recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Fable*** (Latine *Fabula*) est ludus computatralis sed etiam consolae lusoriae Xbox, a societate Lionhead Studios creatum et anno 2005 a Microsoft Games editum.

De fabula
---------

Ludo est scaena Albion imaginarius orbis terrarum, ubi nationes hominum regnum inter se partiuntur. Puer quidam ignarus sui nobilis generis vivit cum parentibus in pago Oakvale. Dein autem, pago a praedonibus vastato ac patre interfecto, servatur puer a heroe Daedalo, qui eum secum ad Societatem Heroum deducit. Est enim Societas ista academia scientiae certandique artis, ubi pueri puellaeque delecti assidue student ut in annos heroës et heroides fiant, qui Albionis populo contra hostes nefandos beluasque inhumanas prodesse possint. Cum e academia exierit, puer noster qui iam heros factus est libere suum modum vivendi eligere potest, sed quamquam viam sequatur cotidie hostes crudeles nec non monstra ubique oppugnare debebit. Deinde tamen, longa post itinera proeliaque acria, paulatim inveniet vestigia praeteriti sui suaeque familiae. Certaminum acerrimum certe illud contra Iacobum Gladiarium (Anglice *Jack of Blades*), qui pridem tantum attulerat malorum puero eiusque propinquis.

Quomodo luditur
---------------

Agit lusor partem pueri qui heros futurus est, eum libere regendo lata potestate. Etiamsi nequit lusor mutare cursum eventorum graviorum historiae, potest tamen dirigere herois actiones atque eius modum vivendi, id est statuere si bonum malumve persequatur, utra iusta fortitudine an illegitima vi ad famam praemiaque obtinuenda utatur. Etiam habitus corporis crescentis ab animo afficitur: si heros saepe scelera facit atque cives innocuos opprimit, cutis cinerea, oculi flammantes fient, cornua qualia daemones habent in capite consurgent; si autem ille assidue benevolus est atque ad cives defendendos hostes beluasque iuste oppugnat, tempore quodam transcurso aurea corona lucis eum circumdabit, capilli flavi et oculi caerulei fient. Sic heros secundum viam habendi quam delegit amorem aut terrorem populi suscitabit. 

Nexus interni
-------------

* Balverinus

Nexus externi
-------------

* Pagina interretalis ludi *Fable* apud *Microsoft Games*
* Pagina interretalis ludi *Fable* apud *Lionhead Studios*
*Dean Conant Worcester*
**Dean Conant Worcester** D.Sc. F.R.G.S. (natus apud Thetford Montis Viridis die 1 Octobris 1866; mortuus anno 1924) fuit stator Civitatum Foederatarum in insulis Philippinis. Baccalaureatus est anno 1889 apud Universitatem Michiganensem. Ab anno 1899 in Commissione Philippinarum meruit; ab anno 1901 fuit secretarius rerum internarum in gubernio harum insularum. Fuit etiam ethnographus et ornithologus.

Anno 1908, se anonyme vituperatum credens in diurno *El Renacimiento* in commentatione titulo "*Aves de rapina*", editores iudicio persecutus est, scilicet Martinum Ocampo et Theodorum Kalaw; quibus in carcerem missis diurnum interdictum est. Anno 1910 Dean Worcester Nosocomium Generale Philippinum condidit.

Anno 1913, Francisco Burton Harrison gubernatore, Dean Worcester (sicut alii Civitatum Foederatarum cives) a munere secretarii demissus est et Raphael Palma ad idem munus inductus. Dean Worcester eo anno historiam de debellatione et pacificatione insularum conscripsit sub titulo *The Philippines Past and Present*.

Opera
-----

* (cum Frank S. Bourns) *Preliminary Notes on the Birds and Mammals Collected by the Menage Scientific Expedition to the Philippine Islands* (1894)
* *The Philippine Islands and Their People* (1898)
* *The Non-Christian Tribes of Northern Luzon* (1906)
* (cum Richard C. McGregor) *A Hand-List of the Birds of the Philippine Islands* (Manila: Bureau of Printing, 1906)
* *The Philippines Past and Present* (1913; editio 2a, 1914) Textus incompletus
	+ Nova editio "*with biographical sketch and four additional chapters by [Joseph] Ralston Hayden*" (1930)
	+ Nova editio (Kessinger Publishing, 2004) Paginae selectae

Nexus externi
-------------

* Elmer A. Ordoñez, *"Aves de rapina" revisited*
* Iudicium anni 1908

Bibliographia
-------------

* Bo Beolens, Michael Watkins, *Whose Bird? Common Bird Names and the People They Commemorate* New Haven: Yale University Press, 2003
Fabianus Cancellara anno 2007
**Fabianus Cancellara** (natus familia oriunda e Italia apud Wohlen ad Bernam 18 Martii 1981) est birotarius Helveticus, certaminis temporis peritus, ter mundi certaminis temporis singulari victor, et Olympionices. Vicit etiam Circuitum Flandriae, Certamen Lutetia Roubaix (bis), Certamen Mediolano Sanctum Remum, Certamen Tirreno Adriaticum, Circuitum Helvetiae, Certamen Monte Paschi Eroica, et quattuor Circuitus Franciae prologos.

Anno 2006, factus est alter Helveticus qui "certamen classicum" inter Lutetiam et Roubaix vincit, post Heiri Suter anno 1923.

Londinii die 7 Iulii 2007, pro Manu CSC vehens, vicit prologum Circuitus Franciae, certamen temporis singulorum 7.9 chiliometrorum, et ergo obtinuit ius tuniculae flavae gerendae in proxima circuitus statione. Die 10 Iulii, Cancellara vicit tertiam stationem, cursum a vico Waregem in Belgia ad oppidum Compendium in Francia, et gregis ductor in classificatione generali tuniculam flavam retinuit; postea autem tuniculama flavam amisit.

Cancellara in Olympiis anni 2008 clipeum aureum in certamine temporis singulari abstulit.

Anno 2010, pro Manu Saxo Bank certavit.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Theodisce)**
* Adumbratio manus CSC **(Danice)**
* Adumbratio Trap-Friis **(Danice)**
Fornax Russica, qua Aemilianus ubique vehebatur
***Iussu esocis*** (Russice *По щучьему веленью*) vel ***Aemilianulus fatuus*** (*Емеля дурак*) est fabella puerilis Russica. In collectione Alexandri Afanas'ev primum edita est (№№ 165—167); postea a Vladimiro Dahl, Ioanne Bunin, Alexio Tolstoj varie refecta est.

Fabula
------

Aemilianulus, fatuus dictus, iuvenis hebes et desidiosus erat, qui rem familiarem tam male gerebat, ut propinqui nullum laborem ei mandare temptarent, et solum tortulas dulces strenue comedebat. Aliquando esocem in flumine cepit, quae voce humana Aemilianum sibi parcere rogavit et omnia ab eo optata perficere promisit. Aemilianulo rogante, quomodo esox hoc factura sit, respondit: "Cum aliquod volueris, dicas *iussu esocis illud fiat* et statim perficietur". 

Primo Aemilianulus fecit, ut iussu esocis situlae sua sponte aquam afferrent et ascia ipsa ligna finderet. Postea hieme incedente rogabat esocem, ut fornax eius calidus (nam hieme in rure Russiae omnes supra fornacem dormiebant) foras ipse eveheret passimque Aemilianulum ferret. Multum Aemilianulus fornace sua vectus est et audivit de eo rex. Rex Aemilianulum ad se venisse iussit, ut omnia ab eo cognosceret vel ut fornacem publicaret. Utrum Aemilianulus esocem rogavisset an alio modo, incertum est, sed, dum apud regem hospitabatur, Maria regis filia gravida facta est. Rex iratus Aemilianulum et Mariam in cupa inclusos in mare abicere iussit. Sed et in mari esox eos servavit et, cupa in litus eiecta, ibi palatium magnum eis iussu esocis aedificatum est. Aemilianulus autem Maria rogante formam mutavit et adeo pulchrior factus est, ut rex, qui palatium novum in regno suo visurus venit, eum non cognosceret. Postea rex, cum Aemilianulus se ei aperuisset, vi miraculosa admiratus generum suum legitimum esse concessit.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Cf. "iussu regis, iussu imperatoris".
3. ↑  Femina fuit, Russice *щука* (esox) feminini generis est.
4. ↑  *Tzar*.
5. ↑  *Марья*.

Nexus externi
-------------

* *Aemilianulus fatuus* (№ 165 et № 166) et *Iussu esocis* (№ 167) in collectione Afanas'ev **(Russice)**
* Eadem apud *Vicifontem*: *Aemilianulus fatuus* **(Anglice)** et *Iussu esocis **(Russice)***
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Computatio radiocarbonica**, sive **ratio 14C**, sive **chronometria radiocarbonica,** est ratio per quam aetas cuiusdam rei biologicae ex relativa carbonii isotoporum copia determinari potest. Propterea, computatio radiocarbonica saepe adhibetur ad annum vel aevum rebus archaeologicis assignandum.

Talis ratio inter annos 1945 et 1955 a Willard Franciscus Libby chemico Americano excogitata est, qui hac inventione Praemium Nobelianum chemiae anno 1960 consecutus est.

Chronometria radiocarbonica aetatem materiei quae originem organicam habet (ossa, ligna, textilia fibrarum, semina) determinari sinit. Tempus dat relativum respectu praesentis, calendarii annis computatum, et materiei quaedam aetas inter 50000 circumscripta et centum annos determinari potest. Quae in archaeologia est praecipua ratio ad tempora rebus organicis repertis (id est quae carbonii atomos continent) assignanda.

Notae
-----

1. ↑  Pekkanen, Tuomo & Pitkäranta, Reijo, *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum* (Helsinki: SKS, 2006), s.v. *radiohiiliajoitus*.

Bibliographia
-------------

* Cheng, Hai, et al. 2018. "Atmospheric 14C/12C changes during the last glacial period from Hulu Cave." *Science* 362 (14 Decembris 2018): 1293–97. Epitome.

Nexus interni
-------------

* Chemia nuclearis
* Chronologia
* Chronometria
* Physica nuclearis
* Radioactivitas

Nexus externi
-------------

* De regulatione radiocarbonii. **(Anglice)**
Compton Mackenzie (ad sinistram partem) cum emissariis collegis apud legationem Britannicam Athenis die 25 Novembris 1916
**Compton Mackenzie** [ˈkʌmptən məˈkɛnzɪ], pleniter *Sir Edward Montague Compton Mackenzie* (1883 - 1972), alumnus Collegii Magdalenae apud Oxonienses, fuit mythistoricus, autobiographus, emissarius et incola insularum: habitavit enim Capreis 1913-1920, Herm inter insulas Normannicas 1920-1923, Barram ab anno circiter 1935.

Vita
----

Natus est die 17 Ianuarii 1883 in oppido West Hartlepool Angliae. In annis 1914-1917 fuit emissarius Britannicus in Graecia, de qua re quattuor commentaria scripsit, *Gallipoli Memories*, *Athenian Memories*, *Greek Memories*, *Aegean Memories*. Opus eius notissimum est mythistoria ludicra de aqua vita clam importata, *Whisky Galore!* Mortuus est die 30 Novembris 1972 Edimburgi.

Opera selecta
-------------

* *The Gentleman in Grey* (1907)
* *The Passionate Elopement* (1911)
* *Carnival* (1912)
* *Sinister Street* (1914)
* *Guy and Pauline* (1915)
* *The Altar Steps* (1922) Textus Anglice
* *Santa Claus in Summer* (1924)
* *The Old Men Of the Sea* (1924)
* *Vestal Fire* (1927)
* *Extraordinary Women* (1928)
* *Gallipoli Memories* (1929)
* *Athenian Memories* (1931)
* *Greek Memories* (1932 [editio vetita]; 1939 [editio recensa])
* *Aegean Memories* (1940)
* *The Monarch of the Glen* (1941)
* *The Four Winds of Love* (6 voll. 1937–45)
* *Whisky Galore!* (1947)
* *The Rival Monster* (1952)
* *Rockets Galore* (1957)
* *Thin Ice* (1956)
* *The Lunatic Republic* (1959)
* *The Stolen Soprano* (1965)
* *My Life and Times* (1971)

Nexus externi
-------------

* De Compton Mackenzie in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
*Vide etiam paginam fere homonymam:* 194 Prokne

*Cena Terei* a Petro Paulo Rubens picta; Procne marito suo caput Ityis praebet
**Procne** sive **Progne** (Graece Πρόκνη) in mythologia Graeca fuit filia Atheniensium regis Pandionis qui societatis adversus Thebanos causa eam apud Thracum regem Tereum, quem Mavortis filium dicebant, collocavit. E quo matrimonio peperit apud Thraces filium Ityn, infausto sidere natum. Nam Procnae soror erat, Philomela nomine, quam post quinque annos revisere vehementer cupivit. Itaque marito precibus persuasit ut eam Athenis peteret atque licentia a patre Pandione impetrata secum in Thraciam duceret brevi redituram pollicitus. At simul atque formosam virginem adspexit insano amore flagrare coepit Tereus. Nec a scelere abhorruit ː nam Philomelam vi et dolo malo stupravit atque ne facta denuntiare posset linguam ei secuit atque remotis stabulis captivam custodivit dum mortuam eam socero et uxori renuntiat. At Philomela quae sibi accidisset vesti intexere excogitavit quam sorori mittere per ancillam ei contigit. Ita Procne fraude intellecta sororem inter bacchanalia liberare potuit atque abominandam ultionem cum illa concinnare. Nam communem filium Ityn in membra disiectum et concoctum patri edendum adposuerunt. Quod cum comperuit Tereus duas mulieres occidere voluit et eas persequebatur ː tum dei fugientes Procnen in hirundinem et Philomelam in lusciniam mutavere dum ipse Tereus aut epops aut accipiter fit.

Longissimam narrationem huius fabulae apud Ovidium inveneris sexto libro *Metamorphoseon* qui motus animi omnium personarum describebat. Rem brevius percurrebat Hyginus sed res non alibi inveniendas addebat, fortasse quia argumentum cuiusdam tragoediae hodie deperditae referebat potius quam communem fabulam.

Notae
-----

1. ↑  Sic Hyginus. Apud alios auctores mutationes sororum inversae sunt.
2. ↑  Sic Apollodorus, Ovidius, Pausanias.
3. ↑  Sic Hyginus Aeschylum secutus, scilicet quia accipiter parvas aves persequitur et caedit.

Fontes
------

* Aeschylus, *Supplices* 57-67
* Apollodori bibliotheca III.14.8
* Hyginus mythographus, *Fabula* 45
* Ovidius, libro sexto *Metamorphoseon*, 424sqq.
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* V.4 et XXIV.3 et XLI.8-9
* Seneca, *Agamemnon* 670-5
* Thucydides, libro secundo *De bello Peloponnesiaco* 29.3
* Vergilius, *Bucolica*, ecloga sexta 78-81

Nexus interni
-------------

* *Urbanus procne*
planities litorales colore callaino designantur
**Planities litoralis** vel **planities continentalis** est superficies plana subaquanea terrae continenti adiacens, pars continentis, cuius stratum supremum undis destructum est. Maris altitudo super planitie litorali circa 100 vel 200 m est. Idem In confinio planitiei litoralis et maris partis principalis fundus marinus ardue in profundum abit. Eadem lamina tectonica vel scutum sub planitie litorali iacet, quae sub continente adiacente.

Planities litorales maximae in Oceano Glaciali Eurasiae adiacent, quarum latutudo circa 1500 chm est; multorum marium marginalium tota area in planitiebus continentalibus sita est, ut maris Germanici, maris Sinensis Australis, maris Beringiani, maris Arafurani, sinus Hudsonii.

Notae
-----

1. ↑  M. Kirpicznikov et N. Zabinkova, *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum*, Leninopoli 1977, s.v. *Шельф*.
2. ↑  Ibidem.

Nexus externi
-------------

* Planities continentalis (*Britannica*) **(Anglice)**
* Planities continentalis (*Encyclopaedia Russica magna*) **(Russice)**
* Planities continentalis (*Encyclopaedia Danica*) **(Danice)**
* Planities continentalis (*Encyclopaedia Norvegica*) **(Norvegice)**
Processio dominicae in Palmis Heiligenstadii anno 1978 facta
Dominicis in Palmis de passione Domini fit in urbe Hagiopoli in Eichsfeldia venusta maximaque **Processio dominicae in Palmis** (Theodisce: *Palmsonntagsprozession Heiligenstadt*). Quotannis veniunt illuc multa milia christifidelium. Gravitudini ostendendae UNESCO anno 2016 processionem hereditatis mundialis spiritalis exemplum agnoscebat. Processio in regione Thuringiae ubi catholicismus viget inter totius anni ecclesiastici eventus maximos adscribi potest.

Historia
--------

Iesus Salvator in asino Ierusalem appropinquans, in Museo artis popularis Oenipontano
Omni dominica in Palmis turba orantium spectantiumque satis magna in Hagiopolitanis viis volvitur. Origo eius in Medio quod dicitur aevo invenitur. Tempore sic dictae Reformationis, cum multi Hagiopolitani iam asseclae novae fidei facti essent, processiones tales cito in oblivionem ceciderunt. Verisimiliter in initio processio nostra non dominicis in Palmis sed feriis VI in Parasceve fiebat. Anno 1734 autem a die Passionis DNIC in dominicam in Palmis translata est. Postquam anno 1575 archiepiscopus Moguntinus Daniel Brendel de Homburg in Eichsfeldiae regionem iesuitas misit, monachi pristina spectacula artis dramaticae christiana atque processiones renovabant. Anno 1581 prima vice instrumenta cruciatuum in Iesu Christo inflicti cum figuris magnis publice portari iusserunt. Ita melius et modo magis viventi passio Domini ante oculos ponatur. Statuae eaedem usque ad tempus nostrum monstrantur.

Ostentus stationum sex mobilium
-------------------------------

* Imago (sculpta) prima est de Ultima Cena. Christus benedicit manu dextera sublata calicem, quem a manu sinistra tenet.
* Imago secunda agoniam Iesu Christi in Monte Olivarum completam demonstrat. Christus genuflexus et sanguinem sudans de doloribus patiendis cogitat, cum angelus eum firmat et passionem subeundam proponit.
* Imago tertia Dominum Iesum irridio habent: oculis tectis et manibus ligatis tormenta Christum circumdant.
* Imago quarta crucifixum magnum est - signum salvationis, vitae, spei.
* Imago quinta territam matrem dolorosam Mariam in manibus suis filium mortuum tenentem depingit.
* Imago sexta est sanctum sepulcrum ornatissimum. Flores et corona victoris in tumba posita resurrectionem Christi de morte victoris personant.

Echo spiritualis
----------------

Anno 1992 multitudo fidelium maxima adfuit. In fine processionum benedictio specialis spargitur Sanctae crucis particula. Omnibus primo participantibus processio eventus vere ingens est. Etiam auctor notissimus et protestanticus Theodorus Storm, qui annis a 1856 ad 1864 in tribunali Hagiopolitano iudicis munere functus est, motus fuit valde actis his sanctis visis. Id in fabula praetitulata *Veronika* legi potest. Constat processionem Hagiopolitanam continuo testimonium de Eichsfeldiae catholicitate optimum perhibuisse perhibere perhibituram.

Nexus interni
-------------

* Processio feria VI in Passione Domini (Locoritum)

Nexus externi
-------------

* De processione in situ publico interretiali urbis scitu digna
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

***Gallia est omnis divisa in partes tres*** prima est sententia Belli Gallici scripti a Julio Caesare. Haec sententia notissima est — non solum sub discipulis aut studentibus linguae Latinae, etiam homines linguam non tam bene noscentes hanc sententiam noverunt. Caesar hic de loco geographico Galliae et de suis incolis narrat. Tres partes sunt prima pars inculta a Belgis, pars secunda inculta a Aquitanis et pars tertia inculta a Celtis sive Gallis.

Iuliani Tuwim poema *Nad Cezarem* (*Caesarem legens*) notum est, quod incipit:

*Szkoło! Szkoło!*
*Gdy cię wspominam,*
*Tęsknota w serce się wgryza,*
*Oczy mam pełne łez*!
...*Gallia est omnis divisa*
*In partes tres*...

Notae
-----

1. ↑  O ludum litterarum! / Cum te remimniscor, / tristitia cor meum comedit, / oculos lacrimis plenos habeo...

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Commentarii de bello Gallico** apud **Vicifontem**. |

* Textus *Bibliotheca Augustana* **(Latine)**
* Iuliani Tuwim *Nad Cezarem* **(Polonice)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Epinephelus malabaricus*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Ordo : Perciformes   
Familia : Serranidae   
Subfamilia : **Epinephelinae**   
   
Subdivisiones: Genera*Alphestes*  

*Anyperodon*  

*Aethaloperca*
*Cephalopholis*  

*Chromileptes*  

*Dermatolepis*  

*Epinephelus*  

*Gonioplectrus*  

*Gracila*  

*Hyporthodus*  

*Mycteroperca*  

*Paranthias*  

*Plectropomus*  

*Saloptia*  

*Triso*  

*Variola*

**Epinephelinae** sunt subfamilia piscium familiae Serranidarum ordinis Perciformium. Plurimi in genera *Epinephelum* et *Mycteropercam* digeruntur.

Anatomia Epinephelinae.
Monogenea parasitica in branchiis Epinephelinae.
Epinephelinae sunt Teleostei, plerumque corpore robusto et ore magno, qui longe et celeriter natare non possunt. Tam magnae crescere possunt ut longitudines praeter metrum et pondera usque ad 100 chiliogrammata non sint rara, quamquam in grege tali magno, species magnopere variant. Praedam integram vorant, partes non demordentes. Multae Epinephelinae sunt pisces cibarii magni momenti. Multae species piscatoribus oblectationis causa gratissimae sunt. Nonnullae species parvae in aquariis domesticis conservantur.

Nexus interni
-------------

* Ciguatera

Pinacotheca
-----------

* Aethaloperca rogaa*Aethaloperca rogaa*
* Anyperodon leucogrammicus*Anyperodon leucogrammicus*
* Aulacocephalus temminckii*Aulacocephalus temminckii*
* Cephalopholis miniata*Cephalopholis miniata*
* Cromileptes altivelis*Cromileptes altivelis*
* Dermatolepis inermis*Dermatolepis inermis*
* Epinephelus marginatus*Epinephelus marginatus*
* Gonioplectrus hispanus*Gonioplectrus hispanus*
* Epinephelus niveatus*Epinephelus niveatus*
* Mycteroperca bonaci*Mycteroperca bonaci*
* Paranthias furcifer*Paranthias furcifer*
* Plectropomus laevis*Plectropomus laevis*
* Variola louti*Variola louti*
* Grammistes sexlineatus*Grammistes sexlineatus*
* Pogonoperca punctata*Pogonoperca punctata*
* Rypticus saponaceus*Rypticus saponaceus*

Notae
-----

*Gulai kerapu,* cibus Padangianus, qui Epinephelinis utitur.
1. ↑  "Most consumers prefer to purchase live groupers in fish markets"

Bibliographia
-------------

* Nelson, Joseph S. 2006. *Fishes of the World.* John Wiley & Sons. ISBN 0-471-25031-7.
* Siliotti A. 2006. *Poissons de la Mer Rouge.* Veronae: Geodia Edizioni.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Epinephelinas** spectant. |

* Imagines et pelliculae *Chromileptis altivelis.* arkive.org.
Epictetus
**Epictetus** (Graece: *Ἐπίκτητος* 'adquisitus', servitutem designans) philosophus Stoicus primo secundoque saeculis vixit. Hierapoli in Phrygia natus est. Puer Epaphrodito cuidam Romae serviebat sub imperatore Nerone. Hunc philosophiam docuit Musonius Rufus. Anno 89, cum Domitianus princeps philosophos ex urbe expulisset, Nicopolem in Epiro perfugit, regione Graeciae, ubi scholam subinde condidit. Arrianus dicta Epicteti *Dissertationes* (Διατριβαί) appellata edidit, quorum supersunt libri quattuor; superest *Enchiridion* (Ἐγχειρίδιον) quoque, quod Marcus Aurelius magni aestimavit.

Plura legere si cupis
---------------------

* F. Millar, 'Epictetus and the Imperial Court', *JRS* 1965(55) : 141-148.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Internet Encyclopedia of Philosophy • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Epictetum** spectant. |

* Opera in Bibliotheca Augustana **(Graece)**
* Opera apud "The Little Sailing" **(Graece)**
* Epicteti opera in Perseo Proposito **([[Graece

]])**
*Vide etiam paginam discretivam:* Epidaurus (discretiva)


Wikidata Epidaurum
Res apud Vicidata repertae:
settlement in Croatia  
*Civitas*: Croatia  
*Locus*: 42°34′46″N 18°13′15″E  
*Nomen officiale*: Cavtat  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Canales (Croatia), Ragusina - Narentina  

**Forma**

*Area*: 5.8 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 2 189  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Tabula aut despectus**

Epidaurum: situsEpidaurum: situs
**Epidaurum** (*Epidaurus*, deinde **Ragusium Vetus**, *Ragusa Vetus* et *Civitas Vetus*) (Croatice: (Croatice: *Cavtat*; Italiane: *Ragusa Vecchia*) est oppidum Croatiae, caput municipii Canalium, in Regione Ragusina-Narentina ac in Dalmatia terra historica, situm. Incolunt oppidum circiter 2000 incolae (ab anno 2011).

Historia
--------

Epidaurum fuit dalmata antiqua urbs, a Graecibus Epidauri Peloponnesi condita Saeculo 6 a.C.n.; deinde romana urbs fuit in provincia Dalmatia.

Notae
-----

1. ↑  Antonio Sciarretta's Toponymy - Ancient Toponymy: Illyricum URL www.asciatopo.altervista.org
2. ↑  Antička Hrvatska
3. ↑  en.wikipedia

Nexus externi
-------------

* Proprius municipii situs interretialis **(Croatice)**

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°34′46″N 18°13′15″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Treccani |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Epidaurum** spectant. |
Insignia ludi.
**OpenTTD** est ludus computatralis cum fonte aperto in quo lusores hamaxostichos, naves, aeroplana, laophoria, et autoplaustra emunt et ministrant, varia onera huc illuc transportantes, ut pecuniam facient. Licentia ludi est GNU GPL.

In ludo.

Historia
--------

Origo OpenTTD est ludus *Transport Tycoon Deluxe* (TTD) anno 1995 a Microprose creatus. Omnes facultates eius ludi adsunt in OpenTTD atque plures, sicut varia Intellegentiae Artificiales, multae magnitudines tabulae, interfacies commutabilis, ac compilatus est multis systematibus internis sicut Microsoft Windows, GNU/Linux, Mac OS X, Solaris, BSD, etc.

Ludovicus Strigeus anno 2003 nuntiavit se *Transport Tycoon Deluxe* convertere in linguam C audere. Anno 2004, ludus solutus est et nominatus est "OpenTTD". Alii programmatores deinde iuxit manum OpenTTD, tum et fons et facultates ludi augebantur. Post annum 2007, OpenTTD paulatim evolvebat in linguam C++. 

Usque ad 2010, res graphicae, sonicae, et musicae ex *Transport Tycoon Deluxe* necese erant OpenTTD, etsi ipsum erat apertum ac liberum. Multi autem congregaverunt et laboraverunt ut omnes 7000 spiritus 2D ludi crearentur. Itaque deinde et soni et musica creati sunt. Cum cunctae res graphicae ("OpenGFX") et sonicae ("OpenSFX") perfectae sunt anno 2009, lusor poterat OpenTTD ludere sine ulla parte de *Transport Tycoon Deluxe*. Haec anno 2010 celebrabatur editione OpenTTD 1.0.0. Sic nominata est quia prima erat editio prorsus libera.

Tamen hodie multi sunt auctores qui iuvant OpenTTD meliorare, et cotidie nova editio ludi compilatur et promulgatur apud situm Interretiale OpenTTD.

Modi ludendi
------------

Multi lusores delectantur variis modis ludendi: aliis placent rete vehiculorum realisticum, aliis lucrum magnum, aliis magna copia oneris translata. Aliis placet ludus cum pluribus lusoribus per Interrete, ut competitores vel manus lusorum unius ludens habeant.

Porta ludi.
OpenTTD multis linguis translatum est, etiam Linguae Latinae. Si mendum aut verbum Latinum incommodum vides, potes corrigere si optas interpretem Latinae esse apud situm Interretiale OpenTTD.

De NewGRF
---------

Multi fasciculi qui "NewGRF" appellantur possunt arcessi intra ludum. NewGRF commutat OpenTTD aut rebus addendis aut mutandis: Alia NewGRF hamaxostichos Anglicos habent, alia aeroplana, alia industrias novas, alia vehicula ridicula. Etiam NewGRF possunt arcessi apud fora Interretialia OpenTTD, et alios situs Interretiales. NewGRF possunt valde ludum mutare, ut sive difficilior sit, ut sive lusor possit incipere ludum in Saeculo 19 (vel antea), ut sive graphicae habeant resolutionem maiorem.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **OpenTTD** spectant. |

* Situs Interretialis OpenTTD
* Vici OpenTTD
* Fora Interretialia OpenTTD
* #openttd canalis IRC
*Vide etiam paginam discretivam:* Sanctus Ioannes (discretiva)


Wikidata Ioannes (apostolus)
Res apud Vicidata repertae:Ioannes (apostolus): imagoIoannes (apostolus): imago
*Nativitas*: 11 CE; Bethsaida  
*Obitus*: 99 CE; Ephesus  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: apostolus  
*Munus*: Piscator, theologus, mystic, auctor  

**Consociatio**

*Religio*: Religio Christiana, Religio Iudaica
**Familia**

*Genitores*: Zebedee; Salome  

**Memoria**

*Sepultura*: Turcia  
Sanctus (*feriae die* 27 Decembris, 26 Decembris)
**Ioannes** (Graece Ἰωάννης; natus circa annum 6, mortuus circa annum 100), filius Zebedaei et frater Iacobi maioris, fuit unus ex duodecim apostolis Iesu in Novo Testamento descriptis. Patres Ecclesiae eum eundem esse qui Ioannes evangelista, Ioannes Patmi, Ioannes presbyter, ac discipulus quem amabat Iesus, sed plures eruditi hodierni censent eos viros distinctos esse.

Notae
-----

1. ↑  Jörg Frey et al. "Iohannes", in *Brill’s New Pauly*, editione interretiali (2006).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem apostolum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

Apostoli Iesu

|  |  |
| --- | --- |
| Duodecim | Andreas • Bartholomaeus (Nathanaël) • Iacobus, filius Alphaei (Minor • Iustus) • Iacobus, filius Zebedaei (Maior) • Ioannes (Amatus • Evangelista • Patmi) • Iudas Iscariotes • Iudas Thaddaeus • Matthaeus • Philippus • Simon Petrus • Simon Zelotes • Thomas |
| Posteriores | Matthias • Paulus |
| Alia | Ultima Cena • Actus Apostolorum • Pentecoste • Successio Apostolica |
Transversum caulis plantae *Lini usitatissimi* segmen:  

1. Medulla  

2. Protoxylema  

3. Xylema  

4. Phloema  

5. Sclerenchyma  

6. Cortex  

7. Epidermis
Descriptio anatomiae folii modici.
Stoma in folio *Solani lycopersici.* Imago electromicroscopica.
Epidermis folii *Nicotianae alatae.* Imago electromicroscopica, trichomata (appendices piliformes) et stomata (foraminera oculiformia) monstrans.
**Epidermis** (Graece επίδερμίδα 'summa cutis') est grex cellularum in singulo strato ordinatarum quae folia, flores, et caules angiospermarum tegunt, limes inter plantas et circumiecta externa constituentes. Epidermis nonnulla munera sustinet: contra evaporationem aquae, commutationem gasiorum temperat, composita metabolica secernit, et (praecipue in radicibus) aquam et nutrimenta mineralia absorbet. Epidermis plurimorum foliorum anatomiam dorsoventralem exhibet: superficies superiores (adaxiales) et inferiores (abaxiales) structuras aliquantum varias habent, quae varia munera sustinere possunt. Caules lignei et nonnullae aliae structurae caulum tegmentum secundarium gignunt, peridermis appellatum, qui pro tegmento protegente epidermidem reponit.

Nexus interni
-------------

* Cambium
* Chloroplastus
* Cortex
* Meristema
* Peridermis
* Rhizodermis
* Vacuola

Bibliographia
-------------

* Bowes, Bryan G. et James D. Mauseth. 2012. *Structure des plantes.* Conv. Mickaël Legrand. Éditions Quae. ISBN 2759216888, ISBN 9782759216888.
* Bresinsky, Andreas, Christian Körner, Joachim W. Kadereit, Gunther Neuhaus, et Uwe Sonnewald. 2008. *Strasburger: Lehrbuch der Botanik.* Ed. 36a. Heidelbergi: Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg. ISBN 9783827414557.
* Nultsch, Wilhelm. 1996. *Allgemeine Botanik.* Ed, 10a. Stutgartiae et Novi Eboraci: Thieme. ISBN 3133833103.
* Raven, Peter H. Ray F. Evert, Ray F. et Helena Curtis. 1981. *Biology of Pplants.* Novi Eboraci: Worth Publishers. ISBN 0879011327. OCLC 222047616.
* Valla, Juan J. 2007. *Botánica: Morfología de las plantas superiores.* Bonaeropoli: Hemisferio sur. ISBN 9505043783.

Nexus externi
-------------

* Systemata texturae plantarum, biology.about.com
Wikidata Piperanium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 44°20′0″N 7°37′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 561  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Cuneensis  

**Geographia**

*Superficies*: 67.92 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bagienna Superior, Bovitium, Clusa Cuneensium, Cuneum, Limo  

**Tabula aut despectus**

Piperanium: situsPiperanium: situs
Piperanium
**Piperanium** (-ii, *n.*) (Italiane: *Peveragno*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Incolae *Piperanienses* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomisma argentea civilis virtutis causa tributum*Municipium nomisma argentea civilis virtutis causa tributum*

Nexus interni
-------------

* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Cuneensis,
* Cuneum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Piperanium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Cuneensi.Collocatio finium municipii in Provincia Cuneensi.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Wikidata Pippinus I
Res apud Vicidata repertae:Pippinus I: imagoPippinus I: imago
*Nativitas*: 585; Landae  
*Obitus*: 640; Landae  

**Officium**

*Officium*: Maior domus, Maior domus  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Carlomannus;   
*Coniunx*: Itta Mettensis  
*Proles*: Begga, Gertrudis Nivellensis, Grimoaldus, Bavo Gandavensis, Viventia  
*Familia*: Pippinidae
**Memoria**

Beatus (*feriae die* 21 Februarii)
**Pippinus I Landinensis** vel **Senior**, circa annum 580 natus et anno 640 mortuus, gentis Pippinidarum conditor, fuit maior domus Austrasiae ab anno 623 usque ad mortem. Filius Carlomani cuiusdam, a sancta Itta Bavonem Gandavensem Grimoaldumque Seniorem filios et Beggam Andennensem Gertrudem Nivellensem filias genuit.

Brunichildi reginae inimicus, Pippinus et nobiles Austrasiae alii Chlotarium II e Neustria invitaverunt; Chlotarius Pippinum maiorem domus Austrasiae fecit et postea Dagoberti I filii sui educatorem. Cum Dagobertus regnaret, Pippinus ad aulam eius in Neustria vivebat; Sigiberto III regnante in Austrasiam revertit.

Notae
-----

1. ↑  Martini Bouquet(fr) *Recueil des historiens des Gaules et de la France*, vol. II, Lutetiae 1741, pp. 517, 615 etc. Cognomen ab urbe natali Landis ad Getam(nl) (vel Landinii, — Ioannis Baptistae Ladvocat(fr) *Dictionnaire geographique-portatif*, vol. I, Amstelodami 1770, p. 447), coaetaneis Pippini ignotum. Vel **Landensis, Landinus, Landesius** etc. — v. Caroli Le Cointe(fr) *Annales ecclesiastici Francorum*, vol. III, Parisiis 1668, p. 96.
2. ↑  Bouquet, op. cit. p. 629.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Wikidata Procopius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 500; Caesarea Maritima  
*Obitus*: 565; Constantinopolis mediaevalis  
*Patria*: Imperium Romanum Orientale  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, Causidicus, scriptor  

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Procopius (imperator)

**Procopius Caesariensis**, Graece Προκόπιος ὁ Καισαρεύς (natus Caesareae Palaestinae anno 500 vel paulo antea; mortuus 560/565 p.C.n.) fuit rerum gestarum scriptor tardae Graecitatis: dignum est maioris famae opus eius in octo libros divisum, in quo bella imperatoris Iustiniani narrat. Scripsit etiam *De aedificiis* et *Anecdota* sive *Historiam arcanam*.

Procopius fuit a principio advocatus et orator, sed ab anno 527 adsessor Belisarii ducis exercituum Romanorum; iuxta eum igitur in bellis Persico, Vandalico et Gothico meruit in Iberia, Africa et Italia usque ad annum fere 542, quo anno Constantinopolim reversus plagam inguinalem saevire observavit et in opere suo historico descripsit. Anno 560 ad dignitatis gradum "viri illustris" ab imperatore elatus est; anno 562 praefectus urbi meruit (aut ille ipse aut alius quis eiusdem nominis).

Opera
-----

* *Bella*
* *De aedificiis*
* *Anecdota*

Notae
-----

1. ↑  Thesaurus Linguae Graecae
2. ↑  Procopius, *Bella* 2.22-33

Bibliographia
-------------

* Börm, Henning: *Prokop und die Perser*. Stutgartdiae: Steiner, 2007
* Cameron, Averil: *Procopius and the Sixth Century*. Berkeley: University of California Press, 1985
* Evans, James A. S.: *Procopius*. New York: Twayne, 1972
* Greatrex, Geoffrey: "The dates of Procopius' works" in *Byzantine and Modern Greek Studies* vol. 18 (1994) pp. 101-114
* Greatrex, Geoffrey: "Recent work on Procopius and the composition of Wars VIII" in *Byzantine and Modern Greek Studies* vol. 27 (2003) pp. 45-67
* Kaldellis, Anthony: *Procopius of Caesarea: Tyranny, History and Philosophy at the End of Antiquity*. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2004

Nexus exterrni
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Procopium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Iusculum consummatum
**Iusculum consummatum**, Francogallice brevius *consommé*, est decoctio iurum pullinorum seu bubulorum quae in sorbitionem sumuntur. Eadem fere res saeculo XVIII Lutetiae ad salutem comedentium restaurandam venditabatur, appellatione Francogallica *restaurant*; e qua re popinae sellariolae *restaurants*, coqui *restaurateurs* nuncupari coeperunt. Prima popina restaurativa anno 1767 condita est.

Notae
-----

1. ↑  "... gelatinae iuscula, consummata, succi carnium ...": (p. 91 apud *Google Books*)
2. ↑  "The restaurant or iusculum consummatum"; "consommé, which is what iusculum consummatum literally means in Latin": William Woys Weaver, interpr. *Sauer's Herbal Cures: America's First Book of Botanic Healing, 1762-1778*. Novi Eboraci: Routledge, 2001 (pp. 14-17 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

Ars coquinaria Civitatum Foederatarum: *Ox tail consommé* ("consummatum de cauda bubula") tubere melanosporo conditum, sub crusto propositum
Praecepta culinaria
* 1739 : François Marin, *Les Dons de Comus*. Lutetiae: Prault, 1739 (pp. 149-153 apud *Google Books*) ("Quintessence ou restaurant")
Wikidata Susanna Sontag
Res apud Vicidata repertae:Susanna Sontag: imagoSusanna Sontag: imago
*Nativitas*: 16 Ianuarii 1933; Novum Eboracum  
*Obitus*: 28 Decembris 2004; Novum Eboracum  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: scriptor, Dispositor cinematographicus, scriptor scaenicus, Professor, essayist, mythistoricus, philosophus, criticus litterarum, diurnarius, women's rights activist, film critic, theatrical director, Iurum humanorum defensor, Rerum gestarum scriptor, opinion journalist  
*Patronus*: Sarah Lawrence College
**Familia**

*Coniunx*: Philip Rieff  
*Proles*: David Rieff  

**Memoria**

*Laurae*: Jerusalem Prize, Princess of Asturias Literary Prize, Praemium pacis a librorum mercatoribus Germanicis tributum, National Book Award, George Polk Award, Harvard Centennial Medal, Guggenheim Fellowship, Commandeur des Arts et des Lettres‎, MacArthur Fellows Program, National Book Award for Fiction, Guggenheim Fellowship  
*Sepultura*: Sepulchretum Montis Parnassi Lutetiae  

Susannae Sontag sepulchrum Lutetiae in coemeterio Montparnasse
 **Susanna Sontag** (nata die 16 Ianuarii 1933 et mortua die 28 Decembris 2004) fuit illustris scriptrix, diurnaria, activista politica et moderatrix cinematographica Americana. 

Anno 2003 Praemium principum Asturiarum accepit et anno 2004 Praemium pacis a librorum mercatoribus Germanicis tributum accepit.

Pelliculae
----------

* 1983 - *Zelig* in qua ut se ipsa agit

Nexus externi
-------------

* Susannae Sontag Biographia
* Susannae Sontag imagines
**Richardus** (Anglice: *Richard*) **England** (natus anno 1793 Detroiti (tum ad Canadam pertinente), mortuus die 19 Ianuarii 1883 in oppido Titchfield/Hantonia) dux militum Britannicus fuit.

Familia
-------

England anno 1814 Annam Mariam uxorem duxit, quae autem anno 1839 mortua est.

Cursus honorum
--------------

England, cuius pater miles fuit, anno 1808 succenturio ad exercitum Britannicum accessit. Deinde anno 1809 Bellis Napoleonicis in Nederlandia interfuit. Interim in Canadam iter fecit et post mortem patris et Proelium Waterlooense ad legionem suam Lutetiam revenit. In Francia mansit ad usque 1818, cum copiae occupationis se recesserunt. Deinde in Hibernia militavit (annis 1821 - 1833). Tum in Africa meriodionali certavit et anno 1838 tribunus militum promotus est. Anno 1839 in India translatus est, ubi et in Afgania pugnabatur. Cum anno 1842 Alexandriam Arachosiam urbem obsessam reliuit, valde vituperatus est. Anno 1843 in Angliam patriam rediit, ubi ad annum 1849 sine imperio mansit. Tum dux militum factus est et in expeditione Anglica ad Bellum Crimaeanum tertiam divisionem rexit. Proeliis ad Almam atque Inceromaniae se fortiter praestabat. Sed mense Augusto anni 1855 morbo coactus in patriam reverti coactus est. Anno 1877 ex exercitu se recessit.

Nexus externi
-------------

* Biographia in Dictionary of National Biography (1883)
---

**Animalia** — Arthropoda

Subphylum : Crustacea   
Classis : Malacostraca   
Ordo : Decapoda   
Superfamilia : Astacoidea   
Familia : Cambaridae   
Genus : **Procambarus**   
Ortmann, 1905  
   

Homines procambaros fervitos fruentes.
***Procambarus*** est genus decapodorum. Species nonnullae sub genere coquinaria astacorum a ganeonibus quaesitantur.

Duae species, videlicet *Procambarus clarkii* et *Procambarus zonangulus* adhibitae sunt in culina Acadiana. Saepe procambari eduntur ferviti cum condimentis.

Ludoviciani circa nonaginta per centum procambarorum in Civitatibus Foederatis Americae captorum comedunt.

Notae
-----

1. ↑  LSU AgCenter

Bibliographia
-------------

* A. E. Ortmann, "Procambarus, a new subgenus of the genus Cambarus" in *Annals of the Carnegie Museum* vol. 3 no. 3 (1905) pp. 435-442

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"procambarum"** apud **Vicispecies**. |

* Louisiana Crawfish Research and Promotion Board
Wikidata Ștefănești (Argeș)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°52′18″N 24°57′10″E  
*Numerus incolarum*: 15 931  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ștefănești
**Gestio**

*Praefectus*: Nicolae Velcea  
*Procuratio superior*: Argeș  

**Tabula aut despectus**

Ștefănești (Argeș): situsȘtefănești (Argeș): situs
Situs Ștefănești in circulo Arges
Observatorium astronomicum
**Ștefănești** oppidum Dacoromanicum in circulo Argeș est. Ad oppidum etiam vici Enculești, Golești, Izvorani, Ștefăneștii Noi, Valea Mare-Podgoria, Viișoara et Zăvoi pertinent.

Historia
--------

Ștefănești die 5 Augusti 1452 primo in actis descriptum est et tum ad principatum Valachiae pertinuit.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 14.251 homines vixerunt, inter eos 12.847 Dacoromani atque 834 Zingari vixerunt.. Ad saeculum 19 oppidum etiam nomine *Florica* notum est.

Incolae noti
------------

Ștefănești sedes familiae Brătianu fuit, e quibus multi homines rerum politicarum periti orti sunt, inter eos:

* Ioannes Constantinus Brătianu (1821 - 1891), ter primus minister Romaniae
* Ioannes Brătianu (1864 - 1924), quater primus minister Romaniae

Praeterea in vico Valea Mare, qui ad Ștefănești pertinet, mortuus est:

* Livius Rebreanu (1885 - 1944), scriptor et diurnarius

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ștefănești** spectant. |

* Pagina de Ștefănești (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Sanctus Ioannis revelationem Patmi accipit.
Sanctus **Ioannes**, Evangelista et Apostolus, filius Zebedaei et Salome, frater Sancti Iacobi Maioris, *Boanerges* cum fratre a Iesu vocatus, prius discipulus fuit Sancti Ioannis Baptistae, sed vocatus a Iesu conversus est in eius discipulum. Ipse (vel discipulus) sic narrat suam vocationem:

Altera die iterum stabat Ioannes [Baptista]  et ex discipulis eius duo, et respiciens Iesum ambulantem dicit: "Ecce agnus Dei". Et audierunt eum duo discipuli loquentem et secuti sunt Iesum. Conversus autem Iesus et videns eos sequentes se dicit eis: "Quid quaeritis?". Qui dixerunt ei: "Rabbi—quod dicitur interpretatum Magister—ubi manes?" Dicit eis: "Venite et videbitis." Venerunt ergo et viderunt, ubi maneret, et apud eum manserunt die illo; hora erat quasi decima. (Io 1:35-39)
Prius piscator; postea piscator hominum, secutus est Iesum iterum cum definitive vocatus est a retibus suis. Secundum plures auctores, Christo deprehenso in aedibus Archisacerdotis, Iohannes etiam fuit "alter discipulus" qui cum Petro/Simone Iesum secutus est (Io. 18:15). In evangelio quod suum nomen habet, vocatus est "discipulus, quem amabat Iesus," unde quidam putant eum inter maximos Christi amicos stetisse. Cum Petro et Iacobo ab omnibus apostolis electus est, et cum eis transfiguratio Domini visa est, et Gethsemani adstabat. In ultima cena, super pectus Iesu recubuit, et Christus, moriens super crucem, Mariam, suam matrem, in matrem Ioannis dedit; habitavit cum ea usque ad Mariae mortem.

Ioannes unicus est inter Christi discipulos non pati martyrium. Notus est exsiliari Patmi, ubi visionem in libro Apocalypsis conscriptam recepit. Iam declinante aetate sua, Sanctum Polycarpum instruxit, episcopum Smyrnae, qui eius doctrinam generationibus posterioribus transmissit.

In eius epistolis semper magnitudinem docet amoris sicut fundamentum vitae Christianae. Bene dixit: "Quoniam haec est annuntiatio, quam audistis ab initio, ut diligamus alterutrum" 1 Io 3:11

Scripturae sa manu
------------------

Sanctus Ioannes notus est auctor V librorum Novi Testamenti Scripturarum Sacrarum.

* Evangelium secundum Ioannem
* Epistula I Ioannis
* Epistula II Ioannis
* Epistula III Ioannis
* Apocalypsis Ioannis

Nexus interni
-------------

* Sanctus Ioannes

Apostoli Iesu

|  |  |
| --- | --- |
| Duodecim | Andreas • Bartholomaeus (Nathanaël) • Iacobus, filius Alphaei (Minor • Iustus) • Iacobus, filius Zebedaei (Maior) • Ioannes (Amatus • Evangelista • Patmi) • Iudas Iscariotes • Iudas Thaddaeus • Matthaeus • Philippus • Simon Petrus • Simon Zelotes • Thomas |
| Posteriores | Matthias • Paulus |
| Alia | Ultima Cena • Actus Apostolorum • Pentecoste • Successio Apostolica |


Evangelistae quattuor canonici

|  |  |
| --- | --- |
|  | Quattuor evangelistaeaeQuattuor evangelistaeae |
| Matthaeus · Marcus · Lucas · Ioannes |
|  |
Godfroedus Heathcote
*Hampstead and Highgate Express*, 1905-06 (Praemium primum)


|  |
| --- |
|  |
|  | a8 | b8 | c8 | d8 | e8 | f8 | g8 | h8 |  |
| a7 | b7 | c7 | d7 | e7 | f7 | g7 | h7 |
| a6 | b6 | c6 | d6 | e6 | f6 | g6 | h6 |
| a5 | b5 | c5 | d5 | e5 | f5 | g5 | h5 |
| a4 | b4 | c4 | d4 | e4 | f4 | g4 | h4 |
| a3 | b3 | c3 | d3 | e3 | f3 | g3 | h3 |
| a2 | b2 | c2 | d2 | e2 | f2 | g2 | h2 |
| a1 | b1 | c1 | d1 | e1 | f1 | g1 | h1 |
|  |

 Movendum albo, mattum in duabus vicibus.  

Solutio est subter.

**Problema scacchicum** sive **compositio** est aenigma quod cum militibus scacchicis in scaccario est lusori solvendum in modo ignoto at a compositore praedesignato. Saepius scopus problematis scacchici est mattum, at non semper. Exempli gratia, scopus fortasse sit reginam sacrificare pro positione optima.

Solutio aerumnae in summa pagina
--------------------------------

1.Rcc7! minans 2.Nc3. Sunt 8 defensiones albi in d4, omnes cum dissimile matto: 1...Nxb3 2.Qd3#; 1...Nb5 2.Rc5#; 1...Nc6 2.Rcd7#; 1...Ne6 2.Red7#; 1...Nf5 2.Re5#; 1...Nf3 2.Qe4#; 1...Ne2 2.Qxh5#; et 1...Nc2 2.b4#.

Nexus interni
-------------

* Iter equitis

Nexus externi
-------------

* Plus quam 600 problemata - Supreme-Chess.com (Anglice)
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Familia Tadzikica festum abruptionis celebrat.
**ʻĪd al-Fiṭr** (Arabice عيد الفطر, API: [ʕiːd al fitˤr]), in sermonem Latinum versum fere **festum abruptionis,** est feria religiosa a Musulmanis per omnem orbem terrarum celebrata quae finem Ramadani significat, Islamici mensis sacri ieiunii.

Per mensem Ramadan, Musulmanis de solis ortu ad solis occasum cenare, potare et coire non licet. Festum abruptionis igitur est primus dies per quem Musulmani iterum die facultatem habent cenandi ac potandi, et id faciunt cum convivio magno.

Quia Calendarium Islamicum est lunare, Ramadanus, et igitur festum abruptionis, quoque anno solari (e.g. gregoriano) fere decem diebus prius est. Dies certus festi inter terras variare potest, cum initium mensis Islamici e luna nova pendat. E.g. anno 2019 aer. vulg. festum fuit die 4 Iunii in Arabia Saudita, sed die 5 Iunii in Pakistania.

Notae
-----

1. ↑  Vide timeanddate.com: Feriae Arabiae Sauditae.
2. ↑  Vide timeanddate.com: Feriae Pakistaniae.

Nexus interni
-------------

* Calendarium Islamicum

Bibliographia
-------------

* Martin, Richard C. ed. 2016. *Encyclopedia of Islam and the Muslim world.* Ed. 2a. 2 voll. Farmington Hills Michiganiae: Macmillan Reference USA, pars Gale, Cengage Learning. ISBN 9780028662695 (ambo volumina), ISBN 9780028662701 (vol. 1), ISBN 9780028662718 (vol. 2).

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **ʻĪd al-Fiṭr** spectant. |