recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Briseis et Phoenix in calice antiquo.
**Phoenix** in *Iliade* est vivendi et dicendi praeceptor, quem Peleus filio Achilli dedit atque adhuc adulescentis comitem iam seniorem ad bellum Troianum cum eo misit. Phoenix, Amyntoris filius, paternam iram fugiens in Phtiam ad Peleum veneratː nam matri morem gerens cum patris paelice concubuerat. Peleus eum ut filium dilexit et Dolopibus praefecit. At Amyntoris imprecationibus obtemperantes dei liberos gignere Phoenicem vetuere. Itaque Phoenix Achillem et unice dilexit et erudit.

Carmine nono, Achaei legationem ad Achillem Agamemnoni iratum et pugnam recusantem mittunt. Tum a Nestore delectus, Phoenix Ulixem et Aiacem in tentorium Achillis ducit. Postquam Ulixis verba Achilles aspernatus est, Phoenix longam orationem habuit, qua alumno suo persuaderet ut dimissa ira cum Achaeis adversus Troianos rursus pugnare vellet.

Secundum fabulam *Iliade* posteriorem Phoenix a patre excaecatus quod hortante matre constuprasset concubinam paternam a Chirone apud Peleum sanatus est. Quae fabula argumentum tragoediae Euripideae hodie deperditae praebuit. Secundum Ovidium et Hyginum, Phoenix apri Calydonii venationi interfuit. Secundum *Apollodori bibliothecam,* cum in Graeciam una cum Neoptolemo rediret in itinere obiit.

Asteroides 4543 Phoinix in eius honorem nominatur.

Notae
-----

Sinistra parte stat Phoenix pone Ulixem sedentem. Ex altera parte Achilles et Patroclus. Hydria antiqua ex carmine nono *Iliadis* picta.
1. ↑  *Ilias* IX.438-444.
2. ↑  *Ilias* IX.447-465.
3. ↑  *Ilias* IX.484. Strabo IX.5.5.
4. ↑  *Ilias* IX.453-7.
5. ↑  *Ilias* IX.485-495.
6. ↑  Apollodori bibliotheca III.13.8. Propertius II.1.60. Ovidius, *Ibis* 259-260.
7. ↑  *Metamorphoses* VIII.307
8. ↑  *Fabulae* 173
9. ↑  *Epitome* VI.12.

Fontes
------

* Apollodori bibliotheca III.13.8.
* *Aeneis* II.762
* Hyginus, *Fabulae*, 97, 173.
* *Ilias* IX.168 et 430-605 et 658-662 ; XVI.196 ; XXIII.359-361
* Plato, *Politia* 390e.
* Propertius, *Elegiae* II.1.60
* Strabo libro nono *Geographicorum* 5.5, 5.11, 5.18.
* Xenophon, *Convivium* 23.

Plura legere si cupis
---------------------

* Danièle Aubriot, "Remarques sur le personnage de Phénix au chant IX de l'« Iliade »", *Bulletin de l'Association Guillaume Budé*, 1984ː 339-362
	+ "Remarques sur le chant IX de l'Iliade", *Bulletin de l'Association Guillaume Budé*, 1985ː 257-279
	+ "Les Litai d'Homère et la Dikè d'Hésiode", *Revue des Études Grecques*, 1984ː 1-25
* Judith A. Rosner, "The Speech of Phoenix: Iliad 9.434–605", *Phoenix*, 1976ː 314–327.
Receptorium dopaminae D2.
**Receptorium dopaminae D2** cum scientiae abbreviatura **DR2** est proteinum et in cerebro receptorium principale industriarum substantiarum antipsychoticarum. In hominibus in chromosomate 11 (11q23.2) locati geni nomen est *DRD2*. Nonnullae mutationes adhuc notae sunt.

Natura physiologica
-------------------

Post receptorii dopaminae D2 stimulationem intra cellulam synthesis cAMP inhibitur. Receptorium dopaminae D2 duae formae exstat, altera enim longa, D2L, altera stricta, D2S. Ambae formae geno D2D legunter, sed forma D2L breviori undetriginta acidis aminicis ligamentuculum intracellulare tertium longiore est. Adhuc ligandi utraeque formae non sunt. 

### Receptorii dopaminae D2 affinitates ligandorum

Exempli sunt: 

| Substantialigandus | Codex ATC | D2*K*i (nM) | D2L*K*i (nM) | D2S*K*i (nM) | Annotatio |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Haloperidolum | N05AD01 | 1.55 |  |  |  |
| Melperonum | N05AD03 | 194 |  |  |  |
| Norquetiapinum | N05AH04 | 196 |  |  | Norquetiapinum est metabolitus Quetiapini |
| Risperidonum | N05AX08 | 3.57 | 4.16 | 4.73 |  |
| Amitriptylinum | N06AA09 | 196–1,460 |  |  |  |
| Nortriptylinum | N06AA10 | 2,570 |  |  | Nortriptylinum est metabolitus Amitriptylini |

Notae
-----

1. ↑  Descriptio locus geni DRD2
2. ↑  Xu R, Hranilovic D, Fetsko LA, Bucan M, Wang Y (oct 2002). "Dopamine D2S and D2L receptors may differentially contribute to the actions of antipsychotic and psychotic agents in mice". *Mol Psychiatr* **7**: 1075-82
3. ↑  PDSP.

Nexus interni
-------------

* Antipsychoticum
* Morbus Parkinson
* Schizophrenia
**Regnum Bornu** circa annum 1750.
**Regnum Bornu** vel **Bornuense**, quod nunc saepe **Imperium Bornu** nominatur, fuit civitas antiqua Saheliae, quae a saeculo XIV ad saeculum XIX floruit; circum lacum Tzadiam in terris Tzadiae, Nigeriae, Nigritaniae, et Cammaruniae hodiernarum regnum Bornuense situm erat.

A gente Canuri regnum Bornuense conditum est. Terrae regni Canem hereditavit. Domus Sefuwa, qui in Canem regnaverat, et in Bornu imperium servavit; *mai* titulis regis fuit. Musulmani fideles Bornuenses fuerunt bellaque sua contra paganos vicinos Gihad putaverunt. Saeculo XIV primum a scriptoribus Arabicis memoratur. Idris Alaome (1580–1617) *mai* Bornuensis famosissimus fuit, qui multas terras adiunxerat et ius Sharia pro omnes leges instituerat.

Saeculo XIX ineunte, Bornuenses bellum contra gentem Fula gesserant, maximoque labore eos vicerunt; duces e domo Kanemi, qui in hoc bello famam acceperant, reges Sefuwa imperio privaverunt novamque Kukawam urbem capitalem aedificaverunt. Anno 1893, et Kanemi a Rabih az-Zubayr deiecti sunt, qui ipse anno 1900 ab exercitu Francico victus est. Francia, Britannia, et Germania terras Bornuenses inter se dividerunt.

Notae
-----

1. ↑  Fridericus Ernestus Ruhkopf(de), p. 55 indicis ad Ioannis Godofredi Eichhorn(de) *Historiam Italiae ex ipsis veterum scriptorum Graecorum...* (pars 2, Lipsiae 1812).
2. ↑   *Lexicon geographicum: cui titulus est Marāṣid al-iṭṭilāʼ,* vol. II (Lugduni Batavorum: 1853), 141 (ed. Theodorus Juynboll(de)).

Nexus externi
-------------

* *Britannica*, 1911 **(Anglice)**
* Lange, Dierk,  *(1984). "The kingdoms and peoples of Chad[*nexus deficit*]" (PDF). In Niane, D. T. (ed.). General History of Africa. Vol. IV. London: UNESCO. pp. 238–265.*
* De Bornu in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
*Speculum sophicum Rhodostauroticum.* Theophilus Schweighart, 1604.
Roseus crux Societatis Rosicrucianae.
**Societas Rosicruciana** est ordo Rosicrucianus qui solum Magistres Massonicos Christianos admittit. Ordo in Scotia conditus est, sed nunc etiam in Anglia, Canada, Civitatibus Foederatis, Hibernia, et Lusitania, exsistit. Quamquam sodalis futurus Magister Massonicus Christianus Trinitarianus esse debet boni status cum Logia Magna quae a Logiae Magnae iurisdictionis in qua societas convenit, variae societates nullos habent nexus, nulla vincula, nullam agnitionem publicam massonicam. Praeterea, in certis iurisdictionibus, sodalis solum per invitationem ascribi potest. Quia societas auxilium omnibus sodalibus ad investigandas magnas naturae scientiaeque quaestiones praebet, munus organizationis investigationis aliquantum implet.

Index Supremorum Societatis Rosicrucianae in Civitatibus Foederatis Magorum
---------------------------------------------------------------------------

* Carolus E. Meyer, 1880–1908
* Thomas J. Shryock, 1908–1918
* Eugenius A. Holton, 1918–1927
* Fridericus W. Hamilton, 1927–1940
* Arthurus D. Prince, 1940–1950
* Haroldus V. B. Voorhis, 1950–1979
* Laurentius E. Eaton, 1979–1984
* Henricus Emerson, 1984–1986
* Gulielmus G. Peacher 1986–1992
* Iosephus S. Lewis 1992–1995
* Iacobus M. Willson, Jr. 1995–1998
* Thurman C. Pace, Jr. 1998–2007
* Gulielmus H. Koon,II 2007–praesens

Nexus interni
-------------

* Antiquus Mysticusque Ordo Roseae Crucis

Notae
-----

1. ↑  Confer Sodalitas Rosicruciana.

Nexus externi
-------------

* Societas Rosicruciana in Anglia, www.sria.info
* Societas Rosicruciana in Civitatibus Foederatis,
* Societas Rosicruciana in Lusitania
* Societas Rosicruciana in America, www.sria.org
* Societas Rosicruciana in Canada, sric-canada.org
*Cathedralis Rothomagensis* 
***Cathedralis Rothomagensis*** est opus picturarum inter annos 1892 et 1893 Normannia a Claudio Monet compositum, quod frontem Ecclesiae cathedralis Rothomagensis prospectibus triginta discoloribus exhibet, ostendens lucis effectum solaris super ecclesiam per dissimilia anni tempora. Monet Rotomagum opera fucatum venit et postmodum domi in Giverny opera sunt peracta. Lutetiae viginti picturae anno 1895 sunt exhibitae consecutione laudis magnae. Compositiones sunt exemplaria impressionismi clarissima atque lumina aspectu operis sunt mirabilia.

Picturae
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Bibliographia
-------------

* Pissarro, Joachim (1990). *Monet's cathedral : Rouen, 1892-1894* (1st American ed.). Novum Eboracum ISBN 9780394588711.
* Tucker, Paul Hayes: Bostonia; Museum of Fine Arts (1990). *Monet in the '90s: The Series Paintings*. Yale University Press. p. 154. ISBN 0300049137.
* Howard, Michael (2007). *The Treasures of Monet*. (Musée Marmottan Monet, Lutetia).

Notae
-----

1. ↑  Pissarro, Joachim (1990).
2. ↑  Tucker (1990).

Nexus interni
-------------

* Claudius Monet
* Impressionismus
* Pictura
Wikidata Ali Hasanus Mwinyi
Res apud Vicidata repertae:Ali Hasanus Mwinyi: imagoAli Hasanus Mwinyi: imago
*Nativitas*: 8 Maii 1925; Unguja  
*Obitus*: 29 Februarii 2024; Dar es Salaam  
*Patria*: Tanzania  

**Familia**

*Proles*: Hussein Mwinyi  

**Ali Hasanus** (vulgo *Hassan*) **Mwinyi** (natus Kivure in oppido die 8 Maii 1925, Obitus Dar es Salaam 29 Februarii 2024) est legatus et politicus Tanzaniae.

In insula Zanzibara educatus, olim magister scholarum, Ali Hasanus Mwinyi rector factus est Collegii Praeceptorum Zanzibarensis. Minister meruit a valetudine ab anno 1970, minister a rebis internis ab anno 1972. Legatus est patriae iuxta Aegyptum ab anno 1975 ad 1977. Inde usque in annum 1981 minister fuit a peregrinatione. Praeses creatus est Zanzibarae et praeses vicarius Tanzaniae a die 30 Ianuarii 1984 ad 24 Octobris 1985, deinde praeses omnis civitatis Tanzaniae, Iulio Nyerere successor, a die 5 Novembris 1985 ad 23 Novembris 1995.

Nexus externi
-------------

* "Ali Hassan Mwinyi" apud *Global Security*
* "Ali Hassan Mwinyi Hakuzaliwa zanzibar" (13 Ianuarii 2011) apud *Jamii Forums*

Praesides Tanzaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iulius Nyerere 1962/1965 • Ali Hasanus Mwinyi 1985 • Beniaminus Mkapa 1995 • Jakaya Kikwete 2005 • Ioannes Magufuli 2015 • Samia Suluhu Hassan 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Tanzaniae • Ministri rerum externarum Tanzaniani • Praesides Zanzibarae |
|  |


Praesides Zanzibarae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abeid Karume • Aboud Jumbe • Ali Hasanus Mwinyi • Idris Abdul Wakil • Salmin Amour • Amani Abeid Karume • Ali Mahometus Shein |
|  |
Wikidata Universitas Philippinarum
Res apud Vicidata repertae:Universitas Philippinarum: logotypusUniversitas Philippinarum: logotypus
universitas inquisitoria, editrix aperta, studium nationale, university system  
*Civitas*: Philippinae  
*Locus*: 14°40′0″N 121°4′0″E  
*Situs*: Manila
**Rectio**

Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1908  

**Tabula aut despectus**

Universitas Philippinarum: imagoUniversitas Philippinarum: imago
**Universitas Philippinarum**, (Anglice *University of the Philippines*, Philippinice *Unibersidad ng Pilipinas*), est universitas nationis in Republica Philippinarum quae in die 18 Iunii anno 1908 constituit. Nunc systema universitatum cum septem membris et uno collegio independenti est.

Systema Universitatis Philippinarum
-----------------------------------

Universitas Philippinarum in Dilimana
Universitas Philippinarum septem universitatum et unius colegii independentis in regionibus diversis civitatis componitur.

* U.P. in Baghio
* U.P. in Caebua
* U.P. in Dilimana
* U.P. in Balneis
* U.P. in Manila
* U.P. in Mindanao
* U.P. in Bisaiis
* U.P. Aperta

Facultates
----------

Universitas facultates habet, quae sunt:

* Facultas medica
* Facultas agronomica
* Facultas oeconomica
* Facultas paedagogica
* Facultas juris
* Facultas ingeniaria
* Facultas mechanica et informatica
* Schola alta radiologiae et physiotherapiae
* Academia artis

Notae
-----

1. ↑

Nexus externi
-------------

* Pagina universitatis
Wikidata Gulielmus Soro
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Soro: imagoGulielmus Soro: imago
*Nativitas*: 8 Maii 1972; Diawala  
*Patria*: Litus Eburneum  

**Gulielmus Soro** (Kofiplé in oppido natus die 8 Maii 1972) est politicus Litoris Eburnei.

E populo Senufo ortus, alumnus est universitatis Abidianensis, universitatum Parisiensium VII et VIII, recentissime scholae commercialis Lugdunensis. Minister a communicatione fuit a mense Februario 2003 usque in Maium 2004, iterum ab Augusto eiusdem anni, primo ministro Seydou Diarra, sed a die 28 Decembris 2005 minister a reconstructione meruit, primo ministro Carolo Konan Banny. Deinde ipse primus minister die 4 Aprilis 2007 factus est, quo officio usque ad 6 Decembris 2010, iterum ab 11 Aprilis 2011 ad 8 Martii 2012 functus est. Iuxta eum Ally Coulibaly consiliarius anno 2010 merebat.

Praeses fuit conventus nationalis Litoris Eburnei a die 12 Martii 2012 usque ad 8 Februarii 2019. Mense Iulio 2023, iudex inquisitionis Lutetiae designatus est ad investigandum necem Ibrahimi Coulibaly, pristini ducis Ivoriani rebellis, in qua inter sicarios implicatus fuisse creditur Gulielmus Soro.

Notae
-----

1. ↑  "Côte-d’Ivoire: Soro obtient son MBA en Finances" apud *Connection Ivoirienne*
2. ↑

Bibliographia
-------------

* Ibrahima Bayo, "Présidentielle 2020 : Guillaume Soro, en pole position pour un destin présidentiel" in *La Tribune: Afrique* (15 Octobris 2019)
* Vincent Duhem, "Côte d’Ivoire : selon des experts de l’ONU, Guillaume Soro et les FN ont violé l’embargo sur les armes" in *Jeune Afrique* (5 Aprilis 2016)

Nexus externi
-------------

* "Pourquoi la candidature de Guillaume Soro à la présidentielle de 2020 en Côte d'Ivoire n'est pas une surprise" (18 Octobris 2019) apud *FRanceTVInfo*

Primi ministri Litoris Eburnei (1990–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Alassane Ouattara 1990 • Daniel Kablan Duncan 1993 • Seydou Diarra 1999 • Paschalis Affi N'Guessan 2000 • Seydou Diarra 2003 • Carolus Konan Banny 2005 • Gulielmus Soro 2007 • Gilbertus Maria N'gbo Aké 2010 • Gulielmus Soro 2011 • Ioannes Ahoussou-Kouadio 2012 • Daniel Kablan Duncan 2012 • Amadou Gon Coulibaly 2017 • Hamed Bakayoko 2020 • Patricius Achi 2021 • Robertus Beugré Mambé 2023
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Litoris Eburnei • Ministri rerum externarum Litoris Eburnei |
|  |
Wikidata Calmuccia
Res apud Vicidata repertae:Calmuccia: insigneCalmuccia: insigneCalmuccia: vexillumCalmuccia: vexillum
res publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 46°34′0″N 45°19′0″E  
*Nomen officiale*: Хальмг Таңһч, Республика Калмыкия  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Regio Astrachanensis, Regio Volgogradensis, Regio Rostoviensis, Territorium Stauropolitanum, Daghestania
**Forma**

*Area*: 75 000 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Elista  

**Gestio**

*Praefectus*: Batu Khasikov  

**Vita**

*Incolae*: 269 984  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Calmuccica  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, UTC+3, Europe/Moscow  

**Commemoratio**

*Paean*: Khalmg Tanghchin chastr  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 08
**Tabula aut despectus**

Calmuccia: situsCalmuccia: situs
**Calmuccia** nunc est subiectum Foederationis Russicae, anno 1920 ut regio autonoma creata, et ab anno 1992 officiale **Res Publica Calmuccia** (Russice Республика Калмыкия, Calmuccice Хальмг Таңһч) nominatur. Anno 2000 inclusa est in Districtum Foederalem Meridianum Foederationis Russicae.

Calmuccia, cum re publica Daghestania in meridie, territorio Stauropolitano in meridie-occidente, regione Rostoviensi in occidente, regione Volgogradensi in septentrio-occidente et regione Astrachanensi in oriente contermina, aream 74 731 chm² et circa 281 milia incolarum (anno 2015) habet. Gentes plurimae sunt Calmucci (53,3 % anno 2002) et Russi (33,6 % anno 2002). Linguae publicae sunt Russica et Calmuccica. Metropolis Calmucciae est Elista. 

Calmuccia clara est prout sola civitas apud regiones Russicas cuius pars magna populi sunt Buddhistae (et unica civitas Europae Buddhistica) et propter industriam scaccarium.

Steppa rei publicae partem amplissimam tegit. Rha flumen rem publicam tangit; depressio Kumo-Manyczensis cum fluminibus Manycz Orientali, Manycz Occidentali et Kuma (quae per confinium cum Daghestania fluit) in parte meridionali rei publicae sita est.

Calmuccia

Notae
-----

1. ↑  Th. S. Bayer, *Elementa Brahmanica, Tangutana, Mungalica* // Commentarii Academiae scientiarum imperialis Petropolitanae, tomus IV. p. 241; C. a Linné, *Systema naturae per regna tria naturae...*, tomus I. pp. 158, 269
2. ↑  Bayer, ibidem. Vel *Calmuci*.
3. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Маныч*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Calmucciam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°34′0″N 45°19′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Situs interretialis officialis praefecti Calmucciae
* Situs interretialis officialis administrationis Calmucciae
Wikidata Margarita Yourcenar
Res apud Vicidata repertae:Margarita Yourcenar: imagoMargarita Yourcenar: imagoMargarita Yourcenar: subscriptioMargarita Yourcenar: subscriptio
*Nativitas*: 8 Iunii 1903; Bruxellae  
*Obitus*: 17 Decembris 1987; Bar Harbor  
*Patria*: Francia, Civitates Foederatae Americae, Belgica  
*Nomen nativum*: Marguerite Antoinette Jeanne Marie Ghislaine Cleenewerck de Crayencour
**Familia**

*Genitores*: Michigania; Fernande de Cartier de Marchienne  
*Coniunx*: no value  
*Familia*: Q2325659
**Memoria**

*Sepultura*: Brookside Cemetery  

Margarita Yourcenar anno 1983.
**Margarita Yourcenar** (nata Bruxellis die 8 Iunii 1903 et *Marguerite Antoinette Jeanne Marie Ghislaine Cleenewerck de Crayencour* appellata; mortua Monte Desertorum(en) in insula Cenomannicae die 17 Decembris 1987) fuit scriptrix Francica ac prima mulier quae anno 1980 in Academiam Francicam cooptata est. Inter opera sua, notissima est mythistoria *Mémoires d'Hadrien* et *Œevre au noir* a qua Praemium Femina anno 1968 accepit. Anno 1980, socia Academiae Franciae electa est. Anno 1983, Praemium Erasmianum accepit.

Notae
-----

1. ↑  Nomen pseudonymum est ab anagrammate "Crayencour".

Bibliographia
-------------

* Mathieu Galey, *Les Yeux ouverts*, entretiens avec Marguerite Yourcenar. 1980
* Josyane Savigneau, *Marguerite Yourcenar: l'invention d'une vie*. Lutetiae: Gallimard 1990
* Michèle Sarde, *Vous, Marguerite Yourcenar: la passion et ses masques*. Lutetiae: Laffont 1995

Nexus externi
-------------

* Oratio cum Margarita Yourcenar apud Academiam Francicam accepta est
* S.I.E.Y. - Societas internationalis pro studiis de Margarita Yourcenar, *La Flèche*, Francia
* Museum in Saint-Jans-Cappel
*Vide etiam paginam discretivam: Cisnusculum (discretiva)*


Wikidata Cisnusculum Lombardorum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°42′0″N 9°24′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 776  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Leucensis  

**Geographia**

*Superficies*: 3.74 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Melatium, Mons Vigiliarum, Os Lacus, Olgiatum  

**Tabula aut despectus**

Cisnusculum Lombardorum: situsCisnusculum Lombardorum: situs
Cisnusculum Lombardorum
**Cisnusculum Lombardorum** (alia nomina: *Cixinuscolum Lombardorum, Cixinusculum Lombardorum; deinde: Cernuscum Langobardorum*) (Italiane *Cernusco Lombardone*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1300 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Cisnusculenses appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Brigantia (*terra*)

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*)
* Provincia Leucensis
* Brigantia (*terra*)
* Leucum (*urbs*)
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cisnusculum Lombardorum** spectant. |
Petrus Paulus Rubens, "Tres Gratiae", 1630-1635, pictura in textili
Tres Gratiae sunt nomen tabulae a Rubenio saeculo decimo septimo pictae, hodie in Museo Pratensi servatae.

De fabula eiusque interpretatione (Esteban Bérchez Castaño)
-----------------------------------------------------------

Tres Gratiae sunt filiae Iovis et Eurynomes. Iuppiter multos amores habuit non solum inter deas, sed etiam inter homines, et multos liberos per totum orbem terrarum sparsit. Tres Gratiae significant formositatem sive pulchritudinem, amicitiam, laetitiam et quoque amorem, qua de causa deam Venerem, deam amoris, comitari solent. Sunt nudae fere semper quia in vera amicitia, in vero amore nihil occultandum est. Sunt tres et inter se tangunt quia in vera amicitia, in proba amicitia, in vero amore, aliquando dare oportet, aliquando accipere oportet, et aliquando et dare et accipere oportet. Si videtis pedes dearum, alter in terra, humi, est et alter paratus ad saltandum, quia illae deae saltabant una cum Musis, verbi gratia, et cum Horis. Illa dea quae capillos flavos habet est Helena Fourment; Altera est secunda uxor Rubenii et exemplo Rubenio fuit non solum in hac tabula picta sed in multis tabulis pictis. Sunt qui dicant quoque illam deam esse primam uxorem Rubenii, Isabella Brant. Nomina Gratiis sunt Aglaia, Euphrosyne et Thalia et largiuntur inter homines et inter deos Olympicos laetitiam et amorem. Rex Carolus III, cum hanc tabulam pictam vidisset, stupuit et voluit delere eam quia censebat impudicam esse.

Notae
-----

1. ↑  verbum temporale saltandi est falsus amicus: non significat Hispanice "*saltar*" sed "*bailar*"

Nexus externi
-------------

* Tres Gratiae: Lustratio II in Museo El Prado (Latine)
Wikidata Bathys
Res apud Vicidata repertae:Bathys: insigneBathys: insigne
*Civitas*: Georgia  
*Locus*: 41°38′45″N 41°38′30″E  
*Numerus incolarum*: 169 095  
*Zona horaria*: UTC+04:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: ბათუმი, Батоми, Батум, Batomi, Batum
**Gestio**

*Procuratio superior*: Adjara  

**Geographia**

*Superficies*: 64 900 000 metrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Barium, Fanum Sancti Sebastiani, Savanna, Piraeus, Aquae Acidae, Trapezus, Vanadzor, Bolus, Ialta, Burgas, Marbella, Kuşadası, Verona, Ordu, Tarnopolis, Nova Aurelia, Yalova, Naxuana, Duneburgum, Artvin, Urbs Fluminensis, Zibo, Aghjabadi, Azotus, Donetsk, Bressicia, Ürümqi, Sharm el-Sheikh, Rostochium, Prague 1, Paphus, Nissa, Netanya, Jūrmala, Nicolaopolis Olbiopolitarum  

**Tabula aut despectus**

Bathys: situsBathys: situs
**Bathys** (Georgiane ბათუმი, *Batumi*) est urbs Georgiae magna, Azariae caput. In litore Ponti Euxini sita est.

Historia
--------

Ab antiquitate ut Colchorum urbs nota est; Plinius eam memorat ; Romana erat saeculo II. Regni Georgiae pars erat, Imperii Ottomanici et Imperii Russici; ab anno 1921 Azariae caput.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, 1972, vol. 1, p. 230. De Graeco βαθὺς λιμήν, *portus altus*.
2. ↑  *Naturalis historia* VI 12. Arrianus flumen Bathys hoc loco memorat (*Periplus Maris Euxini*, VII 5).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°38′45″N 41°38′30″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
*Vide etiam paginam discretivam: Pluto*

Pluto cornu copiae tenens.
**Pluto**, sive **Pluton** (Graece *Πλούτων*), in mythologia Graeca et Romana est deus inferorum, qui Graece etiam *Ἅιδης* (Hades), Latine **Dis Pater** et **Orcus** appellabatur. *Pluto*, a voce *πλοῦτος* 'divitia' deductum, per euphemismum circa 500 a.C.n. creatum est.

Pluto fuit filius Saturni (Croni), qui Plutonem infantem comedisset, et Opis (Rheae), itaque frater Iovis, Neptuni, Iunonis, Vestae, Cererisque. Proserpinam, neptem Plutonis, filiam Cereris in matrimonium duxit; in Orco habitat, sed interdum in Vesuvio monte habitare putatur.

Pluto primo deus divitiarum est, ideo "Dis" (a nomine *dives*) appellatur. Deus inferorum factus est quod pretiosa metalla subterranea (ubi mortui habitare credebantur) fodiuntur. Dominus autem Tartari est.

Proserpina rapta
----------------

Notissima fabula de Plutone est, quae narrat eum Proserpinam Cereris filiam in Sicilia flores colligentem rapuisse et in Tartarum abstulisse, ut uxorem sibi faceret. Ceres eam quaerebat, sed nusquam invenire poterat, et terra fructus ferre desiit. Hecate et Sol Cereri monstraverunt, ubi filia eius esset, et Iupiter Plutonem iussit, ut eam redderet, sed sero erat, quod Proserpina iam sex malogranati granos consumpserat. Hoc facto, Proserpinae apud inferos menses sex omnibus annis manendum est. Menses quibus Proserpina in Tartaro manet autumnus hiemsque sunt, menses autem quibus in terra revertitur ver aestasque sunt. Hymnus in Cererem Homericus et Claudiani poema *De raptu Proserpinae* hoc narrant.

Aliae fabulae
-------------

Pluto galeam habet, qua induta cerni non potest. Minerva eam induit, cum Diomedem iuvaret, ne Mars se videret. Perseo Mercurius eam dedit, ne Medusa eum videret. Hanc galeam Vulcanus bello Titanorum Plutoni dedit?. 

Hercules Plutonem sagitta vulneravit, cum Pluto ad Neleum in Pylum socius veniret et eum defenderet; ad Olympum deus abiit, ut Paean eum curaret.

Notae
-----

1. ↑  Quintus Ennius, *varia* 78.
2. ↑  Publius Vergilius Maro, *Aeneis* 7.327.
3. ↑  Tim Junk et Robert Parker, "Pluto", in *Brill's New Pauly* (2006).
4. ↑  Homeri *Ilias* V 845.
5. ↑  Hygini *Astronomia*, de Perseo.
6. ↑  Homeri *Ilias* V 395—404; Apld. II 7, 3.

Nexus interni
-------------

* Plutonium
Parva ratio aquaponica gestabilis.
Productio holerum est pars rationis Backyard Aquaponics System, in Bangladesh Agricultural University excogitatae.
Ratio aquaponica commercialis.
Ratio hydroponica aquae profundae, ubi plantae recte in aqua effluentibus praedita crescunt sine solo.
Plantae in canale aquae nutrimentis praeditae in ratione per modum pelliculae nutrimentorum positae.
**Aquaponica** (portmanteau ex verbis *aquacultura* et *hydroponica*) est ulla ratio quae vulgatam aquaculturam (animalia aquatica sicut decapoda, gastropoda, et pisces in lacubus educati) et hydroponicam (plantae in aqua cultae) in circumiectis symbioticis miscet. In aquacultura usitata, excretiones ex animalibus in aqua accumulare possunt, toxicitatem augentes. In ratione aquaponica, aqua ex ratione aquaculturae ad rationem hydroponicam mittitur ubi opera secundaria a bacteriis nitrificationis in nitrata et nitrita convertuntur, quae nutrimenta a plantis adhibentur, et aqua retro ad rationem aquaculturae tum mittitur.

Quia exstantes agriculturae hydroponicae et aquaculturae rationes sunt fundamenta omnium rationum aquaponicarum, magnitudo, multiplicitas, et genera ciborum in ratione aquaponica cultorum variare possunt sicut in utra distincta agriculturae ratione.

Notae
-----

1. ↑  Rakocy et al. 2012.

Bibliographia
-------------

* Herbert, Shannida, et Matt Herbert. 2008. *Aquaponics in Australia: the integration of aquaculture and hydroponics.* Mudgee, N.S.W.: Aquaponics Pty Ltd. ISBN 9780646481999.
* Rakocy, James E. et John Hargreaves. 1986. *Assessment of aquaculture in the eastern Caribbean: a pilot study of Antigua, Barbados, Dominica, Montserrat, St. Lucia, and St. Vincent.* St. Croix, U.S.V.I.: College of the Virgin Islands, Eastern Caribbean Center.
* Rakocy, James E. Donald S. Bailey, R. Charlie Shultz, et Eric S. Thoman. 2012. *Update on Tilapia and Vegetable Production in the UVI Aquaponic System.* Agricultural Experiment Station, University of the Virgin Islands. PDF.

Nexus interni
-------------

* Fertigatio
* Permacultura
* Symbiosis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **aquaponicam** spectant. |

* Aqua Botanica,
* "DIY aquaponics," (Treehugger)
* Duncan, Tom. "World's Largest Aquaponics System," apud *Aquabiofilter*
Hortus botanicus Petri Magni in insula Apothecaria
**Hortus botanicus Petri Magni** (Russice: *Ботанический сад Петра Великого*), anno 1714 decreto Petri Magni inceptus, est hortus botanicus in Petropoli in insula Apothecaria (paene dimidiam partem insulae occupat) expositus. Instituti Botanici Komaroviani pars est. Plus quam 80 milia exemplarium plantarum nunc in collectione horti sunt.

Historia
--------

Ab Ioanne Amman iam in insula Basilii conditus est. Gregorius Sobolewski (ab anno 1779), Carolus Antonius de Meyer (post 1831), Franciscus Iosephus Ruprecht (post 1855), Eduardus Augustus Regel (post 1875) directores horti fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Index sporarum et seminum quae Hortus botanicus Petri Magni Instituti botanici nom. V. L. Komarovii academiae scientiarum rossicae pro mutua commutatione offert*, Petropoli 2017. Breviter **Hortus Petropolitanus**, cf. seriem *Acta horti Petropolitani*. Plura de nominibus priscis videas: Institutum Botanicum Komarovianum.
2. ↑  *Flora Petropolitana*, Petropoli 1799, p. 13 (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hortum botanicum Petri Magni** spectant. |
du Chaillu et gorilla
**Paulus Belloni du Chaillu** (natus Lutetiae die 31 Iulii 1835; mortuus Petropoli die 30 Aprilis 1903) fuit explorator Francicus et summus viator in Africa. 

Filius negotiatoris qui in Gabone commercia agebat, mox sibi linguas moresque istarum regionum arrogavit. Ex anno 1851, itinera in continentem facere ausus est. Anno autem 1855 itum est in Americam Septentrionalem, unde reversus est ut fontes Congi inveniret. Cui rei eum pulsit Academia Scientiarum Naturalium Philadelphica. Quadrennio post, res omnes in ibro narravit, qui olim in Europam gorillam primam vivam adportaverat. In initio autem relationibus vix creditum est. In altero itinere annis inter 1863 et 1865 facto a fluvio Ogooué usque Rembo-Nkomi (12 1/2° longitudinis orientalis) pervenit antequam ob incolarum ferocitatem reditum ad oram probare deberet.

Postea Neoeboraci vixit, Scandinaviam et Finniam visebat, necnon in Russia de vita agrestri studia fecit.

Opera
-----

* »Explorations and adventures in Equatorial Africa« (Londinii 1861)
* »A journey to Ashango-Land« (Londinii 1867; editio Francica aucta »L'Afrique sauvage; nouvelles excursions au pays des Ashangos«, Lutetiae 1868)
* »My Apingi kingdom, with life in the great Sahara« (Londinii 1870)
* »The country of the dwarfs« (Londinii 1872)
* »The land ot the midnight sun« (Londinii 1881)

In ultimis opusculis praetitulatis *The Vikingage* (1889) et *Ivar the Viking* (1893) de scandinavica Britannorum origine pensabat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Paulum B. Du Chaillu** spectant. |

* nexus apud DDB
* vita idiomate Francico exarata
Canalicus Hiemalis inter Museum Solitarium Novum (a laeva) et Theatrum Solitarium (a dextra); ponticulae Elisabethae et transis calidus media imagine (chartula cursualis saeculi XX ineuntis)
**Canaliculus Hiemalis** (Russice *Зимняя канавка*) est canalis Petropolis, pars deltae Nevae fluminis. Inter aedificia Musei Solitarii situs est, inter Museum Solitarium Novum et Theatrum Solitarium. Nevam et Moikam coniungit. Longitudo canaliculi Hiemalis 228 m est.

Anno 1719 effossus est iuxta Aulam Hiemalem priscam, cuius loco anno 1787 Iacobus Quarenghi Theatrum Solitarium aedificavit; in ripa altera tunc Georgius Veldten Museum Solitarium Novum construxit. Tunc et transitus calidus inter aedificia super canaliculum constructus est. Ponssub hpc transitu situs est vetustissimus in Petropoli pons lapideus; secundum *Reginam spicularum*, Petri Čajkovskij drama melicum, de hoc ponte Elizabeth (*Liza*) in undas se deiecit, qua de causa interdum *ponticulus Lizae* nominatur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** |
Fontanka et pons Černyšovii
**Fontanka** est bracchium parvum Nevae, pars deltae eius in Petropoli. 7,6 chm longa est, a 35 ad 70 m lata et a 2,6 ad 3,5 alta. A Neva iuxta Hortum Aestivum abit, partem Petropolis mediam, multis canalibus dissecatam, circumit et cum Neva Maiore in ostio eius coniungitur. Fontankae ripa altera australis insula Innominata est. Moika haud longe a fonte a Fontanka in dextram partem abit. 

Pontes Fontankae quinque: Černyšovii, Lestocquianus (*Leštukov*), cohortis Symeonis, Gorstkin (vix videtur) et Obuchovii
Nomen habet de fontibus artificialibus Horti Aestivi pristinis (nunc absunt ibi fontes), Saeculo XVIII ineunte palus usque ad 200 m latitidinis loco Fontankae erat; bis alveus eius purgebatur, ut altior et rectior esset ripaeque siccarentur, primo ab anno 1743 ad 1752. secundo a 1780 ad 1789, cum et granito munitae essent.

Notae
-----

1. ↑  Academiae Scientiarum Petropolitanae documenta a 1725 ad 1803, vol. II, 1899, p. 265.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°56′53″N 30°20′11″E, 59°54′58″N 30°15′49″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Fontanka in *Registro nationali aquarum*
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Condensatra vel capacitores.
**Condensatrum** seu **capacitor** vel **condensator** est apparatus electronicus quod energiam electricam in campo electrico inter duas laminas conductrales? appositas reponit. Ut campus electricus creetur, in utraque lamina onus electricum signo contrario reponitur, positivum in uno latere, negativum in altero. Ergo condensatra dicuntur et energiam et onus electricum reponere.

Historia
--------

Primum condensatrum, nomine Laguncula Lugduno-Batava, inventum est ab Evaldo Georgio Von Kleist et Petro Musschenbroek annis ab 1745 ad 1746. Anno 1745, Von Kleist conservavit onus electricum in vasi vitreo, aquae plenum. Musschenbroek, professor in Universitate Lugduno-Batava,? amplius studebat machinae et condensatrum accepit nomen suum ex urbe universitaria.

Unitates metandi
----------------

*Capacitantia* *C* capacitatem onus electricum reponendi metitur condensatro cuidam.

In Systemate SI, unitas capacitantiae est Faradium, qui significat magnitudinem capacitantiae qui, sub vim tensionis uni Voltii, repositionem uni Coulombii efficit. Sed tam magnus autem est unum coulombium (1 C), et sic Faradium, ut capacitantiae quotidianae microfaradiis, etiam nanofaradiis, picofaradiis, attofaradiis metantur.

Aequationes de capacitantia
---------------------------

Ut ille campus electricus et tensio electrica *V* inter condensatri laminas creentur, in utraque lamina tantum onus electricum *Q* signo distincto coacervandum est ut necessarium secundum formulam

*Q = C V*
ubi C est capacitantia illius capacitoris. Energia *U* reposita in condensatro est

*U = ½ C V².*

Condensatrum laminis parallelis
-------------------------------

Quamquam inter bina quaeque conductra semper exstat nonnulla capacitantia, condensatrum illud simplicissimum duabus laminis parallelis a distantia *d* separatis componitur. Si laminarum area *A >> d²*, inter eas laminas tunc campi electrici magnitudo *E* est simpliciter

*E = V /d*
et capacitantia *C* est

*C = εo A /d*
ubi *εo =* 8.854 187 817... x 10-12 *F m-1* est constans electricus.

Quod condensatris aliis formis sunt formulae contortiores, haec formulae simplices sunt perutiles, praesertim ad analyses anticipales.

Nexus interni
-------------

* Accumulatrum (energia)
* Electronica
* Physica electromagnetica

Notae
-----

1. 1 2 3  H. D. Young, R. A. Freedman, et A. L. Ford, *University Physics with Modern Physics,* ed. 11a (Franciscopoli: Pearson Education, 2004).
2. ↑  *Valor constantis εo a institutu NIST paratus.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **capacitores** spectant. |
Wikidata Paulus Verlaine
Res apud Vicidata repertae:Paulus Verlaine: imagoPaulus Verlaine: imagoPaulus Verlaine: subscriptioPaulus Verlaine: subscriptio
*Nativitas*: 30 Martii 1844; Mettis  
*Obitus*: 8 Ianuarii 1896; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Familia**

*Genitores*: Nicolas Verlaine; Élisa Verlaine  
*Coniunx*: Mathilde Mauté  
*Proles*: Georges Verlaine  

**Memoria**

*Sepultura*: Batignolles Cemetery  

Henricus Fantin-Latour, "*Un coin de table*" (1872): effigies symbolistarum stantium (a sinistra parte) Eleazaris Bonnier, Aemilii Blémont, Ioannis Aicard; sedentium (a sinistra parte) Pauli Verlaine, Arthuri Rimbaud, Leonis Valade, Ernesti d'Hervilly, Camilli Pelletan (Museum Orsay Lutetiae
**Paulus Verlaine** (Mette die 30 Martii 1844 natus; Lutetiae pauper die 8 Ianuarii 1896 mortuus) fuit illustris poeta et criticus Francicus more symbolismo. Socius et breviter etiam amasius suus fuit poeta Arthurus Rimbaud.

Vita
----

Familia Flandrica natus Lutetiae *Lyceum Bonaparte* frequentavit et officialis apud demarchos factus est. Carminibus suis mox sodalis elatus inter sic dictos Parnassios Parisienses erat. Ebrietas eius continuata autem et amicitia cum arthurus Rimbaud matrimonio finem fecit. In Belgio et Anglia grassatus ad Montes captus est. Iudices eum in carcerem coniecerunt, quippe qui anno 1871 Arthurum Rimbaud manuballistula necare temptavisset. 

Postea munera paedagogi (Rethel in oppido) et agricolae (in Arduenna) implebat. Sed iam anno 1886 miseriam magnam amplexus variis in hospitiis Parisiensibus vita ei usque ad exitum tristem degenda erat.

Adeptiones
----------

Forma severa maxime affabri (secundum Parnassiorum genus) habentur et »Poèmes Saturniens« (1865) et »Fêtes galantes« (1869), cum poesis amicae dedicata »La bonne chanson« (1870) magis sobria naturalisque sit. Opus primum magnum autem collectio religiosa »Sagesse« (1881), quam sequebantur »Amour« et »Bonheur« (1891).

Musica verborum purissima emanat in »Romances sans paroles« (1887). Cyclorum aliorum mentionis digni sint »Jadis et naguère« (1885) necnon »Parallèlement« (1889; erotica rebus potius religiosis anterioribus addita). Quibus se aggregabant »Les poètes maudits« (1884), »Les mémoires d'un veuf« (1887) et »Mes hôpitaux« (1891). Apud »Confessions« (1895) vagabundi confessionem luctuosam atque flebilem cum sale tradidit. Aliquo modo traditionem Theodiscam nolens volens in imitandis poematibus cantabilibus iniit. Modo versificandi musicali (»Art poétique«) transitum fecit ad istos neotericos degeneratos qui eum regem suum declaraverunt (anno 1894).

Opera
-----

* *Poèmes saturniens* (1866)
* *Romances sans paroles* (1874)
* *Sagesse* (1880)
* *Les Poétes maudits* (1884)
* *Mes hôpitaux* (1891)
* *Confessions* (1895)

Bibliographia
-------------

* Henri Troyat, *Verlaine*. Lutetiae: Flammarion, 1993. ISBN 2-08-060928-1

Nexus interni
-------------

* 6871 Verlaine

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Paulum Verlaine** spectant. |

* Verlaine socii
* Biographia apud bibliolettres.com
* Ernst Delahave: Biographia
* Nexus apud DDB
* Carmina cum notis
*Vide etiam paginam discretivam: Bruga (discretiva)*

*Schwarzer Turm*, scilicet "Turris Nigra" oppidi **Brugae**
Brugae collocatio
**Bruga** (Theodisce *Brugg*) est oppidum Helvetiae 12 943 incolarum (anno 2022) non adeo amplum, sed elegans. Est in pago, qui nominatur Argovia.

Historia
--------

Ereat quondam sub ditione Bernense (isdem Aravia et Zofinga urbes). Vindonissae olim suburbium ad Aruram, qui ibi ponte transitur, hinc nomen antiquitus tenebat; postmodum urbe veteri destructa, ob commoditatem loci, huc enim a Rauracis ad Helvetios commode per Vocetium montem transitur, ornari augerique coepit. Et quidem diu sub comitibus Habsburgensibus (imperatoriae familiae conditoribus) castro illorum, unde Augustae stirpi nomen, prope sito, propugnaculi instar fuit. Bello dein Rudolphi I Imperatoris cum agnatis, a Gothefrido comite capta et direpta est. Rursus a Bernensibus nomine Imperii occupata durante Concilium ConstantiensecConcilio Constantiensi anno 1415, iisque oppignorata est a Sigismundo imperatore. Post quae nocturna irruptione, bello Tigurino, a Thoma Falckensteino rapta anno 1444 exin in potestatem pagi Bernae rediit, Evangelio manus fidemque dedit anno 1528, a quo tempore tranquilla in pace quiescit, civium virtute, pietate, opibusque florens.

Praeclari cives
---------------

Brugae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:

### Nati

* Iohannes Georgius Zimmermann, medicus et philosophus

### Mortui

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Brugam** spectant. |

* Oppidi pagina interretialis
* Commentatio *Hettlingen* in *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
Rusa| Rusa flumen |
| Longitudo | 158 chm |
| Altitudo fontis | 2'431 m |
| Decursus aquae |  ? m³/s |
| Area systematis | 3425 chm² |
| Fons | Helvetia |
| Ostium | Arola flumen (Helvetia) |
| Regio | Helvetia |

**Rusa** sive **Ursa** est flumen Helveticum, longissimorum quartum. Fontes duos habet, unum apud Furkapass, alium apud Gotthardpass. In Valle Urseren se in uno flumine coniugunt. Apud Andermatt fauces Schöllenen? perit, ubi Pons Diaboli (Theodisce *die Teufelsbrücke*) appellatur. Postea Pagum Urensem transit; post in Lacum Quattuor Pagorum influit. In Lucernam urbem, lacus iterum in Rusam influit, quae, Rusae Vallem transiens, in fine Arolam influit.

Locus apud Hofmannum
--------------------

Rusa apud Bremogartum.

> URSA fluvius Helvetiorum (Quem transpositis duabus prioribus literis vulgo rusam German. Rus, vocant) in summis Alpibus, quibus hodie S. Gothardi nomen est, seu potius ex palude, inter duo saprema? S. Gothardi iuga, oritur, ac recta ad Sedptentrionem? labitur; cum contra Ticinus ex eodem iugo per lepontios? in Meridiem abeat.
> 
> 
> Ursulam sive Ursellam primum, vallent? Rhaeticam; deine Uriam Tauriscorum, gentis Gallicae reliquias, venit, ubi lacui der Lucerner see, vel der uter Waldstatten see, miscetur, qui Uros, Suntios, silvanos ac Lucerinos, quatuor Silvae civitates (nam ita appellant liodie?) alluit: Porro deinde Tuginis amnibus susceptus Bremgartum ac Mellingam (oppida sunt ditionis Helveticae) alluens, infra Brugas Arolae commiscertur.? Baudrando ex Adula monte ortus, dein in Boream tendens, prope Altorfium et per Lucerinum lac. fluens, Luceriam rigat: ac tandem auctus aliquot amnibus, prope Vindonissae rudera, in Atolam cadit. Simlero dictus videtur, ab Ursariis populis (vib? Urseren, ad radices fere S. Gothardi) quibus ursus pro insignibus est. Idem testatur: Ursam aurum ferre, unde Lucernates multi studiose auri ramenta colligunt, maxime quando imbribus aut nivibus solutis vicina prata inundat. De illo sic Glareanus. 
> 
> 
> Ursa celer, ninc? verso nomine Rusa,
> Gottica stagna trahens, Tauriscos proruit undas
> Alpibus a summis, hoc est, a monte Gothardi,
> Usque ad Luceriam, Tugintsque amnibus auctus,
> Labitur in patrios, quos numquam ontigit,? ortus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rusam** spectant. |
Emblema Instituti
**Procuratio Auxilii Operumque pro Profugis Palaestinis in Oriente Propinquo Consociationis Nationum** (acronymum Anglice:**UNRWA**) est institutum Consociationis Nationum anno 1949 abs Communi Conventu decretum ad protegendos profugos Palaestinos et promovendum ius in eorum patria. Sedes procurationis et in Gaza laciniae Gazeticae et in Ammon Iordaniae patent.

Similis Curator supremus Consociationis Nationum pro Exsulibus est de protectione exsulium at liber de officio.

Missio procurationis est auxilium humanitarium?, ius ad? salutem, ius educationis remedia ex violentia belli dare. Multi Palaestini in paupertate vel invaliditate vivunt.

Annis 2012 et 2014, procuratio Israelem ab destructionem scholarum Consociationis Nationum in Gaza damnavit.

Adhuc die 2 Novembris 2023, 70 socii UNRWA a impetu Israël nacati sunt per Bellum Israëlianum-Hamasianum anni 2023.

Die 13 Novembris 2023, Nationes Unitae 101 socii UNRWA necati a Bello Israëliarum-Hamasianum in lacinia Gazetica cum momento silentii honoravit.

Die 28 Ianuarii 2024, Britanniarum regnum, Civitates Foederatae Americae, Australia, Canada, Italia, Finlandia, Nederlandia, Helvetia et Germania auxilium ad UNRWA suspenderunt, ratione sociorum qui impetum a Hamas participaverunt.

Die 9 Martii 2024, Suecia et Canada auxilium ad UNRWA repetunt, ratione discrimine humanitarii.

Notae
-----

1. ↑  70 staff members killed in Gaza, UNRWA says
2. ↑  UN honours 101 staff killed in Gaza conflict
3. ↑  UNRWA claims: UK halts aid to UN agency over allegation staff helped Hamas attack
4. ↑  UNRWA: Sweden and Canada resume funding for UN agency for Palestinians refugees

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, www.unrwa.org
Imago Procopii saeculi XVII.
**Procopius Rasus** (Bohemice: *Prokop Holý*) sive etiam **Procopius Magnus** (mortuus die 30 Maii 1434), natione Bohemus, fuit presbyter Hussiticus. Fuit etiam capitaneus secte Taboriensium et dux exercitus eorum in Bello Hussitico. Occidit in pugna apud commune Lipany Bohemiae.

Vita
----

Monachus pristinus calvus nominatus est. Hussiticus dux cum avunculo negotiatore Pragensi itinera fecit usque ad Ierusalem. Postquam rebelliones Hussiticae ortae sunt sub vexilla Ioannis Žižka iit. Cuius in exercitu mox promotus est; quo mortuo ipse dux fanaticorum Taboritorum creatus est. Cum ipse arma non sumeret, anno 1425 Saxonis oppidum Duchcov diripuit et die 16 Iunii 1426 apud Usk super Albium Germanos vicit. Tunc ei subvenerunt Pragenses. Mense Novembri 1426 dux Austriacus Adalbertus apud Lundenburgum punitus est. Vere anni 1427 Austriacos usque Danuvium pulsit. 

Victis Germanis apud Tachoviam factionem Hussiticam temperatam comminuit et Pragam expugnavit. Procopio instigante annis inter 1428 et 1430 Hussitae in Hungariam, Silesiam, Saxoniam, Franconiam, Lusaciam et Misniam pergebat. Cum anno 1431 treugae colloquium ad irritum ductum esset, Germanos apud Domažlice die 14 Augusti cecidit. Inde usque Francofurtum ad Oderam pervenit. Procopius, cum Calixtini temperati anno 1433 compactatis Pragensibus annuissent, in eos profectus est. Mox ipse ad Lipan apud Český Brod mortem occubuit mense Maio 1434.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |