recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Acceptio Symboli Nicaeni est communis orthodoxiae in Christianitate probatio.
Crux orthodoxa, lateribus a locutione "ICXC NIKA," litteris Graecis tectis, 'Iesus Christus vincit' significantibus.
**Orthodoxia** (Graece ὀρθοδοξία, 'opinio recta') est acceptatio symbolorum rectorum vel receptorum, praecipue in rebus religiosis. Vocabulum sensu Christiano significat 'secundum fidem Christianam in fidibus ecclesiae primae repraesentatam'. Prima septem concilia oecumenica inter annos 325 et 787 ad doctrinas acceptas confirmandas habita sunt. 

Iudaei in nonnullis civitatibus angliloquentibus qui ad omnes traditiones et mandata Torah adhaerent Iudaei Orthodoxi saepe appellantur, quamquam vocabulum *orthodoxa* in historia fides Christianas primum descripsit.

Nexus interni
-------------

* Catholicismus
* Christianitas Chalcedoniana
* Christianitas Nicaena
* Christianitas Orientalis
* Ecclesia Orthodoxa
* Haeresis
* Heterodoxia
* Neo-orthodoxia
* Palaeo-orthodoxia

Notae
-----

1. ↑  "Orthodox," *The American Heritage Dictionary of the English Language,* ed. 4a (Houghton Mifflin Company, 2004).
2. ↑  Anglice: "conforming to the Christian faith as represented in the creeds of the early Church" (Wills 2013:246).

Bibliographia
-------------

* Clément, Olivier. 2002. *L'Église orthodoxe.* Que sais-je? P.U.F.
* Evdokimov, Michel. 1995. *L’Orthodoxie.* Mame.
* Meyendorff, Jean. 1995. *L'Église orthodoxe hier et aujourd'hui.* Seuil.
* Wills, Robert M. 2013. *Taking Caesar Out of Jesus: Uncovering the Lost Relevance of Jesus.* Xlibris Corporation. ISBN 1493108107.
Insignia in Museo Historico Vigilium Donesci.
**Phaleristica** (a *phalera,* a Graeco φάλαρα 'parvus discus, lunatus') est scientia historiae auxiliaria quae ordines, insignia, ornamenta (et eorum gradus in variis civitatibus) tractat. Scientia etiam adiuncta insignium investigat, sicut infulae et diplomata, quarum rerum historiae, sociologiae, et arti studet. Definit praeterea studium insignium et acuum pro usu hominum togatorum creatorum. Phaleristica est campus avocamenti colligendi.

Origo nominis
-------------

Praemia et ornamenta antiquitus res vulgatae fuerunt, quae autem praemia militaria solum fuerunt, stipendia pro militia repraesentantia. A posterioribus ordinibus mediaevalibus et hodiernis magnopere distulerunt, quae imprimis signum sodalium in certo organizatione significaverunt, quaquam etiam fuerunt praemiis pro rebus gestis.

Vocabulum *phalera* formam insignium significavit quae ob militiam vel fortitudinem egregiam in acie tributa sunt; phalarae Graecae circum colles equorum primum suspensae sunt, sed, eorum momento crescente, ad pectora bellatorum translatae sunt. Deinde, mores coniuncti et nomen *phalera* a Romanis generatim susceptum est.

Nexus interni
-------------

* Corona civica
* Corona graminea
* Ordo saecularis
* Ordo (honor)
* Spolia opima

Notae
-----

1. ↑  Phaleristics, www.faleristica.org (Phaleristics Academy of Portugal).

Nexus externi
-------------

* "Faleristics in a Nutshell," www.anythinganywhere.com
Wikidata Caene (Aegyptus)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Aegyptus  
*Locus*: 26°10′0″N 32°43′0″E  
*Numerus incolarum*: 201 191  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Qinā  

Meschita Caene in urbe
**Caene** (Arabice: قنا, DMG Qinā; Coptice: ⲕⲱⲛⲏ, Konē) est urbs Aegypti superioris in sinistra  Nili ripa sita et caput proviniciae Caenensis. Antiquitate Caene (Graece: Καινή, id est "nova (urbs)") vel Caenepolis (Καινὴ πόλις), postea Maximianopolis (Μαξιμιανοῦ Πόλις) appellata est.

Secundum Notitiam Dignitatum urbs erat statio Alae III Dromedariorum.

His diebus urbi sunt 252 883 incolae. Caene maxima ex parte renovata est et in *UNESCO City Beauty Contest* tertium locum obtinet. 

Numerus Coptorum Caene in urbe maior est quam aliis locis Aegypti (fere 35% incolarum).

Notae
-----

1. ↑  Ptolemaeus, Geographia 4,5,72.
2. ↑  Universitas Lundensis: Digital Atlas of the Roman Empire.
3. ↑   DuBois, Michael (2016). *Auxillae*. Lulu Enterprises, Inc. ISBN 9781329637580. p. 444.
4. ↑  "Qinā (Kism (fully urban), Egypt) - Population Statistics, Charts, Map and Location". www.citypopulation.de. Visum die 6 Augusti 2023.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Caenem** spectant. |
Despectus ex satellite in Mare Germanicum
**Mare Germanicum** sive **Oceanus Germanicus** est pars Oceani Atlantici, inter Francogalliam, Britanniam, Nederlandiam, Galliam Belgicam, Germaniam, Daniam, et Norvegiam situm.

Ambitus est 288 000 saltus, vel 575 000 chm².

Vicinae terrae sunt:

* Magna Britannia, Orcades et Aemodae insulae in occidente
* Gallia Belgica, Francogallia, Batavorum fines, et Germania in meridiem
* Electrides Insulae? et Danorum Suevorumque fines in oriente

Complures naves quotidie Mare Septentrionale meridianum transiunt; hoc enim mare celebre iter praebet.

Nomina
------

Alia nomina Latine scripta sunt "Mare Amalchium, Oceanus Fresonicus, Magnum Mare, Mare Occidentale, Oceanus Occidentalis". In linguis Europaeis hodiernis hoc mare "septentrionale" saepius nuncupatur, videlicet Anglice *North Sea,* Theodisce *Nordsee,* Nederlandice *Noordzee,* Norvegice *Nordsjøen,* Francogallice *Mer du Nord*.

Geographia
----------

Occasus solis a Germania visus et homines in litore stant.
Septentrionale Britanniae litus a glaciariis sinuosis anfractuosisque factum est.

Flumina
-------

Maiores fluvii qui in mare influunt sunt Scaldis, Rhenus, Thamesis, Albis, Mosa, Visurgis.

Insulae
-------

Multae insulae in Mari Germanico sunt, i.a. Terra Sacra, quae hodie *Helgoland* nominatur et Insulae Frisicae Orientales.

Oeconomia
---------

In litoribus Maris Germanici portus maximi momenti sunt.

Notae
-----

1. ↑  "Mare Germanicum = De Noord-Zee": vide tabulam geographicam Ludovici Renard, *Mare Germanicum ac Tractus Maritimus retro Hiberniam et Scotiam* (c. 1715); de hac tabula et altera quadam vide recensionem: (p. 172 apud *Google Books*).
2. ↑  De hoc nomine aliisque vide Bela Pokoly, "On the History of Naming the North Sea" (PDF).

Nexus interni
-------------

* Brema
* Bremae Portus
* Carta Marina
* Egdor
* Hamburgum
* Hansa
* Kattegat
* Portus Roterodami

Pinacoteca
----------

* Aves super Mare GermanicumAves super Mare Germanicum
* Turris petroleiTurris petrolei
* Electrificina ventisElectrificina ventis
* Pharus ArngastensisPharus Arngastensis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°0′0″N 3°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Pleiades • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

Oceani Orbis Terrarum

Oceanus Atlanticus • Oceanus Australis • Oceanus Arcticus • Oceanus Indicus • Oceanus Pacificus

*Mare Verginium • Mare Britannicum • Mare Hibernicum • Mare Germanicum*
Navarra Inferior in Vasconia.
**Navarra Inferior** (Vasconice: *Nafarroa Beherea* ; Francogallice: *Basse-Navarre*) est provincia Franciae, in pago Vasconico sita, atque pars patriae Vasconicae. Caput est urbs Sanctus Iohannes de Pede Portus. 61% incolarum Vasconica lingua loquuntur ut lingua materna.

Historia
--------

Fuit ad saeculum XI pars ducatus Vasconiae in regno Francorum et tunc Navarra donata est regi, qui "ultra portus" (Hispanice: *ultrapuertos*) eam nominavit, et merindadem fecit. Anno 1512 Regnum Navarrae a copiis Hispaniae captum est, sed Navarra Inferior a parte Navarrae meridiana postea segregata est et ad saeculum XVII libera ut regnum a Francia et a Hispania discretum mansit. Rex Ludovicus XIII enim, filius Henrici III qui anno 1589 rex Franciae factus erat, Navarram et Franciam esse unum regnum anno 1620 decrevit.

Territoria Vasconica

|  |  |
| --- | --- |
|  | Territoria VasconicavexillumInsigne |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Iparralde seu Pagus Vasconicus: | Lapurdia Lapurdia • Navarra Inferior Navarra Inferior • Sula Sula |
| Hegoalde seu Vasconia Cispyrenaica: | Alava Alava • Biscaia Biscaia • Guipuzcoa Ipuscoa • Navarra Navarra |

 |
|  |
**Thracicum mare** (Graece τò Θρηίκιον πέλαγος, Neograece Θρακικό Πέλαγος, Turcice Trakya Denizi) pars boreo-orientalis maris Aegaei est. A Macedonia et Thracia in meridiem versum inter paeninsulam Chalcidicen et Turciam boro-occidentalem (cum paeninsula Callipolitana) situm est. Limes meridianus 40. gradus latitudinis habetur, ab oriente Hellespontus (sive *Dardanellae*) mare Thracicum cum Propontide connectunt.

Ad insulas maiores Thasos, Samothrace et Tenedos numerantur, a meridiano limite Lemnos et Imbros.

Quod res oeconomicas attinet, mare Thracicum maximi momenti est, quod magnae copiae petrolei et gasii naturalis subsunt. Thasos locus metallorum operum est.

Portus maiores sunt Amphipolis, Cabala, Alexandropolis, Thasos, Samothrace et Tenedos.

Notae
-----

1. ↑  Fradin (1804) I 448; Doenniges (1835) 6.

Bibliographia
-------------

* Doenniges, Wilhelm (1835) *Commentatio de geographia Herodoti*. Apud Nicolai.
* Fradin, C.-P. (1804) *Pomponius Mela*, traduit en francais, sur l'edition d'Abraham Gronovius, le texte vis-a-vis la traduction, Avec des Notes critiques, géographiques et historiques. Paris/Poitiers.
Wikidata Abulfeda
Res apud Vicidata repertae:Abulfeda: imagoAbulfeda: imago
*Nativitas*: November 1273; Damascus  
*Obitus*: 27 Octobris 1331; Epiphania  
*Nomen nativum*: أبو الفداء
**Officium**

*Officium*: emirus Hamae  
*Munus*: geographus, Rerum gestarum scriptor, astronomus, Astrologus, politicus, regens, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: secta Sunnitica
**Familia**

*Proles*: Al-Afdal Muhammad  

**Abulfeda** (Arabice أبو الفداء‎, Abū al-Fidāʾ), anno 1273 Damasci natus et 27 Octobris 1331 Hamae mortuus, fuit historicus et geographia Arabicus clarus. Emirus Hamae e gente Ayyubidarum fuit.

Vita et opera
-------------

Curdicae originis fuit; etiam iuvenis contra *Cruce signatos* fortiter militavit; a Nasero Mahometo sultano Aegypti Hamam accepit primo ut procurator, ab anno 1312 ut amirus sui iuris. Annales composuit ab origine Araborum ad annum 1328, quorum partem maiorem in quinque voluminibus cum versione Latina et notis Ioannes Iacobus Reiske(de) annis 1789—1794 (sub nomine *Annales moslemici*) edidit, cetera (*Historiam anteislamicam*) Henricus Orthobius Fleischer anno 1831. Etiam *Historiam brevem gentis humanae* (المختصر في أخبار البش) ad annum 1239 composuit et *Ordinationem terrarum*, تقويم البلدان‎, tabulas geographicas, atque multa alia.

Crater lunaris Abulfeda

Memoria
-------

Crater lunaris nomine Abulfedae nuncupatus est.

Notae
-----

1. ↑  Sic Reiske.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |

* Abulfedae Annales Moslemici Latinos ex arabicis fecit J. J. Reiske:

vol. I
vol. II
vol. III
vol. IV
vol. V
* Abulfedae Historia anteislamica...
* *Géographie d'Aboulféda..*
*Vide etiam paginam discretivam:* Lygdamis

Lygdamis II fuit tyrannus Cariae in Imperio Achaemenidarum.
**Lygdamis II** (mortuus circa annum 453 a.C.n.) tempore Herodoti fuit tyrannus Cariae et dominus civitatis (poleis) Halicarnassi in imperio Achaemenidarum.

Lygdamis filius fuit Pisindelis et nepos Artemisiae I.

Lygdamis poetam Panyasin, avunculum Herodoti historici anno 461 interfecit, unde Herodotus patriam Halicarnassensem relinquere debuit et in insulam Samum fugit. Bis in Lygdamin seditio facta est; denique missus est.
Lygdami mortuo circa annum 453 a.C.n. Halicarnassus Foederi Delio se adiunxit.
Ex anno 395 a.C.n. Caria iterum in dicionem imperii Achaemenidarum redacta a domo Hecatomnidum recta est.

Domus Lygdamida
---------------

* Lygdamis I (ca. 520–484 a.C.n.)
* Artemisia I (ca. 484–460 a.C.n.)
* Pisindelis (ca. 460–454 a.C.n.)
* Lygdamis II (ca. 454–453 a.C.n.)

Bibliographia
-------------

* Wilhelm Kierdorf: Lygdamis 3. In: Der Kleine Pauly (KlP). Tomus 3, Stuttgardiae 1969, Col. 802.

Notae
-----

1. ↑  Fornara, Charles W.; Badian, E.; Sherk, Robert K. (1983). Archaic Times to the End of the Peloponnesian War. Cambridge University Press. p. 70. ISBN 9780521299466.
2. ↑   Grant, Michael (2004). Greek and Roman Historians: Information and Misinformation. Routledge. p. 4. ISBN 9781134828210.
3. ↑  ibidem
**Quintus Poppaedius Silo** (nescimus quando natus sit; mortuus est 89 a.C.n.) fuit bello sociali Marsorum atque Italicorum omnium dux. Amicitiam cum Marco Livio Druso, nobili viro Romano, iunxerat.

Plutarchus rerum scriptor Silonem, cum apud Livium Drusum versaretur, duobus pueris, Caepioni Catonique, ut ipsum Drusum precarentur pro iuribus Italicorum comiter petivisse narrat. Cum ille adsentiretur, Cato contra tacebat: tunc Silo eum extollit, pedibus tenens, et is tamen pertinax silebat. Adeo magna constantia eius admiratus est, ut Poppedius Italiam esse felicem dixerit, quia si Cato iam vir fuisset, nullam spem Italicis in suffragio fuisset.

Cum Marcus Drusus propter defensionem apud Senatum sententiarum italicarum interfectus esset, sociale bellum ortum est. Cum Italici populi duodecim convenissent atque foedere Italico se coniunxissent, consules duos elegerunt, quorum alter Silo, alter Papius Mutilus erat.

A Silone Marsi, Paeligni, Vestini, Marrucini Frentanique ducebantur; anno 90 a.C.n. Romanos a Quinto Caepione ductos profligavit, e qua re magnum nomen sibi effecit et nummos signavit.

Anno 89 a.C.n. a Gaio Mario duobus proeliis apud Albam Fucentem atque prope veterem urbem Cominium devictus est. Postea Porcium Catonem ducem profligavit, sed defendere caput foederationis Italicae Corfinium, quod est Romanis captum, nequit. Extrema pugna est praetore Metello profligatus et ibidem cecidit; narratur eum necatum esse a fratre Livii Drusi, Mamerco Aemilio Lepido Liviano.

Poppaedius Silo persona Colleen McCullough mythistoriae *The Grass Crown* inscriptae fuit.

Notae
-----

1. ↑  Aliquando etiam scriptus *Pompaedius.*

Bibliographia
-------------

* Badian, E. "Poppaedius Silo, Quintus." In *The Oxford Classical Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press, 2005.
* Peck, Harry Thurston. "Silo, Q. Pompaedius". In *Harpers Dictionary of Classical Antiquities*. 1898.
Adultus (laeva) et nympha (dextra)

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hemiptera   
Familia : Pentatomidae   
Genus : *Murgantia*   
Species : ***M. histrionica***   
*Murgantia histrionica*   
(Hahn, 1834)  

***Murgantia histrionica*** est plerumque niger Pentatomidarum cimex foetidus, splendide coloribus rubro, aurantio, flavo signatus, *Brassicae oleraceae* et aliis Brassicaceis perniciosus, in America tropica et per maximam Americae Septentrionalis partem, praecipue in calidioribus Civitatum Foederatarum regionibus, endemicus. Praeterea, is est pestis *Raphani sativi* et aliorum frugum, et insigniter *Cleomae hasslerianae,* floris ornamentalis. Nymphae aestate sunt impigrae. Cimices in Meridionali progenies ter per annum procreare possunt; eis autem in Septentrionali est solum singulus fetus annuus, et ei hiemant adulti.

Cimices organice moderari possunt: adulti ex plantis manu carpti in aquam saponaceam demittuntur ut suffocentur; ova, nigro alboque distincta, globis duodeni parta, diligenter removentur et destruuntur. Contra eorum colores monitionis, ei veneno non sunt imbuti, et avibus cohortalibus dilectisque reptilibus et amphibiis tuto praeberi possunt.

Bibliographia
-------------

* Rayfield, S. et L. Milne. 1992. *The Audubon Society Field Guide to North American Insects and Spiders.* Novi Eboraci: Knopf. ISBN 978-0-394-50763-7.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Murgantiam histrionicam*** spectant. |

* "Cabbage Bug" apud situm encarta.msn.com
* *Murgantia histronica* (Hahn), apud situm entomology.ifas.ufl.edu (Institute Food and Agricultural Sciences, University of Florida)
**Antiphona** (a Graeco τὰ ἀντίϕωνα) in liturgia Christiana, ut scribit Du Cange, est "cantus ecclesiasticus alternus, cum scilicet a duobus choris alternatim psalmi aut hymni concinuntur." Iuxta morem antiphona ante et post psalmum decantatum canitur, rarius autem pluries (post unumquemque vel post secundum quemque versum psalmi) repetitur. Exempla celebra sunt antiphonae maiores, sive "antiphonae O", ultimis diebus Adventûs (17–23 Decembris) in Ecclesia Catholica Romana et Communione Anglicana cantatae. Liber antiphonas continens antiphonale vel liber antiphonarius dicitur.

Notae
-----

1. ↑  Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre s.v. "antiphona."
2. ↑  "Great O Antiphons of Advent." The Episcopal Church.
3. ↑  *Antiphonale Sanctae Romanae Ecclesiae pro diurnis horis Ss. D. N. Pii X. Pontificis Maximi jussu restitutum et editum.* XVII+776+[221]+98\*+48 pp. Typis Polyglottis Vaticanis, Romae 1912. (lege hic)

Nexus interni
-------------

* Antiphonarium officii
* *Rorate*
Wikidata Mahidol Adulyadej (princeps Siamensis)
Res apud Vicidata repertae:Mahidol Adulyadej (princeps Siamensis): imagoMahidol Adulyadej (princeps Siamensis): imagoMahidol Adulyadej (princeps Siamensis): subscriptioMahidol Adulyadej (princeps Siamensis): subscriptio
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1892; Bāncōcum  
*Obitus*: 24 Septembris 1929; Bāncōcum  
*Patria*: Thailandia  

**Officium**

*Officium*: King of Thailand  
*Munus*: medicus  

**Familia**

*Genitores*: Chulalongkorn; Sawang  
*Coniunx*: Srinagarindra  
*Proles*: Bhumibol Adulyadej, Galyani Vadhana, Ananda Mahidol  
*Familia*: Chakri dynasty
**Insignia heraldica**

Mahidol Adulyadej (princeps Siamensis): insigneMahidol Adulyadej (princeps Siamensis): insigne
Princeps Mahidol Adulyadej
**Mahidol Adulyadej** (**มหิดลอดุลยเดช**; natus die 1 Ianuarii 1892; mortuus die 24 Septembris 1929) fuit princeps Siamensis, filius regis Chulalongkorn e principissa Sawang. Fuit alumnus Scholae Harrovianae; in classe Germanica militavit usque ad annum 1914, postea in classe Siamensi.

Mox autem Mahidol ad Universitatem Harvardianam properavit ibique sanitati publicae studuit; gradum doctoris medicinae nactus est. Ibi Sangwalyae, alumnae collegii nosocomarum, obviam ivit et in matrimonium duxit. Ex ea genuit tres liberos inter quos duos reges Siamensium, scilicet:

* Galyani Vadhana principissa, die 6 Maii 1923 nata, die 2 Ianuarii 2008 mortua
* Ananda Mahidol, die 20 Septembris 1925 natus, die 9 Iunii 1946
* Bhumibol Adulyadej, die 5 Decembris 1927 natus

Hic ob patris studia Cantabrigiae iuxta Flumen Carolanum natus est.

Bibliographia
-------------

* Chula Chakrabongse. 1960. *Lords of Life: the paternal monarchy of Bangkok 1782-1932.* Londinii: Alvin Redman, pp. 285-305.
* Handley, Paul M. 2006. *The King Never Smiles*. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-10682-3.
Wikidata Murasaki Shikibu
Res apud Vicidata repertae:Murasaki Shikibu: imagoMurasaki Shikibu: imago
*Nativitas*: 970s; Meaco  
*Obitus*: 1016, 1000s; Meaco  
*Patria*: Iaponia  
*Nomen nativum*: 藤原 香子
**Officium**

*Munus*: lady-in-waiting, mythistoricus, poëta, scriptor, diarist  
*Patronus*: Fujiwara no Shōshi
**Familia**

*Genitores*: Fujiwara no Tametoki; Fujiwara no Tamenobu's daughter  
*Coniunx*: Fujiwara no Nobutaka  
*Proles*: Daini no Sanmi  

Murasaki Shikibu a Tosa Mitsuoki saeculo 17 picta
Murasaki Shikibu scribens a Kikuchi Yosai saeculo 19 picta
**Murasaki Shikibu** (scilicet "Murasaki" [nomen pseudonymum] "viri illustris filia"; nata Kyoto anno circiter 973; mortua fortasse c. 1014 seu c. 1025) fuit auctor mythistoriae *Genji monogatari*. 

Murasaki Shikibu fuit filia Fujiwara no Tametoki. Matre subito mortua a patre educata est; fuit aulica iuxta imperatricem Iaponicam Akiko, sed et scriptrix carminum nonnullorum, ephemeridis satis brevis ubi de rebus gestis annorum 1008 et 1009 scripsit, mythistoriaeque praeclarissimae. Apud aulam imperialem nomen *Murasaki* (sc. "Wisteriae flos") nacta est ob personam huius mythistoriae. Murasaki Shikibu filiam unam peperit, nomine Daini no Sanmi, poëtria et ipsa.

Opera
-----

* *Genji monogatari* (mythistoria)
* *Murasaki Shikibu nikki* (ephemeris)

Mythistoriae de vita Murasaki
-----------------------------

* Liza Dalby, *The Tale of Murasaki: a novel*.Anchor, 2001. ISBN 0-385-49795-4
* Gabriella Magrini, *Mille Autunni, vita di Murasaki dama di corte*. Frassinelli, 1985
Wikidata Ananda Mahidol (rex Siamensium)
Res apud Vicidata repertae:Ananda Mahidol (rex Siamensium): imagoAnanda Mahidol (rex Siamensium): imagoAnanda Mahidol (rex Siamensium): subscriptioAnanda Mahidol (rex Siamensium): subscriptio
*Nativitas*: 20 Septembris 1925; Heidelberga  
*Obitus*: 9 Iunii 1946; Boromphiman Residential Hall  
*Patria*: Siam  

**Officium**

*Officium*: King of Thailand  
*Munus*: Monarcha, social worker, military officer  

**Consociatio**

*Religio*: buddhismus, Thēravāda
**Familia**

*Genitores*: Mahidol Adulyadej; Srinagarindra  
*Familia*: Chakri dynasty, House of Mahidol
**Memoria**

*Laurae*: Order of the Royal House of Chakri, Order of the Nine Gems, Knight Grand Cordon of the Order of Chula Chom Klao, Order of Rama, Grand Cordon of the Order of the White Elephant, Knight Grand Cordon of the Order of the Crown of Thailand, Ratana Varabhorn Order of Merit, Santi Mala Medal, Medal for Service Rendered in the Interior, Chakra Mala Medal, Boy Scout Commendation Medal  
*Sepultura*: Wat Suthat, Chakri Maha Prasat Throne Hall  

**Insignia heraldica**

Ananda Mahidol (rex Siamensium): insigneAnanda Mahidol (rex Siamensium): insigne
Rex Ananda Mahidol
**Ananda Mahidol** (**อานันทมหิดล**; natus 1925; a seipso seu ab alio quodam anno 1946 necatus) fuit ab anno 1935 usque ad obitum rex Siamensis. Fuit filius principis Mahidol Adulyadej (eaque re nepos regis Chulalongkorn) uxorisque suae Srinagarindrae. Rege Prajadhipok regnum anno 1935 abdicato, Ananda Mahidol eo successit; quo mortuo regnum suscepit frater Bhumibol Adulyadej.

Bibliographia
-------------

* Chula Chakrabongse, *Lords of Life: the paternal monarchy of Bangkok 1782-1932* (Londinii: Alvin Redman, 1960) pp. 318-332.
* Kobkua Suwannathat-Pian, *Kings, Country and Constitutions: Thailand's Political Development, 1932-2000*. Londinii: Routledge, 2003. ISBN 0-7007-1473-1 Paginae selectae

Reges Siamensium (1782-)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Rama I 1782 • Rama II 1809 • Rama III 1824 • Mongkut 1851 • Chulalongkorn 1868 • Vajiravudh 1910 • Prajadhipok 1925 • Ananda Mahidol 1935 • Bhumibol Adulyadej 1946 • Vajiralongkorn 2016
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Thailandiae |
|  |
*Vide etiam paginas fere homonymas:* Brahma et Brahman (tribus)

Gutta aquae - symbolus, qui repraesentat cogitationes Brahma et Atman
**Brahman** est singula anima, quae universum pervadit in philosophia Hinduismi et Advaita Vedanta et refertur etiam sicut "illud absolutum." Non confundendum est cum Brahma, primo Trimurti membro.

Notio initio in Vedis "verbum sacrum" vel "formula sacra" valens ibi et „vis sacra" significare coepit. Ab Upanishadis verbum Brahman etiam sensu "absoluti", id est illius, quod mutari nequit, in usum venit, significatione originali („verbum sacrum") retinente.

Nexus interni
-------------

* Mystica orientalis

Notae
-----

1. ↑  R.C. Zaehner: Der Hinduismus - Seine Geschichte und seine Lehre Wilhelm Goldmann Verlag, Monaci, p. 52
2. ↑  R. C. Zaehner, *Der Hinduismus: Seine Geschichte und seine Lehre* (Monaci: Wilhelm Goldmann Verlag), 53.
3. ↑  R. C. Zaehner, *Der Hinduismus: Seine Geschichte und seine Lehre.* (Monaci: Wilhelm Goldmann Verlag), 57.

Bibliographia
-------------

* Erich Frauwallner: Geschichte der indischen Philosophie. Müller, Salisburgi 1953.
Wikidata Aliberium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°24′30″N 24°2′30″E  
*Numerus incolarum*: 4 827  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Cyme-Aliberium  

Ecclesia in urbe superiore
**Aliberium** (Graece: Αὐλών, Αὐλῶνος; Catharevusa: Ἀλιβέριον; Neograece: Αλιβέρι), est urbs 5686 incolarum (status: 2001) in insula Graeca Euboeae. Pars est unitatis popularis (δημοτική ενότητα) Taminaeorum et sedes demi Cymae-Aliberii.

Geographia
----------

Aliberium in colle iacens a Sinu Euboico meridiano duobus chiliometris abest, pars litoralis ac portus Aliberii est *Carabus* (Κάραβος), quae est est etiam medius periegesis locus regionis. a Chalcide, regionalis Euboeae unitatis capitis, 52 chiliometra in austro-orientem versus sita est, a Cyma in meridiem, a Carysto in boreo-occidentem.

Aliberium imprimis industria vivit. Maxima Graecia officina caementi Aliberii collocata est, praeterea electrificina publica, quae primo (1955 operari coepit) carbone usa est, nunc, quod carbo exhaustus esse videtur, petroleo. In regione etiam marmor profertur.

Notae
-----

1. ↑  The Polis as an Urban Centre and as a Political Community Page 432 A Mogens Herman Hansen ISBN 87-7304-291-9

Nexus externi
-------------

* GTP Travel Pages - Aliberium (Anglice ac Neograece)
* Marmor griseum Aliberii
* Marmor griseum Aliberii (alia pagina)
* Neograece:
	+ Tabula ac vexillum Aliberii
	+ Situs Aliberii publicus
	+ Nova de Aliberio
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Ecce homo

"Ecce homo" ab Hieronymo Bosch ante annum 1490 pictum (Institutum Artium Städel Francofurti ad Moenum)
"**Ecce homo**" est res ab Hieronymo Bosch picta saepiusque a discipulis eius. Tabula inter annos 1480 et 1490 confecta hodie Francofurti ad Moenum in pinacotheca Instituti Artium Städel servatur. In Evangelio Ioannis (19.5) "Ecce homo" sunt verba quae Pontio Pilato dixerit quo tempore Iesum populo monstrabat.

Discipulus aliquis Hieronymi Bosch eandem rem, post magistrum pictam, medio triptycho comprehendit. Hoc triptychon apud Museum Bellarum Artium Bostoniae reperitur.

Eadem res post Hieronymum Bosch picta
-------------------------------------

* Ecce homo (triptychon Bostoniense)Ecce homo (triptychon Bostoniense)
* Linkebeek in urbeLinkebeek in urbe
* Museum Artium Religiosarum Uden in urbeMuseum Artium Religiosarum Uden in urbe
* Museum Artium PhiladelphiaeMuseum Artium Philadelphiae
* Museum Artium IndianapolitanumMuseum Artium Indianapolitanum

Nexus externi
-------------

* Catalogus Instituti Städel
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Factio Socialistica** est factio politica socialista Portugalliae, die 19 Aprilis 1973 a fautoribus Actionis Socialisticae Lusitaniae Bad Münstereifel in urbe Germanica condita, societatem sine classibus suadentibus. Ad Factionem socalisticam Europaeorum et Internationalem Socialisticam pertinet.

Electiones in annis 1976, 1983, 1995, et 2005 vicit. Multi socii eius associationibus massonicis nomen dant ergo civilis prudentia sua philosophiam eorum servat, excludere Christianismum temptat et paganismum inserere sine classibus in societate. Leges de abortu, divortio expedito, nuptiisque hominum eiusdem sexus ostendent.

Secretarii generales
--------------------

* Marius Soares: 1973–1986
* Almeida Santos: 1986
* Victor Constâncio: 1986–1989
* Georgius Sampaio: 1989–1992
* Antonius Guterres: 1992–2002
* Ferro Rodrigues: 2002–2004
* Iosephus Sócrates: 2004–2011
* Antonius Iosephus Seguro: 2011–

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis Factionis Socialisticae
* Statuta Factionis Socialisticae
* Iuventus Socialistica
* Internationale Socialisticum
* Factio Socialistica Europaea

Secretarii generales Factionis Socialisticae Portugallensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Marius Soares 1973 • Almeida Santos 1986 • Victor Constâncio 1986 • Georgius Sampaio 1989 • Antonius Guterres 1992 • Ferro Rodrigues 2002 • Iosephus Sócrates 2004 • Antonius Iosephus Seguro 2011 • Antonius Costa 2014 |
|  |
**Dies mundi morbi Alzheimeriani** est dies internationalis, qui quotannis die 21 Septembris celebratur eo consilio, ut homines de morbo Alzheimeriano moneantur. 

Morbus Alzheimerianus est morbus neurodegenerativus cum signis dementiae, quae sunt deminutio cogitationis et memoriae.

Historia et contextus
---------------------

Ab anno 1994 dies mundi morbi Alzheimeriani notus est.

Anno 2021 dies mundi ad *signa monentia dementiae* refert: ad memoriae amissionem, difficultatem munera nota faciendi, problemata linguae, difficultatem tempore locoque circumspiciendi, cogitationem parvam vel inhibitam, problemata munera sequendi, res falsiter ponenda, mutationes inusitatas morum motuumque animi, difficulates imaginum relationumque spatii, solitudinem quaerendam.

Hodie in orbe terrarum plus quam quadragies sexagies centena milia hominum (46 000 000) morbis cum dementia affecti sunt.

Notae
-----

1. ↑  Fons de primo die mundi- **(Anglice)**
2. ↑  Fons ex situ interretiali Consociationis Alzheimeriani Theodisci *DAlzG* **(Theodisce)**

Nexus externi
-------------

* *Alzheimer's Disease International* de die mundi morbi Alzheimeriani
Wikidata Tschuvaschia
Res apud Vicidata repertae:Tschuvaschia: insigneTschuvaschia: insigneTschuvaschia: vexillumTschuvaschia: vexillum
res publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°27′34″N 47°5′46″E  
*Nomen officiale*: Чӑваш Республики — Чӑваш Ен  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Regio Novogardiensis Inferior, Mari El, Tatarstania, regio Simbiriensis, Mordovia
**Forma**

*Area*: 18 300±1 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Tscheboxari  

**Gestio**

*Praefectus*: Oleg Nikolaev  

**Vita**

*Incolae*: 1 207 875  
*Sermo publicus*: Russica, Chuvassica  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, Europe/Moscow  

**Commemoratio**

*Paean*: State Anthem of the Republic of Chuvashia  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 21, 121
**Tabula aut despectus**

Tschuvaschia: situsTschuvaschia: situs
**Tschuvaschia** vel **Tschuvassia** (Russice Чувашия, tr. *Čuvašija*; Tschuvaschice Чăва́ш Ен, tr. *Čövaš En*), seu **Res Publica Tschuvaschica** (Russice Чувашская Республика tr. *Čuvaškaja Respublika*; Tschuvaschice Чăваш Республики, tr. *Čövaš Respubliki*), subiectum Foederationis Russicae est, anno 1920 ut regio autonoma creatum, et anno 2000 in Districtum Foederalem Subvolgensem Foederationis Russicae inclusum. 

Tabula geographica Tschuvasschiae
Res Publica Tschuvaschica, cum Regione Novogardiensi Inferiori in occidente, Re Publica Mari El in septentrione, Tatarstania in oriente et cum Mordovia Regioneque Ulianovskensi in meridie contermina, aream 18 343 km2 et circa 1 238 milia incolarum (anno 2015) habet. Gentes plurimae sunt Tschuvaschi (67,69 % secundum censum anni 2002) et Russi (26,53 %). Linguae publicae sunt Russica et Tschuvaschica.

Rha cum Sura et Iunca accolis flumen rei publicae maximum est.

Urbes
-----

Tscheboxari (Чебоксары) est caput Tschuvaschiae. Ceterae urbes:

* Alatyria (Алатырь)
* *Civil'sk* (Цивильск)
* *Jadrin* (Ядрин)
* *Jaruškino* (Ярушкино)
* *Kanaš* (Канаш)
* *Kozlovka* (Козловка)
* *Mariinskij Posad* (Vicus Marianus, Мариинский Посад)
* *Novočeboksarsk* (Tscheboxari Novi, Новочебоксарск)
* *Šumerlja* (Шумерля)

### Vici

* Algazinum (Алгазино)
* Azim Sirma (Азим-Сирма)
* Kalininum (Калинино)

Praeclari cives
---------------

* Tatiana Maksimova-Koškinskaja (1903-1977), actrix
* Boris Markov (1924-1977), actor
* Praski Vitti (1936), pictor
* Nadia Pavlova (1956), saltatrix

Monumenta
---------

* Cathedralis Dormitionis (Alikovo)
* Cathedralis Nativitatis Virginis Mariae (Raskil'dino)
* Cathedralis Sanctissimae Trinitatis (Šumševaši)
* Monumentum Matris Protectricis (Tscheboxari)

Notae
-----

1. 1 2  *Tschuvaschica*: Matthias Castrén, *Elementa grammatices Tscheremissae*, Kuopio 1845, p. III; Samuel Gyarmathi(hu), *Affinitas linguae Hungaricae cum linguis Fennicae originis*, Gottingae 1799, p. 175;   
*Tschuwaschica*: Henricus Gabriel Porthan, *Opera selecta*, vol. I, Helsingiae 1859, p, 36; Gulielmus Schott(de) *De lingua Tschuwaschorum*, dissertatio, 1873, p. 16.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tschuvaschiam** spectant. |

* Pagina officialis
*Vide etiam paginam discretivam:* Pyramus

*Vide etiam paginam discretivam:* Thisbe

"Pyramus et Thisbe", opus tessellatum
Graecoromanum Paphi in insula Cypro repertum
Pyramus et Thisbe in manuscripto versionis Anglicae *Metamorphoseon* anno 1480 confecto picti
Nicolaus Manuel: *"Pyramus et Thisbe"*, anno 1520 picti
**Pyramus et Thisbe** est fabula de duobus amantibus qui se iungere prohibentur, primum ab Ovidio anno fere 8 a.C.n. in *Metamorphoseon* libro quarto enarrata. Ovidius praetendit fabulam a muliere quadam Thebana amicis recitatam.

Fabula Ovidiana
---------------

Secundum eam narrationem Pyramus iuvenis et Thisbe puella in urbe Babylon olim viventes se amabant. Adulescentes, quoniam patres amorem eorum vetuerunt, communicare potuerunt rima tenui, quae inerat in pariete domus communis utrique. Quare se noctu apud arborem quandam extra moenia conventuros iuraverunt. 

Postquam Thisbe prima ad locum pervenit, appropinquavit leaena, cuius os sanguine bovis manabat. Thisbe leaena veste sua scindente et deinde in silvas redeunte effugit. Paulo post quam leaena abscessit advenit ad eundem locum Pyramus, qui, ut primum vestigia leaenae atque vestem Thisbes sanguine tinctam vidit, Thisben mortuam esse putavit et confestim se gladio transegit. 

Tunc Thisbe arboris pomis candidis in colorem rubrum sanguine Pyrami mutatis rediit. Pyramo mortuo viso gemuit et vovit se morientem illum secuturam esse. Se in gladium cecidit, arboris autem poma mutaverunt in colorem nigrum. Deis et patribus fato amantium commotis et color niger in moris permanebat et una in urna requieverunt reliquia amantium. Arbor hodie morus nigra appellatur.

Narrationes posteriores
-----------------------

Fabula Pyrami et Thisbae repetiverunt:

* Ioannes Boccacius
* Galfridus Chaucer
* Andreas Gryphius in *Absurda Comica oder Herr Peter Squenz/Schimpff-Spiel*, Bratislaviae 1658
* Gulielmus Shakesperius in comoedia *A Midsummer Night's Dream*

Notae
-----

1. ↑  Ovidius, *Metamorphoses* 4,55-166 (cf.)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pyramum et Thisben** spectant. |
Wikidata Šarīf Ismāʿīl
Res apud Vicidata repertae:Šarīf Ismāʿīl: imagoŠarīf Ismāʿīl: imago
*Nativitas*: 6 Iulii 1955; Cairus  
*Obitus*: 4 Februarii 2023;   
*Patria*: Res publica Aegypti, Res publica Arabica Unita, Aegyptus  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Egypt, Minister of Petroleum and Mineral Resources  
*Munus*: politicus, mechanical engineer, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  
*Religio*: Islamus
**Šarīf Ismāʿīl**, seu litteris Arabicis شريف إسماعيل (natus die 6 Iulii 1955; die 4 Februarii 2023 mortuus), fuit politicus Aegypti. Alumnus fuit Universitatis 'Ain Šams, ubi ingeniariae mechanicae studuit. Apud societatibus publicis petrochemicis operam dedit. Minister rerum petrochemicarum die 16 Iulii 2013 creatus est, hocque officium duos annos implevit, primis ministris Ḥāzim al-Bablāwi et Ibrāhīm Maḥlab. Ipse a praeside ʿAbd al-Fattāḥ al-Sīsī die 19 Septembris 2015 primus minister promotus est, quo officio usque in diem 7 Iunii 2018 functus est.

Bibliographia
-------------

* "Egypt's Sherif Ismail cabinet with 16 new faces sworn in by President Sisi" in *al-Ahram* (19 Septembris 2015)

Primi ministri Aegypti 1953–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mahometus Nağīb • Gamal Abdel Nasser • Muhammad Naguib • Gamal Abdel Nasser • Ali Sabri • Zakaria Mohieddin • Muhammad Sedki Sulayman • Gamal Abdel Nasser • Mahmoud Fawzi • Aziz Sedki • Anwar Sadat • Abd El Aziz Muhammad Hegazi • Mamdouh Salem • Mustafa Khalil • Anwar Sadat • Hosni Mubarak • Ahmad Fuad Mohieddin • Kamal Hassan Ali • Ali Lutfi Mahmud • Atef Sedki • Kamal Ganzouri • Atef Ebeid • Ahmed Nazif • Ahmed Shafik • Essam Sharaf • Kamal Ganzouri • Hesham Qandil • Ḥāzim al-Bablāwi • Ibrāhīm Maḥlab • Šarīf Ismāʿīl • Muṣṭafa Madbūlī
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Aegypti • Ministri rerum externarum Aegyptii |
|  |
***De Pace*** (Graece Περὶ τῆς Εἰρήνης) est oratio deliberativa (suasoria) anno 346 a.C.n. a Demosthene oratore Atheniensi coram populo in ecclesia habita. Invitus et ipsis rebus cogentibus Demosthenes Atheniensibus suadet ut amphictyonis titulum Philippo Macedonum regi concederent ne importunum et iniquum bellum adversus omnes civitates amphictyoniae participes moverent. Meliorem occasionem sese Philippo opponendi potius expectarentǃ

Quid deliberetur
----------------

Post decem annorum bellum anno 346 a.C.n. Athenienses cum Philippo pacem 'Philocratis' dictam fecerunt atque insuper societatem in futurum. At ille rex antequam in pacis verba iuraret socios Atheniensium debellare properavit et inter alia Phociorum rempublicam delevit. Phocide sublata nunc eorum in amphictyonia duo suffragia sibi et Thessalis sociis vindicat. Ceterae amphictyoniae civitates iam consenserunt et nunc Athenienses Philippo irati de eadem re in ecclesia disputant. Sunt enim qui bellum gerendum potius quam tale dedecus patiendum existiment. A quibus dissentit Demosthenes veritus ne omnes amphictyoniae civitates una cum Philippo in Athenas impetum faciant.

Summarium
---------

Prima parte auditores ad suam sententiam benigne accipiendam praeparat (1-12)ː ita tres occasiones commemorat quibus melius de rebus iudicarit quam ceteri oratores (de Euboea, de Neoptolemo histrione, de legatione pacis ad Philippum). Quod sibi contigisse in primis quia nulla mercede accepta per se optima consilia quaerat colligit.

Secunda parte sententiam suam detegit. Pacem perniciosam et iniustam non probat quam tamen nunc observandam esse censet ne omnes amphictyones contra Athenienses sese convertant. Nonne enim Thebani et pleraeque Peloponnesi civitates sibi iam infesti sunt? (13-23). Inutile igitur est ob tam parvam rem quam amphictyonis titulum seditionem facere. Ita Demosthenem non Philippi odio excaecatum sed res acute dispicientem cernimus.

Notae
-----

1. ↑  Numerus 5 in corpore Demosthenico
2. ↑  Ita enim hunc honorem detrahebatː *περὶ τῆς ἐν Δελφοῖς σκιᾶς* = 'de umbra Delphica' (25)

Editiones et commentarii
------------------------

* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925
* Antonio Sestili, *Sulla pace / Demostene*, Romae, Società editrice Dante Alighieri, 1986

Plura legere si cupis
---------------------

* Paul Cloché, *La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
* Pierre Roussel, "Athènes et l'amphictyonie delphique en 346", *Revue des Études Anciennes*, 1940ː 330-339
* Marie-Joséphine Werling, "De l'erreur politique en démocratie : Démosthène et la politique athénienne face à Philippe II de Macédoine", *Ktèma*, 2011ː 101-119

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem Perseus Remacle cum versione Francogallica
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Phalanx bellatorum Flandrensium gestantes godandardos in "Proelio Aureorum Calcarium" prope Cortracum, anno 1302. (Scalptura contemporanea facta Brugis in dicta "Oxoniensi Arca").
Reliquiae aculeorum godandardorum Cortraci in campo proelii inventae.

  

**Godandardus**, sive Flamice **goedendag** et Francogallice **godandart** vel **goudendart** erat instrumentum bellicum quo peculiariter utebantur tempore mediaevali bellatores Flandriae.

Hoc telum in usu erat in militiis liberarum urbium Flandriae.

Godendardus erat solida fustis sive clava in cuius acumine ferreus aculeus eminebat, militesque, utentes duobus manibus, eo tam punctim ferire poterant quam contundendo. Erat telum simplex et minimi pretii ita ut unusquisque civis Flandriae habere posset, sed erat etiam pro peditibus instrumentum bellicum maximae efficientiae ad equites cataphractos mactandos : percutiendo, armaturas ferreas rumpebant equitesque ad solum prostrabant et aculeo acuto inter rimas loricae guttur aut ventrem hostis transfodebant.

Ita cum suis godandardis potuerunt Flandri anno 1302 totum equitatum Francicum delere in "Proelio Aureorum Calcarium" quod nunc semper quotannis in Flandria celebratur.

Notae
-----

1. ↑  "Godandardus" in Carolus Du Cange et al. (1883-1887). *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre
2. ↑  in libro manu scripto saeculi XIVmi "*En soy defendant fery ledit Cannaux d'un godandart ou pique de Flandres un cop seulement dont mort s'ensuy...*".
3. ↑  Saeculo XVmo : "*Un baston que l'on appelle goudendart, qui est à la façon d'une pique de Flandres, combien que le fer est un pou plus longuet*".
4. ↑  Carmen anni 1298 poetae Guillelmi Guiart : "*Cil baston sont long et traitis, /Pour ferir **à deux mains** faitis*".
5. ↑  Carmen anni 1298 poetae Guillelmi Guiart : "*Et ferir sans s'aller mocquant / Du bout devant en estoquant /Son ennemi parmi le **ventre'**.*"
Wikidata Saravia
Res apud Vicidata repertae:Saravia: insigneSaravia: insigneSaravia: vexillumSaravia: vexillum
terra foederalis Germaniae  
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°22′38″N 6°52′42″E  
*Nomen officiale*: Saarland  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Germania  
*Territoria finitima*: Rhenania et Palatinatus, Mosella, Lorraine, Luxemburgum
**Forma**

*Area*: 2 570.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Saravipons  
*Subdivisiones*: Merzig-Wadern, Neunkirchen, Regionalverband Saarbrücken, Saarlouis, Saarpfalz-Kreis, St. Wendel
**Gestio**

*Praefectus*: Anke Rehlinger  
*Consilium*: Landtag of Saarland  

**Vita**

*Incolae*: 986 887  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Saravia: situsSaravia: situs
**Saravia**  est res publica sive terra foederalis Germaniae.

Historia
--------

Saravia usque ad primum bellum mundanum ad Imperium Germanicum pertinuit. Foedus Versaliis sancitum annum 1919 stipulavit, ut haec civitas XV annos Societate Civitatum administraretur. Anno 1935 Saraviani suffragio pro Germania sententiam tulerunt. Anno 1945 a militibus Franciae iterum occupatus est. Die 19 Novembris 1953 - Consilium Rei Publicae Francicae conventiones Saraviae constituit, qua Saravia cum Francia unione monetae et teleonum consociata est.
Die 29 Septembris 1956 Conradus Adenauer cancellarius Theodiscus et Guido Mollet, praeses ministrorum Franciae constituerunt, ut Saravia die 1 Ianuarii 1957 ad Germaniam reverteret.

Asteroides 6099 Saarland in eius honorem nominatus est.

Geographia
----------

### Urbes

* Saravipons (Theod. *Saarbrücken* caput)
* Vailingua (*Saarwellingen*)

Notae
-----

1. ↑  *Vox Latina: Commentarii periodici favore et subsidio Studiorum Universitatis Saravicae comparati* tomus 42, 2006, fasciculum 165

Terrae foederales Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Badenia et Virtembergia · Bavaria · Berolinum · Brandenburgum · Urbs Hanseatica Brema · Hamburgum · Hassia · Megapolis et Pomerania Citerior · Rhenania Septentrionalis et Vestfalia · Rhenania et Palatinatus · Saxonia · Saxonia et Anhaltium · Saxonia Inferior · Slesvicum et Holsatia · Saravia · Thuringia
*Index regionum · Terrae foederales Germaniae* |
|  |
Wikidata Abd Rabbuh Manṣūr Hādī
Res apud Vicidata repertae:Abd Rabbuh Manṣūr Hādī: imagoAbd Rabbuh Manṣūr Hādī: imago
*Nativitas*: 1 Septembris 1945; Abyan Governorate  
*Patria*: Iemenia  

**Officium**

*Officium*: President of Yemen, Vice President of Yemen, Minister of Defence  
*Munus*: politicus, military officer  

**Consociatio**

*Factio*: General People's Congress  
*Religio*: secta Sunnitica
ʿAbd Rabbuh Manṣūr Hādī ad Vasingtoniam die 30 Iulii 2013 receptus est
**ʿAbd Rabbuh Manṣūr Hādī** sive litteris Arabicis عبد ربه منصور هادي (natus die 1 Septembris 1945 ad Thukain praefecturae Abyan protectoratus Adanae) est politicus Iemeniae. Praeses vicarius meruit, praeside ʿAlī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ, a die 3 Octobris 1994 usque ad 27 Februarii 2012. Quo die officium praesidis rite suscepit. A die fere 25 Martii 2015 in exsilio degit in Arabia Saudiana, potestate a factione Huthica (Arabice ٱلْحُوثِيُّون) usurpata.

Bibliographia
-------------

* "Saudi Arabia: Yemen's President Hadi Arrives In Saudi Capital Riyadh" in *Huffington Post* (26 Martii 2015)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Abd Rabbuh Manṣūr Hādī** spectant. |

Praesides Iemeniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abdullah al-Sallal • Abdul Rahman al-Iryani • Ibrahim al-Hamdi • Ahmad al-Ghashmi • Abdul Karim Abdullah al-Arashi • ʿAlī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ • ʿAbd Rabbuh Manṣūr Hādī • Rashād al-ʾAlīmī
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iemeniae |
|  |



1. ↑  Vide *Ephemeridis* percontationem "Abdel-Malek Al Houthi, ducis rebellium Huthorum percontatio", ubi apparet nomen "Huthi". Die 19 Augusti anni 2023.
**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Ordo : Sapindales   
Familia : Burseraceae   
Genus : *Protium*   
Species : ***P. copal***   
*Protium copal*   
(Schltdl. & Cham.) Engl.  

***Protium copal*** (binomen ab Adolpho Engler anno 1883 statutum) est arbor fructifera in America media sponte crescens et propter resinam aromaticam utilis, copal appellatam (sed hoc nomen ad variarum resinas specierum attribuitur).

Bibliographia
-------------

*Libellus de medicinalibus Indorum herbis* seu *Codex Badianus* f. 56v: *Protium copal* (*copalxocotl*, ad dextram) cum aliis plantis (Institutum Nationale Anthropologicum et Historicum Mexicopolitanum)
Fontes antiquiores
* 1552 : *Libellus de medicinalibus Indorum herbis* seu *Codex Badianus* f. 56v
* 1883 : Adolphus Engler in Alphonsus de Candolle, Casimirus de Candolle, *Monographiae phanerogamorum* vol. 4 p. 83

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Protium copal** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Plant List • NCBI • Biodiversity • Plant Name Index • IUCN Red List |