recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Marcus Iunius D.f. Pera** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 216 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Pater eius Decimus Iunius D.f. Pera erat, qui anno 266 a.C.n. consul fuit.

Cursus honorum
--------------

Iunius Pera anno 230 una cum Marco Aemilio L.f. Barbula consulatum gessit. Consules tum contra Ligures pugnabant. Anno 225 cum Gaio Claudio Centhone censor fuit. Anno 216 - post cladem ad Cannas acceptas dictator *rei gerundae causa* nominatus est: Servos et scelestos armis instrui iussit, sed captivos Romanos a Poenis absolvere negavit. Eodem anno Pera novis copiis cladem apud Capuam accepit.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Iunius 126).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band X,1, Stuttgart 1918, Sp. 1076–1077.

Notae
-----

1. ↑  Zonaras VIII 19
2. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXII 57, 9 seqq. et XXIII 14, 2seqq; Valerius Maximus VII 6, 1; Zonaras IX 2
3. ↑  Titus Livius XXIII 19, 3 seqq; XXIII 22, 4.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Pomponius M.f. Matho et Gaius Papirius C.f. Maso**  |  **Consul** 230 a.C.n.cumMarco Aemilio L.f. Barbula | Successores: **Lucius Postumius A.f. Albinus II et Gnaeus Fulvius Cn.f. Centumalus**  |
Wikidata Iacobus Tentoretus
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Tentoretus: imagoIacobus Tentoretus: imagoIacobus Tentoretus: subscriptioIacobus Tentoretus: subscriptio
*Nativitas*: 1519; Venetiae  
*Obitus*: 31 Maii 1594; Venetiae  
*Patria*: Res publica Veneta  

**Officium**

*Munus*: pictor, architectural draftsperson  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Faustina de Vescovi  
*Proles*: Marietta Robusti, Domenico Tintoretto, Marco Tintoretto  

**Memoria**

*Sepultura*: Madonna dell'Orto  

IACOBUS TENTORETUS PICTOR VEN[ET?]IUS - IPSIUS F.[ACTUM?], copia Eduardi Manet
**Iacobus Tentoretus**, natus **Jacopo Comin**, deinde iuvenis nominatus **Jacopo Robusti**, postremo vulgo **Jacopo Tintoretto**, pictor Venetianus modo fucato vel baroco aevo renascentiae. Magister eius fuit Titianus Vecellii.

Asteroides 9906 Tintoretto apud gloriam suam nominatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iacobum Tentoretum** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**

Nota
----

1. ↑  Secundum ipsius imaginem cuius copiam Eduardus Manet fecit.
|  |
| --- |
| **Transitus Veneris e Terra visi** |
| 7 Decembris 1631 |  |
| 4 Decembris 1639 |  |
| 6 Iunii 1761 |  |
| 3 Iunii 1769 |  |
| 9 Decembris 1874 |  |
| 6 Decembris 1882 |  |
| 8 Iunii 2004 |  |
| 6 Iunii 2012 |  |
| 11 Decembris 2117 |  |
| 8 Decembris 2125 |  |

Transitus Veneris anno 2012 e Ragusia hora 06:11 CEST visus.
**Transitus Veneris** appellatur eventus cosmicus quo planeta Venus, ut ater clipeus, ante discum Solis apparet e planeta Terra visus.

Hi transitus sunt inter rariora eventa astronomica: ei fiunt particulari cum schema 243 quoque anno repetens, cum paribus transituum octo annis separati in cyclo maiore 121,5 et 105,5 anni intercalatus.

Ultimum par transituum 8 Iunii 2004 et 6 Iunii 2012 fuit, cum proximum inter 105 annis et sex mensibus 11 Decembris 2117 erit.

Hoc tempore ea eveniunt mense Iunio vel Decembri, cum ante anno 1631 Maio vel Novembri.

Coniunctiones
-------------

Diagramma transitus Veneris et anguli orbitae Telluris Venerisque.
Cum Tellus et Venus in coniunctio sunt, solite non una in linea, quia orbita venerea 3,4 gradibus differit e terrestri.

Ex hoc Venus, e Terra visa, *super* vel *subter* est Solem. Ut primum utraque planetae in coniunctione sunt et in locis in quo eis planis orbitalibus se occurrunt, transitus apparit.

Historia brevis observationum
-----------------------------

Iohannes Keplerus primus fuit praevidere transitum Venere anno 1631, sed nemo observare potuit quia sui calculi non tam accurati ut ille intelligere posset quod eventum illud in Europa invisibilis fuerit.

Jeremiah Horrox transitum anno 1639 observans.
Prima observatio scientifica fuit ab astronomo Anglico Jeremiah Horrox 4 Decembris 1639. Correcti Kepleri calculi, qui transitus anno 1639 non praeviderunt, ille didicit transitus in paribus fieri computavitque hora eventi anni illius. Insuper Horrox, in liber suo *Venus in Sole visa*, fecit bonam aestimationem amplitudinis Veneris et distantiae Terrae a Sole.

Saeculo XVIII, astronomus Russicus Mikhail Lomonosov deduxit de refractio radii solaris, contactu planetae incipiente, Venerem atmosphaeram habere.

Multae expeditiones pari transitui annis 1761 et 1769 missae fuerunt in quibus copia astronomi exploratoresque Britanniarum Regno, Austria et Francia in Siberiam, Norvegiam, Terranovam et Madagascariam ierat.

Nexus externi
-------------

* Transitus Veneris Ante Solem Observati Romae Apud Pp. S. Mariae Super Minervam VI. Junii MDCCLXI.: Expositio Historico-Astronomica. Accedit Descripto...
* Observatio Transitus Veneris Ante Discum Solis Die 3. Junii Anno 1769 Wardoëhusii ... (Google eBook)
**Translatio imperii** vocatur ratio historiographiae qua imperium ex alio imperio ad alium transfertur secundum doctrinam medio aevo creditam. Exempli gratia, imperium imperii Romani translatum est ad imperium Imperii Romani Sacri. Unumquodque imperium aliud habet quod id sequitur.

Quattuor regna aliud aliud sequentia describuntur a propheta Daniel; vide Vulgatam, Daniel 7-8, 13seqq. Quae res fundamentum est doctrinae quae est de translatione imperii.

Quomodo vox *translatio imperii* medio aevo applicata sit
---------------------------------------------------------

Imperio Romano occidentali anno 476 everso per saecula in partibus occidentalibus imperii nemo auctoritatem tituli imperatoris Romanorum sumpsit etiamsi quidem imperatoribus partis orientalis imperii hic titulus ab ceteris princibius nominatim quidem tributus sit. Die quidem 25 Decembris 800, Leo Papa III cum Carolum regem Francorum imperatorem Romanorum eo invito coronare ausus esset imperium a manibus Romanorum in dicionem Francorum translatum esse affirmavit. Itaque imperatore coronato occidentale imperium restitutum esse consentire scriptores huius saeculi magis magisque consueverunt. Exinde autem imperio verum Francorum tres in partes diviso reges Franciae orientalis sibi vestigia imperatoris adrogaverunt. Tamen tredecimo saeculo tantum appellatio huius regni ut Sacrum Romanum imperium in uso venit. Multa posthac saecula imperatores Francorum translatione veteris imperii papali cum auctoritate sacrata esset in legibus conscribundis iuraque antiqui imperii exercendis hoc titulo nixi sunt.

Praecipue scriptores atque eruditi infra enumerati in operibus suis translationem imperii promulgaverunt:

* Otto Frisingensis (episcopus Theodiscus 12 saeculi): Romanum imperium → Imperium Orientale Byzantinum dictum → Regnum Francorum → Sacrum Romanum Imperium
* Christianus de Trecis (poeta Farncogallicus, 12 saeculi): Graecia antiqua → imperium Romanum → regnum Francorum

Liber
-----

* Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Nova editio. Logicis partitionibus aliisque subsidiis ornata a Alberto Colunga, O.P. et Lautentio Turrado professoribus sacrae scripturae in P. Universitate Eccl. Salmanticiensi. Quarta Editio. *Biblioteca de autores Cristianos.* Matriti MCMLXV (sic, numero Arabico 1965).

Nexus interni
-------------

* Mandatum caeli

Nexus externus
--------------

* Daniel 7, 17 "Hae quatuor bestiae magnae quatuor sunt regna..."
Wikidata Carolus Barrington Greenidge
Res apud Vicidata repertae:Carolus Barrington Greenidge: imagoCarolus Barrington Greenidge: imago
*Nativitas*: 3 Martii 1949; New Amsterdam  
*Patria*: Guiana  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of Guyana, Minister of Finance, Vice President of Guyana, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus, oeconomus  

**Consociatio**

*Factio*: People's National Congress, A Partnership for National Unity – Alliance for Change  

**Carolus**, vulgo *Carl* **Barrington Greenidge** (anno 1949 natus in urbe New Amsterdam) est politicus Guianae.

In urbe nativa et Berbice educatus, Carolus Greenidge alumnus est universitatis Exoniensis in Anglia. Minister vectigalium meruit ab anno 1983 usque in 1985, praeside Forbes Burnham. Opus oeconomicae recuperationis civitatis Guianae ab anno 1988 usque in 1992 rexit. Die 20 Maii 2015, praeside Davide Granger, minister a rebus externis factus est.

Notae
-----

1. ↑  *Rulers.org*

Nexus externi
-------------

* "Profiles of Cabinet Ministers" (24 Maii 2015) apud *Kaieteur News Online*
* Vita apud legationem Guianensem Cuvaiti in urbe

Ministri rerum externarum Guianenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Forbes Burnham 1966 • Shridath Ramphal 1972 • Fridericus Wills 1975 • Rashleigh Jackson 1978 • Desmond Hoyte 1990 • Cheddi Jagan 1992 • Clemens Rohee 1992 • Rudolphus Insanally 2001 • Carolina Rodrigues 2008 • Carolus Barrington Greenidge 2015 • Karen Cummings 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Guianae • Primi ministri Guianae |
|  |
Wikidata Weener
Res apud Vicidata repertae:Weener: insigneWeener: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°10′9″N 7°21′23″E  
*Numerus incolarum*: 15 927  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 81.23 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bunde, Jemgum  

**Tabula aut despectus**

Weener: situsWeener: situs
Portus vetus oppidi Weener
domus tempore renascentiae exstructa
**Weener** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad Weener partes Weener (6720 incolae), Möhlenwarf (1878), Tichelwarf (1712), Holthusen (1128), Stapelmoor (1116), Stapelmoorerheide (846), Diele (561), Holthuserheide (398), Weenermoor (367), Kirchborgum (280), Vellage (223), Dielerheide (187), Beschotenweg (181), Halte (134) atque St. Georgiwold (70) pertinent.

Historia
--------

Anno 951 oppido Weener primo in actis descriptum est. Tum regio pars Frisiae Orientalis fuit. Anno 1650 Weener circa trecentos incolas numerabat, Annis 1744 - 1806 Weener oppdum ad Borussiam pertinuit. Weener oppidum ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuerunt. Ab anno 1815 Weener Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Weener caput novi circuli eiusdem nominis factum est. Anno 1932 autem ager circuli Weener cum circulo Lerensi coniunctus est. Ab anno 1946 Weener ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in Rhauderfehn novam patriam invenerunt. Anno 1973 vici supra dicti cum oppido Weener coniuncti sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Weener** spectant. |

* Pagina officialis communis Weener

Notae
-----

1. ↑  www.weener.de
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Charta Nationum Unitarum** est constitutio ad formandas Nationes Unitas facta die 26 Iunii 1945 Franciscopoli, quae a die 24 Octobris 1945 valere coepit.

Epitome Chartae
---------------

Charta Praeambulum et XIX capita constant et 111 articulos includent. 

Articulus primus finem Nationum Unitarum desscribens

1. Ad pacem et securitatem mundi tenendum.
2. Ad relationem amicam inter nationes apud principia aequa iura et sui iuris.
3. Ad res de oeconomiae, socialis, culturae, sive humanitaria atque ad respectum iurum humanorum et libertatem elementalem promovendum et forticando sine omnibus discriminibus sicut gens, sexus, lingua vel religio,
4.. Centrum harmoniae actionis nationum ad communem finem.

Deinde Articulus secundus principia Consociationis Nationis definit, quod Caput I constant. In quo aequalitatem maiestatis omnium civitatium affirmat et metum et usum militariam interdit de relationibus internationalibus.

Charta etiam Concilium Salutis (Caput IV), Communem Conventum (Caput III), Consociationis Nationum Oeconomicum Socialiumque Consilium (Caput X) et Iudicium inter Civitates (Caput XIV) definit. Textus Chartae in lingua Sinica, lingua Anglica, lingua Francogallica, lingua Russica et lingua Hispanica ut linguae publicae Unitae Nationum scriptari definit. (Caput XIX, Articulo 111)

Charta etiam causa Universae Iurum Humanorum Declarationis et origo auctritatis pactionium internationalium de iuribus humanis facit.

Communis Conventus Consociationis Nationum declarationem de principis respectus iuris internationalis ad relationem amicam sine usu armarum nec militorumque apud Chartam Consociationis Nationum creavit anno 1970.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Lingua Arabica addita est per mutationem Chartae anno 1973.
3. ↑  *Declaration of Principles of International Law Concerning Friendlly Relations and Cooperating Among States in Accrdance with the Chater of the United Nations.*

Nexus interni
-------------

* Dies Nationum Unitarum
* Ius gentium
* Pactio Briand-Kellogg
* Plena occasio laboris

Nexus externi
-------------

* Charta Consociationis Nationum (Anglice)
* Charta Consociationis Nationum (Francogallice)
* Charta Consociationis Nationum (Hispanice)
Liber *Bibliothèque de la Pléiade.* Tenuitas chartae biblicae sinit ut libri quibus sunt multae paginae mediocriter spissi maneant.
**Charta biblica** est tenuis chartae gradus, ad imprimendos libros multas paginas habentis adhibitus. Vocabulo proprio appellatur charta compensata levis, et est genus chartae illitae sine ligno. Hic gradus chartae fibras xylini vel lini saepe continet ut validior contra tenuitatem sit. Adhibetur ad imprimenda exemplaria Bibliorum Sacrorum, encyclopedias, dictionaria, et nonnullorum librorum fictionis, sicut libri a *Bibliothèque de la Pléiade* prolati. Praeterea, Norton Anthology of English Literature charta biblica etiam utitur, quam quidem commentator diarii *New York Times* evanescentem sigarellorum chartam (*wispy cigarette paper*) appellavit.[1]

Notae
-----

1. ↑  Recognitio "Keeper of the Canon," www.nytimes.com.

Nexus externi
-------------

* "Bible paper" in Matt T. Roberts and Don Etherington, *Bookbinding and the Conservation of books: A Dictionary of Descriptive Terminology*.
Tabula cultus humani vallis Indi
**Cultus humanus vallis Indi** fuit cultus humanus aetatis aënei (inter annos 3300 et 1300 aerae vulgaris exstans, inter 2600 et 1900 florens) in regione nunc inter Pakistaniam, Indiam, Afganiamque divisa situs. Cum Aegypto et Mesopotamia, unus fuit ex magnis Mundi veteris cultis, et inter eos maximam habebat superficiem, 1.25 milliones chiliometrorum. Ut Aegyptus Nili, Indus donum fuit Indi, uni ex maximis Asiae fluminibus, atque Sarasvati nunc exsiccati, qui per Indiam Pakistaniamque currebat. Cultus Vallis Indi etiam cultus Harappensis appellatur ex Harappa, prima urbe anno 1920 excavata, tum in provincia Punjaba Indiae Britannicae, futura Pakistania sita.

Notae
-----

1. ↑  Beck, Roger B.; Linda Black, Larry S. Krieger, Phillip C. Naylor, Dahia Ibo Shabaka, (1999). *World History: Patterns of Interaction*. Evanston, IL: McDougal Littell. ISBN 0-395-87274-X

Nexus interni
-------------

* Mohenjo-daro

Bibliographia
-------------

* Ahmed, Mukhtar. 2014. *Ancient Pakistan - an Archaeological History.* Amazon. (Paginae selectae apud *Google Books*)
Lebes theae Formosana.

Britannica copia theae Denbiensus.
Exornatum samovar Russicum.
**Cultura archaeologica** est rediens artefactorum congregatio ex certo tempore et loco, quae constituere possunt reliquias culturae materialis praecipuae societatis humanae praeteritae. Coniunctio horum artefactorum intellegentiam et interpretationem archaeologorum repraesentat, et non semper ad greges hominum praeteritorum pertinet. Notio culturae archaeologicae primas partes in archaeologia culturali et historica agit.

Varii greges culturales res culturae materialis habent quae inter se propter variantes mores culturales et sociales munere et aesthetica differunt. Haec notio latissime observatur. Exempli gratia, instrumenta cum thea concocta consociata magnopere per orbem terrarum variant. (Vide imagines.) Inter mores et alias res sociales qui cum cultura materiali coniunguntur saepe sunt notiones identitatis et status socialis.

Bibliographia
-------------

* Childe, V. Gordon. 1929. *The Danube in Prehistory.* Oxoniae: Oxford University Press.
* Eiroa García, Jorge Juan. 2010. *Prehistoria del mundo.* Barcinonae: Sello Editorial SL. ISBN 9788493738150.
* Fröhlich, Siegfried, ed. 2000. *Kultur: ein Interdisziplinäres Kolloquium zur Begrifflichkeit.* Interdisziplinäres Kolloquium zur Begrifflichkeit 1999, Halle, Saale. Halle/Saale: Landesamt für Archäologie.
* Fullola, Josep Maria, et Jordi Nadal. 2005. *Introducción a la prehistoria: La evolución de la cultura humana.* Barcinonae: Ed. UOC. ISBN 8497881532.
* Polomé, Edgar Charles. 1982. *Language, Society and Paleoculture.* Stanfordiae: Stanford University Press. Google Books.
* Trigger, Bruce G. 2006. *A history of archaeological thought.* Ed. 2a. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 9780521600491.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **culturas archaeologicas** spectant. |
Unam legis e paginis de
Interrete
disserentibus

---


Situs

* Media socialia
	+ Blogosphaera
	+ Snail mail
	+ Locutorium
	+ Forum

Administratio

* ICANN

Suffixa

* .com

Technologia

* Protocollum interretiale
* Hypertextus
* Memex
* Interpretes JavaScript
* Nexus
* Podcast
* Automaton communicativum
* Tela totius terrae
* Permutatio fasciculorum
* Ethernet
* Navigatrum
* Whois
* Interretiarius
* IPv6
* Fascia lata

Res controversae

* Censura interretialis
	+ Circumventio
* Expiscatio
* Malware
* Saginatio

**Cultura interretialis** vel **cybercultura** est cultura communicationis inter homines intra reticula computatralia, quoad libertatem informationis, neutralitatem retialem, vitam privatam usorum, adiunctum interretialem, usus generalis, modorum communicandi. Anno 1963, Alicia Maria Hilton scriptrix Anglica de *cypercultura* scripsit: novum tempus fuisse, homines crescentem *cyperculturam* praepare debere. Nexus est cultura interretialis cum scientia et sensu ethico quoque quod bonum quod malum sit.

In praxi, cultura interretialis intra fora interretialia inveniatur. Notiones propriae describunt valores et abusus interretis ut emoticona (logotypi motus animi ostendentes) vel trollus (usor, qui alios negative stimulat, incitat). Ad regulas gubernandas, iram temperandum, abusum supprimendum moderatores et administratores agere queant.

Insuper commercium interretiale, realitas virtualis, commentarii interretiales pars culturae interretialis formant.

Nexus interni
-------------

* Censura interretialis

Nexus externi
-------------

* Nathan Allebach, "A Brief History of Internet Culture and How Everything Became Absurd" (9 Martii 2019)
*Panulirus pascuensis*

---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Infraordo : Achelata   
Familia : Palinuridae   
Genus : *Panulirus*   
Species : ***P. pascuensis***   
*Panulirus pascuensis*   
Reed, 1954  
Conservationis status

DD  
  
  
Status parum cognitus (IUCN 3.1) 
Synonyma
*Palinurus paschalis* Holthuis, 1972

***Panulirus pascuensis*** (Anglice *Easter Island spiny lobster* ; Hispanice *langosta de Pascua*) est species Palinuridarum, circa Rapa Nui et Insulas Pitcairn in Oceano Pacifico endemica.

Adulti ad 15–25 cm longi crescunt, carapace 6–10 cm longa, et in eorum regionibus saepe pro victu humano sunt.

Notae
-----

1. ↑  M. Butler; A. Cockcroft & A. MacDiarmid (2011)."Panulirus pascuensis" The IUCN Red List of Threatened Species. IUCN. 2011: e.T170057A6723020. doi:10.2305/IUCN.UK.2011-1.RLTS.T170057A6723020, 24 Novembris 2018.
2. 1 2 3  Lipke B. Holthuis (1991). "*Panulirus pascuensis*". *FAO Species Catalogue, Volume 13. Marine Lobsters of the World*. FAO Fisheries Synopsis No. 125. Food and Agriculture Organization. pp. 149–150. ISBN 92-5-103027-8

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Panulirum pascuensem*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • INPN France |
Prytaneum urbis
**Panticapaeum** (Graece: Παντικάπαιον) fuit urbs Graeca in extrema Chersoneso Taurica (Crimaea) orientali sita. Summo in colle nomine Mons Mithridatis exstructa est, qui Cimmerium Bosporum custodiat. Conditores fuerunt cives Miletini, qui saeculo 7 aut 6 a.C. hunc in locum migraverunt. Ruinae urbis hodie *Kertsch* attingunt.

Initium
-------

Nummus Panticapaeensis astroferens, quod in corona insertum est, atque litterae "ΠAN" gerens, 2. saeculum a.C.
Per prima saecula plurimae commoditates ex Graecia in urbem invectae sunt, quae passim Rhodi, Corinthi, Sami et Athenae confectae sunt. Simul autem merces externae copiatae atque in situ fabricata sunt. Athenae paterae speciales rite Panticapaeae venditas fabricabantur. Urbi etiam moneta fuit nummos argenteos emittens, ex primo saeculo a.C. etiam aenaei et immo aurei nummi cudebantur. Cum maxime floreret urbs se per 100 hectares expandit.

Ex 5. ad 1. saeculum a.C.
-------------------------

Saeculo 5. atque 4. a.C. urbs sedes Archaeanactidarum, deinde autem Spartocidarum facta est, quae dynastiae enim originis Thracicae fuerunt Bosporanumque regnum moderabantur, quare urbs saepe et ipsa *Bosporus* nominata est. Cum Sarmatae maximae partis planarum terrarum Scythiae urbem circumferentium potiti essent in statum deminutionis incidit.

### Mithridates

Parvula figura Scytharum sagittis pugnantium, saeculo quarto a.C. Panticapaei inventa.
Videtur, ut ultimus Spartocidarum, Paerisades V regnum suum Mithridati VI Eupator, regi Pontici regni hereditate reliquit, quam transitionem quidam imperator Mithridatis nomine Diophantus patravit, qui initio autem ab eo in Tauricam missus est civitates Graecas contra Palacum regem Scythiae Minoris auxiliandi causa. In quo incepto autem non nimis successit: Paerisades a Scythiis necatus est duce Saumacus, Diophanti autem fuga contigit, ut circa annum 110 a.C. reversus seditionem Scythicam oppressit.

Dimidio saeculo post Mithridates Panticapaei a copiis Romanis victus vitae suae finem fecit, cum semet ipsi filio nomine Pharnaces II universisque civibus urbis ingratum fecit, quoad in eum versi sunt.

Posteritas
----------

Despectus in urbem hodiernam a monte Mithridati.
Circa annum 70 a.C. urbs terrae motu graviter damnata est. Anno ferme 370 p.C.n. Hunni hanc funditus everterunt deleveruntque. Cum tractus circa ruinas antiquae urbis postea sub dicionem imperii Byzantini venissent novum oppidum prope spolias exstructum est, quod aevo medio *Bosphorus* nuncupatum est.

Notae
-----

1. 1 2  Herodoti ... Musæ. Textum ad Gaisfordii ed. recogn. J.C.F. Baehr, pp. 339, 308

Nexus externi
-------------

* Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~, t. III, p. 559 (cum textu de Panticapaeo)
Campus Collegii Montis Atri, qui Lacum Eden cingit et poëtas Montis Atri ab 1941 ad 1957 attrahebat, nunc est pars Castrorum Rockmont, castrorum aestivorum pueris dicatorum. Aedificium hodie navis appellatur.
**Camp Rockmont for Boys** est Christiana puerorum castra aestiva Monte Atri in vico Carolinae Septentrionalis constituta, anno 1956 in relicto Collegii Montis Atri campo condita. Tres sessiones plenae (tredecim, viginti, et viginti septem dierum) quaque aestate habentur, quaque sessione plena in sessiones breviores divisa, etiam in sessiones dierum sex vel tredecim. Capacitas cuiusque sessionis est circa 400 pueri, quaque sessione secundum ascriptiones aliquantum variante.

Historia
--------

Condita sunt Castra Rockmont anno 1956 a Georgio Pickering in campo Collegii Montis Atri, quod nuper cessatum erat. Castra, solum pueris Christianis dicata, proprietatem Indicam exercebat, quae usque ad 2000 persistebat. Rationes quotidianas a Daniele Davis exercentur, qui administrator in loco R. Davidis Bruce anno 2006 creatus est, ipso Bruce nunc procurante. Bruce etiam est director exsecutivus Consociationis Alumnorum Rockmontianae.

Notae
-----

1. ↑  Black Mountain College Historic District, Asheville, North Carolina National Park Service.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  "Officers & Board Members". Rockmont Alumni Association .

Nexus externi
-------------

* Situs proprius (*Camp Rockmont for Boys*)
* Societas alumnorum (*Rockmont Alumni Association*)
* Societas Fundata Diversitatis Castrorum (*Camp Diversity Foundation*)
*Vide etiam paginam discretivam:* Camirus

**Camirus** (Graece Κάμειρος) est urbs antiqua insulae Rhodi et usque ad annum 2010 demus pristinae praefecturae Dodecanesi in Graecia, cuius sedes erat Sorone. Ex tunc est unitas popularis ad demum Rhodum pertinens.

Urbs antiqua
------------

Urbs antiqua in tribus planis aedificata erat: Summo in colle acropolis erat cum templo Athenae deae dedicato et Stoa. Receptaculum aquam 600 m³ continens, quod 400 familiis suffcit, saeculo sexto a.C.n. aedificatum est, supra receptaculum autem Stoa. Stoa ex duobus columnarum Doricarum ordinibus constabat, quae tabernis locum praebebat.

Ipsa urbs medio in plano sita erat. Inferiore in plano templum Doricum repertum est, quod verisimiliter Apollini dedicatum erat.

Tempore praehistorico locus a Graecis Mycenaeis inhabitatus erat, ipsa urbs a Doribus condita est. Terrae motu anno 226 a.C.n. urbs cum templo deleta est.

Incolae noti
------------

* Pisander, poeta epicus (scriptor Heracleidum librorum II) qui floruit 600 a.C.n. civis Camirensis dicitur a Theocrito poeta.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Ceftriaxonum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 4586394 |
| PubChem | 5479530 |
| DrugBank | DB01212 |
| Natura chemica |
| Ceftriaxonum |
| Ceftriaxonum |
| Formula summarum | C18H18N8O7S3 |
| Massa molaris | 554.58 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | J01DD04 (WHO) |
| Semivita biologica | 5.8-8.7 horae |
| Metabolismus | minor |
| Excretio | renibus: 33-67%faecibus: 35-45% |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | i.v. i.m. |
| MedlinePlus | a685032 **(Anglice)** |

**Ceftriaxonum** est antibioticum et cephalosporinum secundae generationis.

Natura Ceftriaxoni
------------------

### Natura chemica

Benzylamidum
Nomen IUPAC suum est (6R,7R,Z)-7-(2-(2-aminothiazol-4-yl)-2-(methoxyimino)acetamido)-3-((6-hydroxy-2-methyl-5-oxo-
2,5-dihydro-1,2,4-triazin-3-ylthio)methyl)-8-oxo-5-thia-1-aza-bicyclo[4.2.0]oct-2-ene-2-carboxylicum acidum, massa molaris sua 554.58 g/mol. 

### Natura pharmacologica

Ceftriaxonum est antibioticum. Codex ATC est J01DD04 (WHO).

### Pharmacocinetica

Semivita biologica {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}} circiter septem horae sunt. Excretio est per urinas et per faeces.

Usus Ceftriaxoni
----------------

Dosis diurna definita (DDD) est 2 g per die p.o.

Methodus therapeutica
---------------------

Dosis initialis sit 2-4 g die, deinde die 2 g.

Notae
-----

1. ↑  *Goldbook*
2. ↑  Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. J01DD cum Pregabalini referentia,
Arbor *Ceiba pentandra* iuxta Puerto Maldonado Peruviae admiranda

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Subclassis : Dilleniidae   
Ordo : Malvales   
Familia : Malvaceae   
Subfamilia : Bombacoideae   
Genus : *Ceiba*   
***Ceiba pentandra***   
(L.) Gaertn.  

***Ceiba pentandra*** (binomen ab Iosepho Gaertner post Linnaeum anno 1791 statutum) est species arborum excelsissimorum, Media in America sponte crescentium, ibi alibique sub climate tropico cultorum praecipue propter fibras quibus semina intra fructus continentur. Latinitate communi **lanifera arbor** appellatur. Haec arbor in religione Maya sacra habetur, textilia praebens, foliis altis radicibusque profundis caelum et inferna cum tellure iungens.

Antonius ab Herrera primus Europaeorum in descriptione Nicaraguae sic anno 1601 scripsit: "Ay en ella muchas arboledas, porque crecen mucho los arboles, y el que llaman 'zeyba' engruessa tanto, que quinze hombres asidos de las maños no le pueden abraçar." Semina *Ceibae* aut *pentandrae* aut aliae cum cacao ad potionem mixtam conficiendam ab Aztecis adhibiti sunt.

Notae
-----

1. ↑  Sophie D. Coe, *America's First Cuisines* (Austinopoli: University of Texas Press, 1994) p. 104.

Bibliographia
-------------

*Ceiba pentandra*, arbor septentrionis, in tabula orbis terrarum (Codex Fejérváry-Mayer).
Fontes antiquiores
* 1601 : Antonio de Herrera, *Historia general de los hechos de los Castellanos* (1601-1615) dec. 3 lib. 4 cap. 7

Eruditio recentior
* 1791 : Joseph Gaertner, *De Fructibus et Seminibus Plantarum* vol. 2 pars 2 p. 244, tab. 133

Lexica
* "Ceyba" in Georg Friederici, *Amerikanistiches Wörterbuch* (Hamburgi: Cram, De Gruyter, 1947) pp. 158-159 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ceiba pentandra** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Ceiba pentandra"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Plantes d'Afrique • Flora of China • INPN France • USDA Plants Database |

* "Kapok or Ceiba Tree: Sacred Mayan Tree and Wild Medicinal Plant" apud *Yucatan Adventure*
* "Ceiba pentandra: The Sacred Tree of the Maya" apud *ThoughtCo.*
* "Ceiba pentandra" apud *Medicinal Plants*
Imago imperatricis Go-Sakuramachi
**Imperatrix Go-Sacuramati** (Iaponice 後桜町天皇 *Go-Sakuramachi-Tennō*) (23 Septembris, 1740 - 24 Decembris, 1813) CXVII? imperator Iaponiae fuit (r. 15 Septembris, 1762 - 9 Ianuarii, 1770). Mulier ultima quae regnavit est, octo imperatricum regnantium in historia Iaponica. Eius nomen in vita *Tosico* (智子 *Toshiko*), et ante regnum titulus pueritiae in initio *Isa-no-Mia* (以茶宮 *Isa-no-Miya*), posterior *Ace-no-Mia* (緋宮 *Ake-no-Miya*) erat.

Genealogia
----------

Secunda principissa Imperatoris Sacuramati (桜町天皇 *Sakuramachi-Tennō*) erat. Mater Nizio Ieco (二条 舎子 *Nijō Iëko*) de gente Fuzivara, senior soror mortua puellaris *Principissa Sigeco* (盛子内親王 *Shigeko-Naishinnō*) et iunior frater natus ex matre alia Imperator Momozono (桃園天皇 *Momozono-Tennō*) habebat.

Biographia
----------

Grex mausoleorum imperatororum "Tsukinowa-no-misasagi" apud Sennyū-ji ubi mausolium Go-Sakuramachi sedet.
Anno 1762 Principissa Tosico imperatorium accepit oboediens decreto postumo Imperatoris Momozono, cuius filius *Princeps Hidehito* (英仁親王 *Hidehito-Shinnō*), posterius Imperator Go-Momozono (後桃園天皇 *Go-Momozono-Tennō*) quinque annos natus erat. Post abdicationem studium wakae et virtum fecit et auxilium humanitarium per malos ad populi famis davit.

Nono anno regni, anno 1771, imperatorio se abdicavit pro Imperatore Go-Momozono.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Imperator Momozono**  |  **Imperator Iaponiae** 1762–1770 | Successor: **Imperator Go-Momozono**  |
Wikidata Bucita
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°9′0″N 16°32′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 810  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Materana  

**Geographia**

*Superficies*: 52.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Roccha Imperialis, Favalis Sancti Cataldi, Nucara, Rotunda Maris, Polychorium, Canna  

**Tabula aut despectus**

Bucita: situsBucita: situs
**Bucita** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Bollita*, *Boletum*, *Castrum Boletum*; deinde: *Siris Nova*) (Italiane *Nova Siri*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6655 incolarum, in Regione Lucania et in Provincia Matheranensi situm. Incolae *Siritani* seu *Boletenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* *Centomola*
* *Cerrolongo*
* *Foresta*
* *Laccata*
* *Ospedale*
* *San Basile*
* *San Megale*
* *Sant'Alessio*
* *Piana delle Vigne*

Municipia finitima
------------------

* Canna (Provincia Consentina)
* Nucara (Provincia Consentina)
* Roccha Imperialis (Provincia Consentina)
* Rotundella
* Polychorium
* Favalis Sancti Cataldi

Nexus interni
-------------

* Mathera (*urbs*)
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
2. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
3. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bucitam** spectant. |
**Maximaphilīa** est pars philateliae quae studium et creationem chartarum maximarum implicat. Quae est una ex undecim classificationibus philateliae a Consociatio Internationalis Philateliae (Francice *Fédération Internationale de Philatélie*) agnita, et ergo suum consilium per regulas consociationis habet. Quod consilium congressum biennialem de philatelia ordinat, Seuli anno 2014 recentissime habitum.

Historia
--------

Constituta est maximaphilia bello mundano secundo nuper confecto. Antea, chartae maximae erant novitates, saepe pro peregrinatoribus factae. Maximaphilia arte cum collectione pittaciorum thematicorum coniungitur, multaeque collectiones thematica aptis chartis maximis amplificantur.

Elementa
--------

Charta maxima (Anglice *maximum card, maxi-card, MC*) consistit in tribus elementis: charta cursuali, pittacio, et sigillo cursuali. Propositum maximaphiliae est obtinere chartam cuius pittacium et imago prope congruunt, cum nota cursuali apta. Si omnia elementa tria inter se congruant, charta dicitur charta maximae concordantiae (unde nomen *maximaphilia*).

Notae
-----

1. ↑  Carlton 1997:154.
2. ↑  Renuntiatio.
3. ↑  Healey 1990.

Bibliographia
-------------

* Carlton, R. Scott. 1997. *The International Encyclopaedic Dictionary of Philately.* Iolae Visconsiniae: Krause Publications. ISBN 0873414489.
* Healey, Barth. 1990. Pastimes; Stamps. *New York Times,* 20 Maii. Nexus.
* Rangos, Nicos. 2006. *What is Maximaphily?* FIP Maximaphily Commission. PDF.

Nexus externi
-------------

* *Asia Pacific Maximaphily.*
* Definitio.
* FIP Maximaphily Commission.
* San, Ye Choh. *Malaysia Maximaphily.*
Wikidata Olonicia
Res apud Vicidata repertae:Olonicia: insigneOlonicia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 60°59′0″N 32°58′0″E  
*Numerus incolarum*: 8 091  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Olonetskoye urban settlement, Olonetsky Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 6 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Oppidum Sancti Michaelis, Puolanka, Hyrynsalmi, Ristijärvi  

**Olonicia** vel **Olonetz** (Russice *Олонец*, Carelice *Anuksenlinnu*) est urbs Careliae in Russia. In flumine *Olonka* (de quo et nomen cepit) haud longe a Ladoga lacu sita est. Incolas 8070 habuit anno 2019.

Ecclesia imaginis Dei genetricis Smolenscensis Oloniciae

Historia
--------

Anno 1137 primo memoratur. Rei publicae Novogardiensis per multa saecula pars fuerat, donec Novogardia ad Moscoviam adiuncta est. Anno 1647 Alexio regnante arx ibi nova maxima sed lignea aedificata est, quae 1741 incendio perit. Caput Careliae Olonicia tunc fuerat. Sed gubernii Olonicensis caput non Olonicia, sed Petri Fabrica facta est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Tomkae Szászky *Introductio in orbis antiqui et hodierni geographiam... Posonii et Cassovii 1777, p. 414. (Textus apud* Google Books*)*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 60°59′0″N 32°58′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Buckfastleigh (Devonia)  
BuckfastleighBuckfastleighOppidi collocatio in comitatu Devonia
Via principalis Buckfastleigh
**Buckfastleigh** (ad pede litterarum "silva Buffestrae") est oppidum Devoniae quod iacet ad finem ferriviae quae Totenai incipit. Ibi nundinae tenebantur ab anno 1353, mercatus autem ab anno 1460. Intra limites huius oppidi cavernae nonnullae latent, intra quas spelunca Joint Mitnor.

Ad vicum Buffestram haud longe distantem abbatia Ordinis Cisterciensis catholica olim stetit, quae saeculo XIX de novo condita est. Hodie ad ordinem Benedictinorum pertinet. Qua re abbatia coniuncta est cum aliis monasteriis Benedictinorum.

Viatores a Totenai ferrivia pervetere ad Buckfastleigh adventi a statione ferriviaria pervetere coenautocineto iter ad oppidum et abbatiam persequi possunt, quod coenautocinetum inter abbatiam et stationem huc illuc currit.

Notae
-----

1. ↑  Samantha Letters, "Gazetteer of Markets and Fairs in England and Wales to 1516"

Bibliographia
-------------

* "Buckfastleigh (Holy Trinity)[*nexus deficit*]" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)
* "Buckfastleigh" in Daniel Lysons, Samuel Lysons, *Devonshire: a general and parochial history of the county* (*Magna Britannia*. 1822. ~)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Buckfastleigh** spectant. |

* Tabulae geographicae apud *Streetmap.co.uk*
* "Buckfastleigh" apud *GenUKI*

Statio ferriviaria
------------------

* statiostatio
* machina vectrix vaporariamachina vectrix vaporaria
*Chalcis biguttata* Spinola, 1808.

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Subordo : Apocrita   
Superfamilia : Chalcidoidea   
Familia : **Chalcididae**   
   
Subdivisiones: SubfamiliaeChalcidinae  

Dirhininae  

Epitraninae  

Haltichellinae  

Smicromorphinae

**Chalcididae** sunt familia magnitudinis mediae intra superfamiliam Chalcidoideorum, plerumque in parasiticis nonnullisque hyperparasiticis consistens. Familia ut videtur est polyphyletica, quamquam eius subfamiliae singulae esse monophyleticae possunt, nonnullaeque ad statum familiarem mox provehi possunt. Familia hodie definita plus quam octoginta quinque genera et plus quam 1455 species per orbem terrarum amplectitur. Hae vespae saepe sunt nigra notis flavis, rubris, vel albis ornatis, raro clarissime metallica, robusto mesosomate et fortissima sculptura praedita. Femorae posteriores saepe magnopere amplificantur, ordine dentium vel serrationum secundum imam marginem praeditae.

Nexus externi
-------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Chalcididas"** apud **Vicispecies**. |

* Chalcididae. Pbase.
* Hymis Forum imaginum.
* Universale Chalcidoideorum repositorum datarum.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Species pictoris? quasaris GB1508.
**Quasar** (quasaris, *n.*), nomen 'conglutinatio' fusum ex verbis Anglicis *QUASi-stellAR [radio source],* designat fontem in caelo qui undas potentes electromagneticas propagat. Hi fontes, quorum 100 000 sunt noti, ab orbe terrarum maxime iam distant et ab eo celeriter discedunt. Propter lumen eorum clarissimum sed mutabile, hi fontes esse massae densissimae parvaeque creduntur quae rapide volvuntur. Primi fontes huius generis hominibus cogniti sensi sunt annis 1950 ab eis qui instrumentis ad undas electromagneticas sentiendas acutis vel telescopiis utebantur. Illo tempore, natura horum fontium ignota erat et nullum nomen eis designatum est. Anno 1962, fons undarum electromagneticarum qui 3C 273 nominatus est claram scientiam de motu atque lumine harum massarum praebuit. Anno 1964, nomen 'quasar' apparuit.

Quasar est fons energiae electromagneticae, lumine non excluso. Quasaria visibilia a tellure lapsum ad rubrum summum ostendunt. Consensus peritorum dicit magnum lapsum ad rubrum oriri ex lege Hubbli, nempe longissima sunt quasaria. Ut inspiciantur longissime, energia quam liberant quasaria debet reduci ad rem astrophysicam notam, exceptis novissimis stellis( vel supernovis) et excussionnibus Gamma, quibus sunt breviores vitae. Possunt liberare tantam enregiam quantam centies galaxiae congregatae. Energia luminosa liberata valet 1012 soles

Cum telescopis opticis, pleraque quasaria punctis minutis similes sunt, quamquam quaedam in mediis galaxiis activis videntur. Pleraque enim quasaria lucent minus quam ut cum parvis telescopis videantur, excepto astro 3C 273, magnitudine apparenti 12.9. Distat enim a terra longe 2.4 millies millies millia spatia lucis annua: est una ex solis rebus longis quas licet hominibus observare cum instrumentis privatis.

Quaedam quasaria lucent variationibus rapidis, quod implicat se minora esse (res non mutare potest rapidius quam tempore necessario lumini ut transeat ab altero extremo ad alterum.) Hodie, (Februario 2007) quasaris lapsus ad rubrum quam maximus est 6.4. 

Periti putant quasaria firmari materia accreta in foraminibus nigris "gravissimis" quae stant in nucleis galaxiarum longarum; illa ergo esse specimina luminosa rerum notarum appellatarum galaxiarum activarum. Nullus alius modus explicandi videtur aptus ad intellegendam eorum energiam liberatam et rapidas variationes. 

Scientia quasarium rapide procedit. Annis 1980 enim, nullus consensus de eis erat.

Nexus interni
-------------

* Astrophysica

Nexus externi
-------------

* Frequently Asked Questions About Quasars (saepe rogata de quasaribus), pagina Ioannis Simonetti, professoris Universitatis Polytechnicae Virginiensis
*Quattuor elementa* pro Museo Moderno Holmiae.
***Quattuor elementa*** sunt monumentalis sculptura mobilis ab Alexandro Calder sculptore Americano anno 1961 facta. Quae sculptura est motorizatus quattuor laminarum metallicarum grex qui moveri potest. Res est paene triginta pedes alta. Laminae coloribus simplicibus pinguntur. Sculptor hanc rem ex suo exemplari ex anno 1938 fecit.

*Quattuor elementa* est constructio durabilis quae pro aditu Musei Moderni Skeppsholmen in insula Holmiae stat.

Hoc opus artis Novo Eboraco Holmiam a  Ponto Hultén, rectore musei, allatum est, ut esset pars exhibitionis *Motus in arte* (Suecice *Rörelse i konsten*), quae exhibitio intra museum a die 16 Maii usque ad diem 10 Septembris 1961 videri poterat.

Bibliographia
-------------

* Nieckels, Monica, et Margareta Helleberg. 1996. *Calder: Alexander Calder 1898–1976: Moderna museet.* Holmiae: Moderna Museet.
* Tellgren, Anna, Martin Sundberg, et Johan Rosell. 2008. *The History Book on Moderna Museet 1958–2008.* Holmiae: Moderna museet. Gotingae: Steidl.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius Alexandri Calder.
* Situs proprius Musei Moderni.
Forma dioecesium provinciarumque Gallicarum anno c. 400
**Gallia** seu **Galliae** ab initio saeculi 4 Dioecesis Imperii Romani erat.

Historia
--------

Postquam Diocletianus Imperium Romanum in 120 ferme provincias divisit, Gallia dioecesis constituta est. Pars fuit Praefecturae Galliarum. Mansit circa ad dimidium saeculi 5, cum gentes Germani Galliam expugnaverunt. Ultima pars eius, Regnum Syagrii, quam dux militum Syagrius administrabat, anno 486 post pugnam apud Suessonas factam a Francis Chlodovecho I duce expugnata est.

Provinciae Dioecesis Galliae
----------------------------

Gallia dioecesis in octo, postea novem provincias nunc dividebatur:

* Belgica prima
* Belgica secunda
* Germania prima
* Germania secunda
* Sequania
* Alpes Poeninae et Graiae
* Lugdunensis prima
* Lugdunensis secunda
* Lugdunensis tertia ab anno fere 395
* Senonia vel "Lugdunensis quarta" ab anno fere 395.

Administratio
-------------

Caput Dioecesis Augusta Treverorum erat et vicarii regionem administrabant.

Notae
-----

1. ↑  Alexander Demandt, Geschichte der Spätantike, Monachii 1998, p. 216-217

Nexus interni
-------------

* Tabula successionis provinciarum Romanarum
* Index provinciarum Romanarum Diocletianarum
* Index civitatum Galliarum

Nexus externi
-------------

* Tabula geographica Galliarum provinciarum
| Tabula geographica |
| --- |
| Situs dioecesis in Germania |
| Indicia fundamentalia |
| Episcopus: | Wolfgangus Ipolt |
| Auxiliarius: |  |
| Emeritus: |  |
| Vicarius generalis: | Alfredus Hoffmann |
| Officialis: | Suitbertus Schellenberg |
| Archidioecesis: | Berolinensis |
| Numerus decanatuum: |  |
| Numerus paroeciarum: |  |
| Area: | 9733 km² |
| Numerus incolarum: | 857 188 *()* |
| Numerus catholicorum: | 35 000 *()* |
| Portio: |  % |
| Inscriptio cursualis: | Carl-von-Ossietzky-Straße 41D-02826 GörlitzPostfach 300943D-02814 Görlitz |
| Pagina interretialis: | [www.bistum-goerlitz.de] |
| Inscriptio electronica: | [mailto:] |

 **Dioecesis Gorlicensis** Germanice *Bistum Görlitz*  est dioecesis Germaniae, quae orientem spectat. Complectitur Lausatiam inferiorem in Brandenburgo et eam partem Lausatiae superioris, quae septentrionem et orientem spectat et ad Saxoniam pertinet. 

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
Denarius triumviri Marci Herenni ː ex una parte caput Pietatis diadematum, ex altera Amphinomus patrem ferens. Circa 108 a.C.n.. Tituli ː PIETAS et M. HERENNI

Wikidata Marcus Herennius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 136 a.C.n.; Roma antiqua  
*Obitus*: 1. saeculum a.C.n.; unknown value  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Senator Romanus, consul  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  

**Marcus Herennius** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 81 a.C.n.) senator Romanus fuit, qui consulatum anno 93 a.C.n. gessit.

Cursus honorum
--------------

Marcus Herennius, nobili gente Samnitica ortus quae tamen summos honores Romae nondum acceperat, anno 108 vel 107 a.C.n. triumvir monetalis erat (eius nomen in denario Pietatem et Amphinomum patrem humeris vehentem exhibente legitur), deinde 96 a.C.n. aut iam antea praetor creatus est. Anno 93 a.C.n. una cum Gaio Valerio Flacco consulatum adeptus est. Ille fortasse est cui opus anonymum *Rhetorica ad Herennium* dedicatum est.
.

Bibliographia
-------------

* Thomas Frigo, "[I 6] H. M." in *Der Neue Pauly* vol. 5 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01475-4) col. 412.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius IX.1.
2. ↑  Ernest Babelon, *Description historique et chronologique des monnaies de la République romaine,* 1885 ː Herennia 1. Crawford 308/1. Nonnulli Herennii 'Siculi' cognominati erant, ut ille haruspex Gai Gracchi amicus, ad cuius pietatem secundum nonnullos interpretes hic denarius alludere videtur (Valerius Maximus IX.12.6)..
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Murena* 36; *Brutus* 116

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Coelius Caldus et Lucius Domitius Ahenobarbus**  |  **Consul** 93 a.C.n.cumGaio Valerio Flacco | Successores: **Gaius Claudius Pulcher et Marcus Perperna**  |