recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Lacus Superior** est unus e Lacubus Magnis, cuius aquae et litora in Michigania, Minnesota, Ontario, et Visconsinia sita sunt. Qui lacus est maximus e Magnis Lacubus.

Lacus Superior (Caeruleus Berolinus pictus) et ceteri Lacus Magni.

Varii loci
----------

* Duluth et Superior (Civitas Lacus Superior) {?}
* Insula Regia
* Marquetta
* Sinus Tonitralis

Pactio Magnorum Lacuum
----------------------

Anno 2005, civitates Magnorum Lacuum Ohium, Michigania, Novum Eboracum, Pennsilvania, Illinoesia, Indiana, Visconsinia, et Minnesota, et Ontario provincia Canadiensis Pactionem Sustinendarum Opum Aquariarum Magnorum Lacuum et Pelvis Fluminis Sancti Laurentii (*Great Lakes–St. Lawrence River Basin Sustainable Water Resources Compact*) sanxerunt, quam Praeses Georgius W. Bush legem Septembri 2008 fecit. Pactio, ratio internationalium iurum aquariorum gerendorum a Consilio Magnorum Lacuum (*Great Lakes Commission*), deductionem aquae ex Magnis Lacubus ad civitates remotas obstare intendit, et normas usurpandi conservandique praescribit. Ambae maiores factiones politicae pactionem fulciunt, a Senatore Georgio Voinovich (R-OH) et Gubernatore Jennifer Granholm (D-MI) promotae, sed ob siccitates frequentis et paucitatem aquae, populo in civitatibus meridio-occidentalibus Civitatum Foederatarum non grata est.

Notae
-----

1. ↑  "a Lacu Superiore": Ioannes Luyts, *Introductio ad geographiam novam et veterem* (1692) (p. 701 apud *Google Books*).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lacum Superiorem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°31′44″N 87°45′36″W • *OpenStreetMap* • 6043717 *GeoNames* • Store norske Lexikon • "1618946" apud *USGS* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

Magni lacus Americae septentrionalis

Lacus Ilinorum • Lacus Superior • Lacus Huronum • Lacus Erieus • Lacus Ontarius

*Opus geopoliticum*
Hetoemasia, scalptura in tabella eburnea.
Hetoemasia. Cathedra vacua, cum pulvino, cruce gemmata et pallio Iudicis expectaturi, asstantibus sanctis Petro et Paulo (Baptisterium arianum in basilica Ravennae, in fine saeculi sexti).
**Hetoemasia** (graece ἑτοιμασία) est nomen quod datur in iconographia christiana repraesationi cathedrae vacuae cum pulvino et pallio plicato pro Iudice adventuro repraesentantis expectationem adventionis Christi tempore secundae Parusiae[1]

In aliis religionibus
---------------------

Hetoemasia, ars graeco-buddistica saeculo II, thronus vacuus cum pulvino et arbore vitae.
Etiam symbolum throni vacui in aliis cultibus civilibus invenitur. Ita apud Romanos in lectisternio pulvinar vacuum monstrabatur.

Apud buddhistas in arte graeco-buddistica thronus vacuus Buddhae etiam symbolice repraesentatur.

Bibliographia
-------------

* Helmut Fischer, *Die Ikone. Ursprung - Sinn - Gestalt*, Herder Verlag, 1989.
* M. Bezzi, *Iconologia della sacralità del potere: il tondo Angaran e l'etimasia*, Spoleto, CISAM, 2007 ISBN 978-88-7988-072-5

Notae
-----

1. ↑  Lucas, 1:17, Lucas 1:76, Lucas 9:52, Ioannes, 14:2).

Pinacotheca
-----------

* Hetoemasia a Giotto picta Assisis, tabella 9.
* Pictura in manuscripto circa annum 880 exarato de primo concilio Constantinopolitano anni 381, cum imagine hetoemasiae.
Chylomicronum, secatum. Viride: phospholipida, globuli: apoproteina. Interius triglycerida (T) et cholesterolum (C).
**Chylomicrona** sunt particulae diametri 75-450 nm e lipoproteinis compositae, quae lipida alimentaria ab intestino ad alias telas ferunt. Et quantitas et qualitas *chylomicronaemiae* (chylomicronorum in sanguine) a nonnullis factoribus pendet.

Chylomicrona sunt una ex quinque lipoproteinorum.

Etymologia
----------

Chylomicron de verbis Graecis *χυλός*, sucus, et *μικρόν*, particula, derivatur.

Contextus
---------

Exemplum unius triglyceridi. Sinistre grex glyceroli C  
3H  
8O  
3 est.
Post cibum lipida alimentaria per cadenam transvectionis de tractu gastrointestinali ad corporis cellulas transvehenda sunt. 

Initio lipida alimentaria, acida adipata enim et monoglycerida, in cellulas epithelii intestinalis (enterocytos) absorbentur, quo *chylomicrona nascentia* involucra lipidorum generantur, quia translatio triglyceridorum et cholesteroli in sanguine vehicula et involucra requirit, alio modo haec intra sanguinem coalescerent, at sic emboli se formarent. Igitur synthesis chylomicronorum vehiculorum iam intra intestino pernecesse est. Post liberationem exocytosi ex cellula intra lympham per ductum thoracicum denique in sanguinem perveniunt. Iam in itinere *chylomicron nascens* proteina de lipoproteinis altae densitatis (*HDL*) accipit; et postea *chylomicron maturum* dicitur. Proteina sic accepta superficiem chylomicroni se sternunt, quare haec *apo*-*lipo*-proteina nominantur.

Natura chylomicronorum
----------------------

Diameter ab 75 ad 450 nm est et a multitudine absorptionis lipidorum atque illorum generibus dependent. Exterius stratum ex multis phospholipidis velut apolipoproteinis compositum chylomicronum cingit.

Physiologia
-----------

Generatio chylomicronorum in enterocytis intestini fit. Ex apparatu Golgiano *chylomicrona nascentia* derogata, ea post exocytosem per lympham et ductum thoracicum in sanguinem fluunt. 

### Gubernatio

Peptidum glucagono simile typi 1 (*GLP-1*) synthesem chylomicronorum deminuit, ac peptidum glucagono simile typi 2 (*GLP-2*) auget.

Notae
-----

1. ↑  Dash S. Xiao C. Morgantini C. Lewis G. F. (2015). "New Insights into the Regulation of Chylomicron Production". *Annual review of nutrition* **35**: 265-94
2. ↑  Hussain M. M. Kedees M. H. Singh K. Athar H. Jamali N. Z. (2001). "Signposts in the assembly of chylomicrons". *Frontiers in bioscience* **6**: D320-31
3. ↑  Hein G. J. Baker C. Hsieh J. Farr S. Adeli K. (2013). "GLP-1 and GLP-2 as yin and yang of intestinal lipoprotein production: evidence for predominance of GLP-2-stimulated postprandial lipemia in normal and insulin-resistant states". *Diabetes* **62** (2): 373-81

Nexus interni
-------------

* Beta oxidatio
* Lipidum
* Sanguis
**Hetaeri** (a Graeco ἑταῖροι 'comites, sodales') fuerunt equites praecipui copiarum Macedonicarum. Noti etiam sunt nomine *xystophōroi* (Graece ξυστοφόροι, Latine fere "qui hastam ferunt") propter arma prima quibus ornabantur.
Secundum Diodorum Siculum et Arrianum, hetaeri optimi fuerunt de equitibus antiquis.

Antiquitus nobiles et principes erant qui montana regebant Macedonica suo iure, dein deminuta potestas eorum est; cum Philippus II rex exercitum renovaret, hetaeri una cum ministris et Macedonicis et Graecis congregati et facti sunt equites fidem regi servantes.

De apparatu et partitionibus
----------------------------

*Hetairos* forsitan Thessalicus pugnans, in sarcophagi Alexandri Magni sculptus.
Philippo II et Alexandro regibus, ornabantur hetaeri loricis coriaceis vel metallicis, quas ipsi sibi parabant pro opibus delectibusque; cassidibus levibus neque nimis amplis ad bene videndum audiendumque, quorum Boeotia est origo; hastis ligneis (*xysta*; sing. *xyston*) 3.5–4.25 metra longis, quae sane duobus instruebantur aculeis; gladio unius aciei (*kopís* vel μάχαιρα, *machaera*).
Secum ferre scuta non solebant hetaeri, neque ocreas; ad hoc, equi non gravibus loricis induebantur metallicis nisi partim, sed pellibus.

Hoc modo dividebantur equites Macedonici:

* *Ilē* seu *eilē*, "turma", ex 200–300 equitibus composita ab *ilarchē* ducta. Turma quam ipse rex ducebat *basiliké ile* (Latine "turma regalis") appellabatur: in 400 equitibus constabat;
* In duas partes (*lóchoi*) una *ile* dividebatur;
* *Tetrarchiai* duae *lochon* faciebant.

Quomodo turma instruebatur
--------------------------

Turma hetaerorum apta ad dextrum phalangis latus erat una cum *hypaspistais* (genus quodquam hoplitarum) aliisque expeditis militibus, nec numquam ad hostes a tergo vel ab latere circumveniendos.

Modus instruendi equitatūs variabilis erat pro natura locorum et equitum numero. Tamen Alexandri Magni hetaeri praesertim disponebantur ut triangulum vel rhombum: hoc equitibus celeres sinebat motus.
Nam scripsit Asclepiodotus Tacticus:

> [...] (Sic) omnes equites caput [turmae] aspiciebant, id est turmae ducem, ut agmen gruum disposite volitantium.– *Tactica*, 7:3

Notae
-----

1. ↑  Ut ipse Xenophon monet in scripto *De equitatu*; legere scriptum potest hic.
2. ↑  Paolo Cau, *Battaglie — Isso 333 a.C.*, pag. 38.
3. ↑  Iterum Xenophon hoc modo monet: μάχαιραν μὲν μᾶλλον ἢ ξίφος ἐπαινοῦμεν, *machaeram vero magis quam gladium probamus* (*De equitatu*, 12:11).

Fontes
------

* Xenophon, *De equitatu*.
* Asclepiodotus, *Tactica*.
* "Hetaeri" in Harry Thurston Peck, *Harpers Dictionary of Classical Antiquities* (Novi Eboraci: Harper, 1898)
* Paolo Cau, *Battaglie*, pp. 34–40, Florentiae, 2006.
* Giovanni Caselli, *Le grandi civiltà del mondo antico — Greci*, pp. 148–153; Florentiae, 1999.

Nexus interni
-------------

* Phalanx (bellica)
* Pezhetairoi
* Peltastae
* Hetaeria
Wikidata Petrus Nisart
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 15. saeculum; Nicaea  
*Obitus*: unknown value;   
*Patria*: Kingdom of Majorca  

**Officium**

*Munus*: pictor  

Pictura sancti Georgii
**Petrus Nisart** (Catalane Pere Niçard; Hispanice Pedro Nisart) fuit pictor saeculi 15. Commotus est a pictura Batava, imprimis a Ioanne de Eyck. Origo sua ignota est, forsan e Nicaea in Palmam Maioricensem urbem venit. Cum pictore regionali, Rafel Moger, altaria sacelli confraternitatis sancti Georgii in ecclesia sancti Antonii Patavini facere mandatus est (nunc in museo dioecesis). Pactum factum est die 21 Iunii 1468. Contributio Petri nondum perfecta erat die 3 Iunii 1470. 

Tabula media altarium (2,84 metri longa et 1,87 metri lata), sanctus Georgius cum dracone, et duae tabulae inferiores, repraesentantes "Pietà" imaginem et introitum Iacobi I in Palmam urbem expugnationemque, certe confectae sunt a Petro Nisart. Sanctus Georgius in equo albo repraesentatus est ante civitatem in regressu sitam; post Georgium est princeps femina, et sub eum draco. 

Forsan tabula nisa est in pictura non servata sancti Georgii Ioannis van Eyck, empta Valentiae pro Alphonso V anno 1444. Opus colore oleo trito pictum valde laudatum est. Mare, sinus portusque accurate repraesentant geographiam historicam siti, sed civitas murata apparet Batava potius quam mediterranea. Idem sensus historicus tabulae inferiori scenae introitus Iacobi I in Palmam urbem est. Nonnullae singulae res effigiei magnae bonitatis sunt. Nullum opus alterum Petri servatum est.

Bibliographia
-------------

* Azcárate Ristori, J. M.ª de, "Pintura gótica del siglo XV", in *Historia del arte*, Anaya, Matriti, 1986. ISBN 84-207-1408-9

Nexus externi
-------------

* Petrus Nisart apud answers.com
* Pictura apud reprodart.com
* De pictura sancti Georgii apud terra.es
Wikidata Petrus Pena
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1535;   
*Obitus*: 1611;   
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: botanista, medicus  

**Petrus**, vulgo *Pierre* **Pena** (natus anno fere 1535; mense Iunio 1611 mortuus), e Provincia Francica oriundus, fuit botanista et medicus.

Alumnus universitas Montispessulani et discipulus Gulielmi Rondeletii, ibi cognovit Matthiam Lobelium. Cum hoc postea collaboravit in opere cuius titulus est *Stirpium adversaria nova*, anno 1571 divulgato, reginae Elizabethae dicato. Postea medicus Lutetiae in urbe meruit.

Filios genuit Ioannem, qui artem mathematicam professus erit apud Collegium Regium Lutetiae, et Franciscum, qui in eadem urbe medicus secretus regi Henrico III factus erit.

Scripta
-------

* 1571 (cum Matthia Lobelio) : *Stirpium adversaria nova* Textus; anno 1576 titulo *Nova stirpium adversaria* rursus edita

Notae
-----

1. ↑  [Juin 1611]: "En ce mois ... mort ... Le médecin Penna, à Paris": Pierre de l'Estoile, *Mémoires-journaux* (ed. 1982 vol. 11 p. 126), cf. Trevor-Roper (2006) p. 387 nota 3
2. ↑  Trevor-Roper (2006) p. 387 nota 3

Bibliographia
-------------

* Ludovic de Legré, *La Botanique en Provence au XVIe siècle: Pierre Pena et Matthias de Lobel*. Massiliae, 1899 Textus apud *Internet Archive*
* H. R. Trevor-Roper; Blair Worden, ed. *Europe's physician: the various life of Sir Theodore de Mayerne* (Novo Portu: Yale University Press, 2006 Exemplar mutuabilis) p. 61 et p. 387 nota 3
Wikidata Carolus Mīlenbahs
Res apud Vicidata repertae:Carolus Mīlenbahs: imagoCarolus Mīlenbahs: imago
*Nativitas*: 18 Ianuarii 1853; Curlandia  
*Obitus*: 27 Martii 1916; Võru  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: linguista, philologus, lexicographus  

**Memoria**

*Sepultura*: Great Cemetery  

**Carolus Mīlenbahs** (Lettonice *Kārlis Mīlenbahs*), die 18 Ianuarii anno1853 in vico Curlandiae natus et die 27 Martis anno 1916 in Voru urbe mortuus, fuit philologus et interpres Lettonicus. In Unversitate Dorpatensi educatus, ubi dissertationem de verbo Latino defendit. *Odysseam* Lettonice vertit. Artem grammaticam Lettonice composuit et lexicon Lettonicum quattor voluminibus, quod Ioannes Endzelīns post mortem Mīlenbahii edidit, necnon lexicon Lettonico-Theodiscum. Abecedarium Lettonicum hodiernum elaboravit anno 1908, quod anno 1918 a re publica Lettonica receptus est.

Notae
-----

1. ↑  Scilicet *Mühlenbach* Theodisce, *Мюленбах* Russice.
2. ↑  *Über die historisch-etymologische Entwicklung der lateinischen Verba*.

Nexus externi
-------------

* De Carolo Mīlenbahs **(Lettonice)**
Wikidata Elisabetha Selbert
Res apud Vicidata repertae:Elisabetha Selbert: imagoElisabetha Selbert: imago
*Nativitas*: 22 Septembris 1896; Cassala  
*Obitus*: 9 Iunii 1986; Cassala  
*Patria*: Germania  
*Nomen nativum*: Martha Elisabeth Rohde
**Officium**

*Officium*: member of the Landtag of Hesse  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae  

**Memoria**

*Laurae*: Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Wilhelm Leuschner Medal, honorary citizen of Kassel  

**Elisabetha Selbert** (nata *Martha Elisabeth Rohde* 22 Septembris 1896 Cassalae, mortua 9 Iunii 1986 eodem loco) rerum politicarum perita Theodisca factionis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Ab anno 1912 Elisabetha Rohde scholam commerci Cassalae frequentabat et ab anno 1912 apud Cursum publicum telegraphiae operam dedit. Anno 1920 typographico Adamo Selbert nupsit et duos filios genuit. Anno 1926 externa testimonium maturitatis accepit. Deinde Marburgi atque Goettingae iurisprudentiae studebat. Anno 1929 primam probationem accepit. Tum anno 1930 doctor promota est. Anno 1934 secundam probationem adepta iurisconsulta Casselae operam dedit. Anno 1943 domus familiae bello deleta est. Itaque cum suis in oppidum Melsungen transiit. Bello finito iterum Casselae causidica laboravit.

Vita publica
------------

Marito adducta Selbert anno 1918 ad factionem SPD accessit. Ab anno 1919 ad 1927 consiliaria oppidi Niederzwehren apud Cassalam erat. Post secundum bellum mundanum pro factione sua iterum operam dedit: Ab anno 1946 ad 1952 fuit consiliaria urbis Cassalae et ab anno 1946 ad 1958 legata ad senatum terrae Hassiae. Anno 1948/49 praeterea legata ad Consilium Parlamentaricum, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Anno 1958 e vita publica recessit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Musei Historici Germanici (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina parlamentarischerrat.de (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina centralis politicae institutionis (lingua Theodisca)
Westonia, poetria Latina Anglo-Bohemica.
**Elisabetha Ioanna Westonia**, usualiter tunc temporis **Westonia** nuncupata, anglice *Elizabeth Jane Weston* (nata anno 1581 et mortua anno 1612) erat poetria Latina Angla quae vixit in Bohemia.
Edidit carmina sua poetica ipsa quod haud frequenter tunc temporis a femina factum est.

Hoc opus poeticum cui titulus *Parthenicôn Elisabethae Westoniae Virginis nobilissimae*, Pragae, typis Pauli Sessii editum est anno 1608 duobus voluminibus, continet varia genera poeseos, lyrica, idyllica, odas de se et odas quas mittebat prius Rudolpho II, Imperatori Romanorum.

Nata est in Chipping Norton, Oxfordshire in Anglia de patre Ioanne Wessonne (sic) cuius officium non liquet, et matre Ioanna Cowper. Eius patrinus erat famosus magus et alchemista Eduardus Kelley qui cum Ioanne Dee versabantur Pragae in aula imperatoris Rudolphi II.

Elisabeth Ioanna Weston callebat fluenter quinque linguas: Bohemicam, Anglicam, Theotiscam, Italicam et prae omnibus Latinam unicus sermo quo animam suam poetice exprimebat.

Anno 1603 iunxit matrimonio fatum suum Iurisconsulto Ioanni Leoni Bohemo quocum peperit septem liberos. Mortua est, ut tunc temporis erat condicio crudelis multarum feminarum, pariendo ultimum infantem anno 1612, vix 31 annos nata.

Notae
-----

1. ↑  Recens Donald Cheney et Brenda M. Hosington, collectionem eius carminum cum translatione Anglica anno 2000 apud University of Toronto Press ediderunt.

Nexus externi
-------------

* Radio Praha oratiuncula de poetria
* Eius biographia
* Collectio eius scriptorum
* *Parthenica*
* De imperatore Rudolpho II et Elisabeth Weston : comoedia moderna.
* Burn Your Bookes, Richard Byrne, de relatione Westoniae cum Eduardo Kelley disseruit in scaena.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Retrotabulum cum *Agno Mystico,* Gandavi, a fratribus ab Eyck pictum.
**Retrotabulum** est posticum altaris, seu eius ornamentum, quod sive tabulae pictae erant sive scalpturae.

Notae
-----

1. ↑  *Retrotabulum* in Ducangio. Vide etiam *Gallia Christiana, in provincias ecclesiasticas distributa* (Parisiis: Typographia Regia, 1739), 83: "posita sunt ad **retrotabulum** altaris S. Johannis.*"*
Wikidata Gaverina
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°46′0″N 9°53′0″E  
*Numerus incolarum*: 868  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bergomas  

**Geographia**

*Superficies*: 5.2 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bientianum, Spinonum, Vicus Albinus, Casaccia, Cenum  

**Tabula aut despectus**

Gaverina: situsGaverina: situs
Gaverina
**Gaverina** (-ae, *f.*) (olim *Gaverina et Planum*) (Italiane *Gaverina Terme*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 950 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Bergomati situm. Incolae *Gaverinenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Communitas montanea Lacuum Bergomatium (*terra*)
* Vallis Caballina (*terra*)

Oeconomia
---------

### Thermae

Gaverina statio thermalis est.

Nexus interni
-------------

* Bergomum (*urbs*)
* Communitas montanea Lacuum Bergomatium (*terra*)
* Langobardia (*regio*)
* Municipium Italiae
* Provincia Bergomas
* Vallis Caballina (*terra*)

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gaverinam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Bergomati.Collocatio finium municipii in Provincia Bergomati.
* Municipia Communitatis montaneae Lacuum Bergomatium.Municipia *Communitatis montaneae Lacuum Bergomatium*.

Notae
-----

1. ↑  Diocese of Bergamo, Italy: Parish
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  Diocese of Bergamo, Italy: Parish
Wikidata Mahometus Zaidi filius gentis Nahyān
Res apud Vicidata repertae:Mahometus Zaidi filius gentis Nahyān: imagoMahometus Zaidi filius gentis Nahyān: imago
*Nativitas*: 11 Martii 1961; Al Ain  
*Patria*: Emiratus Arabici Coniuncti  

**Officium**

*Officium*: President of the United Arab Emirates, Emir of Abu Dhabi  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Religio*: Islamus
**Familia**

*Genitores*: Zaidus Sultani filius gentis Nahyān; Fatima bint Mubarak Al Ketbi  
*Proles*: Khalid bin Mohammed bin Zayed Al Nahyan  
*Familia*: House of Nahyan, Nahyan
**Memoria**

*Laurae*: Grand Cross of the Order of Civil Merit, Order of Kuwait, Kuwait Liberation Medal, Order of al-Hussein bin Ali, Supreme Order of the Renaissance, Grand Order of Mugunghwa, Order of Jerusalem  

**Mahometus Zaidi filius gentis Nahyān** vel litteris Arabicis محمد بن زايد آل نهيان (Al Ain in urbe die 11 Martii 1961 natus) est emirus Abu Dhabi et praeses Emiratuum Arabicorum Coniunctorum. Alumnus est Regiae Academiae Militaris iuxta Sandhurst in Anglia, sicut et frater Chalifa, qui emirus praesesque ab anno 2004 meruit. Chalifa apoplexia ab anno 2014 affecto, Mahometus magnam partem illorum officiorum iam suscepit. Fratre ergo die 13 Maii 2022 mortuo, Mahometus statim emirus Abu Dhabi, postridie et praeses Emiratuum Coniunctorum creatus est.

Bibliographia
-------------

* Javier Biosca Azcoiti, "Adalid de dictadores y acusado de torturas: MBZ, el amigo de Juan Carlos I que sale en la foto para desmentir los rumores sobre el emérito" in *El Diario* (25/26 Februarii 2021)
* Simon Henderson, "Meet the Two Princes Reshaping the Middle East" in *Politico* (13 Iunii 2017)

Nexus externi
-------------

* "Muhammad ibn Zayed Al Nahayan": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Emiratuum Arabicorum Coniunctorum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Zaidus Sultani filius gentis Nahyān 1971 • Chalifa Zaidi filius gentis Nahyān 2004 • Mahometus Zaidi filius gentis Nahyān 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Emiratuum Arabicorum Coniunctorum |
|  |
Kep Enderby, 1970
Dubbo, ubi natus est Keppel Enderby, iurista et esperantista Australis.
**Keppel** (vulgo *Kep*) **Enderby** (natus die 25 Iunii 1926 Dubbo in oppido Novae Cambriae Australis, mortuus Sydneii die 8 Ianuarii 2015) fuit politicus, iurisconsultus, et esperantista Australis.

Vita
----

Studiosus in alma matre ad Dubbo anno 1944 classem aeriam intravit; postea iuribus studuit Sydneii et Londinii. Inde ab anno 1950 velut iurisconsultus et magister laboravit. Anno 1962 ei venia docendi unversitaria Camberrae data est et anno 1970 senator in parlamento Australi creatus est. Annis inter 1972 et 1975 minister fuit commercii et iustitiae. Honoris causa laureatus est titulo *advocati reginae*. Ab anno 1982 usque ad operarum perfunctionem anni 1992 iudex in tribunali summo Novae Cambriae Australis erat. Pilamalleum libenter atque sollerter colebat in otiis, qui campio athleticus fuit: in institutis Australibus de pilamalleo variis functus est muneribus diversis. Ex anno 2003 praeses fuit societatis regionalis cuiusdam pugnans, ut euthanasia voluntaria permitteretur.

Actiones in Esperanticis
------------------------

Kep Enderby idioma Zamenhofianum edidicit anno 1987; motioni Australi Esperanticae praefuit annis inter 1992 et 1997. Congressus universalis Esperantici anno 1997 Adelaidopoli celebranti moderator cum aliis fuit. Annis inter 1992 et 2003 commissiarius Universalis Societatis Esperanticae/UEA fuit et associationem iuridicam Esperanticam (Esperanta Jura Asocio) annis inter 1996 et 2002 duxit. Annis inter 1998 et 2001 (ante Renati Corsetti adventum) vel praeses UEA fuit, cum identidem in praelectionibus et symbolis et tractationibus variis de iuribus humanis disserebat. Ei in animo fuit ut cooperationes UEA cum Associationi omnium gentium non nationali confortarentur atque corroborarentur. Anno 1999 curatores periodici *Undae Esperantici* eum esperantistam anni honorarium sollemniter declararunt.

Anno 2003 sodalis factum est commissionis patronorum honorariorum apud UEA.

Nexus externi
-------------

* Ĉu zamenhofa maljusteco?
* Praelectio Berolini habita parolado
* *Barriers to reform - the politics of opposition* / praelectio anni 1975
Wikidata Matthaeus Alemán
Res apud Vicidata repertae:Matthaeus Alemán: imagoMatthaeus Alemán: imagoMatthaeus Alemán: subscriptioMatthaeus Alemán: subscriptio
*Nativitas*: September 1547, 1547; Hispalis  
*Obitus*: 1614; Mexicopolis  
*Patria*: Hispania  

**Officium**

*Munus*: scriptor, mythistoricus  

**Matthaeus Alemán** (natus Hispale anno 1547; mortuus Mexicopoli circa annum 1615) fuit Hispanicus Saeculi Aurei scriptor. *Guzmán de Alfarache,* mythistoriam picarescam ('latrunculorum') atque iocularem, celeberrimum opus in duas partes divisum scripsit.

Vita
----

E familia Iudaeorum conversorum, filius Ferdinandi Alemán medici et Ioannae Enero (Genuensis) medicinae Hispale, Salamanticae et Compluti quam artem autem numquam exercebat. Qui diu in fisco regio Philippi II operam dabat ob querelas molestas quasdam dimissionem petivit commigratus circa annum 1609 ini Mexicum ubi et naturae concessit. Anno 1571 in matrimonium duxerat Catharinam de Espinosa; crumina semper aegrotante anno 1602 vel in carcerem missus est.

Opus eius magnum cum moribus affabre narratis mythistoria scurronis »Vida y hechos del pícaro Guzman de Alfarache, atalaya de la vida humana« (1599) fuisse videtur. Cuius pars prima statim tres et annis sex insecuis editiones XVI necnon conversiones varias (e.g. in Italianum, in Francogallicum) afferebat. Eventus ita felix fecit, ut falsificator quidam anno 1603 Barcinone partem alteram edidit. Pars altera authentica duos annos post Valentiae vulgata est. Tertia autem pars, quamquam promissa, numquam scripta est.

Fabulam Milesiam citatam et quoad genus scribendi artificium magnum esse constat. Anno 1604 et vitam Sancti Antonii Patavini pepigit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Matthaeum Alemán** spectant. |

* Res apud Vicifontem
* Vita in lexico historico Hispanico quodam
* Successus felicissimi litterarii causae
Wikidata Lomatium
Res apud Vicidata repertae:Lomatium: insigneLomatium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°42′0″N 9°2′0″E  
*Numerus incolarum*: 9 929  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Comensis  

**Geographia**

*Superficies*: 9.48 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bregnanum (Provincia Novocomensis), Cadoragum, Vogonzatium, Rodellum (Langobardia), Cirimidum, Rovelasca, Turatum  

**Tabula aut despectus**

Lomatium: situsLomatium: situs
**Lomatium** (-ii, *n.*) (olim *Locus Maximus*) (Italiane: *Lomazzo*) Urbs Italiae et municipium circiter 8 708 incolarum, in regione Langobardia et in Provincia Comense est. Incolae Lomatii *Lomatienses* appellantur.

Praeclari cives
---------------

* Michael de Carcanis de Mediolano (1427-1484), beatus ecclesiae catholicae

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Nexus interni
-------------

* Langobardia,
* Novum Comum,
* Novum Comum (provincia),
* Urbes Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lomatium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Municipium in Provincia ComenseMunicipium in Provincia Comense

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Wikidata Kessai Note
Res apud Vicidata repertae:Kessai Note: imagoKessai Note: imago
*Nativitas*: 7 Augusti 1950; Ailinglaplap Atoll  
*Patria*: Insulae Marsalienses  

**Officium**

*Officium*: President of the Marshall Islands, Minister of Justice, Immigration, and Labour, Minister of Transportation and Communication  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: United Democratic Party  
*Religio*: Protestantes
**Insignia heraldica**

Kessai Note: insigneKessai Note: insigne
**Kessai Note** (in insula Ailinglaplap natus die 7 Augusti 1950), parentibus Marsaliensibus sed avo Iaponensi e praefectura Niigata, est politicus qui anno 2000 ineunte primus plebum ad praesidium insularum Marsaliensium electus sit.

Alumnus est Universitas Papuae Novae Guineae; unde reditus oeconomus agrarius meruit apud Majuro. Anno autem 1977 a populo insulae nativae ad conventum constitutionalem insularum Marsaliensium electus est. Orator Parlamenti Marsaliensi electus est anno 1988. Praeses meruit a die 10 Ianuarii 2000 usque ad 14 Ianuarii 2008. A die 11 Ianuarii 2016 est minister rerum externarum patriae, praeside Casten Nemra.

Notae
-----

1. ↑  Johnson (2001)

Bibliographia
-------------

* Giff Johnson, "How Kessai Note Defied Tradition to Become President: The new face of leadership in the Marshalls" in *Pacofic Magazine* (November 2001)

Nexus externi
-------------

* Marshall Islands apud Rulers.org

Praesides insularum Marsaliensium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Amata Kabua • Kunio Lemari • Imata Kabua • Kessai Note • Litokwa Tomeing • Reuben Zackhras • Jurelang Zedkaia • Christophorus Loeak • Casten Nemra • Hilda Heine • David Kabua
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Marsalienses |
|  |


Ministri rerum externarum insularum Marsaliensium

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antonius DeBrum 1979 • Carolus Domnick 1987 • Thomas Kijiner 1988 • Philippus Muller 1994 • Alvin Jacklick 2000 • Geraldus Zackios 2001 • Antonius DeBrum 2008 • Ioannes Silk 2009 • Philippus Muller 2012 • Antonius DeBrum 2014 • Kessai Note 2016 • Ioannes Silk 2016 • Casten Nemra 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides insularum Marsaliensium |
|  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Mahometus Ali
Res apud Vicidata repertae:Mahometus Ali: imagoMahometus Ali: imago
*Nativitas*: 17 Ianuarii 1942; Ludovicopolis  
*Obitus*: 3 Iunii 2016; Scottsdale  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Cassius Marcellus Clay, Jr.
**Officium**

*Munus*: boxer  

**Consociatio**

*Religio*: Islamus
**Familia**

*Genitores*: Cassius Marcellus Clay Sr.; Odessa Grady Clay  
*Coniunx*: Sonji Roi, Khalilah Ali, Veronica Porché Ali, Yolanda Williams  
*Proles*: Maryum Ali, Muhammad Ali Jr. Hana Ali, Laila Ali  

**Memoria**

*Laurae*: Presidential Citizens Medal, Praemium Praesidis pro Libertate, Philadelphia Liberty Medal, Arthur Ashe Courage Award, Otto Hahn Peace Medal, Library of Congress Living Legend, Associated Press Athlete of the Year, star on Hollywood Walk of Fame  
*Sepultura*: Cave Hill Cemetery  

**Mahometus Ali** (natus *Cassius Marcellus Clay* Ludovicopoli Kentukiae die 17 Ianuarii 1942; mortuus Phoenice Arizonae die 3 Iunii 2016) fuit pugil Americanus.

De vita eius
------------

Cassius Clay, puer humili loco natus, pugil factus esse dicitur, quod birotae suae furem poenas dare vellet. Anno 1960 ludis Olympiacis vicit. Postquam ordinem summorum vicit in pondere gravitate caestus cum ad Sonny Liston superavit. Eodem anno ad religionem Musulmanicam convertit, quam ob rem sibi Mahometi Ali nomen imposuit.

Postea per multos annos pugil invictus erat, qui ea praesertim virtute floruit, ut non fortissimus solum, sed celerrimus etiam esset, cum non brachiorum tantum robore, sed velocitate potius sese defenderet.

Anno autem 1967, cum stipendia merere nollet Bellumque Indosinense geri reprehendisset, honos ei ex re publica derogatus et, ne diutius pugillaret, prohibitum est.

Eodem tamen anno iterum ad pugilationem revertit. Primo autem certamine illum summi inter omnes pugiles honorem Iosepho Frazier concessit. Sed anno 1974 certamine de eodem honore cum Georgio Foreman Kinshasae in capite rei publici popularis Congensis habito vicit.

Leo autem Spinks pugil non bene notus Machometum Ali anno 1978 necopinantem superavit, quod hic nimium securus illum sibi periculosum fore non putaverat. Eodem vero anno certamine cum ipso Spinks altero honorem illum sibi tertium vindicavit. Anno 2005 Praemium Praesidis pro Libertate et Praemium Pacis apud Otto Hahn accepit pro motu iurum civilium ratione.

De temporibus eius
------------------

Ultimis diebus morbo Parkinsoniano affectus athleta praeclarissimus certaminibus relictis otio suo, quantum hoc fieri potest, fruitur. Qui inde ab anno 1984 cum Yolanda uxore quarta Ludovicopoli vitam degebat.

Dictum
------

* "Volita sicut papilio, ice sicut apis. Manus non percutere potest id quod oculi cernere nequeunt."

Notae
-----

"Cassius Clay". *sports-reference.com*. Sports Reference LLC
Lollia Paulina ː vultus fictitus in *Promptuario Iconum* (1553) repertus.
**Lollia Paulina** (nata ante annum 26, mortua 49) imperatrix Romana fuit.

Gens
----

Avus eius Marcus Lollius senator, pater Marcus Lollius, mater Volusia Saturnina fuit. Habuit sororem Lolliam Saturninam uxorem Decimi Valerii Asiatici consulis et amatam Caligulae imperatoris.

Vita
----

Lollia, quae fuit egregia pulchritudine, Publio Memmio Regulo viro publico nupsit. Sed anno 38 Caligula imperator maritum Lolliae coegit, ut divortium faceret, ut imperator Lolliam in matrimonium duceret. Sed sex menses post Caligula ipse divortium fecit cum nova uxore. Anno 48, cum Claudius imperator post mortem Valeriae Messalinae de novo matrimonio cogitabat, Narcissus libertus ei Lollilam Paulinam proposuit. Sed imperator Agrippinam elegit. Anno sequente Agrippina instigante Lollia falsis criminibus accusata, res familiaris ei dempta, exsul facta et in exilio necata est. Lolliae res pretiosas et divitias ab avo hereditate acceptas Gaius Plinius Secundus descripsit.

Bibliographia
-------------

* Werner Eck, "[1] Lollia Paulina" in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 426.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio LIX 12
2. ↑  Suetonius, *Caligula* 25,2.
3. ↑  Cornelius Tacitus, *Annales* XII 1
4. ↑  Cornelius Tacitus, *Annales* XII 22
5. ↑  Gaius Plinius Secundus, *Historia naturalis* IX 117
Wikidata Kertschia
Res apud Vicidata repertae:Kertschia: insigneKertschia: insigne
*Civitas*: Russia, Ucraina  
*Locus*: 45°20′19″N 36°28′5″E  
*Numerus incolarum*: 149 566  
*Zona horaria*: UTC+3, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Керч, Keriç, Керчь
**Gestio**

*Consilium*: Kerch City Council  
*Procuratio superior*: res publica autonoma Crimensis, Crimaea  

**Geographia**

*Superficies*: 108 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Smolenscum, Orela, Soteriopolis, Orbium, Sympheropolis, Mohilovia  

**Kertschia,** seu **Cercum,** vulgo **Kertsch** (Russice *Керчь*, Ucrainice *Керч*, Tatarice Taurice *Керич, Keriç*), in antiquitate ut **Panticapaeum** nota, urbs est in Crimaea, portus valens ad Bosporum Cimmerium. Circa 145 milia incolarum habet (anno 2014), quarum fere 80% Russi et 15% Ucraini sunt. 

Kertschiae portus anno 2015
De facto et de iure Russica ad rem publicam Crimaeam Foederationis Russicae pertinet. De iure Ucrainica tamen pars rei publicae autonomae Crimaeae in Ucraina est.

Notae
-----

1. ↑  B. Latyschev, *Inscriptiones antiquae orae septentrionalis Ponti Euxini graecae et latinae*, 1916. - pp. ii, 237
2. ↑  *Russia seu Moscovia itemque Tartaria*, p. 276
3. 1 2  C. Mann, *Commentariorum Ponticorum specimen II.*, 1854. - p.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°20′19″N 36°28′5″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Kertschiam** spectant. |
Reliquiae Qumran (pars)
**Qumran** (Arabice خربة قمران = Ḫirbat Qumrān, "parietinae canae"), fuit vicus antiquus, cuius reliquiae prope litus boreo-occidentale Maris Mortui sitae sunt. Qumran anno 68 bello Iudaico (66-70) a Legione X Fretensi deleta est. 

Postquam in undecim cavis prope vicum sitis manuscripta Iudaica, quae ab antiquitate (250 a. C.n. usque ad 40 p.C.n.) repetunt (sic dicta "Manuscripta Maris Mortui"), reperta sunt (1947-1956), vici reliquiae annis 1951-1958 totae erutae sunt. Ab annis 1980 Qumran etiam frequens periegeticis locus factus est.

Notae
-----

1. ↑  Jodi Magness: *The archaeology of Qumran and the Dead Sea Scrolls.* William B. Eerdman Company, Grand Rapids Mich 2003, S.1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Qumran** spectant. |

* Ferdinand Rohrhirsch, Universität Eichstätt: *Chirbet Qumran im Netz* (Index repertorum, photographemata, forma situs, Scitu digna - pagina anno 2004 finita)
* Visitatio "virtualis" in Qumran
* Photographemata "Palestine Exploration Fund"
* Norman Golb (University of Chicago, die 20. Februarii anno 2007): *THE QUMRAN-ESSENE THEORY AND RECENT STRATEGIES EMPLOYED IN ITS DEFENSE* (PDF; 629 kB)
**Quintus Fabius K.f. Vibulanus** (nescimus, quando natus sit; mortuus est anno 480 a.C.n.) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Quintus Fabius filius cuiusdam Kaesonis senatoris e gente Fabia fuit. Frater eius Kaeso Fabius K.f. Vibulanus anno 484 a.C.n. et 481 consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Quintus Fabius anno 485 a.C.n. consul Romanus electus est. Eo anno Spurius Cassius Vecellinus, consul proximi anni ad mortem damnatus est, quod agrum bello expugnatum lege et sociis tribuere voluisset. Quintus anno 482 iterum consulatum gessit, cum Veii et Volsci iterum bellum contra Romanos pararent. Anno 480 contra Etruscos pugnans cecidit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita II 41,12
2. ↑  loc. cit. cap. 43
3. ↑  loc. cit. cap. 46,4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Spurius Cassius Vecellinus III et Proculus Verginius Tricostus Rutilus**  |  **Consul** 485 a.C.n.cumServio Cornelio Maluginensi | Successores: **Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus (Mamercus) et Kaeso Fabius K.f. Vibulanus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Fabius K.f. Vibulanus et Lucius Valerius M.f. Potitus (Publicola)**  |  **Consul** 482 a.C.n.cumGaio Iulio C.f. Iullo | Successores: **Kaeso Fabius K.f. Vibulanus (II?) et Spurius Furius Fusus (Fusius)**  |
**Quodvultdeus** (natus saeculo quarto exeunte Carthagine; mortuus ante diem 24 Octobris anno 454 Neapoli) fuit episcopus Carthaginiensis tempore migrationis Vandalorum et Pater Ecclesiae. 

Certe circa annos 407 vel 408 Carthagine vixit; circa annum 421 diaconus ordinatus est. Augustinus ab illo incitatus librum "De haeresibus" scripsit, quod Quodvultdeo dedicavit. Inter annos 431 et 439 episcopus Carthaginiensis creatus est. Deinde a Geiserico Ariano una cum compluribus clericis Catholicis fugatus est. In Campania contra Pelagianismum pugnavit et ante diem 24 Octobris 454 Neapoli obiit. Secundum Humbertum Fasola Quodvultdeus in opere tessellato arcosolii in catacumbis ecclesiae sancti Ianuarii Castri Capitis Montis repraesentatus est. 

Ecclesia Tunesiana celebrat festum eius die 8 Ianuarii, Ecclesia Neapolitana 19 Februarii, et secundum Calendarium Romanae Ecclesiae festum eius die 26 Octobris est.

Acri subtilique ingenio et iudicio percensuit Christianos amantes circum et theatrum, atque exempla sanctorum martyrumque et bonos actus laudavit. Populationes migrationum Vandalorum in Africa septentrionali poenam Dei habuit.

Opera sua per longum tempus nomini Augustini et Prosperi Aquitani addicebantur. Solum tempore recentiore hos sermones nomini eius addicebantur:

* *De symbolo*
* *De tempore barbarico*
* *De accedentibus ad gratiam*
* *Adversus quinque haereses*
* *De cataclismo*
* *De ultima quarta feria*
* *De cantico novo*
* *Contra Iudaeos*

Etiam opus *De promissionibus et praedictionibus Dei* verisimiliter non Prospero Aquitano, sed Quodvultdeo addicenda est.

Nexus interni
-------------

* Carthago

Nexus externi
-------------

* Hubertus Drobner, "QUODVULTDEUS" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 7 (Herzberg, 1994. ISBN 3-88309-048-4) , columnae 1137–1142 **(Theodisce)**
* Opera
**Galeria Fundana** fuit uxor secundis nuptiis A. Vitellii[1] qui antea Petroniam in matrimonium duxerat.

E Galeria, qui Romae in monte Aventino domum habuit,[2] Vitellius filium et filiam genuit.[3] Anno 69, Vitellio imperatore a legionibus Gallicanis proclamato, Othone nuper mortuo, Galeria cum filio ad maritum in Galliam profecta est. Ibi Vitellius filium nuper sex annos natum in tribunal posuit et "imperatorem" et "Germanicum" proclamavit.[4] Sicut Vitellius ipse, Galeria anno 69 ornamenta vilia Domus Aureae Neronis vituperavit;[5] mariti a militibus necati sepulturam curavit.[6]

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae* 2.64.2; Plutarchus, *Otho* 5.16.
2. ↑  Tacitus, *Historiae* 3.70.1.
3. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Vitellius" 6.
4. ↑  Zonaras, *Epitome* 11.16.
5. ↑  Xiphilinus, *Epitome Historiarum Dionis Cassii* 194-195 R.St.
6. ↑  Xiphilinus, *Epitome Historiarum Dionis Cassii* 201-202 R.St.

Bibliographia
-------------

* "Galerius. 5" in Konrat Ziegler, Walther Sontheimer, edd. *Der kleine Pauly: Lexikon der Antike* (Monaci: Artemis, 1975; DTV, 1979)
Wikidata Villa Sancti Albani
Res apud Vicidata repertae:Villa Sancti Albani: insigneVilla Sancti Albani: insigne
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°45′18″N 0°20′10″W  
*Numerus incolarum*: 82 146  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: St Albans  

**Geographia**

*Superficies*: 18.1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Harpenden  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Wormatia, Fanum Fortunae, Nyíregyháza, Nivernum, Othania, Sylhet  

*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Albani (discretiva)

**Villa Sancti Albani** est urbs in comitatu Hertfordiensi iuxta antiquum **Verulamium** sita.

Historia
--------

Sancti Albani turris
Olim hic fuit oppidum Celticum. Quam urbem expugnatam Romani Verulamium vocaverunt.

Oppidum nomen Sancti Albani accepit a martyre Romano qui Verulamii capite damnatus est quia fidem Christianam professus est. Fama pia fert una cum capite sancti etiam oculos carnificis in terram cecidisse.

In medio aevo abbatia Benedictina condita est.

Notae
-----

1. ↑  "Villa Sancti Albani" (p. 240 apud *Google Books*), (p. 231 apud *Google Books*)
2. ↑  "Villa Albani": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3. "Fanum Sancti Albani" (col. 526 apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°45′18″N 0°20′10″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • *Vision of Britain* • *Open Domesday* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • place/Saint-Albans-district-England Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fano Sancti Albani** spectant. |
**Quintus Fabius Q.f. Maximus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 203 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius Quintus Fabius Maximus Verrucosus annis 233 ad usque 209 a.C.n. quinquies consulatum gessit atque dictator inter Secundum Bellum Punicum rem Romanam servaverat. Filius Iunioris etiam Quintus Fabius Maximus nominatus est et anno 203 a.C.n. augur erat.

Cursus honorum
--------------

Quintus Fabius Maximus Iunior anno 216 a.C.n. tribunus militum e Clade apud Cannas acceptam in oppidum Canusium effugere potuit. Anno 215 aedilis curulis fuit, anno 214 praetor - hoc anno in Apulia contra Poenos certavit - et anno 213 consul una cum Tiberio Sempronio Ti.f. Graccho (II). Tum Arpos oppidum, quod anno 216 ad Hannibalem transierat, iterum expugnavit. Anno 209 pater eius tum consul V ei imperavit, ut milites suos ab Etruria in Siciliam ad Marcum Valerium P.f. Laevinum proconsulem transferret. Anno 207 nuntium victoriae Marci Livii M.f. Salinatoris consul de Hasdrubale Romam portaret. Filio anno 203 mortuo Cunctator pater ei orationem funebrem habuit.

Nexus externi
-------------

* Fridericus Münzer: *Fabius 103).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band VI,2, Stuttgart 1909, Sp. 1789–1790.
* Carolus-Ludovicus Elvers, "F Maximus, Q. [I 21]" in *Der Neue Pauly* vol. 4 (Stutgardiae: Metzler, 1998. ISBN 3-476-01474-6) col. 368.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXII 53, 1.
2. ↑  Titus Livius, loc.cit. XXIV 9,4; 11,3; 12,6; 20,5 seqq.
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXIV 45,1–47, 11; Frontinus, *Strategemata* III 9,2; Appianus, *Hannibalica* 31
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVII 8,13
5. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVIII 9,1
6. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Cato maior de senectute* 12; *de natura deorum* 3,88; *Tusculanae disputationes* 3,70; *epistulae ad familiares* IV 6,1; Plutarchus, Fabius 1,8 et 24,6.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Q.f. Maximus Verrucosus IV et Marcus Claudius M.f. Marcellus III**  |  **Consul** 213 a.C.n.cumTiberio Sempronio Ti.f. Graccho II | Successores: **Appius Claudius P.f. Pulcher et Quintus Fulvius M.f. Flaccus III**  |
Aspectus meschitae Osman Shah
**Meschita plumbea** (Graece: *Κουρσούμ Τζαμί*, Turcice: *Kurşun camii*) est templum Islamicum profanatum saeculi XVI, vere affabre factum quod Triccae in Thessalia invenitur. Mense Augusto 2020 muri paulum destructi sunt ultionis causa museo Sanctae Sophiae in meschitam reconverso.

Historia
--------

Interna meschitae profanatae
Meschitam hanc olim Osman Shah (sive Kara Osman Pasha) dono donavit, qui erat filius filiae cuiusdam sultani Selimi I. Vir iste bonus diu Triccae gubernator *(mütessarif)* pro provincia Tirḥāla erat.

Quando templum erectum sit, non clarum est; dicitur id factum esse annis inter 1550 et 1560. Osman ibidem varia vulgo beneficientia institui iussit, velut scholam, hospitium pauperum et deversorium. Ipse in aula meridiana autem in mausoleo sepultus est. Cum Evliya Çelebi, scriptor itinerariorum, post centum annos urbem visitaret, *Meschita plumbea* templum princeps fuit. Notissimus Sinan Architectus meschitam hanc splendidissimam construxit, quae unicum eius operum in Graecia moderna conservari potuit.

Triccae hodiernae e serie templorum Mahometanicorum octo unicum exstat. Aedificio conclave oratorii rectangulare est sub camera semirotunda. Porticus eius *(revak)* ante nonnullos annos reconstructa est. Turris, quae inter orientem et occidentem iacet, quasi intacta est tegmento absente. Omnes aliae domus, quae delubro contiguae fuerant, non iam sunt mausoleo salvo. Id depositorio est thesauris archaeologicis excavatis.

Notae
-----

1. ↑  Otto Güthling: *Taschenwörterbuch der griechischen und deutschen Sprache. Dritter Teil: Griechisches Namenswörterbuch*, Langenscheidt, Berolini 1913, p. 421
2. ↑  Henricus Gstrein die 4.8.2020 Graecorum nonnullorum reactiones barbaricas reprehendens, cum templi descriptione parva
3. ↑  De provincia Triccae tempore Ottomanico commentatio
4. ↑  Descriptio meschitae in paginis ministerii Graeci rerum culturalium

Bibliographia
-------------

* Necipoğlu, Gülru (2005): *The Age of Sinan: Architectural Culture in the Ottoman Empire*. Londonii: Reaktion Books. ISBN 978-1-86189-253-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Meschitam plumbeam** spectant. |

* De meschita in paginis architecturae

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 39°33′0″N 21°46′16″E |