recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sanctus Marcus
**Marcus**, evangelista, est auctor secundi evangelii. Sanctus celebratur ab Ecclesia Catholica die 25 Aprilis.

Vita
----

Iohannes, qui cognominatur **Marcus**, in Actibus Apostolorum et in epistulis quibusdam commemoratus, ut videtur, Evangelista ille est, cuius dies festus agitur ante diem septimum Calendas Maias. Ipse Hierosolymae domicilium habebat; cuius mater Maria dicebatur, et sobrinus Barnabas. Eius domus discipulis usui erat; ubi fortasse Iesus cum Apostolis novissimam cenam fecerat. Marcus autem de eorum numero non fuit. Paulum in primo itinere comitatus, eius vero ardorem non participavit, ita ut a Perge Pamphyliae reversus sit solus Hierosolymam. Barnabam, qui cum Paulo propter eum disceptaverat, comitatus est Cyprum. Deinde se, discipuli loco et interpretis, ad Petrum Romae coniunxit. Tandem Paulo in custodiam tradito ministravit. Omnia, quae narravit in commentariis suis, qui Evangelium dicuntur, - ut sanctus Irenaeus, Tertullianus et sanctus Clemens Alexandrinus demonstrarunt - ea sunt, quae a Petro audierat; qui commentarii inter annos sexagesimum et septuagesimum pro Romanis Christi fidelibus scripti sunt.

Pinacotheca
-----------

* Insigne Sancti Marci est leo. Hic in statione ferriviaria Vindobonensi meridionali.Insigne Sancti Marci est leo. Hic in statione ferriviaria Vindobonensi meridionali.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sanctum Marcum** spectant (Mark the Evangelist, Saint Mark). |

Evangelistae quattuor canonici

|  |  |
| --- | --- |
|  | Quattuor evangelistaeaeQuattuor evangelistaeae |
| Matthaeus · Marcus · Lucas · Ioannes |
|  |
Wikidata Venceslaus Aloisius Svoboda
Res apud Vicidata repertae:Venceslaus Aloisius Svoboda: imagoVenceslaus Aloisius Svoboda: imago
*Nativitas*: 11 Decembris 1791, 8 Decembris 1791; Hrad Návarov  
*Obitus*: 8 Ianuarii 1849; Praga  

**Officium**

*Munus*: Interpres, poëta, iudex litterarum, magister, dramaturge, librettist  

**Venceslaus Aloisius Svoboda**, vel **Wencelawus Aloysius Swoboda** (Bohemice *Václav Alois Svoboda*), anno 1791 natus et anno 1849 mortuus, poeta et interpres Bohemicus fuit. Scripsit Bohemice, Germanice et Latine. Versus metricos in poesi sua Bohemica sine successu temptaverat, post rhythmos syllabotonicos elegit; nam poesis Bohemica tempore Svobodae nondum stabilita erat. Tragoedias et carmina lyrica componebat. Goethii et Schilleri opera Latine et Bohemice vertit.

Opera Latina
------------

* Poëseos latinae Specimina
* Schilleri carmina Latine

De Svoboda
----------

* De Svoboda in *Österreichisches Biographisches Lexikon*
* Josef Hanuš, *Literatura česká devatenáctého století*. Díl 1. *Od Dobrovského k Jungmannově škole básnické*, Pragae, 1911 (de Svoboda in paginis 811–828)

Notae
-----

1. ↑  Selecta Frederici Schiller carmina... Pragae 1845
Wikidata Hibat-Allāh-i Āḫūndzāda
Res apud Vicidata repertae:Hibat-Allāh-i Āḫūndzāda: imagoHibat-Allāh-i Āḫūndzāda: imago
*Nativitas*: 1961; Panjwayi District  
*Patria*: Afgania  

**Officium**

*Officium*: Amir al-Mu'minin of the Taliban, Supreme Leader of Afghanistan  
*Munus*: regens, praeceptor religionis  

**Consociatio**

*Factio*: Taliban  
*Religio*: secta Sunnitica
**Hibat-Allāh-i Āḫūndzāda** vel litteris Arabicis هبت الله اخندزاده (Sperwan in oppido provinciae Candahariensis annis 1950 natus) est clericus Islamicus et politicus Afganiae qui praeses a die 15 Augusti 2021 agnoscitur. E tribu Nurzai gentis Pathanensis ortus, filius est imami rustici Mahometi Āḫūnd. Quettae in Pakistania, ubi familia sub obsidione Russica annorum 1980 refugium petiverat, apud madrasas eruditus est. Anno 2001, Americanis invadentibus, iterum Quettam fugit.

Titulo "principis fidelium" (*Amīr al-muʾminīn*), sicut et antecessores, acclamatus est.

Nexus externi
-------------

* Roberto Ortiz de Zárate, ed. *Quién es quién en el conflicto de Afganistán: Conquista talibán, crisis de Kabul y Gobierno del Emirato* (16 Septembris 2021) apud *CIDOB*
* "Dead or alive? On the trail of the Taliban's supreme leader" (3 Decembris 2021) apud *France24*

Praesides Afganiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mahometus Daoud Khan • Nur Mahometus Taraki • Hafizullah Amin • Babrak Karmal • Haji Mahometus Chamkani • Mahometus Najibullah • Abdul Rahim Hatif • Sibghatullah Mojaddedi • Burhanuddin Rabbani • Mahometus Omar • Hamidus Karzai • Ašraf Ġanī • Hibat-Allāh-i Āḫūndzāda
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum* |
|  |
Moneta Russica cum imagine Nicolai Nosov
**Nicolaus Nicolai filius Nosov** (Russice Николай Николаевич Носов, tr. *Nikolaj Nikolaevič Nosov*; natus 23 Novembris 1908 Kioviae, mortuus 26 Iulii 1976 Moscuae) fuit scriptor Russicus Sovieticus.

Biographia
----------

Nicolaus Nosov natus est die 10 Novembris (23 Novembris secundum Calendarium Gregorianum) anni 1908, Kioviae in urbe (quae tunc in Imperio Russico erat, nunc est metropolis Ucrainae), in familia actoris scenici. Annis 1927—1929 in Instituto Artificioso Kioviensi educabatur, dein studebat in Instituto Cinematographiae Moscuensi, ubi studium complevit anno 1932. Annis 1932—1951 ut moderator cinematographicus favebat operi.

Anno 1938 Nosov primo narrationes suas in lucem edidit. Multas fabulas pro pueris scripsit, e.g. *Pileus vivus* («Живая шляпа»), *Bracae mirabiles* («Чудесные брюки»), *Hortulani* («Огородники»), etc. Notae sunt eius narrationes pro adulescentibus *Familia hilaris* («Весёлая семейка», anno 1949), *Diarium Nicolai Sinitsyn* («Дневник Коли Синицына», anno 1950), *Victor Maleev in schola et domi* («Витя Малеев в школе и дома», anno 1951; Nosov anno 1952 affectus est Praemio Staliniano pro fabula illa). Notissimae fabularum huius scriptoris sunt eius narrationes de Neznaika (Russice Незнайка, *Neznajka*, i.e. "Nesciens"): *Casus Neznaikae et eius amicorum* («Приключения Незнайки и его друзей», annis 1953—1954), *Neznaika in Urbe Solari* («Незнайка в Солнечном городе», anno 1958), *Neznaika in Luna* («Незнайка на Луне», annis 1964—1965). 

Nicolaus Nosov obiit Moscuae, die 26 Iulii anni 1976.

Fontes
------

* Biographia Nicolai Nosov e situ, eius creaturae dedicato **(Russice)**
* Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 **(Russice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Nosov** spectant. |
Cathedra Maximiani cum monogrammati suo
**Cathedra Maximiani** est solium episcopale eburneum in museo archiepiscopali Ravennae asservatum, forsan factum Constantinopoli pro Maximiano Ravennae episcopo (546-554). Copiarum ornamenti et raritatis huius generis supellecium causa exemplum artis Antiquitatis Posterioris est.

De quaestione aetatis huius operis docti multum disputant. Identificatio sua manet in monogrammati ornanti solium: MAXIMIANUS EPISCOPUS. Ille episcopus, regens breviter post occopationem Ravennae a copiis Iustiniani primi anno 540, est coniunctus cum patrocinio duarum ecclesiarum principalium episcopatus, Basilica Sancti Vitalis, consecrata anno 546, et Basilica Sancti Apollinaris in Classe, anno 549. Arte cum Constantinopoli iuncta fuit, ut probat opus tessellatum Basilicae Sancti Vitalis repraesentans eum iuxta Iustinianum: ideo forsan imperator cathedram ei dono dedit.

Opus complexum est, initio 26 tabulis sculptis eburneis compositum, divisum in duo cyclos narrativos: 16 tabulae arci sellae — quarum 9 absunt — erant ornatae scaenis vitae Christi, 24 in numero cuncto, quare 8 tabulae superiores erant sculptae et in fronte et a tergo. 10 tabulae laterales repraesentant cyclum Iosephi. In fronte cathedra habet tabulas optimas, repaesentantes quattuor evangelistas et Ioannem Baptistam gestans agnum Dei in clipeo.

Tabulae cathedrae vitam Iosephi repraesentantes
Differentiae generis inter tabulas in fronte et has a tergo sunt magnae, similis differentiarum tabularum eboris Barberini.

Causa huius rei dubia: frangilius est ut solium usus est. Forsan ibi scripturae positae sunt.

Bibliographia
-------------

* Antonius Cutler, *Late Antique and Byzantine ivory carving*, Aldershot, Ashgate Variorum, 1998.
* Ioannes Lowden, *L'Art paléochrétien et byzantin*, Lutetiae, 2001.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cathedram Maximiani** spectant. |
Wikidata Nicolaus Rastorguev
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Rastorguev: imagoNicolaus Rastorguev: imago
*Nativitas*: 21 Februarii 1957; Lytkarino  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Officium*: member of the State Duma  
*Munus*: politicus, cantor, guitaristus, cithara gravis, Animator programmatis, actor, film producer, bass guitarist, Animator programmatis, member of the State Duma, Deputatus  

**Consociatio**

*Factio*: Russia Unita  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Honour, People's Artist of the Russian Federation, Order "For Merit to the Fatherland" IV class, Merited Artist of the Russian Federation, Russian Federation Presidential Certificate of Honour, Prize of the Federal Security Service of Russia, Order of Alexander Nevsky  

**Nicolaus Venceslai filius Rastorguev** (Russice Николай Вячеславович Расторгуев, tr. *Nikolaj Vjačeslavovič Rastorguev*; natus die 21 Februarii 1957 in oppido Bykovo regionis Moscuensis) est cantor, actor et activista Sovieticus et Russicus, titulo Artificis Popularis Foederationis Russicae (anno 2002) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Rastorguev** spectant. |

* Pagina de Nicolao Rastorguev *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
**Cathopedia** (Latine *Cathopaedia*) est encyclopaedia interretialis cooperativa catholica a presbyteris Genuensibus Paulo et Ioanne Benvenuto fratribus condita anno 2006. Res in ea tractantur quae, saltem leviter, ad religionem catholicam attinent atque in lumine doctrinae catholicae proponuntur. Cathopaedia technologiae generis *Vici* nuncupati innititur, sed in eo a Vicipaedia differt, quod hierarchica quadam ratione contributiones in Cathopaedia admittuntur, cum peritis, qui quidem lauream vel licentiam in theologia vel in alia scientia ecclesiastica adepti sint, maioris momenti ac doctrinae commentationes scribendae concredantur. Etiam rerum religiosarum magistri, catechistae, linguarum periti et, saltem quod ad auxilium technicum et ad vitae experientiam pertinet, ceteri homines, suo quisque modo ac gradu, ad cooperandum invitantur. Nomen dare in Cathopaedia debent usores prius quam quidvis addant vel emendent. Impraesentiarum tantummodo pars Cathopaediae lingua Italica exarata notabili amplitudine gaudet.

Moderator Officii Nationalis Conferentiae Episcopalis Italiae Communicationibus Socialibus dicati epistulam gratulatoriam eandemque hortatoriam die 8 Martii anni 2010 datam ad Paulum Benvenuto de Cathopaedia scripsit; hae litterae, una cum litteris a Congregatione pro Clericis die 13 Octobris 2011 missis et cum epistula die 22 Februarii anni 2012 a praeside Pontificii Consilii de Nova Evangelizatione promovenda archiepiscopo Salvatore Fisichella subsignata, monstrant quantum episcopis Italiae Romanaeque Curiae fratrum Pauli Ioannisque Benvenuto inceptum cordi sit .

Notae
-----

1. ↑  Vide paginam primam Cathopaediae Italicae

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Mulbronna
Res apud Vicidata repertae:Mulbronna: insigneMulbronna: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 49°0′1″N 8°48′39″E  
*Numerus incolarum*: 6 585  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Enz, Maulbronn VVG  

**Geographia**

*Superficies*: 25.44 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Mulbronna: situsMulbronna: situs
Vici conciliabulum
**Mulbronna**, et **Maulbronna**, est urbs et commune Badense-Virtembergense 6'269 incolarum (anno 2012).

Clari cives
-----------

* Christianus Märklin, theologus (1807–1849)

Nexus interni
-------------

* Mulbronnense monasterium

Nexus interni
-------------

* Index Communium Badeniae-Virtembergiae

Notae
-----

1. ↑  google-books: Clarorum virorum Epistolae latinae, graecae et hebraicae variis temporibus...
2. ↑  OPERUM POETICORUM NICODEMI FRISCHLINI, BALINGENSIS, COM. PAL. CAES. POET. LAUR. Historici et Oratoris eminentissimi. CAMENA

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mulbronnam** spectant. |
David in die portarum patentium Roterodami in Grapheo centrali UEA, mense Novembri 2001
David conveniens cum sodalibus Unionis Esperanticae Europaeae, in Congressu universali anno 2003 celebrato **David** vulgo *Dafydd* **ab Iago** (natus anno 1968 Gobannii) Britannicus diurnarius et linguae Esperanticae fautor est. 

Ex anno 1995 Bruxellis habitat. Esperantista autem factus est anno 1998 et paulo post symbolas diversis periodicis Esperanticis concinnare coepit, praesertim quod attinet ad politicam linguisticam et Europae unitae statum intercommunicatoriam. 

Rector Graphei communicationis Bruxellensis Unionis Esperanticae Europaeae creatus est. Anno 2003 autem esperantista anni honorarius solemniter declaratus est. Anno 2010 cum aliis moderator diariorum interretialium *La Balta Ondo* factus symbolas plures exarabat cum titulo *Vide el Bruselo* (i.e. oculis Bruxellensibus). Mense Martio 2019 una cum Theresa Küchle praeses vicarius Consociationis instrumentorum communicationis socialis internationalis (API/IPA) creatus est.

Notae
-----

1. ↑  Archivium seriei de Bruxellis spectatis
2. ↑  De promotione in paginis consociationis

Nexus externi
-------------

* Ab Iago inter esperantistas anni honorarios, in paginis stationis radiophonicae Pekinensis
Silva hieme visa.
**Hiems** (-mis, *f.*) est unum e quattuor temporibus anni, spatium temporis inter autumnum et ver, i. e. illorum trium mensium inter solstitium et aequinoctium.

De hieme naturali
-----------------

Hiems tempus frigidissimum anni est, quamobrem hieme saepe ningit. Dies solstitii hiemalis a brevitate *bruma* (< *brevima* 'brevissima') vocatur.

Nonnulla animalia, velut ursi et talpae, hieme dormire solent.

De hieme apud poetas
--------------------

Interdum tempestates vehementiores apud poetas hiemes appellantur. Confer enim Claudianum, qui in praefatione libri de raptu Proserpinae primi de Iasone, Aesonis filio, duce Argonautarum, "iam vagus" scripsit "irrumpit pelagus caelumque secutus / Aegaeas hiemes Ioniumque domat."

Saepius autem hiems a poetis metaphorice ad senectutem vel ad finem vitae refertur. Horatius enim in libri primi carmine vicesimo quinto Lydiam meretricem querentem fecit "laeta quod pubes hedera virenti / gaudeat pulla magis atque myrto, / aridas frondes hiemis sodali / dedicet Euro."

Astronomia
----------

Collocatio solis et telluris initio temporum anni.
In astronomia incipit hiems die solstitii hiemis:

* in Hemisphaerio Septentrionali die 21 aut 22 Decembris
* in Hemisphaerio Australi die 21 Iunii

Sententia
---------

Tempora Anni| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| *Poma dat **autumnus**, formosa est messibus **aestas**, **ver** praebet flores, igne levatur **hiems**.* | "|

Fragmentum poëmatis Ovidii de *Remedia Amoris,* ex *Voce Latina,* 166, 2006. |

Bibliographia
-------------

* Rosenthal, Norman E. 1998. *Winter Blues.* Novi Eboraci: The Guilford Press. ISBN 1-57230-395-6.


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **hiemem** spectant. |
Wikidata Stampae
Res apud Vicidata repertae:Stampae: insigneStampae: insigne
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°26′6″N 2°9′44″E  
*Numerus incolarum*: 26 251  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Étampes
**Gestio**

*Praefectus*: Bernard Laplace  
*Procuratio superior*: Exona, arrondissement of Étampes  

**Geographia**

*Superficies*: 40.92 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Brières-les-Scellés, Guillerval, Saclas, Boissy-la-Rivière, Boissy-le-Sec, Boutervilliers, Chalo-Saint-Mars, La Forêt-Sainte-Croix, Morigny-Champigny, Ormoy-la-Rivière, Saint-Hilaire  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bornis  

**Tabula aut despectus**

Stampae: situsStampae: situs
**Stampae** vel **Stampium** (Francogallice: *Étampes*, olim *Estampes*) urbs Franciae est praefecturae Exonae in regione Insula Franciae sita. Anno 2012 numerus Stampensium 24 320 fuit.

Loci et aedificia notissima
---------------------------

Praesidium urbis Stamparum
Despectus in urbem
Castellum Stampense saeculo XV pictum: e libro *Les très riches heures du duc de Berry* (Museum Condé Cantiliaci)
Militaria
* Turris Stampensis
* Turris Quadrata
* Cataracta

Civilia
* Platea Sanctae-Mariae
* Platea Sancti-Aegidii
* Curia Stampensis
* Judicium Stampense
* Domus Dei
* Theatrum Intercommunale
* Domus Johannis Lamoureux
* Domus Spiritus Hatte
* Molendinum Calcifurnense
* Molendinum Badranium Superius

Museum
* Museum Intercommunale

Ecclesiae
* Ecclesia Sanctae Mariae
* Ecclesia Sancti Basilii
* Ecclesia Sancti Aegidii
* Ecclesia Sancti Martini
* Ecclesia Johannis Baptistae
* Capella Sanctae Mariae Trinitatis

Incolae notabiles
-----------------

* Theobaldus Stampensis
* Petrus Baronus Stempanus
* Johannes-Stephanus Guettard
* Stephanus Geoffroy Saint-Hilaire

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  "Stampium": Philippus Cominaeus, *De rebus gestis Ludovici undecimi* (1545) ~ pp. 33-37

Nexus interni
-------------

* Index communium praefecturae Exonae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stampas** spectant (Étampes (Essonne), Étampes). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°26′6″N 2°9′44″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • "91223" apud *INSEE* • Encyclopædia Britannica |

* Pagina domestica
* De hoc communi apud cassini.ehess.fr
* *Corpus Stampense*
**Ferrivia vaporaria** (Anglice: Steam railroad) institutio vecturae cum traminibus per vim vaporis motuis est.

Museum Ferriviarium Swindoniae
Locomotiva vaporaria historica luxemburgensis
Anno 1804 tramines vaporiariae primum ab machinatore Richard Trevithick ad usum ferriviae constructae sunt. Vapor in magno tubo ferri de aqua a calore ignis incensis ortus est. Ad ignem in machinas vaporiarias carbo, lignum vel oleum utentur. Vis vaporis per embolum et virgam ad rotas ductus est ad propulsandam traminem super regulas itineris ferriviae. Magnae et fortissimae locomotivae vaporariae usque ad velocitatem 202 chiliometrorum vehunt. Apud locomotivas vaporarias spicaria aquae necesse sunt. In multis locis restium linearum aedificia ad suppleandam aquam saepe in forma turrium aquae constructae sunt.

Conductus aquae ad locomotivam
Vehicula ferriviae motris electricis vel benzini motae saeculo 20 vaporitrahas generaliter inutiles faciebant. Paulo post aliquae ferriviae vaporariae noviter qualis monumenta historiae technicae conservatae sunt (appellatae *Ferriviae museales*) et in usum turistarum diriguntur.

Nexus interni
-------------

* Vapor
* Vaporitraha

Nexus externi
-------------

* Ferriviae historicae Franciae.
* Ferriviae vaporariae (et aliae) Helvetiae.

Notae
-----

1. ↑  LNER Locomotiva vaporaria A4 Pacific „Mallard", anno 1938. Situs musei ferriviae Eboraci.
2. ↑  Id est in forma *Diesel*.
3. ↑  Prima ferrivia musealis fuit *Ferrivia Talyllyn*, Cambriae. Situs publicus: .
4. ↑  Situs publicus institutionis *Steamtown* Pennsilvaniae.
5. ↑  Situs musei ferriviarii Swindoniae.
6. ↑  Ferriviae vaporariae Britanniae.
Wikidata Stanislaus Czerski
Res apud Vicidata repertae:Stanislaus Czerski: imagoStanislaus Czerski: imago
*Nativitas*: 10 Octobris 1777;   
*Obitus*: 30 Aprilis 1833; Mednicum  
*Patria*: Lituania  

**Officium**

*Munus*: linguista, Interpres, philologus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Stanislaus Czerski**, die 10 Octobris anni 1777 alicubi in Latgalia natus et die 30 Aprilis anno 1833 Mednici Lituaniae mortuus, Iesuita Polonus et interpres fuit.

Vita et opera
-------------

In collegio Iesuitarum in Polotia educatus anno 1794 Iesuita, anno 1807 sacerdos factus est. In collegiis Iesuitarum et in gymnasio Vilnae docebat. Usque ad annum 1814 canonicus Bressiciae fuit, anno 1814 canonιcus Mednicae in Samogitia factus est, anno 1835 sacerdos in Salantai. Lexicon Latino-Polonicum aliaque opera Polonica composuit. Fabulas Phaedri Polonice et Gabrielis Derzhavin *Deum* odam Latine vertit.

De Czerski
----------

* Vladas Gasiūnas. *Stanislovas Čerskis*. Visuotinė lietuvių enciklopedija, T. IV (Chakasija-Diržių kapinynas). – Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2003. **(Lituanice)**

Notae
-----

1. ↑  Nunc *Varniai*
2. ↑  *Iesuitarum collegium in Polotia*, — Jac. Aug. Thuani *Historiarum sui temporis opera*, vol. 2, in indice; *Collegium Polocense*, — Annuae litterae Societatis Iesu anni 1588.

Nexus externi
-------------

* Stanislaus Czerski in *Vicifonte*
* Stanislovo Čerskio Kelionė Po Vakarų Europą 1819–1821 (de itinere Czerski Europaeo annorum 1819—1821)
Wikidata Vincentius Veresaev
Res apud Vicidata repertae:Vincentius Veresaev: imagoVincentius Veresaev: imagoVincentius Veresaev: subscriptioVincentius Veresaev: subscriptio
*Nativitas*: 16 Ianuarii 1867; Tula  
*Obitus*: 3 Iunii 1945; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  
*Nomen nativum*: Викентий Викентьевич Смидович
**Officium**

*Munus*: linguista, scriptor, biographus, Interpres, physician writer, poëta, miles, criticus litterarum  

**Familia**

*Genitores*: Q12154016;   

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of the Red Banner of Labour  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Vincentius Vincentii filius Veresaev** (Russice Викентий Викентьевич Вересаев, tr. *Vikentij Vikent'evič Veresaev*), vero nomine **Smidowicz** (Russice Смидович, tr. *Smidovič*; natus Tulae die 16 Ianuarii 1867, mortuus Moscuae die 3 Iunii 1945) fuit scriptor Russicus et Sovieticus.

Vita et opera
-------------

Vincentius Smidowicz anno 1885 versus suos, et anno 1887 narrationem primo in lucem edidit, pseudonymum 'Veresaev' autem anno 1892 accepit. Studia sua in facultate historico-philologica Universitatis Petropolitanae anno 1888, et in facultate medica Universitatis Dorpatensis anno 1894 complevit, dein nonnullos annos ut medicus laboravit. Illo tempore narrationes certas, ubi descripsit opiniones quaesitionesque hominum temporis illius Russicorum educatorum, ad opera intellectualia se applicantium. Factus est notus cum anno 1901 *Notas medici* («Записки врача») suas biographicas in lucem edidit, ubi attitudinem negativam ad experimenta in hominibus expressit. Postquam in Bello Russo-Iaponico annorum 1904–1905 ut medicus militaris participavit, *Narrationes de bello* («Рассказы о войне», anno 1906) et scripta *In bello* («На войне», annis 1907–1908) creavit. Opus eius *Vita viva* («Живая жизнь») est analysis creaturae Theodori Dostoevskij et Leonis Tolstoj (pars prima, anno 1910) et phylosophiae Friderici Nietzsche (pars secunda, anno 1915). Inter annos 1920 et 1940 mythistorias duas, memoria sua atque libros de Alexandro Puškin et Nicolao Gogol creavit, omne corpus Homericum, scililcet *Iliadem*, *Odysseam* et hymnos hexametris necnon *Opera et dies* Hesiodi nonnullaque alia poemata Graeca antiqua Russice vertit. Praemiis Puškiniano (anno 1919) et Staliniano (anno 1943) ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vincentium Veresaev** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Store norske leksikon |
Pictura Romana (exeunte primo saeculo a.C.n.) Laestrygonas ostendens classem Ulixis lapidibus delentes.
**Laestrygones** sunt gens mythica gigantium anthropophagorum decimo carmine *Odysseae* memorata. Nam Ulixes, ab Aeolo ventorum magistro dimissus, sex dies navigat et Telepylum ad portum Laestrygonum pervenit, ubi regnat Antiphates. Ibi omnes naves alias ipsis nautis (qui cenam indigenis praebuerunt) amittit praeter unam qua vix effugit.

Thucydides, rerum gestarum scriptor, opinionem hominum suae aetatis secutus, Laestrygonas in Sicilia locabat.. Econtra Victor Bérard eos ad septentrionale insulae Sardiniae (*Porto Pozzo*) promunturium locare volebat.

Notae
-----

1. ↑  *Historiae* VI.2.1
2. ↑  
*Dans le sillage d'Ulysse*, A. Colin, 1933.

Fontes
------

* *Odyssea*, carmine decimo, versibus 80-132.

Plura legere si cupis
---------------------

* Pierre-Yves Brandt, "Séduction et dévoration dans le parcours d'Ulysse", *GAIA. Revue interdisciplinaire sur la Grèce ancienne*, 2011ː 73-83
* Roger Dion, *Les Anthropophages de l'Odyssée. Cyclopes et Lestrygons*. Vrin, 1969 Recensio critica Altera recensio critica
* Alessandra Lukinovich, "Le cercle des douze étapes du voyage d'Ulysse aux confins du monde", *GAIA. Revue interdisciplinaire sur la Grèce ancienne*, 1998ː 9-26
* René Rebuffat, "La relève des bergers chez les Lestrygons", in *Mélanges de l'école française de Rome*, 1965ː 329–48.
Wikidata Laeta Kalogridis
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 30 Augusti 1965, 1965; Winter Haven  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Laeta Elizabeth Kalogridis
**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, film producer, executive producer, Procurator televisificus  

**Laeta Kalogridis** est scaenarista et pellicularum procreatrix Americana.

De vita et operibus
-------------------

Laeta Elizabeth Kalogridis nata est die 30 Augusti 1965 in Floridae urbe Winter Haven. Familia Graeca orta est, nam avus et avia eius ex Calymne migraverant. Ex collegio Davidsoniensi in Carolinae Septentionalis urbe Davidson graduata est, item ex Universitate Texana. Etiam Angelopoli in Schola theatri, pelliculae et televisionis studia exercuit. 

Scaenaria conscripsit pellicularum, sicut:

* *Alexander* (2004) Oliverio Stone moderatore
* *Ночной дозор* sive *Night Watch* (2004) Timur Bekmambetov moderatore
* *Pathfinder* (2007) Marco Nispel moderatore
* *Shutter Island* (2010) Martino Scorsese moderatore.

Praeterea procreatrix exsecutoria fuit serierum televisificarum, sicut *Birds of Prey* (2002) et *Bionic Woman* (2007), Una cum Patrick Lussier scaenarium cinematigraphicum conscripsit pelliculae *Terminator: Genisys* (2015), quae est quinta pellicula seriei *Terminator* a *The Terminator* anno 1984 inceptae.

Bibliographia
-------------

* Chris Eggertsen, "‘Altered Carbon’ Creator Laeta Kalogridis: How I Made It in Hollywood" in *Hollywood Reporter* (3 Februarii 2018)
Wikidata Antonius Thylesius
Res apud Vicidata repertae:Antonius Thylesius: imagoAntonius Thylesius: imago
*Nativitas*: 1482; Consentia  
*Obitus*: 1534; Consentia  

**Officium**

*Munus*: poëta, humanista aetatis litterarum renovandarum  

**Antonius Thylesius** (Italice *Antonio Telesio*), anno 1482 Consentiae natus et anno 1534 mortuus, fuit humanista Italicus et poeta Latinus.

Vita
----

Consentiae educatus, post annum 1517 Mediolani docebat et post annum 1521 Romae, ubi in circulo Clementis VII versabatur. Roma anno 1527 a Carolo V vexata in Venetias et post in Patavium fugit. Ultimos annos vitae Neapoli degebat.

Opera
-----

Anno 1524 *Poemata varia* Romae et anno 1528 Venetiis libellum nobilem de coloribus Latinis edidit. Etiam tragoediam *Imber aureus* de Acrisio et Danae et idyllia anno 1539 Norimbergae edita scripsit. Opera Thylesii Franciscus Daniele(it) collegit et Neapoli anno 1762 edidit.

De Thylesio
-----------

* Vita **(Italice)**

Nexus externi
-------------

* Imber aureus, tragoedia
* Libellus de coloribus
* Antonii Thylesii Consentini opera
* Antonii Thylesii Consentini qui saeculo XVI claruit Carmina et epistolae, editio Daniele
Wikidata Barchochebas
Res apud Vicidata repertae:Barchochebas: imagoBarchochebas: imago
*Nativitas*: 1. saeculum;   
*Obitus*: 135; Betar  

**Officium**

*Munus*: warlord  

Simonis Barchochebae siclus, sive tetradrachma. In obverso depingitur Templum Iudaeorum, cum inscriptione שמעון "Simon," et stella (nam Barchochebas "filium stellae" significat). In reverso autem est lulab et ethrog cum inscriptione לחרות ירושלים "Pro Libertate Hierosolymorum."
**Barchochebas** sive **Barcochebas,** plenius **Simon Barchōchĕbas,** fuit militaris Iudaeorum dux qui Tertium Bellum Iudaicum in Imperium Romanum anno 132 intulit, Israelem sui iuris breve condens, quem "principis" seu "praesidis" titulo regebat usque ad annum 135, superantibus Romanis post bellum duorum annorum. Natus nomine **Simon Chōsibae filius**, Aramaice שמעון בר־כוסבא *Šimˁōn bar-Kōsibhaˀ,* nomen accepit בר־כוכבא‎ *bar-Kōkhbhåˀ* 'Filii Stellae', versui biblico alludens Num. 24:17, "orietur stella ex Iacob," a Rabbino Aciba qui eum credebat esse Messiam. Sunt autem qui credant nomen *bar-Koziba* etiam esse titulum, sed ab inimicis datum, 'Filium Fraudatoris' significantem.

Bellum Iudaicum Alterum
-----------------------

Cum Bellum Iudaicum Primum in provinciis orientalibus Imperii Romani defuisset, partibus Barchochebae nulla provincia favebat nisi ipsa Iudaea. Insurrectio sua cum feliciter coepisset, denique magna vi ab Imperatore Hadriano suppressa est, Barchocheba et copiis suis decertatione ultima depositis apud Betthera, castra robusta, Hierosolymis haud longe distantia, et supplicio adfectis, inter quem numerum erat Rabbi Aciba.

Erat autem victoria damnosa, et tot ex Romanis quoque in eo bello perierunt, ut Hadrianus, cum scriberet ad Senatum, non est usus illo exordio quo uti imperatores consueverunt: "Si vos liberique vestri valetis bene est, ego quidem et exercitus valemus." Barchocheba devicto, Hierosolyma deruta sunt, quibus Iudaei eiecti sunt, et urbs nova Romana, Aelia Capitolina, condita est in loco eorum. Hadrianus nomen provinciae commutavit a Iudaea in Syriam Palaestinam.

Annis recentibus, multa nova intelleguntur ex epistulis conlatis, nonnullis ab ipso Barchocheba scriptis, in cavernis super Asphaltiten Lacum inventis, quae nunc in Museo Israelensi inveniuntur.

Notae
-----

1. ↑  Iustini *Apologia Maior*: 30.6: Καὶ γὰρ ἐν τῷ γεγενημένῳ Ἰουδαϊκῷ πολέμῳ, ὁ τῆς Ἰουδαίων ἀποστάσεως ἀρχηγέτης, Χριστιανοὺς μόνους εἰς τιμωρίας δεινάς, εἰ μὴ ἀρνοῖντο Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν καὶ βλασφημοῖεν, ἐκέλευεν ἀπάγεσθαι.  
 
Vide etiam Grotii *Annotationes in libros evangeliorum*
2. ↑  Hieronymus, Chronicon: "Barcochebas, dux factionis Judaeorum", vide hic
3. ↑  *P.Yadin* 2.59 = *SB* 8.9844, versu 2: "ἐπεὶ Σίμων Χωσιβᾶ αὖθι ἔγραψεν πέμψαι"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Barchochebam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
"Orsino et Viola" Shakesperii (sed Flaminius et Laelia huius ludi) a Friderico Ricardo Pickersgill picti
***Laelia*** est comoedia anno 1595 Cantabrigiae docta in Collegio Reginali. Textus versus est ex opere Francogallice a Carolo Stephano scripto, titulo *Le sacrifice* anno 1543 edito, titulo *Les abusés* anno 1549 reimpresso; sed et ille textum ex alia lingua converterat. Origo historiae reperitur in comoedia *Gl'ingannati* Italiane ab auctore anonymo composita, Saenae Iuliae die 12 Februarii 1532 a sodalibus Academiae Inthronatorum docta, Venetiis anno 1537 impressa.

Eandem fere historiam Gulielmus Shakesperius anno fere 1602 in fabula *Twelfth Night* docuit (anno 1623 editam). Ille autem repperit in collectaneo fabularum Anglice a Barnaba Riche anno 1581 congessum, *Riche's Farewell to Military Profession*, sub titulo "*Of Apolonius and Silla*"; quam rem Riche Italiane legerat in Matthaei Bandelli *Novelle* (anno 1554 editis). Bandello enim e ludo scaenico *Gl'ingannati* extraxerat.

Nexus externi
-------------

* Textus *Laelia* **(Anglice)**
* Textus *Gl'ingannati* apud archive.org **(Italiane)**

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
**Gelatio** est alteratio status materiae a liquido ad solidum, propter gelus i.e. decrescere temperaturam sub punctum liquefactionis. Liquidum helium, ob effectum quantalem, gelatur solum cum pressione (super 25 atmosphaeram), sed omnia alia pressione aliquo gelatur. Liquefactio est contraria gelatio, duae illae enim non exacta aequalis temperatura accidit; gelatio apud temperatura infera incipit ob superfrigidationem, et in casus extremi hysteresis dicitur.

Gelatio regularis est crystallizatio, vel crescere crystallorum ex liquido. Haec actio, in aequilibrio, fit apud una temperatura, quae est punctum liquefactionis. Crystallizatio primum nucleationem requirit, proinde superalgere. Post nucleationem, crystallorum auctus in tali aequilibrio procedere potest, nisi viscositas liquidi nimium est, aut aliter inhibitur molecularis.

Fluida nonnulla difficulter gelatur, saepe ob viscositatem maiorem, ut cum refrigeratio eorum mutantur in solidum gradatim, et non per crystallizationem. Vocamus casus talis *vitrificatio*, et productum vitrum.

Nexus interni
-------------

* Glacies
Magiritsa sabbato sancto in insula Paro parata
**Magiritsa**, vel litteris Graecis μαγειρίτσα (a μαγειρεία 'ars coquinaria'), est potagium e visceribus agninis confectum, quod Graeci Cypriotaeque sabbato sancto parare et post mediam noctem ad ieiunium solvendum sorbere solent. Per consuetudinem e partibus internis fit eiusdem agni cuius caro cena Paschali comeditur.

Iusculum praeparari licet e capite agnino. Intestinum tenue, iecur, cor, pulmones agnini colluuntur, breviter bulliantur, minutim consecantur. Omnia cum cepis friguntur. Lactucae cum anetho sive et petroselino adduntur. Iusculum iam paratum infunditur cum sale et pipere. Omne coquitur, oryza tardius addita. Salsa ovorum e lemonio ultimo tempore in iuscellum immiscetur.

Bibliographia
-------------

Magiritsa cum pane inlata
* Aspasia Angelikopoulu, Jorgos Monemvasitis, *Griechische Küche* (Lithografico Kentro, ISBN 960-7436-12-1) p. 70
* Georgina Hayden, *Taverna: recipes from a Cypriot kitchen* (Novi Eboraci: Random House, 2019) ("introduction" apud *Google Books*)
* Marianthi Milona, *Griechenland. Griechische Spezialitäten* (Fracofurti: Könemann, 2001. ISBN 3-8290-7422-0) p. 191
* Rena Salaman, *Greek Food*. Nova ed. (Londinii: Harper Collins, 1993) pp. 26, 66-67 ("mayiritsa")

Nexus interni
-------------

* Patsas
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |
| --- |
|  |
|  |
| *Vita venusta est*1997 |
|  |
| **Dispositor:**Robertus Benigni |
|  |
| **Scriptor:**Robertus BenigniVincentius Cerami |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Robertus BenigniNicoletta BraschiGeorgius CantariniIustinus Durano |
| **Compositor:**Nicolaus Piovani |
|  |
|  |
|  |
|  |
| **Duratio:**116 min. |
|  |
| **Lingua:**Italiana, Theodisca, Anglica |
|  |
|  |

***La vita è bella*** ('Vita venusta est') est pellicula Italiana anno 1997 divulgata, ducta et una cum Vincentio Cerami scripta a Roberto Benigni histrione.

Synopsis
--------

Anno 1939: Guido Aurifex (Italiane *Guido Orefice*), iucundus iuvenis Iudaeus, in Arretium pervenit; in suburbiis iuvenem magistram, cui nomen est Dora, cognoscit et ea inflammatur. Posthac in domo avunculi Aelisei, famulorum ducis optimae cuiusdam tabernae, confert quia famulus fieri vult. Etiam cognoscit Rodolphum, unum ducum Fascisticae Factionis Arretii, qui Guidoni non gratus est ob arrogantiam superbiamque suam.

Nonnullis interiectis diebus Guido iterum Doram convenit et eam ducturam uxorem a Rodolpho esse cernit; postridie Guido Dorae confiterit se eam amare et brevi tempore transito Dora Guidoque matrimonio se iungunt. Nascitur igitur puer Iesus (Italiane *Giosuè*) appellatus.

Anno 1945: post annos sex, familia felicissima est, sed olim milites Factionis Fascisticae atque Nationalis Socialisticae Iesum, Guidonem avunculumque eius in castris carceralibus ducunt; Dora eos persequitur, etsi non Iudaea. Guido conatur facere ut Iosue putet illud nihil nisi ludum esse, cuius praemium maximum autocurrum armatum sit.

Post nonnullos dies, milites Germanici castra carceralia noctu deserunt, multos Iudaeos captivos trucidantes. Guido etiam, postea quam filium summ abscondidit, uxorem quaerens neque eam inveniens, a militibus ac necatur. In castris carceralibus Americani perveniunt: Iesum miles autocurrus cuiusdam armati servat et Dorae matri puer redit. Iesus id esse praemium extremum putat; pellicula sic finem habet, Iesu dicente, *Haec vicissitudo mea est, haec vitae devotio patris mei, hoc fuit donum suum mihi datum!*

Praemia Academiae
-----------------

Haec pellicula permagni habita est a multis. Die 21 Martii 1999 tria praemia Academiae data huic sunt pelliculae: "Optimus actor princeps" (Robertus Benigni), "Optima pellicula aliae nationis," "Optima editio sonoris."

Nexus externi
-------------

* De hac pellicula in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
Gaius Sempronius Gracchus, tribunus plebis, a Silvestro Davide Mirys anno 1799 depictus.
Robertus Henricus Bullock-Marsham, magistratus stipendiarius Anglicus, anno 1905 depictus
**Magistratus** est munus publicum vel quidam, qui hoc munus sustinet. Potestates iudiciarias vel legiferas aut exsecutivas habet. Quo sensu lato apud Romanis antiquis adhibebatur. In linguis hodiernis ad sensum iudiciarium restringitur, sed sententia iuris dictionibus variat. In civitatibus legis communis magistratus genus iudicis significat; in civitatibus legis civilis et iudices et procuratores comprehendere solet.

Apud Romanos antiquos
---------------------

In re publica Romana varia genera magistratuum distinguebantur.

* Magistratus extraordinarii
	+ Dictatores
	+ Magistri equitum
	+ Duumviri perduellionis
	+ Quaestores rerum capitalium
	+ Triumviri mensarii
* Magistratus ordinarii
	+ Maiores
		- Consul
		- Praetor
		- Censor
	+ Minores
		- Aedilis
		- Quaestor
		- Tribunus plebis
		- Triumviri
* Magistratus patricius
* Magistratus plebeius
* Curulis

Lex communis
------------

In civitatibus legis communis magistratus est iudex qui delicta minora iudicat, cui commissio pacis mandatur; itaque etiam iudex pacis appellari potest.

Lex civilis
-----------

Magistratus in civitatibus legis civilis et iudices et procuratores (prosecutores) comprehendere potest. In Francia, exempli gratia, sunt duo genera magistratuum: magistratus sedilis vel sedens (*magistrat du siège*, *magistrat assis*), hic est iudex, et magistratus auditorii vel stans (*magistrat du parquet*, *magistrat debout*), hic est procurator.

Notae
-----

1. ↑  Lewis et Short, s.v. "magistratus".
2. ↑  *Black's Law Dictionary*, s.v. "".

Nexus interni
-------------

* Cursus honorum
* Honos
* Magister
Wikidata Magdalena Grieve
Res apud Vicidata repertae:Magdalena Grieve: imagoMagdalena Grieve: imago
*Nativitas*: 4 Maii 1858;   
*Obitus*: 20 Decembris 1941;   
*Patria*: Anglia  

**Officium**

*Munus*: horticulturist, scriptor, magister, herbalist  

**Memoria**

*Laurae*: Fellow of the Royal Horticultural Society  

**Magdalena Grieve** (nata *Sophia Emma Magdalene Law*; nomine communiori *Maud Grieve*), herbalista Anglica, auctrix fuit operis *A Modern Herbal* anno 1931 divulgati.

In regione urbana Islington Londinii die 4 Maii 1858 nata, Gulielmo Sommerville Grieve nupsit, cum quo in Indiam profecta est. Unde anno 1905 rediti in oppido Chalfont St Peter Buckinghamiensis comitatus habitabant. Magdalena Grieve plantas medicinales colebat, societates herbalistarum condidit, semina venditabat, horticulturam docuit, libellos plurimos de cultu et usu singularum herbarum componebat. Quae scripta Hilda Leyel congessit et in librum encyclopaedicum *A Modern Herbal* anno 1931 convertit, Magdalena Grieve (ut videtur) adnuente. Haec denuo in oppido Barkway Hertfordiensis comitatus habitans die 20 Decembris 1941 mortua est.

Bibliographia
-------------

* Anne Pimlott Baker, "Grieve [née Law], Sophia Emma Magdalene [Maud] (1858–1941)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
* Julian Barker, recensio operis Claire de Carle in *Herbal Thymes* (Spring 2018) pp. 31-32
* Claire de Carle, *Maud Grieve: Now First Let Me Tell You About That Wonderful Plant*. 2017? ISBN 978-1-911133-21-6
Domus palmitum Erfordiae.
**Domus palmitum** (Theodisce *Haus zum Rebenstock*) media in urbe Erfordia Germaniae (via Futterstraße numero 2) erecta aedificium quodpiam generis Gothici posterioris est.

Descriptio
----------

Inscriptio in tabula originali ad ingressus latus dexterum fixa annum, quo omnia constructa sunt (1451), indicat. Quidam Otto Ziegler iter in Terram Sanctam ad Sanctum Sepulchrum fecit, unde poculum quoddam e vitibus confectum attulerat. Vas istud domui nomen dedit. In proiecto quodam tertii tabulati statua Deiparae cum Iesu parvulo stabat.

Ad laevam primi tabulati partem, insignia familiae Ziegleranae sunt, i.e. caput cervi rubri in fundo rubro. Quod nostris temporibus paulum mutatum videtur. In bello secundo mundano, aedes damnum pyrobolarium tulerunt, quamquam muri 1.10 metra crassi conservabantur. Restaurationibus confectis partes nonnullae perierunt. Itaque non iam aspectabilia sunt pinnae in coloribus regnorum undecimorum quae domnus Ziegler in viis suis visitaverat: Regnum Romanum, Croatia, Sicilia, Francia, Regnum Ioannis sacerdotis, Dania, Bohemia, Dalmatia, Cyprus, Lusitania, Anglia, Suecia, Hungaria, Neapolis, Armenia, Navarra, Scotia, Polonia.

Fons
----

* Historia domus in cauponae situ proprio
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Susumon* apud sanctuarium ubi Ketsumikonoōkami, Amaterasu et Takakuraji celebrantur
Nageia nagi in Kumano Hayatama-taisya
**Kumano Hayamata-Taisha** (Iaponice 熊野速玉大社) est templum Shinto in urbe Shingū (Iaponice:新宮) in Wakayama, quod *Kumano Sanzan* (Iaponice 熊野三山) cum Kumano Hongū taisha et Kumano Nachi taisha.

Kumano Hayatama-taisya aevo antiqua in monte Kamikura (神倉山) ubi omnes deitates Kumano-gongen primum esse putatur, at aetate circa Kamakura (Saeculo XII) locum praesentem novum, id est Shingū, templum transmissum est. 

Ac in Kumano Hayatama maximus arbor "nageiae nagi" stat qui circa mille annos vivet. Die 7 Iulii 2004, Kumano Hayataka taisya, cum Kumano Sanzan et viae peregrinationis in UNESCO Munji Hereditatem regestum est.

Notae
-----

1. ↑  Nunc *Kamihura-jinjya* (神倉神社) quod Takakuraji qui Jimmu gladium Futsu-no-mitama dedit et Amaterasu celebrantur. Et scalae dedicata a Minamoto no Yoritomo sunt.
2. ↑  Viae etiam e Kumano Hongū TaisHa, Kumano Nachi Taisha, monte Kōya, Yoshino et Ise Magno Templo

Nexus externi
-------------

* Situs pubulcus Kumano Hayatama-taisya (Iaponice)
**Manuel Comnenus Maurozomes**, Graece Μανουὴλ Κομνηνὸς Μαυροζώμης fuit magnatus Byzantinus qui se cum sultano Rumensi Caichosroa I consociavit. Constantinopole a Cruce signatis quartae expeditionis sacrae anno 1204 expugnatae Manuel Maurozomes provinciam sibi in Phrygia sub aegide sultanatús conquisivit.

Manuel Maurozomes e familia illustri Constantinopolitana ortus est. Fuit fortasse filius Theofodri Maurozomae qui duce Andronico Contostephano inter annos 1168 et 1176 militavit: ille, si Constantinus Varzus recte censet, filiam notham (nomine hodie ignoto) imperatoris Manuelis Comneni in matrimonium duxerit, ob quam rationem filio nomen "Comnenus" gerere licuerit. Sultano Caichosroa I ab Iconio profugo Constantinopolim anno circiter 1200 petivit: ibi uxorem duxit filiam Manuelis Maurozomae, qui iam honorem Caesaris meruerat. Anno 1203 Manuel cum Caichosroa e Constantinopole fugit et Iconium pervenit, ubi anno 1205 Caichosroës sultanatum, a fratre et nepote raptum, sibi vindicavit.

Iam Manuel Maurozomes territoria sibi conquirere conatus est in valle fluminis Maeandri, successu vario: victus enim est eodem anno ab imperatore Nicaeënsi Theodoro Lascare, sed, foederibus mox inter Nicaeënses et Rumenses conclusis, provinciam retinuit circa urbes Chonas et Laodiceam ad Lycum. A quo tempore consiliarius et nobilis fuit apud aulam Selgiukidarum. Filius et nepos eius iuxta Selgiukidas remanserunt.

Bibliographia
-------------

* Brand, Charles M. (1989). "The Turkish Element in Byzantium, Eleventh-Twelfth Centuries". *Dumbarton Oaks Papers* (Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University) **43**: 1–25
* Kazhdan, Alexander P. (1991). Kazhdan, Alexander P.. ed. *Maurozomes*. New York; Oxford: Oxford University Press. pp. 1319–1320. ISBN 978-0-19-504652-6
* Magoulias, Harry J. ed. (1984). *O City of Byzantium. Annals of Niketas Choniates*. Detroit: Wayne State University Press. ISBN 0-8143-1764-2
* K. Varzos, *Η γενεαλογία των Κομνηνών* (2 voll. Thessalonicae, 1984 1A 1B 2) no. - pp. 473–475, nota 189

Nexus externi
-------------

* Vougiouklaki, Penelope (2003). "Manuel Maurozomes". *Encyclopedia of the Hellenic World, Asia Minor*. Foundation of the Hellenic World
* "Mavrozomes" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Sanctuarium Primum secundumque in Kumano Hongu Taisya.
Porta *Torii* Kumano Hongū taisha cum vexillo Yatagarasu.
**Kumano Hongū taisha** (Iaponice 熊野本宮大社) est templum shintonis in Tanabe Wakayamae et unum trium templorum "Kumano-Sanzan" (Iaponice:熊野三山, quorum altera sunt Kumano Hayatama taisha et Kumano Nachi taisha) in regione Kumano et in urbe Tanabe in Wakayama stat et magnissita templi inter Kumano-Sanzan fuit, quod constitutum anno 65 Sujin, X Imperator, id est anno 33 a.C.n..

Templum pro duedecem deitis Kumano-Gongen (Iaponice 熊野権現) Aetas antiqua conflurefente fluminie Kumano apud oraculum deitatis et celeber a legendo Yatagarasu. Quod anno 1889 multi aedificii destructi sunt ab inundatione, trea aedes magnae, ubi quatuor deitates, et pro Amaterasu includet anno 1891 loco novo presento reconstituti sunt. 

In historia, fanum templi in confluente fuit. Et anno 2000, maxima *torii* mundi apud illum locum constituta est.

Ōtorii, maxima *torii* apud Ōyunohara, altutudine 33.9 metri, longutudine 42 metri et massa 172 tonnae constituta anno 2000
Kumano Hongū taisha cum via peregrinationis ad "Kumano-Sanzan" die 7 Iulii 2004 UNESCO Mundi Hereditate regesti sunt.

Notae
-----

1. ↑  Locus in Wakatama iuncta Mie
2. ↑  In sanctuarium IV *Wakamiya* (Iaponice:若宮) stat
3. ↑  Hodie, *Ōyunohara* (Iaponice: 大斎原)
4. ↑  Altutudine 33.9 metri, longuitudine 42 metri et massa 172 tonnae est.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Iaponice)
Wikidata Samern
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°19′0″N 7°15′0″E  
*Numerus incolarum*: 799  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Schüttorf  

**Geographia**

*Superficies*: 26.07 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Samern: situsSamern: situs
**Samern** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Samern est praeterea pars communis generalis Schüttorf.

Historia
--------

Samern vicus nomine *Samaron* anno 1110 primo in actis descriptum est. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Samern ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Samern cum aliis communibus se ad commune generale Schüttorf coniunxit. Magister civium Gerhardus Schepers est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Samern** spectant. |

* www.schuettorf.de www.schuettorf.de - Pagina communis generalis

Notae
-----

1. ↑  Samern.de