recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Edda rhythmica

Titulus libri manu scripti *Edda*
**Edda Snorronis** (eruditis hodiernis descriptione "Edda oratione soluta scripta" cognita) est opus a Snorrone Sturlaeo, auctore Islandico, anno fere 1220 compositum. Consistit in "Ludificatione Gylviana" (*Gylfaginning*), quae de deis Nordicis narrat et libro "De dictione poëtica" (*Skáldskaparmál*) qui formulas et synonyma poësis Islandicae antiquae enumerat necnon "Clavis metrica" (*Háttatal*) de versuum prosodia.

Exemplar e scriptis
-------------------

Initium Eddae Snorronis (Þróun guðshugmyndar):

Almáttigr guð skapaði í upphafi himin ok jörð ok alla þá hluti, er þeim fylgja, og síðast menn tvá, er ættir eru frá komnar, Adam ok Evu, ok fjölgaðist þeira kynslóð ok dreifðist um heim allan.
Quod est latine:
*In principio creavit Deus omnipotens caelum et terram et omnes res quae in iis sunt; postremo, duos gentis humanae, Adam et Evam, ex quibus omnes gentes exsisterunt.*

Notae
-----

1. ↑  Petrus Iohannes Resenius (ed.): *Edda Islandorum, anno Christi MCCXV Islandice conscripta per Snorronem Sturlae, Islandiae nomophylacem (…).* Hafniae 1665.
2. ↑  
*Edda Snorra Sturlusonar. Edda Snorronis Sturlaei.* Tom. 1–3, Hafniae 1848, 1852, 1880-87.

Bibliographia
-------------

Editiones Nordico-Latinae bilingues
* Petrus Iohannes Resenius, ed. *Edda Islandorum, an. Chr. MCCXV Islandice conscripta per Snorronem Sturlae*. Havniae: typis Henrici Gödiani, 1665 Textus apud MDZ
* *Edda Snorra Sturlusonar: Edda Snorronis Sturlæi*. 3 voll. Hafniae: typis Arnamagnaeanis, 1848-1880 **(lingua Nordica antiqua, Latine)** (Vol. 1 apud *Google Books*) (Vol. 2 apud *Google Books*)

Aliae editiones et eruditio
* *Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages* (Tornaci: Brepols): vol. 3. Kari Ellen Gade, Edith Marold, edd. *Poetry from Treatises on Poetics*. 2017 Recensio interretialis

Nexus externi
-------------

* CyberSamurai Encyclopedia of Norse Mythology: Edda Snorronis **(Islandice)**
* CyberSamurai Encyclopedia of Norse Mythology: Edda Snorronis **(Anglice)**
* Textus apud Google Books **(Islandice, Latine)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Pupus nivalis (quamquam non ex hac pellicula)
***The Snowman*** ('pupulus nivalis') est pellicula parva Britannica primum anno 1982 in medium prolata, quae posita est in libello imaginibus ornato, quem Raimundus Briggs, pictor et scriptor Anglicus, anno 1978 divulgavit. Pellicula de pupo nivali narrans anno 1982 designata erat, quae praemio "Oscar" optimae animationis pellicularis ornaretur. Praemium optimae pelliculae puerilis a BAFTA datum consecuta est.

Argumentum
----------

Iacobus puerulus mane natalicio experrectus e fenestra omnia loca videt nive candida contecta esse. Hilari animo pupum nivalem in propatulo erigit. Noctu tamen somnum capere non potest. Itaque media nocte foras egressus illum quem fecit Pupum salutatum it, qui repente vivescit. Quem Iacobus puerulus intus invitat, ut novo amico vitam suam ostendat. Pupo nivali omnia mira inexpertaque sunt. In vicem puerulo vult suum ostendere mundum. Deinde prehensa sinistra pueruli per aera volare incipit. Trans mare vecti in locum reconditum perveniunt, ubi ceteri pupi nivales ferias agunt. Apud pupos Iacobus ipsum pappum natalem convenit, qui eum focali caeruleo donat. In silva nivosa quam festivissime saltatur. At iam domum redeundum est. In propatulo Iacobus puerulus Pupum ridentem valere dicens intus dormitum it. Mane experrectus gaudens Pupum amicum visere cupit. Sed tristissimum visum videt, nam nocte Pupus iam paene liquefactus vix constat. Forsitan somniaverit? Sed, mirabile dictu, ut primum sinum tangit, focale a pappo natali donatum inesse animadvertit. In genua procubuit in nivem dolens confisus se verum amisisse amicum.

Nexus externi
-------------

* Carmen notissimum a Tarja Turunen cantum
Wikidata Iyrcopolis
Res apud Vicidata repertae:Iyrcopolis: insigneIyrcopolis: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 61°0′0″N 69°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 105 995  
*Zona horaria*: UTC+05:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ханты-Мансийск, Остяко-Вогульск
**Gestio**

*Procuratio superior*: Districtus autonomus Chanty-Mansiensis – Iugra  

**Geographia**

*Superficies*: 337.7604 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Erivanum  

**Iyrcopolis** vel **Samarovia** (Russice *Ханты-Мансийск*, in lingua Chantyensi *Ёмвош*, in lingua Mansiensi *Абга*) et urbs Russiae et districtus autonomi Chanty-Mansiensis caput. In ripa Irtis fluminis haud longe ab ostio eius stat. Incolarum 101 466 anno 2020 habet.

Statio navigiorum Iyrcopolitana

Historia
--------

Anno 1931 cum nomine *Ostjako-Vogul'sk* aedificari incipit. Anno 1940 nomen hodiernum cepit. Anno 1950 cum Samarovia (*Samarovo*) vico antiquo coniuncta est et in numero urbium inclusa.

Notae
-----

1. ↑  De gentis nomine antiquo Ἰυρκαι, vide Herodotum, IV 22, et: Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 572.
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 319. Sensu stricto *Samarovia* nomen vici alii est, ad Iyrcopolim adiuncti.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 61°0′0″N 69°0′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Ivo Sanader
Res apud Vicidata repertae:Ivo Sanader: imagoIvo Sanader: imago
*Nativitas*: 8 Iunii 1953; Spalatum  
*Patria*: Croatia  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Croatia, representative in the Croatian Parliament, president of Croatia, Minister of Science and Education  
*Munus*: politicus, diurnarius  

**Consociatio**

*Factio*: no value, Croatian Democratic Union  

**Familia**

*Coniunx*: Mirjana Sanader  
*Proles*: Petra Sanader  

**Memoria**

*Laurae*: Bavarian Order of Merit, Grand Order of Queen Jelena, Order of Duke Trpimir  

**Ivo Sanader**, praenomine nativo *Ivica* ("Ioannes"; natus Spalati die 8 Iunii 1953) est rerum politicarum peritus Croatus. 

Alumnus est universitatis Oenipontanae in Austria. Ibi etiam negotiator fuit, successu modestiori. In patriam reditus, sodalis unionis democraticae Croaticae, minister a scientia et technologia meruit anno 1992, minister vicarius a rebus externis ab anno 1993. Dux factionis suae anno 2000 electus est, successor Francisco Tuđman qui nuper mortuus erat. Comitiis anni 2003 et 2007 victor, Ivo Sanader primus minister fuit ab anno 2003 usque ad annum 2009. Die 1 Iulii huius anni ab hoc officio rebusque politicis omnibus subito recedit. Annis 2011 et 2012 pecuniarum interversarum accusatus est. Hodie in carcere iacet.

Nexus externi
-------------

* "Croatia jails ex-PM Ivo Sanader for taking bribes" (20 Novembris 2012)

Primi ministri Croatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Vladimirus Bakarić • Iacobus Blažević • Zvonko Brkić • Mika Špiljak • Savka Dabčević-Kučar • Dragutin Haramija • Ivo Perišin • Iacobus Sirotković • Petrus Fleković • Ante Marković • Antonius Milović • Stephanus Mesić • Iosephus Manolić • Franjo Gregurić • Hrvoje Šarinić • Nikitas Valentić • Zlatko Mateša • Ivica Račan • Ivo Sanader • Hadriana Kosor • Zoran Milanović • Tihomir Orešković • Andreas Plenković
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae • Gubernatores civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Gubernatores civitatum sociarum Unionis Europaeae • Praesides Croatiae • Ministri rerum externarum Croatici |
|  |
Wikidata Togliatti (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Togliatti (urbs): insigneTogliatti (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°31′0″N 49°25′0″E  
*Numerus incolarum*: 685 619  
*Zona horaria*: UTC+04:00, Tempus Mosquanum, Tempus Samarense, Tempus Mosquanum  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Тольятти
**Gestio**

*Praefectus*: Nikolay Rents  
*Consilium*: Tolyatti City Council  
*Procuratio superior*: Tolyatti Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 314.78 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Avtozavodsky City District, Komsomolsky City District, Tsentralny City District  
*Territoria finitima*: Stavropolsky District, Zhigulyovsk, Stavropolskiy County  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kazanlak, Wolfsburgum, Luoyang, Flint, Placentia, Colmaria, Nagykanizsa, Mingachevir  

*Vide etiam paginam discretivam:* Stauropolis (discretiva)

**Togliatti** vel **Stauropolis ad Rha** (Russice Тольятти, tr. *Tol'jatti*) est urbs Russica, in sinistra Rhae fluminis ripa sita (cuius aequor hic receptaculo aquae Saratoviensi elevatum est). Administrativa districtus Stauropolitani regionis Samarensis Foederationis Russicae sedes est. Plus quam 718 milia incolarum (anno 2014) habens, maxima est urbium Russicarum, quae non sunt metropoles subiectorum Foederationis.

Anno 1737 a Basilio Tatiščev ut arx nomine *Stauropolis'* condita est. Annis ab 1953 ad 1955 ad locum altium mota est, cum locus priscus inundatus esset, creationis cisternae magnae ad Rham fluvium causa. Anno 1964, nomen Palmyri Togliatti, ducis factionis communisticae Italicae, recepit. Paulo post, magna autocinetorum conficiendorum officina ibi constructa est.

Receptaculi aquae Kuibyshevskoë moles Stauropoli sita est. Post Stauropolim Rha versuram Samarensem incipit.

Nota
----

1. ↑  Charitonis Čebotarëv Географическое методическое описание Российской империи (*Descriptio geographica methodica Imperii Russici*), p. 284; Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 563.
2. ↑  Russice Ставрополь, tr. *Stavropol'* , e Graeco Σταυρόπολις, i.e. 'crucis urbs'.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Togliatti** spectant (Togliatti, Tolyatti). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°31′0″N 49°25′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Edewecht
Res apud Vicidata repertae:Edewecht: insigneEdewecht: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°7′33″N 7°58′57″E  
*Numerus incolarum*: 22 748  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Paludosoterrensis  

**Geographia**

*Superficies*: 113.85 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Barßel, Bad Zwischenahn, Westerstede  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Wusterhausen/Dosse, Krosno  

**Tabula aut despectus**

Edewecht: situsEdewecht: situs
Ecclesia Sancti Nicolai in Edewecht sita
Mola in Edewecht sita
**Edewecht** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Paludosoterrensis. Ad Edewecht vici Nord Edewecht I er II, Friedrichsfehn, Husbäke, Jeddeloh I, Jeddeloh II, Klein Scharrel, Osterscheps, Portsloge, Kleefeld, Süddorf, Westerscheps, Wittenberge atque Wildenloh pertinent.

Historia
--------

Edewecht vicus anno 1139 nomine *adewacht* primo in actis descriptum est. Circa ab anno 1400 Edewecht a comitibus Oldenburgensibus regnatum est. Qui ductus annis 1667 ad usque 1773 ad Daniam pertinuit. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Edewecht iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditum est, qui post annum 1918 res publica factus est. Anno 1933 Edewecht pars novi Circuli Paludosoterrensis factum est. Anno 1945 pugnis Secundi Belli Mundani partim deletum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Edewecht** spectant. |

* www.edewecht.de
Wikidata Rudolphus Nin Novoa
Res apud Vicidata repertae:Rudolphus Nin Novoa: subscriptioRudolphus Nin Novoa: subscriptio
*Nativitas*: 25 Ianuarii 1948; Urbs Montis Videi  
*Patria*: Uraquaria  

**Officium**

*Officium*: Vice President of Uruguay, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Broad Front  

**Rudolphus** seu vulgo *Rodolfo* **Nin Novoa** (die 25 Ianuarii 1948 natus in urbe Montis Videi) est agronomus et politicus Uruguaiae, factionis nationalis sodalis. Praefectus fuit provinciae Cerro Largo a die 5 Maii 1985 usque ad eundem diem 1994, senator rei publicae Uruguaiae a die 15 Februarii 2000 usque in 2005, inde usque in 2010 praeses vicarius, praeside Tabaré Vázquez. Rursus senator fuit usque in annum 2015, sed a die 1 Martii huius anni, sub eodem praeside, cancellarius meret i.e. minister a rebus externis, antecessore Ludovico Almagro.

Bibliographia
-------------

* "Vázquez: "Este es el gabinete que trabajará durante todo el periodo"" in *Espectador* (2 Decembris 2014)
* Miguel Arregui, "Tocándole la cola al tigre" in *El observador* (18 Augusti 2016)

Cancellarii Uruguaiani (1985–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Henricus Iglesias 1985 • Ludovicus Barrios Tassano 1988 • Hector Gros Espiell 1990 • Sergius Abreu Bonilla 1993 • Álvaro Ramos Trigo 1995 • Desiderius Opertti Badán 1998 • Reinaldus Gargano 2005 • Gundisalvus Fernández 2008 • Petrus Vaz 2009 • Ludovicus Almagro 2010 • Rudolphus Nin Novoa 2015 • Ernestus Talvi 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Uruguaiae |
|  |
|  |
| --- |
| **Frosinone Calcio*Frusino Pediludii*** |
|  |
| **Nomen totum** | Frosinone Calcio*Frusino Pediludii* |
| Nomina altera | *Serinus canaris* (Italice *Canarini*) *Leones* (Italice *Leoni*)*Flavio-Azureus* (Italice *Gialloazzurri*) |
| Instituta | 1906 |
| Domus | Stadium Benedicti Stirpe Frusinone in Latio |
| Capacitas | 16.227 |
| Dominus | Mauritius Stirpe |
| Procurator | Fabius Grosso |
| Liga | Series A |
| 2022-2023 | Series B |

***Frosinone Calcio*** ("Frusino pediludium") est societas Italica pediludii urbis Frusinonis, anno 1906 condita. Anno 2015–16 in Serie A, prima categoria pediludii Italici, lusit.

Eius signum est leo.

Historia societas
-----------------

Stadium Matusa, stadium vetus.
Stadium Benito Stirpe, stadium novum. 
Hominum circulus condunt in anno 1906 societatem Frosinone Calcio in urbem Frusinonem, Latium, Italiam. 

Frosinone in annonem 2015-2016.
Norma in multas ligas lusit sicut ligas regionales, Seriem D, Seriem C, Seriem B et 
Seriem A et duos ligas Seriei D (anni 1966 et 1971) et Seriei C (anni 1987 et 2004)
vincit. Primus stadium societatis *Stadio Matusa* fuit, *Frosinone Calcio* in annonem 2017 novum stadium *Stadio Benito Stirpe* fondavit. Norma in annonem 2006 primum in Seriem B lusit et in annonem 2015 primum in Seriem A promotum est. Societas hodie in Seriem B est.

Victoriae
---------

### Victoriae nationalis

* **2** **Promotio in Seriem A** : 2014-2015, 2017-2018
* **2** **Serie C :** 1986-1987, 2003-2004
* **2** **Serie D :** 1965-1966, 1970-1971
**Aethiops non albescit** (etiam **Aethiops non candescit**) est fabula Aesopi, unde verbum mox etiam in proverbium venit. Aetate renascentiae litterarum eruditi iterum animum ad eam adiecerunt, cum inclusum sit variis in libris emblematicis. Denique in usum quotidianum venit, non numquam excitationis rassismi causa.

Fabula et significatio eius
---------------------------

Illustratio fabulae "The Raven and the Swan", 1919
Fabula de quodam servo agitur qui animo fingens se a domino suo neglectum esse colorem nigram tamquam pigmentum abluere conatur. A nonnullis fabulis praeterea traditur servus morbo nacto defunctus est. Temporibus antiquis, nomen Graecum Άιθιοψ (Aithiops) ad omnes gentes Mauras describendas adhiberi solebat.

Consensu plurimorum significatio fabulae est nullius naturam homini verti posse. Fabula saeculis 18 et 19 saepe adhibita est inferioritatem morum atque culturae quasi naturalem nigrorum hominum demonstrandi causa.

Proverbium
----------

Apud Lucianum invenimus verbum Αἴθοπα σμήχεις, quo proverbiali modo in versibus suis usum est:

Frustra Aethiopem lavatis, cur non desistere?
Numquam efficitis, ut noctem in diem vertatis.

Bibliographia
-------------

* "Washing the Ethiopian white: conceptualising black skin in Renaissance England", Anu Korhonen, in Black Africans in Renaissance Europe, (Cambridge University Press, 2005), Cap.4, p. 94-112
* "From Greek Proverb to Soap Advert: Washing the Ethiopian", Jean Michel Massing, Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, Londinii 1995, Vol. 58, p. 180-201

Nexus externi
-------------

* Imagines ex libris saec. 16-20
Rudyard Kipling Londonii anno 1895.
Rudyard Kipling
 **Rudyard Kipling** (Bombayae natus die 30 Decembris 1865; Londinii mortuus die 18 Ianuarii 1936) fuit poeta scriptorque Anglicus. Praeclarissimi scripturarum eius sunt *The Jungle Book* ('Liber iungalae') aliaeque fabularum libri. Opera eius pueris destinata tamen hodie late leguntur. Kipling ingeniosus laudatur.

Kipling anno 1907 Praemium Nobelianum Litteraturae accepit, tamen natu minimus homo et solus Britannicus qui recepit.

Posthuma Fama
-------------

Varii scriptores, sicut Edmundus Candler, ab operis Kiplingis moti sunt. T. S. Eliot, dissimilis poeta, sententiam dixit, "[Kipling] magna carmina aliquando scribere potuit—si solum fortuito." Adultorum fabulae Kiplingis hodie imprimuntur et laudantur a Paulo Anderson, Georgio Ludovico Borges, et Georgio Orwell. Alexander Korda et Walt Disney Societas pelliculas de *Libris Iungalae* fecerunt. Percy Grainger musicam composuit pro carminibus Kiplingis. Kipling scripsit carmen "If—" ('Si—'), quod notissimum carmen Britannicum anno 1995 aestimatum est.

Scripturae
----------

* The Story of the Gadsbys (1888)
* Plain Tales from the Hills (1888)
* The Phantom Rickshaw and other Eerie Tales (1888)
* The Light that Failed (1890)
* "Mandalay" (1890) (carmen)
* "Gunga Din" (1890) (carmen)
* The Jungle Book (1894)
* The Second Jungle Book (1895)
* "If—" (1895) (carmen)
* The Seven Seas (1896)
* Captains Courageous (1897)
* The Day's Work (1898)
* Stalky & Co. (1899)
* "The White Man's Burden" (1899)
* Kim (1901)
* Just So Stories (1902)
* Puck of Pook's Hill (1906)
* Life's Handicap (1915)
* Limits and Renewals (1932)
* The Gods of the Copybook Headings (1919)
* "The Young British Soldier" (1890) (carmen)

Bibliographia
-------------

* Thomas Pinney, ed. "*Upstairs*: an unknown play by Rudyard Kipling" in *Times Literary Supplement* (7 Aprilis 1995)

Nexus externi
-------------

* De Rudyard Kipling in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata

**(Anglice)**
Forma Aetoliae antiquae
**Aetolia** (Graece Αἰτωλία) est antiqua Graeciae occidentalis regio, quae usque ad annum 2010 ad nomum Aetoloacarnaniam pertinebat; nunc autem ad regionem Graeciam Occidentalem pertinet. Principalis huius regionis urbs est Agrinium.

Aetolia antiqua erat finitima in occidente Acarnaniae, a qua fluvio Acheloo separabatur; in septentrione Epiro et Thessaliae; in oriente Locris Ozolis; in meridio ostio sinûs Corinthii. In duas partes divisa erat: Aetoliam Antiquam, ab Acheloo ad Evenum et Calydonem; et Aetoliam Epictetum, ab Eveno et Calydone ad Locros Ozolas. Terra est in litore plana et fertilis, sed in parte interiore montana et infecunda. Montes multas feras continebant et in fabulis propter venationem apri Calydonii celebrabantur.

Graeci ferunt Aetoliam in principio incoluisse Curetes et Leleges, sed iam primo tempore Graecos Elide oriundos, ab Aetolo mythico ductos, hic condidisse colonias. Aetolos, rege Thoante, in bello Troiano, pugnavisse, sed diu gentem rudem, incultam, rapina viventem, mansisse; etiam tempore Thucydidis (410 a.C.n.) plures tribus eorum linguam non Graecam locutos esse et carnem crudam edere solitos esse. Videntur primo quodam foedere fuisse coniunctos, quod autem medio saeculo III a.C.n. vim consecutum aemula regibus Macedoniis et foederi Achaeo factum est. Aetoli in partes Antiochi III adversus Romanos ierunt; eo rege anno 189 a.C.n. devicto, fere subiecti Romae facti sunt. Etenim Achaeis anno 146 a.C.n. superatis, Aetolia in provinciam Achaiam Imperii Romani inclusa est.

Urbes maximi momenti erant Calydon, Pleuron, Thermon, Ambracia, Naupactus.

Gaius Plinius Secundus haec scribit de Aetolia Aetolisque:

> Aetolorum populi Athamanes, Tymphaei, Ephyri, Aenienses, Perrhaebi, Dolopes, Maraces, Atraces, a quibus Atrax amnis Ionio mari infunditur. Aetoliae oppidum Calydon est VII D passuum a mari iuxta Euenum amnem. dein Macynia, Molycria, cuius a tergo Chalcis mons et Taphiassus. at in ora promunturium Antirrhium, ubi ostium Corinthiaci sinus minus M p. latitudine influentis Aetolosque dirimentis a Peloponneso. promunturium quod contra procedit appellatur Rhion. sed in Corinthio sinu oppida Aetoliae Naupactos, Eupalimna et in mediterraneo Pleuron, Halicarna. montes clari in Dodone Tomarus, in Ambracia Crania, in Acarnania Aracynthus, in Aetolia Achaton, Panaetolium, Macynium.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Marcus Porcius Cato, *Orationes* 130.
2. ↑  Haec pagina verba incorporat ex Harry Thurston Peck, *Harper's Dictionary of Classical Antiquities* (Novi Eboraci: Harper and Brothers, 1898).
3. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 4.6.1.

Nexus interni
-------------

* 1142 Aetolia
**Rudolphus Ross** (Theod. *Rudolf Roß*, natus 22 Martii 1872 Hamburgi, mortuus 16 Februarii 1951 eodem loco) vir publicus Theodiscus factionis SPD et magister civium superior Hamburgi erat.

Munus
-----

Ross ab anno 1892 magister in schola Hamburgi laboravit, quae postea nomen suum accepit. Annis 1915 - 1918 Bello Orbis Terrarum I interfuit.

Cursu honorum
-------------

Ross, qui sodalis SPD fuit, anno 1919 legatus ad civitatem Hamburgensem electus est et ad annum 1933 mansit. Anno 1928 senator factus est, annis 1928/29 et 1932/33 vicarius magistri civium Caroli Gulielmi Petersen, annis 1930 - 1931 ipse magister civium superior urbis patriae fuit. Die 3 Martii 1933 a magistratu se recessit, quod contra Nazistas resistere non iam potuit.

Notae
-----

1. ↑  Pagina Scholae Primariae Rudolphus Ross

Magistri Civium Primi Hamburgi

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne HamburgiInsigne Hamburgi |
| ab anno 1919
Wernherus von Melle |Fridericus Sthamer |Arnoldus Diestel |Carolus Gulielmus Petersen |Rudolphus Ross |Carolus Gulielmus Petersen |Carolus Vincentius Krogmann |Rudolphus Petersen |Maximilianus Brauer |Curtius Sieveking |Maximilianus Brauer |Paulus Nevermann |Herbertus Weichmann |Petrus Schulz |Ioannes-Ulricus Klose |Nicolaus de Dohnanyi |Henning Voscherau |Ortvinus Runde |Ole de Beust |Christopherus Ahlhaus |Olaus Scholz |Petrus Tschentscher |
|  |
Wikidata Bobruisca
Res apud Vicidata repertae:Bobruisca: insigneBobruisca: insigne
*Civitas*: Ruthenia Alba  
*Locus*: 53°9′0″N 29°14′0″E  
*Numerus incolarum*: 208 611  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Бабруйск
**Gestio**

*Praefectus*: Q30880315, Ihar Kisel  
*Procuratio superior*: Regio Mohiloviensis  

**Geographia**

*Superficies*: 96.4 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Petropylae, Anenii Noi, Duneburgum, Púchov  

**Bobruisca** (Albaruthenice *Бабруйск/Babrujsk*) est urbs regionis Mohiloviensis Rutheniae Albae. Incolarum 212 milia habuit anno 2020. Ad Beresinam flumen situm est.

Historia
--------

Anno 1347 in epistola Iagaelonis ad Skirgelonem primo commemoratur. Castellum Bobruiscense tunc existebat. Anno 1584 Sigismundus III Bobruiscam oppidulum (miasteczko) fecit. Post divisionem Poloniae secundam anno 1793 Russica facta est. Arx Bobruiscae anno 1810 constructa est.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. I, p. 292. Etiam **Bobroisca**.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°9′0″N 29°14′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Ursuma
Res apud Vicidata repertae:Ursuma: insigneUrsuma: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°7′0″N 50°0′0″E  
*Numerus incolarum*: 9 919  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urzhumsky District, Urzhumsky Uyezd  

**Geographia**

*Superficies*: 10 chiliometrum quadratum  

**Ursuma** vel **Orsum** (Russice Уржум, *Uržum*) est urbs regionis Kirovensis Russiae. Incolas 9703 anno 2021 habet. In ripis Uržumkae (vel et eae Ursumae, ut urbs) fluvii, Viatcae accolae, haud longe ab ostio sita est. 

Ursumae via *Voskresenskaja* (Resurrectionis) saeculo XX ineunte

Historia
--------

Loca in ripis Ursumae ab anno 1555 in *annalibus Niconi* memorantur, sed arx Ursumensis anno 1584 condita est. Anno 1647 arx lapidea aedificata. Ab anno 1780 Ursuma caput circuli erat.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 80.
2. ↑  Ibidem.
3. ↑  *Никоновская летопись*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°7′0″N 50°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Maria Nicolai filia Romanova (1899–1918)
Res apud Vicidata repertae:Maria Nicolai filia Romanova (1899–1918): imagoMaria Nicolai filia Romanova (1899–1918): imagoMaria Nicolai filia Romanova (1899–1918): subscriptioMaria Nicolai filia Romanova (1899–1918): subscriptio
*Nativitas*: 14 Iunii 1899; Petri Aula  
*Obitus*: 17 Iulii 1918; Ipatiev House  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: nobilis  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Orthodoxa Russica
**Familia**

*Genitores*: Nicolaus II; Alexandra Theodori filia  
*Coniunx*: no value  
*Proles*: no value  
*Familia*: Holstein-Gottorp-Romanov
**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Catherine  
*Sepultura*: Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Petropolitana  
propter passionem sanctus, propter passionem sanctus (*feriae die* 17 Iulii)
**Insignia heraldica**

Maria Nicolai filia Romanova (1899–1918): insigneMaria Nicolai filia Romanova (1899–1918): insigne
Maria Nicolai filia Romanova (anno 1905).
**Maria Nicolai filia** **Romanova** (Russice: Великая Княжна Mария Hиколаевна Романовa) (Petropoli, 26 Iunii 1899 - Catharinoburgum,17 Iulii 1918) fuit imperatoris rutheniensis Nicolai II et uxoris eius Alexandrae Theodori filiae tertia filia.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mariam Nicolai filiam Romanvam** spectant. |
**Marcellinus Comes** Illyricus (mortuus post annum 534) fuit historicus imperii Romani orientalis. Lingua Latina scripsit. Fuit comes Augustorum Iustini I et Iustiniani I. Circa annum 520 Constantinopoli chronicon scripsit, quo res gestas exinde ab anno 379 usque ad annum 518 descripsit. 

Hoc in chronico finem imperii hersperii definivit anno 476:

*Orestem Odoacer illico trucidavit; Augustulum filium Orestis Odoacer in Lucullano Campaniae castello exsilii poena damnavit. Hesperium Romanae gentis imperium, quod septingentesimo nono Urbis conditae anno primus Augustorum Octavianus Augustus tenere coepit, cum hoc Augustulo periit, anno decessorum regni imperatorum DXXII, Gothorum dehinc regibus Romam tenentibus.*

Textus
------

* Brian Croke: *The chronicle of Marcellinus*, Australian Association for Byzantine Studies, Sydney 1995 (Byzantina Australiensia; Bd. 7), ISBN 0-9593626-6-5. *Textus Latinus et versio Anglica et commentarium.*

Litterae
--------

* Brian Croke: *A.D. 476. The manufacture of a Turning Point*, in: *Chiron* 13 (1983) pp. 81-119.
* Brian Croke: *Count Marcellinus and his Chronicle*, Oxford University Press, Oxonii 2001, ISBN 0-19-815001-6.

Nexus externi
-------------

* Marcellini chronicon **(Latine)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Lucius Vitellius


Wikidata Lucius Vitellius (consul 48)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: ; Nuceria Alfaterna  
*Obitus*: 11 Iulii 69 CE; Tarracina  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Senator Romanus, Rector provinciae, consul  
*Munus*: politicus, miles  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Romana
**Familia**

*Genitores*: Lucius Vitellius; Sextilia  
*Coniunx*: Iunia Calvina, Triaria  

**Lucius Vitellius** (natus anno 15, mortuus anno 69) fuit senator Romanus, filius L. Vitellii qui consul fuit anno 34 et frater minor Auli Vitellii imperatoris.

Primo Iuniam Calvinam, familiarem domus Caesarum, in matrimonium duxit, deinde quandam Triariam. Anno 48 successor fratris consul suffectus creatus est. Anno 61/62 proconsul Asiae erat successor fratris et hic. Aulus Vitellius legatus fratris in Africa mansisisse dicitur. Cum frater anno 69 imperator acclamatus esset, Lucius Romae fuit. Comes Othonis imperatoris in Galliam Cisalpinam sequi coactus est, sed incolumis mansit. Lugduni fratrem convenit; Romae paullo postea cenam adventiciam dedit.

Cum Aulus autumno in exercitus Flavianae partis milites duceret, Lucio praesidio Romae relictus est. In classem Misenensem, quae ad Vespasianum transierat, praetorianos milites misit, Terracinam expugnavit, sed tum comprehensus et necatus est.

Notae
-----

1. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Vitellius" 5.
2. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Vitellius" 13.

Bibliographia
-------------

* "Vitellius. II. 4" in Konrat Ziegler, Walther Sontheimer, edd. *Der kleine Pauly: Lexikon der Antike* (Monaci: Artemis, 1975; DTV, 1979)
Wikidata Abdelazizus Saʿūd filius
Res apud Vicidata repertae:Abdelazizus Saʿūd filius: imagoAbdelazizus Saʿūd filius: imago
*Nativitas*: 4 Novembris 1983; Arabia Saudita  
*Patria*: Arabia Saudita  

**Officium**

*Officium*: Minister of Interior  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Saud bin Nayef Al Saud;   
*Familia*: House of Saud
**Abdelazizus Saʿūd filius** (vulgo *ʿAbd al-ʿAzīz ibn Saʿūd ibn Nāyif ibn ʿAbd al-ʿAzīz Āl Saʿūd*, litteris Arabicis عبد العزيز بن سعود بن نايف بن عبد العزيز آل سعود), die 4 Novembris 1983 natus, est politicus Arabiae Sauditae.

Filius est Saʿūd filii Nāyif ibn ʿAbd al-ʿAzīz familiae regnantis Saʿūd. Ergo nepos est Mahometi ibn Nāyif fratris natu minoris Saʿūd. Alumnus est universitatis Riadensis ubi iuribus studuit. Consiliarius meruit iuxta aulam regalem et apud ministerium a munitione, cuius minister ab anno 2015 erat Mahometus ibn Salmān. Quo die 21 Iunii 2017 ad dignitatem principis haeredis elevato, Abdelazizus Saʿūd filius eodem die minister a rebus internis promotus est, patruo Mahometo ibn Nāyif successor.

Bibliographia
-------------

* "Prince Abdulaziz Bin Saud Bin Naif, Kingdom’s new interior minister" in *Saudi Gazette* (22 Iunii 2017)
* "Saudi Arabia names new interior minister" in *Arab News* (21 Iunii 2017)
* "Saudi Arabia's royal shuffle - All decrees in full" (21 Iunii 2017) apud *Al-Jazeera*

Ministri rerum internarum Arabiae Sauditae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| ʿAbd Allāh ibn Fayṣal 1951 • Fayṣal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1959 • Musāʿid ibn ʿAbd al-Raḥmān 1960 • ʿAbd al-Muḥsin ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1960 • Fayṣal ibn Turkī al-ʾAwwal ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1961 • Fahd ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1962 • Nāyif ibn ʿAbd al-ʿAzīz 1975 • Ahmed ibn ʿAbd al-ʿAzīz 2012 • Mahometus ibn Nāyif 2012 • ʿAbd al-ʿAzīz ibn Saʿūd 2017
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Reges Arabiae Sauditae |
|  |
**Orientalismus** (ex adiectivo "orientalis") nomen datum est praecipuo modo studiorum artium, litteraturae, culturarumque Asiae, cuius [purpose] imitare et depingere aspectum artis Asiae est..

Per totam historiam [on interest in other cultures]. Graeci antiqui de Persicis, Aegyptiis, aliisque gentibus externis historias dramataque scribebant, inter alios *Anabasim* Xenophonis Aeschylique *Persas*. Romani autem de aliis gentibus suisque rebus, praecipue Carthaginiensibus, de quibus opera illustria *Ab urbe condita* atque *Aeneis* tractant. Huiusmodi scripta saepe differentias gentium peregrinarum exprimunt. Herodotus, exempli gratia, opes Persarum ingentes, notans tantum auri argentique acervum exercitum Persicum una cum concubinis servisque in itinere portare, in *Historiis* descripsit.

Docti Europaei saecula permulta textus Indicos, Persicos, Sericos, aliorumque gentium per interpretationes Europaeos legebant atque tractabant. Indologista Abraham Hyacinthus Anquetil Duperron saeculo 18 textus (nempe Upanishades) Latine convertit, quos lectores Europaei celebraverunt.

Eduardus Said, libro cui titulus est *Orientalism*, Orientalismum amplificationem vel deformationem esse differentiarum quae inter culturam occidentalem et Asiaticam stant arguit. De depictionibus Europaeis Asiae occidentalis plerumque tractat.

Notae
-----

1. ↑  *Historiae* 7.83:  *κόσμον δὲ πλεῖστον παρείχοντο διὰ πάντων Πέρσαι, καὶ αὐτοὶ ἄριστοι ἦσαν: σκευὴν μὲν τοιαύτην εἶχον ἥ περ εἴρηται, χωρὶς δὲ χρυσόν τε πολλὸν καὶ ἄφθονον ἔχοντες ἐνέπρεπον, ἁρμαμάξας τε ἅμα ἤγοντο, ἐν δὲ παλλακὰς καὶ θεραπηίην πολλήν τε καὶ εὖ ἐσκευασμένην: σῖτα δέ σφι, χωρὶς τῶν ἄλλων στρατιωτέων, κάμηλοί τε καὶ ὑποζύγια ἦγον.* Latine: Toto in orbe terrarum suppeditabant omnibus rebus Persae, et optimi erant [in exercito]: namque huiusmodi opes habebant, ut dixi, praeterea aurum multum largumque habentes conspiciebantur. Carros quoque ducebant, in quibus puellae ac ministerium magnum ac comparatum portabantur: sibi alimentum, praeter id aliorum militum, cameli et iumenta vehebant.

Nexus interni
-------------

* Indologia
* Odalisca
* Sinologia
* *Ukiyo-e*

Bibliographia
-------------

* Edward W. Said, *Orientalism*. Novi Eboraci: Pantheon Books, 1978
Wikidata Margaretha (principissa Romaniae)
Res apud Vicidata repertae:Margaretha (principissa Romaniae): imagoMargaretha (principissa Romaniae): imagoMargaretha (principissa Romaniae): subscriptioMargaretha (principissa Romaniae): subscriptio
*Nativitas*: 26 Martii 1949; Montchoisi Clinic  
*Patria*: Romania, Britanniarum Regnum, Helvetia  

**Officium**

*Officium*: Custodian of the Crown of Romania, Head of the household, President of the Romanian Red Cross, Member of the Crown Council of Romania, Head of the House of Romania  
*Munus*: legatus  
*Patronus*: Consociatio Nationum, Internationalis Crucis Rubrae Falcisque Rubrae Motus
**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Michael; Anna  
*Coniunx*: Prince Radu, Prince of Romania  
*Familia*: House of Hohenzollern-Sigmaringen (Romania), House of Romania
**Memoria**

*Laurae*: Order of Carol I, Eques Legionis Honoris  

**Margaretha principissa Romaniae** (Dacoromanice: *Alteta Sa Regala Principesa Margareta a Romaniei*, nata die 26 Martii 1949 Lausannae) filia maxima Michaelis regis ultimi Romaniae est.

Familia
-------

Margaretha filia regis Michaelis Lausannae in exilio nata est. Mater eius Anna de Burbonia-Parma est. Habet quattuor sorores:

* Helena (nata 15 Novembris 1950 Lausannae)
* Irina (nata 28 Februarii 1953 Lausannae)
* Sophia (nata 29 Octobris 1957 Tatoi apud Athenas)
* Maria (nata 13 Iulii 1964 in Hellerup, Hafniae)

Ipsa anno 1996 Radu Duda histrioni nupsit.

Munus
-----

Ad annum 1974 apud Universitatem Academicam Edinburgensem rebus politicis studebat. Tum amica Gordoni Brown fuit, qui postea Regni Uniti primus minister fuit. Postea i.a. pro Instituto Unitarum Nationum alimoniae et agriculturae provehendae et Ordine mundi sanitario operam dedit. Postquam dictatura communistica in Romania anno 1989 deposita est, Margaretha cum familia in patriam revertebat et diversis in muneribus pro salute publica operam dat. Anno 2015 praeses Crucis Rubrae Romaniae electa est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Margaretham principissam Romaniae** spectant (Princess Margarita of Romania, Margareta of Romania). |

* Pagina officialis familiae regalis Romaniae

Notae
-----

1. ↑  Nuntius praesidis Margarethae in siti interretiali www.crucearosie.ro
Wikidata Czernobela
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Ucraina  
*Locus*: 51°16′0″N 30°13′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 575  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vyshhorod Raion  

**Geographia**

*Superficies*: 250 chiliometrum quadratum  

**Czernobela**  (Ucrainice Чорнобиль, tr. *Čornobyl'* ; Russice Чернобыль, tr. *Černobyl'* ) est urbs in regione Kioviensi Ucrainae, ad flumen Pripetium sita. Nunc circa quingentos incolas habet.

Historia
--------

Annus primae mentionis Czernobelae in chronica est anni 1193. Oppidum illud erat in ducatu Kioviensi, dein coniunctum est Magno Ducatui Lituaniae. Anno 1793 Czernobela facta est pars Imperii Russici. Ab anno 1921 erat in Re Publica Sovietica Socialistica Ucrainica.
 Decennio 198, duodeviginti chiliometra a Czernobela, prima officina electrica atomica in Ucraina constructa est. Cum displosio reactorii in officina atomica illa die 26 Aprilis anno 1986 accidit, territorium adiacens radiatione nucleari infectum est, et incolae urbis, quorum tunc duodecim milia et quingenti fuere, ex eo loco deducti sunt (nonnulli illorum tamen dein Czernobelam redierunt).

Notae
-----

1. ↑  Ch. Maty, M.A. Baudrand, *Dictionnaire geographique universel ...*, p. 1088; Philippus Ferrarius, Michael Antonius Baudrand, *Novum lexicon geographicum ...*, p. 275

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Czernobelam** spectant (Chernobyl, Chornobyl). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°16′0″N 30°13′0″E • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |

* Situs interretialis, Czernobelae eiusque incolis dedicatus
Wikidata Câmpeni
Res apud Vicidata repertae:Câmpeni: insigneCâmpeni: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°21′45″N 23°2′44″E  
*Numerus incolarum*: 6 569  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Cristian-Dan Pașca  
*Procuratio superior*: Alba  

**Geographia**

*Superficies*: 86.600000 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Câmpeni: situsCâmpeni: situs
Câmpeni
Situs Câmpeni in Alba circulo
**Câmpeni** (Germanice *Tolpersdorf*, Hungarice *Topánfalva*) oppidum Dacoromanicum et pars Albae circuli est. Ad Câmpeni etiam vici Boncești, Borlești, Botești, Dânduț, Dric, Certege, Coasta Vâscului, Dealul Capsei, Fața Abrudului, Florești, Furduiești, Mihoiești, Motorăști, Peste Valea Bistrii, Poduri, Sorlița, Tomușești, Valea Bistrii, Valea Caselor atque Vârși pertinent.

Historia
--------

Anno 1565 Câmpeni primo in actis descriptum est. Tum pars principatus Transsilvaniae fuit. Saceulo 16 exeunte oppidum pars Austriae factum est. Anno 1784 agricolae contra regimen Austriacorum frustra rebellaverunt. Secundo Bello Mundano finito Câmpeni cum tota Transsilvania pars Romaniae factum est. Anno 1961 ius urbis accepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Câmpeni** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Câmpeni
Cormac McCarthy, auctor mythistoriae
***The Road*** est mythistoria a Cormac McCarthy anno 2006 edita, qua ea narrantur incommoda, quae post finem mundi cuidam patri et filio perpetienda sunt. Cui libro anno 2007 praemium Pulitzer oblatum est.

Pellicula in hoc libro posita ab Iohanne Hillcoat moderatore Australiano-Canadensi anno 2009 facta est.

De natura mythistoriae
----------------------

In mythistoria pater et filius "in mundum coniecti" per loca tenebricosa obtectaque cinere iter faciunt. Nam tota eversa humanitate constiterat tempus in momento post aliquam ingentem calamitatem instanti. Nihil relictum est nisi fragmenta omnium bonorum abundantiae et copiae, res utiles per occasionem repertae, signa vitae et consuetudinis in consumptione positae. Urbes, aedificia, pontes totaque infrastructura conlapsa. Homines in barbariem reducti. Ne anthropophagia quidem abest.

Mundi eversio cui pater et filius obiecti sunt simul et privata et universa est. Filii mater gravida in limine interitus mortem sibi consciscit. Horror exsistentialis minationibus externis auctus cum formidine interna commiscetur crescitque in modum pelliculae *Night of the Living Dead* (1968) a Georgio Romero factae. Quae instantia formidinum totam narrationem permeat.

Bibliographia
-------------

* Kaminsky, Inbar (2018) The Eternal Night of Consumer Consciousness: The Metaphorical Embodiment of Darkness in Cormac McCarthy’s The Road. *European journal of American studies* 13 (2).
* Russell, Richard Rankin (2016) Embodying place: An ecotheological reading of Cormac McCarthy’s The Road. *Christianity & Literature* 65: 343-363.
* Skult, Petter (2014) The Role of Place in the Post-Apocalypse: Contrasting The Road and World War Z. *Studia Neophilologica* 87 supp1: 104-115.
Augustus Leskien.
Subscriptio.
**August Leskien** (Kieliae 8 Iulii 1840; 20 Septembris 1916) fuit linguista Germanus qui in linguistica comparativa, praecipue linguis Baltica Slavicisque investigandis operam dedit.

Eruditi quibus multum valebat erant Ioannes Niecisław Balduinus de Courtenay, Ferdinandus de Saussure, Nicolaus Trubetzkoy, Carolus Verner, Adolphus Noreen, Leonardus Bloomfield.

De vita et cursu academico
--------------------------

Leskien philologiae in universitatibus Holsatorum Chiloniensis et Lipsiensi studuit, doctoratum ex hac anno 1864 accipiens. Linguas Latinam Graecamque in Schola Thomana Lipsiensi ab anno 1864 ad 1866 docebat. Anno autem 1866, linguisticae comparativae cum Augusto Schleicher in Universitate Litterarum Ienensi studere coepit. Habilitationem anno 1867 confecit, quo facto, acroases in Universitate Goettingensi habere coepit.

Anno 1884, editor creatus est *Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste* (*Realencyklopädie*), encyclopaediae Lipsiae ab Ersch et Gruber editae. Unus e conditoribus fuit *Archiv für slavische Philologie* ('Archivi philologiae Slavicae'), veterrimi periodici academici res Slavicas tractantis, Berolini a Weidmannsche Buchhandlung editi.

Inter Neogrammaticos numeratur.

Bibliographia
-------------

* Killy, Walther, et Rudolf Vierhaus, eds. 1997. *Deutsche Biographische Enzyklopädie* 6: Kogel–Maxsein, p. 342. Monaci: K. G. Saur.
* Streitberg, Wilhelm. 1913. August Leskien. *Indogermanisches Jahrbuch* 1: 216–18.
* Streitberg, Wilhelm. 1919. August Leskien. *Indogermanisches Jahrbuch* 7: 138–43.
* Wiese, Harald. 2007. *Eine Zeitreise zu den Ursprüngen unserer Sprache: Wie die Indogermanistik unsere Wörter erklärt.* Berolini: Logos Verlag.
**Augustus** (*August*) **Junke** (natus 23 Aprilis 1877 in oppido Stadtoldendorf, mortuus 21 Novembris 1926 Brunsvici vir publicus Germaniae et sodalis primo SPD, deinde USPD erat.

Iuventus et munus
-----------------

Junke post scholam finitam tirocinium metallici fecit et hoc munere Brunsvici ab anno 1885 fungebatur. Anno 1919/1920 mercator Brunsvici laborabat et ab anno 1922 caupo Brunsvici fuit.

Cursus honorum
--------------

Ante primum bellum mundanum coeptum Junke sodalis SPD factus est, sed anno 1917 ad factionem USPD accessit. Postquam 8 Novembris Ducatus Brunsvici abolitus est, Junke legatus populi et a mense Aprili 1919 administer institutionis publicae erat. Ab anno 1918 et legatus senatus terrae Rei Publicae Brunsvici fuit. Mense Iunio 1920 administer Brunsvici iustitiae factus est et mense Novembri 1921 praeses ministrorum Brunsvici electus est. Martio 1922 hoc magistratum et legaturam senatus terrae valetudinis causa deposuit. Eodem anno iterum ad SPD factionem reversus est. 

Praesides Ministrorum Rei Publicae Brunsvici

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Brunsvici Rei PublicaeInsigne Brunsvici Rei Publicae |
| Augustus Merges |
Iosephus Oerter |
Henricus Jasper |
Iosephus Oerter |
Augustus Junke |
Otto Antrick |
Henricus Jasper |
Gerhardus Marquordt |
Henricus Jasper |
Wernerus Küchenthal |
Theodericus Klagges |
Hubertus Schlebusch |
Alfredus Kubel |
|  |
Wikidata Tobias Lindner
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 11 Ianuarii 1982; Carolsruha  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: oeconomus, politicus, economist  
*Patronus*: Fridericiana
**Consociatio**

*Factio*: Foedus 90/Virides  

Tobias Lindner anno 2014
**Tobias Lindner** (natus 11 Ianuarii 1982 Carolsruhae) oeconomus et rerum politicarum peritus Germanicus factionis Viridum est.

Munus
-----

Postquam testimonium maturitatis adeptus est, Lindner annis 2002 - 2007 apud Institutum Technologiae Carolsruhense oeconomiae technicae studebat. Tum ibidem adlatus scientificus operam dedit et anno 2011 doctor promotus est.

Cursus honorum
--------------

Lindner, ab anno 1998 sodalis factionis Viridum, annis 2004 et 2009 frustra candidatus legati ad Dietam Foederalem Germaniae fuit. Anno 2011 autem in Dietam Foederalem successit et ad hunc diem legatus manet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tobiam Lindner** spectant. |

* Pagina personalis
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
Augustus de Kotzebue
**Augustus de Kotzebue** (natus 3 Maii 1761 Vimariae, necatus 23 Martii 1819 Manhemii) poeta et scriptor Theodiscus atque legatus et consul Russiae fuit.

Vita
----

Anno 1776 Kotzebue cum iuveni Goethe in theatro Vimariae actor fuit, anno 1778 examen maturitatis accepit et studium iurisprudentiae in universitate Ienae coepit. Anno 1783 Petropolim venit secretarius gubernatoris provinciae. Filiam legati militum duxit, nobilitatus est et in Estonia praeses provinciae factus est. Insequentibus annis scripta prima composuit. Anno 1798 director theatri Vindobonam venit, anno 1800 in Vimariam revertebat, sed ob iurgio cum Goethe iterum in Russiam iter fecit, brevi tempore ut insurgens in Siberiam missus est, sed a Paulo I imperatore liberatus est. Quo anno 1801 in Germaniam iterum venit, Berolini vixit. Post Proelium Ienense in Estoniam fugit et scripta contra Napoleonem composuit. Ab anno 1816 pro administerio rerum exterarum Russiae laboravit et anno 1817 legatus Russiae in Germaniam venit et de rebus politicis ad imperatorem Russicum rettulit. Praeterea contra studiosos seditiosos scripta composuit. Qua de causa Carolus Ludovicus Sand studiosus eum 23 Martii 1819 interfecit. Quod facinus praetextu fuit Decretorum Thermarum Carolinarum.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina Weimar-lese.de (lingua Theodisca)
* Opera Augusti de Kotzebue apud Zeno.org
Homo petasum meloneum gerit.
**Meloneus** (-i, *m.*) seu **petasus meloneus** est petasus rotundus qui pro Thoma Coke, duce secundo Leicestris Holkham anno 1850 creatus est. Consilium petasi Iacobus et George Lock tabernae *Mr. Lock* viae Sancti Iacobi.

Origo
-----

Anno 1849, meloneus a fabricatoribus petasorum Londiniensibus Thoma et Gulielmo Bowler excogitatus est ut postulationem a sodalitate Londiniense Lock & Co. explerent. Illa sodalitas a cliente delegata erat petasum prope ad caput convenientem cum apice humili creare ut capita curatorum ferarum suus ramis humilibus dum equitant protegeret. Antea, curatores petasos cylindricos gesti erant, qui facile deiecti laesique sunt. Invicem Lock & Co. ex fratribus Bowler delegavit ut rem persolverent. Quamquam plurae narrationes clientem fuisse Gulielmum Coke filium fratris comitis primi Leicestriae habent, recentiore fuisse Eduardum Coke fratrem minorem comitis secundi Leicestriae creduntur.

Cum Coke Londinio die 17 Decembris 1849 advenit ut petasum suum acciperet, dicitur petasum in solo ponuisse et bis supplosisse ut vires probaret; petasus resistit, et Coke pretium 12 *shilling* persolvit. Propter consuetudinem sodalitatis Lock & Co. "petasus Coke" nominatus est secundum clientem, sed postea "Bowler" nominatus est secundum fabricatores. Et Latine est petasus meloneus, quia forma est ut melo.

Nota
----

1. ↑  *Neues Latein-Lexikon: Lexicon recentis latinitatis* von Libraria Editoria Vaticana (Herausgeber), Stefan Feihl (Übersetzer), Carmen Grau (Übersetzer), Heinrich Offen (Übersetzer), p. 248 (s.v. *Melone*). Edition Lempertz.
2. ↑  Rowling, J. K. *Harrius Potter et Camera Secretorum.* Latine convertit Petrus Needham. Londinii: Bloomsbury, 2007 [Dec. 2006]. p. 212.
3. ↑  "The history of the Bowler hat at Holkham" (PDF). Coke Estates Ltd.
4. ↑  Swinnerton, Jo (2005). *The History of Britain Companion*. Robson. p. 42. ISBN 1861059140

Nexus interni
-------------

* Vestimenta