recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Insigne exarmationis nuclearis et pacis
Motus contra bellum Israëlianum-Hamasianum anni 2023 in Berolino
Montus contra Incursionem Russicam in Ucrainam anno 2022 in Helsigia
**Motus contra bellum** est motus socialis et pars motus pacis, qui militarismo, certamine armorum dictaturae, et fascismo adversatur. Medium contra bellum est manifestationes et activismus.

Liber Isaiae in Bibiliis Sacris est prima scriptura quae bellum condemnat, hisce verbis "Et iudicabit gentes et arguet populos multos; Et conflabunt gladios suos in vomeres et lanceas suas in falces; Non levabit gens contra gentem gladium, nec exercebatur ultra ad proelium" (Liber Isaiae, 2:4). Praeterea, Prophetia Michaeae expressione simili conversionem ad pacem postulat: "Et iudicabit inter populos multos et decernet gentibus usque in longinquum; et concident gladios suos in vomeres et hastas suas in falces; non sumet gens gladium, neque discent ultra belligerare" (Micha 4:3).

Motus contra bellum inviolentiae per libertatem religionis, libertatem sentiendi, et loquendi lege internationali de iuribus humanis permissus est.

Nexus interni
-------------

* Captivus conscientiae
* Constitutio Iaponiae, articulus 9
* Contracultura annorum 1960
* Exarmatio nuclearis
* Obiector conscientiae
* Pacifismus

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Contrarie Pactio internationalis de iuribus civilibus et politicis propagandam belli interdicit.
Partes Regni Hungariae Transylvaniae annexae post Foedus Spirense, 1570
Nomen **Partes Regni Hungariae Transylvaniae annexae** ad illas partes regni Hungariae referebat, quae, etsi saeculo sexto decimo sub dicionem principis septemcastrensis venerunt, tamen ad principatum numquam pertinebant.

In linguis vernaculis genitivus **Partium** ad regiones denotandum adhibitus terminus technicus iuris publici factus est, deductus a titulo principis Transsilvaniae: *Dominus Partium Regni Hungariae*.

Territorium *Partium* dictum procedente tempore finibus variabat.

Hodie regiones comitatuum Aradiensis, Bihoriensis, Maramarosiensis, Satmariensis et Salaiensis ad olim *Partes Regni Hungariae Transylvaniae annexas* numerantur.

*Partes Regni Hungariae Transylvaniae annexae* anno 1541 media Hungariae parte ab Imperio Ottomanico occupata (quae inde *Hungaria turca* vocabatur) Sultano Suleimano I. probante a Ioanne Zapoliensi, qui (contra Habsburgos) se regem Hungariae esse postulabat, regebantur.
Filius eius, Ioannes Sigismundus Zapoliensis, tum rex Ioannes II. anno 1570, postquam cum Maximiliano II. foedus Spirense (die 16 Augusti 1570) pepegit, a regno se abdicavit indeque *Ioannes Sigismundus Transsilvaniae et partium regni Hungariae princeps* appellatus est.

Secundum foedus Spirense sequentes comitatus ad has partes Regni Hungariae pertinebant:

* Maramarosiensis comitatus
* Bihoriensis comitatus (anno 1664 maxima ex parte ad Imperium Ottomanicum amissus)
* Szolnokiensis comitatus medius
* Krasznensis comitatus

Porro territoria postea occupata:

* Districtus Köváriensis
* Pars orientalis Zarandensis comitatus
* Pars orientalis Aradiensis comitatus (1606-1645 ab Imperio Ottomanico recuperatus)
* Banatus Krassovinsis (anno 1664 ab Imperio Ottomanico recuperatus)

Transsilvania ab Austriacis occupata Turcis pulsis (Instrumentum Pacis Carloviciensis, 1699) comitatus Szolnokiensis medius Krasznensisque, Districtus Kövariensis et pars orientalis Zarandensis comitatus Magno Principatui Transsilvaniae adiuncti sunt.

Primo bello mundiali confecto regiones a Romania occupatae, anno 1920 Foedere Trianonensi Romaniae ex lege consociatae sunt.

Bibliographia
-------------

* Béla Köpeczi (Hrsg.): *Kurze Geschichte Siebenbürgens* („Erdély rövid története"), Akademia, Budapestini 1990, ISBN 963-05-5667-7 (versio interretialis)
* Foedus Spirense, 1570[*nexus deficit*]
*Haec pagina montem Graeciae explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Olympus" appellatur, vide Olympus (discretiva).*

Olympus2917.727 m (Graecia boreo-occidentalis physicalis

)  
Olympus2917.727 mOlympus  
2917.727 mSitus in Graecia
**Olympus** (Graece Ὄλυμπος), 2917.727  metris altus, est mons Graeciae omnis excelsissimus.

Mythologia
----------

Olympus sedes esse censetur duodecim deorum dearumque Olympicorum saepe sic enumeratorum: Apollo, Ceres (Graece Demeter), Diana (Graece Artemis), Iuppiter (Graece Zeus), Mars (Graece Ares), Mercurius (Graece Hermes), Minerva (Graece Athena), Neptunus (Graece Posidon), Sol (Graece Helios), Venus (Graece Aphrodite), Vulcanus (Graece Hephaestus), Vesta (Graece Hestia), Bacchus (Graece Dionysus).

Culmen montis Olympi
Primi homines, qui culmen montis Olympi attinxerint, fuerunt Christus Cacalus, Fridericus Boissonas et Daniel Baud Bovy. Ad id die 2 Augusti anno 1913 pervenerunt.

Bibliographia
-------------

* "Olympus" in Gulielmus Smith (1854). *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Londinii: Walton & Maberly

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Olympum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°3′36″N 22°21′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия |

* "Olympus, Greece". apud *Peakbagger.com*


1. ↑  Ampatzidis, Dimitrios; Moschopoulos, Georgios; Mouratidis, Antonios; Styllas, Michael; Tsimerikas, Alexandros; Deligiannis, Vasileios-Klearchos; Voutsis, Nikolaos; Perivolioti, Triantafyllia-Maria et al (2023-04-01). "Revisiting the determination of Mount Olympus Height (Greece)". *Journal of Mountain Science* **20** (4): 1026–1034
Tropaei ruinae.
Inscriptio.
**Tropaeum Augusti** seu **Tropaeum Alpium**, Turbiae in medio oppido hodierno eminens, est monumentum iussu Augusti principis annis 7 et 6 a.C.n. aedificatum, ubi Via Iulia (eodemque tempore Iter per Alpes Maritimas) excelsissimum in provincia Romana Alpium Maritimarum locum attingit. Eadem fere via, temporibus recentibus traiectu persimili reconstructa, nomine Francogallico *Grande Corniche* recognita. Monumentum inscriptionem Augusti ostentat, a Plinio in *Naturali Historia* repetitam (3.136–137) etiamque hodie partim exstantem.

Inscriptio
----------

IMP · CAESARI DIVI FILIO AVG · PONT · MAX · IMP · XIIII · TR · POT · XVII · S · P · Q · R · QVOD EIVS DVCTV AVSPICIISQVE GENTES ALPINAE OMNES QVAE A MARI SVPERO AD INFERVM PERTINEBANT SVB IMPERIVM P · R · SVNT REDACTAE · GENTES ALPINAE DEVICTAE TRVMPILINI · CAMVNNI · VENOSTES · VENNONETES · ISARCI · BREVNI · GENAVNES · FOCVNATES · VINDELICORVM GENTES QVATTVOR · COSVANETES · RVCINATES · LICATES · CATENATES · AMBISONTES · RVGVSCI · SVANETES · CALVCONES · BRIXENETES · LEPONTI · VBERI · NANTVATES · SEDVNI · VARAGRI · SALASSI · ACITAVONES · MEDVLLI · CENNI · CATVRIGES · BRIGIANI · SOGIONTI · BRODIONTI · NEMALONI · EDENATES · VESVBIANI · VEAMINI · GALLITAE · TRIVLLATI · ECDINI · VERGVNNI · EGVITVRI · NEMATVRI · ORATELLI · NERVSI · VELAVNI · SVETRI

Nexus interni
-------------

* Camunni
* Leponti
* Seduni

Notae
-----

1. ↑  *Itinerarium Antonini*
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 3.136.
3. ↑  Textus Plinianus apud LacusCurtius.

Nexus externi
-------------

* *Trophée d'Auguste à La Turbie* inter monumenta nationalia Francica.
* De monumento apud oppidum Turbiam.

Bibliographia
-------------

* Philippe Casimir, *Guide historique du musée du trophée romain de La Turbie*. Monaco: Imprimerie monégasque, 1910
* Philippe Casimir, *Le Trophée d'Auguste à La Turbie*. Paris, Le Livre d'Histoire-Lorisse éditeur, 2010. ISBN 978-2-7586-0412-9
* Jean-Camille Formigé, *Le Trophée d'Auguste: note sur l'inscription qui était gravée sur le trophée, et sa reconstitution avec les fragments recueillis dans les fouilles exécutées à la Turbie*. Lutetiae: Picard, 1910
* Jules Formigé, *Le Trophée des Alpes*. La Turbie, 1949
**Iosephus** (Italice: **Giuseppe**) **Billanovich** philologus, grammaticus, litterarum Italicarum linguae vulgaris peritissimus et docens apud universitatem Orientalem apud Neapolim, Academiam Warburgensem, Universitatem Friburgensem et Universitatem Catholicam Sacri Cordis Mediolanensem fuit. Civitatula eum genuit, mortuus est Padua.

Litteras Latinas cum Medii Aevi tum Renascentium traditionemque litterarum Latinarum praesertim studuit. Clarissima fuerunt studia sua de Francisco Petrarca, Theophilo Folengo (sive Merlino Cocaio), et Iohanne Boccacio. Opusculum anni 1949, in quo scripturam manu Francisci Petrarcae recognovit in codice Bibliothecae Britannicae Londinii, Harleiano 2493, mirabile est; hoc codex iussu ipsius Billanovich photographice expressus est anno 1981.

Adnotationes
------------

1. ↑  Editionem curavit opus Petrarcae quod inscribitur *Rerum memorandarum libri*, Florentiae 1945; vide autem opera quae inscribuntur *Lo scrittoio del Petrarca*, Romae 1947, et *Petrarca e Padova*, Patavii 1976.
2. ↑  Vide opus quod inscribitur *Tra don Teofilo e Merlin Cocaio*, Neapoli 1948.
3. ↑  Vide opus quod inscribitur *Restauri boccacceschi*, Romae 1947.
4. ↑  *La tradizione del testo di Livio e le origini dell'Umanesimo*, Patavii 1981, in duo voluminibus, quorum prius inscribitur *Tradizione e fortuna di Livio tra Medioevo e Umanesimo*, posterius *Il Livio del Petrarca e del Valla: Londra, British Library, Harley 2493*.
Ambrosius et imperator Theodosius I, tela pictoris Antoni de Dyck.

Wikidata Ambrosius
Res apud Vicidata repertae:Ambrosius: imagoAmbrosius: imago
*Nativitas*: 339; Augusta Treverorum  
*Obitus*: 4 Aprilis 397, 397; Mediolanum  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Rector provinciae, Metropolitan Archbishop of Milan, episcopus  
*Munus*: scriptor, philosophus, theologus, presbyter catholicus, politicus, Episcopus Catholicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Aurelius Ambrosius;   

**Memoria**

*Sepultura*: Basilica of Sant'Ambrogio  
Sanctus, prelate (*feriae die* 7 Decembris, 20 Decembris)

| *Sanctus Ambrosius* |
| --- |
|  |
| Doctor Ecclesiae Catholicae |
| Natus | 291 |
| Mortuus | 304 |
| Attributa | alvearium, puer, scutica, os |
| Patronus | apis, animal domesticum, doctrina/eruditio, Mediolanum, Italia, scholasticus |
|  Index Sanctorum |

**Aurelius Ambrosius**, sanctus et Doctor Ecclesiae, sive "doctor mellifluus," Augustini magister, Augustae Treverorum in Belgica (hodie Germania) anno 340 circiter e familia Romana natus est. Studiis Romae incubuit et Sirmii cursum honorum coepit. Anno 370 consularis Liguriae et Aemiliae factus, anno autem 374 Episcopus Mediolanensis electus est, die 7 Decembris ordinatus. 

Quo in munere, caritatem in omnes maxime exercuisse habetur, verus pastor et doctor fidelium factus. Disciplinam ecclesiasticam strenue tutatus est; rectae fidei doctrinam, una cum diacono et amico Sabino, verbo, scriptis, et opere acriter contra Arianos defendit, quorum multos ad fidem converterunt.

Pro ecclesia Dei Christiani laboribus curisque perfunctus, obiit Sabbato Sancto, die 4 Aprilis anni 397. Postremis aetatis suae diebus viderat Iesum advenisse ad se et arridentem sibi. 

Hymnorum compositor cum simplicium tum dulcissimorum, a quibus Prudentius poeta mox est profectus, musicae ecclesiasticae initium prope fecit. Ambrosius fuit universae ecclesiae donum, cui locupletem insigniter doctrinae ac sanctimoniae reliquit thesaurum.

Nexus interni
-------------

* Baptisterium
* Controversia de ara Victoriae
* Persecutio Paganorum in Imperio Romano
* Versus Ambrosianus
* Te Deum

Nexus externi
-------------

* Lectio papae Benedicti XVI de Ambrosio inter audientiam generalem die 24 Octobris 2007 (Italiane) et aliis sermonibus.
* Opera in *Vicifonte*
* Opera Ambrosii in Bibliotheca Augustana
* Opera in Latin library
* De vita Ambrosii Mediolanensis episcopi (pars prima) Kath.net **( Latine)**
* De vita Ambrosii Mediolanensis episcopi (pars secunda) Kath.net **( Latine)**
*Si vis de urbe Anglica Leodiensi legere, vide* Leodis
Insigne Leodii
**Leodium** sive **Leodicum** vel **Legia** (Francogallice *Liège*, Vallonice *Lidje*, Batave *Luik*, Theodisce *Lüttich*) est urbs circiter 196 000 incolarum in Vallonia, in Gallica (h.e. meridiana) Belgiae parte, ad Mosam fluvium sita, valens sedes oeconomiae, vecturae, culturae. Urbi Universitas Leodiensis sita est. Leodium metropolis est provinciae eiusdem nominis. In urbe reperitur notissimum Athenaeum de Waha multis artificiis ditatum.

Historia
--------

Locus hodierni Leodii iam antiquis temporibus ab hominibus incolebatur. Circa annum 705, ibi caesus est Lambertus, episcopus Traiecti Moesae, qui dein canonizatus est. Anno 722, Hubertus sedem episcoporum e Traiecto Moesae Leodium transtulit. Annis ab 972 ad 1795 Leodium caput principatus erat, cujus monarchae usque ad Res Mutatas anni 1789 principes-episcopi fuerunt. Annis ab 1795 ad 1815 Franciae, postea regni Nederlandiae pars fuit, tum anno 1830 inclusum est Belgicae, cum haec sui iuris regnum facta est.

Incolae noti
------------

### Nati

* Antonius Demoitié (1990–2016) birotarius
* Caesar Franck (1822–1890), compositor
* Georgius Simenon (1903–1989) scriptor mythistoriarum
* Hubertus Colson pistor, scriptor et psychoanalysta
* Theodorus de Bry, delineator

### Alii

* Hucbertus Leodiensis, episcopus
* Sedulius Scottus
* Notgerus
* Fridericus Lotharingiae (circiter 1020–1058), episcopus Leodiensis inter annos 1041 et 1046; anno 1057 papa factus est nomine Stephano IX aut X
* Carolus Werpaeus Iesuita et poeta Latinus

Pinacotheca
-----------

* Antiquum Magnum Grapheum Cursuale.Antiquum Magnum Grapheum Cursuale.
* Ecclesia Sanctae Crucis.Ecclesia Sanctae Crucis.
* Ecclesia Cathedralis.Ecclesia Cathedralis.
* Palatium Iustitiae (olim Palatium Principum-Episcoporum).Palatium Iustitiae (olim Palatium Principum-Episcoporum).
* Palatia Principis et vetus Ecclesia Cathedralis Sancti Lamberti.Palatia Principis et vetus Ecclesia Cathedralis Sancti Lamberti.
* Caesar Franck, natus Leodii anno 1822.Caesar Franck, natus Leodii anno 1822.

Despectus in Leodium

Nota
----

1. 1 2 3  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leodium** spectant. |

* Situs publicus
Wikidata Gubernium Pscoviense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Pscoviense: insigneGubernium Pscoviense: insigne
gubernium  
*Civitas*: Imperium Russicum, Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  
*Locus*: 57°30′0″N 29°0′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Area*: 44 211.2 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Pscovia  

**Vita**

*Incolae*: 1 122 317  

**Gubernium Plescoviense** vel **Pscoviense** (Russice Псковская губерния, tr. *Pscovkaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte septentrio-occidentali Russiae Europaeae sita, anno 1777 in Imperio Russico post divisionem Poloniae creata et annoque 1927 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica abolita et in regionem Leninopolitanam inclusa. Gubernii caput erat Pscovia. Annis 1777 pro gubernio *praefectura* Pscoviensis creata est et anno 1796 rursum gubernium.

Chelma, Magni Luki, Opoca, Ostrovia, Porchovia, Toropetia capita circulorum gubernii Pscoviensis fuerunt.

Demetrius Laptev et Modestus Musorgskij in vicis gubernii Pscoviensis nati sunt.

Nota
----

1. ↑  Videas Schmidii tabulam infra.
2. ↑  Russice *наместничество*.

Nexus externi
-------------

* Mappa generalis Gubernii Plescoviensis in quinque Provincias divisi, componente I. F. Schmidio Academiae Scientiarum Petropolitanae adiuncto


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Pscoviense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°30′0″N 29°0′0″E |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Agitator status solidi est exemplum memoriae non volatilis.
Tergum partis computatri ENIAC tubos vacui monstrant.
**Memoria computatralis** est artificium vel apparatus computatralis qui datorum retentionem eorumque praebitionem in computatro efficit. Quae est apparatus electronicus internus, idoneus ad data conservanda, quae sive parumper sive constanter disciplina operationali requiruntur. Ut exempla ponantur, documenta digitalia, photopicturas, et multos bitinummos in memoria computatrali habere possumus. Priscum memoriae computatralis synonymum est **copia.**

Memoriam volatilem aut non volatilem (stativam) habet. Memoria non volatilis est fixa (tamquam discus fixus, qui in omnibus computatris reperitur) aut mobilis (tamquam memoria USB et discus flexibilis).

Sunt duo principalia memoriae semiconductrorum memoriae: memoria volatilis et memoria non volatilis. Inter exempla memoriae non volatilis sunt memoria fulgurea (pro memoria secundaria adhibita) ac ROM, PROM, EPROM, et EEPROM.

Vocabulum *memoria* tantum in computatione memoriam volatilem plerumque attingit.

Nexus interni
-------------

* Charta memorialis
* Charta perforata
* Circuitus integratus
* Data digitalia
* Discus fixus
* Discus opticus
* Electronica
* Endianness
* Fasciculus informaticus
* Geometria memoriae
* Hibernatio (computatio)
* Hierarchia memoriae
* Initiatio systematis
* Memoria deterministica
* Memoria holographica
* Memoria semiconductrorum
* Memoria USB
* Memoria volatilis dynamica
* Memoria volatilis statica
* Memoria volatilis
* Memoria virtualis
* Redintegratio memoriae
* Remanentia datorum
* Taeniola chartacea
* Taeniola magnetica
* Transistrum

Notae
-----

1. ↑  Anglice *store.* A. M. Turing et R. A. Brooker (1952), *Programmer's Handbook for Manchester Electronic Computer Mark II,* University of Manchester.

Bibliographia
-------------

* Miller, Stephen W. 1977. *Memory and Storage Technology.* Montvale: AFIPS Press.
* Stanek, William R. 2009. *Windows Server 2008 Inside Out.* O'Reilly Media, Inc. ISBN 9780735638068.
* Time Life Books. 1988 *Memory and Storage Technology.* Alexandriae Virginiae: Time Life Books.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **memoriam computatralem** spectant (Computer memory, Computer storage media). |
Civitates monocommaticae aquilae ostenduntur.
**Systema monocommaticum** sive **ratio politica unius factionis** modus gubernandi est quo una factio politica gubernationem conformat et nullius alius factionis politica exsistentiam permittit. Casu permittendae aliarum factionum exsistentiae, haec dominanti factioni subiiciuntur, i.e. non permittitur oppositoriarum factionum exsistentia.

Sed systema monocommaticum et systema factionis dominantis non confundenda sunt, quia in systemate factionis dominantis aliarum oppositionis factionum politicorum exsistentia non vetatur et etiam non confundenda sunt systema monocommaticum et democratiae acommaticae? quae cuiuslibet factionis politicae exsistentiam prohibent.

Plerisque casibus, systemata monocommatica orta sunt ex ideologiis variis, et e fascismo et e capitalismo et e leninismo et e nationalismo. Monocommaticae civitates cum marxistica ideologia civitates communisticae nuncupantur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*. Societas Litterarum Finnicarum, Helsinki, 2006; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009.

Nexus interni
-------------

* Dictatura
* Systema dicommaticum?
* Systema polycommaticum
Dioeceses Ecclesia Anglicanae in Anglia ipsa
**Ecclesia Anglicana** est ecclesia Christiana in Anglia constituta, antiquissima ecclesia Communionis Anglicanae, et omnium illius communionis ecclesiarum mater. Archiepiscopus Cantuariensis est maximus clericus Ecclesiae, quamvis monarcha sit ultimus rector.

Ecclesia origines suas reperit in ecclesia christiana quae tertio sæculo erat in provincia romana Britanniae, et in legatione Augustini Cantuariensis a Papa Gregorio Magno missa. Ecclesia rite constituta est anno 1534, cum Henricus VIII Angliae Rex ecclesiam ab Ecclesia Catholica Romana dividit. Fideles huius ecclesiae se et Catholicos et reformatos putant: Catholicos quod se antiquam Sanctam Catholicam et Apostolicam Ecclesiam continuare vident; reformatos quod auctoritatem papae negantes multa de reformatione protestante Anglica comprobant.

Ecclesia Anglicana est maxima ecclesia Christiana in Anglia.

Nexus interni
-------------

* Liber Precum Publicarum
* Provincia Cantuariensis

Notae
-----

1. ↑  Vide titulos librorum *Liber precum publicarum et administrationis sacramentorum aliorumque ecclesiae rituum caermoniarumque secundum usum Ecclesiae Anglicanae cum Psalterio Davidico. .. accedit ordo et ritus faciendi, ordinandi, consecrandi, episcopos, presbyteros, et diaconos* (1662); Gilbertus Burnet, *Historia reformationis ecclesiae Anglicanae* (Genevae, 1689) (pars 2 apud *Google Books*)
2. ↑  Eberle, Edward J. (2011). *Church and State in Western Society*. Ashgate Publishing, Ltd.. p. 2. ISBN 978-1-4094-0792-8
3. ↑  Fox, Jonathan (2008). *A World Survey of Religion and the State*. Cambridge University Press. p. 120. ISBN 978-0-521-88131-9
4. ↑
5. ↑
6. ↑

Nexus externi
-------------

* Ecclesiae Anglicanae pagina officialis **(Anglice)**
* Liber Precum Publicarum anno 1662 **(Latine, Anglice)**
Wikidata Ioannes Bowlby
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 26 Februarii 1907; Londinium  
*Obitus*: 2 Septembris 1990; Skia insula  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: child psychiatrist, psychoanalyst, Psychiater, psychologiae peritus  
*Patronus*: Tavistock Clinic
**Familia**

*Genitores*: Anthony Bowlby;   
*Coniunx*: Ursula Longstaff  
*Proles*: Mary Hamilton Victoria Ignatia Bowlby, Sir Richard Peregrine Longstaff Bowlby, 3rd Bt. Pia Rose Whitworth Bowlby, Robert John Mostyn Bowlby  

**Memoria**

*Laurae*: Thomas William Salmon Medal, William James Fellow Award, Tinbergen Lecture, Commander of the Order of the British Empire  

**Ioannes Bowlby** (die 26 Februarii 1907 natus, mortuus 2 Septembris 1990) fuit Britannicus psychologus, psychiatricus, psychanalyticus, et ethologiae peritus. Perclari sunt tractatus sui profectionis infantium atque theoriae adstrictionis. Una cum Maria Ainsworth et Iacobus Robertson evolutionem coniunctiorum strictarum intimarumque in totius vitae cursu, velut mutationes earum, investigabat.

Anno 1940 psychiatricus fuit, post secundum bellum mundanum partem psychotherapiae infantium valetudinario *Tavistock* struxit. Iam anno 1944 tractatum *de quadraginta quattuor iuvenilibus furibus* divulgavit, quo separationes praematuras a matribus momenta habuisse demonstravit.

Notae
-----

1. ↑  hic adstrictio, aliter astrictio alvi = constipatio, in sensu stricto, alligatio enim adhibetur. Usus verbi "ad-stricti" *strictius* quam "al-ligamenti" videri possit.
2. ↑  Bowlby J. (1944). "Forty-Four Juvenile Thieves: Their Characters and Home Life," *International Journal of Psychoanalysis* 25: 19–52

Nexus interni
-------------

* Cognatio
* Mater / Pater
Imago artistica planetae pulsaris PSR B1257+12 d, Phobetor appellatus.
Pulsationes arte animatae sicut visae a planetis systematis PSR B1257+12. Planetae c (Poltergeist) et d (Phobetor) videri possunt.
**PSR B1257+12 d**, vel **Phobetor**, est planeta extrasolaris distans 2300 annos luce mensos a Terra per constellationem Virginis, anno 1992 inventus, qui circum pulsar PSR B1257+12 movetur. Fuit, et c (Poltergeist), primus planeta extrasolaris detectus. Extremus planeta ex eius systemate planetario(d) putatur (post b et c), periodo orbitali circiter 98 dierum et semiaxe maiore 0.46 UA (simili orbitae Mercurii). Inventum est per mensurae periodi pulsationis rationem, quae quaerit num planeta quidam variationum pulsationibus pulsaris causa sit.

Mense Iulii anno 2014, Unio Astronomica Internationalis (UAI) *NameExoWorlds* consilium instituit ad nomina propria selectis exoplanetis et eorum stellis, per nominationem publicam et suffragium, danda. Mense Decembri 2015, UAI nuntiavit nomen pro planeta d vicisse Phobetoris. Nomen vincens a Theatro Planetario Carnedii (Italia) submissum erat.

Secundum Metamorphoses Ovidii Phobetor est unus e milibus filiis Morphei (Somni), qui in somniis forma ferae apparet:

At pater e populo natorum mille suorumexcitat artificem simulatoremque figuraeMorphea: non illo quisquam sollertius alterexprimit incessus vultumque sonumque loquendi;adicit et vestes et consuetissima cuiqueverba; sed hic solos homines imitatur, at alterfit fera, fit volucris, fit longo corpore serpens:hunc Icelon superi, mortale Phobetora vulgusnominat; est etiam diversae tertius artisPhantasos: ille in humum saxumque undamque trabemque,quaeque vacant anima, fallaciter omnia transit;regibus hi ducibusque suos ostendere vultusnocte solent, populos alii plebemque pererrant.Ovid. *Met.* XI, 633–645
Phobetor est supertellus(d), i.e. planeta qui radium et massam maiorem quam Terram habet, sed minorem quam Uranus et Neptunus. Nam massam habet quadruduplae Telluris (3.9 *M*⊕), et verisimilem radium, secundum massam notam, trium dimidiarum radii Telluris (1.5 *R*⊕). Aequilibrii(d) est temperatura planetae 169 K (−104 °C).

Nexus interni
-------------

* PSR B1257+12 b (Draugr)
* PSR B1257+12 c (Poltergeist)
* Stella neutronica

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Metamorphoses (Ovidius)** apud **Vicifontem**. |

Notae
-----

1. ↑  In principio, cum nomina systematica ad planetas designandas dum abessent, planeta *PSR B1257+12 C* recensebatur.
2. 1 2  *Final Results of NameExoWorlds Public Vote Released*.. *Unio Astronomica Internationalis*. 15 Decembri 2015
3. ↑  Extrasolar Visions - PSR 1257+12 C.
Wikidata Gabriela Adameșteanu
Res apud Vicidata repertae:Gabriela Adameșteanu: imagoGabriela Adameșteanu: imago
*Nativitas*: 2 Aprilis 1942; Târgu Ocna  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Munus*: mythistoricus, linguista, non-fiction writer, diurnarius, essayist, Interpres, scriptor, editor, contributing editor  

**Familia**

*Genitores*: ; Mircea Adameșteanu  

**Gabriela Adameșteanu** (nata die 2 Aprilis 1942 in Târgu Ocna) scriptrix, interpres atque diurnaria Dacoromanica est.

Vita
----

Gabriela Adameșteanu in Târgu Ocna nata est et iuvenis in Piteşti vivebat. Ab anno 1960 apud Universitatem Bucarestensem litteris Dacoromanicis studebat atque probationem de Marcello Proust composuit. Anno 1975 primam mythistoria sub titulo "Drumul egal al fiecărei zile" scripsit. Inter dictaturam Nicolai Ceauşescu et opera Guidonis de Maupassant atque Hectoris Bianciotti in lingua Dacoromanicam transtulit. Numquam cum vigilibus clandestinis collaboravit neque autem communistis resistebat. Postquam regimen communistarum abolitum est, annis 1991 - 2005 diurnum "22" edidit et deinde ad annum 2015 "Bucurestiul Cultural". Praeterea praeses sectionis Dacoromanicae organizationis scriptorum PEN. Adameșteanu marito nupsit atque filium habet.

Opera
-----

* 1975 "Drumul egal al fiecărei zile" (mythistoria, Latine: "Via eadem omnibus diebus")
* 1983 "Dimineață pierdută" (mythistoria, Latine: "Tempus matutinum perditum")
* 2003 "Întâlnirea" (mythistoria, Latine: "Occursus")
* 2010 "Provizorat" (mythistoria, Latine: "Status temporalis")

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gabrielam Adameșteanu** spectant. |

* Biographia apud romanianwriters.ro
* Interrogatio (2011) apud vorwärts.de
Wikidata Gregorius Skovoroda
Res apud Vicidata repertae:Gregorius Skovoroda: imagoGregorius Skovoroda: imago
*Nativitas*: 22 Novembris 1722, 3 Decembris 1722; Chornukhy  
*Obitus*: 9 Novembris 1794; Skovorodynivka  
*Nomen nativum*: Григорій Сковорода
**Officium**

*Munus*: philosophus, scriptor, musicographus, poëta  

**Memoria**

*Sepultura*: Skovorodynivka  

**Gregorius Sabbae filius Skovoroda**, seu **Skoworoda** vel **Scovoroda** (Russice Григорий Саввич Сковорода, tr. *Grigorij Savvič Skovoroda*; Ucrainice Григорій Савич Сковорода, tr. *Hryhorij Savyč Skovoroda*; natus 3 Decembris 1722; mortuus 9 Novembris 1794), fuit philosophus, scriptor, poeta, musicus, et paedagogus Ucrainicus, qui in Imperio Russico habitabat.

Filius cuiusdam Cosaci, anno 1734 studia in Academia Kioviensi Mohileana coepit. Anno autem 1741, factus est cantor chori aulici Elisabethae, imperatricis Russicae, idcirco Petopoli et Moscuae habitabat usque ad annum 1744, cum Kioviam in academiam reverteret. Annis ab 1745 ad 1750 peregre colebat (inter alia, Tokaeum, Budam, Bratislaviam, Vindobonam visitavit). Anno 1751 artem poeticam in collegio Pereaslaviae docuit, dein eodem anno studium theologiae in Academia Kioviensi Mohileana coepit, sed anno 1753 interrupit et nunquam ad academiam illam revertit. Dein magister poesi, syntaxi, et ethicae favebat (annis ab 1759 ad 1769, in collegio Charcoviae). Ab anno 1769 enim vitam philosophi vagi traxit. 

Skovoroda commentationes philosophicas, cosmologica poemata, fabulas et cantiones Ucrainice, Russice, Slavice Ecclesiastice, Latine, et Graece scripsit. Opera illa tempore vitae eius in manuscriptis divulgabantur.

Philosophia Skovorodae ut versio Platonismi aestimatur. Secundum Skovorodam, ratio exsistentiae humanae est sui cognitio. 

Die 6 Maii 2022, domus ubi Skovoroda fine vitae suae habitabat cum museo a pyrobolis Russicis demolita est.

Notae
-----

1. ↑  "Senex Gregorius de Sabba Skovoroda."
2. ↑  "Gregorius filius Sabbae Skoworoda."
3. ↑  "Gregorius SCOVORODA."
4. 1 2 3  *Сегодня - 290 лет со дня рождения Григория Сковороды.*
5. ↑  Р. Медведев, *Русский язык на просторах СНГ.*
6. ↑  "Museum für ukrainisch-russischen Philosophen bei Charkiw zerstört."

Fontes
------

* Pagina de Gregorio Skovoroda *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* = Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**

Nexus interni
-------------

* 2431 Skovoroda

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gregorium Skovorodam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana |

* Cantiones et fabulae Gregorii Skovorodae **(Russice)**, **(Latine)** et **(Ucrainice)**
* Epigramma Gregorii Skovorodae **(Latine)**
* Epistulae Gregorii Skovorodae ad Michaelem Kovalyns'kyj **(Latine)** et **(Ucrainice)**
* Opera Gregorii Sabbae filii Skovorodae (Charcoviae, 1894)
Wikidata Basilianum (Sachalina)
Res apud Vicidata repertae:Basilianum (Sachalina): insigneBasilianum (Sachalina): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 46°57′0″N 142°44′0″E  
*Numerus incolarum*: 194 882  
*Zona horaria*: UTC+11  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Южно-Сахалинск
**Gestio**

*Procuratio superior*: Yuzhno-Sakhalinsk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 164.66 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hakodate, Asahikawa, Wakkanai  

*Vide etiam paginam discretivam:* Basilianum (discretiva)

**Basilianum** vel *Juzhno-Sachalinsk* (Russice *Южно-Сахалинск*) est urbs Russiae et regionis Sachalinensis caput. In parte meridiana Sachalinae insulae situm est et a maris Ochotensis 25 chm distat. Incolarum 200 636 anno 2020 habet.

Basilianum annis octingentesimis saeculi XIX

Historia
--------

Anno 1882 ut colonia damnatorum e vinculis liberatorum conditum est. Crescebat et urbs facta est. Post bellum Russo-Iaponicum anno 1905 usque ad annum 1945 *Toyohara* nominabatur. Ab anno 1947 regionis Sachalinensis caput.

Notae
-----

1. ↑  De nomine priore *Vladimirovka* (nam sanctus Vladimirus Basilio nomine baptizatus est, v. Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 587.
2. ↑  "Oriens extremus, insula Sachalin, promontorium meridionale jugi Susunaj, viciniis opp. Juzhno-Sachalinsk", v. .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°57′0″N 142°44′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Treccani • Большая российская энциклопедия |
*Vide etiam paginam discretivam:* Cassandra (discretiva)

Aiax Oileus Cassandram a signo Minervae rapit (opus tectorium in pariete atrii Pompeianae domus Menandri pictum).
**Cassandra** (Κασσάνδρα) in mythologia Graeca fuit filia Priami et Hecubae ac vates illustra. Cassandra primo apud Homerum in Iliade reperitur.

In fabula vulgatissima Cassandra, cum ob formae venustatem ab Apolline amaretur, iussa quamcumque vellet concubitûs mercedem petere, vaticinandi peritiam sibi dari postulavit, quam cum credulus amator ei concessisset, neque illa promissis staret, indignatus deus, quoniam munus iam datum eripere non protuerat, effecit, ut vaticiniis eius fides nulla haberetur. Quare exempli gratia apud Virgilium cum equi Troiani insidias detexisset, eumque moenibus minime recipiendum clamaret, neminem tamen invenit, qui berbis eius fidem adhibendam putaret:

Tunc etiam fatis aperit Cassandra futuris
ora, dei iussu non umquam credita Teucris.
Hanc Virgilius postremis Troiani belli temporibus, Coroebo iuveni desponsatam fuisse tradit, qui cum extremâ illâ nocte, quâ Ilium cecidit, sponsam captivam abduci videret, eique suppetias ferre conaretur, a Peneleo quodam confoditur, virgoque ipsa ab Aiace Oileo in Minervae templo vitiatur. Haec postea, in praedae divisione, Agamemnoni cessit, qui cum identidem ab illâ admoneretur, ut Clytemnestrae uxoris suae insidias caveret, nihilo tamen minus eius monitus, velut vesanae mulierculae deliramenta contempsit. Cuius postea securitatis poenas dedit, una cum Cassandrâ, uxoris Aegisthique insidiis in convivio obtruncatus. Scripsit Vergilius:

Ecce trahebatur passis Priameïa virgo
crinibus a templo Cassandra adytisque Minervae
Et postea:

Tum memorat: "Nate, Iliacis exercite fatis,
sola mihi talis casus Cassandra canebat.
Homerus autem in Iliade de vaticinationibus Cassandrae nihil dicit; tantum describit eam pulcherrimam Priami filiarum esse, quae prima videt ut pater corpus Hectoris redimat atque domum portet. Nec de raptu mentionem facit, quamquam dicit fortasse propter hoc Minervam Aiaci succensere.. Apud tragicos poetas deinde apparet, primum in *Agamemnone* Aeschyleo, mox etiam in *Troadibus* Euripideis in quibus tragoediis spectatores prophetico furore et diris verbis terrebat.

Notae
-----

1. ↑  Aeschylus, *Agamemnon* 1203-15 et 1269-1274.
2. ↑  Aeschylus, *Agamemnon* 1438-47.
3. 1 2  Hi paragraphi in commentatione Hofmanni Lexici Universalis fundantur.
4. ↑  Virg. *Aen.* 2.246–47.
5. ↑  Euripides, *Troades* 307-461
6. ↑  Virg. *Aen.* 2.403–4.
7. ↑  Virg. *Aen.* 3.182–83.
8. ↑  *Oxford Classical Dictionary*, s.v. "Cassandra".
9. ↑  Versus 1035-1326.
Frons Musei Phyletici Ienensis.
**Museum phyleticum** (Theodisce *Phyletisches Museum*) Ienae in Germania (Vor dem Neutor no. 1) invenitur, haud procul a statione ferrivaria *Jena Paradies* situm. Theorias Darwinismi diligenter demonstrat.

Historia
--------

*Marina,* elephas elegans, olim in museo Ienensi, nunc autem rursus Erfordiae exhibetur.
Curiosos evolutionem docet et eos de historia doctrinisque similibus certiorem facit. Hominis et bestiarum communia explorantur. Conditum est anno 1907 ab Ernesto Haeckel zoologo in aedibus affabre  genere florali confectis. Quas construendas stipes privatorum pecuniaria iuverunt. Anno autem 1908, Universitas Litterarum Ienensis omnia acquisivit, ut spatium pro Instituto Zoologiae Praecipuae? suppeditaret.

Quotannis quindecies milia alumnorum veniunt spectatum et disciplinas repletum; visitatores non scholastici pauciores esse dicuntur. Unde expositiones volubiliter parentur et identidem novis aptentur. Rerum monstratarum multitudinem aula Vimariana ducalis dono dederat, ubi iam ex anno 1700 naturalia vulgo ostendebantur. Pars dextra mandibulorum balaenae Groenlandicae necnon eius scapula (cum inscriptione anni 1646) in hoc thesauro reperiuntur.

Curatores ante omnia velint vertebrata et invertebrata conservare, cum fossilibus. Notissimum est etiam sceletum sic dicti tauri aviti qui anno 1821 effossus est, Goethio ipso duce. Neque mentione careat ista villosa gorilla arte medicata. Talia maxime excitantia in museum advenerunt die quo Haeckel anniversarium septuagesimum quintum habuit. 

In magno aquario exhibentur pulcherrimae cnidariorum pulmones. Occasione data res aliae inusitatae in museo spectari possunt. Elephas nomine *Marina* qui diu Ienensibus indagatoribus ossa sua praebuit; anno 2018 reversus in Horto Zoologico Erfordiensi stat.

Bibliographia
-------------

* Penzlin, H. (ed.): "Geschichte der Zoologie in Jena nach Haeckel (1909–1974)", Gustav-Fischer-Verlag, Ienae 1994, ISBN 3-334-60835-2.
* Fischer, M. S. Brehm, G. Hoßfeld, U.: *Das Phyletische Museum in Jena*, Institut für Spezielle Zoologie, Ienae 2008, ISBN 978-3-9811758-3-7.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Museum Phyleticum Ienense** spectant. |

* Situs interretialis musei proprius.

Notae
-----

1. ↑  "Marina kehrt zurück," nuntius in paginis municipalibus Erfordiensibus, 16 Martii 2018.
Wikidata Iziaslaus Iaroslai filius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1024; Novogardia Magna  
*Obitus*: 3 Octobris 1078; Nizhatyna nyva  
*Patria*: Russia Kioviensis  

**Officium**

*Officium*: dux Kioviensis, dux Kioviensis, dux Kioviensis  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Iaroslaus I Sapiens; Ingigerda Olai filia  
*Coniunx*: Gertrude of Poland  
*Proles*: Yaropolk Izyaslavich, Sventopolcus Iziaslai filius, Mstislav Izyaslavich  
*Familia*: Rurici domus
**Memoria**

*Sepultura*: Church of the Tithes  

**Insignia heraldica**

Iziaslaus Iaroslai filius: insigneIziaslaus Iaroslai filius: insigne
**Iziaslaus Iaroslai filius**, anno 1024 natus et dier 3 Octobris anno 1078 mortuus, ut Demetrius baptizatus, fuit Iaroslai Sapientis et Ingigerdae filius secundus, dux Turoviae usque ad annum 1054 (cum Iaroslaus mortuus esset). Dux Novogardiensis ab anno 1052 (cum Vladimirus Iaroslai filius frater eius mortuus esset) ad annum 1054. Magnus dux Kioviensis annis 1054—1068, 1069—1073, 1077—1078 erat. Anno 1068 a seditione civium expulsus est, qui Vseslaum Brecislai filium carcere liberaverant et magnum ducem fecerunt; sed Vseslaus Polotiam urbem suam mox revertit. Iterum a fratribus suis Vsevolodo Iaroslai filio et Sventoslao Iaroslai filio expulsus est; tunc Sventoslaus Kioviam sibi cepit. Sventopolci ducis pater fuit.

Notae
-----

1. ↑  Ignatii Kulczinsky "Specimen Ecclesiae Ruthenicae", Parisiis — Tornaci, p. 328; *Izaslaus* — Christophori Hartknoch *De Republica Polonica...*, Francofurti et Lipsiae 1687, p. 199 (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Virginia Déjazet a Ludovico Richter picta.
**Paulina-Virginia Déjazet** (nata Lutetiae die 30 Augusti 1798; ibidem mortua die 1 Decembris 1875) fuit actrix theatralis Francogallica.

Sepulcretum suum in Coemeterio Père Lachaise stat.

Vita
----

Cum annos quinque nata esset iam in *Scaenis histrionum iuvenum* (Théâtre des jeunes artistes) in pristino Capuccinarum conventu se praesentavit. Partes puellarum puerumque agenti variis in locis plausum est, ut et Burdigalae et Lugduni. Anno 1821 ipsa iuvenes artem histrionalem docere in Gymnasio coepit. Inde venit anno 1834 ad *Theatrum Palatii Regii* (Théâtre du Palais-Royal) ubi efflorens spectatores vehementer captabat.

Annis inter 1844 et 1849 in sic dictis theatris varietatum membrum erat et ipsa indefessa histrionaliter agebat, etiam extra Lutetiam et Londinii. Anno 1859 ductrix facta est scaenarum "Folies-Dramatiques" quibus nomen "Théâtre Déjazet" dedit. Anno 1868 se a scaenis removit anno 1874 eodem reversura: nam pecuniam emeritorii colligere debuit.

Gravitudo
---------

Mulier vivax et faceta ingenium habet veritatis cum sale enuntiandae, quo neminem vere offendebat. Inter actrices Parisienses aster magnus habebatur. Eius sententias satiricas legere potueris in libro praetitulato »Le perroquet de Déjazet«.

Bibliographia
-------------

* Martin Basse: *Virginie Dejazet à Lyon*. Éditions de la Guillotière, Lugduni 1960
* Georges Duval: *Virginie Déjazet 1797–1875*. Tresse, Lutetiae 1876
* Louis-Henry Lecomte: *Virginie Déjazet. D'après ses papiers et sa correspondance. Vie de l'artiste, Déjazet et ses contemporains, Déjazet amoureuse*. J. Tallandier, Lutetiae 1902 (in interreti)
* Louis-Henry Lecomte: *Un amour de Déjazet. Histoire et correspondance inédites, 1834–1844*. (= Bibliothèque du vieux Paris). H. Daragon, Lutetiae 1907 (in interreti)
* Eugène de Mirecourt: *Déjazet*. (= Les contemporains; 10). G. Havard, Lutetiae 1859 (in interreti)
* Ernst Pasqué: *Virginie Dejazet. Eine Erzählung aus der Pariser Künstlerwelt*. R. Eckstein, Lipsiae 1879

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Virginiam Déjazet** spectant. |
Navis oneraria chemicorum.
**Navis oneraria chemicorum** est navalis evolutio classicae navis petroleariae ad vehenda producta chemica indigeste.

Naves chemicorum multo sophisticatae sunt, in multas cisternas subdivisae quae varia producta vehere permittunt. Omnes cisternae habent antliam onerationis et limites ad oneranda ac exoneranda producta chemica modo omnino segregato si opus sit, quia varia producta chemica incompatibilia esse possunt et, inter se attingentes, periculose reagere aut ceterum se in alias substantias vertere possint, perditis eorum specificis characteribus.

Velut navibus petroleariis et aerioploiis, navibus chemicorum est classificatio secundum cisternas oneris et secundum ipsas naves.

Cisternae esse possunt: independentes, integrales, gravitatis et pressionis, dum naves typi 1, typi 2, typi 3 esse possunt: cuique typo 
respondet, secundum hunc ordinem, gradus protectionis semper minor, cum possibilitate vehendorum productorum cum periculositate semper minore. Cisternae systemata calefactionis oneris ad vitandas crystallizationes aut solidificationes habent.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* International Maritime Organization, *Specialized Training for Chemical Tankers*. London: IMO, 2006.
Wikidata Olga Kioviensis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 890; Pscovia  
*Obitus*: 969; Kiovia  

**Officium**

*Officium*: regent  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Paganismus, Religio Christiana
**Familia**

*Coniunx*: Inguarus, Sergej Dmitrijev  
*Proles*: Sventoslaus I, Uleb Igorevich  
*Familia*: Rurici domus
**Memoria**

*Sepultura*: Church of the Tithes  
Aequalis apostolis (*feriae die* July 11)
Olga in palatium Constantinopolitanum a Constantino Porphyrogenito recepta. Ioannes Scylitzes, *Synopsis historiarum*: Bibliotheca Nationalis Hispanica Cod. Vitr. 26-2 f. 135r, saec. XII
**Olga** vel **Helga Kioviensis** (c. 890–969, post baptismum **Helena**), fuit ductrix Rutheniae annis ab 945 ad 969.

Vita
----

Helga, origine Pscovica, uxor magni ducis Inguari Rurici facta anno 902 facta est. Sventoslaum magnum ducem futurum genuit, sed post mortem mariti sui ipsa ductrix Christiana Rutheniae facta est anno 945 (nam Sventoslaus infans iam erat). Anno aut 946 aut fere 957 Constantinopolim visitavit, ubi adstante imperatori Constantino Porphyrogenito baptizata est. Anno 959 legationem iuxta Ottonem I misit. Anno 969 mortua est. Sancta aequalis apostolis Ecclesiae Orthodoxae est; memoria Helgae die 11 Iulii colitur.

Notae
-----

1. ↑  Franci Miklosich *Lexicon Palaeoslovenico-Graeco-Latinum*, Vindobonae 1862–1865, p. 767 (Textus apud *Google Books*).
2. ↑  Calendario Iuliano, scilcet 24 Iulii Gregoriano.

Fontes de vita Olgae Kioviensis
-------------------------------

Olga in palatium Constantinopolitanum a Constantino Porphyrogenito recepta, quo adstante mox baptizata erit. *Chronicon Radzivilium* (Bibliotheca Academiae Scientiarum Russicae ОС 34.5.30 f. 31v, saec. XV)
* Ioannes Scylitzes, *Synopsis historiarum* Textus cum versione Latina
* Constantinus VII Porphyrogenitus, *Liber de cerimoniis* 2.15 Textus cum versione Latina
* *Chronicon Radzivilium*

Bibliographia
-------------

* Francis Butler, "Ol'ga's Conversion and the Construction of Chronicle Narrative" in *Russian Review* vol. 67 (2008) pp. 230-242 JSTOR[*nexus deficit*]
* Francis Butler, "A Woman of Words: Pagan Ol'ga in the Mirror of Germanic Europe" in *Slavic Review* vol. 63 (2004) pp. 771-793 JSTOR[*nexus deficit*]
* Michael Featherstone, "Olga's Visit to Constantinople" in *Harvardf Ukrainian Studies* vol. 14 (1990) pp. 293-312
* Michael Featherstone, "Olga's Visit to Constantinople in De Cerimoniis" in *Revue des études byzantines* vol. 61 (2003) pp. 241-251
* Andrzej Poppe, "Once Again concerning the Baptism of Olga, Archontissa of Rus'" in *Dumbarton Oaks Papers* vol. 46 (1992) pp. 271-277 JSTOR[*nexus deficit*]
* Matthew Spinka, "The Conversion of Russia" in *Journal of Religion* vol. 6 (1926) pp. 41-57 JSTOR[*nexus deficit*]
* Constantin Zuckerman, "Le voyage d'Olga et la première ambassade espagnole à Constantinople" in *Travaux et mémoires* vol. 13 (2000) pp. 647-672

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana |
-5 (magnopere corrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Irene Joliot-Curie
Res apud Vicidata repertae:Irene Joliot-Curie: imagoIrene Joliot-Curie: imago
*Nativitas*: 12 Septembris 1897; Circumdarium XIII Lutetiae  
*Obitus*: 17 Martii 1956; Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Irene Curie
**Officium**

*Officium*: undersecretary  
*Munus*: physicus, chemicus, Professor, politicus, nuclear physicist, researcher  
*Patronus*: Science Faculty of Paris
**Familia**

*Genitores*: Petrus Curie; Maria Curie  
*Coniunx*: Fridericus Joliot  
*Proles*: Pierre Joliot, Hélène Langevin-Joliot  

**Memoria**

*Laurae*: Officer of the Legion of Honour, Praemium Nobelianum Chemiae, honorary doctor of the Jagiellonian University of Krakow, Matteucci Medal, Order of the Cross of Grunwald, 3rd class, Barnard Medal for Meritorious Service to Science, honorary doctor of the Maria Curie-Skłodowska University, Commander with Star of the Order of Polonia Restituta  
*Sepultura*: Cemetery Sceaux  

Irene et Maria Curie anno 1925
**Irene Joliot-Curie** (nata Irene Curie Skłodowska) doctrix chemiae Franciae (nata die 12 Septembris 1897 Lutetiae; mortua die 17 Martii 1959) fuit. 

Filia Petri Curie et Mariae Curie est, de isotopo phosphori et polonio studuit et anno 1935 Praemium Nobelianum Chemiae laudatur studii radioactivitatis artificialis causa cum marito Friderico Joliot. Irene Joliot Curies oppressa est ratione activitate politica cum mario Petro. Et mortua est anno 1959 causa leuchaemia.

Nesus externi
-------------

* de Irene Joliot-Curie