recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Castra (discretiva)

Castra Romana: **1** Praetorium **2** Via Praetoria **3** Via Principalis **4** Porta Principalis Dextra **5** Porta Praetoria **6** Porta Principalis Sinistra **7** Porta Decumana - Via inter Portam Decumanam et Viam Principalem Decumana est.
**Castra** (-orum, *n. pl.*) appellabant Romani locum vallo fossaque munitum, etiam interdum muris et moenibus, ubi milites habitabant et quiescebant. Cum in expeditione erant, milites tentoria ibi figebant. 

Legiones Romanae, cum regionem quandam securamque relinqebant, cotidie vesperi castra construebant. Hic mos, qui unicus erat inter omnes antiqui aevi exercituum, fortasse ex maioribus venit, legibus Camillae (C. Marius serius codicem horum morum fecit.)

Castra prout oppidum militum forte erant. E castris stativis cum canabis eorum saepe oppida fiebant. In Germania castra stativa Romana fuerunt exempli gratia Bonnae, Coloniae Agrippinae et Condistate.

De modo aedificationis
----------------------

Castra cardine et decumano vel Via Praetoria et Via principali in quattour quadrantes dividebantur. Castra quattuor legionum (id est inter sexies decies milia (16 000) et vicies decies milia (20 000) virium) habet rectos angulos, latera lata fere inter CC et CCC metra castrorum superficie sex hectararum. Medio in castro Praetorium et Principia fuerunt.

De loco eligendo
----------------

Ad disponendos milites commode, locus sit in summo situs, si licet. Sed rationes sunt: 

1. Accessus facilis sit et securus. (Castra enim consistuntur in fine diei, copiae ergo fessae sunt.)
2. In propinquitate fontes aut rivi sint.
3. Prata ad equos iumentaque pascendos non impedita sint.
4. In loco planities sit quam planissima.

Fontes
------

* Hyginus Gromaticus: *De munitionibus castrorum* (Pseudo-Hyginus)
* Publius Flavius Vegetius Renatus: *Epitoma rei militaris*

Nexus interni
-------------

* Hermannus Koller: Vocabularius imaginibus illustratus. Orbis pictus latinus. Ex aedibus Artemis. Turici. Editio altera 1977 (MCMLXXVII)
* Castra carceralia
* Canabae, vicus extra moenia castrorum
* Castra Vetera, urbs Germaniae
* Limes Romanus, fortificationes Germaniae Britanniaeque

Bibliographia
-------------

* Anna Johnson: *Römische Kastelle* (Moguntiaco 1987).
* Christina Meyer-Freuler: *Das Praetorium und die Basilika von Vindonissa* (Brugae 1989).

Notae
-----

1. ↑  Hygini Gromatici De munitionibus castrorum.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **castra** in **Victionario**. |

Aedificia bellica et munimenta

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Aedificia | Arx · bunker · burgus · castellum · castellum maritimum · castra Romana · castra mediaevalia · castrum · dangio · fortalitia · fortalitia subterranea · fortalitia stellaris · propugnaculum · specula · suffugium bellicum · suffugium NBC · turris antiaëria · turris Mortella |
| Munimenta | agger · baillium · fossa castrensis · fossa bellica · mota · moenia · murus · pugnaculum · saepes · turricula · vallum |

 |
|  |
Casei duo de Abundantia, vel eis similes, in nundinis venundati (disci magni ad dextram partem imaginis, subter iacentes)
**Caseus de Abundantia**, Francogallice *Abondance*, est varietas casei bubuli Alpini in Sabaudia confecta. Oppidum, vallis, stirps bovinus, et caseus nomina sua trahunt ex abbatia Sanctae Mariae de Abundantia, quam in hac valle monachi Augustiniani circa annum 1140 condiderunt. Iam saeculo XV casei vaccarini ibi a monachis facti sunt. Hodie caseus *Abondance* admodum durus et familiae Grueriensi attributus formam disci vel cylindri habet, diametro inter 38 et 43 cm, spissitudine vel 8 cm, pondere inter 7 et 12 kg.

Appellatio Originis Protecta
----------------------------

Caseus sub hoc nomine in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri. Caseus Abondance ab anno 1990 appellationem in Francia verificatam portat, et ex anno 2009 appellationem in Europa protectam monstrat.

Notae
-----

1. ↑  De nomine cf. titulum operis *Summariae Constitutiones Monasterii Beatae Mariae de Abundantia* ("Monumenta Historiae Patriae" vol. 5 fasc. 3)
2. ↑  Panthaleo de Conflentia, *Summa lacticiniorum* 2.8.

Bibliographia
-------------

* Michel Vernus, *Une saveur venue des siècles: Gruyère, Abondance, Beaufort, Comté*. Yens-sur-Morges: Cabedita, 1998. ISBN 2-88295-228-7 Paginae selectae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Abondance** spectant. |

* De caseis Sabaudiensibus **(Francogallice)**
* De caseis Sabaudiensibus **(Anglice)**
* De appellationibus lacticiniis Francicis **(Francogallice)**
* De appellationibus lacticiniis **(Francogallice)**
* Marc-Jérôme Hassid, "Le terroir, un territoire hybride. L’exemple des fromages des Alpes du Nord" (2005) apud *Géoconfluences*
Wikidata Castle Cary
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°5′17″N 2°30′50″W  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: South Somerset  

**Castle Cary** est oppidum Somersetensis comitatus in Anglia occidentali situm, ubi nundinae et mercatus tenebantur ab anno 1468. Amnis Cary ibi oritur (unde nomen oppidi partim trahitur), fluminis Pedredi(en) tributaria. Ad Castle Cary homines fere 2 250 nostro tempore habitant.

Ecclesia Omnium Sanctorum saeculo fere XIV constructa, anno 1855 architecto Beniamino Ferrey magna parte refecta est. Castellum ante annum 1138 positum saeculo XV delapidatum hodie omnino deletum est. Macello vel *Market Hall* prisco (anno 1616 constructo) demolito, novum anno 1855 aedificatum est, Francisco Penrose designatore.

Notae
-----

1. ↑  Samantha Letters, "Gazetteer of Markets and Fairs in England and Wales to 1516[*nexus deficit*]"

Bibliographia
-------------

Macellum oppidi Castle Cary
* "Castle-Cary" in John Collinson, *The History and Antiquities of the County of Somerset* (3 voll. Bathoniae, 1791) vol. 2 pp. 51-58
* "Castle-Cary (All Saints)" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)
* "Castle Cary" in Nikolaus Pevsner, *The Buildings of England: South and West Somerset* (Harmondsworth: Penguin, 1958) p. 116

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°5′17″N 2°30′50″W • *OpenStreetMap* • 7301196 *GeoNames* • *Vision of Britain* • *Open Domesday* |
Wikidata Lili Boulanger
Res apud Vicidata repertae:Lili Boulanger: imagoLili Boulanger: imago
*Nativitas*: 21 Augusti 1893; Lutetia  
*Obitus*: 15 Martii 1918; Mézy-sur-Seine  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: musicographus  

**Familia**

*Genitores*: Ernest Boulanger;   

**Memoria**

*Laurae*: Prix de Rome  
*Sepultura*: Montmartre Cemetery  

**Lili Boulanger** (nata 21 Augusti 1893 nomine *Marie-Juliette Olga Boulanger*; mortua 15 Martii 1918) fuit compositrix ac paedagoga musicae Francica qui magistra apud Conservatorium Parisiense fuit, soror minor Nadiae Boulanger, compositricis et musicae eruditricis.

Agnomen "Lili" e nomine Lilith, mulieris Adami, derivari dicitur: qua ratione asteroides 1181 Lilith ad honorem Lili Boulanger nominari fertur.

Notae
-----

1. ↑  Vide "(1181) Lilith" in *Catalogue of Minor Planet Names and Discovery Circumstances*

Nexus externi
-------------

Lili Boulanger

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Classical Archives • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
"Ecclesia Novorum Innocentium" suppositicia a Newton Perkins picta, in libro Georgii Z. Gray anno 1870 divulgata
**Ecclesia Novorum Innocentium**, si res veras Albericus Trium Fontium in *Chronico* refert, condita est iussu papae Gregorii IX ad memoriam "Novorum Innocentium", scilicet puerorum qui ad Terram Sanctam peregrinationem sive expeditionem sacram faciebant. Duae enim naves in quibus pueri aliqui adscenderant submersae sunt iuxta insulam Sancti Petri, haud longe a loco ubi nunc stat urbs Carloforte. Nihil de naufragio, nihil de ecclesia aedificata dicunt alii fontes.

Anno 1867 Newton Perkins in insulam S. Petri iter fecit seque ecclesiam Novorum Innocentium ruinosam repperisse praetendit; huius aedificii Georgius Z. Gray in libro *The Children's Crusade* anno 1870 imaginem et descriptionem divulgavit. Quas res falsas esse satis monstravit Normannus Zacour, operis a Kenetho Setton de expeditionibus sacris incepti consociatus.

Notae
-----

1. ↑  Albericus Trium Fontium, *Chronicon* anno 1212

Bibliographia
-------------

Opera antiquiora
* George Zabriskie Gray, *The Children's Crusade: an episode of the thirteenth century* (Hurd & Houghton, 1870) Editio 1898 apud archive.org
* Norman P. Zacour, "The Children's Crusade" in Kenneth M. Setton, ed. *A History of the Crusades* (6 voll. Philadelphiae: University of Pennsylvania Press, 1955-1989) **(Anglice)** Textus vol. 2 pp. 325-342, esp. pp. 336-339

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Lilium bulbiferum* ssp. *croceum* floret.

---

**Plantae** — Anthophyta — Angiospermae

Monocotyledones   
Ordo : Liliales   
Familia : Liliaceae   
Subfamilia : Lilioideae   
Genus : *Lilium*   
L.  
   
Subdivisiones: Species*Vide commentarium.*

***Lilium*** (nomen a Carolo Linnaeo statutum) est genus angiospermarum herbacearum familiae Liliacearum, quae e bulbis crescunt et praesertim per regiones hemisphaerii septentrionalis temperatas gignuntur. Species fere 110 in hoc genere enumerantur, quarum multae in hortis pulchritudinis causa coluntur. Sunt quae bulbos edules producant.

Lilium candidum
Lilium japonicum

Species selectae
----------------

* *Lilium auratum*
* *Lilium candidum*
* *Lilium japonicum*
* *Lilium martagon*

Nexus interni
-------------

* 1092 Lilium

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • Flora of China • Flora of North America • USDA Plants Database |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Lilium"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lilium** spectant. |

* "Lilium" in *Flora Europaea*
* *Flora of Nepal*
* *Flora of North America*
* *Online Lily Register*
* deFlorum: *Lilium*
* *North American Lily Society*
* *RHS Lily Group Seed Exchange*
* the-genus-lilium.com
Georgius (Dacoromanice *Gheorghe*) **Emacu** (natus die 13 Octobris 1958 Iassii) miles, iuris peritus et vir publicus Dacoromanicus est.

Munus
-----

Postquam scholam finivit, Emacu annis 1977 - 1981 apud Institutum militare „Nicolae Bălcescu" Cibinii studebat, deinde annis 1980 - 1992 in hoc instituto dux militum fuit. Annis 1987 - 1992 apud Universitatem Bucarestensem iurisprudentiae studebat. Deinde ad annum 2002 pro ministrerio defensionis publicae operam dedit. Tum secretarius statalis in ministerio administrationis publicae fuit. Tum ad annum 2003 apud Universitatem Nationalem Defensionis Carol I iurisprudentiae studebat atque anno 2010 etiam doctor iurisprudentiae factus est. Annis 2005 - 2008 pro praesidio Camerae Legatorum Romaniae operam dedit. Anno 2009 consiliarius in ministerio administrationis publicae, annis 2010 - 2012 secretarius statalis in ministerio defensionis nationalis erat.

Cursus honorum
--------------

A die 14 Iulii ad usque 28 Decembris 2004 administer delegatus administrationis publicae in consilio ministrorum Hadriani Năstase fuit. Anno 2012 Emacu, sodalis factionis UDMR, legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae
* Pagina Emacu apud Facebook

Notae
-----

1. ↑  Romaniatv.net die 28 Octobris 2013 de militibus, qui cursum honorum inierunt
2. ↑  ziareevenimentul.ro die 27 Maii 2013

Ministri principales rectionum Hadriani Năstase 2000 - 2004

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Catharina Andronescu • Alexander Athanasiu • Daniela Bartoș • Eugenius Bejinariu • Mircea Beuran • Ionel Blănculescu • Ovidius Brînzan • Silvia Ciornei • Octavius Cozmâncă • Petrus Daea • Mathaeus-Agathon Dan • Eugenius Dijmărescu • Basilius Dîncu • Christianus Diaconescu • Helena Dumitru • Georgius Emacu • Alexander Fărcaș • Acsinte Gaspar • Mircea Geoană • Georgius Gingăraș • Sperantia-Maria Ianculescu • Aurelius-Constantinus Ilie • Petrus Lificiu • Șerban Mihăilescu • Miron Mitrea • Hadrianus Năstase • Daniel Nica • Bogdan Niculescu-Duvăz • Gabriel Oprea • Ioannes-Mircea Pașcu • Daniel-Ioannes Popescu • Daniel-Mircea Popescu • Basilius Pușcaș • Hildegarda-Carola Puwak • Ioannes Rus • Marianus-Florianus Săniuță • Elias Sârbu • Marianus Sârbu • Rodica-Michaela Stănoiu • Michael-Nicolaus Tănăsescu • Aemilius Răzvan Theodorescu • Hadriana Țicău • Șerban Valeca |
|  |



 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Carpo


Wikidata Carpo (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Carpo (satelles): imagoCarpo (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, Brett J. Gladman, John J. Kavelaars, David Clifford Jewitt, Jan Kleynadie 9 Februarii 2003
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 456.1 dies  
*Axis semimaior*: 17 144 888 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.4316  
*Inclinatio orbitalis*: 51.4 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 23.0  
*Radius*: 1.5 chiliometrum  
*Massa*: 45 petagram  

**Carpo**, nomine pleno **Jupiter XLVI (Carpo)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2003 J 20** agnitus, quae anno 2003 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Carpo, e qua haec satelles appellata est, fuit una Horarum quas Themis Iovi peperit.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 37 a die 9 Februarii 2003 usque ad 24 Ianuarii 2004 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
***Historia Francorum expugnantium Iherusalem*** est narratio rerum a peregrinis prima expeditionis sacrae gestis ab anno 1095 usque ad 1099. Fide Gaspardi Barthii auctor "**Bartolfus** quidam peregrinus **de Nangeio**, Germanus" esse dicitur, sed de eo nihil scitur. Auctor huius narrationis pro certo inter Cruce signatos ad Hierosolymam pervenit; multa ex *Historia Hierosolymitana* Fulcherii Carnotensis sumpsit, multa autem ex observationibus suis addidit. Hi duo, soli omnium qui de prima expeditione scripserint, Constantinopolim describunt,[1] verbis partim consonantibus.

Notae
-----

1. ↑  "The so-called 'Bartolf of Nangis'": Dana Carleton Munro, "A Crusader" in *Speculum* vol. 7 (1932) pp. 321-335: vide p. 332 n. 1 et p. 333 n. 1

Bibliographia
-------------

Editiones
* *Recueil des historiens des croisades: Historiens occidentaux* vol. 3 (Paris, 1866) pp. 487-543 **(Latine)** Textus

Eruditio
* Hiram Kümper, "Bartolf of Nangis" in Graeme Dunphy, ed. *Encyclopedia of the Medieval Chronicle* (Lugduni Batavorum: Brill, 2010) p. 145 Textus venalis
* J. G. Rowe, "Paschal II, Bohemund of Antioch and the Byzantine Empire" in *Bulletin of the John Rylands Library* vol. 45 (1966) pp. 165–202
Wikidata Georgius Damjanov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 23 Septembris 1892, 1892; Montana (provincia)  
*Obitus*: 27 Novembris 1958, 27 Decembris 1958; Serdica  
*Patria*: Bulgaria  

**Officium**

*Officium*: member of the Bulgarian National Assembly  
*Munus*: politicus, military officer, miles  

**Consociatio**

*Factio*: Bulgarian Communist Party  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of Georgi Dimitrov, Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945", Order of 9 September 1944  
*Sepultura*: Central Sofia Cemetery  

**Georgius Părvanov Damjanov** (Bulgarice  *Георги Първанов Дамянов*, natus die 23 Septembris 1892 in Opushna in Montana provincia, mortuus die 27 Novembris 1958 Serdicae) vir rerum politicarum peritus Bulgaricus fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Damianov e gente agricolarum ortus gymnasium in urbe Valvarum frequentabat. Deinde magister scholae et minister cursus publici operam dedit. Annis 1915 - 1918 miles Bello Orbis Terrarum I interfuit.

Cursus honorum
--------------

Bello finito anno 1912 ad Factionem Socialisticam accessit et annis 1919 - 1923 inter regentes Factionis Communisticae fuit. Tum seditioni contra Regnum Bulgaricum interfuit. Seditione suppressa ad usque 1924 in Iugoslavia exsul vivebat, deinde in patriam clam revertebat. Ad mortem damnatus anno 1925] in Unionem Sovieticam fugit. Ibi in Academia Militari studebat et ab anno 1932 etiam docebat. Anno 1936/37 in Bello Civili Hispanicoo certebat, tum Moscoviam revertebat. Ibi in officio Communistici Internationalis operam dedit. Anno 1944, postquam Communistae rerum Bulgariae potiti sunt, in patriam rediit. Annis 1944 - 1946 collegium militare Communistarum regebat et tum an annum 1950 administer defensionis publici fuit. Die 27 Maii eius anni praeses Parlamenti atque ita caput Rei Publicae Popularis Bulgariae electus est. Quem honorem ad mortem tulit.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud osaarchivum.org

Praesides Bulgariae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Basilius Kolarov 1946 • Minčo Nejčev 1947 • Georgius Damjanov 1950 • Demetrius Ganev 1958 • Georgius Trajkov 1964 • Theodorus Živkov 1971 • Petrus Mladenov 1989 • Stanislaus Todorov 1990 • Nicolaus Todorov 1990 • Želju Želev 1990 • Petrus Stojanov 1997 • Georgius Părvanov 2002 • Rosen Plevneliev 2012 • Rumen Radev 2017
Васил Коларов • Минчо Нейчев • Георги Дамянов • Димитър Ганев • Георги Трайков • Тодор Живков • Петър Младенов • Станко Тодоров • Николай Тодоров • Желю Желев • Петър Стоянов • Георги Първанов • Росен Плевнелиев • Румен Радев
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Duces civitatum Europaearum hodiernarum • Index regum praesidumque Bulgariae**Capsae cognatae:* Duces civitatum Unionis Europaeae • Primi ministri Bulgariae |
|  |
Wikidata Georgius Dobrovol'skij
Res apud Vicidata repertae:Georgius Dobrovol'skij: imagoGeorgius Dobrovol'skij: imago
*Nativitas*: 1 Iunii 1928; Odessa  
*Obitus*: 30 Iunii 1971; Soyuz 11, low Earth orbit  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: Astronauta, Gubernator aeroplani  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Lenin, Hero of the Soviet Union, Medal "For Battle Merit", Pilot-Cosmonaut of the USSR, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy", Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR", Jubilee Medal "50 Years of the Armed Forces of the USSR", Q16663835, Medal "For Impeccable Service", 2nd class, Medal "For Impeccable Service", 1st class  
*Sepultura*: Kremlin Wall Necropolis  

**Georgius Timothei filius Dobrovol'skij** (Russice Георгий Тимофеевич Добровольский, tr. *Georgij Timofeevič Dobrovol'skij*; 1 Iunii 1928 – 30 Iunii 1971) fuit gubernator aeroplani militaris et cosmonauta Sovieticus. Praefectus fuit navis spatialis *Sojuz-11* («Союз-11») et stationis spatialis *Saljut-1* («Салют-1»). Cum Georgius Dobrovol'skij eiusque socii Vladislaus Volkov et Victor Pacaev post volatum suum, qui ab 6 usque ad 29 Iunii 1971 duravit, rursus ad Tellurem in capsula spatiali veniebant, propter defectum capsulae temeritate causa mortui sunt. Dobrovol'skij cum Volkov et Pacaev Titulo Herois Unionis Sovieticae post mortem ornatus est. Asteroides 1789 Dobrovolsky in eius honorem vocatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgium Dobrovol'skij** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Georgium Dobrovol'skij in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
Wikidata Thamar Karsavina
Res apud Vicidata repertae:Thamar Karsavina: imagoThamar Karsavina: imago
*Nativitas*: 25 Februarii 1885, 10 Martii 1885; Petropolis  
*Obitus*: 26 Maii 1978; Beaconsfield  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: Ballator, choreographer, autobiographus, praeceptor musicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Familia**

*Genitores*: Platon Karsavin;   
*Coniunx*: Henry James Bruce  
*Proles*: Nikita Bruce  

**Memoria**

*Laurae*: Queen Elizabeth II Coronation Award  
*Sepultura*: Hampstead Cemetery  

Karsavina in *Les Papillons* anno 1912
**Thamar Platonis filia Karsavina** (Russice Тамара Платоновна Карсавина, tr. *Tamara Platonovna Karsavina*; nata die 25 Februarii [9 Martii] 1885, mortua die 26 Maii 1978) fuit saltatrix princeps (*prima ballerina*) Russica, quae in Ballatione Imperiali Russica et deinde in *Ballets russes* Sergii Djagilev saltabat. Postea in Hampstead Londinii migravit et creationem Ballationis Regiae et Academiae Regiae Saltationis adiuvit. Unus ex conditoribus ballationis Britannicae hodiernae habetur.

Pinacotheca
-----------

* Karsavina anno 1910Karsavina anno 1910
* Karsavina cum Ballets russes, anno 1913Karsavina cum *Ballets russes*, anno 1913
* Thamar Karsavina in fabula L'Oiseau de feu (1910)Thamar Karsavina in fabula *L'Oiseau de feu* (1910)
* Thamar Karsavina in Les Sylphides, a Savelij Sorin pictaThamar Karsavina in *Les Sylphides*, a Savelij Sorin picta

Opera scripta
-------------

* Tamara Karsavina, "A Recollection of Strawinsky", in *Tempo* (New Series), no. 8 (numero Strawinsky), aestate 1948, pp. 7–9.
* Tamara Karsavina, *Theatre Street: The Reminiscences of Tamara Karsavina* (Londinii: Heinemann, 1930), cum praefatio J. M. Barrie.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thamar Karsavina** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Vita Karsavinae
* Saltatio facis apud YouTube
Thann: flumen Thur perfluit vicum.
Thann: communis tabula
Portale occidentale sancti Theobaldi
 **Thann**  est commune Francicum 7'721 incolarum (anno 2018) praefecturae Rheni Superioris et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito *Grand Est* vocata.

Geographia et oeconomia
-----------------------

Urbs Thann introitu vallis rivi *Thur* sita est ubi planities in angustas fauces sese coartat montibus Vosegi cinctas. Ferriviaria linea inter Mulhusiam et Thann a Nicolao Koechlin promota mense septembri anni 1839 inaugurata tum tertia tantum ferrivia viatoribus destinata in Francogallia erat. Hodie longius intra vallem usque ad vicum Kruth producta est linea. Ut Mulhusia Thann fabricis textilibus diu nota erat nono decimo et prima parte vicesimi saeculi. Hodie floret industria chemica sed etiam cultura vitis (*grand cru* *Rangen*) quae iam tertio decimo saeculo ibi in honore erat. Tam declivia sunt illa vineta (45 per centum declivitatis) ut vindemiatores funibus retineantur eodem modo quo qui saxa abrupta in montibus altis ascendere solent. Quattuor species vitis tantummodo ibi plantare licet siquidem *grand cru d'Alsace* appellationem servare cupiuntː *Pinot gris*, *Muscat d'Alsace*, *Gewürztraminer*, *Riesling*.

De monumentis
-------------

Vineta *Rangen* supra urbem. Ultra "oculus strigae" conspicuus est.
Inter Gothicas Alsatiae ecclesias ecclesia collegialis Sancto Theobaldo dicata secundum locum post cathedralem Argentoratensem obtinet, per quartum et quintum decimum saeculum aedificata. Reliquias digiti Santi Theobaldi, episcopi Gubbiensis circa 1160 mortui tegit.

Comites de Ferrette in monte vicino castrum *Engelburg* tertio decimo saeculo aedificarunt quia in urbe Thann viatores vallem introeuntes portorium solvere cogere volebant, unde reditus magnus nasceretur. Quod castellum rex Francorum Ludovicus XIV anno 1673 deleri iussit. Ruinae permanent, in primis pars turris rotunda et cava quam incolae "strigae oculum" vocitant. Domini de Thann primum comites de Ferrette fuerunt atque postea per matrimonium cum domu de Ferrette Habsburgi.

Notae
-----

1. ↑  Adiectivus *Thannensis/-e* apud Georg Heinrich Behr, *Zwey Bücher Von der Materia medica*. Argentorati, 1748ː 531.
2. ↑  Haec verba Francica "magnum vinetum" valent.
3. ↑  Hans Haug, *L'art en Alsace*, p.76 et 79.

Nexus interni
-------------

* Indicem communium praefecturae Rheni Superioris

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thann** spectant. |

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°48′24″N 7°6′16″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • "68334" apud *INSEE* |

* Huius communis pagina interretialis
* De hoc communi apud Cassini
Wikidata Georgius F. Smoot
Res apud Vicidata repertae:Georgius F. Smoot: imagoGeorgius F. Smoot: imago
*Nativitas*: 20 Februarii 1945; Yukon  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: George Fitzgerald Smoot III
**Officium**

*Munus*: astronomus, cosmologus, astrophysicus, physicus, professor  
*Patronus*: Universitas Californiensis
**Familia**

*Genitores*: George F. Smoot;   

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum physicae, NASA Exceptional Scientific Achievement Medal, Oersted Medal, Fellow of the American Physical Society, Albert Einstein Medal, Ernest Orlando Lawrence Award  

**Georgius Fritzgerald Smoot** (natus 20 Februarii 1945) est physicus Americanus qui astrophysicae et cosmologiae peritus, qui anno 2006 Praemium Nobelianum physicae accepit cum Ioannes C. Mather accepit ratione studii cosmica radiatio micrometrica primordialis et corporis nigri accepit. Et materiam nigram studuit.

Alma mater eius Massachusettense Institutum Technologiae est.

Notae
-----

1. ↑  The 2006 Nobel Prize in Physics

Nexus externi
-------------

* Smoot Group Astrophysics & Cosmology
Fasciculus:PaineAmericanCrisis.jpgborderPrima pagina primae editionis primi voluminis.
***The American Crisis*** ('Discrimen Americanum') est series sedecim libellorum Thomae Paine, philosophi et auctoris aetatis illuminationis saeculi duodevicensimi, primum ab anno 1776 ad annum 1783 per Res Novas Americanas divulgatorum saepeque ***The Crisis*** ('Discrimen') appellatorum. Tredecim libelli numerati annis 1776 et 1777 divulgati sunt, et tres alii inter 1777 et 1783.[1] Primus libellus in *Pennsylvania Journal* divulgatus est.[2] Paine hos libellos subscripsit pseudonymo *Common Sense* ('Communis Sensus').

Hi libelli eodem tempore initii Rerum Novarum Americanarum erant, cum coloni Americani confirmatione egebant. Paine, sicut multi alii politici et eruditi, colonos noscens Bellum Libertatis Americanum sustinere non gratuito, orationem scripsit quam homines vulgares intellegere possent, philosophiam liberalem facillime asseverantem. Etiam Deum Christianum citare ausus est, eum affirmans bellum contra Britanniarum Regnum bellum sustenturum esse. Eius scripta animos colonorum confirmaverunt, ad populi Anglici iudicium iustitiae provocaverunt, res de quibus bellum agebatur deliquaverunt, suasoresque pacis componendae vituperaverunt. Primum volumen verbis iam notissimis incipit: "Haec sunt tempora quae animas hominum experiuntur."[3]

Notae
-----

1. ↑  Paine 1945:48.
2. ↑  "Thomas Paine publishes American Crisis - Dec 19, 1776," history.com.
3. ↑  Anglice: "These are the times that try men's souls" (vide picturam).

Bibliographia
-------------

* Paine, Thomas. 1945. *The Complete Writings of Thomas Paine,* vol. 2, ed. Phillip S. Foner. Novi Eboraci: Citadel Press.
* Paine, Thomas. 1978. *Political writings / Thomas Paine,* ed. Moncure Daniel Conway; illust. Robert Borja. Franklin Center Pennsilvaniae: Franklin Library.

Nexus externi
-------------

* *The American Crisis.* ushistory.org.
* "Thomas Paine publishes American Crisis - Dec 19, 1776." history.com.
Wikidata Georgius Eugenius Haussmann
Res apud Vicidata repertae:Georgius Eugenius Haussmann: imagoGeorgius Eugenius Haussmann: imago
*Nativitas*: 27 Martii 1809; Lutetia  
*Obitus*: 11 Ianuarii 1891; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: Q59854914, Prefect of Seine, Second Empire senator, General secretary of prefecture of Vienne, sub-prefect, sub-prefect, sub-prefect, sub-prefect, Prefecture advisor, Prefect of Gironde, Prefect of Var, Prefect of Yonne  
*Munus*: politicus, Officialis, architectus, urban planner  

**Consociatio**

*Factio*: Bonapartism  
*Religio*: Protestant
**Familia**

*Proles*: Valentine Haussmann  

**Memoria**

*Laurae*: Crux magna Legionis Honoris, Grand Cross of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa, Commander of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa, Knight Grand Officer of the Order of Charles III  
*Sepultura*: Coemeterium Père Lachaise  

**Georgius Eugenius Haussmann** (Lutetiae natus die 27 Martii 1809; ibidem mortuus die 12 Ianuarii 1891) designator urbium Francicus fuit, qui Napoleone III imperatore regnante annis 1853 - 1870 urbem Lutetiam reformavit, cum vias latas exstrueret et vicos mediaevales destrueret. Viae novae aptissimae ad seditiones populi supprimendas erant. Imperator idcirco eum praefectum Sequanae et Matronae praefecturae fecit. Anno 1857 et senator Imperii et *baro* factus est. Cum Napoleo III imperator anno 1870 depositus esset, Haussmann ex officio remotus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Baronem Georgium Eugenium Haussmann** spectant (Baron Georges-Eugène Haussmann, Georges Eugène Haussmann). |

* "Georges Eugène Haussmann"apud Find a Grav
---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Pelecaniformes   
Familia : Threskiornithidae   
Subfamilia : Threskiornithinae   
Genus : ***Thaumatibis***   
Elliot, 1877  
Species : ***T. gigantea***   
*Thaumatibis gigantea*   
(Oustalet, 1877)  
Conservationis status

CR  
  
  
In summum discrimen adducta (IUCN 3.1)
Synonyma
*Pseudibis gigantea*

Cambodiana *Thaumatibidem giganteam* captam liberatura.
***Thaumatibis gigantea,*** sola species in ***Thaumatibide,*** genere monotypico, est avis vadens subfamiliae Threskiornithinarum. Endemica est in Cambodia septentrionali, quamquam paucae singulae in Laotia meridiana extrema habitant, et una in Yok Đôn National Park Vietnamiae nuper visa est.

*Thaumatibis gigantes* est avis terrarum humilium, quae in paludinibus, lacubus, fluminibus latis, planitiebus inundatis, silvisque aliquantum apertis fit, necnon in lacunis, stagnis, pratisque aquosis tempestivis in silvis deciduis densioribus.
Quae longe est maxima ex threskiornithinis in orbe terrarum. Adulti ab 102 ad 106 cm longi esse dicuntur.

*Thaumatibis gigantea* invertebratis aquaticis, anguillis, crustaceis, parvisque amphibiis reptiliisque vescitur. Praeterea semina atque insecta sicut acrididoidea et cicadoidea victus rationem amplificant.

Haec avis in discrimen adducta esse putatur. Et avis civitatis Cambosiae est.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN*.
2. ↑  "Giant ibis (Thaumatibis gigantea) Facts". Arkive.org .
3. ↑  Giant Ibis *Thaumatibis gigantea*, BirdLife International.

Bibliographia
-------------

* Hancock et Kushan. 1992. *Storks, Ibises and Spoonbills of the World.* Princeton University Press. ISBN 9780123227300.

Nexus externi
-------------

* De specie. BirdLife.
* Photographemata et pelliculae. ARKive.
Ecclesia Nostrae Dominae de Andiliaco a Paulo Robert anno circiter 1890 lucis ope picta
**Ecclesia Nostrae Dominae de Andiliaco**, Francogallice *Église Notre-Dame de Nantilly*, est templum Christianum saeculo XII in suburbio Andiliaco vel Lentiliaco urbis Salmurii aedificata.

Ecclesia Nostrae Dominae de Andiliaco intus a Paulo Robert anno circiter 1890 lucis ope picta
Nutrice Renati Andegavensis sororisque Mariae Typhaena *la Magine* anno 1459 mortua, ille sepulturam in ecclesia de Andiliaco erigere curavit, hoc carmine inscripto:

*Ci gist la nourrice Thiephaine*  

*La Magine, qui ot grant paine*  

*A nourrir de let en enfance*  

*Marie d'Anjou royne de France*  

*Et apres son frere René*  

*Duc d'Anjou et depuis nommé,*  

*Comme encore est, roy de Sicile,*  

*Qui a voullu en ceste ville*  

*Pour grant amour de nourreture*  

*Faire faire la sépulture*  

*De la nourrice dessusdicte,*  

*Qui à Dieu rendit l'âme quicte*  

*Pour avour grâce et tout déduit*  

*Mil CCCC cinquante et huit*  

*Ou mois de mars, XIIIe jour.*  

*Je vous prie tous par bonne amour*  

*Affin qu'elle ait ung pou du vostre*  

*Donnez luy ugne patenostre.*[1]

Notae
-----

1. ↑  Albert Lecoy de La Marche, *Le roi René, sa vie, son administration, ses travaux artistiques et littéraires, d'après les documents inédits des archives de France et d'Italie* (Lutetiae: Firmin-Didot, 1875) vol. 1 pp. 6-7

Bibliographia
-------------

* "Notre-Dame de Nantilly" in G. d'Espinay, *Notices archéologiques* ser. 2 pp. 59-69
* "La Vierge noire de Nantilly à Saumur" in Michel Vaissier, *Anjou, terre secrète du Graal?* (1999) pp. 159-170 (Paginae selectae apud *Google Books*)
Thallus Sargassi.
Thallus *Ptilidii pulcherrini,* unius ex Bryophytis, per microscopium visus (magnificatio 125-ies).
**Thallus** (Graece θαλλός 'ramulus, surculus') est non differentiata nonnullorum organismorum textum in variis gregibus sicut algae, fungi, nonnulla Marchantiophyta, lichena, et Myxogastria inventum. Multi ex his organismis olim thallophyta appellabantur, polyphyleticus organismorum remote cognatorum grex. Organismus vel structura thalli similis **thalloidum, thallodale, thalliforme, thallinum,** vel **thallosum** appellatur.

Thallus plerumque est omne corpus organismi multicellularis non motilis in quo non sunt texta in organa non ordinantur.[1] Etiamsi thallis non sunt partes ordinatae et distinctae (folia, radices, caules) ut plantae vasculares, structuras analogas habere possunt quae eorum parum vascularium similes sunt. Structuris analogis est functio similies sed alia structura microscopica; exempli gratia, nulli thallo est textum vasculare. In rebus praestantibus, sicut Lemnoideae, ubi structura plantae vascularis revera thalli similis est, structura thalloidica, vel aliquando thalloidum appellatur.

Thallus hepaticophyti.
Thallus in *Marchantia polymorpha.*
Circulus vitae unius hepaticophyti (Marchantiophytorum).
Sectio transversa hepaticophyti (Marchantiophyta).
Quamquam anatomia thalli plerumque non discreta est, esse possunt differentiae conspicuae et differentiae functionales. Quaeque ex Phaeophyceis, exempli gratia, suum thallum in tres regiones dividere potest: inter partes thalli Phaeophycearum sunt ancora, stipes (laminas fulcit), et laminae (photosynthesi dicatae).

Thallus fungi usitate mycelium appellatur. Vocabulum *thallus* usitate ad vegetativum lichenis corpus spectat. In algis maritimis, thallus aliquando etiam frons appellatur. Gametophyta nonnullarum plantarum non thallophyticarum, praecipue Lycopodiopsida, Equisetopsida, et Monilophyta, prothallus appellatur.

Notae
-----

1. ↑  Haupt 1953:7.

Bibliographia
-------------

* Haupt, Arthur W. 1953. *Plant Morphology.* Novi Eboraci: McGraw-Hill.
* Sitte, Peter, Elmar Weiler, Joachim W. Kadereit, Andreas Bresinsky, et Christian Körner. 2002. *Lehrbuch der Botanik für Hochschulen: Begründet von Eduard Strasburger.* Ed. 35a. Heidelbergi: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 382741010-X.
* Wagenitz, Gerhard. 2003. *Wörterbuch der Botanik: Die Termini in ihrem historischen Zusammenhang.* Ed. 2a, retractata. Heidelbergi et Berolini: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 3827413982.
Wikidata Mons Tabor (Germania)
Res apud Vicidata repertae:Mons Tabor (Germania): insigneMons Tabor (Germania): insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°26′15″N 7°49′33″E  
*Numerus incolarum*: 14 391  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Gabriele Wieland  
*Procuratio superior*: Montabaur  

**Geographia**

*Superficies*: 33.77 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Heiligenroth, Dernbach, Staudt, Großholbach, Girod, Steinefrenz, Heilberscheid, Stahlhofen, Untershausen, Holler, Niederelbert, Kadenbach, Hillscheid, Isselbach  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sebnitz, Tornodurum, Brackley  

**Tabula aut despectus**

Mons Tabor (Germania): situsMons Tabor (Germania): situs
Castellum
**Mons Tabor (Germania)** civitas nomen accepit ab archiepiscopo Theodorico II de Wied, cum ex expeditione sacra  reversus esset. Collis civitatis Theodorico similis esse Monti Tabori terrae sacrae videbatur.

Mons Tabor in Westerwaldiae regione.

Notae
-----

1. ↑  PONS Standardwörterbuch LATEIN 1. Auflage 1992, Nachdruck 2006

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°26′15″N 7°49′33″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "07143048" apud *Statistik-Portal* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Taborem** spectant. |
*Si psalmum responsorium quaeris, vide graduale.*
Puella sancti gradalis, a Dante Gabriele Rossetti anno 1874 picta
**Gradalis**, sive **(sanctum) graal**, in fabulis Medii Aevi est res pretiosa et sancta ab equitibus Arthuri regis quaesita. Saepe dicitur esse vas ex quo Iesus in Ultima Cena ederit vel biberit, et in quod Ioseph ab Arimathaea sanguinem Christi crucifixi acceperit.

Helinandus in chronicis suis sub anno 718 haec de gradali refert:

> Hoc tempore in Britannia cuidam eremitae monstrata est mirabilis quaedam visio per angelum de sancto Ioseph decurione, qui corpus Domini deposuit de cruce; et de catino illo sive paropside, in quo Dominus coenavit cum discipulis suis; de quo ab eodem eremita descripta est historia, quae dicitur de gradali. Gradalis autem sive gradale Gallice dicitur scutella lata, et aliquantulum profunda; in qua pretiosae dapes cum suo iure divitibus solent apponi gradatim, unus morsellus post alium in diversis ordinibus; et dicitur vulgari nomine graalz, quia grata et acceptabilis est in ea comedenti: tum propter continens, quia forte argentea est, vel de alia pretiosa materia; tum propter contentum, id est ordinem multiplicem pretiosarum dapum.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Vel *gradale*. Vide locum infra citatum.
2. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "graal"
3. ↑  Helinandi *Opera omnia*, Patrologiae cursus completus (Lutetiae: J.-P. Migne, 1865), pp. 813–14.

Nexus interni
-------------

* *Parzival*
* Poculum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **gradalem** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Mons Viridis (discretiva)


Wikidata Mons Viridis
Res apud Vicidata repertae:Mons Viridis: insigneMons Viridis: insigneMons Viridis: vexillumMons Viridis: vexillum
Civitatum Foederatarum civitas  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 44°0′0″N 72°42′0″W  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Civitates Foederatae Americae  
*Territoria finitima*: Nova Hantonia, Massachusetta, Novum Eboracum, Quebecum
**Forma**

*Area*: 24 923 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Mons Pessulanus  
*Subdivisiones*: Addison County, Washington County, Lamoille County, Orange County, Windham County, Chittenden County, Essex County, Franklin County, Bennington County, Orleans County, Rutland County, Windsor County, Caledonia County, Grand Isle County
**Gestio**

*Praefectus*: Phil Scott  
*Consilium*: Vermont General Assembly  

**Vita**

*Incolae*: 643 077  
*Sermo publicus*: no value  
*Zona horaria*: UTC-5, America/New\_York  

**Commemoratio**

*Paean*: These Green Mountains  

**Tabula aut despectus**

Mons Viridis: situsMons Viridis: situs
**Mons Viridis**, seu **Vermons** (Anglice *Vermont*) est civitas in Civitatibus Foederatis Americae. Caput est Mons Pessulanus (Anglice *Montpelier*); urbs maxima, Burlingtonia ubi stat Universitas Viridimontana. Civitates finitimae sunt ad septentrionem Canada, ad orientem Nova Hantonia, ad occidentem Novum Eboracum, et ad meridionem res publica Massachusettensium.

Lacus
-----

* Lacus Camplenius

Nexus interni
-------------

* Monspessulanus
* Montes Virides
* Refugium Ferarum Nationale Missisquoiense

Notae
-----

1. ↑  Caroli Egger *Lexicon Nominum Locorum* (1977, 1982: ISBN 88-209-1254-6). Cf. etiam Collegium Medioburiense Viridis Montis
2. ↑  Vermont Coppers

* 
* 
* 

Civitates Civitatum Foederatarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Alabama · Alasca · Arizona · Arcansia · California · Carolina Meridiana · Carolina Septentrionalis · Cenomannica · Coloratum · Connecticuta · Dacota Meridiana · Dacota Septentrionalis · Delavaria · Florida · Georgia · Havaii · Idahum · Illinoesia · Indiana · Iova · Kansia · Kentukia · Ludoviciana · Massachusetta · Michigania · Minnesota · Mississippia · Missuria · Mons Viridis · Montana · Nebrasca · Nivata · Nova Caesarea · Nova Hantonia · Novum Eboracum · Novum Mexicum · Oclahoma · Ohium · Oregonia · Pennsilvania · Rhodensis Insula · Tennesia · Terra Mariae · Texia · Uta · Vasintonia · Virginia · Virginia Occidentalis · Visconsinia · Vyomina · · Territorium Columbianum (urbs Vasingtonia)
*Opus geopoliticum • Porta Civitatum Foederatarum**Capsae cognatae:* Territoria Civitatum Foederatarum |
|  |



|  |
| --- |
| *Porta: CivitatesFoederatae Americae* |
**Georgius Carpi filius Davidov** (Russice *Георгий Карпович Давыдов*, natus 1879 ad Armavir in regione Cubanica) editor Russicus gente Armenus fuit necnon summus Esperantici fautor.

Vita
----

Rebus Esperanticis ardere coepit anno 1892. Anno 1903 venit Saratoviam ubi praeconia pro Esperanticis incepit. Annis inter 1906 et 1907 periodica multa Esperantica subtenebat, propagandam multiplicem in Esperantica firmavit, opera nonnulla e linguis Caucasi in idioma Zamenhofianum convertit. 

Notissimus autem factus est ut possessor bibliothecae Esperanticis multis fartae, ubi omnia quasi Esperantice divulgata colligebat. Berolini anno 1908 et Guelpherbyti catalogus librorum omnium editus est. Post infelices Res novas Octobres libri eius diffusi sunt, bibliotheca omnis perdita. 

Maioris momenti sunt etiam operae eius statisticae de libris definitivis, de litteris Esperantice pactis necnon de libris in Esperanticum conversis, de periodicis Esperanticis olim existentibus. Anno 1914 saltem consilium cepit edendorum foliorum commendativorum de esperantistis caecis, de vegetarianismo, de quaestionibus oecumenicis inter Christianos, de pace concilianda, de feminis magnis.

Conversiones
------------

* V. Papazjan: *Morituri te salutant*, fabula Armeniaca. Aquinci: Nagy, 1907. 13 paginarum (Esperanta Universala Biblioteko 2.)
* A. Agaronjan: *Guteton da lakto*, fabula Armeniaca. Aquinci: Nagy, 1907. 10 paginarum (Esperanta Universala Biblioteko 3.)
* *La jukagiroj*, adumbratio ethographica. Aquinci: Nagy, 1908. 8 paginarum. (Esperanta Universala Biblioteko 5.)
* *Ĉerkesaj rakontoj*. Aquinci: Nagy, 1908. 8 paginarum. (Esperanta Universala Biblioteko 6.)
* *Ajcatur*, fabula Armeniaca. Budapeŝto: Nagy, 1908. 14 paginarum. (Esperanta Universala Biblioteko 9.)

Notae
-----

1. ↑  Plura de isto incepto numquam peracto

Nexus externi
-------------

* De Georgo Davidov in elencho Vindobonensi de linguis constructis[*nexus deficit*]
* Legibilia de Davidov apud EBEA
* *Jukagiroj*, cum photographemate Davidov
* Biographia in Encyclopaedia Esperantica
*Vide etiam paginam discretivam:* Thais

Thaïs taedifera ab Iosua Reynolds anno 1781 ficta
**Thaïs** (Graece Θαΐς) fuit meretrix Atheniensis saeculi IV a.C.n. expeditionis Alexandri Magni particeps et amasia huius Ptolemaei qui postea rex Aegypti factus est. Anno 331/330 a.C.n. Alexandro cum amicis iuxta Persepolin cenante Thaïs comissationem suasit ut incendium in palatium regum Persarum miserint. Alexandro mortuo Ptolemaeum Thaïn in matrimonium duxisse adseverat Athenaeus et ex ea filios duos filiamque genuisse, Leontiscum, Lagum et Irenam.

Idem nomen habuit meretrix ficticia e ludo scaenico Terentiano cuius titulus est *Eunuchus*; idem et meretrix Aegyptia historica quae religionem Christianam accepit. Thais Atheniensis in litteris posterioribus reperitur, per exemplum in libris de Alexandro Magno *Fire from Heaven* et *The Persian Boy* a Maria Renault scriptis. Est protagonista mythistoriae *Таис Афинская* ("Thais Atheniensis") anno 1972 Russice ab Ioanne Efremov composita.

Fontes
------

* Clitarchus, *Historiae Alexandri* apud Athenaei *Deipnosophistas* 576d
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* 17.72
* Plutarchus, "Vita Alexandri" 38
* Q. Curtius Rufus, *Historiae* 5.7
* Athenaeus, *Deipnosophistae* 576e

Nexus interni
-------------

* 1236 Thaïs

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thaida** spectant. |

* "Thais" apud *Egyptian Royal Genealogy*
* De incendio Persepolitano apud "LacusCurtius"

Bibliographia
-------------

* "Thaïs" in *Encyclopaedia Britannica*. 11a ed. (Sicagi, 1911) html djvu
* Helmut Berve, *Das Alexanderreich auf prosopographischer Grundlage* (Monaci: Beck, 1926) i.359 (vol. 2 p. 175)
Wikidata Georgius Ernestus Stahl
Res apud Vicidata repertae:Georgius Ernestus Stahl: imagoGeorgius Ernestus Stahl: imago
*Nativitas*: 21 Octobris 1659; Onoldum  
*Obitus*: 14 Maii 1734; Berolinum  
*Patria*: Principality of Ansbach  

**Officium**

*Munus*: medicus, Chirurgus, chemicus, professor, philosophus  
*Patronus*: Universitas litteraria Fridericiana Halensis cum Vitenbergensi consociata
**Georgius Ernestus Stahl** (natus die 22 Octobris 1659 et mortuus die 24 Maii 1734) chemicus Germanicus qui phlogiston studuit.

Sententia
---------

"Chymia, alias Alchymia et Spardiricia, est ars corporea vel mixta vel composita vel aggregata etiam in pricipia sua solvendi aut ex principiis in talia combinandi."

Opus
----

* De Cancro. Praes. Georgius Ernestus Stahl a. 1699; Resp. Martinus Schumacher, Lenzens. March. Halae Magdeb. Literis Christiani Henckelii, 1715, Kl.4°, 28 pp. OBrosch.

Nota
----

1. ↑  Elisabeth Ströker: *Theoriewandel in der Wissenschaftsgeschichte.* Vittorio Klostermann, Frankfurt am Main 1982, ISBN 3-465-01496-0, S. 88-89.

Nexus interni
-------------

* 8154 Stahl
Wikidata Bazetta (Ohium)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 41°18′16″N 80°45′3″W  
*Numerus incolarum*: 5 912, 5 874  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Trumbull Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 24.5 Mille passus quadratum  

**Tabula aut despectus**

Bazetta (Ohium): situsBazetta (Ohium): situs
**Bazetta** est unum ex viginti quattuor oppidis civilibus Trumbull Comitatus Ohii Civitatum Foederatarum. Census anni 2010 incolarum 6306 rettulit.

Geographia
----------

Bazetta, medio comitatu sita, oppida civilia subscripta attingit:

* Mecca Oppidum Civile, septentriones
* Johnston Oppidum Civile, angulus boreorientalis
* Fowler Oppidum Civile, oriens
* Vienna Oppidum Civilem angulus meridiorientalis
* Howland Oppidum Civile, meridies
* Warren Oppidum Civile, angulus meridiocciedntalis
* Champion Oppidum Civile, occidens
* Bristol Oppidum Civile, angulus boreoccidentalis

Plurimum urbis Cortland in Bazetta Oppido Civili boreorientali patet.

Nomen et historia
-----------------

Bazetta est sola Bazetta Oppidum Civile in Ohio constituta.

Gubernatio
----------

Oppidum civile a collegio trium fiduciariorum gubernatur, qui mense Novembri annorum imparium pro spatio temporis magistratus annorum quattuor Kalendis Ianuariis proximis incipiente eliguntur, duobus fiduciariis anno post comitia praesidentialia et uno anno ante creatis. Oppido civili etiam est aerarius magistratus electus, qui spatium magistratus annorum quattuor tenet, Kalendis Aprilibus anni post electionem (anno ante comitia praesidentialia habitam) incipiens.

Notae
-----

1. ↑  Trumbull County, Ohio—Population by Places Estimates, Universitas Civitatis Ohii, 2007.
2. ↑  §503.24, §505.01, et §507.01 Codicis Ohii Retractati.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis comitatus, www.co.trumbull.oh.us