recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Sumelocenna
Res apud Vicidata repertae:Sumelocenna: insigneSumelocenna: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 48°28′38″N 8°56′4″E  
*Numerus incolarum*: 43 843  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Stephan Neher  
*Procuratio superior*: Tübingen, Rottenburg am Neckar VVG  

**Geographia**

*Superficies*: 142.27 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Dußlingen, Tubinga, Ofterdingen, Bodelshausen, Hirrlingen  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sanctus Claudius, Węgorzewo  

**Tabula aut despectus**

Sumelocenna: situsSumelocenna: situs
Ecclesia cathedralis
Neccarus fluvius apud Sumelocennam
**Sumelocenna** (Theodisce *Rottenburg*) fortasse anno 98 a Romanis aevo Traiani condita est. Sumelocennae nomen ex lingua Celtica ortum est et fortasse gregem hominis, qui Celtice Sumelo appellabatur, dicere vult. Oppidum ad viam situm est ad quam etiam Canstadium, Arae Flaviae, Brigobanum, Iuliomagus, Vindonissa sita sunt. Saeculo secundo oppidum caput civitatis factum est. Incolae conabantur oppidum muro ab Alamannis defendere. Alamannis limitem Romanum transgressis anno 259 et 260 finis Sumelocennae Romanae fuit. Sumelocenna in ruinas ruit. Fortasse nomen Germanicum Rottenburg rubrum castellum non dicere vult sed rutum castellum, confer Anglice *rotten* et Castellum Ruptum et Rotovillam sive ruptam villam. Ex nomine Sumelocenna corruptione verbi Sulocenna fiebat, ex quo fortasse nomen Germanicum *Sülchen*, quod est nomen partis hodierni oppidi, fiebat.

Postremo oppidum praeclarissumum est quod ibi maxima latrina Romana omnium quae transalpinae (respectu Romae) inventae sunt. Ibi nunc museum rerum Romanarum est.

Nostro aevo
-----------

Hic episcopus Ecclesiae Catholicae sedem habet quamobrem hic etiam ecclesia episcopalis est. Ab anno 1978 nomen dioecesis Dioecesis Rottenburgensis-Stutgardiensis est, annis prioribus solummodo Dioecesis Rottenburgensis appellata est.

Ad orientem spectans universitatis urbs Tubinga sita est via ferrata (romantica ut ita dicam) cum Sumelocenna coniuncta.

Commeatus
---------

Statio ferriviaria

Feriae
------

* Carnelevarium Alamannicum

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Filii civitatis
---------------

* Iosephus Eberle (1901 - 1986), scriptor
* Evaldus Bucher (1914 - 1991), vir publicus factionis FDP et postea CDU.

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sumelocennam** spectant. |

* Hic nomina Neccari fluvii invenis

Urbes Romanae in Germania hodierna

|  |  |
| --- | --- |
|  | SPQR |
| Aquae Aureliae · Aquae Mattiacae · Arae Flaviae · Aquisgranum · Augusta Treverorum · Augusta Vindelicorum · Batavia Bavariae · Bonna · Cambodunum · Canstadium · Castra Vetera · Colonia Agrippina · Confluentes · Divitia · Moguntiacum · Novaesium · Noviomagus · Ratisbona · Spira · Sumelocenna |
|  |
Wikidata Iosephus Pacheco
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 10 Aprilis 1958; Buzi District  
*Patria*: Mozambicum  

**Officium**

*Officium*: Deputy Minister of Agriculture, Governor of Cabo Delgado, Minister of Foreign Affairs, Minister of Agriculture, Minister of Agriculture, Minister of the Interior  
*Munus*: politicus  

**Iosephus Pacheco**, vulgo plene *José Condungua Pacheco* (die 10 Septembris 1958 natus in pago Búzi provinciae Sofalae natus) est agronomus et politicus Mozambici.

Beirae in urbe educatus est. Erudiri in agronomia Manicae coepit, quae studia apud collegium iuxta Wye universitatesque Minnesotensem et Wisconsinensem persecutus est. Eisdem annis director agriculturae meruit in provincia Zambezia ab anno 1980 usque in 1990, deinde director nationalis ab evolutione agronomica. Ab anno 1995 usque in 1998 minister vicarius ab agricultura fuit, praeside Alberto Chissano, deinde gubernator provinciae Capitis Delicati, deinde ab 2005 minister a rebus internis, praeside Armando Guebuza. Anno 2010 sub eodem praeside minister ab agricultura factus est, quod officium sub praeside Philippo Nyusi retinuit. Die 12 Decembris 2017 minister a rebus externis promotus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iosephum Pacheco** spectant. |

* "Down on the Farm" (2016) apud *The Business Year*
* Adrian Frey, "Four ministers dismissed – Hanlon" (13 Decembris 2017) apud *Club of Mozambique*

Ministri rerum externarum Mozambicenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ioachimus Chissano 1975 • Paschalis Mocumbi 1987 • Leonardus Simão 1994 • Alcinda Abreu 2005 • Oldemirus Balói 2008 • Iosephus Pacheco 2017 • Veronica Macamo Dlhovo 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Mozambici • Primi ministri Mozambici |
|  |
Wikidata Iosephus Pacianus Laurel
Res apud Vicidata repertae:Iosephus Pacianus Laurel: imagoIosephus Pacianus Laurel: imagoIosephus Pacianus Laurel: subscriptioIosephus Pacianus Laurel: subscriptio
*Nativitas*: 9 Martii 1891; Tanauan  
*Obitus*: 6 Novembris 1959; Manila  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: President of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines, Secretary of the Interior and Local Government, Secretary of Justice, Associate Justice of the Supreme Court of the Philippines, majority leader of the Senate of the Philippines, Member of the Senate of the Philippines  
*Munus*: politicus, Iudex  

**Consociatio**

*Factio*: Nacionalista Party  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Sotero Remoquillo Laurel; Jacoba Garcia-Laurel  
*Coniunx*: Pacencia Laurel  
*Proles*: José Laurel III, José Laurel, Jr. Sotero Laurel, Arsenio Laurel, Salvador Laurel  

**Memoria**

*Laurae*: Magna Crux Ordinis Isabellae Catholicae, Philippine Legion of Honor  
*Sepultura*: Tanauan  

**Insignia heraldica**

Iosephus Pacianus Laurel: insigneIosephus Pacianus Laurel: insigne
**Iosephus Pacianus Laurel** (natus die 9 Martii 1891 in oppido Tanauan, mortuus infarctu cordis die 6 Novembris 1959 Manilae) fuit praeses Philippinarum in civitate neurospastica sub Iaponensibus in Bello Orbis Terrarum Secundo a die 14 Octobris 1943 usque 17 Augusti 1945. Quaquam accusatus consortis hostis re vera rogatus a Quezon manere et forte obtinebat contra atrocitates crudelitatesque Iaponensis.

Nexus externi
-------------

Legati ad Congressum Asiae Orientalis Maioris(en) Tokii anno 1943 adeuntes: a sinistra parte Ba Maw, Zhang Jinghui, Wang Jingwei, Hideki Tōjō, Wan Waithayakon, Iosephus Laurel, Subhas Chandra Bose

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iosephum Laurel** spectant. |

* *The José P. Laurel Memorial Foundation*

Praesides rei publicae Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Aguinaldo 1899-1901 • Manuel Quezon 1935 • Iosephus Laurel 1943 • Sergius Osmeña 1944 • Manuel Roxas 1946 • Elpidius Quirino 1948 • Raimundus Magsaysay 1953 • Carolus P. Garcia 1957 • Deodatus Macapagal 1961 • Ferdinandus Marcos 1965 • Corazón Aquino 1986 • Fidelis Ramos 1992 • Iosephus Estrada 1998 • Gloria Macapagal-Arroyo 2001 • Benignus Aquino tertius 2010 • Rodericus Duterte 2016 • Ferdinandus Marcos iunior 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Secretarii rerum externarum Philippinenses |
|  |
Wikidata Giuni Russo
Res apud Vicidata repertae:Giuni Russo: imagoGiuni Russo: imago
*Nativitas*: 7 Septembris 1951; Panormus  
*Obitus*: 14 Septembris 2004; Mediolanum  
*Patria*: Italia  

**Officium**

*Munus*: cantor, musicographus, recording artist  

**Memoria**

*Laurae*: gold record, gold record, Telegatto, Telegatto, Telegatto  
*Sepultura*: major cemetery of Milan  

**Iosepha Romeo**, artis nomine **Giuni Russo** (Panormi, 10 Septembris 1951 - Mediolani, 14 Septembris 2004), fuit cantrix Italica cuius decursus a fastigium pervenit *Un'estate al mare* cantione, anno 1982.

De decursu
----------

Anno 1968 ea *45 orbes* aliquot incidit nomine Giusi Romeo, deinde nomen in Junie Russo commutavit et fecit Anglica Lingua suum primum phonodiscum, *Love Is a Woman*, anno 1975. Abhinc annum 1978 suum nomen semel mutavit in Giuni Russo. Anno 1982 cum Franco Battiato ac Maria Antonia Sisini suum clarissimum phonodiscum, *Energie,* composuit. Cum ipso municipi Franco Battiato, Giuni Russo coepit iter in nimis exquisitas musicas.

Multi sui phonodisci sicut *Album* (anno 1987) sunt imagines de suo perpetuo musico motu, phonodiscus autem *A casa di Ida Rubinstein* (anno 1988) flexum in suo decursu signavit: ea enim in hoc disco canebat locos ex operibus Vincentii Bellini ac Iosephi Verdi.

Per totam vitam, ea semper studuit ut inveniret novas experientias: studuit nam sacri scriptis, auctores ac poetas adiuvit, atque anno 1997 in fabula *Verba Tango* cecinit locos aliquot ex operis Georgii Ludovici Borges.

Anno 2003, ea cantionem *Morirò d'amore—le tue parole* in publicum prodiit, contendens in Italicae musicae Certamen Villae Matutiarum.

Anno 2004, ea obiit propter tumorem, in suo Mediolani domicilio.

De phonodiscis (ut *Junie Russo* ac *Giuni Russo*)
--------------------------------------------------

* 1975 - Love is a woman
* 1981 - Energie
* 1983 - Vox
* 1984 - Mediterranea
* 1986 - Giuni
* 1987 - Album
* 1988 - A casa di Ida Rubinstein
* 1989 - I successi di Giuni Russo (*collectio*)
* 1990 - Le più belle canzoni (*collectio*)
* 1992 - Amala
* 1994 - Se fossi più simpatica sarei meno antipatica
* 1996 - Onde Leggere (*collectio*)
* 1997 - La Sposa (*collectio*)
* 1998 - Voce prigioniera
* 2002 - Signorina Romeo Live
* 2003 - Morirò d'Amore
* 2003 - Demo De Midi
* 2003 - Irradiazioni (*collectio*)
* 2004 - Napoli che canta (*suite*)
* 2005 - Mediterranea Tour - 10 settembre 1984
* 2006 - Unusual
* 2007 - The Complete Giuni (*collectio*)

Nexus interni
-------------

* Musica
* Francus Battiato
Mons Patricii
**Mons Patricii** (Hibernice: *Cruach Phádraig* et Anglice: *The Reek*, e verbo Hibernico "strues") est locus peregrinationis in Hibernia Occidentali in Comitatu Maigonensi. Mons Patricii Sinum Clewonis, qui in mare fluit, et oppidum Murrisk supereminet. Summus mons stat 762 m. supra maris aequor.

Historia ethnica
----------------

A tertio millenio ante Christum natum Mons ille erat locus magni momenti. Apud ethnicos nomen illi erat Mons Aquila (Hibernice: *Cruachán Aigle*). Hoc nomen in Annalibus Ultoniensibus (Anglice: *Annals of Ulster*) consignatum est sub anno Domini 1113.

Fabula Sancti Patricii et montis
--------------------------------

Secundum fabulam Sanctus Patricius montem hunc ascendit et quadraginta dies ieiunavit anno 441. Die ultimo, aiunt, Patricius campanam suam e monte deiecit et in mare omnes serpentes ex insula tota emisit. Usque hodiernum diem sunt nulli serpentes in Hibernia. Sinus ergo Clewonis, quo campana cecidit, formam U habet.

Oratorium Sancti Patricii
-------------------------

Patricius etiam in summo monte sacellum, Oratorium Sancti Patricii (Hibernice: *Teampall Phadraig*), aedificavit. Cum archaeologi hunc situm excavarent anno 1994, oratorium lapidosum invenerunt quod inter annos 430 et 890 aedificatum est. Hodie est sacellum in summo monte quod aedificatum est anno 1905. Callis sinuosus ad summum montem ducit. Primo ascēnsus est facilis sed prope summum montem est periculosissima propter lapides mobiles.

Dominica (Dies Solis) Struis
----------------------------

Per saecula peregrini struem illam ascendunt (saepe nudipedes!) ut Sanctum Patricium honorificent vel ut poenitentiam agant vel ut se exercēant. Quotannis 60,000 peregrini montem ascendunt, 25,000 in Dominica Struis quae est tertia Dominica in mense Iulio. Die illo peregrini ex omnibus partibus orbis congregantur. Dies Struis olim celebrabatur in festo Sancti Patricii (17 Martii) sed celebratio mota est propter inclementem tempestatem et inebriationem.

Notae
-----

1. ↑  Vide e.g. (p. 376 apud *Google Books*)
**Mons Ceneris** est mons et transitus 554 metra super maris aequor in pago Ticino in Helvetia.

Passagium anno 1004 citatum communicatio viarum magni momenti ad vecturam internationalem adhibetur. Via et linea ferriviae vel etiam autovia inter montem Sancti Godehardi et Luganum Civasiumque et inde ad urbem metropolitanam Mediolanum Montem Ceneridem traiciunt. Novus cuniculus ferriviae exstruitur sequens Cuniculum Ferriviae Montis Sancti Godehardi novum.

Nexus interni
-------------

* Bilitio
* Mons Ceneris (commune)

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Situs publicus communis super Montem Cenderidem.

Bibliographia
-------------

* Marco Ceriani: *Ceneri-Basistunnel: Gegenwärtiger Baufortschritt und Ausblick*. Bauverlag BV GmbH.Gütersloh 2015.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Montem Ceneridem** spectant. |

* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice
* Situs publicus societatis AlpTransit Gotthard.
**Iosephus** (*Josef*) **Müller** (natus 27 Martii 1898 in Bavariae oppido Steinwiesen, mortuus 12 Septembris 1979 Monachii) vir publicus primo Factionis Popularis Bavaricae, deinde post secundum bellum mundanum CSU erat.

Iuventus et munus
-----------------

Maiores eius agricolae fuerunt. Ipse ad annum 1916 gymnasium frequentavit, deinde miles primo bello mundano pugnavit. Anno 1919 maturitatem adeptus est et deinde Monachii iurisprudentiae, sociologiae, oeconomiae, rebus politicis studebat. Anno 1925 doctor promotus et ab anno 1927 se causidicum professus est.

Familia
-------

Müller anno 1934 uxorem duxit et ex ea filiam habuit.

Tempus dictaturae nazistarum
----------------------------

Müller Christiana fide nazistis resistebat et causidicus eorum inimicos in iudiciis defendebat. Et alios restistentes ut Gulielmum Canaris et Ioannem de Dohnanyi et Ioannem Paulum Oster convenit. Anno 1939 iterum conscriptus est et in officio agentium clandestinorum laboravit. Hic saepe Civitatem Vaticanam visitavit, ut cum papa de pace deliberaret. Anno 1943 a nazistis detectus et in castra carceralia raptus est. Non prius quam 1945 liberatus est.

Cursus honorum
--------------

Müller iam ab anno 1920 sodalis Factionis Popularis Bavaricae erat. In patriam reversus cum aliis exeunte anno 1945 novam factionem Christianam Bavariae (CSU) condidit. Huius praeses primus 17 Decembris 1945 electus est. Mansit praeses factionis ad annum 1949, fuit praeterea legatus senatus terrae Bavariae annis 1946-1962 et minister iustitiae Bavariae annis 1947-1952 et praeses ministrorum vicarius usque ad annum 1950 erat. Anno 1952 propter crimina corruptionis allata magistratum administri relinquere coactus est. Sed usque ad annum 1968 inter regentes CSU mansit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Instituti Ioannes Seidel (lingua Theodisca)

Praesides Christianae Socialis Unionis

Iosephus Müller |
Ioannes Ehard |
Ioannes Seidel |
Franciscus Iosephus Strauß |
Theodorus Waigel |
Edmundus Stoiber |
Ervinus Huber |
Horatius Seehofer
*Haec pagina de monte explicat. Si monasterium quaeris, vide Abbatia Territorialis Montis Cassini.*
Montis Casini archicoenobium
**Mons Casinus**[1] vel **Mons Cassinus**[2] est mons Italiae meridianae 516 metra in altum editus in provincia Frusinatensi situs, fere 130 chiliometris a Roma et 2 chiliometris ab urbe Casino distans. In montis vertice monasterium nomine Abbatia Territorialis Montis Cassini se attolit.

Historia
--------

Abbatia Montis Casini pyrobolis deleta
Sub annum 529 in monte Benedictus de Nursia monasterium condidit, ex quo Ordo Sancti Benedicti ortum est. Ibi (secundam traditionem 21 Martii 547) mortuus et sepultus est. Anno 577 coenobium a Langobardis destructum, postea autem restitutum est et per multa saecula litteris artibusque clarebat. Inter monachos erant Carlomannus Pippini III frater, Ratchis (rex Langobardorum) et Paulus Diaconus, qui *Historiam gentis Langobardorum* scripsit. Ex donatione Gisulfi ducis Beneventi Terra Sancti Benedicti proficiscebatur, quae erat regio inter Montem Casinum et Mare Tyrrhenicum, non tam terrae ambitu quam auctoritate in rebus publicis ecclesiasticisque conspicua. Anno 883 iterum devastatum denuo decimo saeculo vita monachalis refloruit et sub abbate Desiderio (abbas 1058–1087), qui postea pontifex Victoris III nomine fuit, coenobium ad summum apicem dignitatum perventum est. Anno 1349 monasterium propter terrae motum tertium deletum est. Denuo splendide aedificatum formam splendidam usque ad annum 1944 retinuit, quo anno die 15 Februarii 1944 funditus deletum est, cum bello mundano II in prima acie fuit inter armas hostiles. Quantum hodie potest videri secundum pristinam aedificandi rationem constructum est.

Cyclismus
---------

Die 15 Maii 2014, septuagesimo anno post abbatiam pyrobolis deletam, primo Circuitus Italiae (Giro d'Italia) in Montem Casinum ductus est. Certamen illius diei Michael Matthews Australianus vicit.[3]

Bibliographiia
--------------

* Michela Cigola, *L'abbazia benedettina di Montecassino. La storia attraverso le testimonianze grafiche di rilievo e di progetto.* Cassini, Ciolfi Editore, 2005. ISBN 88-86810-28-8
* Salvatore Capaldi, *Sentieri per Montecassino*, Club Alpino Italiano, 2011

Notae
-----

1. ↑  Gregorius Magnus, Dialogi 2,8,10 (in interrete: ; J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3; Georges et al.
2. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3 et al.
3. ↑  Percorso tappa 06° - Giro d'Italia 2014 - Gazzetta dello Sport
Wikidata Ioannes Falconerius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 15. saeculum;   
*Obitus*: 1560;   
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: botanista  

**Ioannes Falconerius**, qui medio saeculo XVI in Anglia floruit, fuit mercator et botanista. Primus Anglorum hortum siccum congessit, incitante Luca Ghinio, apud Bononienses et Pisanos professore: cuius lecturas Ioannes Falconer eodem tempore quo Guilielmus Turnerus et Amatus Lusitanus auscultavit. Ferrariae enim inter annos fere 1540 et 1547 morabat. De eo Amatus scripsit:

Nam quum Ferrariae mihi contigerit herbatum ire cum nonnullis viris doctissimis et rerum naturalium diligentissimis inquisitoribus, inter quos mihi nominandi veniunt Ioannes Falconerius Anglus, vit mea sententia cum quovis doctissimo herbario conferendus, et qui pro dignoscendis herbis varias orbis partes perlustraverat, quarum plures et varias, miro artificio, codici cuidam consitas ac agglutinatis afferebat ...
In *Herbario* Turneri Ioannes Falconerius nonnumquam laudatur, ut qui hortum siccum suum Turnero monstraverat (*maister Falkonners boke*). Turnerus enim de *sea trifoly* (*Trifolium squamosum(species)* syn. *T. maritimum*) haec scripsit:

*I never sawe it in Englande, savinge onlye in maister Falkonners boke, and that had he browght out of Italy. Except my memory do fayle me, I sawe it ones in Flaunders by ye sea syde about thre myles beyonde Dunkyrke* ("In Anglia nunquam vidi, nisi semel in libro magistri Falconer quem ex Italia apportavit. Si bene memini, ad oram maritimam Flandrensem, fere tres milia passuum ultra Dunquercam, olim vidi").
Alibi autem Turnerus Falconerium obiurgat quia in re herbaria doctissimus nihil de his rebus Anglice scripserat.

Notae
-----

1. ↑  "Joannes Falconerius Anglus": Amatus (1557), vide infra; Meyer (1857) p. 271
2. ↑  Amatus (1557)
3. ↑  Turner (1551-1568) pars 2 (1562) f. 11v-12r
4. ↑  Turner (1551-1568) pars 1 (1551) sig. Aii v°

Bibliographia
-------------

Fontes fere coaevi
* 1551-1568 : William Turner, *Herball* pars 1 2 ed. 1568 partes 1-3
* 1557 : Amatus Lusitanus, *In Dioscoridis Anazarbei de materia medica libros quinque ... enarrationes eruditissimae* (Argentorati) lib. 3 no. 78 (p. 322 editionis 1557)

Eruditio
* B. D. J. "Falconer, John (fl.1547)" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
* Ernst H. F. Meyer, *Geschichte der Botanik: Studien* vol. 4 (1857) pp. 240, 270–271
* Richard Pulteney(en), *Historical and Biographical Sketches of the Progress of Botany in England* vol. 1 pp. 71-72
Wikidata Giurgiu
Res apud Vicidata repertae:Giurgiu: insigneGiurgiu: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 43°54′0″N 25°58′0″E  
*Numerus incolarum*: 54 551  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Adrian-Valentin Anghelescu  
*Procuratio superior*: Giurgiu  

**Geographia**

*Superficies*: 46.94 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sexantaprista, Dunaújváros  

**Tabula aut despectus**

Giurgiu: situsGiurgiu: situs
"Pons amicitiae" trans Danubium ducens
**Giurgiu** est Romaniae urbs, flumini Danubio adiacens, circiter 55.000 incolarum (anno 2011). Caput est circuli eiusdem nominis. Trans Danubium Sexantaprista urbs Bulgariae sita est.

Historia
--------

Giurgiu verisimile saeculo 14 a mercatoribus Genuensibus conditum est. Sanctus Georgius enim patronus huius urbis fuit. Anno 1395 primo in actis descriptum est. Saepe hic contra Turcos dimicatum est. Annis 1952 - 1954 pontem in Sexantaprista in Bulgaria sitam aedificatum est.

Communium coniunctiones
-----------------------

* Bulgaria Sexantaprista, Bulgaria

Incolae
-------

Anno 2011 hic 61.353 homines habitabant, inter eos 51.455 Dacoromanorum atque 2.749 Zingari.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Giurgiu** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Giurgiu

Notae
-----

1. ↑  primariagiurgiu.ro
2. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Colles Romae antiquae intra et extra septimontium.
**Mons Pincius** (Italiane *Pincio*), nomine antiquo **Collis Hortorum**, est collis Romae situs, qui ad meridiem collis Quirinalis vicinus ad campum Martium spectat. Collis compluribus villis hortisque et olim et hodie occupatus est. Antiquis temporibus extra fines septimontii erat, donec annis 270 intra fines murorum Aurelianorum inclusus est. Erat pars VII regionis Augusteae.

Nova forma in Pincium collem una cum hortis ab Iosepho Valadier architecto condita est initio saeculi XIX.

Notae
-----

1. ↑  "... the post-classical name *Mons Pincius* ...": Platner (1929) p. 391
2. ↑  Suetonius, "Vita Neronis" 50
3. ↑  Todd (1978) pp. 21-23.

Bibliographia
-------------

* "Pincius Mons" in Samuel Ball Platner, *A Topographical Dictionary of Ancient Rome* (Londinii: Oxford University Press, 1929 ~ ~) p. 391
* Todd, Malcolm. 1978. *The Walls of Rome.* Londinii: Elek

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°54′42″N 12°28′47″E • *GeoNames* • Encyclopædia Britannica |
Capella Bethlehem
**Capella Bethlehem** sive **Capella Bethleemitica** (Bohemice *Betlémská kaple*) est ecclesia medii aevi Pragensis et locus memorabilis reformationis Bohemicae.

Historia
--------

Sermo Iohannis Hus in Bethleem
Capella dicta Bethleem fundatur in honore sanctorum Innocentium Vetero-Pragae anno 1391 die 24 Maii a Ioanne Mühlheim, equestris ordinis viro, aulico regis Venceslai, qui voluit, ut in hoc sacello Betlehemitico Bohemico idiomate populus verbo divino per praedicationem diebus festis et dominicis pasceretur. Pro hac Capella erigenda, Ioannes Crux, mercator ac dis civis Maioris Civitatis Pragensis, aream suam donavit. Ius patronatus in hanc capellam, et praedicatorem Bohemicum praesentandi, sibi et suis successoribus reservavit fundator Ioannes Mühlheim. Tres magistres Collegii Carolini Universitatis Pragensis habuerunt potestatem tres personas habiles pro Capella Bethleemitica nominandi, patronus unam ex his eligendi.

Post primum capellae Bethlehemiticae rectorem Ioannem Protivam inibi in praedicatorem Bohemicum constitutus est M. Stephanus de Colino, deinde M. Ioannes Hus. Hussi cathedram, quae in illa capella stetit, postea rude vulgus solebat osculari. M. Iacobellus de Misa, Hussi dicipulus, factus est successor eius in capella Bethleem.

Anno 1618 factus est concionator in Bethlehem Ioannes Cyrillus, senior Pragensis Consistorii sub Utraque, socer Ioannis Amos Comenii.

Anno 1661 emit capellam Bethlehem Societas Iesu. Imperator Iosephus II capellam clausit et anno 1786 demolita est. Inter annos 1950–1954 capella denuo aedificata est in loco originali. Tunc tres ex quattuor muribus mediaevalibus capellae servati sunt et in aedificium novum incorporati sunt.

Hodie Academia technica Bohemica Pragensis capella utitur pro aula sollemni et semel in anno, scilicet in die combustionis magistri Iohannis Hus 6 Iulii, in hac capella missa ecclesiae Bohemoslovacae Hussiticae celebratur.

Aedificium
----------

Situs seu structura huius capellae fere quadrata est, aut potius maior in latitudine, quam in longitudine. In capella etiam fons est.

Notae
-----

1. ↑  Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum: capella[*nexus deficit*]
2. ↑  M. Io. Hus Sermones in Capella Bethlehem. Ed. a Václav Flajšhans. Praha 1940.[*nexus deficit*]
3. 1 2  Joannes Florianus Hammerschmid: *Prodomus Gloriae Pragenae* etc. Vetero-Pragae 1723, p. 126.
4. ↑  Joannes Florianus Hammerschmid: *Prodomus Gloriae Pragenae* etc. Vetero-Pragae 1723, p. 127.
5. ↑  Joannes Florianus Hammerschmid: *Prodomus Gloriae Pragenae* etc. Vetero-Pragae 1723, p. 129.
6. ↑  Joannes Florianus Hammerschmid: *Prodomus Gloriae Pragenae* etc. Vetero-Pragae 1723, p. 131–132.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Capellam Bethleemiticam** spectant. |

* Charta fundationis Capellae Bethleemiticae
*Vulpes corsac*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Mammalia   
Ordo : Carnivora   
Familia : Canidae   
Genus : ***Vulpes***   
Species : ***Vulpes corsac***   
*Vulpes corsac*   
Linnaeus, 1768  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Territorium

Habitatio *Vulpis corsac*

***Vulpes corsac*** est familiae Canidarum vulpes, quae in tesquis Mediae Asiae habitat.

Facies
------

*Vulpes corsac*
Haec vulpes aliquantum minor est quam *Vulpes vulpes*, sed cruribus auribusque maioribus. Capitis corporisque spatium est 500–600 mm et caudae 250–350 mm. Partium superarum colores potissimum sunt cani rubellive et argentei, partium inferarum albi sufflavique. Mentum est album, et pellis undique densa est dulcisque. Cum vultus brevis sit, magnae acutaeque aures radice latae sunt.

Alimonia
--------

*Vulpes corsac* est carnivorum, et favere rodentiis cibo videtur. Multis insectis, ochotonidis, avibus, plantis vescitur. Cibo carens, ad meridiem migrat.

Mores
-----

Magis sociales quam aliae vulpes, *Vulpes corsac* in cavernis cum aliis vulpibus habitant, catervas venationi formant, nonque eis sunt fines ab aliis vulpibus custoditae.

Haec vulpes a praedatoribus non currendo fugit, cum eius cursus sit lentissimus.

Subspecies
----------

Subspecies *Vulpis corsac* sunt tres:

* *Vulpes corsac corsac*
* *Vulpes corsac kalmykorum*
* *Vulpes corsac turcmenicus*

Notae
-----

1. ↑  "Vulpes corsac (Corsac Fox, Corsac)". *www.iucnredlist.org*. 2010  **(Anglice)**
2. 1 2 3 4 5 6 7  "Vulpes corsac: Information". *animaldiversity.ummz.umich.edu*. 14 Octobris 2010  **(Anglice)**
3. 1 2 3 4  "Corsac Fox - Vulpes corsac". *www.blueplanetbiomes.org*. 2000  **(Anglice)**
4. ↑  "Catalogue of Life".
*Vide etiam paginam discretivam:* Capella


Wikidata Capella (Venetia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°58′0″N 12°22′0″E  
*Numerus incolarum*: 4 692  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Tarvisana  

**Geographia**

*Superficies*: 11.09 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Collis (Venetia), Curdinianum, Frigonia, Sarmatae, Victorium Venetorum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Zorneding  

**Tabula aut despectus**

Capella (Venetia): situsCapella (Venetia): situs
Capella (Venetia)
**Capella** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Capella Campestris*, *Capella Maior*) (Italiane: *Cappella Maggiore*; Venetice: *Capeła Majore*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 650 incolarum, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Incolae *Capellani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

* Vicus Anzanum (Italiane: *Anzano*).

Nexus interni
-------------

* Venetia (*Regio*),
* Provincia Tarvisana,
* Marchia Tarvisana,
* Tarvisium (*Urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Capellam** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'italia - AAVV. De Agostini
Wikidata Cremnicia
Res apud Vicidata repertae:Cremnicia: insigneCremnicia: insigne
*Civitas*: Slovacia  
*Locus*: 48°42′16″N 18°55′6″E  
*Numerus incolarum*: 4 934  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Kremnica
**Gestio**

*Procuratio superior*: Žiar nad Hronom  

**Geographia**

*Superficies*: 43.136 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Herbolzheim, Nový Jičín, Várpalota, Fidentia  

**Cremnicia** (Slovace *Kremnica*) est urbs Slovaciae sub Montibus Cremniciensibus in circulo *Žiar nad Hronom* sita. Incolas 5 258 habuit anno 2019.

Historia
--------

Auri fodinae in hac regione a saeculo X notae sunt (anno 1970 exhaustae sunt). Saeculo XIII castellum his locis aedificatum est. Anno 1328 Carolus I (rex Hungariae) statum urbis regalis Cremniciae dedit.

Notae
-----

1. ↑  *Pauli Rubigalli Pannonii carmina*, Lipsiae 1980, p. VII.
2. ↑  Slovace *Kremnické vrchy*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°42′16″N 18°55′6″E • *GeoNames* |
Monumentum Iacobo Locher et Stultiferae Navi Ehingae dicatum
**Iacobus Locher**, ab aequalibus **Philomusus** appellatus, fuit philologus et humanista Germanus, qui ab anno 1471 ad 1528 vixit.

Vita
----

De pueritia Iacobi parum cognovimus praeterquam quod Ehingae ex nobilibus sed inopibus parentibus natus, anno 1483 in domum immigravit Conradi Locher patrui, ut Ludum Latinum Ulmensem frequentaret. Finitis scholae studiis apud Universitatem Basiliensem, per unum annum Sebastianum Brant audivit praeceptorem; deinde anno 1488 Friburgi versatus ab anno 1489 Ingolstadi philosophos praesertim scholasticos, theologos iurisque consultos audivit. 

Anno 1492, Iacobus Locher Italiam profectus passim peregrinavit, donec inde ab 1495 eum iterum Friburgi invenimus, ubi anno 1497 ab imperatore Maximiliano I factus est poeta laureatus. Eodem anno panegyricum ad Regem Maximilianum edidit, quo opere Turcophobico de Musulmanorum periculo tractavit. Etiam eodem anno *Narrenschiff*, librum satiricum ab Sebastiano Brant anno 1494 conscriptum, in Latinum sermonem elaboravit simulque et Basiliae et Argentorati in lucem proferendum curavit. Quo opere, *Stultifera navis* vocato, posteritatem famamque sibi meruit. 

Anno 1498, post Conradum Celtis Ingolstadi factus est professor artis oratoriae et poeticae, sed a Georgio Zingel aliisque theologis scholasticis Ingolstadiensibus severius oppressus iam anno 1503 Friburgum profectus est, ubi successor Udalrici Zasii ad tempus est factus. Friburgi *Apologia*, libello satis contumelioso, in Georgium Zingel est invectus. Quam ob rem ab Senatu Academico Friburgensi missum factus anno 1506 Ingolstadium rediit, ubi suas cum theologia scholastica controversias exposuit tribus voluminibus, quae *Vitiosa sterilis Mulae ad Musam roscida lepiditate praeditam comparatio* inscripsit. Apud Ingolstadiensem universitatem viginti fere annos docendi munere functus est. Quibus annis Ingolstadium fuit domicilium humanisticae eruditionis Germanicae.

Praeter opera iam laudata etiam *Grammaticam novam* (1495) aliasque artes ad usum studiosorum conscripsit, nec non fabulas dramaticas, hymnos, elegias, carmina lyrica. Mortuus est Ingolstadi die 4 Decembris 1528.

Nota
----

1. ↑  Locher, *Libri Panegyrici ad Regem*: *Tragoedia de Turcis et Soldano: Dialogus de Heresiarchis*. Strassburg, Johann Grüninger, 1497.

Bibliographia
-------------

* Dietl, Cora (2005) *Die Dramen Jacob Lochers und die frühe Humanistenbühne im süddeutschen Raum*. De Gruyter, Berlin & New York.
* Mertens, Dieter (1987) Jacobus Locher Philomusus als humanistischer Lehrer der Universität Tübingen. *Bausteine zur Tübinger Universitätsgeschichte* 3, 11-38 (Textus electronicus)

Nexus externus
--------------

* Poematia - Carmina ab Iacobo Locher exarata.
Wikidata Crespaorium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°37′9″N 11°13′34″E  
*Numerus incolarum*: 1 322  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Vicetina  

**Geographia**

*Superficies*: 30.2 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Ala (Italia), Recoarium, Silva Prunei, Valdagnum, Altissimus, Vestena  

**Tabula aut despectus**

Crespaorium: situsCrespaorium: situs
**Crespaorium** (-ii, *n.*) (alia nomina: *Crespaorum*) (Italiane: *Crespadoro*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 500 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm. Incolae *Crespaorienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Venetia (*regio*),
* Provincia Vicetina
* Vicetia (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Ius municipale Vicentinum: Cum additione Partium Illustrissimi Dominij - Contrinus, 1567
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Crespaorium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Vicetina.Collocatio finium municipii in Provincia Vicetina.
*Daucus pusillus*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : Apiales   
Familia : Apiaceae   
Subfamilia : Apioideae   
Tribus : Scandiceae   
Subtribus : Daucinae   
Genus : *Daucus*   
Species : ***Daucus pusillus***   
Andreas Michaux  
   
Synonyma

* *Babiron pusillum* Raf.
* *Daucus brevifolius* Raf.
* *Daucus hispidifolius* Clos
* *Daucus montevidensis* Link ex Spreng.
* *Daucus scaber* Larrañaga
* *Daucus scaber* Nutt.
* *Daucus scadiophylus* Raf.

Inflorescentia inter digitos humanos.
***Daucus pusillus*** est species carotae ferae familiae Apiacearum. Aliarum specierum et subspecierum carotarum ferarum similis, umbellas florum alborum vel roseorum habet.
Radices enim palares sunt parvae carotae edules.

Haec planta plerumque in meridianis Civitatibus Foederatis et secundum oram occidentalem Americae Septentrionalis a Columbia Britannica ad Californiam Inferiorem invenitur; in California Inferiori cum *Mimulo arido* et *Adianto jordanii* consociatur.

*Daucus pusillus* non confundendus est cum *Conio maculato,* herba eiusdem familiae, quae hominibus aliisque mammalibus et aliquot aliis organismis venenissima est.

Notae
-----

1. ↑  Formula:PLANTS
2. ↑  Formula:BSBI 2007.
3. ↑  *Jepson Manual* (1993). Jepson Manual Treatment: *Daucus pusillus.*
4. ↑  C. Michael Hogan (2008), *Coastal Woodfern (Dryopteris arguta)*, GlobalTwitcher, ed. N. Stromberg. Formula:Webarchive.
5. ↑  Daucus Pusillus

Nexus externi
-------------

* De specie.
* Pinacotheca photographematum.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • "Daucus pusillus" apud *Plants for a Future* • USDA Plants Database |
Wikidata Glaucus Cambon
Res apud Vicidata repertae:Glaucus Cambon: imagoGlaucus Cambon: imago
*Nativitas*: 13 Augusti 1875; Tergeste  
*Obitus*: 7 Martii 1930; Bugella  
*Patria*: Regnum Italiae  

**Officium**

*Munus*: pictor  

**Familia**

*Genitores*: Luigi Cambon;   

**Glaucus Cambon**, vulgo *Glauco Cambon* (Tergeste natus die 13 Augusti 1875; Bugellae mortuus die 7 Martii 1930), fuit pictor Italicus.

Vita
----

Glaucus Cambon natus est Tergeste anno 1875. Pater Ludovicus Cambon, populi legatus atque causidicus, et mater Elisa Tagliapietra erat. 

Cambon studia doctrinarum classicarum in urbe sua coepit, sed anno 1892 Monacum migravit, ubi academiam urbanam frequentavit: anno post, ille mentionem honoris certaminis academiae habuit cum tabula *Musica*. Monaci mansit usque ad 1895, cum Romam migraret. Anno 1897, Biennale Venetiae cum xerographia *Effigie mulieris* partecipavit?, et anno 1907 denuo Biennale Venetiae cum effigie Benussi partecipavit.?

Post 1905, Tergeste reditus, ibi usque ad primum bellum mundanum commotum vixit. Condiciones autem futuristicas Philippi Thomae Marinetti repudiavit, quia ille Futurismum non amabat.

Post 1915, Mediolani pictricem Gildam Pansiotti uxorem duxit, et in municipium Langobardiae mansit. Anno 1930, ex improvise mortuus est Bugellae, ubi effigies commissa erat.

Pinacotheca
-----------

* Salammbô (1906)*Salammbô* (1906)
* Tergeste noctu (1909)*Tergeste noctu* (1909)
* Velum caeruleum (1907)*Velum caeruleum* (1907)
* Tergeste noctu (1929)*Tergeste noctu* (1929)

Notae
-----

1. ↑  De Biennale anno 1907 vide hic apud situm ASAC. **(Italice)**.
2. ↑  *Morte di un pittore neo-passatista e mai futurista* 18 Septembri 2016. **(Italice)**.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Glaucum Cambon** spectant. |

* De Glauco Cambon apud situm interretialem Italicum Treccani **(Italice)**
Wikidata Badalacum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°54′57″N 7°50′49″E  
*Numerus incolarum*: 1 123  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Imperiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 16.1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cereanum, Dulcetum, Mons Altus Carpasium, Bajartum, Molendinum, Tabia  

**Tabula aut despectus**

Badalacum: situsBadalacum: situs
Badalacum
**Badalacum** (-i, *n.*) (Italiane: *Badalucco*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Liguria ac in Provincia Imperiensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

Nexus interni
-------------

* Liguria,
* Provincia Imperiensis,
* Imperia (urbs),

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Badalacum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Imperiensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
**Plantae** — **Monilophyta** sive **pteridophyta**

   
Palaeontologia

382–0 m.a.: Devoniim superius > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

Subdivisiones: Classes\* †Cladoxylopsida
* Psilotopsida
* Equisetopsida (alias Sphenopsida)
* Marattiopsida
* Polypodiopsida (alias Pteridopsida, Filicopsida)
* †Zygopteridales
* †Stauropteridales
* †Rhacophytales

Synonyma
\*Monilophyta
* Polypodiophyta
* Filices
* Filicophyta

**Filix** est una e grege specierum plantarum vascularium (plantarum quibus sunt xylema et phloema) quae per sporas propagantur et seminibus floribusque carent. Inter polypodiophyta numerantur omnia pteridophyta viventia praeter lycopodiopsida, et a bryophytis differunt quia vasculares textus speciales habent qui aquam et nutrimenta ferunt et circulos vitae habent ubi sporophyta ramata vices praevalentes sunt.

Pleraeque filices non vera folia sed frondes habent, quae novellae et convolutae ab hominibus aliisque animalibus eduntur.

Taxinomia
---------

Biologi varie gregem filicum definiverunt, nomina biologica *monilophyta*, *pteridophyta*, *polypodiophyta*, *filicophyta* ei dantes, sed classificatio huius gregis non dum resoluta est.

Nexus interni
-------------

* Pteridophyta

Notae
-----

1. ↑  *Wattieza*. Stein et al. 2007.
2. 1 2  Smith et al. 2006.

Bibliographia
-------------

* Christenhusz, Maarten J. M. et Mark W. Chase. 2014. "Trends and concepts in fern classification." *Annals of Botany* 113: 571–94. Textus interretialis.
* Smith, A. R. K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider, H. et P. G. Wolf. 2006. "A classification for extant ferns." *Taxon* 55 (3): 705–31. doi:10.2307/25065646. PDF.
* Stein, W. E. F. Mannolini, L. V. Hernick, E. Landling, et C. M. Berry. 2007. "Giant cladoxylopsid trees resolve the enigma of the Earth's earliest forest stumps at Gilboa." *Nature* 446 (19 Aprilis): 904–07. Textus interretialis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pteridophyta** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Pteridophyta"** apud **Vicispecies**. |
**Iacobus Ludovicus *Jacques-Louis* Mahé** cum pseudonymo *Lorjak* (natus die 12 Aprilis 1912 Lutetia, mortuus ibidem die 4 Augusti 1992) Francogallus photographus, pellicularum confector et Esperanticus auctor fuit.

Vita
----

Mahé idioma Zamenhofianum edidicerat anno 1932; photographus cinematographica arte valde alliciebatur. Immo ipse primas pelliculas mundo Esperantico donavit. Anno 1937 edita est pellicula commendaticia atque praeconiaria sonis carens secundum opusculum *Antaŭen* anni 1936. Ostendebatur prima vice in congressu *De Esperanticis in moderna vita* (Esperanto en moderna vivo). Ibi scaenas absurdas legere et videre potes, quae ex erroribus inter homines sermone diversos nascuntur. Actores esperantistae circuli Esperantici Parisiensis fuerunt. Ex quibus optimus amicus Petrus Petit, consociationis Francogallicae Esperanticae praeses, et postea cooperationes varias cum Mahé porro habebat.

### Mahé, scaenarum dispositor

Anno 1963 Mahé pelliculam longam omnino Esperantice confectam exaravit de fictione scientifica. Id opus praetitulatum *Angoroj* usque dies nostros specie sua unicum est. Histriones venerunt e turba Theatri internationalis artificiosi (Internatia Arta Teatro): Ioanna Ravšelj, Marcus Darnault, Srdjan Flego; brevissime in quadro visifico apparuerunt Raimundus Schwartz, Rogerius Bernard, Ioannes Thierry, Michael Duc Goninaz et alii. Ibi sat bene argumenta criminalia cum sale miscentur et allusio fit de notionibus Esperanticis et de moribus esperantistarum quibusdam. Proiectio publica facta est in multis congressibus criticam optimam acceptura. Versio eadem in taenia venalis quoque prostabat. Iacobo Ludovico Mahé valde placuit ut ipse scaenarum ordinatores alios criticaret in periodico Esperantico Francogallico praetitulato "Franca Esperantisto". Res tales pseudonymo *A. Mickey via* signare solitus est.

### Mahé auctor

Partes alteras egit Mahé nempe hominis sub pseudonymo *Lorjak* scribentis. Mythistoriae et fabellae eius elegantissime pactae elementa linguistica ad ludos adhibent. Dicunt Mahé creasse genus scribendi proprium. Habetur fabula Milesia quaedam de Lutetia saeculi XVII opus eius magnum, cui titulus *Regulus*.

Opera selecta
-------------

* *Neologisme* (editio anno 1975)
* *Transe* (1976)
* *Retoj* (1978)
* *Regulus* (1981)
* *Iluzioj* (1982)
* *Eŭlalia* (1984)
* *Mariagnes* (1986)
* *Kromosomoj* (1989, in serie *Stafeto* Unionis Esperanticae in Flandria)
* symbolae ad florilegium *Vivo kaj Morto de Wiederboren (Tik-Tak)*, quod editum est Catharinopoli in domu editoria *Sezono*

Pelliculae
----------

* *Angoroj* (1965)
* Pelliculae citatae compendium minutarum sex ubi Gasto Waringhien commentarium dat
Wikidata Mechtersen
Res apud Vicidata repertae:Mechtersen: insigneMechtersen: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°17′0″N 10°19′0″E  
*Numerus incolarum*: 684  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Luneburgensis, Bardenuvicum  

**Geographia**

*Superficies*: 14.44 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Kirchgellersen, Reppenstedt  

**Tabula aut despectus**

Mechtersen: situsMechtersen: situs
**Mechtersen** commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luneburgensis est.

Historia
--------

Birotarum via apud Mechtersen
Die 21 Maii 1158 vicus Mechtersen primo in actis descriptus est. Fuit postea pars Ducatus Luneburgensis. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Mechtersen ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est et ab anno 1974 ad Bardenuvicum commune generale pertinet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mechtersen** spectant. |

* Pagina communis generalis Bardenovici de Mechtersen scripta
* Pagina communis Mechtersen
Wikidata Bad Zwischenahn
Res apud Vicidata repertae:Bad Zwischenahn: insigneBad Zwischenahn: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°11′1″N 8°0′35″E  
*Numerus incolarum*: 29 351  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Arno Schilling, Henning Dierks  
*Procuratio superior*: Circulus Paludosoterrensis  

**Geographia**

*Superficies*: 130.1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Edewecht, Wiefelstede  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Izegem  

**Tabula aut despectus**

Bad Zwischenahn: situsBad Zwischenahn: situs
Bad Zwischenahn ex aere visum
Visus ab oppido ad lacum *Zwischenahner Meer* nominatum
**Bad Zwischenahn** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Paludosoterrensis. Ad Bad Zwischenahn et vici Specken, Ekern, Dänikhorst, Ohrwege, Rostrup I et II, Elmendorf, Helle, Aschhausen, Kayhausen, Kayhauserfeld, Petersfehn I et II, Wehnen, Ofen atque Westerholtsfelde pertinent.

Historia
--------

Zwischenahn vicus anno 1124 primo in actis descriptum est, quo anno etiam conditum esse videtur. Postea Zwischenahn a comitibus Oldenburgensibus regnatum est. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Zwischenahn iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditum est, qui post annum 1918 res publica factus est. Anno 1919 titulum "*Bad*" (Lat. *Aquae*) accepit. Anno 1933 Zwischenahn pars novi Circuli Paludosoterrensis factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bad Zwischenahn** spectant. |

* www.bad-zwischenahn.de
Wikidata Belmura
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°39′31″N 16°9′43″E  
*Numerus incolarum*: 11 107  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Murska Sobota
**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium urbanum Belmurae, Murania  

**Geographia**

*Superficies*: 14 000 000 metrum quadratum  
*Territoria finitima*: Moravske Toplice  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ingolstadium  

**Tabula aut despectus**

Belmura: situsBelmura: situs
**Belmura** (-ae, *f.*) deinde **Muraszombota** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Murazombatya*, *Murazombatha*, *Murazumbota*, **Sobota**) (Slovenice *Murska Sobota*, Hungarice *Muraszombat*, Vandalice Slavice *Mürska Subota*, Theodisce *Olsnitz*) est urbs Sloveniae, caput municipii urbani Belmurae, in Transmurania (Ultramurania) historica provincia sita. Belmura est urbs princeps regionis statisticae Muraniae. Incolunt urbem 12 437 (anno 2007) et 20 080 municipium omnem. Incolae *Sobotenses* appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Belmura est sedes episcopalis Dioecesis Sobotensis Ecclesiae Catholicae Romanae.

Notae
-----

1. ↑  www.pomurski-muzej.si
2. ↑  www.321go.si
3. ↑  www.pomurec.com
4. ↑  www.pomurski-muzej.si
5. ↑  www.pomurski-muzej.si
6. 1 2  Cf. "Dioecesis Sobotensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus interni
-------------

* Mura flumen

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Belmuram** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°39′31″N 16°9′43″E • *GeoNames* |

* Proprius municipii situs interretialis **(Slovenice)**