recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Desiderius Erasmus, opinatus esse scriptorem dialogi "Iulius exclusus e coelis".
**Iulius exclusus e coelis** est dialogus sine nomine scriptus fortasse a Desiderio Erasmo, in quo Papa Iulius II mortuus ad portas caeli advenit et cum Sancto Petro loquitur. Res huius saturae, inter menses Februarium anni 1513 et Iulium 1514 scriptae sed modo anno 1518 editae, in Catholica Ecclesia multam controversiam egit, dum nomen auctoris in litterato commune fecit.

Breve Summarium
---------------

Papa Iulius II
Mortuus recens Papa Iulius II comitatus ab angelo Genio, qui dicaca dicta per diverbium facit, ad portas caeli advenit sed intrare non potest. Ille ad Sanctum Petrum adloquitur et huic illud persuadere conatur ut se admittat. Facinora in bello narrat, sed Sanctus Petrus displicitur et illum repudiat.

Controversia de scriptore
-------------------------

"Iulius exclusus" sine nomine scriptus est, itaque est magnum argumentum de fabulae scriptore.

### Erasmus

Sunt qui opinantur auctorem huius diverbii esse Erasmum. Erasmus in litteris Iulii odium saepe declaraverat et illum bello culpaverat, necnon illum cum Iulio Caesare comparaverat. Praeterea Erasmus scripsisse "Iulius exclusus" numquam negavit, at solum edidisse. Contra quod, Erasmus edendae domi Thierrii Martentis adfuit cum "Iulius exclusus" anno 1518 hic editus sit.

Sermo dialogi etiam similis est illi Erasmi. Scriptor non legibus sed virtutibus facinorum Papae Iulii sollicitatus est. Haec sententia facinorum Iulii aliorumque in "Stultitiae Laus" et carmine ambobus scriptis ab Erasmo etiam inventa est. Ob quae plures Erasmum auctorem opinantur.

### Faustus

Alius vir qui scriptor sit est Publius Faustus Andrelinus. Ille quoque erat dissiditor Papae Iulii II et in scripturis castigavit. At sermo diverbii est dissimilissimus illi Fausti. Faustus civilius quam religiosius castigat itaque elocutio "Iulius exclusus" non est congruens cum illa Fausti.

Bibliographia
-------------

* Gilbert, William. *Renaissance and Reformation*. Lawrence, KS: Carrie Books, 1998.
* Huizinga, Johan. *Erasmus and the Age of Reformation*. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1984.
* McConica, James K. "Erasmus and the "Julius": A Humanist Reflects on the Church", Trinkkaus et Oberman, p. 444-471
* Trinkkaus, Charles, et Oberman, Heiko. *The Pursuit of Holiness in Late Medieval and Renaissance Religion: Papers from the University of Michigan Conference*. Leiden: E. J. Brill, 1974
Wikidata Castellare ad Sanctum Rhemigium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°51′52″N 7°52′8″E  
*Numerus incolarum*: 1 268  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 7.86 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Petra Bruna, Tabia, Pompejana, Ripa Marittima  

**Tabula aut despectus**

Castellare ad Sanctum Rhemigium: situsCastellare ad Sanctum Rhemigium: situs
Castellare ad Sanctum Rhemigium
**Castellare ad Sanctum Rhemigium** (Italiane: *Castellaro*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus[*nexus deficit*] **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castellare ad Sanctum Rhemigium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
**Receptorium adrenergicum α1** est grex trium receptoriorum neurotransmissoris adrenergicorum et receptoriorum proteino G copulatorum. Neurotransmissores stimulantes sunt praecipue noradrenalinum et adrenalinum, sed nonnulli alii agonistae noti sunt.

Natura physiologica
-------------------

Receptorium adrenergicum α1 est superfamiliae receptoriorum proteino G copulatorum membrum. Neurotransmissores, qui in receptorium α1 incidunt, sunt noradrenalinum (cum affinitate maiore α receptoriorum) et adrenalinum (cum affinitate maiore β receptoriorum). In textu musculari levi stimulatio receptoriorum adrenergicorum α1 tandem fibrarum muscularium et contractionum incrementum et hypertrophia efficit. Receptoriis adrenergicis α1 tres subtypi sunt: α1A enim et α1B et α1D. Brevi tempore scientia putabat, ut subtypus α1C esset, sed investigationes quendam subtypum α1C verum α1A subtypo respondisse intellexerunt.

### Receptorii adrenergici alpha-1 affinitates ligandorum

Exempli sunt: 

| Substantia | α1 - cuncta*K*i (nM) | α1A*K*i (nM) | α1B*K*i (nM) | α1D*K*i (nM) | Annotatio |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clomipraminum |  | 3.2 |  |  |  |
| Melperonum | 180 |  |  |  |  |
| Mirtazapinum | 500 |  |  |  |  |
| Quetiapinum |  | 22 | 14.6 |  |  |
| Risperidonum |  | 5 | 9 |  | actio: antagonista |
| Trimipraminum | 24 |  |  |  | species: rattus |

Agonistae
---------

* Phenylephrinum

Notae
-----

1. ↑  Graham R. M. Perez D. M. Hwa J. Piascik M. T. (1996). "α1-Adrenergic Receptor Subtypes, Molecular Structure, Function, and Signaling". *Circulation Res*
2. ↑  Perez D. M. (Sep 2020). "α 1-Adrenergic Receptors in Neurotransmission, Synaptic Plasticity, and Cognition". *Frontiers in pharmacology*
3. ↑  PDSP.

Nexus interni
-------------

* Arteria renalis
* Bronchioli
* Melperonum
* Prostata
* Systema nervosum autonomicum
* Ureter
* Uterus
Receptaculi Volgogradensis ripa alta, *Stephani Razin saxum* dicta
**Receptaculum aquae Volgogradense** (Russice *Волгоградское водохранилище*) est receptaculum aquae in Russia, aquis Volgae fluminis impletum. Area receptaculi 3117 chm2 est. Volumen receptaculi pleni 31,5 chm³ est, altitudo media 10,1 m, maxima autem 41 m. In regionibus Saratoviensi et Volgogradensi situm est. 

Nomen receptaculi ab hydroergasterio Volgensi derivatum est, quod inter Volgogradum et *Volžskij* urbes situm est; ab eo et canalis Volgo-Tanaiticus incipit. Annis a 1953 ad 1962 construebatur et receptaculum annis 1958-1961 aqua implebatur. 

Saratovia et Kamyschin et Urbs Patrocinii et Rhapolis et Catharinopolis Germanorum et Nicolaopolis ad Volgam urbes in ripis receptaculi Volgogradensis stant. Ruslana et Bolloclea et Kamyschinkia fluvii in receptaculum aquam ferunt. Steppa ripas receptaculi occupat.

Notae
-----

1. ↑  De nomine urbis.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 49°22′22″N 45°1′5″E • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Heidrun Bluhm
Res apud Vicidata repertae:Heidrun Bluhm: imagoHeidrun Bluhm: imago
*Nativitas*: 18 Ianuarii 1958; Suerinum  
*Patria*: Germania, Res publica Democratica Germanica  
*Nomen nativum*: Heidrun Samow
**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Sinistra  

**Familia**

*Proles*: unknown value, unknown value  

Heidrun Blum
**Heidrun Bluhm** (nata die 18 Ianuarii 1958 Suerini) rerum politicarum perita Germanica factionis Sinistrae est.

Iuventus et munus
-----------------

Bluhm, postquam scholam finivit, tirocinium delineatricis aedificiorum fecit. Deinde studium Marxismi-Leninismi absolvit et annis 1981 - 1990 magister scientiae rei publicae fuit. Anno 1991/92 Hamburgi architecturae internae studebat. Tum officium architecturae internae possidebat.

Cursus honorum
--------------

Bluhm ab anno 1977 sodalis factionis SED erat, deinde post Germaniam iterum coniunctam Factionis Democratici Socialismi et ab anno 2007 Sinistrae. Annis 1995 - 1999 praeses consilii urbis Suerini, annis 2002 - 2005 magister civium vicaria urbis patriae erat. Tum primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est et ad hunc diem manet. Anno 2012 praeses factionis suae in Megapoli et Pomerania Citeriore est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Heidrun Bluhm** spectant. |

* Biographia apud pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

***Vagina loquens*** est imago vulgaris identidem ab auctoribus pictoribusque adhibita ad impudentiam feminilem indicandam. Huius generis descriptiones in Francogallia saeculo 13 ortae esse putantur ordiente scriptore fabellae *Le Chevalier qui faisoit parler les cons et les culs* ('Miles, qui cunnos culosque illicuit ad loquendum'). Exinde Dionysius Diderotus eiusmodi fabulam allegoricam *Les bijoux indiscrets* (Gemmae immodestae) intitulatam anno 1748 edendam curavit. Fabula enim Ludovici XV regis libidinem illudentem regem Mangogulem Nubiae sultanum descripsit, qui ope anuli cuiusdam magici cunnas allexit, ut stupra celata proderent. Fabulae quoque Americanae Ozarcianae *The Magic Walking Stick* ('Baculum incantatum') vaginis loquentibus, quae tamquam delatores stupra indicent, illustrantur.

Recentioribus temporibus Stephania Sarley in fasciculo seriei "Crotch Monster" hac imagine usa vulvas ambulantes loquentesque depixit. Etiam pelliculae pornographicae *Le Sexe qui parle* ("Cunnus loquens) (1975) et successor eius (1978) necnon pellicula pudica mimetica *Chatterbox* vulvas loquentes exhibent.

Bibliographia
-------------

* Priscilla Frank, "You Can Start A Small Revolution Just By Drawing A Vagina" in *Huffington Post* (16 Martii 2016)
Receptorium glucocorticoidorum cum glucocorticoido dexamethasono
**Receptoria glucocorticoidorum** (RG) sunt receptoria quibus glucocorticoida ut cortisolum ligant, ita effectus provocantia. Distinguuntur *receptorium glucocorticoidorum nucleare* (RGn, iter "classicum") et *receptorium glucocorticoidorum membranaceum* (RGm, iter "non classicum").

RG nuclearia transscriptio (biologia) genorum gubernant. Reperiuntur receptoria haec pleraque in cellulis. De consuetudine in cytoplasmate invenitur, at cum glucocorticoido ligato in nucleo movetur.

RG membranacea extra cortisolum aliena glucorticoida exogena, ut dexamethasonum, ligant. Munus eorum est responsum rapidum contentione causa transmittendi.

Notae
-----

1. ↑  Heitzer M. D. Wolf I. M. Sanchez E. R. Witchel S. F. DeFranco D. B. (Dec 2007). "Glucocorticoid receptor physiology". *Reviews in endocrine & metabolic disease* **8** (4): 321-30
2. ↑  Revollo J. R. Cidlowski J. A. (Oct 2009). "Mechanisms generating diversity in glucocorticoid receptor signaling". *Annals of the New York Academy of Sciences* **1179**: 167-78
3. ↑  Samarasinghe R. A. Witchell S. F. DeFranco D. B. (Aug 2012). "Cooperativity and complementarity: synergies in non-classical and classical glucocorticoid signaling". *Cell Cycle* **11** (15): 2819-27

Nexus interni
-------------

* Morbus Addisonianus
* Timor

Nexus externi
-------------

* *wikipathways*de receptoriis glucocorticoidorum **(Anglice)**
Receptaculum aquae Kuibyshevskoë vere ineunte prope Stauropolim ad Rha 
**Receptaculum aquae Kuibyshevskoë** (Russice *Куйбышевское водохранилище*) est receptaculum aquae in Russia, aquis Volgae fluminis impletum. Area receptaculi (6450 chm2) tertia a maxima in orbe terrarum est. In regione Samarensi, rebus publicis Tschuvaschia, Mari El, Tatarstania et in regione Simbiriensi situm est. 

Nomen receptaculi a nomine Sovietico Samarae (quae inferius, quam receptaculum, ad Volgam stat) derivatum est. Pars receptaculi inferior nonnunquam *mare Zhiguliense* (de montibus Zhigulis, qui in ripa receptaculi siti sunt), nuncupatur. 

Moles ergasterii hydroelectrici in urbe Stauropoli ad Rha anno 1955 constructa est; receptaculum usque ad annum 1957 aqua implebatur. 

Volumen receptaculi pleni 58 chm³ est, altitudo media 8 m, maxima autem 41 m. 

Cama, Casanca, Coxaga Minor, Iunca, Sviaga et Utka flumina in receptaculum effunduntur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Куйбышевское вдхр*.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Жигулевский*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°27′0″N 49°10′0″E • 2809071, 1268072 *OpenStreetMap* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Gilbertus Diendéré
Res apud Vicidata repertae:Gilbertus Diendéré: imagoGilbertus Diendéré: imago
*Nativitas*: 1960; Uagadugu  
*Patria*: Burkina Faso  

**Officium**

*Officium*: President of Burkina Faso  
*Munus*: miles, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Memoria**

*Laurae*: Eques Legionis Honoris  

Gilbertus Diendéré die 1 Maii 2010 contionem habet apud milites Burkinaenses de missione in Maliam
**Gilbertus**, vulgo *Gilbert* **Diendéré** (natus anno circiter 1960) est miles Burkina Faso qui brevissimo temporis spatio anno 2015 principatum patriae usurpavit. Socius erat praesidis Blasii Compaoré anno 2014 dimissi. Gilbertus Diendéré dux fuit gregis militum qui die 16 Septembris 2015 praesidem Michaelem Kafando primumque ministrum Isaacium Zida ex officiis deiecerunt et in carcerem miserunt. Ipse die 23 Septembris Michaelem Kafando in praesidis officium restituit.

Bibliographia
-------------

* "Burkina Faso coup ‘to be reversed’ as violent protests continue" in *The Guardian* (19 Septembris 2015)
* Raoul Mbog et Pierre Lepidi, "Qui est Gilbert Diendéré, nouvel homme fort du Burkina Faso ?" in *Le Monde* (17 Septembris 2015)

Praesides Voltae Superioris et Burkina Faso

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mauritius Yaméogo 1959 • Sangoulé Lamizana 1966 • Saye Zerbo 1980 • Ioannes Baptista Ouédraogo 1982 • Thomas Sankara 1983 • Blasius Compaoré 1987 • Iacobus Isaac Zida 2014 • Michael Kafando 2014 • Gilbertus Diendéré 2015 • Michael Kafando 2015 • Rochus Kaboré 2015 • Paulus Henricus Sandaogo Damiba 2022 • Ibraimus Traoré 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Burkina Faso • Ministri rerum externarum Burkinaenses |
|  |
**Volturnalia** erant feriae Romanae, Volturno deo dedicatae, quae die 27 Augusti (a.d. VI Kal. Sept) celebrabantur. Flamen Volturnalis, quod officium a Numa institutum est, festo praeerat. Volturnum deum Varro Tiberim esse dicit, sed Columella Volturnum ventum ab oriente flantem esse dicit, qui vineas perdit, nisi opertae sunt; quo fretus Georgius Dumézil sacrificium Volturnalium expiatorium fuisse suspicatur.

Notae
-----

1. ↑  Varronis *De lingua Latina* VI 21
2. ↑  Ibidem, VII 45.
3. ↑  Ibidem, V 29.
4. ↑  *Rei rusticae libri* V 5, 15.
5. ↑  Georges Dumézil, *Feste Romane*, Genuae 1989, pp. 79-84.

Fontes alii
-----------

* Festi *de verborum significatu* s.v.

Nexus externi
-------------

* De Volturnalibus in libro Iulii Vaccai *Le feste di Roma Antica* **(Italice)**

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
**Gaius Claudius Marcellus** (mortuus 40 a.C.n.) est senator Romanus qui consulatum anno 50 a.C.n. cum Lepido Paullo gessit. Bello civili Pompei fautor adversus Caesarem primo fuit. Nihilominus Octaviam, Octaviani sororem uxorem duxit et, simul atque Caesar victor fuit, iam anno 49 a.C.n. ad eum transfugit.

De familiaribus necessitudinibus
--------------------------------

E nobili gente Claudiorum Marcellorum ortus Gaius Marcellus patruelis consulum annorum 51 et 49 a.C.n. erat. Per Octaviam pater fuit illius Marcelli qui dum vixit successor designatus Augusti erat (nota sunt verba Aeneidos : *Tu Marcellus eris*).

De cursu honorum
----------------

Ambo consules anni 50 a.C.n. tum cum designati sunt adversarii Caesaris et fautores Pompei erant. At Caesar saluti suae providit dum et collegam Marcelli Lepidum Paullum et tribunum plebis Scribonium Curionem in partes suas magna pecunia emptos adsumit ; quibuscum Claudius Marcellus in consulatu violenter conflixit et, postquam senatores erga tribunum plebis Curionem, qui aperte rebus Caesarianis favebat, clementiores vidit, ad Pompeium ad portas Urbis stantem (nam quia proconsul erat pomoerium transire ei non licebat) confugit atque ei, nec populo nec senatu prius consulto, tutelam Urbis et illas duas legiones, quae a Caesare remissae ut in Syriam adversus minantes Parthos mitterentur tum in Italia morabantur, per se e solo consulari imperio tradidit. Quae Caesari causa honesta belli civilis suscipiendi visa est : illas enim legiones manifeste adversus sese retineri recte arbitrabatur, specie belli hostici falso praetexta.

Fontes
------

* Appianus, libro secundo *Bellorum civilium* 26-31 necnon libro quinto 273.
* Cassius Dio, libro XL *Historiae Romanae* cap. 59, 64, 66.
* Aulus Hirtius, libro octavo *de Bello Gallico* capitulis 52-55
* Nicolaus Damascenus, de Vita Augusti XIII.28 (fragmentum 128)
* Plutarchus, *Pompeius* 58-59.
	+ *Cicero* 44

Notae
-----

1. ↑  Cicero, *Ad Att*. X.15.2.
2. ↑  Suetonius, *Div. Iul*. 29. Appianus, BC II.26.
3. ↑  BG VIII,52-55. Appianus *BC* II,30-31. Suetonius, *Div. Iul*. 29. Dio Cassius XL,64-66. Plutarchus *Pompeius* 58-59.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **M. Claudius Marcellus et Servius Sulpicius Rufus**  |  **Consul** 50 a.C.n.cumLucio Aemilio Lepido Paullo | Successores: **Lucius Cornelius Lentulus Crus et Gaius Claudius Marcellus**  |
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

**Annus quinque imperatorum** denotat annum 193, in quo non minus quam quinque imperatores simul summam potestatem appetiverunt nominibus Pertinax, Didius Iulianus, Pescennius Niger, Clodius Albinus, Septimius Severus.

Imperatore Commodo occiso die 31 Decembris 192, Praefectus urbi Romae Pertinax Imperator statim declaratus est die 1 Ianuarii 193. Diende Imperator Pertinax necatus est a Praetorianis die 28 Martii. Eadem die, Didius Iulianus adeptus est titulum Imperatoris ad auctionem praetorianam, superans Titum Flavium Sulpicianum. Titus Flavius Sulpicianus obtulit 20 000 sestertios (octiens merces annua sua) omnibus militibus ut fidem emeret. Autem Didius Iulianus obtulit 25 000 omnibus militibus ut prospere adipsceretur titulum proclomatusque est imperator a Senatu die 28 Martii.

Tamen, tres alii notissimi Romani eum provocaverunt pro magistratu: Pescennius Niger Syriae, Clodius Albinus Britanniae, et Septimius Severus Pannoniae. Severus adgressus est Romam ad demovendum Didium Iulianum citoque decapitationem Iuliani iussit die 1 Iunii. Tum Severus Praetorianos dimisit et militibus quae Iulianum necaverant morem postulavit. Solidans potestam suam, Severus oppugnavit Pescennium Nigrum Cyzico et Nicaeae anno 193 ac eum devicit Isso anno 194. Primitus, Severo favet, credens ipsum esse successorem eius. Cum Severum habere animo aliam successorem comperisset, declaraverat ipsum Imperatorem sed victus est Severo in Pugna apud Lugdunum die 19 Februarii 197. Severus indubitate regnavit dehinc usque ad 4 Februarii 211.

Nexus interni
-------------

* Annus Quattuor Imperatorum
**David Bellos** (natus die 25 Iunii 1945) est philologus ex Anglia ortus, qui gradum doctoratús Universitatis Oxoniensis meruit hodieque apud Universitatem Princetoniensem de litteris Francogallicis docet. Mythistorias Francogallicas e sermone Francogallico in Anglicum vertit; de scriptis Georgii Perec operam dedit vitamque eiusdem conscripsit. Opera etiam Albanica Ismaelis Kadare e versionibus Francogallicis Anglice vertit. Anno 2011, opus de linguarum interpretatione divulgavit, titulo *Is That a Fish in Your Ear? Translation and the Meaning of Everything*. Ab anno 2007 ad annum 2019, praeses Programmatis Princetoniensis de interpretatione ac communicatione interculturali fuit.

Nexus externi
-------------

* Davud Bellos apud Universitatem Princetoniensem
* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* David Bellos, "I, Translator" in *The New York Times,* 21 Martii 2010.

Notae
-----

1. ↑  Biographia apud debretts.com[*nexus deficit*]
Volsella optica generalis nimiis omissis singulis membris.
**Volsella optica** est instrumentum photonicum, quo corpuscula microscopica moveri aut intercipi possunt, et quidem hac ratione: radio luminis magna vi ad aliquod corpusculum (sicut cellulam biologicam aut organellum) conlineato efficitur, ut hoc corpusculum ad centrum sive focum radiorum attrahatur. Deinde intercipi et moveri poterit.

De inventione volsellae opticae
-------------------------------

Primum studium scientificum corpusculorum micrometri magnitudinis luminis et potentiarum gradientium dispersione effectorum divulgatum est ab Arthuro Ashkin, physico laboratorii Bell. Aliquot post annis Ashkin cum conlegis animadvertit tridimensionalia corpuscula microscopica retineri posse radiis validis in unum punctum conlineatis. Inter auctores huius scripti erat Stephanus Chu, qui atomorum lasere intercipiendarum et refrigerandarum artem provehebat. Denique anno 1997 una cum Claudio Cohen-Tannoudji et Gulielmo D. Phillips praemium Nobelianum physicae meruit, "quod atomorum lumine laserico refrigerandarum et intercipiendarum artem provexerunt." Cum Ashkin volsella optica particulas 10-10 000 nm diametri longitudinis intercipere valebat, Chu eam artem in particulas ad 0,1 nm diametri longitudinis adaptavit.

De usu volsellae opticae
------------------------

Volsella optica per metaphoram talem exhibet radium lasericum, quo particulae singulae intercipi et moveri possint. Itaque radius lasericus tamquam volsella inmaterialis est. Perruptio scientifica iam anno 1987 facta est, cum volsella optica primum ad viva movenda bacteria adhibita est. Ratio agendi haec fere est: Ut primum radius lasericus ab investigatore motus erit, particulae spectandae motum radii sequentur. Cellula singularis — quasi pila teniludii mensalis flumine aereo siccatri capillorum — radio laserico levatur.

Notae
-----

1. ↑  Ashkin 1970.
2. ↑  Ashkin & alii 1986.
3. ↑  Ashkin & Dziedzic (1987).

Bibliographia
-------------

* Ashkin, Arthur (1970) Acceleration and Trapping of Particles by Radiation Pressure. *Physical Review Letters* 24 (4) 156–159.
* Ashkin, Arthur; J. M. Dziedzic; J. E. Bjorkholm; Steven Chu (1986) Observation of a single-beam gradient force optical trap for dielectric particles. *Optics Letters* 11 (5): 288–290.
* Ashkin, Arthur & J. M. Dziedzic (1987) Optical trapping and manipulation of viruses and bacteria. *Science* 235 (4795): 1517–1520 (mense Martio).
* Chu, Steven (1992) Laser Trapping of Neutral Particles. *Scientific American*, p. 71 (mense Februario).
**Gaius Cassius Longinus** (natus anno ignoto, mortuus forsitan anno 69) senator Romanus fuit primo saeculo post Christum natum. Pater eius Lucius Cassius Longinus anno 11 consul suffectus erat. Ipse anno 30 fratri suo Lucio Cassio Longino consul suffectus successit. Uxor eius Iunia Lepida, pronepos Augusti, erat. Anno 40/41 proconsul Asiae fuit, sed a Caligula imperatore, qui ab oraculo audivit se a Cassio quodam interfectum iri, revocatus supplicium supremum passurus erat nisi Caligula interim a Cassio Charea caesus esset. Annis 45 ad usque 49 legatus Augusti pro praetore Syriam administravit[1]. Anno 58 iurgia Puteoliensium mitigabat. Post mortem Lucii Pedanii Secundi praefecti urbi impetravit, ut omnis familia eius supplicio affecti essent[2]. Anno 65 coniurationis accusatus in Sardiniam relegatus est, sed a Vespasiano revocatus est. Praeterea iurisconsultus praeclarus fuit et caput scholae Sabinianae fuit[3]. Ei Gnaeus Arulenus Caelius Sabinus, consul suffectus anni 69 successit.

Notae
-----

1. ↑  Flavius Iosephus, *Ant. Iud.* XV.406 et XX.1.
2. ↑  Tacitus Annales XIV 42-45
3. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 1012-1013
**Gaius Claudius Ap.f. Pulcher** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 167 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens
----

Pater eius Appius Claudius P.f. Pulcher erat, qui anno 212 a.C.n. consul Romanus fuit. Fratres eius Appius Claudius Ap.f. Pulcher anno 185 a.C.n. et Publius Claudius Ap.f. Pulcher anno 184 a.C.n. consulatum gesserunt.

Cursus honorum
--------------

Claudius Pulcher ab anno 195 a.C.n. ad mortem augur erat, anno 180 praetor peregrinus electus est et quaestiones contra veneficos habuit. Anno 177 una cum Tiberio Sempronio P.f. Graccho consul fuit et expeditionem antecessoris consulis Auli Manlii Vulsonis in Histria suscepit, caput Histriae Nesactium expugnavit atque deinde proconsul Ligures apud flumen Scultennam vicit ac de eis triumphavit. Anno 171 tribunus militum consulis Publii Licinii C.f. Crassi in bello contra Persem regem Macedoniae fuit. Anno 169 - etiam una cum Tiberio Sempronio Graccho - censor electus est atque acriter contra equitum ordinem egit. Itaque a tribuno plebis Publio Rutilio *perduellionis* accusabatur, sed, quod collega Gracchus apud plebem acceptus pro Claudio nitebatur, absolutus est. Anno 167, postquam Perses rex victus est, Xvir Macedoniae reformandae electus est, sed eodem anno mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Claudius 300).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band III,2, Stuttgart 1899, Sp. 2855–2856.
* "Carolus-Ludovicus Ehlers" in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 11–C. Pulcher, C..

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXXIII 44,3
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XL 37,4; 42,5
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI 10,5–11,9
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI 12,7-10; 13,6–8
5. ↑  Titus Livius, op.cit. XLII 49,8
6. ↑  Titus Livius, op.cit. XLIII 16,1–16
7. ↑  Titus Livius, op.cit. XLV 17,2; 31,9; 44,3; Polybius, *Historiae* XXX 13,8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Iunius M.f. Brutus et Aulus Manlius Cn.f. Vulso**  |  **Consul** 177 a.C.n.cumTiberio Sempronio P.f. Graccho | Successores: **Gnaeus Cornelius Cn.f. Scipio Hispallus et Quintus Petillius Spurinus**  |
**Gaius Fabius C.f. Pictor** (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n. mortuus post annum 269 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Pater eius post finem Belli Samniticum templum Colli Quirinali voverat et anno 304 a.C.n. imaginibus pictis ornari iussit, propterea quod nomen *pictoris* acceperat. Quem filii eius hereditate acceperunt. Frater Gaii Numerius Fabius C.f. Pictor anno 266 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Ipse Gaius anno 269 una cum Quinto Ogulnio L.f. Gallo consul fuit. Hoc anno contra greges Lollii Samnitis bellum gerit atque contra Messapios. Praeterea primo in Italia tum nummi argentei cussi sunt.

Notae
-----

1. ↑  Eutropius II 16; Zonaras VIII 7
2. ↑  Gaius Plinius Secundus, Naturalis Historia XXXIII 44

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Genucius L.f. Clepsina II et Gnaeus Cornelius P.f. Blasio**  |  **Consul** 269 a.C.n.cumQuinto Ogulnio L.f. Gallo | Successores: **Publius Sempronius P.f. Sophus et Appius Claudius Ap.f. Russus**  |
**Gaius Ceionius Rufius Volusianus Lampadius** est senator Romanus e nobili gente Ceionia quem imperator Valentinianus die 7 Aprilis 365 ad praefecturam urbanam promovit. Ob graves seditiones iam die 17 septembris anni eiusdem successorem accepit. Per rerum scriptorem gestarum Ammianum Marcellinum eum prolixe denigrantem praecipue notus est.

De cursu honorum
----------------

* Anno incerto praetor ludos magnificos edidit quibus eius liberalitas insignis quidem fuit sed potius quam plebis studiis obtemperare pauperes quosdam e Vaticano accersere maluit quos donis ditaret. Ita secundum Ammianum *liberalem sed multitudinis contemptorem* se ostendit.
* 355 Praefectus praetorio per Italiam
* 364 Iudex sacrarum cognitionum
* 365 Praefectus urbi. In quo munere nomen proprium monumentis a se refectis non ut *instaurator sed conditor* inscripsisse dicitur. Quin etiam seditiones movit quia res ad aedificandum necessarias per apparitores rapiebat nec pretium solvebat. Adeo irascebatur plebs ut eius domum incendere voluerit. Ipse tum ad pontem Mulvium sese recepit, exitum tumultus opperiens.

De reliqua vita
---------------

Filius erat Ceionii Rufii Albini, consulis anno 335, et uxoris eius Lampadiae. Romae ad Constantinianum lavacrum habitabat. Sectator studiosus paganorum deorum erat, in primis Magnae Matrisː tauroboliatum enim fuisse ex pluribus inscriptionibus comperimus. Alia sacerdotia cumulavit ut pontifex dei Solis, propheta Isidis. Caecinam Lollianam uxorem duxerat, Isidis sacerdotem, e qua Ceionium Rufium Volusianum Albinum genuit qui et ipse annis 389-391 praefectus Urbi fuit.

Homini non pepercit Ammianus Marcellinus ut vano et superbo et *indignanter admodum sustinenti si, etiam cum spueret, non laudaretur, ut id quoque prudenter praeter alios faciens*. Severum tamen et frugi nonnumquam fuisse simul fatebatur.

Notae
-----

1. ↑  XXVII.3.6
2. ↑  Ammianus XXVII.3.7
3. ↑  Ammianus XXVII.3.8-10.
4. ↑   *CIL* 6, 512

Fontes
------

* Ammianus Marcellinus, *Res gestae* XXVII.3.5-11
* Inscriptionesː *CIL* 6, 512, *CIL* 6, 846, *CIL* 6, 1170, *CIL* 6, 794. AE 1945|55, AE 1955|180.

Plura legere si cupis
---------------------

* Martindale, J. R.; A. H. M. Jones (1971). «C. Ceionius Rufius Volusianus signo Lampadius 5» in *The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395*. Cambridge University Pressː 978-9
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*



---

Eukaryota —   
**Chromista** — Phaeophyta (Heterocontophyta)

Classis : Phaeophyceae   
Ordo : Fucales & Laminariales   
   

Silva algarum fuscarum
**Fucus** est genus algarum fuscarum (Phaeophyceae) ad ordines Laminariales (genus *Macrocystis pyrifera*) aut Fucales (genera *Fucum, Durvillaeam*) pertinens.

In mari tenui, frigida (20°C), atque clara crescit, silvas formans. {?}

Algae fuscae crescere possunt velociter: genus *Macrocystis* usque ad 30cm per diem, donec totum corpus 30–60m longum est.

Thallus algarum permagnarum ex tribus partibus constat, quae sunt: rhizoidum, cauloidum, phylloidum. Nonnullae species habent pneumatocystas, quibus sursum feruntur {?} in aqua.

Cineres algarum fuscarum multum calciorum, iodiorum, et alkaliorum continent.

Ex eis perfici possunt natrii carbonae, vel vitrum.

Flabella generis edibilis *Durvillaeae antarcticae* (Hispanice Tziliense: *cochayuyo*) velut olera consumuntur.

Fons
----

* de:Kelp **(Theodisce)**

Nexus interni
-------------

* Biota

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Fucum*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Fucum*** spectant. |
Wolfgangus Gerhardt
**Wolfgangus** (vulgo: *Wolfgang*) **Gerhardt** (natus 31 Decembris 1943 oppido *Ulrichstein* (Hassia)) vir publicus Germaniae et sodalis Factionis Democraticae Liberalis Germaniae (FDP) est.

Munus
-----

Postquam Gerhardt anno 1963 maturitatem adeptus est, Marburgi eruditioni, litteris Theodiscis, rebus politicis studebat. Anno 1970 doctor philologiae promotus est. Tum Hanoverae instituto *Fridericus Naumann*, quod ad FDP se adiungit, praefuit. Eodem tempore et pro administerio Hassiae rerum internarum laboravit.

Cursus honorum
--------------

Ab anno 1965 Gerhardt sodalis FDP fuit. Annis 1978 - 1982, 1983 - 1987, 1991 bis 1994 legatus suae factionis in senatum terrae missus est. Ibi ab anno 1983 et praeses legatorum FDP erat. Annis 1982 - 1995 FDP Hassiae et annis 1987 - 1991 Gualterio Wallmann praeside ministrorum duce administer Hassiae scientiarum et artis erat. Ab anno 1994 sodalis Dietae Foederalis Germaniae erat. Anno 1995 praeses totius FDP electus est, ab anno 1998 legatos suae factionis in dieta foederali duxit. Hunc magistratum Maio 2001 Guido Westerwelle tradidit, qui ab anno 2006 etiam praeses FDP Wolfgango Gerhardt successit. Anno 2013 noniam candidatus Dietae Foederalis erat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Wolfgangus Gerhardt** spectant. |

* Curriculum vitae in Pagina Dietae Foederalis Germaniae (Lingua Theodisca)

Praesides Factionis Democraticae Liberalis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Theodorus Heuss 1948 | Franciscus Blücher 1949 | Thomas Dehler 1954 | Reinholdus Maier 1957 | Ericus Mende 1960 | Gualterus Scheel 1968 | Ioannes-Theodericus Genscher 1974 | Martinus Bangemann 1985 | Otto Comes Lambsdorff 1988 | Nicolaus Kinkel 1993 |Wolfgangus Gerhardt 1995 | Guido Westerwelle 2001 | Philippus Rösler 2011 | Christianus Lindner 2013 |
|  |



Praesides Fractionis FDP Dietae Foederalis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Theodorus Heuss | Hermannus Schäfer | Augustus-Martinus Euler | Hermannus Schäfer | Thomas Dehler | Maximilianus Becker | Ericus Mende | Knutus de Kühlmann-Stumm | Wolfgangus Mischnick | Hermannus Otto Solms | Wolfgangus Gerhardt | Guido Westerwelle | Brigitta Homburger | Rainer Brüderle | Christianus Lindner |
|  |
In artibus, **elementum**? est materia quo artifices utuntur ut opera faciant.

Index elementorum artium
------------------------

### Architectura

In arte scientiaque architectonica, creantur institutiones aedificationesque rationis construendorum aedium interiorumque, atque eorum infrastructuram ceteresque conformationes naturae. Hoc secum potest trahere multas varias disciplinas alias, ex quibus opera latericia saxeave, atque carpentaria, artes ingeniarias et scalpturam.

* Arenatum
* Caementum
* Lapis
* Later
* Lignum
* Maltha
* Metallum
* Vitrum

### Ars carpentaria

* Gluten
* Lignum (lignea materia)

### Adumbratio

In arte adumbrationis, definitio elementorum attribuitur et materiae manu impostae et basi super quam materia imponitur. Elementa imposta sunt ampla multitudine habituum, sed applicationis via rationesque est translatio particularum *elementorum* instrumento bacilli specie cum acumine dissimile penicilli adumbrantis peniculo. Acumen bacilli potest esse pusillum vel amplum.

#### Elementa more adumbrationis

* Calamus scriptorius et atramentum
* Carbo vegetabilis
* Color aquatus
* Creta
* Digiti humani (cum atramento vel pigmento)
* Graphis
* Graphites (potest esse in graphidibus quae sunt subtiles aut crassas)
* Graphium cerussatum (ex ingenio Nicolai Iacobi Conté)
* Harena
* Peniculus

#### Bases more adumbrationis

* Cannapaceus
* Charta
* Charta crassa
* Corpus humanum (plerumque in compunctione)
* Lignum
* Metallum
* Muri (plerumque in pictura parietale)
* Tectorium

### Electronica

Contra elementa more artium, electronicae artis elementa sunt machinamenta materiaeque sicut computatra electronicaque elementa ut electronica ars oriatur et ad electrica quadra visifica et ad impressionem. Nonnullae programmaturae applicativae velut exempli gratia *Adobe Photoshop*, *Adobe Illustrator*, *Corel Painter* atque *Autodesk Maya* sunt programmata computatralia quae artifices utuntur ad recensionem mutationemque photographematum, vel ad confectionem imaginum digitalium vel exemplarium corporum tribus dimensionibus, sive ad horum corporum perductionem ad effectum.

Nexus interni
-------------



|  |  |
| --- | --- |
|  | **Artium porta** |

* Pyrotechnia
* Ludus televisificus
* Opus tectorium
* Graphita
* Artes liberales

Notae
-----

1. ↑  Mayer, Radulphus. *The Artist's Handbook of Materials and Techniques*, ISBN 978-0670837014
Insigne Pollingae
**Polling** est vicus et commune in circulo Bavarico Mühldorf ad Aenum et pars societatis administrationis Pollingae.

Geographia
----------

Polling commune constat ex 65 vicis et solitudinibus. Est secundum maximum commune, quod attinet ad aream, circuli Mühldorf.

Ante reformationem regionis Polling hodierna dividebat in communes Flozzinga, Forsting, Grünbach et Polling.

Ecclesia Visitationis Mariae in Polling
Vicina communia sunt septentrionale caput circuli Mühldorf ad Aenum et Töging ad Aenum, orientale sunt Tisinga, Tuzsilinga et Unterneukirchen, meridiana Garching ad Alza, Engelsberg et Oberneukirchen, occidentalia sunt Chrayburga ad Aenum et Waldkraiburg.

Politica
--------

Distributio sedium in consilio municipali ab electione anno 2020:

* CSU: 7 sedes
* Virides: 2 sedes
* Suffragatores Liberi: 5 sedes
* UWG: 2 sedes

Magister civium est ex anno 2014 Laurentius Kronberger (usque ad 2020 CSU, ab 2020 UWG). Prior suus fuit Ioannes Schmidbauer (CSU).

Bibliographia
-------------

* 
*

Notae
-----

1. ↑  Benedict, Friedrich, *Orbis latinus. Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E - M*, Braunschweig 1972, S. 80.

Communia circuli Muhldorpiensis

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne circuli Muhldorpiensis |
| Amfinga |
Aschau ad Aenum |
Buchbach |
Chrayburga ad Aenum |
Egglkofen |
Ehardinga |
Garsa ad Aenum |
Haga |
Heldenstein |
Jettenbach |
Kirchdorf |
Lohkirchen |
Maitenbeth |
Mettenheim |
Mühldorf ad Aenum |
Niederbergkirchen |
Niedertaufkirchen |
Novumforum et Sanctus Vitus |
Oberbergkirchen |
Oberneukirchen |
Obertaufkirchen |
Polling |
Rattenkirchen |
Rechtmehring |
Richerisheima  |
Schönberg |
Schwindegg |
Taufkirchen |
Unterreit |
Waldkraiburg |
Zangberg  |
|  |
Insectum generis *Eleodis*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Superfamilia : Tenebrionoidea   
Familia : Tenebrionidae   
Genus : ***Eleodes***   
   

***Eleodes,*** vulgo **coleopterum pinacatum** (Anglice: *pinacate beetle*) et **coleopterum foetidum,** est genus familiae Tenebrionidarum, in Terra Deserta Sonorana et contiguis Meridio-Occidentalis Civitatum Foederatarum Mexicique regionibus endemicum, plerumque species *Eleodes obscurus.* Nomen ad nonnullas *Eleodis* species arte conexas laxe adhibetur, quarum multae non sine difficultate inter se distinguuntur.

Praeclare se defendit *Eleodes* capite demisso asperginemque noxiam eiciendo; unde addita *cimicis sannionis* et *cimicis foetidi* nomina, etiam ad insecta non cognata adhibita.

Commemorationes in cultura populo gratissima
--------------------------------------------

Videri potest *Eleodes* in *For a Few Dollars More* ('Plurem Propter Pecuniae'), "classica" pellicula occidentali a Sergio Leone moderata, Clint Eastwood, Lee Van Cleef, et Ioannes Maria Volontè stellis. In scaena sub ultimam Tribuni Militum Douglas Mortimer (Van Cleef) et Indio (Volantè) sclopetorum pugnam, ille, in mensa lignea sedens, a sodale sui gregis sclopeto coercitus, *Eleodem* trans mensam festinantem contundit.

In *The Outlaw Jose Wales* ('Iosephus Wales Proscriptus'), alia pellicula ab Eastwood facta, Wales, persona ab Eastwood acta, sputum tabaci ad nonnullas res per pelliculam spuere solet, inter quas caput canis, frons sicarii mortui, et *Eleodes.*

Nexus interni
-------------

* Cacumina Pinacata (Anglice: *Pinacate Peaks*), mons ignifer prope Arizonae Sonoraeque fines
* Pinacatum (Anglice: *Pinacate,* ex Nahuatl *pinacatl* 'insectum atrum'), urbs Californiae

Nexus externus
--------------

* "Stinkbugs" apud situm *Desert USA*
* UC Press
Wikidata 21900 Orus
Res apud Vicidata repertae:21900 Orus: imago21900 Orus: imago
*Nomen ad interim*: 1998 VD18, 1999 VQ10
**Repertus**

*Primus repertor*: Takao Kobayashi  
apud Ōizumi Observatory  
die 9 Novembris 1999
**Res orbitales**

*Grex*: Asteroides Troiani Ioviani, Greek camp trojan asteroid  
*Periodus orbitalis*: 11.6 annus  
*Axis semimaior*: 5.1253160 unitas astronomica  
*Aphelion*: 5.311 unitas astronomica  
*Perihelion*: 4.9392681 unitas astronomica  
*Argumentum perihelii*: 179.59446 gradus anguli  
*Excentricitas orbitalis*: 0.036, 0.0362998  
*Inclinatio orbitalis*: 8.46845 gradus anguli  
*Longitudo nodi ascendentis*: 258.55989 gradus anguli  
*Anomalia media*: 238.73988 gradus anguli
**21900 Orus** est asteroides generis Troianorum Iovianorum. Die 9 Novembris 1999 a Takao Kobayashi in observatorio Ōizumi repertus est.

Bibliographia
-------------

* Tommy Grav et al. "WISE/NEOWISE Observations of the Jovian Trojan Population: Taxonomy" (7 Septembris 2012) apud *arXiv.org*
* A. C. Souza-Feliciano et al. "Visible Analysis of NASA Lucy Mission Targets Eurybates, Polymele, Orus and Donaldjohanson" (7 Septembris 2012) apud *arXiv.org*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Data astronomica**: "2021900" apud *JPL Small-Body Database*. |

* "Asteroid orus occultation observed for the first time ever by eVscope" (18 Septembris 2019) apud *Phys.org*
Michelet philosophus et historicus, anno 1855/56.
**Iulius** vulgo *Jules* **Michelet** (natus Lutetiae die 21 Augusti 1798; mortuus Areis die 9 Februarii 1874) fuit historicus ac philosophus Francicus maximi momenti.

De vita
-------

Iam anno 1821 professor de historia in Collegio Rollin creatus est. Anno 1826 in lucem protulit tirocinium suum historicum »Tableau chronologique de l'histoire moderne«. Res novae Iuliae autem eum in Archivum regium ad operam dandam miserunt. Tunc Franciscus Guizot eum ad Sorbonam arcessivit et Ludovicus Philippus eum magistrum pro principissa Clementia habere voluit.

Sequebatur series operum historicorum haec: »Histoire romaine: République« (Lutetiae 1831); »Précis de l'histoire de France, jusqu'à la Révolution française« (Lutetiae 1833); »Précis de l'histoire moderne« (Lutetiae 1828); »Histoire de France« (annis inter 1833 et 1866)); »Mémoires de Luther« (1845); »Origines du droit français cherchées dans les symboles et formules du droit universel« (1837); »Des Jésuites« (una cum E. Quinet, 1843); »Le prêtre, la femme et la famille« (1815) necnon »Le peuple« (1846). 

Anno 1838 in Academiam Scientiarum Moralium et Politicarum cooptatus professor Collegii Franciae proclamatus est. Quoniam democratiam ex cathedra defendere pergebat professoris munus mox deponendum erat. Quoniam constitutionem Ianuarii 1852 accipere noluit archivis quoque valedicendum erat. Inde in Britannia Minore vitam degebat et operibus conficiendis studebat, e.g. »Histoire de France« et »Histoire de la Révolution française« (Lutetiae 1847–53).

Ne obliviscamur ingenium eius in historia naturali et sociologia. Nam et talia scripsit iste in multis copiosus vir: »L'oiseau« (1856); »L'insecte« (1857); »L'amour« (1858); »La femme« (1859; de amore et connubio philosophica); »La mer« (18611); »La sorcière« (1862). 

Bellum Germano-Francicum (annis 1870/71) instigabat ad exarandum opus »La France devant l'Europe« (Florentiis 1871), cum liber *Histoire du XIX. siécle* non iam terminari posset.

Eius corpus in Coemeterio Patris Lachaise sepultum est.

Gravitudo
---------

Pragmaticam dominorum Guizot et Mignet spernebat. Sive philosophica sive poetica: Iulium ad seditionem publicam vocaturum pluma animos disturbare iuvabat. Sic plurimi Franci consortes operibus eius inflammati libros quasi devorare atque absorbere solebat. In exsequiis rei publicae fautores amorem Iulii Michelet vix occuluerunt et in festum anniversarii saeculare primum anno 1898 sollemniter celebratum undique conventum est.

Opera omnia (*Œuvres complètes*) annis inter 1897 et 1903 in voluminibus XCVII edita sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iulium Michelet** spectant. |

* Nexus apud DDB.
* Nonnulla Theodisce.
* Interpretationes operum variis in idiomatibus.
* Vicifons.
**Iuncta Extremadurae** (Hispanice *Junta de Extremadura,* Lusice *Junta da Extremadura,* Extremadurice *Junta d'Estremaura,* Falice *Junta d'Extremadura*) est organum collegiatum propria Gubernationis Communitatis Autonomae Extremadurensis munera exercens. Praeterea, secundum generalia praesidis iussa, generalem civilitatem statuit, Communitatis Autonomae administrationem dirigit, et potestatem exsecutivam legitimamque in Constitutionis Hispanicae et Statuti Extremadurae ambitu exercet.

Iuncta Extremadurae a praeside, praeside cicario aut praesidibus vicariis, et consiliariis (sive regionalibus ministris) constituitur. Singuli consiliarii singulis consiliis praesunt, et a praeside designantur libereque separantur, qui rationem Conventui Extremadurae reddunt.

Iunctae Extremadurensis praeses anno 2007 fuit Gulielmus Fernández Vara (e comitiis diei 27 Maii electus). Praesens Extremadurensis gubernatio inferiores consiliarios habet (catalogus die 18 Iulii anni 2007 scriptus):

* Praeses: Gulielmus Fernández Vara
* Praeses Prima et Locutrix: Maria Dolores Pallero Espadero
* Praeses Vicaria Secunda et Consiliaria Oeconomiae, Commercii et Innovationis: María Dolores Aguilar
* Consiliarius Administrationis Publicae et Aerarii: Angelus Franco
* Consiliarius Fomenti: Iosephus Ludovicus Quintana Álvarez
* Consiliarius Industriae, Energiae et Ambitus: Iosephus Ludovicus Navarro
* Consiliarius Agriculturae et Evolutionis Ruralis: Ioannes Maria Vázquez
* Consiliaria Paritatis et Laboris: Pilar Lucio
* Consiliaria Educationis: Eva Maria Pérez López
* Consiliaria Sanitatis et Dependentiae: Maria Iesus Mejuto
* Consiliaria Culturae et Periegeseos: Leonora Flores Rabazo
* Consiliarius Iuvenum et Artium Athleticarum: Carolus Xaverius Rodríguez

Nexus externus
--------------

* Iuncta Extremadurae