortasse Papam Nicolaum III), "Dominum Ioannem" et "Magistrum Ioannem" (fortasse Ioannem Actuarium) laudat. Se Nicaeae et Alexandriae habitavisse commemorat.

Opera
-----

* *Dynameron* sive *Antidotarium*

Notae
-----

1. ↑  Georgius Acropolites, *Historia Byzantina* 39
2. ↑  Nicolaus Myrepsus, 32.117
3. ↑  Nicolaus Myrepsus, 1.295
4. ↑  Nicolaus Myrepsus, 2.9
5. ↑  Nicolaus Myrepsus, 10.103, p. 575
6. ↑  Nicolaus Myrepsus, 32.99
7. ↑  Nicolaus Myrepsus, 24.12
8. ↑  Nicolaus Myrepsus, 1.241, 17.17

Bibliographia
-------------

* "Nicolaus Myrepsus" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)
* Deno John Geanakoplos, *Byzantine East and Latin West: Two Worlds of Christendom in Middle Ages and Renaissance* (1966) p. 31

Nexus interni
-------------

* Libri de medicamentis medio aevo scripti
Wikidata Nicolaus Laurentii
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Laurentii: imagoNicolaus Laurentii: imago
*Nativitas*: 1313; Roma  
*Obitus*: 8 Octobris 1354; Roma  
*Patria*: Dicio Pontificia  

**Officium**

*Munus*: politicus  

Monumentum Nicolai Laurentii
**Nicolaus Laurentii** (vulgo *Cola di Rienzo,* natus 1313 Romae; mortuus 8 Octobris 1354 ibidem) fuit vir publicus Romanus et tribunus plebis temporibus medii aevi. Nostris quidem saeculis imprimis propter opus *Rienzi, or the Last of the Tribunes* ('Rienzi, ultimus tribunorum', 1835) auctoris Eduardi Bulwer-Lytton et ex opere *Rienzi* (anno 1842) Ricardi Wagner notus est. Hodie quoque de ingenio eius ambiguitur?, cum eum alii humanistam, alii crudelem tyrannum censeant.

Vita
----

### Iuventus

Nicolaus Laurentii anno 1313 cauponi atque lavatrici natus est. Cum vox *Cola di Rienzo* ex sermone vulgari Romano sumpta sit docta, Italica lingua Nicola di Lorenzo appellatus est.

Obscura tamquam familia natus tamen diligenter rationibus sapientiae antiquae instructus esse operaque veterum Latinorum nonnullaque epigrammata didicisse videtur. Hanc ob rem quodam cursu honorum filiaque cuiusdam notarii dignatus est, quo munere et ipse extunc fungebatur. Anno 1343 cum aliis legatis, papam Clementem VI Avenniis versantem supplicavit ut Romam rediret. Ille cum negaret Romam in urbem eo tempore paene desertam rixisque nobilium vexatam sedem movere, tamen Nicolai ingenium animadvertit eumque notarium curiae Romanae designavit.

Anno 1344 in urbem reversus ex munere nuper concepto cito intellexit quantum civitas Romana inopia laboraret quaeque esset causa illius delapsus admiratori antiqui imperii Romani mox patefactum est: praecipue rixis familiarum Columnensis et Ursinensis de imperio urbem identidem spoliari civesque deterreri, praeterea etiam absentia papae officia atque instituta urbana dissolvi.

### Quomodo rerum potitus sit

Denique anno 1347 Nicolaus aperte in licentiam nobilitatis invectus est rebusque novis studuit. Plebe congregata atque incitata paulo post die 20 Maii collis Capitolii potitus nobilitatem expulsit. Re confecta antiquam rem publicam restitutam exclamavit honoreque tituli *tribunus libertatis et augusti vindicis rei publicae Romanae auctoritate domini nostri Iesu Christi* affectus est. Inscriptione legis de imperio Vespasiani quam ipse invenisse dicitur potestatem suam corrobavit. Officio accepto, firmas leges instituens praesidio civium consulebat, qua re effecit, ut necessitatem plebis atque famem levavit. Tunc ei etiam poeta Franciscus Petrarca favebat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Laurentii** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Sancta Barbara Heliopolitana, a Dionysio picta
*Vide etiam paginam discretivam:* Dionysius

**Dionysius** (Russice Дионисий, natus circa annum 1440, mortuus anno 1503 vel/1508), fuit notissimus isographus (vel pictor iconum sacrarum et operum tectoriorum) Russicus. 

Sanctus Demetrius Prilucensis

Vita et opera
-------------

Fortasse e *Čirikov* familia Dionysius fuit. Dionysii iunioris opera est ecclesiae cathedralis monasterii Paphnutii Borovscensis et monasterii Simoniani Moscuensis picturae. Icones Dionysis ecclesiae cathedralis Dormitionis Cremlini Moscuensis deperdita est. Monasterio Spasokamenensi in lacu Kubenensi sito Dionysius aliquot icones fecit. Famossima opera eius in monasterio Therapontis Belozerensi servantur.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 69. (Textus apud *Google Books*)
2. ↑  *Statutum canonicum sive ecclesiasticum Petri Magni...*, Petropoli 1785, p. 102 (Textus apud *Google Books*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Grove Art |
Piscator in lacus Merced pisces filo hamoque venatur.
Ioannes Georgius Brown: *Waiting for a Bite, Central Park.*
Piscator squillarum in litore Mexicano rete piscatur.
Navicula piscatoria in Girundia anguillas retibus captat.
**Piscatus**, seu **piscatio** est venatio piscium. Pisces manibus, hasta, reti, laqueo, ac filo hamoque captantur. Piscatus etiam dicitur de venatione aliorum animalium aquaticorum quae proprie non pisces sunt, inter quae mollusca, cephalopoda, crustacea, echinodermata.

**Halieutica** poema antiquum de piscatu notum est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Maccius Plautus, *Rudens* 299: "piscatum hamatilem et saxatilem".
2. ↑  Vocabulum post-classicum; Maurus Servius Honoratus, *In Vergilii Georgicon libros* 1.142.

Bibliographia
-------------

Opera antiquiora
* 1687 : Nicolaus Parthenius, *Halieutica*. Neapoli (Textus apud *Google Books*)

Nexus interni
-------------

* Hyperalieusis
* Piscicultura
* Rete aquaticum
* *The Old Man and the Sea*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **piscatum** spectant. |
Wikidata Filsum
Res apud Vicidata repertae:Filsum: insigneFilsum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°14′0″N 7°38′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 179  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Jümme, Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 23.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Uplengen, Detern  

**Tabula aut despectus**

Filsum: situsFilsum: situs
Filsum ex aere visum
Curis communis generalis Jümme in Filso sita
Ecclesia Sancti Pauli saeculo XIII coepta
**Filsum** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Commune Filsum etiam e vicis Ammersum, Brückenfehn, Busboomsfehn, Lammertsfehn atque Stallbrüggerfeld constat. Ab anno 1973 Filsum cum aliis communibus ad commune generale Jümme pertinet.

Historia
--------

Ecclesia Paulus Tarsensis Filsi saeculo XIII aedificatum est; hoc tempore vicus conditum esse creditur. Olim Filsi regio pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 Filsum ad Borussiam pertinuit. Filsum ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Filsum Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Filsum ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in hac regione novam patriam invenerunt. Anno 1973 Filsi vici supra dicti in unum commune coniuncti sunt et hoc cum communibus Detern et Nortmoor ad commune generale Jümme se coniunxit. Ab anno 2011 Margareta Schulte-Cramer magistra civium est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Filsum** spectant. |

* Pagina officialis communis generalis Jümme

Notae
-----

1. ↑  oz-online.de die 11 Novembris 2011
Henricus Gustavus de Beck
**Henricus Gustavus de** (Theod. *Heinrich Gustav von*) **Beck** (natus 11 Aprilis 1854 Gerapolis, mortuus 9 Ianuarii 1933 Dresdae) vir publicus ac iurisprudens Germaniae fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Beck Chemnicii maturitatem adeptus est ac deinde Heidelbergae, Lipsiae Berolinique iurisprudentiae studebat. Referndarius iustitiae fuit et deinde assessor consilii urbis Dresdae.

Cursus honorum
--------------

Annis 1890 - 1895 magister civium oppidi *Frankenberg* (Saxonia), deinde Fribergae, deinde a die 17 Septembris 1896 urbis Chemnitii magister civium superior electus est. Ad usque annum 1907 hoc magistratu fungebatur et hoc tempore urbs valde aucta est. Ab anno 1895 Beck et legatus camerae superioris senatus terrae Saxoniae fuit. 15 Ianuarii 1908 Fridericus Augustus III rex Saxoniae eum administrum institutionis publicae Saxoniae nominavit, quod officium administrans Beck praesertim eruditionem puellarum adiuvit et auxit. 21 Maii 1914 rex praeterea praesidem ministrorum Saxoniae fecit. 26 Octobris 1918, cum iam motus contra monarchiam coepisset, Beck a magistratu se recessit et a rege ultimus Saxonum nobilitatus est.

Ultimi Anni
-----------

Ultimis annis vitae de Beck Dresdae et Misniae vixit, ubi praepositus Cathedralis fuit, quod officium ei rex olim transtulerat.

Nexus externi
-------------

* acta relicta de Beck in tabulario statali Saxoniae (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
**Filiatio** (< filia) est proprietas Ordinis Cisterciensis, significans quodvis monasterium cum illo monasterio, a quo fundatum est quodque ideo monasterium mater sive domus mater (vel domus matrix) vocatur, arte coniunctum esse.

Historia
--------

Iam in Carta Caritatis, quae est documentum fundamentale Ordinis Cisterciensis, filiatio evoluta est, imprimis in capitulo 5 ("Ut semel per annum mater visitet filiam"), ubi legitur: "Semel per annum visitet abbas maioris ecclesiae (per se vel per aliquem de coabbatibus suis) omnia coenobia quae ipse fundaverit", et in capitulo 7, quo omnes abbates quotannis ad "generale capitulum cisterciense" convocantur. His rationibus effici debuit, ut in omnibus domibus eadem vita monastica secundum regulam Sancti Benedicti (interpretatione Cistercii) viveretur.

A coenobiis rursus novae domus fundatae sunt, ut per saecula multae filiationis lineae magni ponderis ortae sint, quae usque ad fontem (i.e. Cistercium) referri possunt.

Primae filiae abbatiae Cistercii (et simul ordinis Cisterciensis) fuerunt quattuor abbatiae primariae: Firmitas Super Grosnam (1113), Pontiniacum (1114), Morimundus et Claravallis (utraque 1115).

Quod ingens ordinis propagatio gubernationem centralem impedivit, iam Medio Aevo exeunte congregationes nationales formatae sunt.

* 1425 Congregatio S. Bernardi seu de Castella
* 1497 Congregatio Sancti Bernardi in Italia
* 1567 Congregatio Sancti Bernardi in Lusitania
* 1616 Congregatio Coronae Aragonum
* 1618 Congregatio Germaniae Superioris (hodie: Congregatio Augiensis et Congregatio Austriaca)
* 1623 Congregatio Romana

Ratio filiationis Rebus Novis Francicis suppressione monasteriorum primariorum in Francia necnon saecularisatione in Europa saeculi undevicesimi finem habuit. Tantum in Austria monasteria Cisterciensia permanebant.

Hodie Ordo Cisterciensis comunis observantiae dividitur in congregationes monasticas (e.g. Congregatio Augiensis vel Congregatio Austriaca), quibus "abbas generalis" praeest quaeque simul sumptae constituunt Ordinem Cisterciensem communis observantiae. 

In ordine Cisterciensis strictioris observantiae (qui numero monachorum praevalet) ratio filiationis servata est. Etiam his monasteriis abbas generalis electus praeest, qui adhuc titulum archiabbatis Cisterciensis appellatur.

Exemplum
--------

* Augia Maior:

Abbatia primaria est Morimundus,
ecclesia mater est Salemitanum monasterium,
filiae sunt in praesentia Abbatia Loci S. Mariae, Abbatia B.M.V. de Sittico et Abbatia B.M.V. de Altaripa.

Alii ordines
------------

Exemplum Cisterciensium sequentes etiam alii ordines rationem filiationis receperunt, imprimis Ordo Praemonstratensis anno 1121 a Sancto Norberto fundatus, et Benedictini Ordinis Cluniacensis.

Notae
-----

1. 1 2  Constitutiones et Statuta pro monialibus Ordinis Cisterciensis Strictioris Observantiæ
2. ↑  Historia et commentationes, Mannhemii 1773
3. ↑  Cf. Carta Caritatis

Nexus externi
-------------

* Carta Caritatis
* Constitutiones Ordinis Cisterciensis communis observantiae[*nexus deficit*]
* Constitutiones monialium O.C.S.O.
* Filiatio olim monasterii Veteris Montis cum tabula
Wikidata Henricus Hollandus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Septembris 1583; Coventria  
*Obitus*: 1650;   

**Officium**

*Munus*: biographus  

**Familia**

*Genitores*: Philemon Holland;   

**Henricus Hollandus** seu vulgo *Henry Holland* (Coventriae natus die 29 Septembris 1583; mortuus post annum 1649) fuit auctor et editor Londiniensis sive ut ipse Latine scribere solebat "Londonopolitanus". Filius fuit Philemonis Holland operum Latinorum interpretis. Libros illustratos nonnullos confecit et divulgavit inter quos *Herωologiam Anglicam*, vitarum brevium Latine scriptarum seriem, chalcographiis a Magdalena et Gulielmo Passaeis factis, anno 1620 duobus voluminibus editam.

Opera
-----

Titulus *Monumenta Sepulchraria Sancti Pauli* (1614)
* 1614 : *Monumenta Sepulchraria Sancti Pauli. The Monuments, Inscriptions and Epitaphs of Kings, Nobles, Bishops and others buried in the Cathedrall Church of St Paul, London* (Textus apud *Google Books*)
* 1618 : *Baziliωlogia. A Booke of Kings* Editio 1913
* 1620 : *Herωologia Anglica*

Bibliographia
-------------

Titulus *Baziliωlogia* (1618, divulgatio 1630)
* Sidney Lee, "Holland, Henry (1583-1650?)" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
Figurae terminales e libris Francicis et Antverpiensibus exemplarium manneristicorum saeculi sexti decimi exscriptae.
**Figura terminalis,** vel **terminus,** in architectura classica est caput humanum protomeque lapidea quae columna quadrata deorsum decrescens continuat.

Nomen a Termino, Romano finium limitumque deo, derivat. Haec imago, si Hermen, protectorem finium in cultura Graeca antiqua repraesentat, planitie basis genitalibus maribus altitudine propria interruptis, herma appellari potest. Facinus quidem Alcibiadis et suorum, cuius causa Socrates ad ultimum supplicio capitis affectus est, hermarum nocte Athenis desecratio fuit.

In templo Artemidis Ephesio, Domina Ephesia, quam Graeci Artemidem agnoscebant, erat dea multimammata in termino descrescente inclusa, ex quo prominebant eius pedes.

In architectura et ornamentis pictis renascentiae Europaeae modisque classicis sequentibus, figurae terminales saepissime ponebantur. Quae minores deitates cum campis et vinetis et marginibus silvestribus adiunctas saepe repraesentant, praecipue Pan et faunas et Maenades, ac monilibus coronisque fructuum florumque adornari possunt.

Figurae terminales proprietates modi saeculi sexti decimi in supellecte ornamentisque sculptis maxime erant, qui exempla mannerismi Antverpiensis sunt. Caelaturae hunc modum per Germaniam et Angliam disseminabant.

Figurae terminales ut firmamenta mensarum vel ut candelabra adhibitae (Francogallice *guéridon*) proprietates modi Ludovici XIV in Francia, Terris Humilibus, et Anglia aetate baroca
erant, deinde in supellecte Neopalladiana a Gulielmo Kent designata, et iterum in modo imperii Francici saeculo undevicensimo ineunte promulgato.

Nexus interni
-------------

* Atlas (architectura)
* Caryatis
* Sculptura architecturalis

Notae
-----

1. ↑  Confer: "a Head of the Person to be represented, placed upon something like a Pedestal, or the *Figura Terminalis,* a Column of Stone, broad at Top, and tapering downwards" (Taylor 1755: 459).
2. ↑  Vide imaginem in commentario de templo dicto.
3. ↑  "Gueridon–definitio". Internet Antique Gazette .

Bibliographia
-------------

* Harris, Cyril M. 1977. *Illustrated Dictionary of Historic Architecture.* Courier Dover Publications. ISBN 0486132110.
* Hersey, George L. 1988. *The Lost Meaning of Classical Architecture.* Cantabrigisea Massachusettae: MIT Press. ISBN 0262580896.
* Taylor, Iohn. 1755. *Elements of the Civil Law.* Cantabrigiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **terminos** spectant. |

* Pair of terminal statuettes. Museum Metropolitanum.
* Terminus / Term / Terminal figure. (Index Architecturae Buffaloensis.
Dionantum
**Dionantum**[1] (Francogallice : Dinant) est urbs Belgicae, in parte Walloniae, in provincia Namurcensi sita.

Urbs secundum ripas fluvii Mosae se extendit.

Dionantum circa 13.000 incolas numeratur in initio saeculi vicesimi primi.

Superficies urbis circiter 99,80 chiliometrorum quadratorum est.

Historia
--------

Iam inventa sunt Dionanti et ad ripas fluvii Mosae vestigia multa temporum quae docti palaelithicum, mesolithicum et neolithicum nuncupare solent.

Etymon verbi videtur celticum fontem habere : *divonanto* quod secundum quosdam *vallem sacram* designat.

Iam tempore Caesaris hac in regione legiones romanae transiisse videntur. Sed praesentia Romana praecipue in temporibus Imperii Romani animadvertitur e reliquiis archaeologicis. Tunc temporis Dionantum pars erat civitatis Tungrorum.

Saeculo IV apparet vel attestatur initium religionis christianae, cella enim a Sancto Materno tunc Dionanti constructa est. Sanctus Perpetuus dicitur Dionanti natus esse, qui postea factus est episcopus Tungrorum.

Anno 1047, regente Henrico VI Sacrum Imperium Romanum, urbs Dionanti facta est pars Principatus episcopalis Leodiensis.

Saeculo XIIImo, moenia urbis construuntur.

Urbs deleta est et incolarum magna pars interfecta est inter dies 18 et 25 mensis Augusti 1466 cum Carolus Audax, dux Burgundiae, urbem diripuisset et compilavisset.

Via Dionanti post strages a Germanis patratas (anno 1915).
Rupes Bayardi via ad Dionantum ducenti.
Denuo anno 1914, urbs Dionantum atrociter direpta est a militibus Germanis qui uno die 23 Augusti 1914, 675 incolas tam viros quam mulieres et infantes atrociter interfecerunt, urbemque delerunt.

In secundo bello omnium gentium die 12 mai 1940 deletus est pons super Mosam impediendi causa transgressum Germanorum, sed turma curruum cataphractorum quos ducebat Ervinus Rommel postero die valuit flumen tranire.

Bello ad finem vergente, fuit tamen adhuc urbs anno 1944 pyrobolis deleta et incensa.

Homines noti
------------

Inter incolas urbis, fortasse maioris famae est Adolphus Sax qui instrumentum musicum novum cui nomen saxophonum creavit.

Res visu dignae
---------------

Stans ad viam quae ducit ad urbem Dionanti, rupes est famosa quae vocatur Rupes Bayardi. Secundum fabellam Bayardus equus ictu ungulorum hanc rupem apperuisse dicitur.

Notae
-----

1. ↑  Robert Ainsworth, *Thesaurus Linguæ Latinæ Compendiarius*, 1752, p. 33; James Playfair, *A System of Geography, Ancient and Modern*, Hill, 1812 130-131..

Bibliographia
-------------

* Ph. Döllinger, *La Ligue hanséatique. Emergence, la floraison et la chute d'un syndicat*, Utrecht, 1967.
* E. Gérard, 1988, *Histoire de la ville de Dinant*, Dinant, 1988.
* H. Hachez, *Histoire de Dinant*, Bruxellis, 1932.
* M. Hubert, *Dinant à travers les âges*, Dinant, 2007.
**Spurius Postumius A.f. Albus Regillensis** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Pater eius Aulus Postumius Albus Regillensis consul anni 496 a.C.n. filius Spurius Postumius Albus Regillensis anno 432 a.C.n. tribunus militum consulari potestate, frater Aulus Postumius A.f. Albus Regillensis consul anni 464 erat.

Cursus honorum
--------------

Postumius anno 466 a.C.n. consul rei publicae Romanae electus est. Eo Anno in Aequos missus est, sed nihil profecit morbo militum impeditus. Anno 462 augur fuit. Anno 454 cum aliis legatis a senatu et tribunis plebis Athenas missus est, ut instituta Graecorum cognoscerent et leges Solonis describerent. Anno 451 /450 decemvir legibus scribundis erat.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita III 2,1
2. ↑  Titus Livius, ab urbe condita III 31,8
3. ↑  loc. cit. cap. 33,3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Aemilius L.f. Mamercinus (Mamercus) II et Quintus Fabius M.f. Vibulanus**  |  **Consul** 466 a.C.n.cumQuinto Servilio Structo Prisco | Successores: **Titus Quinctius L.f. Capitolinus Barbatus III et Quintus Fabius M.f. Vibulanus II**  |
**Spurius Furius Fusus** (vel **Fusius**) (nescimus, quando natus sit, quando mortuus) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Furius anno 481 a.C.n. consul creatus est. Eo anno Aequi Ortonam Latinam urbem oppugnabant et Veientes Romam ipsam aggredi in animo habebant. Tamen plebeii Romani duce Spurio Licinio tribuno plebis militiam detractabant, ut in summa necessitate a senatu legem agrariam adipiscerentur. Sed cum collegae tribuni intercessissent, Furius cum collega Kaesone Fabio K.f. Vibulano dilectum habuit. Fabius milites suos invitos frustra contra Veientes duxit, Furius autem cum exercitu in agrum Aequorum venit, qui pugnam non ausi sunt. Itaque magnam praedam et servos cepit et, cum in patriam redisset, aerario magnam pecuniam tradidit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita II 42,2
2. ↑  loc. cit. § 3
3. ↑  loc. cit. § 4
4. ↑  Dionysius Halycarnessensis IX 2,4-5

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius K.f. Vibulanus II et Gaius Iulius C.f. Iullus II**  |  **Consul** 481 a.C.n.cumKaesone Fabio K.f. Vibulano | Successores: **Marcus Fabius K.f. Vibulanus II et Gnaeus Manlius P.f. Cincinnatus**  |
Pisces volitantes: fragmenta picturae muralis Phylacopae reperta (Museum Archaeologicum Nationale Athenis)
Pisces volitantes: fragmenta tabulá iii libri *Excavations at Phylakopi in Melos* anno 1904 post delineationem Aemilii Gilliéron divulgata (Bibliotheca Musei Getty Angelopoli)
Pisces volitantes: fragmenta nuper effodita a "*Miss Hogarth*" anno 1899 delineata (Museum Artium Metropolitanum Novi Eboraci)
**Pisces volitantes** sunt res picturae muralis cuius fragmenta loco "G3: 6 et 7" urbis secundae inter effossiones Phylacopae reperta sunt. Fragmenta hodie apud Museum Archaeologicum Nationale Athenis servantur (inv. no. 5844). Pisces speciei *Hirundichthys rondeletii* attribuuntur.

Notae
-----

1. ↑  Catalogus Musei Artium Metropolitani hanc imaginem Aemilio Gilliéron attribuit. E pagina 70 commentationis R. C. Bosanquet licet censere aliam posteriorem a Gilliéron, hanc autem antea a "*Miss Hogarth*" (sorore scilicet Davidis Hogarth) factam.
2. ↑  Vide "Hirundichthys rondeletii" apud Vicipaediam Hispanicam

Bibliographia
-------------

* R. C. Bosanquet, "The Wall-Paintings: The Frieze of the Flying-Fish" in T. D. Atkinson, Duncan Mackenzie et al. *Excavations at Phylakopi in Melos* (Londinii: British School at Athens, 1904. *British School at Athens: supplementary paper* 4) pp. 70-72 et tabula iii Textus apud universitatem Heidelbergensem

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **picturam piscium volitantium muralem** spectant. |

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Dionysius Daugaard
Res apud Vicidata repertae:Dionysius Daugaard: imagoDionysius Daugaard: imagoDionysius Daugaard: subscriptioDionysius Daugaard: subscriptio
*Nativitas*: 11 Iunii 1953; Garretson  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Dennis Martin Daugaard
**Officium**

*Officium*: Governor of South Dakota, Lieutenant Governor of South Dakota, member of the State Senate of South Dakota  
*Munus*: Causidicus, politicus, Negotiator  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana  
*Religio*: Lutheranismus
**Dionysius Daugaard**, praenominibus vulgaribus *Dennis Martin* (Garretson in oppido natus die 11 Iunii 1953) est politicus Dacotae Meridianae. A parentibus surdis educatus, primus est gubernatorum Civitatum Foederatarum cui sermo primarius fuerit lingua gesticulatoria.

Filius agricolarum, in oppido Dell Rapids educatus, alumnus est universitatis Dacotae Meridianae et scholae iuris universitatis Boreoccidentalis. Causidicus Chicagi, deinde argentarius in urbe Siouxormensi(en) civitatis nativae operam dedit. Sodalis factionis republicanae, senator fuit eiusdem civitatis a die 7 Ianuarii 1997, deinde gubernator locum tenens a die 7 Ianuarii 2003, gubernatore Michaële Rounds. Cui succedens gubernator ipse meruit a die 8 Ianuarii 2011 usque ad 5 Ianuarii 2019.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dionysium Daugaard** spectant. |

* "The Latest: Gov. Dennis Daugaard’s Capitol portrait unveiled ..." (4 Decembris 2018) apud *AP News*
* "About Dennis": vita olim apud regimen Dacotae Meridianae divulgata

Gubernatores Dacotae Meridianae 1889–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Arthurus Mellette • Carolus Sheldon • Andreas Lee • Carolus Herreid • Samuel Elrod • Coe Crawford • Robertus Vessey • Franciscus Byrne • Petrus Norbeck • Gulielmus McMaster • Carolus Gunderson • Gulielmus Ioannes Bulow • Warren Green • Thomas Berry • Leslie Jensen • Harlan Ioannes Bushfield • Merrill Sharpe • Georgius Theodorus Mickelson • Sigurdus Anderson • Iosephus Foss • Radulphus Herseth • Archibaldus Gubbrud • Nils Boe • Franciscus Farrar • Ricardus Kneip • Harvey Wollman • Gulielmus Ioannes Janklow • Georgius Mickelson • Gualterus Dale Miller • Gulielmus Ioannes Janklow • Michael Rounds • Dionysius Daugaard • Kristi Noem
*Opus geopoliticum • Porta Civitatum Foederatarum • Gubernatores civitatum in Civitatibus Foederatis • Index Gubernatorum Dacotae Meridionalis**Capsae cognatae:* Gubernatores territorii Dacotae 1861–1889 |
|  |
**Spurius Tarpeius M.f. Montanus Capitolinus** (quando natus sit, quando mortuus nescimus) fuit senator Romanus origine patricio ac vir publicus quinti saeculi a.C.n.

Cursus honorum
--------------

Tarpeius anno 454 a.C.n. cum Aulo Aternio Varo Fontinali collega consul electus est. Eo anno plebs ut iam antea cum senatu de potentia certabat. Consules cum aliis censuerunt, ut legatos Athenas mitterentur, quibus leges clarae Solonis decriberentur et aliarum Graeciae civitatum instituta iuraque cognoscerentur. Ita concordia ordinum iterum restituenda esset. Anno 449 inter legatos senatus ad plebem missos, quae iterum se ex urbe secesserat. Livius praeterea nobis tradidit Tarpeium patricium anno 448 a.C.n. inter tribunos plebis cooptatum esse, quae res vix credi potest.

Nexus interni
-------------

* Spurius Tarpeius

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita III 31,8
2. ↑  op.cit. III 50,15
3. ↑  op. cit. cap. 65,1
4. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/1, c. 29-30

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Romilius T.f. Rocus Vaticanus et Gaius Veturius Cicurinus**  |  **Consul** 454 a.C.n.cumAulo Aternio Varo Fontinali | Successores: **Sextus Quinctilius Sex.f. Varus et Publius Curiatius Fistus Trigeminus**  |
**Spurius Nautius Rutilus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus patricius saeculi quinti a.C.n. erat.

Familia
-------

Pater eius Spurius Nautius Sp.f. Rutilis anno 424 a.C.n. tribunus militum consulari potestate erat.

Cursus honorum
--------------

Annis 419 a.C.n. 416 atque 404 tribunus militum consulari potestate erat et anno 411 a.C.n. etiam consul rei publicae Romanae electus est.

Anno 419 Agrippa Menenius T.f. Lanatus, Publius Lucretius Tricipitinus, Gaius Servilius Structus Ahala collegae fuerunt. Tum servi urbem incendere conati sunt, Aequi bellum paraverunt.

Anno 416 cum eo Aulus Sempronius Atratinus III, Marcus Papirius Mugillanus II, Quintus Fabius Q.f. Vibulanus tribuni fuerunt et hoc anno de lege agraria discordia cum tribunis plebis fuit.

Anno 411 consul una cum Marco Papirio Mugillano fuit et civibus inter inopiam frumenti emendo cibo subvenit

Anno 404 ceteri tribuni erant: Gaius Valerius L.f. Potitus Volusus, Manius Sergius L.f. Fidenas, Publius Cornelius M.f. Maluginensis, Gnaeus Cornelius P.f. Cossus II, Kaeso Fabius M.f. Ambustus. Hoc anno Volsci a Romanis victi et Artena oppidum Volscorum oppugnata atque capta est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 45,1-5
2. ↑  op. cit. IV 47,8-48
3. ↑  op. cit. IV 51,4-7
4. ↑  op. cit. IV 61,4-11

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Ambustus Vibulanus et Gaius Furius Pacilus**  |  **Consul** 411 a.C.n.cumMarco Papirio Mugillano | Successores: **Manius Aemilius Mam.f. Mamercinus et Gaius Valerius L.f. Potitus Volusus**  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Statua Krishnae tibiá ludentis.
*Vide etiam paginam discretivam:* Crisna (discretiva)

**Krishna**, sive literis latinioribus **Crisna** (Sanscritice *Ater*), est unus ex avatararum Vishnu et deus in religione Hinduisticum. Non solum clarus est in India, sed etiam in Civitatibus Foederatis et Europa secta "Harecrisnae"? condita est duce Prabupadá saeculo vicesimo. Merus puer, Crisna iam armentarius, cum autem adultus esset, miles erat.

Pueritia Crisnae
----------------

Pueritia Crisnae est clarissima. Cum tantum puellus esset, miraculum fecit. Daemones pugnavit et cecidit, sed cum matre sua, lascivus erat. Amavit lac vaccasque. Armentarius, erat amicus omnibus pueris armentariis et amasius omnium puellarum armentariarum.

Prabupada et secta Harecrisnae
------------------------------

Prabupada erat dux rerum sacrarum saeculo vicesimo. Dicebat assidue "Dic Hare Crisna, Hare Crisna, Crisna Crisna, Hare Hare, Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare, et felix eris."

Notae
-----

1. ↑  *Fragmenta historicorum Graecorum*, Megasthenes; Philippi a Sanctissima Trinitate *Itinerarivm Orientale*, Lugduni 1694, p. 267.

Nexus interni
-------------

* Karma
* Hare Krisna Maha Mantra
* Robertus Oppenheimer

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Krishnam** spectant. |

Dei Hinduici

Trimurtis (Brahma · Sivus · Visnu) · Krishna · Rama · Ganesus · Arjunus · Kali · Lakṣmī
Kranichfeld; spectatur Burgus inferior
**Kranichfeld** oppidum quoddam Thuringiense in Circulo Weimarer Land in Germania in altitudine 301 metrorum situm est. Pridie Kalendas Ianuarias 2021 incolas 3340 habuit. Una cum communitatibus contiguis Hohenfelden, Klettbach, Nauendorf. Rittersdorf et Tonndorf unionem administratoriam *Verwaltungsgemeinschaft Kranichfeld* constituit.

Historia
--------

Castellis duobis oppidum circumvallatur, quibus nomina *Castelli superioris* et *Castelli inferioris*. Primum autem *(Oberschloß)* anno 1530 ad modum renatorum ingredientis constructum est cum usu rerum magis veterum: turris cuiusdam *(Dicker Turm)*, oratorii et proiecti angularis. Anno 1934 multa flammis tagacibus consumpta est. Alterum castellum infra situm *(Niederburg)* aspectum suum anno 1906 nactum est, cuius primam mentionem anni 1233 habemus. Muri pauci de vetustissima Arce Schleußenburg testimonium perhibent.

Oppidum ipsum mentione prima anni 1143 facta gaudet, ubi diutissime domini de Kranichfeld Kevernburgensium familiares dominabantur. Castellana dualitas saecula multa separationem magisteriam evocavit, quae res usque annum 1912 continuata est. Termini multi divisionem pristinam (ducatuum Sachsen-Meiningen et Sachsen-Weimar) etiam nostris diebus annuntiant.

Locus rebus multiiugis agendis
------------------------------

Anno 1499 ecclesia parochialis sub patrocinio sancti Michaelis erecta est. Privilegia urbana anno 1651 incolis felicibus concessa sunt a principibus Schwartzburgensibus et comitum de Mörsberg. Multi domestici in cratibus faciendis et canistris vimineis plectendis pecuniam fecerunt. Via ferrata Vimariam prater Bad Berka petitura anno 1888 constructa est: itaque et nunc multi philotheoriae cupidi hamaxostice adveniunt. Quotannis festum rosarum celebratur, cum saltatores huc biennio quodam conveniunt. Rudolphus Baumbach poeta, illustris oppidi filius, in casa natali cum museo honoratur. Regio finitima semitis migratoriis multis praedita et lacus constructilis *Stausee Hohenfelden* cum sudatorio, qui in proximo situs, insuper migratores athletasque excitat et fatigatos reclinat. 

In monticulo Eichenberg sub divo museum rusticum historiae regionalis invenitur *(Freilichtmuseum Hohenfelden)* quo multa aedificia congesta atque reconstructa sunt. Semen in anno pastores et petasorum factores coram publico artis cognoscendae percurioso congressum habent. In valle autem pars altera musei scholam veteren habet apud Ecclesiam Sancti Burchardi et grangia, stabula, latifundia historica visu valde digna.

Tannroda cum burgo pulchro anno 1248 constructo traditionem corbium conficiendorum quoque multum tempus in altum tollebat. In castello nostris temporibus habitatores rusticantes physin et modos secundum naturam vivendi magni aestimant.

Res aspectabiliores
-------------------

* Domus Baumbachiana in honorem scriptoris Rudolphi Baumbach parata

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kranichfeld** spectant. |

* Situs proprius
* Recreationis loci propositi
**Spurius Postumius Albinus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 109 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Postumius patricia e gente natus anno 110 a.C.n una cum Marco Minucio Rufo consulatum adeptus est. Populo proposuerat, ut foedus cum Iugurtha rege Numidiae anno superiore a Lucio Calpurnio Bestia consule signatum tolleret. Itaque Massivam consobrinum Iugurtha contra eum instigavit. Massiva a Iugurtha necato Postumius Bellum Iugurthinum renovavit atque magno apparatu in Africam transiit. Quod autem electionem consulum regere voluit, novo foedere cum Iugurtha signato in patriam revertebat. Frater eius Aulus Postumius Albinus - forsitan consul anno 99 a.C.n. erat - bellum pergebat et a Iugurtha victus est. Deinde Postumius proconsul in Africam provinciam iterum abiit, sed bellum non iam gessit. Anno 109 a.C.n. Postumius propter bellum infelix cum aliis consularibus a tribuno plebis Gaio Mamilio Limentano perduellionis accusatus atque ad relegationem damnatus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Postumius 45.* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XXII,1, Stuttgart 1953, Sp. 923–925.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 9] Postumiua Albinus, Spurius" in *Der Neue Pauly* vol. 10 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01480-0) col. 224.

Notae
-----

1. ↑  Gaius Sallustius Crispus, *Bellum Iugurthinum 35-36*
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 129; Gaius Sallustius Crispus, op.cit. 40,5

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Scipio Nasica Serapio et Lucius Calpurnius Bestia**  |  **Consul** 110 a.C.n.cumMarco Minucio Rufo | Successores: **Quintus Caecilius Metellus Numidicus et Marcus Iunius Silanus**  |
*Lemur catta*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Primates   
Subordo : **Strepsirrhini**   
Geoffroy Saint-Hilaire, 1812  
   
Subdivisiones: Familiae\* Cheirogaleidae
* Lemuridae
* Lepilemuridae
* Indriidae
* Daubentoniidae
* Lorisidae
* Galagidae

**Strepsirrhini** (ex Graeco *strepsis* 'conversio' + stemmate verbi *rhis* 'nasus') sunt cladus, unus ex duobus primatum subordinibus. Praeter homines, ei sunt soli Madagascariae primates; alii in Asia Meridio-Orientali et Africa habitant. Stephanus Geoffroy Saint-Hilaire biologus nomen ex rhinario retento excogitavit, proprietate "nasum humidum" appellata, in paene omnibus mammalibus praesente. In suo indice proprietatum ad Strepsirrhinos tributarum, *les narines terminales et sinueuses* ('nares sinuosae, intortae, crispae') perscripsit.

Classificatio
-------------

* **Subordo Strepsirrhini**
	+ Infraordo Lemuriformes
		- Familia Cheirogaleidae
		- Familia Daubentoniidae
		- Familia Lemuridae
		- Familia Lepilemuridae
		- Familia Indriidae
	+ Infraordo Lorisiformes
		- Familia Lorisidae
		- Familia Galagidae

Notae
-----

1. ↑   *strepsi-* (Unadbridged ed.). Encyclopedia Britannica, Inc.. 1986
2. ↑  Saint-Hilaire, E. Geoffroy (1812). "Suite au tableau de quadrumanes. Seconde famille. Lemuriens. Strepsirrini". *Annales du Muséum d'Histoire naturelle* (Paris) **19**: 156–170 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Strepsirrhinos** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Strepsirrhinos"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Fossilworks |
*Strigoptera bimaculata*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Infraclassis : Neoptera   
Superordo : Endopterygota   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Elateriformia   
Superfamilia : Buprestoidea   
Familia : Buprestidae   
Subfamilia : Polycestinae   
Tribus : Polycestini   
Subtribus : Polycestina   
Genus : ***Strigoptera***   
Dejean, 1833  
   
Subdivisiones: Genus

***Strigoptera*** est genus coleopterorum metallicorum subfamiliae Polycestinarum familiae Buprestidarum. Nomen a Petro Francico Maria Augusto Dejean anno 1833 constitutum est. Typus generis est *Strigoptera bimaculata.*

Species
-------

Inter *Strigopteras* digeruntur undecim species descriptae.

* *Strigoptera auromaculata* (Saunders, 1867)
* *Strigoptera bettoni* (Waterhouse, 1904)
* *Strigoptera bimaculata* (Linnaeus, 1758)
* *Strigoptera borneensis* (Obenberger, 1924)
* *Strigoptera cyanipennis* (Deyrolle, 1864)
* *Strigoptera fairmairei* (Waterhouse, 1904)
* *Strigoptera kubani* Bellamy, 2006
* *Strigoptera obsoleta* (Chevrolat, 1841)
* *Strigoptera pulchra* (Waterhouse, 1904)
* *Strigoptera rubripennis* (Thery, 1923)
* *Strigoptera socotra* Zabransky, 2005

Notae
-----

1. ↑  Bellamy, C. L. (2013). "Genus Strigoptera". *A Checklist of World Buprestoidea* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
Wikidata Rosa Anna Benzi
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 10 Maii 1948; Murbellus  
*Obitus*: 4 Februarii 1991; Genua  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Munus*: scriptor  

**Rosa Anna Benzi** (vulgo *Rosanna Benzi* - Murbelli die 10 Maii 1948 nata; mortua Genuae die 4 Februarii 1991) fuit scriptrix Italica hoc potissimum nota, quod XXVIII fere annos (id est inde ab anno 1962 usque ad mortem) in pulmone chalybeio, qui dicitur, -vel machina respiratoria cylindrata- ampli nosocomii Genuensis a Sancto Martino nomen trahentis quadam saeva poliomyelitidis forma laborans iacuit. Per sua scripta et actiones sociales iura praesertim invalidorum animose defendit. 
Librum -inter alia- scripsit anno 1984 editum qui inscribitur *Il vizio di vivere* (Latine "cacoëthes vivendi") eodemque sub titulo pellicula cinematographica Rosae Annae vitam libere depingens anno 1988 in lucem prodiit.
Et commentaria periodica, quae *Gli altri* (Latine "ceteri homines") inscribebantur, Rosa Anna Benzi condidit eisdemque praefuit.

Nexus externus
--------------

* Rosae Annae Video apud youtube
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

Despectus in principale universitatis aedificium.
Aedificium universitatis.
**Pontificia et Regalis Universitas Sancti Thomae Aquinatis Manilana** sive **Sancti Thomae Aquinatis Universitas Manilana,** vulgo saepe **UST**, est universitas privata et Catholica Manilae in Philippinis sita, a sociis Ordinis Praedicatorum administrata. Quae institutio eruditionis, veterrima Asiae universitas, a Michaele de Benavides die 28 Aprilis 1611 sub nomine *Colegio de Nuestra Señora del Santísimo Rosario* ('Collegium Dominae Nostrae Sanctissimi Rosarii') condita est; anno 1645 dignitatem universitatis meruit. Collegia grammaticae, litteraturae, doctrinae Christianae, theologiae, medicinae, machinatoriae, pharmacopoeiae, legumque continet.

Universitatis sententia est "Veritas In Caritate."

Notae
-----

1. ↑  Ambo nomina apud multos situs interretiales inventa.