recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Apuleius (discretiva)


Wikidata Lucius Apuleius
Res apud Vicidata repertae:Lucius Apuleius: imagoLucius Apuleius: imago
*Nativitas*: 125; M'Daourouch  
*Obitus*: 170; Karthago  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: scriptor, philosophus, mythistoricus, poëta, rhetor, medicus  

**Familia**

*Coniunx*: unknown value  

Metamorphoseon **Apulei** partem clarissimam, Psychen ab Amore raptam pinxit Gulielmus Adolphus Bouguereau.
**Lucius Apuleius Madaurensis** (Madaurae in provincia Africana anno circiter 125 natus; anno circiter 180 mortuus) fuit scriptor, philosophus, orator. Neque umquam negavit se Africanum, rectius "Seminumidam et Semigaetulum" esse.

Opera Apuleii
-------------

Apuleium in eis esse numerandum, qui post rem publicam liberam amissam a sophistis veteribus profecti sunt, ex partibus orationum generis demonstrativi apparet, quae *Florida* inscriptae extant:

* *De deo Socratis*
* *De mundo*
* *De Platone et eius dogmate*
* *Florida*
* *De magia* sive *Apologia*
* *Metamorphoses* vel *Asinus aureus*

De magia
--------

*Floridis* cum audientes delectare vellet, hac oratione, quam ante annum 160 habuisse videtur, iocis remotis serio causam dici oportuit. Oratori itaque accusator refellendus, iudex conciliandus erat. Quamobrem omnia hic invenies, quibus niti solebat, qui causas egit. Quodsi tamen Apuleium ad sophistas illos recentiores respexisse constat, id eo efficitur, quod eruditionem ubique ostendit ingentem, scriptores omnium generum saepe repetivit, saepe digressus mores castigavit hominum, multis collationibus argumenta narratiunculisque ornavit, multos denique sales aspersit. Quae cum ita sint, dubium non est, quin Apuleius hoc tanto ornatu non eis tantum, qui in foro se audirent, sed ceteris etiam, quos se lecturos speraret, placere voluerit.

Nexus interni
-------------

* La Belle et la Bête

Editiones
---------

* Vincent Hunink, ed. *Apuleius of Madauros: Pro Se De Magia (Apologia)*. 2 voll. Amstelodami: Gieben, 1997 Textus interretialis
* Collection des Universités de Franceː *Metamorphoses*, tria volumina, 1940-1945 curantibus D.S. Robertson et Paul Valette; *Apologia, Florides* curante Paul Valette, 1922

Plura legere si cupis
---------------------

* Louis Callebat, *Sermo cotidianus dans les Métamorphoses d'Apulée*, Cadomi, Faculté des Lettres et sciences humaines, 1967 Recensio critica Altera recensio critica
* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 514-528

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Lucium Apuleium** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Lucium Apuleium** in **Victionario**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Opera Apuleii
Cospectus in Agrum Aquensem
**Ager Aquensis** (Italiane: *Acquese*; Pedemontane: *Àichèis* ) est historica et geographica terra Italiae, in Provincia Alexandrina Statiellorum Regionis Pedemontii sita. Aquae Statiellae terrae aquensis sunt urbes principes et caput loci. Ager Aquensis in parte occidentali et australi Provinciae Alexandrinae Statiellorum iacet, ad fines Provinciae Astensis et Liguriae regionis. Ager Aquensis et Ager Uvandensis sunt partes Montis Ferrati Superioris, historicae et geographicae terrae pedemontanae. Interdum etiam municipia meridionalia Provinciae Astensis in Agro Aquensi comprehensa sunt.

Municipia Agri Aquensis
-----------------------

Municipia Agri Aquensis, cum urbe capite loci, 26 sunt. 

1. **Aquae Statiellae**,
2. Alix Aquensium Statiellorum,
3. Bistagnum,
4. Cartosium,
5. Cassinae,
6. Castellettum ad Ellerum,
7. Castrum Novum ad Burmiam,
8. Cavatorium,
9. Denice,
10. Gruniardum,
11. Malvicinum,
12. Melatium,
13. Merana,
14. Mons Clarus Aquensium,
15. Murbellus,
16. Paretum,
17. Pontes,
18. Poncionum,
19. Prascum,
20. Ricaldo (-onis),
21. Ripa Alta Aquensium,
22. Spinetum,
23. Strevis,
24. Tertius,
25. Ursaria,
26. Viso (-onis).

Geographia physica
------------------

In Agro Aquensi montes, valles et flumina iaciunt.

### Montes

* *Bric Puschera*,
* *Bric dei Gorrei*,
* *Bric Berton*,
* *Bric degli Olmi*,
* *Monte del Ratto*,
* *Monte Orsaro*,
* *Monte Acuto*,
* *Monte Castello*,
* *Bric Valla*,
* *Bric del Ciuchen*.

### Valles

* Vallis Burmiensis

### Flumina

* Burmia,
	+ Burmia Millesimensis,
	+ Burmia Spinetensis,
* Ellerus,
* Urba,

Nexus interni
-------------

* Ager Nicensis
* Ager Novensis
* Ager Uvadensis
* Mons Ferratus

Notae
-----

1. ↑  Rivista di studi liguri, Volumi 23-24 - Istituto internazionale di studi liguri. 1957
**Lucius Calpurnius Piso** (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus erat primo saeculo post Christum natum. Pater eius Gnaeus Calpurnius Piso consul ordinarius anni 7 a.C.n. erat, qui anno 20 mortis Germanici Caesaris accusatus mortem voluntariam petivit. Idcirco filius praenomen a Gnaeo in Lucium mutavit. Mater erat Munatia Plancina quae et ipsa iubente Tiberio periit, diu tamen post Germanici mortem.

Filius *quaestor Augusti* anno 18 erat, anno 27 consul ordinarius factus est, annis 36-37 praefectus urbi Romae fuit et vel 38/39 vel 39/40 proconsul Africam administravit.Tum Caligula qui superbiam Pisonum suspectam habebat legiones auxiliaque illius provinciae proconsulibus ademit atque legato tradidit : ab illo tempore semper legatus et proconsul in provincia Africa simul fuere. Filius eius Lucius Calpurnius Piso erat, qui anno 57 consulatum ordinarium gessit.

L. Piso conviva
---------------

Plinius de convivio biduo Tiberii et L. Pisonis narrat, post quod Piso officium praefectus Urbi nactus est. Suetonius, idem convivium referens, nomen addit tertii convivae Pomponii Flacci: "Princeps ... cum Pomponio Flacco et L. Pisone noctem continuumque biduum epulando potandoque consumpsit, quorum alteri Syriam provinciam, alteri praefecturam urbis confestim detulit, codicillis quoque iucundissimos et omnium horarum amicos professus. Sed Pomponius Flaccus legatus Syriae ab anno 32 meruit.

Notae
-----

1. ↑  Cassius Dio 48.22.
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 947
3. ↑  Dio Cassius 59.20
4. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 14.144-146
5. ↑  Suetonius, *De vita Caesarum* "Tiberius" 42

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Cornelius Lentulus Gaetulicus et Gaius Calvisius Sabinus**  |  **Consul** 27cumMarco Licinio Crasso Frugi | Successores: **Gaius Appius Iunius Silanus et Publius Silius Nerva**  |
Ultima coena (Levoca)
**Pange Lingua** est initium hymni et orationis a Venantio Fortunato scriptae. Aevo Medio, multi hymni a his verbis creati sunt, praeclarus inter eos *Pange Lingua* Thomae Aquinatis, cuius ultimae duae strophae saepe ut hymnus separatus, nomine *Tantum ergo,* canuntur.

Hic hymnus Eucharistiam laudat, et inter festa Diei Cenae Domini et
Corporis Domini et inter adorationem eucharisticam canitur.

Etiam compositores protestantes (e.g. Theodoricus Buxtehude) hoc poema in musica ornaverunt.

Textus hymni *Pange Lingua* (versionis Thomae Aquinatis):

*Pange, lingua, gloriosi*
*Corporis mysterium*,
*Sanguinisque pretiosi,*
*quem in mundi pretium*
*fructus ventris generosi*
*Rex effudit Gentium.*
*Nobis datus, nobis natus*
*ex intacta Virgine,*
*et in mundo conversatus,*
*sparso verbi semine,*
*sui moras incolatus*
*miro clausit ordine.*
*In supremae nocte coenae*
*recumbens cum fratribus*
*observata lege plene*
*cibis in legalibus,*
*cibum turbae duodenae*
*se dat suis manibus.*
*Verbum caro, panem verum*
*verbo carnem efficit:*
*fitque sanguis Christi merum,*
*et si sensus deficit,*
*ad firmandum cor sincerum*
*sola fides sufficit.*
*Tantum ergo Sacramentum*
*veneremur cernui:*
*et antiquum documentum*
*novo cedat ritui:*
*praestet fides supplementum*
*sensuum defectui.*
*Genitori, Genitoque*
*laus et jubilatio,*
*salus, honor, virtus quoque*
*sit et benedictio:*
*procedenti ab utroque*
*compar sit laudatio.*

Nexus externi
-------------

* Pange lingua in *gregorien.info*
* Descriptio hymni Germanice (archidioecesis Monaci)
* Pange Lingua in musica ornatus a Dominico Böhm

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
**Lucius Caecilius Metellus Diadematus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 99 a.C.n.) vir publicus Romanus factionis optimatium fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Caecilius Metellus Macedonicus erat, consul anni 143 a.C.n.. Habuit tres fratres:

* Quintus Caecilius Metellus Balearicus, consul anno 123 a.C.n.
* Marcus Caecilius Metellus, consul 115 a.C.n.
* Gaius Caecilius Metellus Caprarius, consul 113 a.C.n.

et duas sorores Caecilias Metellas.

Cursus honorum
--------------

Metellus inimicus Gaii Gracchi fuit. Anno 120 aut antea praetor erat et anno 117 a.C.n. una cum Quinto Mucio Scaevola consulatum gessit. Metellus consul agrum Italicum melioravit atque Viam Caeciliam exstruxit. Vel hic vel Lucius Caecilius Metellus Dalmaticus (consul anno 119 a.C.n.) anno 115 a.C.n. censor fuit atque XXXII patres - eos et Gaius Licinius Geta consularis fuit - e senatu expulit et ludos theatrales impudicos prohibebat. Anno 100 a.C.n. contra Lucium Appuleium Saturninum tribunum plebis certavit et anno 99 a.C.n. pro Quinto Caecilio Metello Numidico (consule 109 a.C.n.) operam dedit, ut ex exilio revocaretur.

Bibliographia
-------------

* Carolus Ludovicus Elvers, "[I 26] C. Metellus Diadematus, Lucius" in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 889.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *pro Cluentio* 191; Titus Livius, *Periochae* LXII
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Pro Rabirio* 21
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *oratio post reditum in senatu* 37; *oratio post reditum ad Quirites* 6

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Marcius Rex et Marcus Porcius Cato**  |  **Consul** 117 a.C.n.cumQuinto Mucio Scaevola | Successores: **Quintus Fabius Maximus Eburnus et Gaius Licinius Geta**  |
Mireille Grosjean, magistra Helvetica, anno 2009
**Mirella Grosjean** (vere: *Mireille Grosjean*, Esperantice: *Mirejo Groĵan*; nata die 15 Maii 1946 in La Chaux-de-Fonds in Novicastrensi pago) Helvetica institutrix rude donata et Esperantici fautrix summa est.

Vita
----

Apud Universitatem Novicastrensem geographiae, historiae, linguae Francogallicae et linguae Theodiscae studuit. Anno 2014 Posnaniae academiam Esperanticam frequentans diploma in interlinguisticis nacta est. Multos annos magistra linguarum in ludis fuit ubi educationem interculturalem maxime promovebat atque fovebat. 

Et nostris diebus Grosjean membrum agilissimum variis in sodalitatibus est, e.g. in Unione educatorum Helvetica (ASEPAIX) quam ipsa cum aliis condiderat. Insuper praeses fuit Associationis Esperanticum docentium internationalis (ex anno 2013 usque 2021) et fundatrix Associationis *AikidEo* quae censet iungendas esse pacificam notionem Esperanticam et artem martialem Aikido. In multis itineribus in omnem orbem terrarum factis de valore pacifico idiomatis Zamenhofiani praeconia fecit et facit.

Praemia
-------

Anno 2014 esperantista anni honoraria electa est. Actiones eius indefessae praesertim in Africa sic honorentur. Itaque etiam opera eius praeparatoria effertur, ut celebrari possint congressus didactici (e.g. in Urbe Montis Videi 2014, aut anno 2015 in La-Chaux-de-Fonds). Anno 2016 Praemium Deguchi pretiosissimum apud Universalem Societatem Esperanticam nacta est, ubi eius labor indefessus in usu Esperantici ad pacem conciliandam laudetur.

Grosjean saepe variis periodicis symbolas prelo mandandas tradit (e.g. ad commentarios mensuales Belgicos *Monato*, ad commentarios paedagogicos Esperanticos *Internacia Pedagogia Revuo*).

Nexus externi
-------------

* Pugillares interretiales Mirellae Grosjean, saepe cum argumentis ad Iaponiam spectantibus
* Pugillares eius interretiales bilingues Francogallice-Esperantice
* Emissio "Avis de passage" diei 9 Augusti 2017 in canali televisifico *Canal Alpha*, quae durat minutas XX
**Lucius Aradius Valerius Proculus *signo* Populonius** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quarti erat.

Familia
-------

Maiores eius ad gentem claram Valeriorum pertinuerunt.

Cursus honorum
--------------

Fuit sacerdos collegiorum multorum, Augur, *Quindecimvir* atque *Pontifex Flavialis*. Erat praeterea *praetor tutelaris*, consularis Numidiae, peraequator census Gallaeciae, praeses provinciae Byzacenae, consularis Siciliae, consularis Europae et Thraciae. Anno 319 proconsul Africae erat atque praefectus praetorio Africanarum provinciarum. Tum erat comes palatii atque 10 Martii 337 ad usque 13 Ianuarii 338 praefectus urbi Romae. Anno 340 cum Septimio Acindyno consul erat et 8 Decembris 351 ad usque 9 Septembris 352 iterum praefectus urbi Romae.

Notae
-----

1. ↑  Quintus Aurelius Symmachus, epistulae I 2,4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus II et Imp. Caesar Flavius Iulius Constans Augustus**  |  **Consul** 340cum Septimio Acindyno | Successores: **Antonius Marcellinus et Probinus Petronius**  |
**Lucius Aurelius Cotta** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 119 a.C.n.) vir publicus Romanus factionis optimatium fuit.

Gens
----

Pater eius Lucius Aurelius Cotta anno 144 a.C.n. erat. Tres filios genuit Gaium (consulem 75 a.C.n.), Marcum (consulem 74 a.C.n.), Lucium (consulem 65 a.C.n.) et filiam Aureliam quae mater Gai Iulii Caesaris fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 122 a.C.n. aut antea praetor fuit. Anno 119 una cum Lucio Caecilio Metello Dalmatico consul erat. Tum legi a Gaio Mario tribuno plebi latae frustra resistebat, qua pontes electorum angustiores factae essent, "*, ne quis inspiciat tabellam, ne roget, ne appellet*". Marius Aurelio enim carcer proposuit.

Bibliographia
-------------

* Carolus Ludovicus Elvers, "[7] A. Cotta, L." in *Der Neue Pauly* vol. 2 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01472-X) col. 320.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de legibus* III 38
2. ↑  Plutarchus, *Marius* 4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Papirius Carbo et Publius Manilius**  |  **Consul** 119 a.C.n.cumLucio Caecilio Metello Dalmatico | Successores: **Quintus Marcius Rex et Marcus Porcius Cato**  |
Wikidata Westerstede
Res apud Vicidata repertae:Westerstede: insigneWesterstede: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°15′0″N 7°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 23 452  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Westerstede
**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Paludosoterrensis  

**Geographia**

*Superficies*: 179.55 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Apen, Edewecht, Bockhorn, Zetel  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gmina Pleszew  

**Tabula aut despectus**

Westerstede: situsWesterstede: situs
Vetus Forum et Ecclesia Sancti Petri
Curia oppidi Westerstede
**Westerstede** est oppidum Saxoniae Inferioris et sedes administrationis Circuli Paludosoterrensis. Ad Westerstede et vici Burgforde, Eggeloge, Felde, Fikensolt, Garnholt, Gießelhorst, Halsbek, Halstrup, Hollriede, Hollwege mit Hollwegerfeld, Hüllstede, Ihausen, Ihorst, Karlshof, Linswege, Linswegerfeld, Mansie, Lindern, Moorburg, Neuengland, Ocholt, Ocholterfeld, Ollenharde, Petersfeld, Tarbarg, Torsholt, Westerloy, Westerloyerfeld, Westerstederfeld. pertinent.

Historia
--------

Westerstede vicus anno 1123 primo in actis descriptum est, quo anno etiam conditum esse videtur. Postea Zwischenahn a comitibus Oldenburgensibus regnatum est. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Westerstede iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditum est, qui post annum 1918 res publica factus est. Anno 1933 Westerstede caput novi Circuli Paludosoterrensis factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet et anno 1977 ius oppidi accepit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Westerstede** spectant. |

* www.westerstede.de
**Lucius Caecilius Metellus Calvus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus post annum 139 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Quintus Caecilius L.f. Metellus erat, consul anni 143 a.C.n. frater Quintus Caecilius Metellus Macedonicus, consul 143 a.C.n.. Filii eius etiam consules erant: Lucius Caecilius Metellus Dalmaticus anno 119 et Quintus Caecilius Metellus Numidicus anno 109 a.C.n.. Filia Caecilia Metella mater Lucii Licinii Luculli consulis anni 74 a.C.n. erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 142 a.C.n. Metellus una cum Quinto Fabio Maximo Serviliano consul creatus est. Anno 141/140 a.C.n. proconsul Galliae Cisalpinae fuit. Tum una cum Scipione Aemiliano et Spurio Mummio legatus in Aegyptum et Graeciam missus est.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Iunianus Iustinus XXXVIII 8,8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Appius Claudius Pulcher et Quintus Caecilius Metellus Macedonicus**  |  **Consul** 142 a.C.n.cumQuinto Fabio Maximo Serviliano | Successores: **Gnaeus Servilius Caepio et Quintus Pompeius**  |
Wikidata Confluentes (Helvetia)
Res apud Vicidata repertae:Confluentes (Helvetia): insigneConfluentes (Helvetia): insigne
municipality of Switzerland, border town  
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 47°36′35″N 8°14′14″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Zurzacha  

**Forma**

*Area*: 4.08±0.01 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 1 656  
*Sermo publicus*: lingua Theodisca  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: AG
**Tabula aut despectus**

Confluentes (Helvetia): situsConfluentes (Helvetia): situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Confluentes (discretiva)

Pons Arurae prope Confluentes.
Arura Rhenum influit.
**Confluentes** (Theodisce: *Koblenz*) sunt vicus Helveticus in pago Argovia situs.

Geographia
----------

Confluentes in regione montis Iurae ad flumen Rhenum iacent prope locum ubi ei flumen Arura influit.

Historia
--------

In area Confluentium villa Romana fuit. Vicus anno 1010 nuncupatus est nomine *Confluentia*.

Commeatus
---------

Apud vicum quattuor pontes sunt: Pons lineae ferriviae anno 1859 constructae inter Aquas Helveticas et urbem Waldshut-Tiengen in Badenia-Virtembergia; pons ferriviae anno 1892 super Aruram constructus in linea inter Vitudurum et Rheinfelden; pons viae super Rhenum 1932 et pons viae super Aruram 1936 constructi.

Nexus interni
-------------

* Confluens
* Confluentes (Germania)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Confluentes** spectant. |

* Situs proprius communis Confluentium
* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
**Lucius Arruntius Stella** fuit senator et poeta Romanus, qui, patricia gente Patavina natus, primo et secundo saeculo ineunte vixit. Consul suffectus fuit cum Lucio Iulio Marino mensibus septembri/octobri anni sive 101 sive 102.

De homine litterato
-------------------

Non tantum elegeias de amoribus (nihil earum exstat) ipse scribebat Arruntius Stella sed etiam alios poetas domum invitabat, quorum velut patronus erat, inter quos notissimi sunt Martialis et Statius. Statius primum librum *Silvarum* ei dedicavit necnon epithalamion composuit ad nuptias amici celebrandas cum divite quadam vidua Neapolitana, Violentilla nomine. Artissima vero familiaritate cum Martiale poeta coniunctus erat, ac in *Epigrammatis* saepe nominatur.

De cursu honorum
----------------

Iam anno 89 **XVvir sacris faciundis** erat, quo anno ludos magnificos ad duplicem triumphum imperatoris Domitiani celebrandum edidit, sive quia tum aedilis curulis erat sive curator ludorum designatus est. Item mense ianuario anni 93 iterum ludos in honorem victoriae reducis Domitiani fecit (sive praetor sive curator ludorum). Tandem anno 101 vel 102 consul suffectus sub Traiano fuit.

Fontes
------

* CIL VI,1492 Textus (ad verbum "Beleg" imprime "CIL 06, 01492").
* Martialis, *Epigrammata*
* Statius libro primo *Silvarum*, epistola dedicatoria et carmen secundum.

Notae
-----

1. ↑  Silvae I,2:70-7
2. ↑  Martialis I,61.
3. ↑  Martialis VII,14(5-6). Amicam Ianthin nomine cantabat.Silvae I,2:7-10 et 98-102
4. ↑  Martialis IV,6 ; IX,89 ; XI,52...
5. ↑  Silvae I,2. Scriptum 89/90. Confer etiam Martialis VI,21.
6. ↑  Martialis IX,55 ; XII,2...
7. ↑  Silvae I,2:176-177.
8. ↑  Ibid. 180-181.
9. ↑  Ibid. 179-180.
10. ↑  Martialis VIII,78.
11. ↑  CIL VI,1492.
Pete Seeger et sua banio, eodem anno cum carmen excogitaret (1955).
"**Where Have All the Flowers Gone?**" ('Quo abierunt flores omnes?') est carmen modo musicae vulgaris compositum. Melodia et primi versus tres a Petro Seeger anno 1955 excogitati in *Sing Out!* magazina editi sunt. Plures versus a Iosepho Hickerson Maio 1960 additi sunt, qui rem in carmen rotundum convertit. Carminis *ubi,* quaestio rhetorica, atque eius meditatio mortis, rem in traditionem generis "ubi sunt" digerunt. Anno 2010, *New Statesman* periodicum carmen perscripsit unum ex "Viginti Optimis Carminibus Politicis." Editio carminis anno 1964 (singulus 45, Columbia Records 13-33088), a Petro Seeger canta, in Aulam Famae Grammophonicam anno 2002 in categoria vulgari inducta est.

Compositio
----------

Seeger inspiratus est Octobri 1955 cum ad Collegium Oberlinense volaret, unum ex paucis locis qui eum aetate McCarthiana conducerent. Librum notarum legens, locum vidit quod dixit: "Ubi sunt flores, puellae eos carpserunt. Ubi sunt puellae, maritis nupserunt. Ubi sunt homines, in exercitu merent omnes." Hi versus ex "Koloda-Duda," traditionali carmine vulgari Cosacico, capti sunt, qui in *Tanais Tranquillus,* mythistoria Michaelis Šolochov (1934), commemorantur. Seeger librum saltem "anno vel duos ante" legerat.

Nexus interni
-------------

* Carmen recusationis
* Exarmatio nuclearis

Notae
-----

1. ↑  Seeger, Pete. "Where Have All the Flowers Gone". *Sing Out!* **11** (5) .
2. ↑  Hickerson, Joe (2009–2010). "The Songfinder". *Sing Out!* **53** (2): 76 .
3. 1 2  Joe Hickerson. "Where Have All the Flowers Gone?". *presentation to SEM (Society for Ethnomusicology), 50th Annual Meeting in Atlanta (citatus)*. Mudcat.org .
4. ↑  Smith, Ian K (25 Martii 2010). "Top 20 Political Songs: Where Have All the Flowers Gone". *New Statesman* .
5. ↑  "A Folk Legend's Fertile Ground," *Oberlin Alumni Magazine,* aestate 2014.
6. ↑  Anglice: "Where are the flowers, the girls have plucked them. Where are the girls, they've all taken husbands. Where are the men, they're all in the army."
7. ↑  Notae in *Where Have All the Flowers Gone: The Songs of Pete Seeger.*
8. ↑  Anglice: "at least a year or two before."

Bibliographia
-------------

* Dunaway, David King. 2008. *How Can I Keep From Singing? The Ballad of Pete Seeger.* Novi Eboraci: Random House. ISBN 0345506081.
* Seeger, Pete, et Peter Blood. 1993. *Where have all the flowers gone: a singer's stories, songs, seeds, robberies.* Bethlehem Pennsylvaniae: Sing Out! ISBN 9781881322016. OCLC 28150656.
Saeculi IV a.C.n. Thessalicus Macedonici exercitūs peltasta pictus.
In Graecia antiqua **peltastae** (Graece πελτασταί, *peltastai*) fuerunt genus militum expeditorum ad insidias plerumque instruendas vel ad hoplitas adiuvandos.

De historia et apparatu
-----------------------

Instructi erant peltastae iaculis nonnullis nec numquam brevibus gladiis; galeis ornabantur coriaceis, neque saepe metallicis cassidibus.
Corpora protegebant sua parvis scutis et levibus, quibus nomen *pelta* (Graece: πέλτη) erat; peltae traduntur ligneae fuisse vel vimineae ac pellibus indutae ovillis.

Strategi fere Graeci hoplitis uti armatissimis malebant quam expeditis militibus – ut sagittariis (*toxotai*) et funditoribus – mercede praesertim conductis. Ob levem belli apparatum nequibant peltastae vim sustinere hostium, quos ab latere adoriebantur vel post tergum.

Anno 390 a.C.n. bello Corinthio, Iphicrates Atheniensis imperator pugnam Lacedaemoniae conseruit phalangi tantum in aciem producendo peltastas: una quasi omnino mora in nihilum redacta est.
Perperam etiam hoplitae Iphicratenses antiquitus vocati peltastae sunt, ut ipsi Diodorus Siculus et Cornelius Nepos erraverunt: nam peltam vere ferebant, sed non expediti mercede conducti erant.

Philippus II Macedonicus et Alexander filius maxime bello peltastas adhibuerunt ad latera aciei una cum equitibus et comitatibus (Graece: *hetairoi*) defendenda, nec minus ad pervenientes iaculis interficiendos hostes.

Notae
-----

1. ↑  Peditum congregatio Lacedaemoniorum, ex circiter 600 hoplitis composita.

Fontes
------

* Giovanni Caselli, *Le grandi civiltà del mondo antico — Greci*, pp. 148–153; Florentiae, 1999.
* Mario Attilio Levi, *La Storia — La Grecia e il mondo Ellenistico* (vol. II), Mediolani, 2006.

Nexus interni
-------------

* Phalanx (bellica)
* Hypaspistae
* Hoplites
Plotinus
**Plotinus** (Graece Πλωτῖνος), philosophus erat Graecus Licopole (in Aegypto) natus anno 205. In circulum intravit Ammonii Saccae anno 232 Alexandriae, cuius Saccae discipuli erant Origenes, Longinus et Herenius. Initium Neoplatonismi est. Undecim annos Saccam audivit; postea cum quadam expeditione militari imperatoris Gordiani contra Persas peregrinatus est in Orientem, ubi sapientiam Persarum Indorumque didicisse fertur. Reversus Romam, ibi viginti sex annos docens magnam famam est adeptus. Scripta eius a Porphyrio sunt sub nomine *Enneadum*. Porphyrius, qui de vita Plotini scripsit, discipulus suus erat.

Philosophia Plotini
-------------------

Deum explicat Plotinus sub triplici aspectu, qui quandam trinitatem, minime vero cum christiana confundendam offert. Primum Dei principium est aliquid unum, primum, omnino simplex, incomprehensibile, superessentiale, excludens omnes rerum finitarum proprietates; si autem tales ei attribuimus, hoc fit modo imperfecto et relativo. — Hoc principium supremum per energiam plenitudinemque suiipsius rationem generat universalem. Quae generatio sive emanatio, quamvis eius terminus extra ens supremum constituatur, tamen cum ipso coniuncta manet atque secundum Dei efficit principium, quod ens primum cognoscit fitque schema omnium archetyporum seu idearum. Sed cum huius emanationis terminus et fontem, a quo provenit, et seipsum cognoscat, fit ratio, similiter atque emanatio lucis, caloris, frigoris efficitur imago lucis, caloris, frigoris.

Pari modo producitur ex illa ratione universali per emanationem tertium Dei principium: anima mundi, mater naturae, spiritus universalis, demiurgus. Sicuti enim primum principium a ratione circumdatum est universali, ita illud iterum immobile circumdatur tertio circulo mobili: demiurgo, qui contactum quendam cum rebus sortitur, ideoque mobilis dicitur. Illa tria Deum componentia principia inter se sunt diversa; nam primum supremum est et unitas simplicitasque ineffabilis; secundum primo est inferius, quia ex primo originem ducit; simulque secundum primo superius, quia seipsum cognoscit; secundo inferius tertium, nam etsi coniunctum cum secundo, tamen in res scinditur singulares propiusque ad materiam accedit.

Bibliographia
-------------

* Richard Dufour, *Plotinus. A Bibliography 1950-2000*, Lugduni Batavorum 2002.
* Richard Dufour, *Bibliographie plotinienne 2000-2009*, in: «Études platoniciennes» VI, 2009, p. 295-364.

Vide etiam
----------

* *Enneades (Plotinus)*
* 6616 Plotinos

Nexus externi
-------------

* Plotinus - Enneadum (TXT) (Anglice)
* Pagina interretialis VIAF
* Bibliographie Plotinienne par Richard Dufour
*Vide etiam paginam discretivam:* Diaeresis

Fragmentum *Papyri 52* (Gregory–Aland), cuius in linea secunda trema I litterae superscriptum est.
**Trema** (a Graeco τρῆμα 'foramen') est signum diacriticum ( **¨** ) quod e binis punctis consistit alterum iuxta alterum litterae (plerumque vocali) superscriptis. Duo ferme sunt tremate utendi genera: alterum est, quo diaeresis indicetur; alterum, quo metaphonia sive *umlaut* significetur. Alii usus admodum rari esse videntur.

De trematis usu
---------------

Constat trema vetus esse signum diacriticum, quod varios praebet usus. Praesertim servit diaeresi prosodiacae indicandae, e quo in multis linguis ipsum signum — id est: bina punctula iuxtim superscripta — *diaeresis* dicitur; sic etiam in Unicode.

### Trema diaereticum sive dialyticum

Iam in papyris antiquis interdum tremate indicatum est vocales continuas non efficere diphthongum, sicut in {\displaystyle {\mathfrak {P}}}52, fragmento papyri saeculo II facti, quo particulae Evangelii secundum Ioannem 18:31-33 (recto) et 18:37-38 (verso) continentur. In recti enim folii secundo versu scriptura continua exarato super iota litteram scriptum est trema (Ï), ne eidem syllabae adtribuatur atque A littera, in qua verbum praecedens terminatur. Similis trematis usus etiam in Codice Tchaco (saec. IV/V), qui Evangelium Iudae Coptice redditum nobis conservavit, invenitur. 

Trema etiam in editionibus philologicis auctorum Graecorum usu receptum est, sive de verbi figura agitur (sicut δάῒς [da·is] 'bellum, proelium' vs. δαίς [dai̯s] 'cena'), sive de metri necessitate (sicut εὐ [eu̯] vs. ἐϋ [e·u] 'bene', ut ἐϋφρονέων [e·upʰ·ro·ne·o:n] (∪ — ∪ ∪ — ) 'bene animatus, hilaris', *Il.* 15.285). Etiam lingua Neograeca tremate utitur, ne puta αί litterarum successio ['e] appelletur; itaque 'mensis Maii' Μαΐου scribitur. 

In auctorum Latinorum editionibus interdum tremate indicantur verborum formarumque differentiae, sicut in Cic. *Div.* 1.42.93 *propter aëris crassitudinem*, ne quis de cupro agi credat.
Wikidata Pylades Brixianus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1445; Castrum Vifredi  
*Obitus*: 1505; Brixia  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Pylades Brixianus** (Italice *Giovanni Francesco Boccardo* vel *Buccardo*; *Pyladem*, it. *Pilade*, videtur ipse se nominavisse), mortuus c. 1505/6, humanista Italicus et poeta Latinus fuit. Natus Brixiae humanitatem docuit Salodio. Carmen scripsit de grammatica Latina grammaticam Alexandri de Villa Dei irridens (quae ipsa versibus composita); grammatica Pyladis aut *carmen scholasticum* plus quam decies typis dabatur. Plauti comoedias multis cum emendationibus edidit. Hesiodum edidit et Latine vertit et suum poema in quinque libris de genealogia deorum addidit, *Genealogias* Boccacii enarrans.

Opera
-----

* Grammatica Pyladis
* Hesiodi Ascraei poetae vetustissimi ac sapientissimi opera, quae quidem extant, omnia Graecè, cum interpretatione Latina è regione ... Basileae 1542?
* M. Actii Plauti Asinii comici clarissimi comoediae quinque, Argentorati apud Schürerium 1514;
* Marci Actii Plauti linguae Latinae principis Comoediae viginti, vivis paene imaginibus recens excultae, nouissime ex collatione florentinae fidelioris impressionis et aliorum omnium quae inveniri potuerunt affatim recognitae, Venetiis [1518].

Nexus externi
-------------

* *Genealogiae deorum* in *Vicifonte*
* Excerpta quaedam de Pylade et carmen eius de genealogia deorum
* Pylades in *WorldCat*
* Pylades in *Thésaurus du CERL*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Pendolascum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°10′0″N 9°55′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 906  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Sundriensis  

**Geographia**

*Superficies*: 2.9 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Plateda, Trixivium, Montanea  

**Tabula aut despectus**

Pendolascum: situsPendolascum: situs
**Pendolascum** (-i, *n.*) (Italiane *Poggiridenti*) est oppidum et municipium Italicum incolarum circiter 1900, in Provincia Sundriensi Regionis Langobardiae situm. Incolae Pendolascani appellantur.

Municipium in Valle Telina situm est.

Nexus interni
-------------

* Sundrium
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  Chronicum Rhaetiae: seu Historia in Alpinae confoederatae Rhaetiae: vbi eius verus situs, politia, bella, & alia memorabilia accuratissimè ad annum 1617. usque describuntur. Authore Fortunato Sprechero à Berneck,. .. Fortunat Sprecher von Bernegg, Ascanio Rivaldi, typis Johan. Jacobi Genathii, 1622
2. ↑  Dissertazioni critico-storiche intorno alla Rezia di qua dalle Alpi, oggi ... Di Francesco Saverio Quadrio
3. ↑  Etiam *Podia Amoena,* neologismus.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pendolascum** spectant. |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Pyramis Memphis
Pyramis Memphis est decima maxima pyramis in orbe terrarum. Aedificata est primum in anno 1991. Pyramis Memphis est similis pyramidibus Aegyptiis. Canistriludii turmae Memphitici Ursi et Memphitici Tigres usi sunt pyramide primum. Cum FedEx Forum aedificatus sit in anno 2004, Pyramis Memphis iam non canistriludia ludos ostendit. Aedificato FedEx Foro, Pyramis vara spectacua et sollemnia usque ad annum 2007 tenuit, cum Pyramis deserta sit. In anno 2010, Bass Pro adeptus est Pyramidem Memphis adeptus est. Pyramis Memphis, iam Bass Pro taberna factum, aperta est in anno 2015.

Nexus externi
-------------

* Memphitici Ursi
* Memphitici Tigres
* Bass Pro
Pyrotechnia nocte pyrarum facta.
Sculptura satyrica cremanda, ob causam festorum pyrarum facta.
**Pyrae Lucenti** (Valentiane *Fogueres d'Alacant*) vel **Pyrae Sancti Iohannis** (*Fogueres de Sant Joan*) sunt maxima Lucenti urbis festa, quae nocte inter 23 et 24 Iunii fiunt, Sancto Ioanni dicata. Primae feriae anno 1928 actae sunt.

Festa incipiunt cum adlocutione ad incolas urbis die 20 Iunii facta. Per dies quattuor sculpturae satyricae ex carta et ligno creatae ostenduntur in urbe, usque ad noctem diei 23, omnibus crematis pyris, dum pyrotechnia ostenditur ex Castello Sanctae Barbarae. 

Mos est etiam in ora del Postiguet pyras cremare, et supra eas salire. Cybii coca (*coca amb tonyina*) est cibus clarus, et Pyrae Sancti Iohannis *(Les fogueres de Sant Joan)* carmen et hymnus principale.

Pyrae regina ignis pulchritudo (*bellea del foc*) appellatur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Plistoanax
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5. saeculum a.C.n.; Sparta  
*Obitus*: 408 a.C.n.; Sparta  

**Officium**

*Officium*: Reges Spartae, strategus  
*Munus*: miles  

**Familia**

*Genitores*: Pausanias;   
*Proles*: Aristodemus, Pausanias (rex Spartae)  

**Plistoanax** vel **Pleistoanax** (Graece Πλειστοάναξ) annis ab 455 a.C.n.?, deinde annis ab 426 ad 409 fuit rex Lacedaemoniorum.

Filius Pausaniae fuit, dux et victor in pugna apud Plataeas. Ageadae domus erat. Atticam anno 446 a.C.n. advenit, sed reus ex largitione fuit, atque ex Lacedaemonia exit. Filius suum in regno possitus? fuit.

Ad regnum anno 327 a.u.c.? rediit, pacem Nicensem facturus, mortuus anno 344 a.u.c.?

Rex Lacedaemonis cum Archidamo II, dein cum Agide III regnavit.

Bibliographia
-------------

* "Pleistoanax" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)
**Gaius Nautius Sp.f. Rutilus** aut **Rufus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. erat.

Familia
-------

Gaius fuit filius cuiusdam Spurii Nautii et frater Spurii Nautii Sp.f. Rutili, qui anno 488 a.C.n. primus e sua gente consulatum adeptus est.

Cursus honorum
--------------

Nautius anno 475 primo consul electus est. Cum Publius Valerius P.f. Poplicola collega contra Sabinos exsulesque certaret, qui Romae Capitolium occupaverant, Nautius bellum Volscis intulit. Anno 458 iterum consul creatus contra Sabinos feliciter pugnavit. Cum autem nuntiatum est exercitum collegae Lucii Minucii Esquilini Augurini in monte Algido inclusum esse, ei auxilio properavit, praeterea Lucius Quinctius Cincinnatus dictator nominatus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, II 53,5
2. ↑  Titus Livius, ab urbe condita III 26,1-2
3. ↑  loc. cit. § 5-6

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Verginius Tricostus Rutilus et Spurius Servilius Priscus Structus**  |  **Consul** 475 a.C.n.cumPublio Valerio P.f. Poplicola | Successores: **Lucius Furius Medullinus et Aulus Manlius Cn.f. Vulso**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius M.f. Vibulanus III, Lucius Cornelius Ser.f. Maluginensis Uritus (Cossus)**  |  **Consul** 458 a.C.n.cumLucio Minucio P.f. Esquilino Augurino | Successores: **Gaius Horatius M.f. Pulvillus II, Quintus Minucius P.f. Esquilinus Augurinus**  |
**Gaius Licinius Mucianus** (natus ignoto anno, mortuus est anno 76) fuit senator Romanus, vir militaris et publicus ac scriptor Romanus, qui de geographia et historia Asiae Minoris scripsit.

Cursus honorum
--------------

Origo familiae eius Hispania erat. Fuit legatus legionis Gnaeo Domitio Corbulone duce. Tum fuit legatus Lyciae erat. Anno 64 consul suffectus creatus est, tum legatus Augusti pro praetore Syriae motum Iudaeorum supprimere conabatur, sed frustra. Itaque anno 67 Vespasianus ei successit. Hic cum purpuram sumpsisset, Mucianus eum valde adiuvit et contra exercitus Vitellii imperatores pugnavit. Anno 69/70 Romam expugnatam regnavit et hostes Vespasiani sustulit. Pro his officiis suis *ornamenta triumphalia* accepit, quamquam victoria de Sarmatis anno 69 adepta fingebatur. Anno 70 consul II, anno 72 consul III suffectus erat. Ultimis annis orationes et tres libros epistularum edidit necnon commentarios peregrinationum seu rerum gestarum in Asia quibus Gaius Plinius Secundus in *Historia naturali* saepe utebatur.

Iudicium Taciti
---------------

Tacitus de Muciano scripsit: *"Mucianum e contrario magnificentia et opes et cuncta privatum modum supergressa extollebant; aptior sermone, dispositu provisuque civilium rerum peritus: egregium principatus temperamentum, si demptis utriusque vitiis solae virtutes miscerentur."*

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae* II 5

Nexus externus
--------------

* "Mucianus, Licinius" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~) vol. 2 pp. 1118 **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* *Der Neue Pauly* (Stuttgardiae 1999) T. 7, c. 176-177
* Ronald Syme, "Pliny the procurator" in *Harvard Studies in Classical Philology* vol. 73 (1969) pp. 201-236
* George Williamson, "Mucianus and a Touch of the Miraculous: pilgrimage and tourism in Roman Asia Minor," in Jaś Elsner and Ian Rutherford, edd. *Pilgrimage in Graeco-Roman and Early Christian Antiquity: Seeing the Gods* (Oxonii: Oxford University Press, 2005)
Wikidata Gulielmus Joel
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Joel: imagoGulielmus Joel: imagoGulielmus Joel: subscriptioGulielmus Joel: subscriptio
*Nativitas*: 9 Maii 1949; Novum Eboracum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: William Martin Joel
**Officium**

*Munus*: suorum carminum actor, Clavilista, musicographus, cantor  

**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Howard Joel;   
*Coniunx*: Alexis Roderick  
*Proles*: Alexa Ray Joel, Della Rose Joel  

**Memoria**

*Laurae*: Grammy Legend Award, MusiCares Person of the Year, Grammy Award for Album of the Year, Kennedy Center Honors, Gershwin Prize, Johnny Mercer Award, honorary doctor of the Hofstra University, honorary doctor of the Syracuse University, honorary doctor of the State University of New York at Stony Brook, star on Hollywood Walk of Fame, ASCAP Foundation Champion Award  

**Gulielmus Martinus Joel** (vulgo *William Martin Joel*), nomine scaenico **Billy Joel** appellatus, est compositor, cantor, clavilista, actor Americanus.

Vita
----

Gulielmus Joel, in Comitatu Bronxensi Urbis Novi Eboraci die 9 Maii 1949 natus, in oppido Hicksville Insulae Longae eruditus est. Howard (Helmuth), pueri pater, fuit clavilista. Filius discipulus fuit clavilistae Morton Estrin et Timothei Ford, compositoris carminum.

Discographia
------------

* *Cold Spring Harbor* (1971)
* *Piano Man* (1973)
* *Streetlife Serenade* (1974)
* *Turnstiles* (1976)
* *The Stranger* (1977)
* *52nd Street* (1978)
* *Glass Houses* (1980)
* *The Nylon Curtain* (1982)
* *An Innocent Man* (1983)
* *The Bridge* (1986)
* *Storm Front* (1989)
* *River of Dreams* (1993)
* *Fantasies & Delusions* (*Phantasiae et Delusiones*) (2001)

Notae
-----

1. ↑  "Monitor". *Entertainment Weekly* (1258): 30. 10 Maii 2013 .
2. ↑  "Billy Joel" (transcriptum). *Here's The Thing*. WNYC. 30 Iulii 2012
3. ↑  "Past students of Morton Estrin," mortonestrin.com.
4. ↑  "Piano Spotlight: Billy Joel," HeyKiki Blog.
Wikidata Lage (Saxonia Inferior)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°28′2″N 6°57′37″E  
*Numerus incolarum*: 1 005  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Neuenhaus  

**Geographia**

*Superficies*: 6.39 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Lage (Saxonia Inferior): situsLage (Saxonia Inferior): situs
Ecclesia Reformata Lagensis.
**Lage** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Lage est praeterea pars Neuenhaus communis generalis.

Historia
--------

Castellum Lagense anno 1626 bello deletum.
Anno 1183, castellum Lagense primo in actis descriptum est. Inter bellum Hispano-Nederlandicum, castellum anno 1623 deletum neque deinde refectum est. Ad annum 1803 regio Lagensis deinde quasi sui iuris fuit. Ab anno 1806 Lage ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Lage pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Lage ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Lage cum aliis communibus se ad Neuenhaus commune generale coniunxit. Anno 2011, Henricus Bosch novus magister civium electus est.

Notae
-----

1. ↑  Nomen adiectivum: *Lagensis.* Hermannus Hamelmannus, *Opera Genealogico-Historica, De Wastphalia & Saxonia Inferiori* (Lemgoviae: Sumptibus Henrici Wilh. Meyeri, 1711), 243.
2. ↑  Pagina communis generalis Neuenhaus de historia vici Lage

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lage** spectant. |

* www.neuenhaus.de - Pagina communis generalis
* Pagina amicorum molae, castelli atque vici Lage
Wikidata Ramṭān Laḥmāmra
Res apud Vicidata repertae:Ramṭān Laḥmāmra: imagoRamṭān Laḥmāmra: imago
*Nativitas*: 15 Iunii 1952; Amizour  
*Patria*: Algerium  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Algeria, Minister of Foreign Affairs of Algeria, Deputy Prime Minister of Algeria, Minister of Foreign Affairs of Algeria  
*Munus*: politicus, legatus  
*Patronus*: Consociatio Nationum, Unio Africana
**Ramṭān Laḥmāmra** seu litteris Arabicis رمطان لعمامرة (in oppido Amīzūr(fr) natus die 15 Iunii 1952) est legatus et politicus Algerii. Alumnus Scholae Nationalis Administrationis Algeriae in urbe, Ramṭān Laḥmāmra legatus patriae meruit iuxta Gibutium, Aethiopiam, Austriam, Portugalliam, Civitates Foederatas sed etiam societatem internationalem pro Energia Atomica atque Nationes Unitas. Ab anno 2003 legatus specialis unionis Africanae ad Liberiam meruit, sed ab anno 2008 ad 2013 legatus liber commissionis de pace et securitate unionis Africanae. In patriam reditus minister a rebus externis die 11 Septembris 2013 creatus est. Et rediit ad sua portfolio Algeria Minister Foreign Negotiis in July 2021. Sabri Boukadoum tum loco.[*Latinitas dolet*]

Nexus externi
-------------

Ramṭān Laḥmāmra et Ricardus Patiño (cancellarius Aequatoriensis) anno 2013 colloquentes
* "Portrait: Ramtane Lamamra, la vitrine algérienne entre les mains d’un diplomate aguerri" (14 Septembris 2014) apud *Algérie-Focus*

Ministri rerum externarum Algerienses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mahometus Khemisti • Ahmedus Ben Bella • Abdelazizus Būtaflīqa • Mahometus Seddik Ben Yahia • Ahmedus Taleb Ibrahimi • Boualem Bessaih • Saiyid Ahmedus Ġazālī • Lakhdar Brahimi • Riḍā Mālik • Mahometus Salah Dembri • Mustapha Benmansour • Ahmedus Attaf • Iosephus Yūsfī • ʿAbd al-ʿAzīz Bilḫādim • Mahometus Baǧāwī • Muradus Madalsī • Ramṭān Laḥmāmra • ʿAbd al-Qādir Masāhil • Ramṭān Laḥmāmra • Ṣabrī Būkādūm
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Algerii • Primi ministri Algerii |
|  |
Mariano a Sancto Ioseph.
**Marianus a Sancto Ioseph** (in saeculo: **Iacobus Altolaguirre y Altolaguirre**) (natus die 30 Decembris 1857 Yurre in Hispania; obiit Villanueva del Arzobispo die 26 Iulii 1936), professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Vota sollemnia anno 1875 nuncupavit; anno 1880 sacro presbyteratus ordine insignitus est. Nonnullorum conventuum superior fuit suique Ordinis definitor generalis. Ipse tempore quo martyrium perpessus est in sacras orationes habendas et sacramentum paenitentiae administrandum praecipue incumbebat. Sodalis erat communitatis religiosae Sacrarii Nostrae Dominae de la Fuensanta apud Villanueva del Arzobispo. Neci occubuit die 26 mensis Iulii anno 1936.

Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Villanueva del Arzobispo appellant, praeerat Marianus a Sancto Ioseph et Iosephus a Iesu et Maria.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu declarationis Martyrii ServorumDei Mariani a S. Ioseph Altolaguirre y Altolaguirre (in saec.: Iacobi) et IX Sociorumex Ordine SS. Trinitatis (†1936-1937)*, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 872.
2. ↑  AAS, vol. XCVIII, n. 11 (2006), 872-873.