recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Cutis elephantis est durum integumentum.
**Systema integumentarium** sive **integumentum** est systema organorum quod corpus a damnis externis protegit et constat in epidermide dermateqve (et hypodermate) et eius accessionibus, velut pilis, pennis, squamis, pinnis, et unguibus. Integumentum variis muneribus fungitur: evaporationem vitat, aquam prohibet aut substantiarum meatui favet, textus internos a periculis externis protegit, calorem internum moderat, dolorem ceterosque sensus affert, solis radiationem in vitaminum D convertit.

Integumentum est maximum corporis systema organorum. In *Homine sapienti* haec systema constat ex circa 16 centesimis ponderis corporis, et circa 1.5–2m2 superficiei tegit. Invertebrata minora quae loca umida habitant per integumentum externum respirant; modus iste gasium pemutandorum, quo gasia diffunduntur tantum introrsum extrorsumque liquore interstitiali, *permutatio integumentaria* vocatur.

Integumentum invertebratorum
----------------------------

Nonnullorum invertebratorum integumentum uno cellularum stratu constat. Alia, velut Arthropoda, epidermidem habent, in exodermidem et endodermidem divisam, super quam cuticula (e proteinis facta) invenitur, quae exoskeleton format. Sub dermate
hypodermatis fibrae repperiuntur.

Integumentum Vertebratorum
--------------------------

Vertebratorum integumentum *cutis* vocatur, quae ex epidermide (superius) et dermate (inferius) constat. Epidermis, cutis extrema pars, ceratino dura est. Derma autem intima pars, fibris et vasis sanguineis nervisque farta, sub quem stratum textus adiposus est.

Morbi et vulnera
----------------

Morbi et vulnera in cute humana sunt:

* Acne vulgaris
* Albinismus
* Cancer cutis
* Cutis adusta
* Eruptio
* Herpes
* Inflammatio
* Pustula
* Pes athletae

Notae
-----

1. ↑  Formula:MeshName
2. ↑  Marieb, Elaine; Katja Hoehn (2007). *Human Anatomy & Physiology* (7a ed.). Pearson Benjamin Cummings. p. 142
3. ↑  Martini & Nath, *Fundamentals of Anatomy & Physiology,* ed. 8a (Pearson Education, 2009), p. 158.
Wikidata Pronscum
Res apud Vicidata repertae:Pronscum: insignePronscum: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°7′10″N 39°35′31″E  
*Numerus incolarum*: 4 640  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q19836285  

**Pronscum**, (Russice *Пронск, Pronsk*) est colonia urbana (ante annum 1926 urbs) in regione Resaniensi Russiae, sedes administrativa districtus Pronscensis. In ripis Proniae fluminis, Occae accolae, in ostio Kerdiae fluminis in Proniam influentis, situm est. Incolas 4420 habet anno 2020.

Historia
--------

Urbs primum in Chronica Niconis memorata est anno 1131. Caput ducatus Pronscensis sui iuris erat. Duces Pronscenses postea in Magno Ducatu Lituaniae potentes erant. Ad ducatum Resaniensem pronscum adiunctus est anno 1460 vel 1470 (et anno 1520 ducatus Resaniensis ad ducatum Moscuensem). Monasterium Pronscense Transfigurationis Domini anno 1600 constructus est. 

Pronsci despectus de ponte trans Kerdiam flumen

Notae
-----

1. ↑  *Historiae Ruthenicae scriptores exteri saeculi XVI*, p. 70. Interdum *Pronscia, Pronskum*. Adiectivum *Pronscensis*, videas Iacobi Grasserii carmen ad Alexandrum Octavianum principem Pronscensem (I. Grasserii poemata, Coloniae Munatianae 1614, p. 136).
2. ↑  Russice *Никоновская летопись*.
3. ↑  Vide supra de Grasserio.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pronscum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°7′10″N 39°35′31″E • *GeoNames* |
**Imago corporis** (Anglice *body image*; Theodisce *Körperschema*) est praecipua pars sui aestimationis, quae homini singulari est. Sua cuique est opinio corporis sui proprii et privati, quali figura, forma, statura sit, quanta arte et celeritate se moveat, qua membrorum pulchritudine et suavitate sexuali ornatum sit. Hominum inter ipsos societas semper ubique humani corporis puchritudinem magni facit — licet opinio pulchritudinis certe
aliquantum variet inter homines, prout corpora suo modo adspiciendi cuique consuetudo est — sed fieri potest, ut hominis singularis de suo corpore opinio non semper moribus societatis congruat.

Imago corporis ex eo fit, quod quispiam ipse in consuetudine cotidiana passus expertusque est, nec non ex notitia sui ac valetudine mentis. Fieri enim potest, ut iniucunda sui corporis opinio in compulsivam inediam aut dysmorphophobiam ducat. Quod quispiam comparans se cum aliis hominibus communive perfecti corporis opinione de se ipso sentit, id magnam vim habere videtur ad corporis imaginem creandam.

Notae
-----

1. ↑  Schilder (1923; 1935).

Nexus interni
-------------

* Neuroscientia
* Somatopsyche

Bibliographia
-------------

* Schilder, Paul (1923). *Das Körperschema.* Springer: Berlin.
* —————— (1935). *The Image and the Appearance of the Human Body. Studies in Constructive Energies of the Psyche*. London: Routledge.
**Pronuntiatus,** seu **appellatio, locutio, vox,** et **vocis sonus,** est modus quo homines lingua utuntur ut confabulentur a sono. 

Quamquam multum a lingua de qua tractatur dependet, plerumque sermonis verba dividuntur in syllabas, secus numerum vocalium. Plerumque ante et post quendam vocalem *V* quaeque syllaba consonantes *C* intiales et finales adduntur, sed utri consonantium omitti potest. Formula syllabae est *(C)V(C)*.

Plerumque etiam quantitas vocalium et accentús syllabarum necessario dantur.

Phonetica
---------

Linguae phoneticae, sicut lingua Latina, scriptae sunt litteris quae definite enuntiatum monstrant lectori.

In lingua phonetica quadam autem, multis modis quibus litteris enuntiatur saepe exsistunt. Exempli gratia, linguam Latinam hodie binis modis principaliter homines enuntiant: aut pronuntiatu Ecclesiastico aut pronuntiatu Academico; nonnumquam et Pronuntiatu Sollemni.

Bibliographia
-------------

* "Pronunciation" in *Encyclopaedia Britannica* Online

Nexus interni
-------------

* Abecedarium Phoneticum Internationale
* Pronuntiatus Latinus
*MS Ocean Endeavour* navis iuxta promunturium Murchisoni anno 2019 navigat
**Promunturium Murchisoni** est promunturium, in extremitate septentrionali Boothiae Felicis paeninsulae situm, quod ad fretum Bellot spectat. Promunturium est Americae et terrarum continentium hemisphaerii occidentalis locus maxime septentrionalis. 

Gulielmus Kennedy et Iosephus Renatus Bellot, qui Ioannis Franklin expeditionem quaerebant, primi hos locos anno 1852 investigaverunt. Franciscus Leopoldus McClintock, et ille Francklinum quaerens, hiemem annorum 1858 –1859 his locis hiemaverat, hoc promunturium extremitatem continentis septentrionalem esse definiverat et nomine Roderici Murchisoni, praesidis Societatis Regalis Geographicae, nominavit.

Notae
-----

1. ↑  Cf. flumen Murchisoni, — Ferdinandi de Mueller(de) *Fragmenta phytographiae Australiae...*, vol. V, Melburniae 1865–1866, p. 98; op. cit. vol. VIII, 1872–1874, passim; Alphonsi de Candolle et Casimiri de Candolle *Monographiae phanerogamarum prodromi nunc continuatio*, vol. I, Parisiis 1878, p. 304. Cf. binomina *Didymograptus murchisoni* (sed *Graptolithus murchisonii*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 72°0′0″N 94°33′36″W • *GeoNames* |

* *Encyclopaedia Sovietica magna* **(Russice)**
Unam legis e paginis de
civilitate Italica
disserentibus

---


Duces

* Praeses Reipublicae (index)
	+ Hodie Sergius Mattarella
* Praeses Senatus (index)
	+ Hodie Ignatius La Russa
* Praeses Camerae (index)
	+ Hodie Laurentius Fontana
* Praeses Consilii (index)
	+ Hodie Georgia Meloni

Potestas exsecutiva

* Consilium ministrorum (hodiernum)
* Praeses Consilii ministrorum (index)

Potestas legislativa

* Parlamentum Italicum
* Senatus Reipublicae
* Camera Deputatorum

Subdivisiones administrativae

* Regiones
* Provinciae
* Communia

Comitia politica

* Comitia anni 2013
* Comitia anni 2018
* Comitia anni 2022
* Factiones politicae

**Praeses Camerae Deputatorum Reipublicae Italicae** vel **Praeses Camerae Deputatorum** (Italiane *Presidente della Camera dei Deputati della Repubblica Italiana* seu *Presidente della Camera dei deputati*) dux Camerae Italicae est. Tertius honos (post Praesidem Senatus et ante Praesidem Consilii ministrorum) est. A die 16 Martii anno 2013, legislatura decima septima, honos Rupertus Ficus est, qui Cameram rapraesentat eius disputationesque Italicae Constitutionis legum applicatione regulat, cum activitates Camerae etiam supervideret. Index praesidum in hac pagina invenitur.

Nexus externi
-------------

( Situs publicus
-4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

| Linguae Quechuae  |
| --- |
| Situs: | America Meridionalis |
| Status: | familia linguarum diu recognita, a Greenberg in Amerindis inclusa |
| Divisiones: | Lingua Quechua centralis
Lingua Quechua perifericis




 |
| ISO 639-2: | `que` |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaediae pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaediae pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Linguae Quechuae** sive Quechuanae sunt familia linguarum quibus homines loquuntur in America meridionali. Et in Peruvia et in Bolivia una est ex linguis cooficialibus. Hi sermones ab antiqua lingua Imperii Incarum veniunt. Huic familiae pertinent divisiones et linguae quae sequuntur.

Taxonomia
---------

Situs locutorum linguarum Quechuarum
* divisio centralis, sive Quechua Prima, Quechua B, aut Waywash. (Hac utebantur in Peruvia centrali et prope aequor.)
	+ divisio Wankay
		- lingua vancanica
		- lingua tarmensis
	+ divisio Waylay
		- lingua ancatiensis
* divisio peripheralis, sive Quechua Secunda, Quechua A, aut Wanp'una
	+ divisio cisandina
		- lingua iauiuensis
		- lingua caxamarcensis-lingua cannariae
	+ divisio meridionalis
		- lingua quichua septentrionalis
	+ divisio septentrionalis
		- lingua quichua meridionalis

Linguistica et Grammatica
-------------------------

Vocalia Quechua tantum /a/, /i/, et /u/ habet. Consonantia phonemica habet circiter 25, horum maiorem partem plosiva sufficiunt. Plosiva Quechue aut simplicia aut aspirata aut eiectiva fieri possunt. Haec divisiones phonemicae sunt, sed absentia praesentiave vocis non phonemica est.

Paene omnibus generibus Quechuae, accentus in syllabo paenultimo semper ponitur.

Rebus grammaticis, linguae Quechuae valde agglutinativae sunt. Sufficia nominum casus undeviginti et alias res monstrant; et sufficia verborum tempora quattuor monstrant. Alia sufficia derivativa verborum sunt quae significationem stirpis mutant; exempli gratia causativa, reflexiva, reciprocalia, et progressiva sufficia.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Bibliographia
-------------

* Dan Collyns, "Peru airs news in Quechua, indigenous language of Inca empire, for first time" in *The Guardian* (14 Decembris 2016)

Nexus interni
-------------

* Linguae mundi
* Linguae Amerindae
Wikidata Kemi Adeosun
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 9 Martii 1967; Londinium  
*Patria*: Nigeria, Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Minister of Finance of Nigeria  
*Munus*: Argentarius, accountant, politicus, international forum participant  

**Kemi Adeosun** (Londinii nata anno fere 1967) est a die 11 Novembris 2015 ministra a vectigalibus Nigeriae, antecessore Ngozi Okonjo-Iweala.

Patre et matre e civitate Ògùn Nigeriae oriundis, Kemi Adeosun Londinii in Anglia educata est. Alumna est universitatis Londinii Orientalis. Diploma gestionis argentariae universitatis Londiniensis meruit. Apud societates mercatorias et argentarias operam dedit inter quas British Telecom et London Underground (societas ferriviae subterraneae Londiniensis gestatrix) necnon Price Waterhouse Coopers. In Nigeriam migrata directrix thesaurorum civitatis Ògùn, parentium suarum originis, anno 2011 facta est.

Bibliographia
-------------

* "Key figures in Nigeria’s new cabinet" in *Vanguard* (11 Novembris 2015)

Ministri vectigalium Nigeriani (1999–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Adamu Ciroma • Ngozi Okonjo-Iweala • Nenadi Usman • Shamsuddeen Usman • Mansur Muhtar • Olusegun Olutoyin Aganga • Ngozi Okonjo-Iweala • Kemi Adeosun
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Principes Nigeriae • Ministri a rebus externis • a rebus internis |
|  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

Hispania sub **Atanagildus**, sunt rebelles in Baetica in flavo et provincia Spaniae in fucsia.
**Atanagildus** (natus ignoto anno, mortuus anno 567) fuit rex Visigothorum Hispaniae inter annos 551/555 et 567.

Vita
----

Athanagildus nobilis in urbe Hispali contra Achila I regem Visigothorum motum fecit et ipse rex declaratus est. Quattuor annos contra Achilam certavit. Ab imperatore Romano Orientali Iustiniano I auxilium petivit et accepit. Partem Hispaniae australis Imperio cedere coactus est. Anno 555 Achila a suis necatus est et Atanagildus rex omnibus Visigothis acceptus est. Novvam regiam in urbe Toleto condidit. Atanagildus ad mortem anno 567 regnavit. Complures post menses Liuva I successor rex Visigothorum a nobilibus electus est.

Familia
-------

Atanagildis Gosuinthae nupsit, filae eius Brunichildis et Galsuintha reginae Francorum factae sunt.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Achila I**  |  **Rex Visigothorum** 551/555–567 | Successor: **Liuva I**  |
Statua Ataulfi saeculo 18 perfecta
**Ataulfus** seu **Ataulphus** seu **Athaulphus** (e Germanico *Adalwulf*, id est *nobilis* -"*adal*"- *lupus* -"*wulf*"-, natus circiter anno 374 p.C.n. mortuus Barcinoni, 415) fuit rex Visigothus, qui Alarico leviro suo succedit. Cuius nomen est Adolfi forma pristina.

Familia
-------

Ataulfus mense Ianuario 414 Aeliam Gallam Placidiam filiam Theodosii I imperatoris Romani duxit. Filium habuit nomine *Theodosius*, qui autem infans mortuus est.

Vita
----

Anno 413 Ataulfus rex iussu Honorii  imperatoris seditionem Iovini usurpatoris in Gallia suppressit. Anno 414 Burdigalae iterum Priscum Attalum imperatorem fecit, Hispaniam invasit et Barcinonem expugnavit. Mense Augusto 415 Barcinone necatus est.

  



|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor: **Alaricus**  |  **Rex Visigothorum** 410–415 | Successor: **Sigericus**  |
Wikidata Kelvin Eduardus Felix
Res apud Vicidata repertae:Kelvin Eduardus Felix: imagoKelvin Eduardus Felix: imago
*Nativitas*: 15 Februarii 1933; Roseau  
*Patria*: Dominica  

**Officium**

*Officium*: archiepiscopus catholico, Episcopus Catholicus, Cardinalis  
*Munus*: presbyter catholicus  
*Patronus*: Universitas Indiarum Occidentalium
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Order of the British Empire  

**Insignia heraldica**

Kelvin Eduardus Felix: insigneKelvin Eduardus Felix: insigne

**Kelvin Eduardus Felix** (natus in Roseau insulae Dominicae die 15 Februarii 1933) est archiepiscopus emeritus archidioecesis Castriensis et cardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae.

Annis 1962-1963 in urbe Antigonish Novae Scotiae educatus est apud Universitatem Sancti Francisci Xaverii. Gradum magistri meruit apud Universitatem Dominae Nostrae a Lacu in Indiana; deinde Bradfordiae in Anglia eruditus est in universitate huius urbis. Archiepiscopus Castriensis die 17 Iulii 1981 nominatus est. Papa Franciscus die 22 Februarii 2014 Felix cardinalem creavit.

Nexus externus
--------------

* "Curriculum vitae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
**Mauritius Boitel** (Francogallice: *Maurice Boitel*), Francogallicus pictor , apud Velliocassios e bellovaco auctionum perquisitore patre, die 31 Iulii anno 1919 natus est. In morino vico Audresselles, die 11 Augusti anno 2007 mortuus est.

Prius studuit artibus in provinciarum oppidis: Gesoriaco et Samarobriva et Divione. Aetate sua viginti, coepto Secundo bello mundano, in montanorum peditum centuria, etiam post indutias, bellavit.

Lutetiae superiorem gentilem scholam liberalium artium admissus, ibi cum amicis Bernardo Buffet Ludovicoque Vuillermoz iungit consuetudinem.

Multa praemia, inter quae Gallorum Artificium et Gallorum Academiae Artificium coronae, ei data sunt. Abdeltif praemio accepto, duos annos illa Numidiae parte quam hodie Algeriam vocant cum uxore et primogenito filio incoluit, et ibi valde coloratas tabulas pinxit.

Multis autem in Imperii Romani provinciis laboravit, sub sole ardenti aut in alpium nivibus: apud Gaetulos, et Lusitanos, et Cauletos, et Lemovices, et Parisios et Aeduos, et Venetos, et Etruscos, et in primis apud Iberos (in Cadaqués et in Peniche vicis) et Morinos (in Audresselles vico). Iam senescens, atque venit Romam ubi depinxit forum Romanum et Capitolium et Vestae templum.

Prospectuus sed etiam multarumque mulierum imagines depinxit.

Huius artificis tabulas in Galliae Numidiaeque oppidorum museis contemplari potes: et Gallicae Valentiae, et Cirtae, et Cellis (Alta Sequana), et Icosii, et in Lutetiae capitolio.

Multas tabulas Aeduis, et Allobrogibus, et Helvetiis et Morinis, et Britannis, et Germanis et Parisiis, et Persis et Iaponensibus et his Britannis et Iberiis qui incolunt trans Oceanum hanc regionem quem vocant Americam vendidit.

Nexus externus
--------------

* Mauritii Boitel operum situs
Wikidata Keith Rowley
Res apud Vicidata repertae:Keith Rowley: imagoKeith Rowley: imago
*Nativitas*: 24 Octobris 1949; Trinitas et Tabacum  
*Patria*: Trinitas et Tabacum  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Trinidad and Tobago, Member of the House of Representatives of Trinidad and Tobago  
*Munus*: politicus, geologus  

**Consociatio**

*Factio*: People's National Movement  

**Keith Rowley** (die 24 Octobris 1949 natus) est vulcanologus et politicus insulae Tabaci.

Alumnus est universitatis Indiarum Occidentalium ubi geochemistriae studuit. Senator apud parlamentum Trinitatis et Tabaci ab anno 1987, legatus ab anno 1991 fuit. Minister ab agricultura, minister ab evolutione, minister a commercio meruit. Ab anno 2010, factione motus popularis nationalis in comitiis victa, dux factionis contrariae fuit. Eadem factione post quinque annos victrice, Keith Rowley die 9 Septembris 2015 primus minister factus est, praeside Antonio Carmona.

Bibliographia
-------------

Keith Rowley et Clara Short (prima acie) mense Ianuario 2015 congressi
* Linda Hutchinson-Jafar, "Trinidad's new prime minister, Keith Rowley, sworn in" {9 Septembris 2015) apud *Reuters*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Keith Rowley** spectant. |

Primi ministri Trinitatis et Tabaci

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Albertus Gomes 1950 • Ericus Williams 1956 • Georgius Chambers 1981 • Raimundus Robinson 1986 • Patricius Manning 1991 • Basdeo Panday 1995 • Patricius Manning 2001 • Kamla Persad-Bissessar 2010 • Keith Rowley 2015
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Trinitatis et Tabaci |
|  |
Greer Garson Calpurniae partes in pellicula cinematographica *Iulius Caesar* agit (1953).
In republica Romana **Calpurnia** erat filia L. Calpurni Pisonis, consulis anno 58 a.C.n. et tertia ultimaque uxor Gai Iulii Caesaris.

Cur eam Caesar duxerit.
-----------------------

Caesar eam duxit[1] anno 59 a.C.n. cum consul esset, videlicet ut adfinitatem ac societatem cum potenti familia Calpurniorum Pisonum iniret. Nam Lucius Piso Caesari in consulatu successit anno 58 a.C.n. et leges ab eo latas adversus inimicos defendit, qui eas abrogare cupiebant. Nonnulli docti homines modernae aetatis putaverunt ideo quoque Caesarem hanc necessitudinem contraxisse, ut Gallos in clientelam suam adduceret : nam mater Pisonis e Gallia Cisalpina oriunda erat et Caesar ex lege Vatinia et senatusconsulto proconsulatum Galliarum sibi potissimum elegerat. Tertio heredem certe sibi optabat : sed, quamquam hoc matrimonium per quindecim annos usque ad mortem dictatoris perduravit, liberi geniti sunt nulli et Caesar alios amores secutus est, ut Cleopatram. Marito mortuo Calpurnia et pecuniam et acta publica in Marci Antonii domum transtulit[2] qui eis abuti coepit.

De somnio prophetico.
---------------------

De Calpurnia saepe narratur somnium quod ultima nocte ante Idus Martias habuit. Cui in somno domus ruere visa est et maritus ante oculos confodi. Frustra tamen Caesarem oravit, ne senatui illo die interesset[3]. Propter quod somnium Gulielmus Shakesperius eam induxit in fabulam *Iulius Caesar* inscriptam.

Notae
-----

1. ↑  Nam priorem uxorem Pompeiam paulo ante repudiarat ob suspicionem adulterii cum Publio Clodio
2. ↑  Plut. *Ant*. 15.
3. ↑  Plut. *Caes* 63. Suet. *Iul*. 81. Dio Cassius 44.17.

Fontes
------

* Appianus, libro secundo *Bellorum civilium* 14 et 125.
* Nicolaus Damascenus, de Vita Augusti XXIII.83 et XXVI.97 (fragmentum 130)
* Plutarchus, *Caesar*, 14, 63 et *Antonius* 15.
* Suetonius, De Vita Caesarum, in *Vita Divi Iuli*, capitulis 21 et 81 et *Vita Antonii* 15.
* Velleius Paterculus, libro secundo *Historiae Romanae*, capitulo 57
Occidentalis Saxi Gibraltarensis facies, 2006.
Apex promunturii Saxi Gibraltarensis.
Orientale Saxi Gibraltarensis latus.
**Mons Calpis** seu **Calpe** sive **rupes Gibraltarensis** (Hispanice et Llanito *El Peñón de Gibraltar*), est monolithicum calcis promunturium in Gibraltaria territorio transmarino Britannico situm, ante meridioccidentalem Europae apicem in paeninsula Iberica. Id est 426 metra altum, una ex notissimis mundi rupibus. Rupes est proprietas coronae Britanniarum Regni, et Hispaniam attingit. Plurimum regionis superioris in reservatione naturali consistit, ubi circa trecenti macacae habitant, qui simii, cum labyrinthina cuniculorum serie, multos peregrinatores quotannis trahunt. Calpe tempore antiquo fuit una ex Columnis Herculis.

Nexus interni
-------------

* Cuniculi Gibraltarenses
* Fretum Gaditanum
* Tumulus (litus)

Notae
-----

1. ↑  "Calpis mons" (vide p. 182 apud *Google Books*)
2. ↑  "Calpe ... mons Calpe": Plinius, *Naturalis historia* lib. 3 ad init.
3. ↑  "rupis Gibraltarensis" cas. gen. (p. 249 apud *Google Books*)
4. ↑  *Welcome To The Rock of Gibraltar!* costarsure.com.
5. ↑  *Welcome To The Rock of Gibraltar!* costarsure.com.

Bibliographia
-------------

* Government of Gibraltar. 1931. Gibraltar. *Gibraltar: the Travel Key to the Mediterranean,* pp. 5–12.
* Rosenbaum, Michael S. et E. P. F. Rose. 1991. *Geology of Gibraltar.* ?Londinii: School of Military Survey.

Mexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°7′33″N 5°20′35″W • *GeoNames* • *Peakbagger* • Pleiades • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **rupem Gibraltarensem** spectant. |
Wikidata Universitas Neo-Eboracensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Neo-Eboracensis: logotypusUniversitas Neo-Eboracensis: logotypus
studium privatum, universitas inquisitoria, non lucrativa  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 40°43′48″N 73°59′42″W  
*Situs*: Manhata
**Rectio**

*Nomen officiale*: New York University;   
*Locus*: 70 Washington Sq South, New York, NY, 10012-1091  
Situs interretialis  

**Populus**

*Lingua*: Anglice
**Origo**

*Conditor*: Albert Gallatin  
*Inceptio*: 1831  

**Commemoratio**

*Adagium*: Perstare et praestare  

**Tabula aut despectus**

Universitas Neo-Eboracensis: imagoUniversitas Neo-Eboracensis: imago
**Universitas Neo Eboracensis** est universitas privata investigatoria in Novo Eboraco sita, anno 1831 constituta. Duo etiam campos, alterum Sciamhaevi, alterum Abu Dhabi, quorum uterque gradus academicos concedit, curat.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°43′48″N 73°59′42″W • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |
Carolus Archidux de Austria-Tessino
**Carolus Ludovicus Ioannes Iosephus Laurentius de Austria**, Dux de Tessino (natus 5 Septembris 1771 Florentiae, mortuus 30 Aprilis 1847 Vindobonae) dux militum Austriae et scriptor rerum militarum fuit.

Familia
-------

Filius tertius fuit Leopoldi II archiducis Tusciae et postea imperatoris Germaniae. Epilepsiae laborans tamen cursum militis appetebat et post mortem patris (anno 1792) et matris a Maria Christina Austriae et Alberto Casimiro de Saxonia-Tessino adoptatus est.

Dux militum
-----------

Ad exercitum Austriacum accessit et ab anno 1793/1794 gubernator generalis Nederlandiae Austriacae fuit. Ab anno 1796 milites sui regni in Germania, Italia atque Helvetia duxit. Die 3 Septembris eius anni Carolus exercitum Francorum apud Herbipolim pervicit. Ab anno 1801 praeses consilii belli Vindobonae erat. Anno 1809 apud Aspern primus Napoleonem imperatorem Francorum clade affecit. Sed paulo post ab eodem apud Wagram victus ad indutias Znoymae coactus et ab imperatore Francisco I dimissus est. Mense Octobri bellum Pace Palatii Belli Fontis finitum est.

Vita privata
------------

Carolus e vita publica se recessit et anno 1815 Henriettam Alexandrinam de Nassovia-Weilburg in matrimonium duxit, quamquam nova uxor fidei protestanticae sequebatur. Cum ea septem liberos habuit, antequam anno 1832 morbo Scarlatinae a liberis infecta mortua est. 

Carolus et libros de re militari composuit atque musea militaria condidit.

Monumenta
---------

Austriaci victori de Aspern monumenta posuerunt, quorum unum in Vindobona in *Loco hreoum* inveniri potest.

Monumentum equestre Caroli Archiducis in loco heroum (Vindobona)

Nexus externi
-------------

* "Karl, Erzherzog von Österreich" apud *AEIOU* **(Theodisce)**

Notae
-----

1. ↑  Pagina Musei Austriaci Munitorum (lingua Theodisca)[*nexus deficit*]
Wikidata Universitas Paedagogica Publica Moscuensis
Res apud Vicidata repertae:
universitas  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 55°39′29″N 37°28′42″E  
*Situs*: Moscua
**Rectio**

*Nomen officiale*: Московский педагогический государственный университет;   
Situs interretialis  
*Praetorium*: Moscua; Moscua
**Origo**

*Inceptio*: 1872  

**Commemoratio**

*Adagium*: Верен традициям, открыт инновациям  

**Tabula aut despectus**

Universitas Paedagogica Publica Moscuensis: imagoUniversitas Paedagogica Publica Moscuensis: imago
**Universitas Paedagogica Publica Moscuensis** (Russice Московский педагогический государственный университет, tr. *Moskovskij pedagogičeskij gosudarstvennyj universitet*) est universitas publica Moscuae in Russia anno 1872 condita. Nomen suum hodiernum anno 1990 accepit. Nunc quattuordecim instituta, duos professorum ordines, et septem sedes additicias in variis urbibus Russicis habet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitatem Paedagogicam Publicam Moscuensem** spectant. |

* Situs interretialis Universitatis Paedagogicae Publicae Moscuensis **(Russice)**
* Pagina de Universitate Paedagogica Publica Moscuensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Satelles GPS in orbite circum Tellurem.
Varii receptores Systematis Collocandi Globalis.
**NAVSTAR-GPS**, vel simplicius **GPS** (ab Anglico *Global Positioning System*), est systema collocandi globale, anno 1995 a Gubernatione Civitatum Foederatarum factum et a Classi Aeria Civitatum Foederatarum iam administratum.

Systema ex viginti septem satellitibus artificosis (viginti quattuor actuosis, duobus subsidiariis) constat, qui signa radiophonica in aequalitate? temporum dantes circum Tellurem altitudine 20 200 chiliometrorum moventur. Hoc systemate, locus cuiuslibet hominis in telluris superficie ad amussim intra decem metra per receptorium GPS?, sicut telephonum gestabile et computatrum tabulare manuale, decernere potest.

Nexus interni
-------------

* Ars navigandi
* Coordinatae geographicae
* Paradoxa navigationis
* Topographia
* Trilateratio

Bibliographia
-------------

* Bowditch, Nathaniel. 2002. Satellite Navigation. In *The American Practical Navigator,* capitulum 11. Vasingtoniae: United States Government.
* Mendizabal, Jaizki, Roc Berenguer, et Juan Melendez. 2009. *GPS and Galileo.* McGraw Hill. ISBN 978-0-07-159869-9.
* Parkinson et Spilker. 1996. *The global positioning system.* American Institute of Aeronautics and Astronautics. ISBN 978-1-56347-106-3.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***GPS*** spectant. |
Wikidata Carolus Michael d'Épée
Res apud Vicidata repertae:Carolus Michael d'Épée: imagoCarolus Michael d'Épée: imago
*Nativitas*: 24 Novembris 1712; Versaliae  
*Obitus*: 23 Decembris 1789; Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Charles-Michel Lespée
**Officium**

*Munus*: presbyter, educator, speech and language therapist, Praeceptor  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Memoria**

*Sepultura*: Saint-Roch  

**Carolus Michael de l'Épée** fuit abbas, educator, philantropus, etiam *pater surdorum* dictus, natus Versaliae familia opulenta die 24 Novembris anno 1712, mortuus Lutetiae die 23 Decembris anno 1789. Studuit ut sit presbyter catholicus. Tamen ob ascitum suum Iansenismum, negatus est ordinationem. Etiam iura studuit ad fiandum advocatum. Igitur officia caritatis erga pauperes incepit. Surdas sorores quis linguae gesticulatoriae communicant, obviam ivit.  Deinde causa surdi consecravit in qua schola surdi condidit. Fuit prima schola surdo.

Opera
-----

* (1776) Institution des sourds-muets par la voie des signes méthodiques
* (1794) La véritable manière d'instruire les sourds et muets, confirmée par une longue expérience (published posthumously)
* Dictionnaire général des signes incipit quam confecit tiro suis.

Nexus externi
-------------

* *L'Abbé de l'Épée* by Ferdinand Berthier
* Lane, Harlan. *When the Mind Hears: A History of the Deaf*. New York: Random House, 1984.
* Commentatio in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**

Fons
----

1. ↑  Desloges, Pierre. 1779. *Observations d'un sourd et muèt, sur un cours elémentaire d'educationdes sourds et muèts*, Paris: M. l'Abbé Deschamps (Chapelain de l'Église d'Orléans), Amsterdam and B. Morin.
Carolus Ludovicus von Knebel.
**Carolus Ludovicus Knebel** (natus in castello Wallerstein apud Nördlingen Suebiae die 30 Novembris 1744, mortuus Ienae die 23 Februarii 1834) fuit miles Germanicus, sed etiam sodalis Musarum servorum Vimariae.

Vita
----

Ad studiorum universitatem Salinarum Saxonicarum iurisprudentiae operam dabat, antequam Potestampii sese exercitui principis Borussiae inserebat. Mox praefectus militum factus est. Decem annos stipendia merens amicitiam iniunxit domnis Ramler, Nicolai, Gleim, Moysi Mendelssohn. Propter cursum honorum prohibitum militaria reliquit. Revertens in patriam Vimariae mansit ubi anno 1774 docens privatus principis Constantini creatus est. Eodem anno in Franciam cum isto et eius fratre natu maiore iter faciens, Goethium Francofurti visitavit, cui Carolum Augustum principem hereditarium introduxit. Anno 1779, dominus Knebel dimissus est, emeritum bonum recipiens. Exinde in circulo eminentissimum spirituum (Goethe, Herder, Schiller, Wieland, etc.) morabatur. Artissime iunctus erat et Goethio et Ioanni Godofredo Herder. Anno 1798 Luisam de Rudorf, cantatricem aulicam et adamatam Caroli Augusti principis, in matrimonium duxit eorumque filium Carolum adoptavit. Postea in oppidum Ilmenavium se rettulit, ubi iam antea fuerat mineralogiae causa. Liberis adolescentibus commigravit Ienam (anno 1805).

Opera
-----

Maximi momenti sunt conversiones (tragoediae *Saul* Victorii Alfieri sive elegiarum Propertii et carminis de rerum natura Lucretii.

Propra poemata (»Hymnen«, »Elegien«, »Lebensblüten in Distichen«) quoque memoriae digna sunt ut et commercium epistulare cum Goethio »Briefwechsel mit Goethe« (ed. 1851). Editae sunt etiam epistulae uxoris Schillerii (»Briefe von Schillers Gattin an einen vertrauten Freund«) et ducis litterae (»Briefe des Herzogs Karl August von Sachsen-Weimar-Eisenach an Knebel und Herder«) et epitome »Aus Knebels Briefwechsel mit seiner Schwester Henriette«

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolum Ludovicum von Knebel** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Κάρολος Λουδοβίκος Κνέμπελ ("Carolus Ludovicus Knebel") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Opera in interreti
* Biographiam apud NDB

Notae
-----

1. ↑  Luisa ob mores suos dissolutos Vimarianis contemptui erat. Xenion amarissimum a Goethe compositum 'Ad novum sanctum Antonium' (theodisce 'An den neuen Sankt Antonius'; Goethe, *Zahme Xenien* VIII) ad hoc matrimonium pertinere putatur: „Herr Bruder, Welch Luder Bringst du in deine Einsiedelei! … Gott steh uns bei!").
**Carolus Miller**, vulgo pleniter *Karl Fergus Connor Miller* (in oppido Straiton praefecturae Edinburgensis natus die 2 Augusti 1931; mortuus die 24 Septembris 2014) fuit editor et litterarum Anglicarum eruditus.

Neque matri neque patri carus, Carolus Miller ab avia educatus est et apud Scholam Regiam Edinensem. Bello Mundiali Secundo nuper gesto miles in Germaniam missus est ubi pro statione radiophonica exercitús Britannici operam dedit. Inde reditus alumnus fit Collegii Downing Cantabrigiensium, F. R. Leavis discipulus, ubi societatis secretae Apostolorum particeps fuit editorque factus est, successor Marco Boxer, libellorum *Granta* ubi illis annis divulgata sunt scripta Eduardi Hughes, Clarae Tomalin et Thomae Gunn.

Londinium veniens editor pro rebus litterariis periodici *The Spectator* meruere coepit (1958-1961, editore principali Ioanne Gilmour, collaboratoribus Bernardo Levin et Alano Brien), postea *New Statesman* (1961-1967, editoribus principalibus Ioanne Freeman et mox Paulo Johnson, scribis inter alios V. S. Pritchett, Francisco Kermode, Christophoro Ricks, Gulielmo Empson, Conor Cruise O'Brien). Ipse deinde editor principalis factus est *The Listener* ab anno 1967 usque ad 1973, conscriptoribus Ioanne Carey, Raimundo Williams, Ioanne Hamilton, Clive James, aliis multis. Inde decedens professor factus est litterarum Anglicarum apud Collegium Universitatis Londiniensis, successor Francisco Kermode, suadente praeposito collegii Natale Annan. Id officium in annum 1992 retinuit, atque usque ad eundem annum editor fuerit libellorum *London Review of Books* quos anno 1978 ipse condidit.

Opera
-----

* 1955 (editor) : *Poetry from Cambridge 1952–4*. Oxoniae
* 1968 (editor) : *Writing in England today: the last fifteen years. Harmondsworth: Penguin*
* 1970 (editor) : *Memoirs of a Modern Scotland*. Londinii: Faber
* 1975 : *Cockburn's Millennium*. Londinii: Duckworth
* 1985 : *Doubles: studies in literary history*. Oxonii: Oxford University Press
* 1989 : *Authors*. Oxonii: Clarendon Press
* 1993 : *Rebecca's Vest: a memoir*. Londinii: Hamish Hamilton [de rebus a se gestis]
* 1995 : *Boswell and Hyde*. Londinii: Syrens
* 1998 : *Dark Horses: an experience of literary journalism*. Londinii: Picador [de rebus a se gestis]
* 2003 : *Electric Shepherd: A Likeness of James Hogg*. Londinii: Faber
* 2011 : *Tretower to Clyro: essays*. Londinii: Quercus

Bibliographia
-------------

* *Seamus Heaney in conversation with Karl Miller*. Londinii: BTL, 2000
* Neal Ascherson, John Lanchester, Andrew O'Hagan, "Karl Miller Remembered" in *London Review of Books* vol. 36 no. 20 (23 Octobris 2014)
* Blake Morrison, "My hero: Karl Miller" in *The Guardian* (26 September 2014)
* John Sutherland, "Karl Miller obituary" in *The Guardian* (25 Septembris 2014)
Wikidata Christophorus Merian
Res apud Vicidata repertae:Christophorus Merian: imagoChristophorus Merian: imago
*Nativitas*: 22 Ianuarii 1800; Basilia  
*Obitus*: 22 Augusti 1858; Basilia  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Munus*: agronomist, large estate owner, philanthropist  

**Christophorus Merian** (natus Basiliae die 22 Ianuarii 1800; ibidem mortuus die 22 Augusti 1858) fuit agronomus, homo privatus, philanthropus. Opus fundatum instituit, quod ex eo appellatur.

De vita
-------

Parentes fuerunt amplissimi circuli Basiliensis: Pater fuit mercator magnis opibus (eum «divitem Merian» dicebant), mater orta est a susceptoribus operum textilium. Cum anno 1824 Margaretham Burckhardt (1806–1886), filia susceptoris sericorum, in matrimonium duxit, Christophorus Merian, qui artibus agronomicis studuerat, fundum Brüglingen a patre accepit. Ingentes hereditates parentium fenore et fundis collocans denique factus est maximus possessor agrorum Helvetiae.

Coniuges a publico se removerunt, sed per stipes hominibus auxilium ferebant et opera ecclesiae reformatae adiuvabant; etenim tam fuerunt maxime pii, quam conservandis rebus studentes patronos urbis et populi Basiliensis se intellexerunt. Matrimonium liberis caruit, itaque aegrissimus Christophorus Merian in testamento suo diei 26 Martii 1857 opus fundatum pro urbe Basilia instituit, quod tamen non prius vim iuridicam peperit, quam vidua eius mortua est die 3 Maii 1886. Sic urbs Basilia heres fundi et pecuniae Christophori Merian facta est. Paragraphi 26 et 27 testamenti destinant capitali integro fructum operis adhibere ad «inopia malaque lenienda», ad «salum hominum promovendam», ad «institutiones perficiendas quae sunt munera nostrae rei publicae vel omnino utiles et idoneae». Opus Fundatum Christoph Merian adhuc viget et incepta socialia, culturalia, oecologica agit.

Bibliographia
-------------

* Robert Labhardt: *Kapital und Moral. Christoph Merian - Eine Biografie.* Basiliae 2011 (ISBN 978-3-85616-525-3).

Nexus externus
--------------

* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
Promunturium Dezhnevii, litus meridionale. Monumentum Dezhnevio in parte media videtur
**Promunturium Dezhnevii** (Russice *мыс Дежнёва*, Εscimaice *Тугнехалха*) est promunturium Tschucotiae, inter mare Beringianum oceani Pacifici et mare Tschukotense Oceani Arctici situm. Punctum extremum ad orientem Tschucotiae et Russiae et Asiae et Eurasiae totius est. 

A Symeone Dezhnev anno 1648 inventum est, sed cum expeditio Dezhnevii ignota manebat, ut *promunturium Tschucoticum* in tabulis signabatur. Iacobus Cook anno 1778 id *promunturium Orientale* appellavit. Nicolaus Nordenskiöld(en), qui per *Iter marinum septentrio-orientale*(en) totum primus anno 1879 pervenit, Dezhnevii nomen promunturio dari proposuit.

*Uelen* urbs in promunturio Dezhnevii sita est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Дежнёва, мыс*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 66°4′45″N 169°39′7″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Daniel Stoenescu
Res apud Vicidata repertae:Daniel Stoenescu: imagoDaniel Stoenescu: imago
*Nativitas*: 4 Novembris 1980; Constantia  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: Minister-delegate for relations with Romanians everywhere  
*Munus*: political scientist  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Daniel** (Dacoromanice *Dan*) **Stoenescu** (natus die 4 Novembris 1980 Constaniae) legatus et vir publicus Dacoromanicus est.

Institutio et munus
-------------------

Stoenescu apud universitates Austinopolis, Warwicensem atque Bucarestensem relationibus civitatum studebat et linguas Hispanicam, Francicam, Italicam, Anglicam, Lusitanicam necnon Arabicam edidiscit. Stoenescu legatus patriae suae in diversis civitatibus fuit atque pro Curatore supremo Consociationis Nationum pro Exsulibus Cairi operam dedit. Annis 2005 usque ad 2009 apud Universitatem Bucarestensem de rebus politicis lector fuit.

Cursus honorum
--------------

Die 17 Novembris 2015 Dacianus Cioloş praeses ministrorum Romaniae eum ministrum delegatum Dacoromanorum in exilio viventibus nominavit. Die 7 Iulii 2016 Maria Ligor ei ministra successit.

Nexus externi
-------------

* Daniel Stoenescu apud facbook

Notae
-----

1. ↑  romanialibera.ro die 15 Novembris 2015
2. ↑  capital.ro die 5 Iulii 2016

Ministri civium extra patriam viventium Romanici (ab anno 2014)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Angelus Tîlvăr 2014 · Daniel Stoenescu 2015 · Maria Ligor 2016 · Andrea Păstârnac 2017 · Natalia Intotero 2018 |
|  |


Ministri principales rectionis Romanicae Daciani Cioloş 2015–2017

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Patricius Achimaş-Cadariu • Vlad Alexandrescu • Violeta Alexandru • Costinus Borc • Marius Bostan • Cyprianus Bucur • Sorin Bușe • Dacianus Cioloş • Lazarus Comănescu • Claudia Anna Costea • Daniel Costescu • Hadrianus Curaj • Basilius Dîncu • Dragoş Christianus Dinu • Anca Paliu Dragu • Mircea Dumitru • Christianus Ghinea • Victor Grigorescu • Ioachimus Irimescu • Maria Ligor • Elisabeta Lipă • Mihnea Motoc • Christina Paşca Palmer • Dragoş Pîslaru • Delia Popescu • Raluca Alexandra Prună • Aura Răducu • Daniel Stoenescu • Corinna Şuteu • Petrus Tobă • Dragos Tudorache • Vlad Voiculescu
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Consilia ministrorum civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* vide categoriam Res politicae Romanicae |
|  |



 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Andreas Costa
Res apud Vicidata repertae:Andreas Costa: imagoAndreas Costa: imago
*Nativitas*: 30 Novembris 1851; Forum Cornelii  
*Obitus*: 19 Ianuarii 1910; Forum Cornelii  
*Patria*: Regnum Italiae  

**Officium**

*Officium*: member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy, member of the Chamber of Deputies of the Kingdom of Italy  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Socialistica Italica  

**Memoria**

*Sepultura*: Piratello Cemetery  

**Andreas Costa**, vulgo plene *Andrea Antonio Baldassarre Costa* (Imolae die 29 Novembris 1851 natus; ibidem die 19 Ianuarii 1910 mortuus) fuit vir publicus Italus. Universitatem Bononiensem frequentavit ubi lecturae Iosuae Carducci audivit Ioannemque Pascoli cognovit. Inter conditores fuit factionis socialisticae Italicae.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Dizionario biografico degli Italiani |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

F-22 Raptor
**F-22 Raptor**

* Typum: Occultus Pugnator Alivolum

* Artifex: Lockheed Martin Negotium Alivolorum

* Volum primum: 29 Novembris 1990, YF-XXII

* Introductio: 15 Decembris 2005, F-XXIIA

* Primus utens:Civitatum Foederatarum Americae Aeris Exercitus

F-XXII Raptor est occultus pugnator alivolum. Primo ut aeris superiore pugnatore conceptus est, sed etiam creatur ad impetum faciundum in humum electronicaque et ad recipienda signa.

Lenti incrementi alivolum, etiam cognoscitur ut prototypo YF-22 et F/A-22 per triennium prius quam pro certo intraret Civitatum Foederatarum Americae Aeris Exercitum mense Decembri 2005 ut F-22A. Lockheed Martin Negotii Alivolorum Aeronautica fuit prima divisio quae id voluit construere: ab ea facti sunt magna pars structurae rationisque armorum et finalis conventus partum alivoli F-22. Divisio Rationis Internae Defensionis Boeing Negotii Alivolorum F-22 alis, corpore, et machinis {?} fabricat.

Notae
-----

1. ↑  F-22 Raptor fact sheet, USAF.
Wikidata Danilo Medina
Res apud Vicidata repertae:Danilo Medina: imagoDanilo Medina: imagoDanilo Medina: subscriptioDanilo Medina: subscriptio
*Nativitas*: 10 Novembris 1951; Bohechío  
*Patria*: Respublica Dominicana  

**Officium**

*Officium*: President of the Dominican Republic  
*Munus*: oeconomus, politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Dominican Liberation Party  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: Cándida Montilla de Medina  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Excellence  

Lula da Silva Brasilianus et Danilo Medina anno fere 2010 picti
**Danilo Medina Sánchez** (in Arroyo Cano iuxta Bohechío natus die 10 Novembris 1951) est politicus rei publicae Dominicanae et a die 16 Augusti 2012 praeses patriae. Cancellarios (i.e. ministros a rebus externis) selegit Andream Navarro ab anno 2014 usque in 2016, deinde Michaelem Vargas Maldonado.

Alumnus est Universitatis Autonomae Sancti Dominici et Instituti Technologici Sancti Dominici ubi rebus oeconomicis studuit.

Bibliographia
-------------

* "A popular president" in *The Economist: Americas View* (14 Augusti 2014) [situs difficilis]

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Danilo Medina** spectant. |

* "Danilo Medina Sánchez": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides rei publicae Dominicianae (1966–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ioachim Balaguer 1966 • Antonius Guzmán Fernández 1978 • Iacobus Majluta Azar 1982 • Salvator Georgius Blanco 1982 • Ioachim Balaguer 1986 • Leonellus Fernández 1996 • Hippolytus Mejía 2000 • Leonellus Fernández 2004 • Danilo Medina 2012 • Ludovicus Abinader 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Cancellarii rei publicae Dominicanae |
|  |
Bekele anno 2012.
**Kenenisa Bekele**, sermone patrio **ቀነኒሳ በቀለ** (natus Bekoji in Aethiopia 13 Iunii 1982), est athleta Aethiopicus, qui praesertim cursibus 5 000 et 10 000 metrorum certat.

In Olympiis anni 2008 excelluit, cum et nomisma aureum certaminis 5 000 et 10 000 metrorum vinceret. Iam quadriennio ante in Olympiis Atheniensibus 2004, cum 22 tantum annos natus esset, nomisma aureum in 10 000 m certamine necnon argenteum in 5 000 metrorum vicit. In certaminibus autem mundanis ludorum campestrium annis a 2003 ad 2009 omnibus quattuor nomismatibus aureis 10 000 m certaminum affectus est.

Etiam cursu, qui Anglice *cross country running* nominatur (id est cursus, qui non in campo lusorio sed viis urbanis rusticisve habetur) praecellit, praesertim annis a 2002 ad 2006, cum omnia 14 nomismata aurea ex certaminibus huius generis acciperet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kenenisa Bekele** spectant. |

* Bekele apud IAAF (Anglice)
**Calmucci** vel **Calmuci** (Calmuccice хальмг, хальмгуд, Mongolice халимаг) est gens Mongolica gregis Oiraticae, ut plurimum in re publica Calmuccia Foederationis Russicae et in regione autonomo Xinjiang Rei Publicae Popularis Sinarum habitans. Descendantes sunt Oiratorum illorum, qui fine saeculi sedecimi initioque saeculis septindecimi ex Asia Media in terras ad fluxum inferiorem Rhae fluvii et septentrionem maris Caspii migraverunt. Lingua illorum est lingua Calmuccica, quum in Russia (ubi census populationis anni 2010 183 372 Calmuccos numeravit) etiam Russice loquuntur. Calmucci religiosi ut plurimum Buddhistae sunt.

Notae
-----

1. ↑  *Operis elementaris* pars tertia, Dessaviae, 1774, p. 214; W.H. Crull, *Dissertatio anthropologico-medica inauguralis, de cranio...*, Groningae, 1810, p. 7 etc.; C.E. de Baer, *Crania selecta ex thesauris anthropologicis Academiae Imperialis Petropolitanae*, Petropoli, 1859, p. 15 etc.
2. ↑  F. Boissier de Sauvages, *Nosologia methodica*, tomus II, p. 514

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Calmuccos** spectant. |

* Pagina de Calmuccos *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**