recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Lucius Aurelius Orestes** (natus saeculo 2, mortuus post annum 122 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius Lucius Aurelius Orestes anno 157 a.C.n. consulatum gessit. Lucius fratrum Gaium habuit. Lucius Aurelius Orestes (consul 103 a.C.n.) filius huius Lucii erat.

Cursus honorum
--------------

Orestes anno 129 a.C.n. aut antea praetor fuit. Anno 126 una cum consul Marco Aemilio Lepido electus contra seditionem in Sardinia certavit atque ad usque 122 proconsul ibi mansit. Quaestor eius Gaius Sempronius Gracchus, legatus Marcus Aemilius Scaurus, consul anni 115 a.C.n.. Post reditum in patriam de Sardis triumphavit. Et Lucium et Gaium Aurelium oratorem Marcus Tullius Cicero nominavit.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[15] A. Orestes, L." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 321.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 94

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Cornelius Cinna et Lucius Cassius Longinus Ravilla**  |  **Consul** 126 a.C.n.cumMarco Aemilio Lepido | Successores: **Marcus Fulvius M.f. Flaccus et Marcus Plautius Hypsaeus**  |
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Superfamilia : Papilionoidea   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Morphinae   
Genus : *Morpho*   
Species : ***M. athena***   
*Morpho athena*   
Otero, 1966   

***Morpho athena*** est papilio neotropica familiae Nymphalidarum. Quae species in Brasilia endemica est.

Descriptio
----------

*Morpho athena* est magnus papilio albus, *Morphae lunae* et specierum coniunctarum simillimus, cui est angusta fascia fusca secundum duas costalis alae anterioris marginis partes, quae macula unciformi desinit.

Notae
-----

1. ↑  Otero 1966.

Bibliographia
-------------

* Otero, L. S. 1966. "Morpho athena sp. n. (Lepidoptera, Morphidae)." *Atas da Sociedade de Biologia do Rio de Janeiro* 10 (1): 14–16 et 6 figurae.

Nexus externi
-------------

* "*Morpho* Fabricius, 1807" apud Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms*
* Imagines.
* Imagines externae holotyporum.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity • Encyclopedia of Life |
Wikidata Nicolaus Karačencov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Karačencov: imagoNicolaus Karačencov: imago
*Nativitas*: 27 Octobris 1944; Moscua  
*Obitus*: 26 Octobris 2018; Istra  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  
*Nomen nativum*: Николай Петрович Караченцов
**Familia**

*Genitores*: Pyotr Karachentsov;   
*Coniunx*: Ludmila Porgina  

**Memoria**

*Sepultura*: Troyekurovskoye cemetery  

**Nicolaus Petri filius Karačencov** (Russice Николай Петрович Караченцов, tr. *Nikolaj Petrovič Karacenčov*; Moscuae natus die 27 Octobris 1944, Istrae in oppidulo regionis Moscuensis mortuus die 26 Octobris 2018) fuit actor ac cantor Sovieticus et Russicus, titulo Artificis Popularis RSFSR (anno 1989) et Praemio Publico Foederationis Russicae (anno 2003) certisque aliis signis laudis ornatus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Karačencov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |

* Situs interretialis, Nicolao Karačencov dedicatus **(Russice)**
Continentium a tempore Pangaeae ad positionem hodiernam motus

*Vide etiam paginam discretivam: Tethys (discretiva)*

**Tethys** fuit oceanus praehistoricus, qui aevo Mesozoico continentes Laurasiam et Gondwanam separabat. Ab Eduardo Suess(de), qui anno 1894 primum maris talis existentiam proposuit, nomine Tethyos Oceanidarum matris nominatus est. Sed solum cum theoria motus laminarum praevaluit, Tethys oceanus verus et non *gaeosynclinale* existimari incipit. Mare Mediterraneum, pontus Euxinus, palus Maeotis, mare Caspium, lacus Oxianus, lacus Balchasch et Lob Nor Tethyos reliquiae sunt. Sedimenta apothecaria Voultense et Bolcense, fossilium repleta, e solio Tethyos servata sunt.

*Paratethys* in Oligocaeno

Historia
--------

In Praecambrio Rodinia rupta *Prototethys* dicta orta est, in regione aequatorialis Mundi veteris; in Palaeozoico Pangaea iam formata *Palaeotethys* sinus Panthalassae fuit. Vestigia *Mezotethyos* temporis Mesozoici a mari Caribaeo ad Thibetum inveniuntur. Gondwana tempore Caenozoico rupta partes eius, Africa (cum Arabia) et paeninsula Indostanica ad septentrionem movebantur et Tethym constringebant. Cum 50 000 000 annos ante Indostania in Eurasiam intercessisset et Africa Arabiaque ad Eurasiam arte appropinquassent, systemata montium ab Alpes ad Thibetum (Carpates, Caucasus, Paropamisus, Pamir, Tian Schan, Imaus, Himalaia) elevata sunt et a Tethy pars septentrionalis, *Paratethys*, separata est, quae a Gallia ad Altai patebat. Mare Sarmaticum interdum Tethys postrema nominatur; Crimea et Caucasus insulae maris Sarmatici erant. Pontus Euxinus et mare Caspium non semel coniuncti et disiuncti erant.

*Paratethys* in Miocaeno

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:**  • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon |

* Kollmann, H. A. (1992). "Tethys—the Evolution of an Idea". In Kollmann, H. A.; Zapfe, H. (eds.). New Aspects on Tethyan Cretaceous Fossil Assemblages. Springer-Verlag reprint ed. 1992. pp. 9–14. ISBN 978-0387865553. OCLC 27717529.
* Metcalfe, I. (1999). "The ancient Tethys oceans of Asia: How many? How old? How deep? How wide?". UNEAC Asia Papers. 1: 1–9.
* Tethyos historia **(Russice)**
Wikidata Petri Fabrica
Res apud Vicidata repertae:Petri Fabrica: insignePetri Fabrica: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 61°47′0″N 34°21′0″E  
*Numerus incolarum*: 278 551  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Petroskoi
**Gestio**

*Praefectus*: Inna Kolykhmatova  
*Procuratio superior*: Petrozavodsk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 135 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Neubrandenburg, Vagharshapat, Varkaus, Rupella, Duluth, Tubinga, Mo i Rana, Umeå Municipality, Bressicia, Alytus, Ostia Carelorum, Narva, Nicolaopolis Olbiopolitarum, Surgutum  

Petri fabrica et Onega lacus
**Petri Fabrica** (Russ. Петрозаводск, tr. *Petrozavodsk*, Carelice et Vepsice *Petroskoi*, Vepsice etiam *Zavod*) est urbs Russica, rei publicae Careliae caput. Incolas 279 190 habet, quorum 85 centesimae Russi sunt, etiam Careli, Finni, Vepsi, aliique (sed paene quinta pars omnium Carelorum Petri fabricae habitant). In occidentali Onegae lacus ripa sita est.

Via in Petri Fabrica anno 1933 vel 1934 (pictura Henrici Vogeler(de))

Historia
--------

Petrus I ibi anno 1703 fabricam armariam(ru) aedificare imperavit (quae usque adhuc existit et tractoria hodie efficit). Locus metalli venarum inventarum causa electus est. Catharina II, postquam etiam altera fabrica cannonum hic aedificata est, anno 1777 in numerum urbium Petri Fabricam includit. Caput Gubernii Olonecensis ab anno 1781 Petri fabrica fuit (sed nomen gubernii ab urbe capitali vetere manebat). Annis 1784—1785 Gabriel Deržavin hic gubernator fuit. Saeculo XIX productio metallorum et urbs ipsa crescebant. Annis 1915—1916 ferrivia e Petropoli in Romanam trans Petri Fabricam constructa est. Post Res novas Octobres Petri Fabrica caput Careliae Sovieticae facta est. Tempore Belli Orbis terrarum secundo, annis 1941—1944 ab exercitu Finnico occupata est et *Äänislinna* nominabatur. Dies festivus urbis in Petri Fabrica est dies Saturni Iunii mensis ultimus.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 529.
2. ↑  A Russico *Fabrica*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°47′0″N 34°21′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petri Fabricam** spectant. |

* Situs proprius **(Russice)**
* De historia Petri Fabricae **(Russice)**
Wikidata Ioannes Caesar Pagazzi
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Caesar Pagazzi: imagoIoannes Caesar Pagazzi: imago
*Nativitas*: 8 Iunii 1965; Crema  
*Patria*: Italia  

**Insignia heraldica**

Ioannes Caesar Pagazzi: insigneIoannes Caesar Pagazzi: insigne
**Ioannes Caesar Pagazzi** (natus *Giovanni Cesare Pagazzi* Cremae die 8 Iunii 1965) est presbyter Ecclesiae Catholicae et ex die 26 Septembris 2022 secretarius sectionis educationis Dicasterii pro cultura atque educatione Curiae Romanae.

Die 30 Novembris 2023, archiepiscopus titularis Bellicastrensis creatus est.

Presbyter consecratus anno 1990 et, usque ad archiepiscopum creatum, in multis seminariis et universitatibus Italicis docuit.

Pinacotheca
-----------

* Pater Pagazzi Casellis Landorum anno 2018.Pater Pagazzi Casellis Landorum anno 2018.
* Die 10 Februarii 2024.Die 10 Februarii 2024.

Notae
-----

1. ↑  *Giovanni Cesare Pagazzi nominato segretario del Dicastero per la cultura e l’educazione*.. *John Paul II Pontifical Theological Institute for Marriage and Family Sciences* .
2. ↑  Vercellone, Cristina (26 Septembris 2022). "Lodi, il Papa nomina don Pagazzi segretario del dicastero per la cultura". *Il Cittadino di Lodi* .
3. ↑  "Rinunce e nomine, 30.11.2023."

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Catholic Hierarchy |

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
**Publius Licinius Crassus Dives Mucianus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus initio anni 130 a.C.n.) vir publicus ac iuris peritus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Publius Mucius Q.f. Scaevola anno 175 a.C.n. consulatum gessit, deinde a filio Publii Licinii P.f. Crassi Divitis consulis anni 205 a.C.n. in gentem Liciniam adoptatus est. Clodiam in matrimonium duxit et filium Crassum Divitem habuit. Filia Licinia Gaio Sempronio Graccho tribuno plebis nupsit cuius politicis consiliis pater favebat.

Cursus honorum
--------------

Mucianus anno 152 quaestor, anno 142 aedilis curulis fuit, anno 134 aut antea praetor electus est. Anno 133 a.C.n. ut frater Publius Mucius Scaevola consilia Tiberii Sempronii Gracchi probabat. Tiberio Graccho a senatoribus occiso successit ut triumvir agro dividendo ex lege Sempronia. Anno 132 a.C.n. pontifex maximus successor Publii Cornelii Scipionis Nasicae Serapionis electus est. Anno 131 una cum Lucio Valerio Flacco consul electus collegam urbem relinquere vetuit, ut ipse bellum contra Aristonicum, nothum Attali II regis Pergamensis qui regnum suum testamento Romanis reliquisset, gereret. Sed iam anno 130 a.C.n. hoc in bello cecidit. Victus et captivitatis dedecus reformidans ultro custodes provocavit ut se interficerent.

Mucianus etiam orator ac iuris peritus maior fuit.

Plura legere si cupis
---------------------

* Fridericus Münzer: *Licinius 72).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XIII,1, Stuttgart 1926, Sp. 334–338.
* Petrus C. Nadig, "[I 19] L. Crassus Dives Mucianus, P." in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 164–165.
* Hieronymus Carcopino, "Les triumvirs de la lex Sempronia et l'histoire des Gracques" in *Autour des Gracques. Etudes critiques*, Les Belles Lettres, 1967ː 129-340

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *De re publica* I 32; Plutarchus, *Tiberius Gracchus* 21,1
2. ↑  Plutarchus, *Tib. Gr.* XXI.1.
3. ↑  *CIL* 1, 639 *CIL* 1, 640 *CIL* 1, 641 *CIL* 1, 642
4. ↑  Strabo, *Geographica* XIV.1.38. Titus Livius, *Periocha* LIX. Velleius Paterculus II.4. Valerius Maximus III.2.12. Eutropius IV.9. Frontinus IV.5.6. Iustinus XXXVI.4.
5. ↑  Orosius V.10.3. Valerius Maximus III.2.12. Frontinus, *Strategemata* IV.5.16.
6. ↑  Marcus Tullius Cicero, *De oratore* I 170

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Popillius Laenas et Publius Rupilius**  |  **Consul** 131 a.C.n.cumLucio Valerio Flacco | Successores: **Lucius Cornelius Lentulus et Marcus Perperna**  |
imago composita visibilis radiis X pulsaris d nebulae Cancri, ostendens gasum circumdans nebulam agitatum campo magnetico radiationeque pulsaris. Photographia NASA.
**Pulsar** (-aris, *n*. verbum amalgamatum ab Anglico *pulsating* + *star,* stella pulsans), est stella neutronica rapide volvens et cuius radii electromagnetici intervallis constantibus pulsant. Pulsaria arte coniunguntur magnetaribus; differunt autem vi eorum camporum magneticorum.

Origo
-----

Pulsaria reperta sunt anno 1967 ab Iocelyna Bell et Antonio Hewish Cantabrigiae cum radioscopium ad scintillantem quasarum aspectum investigandum adhiberent. Signum constantissimum invenerunt, quod brevibus impulsibus post paucas secundas redientibus constitueretur. Origo terrestris signi exclusa erat nam omnis novus exortus die sideris nec die solis erat. Inaudita res tandem explicata est signo emisso stella neutronibus rapide volventi. Impulsus erant (et adhuc sunt) emissi omni 1.3373 secunda, quae autem constantia omnem aliam rem excludebat.

Nexus interni
-------------

* Pulsar enormium radiorum Roentgenianorum
* Foramen nigrum
* Mollis radiationis gamma iteratrum
* Planetae pulsarium
* Radiatio gamma
* Roentgeniani radii

Nexus externi
-------------

* Pulsars apud Imagine the Universe (NASA). **(Anglice)**.
* "What Are Pulsars?" (Quid sunt pulsares) apud Space.com. **(Anglice)**.
Wikidata Lubumbashi
Res apud Vicidata repertae:Lubumbashi: insigneLubumbashi: insigne
*Civitas*: Res publica democratica Congensis  
*Locus*: 11°39′51″S 27°28′58″E  
*Numerus incolarum*: 1 786 397  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Haut-Katanga Province  

**Geographia**

*Superficies*: 747 000 000 metrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hakkâri, Ndola, Leodium  

Media urbs Lubumbashi
**Lubumbashi**, olim **Elisabethopolis** (Francogallice *Élisabethville*), anno 1910 condita, est urbs Congensis circiter 1 500 000 incolarum et caput provinciae Katanga. Nomen anterius a colonis Belgis datum est ad honorem Elisabethae Bavariae quae nuper regina Belgica facta erat.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lubumbashi** spectant. |

* Lubumbashi apud *Greener Cities*

Africae urbes milies milium incolarum

Aba • Abidjan • Accra • Alexandria • Algeria • Anfa • Bamako • Beninum • Brazzapolis • Cairus • Canos • al-Chartum Bahri • Civitas Capitis • Conakry • Dakar • Dar es Salaam • Duala • Durbanum • Ekurhuleni • Fezza • Giza • Harare • Ibadan • Ilorin • Ioannesburgum • Kaduna • Kampala • Kananga • Khartum • Kigali • Kinshasa • Kumasi • Lacupolis • Luanda • Lubumbashi • Lusaka • Maiduguri • Maputo • Mbuji-Mayi • Mogadiscio • Monrovia • Nairobia • Ndjamena • Neanthopolis • Niamey • Omdurman • Portus Harcurtensis • Praetoria • Rabatum • Schubra al-Chaima • Soweto • Tananarivum • Tripolis • Tunes • Uagadugu • Yaunde

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Africae capitales • Urbes Americae Australis maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Asiae maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Oceaniae maximae
**Ill Bethisad** est inceptus historiae alius cui circa 50 participibus sunt; ab Andreo Smith Neozelandensi incohatus est.

Non solum unum deverticulum ab histioria nota habet, sed multa:

* Lingua Latina in linguas Romanicas in Ill Bethisad evoluit in Britanniis et in Europa Centrali nec in Europa Occidentali.
* Bolscevici in Russia ab Exercitu Albo victi sunt, regimen nationalistarym institutum est.
* Neapoleo non Russiam invasit, nec ad Waterloum victus est.
* Poloniae partitiones a Neapoleone impeditae sunt, et Respublica Venedo-Lithuana exstat ut *Respublica Duarum Coronarum.*
* Revolutio Americana non fuit et Civitates Foederatae Americae quas scimus non exstant.

Linguae artificiosae magna pars huius universi sunt. Adhuc plus quam viginti linguae participes sunt. Inter linguas eius sunt Brithenig *(= Britannicum)* et Wenedyk *(= Venedicum).* Brithenig est una ex paucis linguis artificiosis quae notam ISO 639-3 merita est. Nomen *Ill Bethisad* ipsum Brithenig est significans *universum,* mutuatio translatione vocis Cambricae *bydysawd* (hoc est, *baptizatus).*

Etiam, technologia quae non in nostro universo favorata est adhuc in Ill Bethisad in usu est. Exempli causa, zeppelini adhuc adhibentur et in bello et in pace. Computatra non tam exculta sunt; abest Vallis Silicea in America Septentrionali, sed centra technologiae informaticae in Hibernia assunt.

Fontes
------

1. ↑  Boozer, Donald (2008). *Esperanto, Elvish, and Beyond*. "Meet the Conlangers." Anglice. Accessus 19. Novembri 2009.
2. ↑  Tabula notarum ISO 639-3

Nexus interni
-------------

* Steampunk

Nexus externi
-------------

* Cultures of Ill Bethisad *(Anglice)*
* A Hobbit's Delvings, pagina Andreae Smith *(Anglice)*
*Vide etiam paginam discretivam:* Collium (discretiva)


Wikidata Collium (Slovenia)
Res apud Vicidata repertae:Collium (Slovenia): insigneCollium (Slovenia): insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°59′52″N 13°31′43″E, 46°0′27″N 13°32′36″E  
*Numerus incolarum*: 5 613  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Slovenia  

**Geographia**

*Superficies*: 72.0 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Goritia, Cormones, Dolenia Collii, Fanum Sancti Floriani Collii, Prepottum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Privernum  

**Tabula aut despectus**

Collium (Slovenia): situsCollium (Slovenia): situs
**Collium** (-ii, *n.*)) (Slovenice: *Občina Brda*; Italiane: *Collio*; Foroiuliense: *Cuei*) est municipium Sloveniae, in provincia historica Litorale et in regione statistica Goritiana situm. Incolunt municipium 5747 (anno 2011). Oppidum caput municipii Dobrovi vel Castri Dobrovi est.

Fractiones, vici et loci in Municipio Collii
--------------------------------------------

Despectus in Collium
Dobrovum vel Castrum Dobrovum - Caput loci municipii (Slovenice: *Dobrovo*; Italiane: *Castel Dobra*) et cetera.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Municipium ad Dioecesem Iustinopolitanam pertinet.

Notae
-----

1. ↑  Istoria della Contea di Gorizia: in quattro volumi compresavi un Appendice di note illustrative, Carlo Morelli di Schönfeld, Edizioni della Laguna, 1855

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Municipium Collii** spectant. |

* Proprius municipii situs interretialis
*Vide etiam paginam discretivam: Lacus Albertus (discretiva)*

Despectus ex satellite in Lacum Albertum. Linea cana et punctata est finis Reipublicae Democraticae Congensis (laeva) et Ugandae (dextra).
**Lacus Albertus,** olim **Lacus Mwitanzige** et **Lacus Mobutu Sese Seko,** est lacus in Uganda et Republica Democratica Congensi situs, septimus a maximo lacu Africano et secundus a maximo Magnorum Lacuum in Uganda.

Geographia
----------

Lacus Albertus in media continente Africana situs est, in finibus Ugandae et Reipublicae Democraticae Congensis, maxime septentrionalis ex catena lacuum in Chasmate Albertino, occidentali Magni Chasmatis Africae Orientalis parte. Hoc corpus aquae est 160 fere chiliometra longum et 30 fere chiliometra latum, maxima profunditate 51 metra et altitudine superficialis 619 metra supra maris aequor.

Nilus e lacu Victoriae fluens per lacum Albertum transit; lacum influens nomen "Nilum Victoriae" habet et defluens nomen "Nilum Alberti".

Pinacotheca
-----------

* Samuel Baker eques lacum explorat.Samuel Baker eques lacum explorat.
* Flumina et lacus UgandaeFlumina et lacus Ugandae
* Navis traiectoriaNavis traiectoria
* CanalisCanalis
* Giraffa iuxta lacumGiraffa iuxta lacum

Notae
-----

1. ↑  Ex Alberto de Gota, coniuge Victoriae reginae Britanniarum, a Samuele Baker et Flóra von Sass exploratoribus appellatus.
2. ↑  'Interfectorem locustarum' in linguis tribuum Banyoro et Batooro significans.
3. ↑  Saeculo vicensimo, Mobutu Sese Seko lacum ex se nominavit.
4. ↑  De lacu.[*nexus deficit*]

Bibliographia
-------------

* Roberts, Andrew. 2006. *Ugandas Great Rift Valley.* Kampalae: New Vision. ISBN 9970-11-300-3.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Albertum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 1°41′0″N 30°55′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* "Food and Agriculture Organization of the United Nations."
* "Lake Albert." World Lakes Database.
* "East African Railways and Harbours, Marine Services." Photographema navium traiectoriarum, cum SS *Robert Coryndon.*
Quinque maiores gyri oceanici.
**Gyrus** in oceanographia est quodlibet maius fluminum oceanicorum volventium systema, praecipue systema cum magnis venti motibus consociatum. Gyri ab effectu corioli efficiuntur—a vorticitate planetaria cum frictione horizontali et verticali, quae exemplaria circulationis ex cincinno venti (*torque*) gignunt. Nomen *gyrus* adhiberi potest ut ad quodlibet genus vorticis in aere vel mari inventum spectet, adeo ad genus ab hominibus effectum, sed plerumque in oceanographia ut ad maioribus oceani systematibus spectet.

Gyri maiores
------------

Hi sunt notabilissimis gyri oceanici:

* Gyrus Oceani Indici
* Gyrus Oceani Atlantici
* Gyrus Oceani Pacifici Septentrionalis
* Gyrus Oceani Atlantici Australis
* Gyrus Oceani Pacifici Australis

Alii gyri
---------

### Gyri tropici

Omnes Telluris gyrorum maiorum (tabula Anglice signata).
Gyri tropici sunt minus uniti? et plerumque ab oriente ad occidentem moveri solent, cum minoribus a septentrionibus ad meridiem productionibus.

* Systema Fluminis Aequatorialis Atlanticum (duae circulationes contraversantes)
* Systema Fluminis Aequatorialis Pacificum
* Gyri Hippali Indici (duae circulationes contraversantes in septentrionali Oceano Indico)

### Gyri subtropici

Amplificatum Gyri Oceani Atlantici Septentrionalis flumen finium orientalium est Flumen Sinus; in Gyro Oceani Pacifici Septentrionalis, Flumen Kuroshio; in Gyro Oceani Atlantici Australi, Flumen Brasiliense; in Gyro Oceani Pacifici Australis, Flumen Australianum Orientale; in Gyro Oceani Indici, Flumen Agulhas.

Nexus interni
-------------

* Anticycloma
* Cycloma

Notae
-----

1. ↑  B. Heinemann, et Open University, *Ocean circulation* (Oxoniae: Oxford University Press, 1998), p. 98.
2. ↑  The five most notable gyres, apud www-pord.ucsd.edu (PowerPoint Presentation).
3. ↑  Indian Monsoon Gyres, apud www.mar.dfo-mpo.gc.ca.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **gyros oceanicos** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **gyrum** in **Victionario**. |

* Understanding Plastic Marine Pollution, apud 5gyres.org
* Wind Driven Surface Currents: Gyres, apud oceanmotion.org
* Global circulation, apud www-pord.ucsd.edu
* Wind-forced circulation, apud www-pord.ucsd.edu
* Lecture 6, apud sam.ucsd.edu
* Surface and Subsurface Ocean Currents, apud www.physicalgeography.net
* North Pacific Gyre Oscillation, apud eros.eas.gatech.edu
Continentium a tempore Pangaeae ad positionem hodiernam motus.
**Laurasia** fuit continens praehistorica, cuius partes Eurasia {praeter Indiam) et America Borealis sunt. 

Primum Laurasia et Gondwana ortae sunt, cum Rodinia rupta esset. Haec continentes saepe "Protolaurasia" et "Protogondwana" nominantur, ut a posterioribus distinguantur. Postea in Pannotia coniunctae iterum separatae sunt, ut tertia vice in Pangaea aevo Carbonifero coniungerentur. 

Pangaea aevo Iurassico rupta Tethys oceanus Laurasiam et Gondwanam separavit. Tempore Mesozoico, Gondwana in multas partes disrupta est. Partes Gondwanae motae Laurasiam illiserunt et montium formationis causa fuerunt; Africae pressio Alpes creavit, Indiae autem Himalaya.

Laurasiae nomen de duobus continentibus, quibus includit, formatum est; haec sunt Eurasia et Laurentia, continens, cuius vestigia in Canada manent.

Notae
-----

1. ↑  Cf. *laurasianus* et *laurasiensis* in binominibus.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
*Haec pagina de iugo Africae explicat. Si montes in Luna sitos quaeris, vide Lunae montes.*
Palus Bigo Inferior sub declivibus Montium Lunae
**Montes Lunae** (Suahelice *Ruwenzori, Rwenzori*) sunt iugum montium in Africa Orientali. Per confinium Ugandae et Rei publicae democraticae Congensis siti sunt. Unum est iugorum, qui ad latera Vallium Magni Chasmatis stant inter lacum Eduardum et lacum Alberti, in quem flumina, de montibus Lunae defluentes, se effundunt. Iugi longitudo 120 chm est et latitudo usque ad 50 chm. 

Altissimus montium Lunae est mons Stanley, tria cacumina habens, quorum *Margarita* altitidinis 5109 metra est Africae omnis tertius ab altissimo (post Kilimandiarum et montem Keniae). Praeter Stanley etiam quinque cacumina altiores qaum 4500 m, montes Lunae habent. 

Silvae tropicae usque ad 2600 m in montibus Lunae ascendunt, loca altiora a Bambuseis occupata sunt, a 2600 ad 3800 *Erica arborea* abundat (quae montium Lunae species endemica est), et supra 3800 prata Alpensia patent.

Antiqui dicebant fontes Nili eis incognitos in montibus Lunae quibusdam sitos esse; cum haec loca Europaeis notiores factae sunt, in tabulis hic inter lacus montes Lunae cartographi designabant. Fontes Nili sensu stricto (Kagera et fontes eius) etiam longius ab ostio distant, quam montes Lunae, sed per lacum Alberti sub his montibus Nilus fluxu suo superiore transit.

Notae
-----

1. ↑  *Descriptio totius Guineae tractus, Congi, Angolae, et Monomotapae...*, Hagae Comitis, 1599, tabula.
2. ↑  E.g. Pltolemaeus, *Geographia*, IV 8 (τὸ τῆς Σελήνης ὄρος).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
**Gaius Licinius Stolo** (quando natus sit, quando mortuus, nescimus) fuit politicus Romanus saeculi quarti a.C.n.

Cursus honorum
--------------

Licinius inter annos 376 et 367 a.C.n. octies tribunus plebis fuit. Cum Lucio Sextio Sex.f. Sextino Laterano collega Leges Licinias Sextias rogavit, qua plebeii consules creari potuerunt. Ipse anno 361 a.C.n. consul electus est, collega eius Gaius Sulpicius M.f. Peticus erat.. Anno 357 a M. Popilio Laenate *sua lege decem milibus aeris est damnatus, quod mille iugerum agri cum filio possideret emancupandoque filium fraudem legi fecisset*.

*De viris illustribus urbis Romae* (vide infra, fontes) de hac re nobis narrat:

> Fabius Ambustus ex duabus filiabus maiorem Aulo Sulpicio patricio, minorem Licinio Stoloni plebeio, coniugem dedit. Aulus Sulpicius tribunus militum consulari potestate erat. Cum in domo sorores Fabiae inter se tempus sermonibus tererent, forte incidit ut Sulpicius de foro domum se reciperet, et eius lictor forem, ut mos est, virga percuteret; minor Fabia moris eius insueta id expavit: risus sorori fuit miranti sororem id ignorare. Confusam eam cum pater vidisset, sciscitanti confessa est eam esse causam doloris, quod viro plebeio iuncta esset. Consolatur filiam Ambustus, polliceturque eosdem honores domi propediem visuram quos apud sororem videat. Inde consilia inire coepit cum genero, qui, ubi tribunatum plebis aggressus est, legem tulit ut alter consul ex plebe crearetur. Lex resistentibus patribus lata tamen est, et primus Licinius Stolo consul e plebe factus.
> 
>

Fontes
------

 *Haec pagina textum incorporat ex opere abbatis C. F. Lhomond De viris illustribus urbis Romae, 1779.*

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 35
2. ↑  Op.cit. VII 16.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Genucius M.f. Aventinensis II et Quintus Servilius Q.f. Ahala II**  |  **Consul** 361 a.C.n.cumGaio Sulpicio M.f. Petico | Successores: **Marcus Fabius N.f. Ambustus et Gaius Poetelius C.f. Libo Visolus**  |
Wikidata Sharon Tate
Res apud Vicidata repertae:Sharon Tate: imagoSharon Tate: imago
*Nativitas*: 24 Ianuarii 1943; Dallasium  
*Obitus*: 9 Augusti 1969; 10050 Cielo Drive, Benedict Canyon, Los Angeles  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Sharon Marie Tate
**Familia**

*Genitores*: ; Doris Tate  
*Coniunx*: Romanus Polański  
*Proles*: Paul Richard Polanski  

**Memoria**

*Sepultura*: Holy Cross Cemetery  

**Saron Maria Tate Polánski**, (nata 24 Ianuarii 1943 Dallasii, mortua die 9 Augusti 1969 Angelopolis Californiae) Actrix Americana erat.

Vita
----

Sharon iam scholam frequentans actrix egit, deinde etiam ostentatrix operam dedit et anno 1962 primo in pellicula *Barabbas* egit. Anno 1967 celeberrima facta est, cum in Romani Polanski pellicula "The Fearless Vampire Killers or Pardon Me, But Your Teeth Are in My Neck" (nomen operis in Germanice:"Tanz der Vampire") magnam partem egisset. Sharon eo tempore amata Romani Polanski facta est. Eodem anno Tate nuda in periodico Playboy cum Polanski depicta est. Initio anni 1968 Polanski eam in matrimonio duxit. Die 9 Augusti 1969 autem sicarii sectae obscurae Carolo Manson duce eam gravidam domu sua Angelopoli crudeliter necaverunt.

Nexus externi
-------------

* De Sharon Tate in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Sharontate.info (lingua Anglica)
Wikidata Cugir
Res apud Vicidata repertae:Cugir: insigneCugir: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°50′37″N 23°21′49″E  
*Numerus incolarum*: 19 473  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Adrian Ovidiu Teban  
*Procuratio superior*: Alba  

**Geographia**

*Superficies*: 354.100000 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Aquaeburgum ad Aenum  

**Tabula aut despectus**

Cugir: situsCugir: situs
Prospectus Cugir
Situs Cugir in Alba circulo
**Cugir** (Germance *Kudschir*, Hungarice *Kudzsir*) oppidum Dacoromanicum in Alba circulo est. Ad Cugitr etiam vici Bocșitura, Bucuru, Călene, Fețeni, Goașele, Mugești atque Vinerea pertinent. Magna pars areae magnae oppidi (354 km²) sunt montes et silvae.

Historia
--------

Anno 1494 Cugir nomine *Kudzyr* primo in actis descriptum est. Ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam. Ab anno 1799 merces metallica hic producuntur, postea et armorum fabrica in Cugir erat, quae adhuc exstat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cugir** spectant. |

* Pagina officialis Cugir (Lingua Dacoromanica)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Homines Iavenses refugium ab inundatione circa 1865-1876 petunt.
Darwin Territorii Septentrionalis Australiae.
Inundatio prope *Caio Hueso* Floridae, per fluctum procellosum (Anglice: *storm surge*) typhoni Wilma mense Octobri 2005 effecta.
Inundatio praesens (Anglice: *flash flood*).
Bangladesia boreo-occidentalis.
**Inundatio** est immoderatum corporis aquae flumen quod terram operit. Edictum Unionis Europaeae inundationem definit "tegmen ad tempus per aquam terrae non plerumque per aquam tectae."

*Diluvium* proprie est inundatio ob pluvias fortes vel longas, quae aquas super terras accumulare efficiunt, sicut in fabula de Noe, et in multis historiae verae exemplis, enarratur.

*Adluvio* proprie est terra deposita cum aquae ripas fluminis superfluunt. Adluviones nonnumquam competunt cum deluviis, sed in Aegypto prope Nilum, sicut in multis aliis locis, adluviones sine pluvia iterum iterumque in quibusdam anni temporibus accidunt.

Quamquam praecipue homines inundationes solent malas putare, et inter calamitates naturales humanasque numerare, adluviones partem necessariam in agricultura habent, quia terras circum rivos fluminaque renovant.

Ad inundationes vitandas, homines prope flumina aggeres et moles instruunt. Paene omnes inundationes prodigia naturalia sunt, sed cum moles quaedam succumbit, talis calamitas quae sequitur saepe dicitur actus humanus, ob culpabilitatem aedificatorum.

Notae
-----

1. ↑  Ab verbo Anglico in MSN Encarta Dictionary. Flood.Nexus die 28 Decembris 2006 confirmatus. 2009-10-31.
2. ↑  Anglice "A temporary covering by water of land not normally covered by water." Directive 2007/60/EC Chapter 1 Article2.
3. ↑  Terminus Thomisticus; vide Glossarium Thomisticum.

Bibliographia
-------------

* O'Connor, Jim E. et John E. Costa. 2004. *The World's Largest Floods, Past and Present: Their Causes and Magnitudes* [Circular 1254]. Washington, D.C.: U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey.
* Thompson, M. T. 1964. *Historical Floods in New England*  [Geological Survey Water-Supply Paper 1779-M]. Washington, D.C.: United States Government Printing Office.
* Powell, W. Gabe. 2009. Identifying Land Use/Land Cover (LULC) Using National Agriculture Imagery Program (NAIP) Data as a Hydrologic Model Input for Local Flood Plain Management. Applied Research Project. Texas State University – San Marcos.

Nexus interni
-------------

* Administratio litoralis
* Diluvium lutosum
* Eluvio verna
* Inundatio Europaea anno 2021
* Pelorrhoea
* Praecipitatio
* Ruina naturae
* Typhon marinus
* Vallis vere inundata

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **inundationes** spectant. |
Planities Columbiana multum Gregis Basaltis Fluminis Columbiani comprehendit, colore viride in hac tabula geographica exhibitum. Urbes Spocanum, Yakima, et Pascum in Vasingtonia et urbs Pendeltonia in Oregonia super Planitie Columbiana patent.
**Planities Columbiana** est vastus campus geologicus et geographicus, qui in partibus Vasingtoniae, Oregoniae, Idahique civitatum Americanarum invenitur. Quae regio est lata basaltis inundationis planities inter Montes Cascade? et Montes Saxosos iacens, a Flumine Columbiani omnino persecta.

Flora
-----

Pars Planitiei Columbianae cum Planitie Columbiana oecoregione consociatur, quae vicissim est pars oecoregionis terrarum graminearum temperatarum et subtropicarum, savannarum, et terrarum fruticum Nearcticarum biomae terrarum graminearum temperatarum, savannarum, et terrarum fruticum.

Geographia
----------

Inter magnas urbes in Planitie Columbiana in Vasingtonia est Spokanum.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  USGS 1992.

Bibliographia
-------------

* USGS (United States Geological Survey). 1992. "Columbia Plateau," *Geographic Names Post Phase I Board/Staff Revisions,* 30 Decembris 1992.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Flumen Columbianum** spectant. |

* Archivum Historiae EthnicaE Pelvis Columbianae.
* De documentis et photographematibus digitalibus de regione Fluminis Columbiani.
* "Geology of Lake Roosevelt National Recreation Area."
* Pagina de Planitie Columbiana. USGS.
*Haec pagina de monasterio Sangallensi explicat. Si urbem Sangallensem quaeris, vide Sanctogallum (urbs).*
Monasterium Principale Sancti Galli.
Insigne monasterii principalis Sancti Galli
Ichnographia monasterii e bibliotheca Sangallensi. Augia Dives, saeculo nono ineunte
Imago pristinum monasterium restituens, 1876
**Monasterium Principale Sancti Galli** sive **Coenobium Sangallense** (719-1805) inter monasteria illustrissima Germaniae et Helvetiae numerabatur.

Monasterium Sangallense anno 719 loco sepulcri Sancti Galli fundatum ad dioecesim Constantiensem pertinebat. Sub 720 monasterium sancti Gallonis, anno 745 primo monasterium Sancti Galli, ab anno 1702 monasterium Principale S. Galli dictum est. Patronus erat primo solus Sanctus Gallus (festum: Die 16 Octobris), deinde ab anno 883 Gallus una cum Otmaro (festum: die 16 Novembris).

Cognomen „Principale" significat, quod monasterio non solum in spiritalibus, sed etiam in saecularibus dicio competebat super territorio, cuius locus medius abbatia anno 1805 suppressa erat. 

"Aetate aurea" monasterii ab anno 816 usque ad annum 926, arta cooperatione cum aula regia insigni, ibi cum Gesta Karoli Magni a Notker Balbulo (anno 883) scripta sunt tum scriptorium florebat, ubi libri manuscripti illuminati maximi momenti facti sunt (e.g. Psalterium Folchart dictum, Psalterium Sangallense, Psalterium Aureum, Evangelium Longum).

Bibliotheca monasterii Sangallensis adhuc illustris per ichnographiam monasterii ab circiter anno 820 attestata est.
Totum monasterium cum ecclesia bibliothecaque ab anno 1983 UNESCO Mundi Hereditas est.

Monachi noti
------------

* Notker Balbulus
* Tutilo Sangallensis
* Notker Labeo sive Notker Teutonicus
* Ekkehardus I (Sangallensis)

Notae
-----

1. ↑  Fons nominis: IDEA SACRAE CONGREGATIONIS HELVETO-BENEDICTINAE (1702)
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------

* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
* Codices manuscripti Carolini e monasterio Sangallensi
Wikidata Leo Šestov
Res apud Vicidata repertae:Leo Šestov: imagoLeo Šestov: imago
*Nativitas*: 24 Ianuarii 1866; Kiovia  
*Obitus*: 19 Novembris 1938; Lutetia  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Helvetia, Francia  
*Nomen nativum*: Иегуда Лейб Шварцман, Ієгуда Лейб Шварцман
**Familia**

*Proles*: Nathalie Baranoff  

**Memoria**

*Sepultura*: Cimetière de l'avenue Pierre-Grenier  

**Leo Isaaci filius Šestov** (Russice: Лев Исаакович Шестов, tr. *Lev Isaakovič Šestov*; natus in familia Iudaica Иегуда Лейб Шварцман, tr. *Ieguda Lejb Švarcman* die 12 Februarii 1866 Kioviae et mortuus die 19 Novembris 1938 Lutetiae) est philosophus existentialista, religiosus et criticus Russicus.

Anno 1884 studia sua in facultate mathematica Universitatis Publicae Moscuensis iniciavit deinde anno 1889 studia in facultate iuridica Universitatis Kioviensis complevit, tamem theses suum ratione "modi res novae" negata est. Primus liber eius fuit *Shakespeare et eius criticus Brandes* («Шекспир и его критик Брандес»), anno 1898 publicatus, deinde critica litterarum de Friderico Nietzsche et Theodoro Dostoevskij scripsit et de nihilismo cogitavit. Post res novas Octobres, anno 1920 e Russia Sovietica emigravit et in Francia refugium acquisit.

Theoriae eius influentia? Albertus Camus, D. H. Lawrence et Georgius Bataille affecti sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leonem Šestov** spectant. |

* Situs interretialis, Leoni Šestov dedicatus
* De Leone Šestov
Wikidata Valencenae
Res apud Vicidata repertae:Valencenae: insigneValencenae: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 50°21′29″N 3°31′24″E  
*Numerus incolarum*: 42 738  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Valenciennes
**Gestio**

*Praefectus*: Laurent Degallaix  
*Procuratio superior*: Septentrio, County of Hainaut, circumdarium Valencenense  

**Geographia**

*Superficies*: 13.82 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bruay-sur-l'Escaut, Anzin, Aulnoy-lez-Valenciennes, Marly, Petite-Forêt, Saint-Saulve, La Sentinelle, Trith-Saint-Léger  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Agrigentum, Miskolc, Marcodurum, Gliwice, Medway, Yichang  

**Tabula aut despectus**

Valencenae: situsValencenae: situs
**Valencenae** sive **Valentiana**  est urbs Francica Hanoniensis 43'471 incolarum (anno 2011) praefecturae Septentrionis in regione boreali Septentrione et Freto.

Incolae notabiles
-----------------

Curia municipalis urbis Valencenarum
* Georgius Castellanus, rerum gestarum scriptor ducatus Burgundiae, hic anno 1475 mortuus
* Michael Duchaussoy, histrio (1938 - 2012)
* Claudius Le Jeune, compositor (1684 - 1721)
* Ioannes Antonius Watteau, pictor (1530 - 1600)

Praefecti urbis
---------------

* Ioannes Ludovicus Borloo, (1989 - 2002)
* Dominicus Riquet, (2002 - 2012)
* Laurentius Degallaix, ab anno 2012

Notae
-----

1. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Auguste Longnon, "Les noms de lieux de la France, leur origine, leur signification leur transformation", 1920, p.92  **(Francogallice)**

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Septentrionis

Nexus externi
-------------

Valencenarum urbis curia et forum exercitus

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Valencenas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°21′29″N 3°31′24″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "59606" apud *INSEE* • Store norske Lexikon |

* Pagina officialis **(Francogallice)**
In imo in sinistra pumilio alba Sirius B, in medio Sirius A 
**Pumilio alba** est genus veteris stellae quae factae sunt degeneres. Stellae in principio e nebula gasorum contracta fiunt quae in primis ex hydrogenio exstat. Hydrogenium satis arte contractum in helium mutatur, quo energia in forma radiorum editur. Hi radii contractionem stellae consistendam curant stellaque lucere incipit, quae nunc in serie principali diagrammatis Hertzsprung-Russell ideoque generis V est. 

Post autem quam maior pars hydrogenii consumpta est, contractio stellae pergit quoad helium in carbonium mutatur, cuius mutationis radii contractionem iterum interrumpunt. Nunc crescens stella gigas rubra fit, et in superiore dextraque parte diagrammatis Hertzsprung-Russell versatur (generis III aut IV). 

Helio consumpto, stella si satis magna est, carbonium mutare incipit. De stellis illis, vide paginas de stella neutronica deque foramine nigro. Sin autem stella non est sesquialtero maior quam Sol noster, nunc instabilis fit. Primum massae partem amittit, quae nebulam planetariam fingit, tum denique reliquiae stellae contrahuntur: sic fit stella artissime contracta quae pumilio alba vocatur, quae tum lentissime frigescit obscuratque.

Inde pumiliones albae diametrum circiter 1000–10 000 chiliometrum (km) habent, et maiore parte e metallis levioribus (in primis carbonium et oxygenium) exstant, et energiam paulatim deficientem praesertim e contractione trahunt. Illa postrema contractio lege Pauli impeditur qua lege maximum duo electrones idem statum energeticum tenere possunt.

Etiam Sol post forsan quinquaginta miliens centena milia (5 × 109) annorum pumilio alba fiet.Proxima pumilio alba nota est stella Sirius B (8,6 sla (spatia lucis annuae) remota).

Origo et finis
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Scientia huius commentarii est dubia, prava, parumve descripta.**
Corrige et amplifica si potes. |

Pumiliones albae e supernovae explosione perveniunt. Magnum sidus sicut gigas rubra in nucleo suo ferrum perfundit dum vita sua perit. Sed ferri formatio non vim emittit at immo insumit: qua re pressus gravitationis vincta pressu radiatione iam non est, et astrum in se subito contrahit. Nescimus quid nunc fit, sed subito magna explosio est appellata supernova, quae in spatium caeleste magna copia novarum elementarium rerum eicit, confaciens hoc modo nebulam. Manet vestigium mortui astri, et hoc est pumilio alba, quae per longum tempore se refrigerans pumilio nigra fit.

Nexus interni
-------------

* Fusio nuclearis
* Stella degener

Nexus externi
-------------

* Commentarius ex Britannica
* De pumilionibus albis apud NASA
Wikidata Turinium
Res apud Vicidata repertae:Turinium: insigneTurinium: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 58°2′0″N 63°42′0″E  
*Numerus incolarum*: 17 060  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Turinsky District, Turinsky Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 28 chiliometrum quadratum  

**Turinium** (Russice *Туринск*) est urbs in regione Sverdloviensi Russiae, circiter 17 milia incolarum habens. In ripis Turae fluminis stat.

Historia
--------

Ut *ostrog* anno 1600 conditum est loco coloniae *Epantschin* ab Hermolao deletae. Frumenta et vestes pelliceas incolae Turinii vendiderunt. Arx Turinii anno 1750 incensa est. Urbs erat guberniorum Siberiensis et Toboliensis. 

Ecclesia Salvatoris Turiniensis initio saeculi XX

Notae
-----

1. ↑  I. G. Gmelin *Flora Sibirica*, vol. I, p, 85 etc.; interdum et *Turinsca*.
2. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *пушные товары*.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°2′0″N 63°42′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
**Stephanus Yerasimos** (*Stefanos* vel *Stéphane Yerasimos*; 1942-2005) fuit eruditus rerum Turcicarum necnon geopoliticarum. Natus est Constantinopoli e stirpe Graeco huius urbis minoritario. Ibi architecturae studuit, moxque rebus urbanis Lutetiae. Fuit investigator huius rei apud Institutum Rerum Urbanarum Francicum Universitatis Parisiensis VIII et rerum geopoliticarum apud Institutum Rerum Geopoliticarum Francicarum eiusdem universitatis; praecipue de Turcia, paeninsula Balcanica, Caucaso operam dedit. Ab anno 1994 1999 usque Institutum Studiorum Anatolicorum Francicum direxit.

Opera
-----

* 1990 *Légende d’Empire. La fondation de Constantinople et de Sainte-Sophie dans les traditions turques*. Lutetiae: Adrien Maisonneuve
* 1992 *Demeures ottomanes de Turquie*. Lutetiae: Albin Michel
* 2000 *Constantinople, de Byzance à Istanbul*. Lutetiae: Place des Victoires
* 2001 *A la table du Grand Turc*. Arelate: Actes Sud

Nexus externi
-------------

* Necrologia e *Le Monde* extracta
* de Stephano Yerasimos apud BiblioMonde
Structura moleculae myoglobini cuius haeme rubro colore distinctum est. Octo helices caeruleo pictae sunt.
**Myoglobinum** (e radice Graeca myo- 'musculus' et globo) est parva proteina globosa quae oxygenium in musculis ligat. Eius structura haemoglobino satis similis est nisi quod non polymerum e quattuor catenis polypeptidicis constans sed monomerum est. Revera abhinc milliardum circiter annorum myoglobinum et haemoglobinum una et eadem proteina fuerunt cuius genum duplicatum est et post duplicationem varie evolutum est. Myoglobinum oxygenium validius elicit quam haemoglobinum e quo fit ut oxygenum facilius e sanguine ad musculos transeat.

De structura moleculari
-----------------------

Myoglobinum e sequentia 132 aminoacidorum constat (structura primaria) quae in octo helices alpha (A-H) struuntur (structura secundaria sine foliolo beta). Catena ita sese replicat ut aminoacida hydrophoba introrsus spectent, aminoacida polaria extrorsus spectantia cum aquae moleculis leviter ligentur (structura tertiaria). Denique proteina appendicem accipit haeme dictum quod atomum ferri (Fe2+) medium praebet oxygenum retinentem (structura quaternaria). Circa ferrum haeme porphyrini structuram explicat. Atomus ferri sex atomos ligare valetː cum quatuor nitrogeniis porphyrini et uno aminoacido histidino myoglobini (His F8, hoc est histidino octavum locum in helice F occupante) ligatur. Reliquus sextus locus oxygeni molecula O2 occupari potest. Quod cum fit oxygenum histidino E7 quoque retinetur. Extra myoglobinum haeme per se oxygenum vix ligat quia cito oxidatur (hoc est Fe2+ fit Fe3+).

De physiologia
--------------

Nuper adhuc credebatur myoglobinum receptaculum oxygenii esse quod maxime utile fuisset mammalibus mergentibus et diu sub aqua manentibus. Hodie verisimilius videtur myoglobinum oxygenum ad mitochondria secundum pressionis gradientem dirigere. Nam ligatio oxygeni perennis non estː e densitate oxygeni pendet quae in gasibus pressio dicitur (pO = pressio oxygeni propria in mixtura gasorum). Ita cum illa pressio augetur myoglobinum plus oxygeni accipit, cum minuitur oxygenum dimittit (functio hyperbolica).

Fontes
------

* Charlotte Pratt et Kathleen Cornely, *Essential Biochemistry*, Wiley, 2018ː V.1. In versione Francogallica, De Boeck, 2019 pp.120-123.

Plura legere si cupis
---------------------

* Wilson, Michael T. et Brandon J. Reeder. 2007. "Oxygen-binding haem proteins", *Experimental physiology.*