recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Cursus muliebris impeditorum 100 metrorum Bruxellis anno 2010.
Cursus virilis impeditorum 400 metrorum Berolini anno 2009.
**Cursus impedimentorum** est e ludis gymnicis campestribus unus, quo cursores distantiam praedestinatam, impedimenta spatiis certis posita superantes, currunt. In certaminibus hodiernis viri plerumque distantias 110 atque 400 metrorum, mulieres autem distantias 100 et 400 metrorum. 

In cursu impedimentorum et 100 et 110 et 400 metrorum decem impedimenta sunt superanda; quo longior cursus eo longioribus spatiis impedimenta ponuntur. Athletis licet impedimenta calce deicere, sed hoc plerumque cursum retardat.

Viri in Olympiis hodiernis inde a primis Olympiis Atheniensibus anni 1896 certamine 110 metrorum atque certamine 400 metrorum a secundis Olympiis anni 1900 currunt. Mulieres autem in Olympiis ab anno 1932 ad 1968 cursum impeditorum 80 metrorum currebant et inde ab Olympiis 1972 impedimenta 100 metrorum currunt. Cursu autem impeditorum 400 metrorum mulieres non antequam in Olympiis 1984 certaverunt.

Nexus interni
-------------

* Cursus obstaculosus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cursum impedimentorum** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Ephemeris 18 Augusti 2008
*Paropsisterna m-fuscum*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Coleoptera   
Subordo : Polyphaga   
Infraordo : Cucujiformia   
Superfamilia : Chrysomeloidea   
Familia : Chrysomelidae   
Subfamilia : Chrysomelinae   
Genus : *Paropsisterna*   
Species : ***Paropsisterna m-fuscum***   
(Boheman, 1859)  
   

*Paropsisterna m-fuscum.*
***Paropsisterna m-fuscum*** est species parvorum coleopterorum subfamiliae Chrysomelinarum. Quod insectum fecundissimum est, et silvicolas mercatorios vexat. Arbores generis *Eucalypti* praesertim petit.

Descriptio
----------

Hoc coleopterum est pallidum, variantibus maculis fuscis in elytris et pronoto et aliquando clarissime coruscantibus in fundamento elytrorum. Larva est larviformis et viridis pallida sicut folia quibus vescitur.

Notae
-----

1. ↑  "Archived copy" .
2. ↑  "Archived copy" .
3. ↑  *Paropsisterna m-fuscum | Atlas of Living Australia*.. *bie.ala.org.au* .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Paropsisternam m-fuscum*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity |
Wikidata Curtici
Res apud Vicidata repertae:Curtici: insigneCurtici: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°20′31″N 21°18′22″E  
*Numerus incolarum*: 7 279  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Curtici
**Gestio**

*Praefectus*: Ioan-Bogdan Ban  
*Procuratio superior*: Aradinum  

**Geographia**

*Superficies*: 72.650000 chiliometrum quadratum  

Statio Ferroviaria Curtici
**Curtici** (Hungarice: *Kürtös*, Germanice *Kurtitsch*) oppidum Dacoromanicum in circulo Aradino est.

Historia
--------

Oppidum anno 1519 Curtici primo in actis descriptum est. Inter Bella mundana oppidum *Decebal* nominatum est, in honorem regis Dacorum Decebali. Anno 1968 commune oppidum sublatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic circa 80% incolarum Dacoromani, 9% Zingari atque 3% Hungarici erant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Curtici** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Curtici (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
*Haec pagina de regionali Pari unitate explicat. Si scitu digna de insula vel demo Pari quaeris, vide Paros.*

Wikidata Paros (regionalis unitas)
Res apud Vicidata repertae:
Unitas regionalis  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°5′0″N 25°10′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Aegaeum Australe  

**Forma**

*Area*: 231.4 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Municipality of Paros, Antiparos Municipality
**Vita**

*Incolae*: 14 926, 14 518, 16 558  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: IN
**Tabula aut despectus**

Paros (regionalis unitas): situsParos (regionalis unitas): situs
**Paros** (Neograece: Περιφερειακή Ενότητα Νάξου) est una ex 13 unitatibus regionalibus Graeciae in regione Aegaeo Australi, quae reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) formata est; insulas Parum, Antiparum et nonnullas insulas minores comprehendit, quae usque ad annum 2010 pristinae praefecturae Cycladum attributae erant.

Regionalis Paria unitas hos sequentes demos (numeri ut in tabula) continet:

| Numerus in tabula | Demus | Numerus incolarum |
| --- | --- | --- |
| 5 | Antiparos (Ἀντίπαρος) | 1011 |
| 14 | Paros (Πάρος) | 12514 |
|  | **Summa incolarum** | **13525** |

Notae
-----

1. ↑  Numerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)
In planitie elevata Deccanensi prope Hyderabadum urbem
**Planities elevata Deccanensis** vel **Deccanus** (Hindice दक्खिन, *Dakkhin*) est planities elevata maxima, in India australi (in civitatibus Āndhra Pradeśa, Carnatica, Maharastra, Telangana, Coromandela) sita. Partem mediam paeninsulae Indicae occupat; montes Ghates Occidentales a litore Malabarico Deccanum separant, Ghates Orientales a litore Coromandelico. Planities Indo-Gangetica a Deccano septentrionem versus patet. Area planitiei elevatae circa 1 000 000 chm2 est. Caveri, Crisna, Godavari, Narmada flumina Deccani sunt. *Tectona grandis*, *Shorea robusta*, Bambusoideae arbores silvarum Deccani sunt.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *плоскогорье*. Cf. *Cyrtodactylus deccanensis, Pogostemon deccanensis*.
2. ↑  De Sanscritico दक्षिण, *dakṣiṇa*, *meridies*.
3. ↑  E.g. C.B. Clarke(en) *Compositae Indicae descriptae et secus genera Benthamii ordinatae...*, 1876, pp. 3, 10 etc.
4. ↑  E.g. *Analecta iuris pontificii...*, ser. 28, Genavae 1886-1887, col. 756.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 17°0′0″N 77°0′0″E, 14°0′0″N 77°0′0″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Opera comica** est dramaticum opus cantatum cuius natura est levis vel comica, et cuius argumenta plerumque feliciter finiuntur.

Variae species operarum comicarum in Italia saeculo septimo decimo exeunte genitae sunt, ubi *opera buffa,* novum genus operaticum operae seriae contrarium, ante annum fere 1730 ortum est. Mox in Francia *opéra bouffon* facta est, et deinde, saeculo undevicensimo, *operetta* Francica, cuius politissimus musicus fuit Iacobus Offenbach.

Momentum generum musicorum Italicorum et Francicorum in alias Europae partes percrebruit. Multae civitates sua operae comicae genera evolverunt, exemplaria Italica et Francica cum suis moribus musicis comprehendentia. Inter genera operarum comicarum iam in scaena hodierna sunt operetta Vindobonensis, *singspiel* Germanicum, *zarzuela* Hispanica, opera comica Russica, et *ballad opera* et *Savoy opera* Anglica.

Nexus interni
-------------

* Drama musicum
* Opera
* *Opéra comique*
* Opera seria - notio contraria.
* Theatrum operaticum

Nexus externi
-------------

* De opera comica Russica, apud www.vor.ru
* De opera levi, apud www-personal.umich.edu (Comic Opera Guild)
* De operettis, operis levibus, et eorum compositoribus, apud www.musicaltheatreguide.com
* Historia zarzuelae, apud www.zarzuela.net
* Nancy Thuleen, "Serious and Comic Opera in Eighteenth-Century Italy," commentarius interretialis, 6 Decembris 1991, apud www.nthuleen.com
Opercula in caupona.
**Operculum,** vel Hispanice ***tapa,*** est quaelibet multarum promulsidum Hispanicae originis. Nomen datum est quia antea haec possa sunt supra vases ne pulvis in potionem intraret; ergo opercula nuncupantur.

Opercula Hispanicae culinariae culturae partem faciunt. Generatim ut parva pulmentis apponuntur, dum hyalus vini, absinthiati, aut cervisiae ea comitatur. Ea conloquium alunt quia animus ad totam mensam ante nos appositam non attenditur. Aliquibus populis mos ut erecti aut in eundo in popinam tapas manducent est.

Secundum appetitionem aut horam, totam portionem (Hispanice: *una ración*) aut mediam (Hispanice: *media ración*) peti possunt.

Diversae et variae, tapae parva cuiusque Hispanicae regionalis gastronomiae repraesentatio sunt.

Opercula nota
-------------

* Calla modo matritensi
* Caseus
* Croquettae
* Deliciae Illicitanae
* Loligines frixi
* Militiculi Papienses
* Patatae in allio et oleo
* Perna iberica
* Vexillula

Nexus interni
-------------

* Punctuli

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
Wikidata Leuna
Res apud Vicidata repertae:Leuna: insigneLeuna: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 51°19′0″N 12°1′0″E  
*Numerus incolarum*: 13 899  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Leuna
**Gestio**

*Procuratio superior*: Saalekreis  

**Geographia**

*Superficies*: 87.71 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Markranstädt, Schkeuditz, Merseburga  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Wesseling, Hohenhameln  

**Tabula aut despectus**

Leuna: situsLeuna: situs
**Leuna** est oppidum Germaniae, in Saxonia-Anhaltio, 19 chiliometra ad meridiem Salinarum Saxonicarum, 27 chiliometra ad occidentem Lipsiae situm. Censu anno 2018 facto, 13 969 incolas habuit. Leuna propter industriam suam chemicam nota est.

Pinacotheca
-----------

* Sala flumen prope Rössen, regionem LeunaeSala flumen prope Rössen, regionem Leunae
* Officina destillationis liquorum propulsionis in photographemate anno 1959 factoOfficina destillationis liquorum propulsionis in photographemate anno 1959 facto

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Leunam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°19′0″N 12°1′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Pleiades • "15088205" apud *Statistik-Portal* |
*Vide etiam paginam discretivam:* Galla (discretiva)

Gallae novae quattuor
Galla nondum confecta
**Galla** est tumor quem in quercibus vespa Andricus kollari efficit; in oculis enim arborum ova ponit, ibique pupae sibi nidulos faciunt. Galla colorem habet a principio viridem, mox russum.

Vespa nomine Andricus kollari generationes sexualem et asexualem habet. Vespa feminina agamica ova ponunt hiemalia in oculis arboris Quercus cerris; larvae parvos nidulos seu tumores faciunt leniterque crescunt. Huius generationis feminae sexuales ova in oculis quercuum aliorum ponunt, praecipue Q. roburis et Q. petraeae, in quibus gallae proprie dictae fiunt. Gallae tanninum continent ex arbore ipsa spissatum, et ob hanc rationem in medicinis componendis utuntur, in atramento conficiendo, in vinis medendis, in pannis tingendis; praecipue e Beroea Syriae in aliis regionibus vehuntur (et inter mercatores *Aleppo galls* nuncupantur) quia gallae Syriacae maiorem quantitatem tannini tenent.

Nexus externi
-------------

* Societas Britannica de Gallis
* Galla picta
* Andricus kollari pictus
* De atramento e gallis confecto idem
Wikidata Territorium Permicum
Res apud Vicidata repertae:Territorium Permicum: insigneTerritorium Permicum: insigneTerritorium Permicum: vexillumTerritorium Permicum: vexillum
territorium Russicae Foederationis  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 59°14′0″N 56°8′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Komi, Regio Kirovensis, Udmurtia, Baschkiria, Regio Sverdloviensis
**Forma**

*Area*: 160 236 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Permia  

**Gestio**

*Praefectus*: Dmitry Makhonin  

**Vita**

*Incolae*: 2 579 261  
*Sermo publicus*: Russica  
*Zona horaria*: Tempus Catharinopolitanum  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 59, 159
**Tabula aut despectus**

Territorium Permicum: situsTerritorium Permicum: situs
**Territorium Permicum**(Russice Пермский край, tr. *Permskij kraj*) est subiectum Foederationis Russicae, die 1 Decembris 2005 formatum, cum regio Permica et districtus autonomus Komiensis Permicus coniunctae essent. In Districtum foederalem Subvolgensem inclusum est.

In parte septentrionali Europae Orientalis situm et cum re publica Komi (in septentrione) et regione Sverdloviensi (in oriente) et rebus publicis Baschkiria (in meridie) et Udmurtia (in occidente) et regione Kirovensi (in septentrio-occidente) conterminum, aream 160 236 chm² et plus 2610 milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis est Permia. Kungura, Tserdinum, Solicamium et aliae urbes in territorio Permico sitae sunt. Flumen territorii maximum est Cama; Tschussowa, Vishera aliaque flumina per territorium fluunt.

*Magnae Permiae pars* (ex atlante Ioannis Kirilov)

Notae
-----

1. ↑  Cf. binomina *Terricolichnus permicus, Neopronorites permicus, Pentaphyllum permicum, Arctophyllum permicum* etc.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 59°14′0″N 56°8′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Territorium Permicum** spectant. |

* Situs proprius territorii Permici **(Russice)**
Nox polaris in Ripa Alba
**Nox polaris** est tempus, cum sol diutius, quam 24 horas, supra finitorem non ascendit. In regionibus, intra circulos polares (Arcticum et Antarcticum) sitis, nox polaris hieme (circa solstitium brumale) fit. Quanto ad polum propior locus est, tanto nox polaris ibi longior est. Nox polaris brevissima, — fere 48 horae, — in latitudine ≈ 67°25′ observatur; longissima, fere sex menses, in polo Australi.

Axis Telluris declinatio causa noctium polarium est.

Tempore solstitii aestivi his regionibus dies polaris fit.

Notae
-----

1. ↑  Gervasius Ludovicus Nicolaus, *Theses ex universa philosophia*, Heidelbergae 1723, p. 48; Petrus Antonius Bondioli(d), *Disertatio de aurora boreali*, in: Commentarii de rebus in scientia naturali et medicina gestis, Lipsiae, vol. 28, p. 502; ; *Bibliographia Oceanographica*; Reijo Pitkäranta, Thomas Pekkanen Nuntii Latini.

Nexus interni
-------------

* Nox alba

Nexus externi
-------------

* De nocte polari **(Italiane)**
* De nocte polari in *Encyclopaedia Russica magna* **(Russice)**
Wikidata Manuel González Sanz
Res apud Vicidata repertae:Manuel González Sanz: imagoManuel González Sanz: imago
*Nativitas*: 2 Aprilis 1968; Urbs Sancti Iosephi in Costarica  
*Patria*: Costarica  

**Officium**

*Officium*: Minister rerum externarum, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: Officialis, Causidicus  
*Patronus*: Universitas Costaricensis
**Consociatio**

*Factio*: Citizens' Action Party  

**Manuel González Sanz** (die 2 Aprilis 1968 natus in urbe Sancti Iosephi Costaricensi) est legatus et politicus.

Alumnus est universitatum Costaricensis (ubi postea professor meruit), Columbiae et Georgiopolitanae. Legatus est Nationibus Unitis ab anno 2002, minister a commercio exteriori ab 2004 usque in 2006. Minister a rebus externis factus est die 8 Maii 2014, praeside Ludovico Gulielmo Solís, quod officium usque ad eundem diem anni 2018 implevit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Manuelem González Sanz** spectant. |

* "Manuel A. González Sanz" apud *World Economic Forum*

Ministri rerum externarum Costaricenses (1984–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Carolus Iosephus Gutiérrez Gutiérrez 1984 • Rodericus Madrigal Nieto 1986 • Bernardus Niehaus Quesada 1990 • Ferdinandus Naranjo Villalobos 1994 • Robertus Rojas López 1998 • Robertus Tovar Faja 2002 • Bruno Stagno 2006 • Renatus Castro 2010 • Henricus Castillo 2011 • Manuel González Sanz 2014 • Epsy Campbell 2018 • Rudolphus Solano 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Americanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Costaricae |
|  |
Complanatorium Hungaricum, quod carbonibus calefaciebatur
**Complanatorium** vel **ferrum**, **ferramentum levigandis vestigiis** est instrumentum domesticum, quo vestimenta aliaque textilia post lavandum vel alio tempore levigantur et complanantur, ut plicis careant et molliora fiant et pulchriora videantur. Complanatoria capulum habent et corpus ferreum triangulare vel rectangulare oblongum, quod ad rostrum attenuatur; corpore calefacto vestis levigatur.

Historia
--------

Complanatorium solidum.
In Museo complanatorii, Pereaslaviae Transsilvanae sito
Complanatorium electricum.
Ab antiquitate. populi varii instrumenta metallica diversa ad vestem molliendam vel levigandam habebant. In Roma antiqua, prelis sui generis vel pressoriis vestis afficiebatur, quae Plinius Maior et Ammianus Marcellinus aliique memorant. Saeculo XI in lexico Turcico Mahometi al-Kāšġarī instrumentum hodierno simile memoratur, *ütüɣ* nomine. A saeculo XVII, Europae complanatoria hodiernis similia nota sunt. Cava erant, ut carbones spirantes intus locati ferrum calefacerent, vel solida, quae igni aperto vel supra fornacem posita calefaciebantur. Solum capula textili quodam operto haec complanatoria calefacta teneri poterant. A saeculo vicesimo, complanatoria, quae vi electrica calefaciebantur, cum capula plastica, quae complanatorio calefacto frigida manet, producuntur.

Notae
-----

1. ↑  Cfr. versionem Latinam vocabuli Hispanici *plancha* apud Iosephum Ioannem del Col (2007). *Diccionario Auxiliar Español-Latino*. Sinu Albo: Institutum Superius Ioannes XXIII. p. 833. ISBN 9789509771345 [PDF]
2. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
3. ↑  Traupman 2007.
4. ↑  S. Ivaškovskij, *Lexicon Rossico-Latinum*, s.v. *утюг*..
5. ↑  V. *prelum* in Aegidii Forcellini *Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis.
6. ↑  Unde et nomen Slavicum.

Nexus externi
-------------

* De complanatorio in *Dictionnaire raisonné du mobilier français de l'époque carlovingienne à la Renaissance*, par E. Viollet-le-Duc **(Francogallice)**
* De complanatoriorum historia **(Anglice)**
Wikidata Chișineu-Criș
Res apud Vicidata repertae:Chișineu-Criș: insigneChișineu-Criș: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°31′21″N 21°30′57″E  
*Numerus incolarum*: 7 212  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Florin-Flavius Chereji  
*Procuratio superior*: Aradinum  

**Geographia**

*Superficies*: 119±0 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Chișineu-Criș: situsChișineu-Criș: situs
**Chișineu-Criș** (Hungarice: *Kisjenő*) oppidum Dacoromanicum in circulo Aradino est. Ad Chișineu-Criș etiam vicus Nădab pertinet, qui anno 1334 primo in actis descriptum est.

Historia
--------

Oppidum anno 1203/03 Chișineu-Criș nomine Villa Jeneusol primo in actis descriptum est. Tum oppidum ad Regnum Hungaricum pertinuit. Anno 1735 hic seditio agricolarum, anno 1849 insurrectio Hungaricorum suppressa est. Post Primum bellum mundanum finitum regio tota Romaniae data est. Tum etiam vicus Pădureni pars Chișineu-Criș factus est. Anno 1968 commune oppidum sublatum est.

Incolae
-------

Anno 2002 circa 6.000 incolae Dacoromanici et 2.000 Hungarici in hoc oppido vixerunt. Hodie 75% Dacoromanici et 19% Hungarici sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chișineu-Criș** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Chișineu-Criș (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Historia oppidi in pagina officialis administrationis Chișineu-Criș
2. ↑  Census anni 2002
3. ↑  Historia oppidi in pagina officialis administrationis Chișineu-Criș
Civitates, quarum politici, magistratus, collaboratoresve in actis Panamensibus reperiuntur.
**Compilatio Panamensis** est acervus ingens actorum clandestinorum, quae ex Mossack Fonseca, grapheo advocatorum Panamensi, mense Aprili anni 2016 per surreptionem in publicum perfluxerunt. Numerus horum actorum 11,5 milliones tabellarum digitalium (2,6 TB) excedit. Quae tabellae 214 000 fere societatum extraterritorialium (*offshore*) mentionem faciunt, quarum actorum notitias ad singula pertinentes patefaciunt rationemque reddunt pecuniarum, quas ab anno 1977 ad ver anni 2016 in paradisis fiscalibus collocaverunt.

*Süddeutsche Zeitung*, ephemeris Germanica, primum omnium anno 2015 ex fonte anonymo acta Mossack Fonseca deprehendit, sed cum multitudo tabellarum rerumque gravitas tanta esset, ut laborem communicare praestaret, data ingentia inter diurnarios investigativos per orbem terrarum distributa sunt. Itaque compilatio Panamensis a multis centenis diurnariorum pertractata est et etiam nunc pertractatur.

Actis Panamensibus continentur data personalia consortium societatum extraterritorialium nec non notitiae ad homines illis societatibus praepositos pertinentes, inter quos enumerantur etiam politici conspicui quinque civitatum, quae sunt Argentina, Islandia, Arabia Saudiana, Ucraina, Emiratus Arabici Coniuncti. Enumerantur etiam propinqui et familiares magistratuum ducumque 40 civitatum, inter quas Brasilia, Sinae, Peruvia, Francia, India, Malaesia, Mexicum, Pakistania, Romania, Russia, Africa Australis, Hispania, Syria, Britanniarum Regnum.

Inter res severas sunt etiam quae tragicomicae videntur, nam grapheum Mossack Fonseca, cum pecuniis lavandis prodesse, aut tributorum exactores negotia clientium celare vellet, adhibuit sequestres, qui suo nomine societates moderarentur sive se societatibus praepositos esse simularent. Itaque investigatores actorum cognoverunt unam ex praepositis iam anno 2007 vita defunctam esse. Alia officialis moderatricis partes agens paene 11 milibus societatum praeposita est.

Notae
-----

1. ↑  Auctor huius appellationis conlator Vicipaedianus est.
2. ↑  Paradisus fiscalis est locus ubi tributum ex reditibus et tributum societatis excidi potest.
3. ↑  Garside & al. 2016.
4. ↑  Main & Worthington 2016.
5. ↑  La oficinista de las 11,000 empresas. *Univision Noticias.*

Bibliographia
-------------

* Garside, Juliette; Watt, Holly; & Pegg, David. 2016. The Panama Papers: how the world’s rich and famous hide their money offshore. *The Guardian*, 3 Aprilis.
* Main, Lisa & Worthington, Elise. 2016. Panama Papers and Mossack Fonseca explained. ICIJ.

Nexus interni
-------------

* Corruptio
* Inaequitas reditus
Wikidata Lübbecke
Res apud Vicidata repertae:Lübbecke: insigneLübbecke: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°18′29″N 8°37′23″E  
*Numerus incolarum*: 25 674  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Mindensis Luebbeckensisque  

**Geographia**

*Superficies*: 65.04 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Aspelcampus, Hille, Hüllhorst, Preußisch Oldendorf  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tiszakécske, Bad Liebenwerda, Baiocae  

**Tabula aut despectus**

Lübbecke: situsLübbecke: situs
**Lübbecke** (Theodisce: *Lübbecke*, olim *Hlidbeki*) (Latina: rivus parvus) est urbs Rhenaniae Septentrionalis-Westphaliae. Urbs est prope montes "Wiehengebirge" sita. Circa 16.000 incolae urbem ipsam inhabitant, cum vicos circa urbi Hlidbeki habet 26.000 incolae.

Notae
-----

1. ↑  Anno 775 oppidum est vocatum *Hlidbeki*, in saeculo X nomen est *Lidbekegowe*

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lübbecke** spectant. |
Imago Iustini Martyris tempore recentiori fictus

**Iustinus** qui **Martyr** nuncupatur (Graece Ἰουστῖνος ὁ Μάρτυρ; natus in urbe Flavia Neapoli c. 100; mortuus Romae c. 165) fuit philosophus Christianus sive apologeta, qui Graece scripsit, et martyr suae religionis.

De vita
-------

Iustinus parentibus non Christianis natus est Flavia Neapoli Samariae circa annum centesimum. Ephesi studiis incubuit; sollicitissimi ingenii cum esset, disciplinas Stoicorum, Pythagoreorum, Peripateticorum et Platonicorum, aliam post aliam didicit; apud Platonicos autem de spiritus rebus se veritatem invenisse arbitrabatur. Postea autem, ut ipse scripturus erat, id, quod praestantissimum sibi videbatur, Platonicorum disciplina docere non potuit.

Senex vero quidam, sapiens Caesariensis, ei persuasit absolutam veritatem, quae difficillimis etiam hominibus satisfaciat, in religione Christiana tantum repertam iri. Cum tricesimum aetatis suae annum ageret, Christianus tandem factus est.

Romam profectus est ibique mansit, ut philosophiam Christianam doceret; aliquando publicas protrudebat disputationes de rebus divinis. Multis operibus, quorum duae *Apologiae* et *Dialogus cum Tryphone* ad nos devenerunt, sive fidem explicando sive adversariorum errores confutando, summam Christianae doctrinae confecit; antiquissimos Eucharistiae aliorumque sacramentorum ritus, quibus Ecclesia saeculo II utebatur, optime descripsit; ecclesiae defensor se praebuit.

Crescentius et Trypho Iustinum indicaverunt Christianum esse; quapropter damnatus est et cum suis sociis decollatus, Marco Aurelio imperatore, circa annum centesimum sexagesimum quintum.

De fortuna
----------

Iustini opera, 1636
Scriptorum gratia nomen "patris ecclesiae" meruit. Ecclesia Catholica festum diem Iustini, philosophorum patroni, die 1 Iunii celebrat.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ἰουστῖνος ὁ Μάρτυρ ("Iustinus Martyr") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Bernd Wildermuth, "JUSTINUS" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 3 (Herzberg, 1992. ISBN 3-88309-035-2) , columnae 888–895 **(Theodisce)**
* De Iustino in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* Philippe Bobichon Dialogus cum Tryphone t. 1 t. 2
* Opera omnia Iustini **(Anglice)**
* Opera Iustini **(Theodisce)**
* Lectio papae Benedicti XVI de Iustino inter audientiam generalem die 21 Martii 2007 **(Italiane)**

Bibliographia
-------------

* M. von Engelhardt, *Das Christentum Justins des Märtyrers*; Erlangen 1878
* E.R. Goodenough, *The Theology of Justinus*; Jena 1923
* Franz Overbeck, *Ueber das Verhältniss Justins des Märtyrers zur Apostelgeschichte*; 1872




1. ↑  Philippe Bobichon, *Dialogus cum Tryphone*, editio critica, t. I; t. II.
**Iustina** (nescimus, quando nata sit; mortua est anno 388) uxor secunda Valentiniani I imperatoris et mater quattor liberum eius erat.

Familia
-------

Iustinae pater Iustus erat, Constantio II imperatore corrector provinciae Picini erat. Avus Vettius Iustus erat, consul anni 328. Habuit Iustina praeterea duos fratres nomine Constantium et Cerealem.

Vita
----

Primo anno 350 Magnentio usurpatori nupsit, sed tum iunior erat quam ei pareret liberos. 
Anno 370 Valentinianus imperator vel divortium cum uxore prima Marina Severa fecit propter avaritiam et abusum potentiae et Iustinam novam uxorem sumpsit vel autem matrimonium et cum Marina Severa et cum amica eius Iustina tenuit et legem de ducendis duabus uxoribus promulgavit. Severa de Iustinae pulchritudine etiam imperatori retulisse et ad matrimonium secundum pepulisse dicitur. Iustina imperatori quattuor liberos peperit, anno 371 Valentinianum, qui postea imperavit et filias Gallam, quae postea Theodosio imperatori nupsit, Iustam et Gratam. Anno 383, cum Magnus Maximus usurpator Gallias expugnaret, cum filia Galla et filio Valentiniano primo in Italiam fugit atque Mediolani tutor Valentiniani II fuit, qui nunc hanc partem imperii regebat. Theodosius Magnum Maximum agnovit imperatorem Galliarum. Anno 387 Maximus foedus laesit et Alpes transgressus Mediolanum occupare conatus est. Iustina cum liberis in orientem ad Theodosium fugit. Filiam Galliam ei uxorem proposuit, si eam et Valentinianum in Galliam reduceret et Maximum vinceret. Quod Theodosius fecit. Sed anno 388, cum Magnus Maximus a Theodosio vinceretur, mortua est.

Notae
-----

1. ↑  Socrates Scholasticus, Historia Eclesiastica IV 31
2. ↑  Zosimus, Historia Nova, IV 43,1; Ioannes Antiochenus frag. 187
3. ↑  Ioannes de Nicio, Chronicon LXXXII 10
4. ↑  Socrates Scholasticus, Historia Eclesiastica IV 31
5. ↑  Socrates Scholasticus, op.cit. IV 30
6. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 101
**Dieta Foederalis Decima** anno 1983 primo convenit et ad annum 1987 leges dabat.

Praesides
---------

* Rainer Barzel (CDU) 1983 - 1984
* Philippus Jenninger (CDU) 1984 - 1987

Legati in factiones digesti
---------------------------

inter alios hi fuerunt:

### Fractio CDU/CSU

Theodericus Austermann |
Rainer Barzel |
Curtius Biedenkopf |
Norbertus Blüm |
Volfgangus Bötsch |
Fridericus Bohl |
Ioachimus Borchert |
Manfredus Carstens |
Petrus Haraldus Carstensen |
Herbertus Czaja |
Wernerus Dollinger (CSU)|Werner Dörflinger (CDU)|Alfredus Dregger (CDU)|Hinricus Geißler (CDU)|
Michael Glos |
Reinhardus Göhner |
Philippus Jenninger |
Ignatius Kiechle |
Ioannes Klein |
Helimutus Kohl |
Norbertus Lammert |
Hinricus Riesenhuber |
Hannelora Rönsch |
Volkerus Rühe |
Volfgangus Schäuble |
Anscharius Schneider |
Christianus Schwarz-Schilling |
Horatius Seehofer |
Rudolphus Seiters |
Carolus-Henricus Spilker |
Carolus-Theodericus Spranger |
Gerhardus Stoltenberg |
Ricardus Stücklen |
Theodorus Waigel |
Georgius Warnke |
Dorothea Wilms |
Hinricus Windelen |
Matthias Wissmann |
Manfredus Wörner |
Fridericus Zimmermann |

### Fractio SPD

Ioannes Apel |
Egon Bahr |
Gulielmus Brandt |
Andreas de Bülow |
Herta Däubler-Gmelin |
Horatius Ehmke |
Heribertus Ehrenberg |
Egon Franke |
Anca Fuchs |
Theodericus Haack |
Volkerus Hauff |
Antje Huber |
Gerhardus Jahn |
Ernestus Kastning |
Ioannes-Ulricus Klose |
Manfredus Lahnstein (ad diem 31 Augusti 1983) |
Egon Lutz |
Ioannes Matthöfer |
Franciscus Müntefering |
Rainerus Offergeld (ad annum 1984) |
Annemaria Renger |
Renata Schmidt |
Georgius Schmude |
Gerardus Schröder (ad annum 1986) |
Heida Simonis |
Ludovicus Stiegler |
Petrus Struck |
Ioannes Iochen Vogel |
Hinricus Westphal |
Ioannes-Georgius Wischnewski |

### Fractio FDP

Irmgarda Adam-Schwaetzer | | Hermannus Otto Solms | Gerhardus Baum | Theodoricus-Iulius Cronenberg | Ioannes Engelhard | Iosephus Ertl | Ioannes-Theodericus Genscher | Helimutus Haussmann | Carolus-Ioannes Laermann | Wolfgangus Mischnick | Georgius Möllemann | Hermannus Otto Solms

### Fractio Viridum

Maria Ludovica Beck-Oberdorf (ad diem 14 Aprilis 1985)|Petra Kelly|Otto Schily (ad annum 1986)|Ioannes-Christianus Ströbele (a die 31 Martii 1985)|

Nexus interni
-------------

* Dieta Foederalis Germaniae
* Index legatorum Dietae Foederalis Germaniae

Legati Dietarum foederalium Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Germaniae |
| I (1949–1953) · II (1953–1957) · III (1957–1961) · IV (1961–1965) · V (1965–1969) · VI (1969–1972) · VII (1972–1976) · VIII (1976–1980) · IX (1980–1983) · X (1983–1987) · XI (1987–1990) · XII (1990–1994) · XIII (1994–1998) · XIV (1998–2002) · XV (2002–2005) · XVI (2005–2009) · XVII (2009–2013) · XVIII (2013–2017) · XIX (2017- |
|  |
*Lepophidium profundorum*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Subclassis : Neopterygii   
Infraclassis : Teleostei   
Superordo : Paracanthopterygii   
Ordo : **Ophidiiformes**   
L. S. Berg, 1937  
   
Subdivisiones: FamiliaeAphyonidae  

Bythitidae  

Carapidae  

Ophidiidae  

Parabrotulidae

**Ophidiiformes** piscium classis Actinopterygiorum sunt ordo qui anguillas praecipue familiarum Ophidiidarum, Carapidarum, et Bythitidarum comprehendit. Ordo etiam varias maris profundi species comprehendit, inter quas *Abyssobrotula galatheae,* profundissimam notam, in aquis 8370 metra altis in Fossa Portus Divitis inventa. Multae autem species in aqua salsa humili, praecipue prope scopulos curalii, paucaeque in aqua dulci habitant. Plurimae species habitationes tropicas vel subtropicas anteponunt, sed nonnullae ad septentriones usque ad litus Groenlandiae et ad australem usque ad Mare Weddellianum inveniuntur.

Ophidiiformibus plerumque sunt corpora tenuia et capita parva, squamaeque aut lenes aut nullae. Ei sunt longae pinnae dorsales et pinna analis quae usitate cum pinna caudali coniungitur. Inter gregem sunt species pelagicae, benthicae, atque adeo parasiticae, quamquam omnibus est eadem corporis forma. Nonnullae species sunt viviparae. Magnitudine variantur inter *Grammanoidem opisthodontem,* tantum quinque centimetra longum, et *Lamprogrammum shcherbachevi,* duo metra longum. Familiae Ranicipitidae et Euclichthyidae olim in hunc ordinem digerebantur, sed nunc inter Gadiformes ponuntur; praeterea, Ranicipitidae a familia Gadidarum tenetur.

Notae
-----

1. 1 2  Jørgen G. Neilsen (1998). J. R. Paxton et W. N. Eschmeyer. ed. *Encyclopedia of Fishes*. Didacopli: Academic Press. pp. 133–134. ISBN 0-12-547665-5 .

Bibliographia
-------------

* Nielsen, J. G. D. M. Cohen, D. M. Markle, et C. R. Robins. 1999. *Ophidiiform fishes of the world (Order Ophidiiformes): An annotated and illustrated catalogue of pearlfishes, cusk-eels, brotulas and other ophidiiform fishes known to date.* FAO.
* Sepkoski, Jack. 2002. A compendium of fossil marine animal genera. *Bulletins of American Paleontology* 364: 560.

Nexus externi
-------------

* "Ophidiiformes" apud *FishBase*
* "Ophidiiformes". apud *Integrated Taxonomic Information System*
| Signum |
| --- |
| Signum Opfikonis |
| Notatiae elementi |
| Pago: | Turici |
| Provincia: | Pulliaci |
| Ambitus: | 5.61km² |
| Populatio: | 13442 *(fine anni Domini 2007)* |
| Pars Helvetiae ab: | Saeculo 15 |
| Lingua: | Alamannica |
| Pagina domestica: | www.opfikon.ch |
| Tabula |
| Tabula |

**Opfikon** [ˈʔɔpfɪkχoːn] (lingua indigena: [ˈopfikχə])[1] est municipium Helveticum in pagi Turici provincia Pulliaci. 

Quom vicus **Glattbrugg** *(Pons Glattis)*, qui municipio continetur, valde creverit, municipium omne nunc volgo saepe *Opfikon-Glattbrugg* vocatur.

De Situ
-------

**Opfikon** situs est in valle Glattis regione inferiore Turici ab urbe spectans ad aquilonem; aeroportus Turici propinquus est. Territorii locus infimus municipalis 420.4 m super aequore maris in confinio Rumilangensi, locus summus 481 m super aequore in silva Hardis est. Areae municipalis, quae 5.61 km² tegit, 37% fert domos, 17.6% aedificiis contegitur commeatus, 27% fundus est colendus, 17% silvae, 1.2% aquae sunt.

Res publica
-----------

Creatione ultima 2 Aprilis 2006 peracta hae factiones in consilio communali sedent:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Factio** | SVP | FDP | GV (Societas municipalis) | CVP | EVP | SP | SD | NIO/GLP | Numeri civiles juvenes SVP |
| **Sedes** | 10 | 4 | 5 | 4 | 3 | 5 | 1 | 2 | 2 |

Municipii praeses est Walter Fehr (GV).

De nominis origine
------------------

Nomen Opfikonis est derivatum ab hominis nomine *\*Opfo*, quoi suffixum est in pagis Turici Argoviaeque saepe inventum et Lucernae *-(i)kon/-(i)ken*. Ejusdem suffixi forma *-(i)kofen* in Thurgovia late et in Helvetiae occidentalis hac parte, quae gentibus germane loquentibus inhabitatur, reperitur, ex quo id parte *-ing-*, quae ‚apud ipsius satellites’ significat, parteque *-hofum*, quae germani vocabuli ‚villae’ pluralis est dativus localis, compositum esse intellegimus; talia nomina vicis posita saeculo septimo esse aut octavo ducitur.[1]

*\*Opfo* quom nusquam sit notus, vel forma correpta nominis (velut *Otfried*) vel derivatio habetur thematis ad hominem vocandum apud gentes Germanicos occidentales *\*upp-*, quod antiquom germanum superiorem *\*opf-/\*upf-* factum sit.[1]

Veterrima notatio, qui sine dubio de hoc vico agit, saeculo duodecimo medio *Obtinchofa* scripta est, quom prior *Ubinchova* ex anno 744 non est certe attribuenda.[1]

Fontes
------

1. 1 2 3 4  Andres Kristol/Gabrielle Schmid, *Opfikon ZH (Bülach)* in: *Dictionnaire toponymique des communes suisses – Lexikon der schweizerischen Gemeindenamen – Dizionario toponomastico dei comuni svizzeri (DTS|LSG)*, Centre de dialectologie, Université de Neuchâtel, Verlag Huber, Frauenfeld/Stuttgart/Wien 2005, ISBN 3-7193-1308-5 et Éditions Payot, Lausanne 2005, ISBN 2-601-03336-3, p. 680f.

Nexus externi
-------------

* Pagina municipalis (germana lingua)
* Tabula municipalis
* Imago ex caelo et tabula: Pons Glattis, Opfikon, apud Domos superiores (germana lingua)
Fossile *Opabiniae regalis* in Instituto Smithsoniano exhibitum.

---

**Animalia** — Euarthropoda

Classis : Dinocaridida   
Ordo : Radiodonta   
Familia : Opabiniidae   
Genus : *Opabinia*   
Walcott, 1912  
Species : ***O. regalis***   
*Opabinia regalis*   
Walcott, 1912  
Palaeontologia

508–508 m.a.: Cambrium medium 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N

↓

***Opabinia regalis*** est exstinctum arthropodum aevi Cambrici in Columbia Britannica inventum. Viginti tantum fossilia e sedimentis apothecariis (inter quae schisto Burgessensi) inventa sunt. *Opabinia regalis* habuit proboscidem, quinque oculos, caudam, corpus articulatum.

Bibliographia
-------------

* J. Bergström, "The Cambrian *Opabinia* and *Anomalocaris*" in *Lethaia* vol. 20 (1987) pp. 187–188.
* D. E. G. Briggs, H. B. Whittington, "The affinities of the Cambrian animals *Anomalocaris* and *Opabinia*" in *Lethaia* vol. 20 (1987) pp. 185–186.
* Charles D. Walcott, "Middle Cambrian Branchiopoda, Malacostraca, Trilobita and Merostomata" in *Smithsonian Miscellaneous Collections* vol. 57 (1912) pp. 145-228

Nexus interni
-------------

* *Mieridduryn bonniae*
* Palaeozoicum
**Lucius Munatius Plancus** (nescimus quando natus est; mortuus est post annum 35) primo saeculo fuit senator Romanus.

Familia
-------

Lucius Munatius Plancus pater anno 42 a.C.n. consul creatus est.

Cursus honorum
--------------

Ipse summum magistratum anno 13 gessit. Anno 14 a Tiberio imperatore caput legationis senatus ad Rhenum missus est, ut milites rebellantes Germanici mitigaret. Sed cum seditiosi noctu in domum eius in oppido Ubiorum invaderent, in praesidium Legionis I se recepit. Ab anno 15 ad annum 35, septendecim annos legatus pro praetore Pannoniae fuit, quamquam Munatia Plancina soror eo tempore accusata est. Tacitus eum adulatorem dixit, quod in senatu contra maiestatis damnatos saepe censuit.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus Annales I 39.
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 472.
3. ↑  Annales II 32

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Germanicus Iulius Caesar et Gaius Fonteius Capito**  |  **Consul** 13cumGaio Silio Aulo Caecina Largo | Successores: **Sextus Pompeius et Sextus Appuleius**  |
**Probinus Petronius** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) senator Romanus saeculi quarti fuit.

Familia
-------

Pater eius Petronius Probianus consul anni 322 fuit, soror Faltonia Betitia Proba poetrix Christiana erat. Duxit in matrimonium quandam Claudiam, sororem Clodii Celsini Adelphi praefectus urbi Romae anni 351. Adephius autem Petronii sororem Faltoniam duxit. Filius Probini et Claudiae Sextus Claudius Petronius Probus consul anni 371 erat. Inter nepotes eorum consules anni 395 Anicius Hermogenianus Olybrius et Anicius Probinus atque consul anni 406 Anicius Flavius Petronius Probus erant. Neptis sororis et nurus Anicia Faltonia Proba erat.

Cursus honorum
--------------

Petronius anno 341 consul Romanus cum Antonio Marcellino erat et anno 345/346 praefectus urbi Romae.

Notae
-----

1. ↑  Stemma familiae

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Septimius Acindynus et Lucius Aradius Valerius Proculus**  |  **Consul** 341cumAntonio Marcellino | Successores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus III et Imp. Caesar Flavius Iulius Constans Augustus II**  |
Wikidata Lütetsburg
Res apud Vicidata repertae:Lütetsburg: insigneLütetsburg: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°36′0″N 7°15′0″E  
*Numerus incolarum*: 728  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich, Hage  

**Geographia**

*Superficies*: 16.73 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Lütetsburg: situsLütetsburg: situs
Castrum aqua circumditum Lütetsburg
**Lütetsburg** est commune circuli Aurich in Frisia Orientali atque Saxonia Inferiore situm. Cum aliis parvis communibus ad Hage commune generale se coniunxit.

Historia
--------

Hagermarsch anno 1433 nominibus *Lützborch*, *Lutzborch* oder *Lutetzborch* primo in actis descriptum est. Diu Lütetsburg ad Ducatum Frisiae Orientalis pertinuit, annis 1744 ad usque 1806 ad Borussiam, tum ab anno 1806 regio ad Nederlandiam et annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Lütetsburg Regno Hannoverano traditum est, quae post annum 1866 iterum pars Borussiae fuit. Ab anno 1885 Lütetsburg pars novi Circuli Norden factum est. Ab anno Lütetsburg 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1965 Hagermarsch cum aliis communibus parvis commune generale Hage condidit, ut administratio melior fieret. Anno 1977 Lütetsburg circulo Norden dissoluto ad circulum Aurich transiit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Lütetsburg** spectant. |

* Pagina interretialis communis generalis Hage de Lütetsburg
**Lucius Neratius Priscus** (nescimus, quo anno natus sit, mortuus post annum 133 est) iuris consultus et senator Romanus primo et secundo saeculo erat. Patria eius Saepinum in Samnio erat.

Cursus honorum
--------------

Neratius Priscus circa annos 88 et 90 praetor et anno 97 consul suffectus creatus est. Tum annis 98-100 legatus Augusti pro praetore Germaniae Inferioris et deinde (annis 103 ad usque 106) Pannoniae, quae eo tempore in Pannoniam Inferiorem et Pannoniam Superiorem divisa est. Praeterea consiliarius Traiani imperatoris erat, qui aliquando eum successorem facere in animo habuit[1]. Post annum 133 mortuus est.

Iuris consultus
---------------

Cum Publio Iuventio Celso Tito Aufidio Hoenio Severiano scholam iuris rexit. Ut collega non leges interpretavit, sed de causis disputavit. In iurisprudentia semper certitudinem iuris petebat. Itaque origines iuris investigandas non esse credidit[2].

Opera
-----

* *"Regulae"* iuris (XV libri), quorum pauca iam fragmenta exstant.
* *"Membranae"* ("folia non coniuncta", VII libri)
* *"Responsa"* (sententiae, III Libri)
* *"Epistulae"* (IV aut plus libri)
* *"Ex Plautio"*
* *"De Nuptiis"*

Notae
-----

1. ↑  Julian Bennett, Traian, Optimus Princeps, Indianapolis 1997, p. 202
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 845
Lucius Mussius Aemilianus
**Lucius Mussius Aemilianus** (quando natus sit, nescimus, mortuus est anno 262) eques Romanus et usurpator fuit.

Cursus honorum
--------------

Aemilianus circa annum 245 praefectus vehiculorum trium provinciarum Galliarum fuit, tum procurator Pelusi Paraetoni, procuator portus utriusque Ostiae (anno 247), deinde vice agens praefecti Aegypti, denique praefectus Aegypti ab anno 259 vel 261[1].

Usurpator
---------

Cum anno 260 Valerianus Augustus a Sapore I rege Persarum captus esset, Aemilianus novos imperatores in oriente creatos Quietum et Macrianum Iuniorem adiuvit. Sed eorum morte in proelio contra Gallienum imperatorem anno 261 nuntiato Aemilianus post 30 Octobris ipse purpuram sumpsit, ne a Gallieno puniretur. Quod non sine magno periculo Gallieni fuit, cum Aemilianus cum Memore, praepositi frumenti in Aegypto parandi, Romam alimentis excludere potuit.

Mors
----

Aurelius Theodotus, dux militum Gallieni, eum ante 30 Martii 262 vicit et captum ad imperatorem Gallienum misit. Is eum iugulari iussit[2]. Theodotus successor praefectus Aegypti factus est.

Notae
-----

1. ↑  Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle, Darmstadii 1996, p. 227-228
2. ↑  John Bray, Gallienus, Adelaide 1997, p. 147
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Levetiracetamum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 4447633 |
| PubChem | 5284583 |
| DrugBank | DB01202 |
| Natura chemica |
| Levetiracetamum |
| Levetiracetamum |
| Formula chemica | C8H14N2O2 |
| Massa molaris | 170.212 g/mol |
| Natura pharmacologica |
| Codex ATC | N03AX14 (WHO) |
| Semivita biologica | 6—8 h |
| Excretio | renibus (66%) |
| Ad usum therapeuticum |
| Applicatio | per os, i.v. |

**Levetiracetamum** est substantia cum effectibus anticonvulsivis.

Natura Levetiracetami
---------------------

### Natura chemica

Levetiracetamum est (S)-2-(2-oxopyrrolidin-1-yl)-butylamidum, quod est butyrolactamorum unum. Massa molaris est 170.209 g/mol. 
Codex ATC est N03AX14.

### Natura pharmacologica

Levetiracetamum est substantia chemica cuius natura est anticonvulsiva. 

### Pharmacodynamica

Levetiracetamum cum proteino SV2A coniungit. 

### Pharmacocinetica

#### Metabolismus

Semivita biologica {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}}. 6-8 h est. 

#### Excretio

Excretio est per urinas (66%).

Effectus levetiracetami
-----------------------

### Effectus adversi

Effectus principales sunt somnolentia, fatigatio, capitis dolor, vicissitudines motuum animi.

Rarissime halucinationes narrantur.

Usus levetiracetami
-------------------

### Usus pharmaceuticus

Dosis diurna definita (DDD) est 1500 mg per die p.o.

Nexus interni
-------------

* Morbus comitialis

Notae
-----

1. ↑  *IUPAC Goldbook.*
2. ↑  Shakya D. R. Dutta A. Gautam R. (2012). "Hallucination in a seizure patient using levetiracetam: a case report". *Case reports in medicine*: 706243
3. ↑  Erdogan S. Bosnak M. (2017). "Hallucination: A rare complication of levetiracetam theraphy". *Nothern Clinics of Istanbul* **4** (3): 267-9
4. ↑  Systema classificationis Anatomicum Therapeuticum Chemicumque, cap. N03AX cum levetiracetami referentia
**Lucius** (vel Licinus) **Menenius T.f. Lanatus** (quando natus, quandove mortuus est, nescimus) vir publicus Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum
--------------

Anno 387 Menenius primum tribunus militum consulari potestate electus est. Collegae eius anni Gnaeus Sergius Fidenas Coxo, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Papirius Cursor, Lucius Valerius L.f. Poplicola erant. Hoc anno et templum Martis dedicatum erat, quod inter bellum Gallicum votum est. Praeterea tribus quattuor civitati additae sunt: Stellatina, Tromentina, Sabatina, Arniensis

Anno 380 iterum tribunus militum electus est. Collegae eius anni Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo, Gaius Sulpicius M.f. Peticus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Valerius L.f. Poplicola, Tiberius Papirius Crassus atque Lucius Papirius Mugillanus erant. Et eo anni bellum in Latinos et Hernicos continuatum est, Titus Quinctius T.F. Cincinnatus Capitolinus dictator nominatus est.

Anno 378 tribunus III fuit, una cum Spurius Furius, Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Publius Cloelius Siculus, Marcus Horatius atque Lucius Geganius Macerinus. Qui bellum contra Antium et Volscos duxerunt.

Anno 376 denique quartum tribunus militum factus est. Lucius Papirius Mugillanus, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Servius Sulpicius Praetextatus cum Menenio magistratum gesserunt.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve lingua Theodisca scriptum in pagina imperiumromanum.org

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 5,6-8
2. ↑  op.cit. VI 27-30
3. ↑  op.cit. VI 32
4. ↑  Cassius Dio frag. lib. VII 29,1