recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Sventoslaus I (princeps Kioviensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 942; Kiovia  
*Obitus*: 972; Dnieper Rapids  
*Patria*: Russia Kioviensis  

**Officium**

*Officium*: dux Kioviensis, Grand Prince of Novgorod  
*Munus*: legatus, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Slavic religion
**Familia**

*Genitores*: Inguarus; Olga Chiovica  
*Coniunx*: Predslava  
*Proles*: Iaropolcus Sventoslai filius, Helgus Sventoslai filius, Vladimirus I Magnus  
*Familia*: Rurici domus
Sventoslaus I Kioviensis in monumento *Millennio Russiae* Novogardiae depictus
**Sventoslaus I Inguari filius** (natus circa annum 942, mortuus mense Martio 972) fuit princeps Russicus Kioviensis, Inguaro duce et Olga natus. Nobilis est expeditionibus assiduis ad orientem et meridiem factis, quae duo imperia magna Cosrorum et Bulgarorum in exitium praecipitaverunt. Etiam multas gentes Slavonicas orientales vicit, Alanos superavit, ac Bulgaros Rhaënses petivit, interdum se cum Pacinacis Hungarisque foedus sanciens. Iaropolci et Helgi et Vladimiri Magni (cuius mater Maluscha erat) pater est.

Notae
-----

1. ↑  Lingua Slavonica antiqua orientale С~тославъ / Свѧтославъ Игорєвичь, *Sventoslavŭ / Svantoslavŭ Igorevičǐ*; Russice Святослав Игоревич, *Sviatoslav Igorevich*; Ucrainice Святослав Ігорович, *Sviatoslav Ihorovych*; lingua Ruthenica Alba Святаслаў Ігаравіч, *Sviataslaŭ Iharavich*; Graece Σφενδοσθλάβος, *Sphendosthlabos*.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sventoslaum I** spectant (Sviatoslav I of Kiev, Sviatoslav I, Grand Prince of Kyiv). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |
| Lingua Dalmatica  |
| --- |
| Taxinomia: | lingua Indoeuropaea e familia Romanica orientali |
| Status: | lingua exstincta |
| Sigla: | 1 —, 2 dlm, 3 dlm |
| Usus |
| Aevum: | anno 1898 exoleta |
| Situs: | Dalmatia  |
| Litterae: |  |
| Scriptura: | Latina |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaediae pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaediae pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |
| Situs dialectorum ultimarum linguae DalmaticaeSitus dialectorum ultimarum linguae Dalmaticae
Situs dialectorum ultimarum linguae Dalmaticae |

**Lingua Dalmatica** est sermo hodie exstinctus divisionis Romanicae linguarum Indoeuropaearum, olim in regione Dalmatia iuxta oram maris Adriatici adhibitum. Locutor ultimus huius linguae, T. U. Burbur, in lapicidinis interfectus est in insula Curicta die 10 Iunii 1898.

Sermones vel dialecti
---------------------

* **Vegliota**
* **Ragusana**
* **Curzuolana**
* **Iadertina**

Notae
-----

1. ↑  Conradus Gesnerus, *Mithridates: de differentiis linguarum* (1555) textus f. 16v
2. ↑  *Krk* sive *Veglia* (en:Krk).

Incubatrix VicimediorumIncubatrix Vicimediorum
Experimentum est pro Vicipaedia in  ***Lingua Dalmatica*** apud *Incubatrix Vicimediorum*

Linguae Romanicae

Anglo-Normannica · Auridunica · Aragonensis · Aromanica · Arpitanica · Asturiana · Burgundica · Caesariaca · Campanica · Catalana · Corsa (Gallurica, Sassarensis) · Cispadana · Dalmatica · Dacoromanica (Moldovica, Valachica) · Extremadurensis · Fala · Franco-Comitatina · Francogallica · Foroiuliensis · Gallaica · Gallonica · Guernesica · Lingua Haitiana · Hispanica (Castellana) · Insubrica · Istrica · Istro-Romanica · Italiana (Tusca litteraria) · Iudaeo-Francogallica · Iudaeo-Italiana · Latina Dolomitica · Iudaeo-Hispanica · Legionensis · Ligustica (Monoecensis) · Lotharingica · Lusitana · Megleno-Romanica · Mirandica · Moeso-Romanica · Mosarabica · Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) · Normannica · Occitanica · Orobica · Pedemontica · Pictavo-Santonica · Picardica · Romancica · Romanensis · Sarda · Serquica · Shuadit · Sicula (Bruttia, Sallentina) · Tarentina · Venetica (Talica) · Vallonica
*Linnaea borealis*
***Linnaea borealis*** est planta angiosperma e familia *Caprifoliacearum*, in honorem Caroli Linnaei nominata, qui etiam ea tamquam sui ipsius insigni utebatur.

Descriptio
----------

*Linnaea borealis* est fruticulus parvus, repens, sempervirens, foliis oppositis ellipticis serratis; floribus laete roseis (nonnumquam fere albis), in scapo binis, nutantibus, corolla campanuliformi 5-lobata, staminibus quatuor didynamis.

*Linnaea* in silvis, praesertim borealibus, crescit; in Europa ad septentrionem Alpium, praesertim in Scandinavia invenitur, atque in regionibus frigidioribus Asiae et Americae septentrionalis.

*Linnaea* insigne Linnaei
-------------------------

*Linnaea borealis* erat planta Carolo Linnaeo carissima. Genus *Linnaeam* in honorem eius Iohannes Fredericus Gronovius botanicus Batavus nominavit. Auctor autem nominis speciei *Linnaeae borealis* ipse Linnaeus est.

Carolus Linnaeus, anno 1739 pictus, *Linnaeam* manu tenens
Insigne heraldicum Linnaei in Collegio Nobili Holmiae depictum
In nonnullis tabulis, praesertim in ea celeberrima quae anno 1739 occasione matrimonii eius picta est, Linnaeus *Linnaeam* manu tenens monstratur. Cum vero anno 1762 eques factus esset, insigne heraldicum, quod sibi elegit, scutum tripartitum (propter tria regna naturae) et desuper a *Linnaea* coronatum exhibebat.

Ipse Linnaeus, in libro qui *Critica botanica* inscribitur, praxim nomina generum plantarum a nominibus botanistarum sumendi defendens, de *Linnaea* scripsit: "*Linnaeam* dixit Cel. Gronovius plantam Lapponicam, depressam, vilem, neglectam, brevi tempore florentem, a consimili suo Linnaeo".

Notae
-----

1. ↑  Descriptionem Latinam vide in: G. Bentham & J.D. Hooker (1876) *Genera plantarum : ad exemplaria imprimis in Herberiis Kewensibus servata definita* (vol. 2, pars 1, 1876; p. 5). Lege hic
2. ↑  Vide cartam hic.
3. ↑  *Linnaea* (International Plant Names Index)
4. ↑  Warne, K. (2007) Organization Man. *Smithsonian Magazine* (May 2007) Lege hic
5. ↑  Linnaeus C. (1737) *Critica botanica : in qua nomina plantarum generica, specifica & variantia examini subjiciuntur, selectiora confirmantur, indigna rejiciuntur : simulque doctrina circa denominationem plantarum traditur.* Lugduni Batavorum [lege hic]
Apices super albogaleris.
Quatuor flamines cum apicibus et albogaleris in imagine ectypa exterioris lateris meridiani in Ara Pacis Augustae.
Apex capillorum nuncupatus *shikha*, sive *choti* signum devotionis in religione Indica, praecipue signum braminum.
Galeae apicatae.
**Apex** fuit insigne flaminum et Saliorum proprium, Romae antiquitate gestum.

Est disculus laneus albus qui ligabatur filo cum albogalero et super quem erigebatur bacillum tenue e ligno olivae factum (virgula oleagina).

Origo
-----

Fieri possit quin apex sit repraesentatio verticis capillorum quae indicabat olim statum sacerdotalem ut nunc semper talis apex capillorum vocatus *shikha*, sive *choti* in religione Vedica est signum braminum.

Temporibus modernis
-------------------

Temporibus hodiernis, apud milites et vigiles nova forma galeae in usu erat. Nam primum anno 1842 in exercitu regni Borussiae tales galeae nomine *galea cum acumine* (theodisce *Helm mit Spitze*, vulgo *Pickelhaube* introductae sunt, tum et in exercitibus aliorum populorum necnon apud vigiles. E pelle factae sunt minoris ponderis gratia; sed acumen, quo ictus gladiorum similiumque armorum defenderentur, ferreum fuit. 

Nexus interni
-------------

* Albogalerus
* Apex (orthographia Latina)
* Causia
* Religio Iovialis

Notae
-----

1. ↑  Paulus Diaconus, *Epitoma Festi* p. 10a.
2. ↑  *Haube* est *galea* iam in lingua theodisca mediaevali, *Pickel* in sermone vulgari *acumen.*
3. ↑  Itaque eam non cassidem dico, sed galeam.
-5 (magnopere corrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Dies Internationalis Huminum cum Invaliditate**? est dies 3 Decembris quique anno pro exaltatione dignitatis et iuribus humanis hominum cum invaliditate contra potestatismum definita a Consociatione Nationum anno 1992. Sententiola praeconialis anno 2004 fuit "Nihil de nobis, sine nobis", anno 2014 "Progressus sustinendus de technologia," anno 2015 "Res inclusionis: accessibilitas et automonizatio? pro hominibus cum invalidate."?, anno 2016 "17 Proposita qua pro futura voluimus", anno 2017 "Transformatio ad durabilem et resilientem societatem pro omnibus", anno 2018 "Motus ad autonomiam hominium invalidorum promovendum et ad inclusionem aequalitatemque protegendum", anno 2019 "Participare hominium cum invaliditate promovendum, actionem agendum ad Proposita progressus durabilis", anno 2020 "Reconstitire melior, ad mumdum? inclusivum,? accesibilem? et durabilem post COVID-19", anno 2021 "Ducatus et participatio hominium cum invalidate ad societatem inclusivam, accesibilem? et durabilem post COVID-19," anno 2022 "Solutiones? pro progessu inclusivo: de innovatione pro mundo accesibili? et equitabili"? et anno 2023 "Unitas de actione ad Proposita progressus durabilis? salvandum et implendum, por,? cum? et a hominibus invalidorum" est.

Nexus interni
-------------

* Dies Iurum Humanorum
* Pactio de iuribus hominum invalidorum

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

* Dies Internationalis Hominum cum Invaliditate (Anglice)
* Dies Internationalis Hominum cum Invaliditate (Fancogallice)
* Dies Internationalis Hominum cum Invaliditate (Hispanice)
|  |
| --- |
| Helicon |
| Ascensus montis Heliconis |
| Altitudo (m) | 1749 |
| Coordinatae | 38°21′10″N 22°49′21″E﻿ / ﻿38.35278°N 22.8225°E﻿ / 38.35278; 22.8225 |
| Locus | Boeotia |
| Typus |  |
| Ascensus primus |  |
| Via |  |

**Helicon** (Palaeograece Ἑλικών, Neograece Ελικώνας) est mons Boeotiae, vel potius montes continui, qui inter borealem sinus Corinthiaci oram et Copaidem lacum siti sunt, Thespiis et Parnaso vicini, silvis ac fontibus pleni, apud antiquos Musis sacri.

Musae colebantur in valle vel nemore Musarum, ad meridiem oppiduli Ascrae, ubi Thespii Musea certamina celebrabant. Super hoc nemus est Hippocrene fons, quem poëtae fabulantur ictu ungulae Pegasi equi factum esse.

Hesiodus, Ascrae natus, fertur se in Helicone artem poëticam a Musis didicisse. Sic montem in primis versibus Theogoniae commemorat:

> A Musis Heliconiadibus incipiamus canere,  
> 
> quae Heliconis habitant montem magnumque divinumque,  
> 
> atque circa fontem nigrum pedibus teneris  
> 
> saltant, et aram praepotentis Saturnii,  
> 
> atque ablutae tenerum corpus aqua Permessi,  
> 
> aut Hippocrenes, aut Olmii sacri,  
> 
> summo in Helicone choreas ducebant  
> 
> pulchras, amabiles; tripudiabant vero pedibus:  
> 
> Inde concitatae, velatae aere multo,  
> 
> noctu incedebant, perpulchram vocem emitttenttes  
> 
> [...]  
> 
> quae olium Hesiodum pulchrum docuerunt carmen,  
> 
> agnos pascentem Helicone sub divino.
> 
>

Notae
-----

1. ↑  *Helicōn, -ōnis* m.; acc. *-ōnem* vel *-ōna* (declinatio Graeca). *Oxford Latin Dictionary* ed. P. G. W. Glare (Oxonii: Clarendon Press, 1968–1982).
2. ↑  F. S. Lehrs, Fridericus Dübner, edd. *Hesiodi Carmina; Apollonii Argonautica; Musaei Carmen de Herone et Leandro; Coluthi Raptus Helenae; Quinti Posthomerica; Triphiodori Excidium Ilii; Tzetzae Antehomerica, etc.* (Lutetiae: Didot, 1840) **(Graece, Latine)** Textus apud archive.org.

Fontes
------

* Pausanias, libro nono *Descriptionis Graeciae* cap. 31.

Bibliographia
-------------

* Buckler, John. "Helicon". In *The Oxford Classical Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press, 2012.
* Freitag, Klaus. "Helicon". In *Brill's New Pauly*, editione interrretiali. 2006.
* Groningen, B.A. van. "Les trois Muses de l'Hélicon", *L'Antiquité Classique*, 1948ː 287-296

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Heliconem** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 38°21′8″N 22°49′30″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Store norske Lexikon |
Wikidata Gerhardus Ertl
Res apud Vicidata repertae:Gerhardus Ertl: imagoGerhardus Ertl: imago
*Nativitas*: 10 Octobris 1936; Stutgardia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: physicus, chemicus, professor  
*Patronus*: Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis, Leibniz University Hannover, Universitas Humboldtiana Berolinensis, Universitas Libera Berolinensis
**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana
**Memoria**

*Laurae*: Order of Merit of Baden-Württemberg, Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Faraday Lectureship Prize, Rudolf-Diesel-Medaille, Praemium Nobelianum Chemiae, Otto Hahn Prize, Alwin Mittasch Prize, Bavarian Maximilian Order for Science and Art, Wolf Prize in Chemistry, Gottfried Wilhelm Leibniz Prize, Honorary doctor of the Humboldt University of Berlin, Bunsen Medal, Carl-Engler-Medal, Carl Friedrich Gauss Medal, Liebig Medal, Hall of Fame of German Research, Karl Ziegler Prize, Japan Prize, Centenary Prize, honorary doctor of the Maria Curie-Skłodowska University, honorary doctor of the Ruhr University Bochum, honorary doctor of the University of Münster, Honorary doctor of the Katholieke Universiteit Leuven, Bourke Award, Medard W. Welch Award  

**Gerhardus Ertl** (natus Stutgardiae die 10 Octobris 1936) est chemicus Germanicus qui reactionis chemiae superficiei peritus et rationem accumulatri egergiam creandi sine pollutione explicavit. Anno 2007 Praemium Nobelianum chemiae accepit, ratione studii processus reactionis chemiae superficiei.

Alumnus Universitatis Stutgardianae, deinde Universitatis Monacensis et Universitatis Technicae Monecensis fuit et professor Universitas Luudovico-Maximilianes Monacensis deinde Universitatis Hunbordianae Berolinensis factus est.

Notae
-----

1. ↑  De Gerhardo Ertlnobelprize.org

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gerhardus Ertl** spectant. |

* De Gerhardo Ertl
Wikidata Gubernium Tueriense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Tueriense: insigneGubernium Tueriense: insigne
gubernium, collegium rei publicae  
*Civitas*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  
*Locus*: 57°0′0″N 36°0′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, regio Moscuensis (1917-1918), Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Area*: 56 837 milliarium Russicum quadratum  
*Caput*: Tueria  

**Vita**

*Incolae*: 1 769 135  

**Tabula aut despectus**

Gubernium Tueriense: situsGubernium Tueriense: situs
**Gubernium Tueriense** (Russice *Tverskaja gubernija*) fuit gubernium Russiae priscum, in media Russia Europaea situm, Tueriam urbem capitalem habuit. Anno 1775 provincia (*namestničestvo*) Tueriensis in Imperio Russico creata est, anno 1796 in gubernium transformata, anno 1929 in autem in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.

Bieschezia, Kašinum, Kolazinum, Rescovia, Staritia, Torsocia, Vysznievolocum aliaeque urbes capita circulorum gubernii Tueriensis fuerunt.

Incolae noti
------------

* Michael Kalinin
* Sergius Lemešev
* Arsenius Menščikov
* Sergius Ožegov
* Michael Saltykov-Ščedrin
* Andreas Tupolev
* Alexius Venecianov

Nota
----

1. ↑  Sicut ducatus et regio. Cf. tamen *gubernium Tverense*, — Aurelii Palmieri *Nomenclator litterarius theologiae orthodoxae Russicae ac Grecae recentioris*, Vol. 1: Aaron-Bazenov, 1910, p. 237.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 57°0′0″N 36°0′0″E • Большая российская энциклопедия |
|
|  |
**Independentium Civitatum Foederatio**| Vexillum | Signum |
|       membra      membra associata |
|

**Independentium Civitatum Foederatio** vel **Consortio Civitatum Liberarum** (Russice Содружество Независимых Государств, tr. *Sodružestvo Nezavisimych Gosudarstv*) est organizatio regionalis, cuius membra—Atropatene, Armenia, Chirgisia, Kazachstania, Moldavia, Russia, Ruthenia Alba, Tadzikistania, Turcomannia, Ucraina, Uzbecia—sunt civitates suorum iurum quae olim res publicae Unionis Sovieticae erant.

Haec consortio simile est laxissimae civitatum societatis et dissimilis foederis, confoederationis, vel organizationis supranationalis sicut vetus Communitas Europaea. Comparetur proprie cum Consortione Populorum.

Historia
--------

Die 8 Decembris 1991 Russia, Ruthenia Alba et Ucraina in Pacto de creatione Independentium Civitatum Foederatinis (Minsci subscripto) publice agnoverunt finem exsistentiae Unionis Sovieticae et declaraverunt, ut expandant cooperationem suam in politica, oeconomica, cultura, etc. Die 21 Decembris eodem anno Atropatene, Armenia, Kazachstania, Chirgisia, Moldavia, Tadzikistania, Turcomannia, et Uzbecia in pactum Almatae accesserunt. Georgia ab anno 1993 ad annum 2009 erat membrum. Turcomannia anno 2005 se 'membrum associatum' declaravit. Ucraina anno 2014 intentionem de exitu suo e consortione ea declaravit.

Statutum Independentium Civitatum Foederationis acceptum est anno 1993.

Nota
----

1. ↑  "+ Содружество Независимых Государств Independentium Civitatum Foederatio" (Lexicon Russico-Latinum in situ 'linguaeterna.com')
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Fons
----

* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* = Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**

Nexus interni
-------------

* Dissolutio Unionis Sovieticae
* Unio Eurasiatica

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Independentium Civitatum Foederationem** spectant. |

* Pagina de Independentium Civitatum Foederatione *Encyclopaediae Russicae Magnae*[*nexus deficit*] **(Russice)**
Wikidata Alie Kabba
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 20. saeculum; Mons Leoninus  
*Patria*: Mons Leoninus  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs and International Cooperation  
*Munus*: politicus, legatus  

**Alie Kabba** (Koindu in oppido natus) est politicus Montis Leonini.

Praeses fuit syndicati discipulorum collegii Fourah Bay. E quo collegio causa tumultuum mense Martio 1985 iussu regiminis expulsus, Libyam petivit, ubi anno 1987 militiam revolutionariam creare conatus est iuvenum Montisleoninensium, inter quos Rachid Mansaray et Foday Sankoh. Hic annis insequentibus bellum civile Montis Leonis sublevaverit. Ipse autem ab anno 1991, Sicagi in Civitatibus Foederatis habitans, societatem immigrantium componebat iuraque refugorum promovebat. Anno 2015 in Montem Leonis revenit, ubi mulier Diana Konomanyi ministra ab evolutione rurali merebat. Alie Kabba praesidatum se petiturum nuntiavit, sed denuo Iulii Maada Bio candidati victoris fautor die 1 Maii 2018 minister a rebus externis factus est.

Nexus externi
-------------

* "Who’s the Real Alie Kabba? Sierra Leone Reporter Newspaper Asks" (Ianuario 2016?) apud *The Organiser*
* Bangura Bernice, "Alie Kabba Confesses His Own Role In The 11 Years Brutal Civil War In Sierra Leone" (27 Octobris 2016) apud *Sierra Loaded*
* Bian Elkhatib, Meggie Morris, "Prominent Chicago resident runs for president of Sierra Leone and is charged with- bigamy" (26 Ianuarii 2016) apud *Medill Reports Chicago*

Ministri rerum externarum Montis Leonini (1996–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Shirley Gbujama 1996 • Pallo Bangura 1997 • Sama Banya 1998 • Ahmed Ramadan Dumbuya 2001 • Momodu Koroma 2002 • Zainab Bangura 2007 • Iosephus Dauda 2010 • Samura Kamara 2012 • Kaifala Marah 2017 • Alie Kabba 2018 • Nabeela Tunis 2019
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Montis Leonini • Primi ministri Montis Leonini |
|  |
Wikidata Petrus Bleser
Res apud Vicidata repertae:Petrus Bleser: imagoPetrus Bleser: imago
*Nativitas*: 23 Iulii 1952; Brachtendorf  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, Member of Landtag of Rhineland-Palatinate, Parliamentary Secretary in Germany, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value, unknown value, unknown value  

Petrus Bleser anno 2010.
**Petrus Bleser** (natus Brachtendorf in vico Germano die 23 Iulii 1952) est rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam scholam finivit, Bleser ab anno 1967 tirocinium agriculturae fecit et tum in fundo paterno operam dedit.

Familia
-------

Bleser uxorem duxit ac duas filias, filium, et septem nepotes habet.

Cursus honorum
--------------

Binninger,? qui ab anno 1970 sodalis factionis Christianae Democraticae est, anno 1990 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et dehinc semper iterum creatus est. Ab anno 2011 secretarius statalis in Administerio Foederali Rei Agrariae est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum Bleser** spectant. |

* Biographia apud paginam Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
**Chrysis** (Χρυσίς) fuit persona dramatis Menandri, anno fere 300 a.C.n. docti, cuius titulus est *Eunuchus*. Comoediam Menandri hodie deperditam partim reconstituimus e versione Latina anno 161 a.C.n. a Terentio confecta, ubi eadem persona nomen "Thais" gerit. Haec Thais etiam nota est in *Divina Comoedia* Dantis Alagherii.

Chrysis apud Menandrum
----------------------

De Chryside a Menandro in *Eunucho* ficta perpauca sciuntur, comoedia ipsa deperdita, nullis fragmentis hodie servatis persona Chrysidis attribuendis. Legimus autem *Saturam* quintam Persii in quo personas huius comoediae evocantur Chaerestratum Chrysidis amantem, Davum servum et mentorem, qui ambo de Chryside loquuntur:

"An siccis dedecus obstem
cognatis? an rem patriam rumore sinistro
limen ad obscenum frangam, dum Chrysidis udas
ebrius ante fores extincta cum face canto?"
"Euge, puer, sapias, dis depellentibus agnam
percute." "Sed censen plorabit, Dave, relicta?"
"Nugaris! Solea, puer, obiurgabere rubra,
ne trepidare velis atque artos rodere casses.
Nunc ferus et uiolens; at, si vocet, haut mora dicas
*Quidnam igitur faciam? nec nunc, cum arcessat et ultro*
*supplicet, accedam?*"

Thais apud Terentium
--------------------

Terentius, eandem personam in comoedia sua *Eunuchum* depingens, nomen in Thaidem mutat e meretrice eo tempore famosissima Thaide Alexandri Magni sectatrice. Thais Terentiana est meretrix Samia, eodem tempore a iuvene Phaedria et a milite Thrasone amata. De hac Thaide Cicero in *De amicitia* scribitur: "'Magnas vero agere gratias Thais mihi?' Satis erat respondere: *magnas*; 'ingentes', inquit." Terentium et Ciceronem citat Helinandus Frigidimontis in praedicatione apud scholares Tolosanos.

Thais apud Dantem
-----------------

Thaïdis umbra a Vergilio et Dante observata (Gustavus Doré)Dantes Alagherius de hac Thaide apud Ciceronem lexit huiusque responsi meminit. Fortasse mulierem historicam, nec ficticiam, fuisse censuit. Eam igitur in *Divina Comoedia* Vergilius indicat, in Inferis inter adulatores iacentem:

*Appresso ciò lo duca "Fa che pinghe",*
*mi disse "il viso un poco più avante,*
*sì che la faccia ben con l'occhio attinghe*
*di quella sozza e scapigliata fante*
*che là si graffia con l'unghie merdose,*
*e or s'accoscia e ora è in piedi stante.*
*Taide è, la puttana che rispuose*
*al drudo suo quando disse "Ho io grazie*
*grandi apo te?": "Anzi maravigliose!".*
*E quinci sien le nostre viste sazie".*

Notae
-----

1. ↑  Persius, *Saturae* 5.163-173
2. ↑  Cicero, *De amicitia* 98
3. ↑  Helinandus Frigidimontis, "Sermo in Ascensione Domini 2, Tolosae habitus ad clericos scholares" Textus
4. ↑  Dantes Alagherius, *Divina Comoedia* "De Inferis" 18.127-136

Bibliographia
-------------

* "Taide" in Paget Toynbee, *A Dictionary of Proper Names and Notable Matters in the Works of Dante* (Oxonii: Clarendon Press, 1898) p. 514 Textus apud archive.org

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
***Hebdomada Aenigmatum*** est periodicum Latinum aenigmatum Latine scriptum et per interrete libere emissum, quod ludos aenigmataque continet, inter quos crucigrammata, crucigrammata syllabica, crucigrammata abscondita, inquisitiones verborum, quadrata Latina (sudoku numeris romanis), ludos scaccorum, alios ludos verborum. Continet etiam partem nuntiorum et historiolam pictographicam Insuperabilis Snupii. 

Lucas Cupidus (Luca Desiata) curator est. Herimannus Novocomensis (Ermanno Pizzotti), Lydia Ariminensis (Lidia Brighi), Andreas Phalesianus (Andrea Taddei) sunt adiutores consilii editorum.

Die quinto mensis Decembris anno 2016 pactio facta est cum Administratione Publicorum Studiorum ut fautrix esset vulgandis aenigmatibus Latinis et Graecis ut subsidio ad antiquos sermones docto lusu discendos.

*Ephemeris*, periodicum Latinum, et ELI, domus editoria, adiutores sunt.

Anno 2019, *Hebdomada Aenigmatum* factus est liber, editus a Maison du Dictionnaire, domo editoria Francogallica. Liber subsequitur felicem exitum actorum eodem nomine quae singulis mensibus per interrete edita ex anno 2014, ad decem milia subnotatorum pervenerunt, adeo ut maxime vulgata praeter alia Latina facta sint. Titulus autem officium reddit actis aenigmatum Italicis (Settimana Enigmistica) quae "maxime omnium in orbe imitatione affecta sunt." In libro octoginta sex, crucigrammata inveniuntur, ex quibus sex Graece conscripta sunt, duodeviginti inquisitiones verborum, quarum tres Graece conceptae, sedecim sententiae e rebus sumptae, quarum duae Graecae, quattuor quadrata Latina (sudoku), circiter quinquaginta lusus verborum omnis generis. Praefationes exaraverunt Iosephus Sciacca studiosus Vaticani, Simon Beta et Salvator Monda professores universitarii, Deb Amlen moderatrix crucigrammatum ephemeridis *New York Times,* Laurentius Lavia histrio pelliculae Italicae c.t.e.? *Desino cum volo* (Smetto quando voglio), qui alterius Latinistae partes egit.

Notae
-----

1. ↑  Situs proprius.
2. ↑  Quidam commentarius in *Ephemeride* editus.
3. ↑  Quidam situs interretialis.

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, hebdomadaaenigmatum.it
* Festival Europeen Latin Grec
* Ansa (Agenzia Nazionale Stampa Associata)
* Uno sguardo sul medioevo
Ruth Lichterman (subsidens) et Marilyn Wescott (stans) programmatores novum programma dextro ENIAC lateri filis ferreis addunt.
**Marlyn Wescoff Meltzer** (nata Philadelphiae anno 1922; mortua Yardley in vico Bucks Comitatus in Pennsilvania 4 Decembris 2008[1]) fuit una e sex principalibus programmatoribus ENIAC, primi generalis computatri digitalis electronici, quorum alii fuerunt Kathleen McNulty Mauchly Antonelli, Ioanna Jennings Bartik, Francisca Snyder Holberton, Francisca Spence, et Ruth Lichterman Teitelbaum.[2]

Gradum baccalaureatum in Universitate Temple anno 1942 accepit. Cum Ruth Lichterman Teitelbaum, technologiam analogicam in praecipio ENAIC proposito adhibens, aequationes traiectoriarum ballisticarum computavit.[3]

Notae
-----

1. ↑  "ENIAC Programmers Memorials." *ENIAC Programmers.*
2. ↑  "Featured Profile." *WITI Hall of Fame.*
3. ↑  IEEE Global Network "Ruth Teitelbaum"  Ret. March 2014.

Bibliographia
-------------

* Ceruzzi, Paul E. 2003. *A History of Modern Computing.* Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press. ISBN 0262532034,
* Norberg, Arthur. 2002. *History of Computing: Software Issues.* Springer. ISBN 3540426647.
* Stanley, Autumn. 1995. *Mothers and Daughters of Invention: Notes for a Revised History of Technology.* New Brunswick Novae Caesareae: Rutgers University Press. ISBN 0813521971.

Nexus externi
-------------

* Mulieres ENIAC. Ieeecomputersociety.org.
* ENIAC. Witi.com.
*Paulus homiliam Areopagiticam Athenis habet.* Pictura Raphaelis, 1515.
Lamina caelata quae verba homiliae Areopagiticae Pauli apostoli continet.
**Homilia Areopagitica** est homilia a Paulo apostolo Athenis in areopago habita et in Bibliis Sacris enarrata (Actus 17:16–34). Quae praeterea est oratio plenissima animumque maxime movens in missionario Pauli cursu, quae acroasim breviorem Lystrae secuta est (Actus 14:15-17).

Homilia quinque res tractat:

* Praefatio: ignorantia venerationis paganae (versus 23–24)
* Unus deus creator est vera venerationis res (versus 25–26)
* Coniunctio dei et hominum (versus 26–27)
* Idoli auri, argenti, lapidumque sunt res venerationis falsae (versus 28–29)
* Finis: ignorantia finienda est (versus 30–31)

Haec homilia est primus conatus naturae Christi explanandae, primusque gradus in via quae evolutionem Christologiae coepit. Paulus hanc orationem incipit, dicens necesse est deum cognoscere, potius rem ignotam venerari:

> 
> Viri Athenienses, per omnia quasi superstitiosores vos video. Praeteriens enim, et videns simulacra vestra, inveni et aram in qua scriptum erat: Ignoto Deo. Quod ergo ignorantes colitis, hoc ego annuntio vobis. (Actus 17:22–23)
> 
> 
> 

Paulus tum notiones sicut resurrectionem mortuorum et salvationem breviter explicat, quod reapse praefatio est futurorum Christologiae disputationum.

Homilia habita, nonnulli homines assectatores Pauli facti sunt, inter quos quaedam Damaris et Dionysius Areopagita (non confundendum cum Pseudo-Dionysio Areopagita et Dionysio primo episcopo Lutetiensi).

Ioannes Paulus II Papa saeculo vicensimo dixit media communicationis suae aetatis novum areopagum esse, ubi iterum theologis necesse est notiones Christianas explicare ac contra scepticismum et idololatriam auri argentique denuo defendere.

Nexus interni
-------------

* *Areopagitica*
* Evangelizatio

Notae
-----

1. ↑  McGrath 2006: 137–141.
2. ↑  Schnelle 2009: 477.
3. ↑  Watson 2003: 1109–1110.
4. ↑  McGrath 2006.
5. ↑  Miller 2005: 99.

Bibliogrphia
------------

* McGrath, Alister E. 2006. *Christianity: an introduction.* ISBN 1405109017.
* Miller, Vincent J. 2005. *Consuming religion: Christian faith and practice in a consumer culture.* ISBN 0826417493.
* Mills, Watson E. 2003. *Mercer Commentary on the New Testament.* ISBN 0865548641.
* Schnelle, Udo. 2009. *Theology of the New Testament.* ISBN 0801036046.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Yāsir ʿArafāt
Res apud Vicidata repertae:Yāsir ʿArafāt: imagoYāsir ʿArafāt: imagoYāsir ʿArafāt: subscriptioYāsir ʿArafāt: subscriptio
*Nativitas*: 4 Augusti 1929; Philadelphia Iordaniae  
*Obitus*: 11 Novembris 2004; Clamart  
*Patria*: Civitas Palaestinae, Iordania  
*Nomen nativum*: محمد ياسر عبد الرحمن عبد الرؤوف عرفات
**Officium**

*Officium*: Chairman of the Palestine Liberation Organization, President of the Palestinian National Authority, president of the State of Palestine, Q117225148  
*Munus*: politicus, civil engineer  

**Consociatio**

*Factio*: Fatah  
*Religio*: Islamus, secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: Suha Arafat  

**Memoria**

*Laurae*: Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit of the Italian Republic, Praemium Nobelianum Pacis Componendae, Jawaharlal Nehru Award for International Understanding, Félix Houphouët-Boigny Peace Prize, Princess of Asturias Award for International Cooperation, Doublespeak Award, Grand Collar of the Order of Good Hope, Order of Prince Yaroslav the Wise, 1st class, Order of Playa Girón, honorary doctor of the University of Patras, Order of the Republic (Tunisia), Order of Ouissam Alaouite, Grand cross of the Order of the White Lion, Grand Collar Of The State Of Palestine  
*Sepultura*: Mukataa  

**Muḥammad Yāsir ʿAbd ar-Raḥman ʿAbd ar-Ra'ūf ʿArafāt** (Arabice محمد ياسر عبد الرحمن عبد الرؤوف عرفات; natus Cairi die 24 Augusti 1929; mortuus Clamart in commune Francico prope Lutetiam die 11 Novembris 2004), plerumque **Iasser Arafat** appellatus, et per *kunyam*(en) (teknonymum(en)) **Abu Ammar** (Arabiceأبو عمار, ʾAbū ʿAmmār), fuit politicus et dux rei publicae Palaestinorum. Praeses Consociationis pro Liberatione Palaestinae ab anno 1969 usque ad annum 2004 et praeses Auctoritatis Nationalis Palaestinae a die 5 Iulii 1994 usque ad mortem meruit. Nationalismo Arabico(en) et socialismo Arabico(en) ideologice favens, unus e conditoribus Fatah(en) fuit, factionis politicae quam ab anno 1959 usque ad 2004 ducebat.

Anno 1994, una cum Simone Peres et Yitzhak Rabin, Praemium Nobelianum Pacis accepit, ratione conatus? pacis et autonomiae inviolentiae.

De vita
-------

Yasser Arafat.
Gulielmus Clinton, Yitzhak Rabin, et Yasser Arafat ad Domum Albam anno 1993 conveniunt.
Iasser Arafat Cairi in Aegypto die 24 Augusti 1929 natus est. 

Arafat mortuus est prope Lutetiam die 11 Novembris 2004. Die 6 Novembris 2013, eius vidua nuntiavit eum secundum medicos veneno interfectus fuisse

Nexus interni
-------------

* Cisiordania
* Gaza

Notae
-----

1. ↑  ([ www.thetimes.co.uk Res in *The Times.*

Bibliographia
-------------

* Luttwak, Edward N. 2000. "An Insufficient War: The Brilliance of Arafat and His Repeated Failure." *Times Literary Supplement,* 22 Decembris 2000, 11-13

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Yāsir ʿArafāt** spectant. |

* Pagina officialis? **(Anglice)**.
* De vita apud nobelprize.org. **(Anglice)**.
Pars aedificii cum menora, synagoga Ostiae antiquae.
Menora, pars praedae Titi, in arcu triumphali Romae.
**Menora** (Hebraice מְנוֹרָה [menoˈra] 'lychnuchus', 'candelabrum') est candelabrum septem luminaribus curuscans, quod inter maxima religionis Iudaicae signa numeratur. Quamvis ex antiquitate incertum est, ubi sit aut quomodo deleta sit, tamen ex repertis archaeologicis ac fontibus litterarum vera menorae species restitui licet.

Contra in feriis octo dierum nomine Encaeniorum candelabrum octo luminum in usu est.

Menora in Bibliis
-----------------

Moyses, ut in Bibliis narratur, in monte Sinai a Deo iussus est sanctuarium portabile (tabernaculum) constituere. Ad singula utensilia cultui necessaria conficienda et descriptio datum et exemplar caeleste monstratum est. Unum horum untensiliorum fuit candelabrum ((Ex 25, 31-39): 

31 *Facies et candelabrum ductile de auro mundissimo: basis et hastile eius, scyphi et sphaerulae ac flores in unum efformentur.*
32 *Sex calami egredientur de lateribus, tres ex uno latere et tres ex altero.*
33 *Tres scyphi quasi in nucis modum in calamo uno sphaerulaeque simul et flores; et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero sphaerulaeque simul et flores: hoc erit opus sex calamorum, qui producendi sunt de hastili.*
34 *In ipso autem hastili candelabri erunt quattuor scyphi in nucis modum sphaerulaeque et flores.*
35 *Singulae sphaerulae sub binis calamis per tria loca, qui simul sex fiunt, procedentes de hastili uno.*
36 *Sphaerulae igitur et calami unum cum ipso erunt, totum ductile de auro purissimo.*
37 *Facies et lucernas septem et pones eas super candelabrum, ut luceant in locum ex adverso.*
38 *Emunctoria quoque et vasa, in quibus emuncta condantur, fient de auro purissimo.*
39 *Omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri purissimi.*
Postea Terra Promissa occupata instrumenta tabernaculi in templum Hierosolymitano integrata, post Hierosolyma anno 587 a.C.n. a rege Nabuchodonosore II occupata amissa sunt.

Novam menoram aliquando Captivitate Babylonica finita factam esse Flavius Iosephus testatur, qui eam in Antiquitatibus Iudaicis describit. Hanc Titus imperator Romanus, postquam anno 70 rebellionem Iudaeorum oppressit, Romae in triumpho secum contulit, ut in arcu eius videtur.

Bibliographia
-------------

* Jens Voß (1993). Die Menora. Gestalt und Funktion des Leuchters im Tempel zu Jerusalem. Gottingae: Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-525-53763-8.
* Rachel Hachlili (2001). The Menorah, the Ancient Seven-armed Candelabrum: Origin, Form, and Significance. Bostoniae/Coloniae Agrippinae: Brill Leiden. ISBN 90-04-12017-3.
* Ludwig Berger (2005). Der Menora-Ring von Kaiseraugst. Augst: Römermuseum. ISBN 3-7151-0036-2.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Menoram** spectant. |
Wikidata Gennadius Truhanov
Res apud Vicidata repertae:Gennadius Truhanov: imagoGennadius Truhanov: imago
*Nativitas*: 17 Ianuarii 1965; Odessa  
*Patria*: Unio Sovietica, Ucraina, Russia  

**Officium**

*Officium*: People's Deputy of Ukraine, mayor of Odesa  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Party of Regions  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Merit (Ukraine), 3rd class, Order of Merit (Ukraine), 2nd class, anniversary medal for the 20 years of independence of Ukraine, Order of Danylo Halytsky  

**Gennadius Leonidae filius Truhanov** (Russice: Геннадий Леонидович Труханов, tr. *Gennadij Leonidovič Truhanov*, Ucrainice: Геннадій Леонідович Труханов; die 17 Ianuarii 1965 Odessae natus) politicus ucrainus qui praefectus urbanus Odessae est.

Natus die 17 Ianuarii anni 1965 in USSR urbis Odessae. Membrum Factionis Regionum (ucr. Партія регіонів) anno 2012 Summi Concilii legatus est. Post electiones anno 2015 demarchum Odessae factus est.

Nexus externi
-------------

* Pagina praefecti urbani apud situm Odessae (Ucrainice)
Locus in Comitatu Ingham. Meridiano-occidentale urbis latus in Eaton Comitatum extenditur. Urbi etiam sunt duo parvi tractus separati in Ingham Comitatu. Hae regiones in tabula non monstrantur.
Media urbs.
Capitolium civicum Michiganiae.

Macellum agricolarun Lansingense.
**Lansinga** (Anglice *Lansing*) est caput Michiganiae, unius e civitatibus Civitatum Foederatarum. Plerumque in Comitatu Ingham situm est, quamquam regiones urbanae ad occidentem versus in Comitatum Eaton et ad septentriones versus in Comitatum Clinton extenduntur. Lansinga est solum caput civicum Americanum (inter quadraginta septem capita in comitatibus sita) quod sedes comitatus non est. Sedes quidem rectionis Comitatus Ingham est Mason, sed comitatus nonnullas officinas Lansingae habet.

Pinacotheca
-----------

* Electricifina viae Ottawa.
* Iudicium Maximum Michiganiae, anno 2002 apertum.

Incolae notabiles
-----------------

* Magicus Johnson
* Laurentius Page
* Debbie Stabenow
* Malcolmus X

Nexus interni
-------------

* Universitas Civica Michiganiae

Bibliographia
-------------

* Balaskovitz, Andy. 2012. Despite hurdles, consolidating Lansing, East Lansing and Lansing Township makes sense. *Lansing City Pulse,* 28 Novembris. Apud NewsBank 33658e6f3e435749c466e59bf44dd1b692752.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lansingam** spectant. |

* Situs interretialis Lansingae proprius.
* Greater Lansing Convention & Visitors Bureau
* Great Lakes Capital Fund
*Les Parques* ("Parcae," ca. 1885) ab Alfredo Agache pictae.
*Tres Parcae Fatum Mariae Medicaeae nent* (1622–1625), pictura a Petro Paulo Rubens picta.
**Parcae** (fortasse a *parcere*) in religione et mythologia Romana sunt femineae Fati personificationes, aliquando **Fata** uná appellatae. Earum nomen simillimum Graecum est **Moirai,** usitate **Moerae** Latine conversum, Iovis et Themidis filiae vel secundum aliam traditionem solae Noctis filiae. Translatum vitae filum omnium mortalium et immortalium a natu ad mortem moderantur. Etiam dei verentur Parcas, quarum potestati Iuppiter ipse subicitur.

Nomina trium Parcarum sunt:

* **Nona** (Graece *Clotho*), quae filum vitae ex colo in fusum net
* **Decima** (Graece *Lachesis*), quae filum vitae baculo mentitur
* **Morta** (Graece *Atropos*), quae filum vitae secat et modum mortis eligit

Primae scripturae exstantes quae has deitates commemorant sunt tres parvae stelae (cippi) prope Lavinium antiquum mox post finem Belli Orbis Terrarum II inventae. Inscriptionem ferunt:

> 
> Neuna fata, Neuna dono, Parca Maurtia dono
> 
> 
> 

Nomina duarum Parcarum Romanarum sic memoriae mandantur (*Neuna* = Nona, *Maurtia* = Morta), adque notionem fati conectuntur.

Nona hominis vitae summam *die lustrico* decernere habebatur; hoc est dies cum nomen infantis electum esset, qui factus est die nono post natum pueri et octavo puellae.

Iteratio nundinarum habebatur dies festus et ergo nefas a Iulio Caesare, Cornelio Labeone, et aliis scriptoribus, quia eodem die flaminica dialis sacrificium caperi Iovi dicatum in Regia fecit.

Unus ex fontibus singulorum de Parcis est *Metamorphoses* Ovidii, 2.654, 5.532, 8.452, 15.781.

Nexus interni
-------------



|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Parcas** spectant. |

* Fata (discretiva)
* Index deitatum Romanarum ortus et pueritiae
* Nornae, personae quae pro Parcis in mythologia Nordica valent

Notae
-----

1. ↑  Hesiodus, *Theogonia* 904-6.
2. ↑  Hesiodus, *ibid.* 211 et Aeschylus, *Eumenides* 962.
3. ↑  John Day, *God's Conflict With the Dragon and the Sea: Echoes of a Canaanite Myth in the Old Testament* (CUP Archive, 1985), 308.
4. ↑  John Day, *God's Conflict With the Dragon and the Sea: Echoes of a Canaanite Myth in the Old Testament* (CUP Archive, 1985), 308.
5. ↑  L. L. Tels de Jong *Sur quelques divinites romaines de la naissance et de la prophetie* (1959): 70–77; 83–85.
6. ↑  P. Ramat "Morta" in *Archivio glottologico italiano* 40, 1960, pp. 61–67.
7. ↑  J. H. Waszinsk *Gnomon* 34 (1962): 445.
8. ↑  G. Dumezil *La religion romaine archaique* (Paris, 1974), pars 4.
9. ↑  L. L. Tels De Jong *Sur quelques divinites romaines de la naissance et de la prophetie* (1959), 67–130.
10. ↑  S. Breemer et J. H. Waszinsk, *Mnemosyne* 3 Ser. 13, 1947, pp. 254–270: de fato personale cum collatione diei lustrici adligato.
11. ↑  Macr. *Sat.* I 16, 30.
**Iulāpium** vel **iulēpus**, est verbum mediaevale ex origine asiatico (Arabice *julāb*, a Persico *gulāb*, id est "aqua rosata") quod designat potionem dulcem et iucundam, saepissime ex aqua, petalis maceratis, et saccharo.

Iulapia, aevo medio, salubria habebantur, qua de causa saepius in scriptis medicalibus describuntur. Corvinus, exempli gratia, scripsit librum nomine *De diatartari iulapii temperamento, qualitatibus, usu, & dosi enarratio*.

"Iulepus" quoque indicabat melicratum recens, ut adfirmat Pexenfelder:

"Sunt insuper varii potus mustulenti, qui vel conficiuntur ex favis et aqua (immixtis aromatibus;) ut est Aqua mulsa, ad usus condita; Melicratum autem recens, est mistura aquae, cum melle, aut saccharo, repentino usu parata; (officinae Julepum vocant.)" -*Apparatus Eruditionis* p.201
Genera iulapii sunt inter alia:

* "Iulapium violarum" describitur in herbario Tabernaemontani

* Iulapium e mentha est potio fortis americana ex Borbonensi, saccharum, aqua et mentha.

Notae
-----

1. ↑  "Iulapium" e.g. hic
2. ↑  Michael Pexenfelder, *Apparatus eruditionis* (1670), p.201 et Theodorus Zwinger, *Compendium Medicinae Universae* (1724), 
p.308
3. ↑  "Iulebus": Stephanus Blancardus, *Lexicon Medicum* (1748), lemma 'Iulebus'
4. ↑  "iulep": Arnaldi de Villa Nova *Regimen sanitatis ad regem Aragonum* annis 1305/1308 scriptum (editio 1474)

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1305/1308 : Arnaldus de Villa Nova, *Regimen sanitatis ad regem Aragonum* (editio 1474) ("iulep")
Wikidata Demetrius (dux Susdaliae)
Res apud Vicidata repertae:Demetrius (dux Susdaliae): imagoDemetrius (dux Susdaliae): imago
*Nativitas*: 1322, 1324; Susdalia  
*Obitus*: 5 Iulii 1383; Novogardia Inferior  
*Patria*: Ducatus Volodimiriensis  

**Officium**

*Munus*: nobilis  

**Familia**

*Genitores*: Konstantin Vasilyevich; Helen  
*Coniunx*: Vasilisa Konstantinovna  
*Proles*: Vasiliy Kirdyapa, Eudocia Moscuensis, Semen Dmitrievich of Suzdal, Ivan Dmitrievich of Nizniy Novgorod, Princess Maria Dmitrievna of Nizhny Novgorod  
*Familia*: Rurici domus
**Demetrius Constantini filius**, anno 1322 natus et 5 Iulii anno 1383 mortuus, fuit dux Susdaliensis ab anno 1356 usque ad mortem, magnus dux Susdaliae et Novogardiae Inferioris ab anno 1365, magnus dux Volodimiriae ab anno 1360 usque ad annum 1363. Postremus dux Volodimiriae non Moscovita erat. 

Constantini filius, Basilii nepos et Andreae Iaroslai filii, fratris iunioris Alexandri Nevensis, pronepos fuit. A Demetrio Tanaitico e Volodimiria expulsus erat, sed postea Demetrii socius factus est et filiam suam Eudociam uxorem ei dedit. Ducatum Novogardiensem Inferiorem Demetrio Tanaitico adiuvante accepit. 

Gens *Šujskije* (Suiscii), quorum et Basilius IV tzar fuit, a Basilio Kirdiapa, filii Demetrii Constantini filii, originem ducunt.

Nexus externi
-------------

* De Demetrio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
**Libbie Henrietta Hyman (1888–1969)**
**Elisabetha Henrietta Hyman** (Anglice *Libbie Henrietta Hyman*; Monachopoli in Iova nata die 6 Decembris 1888, Novi Eboraci in urbe mortua die 3 Augusti 1969) fuit studiosa zoologiae Americana, quae presertim tamquam auctrix libri *The Invertebrates* memoratur.

Vita et investigationes
-----------------------

Anno 1915 gradum doctoris obtinuit in Universitate Chicaginensi, ubi et postea laboravit, Hydrozoa et Turbellaria investigans. Cum manualia(en)? quae tunc in usu erant ei displicuissent, melius manuale scribendum excogitavit, quod et fecit. Manualia eius tam bene venumdabantur, ut circa annum 1930 de solis dicaeomatibus vivere posset. Sicagum ergo reliquens, Novum Eboracum petiit, ubi librum de zoologia invertebratorum scribere coepit, quod semper optarat. Ab anno 1937 collaboratrix (*honorary research associate*) fuit Musei Historiae Naturalis Americani (AMNH).

Anno 1960 medaliam auream Societatis Linnaeanae Londiniensis recepit, quam cum ei praesentaret Carolus Pantin, tunc Societatis praeses, librum eius, qui *The Invertebrates* inscribitur, lexico Samuelis Johnson comparavit atque omnem zoologum maxime debitorem eius esse opinavit. Liber ille, in sex volumina digestus (non finitus propter mortem auctricis), etiam hodie frequenter legitur.

Labores suos ita ipsa descripsit: "Opinor propensionem meam ad Naturam investigandam ante omnia ad aestheticam pertinere" [*I believe my interest in nature is primarily aesthetic*]*.*

Opera
-----

* *A Laboratory Manual for Elementary Zoölogy* (1919)
* *A Laboratory Manual for Comparative Vertebrate Anatomy* (1922)
* *Comparative Vertebrate Anatomy* (1942)
* *The Invertebrates* :
	+ *Volume 1: Protozoa through Ctenophora* (1940)
	+ *Volume 2: Platyhelminthes and Rhynchocoela* (1951)
	+ *Volume 3: Acanthocephala, Aschelminthes, and Entoprocta* (1951)
	+ *Volume 4: Echinodermata* (1955)
	+ *Volume 5: Minor coelomate phyla* (1959)
	+ *Volume 6: Mollusca 1* (1967)

Honores
-------

Elisabetha Henrietta Hyman socia Academiae Americanae Artium et Scientiarum (anno 1960) atque Academiae Nationalis Scientiarum Civitatum Foederatarum (anno 1961) electa est. Medalias aureas a Societate Linnaeana Londiniensi (anno 1960) atque a Museo Historiae Naturalis Americano (anno 1969) recepit.

In eius honorem *Hymanella*, Turbellariorum genus, nominatum est.

Bibliographia
-------------

* L. Hyman & E. Hutchinson (1991) **Libbie Hyman 1888–1969: A biographical memoir by Libbie Hyman and Evelyn Hutchinson.* Vasingtoniae: National Academy of Sciences, 103–114.*

Notae
-----

1. 1 2  Libbie Henrietta Hyman, *A laboratory manual for elementary zoölogy* (Sicagi: University of Chicago Press, 1919); [lege hic].
2. 1 2 3 4  Hyman & Hutchinson*, op. cit.*
3. ↑  G. Ravindranath, *Acknowledging Libbie Hyman — An Inspiring Zoologist*, „Resonance", 27 (9), 2022, p. 1563–1577 [lege hic]
4. ↑  William A. Castle, *The Morphology and Life History of Hymanella retenuova, a New Species of Triclad from New England*, „The American Midland Naturalist", 26 (1), 1941, p. 85–97 [lege hic]