recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Ludovici Portus Rhenanus
Res apud Vicidata repertae:Ludovici Portus Rhenanus: insigneLudovici Portus Rhenanus: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°28′52″N 8°26′7″E  
*Numerus incolarum*: 172 145  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ludwigshafen am Rhein
**Gestio**

*Praefectus*: Jutta Steinruck  
*Procuratio superior*: Rhenania et Palatinatus  

**Geographia**

*Superficies*: 77.43 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Friesenheim, Ludwigshafen-Gartenstadt, Maudach, Mundenheim, Ludwigshafen-Nördliche Innenstadt, Oppau, Oggersheim, Rheingönheim, Ruchheim, Ludwigshafen-Südliche Innenstadt  
*Territoria finitima*: Manhemium, Rhein-Pfalz, Frankenthal  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pasadena, Oriens Britanniae Minoris, Havering, Sumgait, Dessau-Roßlau, Antverpia, Gaziantep, Fanum Sancti Geminiani, Tiszaújváros  

**Tabula aut despectus**

Ludovici Portus Rhenanus: situsLudovici Portus Rhenanus: situs
**Ludovici Portus Rhenanus** est urbs et magnus portus in Germania, quae 168 000 incolarum habet. Ad Rhenaniam-Palatinatum pertinet.

Historia
--------

Ludovici Portus Rhenanus die 14 Martii 1843, cum haec regio ad Regnum Bavariae pertineret, conditus est. Nomen Ludovici I regis Bavariae accepit. Inter Secundum Bellum Mundanum, urbs sedes multarum fabricarum chemicarum et bombarum valde deleta est. Ex anno 1946 ad Rhenaniam-Palatinatum pertinet. Hic sedes societatis chemiae BASF est.

Cives noti
----------

* Curtius Biedenkopf (1930–2021), rerum politicarum peritus
* Helimutus Kohl (1930–2017), rerum politicarum peritus

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  | Friesenheim |
|  |  |  |  | Gartenstadt |
|  |  |  |  | Maudach |
|  |  |  |  | Mundenheim |
|  |  |  |  | Nördliche Innenstadt |
|  |  |  |  | Oppau |
|  |  |  |  | Oggersheim |
|  |  |  |  | Rheingönheim |
|  |  |  |  | Ruchheim |
|  |  |  |  | Südliche Innenstadt |

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Nomen fictum ex sermone Theodisco: nam *Ludwig* sibi vult *Ludovicus* (*Ludwigs* Theodisce casum genetivum monstrat), *Hafen* dicit *portus* et *am Rhein* intellegitur *ad Rhenum.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ludovici Portum Rhenanum** spectant. |

* Situs interretialis Ludovici Portus Rhenani
Wikidata Sictona
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Suecia  
*Locus*: 59°37′2″N 17°43′25″E  
*Numerus incolarum*: 9 689  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Sigtuna
**Gestio**

*Procuratio superior*: Sigtuna Municipality, Uplandia  

**Geographia**

*Superficies*: 561±0.5 hectarium  

Sictona circa annum 1700. Caelatura in *Suecia antiqua et hodierna.*
**Sictona** vel **Sictuna** (Suecice *Sigtuna*) est urbs et localitas Sueciae in ripa Melori lacus in Sictona Municipio Comitatus Holmiensis prope Holmiam sita. Quae a sancto Olavo condita est. Anno 2010, urbi erant 8444 incolae.

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. III, p. 379.
2. ↑  Ibidem.
3. ↑  Jöran Sahlgren; Gösta Bergman (1979). *Svenska ortnamn med uttalsuppgifter*. p. 21 .
4. ↑  Suecice *Mälarén*, *Orbis Latinus*, vol. II, p. 543.
5. ↑  "Tätorternas landareal, folkmängd och invånare per km2 2005 och 2010". Statistics Sweden. 14 December 2011 .

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sictonam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°37′2″N 17°43′25″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Robertus Paulus Sonkowsky** (circa 1931 – November 16, 2014) professor erat emeritus studiorum classicorum et Orientis Proximi antiqui apud Universitatem Minnesotae. Praeclarus erat auctor de arte rhetorica Latina necnon de pronuntiatu linguae Latinae aetatis aureae. Baccalaureatu honestatus est a collegio Lawrence (1954), gradu doctoris autem ornatus ab Universitate Carolinae Septentrionalis (1958). Sodalis erat honorarius Coetus studiosorum scientiae Chronobiologiae cui sedes aedificium Mayo in Schola Medicinae ubi operam dabat studio naturae temporum relate ad vitam hominum.

Sonkowsky auctor et coryphaeus erat inclitus inter eos qui textus classicos viva voce crebro gestu reddiderunt. Documentum sonorum confecit c. t. Homerus: Mors Patrocli - Caput XVI Iliadis apud Folkway Phonodisci ut particeps Sedis Smithsonianae studiorum morum popularium et cultus artium a maioribus traditi. Multae aliae impressiones eius sonorae in taeniis et discis parabiles sunt in Interrete:

et apud domum editoriam Bolchazy-Carducci:

Secundum iter vitae orsus est iam annis septuagesimis superioris saeculi quum munus actoris scaenici suscepit in nonnullis theatris Urbium Geminarum inter quae praeclarum illud Guthrie. Tum demum, rude donatus, operam dare coepit carminibus suis Anglice conscriptis.

Opera selecta
-------------

* Performance of Literature in Historical Perspective ed. D. Thompson et al. (Univ. Press of America 1983) Chapters 1 and 2 (pp. 1–65): "Oral Performance and Ancient Greek Lit." and "Oral Interpretation of Classical Latin Literature."
* "Euphantastik Memory and Delivery in the Classical Rhetorical Tradition," Rhetoric 78 ed. Brown and Steinmann, 1979, pp. 375–3??
* "Critical Edition of the Latin Rhetorical Treatise De Compositione by Gasparino Barizizza of Bergamo, "Year Book of the American Philosophical Society, 1962, 629.
* "Delivery in Ancient Rhetorical Theory," Transactions and Proceedings of the American Philological Association 90 (1959), pp. 256–274.

Notae
-----

1. ↑  Obituary

Nexus externi
-------------

* Sonkowsky praelegens e libro primo Aeneidis
* Societas Promovendae Praelectioni litterarum Graecarum et Latinarum (SORGLL) Lectiones e scriptis Ciceronis, Catulli, Horatii, Vergilii.
* 
* Necrologium
Angelus Wagenstein
**Angelus Raimundus Wagenstein** (Bulgarice Анжел Раймонд Вагенщайн, natus Philippopoli die 17 Octobris 1922; mortuus die 29 Iunii 2023) fuit Bulgaricus scriptor et moderator cinematographicus.

De vita
-------

Natus est familia Iudaica Sephardica. Exeunte e patria propter societatem suae familiae factionibus socialistis et communistis, vixit puerilitatem Lutetiae. Rediit ad suam patriam post amnistiam,? et, adulescente se,? organizationis antifascistae particeps fuit. Per Secundum Bellum Mundanum fuit captivus in castris laboris, ex quibus fugit ad militandum sub copiis partisanis. Capto et damnato capite anno 1944, liberatus est a copiis Sovieticis.

Finito bello, studia cinematographiae Moscuae fecit, et cursum moderatoris cinematographici coepit. Ille est creator circa quinquaginta argumentorum pellicularum, documentariorum, et animantium picturarum. 

Hodie habitat Serdicae. Ducit uxorem, et sibi sunt duo filii.

Opera
-----

* *Pentateuchus Isaaci* (Петокнижие Исааково) (anno 2000)
* *Procul a Toleto* (Далеч от Толедо) (2002)
* *Ave, Shanghai* (Сбогом, Шанхай) (2004)

Nexus externi
-------------

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
Wikidata Germanus Solovecensis
Res apud Vicidata repertae:Germanus Solovecensis: imagoGermanus Solovecensis: imago
*Nativitas*: 2. millennium; Totma  
*Obitus*: 1479; Novogardia Magna  

**Officium**

*Munus*: monachus, Eastern Orthodox monk  

**Consociatio**

*Religio*: Christianitas Orthodoxa
**Memoria**

venerabilis (*feriae die* )
Sanctus **Germanus Solovecensis**, anno 1479 Novogardiae mortuus, ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur. Monasterii Solovecensis conditor est.

Vita
----

Germanus, in Totma natus, Carelus fuit, ut vita sancti Sabbatii Solovecensis docet. Cum inter piscatores ad mare Album erravisset, Solovecenses insulas cognoverat, post in aestuario *Vyg* fluminis in solitudine vivebat. Cum Sabbatius e monasterio Balaamico ad Germanum pervenisset et ab eo de insulis edoctus esset, ambo inde profecti sunt. Crucem ibi erigerunt et sex annos (1429—1435) vivebant. Germanus ad Onegam fluvium commeatus gratia transfretavit, cum Sabbatius aeger factus insulas reliquit et mortuus est. Germanus in insulas revertit. Dein Zosimus ad eum venit. Ecclesiam Transfigurationis aedificaverunt et multos fratres ibi conveniebant. Anno 1479 Novogardiae, quo Arsenius tunc hegumenus Solovecensis eum miserat, mortuus est. Cum tempore verno, quo viae deterrimae sunt, reliquiae eius in Solovki ferrentur, in vico *Chavron’ino* ad Svir flumen relictae sunt et solum anno 1484 die 30 Iulii inventae et 8 Augusti in monasterium translatae sunt. Ambobus diebus (calendario Iuliano) memoria sancti Germani colitur.

In iconibus nigro ore pingi solet.

Notae
-----

1. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *распутица*.

Nexus externi
-------------

* Vitae sancti Zosimi et Sabbatii in: *Annus ecclesiasticus graeco-slavicus* … scripsit Ioannes Martinov Cazanensis SJ, Bruxellis 1863, p. 110—111, 235).
* De Germano in *Encyclopaedia Solovecensi* **(Russice)**
Wikidata Norden
Res apud Vicidata repertae:Norden: insigneNorden: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°35′48″N 7°12′20″E  
*Numerus incolarum*: 24 855  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
http://www.norden.de/ Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Norden
**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich, Aurich  

**Geographia**

*Superficies*: 106.32 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Pasewalk, Bradford on Avon  

**Tabula aut despectus**

Norden: situsNorden: situs
Aedificia "Tres sorores" ad forum Norden
Domus veterrima oppidi Norden
**Norden** est oppidum circuli Aurich in Frisia Orientali atque in Saxonia Inferiore situm. Ad Norden oppidum partes Bargebur, Leybuchtpolder, Neuwesteel, Norddeich (ad annum 1972 "Lintelermarsch" nominata), Ostermarsch, Süderneuland I, Süderneuland II, Tidofeld, Westermarsch I atque Westermarsch II. pertinent.

Historia
--------

Anno 1255 oppidum primo in actis descriptum est, sed certe diu antea conditum est. Postea ad Frisiae Orientalis ducatum pertinuit, tum annis 1744 ad 1806 ad Borussiam, deinde ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Norden Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Norden caput novi Circuli eiusdem nominis factum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Anno 1972 vici supra dicti cum Norden coniuncti sunt. Anno 1977 circulus Norden dissolutum et oppidum pars circuli Aurich factum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Norden** spectant. |

* www.norden.de
*Aquila chrysaetos canadensis*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Subclassis : Neornithes   
Infraclassis : Neognathae   
Superordo : Neoaves   
Ordo : Accipitriformes   
Familia : Accipitridae   
Genus : *Aquila*   
Species : ***A. chrysaetos***   
*Aquila chrysaetos*   
(Linnaeus, 1758)  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)
Synonyma
*Falco chrysaëtos* Linnaeus, 1758
Territorium

Light green = Breeding only  
 Blue = Wintering only   
 Dark green = All-year

***Aquila chrysaetos*** est avis familiae Accipitridarum, una ex notissimis hemisphaerii septentrionalis raptoribus.

Aquilarum, *Aquila chrysaestos* est maior, minor quam femina est mas. Longitudo feminae est circiter 90–100 cm, mas 10 cm minor; alae sunt feminae 200–230 cm, masculini 190–210 cm. Pondus feminae 3.8–6.7 kg, masculini 2.8–4.6 kg.

Ova *Aquilae chrysaeti.*
Pennarum color est furvus cervicisque aureus. Rostrum est canum. Aureoli sunt digiti pedis, sub tecto pennarum. Oculi sunt furvi.

Aquila Chrysaetos saepe non ante annum 20 obit. Captivi fiunt plus quam triginta annos natos.

Edunt chordatas ad 15 kg, etiamque aves.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • Fossilworks • INPN France |
Flores mares *Batis maritimae*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Brassicales   
Familia : **Bataceae**   
Genus : ***Batis***   
L.  
   
Subdivisiones: Species*B. argillicola*  

*B. maritima*

**Bataceae** (Nomen Latinum botanicum a Perleb statutum) sunt familia plantarum florentium cui unicum genus *Batis* est.

Sex species sunt, plantae perennes ac halophyticae (quae sal amant). Pleraeque Americanae sunt, sed *B. argillicola* naturalis est in Australasia. Dioeciae sunt, cum florum spinis impompalibus, sed species Australasiatica monoecia est.

Ambae species perennes humilesque ab 10 ad 70 centimetra altaesunt, prostratae sunt cum in novum solum colonias inferunt, sed cum habuerint radices, dummosae fiunt. Lucidae viridesque sunt, sed aliquando rufae sunt. Flores parvi sunt, editi in secretis spinis, a medio aestu ad autumnum florescentes. 

Aliquot botanistae *B. maritimam* in quinque species dividunt cum *B. californica, B. fruticosa, B. spinosa,* et *B. vermiculata,* sed haec interpretatio non satis constat inter sapientes. 

Bati licet vivere in solis salatis. Cum ceterae plantae exponuntur in salatis humis vel aquis, servatam aquam perdunt, sed *Batis* adaptata est his locis et nihil obstat quin crescant. Ut iuvent vivere in spatiis salatis, folia spissa teguntur pilis minimis qui minuunt aquam perditam in auras.

Pauca animalia eam edunt quia salatior est, sed "alba cauda cervi" *Bate* maritima vescuntur partim. Orientales nani-caeruli papiliones nectar horum florum conlegunt. *Batis maritima* rara fit in aliquot locis, et quidam sapientes putant eam addituram esse specierum indici in discrime, quamquam, introducta planta in Havaios, spatia omnia invadit.

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bataceae** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Bataceae"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • WoRMS: Marine Species • Fossilworks • Flora of North America |
"Deus lo vult": sententia sub insignibus ordinis Sancti Sepulchri(en) exscripta
Verbis **Deus vult! Deus vult!** turba papae Urbano II die 27. Novembris 1095 in synoda Augustonemeti habita oranti respondit. Qua expressione papa ipse peregrinationis in terram sanctam interfuturos esse meditantes confirmavit cum cuipio loca sancta liberatum perigrinanti absolutionem peccatorum promitteret.

Res ita a Roberto Monacho refertur:

Haec et id genus plurima ubi papa Urbanus urbano sermone peroravit, ita omnium qui aderant affectus in unum conciliavit ut adclamarent: *Deus vult! Deus vult!* Quod ut venerandus pontifex Romanus audivit, erectis in coelum luminibus, Deo gratias egit ... (Robertus monachus, *Historia Hierosolymitana* cap. 2)
Haud dissimiliter, sed sermone vulgari Romano vel Francogallico, sententia ***Deus lo vult*** (ad pedem litterarum "Deus illud vult") in insignibus ordinis Sancti Sepulchri(en) anno 1113 instituti subscribitur.

Notae
-----

1. ↑  Textus: *RHC Occ.* vol. 3 p. 729
2. ↑  Vide imaginem nostram
Wikidata Dovesium
Res apud Vicidata repertae:Dovesium: insigneDovesium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°49′0″N 7°18′0″E  
*Numerus incolarum*: 506  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 16.25 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Allanium, Ginodium, Roisanum, Vallis Pellina, Ollomontium, Estrubulae  

**Tabula aut despectus**

Dovesium: situsDovesium: situs
**Dovesium** (-ii, *n.*) (hodie vulgo *Doues*; *Dovia di Aosta*, a 1939 usque ad 1946) est vicus ac municipium Italiae, circiter 500 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Dovesienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Aillan, Bovier, Champ-Mort, Champsavinal, Chanet, Châtellair, Chez-Croux, Condemine, Coudrey, Coudrey Dessus, Crêtes, Dialley, Haut-Prabas, Javiod, La Bioulaz, La Cerise, La Chenal, La Cleyvaz, La Coud, La Crétaz, La Perrouaz, Lusey, Meylan, Orbaney, Planavilla, Plan d'Aillan, Plataz, Ploutre, Posseil, Prabas, Torrent.

Municipia finitima
------------------

* Allanium (olim Allianum) (hodie vulgo *Allein*),
* Estrubulae (olim Eudracinum) (hodie vulgo *Étroubles*),
* Ginodium (hodie vulgo *Gignod*),
* Ollomontium (hodie vulgo *Ollomont*),
* Roisanum (hodie vulgo *Roisan*),
* Vallis Pellina (hodie vulgo *Valpelline*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Dovesium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Dovesii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Dovesii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol VI, Torino 1840
Elector magnus
**Fridericus Gulielmus Elector Brandenburgensis Magnus** cognominatus princeps elector fuit Brandenburgi. Natus 16 Februarii 1620 ad Spream coloniae Brandenburgicae, mortuus 9 Maii (stilo novo, 28 Aprilis stilo vetere) 1688 Potestampii. Societati fructiferae adhaesit.

Edicto Potestampiensi ca. quindedim vel viginti milia protestantium Francogallicorum in Francia bellis religiosis vexatorum in terram Brandenburgum appellavit ut rebus oeconomicis terrae bello tricennali vastatae auxilio sint.

In cippo inscriptum est id: 

SATVR DEMVM GLOR(IAE) ET VITAE  

ANIMO INTEGER VIRIBVS FRACTVS  

SCEPTR(VM) PER SEMISECVL(VM) FERE GESTATVM  

PRIMIGEN(ITO) FIL(IO) ELECTORATVS HAERENDI  

TRADIDIT  

BID(VO) POST MORT(EM) PLACID(AM)  

ET BEATISS(IMAM) DEFVNCTVS  

DIE XXIX APRIL(IS) [stilo vetere] M. D. C. LXXXVIII  

VIXIT ANNOS LXVII MENS(ES) III  

DIES XXIII.

Nota
----

1. ↑  Graesse

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Electorem Magnum** spectant. |
Electriductus tensionis magnae cum malis e chalybe factis, in Germania
Electriductus in Francogallia
**Electriductus tensionis magnae**[1] est pars retis electricae, quae fluxum electricum ab electrificinis ad locos habitatos vel ad fabricas aliosque, quibus electricitate opus est. Saepius hoc nomine electriductus aerei appellantur, sed et subterranei et submarini electriductus tensionis magnae existunt. Electriductus tensionis magnae aereus malos[2] altos e chalybe vel rarius e rudere concreto factos habet, quibus fila electrica haerent. Electriductus tensionis magnae primus Monaci anno 1882 constructus erat, saeculo vicesimo autem passim aedificati sunt.

Notae
-----

1. ↑  *Lexicon Morganianum*, s.v. *power line, power line pole, pylon*.
2. ↑  Anglice *pylon*, ibidem.

Bibliographia
-------------

* Donald G. Fink and H. Wayne Beaty, *Standard Handbook for Electrical Engineers*, Novi Eboraci 1978 **(Anglice)**
* Joseph Kindersberger, *Grundlagen der Hochspannungs- und Energieübertragungstechnik*, Monachiae 2009 **(Theodisce)**
* Магидин Ф. А. *Электромонтажные работы*. Vol. XI, pars 1, *Воздушные линии электропередачи* Moscuae 1991. **(Russice)**

Nexus externi
-------------

* De electriductibus tensionis magnae **(Russice)**
Wikidata Olgerdus
Res apud Vicidata repertae:Olgerdus: imagoOlgerdus: imago
*Nativitas*: 1296;   
*Obitus*: 24 Maii 1377;   
*Patria*: Magnus Ducatus Lituaniae  

**Officium**

*Officium*: Magnus Dux Lithuaniae  

**Consociatio**

*Religio*: Paganismus, Christianitas Orthodoxa
**Familia**

*Genitores*: Godeminnus; Jewna  
*Coniunx*: Iuliania Tueriensis, Maria of Vitebsk  
*Proles*: Vladislaus II, Skirgaila, Kaributas, Lengvenis, Karigaila, Vygantas, Swidrigelo, Agrypina of Lithuania, Alexandra of Lithuania, Feodor Olgerdovich, Demetrius Maior Branscensis, Andreas Polotiensis, Vladimir Olgerdovich, Konstanty Czartoryski, Q4219390, Q4281699, Helen of Lithuania, Q30879499, Q68647417, Q108886223, Yefrosinya / Yevpraksiya  
*Familia*: Gediminids
**Olgerdus** (Lituanice nunc *Algirdas*, Ruthenice *Ольгѣрдъ*), circa annum 1296 natus et die 24 Maii 1377 mortuus, fuit magnus dux Lituaniae annis ab 1345 ad 1377. Gedimini filius fuit atque Keystuti et Iaunuti frater. Primam uxorem Mariam Iaroslai filiam e Vitebsco ducatus Vitebscensis heredem habuit, secundam Iulianiam Tueriensem. Iagaelonis et Swidrigelonis et Skergelonis (Iuliania matre) pater.

Notae
-----

1. ↑  E.g. *Historiarum Poloniae et magni ducatus Lithuaniae scriptorum quotquot supersunt...*, vol. II, Varsaviae 1769, p. 201-204 (Textus apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
**Ordo missae** sunt omnes ritus, qui sive sacerdoti sive populo servandi sunt in celebranda missa.

Partitio ordinis missae
-----------------------

Missa duabus partibus praecipue constat, liturgia nempe Verbi et liturgia eucharistica, quae tam arcte inter se coniunguntur, ut unum actum cultus efficiant. Praeterea quidam ritus missam aperiunt et concludunt. Ergo ordo missae in quattuor partes dividitur:

### I. Ritus initiales

Ritus initiales ideo constituuntur, ut per eos fideles ad missam bene disponantur. Introitus, salutatio, actus paenitentialis, kyrie, gloria et collecta sunt partes Rituum initialium.

### II. Liturgia Verbi

Liturgia Verbi componitur ex lectionibus Sacrae Scripturae, quibus alii ritus adduntur ut verba audita melius intellegantur eisque melius respondeatur. Liturgia Verbi constat: silentio, lectionibus Sacrae Scripturae, Psalmo responsorio, acclamatione ante Evangelium, homilia, professione fidei et oratione universali.

### III. Liturgia Eucharistica

Liturgia Eucharistica est quasi cor totius missae, ubi sacerdos idem perficit, quod ipse Christus egit atque discipulis in sui memoriam faciendum tradidit. Sunt partes liturgiae eucharistiae: praeparatio donorum, oratio super oblata, prex eucharistica, oratio dominica, ritus pacis, fractio panis, communio et oratio post communionem.

### IV. Ritus conclusionis

Ritus conclusionis constat brevibus nuntiis, benedictione et dimissione populi.

Liber
-----

Missale Romanum ex decreto sacrosancti oecumenici Concilii Vaticani II instauratum, auctoritate Pauli PP. VI promulgatum, Iohannis Pauli PP. II cura recognitum. Editio Typica tertia. Typis Vaticanis A.D. 2002.

Pro missa celebrata secundum missalem beati Ioan. XXIII vide Ordo missæ (1962).
Ars coquinaria Mexicana: puerulus *elote* a bacillo edens
**Elote** (Navatlace *ēlōtl* 'eːloːt͡ɬ) est maizium in spica in folliculo coctum pro cibo viario in Mexico venumdatum, et saepe domi simile praeparatum. In Mexico, Sicagi, et in Civitatibus Foederatis Meridianis, mos est elotes a bacillo consumere, vel folliculum spicae retractum ut manubrium sit prehendere. Condimenta sicut sal, quiyae pulvis, butyrum, caseus, sucus limoniorum vel lumiarum, embamma Magonicum, et cramum acerbum (vel crema Mexicana) usitate ad elotem adduntur. Mixtura piperis et limonis populo gratus in Texia est.

Cibus viarius Mexicanus: *Elotes* et elixatae et assae a tabernaria scapharia in canale urbis Xochimilco venditantur
Alius modus *elotes* proferendorum est nucleos in cratera partiri. Incolae meridianarum mediarumque Mexici regionum hunc cibum appellant *esquites* potius quam *elote.*

In meridianis mediisque Mexici regionibus, elotes ad edendum parati a venditoribus viariis et in tabernulis ad viam, sed alibi saepius in popinis venumdantur. Elotes aqua elixuntur, et cum divenderentur, condimenta ab emptore electa adduntur.

Notae
-----

1. ↑  "Quiya ... pulvis eius": Gulielmus Piso, *De Indiae utriusque re naturali et medica libri* (1658) (pp. 225-226 apud *Google Books*), cf. Ioannes Ray, *Historia plantarum generalis* (1693) (vol. 1 pp. 678-679 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* Ignaz Pfefferkorn(de), *Beschreibung der Landschaft Sonora*. 1794 (vol. 2 p. 134 apud *Google Books*)
* María Esther Echeverría, Luz Elena Arroyo, edd. *Recetario mexicano del maíz*. 2a ed. Mexicopoli: Consejo Nacional para la Cultura y las Artes, 1983. ISBN 970-18-3413-5
Regium insigne Ordinis Periscelidis
**Ordo Periscelidis** seu **Garterianus** (Anglice: *Most Noble Order of the Garter*) est ordo equitum regni Britanniarum die 23 Aprilis anno 1348 a Eduardo III creatus.

Et numero Ordinum rariorum antiquiorumque adducitur, cuius splendor ab ortus fui principio ad hoc usque tempus viguit. 

Elizabetha II cum forma tunica et ordine anno 2008
Insigne in Capella Sancti Georgio apud Arcem Windersriensis
Equitis Ordinis sunt equites dignitatis celsioris, qui periscelide circa tibiam, paludamento honorifico, et torque aureo ornantur; patronem habentes Sanctum Georgium.

Sententia ordinis est: Honi soit qui mal y pense (*male vertat qui male cogitat*).

Nexus interni
-------------

* Eduardus III, rex Angliae
* Liber Garterianus
* Ordo militaris

Nexus externi
-------------

* *British History*
* *College of Arms*

Bibliographia
-------------

* Trigg, S: *Shame and Honor: A Vulgar History of the Order of the Garter* Recensio

Notae
-----

1. ↑  "ordo Periscelidis" (p. 108 apud *Google Books*)
2. ↑  "ordo Garterianus" (col. 797 s.v. "*Jartière*" apud *Google Books*)
3. ↑  Ordinum equestrium et militarium catalogus : in imaginibus expositus & cum brevi narratione, pagina XCIV
Wikidata Carolus Vila Nova
Res apud Vicidata repertae:Carolus Vila Nova: imagoCarolus Vila Nova: imago
*Nativitas*: 27 Iulii 1959; Neves  
*Patria*: Insulae Sancti Thomae et Principis  

**Officium**

*Officium*: President of São Tomé and Príncipe  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Independent Democratic Action  

**Carolus Vila Nova**, vulgo plene *Carlos Manuel Vila Nova* (Neves in oppido die 27 Iulii 1959 natus) est politicus insularum Sancti Thomae et Principis.

Partim in oppido nativo, partim in urbe S. Thomae educatus, alumnus est universitatis Oranensis in Algerio, ubi ingeniariae telecommunicationum studuit. Deinde director fuit deversoriorum societatumque periegesis. Res politicas suscipiens, minister operum publicorum meruit a die 15 Augusti 2010 usque in 12 Decembris 2012, iterum a 25 Novembris 2014 ad 3 Decembris 2018, primo ministro Patricio Trovoada. Parlamento hoc anno legatus est. Praeses Sancti Thomae et Principis die 2 Octobris 2021 inauguratus est, antecessore Evaristo Carvalho.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |

* ""Eu Garanto" – Mas, quem é Carlos Vila Nova?" (26 Augusti 2021) apud *Téla Nón*
* Vita apud situm praesidalem

Principes rei publicae Sancti Thomae et Principis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Manuel Pinto da Costa 1975 • Michael Trovoada 1991 • Fradique de Menezes 2001 • Manuel Pinto da Costa 2011 • Evaristus Carvalho 2016 • Carolus Vila Nova 2021
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri rei publicae Sancti Thomae et Principis |
|  |
Carolus de Montalembert anno 1831.
**Carolus Forbes-Renatus,** comes de Montalembert (Londinii die 15 Aprilis 1810 natus; Lutetiae die 13 Martii 1870 mortuus), fuit diurnarius, rerum gestarum scriptor, et rerum politicarum peritus Francicus et conditor doctrinae Catholicismi liberalis. Anno 1851 in Academiam Francicam cooptatus est.

Vita
----

Filius ingeniarii et legati Marci Renati Montalambert Londinii natus est, ubi pater exsul erat. Primo cooperationes cum Felicitate Roberto de Lamennais inierat, quas post editionem libri »Paroles d'un croyant« (1834) deseruit. Ex anno 1831 autem senator Francicus in camera superiora fuit anno 1843 editurus libellum de catholicorum muneribus (»Du devoir des catholiques dans la question de la liberté d'enseignement«) quo pugna de libertate educatoria orta est. Iesuitas defendens anno 1847 Commissionem de libertate religiosa condidit. Etiam pro christifidelibus catholicis in Polonia, Graecia et Helvetia tuba signum dabat modo maxime volubili. Die 28 Februarii 1848 se rem publicam fovere dixit et parlamentum iniit; postea etam circulum legiferum electu est. Ex anno 1852 socius Academiae factionem condidit, a qua modum in modernum libere pro ecclesia catholica inclamatum est. Quo magis deplorandum, cum litteris die 7 Martii 1870 datis contra infallabilitatem papalem dogma scribere debuit. 

Inter opera sint digna mentionis: »Histoire de sainte Élisabeth de Hongrie« (Lutetiae 1833); »Des intérêts catholiques au XIX. siècle« (1852); »Les moines d'Occident, depuis saint Benoît jusqu'à saint Bernard« (1860–67); »Le Pape et la Pologne« (1864). Omnium operum editio annis inter 1861 et 1868 edita est quam sequebantur »Discours« (editio altera 1892) et litterae Texier (1899) et Leoni Cornudet (1905) scriptae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Carolum de Montalembert** spectant. |

* Montalembert inter Academiae immortales
* Biographia in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* De Montalembert apud DDB
Wikidata Elsfleth
Res apud Vicidata repertae:Elsfleth: insigneElsfleth: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°14′0″N 8°28′0″E  
*Numerus incolarum*: 9 113  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Alluvionis Visurgensis  

**Geographia**

*Superficies*: 115.15 chiliometrum quadratum, 115.19 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Marstal Municipality  

**Tabula aut despectus**

Elsfleth: situsElsfleth: situs
**Elsfleth** est oppidum Saxoniae Inferioris et pars Circuli Alluvionis Visurgensis. Ad Elsfleth commune vici Neuenbrok, Bardenfleth atque Altenhuntorf pertinent.

Historia
--------

Ecclesia Sancti Nicolai
Anno 1063 Henricus IV imperator paludem ad ripam laevam Visurgis archiepiscopo Bremae tradidit, qui hic colonos Nederlandicos collocavit. Qui "Stedingi" nominati postea libertatem suam defendentes a Gerhardo II archiepiscopo anno 1234 ut haeretici victi sunt. Ipse Elsfleth anno 1220 nomine *Elsflete* primo in actis descripta est. Ab anno 1350 Elsfleth regio a comitibus, ab anno 1815 a Ducibus Magnis Oldenburgensibus recta est. Ab anno 1814 caput magistratus Elsfleth fuit. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 pars novi Circuli Alluvionis Visurgensis facta est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1974 vici Neuenbrok, Bardenfleth atque Altenhuntorf, qui ad commune "Moorriem" coniuncti erant, pars oppidi Elsfleth facti sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Elsfleth** spectant. |

* www.elsfleth.de
Wikidata Olginatum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°48′0″N 9°25′0″E  
*Numerus incolarum*: 7 024  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Leucensis  

**Geographia**

*Superficies*: 8 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brivium, Calaucius Curtis, Galbiatum, Curtis Garlinda, Greghentinum, Vercuracum, Airunum  

**Tabula aut despectus**

Olginatum: situsOlginatum: situs
Olginatum
**Olginatum** (-i, *n.*) vel **Olginate** (-atis, *n.*) (alia nomina: *Ulginatium*, *Olginas -atis*; olim: *Ulcinatum*, *Ulcinate -atis*, *Ulcinas -atis*) (Italiane: *Olginate*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 7 093 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae *Olginatenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Brigantia (*terra*)
* Ulginatium lacus (Italiane: *Lago di Olginate*)

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Leucensis,
* Brigantia (*terra*),
* Leucum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Olginatum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Leucensi.Collocatio finium municipii in Provincia Leucensi.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Suadetur ut haec cum pagina Encytus uniatur.**
De quo sententiam tuam, rogamus, profer in pagina disputationis.

English languageEnglish language English
It is proposed to merge this page with Encytus. Please give your opinion on the talk page.

German languageGerman language Deutsch
Es steht der Vorschlag, diese Seite zu vereinen mit Encytus. Wir bitten um Ihre Meinung im Diskussionsforum.

Esperanto languageEsperanto language Esperanto
Proponatas tiun ĉi paĝon kunigi kun Encytus. Bonvole komenti prie en la diskutejo.
 |

Frictella et socolata
**Frictella** est ofella ex quolibet cibo conciso, sub oleo undique fricta.

De Nomine
---------

Sunt qui frictellas lucunculos nominant, sed hoc nomen ad aliam rem spectare videtur.

Platina figuram (fortasse non primus) "frictellae" pepigit, haec dicens: "Frictellam a fricto dici nulla ratio obstat; friguntur enim haec esicia, unde et a frigendo sumpsere nomen. Male nobiscum actum esset si quod ex consuetudine in frequentem usum translatum est ad latinitatem traduci non posset, cum id et quadret et analogiam sapiat." (*De Honesta Voluptate et Valetudine*, 9.1)
**Ordo missae** sunt omnes ritus, qui sive sacerdoti sive populo servandi sunt in celebranda missa.

Partitio ordinis missae
-----------------------

Missa duabus partibus praecipue constat, liturgia nempe Verbi et liturgia eucharistica, quae tam arcte inter se coniunguntur, ut unum actum cultus efficiant. Praeterea quidam ritus missam aperiunt et concludunt. Ergo ordo missae in quattuor partes dividitur:

### I. Ritus initiales

Ritus initiales ideo constituuntur, ut per eos fideles ad missam bene disponantur.

S. In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen.

S. Introibo ad altare Dei.
R. Ad Deum qui lætificat iuuentutem meam.

* Iudica me

S. Introibo ad altare Dei.
R. Ad Deum qui lætificat iuuentutem meam.

S. Adiutorium nostrum in nomine Domini.
R. Qui fecit caelum et terram.

* Confessio sacerdotis

S. Confiteor (1962)
Absolutio
M. Misereatur tui omnipotens Deus, et, dimissis peccatis tuis, perducat te ad vitam aeternam.
S. Amen

* Confessio ministri

M. Confiteor (1962)
Absolutio
S. Misereatur uestri omnipotens Deus, et, dimissis peccatis uestris, perducat uso ad uitam æternam.
M. Amen
S. Indulgentiam, absolutionem et remissionem peccatorum nostrorum tribuat nobis omnipotens et misericors Dominus.

V. Deus, tu conversus vivificabis nos.
R. Et plebs tua laetabitur in te.
V. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam.
R. Et salutare tuum da nobis.
V. Domine, exaudi orationem meam.
R. Et clamor meus ad te veniat.
V. Dominus vobiscum.
R. Et cum spiritu tuo.

* Aufer a nobis

* Oramus te, Domine

Benedictio incensi: Ab illo benedicaris, in cuius honore cremaberis. Amen.
￼

* Introitus
* Kyrie
* Gloria in excelsis
* Collecta

### II. Liturgia Verbi

Liturgia Verbi componitur ex lectionibus Sacrae Scripturae, quibus alii ritus adduntur ut verba audita melius intellegantur eisque melius respondeatur. Liturgia Verbi constat: silentio, lectionibus Sacrae Scripturae, Psalmo responsorio, acclamatione ante Evangelium, homilia, professione fidei.

  

### III. Liturgia Eucharistica

Offertorium

OratioSecreta seu super oblata (Secr.)

Canon

oratio dominica

ritus pacis

fractio panis,

Communio

Postcommunio (Oratio post communionem) (Post.)

Oratio Super populum (S.pop.)

### IV. Ritus conclusionis

Ritus conclusionis constat dimissione populi, benedicitione, postrema lectione Initii Euangelii Ioannis.

S. Dominus vobiscum.

M. Et cum spiritu tuo.

S. Initium sancti Evangelii secundum Joannem.

M. Gloria tibi, Domine.

* In principio erat Verbum

Deo gratias.

Liber
-----

Missale Romanum ex decreto sacrosancti Concilii tridentini instauratum, auctoritate Pii PP. V promulgatum, Iohannis PP. XXIII cura recognitum. Editio Typica. Typis Vaticanis A.D. 1962.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Graphetica,** aliquando **graphica** appellata, est ramus linguisticae qui ad explicationem proprietatum physicarum formarum scribendi spectat. Ea est studium eticum, quod significat eam esse iudicium eorum qui extra rem stent, et ad propria systemata scribendi non spectat. A graphemica discrepat, ramo cognato sed emico, qui coniunctiones inter formas in propriis systematibus scribendi cognoscit. Graphetica phoneticae similis est. Ea ergo dividi potest in duo genera, *grapheticam oculorum* et *grapheticam mechanicam,* quae similes phoneticarum auditoriae et articulatoriae sunt. Linguae impressae et manu scriptae res explicationis grapheticae esse possunt.

Notae
-----

1. 1 2  David Crystal, "Graphetics," in *Dictionary of Linguistics and Phonetics,* ed. 5a (Malden, Massachusettae: Blackwell, The Language Library, 2003), ISBN 978-0-631-22663-5.
2. 1 2  "Graphetics," in *The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems,* ed. Florian Coulmas (Blackwell, 1999), Blackwell Reference Online.
3. ↑  R. R. K. Hartmann et Gregory James, "Graphetics," in *Dictionary of Lexicography* (Londinii, Novi Eboraci: Routledge, 1998), ISBN 978-0-415-14143-7.
Tabulae Bacchicae. 1: Maenas patellam oblatoriam ferens (83.AG.222.4.2); 2. Bacchus et Ariadne (83.AG.222.3.1); 3. Satyrus cantharum et thyrsum tenens (83.AG.222.2)
Exergon picturae primae: pavo cum fructibus
Exergon picturae tertiae: despectus
**Getty 83.AG.222** est series picturarum muralium Romanarum in collectu Musei Getty servatarum, quarum tres potiores, res Bacchicas depingentes, in villa Getty ostentantur. Videntur maenas patellam oblatoriam ferens (83.AG.222.4.2); Bacchus et Ariadne (83.AG.222.3.1); satyrus cantharum et thyrsum tenens (83.AG.222.2). Subter in exergis describuntur pavo cum uvis cotoneisque (cf. pavo (picturae murales Romanae)); panorama templorum. Fragmenta anno 1983 Turici in Helvetia apud antiquarium *Gianfranco Becchina* empta sunt.

Bibliographia
-------------

* *The J. Paul Getty Museum Journal* vol. 12 (1984) p. 259 no. 151

Nexus externi
-------------

* Catalogus musei Getty: 83.AG.222.4.2[*nexus deficit*]
* Catalogus musei Getty: 83.AG.222.3.1

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Sodales OECD     Civitates quae disputationibus accessionis intersunt     Civitates quae sese ordini iungere velle coeperunt
**Ordo oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis**, breviter **OECD** sive **OCDE**, est consociatio civitatum industralium qui indice progressu humani alti sunt, inter quas communio oeconomiae politicae et oeconomiae mercatus est. Die 30 Septembris 1961 instituta est, quae incrementum oeconomicum et commercium liberum civitatum sociarum componeret proveheretque, nec non prosperitatem socialem augeret. In praesenti, triginta quattuor civitates participes sunt. Sedes ordinis (Château de la Muette) in Arrotundimento XVI Lutetiae sita est. Linguae publicae Francogallica et Anglica sunt.

Notae
-----

1. ↑  Confer Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, 2009: *Ordo oeconomicae cooperationi et evolutioni favendae*.
2. ↑  Acronymum dictionis Anglicae ***O**rganisation for **E**conomic **C**o-operation and **D**evelopment*.
3. ↑  Acronymum dictionis Francogallicae ***O**rganisation de **c**oopération et **d**éveloppement **é**conomiques*.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Anglice)**
* Situs publicus **(Francogallice)**

Secretarii generales ordinis oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Robertus Marjolin 1948 • Renatus Sergent 1955 • Thorkil Kristensen 1960 • Aemilius van Lennep 1969 • Ioannes Claudius Paye 1984 • Donaldus Johnston 1996 • Iosephus Angelus Gurría 2006 |
|  |
Tannhäuser poeta eques ordinis.  
Imago parva Codicis Manesse
 **Ordo Sanctae Mariae Teutonicorum** vel **Ordo Teutonicus** est ordo religiosus equitum, anno fere 1191 constitutus.

Insignia
--------

Crux Ordinis Teutonicorum
Ordinis insigne est crux niger ungularum vel potius crux niger felum pedum, Germanice *Tatzenkreuz*. Hic crux adhuc est signum exercitus Germanici. Sententia ordinis est *Helfen, Heilen, Wehren* ("adiuvare, sanare, defendere").

Res gestae
----------

Ordo conditus est tempore tertiae expeditionis sacrae anno 1190. 

Primum ordo tertia cruciata illis adiuvabat qui in terram sacram migrabant. Deinde ordo militaris factus est ut Imperio Romano Sacro in terra sacra adiuvaret. Tum ordo emigrationem Germanorum ex Germania orientem versus effecit. 

Anno 1237 Fratres militiae Christi Livoniae, primum pars ordinis Teutonici, constituti sunt.

Anno 1410 milites Polonici et Lituanici deigenetricis hymnum vulgo *Bogurodzica* appellatum cantantes cruciferos Teutonicos ad silvam viridem ut ipsi dicunt vel ad abium montem ut Germani dicunt vicerunt. 

Ordo a Napoleone prohibitus est anno 1809. In Austria autem supervixit. 

Usque ab anno 1929 est ordo clericorum et inter Canonicos Regulares numeratur.

Magistri primi
--------------

* Hermannus de Saltza (1210 - 1239)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ordinem Teutonicum** spectant. |

* De proelio inter equites Teutonicos et Polonicos ac Lituanos

Nexus interni
-------------

* Miles regularis
* Civitas Ordinis Theutonici
* Pax Thorunensis (1411)

Notae
-----

1. ↑  Fons

Ordines Ecclesiae Catholicae

Albi · Augustiniani · Barnabitae · Benedictini · Camilliani · Canonici Augustiniani · Capuccini · Carmelitae · Carmelitae Discalceati · Carthusiani · Cistercienses · Claretiani · Comboniani · Dominicani · Eudistae · Filii Amoris Misericordis · Franciscani · Iesuitae · Lasalliani · Legionari Christi · Mercedarii · Minimi · Oratoriani · Passionistae · Praemonstratenses · Rosminiani · Sacra Familia · Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes · Salesiani · Scalabriniani · Scheutistae · Servi Mariae · Servi Iesu et Mariae · Spiritani · Trappistae · Trinitarii · Ursulinae · Vincentiani

*Vide etiam: Categoria:Ordines Ecclesiae Catholicae*
**Paulus** (Theod. *Paul*) **Schröder** (natus 9 Augusti 1875 oppido *Stolpe* (Megalopolis-Suerinum), mortuus 2 Augusti 1932 Rostochii) vir publicus Theodiscus et sodalis factionis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius mercator erat, qui fortunas non possidebat. Scholam frequentavit et deinde annis 1897 - 1899 tirocinium magistri fecit. Deinde magister scholarum primariarum usque ad annum 1919 laboravit. Uxorem non duxit.

Cursus honorum
--------------

Schröder, qui ab anno 1918 sodalis SPD erat, annis 1919 - 1932 Rostochii legatus consilii urbis erat et annis 1920 - 1932 legatus ad senatum terrae Megalopolis-Suerini fuit. A die 8 Iulii 1926 - 9 Iulii 1929 praeses ministrorum huius terrae erat. Morbo Diabetis afflictus anno 1932 mortem voluntarium petivit.

Nexus externi
-------------

* Notae Biographicae apud act Cancelariae Imperii (lingua Theodisca)
* BIOSOP (Biographien Sozialdemokratischer Parlamentarier in den deutschen Reichs- und Landtagen 1867 - 1933 (lingua Theodisca, eligere debes paginam Pauli Schröder)

Praesides Ministrorum Megalopolis-Suerini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Megalopolis-SuerinumMegalopolis-Suerinum |
| Annis 1918 - 1933
Hugo Wendorff (DDP) |
Hermannus Reincke-Bloch (DVP) |
Ioannes Stelling (SPD) |
Ioachimus Baro de Brandenstein (DNVP) |
Paulus Schröder (SPD) |
Carolus Eschenburg (DNVP) |
Gualterus Granzow (NSDAP) |
Ioannes Egon Engell (NSDAP) |
|  |
**Societas Aeronautica Regalis Nederlandica**, acronymo Nederlandico **KLM** (Nederlandice *Koninklijke Luchtvaart Maatschappij*), est organizatio commeatus Nederlandici, cuius sedes in urbe Amstelveen est.

Insigne Societatis Aeronavigationis Regalis Nederlandicae.
Aeroplanum KLM Fokker 100 *cityhopper*.

Historia
--------

Post exhibitionem aeronavigationis in urbe Amstelodami anno 1918 habitam, societas KLM die 7 Octobris 1919 ab Antonio Herimanno Gerardo Fokker constructore aeroplanorum una cum Alberto Plesman conductore gubernantibus condita est, in honorem reginae Gulielminae nomine societatis attributo *regalis* apposito.

Die 17 Maii 1920, primus cursus aeroplani Airco D.H.16 ab aeroportu Londinii in Nederlandiam ad aeroportum urbis Amstelodami factus est.

Cum machinis praecipue ex Officina aeroplanorum Nederlandica Fokker (Batavice *N.V. Nederlandsche Vliegtuigenfabriek Fokker*) KLM ab anno 1924 iussu gubernationis civitatis Nederlandiae commeatum aeris ad colonias Indiae Nederlandicae versus urbem Bataviam, hodiernam Iakartam gessit.

Ab anno 1971 a KLM aeroplana generis Boeing 747 utuntur.

KLM cum societate aeronautica Air France anno 2004 fusionem efficit et eodem anno foederatione aeronavigationis SkyTeam iuncta est.

Classis
-------

Aeroplanorum KLM anno 2016 numerum 115 gerit.

Statio principalis classis KLM ad Aeroportum Amstelodamum Schiphol est.

Calamitates
-----------

Anno 1977 duo aeroplana societatum KLM et Pan Am in aëroportu Insulae Nivariae concusserunt, 583 homines necantes.

Nexus internus
--------------

* Index societatum aeronauticarum

Notae
-----

1. ↑  A. N. J. Thomassen à Thuessink van der Hoop: *Door De Lucht Naar Indie: Met 112 foto's, meerendeels door den schrijver genomen, en 38 kaarten en andere illustraties* (Amstelodami 1925).
2. ↑  A. M. C. M. Bouwens et Marc Dierikx, *Op de drempel van de lucht: Tachtig jaar Schiphol* (Hagae, 1996, ISBN 9012083044). Louis van Boven, Joop Kampman, et Mieke Lemmens, *Schiphol en de Nederlandse luchtvaart* (Amstelodami, 1987, ISBN 9029095962).
3. ↑  Jan Reijnoudt et Niek Sterk, *Tragedie op Tenerife: de grootste luchtramp, optelsom van kleine missers* (2002, ISBN 9043505633).

Bibliographia
-------------

* de Leeuw, René. 1984. *KLM: De geschiedenis van de KLM vanaf 1919.* Weesp. ISBN 9022837696.
* Sluiter, Jan, et Hans van den Berg. 2015. *De geschiedenis van de KLM.* DVD.
* van der Klaauw, B. 1990. *KLM vliegtuigen.* Alkmaar. ISBN 9060139925.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Societas Aeronautica Regalis Nederlandica** spectant. |

* Situs interretialis societatis aeronavigationis KLM proprius.[*nexus deficit*]
Wikidata Sidon
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Libanus  
*Locus*: 33°33′38″N 35°22′33″E  
*Numerus incolarum*: 200 000  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Sidon District  

**Geographia**

*Superficies*: 7 000 000 metrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Constantia, Serdica, Soteriopolis  

Oppidum mari adiacens.
**Sidōn** (-is, *f.*) (Phoenicie *sdn*, Arabice صيدا *Ṣaidā*) est quarta urbs Libani. Iam aevo Neolithico frequentata, fuit inter metropoles Phoenicum antiquorum. Sub imperio Romano pars fuit provinciae Syriae.

Fontes
------

Strabo, *Geographica* XVI.2.22-24

Bibliographia
-------------

* Marc Haber et al. "A Transient Pulse of Genetic Admixture from the Crusaders in the Near East Identified from Ancient Genome Sequences" in *American Journal of Human Genetics* (18 Aprilis 2019)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 33°33′38″N 35°22′33″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sidonem** spectant. |