recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Crystallus spathi systematis monoclinici
Albit, i.e. spathum ex natrio, cum rimis distincte visibilibus.
**Spathum scintillans** sive **feldspathum** est nomen, quo magnus crebrorum silicatorum numerus nominatur, qui elementis (Ba,Ca,Na,K,NH4)(Al,B,Si)4O8 compositi sunt. Elementa inter uncos posita inter se commutari sive substitui possunt numeris elementorum mutuo fixis. Spatha in crystalla aut systematis monoclinici aut triclinici mutantur. Spathi durities media secundum Fridericum Mohs est 6 - 6½ .
Genus spathorum minerale saxis creandis maximi momenti est in crusta terrestri. Punctum liquefactionis est inter 1150–1250 °C.

Descriptio spathi
-----------------

Sequens descriptio ex Hendrick Carel Van Der Boon Mesch (1820): Disputatio gelogica … de granite, p.7-9 sumpta est.

*Spathum est diversicolor variae crystallinae formae, columnae hexagonalis superne et inferne acuminatae, angulis fere rectis, columnae quadrangularis integrae vel superne et inferne acuminatae, lateribus quasi detritis, rhombi perfecti elongati; asperum, laeve, striis notatum, obsitum granis exiguis suae ipsius materiae, nitidum, nudum, rubiginosum, erosum, opacum, pellucens, frangitur plerumque in lamellas. Ad chalybem scintillans, minus tamen quartzo, et quovis ictu deteritur, unde patet durum esse spathum, quartzo tamen minus. Si teratur, fit electricum. Duobus frustis invicem contritis phosphorescit singularem odorem effundens. Agit in acum magneticam eo magis quo magis rubrum est. Igni, qui gas oxygenio alitur, funditur in vitri speciem non diaphani, ceterum varii nonnihil pro varietate spathi - Habet igitur plures facultates cum quartzo communes, unde dicitur etiam spathum quartzozum. Duo spatha sunt: alterum album lamellare, alterum spatho argilliformi simile; hoc praebet Kaolin illud Petunzé, celebres materias usu in vasis porcellaneis conficiendis.*

Notae
-----

1. ↑  Deutsches Wörterbuch von Jacob Grimm und Wilhelm Grimm, sub voce Feldspat
2. ↑  Hendrick Carel Van Der Boon Mesch (1820): Disputatio gelogica … de granite, p.7

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **spathum scintillans** spectant. |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Ronaldus Paul
Res apud Vicidata repertae:Ronaldus Paul: imagoRonaldus Paul: imagoRonaldus Paul: subscriptioRonaldus Paul: subscriptio
*Nativitas*: 20 Augusti 1935; Pittsburgum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: Legatus populi CFA, delegate, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA  
*Munus*: politicus, Chirurgus, air force officer, gynaecologist, diurnarius, obstetrician, podcaster, YouTuber, Procurator televisificus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Libertariana, Factio Republicana  
*Religio*: Southern Baptist Convention
**Familia**

*Proles*: Rand Paul  

**Ronaldus Ernestus Paul,** dictus **Ron** (natus in vico Green Tree Pennsilvaniae die 20 Augusti 1935), est medicus, auctor, vir publicus Republicanus, et legatus populi districtus quarti decimi Texiae in Camera Repraesentantum Civitatum Foederatae, qui identidem praefecturam reipublicae petivit. Rationes reipublicae gerendas in consiliis de argentario aliisque civitatibus aperte reprehendit, atque suam factionem de multis rebus acriter resistit.

Diu fuit socius Factionis Libertarianae. Signum aureum volt.? Abortibus paratis legibusque ad sclopeta vetanda repugnat.

Paul candidatus Republicanus praefecturam Civitatum Foederatarum in comitiis annis 2008 et 2012 petivus est.

Notae
-----

1. ↑  CPAC victurus in manus, Ronaldus Paul et Thea Convivium, apud Reuters.

Nexus externi
-------------

* De Ronaldo Paul apud situm house.gov
* Situs Ronaldi Paul apud situm ronpaul.org


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ronaldum Paul** spectant. |
Discobolos Lancellotti, exemplum Romanum, circa 120 a.C.n. palatium Massimo alle Terme
***Discobolos*** est una e celeberrimis Antiquitatis statuis. Generaliter a Myrone Eleuthere, sculptore Athenaeo Vi saeculi a.C.n. factus esse censetur. Discum iacientem athletam repraesentat. Myro, artifex primi classicismi, praeclarus erat propter athletarum simulacra, quod explicat cur *Discobolon* eius opus esse putetur; praeterea, Plinius Maior in *Naturali historia* statuae mentionem facit, inter recensionem Myronis operum.

Descriptio
----------

Prima statua nudum et imberbem athletam repraesentat, fixum dum ad discum iacendum se parat. Caput ad latus versum est. Motio in laterali latitudine deplicatur, quasi duabus mensuris res exponatur (quod est praeclassicismo proprium). Confectio geometrica et theorica est. Nam pectoralium ora linearis est, et musculi plasticis harmonicisque formis compositi sunt. Vir, quamquam in media contentione, impassibilis apparet, specie serenus et inaffectatus. Palpebrae graves, nasus rectus, os carnosum vixque apertum, maxilla crassa, mentum firmum est. Vultus ad ideam conformis effectus est ut imago intemporalior videatur.

Patefactio
----------

Originalis ex aere statuta perdita est. Modo marmorea imperialis aetatis exempla relicta sunt. Quorum praeclarissimum est *Discobolos Lancellotti*, qui simillimus ac originalis esse existimatur. Opus in monte Esquilino XVIIIo saeculo patefactum est et familiae Massimo, Massimo Lancelotti post vocatae, venditum est.IIo saeculo Antoninis regnantibus factum est. In pinacotheca nunc invenitur palatii Massimo alle Terme, partis Musei Nationalis Romani, Romae. Aliud celebrum exemplum, in eodem museo expositum, est *Discobolos Castelporziano*, mutilatum (caput deest), in homonymo vico anno 1906 patefactum, inter imperialis aetatis villae ruinas. Quod exemplum volumina realisticius praesentat, et technicos progressus qui inter Graecum classicismum et Romanum imperialem artem occurrerunt denotat.

In cultura Graeca
-----------------

Verbum *discobolos* evenit e lingua Graec antiqua δισκοβόλος / *diskobolos*, « disci iaculator ». Graecus discus erat planus circulus e lapide vel aere, circa 20 cm diametro, magis quam 20 kg pondere. Non dissimilis ac discobolos, citari potest discophorus: detensus athleta, discum manu tantum tenens.

Statua discoboli in 2 euronum nummo commemorativo a Graecia impresso, Athenarum anni 2004 Olympiorum gratia. *Discobolos* enim notissima Myronis Eleutheres opera est.

Notae
-----

1. ↑  Verbum "discobolos" in dictionnario www.prima-elementa.fr **(Francogallice)**
2. ↑  Plinius Maior, *Naturalis Historia*, 34, 57. Legere potes apud penelope.uchicago.edu **(Latine)**

Nexus externi
-------------

* Pagina de sculptore Myrone in www.cosmovisions.com **(Francogallice)**
* Commentarium de *Discobolo Townley*, aliud exemplum in Museo Britannico **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Discophorus
* Sculptura
* Myro Eleutheres
* Phidias
Wikidata Hrotsvitha Gandeshemensis
Res apud Vicidata repertae:Hrotsvitha Gandeshemensis: imagoHrotsvitha Gandeshemensis: imago
*Nativitas*: 935; Duchy of Saxony  
*Obitus*: 968; Gandersum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: canoness  
*Munus*: scriptor scaenicus, hagiographus, poëta, scriptor, canoness  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 18 Septembris)
**Hrotsvitha Gandeshemensis** fuit poetrix, scriptrix dramatum, monacha. Vixit in monasterio Gandershemensi. Omnium scriptorum Latinorum prima dramata post aevum antiquum scripsit. 

Abbatia Gandeshemensis.

Opera
-----

Dramata scripsit, ut Terentium imitaretur (ut ipsa in preafatione dicit), sed oratione soluta cum rimis. Sex dramata Hrotsvithae nota sunt: 

* *Gallicanus*
* *Dulcicius*
* *Callimachus*
* *Abraham*
* *Paphnutius* (de Paphnutio Thebano et Thaide)
* *Sapientia*

Hexametris leoninis gesta Ottonis et vitas sanctorum et historiam abbatiae suae narravit. Opera Hrotsvithae oblita solum a Conrado Celte in eadem abbatia inventa et anno 1501 edita sunt, cum Alberti Dureri chalcographiis.

Otto I et Gerberga. Dureri opus ad editionem Hrotsvithae.

Nexus interni
-------------

* 615 Roswitha

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Hrotsvitha Gandeshemensis** apud **Vicifontem**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Scripta Latina in Bibliotheca Augustana.
* Faksimile bei Gallica: Monumenta Germaniae Historica Scriptores in folio vol. 4
* Textum in Germanum conversum e Gestis Ottonis
* Dramata in Germanum conversa
* Editio Celtis

Notae
-----

1. ↑  Ipsa nomen suum Latine reddidit ut *Clamor Validus* in praefatione ad comoedias.
Wikidata Palatinatus Kioviensis
Res apud Vicidata repertae:
palatinatus Magni Ducatus Lituaniae, former voivodeships of the Crown of the Kingdom of Poland  
*Civitas*: Res Publica Utriusque Nationis, Magnus Ducatus Lituaniae  
*Locus*: 50°27′0″N 30°31′24″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Magnus Ducatus Lituaniae, Lesser Poland Province of the Polish Crown  

**Forma**

*Area*: 200 000 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Kiovia, Zitomiria  
*Subdivisiones*: Powiat owrucki, Q11825827, Q64786537
**Tabula aut despectus**

Palatinatus Kioviensis: situsPalatinatus Kioviensis: situs
**Palatinatus Kioviensis** (Polonice *Województwo kijowskie*, Ucrainice Київське воєводство) fuit subdivisio administrativa Magni Ducatus Lituaniae et Regni Poloniae, in terris Ucrainae hodiernae sita. Annis ab 1471 ad 1793 exsistebat. Eius caput initio Kiovia et ab anno 1667 Zitomiria fuit. 

Palatinatus Kioviensis in tabula geographica *Delineatio Generalis Camporum Desertorum vulgo Ukraina*

Historia
--------

Anno 1471, in Magno Ducatu Lituaniae, Palatinatus Kioviensis in terris prisci Ducatus Kioviensis creatus est. Anno 1569, post Unionem Lublinensem, hoc palatinatus in Regnum Poloniae inclusus est, ubi ad Provinciam Poloniae Minoris pertinuit. Postquam anno 1667, secundum Pacificationem Andrusoviensem, Kiovia cum magna parte palatinatus sui in imperium tzaris Russiae ("Moscoviae") venit, Zitomiria caput Palatinatus Kioviensis Polonici facta est. Anno 1793, secundum conventionem inter Russiam et Borussiam de divisione secunda Poloniae, territorium manens huius palatinatus ad Imperium Russicum adiunctum est, inter praefecturas Kioviensem et Zaslaviensem imperii illius divisum.

Nota
----

1. ↑  Simonis Starovolscii *Polonia, nunc denuo recognita et aucta* (Dantisci, 1652), p. 133; Michaelis Antonii Baudrand Parisini *Geographia ordine litterarum disposita*. Tomus secundus (Parisiis, 1681), p. 121

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatinatum Kioviensem** spectant. |

* Pagina de Palatinatu Kioviensi e libro Sigismundi Gloger *Geographia historica terrarum Poloniae antiquae* **(Polonice)**
* Pagina de Palatinatu Kioviensi *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
Palatinatus Poloniae (Polonice nominati)
**Palatinatus** (-us, *m.*) provincia est comitis palatii sive palatini.

Medio aevo in multis Europae partibus comites palatini munere fungebantur certos totius regni fines gubernandi atque exercitus inibi conscriptos in bellum, iussu summi principis, deducendi.

Hinc in terris Europae mediae, orientalis meridionalisque palatinatus vulgo dicitur (Polonice) *województwo*, (Russice) воеводство, *voiievodstvo*, in Romania *voievodat* et sic porro; cuius vocabuli origo (sive etymologia) est *woje*+*wodzić*, hoc est *milites*+*ducere*, quasi ductus militum.

Inde etiam exstitit vocabulum infimae Latinitatis e Slavicis linguis depromptum *voivodatus* et *vaivodatus*.

Nexus interni
-------------

* Vaivoda
* Palatinatus Polonici
* Palatinatus Rheni

Notae
-----

1. ↑  archive **(Hungarice)**

Nexus externus
--------------

* LITTERAE PRINCIPUM AD PAPAM (1518-1578) **(Italice, Hungarice, Latine)**
* Allgemeine Weltgeschichte von der Schöpfung an bis ... Band 13; Band 15 Von William Guthrie,John Gray,Christian Gottlob Heyn **(Germanice)**
* Magnus ducatus Lithuania in suos palatinatus et castellanias divisa, non solum accuratissime delineata, sed etiam plurimis in aliis mappis omissis locis aucta / cura et sumptibus Tob. Conr. Lotter ; Georg Friederich Lotter, sculps.
**Iulia Soaemias** **Bassiana**, femina nobilis Syriae saeculi III p.C.n. fuit filia maior natu Iuliae Maesae et Iulii Aviti. Soaemiatem in matrimonium duxit Sextus Varius Marcellus et ex ea genuit filium unum cuius nomen fuit Varius Avitus Bassianus.

Avus Soaemiatis, Gaius Iulius Bassianus, fuit et eques Romanus et pontifex dei Solis Elagabali, protectoris urbis Emesae ad marginem provinciae Syriae. De hac re, senioribus masculinis carens, patre mortuo, filius Soaemiatis fit et ille pontifex dei El-Gabal. Imperatore autem Macrino, Maesa et Soaemias dicebant verum patrem filii fuisse Caracallam. Legiones Syriae puerum constituerunt imperatorem anno 218 sub nomine Elagabali.

Eodem die anni 222 et Elagabalus et Soaemias a militibus Romae necati sunt.

Notae
-----

1. ↑  Sic in nummis et inscriptionibus; **Soaimis** secundum Cassium Dionem; **Symiamira** in *Historia Augusta*; **Symiasera** secundum Eutropium.

Bibliographia
-------------

* Herbert W. Benario, "The Titulature of Julia Soaemias and Julia Mamaea: Two Notes" in *Transactions and Proceedings of the American Philological Association* vol. 90 (1959) pp. 9-14; vide etiam J. F. Gilliam, "Severan Titles and an Inscription from Puteoli" in *Classical Philology* vol. 58 (1963) pp. 26-29
Wikidata Nāṣir Ǧūda
Res apud Vicidata repertae:Nāṣir Ǧūda: imagoNāṣir Ǧūda: imago
*Nativitas*: 11 Iulii 1961; Philadelphia Iordaniae  
*Patria*: Iordania  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Jordan  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: no value  

**Familia**

*Coniunx*: Princess Sumaya bint El Hassan of Jordan  

**Nāṣir Ǧūda** seu litteris Arabicis ناصر جودة (Philadelphiae in Iordania natus anno 1961) est politicus. 

Filius Sami Ǧūda ministri regiminis, Nāṣir Ǧūda partim in Anglia educatus est apud collegium Eastbournense. Alumnus est universitatis Georgiopolitanae in Civitatibus Foederatis. A secretis meruit in aula regia. Ab anno 1994 usque in 1998 director fuit radiophoniae nationalis Iordanensis. Minister communicationis brevi temporis spatio anno 1999, minister informationis ab anno 2007, sed ab anno 2005 usque in 2007 Londinii missus erat ubi tabularium informationis Iordanense creavit et rexit. Minister a rebus externis die 23 Februarii 2009 factus est, quod officium sub primis ministris septem usque in diem 15 Ianuarii 2017 retinuit. Mense Iulio 2017 senator creatus est.

Nexus externi
-------------

* Vita apud Parlamentum Europaeum
* "Biographies for Jordan's new government" inter *US Embassy Diplomatic Cables from WikiLeaks*

Ministri rerum externarum Iordanenses (1997–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fāyiz al-Ṭarāwina 1997 • Jawad Anani 1998 • ʿAbd al-Ilāh al-Ḫaṭīb 1998 • Marwan Muasher 2002 • Hanī al-Mulqī 2004 • Farouk Kasrawi 2005 • ʿAbd al-Ilāh al-Ḫaṭīb 2005 • Salah Bashir 2007 • Nāṣir Ǧūda 2009 • Ayman al-Ṣafadī 2017
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iordaniae |
|  |
Iulia Domna e Museo Lupariensi Lutetiae
**Iulia Domna** (nata anno 170; mortua 217) fuit uxor imperatoris Septimii Severi, mater Caracallae et Getae, matertera Elagabali et Alexandri Severi.

Vita
----

Iulia Domna fuit filia minor natu Iulii Bassiani (qui e stirpe regum divinorum Emesae ipse fit pontifex dei *El-Gabal* sive Elagabali) sororque Iuliae Maesae. Severo nupsit anno 187, qui in somnio (ut postea praetendit) divam Faustinam thalamum nuptiale in templo Veneris adornantem viderat.

Anno 217 Iulia Domna cum Caracalla in expeditione contra Parthos profecta est. Ibi, imperatore a militibus interfecto, illa vim sibi intulit.

Fortuna
-------

Fabulam biographicam de Iulia Domna titulo *Ego Iulia* Sanctiagus Posteguillo anno 2017 divulgavit.

Fontes
------

* Cassius Dio Cocceianus, *Historia Romana*
* Herodianus, *Ab excessu divi Marci*
* *Historia Augusta*: "Septimius Severus", "Antoninus Caracalla", "Macrinus"

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio, *Historia Romana* 75.3.2.

Nexus externi
-------------

* Iulia Domna apud women-philosophers.com
* De Iulia Domna
* De nummis Iuliae Domnae et Septimii Severi fortasse Emesae incusis

Bibliographia
-------------

* Nabia Abbott, "Pre-Islamic Arab Queens" in *American Journal of Semitic Languages and Literatures* vol. 58 (1941) pp. 1-22
Wikidata Franciscus Certinus de Canrobert
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Certinus de Canrobert: imagoFranciscus Certinus de Canrobert: imago
*Nativitas*: 27 Iunii 1809; Saint-Céré  
*Obitus*: 28 Ianuarii 1895, 28 Ianuarii 1896; Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: François Certain Canrobert
**Officium**

*Officium*: Second Empire senator, senator of the French Third Republic  
*Munus*: politicus, military officer, miles  

**Memoria**

*Laurae*: Crux magna Legionis Honoris, Marshal of France, Knight Grand Cross of the Order of the Bath, Ordo Aquilae Nigrae, Médaille militaire, Ordo Sancti Andreae, Ordo Alexandri Nevensis, Knight Grand Cross of the Order of Saints Maurice and Lazarus, knight of the Order of Saints Maurice and Lazarus  
*Sepultura*: Vault of Governors  

Franciscus Certinus de Canrobert
**Franciscus Certinus** (Francice *François Certain*) **de Canrobert** (natus Saint-Céré in praefectura Oltis 27 Iunii 1809, mortuus Lutetiae 28 Ianuarii 1895) fuit dux militum atque vir publicus Francicus.

Vita
----

Lyceum Sancti Cyri frequentavit et anno 1828 succenturio minor nominatus est. Abb anno 1835 in Algerino militavit et anno 1838 succenturio maior expugnationi Cirtae urbis interfuit. Deinde in Francia chortem legionis peregrinorum instruxit et anno 1841 iterum in Algerinum revertit, ubi ducibus Saint Arnaud atque Cavaignac militavit. Tum tribunus militum erat.

Anno 1850 a Ludovico Bonaparte praeside Secundae Rei Publicae Lutetiam revocatus et legatus eius factus est. Die 2 Decembris 1851 eum in rebus novis studendis fortiter adiuvabat. Anno 1852 generalis divisionis nominatus est. Inter Bellum Crimaeanum primam divisionem expeditionis Francicae duxit atque ei et in Proelio Almae imperabat. Saint Arnaud duce summo Francorum die 22 Septembris anno 1854 mortuo ipse dux expeditionis factus est. Obsidionem Sebastopolis rexit. Mense Maio anni 1855 expeditionem in urbem Panticapeium urbem in oriente parte Crimaeae peninsulae sitam fecit, sed iussu Napoleonis III imperatoris infecta re revertebat. Itaque Canrobert imperium summum deposuit et iterum primam divisionem suscepit. Mense Augusto 1855 in Franciam revocatus et legatus Holmiam missus est, ut Sueciam socium Franciae et Britanniae in bello Crimaeano faceret. Anno 1856 marescalcus nominatus atque anno 1858 dux divisionis orientis Nanceii factus est. Anno 1859 divisionem in Bellum alterum de libertate Italica duxit et proelio apud Maxentiam exceluit. Anno 1861 generalis Lugduni factus est.

Anno 1870/71 bello contra Borussiam interfuit et in proelio infelici apud Mars-la-Tour certavit. In Castello Mettis cum imperatore Napoleone III obsessus et cum eo captus est. Una cum imperatore in captivitatem Cassalae fuit atque anno 1871 pace constituta in Franciam revertebat. Ibi ad mortem filii Napoleonis III anno 1879 dux factionis Bonaparte erat. Eo anno senator electus est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Aedificinum preces *haiden.*
**Katori Templum** (Iaponice 香取神宮 *Katori Jingū*) est templum Shintonis pro deitate *Hutsunushi-ō-kami* dedicatum quod urbe Katori Chibaënsis Iaponiae stat. Apud legendum Templi anno 18 post coronationem Jimmu (i.d. anno 640 a.C.n.) decretum est.

Cum Kashima Templo in Ibaraki, ubi Takemikazuchi ipse dedicatur, kami divinus artis martialis et defensor contra seismi credetur.

Porta *Torii*
Aedificium sanctuarii Honden.
Lapis Kaname-ishi, saepe origo seismi creditur.

Notae
-----

1. ↑  Iaponice 経津主大神, deitas gladii quam Takemikazuchi tenet. At deitas Hutunishi sola in Nihon Shoki loquentur, et in Kojiki abest.
2. ↑  Ab aetate Heian (saeculo X) ad Meiji, titulus Jingū, cum Ise Magnum Jungū et Kashima Templum admissit.
3. ↑  Sicut Kashima Templum, locu sancto, lapis Kaname-ichi (Iaponice 要石) quod origo seismi et deitate resessa esse credatur.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus
Titulus operis *The Scourge of Folly* (1611): stultitia vapulat
***The Scourge of Folly*** est liber epigrammatum ab Ioanne Davies Herefordiensis anno 1611 divulgatus, characteras amicorum aliorumque coaevorum praebens una cum carmina varia satyrica. Laudes reperiuntur inter alias scriptorum Samuelis Daniel (no. 155), Beniamini Jonson (no. 156) et Gulielmi Shakesperii (no. 159) atque architecti Inigo Jones (no. 157).

To Our English Terence, Mr. Will: Shake-speare
----------------------------------------------

In hoc libro reperitur epigramma "*To Our English Terence, Mr. Will: Shake-speare*" ubi Shakesperius Terentium Anglicum nuncupatur. Biographis hoc carmen utile est quia Shakesperium refert histrionem meruisse partesque regum nonnullas egisse.

*Some say (good Will), which I, in sport, do sing,*  

*Hadst thou not played some kingly parts in sport,*  

*Thou hadst been a companion for a king;*  

*And been a king among the meaner sort.*  

*Some others rail; but, rail as they think fit,*  

*Thou hast no railing, but, a reigning wit:*  

*And honesty thou sowst, which they do reap,*  

*So to increase their stock which they do keep.*

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* "On Three Shakespeare-Related Poems By John Davies" apud poeticks.com

Bibliographia
-------------

* Brian Vickers, *Shakespeare, "A Lover's Complaint," and John Davies of Hereford* (2007)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Kassim Majaliwa
Res apud Vicidata repertae:Kassim Majaliwa: imagoKassim Majaliwa: imago
*Nativitas*: 22 Decembris 1961, 22 Decembris 1960; Tanganyika Territory  
*Patria*: Tanzania  
*Nomen nativum*: Kassim Majaliwa Majaliwa
**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Tanzania, Member of the National Assembly of Tanzania, Member of the National Assembly of Tanzania  
*Munus*: politicus, magister  

**Consociatio**

*Factio*: Chama cha Mapinduzi  
*Religio*: Islamus
**Majaliwa Kassim Majaliwa** (die 22 Decembris 1960 natus) est praeceptor et politicus Tanzaniae.

Kigonsera in oppido educatus, Kassim Majaliwa usque in annum 1999 magister ludorum fuit, diploma anno 1993 merens apud collegium paedagogicum Mtwara gradumque magistri anno 1998 apud Universitatem Daressalaamensem. Ab anno 2000 secretarius generalis collegii praeceptorum, ab anno 2006 commissarius districtús Urambo meruit, sed ab anno 2010, sodalis iam factionis novarum rerum(en) (*Chama Cha Mapinduzi*) ad parlamentum Tanzaniense pro circulo Ruangwa legatus est. Ab eodem anno minister vicarius fuit iuxta tabularium primi ministri. Die 20 Novembris 2015, comitiis iterum electus, ipse a praeside Ioanne Magufuli primus minister factus est.

Nexus externi
-------------

* Peter Clottey, "Tanzania Parliament Approves New Prime Minister" (19 Novembris 2015) apud *Voice of America*

Primi ministri Tanzaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Rashidi Kawawa 1962/1972 • Eduardus Sokoine 1977 • Cleopa Msuya 1980 • Eduardus Sokoine 1983 • Salim Ahmed Salim 1984 • Iosephus Warioba 1985 • Ioannes Malecela 1990 • Cleopa Msuya 1994 • Fridericus Sumaye 1995 • Eduardus Lowassa 2005 • Mizengo Pinda 2008 • Kassim Majaliwa 2015
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Tanzaniae • Praesides Zanzibarae • Ministri rerum externarum Tanzaniani |
|  |
Wikidata Tobias Hans
Res apud Vicidata repertae:Tobias Hans: imagoTobias Hans: imago
*Nativitas*: 1 Februarii 1978; Neunkirchen  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Landtag of Saarland, Member of the Landtag of Saarland, Member of the Landtag of Saarland, Minister-President of the Saarland, Member of the Bundesrat of Germany, Member of the Landtag of Saarland  
*Munus*: politicus, alternative civilian service  
*Patronus*: Deutsch-Amerikanisches Institut Saarbrücken
**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Peter Hans;   

**Tobias Hans** (natus in Neunkirchen in oppido Saraviae die 1 Februarii 1978) est rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU.

Iuventus et munus
-----------------

Hans anno 1998 Homburgi gymnasium testimonio maturitatis accepto finivit. Ab anno 1999 apud Universitatem Saraviae oeconomiae et informaticae studebat neque autem studium finiebat.

Cursus honorum
--------------

Simona Peter (ad sinistram) et Tobias Hans die 26 Martii 2017 de parlamento Saraviensi congressi
Hans ab anno 1992 sodalis Unionis Iuvenis erat et ab anno 1994 factionis CDU. Est ab anno 2009 legatus ad senatus terrae Saraviae et die 1 Martii 2018 praeses ministrorum Saraviae electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Tobiam Hans** spectant. |

* Pagina officialis

Praesides Ministrorum Saraviae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaraviaeInsigne Saraviae |
| Ioannes Hoffmann (CVP) 1947 |Hinricus Welsch (nullius factionis) 1955 |Hubertus Ney (CDU) 1956 |Egon Reinert (CDU) 1957 |Franciscus-Iosephus Röder (CDU) 1959 |Werner Klumpp (FDP) 1979 |Werner Zeyer (CDU) 1979 |Anscharius Lafontaine (SPD) 1985 |Reinhardus Klimmt (SPD) 1998 |Petrus Müller (CDU) 1999 |Anna Margareta Kramp-Karrenbauer (CDU) 2011 |Tobias Hans (CDU) 2018 |
|  |


Praesides Ministrorum Germaniae magistratu hoc die fungentes

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne GermaniaeInsigne Germaniae |
| Badenia-Virtembergia: **Winfridus Kretschmann** (Foedus 90/Virides) |Bavaria: **Marcus Söder** (CSU) |Berolinum: **Michael Müller** (SPD) |Brandenburgum: **Dietmarius Woidke** (SPD) |Urbs Hanseatica Brema: **Carsten Sieling** (SPD) |Hamburgum: **Petrus Tschentscher** (SPD) |Hassia: **Volkerus Bouffier** (CDU) |Megalopolis-Pomerania Citerior: **Manuela Schwesig** (SPD) |Rhenania Septentrionalis et Vestfalia: **Henricus Wüst** (CDU) |
Rhenania-Palatinatus: **Maria-Ludovica Dreyer** (SPD) |Saravia: **Tobias Hans** (CDU) |Saxonia: **Michael Kretschmer** (CDU) |
Saxonia-Anhaltinum: **Reinerus Haseloff** (CDU) |Saxonia Inferior: **Stephanus Weil** (SPD) |Slesvicum et Holsatia: **Daniel Günther** (CDU) |Thuringia: **Bodo Ramelow** (Sinistra) |
|  |
Paludes Tartari fluminis Villae Bartholomeae.
**Paludes Tartari fluminis** (italiane: *Valli Grandi Veronesi* id est *Paludes Grandes Veronenses* seu *Valli Grandi Veronesi e Ostigliesi* id est *Paludes Grandes Veronenses Hostiliensesque*) est regio Italica circiter 200 km² intra Athesim et Padum flumina; finis orientalis est vagus ex Policino, etiam finis occidentalis est vagus ex medio Veronensis.

Olim fuerunt paludes, nunc Paludes nominantur etiamsi non sunt. Etiamsi Veronenses nominantur, partim sunt Mantuanae et Rodiginae. Tartarus flumen has transit.

Historia
--------

Paludes Tartari fluminis olim fuerunt paludes a Tartaro perfusae, at saeculis 1 et 2 partim siccatae sunt; vici nonnulli et villae duae fuerunt per Imperium Romanum antiquum, postea paulo minus habitatae sunt usque ad saeculum 5.

Post perturbationem climatis tempore illo, quae diluvium Pauli Diaconi interdum appellatur, Paludes Tartari fluminis ampliaverunt per Medium Aevum omne. Medio Aevo novo consulto infusae sunt ut aliquando classes motae sint ex Athesi ad Padum aut contra, maxime per bella expansionis Reipublicae Venetae saeculo 14. Insuper calamitatibus ab hominibus effectis, alluviones nonnullae Athesis brachia nova generaverunt quae Ruptae Adelmi Malovraque nominata sunt et in Tartarum influxerunt; postea flumen, unum effluens, non suffecit ut Paludes siccatae sint.

Modo saeculo 19 Petrus Paleocapa brachia notavit ex Athesi ad Tartarum concludenda ut Paludes Tartari fluminis siccatae sint; fossae duae etiam cogitavit, altera in merdione Tartari altera in septemtrione, ut maxime Paludes siccatae sint, at una facta est: Fossa Padana Policinensis intra Tartarum et Padum. Utcumque intra Athesim et Tartarum est Fossa Magistra quae partim perfluit per cursum antiquum Athesis brachium conclusorum anno 1838.

Ab anno 1951 ad annum 2001 Tartarus completus est et Paludes Tartari flumen nunc siccatur.

Notae
-----

1. ↑  Cornelius Tacitus, *Historiae* 3.9
2. ↑  "Valli Grandi Veronesi". *Enciclopedia Generale Sapere.it*. Novara: De Agostini Scuola. 2001
3. ↑  Traina.
4. ↑  Traniello, Leobaldo in *Rovigo*.
5. 1 2 3  PAI.

Bibliografia
------------

* Traina, Giusto (1983). *Le valli Grandi Veronesi in età romana*. Istituti Ed. e Poligrafici Internazionali
* Varii (1988). *Rovigo. Ritratto di una città*. Rovigo: Minelliana

Nexus externi
-------------

* "Piano di Assetto Idrogeologico (PAI) Fissero-Tartaro-Canalbianco". *Sito istituzionale della regione Veneto*
Wikidata Medesanum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°45′24″N 10°8′25″E  
*Numerus incolarum*: 10 850  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Parmensis  

**Geographia**

*Superficies*: 88.77 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Colliculum, Forum Novum, Nucetum, Burgus Salis, Fidentia, Peregrinus Parmensium, Varanum  

**Tabula aut despectus**

Medesanum: situsMedesanum: situs
Medesanum
**Medesanum** (-i, *n.*) (Italiane: *Medesano*) est oppidum et municipium Italiae, circiter 10 750 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in provincia Parmensi situm. Incolae *Medesanenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Alia nomina
-----------

Alia nomina sunt: *Metasianus*, *Medesianus*, *Medisianus*, *Metaxianus*.

Historia
--------

Medesanum statio in via Francigena fuit, quae in Aevo Medio peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici, Fidentia, cum nomine *Metane*, statio XXXV fuit.

Vici et Loci in municipio Medisiani
-----------------------------------

* Ferigaria, hodie Italiane: *Felegara*,

Miano, Ramiola, Roccalanzona, Sant'Andrea Bagni, Santa Lucia, Varano

Municipia finitima
------------------

* Colliculum (Italia) (Italiane: *Collecchio*),
* Fidentia (deinde Burgus Sanctus Domninus),
* Forum Novum (Italiane: *Fornovo*),
* Nucetum (Italiane: *Noceto*),
* Peregrinus Parmensis (Italiane: *Pellegrino Parmense*),
* Parma (Italiane: *Parma*),
* Burgus Salis (Italiane: *Salsomaggiore Terme*),
* Varianus Melegari (Italiane: *Varano de' Melegari*).

Nexus interni
-------------

* Aemilia-Romania,
* Aemilia,
* Provincia Parmensis,
* Parma,
* Via Francigena

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Medesanum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Medisiani in Provincia Parmensi.Collocatio finium Municipii Medisiani in Provincia Parmensi.

Notae
-----

1. ↑  G. Tiraboschi, *Dizionario topografico-storico degli stati estensi.* (Mutinae: presso Camerale, 1824) (Vol. I apud *Google Books*) (Vol. II)
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Primum vexillum Katipunense.
**Katipunan**, rite **Kataastaasan, Kagalanggalangang Katipunan ng mga Anak ng Bayan** (nostra lingua *Societas Suprema et Venerabilia Liberorum Vulgi*; Hispanice *Suprema y Venerable Asociación de los Hijos del Pueblo*; Anglice *Supreme and Venerable Association of the Children of the People*), litteris **KKK** imminuta, fuit revolutionaria sodalitas Philippinica, quae ad colonialismum Hispanicum evertendum a Philippinis Manilae anno 1892 condita est. Conditores in animo habebant libertatem ab Imperio Hispanico per certamen militare capessendam. Inter primis conditoribus erant Andreas Bonifacio, Theodorus Plata, et Ladislaus Diwa.

Societatis successor fuit consociatio Foedus Philippinicum (Hispanice *La Liga Filipina*), Iosepho Rizal conditore et praeside, qui autem KKK non intererat, quia rationes violentes non approbabat. Erant duae factiones.

Notae
-----

1. ↑  Vocabulum *katipunan* 'societas' Tagalice significat.

Bibliographia
-------------

* Agoncillo, Teodoro C. 1956. *The Revolt of the Masses: the story of Bonifacio and the Katipunan.* Quezon City: University of the Philippines Press.
* Reynaldo, Ileto. 1998. *Filipinos and their revolution: event, discourse, and historiography.* Ateneo de Manila University Press.
* Zaide, Gregorio F. 1931. *Documentary History of the Katipunan.* Manilae: Discovery.
* Zaide, Gregorio. 1939. *History of the Katipunan.* Manilae: Loyal Press.
In chemia **substratum** generatim est species chemica inter reactiones chemicas observata, quae cum reagente ad productum generandum reagit. In synthesi chemica sicut chemia organica substratum significat substantia chemica modificata. In biochemia substratum[1] materia quam enzymum movet, est. Cum iure equilibriorum (Principium secundum Le Chatelier) substratum reagens concentratio cuius mutatur sciri potest. Terminus *substratum*  igitur contextibus suis subiectus est[2]. 

**Reactio spontanea**

{\displaystyle {\ce {S -> P}}}
* quod S substratum atque P productum significant.

**Reactio katalysata**

{\displaystyle {\ce {S + C -> P + C}}}
* quod S substratum, P productum, C katalysator[3] significant.

Biochemia
---------

In biochemia, substratum est molecula, quam enzymum movet. Enzymi reactiones chemicae cum uso substrati (substratorum) katalysant[3]. Cum substrato singulari ipse ad enzymi situm activum destinat ergo complexus enzymum cum substrato formatur. Deinde substratum ad unum aut plures productos transformatum qui ad postremum de sito activo liberati sunt. Paulo post situs activus moleculam substrati proximam accipere potest. Ad generandum productos cum plus quam uno substrato ante reactionem chemicam ipsa in ordo particulari ad situm activum alligere oportent. Appellatus substratum 'chromogenicum', cum productum post reactionem coloratum apparat. In experimentis histologicis enzymi productis coloratis microscopio attribui possunt, per exemplum sectionis tenuibus telarum biologicarum. 

* Reactio chemica
	+ **Substratum**
	+ Reagens
	+ Katalysator[3]
	+ Enzymum
	+ Productum
* Solvens (Chemia)

Notae
-----

1. ↑  sive enzymi substratum
2. ↑  IUPAC 2006 Compendium of Chemical Terminology = compendium terminologiae chemiae
3. 1 2 3  graece: κατάλυσις katálysis
Ars coquinaria Germanica: Perna modo Francofurtensium, patatae contusae, caules ex aceto, mustarda: ferculum in popina Francofurtensi inlatum
**Patatae contusae** sunt paropsis e patatis confecta. Patatis iam elixatis, contusis, admisceri solent lac seu cramum, butyrum sive oleum, nonnumquam allium; inspergere licet sal, piper, herbas condimentarias concisas.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

Praeceptum saeculi XVIII: Hannah Glasse, *The Art of Cookery Made Plain and Easy* (Londinii, 1747) p. 99
Praecepta culinaria
* 1747 : Hannah Glasse, *The Art of Cookery Made Plain and Easy* (Londinii, 1747) p. 99 ("Mashed potatoes")

Commentationes
* Felicity Cloake, "What's the best mashed potato method?" in *The Guardian* (15 Martii 2010)
* Kristen Eppich, "The Best Mashed Potato Recipe In The World" in *Chatelaine* (8 Martii 2013)
Iohannes Donne post Isaacium Oliver anno circiter 1620 pictus (Pinacotheca Effigierum Nationalis Londinii: NPG 1849)
"***To His Mistress Going To Bed***" est carmen de re veneria ab Ioanne Donne poëta Anglico versibus 48 composita. Primum anno 1669 divulgatum est (auctore iam anno 1631 mortuo) sub titulo "*To His Mistris Going To Bed*", sed in libris prioribus manuscriptis inter *Elegias* comprehenditur, ordinationibus variis, aut sine titulo aut sub rubrica "*Going To Bed*". Hoc carmine, quo poëta amasiam suam se denudare et in cubiculum venire suadet, similitudo inter delicias a muliere datas et paradisum Mahometanum, intercalatur cum distinctione inter angelos (sed femineos) et diabolos: hi enim pilos horrere cogunt, illae carnem erigunt. 

*In such white robes heaven's Angels used to be*
*Received by men; thou Angel bring'st with thee*
*A heaven like Mahomet's Paradise; and though*
*Ill spirits walk in white, we easily know*
*By this these Angels from an evil sprite:*
*Those set our hairs, but these our flesh upright.*[1]
Mox elaboratur similitudo satis famosa inter membra mulieris regionesque Americae et Terrae Novae nuper revelatas:

*License my roving hands, and let them go*
*Before, behind, between, above, below.*
*O my America! my New-found-land,*
*My kingdom, safeliest when with one man mann'd,*
*My mine of precious stones, my empery,*
*How blessed am I in this discovering thee.*[2]

Notae
-----

1. ↑  Vv. 19-24 (orthographia Anglica hodierna)
2. ↑  Vv. 25-30 (orthographia Anglica hodierna)

Bibliographia
-------------

Editiones aliquae
* E. K. Chambers, ed.; George Saintsbury, praef. *Poems of John Donne* (2 voll. Londinii: Lawrence & Bullen, 1896. *The Muses Library*) vol. 1 pp. 148-150
* Herbert J. C. Grierson, ed. *The Poems of John Donne* (2 voll. Oxonii: Clarendon Press, 1912) vol. 1 pp. 119-121; scholia, vol. 2 pp. 89-90

Eruditio
* Achsah Guibbory, ed. *The Cambridge Companion to John Donne* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2006) pp. 31, 52-53, 134-136, 208, 256-257 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem Anglicum
Wikidata Medellium
Res apud Vicidata repertae:Medellium: insigneMedellium: insigne
*Civitas*: Columbia  
*Locus*: 6°14′41″N 75°34′29″W  
*Numerus incolarum*: 2 529 403  
*Zona horaria*: UTC-5  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Medellín
**Gestio**

*Praefectus*: Federico Gutiérrez  
*Consilium*: city council of Medellín  
*Procuratio superior*: Antioquia Department  

**Geographia**

*Superficies*: 380.74 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bello, San Jerónimo, Ebéjico, Heliconia, Angelópolis, La Estrella, Itagüí, Envigado, Rionegro, Guarne, Copacabana  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Calium, Odessus, Barcino, Bilbaum, Bonaëropolis, Fort Lauderdale, Gold Coast, Mediolanum, Hyderabad, Monterrey, Miamia, Tacuarembó, Tarapoto, Maracay, Rosario, Sancta Fides  

**Tabula aut despectus**

Medellium: situsMedellium: situs
**Medellium**, vulgo *Medellín*, est urbs Columbiae secunda quo ad numerum incolarum pertinet, habitantium 2 219 861 anno 2005. Oppidum Hispanorum iam anno 1616 hoc loco positum est, sed municipium nomine pleno *Villa de Nuestra Señora de la Candelaria de Medellín* anno 1674 rite constitutum est.

Notae
-----

1. ↑  "Medellium, Médelliüm, i n. *Medellin, St. r. am Porce (zum Magdalena), Colombia (Antioquia), ca. 55000 Einw.; Erzbischofssitz*": *Kirchenlateinisches Wörterbuch* (1996) (p. 511 apud *Google Books*)
2. ↑  Vb. adiect. "Medellensis", cf. "Archidioecesis Medellensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Warnock-Smith, Alex. 2016. Story of cities #42: Medellín escapes grip of drug lord to embrace radical urbanism. *The Guardian,* 13 Maii.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 6°14′41″N 75°34′29″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Medellium** spectant. |

Americae Australis urbes milies milium incolarum

Barquisimeto • Barranquilla • Belem de Para • Bogota • Bonus Aër • Brasiliopolis • Cali • Campinae • Caracae • Corduba • Curitiba • Fortalexia • Goiânia • Guaiaquilum • Guarulia • Lima • Manaus • Maracaibum • Medellium • Partido La Matanza • Paulopolis • Pernambucum • Portus Alacer • Quitum • São Gonçalo • São Luís • Urbs Belli Horizontis • Urbs Fluminensis • Urbs Montis Videi • Urbs Sanctae Crucis de Sierra • Urbs Sancti Iacobi • Urbs Sancti Salvatoris in Brasilia • Valentia

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Americae Australis capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Asiae maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Oceaniae maximae
Wikidata Medgidia
Res apud Vicidata repertae:Medgidia: insigneMedgidia: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°15′1″N 28°15′41″E  
*Numerus incolarum*: 34 612  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Valentin Vrabie  
*Procuratio superior*: Constantia  

**Geographia**

*Superficies*: 90.17±0.01 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kikinda, Cahul, Fabaria, Zhumadian, Yalova  

**Tabula aut despectus**

Medgidia: situsMedgidia: situs
**Medgidia** (primo *Karasu*, deinde *Mecidiye* nominatum) oppidum Dacoromanicum in circulo Constantia situm est.

Medgidia in circulo Constantia

Historia
--------

Oppidum anno 1856 a sultano Ottomanico Abd-ul-Mejid conditum est et ab eo nomen cepit. Centrum Musulmanorum in Romania est. Ad Medgidiam etiam vici Remus Opreanu et Valea Dacilor pertinent.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Medgidia** spectant. |

* Pagina officialis
**Quintus Naevius Sutorius Macro** (seu **Quintus Naevius Cordus Sutorius Macro**) (natus 21 a.C.n. mortuus 38 p.C.n.) fuit eques Romanus. Patria eius Alba Fucens erat. Tiberius imperator eum praefectum vigilum et anno 31 mense Octobri praefectum praetorium fecit, ut Lucio Aelio Seiano Tiberio suspecto succederet. Itaque Macro in Seiano evertendo maximas partes egit : nam epistulam Tiberii eum accusantem Romam attulit et consulibus tradidit, praetorianos in castra remisit et in eorum locum vigiles circa Curiam collocavit ; simul Seianum decepit dum tribuniciam potestatem ab imperatore ei conlatam adferre sese adfirmat ; ita Seianus securus damnationem suam praevenire nequivit. Mortuo quoque Seiano liberisque eius, in quaestionem familiam eius et amicos ceterosque fautores detulit et multos homines perdidit[1].

Nonnulli historici tradidere Macronem senis et aegri Tiberii neci operam dedisse[2], successionem Caligulae ut properaret. Cuius favorem per stupra uxoris, Enniae Thrasyllae, quoque sibi parasse et Suetonius[3] et Dio Cassius scribebant[4]. Certe Tiberii testamentum in senatu legit[5], a Caligula inritum factum dementiae causa. Nihilominus mox ex officio expulsus est anno 38 et praefectus Aegypti quidem factus, sed antequam in illam provinciam proficisceretur ad mortem "voluntariam" cum uxore coactus est[6] ab ingrato imperatore qui ei et alia et ipsum lenocinium uxoris ei obiiciebat ! Ex testamento in Alba Fucenti amphitheatrum aedificari iussit[7][8]. Praefectus praetorio Marcus Arrecinus Clemens ei successit.

Notae
-----

1. ↑  Dio Cassius 58.9-12.
2. ↑  Tacitus, Annales, VI 50,3;5; Cassius Dio, LVIII 28,3
3. ↑  *Caligula* 12.
4. ↑  Dio Cassius 58.28
5. ↑  Dio Cassius 59.1
6. ↑  Dio Cassius 59.10. Suetonius, *Calig*. 26. Philo, *Legatio ad Gaium* VI-VIII et X-XI.
7. ↑  Ibi inscriptio dedicatoria duplex omnia eius nomina praebens inventa est. Textus (in capsam "EDCS-ID" imprime "EDCS-30301635"
8. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 690.

Plura legere si cupis
---------------------

* Fernand De Visscher, « La carrière et le testament d'un préfet du prétoire de Tibère », *Bull. Lettres, Académie royale de Belgique*, 1957( XLIII/5) ː 168-179
Huber, zoologus
**Franciscus** vulgo *François* **Huber** (natus die 12 Iulii 1750 Genavae, mortuus die 22 Decembris 1831 Lausonii) zoologus Helveticus fuit. Istum virum vulgus *Huber des abeilles* nominare solebat namque apiculturam et operas mellificibus datas promovebat.

Vita
----

Filius politici, militis, iuristae atque artificis Ioannis Huber in urbe natali apud Carolum Bonnet studia fecit. Anno 1776 autem Mariam Amatam Lullin in matrimonium duxit qui Priniaci (Pregny) in Pago Genavensi habitarent. 

Franciscus vitae apiariae studiis vacabat, qui adulescens morbo confectus aetate XXIII annorum omnino aspectum amiserat. Luminibus captus cum famulo Francisco Burnens et uxore experimenta facere pergebat. Illorum erat apium observatio in alvo quadam vitrea, quae explicari potuit. 

Gloria Francisci Huber crevit postquam opus *Nouvelles observations sur les abeilles* (1792; editio altera, Lutetiae/Genavae 1814) edidit. Una cum Ioanne Senebier de seminibus pullulantibus res exaravit.

Huber cum aliis sodalitatem "Société de Physique et d'Histoire Naturelle" condidit. Ex anno 1813 frater extraordinarius Academiae Scientiarum Francicae declaratus est. Augustinus Pyramus de Candolle in eius honorem speciem arborum quandam vocavit, *Huberia burma*. 

Filius Ioannes Petrus Huber autem studia valde similia peregit in observandis bombis, tenthredinidis, scarabaeis, formicis.  Insuper eum libros patrios imagunculis explanatoriis ornare atque augere iuvabat.

Opera
-----

* *Nouvelles observations sur les abeilles.* Barde Manget, Genava 1792; doi:10.3931/e-rara-22653 editio altera hic legi potest.
* *Manuel pratique sur la culture des abeilles.* Lutetiae 1796.
* cum Ioanne Senebier: *Mémoires sur l’influence de l’air et de diverses substances gazeuses dans la germination de différentes graines.* J.J. Paschoud, Genavae 1801.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum Huber** spectant. |

* René Sigrist: "Huber, François", apud: *Dictionnaire historique de la Suisse*, (hic in interreti[*nexus deficit*])
* versio Anglica palmarii de apicultura scripti

Notae
-----

1. ↑   Ecce eius opera: *Recherches sur les moeurs des fourmis indigènes* (Lutetiae 1810), *Observations on several Species of the Genus Apis, known by the Name of Humble-bees, and called Bombinatrices by Linnaeus* (Londinii 1801).
Wikidata Mediana Laumellinorum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°3′37″N 8°51′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 072  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Papiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 19.02 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Casellae Derthonensium-Gerola, Cornale et Bastita, Plebs Cariensis, Fanum Sancti Nazarii Burgundiorum, Bastita Dossiorum, Ferraria ad Alboneam, Silvanum Iriensium, Insula ad Sanctum Antonium  

**Tabula aut despectus**

Mediana Laumellinorum: situsMediana Laumellinorum: situs
Mediana Laumellinorum
**Mediana Laumellinorum** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Glarea Mezana*) (Italiane *Mezzana Bigli*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Laumellino situm.

Nexus interni
-------------

* Laumellina
* Papia

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Medianam Laumellinorum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.
* Collocatio Agri Laumellini in Provincia Papiensi.Collocatio Agri Laumellini in Provincia Papiensi.