recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
In mythologia Graeca **Briareus** (Graece Βριάρεως) erat gigas ingenti vi, Urani et Gaeae filius. Ut fratres Gyas (vel Gyges) et Cottos quinquaginta capita et centum bracchia habebat. Quocirca tres fratres centimani (ἑκατόγχειροι) appellabantur.

Secundum Hesiodi *Theogoniam* pater eorum vim timens centimanos in Tartarum vinculis onustos deiecerat nec frater Cronos postquam Uranum castravit et rerum potitus est eos liberavit. Quocirca in Titanomachia, quamquam ipsi Titanum fratres erant, Gaea futura praesciente et nepoti nuntiante, a Iove liberati sunt et ob beneficium acceptum cum novis deis societatem inierunt atque eis victoriam dederunt. Titanes victi in Tartaro catenati a centimanis Iovi oboedientibus custodiuntur. Posidon vero filiam Cymopoleam Briareo in matrimonium gratus dedisse narratur qui inter novos deos locum accepit.

Aliam fabulam narrabat *Ilias*ːquem dei Briareum appellant, homines vero Aegeon, Thetidem succursui Iovi misisse cum ceteri dei Olympici seditionem facientes deorum hominumque regem vincire vellent. Nam Briareus viribus ipso patre validior habebatur. Qua de causa cum Briareum appropinquantem viderunt dei coniurati inceptum infectum reliquerunt. Unde primo carmine Achilles matrem Thetidem hortatur ut hoc vetus beneficium commemoret dum auxilium in Agamemnonis iniuriam apud Iovem sibi postulat.

Diversa traditio fuit fortasse e vetere carmine epico *Titanomachia* ducta quae Briareum sub Aegeonis nomine Titanum socium faciebat atque adversus Iovem pugnantem describebat, quam traditionem secuti sunt Vergilius et Ovidius.

Herculis columnas olim Briarei columnas vocatas esse testabatur Aristoteles.

Notae
-----

1. ↑  Nomen idem atque 'validus' sonabat. Cf Βριάω, βριαρός).
2. ↑  Victionarius. Horatius, *Carmina* II.17.14.
3. ↑  *Theogonia* 817-9.
4. ↑  Hoc est ipso Iove, ut pluribus commentatoribus visum est ? Cf Ballabriga (2016).

Fontes
------

* Apollodori bibliotheca I.1-1-5.
* Hesiodus, *Theogonia* 147-155, 617-735, 815-8.
* *Ilias* I.393-406
* Plato, Leges 795c
* Vergilius, *Aeneis* VI.287ː *centumgeminus Briareus* (ad Inferorum portas) et X.565-8 (Iovis inimicus)

Plura legere si cupis
---------------------

* Alain Ballabriga, "Le Cent-Bras Briarée, fils de Zeus plus fort que son père. Une correction de la Théogonie (886-900) dans l’Iliade (I, 393-406)", *Kernos*, 1996
* Chrétien-Siméon Le Prévost d'Iray, "Mémoire sur la nature allégorique des trois centimanes Briarée, Cottus, Gygès, en général, et de Briarée en particulier", *Mémoires de l'Institut de France*, 1824ː 98-118
Wikidata Armandus Theodorus Hunziker
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Augusti 1919; Chacabuco, Buenos Aires  
*Obitus*: 12 Decembris 2001; Corduba  
*Patria*: Argentina  

**Officium**

*Officium*: museum director  
*Munus*: botanista, professor  
*Patronus*: Universitas Harvardiana, Universitas Cordubensis Tucumanae
**Memoria**

*Laurae*: Guggenheim Fellowship  

**Armandus Theodorus**, vulgo *Armando Theodoro* **Hunziker** (Chacabuco in urbe Argentinae natus die 29 Augusti 1919; die 12 Decembris 2001 Cordubae Tucumanae mortuus) fuit botanista. Praesertim de classificatione familiae Solanacearum inquisivit.

E parentibus origine Helveticis ortus est. Agronomiae apud universitatem Bonaëropolitanam studuit, ubi discipulus fuit Laurentii Parodi. Professor factus est anno 1949 universitatis Cordubensis Tucumanae, ubi usque in 1982 functus est, sed inter annos 1947 et 1954 in universitate Harvardiana cum Irving Widmer Bailey laboravit. Anno 1961 libellos titulo *Kurtziana* condidit.

Taxa plura ipse primus definivit. Genus *Hunzikeria* ad eius honorem a Gulielmo Geraldo D'Arcy anno 1976 nominatum est.

Opera selecta
-------------

* 1950 : "Estudios sobre Solanaceae. I. Sinopsis de las especies silvestres de Capsicum: de Agrentina y Paraguay" in *Darwiniana* vol. 9 (1950) pp. 225-247 JSTOR
* 1998 : "Estudios sobre Solanaceae. XLVI. Los ajíes silvestres de Argentina (Capsicum)" in *Darwiniana* vol. 36 (1998) pp. 201-203 JSTOR
* 2001 : *The Genera of Solanaceae*. Ruggell Lichtensteniae: A. R. G. Gantner Verlag, ISBN 3-904144-77-4

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Hunz.**" (apud IPNI reperiendum)

Notae
-----

1. ↑  Vide Categoria:Taxa Hunziker
2. ↑  W. G. D'Arcy, "New Names and Taxa: Solanaceae" in *Phytologia* vol. 34 (1976) p. 283

Bibliographia
-------------

* "In memoriam ... Armando T. Hunziker" in *ASPT Newsletter* vol. 16 no. 1 (2002)
* Ana M. Anton, "Armando T. Hunziker (1919−2001)" in *Taxon* vol. 51 (2002) pp. 393-403
* Juan H. Hunziker, "Some historical aspects of plant cytogenetics in Argentina and Uruguay" in *Genetics and Molecular Biology* vol. 23 (2000) pp. 917-920

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • IPNI |
**Cyclus solaris**[1] definitur illo numero annorum quibus praeteritis anni dies calendarii in eundem diem hebdomadalem caderent. Is cyclus in Calendario Iuliano complectitur 28 annos, in Calendario Gregoriano autem 400.

Annus habet 365 dies vel 52 hebdomadas, quae 364 dies faciunt, et unum diem. Septimus ergo quisque annus eandem congruentiam dierum calendariorum et dierum hebdomadalium praeberet, si non quartus quisque annus intercalaris esset die intercalari auctus. Propterea in calendario Iuliano quisque 28. annus congruentiam dierum et hebdomadalium et calendariorum repetit.

Sunt 28 anni quia:

{\displaystyle 7\cdot 4=28}

Nonnulli anni intercalares calendarii Iuliani non iam sunt in calendario Gregoriano qui anni sunt 1700, 1800 et 1900. Solummodo quartus quisque annus intercalaris calendarii Iuliani iam est intercalaris in calendario Gregoriano sicut annus 2000. Quamobrem cyclus solaris calendarii Gregoriani complectitur 400 annos.

Nota
----

1. ↑  google: "Isagogicon ecclesiasticum" cuius auctor est Joseph Kuckeisen
Anca Fuchs anno 1982
**Anca** (Theod.: *Anke*) **Fuchs** (nata *Anca Nevermann* 5 Iulii 1937 Hamburgi; mortua die 14 Octobris 2019) femina rei publicae fuit et sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae (SPD) est.

Iuventus et Munus
-----------------

Fuchs anno 1956 maturitatem adepta est et tum iurisprudentiae studebat. Anno 1960 primam, anno 1964 secundam probationem accepit. Tum pro foedere collegiorum opificum Germaniae (Theod.: *Deutscher Gewerkschaftsbund*), deinde ab anno 1968 pro collegio opicicum metallurgici laboravit et etiam inter rectores electa est.

Familia
-------

Pater Ancae Paulus Nevermann (SPD) fuit, qui annis 1960 - 1965 magister civium superior Hamburgi erat. Ipsa nupsit atque duos liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Anca Fuchs anno 1956 ad factionem SPD accessit, anno 1971 primo legata Civitatis Hamburgi electa est. Anno 1979 inter rectores SPD, anno 1980 primo legata Dietae Foederalis Germaniae electa est. Iam ab anno 1977 secretaria stalis in Administerio Foederalis Germaniae facta est. 28 Aprilis 1982 ab Helimuto Schmidt (SPD) cancellario foederali Administra Foederalis Salutis Publicae et Familiarum nominata est. Sed paucis post mensibus - 1 Octobris 1982 cum aliis administris SPD factionis consilium ministrorum post electionem Heleimuti Kohl (CDU) relinquere coacta est. Anno 1986 in praesidium SPD missa est et anno 1990 contra Curtium Biedenkopf frusta candidata praesidis ministrorum Saxoniae erat, anno 1991 praesidium SPD reliquit. Anno 1998 praeses vicaria Dietae Foederalis electa est et ad annum 2002 mansit, cum parlamentum reliquit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae

Administri Foederales Salutis Publicae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Elizabeth Schwarzhaupt (CDU) |Catharina Strobel (SPD) |Catharina Focke (SPD) |Antje Huber (SPD) |Anca Fuchs (SPD) |Henricus Geißler (CDU) |Rita Süssmuth (CDU) |Ursula Lehr (CDU) |Gerda Hasselfeldt (CSU) |Horatius Seehofer (CSU) |Andrea Fischer (Virides) |
Ulla Schmidt (SPD) |Philippus Rösler (FDP) |Daniel Bahr (FDP) |Hermannus Gröhe (CDU) |Ioannes Spahn (CDU) 2018  | |
|  |



Consilium ministrorum Schmidt III (6 Novembris 1980 - 1 Octobris 1982)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Helimutus Schmidt (SPD) |
Ioannes-Theodericus Genscher (FDP) |
Gerhardus Baum (FDP) |
Ioannes Iochen Vogel (SPD) |
Ioannes Apel (SPD) |
Ioannes Matthöfer (SPD) |
Manfredus Lahnstein (SPD) |
Otto Comes Lambsdorff (FDP) |
Iosephus Ertl (FDP) |
Björn Engholm (SPD) |
Heribertus Ehrenberg (SPD) |
Hinricus Westphal (SPD) |
Antje Huber (SPD) |
Anca Fuchs (SPD) |
Volkerus Hauff (SPD) |
Curtus Gscheidle (SPD) |
Theodericus Haack (SPD) |
Egon Franke (SPD) |
Andreas de Bülow (SPD) |
Georgius Schmude (SPD) |
Rainerus Offergeld (SPD) |
|  |
S. Raphaela (Porras y Ayllón)
**Ancillae Cordis Iesu** (Hispanice: *Esclavas del Sagrado Corazón de Jesús*, Italiane: *Ancelle del Sacro Cuore di Gesù*, Anglice: *Handmaids of the Sacred Heart of Jesus*) sunt institutum religiosum feminarum iuris pontificii: Sodales huius congregationis nomini ordinis sigla **ACI** postponunt.

Historia
--------

Congregatio Matriti a Raphaela Porras y Ayllón (1850-1925) condita est. Fundatrix a papa Paulo VI anno 1977 canonizata est.

Finis ac diffusio
-----------------

Ancillae Cordis Iesu instructioni iuvenum - imprimis pauperum - navant. Spiritualitas congregationis ab Ignatio de Loyola inspirata est.

Sorores laborant in: Europa (Britanniarum Regnum, Francia, Hibernia, Hispania, Italia, Portugallia), in America (Aequatoria, Argentina, Bolivia, Chilia, Civitates Foederatae Americae, Columbia, Panama, Peruvia, Uruguaia), in Asia (Japonia, India, Philippinae) et in Africa (Cameronia). Sedes generalis est Romae.

Die 31 Decembris anno 2005 instituto erant 1311 religiosae in 132 domibus.

Notae
-----

1. ↑  *Ann. Pont. 2007*, p. 1680.
2. ↑  Vide Homilia Pauli VI in missa canonizationis
3. ↑  Vide paginam domesticam congregationis
4. ↑  Ann. Pont. 2007, p. 1680.

Bibliographia
-------------

* *Annuario Pontificio per l'anno 2007*, Libreria Editrice Vaticana, in Civitate Vaticana 2007. ISBN 978-88-209-7908-9.
* Guerrino Pelliccia e Giancarlo Rocca (red.), *Dizionario degli Istituti di Perfezione* (10 vol.), Edizioni paoline, Mediolani 1974-2003.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica congregationis (Anglice, Hispanice)
**Magister Divinitatis,** titulus **M.Div.** usitate imminutus, in academico theologiae studio est primus gradus professionalis professionis pastoralis in America Septentrionali, vulgatissimus gradus academicus a seminariis et scholis divinitatis concessus. Hic gradus, in multis denominationibus Christianis et in nonnullis religionibus aliis, est solitum necessarium ordinationis in sacerdotium vel statum pastoris, sive pro alia creatione, ordinatione, vel diplomate ministrationis professionalis. Hic gradus in seminariis accreditatis in Civitatibus Foederatis inter 72 et 106 horas crediti studii requirit, quorum 72 sunt minimum bb academicis procuratoribus aestimantibus institutum, et 106 sunt ad fines altiores scholarum quae latius disciplinarum cognatarum studium volunt. 

Christianae Magistri Divinitatis rationes usitate cursus ministerii Christiani et theologiae requirunt. Cursus usitate comprehendunt studia Graecae, theologiae, philosophiae, historiae ecclesiasticae, theologiae pastoralis, Bibliorum Hebraicorum (Veteris Testamenti), et Novi Testamenti. Multae rationes etiam cursus de incremento ecclesiae, ecclesiologia, evangelismo, theologia systematica, educatione Christiana, studiis liturgicis, lingua Latina, lingua Hebraica, iure canonico, et patristica comprehendunt. Gradus thesem academicam comprehendere potest.

Nexus interni
-------------

* Licentiatus in Theologia Sacra
* Magister Artium
* Magister Religionis
* Magister Studiorum Theologicorum
* Magister Theologiae
* Magister Theologiae Sacrae
**Αἷμα**, Latine scilicet "**sanguis**", fuit (sicut refert Nicetas Choniates rerum gestarum scriptor) responsum propheticum quaestionis de successione imperatorum Byzantinorum e familia Comnenorum. Sic enim quaeritur: "ἐς ὅσον ἡ τοῦ Κομνηνοῦ Ἀλεξίου βασιλεύοντος διαρκέσει σειρά;" i.e. "Quantum durabit series familiae Comnenorum ab Alexio incepta?" Responsum imperatores ipsos enumerare intellegitur, videlicet **A** (Alexius I Comnenus), **I** (Ioannes II Comnenus), **M** (Manuel I Comnenus), **A** (Alexius II Comnenus, cuius nomen propter hanc prophetiam a patre datum est). Andronicus I Comnenus (**A**), Alexii II necator atque successor, ob eandem rationem Isaacium Ducam Comnenum successorem sibi futurum metuit, sed re vera successor Isaacius II Angelus (**I**) futurus erat.

Notae
-----

1. ↑  Nicetas Choniates, *Historia* p. 170 van Dieten
2. ↑  Nicetas Choniates, *Historia* p. 292 van Dieten

Bibliographia
-------------

* Paul Magdalino, *The Empire of Manuel I Komnenos, 1143-1180* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2002) pp. 7, 200 (Paginae selectae apud *Google Books*)
Linea Jirečekensis
**Linea Jirečekensis** est linea imaginata dividens Balcaniam paeninsulam. Inventa est a Checho nomine Constantinus Jireček anno 1911. Qua linea regiones septentrionales Latine loquentes a finibus meridionalibus lingua Graeca utentibus separatae sunt. Civitatibus Graecis ab imperio Romano captis exstabat usque ad divisionem imperii in partem orientalem et occidentalem. (i.e. a saeculo II a.C.n. usque ad quartum saeculum) Initium occidentale lineae fuit fere oppidum Albanicum Laç, deinde per Serdicam in Bulgaria sita atque per cacumines Haemi montis usque ad Pontum Euxinum extendit.

Linea constituta est inventorum archaeologicorum causa: A septentrione eius lineae inscriptiones Latine, a meridie Graece scriptae plerumque inventae sunt. Etiam interest in radicibus quarundam gentium definiendis, exempli gratia origo Arumenorum atque Romanorum.

Bibliographia
-------------

* Jireček, Konstantin, *Geschichte der Serben* ' *The history of the Serbs* ', Gotha, 1911.
* Kaimio, Jorma, *The Romans and the Greek Language*, *Commentationes Humanarum Litterarum* **64**. Helsinki: Societas Scientiarum Fennica, 1979. (not seen)
* MacLeod, M.D. *review of* Kaimio, 1979 in *The Classical Review*, New Ser. **32**:2:216-218, 1982. JSTOR
Cathedra Augustini.
**Cathedra Augustini** est sollemnis Archiepiscopi Cantuariensis solium aditiale in Ecclesia Cathedrali Cantuariensi Cantiae conservatum.

Historia
--------

Cathedra, ex Augustino primo Archiepiscopo Cantuariensi appellata, ex marmore Petworthiensi factum est. Sedes usitata, in relatibus cathedralis inter annos 1201 et 1204 facta fuisse scripta, in loco cathedrae per incendium anno 1174 destructae substituta est; basis autem fragmenta primae cathedrae continere potest, quod in relationibus aedificiorum Anglosaxonium et Romanicorum ab Eadmero et Gervaso Cantuariensi commemoratur. Secundum cathedralem, sedes olim fuit pars supellicis fani Sancti Thomae Becket, quod per Reformationem Anglicam delendum est. Prima cathedra ab Eadmero describitur "cathedra pontificalis, artificio pulchro magnis lapidibus ferrumineque fabricata"; quae in apsi occidentali post aram Sanctae Mariae stabat, sed in incendio anno 1067 periit.

Ex primis temporibus, in triplice Archiepiscopi Cantuariensis consecratione semper adhibetur. Rite sedet in solio in choro episcopus dioecesis, in domo capitulari abbas titularis, et in Cathedra Augustini Primas Omnis Angliae. Quae, cum Congressu Lambethensi, sunt solae occasiones cum cathedra adhibetur. Solium chorale aliis occasionibus cum archiepiscopus adesset adhibetur.

Significatio hodierna
---------------------

Consecratio in Cathedra Augustini, ob universalem hodiernae Communionis Anglicanae naturam, universalem Archiepiscopi Cantuariensis dignitatem spiritualis communionis ducis repraesentat; quam ob rem traditionalis post consecrationem in Cathedra Augustini a Decano Cantuariensi fit ut novus archiepiscopus a maiore (per longinquitatem ministerii) archiepiscopo primatiali ex toto orbe terrarum benedicitur. Sic recens Archiepiscopus Cantuariensis (Rowan Williams) a Robino Eames, Archiepiscopo Armaghensi?, benedictus est. Prima consecratio (in cathedra chorali), per leges Anglicas, ab Archidiacono Cantuariensi administranda est.

Notae
-----

1. ↑  Reeve 2003.
2. ↑  "The Cathedral and Metropolitical Church of Christ Canterbury". Canterbury Cathedral. 2015-10-12 .
3. ↑  Anglice: "the pontifical chair, constructed with handsome workmanship and of large stones and cement."
4. ↑  Cook 1957:125.
5. ↑  "Enthronement Service" (PDF), 17 Iunii 2010.

Bibliographia
-------------

* Cook, G. H. 1957. *The English Cathedral.* Londinii: Phoenix House.
* Reeve, Matthew M. 2003. A Seat of Authority: The Archbishop's Throne at Canterbury Cathedral. *Gesta* 42(2):131-142. JSTOR.
Cathedralis noctu illuminata.
Ecclesia **Cathedralis Florentiae** vel **Cathedralis Metropolitana Sanctae Mariae Floris**, in Italia etiam ***Domus* Florentiae** est aedificium notum Florentiae, Italiae; pariter ecclesia principalis et urbis symbolum, insuper unum ex clarissimis Italiae ipsae. Ecclesia, cum temporibus saeculi 15 erecta est, fuit magnitudine prima toto in orbe terrarum, hodie tertia in Europa, post Basilicam Sancti Petri et Ecclesiam cathedralem Mediolanensem. Metitur ecclesia 135 m longitudinis et 90 m latitudinis. Ecclesia cathedralis ab fundamento pristinae Ecclesiae Sanctae Reparatae surgit; simul urbis puncto, quo etiam aedes temporis Romani sitae erant.

Domus constructio, ordinata per *signoriam* (gubernationem) Florentiae, anno 1296 coepit, terminataque est anno 1436. Opera prima ab architecto Arnulphus de Cambio (1245–1302/1310) iussa sunt, architecti proximi Giottus Bondonis (1267–1337), Franciscus Talenti (1305–1369) erant. Denique Philippus Brunelleschi (1377–1446) cupulam famosam excogitavit.

Planities ecclesiae basilicam ex tribus navibus cum rotundo, super quo sedet cupula maxima ex muris ullo tempore facta, format. Praeterea intra ecclesiam invenitur opera tectoria planitiebus maxima ullo tempore picta: tria milia sescenti metra quadrata, ab pictoribus Georgio Vasario (1511–1574) et Friderico Zuccaro (1539–1609) paucis annis, a 1572 ad 1579 enim, perfecta. Cupulae superposita est laterna ex marmore cum terrassa 91 metris alta et conspectu panorama ad urbem. Anno 1887 iterum ex marmore de Aemilio Fabris (1807–1883) facta est ecclesiae frons architecturae neogoticae.

In Ecclesia Catholica Cathedralis Florentiae Archidioecesis Florentinae *basilica minor* denominata est. Queat continere usque ad trecentos homines.

Notae
-----

1. ↑  De Ecclesia Cathedrali Sanctae Mariae Floris **(Italice)**

Nexus interni
-------------

* Concilium Basiliense
* Gulielmus Dufay
* Eugenius IV
* Hieronymus Savonarola

Nexus externi
-------------

* Situs officialis Cathedralis Florentiae
* Descriptio Cathedralis
Wikidata Catharina Bernardo
Res apud Vicidata repertae:Catharina Bernardo: imagoCatharina Bernardo: imago
*Nativitas*: 26 Martii 1996; Cabanatuan  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Munus*: actor, Animator programmatis, cantor, ostentatrix  

**Catharina Bernardo** (vulgo *Kathryn Bernardo*, plenius *Kathryn Chandria Manuel Bernardo*; in urbe Cabanatuanensi, in una ex Insulis Philippinis posita, die 26 Martii 1996 nata) est actrix atque cantrix Philippina. Primum anno 2003 Catharina partes in pellicula cinematographica egit et saepe postea. Clarior facta est anno 2010 cum in serie televisifica *Mara Clara*, quae tum edebatur, Maram ageret. Pluries in agendo ita Danielem Padilla socium deinde habuit ut, iuxta instrumentorum divulgationis Philippinorum morem, eius nomen cum huius interdum misceretur ac vox *KathNiel* fingeretur ad eos "par" -ut dicitur- "amatorium" factos esse stabile atque notum significandum. Anno 2014 etiam primum album musicum Catharinae editum est, quod inscribitur *Kathryn*.
Unam legis e paginis de
lingua Graeca
disserentibus

---


Proto-Graeca (ca. 2000 a.C.n.)

Mycenaea (1600–1100 a.C.n.)

Graeca antiqua (800–300 a.C.n.)

*Dialecti*: Aeolica, Arcado-Cypria,  
Attica, Dorica, Ionica

Koine (300 a.C.n.–600 p.C.n.)

Graeca Media (600–1500)

Neograeca (ab anno 1500)

Demotica, Catharevusa  
*Dialecti*: Graeco-Calabra, Ievanica, Cappadociana, Pontica, Tsaconica, Cypria
 Vide etiam  
Alphabetum Graecum

Vestigia Catharevusae in lingua hodierna: 1. Morphologia: finalis -ν in κλασσικόν, 2. Scriptura polytonica, 3. Vocabularium: οἶκος, 4. Morphologia: participium passivum aoristi ἰδρυθείς, 5. Casus: dativus (τῷ)
**Catharevusa** (Neograece Καθαρεύουσα [kaθaˈre̞vuˌsa]) est lingua Graeca "pura" et emendata, saeculo undevicesimo ineunte ab Adamantio Corae creata, quae lingua officialis Graeciae fuit usque ad annum 1976.

Catharevusa similis est linguae Graecae antiquae communi; *Coraes* linguam vulgarem quam maxime emendari et a verbis alienis (ut puta Turcicis) "purificari" voluit, non autem linguam Graecam saeculi quarti a.C.n. restitui. Ita pro verbo vulgari ψάρι (piscis) non antiquum ἰχθύς, sed verbum Graecae recentioris ὀψάριον proposuit. Alii autem alia poposcerunt, quidam etiam meram dialectum Atticam. Unica quidem Catharevusa numquam exstabat, plus erat in scriptis quam in sermonibus. Varii scriptores variis modis Catharevusa Demoticaque usi sunt. 

Regnum Graeciae ab initio (anno 1832) Catharevusam elegit, linguam vulgarem seu demoticam neglegens. Paulatim numerus hominum crescebat, qui Catharevusam recusaverunt, praecipue post secundum bellum mundanum: Poetae, qui linguam arte factam repudiaverunt, quia vitam authenticam describere voluerunt; magistri, quia intellexerunt discipulos successu carere, quod nimium temporis in grammaticam obsoletam consumpserunt. 

Anno 1976 - duos annos post libertatem rei publicae restitutam - pro Catharevusa "lingua Neograeca communis" (Νεοελληνική κοινή), quae est sermo demotica (Δημοτική) cum quibusdam proprietatibus e Catharevusa oriundis, in linguam publicam officialem electa est.

Nexus interni
-------------

* Designatio linguae
* Lingua Neograeca
* Lingua scripta
* Diglossia
Wikidata Teliavus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 6. saeculum; Penally  
*Obitus*: 9 Februarii 560; Llandeilo  
*Patria*: Cambria  

**Officium**

*Officium*: episcopus  
*Munus*: sacerdos  

**Familia**

*Genitores*: Saint Issel; Gwenhaf  

**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 9 Februarii)
Sanctus **Teliavus** (Cambrice *Teilo*) fuit dux Ecclesiae Celticae in Cambria inter sexto saeculo. Anni natalis et mortis non certi sciuntur, sed Penally in Comitatu Pembrochiano locus eius natalis habetur.

Filius erat Principis Ensig ap Hydwn ap Ceredic et aequalis tempore patruelis sui Sancti David, quocum fertur se Hierosolymam peregrinationem fecisse. Teliavus creditur episcopus et Landavensis et Meneviensis fuisse. Cranium eius, nunc in calicem conversum, in scrinio in Cathedrale Landavensi tenetur, multos post annos ubi tum in fundo apud Maenclochog Comitatus Pembrochiani, tum in cavea argentariae in Australia custodiebatur a familia Matthews, qui tempore Reformationis eo potita erat.

Sicut multi eius temporis sancti, Teliavis fuit dux monasticus qui *llan*, ut Cambrice coenobium dicitur, condidit quod nomen oppido Llandeilo dedit (*t* in *d* per mutationem iuxta morem Cambricum mutato), et alia quoque loca compluria eius nomen ferunt. Creditur etiam in Britannia Minore praedicasse aut evangelizasse, ubi est vicus quidam Landeleau ("Coenobium Teliavi") nomine. Patronus est cum Dubritio, Odoceo, et Apostolis Petro Pauloque, Cathedralis Landavensis quam condidisse habetur.

Dies festus est 9 Februarii.

Nexus externi
-------------

* Vita s. Teliavi (Latina)
* Teliavus in *Lexico Cambrico biographico*
* Teliavus in *Encyclopaedia Catholica*
Tabula civitatum ubi religio publica obtinet.
**Religio publica,** etiam **religio constituta** vel **religio civitatis** appellata, est corpus religiosum vel fides a civitate comprobata. Quamquam civitas religionem comprobatam habet a potestate exsecutiva vel tributo, non sequitur theocratia esse.  In multi civitatibus qui religiones publicas proclamant, blasphemia lege scelus fit.

Nuper religio civitatis
-----------------------

Religiones infra sunt nuper comprobati sicut religio civitatis (omnes sunt variationes Christianismi vel religionis Islamicae vel Buddhismi).

### Ecclesia Catholica

* Civitas Vaticana
* Costa Rica
* Melita
* Principatus Monoeci e.t.c.

### Ecclesia Lutherana

* Dania
* Finlandia
* Islandia
* Norvegia e.t.c.

### Ecclesia Orthodoxa

* Armenia
* Finlandia e.tc.

### Ecclesia Orthodoxa Graeciae

* Graecia
* Cyprus

### Ecclesia Anglica

* Anglia

### Presbyterianismus

* Scotia

### Religio Christiana diversa

* Samoa
* Zambia e.t.c.

### Religio Islamica

* Aegyptus
* Algeria
* Arabia Saudita
* Irania
* Marocum e.t.c.

### Buddhismus

* Birmania
* Butania
* Cambosia
* Laotia
* Sri Lanca
* Thailandia e.t.c.

Notae
-----

1. ↑  The Journal of Ecclesiastical History – Page 268 by Cambridge University Press, Gale Group, C.W. Dugmore
2. ↑  Constitutio Costae Ricae, articulus 75
3. ↑  Constitutio Melitae, articulus 2
4. ↑  Constitutio Principati Monoeci, articulus 9
5. ↑  Constitutio Daniae, articulus 4
6. ↑  Constitutio Cambosiae, Articulus 43
7. ↑  Constitutio Laotiae, Articulus 9

Nexus interni
-------------

* Cultus imperatorius
* Laicismus - notio contraria
* Testimonium fidei - ritus civilis quasi religiosus
* Vectigal ecclesiasticum

Scientiae humanae

Archaeologia · Civilitas · Geographia · Historia · Ius · Linguistica · Oeconomia · Philosophia · Psychologia · Sociologia
Wikidata Catharina Göring-Eckardt
Res apud Vicidata repertae:Catharina Göring-Eckardt: imagoCatharina Göring-Eckardt: imago
*Nativitas*: 3 Maii 1966; Friedrichroda  
*Patria*: Res publica Democratica Germanica, Germania  
*Nomen nativum*: Katrin Dagmar Eckardt
**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, Praeses of the Synod of the Evangelical Church in Germany, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, Vice President of the Bundestag  
*Munus*: politicus, theologus, environmentalist  

**Consociatio**

*Factio*: Suscitatio Democratica, Democracy Now, Foedus 90/Virides, Alliance 90  
*Religio*: Lutheran Churches
**Memoria**

*Laurae*: Wilhelm Leuschner Medal  

Catharina Göring-Eckardt, 2009
**Catharina Göring-Eckardt** (nata die 3 Maii 1966 Friedrichrodae in Thuringia) est femina politica Germanica Viridium partis .

Iuventus et munus
-----------------

Post scholam finitam Göring-Eckhardt Lipsiae theologiae studebat, sed non studium finivit, quod anno 1989 cum aliis inter res novas Rei publicae Democratica Germanica Foedus 90/Virides factionem condidit.

Familia
-------

Göring Eckardt pastori protestantico nupsit atque duos filios habet.

Cursus honorum
--------------

Göring-Eckhardt ab anno 1998 legata Dietae Foederalis Germaniae est. Anno 2005 etiam vicaria praeses electa est et adhuc hunc honorem tenet. Die 10 Novembris 2012 nuntiatum est, Göring-Eckardt una cum Georgio Trittin candidata prima Viridum electionis Dietae Foederalis anno 2013 futuram esse. Sed comitiis diei 22 Septembris 2013 Factio Viridum victa est. Göring-Eckardt tamen legatus ad parlamentum Germanicum manet. Die 8 Octobris una cum Antonio Hofreiter etiam praeses legatorum Viridum creata est. Anno 2017 iterum legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Catharina Göring-Eckardt** spectant. |

* Catharinae Göring-Eckardt pagina interretialis (Lingua Theodisca)
* Biographia apud Parlamenti germanici paginas interretiales (Lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Der Stern die 10 Novembris 2012
2. ↑  Der Spiegel die 23 Septembris 2013
3. ↑  Der Spiegel die 8 Octobris 2013
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Aspectus frontis genus dextri qui ligamenta, praesertim ligamentum decussatum anterius, ostendit.
**Ligamentum decussatum anterius** seu **Ligamentum cruciatum anterius** est unum ex quattuor principalibus genuum ligamentis. Quod facies internas condyli laterales femoris (comminus margo posterior) et areae intercondylares anterior tibiae conectit. Ligamentum est cartilago in forma distenta medio genus, et praesertim cum ligamento decussato posteriore fungitur ut rotare retroagereque tibiam impendeat. Ligamenti est evitare antecedendum tibiae erga femorem. 
Ruptura ligamenti est frequentissima laesio qua genu praecipue athletarum nocitur. Tamen non opus est chirurgia aliquibus herniis qui? labores leves efficiunt et vitam quidem quotidianam efficere possunt post therapiam recurantem. Probatio Lachmanniana a medico adhibenda est ut rupturam ligamenti detegat.

Ruptura ligamenti decussati
---------------------------

Violentia indirecta causa rupturam partielem vel totalem *ligamenti decussati anterius* vel amborum *ligamentorum decussatorum* efficere potest. Ruptura ligamenti decussati modo posterius rarius est.

Notae
-----

1. ↑  Kopsch, F. (1941). *Die Nomina anatomica des Jahres 1895 (B.N.A.) nach der Buchstabenreihe geordnet und gegenübergestellt den Nomina anatomica des Jahres 1935 (I.N.A.)* (3. Auflage). Leipzig: Georg Thieme Verlag.
2. ↑  De nominibus Latinis vide e.g. hanc paginam.
3. ↑  *ACL Injury: Does It Require Surgery?*, American Academy of Orthopaedic Surgeons (AAOS) (2002).

Nexus interni
-------------

* Ligamentum decussatum posterius
| Lingua Lazica Lazuri nena, ლაზური ნენა |
| --- |
| Taxinomia: | Linguae Caucasicae
 Linguae Kartvelianae
  **Lingua Lazica** |
| Locutores: | circa 22 000 (2014)  |
| Sigla: | 1 , 2 , 3 laz |
| Status publicus |
| Officialis |  |
| Privata | Turcia, Georgia |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina |
| Procuratio: | 
 |

**Lingua Lazica** est lingua Kartveliana familiae Caucasicae, qua loquuntur Lazi. Lazi Turciam septentrio-orientalem ad litus Ponti Euxini incolunt necnon Georgiam meridie-occidentalem. Circa 20 000 homines lingua Lazica in Turcia et circa 2 000 in Georgia loquuntur. Lazi Turciae nunc litteris Latinis scribunt, sed variis modis. In Georgia decenniis 193 et 194 litteris Latinis libri Lazici edebantur, sed latinizatione finita sine scriptura lingua Lazica manebat. A decennio 200 litteris Georgianis interdum lingua Lazica utitur.

Linguae Mingrelicae Lazica propinqua est.

Notae
-----

1. ↑  *Lazi* et *Lazica*: *Caucasiarum regionum et gentium Straboniana descriptio, ex recentioris aevi notitiis commentario perpetuo illustrata*, auctore Christophoro Rommel, Lipsiae 1804, p. 20. (Textus apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* Марр Н. Грамматика чанского (лазского) языка. Petropoli 1910. (ars grammatica) **(Russice)**

Incubatrix VicimediorumIncubatrix Vicimediorum
Experimentum est pro Vicipaedia in  ***Lingua Lazica*** apud *Incubatricem Vicimediorum*

Nexus externi
-------------

* Nicolai Marr ars grammatica Lazica[*nexus deficit*] (fasciculus \*.djvu) **(Russice)**
| Lingua Lydia  |
| --- |
| Taxinomia: | Linguae Indoeuropaea e familia Anatolica |
| Status: | lingua exstincta |
| Sigla: | 1 —, 2 —, 3 — |
| Usus |
| Aevum: | saec. VI a.C.n. - II p.C.n. |
| Situs: | Lydia  |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Abecedarium Lydium |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Lydia** est lingua Indoeuropaea, quae in numero linguarum Anatolicarum habetur et hodie a nullo populo dicitur. Primo autem dimidio millennio a.C.n. Lydia erat imperium magni momenti in Asia (minore) situm. Medio septimo saeculo a.C.n. Lydi abecedarium a Graecis accepere. Tamen de lingua Lydia tantum paucae inscriptiones—imprimis monumenta—ex quinto vel quarto saeculo a.C.n. restant. Linguae Lydiae proxima cognata lingua Hetthaea putatur.

Nexus externi
-------------

* "Digital etymological-philological Dictionary of the Ancient Anatolian Corpus Languages (eDiAna)". Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Catilinae coniuratio

*Ciceronis Orationes in Catilinam,* a Caesare Maccari anno 1888 picta
Exemplum *Catilinae coniurationis*
***De coniuratione Catilinae*** aut ***Bellum Catilinae*** aut ***Bellum Catilinarium*** est liber historiographi C. Sallustii Crispi, in quo Catilinae coniuratio L. Sergii Catilinae anno 690 ab urbe condita (63 a.C.n.) describitur. Qui cupiditate rei publicae capiundae incensus Ciceronem consulem aliosque senatores necare, rem publicam insidiis capere, se ipsum consulem facere decrevit. Quo autem impeditus est, cum multi coniuratorum Romae iam necarentur, ut exercitu senatum oppugnare ultimam rationem esse Catilinae videretur. Catilina desperatus cum exercitu plerique suorum apud Pistoriam duo exercitus senatus oppugnaverunt tanta audacia, ut nemini vita remaneret.

Sallustius ipse adulescens de re publica senator milesque meritus est. A moribus corruptis territus rostra reliquit, et historias scribere decrevit. Excusatio scribendi neque de re publica merendi invenitur in *Coniurationis Catilinae* prooemium (capita 1–5).

Libri argumenta
---------------

* **Capita 1-5**: Prooemium. De natura hominum. Excusatio historiae scribendae. De Catilinae iuuentute.
* **Capita 5.9–13**: Rei publicae res gestae. Morum peruersitas Romanorum.
* **Capita 14–16**: Catilina exemplum morum Romanorum peruersitatis.
* **Capita 17–22**: Res gesta ante Catilinae coniurationem. Praeparatio.
* **Capita 23–25**: Proditio Semproniae. Ciceronis creatio.
* **Capita 26–36**: Consequentiae Catilinae repulsae.
* **Capita 36.4–39**: Quaestio partium rei publicae. Populares/optumates.
* **Capita 39.6–45**: Proditio Allobrogum.
* **Capita 46–49**: Interrogationes testium et coniuratorum.
* **Capita 50–55**: Senatus consilium. Orationes Caesaris Catonisque.
* **Capita 56–61**: Proelium et exitium Catilinae.

Nexus interni
-------------

* In Catilinam orationes Ciceronis
* Quousque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?

Notae
-----

1. ↑  Sallustius, "De coniuratione Catilinae", Les Belles Lettres, "C.U.F.", Lutetia, 2003, p. 54, nota 1 (Francice).

Nexus externi
-------------

* Textus 'De coniuratione Catilinae' linguis Latina, Graeca, Theodisca
Cathedra Petri
**Cathedra Petri** est artificium in abside principali Basilicae Sancti Petri (Romae) thronum magnitudine plus quam verum repraesentans, quod annis 1657-1666 a Ioanne Laurentio Bernini (natus 1598; mortuus 1680) Alexandro VII auctore (rexit 1655–1667) creatum est.

Quidditas
---------

Cathedra Petri Basilicae Vaticanae est Reliquiarium, tegimentum aeneum sellam ligneam includens, quae secundum traditionem cathedra Petri fuisse dicitur. Veri simile est sellam saeculo nono ad coronationem Caroli Calvi confectam esse. Quae post hoc festum papae vel Basilicae Vaticanae donata est. Cathedra Petri liturgica, i.e. cathedra episcopi Romani, in Basilica Lateranensi est.

Species
-------

Cathedra Petri est artificium ingens temporis Baroci, cuius in medio est ipse thronus. Super thronum imago sub vitro finestrae ovatae picta caelum apertum monstrat: Medio in Nimbo columba Spiritum Sanctum repraesentans apparet, a Spiritus Sancti apparitione fasces radiorum exeunt atque nubes, in quibus chori angelorum gypsato opere (Italiane: *stucco*) vel aere confecti aspiciuntur. Summa pars artificii aurata est. Aurum divinum significat.

Thronus in nubibus e caelo descendere videtur. Quattuor figurae aeneae magnitudine plus quam verae manus ad ansas laterales in pedibus throni fixas admovent thronum ita suspensum tenentes. Figurae sunt Patres Ecclesiae, duo ex oriente Graeco (Iohannes Chrysostomus et Athanasius Alexandrinus), duo ex occidente Latino (Augustinus et Ambrosius). Thronus caelato opere ornatus est.

Antiochia et Venetiae
---------------------

Secundum traditionem ecclesiasticam Petrus, antquam Romam venit, etiam ecclesiam Antiochenam condidit. Cathedra, quam ibi obtinuisse dicitur, hodie in Sancto Petro in Castello, olim ecclesia patriarchalis Venetiana, demonstratur. Donum imperatoris Michael III Venetiis datum, quae tum adhuc sub dicione byzantina erant, fuisse dicitur conscientiam auctoritatis erga papas et ius postulatumque Patriarchatus Aquileiensis confirmavit. Sed litterae Arabicae distincte visibiles ostendunt hunc thronum quidem orientalem, minime autem Ecclesia antiqua oriundum esse.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cathedram Petri** spectant. |

* Descriptio imaginibus exornata (Anglice)
Ferriviae metropolitanae Varsoviensis tabula.
**Ferrivia metropolitana Varsoviensis** (Polonice *Metro w Warszawie*) est ferrivia subterranea Varsoviae elaborata. Prima via aedificata est anno 1995. Hodie ferrivia e duabus lineis constat.

Metropolitana Varsaviensi necessitatibus debilibus et invalidis aptatur.

Linea M1
--------

Linea 1 mense Aprili 1995 inter meridionalem terminum *Kabaty* et *Politechnika* aperuit.
Lineae longitudo 22.6 km cum 21 stationibus est.

Linea M2
--------

Initialis 6.1 km sectio lineae 2 tandem in primo 2015. Commutatio cum linea 1 praebetur in statione *Świętokrzyska*. Iungitur Bemowo districtu in sinistra ripa cum Targówek ad dextram Vistulae ripam.

Notae
-----

1. ↑  "HISTORIA BUDOWY METRA". Metro Warszawskie Sp. z o.o
2. 1 2  "WARSZAWA". UrbanRail.Net by Robert Schwandl

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ferriviam Metropolitanam Varsoviensem** spectant. |

* Situs intreretialis ferriviae proprius.

Pinacotheca
-----------

* LogotypusLogotypus
* Statio ŚwiętokrzyskaStatio *Świętokrzyska*
* Statio Plac WilsonaStatio *Plac Wilsona*
* Statio CentrumStatio *Centrum*
Wikidata Romana (ad Murmanum)
Res apud Vicidata repertae:Romana (ad Murmanum): insigneRomana (ad Murmanum): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 68°58′0″N 33°5′0″E  
*Numerus incolarum*: 292 465  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Andrey Sysoyev  
*Procuratio superior*: Regio Murmanica  

**Geographia**

*Superficies*: 154.4 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Stettinum, Luleå Municipality, Jacksonville, Akureyri, Minscum, Rovaniemi, Tromsonda, Wardhusia, Groninga, Coracesium, Cuxhaven, Dovarnena, Homel, Harbinia, Pernavia  

*Vide etiam paginam discretivam:* Romana (discretiva)

Romana noctu
**Romana** (Russ. *Murmansk*) est urbs in paeninsula Kolaensi in Russia sita. Caput regionis Murmanicae est. Incolas 295 374 habet anno 2018. In ripa occidentali sinus Kolaensis Maris Barentsiani patet. Portus est magna et maxima urbs Orbis terrarum, quae ultra Circulum Arcticum iacet.

Historia
--------

Tempore Belli Orbis terrarum prioris condita est, ut portus his terris sit. *Romana ad Murmanum* de *Romanov*, nomine domus imperatorum Russiae, et de nomine huius litoris Maris Barentsiani *Murman*, navitis Russicis solitum, nominata est. Post sex menses Rebus novis Februariis factis simpliciter *Murmansk* renominata est. Tempore Belli Orbis terrarum secundi paene tota incensa est, sed refecta maximis laboribus.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 515. De nomino priore *Рома́нов-на-Му́рмане*, i.e. *Romana ad Murmanum*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Romanam ad Murmanum** spectant. |

* Situs proprius
* Tabula Romanae ad Murmanum bona
*Haec pagina de Cremlino Moscuae sito explicat. Si aliam rem, quae "Cremlinus" vocatur, quaeris, vide Cremlinus (discretiva).*
Conpectus in Cremlinum a Ponte lapideo maiore trans flumen Moscuense.
**Cremlinus Moscuensis** (Russice Московский Кремль, tr. *Moskovskij Kreml'* ) est antiquissima Moscuae pars. Arx, ex Medio Aevo oriunda, saeculo 15 exeunte denuo exstructa est. Moenia, viginti turribus munita, annis ab 1485 ad 1499 aedificata et adhuc bene conservata sunt. Multis aliis arcibus Russicis exemplar factum est. Ecclesia cathedralis Cremlini, Dormitioni virginis Mariae dicata, ab Aristotele Fioravanti constructa est.

Cremlini tabula Latina, ab Ioanne Blaeu(nl) edita
Cremlinus simul sedes praesidis Russiae ac museum est. Anno 1990, inter res Hereditatis Mundi UNESCO perscriptus est.

Nota
----

1. ↑  Russice *Bol'shoj Kamennyj most*.
2. ↑  Etiam Cremlinum, -i - Vide José Juan Del Col, *Diccionario auxiliar: español-latino para el uso moderno del Latín.* Nomen autem Russicum masculini generis est!

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Cremlinum** in **Victionario**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cremlinum Moscuensem** spectant. |

* Situs interretialis musei proprius. (Russice, Anglice)
* Situs interretialis praesidis Russiae proprius. (Russice, Anglice)
**Flavius Constantinus** (natus Laodiceae ad Lycum saeculo 5, mortuus post annum 465) legatus et vir publicus Imperii Romani Orientalis erat.

Cursus honorum
--------------

Muri Theodosiani anno 447 a Constantino refecti
Anno 447 Constantinus praefectus praetorio per orientem fuit. Mense Ianuario 447 muri Constantinopolis motu terrae afflictae sunt atque Constantinus eos brevi tempore reparavit, ut urbem contra Hunnos defendi posset. Ad finem Martii muri restituti sunt. Anno 451 Concilio Chalcedonensi interfuit. Anno 456 iterum praefectus praetorio per orientem erat. Anno 457 consulatum una cum Flavio Rufo gessit et *patricius* factus est. Consules huius anni in parte Imperii Occidentali probati non sunt. Anno 459 tertio praefectus orientis erat. Anno 464/465 frustra legationem ad regem Sassanidarum Peroz I. Deinde nihil de Constantino notum est.

Notae
-----

1. ↑  CIL III 734

Bibliographia
-------------

Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Fl. Constantius 22", Prosopography of the Later Roman Empire, Volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0-521-20159-4, p. 317-18.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Iohannes et Flavius Varanes; *(Romae)*: Imp. Caesar Flavius Eparchius Avitus Augustus**  |  **Consul** 457cumFlavio Rufo | Successores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Valerius Maiorianus Augustus et Imp. Caesar Flavius Valerius Leo Augustus**  |
Frons cylindri
Tergum cylindri
**Cylindrus Cyri** (Persice استوانه کوروش *Ostovane Kūrosh*) vel **tabula Cyri** (منشور کوروش *Manshūre Kūrosh*) est antiquus cylindrus luteus, nunc in pluribus partibus fractus, in quo denuntiatio nomine Cyri Magni, regis Persici Achaemenidae, litteris cuneiformibus Accadicis scriptus est. Saeculo sexto a.E.V. factus, anno 1879 in ruinis Babylonis inventus est. Nunc conservatur in Museo Britannico, quod cylindri inventoribus pecunias contulit. In fundamentis Esagilae, templi Marodach, depositus erat, postquam Persae imperium Babylonium anno 539 a.E.V. vicerant.

Cyrus in cylindro laudatur et stemmate dato rex a longa linea regibus ortus describitur. Nabonidus rex Babylonius, a Cyro victus et regno amotus, tyrannus impius damnatus est et origines eius humiles cum regio Cyri genere comparantur. Cyrus victor describitur a Marodach principe deo Babylonio electus ut pacem ordinemque Babyloniis restituat. Scribitur Cyrus novus rex a populo Babylonio acceptus, in urbem cum pace ingressus esse. Marodach oratur ut Cyrum filiumque eius Cambysen defendat et adiuvet. Cyrus dicitur vitas Babyloniorum excoluisse, homines supplantos restituisse, aedes sacras per Mesopotamiam refecisse. In conclusione refertur Cyrus moenia Babylonis instauravisse et inscriptionem similem, a rege priore positam, invenisse.

Mahometus Rezā Pahlawī, rex Iraniae, sententiam cylindri "primam chartam de iuribus humanis in historia" putans, die 14 Octobris 1971 exemplar cylindri Nationibus Unitis per? U Thant dedit.

Notae
-----

1. 1 2  Dandamaev, M.A. (2010-01-26). "The Cyrus Cylinder". Encyclopædia Iranica.
2. 1 2  Amélie Kuhrt, *The Persian Empire: A Corpus of Sources of the Achaemenid Period* (Londinii: Routledge, 2007), ISBN 0-415-43628-1, p. 70, 72.

Nexus externi
-------------

* De cylindro in situ Musei Brtannici
**Flavius Eusebius** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quarti fuit.

Familia
-------

Pater eius Flavius Eusebius consul anni 347 erat, frater Flavius Hypatius, soror Eusebia, uxor Constantii II imperatoris. Humili loco Thessalonicae natus pater per gradus miliares celeriter ad summos magistratus ascensit. Sorore favente fratres mox cursum honorum adierunt.

Cursus honorum
--------------

Eusebius circa annum 355 consularis Hellesponti, deinde Antiochiam adiit, ubi Libanius orator ei litteras mandavit et anno 356 consularis Bithyniae factus est. Anno 359 una cum fratre consul factus est. Anno 371 Valente regnante fratres Antiochiae accusati sunt, quod purpuram petivissent. Quamvis innocentes "exilio et pecuniariis adflicti" sunt, sed circa annum 378/379 revocati sunt et pecunia eis reddita est.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus, Res gestae, XVIII 1,1
2. ↑  Ammianus Marcellinus XXIX 2, 9-11

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Censorius Datianus et Neratius Cerealis**  |  **Consul** 359cumFlavio Hypatio | Successores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus X et Flavius Claudius Iulianus Caesar III**  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Adrenocorticotropinum hormon (ACTH).
**Hormon adrenocorticotrophinum** sive **corticotrophinum** (abbreviatura internationalis: **ACTH**) est hormon polypeptidum undequadraginta aminoacidorum a *lobo anteriore hypophysis* liberatum tum glandulas adrenales stimulans. In glandulis adrenalibus ACTH liberationem hormontum aldosteroni atque synthesem glucocorticoidorum gubernat.

ACTH est pars axis hypothalamici-pituitarii-adrenalis: primo quaeque incitatio in hypothalamo liberationem hormonis corticotrophinum liberantis (*CRH*) perficit. CRH causa tum ACTH per glandulam pituitariam liberatum est. Deinde ACTH ipsum in glandulas suprarenales cortisolum liberari perficit. Ergo malum axis hypothalami-pituitariae-suprarenalis reactionem corporis incitationis mutat. Fluxus haud magnus signum insufficientiae suprarenalis *secundariae* (malum glandulae pituitariae) vel *tertiariae* (malum hypothalami) est. Superest ACTH in insufficientia suprarenali *primaria* morbo Addisoniano.

Historia
--------

ACTH primum anno 1933 descriptum est.

Structura corticotrophini
-------------------------

Hormoni adrenocorticotrophino 39 aminoacida sunt.

Notae
-----

1. ↑  Кортикотропин(Синоним Hormonum adrenocorticotrophinum)
2. ↑  Gallo-Payet N, Payet MD (2003). "Mechanism of action of ACTH: beyond cAMP". *Microsc Res Tech* **61** (3): 275-87
3. ↑  Collip JB, Anderson E, Thomson DL (1933). The adrenotropic hormone of the anterior pituitary lobe. Lancet 222:347–8

Nexus interni
-------------

* Glandula pituitaria
**Horatius Cocles**, caelatura in 1586 ab Hendrico Goltzio
**Publius Horatius Cocles** fuit miles veteris rei publicae Romanae celebratus ob defensionem pontis sublicii contra exercitum Clusinum.

De evento in ponte Sublicio
---------------------------

Anno 508 a.Chr.n. Porsenna rex Clusinus ad regnum Tarquiniorum restituendum cum infesto exercitu Romam aggressus primo impetu Ianiculum cepit. Nunquam alias ante tantus terror Romanos invaserat: ex agris in urbem demigrant; urbem ipsam saepiunt praesidiis. Cum alia urbis pars muris circumdata esset, alia Tiberi obiecto tuta videbatur. Sed Pons sublicius iter paene hostibus dedit, nisi unus vir fuisset Horatius Cocles. Is pro ponte stetit, et aciem hostium solus sustinuit, donec pons a tergo interrumperetur: ipsa audacia obstupefecit hostes; ponte rescisso, armatus in Tiberim desiluit et incolumis ad suos transnavit. Grata erga tantam virtutem civitas fuit; Horatio tantum agri datum est, quantum uno die circumarari potuisset. Statua quoque ei in comitio posita est.

Dicta
-----

* "Tiberine pater, te sancte precor, haec arma et hunc militem propitio flumine accipias." Prex Horatii, cum in flumen Tiberim desiliret.

Trivia
------

Hanc fabulam a Livio traditam Petrus Pariati in eo tractavit libello, quo Ioannes Iosephus Fux ad *Festa teatrale per musica 'Costanza e Fortezza'* (id est opera *Constantia et Fortitudo*) componendam usus est.

Notae
-----

1. ↑  Dionysius Halicarnasseus, *Antiquitates Romanae*, v. 24, 25.
2. ↑  Sequentia secundum Livium ab urbe condita 2,9. Confer Polybium VI.3
3. ↑  *Cocles* sive *ocles*, ut Varro in *de lingua Latina* 7,71 explicat, idem valet atque *unoculus*.
4. ↑  Livius, *ab urbe condita* 2,10,11

Bibliographia
-------------

* "Cocles, Horatius" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)

Nexus externi
-------------

* *Haec pagina textum incorporat ex opere abbatis C. F. Lhomond De viris illustribus urbis Romae, 1779.*