recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Antonius Faistauer pictor Austriacus - effigies sui, anno 1920
**Antonius Faistauer** (natus die 14 Februarii 1887 ad Sanctum Martinum apud Lofer Provinciae Salisburgensis, mortuus die 13 Februarii 1930 Vindobonae) pictor Austriacus motionis Expressionismi fuit.

Vita
----

Filius fuit agricolae cuiusdam in Maishofen agros colentis, qui vicus haud procul a Cella in Bisontio sita est. Primo sacerdos catholicus fieri voluit, sed Alberto Paride Gütersloh in gymnasio Bauzanensi convento arte pictoria inflammatus est. Annis a 1904 ad 1906 scholam privatam artium Roberti Scheffer Vindobonensem frequentavit antequam studens in Academia artium Vindonensi apud professores Aloysium Delug et Christianum Griepenkerl fieret. 

Anno autem 1909 academiam citatam deseruit cum Antonio Kolig, Robino Christiano Andersen, Francisco Wiegele et Egone Schiele ad colligendos sodales turbae "Neukunstgruppe", quae conservativismo academico vehementer oppugnaret. Annis a 1909 ad 1912 itinera fecit in Pagum Ticinensem, in Italiam septentrionalem et Berolinum expositiones multas interdum parans. Anno 1913 in matrimonium duxit Idam Andersen, amici sororem. Primo bello pancosmico incohato revenit in vicum natalem anno 1915. Ad militaria ineptus tamen sine armis ex anno 1916 in campis bellicosis fuit. Mense Iulio 1917 munus speciale in Museo historiae militaris Vindobonensi suscepit, unde expositiones una cum amico Egone Schiele moderabatur.

Post annum 1918
---------------

Opera udo illata in Odeo parvo Salisburgensi
Iuvavi vitam degebat ubi, una cum Felice Alberto Harta et aliis, associationem neotericam "Der Wassermann" (Aquarii) condidit. Cum uxor eius in vigilia primae expositionis vita defuncta esset, annos duos post alia mulier ei nupsit. Iam ante annum 1925 Faistauer pulmonum stomachique insaniis laborabat, ut curationes plures Bauzani in Tiroli Meridiana subire debuit. Eodem anno rogatus est ut opera udo illata magna in novo Odeo parvo Salisburgensi crearet. Similia ab illo petebantur Bambergae pro seminario quodam et Vindobonae pro castello Weidlingau. Tunc vita cum uxore altera communis ad irritum ducta est et Faistauer vitam cum concubina praetulit.

Honores academici sibi negati
-----------------------------

Anno 1926 professorem eum Vindobonae in academia proclamare volebant sed Faistauer recusavit. Utique Vindobonam rursus petivit ad itinera facienda, praesertim in Italiam. Anno 1929 operatione chirurgica in stomacho facta animam efflavit. Sepultus est in Maishofen et cippum ei fecit Clemens Holzmeister architectus illustrissimus. Viam quandam Iuvavi pro Faistauer dicunt et ex anno 1972 Praemium "Anton-Faistauer-Preis" artificibus eminentibus honorandis adiudicatur.

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Antonium Faistauer** spectant. |

* Faistauer apud zeno.org
* Pagina sic dicti Fori Antonii Faistauer
* De Faistauer in pagina vici Maishofen
* In iubilaeo 125 annorum
* Expositio anno 2005 Iuvavi peracta
*Vide etiam paginam discretivam:* Aqua Nigra (discretiva)


Wikidata Cappianus de Ultra Ponte
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°44′40″N 10°46′10″E  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Ficeclum  

Pons Viae Francigenae
**Cappianus de Ultra Ponte**, olim **Aqua Nigra** deinde **Pons ad Cappianum** (Italiane: *Ponte a Cappiano*) est vicus Italiae, in municipio Ficecli, in Urbe metropolitana Florentina et in Regione Tuscia situm.

Historia
--------

Aqua Nigra statio in via Francigena fuit, quae in Aevo Medio peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici Aqua Nigra cum Ficeclo (*Arne Blanca*) submansio XIII fuit.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Sancti Miniati

Nexus interni
-------------

* Tuscia (*regio*),
* Urbs metropolitana Florentina,
* Provincia Florentina,
* Florentia (*urbs*),
* via Francigena,
* Ficeclum (*municipium*).

Nexus externi
-------------

* Sodalitium "Il Ponte Mediceo" **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cappianum de Ultra Ponte** spectant. |
Sepultura praematura: signum iconicum horrificum. (Pictura ab Antonio Wiertz facta.)
**Horrifica fabula cinematographica** est pellicularum genus eo factitatum consilio, ut spectatoribus horrorem et timorem adferat. Generis horrifici sunt argumenta periculosa ad mortem variasque res supernaturales pertinentia nec non figurae monstruosae, sicut larvae, lamiae, cadavera animata, daemones, homicidae continui. Factura horroris cinematographici iam exeunte saeculo XIX initium cepit, et praesertim ex mythistoriis gothicis vim accepit. 

Exemplaria classica horrificarum fabularum cinematographicarum sunt *Das Cabinet des Dr. Caligari* (1920) et *Nosferatu* (1922) pelliculae Germanicae voce carentes.

Notae
-----

1. ↑  Dictio a Vicipaediano excogitata. Qui meliorem (ac potissimum fonte confirmatam) dictionem invenerit, hanc pro illa substituat.

Bibliographia
-------------

* Mückenberger, Christiane (1993) Nosferatu. *Deutsche Spielfilme von den Anfängen bis 1933,* ediderunt Günther Dahlke & Günter Karl. Henschel.
* Peary, Danny (1988) *Cult Movies.* Simon & Schuster.
* Robinson, David (1997) *Das Cabinet des Dr. Caligari*. British Film Institute.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |


Wikidata Bletisa
Res apud Vicidata repertae:Bletisa: insigneBletisa: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 41°5′15″N 6°0′0″W  
*Numerus incolarum*: 1 528  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ledesma
**Gestio**

*Praefectus*: José Prieto González  
*Procuratio superior*: Provincia Salmanticensis  

**Geographia**

*Superficies*: 141.22 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Almeida de Sayago, Alfaraz de Sayago, Moraleja de Sayago, Añover de Tormes, Juzbado, Villarmayor, Doñinos de Ledesma, Gejuelo del Barro, Villaseco de los Reyes, Carbellino  

**Tabula aut despectus**

Bletisa: situsBletisa: situs
**Bletisa** est municipium in Salmanticae provincia Hispaniae. Hispanica lingua *Ledesma* dicitur. A boreoccidente sita est. Origines antiquos habet. Prope provincia Ocellii Durii est. De populis aetatis aeris lapideus idolus porcinus atque magnus petrus manufactus testes sunt.

Notae
-----

1. ↑  De nomine vide hic: (p. 347 apud *Google Books*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°5′15″N 6°0′0″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty |
*Acanthosoma labiduroides* mas

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Hemiptera   
Infraordo : Pentatomomorpha   
Superfamilia : **Pentatomoidea**   
   
Subdivisiones: Families\* Acanthosomatidae
* Aphylidae
* Canopidae
* Cydnidae (Thyreocoridis non exclusis)
* Dinidoridae
* Lestoniidae
* Megarididae
* Pentatomidae
* Phloeidae
* Plataspidae (Plataspididae)
* Scutelleridae
* Tessaratomidae
* Thaumastellidae
* Urostylididae (Urostylidae)

Nympha pentatomidarum tribus Halynorum, recentius ex ovo exclusa.
**Pentatomoidea** sunt superfamilia insectorum subordinis Heteropterorum ordinis Hemipterorum. Eis sunt glandes in thorace inter primum secundumque crurum pares quae acrem emittunt liquorem. Nymphae, adultis similes sed minores et sine alis, etiam tales glandes habent. 

Nonnullaee species Pentatomoideis similes in superfamilia Coreoideorum digeruntur. Pentatomoidea plerumque per menses veris et aestatis videntur.

Familiae
--------

In Britannia, Pentatomoideorum familiae sunt Cydnidae, Acanthosomatidae, Pentatomidae, et Scutelleridae.

 
Familiae Canopidae et Phloeidae solum in zona neotropica inveniuntur.

Dinidoridae in regionibus Afrotropicis et Orientali, America Septentrionali et Australia habitant.

Megarididae solum in Media America descriptae sunt.

Plataspididae inveniuntur solum in regionibus tropicis et subtropicis Hemisphaerae Orientalis, quamquam nonnullae *Coptosomae* species in regione Palaearctica habitant.

Tessaratomidae praecipue in tropicis Mundi Veteris zonis habitant.

Thaumastellidae solum in regionibus Afrotropicis et Palaearcticis habitant.

Urostylididae inveniuntur praecipue in oecozona palaeartica orientali.

Nexus interni
-------------

* *Megacopta cribraria*
* Pestis sunn

Notae
-----

1. ↑  www.earthlife.net.
2. ↑  Randall T. Schuh et James Alexander Slater, *True bugs of the world (Hemiptera: Heteroptera): Classification and natural history* (Cornell University Press, 1995, ISBN 0-8014-2066-0).
3. ↑  *Zoological Catalogue of Australia: Hemiptera, Heteroptera, Pentatomomorpha,* vol. 27, Editor Australian Biological Resources Study, CSIRO Publishing, 2002, ISBN 0-643-06875-9.
4. ↑  www.discoverlife.org.
5. ↑  Randall.
6. ↑  James T. Costa, *The other insect societies* (Harvard University Press, 2006, ISBN 0-674-02163-0.
7. ↑  Robert G. Foottit et Peter H. Adler, *Insect Biodiversity: Science and Society* (John Wiley and Sons, 2009, ISBN 1-4051-5142-0.
Wikidata Gualterius Bartram
Res apud Vicidata repertae:Gualterius Bartram: imagoGualterius Bartram: imago
*Nativitas*: 21 Aprilis 1893; Novum Monasterium  
*Obitus*: 29 Septembris 1971; Latendorf  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, Minister-President of Schleswig-Holstein, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, fabricator  

**Consociatio**

*Factio*: Nationalistica Socialisticaque Operariorum Factio Germanica, Christiana Democratica Unio Germaniae, Factio Theodisca Popularis  

**Gualterius** (vulgo: *Walter*) **Bartram** (natus 21 Aprilis 1893 Novi Monasterii, mortuus 29 Septembris 1971 oppido Latendorf) vir publicus Germaniae et sodalis Christianae Democraticae Unionis Germaniae erat.

Iuventus et Munus
-----------------

Pater eius ergasterium caleamentarium possidebat. Postquam maturitatem adeptus est, Bartram Friburgi Brisgoviae, Kieliae atque Herbipolis oeconomiae studebat. Tum ab anno 1921 diversis molendinis oleariis rector laborabit: Bremae, Lubecae, Hamburgi, denique annis 1926 - 1933 Manhemii, deinde ad annum 1946 iterum Hamburgi.

Eques in certaminibus Olympicis
-------------------------------

Bartram et eques poliludii certaminibus Olympicis XI Berolini certavit atque cum grege Theodisca quintus evenit.

Cursus honorum
--------------

Bartram ad annum 1933 sodalis DVP, annis 1937 - 1945 NSDAP sodalis fuit. Anno 1946 denique sodalis CDU factus est. 5 Septembris 1950 praeses ministrorum Slesvici et Holsatiae electus est. Sed brevi tempore propter sodalitatem suam pristinam factionis NSDAP valde vituperatus est. Itaque iam 25 Iunii 1951 a magistratu se recedere coactus est. 4 Maii 1952 pro Carolo Schröter defuncto legatus Dietae Foederalis Germaniae suffectus est. Mansit legatus ad annum 1957.

Nexus externi
-------------

* Commentarius Actorum Diurnorum "DER SPIEGEL" de Gualterius Bartram (14 Februarii 1951 lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑

Praesides Ministrorum Slesvici et Holsatiae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Slesvici et HolsatiaeInsigne Slesvici et Holsatiae |
| Theodorus Steltzer (CDU) |Hermannus Lüdemann (SPD) |Bruno Diekmann (SPD) |Gualterius Bartram (CDU) |Fridericus-Gulielmus Lübke (CDU) |Kai-Uwe de Hassel (CDU) |Helimutus Lemke (CDU) |Gerhardus Stoltenberg (CDU) |Uwe Barschel (CDU) |Henning Schwarz (CDU) |Björn Engholm (SPD) |Heida Simonis (SPD) |Petrus Haraldus Carstensen (CDU)  |Torsten Albig (SPD)  |Daniel Günther (CDU) |
|  |
Wikidata Arnaria
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°35′0″N 13°23′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 292  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 12.29 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Frusino, Castrum Ripae, Fabrateria Vetus, Castrum Phofi, Castrum Turricis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bistra  

**Tabula aut despectus**

Arnaria: situsArnaria: situs
**Arnaria** (-ae, *f.*) (Italiane: *Arnara*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 400 incolarum, in regione Latio, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Arnarienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Colle Orso, Costa Grande, Sterparo.

Municipia finitima
------------------

* Castrum Phofi seu Phofarium (Italiane: *Pofi*),
* Castrum Ripae (Italiane: *Ripi*),
* Castrum Turricis (seu Turruculum) (Italiane: *Torrice*),
* Fabrateria Vetus (deinde Ceccanum) (Italiane: *Ceccano*),
* Frusino (Italiane: *Frosinone*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°35′0″N 13°23′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty |

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arnariam** spectant. |
Wikidata Christianus Gotthilf Salzmann
Res apud Vicidata repertae:Christianus Gotthilf Salzmann: imagoChristianus Gotthilf Salzmann: imago
*Nativitas*: 1 Iunii 1744; Sömmerda  
*Obitus*: 31 Octobris 1811; Gualtherihusa  
*Patria*: Dioecesis Moguntina  

**Officium**

*Munus*: theologus, scriptor, magister  

**Consociatio**

*Religio*: Lutheranismus
**Familia**

*Proles*: Philipp Salzmann, Ernestus Iulius Theodorus Salzmann  

**Christianus Gotthilf Salzmann** (natus Sömmerda in Circulo Sömmerda die 1 Iunii 1744; mortuus Gualterihusae-Schnepfenthal in vico die 31 Octobris 1811) fuit paedagogus et parochus Germanicus. Filius eius Ernestus Iulius Theodorus Salzmann saltuarius et finitor illustris fuit.

Vita
----

Ienae studuit theologiae, et parochus factus est in Rohrborn. Anno 1772 creatus est diaconus, et mox pastor apud Ecclesiam Sancti Andreae Erfordiae fuit. Ioannes Iacobus Russavius necnon Ioannes Bernardus Basedow eum tantopere inspiravit, qui summus scriptor paedagogicus fieret annoque 1791 vocaretur tamquam instructor religiosus et homo liturgicus ad institutum paedagogicum reformatorium nomine *Philanthropini* Dessaviam. Ibi complevit *Karl von Karlsberg, oder über das menschliche Elend,* mythistoriam paedagogicam (Lipsiae 1780–86, 6 vol.). 

Anno 1784 fundavit in arvo sibi in Schnepfenthal empto scholam modernam cuius fama mox crescebatur. Etiam nunc *Ludi Salzmann* vocantur. Et nostris diebus exstat, ubi infantes praesertim linguas docentur. Eius opera paedagogica optima primo collecta sunt in editione Stuttgardiae confecta annis ab 1845 ad 1846 duodecim in voluminibus. In urbe Sömmerda in honorem eius anno 1894 monumentum erectum est.

Opera selecta
-------------

* *Ameisenbüchlein oder Anweisung zu einer vernünftigen Erziehung der Erzieher* (1806)
* *Denkwürdigkeiten aus dem Leben ausgezeichneter Teutschen des achtzehnten Jahrhunderts*
* *Krebsbüchlein oder Anweisung zu einer unvernünftigen Erziehung der Kinder* (1780)
* *Über die wirksamsten Mittel, Kindern Religion beyzubringen* (Lipsiae 1780)
* *Carl von Carlsberg oder über das menschliche Elend* (Lipsiae 1783–1787)
* *Moralisches Elementarbuch nebst einer Anleitung zum nützlichen Gebrauch desselben* (Lipsiae 1782–1784)
* *Über die heimlichen Sünden der Jugend* (Lipsiae 1785), Digitalisat
* *Noch etwas über die Erziehung nebst Ankündigung einer Erziehungsanstalt* (Lipsiae 1784)
* *Der Bote aus Thüringen* (Schnepfenthal 1788–1816)
* *Konrad Kiefer oder Anweisung zu einer vernünftigen Erziehung* (Schnepfenthal 1796)
* *Über die Erziehungsanstalt zu Schnepfenthal* (Schnepfenthal 1808)
* *Heinrich Glaskopf*

Nexus interni
-------------

* Ioannes Christophorus Fredericus Gutsmuths

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Christianum G. Salzmann** spectant. |

* Vicifons
* Nexus apud DDB
* Opera in interreti
* Imagines augentes opus *Moralisches Elementarbuch*
* Vita apud MDR
**Christianus Gholson** (Anglice *Christien Gholson*) est auctor Americanus et scriptor mythistoriae *A Fish Trapped Inside the Wind* et scriptor *On the Side of the Crow,* libri in poematis prosaicis conectis consistentis. Iuvenis in familia Classis Civitatum Foederatarum in Italia, Florida, et Belgio habitavit. Universitatem Naropanam et Universitatem Californiae Davis frequentavit. Sua opera in magazinis parvis apparuerunt, inter quas *Alaska Quarterly Review,* *Cimarron Review,* *Hanging Loose,* *The Sun,* *Quarterly West,* et *Lady Churchill's Rosebud Wristlet* sunt. *On the Side of the Crow,* suus primus poesis liber (2006), approbationem criticam accepit. *A Fish Trapped Inside the Wind,* sua mythistoria prima (Parthian Books, 2011) recognitionem stellatam ex Booklist accepit.

Notae
-----

1. ↑  "Christien Gholson". *Parthian Books* .
2. ↑  *On the Side of the Crow* (Brooklyn Novi Eboraci: Hanging Loose Press, 2006).
3. ↑  "A Fish Trapped Inside the Wind". *Booklist Online*. Booklist Publications .
Wikidata Arnadium
Res apud Vicidata repertae:Arnadium: insigneArnadium: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°38′39″N 7°43′20″E  
*Numerus incolarum*: 1 251  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 28.84 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Calanum ad Sanctum Victorem, Alnus, Ixonia, Pons Buxeti, Vitricium, Bardum, Donasium, Ixima, Perlosium  

**Tabula aut despectus**

Arnadium: situsArnadium: situs
Arnadium
**Arnadium** (-ii, *n.*) (hodie vulgo *Arnad*, olim *Arnaz*) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 1 400 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Arnadienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Anvyey, Arnad-Le-Vieux, Bonavesse, Champagnolaz, Château, Chez Fornelle, Clapey, Clos de Barme, Costa, Echallod, Echallogne, Extraz, Les Vachères, Machaby, Pied-de-Ville, Prouve, Revire, Rollety, Sisan, Torretta, Ville.

Municipia finitima
------------------

* Bardum (hodie vulgo *Bard*),
* Calanum ad Sanctum Victorem (hodie vulgo *Challand-Saint-Victor*),
* Donasium (hodie vulgo *Donnas*),
* Alnus (hodie vulgo *Hône*),
* Ixima (hodie vulgo *Issime*),
* Ixonia (hodie vulgo *Issogne*),
* Perlosium (hodie vulgo *Perloz*),
* Pons Buxeti (hodie vulgo *Pontboset*),
* Vitricium et Utricium (hodie vulgo *Verrès*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arnadium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol I, Torino 1834
Wikidata Iuriew Polscoi
Res apud Vicidata repertae:Iuriew Polscoi: insigneIuriew Polscoi: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°30′0″N 39°41′0″E  
*Numerus incolarum*: 18 433  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Yuryev-Polsky District  

**Geographia**

*Superficies*: 10 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Hîncești  

*Vide etiam paginam discretivam:* Georgiopolis

**Iuriew Polscoi** vel **Georgiopolis Agrorum** vel **Georgia Campestris** (Russice *Юрьев-Польский, Jur'ev-Pol'skij*) est urbs regionis Volodimiriensis Russiae. In ripis Kolokšae fluvii Klazmae tributarii patet. Incolarum 18 098 anno 2020 habuit.

Iuriewscensis districtus tabula (ex atlante Ioannis Kirilov).

Historia
--------

Urbs a Georgio Longimano anno 1152 condita est, ex quo appellatur (*Agri Susdalienses*, Russice *Suzdal'skoje Opol'e*, est regio historica). Anno 1234, ecclesia cathedralis sancti Georgii aedificata est. Anno 1212, ducatus Iuriewscensis sui iuris existebat, cuius dux primus Sventoslaus Vsevolodi Nidi Magni filius erat. Urbs annis 1238, 1382, et 1408 a Mongolis destructa est. Anno 1340, Moscuensis factus est.

Notae
-----

1. ↑  Tabula ex atlante Ioannis Kirilov.
2. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°30′0″N 39°41′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Iurum Humanorum defensor** est omnis defensor iurum humanorum ac libertatis enunctatus est a Declaratione de iuribus receptoque ad promotionem ac protectionem iurum humanorum die 9 Decembris 1998. Iurum humanorum defensor aut homo invdividualis qualis occupationis aut organizatio esse possunt, quia Declaratio iura ac receptum ad iura humana promovenda ac protegenda omnium aut hominum individualis, aut rectionium, aut ceterae organizationium non re publica vacantium, apud Chartam Consociationis Nationum et Universam Iurum Humanorum Declarationem ac more inviolentia. Anno 1998 Praemium Consociationis Nationum Iurum Humanorum laudatur. Ac Principium 27 Principiorum Yogyakartensis etiam iura omnium iurum humanorum defensorium affirmavit.

Nexus interni
-------------

* Activismus
* Iura humana
* Internationalis iurum humanorum lex
* Institutiones nationales iurum humanorum
* Amnestia Internationalis
* Diamesolabeta
* Foederatio Internationalis pro Iuribus Humanis
* Officina internationalis pro iuribus humanis
* Unio internationalis humanista et ethica
* Yogyakartae Principia

Notae
-----

1. ↑  "Quid est defesor?" (Situs CN)
2. ↑  Declaration de iuribus receptoque ad promonitonem ac protectionem iurum humanorum

Nexus externi
-------------

* Déclaration sur le droits des individus, groupes et organes de la société de promouvoir et proteger les droits de de l'homme et les liberté fondamentales universellement reccunus (Francogallice)
Iudex Di anno 1921 pictus
**Dí Rénjié**, Sinice 狄仁傑; in aliis linguis agnomine "iudex Di" saepe nuncupatus (natus 630; mortuus die 15 Augusti 700) fuit aulicus, gubernator provincialis et cancellarius Sinarum, regnante imperatrice domus Tang.

Fortuna
-------

Saeculo XVIII liber popularis titulo *Dí gōng àn* scriptus est, auctore anonymo, qui actiones iudicis Di mythistorice narravit. Hunc librum Roberto van Gulik Anglice vertit annoque 1949 Tocii divulgavit. Ille postea alias fabulas de iudice Di composuit et Iaponice, Sinice necnon Anglice imprimi iussit. Post Roberti van Gulik mortem alii de iudice Di mythistorias scripserunt, imprimis Alienora Cooney et Daniel Altieri, recentius Fridericus Lenormand, nuper et Zhu Xiao Di (Anglice scribens) et Svenus Roussel (Francogallice).

Series fabularum inter annos 2004 et 2007 emisit apud Sinas canalis televisifica CCTV, titulo 神探狄仁杰 scilicet "Inquisitor mirabilis Di Renjie". Anno 2009 pelliculam televisualem emisit TVB titulo 盛世仁傑 scilicet "Herois magnanimitas" in qua Kent Cheng iudicem Di egit. Anno 2010 in pellicula 狄仁傑之通天帝國 scilicet "Iudex Di et flammatis ficti aenigma" Andreas Lau iudicem Di egit.

Bibliographia
-------------

* Robert van Gulik, interpr. *Dee goong an: three murder cases solved by Judge Dee*. Tocii: Toppan Printing Co. 1949
Wikidata Antonius Franciscus Gori
Res apud Vicidata repertae:Antonius Franciscus Gori: imagoAntonius Franciscus Gori: imago
*Nativitas*: 9 Novembris 1691; Florentia  
*Obitus*: 20 Ianuarii 1757; Florentia  

**Officium**

*Officium*: praepositus, censor  
*Munus*: sacerdos, rerum antiquarum peritus, etruscologist, professor, engraved gem researcher, censor, archaeologus  
*Patronus*: Florentina Studiorum Universitas
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius  
*Sepultura*: Basilica of St. Mark  

**Antonius Franciscus Gori** (Florentiae die 9 Novembris 1691 natus; mortuus die 20 Ianuarii 1757) fuit antiquarius, antiquae Etruriae peritus, et de artibus scriptor Italianus. Gori Regalis Societatis Londiniensis sodalis fuit, nam in istam anno 1738 cooptatus est.

Opera
-----

*Musei Etrusci* recensionis tabula, (Acta Eruditorum, 1739)
* *Descrizione della Cappella di S.Antonio arcivescovo di Firenze* (1728);
* *Museum Florentinum* (12 tomi, 1731-1762);
* *Museum Etruscum* (3 tomi 1736-1743);
* *Vita di Michelagnolo Buonarroti pittore, scultore architetto e gentiluomo fiorentino* (1746);
* *Notizie del memorabile scoprimento dell'antica città di Ercolano vicina a Napoli* (1748);
* *Thesaurus gemmarum antiquarium astriferarum* (1750 in collaborazione con Passeri);
* *Prodomo della Toscana illustrata* (1755);
* *Monumenta sacrae vetustatis insigna baptisteri Florentini* (1756);
* *Thesaurus veterum diptychorum* ( 3 tomi, 1759).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Grove Art • Teuchos • Dizionario biografico degli Italiani • Deutsche Biographie |
Antonius Furetière
**Antonius** *vulgo* Antoine **Furetière** (natus Lutetiae die 28 Decembris 1619; mortuus ibidem die 14 Maii 1688) fuit clericus, poeta, scriptor mythistoriarum et lexicographus Francogallus.

Vita
----

Electus est academicus anno 1662, sed anno 1685 abditus est quia dictionario Academiae lentissime progrediente consilium ceperat proprium glossarium conscribere, quod duobus annis post mortem e prelo exiit. Rex Ludovicus XIV, qui expulsionem ex Academia numquam accepit, Academiae cathedram vacantem declaravit et, Furetière vivente, nemini tribuit. 

Advocatus fuit, postea clericus et abbas. Saturas prosa versibusque pepigit, praesertim contra auctores glossarii *Dictionnaire universel de la langue française* cui incepto notiones suas dederat. Cum lexicographi autem saepe academici essent, expulsionem istius anno 1686 machinabantur et effecerunt. Lexicon citatum anno 1690 in Batavia vulgatum est.

Opera
-----

* *L'Énéide travestie* ("Aeneis parodica" 1648-1653)
* *Poésies diverses* (1655)
* *Nouvelle allégorique ou Histoire des derniers troubles arrivés au royaume d'Éloquence* (1659)
* *Le Voyage de Mercure* (1659)
* *Le Roman bourgeois* (1666)
* *Essay d'un dictionnaire universel* (1684)
* *Couches de l'Académie* (satura Amstelodami edita 1687)
* *Dictionnaire universel contenant généralement tous les mots françois, tant vieux que modernes, et les termes de toutes les sciences et des arts* (cum praefecio a Petro Bayle edita 1690)

Nexus externi
-------------

* Furetière inter Academiae immortales

Bibliographia
-------------

* F. Gégou, *Antoine Furetière, abbé de Chalivoy, ou la chute d'un immortel*. Lutetiae: Nizet, 1963.
* Alanus Rey, *Antoine Furetière. Un précurseur des Lumières sous Louis XIV*. Lutetiae: Fayard, 2006. ISBN 978-2-213-63025-0.
* Kurt Leuschner: Antoine Furetière und sein Streit mit der franz. Akademie. Berolini 1915
Brühler Garten, anno 2011
Restantia moenia
**Horti Brühl** (Theodisce: *Brühler Garten*) siti sunt Erfordiae inter Aggerem caballorum (Theodisce: *Rosswehr*) et Portam Brühl interiorem; tegunt planum metra ab 30 ad 50 longum inter circumvallationes anni 1168. Numerantur inter Erfordiae viridaria minora.

Historia
--------

Muro exteriori confecto pomerium Brühl factum est coemeterium. Iam anno 1507 mentionem fecerunt de sepeliendis personis, quibus ecclesiastica consolatio recusata erat. Anno 1717 gubernator Moguntinus Boyneburg coemeterium in viridarium oblectamentorum redigi iussit. Annis ab 1818 ad 1871 iterum huc homines efferebant, namque hic pomerium primum publicum sepulcretum municipale creatum erat. Cui testimonium perhibent adhuc nonnulla monumenta sepulchralia quae in vallo urbano interiori reperiri possunt. Excitantissima sunt monumentum lapicidae Henrici Sahlender (qui mortem gustavit anno 1862) et loculus pulchris columnis Ionicis praeditus pro A. W. Sucro affabre paratus.. Crux gigans lapidea ad orientalem aditum memoriam praebeat de militibus qui in bellis ceciderunt. 

Anno 2001 restauratum est sepulcrum quoddam anni 1853, genere neoclassico. Id designavit concepitque Fridericus Augustus Stüler, discipulus Caroli Friderici Schinkel in honorem Borussici campi marescalli Caroli von Müffling. Anno 1925 viridarium recreationis primo "Brühler Garten" appellatum est. Secundum ideas architecti naturalis Multhaupt viridarium recreationis in viridarium urbanum transformatum est. Hodierni horti publici imaginem suam etiam architecto W. Funcke Potestampio orto debent. Qui anno 1961 reformavit hortos.

Anno 2003 ampla restauratio facta et novae formae introductae sunt, quod cautionum societas "Allianz" una cum Vimarensi officina Wittig feliciter effecit. In mente erat creare res modernas respondentes antiquis radicibus. Ecce elementa nova maximi ponderis:

* xystus tiliarum cordatarum
* suggesta duo caespite tecta
* concha musicalis
* pergula
* introitus secum Viam Melanchthoni situs cum maeniano sic dicto urbano
* fragmenta historicae circumvallationis polita
* campus lusorius
* novus aditus directus ad Aggerem caballorum in ripam rivi Walkstrom

Fons
----

* *Erfurt. Historischer Rundgang durch Parkanlagen und Gärten*, edidit Stadtverwaltung Erfurt, cura Rüdiger Kirsten, 2003, p. 29-30

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Horti Brühl** spectant. |

* Informationes ex officiali urbis pagina domestica depromendae
Wikidata Ioannes Petrus Aloysius Praenestinus
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Petrus Aloysius Praenestinus: imagoIoannes Petrus Aloysius Praenestinus: imago
*Nativitas*: 1525; Praeneste  
*Obitus*: 2 Februarii 1594; Roma  
*Patria*: Dicio Pontificia  

**Officium**

*Officium*: chapelmaster  
*Munus*: musicographus, chapelmaster, praeceptor musicus, Organista, choir director, cantor  

**Familia**

*Coniunx*: Lucrezia Gori, Virginia Dormoli  

**Memoria**

*Sepultura*: Basilica Vaticana  

Ioannes Petrus Aloysius Praenestinus.
**Ioannes Petrus Aloysius Praenestinus** (Italiane *Giovanni Pierluigi da Palestrina*) fuit musicus praeclarissimus, compositor madrigalium, qui Sancto Philippo Neri duce instauravit musicam sacram sui temporis. Secundum plurimos homines doctos, conditor fuit Scholae Romanae, et in suis operibus dedit sacrae musicae polyphonicae Renascentiae culmen.

Vita
----

Natus est circa Romam, in oppido Praenesti (Italiane: *Palestrina*), circa annum 1525. Anno 1537, fuit in urbe, cantor apud basilicam Sanctae Mariae Maioris, ubi Sancto Philippo sociatus, deinde factus est rector Scholae Iulianae, et ibi nonnulli magna opera musicalia composuit. Ei datus est opus reformandi cantus Gregoriani, et usque ad hodie notus est auctor musicae. Mortuus est 2 Februarii 1594.

Nomen semper scripsit "Giovanni Petraloysio," et ab aliis "Gianetto" nominatus est. Magistri primi fuerunt Robin Mallapert et Firmin Lebel, ambo Francogallici. Anno 1544 Praenestinus magister organi factus est in ecclesia cathedrali Sancti Agapiti, in oppido Praenesti, ubi usque ad 1551 mansit. Uxorem anno 1547 duxit Lucretiam Gozi; tres filii eis nati sunt.

Anno 1551 novum munus accepit in Cappella Giulia Romae. Imprimis fuit magister cantorum, postea magister cappellae. Anno 1554 primum librum missarum edidit.

Opera
-----

"Kyrie eleison" e Missa Papae Marcelli Praenestini.
Plus quam centum Missarum scripsit, etiam madrigales et motetos. Celeberrima missa est Missa Papae Marcelli.

Notae
-----

1. ↑  Lewis Lockwood, Noel O'Regan, Jessie Ann Owens, "Palaestrina, Giovanni Pierluigi da," in situ *Grove Music Online.*

Bibliographia
-------------

* Andrews, H. K. 1958. *An Introduction to the Technique of Palestrina.* Londini: Novello. OCLC 890652.
* Baini, Giuseppe. 1828. *Memorie storico-critiche della vita e delle opere di Giovanni Pierluigi da Palestrina.* Romae: Società tipografica. OCLC 2057906.
* Jeppesen, Knut. 1946. *The Style of Palestrina and the Dissonance.* Copenhagen: E. Munksgaard. OCLC 1132704.
* Lockwood, Lewis, et alii. *Grove Music Online.* Oxonii: Oxford University Press, 2007-2013.
* Marvin, Clara. *Giovanni Pierluigi da Palestrina: A Guide to Research.* Novi Eboraci: Routledge, 2002. ISBN 0815323514.
* Pyne, Zoe Kendrick. 1922. *Giovanni Pierluigi da Palestrina: His Life and Times.* Londinii: J. Lane. OCLC 890662.

Nexus interni
-------------

* Madrigalis
* Missa Papae Marcelli

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Petrum Aloysium Praenestinum** spectant. |
Horstius Sindermann anno 1976
**Horstius** (Theod. *Horst*) **Sindermann** (natus 5 Septembris 1915 Dresdae; mortuus 20 Aprilis 1990 Berolini) vir publicus Rei publicae Democraticae Germanicae et sodalis SED erat.

Familia, iuventus et munus
--------------------------

Pater fraterque Horstii sodales et legati factionis SPD fuerunt. Ipse iam discipulus sodalis Foederis Iuventutis Communistae factus est. Anno 1933, cum maturitatem accepisset, a Nazistis captus et omne paene tempus ad finem dictaturae anno 1945 in carcere retentus est.

Cursus honorum
--------------

E carcere liberatus Sindermann sodalis KPD, anno 1946 SED factus est. Ad usque annum 1953 diurnarius regens diariorum factionis suae Dresdae, Chemnicii Salinarum Saxonicarum erat. Deinde pro factionis propaganda laboravit et dux SED districti Salinarum Saxonicarum erat. Ab anno 1963 Sindermann legatus Camerae Popularis erat. 3 Octobris 1973 praeses ministrorum RDG electus est. Sed iam 29 Octobris 1976 ab Erico Honecker duce SED depositus est, quod liberalius societates commerciales duxisset. Sindermann nunc praeses Camerae Popularis electus est et ad res novas anni 1989 mansit. 3 Decembris 1989 factione sua exclusus et pro tempore in carcerem missus est. Sed mox valetudinis causa dimissus iam ante iudicium anno 1990 mortuus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in Tabulario Munzinger (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Rei Publicae Democraticae Germanicae (1949 - 1990)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insignum Rei Publicae Democraticae Germanicae |
| Otto Grotewohl |
Gulielmus Stoph |
Horstius Sindermann |
Gulielmus Stoph |
Ioannes Modrow |
Lotharius de Maizière |
|  |
*Humulus lupulus*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Rosales   
Familia : Cannabaceae   
Genus : *Humulus*   
L.  
   
Subdivisiones: Species*Humulus lupulus* L.  

*Humulus japonicus* Siebold & Zucc.  

*Humulus yunnanensis* Hu
Synonyma
\* *Humulopsis* Grudz.

***Humulus*** est genus plantarum florentium familiae Cannabacearum, in regionibus temperatis hemisphaerii borealis indigena. *Humulus lupulus* in cervesia coquenda adhibetur. *Humulus japonicus* est planta ornamentalis quae in Americam invasit et ibi saepe noxia habetur. Tertia species, *Humulus yunnanensis*, in silvis Iunnaniae reperitur.

Bibliographia
-------------

* Carolus Linnaeus, *Species plantarum* (Holmiae: impensis L. Salvii, 1753) vol. 2 p. 1028 **(Latine)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Plantes d'Afrique • Flora of China • Flora of North America • USDA Plants Database |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Humulum*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Humulum*** spectant. |
Ioannes Philippus Sousa.
**Ioannes Philippus Sousa** (6 Novembris 1854–6 Martii 1932) fuit compositor et conductor Americanus, praecipue notus pro carminibus militaribus et reipublicae amantibus (Anglice: *military and patriotic marches*). Ob sollertiam talium carminum componendorum, Rex Carminum Militarium in Civitatibus Foederatis appellatur.

Adulescentia
------------

Ioannes Philippus Sousa Vasingtoniae anno 1854 natus est, patre Ioanne Antonio Sousa matreque Maria Trinkhaus. Pater erat musicus in Grege Symphonico Corporis Classiariorum Civitatum Foederatarum. Ubi Sousa erat tredecim annos natus voluit fugere cum circo. Antequam fugere posset, pater coegit eum conscriberi in Grege Symphonico Corporis Classiariorum. Erat peritus omnium instrumentum musicum, insigniter citharae, bucinae, et tympani.

Curriculum vitae
----------------

Sousa conductor Gregis Symphonici Corporis Classiariorum Civitatum Foederatarum anno 1880 designatus est. Postquam gregem duodecim annis duxerat, Sousa iter per Americam atque Europam fecit. Musica in pompis militaribus adhibenda composuit, e.g. "Semper Fidelis" (sententia Corporis Classiariorum), "Invicta Aquila," "Stellae et Laciniae in Aeternum." Respublica "Stellae et Laciniae in Aeternum" ut civitatis militarium pompam? designavit. Sousa etiam sousaphonum (genus tubae) excogitavit.

Gratia
------

Quamquam Sousa mortuus est anno 1932, amor eius patriae adhuc vivit. Eius scripta saepe aguntur? per pompas et ritus diei 4 Iulii. Eius compositiones etiam aguntur a gregibus symphonicibus scholarum et oppidorum.

Bibliographia
-------------

* Berger, Kenneth. 1957. *The March King and His Band: The Story of John Philip Sousa.* Novi Eboraci: Exposition Press.
* Bierley, Paul E. 1984. *The Works of John Philip Sousa.* Integrity Press.
* Bierley, Paul E. 2001. *John Philip Sousa, American Phenomenon.* Rev. ed. Miamiae: Warner Brothers Publications.
* Bierley, Paul E. 2006. *The Incredible Band of John Philip Sousa.* University of Illinois Press.
* Delaphine, Edward S. 1983. *John Philip Sousa and the National Anthem.* Frederick Terrae Mariae: Great Southern Press.
* Lingg, Ann M. 1954. *John Philip Sousa*. Novi Eboraci: Henry Holt.
* Newsom, John, ed. 1983. *Perspectives on John Philip Sousa.* Vasingtonae: Library of Congress.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus, www.dws.org
* "John Philip Sousa was raised as a freemason at the Hiram-Takoma Lodge #10 in the District of Washington," www.ht10.com
* "75 years after death here, Sousa sells out the Abe," readingeagle.com (*Reading Eagle Newspaper*[)
* Woo, Tim. 2004. Copyright's Communication Policy.
Wikidata Susanna Lenglen
Res apud Vicidata repertae:Susanna Lenglen: imagoSusanna Lenglen: imago
*Nativitas*: 24 Maii 1899; Lutetia  
*Obitus*: 4 Iulii 1938; Lutetia  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Suzanne Rachel Flore Lenglen
**Officium**

*Munus*: tennis player  

**Memoria**

*Laurae*: International Tennis Hall of Fame, prix Monique-Berlioux  
*Sepultura*: Saint-Ouen Cemetery  

Susanna Lenglen
**Susanna Lenglen** (*Suzanne Lenglen*; Lutetiae nata die 24 Maii 1899; ibidem mortua die 4 Iulii 1938) fuit tenilustrix francica. Vicit certamina Wimbledonensia annis 1919-1923 et 1925 atque certamen teniludii apud ludos Olympicos Antverpiae anno 1920. Anno 1926 athleta professionalis facta est, sed anno sequente valetudinis causa desiit. Denique Lutetiae Parisiorum scholam teniludii gerebat. Anaemia mortua est anno 1938. Vestimentum leve albumque, quod gestabat, cum ludebat, primum mulieribus idoneum ad ludum habebatur, quia non impediebat cursum.

Bibliographia
-------------

* Thomas Bauer, "Suzanne Lenglen, une sportive Art déco" in Myriam Boucharenc, Claude Leroy, edd. *L'Année 1925 : L’esprit d’une époque* (Nemetoduri, 2012. ISBN 978-2-8218-5104-7) pp. 277-292
* Ioannes Clerici, *Suzanne Lenglen, la diva du tennis*. Rochevignes, 1984. ISBN 978-2-86737-010-6
* Ioannes Cochennec, "Suzanne Lenglen, les années folles du tennis" (26 Iunii 2011) apud *Slate.fr*
* Philippus Tétart, "Champion androgyne, combattante et danseuse. Portrait flou de Suzanne Lenglen (1913-1923)[*nexus deficit*]" in *International Review on Sport & Violence* vol. 8 (2014) pp. 63-82

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Susannam Lenglen** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Statua Banda in urbe capite Lilongwe
**Hastings Kamuzu Banda** (natus 15 Februarii 1898 in oppido Kasungu, mortuus 25 Novembris 1997 in Africa Australi) vir publicus Malavii fuit.

Vita ante magistratum
---------------------

Banda in Nyasaland colonia Britannica natus diu in Regno Unito vivebat atque in Scotia, in Universitate Academica Edinburgensi medicinae studebat atque probationem medici accepit.

Cursus honorum
--------------

1 Februarii 1963 Banda praeses ministrorum Nyasaland nominatus est et die 6 Iulii 1964 libertatem a Britannia impetravit. Elisabetha II primo caput civitatis mansit, quae nunc Malavium nominata est. Die 6 Iulii 1966 Banda rem publicam proclamavit atque ipde magistratum praesidis iniit. Dehinc dictator Malavium rexit ad usque annum 1994, cum suffragium primum liberum habitum perdidisset. Die 21 Maii 1994 Bakili Muluzi eius successor magistratum iniit.

Iudicium et mors
----------------

Anno 1995 Banda caedis administri accusatus, sed criminis absolutus est. Anno 1997 in valetudinario Africae Australis mortuus est.

Nexus externi et fontes
-----------------------

* Biographia apud allafrica.com (lingua Anglica)
* Curriculum vitae apud biografiasyvidas.com (lingua Hispanica)

Praesides Malaviae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Hastings Kamuzu Banda 1966 • Bakili Muluzi 1994 • Bingu wa Mutharika 2004 • Joyce Banda 2012 • Petrus Mutharika 2014 • Lazarus Chakwera 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Malavienses |
|  |
Ennis-Hill in Daegu anno 2011.
**Iessica** (vulgo *Jessica*) **Ennis-Hill** (nata Sheffield in Anglia 28 Ianuarii 1986) est athleta Britannica, quae heptathlo et cursu impedimentorum 100 metrorum certat. Quattuor nomismata aurea unumque argenteum in certamine heptathli ludorum magni momenti vicit: aureum in Olympiis Londiniensibus anno 2012, aurea in ludis mundanis anni 2009 Berolini et ludis mundanis Pekiniensibus 2015 atque argenteum in ludis mundanis anni 2011 in Daegu Iaponiae. Etiam aureo affecta est nomismate in ludis Europaeis Barcinone anno 2010.

Optimam punctorum summam suam in heptathlo, 6 955, quae etiam maxima summa athletarum Britannicarum est, in Olympiis Londiniensibus collegit. Quam autem summam quattuor mulieres aliarum nationum superaverunt, quarum optima, Jackie Joyner-Kersee Americana, 7291 puncta collegit.

Maxima summa singulorum generum
-------------------------------

* Cursus 200 metrorum: 22,83
* Cursus 800 metrorum: 2.07.81
* Cursus impedimentorum 100 metrorum: 12,54
* Saltus in altum: 195
* Saltus in longitudinem: 651
* Iactus globi: 14.67
* Iaculatio: 48,33

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iessicam Ennish-Hill** spectant. |

* Ennis-Hill apud IAAF.com (Anglice)
Bibliotheca Palafoxiana Angelopoli Mexicanorum sita

**Bibliotheca Palafoxiana** (Hispanice *Biblioteca Palafoxiana*) est bibliotheca publica Angelopoli Mexicanorum sita. Quae anno 1646 ab Ioanne de Palafox episcopo condita est. Habetur prima bibliotheca publica totius Americae, tam Septentrionalis quam Australis. Plusquam 45 milia librorum ibi asservantur, qui quidem maxima ex parte inter saecula XV et XIX typis expressi sunt. Quapropter anno 2005, Bibliotheca Palafoxiana relata est a societate UNESCO in indicem qui Mundi Memoria (Anglice *Memory of the World*) nuncupatur.

Historia
--------

Bibliotheca Palafoxiana.
Anno 1646, Ioannes de Palafox, patria Hispanus, episcopus Angelopolitanus, quem supra memoravimus, quinque milia librorum e sua bibliotheca privata Seminario Tridentino, quod ipse Angelopoli ad erudiendam iuventutem condiderat, in usum publicum datis litteris donavit. Episcopi Angelopolitani, qui Palafoxium subsecuti sunt, librorum numerum suis sumptibus auxerunt. Anno vero 1773, episcopus Franciscus Fabian et Fuero novas aedes prioribus longe splendidiores exstruendas curavit ad libros diligentius asservandos, facilius reperiendos, commodius legendos.

Forma et ornatus
----------------

Bibliotheca Palafoxiana posita est in superiore tabulato aedium publicarum cultui et humanitati provehendis, quae vulgo *Casa de la Cultura* dicuntur. Eius aula princeps 43 metra longa est, tribus librariorum ordinibus conspicua et cameris quinque obducta opere latericio factis. Murus qui aditui opponitur retrotabulum sustinet e materia lignea factum, aureis lamellis decoratum pictisque tabulis insigne, praeclarum artis barocae exemplum.

Libri praecipui
---------------

Asservantur hac bibliotheca, cum alii permulti, tum praesertim:

* Herodoti *Historiarum libri IX* a Laurentio Valla in linguam Latinam conversi et Venetiis anno 1473 publici iuris facti.
* *Liber chronicarum* a Hartmanno Schedel scriptus et anno 1493 Norimbergae in lucem editus.
* Andreae Vesalii *De humani corporis fabrica libri septem* anno 1543 Basileae typis Oporini expressus.

Nexus interni
-------------

* Angelopolis (Mexicum)
* Bibliotheca Apostolica Vaticana
* Studium Angelopolitanum

Nexus externi
-------------

* Interretialis Bibliothecae Palafoxianae sedes.
Editio Teubneriana Frontini anni 1888
***Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana*** vel compendiose ***Bibliotheca Teubneriana*** est series textuum antiquorum, in linguis originalibus e novo editorum, anno 1849 a B. G. Teubnero incepta. Aedes editionum B. G. Teubner, Lipsiae instituta, ibi seriem continuebat usque ad annum 1945; eo anno, sicut Germania tota, aedes divisa est in duas partes quarum una, Lipsiae manens, editiones semper novas aut renovatas producebat, altera autem Stuttgarti restituta editiones vetustiores reimprimebat. Post annum 1999 aedes K. G. Saur bibliothecam Teubnerianam continuit et anno 2007 societati Walter De Gruyter vendidit.

Pinacotheca
-----------

* Editio Teubneriana Stobaei anni 1855Editio Teubneriana Stobaei anni 1855
* Editio Teubneriana Plutarchi anni 1914Editio Teubneriana Plutarchi anni 1914
* Pagina fragmentorum Musonii Rufi anni 1905Pagina fragmentorum Musonii Rufi anni 1905

* Editio Teubneriana Didymi anni 1904Editio Teubneriana Didymi anni 1904
* Editio Teubneriana Ciceronis anni 1908Editio Teubneriana Ciceronis anni 1908

Nexus externi
-------------

* Catalogus hodiernus
* *A Teubner A Day*
Pete Seeger cum banione (1955).
"**If I Had a Hammer** (**The Hammer Song**)" ('Si mihi esset malleus' ['Carmen mallei']) est carmen modo musicae vulgaris a Petro Seeger et Lee Hays compositum. Anno 1949 excogitatum est ad favendam motum progressivum, et primum per machinam phonographicam impressum est a The Weavers, quadricinio musicae vulgari dicato, cuius sodales Seeger, Hays, Ronalda Gilbert, et Fridericus Hellerman erant. Carmen ictus loci decimi fuit pro Petro, Paulo, et Maria anno 1962, ictusque loci tertii anno 1965, cum Trini Lopez id imprimeret.

Propalam primum actum est a Petro Seeger et Lee Hays die 3 Iunii 1949 in Arena Sancti Nicolai Novi Eboraci per cenam testimonialem pro ducibus Factionis Communisticae Civitatum Foederatarum, qui tum in curia foederali sub Decreto Smithiano cognoscebantur, tamquam rempublicam Civitatum Foederatarum evertendam faverant.

Notae
-----

1. ↑  "Town Talk," *The Daily Worker,* 1 Iunii 1949.

Nexus externi
-------------

* Verba et commentarii de "If I Had A Hammer," mysongbook.de
Hasta et iacula generis mediaevalis, recens reconstructa
**Hasta** est telum missile, lignum teres ferrea cuspide praefixum, quo eminus pugnatur.

Apud Romanos antiquos
---------------------

Apud Romanos hasta differt a pilo, quo legionarii utebantur; hasta vero auxiliarii. Differt a lancea, quae peregrina est; hasta vero Romana. Porro hastarum triplex est genus: unum breviores continet, quae manu emittuntur: alterum longiores gravioresque, quas et manu retinere, et jaculari etiam possent: tertium gravissimas, quae tormentis emittebantur.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Annales* 12.35: "et si auxiliaribus resisterent, gladiis ac pilis legionariorum, si huc verterent, spathis et hastis auxiliarium sternebantur."

Nexus interni
-------------

* Membrum superius
* Tridens

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **hastas** spectant. |

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*