recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Victor Alexander de Otto
Res apud Vicidata repertae:Victor Alexander de Otto: imagoVictor Alexander de Otto: imago
*Nativitas*: 20 Martii 1852; Haganoa  
*Obitus*: 26 Iulii 1912; Dresda  
*Patria*: Imperium Germanicum  

**Officium**

*Officium*: Minister-President of Saxony  
*Munus*: politicus, Iudex  

**Victor Alexander de** (Theod. *von*) **Otto** (natus 20 Martii 1852 oppido *Großenhain* (Saxonia), mortuus 26 Iulii 1912 Dresdae) iurisprudens et vir publicus Saxoniae fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius mercator fuit. Otto, postquam maturitatem in schola Sancti Afrae Misniae adeptus est, Heidelbergae Lipsiaeque iurisprudentiae studebat et brevi tempore anno 1874 primam probationem accepit et doctor promotus est. Lipsiae referendarius fuit et anno 1879 secundam probationem accepit. Deinde iudex adiutor (anno 1879), deinde (1880) iudex Dresdae laboravit. Ab anno 1884 iudex adiutor in iudicio supremo Saxoniae fuit. Ab anno 1888 Otto, qui etiam multa opera iurisprudentiae publicabat, in Administerio Saxoniae Iustitiae laboravit et celeriter promotus est. Ab anno 1891 inter alia in collegio fuit, quod probationes iurisconsultorum reformaret. Praeterea multas leges Saxoniae composuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1902 Albert I rex Saxoniae eum novum Administrum Iustitiae nominavit. Et administer leges magno momento tulit, i.a. et legem de suffragio populi augendo(1909): Ita et pauperiores cives legatos senatus terrae creare potuerunt. Praeterea lex promulgatat est de puellis instituendis. Anno 1907 nobilitatus est et praeses honoris causa societatis iudicum Saxoniae electus est. 1 Decembris 1910 de Otto etiam praeses ministrorum Saxoniae nominatus est, quem honorem ad mortem tulit.
.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud Wiki urbis Dresdae

Notae
-----

1. ↑  Vita de Otto administerio Saxoniae Iustitiae edita (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
Felis Russica Caerula
**Felinologia** est pars zoologiae quae feles domesticas tractat. Verbum est ex Latina *felinae* (de fele) et Graeca *-logos* (scientia). Felinologia est studium anatomiae, physiologiae, geneticae, procreantis et curae felium domesticarum.

Historia
--------

Die 13 Iul 1871, Harrison Weir primum spectaculum felium Britannicum componet.

Anno 1887, Harrison Weir Gregem Felium Nationalem (Anglice: *National Cat Club*), primum gregem amatores felium in mundo, condidit, et se praesidum fecit. Alii greges secutus est, et anno 1910 gregem Britannicum, Concilium Dominativum Amoris Felis (Anglice: *Governing Council of the Cat Fancy*) sociant ut leges spectaculi felium faciat.

Anno 2002, Academia Agriculturae Moscuensis (Russice: *Российский государственный аграрный университет — МСХА имени К.А.Тимирязева*) cursum studii in Zootechnologia cum Felinologia condidit.

Nota
----

1. ↑  "ФЕЛИНОЛОГИЯ". *Megaencylopedia*. km.ru
2. ↑  "Cat Shows". Cats United
3. ↑  "National Cat Club History". National Cat Club
4. ↑  "History of the Governing Council of the Cat Fancy". GCCF
5. ↑  "Training". Zooclinica.ru

Nexus interni
-------------

* "The wonders of felinology"[*nexus deficit*] (*Haaretz*, Anglice)
* Tabularium felium
Wikidata Victor Gluškov
Res apud Vicidata repertae:Victor Gluškov: imagoVictor Gluškov: imago
*Nativitas*: 24 Augusti 1923; Rostovia ad Tanaim  
*Obitus*: 30 Ianuarii 1982; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union  
*Munus*: mathematicus, computer scientist, politicus, ingeniarius, professor  
*Patronus*: Glushkov Institute of Cybernetics, Universitas Kioviensis, Moscow Institute of Physics and Technology, Institute of Mathematics of the National Academy of Sciences of Ukraine
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: USSR State Prize, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the October Revolution, Lenin Prize, Council of Ministers of the Soviet Union Prize, Computer Pioneer Award, State Prize of Ukraine in Science and Technology, Honoured worker in science and technology of the Ukrainian SSR, Krylov prize, A.N. Krylov Prize, SA Lebedev Prize, Order of the People's Republic of Bulgaria, Banner of Labor  
*Sepultura*: Baikove Cemetery  

**Victor Michaelis filius Gluškov** (Russice Виктор Михайлович Глушков, tr. *Viktor Michajlovič Gluškov*; Ucrainice Віктор Михайлович Глушков, tr. *Viktor Mychajlovyč Hluškov*; Rostoviae ad Tanaim natus die 24 Augusti 1923, Moscuae mortuus die 30 Ianuarii 1982) fuit mathematicae et cyberneticae peritus Sovieticus, auctor multorum operum scientificorum de algebra, cybernetica et computatione. 

Alumnus facultatis mathematicae Universitatis Rostoviensis, Victor Gluškov anno 1955 dissertationem pro gradu doctoris (Alexandro Kuroš praefecto scientifico) in Universitate Moscuensi defensit, et ab anno 1956 Kioviae in Academia Scientiarum RSS Ucrainicae atque in Universitate Kioviensi favebat operi, ab anno 1961 socius ordinarius et ab anno 1962 etiam director Instituti cyberneticae atque vicarius praesidis Academiae illius fuit, anno 1964 etiam socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS electus. Ductu Victoris Gluškov primum computatrum personale Unionis Sovieticae (nomine МИР) anno 1965 in Instituto cyberneticae Academiae Scientiarum RSS Ucrainicae creatum est. 

Gluškov titulo Herois Laboris Socialisticae (anno 1969), Praemio Leniniano (anno 1964), Praemiis Publicis URSS (annis 1968 et 1977) atque nonnullis aliis signis laudis ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Victorem Gluškov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Felicianus Ninguarda
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1524; Morbinium  
*Obitus*: 5 Iunii 1595; Novum Comum  

**Officium**

*Officium*: Episcopus dioecesanus, Roman Catholic Bishop of Como, Episcopus dioecesanus, Episcopus Catholicus, apostolic nuncio to Germany  
*Munus*: presbyter catholicus, theologus, Minister religionis  
*Patronus*: Alma Mater Rudolphina Vindobonensis
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Felicianus Ninguarda** (natus Morbenii Vallis Telina anno 1518 – mortuus est Novi Comi 5 Iunii 1595) fuit theologus Italicus, episcopus Scalae, Fani Sanctae Agathae Gothorum (1583-1588) et Dioecesis Comensis (usque 1595), legatus Ratisbonae et nuntius apostolicus pro Germania Superiore.

Vita
----

Filius centurionis Mediolanensis anno 1549 ordinem Dominicanorum intravit. Iste vir pro contrareformatione maximi momenti fuit; tamquam concionator cathedralis Iuvavensis anno 1562 in Concilio Tridentino vice archiepicopi Salisburgensis sedebat. Summus pontifex Gregorius XIII eum tantopere diligebat, ut annis inter 1577 et 1583 episcopus titularis Scalensis fieret. Annis inter 1578 et 1583 nuntius apostolicus in Germania Meridiana erat; die 13 Iunii 1580 autem legatus Principatus Ratisbonensis. Iam ano 1574 fuerat visitator in Dioecesi Ratisbonensi ubi Philippum Bavaricum trium annorum puerum vicariatu repraesentaret. Id necesse erat, ne Castra Regina pecuniis debitis laborantia in manus protestanticorum caderet. Iam annl 1574 tamquam visitator papalis a lantgravio Leuchtenburgensi omnibus honoribus sartus et tectus servatus erat. Bavaria, Austria et Helvetia Feliciano saepius visitandae erat. Petershausen apud Constantiam dimissionem Christophori Funk abbatis promovit. Unionem inter catholicos vicos et episcopum principem Basilensem fovebat. Felicianus in omnibus motum reformatorium Sacrosancti Concilii Tridentini optime implevisse videtur.

Nexus externi
-------------

* De Ninguarda apud BBKL
* "Feliciano Ninguarda" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* Pierre Surchat: Commentatio *Feliciano Ninguarda* in *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice

Notae
-----

1. ↑  Anton Schmid: *Die Anfänge der Domprädikaturen in den deutschsprachigen Diözesen.* In: Römische Quartalschrift für Christliche Altertumskunde und Kirchengeschichte, 89/1994, lib. 1–2, p. 78–110, hic p. 89.
2. ↑  Hic visitatio quaedam anno 1589 facta describitur.
---

Familia : ***Herpesviridae***   
   
Subdivisiones: Genera\*Subfamilia *Alphaherpesvirinae*
* + *Iltovirus*
	+ *Mardivirus*
	+ *Simplexvirus*
	+ *Varicellovirus*
* Subfamilia *Betaherpesvirinae*
	+ *Cytomegalovirus*
	+ *Muromegalovirus*
	+ *Proboscivirus*
	+ *Roseolovirus*
* Subfamilia *Gammaherpesvirinae*
	+ *Lymphocryptovirus*
	+ *Macavirus*
	+ *Percavirus*
	+ *Rhadinovirus*

**Herpesviridae** sunt vira biologica ordinis *herpesviralum* cum genoma acidi deoxyribonucleinici (Classificatio Baltimore: grex I - dsDNA). Propter genomam morphologiamque suam herpesviridae maximae virum sunt. Eae morbos animalium hominumque efficiant. 

Familiae herpesviridarum tres subfamiliae, id sunt *alphaherpesvirinae*, *betaherpesvirinae*, *gammaherpesvirinae* (Taxonomia ICTV 2016).

Classificatio ICTV
------------------

Taxonomia 2016 has subfamilias affert: *alphaherpesvirinae*, *betaherpesvirinae*, *gammaherpesvirinae*.

### Alphaherpesvirinae

Huius subfamiliae genus sunt: *iltovirus*, *mardivirus*, *scutavirus*, *simplexvirus*, *non attributum*, *varicellovirus*.

### Betaherpesvirinae

Huius subfamiliae genus sunt: *cytomegalovirus*, *muromegalovirus*, *proboscivirus*, *roseolovirus*, *non attributum*.

### Gammaaherpesvirinae

Huius subfamiliae genus sunt: *lymphocryptovirus*, *macavirus*, *percavirus*, *rhadinovirus*, *non attributum*.

Notae
-----

1. 1 2  Taxonomia 2016 (ICTV) **(****Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Simon J. Underdown, Krishna Kumar, Charlotte Houldcroft, "Network analysis of the hominin origin of Herpes Simplex virus 2 from fossil data" in *Virus Evolution* vol. 3 (2017)

Nexus interni
-------------

* Herpes simplex
* Herpes zoster
* Varicella

Nexus externi
-------------

* "Meet the hominin species that gave us genital herpes" (2 Octobris 2017) apud *Phys.org*
**Zou Yan** (Mandarinice 鄒衍, simpliciter 邹衍, pinyin Zōu Yǎn; 305 a.C.n.–240 a.C.n.) fuit philosophus Sinarum antiquarum qui eruditus vicarius Scholae Yin et Yan (Scholae Naturalistarum) aetate Centum Scholarum Cogitationis in philosophia Sinica innotuit, praecipuus Academiae Jixia in civitate Qi eruditus. Iosephus Needham, sinologus Britannicus, eum appellat "verum omnis cogitationis scientificae Sinicae conditorem." Eius dogmata duas theorias magni momenti aetate civitatum bellantium composuerunt et in ordinem redegerunt, quae erant yin-yang et quinque elementa (lignum, ignis, terra, metallum, aqua).

Omnia scripta Zou Yan amissa sunt, et solum ex aliis operibus Sinicis nota sunt. Optimi nuntii e brevi biographia leguntur in *Shiji* (saeculo 1 a.C.n.), auctore Sima Qian, qui eum esse polymathen (philosophum, historicum, politicum, naturalistam, geographum, astrologum) appellat, e Qi civitate litorali (hodierno Shandong) venientem, ubi socius fuit Academiae Jixia, scholae cui civitas rite favebat.

Nexus interni
-------------

* Jiuzhou

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "The real founder of all Chinese scientific thought."
2. ↑  Needham 1978: 142–143.

Bibliographia
-------------

* Fung Yu-lun. 1952. *History of Chinese Philosophy.*
* Needham, Joseph. 1978. *The Shorter Science and Civilisation in China,* ed. Colin A. Ronan. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521218217.
* Welch, Holmes. 1957. *Taoism: The Parting of the Way.* Bostoniae: Beacon Press. ISBN 0807059730.
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Undae differentiarum frequentiarum.
**Hertz** est modus (unitas) frequentiae in systemate internationali (SI). Definitur sicut numerus cycli in re fieri periodica vel phaenomene periodico saepe cum unda sinusoidale. Symbolus est **Hz**. Nominis ortum est ex Heinrich Rudolf Hertz qui probavit credibiliter existentiam undarum electromagneticarum. Unum hertz repraesentat unum cyclum per quemquem secundum ubi cyclus est repetitio eventus. In physica, hertz est adhibentum mensuratem quantitatem vicis per secundum quod se repetere unam undam(iam saepe in sonora et electromagnetica), magnitudo denominate sicut frequentia {\displaystyle (f)\ } et qua est, in iste exemplo, inversa longitudinis undae {\displaystyle (\lambda )\ }:

{\displaystyle f={\frac {c}{\lambda }}}

({\displaystyle c\ } = velocitas undae)

  


| Multiplicatio | Denominatio | Symbolus |     | Fractio | Denominatio | Symbolus |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **100** | **hertz** | **Hz** |  |  |  |  |
| 101 | decahertz | daHz |  | 10–1 | decihertz | dHz |
| 102 | hectohertz | hHz |  | 10–2 | centihertz | cHz |
| **103** | **kilohertz** | **kHz** |  | 10–3 | milihertz | mHz |
| **106** | **megahertz** | **MHz** |  | 10–6 | microhertz | µHz |
| **109** | **gigahertz** | **GHz** |  | 10–9 | nanohertz | nHz |
| **1012** | **terahertz** | **THz** |  | 10–12 | picohertz | pHz |
| 1015 | petahertz | PHz |  | 10–15 | femtohertz | fHz |
| 1018 | exahertz | EHz |  | 10–18 | atohertz | aHz |
| 1021 | zetahertz | ZHz |  | 10–21 | zeptohertz | zHz |
| 1024 | yotahertz | YHz |  | 10–24 | yoctohertz | yHz |
|

Unitates Systematis Internationalis Unitatum (SI)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| *Unitates axiomaticae*:Amperium  • Candela  • Chiliogramma  • *Kelvin*  • Metrum  • Moles  • Secundum*Unitates derivatae*:*Becquerel*  •  Celsii Gradus  • *Coulomb*  • *Farad*  • *Gray*  • *Henry*  • *Hertz*  • Joulium  • *Katal*  • Lumen  • Lux  • *Newton*  • Ohmium  • Pascalis  • Radians  • *Siemens*  • *Sievert*  • Steradian  • Tesla  • Vattium  • Voltium  • *Weber* |
|  |
*Notoxaea ferruginae* femina.

---

**Animalia** — Arthropoda — Unicalcarida

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Subordo : Apocrita   
Superfamilia : Apoidea   
Anthophila   
Familia : Andrenidae   
Subfamilia : **Oxaeinae**   
   
Subdivisiones: Genera*Mesoxaea*  

*Notoxaea*  

*Oxaea*  

*Protoxaea*

**Oxaeinae** sunt subfamilia anthophilorum familiae Andrenidarum in America endemica, quae magna (13–26 mm) anthrophila celeriter volantis comprehendit, saepe magnos oculos habentia. Quattuor genera, quibus sunt undeviginti species descriptae, a Civitatibus Foederatis ad Argentinam inveniuntur. Nomen autem *Oxaeidae* inter aliquot auctores adhibebatur, qui haec anthophila familiam appellabant, sed haec insecta statum familiarem anno 1995 acceperunt.

Oxaeinae humillimis ocellis in earum faciebus facillime agnoscuntur, qui proprietas eis unica inter anthophila sunt. Eorum nidi sunt alti cuniculi in solo excavati; eorum victus, pollen nectarque mixta atque in cellulis tegumento ceraceo tectis coacervata.

Notae
-----

1. ↑  Engel 20145.

Bibliographia
-------------

* Engel, Michael S. 2015. "A review of the genera and subgenera of Oxaeinae (Hymenoptera: Andrenidae)." *Journal of Melittology* 52. Textus interretialis.
* Michener, C. D. 2007. *The Bees of the World,* ed. Secunda. Baltimorae: Johns Hopkins University Press.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Oxaeinas"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI |
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

*Herrerasauri ischigualastensis* restitutio

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Reptilia   
Ordo : Saurischia ?   
Familia : Herrerasauridae †   
Genus : ***Herrerasaurus*** †  
Reig, 1963   
Species : ***Herrerasaurus ischigualastensis*** †  
Reig, 1963   
   
Subdivisiones: Synonyma\* *Ischisaurus cattoi*  
Reig, 1963
* *Frenguellisaurus ischigualastensis*  
Novas, 1986

Herrerasaurus cynodonte edens
***Herrerasaurus*** (*-i, m.*) ***ischigualastensis*** (*-is*), cuius nomen *[Victorini] Herrerae* (qui eum invenivit) *lacerta Ischigualastensis* significat, est dinosaurus aut Dinosauriformis, qui Triassico superiore (ante 228 miliones annorum) in Argentina habitabat.

Reliquia eius (nonnulli sceleti incompleti) in *Consaepto Provinciali Ischigualasto* inventa sunt, et a quibus mensurae putantur tria-quattuor metra longitudinis, plus quam metrum unum dimidiumque altitudinis, 216-350 chiliogrammata ponderis.

*Herrerasauri* sceletus, Museo Septentrioamericano Vitae Antiquae
Viri
**Herr** (lingua Theodisca superiore antiqua *hêriro, hêrero, hêrro*) inde a saeculo IX est appellatio virorum haud inusitata.

Vocis historia
--------------

Antea iam pro feminis vox *fro* adhibita est. Vere agitur de modo comparativo vocis *hehr*. In principio saltem honoratio superioris contra inferiorem istius vox usus bonus dabatur. Tamen mox vocabulum istud etiam pro Iesu Christo sive Deo est adhibitum.

Feminini generis idem sit *frouwa* cum vox *Herrin* multo post in linguam Theodiscam ingruit. In monarchicis periodis immo nobiles appellationem *Herr* magni aestimarunt, praesertim illi qui directo sine Regni structuris modum in exemptum regebant. Eorum filii saepe '*junchêrre* (versione Theodisca recentiore *Junker*) nuncupabantur.

In urbibus autem nomen *herr* democratice omnibus illustribus concessum est, quibus potentia quaedam ante alios. In temporum cursu feliciter classis significatio omnis est perdita et saeculo XVII cunctis viris digna vocatio facta est.

Bibliographia
-------------

* Otfrid-Reinald Ehrismann: *Ehre und Mut, Âventiure und Minne. Höfische Wortgeschichten aus dem Mittelalter*, München 1995, p. 228–238, ISBN 3-406-39882-0.
* Walther Albrecht Kotzenberg: *man, frouwe, juncfrouwe. Drei Kapitel aus der mittelhochdeutschen Wortgeschichte*, (= Berliner Beiträge zur germanischen und romanischen Philologie; Band 33; Germanische Abteilung; Band 20), Berolini 1907
* Erika Ludwig: *Wip und frouwe. Geschichte der Worte und Begriffe in der Lyrik des 12. und 13. Jahrhunderts*, (= Tübinger germanistische Arbeiten; Band 24), Stuttgardiae/Berolini 1937.
* Judith J. Wittmann: *A semantic study of five words for „girl" and „woman" from Wulfila through Luther*, Boulder 1982.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **de:Herr** in **Victionario**. |

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Vide etiam paginam discretivam:* Lauretum (discretiva)


Wikidata Lauretum (Aprutium)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°26′5″N 13°59′1″E  
*Numerus incolarum*: 7 369  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Aternensis  

**Geographia**

*Superficies*: 59.5 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Catineanum, Civitella Domus Novae, Collis Corbinus, Moscufus, Pinna, Piscianum, Civitas Aquana, Castrum Pianellae  

**Tabula aut despectus**

Lauretum (Aprutium): situsLauretum (Aprutium): situs
Lauretum (Aprutium)
**Lauretum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Loretum, Lauretum Aprutinum*) (Italiane: *Loreto Aprutino*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Aternensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Aprutium,
* Provincia Aternensis / Piscariensis,
* Aternum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lauretum** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Aternensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Aternensi.
Urbs Temistitlana condita. Codex Duran f. 14v (Bibliotheca Nationalis Hispanica)
**Codex Duran** est liber de historia et cultura Aztecorum a Didaco Duran Dominicano ante annum 1581 compositum. Liber manu scriptus apud Bibliothecam Nationalem Hispanicam servatur. Textus sine imaginibus annis 1867–1880 sub titulo *Historia de las Indias de Nueva-España y islas de Tierra Firme* divulgatum est.

Bibliographia
-------------

Distributio ciborum iussu regis Mutezuma I. Codex Duran f. 89r (Bibliotheca Nationalis Hispanica)
Editiones et versiones
* José F. Ramirez, ed. *Historia de las Indias de Nueva-España y islas de Tierra Firme de ... Diego Durán*. 2 voll. Mexicopoli: Ignacio Escalante, 1867-1880 Vol. 1 vol. 2 apud *Internet Archive*
* Doris Heyden, interpr. *Fray Diego Durán's The History of the Indies of New Spain*. Norman: University of Oklahoma Press, 1994 **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **codicem Duran** spectant. |

Rex Mutezuma II cometam observat (fortasse C/1506 O1). Codex Duran f. 182r (Bibliotheca Nationalis Hispanica)
* Manuscriptum saec. XVI Catalogus Bibliothecae Nationalis Hispanicae
	+ Exemplar interretiale
* Manuscriptum saec. XIX Catalogus Bibliothecae Nationalis Hispanicae
	+ Exemplar interretiale
Wikidata Gaius Iulius Caesar (natus 1951)
Res apud Vicidata repertae:Gaius Iulius Caesar (natus 1951): imagoGaius Iulius Caesar (natus 1951): imago
*Nativitas*: 22 Ianuarii 1951; Rinteln  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Evangelica Germaniae, Lutheran Churches
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value, unknown value, unknown value  

**Gaius Iulius Caesar**, Theodisce *Cajus Julius Caesar* (natus die 22 Ianuarii 1951 Rintelii in Saxonia Inferiore) est vir publicus Theodiscus et sodalis Christianae Democraticae Unionis (*CDU*).

Iuventus et munus
-----------------

Caesar anno 1967 scholam absolvit et deinde tirocinium saltuarii fecit. Deinde scholam muneris frequentabat et anno 1974 diploma huius muneris accepit. Tum ad annum 1998 saltuarius operam dedit.

Familia
-------

Uxorem duxit duosque filios et filiam genuit. Pater eius filiusque natu maximus atque nepos praenomina "*Cajus Julius*" ad honorem viri publici Romani acceperunt.

Cursus honorum
--------------

Caesar anno 1969 ad Unionem Iuvenilem atque factionem CDU accessit. Annis 1984 - 1999 legatus ad dietam pagi Lippiae fuit. Anno 1998 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et usque in annum 2005 mansit. Tum frustra mandatum petivit, sed anno 2007 pro legato Reinhardo Göhner successit. Anno 2009 iterum electionem perdidit et Dietam relinquere coactus est; sed 1 Februarii 2011 pro Leonem Dautzenberg legatum suffectus est et ad hunc diem in parlamento Germanico manet. Nam etiam comitiis 22 Septembris 2013 legatus ad Dietam Foederalem electus est. Consilii agriculturae, rei saltuariae et vindiciarum consumptorum sodalis est. Multos annos et legatus consilii municipalis oppidi Kalletal fuit. Anno 2017 non iam legatus ad Dietam Foederalem electus est.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis **(Theodisce)**
* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑  www.bundeswahlleiter.de
***Laus Pisonis*** est panegyricus a poëta ignoto circa annum 40 aerae vulgaris scriptus ad illum Gaium Calpurnium Pisonem qui fortasse anno 65 contra Neronem imperatorem coniuravit. Constat ex 261 hexametris.

Varii philologi poëma ad Calpurnium Siculum et Lucanum ascripserunt, sed haec coniecturae non late acceptae sunt.

Primi versus
------------

Hic, exempli gratia, sunt primi versus poëmatis:

> Unde prius coepti surgat mihi carminis ordo  
> 
> quosve canam titulos, dubius feror. Hinc tua, Piso,  
> 
> nobilitas veterisque citant sublimia Calpi  
> 
> nomina, Romanas inter fulgentia gentes;  
> 
> hinc tua me virtus rapit et miranda per omnes  
> 
> vita modos: quae, si desset tibi forte creato  
> 
> nobilitas, eadem pro nobilitate fuisset.
> 
>

Bibliographia
-------------

* Schmidt, Peter L. "Laus Pisonis". In *Brill’s New Pauly*, 7:307–308. 2016.
* Seel, A. *Laus Pisonis*. Erlangen-Nürnberg: 1969. Apud PHI Latin Texts.
* Duff, J. Wight; Duff, Arnold M. "Laus Pisonis". In *Minor Latin Poets, Volume I*. Loeb Classical Library 284. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1934.
*Vide etiam paginam discretivam:* Hyginus

**Gaius Iulius Hyginus** fuit libertus Romae (circa 65 a.C.n. - 17) quem Augustus bibliothecae Palatinae praefecit. Hyginus commentarios in Vergilium, opera de agricultura apibusque, multa alia scripsit, quorum nulla supersunt. Secundum *Oxford Classical Dictionary*, tertiam editionem, hic Hyginus non idem est ac Hyginus mythographus. Quibusdam enim latinitas mythographi indigna visa est quae ad aureum saeculum litterarum Latinarum pertineret. Non omnes tamen idem iudicant : nam Johannes Yvinus Boriaud in praefatione editionis suae Latinae/Francogallicae *Fabularum* (1997) post criticam disputationem concludit, ex his quae hodie scimus, nihil obstare videri quin mythographus et bibliothecarius Augusti unus et idem homo esse potuerit.

Hic Hyginus grammaticam quoque in ludo docuit et familiariter cum poeta Ovidio (qui eius in *Tristibus*  meminit) et historico Clodio Licino vixit.

Notae
-----

1. ↑  Suetonius Gram. 20
2. ↑  Columella I,1,13 et IX,2,1.
3. ↑  Paris : Les Belles Lettres, 1997.
4. ↑  III,14. Eius amicus fuisse videtur.

Nexus interni
-------------

* Die Bürgschaft

Bibliographia
-------------

* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 303-311
Wikidata Brecizlavia
Res apud Vicidata repertae:Brecizlavia: insigneBrecizlavia: insigne
*Civitas*: Cechia  
*Locus*: 48°45′32″N 16°52′55″E  
*Numerus incolarum*: 24 544  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Břeclav
**Gestio**

*Praefectus*: Svatopluk Pěček  
*Procuratio superior*: Q15054141, Břeclav District, Q15054141  

**Geographia**

*Superficies*: 77.185531 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Charvátská Nová Ves, Poštorná, Q56413661  
*Territoria finitima*: Kostice, Hrušky, Hlohovec, Ladná, Moravský Žižkov, Lanžhot, Lednice, Tvrdonice, Valtice, Bernhardsthal  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Privernum, Tyrnavia, Novi Vinodolski  

**Brecizlavia** sive **Lundenburgum** (Bohemice: *Břeclav* ; Theodisce: *Lundenburg*) oppidum est in Moravia meridionali. Circa 24 000 incolas habet. Locus iste magnum quadrivium ferriviarium est.

Castellum Brecizlaviense

Nota
----

1. ↑  cf.  et nomen Boleslaviae Veteris

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°45′32″N 16°52′55″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |
**Gaius** (aut Gnaeus) **Iulius Mento** (quando natus sit, quando motuus, nescimus) senator Romanus patricio ex ordine ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Mento anno 431 a.C.n. una cum Tito Quinctio L.f. Poeno Cincinnato consul Romanus electus est. Eo anno Aequi et Volsci Romani aggressi sunt. Senatui placuit dictatorem nominare, quod consules discordiis suis bellum gerere non potuerunt. Itaque Quinctius invitus Aulum Postumium Tubertum dictatorem fecit. Dilectus tum habitus est. Cum Iulius consul in urbe maneret, ut eam custodiret, et templum Apollinis Medici dedicaret, Quinctius Postumium in Aequos et Volscos sequebatur. Iis ducibus milites Romani hostes vicerunt.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 29,7
2. ↑  op. cit. IV 26-28

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Trib. Mil. Cons. Pot.**  |  **Consul** 431 a.C.n.cumTito Quinctio L.f. Poeno Cincinnato | Successores: **Lucius (aut Gaius) Papirius Crassus et Lucius Iulius Vop.f. Iullus**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Herse


Wikidata Herse (satelles)
Res apud Vicidata repertae:
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Brett J. Gladman, John J. Kavelaarsdie 8 Februarii 2003
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 714.47 dies  
*Axis semimaior*: 22 510 605 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.238  
*Inclinatio orbitalis*: 164.917 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 23.4  
*Diametrum*: 2 chiliometrum  
*Massa*: 15 petagram  

**Herse**, nomine pleno **Jupiter L (Herse)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2003 J 17** agnita, quae anno 2003 a B. J. Gladman reperta est. Secundum Alcmanem poëtam Graecum, Herse (Latine "ros"), e qua haec satelles appellata est, fuit filia Iovis et Selenes.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 31 a die 8 Februarii 2003 usque ad 15 Septembris 2009 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Wikidata Heron Alexandrinus
Res apud Vicidata repertae:Heron Alexandrinus: imagoHeron Alexandrinus: imago
*Nativitas*: 10 CE; Alexandria  
*Obitus*: 75 CE; Alexandria  
*Patria*: Aegyptus  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, physicus, mechanical automaton engineer, ingeniarius, inventor  

Heron Alexandrinus. Imago anno 1688 facta.
**Heron** vel **Hero Alexandrinus** (Graece Ἥρων ὁ Ἀλεξανδρεύς) saeculo primo in Schola Alexandrina fuit clarus mathematicus et machinator.

Opera
-----

Haec opera sua nobis tradita sunt: 

* *Dioptra* („Liber Opticae")
* *Automata* („Liber Machinarum")
* *Pneumatika* („Liber Pneumaticae et Hydraulicae")
* *Belopoeika* („Liber Telorum)
* *Metrika* („Liber Mensurae")

De rebus mathematicis, opticis atque mechanicis aguntur. Notae sunt maxime descriptiones eius ad machinas automatas quasi programmabiles et ad usum aquae, aeris atque caloris ad vim generandam spectantes. Imprimis inveniens Aeolipila sive pila Heronis et puteum Heronis se praestitit.

Praeterea Methodus Heronica ad computandum radicem quadratam et Formula Heronis de area trianguli nobis tradita sunt, quae in libro nomine *Metrica* ('Liber Mensurae') introduxit et probavit. Etiam *Triangulum Heronicum* nomen eius accepit.

In libro *Dioptra* ('Liber Opticae') instrumentum ad dimetiendam terram descripsit. Dioptra ipsa est intrumentum Theodolito hodierno simile. Etiam commendavit ad spatia longa per mare naviganda defectiones lunae spectare.

In libro *Automata* ('Liber Machinarum') explicavit exstructionem inventorum suorum. Exempli gratia descriptae sunt ianuae cuiusdam templi igne in ara accenso automatice patefactantes. Praeter instrumenta musica etiam machinas theatralicas tunc mirabiles invenit. 

Inter inventa eius etiam machina undam sacram generantem numeratur: orbis ligneus in summa aqua undae sacrae positus est. Cum nummus iniecta esset, pondus eius aquam per tubo metallico sursum pressit ut fideles eam acciperent. 

Inventor primum construxit globum cavum igne impulsum atque vapore aquario expletum, qui nostra tempestate machina vaporaria dicitur, etsi eo tempore plurimi eum non pro instrumento utile sed pro oblectamento existimaverunt. Solum saecula post in Anglia atque in Francia machina vaporaria propria inventa est.

Heron in libro *Belopoeika* ('Liber Telarum' etiam ad arma excolenda animum advertit. Descriptio sua catapultae complures sagittas exculcantis nomine *Cheirobalistra* principalis descriptio sclopeti polybolico fuisse haud absurdum est dictu. Verum non constat Heronem inventorem huius operis fuisse.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Heronem Alexandrinum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Libri de machinis bellicis et de geodaesia **(Latine)**
* Versio operis *Pneumatica* **(Anglice)**
* De Herone apud MacTutor
Iugum Timanicum colore atriore in tabula Europae significatum
**Iugum Timanicum** (Russice Тиманский кряж) est iugum montium haud altiorum in parte septentrionali Russiae Europaeae (in districtu autonomo Nenetico et in re publica Komiensi). Longitudo iugi circa 950 chm est; systematum fluviorum Petschorae et Duinae Borealis divortium est. Mons altissimus est *Četlasskij Kamen'* (*Lapis Tschetlassicus*) altitudinis 471 m. Pars iugi septentrionalis tundra et silvitundra occupata est, pars meridionalis planities elata est, taiga obsita. Wytschegda et Czilma et Mesen flumina in iugo Timanico (Mesen in Lapide ipso Tschetlassico) et Indiga in paludibus sub iugo sitis incipiunt.

Alexander Fomin anno 1797 primus iugum Timanicum descripsit, Alexander Keyserling et Paulus Krusenstern anno 1847 tabulam primam composuerunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Тиманский кряж*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 64°36′0″N 50°24′0″E, 65°0′0″N 51°0′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Iuditha Butler
Res apud Vicidata repertae:Iuditha Butler: imagoIuditha Butler: imago
*Nativitas*: 24 Februarii 1956; Clevelandia  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: philosophus, scriptor, professor, sociologus, criticus litterarum, women's rights activist, diurnarius, art theorist  
*Patronus*: Wesleyan University, Universitas Californiensis, European Graduate School
**Memoria**

*Laurae*: Guggenheim Fellowship, Theodor W. Adorno Award, Albertus-Magnus professorate, Brudner Prize, honorary doctorate of the Bordeaux Montaigne University, Chevalier des Arts et des Lettres, honorary doctorate from the McGill University, Honorary doctor of the University of Fribourg, Honorary doctor of the University of Liège, honorary doctor of the University of St Andrews, Catalonia International Prize  

**Iuditha Pamela Butler** (nata Clevelandi Ohii die 24 Februarii 1956) est philosopha et feminista Americana, ac profestrix rhetoricorum comparativorum Universitatis Californiensis Berkeleiensis. Opera eius in scientiis socialibus philosophiaque ad motum poststructuralisticum pertinere habentur.

Notissima est propter libros *Gender Trouble: Feminism and the Subversion of Identity* (1990) ac *Bodies That Matter: On the Discursive Limits of Sex* (1993), quibus notiones usitatas generis compulit. Symbolum facta est hodiernae rerum generis ideologiae, quam papa Benedictus XVI diu refutare conabatur.

Notae
-----

1. ↑  Angela McRobbie, "The pope doth protest," in *The Guardian,* anno 2009.

Bibliographia (selectio)
------------------------

* Butler, Judith (1999) [1987]. *Subjects of desire: Hegelian reflections in twentieth-century France*. Novi Eboraci: Columbia University Press. ISBN 9780231159982  (dissertatio doctoralis).
* Butler, Judith (2006) [1990]. *Gender trouble: feminism and the subversion of identity*. Novi Eboraci: Routledge. ISBN 9780415389556 .
* Butler, Judith (1993). *Bodies that matter: on the discursive limits of "sex"*. Novi Eboraci: Routledge. ISBN 9780415903653 .
* Butler, Judith (2004). *Undoing gender*. Novi Eboraci et Londinii: Routledge. ISBN 9780203499627 .
* Butler, Judith (2005). *Giving an account of oneself*. Novi Eboraci: Fordham University Press. ISBN 9780823246779 .
* Butler, Judith; Habermas, Jürgen; Taylor, Charles; West, Cornel (2011). *The power of religion in the public sphere*. Novi Eboraci: Columbia University Press. ISBN 9781283008921 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iuditham Butler** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

***A Canticle for Leibowitz***, Latine "Canticulum pro Leibowitz", est liber celeberrimus a Gualtero M. Miller iuniore anno 1959 scriptus et anno 1960 in mercatu prolatus.

Quando haec fabula incipit, sunt sescenti anni post bellum nucleare totius orbis quod bellum sermone vulgari appellatur "Diluvium Flammarum". Pars maior huius fabulae agit de eventibus circa monasterium catholicum in regione arida meridionali-occidentali pristinarum Civitatum Foederalium Americae situm. Divisus est liber in partes tres quae pluria saecula annorum comprehendunt.

Partes libri
------------

### "Fiat homo"

De monacho *Brother Francis Gerard* et vita sua est haec pars fabulae hominibus post bellum atomicum in quoddam novum medium aevum viventibus. Ille Franciscus diligentissime scripta posteritati praeservanda transscribit cuiusdam hominis nomine Leibowitz qui bello atomico supervixit et post bellum uxore mortua a religione Iudaica ad ecclesiam catholicam conversus monasterium condidit ut quam multas litteras antediluvianas hoc in mundo nunc post bellum scientiae inimicissimo servaret. Franciscus agit illius Leibowitzii nunc iam longe mortui consecrationem contra advocatum diaboli papalem cui eiusmodi consecrationes critice examinandae et, si necessum sit, vetandae sint. Scripta illius Leibowitzii antediluviana recenter inventa monacho mirabilia videntur et nonnulla miris imaginibus praedita sunt quas Franciscus floribus ac animalibus pictis sua sponte exornat. Libri lector vel lectrix autem suspicatur scripta profanissima esse. Sunt transistri formae - Leibowitz ingenarius rerum electronicarum fuisse videtur - vel schedulae alimentis emendis.

### "Fiat lux"

De conflictibus inter imperia (quae recentioris ortus sunt) et Ecclesiam Catholicam nova renascentia litterarum incipiente fingit haec pars fabulae. Bellum adest et monasterio periculosum.

### "Fiat voluntas tua"

Narrationibus de novissimo bello nucleare inter nationes futuro et de agendo *of contingency plans* scilicet consilia facta ab Ecclesia Catholica ad vivendum extra tellurem consistit haec pars. Experimenta cum bombis atomicis facta radioactivitate multos infantes nondum natos deformant. Potestates saeculares illorum infelicium abortionem favent et iuvant. Ecclesia autem fortiter contra mundum inimicum abortionibus repugnat.

De huius libri Latinitate
-------------------------

Hoc in libro sunt multae sententiae lingua Latina scriptae. Exempli gratia: omnes tituli trium libri partium Lingua Latina scripta sunt "Fiat Homo", "Fiat Lux", "Fiat Voluntas Tua". Lingua Latina adhuc est lingua ecclesiae catholicae.

Nexus interni
-------------

* Litterae recentiores linguam Latinam implicantes

Nexus externus
--------------

* CANTICLE FOR LEIBOWITZ NOTES AND ANNOTATIONS **(Anglice, Latine)**
**Allan Davis Winans** (natus Franciscopoli Californiae 12 Ianuarii 1936), **A. D. Winans** se appellans, est poeta Civitatum Foederatarum, scriptor commentariorum, scriptor fabularum brevium, et publicator. Franciscopoli natus, a Panama anno 1958 rediit, postquam stipendia in militia tres annos meruerat. Anno 1962, diploma studiorum in Collegio Civico Franciscopolis adeptus est. Domum secundarium in Litore Septentrionali fecit, ubi amicus factus est Roberti Kaufman, Iacobi Micheline, et aliorum poetarum Aetatis Prostratae. Second Coming Press condidit

Notae
-----

1. ↑  
Katz 1994:29.

Bibliographia
-------------

* Katz, William A. 1994. *The Columbia Granger's Guide to Poetry Anthologies.* Novi Eboraci: Columbia University Press. ISBN 9780231101042.

Nexus externi
-------------

* "A.D. Winans: second coming."
* Autobiographia.
* Biographia brevis.
* Libri ab erbacce-press editi.
* Feast, Jim. 2004. Recognitio eius libri *Holy Grail: Charles Bukowski & The Second Coming Revolution.* *Jacket Magazine* 26, October.
* *San Francisco Poems.*
* Situs proprius.
Wikidata Renatus Goscinny
Res apud Vicidata repertae:Renatus Goscinny: imagoRenatus Goscinny: imago
*Nativitas*: 14 Augusti 1926; Circumdarium V Lutetiae  
*Obitus*: 5 Novembris 1977; Circumdarium XVII Lutetiae  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: René Goscinny
**Officium**

*Officium*: Editor principalis  
*Munus*: editor, Dispositor cinematographicus, cartoonist, film producer, scriptor, scriptor scaenicus, scriptor librorum puerilium, humorist, Editor principalis  
*Patronus*: Sud-Ouest, Spirou, Pilote
**Familia**

*Genitores*: Stanislaus Goscinny; Anna Goscinny  
*Proles*: Anne Goscinny  

**Memoria**

*Laurae*: Chevalier des Arts et des Lettres, Will Eisner Hall of Fame, Alphonse Allais Award, Knight of the National Order of Merit, Adamson Awards  
*Sepultura*: Cimetière du Château  

**Renatus Goscinny** (Francice *René Goscinny,* natus Lutetiae die 14 Augusti 1926, ibidem mortuus die 5 Novembris 1977) libros scripsit, libros nubeculatos composuit, et pellicularum synopses scripsit. Periodico *Pilote* praesedit. Asterigem, Verberonem (Francice *Iznogoud)* Parvumque Nicolaum excogitavit, multosque annos pericula Felicis Lucae (Francice *Lucky Luke*) composuit. Unus e notissimis scriptoribus Francogallicis est, cuius librorum admodum 500 M? exemplaria vendita sunt.

Notae
-----

1. ↑  Wikiwix.

Bibliographia
-------------

Versiones Latinae aliquae
* Rubricastellanus interpr. *Pericula Asterigis*
* Nicolaus Gross interpr, *Parvus Nicolaus, Der kleine Nick auf Latein und Deutsch,* Diogenes Verlag, 2014. ISBN 978-3-257-01169-2.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Vita Renati Goscinny in situ interretiali Asterigis.
Endoscopium
**Endoscopia** (a Graeco ἔνδον endon 'intus' + σκοπεῖν skopein 'aspicere') est instrumentum medicum rationis exploratoriae quae ad artem medicam pertinet et qua adhibito endoscopio inspicitur corpus intrinsecus. Endoscopia potest esse diagnostica, therapeutica, chirurgica. Distinctione aliis instrumentis scopentis medicinis, endoscopium in viscus aut membrum prorsus inseritur. Endoscopia perfici potest ab uno medico vel chirurgo et aeger vigilare vel sedari potest.

Usus
----

Cholecystectomia **laparoscopica**
Endoscopia potest explorari

* Cavitas abdominalis (laparoscopia): Iecur, lien, uterus, ovaria etc.
* Apparatus digestivus:

Oesophagus, stomachus et duodenum (oesophagogastroduodenoscopia), intestinum tenue :(enteroscopia), intestinum crassum (coloscopia, sigmoidoscopia).
Endoscopia potest fieri inquisitio symptomatum eiusdemmodi in systemate digestivo includentium nauseam, vomitionem, dolorem abdominis, impeditum hauriendi et cruentum gastrointestinale.
* Apparatus respiratorius:

Nasus (rhinoscopia)
* Auris (otoscopia)
* Systema urinarium (cystoscopia)

Bibliographia
-------------

1. ↑  Arnaudov, G.D. (1964). *Terminologia medica polyglotta. Latinum-Bulgarski-Russkij-English-Français-Deutsch.* Sofia: Editio medicina et physcultura.

* Pagina Encyclopaediae Britannicae de Endoscopia
***Renati Descartes principia philosophiae, more geometrico demonstrata*** est opus philosophiae a Benedicto de Spinoza publicatum anno 1663 Amstelodami apud Ranati Cartesii opus *Principia philosophiae* quae acceserunt eiusdem Cogitata Metaphysica, ut appendix. Principia phisosophiae tre Partibus continentur, et quisque Pars Definitiones, Axiomata vel Lemma et propositiones habet cum suis demonstrationibus, sicut *Ethica, ordine geometrico demonstrata*.

Principia Phisosophia
---------------------

Prium Prolegomenon Partis I dixit;

"Cartesius itaque, ut quam cautissime procederet in rerum investigatione, conatus fuit;

* 1. Omnia praeiudicia denonere,
* 2. Fundamenta invenire, quibus omnia superstruenda essent,
* 3. Causam erroris detegere,
* 4. Omnia clare, et distincte intelligere,

Ut vero primum, secundum ac tertium assequi posset, omnia in dubitum revocare aggreditur, non quidem ut Scepticus qui sibi nullum ab omnibus preaiudiciis liberaret, quotandem firma, atque inconcussa scientiarum fundamenta, quae hoc modo ipsam, siquae essent, effugere non possent, inveniret." Et cogito ergo sum Cartesii *ego sum cogitans* ut substantia aequivalet.

Appendix, Cogitata Metaphysica
------------------------------

Et Cogitata metaphysica ut appendix quae duo Partes habent est de epistemologia, ontologia et de Deo;

### Pars I

* Caput I. De Ente Reali, Ficto et Rationis.
* Caput II. Quid sit esse Essentiae, quid esse Existentiae, quid esse Ideae, quid esse Potentiae.
* Caput III. De eo, quod est Necessarium, Impossibile, Possibile, et Contingens.
* Caput IV. De Duratione, et Tempore.
* Caput V. De Oppositione, Ordine, etc.
* Caput VI. De Uno, Vero et Bono.

### Pars II

* Caput I. De Dei Aeternitate.
* Caput II. De Unite Dei.
* Caput III. De Immensitate Dei.
* Caput IV. De Immutabilitate Dei.
* Caput V. De Simplicitate Dei.
* Caput VI. De vita Dei.
* Caput VII. De Intellectu Dei.
* Caput VIII. De Voluntate Dei.
* Caput IX. De Potentia Dei.
* Caput X. De Creatione.
* Caput XI. De Concursu Dei.
* Caput XII. De Mente Humana.

Nexus interni
-------------

* Cartesius
* Cogito ergo sum
* Principia philosophiae
Eneconis Aristae statua in Foro Orienti Matriti in Hispania sita.
**Eneco** vel **Enecho Arista** (Hispanice: *Íñigo Arista*; Vasconice: *Eneko Aritza*, natus die ignoto - †852) quoque appellatus **Eneco Eneconis filius** fuit primus rex Pampilonensium (810?/820?–852), qui regnum quod ab saeculo duodecimo Regnum Navarrae vocatum est condidit. Regnum Pompaelonensium surgit ut liberum Francorum Maurorumque imperium utque praesidium portorum Pryrenaeroum.

Eneco regnum difficile coepit, quod et Franci et Mauri terras Navarrae desiderabant. Franci,clientes in Pompaelo habentes, bellum contra Eneconem gesserunt. In eius fines anno 806 intraverunt et regnum ceperunt. Is tunc conatus est regnum capere cum auxilio Maurorum urbis Tutelae, et Francos expulit. Franci Pompaelonam iterum agressi sunt annis 812 et 824, sed superati sunt.

Anno 820 auxilium atque copias misit Garciae comiti Aragoniae, ut Francos superavisset.

Anno 841, Eneco in paralysem incidit, et filius Garcias regentem est nominatus. Eneco obiit anno 852.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **'**  |  **Reges Pompaelonis** 810/820–852 | Successor: **Garcias Eneconis f.**  |

Nexus interni
-------------

* Vascones
* Regnum Pampilonensium
* Marchia Hispanica

Notae
-----

1. ↑  Roderici Ximenii historia *De Rebus Hispaniae* sive *Historia Gothica* IV.XXIII.