recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
initium carminis hagiographici Sancti Alexii verbis de temporibus pristinis felicioribus *Bons fu li siecles al tens ancienor*
**Vita Sancti Alexii** (Francogallice: *Vie de Saint Alexis* sive *Chanson de saint Alexis*) est egregrium opus hagiographicum lingua Francogallica antiqua circa annum 1050 confectum. 

Agitur de legenda sancti viri olim Latine scripta; insuper est opus primum Francogallicum in quo praeter momentum religiosum alia ad artem spectantia quoque valent.

Genus
-----

Ante oculos habemus epos heroicum *(chanson de gestes)*, cuius genus tunc floruisse videtur: responsoriis similem in modum recitabatur. Habemus strophas CXXV cum decem syllabis in versu assonantibus caesuris post syllabam quartam iniectis. Revera id in litteris Francogallicis antea inusitatum fuerat. 

Biographia Alexii Romani eremitae et sancti narratur, qui saeculo V ineunte vixit. 

Agitur de imitatione Christi sine condicionibus, quae historiuncula in Syria orta Constantinopolim venit. Inde e lingua Graeca in Latinum est conversa itaque via patefacta est, ut pluribus in idiomatibus vernaculis res pulchrae gigni possent. Harum omnium vetustissima autem ista Francogallica est, saeculo XII sive XIII in territorio Francico inter septentrionem et orientem vertenti scripta. Manuscriptum conservatum autem linguae Anglonormannicae colorem testatur. Auctoris nomen siletur, fortasse fuit canonicus quidam Rothomagensis nomine Tetbaldi Veronensis qui vitas sanctorum multorum e Latino in Francicum transferre solitus est.

Bibliographia
-------------

* Gaston Paris: *La Vie de Saint Alexis. Poème du XIe siècle. Texte critique.* Lutetiae 1980 (Les Classiques Français du Moyen Âge 4)
* Paul Rémy, Louise Gnädinger: "Alexiuslied". Apud: *Lexikon des Mittelalters* (LexMA). Tomus 1. Artemis & Winkler, Monaci et Turici 1980, ISBN 3-7608-8901-8, col. 388.
* Friedrich Wilhelm Bautz, "Alexius von Edessa" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1)  col. 114 **(Theodisce)**

Nexus externi
-------------

* versus et fontes in commentatione de litteris Francogallicis optima quam Gert Pinkernell professor Wuppertalensis exaravit


1. ↑  DNP, 2006
Wikidata Vitalis Čurkin
Res apud Vicidata repertae:Vitalis Čurkin: imagoVitalis Čurkin: imago
*Nativitas*: 21 Februarii 1952; Moscua  
*Obitus*: 20 Februarii 2017; Manhata  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Officium*: Permanent Representative of Russia to the United Nations, ambassador of the Russian Federation to Belgium, ambassador of Russia to Canada, Permanent Representative of the Russian Federation to NATO  
*Munus*: legatus, politicus, child actor, Interpres, actor cinematographicus  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa, Ecclesia Orthodoxa Russica
**Memoria**

*Laurae*: Order of Honour, Order "For Merit to the Fatherland" IV class, Order of Courage, Order of Alexander Nevsky, Q4335974, Order of the Serbian Flag, Uatsamonga Order  
*Sepultura*: Troyekurovskoye cemetery  

**Vitalis Ioannis filius Čurkin** (Russice Виталий Иванович Чуркин, tr. *Vitalij Ivanovič Čurkin*; 21 Februarii 1952 – 20 Februarii 2017) fuit legatus Sovieticus et Russicus.

Vitalis Čurkin in pueritia sua in tribus pelliculis cinematographicis Sovieticis ut actor participavit. Anno 1974 studia in Instituto Publico Coniunctionum Internationalium Moscuensi complevit et munus diplomaticum cepit. Legatus fuit Russiae in Belgia (annis 1994–1998) et in Canada (annis 1998–2003). Ab anno 2006 ad mortem suam Foederationis Russicae repraesens permanens in Nationibus Unitis (etiam in Consilio securitatis) fuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vitalem Čurkin** spectant. |

* Michael Kozyrev, *Vitalis Čurkin: facies politicae externae Russicae* apud *Forbes* **(Russice)**
Wikidata Georgius Meuthen
Res apud Vicidata repertae:Georgius Meuthen: imagoGeorgius Meuthen: imago
*Nativitas*: 29 Iunii 1961; Assindia  
*Patria*: Res publica Foederalis Germaniae, Germania  
*Nomen nativum*: Jörg Hubert Meuthen
**Officium**

*Officium*: legatus ad Parlamentum Europaeum, legatus ad Parlamentum Europaeum  
*Munus*: professor, oeconomus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Centrum  
*Religio*: Catholicismus
**Georgius** (Theod. *Jörg*) **Meuthen** (natus anno 1961 Assindiae) oeconomiae peritus et vir publicus Germanicus factionis AfD est.

Munus
-----

Postquam scholam finivit, Meuthen Moguntini oeconomiae studebat et anno 1993 Coloniae doctor oeconomiae promotus est. Deinde pro ministerio vectigalium Hassiae operam dedit. Anno 1997 professor Universitatis Kehl factus est.

Vita politica
-------------

Meuthen, sodalis factionis AfD, anno 2014 frustra candidatus Parlamenti Europaei fuit,. Anno 2014 praeses vicarius factionis electus est atque die 4 Iulii 2015 etiam praeses secundus praeter Frauke Petry creatus est. Mense Decembri 2015 autem iterum praeses vicarius futurus erat, ut consilia factionis fuerunt. Ad diem 25 Septembris 2017 autem cum Petry factionem rexit. Quae hoc die factionem reliquit. Ad diem 2 Decembris 2017 Meuthen solus praeses fuit, ab hoc die et Alexander Gauland praeses factionis est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgium Meuthen** spectant. |

* Curriculum vitae

Notae
-----

1. ↑  welt.de die 4 Iulii 2015
2. ↑  welt.de die 2 Decembris 2017

Ductores factionum politicarum Germani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fridericus Merz (Unio democratica Christiana) • Marcus Söder (Unio socialis Christiana) • Saskia Esken et Lars Klingbeil (Factio democratica socialis) • Christianus Lindner (Factio democratica liberalis) • Janine Wissler et Martin Schirdewan (Sinistra) • Ricarda Lang et Omid Nouripour  (Foedus 90/Virides) • Tino Chrupalla et Alicia Weidel (Alternativa pro Germania)
*Opus geopoliticum • Porta Unionis Europaeae**Capsae cognatae:* Formula:Praesides Christianae Democraticae Unionis Germaniae |
|  |


Praesides Factionis Alternativae pro Germania

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Conradus Adam, Frauke Petry et Bernhardus Lucke 2015 • Frauke Petry et Georgius Meuthen 2017 • Georgius Meuthen 2017 • Georgius Meuthen et Alexander Gauland 2017 |
|  |
Wikidata Ioannes Baptista Pigato
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 20 Iulii 1910; Masone  
*Obitus*: 3 Maii 1976; Novum Comum  
*Patria*: Italia, Regnum Italiae  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Memoria**

*Laurae*: War Merit Cross (Italy)  
*Sepultura*: Vercuracum  

**Ioannes Baptista** (Italiane *Giovanni Battista*) **Pigato**, Masone die 20 Iulii anno 1910 natus et Novi Comi 3 Maii 1976 mortuus, fuit sacerdos (e clericorum regularium a Somascha(it)) et paedagogus Italicus, poeta Latinus.

Inter patres a Somascha ab anno 1927, sacerdos ab anno 1933 creatus est. In Universitate Catholica Mediolanensi et in Universitate Genuensi eruditus est. Bello orbis terrarum altero aestuante in Albania et in Russia sacerdotis exercitus munere fungebatur; medalias accepit, nam in Russia mense Ianuario anno 1943 multos milites vulneratos et gelu affectos ab igne detraxit. Multis in ludis litterarum et in Universitate Catholica Mediolanensi linguam Latinam docebat; carmina eius sexies in certamine Hoeufftiano laude ornata sunt. In Somascha, ubi ordinis eius sedes est, sepultus est.

Bibliografia
------------

* P. Marco Tentorio, *Padre Giovanni Battista Pigato*, Novi Comi: Graficop, 1981
* *Padre Giovanni Battista Pigato, "Pax in Bello" - Diario di un Cappellano Militare (Fronte russo: 1942–1943)*, Novi Comi, Edizione Grafica Comense

Nexus externi
-------------

* Salvatore Ganci, «Epitaffio per un maestro», in: Trucioli savonesi n. 237.
Wikidata Remus Opriș
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 20 Novembris 1958; Ploiești  
*Obitus*: 20 Maii 2019;   
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: member of the Chamber of Deputies of Romania  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Christiana democratica nationalis colonorum  

**Remus Constantinus** (Dacoromanice *Remus Constantin*) **Opriș** (natus die 20 Novembris 1958 in Ploieşti) medicus et vir publicus Dacoromanicus est.

Munus
-----

Annis 1977 - 1983 apud Universitatem Medicinae et Pharmaciae Carol Davila Bucarestensem medicinae studebat et medicus approbatus est. Ad annum 1990 hoc munere operam dedit atque deinde psychiatriae studebat.

Cursus honorum
--------------

Opriș, sodalis Factionis Christianae democraticae nationalis colonorum (PNȚ-CD), anno 1990 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad annum 2000 mansit. A die 12 Decembris 1996 ad usque 17 Aprilis 1998 minister delegatus secretariati consilii ministrorum in consilio ministrorum Victoris Ciorbea erat. Anno 2007 e exclusus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia apud sedem interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Notae
-----

1. ↑  hotnews.ro die 18 Maii 2007

Ministri principales rectionum Victoris Ciorbea 1996 - 1998

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Crin Antonescu • Alexander Athanasiu • Victor Babiuc • Traianus Băsescu • Ákos Birtalan • Radu Boroianu • Sorin Botez • Ioannes Victor Bruckner • Ioannes Caramitru • Victor Ciorbea • Mircea Ciumara • Daniel Dăianu • Gabriel Dejeu • Stephanus Iosephus Drăgulescu • Horia Ene • Sorin Frunzăverde • Dinu Gavrilescu • Alexander Herlea • Antonius Ionescu • Constantinus Dudu Ionescu • Valentinus Ionescu • Andreas Marga • Ioannes Abraham Mureșan • Bogdan Niculescu-Duvăz • Nicolaus Stephanus Noica • Ioannes Oltean • Remus Opriș • Sorin Pantiș • Virgilius Petrescu • Andreas Pleșu • Călin Popescu-Tăriceanu • Elias Șerbănescu • Hadrianus Severin • Ulm Nicolaus Spineanu • Michael Sorin Stănescu • Valerius Stoica • Bujor-Bogdan Teodoriu • Georgius Tokay • Romeus Tomescu |
|  |
Wikidata Heimito de Doderer
Res apud Vicidata repertae:Heimito de Doderer: imagoHeimito de Doderer: imago
*Nativitas*: 5 Septembris 1896; Weidlingau  
*Obitus*: 23 Decembris 1966; Vindobona  
*Patria*: Austria  
*Nomen nativum*: Franz Carl Heimito von Doderer
**Officium**

*Munus*: scriptor, mythistoricus, scriptor scaenicus, poëta, iudex litterarum, opinion journalist  

**Consociatio**

*Factio*: Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factio Germanica  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Austrian State Prize for Literature, Ring of Honour of the City of Vienna, Wilhelm Raabe Prize, Literature Award of the Bavarian Academy of the Fine Arts, Willibald-Pirckheimer-Medaille, City of Vienna Literature Prize  
*Sepultura*: Grinzinger Friedhof  

**Franciscus Carolus Heimito Eques de** (Theod. *Franz Carl Heimito Ritter von*) **Doderer** (natus die 5 Septembris 1896 in Hadersdorf-Weidlingau nunc ad Vindobonam pertinente, mortuus die 23 Decembris 1966 Vindobonae) scriptor Austriacus fuit.

Familia
-------

Doderer e gente nobili Austriaca ortus est, pater eius architectus fuit. Ipse bis uxorem duxit neque autem liberos habuit.

Vita
----

Postquam scholam absolvit, Doderer studium iurisprudentiae apud Universitatem Vindobonensem coepit, sed iam a mense Aprili 1915 miles voluntarius primo bello mundano interfuit. Anno 1916 in Russia captivus belli factus et in Sibiriam translatus est. Non ante annum 1920 Doderer in patriam revenire potuit. Iterum studebat, nunc historiam et psychologiam. Hoc tempore et prima scripta composuit - carmina et articula diurnalium -, et Augustam Hasterlik amicam e familia Iudaica cognovit, quam anno 1930 in matrimonium duxit, numquam autem domicilium commune habitaverunt. Iam anno 1925 doctor historiae promotus erat. Anno 1932 uxorem reliquit, quam sermonibus antiiudaicis offendebat. Post coniunctionem Austriae cum Imperio Germanico (vulgo "Anschluß" nominatam), 1939 divortium cum ea fecit, quae autem in Americam a Nazistis fugere potuit. Anno 1933 Doderer ad factionem NSDAP Austriacam accessit, ab anno 1936 Dachani vixit. Mox a factione Nazista se recessit, qua quasi continuata motione adductus rursus ad catholicismum se convertit. Anno 1940 miles in exercitum Germanicum conscriptus propter valetudinem pugnare coactus non est. Anno 1945 in Oslo captivus belli factus est, mense Ianuario 1946 in patriam Vindobonam reverti potuit. Anno 1948 - noniam scriptor clarus fuit - tirocinium bibliothecari coepit. Anno 1952, nunc feliciter mythistorias scripserat et vendebat, Mariam Emmam Thoma in matrimonium duxit. Anno 1956 in Vindobonae regionem urbanam IX Alsergrund sedes movit, ubi 1966 mortuus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Heimitonem de Doderer** spectant. |

* Societas Heimito de Doderer
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Spondylolisthesis** cum lapsu vertebrae (lumbalis quintae super sacralem primam) prorsus
**Spondylolisthesis** (ICD-10: M43.1 - de Graece σπόνδυλος *vertebra* et ὀλίσθησις *lapsus*) est vertebrae lapsus prorsus (anterolisthesis, ventrolisthesis) sive retrorsus (retrolisthesis) intra columnam vertebralem velut saepissima simul causa dolorum dorsi adulescentium et athletarum. Verum hoc inde sequitur non solum canalem vertebralem esse coangustatum, quod stenosis canalis vertebralis vocatur, sed etiam columam vertebralem motilitatem stabilitatemque reductas pati.

Aetiologia
----------

Variae causae in spondylolisthesin perfiunt:

* Spondylolisthesis dysplastica (malformatio cum causa genetica)
* Spondylolisthesis isthmica per arcus vertebralis dysplasiam
* Spondylolisthesis degenerativa (Newman)
* Pseudospondylolisthesis (Junghanns)
* Infectio
* Cancer
* Trauma

Anatomia pathologica et pathophysiologia
----------------------------------------

Lapsus vertebrae relationes anatomicas mutat, ut continuatio columae vertebrali disrumpatur et spatium canalis vertebralis comprimatur.

Symptomata et signa
-------------------

* Rigor permanens musculorum dorsi atque semimembranosi, semitendinosi et bicipitis femoris
* Habitus mutatus cum semikyphosi
* Dolores dorsi inferioris

Nexus interni
-------------

* Orthopaedia

Notae
-----

1. ↑  Syrmou E, Tsitsopoulos PP, Marinopoulos D, Tsonidis C, Anagnostopoulos I, Tsitsopoulos PD (2010). "Spondylolysis: A review and reappraisal". *Hippokratia* **14**: 17-21 .
2. ↑  Taillard WF (1976). "Etiology of spondylolisthesis". *Clin Orthop Relat Res* **117**: 30-9
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

| Insigne | Tabula geographica |
| --- | --- |
| Insigne Neulußheim | Tabula Germaniae |
| Insigne Neulußheim | Neulußheim |
| Area: | 3,39 km2 |
| Numerus incolarum: | 7.107 (31. Decembris 2019) |
| Spissitudo incolarum: | 2103 incolae per km² |
| Altitudo: | 105 m |
| Coordinata geographica: | 49° 17′ 36″ Sept. 8° 31′ 19″ Ort. |
| Numerus cursualis: | 68809 |
| Praefixum telephonicum: | 06205 |
| Nota autocineti: | HD |
| Nota magistratus communalis: | 08 2 26 059 |
| ISO 3166-2: | DE-NLM |
| Pagina interretialis: | www.neulussheim.de |
| Comarchus: | Gunther Hoffmann |
|

**Neulußheim** est oppidum in Badenia-Virtembergia, Germaniae parte, quod anno 1711 primo tempore nominatum est.

Historia
--------

Iulius Schickard oppidum condidit, quod novos agros habere volebat et multi cives in Altlußheim mortui erant. Itaque Schickard epistulam ad archiducem mittebat. Archidux epistulam escribat. Illa epistula consignatium conditionis est. Anno 1806 Neulußheim ab Virtembergia ad Badenia venibat. Anno 1821 Neulußheim sibi ab Altlußheim solvebat, et populus unum comarchum creabat.

Situs
-----

Neulußheim apud Dioecesis Spirensis (Germanice: Speyer) est. Oppida Altlußheim, Reilingen, Hockenheim et Waghäusel vicinos sunt. Etiam Heidelberga, Manhemium et Carolsruha prope sunt.

Coloni
------

Iam anno 1777 405 homines in Neulußheim vixerunt. Hodie 7107 in Neulußheim habitant.

| Annus | 1777 | 1818 | 1834 | 1852 | 1905 | 1925 | 1950 | 1957 | 2009 | 2019 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Coloni | 405 | 490 | 662 | 1008 | 1811 | 2723 | 3661 | 4522 | 6606 | 7107 |

Ratio re publicae gerendae
--------------------------

Nunc Gunther Hoffmann comarchum est. Comarchus omne octo anni creatur. In Neulußheim octodecim senatores (Germanice: Gemeinderäte) dat, qui omne quinque anni ab populi creantur.

Postea electio anno 2019:

1. FWV 28,9% (+0,8) - 5 Scamna (±0)
2. CDU 30,3% (+6,6) - 4 Scamna (-2)
3. GRÜNE 18,4 (+6,3) - 4 Scamna (+2)
4. SPD 17,7% (-11,2) - 3 Scamna (-2)
5. Wir für Neulußheim 12,2% (+12,2) - 2 Scamnum (+2)

60,5 % (+7,6%) incolae electionem intererant.

Clari cives
-----------

* Ernestus Langlotz, pedilusor (1920–1992)
* Ulricus Fischer, theologus (1949–2020)

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad  **Neulußheim**  spectant. |

* Neulußheim pagina interretialis

Notae
-----

1. ↑  Einwohnerzahlen bis 1967: *Kreisbeschreibung Bd. 3* S. 719.
**Publius Cornelius P.f. Maluginensis** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quinti et quarti a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Cornelius anno 397 primum tribunus militum consulari potestate electus est, eius collegae Aulus Manlius A.f. Vulso Capitolinus, Lucius Furius L.f. Medullinus, Lucius Iulius L.f. Iullus, Lucius Iulius L.f. Iullus, Aulus Postumius Albinus Regillensis erant. Hoc anno bella contra Veios, Capenam, Faliscos atque in Volscos continuebantur, sed et contra Tarquinios certatum est.

Anno 396 Cornelius magister equitum Marci Furii Camilli nominatus est et eo duce militibus Romanis Veios expugnavit.

Anno 390 iterum tribunus militum creabatur et cum eo collegae Numerius (vel Gnaeus) Fabius M.f. Ambustus, Quintus Fabius Ambustus, Quintus Sulpicius Longus, Quintus Servilius Q.f. Fidenas atque Kaeso Fabius M.f. Ambustus. Tum Galli Romanos agressi sunt et exercitum Romnorum ad Alliam flumen vicerunt. Marcus Furius Camillus tum iterum dictator nominatus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.org (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, V 16
2. ↑  op. cit. V 19-22
3. ↑  op. cit. V 37 seqq.
**Publius Licinius P.f. Crassus Dives** (natus circa annum 240 a.C.n. mortuus anno 183 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Filius eius Marcus Licinius Crassus Agelastus erat, qui anno 126 a.C.n. ad praeturam promotus est, nepos Publius Licinius Crassus, consul anni 97 a.C.n.

Cursus honorum
--------------

Crassus, qui propter rem ingentem familiarem primus e gente sua cognomen "Divitis" accipit, iam ante annum 216 a.C.n. pontifex fuit. Anno 212 aedilis curulis fuit. Eodem anno tertius e plebe pontifex maximus creatus est. Anno 210 magister equitum dictatoris Quinti Fulvii Flacci electus est, deinde una cum Lucio Veturio L.f. Philone censor erat. Anno 209 praetor peregrinus erat et anno 205 consul, collega Publii Cornelii Scipionis. Quod pontifex maximus Italiam relinquere non potuit, provinciam Bruttium accepit et hac in regione ad usque annum 203 mansit. Anno 183 mortuus est ad funere magno honoratus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Licinius 69).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XIII,1, Stuttgart 1926, Sp. 331–333.
* Petrus C. Nadig, "L. Crassus Dives, P. [I 18]" in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 164.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXV 5,2-4
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXVIII 38,12
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXIX 46,1-4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Caecilius L.f. Metellus et Lucius Veturius L.f. Philo**  |  **Consul** 205 a.C.n.cumPublio Cornelio Scipione | Successores: **Marcus Cornelius M.f. Cethegus et Publius Sempronius C.f. Tuditanus**  |
Wikidata Helena (principissa Graeciae)
Res apud Vicidata repertae:Helena (principissa Graeciae): imagoHelena (principissa Graeciae): imago
*Nativitas*: 3 Maii 1896; Athenae  
*Obitus*: 28 Novembris 1982; Lausanna  
*Patria*: Kingdom of Greece, Kingdom of Romania, Kingdom of Greece  

**Familia**

*Genitores*: Constantinus I; Sophia of Prussia  
*Coniunx*: Carolus II  
*Proles*: Michael  
*Familia*: House of Glücksburg (Greece), House of Hohenzollern-Sigmaringen (Romania)
**Memoria**

*Laurae*: Iustus inter gentes  
*Sepultura*: Cimetière du Bois-de-Vaux  

**Helena** (Graece *Ελένη*, nata die 2 Maii 1896 Athenis, mortua die 28 Novembris 1982 Lausannae) principissa Graeciae et Daniae atque mater regis Romaniae erat.

Familia
-------

Helena filia Constantini I regis Graecorum et Sophiae reginae, sororis Gulielmi II imperatoris Germaniae erat. Idcirco proneptis Victoriae reginae Britanniarum erat atque amita Sophiae reginae Hispaniae.

Vita
----

Die 10 Martii 1921 Carolo principi Romaniae nupsit, filio Ferdinandi I regis Romaniae. Die 21 Octobris 1921 eorum filius Michael natus est. Carolus II anno 1926 a successione se abdicavit et in exilium iit, quod multos amores, i.a. cum Magda Lupescu habebat. Itaque die 27 Iulii 1927, cum Ferdinandus I mortuus esset, non Carolus, sed filius infans eius Michael rex successit. Helena die 21 Iunii 1928 divortium fecit cum Carolo. Qui autem ex exilio revertebat et die 8 Iunii 1930 rex Carolus II proclamatus est et locum Michaelis suscepit. Helena autem anno 1932 Romaniam reliquit et Florentiae vixit. Ibi Michael filius eam quotannis visitatbat. Die 6 Septembris 1940 autem Carolus II, postquam Romania partes civitates Unioni Soviticae, Bulgariae atque Hungariae concedere coacta est, se a regno abdicavit et Michael filius Helenae iterum rex proclamatus est. Ioannes Antonescu praeses ministrorum eam in patriam revocavit. Insequentibus annis inter Secundum bellum mundanum et consiliaria filii regis erat et saepe a Ioanni Antonescu impetrari conabatur, ne Iudaeos Dacoromanos persequeretur. Postquam Michael die 23 Augusti 1944 Ioannem Antonescu deposuit et indutias ab Unione Sovietica adeptus est, Helena cum filio Michaele contra Communistas Dacoromanicas resistebant, qui dicionem totam adipisci in animo habebant. Sed frustra: Die 30 Decembris 1947 rex coactus est, se a regno abdicare et die 4 Ianuarii 1948 familia regis Romaniam reliquit. Dehinc Helena ad annum 1979 Florentiae vixit, deinde Lausannam venit, quo filius Michael vivebat. Post mortem anno 1982 hic et sepulta est.

Honores
-------

Anno 1993 a civitate Israel ei titulus Iusta inter gentes datus est, quo inter Bellum Secundum Mundanum contra caedes Iudaeorum nitebatur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Helenam principissam Graeciae** spectant. |

* Biographia apud istorie-si-destin.blogspot.com (lingua Dacoromanica)

Notae
-----

1. ↑  Biographia in situ interretiali monumenti Israelis Yad Vashem
Cornelius Vanderbilt. Daguerreotypus.
Subscriptio.
*C. Vanderbilt*, navis vaporaria Cornelii Vanderbilt. Oleum in carbaso a Iacobo et Ioanne Bard pictum.
Vanderbilt senex.
Statua ante Terminale Medium Grande hodiernum.
Vanderbilt senex.
**Cornelius Vanderbilt** (27 Maii 1794—4 Ianuarii 1877), private **Commodorus Vanderbilt** appellatus, fuit dux negotii et philanthropista Americanus, qui divitias in ferriviis et navigia accumulavit. Pauper natus, mediocriter eruditus, princeps perseverantia, intelligentia, fortuna in mediterraneo aquarum commercio et industria ferriviarum factus est. Ferrivia Media Novi Eboraci aedificata innotuit.

Unus ex divitissimis Americanis notis, paterfamilias familiae Vanderbiltianae fuit, qui primum donum ad Universitatem Vanderbiltiam fundandam dedit. Secundum H. Rogerium Grant historicum:

Aequaevi quoque Vanderbilt saepe odierunt vel metuerunt, vel eum beluam inurbanam saltem aestimaverunt. Cum Vanderbilt scelestus esse posset, pugnax et callidus, multo plus aedificator quam deletor fuit. .. vir honestus, astutus, industrius."
Inter eius proles sunt Gloria Vanderbilt modae designator, Anderson Cooper scriptor actorum, et Timothaeus Olyphant histrio.

Notae
-----

1. ↑  "Commodore Vanderbilt's Life," *New York Times,* 5 Ianuarii 1877.
2. ↑  Anglice: "Contemporaries, too, often hated or feared Vanderbilt or at least considered him an unmannered brute. While Vanderbilt could be a rascal, combative and cunning, he was much more a builder than a wrecker. .. being honorable, shrewd, and hard-working" (Grant 2011:544).

Bibliographia
-------------

* Commodore Vanderbilt's Life. *New York Times,* 5 Ianuarii 1877.
* Folsom, Burton W. 1991. *The Myth of the Robber Barons.* Herndoniae Virginiae: Young America's Foundation ISBN 9780963020314.
* Grant, H. Roger. 2011. Review. *Journal of American History* 98(2):544.
* Renehan Jr. Edward J. 2007. *Commodore: The Life of Cornelius Vanderbilt.* Novi Eboraci: Basic Books. ISBN 9780465002559, ISBN 0465002552.
* Schlichting, Kurt C. 2001. *Grand Central Terminal: Railroads, Engineering, and Architecture in New York City.* Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 9780801865107.
* Sobel, Robert. 1965, 2000. *The Big Board: A History of the New York Stock Market.* Vasingtoniae: Beard Books. ISBN 9781893122666.
* Stiles, T. J. 2009. *The First Tycoon: The Epic Life of Cornelius Vanderbilt.* Novi Eboraci: Alfred A. Knopf. ISBN 9780375415425.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cornelium Vanderbilt** spectant. |
| Heiligendamium seu Agger Sacer |
| --- |
|  |
| Indicia fundamentalia |
| **Numerus cursualis:** | 18209 |
| **Praefixum telephonicum:** | 038203 |
| **Conditum est anno**: | 1793o |
| **Pagina interretialis:** | www.heiligendamm.de |
|

Heiligendamium
**Heiligendamium** vel **Agger Sacer** est pars oppidi Doberani ad litus Maris Baltici in Megalopoli siti. Heiligendamii sunt vetustissima balnea marina Germana. Oppidum a mari conspectum sicut "Urbs Alba Marina" apparet. Anno 2004, oppidi aquae marinae a magistratu declaratae sunt salubres.

Fama fert olim monachos Cistercienses hic aggerem contra mare fecisse, quare locus nomen aggeris sacri seu vulgo *Heiligendamm* accepit.

Res politicae et oeconomicae
----------------------------

Anno 2007, duces gregis octo civitatum hoc in vico ab die 6 ad 8 mense Iunio convenierunt.

Coordinata geographica
----------------------

54° 8′ 34″ Sept. 11° 50′ 39″ Ort.

Alia coepta vici
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Heiligendamium** spectant. |
In neurogenesi cellulae nervales (dextre) ab neuroblastis (sinistre) derivantur.
**Neuroblastus**  vel **cellula praecursor neuralis** vel **cellula nervalis primitiva** est simul neuroni cellula progenitor et cellula postmitotica, quae non plus dividuntur, at post migrationem neuron format. Neuroblasti non uniformes sunt, diversa genera cellularum praecursorum neuralium descripta sunt.

In cerebro adulto vero formationem novarum cellularum nervalium (neurogenesem) regiones duas restrictam videtur: et zonam subventricularem secundum ventriculos laterales et gyrum dentatum (zonam subgranularem) hippocampi.

Neuroblastoma est neuroblastorum tumor aetatis imprimis puerilis.

Notae
-----

1. ↑  Belvindrah R. Lazarini F. Lledo P.-M. (2009). "Postnatal neurogenesis: from neuroblast migration to neuronal integration". *Reviews in neurosciences* **20** (5-6): 331-46
2. ↑  pariter gliogenesem (formationem novarum cellularum glialium)
3. ↑  Arvidsson A. Collin T. Kirik D. Kokaia Z. Lindvall O. (Sep 2002). "Neuronal replacement from endogenous precursors in the adult brain after stroke". *Nature medicine* **8** (9): 963-70

Nexus externi
-------------

* *Developmental biology*: De neuronorum cellulis progenitoribus **(Anglice)**
**Neuroendocrinologia** pars biologiae et endocrinologiae est disciplina scientifica ad nexus inter systemata nervosum et endocrineum spectans. Quaerit neuroendocrinologia ergo, quomodo system nervosum actiones systematis endocrinei etiam systematis immunitatis gubernat. Nexus mutui saepe cum notione *integrationis neuroendocrinei* subicitur.

Inter aliae hypothalamus structura centralis cerebri talia munera gubernationis perficit. Complexus omniarum structurarum *systema neuroendocrineum* concipitur. Tumores quoque tumores neuroendocrinei notae sunt, ut carcinoidum. Mala in morbis immunologicis ut in syndroma Sjögren obervata sunt.

Psychoneuroendrocrinologia etiam contextum psychologicum investigat.

Axes systematis neuroendocrinei
-------------------------------

* Axis hypothalamicus–pituitarius–adrenalis (axis HPA)
* Axis hypothalamicus–pituitarius–thyroidealis (axis HPT)
* Axis hypothalamicus–pituitarius–gonadalis (axis HPG)
* Axis hypothalamicus–neurohypophysialis

Notae
-----

1. ↑  Webster J. I. Tonelli L. Sternberg E. M. (2002). "Neuroendocrine regulation of immunity". *Annual review of immunology* **20**: 125-63
2. ↑  Tzioufas A. G. Tsonis J. Moutsopoulos H. M. (2008). "Neuroendocrine dysfunction in Sjogren's syndrome". *Neuroimmunomodulation* **15** (1): 37-45

Nexus interni
-------------

* Cerebrum
* Intestinum
* Rheumatologia

Nexus externi
-------------

* Foederatio neuroendocrinea internationalis, situs interretialis **(Anglice)**
* Periodicum scientificum *Frontiers in Neuroendocrinology* **(Anglice)**
Hormon oxytocinum, cum novem aminoacidorum, exemplum neuropeptidium.
**Neuropeptidia** (s. neuropeptidis, -is, *n*.) sunt catenae ex aminoacidorum composita breves (peptidia), ergo moleculae minutis proteinis similia, quae munera communicandi inter neurones ostendunt. Ea ab neuronibus liberantur. Eo modo neurotransmissoribus valde similia sunt; quamquam hic communiter notio neuro*modulationis* praefertur.

Hodie circirter sex milia neuropeptidium in organismis biologicis, divisa in plus quam sexaginta gregibus, descripta sunt, secundum situm interretialem *Neuropep*.

Physiologia
-----------

Biosynthesis neuropeptidium in reticulo endoplasmatico granuloso fit, quo *praecursores* (praepropeptidia) per vesiculas in apparatum Golgianum transferuntur. Praepropeptidibus interdum exempla multiplicia insunt. Secta secundum microtubulos neuropeptidia ad synapses chemicas portantur. Exocytosis ope neuropeptidia ex cellula nervali in fissuram synapticam liberantur.

Notae
-----

1. ↑  Cfr. "We propose as the genus name Peptidiphaga (Pep.ti.di.pha’.ga. N.L. n. ***peptidis***, ***-is***, peptide; Gr. fem. n. *phaga*, *-ae*, eater; N.L. fem. n. Peptidiphaga, peptide eater)" apud Beall, Clifford J.; Mokrzan, Elaine M.; Griffen, Ann L.; Leys1, Eugene J. (Februarii 2018). "Cultivation of Peptidiphaga gingivicola from subgingival plaque: the first representative of a novel genus of Actinomycetaceae". *Molecular Oral Microbiology* **33** (1): 105-110
2. ↑  Wang Y. Wang M. Yin S. Jang R. Wang J. Xue Z. Xu T. (Apr 2015). "NeuroPep: a comprehensive resource of neuropeptides". *Database (Oxford)*: 2015:bav038

Nexus interni
-------------

* Neurotransmissor
* Synapsis chemica

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis *Neuropep* de neuropeptidibus. **(Anglice)**
Wikidata Christiana Figueres
Res apud Vicidata repertae:Christiana Figueres: imagoChristiana Figueres: imago
*Nativitas*: 7 Augusti 1956; Urbs Sancti Iosephi in Costarica  
*Patria*: Costarica  

**Officium**

*Officium*: Executive Secretary of the UNFCCC Secretariat  
*Munus*: legatus, oeconomus, politicus, climate activist, international forum participant  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Familia**

*Genitores*: José Figueres Ferrer; Karen Olsen Beck  

**Memoria**

*Laurae*: magna crux insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae, honorary doctorate of Concordia University, honorary doctor of Georgetown University, Nature's 10, Four Freedoms Award – Freedom Medal  

Christiana Figueres et Noeleen Heyzer Bancoci anno 2012 picti
**Karen Christiana Figueres Olsen** est legata et oecologa Costaricae. In urbe Sancti Iosephi die 7 Augusti 1956 nata est, quo tempore pater Iosephus Figueres Ferrer praeses civitatis merebat. Christiana Figueres in Civitatibus Foederatis apud Collegium Swarthmoriense et in Anglia apud Scholam Scientiarum Oeconomicarum Londiniensem anthropologiae sociali studuit. Iuxta regimen Costaricanum et Nationes Unitas de oecologia necnon mutatione climatica operam dat. Secretaria exsecutiva anno 2010 facta est pactionis formalis Unitarum Nationum de climatis mutatione.

Bibliographia
-------------

* "365 days: Nature’s 10. Ten people who mattered this year" in *Nature* vol. 528 (17 Decembris 2015)
* Damian Carrington, "Interview: Christiana Figueres on the climate emergency: ‘This is the decade and we are the generation’" in *The Observer* (15 Februarii 2020)
* Fiona Harvey, "Christiana Figueres: the woman tasked with saving the world from global warming" in *The Guardian* (27 Novembris 2015)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Christianam Figueres** spectant. |

* Situs personalis

Secretarii exsecutivi pactionis formalis Nationum Unitarum de mutatione climatis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Michael Zammit Cutajar 1991 • Joke Waller-Hunter 2002 • Yvo de Boer 2006 • Christiana Figueres 2010
*Opus geopoliticum • Pactio formalis Nationum Unitarum de mutatione climatis**Capsae cognatae:* Secretarii generales Nationum Unitarum • Curatores pro refugis • Curatores iuribus humanis tuendis |
|  |
Space Shuttle *Atlantis* onerans in Shuttle Carrier Aircraft.
**Aëronautica** (a verbis Graecis ὰήρ 'aer' et ναυτική (τέχνη) 'ars navigandi') est scientia adumbrandarum fabricandarumque machinarum volandi capacium atque ars gubernandarum aeronavium. Quae studia etiam ad operationes vehiculorum aëriorum et rochetarum pertinet. Societas Regia Aeronauticae Britannica agnoscit aspectus "Aaeronautical Art, Science and Engineering"(Aaeronauticalis Ars, Scientia et Machinaria) et "The profession of Aeronautics (Ille Professio Aeronautica-dictum quod Astronauticam comprehendit)."

Axes ut aëroplani applicationes gubernent.
Dum terminus—ad verbum significans 'artem nautarum aeriarum'— attigisset primum solum ad scientiam gubernationis aeronavis, adhunc extensus est ut comprehendit tecnicas rationes et aspectos aeronavigari. Verbum "aviatio" (navigatio aerea) adhibetur pro aeronautica sed aëronautica comprehendit vehiculum aerium leviore aere, sicut navis aeria sed aviatio non id comprehendit. Aeronauticae potissima pars ad aerodynamica dedicatur.

Notae
-----

1. ↑  A Learned and Professional Society (accessum 8 Martii 2014).
2. ↑   *Aeronautics*. **1**. Grolier. 1986. pp. 226

Bibliographia
-------------

* Ege, L. (1973). *Balloons and airships*. Blandford
* Fairlie, Gerard; Cayley, Elizabeth (1965). *The life of a genius*. Hodder and Stoughton
* Wragg, D.W. (1974). *Flight before flying*. Osprey. ISBN 0850451655

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aeronauticam** spectant. |

* Commentarius Interretelis Encyclopaediae Britannicae de aeronautical engineering
* Commentarius Interretelis ex magisterio NASA
Wikidata Alcman
Res apud Vicidata repertae:Alcman: imagoAlcman: imago
*Nativitas*: unknown value; Sardis  
*Obitus*: 7. saeculum a.C.n.;   

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor  

**Alcmān** (Graece Ἀλκμάν) poeta lyricus fuit apud Lacedaemones, qui carmina composuit pro choris virginum et virorum conviviis canta. De patria huius poetae nulla concordia stat inter doctos: multis fuisse Lydus, aliis Lacon dicitur. Ex operibus Alcmanis reliquiae supersunt paucae sed pulchritudine mire insignantur.

Antiquissimus novem poetarum lyricorum fuit Alcman, natus ante Alcaeum et Stesichorum.

Erat vir musicus, in chordis lyrae maxime peritus et in tibiis Phrygiorum, Musarum adeptus et avium carminibus. Piam ad saltationem conduxit pueros puellasque civium Spartae ante aras deorum, at iocosa canebat apud viros e communibus poculis bacchum bibentes.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alcmanem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Alcmanem** apud **Vicifontem**. |
Wikidata Christianus Donelaitis
Res apud Vicidata repertae:Christianus Donelaitis: imagoChristianus Donelaitis: imago
*Nativitas*: 1 Ianuarii 1714; Lasdinehlen  
*Obitus*: 18 Februarii 1780; Chistye Prudy  
*Patria*: Regnum Borussiae  

**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Memoria**

*Sepultura*: Pagėgiai  

In ecclesia Tolminkiemensi, quam Donelaitis curavit et ubi sepultus est
**Christianus Donelaitis** (Lituanice: *Kristijonas Donelaitis*, natus die 1 Ianuarii anni 1714 et mortuus 18 Februarii anno 1780), fuit poeta Lituaniae epicus. *Metai* (scilicet Latine *Horae* vel *Tempora anni*) eius carmen didacticum quattuor libris notissimum est poema Lituanum.

Vita
----

Rure natus, linguam Latinam in ludo litterarum Regiomontii discebat. In Universitate Regiomontii studebat. Cantor fuit, scholae rector et pastor Lutheranus in Tolminkiemis(lt), ubi et mortuus est. Fabulas sex composuit et *Metai*, quod carmen auctore vivo ineditum manebat. Primo anno 1818 a Ludovico Rėza(lt) editum est. Augustus Schleicher *Metai* edidit.

Notae
-----

1. ↑  Petropoli, 1865. (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* *Metai* apud *Vicifontem* **(Lituanice)**
* *Metai*, versio Anglica
* *Metai*, versio Russica
* Museum Christiani Donelaitis in vico, ubi pastor fuit et sepultus est **(Russice)**
Wikidata Azzatum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°46′49″N 8°47′38″E  
*Numerus incolarum*: 4 714  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Baretiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 4.51 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brunadellum, Crossum, Daverium, Samoriacum, Buguzatum, Galliate Castrum, Baretium  

**Tabula aut despectus**

Azzatum: situsAzzatum: situs
**Azzatum** (-i, *n.*) vel **Azzate** (-is, *n.*) (alia nomina: *Azzas* *-atis*, *Aciatum,* *Acciatis*) (Italiane *Azzate*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4550 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Varisiensi situm. Incolae *Azzatenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Varisiensis,
* Baretium (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760.
2. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Azzatum** spectant. |

* Situs publicus
Alcina in illustratione *Orlando furioso* a Gustavo Doré facta.
**Alcina** est persona in carmine epico *Orlando furioso* a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto.

Biographia
----------

Alcina saga et soror Morganae Logistillaeque est, insulam ficticiam ultra Columnas Herculis abitans. Alcina senex, turpis est sed cum arte magica ea se convertit atque formam iuvenilem assumit. Praeterea saga homines in bestias (simili modo Circi personae Odysseae) vel arbores mutat. Ante initium carminis Alcina militem Anglicum Astulphum allexit atque in myrtum communem mutat. Postea Rogerius, in insulam perventus, Astulphum servat (*Liber VI*) sed Alcina, formam iuvenilem habens, advenit. Alcina Rogerium allicit sed maga Melissa pervenit et mutat formam Alcinae, deinde Rogerius Astulphusque fugiunt (*Liber VII*).

Fortuna
-------

Anno 1625 compositrix Italica Francisca Caccini operam comicam *La liberazione di Ruggiero dall'isola di Alcina* fecit. Anno 1735 compositor Georgius Fridericus Handelius operam seriam *Alcina* fecit. Sopranista Italica Anna Maria Strada prima personam Alcinae tractavit. Alcina etiam persona operis *Orlando*, ab Antonio Vivaldi anno 1727 facta, est. Postea anno 1782 compositor Austriacus Iosephus Haydn operam *Orlando Paladino* fecit et sopranista Constantia Vandestrurla personam Alcinae tractavit cum primum opera acta est.

Bibliographia
-------------

* Kisacky, Julia M. *Magic in Boiardo and Ariosto*, Peter Lang, New York, 2000.
Ecclesia Sancti Aegidii Erfordiae inter plateam Wenigemarkt et Pontem mercatorum sita
**Ecclesia Sancti Aegidii** (Theodisce: *Ägidienkirche*) Methodistarum invenitur in centro urbis Erfordiae, in ipso initio Pontis propolarum.

Historia
--------

Mentio cappellae cuiusdam fit anno 1110. Patrocinium Sancti Aegidii habet, qui est Bohemicus sanctus et mercatorum protector. Haud mirum, nam Via Regia trans turris arcum sub turri dilabitur. Cum pons anno 1325 lapideus reconstrueretur, ecclesia ad pontis caput erecta est. In eius pedeplanis tabernae inerant. 

Oratorium in primo tabulato est. Reformatione hominibus imposita fanum anno 1525 protestanticum factum est. Communitas nimis eximia mox Ecclesiae mercatorum inserta est, unde aedificium nulli rei bonum magis magisque collabebatur. Tectum et fastigium occidentale anno 1582 corruerunt. Aedes provisorie resuta repositorium et tironum operariorum migrantium hospitium creata est. Demolitioni aegre evasit; contra Ecclesia Sancti Benedicti in altero pontis capite destructa est. Navis ecclesiastica institori Hermann vendita est anno 1827, qui cameras inferiores in tabernas mutavit, ecclesiam in habitacula tabulato addito. Turris 48 metros alta incolumis remansit.

Profanatio infecta redditur
---------------------------

Restaurationibus perfectis anno 1960 aedes in usum liturgicum rursus dispositae sunt. Scalas 128 in altitudinem 30 metrorum turris speculatoriae ascendere maxime commendandum est. De sursum prospectus captantissimi praebentur.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ναὸς Ἁγίου Αἰγιδίου (Ἐρφούρτη) ("Ecclesia Sancti Aegidii (Erfordia)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ecclesiam Sancti Aegidii Erfordiensem** spectant. |

* Situs proprius parochialis
***De Providentia*** dialogorum a Seneca scriptorum est primus liber, in quo disputatur de providentia, quae, iuxta Stoicorum doctrinam, vicissitudines humanas moderatur. Contradictio est: cur fatum videtur honorare improbos homines et punire bonos? Seneca adfirmat: contradictio non est sed providentia ipsa quae experitur virtutem bonorum. Stoicus sapiens hoc intellegit et absolute accipit.

Voces
-----

"Ignis aurum probat, miseria fortes viros."

"Bonum virum in deliciis non habet, experitur indurat, sibi illum parat."

"'Quare multa bonis viris aduersa eueniunt?' Nihil accidere bono viro mali potest: non miscentur contraria. Quemadmodum tot amnes, tantum superne deiectorum imbrium, tanta medicatorum vis fontium non mutant saporem maris, ne remittunt quidem, ita adversarum impetus rerum viri fortis non vertit animum: manet in statu et quidquid evenit in suum colorem trahit; est enim omnibus externis potentior."

Nexus interni
-------------

Lucius Annaeus Seneca minor

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **De providentia** spectant. |

* Opera Senecae
* De providentia in The latin library (Latine)
* Seneca, De providentia, in Internet Archive
Wikidata Clyde Tombaugh
Res apud Vicidata repertae:Clyde Tombaugh: imagoClyde Tombaugh: imago
*Nativitas*: 4 Februarii 1906; Streator  
*Obitus*: 17 Ianuarii 1997; Cruces  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: astronomus, professor  
*Patronus*: New Mexico State University, Universitas Californiensis
**Consociatio**

*Religio*: Universalismus Unitarianus
**Memoria**

*Laurae*: Jackson-Gwilt Medal  

Clyde Tombaugh anno 1928 cum telescopio a se constructo pictus
**Clyde Tombaugh**, vulgo plene *Clyde William Tombaugh* (in oppido Streator Illinoesiae die 4 Februarii 1906 natus; mortuus die 17 Ianuarii 1997) fuit astronomus. Ille anno 1930 Plutonem planetulam primus repperit.

E familia agricolarum ortus est. Propter messium inopiam universitatem frequentare renuntiavit studiaque astronomica ope telescopii a se facti domi persecutus est, sed ad observatorium Lowell Flagstaff in urbe anno 1929 convocatus ibi operam dedit usque in 1945. Computationibus Percivalli Lowell directus, planetam nonum usque eo incognitum quaerebat dieque 18 Februarii 1930 Plutonem (planetulam hodie nominatum) primus repperit. Insuper duos cometes plurimosque asteroides invenit, quorum primus 2839 Annette nomine filiae suae appellavit. Apud universitatem Kansiensem his annis studuit.

Ab anno fere 1945 apud campum missilium exercitandorum Arenae Candidae(en) operam dedit. Tardius in collegio normali Arizonensi iuxta Flagstaff docuit, deinde ab anno 1955 usque in 1973 in collegio urbis Cruciensis agronomico, quod anno 1960 universitas civica Novi Mexici facta est. In eadem urbe annum agens primum et nonagesimum mortuus est.

Asteroides 1604 Tombaugh, anno 1931, ad repertum Plutonis celebrandum nuncupatus est. Tombaugh regio, prima omnium rerum topographicarum planetulae Plutonis quibus nomina ab astronomis attributa sint, ad eius honorem appellata est.

Scripta
-------

* 1980 (cum Patricio Moore) : *Out of the Darkness: the planet Pluto*

Bibliographia
-------------

* David H. Levy, *Clyde Tombaugh - discoverer of planet Pluto.* Cantabrigiae: Sky Publ.Corp. 2006. ISBN 1-931559-33-3

Nexus interni
-------------

* Novi Horizontes
* 1604 Tombaugh (eponymus)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clyde Tombaugh** spectant. |

* Clyde W. Tombaugh archivum apud *New Mexico State University Library*
* "Pluto features given first official names" (7 Septembris 2017) apud *Phys.org*
Latus externum ecclesiae Statua mariana in pristino monasterio
**Ecclesia Sancti Martini extra muros** (Theodisce: *Martinikirche*) sacellum catholicum in hodierno centro Erfordiae est (via Brühler Straße 55; tribus: *Brühl*). Renovatio novissima ecclesiae anno 2002 fiebat; postea etiam monasticae aedes in habitacula commutatae sunt. Pote est Sanctum Bonifatium iam hoc loco oratorium quodpiam invenisse. Eius vestigia tamen desunt.

Historia
--------

Saeculo 11-o ecclesia extra moenia (anno 1066 muri urbani ducti erant) inter 25 ecclesias parochiales numeratur. Constat eam ecclesiam xenodochii Franciscanorum fuisse, qui anno 1221 valetudinarium in tribu Brühl gerebant.

Anno 1265 prima mentio tamquam parochialis ecclesia fuit. Ex anno 1311 plus quam quinque saecula munere fungitur et parochiali et monastico: namque pone ecclesiam conventus Cisterciensium monialium erat. Ex anno 1819 solum parochialis est. Antiquissima aedificii pars est turris gothica, ubi et nostris diebus campana Sancti Martini anno 1419 fusa tintinnat. 

Cum incendium anno 1472 saeviens abbatiam ecclesiamque vastavisset, aedes genere gothico posteriori anno 1483 rursus erectae sunt. Cuius testimonium perhibent quadra vitrea in choro, aditus sacristiae vetus necnon aedicula eucharistica. 

Bello triginta annorum Sueci monachas propulserunt et aedes exspoliatae sunt. Quando nonnae ad egestatem redactae anno 1635 claustra repetebant, reparationes pusillas tantummodo fieri licuit. Annis a 1726 ad 1736 tandem omnia in integrum restituta sunt salva ecclesia. Ecclesiae restructio genere baroco anno 1755 incohata est, cui opus fundatum quoddam auxilio fausto erat. Dedicatio templi die 6 Augusti 1758 a chorepiscopo Ioanne Friderico von Lasser curata est.

Descriptio interni
------------------

Quamvis saeculo 19-o nonnulla baroca dempta sint, etiam nunc ecclesiae aspectus generatim barocus est propter portas, fenestras in aula, fornices, imaginem Annuntiationis, stationes viae crucis, ambonem, altare praecipium.

In deambulatorio, ubi prius choro sanctimonialium ad coenobium transitus directus erat, organum tubulatum anno 1874 ab officina Adam Eifert (Civitas Ilma) institutum et anno 1995 restauratum spectaveris. Praeditum est duobus claviariis et 19 sonorum variationibus.

Catholici orientales
--------------------

Hac ecclesia etiam catholici Rutheni cultus celebrant.

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica parochiae
* Informationes lingua Ucrainica pro orientalibus cum Roma unitis