recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Michael Polanyi
Res apud Vicidata repertae:Michael Polanyi: imagoMichael Polanyi: imago
*Nativitas*: 11 Martii 1891; Budapestinum  
*Obitus*: 22 Februarii 1976; Northamptonia  
*Patria*: Hungaria, Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Pollacsek Mihály
**Officium**

*Officium*: praeses  
*Munus*: philosophus, oeconomus, chemicus  
*Patronus*: Universitas Mancuniensis
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Proles*: Ioannes Carolus Polanyi  

**Michael Polanyi**, ab origine *Polányi Mihály*, Budapestini in imperio Austro-Hungarico natus die 11 Martii 1891, mortuus Northamptoniae die 22 Februarii 1976, fuit chemicus et philosophus Hungarico-Britannicus. Apud chemicos Polanyi ad studia cineticae, Roentgenianorum radiorum diffractionis, gasum in superficie solida absorptionis multum contulit. Apud philosophos autem praesertim theoriae scientiae profuit, nam multis argumentis praepotentiae positivismi adversabatur. Etiam in scientia oeconomica versatus actiones communitatis scientificae cum libero mercatu comparavit. 

Michael Polanyi frater minor erat Caroli Polanyi, anthropologi oeconomica periti, et pater Ioannis Polanyi, chemistae praemio Nobeliano donati.

Bibliographia
-------------

* Allen, R. T. (ed. 2016) *Freedom, Authority and Philosophy. Essays on Michael Polanyi's .Politics and Economics.* Vernon Press.
* Margitay, Tihamér (ed. 2010) *Knowing and Being: Perspectives on the Philosophy of Michael Polanyi.* Cambridge Scholars Publishing.
Camillus Doucet
**Camillus** vulgo *Camille* **Doucet** (Lutetiae natus die 16 Maii 1812; ibidem mortuus die 1 Aprilis 1895) fuit etiam scaenicus scriptor et poeta  Francicus. In Academiam Francicam anno 1865 cooptatus est; undeviginti annos, ab anno 1876 usque ad annum 1895, academiae secretarius perpetuus fuit.

Vita
----

Studiis iurisprudentiae perfectis ad scaenicos labores transiit et anno 1853 nominatus est rector administratorius scaenarum omnium Francogallicarum. Anno 1863 autem theatrorum caput creatus est quae sub administrationis imperialis aegide. Post duos annos cooptatus est in Academiam Francicam ubi secretarii perennis munus ei tributum est propter levitatem verborum diplomaticam atque amabilitatem.. 

Inter comoedias eius notissimae hae: »Un jeune homme« (1841); »L'avocat de sa cause« (1842); »La chasse aux fripons« (1846) und »Le fruit défendu« (1857; fortasse opus optimum). Collectio »Comédies en vers« edita est anno 1855, liber »Oeuvres complètes« anno 1875 duobus in voluminibus.

Nexus externus
--------------

* Biographia apud Academiam Francicam
* Scaturigo Vicifontis
Wikidata Ouhoumoudou Mahamadou
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1954; Amaloul Nomade  
*Patria*: Res publica Nigritana  

**Officium**

*Officium*: Minister of Finance of Niger, Prime Minister of Niger  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Nigerien Party for Democracy and Socialism  

**Ouhoumoudou Mahamadou** (ad Amaloul Nomade(de) prope Affala anno 1954 natus) est politicus Nigritaniae.

Ad Affala et Niamey educatus est. Alumnus est universitatum Lomeensis, Cenomanensis, Redonensis, Minnesotensis, rebus oeconomicis et commercialibus studens. Apud societates tam nationales quam commerciales ab anno 1979 operam dedit. Minister a fodinis et industria die 7 Novembris 1991 creatus est, primo ministro Amadou Cheiffou, quo officio usque in 23 Aprilis 1993 functus est. Recentius a die 21 Aprilis 2011 ad 2 Aprilis 2012 minister a vectigalibus meruit, primo ministro Brigi Rafini: inde statim director Nigritanus Argentariae Internationalis Africanae factus est.

Rector consilii ministrorum iuxta praesidem Mahamadou Issoufou a die 4 Iunii 2015 functus est, sed novus praeses Mahometus Bazoum nuper instauratus Ouhoumoudou Mahamadou primum ministrum die 3 Aprilis 2021 promovit.

Nexus externi
-------------

* "Biographie du nouveau Premier Ministre Ouhoumoudou Mahamadou" (6 Aprilis 2021) apud *Niamey.com*
* "Niger : M. Ouhoumoudou Mahamadou nommé Premier Ministre, Chef du Gouvernement" (3 Aprilis 2021)

" "Q&A with Mahamadou Ouhoumoudou" (c. 2008) olim apud *Lutheran World Relief* divulgatum

Primi ministri rei publicae Nigritanae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mamane Oumarou • Hamid Algabid • Mamane Oumarou • Aliou Mahamidou • Amadou Cheiffou • Mahamadou Issoufou • Souley Abdoulaye • Amadou Boubacar Cissé • Hama Amadou • Boukary Adji • Amadou Boubacar Cissé • Ibrahim Hassane Mayaki • Hama Amadou • Seini Oumarou • Albadé Abouba • Ali Badjo Gamatié • Mahamadou Danda • Brigi Rafini • Ouhoumoudou Mahamadou
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides rei publicae Nigritanae • Ministri rerum externarum Nigritani |
|  |
Wikidata Adrianus Romanus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 29 Septembris 1561; Lovanium  
*Obitus*: 4 Maii 1615; Moguntiacum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, Professor  
*Patronus*: Universitates studiorum Lovanienses
**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Adrianus Romanus** (Nederlandice *Adriaan van Roomen*), Lovanii 29 Septembris 1561 natus, Moguntiaci 4 Maii 1615 mortuus, fuit mathematicus Flandricus.

Vita
----

In Universitate Lovaniensi educatus, Lovanii, Herbipoli et Zamosciae docebat. Herbipoli canonicus ecclesiae sancti Ioanni erat. Trigonometriae quam maxime studuit; de sinibus et cosinibus problema suum in medium proposuerat, quod Franciscus Vieta solvit et problema suum de circulis Romano proposuit, quod Romanus per hyperbolas solvit,

*Universae mathesis ideae*, anno 1602 ab Adriano Romano editae, titulus

Opera
-----

* «Uranographia sive coeli descriptio» (Lovanii 1590)
* «Ideae mathematicae pars prima, sive methodus polygonorum» (Antverpiae 1593)
* «Parvum theatrum urbium...» (Francoforti 1595)
* «In Archimedis circuli dimensionem expositio et analysis» (Herbipoli 1597)
* «Speculum astronomicum» (Lovanii 1606)
* «Canon triangulorum sphaericorum, brevissimus simul ac facillimus» (Moguntiaci 1609)

Nexus externi
-------------

* De Adriano Romano in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Wikidata Universitas Vilnensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Vilnensis: logotypusUniversitas Vilnensis: logotypus
universitas, editrix aperta  
*Civitas*: Lituania  
*Locus*: 54°40′57″N 25°17′14″E  

**Rectio**

*Rector*: Rimvydas Petrauskas  
*Nomen officiale*: Alma Academia et Universitas Vilnensis Societatis Iesu, Imperatoria Universitas Vilnensis, Віленскі ўніверсітэт, Універсітэт Стэфана Баторыя, Вільнюскі дзяржаўны ўніверсітэт, Вільнюскі дзяржаўны ўніверсітэт імя В. Капсукаса, Галоўная віленская школа, Alma Academia et Universitas Vilnensis Societatis Iesu, Vilniaus imperatoriškasis universitetas, Vilniaus Vinco Kapsuko universitetas, Vilniaus Darbo raudonosios vėliavos ir Tautų draugystės ordinų valstybinis Vinco Kapsuko universitetas, Vilniaus universitetas;   
Situs interretialis  
*Praetorium*: Vilna;
**Populus**

*Lingua*: lingua Lithuanica
**Origo**

*Conditor*: Stephanus Báthory  
*Inceptio*: 1579  

**Commemoratio**

*Adagium*: Hinc itur ad astra  

**Tabula aut despectus**

Universitas Vilnensis: imagoUniversitas Vilnensis: imago
 **Universitas Vilnensis**  (Lingua Lithuanica: ***Vilniaus universitetas***) est universitas publica Lituaniae, decreta anno 1579. Universitas veterrima in Europa Orientalis erat. Primus rector Petrus Skarga SI fuit annis ab 1579 ad 1584.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Universitas Vilnensis** spectant. |
Wikidata Universitas Viridimontana
Res apud Vicidata repertae:
publica quaesitionum universitas, Original Public Ivy, studium mercede terrestri sustentum, schola publica, editrix aperta  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 44°28′39″N 73°11′37″W  
*Situs*: Burlingtonia
**Rectio**

*Nomen officiale*: The University of Vermont and State Agricultural College;   
*Locus*: 85 S Prospect St, Burlington, VT, 05405-0160  
Situs interretialis  

**Origo**

*Conditor*: Ira Allen  
*Inceptio*: 1791  

**Tabula aut despectus**

Universitas Viridimontana: imagoUniversitas Viridimontana: imago
**Universitas Viridimontana,** plenius autem **Universitas Viridis Montis Collegiumque Agriculturae** (Anglice: *University of Vermont*), est universitas publica Burlingtoniae Montis Viridis sita. Universitas, ab Ira Allen anno 1791 condita, est prima Reipublicae Viridimontanae universitas. Habet paene decem milia discipulorum discipularumque in collegiis septem ascripti.

Universitas offert haec diplomata: Artium Baccalaureum, Scientiae Baccalaureum, Magistrum Artium, Magistrum Scientiae, Magistrum Educationis, Philosophiae Doctorem, atque Medicinae Doctorem.

Notae
-----

1. ↑  "Universitatis Viridim." (cas. gen.), "Burlingtoniae in repub. Viridimontana": vide epistulam
2. ↑  "Universitas Viridis Montis ... Collegiumque Agriculturae":
 Tractatus universitatis ipsius[*nexus deficit*]
Wikidata Cusnezia (regio Pensensis)
Res apud Vicidata repertae:Cusnezia (regio Pensensis): insigneCusnezia (regio Pensensis): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°7′0″N 46°36′0″E  
*Numerus incolarum*: 82 276  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Pensensis  

**Geographia**

*Superficies*: 23 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gyula  

*Vide etiam paginam discretivam:* Cusnezia (discretiva)

**Cusnezia** seu **Kusnezia** (Russice *Кузнецк*) est urbs regionis Pensensis Russiae. In ripis *Trujov* fluminis sita est. Incolas 82 276 habuit anno 2018.

Historia
--------

A Basilio Theodori f. Naryškin, Petri Magni consanguineo anno 1699 condita est. Vicus *Trujovo-Voskresenskoje* (scilicet *Resurrectionis ad Trujov*) vel *Naryškino* tunc nominabatur. Artibus variis necnon ferrariis urbs crescebat et anno 1780 a Catharina II in numero urbium inclusus est et Cusneziae (i.e. *Fabriciae*) nomen cepit. Anno 1874 ferrivia in Cusnezia constructa est. 

*Trujov* flumen in Cusnezia fine saecili XIX

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Georgii Gmelin *Flora Sibirica*, tom. I, pp. ix, cxxvii
2. ↑  Ibid, p. xxxv

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°7′0″N 46°36′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Michael Nesterov
Res apud Vicidata repertae:Michael Nesterov: imagoMichael Nesterov: imagoMichael Nesterov: subscriptioMichael Nesterov: subscriptio
*Nativitas*: 19 Maii 1862; Ufa  
*Obitus*: 18 Octobris 1942; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: pictor, philosophus  

**Consociatio**

*Factio*: Union of the Russian People  
*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of the Red Banner of Labour, Honored art worker of the Russian Soviet Federative Socialist Republic  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Michael Basilii filius Nesterov** (Russice: Михаил Васильевич Нестеров, tr. *Michail Vasil'evič Nesterov*; natus 19 Maii 1862 Ufae, mortuus 18 Octobris 1942 Moscuae) fuit pictor Russicus et Sovieticus.

Biographia
----------

Michael Nesterov Ufa in urbe in familia mercatoris natus est. Educatus est annis 1877 – 1881 atque 1884 – 1886 in Schola Picturae, Sculpturae et Architecturae Moscuensi (eius magistri ibi fuere Basilius Perov et Alexius Savrasov) et annis 1881 – 1884 in Academia Artium Petropolitana. Ab anno 1896 Societatis exhibitionum artis mobilium (Russice: Товарищество передвижных художественных выставок, cuius participantes Передвижники, *Peredvižniki* vocantur) et ab anno 1900 *Mundi artis* socius fuit.

M. Nesterov. *Sancta Ruthenia*
Nesterov, ut plurimum Moscuae et annis 1890 – 1910 Kioviae habitans, picturas historicas et effigies creabat. Multae eius picturae, e.g. *Visio puero Bartholomeo* («Видение отроку Варфоломею», annis 1889 – 1890), *Sancta Ruthenia* («Святая Русь», annis 1901 – 1906), etc. res Christianas tractant. Michael Nesterov de musivis ecclesiae cathedralis Salvatoris Petropolitanam "ad sanguinem" dictam creandis participavit.

Tempore Sovietico in Russia Nesterov praesertim sicut anthropographus laborabat et effigies artificium (Verae Muchinae, etc.) et virorum scientiae (quorum fuit, e.g. Ioannes Pavlov) creavit. Etiam topias pinxit.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 31 Maii Gregoriano.

Fons
----

* Pagina de Michaele Nesterov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michaelem Nesterov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Grove Art • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Situs interretialis de Michaele Nesterov **(Russice)**
Wikidata Buchholz in der Nordheide
Res apud Vicidata repertae:Buchholz in der Nordheide: insigneBuchholz in der Nordheide: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°19′43″N 9°51′43″E  
*Numerus incolarum*: 40 164  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Jan-Hendrik Röhse  
*Procuratio superior*: Circulus Harburgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 74.76 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Dibbersen, Holm-Seppensen, Reindorf, Sprötze, Steinbeck, Trelde  
*Territoria finitima*: Neu Wulmstorf, Undeloh, Handeloh, Tostedt, Kakenstorf, Drestedt, Wenzendorf, Rosengarten, Jesteburg, Hanstedt  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Canteleu, Wołów, Järvenpää  

**Tabula aut despectus**

Buchholz in der Nordheide: situsBuchholz in der Nordheide: situs
Statio ferriviaria **Buchholz**
**Buchholz in der Nordheide** (Lat. *Buchholz in Locis Desertis Septentrionalibus*) urbs in Saxonia inferiore est. Buchholz oppidum maximum circuli Harburgensis est. Ad Buchholz etiam vici Holm-Seppensen, Steinbeck, Sprötze, Trelde atque Dibbersen pertinent.

Historia
--------

Buchholz anno 1450 primo nomine *Bockholte* in actis descripta est. Postea pars ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto ducato a copiis Francicis occupata est. Annis 1810/11 pars regni Westphaliae erat, deinde ad usque annum 1814 ad Primum Imperium Francicum, tum ad regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 pars est Saxoniae Inferioris. Anno 1958 oppidum vocatum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Buchholz in der Nordheide** spectant. |

* Pagina officialis
Wikidata Cusne
Res apud Vicidata repertae:Cusne: insigneCusne: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°8′7″N 11°43′14″E  
*Numerus incolarum*: 5 522  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Naumburgum ad Salam  

**Geographia**

*Superficies*: 35.72 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Cusne: situsCusne: situs
Media ex domibus ad curanda corpora dedicatis

*Castrum gregis* (Rudelsburg) ad Cusne
**Cusne**, hodie Theodisce *Bad Kösen*, oppidum Germanicum in terra Saxonia-Anhaltinae locatum est.

*Castrum Gregis* ad Cusne burgus mediaevalis et arx pulcherrima est. Abbatiam Cisterciensiem *Sancta Mariae ad portam* condita est 1137. *Schulpforta* ad *Portam* est schola antiquissima et illustrissima urbis Cusne. Condita autem est anno 1543.
Anno 2007 Cusne 5,241 incolas habuit.

Geographia
----------

Oppidum ad flumen Salam et ad Viam Regiam iacet.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Groitzsch: *Descriptio Salae fluvii eidemque adiacentium urbium, arcium etc. 1585.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cusne** spectant. |

* Sancta Mariae ad portam
**Bucellarii** vel **buccellarii** fuurunt milites qui inter saecula IV et VIII fuerunt. Ei surexerunt? dum bella civilia cum terrae tenentes aristocratici barbaros timebant; itaque exercitum privatum creabant. Milites horum exercituum privatorum erant bucellarii.

Bucellarii in Imperio Byzantino
-------------------------------

Imperium Byzantinum ut heres Imperii Romani bucellarios usui sunt in exercitu comitatense. Belisarius in Bello Gothico 7 000 bucellarios ut equites creavit pro causa sua. Tunc saeculo VIII in Paphlagonia equites conscripti *Voukellariōn* (Βουκελάριων) appellati sunt.

Bucellarii in Hispania
----------------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

Bucellarii in Hispania fuerunt quoque milites privati, qui maioribus Visigothicis servuit. Bucellarii fuerunt clientes armati maiorum, qui terras et fundia defendebant contra bacaudas. Tunc milites sicut vilici fundiorum fuerunt.

Bucellarii erant clientes singuli maioris, sed erant civi Visigothi liberi ita haec clientela perpetua non erat: in hoc modo si bucellarius velit, dominum mutare potuit. Patroni bucellariorum eis terras ut dona dabant.
*Vide etiam paginam discretivam:* Postumia (discretiva)


Wikidata Arae Postumae
Res apud Vicidata repertae:Arae Postumae: insigneArae Postumae: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°46′28″N 14°12′55″E  
*Numerus incolarum*: 9 605  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+1, UTC+2  
http://www.postojna.si/podrocje.aspx Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Postojna
**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium Postumarum  

**Geographia**

*Superficies*: 269.9±0.1 chiliometrum quadratum, 33.3 chiliometrum quadratum  

**Arae Postumae** (alia nomina: *Postumae*, *Postuma*) (Slovenice: *Postojna*; Italiane: *Postumia*; Theodisce: *Adelsberg*) sunt urbes Sloveniae, capita municipii Postumarum, in historica provincia Carniola Interiore sitae. Arae Postumae sunt urbes princepes regionis statisticae Carniolae Interioris-Carsti. Incolunt urbes 8 548 et 14 581 (anno 2002) municipium omne. Incolae Ararum Postumarum *Postumenses* appellantur.

Geographia
----------

In finibus municipalibus clarissimae Speluncae Postumarum sunt.

Historia
--------

Arae Postumae oppidum romanum antiquum sunt; praeter viam Postumiam condita sunt.

Ab anno 1920 ad annum 1947 Arae Postumiae vicus et municipium Italiae in Provincia Tergestina et in Venetia Iulia regione fuerunt.

Notae
-----

1. ↑  POSTUMIA, di Giuseppe Caraci - Enciclopedia Italiana (1935)
2. ↑  Trieste Storia: comparativi dei toponimi del Carso e altre localita'
3. ↑  Tesori della Postumia. Guida - Federica Chiesa[*nexus deficit*]
4. ↑  www.pula-online.com
5. ↑  Krčki zbornik – Krk Almanac – Miscellanea di Veglia – Sammelband der Insel Krk 70 (2014) - edited by Tomislav Galović.

Nexus interni
-------------

* Carniola Interior historica provincia,
* Carniola Interior-Carstum, regio statistica slovena,

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aras Postumas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°46′28″N 14°12′55″E • *GeoNames* • Treccani • Encyclopædia Britannica |

* Proprius municipii situs interretialis **(Slovenice)** **(Anglice)** **(Italiane)**
Alexander et Bucephalas in opere tessellato quod proelium apud Issum depingit.
**Bucephalas** (Βουκεφάλας, a vocabulis βούς 'bos' et κεφαλή 'caput' compositum), seu **Bucephalus** (Βουκέφαλος), fuit Alexandri Magni equus, a latitudine frontis sic dictus, vel, ut Plinius Secundus scribit, "ab aspectu torvo sive 
ab insigni taurini capitis armo inpressi," quô Alexander in certaminibus utebatur. Hesychius scribit, "Βουκέφαλος, ἵππος ἐγκεχαραγμένος ἔχων τοῖς ἰχίοις βούκρανον, καὶ ὁ Ἀλεξάνδρου ἵππος, ἀφ' οὗ πόλιν ἐν Ἰνδοῖς κτίσαι λέγεται Βουκεφάλειαν." Porro Bucephalum Onesicritus et Arrianus l. 5. c. 3. seniô confectum sine vulnere defecisse memorant, quorum prior 30 annorum aetate ait eum decessisse. Plutarchus vero ex proelio cum Poro, non extemplo, sed post, ut et plerique tradunt, eum obiisse scribit.

Notae
-----

1. ↑  Plin. 8.154. Vide etiam Gellium 5.2: "Equus Alexandri regis et capite et nomine 'Bucephalas' fuit."

Nexus externi
-------------

 *Haec pagina textum incorporat ex Hofmanni* Lexico Universali*, 1698. Versio interretialis*
Wikidata Res Publica Hispanica Secunda
Res apud Vicidata repertae:Res Publica Hispanica Secunda: insigneRes Publica Hispanica Secunda: insigneRes Publica Hispanica Secunda: vexillumRes Publica Hispanica Secunda: vexillum
*Terra continens*: Europa, Africa  
*Caput*: Matritum, Barcino  

**Gestio**

*Consilium*: Congress of Deputies  

**Populus**

*Sermo publicus*: lingua Hispanica  
*Moneta*: peseta
**Commemoratio**

*Paean*: Hymn of Riego  
*Praeceptum*: Plus ultra  

**Tabula aut despectus**

Res Publica Hispanica Secunda: situsRes Publica Hispanica Secunda: situs
**Res Publica Hispanica Secunda** (Hispanice *Segunda República Española*) fuit spatium intra Historiam Hispaniae inter diem 14 Aprilis 1931 et Bellum Civile Hispanicum anno 1939 depositum.

Constitutio
-----------

Concilium Reipublicae (Hispanice "Cortes") novam constitutionem anno 1931 sanxit, quae leges de republica regenda instituerit et iura humana melius procuraverit.

Historia
--------

### De proclamatione

Alphonsus XIII Rex Hipaniae mense Ianuarii 1930 donavit Generali Damaso Berenguer imperium regni ut restauraret famam Domus Borboniae post dictaturam Primi de Rivera. Hoc spatium historiae Hispaniae hispanice 'Dictablanda' appellatur non enim tam grave fuit imperium quam in dictaturam proximam. Volens retornare Hispaniam ordini constitutionis et Berenguer dimissor Alphonsus missit Admirali Johanni Bautista Aznar gestionem formare ad suffragiorum burgimagistrorum et postquam concilii imperium mutandi constitutionem habentem habendum. Haec suffragia burgimagistrorum elligendum die 12 Aprilis 1931 fuerunt, et partes Republicanae et Socialisticae in permultis urbibus vincerunt. Haec partes viderunt suam victoriam quam plebiscitum super monarchiam et Respublica fuit variis urbis populo ipso proclamata. Die 14 Aprilis, postquam 41 e 50 capitibus provinciarum acciperunt burgimagistros republicanos, Rex traxit imperium Hispaniae Concilio Republicano Temporario ducto a Niceto Alcala Zamora et ipsa sera in exsilium fuit. Sic devenit Nicetus primum praesidem Reipublicae.

### De bello civile

 Pagina principalis est: Bellum civile Hispanicum 
Die 17 Iulii 1936 Exercitus Africae contra Rempublicam rebellavit et coepit Bellum civile Hipanicum. In bello *Nationales* (sive rebelles) Germaniae Nazisticae atque Italiae Fascitae auxlium in armiis millitibus fructi sunt. Res Publica Unionis Sovieticae.

Die 5 Martii 1939, Exercitiis Reipublicae quasi devictiis, Chilliarchus Sigismundus Casado, petens finem belli pactatum, contra Johannem Negrin Primum Minstrum rebellavit. Die 28 Martii Franciscus Franco Matritum ingressus est proclamans die 1 Aprillis suam victoriam. Dictatura eius finiverit cum morte ipsius anno 1975.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rem Publicam Hispanicam Secundam** spectant. |
Michael Ney

  

**Michael Ney** (cuprii mendici filius die 10 Ianuarii 1769 Sarae Ludovicianae in urbe natus, supplicio affectus 7 Decembris 1815 Lutetiae) dux militum Francicus inter Bella Coalitionum fuit.

Vita
----

Anno 1789 ad legionem Francogallicam accessit et miles gregarius factus est. Rerum Francicarum eversione ordiente Michael Ney praefectus militum erat.

Pugnavit marescalcus imperii Francogallici duce Napoleone, qui ei multa praemia donavit. Inter alia et 14 Iunii 1807 una cum Napoleone imperatore Francorum Proelio Friedlandiensi Borussiae et Russiae copias pervicit. Itaque Napoleo Michaeli Ney titulos ducis Elchingi et postea principis Moscuae tribuit et praefectum cohortis praetorianae fecit. Anno 1812 Ney unus e copiarum Russiam invadentium ducibus fuit. Eius animus praeclarus erat. Napoleo ipse illum nominabat *fortissimum fortissimorum*. Napoleone dimisso, Ney Ludovico XVIII regi dixit sacramento, quoad imperator ab insula Ilva anno 1815 excessit. Etsi paulum antea "istum Corsum" in ferrea cavea tradere regi promiserat, cum Napoleone rursum se coniunxit.

Pugnavit tota vi sua in proelio ad Waterloo gesto. Illic poscebat saepius novos equos, cum priores mortui essent, qui telis hostium traiecti erant. Postremo pedibus proeliatus est.

Ney, quamquam Napoleo cladem acceperat, in Francia stetit et de summa proditione reus factus est. Ob quam rem die 7 Decembris anno 1815 morte damnatus est.
*Vide etiam paginam discretivam:* Hymen (discretiva)

*Cupido taedam Hymenaei suscitans*, sculptura a Georgio Rennie ficta.
**Hymen** sive **Hymenaeus** (Graece: Ὑμήν seu Ὑμέναιος) in mythologia Graeca est deus rituum et carminum nuptialium; invocatur ad matrimonia consecranda et coniuges servandos.

De fabula
---------

Hymenaeum Atheniensem adulescentem summae pulchritudinis maximaeque egestatis tradunt fuisse; alii ipsius Apollinis filium, alii Uraniae Musae. Dicitur amore valde captus esse cuiusdam nobilis puellae et eam usque quaque clam secutus propter ordinis discrimen. Quondam puella, sacra Demetri faciens, a piratis rapta est una cum ancillis et ipso Hymenaeo, quem pro femina ob pulcritudinem suam duxerunt. Cum ad quandam insulam naves pervenissent, traditur cum feminis coniuratus noctu ferrum cepisse omnesque piratas interfecisse et sese, puellam dilectam atque ancillas liberasse. Postea pollicitus est Athenas se reversurum captasque omnes in libertatem vindicaturum, si modo posset unam earum in matrimonium ducere; sic evenit ut et puellae domum redire possent, et Hymenaeus nuptias faustas celebraret. Coniugium eius tam beatum fuit, ut nomen Hymenaei in nuptiarum auspiciis invocaretur, dum in deorum numero habitum est.

Notae
-----

1. ↑  Ipse clarus C. Valerius Catullus hoc modo scripsit: "Collis o Heliconii / cultor, Urianae genus, / qui rapis teneram ad virum / virginem, o Hymenaee Hymen, / o Hymen Hymenaee; [...]". (*Carmina*, 61).

Bibliographia
-------------

* S. Romani, *Epitalami e imenei — Il mito di Imeneo* in *Catullo — L'amore contro lo Stato* (E. Cantarella, G. Guidorizzi), pag. 81, Mediolani (2006)

Nexus interni
-------------

* Epithalamion
Wikidata Res publica Ambrosiana
Res apud Vicidata repertae:Res publica Ambrosiana: vexillumRes publica Ambrosiana: vexillum
*Locus*: 45°28′0″N 9°10′0″E  
*Caput*: Mediolanum  

**Populus**

*Sermo publicus*: Latine, lingua Insubris  

Mediolanum: Basilica sancti Ambrosii, ad honorem eius Rei Publicae nomen Ambrosiana datum est.
Vexillum Mediolani communitatis
**Res publica Ambrosiana** fuit antiqua civitas Italica, quae anno 1447 post mortem ducis Philippi Mariae, ultimi domi regnatricis Vicecomitis (Italiane *Visconti*), a nobilibus Mediolanensibus et iuris consultis universitatis Papiae condita est. Mediolanensi rei publicae nomen *Ambrosianum* ad honorem sancti Ambrosii, patroni urbani, dederunt.

Res publica finem habuit anno 1450, cum Franciscus I Sforza, praeclarus ductor, qui Biancam Mariam Vicecomes filiam spuriam Philippi Mariae Vicecomitis, ultimi ducis familiae Vicecomitis, in matrimonium die 25 Octobris 1441 duxerat, se novum ducem urbis Mediolani crearet.

Notae
-----

1. ↑  "Res publica Ambrosiana": Wege und Wandlungen des Humanismus von Michael Seidlmayer,Hans Barion

Bibliographia
-------------

* Marco Chiapponi, *Giorgio Piatto, o La repubblica ambrosiana: racconto storico*. Mediolani, 1877 Textus apud *Internet Archive*
* F. Peluso, *Storia della Repubblica milanese dall'anno 1447 al 1450*. Mediolani, 1871
* T. Sickel, *Die Ambrosianische Republik und das Haus Savoyen*. Vindobonae, 1856
* Ettore Verga, "Ambrosiana, Repubblica" in *Enciclopedia Italiana* (Romae: Treccani, 1929)
Wikidata Iudas Menuhin
Res apud Vicidata repertae:Iudas Menuhin: imagoIudas Menuhin: imagoIudas Menuhin: subscriptioIudas Menuhin: subscriptio
*Nativitas*: 22 Aprilis 1916; Novum Eboracum  
*Obitus*: 12 Martii 1999; Berolinum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Britanniarum Regnum, Helvetia  

**Officium**

*Officium*: Member of the House of Lords  
*Munus*: Concentus magister, politicus, autobiographus, jazz musician, Violinista  

**Familia**

*Genitores*: Moshe Menuhin; Marutha Sher  
*Coniunx*: Diana Gould, Nola Ruby Nicholas  
*Proles*: Zamira Menuhin, Krov Nicholas Menuhin, Gerard Menuhin, Jeremy Menuhin  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Officer of the Legion of Honour, Knight of the National Order of Merit, Order of Merit, Knight Commander of the Order of the British Empire, Jawaharlal Nehru Award for International Understanding, Ernst Reuter Medal, Musikpreis der Stadt Duisburg, Praemium pacis a librorum mercatoribus Germanicis tributum, Princess of Asturias Award for Concord, Léonie Sonning Music Prize, Glenn Gould Prize, Gramophone Award for Lifetime Achievement, Otto Hahn Peace Medal, Royal Philharmonic Society Gold Medal, Kennedy Center Honors, Buber-Rosenzweig-Medal, Moses-Mendelssohn-Preis, Albert Medal, Brahms-Preis, Ernst von Siemens Music Prize, Hans von Bülow Medal, magna crux insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae, honorary doctor of the University of Valencia, Fellow of the Sangeet Natak Akademi, Grand Cross of the Military Order of Saint James of the Sword, Grand Cross of the Order of Civil Merit, doctor honoris causa VUB, star on Hollywood Walk of Fame, Wolf Prize in Arts, Commandeur des Arts et des Lettres‎, Q1791832, Walter Willson Cobbett Medal  

Yehudi Menuhin (ad sinistram Pauli Coelho) anno 1999 visus
**Iudas Baro Menuhin** (natus Novi Eboraci 22 Aprilis 1916, defunctus Berolini 12 Martii 1999) fuit violinista, violista et dux orchestrae origine Iudaica, natu Americanus, qui maximam vitae partem in Britannia degit, ubi anno 1985 ius civitatis adeptus est. Qui nemine fere dissidente inter maximos vigegesimi saeculi musicae peritos, qui artem suam publice ostendebant, habetur.
**Prophetia sui effectrix** est cum praedicto pollicitoque aliquo efficitur, ut, opinione agendique ratione se invicem adfirmantibus, id quod speratur aut timetur verum exsistat aut recta aut per anfractus. Robert Merton, sociologus Americanus, hanc notionem his fere verbis descripsit: 

Prophetia sui effectrix est rerum definitio in principio *falsa*, quae quidem novas evocat agendi rationes, quibus efficitur, ut opinio initio falsa "vera" exsistat. Quae prophetia sui effectrix quae specie vera esse videtur regnum quoddam erroris perpetuat. Propheta enim cursum eventumque rerum pro testimonio dicet se ab initio recte praedixisse.[1]
Merton inter alia complura fuga depositorum utitur exemplo: Si enim vagari incipiat rumor, argentariam certam brevi esse perituram, depositores huic rumori fidentes suas pecunias praecipient ex computis suis. Ex quibus reactionibus catenatis efficietur, ut argentaria illa re vera pereat. Sive verus sive falsus sit iste rumor, idem erit exitus rerum. Sufficiet, si satis multi rumori fidem fecerint.

Notae
-----

1. ↑  Merton (1968: 477): "The self-fulfilling prophecy is, in the beginning, a *false* definition of the situation evoking a new behaviour which makes the original false conception come 'true'. This specious validity of the self-fulfilling prophecy perpetuates a reign of error. For the prophet will cite the actual course of events as proof that he was right from the very beginning."

Bibliographia
-------------

* Merton, Robert K. (1948) The Self-fulfilling Prophecy. *Antioch Review* 8: 193-210.
* —————— (1968) *Social Theory and Social Structure.* New York: Free Press.
Photographema de ecclesia a latere stratae Fischersand factum **Ecclesia fontis** (Theodisce: *Brunnenkirche*) ecclesia catholica quaedam genere romanico in media Erfordia sita est (Fischersand nr. 24). Haud procul est seminarium sacerdotale.

Nomen eius forsitan allusio sit in fontem quempiam temporum praechristianorum, scatebrae quae in honorem deae Silviae effundebantur. Alii putant nomen in connexu baptismatis Sancti Bonifatii esse. Versio tertia explicat ita: anno 1248 sancta hostia rapta est quae anno proximo immaculata in stagno cum fonte inventa est.

Historia
--------

Anno 1253 erecta ecclesia anno 1472 incendio quassata est. Restaurarunt eam annis 1701 et 1954. Turris maximam in partem demolita est. Anno 1957 puteus paganus sablone completus est. Apud frontem occidentalem epitaphium pro Conrado Wingerten (+ 1468) videri potest in quo Iesus dolorosus monstratur. Insuper ostiolum candelae deponendae cum margine articioso ibidem invenitur (circa annum 1500). Anno 1701 fenestrae novae advenerunt. Annis ab 1880 ad 1890 complexus genus gothicum novum adoptavit quae omnia annis ab 1954 usque ad 1956 rursus abdiderunt. Sacristia pristina reperitur ad septentrionem chori, quae habet aditum ad oratorium. Omnium originalium rerum in situ restabant solum sculpturae ligneae Deiparae et Ioannis apostoli quae olim artificio de tribus hominibus crucifixis intererant. Quod artificium circa annos 1480/90 fabricatum est. Etiam crucifixus quidam gothicus modernior conservatus manebat.

Functiones
----------

Annis ab 1361 usque ad 1595/98 conventus collegialis hic erat. Hodiernis diebus cappella Parochiae universitariae catholicae est, cum protestantici indesinenter inde ab saeculo XVI in Ecclesia Sancti Michaelis precatum conveniant. Facultas theologica ecclesiam usurpat etiam tamquam seminariorum diaetam et locum ad docendos actus liturgicos. Interdum praelectiones publicae quoque dantur.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ναὸς τῆς κρήνης ("Ecclesia fontis (Erfordia)") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Informationes in situ proprio urbis
* Situs proprius Paroeciae universitariae catholicae
Maximilianus de Hausen
**Maximilianus Clemens Lotharius de** (Theod. *Max Clemens Lothar von*) **Hausen** (natus 17 Decembris 1846 Dresdae, mortuus 19 Aprilis 1922 eodem loco) vir militaris ac publicus Saxoniae fuit.

Origo, iuventus et munus
------------------------

Maiores Maximiliani de Hausen e Lotharingia in Saxoniam venerunt et a saeculo XIX ineunte milites et legati regis Saxoniae militaverunt. Ipse scholam militarem regiam Dresdae frequentabat et deinde anno 1863 exercitus Saxoniae accessit. Bello contra Daniam anno 1864, Bello Germanico 1866 et bello contra Franciam anno 1870/71 interfuit. Hoc bello finito Berolini academiam belli frequentabat atque annis 1875 - 1887 ibi in praetorio magno laboravit. Deinde in Saxonia partibus exercitus imperavit et anno 1900 legatus militum promotus est. Anno 1901 frustra dimissionem a rege Alberto petivit, ut regni heres Fridericus Augustua dux erceritus Saxoniae fieret. Bello Orbis Terrarum I initio dux exercitu Saxoniae interfuit, sed iam mense Septembri 1914 Dysenteria morbo vexatus exercitum relinquere coactus est.

Familia
-------

Maximilianus de Hausen anno 1876 uxorem Mariam duxit et ex ea tres filias habuit.

Magistratus Publici
-------------------

Annis 1902 - 1906 Maximilianus de Hausen administer belli Saxoniae fuit et 26 Iulii 1912 - 21 Maii 1914 praeses ministrorum Saxoniae.

Nexus externi
-------------

* Vitae curriculum in Biographia Saxoniaca (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne SaxoniaeInsigne Saxoniae |
| Annis 1806 - 1952
Bernhardus de Lindenau |Julius Traugott de Könneritz |Carolus Braun |Gustavus Friedrich Held |Ferdinandus de Zschinsky |Fridericus Ferdinandus de Beust |Ioannes Paulus de Falkenstein |Ricardus de Friesen |Alfredus de Fabrice |Carolus de Gerber |Julius Ioannes de Tümmel |Hinricus Rudolph Schurig |Carolus de Metzsch-Reichenbach |Conradus Gulielmus de Rüger |Victor Alexander de Otto |Maximilianus Clemens Lotharius de Hausen |Henricus Gustavus de Beck |Rudolphus Heinze |Ricardus Lipinski |Georgius Gradnauer |Gulielmus Buck |Ericus Zeigner |Rudolphus Heinze |Alfredus Fellisch |Maximilianus Heldt |Gulielmus Bünger |Gualtherius Schieck |Manfredus de Killinger |Martinus Mutschmann |Rudolphus Friedrichs |Maximilianus Seydewitz
Ab anno 1990
Curtius Biedenkopf |Georgius Milbradt |Stanislaus Tillich |Michael Kretschmer |
|  |
Wikidata Maximilianus Becker
Res apud Vicidata repertae:Maximilianus Becker: imagoMaximilianus Becker: imago
*Nativitas*: 25 Maii 1888; Cassala  
*Obitus*: 29 Iulii 1960; Heidelberga  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, member of the Landtag of Hesse, Representative of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Democratica Liberalis Germaniae, Factio Theodisca Popularis  

**Memoria**

*Laurae*: Ordo contra gravitatem bestialem, magna crux cum stella fasceaque insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae  

**Richardus Maximilianus Adolphus** (Theod. *Richard Max Adolf*) **Becker** (natus 25 Maii 1888 Cassalae, mortuus 29 Iulii 1960 Heidelbergae) rerum politicarum peritus Theodiscus primo DVP, deinde FDP fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Becker, postquam testimonium maturitatis accepit, Gratianopolis, Berolini, Salinis Saxonicis Marburgi iurisprudentiae studebat et ab anno 1913 causidicus Hersfeldiae operam dedit. Miles conscriptus Bello Orbis Terrarum I interfuit.

Vita publica
------------

Inter Rem Publicam Vimarianam sodalis factionis liberalis conservativae DVP erat. Annis 1919 in dieta pagi Hersfeldiae erat, annis 1922 - 1933 legatus ad dietam communalem provinciae Hassiae-Nassoviae atque ad dietam provinciae eiusdem regionis fuit. Bello Orbis Terrarum II finito Hassiae cum aliis Factionem Democraticam Liberalem Germaniae condidit. Annis 1946 - 1949 legatus ad senatus terrae Hassiae erat, anno 1948/49 ad Consilium Parlamentaricum Bonnam missus est, quod novam constitutionem Germaniae componeret. Anno 1949 ad usque mortem legatus ad Dietam Foederalem Germaniae erat. Anno 1957 brevi tempore praeses fractionis FDP in parlamento Theodisco erat.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina parlamentarischerrat.de (lingua Theodisca)

Praesides Fractionis FDP Dietae Foederalis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Theodorus Heuss | Hermannus Schäfer | Augustus-Martinus Euler | Hermannus Schäfer | Thomas Dehler | Maximilianus Becker | Ericus Mende | Knutus de Kühlmann-Stumm | Wolfgangus Mischnick | Hermannus Otto Solms | Wolfgangus Gerhardt | Guido Westerwelle | Brigitta Homburger | Rainer Brüderle | Christianus Lindner |
|  |
Wikidata Siota Rustaveli
Res apud Vicidata repertae:Siota Rustaveli: imagoSiota Rustaveli: imago
*Nativitas*: 1172; Rustavi  
*Obitus*: 1216; Hierosolyma  
*Patria*: Regnum Georgianum  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, Thesaurarius  

**Memoria**

*Sepultura*: Monasterium Crucis Hierosolymitanum  

**Siota Rustaveli** (Georgice შოთა რუსთაველი) fuit poeta Georgicus saeculi duodecimi, poeta optimarum litterarum saeculorum Georgicorum maximi momenti. Inclutissime scripsit *"Eques pelle pantherina indutus"* (Georgice *ვეფხისტყაოსანი, Vepkhist'q'aosani*), proprium populi Georgici epos.

Opera
-----

*Siota Rustaveli,* pictura imaginaria a Fliert, pictore Francico, picta anno 1852, de antiquo manuscripto Georgico deducta.
*"Eques pelle pantherina indutus"* in multas linguas conversum est. Epos primum editum est anno 1712 Tbilisis, in capite Georgiano. Inter opera saecularia picturis ornata, epos *"Eques pelle pantherina indutus"* locum egregium in Georgia occupat.

In Instituto Manuscriptorum Georgiano (Tbilisis) sunt duo folia verborum saeculi sexti decimi, et nonnulli poematis loci saeculi quarti decimi. Omnia alia poematis manuscripta veniunt ex saeculo septimo decimo (exempli gratia, manuscriptum circa 1653, H-54 in Instituto Manuscriptorum).

Maximum Reipublicae Georgianae in arte et litteris est Praemium Reipublicae Siota Rustaveli.

Aliae res
---------

Manuscriptum.
A die 3 Septembris 2001, respublicae Israel et Georgia coniuncte pittacia cursualia honoris Rustaveli causa distribuunt. Signum Israelicum (pretio 3.40 NIS), ab Yitzhak Granot designatum, auctorem cum verbis Hebraeis pone eum depingit.

Michaele Zichy, pictor Hungaricus saeculi undevicensimi, factus est "pictor populi Georgiani"; nam produxit optimas illustrationes quae saepe in editionibus poemarum Rustavelianarum adhibitae sunt. Statua et via Tbilisis opus Zichianum commemorant.

Fontes
------

* 1936. *Tite Margwelaschwili.* = *Der Mann in Pantherfell—Georgica.* Londinii. **(Germanice)**.
* 1991. *Zviad Gamsakhurdia.* = *Tropology of "The Knight in the Panther's skin.* Tbilisi. **(Georgice)**, cum summario Anglico.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Homo sub Cuti Pantherae: omnia verba libri Anglice conversi ab M. Wardrop.
* Siota Rustaveli: *Eques sub Cuti Panthera* (fragmenta Anglice).
* Picturae ab Sergio Kobuladze pictae.
* *Shota Rustaveli: "Der Ritter im Tigerfell"* (Germanice).
* Institutum Litterarum Georgianarum Siota Rustaveli Academiae Scientiarum Georgianarum.
Sipparorum moenia exstruxit Hammurabi rex, secundum inscriptionem hic depictam
**Sippara** *-orum, n.p. adi. -enus*, sive **Sispara**, (Sumerice **Zimbir**, Accadice *Sippar*) fuit civitas Babylonia, ad orientalem Euphratis ripam, ad septentrionem ab ipsa Babylone sita. In binos vicos divisa erat, nempe Sippara Solis et Sippara Deae *Anunit*, quorum illum invenit Hormisdas Rassam anno 1881 ad *Abu-Habba*, 16 milibus passum a Bagdato inter meridiem et solis ortum distantem.

Sippara duplicia in Bibliis Sanctis nomine **Sepharvaim** inveniuntur, quod lingua Hebraica (ספרוים) est numero duali. Multae tabulae litteris cuneiformibus inscriptae in templo Solis (quod Sumeri *E-Babara*, Semitae autem *Bit-Un* dicebant). Xisuthrum fert Berossus hic scripta mundi antediluviani sub terram condidisse—sine dubio quasi aetiologia nominis urbis, nam linguis semiticis *\*spr* est "scribere." Secundum Abydenum, Nabuchodonosor super Sipparenorum civitatem lacum fodit[1]. Hic etiam erant castra Babylonia Nabonidi, et fieri potest ut Plinii "Hippareni"[2] sint re vera Sippareni.

Notae
-----

1. ↑  Abydeni Fragmentum 9: Ὑπὲρ δὲ τῆς Σιππαρηνῶν πόλιος λάκκον ὀρυξάμενος, περίμετρον μὲν τεσσαράκοντα παρασαγγέων, βάθος δ’ ὀργυιέων εἴκοσι, πύλας ἐπέστησεν, τὰς ἀνοίγοντες ἄρδεσκον τὸ πεδίον· καλέουσι δ’ αὐτὰς ἐχετογνώμονας. *Super autem Sipparenorum civitatem lacum cum fodisset, ambitum quidem quadraginta parasangarum, altitudine orgyiarum (h.e. ularum maiorum) viginti, portas erexit, quas apperientes adaquabant planitiem: vocabant autem eas echetognomones.*
2. ↑  Plinii *N.H.* 6.123.30: "sunt etiamnum in Mesopotamia oppida Hipparenum, Chaldaeorum doctrina et hoc, sicut Babylon, iuxta fluvium [Narragam] qui cadit in Narragam, unde civitati nomen. muros Hipparenorum Persae diruere. Orcheni quoque, tertia Chaldaeorum doctrina, in eodem situ locantur ad meridiem versi. ab his Notitae et Orothophanitae et Gnesiochartae."
Wikidata Maximilianus Stadler
Res apud Vicidata repertae:Maximilianus Stadler: imagoMaximilianus Stadler: imago
*Nativitas*: 4 Augusti 1748; Mellicum  
*Obitus*: 8 Novembris 1833; Vindobona  
*Patria*: Austria  

**Officium**

*Munus*: musicographus, music historian, Clavilista  

*Abbé Stadler* (J. B. Pfitzer, 1813)
**Maximilianus Ioannes Carolus Dominicus Stadler**, postea **Abbé Stadler** (natus die 4 Augusti anno 1748 Mellici; mortuus die 8 Novembris anno 1833 Vindobonaa) fuit compositor Austriacus, musicae historicus, organista et pianista.

Vita
----

Anno 1766 Maximilianus Stadler in monasterium Benedictinum Mellicense intravit, ubi anno 1772 sacerdos ordinatus est et 1784-86 munere prioris fungebatur. Anno 1786 fuit abbas commendatarius rebus saecularibus agendis monasterii Campolilii, anno 1789 Cremifani. Ab anno 1791 Lentiae et ab anno 1796 Vindobonae vixit, ubi Wolfgangi Amadei Mozart hereditatem ordinavit et imperiale musicae archivium administravit. Ab anno 1803 fuit parochus paroeciae *Großkrut* in Austria Inferiore, donec anno 1816 Vindobonam recessit se totum musicae dedicaturus.

Stadler inter musicos ac musicae peritos Vindobonae illius temporis notissimos numeratur; amicus erat Wolfgangi Amadei Mozart, Iosephi Haydn, Ludovici van Beethoven et Francisci Schubert. Varia de Mozart scripta conscripsit. Praecipue requiem re vera a Mozart compositam esse strenue defendit. Suae "Commentationes de musicae historia" ("Materialien zur Geschichte der Musik") Stadler vivo non editae prima musicae historia Austriae habentur.

In coemeterio *St. Marx* Vindobonae sepultus est. Anno 1930 *Stadlergasse* in Hietzing (Vindobonae circulo urbano) ab eo nomen accepit.

Opera
-----

* Oratorium: "Die Befreyung von Jerusalem" ("Liberatio Hierosolymorum", 1813)
* Cantatae
* Carmina et chori
* Musica ecclesiastica, ex qua requiem et numerosae missae nec non opera minora.
* Musica instrumentalis
* Retractationes operarum pro sex instrumentis chordatis: "Cosi fan tutte", "Idomeneo", "Zauberflöte" (Mozart), praeterea operarum a Gluck et Cherubini compositarum.
* Scripta de musicae theoria ac historia, inter qua "Die Vertheidigung der Echtheit des Mozart'schen Requiem" ("Wolfgangi Mozart requiei auctoritas defensa", Vindobonae, 1826)

Bibliographia
-------------

* J. Prominczel: Stadler Maximilian (Johann Karl Dominik). In: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Vol. 13, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Vindobonae 1957–2005, p. 75 s.
* E. Mandyczewski: Stadler, Maximilian. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 54, Duncker & Humblot, Lipsiae 1908, p. 429–431.
* K. Wagner (Hg.), Abbé M. Stadler, seine Materialien zur Geschichte der österreichischen Musik unter den österreichischen Regenten, 1974. Artikel in der MGG und im Grove Dictionary of Music and Musicians..

Nexus externus
--------------

* "Stadler, Maximilian Johann Karl Dominik, Abbé Stadler" apud *AEIOU* **(Theodisce)**
Limen ligneum contritum saeculi XVIII
*Vide etiam paginam discretivam:* Limen (discretiva)

**Limen** est lignum, lapis, metallumve tranversum in ianua positum, tum superius, tum inferius, quod formam vel fores sustinet.

Limen lapideum Romanorum antiquorum
Metaphorice limen significat principium actionis vel marginem cuiusdam rei. In superstitionibus et ritibus popularibus limina varias signifcationes habent. In pluribus partibus Europae et Americae maritus novam nuptam trans limen in domum portat. In Russia aliisque partibus Europae orientalis hospitem in limine salutare infelix habetur.

Notae
-----

1. ↑  *Līmen, -inis* neut. Confer adiectivum *limus*, hoc est "transversus". *Thesaurus Linguae Latinae* (1900– ), apud De Gruyter
2. ↑  Sic Plautus dicit:
*Limen superum inferumque salve* (*Mercator*, V 1, 1),
et Novius:
Limen superum, quo mihi misero saepe confregit caput,
Inferum autem, ubi ego omnes digitos defregi meos (apud Nonium Marcellum, p, 336, 14).

Nexus externi
-------------

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
sub verbo *limen*


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **limina** spectant. |