recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

Penis *Elephantis maximi.*
Penis *Elephantis maximi.*
Instrumenti virilis descriptio
**Penis**, (ex eadem radice ac Graece πέος) sive **mentula**, est membrum virile, sive hominis sive animalium, quod in partes tres dividitur:

* Radicem, quae mentulam affigit corpori;
* Corpus, quod est productum et cylindratum;
* Glandem, quae apicem format et praeputio, frenulo colligato, circumdatur.

Descriptio penis hominis
------------------------

Penis hominis constat ex binis corporibus cavernosis et singulo corpore spongioso, quae omnia sanguine collecto intumescere et ergo erectionem efficere possunt. Musculi bulbospongiosi et ischiocavernosi mentulam retrahunt et tumescentiam adiuvant. Tres arteriae utrumque latus membri virilis irrorant: arteria dorsalis penis, arteria profunda penis, et arteria bulbi penis.

Processus **mentulae** positionis

Sanitatis cura
--------------

Glans penis, ne nimio sebo madefiat, frequenter et sedulo est viro detergenda.

Nexus interni
-------------

* Anatomia
* Gaius Valerius Catullus
* Eiaculatum
* Rhaphe penis
* Hemipenis
* Impotentia coeundi
* Penrig
* Priapea
* Testiculum
* Vagina

Fontes
------

Gaius Valerius Catullus penem quemdam, equitem et praefectum fabrum in Gallia, cui Caesar favebat, refert, qui vere Mamurra dicebatur. Sed ideo mentulae cognomine lacessendi causa illudebatur, quia "non homo, sed vero mentula magna minax" videbatur (c. 115,8).

Notae
-----

1. ↑   Horatius, Epodos 12, 8.
2. ↑  Martialis 6, 23, 2.
3. ↑  Poemata 104 et 114.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **penem** spectant. |

* De Mamurra apud Catullum apud situm vroma.org

Pinacotheca
-----------

* Cereus, qui speciem instrumenti virilis imitaturCereus, qui speciem instrumenti virilis imitatur
* Mentula remissaMentula remissa
* Mentula posita**Mentula** posita
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| Gentiles nostri, lingua sua Magyari, quiqui multitudine populorum arctati, auitas inter Volgam et Vral fluuios, in Asia, sedes linquendi, amplioresque armorum virtute aquirendi consilium ceperunt; illud haud temere, non sine Duce, non absque pactis duxerunt equendum. | "|
| —Decretum originale Andreae Secundi quo regnum Hungariae constituit anno 1222 |

**Hungari** vel **Ungari** (-orum m.) (Hungarice: *Magyar*, pl. *Magyarok*) Hungariam incolunt, ubi maximam partem incolarum efficiunt (9 500 000), praeterea Transsilvaniam (in Romania), Ucrainam Transcarpathaneam, partem meridionalem Slovaciae, Burgenlandiam (in Austria), partem orientalem Croatiae et Voivodinam (in Serbia) (in his terris omnes universi 2 400 000). Alii (circiter) 1 500 000 in alias terras dispersi sunt.
Lingua Hungarica est Lingua Finno-Ugrica. Linguae simillimae intra hanc familiam linguarum sunt Khanty et Mansi, quam ob rem quaedam affinitas maiorum horum populorum cum illis Hungarorum ponitur. Cum autem Lingua Finnica et Estonica mutuo (ad certum gradum) facile intellectu sint, Lingua Hungarica et Linguae Finnica Estonicaque mutuo intelligibiles non sunt, quod ramus Hungaricus iam ante 3000 annos a ramo Finnico diffissus est. 

Hungari in Europa media  
(secundum census annorum 1991 et 1992)

Distributio per terras
----------------------

| Terra/Regio | Numerus Hungarorum sive hominum stirpis Hungaricae  |
| --- | --- |
| Romania | 1.434.377 (2002) |
| Slovacia | 520.528 (2001) |
| Serbia | 293.299 (2002) |
| Ucraina Transcarpathanea | 156.600 (2001) |
| Austria | 40.583 |
| Croatia | 16.595 |
| Slovenia | ca. 6.500 |
| Germania | ca. 120.000 |
| Europa occidentalis | ca. 75.000–85.000 |
| Europa septentrionalis | ca. 40.000–45.000 |
| Cechia | ca. 15.000–20.000 |
| Israel | ca. 200.000–250.000 |
| USA | 1.398.724 (2000) |
| Canada | 267.255 |
| Argentinia | ca. 40.000 - 50.000 |
| Brasilia | ca. 350.000 |
| America Australis (ohne Brasilien) | ca. 50.000–150.000 |
| Australia und Oceania | ca. 65.000 |
| Asia | ca. 30.000 |
| Africa | ca. 10.000 |
|

Siculi (Hungarice: *Székely*, pl. *Székelyek*) sunt gens Transsilvaniae in Romania, qui varietate Linguae Hungaricae loquuntur. Numerus eorum circiter 670.000 est.

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  hu:Magyarország#Etnikai és nyelvi megoszlás
3. ↑  fons
Wikidata Eduardus Eichwald
Res apud Vicidata repertae:Eduardus Eichwald: imagoEduardus Eichwald: imago
*Nativitas*: 4 Iulii 1795; Mitavia  
*Obitus*: 10 Novembris 1876; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Familia**

*Proles*: Q17384584  

**Memoria**

*Sepultura*: Smolensky Lutheran Cemetery  

**Eduardus Ioannis filius Eichwald** (Russice *Эдуард Иванович Эйхвальд*) vel **Carolus Eduardus de Eichwald** (Theodisce *Karl Eduard von Eichwald*), 4 Iulii 1795 Mitaviae natus et 10 Novembris 1876 Petropoli mortuus, fuit botanista et zoologus et palaeontologus Russicus.

Vita et opera
-------------

Germanus Curlandiae, in Universitate Vilnensi et Berolini educatus, ab anno 1730 in Universitate Dorpatensi et ab anno 1823 in Universitate Casanensi docebat. Annis 1826 et 1827 expeditionem per mare Caspium et Caucasum fecit. Ab anno 1837 Petropoli in Academia Augustana medica et chirurgica laborabat et in Instituto Metalleutices palaeontologiam docebat. Opera multa Latina, Theodisca et Russica composuit.

Illustratio e *Lethaeis Rossicis* Eduardi Eichwald (fossilia)

Opera Latina
------------

* «Observationes ex anatomia comparata de Delphino et de Physalia» («Acta Acad. Sc.», 1824);
* «Introductio in historiam naturalem Caspii maris» (Casani 1824);
* «Zoologia specialis» (vol. I-III, Vilnae 1829—1831);
* «Plantarum novarum quas in itinere caspio-caucasico observavit E. Eichwald fasc. II» (Vilnae 1831—1838);
* «Fauna Caspio-Caucasia nonnullis observationibus observationibus novis» (Petropoli 1840)
* «Lethaea Rossica» (vol. I-IV, cum atlante, 1860‒1868)

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 15 Iulii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 22 Novembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------

* De Eduardo Eichwald in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
* De Eduardo Eichwald in situ historiae geologiae et metalleutices **(Russice)**
* Eduardus Eichwald in situ Academiae scientiarum Russiae **(Russice)**

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Eichw.**" (apud IPNI reperiendum)
*Charaxes brutus natalensis*

---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Nymphalidae   
Subfamilia : Charaxinae   
Tribus : Charaxini   
Genus : *Charaxes*   
Species : ***C. brutus***   
*Charaxes brutus*   
(Cramer, [1779])  
Synonyma
\**Papilio brutus*

*Charaxes brutus*
***Charaxes brutus*** est papilio familiae Nymphalidarum, in Africa endemicus.

Latitudo alarum est 60–75 millimetra in maribus et 75–90 mm in feminis. Adulti totum per annum volare solent.

Larvae *Blighia unifugata, Ekebergia capensi, Entandrophagma delevoi, Melais azedarach, Trichilia dregeana, Trichilia emetica,* et speciebus *Grewiae* vescuntur.

Subspecies
----------

Haec subspecies agnoscuntur:

* *Charaxes brutus brutalus* (Guinea, Mons Leoninus, Liberia, Litus Eburneum, Ghana, Nigeria occidentalis)
* *Charaxes brutus cyclone* (Kenia et Tanzania litorales)
* *Charaxes brutus angustus* (Nigeria occidentalis, Cameronia, Respublica Africae Mediae, Gabonia, Congo?, Angola septentrionalis, Zaire, Uganda occidentalis)
* *Charaxes brutus natalensause* (Africa Australis, Zimbabua, Botswana, Mozambicum, Malavium, Tanzania)
* *Charaxes brutus roberta* (Pemba insula)

Notae
-----

1. 1 2  Woodhall, Steve (2005). *Field Guide to Butterflies of South Africa*. Cape Town: Struik Publishers. ISBN 1868727246 .
2. ↑  De genere, www.funet.fi.

Nexus externi
-------------

* De specie, en.butterflycorner.net
Wikidata Universitas Divionensis
Res apud Vicidata repertae:Universitas Divionensis: logotypusUniversitas Divionensis: logotypus
Universitas  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 47°18′45″N 5°4′15″E  
*Situs*: Divio
**Rectio**

*Rector*: Vincent Thomas  
Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1722  

**Tabula aut despectus**

Universitas Divionensis: imagoUniversitas Divionensis: imago
**Universitas Divionensis** est universitas publica anno 1722 Divione a rege Ludovico XV et papa Innocentius XIII fundata. Facultas iurisprudentiae solum habebat. Anno 1792, a Conventu deleta est. Anno 1808, facultates scientiae et litterarum a Napoleone I creatae sunt. Anno 1896, sub Tertia Res Publica, ex his facultatibus Universitas Divionensis iterum fundata est.

Fontes
------

* Jean François Marie Lequeux *MANUALE COMPENDIUM JURIS CANONICI. TOMUS IV*. p. 500 (1844)
* Ministère de l'instruction publique *Statistique de l'enseignement supérieur* pp. 215-260 (Lutetia, Typis Imperatoris, 1865-1868)

Nexus
-----

Situs interretialis
Logotypus.

**macOS**, antea **OS X** et primum **Mac OS X**, est systema internum cum GUI a societate Apple creatum ex evolutione systematis Darwin. Recentissima systematis in mercatu editio *Big Sur* nivium appellatur.

OS X digraphum est creatum ex ***O**perating **S**ystem,* vocabulo Anglico quod 'systema administrativum [computatrale]' significat, et littera X, quod 'decem' (numerum Romanum) et imminutionem Uni**X**i? significat.

Editiones systematis macOS
--------------------------

Mac OS X 10.0 (Jubatus) (Anglice 'cheetah'), 24 Martii 2001 promulgata; ultima editio fuit Mac OS X 10.0.4.

Mac OS X 10.1 (Puma), 26 Septembris 2001 promulgata; ultima editio fuit Mac OS X 10.1.5.

Mac OS X 10.2 (Onca) (Anglice 'jaguar'), 13 Augusti 2002 promulgata; ultima editio fuit Mac OS X 10.2.8;

Mac OS X 10.3 (Panthera), prima versio 24 Octobris 2003; ultima editio 15 Aprilis 2005 promulgata nomine Mac OS X 10.3.9.

Mac OS X 10.4 (Tigris), 29 Aprilis 2005 promulgata; editio praesens est Mac OS X 10.4.11.

Mac OS X 10.5 (Leopardus), promulgata mense Octobri anni 2007; editio praesens est Mac OS X 10.5.8.

Mac OS X 10.6 Leopardus Nivium (Anglice 'snow leopard'), promulgata mense Octobri anni 2009; editio praesens est Mac OS X 10.6.4.

Mac OS X 10.7 (Leo), promulgata mense Octobri anni 2010; editio praesens est Mac OS X 10.7.5.

OS X 10.8 (Leo montis), promulgata mense Septembri anni 2012; editio preasens est OS X 10 10.8.5.

OS X 10.9 (Mavericks), promulgata mense Iune anni 2013; editio praesens est OS X 10.9.3. (promulgata die 15 Maii anni 2014)

OS X 10.10 (Yosemite), promulgata mense Octobri anni 2014; editio praesens est OS X 10.10.1. (promulgata die 13 Augusti 2015)

OS X 10.11 (El Capitan), promulgata mense Septembri anni 2015; editio praesens est OS X 10.11.4 (promulgata die 21 Martii 2016)

macOS 10.12 (Sierra),  promulgata mense Septembri anni 2016; editio praesens est macOS X 10.12.4 (promulgata die 27 Martii 2017)

macOS 10.13 (High Sierra), promulgata mense Septembri anni 2017; editio praesens est macOS X 10.13.beta1 (promulgata die 27 Septembris 2017)

macOS 10.14 (Mojave), promulgata mense Septembri anni 2018; editio praesens est masOS X 10.14.4 (promulgata die 17 Octobris 2018)

macOS 10.15 (Catalina), promulgata mense Octobris anni 2019; editio praesens est masOS X 10.15.2 (promulgata die 10 Decembris 2019)

macOS 11 (Big Sur), promulgata mense Iunii anni 2020; editio praaesens est masOS 11.6 (promulgata die 12 Septembris 2021)

macOS 12 (Monterey), promulgata mense Iunii anni 2021; editio presens est mcOS 12.7.3 beta.

macOS 13 (Ventura), promulgata mense Octobris anni 2022; editio praesens est mcOS 13.6.4 (promulgata die 22 Ianuarii 2024)

mocOS 14 (Sonoma), promulgata mense Septembris 2023; editio praesens est mcOS 14.3 (promulgata die 22 Ianuarii 2024)

Nexus interni
-------------

* Systemata interna Macintosh

Notae
-----

1. ↑  Ex editione 10.8 nomen systematis "OS X" sine verbo "Mac" mutatur.
2. ↑  Ex hac editione, nomen systematis in *macOS X* mutatur.
Wikidata Michael Donth
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 8 Iunii 1967; Metzingen  
*Patria*: Germania  

**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value, unknown value, unknown value  

Michael Donth (2020)
Videogramma (2014)
**Michael Donth** (natus die 8 Iunii 1967 in Metzingen in Badenia-Virtembergia) vir publicus Germanicus factionis CDU est.

Munus
-----

Postquam anno 1986 testimonium maturitatis accepit et militiam absolvit, Donth ab anno 1987 tirocinium administrationis fecit et postea diploma administrationis abstulit. Annis 1991 - 1994 pro oppido Metzingen, deinde ad annum 1999 pro Pfullingen operam dedit; postremo ad annum 2014 magister civium oppidi Römerstein erat.

Cursus honorum
--------------

Donth anno 2013 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hunc diem manet.

Familia
-------

Donth uxorem duxit atque tres liberos habet.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michael Donth** spectant. |

* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
Pergolae Palatii Regii
**Palatium Regium** (Francogallice: *Palais royal*) Lutetiae ab Iacobo Lemercier annis inter 1629 et 1936 Richelaeo cardinali erectum est. Ex anno 1643 Anna, vidua Ludovici XIII, cum filiis Ludovico et Philippo ibi habitavit. Denique Philippus Aurelianensis solus cum Elisabeth Carlotta uxore inerat.

Inde semper in manibus Aurelianensium fuisse videtur. Ludovicus Philippus II Iosephus annis inter 1781 et 1786 viridaria aedificiis circumdari iussit, quae ad hortos patefierent. Pergolae ipsae negotiatoribus atque cauponiariis (velut Fratribus Véry) mutuae datae sunt. Rebus novis ineuntibus ibi conventus seditiosorum multi facti sunt. Anno 1848 autem interiorum prorsus nihil restabat et mense Maio 1871 ala meridiana igni consumpta est. Quae pars autem reconstructa est. 

In palatio eo multa officia temporibus recentioribus erant atque sunt, e.g. sedes Consilii publici, Officium calculorum recognoscendorum, Praesidium artium, Ministerium culturae, Theatrum Francicum.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatium Regium** spectant. |

* insecula: Palais Royal
* The Paris Pages: Palais Royal
* Communicatio constructoria Regiminis veteris
* "Palais Royal und die Galerie d’Orleans zu Paris", Pfennig-Magazin nr. 2, diei 11 Maii 1833
* Photographemata tribus istius nunc et circa annum 1900

Notae
-----

1. ↑  Musarum templum *Théâtre du Palais Royal* quod dicitur anno 1783 constructum comoediis indulgens haud procul est: tamen agebatur de alia re.
**Alcidamas** (Graece: Ἀλκιδάμας) fuit sophistae et orator Graecus Elaiae natus, mortuuusque autem ferme anno 375 a.C. Athenis docebat eodem more atque Isocrates discipulusque Gorgiae fuit eiumque etiam successit.

Vita
----

De illius vita nihil traditum est. Constat autem eum Elaiae in Asia Minore sita ortum esse nomenque patris Diocles fuisse. Suda habet famam Alcidamanten post Gorgiae mortem eum in administranda schola ab eo condita successisse.

Opera
-----

**Orationes quae supersunt**

Duae orationes sub nomine Alcidamantis nobis traditae sunt. Cum oratio nominis *De orationes litteris mandantibus vel De Sophistis (*Perì tṓn toùs gramtoùs lógous graphóntōn ḕ Perì sophistṓn*)*  plerumque vera censatur specimen veritatis alterius operis nomine *Ulixes adversus Palamedem* (*Odysseùs katà Palamḗdous*) in dubio positum est.

In oratione *De Sophistis* se invehit in sophistas et praecipue in Isocraten, quibus non solum cruditatem in orando sed etiam neglegentiam in rationibus inspiciendae naturae atque in philosophia provehenda obiecit. Postulavit enim, ut quidem oratori structurae declamationis atque gravissimis argumentis eius providere liceat, in legendo autem ut affectis ac curis audientium indulgeat.
Inde orationem liberam atque promptam declamationi arte expolitae praeposuisse videtur. Iam praeceptor Alcidamantis Gorgias magni momenti esse ductum atque stilum orandi condicionibus aptare affirmavit.

**Opera deperdita**

Aliorum operum Alcidamantis solum fragmenta restant. In dicta *Oratio Messeniaca* (*Messēniakòs lógos*), quam helotis Lacedaemonicis dicavit, institit deum omnes mortales liberos creavisse neminemque lege naturae servum designatum esse. Quare Lycophroni, qui in eadem sententia fuerit, consentire putatur. Itaque in controversia legemne (*nómos*) aut naturam (*phýsis*) anteposuendam esse praevalentiam naturae assentitur.

Praeterea Alcidamas opus nominis *Encomia* composuisse videtur inter qua etiam laudationem mortis ut finis temporalium malorum fuisse fertur. Instituit etiam artem oratoriam (*Téchnē*) necnon librum nominis *Museion*, qui Certamen Homeri et Hesiodi continuisse existimatur. Scripsit etiam *Oratio de natura* (*Physikòs lógos*).

Posteritas
----------

Aristoteles opera Alcidamantis turgidiora descripsit stilumque quasi gravedinosiorem vituperavit. Praeterea imagines poeticas alieniores quam ut pro veri similibus valere possent reprehendit.

Notae
-----

1. ↑  Aristoteles, *Ars Rhetorica* 1373b et scholium ad locum. Cf ibidem 1397a.
2. ↑  Aristoteles, *Ars Rhetorica* II.23.11 fortasse sententiam ex ea oratione nobis servavit.
3. ↑  *Ars Rhetorica* III.3.1(1406a).
Chalcedon in litore orientali Propontidis posita.
Sanctae Euphemiae ecclesia basilica totius Chalcedonis fungitur.
**Chalcedon** (Graece: Χαλκηδών) fuit antiqua urbs maritima in Bithynia regione Asiae Minoris. Byzantium urbem opponens a meridie Scutarii (hodiernum *Üsküdar*) sita hodie pars urbis Istanbul nomine *Kadıköy* est, quod e nomine Graeco urbis derivatum est. Iam Herodotus in *Historiis*, Xenophon autem in *Hellenicis*, Lucius Flavius Arrianus demum in *Anabasi* urbis mentionem fecerunt. Praeter unam turrim nulla monumenta urbis relicta sunt.

Prope Bosporum exigua paeninsula in Propontidem incidit. Amnis nomine Chalcis vel Chalcedon, Turcice autem *Kurbağalıdere* ("amnis ranis plena") in sinum Fenerbahçe influit. Anno 685 a.C.n. ibi exules Megarenses condidere Chalcedonem coloniam, septendecim fere annos ante Byzantium.

Nomen Graecum ex Phoenicia lingua sumptum est significans "novum oppidum" (ut etiam Karthago).

Incolae clari
-------------

* Boethus (2. saeculum a.C.) sculptor Graecus
* Herophilus (2. saeculum a.C.) physicus Graecus
* Phaleas Chalcedonensis (4. saeculum a.C.) vir publicus Graecus
* Thrasymachus (5. saeculum a.C.) sophista Graecus
* Xenocrates (4. saeculum a.C.) philosophus Graecus

Notae
-----

1. ↑  I.1.22, 26, 35. I.3.1-12. IV.8.28 et 31. V.1.25.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°59′0″N 29°2′0″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades |

* "Chalcedon" apud *Pleiades* (situs a Rogero Bagnall et Ricardo Talbert editus) **(Anglice)**
His in aedibus sedes societatis locata est.
Insigne societatis. Sententia est "NULLIUS IN VERBA":
**Regalis Societas Londini** (Anglice: *Royal Society*),  vel amplius **Regalis Societas Londini Scientiae Naturali promovendae** sive **Societas Regia Londinensis** fuit collegium eruditorum et litterarum peritorum Londinii. Condita est anno 1660 cum 28 Novembris Christophorus Wren et alii conditionis causa convenirent.

Societatis sententia est "nullius in verba" secundum illud Horatii "Nullius addictus iurare in verba magistri".

Sodales societatis fuerunt exempli gratia Christianus Hugenius et Iacobus Cassini.

Praesides
---------

Quartus praeses societatis fuit Christophorus Wren exinde ab anno 1680 usque ad annum 1682. Isaacus Newtonus praeses fuit exinde ab anno 1703 usque ad annum 1727.

Nexus interni
-------------

* Index Sodalium Regalis Societatis Londini
* Academia Europaea

Notae
-----

1. 1 2  liber apud books.google.de Diplomata Et Statuta Regalis Societatis Londini, Pro Scientiâ Naturali promovenda **(Latine, Anglice)**
2. ↑   **(Germanice)** (Cave: hic situs interretialis fortasse programma aliquid ahibet quod computatrum afflictat.)
3. ↑  Historiae Amphibiorum naturalis et literariae **(Latine)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Sempronia

**Sempronia**, filia cuiusdam Sempronii Tuditani et neptis C. Sempronii Tuditani qui consul anno 129 a.C.n. meruit, fuit mulier nobilis Romana saeculi 1 a.C.n. Semproniam uxorem fuisse M. Fulvii Bambalionis pro certo habemus, qui ex ea genuit Fulviam. Haec ter nupsit, primum P. Clodio Pulchro, postea C. Scribonio, tandem M. Antonio triumviro. Eruditi censent et Semproniam ipsam ter in matrimonium ductam, primum a quodam Pinario Natta cui peperit L. Pinarium Nattam pontificem; postea a Fulvio Bambalione; denuo a L. Murena, consule anno 62 a.C.n.

Bibliographia
-------------

* Jerome S. Arkenberg, "Licinii Murenae, Terentii Varrones, and Varrones Murenae: I. A Prosopographical Study of Three Roman Families" in *Historia* vol. 42 (1993) pp. 326-351 (vide stemma et pp. 342-343)
* Lily Ross Taylor, "Caesar's Colleagues in the Pontifical College" in *American Journal of Philology* vol. 63 (1942) pp. 385-412 (vide p. 396 et nota 34)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
***De origine actibusque Getarum*** vel ***Getica*** est opus de rebus gestis Gothorum, Latine scriptum anno 551 a clero Iordane.

Historia
--------

Summarium est Cassiodori perditi operis *Libri XII De Rebus Gestis Gothorum* titulo, rege Theodorico iubente compositi. Iordanis documentum magni momenti est ad clarandam historiam populorum « barbaricorum » dictorum et ad sciendam antiquitatem Romanam posteriorem. Inter illustria proelia quae ibi descripta sunt, inveniuntur direptio Romae ab Alarico Io atque Pugna Catalaunica quae, anno 451, opposuit Attilae Hunnos gregibus ad Aetii Romanos iunctis. Ad illam *Geticam*, *Historia Romana* eiusdem historici annexa est.

Nexus externi
-------------

* Textus Iordanis in www.theLatinLibrary.com **(Latine)**
* *The Origin and Deeds of the Goths* a Carolo C. Mierow conversum **(Anglice)**

Notae
-----

1. ↑  Katalin Escher, *Le dossier Attila*, Errance, 2007, p. 30

Nexus interni
-------------

* Iordanes, auctor operis
* Theodoricus rex Ostrogothorum, qui opus iussit
* Historiographia
| *Sancta Teresia Benedicta a Cruce(Editha Stein)* |
| --- |
|  |
| Virgo, Martyr |
| Nata | 12 Octobris 1891 |
| Mortua | 9 Augusti 1942 |
| Patrona  | Europa |
|  Index Sanctorum |

**Editha Stein**, nomine regulari **Teresia Benedicta a Cruce** (12 Octobris 1891–9 Augusti 1942), sancta Catholica Romana Carmelita monacha, philosopha, feminista, martyr apud Osvecimiam in castris carceralibus nomine Auschwitz.

Editha nata est Vratislaviae (Polonice: *Wroclaw*) in Silesia, ex familia Iudaica Orthodoxa. Anno 1904 abiurata fide facta est atheista. In Universitate Gottingensi studuit cum Edmundo Husserl, quem secuta est in Universitatem Friburgensem in Brisgovia, ut eum adiuvaret munere functa assistentis academicae. Anno 1916 facta est philosophiae doctor (summa cum laude) illic conscripta dissertatione cui titulus "De quaestione Empathiae." Facta est socia universitatis Friburgensis.

Quaerebat autem ardenter veritatem, nam postea dixit: "hoc erat quasi modus meus orandi."

Anno 1921: apud amicos Christianos vocata et feriarum diebus apud eos vivens, in eorum bibliotheca librum invenit, quem Sancta Teresia a Avila de vita sua scripserat, et cognoscendi studio arreptum per totam noctem legit. Etiam opus Thomas Aquinas ad Theodiscam interpretata est. Mane autem, librum deponens, dixit: "Haec est veritas!"

Ubi primum baptizata est, statim volebat Carmelita fieri. At presbyter ille, qui ei consulebat, eam ab eo consilio revocavit: existimabat enim, cum esset et doctissima et piissima, eam utiliorem fore in mundo, si in universitate doceret.

Anno tamen 1933, Adolphus Hitler cancellarius factus vetuit Iudaeos docere; quare Editham universitatem relinquere oportuit. Carmelita facta est, nomine Teresia Benedicta a Cruce. Illo tempore Editha papae Pio XI frustra scripsit ut papa Nazistarum persecutiones contra Iudaeos damnaret.

Brevi tempore interiecto ei monasterium, quod in Germania situm esset, relinquendum fuit, ne sorores in periculum deduceret, ideoque monasterium petivit in Batavia situm. Soror eius Rosa Stein, quae et ipsa baptizata erat, cum ea venit, et in monasterio perfugium habuit.

Attamen Nazistae omnes Iudaeos interficere conati, etiam eos qui Christiani Catholici facti erant, monasterium intraverunt, ubi Editham cum sorore invenerunt abstuleruntque.

Cepit autem Editha manum sororis suae: "Veni, inquit, pro populo nostro imus."

Ad campum concentrationis apud Osvecimiam - a Germanis Auschwitz appellatum - cum venissent die 9 Augusti anno 1942, statim gase venenoso interfectae sunt.

Martyr admissa est anno 1997 ac canonizata est die 11 Octobris 1998 a Papa Iohanne Paulo II deinde patrona creata est Editha Europae a Papa Iohanne Paulo II, anno 2000.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Editha Stein** in **Victionario**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Editham Stein** spectant. |

* Si vos manseritis, litterae apostolicae beatificationem nuntiantes.

Notae
-----

1. ↑  Hubertus Wolf, *Papst & Teufel*, Monaci : Beck, 2008, pagg. 208 et segg.
2. ↑  David Morgan, *Lexicon Latinum*.
Wikidata Demetrius Stăniloae
Res apud Vicidata repertae:Demetrius Stăniloae: imagoDemetrius Stăniloae: imago
*Nativitas*: 29 Novembris 1903; Vlădeni  
*Obitus*: 5 Octobris 1993; Bucaresta  
*Patria*: Romania  

**Familia**

*Proles*: Lidia Stăniloae  

**Memoria**

*Sepultura*: Cernica monastery  

**Demitrius Stăniloae** (Dacoromanice *Dumitru*, natus Vlădeni in oppido Romanico die 16 Novembris 1903; mortuus Bucarestae die 5 Octobris 1993) fuit theologus et presbyter Ecclesiae Orthodoxae Dacoromanicae. Pater Arsenii Boca fuit, quocum de Patriis Ecclesiae in *Filocalia* Dacoromanica scripsit.
In Theodiscum convertit eius opus de dogmatica Arminius Pitters anno 1985.

Dignitates collatae
-------------------

* Doctor Honoris Causa, Universitas Tessalonicenses (1976)
* Doctor Honoris Causa, Lutetiae (1981)
* Doctor Honoris Causa, Universitas Theologiae Belgradi (1982)
* Doctor Honoris Causa, Universitas Bucarestae (1992)
* Premium Doctoris Leopoldi Lucas, Universitas Eberhardina Carolina
* Crux Sancti Augustini Cantuariae (1981)
* Titularis in Academia Dacoromana (1992)

Notae
-----

1. ↑  Ciprian Bâra, *Ziarul Lumina,* 30 Decembris 2008.
2. ↑

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Demitrii Stăniloae proprius. **(Dacoromanice)**
Constans gravitatis G in lege universali gravitationis Newtoniana.
Constans gravitatis vel **constans Newtoniana** vel **constans gravitationis universalis** vel aliquando **constans Cavendishiana** (G notata) est constans proportionalitatis(en) in aequationibus classicis gravitationis et relativitatis generalis adhibita. Nomen *constantis Newtonianae* in honorem physici Anglici Isaaci Newtoni (1642–1727) electum est, qui legem universalem gravitationis anno 1687 invenit.

In lege Newtoniana talis quantitas vim attractionis inter duo corpora ad productum eorum massarum et ad inversionem quadraticam(d) spatii inter ea ducit. In aequationibus campi Einsteinianis(en)(d), quantitas statuit nexum inter formam continui spatitemporalis et tensorem energiae momentique(en)(d).

Ob difficilem mensuram, pars numeralis usque ad quattuor notas numeri significantes(en)(d) tantum noscitur. Secundum unitates primarias Systematis internationalis unitatum, constanti gravitatis congruunt 6.67430(15)×10−11 m3 kg−1 s−2.

Celebre experimentum(en)(d) Henrici Cavendish fuit prima mensura quae talem quantitatem certitudinis saltem 99% determinavit.

Aequationes quae constante gravitatis utuntur
---------------------------------------------

Lex universalis gravitationis Newtoniana
{\displaystyle F=G{\frac {m\_{1}m\_{2}}{r^{2}}}}
Aequationes campi Einsteinianae(en)(d)
{\displaystyle G\_{\mu \nu }+\Lambda g\_{\mu \nu }=\kappa T\_{\mu \nu }}
Constans Einsteiniana(fr)(d)
{\displaystyle \kappa ={\frac {8\pi G}{c^{4}}}\approx 2.0766\times 10^{-43}\mathrm {\,N^{-1}} }

Notae
-----

1. ↑  "2018 CODATA Value: Newtonian constant of gravitation". *The NIST Reference on Constants, Units, and Uncertainty*. NIST. 20 Maii 2019

Nexus interni
-------------

* Astrophysica
* Constans Coulombiana
* Fluctus gravitatis
* Gravitas (physica)
* Isaacus Newtonus
* Relativitas generalis
* Spatium Calabi-Yau
* Unitates Planckianae
* Unitates Stoneyanae
* Velocitas effugiendi(en)
* Vis aestualis
Wikidata Firdusius
Res apud Vicidata repertae:

**Firdausī** (vero nomine *Abū al-Qāsim Manṣūr ibn Ḥasan al-Ṭūṣī*; natus circa annum 940; mortuus 1020) fuit poeta Persicus, auctor carminis epici cuius titulus est *Šāhnāmah*, scilicet "Liber regum".

Firdausi, filius hortarii cuiusdam, natus est in pago urbiculae Susiorum (Ṭūs) haud longe a Mašhad iacentis in regione Chorasania. Ipse e patris negotio cognomen habuit *firdausī* "qui in paradiso, i.e. horto, laborat". Munus vatis sive poëtae petens, anno circiter 977 Alexandriam Gasnensem petivit ad aulam principis Maḥmūd-i Ghaznavī, qui eum continuare iussit carmen historicum de imperatoribus et regibus Persarum, nuper a Daqīqī inceptum et 2 000 versuum comprehendens. Princeps dicitur mercedem promisisse ob mille versus mille aureum, sed anno 1011, carmine iam ad numerum 120 000 versuum extenso, conventum renegavisse; poëtam igitur, mercedem argenteum pro aureum despuentem, iratum ab aula exivisse. Mortuus est anno Hegirae 411 (1020 p.C.n.) annum fere octogesimum agens.

Bibliographia
-------------

* Alexander Rogers, interpr. *The Sháh-Námah of Fardúsí*. Londinii: Chapman & Hall, 1907 **(Anglice)** Textus apud *Internet Archive*
* E. G. Browne, *Literary History of Persia*. 1998 reimpressum. ISBN 0-7007-0406-X
* Jan Rypka, *History of Iranian Literature*. Dordrecht: Reidel, 1968. ISBN 90-277-0143-1

Nexus externi
-------------

* *Šāhnāmah* partim ab Helena Zimmern versa **(Anglice)**
Villa pulchra Arnstadiensis Hortus et conclavia praesentatoria
**Villa Ley** (Theodisce: *Ley-Villa*) domus perpulchra est Arnstadii, in Germania, apud Forum lanarum (Wollmarkt) et piscinam tectam sita.

Descriptio
----------

Filius primus institoris fondatorisque fabricae "Rud. Ley Maschinenfabrik" annis 1919/20 villam maximam erigi iussit. Ichnographias fecit architectus illustris Martinus Schwarz. Aedificium duo tabulata habens magnitudine sua praetereuntes commovet. Usque annum 1948 familia possedit omnia, antequam dictatura communistica possessionem demeret.

Usus hodiernus
--------------

Annis ab 1950 ad 2001 in villa nosocomium parvum instructum erat. Postea sodalicium sarciendis damnis "Schwenninger BKK" villam restauravit secundum cunctas regulas de protegendis monumentis. Papilio exigua vitrea adconstructa est quoque, ubi vulgus vehicula priscae autocinetorum fabricae Arnstadiensis admirare potest. Etiam horti ichnographiis orginalibus observatis refecti sunt. Attamen numquam in restaurando utilitas moderna neglecta est.

Nexus externi
-------------

* Fons tractationis huius, de elencho visitandarum monumentorum Districtus Ilm
* Photographema ex aere factum
Venedi in *Sachsenspiegel*(de) picti
*Vide etiam paginam discretivam:* Venedi (discretiva)

**Venedi** (Theodisce *Wenden*) est nomen, quo Franci Germanique alii nonnullas gentes Slavicas occidentales nominabant, quae Medio aevo ripas Viadri et Albis et litora maris Baltici incolebant.

De nomine et cognatione
-----------------------

Minime clarum est, utrum hi Venedi mediaevales Venedis antiquis, quos Tacitus Ptolemaeus Plinius aliique memorant, cognati sint an non. Non magis clarum est, utrum hoc nomen de eodem radice *vent*, de quo nomen Viaticorum, gentis Slavicae orientalis, derivatum sit; nec clarum est, utrum Venedorum et Vandalorum populi Germanici nomina forte an non similia sint. Sed sine dubio "vene", nomen Slavorum et Russorum in linguis Finno-Ugricis septentrionalibus, de nomine Venedorum mediaevali originem ducit.

Historia
--------

Primum Fredegarius Venedos memorat; anno 623 duce Samone ab Avaris separati contra Dagobertum regem Francorum bellum gerebant; Samone mortuo iterum Avaris oboediebant. Carolus Magnus Venedos debellare voluerat, sed Saxones exercitum ab eo missum perdiderunt. Henricus Auceps Venedos superaverat, sed mox illi libertatem receperunt. Ab annis quadragesimis saeculi XI civitas magna Venedorum exsistebat, cuius knezi Godescalcus et Henricus christiani erant multasque gentes Slavicas coniungebant. Castellum Megalopolitanum Godescalci urbs capitalis fuerat et Lubeca Henrici. Henrico anno 1127 mortuo civitas anno 1129 in multos ducatus divisa erat, qui pedetemptim linguam et imperium Germanorum acceperunt. Anno 1068 germani Rethram urbem Venedorum paganorum sacram destruxerunt; Archona in Rugia insula novum templum maximum facta est, sed et ea anno 1168 a Waldemario Magno destructa est. Anno 1147 Germani et Poloni Henrico Leone duce expeditionem sacram contra Venedos fecerunt; Venedos tum non vicerunt, sed bellis posterioribus Henricus Leo terrarum Venedorum partem maiorem possedit.

Notae
-----

1. ↑  E.g. Beati Rhenani *Libri tres institutionum rerum Germanicarum...*, Ulmae 1693, pp. 16, 17, 253 etc.; vel:
  
 — **Wenedi** (Caroli Le Cointe(fr) *Annales ecclesiastici Francorum*, vol. VII, Parisiis 1678, p. 148; Raphaelis Pecorelli *Iuris ecclesiastici maxime privati institutiones*, vol. I, Neapoli 1847, p. 234);
  
 — **Vinidi** (Mathiae Petri Katancsich(hr) *Specimen philologiae et geographiae Pannoniorum*, Zagrabiae 1797. pp. 14, 17);
  
 — **Winidi** (Fredegarii *Chronicon*, 48; Ioannis Christophori de Iordan(en) *De Originibus Slavicis*, vol. I, Vindibonae 1745, pp. II, 149);
  
etc.

Fontes
------

* Helmoldi presbyteri *Chronica Slavorum*

Nexus interni
-------------

* Abotriti
* Lingua Venedica
* Lingua Polabica
* Lingua Vandalica Slavica

Nexus externi
-------------

* De Venedis in *Britannica* **(Anglice)**
* De Venedis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
**De excidio Britonum** (aliter *De excidio Britanniae*, *De excidio et conquestu Britanniae liber querulus*) est oratio in qua Gildas, monachus Britannus saeculi VI "sapiens" appellatus, res gestas a regibus Britanniae, coaevis suis, vituperat.

Quidam hoc opus historiam esse credunt, minime recte. Nemo in saeculo VI veram historiam scripsit nisi de Romanis discedentibus, nisi de adventu Anglorum Saxonumque, nisi de fuga Britannorum in Armoricam. De ea re oratio Gildae utilissima est historicis. Nomina perpauca regum ducumque citat; annos rerum gestarum fere nullos enumerat. Dicit autem se natum esse ipso anno proelii ad montem Badonicum, sed ducem Britannorum in hoc proelio non nominat.

In hoc libro Gildas amoenitatem insulae Britanniae sic describit:

> Brittannia insula ... duorum ostiis nobilium fluminum Tamesis ac Sabrinae ueluti brachiis, per quae olim transmarinae deliciae ratibus uehebantur, aliorumque minorum meliorata, bis denis bisque quaternis ciuitatibus ac nonnullis castellis, murorum turrium serratarum portarum domorum, quarum culmina minaci proceritate porrecta in edito forti compage pangebantur, molitionibus non improbabiliter instructis decorata; campis late pansis collibusque amoeno situ locatis, praepollenti culturae aptis, montibus alternandis animalium pastibus maxime conuenientibus, quorum diuersorum colorum flores humanis gressibus pulsati non indecentem ceu picturam eisdem imprimebant, electa ueluti sponsa monilibus diuersis ornata, fontibus lucidis crebris undis niueas ueluti glareas pellentibus, pernitidisque riuis leni murmure serpentibus ipsorumque in ripis accubantibus suauis soporis pignus praetendentibus, et lacubus frigidum aquae torrentem uiuae exundantibus irrigua.– Gildas, *De excidio Britonum* 3

Notae
-----

1. ↑  Secundum Nennium aliosque, dux ille Arthurus fuit.

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* 1691 : *Historiae Britannicae scriptores XV*. [Ed. Thomas Gale.] Oxoniae e Theatro Sheldoniano, 1691. **(Latine)**
* 1899-1901 : Hugh Williams, ed. *Gildas: De Excidio Britanniae, Fragmenta, Liber de Paenitentia, "Lorica Gildae", etc.* -- *Two Lives of Gildas*. (*Cymmrodorion Record Series*, 3). Londinii: David Nutt, 1899-1901. **(Latine, Anglice)** Textus apud archive.org
* 1978 : Michael Winterbottom, ed. *Gildas: The Ruin of Britain and other works*. Cicestriae: Phillimore, 1978. **(Latine, Anglice)**

Historica et critica
* Antonia Gransden, *Historical Writing in England c. 550 - c. 1307* (Londinii: Routledge, 1974) pp. 1-5 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* E. A. Thompson, "Gildas and the history of Britain" in *Britannia* vol. 10 (1979) pp. 203–226 JSTOR; "Corrigenda" vol. 11 p. 344 JSTOR

Nexus interni
-------------

* Gemitus Britannorum

Nexus externi
-------------

* *De excidio Britonum* liber Anglice ab J. A. Giles anno 1841 versus
* *De excidio Britonum* capitula 1-37 Latine et Anglice cum commentario
Arcade Fire Holmiae.
**Arcade Fire**, olim **The Arcade Fire**, est grex musicus generis *rock* Monte Regii in Canada formatus. Sex sunt socii gregis: Win Butler, Régine Chassagne, Richard Parry, Tim Kingsbury, William Butler, Sarah Neufeld et Jeremy Gara. Grex praeter eius multorum usum instrumentorum musicorum notus est.

Historia
--------

Etsi anno 2003 grex creatus est, eius socii modo hieme anno 2004 stabiles facti sunt, cum operari albo *Funeral* inceperint. Hoc disco grex notari incepit, laudes accipiens a populo existimatoribusque. Pitchfork Media praesertim gregis conflorentis scansioni adstruxit: albo 9.7 / 10 dedit, postmodo eum nominans anni 2004 "optima nova musica". Etiam *blog* gregem levaverunt, et in pulpito grex bonas gratias percepit ob eius vivaces actus.

Post divulgationem albi *Funeral*, grex album EP *The Arcade Fire* renovavit, cuius carmen *Wake Up* gregis U2 spectacula Vertigo Tour iniit. Arcade Fire posterius hoc carmen pro *Where the Wild Things Are* renotavit. Moderator huius pelliculae se dixit audivisse albo Funeral in narratu scribendo.

*Neon Bible* mense Martio anni 2007 divulgatum est, album notatum in pergula quam cum pecunia acquisita ex *Funeral* grex sibi emerat.

Tandem die 3 Augusti 2010 album *The Suburbs* divulgatum est, et *Reflektor* die 28 Octobris 21013.

Discographia
------------

* Funeral (2004)
* Neon Bible (2007)
* The Suburbs (2010)
* Reflektor (2013)
* Everything Now (2017)
* We (2022)

Nexus externi
-------------

* Arcade Fire Situs mandatus **(Anglice)**

Notae
-----

1. ↑  Arcade Fire apud MySpace **(Anglice)**
2. ↑  Pitchfork.com: Album Review albi Funeral gregis Arcade Fire
3. ↑  Ain't It Cool News
**Functio quadratica** est functio formae {\displaystyle f(x)=ax^{2}+bx+c;a,b,c\in \mathbb {R} ,a\neq 0}. Graphium talis functionis parabola est.

Proprietates
------------

1.) Omnes functiones quadraticae continuae sunt atque omnibus numeris realibus definiri possunt.

2.) Ad monotoniam functionum quadraticarum parametrum a pertinet. Si {\displaystyle a>0}, primum parabola stricte monotone descendit usque ad solum extremum (hic minimum), dum stricte monotone ascendit. Si {\displaystyle a<0}, primum stricte monotone ascendit usque ad maximum, dum stricte monotone descendit.

3.) Derivatio talis functionis: {\displaystyle (ax^{2}+bx+c)'=2ax+b}. Quod haec functio linearis atque talibus functionibus solum unum zerum est, functio quadratica exacte unum extremum habet.

4.) Integralis functionis quadraticae: {\displaystyle \int (ax^{2}+bx+c)\,dx={\frac {a}{3}}x^{3}+{\frac {b}{2}}x^{2}+cx+d;d\in \mathbb {R} }

5.) Problemum reperiendi zera functionum quadraticarum valde magnum est, nam per eum numeri complexi nati sunt:

{\displaystyle ax^{2}+bx+c=0},

ergo {\displaystyle ax^{2}+bx=-c},

ergo {\displaystyle ax^{2}+bx+{\frac {b^{2}}{4a}}={\frac {b^{2}}{4a}}-c},

ergo {\displaystyle ({\sqrt {a}}x+{\frac {b}{2{\sqrt {a}}}})^{2}={\frac {b^{2}}{4a}}-c},

ergo {\displaystyle {\sqrt {a}}x\_{1,2}+{\frac {b}{2{\sqrt {a}}}}=\pm {\sqrt {{\frac {b^{2}}{4a}}-c}}},

ergo {\displaystyle {\sqrt {a}}x\_{1,2}=-{\frac {b}{2{\sqrt {a}}}}\pm {\sqrt {{\frac {b^{2}}{4a}}-c}}},

ergo {\displaystyle {\sqrt {a}}x\_{1,2}={\frac {-b\pm {\sqrt {b^{2}-4ac}}}{2{\sqrt {a}}}}},

ergo {\displaystyle x\_{1,2}={\frac {-b\pm {\sqrt {b^{2}-4ac}}}{2a}}}

Functioni ergo duo zera sunt, si numerus {\displaystyle D=b^{2}-4ac} (discriminans, quod tres casus solutionum aequationis/zerorum functionis discriminat) positivus, unum zerum, si 0 est. Si autem {\displaystyle D<0}, functio nulla zera realia habet. Amplificando {\displaystyle \mathbb {R} }, mathematici copiam numerorum complexorum {\displaystyle \mathbb {C} } creaverunt. Hac in copia etiam casu {\displaystyle D<0} zera, sed complexa sunt.

6.) Talis functio exacte unum extremum habet; computatur per derivationem functionis:

{\displaystyle (ax^{2}+bx+c)'=2ax+b}

Zerum derivationis extremum dat:

{\displaystyle 2ax+b=0},

ergo {\displaystyle x=-{\frac {b}{2a}}}

Si hic valor in termino functionis substituitur hicque transformatur, coordinatum y extremi reperiri potest: {\displaystyle S(-{\frac {b}{2a}}|{\frac {4ac-b^{2}}{4a}})}

7.) Derviatio secunda harum functionum semper numerus realis {\displaystyle \neq 0} est, itaque quibus nulla puncta inflexionis sunt.

Nexus interni
-------------

* aequatio quadratica
* numerus complexus
* parabola

Nexus externus
--------------

"maths online function plotter" - instrumentum quo graphia functionum describi possunt (lingua anglica)
Bacchus vinum praebet: vas Atticum saeculi sexti a.C.n. iuxta Vulcos Etruriae repertum (Museum Britannicum).
**Cena Baccho a Brongo oblata** est cum Bacchus (vel Dionysus) ad Indiam iter faceret: quidam Brongus, hospes pauper ad ripas fluminis Alybae in Ponto, cenam generosam praebuit; deus invicem vinum ei dono dedit. Quae cena a Nonno in *Dionysiacis* carmine epico (17.37–86) descripta est. Inde discimus Brongum lac caprinum cum aqua mixtum praebuisse ad bibendum (sicut Erigone in cena Baccho ab Icario oblatum), ad edendum autem δεῖπνον ἄδειπνον "cenam sine cena" vel sine carne (sicut in cena Herculi a Molorcho oblata): videlicet olivas colymbades et caseum recentem.

Aliis fontibus antiquis Brongus(sr) est appellatio fluminis cuiusdam, Danubii tributarii, quae linguis vernacularibus "Magna Morava" nuncupatur.

Notae
-----

1. ↑  Jan Burian, "Brongus" in *Brill's New Pauly*; Vl. Georgiev, *La Toponymie ancienne de la péninsule Balcanique* (1961) p. 33

Bibliographia
-------------

* A. S. Hollis, ed. *Callimachus: Hecale* (Oxonii: Clarendon Press, 1990) pp. 341-354 ("Appendix: The Hospitality Scene")
Radius Schwarzschildianus.
"Umbra foraminis nigri" (regio aterrima? in hac imagine) radium habet circa dupli radii Schwarzschildiani.
**Radius Schwarzschildianus** est parametrum physicum quod in metrica Schwarzschildiana(en)(d) radium horizontis eventuum foraminis nigri indicat. Cuique massae est suus peculiaris radius Schwarzschildianus (exempli gratia, radius Schwarzschildianus Telluris est 0.887 cm), et quaeque massa intra sphaeram sui radii Schwarzschildiani compressa foramen nigrum appellatur.

Nomen radii Schwarzschildiani in honorem astronomi Caroli Schwarzschild(en)(de)(d) electum est, qui solutionem exactam theoriae relativitatis generalis ad casum foraminum nigrorum non rotantium attinentem computavit.

Radius Schwarzschildianus per sequentem aequationem computatur,

{\displaystyle r\_{\text{s}}={\frac {2GM}{c^{2}}}}
ubi G est constans gravitatis, M est massa corporis, et c est celeritas lucis.

Tamquam formula ostendit, sic cum massa crescat densitas foraminis nigri decrescit, ergo omni densitati (ρ) est suus peculiaris radius Schwarzschildianus:

{\displaystyle r\_{\text{s}}={\sqrt {\frac {3c^{2}}{8\pi G\rho }}}}
Exempli gratia, densitas aquae est 1000 kg/m3, ergo maxima sphaera aquea quae non fit foramen nigrum radium habet 400920754 km (circa 2.67 UA). Si densitas universi aestimatur 8.5 × 10−27 kg/m3, maximus radius qui foramen nigrum non gignit est circa 14545269281 annorum luce mensorum, qui etiam est fere radius universi observabilis.

Notae
-----

1. ↑  Kutner, Marcus (2003). *Astronomy: A Physical Perspective*. Cambridge University Press. p. 148. ISBN 9780521529273
2. ↑  Guidry, Michael (3 Ianuarii 2003). *Modern General Relativity: Black Holes, Gravitational Waves, and Cosmology*. Cambridge University Press. pp. 92. ISBN 978-1-107-19789-3
3. ↑  Carroll, Ioannes (28 Aprilis 2010). *The Universe is Not a Black Hole*.. *Discover Magazine*

Nexus interni
-------------

* Ergosphaera
* Foramen nigrum revolvens
* Sagittarius A\*
* Stella degener
**Factio Romania Magna** (Dacoromanice *Partidul România Mare* vel **PRM**) factio politica Dacoromanica est.

Consilia politica
-----------------

PRM et consilia communistica et nationalista miscet et saepe minoritates ut Iudaeis et Zingaris crimini dabat, si qua difficultas in Romania exsistit. Praeterea flagitat, ut partes Romaniae post Bellum mundanum secundum demptae patriae iterum consociantur.

Historia
--------

Factio anno 1991 condita est et Cornelius Vadim Tudor ex hoc anno usque ad annum 2015 praeses fuit, quo anno mortuus est. Annis 2000 et 2004 legati factionis ad Cameram Legatorum electi sunt, deinde autem suffragia perdebat. Anno 2009 tres legatos in Parlamentum Europaeum misit, neque autem anno 2014 iterum electi sunt. Quamquam anno 2013 aliqui sodales Cornelium Vadim Tudor praesidem factionis deponere conati sunt, die 28 Novembris 2014 a iudicio in hunc magistratum restitutus est.

Nexus externi
-------------

* Cornelius Vadim Tudor apud facebook
* Pagina officialis factionis PRM
* diurnum ziarulromaniamare.ro
* diurnum ziartricolorul.ro

Notae
-----

1. ↑  gandul.info die 29 Maii 2014
2. ↑  adz.ro die 18 Iunii 2013
3. ↑  mediafax.ro die 15 Iunii 2014
4. ↑  adevarul.ro
**Tiberius Sempronius Ti.f. Longus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 174 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius Tiberius Sempronius Longus consul anni 218 a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 210 Decemvir Sacris Faciundis atque augur nominatus est. Anno 200 tribunus plebis erat et aedilis curulis anno 198. Annis 197 ad usque 194 IIIvir ad colonias decudendas in Campania et Lucania fuit. Anno 196/195 praetor et deinde propraetor provinciae Sardiniae et Corsicae erat. Anno 194 una cum Publio Cornelio Scipione Africano consulatum gessit. Hoc anno senatoribus sedes proprias apud ludos tribuit. Contra Boios certavit in Gallia Cisalpina et legatus vel imperio sequente anno perrexit. Anno 191 legatus pugnis contra Antiochum III regem Syriae interfuit. Anno 184 frustra candidatus censurae fuit, quam Marcus Porcius Cato maior abstulit. Anno 174 a.C.n. peste mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Sempronius 67).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band II A,2, Stuttgart 1923, Sp. 1433–1435.
* Tassilo Schmitt, "Sempronius [I 18]" in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. .

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXVII 6,15–16
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXII 29, 3–4
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXXV 5,1; 8,6
4. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI 21,8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **M. Porcius M.f. Cato et Lucius Valerius P.f. Flaccus**  |  **Consul** 194 a.C.n.cumPublio Cornelio Scipione Africano | Successores: **Lucius Cornelius L.f. Merula et Quintus Minucius Q.f. Thermus**  |
**Marcus Servilius C.f. Pulex Geminus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 167 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Avus eius Publius Servilius Q.f. Geminus consul annorum 252 atque 248 a.C.n. erat. Pater eius praetor eiusdem nominis XV annos in captivitate fuisse dicitur. Frater Gaius Servilius C.f. Geminus ei anno 203 consul antecessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 211 a.C.n. augur factus est, anno 204 aedilis curulis, anno 203 magister equitum et anno 202 consul successor fratris Gaii una cum Tiberio Claudio P.f. Nerone. Etruriam provinciam accepit et fratrem dictatorem nominavit. Anno 201 Xvir ad agros tribuendos in Apulia et Bruttio fuit atque annis 197 - 194 IIIvir ad colonias deducendas erat. Anno 167 pro triumpho Lucii Aemilii Paulli post victoriam apud Pydnam adeptam orationem habuit.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Servilius 78).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band II A,2, Stuttgart 1923, Sp. 1805–1807.
* Tassilo Schmitt, "S. Pulex Geminus, M. [I 25]" in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 467–468.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XLV 35,5-39,20; Plutarchus, *Aemilius*, 30,2-32,1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio et Gaius Servilius C.f. Geminus**  |  **Consul** 202 a.C.n.cumTiberio Claudio P.f. Nerone | Successores: **Gnaeus Cornelius L.f. Lentulus et Publius Aelius Q.f. Paetus**  |