recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
"Romeo and Juliet", pictura Ford Madox Brown anni 1869 vel 1870
**Romeus** (aliter **Romeo**, **Rhomeo**; Anglice *Romeo Montague*; Italice *Romeo Montecchi*) est protagonista fabulae Italianae in urbe Verona gestae; is amore Iuliettae captus illam clam in matrimonium ducit, adiuvante fratre Laurentio de Regio Franciscano; quae res ex inimicitia familiarum mortem amantium amborum movet.

Ricardus Burbage histrio qui fortasse primus personam **Romei** in ludo scaenico Shakesperiano *Romeo and Juliet* anno fere 1597 egit
Historia primum anno fere 1530 a Ludovico da Porto in libello *Historia novellamente ritrovata di due nobili amanti* refertur; post eum a Matthaeo Bandello in collectaneo *Novelle* anno 1554, titulo renovato "*La sfortunata morte di due infelicissimi amanti, che l'uno di veleno, e l'altro di dolore morirono*". Huius versio Francogallica (titulo "*Histoire ... de deux amants, dont l'un mourut de venin, l'autre de tristesse*") Petrus Boaistuau in collectaneo *Histoires Tragiques* anno 1559 inclusit (quem librum partim ille, partim Franciscus de Belle-Forest confecerat). Historia de Romeo et Iulietta ex *Histoires tragiques* Gulielmus Painter Anglice vertit oratione soluta annoque 1567 divulgavit, titulo *The Goodly Hystory of the True and Constant Love between Rhomeo and Julietta*; iam autem Arthurus Brooke in carmine verterat cuius titulus est *The Tragicall Historye of Romeus and Iuliet*, anno 1562 divulgatum. E lectura carminis a Brooke compositi Gulielmus Shakesperius anno fere 1592 ludum scaenicum suum *Romeo and Juliet* elaboravit.

Nomen Romei commemoratur in taxo specifico *Zygaena romeo*.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Romeum** spectant. |
Officina in Helvetia, una ex multis officinis collegii.
**International Business Machines Corporation** ('Collegium Machinarum Negotii Internationale'), usitate per acronymum **IBM** appellatum, est multinationale technologiae et consultationis collegium Americanum, cuius sedes Armonk in oppido civitatis Novi Eboraci patet, ubi apparatus computatrales et corpora programmatum fabricatur et vendit, auxiliumque infrastructurae, *internet hosting service,* et consultationis a magnis computatris ad nanotechnologiam praebet.

Collegium conditum est nomine Computing-Tabulating-Recording Company die 15 Iunii 1911, Thoma I. Watson praeside, per coniunctionum Tabulating Machine Company ('Societatis Apparatuum Tabulationis'), International Time Recording Company ('Societatis Temporis Relati Internationalis'), et Computing Scale Company.

Notae
-----

1. ↑  "Nanotechnology & Nanoscience,"  domino.research.ibm.com.
2. ↑  "IBM Archives: Frequently Asked Questions" (PDF) .
3. ↑  Alexis Madrigal, "IBM's First 100 Years," *The Atlantic,* 16 Iunii 2011.
| Instagram |
| --- |
|   |
| Informationes |
| **Natura** | Media socialia |
| **Creator** | Kevin Systrom et Mike Krieger |
| **Possessor** | Facebook |
| **Principium** | 6 Octobris 2010 |
| **Situs interretialis** | instagram.com |

**Instagram** (Anglice /ˈɪnstəɡɹæm/ dictus) est medium sociale ad photographemata exhibenda die 6 Octobris 2010 constitutum. In principiis plus quam tredecim annos natus esse opportet ut adscribi possit, sed in usu hoc multis non deducitur.

Die 10 Aprilis 2012, Facebook, quod aliud medium sociale est, hanc societatem circa uno milliardo dollariorum emit.

Anno 2018, Instagram plus quam uno milliardo personarum adhiberi videbatur, secundum data propria, ex quibus incolae Civitatum Foederatarum quarta pars erant.

Nomen *Instagram* compositum est ex *telegram* ('telegramma'), exemplari Anglico. Quae cum ita sint, *insta-* particula ad *instant camera* (fere 'photocamera praesens') referri videtur, et *-gram* a γράμμα ('littera scripta') verbo Graeco mutuatum est. Cum Latine *diagramma, epigramma, programma* et alia talia, sicut *telegramma*, rite declinentur, quaerere licet, num etiam *Instagramma,-atis* aut *Instagram, Instagrammatis* dici possit.

Notae
-----

1. ↑  "Instagram". Wiktionnary
2. ↑  "Terms of use, Help Center — Privacy and Safety Center". Instagram
3. ↑  "Facebook to Acquire Instagram". Facebook. 9 Aprilis 2012
4. ↑  "Instagram". Tej SolPro
5. ↑  Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum* (WSOY, 2001), [s.v. *sähke*].
6. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Instagram** spectant. |
Wikidata Universitas Panthei et Sorbona
Res apud Vicidata repertae:Universitas Panthei et Sorbona: logotypusUniversitas Panthei et Sorbona: logotypus
Universitas  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°50′54″N 2°20′35″E  
*Situs*: Lutetia
**Rectio**

Situs interretialis  
*Praetorium*: Lutetia;
**Origo**

*Inceptio*: 1971  

**Tabula aut despectus**

Universitas Panthei et Sorbona: imagoUniversitas Panthei et Sorbona: imago
Principalis universitatis situs, in platea Panthei.
**Universitas Panthei et Sorbonae** seu **Parisiensis I** (Francogallice *Université Panthéon-Sorbonne*, brevius *Paris 1*) est universitas publica anno 1971 Lutetiae in urbe condita, heres priscae scholae iuris Parisiensis. Ex duobus sitibus principalibus appellatur, altero in Platea Panthei, altero in Sorbona in Vico Latino.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis universitatis proprius.
Wikidata Clavatum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°50′0″N 9°21′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 685  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Leucensis  

**Geographia**

*Superficies*: 9.27 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Annonum, Cantius, Sezana, Galbiatum, Suellum, Vallis Magrera  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gonzaga  

**Tabula aut despectus**

Clavatum: situsClavatum: situs
Clavatum
**Clavatum** (-i, *n.*) (alia nomina: *Clavasium*, *Clavate -atis*, *Clevate -atis*, *Clivate -atis*, *Clavade -atis*, *Clevade -atis*) (Italiane: *Civate*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4 100 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. Incolae Clavatenses appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Brigantia (*terra*),

Nexus interni
-------------

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Leucensis,
* Brigantia (*terra*),
* Leucum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
3. ↑  [Memorie storiche di Monza e sua corte raccolte ed esaminate dal canonico Anton-Francesco Frisi teologo ... Opera diuisa in tre volumi, ed ornata di tauole incise in rame. Tomo 1. [-3.]: 3 (Google eBook) 1794 - 358 pagine]

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clavatum** spectant. |
*Vide etiam paginam fere homonymam:* Iulietta (satelles)

"Juliet" Philippus Hermogenes Calderon, ludo scaenico Shakesperiano *Romeo and Juliet* inspiratus, anno 1888 pinxit
**Iulietta** (plene Anglice *Juliet Capulet*, atque Italice *Giulietta Capuleti*) est protagonista fabulae Italianae in urbe Verona gestae; illa amore Romei capta clam in matrimonium ducitur, adiuvante fratre Laurentio de Regio Franciscano; quae res ex inimicitia familiarum mortem amantium amborum movet.

Historia primum anno fere 1530 a Ludovico da Porto in libello *Historia novellamente ritrovata di due nobili amanti* refertur; post eum a Matthaeo Bandello in collectaneo *Novelle* anno 1554, titulo renovato "*La sfortunata morte di due infelicissimi amanti, che l'uno di veleno, e l'altro di dolore morirono*". Huius versio Francogallica (titulo "*Histoire ... de deux amants, dont l'un mourut de venin, l'autre de tristesse*") Petrus Boaistuau in collectaneo *Histoires tragiques* anno 1559 inclusit (quem librum partim ille, partim Franciscus de Belleforest confecerat). Historia de Romeo et Iulietta ex *Histoires tragiques* Gulielmus Painter Anglice vertit oratione soluta annoque 1567 divulgavit, titulo *The Goodly Hystory of the True and Constant Love between Rhomeo and Julietta*; iam autem Arthurus Brooke in carmine verterat cuius titulus est *The Tragicall Historye of Romeus and Iuliet*, anno 1562 divulgatum. E lectura carminis a Brooke compositi Gulielmus Shakesperius anno fere 1592 ludum scaenicum suum *Romeo and Juliet* elaboravit.

Iulietta planetae Urani satelles sic appellatur ad honorem personae Shakesperianae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iuliettam** spectant. |
Wikidata Hohhotum
Res apud Vicidata repertae:

Forum Medium urbis Hohhotensis.
**Hohhotum** (Mongolice *Kökeqota* 'urbs caerulea') est urbs Sericae et caput provinciae autonomae Mongoliae Citerioris.

Nomen Mongolice derivat agnomen huius urbis Sinicum *qīng chéng* eadem significatione. Nomen Sinicum sollemne, e Mongolico deductum, est 呼和浩特 seu translitteratione pinyin *Hūhéhàotè*; unde venit abbreviatio communis 呼市 *Hū shì* 'urbs Hu'.

Notae
-----

1. ↑  Vb. adiect. "Hohhotensis": cf. nomen biologicum propositum *Selatosomus hohhotensis* (fons[*nexus deficit*])

Sinarum urbes milies milium incolarum

Anqiu • Anshan • Baoji • Baotou • Bazhong • Beiliu • Bijie • Bozhou • Changchun • Changde • Changshu • Changxa • Changzhou • Chaozhou • Chifeng • Chingtum • Chungkina • Cinanum • Cixi • Daqing • Datong • Dengzhou • Dingzhou • Dongguan • Dongtai • Ezhou • Fengcheng • Focheum • Foshan • Fuqing • Fushun • Fuyang • Fuzhou • Ganzhou • Gaozhou • Gongzhuling • Guang'an • Guigang • Guilin • Guiping • Haicheng • Haikou • Haimen • Hancheum • Hanchuan • Handan • Harbinia • Hefei • Hongcongum • Huaibei • Huainan • Huai'an • Huangshi • Huazhou • Huhehaote • Huizhou • Huludao • Huzhou • Jiangmen • Jiangyin • Jianyang • Jilin • Jimo • Jingzhou • Jining • Jinjiang • Jinzhou • Iunnania (Kunming) • Kaohsiung\* • Laiwu • Lanzhou • Leiyang • Leizhou • Leshan • Lianjiang • Lianyuan • Liling • Linhai • Linyi • Liuyang • Lufeng • Luoding • Luohe • Loyanga • Luzhou • Lu'an • Macheng • Maoming • Mianyang • Mukdenum (Shenyang) • Nanchinum • Nanchong • Nancianum • Nanninga • Nantong • Nanyanga • Nan'an • Neijiang • Ningbo • Pechinum • Pingdu • Pizhou • Puning • Putian • Qidong • Qingdao • Qingyuan • Qiqihar • Quancheum • Queiyanga • Rizhao • Rongcheng • Rugao • Rui'an • Sciamhaevum • Shangqiu • Shantou • Shaoxing • Shenzhen • Shijiazhuang • Shouguang • Siganum • Siucheum • Sucheum • Suining • Suqian • Suzhou Anhuiensis • Taichung • Tainan • Taipeia\* • Taipeia Nova\* • Taixing • Taiyuenum • Taizhou • Tai'an • Tangshan • Tengzhou • Tianmen • Tianshui • Tiencinum • Ultima Sinarum (Dalian) • Ürümqi • Wafangdian • Weifang • Wenling • Wenzhou • Wuchuan • Wuhan • Wuhu • Wuxi • Xiamen • Xiangcheng • Xiangyang • Xiantao • Xianyang • Xinghua • Xingning • Xintai • Xinyang • Xinyi • Xinyu • Xuanwei • Ya'an • Yancheng • Yangchun • Yangzhou • Yantai • Yibin • Yichang • Yingde • Yiyang • Yongcheng • Yongzhou • Yueqing • Yunfu • Yushu • Yuzhou • Zaoyang • Zaozhuang • Zhanjiang • Zhengzhou • Zhenjiang • Zhongshan • Zhongxiang • Zhucheng • Zhuhai • Zhuji • Zibo • Zigong • Zoucheng

*\*Urbes in dicione Rei publicae Sinarum (in insula Formosa)  
Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Asiae capitales • Urbes Asiae maximae (urbibus Indicis et Sinicis exceptis) • Urbes Indiae maximae
Schema hexametri dactylici
**Hexameter** sive **hexametrus** (a Graeco ἐξάμετρος 'ex sex metris compositus') est versus poesi Latinae nec non Graecae communis, qui ex sex metris constat. In singula metra ictus cadit.

Pedes usque ad quintum dactyli (- ˘ ˘) aut spondei (- -) esse solent, sextus tamen spondeus aut saepius trochaeus (- ˘). Dactylicus appellatur hexameter cui pes quintus dactylus est, spondaicus autem cui pes quintus spondeus. Vergilius ille clarissimus hexametro dactylico semper usus est.

Sic Vergilii prima ecloga incipit:

Tītyrĕ | tū pătŭ | lāe rĕcŭ | bāns sūb | tēgmĭnĕ | fāgī
sīlvē | strēm tĕnŭ | ī mū | sām mĕdĭ | tārĭs ă | vēnā;

Nexus interni
-------------

* Versus aureus
* Distichon, quod componitur hexametro et pentametro;
* Poema epicum
* Epyllion
* Gulielmus Meyer

Notae
-----

1. 1 2  Lewis, C.T. & Short, C. (1879). *A Latin dictionary founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary.* Oxford: Clarendon Press.
2. 1 2  Saalfeld, G.A.E.A. (1884). *Tensaurus Italograecus. Ausführliches historisch-kritisches Wörterbuch der Griechischen Lehn- und Fremdwörter im Lateinischen.* Wien: Druck und Verlag von Carl Gerold's Sohn, Buchhändler der Kaiserl. Akademie der Wissenschaften.
Structura phylloquinoni, vitamini K1.
Appellatio **Vitaminum K** designat plures substantias chemicas inter se cognatas et in lipidis solvendas, in primis **phylloquinonum** (vitaminum K1) quod in viridibus plantis invenitur. Alia pars tamen huius vitamini a bacteriis in intestinis nostris elaboratur (vitaminum K2) quoniam nostrum corpus id fabricare nequit. Vitaminum K ut cofactor sanguinis coagulationi necessarium est, unde nomen K e Germanico verbo *Koagulation*. Nam vitaminum K appendicem carboxylam acido glutamico proteinorum coagulationis appendere solet, sine qua illae proteinae recte operari non possunt. Itaque si vitamino K careas, in haemorrhagiae periculum incideris.

Anno 1943 propter vitaminum K inventum Henricus Dam et Eduardus Adelbertus Doisy Nobelianum Medicinae Praemium acceperunt.

Plura legere si cupis
---------------------

* James J DiNicolantonio, Jaikrit Bhutani, James H O'Keefe, "The health benefits of vitamin K", *Open Heart*, 2015
* Kory Imbrescia; Zbigniew Moszczynski. "Vitamin K", StatPearls, 2023

Nexus externi
-------------

* MedlinePlus
Wikidata Vladislaus Ozerov
Res apud Vicidata repertae:

**Vladislaus Alexandri filius Ozerov** (Russice: *Владислав Александрович Озеров*; natus in *Borki* vico gubernii Tueriensis die 30 Septembris anno 1769 et ibidem 5 Septembris 1816 mortuus) fuit tragoediarum scriptor Russicus more sentimentalismi.

In familia nobili natus et a Iacobo Knjažnin Petropoli educatus, Alexii Olenin amicus, tragoedias composuit versu Alexandrino et trium unitatum regulas servabat, sed motus animi novos describebat, circuli Nicolai Karamzin similes. Anno 1812 demens factus in villam suam avectus est et mox mortuus est. Fabulae Ozerovianae non solum a Graecis sumptae sunt, ut Oedipus et Polyxena, sed et ex historia Russica (filli Sventoslai et Demetrius Tanaiticus), et iam ex Macphersonis carminibus Ossianicis.

Tragoediae
----------

* *Iaropolcus et Helgus*,1798
* *Oedipus in Athenis*, 1804
* *Phingal*, 1805
* *Demetrius Tanaiticus*, 1807
* *Polyxena*, 1809

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 11 Octobris Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 17 Septembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |
*Haec pagina de monumento Petropolitano explicat. Si poema Alexandri Puschkin quaeris, vide Eques aeneus (poema).*Eques aeneus, a tergo visus vespere
**Eques aeneus** monumentum Petro I in Petropoli est, a Stephano Falconet factum. Anno 1782 fixum est. Nominari *eques aeneus* post poema Alexandri Puškin solet, in quo carmine post inundationem Petrus aeneus vivificatur et per vias Petropolis equitat. Eodem modo et in *Petropoli* Andreae Belyj eques inductus est.

Petrus a Falconetio sculptus est in corona laurea victoris; super saxum quoddam invectus est et equi cursum tam acriter comprimit, ut equus se efferat; dextram imperator tollit, sicut oratione populum vel exercitum hortaturus. Pes equi anguem proculcat. Saxum graniticum, in quo eques stat, cum magnis laboribus in locum monumenti attractus est; *Lapis Tonitrus* (*Гром-камень*) interdum nominatur. Ante faciem Petri Neva Maior, a dextra ecclesia cathedralis sancti Isaacii, a laeva Senatus aedificium.

Bibliographia
-------------

* Alexander M. Schenker, *The Bronze Horseman: Falconet's Monument to Peter the Great*, Yale University Press, New Haven CT, 2003 ISBN 0-300-09712-3. **(Anglice)**
* *Transport du piédestal de la statue de Pierre le Grand*, in *La Nature*, 1882. **(Francogallice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°56′12″N 30°18′8″E |
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR

 -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Planetae** in astrologia sunt corpora caelestia, quibus significationes variae in signis et aspectibus diversis esse creduntur. In astrologia, Sol et Luna inter planetas usitate numerantur. Antiquis temporibus et medio aevo in numero planetarum astrologicarum erant quinque planetae notae, Tellure excepta, Sol, et Luna; itaque omnes septem planetae astrologicae erant. Deinde, etiam Urano, Neptuno, et Plutone notis, omnes decem numerantur (etsi Pluto hodie est planetula, in astrologia usque planeta habetur). Unaquaeque planeta in doctrina astrologica cum uno aut duobus signis astrologicis coniungitur; planeta dicitur *gubernare* aliquod signum.

Planetae
--------

☾ **Luna**, gubernator cancri, representat motus animi, subconscientiam, memoriam, matrem, domum. 

☿ **Mercurius**, gubernator geminorum et virginis, representat communicationem, cogitationem, educationem, fratres.

♀ **Venus**, gubernator tauri, et librae, representat harmoniam, pulchritudinem, romanticismum, matrimonium, artes

☉ **Sol**, gubernator leonis, repraesentat mentem conscium, auctoritatem, creativitatem, vigorem.

♂ **Mars**, gubernator arietis, representat energiam, vim, aggressionem, artem athleticam.

♃ **Iuppiter**, gubernator sagittarii, representat incrementum, prosperitatem, itinera, religionem.

♄ **Saturnus**, gubernator capricorni, representat realitatem, officium, hierarchiam, disciplinam.

♅ **Uranus**, gubernator aquarii, representat individualitatem, novas notiones, libertatem, inventa.

♆ **Neptunus**, gubernator piscium, representat creativitatem, idealismum, misericordiam, confusionem. 

♇ **Pluto**, gubernator scorpionis, representat renovationem, transformationem, destructionem, potestatem.

Nexus interni
-------------

* Planeta (astronomia)
* Planetae classici

Astrologia

|  |  |
| --- | --- |
| Signa zodiaca | Aries · Taurus · Gemini · Cancer · Leo · Virgo · Libra · Scorpio · Sagittarius · Capricornus · Aquarius · Pisces |
| Theoria astrologica | Planetae · Elementum · Qualitas ·  Sexus · Aspectus · Figura aspectuum · Syzygia |
| Aspectus | Coniunctio · Oppositio · Triangulum · Quadratum · Sextilis · Quincunx |
| Figurae aspectuum | Crux grandis · Draco · Incunabula · Rectangulum mysticum · Sextilis grandis · Triangulum grande · Yod · Sextilis grandis 22 Iulii 1995 |
**Curator supremus Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis** est officium  Nationum Unitarum Genevae anno 1994 secundum decretum declarationis et propositi Vindobonae creatum.

Institutio
----------

Officium eius est legem internationalem iurum humanorum et humanitarium belli ius implendum et promovendum in cooperatione cum consilio iurum humanorum Nationum Unitarum.

Inter praeteritas praesides curatoris sunt Maria Robinson (ab anno 1997 ad annum 2002), Sergius Vieira de Mello (ab anno 2002 ad annum 2003), Ludovica Arbour (ab anno 2004), Navanethem Pillay (ab anno 2008). Curator supremus ab anno 2014 est Zayd Raʿad al-Ḥusayn, die 1 Septembris anno 2018 Michaela Bachelet in officio? fuit. Et a die 17 Octobris 2022, Volker Türk in officio est.

Notae
-----

1. ↑  Necatus est in officio.?
2. ↑  Nuntius Consociationis Nationum.
3. ↑  De Volker Türk, OHCHR

Nexus externi
-------------

* Curator supremus Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis

Curatores supremi Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Ayala Lasso 1994 • Maria Robinson 1997 • Sergius Vieira de Mello 2002 • Bertrandus Ramcharan 2003 ad interim • Ludovica Arbour 2004 • Navanethem Pillay 2008 • Zayd Raʿad al-Ḥusayn 2014 • Michaela Bachelet futura
*Opus geopoliticum • Curator supremus Nationum Unitarum iuribus humanis tuendis**Capsae cognatae:* Secretarii generales Nationum Unitarum • Secretarii pactionis de mutatione climatis • Curatores pro refugis |
|  |
Consociationis Nationum vexillum.
**Dies mundialis aquae** est dies internationalis 22 Martii a Conventu generali Nationum Unitarum anno 1993 ad praemuniendam aquam dulcem hominibus decreta. Nationes Unitae diem eo consilio declaraverunt, uti homines aquam servandam esse agnoscant. Dies conferentia in Rio de Janeiro de progressu durabili anno 1992 primum suasa est. Hodie et hac die officium ad Proposita progressus durabilis promovendum est. 

Sententiola praeconialis anno 2016 fuit "Melior aqua, melior labor", anno 2017 "Cur aquam profundis?."?, anno 2018 "Natura pro aqua"? fuit, anno 2019 "Nemo depositus fas"? fuit, anno 2020 "Aqua et mutatio climatica" fuit,, anno 2021 "Aquam valendum", anno 2022 "Aqua subterranea, rem invisiblem visiblem mutandum" fuit, anno 2023 "Mutationem accelerare" et anno 2024 est "Aqua pro pace".

Notae
-----

1. ↑  Resolutione 2142
2. ↑  At ratione pandemiae COVID-19, et lavatio manuum et hygiene additae sunt.

Nexus interni
-------------

* Dies mundialis latrinae
* Ius idoneae vivendi rationis

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Anglice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Unam legis e paginis de
civilitate
disserentibus

---

Formae administrationis

* Anarchia
* Democratia
	+ Democratia socialis
* Foederatio
* Dictatura
* Autocratia
* Monarchia/Regnum
	+ Monarchia constitutionalis
	+ Monarchia hereditaria
	+ Monarchia electiva
	+ Monarchia absoluta
* Ducatus
* Res publica
	+ Respublica parlamentaria
	+ Respublica praesidentialis
* Oligarchia

Tituli ductorum

* Dux civitatis
	+ Praeses
	+ Imperator
	+ Sultanus
	+ Rex
	+ Tzar
* Dux rectionis
	+ Primus minister
	+ Praeses consilii ministrorum
* Caesar (titulus)
* Dictator
* Amiralis
* Princeps
* Senator
* Sachus
* Tyrannis
* Bassa
* Beigus
* Calipha
* Chanus
* Comes
* Consul
* Grafio
* Knezus
* Lictor
* Nomarcha
* Pharao
* Sachus
* Thainus
* Tribunus plebis
* Vaivoda
* Vezirus

Ideologiae

* Anarchismus
* Capitalismus
* Conservatismus
* Cosmopolitanismus
* Fascismus
* Imperialismus
* Liberalismus
* Nationalismus
* Socialismus
	+ Democratia socialis
	+ Socialismus saeculi 21
	+ Communismus
* Ideologia viridis
* Statismus

Trias politica

* Potestas legifera
	+ Parlamentum
	+ Senatus
* Potestas exsecutiva
* Potestas iudicialis

Factiones

* Index
	+ per civitates digestae
	+ per ideologias digestae

Comitia

* Suffragium
	+ Suffragium universale

 Vide etiam  
Civitas sui iuris · Rectio · Maiestas · Titulus

Sub triadis politicae doctrina, **potestas exsecutiva** gubernationis ramus de perficienda aut exsequenda lege, et de laborando quotidianis in civitatis rebus agens. Prominens figura de facto in exsecutiva dux gubernationis est. Exsecutiva "**administratio**" in systematibus praesidialisticis aut "**gubernatio**" in systematibus parlamentariis nuncupatur. Dux gubernationis systematum praesidialisticorum ("praeses" nuncupatus) plus independentiae a ramo legisfero habet, quia, dissimiliter systematum parlamentariorum, a parlamento, a factione aut a coalitione cum plurimis sedibus non eligitur, sed directe a suffragio populari eligitur. Praeterea, praeses tunc dux Civitatis est.

In monarchiis constitutionalibus, velut Hispania, monarcha, qui dux Civitatis est, dux potestatis de iure est et primus minister (sive praeses gubernationis, casu Hispanico), quem technice designat, dux gubernationis monarchae est. Revera, autem, dux Civitatis limitatissimam potestatem habet et velut primum ministrum eum qui populus per suffragium elegit designat, quamvis consilia in nomine monarchae capiantur.

Coniunctim cum praeside sive primo ministro, ramus exsecutivus in consilio ministrorum et exsecutivis in gubernationis ministeriis consistit.

Commentationes propinquae
-------------------------

* Potestas legifera
* Potestas iudicialis
* Praefectura
* Rectio

Nexus interni
-------------

Ad sciendum plus de potestatis exsecutivae muneris secundum dissimiles formas gubernationis vide:

* Systema praesidialisticum
* Systema semipraesidialisticum
* Systema parlamentarium
"Vae vobis Pharisaeis": imprecationes contra Pharisaeos quas Iesus in prandio pronuntiavit, in evangelio Lucae narratae (Museum Brooklyn)
"Saltatio filiae Herodiadis" in nataliciis Herodis apud Marcum et Matthaeum descripta
"Cena apud Pharisaeum celebrata", illa scilicet cena ad quam Iesum convocavit Simon Pharisaeus, in evangelio Lucae narrata (Museum Brooklyn)
***The Life of Our Lord Jesus Christ***, scilicet "Vita Domini Nostri Iesu Christi", est liber anno 1897 exemplaribus perpaucis editus, ad quem illustrandum Iacobus Tissot inter annos fere 1886 et 1896 imagines fere quadringentas et quinquaginta pinxerat. Series imaginum hodie in Museo Brooklyn servatur in urbe Novo Eboraco.

Nexus interni
-------------

* "Christus se ad Mare Tiberiadis manifestat"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***The Life of Our Lord Jesus Christ*** spectant. *(hic nexus fractus videtur)* |

* De hac serie imaginum et de opere Iacobi Tissot religioso
* Catalogus Musei Brooklyn

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Musa paradisiaca*

---

**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Commelinidae   
Ordo : Zingiberales   
Familia : **Musaceae**   
Jussieu  
   
Subdivisiones: Genera\* *Ensete*
* *Musa*
* *Musella*

Territorium

     Distributio Musacearum

**Musaceae** sunt familia plantarum florentium, in tropicis Africae Asiaeque endemica. Eis est magnus herbaceus auctus habitus, foliis basi vaginatis quae pseudocaulem gignunt.

Systema APG II anni 2003 (sicut Systema APG anni 1998) Musaceas in ordine Zingiberalium cladi Commelinidarum inter Monocotyledones ponit.

Familia sicut nunc circumscripta duo vel tria genera includit, quorum omnia in Vetere Mundo habitant. Maximum et oeconomice gravissimum genus est *Musa,* celeber pro banana? et plantagine. Genus *Musa* rite statutum est in prima editione Linnaei libri *Species Plantarum* anno 1753. Linnaeus, cum librum scriberet, solum unum *Musae* genus novit, quod ipse sub vitro in caldario horti Georgii Clifford prope Harlemi in Nederlandia vidit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Fossilworks • Flora of China • Flora of North America |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Musaceas** spectant. |

* Musaceae apud situm Angiospermarum Phylogenia
* Musaceae in floris Sinae
* Musaceae in L. Watson et M. J. Dallwitz (post 1992), *Familiae platnarum florentium: descriptiones, illustrationes, identificatio, informatio.* (2006)
* Nexus apud CSDL
* Musaceae: adnotatum specierum index *Musaceae*
*Colpoclypeus florus*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hymenoptera   
Subordo : Apocrita   
Superfamilia : Chalcidoidea   
Familia : **Eulophidae**   
Westwood 1829  
   
Subdivisiones: Subfamiliae\*Elasminae
* Entedoninae
* Euderinae
* Eulophinae
* Tetrastichinae

**Eulophidae** sunt magna familia perparvorum insectorum ordinis Hymenopterorum, cui sunt plus quam 4300 species in 300 fere generibus descriptae (vide Indicem generum Eulophidarum). Inter familiam nunc definitam est genus *Elasmus*, olim **Elasmidae**, familia separata et nunc subfamilia Eulophidarum habitus. Investigatio horum insectorum est difficilis quia corpora celerrime post mortem corrumpuntur nisi diligentissime curentur (h.e. in ethanol praeservatum), unde plurima specimina in museis curata sunt incerta. Larvae nonnullarum specierum plantis vescuntur, sed plurimae sunt primaria parasitoida in magna varietate arthropodorum in omnium evolutionis gradibus.  Inveniuntur Eulophidae omnem per orbem terrarum in paene omnibus habitationibus; una etiam est aquatica, quae Psephenidas inter Coleoptera parasitizat.

Eulophidae a plurimis aliis Chalcidoideis distinctae sunt ob solum quattuor tarsomera in quoque crure, parvum rectumque calcar protibiale (contra calcar maius et curvatum in plerisque aliis Chalcoideis), et antennas quibus sunt 2-4 segmenta funiculorum et usque ad decem antennomera.

Nexus interni
-------------

* *Aprostocetus*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Eulophidae"** apud **Vicispecies**. |

* Eulophidae neotropicae, www.neotropicaleulophidae.com
* Descriptio familiae Eulophidarum, www.sel.barc.usda.gov
* Fauna Europaea, www.faunaeur.org
* Key to Nearctic Eulophid genera, cache.ucr.edu
* Nomina Insecta Nearctica, www.nearctica.com
* Ponent, ponent.atspace.org **(Hispanice)**
* Universal Chalcidoidea Database, www.nhm.ac.uk

In "Featured Creatures," situ Universitatis Floridae / IFAS

* *Cirrospilus ingenuus,* entomology.ifas.ufl.edu
* *Diglyphus* spp. entnemdept.ifas.ufl.edu
* *Semielacher petiolatus,* entomology.ifas.ufl.edu
Wikidata Georgiopolis (Dacia)
Res apud Vicidata repertae:Georgiopolis (Dacia): insigneGeorgiopolis (Dacia): insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°51′55″N 25°47′16″E  
*Numerus incolarum*: 50 080  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Árpád-András Antal  
*Procuratio superior*: Covasna  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Kráľovský Chlmec, Cegléd, Kanjiža, Kiskunhalas, Budapest District IX, Givatayim  

**Tabula aut despectus**

Georgiopolis (Dacia): situsGeorgiopolis (Dacia): situs
Taberna in Georgiopoli
Georgiopolis in circulo Covasna
**Georgiopolis** (Dacoromanice: *Sfântu Gheorghe*; Theodisce: *Sankt Georgen*; Hungarice: *Sepsiszentgyörgy*) est urbs Transsilvaniae (in Romania) et municipium 56.006 incolarum (anno 2011), quorum 41.223 (74,9%) sunt linguae Hungaricae, 11.807 (22,9%) linguae Dacoromanicae Maxima pars reliquorum incolarum sunt Zingari, qui in vico *Örkö* in margine urbis sito habitant.
De Georgiopoli primum anno 1332 mentio fit, ut inter oppida antiquissima Terrae Siculorum numeretur. Nomen urbis a patrono ecclesiae huius loci (*Ecclesia Sancti Georgii*) deductum est. Georgiopolis semper erat medius regionis locus, cui erat nomen *Comitatus Haromszékensis* sive *Trisedensis* in Regno Hungariae, nunc autem Comitatus Covasniensis.

Media in Romania sita Georgiopolis viarum nexus magni momenti est (viae principales DN11 et DN 12 ibi nectuntur). Quaedam societates (textilibus, fistulis nicotianis, dulcibus gignendis) operariis laborem praebent.

Visu digna
----------

* Ecclesia munita, saeculo quarto decimo arte gothica aedificata
* Museum gentilicium Siculorum

Communium coniunctiones
-----------------------

* Hungaria Alsónána, Hungaria
* Hungaria Cegléd, Hungaria
* Hungaria Ferencváros, Hungaria
* Hungaria Aegopolis (Kecskemét), Hungaria
* Hungaria Kisbucsa, Hungaria
* Hungaria Kiskunhalas, Hungaria
* Hungaria Mosonmagyaróvár, Hungaria
* Hungaria Sárpilis, Hungaria
* Hungaria Veszprém, Hungaria
* Slovacia Královský Chlmec, Slovacia
* Portugallia Santa Cruz, Portugallia
* Serbia Magyarkanizsa, Serbia
* Israel Givatayim, Israel
* Francia Saint-Georges-sur-Cher, Francia
* Romania Sfântu-Gheorghe, Romania
* Russia Novosibirscum, Russia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgiopolin** spectant. |

* Situs urbis (dacoromanice)
* Situs urbis (hungarice)
* Museum gentilicium Siculorum (hungarice, dacoromanice, anglice)

Notae
-----

1. ↑  Karl Gottlieb von Windisch: 4-sprachiges Ortsverzeichnis von Siebenbürgen, 1790
2. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
3. ↑  Sacerdos de Sancto Giorgio, cf.:
4. ↑  Pagina Georgiopolis de communis coniunctis
Structura Telluris: 1a, cortex oceanicus; 1b, cortex continentalis; 2, mantele Telluris; 3, nucleus Telluris; 4, lithosphaera; 5, asthenopshaera; 6/3a, **nucleus exterior**; 7/3b, nucleus interior.
**Nucleus Telluris exterior** est pars Telluris (vel geosphaera) quae nucleum interiorem circumcingit. Liquidum est, et latitudinem circa 2266 chiliometra habet; exterior nuclei margo circa 2890 chiliometra sub superficie Telluris iacet. Temperatura in superficie nuclei liquidi circa 4400 °C, est, in confinio cum nucleo interiore circa 6100 °C. Ligationibus ferri et niccoli compositus esse putatur; etiam sulphur et oxygenium in nucleo exteriore adsunt.

Ab Inge Lehmann, quae undis seismicis studuerat. anno 1936 nucleus exterior inventus est. Undae aliquae a margine nuclei interioris refringuntur; hoc confinium disiectio Bulleniana et disiectio Lehmanniana' nuncupatur.

Convectio metallorum liquidorum in nucleo exteriore campum magneticum Telluris efficit.

Notae
-----

1. ↑  Vide fontes commentarii de nucleo toto.

Bibliographia
-------------

* Gutenberg, Beno. 2016. "Physics of the Earth's interior." Academic Press. ISBN 978-1-4832-8212-1.
* Jeffreys, Harold. 1926. "The Rigidity of the Earth's Central Core." *Geophysical Supplements to the Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* 1, no. 7 (1 Iunii): 371–83. Bibcode:1926GeoJ....1..371J. doi:10.1111/j.1365-246X.1926.tb05385.x. ISSN 1365-246X. Textus interretialis.
* Young, C. J. et T. Lay. 1987. "The Core-Mantle Boundary." *Annual Review of Earth and Planetary Sciences* 15 (1): 25–46. Bibcode:1987AREPS..15...25Y. doi:10.1146/annurev.ea.15.050187.000325. ISSN 0084-6597.

Nexus externi
-------------

* De nucleo Telluris. *Encyclopaedia Britannica.*
* De nucleo Telluris. *Magna Encyclopaedia Russica.*
Neva Minor et pons Tučkovii (Antonii Ivanov-Goluboi(ru) pictura haud serius anno 1844 facta),
**Neva Minor** (Russice *Малая Нева*) est bracchium Nevae magnum in Petropoli. Insula Basilii duo bracchia Nevae principalia, Nevam Maiorem australem et Nevam Minorem borealem, dividit et Nevae Minoris in initio ripa dextra est; ripa laeva est pars Petropolitana. Nevae Minoris longitudo 4,25 chm est, latitudo a 200 ad 400 m, profunditas ad 7 m. 

Smolenka et Ždanovka bracchia parva a Neva Minore abeunt, Smolenka in laevam partem, quae ab insula Basilii insulam Decembristarum dividit, et Ždanovka in dextram quae de parte Petropolitana insulam Petri separat. Post insulam Petri Neva Minor aestuarium commune cum Nevula Minore inter insulam Decembristarum et insulam Crucis habet. Insula Sulphuris parva in Neva Minore prope ad ripam laevam iacet.

Tres pontes trans Nevam Maiorem constructi sunt: pons Bursae in initio, pons Tučkovii et pons Betancourtii trans insulam Sulphuris.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°56′47″N 30°18′21″E, 59°57′49″N 30°13′58″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* De Neva Maiore **(Anglice)**
Nevae Maioris initium (de Ponte Palatii despectus)
**Neva Maior** (Russice *Большая Нева*) est bracchium Nevae maximum in Petropoli. Insula Basilii duo bracchia Nevae principalia, Nevam Maiorem australem et Nevam Minorem borealem, dividit et Nevae Maioris ripa dextra est; ripa laeva est pars Admiraliatus. Nevae Maioris longitudo 3,5 chm est, latitudo a 200 ad 400 m, profunditas ad 12,8 m. 

Canalis Admiraliatus Novus Nevam Maiorem cum Moika coniungit; Moika ipsa et Priažka bracchium eius in Nevam Maiorem se effunduntur.

Aedificia notiora, ad Nevam Maiorem constructa, sunt Bursa Petropolitana, Academia Scientiarum Petropolitana, Technophylacium, Duodecim collegia,  Academia Artium Petropolitana, Palatium Menšikovii, Institutum Metalleutices (in insula Basilii); Admiraliatus Principalis, Eques aeneus et Senatus Synodusque (in ripa altera). Portus Petropolitanus ostio Nevae Maioris adiacet.

Duo pontes in Neva Maiore constructi sunt: pons Palatii in initio et pons Annuntiationis.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  *Kunstkammer*, v. Michaelis Lomonosov *Orationem de meteoris vi electrica ortis*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°56′31″N 30°18′34″E, 59°55′7″N 30°14′24″E • *GeoNames* |

* De Neva Maiore **(Anglice)**
Despectus in Osloam post impetum factum.
Loci Osloae et Utøyae ubi Impetus evenit.
Tabula geographica loci Impetus.
Insula Utøya post impetum cum floribus condoleationis ornata.
**Impetus Norvegiae anno 2011** est actus terroris qui in Norvegia die 22 Iulii anno 2011 evenit. Auctor huiusce actus tromocratici Andreas Behring Breivik fuit, qui in numero fautorum nationalismi et aliarum idearum ad ideologiam fascisticam pertinentum habetur.

Primo bomba in autocineto abscondito Osloae in urbe capitale deflagravit. In hac urbis parte, multa aedificia gubernationis Norvegicae inveniuntur. Hac deflagratione octo homines necati sunt. Postquam Andreas Breivik autocineto in urbe Osloae deposuit, statim ad Utøya insulam profectus est, ubi iuvenes ad conventum aestivalem congressi essent. Hic conventus a factione democratiae socialis Norvegica institutus erat. Hic Andreas Breivik sclopeto striato utens sexaginta novem homines occidit.

Andreas Breivik a tribunale Norvegico damnatus est, ut in carcere non minus quam viginti unum annos maneat. Quod enim est supplicium gravissimum a legibus Norvegicis permissum.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* Richard Milne, "Ten years on, Norway still deals with wounds from Breivik massacre" in *Irish Times* (19 Iulii 2021)

Nexus interni
-------------

* Impetus Christopolis anno 2019, tromocratia ab hoc impetu inspiratus?
Liber de chemia physica a Michaelo Lomonosov anno 1752 Petropoli scriptus: primus hoc nomine usus est.
**Chemia physica** est pars chemiae inorganicae quae de fundamentis physicis systematum et rationum chemicorum tractat. Inter partes chemiae physicae sunt: descriptio actionis energiae in rationibus chemicis, chemia thermodynamica, chemia cinetica, mechanica statistica, electrochemia (sive chemica electrica), spectroscopia. Non eadem res est atque physica chemica, pars physicae quae substantias ipsas studuit. Chemia physica autem de moleculis, atomii, et partibus eorum tractat.

Moleculae aquae inter se coniungunt: atomus hydrogeni parvum onus electricum positivum, atomus oxygeni parvum onus negativum habet, quare inter se attrahunt.
Chemia physica vult systemata chemica explicare; per exemplaria mathematica talia systemata saepius explicanda. Ioannes Dalton primus theoriam chemiae physicae fecit, atomos partes essentiales omnium substantiarum esse dicens. Dalton atomos numquam deleri posse credidit, id quod nunc falsum scimus, sed principia quae enuntiavit iam obtinent.

Notae
-----

1. ↑  Mortimer 2000: 1
2. ↑  Mortimer 2000: 2.

Nexus interni
-------------

* Aequilibrium chemicum
* Chemia analytica
* Chemia quantica
* Electrolysis
* Electrochemia
* Dynamica analytica
* Mechanica statistica
* Motio
* Tempus
* Vis

Bibliographia
-------------

* Atkins, Peter, et Ronald Friedman. 2005. *Molecular Quantum Mechanics.* Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0-19-927498-3.
* Fink, Johannes Karl. 2009. *Physical Chemistry in Depth.* Berolini et Novi Eboraci: Springer. ISBN 978-3-642-01013-2.
* Mortimer, Robert G. 2000. *Physical Chemistry.* Didacopoli: Harcourt. ISBN 9780125083454.
* Sibley, Robert J. 2005. *Physical Chemistry.* Hoboken Novae Caesareae: Wiley. ISBN 047121504X,
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Despectus in Monasterium Veltenburgense.
**Monasterium Veltenburgense** est abbatia Benedictina Sancto Georgio dicata Veltenburgi in regione Kelhaimiense ad Danubiam in Bavaria Inferiori sita. Iacet ad locum perrumptionem Danubii. Ad Congregationem Benedictinam Bavaricam pertinet. Praecipua abbatiae hodiernae munera sunt cura pastoralis (duarum parochiarum moderatio) et hospitum recipiendorum in Taverna Sancti Georgii.

### Historia

Locorum traditio dicit monasterium circa annum 600 conditum esse ab Eustasio et Agilo a Luxeuil monachis artis scotiae juxta regulas Sancti Columbiani. Hoc nunc in inquisitione refutatur. Circa annum 700, Sanctus Rupertus, Bavariae apostolus dictus, ecclesia monasterii Sancti Georgii consecravit. Saeculo octavo, monachi Regulam Sancti Benedicti adoptaverunt. Temporibus Abbatis Mauri I. Bächl (1713–1743), ecclesia Ad nostram dominam, aedificium conventuum, cum ecclesiis in paroeciis coniunctis pluribusque aedificiis negotii circa atrium monasterii, annis ab 1714 ad 1716 aedificata est. Ecclesia monasterii Veltenburgensis, inter 1716 et 1718 constructa est, Sancto Georgio dedicata. Asam fratres ecclesiam constituerunt. Franciscus Eckher de Kapfing, episcopus Frisingentis et Liechteneck, lapidem pro nova ecclesiae abbatia die 29 Iunii 1716 fundavit, atque ecclesiam die 9 Octobris 1718 consecravit. Anno 1721, Maximilianus Emanuel, Elector Bavariae, monasterium visitavit, et ab architectura ecclesiae impressum erat. In processu saecularisationis in Bavaria, monasterium Veltenburgense die 21 Martii 1803 dissolutum est, sed in prioratu monasterii Mettenensis a rege Ludovico I die 1 iunii 1842 refectum est, et die 25 mensis Augusti anno 1913 a rege Ludovico principe, postea. Ludovicus III rex in abbatiam denuo evectus.Propter situm directum in Danubio, aedificium complexum est in magno periculo inundationis; officium negotii aquae Landshutensis implevit tutelam monasterii diluvii inter Ianuarias et Octobres 2006, quod sollemniter inauguratus est die 12 Octobris 2006. Ab anno 1904 ad 1973 scola agriculturae abbatia cucurrit. Mense Martio 1995 Congressus Rosarii hebdomadarius fuit ubi novum Marianum dogma promotus est et oravit. Controversiae S. Hippolyti Episcopi Kurt Krenn in motu praeeunte. Die 2 Septembris 2008, archivista monasterii Weltenburgi P. Leopoldus obiit, annos natus 53, ex gravi incendio, quod in balneis monasterii sustentavit. Landshut reus vigiles criminis reus causam mortis excluserunt.

Notae
-----

1. ↑  Ioannis Mabillon *Annales ordinis S. Benedicti*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°53′57″N 11°49′13″E |

* Situs interretialis monasterii proprius
Academia Regia Aboensis post magnum incendium anni 1827.
**Academia Regia Aboensis** (Finnice *Turun akatemia* ; Suecice *Kungliga Akademien i Åbo*) fuit prima universitas Finnica, anno 1640 a Catharina Sueciae regina constituta, Aboae in urbe sita. Lingua docendi scilicet erat Latina. Universitas quattuor habebat facultates, et sicut in aliis universitatibus Europae, discipuli in facultate philosophiae studia coeperunt, deinde sive in facultate theologiae, sive iurisprudentiae, sive medicinae perrexerunt. Doctrinae et investigationes Academiae Lutheranismo et humanismo Europaeo astricte nectebantur.

Vices posteriores Academiae
---------------------------

Sigillum Academiae Regiae Aboensis.
Academia, post magnum incendium urbis anni 1827, in Helsingiam translata est, quae urbs quindecim annis ante etiam caput Finniae facta erat. Tum erat nomen universitatis *Keisarillinen Aleksanterin-yliopisto* (fere *Universitas regia Alexandri*), inde ab anno 1919 quidem Universitas Helsingiensis, Finnice *Helsingin yliopisto.* Hodie Aboae universitates duae, scilicet Universitas Aboensis et Academia Aboensis funguntur, quae heredes Academia Regiae se haberi volunt.

Bibliographia
-------------

* Jussi Välimaa, "The Founding of the Royal Academy of Turku in 1640". *A History of Finnish Higher Education from the Middle Ages to the 21st Century*. Springer, 2019
Idumaea et Iudaea tempore Hyrcani II et Antipatris.
**Antipater** (mortuus 43 a.C.n.) fuit vir nobilis Idumaeus, strenuus et fortis, qui dum Hyrcani II partes adversus fratrem Aristobulum II (qui de regno in Iudaea inter se certabant) suscipit, in primis etiam patrocinio Romanorum semper adfectando ad maximam potentiam pervenit atque ita filio Herodi viam ad regnum Iudaeorum stravit.

Nam postquam anno 63 a.C.n. Pompeio persuasit ut expugnatis Hierosolymis summum sacerdotium Hyrcano redderet nec Iudaeam novae provinciae Syriae assignaret, adstantium Romanorum consiliis adsentiri non desiit ac sine damno a Pompeio ad Caesarem, a Caesare ad Gaium Cassium transiit. Ita paulatim potentia augebatur et titulos sibi et filiis Phasaeli Herodique cumulabat eo magis quod Hyrcanus ignava indole erat et Idumaeorum militum exercitum sibi devotorum ad manum habebat.

At simul multis Iudaeis maximo odio erat quia Idumaei secundo saeculo tantum a Iohanne Hyrcano I ad iudaismum conversi erant ː "semiiudaeum" esse Antipatrum existimabant et indignabantur quod sub specioso nomine Hyrcani II ipse Hierosolymis regnaret. Nec mirum igitur si Antipater anno 43 a.C.n. inter civilia bella Romanorum ab amico quodam Hyrcani, Malicho nomine, interfectus est. Nihilominus potentiam suam et Romanorum societatem filiis velut hereditatem reliquit. Paulo post ipso Cassio milites ministrante Herodes mortem patris ulcisci potuit.

Fontes
------

* Flavius Iosephus, libro primo de Bello Iudaico 123-226
	+ ̽libro quarto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 8-284

Si vis plura legere.
--------------------

* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009
**Aurea mediocritas** (Graece μετριότης) est notio philosophica, quae in quacumque actione nec deficere neque extra modum agere docet.

Philosophia Graeca
------------------

Delphis inscripta est haec sententia: "μηδὲν ἄγαν" (nihil praeter modum).

Plato autem discipulos ad auream mediocritatem, ut ex his locis in *Politia* apparet, Socratis voce hortatus est:

> ἀδαμαντίνως δὴ δεῖ ταύτην τὴν δόξαν ἔχοντα εἰς Ἅιδου ἰέναι, ὅπως ἂν ᾖ καὶ ἐκεῖ […] γνῷ τὸν μέσον ἀεὶ τῶν τοιούτων βίον αἱρεῖσθαι καὶ φεύγειν τὰ ὑπερβάλλοντα ἑκατέρωσε καὶ ἐν τῷδε τῷ βίῳ κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν παντὶ τῷ ἔπειτα· οὕτω γὰρ εὐδαιμονέστατος γίγνεται ἄνθρωπος.

> Adamantis quidem ritu firmiter fiducia huius rei habenda ei qui ad Orcum proficiscatur, ut et in illo loco […] noverit semper vitam inter haec mediocritatis deligere atque ultro citroque vitare quod nimis sit, et in vita praesenti quam maximopere potest et in omnibus quae posthac vivendae vitis; nam eo modo beatissimus homo fit.

Philosophia Buddhica
--------------------

Butta quoque auream mediocritatem docuit; nam erant in India suis temporibus ascetae, quorum doctrina nunc Iainismum vocatur, qui ultimam in victu ac cultu continentiam exercuit atque omnis generis voluptatem aspernati sunt. Is verum nec profusa luxurie arbitratus se ad virtutem ducendum neque temperantia nimia, sed aurea quidem inter has mediocritate, quam mediam viam appellabat.

Nāgārjuna autem praeclarissimus Mahayananus philosophus hanc Buttae de mediocritate doctrinam elaboravit atque ad primam philosophiam contulit, ut sectarum dogmaticarum praecepta refelleret, seu aliquid in mundo esse aientium sive negantium. Doctrina igitur huius philosophi ab aliis Madhyamaka est nominata, quoniam Sanscritice "mediocritas" nomen valet.

Notae
-----

1. ↑  In libro X, 619a.