recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Nornae.* Pictura a Carolo Ehrenberg anno 1901 facta.
Folium murale *Urd,* magazinae muliebris Norvegicae, ab Andrea Bloch et Olavo Krohn factum.
Tres nornae ad Urðarbrunnr commorantes. Pictura a Laurentio Frølich anno 1895 facta.
**Fons Urdae** (lingua Nordica antiqua *Urðarbrunnr*, aut ad *wyrd,* Germanicam fati notionem, aut ad nornam Urðr appellatam attingens) est puteus in mythologia Nordica inventus, quem attestantur *Edda Poetica,* congeries saeculo tertio decimo compilata ex prioribus fontibus a maioribus traditis, et *Edda Prosaica,* a Snorrone Sturlaeo saeculo tertio decimo scripta. Apud ambos fontes, puteus sub Yggdrasil, arbore telluris, iacet, cum trinione nornarum (Urðr, Verðandi, Skuld) consociatus. *Edda Prosaica* dicit Urðarbrunnr esse unum ex tribus puteis sub tribus radicibus Yggdrasil exstantibus, qui tris terras remotas attingunt; quarum alii sunt Hvergelmir, sub radice in Niflheim situs, et Mímisbrunnr, sub radice prope domum pruinae (*jötnar*) situs. Doctrina academica et coniecturiae ad puteum pertinent.

Notae
-----

1. ↑  Sveinbjörn Egilsson, *Lexicon poëticum antiquae linguae septentrionalis* (Hafniae: Typis J. D. Qvist et comp. 1860), p. 837, s.v. "urðr".
2. ↑  Simek 2007:342.

Bibliographia
-------------

* Evans, David A. H. 1986. *Volume VII: Hávamál.* Londinii: Viking Society for Northern Research, University College. ISBN 0-903521-19-9.
* Faulkes, Anthony, conv. 1995. *Edda.* Everyman's Library. ISBN 0-460-87616-3.
* Faulkes, Anthony, ed. 1998. *Edda: Skáldskaparmál: 1. Introduction, Text and Notes.* Londinii: Viking Society for Northern Research, University College London. ISBN 0-903521-33-4.
* Larrington, Carolyne, conv. 1999. *The Poetic Edda.* Oxford World's Classics. ISBN 0-19-283946-2.
* Simek, Rudolf. 2007. *Dictionary of Northern Mythology,* conv. Angela Hall. [Boydell & Brewer. ISBN 0-85991-513-1.
* Thorpe, Benjamin, conv. 1907. *The Elder Edda of Saemund Sigfusson.* Norrœna Society.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fons Urdae** spectant. |
Gaius Iulius Caesar
**Gaius (Iulius) Caesar** (natus **Gaius Vipsanius Agrippa**, inter 14 Augusti et 13 Septembris anni 20 a.C.n.; mortuus 21 Februarii 4) filius Marci Vipsanii Agrippae et Iuliae Maioris, filiae Augusti imperatoris. Frater minor eius Lucius Iulius Caesar erat.

Nepotes Augusti successores principis destinati erant. Itaque anno 17 a.C.n. ab Augusto adoptati sunt. Gaius anno 13 a.C.n. cum Tiberio ludis pro reditu Augusti praefuit, anno sequenti imperator ludos gladiatorios pro nepotibus edidit. Anno 8 a.C.n. Gaius comes Augusti in Gallia fuit et tirocinio militiae fungebatur. Militibus in castris ad Rhenum positis congiarium nomine Gaii Caesaris datum est.

Cursus honorum
--------------

Gaius anno 7 a.C.n. cum Gnaeo Calpurnio Pisone consule iterum ludis pro reditu Augusti praefuit. Anno 6 pontifex factus anno 5 togam virilem sumpsit, *VIvir equitum Romanorum*, *princeps iuventutis*, *consul designatus* factus est. Anno 2 a.C.n. *IIvir aedibus dedicandis consulari potestate* fuit. Anno 1 p.C.n. toto anno consul ordinarius creatus est. Anno 2 Ariobarzanem, tum Artavasdem regem Armeniae imposuit. 9 Septembris anno 3 apud Artagiram vulneratus oppidum expugnavit imperatorque acclamatus est, sed 21 Februarii anni sequentis Limyrae in Lycia mortuus est. In Mausoleo Augusti sepultus est.

Notae
-----

1. ↑  Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle, Darmstadii 1996, p. 74

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Cossus Cornelius Lentulus et Lucius Calpurnius Piso**  |  **Consul** 1 cumLucio Aemilio Paullo | Successores: **Publius Vinicius et Publius Alfenus Varus**  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Gaius Iulius Eurycles** (Graece Εὐρυκλῆς ; floruit secunda parte primi saeculi a.C.n.) fuit dux Lacedaemoniorum et Octaviani fautor in bello adversus Marcum Antonium.

Euryclis pater, Lachares, iussu Marci Antonii decollatus est quia piraticam vitam egisset. Octaviani partes igitur secutus ultionis cupidus Eurycles pugna Actiaca Lacedaemonios ducebat et navem Marci Antonii iam fugientis quamvis strenue adortus capere non potuit. Gratiam egit victor dum ipsi civitatem Romanam et tria nomina et insulam Cytheram tamquam privatam possessionem et dominationem quandam in civitate sua confert, Lacedaemoniorum vero civitati libertatem et immunitatem et Caesaris amicitiam. Mox tamen potentia abutebatur et bis apud Augustum accusatus in exsilium proficisci coactus est. Alia malefacta, si quidem Flavio Iosepho crediderimus, et in Iudaea commisit dissensiones in Herodis Magni aula inter patrem et filios Mariammae excitans.

Eius filius Gaius Iulius Laco, patre multo moderatior, in pristinam patris dignitatem faventibus Romanis successit et Eurycles a posteris quidem honorabatur qui *Euryclea* Spartae et Gythii celebrabant, ut ex multis inscriptionibus antiquis liquet.

Notae
-----

1. ↑  Quod ostendunt nummi eius nomine inscripti ː cf S. Grunauer-von Hoerschelmann, *Die Münzprägung der Lakedaimonier*, 1978.

Fontes
------

* Flavius Iosephus, libro primo de Bello Iudaico 513-530
	+ ̽libro sexto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 301-310
* Inscriptiones Graecae V,1,970
* Pausanias II.3.5 et III.14.6
* Plutarchus, *Antonius* 67
* Strabo, *Geographica* VIII.5.1 et 5.5
* *Sylloge inscriptionum Graecarum* 786-789

Plura legere si cupis
---------------------

* Jean Sebastien Balzat, Les Euryclides en Laconie[*nexus deficit*], in *Le Péloponnèse d’Épaminondas à Hadrien*, Ausonius, 2008 ː 315-350
* G. W. Bowersock, "Eurycles of Sparta", *Journal of Roman Studies* 1961(51) ː 112-118
* A. S. Bradford, *A Prosopography of Lacedaemonians*, 1977
* Hugo Lindsay, 'Augustus and Eurycles', *Rheinisches Museum für Philologie* 1992(135) ː 290-297
Hamaxostichus seu tramen hominibus vehendis
***Bergslagsbanan*** est ferrivia Suecica.

Stationes
---------

Statio eius extrema Gevalia est. Stationes fimitimae in extremitate altera duae sunt: Frövi et Kil; *Bergslagsbanan* enim in ramos dividitur ad stationem pagi Ställdalenis. Stationes graves Gävle C (Gevalia), Sandviken, Storvik, Hofors, Falun C (Falunga), Borlänge C (Borlaenge), Ludovica, Kopparberg, Lindesberg, Frövi, et Kil sunt. Gevalia, Borlaenge, Storvik, Ludovica, Frövi, et Kil compita ferriviarum sunt, ubi homines ad tramina aliarum ferriviarum transire possunt.

Historia
--------

Tramen onerarium
Origines *Bergslagsbanan* ferriviae duae ferriviae sunt, quae consociationibus diversis constructae et operatae olim fuerunt. Prima erat *Gefle-Dala Jernväg*, quae spectabat spatium Gevalia – Falunga, annis ab 1855 ad 1859 constructa. Prima ferrivia longa Sueciae fuit (90 chm). Altera consociatio *Bergslagernas järnvägar* erat.

Traminum motus
--------------

Statio Falungae
Tramina oneraria per totam ferriviam frequentant. Tramina hominibus vehendis spatium Nykroppa – Kil non frequentant. Operator traminum onerariorum *Green Cargo* est. Operator princeps traminum hominibus vehendis est *Tågkompaniet*. Inter Falungam et Borlaengem etiam SJ tramina operatur et inter Ställdalenem et Ludovicam Värmlandstrafik.
Inscriptio Augustae Vindelicorum deo Elagabalo a C. Iulio Avito Alexiano dicata: Deo P[atrio] Soli Ela[gabalo] G(aius) Iul(ius) Av[itus] Alexi[anus] soda[lis] Titi[alis] leg(atus) Au[g(usti) p(ro) p(raetore)] prov(inciae) [Raet(iae)] 
**Gaius Iulius Avitus Alexianus**, natus Apameae Syriae, mortuus ante annum 218, fuit eques et postea (ut apparet) consularis Romanus saeculi III p.C.n. ineuntis

Familia
-------

Uxorem duxit Iuliam Maesam filiam Gaii Iulii Bassiani sororemque Iuliae Domnae maritae Septimii Severi.
E Iulia Maesa duas filias genuit:

* Iulia Soaemias mater Elagabali
* Iulia Mamaea mater Alexandri Severi

Cursus honorum
--------------

Avitus procurator Ostiae, deinde anno 193 senator, tum legatus Legionis IV Flavia Felicis, legatus Augusti pro praetore Raetiae circa annum 196 erat. Inter annos 198 et 200 consul suffectus erat et annis 208 - 211 expeditioni Britannicae Septimii Severi imperatoris interfuit. Deinde anno 214 Dalamatiae legatus et 215/216 proconsul provinciae Asiae erat.

Fontes
------

* Cassius Dio Cocceianus, *Historia Romana* 79.30
* Herodianus, *Ab excessu divi Marci* 5.3.2
* Inscriptio Schillinger 00227 = *AE* 1962, 00229 = *AE* 1962, 00241 = Römermuseum Augsburg, inv. lap. 331a (vide imaginem)

Bibliographia
-------------

* "Avitus, Julius" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)
* A. R. Birley, "Iulius Avitus Alexianus, Gaius" in S. Hornblower, A. J. S. Spawforth, edd. *Oxford Classical Dictionary* 3a ed. (Oxonii: Oxford University Press, 1996. ISBN 0-19-860641-9) p. 779
* Radnóti, "C. Iulius Avitus Alexianus" in *Germania* vol. 39 (1961) p. 383 ff.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud livius.org (lingua Anglica)
Leith Hill294 m (Angliae meridianae physica)  
Leith Hill294 m*Leith Hill*  
294 mSitus in Anglia meridiana
Turris ad fastigium *Leith Hill* aedificata
**Leith Hill** est collis comitatús Surriae 294 metris (965 pedibus) alta et locus huius comitatús excelsissimus. Ibi iussu Richardi Hull turris anno 1766 constructa est ad altitudinem sitús supra pedum mille augendum. Turris cum villa rustica Leith Hill Place, quae sub colle iacet, ad opus fundatum *National Trust pertinet.*

Inscriptio
----------

Turris in parieti ad occidentem spectanti inscripta sunt haec verba:

> *Ut terram undique Beatam  
> Videas Viator  
> Hæc Turris de longe Spectabilis  
> Sumptibus Richardi Hull  
> Ex agro Leith Hill Place armig  
> Regnante Georgio Tertio  
> Anno Domini Mdcc66  
> Exstructa fuit  
> Oblectamento non sui solum  
> Sed Vicinorum  
> Et Omnium*

Notae
-----

1. ↑  Textus partim emendatus:  
Imago difficile lectu: [*nexus deficit*]

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leith Hill** spectant. |

* "Leith Hill, United Kingdom". apud *Peakbagger.com*
* Tabulae geographicae apud *Streetmap.co.uk*
**Gaius** sive **Lucius Fulvius Plautianus** (mortuus anno 205), e familia patricia Romana ortus, fuit ab anno 197 praefectus praetorio. 

Plautianus urbe Lepce Magna provinciae Africae natus est. Fuit Fulvii Pii nepos; Fulviam Piam igitur, Septimii Severi matris, amitam habebat. Anno 197, iussu imperatoris, Praefectus praetorio factus est et consularibus ornamentis adiudicatus; anno 202 filiam suam Plautillam Bassiano, filio imperatoris maiore natu, in matrimonio dedit. Consul fuit anno 204, una cum P. Septimio Geta imperatoris fratre; qui autem eodem anno moriens perfidiam Plautiani denuntiavit. Bassianus etiam (quem sub nomine Caracalla cognovimus) Plautillam Plautianumque odit. Septimius Severus enim die 22 Ianuarii 205 Plautianum, olim amicum, interfici iussit. Memoria post mortem damnata est; Plautilla in exsilium iit.

Nexus externi
-------------

* Vita

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Lucius Septimius Severus Pertinax Augustus III et Imp. Caesar Marcus Aurelius Severus Antoninus Augustus**  |  **Consul** 203cumPublio Septimio Geta | Successores: **Lucius Fabius Cilo Septiminus Catinius Acilianus Lepidus Fulcinianus II et Marcus Annius Flavius Libo**  |
Iugum Atlanticum medium.
Bathymetrica iugi Atlantici medii tabula, colore caeruleo pallido in media Oceani Atlantici picta.
**Iugum Atlanticum medium** est iugum oceanicum (finis digrediens vel laminarum finis construens), quod pars longissimi orbis terrarum montium continuorum fundum totius Oceani Atlantici in duas partes dividit. Iugum in Oceano Atlantico Septentrionali laminam Americae Septentrionalis a Lamina Eurasiana et Lamina Africana ad septentrionem meridiemque Iunctionis Triplicis Azorum versus proprie separat. In Oceano Atlantico Australi, Laminam Africanam et Laminam Americae Australis separat. Iugum a iunctione cum Dorso Gakkeiano (Dorso Arctici Medii) ad septentrionem orientemque Groenlandiae ad australem versus ad Iunctionem Triplicem Bouvetianam in Atlantico Australi extenditur. Montes marini aliaeque Iugi Atlantici Medii partes tam altae sunt ut super aequor maris eminant, insigniter in Islandia; praeterea, insulae Bermuda, Ascensionis, Sanctae Helenae, Tristanenses, Bouvet, aliaeque sunt eius partes. Iugum circa 2.5 centimetra in anno peraeque extenditur.

Inventio
--------

Iugum sub Oceano Atlantico a Matthaeo Fontaine Maury anno 1853 primum positum est, secundum temptationes submarinas a *Dolphin* navi Americana factas. Iugum reapse inventum annis ab 1872  ad 1876 explorabatur ab eruditis a Carolo Wyville Thomson ductis in *Challenger,* navi Britannica, qui iter idoneum super fundum oceani ad funem telegraphicum transatlanticum ducendum petebant. Eius geographia anno 1925, echometria explorata est.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  USGS (5 Maii 1999). "Understanding plate motions" .
3. ↑  Searle, R. (2013). *Mid-Ocean Ridges*. Cambridge University Press. pp. 3–4. ISBN 9781107017528 .
4. ↑  Hsü, Kenneth J. (1992). *Challenger at Sea: A Ship That Revolutionized Earth Science*. Princeton University Press. p. 57. ISBN 978-0-691-08735-1 .
5. ↑  Redfern 2001: 26.

Bibliographia
-------------

* Evans, Rachel. 2002. "Plumbing Depths to Reach New Heights: Marie Tharp Explains Marine Geological Maps." *The Library of Congress Information Bulletin,* November 2002.
* Hsü, Kenneth J. 1992. *Challenger at Sea: A Ship that Revolutionized Earth Science.* Princeton University Press. ISBN 978-0-691-08735-1. Textus interretialis, p. 57.
* Redfern, R. 2001. *Origins: The Evolution of Continents, Oceans and Life.* Normanniae: University of Oklahoma Press. ISBN 1-84188-192-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **iugum Atlanticum medium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 38°28′0″N 28°24′0″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* *MAR-ECO, a Census of Marine Life project on life along the Mid-Atlantic Ridge.*
Iugoslavia et civitates cum ea foederatae post secundum bellum mundanum.
**Iugoslavia,** etiam dicta **Austroslavia,** antiquitate **Illyricum**, fuit civitas sui iuris Europaea, dicioni terrarum Slavicarum subiecta. 

Die 1 Decembris 1918, Regnum Serborum, Croatorum, et Slovenorum conditum erat, Serbiam, Montem Nigrum, Macedoniam, Croatiam, Bosniam et Herzegovinam, Sloveniam, Kosoviam includens. Ab anno 1929, nomen regni *Iugoslavia* erat, donec anno 1941, Germania Nazistica regionem occupavit.

Anno 1945, res publica socialistica Iugoslavia condita erat in formam foederationis. Bello frigido finito Res Publica Iugoslava tabuit, nam iam anno 1991 Croatia, Slovenia, Macedoniaque, et anno 1992 etiam Bosnia et Herzegovina, a civitate discesserunt.

Ab anno 1992 ad annum 2003, *Iugoslavia* erat nomen unionis Serbiae et Montis Nigri, cuius unionis dissolutio anno 2006 facta est. Dum libertas civitatum ab anno 1991 ad 2006, bella stabant quod causa scelus, sicut genocidii et stupri, facta est. Ad illa scelera iudicanda, Tribunal criminibus investigandis in quondam Iugoslavia perpetratis a Consociatione Nationum decretum est.

Nexus interni
-------------

* Historia Albaniae
* Historia Croatiae
* Historia Serbiae

Notae
-----

1. ↑  Carolus Egger, *Sermo Latinus Hodiernus: Acta Diurna* (1986), p. 65.
2. ↑  *Lexicum nominum geographicorum latinorum*; 
Situs Martini Marković.
*Vide etiam paginam discretivam:* Statio

Sydneii statio navalis/
Piraeus portus trium stationum: Cantharus (B), Zea (C), Munichia (E).
**Statio** **navalis** (Graece λιμήν) est locus natura vel arte sic paratus, ut navibus quiescentibus idoneus sit et easdem a ventis tempestatibusque defendat. Saepe crecca vel sinus marinus parvus est. Stationes artificiosas moles fluctifragas saepe habent et canales subaquaneos, qui sinum altiorem reddant. Stationes navales publicae, mercatoriae, militares esse possunt.

Statio navalis paene idem est ut portus, qui autem si magnus sit, plures stationes habere potest.

Nexus interni
-------------

* Navale

Notae
-----

1. ↑  Cf. Caesaris *De bello civili* III 8: *stationes. .. classibus occupavit*; Guilielmus Henricus Bardili(de) ad Cornelium Nepotem de Piraeo portu tres stationes habente, — vol. I (Stutgardiae: 1820), 97.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **stationes navales** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **stationes navales** in **Victionario**. |

* De stationibus navalibus in *Encyclopaedia Britannica.*
* De statione navali in *Encyclopaedia Russica magna.*
* "Harbor Maintenance Finance and Funding" (PDF). Congressional Research Service.
Maritus Iuliae : effigies Pompei Magni in denario a filio Sexto post mortem percusso circa annum 40 a.C.n.
**Iulia** (nata anno 83/82 a.C.n.; mortua anno 54 a.C.n.) fuit C. Iulii Caesaris filia quam e prima uxore Cornelia, filia Lucii Cinnae quater consulis, genuit. Ac primo Quinto Servilio Caepioni sponsa erat, qui Caesari in consulatu magno auxilio fuit adversus collegam Marcum Bibulum. Sed anno 60 a.C.n. tres potentes cives, Caesar, Pompeius et Crassus, societatem (primum triumviratum dictum) in re publica inierunt, qua honores et provincias inter sese partiri possent. Hanc societatem etiam privatis vinculis firmare decrevere : itaque, spreta fide erga Caepionem, anno 59 a.C.n. Cn. Pompeius Magnus Iuliam in matrimonium duxit; amantissima mariti fuisse traditur, cui filium vel filiam parturiens anno 54 a.C.n. mense septembri mortua, in Campo Martio ex populi voluntate sepulta est, ubi post decem annos et pater Caesar monumentum iuxta filiam accepit.

Pater Iuliae : Gaius Iulius Caesar in denario anno 44 a.C.n. percusso.
Quam mortem unam ex praecipuis causis belli civilis fuisse omnes historici antiqui putaverunt, vel potius , si vixisset Iulia aut saltem liberos genuisset, solam potuisse Caesari Pompeium reconciliare existimaverunt. Quapropter tertio libro ineunte *Pharsaliae* suae poeta Lucanus umbram Iuliae induxit Pompeio in somno visam atque imminentem cladem et mortem marito nuntiantem. Anno 46 a.C.n. Caesar munus populi epulumque in filiae memoriam pronuntiavit.

Fontes
------

* Appianus, libro secundo *Bellorum civilium* 19.
* Cicero, libro tertio *Epistularum ad Quintuum fratrem*, epistula 1.
* Dio Cassius libro XXXIX *Historiae Romanae* cap. 64.
* Florus, libro secundo *Epitomae rerum Romanarum*, capite 13.
* Lucanus libro primo *Pharsalia*e versibus 111-120 necnon libro tertio 7-40.
* Plutarchus "Vita Pompeii", capitulis 47-49 et 53; "Vita Iulii Caesaris" cap. 14, 23 et 55(4).
* Seneca *Ad Marciam* XIV.
* Suetonius, *De Vita Caesarum*, in "Vita Divi Iuli", capitulis 1, 21, 26, 84.
* Titus Livius *Periochae* 106.
* Valerius Maximus, libro quarto *Factorum dictorumque memorabilium*, 6.4.
* Velleius Paterculus, libro secundo *Historiae Romanae,* capitulo 47.4.

Bibliographia
-------------

* "Julia (5)" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~) vol. 2 pp. 640-641
*Vide etiam paginam discretivam:* Civitella


Wikidata Civitella Rubeti
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°55′1″N 13°25′40″E  
*Numerus incolarum*: 3 166  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Aquilana  

**Geographia**

*Superficies*: 45.45 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Canistrum, Civitas Antina, Filictinum, Lucus (Aprutium), Morinum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Cessieu  

**Tabula aut despectus**

Civitella Rubeti: situsCivitella Rubeti: situs
Civitella Rubeti
**Civitella** (-ae, *f.*) seu **Civitella Vallis Rubeti** (alia nomina: *Civitella Rubetum*; olim *Petrarolum* (-i, *n.*) seu fortasse *Fresilia*) (Italiane *Civitella Roveto*) est oppidum et municipium Italianum, circiter 3290 incolarum, in Regione Aprutio et in Provincia Aquilana situm. Incolae *Civitellenses* appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Sorana-Cassinensis-Aquinatensis-Pontiscurvi,

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Case di Spaccio, Meta, Peschiera, Polverelli, San Savino*.

Municipia finitima
------------------

* Civitas Antinae
* Canistrum
* Filictinum (FR)
* Lucus
* Morinum

Nexus interni
-------------

* Aquila (urbs)

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Civitellam Rubetum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Despectus in oppidum.Despectus in oppidum.
Proiectio orthographica.
Pluteus Sahul (caeruleus), ad insulas Novam Guineam in septentrionalibus, Timoriam insulam in regione boreoccidentali, et Tasmaniam in regione australi extenditur.
Continens Pluteus Sahul cum Sundalandia.
**Australia,** nomen proprium aliquando in contextibus variarum disciplinarum **Sahul,** **Australinea,** et **Meganesia** appellatum, ut a terris civitatis Australiae distinguatur, est continens quae Australiam, Tasmaniam, Novam Guineam, Seram Insulam, fortasse Timoriam, et insulas vicinas comprehendit.

Australia est minima e septem continentibus traditionalibus vulgo notis.

Nova Zelandia pars continentis Australiae non est, sed ad Zelandiam, continentem separatam et summersam, pertinet. Ambae Nova Zelandia et civitas Australia sunt pars latiorum regionum, quae Australasia et Oceania appellantur. Nomen *Oceania* regionem quae continentem Australianam amplectitur significare saepe adhibetur, cum variis insulis in Oceano Pacifico quae in exemplari septem continentium non comprehenduntur.

Nexus interni
-------------

* Archipelagus Bismarckianus
* Insulae Pacificae
* Palaeoclimatologia
* Tectonica laminarum
* Wallacea

Notae
-----

1. ↑  Keith Lewis; Scott D. Nodder et Lionel Carter (2007-01-11). "Zealandia: the New Zealand continent". *Te Ara Encyclopedia of New Zealand* .

Bibliographia
-------------

* Allen, J. J. Golson, et R. Jones, eds. 1977). *Sunda and Sahul: Prehistorical studies in Southeast Asia, Melanesia and Australia.* Londinii: Academic Press. ISBN 0120512505.
* Hall, Robert. 1998. The plate tectonics of Cenozoic SE Asia and the distribution of land and sea. In *Biogeography and Geological Evolution of SE Asia,* ed. Robert Hall et Jeremy D. Holloway, 99–131. Lugduni Batavorum: Backhuys Publishers.
* Löffler, Ernst, A.J. Rose, Anneliese Löffler, et Denis Warner. 1983. *Australia: Portrait of a Continent.* Ricmondiae Victoriae: Hutchinson Group. ISBN 0091304601.
Pagina titularis editionis primae (1564)
Pagina titularis editionis primae Americae editae (1742)
***Ausbund, Das ist: Etliche schöne Christliche Lieder*** est collectaneum carminum religiosorum corpus sectae anabaptistarum. Hac collectione, anno 1583 typis exscripta, anabaptistae Helvetici usi sunt. Continens fere 130 carmina apud gentem Amish adhuc in usu est. Liber saeculis insequentibus saepius editus est, in Civitatibus Foederatis primum anno 1742. Unicus omnino carminum liber est, qui uno tenore usque ad hoc tempus in religionibus usum habet. 

In prima parte, carmina variorum gregum huius fidei collecta sunt. Alterius autem partis quinquaginta fere carmina iam anno 1564 primum separatim edita sunt sub titulo *Etliche schöne Christliche Geseng, wie sie in der Gefengkniß zu Passaw im Schloß von den Schweitzer Brüdern durch Gottes gnad geticht vnd gesungen worden* ('Nonnulla pulchra carmina Christiana, ut in carcere Bataviae in arce a fratribus Helveticis per dei gratiam pancta et cantata sunt'). Huius primae editionis unum solum exemplar exstat, et in Mennonite Historical Library ad Goshen College in Indiana conservatur; veterrimus talium cantuum liber est.

Carmina haec eodem in loco eodemque tempore conscripta sunt: in arce Oberhaus, annis ab 1535 ad 1540, cum in persecutione huius sectae haereticae putatae grex eorum ibi in vincula coniectus erat. Numerus captivorum erat fere sexaginta (viri et feminae et liberi), qui in ea urbe comprehensi erant. Multi eorum in carcere, alii post liberationem mortui sunt. Nomina nonnullorum auctorum horum carminum per additas litteras nominum initiales eruta sunt.

Notae
-----

1. ↑  Vocabulum ipsum Theodiscum *Ausbund*, in lingua hodierna paene obsoletum aegreque intellegibile, in dictionario Theodisco fratrum Grimm (vol. 1, col. 840) explanatur verbis Latinis *decus, praestantia, specimen*.
2. ↑  Haec arx in monte Georgii supra urbem sita, condita anno 1219 neque umquam expugnata, usque ad annum 1918 etiam carcer formidulosus erat.

Nexus interni
-------------

* Pura (Sancta)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **De *Ausbund*** spectant. |

* Quidam situs interretialis.
Auser  
***Serchio***| Auser flume apud Diaboli Pontem |
| *Auser flumem apud Diaboli Pontem* |
| Nomina |
| Nomina Latina | Auser (-eris, *m.*),Aser (-eris, *m.*),Auserculus (-i, *m.*),Serculus (-i, *m.*) |
| Nomina Vulgaria | Serchio |
| Geographia physica |
| Longitudo | 111 km |
| Altitudo principii | 1.500 m |
| Area ex qua aqua affluit | 1.565 km² |
| Fons | Sillanus mons |
| Ostium | Mare Tyrrhenumvel Mare Ligusticum prope Veclanum Maris |
| Tributarii | Lima |
| Altera | Vide sectionem |
| Geographia politica |
| Terrae | Italia Italia |
| Regiones | Tuscia Tuscia |
| Provinciae | Provincia Lucensis,Provincia Pisana |
| Urbes principes | Luca |
| Tabula geographica |
|  |

**Auser** (-eris, *m.*) (seu *Aser*; deinde *Auserculus* et *Serculus*) (Italiane *Serchio*) est flumen in Tuscia regione Italica et in provinciis Luca et Pisis inventum. Ex Sillano monte nascitur; per Forum Clodii (Carfanianam) et per urbem Lucam, ad meridiem et ad occidentem in Mare Ligusticum decurrit.

Fluvii tributarii
-----------------

**Hydrographia dextera pars:**

*Rio Cavo, Torrente Edron, Torrente Tùrrite Secca, Torrente Tùrrite di Gallicano, Torrente Turrite Cava, Torrente Sarita, Rio di Oneta, Torrente Pedogna, Torrente Celetra, Torrente Freddana, Fosso Freddanella, Rio Freddanella, Fosso la Cerchia, Rio Contesora, Fosso delle Cavine*.

**Hydrographia sinistra pars:**

* Lima

*Rio Covezza, Torrente Corfino, Torrente Sillico, Torrente Ceserana, Torrente Corsonna, Torrente Loppora, Torrente Ania, Torrente Segone, Rio Dezza, Torrente Surricchiana, Torrente Sestaione, Rio Maggiore, Torrente Limestre, Torrente Volata, Torrente Verdiana, Fosso Torbida, Fosso Casano, Botro di Piteglio, Torrente Fegana, Rio di Particelle, Rio di Fulignano, Torrente Socciglia, Torrente Vinchiana, Rio Lama, Rio Carraia, Torrente Fraga, Vecchio Ozzeri, Canale Ozzerie*.

Nexus interni
-------------

* Flumina Italiae

Nexus externi
-------------

* Auctoritas Auseris Areae


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Auserem** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Dizionario topografico-storico degli stati Estensi. Opera postuma, Volume 2 - Di Girolamo Tiraboschi
2. ↑  Dizionario topografico-storico degli stati Estensi. Opera postuma, Volume 2 - Di Girolamo Tiraboschi
3. ↑  Dizionario topografico-storico degli stati Estensi. Opera postuma, Volume 2 - Di Girolamo Tiraboschi
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Vide etiam paginam discretivam:* Auschwitz

Aditus in KZ Auschwitz-Birkenau paulo post liberationem anno 1945.
**Auschwitz** sive **KZ Auschwitz** sunt plura castra carceralia inter se coniuncta, iuxta Osvecimiam sita: maxima castra internecionis *KZ Auschwitz-Birkenau* et duo alia castra carceralia in Polonia tum (1939–1945) a Germania occupata. Haec trina castra carceralia inter annos ab 1940 ad 1945 temporibus nazismi prope Cracoviam in margine occidentali urbis Osvecimiae erecta sunt. Ad castra primaria multa alia minora in regione sita pertinebant, in quibus omnibus plus quam 1.1 miliones hominum necati sunt. Post secundum bellum mundanum Osvecimia exemplar Soa factum est. Die 27 Ianuarii 1945, castra carceralia liberata sunt a militia Unionis Sovietica, quod origo dies internationalis memoriae Soae facta est.

Castrorum carceralium dux fuit Rudolphus Höß.　

Etiam experimenta inhumana et atroca datur midicis, iner eas erant Carolus Gebhardt et Iosephus Mengele.

Partes castrorum adhuc exstantes prope Oświęcim ab anno 1947 sunt musea sive monumenta publica. A die 27 Iunii 2007 *KZ Auschwitz-Birkenau* est UNESCO Mundi Hereditas nomine *Auschwitz-Birkenau – deutsches nationalsozialistisches Konzentrations- und Vernichtungslager*, quo nazistas Germaniae criminum? ibi perpetratorum obnoxios? fuisse demonstratur.

Bibliographia
-------------

* Waclaw Dlugoborski, Franciszek Piper, edd. *Auschwitz, 1940–1945: Central Issues in the History of the Camp*. 5 voll. Osvecimiae: Auschwitz-Birkenau State Museum, 2000. ISBN 83-85047-87-5

Nexus externi
-------------

* *Memorial and Museum Auschwitz-Birkenau*
**Osseti** seu **Ossetes** (Ossetice ир, ирæттæ, tr. *ir, irættæ*; vel дигорæ, дигорæнттæ, tr. *digoræ, digorænttæ*) sunt gens, in Caucaso habitans, partem maiorem populationis Ossetiae Septentrionalis (rei publicae Foederationis Russicae) et Ossetiae Meridionalis (de facto rei publicae sui iuris, quam Georgia a plurimis civitatibus mundi sustineta adhoc partem suam esse censet) formans. Nunc in mundo sunt circa 650 milia Ossetorum, quorum 528,5 milia in Russia habitant (secundum censum anni 2010).

Gens Ossetorum origine sua connecta est cum populatione indigena antiqua Caucasi Septentrionalis atque cum gentibus adventiciis Scytharum, Sarmatarum et praesertim Alanorum. Lingua Ossetica est una linguarum Iranicarum. Osseti religiosi ut plurimum Christiani Orthodoxi sunt, quum Musulmani Sunniti inter eos etiam sunt numerosi, nonnulli autem ad sectatores religionis traditionalis polytheisticae pertinent.

Notae
-----

1. ↑  "Osseti": ; "Ossetorum": , ; "Ossetos": ,
2. ↑  "Ossetes":
3. ↑  Data census populationis Russiae anni 2010 de gentibus
4. ↑  Pagina de Ossetis *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae

Nexus interni
-------------

* Ossetia

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ossetos** spectant. |

* Situs interretialis de Ossetis
**Cassius Chaerea**, anno 41 mortuus, fuit dux adversus Caligulam coniuratorum et die 24 ianuarii anni 41 primum ictum imperatori intulit. Tribunus cohortium praetorianarum tum erat et Gaius contumelias ei imponere solebat tamquam effeminato etsi apud Dionem legimus Chaeream virum magnae fortitudinis fuisse. Iam anno 14, adhuc centurio in exercitu Germaniae Superioris, a Tacito libro primo *Annalium* ostenditur una cum imperatore Germanico seditioni commilitum suorum strenue resistens. Ita Chaereas hanc privatam odii causam publicis rationibus addiderat : omnes enim tunc dementiam illius imperatoris aspernabantur.

Quamquam interfecto Gaio gavisus, imperator Claudius Chaeream morte damnavit quia exemplum quod et ipsi periculum in posterum adferre posset comprobare timebat.

Fontes
------

* Cassius Dio, libro LIX *Historiae Romanae*, cap. 29 necnon LX cap. 3
* Flavius Iosephus, libro undevicesimo *Antiquitatum Iudaicarum* 18-114, 153, 190-272.
* Suetonius, *De vita Caesarum* "Gaius" 56-57
* Tacitus, libro primo *Annalium* cap. 32,2
*Castanea sativa*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Fagales   
Familia : Fagaceae   
Genus : ***Castanea***  
Mill.   
   

Castanea sativa
Castanea
**Castanea** (nomen a Philippo Miller anno 1754 statutum) est plantarum genus, familiae Fagacearum. Species huius generis sponte gignunt sub climatibus temperatis regionum hemisphaerii borealis. Nonnullae propter fructus comestibiles coluntur: *Castanea crenata* et *Castanea mollissima* in Asia orientali; *Castanea sativa* in Europa et Asia occidentali; *Castanea dentata* in partibus occidentaibus Americae borealis.

Species
-------

* *Castanea alnifolia*
* *Castanea crenata*
* *Castanea dentata*
* *Castanea henryi*
* *Castanea mollissima*
* *Castanea ozarkensis*
* *Castanea pumila*
* *Castanea sativa*
* *Castanea seguinii*

Bibliographia
-------------

* Philip Miller, *Gardener's Dictionary*, ed. 4a abbr. (1754)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castaneam** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Castanea"** apud **Vicispecies**. |
Castalius fons
**Castalius fons** (Graece: Κασταλίη, Neograece: Κασταλία πηγή) vel simpliciter **Castalia** (-ae) est fons in radicibus montis Parnassi prope Delphos scaturiens. Nomen trahit a nympha *Castalia*, quae Apollinem fugiens se in fontem praecipitavit. Antiquitate fons Apollini Musisque sacer erat, quod Apollo ibi Python monstrum interfecerat.

Omnes hospites, sive Pythiis interfuturi sive ad oraculum consulendum progressi, ibi substiterunt, ut crines suos lavarent. Poetae Romani, ut sibi ex aquis inspiratio poetica daretur, speraverunt.

Fons demo Delphorum adhuc satis aquae ad usus publicos privatosque implendos suppeditat; qua opus non est torrens nomine Arcudorrema (Αρκουδόρρεμα) in vallem austro-orientalem delatus duobus chiliometris post in Plistum influit.

Nexus externi
-------------

* Artis lexicon a P.W. Hartmann conscriptum (Theodisce)

Notae
-----

1. ↑  Plinius maior, Naturalis historia 4,7
2. ↑  Herodotus: *Historiae* 8.39.1
3. ↑  Horatius, carm. 3,4,61
4. ↑  Ovidius, Amores 1,15,36
5. ↑  Situs ministerii cultus ad usum peregrinorum (Neograece)
Wikidata Victor Šklovskij
Res apud Vicidata repertae:Victor Šklovskij: imagoVictor Šklovskij: imago
*Nativitas*: 12 Ianuarii 1893; Petropolis  
*Obitus*: 5 Decembris 1984; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: scriptor, film critic, scriptor scaenicus, poëta, criticus litterarum, scriptor de rebus futuris, historicus litterarum, film scholar, linguista, litterarum elegantiorum peritus, iudex litterarum  
*Patronus*: Top Courses for Scriptwriters and Film Directors
**Familia**

*Coniunx*: Serafima Suok  

**Memoria**

*Laurae*: USSR State Prize, Order of Friendship of Peoples, Order of the Red Banner of Labour, Cross of St. George  
*Sepultura*: Kuntsevo Cemetery  

**Victor Boris filius Šklovskij** (Russice Виктор Борисович Шкловский; Petropoli natus die 12 [24] Ianuarii 1893, Moscuae mortuus die 5 Decembris 1984) fuit scriptor Russicus et Sovieticus, litteris et pelliculis studens. Unus ex formalistis Russicis motus OPOJAZ habetur. Anno 1979 praemio publico Unionis Sovieticae tributus est.

Opera selecta
-------------

* Искусство как приём (Ars ut ratio/machina, 1917)
* Zoo, или Письма не о любви (Zoo, sive Litterae non de amore, 1923)
* О теории прозы (De theoria orationis solutae, 1923 & 1929)

Nexus externi
-------------

* Ben Ehrenreich, "Making Strange: On Victor Shklovsky", *The Nation* (5 Februarii 2013).
Wikidata Berikon
Res apud Vicidata repertae:Berikon: insigneBerikon: insigne
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 47°21′9″N 8°22′25″E  
*Numerus incolarum*: 4 776  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Berikon
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Bremogarti  

**Geographia**

*Superficies*: 5.38 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Rudolfstetten-Friedlisberg, Widen, Birmensdorf, Oberwil-Lieli, Zufikon  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Würenlingen  

**Tabula aut despectus**

Berikon: situsBerikon: situs
**Bericum** (Germanice: *Berikon*) est municipium et vicus in Helvetiae regione Mutschellen, supra Rusae vallem.

Geographia
----------

Berikon
### De Natura

Situm est municipium in colle Holzbirrliberg supra Rusae vallem atque sub Leporis montem (Germanice: *Hasenberg*), ab transitu Mutschellen ad meridiem. Altissimus locus est in 670m supra mare, infimus autem in 522m altitudine. Apud Bericum Inferiorem venit Rummelbach, fluminulum ex colle, qui in finibus Dietikon Reppisch influit.

### De vico ipso

In initio erant vici duo (Bericum superior et Bericum inferior), sed uni facti sunt. Totus vicus aedificatus est in fere una via, propterea vicus est longissimus.

Historia
--------

### Nomen

Nomen vici primo scriptum est anno 1153: Berchheim. Postea mutatum est ad Bergheim, Berchan, Berkein, et in fine Berikon. In illo tempore erat locus iudicii Hapspurgiensis praefecturae ibrae Affoltern. 

### De vico diviso

Anno 1374 empta sunt jura et judicia inferiora ab civitate Bremogartum, quae instituit advocatiam. Cum esset regio occupata a Confoederationis copiis anno 1415, primo erat Bericum sub regno Turici; postea autem divisum est in duas partes: Bericum Inferior factum est pars Rohrdof praefecturae comitatis Aquarum; Bericum Superior autem pars Cellae Praefecturae civitatis Bremogarti.

### De Tempore Francogallorum

Anno 1798, occupata est tota Helvetia a Francogallis. Primo nunc erat uterque vicus pars pagi Aquarum; anno 1803 autem Argoviae pars factum est. Etiamque ad unus vicus nunc facti sunt. Francogalli Napoléone amisso, Helvetiam reliqerunt. Anno 1815, Helvetia iterum erat natio libera.

### De temporibus hodiernibus

Anno 1902, condita est Ferrovia BD, quae transitum Mutschellen etiamque ergo Bericum transit. Ad annis 1950 Bericume erat vicus agrestis 900 circiter incolarum. Postea autem multi Turici urbis laborantes in Bericum habitare constituerunt; ergo hodie municipii sunt incolarum plus quam 4000.

De Magistratu
-------------

Legem facit conventum civium ut exequens magistratus sit consilium municipii; iudicium est in Bremogartum.

### Consilium Municipii

* Petrus Oggenfuss, *Major Consul*
* Rosa Maria Groux, *Major Consul Vicarius*
* Felix Baur, *Consul*
* Alfredus Bossard, *Consul*
* Stephanus Bossard, *Consul*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Berikon** spectant. |
Bubones in femore circa inguina hominis peste bubonica infecti. Tumidae glandes lymphae ("bubones") saepe in regionibus colli, axillae, inguinis inveniuntur.
**Pestis bubonica** est maxima forma cognita pestilentiae bacterio *Yersinia peste* effectae. Plaga bubonica vel pestis bubonica est forma specifica huius morbi, qui cutem afficit, et per systema lymphaticum commeat. Qui morbus, si neglegatur aut intactus relinquatur, inter tres septemve dies dimidium fere aegrorum occidat. Pestis bubonica fuit morbus, qui nomine mortis atrae effecit, ut medio aevo quinquaginta miliones hominum in Asia, Europa, Africa perirent. Indicia morbi sunt tussis, dolor capitis, maculae atrae in cute. Contagiones maxime per pulices in rattis habitantes disperguntur. Periodus incubationis inter paucas horas et septem dies durat.

Notae
-----

1. ↑  "A20.0: Pestis bubonica[*nexus deficit*]" apud *Stetoskop*
2. 1 2  Commentarium ex magisterio WHO
3. ↑  Commentarium ex magisterio CDC
4. ↑  A Graeco βουβών 'inguen', neque igitur ad bubonem refertur.

Nexus externi
-------------

* Commentarium de peste bubonica ex Encyclopaedia Britannica
| Bellum Iugurthinum |
| --- |
| Annus: | 112-105 a.C.n. |
| Locus: | Numidia |
| Fortuna: | victoria Romana |
| Territoriae mutatae: | Mauretania partem Numidiae accipit |
| Exercitus |
| Res Publica Romana | Numidia |
| Duces |
| Marius, Sulla | Iugurtha |

**Bellum Iugurthinum** (ab anno 112 a.C.n. usque ad annum 105 a.C.n.) bellum inter Iugurtham, affectantem regnum Numidiae, et Rem Publicam Romanam fuit. Sallustius librum de hoc bello cum nomine eodem scripsit.

Liber
-----

Sallustius proconsul cum imperio proviniciae Africae novae post victoriam apud Thapsum anno 46 a.C.n. fuit, itaque terras de quibus scripsit bene sciebat. Observata et ad se relata in librum suum recepit.

Causa belli
-----------

Etiam scribendum est.

Progressus belli
----------------

Bellum Iugurthinum coepit postquam Optimates, Ti. et G. Gracchis occisis, senatum ceperunt. Iugurtha, cum duos fratres suos necavisset regnumque Numidiae cepisset, timebat ne Romani bellum sibi inferrent et, eo tempore, senatores tam corrupti erant ut Iugurtha pecunia danda sententias senatorum vertere posset. Quamquam senatores corrupti erant, plebs Romanus non erat, cui placuit bellum contra Iugurtham gerere. Metellus, consul et dux exercitus, ad Africam venit et primo contra copias Iugurthinas feliciter pugnavit, sed Iugurtha fugit et auxilia a regibus Gaetulorum et Maurorum petivit. Gaius Marius, legatus Metelli, majorem gloriam appetens, Romam rediit, ubi plebs eum consulem creavit et bello praefecit. Denique copiae Marii Numidias superaverunt et Iugurtha vinctus Sullae traditur, et deinde ad Marium deductus est. Etsi opera Sullae Iugurtha captus est, Marius se solum bellum finivisse profabatur. Quae res initium Sullae odii erga Marium fuit.

Nexus interni
-------------

* Sallustius
* Iugurtha
* Tullianum (carcer)

Nexus externi
-------------

* Bellum Iugurthinum PDF[*nexus deficit*]


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Bellum Iugurthinum** apud **Vicifontem**. |
Wikidata Qin Gang
Res apud Vicidata repertae:Qin Gang: imagoQin Gang: imagoQin Gang: subscriptioQin Gang: subscriptio
*Nativitas*: 19 Martii 1966; Tiencinum, Huailai County  
*Patria*: Res publica popularis Sinarum  

**Officium**

*Officium*: Foreign Ministry Spokesperson of the People's Republic of China, ambassador of the People's Republic of China to the United States, Deputy Foreign Minister of the People's Republic of China, Minister of Foreign Affairs of the People's Republic of China  
*Munus*: politicus, legatus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistae Sinensis  

**Qín Gāng**, litteris Sinicis 秦刚 (Tiencini in urbe die 19 Martii 1966 natus) est legatus et politicus rei publicae popularis Sinarum. 

Alumnus est universitatis Coniunctionum Internationalium Pechinensis. Legatus iuxta regnum Britanniarum a mense Septembri 2010 usque in Decembrem 2011, recentius legatus iuxta Civitates Foederatas a mense Iulio 2021 meruit. Die 30 Decembris 2022 minister rerum externarum promotus est, antecessore Wang Yi.

Notae
-----

1. ↑  Datum an fonte corroboratum?

Nexus externi
-------------

* Vita apud *US-China Business Council*
* Curriculum vitae apud legationem Sinarum Vasingtoniensem

Ministri rerum externarum rei publicae popularis Sinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Zhou Enlai 1949 • Chen Yi 1958 • Ji Pengfei 1972 • Qiao Guanhua 1973 • Huang Hua 1976 • Wu Xueqian 1982 • Qian Qichen 1988 • Tang Jiaxuan 1998 • Li Zhaoxing 2003 • Yang Jiechi 2007 • Wang Yi 2013 • Qin Gang 2022
周恩来 • 陈毅 • 姬鹏飞 • 乔冠华 • 黄华 • 吴学谦 • 钱其琛 • 唐家璇 • 李肇星 • 杨洁篪 • 王毅 • 秦刚
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides consilii rei publicae popularis Sinarum |
|  |
**Qadariyya** (ab Arabico قدر, *qadar* 'fatum') fuit motus theologicus in Islam novo qui postulavit homines libero arbitrio a Deo ornatos fuisse. Qadariyya postulationibus calipharum Omayadarum repugnavit, qui sese rectores omnium Mussulmanorum a Deo ipso ordinatos esse, atque hac pro causa fautores Qadariyya, Qadarites appellati, rei novae Abbasidarum suffragati sunt. Qadarites, sicut fautores multorum motuum novorum theologicorum (quorum nonnulli iudicia habuerunt ab Qadariyya aliena), dixerunt sese ideologicos Hasan al-Basri posteros esse.

Nexus interni
-------------

* Ma'bad al-Juhani, conditor Qadariyya
* Mu'tazili

Notae
-----

1. ↑  G. F. Haddad, *The Qadariyya, Mu`tazila, and Shî`a.* Variae versiones apud hunc situm et hunc situm.
2. ↑  Peter S. Groff et Oliver Leaman, *Islamic Philosophy A–Z* (Edimburgi: Edinburgh University Press, 2007, ISBN 0748620893), 174–175.
3. ↑  David Waines, *An Introduction to Islam* (Cantabrigiae et Novi Eboraci: Cambridge University Press, 2003, ISBN 0521539064), 112–113.
**Bellum Magnum Patrium** (Russice Великая Отечественная война, tr. *Velikaja Otečestvennaja vojna*), quod annis 1941–1945 durabat, erat bellum Unionis Sovieticae (cui Iosephus Stalin summo cum imperio praefuit) contra Germaniam (ab Adolpho Hitler ductam) sociosque eius (Hungariam, Italiam, Romaniam, Finniam) et gravissima secundi belli mundani pars.

Cursus belli
------------

Die 22 mensis Iunii anno 1941 Germania sine promulgatione belli Unionem Sovieticam invasit et initio prospere bellabat: Rutheniam Albam, Ucrainam, Lituaniam, Lettoniam, Estoniam partemque territorii Russiae occupavit (copiae hostiles Leninopolem in obsidione habuerunt, Moscuam fere adeptae fuere, ad Caucasum et ad Rham pervenerunt).

Die 19 mensis Novembris anno 1942 efficacis successio copiarum Unionis Sovieticae incepit. Mense Ianuario anno 1943 perrupta est obsidio Leninopolis (annum post finita). Initio Februarii anno illo URSS expediit victoriam in pugna Stalingradensi (17 Iulii 1942–2 Februarii 1943). In pugna Curscensi, quae ab 5 Iulii ad 23 Augusti anno 1943 durabat, exercitus Sovieticus etiam vicit et plane superioritatem suam firmavit. Socii Unionis Sovieticae (Civitates Foederatae Americae et Britanniarum Regnum) mense Iunio anno 1944 "Frontem Secundam" contra Germaniam in Francia boreali invenerunt. Aestate et autumno eodem anno copiae Sovieticae nonnullas operationes militares (e.g. operationem "Bagration") perfecit. Ad extremum anni 1944 territoria URSS parsque borealis Norvegiae ex occupatione Germaniae liberata sunt, socii Germaniae concesserunt et contra Germaniam bellare commiserunt.

A mense Ianuario ad mensem Aprilem anno 1945 copiae Sovieticae Poloniam et partem Austriae (cum Vindobona) liberaverunt, partem Germaniae occupaverunt (e.g. 9 Aprilis Regiomontium urbs, magnum castrum germanicae Borussiae orientalis, se dedit). Die Die 2 mensis Maii exercitus Unionis Soveticae Berolinum, metropolem Germaniae, cepit.

Die 8 mensis Maii Germania concessit: sic est finis Belli Magni Patrii (etiam finis est secundi belli mundani in Europa).

Nexus interni
-------------

* Dies Victoriae

Nota
----

1. ↑  *Lexicon Russico-Latinum*.

Fontes
------

* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* = Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – Moscuae: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**
* Pagina de Bello Magno Patrio Unionis Sovieticae 1941-45 *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bellum Magnum Patrium ut parte Frontis Orientalis Secundi belli mundani** spectant. |

* J. Gluszak, *De pugna Stalingradensi* **(Latine)**
* V. Ciarrocchi, *Nikolajewka* **(Latine)**
* Pagina de Bello Magno Patrio 1941-45 *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Wikidata Gulielmus Voigt
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Voigt: imagoGulielmus Voigt: imago
*Nativitas*: 13 Februarii 1849; Tilsa  
*Obitus*: 3 Ianuarii 1922; Luxemburgum  
*Patria*: Luxemburgum, Regnum Borussiae, Imperium Germanicum  

**Officium**

*Munus*: impostor  

**Memoria**

*Sepultura*: Cimetière Notre-Dame  

**Gulielmus Voigt** fuit sutor qui nomine **capitaneus Copenicensis** celeberrimus factus est. 

Vestis militaris in curiae Copenicensis museo exhibita.
Emit apud scrutorum mercatores vestes militares quas induit et 16 Octobris 1906 se capitaneum Borussicum simulavit. Nonnullos milites capitaneus falsus Berolini sistit et cum eis Ferrivia urbana citata Copenicum vectus est. Copenici in curia magistrum civium et arcarium in vinculas coniecit et thesarum publicum occupavit. Deinde captivos Berolinum ad custodiam vehi imperavit. Militibus imperavit alium dimidium horae curiam custodire. Ipse hamaxosticho Berolinum vectus est et vestibus civilibus indutis fugit. 

Decem diebus post in vinculas coniectus est quia quisdam cum quo ante in carcere fuerat consilia sciebat et eum prodidit, Caesar autem Gulielmus eius nominis secundus homini nefario nunc celeber facto veniam dedit. 

Aliquo temporis spatio dives erat sed primum in bello, deinde pretiorum inflatione divitias suas amisit. Pauper denique Luxemburgi anno 1922 mortuus est.

Theatri Fabula et pelliculae
----------------------------

Vita Gulielmi Voigt Carolus Zuckmayer auctor in fabulam theatri *Capitaneus Copenici* convertit. Quae fabula saepe in pelliculam conversa est, ut e.g. anno 1956, cum Henricus Rühmann partem tituli ageret.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Capitaneum Copenicensem** spectant. |