Gastronomia Campaniae Francicae: Pedes porcini modo Sanctae Manechildis
**Pedes porcini modo Sanctae Manechildis**, Francogallice *Pieds de porc Sainte-Menehould*, sunt ferculum iam a saeculo XV in urbicula Sanctae Manechildis Campaniae Francicae inlatum.

Pedes porcini longissime (ad minimum quattuor horis) elixantur e cepis, carotis, ascaloniis, allio viridi, herbis siccis, gariofilo, vino albo. Denuo eximiuntur, micis panis involvuntur, friguntur.

Depictio historiae apocryphae: Ludovicum XVI, die 21 Iunii 1791 fugientem, mox moriturum, in urbe S. Manechildis pedes porcinos gustavisse praetenditur (Camille Desmoulins, *Révolutions de France et de Brabant* no. 82 [1791] frontispicium)
Rex Carolus VII, dum urbem S. Manechildis anno 1435 visitavit, pedes porcinos hoc modo paratos comedisse dicitur. Ludovicus XVI a Lutetia die 21 Iunii 1791 fugiens, in urbe S. Manechildis causa mutationis equorum morans, ibi pedes porcinos gustavisse atque propter hanc moram facilius Varennis captum esse dicitur, sed falso: re vera Varennis apud speciarium nomine Sauce cenans ibidem captus est.

Historia apocrypha iam anno 1791 his verbis recitata est:

*A Sainte Menehould ce nom rappelle à notre Sancho-Pancha couronné les fameux pieds de cochon. Il ne sera pas dit qu'il aura relayé à Sainte Menehould sans avoir mangé sur les lieux des pieds de cochon. Il ne se souvient pas du proverbe:* plures occidit gula quam gladius*. Le délai de les apprêter et sa face trop ressemblante sur un assignat lui fut fatale* ("Nomen S. Manechildis nostro Habinnae coronato pedes porcorum rappellat: ne ibi equos mutans sine gustatione pedum porcorum degeret! Sed 'plures' [sibi dicere debuit] 'occidit gula quam gladius': mora enim parationis ferculi faciesque regis e nota impressa recognita fatales erunt").
Ad aliam versionem eiusdem historiae Grimod de la Reynière anno 1806 in *Journal des gourmands et des belles* allusit.

Modus Sanctae Manechildis
-------------------------

Pars tabulae cenatoriae popinarii Antonii Beauvilliers anno fere 1803, ubi *Pied de cochon à la Sainte-Mènéhould* (sic) proponitur
Aliis ferculis interdum hoc nomen attributum est: tali enim modo, *à la Sainte Menehould* appellato, pedes aprinos, auriculae porcinae (*oreilles de porc Sainte-Menehould*), pedes ovinos, pectus agninum et ovinum, pectus vitulinum parare licet. Ita Avennione in urbe comiti Augusto Moszyński(pl) anno 1784 pedes ovini (*pieds de mouton à la Sainte-Menehould*) inlati sunt. In mythistoria brevi Edgari Allan Poe titulo "The System of Doctor Tarr and Professor Fether" anno 1845 divulgata, oblatum esse fingitur *veal a la Menehoult* (rectius versione Francica Caroli Baudelaire *veau à la Sainte-Menehould*, i.e. "vitulina modo S. Manechildis"). Post Grimod de la Reynière, qui *épaule de mouton à la Sainte-Ménéhould* ("scapulam vervecinam modo S. Manechildis") commendaverat, Elizabeth David in *French Provincial Cooking* praeceptum *poitrine d'agneau Sainte-Ménéhould* ("pectus agninum modo S. Manechildis") praebuit. Iam anno 1803 Grimod de la Reynière *turbot* et *raie à la Sainte-Menehoult* ("scophthalmus, batis modo S. Manechildis") inter alias parationes enumeravit, sed minime descripsit; etiam *ailerons de dinde* et *pieds de dindon à la Sainte-Menehoult* ("alae gallopavoninae, pedes gallopavonini modo S. Manechildis"). Alleces sori modo S. Manechildis (*Harengs sors à la Sainte Menehould*) anno 1742 a coquo "Menon" praescripti sunt.

Notae
-----

1. 1 2  Montagné (1938) p. 847
2. 1 2  Sic Vicipaedia Francica, fonte primario non citato
3. ↑  Jean-Baptiste Drouet, *Récit ... de la manière dont il a reconnu le Roi, et a été cause de son arrestation à Varennes* (Lutetiae, 1791); Spang (2020) cap. 5
4. ↑  Camille Desmoulins, *Révolutions de France et de Brabant* no. 82 (1791) p. 187: vide imaginem nostram ubi nota impressa monstratur; cf. David Downie, *A Taste of Paris* (Novi Eboraci: St Martin's Press, 2017) pp. 176-182 (Paginae selectae apud *Google Books*)
5. ↑  Grimod de la Reynière, ed. *Journal des gourmands et des belles* vol. 1 no. 2 (Februario 1806) pp. 165-168
6. ↑  Grimod (1803) pp. 29-30 editionis 2ae
7. ↑  David (1983) pp. 351-352
8. ↑  Edgarus Allan Poe, "The System of Doctor Tarr and Professor Fether" in *Graham's Magazine* vol. 28 fasc. 5 (Novembri 1845) textus, versio
9. ↑  Grimod (1803) pp. 22-23 editionis 2ae; David (1983) pp. 358-359
10. ↑  Grimod (1803) pp. 78-79, 108, 142-144 editionis 2ae
11. ↑  [Menon], *La Nouvelle Cuisine ... continuation au Nouveau traité de la cuisine*. Lutetiae, 1742 (p. 367 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* Elizabeth David, "Crackling" in *The Spectator* (11 Augusti 1961); reimpressa in Elizabeth David, *An Omelette and a Glass of Wine* (1984)
* Elizabeth David, *French Provincial Cooking*. Nova ed. Londinii: Penguin, 1983
* Grimod de la Reynière, *Almanach des gourmands* vol. 1 (1803), cf. vol. 2 (1804) 2a ed. p. 95
* Prosper Montagné, *Larousse gastronomique*. Lutetiae: Larousse, 1938
* Rebecca Spang, *The Invention of the Restaurant: Paris and modern gastronomic culture*. 2a ed. Cantabrigiae Massachusettensium: Harvard University Press, 2020

Nexus interni
-------------

* Gastronomia Campaniae Francicae

Nexus externi
-------------

* "Petites histoires de la cuisine" apud *Un plat, une histoire* (vide "Sainte-Menehould")