recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Editio prima
***Евгений Онегин*** (*Evgenij Onegin,* i.e. 'Eugenius Onegin') est fabula poetica (mythistoria in versibus) ab Alexandro Puškin inter annos 1823 et 1831 scripta. In serie inter annos 1825 et 1832, anno 1833 in forma completa edita est. Unum ex magnorum operum litteraturae Russicae habetur, ut 'encyclopaedia vitae Russicae' temporis creationis suae aestimatum.

Fere totum opus ex 389 strophis tetrametri iambici componitur, schemate consonantiae AbAbCCddEffEgg (hae "strophae Oneginenses" appellabantur).

Et Petrus Čajkovskij suam operam *Eugenium Onegin* anno 1879 composuit.

Eventa fabulae
--------------

Eugenius Onegin ab Alexandro Puškin pictus
Eugenius Onegin, vir iuvenis nobilis Petropolitanus, ad praedium rusticum (quod hereditatem cepit) venit. Ibi fere ut anachoreta colebat, sed amicitiam fecit cum Vladimiro Lenskij accolentem, quum amici illi typos conscientiae oppositos (Onegin scepticum, Lenskij vero romanticum) habebant. Vicinus illorum, feudalus Demetrius Larin, filias habebat duas: Tatianam seniorem et Helgam (Olgam) iuniorem, quam Lenskij amabat. Cum Tatiana Larina Eugenium Onegin adamavit, eo de hac re epistulam scripsit. Onegin tamen placitam amorem Tatianae reiecit, se vitam familiarem nolentem et turpem declarans. Cum Onegin et Lenskij ad festivitatem "diei onomastici" Tatianae Larinae invitati fuere, Eugenius ibi venire et cum multis hominibus alienis communicare noluit. Vladimirus enim amicum suum festum illud visitare persuasit, ibi solum "suam familiam" esse promittens. Cum Onegin cum Lenskij ad festum advenit et multos hospites varios ibi vidit, iratus est et Vladimirum pro ea re ulcisci incepit, cum Helga constanter saltabat. Lenskij, possibilitatem cum amata sua saltare non datus et suspicionem proditionis habens, ad Eugenium iratus est et duellum cum eo initiavit. In duello illo Eugenius Onegin Vladimirum Lenskij caedit, postquam in peregrinationem venit. Tres annos post, Onegin Petropoli Tatianam, tunc iam uxorem ducis generalis militaris, vidit et ipse eam adamavit. Sed cum Tatianam concupiscere incepit, illa Eugenio dixit se quum eum amantem, marito suo tamen semper fidelem mansuram esse.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Евгений Онегин** spectant. |

* Евгений Онегин in bibliotheca interretiali RVB **(Russice)**
Wikidata ʿĀdil ibn Aḥmad al-Jubair
Res apud Vicidata repertae:ʿĀdil ibn Aḥmad al-Jubair: imagoʿĀdil ibn Aḥmad al-Jubair: imago
*Nativitas*: 1 Februarii 1962; Al Majma'ah  
*Patria*: Arabia Saudita  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Saudi Arabia, Minister of State for Foreign Affairs  
*Munus*: legatus, politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  
*Religio*: Islamus
**Memoria**

*Laurae*: Order of Merit of the Italian Republic  

Ioannes Kerry cum legato Saʿūd ibn Fayṣal legatoque futuro ʿĀdil ibn Ahmad al-Jubair anno 2012 colloquens
**ʿĀdil ibn Aḥmad al-Jubair** vel litteris Arabicis عادل بن أحمد الجبير (ad al-Majmaʾah natus die 1 Februarii 1962) est legatus et politicus Arabiae Saudianae. Alumnus est universitatis Texiae Septentrionalis (ubi iam baccalaureatus denuo doctor honoris causa factus est) et universitatis Georgiopolitanae: hic gradum magistri rerum internationalium anno 1984 ascendit. Praecipue apud legationem Arabicam in Vasingtonia operam dedit, ubi ab anno 2007 ad 2015 legatus principalis fuit. Die 29 Aprilis 2015 iussu regis Salmān ibn ʿAbd al-ʿAzīz officium ministri rerum externarum regni Saudiani suscepit, successor principis Saʿūd ibn Fayṣal.

Bibliographia
-------------

* Robin Wright, "Saudi Arabia Set to Name Jubeir as Ambassador" in *Washington Post* (21 Decembris 2006)

Nexus externi
-------------

* Vita apud legationem Vasingtoniensem Arabiae Saudianae
* Vitae breves ministrorum ibidem

Ministri rerum externarum Arabiae Sauditae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1930 • Ibrāhīm ibn ʿAbd Allāh al-Suwaiyīl 1960 • Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1962 • Saʿūd ibn Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1975 • ʿĀdil ibn Aḥmad al-Jubair 2015 • Ibrāhīm ibn ʿAbd al-ʿAzīz ibn ʿAbd Allāh al-ʾAsāf 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Reges Arabiae Sauditae |
|  |
**Flavius Lupicinus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir militaris ac publicus Romanus saeculi quarti fuit.

Cursus honorum
--------------

Lupicinus anno 359 *magister equitum per Gallias* a Constantio II Iuliano Caesare missus est et contra Alamannos certavit. Anno 360 in Britanniam missus est, ut contra Scotos rebellantes pugnavit. Eodem anno Iulianus Augustus Lutetiae proclamatus verebatur, ne Lupicinus ad Constantium transiret et ei transitus in Galliam prohibebat. Anno 363 Iovianus imperator eum *magistrum equitum per orientem* nominavit. Eo officio fungens anno 365/366 expeditioni contra Procopium usurpatorem interfuit. Anno 367 una cum Flavio Valerio Iovino consul factus est.

Mores
-----

Ammianus Marcellinus rerum gestarum scriptor, qui plurima de eo rettulit, eius mores vituperabat:

* XX 1 *Ire igitur ad haec ratione vel vi conponenda Lupicinum placuit ea tempestate magistrum armorum bellicosum sane et castrensis rei peritum, sed supercilia erigentem ut cornua et de tragico, quod aiunt, cothurno strepentem, super quo diu ambigebatur, avarus esset potius an crudelis.'*
* XX 9: *... homo superbae mentis et turgidae ...*

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XVIII 2,7
2. ↑  Op.cit. XX 1,2
3. ↑  Op.cit. XX 9,9
4. ↑  Op.cit. XXVI 5,2
5. ↑  Op.cit. XXVI 8,4; 9,1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Gratianus nobilissimus puer et Dagalaifus**  |  **Consul** 367cumFlavio Valerio Iovino | Successores: **Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus II et Imp. Caesar Flavius Valens Augustus II**  |
Cathedralis Viridis, a Marino Boezem factus.
***Cathedralis Viridis*** (Nederlandice *De Groene Kathedraal*) est artifex speciei *Populorum nigrarum* cultivarietatis "Italicae" plantatio prope Almeriam Nederlandiae sita, quae magnitudinem formamque Ecclesiae Cathedralis Nostrae Dominae Parisiensis in Francia imitatur. Opus est 150 metra longus et 75 metra latus, arboribus nunc maturis circa 30 metra altis, praeditus.

Historia
--------

Opus a Marino Boezem (natus 1934) die 16 Aprilis 1987 in Flevolandia meridiana Nederlandiae factum est. Propositum artis terrestris in polra inauguratum est cum 178 arbores in parvo tumulo ponerentur, dimidio metro supra regionem circumiacentem. Nonnullae arbores ob detrimentum a cervis effectum per annos sequentes restitutae sunt, et pavimentum lapideum ad exprimenda statumina transversa et tigna fulcientia cathedralis conlocatum est.

Status hodiernus
----------------

Cathedralis, nunc maturus, factus est locus matrimoniorum, funerum, conventuum, et cultuum religiosorum omnium generum. Locus apertus in silva fagorum prope factus est ut spatium apertum formam eiusdem cathedralis haberet. Boezem dicit, dum populi deficiunt, fagi circa spatium apertum crescere iterum ad generandum templum, sic evolutionem circularem auctus, defectionis, auctusque continuantes.

Adnotationes
------------

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Richard Reames, *Arborsculpture Solutions for a Small Planet,* p. 121.

Nexus externi
-------------

* Aeriale Cathedralis Viridis photographema, wikimapia.org
* Biographia Marinis Boezem, ex Nederlandice conversa, translate.google.com
* Cathedralis Viridis, ex Nederlandice conversus, translate.google.com

52°19′23″N 5°19′08″E﻿ / ﻿52.323157°N 5.318778°E﻿ / 52.323157; 5.318778
Wikidata Romanianum Castrum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°38′0″N 8°23′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 889  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Novariensis  

**Geographia**

*Superficies*: 17.98 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Caballarium ad Stronam, Gatinaria, Agamium, Pratum Romanianorum, Serravallis Vercellensium, Fontanetum Novariensium  

**Tabula aut despectus**

Romanianum Castrum: situsRomanianum Castrum: situs
Romanianum Castrum
**Romanianum Castrum** (Italiane: *Romagnano Sesia*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae *Romanianenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Novariensis,
* Novaria (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Romanianum Castrum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Novariensi.Collocatio finium municipii in Provincia Novariensi.
*Vide etiam paginam discretivam:* Piucha (discretiva)


Wikidata Villa Sancti Petri super Piucha
Res apud Vicidata repertae:Villa Sancti Petri super Piucha: insigneVilla Sancti Petri super Piucha: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°40′50″N 14°11′47″E  
*Numerus incolarum*: 2 220  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium Sancti Petri super Piucha  

**Villa Sancti Petri super Piucha** (alia nomina: *Fanum Sancti Petri Carstici*; deinde *Piucha*) (Slovenice: *Pivka / Sv. Peter na Kranjskem / Šempeter na Krasu*; Italiane: *San Pietro del Carso*; Theodisce: *Sankt Peter in Krain*) est oppidum Sloveniae et caput Municipii Sancti Petri super Piucha, in historica provincia Carniola Interiore et in regione statistica Carniola Interiore-Carsto situm.

Historia
--------

Ab anno 1920 ad annum 1947 Villa Sancti Petri super Piucha fuit oppidum et municipium Italiae, in Venetia Iulia regione et in Provincia Tergestina.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Despectus in Stationem ferriviariam
Oppidum ad Dioecesem Iustinopolitanam pertinet.

Notae
-----

1. ↑  www.culture.si
2. ↑  sites.google.com/site/majapozar6/pivka

Nexus interni
-------------

* Venetia Iulia

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°40′50″N 14°11′47″E • *GeoNames* |

* Proprius municipii situs interretialis **(Slovenice)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Villam Sancti Petri super Piucha** spectant. |
**Flavius Iulius Constantius** (natus post annum 289, mortuus anno 337) propinquus imperatoris Constantini I fuit.

Familia
-------

Flavius Constantius filius Constantii I et Theodorae filiae Maximiani imperatoris. Habuit frates Flavium Hannibalianum, Flavium Iulium Dalmatium et sorores Flaviam Iuliam Constantiam, Anastasiam et Eutropiam. Constantinus I eius semifrater erat, quod eius mater Helena erat. Uxores bis duxit, primam Gallam, e qua habuit filium et filiam ignotorum nominum atque filium Constantium Gallum, qui postea *Caesar* factus est. Altera uxor, quam duxit Galla mortua, Basilina erat, cuius filius Iulianus imperator fuit. Basilina iam anno 332 vel 333 mortua est.

Officia publica
---------------

Helena suadente Iulius Constantius primo cum fratribus Tolosae, deinde in Etruria, denique Corinthi vivebat. Tum Constantinopolin in regiam vocatus et anno 335 consul factus est.

Mors
----

Cum 22 Maii 337 Constantinus imperator mortuus esset, milites omnes filios Theodorae necnon nepotes plurimos necaverunt. Ita et Flavius Iulius Constantius et liberi necati sunt. Supererant tantum Gallus et Iulianus semifratres, qui infantes tum fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 3, c. 146

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Optatus et Amnius Manius Caesonius Nicomachus Anicius Paulinus**  |  **Consul** 335cumCaeionio Rufio Albino | Successores: **Virius Nepotianus et Tettius Facundus**  |
Wikidata Romanova
Res apud Vicidata repertae:Romanova: insigneRomanova: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°53′0″N 39°32′0″E  
*Numerus incolarum*: 40 154  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Тутаев
**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Iaroslaviensis  

**Geographia**

*Superficies*: 25.5 chiliometrum quadratum  

**Romanova** (Russice nunc *Тутаев, Tutajev*) urbs est regionis Iaroslaviensis Russiae. Ad Volgam flumen stat. Incolas 39 837 habuit anno 2020.

Romanovae forum a Boriso Kustodiev pictum anno 1919

Historia
--------

Duae urbes, Romanova et *Borisoglebsk*, in duabus ripis Volgae stabant usque ad annum 1822 (Romanova in laeva et Borisoglebsk in dextra). Romanova a Romano Vladimiri filio duce Ugliciae anno 1283 condita est; ducatus Iaroslaviensis pars erat; ducatus Romanovensis saeculo XIV existebat et ad Moscoviam anno 1491 adiunctus est. Colonia loco Borisoglebsk Romanovae vetustior est; sed usque ad saeculum XVIII sloboda piscatorum, nomine sanctorum Borisi et Glebi nominata, hic erat. Anno 1777 in numerum urbium inclusa est et anno 1822 Romanova et Borisoglebsk coniuncti sunt; anno 1918 *Romanov-Borisoglebsk* urbs nomen Eliae Pauli filii Tutajev, Exercitus Rubri militis, cepit.

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 274; G. Kolb, *Compendium Totius Orbis...*, p. 407 (ubi **Roma nova** scriptum est).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Romanovam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°53′0″N 39°32′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
**Gaius Valerius L.f. Potitus Flac(c)us** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus patricius quarti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Gaius Valerius Potitus, pater eius, quinquies tribunus militum consulari potestate fuit.

Cursus honorum
--------------

Gaius ipse anno 331 a.C.n. consul electus est, una cum Marco Claudio C.f. Marcello collega. Eo anno urbs pestilentia vexata est, qua et CLXX viri senatorii ordinis necati sunt. Consules quaestionem fecerunt et matrones multas accusaverunt, quod veneno maritos necavissent. Feminae supplicio affecti sunt. Ut haec facinus piaretur, Gnaeus Quinctius T.f. Capitolinus *dictator clavi figendi causa* nominatus est, magister equitum eius Gaius Valerius factus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VIII 18

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Domitius Cn.f. Calvinus et Aulus Cornelius P.f. Cossus Arvina II**  |  **Consul** 331 a.C.n.cumMarco Claudio C.f. Marcello | Successores: **Lucius Papirius L.f. Crassus et Lucius Plautius L.f. L.n. Venno**  |
Tabula geographica
**Hausruckviertel** (ad litteram "quadrans [montis] Hausruck"; olim et simpliciter Primus quadrans dictus) est una ex quattuor regionibus Austriae superioris, quae nomen a monte (vel magis collibus) "Hausruck" traxit.

Usque ad annum 1779 regio ab occidente finitima erat Bavariae, postea regioni Innviertel, quae Pace Teschenensi in dicionem Austriae redacta est; a meridie et oriente flumina Vöckla, Ager et Truna, a septentrionibus Danubius regionem circumscribit. 

Post circulos administrativos anno 1868 constitutos quadrantes Austriae superioris, qui dicuntur, re politica carentes nihil nisi nomina regionum pristinarum sunt, qui in sermone cottidiano et ad periegesim fovendam in usu manebant. 

Hausruckviertel urbes Ovilavam, Eferding et Grieskirchen media in regione, circulum Vöcklabruck ab austro-occidente et partes circulorum urbium Ovilavae Lentiaeque, quae a sinistra Trunae patent.

Pinacotheca
-----------

* Plaga malis consita, ex quibus vinum ex malis fit.Plaga malis consita, ex quibus vinum ex malis fit.
* Colles partim agris partim arboribus vel silvis tectis media in regione prope Scharten.Colles partim agris partim arboribus vel silvis tectis media in regione prope Scharten.
* Commune Frankenburg cum monte Göblberg.Commune Frankenburg cum monte Göblberg.
* Lacus Attersee cum palatio nomine Kammer.Lacus Attersee cum palatio nomine Kammer.
* Eferding cum palatio domus nobilis Starhemberg.Eferding cum palatio domus nobilis Starhemberg.
* Abbatia Lambacensis.Abbatia Lambacensis.
* Turris nomine Lederturm ("turris coriaria") Ovilavae, quae est urbis insigne.Turris nomine Lederturm ("turris coriaria") Ovilavae, quae est urbis insigne.
* Venus Ovilavae reperta.Venus Ovilavae reperta.
* Ovilava, pars arcis, ubi Maximilianus I imperator mortuus est.Ovilava, pars arcis, ubi Maximilianus I imperator mortuus est.

Nota
----

1. ↑  Primus Quadrans - Das Hausruck-Viertl, Auctor: Fuhrmann, Mathias, 1690-1773

Quadrantes Austriae superioris

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| **Quadrantes antiquiores (ante 1779):** Hausruckviertel • Traunviertel • Machlandviertel • Mühlviertel
**Quadrantes recentiores (post 1779):** Hausruckviertel • Traunviertel • Innviertel • Mühlviertel |
|  |
**Flavius Hypatius** (Graece: *Ὑπάτιος*, natus saeculo 5, mortuus Constantinopolis die 19 Ianuarii 532) vir publicus et usurpator Imperii Romani Orientalis erat.

Familia
-------

Pater eius Flavius Secundinus, mater Caesaria, soror Anastasii I imperatoris fuit. Frater eius Flavius Pompeius, consul anni 501 erat. Uxorem duxit in matrimonium Mariam.

Cursus honorum
--------------

Anno 500 consulatum gessit una cum Patricio. Anno 503 *magister militum praesentalis* infeliciter contra Persas certavit. Anno 513 Anastasius imperator eum contra Flavium Vitalianum usurpatorem missus est, sed ab eo captus est. Anastasius Hypatium anno 514 pretio a Vitaliano solvit. Anno 516 *magister militum per Orientem* et 526 *patricius* nominatus est. Iterum sine eventu felici cum Persas pugnavit et anno 529 Flavius Belisarius eius successor nominatus est. Mense Ianuario 532 inter Seditionem Nikam appellatam a plebe imperator salutatus, sed a militibus, qui fidem erga Iustinianum I imperatorem tenuerunt, captus et die 19 Ianuarii necatus est.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly T. 5, c. 801
2. ↑  Procopius, Bella I 24

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Ioannes Gibbus in oriente *(sine collega)*; in occidente: *post consulatum Paulini***  |  **Consul** 500cumFlavio Patricio; in occidente: *iterum post consulatum Paulini* | Successores: **Flavius Avienus Iunior et Flavius Pompeius**  |
**Flavius Fravitta** (natus saeculo 4, mortuus anno 403 vel 404) dux Visigothorum et magister militum Romanus fuit.

Vita et cursus honorum
----------------------

Fravitta dux militum Thervingus Romanorum milites duxit et Romanam in matrimonium duxerat. Inter Gothos fuit, qui ab imperatore Theodosio I in regione Danubiana inferiore foederati collocati sunt. Anno 391 etiam contra Gothos seditiosos bellum gessit. Feliciter contra Brigantes latrones in oriente certabat. Anno 400 iussu Arcadiio Gainam impedivit, ne Hellespontum transiret. Anno 401 consulatus praeminium accepit, quem cum Flavio Vincentio gessit. Praeterea ei libere relionem paganam sequi licebat. Sed circa annum 403 false perduellionis accusatus depositus et necatus est.

Notae
-----

1. ↑  Zosimus IV 56,1-3
2. ↑  Zosimus V 21,5; Der Neue Pauly T. 4 c. 642

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aurelianus et Flavius Stilicho**  |  **Consul** 401cumFlavio Vincentio | Successores: **Imp. Caesar Flavius Arcadius Augustus V et Imp. Caesar Flavius Honorius Augustus V**  |
**Gaius Valerius M.f. Laevinus** (natus circa annum 220 a.C.n. mortuus post annum 169 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Pater eius Marcus Valerius P.f. Laevinus annis 220 et 210 a.C.n. consul fuit. Alter frater Marcus Valerius Laevinus anno 182 praetor erat, alter Publius Valerius Laevinus nominabatur. Anno 200 a.C.n. fratres tres ludos funebres pro patre habebant. Frater e matre Marcus Fulvius Nobilior, consul anni 189, fuit.

Cursus honorum
--------------

Ipse Gaius Valerius anno 189 a.C.n.fratrem in Aetoliam comitabatur: Aetolii pacem adepti sunt, quod pater Laevini eorum patroni fuerunt. Anno 179 Laevinus praetor in provincia Corsica et Sardinia erat. Livius nos de praetura secunda Laevini anno 177 certiores facit, sed haec contra *Legem Villiam* de cursu honorum fuisset. Anno 176 consule Gnaeo Cornelio Cn.f. Scipione Hispallo mortuo in eius locum suffectus est. Alter consul Quintus Petillius Spurinus paulo post contra Ligures pugnans cecidit. Laevinus expeditionem suscepit neque autem plus contra hostes adeptus est. Anno exeunte augures Laevinum impediebant, ne comitia consulum solus consul suffectus haberet. Annis 174 et 173 inter legatos fuit, qui a senatu in orientem missi sunt. Anno 169 candidatus censoris a populo recusatus est.

Bibliographia
-------------

* Ioannes Volkmann: *Valerius 208).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VIII A,1, Stuttgart 1955, Sp. 44–45.
* Tassilo Schmitt, "V. Laevinus, C." in *Der Neue Pauly* vol. 12/1 (Stutgardiae: Metzler, 2002. ISBN 3-476-01482-7) col. 1097.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXXI 50,4
2. ↑  Polybius, *Historiae* XXI 29,10; Titus Livius, op.cit. XXXVIII 9,8
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XL 44,2; 7
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI,8 1-3
5. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI 18,15-16
6. ↑  Titus Livius, op.cit. XLIII 14,1
**Flavius Mallius Theodorus** (natus humili loco saeculo 4 verisimile Mediolani, mortuus saeculo 5) Christianus, scriptor et vir publicus Romanus erat.

Cursus honorum
--------------

Postquam rhetoricae studuit, Theodorus advocatus operam dedit, anno 377 vel 378 praeses pagi Africae fuit. Deinde consularis provinciam Macedoniam administrabat. Anno 379 *magister memoriae* erat, anno 380 *comes sacrarum largitionum*, anno 382 - 383 praefectus praetorio per Gallias fuit. Annis 397 - 399 praefectus praetorio Italiae erat. Deinde una cum Eutropio consulatum gessit. Anno 408/409 iterum praefecturam Italiae administravit.

Opera
-----

Theodorus etiam scriptor clarus erat, inter alia *tractatum de metris* composuit. Sed etiam de geometria, philosophia et astronomia opera scripsit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly T. 12/1 c. 336

Fontes
------

* Claudius Claudianus panegyricum *Malleo Theodoro cons.* composuit, quo eius cursum tradit.
* Augustinus librum *De beata vita* ei dedicavit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Flavius Mallius Theodorus** apud **Vicifontem**. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Claudianus, Panegyricus de consulatu Flavii Mallii Theodori apud LacusCurtius

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Honorius Augustus IV et Flavius Eutychianus**  |  **Consul** 399cumEutropio | Successores: **Aurelianus et Flavius Stilicho**  |
**Hermannus** (*Hermann*) **Lindrath** (natus 29 Iunii 1896 Islebiae, mortuus 27 Februarii 1960 Bonnae) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.

Familia, iuventus, munus
------------------------

Lindrath, postquam anno 1914 maturitatem adeptus est, primo theologiae studebat, tum primo bello mundano coepto voluntarius militavit. Anno 1916 a Francis captus est et non prius quam 1920 liberatus. Tum Salinis Saxonicis tirocinium mercatoris argentariae et studium oeconomiae fecit. Annis 1925 in academia commercii eodem loco docuit atque in administratione urbis Hallensis laboravit, societatem communalem redordinavit. Praeterea mercator pecuniarum erat. Post secundum bellum mundanum primo Salinis Saxonicis mansit et consiliarius vectigalium laboravit. Quod saepenumero a magistratibus Sovieticis in carcerem coniectus erat, anno 1951 in occidentalem partem Germaniae fugit, deinde in societate arenati Heidelbergae laboravit.

Cursus honorum
--------------

Lindrath anno 1928 sodalis Factionis Theodiscae Popularis factus est, anno 1933 ad foedus Stahlhelm se contulit et anno 1934 sodalis SA factus est. Ab anno 1938 ad 1945 candidatus, sed numquam sodalis NSDAP fuit. Tum sodalis CDU factus est. Ab anno 1948 ad 1951 inter regentes factionis Saxoniae-Anhaltini fuit, anno 1953 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est, quem honorem ad mortem duxit. 29 Octobris 1957 Administer Foederalis Possessionum Foederalium in consilio ministrorum Adenauer nominatus est. Hoc officio usque ad mortem administravit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in catalogo professorum Halensi (lingua Theodisca)
* Commentarius hebdomadalis DER SPIEGEL anno 1958 (lingua Theodisca)

Administri Foederales Possessionum Foederalium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hermannus Lindrath (CDU) |
Ioannes Wilhelmi (CDU) |
Ioannes Lenz (FDP) |
Wernerus Dollinger (CSU) |
Curtius Schmücker (CDU) |
|  |



Consilium ministrorum Adenauer III (29 Octobris 1957 - 14 Novembris 1961)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Conradus Adenauer (CDU) |
Ludovicus Erhard (CDU) |
Henricus de Brentano (CDU) |
Gerhardus Schröder (CDU) |
Fridericus Schäffer (CSU) |
Franciscus Etzel (CDU) |
Henricus Luebke (CDU) |
Wernerus Schwarz (CDU) |
Theodorus Blank (CDU) |
Franciscus Iosephus Strauß (CSU) |
Ioannes-Christopherus Seebohm (DP, postea CDU) |
Ricardus Stücklen (CSU) |
Paulus Lücke (CDU) |
Theodorus Oberländer (CDU) |
Ioannes-Ioachimus de Merkatz (DP, postea CDU) |
Ernestus Lemmer (CDU) |
Franciscus-Iosephus Wuermeling (CDU) |
Siegfriedus Balke (CSU) |
Hermannus Lindrath (CDU) |
Ioannes Wilhelmi (CDU) | |
|  |
**Flavius Florentius** (natus saeculo 4 in Syria, mortuus post annum 451) rerum politicarum peritus Imprii Romani Orientalis erat.

Cursus honorum
--------------

Florentius anno 422 Praefectus urbi Constantinopoli erat. Tum erat Praefectus praetorio Illyrici et deinde a die 21 Aprilis 428 - 11 Februarii 430 praefectus praetorio per Orientem. Quem honorem etiam anno 438/439 administrabat. Anno 429 consulatum gessit una cum Flavio Dionysio. Fuit omnino sexies praefectus praetorio, sed tempora et loci ignoti sunt. Inter annos 444 et 448 *Patricius* promotus est. Initio regni Marciani una cum Anatolio imperatori dissuasit, ne Armenios seditiosos contra Persas adiuvaret.

Erat Christianus orthodoxus et Concilio Chalcedonensi anno 451 interfuit. 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Felix et Flavius Taurus**  |  **Consul** 429cumFlavio Dionysio | Successores: **Imp. Caesar Flavius Theodosius Augustus XIII et Imp. Caesar Flavius Placidus Valentinianus Augustus III**  |

Notae
-----

1. ↑  Codex Theodosianus VI 8,1
2. ↑  Der Neue Pauly T. 4, c. 565
**Hermannus** (*Hermann*) **Fecht** (natus die 20 Maii 1880 in Badeniae oppido Bretten, mortuus die 4 Februarii 1952 Aquis Aurelianis) vir publicus Theodiscus factionis CDU fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Fecht anno 1898 Aquis Aurelianis testimonium maturitatis accepit et deinde Heidelbergae, Berolini et Argentorati iurisprudentiae studebat. Anno 1902 primam probationem accepit atque doctor iurisprudentiae promotus est. Anno 1906 secundam probationem accepit ac ad usque anno 1918 in administerio rerum internarum Badeniae operam dedit. Aestate anno 1918 legatus vicarius ducatus magni Badeniae apud Consilium Foederale Germaniae et post finem monarchiae apud Consilium Imperii Germaniae Berolini erat. Anno 1931 legatus Badeniae factus est et ad annum 1933 mansit, cum nazistae, qui rerum Germaniae potiti erant, eum dimiserunt. Inter secundum bellum mundanum in administerio Badeniae aerarii publici ac oeconomiae operam dedit. Anno 1944/45 praeses vigilum Aquarum Aurelianarum fuit.

Cursus honorum
--------------

Bello finito Fecht anno 1945 cum aliis factionem Badensem Christianam socialem condidit, quae ab anno 1947 CDU vocabatur. Ab anno 1945 etiam consiliarius urbis Aquarum Aurelianarum fuit et anno 1946 legatus ad consilium constitutionis scribendae Badeniae Australis et deinde senatus terrae huius civitatis fuit. Ab anno 1948 ad 1952 administer iustitiae Badeniae Australis in consilio ministrorum Leonis Wohleb erat. Anno 1948 legatus ad Consilium Parlamentaricum Bonnam missus est, ut novam constitutionem Germaniae componeret.

Nexus externi
-------------

* Biographia et imago Hermanni Fecht apud paginam "parlamentarischerrat.de" (lingua Theodisca)
Hermannus Lüdemann 1948
**Hermannus** (vulgo: *Hermann*) **Lüdemann** (natus 5 Augusti 1880 Lubecae, mortuus 27 Maii 1959 Kieliae) vir publicus Germaniae et sodalis SPD erat.

Munus
-----

Post scholam finitam scholam machinariorum Cygneae et Academiam Technicam Berolini frequentavit. Annis 1899 - 1904 Lüdemann machinarius laboravit, deinde ad annum 1912 rector foederis functionariorum technicorum fuit. Posthac scriptor liber fuit. Annis 1915 - 1919 rector societatis ad res emendas fuit. Anno 1919/1920 minister publicus in administerio Borussiae laboris erat, deinde ad annum 1927 functionarius foederis aedificiorum socialium laboravit. Anno 1933 dimissus et a Nazistis in Castra carceralia missus est. Annis 1936 - 1944 rector theatri cinematici fuit. Post Coniurationem 20 Iulii 1944 factam iterum incarceratus, sed 1945 iudicio criminum absolutus est. Tamen ad finem belli liberatus non est.

Familia
-------

Lüdemann bis uxorem duxit atque tres filias habuit.

Cursus honorum
--------------

Lüdemann ab anno 1912 sodalis SPD fuit. Annis 1915 - 1922 decurio urbis Berolini erat, annis 1919 - 1921 legatus consilii ad rem publicam Borussiam constituendam, anno 1920/1921 administer Borussiae aerarii publici erat, annis 1921 - 1929 senatus terrae Borussiae fuit. Anno 1927 praeses administrationis (Theod.: *Regierungspräsident*) Luneburgi, anno 1928 paeses superior (Theodisc.: *Oberpräsident*) Silesiae Inferioris nominatus est. Iulio 1932 Franciscus de Papen cancellarius eum deposuit. Post finem Belli Orbis Terrarum II Iulio - Decembri 1945 secretarius generalis SPD factionis Megalopolis, deinde functionarius SPD Berolini fuit. Annis 1946 - 1958 Lüdemann legatus senatus terrae Slesvici et Holsatiae erat. 23 Novembris 1946 a Theodoro Steltzer praeside ministrorum administer rerum internarum et vicarius praeses ministrorum eius terrae nominatus est. Post electionem senatus terrae anni 1947 Lüdemann 29 Aprilis ipse praeses ministrorum electus est. 29 Augusti 1949 Bruno Diekmann (SPD) eius successor electus est, quod SPD electionem primae Dietae Foederalis Germaniae perdidisset.

Praesides Ministrorum Slesvici et Holsatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Slesvici et HolsatiaeInsigne Slesvici et Holsatiae |
| Theodorus Steltzer (CDU) |Hermannus Lüdemann (SPD) |Bruno Diekmann (SPD) |Gualterius Bartram (CDU) |Fridericus-Gulielmus Lübke (CDU) |Kai-Uwe de Hassel (CDU) |Helimutus Lemke (CDU) |Gerhardus Stoltenberg (CDU) |Uwe Barschel (CDU) |Henning Schwarz (CDU) |Björn Engholm (SPD) |Heida Simonis (SPD) |Petrus Haraldus Carstensen (CDU)  |Torsten Albig (SPD)  |Daniel Günther (CDU) |
|  |
***Agésilas*** est tragoedia Francici poetae Petri Corneille quinque actibus disposita atque anno 1666 Parisiis (Hôtel de Bourgogne) in scaenam primum edita. Duae praecipuae personae ex historia Graeca antiqua sumptae sunt : Agesilaus rex Spartae fuit inter 400 et 360 a.C.n. , Lysander vero (anno 395 a.C.n. mortuus) gloriosissimus dux Lacedaemonius qui maximas victorias bello rettulit. Utriusque res gestas apud Plutarchum et Xenophontem legere possumus. Sed res amatoriae et uxoriae quae paene totum nodum huius fabulae efficiunt ab ipso Corneille excogitatae sunt : amor et politica artissime hic inter se implicantur.

De aestimationibus criticis
---------------------------

Spectatoribus septimi decimi saeculi non placuit haec fabula : nam illo tempore gratia et gloria Petri Corneille iam consenuerat ; iuniores poetae ei anteponebantur. Notissimi sunt crudeles versus Nicolai Boileau :

*Après l’Agésilas,*
*Hélas !*
*Mais après l’Attila,*
*Holà !*
Vicesimo demum saeculo nonnulli fautores eam dignam laude iudicaverunt, quos res a Petro Corneille tum novatae delectaverunt. Non enim alexandrinis, ut illo tempore solebat fieri, sed imparibus (modo dodecasyllabis, modo octosyllabis) et alternis versibus haec tragoedia composita est, ut fabulae Iohannis de La Fontaine. Praeterea pudore et magnanimitate personarum mores insignes sunt.

Ut solet in theatro Corneliano, huic tragoediae satis pathetici, tragici parum inest : nam Agesilaus fato suo non premitur sed supra fatum enititur dum puellae amatae renuntiat volens atque Lysandro ignoscit.

Index personarum
----------------

* Agésilas, rex Spartae
* Lysander, dux gloriosus Spartae
* Cotys, rex Paphlagoniae
* Spitridate, Persicus vir nobilis.
* Mandane, soror Spitridatis
* Elpinice, filia Lysandri
* Aglatide, filia Lysandri
* Xénoclès, legatus Agesilai.
* Cléon, orator Graecus, Halicarnassensis

Fabula Ephesi agitur.

Notae
-----

1. ↑  Qui et vitam quandam Lysandri et vitam Agesilai composuit atque praecipuus fons Cornelianus fuit.
2. ↑  In *Agesilao* et *Hellenicis*.
3. ↑  *Epigrammes*, 1701.
4. ↑  De vero rege Paphlagoniae Cotye vel potius Otye, qui per tempus socius Agesilai in bello adversus Pharnabazum satrapam fuit, vide, sis, Xenophontem, *Hell.* IV,1 et Plutarchum, *Ages.* XI.
5. ↑  De Spithridate qui, persuasus a Lysandro, ob iniuriam acceptam a Pharnabazo defecit ad Agesilaum, vide, sis, Xenophontem, *Hell.* IV,1 et Plutarchum, *Ages.* XI.
6. ↑  De Xenocle vide Diodorum Siculum, *Bibliotheca Historica,* XIV,80 et Xenophontem, *Hell.* IV,3,20.

Fontes
------

* Textus Editio 1666 apud Gallica
* Lafont-Bompiani, *Le Nouveau dictionnaire des oeuvres de tous les temps et de tous les pays*, 1994.

Plura legere si cupis
---------------------

* Simone Dosmond, "Le vers libre dans l'Agésilas de Corneille et l'Amphitryon de Molière", *Cahiers de l'AIEF*, 2000ː 79-293
Hermannus Hummel anno 1924
**Hermannus** (Theod. *Hermann*) **Hummel** (natus 22 Iunii 1876 oppido Lahr (Nigra silva), mortuus *Crefeldiae* (Rhenania) 13 Septembris 1952) chemicus et vir publicus Germanicus atque sodalis DDP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Hummel filius magistri erat et anno 1894 testimonium maturitatis adeptus est. Deinde Heidelbergae, Friburgi atque Argentorati astronomiae, philosophiae, mathematicae philosophiaeque studebat. Eodem tempore Stuttgardiae et Carolsruhae studium machinatorii fecit. Anno 1902 probationem accepit et Carolsruhae magister chemiae docebat. Ab anno 1912 pro societate Chemica eodem loco laboravit. Ab anno 1914 miles voluntarius Bello Orbis Terrarum I interfuit et ab anno 1917 in administerio Badeniae defensionis publicae laboravit, ut Gas venenatum exploraret. Anno 1922 societatem Chemicam BASF director accessit et ab anno 1926 et pro societate I.G. Farben operam dedit. Anno 1937 adiutor clari chemici Caroli Bosch factus est.

Familia
-------

Hummel uxorem duxit, e qua filiam habuit.

Cursus honorum
--------------

Hummel ab anno 1903 sodalis Factionis Popularis Germanicae Australis factus est et anno 1909 primo legatus senatus terrae Badeniae factus est. Hunc honorem ad annum 1918 tulit et iterum, nunc pro factione nova liberali DDP annis 1919 - 1924. Anno 1918/1919 administer vicarius Badeniae defensionis publicae fuit et annis 1919 - 1921 administer culturae et institutionis publicae fuit. 23 Novembris 1921 - 23 Novembris 1922 praeses Badeniae erat. Annis 1924 - 1930 legatus Dietae Imperii Germanici fuit.

Exilium
-------

Hummel, adversarius Nazistarum anno 1939 in CFA emigravit. Non prius quam 1951 in patriam rediit.

Nexus externi
-------------

* Curricula vitae in libris legatorum Dietae Imperii Germanici (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae breve in pagina Tabularii Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

Praesides Badeniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antonius Geiß • Gustavus Trunk • Hermannus Hummel • Adamus Remmele • Henricus Köhler |
Gulielmus Hellpach • Gustavus Trunk • Henricus Köhler • Gustavus Trunk • Adamus Remmele • Iosephus Schmitt • Franciscus Iosephus Wittemann • Iosephus Schmitt • Robertus Wagner (vicarius imperii) • Gualterus Köhler • Leo Wohleb |
|  |
Wikidata Pensa
Res apud Vicidata repertae:Pensa: insignePensa: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°12′0″N 45°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 523 726  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Q4513813  
*Procuratio superior*: Regio Pensensis  

**Geographia**

*Superficies*: 290.377 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q19910489, Q16651573, Q4333166, Q4349423  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Békéscsaba, Ramat Gan, Omium, Yibin, Tscheboxari, Tambovia, Mohilovia, Lanzhou, Julienne, Pusanum, Burdigaria, Alba Pompeia, Orela  

Pensa, via Lermontov, 13 (1)
**Pensa** (Russice Пенза, tr. *Penza*) est urbs Russiae, metropolis regionis Pensensis, ad Suram fluvium sita. Circa 524 milia incolarum anno 2017 habuit.

Pensa est valens industriae et culturae sedes. Urbi sunt nonnullae officinae, quaedam universitates aliaque instituta educationis, musea et theatra.

Pensa, anno 1663 ut arx condita, anno 1719 sedes administrativa provinciae Pensensis gubernii Casanensis, anno 1780 caput praefecturae Pensensis, et anno 1796 metropolis gubernii Pensensis Imperii Russici facta est. Gubernio illo anno 1928 finaliter abolito, Pensa ab anno 1939 sedes administrativa regionis Pensensis est.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Reinholdi Forster *Specimen Historiae Naturalis Volgensis* (1767), p. 316.; Ioannis Tomka Szászky *Introductio in Orbis Antiqui et Hodierni Geographiam*, tomus alter (1777), p. 753

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pensam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°12′0″N 45°0′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • place/Penza-Russia Encyclopædia Britannica |

* Pagina regionis Pensensis *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Suadetur ut haec cum pagina Pentagame uniatur.**
De quo sententiam tuam, rogamus, profer in pagina disputationis.

English languageEnglish language English
It is proposed to merge this page with Pentagame. Please give your opinion on the talk page.

German languageGerman language Deutsch
Es steht der Vorschlag, diese Seite zu vereinen mit Pentagame. Wir bitten um Ihre Meinung im Diskussionsforum.

Esperanto languageEsperanto language Esperanto
Proponatas tiun ĉi paĝon kunigi kun Pentagame. Bonvole komenti prie en la diskutejo.
 |

**Pentaludus** (-orum, *m.pl.*) sive **Pentagame** est tabularis artis, ingenii, et stratagematis ludus.

Tabula pentagrammiforma, quattuor cohortes quinorum peditum coloratorum, quina impedimenta nigra et cana Pentaludum componunt. Fit Ioh. Aridus (Jan Suchanek).

### Cohortes

Lusor quisque agit pedites quinos, quibus est eadem forma (aut stella aut luna &c.), sed sunt diversi colores. Sic tua cohors peditem caeruleum, peditem rubrum &c. continet.

### Dispositio

In quinque nodis positis in circulo, qui circumvenit pentagramma, ponite pedites eiusdem coloris: pedites albos in nodo albo, caeruleos in nodo caeruleo &c. Praeter illa decem loca quae nodos formant, existunt alter octoginta aedicula in viis, ubi pedites in ludo etiam possunt collocari. Sunt etiam impedimenta nigri et impedimenta cana. Impedimenta nigra ponite in nodis centri. In centro retinete impedimenta cana.

### Propositum

Destinatio per unum quemque peditem, qui occupat nodum externi circuli, est nodus eiusdem coloris in interno pentagrammatis. Albo est eundum ad album, rubro ad rubrum &c. Lusor victor qui primus duxit tres pedites ad nodum aequi coloris.

### Regulae

Duc peditum tuorum unum in quamvis directionem sequens aut viam circuli aut vias stellae, quoad per regulas potes occupare aediculum.

In quodlibet aediculo libero, ubi duae lineae conveniunt, tibi licet de via recta declinare sine retentione.

At numquam tibi licet transcendere nec impedimenta nec pedites alios.

Potes vero ingredi in aediculum occupatum:

Se ibi stat impedimentum nigrum, id pone in aediculo libero ad libitum.

Se ibi iam stat pedes alius, pedites positiones suas mutare debent.

Se ibi sunt plures pedites (non potest fieri, nisi initio ludi), elige unum mutandum.

Ita potes etiam mutare positiones duorum peditum tuorum.

Bis eundem ne cana; eundem motum non licet iterum.

Pedes progressus ad finem ludo abit. Pone eum in centrum. Accipe per illo impedimentum canum et colloca in aediculo, quoad tibi paret.

Quando captas tale impedimentum canum, remove a tabula.

Lusor qui primus tres pedites ad finem duxit ludo victor.

Gesta, non verba!

Nexus externi
-------------

pentagame.org
Wikidata Laar
Res apud Vicidata repertae:Laar: insigneLaar: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°37′0″N 6°43′59″E  
*Numerus incolarum*: 2 109  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Emlichheim  

**Geographia**

*Superficies*: 51.01 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hardenberg, Emlichheim, Wilsum  

**Tabula aut despectus**

Laar: situsLaar: situs
Ecclesia Reformata Laar
**Laar** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Ad commune etiam vici Agterhorn, Echteler, Eschebrügge, Heesterkante atque Vorwald pertinent. Laar est praeterea pars communis generalis Emlichheim.

Historia
--------

Anno 1227 "domus Laar" possessio comitis Balduini Binethemsis primi in actis descripta est-. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Hoogstede pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Laar ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 vici supra dicti cum Laar coniuncti sunt. Anno 2011 Gerhardus Trüün (CDU) novus magister civium electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Laar** spectant. |

* Pagina officialis communis generalis *Hoogstede*

Notae
-----

1. ↑  Pagina officialis communis generalis Emlichheim de historia communis Laar
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

"Freedom from Want" ("Libertas a Penuria") a Normano Rockwell.**Festum Gratias Agendi** seu **Gratiarum Agendarum** seu **Gratulationis**, sive **Actio Gratiarum** sive **Supplicatio** sive **Gratiasagentia** sive, Anglice, **Thanksgiving** est festum Americanum (exstat etiam simile Canadense) quod commemorat primam messem Peregrinatorum. Ipsi enim Peregrinatores, magno periculo famis minante, in uberam messim gratias Deo agere volebant, qua de causa magnam cenam dederunt, ad quam et indigenae, e quibus Squantum celeber, ipse fidem Christianam confitens, perigrinatoribus magno fuit subsidio, cibum ferentes advenerunt.

Canadenses gratiarum agendarum epulae.
Et hodie festum epulis celebratur. Americani longa itinera faciunt ut possint una cum familia celebrare. Cenae solita mensa prima constat ex carne gallopavonacea, saepissime farragine quodam farcta et cum iure oxycoccino adposita.

Festum Gratias Agendi celebratur quarta die Iovis mensis Novembris.

Bibliogrphia
------------

* James W. Baker, *Thanksgiving: The Biography of an American Holiday*. Hanover: University Press of New England, 2009. ISBN 978-1-58465-801-6

Nexus interni
-------------

* Dies Gratulationis (Civitates Foederatae)
**Festum Wartburgense** (Theodisce: *Wartburgfest*) conventus plures studiosorum in Castello Wartburgensi nominabantur. Annis 1817, 1848, 1929 atque 1948 iuvenes eo convenerunt.

Festum anni 1817
----------------

Studiosi in Castellum Wartburgense veniunt.
Hoc festum clarissimum est. Stusiosi annum trecentesimum a die quo Martinus Luther thesas reformationis promulgaverat (1517) et secundum post Pugnam Lipsiensem (1813) festo patriotico celebrare voluerunt et die 18 Octobris 1817 in castellum Wartburgense convenerunt. Postulaverunt, ut pro civitatibus Germaniae constitutiones decernerentur. Praeterea et libri combusti sunt, quos studiosi contra amorem patriae scriptos putaverunt ut e.g. scripta Augusti de Kotzebue, qui anno 1817 a Carolo Ludovico Sand necatus est. Principes et ministri civitatum Germaniae valde ab hoc festo perterriti sunt et studiosos, qui interfuerunt, persecuti sunt.

Nexus externi
-------------

* Historia Festi Wartburgensis in pagina geschichtsinfos.de (lingua Theodisca)
Benedictiones Festi Sacrificii
**Festum Sacrificii** (Arabice عيد الأضحى *ʿīd al-aḍḥā*) est secundum e duobus festis religiosis a Musulmanis per omnem orbem terrarum quotannis celebratis. Abraham (Ibrahim) honorat quia volebat sacrificare Ismael (Ismail), suum filium promissum, ut actio et signum deditionis et obsequii iussui Dei, antequam Deus per angelum Gabriel (Jibra'il) intervenit, qui ei dicit eius sacrificium iam acceptum esse. Caro animalis sacrificati dividi debere in partes tres: familia unam partem retinere, aliam partem cognatis, amicis, vicinis, aliamque partem pauperibus egentibusque daturam esse.

Preces Comillae in Bangladesha videri possunt cum Khutbah ut pars precum Festi Sacrificii die 7 Novembris 2011.
Panorama sinibus duodecim Musulmanos ex mescitis redeuntes post preces Festi Sacrificii in Imperio Mughalensi monstrat.
Celebrationes simul ac hajj annuum Meccae incipiunt.
In lunari calendario Islamico, Festum Sacrificii die decimo mensis Dhu al-Hijjah fit et tres dies persistit. In calendar Gregoriano, in usu inter civitates hodiernas, tempore ab anno ad annum variant, undecim fere dies quotannis fluitans.

Festum Sacrificii est secundum ex duobus festis coniunctis, quorum primum Festum abruptionis (ʻĪd al-Fiṭr) est. Basis huius festi in versu (*ayah*) 196 Al-Baqara invenitur, secundae Alcorani surae. Vocabulum *eid* 'festum' semel in Al-Ma'ida, quinta Alcorani sura, apparet, 'festum sollemne' significans.

De nomine
---------

Nomen Arabicum عيد الأضحى *ʿīd al-aḍḥā* ad litteram 'festum sacrificii' significat. Alium nomen est عيد الكبير *ʿīd al-kabīr* 'magnum festum'. Persice عید قربان *ʿeyd-e qorbān* appellatur, ab Arabico قربان‎‎ *qurbān*, quod quoque 'sacrificium' significat; hinc Turcice *Kurban Bayramı*.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  "Religion & Ethics – Eid el Adha" .
3. ↑  Alcoranus 2:196
4. ↑  Alcoranus 5:114. "Said Jesus the son of Mary: "O Allah our Lord! Send us from heaven a table set (with viands), that there may be for us—for the first and the last of us—a solemn festival and a sign from thee; and provide for our sustenance, for thou art the best Sustainer (of our needs).""

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Festum sacrificii** spectant (Eid ul-adha, Eid al-Adha). |
Wikidata Armavirum (Armenia)
Res apud Vicidata repertae:Armavirum (Armenia): insigneArmavirum (Armenia): insigne
*Civitas*: Armenia  
*Locus*: 40°9′16″N 44°2′17″E  
*Numerus incolarum*: 38 635  
*Zona horaria*: UTC+04:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Արմավիր
**Gestio**

*Procuratio superior*: Armavir Region, Erivan Governorate, Q4069539, Armavir Region  

**Geographia**

*Superficies*: 8.51 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Deir ez-Zor, Allauch, Armavirum, Theodosia, Visaginas  

*Vide etiam paginam discretivam:* Armavirum (discretiva)

**Armavirum** (Armenice Արմավիր) est urbs Armeniae magna, provinciae eiusdem nominis caput. Sub monte Aragatz Anticaucasi sita est. Incolarum 27 700 anno 2021 habuit.

Historia
--------

Prope reliquias Armaviri antiqui Armeniae capitis urbs nova sita est. Ipsa a saeculo XIX ut vicus *Sardarapat* nominatus nota est; Armavirum nomen ab anno 1992 habet.

Notae
-----

1. ↑  E.g. Ioannes David Michaelis(de), *Spicilegium Geographiae Hebraeorum...*, vol. II, Goettingae 1780, p. 123.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°9′16″N 44°2′17″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • *Digital Atlas of the Roman Empire* |