recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Petropylae
Res apud Vicidata repertae:Petropylae: insignePetropylae: insigne
*Civitas*: Kazachstania  
*Locus*: 49°57′0″N 82°37′0″E  
*Numerus incolarum*: 333 113  
*Zona horaria*: UTC+06:00  

**Gestio**

*Praefectus*: Q25502970  
*Procuratio superior*: East Kazakhstan Region, Semipalatinsk Oblast, Semipalatinsk Governorate of the Kirghiz Autonomous Socialist Soviet Republic  

**Geographia**

*Superficies*: 540 000 000 metrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bobruisca, Gangneung, Prusa, Yokneam Illit, Barnaulia  

**Petropylae** (Kazachice *Өскемен/Öskemen*, Russice *Усть-Каменогорск, Ust'-Kamenogorsk*) sunt urbs Kazachstaniae, regionis Kazachstaniae Orientalis caput. Ad Irtim flumen in ostio Ulbae fluminis sitae sunt. Incolarum 346 127 habuerunt anno 2020.

Petropylae

Historia
--------

Ab expeditione Ioannis Licharev aurum quaerente anno 1720 arx Ustkamenogorensis condita est. Cosaci Sibirici ad arcem habitabant. Urbs ab anno 1868.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 569. Cf. binomen *Astragalus petropylensis Bunge* (Russice *Астрагал устькаменогорский*).
2. ↑  Gerhardi Friderici Mülleri *De scriptis Tanguticis in Sibiria repertis*, in: *Commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae*, vol. 10, Petropoli 1747, p. 440; Ioannes Georgius Gmelin, *Flora Sibirica*, vol. I, Petropoli 1747, p. VI. Nomen Russicum (*Ostium montium lapideorum*) de Irti, qui hic in planietiem e montibus evenit, dicit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°57′0″N 82°37′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Papyrus Antinoopolis 1**, iuxta urbem Antinoopolim Aegypti repertus, seriem offert fragmentorum e libro manuali saeculi 4 vel 5 p.C.n. qui de stenographia in lingua Graeca disserit. Primum autem fragmentum rescribit abecedarium Latinum nominaque litterarum singularum in scripturam Graecam translitterata, inter quae: α βη κη δη ε ιφφε γη δασιά ι κα ιλλε ιμμε ιννε ο πη κου ιρρε ισσε τη ου. Haec nomina ab eis quae Varro recitat differunt; praefigurant autem ea quae in linguis Romanicis reperimus (e.g. Italiane *effe elle emme enne erre esse*).

Bibliographia
-------------

* J. N. Adams, *Bilingualism and the Latin Language* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2003. ISBN 0-521-81771-4) pp. 41-43 (fons initialis huius commentationis)
* J. Kramer, "Zwei lateinische Alphabete für Griechischsprachige. Neuausgabe von *P. Ant.* 1 fr. 1 verso" in *Archiv für Papyrusforschung* vol. 45 (1999) pp. 32-38 Textus venalis

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Si quaeris aliud nomen* electrum *vel* electron, *vide Electron (discretiva)*

Nummus Lydiensis ex electro saeculi sexti a.C.n.
**Electrum** (Graece ἤλεκτρον) est mixtura metallica ex argento auroque constans, cuius nomen, secundum Isidorum, "vocatum quod ad radium solis clarius auro argentoque reluceat."

Isidorus discernit tria genera electri, quorum primum non est metallum, sed sucinum, quod e quibusdam arboribus fluit. Electrum autem metallum et naturaliter inveniri et a manibus hominum fieri potest et primum ut moneta adhibetur. Isidorus dicit de electro metallico:

> alterum metallum, quod naturaliter invenitur et in pretio habetur; tertium, quod fit de tribus partibus auri et argenti una. Quas partes, etiam si naturale solvas, invenies. Unde nihil interesse natum an factum; utrumque enim eiusdem naturae esse.

Id est, genus secundum et tertium re vera sunt idem.

Notae
-----

1. ↑  Origo nominis color quasi sucinum est.
2. ↑  A poetis, ut inquit, sol Elector appellatur.

Nexus Externus
--------------

* Isidorus Hispalensis, *Etymologiarum libri XX*, liber 16: *De lapidibus et metallis*, caput 24: *De electro*, apud Bibliothecam Augustanam
Wikidata Prithvirajsing Roopun
Res apud Vicidata repertae:Prithvirajsing Roopun: imagoPrithvirajsing Roopun: imago
*Nativitas*: 24 Maii 1959; Quatre Bornes  
*Patria*: Mauritia  
*Nomen nativum*: Prithvirajsing Roopun
**Officium**

*Officium*: Minister of Social Integration, Social Security and National Solidarity, Minister of Arts and Cultural Heritage, Minister of Arts and Cultural Heritage, President of Mauritius  
*Munus*: politicus, homo in re publica potens, Officialis  

**Consociatio**

*Factio*: Militant Socialist Movement  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Star and Key of the Indian Ocean  

**Prithvirajsing Roopun**, saepe *Pradeep Roopun* nuncupatus (ad Quatre Bornes die 24 Maii 1959 natus), est politicus Mauritiae. Socius iam diu Motus militantis socialisticae, minister integrationis socialis meruit a die 15 Decembris 2014, deinde minister ab artibus et cultura a die 24 Ianuarii 2017 usque in 12 Novembris 2019. Die 2 Decembris eiusdem anni praeses electus est.

Bibliographia
-------------

* "Ex-minister Roopun is Mauritian president" in *The Tribune* (3 Decembris 2019)

Nexus externi
-------------

* Sumit Arora, "Pritivirajsing Roopun elected as new President of Mauritius by parliament" (4 Decembris 2019) apud *Adda247*

Praesides Mauritiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Veerasamy Ringadoo 1992 • Cassam Uteem 1992 • Carolus Offmann 2002 • Anerood Jugnauth 2003 • Kailash Purryag 2012 • Ameenah Gurib-Fakim 2015 • Prithvirajsing Roopun 2019
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Mauritiae |
|  |
**Rigina** (Theodisce  *Rigi*) est mons in Helvetia accurate inter pagos Lucernam et Suitiam situs. Mons altus est 1797 metrorum.

Riginae culmen
Catena montium Riginae

Geologia
--------

Mons ingente mole materiae sedimentalis propter antiquam erosionem montium Alpium ortus est. Postea erosione fluminum et glaciariarum rupes formae insulae similis creata est qualis circumiectu tres lacus iacent: Lacus quatuor Regionum vel *Lacus Lucernensis*, Lacus Tugiensis, Lacus Lauerz.

De nomine
---------

Nomen *Rigina* de forma geologica quae rigae similis est deductum esse dicitur.

Historia
--------

Super montem anno 1816 casa ad usum peregrinorum et 1875 magnum deversorium nomine *Schreiber* apud culmen montis constructi sunt.

Ab anno 1871 ferrivia de vico Vitznau a litore lacus Lucernensis ad locum Rigi Staffel et ab anno 1875 secunda ferrivia de statione ferriviae Artae super Ferriviam Sancti Gothardi erecta ad Staffel et culmen Riginae ducunt.

Cultura
-------

Scriptor americanus Marcus Twain de peregrinatione super montem Riginam scribit in libro suo *A Tramp abroad*.

Notae
-----

1. ↑  Schweizerisches Idiotikon, tomus VI, pag. 753 f.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Riginam** spectant. |

* Situs publicus Ferriviae Riginae
* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
**Petrus-Iosephus Verhaegen**, natus anno 1800 in Belgica et mortuus anno 1868, erat iesuita et rector usque ad annum 1836 novae Sancti Ludovici Universitatis in America.

Anno 1821 ivit in Americam cum sex amicis desiderantibus Amerindianos ad catholicismum convertere et eos ex tenebris paganismi ad veritatem adducere. Se consociaverunt cum iesuitis qui iam in Marylandia erant quique eos anno 1823 ad Missourim miserunt quo pedibus duro longoque itinere advenerunt.

Post hanc missionem factus est professor in noviciatu Marylensi et factus est sacerdos.

Tunc, anno 1828 condidit Sancti Ludovici Universitatem, cuius primus rector factus est. Rector fuit usque annum 1836. Paulo post, anno 1834, eius consobrinus Petrus-Theodorus Verhaegen, Magnus magister Ordinis Massonici in Belgica condidit ipse novam Universitatem Liberam Bruxellensem cuius fuit etiam primus rector.

Postea factus est Superior deinde Vice-Provincialis iesuitarum Missuriensium.

Favit missionibus apud amerindianos.

Anno 1848, Pater Verhaegen factus est praeses Collegii Sancti-Iosephi in Bardstown in Kentukkia et postea perrexit docere theologiam in Sancti Ludovici Universitate.

Mortuus est anno 1868 et sepultus est in vico Florissant (Kentukkia) nunc suburbio urbis Sancti Ludovici.

Bibliographia
-------------

* *Memorial volume of the diamond jubilee of St Louis University. 1829-1904, Saint-Louis (U.S.A.), 1904, p. 8.*
* Griffin, "The contribution of Belgium to the Catholic Church in America (1523-1857). A Dissertation", in: *The Catholic University of America, Studies in American Church History*, Washington DC, 1832.
* Alain Verhaegen, "Les ascendants de Pierre-Théodore Verhaegen", in: *Pierre-Theodore Verhaegen. L'homme, sa vie, sa légende*, Bruxelles, Université Libre de Bruxelles, 1996, pp. 18 -19.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Macedonia Orientalis et Thracia (regio Graeciae)
Res apud Vicidata repertae:
Index regionum Graeciae hodiernae  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 41°12′0″N 25°0′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Decentralized Administration of Macedonia and Thrace  

**Forma**

*Area*: 14 157.76 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Comotena  
*Subdivisiones*: Xanthe, Drama
**Gestio**

*Praefectus*: Christos Metios  

**Vita**

*Incolae*: 601 175  

**Tabula aut despectus**

Macedonia Orientalis et Thracia (regio Graeciae): situsMacedonia Orientalis et Thracia (regio Graeciae): situs
**Macedonia Orientalis et Thracia** (Graece:Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης) est una e tredecim regionibus (περιφέρεια) Graeciae, orientalis pars Macedoniae Graecae et pars Thraciae Graecae. Macedoniae Orientali et Thraciae sunt 623 248 incolae (status anni 2001). Caput regionis est Comotene.

Unitates regionales et demi
---------------------------

Regio Macedonia Orientalis et Thracia in sex "Unitates regionales" (Περιφερειακή Ενότητα) divisa est, quae - quamvis vi politica carentes certum numerum legatorum in consilium regionale demittunt. territora pristinorum nomorum obtinent, insula Thaso excepta, quae propria unitas regionalis facta est.

| Unitas regionalis | Incolae | Sedes in consilio regionali | Demi |
| --- | --- | --- | --- |
|
| Drama | 103 975 | 9 | Doxatum, Drama, Neurocopium inferius (demus), Paranestium, Pyrsopolis |
| Hebrus | 149 354 | 12 | Alexandropolis, Didymotechum, Orestias, Samothracia, Suphlium |
| Cabala | 145 054 | 11 | Cabala, Nestos (demus), Pangaeum (demus) |
| Rodope | 110 828 | 9 | Arriana, Iasmus, Comotene, Maronia-Sapae (demus) |
| Thasos | 13 765 | 1 | Thasos |
| Xanthe | 101 856 | 9 | Abdera, Myce, Topirus, Xanthe |

Res oeconomicae
---------------

Comparata ad Productum domesticum grossum Unionis Europaeae secundum facultatem emendi normatam Macedonia Occidentalis anno 2006 indicem 60.9 (EU-27:100) nancta est.. Inopia operarum anno 2005 11.8 % effecit.

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)
2. ↑  Eurostat Nuntius diurnariis edocendis 23/2009 – Productus domesticus regionali singuli incolae in EU27 (PDF-Datei; 360 kB)
3. ↑  Statistics in focus 1/2006

Index regionum Graeciae hodiernae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aegaeum Australe · Aegaeum Boreale · Attica · Creta · Epirus · Graecia Media · Graecia Occidentalis · Insulae Ioniae · Macedonia Media · Macedonia Occidentalis · Macedonia Orientalis et Thracia · Peloponnesus · Thessalia · Athos mons (regio autonoma Graeciae) |
|  |
Wikidata Marcellus del Pilar
Res apud Vicidata repertae:Marcellus del Pilar: imagoMarcellus del Pilar: imagoMarcellus del Pilar: subscriptioMarcellus del Pilar: subscriptio
*Nativitas*: 30 Augusti 1850; Bulakan  
*Obitus*: 4 Iulii 1896; Barcino  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, scriptor, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Sepultura*: Marcelo H. del Pilar Shrine  

**Marcellus Hilarius Pilar** (Hispanice *Marcelo Hilario del Pilar*), natus nobilis die 30 Augusti 1850) fuit auctor et homo publicus qui pugnavit cum Rizale reformationi societati, sub pseudonymo "Plaridel" operis eius ephemeridibus praeclarus fuit, diurnarius de *Diariong Tagalog* et *La Solidaridad.*

Studuit iurisprudentiae apud Universitatem Sancti Thomae. Postea magna studebat ut iudicio aequo fruatur. Haec notiones schedis ephemeridibus patefactus erat, et similiter Rizale Philippinarum animas nationi amore complectus erat. Etiam derisitque administratum Hispanicae coloniae. Fundavit anno 1882 diurnam *Diariong Tagalog* Philippinis Philippinice. 

Cleris persecutis Philippinis Matritum fugit anno 1888. In Hispania, *La Solidaridad* fundavit cum Gratiano Lupesio Giennensi. *La Solidaridad* refert ephemeridem et societatem quos utrumque adsociavit cum Iosepho Riciale. Uterque erant causis reformationis Philippinarum. Est mortuus tuberculose 1896 Hispania, mendice et longa familia.

Hodie multis rerum politicarum Philippinabus nomen *Plaridel* est.

Opera
-----

* *Diariong Tagalog*
* *La Soberania Monacal en Filipinas*
* *La Solidaridad*

Fontes
------

* 
* Zaide, Gregorio F. 1984. *Philippine History and Government.* National Bookstore Printing Press.
Situs Machaeruntis et lacus Asphaltites.
Iudaea antiqua primo saeculo
**Machaerus** (**Graece** *Μαχαιροῦς*, i.e. 'pugio') est castellum in orientali ripa lacus Asphatitis ab Iudaeorum rege Alexandro Iannaeo circa 90 a.C.n. thesaurorum regiorum custodiendorum causa aedificatum, in regione quae tum Peraea[1] dicebatur ac nunc pars Iordaniae est. Iam anno 57 a.C.n. a proconsule Romano Aulo Gabinio dirutum est postquam regis Aristobuli II filius Alexander nomine huc cum militibus confugerat[2]. Cisterna 15,50m alta quae 110 000 litra aquae capere poterat ab archaeologis effossa ad illa Hasmonaea tempora referenda est[3].

At Herodes Magnus qui opportunitatem loci ad incursiones Nabataeorum cavendas perspexerat non tantum arcem validissimam sed etiam domum regiam in qua ipsum habitare liberet et parvam urbem turribus et moenibus bene munitam ibi exstruxit. Herode mortuo Machaerus cum reliqua Peraea filio eius tetrarchae Herodi Antipae hereditas obvenit, qui in hoc ipso loco Salomae saltantis pretium decollato Ioanne Baptista persolvisse dicitur[4]. Paulo post anno 36 rex Nabataeorum Aretas IV Machaeruntem arcem cepit et vastavit. Quae postea in regnum Herodis Agrippae I inclusa anno 44, cum rex obiit, in provinciam Romanam Iudaeae translata est.

Ineunte primo bello Iudaico, anno 66, praesidium Romanorum qui arcem occupabant recesserunt ne ab infestis incolis circumvenirentur[5] et zelotae illam arcem retinuerunt usque ad annum 72, cum legato Lucilio Basso eos obsidenti eam tradiderunt ne dux captivus supplicio crucis ante omnium oculos adficeretur. Tum Romani oppidum Herodianum solo adaequarunt.

Notae
-----

1. ↑  Flavius Iosephus *BI* III.46. Contra Plinius sed dubie quia de provincia Romana cogitare videtur.
2. ↑  *BI* I.167-174. *Ant. Iud.* XIV.89-90
3. ↑  Vörös (2016), *Antike Welt* p.82.
4. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud*. XVIII.109-119. Evangelium Marci VI.14-29
5. ↑  *BI* II.485

Fontes
------

* Flavius Iosephus, libro septimo de Bello Iudaico 164-189 (descriptio) et 190-200 (oppugnatio) necnon libro primo 161, 167-174
	+ ̽libro quarto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 83, 89, 94-96 necnon libro tertio decimo 417 et octavo decimo 111 et 119
* Plinius libro quinto *Naturalis Historiae* 72 ("*Machaerus, secunda quondam arx Iudaeae ab Hierosolymis*").
* Strabo, *Geographica* XVI.2.40

Si vis plura legere...
----------------------

* Györö Vörös, *Machaerus I  : history, archaeology and architecture of the fortified herodian royal palace and city overlooking the dead sea in Transjordan : final report of the excavations and surveys, 1807-2012*, Milano, Terra Santa, 2013
	+ *Machaerus II : the Hungarian archaeological mission in the light of the American-Baptist and Italian-Franciscan excavations and surveys : final report 1968-2014*, Milano, Edizioni Terra Santa, 2015
	+ 'Machärus - Wo Salome tanzte und der Täufer starb', *Antike Welt* 2016/2 : 80-89 (universus fasciculus *Herodes König von Iudäa* inscriptus est).
* Jean-Michel Roddaz et Jean-Claude Golvin, *Hérode : le roi architecte*, Arelate, Actes Sud, 2014
Wikidata Kamina Johnson Smith
Res apud Vicidata repertae:Kamina Johnson Smith: imagoKamina Johnson Smith: imago
*Nativitas*: 20. saeculum; Saint Andrew Parish  
*Patria*: Iamaica  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs and Foreign Trade  
*Munus*: legatus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Jamaica Labour Party  

**Kamina Johnson Smith** (in paroecia Sancti Andreae nata) est causidica et politica Iamaicae.

Filia legati Antonii Johnson, alumna est universitatis Indiarum Occidentalium Scholaeque Scientiarum Oeconomicarum Londiniensis. Factionis laboris sodalis, ad senatum Iamaicensem anno 2009 convocata est. A die 7 Martii 2016 ministra a rebus externis meret, primo ministro Andrea Holness.

Bibliographia
-------------

* Kimberley Hibbert, "Johnson Smith credits success with sound upbringing" in *Jamaica Observer* (12 Martii 2016)

Nexus externi
-------------

* Vita[*nexus deficit*] apud regimen Iamaicense

Ministri rerum externarum Iamaicani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Dudley Thompson • P. J. Patterson • Hugo Shearer • David Coore • Paulus Robertson • Seymour Mullings • Paulus Robertson • Keith Desmond Knight • Antonius Hylton • Kenethus Baugh • Arnoldus Iosephus Nicholson • Kamina Johnson Smith
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iamaicae |
|  |
Wikidata Iulius Martov
Res apud Vicidata repertae:Iulius Martov: imagoIulius Martov: imago
*Nativitas*: 24 Novembris 1873; Constantinopolis mediaevalis  
*Obitus*: 4 Aprilis 1923; Schömberg  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Юлий Осипович Цедербаум
**Officium**

*Munus*: politicus, opinion journalist  

**Consociatio**

*Factio*: Russian Social Democratic Labour Party  

**Familia**

*Genitores*: Joseph Alexandrovich Tsederbaum;   

**Memoria**

*Sepultura*: Urnenfriedhof Gerichtstraße  

Iulius Martov anno 1897
**Iulius Martov,** seu **L. Martov** (Russice Л. Мартов), nomine ingenuo **Iulius Iosephi filius Cederbaum** (Russice Юлий Осипович Цедербаум, tr. *Julij Osipovič Cederbaum*), natus die 24 Novembris 1873 Constantinopoli et mortuus in exilio die 4 Aprilis 1923 in urbe *Schömberg* nunc Badeniae-Virtembergiae in Germania, erat rerum novarum strenuus dimicator in Russia atque assecla doctrinae marxisticae.

Biographia
----------

Condidit anno 1895 cum Lenino "Unio ad classem proletariam emancipandam". Anno postea iactus est in carceres a regime staristico. Post tres annos in catenis liber factus est et creavit cum Lenino "Iskra" ad proletarios liberandos.

Tamen anno 1903, inter "Secundum Congressum Factionis Operariorum Democraticorum Russiae", contra placita Lenini de quaestionibus structuralibus Factionis opinionem habuit.

Fuit exclusus a Factione Proletariorum ut "Menshevista" et ipse postea factionem "Menshevistarum" condidit. In primo bello omnium nationum participavit ut "Menshevista" congressum Zimmerwald.

In bello revolutionario tam contra Bolsevicos quam contra Exercitum Album vires suas tetendit.

Post victoriam Bolshevistarum dereliquit Russiam anno 1920, sed remansit primipilus honoratus factionis Menshevistarum quos repraesentavit in multis congressibus quorumque opiniones et luctam perrexit promovere in clandestinitate.

Mortuus est exul anno 1923.
**Mace Windu** est persona ficta ex universo ficto *Star Wars* ("Bella Stellarum"). Est magister *Jedi* et socius Alti Consilii *Jedi*, qua titulum Magistrum Ordinis portat.[1] Est mas humanus ortus ex planeta Haruun Kal .[1] Ut persona, Mace Windu statum legendarem habet.[1]

Persona videtur in pelliculis *Star Wars Episode I: The Phantom Menace* (1999), *Star Wars Episode II: Attack of the Clones* ("Bella Stellarum Episodium II: Impetus Clonorum"; 2002), et *Star Wars Episode III: Revenge of the Sith* ("Bella Stellarum Episodium III: Ultio Sithorum"; 2005) ubi actoris Samuel L. Jackson eum agitur, et in pellicula et serie televisifica animatis, ambis *Star Wars: The Clone Wars* ("Bella Stellarum: Bella Clonorum") vocatis (ambis 2008) ubi in pellicula Samuel L. Jackson eum voce agitur et in serie televisifica Terentii C. Carson eum voce agitur.[2][3][4]

Nexus externi
-------------

* Mace Windu **(Anglice)** apud *StarWars.com*

Notae
-----

1. 1 2 3  Mace Windu **(Anglice)** apud Wookieepaediam.
2. ↑  Samuel L. Jackson **(Anglice)** apud Wookieepaediam.
3. ↑  Terrence Carson **(Anglice)** apud Wookieepaediam.
4. ↑  Mace Windu **(Anglice)** apud *StarWars.com*.
Wikidata Nicolaopolis Olbiopolitarum
Res apud Vicidata repertae:Nicolaopolis Olbiopolitarum: insigneNicolaopolis Olbiopolitarum: insigne
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 46°58′30″N 31°59′42″E  
*Numerus incolarum*: 470 011  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Миколаїв
**Gestio**

*Praefectus*: Oleksandr Sienkevych  
*Procuratio superior*: Q105564280  

**Geographia**

*Superficies*: 253 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Q4183185, Q4258379, Korabel'nyy Raion, Central District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Galați, Borjomi, Prusa, Lugdunum, Malko Tarnovo, Pleven, Tiencinum, Resovia, Tiraspolis, Dezhou, Bathys, Weihai, Cytaea, Epuries, Lublinum  

**Tabula aut despectus**

Nicolaopolis Olbiopolitarum: situsNicolaopolis Olbiopolitarum: situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Nicolaopolis (discretiva)

**Nicolaopolis**, pleniter **Nicolaopolis Olbiopolitarum** (Ucrainice *Микола́їв*) est urbs Ucrainae et Ponti Euxini portus. Incolas habet 495 064 anno 2018. Regionis Nicolaopolitanae caput est. In ostio Inguli fluminis, ubi in limenem Hypanicum Ingulus effunditur, sita est.

Historia
--------

In ostio Inguli fluminis anno 1789 a Gregorio Potemkin condita est et nomine sancti Nicolai nominata (nam pugna apud Otchakov, ubi imperii Ottomanici exercitum Potemkin vicit, die sancti Nicolai, 6 Decembris anno 1788 fuerat). Prima navis Nicolaopoli constructa, etiam *Sanctus Nicolaus* nominabatur.

Monumenum sancti Nicolai in Nicolaopoli

Notae
-----

1. ↑  Angelo Perugini, *Dizionario italiano-latino*, Romae, 1976, s.v. Nikolajev; Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 519.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 17 Decembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°58′30″N 31°59′42″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

  

Metropoles regionum Ucrainae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Charcovia • Chersonium • Chmielnicius • Circassium • Czernihovia • Czernovicum • Danapris • Donetsk • Eractum • Ivano-Frankivsk • **Kiovia** • Kropyvnyc'kyj • Leopolis • Luceoria • Nicolaopolis • Odessa • Poltava • Pratalia • Sebastopolis • Sumae • Sympheropolis • Tarnopolis • Uzhorodum • Vinnicia • Zaporizhia • Zitomiria |
|  |
Pagus **Bengodi** est utopia vel locus impossibilis ab Ioanne Boccacio anno circiter 1350 breviter descriptus in libro suo *Decamerone*, videlicet in fabula tertia diei octavi:

*Maso rispose che le piú si trovavano in Berlinzone, terra de' Baschi, in una contrada che si chiamava Bengodi, nella quale si legano le vigne con le salsicce e avevasi un'oca a denaio e un papero giunta; ed eravi una montagna tutta di formaggio parmigiano grattugiato, sopra la quale stavan genti che niuna altra cosa facevan che far maccheroni e raviuoli e cuocergli in brodo di capponi, e poi gli gittavan quindi giú, e chi piú ne pigliava piú se n'aveva; e ivi presso correva un fiumicel di vernaccia, della migliore che mai si bevve, senza avervi entro gocciola d'acqua* (Boccacius, *Decamerone* 8.3).
Apud alios auctores tales res describuntur in pago nomine Cucania celebro.

Nexus externi
-------------

* Textus fabulae apud Vicifontem Italicam **(Italiane)**
* Il paese di Bengodi secondo Boccaccio: usi e curiosità **(Italiane)**
Wikidata Fumihito, Princeps Akishino
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 30 Novembris 1965; Hospital of the Imperial Household  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Officium*: Crown Prince of Japan, heir presumptive  
*Munus*: nobilis, ornithologus, ichthyologus  
*Patronus*: Tokyo University of Agriculture
**Consociatio**

*Religio*: Sintoismus
**Familia**

*Genitores*: Akihitus; Michika  
*Coniunx*: Akishino Kiko  
*Proles*: Mako Komuro, Princess Kako of Akishino, Hisahitus  
*Familia*: Domus imperatoriae Iaponiae
**Memoria**

*Laurae*: Magna Crux Ordinis Isabellae Catholicae, Grand Cordon of the Supreme Order of the Chrysanthemum, Grand Cross of the Order of the Sun of Peru‎, Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, Grand Cross of the Order of the Crown, Order of the Crown (Netherlands), Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross, National Order of Merit  

**Insignia heraldica**

Fumihito, Princeps Akishino: insigneFumihito, Princeps Akishino: insigne
Princeps Akishino anno 2009.
Insignia Akisino-no-miya.
**Fumihito, Princeps Akishino** (秋 篠 宮 文 仁 親王 Akishino-no-miya Fumihito Shinnō, natus die 30 Novembris 1965) est sodalis domus imperatoriae Iaponiae, secundigenus Imperatoris Acihiti et Imperatricis Michiko et nunc ab die 1 Maii 2019, primus in ordine ad Solium Chrysanthemi. Is tilapiam in Thailandiam intulit ut fons momenti proteini. Post studium legis et biologiae apud Universitatem Gakushuin deinde studium taxinomiae apus Universitatis Oxoniensis, Universitas Graduatis Ad Studia Provectas (Iaponice 総合研究大学院大学 ,Anglice Graduate University for Advanced Studies) in Kanagawa, i Octobris 1996 Ph.D. in ornithologia concessit. 

Uxor sua est Princopissa Kiko quam die 29 Iunii 1900 nupsit et filius suus est Princeps Hisahitus.

Notae
-----

Bibliographiae
--------------

* Edström, Bert. (2002). *Turning Points in Japanese History.* London: Routledge. ISBN 978-1-903350-05-8
* Emori, Keiji. (1998). 秋篠宮さま (*Akishino no Miya-sama*). Tokyo: Mainichi Shinbunsha. ISBN 978-4-620-31203-3; OCLC 40129675
* Hills, Ben. (2006). *Princess Masako: Prisoner of the Chrysanthemum Throne.* New York: Penguin Books. ISBN 978-1-58542-568-6; OCLC 76074219
Sinus et cosinus anguli cuiusdam θ in circulo cuius radius est 1.
**Functiones trigonometricae** sunt divisio functionum elementariorum. Quae fere appellantur sinus, cosinus, tangens, cotangens, secans, cosecans. Saepe functiones trigonometricae definiuntur ut summa serierum harum, aut ut definitio nonnullarum aequationum differentialium. Aequationes trigonometricae sunt aequationes inter functiones trigonometricas, quarum quantitas variabilis est argumenta talis functionis.

Functiones trigonometricae inversae sunt hae functiones, quae inversiones functionum trigonometricarum sunt: si {\displaystyle y=\sin(x)}, tunc {\displaystyle x=\arcsin(y)}. Functiones hyperbolicae sunt similes functionibus trigonometricis: functiones trigonometricae per circulum, functiones hyperbolicae per hyperbolam definiuntur. Functiones trigonometricae, inversae trigonometricae, et hyperbolicae sunt functiones transcendentales.

Modi determinationis
--------------------

### Modus geometricus

Functiones trigonometricae conjungunt angulum acutum in triangulo recto cum aliis componentis trianguli (hypotenusa, cathetae opposita et adjacens).

* Sinus anguli est divisio cathetae oppositae ad hypotenusam;
* Cosinus anguli est divisio cathetae adjacentis ad hypotenusam;
* Tangens anguli est divisio cathetae oppositae ad cathetam adjacentem;
* Cotangens anguli est divisio cathetae adjacentis ad cathetam oppositam;
* Secans anguli est divisio hypotenusae ad cathetam adjacentem;
* Cosecans anguli est divisio hypotenusae ad cathetam oppositam.

### Modus analyticus

Series Maclaurini:

{\displaystyle \sin x=\sum \_{n=0}^{\infty }{\frac {(-1)^{n}x^{2n+1}}{(2n+1)!}}}

{\displaystyle \cos x=\sum \_{n=0}^{\infty }{\frac {(-1)^{n}x^{2n}}{(2n)!}}}

Series in omnibus valoribus *x* convergunt.

Nexus interni
-------------

* Functio periodica
* Radians (unitas)

Notae
-----

1. ↑  I. Appeltauer, *Elementorum Matheseos Purae Pars altera, continens Geometriam, Trigonometriam et sectiones conicas: 2* p. 346 (1817).
2. ↑  A. Caraffa *Principia calculi differentialis et integralis itemque calculi differentiarum finitarum* p. 62 (Romae, typis Ioannis Baptistae Marini et Socii, 1845)
**Iullus Antonius** (natus 45 a.C.n. mortuus 2 a.C.n.) filius iunior Marci Antonii et Fulviae fuit. Pater Marcus Antonius ei nomen Iulli dedit, quod id gens Iulia, ex quo Gaius Iulius Caesar dictator et amicus eius ortus erat, veteribus temporibus saepe utebatur. Matre mortua anno 40 a.C.n. cum pater in oriente apud Cleopatram fuit, Iullus Romae ab Octavia minore, sorore Augusti et uxore Marci Antonii educatus est. Frater maior autem Marcus Antonius Antyllus post cladem Antonii apud Actium ab Octaviano caesus est.

Anno 21 Claudiam Marcellam maiorem, neptem Augusti, quae paulo ante divortium fecerat ab Agrippa, in matrimonium duxit. Anno 13 praetor fuit, anno 10 consul ordinarius creatus est. Anno 7/6 erat proconsul Asiae. Anno 2 a.C.n. stupri cum Iulia Maiore, filia Augusti et uxore Tiberii, accusatus caesus est.

Ille est cui Horatius secundum carmen libri quarti dedicavit.

Notae
-----

1. ↑  Plutarchus, *Antonius* 87.
2. ↑  Plutarchus, *Antonius* 87.
3. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XVI.172.
4. ↑  Xiphilinus 101 (id est libri LV Dionis Cassii breviarium). *Der Neue Pauly*, Stuttgardiae 1999, T. 1, c. 814

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Aelius Tubero et Paullus Fabius Maximus**  |  **Consul** 10 a.C.n.cumAfricano Fabio Maximo | Successores: **Nero Claudius Drusus et Titus Quinctius Crispinus Sulpicianus**  |
Functio biiectiva: omni elemento e copia Y est unum elementum e X, nec plura nec minora
**Functio biiectiva** est functio, quae non solum ipsa singulis variabilibus liberis singula variabilia obnoxia attribuit, sed etiam cuius relatio inversa hoc facit. Qua de causa relatio inversa functionis biiectivae etiam functio est (functio inversa).

Terminus *biiectivus* etiam definiri potest per terminos "iniectivus" et "superiectivus",? nam functiones biectivae sunt et iniectivae et superiectivae.?

Aliquot exempla
---------------

### Functiones lineares

Omnes functiones lineares {\displaystyle f(x)=k\cdot x+d;k,d\in \mathbb {R} } (praeter functiones constantes cum {\displaystyle k=0}) biiectivae sunt, nam earum aequatio functionis ita transformari potest:

{\displaystyle f(x)=k\cdot x+d},

ergo {\displaystyle f(x)-d=k\cdot x},

ergo {\displaystyle {\frac {f(x)-d}{k}}=x}.

Functio inversa functionis linearis, ergo semper etiam functio linearis est.

### Functiones impares

Functiones impares formae {\displaystyle f(x)=a\cdot x^{n}+c;a,\in \mathbb {R} \setminus \{0\};c\in \mathbb {R} ;n\in \mathbb {N} \_{u}=\{1,3,5,\ldots \}} biiectivae sunt, quod demonstrari potest has functiones rigorose monotonas esse.
In genere, omnes functiones 

{\displaystyle f(x)=a\_{n}x^{n}+a\_{n-2}x^{n-2}+\ldots +a\_{3}x^{3}+a\_{1}x+a\_{0};n\in \mathbb {N} \_{u};a\_{n},a\_{n-2},\ldots ,a\_{2},a\_{1},a\_{0}\in \mathbb {R} }

scilicet {\displaystyle sgn(a\_{1})=sgn(a\_{3})=\ldots =sgn(a\_{n-2})=sgn(a\_{n})} (functio signum) monotoniae suae causa biiectivae sunt.

### Functiones exponentiales

Functiones exponentiales {\displaystyle f(x)=a^{x};a\in \mathbb {R} ^{+}} etiam biiectivae sunt; quarum functio inversa logarithmus ad basim *a* est:

{\displaystyle f(x)=a^{x}},

ergo {\displaystyle log\_{a}(f(x))=x}

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus interni
-------------

* functio iniectiva
* functio inversa
* functio superiectiva?
* isomorphismus
**Philosophia neoscholastica**, vulgo **thomismus neoscholasticus** seu **neothomismus** ob momentum operum ab Thoma Aquinate scriptorum nota, est motus, qui philosophiam in theologia et philosophia Catholica Romana, quae a medio saeculo undevicensimo coepit.

Initia
------

Philosophia scholastica medio aevo norma philosophiae et theologiae communiter accepta facta est. Ratio scholastica adventu humanismi saeculis quinto decimo et sexto decimo labi incohavit, postea quam eam a nonnullis eius assectatoribus rigidam et nimis formalem existimabant. Porro, ut ostendit Iosephus Ludovicus Weisheipl, intra Ordinem Fratrum Minorum philosophia scholastica nunquam intermissa est, eamque ex tempore Aquinatis colebant. "Philosophia vero scholastica nunquam omnino evanuit. Motus magni momenti ad thomismum redivivum reddendum incepit a saeculo 16, litteras Scholasticas eminentibus collationibus locupletaturus. Thomas Caietanus (1469–1534), Gabriel Vásquez (1551–1604), Franciscus Toletus (1532–1596), Petrus Fonseca (1528–1599), et praesertim Franciscus Suárez (1548–1617) profundi philosophi fuerunt, magistro illi, cuius principia adoptaverunt, digni."" "Philosophia thomistica semper vigebat inter Dominicanos, post reformationem, res novas Francicas et occupationem Napoleonicam. Lex Ordinis requisivit, ut omnes Dominicani doctrinam Sancti Thomae tam in philosophia quam in theologia praeciperent."" Continuitas diutina scholasticismi Dominicani derivatur ex indice hominum cum Pontificia Universitate a Sancto Thoma conexorum.

Philosophiae partitio
---------------------

Philosophiam scholasticam generatim, Christianum Wolffium sequentes, in partes diviserunt. Quoad intellectum, dignoscebant logicam, dialecticam, et criticam. Quoad realitatem, internoscebant inter metaphysicam, quae dicebatur, generalem seu ontologiam, et metaphysicam specialem, quae theodicaeam, rationalem psychologiam, et cosmologiam seu philosophiam naturalem comprehendebat. Quoad societatem, ethicam generalem et specialem a se distinxerunt.

Notae
-----

1. ↑  Joseph Louis Perrier, *The Revival of Scholastic Philosophy in the Nineteenth Century*, "Chapter VIII: Forerunners of the Neo-Scholastic Revival," accessum 1 Augusti 2013.
2. ↑  "Archived copy"  "The Revival of Thomism: An Historical Survey", James Weisheipl, 1962.
Harpocrates aeneus temporis Ptolemaeorum, Calouste Gulbenkian Foundation, Olisipone.
Harpocrates, saec. 2 a.C.n. Archaeologicum Museum Thessalonicae.

| Harpocrates |
| --- |
| Nomen Aegyptium |
| Hieroglyphica |  |
| Translitteratio | *Ḥr-p3-ẖrd* |
| Translatio | *Horus, puer* |

**Harpocrates** (Graece Ἁρποκράτης) est nomen Graecum sive Latinum Hori-pueri, dei Aeyptiorum. Cum deo Hor-pa-chered tertii interregni Aegyptii (1069 - 653 a.C.) non exaequandus est. Una cum Serapide et Iside Harpocrates imprimis in regione Alexandriae cultus est.

Fontes
------

Harpocrates "Ptolemaicus" primo anno 243 a.C.n. in titulo sacro Isidis sanctuarii Philis invenitur, quem Ptolemaeus III cum familia fieri iussit. In litteris et tempore Ptolemaeorum et Imperii Romani raro memoratur. Plutarchus (fere 45 usque ad 125) Harpocraten ob nativitatem postumam pedibus impeditum fuisse descripsit. Signum digiti ad os positi, re vera pueritiam valens, falso indix silentii acceptum est, confer ut puta Catullum: *patruum reddidit Arpocratem*.

Notae
-----

1. ↑  Sandra Sandri (2006). *Har-Pa-Chered (Harpokrates). Die Genese eines ägyptischen Götterkindes*. Lovanii et al. p. 23.
2. ↑  Ibidem
3. ↑  Plutarchus, De Iside et Osiride, 19.
4. ↑  Carm. 74,4.

Bibliographia
-------------

* Bernand, André (1969). *Époque ptolémaïque* (= Les Inscriptions grecques de Philae. Vol. 1). Parisiis, p. 75–77.
* Leitz, Christian et al. (2002). *Lexikon der ägyptischen Götter und Götterbezeichnungen.* (LGG) Vol. 5: Ḥ - ḫ (= Orientalia Lovaniensia analecta. Vol. 114). Lovanii, ISBN 90-429-1150-6, p. 281–282.
* Sandri, Sandra (2006). *Har-Pa-Chered (Harpokrates). Die Genese eines ägyptischen Götterkindes* (= Orientalia Lovaniensia analecta. Vol. 151). Lovanii et al. ISBN 90-429-1761-X (Item: thesis doctoralis, Universitatis Moguntinae, 2004).
Wikidata Tecuci
Res apud Vicidata repertae:Tecuci: insigneTecuci: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°50′48″N 27°25′40″E  
*Numerus incolarum*: 32 801  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Lucian-Grigore Costin  
*Procuratio superior*: Galați  

**Geographia**

*Superficies*: 86.76±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Tecuci: situsTecuci: situs
Museum historiae urbis Tetuci Galaţi
Situs Tecuci urbis in circulo Galaţi
**Tecuci** est urbs Dacoromanicum circa 34 900 incolarum et pars Moldaviae, quae ad Galaţi circulum pertinet.

Historia
--------

Tecuci anno 1435 primo in actis descriptum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 34 871 homines habitabant, inter quos 29 014 Dacoromanorum atque 1500 Zingari.

Incolae noti
------------

* Alexander Teriachiu (1829-1893), rerum politicarum peritus
* Alexander Papadopol-Calimah (1833-1898), rerum politicarum peritus
* Alina Gorghiu (\*1978), rerum politicarum perita

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tecucos** spectant. |

* Pagina propria.
**Flavius Marianus Michaelius Gabrielius Archangelius Iohannes** (Graece: *Ιωάννης ο Καππαδόκης*, natus circa annum 490, mortuus post annum 548) vir publicus Imperii Romani Orientalis fuit.

Origo
-----

Ioannes humili loco in Caesarea in Cappadocia natus est, male eruditus fuit atque linguam Latinam non bene locutus est. Tamen sub imperatore Iustiniano I celeriter provectus est.

Cursus honorum
--------------

Ioannes anno 531 praefectus praetorio per Orientem nominatus est et ad usque annum 341 mansit. Breve tempus autem - inter Seditionem Nika appellatam a magistratu se recedere coactus est. Anno 538 etiam consul sine collega nominatus est. Theodora, uxor Iustiniani, tandem casum praefecti perficit. Anno 541 relegatus est, postea caede episcopi accusatus et re familiari privatus est. Theodora anno 548 mortua Ioannes in urbem Constantinopolim redire licuit, sed monachus pauper ab eo tempore vitam agebat. Procopius rerum gestarum scriptor ei acriter maledixit.

Bibliographia
-------------

* Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, J. eds. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: A.D. 527–641. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-20160-5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: ***II post consulatum Belisarii* (proximus consul: Flavius Belisarius (*sine collega*, anno 535)**  |  **Consul** 538sine collega | Successores: **Flavius Strategius Apio Strategius Apio *(sine collega)***  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Harpalyce


Wikidata Harpalyke (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Harpalyke (satelles): imagoHarpalyke (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Yanga R. Fernándezdie 23 Novembris 2000
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 624.54 dies  
*Axis semimaior*: 21 063 832 chiliometrum  
*Aphelion*: 26 205 324 chiliometrum  
*Perihelion*: 15 922 340 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.226  
*Inclinatio orbitalis*: 147.22372 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 22.2  
*Diametrum*: 4.4 chiliometrum  
*Massa*: 120 petagram  

**Harpalyke**, nomine pleno **Jupiter XXII (Harpalyke)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2000 J 5** agnitus, quae anno 2000 ab S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Harpalyce, e qua haec satelles appellata est, fuit filia Clymeni regis Arcadiae, qui eam vi stupravit.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 56 a die 23 Novembris 2000 usque ad 25 Decembris 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Issyk Kul lacus
Cameli in Issyk Kul ripa
**Issyk Kul** (Chirgisice *Ысык-Көл, Ysyk Kël*, scilicet Latine *Lacus calidus*, quod et nomen Sinicum antiquum *Zhe hai* significat) lacus est maximus in Chirgisia. Inter Tian Schan montes iacet, metris 1600 super maris aequor. Magnitudo lacus circa 6236 chm2 est, altitudo loco altissimo 702 metra. Circa 80 flumina in Issyk Kul effluunt nec ullum ex eo fluit, ideo aqua lacus salmacida est. Piscium Issyk Kul 90% leucisci bergi sunt. Ripae lacus plerumque hippophaë rhamnoidi obsitae sunt.

Nicolaus Przewalski, qui Issyk Kul lacum primus exploravit, se in ripa eius sepulturum esse testatus est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Иссык-Куль*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Issyk Kul** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°25′0″N 77°15′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Marcus Nummius Umbrius Primus Senecio Albinus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 2. saeculum;   
*Obitus*: 3. saeculum;   
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Senator Romanus, consul  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Proles*: Marcus Nummius Senecio Albinus  

**Marcus Nummius Umbrius Primus Senecio Albinus** (nescimus quo anno natus mortuusque est), fuit filius Marci Umbrii Primi, proconsulis Africae et adoptatus est a Nummio quodam. Fuit ordine patricio, quaestor (post annum 199) et praetor (anno 202) ut candidatus Septimii Severi imperatoris. Tum legatus fuit in Asia. Anno 206 consul ordinarius electus est. Annis 211-213 legatus Augusti pro praetore Hispaniae Citerioris, postea legatus Dalmatiae fuit. Praeterea erat pontifex ab anno 199.
Filius suus fuit Marcus Nummius Senecio Albinus, consul 227.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Marcus Aurelius Severus Antoninus Augustus II et Publius Septimius Geta Caesar**  |  **Consul** 206 cumLucio Fulvio Gavio Numisio Petronio Aemiliano | Successores: **Lucius Annius Maximus et Lucius Septimius Severus Aper**  |
Heida Simonis anno 2007
**Heida Simonis** (nata nomine *Steinhardt* Bonnae die 4 Iulii 1943, mortua Kiliae 12 Iulii 2023) erat rerum politicarum perita Germaniae et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae.

Institutio et munus
-------------------

Postquam maturitatis testimonium accepit, Simonis Erlangae et Kieliae oeconomiae studebat. Annis 1967 - 1969 una cum marito, qui consiliarius praesidis Zambiae Kennethi Kaunda fuit, Lusacae vivebat. Ibi linguam Theodiscam docuit. Postea maritum etiam Tokium secuta est. Deinde secretaria Kieliae operam dedit.

Cursus honorum
--------------

Anno 1976 legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est. 31 Maii 1988 minister aerarii Slesvici et Holsatiae facta est et parlamentum Germanicam reliquit. Die 19 Maii 1993 successor Björn Engholm praeses ministrorum eius terrae foederalis creata est. Quem honorem ad 27 Aprilis 2005 tenuit, cum Petrus Haraldus Carstensen (CDU), qui electionibus vicerat, ei succederet.

Praesides Ministrorum Slesvici et Holsatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Slesvici et HolsatiaeInsigne Slesvici et Holsatiae |
| Theodorus Steltzer (CDU) |Hermannus Lüdemann (SPD) |Bruno Diekmann (SPD) |Gualterius Bartram (CDU) |Fridericus-Gulielmus Lübke (CDU) |Kai-Uwe de Hassel (CDU) |Helimutus Lemke (CDU) |Gerhardus Stoltenberg (CDU) |Uwe Barschel (CDU) |Henning Schwarz (CDU) |Björn Engholm (SPD) |Heida Simonis (SPD) |Petrus Haraldus Carstensen (CDU)  |Torsten Albig (SPD)  |Daniel Günther (CDU) |
|  |
**Marcus Minucius C.f. Rufus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus die 2 Augusti 216 a.C.n.) vir consularis Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Minucius anno 221 a.C.n. una cum Publio Cornelio Asina consul fuit atque contra Histrios feliciter pugnabat neque tamen eos subigere potuit. 

Anno 217 magister equitum dictatoris Quinti Fabii Maximi Verrucosi fuit. Sed de consiliis contra Hannibalem adhibendis dissenserunt. Nam Minucius non ut Fabius cunctari voluit, sed ut hostem aggrederentur et a direptione sociorum prohiberent suadebat. Mox rogatio etiam Romae apud populum perlata imperium Minucii cum dictatore adaequavit. Per breve tempus ambo duces exercitum inter sese diviserunt atque castra sua habuerunt. Mox tamen Minucius milites suos in insidias duxit atque Fabius succursum venire coactus est. E quo tempore omnes legiones in eadem castra rursus coiere atque Cunctatori oboedientes fuere. 

Die 2 Augusti 216 in proelio Marcus Minucius apud Cannas necatus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Minucius 52).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XV,2, Stuttgart 1932, Sp. 1957–1962.
* Tassilo Schmitt, "M. Rufus, M. [I 10]" in *Der Neue Pauly* vol. 8 (Stutgardiae: Metzler, 2000. ISBN 3-476-01478-9) col. 239.

Notae
-----

1. ↑  Fabius 'Cunctator' ab hoc genere belli gerendi posthac cognominatus est.
2. ↑  Polybius III 103 ; Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXII 25,10.
3. ↑  Polybius III,118,6 ; Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXII 49,16.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Scipio Calvus et Marcus Claudius M.f. Marcellus**  |  **Consul** 221 a.C.n.cumPublio Cornelio Asina | Successores: **Marcus Valerius P.f. Laevinus et Quintus Mucius P.f. Scaevola**  |
*Makaira nigricans*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Ordo : Perciformes   
Familia : **Istiophoridae**   
Rafinesque, 1810  
   
Subdivisiones: Genera\* *Istiompax*
* *Istiophorus*
* *Kajikia*
* *Makaira*
* *Tetrapturus*

**Istiophoridae** sunt familia piscium ordinis Perciformium, circa decem species amplectens. Singulis est corpus praelongum, rostrum hastae simile, dorsalisque pinna longa et rigida, quae ad cristam formandam protenditur. Isitophoridae, plus quam scombridae, earum cognatae arte conectae, rapide natant, usque ad 80 fere chiliometra per horam.

Inter maiores familiae species sunt *Makaira nigricans,* quae ad 5 metra longa et 818 chiliogrammata pondo, 
et *Istiompax indica,* qui ad plus quam 5 metra longa et 670 chiliogrammata pondo pervenire possunt. Pisces lusorii in regionibus tropicis piscatoribus gratae sunt.

Classificatio
-------------

Istiophoridae sunt pisces perciformes, artissime cum xiphiidis et scombridis conecti.

Tempora generum
---------------

Hic est linea temporalis evolutionis generum huius familiae.

In litteris
-----------

Ernestus Hemingway et Henricus ("Mike") Strater cum reliquo, circa 500 libras pondo aestimatas, makairae a selachimorphis consumptae antequam in terram exponi potuit in Insulis Bahamensibus anno 1935.
In *The Old Man and the Sea,* mythistoria Ernesti Hemingway (1952), quae Praemium Nobelianum accepit, prima fabulae persona est annosus piscator Cubanus qui, post octoginta quattuor dies frustra in oceano, iterum ad seriem infortunatam finiendam navigat. Die octoginta quinto, Santiago, piscator vetus, makairam constantem inuncat; quod consequitur magnum certamen inter hominem, animal marinum, et elementa naturae est.

Notae
-----

1. ↑  Johnson et Gill 1998:190–191.
2. ↑  "The World's Fastest Fish," *The Travel Almanac: World Top Lists.*
3. ↑  "Makaira nigricans, Blue marlin: fisheries, gamefish". *FishBase* .

Bibliographia
-------------

* "Istiophoridae" in Carpenter, Kent E. ed. 2002. *The living marine resources of the Western Central Atlantic. Vol. 3: Bony fishes part 2 (Opistognathidae to Molidae), sea turtles and marine mammals* (Romae: FAO) pp. 1860-1866
* "Marlin" in Johnson, G. D. et A. C. Gill. 1998. *Encyclopedia of Fishes,* ed. J. R. Paxton et W. N. Eschmeyer, 190–191. Didacopoli: Academic Press. ISBN 0125476655.
* Sepkoski, Jack. 2002. A compendium of fossil marine animal genera. *Bulletins of American Paleontology* no. 363.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Istiophoridas** spectant. |

* "'Ghost Fish' Revelation May Alter Marlin's Status," *National Public Radio*