recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam Matthaeus Perry.*

Wikidata Matthaeus Calbraith Perry
Res apud Vicidata repertae:Matthaeus Calbraith Perry: imagoMatthaeus Calbraith Perry: imagoMatthaeus Calbraith Perry: subscriptioMatthaeus Calbraith Perry: subscriptio
*Nativitas*: 10 Aprilis 1794; Newport  
*Obitus*: 4 Martii 1858; Novum Eboracum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: military officer, botanista, malacologist  

**Familia**

*Genitores*: Christopher Raymond Perry; Sarah Alexander  
*Coniunx*: Jane Slidell Perry  
*Proles*: Isabella Bolton Perry Tiffany, Caroline Slidell Perry, Sarah Perry Rodgers, Jane Oliver Hazard Hone  

**Memoria**

*Sepultura*: Rhodensis Insula  

Statua hortiorum publicorum Touro, Newport Insula Rhodensis.
**Matthaeus Calbraith Perry** (10 Aprilis 1794 – 4 Martii 1858) fuit praetorianus classis qui Iaponiam impulit patefaciendum commercium et nundinationem internationalis die 31 Martii 1854 Conventione Kanagawa. Anterior, in pluribus bellis, plerumque contra Mexicum, meruit.

Matthaeus Perry ut depictus a Iaponensis.

Notae
-----

1. ↑  Sewall, John S. (1905). *The Logbook of the Captain's Clerk: Adventures in the China Seas,* p. xxxvi.
2. ↑  Sewell, p. xxxvi.
3. ↑  This image is available from the United States Library of Congress's Prints and Photographs division under the digital ID cph.3b52813.
Wikidata Carolus Richter
Res apud Vicidata repertae:Carolus Richter: imagoCarolus Richter: imago
*Nativitas*: 26 Aprilis 1900; Overpeck  
*Obitus*: 30 Septembris 1985; Pasadena  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Lainer
**Officium**

*Officium*: full professor  
*Munus*: seismologist, geologus, mathematicus  
*Patronus*: Californiense Institutum Technologiae, Universitas Californiae Meridianae, Universitas Stanfordiensis
**Memoria**

*Sepultura*: Mountain View Cemetery and Mausoleum  

**Carolus Franciscus**, vulgo *Charles Francis* **Richter** (Overpeck in oppido Ohii natus die 26 Aprilis 1900; Pasadenae mortuus die 30 Septembris 1985) fuit seismologus et physicus Civitatum Foederatarum. Scalam Richterianam anno 1979 primus invenit.

Alma mater eius fuit Universitas Stanfordiensis; professor Instituti Technologiae Californiensis meruit. Atheos et naturista erat.

Notae
-----

1. ↑  The Trekkie nudist behind the Richter scale

Bibliographia
-------------

* Susan Elizabeth Hough, *Richter's Scale: Measure of an Earthquake, Measure of a Man*. Princetoniae, 2007 Exemplar mutuabilis
* Ann Scheid, "Charles E Richter - How It Was"
* Henry Spall, "Charles F. Richter - An Interview" apud *USGS*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Kochira
Res apud Vicidata repertae:Kochira: insigneKochira: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°50′0″N 38°9′0″E  
*Numerus incolarum*: 48 016  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Kashirsky District  

**Geographia**

*Superficies*: 16 chiliometrum quadratum  

**Kochira** (Russice *Кашира, Kašira*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolarum 47 392 habet anno 2020. In ripa dextra altiore Occae fluminis sita est (contra *Stupino* urbem in ripa dextra sitam) .

Kochirae despectus (Ecclesia cathedralis Dormitionis videtur)

Historia
--------

Kochira vetus in ripa laeva humiliore Occae sita erat. In testamento Ioannis Pulchri primo memorata est, qui Demetrio filio eam reliquit. Sed etiam anno 1355 episcopus Columnae etiam Kochirensis nominabatur. Ducatus Resaniensis primo Kochiram possidebat, sed ab anno 1483 Moscuensis. Anno 1618 Poloni Kochiram incenserant, et nova urbs in ripa altera Occae aedificabatur.

Notae
-----

1. ↑  *Oriens Christianus, In Quatuor Patriarchatus Digestus*, Parisiis 1740.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°50′0″N 38°9′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Gauteng
Res apud Vicidata repertae:Gauteng: insigneGauteng: insigne
provincia Africae Australis  
*Civitas*: Africa Australis  
*Locus*: 26°0′0″S 28°0′0″E  
*Nomen officiale*: Gauteng, Gauteng  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Africa Australis  
*Territoria finitima*: Mpumalanga, Provincia boreoccidentalis, Limpopoënsis, Civitas Libera
**Forma**

*Area*: 18 178.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Ioannesburgum  
*Subdivisiones*: City of Tshwane Metropolitan Municipality, City of Ekurhuleni Metropolitan Municipality, Sedibeng District Municipality, West Rand District Municipality, Metsweding District Municipality, City of Johannesburg Metropolitan Municipality
**Gestio**

*Praefectus*: David Makhura  
*Consilium*: Gauteng Provincial Legislature  

**Vita**

*Incolae*: 15 810 388  
*Zona horaria*: UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Gauteng: situsGauteng: situs
**Gauteng** est provincia Austroafricana, divitissima totius Africae continentis, etiam minima et industralizatissima in Africa Australi. Caput est Ioannesburgum. Magna provinciae pars locis urbanis Ioannesburgi (Soveto incluso) et Praetoriae constituitur. In rectione civitatis sub provincialis gubernationis consilio, municipiorum genera sunt tria: locus (parvus), districtus (medianus), metropolis (magnum). Civitati sunt sex municipia metropolitana, e quibus tria in provincia Gauteng patent.

Hanc provinciam fere 12 272 263 homines incolunt.

Praecipuae linguae in Gauteng sunt Zuluana, Sothica, Batava Capitensis, necnon Anglica.

Nexus externi
-------------

* Gauteng Tourism Authority: situs periegeticus provinciae
* Gauteng Online : situs publicus provinciae

Provinciae Africae Australis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Caput boreale • Caput occidentale • Caput orientale • Civitas libera • Gauteng • KwaZulu et Terra Natalis • Limpopoënsis • Mpumalanga • Provincia boreoccidentalis
*Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • Noord-Kaap • Noordwes • Oos-Kaap • Vrystaat • Wes-Kaap*
*Eastern Cape • Free State • Gauteng • KwaZulu-Natal • Limpopo • Mpumalanga • North West • Northern Cape • Western Cape*
*iFreyistata • iRhawuti • Mntla-Koloni • Ntshona-Koloni • KwaZulu-Natala • Mpuma-Koloni • Limpopo • Mpumalanga • Mntla-Ntshona*
*iFleyistata • iGauteng • iKipi laseNyakatho • iKipi laseNtshonalanga • KwaZulu-Natal • KwaXhosa • Limpopo • Mpumalanga • Nyakatho-Ntshonalanga* |
|  |
Gavialidae| Taxonomia |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regnum: | Animalia |
| Phylum: | Chordata |
| Classis: | Reptilia |
| Ordo: | Crocodilia |
| Subordo: | Eusuchia |
| Infraordo: | Gavialoidea |
| Familia: | **Gavialidae**Adamus, 1854 |

 |
| Subfamiliae |
| * Gavialinae
* Tomistominae
 |
| Genera |
| * *Gavialis*
* *Tomistoma*Müller, 1846
 |
| Species |
| * *Gavialis gangeticus*Gmelin, 1789
* *Tomistoma schlegelii*Müller, 1838
 |

**Gavialidae** (*-arum, m.pl.*) sunt familia Crocodilium, quorum character princeps est rostrum strectissimum.

Cladogramma
-----------

```
          ─o Crocodilia Owen, 1842 (Laurentius, 1768 ?)
           ├─o Gavialoidea Hay, 1930
           │ ├── *Eothoracosaurus mississippiensis* † Brochu, 2004
           │ └─┬─o *Thoracosaurus* † Leidy, 1852
           │   │ ├?─ *Thoracosaurus borissiaki* † Efimov, 1988b
           │   │ ├?─ *Thoracosaurus basfissus* †
           │   │ ├?─ *Thoracosaurus isorhynchus* † (Pomel, 1847)
           │   │ ├── *Thoracosaurus macrorhynchus* † (de Blainville, 1850)
           │   │ └── *Thoracosaurus neocesariensis* † de Kay, 1842
           │   └─┬── *Argochampsa krebsi* † Hua & Jouve, 2004
           │     ├─o *Eosuchus* † Dollo, 1907
           │     │ ├── *Eosuchus lerichei* † Dollo, 1907
           │     │ └── *Eosuchus minor* † (Marsh, 1870)
           │     └─o **Gavialidae** Adamus, 1854 (Hay, 1930 ?)
           │       ├─┬─o Gryposuchinae
           │       │ │ ├?─ *Aktiogavialis puertoricensis* † Vélez Juarbe, Borchu & Santos, 2007
           │       │ │ ├── *Gryposuchus columbianus* † Langston, 1965
           │       │ │ ├── *Ikanogavialis gameroi* †
           │       │ │ ├── *Siquisiquesuchus venezuelensis* † Brochu & Rincón, 2004
           │       │ │ └── *Piscogavialis jugaliperforatus* † Kraus, 1998
           │       │ └─o Gavialinae Adamus, 1854 (Hay, 1930 ?)
           │       │   ├?─ *Hesperogavialis cruxenti* †
           │       │   └─o *Gavialis*
           │       │     ├?─ *Gavialis curvirostris* † Lydekker, 1886
           │       │     ├?─ *Gavialis breviceps* † Pilgrim, 1912
           │       │     ├?─ *Gavialis bengawanicus* sive *papuensis* †
           │       │     └─┬?─ *Gavialis lewisi* †
           │       │       └── *Gavialis gangeticus* (Gmelin, 1789)
           │       └─o Tomistominae
           │         ├── *Eogavialis* †
           │         └─┬── *Kentisuchus* †
           │           ├── *Gavialosuchus* †
           │           ├── *Paratomistoma* †
           │           ├── *Thecacampsa* †
           │           ├── *Rhamphosuchus crassidens* †
           │           ├── *Toyotamaphimeia* †
           │           └─o *Tomistoma* Müller, 1846
           │             ├── *Tomistoma schlegelii* (Müller, 1838)
           │             ├── *Tomistoma lusitanica †*
           │             └── *Tomistoma cairense †*
           └─┬── *Borealosuchus* † Brochu, 1997
             └─┬── *Pristichampsus* † Gervais, 1853
               └── Brevirostres Zittel, 1890
```
Wikidata Matthaeus I Vicecomes
Res apud Vicidata repertae:Matthaeus I Vicecomes: imagoMatthaeus I Vicecomes: imago
*Nativitas*: 15 Augusti 1250, 15 Augusti 1250; Invorium  
*Obitus*: 24 Iunii 1322, 24 Iunii 1322, 1323; Crescentiacum  
*Patria*: Mediolanum  

**Officium**

*Officium*: Vicarius, capitano del popolo, capitano del popolo, capitano del popolo, capitano del popolo, capitano del popolo, capitano del popolo  
*Munus*: miles  

**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Familia**

*Genitores*: Teobaldo Visconti; Anastasia Pirovano  
*Coniunx*: Bonacossa Borri  
*Proles*: Galeatius I Vicecomes, Marco I Visconti, Ioannes Vicecomes, Luchinus Vicecomes, Stefano Visconti, Caterina Visconti  
*Familia*: Vicecomes
**Insignia heraldica**

Matthaeus I Vicecomes: insigneMatthaeus I Vicecomes: insigne
**Matthaeus I Vicecomes**, **magnus** nuncupatus (natus die 15 Augusti 1250; mortuus die 24 Iunii 1322) filius Theobaldi neposque archiepiscopi Othonis Vicecomitis, fuit dominus Mediolani ab anno 1287, cum patruus eius Otho eum capitaneus populi creavit usque ad mortem anno 1322. 

Domino Matthaeo, Mediolanum totam Langobardiam, partem Pedemontii et Aemiliae cum urbis Bononia et etiam Genuam subegit.

Mense Augusto 1269 Matthaeus Bonacosa Borri (die ignoto -1321), filia Squarcini Borri, in matrimonium duxit.

Notae
-----

1. ↑  "Matthaeus Magnus Vicecomes": vide imaginem Vicidatorum

Principes Mediolani 1259–1796

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Domini | Martinus de Turri 1259 • Philippus de Turri 1263 • Napoleo de Turri 1265 • Otho Vicecomes, archiepiscopus Mediolanensis 127 • Matthaeus I Vicecomes 1294 • Guido de Turri 1302 • Matthaeus I Vicecomes redux 1311 • Galeacius I Vicecomes 1322 • Actius Vicecomes 1329 • Luchinus Vicecomes 1339 • Ioannes Vicecomes 1342 • Barnabas Vicecomes 1349 • Galeacius II Vicecomes 1349 • Matthaeus II Vicecomes 1349 • Ioannes Galeacius Vicecomes 1378 |
| Duces | Ioannes Galeacius Vicecomes 1395 • Ioannes Maria Vicecomes 1402 • Philippus Maria Vicecomes 1412 • Franciscus I Sfortia 1450 • Galeatius Maria Sfortia 1466 • Ioannes Galeatius Sfortia 1476 • Ludovicus Sfortia 1494 • Ludovicus rex Francorum 1499 • Ludovicus Sfortia redux 1500 • Ludovicus III 1500 • Maximilianus Sfortia 1512 • Franciscus II 1515 • Franciscus II Sfortia 1521 • Philippus I 1540 • Philippus II 1598 • Philippus III 1621 • Carolus I 1665 • Philippus IV 1700 • Carolus II 1714 • Maria Theresia 1740 • Iosephus I 1780 • Leopoldus I 1790 • Franciscus III 1792 |

*Dominium Mediolanense • Ducatus Mediolanensis**Capsae cognatae:* Archiepiscopi Mediolanenses |
|  |
Wikidata Mahometus al-Barāda'ī
Res apud Vicidata repertae:Mahometus al-Barāda'ī: imagoMahometus al-Barāda'ī: imago
*Nativitas*: 17 Iunii 1942; Cairus  
*Patria*: Aegyptus  

**Officium**

*Officium*: Vice President of Egypt, Director General of the International Atomic Energy Agency  
*Munus*: politicus, legatus, iuris peritus, Iurum humanorum defensor, international forum participant  
*Patronus*: Consociatio Nationum
**Consociatio**

*Factio*: Constitution Party  
*Religio*: Islamus
**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum Pacis Componendae, magna crux cum stella fasceaque insignis meriti Reipublicae Foederatae Germaniae, Indira Gandhi Peace Prize, Four Freedoms Award – Freedom Medal, Steiger Award, Delta Prize for Global Understanding, James Parks Morton Interfaith Award, Grand Cordon of the Order of the Nile, honorary doctor of the Tsinghua University, Order of Francisc Skorina, Honorary doctorate from the University of Cairo, honorary doctor of the University of Maryland, Honorary doctorate from university of Florence, Honorary Doctorate of University of Buenos Aires, honorary doctorate of Trinity College, Dublin, Q109954031, Q4311793  

**Mahometus al-Barādaʿī**, Arabice plenius محمد مصطفى البرادعى‎ *Muḥammad Muṣṭafā al-Barādaʿī* (Cairi in urbe natus die 17 Iunii 1942) fuit politicus Aegyptius et internationalis.

Alumnus est universitatis Cairensis, Instituti Studiorum Superiorum Internationalium Genavensis et universitatis Neo-Eboracensis. Rector fuit Procurationis energiae atomicae internationalis ab anno 1997 usque in 2009 atque anno 2005, Praemium Nobelianum pacis accepit. Fuit praeses vicarius ultimus Aegypti a die 9 Iulii 2013 usque ad 14 Augusti eiusdem anni atque dux factionis constitutionalis a die 28 Aprilis 2012 usque ad 14 Augusti 2013.

Bibliographia
-------------

* David D. Kirkpatrick, "Nobel Laureate Drops Bid for Presidency of Egypt" in *New York Times* (15 Ianuarii 2012)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mahometum al-Barada'i** spectant. |

* "Mohammed El Baradei": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Rectores procurationis energiae atomicae internationalis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gulielmus Sterling Cole 1957 • Sigvard Eklund 1961 • Iohannes Blix 1981 • Mahometus al-Barada'i 1997 • Yukiya Amano 2009 • Raphael Grossi 2019
*Opus geopoliticum • Procuratio energiae atomicae internationalis* |
|  |
Wikidata Matthaeus Gusev
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 16 Novembris 1826, 1826; Kirov  
*Obitus*: 10 Aprilis 1866, 1866; Berolinum  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: astrophysicus, astronomus  
*Patronus*: Universitas Vilnensis

*Vide etiam paginam discretivam:* Gusev

**Matthaeus Matthaei filius Gusev** (Russice *Матвей Матвеевич Гусев*), die 16 Novembris anno 1826 Viatcae natus et die 10 Aprilis anno 1866 Berolini mortuus, fuit astronomus et astrophysicus Russicus.

Vita et opera
-------------

In Universitate Casanensi educatus est, quam anno 1847 finivit. Annis ab 1850 ad 1852 in Observatorio Pulkovensi prope Petropolim, ab anno 1852 in Observatorio Vilnensi (quod tunc pars Universitatis Vilnensis fuit). Maculis solaribus studium praecipuum dabat necnon coronae et prominentiis. Historiam Observatorii Vilnensis composuit.

Memoria
-------

Crater Martianus Gusev in honorem Matthaei Gusev nominatus est.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 28 Novembris Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 22 Aprilis Gregoriano.

Nexus externi
-------------

* De Matthaeo Gusev in encyclopaedis Brockhaus et Efron **(Russice)**
Wikidata Mahometus Mursī
Res apud Vicidata repertae:Mahometus Mursī: imagoMahometus Mursī: imagoMahometus Mursī: subscriptioMahometus Mursī: subscriptio
*Nativitas*: 8 Augusti 1951; El-Adwah  
*Obitus*: 17 Iunii 2019; Tora Prison  
*Patria*: Regnum Aegypti, Res publica Aegypti, Res publica Arabica Unita, Aegyptus  

**Officium**

*Officium*: President of Egypt, Secretary General of the Non-Aligned Movement  
*Munus*: politicus, ingeniarius, professor, materials scientist  
*Patronus*: Zagazig University, California State University, Northridge
**Consociatio**

*Factio*: Freedom and Justice Party  
*Religio*: Islamus
**Familia**

*Coniunx*: Naglaa Mahmoud  
*Proles*: Abdullah Morsi  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Nile, Order of the Republic, Order of Merit, Order of Independence, Order of the Virtues  
*Sepultura*: مدينة ولاد القحاب المتناكين  

Mahometus Mursi die 18 Iunii 2012.
**Mahometus Mursī**, plenius *Muḥammad Muḥammad Mursī ʿĪsā al-ʿAiyāṭ* (Arabice ‏محمد محمد مرسي عيسى العياط; natus in provincia Aš-Šarqīya die 8 Augusti 1951; mortuus die 17 Iunii 2019), alumnus Universitatis Cairensis et Universitatis Californiae Meridionalis, fuit machinator et vir politicus et magister scientiae materialis. Professor fuit iuxta Universitatem Civicam Californiensem apud Northridge ab anno 1982, deinde ad patriam reditus professor Universitatis Zagazig ab anno 1985 usque ad 2010. Ut ab anno 2012 praeses Aegypti post manifestationes anni 2011 mereret democratice electus est. 

Iam proximo anno die 3 Iulii 2013 Mursi abs conversione exercitus post populi tumultus propter difficultates rerum oeconomicarum et Islamismum depositus est. Die 21 Aprilis 2015, viginti annis carcere multatus est

Notae
-----

1. ↑  *Neue Zürcher Zeitung* 4 Iulii 2013.

Bibliographia
-------------

* Trevor Mostyn, "Mohamed Morsi obituary" in *The Guardian* (17 Iunii 2019)

Praesides Aegypti

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mahometus Nağīb 1953 • Gamal Abdel Nasser 1954/1956 • Anwar al-Sādāt 1970 • Ḥusnī Mubārak 1981 • Mahometus Mursī 2012 • Adlī Manṣūr 2013 • Abd al-Fattāḥ al-Sīsī 2014
محمد نجيب • جمال عبد الناصر • محمد أنور السادات • محمد حسني مبارك • محمد مرسي • عدلي محمود منصور • عبد الفتاح السيسي
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Aegypti |
|  |
Ecclesia paroecialis Sullurii in Sardinia Nostrae Dominae Gratiarum dicata
**Paroecia** vel **parochia** in variis ecclesiis Christianis est parvus districtus qui ecclesiam parochialem habet et a parocho (sive sacerdote, presbytero, ministro) administratur.

Hoc vocabulum a Graeca παροικία, 'vicinia' deducitur, sed deinde cum *parocho* 'provisor' coniunctum est. Primum in ecclesia mediaevali *parochia* ditionem episcopi, sive dioecesim, significabat.

In Ecclesia Catholica
---------------------

Paroecia et parochus sic in Codice Iuris Canonici anni 1983 definiuntur:

> 
> Can. 515 — § 1. Paroecia est certa communitas christifidelium in Ecclesia particulari stabiliter constituta, cuius cura pastoralis, sub auctoritate Episcopi dioecesani, committitur parocho, qua proprio eiusdem pastori.
> 
> 
> § 2. Paroecias erigere, supprimere aut eas innovare unius est Episcopi dioecesani, qui paroecias ne erigat aut supprimat, neve eas notabiliter innovet, nisi audito consilio presbyterali.
> 
> 
> § 3. Paroecia legitime erecta personalitate iuridica ipso iure gaudet.
> 
> 
>

In aliis ecclesiis
------------------

Etiam communio anglicana, Ecclesia orthodoxa et quaedam ecclesiae protestantes, e.g. ecclesia Sueciae, in paroeciis ordinatae sunt.

Notae
-----

1. ↑  "paroecia" apud Charlton T. Lewis et Carolum Short (1879). *A Latin Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press. "paroecia" apud Carolum Du Cange et al. (1883-1887), *Glossarium mediæ et infimæ Latinitatis*. Niortii: Favre
Lagoena capitilavii.
**Capitilavium** est res hygienica et liquor generis saponis capillis lavandis fabricatus.

Societates mercatoriae capitilavia fabricantes saeculis  vicesimo et vicesimo primo diversa capitilavii genera elaboraverunt variis hominum condicionibus ac voluntatibus accommodata; exstant hodie, exempli gratia, atque veneunt capitilavia capitis porrigini contraria, capitilavia capillis medicatis apta (ne hi capitilavii usu decolorentur), capitilavia capillos roborantia capillorumque casus cohibentia, capitilavia ex solis rebus naturalibus facta, capitilavia infantibus apta, capitilavia glutinis -ut dicitur- expertia.

Substantiae capitilaviorum
--------------------------

* Tensida — tensionem superficialem reducentia
* Cotensida — substantia auxiliaria, ut multitudo tensidorum purgandi minus sit

Ammonium quaternarium NR+  
4 cum cationte permanente, i. e. non pH pendente
* Polyquaternia — grex compositorum organicorum ammoniis quaternariis coniunctionibus cum virtutibus antistatica et imbuentibus
* Olea odorata
* Praeservativa conservationis

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009, sub voce *schampo*. Vocabulum *capitilavium* recentius creatum est.
2. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*, sub voce *sampoo* (Helsinki, 2002).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **capitilavium** spectant. |
Exemplum capitalis quadratae: Vergilius, Georgica liber I, 62–65.
**Capitalis quadrata** sive **capitalis elegans** est antiquus scripturae Romanae typus, qui litteras inscriptionum marmori insculptarum (sic dictas Capitales monumentales) imitans temporibus Romanis una cum Capitali rustica in libris scribendis adhibebatur.

Nomen trahit a congruentia formae, cuius fundamentum quadratum, triangulum et circulus fuerunt. Aeque ac capitalis monumentalis cum serifis pingitur. Separatio verborum et ligaturae rarissime fiunt.

Maxime in usu erat florebatque inter primum et tertium saeculum p.C.n. Augusto, Tiberio, Traiano, Hadriano et Marco Aurelio imperatoribus. Sexto demum saeculo hic typus magis magisque abolescebat, etsi in scriptis ornatis usque ad saeculum nonum adhibebatur.

Cum Capitalis quadrata ad manuscripta pretiosissima sive illuminata - imprimis temporis Augustaei (ut puta Vergilius Augusteus) - scribenda adhiberetur, Capitalis rustica, cuius litterae teniores ac minus geometrice formatae sunt, scriptura in libris usitata erat. Praeterea varietas cursiva Capitalis ad usum cottidianum adhibebatur, Capitalis cursiva nuncupata, quae ad celeriter facileque scribendum magis idonea erat.

Vide etiam
----------

* Capitalis (scriptura)

Bibliographia
-------------

* Günter Bernt: Capitalis quadrata. Capitalis rustica. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Vol. 2. Artemis & Winkler, Monaci/Turingi 1983, ISBN 3-7608-8902-6, Col. 1472 s.
Wikidata Quintus Ennius
Res apud Vicidata repertae:Quintus Ennius: imagoQuintus Ennius: imago
*Nativitas*: 16 Iulii 239 a.C.n.; Rudiae  
*Obitus*: 8 Octobris 169 a.C.n.; Roma  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor scaenicus, scriptor, Ancient Roman historian, annalist  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  

**Memoria**

*Sepultura*: Italia  

**Quintus Ennius** (natus anno 239 a.C.n. mortuus anno 169 a.C.n.) fuit poeta Romanus.

Ennius poeta aequalis Plauti, sed minor natu, aliter atque ille in omni poesis genere versatus est. Rudiis Calabra in civitate natus et ex ea Italiae parte ortus, cui cum Magna Graecia erat commercium, Graece, Osce, Latine locutus est, ut tria se corda habere diceret. Is Romam advectus a Catone maiore alterum post Naevium carmen epicum de rebus gestis populi Romani composuit, quod *Annales* inscriptum est. Narravit autem omnia ab initiis, quae fabulis antiquissimis memoriae tradita sunt, usque ad tempora sua Graecorum exemplo versu usus heroico, quo semel instituto in genere epico Saturnium numerum penitus obliteravit. In fabulis faciendis comoedias quidem non neglexit, sed propter tragoedias et praetextatas, quarum multa fragmenta exstant, maxima laude affectus est. Neque vero nugae eius ipsae admiratione indignae. Saturae quidem inventor fuit, quam totam Romanam fuisse quis est qui nesciat?

Nexus interni
-------------

* *Hedyphagetica*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Quintum Ennium** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Quintus Ennius** apud **Vicifontem**. |
**Amor docet musicam** est sententia Graece, Latine, interdum et linguis vulgaribus nota. Primum fortasse in versibus Euripidis refertur, e tragoedia incerta servatis, sub forma ποιητὴν δ' ἄρα Ἔρως διδάσκει ("at enim poëtam Eros docet"); unde repetiverunt Aristophanes in *Vespis* et Plato in *Symposium*. De hac sententia disputat Plutarchus in *Quaestionibus convivalibus*. Sub forma "Amor docet musicam" reperitur Latine in congerie adagiorum Erasmi, et iam antea in proverbiorum Graecorum collectaneo Apostolii. Francogallice reperitur a saeculo XV "*Amour apprend aux ânes à danser*" ("Amor asinis saltare docet"), Theodisce "*Liebe lehrt tanzen*".

Notae
-----

1. ↑  Euripides fr. 663 Nauck
2. ↑  Aristophanes, *Vespae* 1074
3. ↑  Plato, *Symposium* 196e
4. ↑  Plutarchus, *Quaestiones convivales* 1.5 [622c]
5. ↑  Erasmus, *Adagiorum chiliades* 4.5.15
6. ↑  Apostolius 11.77b
7. ↑  Singer (1998)

Bibliographia
-------------

* Samuel Singer, *Thesaurus Proverbiorum Medii Aevi*. Vol. 7 (Berolini: De Gruyter, 1998. ISBN 3-11-016119-2) p. 413 Paginae selectae

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
***Amores*** sunt tres libri elegiarum Ovidii, carmina erotica more Galli, Properti, Tibullique scripta.

Inter annos 19 et 15 a.C.n. Ovidius primam editionem *Amorum* composuit, quinque librorum. Postea textum in tria volumina minuit, et haec est editio quam nunc legimus. Eodem fere tempore *Heroides* et *Artem amatoriam* scripsit.

Sicut titulus docet, sunt carmina erotica, non autem gravia sed levia; Ovidius se nominat *tenerorum lusor amorum* et haec carmina praecipue ludica sunt. In primo carmine poeta dicit se carminum epicum edere velle. Cupido autem ridens unum pedem ex alteris versibus surripit, disticha faciens ex hexametris:

Arma gravi numero violentaque bella parabam
edere, materia conveniente modis.
Par erat inferior versus. Risisse Cupido
dicitur, atque unum surripuisse pedem. (Am. 1.1.1-4)
Primum verbum "arma" est primum verbum Aeneidos, et colarion "arma gravi numero" eundem sonum habet atque "arma virumque cano" colarion quo hoc carmen incipit. Ovidius ergo dicit hoc esse carmen dissimillimum Aeneidi. Deus Cupido poetam iubet carmina erotica scribere, volentem nolentem. Quamquam nullam puellam amat, debet de amore scribere.

Tandem poeta puellam invenit, Corinnam nomine, quae maritum habet. Carmina historiam de amore poetae Corinnaeque narrant.

Ultimum carmen est quasi valedictio amoris: "Quaere novum vatem, tenerorum mater Amorum," dicit poeta (Am. 3.15.1). Posthac, nullus poeta Romanus elegiaca erotica scribit.

Notae
-----

1. ↑  Am. 1. pref.
2. ↑  Tristia 4.10.1
3. ↑  Vv. 18-19.

Bibliographia
-------------

* Kenney, E. J. ed. 1961. *P. Ovidius Naso: Amores, Medicamina Faciei Femineae, Ars Amatoria, Remedia Amoris.* Oxonii, e typographeo Clarendoniano.
* Kenney, E. J. 1982. "Ovid," capitulum in *Cambridge History of Classical Literature,* ed. P. E. Easterling, E. J. Kenney. Cantabrigiae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Amores (Ovidius)** apud **Vicifontem**. |

* Amores apud Perseum
**Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges** (natus saeculo 4, mortuus post annum 258 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Familia
-------

Pater eius Quintus Fabius Maximus Rullianus erat, quinquies consul, Quintus Fabius Q.f. Maximus Gurges consul anni 265 a.C.n. eius filius fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 297 a.C.n. tribunus militum fuit, anno 295 aedilis templum Veneris apud Circum Maximum aedificavit. Primo anno 292 consulatum administravit una cum Decimo Iunio D.f. Bruto Scaeva. Tum cum patre legato contra Samnites certavit et de deis triumphavit. Anno 291 proconsul in Samnio fuit et Cominium obsedebat, cum Lucius Postumius Megellus consul eum de provincia et exercitu pelleret. Anno 276 iterum consul erat et nunc de Samnio and Bruttio triumphum celebravit. Paulo post primus legatus ad Ptolemaeum II regem Aegypti missus est. Anno 265 patri Princeps senatus successit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, T. 4, c. 371

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Papirius L.f. Cursor et Spurius Carvilius C.f. Maximus**  |  **Consul** 292 a.C.n.cumDecimo Iunio D.f. Bruto Scaeva | Successores: **Lucius Postumius Megellus III et Gaius Iunius C.f. Bubulcus Brutus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Cn.f. Rufinus II et Gaius Iunius C.f. Bubulcus Brutus II**  |  **Consul** 276 a.C.n.cumGaio Genucio L.f. Clepsina | Successores: **Manius Curius Dentatus II et Lucius Cornelius Ti.f Lentulus Caudinus**  |
**Amnius Manius Caesonius Nicomachus Anicius Paulinus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus ac vir publicus saeculi quarti ineuntis erat.

Familia
-------

Anicia e gente potentissima hoc tempore natus est. Pater eius Amnius Anicius Iulianus, consul anni 322, erat.

Cursus honorum
--------------

Fuit legatus patris in Africa et anno 330 proconsul Asiae. Anicius anno 334 consul ordinarius et 27 Aprilis 334 - 30 Decembris 335 praefectus urbi Romae erat. In urbe posuit monumentum equestrem Constantini I imperatoris, e quo dedicatio ad hunc diem manet.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 1, c. 704
2. ↑  CIL 1141: *D(omino) n(ostro) Constantino maximo / Pio Felici ac triumphatori semper Augusto / ob amplificatam toto orbe rem publicam factis consultisq(ue) / s(enatus) p(opulus)q(ue) R(omanus) / dedicante Anicio Paulino Iuniore c(larissimo) v(iro) cons(ule) ord(inario) praef(ecto) urbi*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Iulius Dalmatius et Domitius Zenophilus**  |  **Consul** 334cumFlavio Optato | Successores: **Flavius Iulius Constantius et Caeionius Rufius Albinus**  |
**Quintus Fulvius Lippinus** seu **Lupinus** fuit agricola Romanus qui saeculo I a.C.n. medio in agris Tarquiniensi et Statoniensi vivaria primus construxit ad animalia quaedam comestibilia tenenda. Sic enim Varro de leporibus et ovibus feris explicat: "Quintus Fulvius Lippinus dicitur habere in Tarquiniensi saepta iugera quadraginta, in quo sunt inclusa non solum ea quae dixi, sed etiam oves ferae, etiam ... maius ... in Statoniensi." Sic Plinius de apris aliisque bestiis silvestribus: "Vivaria eorum ceterarumque silvestrium primus togati generis invenit Fulvius Lupinus; in Tarquiniensi feras pascere instituit, nec diu imitatores defuere L. Lucullus et Q. Hortensius;" de gliribus: "Semiferum et ipsum animal, cui vivaria in doliis idem qui apris instituit"; et de cochleis: "Coclearum vivaria instituit Fulvius Lupinus in Tarquiniensi paulo ante civile bellum quod cum Pompeio Magno gestum est, distinctis quidem generibus earum, separatim ut essent albae, quae in Reatino agro nascuntur, separatim Illyricae, quibus magnitudo praecipua, Africanae, quibus fecunditas, Solitanae, quibus nobilitas."

Notae
-----

1. ↑  Varro, *De re rustica* 3.12.1
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 8.211
3. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 8.224
4. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 9.173

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
(Marcus Paccius Silvanus) **Quintus Coredius Gallus Gargilius Antiquus** fuit senator Romanus qui consulatum suffectum anno 119 Hadriano imperatore gessit. Postea legatus pro praetore provinciae Iudaeae atque postremo circa 135 proconsul Asiae videtur fuisse.

De gente
--------

Duo fortasse Quinti Coredii Galli Gargilii Antiqui fueruntː alteri praenomen patris erat Quintus et ad tribum Quirinam pertinebat, alteri, qui Iudaeae praesidebat, praenomen patris fuit Publius quod in nova inscriptione ad Doram inventa legitur. Filius alterutrius, Lucius Pullaienus Gargilius Antiquus fuit consul suffectus anni 162. Tria nomina Marcus Paccius Silvanus ex adoptione quadam addita esse videntur. Nomen gentilicium Gargilius originem Africam testari potest.

De cursu honorum
----------------

Ante consulatum provinciae Arabiae praeerat (115-118 ?). Consulatus collegam anno 119 Quintum Vibium Gallum habuit. Ut ex inscriptione nuper inventa patet Gargilius Antiquus legatus Iudaeae postea fuit, ante magnam Iudaeorum rebellionem. Idibus Octobribus 134 Romae adhuc erat ut qui senatus consulto scribendo adfuerit. Mox in Asiam profectus est proconsulatus gerendi causa.

Notae
-----

1. ↑  Maurice Sartre, 1973. Vide infra.
2. ↑  AE 1979,62
3. ↑  Nova Romana inscriptio prope Doram inventa.
4. ↑  *CIL* 8, 23246

Plura legere si cupis
---------------------

* D. Gera and H. M. Cotton, "A Dedication from Dor to a Governor of Syria", in *Areas A And C: Introduction and Stratigraphy. Excavations at Dor, Final Report*, E. Stern et al. (cur.), Vol. 1A. Qedem Reports 1. Jerusalem, 1995ː 497–500
* E. Dabrowa, "M. Paccius Silvanus Quintus Coredius Gallus Gargilius Antiquus et son cursus honorum", in *Nunc de Suebis Dicendum est: Studia Archaeologica et Historica Georgii Kolendo ab Amicis et Discipulis Dicata*, Varsoviae, 1995ː 99–102
* M. Sartre, "Inscriptions inédites de l'Arabie romaine", *Syria* 50 (1973)ː 223—233
* E. Dabrowa, "Hadrianic Governors of Syria: A Reapprisal", *Zeitschrift fur Papyrologie und Epigraphik* 201 (2017)ː 285-291.
* Gil Gambash et Assaf Yasur-landau, "Governor Of Judea And Syria - A New Dedication From Dor To Gargilius Antiquus", *Zeitschrift Für Papyrologie Und Epigraphik* 205 (2018)ː 158–164

Nexus externi
-------------

* "Marcus Paccius.. . Gargilius Antiquus Iudaeae praetor factus"
Imago Imperaticis Gemmei.
Monumentum nummi "Wadoukaichin" in Saitama
Sepulcretum Imperatricis Gemmei in Nara
**Gemmei** (Iaponice 元明天皇, nata anno 660; mortua die 29 Decembris 721) est XLIII imperatrix Iaponiae, qui anno 710, Iaponiae caput ex Fijiwara ad Heijō-kyō transtulit, et anno 712 manuscriptum *Kojiki*, veterrimus liber de historia Iaponiae per Iasumaro Ono (Iaponice 太安万侶) perfecit. Anno 715 statum morachiae pro Imperatrice Genshō abdicavit. 

**Succurre labori...**  
Haec pagina nondum perfecta in manibus auctoris est, qui gratias maximas cuique aget, qui sibi interea opem tulerit.   
Si vero auctor ipse per septem dies nihil mutaverit, hanc formulam delere licet.  

English languageEnglish language English
The editor who created this page will be grateful for your help in improving it. (After this header has been in place for one week you can remove it.)

German languageGerman language Deutsch
Der Anleger dieser Seite freut sich über Hilfe bei ihrer Verbessering. (Nach einer Woche ohne Änderungen kann dieser Betreff entfernt werden.)

EsperantoEsperanto Esperanto
La paĝokreinto tre ŝatus ĝian plibonigon. (Post unu semajno sen ŝanĝoj tiu ĉi markilo povas foriĝi.)

 Etiam primum nummum in historia Iaponia "Wadoukaichin" (Iaponice:和同開珎) cudere ordinavit. Et in *Man'yōshū* carmina wakarum a Impratrice Gemmei sunt.

Notae
-----

1. ↑  *Nihon Shoki*, Liber 27
2. ↑  *Man'yōshū*, Tomus I carmina 76 et 78
Despectus in Södergatan aestate 2011.
**Södergatan** (Suecice; scilicet "via australis") est via multivectoria Malmogiae in urbe Sueciae sita et una duarum primarum viarum veterrimarum urbis. Södergatan via tabernarum atque popinarum est et currit inter Forum Magnum ad Forum Gustavi Adolphi. Plerumque aedificia in ea in vetustioribus formis aedificata sunt. "Orchestra Optimistarum" etiam habet, turmam sculpturarum psallentium anno 1985 ab Yngve Lundell factam. Södergatan urbis prima via multivectoria anno 1978 fit post alii generis antea fuisse.

Nomen viae per tempus variavit, ubi habemus Sönnergatan anno 1462, Gaden som går till Söderport 1465, Söndre strätet 1480, Then syndre Adelgade 1522, Aelgade 1509, 1522, 1532, etc. Södra gatan 1744, et praesens Södergatan ab anno 1842.

Bibliographia
-------------

* Börje Carlén, *Spårvägen i Malmö*. 1978
* Leif Ljungberg, *Gatunamnen i Malmö*. 1961

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Södergatan** spectant. |
***Knowing*** est pellicula formidulosa Americana anno 2009 edita et ab Alexandro Proyas moderatore cinematographico ducta.

Argumentum
----------

Anno 1959 cuidam classi scholasticae mandatur, ut quisque discipulus in charta, quale tempus futurum esse putet, describeat. Quae chartae thecā in terram infodiuntur, ut quinque decennia postea eruantur et discipulis hodiernis singulis distribuantur. Postquam haec erutae sunt, *Caleb* puer chartam nanciscitur, quae picturam non continet, sed perlongam numerorum, ut videtur, fortuirotum seriem. *John* autem pater eius mox intelligit numeros medio saeculo antea scriptos omnes calamitates maximas, quae in orbe terrarum hoc tempore actae sunt, vaticinatos esse: calamitatum enim dies atque mortuorum numeros correcte indicant.

Partes primae
-------------

* Nicolaus Cage: *John*
* Rosa Byrne: *Diana*
* Chandler Canterbury: *Caleb*
* Lara Robinson: *Lucinda/Abby*

Nexus externi
-------------

* De *Knowing* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
**Legio I Germanica** pars exercitus Romani fuit.

Historia
--------

Legionis signum taurus fuit. Anno 48 a.C.n. a Iulio Caesare bello civili contra Pompeium constituta est et primo in pugna apud Dyrrhachium certavit et deinde in Pugna apud Pharsalum. Caesare anno 44 a.C.n. necato ad Octavianum transiit. Et anno 31 a.C.n. pro eo Actiaca in pugna nitebatur. Annis 30 - 17 a.C.n. castra legionis in Hispania Tarraconensis fuit et milites legionis Cantabris bellum inferrebant. Anno 17 in Germaniam Superiorem translata est et urbem Moguntiacum condiderunt, postea caput provinciae. Anno 6 a.C.n. Legio I Tiberio duce expeditioni contra Maroboduum regem Marcomannorum interfuit. Tiberius legioni nomen "Germanicae" dedit. Anno 9 Clade Variana accepta legio cum Legione V Alaudis finem imperii ad Rhenum fluvium defendere potuit. Deinde annis 9 - 16 castra in Colonia Agrippina habuit et tum ab anno 35 Bonnae fuit. Anno 68 legio cum aliis (V Alaudis, Legione XV Primigenia Legione XVI Gallica) conspirationem Gaii Iulii Vindicis suppressit. Nerone imperatore necato Legio in verba Galbae successoris iuravit, sed mox Ianuario anni 69 Vitellium, qui in Germania Inferiore purpuram sumpserat, sequebatur. Anno Quattuor Imperatorum finito legio inter insurrectionem Batavorum cum Legione XVI Gallica missae est, ut Legionis V Alaudis und Legione XV Primigeniae auxilium ferrent, qui apud Coloniam Ulpiam Traianam obsidebantur. Sed Legio I ipsa a Germanis oppugnabatur et paene exstirpata est. Batavis victis legio cum Legio VII Galbae imperatoris coniuncta est et nunc Legio VII Gemina vocabatur.

Nexus externi
-------------

* Pagina Legionis apud Livius org (lingua Anglica)

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 7, c. 9
Wikidata Mata-Utu
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 13°16′58″S 176°10′25″W  
*Numerus incolarum*: 1 075  
*Zona horaria*: UTC+12  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Mata Utu
**Gestio**

*Procuratio superior*: Hahake  

Ecclesia cathedralis Mata-Utu sita.
**Mata-Utu** (Uveane *Matāʻutu*) est vicus 1075 incolarum (censu anno 2013 habito) et caput Uveae et Futunae, unius ex collectivitatibus transmarinis Francicis, in litore orientali Uveae, insulae Polynesiae, sitae. Mata-Utu est sedes Dioecesis Uveanae et Futunensis Ecclesiae Catholicae.

Notae
-----

1. ↑  "Dioecesis Uveana et Futunensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 13°16′58″S 176°10′25″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mata-Utu** spectant. |
Officium cursuale principale Erfordiense, anno 2007; dexteram ad partem videtur Ecclesia mercatorum
Tabula de pharmacopola et institore Bartholomaeo Trommsdorff
**Officium cursuale prius** (Theodisce: *Hauptpostamt Erfurt*) invenitur media in urbe Erfordiae, in platea Anger nr 66-73. Aedes velut monumentum grave protectae sunt.

Descriptio
----------

Antea in situ fuerunt domus mediaevales nonnullae et duo palatia. Namque 1612 domnus Hiob, mercator isatidos tinctoriae quidam, domum generis Renati maximam erexerat. Quae proh dolor annos triginta post in incendio flammis consumpta est. 

Iam die 15 Novembris 1850 hic prima vice notae vectoriae venditae sunt. Annis inter 1882 et 1886 aedificium officii cursualis maximum construi incohati sunt, loco in eminentissimo in platea centrali Anger. Architectus Iulius Carolus Raschdorff, qui ichnographias Ecclesiae cathedralis Berolinensis fecerat, complexum maximum proposuit tribus cum areis internis atque frontibus pretiosissimis. Cui giganti proposito urbani annuerunt, attamen annis inter 1905 et 1907 alae septentrionales genere Renato novo reconstructae sunt architecto Klamodt moderante. In angulo meridiano reperitur turris cum horologio, cuius vertex in Secundo bello mundano detrimentum cepit; reparationes usque annum 1949 confectae sunt modo minus sumptuoso.

Mutationes historia postulante
------------------------------

Anno 1867 familia Thurn und Taxis curam de rebus cursualibus in manus terrae Borussicae commendavit. Id statui Borussico non solum territorium curandum augebat sed etiam constructionem aedium novarum multarum postulavit. Nihilominus tempore inter Aprilem 1888 et Martium 1900 Erfordiae servitium cursuale privatum erat, quod typographus Gulielmus Wellendorf instituerat. 

A vere anni 2006 usque mensem Iunium 2007 aedificium modernizatum et novis temporibus aptatum est, cum domus servitiis cursualibus tantummodo nimis magna esse diceretur. Insuper alia instituta tabernaeque in aedes venerunt; fieri non potuit quominus parvae mutationes in historicis frontibus factae essent..

Commemoratio pharmaceutica
--------------------------

In angulo ubi olim pharmacopolium fuerat, tabulam commemorativam admirari potueris in honorem Ioannis Bartholomaei Trommsdorff positam, qui inter medicaminum confectores venditoresque utique excellebat.

Notae
-----

1. ↑  Informationes apud *erfurt-web.de*

Nexus externi
-------------

* Chartula ubi adhuc turris pristina videtur

  



|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Officium cursuale prius Erfordiense** spectant. |
Wikidata Michael Antonius Baudrand
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 28 Iulii 1633; Lutetia  
*Obitus*: 29 Maii 1700; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: geographus  

**Michael Antonius Baudrand**, interdum **Baudrandus** (Francogallice *Michel Antoine Baudrand*), 28 Iulii 1633 Lutetiae natus 29 Maii 1700 ibidem mortuus, fuit geographus Francogallicus.

Vita
----

Francisci Barberini cardinalis a secretis fuit; multa itinera ut comes eius fecit, quibus multas regiones cognovit. Prior Roboribus et Novo Mercato fuit.

Opera
-----

* Geographia ordine litterarum disposita, 2 volumes in-folio, 1681-1682
* Dictionnaire géographique et historique, 2 volumes in-folio, 1705.
* "Novum lexicon geographicum" (cum Philippo Ferrario), Patavii 1697

Fons
----

* Marie-Nicolas Bouillet et Alexis Chassang (dir.), « Michel Antoine Baudrand », in: *Dictionnaire universel d’histoire et de géographie*, 1878 **(Francogallice)**

Nexus externi
-------------

* De M.A. Beaudrand **(Francogallice)**
**Ludovicus Hertel** (Theodisce *Ludwig Hertel*; natus Gräfenthal /Circuli Saalfeld-Rudolstadt die 28 Aprilis 1859; mortuus Hilpertohusae die 19 Aprilis 1910) fuit paedagogus scriptorque Germanus. Illustris factus est quando censuit Sodalitatem Rennsteig esse fundandam. Quae declaratio facta est in vigilia 3 Octobris 1892 in domo *Weidmannsheil* apud Steinbach am Wald in Franconia Superiore.

Res gestae
----------

Dominico pentecostali anni 1896 sodalitas citata condita est, cui praeses primus Hertel. Statutum est sodales tantummodo migratores studiosos fieri posse, quibus semita Rennsteig omnis haud ignota esset ab initio apud Ysenacum usque ad finem ad ripas fluminis Salae. Hertel litterarum Theodiscarum peritus de historia regionali et de otio in migrationibus peracto semper operam dederat. Ipse Thuringiam totam cognoverat quoad plagas, historiam, dialectos. Insuper Augustus Trinius Germanos inde ab anno 1889 de amoenitate semitae Rennsteig certiores fecerat.

Hertel instructor fuit antea Graeciae Variscorum et postea Hilpertohusae. Una cum Ioanne Bühring Ludovicus Hertel librum fundamentale praetitulatum *Der Rennsteig des Thüringer Waldes* edidit cui usque medium saeculum XX multae editiones fuerunt. Hertel tractationes multas pepigit insuper pro commentariis sodalitatis officialibus qui *Die Mareile* vocantur de historia, fabellis ad Rennsteig spectantibus, de indagationibus suis, de politicis socialibusque. Anno 1893 articulo *Der Name des Rennsteigs* theoriam istam refutavit, ubi semita simplicius cum limite quodam magno comparatur. 

Anno 1895 in lucem prolata sunt opera *Thüringer Sprachschatz* et *Meiningische Landeskunde* necnon conversio Aeneidos. Poematibus plagae speciosae circa semitam Rennsteig sitae a Ludovico Hertel cantatae sunt. Nomen eius etiam in monumento Glöcknerii invenitur. Eius neptis Maria Hertel vestigia spiritualia conservabat, quando litteras opusculaque recitavit.

Nexus externi
-------------

* De Ludovico Hertel apud *rennsteigportal.com*, cum photographemate
* Litterae de et ab Hertel

Ccategoria:Paedagogi Germaniae
Ludovicus, Hachette 1854
**Ludovicus Christophorus Franciscus Hachette** (natus die 5 Maii 1800 Rethel, mortuus die 31 Iulii 1864 Le Plessis-Robinson) editor Francogallus et conditor domus editoriae illustris *Hachette* fuit.

Vita
----

Hachette in Schola normali superiore Lutetiae paratus est, ut magister fieret. Sed iam anno 1823 ab isto munere se abstinuit et tres annos post in Franciae capite tabernam librariam crumina aegrotante aperuit. Scopus fuit ut qualitas instructionis et plebis eruditionis augerentur: itaque edebantur compendia, libri definitivi, periodica paedagogica, classicorum Francogallicorum et Graecorum et Latinorum libri cum annotationibus doctis, glossaria et ita porro. 

Inter multa alia Hachette operam navabat, ut vulgaretur ex anno 1863 *Lexicon magnum* Aemilii Littré. Inde ab anno 1850 etiam alia scriptorum genera una cum soceris Ludovico Breton et Aemilio Templier, quibus anno 1863 se associavit filius Ioannes Georgius Hachette, edidit. Agebatur de sic dictis bellis litteris sive de libris imaginibus auctis, quae in seriebus his colligebantur: »Bibliothèque variée«, »Bibliothèque des meilleurs romans étrangers«,»Bibliothèque populaire«, »Bibliothèque rose illustrée«, »Bibliothèque des merveilles«, »Collections des guides itinéraires«, »Tour du Monde« (periodicum ethnologicum et periegeticum), »Petite bibliothèque de la famille«, »Journal de la Jeunesse«.

Insuper tamquam membrum Commercialis consociationis internationalis (comptoir d'escompte), Camerae commercialis Parisiensis et variorum caritatis institutorum multas tractationes divulgavit; porro indefessus in protegendis auctorum artificiumque iuribus agebat. Anno 1878 praeses *Circuli officinarum* factus est eius filius Ioannes Georgius Hachette.

Bibliographia
-------------

* Jean Mistler: *La Librairie Hachette de 1826 à nos jours*, Hachette, Lutetiae, 1979, ISBN 2-01-006861-0. Editio princeps anno 1964.
* Jean-Yves Mollier: *Louis Hachette (1800-1864)*, Lutetiae, Fayard, 1999, 554 p. [Formula:ISBN]
* Claude Quétel" « Un illustre inconnu Louis Hachette », *Historia*, n° 758, février 2010, p. 3

Nexus externi
-------------

* Familiae Hachette stemma
**Adonius** est versus poesis Graecae atque Latinae, qui in serie constat dactyli et spondei (aut trochaei); par ergo est duobus pedibus ultimis hexametri vel choriambo una addita syllaba; ictus in longas recte syllabas cadit. Praeterea traditur antiquitus celeris fuisse pars in Adonidem invocationum, unde eius nomen. Eiusmodi invocationem versu Adonio expressam legimus in fragmento quodam carminis a Sappho ficti: ὦ τὸν Ἄδωνιν. Qui versus aliaque eiusdem poetriae fragmenta veterrima apud Graecos testimonia cultus Adonidis sunt. Est ultimus in strophis Sapphicis versus post hendecasyllabos Sapphicos tres.

His versibus incipit carmen 51 (LI) a Catullo fictum Sappho aemulans:

|  |  |
| --- | --- |
| Īllĕ / mī pār / ēs//sĕ dĕ/ō vĭ/dētūr |      — hendecasyllabi Sapphici |
| īllĕ, / sī fās / ēst, // sŭpĕ/rārĕ / dīvōs, |  |
| quī sĕ/dēns ād/vēr//sŭs ĭ/dēntĭ/dēm tĕ |  |
| spēctăt ĕt / āudīt... |      — versus adonius |

(*Carmina*, 51, vv. 1-4)

Notae
-----

1. ↑  Sappho fr. 21 Diehl in *Anthologia lyrica Graeca*, fr. 168 Lobel et Page, fr. 63 Bergk, fr. 25 Edmonds; a Mario Plotio in *Arte grammatica* (6.516 Keil) citata
2. ↑  Max Treu: *Sappho*. München (Heimeran) 1963, p. 183 [ad frg. 21 D])