recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ureia, custos gentis Hauraki. Caelatura in Hotunui, domu conventuali, anno 1878 facta.
**Taniwha** in mythologia Maoriana sunt entitates quae in lacubus profundis in fluminibus, speluncis obscuris, vel mari habitant, praecipue ubi pericolosae vires fluminis vel fluctus fallaces inveniuntur. Quae traduntur kaitiaki esse, venerabilissimae hominum locorumque deitates tutelariae; in nonnullis autem traditionibus, entitates periculosae praedatoriaeque putantur, quae, exempli gratia, mulieres surripere solent ut eis uxoribus utantur.

Linguistae vocabulum *taniwha* reconstruxerunt ad Proto-Oceanicam \*tanifa 'species selachimorphorum'. In linguis Tongana et Niueana, *tenifa* magnam pistricem periculosam significat, ut Samoana *tanifa*; praeterea, *tanifa* Tokelauana est monstrum marinum quod hominibus vescitur. In plurimis aliis linguis Polynesiis, vocabula cognata pistrices vel tantum pisces attingunt. Nonnulli anthropologi dixerunt *taniwha* habere "analogias quae in aliis cosmologiis Polynesiis comparent.

Notae
-----

1. ↑  "Tanifa," *Polynesian Lexicon Project Online.*
2. ↑  Anglice: "[has] analogues that appear within other Polynesian cosmologies."
3. ↑  Asbjørn Jøn 2007:85.

Bibliographia
-------------

* Asbjørn Jøn, A. 2007. The Road and the Taniwha. *Australian Folklore* 22:85-94. ISBN 1-86389-831-X.
* Mead, H. M. et N. Grove. 2001. *Ngā Pēpeha a ngā Tīpuna: The Sayings of the Ancestors.* Wellingtoniae: Victoria University Press.
* Orbell, Margaret. 1992. *Traditional Maori Stories.* Aucklandiae: Reed Publishing.
* Orbell, Margaret. 1995. *The Illustrated Encyclopedia of Maori Myth and Legends.* Christchurch Novae Zelandiae: Canterbury University Press.
* Orbell, Margaret. 1998. *The Concise Encyclopedia of Māori Myth and Legend.* Christchurch Novae Zelandiae: Canterbury University Press.
* Reed, A. W. 1963. *Treasury of Maori Folklore.* Wellingtoniae: A. H. & A. W. Reed.
* Reed, A. W. 2004. *Reed book of Maori Mythology.* Aucklandiae: Reed Publishing.

Nexus externi
-------------

* Taniwha, www.teara.govt.nz (*Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand*).
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Zsófia Kóródy in photographemata mense Julio anni 2008-i facto. Particeps moderantium Universalis Societatis Esperanticae/UEA; anno 2008-a ante praetorium Roterodami.
**Sophia KÓRÓDY**, hungarice: *Zsófia*, Esperanticorum fautrix est magistraque, origine hungarica. Ex anno 2008-o est in numero agentium in favorem Esperanticorum in urbe Herzberg am Harz, quod oppidum nunc officialiter nuncupatur *Esperantica urbs*, Theodisce: *Herzberg am Harz... Die Esperanto-Stadt*. Circulus iste congregatur in Interculturali Centro Herzbergensi.

Operae Esperanticis dedicatae
-----------------------------

Diplomate in Esperanticis ad ELTE-Universitatem Aquinci accepto laboravit in gymnasio budapestino quodam nomine *Németh László* docens linguas Anglicam, Hungaricam, Esperanticam. Iam illo tempore scripsit librum exercitationum Esperanticarum et collaboravit in conficiendo Glossario medio Hungaro-Esperantico. 

Ab anno 1978-o erat industria assiduaque sodalis in Esperanticis circulis, facta est etiam vicaria praeses et Esperanticae Iuventutis Hungaricae (HEJ) et Internationalis Iuventutis Esperanticae (TEJO). In praesidio Hungaricae Esperanticae Associationis (HEA) et Associationis Esperanticum docentium internationalis (ILEI; ab anno 2006-o) inventa est sive invenitur: praesertim ei cordis erat/est magistros capaciores fieri, examina ubique praeberi, Esperantica centra optime fungi.

Actiones post adventum in Saxonia Inferiori
-------------------------------------------

Anno 2003-o venit ad Herzberg ubi operam navabat ad acquirendum titulum Esperanticae urbis quod et tres annos postea miro in modo revera factum est. Intentio eius est cum vulgatio regionalis tum vulgatio internationalis dilectissimae linguae Esperanticae. 

In Universali congressu anno 2013-o Reykiavicae celebrato honorata est Praemio de excellentibus actionibus in Universali Societate Esperantica (UEA).

Munera
------

Zsófia Kóródy licentiam habet examinandi secundum methodos sequentes: Germanicum Esperanticum Institutum (GEI), UEA/ILEI, ITK (systema Hungarici status), GEA. 

Cum aliis ducit Internationale Centrum ICH et praeest AGEI, Germanicae sectioni Esperantici magistrorum in orbe terrarum (ILEI).

Annotationes
------------

1. ↑  Tractatio de attributis praemiis in interretiali periodico quod *Libera Folio* nuncupatur.

Externi nexus
-------------

* Herzbergensis pagina interretialis Esperanticis dedicata, multis linguis pacta.
* Pagina magistrorum magistrarumque linguae Esperanticae toto in orbe diffusorum.
Wikidata Sophia Alexii filia
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 27 Septembris 1657; Moscua  
*Obitus*: 14 Iulii 1704; Moscua  
*Patria*: Regnum Russicum  

**Officium**

*Officium*: regent  
*Munus*: regens, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Familia**

*Genitores*: Alexius; Maria Eliae filia Miloslavskaia  
*Familia*: domus Romani
**Memoria**

*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Insignia heraldica**

Sophia Alexii filia: insigneSophia Alexii filia: insigne
**Sophia Alexii filia** (Russice Софья Алексеевна, tr. *Sof'ja Alekseevna*; nata Moscuae die 27 Septembris 1657, mortua ibidem die 14 Iulii 1704), filia tzaris Alexii e domo regnatrice Romanovia uxorisque eius primae Mariae Miloslavskajae, annis 1682–1689, cum fratres eius iuniores Ioannes V et Petrus I tzares impubes fuere, regens Russiae fuit. 

Cum tzar Theodorus III illiberis mortuus est die 7 Maii (27 Aprilis secundum Calendarium Iulianum) anno 1682, haeredes throni Russici duo manebant, fratres eius iuvenes: Ioannes, tunc quindecim annos agens (cum Theodoro et Sophia, filius tzaris Alexii e Maria Miloslavskaja), atque Petrus decennis (filius Alexii et uxoris eius secundae Nataliae Naryškinae). Ioannes, quum aetate senior, corpore menteque infirmus erat. Idcirco, die mortis Theodori III, Petrus, non Ioannes, a patriarcha Ecclesiae Orthodoxae Russicae et maioritate boiarorum declaratus fuit tzar Russicus. Sophia tamen, cum familia matris suae, contra situationem eam agebat, et mense Maio anni 1682 rebellionem copiarum pyrobolistarum (qui vulgo *streltsy* nominantur) inspiravit. Rebellionis illius causa, Ioannes V et Petrus I coniuncte ut tzares Russiae coronati sunt, Sophia enim regens declarata est.

Anno 1689, Petrus Sophiam e potestate removit et eam in monasterio Moscuae in custodiam posuit. Post rebellionem pyrobolistarum anni 1698, a tzare crudeliter suppressam, Sophia vi nonna facta est, nomen Susannae data.

Notae
-----

1. ↑  "Sophia Alexii filia Romanov (1657–1704), regens annis 1682–1689" (in *Opitius Pallavicini (1680-1688)*, p. 100).
2. ↑  *Стрельцы*.

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sophiam Alexii filiam** spectant. |
Visio S. Dominici rosarium a Maria accipientis. Tabula colore oleo a Guido Reni sub 1596-1598 picta
**Memoria B. Mariae Virginis a Rosario** est dies festus Ecclesiae Catholicae die 7 Octobris in honorem BMV a Rosario celebratus.

Historia
--------

Hodierna memoria BMV a Rosario a Pio V (papa 1566–1572) sub titulo *Festum Sanctae Mariae de Victoria* condita est eo modo Deo gratias agens pro victoria classis Christianae in pugna Lepantina 1571. Prima Octobris die dominica celebratum est. Iam 1573 a Gregorio XIII *Festum BMV a Rosario* nominatum est.

1716 Imperio Ottomanico Eugenio principe Sabaudiensi duce apud Petro-Varadinum (hodie in Serbia / Neoplanta) victo festum in Calendarium Romanum receptum est. Anno 1913 in die 7 Octobris positum est.

Tabula Alberti Dureri
---------------------

Dureri *Festum Rosarii*
Albertus Durerus anno 1506 Venetiis tabulam magnam cum titulo *Festum rosarii* pinxit, quae hodie in pinacotheca gentilicia Pragensi collocata est.

*Festum rosarii* est primum altare unius tabulae a Durero factum. Sancta Maria, mater Dei, in throno a putis sustento demonstratur. Duo puti coronam super caput eius pendens tenent, alius angelus ad pedes eius fidibus canit. 

Maria, Christus infans, Sanctus Dominicus, cui inventio rosarii attribuitur, et alii puti rosaria distribuunt hominibus, quibus imperator papaquae anteunt.

  

Madonna rosarii, opus Francisci Tavellae 1905, in ecclesia paroeciale in Ritten / Renon, Tirolis Meridionalis
Nexus interni
-------------

* Maria (mater Iesu),
* Calendarium Romanae Ecclesiae,
* Sanctuarium Beatae Mariae Virginis Rosarii Pompeianum,
* Praelaturam Territorialem Pompeianam.

Bibliographia
-------------

* LThK, Vol. 7, p. 68, vox "Marienfeste", ibi "Fest der allerseligsten Jungfrau Maria vom Rosenkranz" (Theodisce)

Nexus externi
-------------

* Festum BMV a Rosario die 7 Octobris
* Alberti Dureri *Festum rosarii*
Achilles amantem Patroclum vulneratum curat. Kylix, circa 500 a.C.n.
***Men in Aida*** est Anglica primi libri Homeri Iliadis translatio homophonica quasi mimicam balneorum scaenam depingens, homoeroticas culturae Graeciae antiquae proprietates fortasse attingens. A Davide Melnick, poeta linguae, compositus est, exemplum postmodernismi litterarii. Anno 2015, tres libri *Iliadis* a Melnick sic conversi ab Uitgeverij, libera domo editoria, inscriptione *Men in Aïda* editi sunt.

Primi huius translationis homphonicae versus:

Men in Aïda, they appeal, eh? A day, O Achilles.
Allow men in, emery Achaians. All gay ethic, eh?
Paul asked if tea mousse suck, as Aïda, pro, yaps in.
Cum versibus Graecis congruentes:

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
οὐλομένην, ἣ μυρί᾽ Ἀχαιοῖς ἄλγε᾽ ἔθηκε,
πολλὰς δ᾽ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν
Translatio versuum Graecorum ad verbum:

Iram pande mihi Pelidae, diva, superbi
tristia quae miseris iniecit funera Grais
atque animas fortes heroum tradidit Orco
Translatio versuum Anglicorum ad verbum:

Viri in *Aida,* allicunt, eh? Dies, O Achilles.
Admitte viros, smiriglosi Achaei. Ethice penitus gay, eh?
Paulus rogavit num tyropatina theae sugat, dum Aida peritissimus interpellat
Una ex nonnullis translationibus homophonicis verborum Anglicorum quae fieri possunt:

Menda in aede, pilae a deo Aciliis.
Ala, omen, in! Emere acinis. Alge! Ethice
pallescit. Infit in musicas abs Ida pro ibe sin.

Notae
-----

1. ↑  Melnick 1983.
2. ↑  Perelman 1996:24.
3. ↑  Melnick 2015.
4. ↑  Homerus, ed. A. T. Murray, *The Iliad,* Loeb Classical Library, 1924. apud situm Perseus.
5. ↑  Ex textu a Publio Baebio Italico reddito.

Bibliographia
-------------

* Melnick, David. 1983. *Men in Aida.* Tuumba 47. Berkeleiae Californiae: Tuumba Press. OCLC 13478109.
* Melnick, David. 2015. *Men in Aïda.* Hagae et Tiranae: Uitgeverij. ISBN 9789491914041.
* Perelman, Bob. 1996. *The Marginalization of Poetry: Language Writing and Literary History.* Princetoniae Novae Caesareae: Princeton University Press. ISBN 9780691021386. OCLC 185423402.

Nexus externi
-------------

* Textus *Men in Aida,* libri primi, english.utah.edu
* Textus *Men in Aida,* libri alterius, english.utah.edu
*Stella Occidentis* Castellum Sumter appropinquat, commeatus subsidiariosque transportans. Adumbratio, *Frank Leslie's Illustrated Newspaper,* 19 Ianuarii 1861.
***Stella Occidentis*** (Anglice 'Star of the West') fuit privata navis vaporaria Americana, quae mense Ianuario 1861 a gubernatione Civitatum Foederatarum conducta est ad commeatus subsidiariosque transportandos ad Castellum Sumter, praesidium militare. Cui insigniter in Proelio Castelli Sumter discipuli militares ex The Citadel tela tormentis coniecerunt. *Stella Occidentis* fuit vicarius navis *Brooklyn,* *screw sloop* armatae, quae eam per navigationem persequebatur.

Nexus interni
-------------

* Carolopolis Carolinae Meridianae in Bello Civili Americano

Notae
-----

1. ↑  "152nd anniversary of the Star of the West, www.citadel.edu (The Citadel).
2. ↑  *Star of the West*.. *Georgia's Blue and Gray Trail* .

Bibliographia
-------------

* Updike, John. 1996. *Memories of the Ford Administration.* ISBN 0449912116.

Nexus externi
-------------

* "Shots at the Star of the West," www.sonofthesouth.net (Son of the South)
* *Steamships on the Panama Route – Both Atlantic and Pacific,* www.theshipslist.com (The Ships List)
"Dic mihi, Damoeta, cuium pecus?": liber manu scriptus saeculi V (Vergilius Romanus f. 6r)
**Menalcas** est pastor commenticius in eclogis quibusdam e libro Bucolicorum P. Vergilii Maronis. Eclogae quintae particeps, Menalcas ibi in carmine apotheosin Daphnidis adclamat, pastoris intempestative mortui, sub cuius nomen C. Caesar, anno 44 a.C.n. necato, anno 42 deificato, commemorari censetur. Menalcas, victor certaminis, se olim duo carmina composuisse proclamat, scilicet "Formosum Corydon ardebat Alexin" et "Cuium pecus? an Meliboei?" Illa est ecloga secunda eiusdem libri (incipit verbatim "Formosum pastor Corydon ardebat Alexin"); haec autem sunt verba quibus persona Menalcas dialogum eclogae tertiae coepit (verbatim "Dic mihi, Damoeta, cuium pecus? an Meliboei?") Quo dialogo Menalcas a poeta seniori, nomine Damoeta, ad certamen incitatur.

Menalcae mentio reperitur etiam in dialogo eclogae nonae; ibi Moeris pastor Menalcam carmen, P. Alfeno Varo dicatum, ad despoliationem Mantuae deprecandam composuisse, ipsum autem nuper e terris suis expulsum refert. Moeris huius carminis, quod Menalcas composuerit, versus tres verbatim citat:

Vare, tuum nomen, superet modo Mantua nobis,
Mantua vae miserae nimium vicina Cremonae,
cantantes sublime ferent ad sidera cycni.
Proponere licet Menalcam, particeps duarum eclogarum et in alia refertum, Vergilium ipsum figurare.

Bibliographia
-------------

* M. Winterbottom, "Virgil and the Confiscations" in *Greece and Rome* n.s. vol. 23 (1976) pp. 55–59.

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Sophia Kowalewska
Res apud Vicidata repertae:Sophia Kowalewska: imagoSophia Kowalewska: imagoSophia Kowalewska: subscriptioSophia Kowalewska: subscriptio
*Nativitas*: 3 Ianuarii 1850; Moscua  
*Obitus*: 10 Februarii 1891; Hedvig Eleonora parish  
*Patria*: Imperium Russicum, Suecia  
*Nomen nativum*: Софья Васильевна Корвин-Круковская
**Officium**

*Munus*: mathematicus, physicus, mythistoricus, professor, communard, scriptor  
*Patronus*: Universitas Holmiensis
**Familia**

*Genitores*: Vasily Vasilyevich Korvin-Krukovsky; Yelizaveta Korvin-Krukovskaya  
*Coniunx*: Vladimir Kovalevsky  
*Proles*: Sofia Kovalevskaya  
*Familia*: House of Kovalevsky
**Memoria**

*Laurae*: Knight of the French Order of Academic Palms  
*Sepultura*: Norra begravningsplatsen  

**Sophia Basilii filia Kowalewska** (Russice Софья Васильевна Ковалевская, tr. *Sof'ja Vasil'evna Kovalevskaja*, nata **Korwin-Krukowska**, Russice Корвин-Круковская, tr. *Korvin-Krukovskaja,* die 15 Ianuarii 1850, mortua 10 Februarii 1891) fuit erudita, quae se ad mathematicam applicavit, atque scriptrix Russica, socia correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae ab anno 1889.

Biographia
----------

Sophia Korwin-Krukowska, quae mane ingenium ad mathematicam monstravit, initio domi, et ab anno 1866 Petropoli (ubi lectiones privatae mathematicae visitabat, quia illo tempore mulieribus in Imperio Russico in universitatibus studere non licebat) educabatur. Anno 1868 facta est uxor palaeonthologi Vladimiri Kowalewski, eocum peregre venit. Ibi Sophia Kowalewska anno 1869 Heidelbergae, et annis 1870–1874 Berolini (ubi eius magister fuit Carolus Weierstraß) mathematicae studebat. Anno 1874 gradum philosophiae doctoris ab Universitate Heidelbergensi recepit. Anno 1874 in Russiam rediit, ubi se ad opera litteraria applicavit, et anno 1881 denuo peregre venit. Ab anno 1884 fuit professorix cathedrae mathematicae Universitatis Holmiensis. Anno 1889 facta est prima mulier, socia Academiae Scientiarum Petropolitanae electa.

Fons
----

* Pagina de Sophia Kowalewska *Encylcopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nota
----

1. 1 2  Et Sophia, et maritus eius fuere e gentibus nobilibus originis Polonicae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sophiam Kowalewskam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • 118565826.html Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Planities memoriae nuclearis 32 x 32 quae 1024 datorum *bits* coacervat.
Memoria nuclearis Propositi Whirlwind, circa 1951.
Planities nuclearis. Distantia inter anulos est 1 mm (0.04 in) fere. Fila viridia librata sunt X; fila Y sunt fusca et recta, ad tergum.
Planities memoriae nuclearis 10.8×10.8 cm cum 64 x 64 *bits* (4 Kb), ut in CDC 6600 videntur. Pars inserta architecturam *word line* binis filis per *bit* praeditam monstrat.
Aspectus angularis.
**Memoria nuclearis magnetica** sive **memoria nuclei magnetici** circa viginti annos, a 1955 fere ad 1975, fuit praevalens memoriae computatralis accessus fortuiti forma. Quod genus memoriae, simpliciter **memoria nuclearis** vel sermone quotidiano **nucleus** saepe appellata, perparvis toroidis (anulis) utitur, nucleis, per quos fila tenuia ad informationem scribendam et legendam inseruntur. Quique nucleus unum *bit* informationis repraesentat. Nuclei binis rotationis viis magnetizari possunt: secundum et contra horologii motum. Memoria nuclearis est coacervatio non volatilis quia eius res contentas in perpetuum sine electricitate retinere potest

Nexus interni
-------------

* Calculator electronicus
* Data
* Densitas memoriae
* Hysteresis
* Magnetismus
* Memoria computatralis
* MRAM
* RAM ferroelectricum

Notae
-----

1. ↑  Anglice *magnetic-core memory.*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **memoriam nuclearem** spectant. |

* Interactive Java Tutorial: Magnetic Core Memory. National High Magnetic Field Laboratory.
* Core Memory. Columbia University.
* Navy Manual.
* Core Memory on the PDP-11.
* Core memory and other early memory types.
* Coincident Current Ferrite Core Memories. *Byte magazine,* Iulio 1976
* Casio *AL-1000* calculator.
* Still used core memory.
* A 110-Nanosecond Ferrite Core Memory.
* De memoria nucleari computatrorum.
Wikidata Mișu Negrițoiu
Res apud Vicidata repertae:Mișu Negrițoiu: imagoMișu Negrițoiu: imago
*Nativitas*: 26 Maii 1950; Dăbuleni  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: member of the Chamber of Deputies of Romania  
*Munus*: politicus, oeconomus  

**Mișu Negrițoiu** (natus die 26 Maii 1950 in Dăbuleni in Dolj circulo) argentarius et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

Munus
-----

Ad annum 1973 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae et deinde ad annum 1980 apud Universitatem Bucarestensem oeconomiae et iurisprudentiae studebat. Ab anno 1973 pro societate commerciali operam dedit. Post finem regiminis communisticae anno 1989 brevi tempore in legatione Romaniae in CFA operam dedit, deinde in magistratu Dacoromanico, qui societates alienas in Romaniam regeret. Ab anno 1997 in argentaria ING argentarius fuit. Ab anno 2012 praeses Auctoritatis Romanicae Supervisionis rerum familiarum (ASE) est.

Cursus honorum
--------------

A die 19 Novembris 1992 ad usque diem 27 Augusti 1993 minister statalis pro reforma oeconomica in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit et anno 1996 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad annum 1997 mansit.

Nexus externi
-------------

* Autobiographia in pagina personali
* Data in pagina interretiali Camerae Legatorum Romaniae

Notae
-----

1. ↑  Curriculum vitae in pagina ASE

Ministri principales rectionum Nicolai Văcăroiu 1992 - 1996

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Georgius Angelescu • Daniela Bartoș • Andreas Chirică • Gabriel Iosephus Chiuzbaian • Mircea Coșea • Petru Crișan • Marinus Cristea • Mathaeus-Agathon Dan • Georgius Ioannes Dănescu • Valerius Dorneanu • Florinus Georgescu • Michael Golu • Aurelius-Constantinus Ilie • Christianus Ionescu • Alexander Lăpușan • Livius Maior • Viorelus Mărginean • Theodorus Meleșcanu • Iulianus Mincu • Alexander Mironov • Ioannes Ovidius Muntean • Mișu Negrițoiu • Petrus Ninosu • Aurelius Novac • Ioannes Oancea • Doru Demetrius Palade • Daniel-Ioannes Popescu • Daniel-Mircea Popescu • Demetrius Popescu • Virgilius Popescu • Ioannes Predescu • Petrus Sălcudeanu • Marinus Sorescu • Nicolaus Spiroiu • Alexander-Octavius Stănescu • Valerius Tabără • Doru Ioannes Tărăcilă • Constantinus Teculescu • Paulus Teodoru • Georgius Tinca • Hadrianus Turicu • Nicolaus Văcăroiu • Gregorius Zanc |
|  |
**Mixtura** seu **mistura**, in chemia, est quod provenit cum duae aut plures materiae chemicae nulla reactione chemica intercedente miscentur.

Ingredientes mixturae, cum una miscentur, naturas chemicas suas adtinent. Tamen physicae mixturae proprietates, sicut punctum fusionis, possunt discrepare a proprietatibus componentum singulorum. 

Ob naturas componentum adtentas, mixturae usitate in componentes originales modo facultatibus mechanicis dividi possunt. Compositum chemicum, quod sic dividi non potest, igitur exemplum mixturae non est. 

Mixturae possunt esse homogeneae aut heterogeneae. Inter mixturas homogeneas liquidas numerantur: solutiones, suspensiones, et colloida. Inter mixturas homogeneas solidas numerantur: solutiones solidae et ligationes metallicae.

Aliquot mixturae
----------------

### Gas/gas

* Aër
* Mapp

### Gas/liquidum

* Aqua spumans (e.g. Coca-Cola)
* Spuma

### Liquid/liquidum

* Acetum
* Benzinum
* Lac

### Solidum/liquidum

* Aqua maris
* Amalgam
* Lutus
* Pasta dentaria
* Pigmentum

### Solidum/solidum

* Bitumen
* Chalybs
* Concretum
* Terra (humus)

Notae
-----

1. ↑  Vide e.g. Aulum Cornelium Celsum, *De medicina* 6.8.1d.3.
2. ↑  Fortasse in aliis manuscriptis; vide Charlton T. Lewis et Carolus Short (1879). *A Latin Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press s.v. "mistura".

Nexus interni
-------------

* Mixtura metallica
* Solutio (chemia)

Nexus externi
-------------

* IUPAC, *Compendium of Chemical Terminology*, 2a editio (1997), editio interretialis correcta (2006–) "mixture".
Gulielmus Pitt Iunior et Napoleo Bonaparte mundum inter se divisuri: gryllus Iacobi Gillray anno 1805 confectus
**Gryllus** imitatio in arte est, quae satirice sive comice notationes hominum certas in facie, habitu, gestu in modum plus minusve depravatum imitatur. Etiam condiciones iocosae illudi possunt.

Historia
--------

Modus maxime notus grylli satirici pictographia est (vernaculariter: *cartoon*) quae saeculo XVIII orta est et phaenomena socialia politicave in gradum absurdum exaggerat. Grylli primi autem iam in Aegypto vetere cernuntur necnon in antiquitate tam Hellenica quam Romana. Ibi et scaenas mythologicas et typos vitae cotidianae (e.g. potatores, athletas) ludibrio habuerunt. 

Medio sic dicto Aevo modus generatim asperior invenitur (de monachis perversis, de agricolis miris etc.), cum tempore Renascentiae formae sensim magis urbanae fiant Leonardo Vincio, Alberto Durero et multis aliis agentibus. Bononiae in Schola artium, quam familia Caracci condiderat, saeculo XVI gryllos conficere discipuli docebantur. Qui studiosi velut bestias depinxerunt homines scholam visitantes. Chalcographus Petrus Leo Ghezzi Romae traditionem istam continuavit periegetes deformatos depingens. Genus hodie usitatum tamen non ante saeculum XVIII elaboratum est, quod factum est praesertim in Anglia et in Francogallia. Designatores nonnumquam persequebantur, e.g. Henricum Ohser tempore Nazismi.

Notae
-----

1. ↑  Verbum hoc proponitur apud Christianum Helfer: *Lexicon auxiliare*, Saraviponte 1991, p.311 secundum Plinium (nat. 35,114)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **gryllos** spectant. |

* Museum gryllorum Cremisae
* Pagina domestica Musei in Palatio aestivo Graecensis cum collectionibus gryllorum perbellis
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Wikidata Mo Yan
Res apud Vicidata repertae:Mo Yan: imagoMo Yan: imago
*Nativitas*: 17 Februarii 1955; Gaomi  
*Patria*: Res publica popularis Sinarum  

**Officium**

*Officium*: member of the National Committee of the Chinese People's Political Consultative Conference  
*Munus*: scriptor, mythistoricus, magister, scriptor scaenicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistae Sinensis  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, International Nonino Prize, honorary doctor of the Chinese University of Hong Kong, Fukuoka Asian Culture Prize  

**Mo Yan**, Sinice: 莫言 (natus in *Gaomi* die 17 Februarii 1955) est scriptor mythistoriarum Rei Publicae Popularis Sinarum, qui die 11 Octobris 2012 Praemio Nobeliano Litteraturae laureatus est. Pseudonymum eius "ne loquaris" significat. Opera Mo Yan ab Howard Goldblatt Anglice vertuntur.

Dum Magna Culturae Conversio Proletariana stabat, a schola exactus est. Sed sub impulsu Lu Xun de critica politica et realismo magico Gabrielis García Márquez, opus scripsit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mo Yan** spectant. |

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* De Mo Yan in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata.
Wikidata Sophia Coe
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 7 Iulii 1933; Pasadena  
*Obitus*: 1994;   
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: anthropologus  

**Familia**

*Coniunx*: Michael D. Coe  

**Sophia Coe**, vulgo plene *Sophie Dobzhansky Coe* (Pasadenae in California nata die 7 Iulii 1933; die 25 Maii 1994 mortua) de anthropologia et historia ciborum Mesoamericana inquisivit.

Filia Theodosii Dobzhansky biologi genetici Ucrainensis, Sophia Pasadenae educata est et ab anno 1940 Novi Eboraci in urbe, ubi pater ab hoc anno apud universitatem Columbiae docebat. Illa anthropologiae in collegio Radcliffiensi studuit et anno 1955 Michaeli Coe Mayanistae nupsit. Linguam Russicam ab iuventute cognoscens, opus Georgii Knorosov de scriptura Maya Anglice vertit; e quo maritus interpretationem inscriptionum Mayanarum praeter alios effecit. Sed Sophia eodem tempore de arte coquinaria Aztecorum, Mayarum, Incarum quaerebat, de qua re commentationes in libellis *Petits propos culinaires* scribens librum profundiorem parabat, anno 1994 titulo *America's First Cuisines* proditurum. Inde cum marito librum alterum de socolata, titulo *The True History of Chocolate*, conficiebat; quem ille, Sophia anno 1994 e cancere mortua, post duos annos divulgaverit.

Praemium Sophiae Coe, de quo sub aegide symposii Oxoniensis de Cibo Coquinaque historici ciborum quotannis certant, ad eius memoriam ope Michaelis Coe propositum est.

Opera
-----

Libri
* 1994 : *America's First Cuisines*. Austinopoli: University of Texas Press
* 1996 (cum Michaele Coe) : *The True History of Chocolate*. Novi Eboraci: Thames & Hudson

Commentationes
* 1957 (cum Michaele Coe) : recensio operis Y. V. Knorosov, *Diego de Landa: Soobshchenie o delakh v Yukatani, 1566* in *American Antiquity* vol. 23 pp. 207–208
* 1958 (interpres) : Y. V. Knorosov, "The Problem of the Study of the Maya Hieroglyphic writing" in *American Antiquity* vol. 23 pp. 248-291
* 1982 : "On Kulich" in *Petits propos culinaires* no. 12 (1982) pp. 19–20
* 1984 : "Soviet Cook Books" in *Petits propos culinaires* no. 16 (1984) pp. 13–27
* 1985 : "Aztec Cuisine Part I" in *Petits propos culinaires* no. 19 (1985) pp. 11–22
* 1985 : "Aztec Cuisine Part II" in *Petits propos culinaires* no. 20 (1985) pp. 44–59
* 1985 : "Aztec Cuisine Part III" in *Petits propos culinaires* no. 21 (1985) pp. 45–56
* 1988 : "Eating Guinea Pigs in Italy" in *Petits propos culinaires* no. 28 (1988) p. 63
* 1988 : "Inca Food: animal and mineral" in *Petits propos culinaires* no. 29 (1988) pp. 7–17
* 1989 : "Inca Food: vegetable" in *Petits propos culinaires* no. 31 (1989) pp. 29–38
* 1991 : "Peru: the Inca and the Spaniards" in *Petits propos culinaires* no. 37 (1991) pp. 27–39

Bibliographia
-------------

* Michael D. Coe, *Final Report: An Archaeologist Excavates His Past*. Londinii: Thames & Hudson, 2006

Nexus externi
-------------

* "Sophie D. Coe, her work, her collection and her prize anno 2013 apud *Radcliffe Institute for Advanced Study* divulgatum
* De praemio Sophiae Coe
Philippus Iacobus Spener, pater Pietismi dictus.
**Pietismus** est motus religiosus qui saeculo 17 in terris Germanicis intra ecclesiam protestantem ortus est. Pietistae, super fundamenta reformationis saeculi 16, id agebant, ut pietas vera in rebus internis necnon externis exerceretur et perficeretur.

Argumentum regenerationis (novae nativitatis) hominis maximi momenti in pietismo erat. Homini opus erat se converti, se avertere ab mundo, ut in Christo renasci posset. Hoc argumentum iam in libro *Vom wahren Christentum* (1605), Latine *De vero Christianismo libri quatuor* (Lunaeburgi, 1625), ab Ioanne Arndt conscripto, adlatum est. Arndt, theologus, qui fidem pietatemque mysticas extulit, in controversias cum orthodoxia Lutherana incidit, se tamen pro orthodoxo habuit, praecursor pietismi magni momenti esse putatur. Sectator in Dania fuit cantuum ecclesiasticorum poeta et episcopus Ioannes Adolphus Brorson.

Anno 1670 Philippus Iacobus Spener primum collegium pietatis Francofurti condidit, anno 1675 librum intitulatum *Pia desideria* divulgavit. Hoc in libro programma reformationis ecclesiae proposuit:

* lectio Bibliae diligens
* institutio collegiorum pietatis
* sacerdotium universale
* inculcatio quod Christianismus non in theoria, sed praxi consistat
* moderatio controversiarum confessionalium
* reformatio studii theologiae ad fovendam pietatem
* conformatio orationum ad aedificandum hominem interiorem

Notae
-----

1. ↑  Definitio secundum Hof, W.J. op 't, *Die nähere Reformation und der Niederländische reformierte Pietismus und ihr Verhältnis zum deutschen Pietismus*. In: Nederlands archief voor kerkgeschiedenis, 78 (1998), p. 161-183; 164
2. ↑
3. ↑  Wallmann, Johannes, *Spener, Philipp Jakob*, in: Neue Deutsche Biographie 24 (2010), S. 659-661
4. ↑  Latine:*Pia desideria: necessariae emendationes Evangelicae verae Ecclesiae*, 1678
Wikidata Londrina
Res apud Vicidata repertae:Londrina: insigneLondrina: insigne
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 23°18′36″S 51°9′46″W  
*Numerus incolarum*: 580 870  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Consilium*: municipal chamber of Londrina  
*Procuratio superior*: Parana  

**Geographia**

*Superficies*: 1 653.075 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Marilândia do Sul, Cambé, Tamarana, Apucarana, Arapongas, Assaí, Ibiporã, Rolândia, São Jerônimo da Serra, Sertanópolis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mutina, Toledo, Vimaranes, Zhenjiang, Nago  

**Tabula aut despectus**

Londrina: situsLondrina: situs  -4 (corrigenda) *Latinitas huius paginae corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Londrina** (IPA pronunciation: [lõˈdɾinɐ]) est municipium Brasilianum in civitate Paranensi situm, in regione meridionali Rei Publicae Brasilianae, distans 381 chm ab urbe Paranensi Curityba.. Urbs in Paranensi civitate ut clarissima CGU consideratur. Incolarum eius, secundum IBGE aestimata 2020, 575 377 377 incolae, secundum civitatem celeberrimam in civitate et quarta in regione australi, post urbem capitalem Curitybam, Portum Alacrem et Joinville. Medium magni momenti pro statu et progressu regionali, Londrina est axis maximus, qui Meridiem ad Meridiem coniungit regionis, cum maximus sit urbanus, oeconomicus, industrialis, oeconomus, administrativus et culturalis in civitate Paranensi septentrionali.

Fundata die 10 Decembris 1934 per Decretum Civitatis N. 2519 cum urbanis propositis consiliis Jorge Macedo Vieira, secundum Ebenezer Howard principium urbis horti. Urbs floruit et experta est magna pars hominum et incrementum oeconomicum toto saeculo XX, initio plantationis et mercaturae capulus suffultae, quod Londrina cognomen "capulus terra" illo tempore meruit. Ab annis 1970 deinceps, profile oeconomicus Londinensis gradatim mutabatur, evolvit in centrum industriae et oeconomicae magni momenti et variae, donec una ex praecipuis urbibus in mediterraneo Brasiliae fieret. Praetorium Metropolitanae Regionis Londrinae (RML), secunda maxima agglomeratio urbana in re publica, cuius est praetorium, quod incolarum 2013 660 incolarum 1 057 aestimavit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 23°18′36″S 51°9′46″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Encyclopædia Britannica |

...vexillum Londrinae
**Acidum malicum**  
**Malatum**| Cognitores |
| --- |
| *ChemSpider* | 510 |
| PubChem | 525 |
| Natura chemica |
|  |
|  |
| Formula summarum | C4H6O5 |
| Massa molaris | 134.087 g/mol |
| Potentiae acidi | p*Ka1* = 3.40p*Ka2* = 5.20 |
|

**Acidum malicum** est compositum organicum et acidum dicarboxylicum formulae HO2CCH2(HCOH)CO2H. Forma iontibus onerata (*sal* acidi malici) **malatum** -O2CCH2(HCOH)CO2- dicitur. Gustatui acidum malicum gustus fructuum mali affert.

In cyclo acidi citrici, acidum malicum sal adhibetur.

Acidi malici natura
-------------------

### Natura chemica

Acidi malici pulvis
Compositum est acidum malicum de moleculis acidi carboxylici duobus coniunctis, acidum *di*carboxylicum. Si iam acida carboxylica reactioni chemicae avide praestent, pariter acida dicarboxylica praestant.

In solutione aequosa inter acidum malicum et malatum duo equilibria consideranda sunt:

{\displaystyle {\ce {HOOC-CH2(HCOH)-COOH + H2O <=> HOOC-CH2(HCOH)-COO ^{-}+ H3O+}}} et
{\displaystyle {\ce {HOOC-CH2(HCOH)-COO ^{-}+ H2O <=> ^{-}OOC-CH2(HCOH)-COO ^{-}+ H3O+}}}.
Nomen IUPAC est acidum 2-hydroxy-butanedioicum, formula summarum C  
4H  
6O  
5.

* Acidum carboxylicum
* Anion acidi carboxylici
* L-Malatum - sal acidi malici

Natura biochemica
-----------------

Malatum est pars cycli acidi citrici.

Nexus externi
-------------

* Fons nominis Latini. **(Theodisce)**
* Eden M. and Bates R. G.(1959): Reslution of the Dissociation Constants of *d*, *l*-Malic Acid from 0° to 50° C, Journal of Research of the National Bureau of Standards, 62 (4): 161-70. (cum valoribuss dissociationis constantibuss pkA1=3.48, pkA2=7.99)
* *Youtube.com* Certamen acidi malici **(Anglicum)**
Experimentum "Trinity", prima bomba nuclearis displosa
**Inceptum Manhattense** (Anglice *Manhattan Project*) fuit inceptum investigationis, a Civitatibus Foederatis subsidio Britanniarum Regni et Canadae ductum, quod prima arma nuclearia in secundo bello mundano fabricavit. Ab anno 1942 ad annum 1946, inceptum exercebatur a Leslie Lucos, Maiore Generali corporis ingeniariorum exercitus Civitatum Foederatarum; physicus J. Robertus Oppenheimer laboratorium Los Alamos in Los Alamos gubernabat, quod ipsas bombas elaboravit.

Quia pars incepti ab exercitu recta *Manhattan District* appellabatur, et nomine *Manhattan* paullatim totum inceptum dictum est, in principio *Development of Substitute Materials* (Fabricatio materiarum substitutarum) appellatum. Eo tempore hoc inceptum consilium Britannicum simile, *Tube Alloys*, complexum est. Inceptum Manhattense modeste anno 1939 ortum est, sed crescens denique plus quam 130 000 operariorum comrephensit et duobus milibus millionibus dollaribus constitit (fere 26 milibus millionibus dollaribus anni 2016). Plus quam 90 centesimae partes sumptûs destinatae sunt ad officinas construendas et materias fissiles fabricandas, et minus quam 10 centesimae impensae sunt in ispa arma creanda. Investigationes et fabricationes in plus quam triginta locis per CFA, Regnum Britanniarum, ac Canadam factae sunt.

Nexus externi
-------------

* "U.S. Department of Energy, OSTI, R&D Accomplishments: The Manhattan Project"
* "U.S. Department of Energy, OSTI, R&D Accomplishments: The Manhattan Project—Its Story: Background, Establishment, Operations, Immediate Influences, and Long-term Influences"
* "Alsos Digital Library for Nuclear Issues". Washington and Lee University
* "The Atomic Bomb and the End of World War II, A Collection of Primary Sources". George Washington University
* "Atomic Heritage Foundation". Atomic Heritage Foundation
* "Voices of the Manhattan Project". Atomic Heritage Foundation
* "History Center: Los Alamos National Laboratory". Los Alamos National Laboratory
* "ORNL: The first 50 Years: History of ORNL". *ORNL Review* **25** (3)
Autoraeda longa *Furthur* asseclarum contraculturae Hippie
**Acidum lysergicum diaethylammides** sive **LSD** (abbreviatio verbi Theodisci *LysergSäureDiethylamid*) medicamentum hallucigenum ac psychotropicum fortissimum ex acido lysergico factum, quod anno 1938 ab Alberto Hofmann in Helvetia primum confectum est.

Descriptio
----------

LSD in fungis secalis cornuti oritur, qui in secali invenitur. Droga somni humores, gravedines somnolentas, cogitationes perversas, mutationes in percipiendis spatio temporeve provocat. Custodia suimetipsius minor fit et timores augentur. Inter effectus corporales nominantur vertigo, somnulentia, pupillorum dilatatio, surditas, artus formicantes vermicantesque, debilitas, tremor, nauseola.

Defectus cogitandi, qui e.g. omnipotentiam aut paranoiam activam comprehendunt, in hominibus actiones periculosas efficere possunt. Si drogam istam longius comsumpseris, morbis animae et depressionibus et segnitia et neglectione laborabis. Nonnulli dicunt haec omnia non directo e drogae consumptione deduci posse. Quoad physiologiam LSD chromosomibus nocet in haemocytis albis. Num infantes parentum, qui drogae addicti sunt, morbis variis facilius tangantur, incertum est.

Tamen constat acidum lysergicum diaethylammides dependentiam corporalem rectam non gignere. Quodam modo autem consumptio regularis appetitum identidem porro sumendi propellit, ut patet. Annis 1960, multi drogam istam sumebant ut universa melius cognoscerent et consuetudines novas contraherent. Medici experimenta faciebant ut autismum et alcoholismum droga LSD sanarent. In multis terris occidentalibus droga ista interdicta est.

Notae
-----

1. ↑  Christian Helfer: *Lexicon auxiliare*, editio altera, Saraviponte 1985, p. 268

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **LSD** spectant. |

* Observatores drogarum Europaei
* *InfoFacts: Hallucinogens – LSD, Peyote, Psilocybin, and PCP.*
* De operatione drogae in cerebris
* De drogae usu bono
*Vide etiam paginam discretivam:* Mneme


Wikidata Mneme (satelles)
Res apud Vicidata repertae:
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Jan Kleyna, Brett J. Gladman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, R. Lynne Jonesdie 9 Februarii 2003
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 620.04 dies  
*Axis semimaior*: 21 129 787 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.227  
*Inclinatio orbitalis*: 148.635 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 23.3  
*Diametrum*: 2 chiliometrum  
*Massa*: 15 petagram  

**Mneme**, nomine pleno **Jupiter XL (Mneme)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2003 J 21** agnitus, quae anno 2003 a B. J. Gladman et S. S. Sheppard reperta est. In mythologia Graeca Mneme fuit, secundum mythographos nonnullos, una Musarum filiarum Iovis.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 34 a die 10 Ianuarii 2002 usque ad 2 Maii 2006 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Wikidata Rusellae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 42°48′34″N 11°8′19″E  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Grossetum  

Imago Rusellarum
**Rusellae** (-arum, *f.*) (vel *Balnea Rusellarum*, *Balneum Rusellae*) (Italiane: *Roselle*) vicus Italiae et vicus in Municipio Grossetano, circiter 2 998 incolarum, in Provincia Grossetana et in Tuscia regione sunt. Incolae Rusellarum *Rusellenses* appellantur.

Historia
--------

In aetate antiqua Rusellae Dodecapolis Etruscae urbes fuerunt.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Rusellae fuerunt sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Rusellensis est.

Nexus interni
-------------

* Tuscia (*regio*),
* Provincia Grossetana,
* Via Clodia,
* Grossetum (*municipium*).

Nexus externi
-------------

* Pro Loco Rusellarum


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rusellas** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* 
* 
*

Notae
-----

1. 1 2 3  "Dioecesis Rusellensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**}
2. ↑  W. Schweickard, *Derivati da nomi geografici* (Tubingae: M. Niemeyer, 2006) (Textus apud *Google Books*)
|  |
| --- |
|  |
| Actores et actrices pelliculae "Inception" |
| *Inceptio*2010 |
|  |
| **Dispositor:**Christophorus Nolan |
| **Factor:**Christophorus NolanEmma Thomas |
| **Scriptor:**Christophorus Nolan |
|  |
|  |
| **Primi actores:**Leonardus DiCaprio
Ken Watanabe
Iosephus Gordon-Levitt
Helena Page
Thomas Hardy
Mariana Cotillard
Cillian Murphy
Dileep Rao
Thomas Berenger
Michael Caine |
| **Compositor:**Iohannes Zimmer |
|  |
|  |
|  |
|  |
| **Duratio:**148 min. |
|  |
| **Lingua:**Anglica |
|  |
|  |

***Inception***, Latine sit "inceptio", est pellicula de rebus futuris narrans.

Argumentum
----------

Dominicus Cobb, cuius personam Leonardus DiCaprio agit, est somniorum "extractor" cuius munus est secreto in somnia victimarum inrumpere et cum eis eo consilio conloqui, ut quaedam secreta requisita prodant. Cobb, quia uxor paucis annis ante mortem sibi consciverat, in Civitatibus Foederatis Americae capitis accusatur, quam ob rem a liberis suis separatus extra CFA vivere debet. Saito, negotiator praedives Iaponicus, Dominico Cobb dicit se ut pote perdivitem magnam potestatem habere et ei auxilium adlaturum esse, si mandatum accipiat et bene exsequatur. Mandatum est quod vocatur inceptio.

Cobb ergo inceptionem mandatam accipit: in mente Roberti Fischer cuiusdam — qui in negotiis est aemulator divitis Saito — sententiam insereret, cuius vi ille consilium caperet imperii mercatorii dissolvendi, quod imperium hereditate a patre suo morbo exitiali affecto accepturus est. 

Cobb cum sodalibus suis ut mandatum bene exsequeretur non solum somnium Roberti Fischer intrare debet sed etiam somnium in somnio et in hoc somnio alium ita ut denique in tertio vel quarto somnio infra, ut ita dicam, mundum verum moveat. Sunt autem impendimenta. Primum in mente et ita in somniis Roberti Fischer sunt propugnatores qui ut necarent et ita expellerent invasores aggrediuntur. Deinde umbra uxoris mortuae in somniis etiam atque etiam apparet et consilia frangit. Cobb enim olim cum uxore perlonge feliciter in somnio vivebat. Ut tamen postremo in mundum verum reverterent uxoris menti per inceptionem sententiam inseruit quod sibi mortem consciscere necesse sit quippe in mundum verum reversura sit. Sed uxor in mundum verum reversa putare pergit se in somnio vivere et iterum sibi mortem consciscit ut in mundum verum ut putat reverteret. Cobb ergo se in magna culpa esse putat quam ob rem umbra uxoris in eius somniis apparet. Denique autem in somnio se cum uxoris umbra reconciliare potest.

Mandato denique feliciter exsecuto Cobb in civitates revertere et infantes invenire potest quia Saito, qui multum auctoritate valet, ita ordinavit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Inception** spectant. |

* Pelliculae pagina interretialis
* De hac pellicula in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
**Marcus Iunius Silanus** (natus ignoto anno, mortuus anno 38 ante 24 Maii) senator Romanus fuit. Pater Gaius Iunius Silanus, mater Appia Claudia fuit. Fratrem Decimum Iunium Silanum habuit, qui stupri cum Iulia Minore accusatus anno 8 relegatus est, et alium Gaium Iunium Silanum, qui anno 10 consul ordinarius creatus est. Ipse anno 15 ab 1 Iulii consul suffectus cum Druso Iulio Caesare erat. Praeterea *frater Arvalis* erat. In senatu orator bonus multum potuit, saepe primus sententiam dixit. Anno 20 etiam impetravit, ut frater Decimus revocaretur et anno 22 annos non iam consulibus esse nominandos, sed *tribunicia potestate* imperatoris. Filia Iunia Claudilla anno 33 Caligulae nupsit, sed ante annum 37 mortua est. Altera filia Iunia Silana erat. Anno 38 Caligula eum ad vitam suam finiendam coegit, quod nausea causa imperatorem in itinere per mare turbatius sequi negaverat. Caligula eum accusavit, quod naufragii spe et imperatoriae dignitatis cupidine Silanus navem secum non conscendisset.

Notae
-----

1. ↑  Tacitus, Annales III 57,1
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 69
3. ↑  Suetonius *Caligula* XXIII 3. Philo, *Legatio ad Gaium* IX-XI
Wikidata Incerum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Croatia  
*Locus*: 45°19′53″N 17°40′28″E  
*Numerus incolarum*: 22 294  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Požega
**Gestio**

*Procuratio superior*: Posigiensis-Sclavonensis  

**Geographia**

*Superficies*: 133.8 chiliometrum quadratum, 24.6 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Yokneam Illit  

**Incerum** (-i, *n.*) vel **Posega** (alia nomina: *Inicerum* *Possega*) (Croatice *Požega*) est urbs Croatiae medianae septentrionalis, caput Regionis Posigiensis-Sclavonensis. Incolunt urbem 28 201 (ab anno 2001). Urbani Incerenses, deinde Posigienses, Possegienses, ac Posegani appellantur. 

Ab anno 1921 ad annum 1991, nomen **Posega Sclavonica** portavit.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Incerum: conspectus in ecclesiam cathedralem.
Possega sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Posegana est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Incerum** spectant. |

* Situs interretialis urbis proprius.

Pinacotheca
-----------

* Imago Inceri aevo medio.Imago Inceri aevo medio.

Notae
-----

1. ↑  Antička Hrvatska
2. 1 2 3  "Dioecesis Posegana" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
3. ↑  Antička Hrvatska.
4. ↑  Topographia Magni Regni Hungariae, Sive Nobilissimae eius Ditionis, quam. .. Michael Bombardi,Nicolaus Csaki de Kerestszegh,Paul Moroni.
5. ↑  Topographia Magni Regni Hungariae, Sive Nobilissimae eius Ditionis, quam. .. Michael Bombardi,Nicolaus Csaki de Kerestszegh,Paul Moroni.
6. ↑  Topographia Magni Regni Hungariae, Sive Nobilissimae eius Ditionis, quam. .. Michael Bombardi,Nicolaus Csaki de Kerestszegh,Paul Moroni.
**Quintus Marcius Q.f. Tremulus** (natus saeculo 4 a.C.n. mortuus post annum 288 a.C.n.) vir publicus Romanus saeculi 4 ac 3 a.C.n. fuit.

Familia
-------

Quintus Marcius Q.f. Philippus consul anni 281 a.C.n. eius filius fuit.

Cursus honorum
--------------

Marcius Tremulus anno 306 a.C.n. primo consulatum gessit, una cum collega Publio Cornelio A.f. Arvina. Eo anno Hernicos, qui ab Anagnia urbe in bellum ducti erant. Cum collega etiam Samnites vicit atque de eis triumphavit. Anno 288 iterum cum eodem collega consul Romanus erat.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IX 42-43

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Appius Claudius C.f. Caecus et L. Volumnius C.f. Flamma Violens**  |  **Consul** 306 a.C.n.cum Publio Cornelio A.f. Arvina | Successores: **Lucius Postumius Megellus et Tiberius Minucius M.f. Augurinus**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Valerius M.f. Maximus Corvinus II et Quintus Caedicius Q.f. Noctua**  |  **Consul** 288 a.C.n.cum Publio Cornelio A.f. Arvina II | Successores: **Marcus Claudius M.f. Marcellus et Gaius Nautius Rutilus**  |