recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Palatium
**Palatium Berolinense**, ex saeculo undevicensimo, etiam saepe **palatium urbanum Berolinense** nuncupatum, fuit exstantissimum aedificium mediae Berolini urbis. Anno 1442 Marchiones Brandenburgensis Marchiae et principes electores imperii iuxta Sprehae fluminis insulam in Colonia Marchica sitam castellum exstrui curaverunt, quae pars hodie Media vetus nominatur. Monumento deinde anno 1702 amplificato sedes regium et serius imperatorum Borussiae factum est.

Anno 1950 tertium congregium Factionis Socialisticae Unitae Germaniae statuit aedificium, quod altero bello mundano multa passum iam funditus deflagratum esset, delendum esse inque loco eius area publica nomine Forum Marxianum-Engelianum institui. Partes tantum unius portae veteris palatii anno 1963 in senatu Rei publicae democraticae Germanicae struendo verwendet. Solum anno 1973 tamen area fori nuper vacuefacti iterum usa est cum Palatium rei publicae dicatum hoc in situ exstructum sit, quod vicissatim inter annos 2006 et 2009 rescissum est.

Nunc autem consilium est vetus palatium reconstrui, quapropter die 12 Iunii 2013 in antiquo loco quadrum initiale cuiusdam novi aedificii **Forum Humboldtianum** dictum fundatum est, quod anno 2019 confecturum eadem ferme fronte atque specie aperietur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatium Berolinense** spectant (Stadtschloss, Berlin, City Palace, Berlin). |

* Palatium Berolinense e.V. (Germanice)
Simulacrum Plinii minoris
**Gaius Plinius Caecilius Secundus** (communiter **Plinius *minor***, natus Novi Comi anno 61 vel 62; mortuus veri similiter anno 113 vel 115) scriptor Latinus fuit. Plinius anno 82 tribunus militum in Syria fuit, deinde quaestor, tribunus plebis, praetor et anno 100 consul suffectus, anno 111 denique legatus pro praetore provinciae Ponti et Bithyniae consulari potestate Bithyniae et Ponti provinciae, fuit nepos Plinii *maioris* anno 79 in eruptione Vesuvii mortui. Dum adhuc puer est, pater Caecilius mortuus est, et avunculus Plinium adoptavit.

Plinius tres villas habuit, Novi Comi, Laurenti, Tiferni; reconstructio huius a Carolo Schinkel picta est.
Fuit Quintiliani, rhetoris et doctissimi viri, discipulus. Fuit etiam Taciti amicus, ad quem duas epistulas misit (*Epistulae* 6.16, 6.20) ut narraret quomodo avunculus mortuus esset et quae eodem die ipse fecisset.

Ter Plinius uxorem duxit sed nullos liberos genuit. Imperator Traianus autem ei ius trium liberorum dedit.

Plinius suam pecuniam dedit magistro conducendo ut liberi Novi Comi discerent (*Epistulae* 4.13); dedit quoque balnea et bibliothecam (*CIL* V.5262 = *ILS* 2927).

Opera
-----

* *Panegyricus Traiani*
* *Epistularum libri decem* (numero 369)
	+ Libri I-IX: epistulae ad amicos
	+ Liber X: epistulae quas inter se Plinius et Traianus imperator miserunt.

Bibliographia
-------------

Veteriora
* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 477-484

Noviora
* Nicholas F. Jones, "Pliny the Younger's Vesuvius "Letters" (6.16 and 6.20)" in *Classical World* vol. 95 (2001) pp. 31-48 JSTOR
* Greg Woolf, "Pliny's Province" et Tønnes Bekker-Nielsen, "Local Politics in an Imperial Context" in Tønnes Bekker-Nielsen, ed. *Rome and the Black Sea Region* (Aarhus University Press, 2006. ISBN 87-7934-174-8) pp. 93-117.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Gaius Plinius Caecilius Secundus** apud **Vicifontem**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Panegyricus
* Epistularum libri decem
* Eruptio Vesuvii Latine et Anglice
Wikidata Petrus Lavrov
Res apud Vicidata repertae:Petrus Lavrov: imagoPetrus Lavrov: imago
*Nativitas*: 2 Iunii 1823; Melekhovo  
*Obitus*: 6 Februarii 1900; Lutetia  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: philosophus, Rerum gestarum scriptor, sociologus, anthropologus, mathematicus, diurnarius, miles, communard, opinion journalist, Rerum novarum cupidi  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulchretum Montis Parnassi Lutetiae, Tombe de Pierre Lavrov  

**Petrus Lauri filius Lavrov** (Russice Пётр Лаврович Лавров, tr. *Pëtr Lavrovič Lavrov*; natus die 2 Iunii 1823 in vico Melechovo nunc regionis Pscoviensis, mortuus die 25 Ianuarii 1900 Lutetiae) fuit philosophus, scriptor, sociologus et rerum novarum cupidus Russicus.

Petrus Lavrov educationem militarem recepit, et dein in schola militari mathematicae docebat. Philosophiae Europaeae contemporaneae studebat et nonnulla opera de hac re scripsit. Combinationem systematum philosophicorum a Hegel, Feuerbach, Comte, Spencer, Proudhon, Černyševskij, Bakunin et Marx creare tentabat. Ut particeps motus revolutionarii socialistici, Lavrov anno 1867 exsilium ad gubernium Vologdense affectus fuit, anno 1870 autem peregre in Franciam fugit, postquam ad finem vitae suae Lutetiae colebat, ubi etiam Commune Parisiorum anni 1871 participavit.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 14 Iunii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 6 Februarii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum Lavrov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie |

* Pagina de Petro Lavrov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
**Gaius Salvius Liberalis Nonius Bassus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit.

Patria et familia
-----------------

Patria eius Urbs Salvia, tribus Velina fuit; non absurdum videtur, quendam maiorum eius servum huius urbis fuisse. Lucius Flavius Silva Nonius Bassus legatus Augusti pro praetore Iudeae propinquus fuit. Uxorem Vitelliam Rufillam duxit, filius eius Gaius Salvius Vitellianus circa annum 96 consul suffectus erat.

Cursus honorum
--------------

Ipse, qui orator acerrimus notus erat, legatus Legionis V Macedonicae factus est et tum iuridicus proconsulis Britanniae. Circa annum 73/74 a Vespasianus et Tito imperatoribus censoribus inter tribunicios adlectus et tum inter praetorios promotus est. Praeterea *frater Arvalis* factus est. Tum proconsul Macedoniam administravit et anno 85 consul suffectus creatus est. Postea Domitianus eum relegavit, anno 96 revocatus Asiam sorte ei datam recusavit. Semper urbi patriae favebat, ubi etiam sepulchrum eius erat.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 10, c. 1273
**Gaius Poetelius C.f. Libo Visolus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) vir publicus Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Filius eius Gaius Poetelius C.f. Q.n. Libo Visolus consul anni 326 a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Poetelius anno 360 a.C.n. primum consul Romanus una cum Marco Fabio N.f. Ambusto creatus est. Tum Romani bella contra Gallos et tinis duxerunt. Cum Poetelius milites in hos duxit, illorum arcendorum causa dictator electus est: Quintus Servilius Q.f. Ahala. Et Poetelius et dictator vicerunt atque etiam Fabius Hernicos superavit.

Anno 346 iterum consul electus est. Tum Marcus Valerius Maximus Corvus collega eius fuit, qui Volscos Romam petentes vicit.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VII 11
2. ↑  op.cit. VII 27,5-8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Licinius C.f. Stolo (Calvus) et Gaius Sulpicius M.f. Peticus II**  |  **Consul** 360 a.C.n.cumMarco Fabio N.f. Ambusto | Successores: **Marcus Popillius M.f. Laenas et Gnaeus Manlius L.f. Capitolinus Imperiosus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Plautius Venox (aut Venno) Hypsaeus et Titus Manlius L.f. Imperiosus Torquatus**  |  **Consul** 346 a.C.n.cumMarco Valerio Maximo Corvo II | Successores: **Marcus Fabius Dorsuo et Servius Sulpicius Camerinus Rufus**  |
**Gaius Quinctius Atticus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. 1 Novembris anni 69 a Vitellio imperatore cum Gnaeo Caecilio Simplice consul suffectus creatus est. Cum Flaviana pars Romam aggrederetur, Quinctius ad Vespasianum imperatorem transiit. Quinctius cum Tituo Flaviuo Sabino in Capitolium se recepit. Cum Vitelliani Capitolium oppugnarent et eius aedificia partim incenderentur, Quinctius comprehensus et ad Vitellium missus est. "*Sed Vitellius consulis supplicium poscenti populo restitit, placatus ac velut vicem reddens, quod interrogantibus quis Capitolium incendisset, se reum Atticus obtulerat eaque confessione, sive aptum tempori mendacium fuit, invidiam crimenque agnovisse et a partibus Vitellii amolitus videbatur.*[1]" Tum Quinctius in carcerem missus est, Gnaeus Cornelius Simplex collega autem necatus est. Post mortem Vitellii liberatus solus connsul fasces ad finem anni tenuit[2].

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae*, III 75
2. ↑  Tacitus, *Historiae*, III 84; 85; IV 1; 2.
Wikidata Salascum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°20′0″N 8°16′0″E  
*Numerus incolarum*: 212  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Vercellensis  

**Geographia**

*Superficies*: 12.19 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Crova, Salium Vercellensium, Fanum Sancti Germani Vercellensium, Vercellae, Lidiniana  

**Tabula aut despectus**

Salascum: situsSalascum: situs
Salascum
**Scopellum** (-i, *n.*) (Italiane: *Salasco*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio ac in Provincia Vercellensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Pedemontium,
* Provincia Vercellensis,
* Vercellae (urbs).

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Salascum** spectant. |
Wikidata Lulzim Basha
Res apud Vicidata repertae:Lulzim Basha: imagoLulzim Basha: imagoLulzim Basha: subscriptioLulzim Basha: subscriptio
*Nativitas*: 12 Iunii 1974; Tyrana  
*Patria*: Albania  

**Officium**

*Officium*: Member of the Parliament of Albania, Mayor of Tirana, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus, legatus  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Consociatio**

*Factio*: Democratic Party of Albania  

**Lulzim Basha** (Tyranae natus die 12 Iunii 1974) est politicus Albaniae.

E familia exsulum Kosovensium ortus, in urbe nativa educatus, alumnus est universitatis Ultraiectinae. Ab anno 2000 usque in 2005 iuxta Nationes Unitas in Kosovia operam dedit. Legatus parlamento Albanico bis electus est pro circulis urbium Tyranae ab anno 2005 et Elbasan ab anno 2009. His annis (primo ministro Sali Berisha) minister a commeatu a die 11 Septembris 2005, a rebus externis a die 24 Aprilis 2007, a rebus internis a die 17 Septembris 2009 usque ad 25 Aprilis 2011 meruit. Praefectus urbi Tyranae electus, eo officio a die 25 Iulii eiusdem anni ad 21 Iulii 2015 fungebatur. Dux factionis democraticae nationalis die 23 July 2013 factus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lulzim Basha** spectant. |

* "Kush është Lulzim Basha?" (1 Aprilis 2011) apud *Albeu.com*

Ministri rerum externarum Albanici (1992–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ilir Bocka 1991 • Alfred Serreqi 1992 • Tritan Shehu 1996 • Arjan Starova 1997 • Paschalis Milo 1997 • Arta Dade 2001 • Ilir Meta 2002 • Luan Hajdaraga 2003 • Kastriot Islami 2003 • Besnik Mustafaj 2005 • Lulzim Basha 2007 • Ilir Meta 2009 • Edmundus Haxhinasto 2010 • Edmundus Panariti 2012 • Aldo Bumçi 2013 • Ditmir Bushati 2013 • Gent Cakaj 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Albaniae |
|  |



Praefecti urbi Tyranae (1992–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Sali Kelmendi 1992 • Albertus Brojka 1996 • Edi Rama 2000 • Lulzim Basha 2011 • Erion Veliaj 2015
*Opus geopoliticum* |
|  |
*Cibotium menziesii*

---

**Plantae** — Pteridophyta

Classis : Pteridopsida   
Subclassis : Cyatheatae   
Ordo : Cyatheales   
Familia : **Dicksoniaceae**   
M.R.Schomb.  
   
Subdivisiones: Genera*Calochlaena*  

*Dicksonia*  

*Lophosoria*  

†*Conantiopteris*  

†*Coniopteris*  

†*Erboracia*  

†*Lophosoriorhachis*  

†*Nishidicaulis*  

†*Onychiopsis*

**Dicksoniaceae** (nomen a Schomburgk anno 1849 statutum) sunt familia pteridophytorum tropicorum, subtropicorum, temperatorumque calidorum. Plurima familiae genera sunt plantae terrestres, vel truncos brevissimos habent prae pteridophytis familiae Cyatheacearum.

Aliquae maiores species nonnulla metra altae sunt; aliae sunt epiphyta. Dicksoniaceae plerumque in tropicis Hemisphaerii Australis regionibus habitant, usque ad Novam Zelandiam australem.

Familia ex Iacobo Dickson, botanistá et viro qui hortum egregie colebat, appellatur.

Morphologia
-----------

Speciebus Dicksoniacearum communiter sunt magnae frondes pinnatae, 1–4 m longae. Familia nonnullas comprehendit Cyathealium species, quae unum truncum gignunt, insigniter species generis *Dicksoniae.* Omnibus familiae speciebus sunt pili longi, gradatim decrescentes, cellulis in serie compositis, dissimiles squamarum Cyatheaceis propriarum.

Evolutio
--------

Pteridophyta familiae Dicksoniacearum, Aevo Iurassico ineunte orta, usitate habentur prioria quam pteridophyta familiae Cyatheacearum.

Diversitas
----------

Solum tria genera exstantia hác in familiá monophyletica agnoscuntur:

* *Calochlaena*
* *Dicksonia*
* *Lophosoria*

Nota
----

1. ↑  *Dicksonia antarctica*—the soft tree fern. Australian National Botanic Gardens. 2008.

Bibliographia
-------------

* Classificatio Pteridophytorum et Congantorum
* Large, M. F. et J. E. Braggins. 2004. *Tree Ferns.* Timber Press. ISBN 0-88192-630-2.
* Smith, A. R. K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider, et P. G. Wolf. 2006. "Classificatio pteridophytorum exstantium" in *Taxon* 55(3):705–731.

Nexus interni
-------------

* *Calochlaena dubia*
* Cyatheales

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dicksoniaceas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Fossilworks |
Basilica Sanctae Mariae Angelorum
Interiora basilicae
**Basilica Sanctae Mariae Angelorum** est basilica infra Asisium urbem (Italia) sita, quae inter maximas Christianitatis ecclesias numeratur. Hac in basilica bis (anno 1986 et 2002) mundanus multorum ducum magnarum religionum conventus orandi habitus est. Basilica circum ecclesiolam Portiuncula dictam aedificata est, in qua Franciscus Assisiensis anno 1208 Fratres Minores condiderat ubique mortuus est. In ordine aedium Eclesiae Catholicae Romanae ad Septem Basilicas Maiores pertinet.

Nexus interni
-------------

* Litterae Apostolicae (motu proprio) Totius orbis, quibus novae ordinationes circa basilicas Sancti Francisci atque Sanctae Maria Angelorum relatae sunt (in interrete: Totius Orbis)

Notae
-----

1. ↑  Nomen Latinum vide in Litteris Apostolicis Totius Orbis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Basilicam Sanctae Mariae Angelorum Assisiensiem** spectant. |

* Basilica Sanctae Mariae Angelorum et Portiuncula (Theodisce)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Diazepamum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 2908 |
| PubChem | 3016 |
| DrugBank | DB00829 |
| Natura chemica |
| Diazepamum |
| Lorazepamum |
| Formula chemica | C16H13ClN2O |
| Massa molaris | 284.74 g/mol |
| Natura pharmacologia |
| Semivita biologica | 20—100 h |
| Res legis |
| Australia S4 (praescriptionem oportet) |
| Britanniarum Regnum Schedula 4 subclassis CD BENZ |
| Canada Schedula IV |
| Civitates Foederatae Americae Schedula IV |
| Germania Anlage III (praescriptionem oportet) |

**Diazepamum,** primum nomine **Valium** venumdatum, est medicina familiae benzodiazepini, quae effectum psycholepticum et anxiolyticum plerumque efficit. Inter condiciones quibus late adhibetur sunt anxietas, spasmi musculorum, accessiones, insomnia.

Diazepamum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est.

Natura Diazepami
----------------

### Natura chemica

Structura chemica 7-chloro-1-methyl-5-phenyl-3-hydro-1,4-benzodiazepin-2-on et massa molaris 284,74 g/mol est. 

### Natura pharmacologica

Diazepamum est medicamentum pharmaceuticum cum virtutibus sedativis et anticonvulsivis. Codex ATC est N05BA01 (WHO).

### Pharmacodynamica

Diazepamo ut omnis benzodiazepinis affinitas magna receptorii GABAA est. 

### Pharmacocinetica

Modus applicationis est aut per os aut sublingualis aut intravenosus aut intramuscularis. Semivita biologica {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}} 20—100 horae est. Metabolismus per CYP3A4, excretio per urinas fuit.

Effectus Diazepami
------------------

### Reactiones adversae

 Pagina principalis est:  Adversa drogae reactio 
Saepe: somnolentia, asthenia

Usus diazepami cum periculo dementiarum coniunctus.

Usus Diazepami
--------------

### Abusus

Usus diazepami cum periculo abusus coniunctus.

Nexus interni
-------------

* Pharmacologia

Notae
-----

1. ↑  Calcaterra et Barrow 2014.
2. ↑  Calcaterra et Barrow 2014.
3. ↑
4. ↑  somnus
5. ↑  sine potentia, effectu
6. ↑  *BMJ*: Benzodiazepinorum usus et periculum dementiarum

Bibliographia
-------------

* Calcaterra, N.E. et J. C. Barrow. 2014. Classics in chemical neuroscience: diazepam (valium). *ACS Chemical Neuroscience* 5 (4): 253–60. doi:10.1021/cn5000056. PMC 3990949. PMID 24552479.
*Vide etiam paginam discretivam:* Basilica (discretiva)

Facies ecclesiae cathedralis Saltensis.
Romae: Basilica Constantiniana.
**Basilica** est genus aedificiorum primo a Romanis antiquis excogitatum, in quo res publicae et iudiciales diebus fastis agebantur. Deducitur e Graecorum stoa, quae etiam erat amplus locus porticatus? rebus publicis dicatus.

Basilicae antiquae
------------------

Forma basilicae antiquae Pompeiorum sitae.
Basilicae sunt magnae aulae, ubi iudicia et nundinae olim fiebant. Nonnullae basilicae antiquae Romae in foro fuerunt, sed etiam aliis in oppidis (ut in Pompeiis) inveniri possunt. Vitruvius Pollio de modo basilicarum aedificandarum scripsit. 

### Basilicae Romae

Fuerunt Romae basilicae variae:

* Basilica Porcia: aedificata est anno 184 a.C.n. a Marco Porcio Catone maiore.
* Basilica Constantiniana: aedificium splendore ac magnitudine illius temporis eximium coeptum est ab imperatore Maxentio inter annos 307-310, finitum a Constantino post annum 313.
* Basilica Aemilia: censore Aemilio Lepido anno 179 a. C. n. creata.
* Basilica Iulia: quam Augustus conclusit.
* Basilica Opimia: ab Opimio consule aedificata anno 169 a. C. n.
* Basilica Sempronia: aedificata a Marco Sempronio Graccho 169 a. C. n.
* Basilica Ulpia, a Traiano aedificata in foro suo.

Basilicae palaeochristianae
---------------------------

Primi Christiani temporibus persecutionum cultum Dei in aedibus privatis faciebant. Cum imperatores Romani doctrinam Christianam concesserunt, communitatibus Christianis maioribus aedificiis ad dei cultus celebrandos opus fuit. Primae ecclesiae publicae aedificatae sunt modo basilicarum civilium, cum navibus et porticibus et in anteriore parte mensa altaris, post quam pro sella praetoris vel imperatoris cathedra episcopi collocata est. Ingressus in aedem erat per atrium vel narthicem.

Nexus interni
-------------

* Architectura Romana
* Deambulatorium
* Forum et forum Romanum
* Iudicium
* Ecclesia (aedificium)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Basilica** spectant. |

* De basilica in Harry Thurston Peck, *Harper's Dictionary of Classical Antiquities* (1898)
*Dicentrarchus labrax*

---

**Animalia** — Chordata

Subphylum : Vertebrata   
Superclassis : Osteichthyes   
Classis : Actinopterygii   
Subclassis : Neopterygii   
Infraclassis : Teleostei   
Superordo : Acanthopterygii   
Ordo : Perciformes   
Familia : Moronidae   
Genus : *Dicentrarchus*   
T. N. Gill, 1860  
   
Synonyma
\* *Labrax* Klein, 1776
* *Labrax* Walbaum, 1792
* *Labrax* G. Cuvier, 1828

Species typica

*Dicentrarchus labrax* É. Geoffroy St. Hilaire, 1817

***Dicentrarchus*** est genus piscium maritimorum familiae Moronidarum, qui in Oceano Atlantico orientali et Mari Mediterraneo endemici sunt.

Species
-------

Generi sunt duae species descriptae.

| Imago | Binomen | Distributio |
| --- | --- | --- |
|  | *Dicentrarchus labrax* (Linnaeus, 1758) | Oceanus Atlanticus a Norvegia ad Senegaliam, Mare Mediterraneum, Pontus Euxinus |
|  | *Dicentrarchus punctatus* (Bloch, 1792) | Oceanus Atlanticus orientalis litoralis, a Mari Britannico ad Canarias Insulas et Senegaliam, et per Mare Mediterraneum |
|

Notae
-----

1. ↑  Species generis "*Dicentrarchus*" apud *FishBase*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Dicentrarchum*** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Dicentrarchum*"** apud **Vicispecies**. |
Wikidata Regio Analeptriana
Res apud Vicidata repertae:Regio Analeptriana: insigneRegio Analeptriana: insigneRegio Analeptriana: vexillumRegio Analeptriana: vexillum
regio  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 57°1′0″N 41°31′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Regio Iaroslaviensis, Regio Costromensis, Regio Novogardiensis Inferior, Regio Volodimiriensis
**Forma**

*Area*: 23 900 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Analeptria  
*Subdivisiones*: Verkhnelandekhovsky District, Vichugsky District, Gavrilovo-Posadsky District, Zavolzhsky District, Ivanovo Oblast, Ivanovsky District, Ilyinsky District, Kineshemsky District, Komsomolsky District, Lezhnevsky District, Lukhsky District, Palekhsky District, Pestyakovsky District, Privolzhsky District, Puchezhsky District, Rodnikovsky District, Savinsky District, Teykovsky District, Furmanovsky District, Shuysky District, Yuzhsky District, Yuryevetsky District, Vichuga Urban Okrug, Ivanovo Urban Okrug, Kineshma Urban Okrug, Kokhma Urban Okrug, Teykovo Urban Okrug, Shuya Urban Okrug
**Gestio**

*Praefectus*: Pavel Konkov  

**Vita**

*Incolae*: 987 032  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, Europe/Moscow  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 37
**Tabula aut despectus**

Regio Analeptriana: situsRegio Analeptriana: situs
**Regio Analeptriana** (Russice *Ивановская область*) est subiectum Foederationis Russicae. Cum regionibus Iaroslaviensi, Costromensi, Volodimiriensi et Novogardiensi Inferiore contermina, sita est in parte septentrionali Russiae Europaeae. Aream 21 437 km2 et 1 014 646 incolas anno 2018 habet. Rha flumen per regionem fluit. Urbes regionis sunt Analeptria regionis metropolis et Kineschma et Iorgovicia et Plessa aliaeque. Rha flumen per regionem fluit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Analeptrianam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°1′0″N 41°31′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs proprius. **(Russice)**
Wikidata Regio Astrachanensis
Res apud Vicidata repertae:Regio Astrachanensis: insigneRegio Astrachanensis: insigneRegio Astrachanensis: vexillumRegio Astrachanensis: vexillum
regio, administrative region  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 47°14′0″N 47°14′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Calmuccia, Regio Volgogradensis, West Kazakhstan Region, Atyrau Region
**Forma**

*Area*: 44 100 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Astrachanum  
*Subdivisiones*: Akhtubinsky District, Volodarsky District, Yenotayevsky District, Ikryaninsky District, Kamyzyaksky District, Krasnoyarsky District, Limansky District, Narimanovsky District, Privolzhsky District, Astrakhan Oblast, Kharabalinsky District, Chernoyarsky District, Astrakhan Urban Okrug, Znamensk Urban Okrug
**Gestio**

*Praefectus*: Igor Babushkin  
*Consilium*: Duma of the Astrakhan Region  

**Vita**

*Incolae*: 997 778  
*Zona horaria*: Tempus Samarense  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 30
**Tabula aut despectus**

Regio Astrachanensis: situsRegio Astrachanensis: situs
**Regio Astrachanensis** (Russice Астраханская область, tr. *Astrachanskaja oblast'* ) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1943 creatum, et ab anno 2000 ad Districtum Foederalem Meridianum Russicum pertinens. Iuxta fluxum inferiorem Rha fluvii sita, cum regione Volgogradensi in septentrione, Calmuccia in occidente et Kazachstania in oriente contermina, aream 49 024 km2 et circa 1 017 milia incolarum (anno 2016) habet. Metropolis regionis est Astrachanum. Volga cum Achtuba cornu et delta magna flumen regionis maximum est. *Znamensk, Achtubinsk, Kapustin Iar* aliae urbes regionis sunt. Ripa Nigra urbs vetus regionis fuit. Lacus Baskunczak supersalsus in regione situs est.

Nota
----

1. ↑  "Regio Astrachanensis" ,.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Баскунчак*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°14′0″N 47°14′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **regionem Astrachanensem** spectant. |

* Situs interretialis regionis Astrachanensis
**Basilica Sancti Sebastiani extra muros** sive **Sancti Sebastiani ad Catacumbas** est una e septem septem ecclesiis Romanis, qui peregrinationis causa visuntur. 

Ecclesia supra catacumbas eiusdem nominis (ubi olim fuit sepulcrum Sebastiani martyris) extra urbem ad Viam Appiam aedificata est.

Ecclesia saeculo quarto Constantino imperatore aedificata et nomine *Basilica Apostolorum* Sanctis Petro et Paulo dedicata est. Locus, ubi erecta est, *ad catacumbas* appellabatur, ex quo verbum *Catacumbae* deductum est. 

Prope basilicam Sancti Sebastiani praeterea sunt Coemeterium Calixti et Coemeterium Domitillae nec non eccelsia *Sancta Maria in Palmis* vulgo nomine *Domine quo vadis* nota. 

Basilica Sancti Sebastiani anno 1962 a papa Ioanne XXIII ad titulum cardinalitium elevata est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Basilicam Sancti Sebastiani extra muros** spectant. |

* "Dioecesis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* Pagina domestica Catacumbarum Sancti Sebastiani
* Imagines ac descriptio (Italiane) Catacumbarum Sancti Sebastiani in situ romasegreta.it
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec est pagina discretiva** alias paginas eiusdem fere nominis indicans. |

**Diastole** est vocabulum a Graeco mutuatum, nam διαστολή, quippe quae a διαστέλλω 'diduco, divido, dispono' [δια- (cf. *dis-*) + στέλλω 'instruo, adparo'] ducta sit, apud Graecos multos usus et sensus habebat, quamquam apud Romanos, quantum sciamus, perraro invenitur. Ex sensibus elementariis (quae sunt 'dilatatio, distractio, extensio; distinctio, divisio') orti sunt non solum usus medicorum ('motus cordis et arteriarum') et grammaticorum ('prolongatio syllabae in pronuntiatione') et musicorum ('distinctio; mora'), sed etiam usus scribarum ('interpunctio') et narratorum ('distincta explicatio'), ad quem pertinet Servii adnotatio ad Vergilii *Georgica*: "ad diastolen ait aridam.",

Quod ad usum hodiernum attinet, duae potissimum significationes sunt:

1. apud cardiologos diastole ad remissionem ventriculorum in palpationum vicissitudine refertur
2. in sermone scriptorio diastole ad interpungendi rationem refertur.

Notae
-----

1. ↑  White 1953.
2. ↑  Serv. in Georg. 3.458.

Bibliographia
-------------

* White, D. S. (1953) Troas, reliquias Danaum atque immitis Achilli (Aen. I,30). *Clssical Journal* 49: 23-24.
Tōhoku Regio Iaponiae (colore atroviride).
**Tōhoku** (Iaponice 東北地方 *Tōhoku-Chihō*), est geographica Iaponiae regio, quae in parte septentrioni Honsuae, maximae insulae Iaponiensis, constat. Regioni sunt sex praefecturae (Iaponice 県 *ken*): Aomoria (青森 *Aomori*), Ivatea (岩手 *Iwate*), Miyagi (宮城 *Miyagi*), Akita (秋田 *Akita*), Iamagata (山形 *Yamagata*), et Fukusima (福島 *Fukushima*). Pars regionis traditionalis *Rituryō* (律令制) **Michinoku** (みちのく) quoque appellatur, solum Fukushima, Aomori, Ivatea, et Miyagi comprehendens. Numerus habitantium anno 2008 fuit 9 708 257. Sendaium in Miyagi est maxima regionis urbs. Exitiabilis calamitas terrae motus, temeritas nuclearis et megacyma occidentale latus admodum die 11 Martii 2011 adflictavit.

Notae
-----

1. ↑  Confer binomen "Lycenchelys tohokuensis".
2. ↑  Hoc vervum et in *Man'yōshū* utetur, exampli gratia carmen 4097

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 38°54′0″N 140°40′12″E |

* Situs peregrinatoribus destinatus
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*USS Cenomannica* in Havana fracta
**USS *Maine*** (Latine: *Navis Civitatum Foederatarum Cenomannica*) fuit loricata navis, anno 1888 aedificata. 

Anno 1898 classis Civitatum Foederatarum ad Cubam ex Martyribus profecta est, cives Americanos in Havana defendendi causa. Die 24 Ianuarii anni 1898 navis apud portum Havanensem navigavit et tunc, nocte 15 Februarii navis mysterie merxit. Ita CFA, colonias Hispanas cupiditae, Hispaniae bellum damnavit. Res Publica Civitatum Foederatarum dixit Hispani secrete navem merxerunt cum pyrobolo maritimo, sed Hispania clamavit aut rebelles Cubani pyrobolum maritimum usui sunt aut carbones navis subito exploduerunt.

Mox, Civitates Foederatae bellum in Hispaniam damnaverunt.

Hodie nescimus quomodo navis merxisse.

Nexus interni
-------------

* *USS Monitor*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **USS Maine** spectant. |
Litterae quaedam a Mutiano Rufo anno 1525 datae
 **Mutianus Rufus** (natus *Konrad Mutian* aut *Konrad Muth* die 15 Octobris 1470 Homberg in Provincia Cassellensi – mortuus die 30 Martii 1526 Gotae) fuit eruditus et humanista Germanus. Circulum duxit Erfordiae in Castello Sancti Angeli ubi nonnullae Epistolae obscurorum virorum scribebantur.

Vita
----

Humanista, cui ob capillos cognomen Rufi, scholam Alexandri Hegii illustrem Daventriae frequentavit. Anno 1486 in Universitate Hierana studiosus fuit antequam annis inter 1495 et 1502 in Italia versaretur. Anno 1503 autem Gotae canonicus creatus est. 

Quamvis numquam pro vulgo libros pangeret, inter studiosissimos doctos numerabatur. Libenter aliis consulebat et in alios humanistas pronus erat, quorum multi iuvenes (e.g. Helius Eobanus Hessus, Crotus Rubeanus, Iustus Ionas) Erfordiae se congregaverant. Cum Erasmo Roterodamo et Ioanne Reuchlin tempore suo impulsiones fertiles ubique spargebat. 
Magnum eius commercium epistulare fuit, cuius litterae sescentae servatae sunt. Homines ad eum Gotam venerunt, ut Georgius Spalatinus, Euricius Cordus, Petrus Eberbach iurisconsultus, Herbordus de Marthen, et Ioannes Lange theologus. In querelis Reuchlianis, quae dicebantur, astutiam Dominicanorum Coloniensium deplorabat. A Reformationis tuberibus autem se mox abstinebat aequam mentem servans ut Erasmus sapiens.

Lege etiam
----------

* Wilhelm Ehmer: *Rudolf Agricola und Konrad Mutian. Beiträge zur Geschichte der Entwicklung der Persönlichkeit unter dem Einfluß des Humanismus in Deutschland*, Diss. Monaci 1926
* Ludwig Geiger:  "Mutianus Rufus, Conradus", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 23 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1886), p. 108 f.
* Heinrich Grimm: *Mutianus Rufus.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 18, Duncker & Humblot, Berlin 1997, S. 656 f. (Digitalisat).
* Christoph Fasbender (Hrsg.), Eckhard Bernstein: *Conradus Mutianus Rufus und der Humanismus in Erfurt*. Gotae 2009, ISBN 978-3-910027-25-1
* Eckhard Bernstein: "Mutianus Rufus und sein humanistischer Freundeskreis in Gotha", Böhlau Verlag Coloniae/Vimariae/Vindobonae 2014, ISBN 978-3-412-22342-7

Nexus externus
--------------

* Walter Troxler, "MUTIAN, Konrad; (auch Mutianus Rufus Conradus, Muth Konrad)" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 16 (Herzberg, 1999. ISBN 3-88309-079-4) , columnae 1117–1120 **(Theodisce)**
Wikidata Petrus J. Ratcliffe
Res apud Vicidata repertae:Petrus J. Ratcliffe: imagoPetrus J. Ratcliffe: imago
*Nativitas*: 14 Maii 1954; Moricamba  
*Patria*: Britanniarum Regnum  
*Nomen nativum*: Peter John Radcliffe
**Officium**

*Munus*: professor  
*Patronus*: Universitas Oxoniensis, Francis Crick Institute
**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius, Canada Gairdner International Award, Albert Lasker Award for Basic Medical Research, Annual Review Prize Lecture, Louis-Jeantet Prize for Medicine, Knight Bachelor, Fellow of the Academy of Medical Sciences, EMBO Membership, Baly Medal, Scientific Grand Prize of the Lefoulon-Delalande Fondation, Croonian Lecture, Robert J. and Claire Pasarow Foundation Award for Distinguished Contributions to Cardiovascular Research, Buchanan Medal, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae, Massry Prize  

**Petrus J. Ratcliffe** (natus die 14 Maii 1954) est medicus scientificus Britannicus nephrologia instructus. 

Anno 2019 praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit una cum Gulielmo Kaelin et Gregg L. Semenza.

Alma mater eius fuit Universitas Oxoniensis.

Notae
-----

1. ↑  nobelprize.org
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

***Basileus*** (Graece βασιλεύς (-βασιλέως, *m.*), Neograece βασιλιάς 'rex') fuit appellatio imperatorum imperii Byzantini ac nonnullorum regum Mycenaeorum Graecorumque. ***Basílissa*** (lingua Graeca antiqua βασίλισσα), appellatio feminina, et ad uxores regum et ad reginas designandas adhibita est.

Vocabuli origo
--------------

Quamquam etymologia vocabuli incerta est plurimi linguisti id minime originis Graecae sed revera Aetate Aenea ex linguis mediorientalibus acceptum esse putant. Nomen *basileus* (*qa-si-re-u*) iam in tabulis Scriptura Linearis B inscriptis ex saeculo tertio decimo a.C.n. quae in tabulario palatino inventae sunt, reperimus. Initio *qasireu* fuit appellatio magistratuum superiorum provincias Mycenaeas administrantes. Hoc vocabulum postea significationem regis accepit, id quod iam in versibus Homeri videre possumus, quamvis ibi non regem designet sed nobilem ducem.

Imperium Byzantinum
-------------------

Ex anno 629, *basileus* fuit publica imperatorum Byzantinorum appellatio, quae antea *autokrator* 'imperator' vocata erat.
Wikidata Regio Austro-Orientalis (Macedonia Septentrionalis)
Res apud Vicidata repertae:Regio Austro-Orientalis (Macedonia Septentrionalis): insigneRegio Austro-Orientalis (Macedonia Septentrionalis): insigne
statistical region of North Macedonia  
*Civitas*: Macedonia Septentrionalis  
*Locus*: 41°25′48″N 22°39′36″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Macedonia Septentrionalis  

**Forma**

*Area*: 2 739 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Strumica  

**Vita**

*Incolae*: 148 387  

**Tabula aut despectus**

Regio Austro-Orientalis (Macedonia Septentrionalis): situsRegio Austro-Orientalis (Macedonia Septentrionalis): situs
Despectus in Monasterium *Vodoča* prope Strumnitzam
**Regio Austro-Orientalis** (Macedonice: *Југоисточен регион*) est una regionis octo Macedoniae Septentrionalis. Numerus incolarum regionis est 54,676 (anno 2018).

Geographia politica
-------------------

### Municipia

Municipia regionis sunt:

1. *Богданци / Bogdanci*
2. *Босилово / Bosilovo*
3. Doiranus (*Дојран / Dojran*)
4. *Гевгелија / Gevgelija*
5. *Конче / Konče*
6. *Ново Село / Novo Selo*
7. *Радовиш / Radoviš*
8. Strumnitza seu Tiberiopolis (*Струмица / Strumica*)
9. *Валандово / Valandovo*
10. *Василево / Vasilevo*

Geographia physica
------------------

### Lacūs

* Lacus Doirani seu Lacus Doiranensis

Notae
-----

1. ↑  citypopulation.de

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°25′48″N 22°39′36″E • *OpenStreetMap* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Regionem Austro-Orientalem** spectant. |

Regiones Macedoniae Septentrionalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Orientalis · Septemtrio-Orientalis · Pelagoniensis · Pologensis · Scupiensis · Austro-Orientalis · Austro-Occidentalis · Axiensis |
|  |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Lulu** est opera in tres actibus ab Albano Berg inter annos 1929 et 1935, accommodatio fabularum Francisci Wedekind. Berg anno 1935 mortuus est, orchestrationem actus III non finitam relinquens. Opera Arnoldi Schonberg in celebratione eius sexagesimi natalis dedicatur.

Editio actuum I et II primum anno 1937 in Turico perfecta est. At post mortem uxor sua, musicologicus Frederichus Cerha orchestrationem completam decreavit, quod die 24 Februarii 1979 in Palatio Garnier sub diectione orchestrae Petri Boulez et directione theatri Patricio Chéreau.

Qualitas operae
---------------

Notatio musica more palindromi in medio operae
Opera cum atonalitate et serialismo et formam palindromi est, sub influentia Arnoldi Schoenberg, magister suus. Etiam musicam iazzicam, pelliculae includet. quisque persona thema quasi *leitmotif* datur. Inter personas est Geschwitz quae homophylophilia Lulu amans et ad iura mulierium pugnare volans ad tempus ultimum apud homicidium meretricis a Jack the Ripper.

Seria Lulu
Seria Alwae

Dramatis personae
-----------------

* Lulu (supranus)
* Gräfin Geschwitz (meso-sopranus)
* Der Medizinalat, Der Bankier, Der Proffessor (eadem persona) (bassus)
* Der Maler, Ein Neger (eadem persona) (tenor)
* Doctor Schön, Jack the Ripper (eadem persona) (bariton)
* Alwa, filus Doctoris Schön et compositor (tenor)
* Schigolch, senex (bassus)
* Ein Tierbändier, Ein Athlet (eadem persona) (bassus)
* Der Prinz, Der Kammerdiener, Der Marquis (eadem persona) (tenor)
* Der Theaterdiener (bassus)

et cetera.
Wikidata Carolus Liebknecht
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 13 Augusti 1871; Lipsia  
*Obitus*: 15 Ianuarii 1919; Berolinum  
*Patria*: Imperium Germanicum, Germania  
*Nomen nativum*: Karl Paul August Friedrich Liebknecht
**Officium**

*Officium*: member of the Reichstag of the German Empire, Member of the Prussian House of Representatives  
*Munus*: politicus, Causidicus, Rerum novarum cupidi, editor  

**Consociatio**

*Factio*: Factio socialis democratica Germaniae, Factio Communistica Germanica, Grex Spartaci  

**Familia**

*Genitores*: Gulielmus Liebknecht;   
*Coniunx*: Sophie Liebknecht  
*Proles*: Robert Liebknecht  

**Memoria**

*Sepultura*: The Socialists' Memorial  

**Carolus Liebknecht** (natus die 13 Augusti 1871; mortuus die 15 Ianuarii 1919) fuit filius Gulielmi Liebknecht sodalis Socialis Democraticae Factionis Germaniae. Una cum Rosa Luxemburg post primum bellum mundanum Berolini a militibus Germanicis interfectus est, quod rebus novis studeret et Grecem Spartaci Factionem communisticam Germanica creavit. 

Sophia et Carolus Liebknecht et liberi anno 1913.
Anno 1912 legatus Dietae Imperii Germanici factionis SPD electus est. Alma mater sua fuit Alma Universitas Humboldtiana Berolinensis. Exordio primi belli mundialis 4 Augusti 1914 partium socialium Germanicarum sodales omnes iusserunt pecuniam imperatori belli gerendi causa mutuum dandam esse postquam Germania 2 Augusti Russiae bellum indixit. Carolus Liebknecht suffragio abfuit ne sibi contra sodales suffragium ferendum esset. Eodem anno autem 2 Decembris primum solus scivit contra pecuniam iterum credendam. Deinde 20 Martii anno secundo Otto Rühle se ei adiunxit, qui iam publice contra pecunias imperatori credendas locutus esset. Quam ob rem Liebknecht die 12 Ianuarii 1916 a sodalibus factione exclusus est. Deinde et in carcerem coniectus est usque ad casum monarchiae et finem belli.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolum Liebknecht** spectant. |
Volapük eiusque magister primus officialis
**Carolus** vulgo *Karl* **Lenze** mathematicus et idiomatis Volapük peritus Germanicus fuit Islebia ex urbe oriundus.

Actiones linguam Volapük spectantes
-----------------------------------

Lenze primus magister istius linguae constructae, qui diploma ab Martino Schleyer cifal natus est. Sermonem istum anno 1879 edidicerat. Decennio post autem res omnes ad Volapük pertintentes sibi abdicavit ob fautorum muldiscordias dissensionesque multas, cum ipse secretarius officialis congressus magni anno 1884 Friedrichshafen celebrati fuisset.

Lenz stenographiam quoque ad Volapük aptabat. Quae cum ita sint: abhorruit a novatoribus linguam simpliciorem reddituris, unde videlicet unitas non solum grammaticae sed etiam glossarii perderetur *(multaj simpligoj, novstrukturadoj, reordigoj kaj herezaj idoj)*. Lenz omnes verbi temporalis formas computaverat et mire 505.440 versiones invenit!

Opera
-----

* 1886: *Tidabuk lefulnik stenogafa volapükik.* Editiones Arnold, Lipsiae
* 1886: *Die Weltsprache und ihre Bedeutung für den Völker-Verkehr. Mein Mahnruf an alle Gebildeten. Von Karl Lenz.* Editiones Gloeckner, Lipsiae

Nexus externi
-------------

* Rupert Kniele: *Das erste Jahrzehnt der Weltsprache Volapük.* Schoy, Iburingae 1889, p. 24 (hic in interreti)
Pagina prima *Ephemeridis Quotidianae Bostoniensis* diei 10 Aprilis 1865.
***The Boston Journal*** ('Ephemeris Bostoniensis') fuit diarium quotidianum Bostoniae in Massachusetta ab anno 1833 usque ad Octobrem 1917 editum, cum in unum id et diarium *Boston Herald* confusa essent.

*Ephemeris Bostoniensis* primum fuit diarium vespertinum, ***Evening Mercantile Journal*** appellatum. Cum autem editionem matutinam edere coeperet, suum nomen in *The Boston Journal* commutavit. Mense Octobri 1917, Ioannes H. Higgins, publicator et aerarii praefectus *Boston Herald* competitoris, *The Boston Journal* vicinum emit ac ***The Boston Herald and Boston Journal*** creavit.

Inter notabiles huius ephemeridis diurnarios erant Carolus Carleton Coffin, epistularum belli scriptor; Thomas Freeman Porter, poeta, politicus, senexque praefectus Lynn, urbis Massachusettensis; Beniaminus Perley Poore, epistularum scriptor Vasingtoniae commorans; et Ioannes Sherburne Sleeper, nauta, politicus, scriptor mythistoriarum, annosque viginti editor principalis, qui *Hawser Martingale* falso nomine scribebat.

Pinacotheca
-----------

* Boston Morning Journal, 1852.*Boston Morning Journal,* 1852.
* Aedificium Boston Journal, saeculo undevicensimo.Aedificium *Boston Journal,* saeculo undevicensimo.
* Tabula geographica Bostoniae anni 1881 locum officinae Journal monstrat.Tabula geographica Bostoniae anni 1881 locum officinae *Journal* monstrat.
* Boston Sunday Journal, "Bicycle Number," Maius 1896.*Boston Sunday Journal,* "Bicycle Number," Maius 1896.

Nexus interni
-------------

* *Boston Daily Advertiser*
* *Boston Evening Transcript*
* *Boston Herald*
* *The Boston News-Letter*
* *The Boston Globe*
* *The Boston Post*
* *The Christian Science Monitor*

Notae
-----

1. 1 2  Stanwood 1886: 102.
2. 1 2  "Boston Papers Merged; Herald Absorbs the Journal and Will Use the Joint Title". 6 Octobris 1917. p. 12 .
3. ↑  "James H. Higgins, Retired Publisher; Also Was Treasurer of Boston Herald for 10 Years After Merger With Traveler Dies at Central Valley In 1917 He Bought *The Boston Journal* and Consolidated It With *The Herald,*" *The New York Times,* 1 Augusti 1938, 13.

Bibliographia
-------------

* Stanwood, Edward, 1886. *Boston Illustrated.* Bostoniae et Novi Eboraci: James R. Osgood & Co. et Houghton Mifflin & Co.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Boston Journal*** spectant. |

* Bostonian Society. Tabulae ex aedificio *Boston Journal* pendent, ad 264 via Washington, Aprili 1898.
Lacus Dianae sacratus, in cuius silva Virbius vixisse perhibetur (italice *Lago di Nemi*). Tum in finibus Aricinis situs erat.
Mors Hippolyti a Laurentio Alma-Tadema picta
**Virbius** erat minor deus, comes vel potius minister deae Romanae Dianae in nemore Aricino. Non multum de eo narrabatur ; itaque poetae eundem esse atque Hippolytum filium Thesei decreverunt. Nam ille Graecus heros Dianae/Artemidi devotus erat et castitatem observabat.

*Hoc nemus inde colo de disque minoribus unus*
*Numine sub dominae lateo atque accenseor illi*
sic de se ipso Hippolytus apud Ovidium loquitur. Nam cum deam Artemidem in primis observaret atque a coitu feminarum abstineret, amore novercae Phaedrae aspernato, ab ea apud patrem Theseum accusatus est, tamquam ipse uxorem patris stuprare voluisset. Nimis credulus rex filium exsecrationibus suis damnavit et Poseidon, Theseo exaudito, monstrum marinum immisit quod equos adulescentis pavore turbaret. Tum Hippolytus curru everso equis raptus laceratus est et in regnum umbrarum descendit. Sed ab indignante Diana rogatus Aesculapius vi herbarum lumini solis eum reddidit. Postea adulescentem

*Paeonis revocatum herbis et amore Dianae*
lucus Aricinus dissimulavit. Ne agnosceretur neve invidiam moveret, Diana faciem et nomen mutavit : "Virbius esto!" dixit. Nam in priore nomine pars prima "Hippo-" equos Graece designabat, qui causa mortis ei fuerant. Ideo etiam a luco Dianae ineundo equi prohibebantur. Ut fabulam confirmarent mythographi etymologiam popularem excogitarunt, nomen Virbium sic interpretantes tamquam "vir bis", id est bis natus. In Aeneide filium habet ex nympha Aricia sibi genitum, Virbium nomine, qui in exercitu Turni militat. Sic saltem poetae narrabant.

Notae
-----

1. ↑  Extra Ariciam semel tantum in incriptione Neapolitana "flamen Virbialis" legitur. CIL X,1493Textus (ad verbum "Beleg" imprime "CIL 10, 01493").
2. ↑  Metamorphoses , XV,545-546
3. ↑  Aeneis VII,768. Cf Pausanias II.27.4
4. ↑  Prudentius, libro secundo *Contra Symmachum* 53-56.
5. ↑  Nomen a poeta ex geographia sumptum, ita ut nympha eponyma civitatis Ariciae videretur.

Fontes
------

* Hyginus mythographus *Fabulae* 251.
* Lactantius libro primo *Divinarum Institutionum*, capitulo septimo decimo(15-16).
* Ovidius libro quinto decimo Metamorphoseon 492-546.
	+ libro tertio *Fastorum* 265 et libro sexto 737-756.
* Vergilius libro septimo Aeneidis versibus 761-782.