recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Elogium statuae in Aproniani honorem impensis senatus Spoletini anno 346 erectae. CIL 6.1768.
**Lucius Turcius Apronianus Asterius** fuit senator Romanus quarti saeculi quem imperator Iulianus mense decembri 362 praefectum Urbi fecit. Anno 364 ineunte imperator Valentinianus ei successorem designavit, Symmachum. Filius erat Lucii Turcii Aproniani qui et ipse anno 339 praefecturam urbis rexit.

De cursu honorum
----------------

Ante praefecturam quaesturam et praeturam gessit, quindecimvir sacris faciundis fuit et anno 342 corrector Tusciae et Umbriae. Mense decembri 362 legationi senatorum Romanorum in Orientem apud Iulianum interfuit, qui tum ei praefecturam contulit. Ammianus Marcellinus qui Iuliano favebat diligentiam Aproniani in annona curanda et veneficiis coercendis laudavitː rerum postea turbatarum culpam ad successorum negligentiam reiciebat. Nihilominus templum Apollinis in Palatio illo regente praefecturam conflagravit.

Notae
-----

1. ↑  Ammianus Marcellinus XXIII.1.4.
2. ↑  In 'malas artes' severissime saevisse dicebatur ob oculum in itinere Syriaco amissum, quod ad veneficium referebat.
3. ↑  *Ibid.* XXVI.6.
4. ↑  *Ibid.* XXIII.3.3

Fontes
------

* Ammianus Marcellinus, *Res gestae* XXIII.1.4 et 3.3 necnon XXVI.3.
* *CIL* 6, 1768 *CIL* 6, 1769

Plura legere si cupis
---------------------

* Andreas Chastagnol, *Les fastes de la préfecture de Rome au Bas-Empire*. Parisiis : Nouvelles éditions latines, 1962ː 156-159. (Études prosopographiques ; 2) Recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
	+ *La préfecture urbaine à Rome sous le Bas-Empire*. Parisiis : Presses universitaires de France, 1960. (Publications de la Faculté des lettres et sciences humaines d'Alger ; 34) Recensio critica
* «L. Turcius Apronianus signo Asterius 10», in Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris, *The Prosopography of the Later Roman Empire* (PLRE), Volumen 1, Cambridge University Press, 1971ː 88–89.
**Lucius Veturius L.f. Philo'** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 210 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Veturius anno 220 a.C.n. una cum Gaio Lutatio Catulo consul fuit, forsitan consul suffectus. Contra Gallos certans usque ad Alpes montes processit. Dictatura ad comitias habendas anno 217 verisimile ficticia est. Anno 210 censor mortuus est, postquam Marcum Livium M.f. Salinatorem consularem adduxit, ut ad rem publicam rediret.

Bibliographia
-------------

* Tassilo Schmitt, "V. Philo, N. [I 8]" in *Der Neue Pauly* vol. 12/2 (Stutgardiae: Metzler, 2002. ISBN 3-476-01487-8) col. 156.

Notae
-----

1. ↑  Zonaras VIII 20,10
2. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXVII 7,8; 22,5
3. ↑  Titus livius, op.cit. XXVII 6,17-18; 34,6

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Cornelius Cn.f. Scipio Asina et Marcus Minucius C.f. Rufus**  |  **Consul** 220 a.C.n.*suff.* cum *suff.:* Gaio Lutatio Catulo | Successores: **Lucius Aemilius M.f. Paulus et Marcus Livius M.f. Salinator**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* GoldenEye (discretiva)

**GoldenEye 007**, Anglice et scilicet "007 oculi aurei", est ludus televisificus iaculationis personae primae in pellicula Bond GoldenEye conditus, a Rare ad Nintendo 64 divulgatus et die 25 Augusti 1997 editus. Ludus televisificus modum historiae lusoris singularis habet ubi lusor per argumentum procuratorem Administrationis Secretae Britannicae Iacobum Bond gubernat. Ludus televisificus etiam habet modum lusorum multorum ubi 4 lusores ut numerus maximus in variis generibus certaminum mortis inter se certare possunt.

Sub tempore suo, GoldenEye 007 notum et probus fit, et hodie ut ludus televisificus classicus nonnuli populi censum est. Novae versiones ludi televisifici quoque creatae sunt. Ad Wii et Nintendo DS anno 2010 nomine eodem editi sunt, et serius reeditus ut GoldenEye 007: Reloaded ad Xbox 360 et PlayStation 3 anno sequenti.

GoldenEye 007 a Perfect Dark sequum est, successor optimus, etiam a Rare ad Nintendo 64 divulgatum et die 22 Maii 2000 primum editum. Hic ludus televisificus in futuro agit ubi lusor Ioannam Dark ludit, quoque procuratrix operatione.

Nexus externi
-------------

* Iudicium de ludo apud IGN
Wikidata Ambacia
Res apud Vicidata repertae:Ambacia: insigneAmbacia: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 47°24′41″N 0°58′57″E  
*Numerus incolarum*: 12 569  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Amboise, Amboise-Extra-Muros
**Gestio**

*Procuratio superior*: Andra et Liger, arrondissement of Loches, arrondissement of Tours  

**Geographia**

*Superficies*: 40.65 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Chargé, Civray-de-Touraine, La Croix-en-Touraine, Dierre, Lussault-sur-Loire, Nazelles-Négron, Pocé-sur-Cisse, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Règle, Souvigny-de-Touraine  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Boppard, Suwa  

**Tabula aut despectus**

Ambacia: situsAmbacia: situs
**Ambiacum** seu Latinitate recentiori **Ambacia** (-ae, f.) (Francogallice: *Amboise*) est oppidum praefecturae Andrae et Ligeris Franciae, ad ripas Ligeris situm. "Propter summam loci amoenitatem," dicit Hofmannus, "est Francorum regum basilica." Ambaciam fluvius Liger tributariusque Amatissa rigant.

Incolae notabiles
-----------------

Castellum regum Franciae
* Carolus VIII, hic natus, hic mortuus
* Carolus Aurelianensis, hic mortuus
* Leonardus Vincius, hic mortuus
* Michael Debré, politicus, praefectus communi Ambaciae ab 1966 usque in 1989

Notae
-----

1. ↑  *Digital Atlas of the Roman Empire*
2. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon Universale* (1698), lemma 'Ambacia'

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ambaciam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 47°24′41″N 0°58′57″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • "37003" apud *INSEE* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Ambarvalia** erant festum Romanum, Cereri et Deae Diae dedicatum, quod 29 Maii (a.d. IV Kal. Iun.) celebrabatur. 

Suovetaurilia Romani Ambarvalium die fecerunt, i.e. suem, ovem et bovem ter circum arvum circimductos immolaverunt, unde et nomen feriarum (de *ambio arva*). Ambarvalia privata in vicis et villis celebrabantur; patres familias processionem ducebant; processione et sacrificio segetes lustrabantur. Ambarvalia publica Romae agebantur et duodecim fratres Arvales cives, quibus arva et vineae curae erant, ducebant et carmen Arvale canebant. 

Iosephus Scaliger in annotationibus ad Festum Ambarvalia Amburbio festum simile vel idem censuit. Dies Rogationum Christianus de Ambarvalibus originem ducere interdum putatur.

Fontes
------

* Festi *De verborum significatione* s.v.
* Vergilii *Georgica* I 345 (cum Servio)
* Macrobii *Saturnalia* III V

Nexus externi
-------------

* De Ambarvalibus in RE **(Theodisce)**

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
Wikidata Thorfinnus Karlsefni
Res apud Vicidata repertae:Thorfinnus Karlsefni: imagoThorfinnus Karlsefni: imago
*Nativitas*: 10. saeculum; Islandia  
*Obitus*: 11. saeculum;   
*Patria*: Islandia  

**Officium**

*Munus*: explorator  

**Familia**

*Coniunx*: Gudrid Thorbiorni filia  
*Proles*: Snorri Thorfinnsson  

**Thorfinnus Karlsefni** (Lingua Nordica antiqua *Þorfinnr Karlsefni,* Islandice *Þorfinnur Karlsefni*) fuit explorator Islandicus qui circa 1010 Vinlandiam, coloniam 160 hominum ex navibus tribus deduxit. Inter colonis fuit Freydis Eirici filia, secundum *Grœnlendinga saga*? et *Eiríks saga rauða* soror Leivi Erici filii. Gudridis Torbiorni filia, uxor Thorfinni, puerum in Vinlandia peperit, Snorronem Gudrid filium appellatum, primum liberum natum cui erant maiores Europaei in Mundo Novo notum, et auctorem generis multorum Islandicorum hodiernorum. Exactus coloniae locus non notus est, sed multi credunt eum excavata castra Nordica apud L'Anse aux Meadows in Terra Nova fuisse.

Statua Thorfinni Karlsefni, ab Einaro Ioannis filio (*Jónsson*) facta, Philadelphiae stat.

Notae
-----

1. ↑  Finni Johannæi *Historia ecclesiastica Islandiae..*, vol. I, Hafniae 1772, p. 4 etc.
2. ↑  Thormodi Torfaei *Historia Vinlandiae antiquae*, Hafniae 1715, p. 23 etc.
3. ↑  *Historia Vinlandiae antiquae*, p. 39.
4. ↑  Mitchell, Alana (2002-11-30). "Legend that begins in Newfoundland ends with a 'fantasy' discovery in field" (Reprint). *Leif Eriksson Monuments Pages*
5. ↑  Snorri Thorfinnson apud Vicipaediam Nederlandicam

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |

* Biographia. *Dictionary of Canadian Biography Online.*
*Si paginam de ordine monastico quaeris, vide Ordo Cartusiensis.*

Duae *Monachae cartusianae* super manu humana

---

**Animalia** — Mollusca

Classis : Gastropoda   
cladus Heterobranchia  
cladus Euthyneura  
cladus Panpulmonata  
cladus Eupulmonata  
cladus Stylommatophora  
grex informalis Sigmurethra   
Superfamilia : Helicoidea   
Familia : Hygromiidae   
Subfamilia : Monachainae   
Genus : *Monacha*   
Species : ***M. cartusiana***   
*Monacha cartusiana*   
(O. F. Müller, 1774)  
Conservationis status

NE  

Synonyma
*Helix cartusiana* Müller, 1774

***Monacha cartusiana*** est species parvorum et mediorum molluscorum terrestrium pulmonatorum familiae Hygromiidarum classis Gastropodorum, cochlearum pilosarum et eorum sociarum. Hic est typus generis *Monachae.*

Distributio
-----------

Distributio huius speciei est Atlantico-Mediterranea.

Circulus vitae
--------------

Magnitudo ovi est 1.8 millimetra.

Notae
-----

1. ↑  O. F. Müller (1774), *Vermivm terrestrium et fluviatilium, seu animalium infusoriorum, helminthicorum, et testaceorum, non marinorum, succincta historia,* Volumen alterum. pp. I-XXVI [= 1-36], 1-214, [1-10]. Havniae & Lipsiae (Heineck & Faber).
2. ↑  M. J. Lisický (1991), *Mollusca Slovenska,* *VEDA vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied,* Bratislavae.
3. ↑  J. Heller (2001), "Life History Strategies," in *The biology of terrestrial molluscs,* ed. G. M. Barker (Oxoniae: CABI Publishing, 2001, ISBN 0-85199-318-4), 428.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monacham cartusianam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Monacham cartusianam*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • IUCN Red List • WoRMS: Marine Species • INPN France |
Stillfriedan der March (Austriae physica

)  
Stillfriedan der March*Stillfried  
an der March*Situs in Austria
**Stillfried an der March**, i.e. ad ripam dextram fluminis Mari iacens, est oppidum parvum Austriae inferioris. Fuit olim municipium a se ipsum ubi ab anno 1355 nundinae tenebantur. Hodie pars est municipii Angern an der March. In his locis homines iam ab aevo palaeolithico habitabant. Castra collina aetatis ferreae (culturae La Tène) occidenti versus eminent. Via succinea, per vallem Mari fluminis descendens, haec castra transivit. Recentius via ferrea septentrionalis Imperatoris Ferdinandi, quae a Vindobona Brunam usque tendit, ab anno 1839 Stillfried percurrit.

Bibliographia
-------------

Ecclesia S. Georgii oppidi Stilllfried, moeniis mediaevalibus circumdata
* Andreas G. Heiss et al. "The Hoard of the Rings. "Odd" annular bread-like objects as a case study for cereal-product diversity at the Late Bronze Age hillfort site of Stillfried (Lower Austria)" in *PLOS One* (5 Iunii 2019)
* J. Szilvássy, H. Kritscher, "Preparation, reconstruction and interpretation of seven human skeletons from the late Bronze age (urn-field-culture) found at a storage pit in Stillfried/March, lower Austria" in *Anthropologischer Anzeiger* vol. 49 (1991) pp. 303-324 Epitome

Nexus externi
-------------

Ossa familiae saeculo fere IX a.C.n. sepulta, ad Stillfried effossa (Museum Historiae Naturalis Vindobonensis)

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stillfried** spectant. |

* *Museum Stillfried: Zentrum der Urzeit* (situs publicus)
Wikidata Gulielmus English
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus English: imagoGulielmus English: imagoGulielmus English: subscriptioGulielmus English: subscriptio
*Nativitas*: 30 Decembris 1961; Lumsden  
*Patria*: Nova Zelandia  

**Officium**

*Officium*: Deputy Prime Minister of New Zealand, Member of the New Zealand Parliament, Minister of Finance, Leader of the Opposition, Minister of Infrastructure, Prime Minister of New Zealand, Member of the New Zealand Parliament, Member of the New Zealand Parliament, Minister of Finance, Minister of Health  
*Munus*: politicus, Agricola, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: New Zealand National Party  

**Memoria**

*Laurae*: Knight Companion of the New Zealand Order of Merit‎  

**Gulielmus**, vulgo plene *Simon William* **English** (natus in oppido Lumsden die 30 Decembris 1961) est agricola et politicus Novae Zelandiae.

Alumnus est Collegii Sancti Patricii iuxta Silverstream universitatumque Otagoënsis et Vellingtonensis. Sodalis factionis nationalis ab anno 1980, legatus est apud parlamentum Novozelandense ab anno 1990. Minister a valetudine ab anno 1996m deinde thesaurarius, i.e. minister a vectigalibus, ab anno 1998, primo ministro Iacobo Bolger. Duc factionis contrarii parlamentarii ab anno 2001 usque in 2003 fuit, successu satis malo, successore Donaldo Brash. Factione sua rursus victore, die 19 Novembris 2008 minister a vectigalibus rursus factus est eodemque tempore primus minister vicarius, quibus officiis usque in annum 2016 fungebatur. Mense Decembri, primo ministro Ioanne Key dimissionem suam proferente, Gulielmus English die 12 Decembris eiusdem anni primus minister ex officio promovetur.

Bibliographia
-------------

* "Bill English: Why I'm standing for Prime Minister" in *New Zealand Herald* (6 Decembris 2016)
* Colin James, "Bill English conservative: a 2000s update" in *New Zealand Herald Weekly Review* (2 Decembris 2006)
* Eleanor Ainge Roy, "'Boring' Bill English spices up first speech as New Zealand's prime minister" in *The Guardian* (12 Decembris 2016)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gulielmum English** spectant. |

Primi ministri Novae Zelandiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Henricus Sewell • Gulielmus Fox • Eduardus Stafford • Alfredus Domett • Fridericus Whitaker • Fridericus Weld • Georgius Waterhouse • Iulius Vogel • Daniel Pollen • Harry Atkinson • Georgius Grey • Ioannes Hall • Robertus Stout • Ioannes Ballance • Ricardus Seddon • Gulielmus Hall-Jones • Iosephus Ward • Thomas Mackenzie • Gulielmus Massey • Franciscus Bell • Gordonus Coates • Georgius Forbes • Michael Savage • Petrus Fraser • Sidney Holland • Keith Holyoake • Gualterus Nash • Ioannes Marshall • Normannus Kirk • Gulielmus Rowling • Robertus Muldoon • David Lange • Galfridus Palmer • Michael Moore • Iacobus Bolger • Jenny Shipley • Helena Clark • Ioannes Key • Gulielmus English • Hyacintha Ardern • Christophorus Hipkins
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Novozelandenses |
|  |
Historiae marchionissae Montisferrati regisque Franciae initium in editione Venetiis anno 1552 divulgata illustratum
**Historia marchionissae Montisferrati regisque Franciae** a Ioanne Boccacio anno fere 1350 in serie fabularum cuius titulus est *Decamerone* narrata est.

Fabula Decameronis
------------------

Fabula quinta diei primae, a Flammetta narrata, historiam marchionissae Montisferrati praebet a rege Francico "Philippo Lusco" in castello suo visitata. Ad amorem a rege suasa, eum ad prandium gallinaceum convitat verbisque sapientibus reiecit. Marchio ad Terram Sanctam in expeditione sacra profectus debet esse Conradus, at marchionissa uxor huius prima; rex autem Philippus Augustus, qui etiam in aliis fontibus legendariis "luscus" nuncupatur sed, ut videtur, falso.

Historia marchionissae Montisferrati in libro manu scripto saec. XV picta (BNF Italien 63 f. 22v)

Nexus externi
-------------

* Textus apud Decameronweb

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Inscriptio Duenos, ex saeculo sexto a.C.n. primas abecedarii linguae Latinae antiquae formas notas habet.
**Abecedarium Latinum,** vel **alphabetum Latinum,** est praecipua ratio scripturae in usu in mundo occidentali et alphabetica scripturae ratio latissime adhibita. Id est abecedarium verum, quod saeculo septimo a.C.n. in Italia ortum, continenter annorum 2500 mutatur. Fontes habet in alphabeto Semitico et alphabetis consequentibus, Punico, Graeco, et Etrusco. Phoneticae nonnullarum litterarum proprietates mutatae sunt, nonnullis litteris amissis et acquisitis, nonnullisque modis scribendi (manibus) evolutis. Duo modi tales, manus minusculus et maiusculus, in uno scripto mixti sunt, cui formae alternae litterarum inferiorum et superiorum erant. Propter classicismum, litterae generis superioris a paribus classicis solum parum variant. Sunt paucae variationes regionales.

Nexus interni
-------------

* Alphabetum Latinum
* Historia alphabeti

Notae
-----

1. ↑  De alphabeto Latino, *Encyclopaedia Britannica.*

Bibliographia
-------------

* Gnanadesikan, Amalia E. 2009. *The Writing Revolution: Cuneiform to the Internet.* Chichester; Malden Massachusettae: Wiley-Blackwell. ISBN 1405154063; ISBN 9781405154062.
* Pflughaupt, Laurent. 2007. *Letter by Letter: An Alphabetical Miscellany.* Novi Eboraci: Princeton Architectural Press. ISBN 9781568987378.
* Van Hoesen, Henry Barftlett. 1915. *Roman Cursive Writing.* Princetoniae: Princeton University Press.
Saronicus sinus.
**Saronicus sinus** (Graece Σαρωνικὸς κόλπος) in Graecia pars est Aegaei maris et inde maris Mediterranei.

Sinus Saronicus ab Isthmo Corinthio a Sinu Corinthio separatur, quo cum anno 1893, Canale Corinthio effosso, connexus est. In Sinu Saronico sunt insulae Salamis, Aegina, Ancistrium, et Porus ac paeninsula Methana. Sinui Saronico antepositae, qua Sinus Argolicus incipit, insulae Hydra et Docus sitae sunt. 

Nomen a Sarone rege mythologico deductum est, qui cervam usque in mare persequens submersus est. Circa Sinum Saronicum (in regionibus Attica et Peloponneso) cultura Europaea orta esse a multis putatur.

Sinus Saronicus geologice est pars septentrionalis et occidentalis Cycladum cum montibus igniferis adhuc vivis. Itaque regio eruptionibus ac terraemotibus exponitur.

Notae
-----

1. ↑  Plinius, Naturalis historia 4,10.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Saronicum sinum** spectant. |
Wikidata Turris Lybissonis
Res apud Vicidata repertae:Turris Lybissonis: insigneTurris Lybissonis: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°50′13″N 8°24′5″E  
*Numerus incolarum*: 22 367  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Sassarensis  

**Geographia**

*Superficies*: 104.41 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Sassaris  

**Tabula aut despectus**

Turris Lybissonis: situsTurris Lybissonis: situs
Despectus e caelo in Turrim Lybissonem.
**Turris Lybissonis** (Graece *Πύργος Λιβύσσωνος*), sive **Turris Libisonis**, deinde **Portus Turris** et **Turris** tantum (Italiane *Porto Torres*; Sarde *Portu Turre*), est urbs et commune Italicum, circiter 22 400 incolarum, in Provincia Sacerensi/Turritana Sardiniae in insula regionis Italica situm. Urbani Turritani et Portotorrenses appellantur.

Insigne
-------

* Urbs Italiae*Urbs Italiae*

Geographia
----------

* Ager Sacerensis seu Ager Turritanus
* Nurra seu Nurrae

### Insulae

* Herculis insula (alia nomina: Sinuaria insula et Aenaria insula) (Italiane: Asinara),

Historia
--------

Anno 46 a.C.n. colonia romana Turris Lybissonis deducta est. Etiam Ptolemaeusde urbe scripsit.

Clari cives
-----------

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Turritana

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Loci

* Herculis insula (alia nomina: Sinuaria insula et Aenaria insula)

Municipium finitimum
--------------------

* Sassaris

Nexus interni
-------------

* Ager Sacerensis seu Ager Turritanus
* Nurra seu Nurrae
* Sassaris

Notae
-----

1. ↑  Hazlitt, *The Classical Gazetteer*.
2. ↑  www.pittau.it.
3. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
4. ↑  www.pittau.it.
5. ↑  Ptol. iii. 3. § 5; Itin. Ant. p. 83.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Turrim Lybissonim** spectant. |

* Situs interretialis urbis proprius. **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio municipii in Provincia Sacerensi.Collocatio municipii in Provincia Sacerensi.
* Basilica Sancti Gavini, Sancti Proti, et Sancti IanuariiBasilica Sancti Gavini, Sancti Proti, et Sancti Ianuarii
*Hirudo*

---

**Animalia** — Annelida

Classis : Clitellata   
Subclassis : **Hirudinea**   
Lamarck, 1818  
   
Subdivisiones: Infraclasses\* Acanthobdellidea
* Euhirudinea

***Hirudo*** (*-inis*, f.) vel **sanguisuga**, est unum ex quingentis fere animalium generibus classis Clitellatorum, sive marinis sive terrestribus, quae sanguine vescuntur.

Descriptio
----------

Corpus hirudinis est productum; non habet setas, pedes, crines. Hirudines quaedam aquatiles, ut se ferant, volutatione corporis natant; quaedam autem terrestres serpunt cucurbitis anticis ulterioribusque, quas in extremis corporibus habent.

Habitatio
---------

Sive marinae sive terrestres, plerumque hospitio utuntur animantium vertebratorum, quorum sanguinem sorbeant.

In arte medicinali
------------------

Hirudo medicinalis a medicis per saecula ad missionem sanguinis et ad varios dolores levandos adhibetur.

Notae
-----

1. ↑  De his nominibus legimus in Plinii Naturalis historiae 8.29: "cruciatum in potu maximum [sc. elephanti] sentiunt hausta hirudine, quam sanguisugam vulgo coepisse appellari adverto."
*Thanatos* (Mors) et *Hypnos* (Somnus) corpus Sarpedonis coram Mercurio (Herma) tollunt, quod sexto decimo libro *Iliadis* narrabatur. Scaena a pictore Euphronio in vaso Attico rubentibus figuris picta. Museum Artium Metropolitanum Novi Eboraci hoc furatum vas anno 1972 fraudulenter emit et damnatum post triginta sex annos (2008) reip. Italianae reddere debuit.
**Sarpedon** (Graece Σαρπηδών) fuit dux Lyciorum in Bello Troiano. Filius erat Iovis et Laodamiae, quae et ipsa filia Bellerophontis erat. A Patroclo in pugna occisus est, diu dubitante Iove an filium periculo erepturus esset : postquam uxor Hera ei persuasit ut funebribus honoribus potius eum honoraret, luctum manifestum ut faceret sanguine pluere in terram iussit. Mox Apolline rem curante, Mors et Somnus corpus herois proelio et ictibus subtraxere atque in Lyciam transtulerunt, ubi cultu heroico donatus est. Quae scaena in vasibus antiquis saepe pingebatur.

Notae
-----

1. ↑  *Ilias* VI.199. Alter Sarpedon, filius Iovis et Europae, Mileti regnavit.

Fontes
------

* Herodotus, *Clio* 173
* Hyginus, *Fabulae* CVI
* *Ilias* II.876-877, V.471-493 et 626-698 necnon VI.198-9, XII.101 et 290-412, XIV.426, XVI.419-683
* Strabo, *Geographica* XII.8.5.

Nexus interni
-------------

* 2223 Sarpedon
Wikidata Hissein Brahim Taha
Res apud Vicidata repertae:Hissein Brahim Taha: imagoHissein Brahim Taha: imago
*Nativitas*: 1 Novembris 1951; Abéché  
*Patria*: Tzadia  

**Officium**

*Officium*: ambassador of Chad to France, Minister of Foreign Affairs, Secretary-General of Organization of Islamic Cooperation  
*Munus*: legatus, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Islamus
**Hissein Brahim Taha** (Abéché in urbe natus die 1 Novembris 1951) est politicus Tzadiensis.

A lyceo nationali in urbe natali absolutus, Hissein Brahim Taha Parisiis eruditus est apud Institutum Nationale Linguarum Orientalium. In patriam reditus apud ministerium rerum externarum operam dedit ab anno 1979 usque in 1991. Deinde consiliarius fuit iuxta legationem Tzadiensem Riyadh in urbe, mox ab anno 2001 legatus patriae apud Taipeiam, recentius ab anno 2007 legatus plenipotentiarius iuxta regimen Francicum. Ibi decem annos merebat, legatorum Africanorum omnium Lutetiae degentium senior. Die 5 Februarii 2017, ad Ndjamena revocatus, minister a rebus externis factus est.

Nexus externi
-------------

* "Ambassadeur Hissein Brahim Taha: Une carrière bien remplie dans la diplomatie" (19 Februarii 2017) apud *Tchadinfos*
* Samuel Benzhimon, "Tchad: le nouveau gouvernement prend ses marques" (9 Februarii 2017) apud *Sahel Intelligence*
* Christophe Boisbouvier, "Hissein Brahim Taha: "Il faut que l'on se mette tous ensemble pour combattre" les jihadistes" (28 Martii 2017) apud *Radio France International*

Ministri rerum externarum Tzadienses (1978–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Kotigua Guérina • Barma Ramadan • Dabar Nag Koumaba Dering • Acyl Ahmat Akhbach • Idriss Miskine • Gouara Lassou • Acheikh Ibn Oumar • Soungui Ahmad • Mahamat Saleh Ahmat • Mahamat Ali Adoum • Korom Ahmad • Fakadi Lokna • Ahmat Abderahmane Haggar • Saleh Kebzabo • Mahamat Saleh Annadif • Nagoum Yamassoum • Ahmad Allam-mi • Moussa Faki • Hissein Brahim Taha • Chérif Mahamat Zene • Mahamat Saleh Annadif
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Tzadiae |
|  |
**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Infraordo : Heteroneura   
Superfamilia : Papilionoidea   
Familia : Pieridae   
Subfamilia : Pierinae   
Tribus : Pierini   
Genus : *Delias*   
Species : ***Delias ganymedes***   
Okumoto, 1981  
   
Subdivisiones: Species

***Delias ganymedes*** est species papilionum subfamiliae Pierinarum, qui in Philippinis endemici sunt. Specimina in montibus Canlaon (Negros Insula), Madia-as (Panay Insula), et Halcon (Mindoro Insula) observata sunt. Ex Ganymede, deo Graeco, appellatur.

Latitudo alarum est 55–60 millimetra.

Subspecies
----------

* *Delias ganymedes ganymedes* (Canlaon Mons Negros Insulae)
* *Delias ganymedes filarorum* Nihira & Kawamura, 1987 (Madia-as Mons Panay Insulae)
* *Delias ganymedes halconensis* Nakano & Yagishita, 1993 (Halcon Mons Mindoro Insulae)

Notae
-----

1. ↑  *Delias*  apud funet.fi.
2. ↑  "Delias of the World" .

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • Biodiversity |
Wikidata Antonius Iacobus Leggett
Res apud Vicidata repertae:Antonius Iacobus Leggett: imagoAntonius Iacobus Leggett: imago
*Nativitas*: 26 Martii 1938; Camerwella  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: physicus, professor  
*Patronus*: University of Illinois at Urbana–Champaign, Collegium Beatae Mariae Magdalenae, University of Sussex, University of Waterloo
**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius, Knight Commander of the Order of the British Empire, Praemium Nobelianum physicae, Feenberg Medal, Fritz London Memorial Prizes, Wolf Prize in Physics, IOP Dirac Medal, Fellow of the American Physical Society, honorary doctor of the University of Madrid Complutense, Maxwell Medal and Prize  

**Antonius Iacobus Leggett** Eques (natus 26 Martii 1936) est physicus Britannicus, cuius alma mater Universitas Oxoniensis est. Physicae temperaturae minimae peritus est; professor emeritus Universitatis Illinoesiae Urbanae. Anno 1970 apud Universitatem Kiotoensem laboravit.

Anno 2003 cum Alexio Abrikosov et Vitali Ginzburg pro superconductris et superfluidis investigandis Praemium Nobelianum physicae accepit.

Notae
-----

1. ↑  De Praemio Nobelianum Physicae anno 2003nobelprize.org

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Store norske leksikon |
Wikidata Delmenhorstium
Res apud Vicidata repertae:Delmenhorstium: insigneDelmenhorstium: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°3′2″N 8°37′54″E  
*Numerus incolarum*: 77 522  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Jürgen Thölke, Otto Jenzok, Harald Groth, Patrick de La Lanne  
*Procuratio superior*: Saxonia Inferior  

**Geographia**

*Superficies*: 62.45 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Hasbergen, Stickgras  
*Territoria finitima*: Brema, Circulus Diepholz, Circulus Oldenburgum, Circulus Alluvionis Visurgensis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Neustadium Eberswaldum, Allonnes, Borisoglebsk, Kolding, Lublinum, Kolding Municipality, Borisoglebsky Urban Okrug, Le Mans metropolitan area  

**Tabula aut despectus**

Delmenhorstium: situsDelmenhorstium: situs
Delmenhorstium anno 1647
Turris aquae et curia Delmenhorstii
**Delmenhorstiumn** est urbs Saxoniae Inferioris. Ad Delmenhorstium etiam vici Düsternort, Schafkoven und Hasport, ab anno 1933 et Annenheide, Annenriede, Bungerhof, Iprump atque Stickgras pertinent. Anno 1972 denique vicus Hasbergen cum Delmenhorstio coniunctus est.

Historia
--------

Castellum Delmenhorstium anno 1247 inchoatum est. Regio a comitibus Oldenburgensibus regnatum est. Qui ducatus annis 1667 ad usque 1773 ad Daniam pertinuit. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Delmenhorstium iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditum est, qui post annum 1918 res publica factus est. Ab anno 1946 haec urbs ad Saxoniam Inferiorem pertinet.

Cives clari
-----------

* Ericus Koch-Weser annis 1901 - 1909 hic magister civium erat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Delmenhorstium** spectant (Delmenhorstium, Delmenhorst). |

* www.delmenhorst.de

Circuli terrae et urbes circulo exemptae Saxoniae Inferioris

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Saxoniae InferiorisInsigne Saxoniae Inferioris |
| Alluvionis Visurgensis circulus  |Aurich circulus  |Comitatus Binethensis circulus  |Brunsvicum urbs  |Cellensis circulus  |Cloppenburgensis circulus  |Cuxhavensis circulus  |Delmenhorstium urbs  |Diepholz circulus  |Emda urbs  |Terra Emesensis circulus  |Frisia circulus  |Gifhorn circulus  |Goslaria circulus  |Gottingae circulus  |Guelpherbytensis circulus  |Hamala-Petrimons circulus  |Regio Hannoverana  |Harburgum circulus  |Heidensis circulus  |Helmstadium circulus  |Hildesiensis circulus  |Holtisminnensis circulus  |Lerensis circulus  |Lüchow-Dannenberg circulus  |Luneburgensis circulus  |Neoburgum ad Visurgim circulus  |Northeim circulus  |Oldenburgum urbs  |Oldenburgensis circulus  |Osnabruga urbs  |Osnabrugensis circulus  |Osterholz circulus  |Paludosoterrensis circulus  |Peine circulus  |Rotenburgensis circulus  |Salzgitter urbs  |Stadensis circulus  |Theorosburgensis circulus  |Uelzen circulus  |Vechta circulus  |Verdensis circulus  |Wilhelmshaven urbs  |Widmundensis circulus  |Wolfsburg urbs |
|  |
Denarius a Lucio Valerio Flacco a. 108 a.C.n. percussus tum cum triumvir monetalis erat. Ex una parte caput Victoriae alatae, ex altera parte Mars deus tropaeum gerens cum flaminis albogalero et spica frumenti. Legitur L. VALERI FLACCI.
**Lucius Valerius Flaccus** (natus saeculo 2 a.C.n. mortuus ante annum 68 a.C.n. Romae) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Pater eius Lucius Valerius Flaccus consul anni 131 a.C.n. fuit. Consobrini eius Gaius Valerius Flaccus anno 93 a.C.n. et Lucius Valerius Flaccus anno 86 a.C.n. consulatum gesserunt.

Cursus honorum
--------------

Fuit ut pater *flamen Martialis* et *IIIvir monetalis* anno 108 vel 107 a.C.n.. Tum praeturam adeptus est. Deinde provinciam administravit et a Marco Aemilio Scauro *repetundarum* accusatus esse dicitur. Anno 100 a.C.n. una cum Gaio Mario VI consulatum gessit, sed collega eius Marius omnem auctoritatem tum possidebat. Anno 97 censor electus est. In senatu inter fautores Gaii Marii et Sullae pacem componere conabatur. Bellum civile inter factiones Optimatium et Popularium ei detrimentum non tulit, anno 86 *princeps senatus* factus est. Cum Sulla anno 82 Romam redisset, Valerius Flaccus - tum interrex - plebiscito habito Sullam dictatorem nominavit. Sulla eum magistrum equitum fecit. Anno 69 a.C.n. flamen Martialis novus Lucius Cornelius Lentulus Niger sacerdotium suscepit. Itaque tum denique Valerium mortuum fuisse constat.

Bibliographia
-------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 22] V. Flaccus, L." in *Der Neue Pauly* vol. 12/1 (Stutgardiae: Metzler, 2002. ISBN 3-476-01482-7) col. 1095.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *divinatio in Caecilium* 63
2. ↑  Plutarchus, *Marius* 28,4-5
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de lege agraria* 3,5; Appianus Alexandrinus, *Bellum civile* I 458-461

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Manius Aquillius et Gaius Marius V**  |  **Consul** 100 a.C.n.cumGaio Mario VI | Successores: **Aulus Postumius Albinus et Marcus Antonius Orator**  |
**Vichitr Vadakarn** sive *Wichit Wathakan* (วิจิตรวาทการ; natus die 11 Augusti 1898; mortuus die 31 Martii 1962) fuit politicus Siamensis, scriptor de natione Thai et fautor nationalismi. Annis 1921-1926 Lutetiae in legatione Siamensi meruit. Eodem tempore cum studentibus Siamensibus amicitiam confecit, inter quos Pridi Phanomyong et Plaek Khittasangkha. Anno 1926, legato Charun obnoxius, a Lutetia ad Londinium promotus est; ibi ab epistulis meruit, legato principe Wan Waithayakon.

Tabula munerum
--------------

* 1934-42 - Dux Departimenti Bellarum Artium
* 1942-43 - Minister rerum externarum
* 1951-53 - Minister vectigalium
* 1958-62 - Consiliarius specialis iuxta primum ministrum Sarit Dhanarajata

Nexus externi
-------------

* Index ministrorum rerum externarum Siamensium

Bibliographia
-------------

* Scot Barmé, *Luang Wichit Wathakan and the Creation of a Thai Identity*. Canberrae: Institute of Southeast Asian Studies, 1993. ISBN 981-3016-58-2 (paginae selectae apud *Google Books*)
**Lucius Verginius Rufus** (natus circa annum 14 apud Novum Comum - mortuus est anno 97) fuit vir publicus et militaris Romanus. Ter consul fuit.

Familia
-------

Verginius ordine equestri ortus est. Patria Mediolanum fuit.

Cursus honorum
--------------

Homo novus Claudio in senatum adlectus est. Anno 63 consul ordinarius creatus, quod honos maximus hominis novi. Inter amicos Lucium Iunium Quintum Vibium Priscum numeravit, consulem suffectum anni 61. Anno 67 legatus Augusti pro praetore Germaniae Superioris factus est. Contra rebellionem Gaii Iulii Vindicis pugnare primo cunctatus est, deinde autem eum apud Vesontionem vicit non tamen sine suspicione periurii et malae fraudis. Cum Galba in Hispania imperator proclamatus esset, Verginius purpuram a militibus suis oblatam recusavit. Tandem exercitum suum in Galbam iure iurando adegit, sed tamen a Galba revocatus est, quod imperatorem legionibus Germaniae abalienavit. Legatus ei Marcus Hordeonius Flaccus successit. Otho imperator Verginium 1 Martii 69 consulem II suffectum fecit, postea cum Vitellio imperatore convenit. Annis, qui secuti sunt Flavianis imperatoribus Verginius a re publica recedit et anno 97 a Nerva imperatore consul III ordinarius designatus est. Cum gratias agendas consulatus exerceret, cecidit et mortuus est. Tacitus consul laudem funebrem habuit. Monumenti inscriptio sepulchri in villa sua apud Alsium fuit: "*imperium adseruit non sibi, sed patriae*".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Publius Marius et Lucius Afinius Gallus**  |  **Consul** 63cumGaio Memmio Regulo | Successores: **Gaius Laecanius Bassus et Marcus Licinius Crassus Frugi**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Manlius Valens et Gaius Antistius Vetus**  |  **Consul** 97cumImp. Caesare Nerva Augusto III | Successores: **Imp. Caesar Nerva Augustus IV et Imp. Caesar Nerva Traianus II**  |

Lege etiam
----------

* Rudolf Engel: *Verginius II. 1*. In: *Der Kleine Pauly. Lexikon der Antike*. vol 5, Monaci 1975, Sp. 1205f.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Lucius Verginius Rufus** apud **Vicifontem**. |

* De Lucio Verginio Rufo apud Livius.org **( Anglice)**

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, *Historiae*, I 52,4
2. ↑  Dio Cassius a Xiphilino abbreviatus LXIII.24.
3. ↑  Plutarchus, *Galba* 10
4. ↑  Tacitus, Historiae, II 68,4
5. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/2, c. 63-64
6. ↑  Gaius Plinius Caecilius Secundus, *Epistulae*, II 1,6
7. ↑  Gaius Plinius Caecilius Secundus, *Epistulae*, VI 10,4
Horologium armillare.
**Horologium armillare**[1] sive **horologium brachiale**[2] est horologium gestabile carpo circumvinctum.

Historia
--------

Primum horologium armillare fabricatum est ab Abraha Ludovico Breguet, rogatu Carolinae a Bonaparte, reginae Neapolis et Napoleonis I sororis. 

Inventio horologii armillaris postea, anno 1868, ascripta est Antonio Patek et Adriano Phillipe, domus negotiatoriae Patek-Phillipe conditoribus. Specimen brevi placuit populo atque factum est feminarum ornamentum. 

Ineunte saeculo XX aeronauta Brasilianus Albertus Santos Dumont (qui per errorem horologii armillaris inventor habetur), quia, propter machinamentorum usum, manus indesinenter habebat occupatas, rogavit amicum Aloisium Cartier, qui fabricaret horologium armillare. Hic corrigiam e corio fixit maximo horologiorum femineorum suorum, quod, mense Martio anni 1904, obtulit Alberto. Quam ob rem Albertus, licet horologium armillare non invenerit, putatur tamen fuisse ille, qui hoc inventum virorum usui aptavit. 

Primo bello mundano tandem usus horologii armillaris inter viros introductus est, quippe quoniam militibus horae facile erant inspiciendae horologium armillare gerentibus. 

* Horologium armillare digitale.
* Horologium armillare adapertum cum eius machinatione visibilis.
* Horologium armillare, quod etiam aquā submergi potest, quin damnum patiatur.
* Vetus horologium rotundum, ante armillaria horologia inventum, quod iuxta cinculum deferebatur.

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Suomi-latina-suomi-sanakirja: Lexicon Finnico-Latino-Finnicum* (Helsinki 2002), sub voce *"rannekello"*.
2. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009, sub voce *"armbandsur"*.
Wikidata Horst Gerson
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 2 Martii 1907; Berolinum  
*Obitus*: 10 Iunii 1978; Groninga  
*Patria*: Germania, Regnum Nederlandense  

**Officium**

*Munus*: art historian, professor  
*Patronus*: Universitas Groningensis, Netherlands Institute for Art History
Rembrandi effigies a se picta (apud Abbatiam de Boclanda ostentata)
**Horst Gerson** (Berolini 2 Martii anno 1907 natus; Groningae 10 Iunii 1978 mortuus) fuit artium historicus Nederlandicus, in Germania natus

Biographia
----------

Qui primum Vindobonae et postea Berolini in artium historia doctus est, anno 1932 lauream recipiens. Cornelii Hofstede de Groot discipulus ac adiutor fuit atque ad RKD (Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie) efficiendum de 1934 usque ad 1966 laboravit. Anno 1940 civis Nederlandicus et mense Ianuario anno 1954 RKD moderator fuit Caroli Lilienfeld consobrinus erat, qui Hofstede de Groot ante eum adiuverat. Anno 1966, apud Universitatem Groningensem, artium historiae professor factus est, et de 1966 usque ad 1975 Instituti Artium Historiae Groningensis moderator fuit. Ob eius scripta notus est, inter qua *Ausbreitung und Nachwirkung der holländischen Malerei des 17. Jahrhunderts*, quod anno 1942 editum est. Abrahamum Bredium adiuvit ad ipsius catalogum Rembrandi operum efficiendum atque anno 1968 catalogum suum scripsit. In hoc catalogo, artificis operum numerum minoravit a 639 usque ad 420. Anno insequenti catalogi Brediii limam edidit, quae operum numerum magis minorabat. *De Rembrando Consectationis Institutum* (Rembrandt Research Project - RRP), cum Ernestus van de Wetering moderator erat, Gerson scripta recensuit atque etiam nunc duravit artifici picturarum assignationem, praesertim illam Rembrandi effigiei apud Abbatiam de Boclanda ostentatae. *Picturarum Rembrandi* (RRP - 2014) pars postrema 348 opera comprehendit, quorum 295 in Gerson catalogo anni 1968 continentur

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. 1 2  Horst Gerson in *Dictionary of Art Historians*
3. ↑  Abbatiae pictura Rembrandi effigies a se picta est, 18 Martii 2013, BBC
4. ↑  A Corpus of Rembrandt paintings VI, VIº liber catalogorum *De Rembrando Consectationis Instituti*, quos Ernestus van de Wetering recensuit, 2014, ISBN 978-94-017-9240-0

Bibliographia
-------------

* Horst Gerson (2016). "Horst Gerson". *Gerson Lectures*
* "Gerson, Horst Karl". *Dictionary of Art Historians*. 2016
* "Horst Gerson". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2016

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Horst Gerson** spectant. |
Terrae viridae pictae: Nova Hispania anno 1763
**Viceregnum Novae Hispaniae** vel breviter **Nova Hispania** erat colonia administrativa Hispanica per terras Mexici (cum Californiae, Arizonae), Floridae, Capitaniae Generalis Guatimaliae, insularum Indiarum, et insularum Philippinarum. 

Ferdinandus Cortesius cepit Temistitlanam, caput Aztecorum, die 13 Augusti 1521 et condidit Mexicopolim in Coiacane, hac incepit viceregnum Novae Hispaniae. Nova Hispania recta erat ab singulo vicarium regem, a rege Hispaniae nominato. Urbs caput Novae Hispaniae erat Mexicopolis. 

Prima divisiones regni fecit Antonii deMendoza, primum vicarius rex. Prima divisionis amplectebatur Regnum Iucataniae, Regnum Mexici, Regnum Novae Gallaeciae, Regnum Novae Biscaiae, Novum Regnum Leonis et Nova Extremadura.

Carolus III rex decrevit anno 1786 novam divisionem in procurationibus. Procurationes Novae Hispaniae erant: Regalis Audientia Mexicopolis, Regalis Audientia Guadalaxarae, et sub potestatem vicarii regis: Gubernatio Californiae Superioris, Gubernatio Californiae Inferioris et Gubernatio Novi Mexici. Anno 1793 creata est Gubernatio Tlascalae, qua gressus est de Intendentia Pueblae.

Anno 1812 Constitutio Gaditana instituit unam novam divisionem cum legationibus provincialibus, quae erant: Legatio Provincialis Novae Hispaniae, Legatio Provincialis Sancti Ludovici Potosii, Legatio Provincialis Novae Gallaeciae, Legatio Provincialis Iucataniae, Legatio Provincialis Provinciarum Internarum de Oriente et Legatio Provincialis Provinciarum Internarum de Occidente; anno 1820 creata est Legatio Provincialis Valdoleti.

Viceregnum Novae Hispaniae desiit die 27 Septembris 1821 cum libertate Mexici, postquam longum bellum.

Bibliographia
-------------

* Altman, Ida. 2000. *Transatlantic Ties in the Spanish Empire: Brihuega, Spain & Puebla, Mexico, 1560–1620.* Stanfordiae Californiae: Stanford University Press.
* Altman, Ida, Sarah Cline, et Juan Javier Pescador. 2003. *The Early History of Greater Mexico.* Prentice Hall. ISBN 9780130915436.
* Bannon, John Francis. 1974. *The Spanish Borderlands Frontier: 1513-1821.* Albuquerque Novi Mexici: University of New Mexico Press.
* Baskes, Jeremy. 2000. *Indians, Merchants, and Markets: A Reinterpretation of the Repartimiento and Spanish-Indian Economic Relations in Colonial Oaxaca 1750–1821.* Stanfordiae Californiae: Stanford University Press.

Nexus interni
-------------

* Bella libertatis Hispano-Americana

Imperium et Coloniae Hispanicae

|  |  |
| --- | --- |
|  |   |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Africa | Guinea Hispanica · Ifni · Protectoratum Maroci · Praesidia Africana (Hippo Dyarrhytus, Saldae, Djerba, Septa, Rusadir, Orania, Tunes) · Sahara Hispanica Flumen Aureum, Hamra |
| America | Florida · Hispaniola · Iamaica · Ludoviciana · Territorium Nootka · Insula Trinitatis · Fluvius Argenteus · Nova Granata · Nova Hispania · Peruvia |
| Oceania | Guama · Insulae Carolinae · Insulae Mariannae · Insulae Palauenses · Philippinae |

 |
|  |
Wikidata Ayman al-Ṣafadī
Res apud Vicidata repertae:Ayman al-Ṣafadī: imagoAyman al-Ṣafadī: imago
*Nativitas*: 15 Ianuarii 1962; Zarqa  
*Patria*: Iordania  

**Officium**

*Officium*: Minister of Foreign Affairs of Jordan, Deputy Prime Minister of Jordan  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

**Ayman al-Ṣafadī** seu litteris Arabicis أيمن الصفدي (in urbe al-Zarqāʿ natus anno 1962) est diurnarius et politicus Iordaniae.

Ayman al-Ṣafadī alumnus est universitatum Yarmūk (Arbelae in urbe Iordaniae) et Baylor (apud Waco in Texia). Hic arti diurnariae studuit. Diurnarius deinde operam dedit in Abu Dhabi, ubi mox director factus est societatis divulgatoriae *Abu Dhabi Media Company*. Postea in civitate natali director generalis fuit *Jordan Radio and Television Corporation*. In re politica primus minister vicarius, orator regiminis, consiliarius apud regem Abdullah II iam meruit. Die 15 Ianuarii 2017 minister a rebus externis creatus est, antecessore Nāṣir Ǧūda, primo ministro Hanī al-Mulqī.

Nexus externi
-------------

* Vita apud *World Economic Forum*

Ministri rerum externarum Iordanenses (1997–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Fāyiz al-Ṭarāwina 1997 • Jawad Anani 1998 • ʿAbd al-Ilāh al-Ḫaṭīb 1998 • Marwan Muasher 2002 • Hanī al-Mulqī 2004 • Farouk Kasrawi 2005 • ʿAbd al-Ilāh al-Ḫaṭīb 2005 • Salah Bashir 2007 • Nāṣir Ǧūda 2009 • Ayman al-Ṣafadī 2017
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iordaniae |
|  |
Hortensia de Beauharnais, regina Hollandiae
**Hortensia de Beauharnais** (nata 10 Aprilis 1783 Lutetiae, mortua 5 Octobris 1837 in Castello Arenenberg (Turgovia)) filia Iosephinae de Beauharnais, quae postea Napoleoni Bonaparte nupsit et Alexandri de Beauharnais fuit. Frater Hortensiae Eugenius de Beauharnais erat, dux militum et filius adoptivus Napoleonis.

Vita
----

Postquam matrimonium parentium finitum est, Eugenius apud patrem vixit, Hortensia autem apud matrem. Sed anno 1794 patre inter Terroris Regimen supplicio affecto mater liberos suos Napolionis curae mandavit, cui Iosephina anno 1796 nupsit. Anno 1802 Ludovicus Napoleo Bonaparte, frater minor Napoleonis, eam in matrimonium duxit. Iis tres filii fuerunt:

* Napoleon Carolus Bonaparte (1802 - 1807)
* Napoleon Ludovicus Bonaparte (1806 - 1831), paucos dies Ludovicus II rex Hollandiae.
* Ludovicus Napoleo Bonaparte (1808 - 1873), postea Napoleo III imperator Francorum.

Maritus eius Ludovicus anno 1806 a fratre imperatore rex Hollandiae nominatus est, sed 1 Iulii 1810 a regno se abdicavit, quod frater eius eum saepe vituparaverat, cum Britannos a regno suo non arcuisset. Hortensia divortium fecit cum eo, etiam, quia semper invidia commotus esset. Hortensia nunc varios amores et filios illegitimos habuit. Post Napoleonem anno 1815 iterum Francia expulsum et ipse patriam relinquere coacta est, quod ei auxilio fuisset. Nunc in Castello Arenenburg ad mortem anno 1837 cum filio Ludovico - postea imperatori - vixit.

Nexus externi
-------------

* Museum Napoleonicum castelli Arenenberg (linguis Theodisca, Francica, Anglica)