recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
"Cena apud Levi celebrata" a Paulo Veronensi anno 1573 picta
**Cena apud Levi celebrata** est, in evangeliis secundum Matthaeum, Marcum, ac Lucam, quo tempore Iesus Levi sequi compellavit. Lucas haec de cena narrat:

> Et post haec exiit et vidit publicanum nomine Levi sedentem ad teloneum et ait illi: "Sequere me;" et relictis omnibus, surgens secutus est eum; et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua; et erat turba multa publicanorum et aliorum, qui cum illis erant discumbentes.
> 
> 
> Et murmurabant Pharisaei et scribae eorum adversus discipulos eius dicentes: "Quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis?" Et respondens Iesus dixit ad illos: "Non egent, qui sani sunt, medico, sed qui male habent. Non veni vocare iustos sed peccatores in paenitentiam."
> 
> 
> At illi dixerunt ad eum: "Discipuli Ioannis ieiunant frequenter et obsecrationes faciunt, similiter et Pharisaeorum; tui autem edunt et bibunt." Quibus Iesus ait: "Numquid potestis convivas nuptiarum, dum cum illis est sponsus, facere ieiunare? Venient autem dies; et cum ablatus fuerit ab illis sponsus, tunc ieiunabunt in illis diebus."
> 
> 
> 
> Dicebat autem et similitudinem ad illos: "Nemo abscindit commissuram a vestimento novo et immittit in vestimentum vetus; alioquin et novum rumpet, et veteri non conveniet commissura a novo. Et nemo mittit vinum novum in utres veteres; alioquin rumpet vinum novum utres et ipsum effundetur, et utres peribunt; sed vinum novum in utres novos mittendum est. Et nemo bibens vetus vult novum; dicit enim: "Vetus melius est!" (Evangelium secundum Lucam 5.27-39).
> 
>

Tabula Pauli Veronensis
-----------------------

"Cena apud Levi celebrata" est tabula a Paulo Veronensi anno 1573 picta, hodie in pinacotheca Academiae Bellarum Artium Venetiis in urbe servata. A principio pictor ultimam cenam Iesu et discipulorum monstrare praetendit; inquisitoribus autem de haeresi et sacrilegio vituperantibus, titulo tabulae commutato cenam a Luca narratam evocavit.

Nexus externi
-------------

* De hac tabula apud Universitatem Harvardianam
* Pauli Veronensis inquisitoribus responsa

Bibliographia
-------------

* Norman Land, "Poetic License" in *The Potted Tree: Essays in Venetian Art* (Camden House, 1994) pp. 57-70
* David Rostand, *Painting in Sixteenth-Century Venice: Titian, Veronese, Tintoretto*. 2a ed. Cantabrigiae, 1997. ISBN 0-521-56568-5
*Vide etiam paginam discretivam:* Hesperides (discretiva)

Hortus Hesperidum a Frederico Leighton pictus
In mythologia Graeca, **Hesperides** (Graece Ἑσπερίδες) sunt nymphae e Nocte natae, custodes malorum aureorum, quae in horto amoenissimo ab Hera instituto crescunt. Probitati nympharum diffidens Hera insuper Ladonem draconem centicipem adposuit custodem. Qui hortus, Hesperidum dictus, loco ignoto in extrema ora Oceani iacebat non procul a Fortunatis insulis.

De nominibus
------------

Hesperides duae vel tres vel et quattuor fuisse satis constat, sed nomina multa in fontibus variis enumerantur, inter quae repertae sunt apud Hesiodum Aegle, Erythia, Hesperusa seu Hesperethusa; in *Apollodori bibliotheca* reperiuntur Aegle, Erythia, Hesperia et quarta illa Arethusa; sed in hydria quadam a pictore Midiae saec. V a.C.n. exeunte facta nomina scribuntur Lipara, Asterope et Chrysothemis.

Notae
-----

1. ↑  Picturam duarum Hesperidum describit Pausanias, *Descriptio Graeciae* 5.11.6
2. ↑   Hesiodus a Servio (*Commentaria in Aeneidem* 4.484) citatus, cf. Scholia in Clementis *Protrepticon* vol. 1 p. 302
3. ↑  *Apollodori bibliotheca* 2.5.11
4. ↑  Harrison (1964) imago 13

Nexus interni
-------------

* 69 Hesperia

Bibliographia
-------------

* Evelyn B. Harrison, "Hesperides and Heroes: A Note on the Three-Figure Reliefs" in *Hesperia* vol. 33 (1964) pp. 76-82
* Dieter Metzler, *Les representations dans la céramique attique du IVe siècle* (1951) pp. 204-10
Rex Mutezuma II cometam observat (fortasse C/1506 O1). Codex Duran f. 182r (Bibliotheca Nationalis Hispanica)
**Cena Mutezumae**, scilicet regis Aztecorum Mutezumae II, mense Novembri 1519 a conquisitatoribus Hispanis observatam esse scripsit Bernardus Díaz del Castillo in commentariis ante annum 1584 exscriptis.

Usum socolatae potionis hic fortasse primum Europaei viderunt:

*De cuando en cuando, traían en unas como a manera de copas de oro fino con cierta bebida hecha del mismo cacao; decían que era para tener aceso con mujeres, y entonces no mirábamos en ello; mas lo que yo vi, que traían sobre cincuenta jarros grandes, hechos de buen cacao, con su espuma, y de aquello bebía, y las mujeres le servían al beber con gran acato. Y algunas veces, al tiempo de comer, estaban unos indios ... que le cantaban y bailaban, porque el Montezuma era aficionado a placeres y cantares. E aquellos mandaba dar los relieves y jarros del cacao*
("Interdum in cyathis ut ita dicam aureis delicatis potionem aliquam ex eodem cacao factam inferebant antequam ad mulieres suas iret, neque tunc plura quaerebamus, sed plus quam quinquaginta scyphos boni cacai repletos ita parari illoque a mulieribus summo obsequio proferri vidi. Nonnumquam ad cenam adstabant Indi ... qui cantitabant saltitabantque [nam Mutezuma oblectationes et cantilenas diligebat] quibus ille reliquias cacai scyphosque dari iubebat").

Notae
-----

1. ↑  Díaz (ante 1584) cap. 91

Bibliographia
-------------

Mulier Azteca socolatam transfundit. Codex Tudela f. 3r (Museum Americae Matritense)
* Sophie D. Coe, *America's First Cuisines* (Austinopoli: University of Texas Press, 1994) pp. 74-87
* Bernardus Díaz del Castillo, *La historia verdadera de la conquista de la Nueva España* (manuscriptum, ante 1584) cap. 83 p. -285- editionis interretialis Serés
* Lewis Henry Morgan, "Montezuma's Dinner" [sine titulo divulgata] in *North American Review* vol. 122 no. 251 (Aprilis 1876) pp. 265-308; postea formá libri reimpressa Novi Eboraci: New York Labor News Company, 1950

Nexus externi
-------------

* "Commentary on Lewis Henry Morgan, Montezuma's Dinner" in *Weekly People* (21 Novembris 1970)
> *Ut aranearum telae sunt leges. Si in eas muscae graves inciderunt, pertranseunt tela rescissa, si debiles autem, retinentur*—*Les lois sont des toiles d’araignées à travers lesquelles passent les grosses mouches et où restent les petites* – Honorius de Balzac, *La maison Nucingen*

Codex Hammurabi est antiqua Mesopotamiae legum conlectio
**Lex** (-gis, *f.*) est "quaedam rationis ordinatio ad bonum commune, ab eo qui curam communitatis habet, promulgata.". Varia sunt genera legum. Ex ritu et opinione Ecclesiae Catholicae Romanae Lex Divina constat ex eis quae a Deo sunt promulgata, sicut agnoscuntur varii homines qui credant ea vel ad divinam revelationem pertinere vel a ratione sciri posse; lex autem naturalis continetur eis quae constat homini esse facienda, usu tantum rationis. Lex Positiva concludit ea, quae ab auctoritate humana sunt promulgata ad societatem bene ordinandam. Plurimae etiam sunt theoriae originis legum et fontis eorum auctoritatis.

Vide etiam
----------

* Codex Hammurabi
* Duodecim tabulae
* Iurisprudentia
* Ius
* Legalitas
* Regnum legis
Samogitia in tabula Livoniae Ioannis Blaeu anni 1662
**Samogitia** vel *Samogetia* vel *Samagitia* (Samogitice *Žemaitėjė*, Lituanice *Žemaitija*) est regio historica in parte septentrio-occidentali Lituaniae. A Samogitis, gente Lituanica, lingua Samogitica utentibus, habitata est.

Historia
--------

Initio saeculi XIII Samogiti ab ordine Livonico defendebatur. Anno 1236 Samogiti cum Lituanis sociis in pugna apud Saule equites vicerunt. Anno ordine Livonico apud Durbe victo Mindaugas magnus dux Lituaniae de religione Catholica destitit, Samogitia autem ducatus sui iuris fit, sed gradatim ad Lituaniam adiungebantur. Jagaelus Ordini Samogitiam dedit, cum Samogitae Kenstuti inimici eius partem cepissent, des seditione facta Samogitia sub imperio Ordinis non manebat. Anno 1442 ut *ducatus Samogitiae* in Magnum Ducatum Lituaniae inclusa est, quod Lituanice plene *Magnus ducatus Lituanorum Russorum Samagitarum aliorumque* nominabatur. Samagiti ultima gens Europae est, quae a paganismo destitit; solum saeculo XV baptizati sunt. De moribus eorum paganis etiam Ioannes Lasitius librum composuit. Mednicum (nunc Samogitice *Varnē*) in Samogitia sedes dioeceseos erat. Nunc dioeceseis Siauliensis et Telsensis existunt, quarum sedes Samogitice *Šiaulē* et *Telšē* appellabantur.

Notae
-----

1. ↑  E.g. in epistola Francisci papae Petro Erdő anno 2013 data.
2. ↑  Tabulam videas.
3. ↑  *...naturalis Samagitia integra remaneat* (Joannis Dlugossii *Annales seu cronicae incliti regni Poloniae*, libri X-XI, Varsoviae 1997, p. 68; Caesaris Baronii *Annales Ecclesiastici*, vol. XXVII, Barri-Ducis 1874, p. 357, etc.)
4. ↑  *De diis Samagitarum caeterorumque Sarmatarum et falsorum Christianorum*, 1615.
5. ↑  Cf. *Codex Mednicensis seu Samogitiae Dioecesis*; Synodus Diaecesana Mednicensis, 1752; *ecllesia cathedralis Mednicensis*, — Ianociana... vol. I, Varsoviae et Lipsiae 1776, p. 236; etiam *Medenicenis, Medeniczensis*)

Nexus interni
-------------

* Calvaria Samogitiensium

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 55°59′0″N 22°15′0″E • Thesaurus Getty • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs de Samogitia **(Anglice)**
* Situs de Samogitia **(Samogitice)**
Jean-Anthelme Brillat-Savarin, *Physiologie du gout* (Lutetiae: Sautelet, 1825/1826) vol. 1 p. xii
***Un dessert sans fromage est une belle à qui il manque un œil*** (Latine "mensae secundae sine caseo sunt puella pulchra oculo carente") est aphorismus quem Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin anno 1825 vel 1826 in opere suo *Physiologie du goût* divulgavit. Saepissime ab aliis, verbis nonnumquam mutatis, repetitus est. E systemate ferculorum Francico dependit quo secundis mensis (*au dessert*) casei primum, postea fercula dulcia offerri solent, fructibus aliisque tragematibus insuper appositis.

Bibliographia
-------------

*Un dessert sans fromage ...*: delineatio Alberti Robida (Edmond Richardin, ed. *L'art du bien manger* (Lutetiae: Librairie Nilsson) ~)
* Honoré de Balzac, "Brillat Savarin" in Michaud, *Biographie universelle* vol. 59 (1835) (Editio posterior pp. 231-238 apud *Google Books*)
* Jean-Anthelme Brillat-Savarin, *Physiologie du gout, ou Méditations de gastronomie transcendante: ouvrage théorique, historique et a l'ordre du jour, dédié aux gastronomes parisiens, par un professeur, membre de plusieurs sociétés littéraires et savantes* (Lutetiae: Sautelet, 1825/1826) vol. 1 p. xii
* J.-E. Decorde, "Le Fromage" in *Magasin brayon: recueil scientifique, artistique et littéraire* vol. 1 (1863) (pp. 181-182 apud *Google Books*)
* "Dessert" in C. F. A. Fayot, ed. *Les Classiques de la table* (Lutetiae, 1843) pp. 403-405
Pictura Petri Mondrian ubi sunt permulta rectangula
**Rectangulum** sive **rectiangulum**, sive **orthogonium altera parte longius,** est figura geometrica plana cui sunt quattuor latera et quattuor anguli recti. Bina latera rectanguli, enim contraria, aequalis longitudinis sunt. Quadrum rectanguli casus specialis? est.

Area rectanguli
---------------

Area rectanguli computari potest formula {\displaystyle A=a\cdot b}. In hac, *a* longitudinem et *b* latitudinem rectanguli designat.

Circumferentia rectanguli
-------------------------

Quod rectangulo duo latera longitudinis *a* et duo longitudinis *b* sunt, circumferentia huius figurae est {\displaystyle U=2a+2b}.

Lineae diagonales rectanguli
----------------------------

Theoremate Pythagoreae longitudo linearum diagonalum computatur:

{\displaystyle d^{2}=a^{2}+b^{2}}, ergo {\displaystyle d={\sqrt {a^{2}+b^{2}}}}.

Nexus interni
-------------

* Quadrilaterale

Notae
-----

1. ↑  Lewis, C.T. & Short, C. (1879). *A Latin dictionary founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary.* Oxford: Clarendon Press.
2. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Wikidata Hasanus Rūḥānī
Res apud Vicidata repertae:Hasanus Rūḥānī: imagoHasanus Rūḥānī: imagoHasanus Rūḥānī: subscriptioHasanus Rūḥānī: subscriptio
*Nativitas*: 12 Novembris 1948; Sorkheh  
*Patria*: Irania  

**Officium**

*Officium*: President of Iran, Member of the Islamic Consultative Assembly, Secretary General of the Non-Aligned Movement, Member of the Islamic Consultative Assembly, Secretary of the Supreme National Security Council  
*Munus*: politicus, legatus, scriptor, clericus, Causidicus, international forum participant  
*Patronus*: Universitas Teheranensis
**Consociatio**

*Factio*: Moderation and Development Party  
*Religio*: secta Siitica
**Familia**

*Genitores*: Haj Asdollah Fereydoon Rohani;   
*Coniunx*: Sahebeh Rouhani  
*Proles*: Mohammad Rouhani  

**Hasanus** (vulgo *Ḥasan*) **Rūḥānī**, nomine priori *Ḥasan Farīdūn*, Persice حسن روحانی, حسن فریدون (Sorkheh in urbe die 12 Novembris 1948 natus) est iuris consultus et praeses Iraniae. Alumnus est universitatis Teheranensis. Gradum doctoris meruit in Scotia anno 1999 apud universitatem Caledoniam Glasguensem, dissertatione *The flexibility of Shariah (Islamic law) with reference to the Iranian experience* rite recepta.

Die 14 Iunii 2013, Rohani Iraniae praeses electus est. Die 3 Augusti 2013 in hoc officium receptus est.

Notae
-----

1. ↑  "Iran: Rohani è presidente, vittoria al primo turno" in *Euronews* (15 Iun. 2013)

Bibliographia
-------------

* "Two years into Rouhani presidency, Iranians ask for more" in *The Guardian Iran Blog* (2 Septembris 2015)
* Thomas Erdbrink, "Rouhani Wins Re-election in Iran by a Wide Margin" in *New York Times* (20 Maii 2017)
* Emma Graham-Harrison, "Hassan Rouhani: reformist insider who has ended Iran’s isolation" in *The Guardian* (5 Aprilis 2015)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Hasanum Rūḥānī** spectant. |

* "Hassan Rouhani": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**
* Biographia Hasani Ruhani

Praesides Iraniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Abulhassan Banisadr 1980 • Mohammad-Ali Rajai 1981 • Ali Khamenei 1981 • Hāšimī Rafsanǧanī 1989 • Mahometus Ḫātamī 1997 • Mahmudus Aḥmadīnežād 2005 • Ḥasan Rūḥānī 2013 • Ibrāhīm Ra’īsī 2021
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Principes Iraniae • Ministri rerum externarum Iranienses |
|  |
Wikidata Recta in Carinthia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°32′37″N 14°57′51″E  
*Numerus incolarum*: 7 363  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipium Rectae in Carinthia  

**Geographia**

*Superficies*: 63.4 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Recta in Carinthia: situsRecta in Carinthia: situs
**Recta in Carinthia** (Slovenice: *Ravne na Koroškem*; Theodisce: *Gutenstein in Kärnten*) est urbs Sloveniae, caput Municipii Rectae in Carinthia, in historica provincia Carinthia et in regione statistica Carinthia sita. Incolunt municipium 11 709 (anno 2009). Incolae Rectae in Carinthia *Rectenses* appellantur.

Nexus interni
-------------

* Carinthia historica provincia,
* Carinthia regio statistica.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rectam in Carinthia** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°32′37″N 14°57′51″E • *GeoNames* |

* Situs Publicus

Notae
-----

1. ↑  Verbum novatum
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Receptorium histamini H2** est receptorium histamini et familiae receptoriorum proteino G copulatorum (classis Gs) cum histamino ligando endogeno. Excitata adenylati cyclasi subunitas Gs pro sua parte viam cAMP dependentem excitat. 

Hoc receptorium in stomacho chymi secretionem auget.

Natura physiologica
-------------------

### Receptorium histamini H2 receptorium proteino G copulatum

Receptorium histamini H2 proteino G copulatum (classis Gs) est, familia A18 (familia A - *Rhodopsin-like*, subfamilia A18 - receptoria histamini et aliorum).

Antagonistae
------------

### Medicamenta

Antagonistae receptoriorum H2 sunt per exemplum: 

* Cimetidinum
* Famotidinum
* Nizatidinum
* Ranitidinum

Nexus interni
-------------

* Synapsis chemica

Notae
-----

1. ↑  Classificatio internationalis receptorum Histamini: Hill SJ, Ganellin CR, Timmerman H, Schwartz JC, Shankley NP, Young JM, Schunack W, Levi R, Haas HL (1997). Pharmacol. Rev. 49 (3): 253–78

Receptoria histamini

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Receptorium histamini  • Receptorium histamini H1  • Receptorium histamini H2  • Receptorium histamini H3  • Receptorium histamini H4   |
|  |
*Macropus parma*  
ab Ioanne Gould pictus

---

**Animalia** — Chordata

Subphylum : Vertebrata   
Superclassis : Tetrapoda   
Classis : Mammalia   
Subclassis : Theriiformes   
Infraclassis : Theria   
Superordo : Marsupialia   
Ordo : Diprotodontia   
Subordo : Macropodiformes   
Familia : Macropodidae   
Subfamilia : Macropodinae   
Genus : *Macropus*   
*Macropus parma*   
Waterhouse, 1846  
Synonyma
*Halmaturus parma*

*Macropus parma.*
***Macropus parma*** (binomen a Waterhouse inventum anno 1846) est herbivorum familiae Macropodidarum marsupial Australianum.

Bibliographia
-------------

* Sakai, Tatsuo, et E. W. van Lennep. 1984. "The Harderian Gland in Australian Marsupials." *Journal of Mammalogy* 65 (1): 159–162.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Macropus parma*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Macropus parma"** apud **Vicispecies**. |

* "Action Plan for Australian Marsupials and Monotremes."
* *Macropus parma* apud "Animal diversityweb."
* *Macropus parma* apud Indicem rubrum IUCN.
Malogia cum deversorio ante lacum
**Malogia**  est vicus Helveticus in Valli Eniatina pagi Grisoniae.

Historia
--------

Malogia anno 1275 hoc nomine, hodie autem *Maloja* appellatur. Ex scriptis anni 1244 *Malongum* refertur. Usque ad annum 1947 vicus ex officio lingua Italiana *Maloggia* appellabatur et Romancico sermone *Malögia*. Nomen silvam alnorum dicere vult cum genus locale alnorum "Malös" vel "Marös" nominetur. Anno 1947 decretum est novum nomen ex officio *Maloja* esse. Prope vicum sunt transitus Moleius et Malencus.

Transitus Malogiae viam inter vallem Eniatinam et vallem Praegalliam ducit.

Ad septentrionem vici est fons Aeni fluvii. 

Malogiae locatum est opus fundatum eruditionis promovendae et otii favendi quod nominatur Salecina. 

* Coordinata geographica: 46° 24′ 9″ Sept. 9° 41′ 42″ Ort.

Pinacotheca
-----------

* Apud lacumApud lacum
* Phaenomenon meteorologicum "Malodiae serpens"Phaenomenon meteorologicum "Malodiae serpens"
* CallisCallis

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Malogiam** spectant. |

* Commentatio *Maloja* in *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice.
* Pagina interretialis
* Institutum cooperativum Salecina sermonibus Germanico, Italiano et Anglico
* "Culur"
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

 -5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Formula:Infobox Biographie2

**Carolus-Alexander Ridoré (francogallice Carl-Alex Ridoré)**, natus 14 Martii1972, est politicus Helveticus, socius Factionis Socialistae (FS).

Biographia
----------

### Pueritia

Carolus-Alexander Ridoré est Helvetius, natus a parentibus Haitianis . In Universitate Friburgensis iuris operam dedit et licentiam iurisperiti habet  .

Socialista, auctor conclusionis in lege Europaea est. Athleta est atque in choris cantavit in Friburgo 

### Cursus honorum

Carl-Alex Ridoré advocatus est.

Electus est princeps parlamenti municipalis Villars-sur-Glâne anno 2001. Anno 2006, electus est in Magnum Concilium Friburgi pagi. Mense Iunio 2008, electur praefectus regionis Sarine Friburgi . In officio ab anno 2008 et usque ad anno 2021 et est prima persona nigra in Helvetia ut hanc opinionem obtineat, ipse cognominatus est « Barack Obama Friburgensis" ab diurno *Blick*  .

Ridoré cadidatus Factio Socialistica est ut Christianus Levrat succedat in electione ut Concilium Foederatarum in locum suum restituat. Ante electione, unus posterorum Caroli-Alexandris Ridoré deletur, causa discriminis .

1.

APPENDICES
----------

### Articuli

* Petrus N'Gahane

### Externus

ridore.chFormula:Portail




1. ↑  "Formula:Citation error". 2010-09-17 .
2. ↑  "Formula:Citation error" .
3. 1 2  "Formula:Citation error". 2021-09-21 .
4. ↑  1.     « Carl-Alex Ridoré, premier préfet noir de Suisse : socialiste et fribourgeois à part entière » , in *rts.ch*, 17 Septembris 2010 (videtur 5 februario 2022).
5. ↑  "Formula:Citation error". 2021-09-08 .
6. ↑  4.   « Wahlen Kanton Freiburg - Ständerats-Ersatzwahl: Der Freiburger SP droht ein Sitzverlust » in *srf.ch*, 8 Septembris 2021 (consulté le 5 février 2022).
7. ↑  3. Adrien Schnarrenberger, « Portrait de Carl-Alex Ridoré, candidat socialiste au Conseil des États » [archive], sur *blick.ch*, 21 septembre 2021 (consulté le 5 février 2022).
8. ↑  5.     ↑ « Une affiche de Carl-Alex Ridoré maculée de blanc », *La Liberté*,‎ 7 Septembris 2021 (videtur 5 februario 2022).
***De foedere cum Alexandro*** (Graece Περὶ τῶν πρὸς Ἀλέξανδρον Συνθηκῶν) est oratio deliberativa (suasoria) Athenis coram populo in ecclesia anno 335 a.C.n. habita -hoc est primo anno Alexandri Magni regni - et in corpore Demosthenico servata. Nec stilus nec argumentationis genus Demosthenicum agnoscitur; quod antiquitus iam perspiciens Libanius hanc orationem Hyperidis operibus contribuebat. Orator quae Macedones contra pacis foedera fecerint enumerat (tyranni liberis civitatibus Graecis impositi, exules restituti, naves ex Hellesponto comprehensae, triremes intra Piraeum navigans) ac si ita contioni visum esset decretum belli scripturum se pollicetur. Re vera Thebani sine Atheniensibus ab Alexandro bello victi sunt. Oratio magni momenti est ad Foederis Corinthii initia cognoscenda.

Notae
-----

1. ↑  Numerus 17 in corpore Demosthenico
2. ↑  Vide etiam Dionysius Helicarnasseus, *Demosthenes* 57.3.

Editiones et commentarii
------------------------

* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925

Plura legere si cupis
---------------------

* Sam Hitchings, "The date of Demosthenes 17, *On the treaty with Alexander*", *Harvard Studies in Classical Philology*, 2017ː 167-197

Nexus externi
-------------

Textus apud Vicifontem Perseus Remacle cum versione Francogallica
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Albertus Camus Sisyphum signum absurditatis esse dixit. 
**Absurditas** est status realitatis contra rationem experientiamque humanam. Vocabulum primum apud *De oratore* Ciceronis legimus.

In philosophia
--------------

Haec contradactio est in motu existentialistae contra rationalismum aestimatur, inter alia philosophia Sereni Kierkegaard et Alberti Camus in opere "*L'Étranger*" et "*Le Mythe de Sisyphe*". Pro philosophia existentialista, absurditatem pugnare sine ratione dignus est ente humana super essentiam.

In litteris
-----------

Litteris Francisci Kafka absurditas super realitatem scripta est. Et notio "ludis scaenicis absurditatis", scriptoribus sicut a Samuel Beckett et Eugenii Ionesco utetur.

Nicolaus Cazantzaces in suo epitaphio dixit, "Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβόμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος" ('Nihil spero, nihil temeo, liber sum'). Id est, absurditatem accipere super nihilismum libertas esse potest.

In mathematica
--------------

Absurditas in mathematica contradictio negationis putatur, et causa logicae ars, "reductio ad absurdum" est.

Alia
----

"Credo quia absurdum" est dictum Tertulliani.

Notae
-----

1. ↑  Le Mythe de Sisyphe
2. ↑  *De oratore*, Liber III, 41.

Nexus interni
-------------

* Cosmotheoria
* Fors
* Nihilismus
* Ontologia
* Sensus vitae
**Sorores Adoratrices Ancillae SS. Sacramenti et a Caritate** (Hispanice: *Adoratrices Esclavas del Santísimo Sacramento y de la Caridad*) sunt institutum religiosum feminarum iuris pontificii. Sodales huius congregationis nomini ordinis sigla **AASC** postponunt.

Historia
--------

Maria Michaela Sanctissimi Sacramenti
Institutum a femina nobili Hispanica Micaela Desmaisières y López Dicastillo y Olmeda (1809-1865) conditum est: Die 21 Aprilis anno 1845 primum domum aperuit, qua puellae seductae aut prostitutae acciperentur. Die 3 Februarii anno 1856 vita communis coepta est.

Hodie institutum laborat in Europa (Francia, Italia, Portugallia, Britanniarum Regnum, Hispania), in America Latina (Argentina, Bolivia, Brasilia, Chilia, Columbia, Cuba, Respublica Dominicana, Aequatoria, Peruvia, Venetiola), in Africa (Marocum, Togum) et in Asia (Cambosia, Japonia, India):. Sedes generalis est Romae.

Die 31 Decembris anno 2005 congregationi erant 1312 religiosae in 168 domibus.

Bibliographia
-------------

* *Annuario Pontificio per l'anno 2007*, Libreria Editrice Vaticana, in civitate Vaticana 2007. ISBN 978-88-209-7908-9.
* *Bibliotheca Sanctorum* (12 vol.), Istituto Giovanni XXIII in Pontificia Universitate Lateranensi, Romae 1961-1969.
* *Enciclopedia Universale Rizzoli Larousse* (15 vol.), Mediolani 1966-1971.
* Guerrino Pelliccia e Giancarlo Rocca (red.), *Dizionario degli Istituti di Perfezione* (10 vol.), Edizioni paoline, Mediolani 1974-2003.

Notae
-----

1. ↑  *Ann. Pont. 2007*, p. 1526.
2. ↑  Enciclopedia Rizzoli Larousse, vol. XIII (1970), p. 237, sub voce *Sacramento e della Carità (ancelle adoratrici del SS.)*.
3. ↑  Vide paginam ordinis domesticam:

Nexus externi
-------------

* Pagina domestica instituti (Hisp. Angl. Port. Ital.)
Inter saecula XVII et XIX duella, seu singularia certamina, saepe ad honorem defendendum posita sunt.
**Honos**, sive **honor**, est reverentia, observantia, veneratio, quam homo vel homines alicui in testimonium virtutis exhibeant. Vocabula similis significationis sunt *decus,* *ornamentum,* *amplitudo.* Etiam dicitur de magistratu et munere publico, et de dono vel praemio, quo alicui honorem significamus ac praestamus.

Sententia
---------

"Honos alit artes, omnesque incendantur ad studia gloria."

Deus
----

Honos deus in nummus Marci Aurelii
Honos etiam a Romanis deus habitus est, pater Maiestatis. Templum ei dicatum fuit una cum Virtute, horum simulacro separatis cellis posito. Eidem Honori, ut et Saturno, Romani capite aperto, at ceteris diis velato, sacrificare solebant.

Notae
-----

1. ↑  *Honōs, honōris*, m. Sic saepius apud scriptores classicos.
2. ↑  *Honor, honōris*, m. Sic saepius post aetatem classicam.
3. ↑   Cicero, *Tusculanae disputationes* I, 2, 4
4. ↑  Augustinus *De civitate Dei* 4.21.
5. ↑  Val. Max. 1. 1. n. 8.; Cic. 6. Verr. 54. 121. Sext. 54. 116. et 2. Legg. 23. 58.; Vitruv. 3. 1.; Liv. 27. 35.; Symmach. 1. Ep. 21.; et Inscript. apud Orell. 543.
6. ↑  Plutarchus. Quaest. Rom. 11. et 13.

Nexus interni
-------------

* Certamen singulare
* Cursus honorum
* Dignitas
* Emeritus
* Eponymus
* Homicidium honorabile
* Integritas
* Medalia
* Ordo
* Poëta laureatus
* Pudor
* Seppuku
* Titulus

 *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
*Lissotriton vulgaris*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Amphibia   
Subclassis : Lissamphibia   
Ordo : Caudata   
Familia : Salamandridae   
Subfamilia : **Pleurodelinae**   
   

**Pleurodelinae** sunt caudata familiae Salamandridarum. Non omnes caudata aquatica pleurodelinae habentur. Pleurodelinae Americam Septentrionalem, Europam, et Asiam habitant. Eae se per metamorphosin tribus vitae evolutionariae stationibus transformant: larva aquatica, iuvenibus terrestribus,) et adultis. Adultis corpora quasi lacertilia sunt, et vivere possunt vel omnino aquatici, in aqua perpetuo habitantes, vel semiaquatici, in terra habitantes sed ad aquam ut regignant quotannis redientes.

Taxinomia
---------

Circa duae partes omnium specierum salamandridarum sunt pleurodelinae, in his generibus digestae:

* *Calotriton*
* *Cynops*
* *Echinotriton*
* *Lissotriton*
* *Mesotriton*
* *Neurergus*
* *Notophthalmus*
* *Ommatotriton*
* *Pachytriton*
* *Paramesotriton*
* *Pleurodeles*
* *Taricha*
* *Triturus*
* *Tylototriton*

Coniunctiones inter genera sunt incertae.

Distributio
-----------

*Notophthalmus viridescens (statione iuvenili) claros colores aposematicos ostendit, qui praedatores de cuti venenosissima praemonent.*
Tria communia genera Europaea sunt *Triturus, Lissotriton,* et *Ommatotriton.* Aliae species Europaeae sunt *Plurodeles waltl,* magna pleurodelina Europaea, *Calotriton, Euproctus,* et *Mesotriton alpestris.*

In America Septentrionali sunt *Notophthalmus,* quorum *Notophthalmus viridescens* est amplissima species, sed solum in regione ad orientem Montium Saxosorum. Tres pleurodelinarum litoralium vel occidentalium species sunt *Taricha rivularis, Taricha torosa,* et *Taricha granulosa* (omnibus ad genus *Taricha* pertinentibus), in regione ad occidentem Montium Saxosorum endemicae.

In Asia Meridio-Orientali et Iaponia, species usitate in commercio animalium dilectorum sunt *Cynops, Pachytriton, Tylototriton,* et *Paramesotriton.* In Oriens Media sunt *Neurergus.*

Notae
-----

1. ↑  Brockes, J. & A. Kumar. 2005. Newts. Current Biology. 15(2):R4244).
2. ↑  California Academy of Sciences, www.calcadamemy.org.
3. ↑  Steinfartz
4. ↑  Carranza, S. & Amat, F. (2005), Taxonomy, biogeography and evolution of Euproctus (Amphibia: Salamandridae), with the resurrection of the genus Calotriton and the description of a new endemic species from the Iberian Peninsula, *Zoological Journal of the Linnean Society* 145(4):555–582.
5. ↑  livingunderworld.org; Amphibian Order:caudata.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Pleurodelinae"** apud **Vicispecies**. |

* Caudata.nl, Situs "Dutch Newt & Salamander"
* Caudatamedia
* Cultura Caudatorum
* *Notophthalmus viridescens* apud Iowa Reptile and Amphibian Field Guide
**Clipeus** Iovis Hammonis, in Museo Archaeologico Nationali Tarraconensi conservatus.

Victoriana descriptio opinabilis hoplitae clipeum gerentis.
Imago clipeata.
**Clipeus** in usu militari antiquitate classica fuit genus armorum a peditibus Romanis gestorum, quibus corpus a telis aliisque impetibus protegebatur. In exercitu Romano, clipeus erat instrumentum defensorium rotundum, pondo 7 ad 9 chiliogrammata, diametro fere metrum, quod militi sinistrum latus tegebat, et figura et consilio aspidi Graecae congruebat. Diodorus Siculus memorat Romanos ab Etruscis usum clipei mutuatos esse. Manifestum est Romanos cum clipei usu etiam *clipei* appellationem ab Etruscis accepisse, nam constat *clipeo* varias pronuntiandi et scribendi et declinandi rationes fuisse, ut fieri solet in verbis mutuatis nondum stabilitis, sicut *clipeus, clupeus, clipeum, clupeum*. denique *clypeus*, forma ultra modum conrecta.

*Clipeus* et ad formam rotundam et ad functionem honorificam referri potest. Militi Romano, qui in acie maxime excelluerit, clipeus ob merita adiudicari potuit. Exemplum inlustre huius generis clipei est clipeus virtutis Augusto imperatori datus. Quod signum potestatem imperatoris inlustrissime repraesentabat. Extra militaria imago defuncti in sarcophago depositi in clipeum incidi potuit. Talis imago clipeata etiam in lapide sculpi potuit. Medio aevo et aetate renascentiae clipeus etiam in modum medaliae formabatur.

Notae
-----

1. ↑  *Bibliotheca historica* 23.3.
2. ↑  Cf. Bruggisser 1998.

Bibliographia
-------------

* Bishop. M. C. & Coulston, L. C. N. (2006) *Roman Military Equipment from the Punic Wars to the Fall of Rome.* Oxbow Books.
* Bruggisser, Philippe (1998) Pour parler comme les grammairiens. *Historiae Augustae Colloquium Argentoratense*, 67-82, edendum curantibus Georgio Bonamente, & al. (*Historiae Augustae Colloquia*, Nova Series, 6; Munera, 11), Edipuglia.
* Ehlich, W. (1980) Vom Clipeus zum Tondo. Zur Geschichte des Rundbildes. *Altertum* 26: 224-229.
* Floriani Squarciapino, Maria (1982) Corona civica e clipeus virtutis da Ostia. *Miscellanea archaeologica Tobias Dohrn dedicata*, 45-52. G. Bretschneider.
* Junkelmann, Marcus (2006) Bewaffnung und Ausrüstung der römischen Armee in der frühen römischen Kaiserzeit. *Legionsadler und Druidenstab: vom Legionslager zur Donaumetropole*, 296-305, edendum curavit Franz Humer. Berger & Söhne.
* Winkes, Rolf (1979) Pliny's chapter on Roman funeral customs in the light of Clipeatae imagines. *American Journal of Archaeology* 83 (4): 481–484.
Non-metalla et metalloida in tabula periodica:

|  |
| --- |
|  |
|      Metalloida |      Non-metalla reactiva |      Gasia nobilia |

**Non-metallum** in chemia est elementum chemicum quod proprietates metalli non habet. Quod ad physicam attinet, eius punctum liquefactionis ebulltionisque, conductivitas thermalis electricaque, ac densitas plerumque sunt humilia, et in forma solida fere fragile est. Quod ad chemiam attinet, energia ionizationis, affinitas electronica, electronegativitas altae sunt; in reactionibus cum aliis elementis compositisque electrones capiunt vel communicant.

Non-metalla habentur septemdecim elementa, quorum plurima sunt gasia (hydrogenium, helium, nitrogenium, oxygenium, fluorinum, neon, chlorinum, argon, krypton, xenon, radon), unum est liquidum (brominum); nonnulla sunt solida (carbonium, phosphorus, sulfur, selenium, iodinum). Metalloida ut boron, silicon, germanium aliquando non-metalla esse ducuntur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **non-metalla** spectant. |

* De chemia non-metallorum in situ Universitatis Purduensis
Domus *Zum Güldenen Sternberg*, priscus domus praesidiaria Saxonica
**Centrum Europaeum Thuringiae** (Theodisce: *Europäisches Informationszentrum Thüringen*) reperitur media in urbe Erfordiae (via Regierungsstraße 72). Eius historicum nomen est *Zum Güldenen Sternberg*.

Aedificii historia
------------------

Quattuor ex angulis constat complexus; pone sunt pluria solida depositoria. Ut dynastiae Wettin membra casam usurpabunt ita militibus praesidiariis Saxonicis serviebat (Theodisce: *Geleithaus*). Protectionem stratariam praestabant mercenarii a dynasticis Wettin instituti. Nomen pristinum *Schwarzburger Hof* (1572) aedibus erat. Ex annis 1850-is casa redacta est caupona nomine *Haus Vaterland*.

Nostris in diebus hic sedet centrum informatorium Europaeum. Cuius scopus est Thuringienses certiores facere de labore instantiarum Bruxellensium.

Goethius Erfordiae
------------------

Ioannis Volfgangi Goethe vestigia Erfordiae minus bene sequi potueris quam Vimariae, ut constat. Mirum attamen, quia Goethius persaepe in urbe apud Hieram sita moratus est. Huc venire frequens necessarium fuit et propter officia et propter familiaritates varias quas poeta laureatus cum Erfordiensibus dominulis contraxerat. Accedunt causae quae ad cultum civilem attinet. Insuper sibi vinum providere indesinenter debuit.

Goethe tamquam vicarius ductoris Vimariensis hac in domo habitare solitus est; contiguum est palatium Moguntinorum gubernatorum. Tabula in fronte casae affixa de his omnibus memorat. Goethe visitabat gubernatorem Moguntinum Carolum Theodorum von Dalberg qui et nonnulla Goethiana inspiravisse videtur. Goethe utebatur etiam dominis Domus Dacheröden. Quae domus culturalis - secundum usum hodiernum - in vicinia est. Goethe histriones Vimarenses pluries ludere fecit Erfordiae annis 1790-is. Theatrum eis praelatum erant hodierna Atria Imperatoria, quae nuncupantur, in via Futterstraße.

Die 2 Octobris 1808, horis matutinis, Goethe convenit imperatorem Francogallorum Napoleonem Bonaparte. Tyrannus, cui residentia in citato palatio erat, Goethium invitaverat. Gigantes ambo in conclavi proiectis quibusdam praedito colloquebantur. Politicus homo Erfordiae tunc versabatur, ut Congressui principum interesset.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Centrum Europaeu Thuringiae** spectant. |

* Centri pagina domestica
***Mosella*** est descriptio itineris anno fere 371 p.C.n. ab Ausonio scriptore confecta cum inter annos 367–388 erudiendo Gratianum imperatorem Augustae Treverorum vitam degebat.

Res
---

Ausonius 483 versibus hexametricis iter a Nava amne prope Bingium per tractus hodie Tergum Caninum usque ad vallem Mosellae fluminis factum descripsit.

Primo Ausonius discessum a Nava amne narrat, quem nebulosum describit, deinde nonnullos vicos iuxta viam positos illustrat. Exempli gratia muri Bingii nuper solum anno 368 erecti mentionem facit, quod *Vincum* nuncupat. Etiam nomina Dumnissi et vicum nomine Tabernae necnon „Noiomagum" (Noviomagus Treverorum) describit. Procedente carmine incipit Ausonius quasi hymnum Mosellae ipsae dicatum recitare cum suavitatem naturae, industriam paganorum et fecunditatem riparum amnis, quem decem flumina minora sustinere commemorat, laudat. Aliam partem ampla enumeratio variorum generum piscium undas habitantium locupletat. Saepe etiam Ausonius tractus oppido originis suae necnon Britanniae provinciae comparat.

Bibliographia
-------------

* Vincent Hunink, "The fish catalogue in Ausonius' Mosella: literary backgrounds of Mos. 75-149" in A. P. Orbán, M. G. M. van der Poel, edd. *Ad litteras. Latin studies in honour of J.H. Brouwers* (Noviomagi, 2001) pp. 163-176
* Eduard Röcking, *Die Moselgedichte des Decimus Magnus Ausonius und des Venantius Honorius Clementianus Fortunatus, Lateinisch und Deutsch*. Bonnae, 1845 Textus apud *Internet Archive*

Nexus externi
-------------

* Ausonii Mosella apud Dickinson wiki
* Textus apud *The Latin Library*
* Textus apud *Bibliotheca Augustana*
Wikidata Georgsdorf
Res apud Vicidata repertae:Georgsdorf: insigneGeorgsdorf: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°34′0″N 7°4′59″E  
*Numerus incolarum*: 1 250  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus in Comitatu Binethensi, Neuenhaus  

**Geographia**

*Superficies*: 19.29 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Georgsdorf: situsGeorgsdorf: situs
Molae ventis Georgsdorf
**Georgsdorf** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Georgsdorf est praeterea pars communis generalis Neuenhaus.

Historia
--------

Anno 1655 Ioannes Picardt pastor reformatus coloniam in palude exstruxit, cui primo nomen Ernstdorf, deinde, ut conditor honoraretur, *Piccardie* nominata est. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Anno 1760 colonia in partes duas divisa est: *Alte Piccardie* (nunc ad Osterwald commune pertinens) et *Neue Piccardie*. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo Georgsdorf pars Regni Hannoverani fuit. Anno 1862 Georgius V rex Hannoverae vico novam ecclesiam donavit. Incolae gratia adducti coloniae novum nomen *Georgsdorf* (Latine "Vicus Georgii") dederunt. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Georgsdorf ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Georgsdorf cum aliis communibus se ad commune generale Neuenhaus coniunxit. Anno 2007 Ioannes Scholten (CDU) novus magister civium electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Georgsdorf** spectant. |

* Pagina communis generalis Neuenhaus[*nexus deficit*]

Notae
-----

1. ↑  Pagina communitatis Reformatae Georgsdorf
Belfredus **Castellum Neideck** (Theodisce: *Schloßruine Neideck*) ruinis exstat usque hodie media in urbe Arnstadii. Olim inter castella generis Renascentis pulcherrima in Thuringia habebatur.

Historia
--------

Mentio prima erat anno 1273 de burgo quodam abbatum Heresfeldensium, antequam in possessionem gravionum de Käfernburg veniret. Anno 1306 in manus gravionum Schwartzburgicorum commendatum est. Duce Guntero XLI regente redactum est in castellum aquaticum. Mediaevalis substantiae restabant tantummodo belfredus et saxa varia fundamentalia. Usque annum 1716 hic locus vel residentialis erat. Gravione Guntero mortuo obrui coepit, ut annis sequentibus tegulas ad alia aedificia construanda usurpare liceret. Tum iam dudum gubernatio super Arnstadium iam a Sondershusa fiebat.

Hodierna
--------

Burgum anticum occidentale pristinum, ubi olim castelli ergasteria fuerant, hodie scriptoria magistratus Circuli Ilm tecta servat. Praeter turrim gigantem cum cono affabre confecto optimeque conservato paucae ruinae sunt. Super illis proplasmata aedium clararum admirari possunt. Aestate spectacula Theatri castellani finitimi in ruinis idyllicis dantur quoque.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castellum Neideck** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Ἀνάκτορον Νάϊντεκ ("Castellum Neideck") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

* Informationes in pagina domestica officiali urbis
* Matrimonia principum ante annos 450
* Theatri castellani situs proprius
Stela Amenephtthis in Museo Aegyptio Cairi (JE 31408 et CG 34025).
**Stela Amenephthis** sive **Stela Israël** victoriam Amenephthis pharaonis de gentibus Libycis et Maritimis celebrat et primo nomen Israël attestatur. Textus stelae duobus exemplaribus exstat: Inscriptio longior in Karnak (in templo Ammonis) invenitur, altera brevior in stela ex Thebis oriunda, quae hodie numeris CG 34025 et JE 31408 in Museo Aegyptio Cairi asservatur.

Flinders Petrie(rn) stelam nigram graniteam anno 1896 in reliquiis templi funerarii Amenephthis pharaonis (XIX. domus, Regnum Novum Aegypti) repperit. Inscriptio anno 1208 a.C.n. facta est.

Mentio Israelis (linea 28)
--------------------------

Libyci (Tjeḥenu) tribus symbolis determinantur: peregrinus + populus + terra/civitas collina
Maxima inscriptionis pars victoriam Amenephthis de Libycis celebrat, in ultimis autem tribus lineis de Canaan narratur. Linea 28 legitur:

*Israel (Jsrjr) devastatus est et semine caret*.
Aliter ac aliae civitates sive gentes memoratae „Israel" hic non symbolis "terrae" sive "civitatis" introducitur, sed symbolo "gregis hominum"; ex quo efficitur Israel saeculo XIII exeunte nondum nomen civitatis, sed gentis sive gregis hominum fuisse.

Notae
-----

1. ↑  Thomas Wagner: Israel (AT). In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (ed.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet (WiBiLex), Stuttgardiae 2006 ss. visum die 10.12.2020.

Bibliographia
-------------

* Wilhelm Spiegelberg: Der Siegeshymnus des Merneptah auf der Flinders Petrie-Stele. In: Adolf Erman, Georg Steindorff (ed.): Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Alterthumskunde. Vierunddreissigster Band. Hinrichs’sche Buchhandlung, Lipsiae 1896, p. 1–25 (in interrete).
* Helmut Engel: Die Siegesstele des Merenptah. Kritischer Überblick über die verschiedenen Versuche historischer Auswertung des Schlussabschnitts. (= Biblica. Vol. 60). Pontificium Institutum Biblicum, Romae 1979, p. 373–399.
* Kenneth A. Kitchen: Ramesside Inscriptions: Historical and Biographical. Vol.IV: Merenptah and the Late Nineteenth Century. (KRI IV) Blackwell, Oxoniae 2003, ISBN 0-631-18429-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Stelam Amenephthis** spectant (Merenptah Stele, Merneptah Stele). |

* Inscriptio in Stela Amenephtis (Anglice)
**Περιμένοντας τους Βαρβάρους** ("**Barbaros exspectans**") est poëma a Constantino Cabaphe anno 1904 scriptum, quod ipse poëta poëma philosophicum appellavit, quia nuntium universalem ferat. Constat ex serie quaestionum et responsorum, exempli gratia:

|  |  |
| --- | --- |
| Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι; | *Quid exspectamus in foro congregati?* |
|     Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα. | *Sunt barbari qui adveniunt hodie.* |

Varii describuntur apparatús imperatoris, consulum, praetorumque, quae personae indicant actionem carminis tempore Imperii Romani Orientalis fieri. Responsum "Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα" (Quia barbari advenient hodie) quater iteratur.

Accipimus autem barbaros non advenire, etenim non iam esse. Poëma concluditur his versis:

|  |  |
| --- | --- |
| Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.  | *Et nunc quid nobis fiet sine barbaris?* |
| Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις. | *Homines illi erant aliqua solutio.* |

Notae
-----

1. ↑  Anthony Hirst, ed. introductio ad C. P. Cavafy, *The Collected Poems* (Oxoniae: Oxford University Press, 2007), p. xvi.

Nexus externi
-------------

* Poëma in situ archii Cabaphis
---

**Animalia** — Arthropoda

Classis : Insecta   
Ordo : Lepidoptera   
Familia : Zygaenidae   
Genus : *Zygaena*   
Species : ***Z. filipendulae***   
*Zygaena filipendulae*   
(Linnaeus, 1758)  

***Zygaena filipendulae*** est papilio familiae Zygaenidarum quae interdiu volitat, frequens per Europam species.

Eruca.
Coniunctio.
Pupa.
Adultus.
Alae posteriores.
Sexus sunt similes. Latitudo alarum est inter 30 et 40 mm. Alae anteriores sunt obscurae virides metallicae, sex maculis rubris vividis praeditae, quae aliquando inter se miscentur. Maculae aliquando sunt flavae vel etiam nigrae. Alae posteriores sunt rubrae, fimbriis quasi nigris praeditae. Adulti calidis diebus apricis a Iunio ad Augustum in Insulis Britannicis volitant; aliter in distributione geographica, tempus variare potest. Permultos flores, exempli gratia, *Centaureas* et *Scabiosas,* petunt. Larvae *Moto corniculato Trifolioque* vescuntur. Species larva hiemat.

Larva est pinguis et pilosa, varie signata, plerumque viridis pallescens, ordinibus macularum nigrarum praedita. Species in pupa papyrea ad folia adligata pupat.

Subspecies
----------

* *Z. f. altapyrenaica*
* *Z. f. arctica*
* *Z. f. balcanirosea*
* *Z. f. campaniae*
* *Z. f. duponcheli*
* *Z. f. filipendulae*
* *Z. f. gemella*
* *Z. f. gemina*
* *Z. f. gigantea*
* *Z. f. himmighofeni*
* *Z. f. liguris*
* *Z. f. maior*
* *Z. f. mannii*
* *Z. f. noacki*
* *Z. f. oberthueriana*
* *Z. f. polygalae*
* *Z. f. praeochsenheimeri*
* *Z. f. pulcherrima*
* *Z. f. pulcherrimastoechadis*
* *Z. f. pyrenes*
* *Z. f. seeboldi*
* *Z. f. siciliensis*
* *Z. f. stephensi*
* *Z. f. stoechadis*
* *Z. f. zarana*

Bibliographia
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Zygaenam filipendulae*** spectant. |

* Chinery, Michael. 1986, 1991. *Collins Guide to the Insects of Britain and Western Europe.*
* Skinner, Bernard. 1984. *Colour Identification Guide to Moths of the British Isles.*

Nexus externus
--------------

* Pagina *Fauna Europaea* apud situm faunaeur.org