recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Collegium Dartmuthense
Res apud Vicidata repertae:Collegium Dartmuthense: logotypusCollegium Dartmuthense: logotypus
studium privatum, universitas inquisitoria, Collegia colonica, non lucrativa, editrix aperta  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 43°42′12″N 72°17′18″W  
*Situs*: Hanover
**Rectio**

*Nomen officiale*: Dartmouth College;   
*Locus*: 207 Parkhurst Hall, Hanover, NH, 03755-3529  
Situs interretialis  

**Populus**

*Lingua*: Anglice
**Origo**

*Conditor*: Eleazar Wheelock  
*Inceptio*: 13 Decembris 1769  

**Tabula aut despectus**

Collegium Dartmuthense: imagoCollegium Dartmuthense: imago
**Collegium Dartmuthense** (Anglice *Dartmouth College*) est universitas privata Hanoverae in urbe Novae Hantoniae. Quam Eleazar Wheelock anno 1769 condidit ad erudiendum Indorum Americanorum, cum hic finis postea e memoria cecidit.

Hodie Collegium Dartmuthense est minimum membrum Foederis Hederani, in quo Dartmuthense solum nomen *collegium,* non *universitas,* fert.

Notae
-----

1. ↑  "Collegium Dartmuthense", "Hanoverae": vide epistulam; cf. Yukon Public Libraries & Yukon Archives Library[*nexus deficit*]
2. ↑  "Universitas Dartmuthensis": vide titulum libri *Catalogus praesidum, senatus academici, professorum, tutorum, et omnium qui in Universitate Dartmuthensi, Leuphanae, in Neo-Hantonia, alicujus gradus laurea exornati fuerunt*. Leuphanae: Typis Caroli Spear, 1813
Wikidata Collegium Medioburiense
Res apud Vicidata repertae:
universitas, non lucrativa  
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 44°0′32″N 73°10′38″W  
*Situs*: Middlebury
**Rectio**

*Locus*: Old Chapel, Middlebury, VT, 05753  
Situs interretialis  

**Populus**

*Lingua*: Anglice
**Origo**

*Inceptio*: 1800  

**Tabula aut despectus**

Collegium Medioburiense: imagoCollegium Medioburiense: imago
**Collegium Medioburiense**, officialiter *Collegium Medioburiense Viridis Montis*, est privatum artium liberalium collegium Medioburiae civitatis Montis Viridis in CFA. Hoc collegium anno 1800 conditum inter veterrima collegia Civitatum Foederatarum constat, et fuit primum in America quod gradum alumno nigri coloris donavit Alexandri Twilight anno 1923. Medioburiense quoque inter prima collegia numeratur artium liberalium quae mulieres acceperint, quod fidei commissarii anno 1883 primum approbaverunt.

Hodie collegio assistunt 2 350 alumni provenientes ab omnibus quinquaginta Civitatum Foederatarum et pluribus 70 pagorum mundi. Medioburiense 44 scholas specializatas (*major*) offert artium, humanitatum, litterarum, lingarum peregrinarum, scientiarum socialium, et scientiarum naturalium. Calendarium generis 4-1-4 academicum sequitur, quod annum academicum divisit in duos terminos quattuor cursorum, separatos a termino additicio appellato "J-term" ubi alumni additicio singulo curso assistere possunt. 

Ultra programma eius baccalaureum, collegium multa programmata linguarum modernarum aestiva apparat generum baccalaureorum et postgraduatorum. Offert quoque et programma postgraduatum litterarum Anglicarum et congressum annuale appellatum "Bread Loaf Writers' Conference" (sc. "Panis Conformati Scriptorum Congressum") in campo suo nomine "Bread Loaf Mountain". A mense Decembri 2005 *Monterey Institute of International Studies*, Montis Regis, Californiae Collegio Medioburiensi affiliatur.

Notae
-----

1. ↑  Sigillum[*nexus deficit*]
**Marcus Iunius Silanus Torquatus** (natus circa annum 24 a.C.n. mortuus post annum 39) senator Romanus erat. Avus eius Marcus Iunius Silanus, consul anni 25 a.C.n. erat, pater autem, quem nomine tantum novimus, Marcus Iunius Silanus.

Ipse anno 19 consul ordinarius electus summum magistratum toto anno administravit, primo cum Lucio Norbano Balbo, deinde cum Publio Petronio. Leges his consulibus latae (*lex Iunia Norbana* et *lex Iunia Petronia*) iura libertorum auxerunt. Inter annos 36 et 39 Iunius proconsul Africae fuit. Caligula imperator eam legionem, quam proconsules eius provinciae ducere solebant, Iunio dempsit et legato tradidit. Anno 39 Lucius Iulius Graecinus senator, pater Agricolae Iunium accusare negavit et idcirco Caligulae iussu supplicio affectus est. Iunium ante mortem Caligulae mortuum esse verisimile est.  

Iunius Silanus quinque liberos habuit:

* Decimus Iunius Silanus Torquatus, consul anni 53
* Lucius Iunius Silanus, praetor anno 48
* Marcus Iunius Silanus, consul ordinarius anno 46
* Iunia Silana
* Iunia Calvina

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 6, c. 70

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Tiberius Caesar Augustus III et Germanicus Iulius Caesar II**  |  **Consul** 19cumLucio Norbano Balbo | Successores: **Marcus Valerius Messalla Messallinus et Marcus Aurelius Cotta Maximus Messallinus**  |
Ecclesia monasterii Bellelagii
Grangia
**Bellelagia** fuit abbatia ordinis praemonstratensis in montibus Iurae in vico *Zacurt* pago Bernae sita.

Historia
--------

Ineunte saeculo 12 praepositus monasterii Grandisvallensis Siginandus ecclesiam erigere iussit eo loco. Episcopus dioecesis basileensis ibi canoniam instituit sitam apud viam qua de Bienna per *Petram pertusam* ad Epomanduodurum et Montem Biliardae itur. Monasterii Bellelagii erant ecclesia Sancti Ursicini (hodie pago Iurae) et *Ecclesia alba* apud *La Neuveville* lacum Erliacensem adiacens. Abbas Bellelagii fundavit suadente comite Rodolpho de Novicastro anno 1255 abbatiam sanctae Mariae *Locum Dei* (Theodisce: *Gottstatt*) vico *Orpund* apud Biennam.

De 1710 ad 1714 nova ecclesia monasterii artis baroca per architectum austriacum Franciscus Beer et de 1728 ad 1736 alia aedificia monasterii abbate Johanne Baptistae Sémon de Montfaucon instigante noviter constructa fuerunt.

Die 15 decembris 1797 exercitus rei publicae Franciae abbatiam cepit et canonicis expulsis aedificia devastavit.

Institutio medica
-----------------

Anno 1898 valetudinarium seu hospitium psychiatriae pagi Bernae in loco abatiae institutum est.

Alimenta
--------

Notus est caseus fabricatus monasterio ab antiquo tempore Tête de Moine appellatus.

Bibliographia
-------------

* Alfred Wyss, Daniel de Raemy: *L'ancienne abbaye de Bellelay*, Genava 1992
* Jean-Claude Rebetez, Cyrille Gigandet: *Bellelay BE, prémontrés*, in: *Helvetia sacra*, tomus IV/3, pag. 69–135.

Nexus externi
-------------

* Situs interrete
* Commentatio *Bellelagia* in *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice

Notae
-----

1. ↑  Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, ItaliceFormula:LHH/Parameter from
2. ↑  De Francisco Beer
3. ↑  Psychiatrische Dienste Berner Jura – Biel-Seeland. Situs interrete
4. ↑  Situs officinae casei Bellelagii
**Marcus Iunius Silanus** (natus saeculo 2 a.C.n.; obiit post annum 104 a.C.n.) fuit consul Romanus.

Cursus honorum
--------------

Forsitan Iunius anno 145 a.C.n. *IIIvir monetalis* fuit et anno 124 aut 123 a.C.n. tribunus plebis. Tum legem de crimine repetundarum tulit. Anno 112 vel antea praetor erat et anno 109 una cum Quinto Caecilio Metello Numidico consulatum adeptus est. Legem de exemptione militiae sustulit. Anno 108 a Cimbris victus est et idcirco a Gnaeo Domitio Ahenobarbo tribuno plebis anno 104 a.C.n. accusatus, sed deinde absolutus est.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Iunius 169).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band X,1, Stuttgart 1918, Sp. 1093–1095.
* Caolus-Ludovicus Elvers, "Iunius [I 32]" in *Der Neue Pauly* vol. 6 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01476-2) col. 65.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *divinatio in Caecilium* 67

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Spurius Postumius Albinus et Marcus Minucius Rufus**  |  **Consul** 109 a.C.n.cumQuinto Caecilio Metello Numidico | Successores: **Servius Sulpicius Galba et Lucius Hortensius**  |
**Marcus Iunius M.f. Brutus** (natus saeculo 3 a.C.n.; mortuus post annum 164 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Cursus honorum
--------------

Iunius anno 195 tribunus plebis frustra una cum consule Marco Porcio M.f. Catone contra collegas nitebatur, qui *legem Oppiam sumptuariam* tollebantur. Anno 193 aedilis plebeius fuit et anno 191 praetor urbanus et peregrinus templum Magnae Matris in Palatino dedicavit. Tum Plauti comoedia "*Pseudolus*" primo actum est. Anno 189 Xvir ad orientem ordinandam erat. Anno 178 a.C.n. una cum Aulo Manlio Cn.f. Vulsone consul creatus est et primo contra Ligures pugnavit, deinde collegam in Histria certantem adiuvit, atque ambo proconsules anno sequente expeditionem contra Histrios perrexerunt. Anno 169 Iunius frustra candidatus censoris erat et anno 164 a.C.n. legatus ad regem Ariathem V Cappadociae missus est, ut bellum eius cum Galatis componeret.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Iunius 48).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band X,1, Stuttgart 1918, Sp. 970.
* Petrus C Nadig, "I. Brutus, M. [I 6]" in *Der Neue Pauly* vol. 6 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01476-2) col. 59.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita* XXXVI 36,3.
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XLI 5,5;9-12.
3. ↑  Polybius, *Historiae* XXXI 13,1-3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Manlius L.f. Acidinus Fulvianus et Quintus Fulvius Q.f. Flaccus**  |  **Consul** 178 a.C.n.cumAulo Manlio Cn.f. Vulsone | Successores: **Gaius Claudius Ap.f. Pulcher et Tiberius Sempronius P.f. Gracchus**  |
**Ergenzingen** est suburbium Sumelocennae in Badenia-Virtembergia. 

Insigne Argozsingae

Geographia
----------

Argozsinga iacet undecim chiliometra occasum versus a Sumelocenna. 

### Extentio

Superficies territorii Argozsingae complet 1004 hectara.

Incolae
-------

Vicus habet 4166 incolās mense Ianuario anni MMVIII) et numero incolarum est suburbium maximum Sumelocennae. 

### De religione

Cives Argozsingae sunt praecipue catholici Romani.

Historia
--------

Saeculo VIII primum in Codice Laureshamensi vici mentio facta est.

Cultura et visenda
------------------

### Aedificia

* Ecclesia Spiritus Sancti

### Apparatūs canonicus

* Carnelevarium Alamannicum

Nota
----

1. ↑  Hoc nomen est in Codice Laureshamensi.

Nexus externi
-------------

Pagina communis ad rottenburg.de (theodisca)

Suburbia Sumelocennae hodierna

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Sumelocennae |
| Bad Niedernau • Baisingen • Bieringen • Dettingen • Eckenweiler • Ergenzingen • Frommenhausen • Hailfingen • Hemmendorf • Kiebingen • Obernau • Oberndorf • Schwalldorf • Seebronn • Weiler • Wendelsheim • Wurmlingen |
|  |
**Marcus Maecius Memmius Furius Baburius Caecilianus Placidus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum
--------------

Maecius corrector Venetiarum et Histriae Constantino I regnante, praefectus annonae Urbis sacrae cum iure gladii; comes primi ordinis Constantis I imperatoris, deinde comes Orientis Aegypti et Mesopotamiae, tum iudex sacrarum cognitionum anno 340/341, praefectus praetorio Italiae 342 - 344. Constans eum nominaverat postquam Constantinum II vicit. Anno 343 consul erat cum Flavio Romulo. Anno 346/347 praefectus urbi Romae erat. Fuit pontifex maior, augur publicus p.R. Quiritum et sodalis collegii quindecemvirorum sacris faciundis. Atque patronus oppidi Puteolorum erat.

Notae
-----

1. ↑  CIL X 1700[*nexus deficit*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus III et Imp. Caesar Flavius Iulius Constans Augustus II**  |  **Consul** 343cumFlavio Pisidio Romulo | Successores: **Flavius Domitius Leontius et Flavius Sallustius Bonosus**  |
Wikidata Erhardus Hübener
Res apud Vicidata repertae:Erhardus Hübener: imagoErhardus Hübener: imago
*Nativitas*: 4 Augusti 1881, 1881; Tacken  
*Obitus*: 3 Iunii 1958, 1958; Bad Salzuflen  
*Patria*: Res publica Democratica Germanica  

**Officium**

*Officium*: member of the Volkskammer  
*Munus*: politicus  
*Patronus*: Universitas litteraria Fridericiana Halensis cum Vitenbergensi consociata
**Consociatio**

*Factio*: Liberal Democratic Party of Germany, Factio Theodisca Democratica  

**Erhardus Fridericus Iulius** (*Erhard Friedrich Julius*) **Hübener** (natus 4 Augusti 1881 in vico Tacken (Brandenburgum), mortuus 3 Iunii 1958 in oppido Bad Salzuflen (Rhenania Septentrionalis-Vestfalia)) vir publicus Germaniae et sodalis primo DDP, deinde LDPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius pastor protestans fuit. Anno 1901 maturitatem adeptus est et deinde Kieliae et Berolini oeconomiae studebat atque anno 1905 doctor promotus est. Deinde mercator laborabat et primo bello mundano dux militum interfuit. Ab anno 1919 in administerio Borussiae commercii minister publicus laboravit.

Cursus honorum
--------------

Hübener, qui aber anno 1919 sodalis DDP erat, anno 1922 praepositus vicarius et anno 1924 praepositus (*Landeshauptmann*) provinciae Borussicae Saxoniae electus est. Hoc munere fungens terram novam foederalem Saxoniam-Anhaltinum proposuit, sed frustra. Anno 1930 iterum electus est, sed anno 1933 a nazistis magistratu dimissus est. Cum inter dictaturam nazistarum e vita publica recessisset, post secundum bellum mundanum ab auctoritatibus Unionis Sovieticae, quae hanc partem Germaniae occupaverant, iterum praepositus provinciae Saxoniae factus est. 3 Decembris 1946 praeses ministrorum Saxoniae-Anhaltini novae terrae e provincia creatae electus est. Cum magistratu fungeretur, semper contra Germaniam inter victores divisam certabat, sed frustra: Neque praesides ministrorum occidentalium Zonarum neque Unio Sovietica eum hoc consilio adiuvabant. Praeterea hoc tempore nova dictatura SED in oriente parte Germaniae orta est: Multi ministri factionum liberalium et CDU a communistis dimissi sunt. Itaque Hübener 1 Octobris 1949 e vita publica recessit.

Ultimi anni
-----------

Hübener nunc professor administrationis universitatis Salinarum Saxonicarum factus est. Anno 1958 ad curationem iter in partem occidentalem Germaniae fecit et ibi 3 Iunii 1958 mortuus est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Instituti Erhardus Hübener (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina portae Prignitz (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Saxoniae-Anhaltini

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Saxoniae-AnhaltiniInsigne Saxoniae-Anhaltini |
| Annis 1945 - 1952: 
Erhardus Hübener |
Wernerus Bruschke
Ab anno 1990:
Gerhardus Gies |
Wernerus Münch |
Christopherus Bergner |
Reinhardus Höppner |
Gualphangus Böhmer |
Reinerus Haseloff |
|  |
**Ericus** (Theod. *Erich*) **Emminger** (natus 25 Iunii 1880 oppido *Eichstätt*, mortuus 30 Augusti 1951 Monachii) vir publicus et sodalis primo factionis Centri, deinde Factionis Popularis Bavaricae (BVP) fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Emminger, postquam maturitatem adeptus est, iurisprudentiae studebat, deinde causidicus laboravit atque ab anno 1910 iudex Augustae Vindelicorum erat. Ab anno 1925 ad usque 1949 iudex summi iudicii Bavariae Monachii fuit.

Familia
-------

Emminger maritus erat, filius eius Otmarius Emminger postea praeses Argentariae Foederalis Germaniae fuit.

Cursus honorum
--------------

Emminger, qui ante annum 1918 sodalis Centri et annis 1913 - 1918 primo legatus Dietae Imperii Germanici erat, anno 1918 ad BVP accessit et mense Iunio 1920 iterum legatus Dietae Imperii electus est et ad usque annum 1933 mansit. 30 Novembris 1923 Administer Imperii Iustitiae in consilio ministrorum Marx I nominatus est. Cum administer esset, quaestiones iudicales variis modis reformatae sunt. 15 Aprilis 1925 a magistratu se recessit, quod Centrum, alia factio catholica in consilio ministrorum, et in Bavaria candidatos electionis Dietae Imperii nominaverat. Anno 1933, cum Nazistae rerum Germaniae potiti sunt, a re publica se recessit et iterum iudex fuit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve in pagina Tabularii Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae breve in libro legatorum Dietae Imperii (lingua Theodisca)

Ministri Iustitiae Imperii Germanici

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Otto Landsberg (SPD) |
Eugenius Schiffer (DDP) |
Andreas Blunck (DDP) |
Rudolphus Heinze (DVP) |
Eugenius Schiffer (DDP) |
Gustavus Radbruch (SPD) |
Rudolphus Heinze (DVP) |
Gustavus Radbruch (SPD) |
Ericus Emminger (BVP) |
Curtius Joël (nullius factionis) |
Iosephus Frenken (Centrum) |
Ioannes Luther (pro tempore, nullius factionis) |
Gulielmus Marx (Centrum) |
Ioannes Bell (Centrum) |
Anscharius Hergt (DNVP) |
Ericus Koch-Weser (DDP) |
Theodorus de Guérard (Centrum) |
Ioannes Victor Bredt (Factio medii ordinis) |
Curtius Joël (nullius factionis) |
Franciscus Gürtner (nullius factionis, ab anno 1937 NSDAP) |
Franciscus Schlegelberger (NSDAP) |
Otto Georgius Thierack (NSDAP) |
|  |



Consilium Ministrorum Marx  I (30 Novembris 1923 - 26 Maii 1924)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gulielmus Marx (Centrum) |
Carolus Jarres (DVP) |
Gustavus Stresemann (DVP) |
Ericus Emminger (BVP) |
Ioannes Luther (nullius factionis) |
Eduardus Hamm (DDP) |
Gerhardus Comes de Kanitz (nullius factionis) |
Henricus Brauns (Centrum) |
Otto Geßler (DDP) |
Rudolphus Oeser (DDP) |
Antonius Höfle (Centrum) |
|  |
**Specismus** est iurum diversorum entibus ob eorum speciem datio. Terminus a Britannico psychologo Richardo D. Ryder anno 1973 creatus est ut praeiudicata opinio contra non humana entia, in corporalibus differentiis constans itaque sine causa morali, sonetur. De quoque misanthropia dici potest: odio hominum omnium solummodo quod homines sunt. Scripsit Ryder anno 1975: "Voce q.e. 'specismus' utor ad latam ab hominibus alias contra species gestam discriminationem describendam ... Specismus est discriminatio, et velut omnis discriminatio similitudines inter rem discernentem et rem discretam praetermittit."

Termino praecipue iurum animalium actores utuntur, nam irrationale sit seu improbum entia sensitiva tamquam res parvas possessionesve putare. Alii autem philosophi scientiarumque periti specismum acceptabilem, immo commendabilem, defenderunt philosophiam.

Thomas Regan philosophus omnia animalia iura naturalia tenere arguit, atque infas esse propter quandam rationabilitatis inopiam minus ea aestimare, quam infantes et morbo mentis infirmi speciae nostrae socii aestimentur.

Petri Singer argumenta philosophica contra specismum ex aequali lucrorum consideratione? constant.

Nexus interni
-------------

* Anthropocentrismus
* Biocentrismus
* Humanismus
* Iura animalium
* Vegetarianismus

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Ryder, Richard. "All beings that feel pain deserve human rights", *The Guardian*, August 6, 2005.
3. ↑  "I use the word 'speciesism' to describe the widespread discrimination that is practised by man against other species ... Speciesism is discrimination, and like all discrimination it overlooks or underestimates the similarities between the discriminator and those discriminated against."
4. ↑  C. Cohen (1986) The case for the use of animals in biomedical research, The New England Journal of Medicine, Vol. 315, No. 14.
5. ↑  J. A. Gray (1980) In defense of speciesism, Behavioral and Brain Sciences, Vol. 13 No. 1.

Nexus externi
-------------

* Oltre la specie, organizatio contra specismum **(Italice)**
* Movimento Antispecista **(Italice)**
* Antispe, organizatio contra specismum **(Theodisce, Anglice)**
* Maqi, organizatio pro iuribus animalium contraque specismum **(Theodisce, Anglice)**
* Antispe, organizatio contra specismum **(Theodisce, Anglice)**
* Maqi, organizatio pro iuribus animalium et contra specismum **(Theodisce, Anglice)**
* Cahiers Antispécistes **(Francogallice, Anglice, Hispanice, Italice, Lusitanice)**
**Ergasterium atomicum Zaporizhiense**
**Ergasterium atomicum Zaporizhiense** (Ucrainice *Запорізька атомна електростанція*; Russice *Запорожская атомная электростанция*) est ergasterium atomicum ad flumen Danaprim non procul ab oppido Enerhodaro in regione Zaporizhiensi Ucrainae situm. Quod intra Europam est maximum ergasterium atomicum cum reactoriis nuclearibus sex, a Zaporizhia 1 ad Zaporizhiam 6 appellatis. Potentia electrica 950 megavattii sexies est. Necessarius Ucrainae victui est.

Non solum propter complures perturbationes ergasterium publico apparuit, sed etiam anno 2022 in incursione Russica in Ucrainam facta, quo ergasterii pars ignem concepit.

### Incursio Russica in Ucrainam (2022)

 Pagina principalis est: Incursio Russica in Ucrainam (2022) 
Die 4 Martii 2022 proelio Enerhodariensi ineunte, copiae Russicae ergasterium ceperunt. Vladimirus Zelens'kyj, Praeses Ucrainae, dixit diruptionem finem Europae sibi velle. Ergasterii rector nuntiavit reactores ergasterii putaminibus metallicis crassissimis protectas esse, ut vel allisionem aeroplani tolerarent. Dixit praeterea ergasterio systemata securitatis esse, quae vibrationibus ineuntibus efficerent, ut reactores intermitterentur. 

A die 3 Augusti 2022, Ergasterium iam in discrimine est ratione impetus. Die 25 Augusti 2022 circuituum electricorum detrimento igni, interruptio ergasterii ab reti electrico Ucrainico nuntiata est. Die 29 Augusti 2022, Procuratio energiae atomicae internationalis Ergasterium legatos misit, ad securitatem institutionis protegendum. Die 2 Septembris 2022, Procuratio energiae atomicae internationalis hoc Ergasterium primum invesitgavit.

Notae
-----

1. ↑  Ut nomen regionis, ubi fontes videas.
2. ↑  "Ucraina ergasterium post perturbationem exstinxit," apud independent.co. **(Anglice)**
3. ↑  De viribus Russicis impetus in ergasterium facientibus, apud npr.org. **(Anglice)**
4. ↑  Nuntius de ergasterii occupatione die 4 Martii 2022, apud bloomberg.com. **(Anglice)**
5. ↑  UN alarm as Ukraine nuclear power plants shelled again(BBC)
6. ↑  [*nexus deficit*] **(Theodisce)** lectum 25.4.2022
7. ↑  Ukraine war:UN tearm leaves for Zaporizhzhia nuclear plant (BBC)
8. ↑  Zaporizhzhia nuclear plant:UN experts make first inspection

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis ergasterii proprius **(Ucrainice)**
Wikidata Grueria (districtus)
Res apud Vicidata repertae:Grueria (districtus): insigneGrueria (districtus): insigne
district of the canton of Fribourg  
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 46°36′27″N 7°6′26″E  
*Nomen officiale*: District de la Gruyère  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Friburgum  

**Forma**

*Area*: 489.4 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Butulum  
*Subdivisiones*: Bas-Intyamon, Botterens, Broc, Butulum, Châtel-sur-Montsalvens, Corbières, Crésuz, Echarlens, Grandvillard, Gruyères, Hauteville, Haut-Intyamon, Jaun, La Roche, Le Pâquier, Marsens, Morlon, Pont-en-Ogoz, Pont-la-Ville, Riaz, Sâles, Sorens, Val-de-Charmey, Vaulruz, Vuadens
**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: FR
**Tabula aut despectus**

Grueria (districtus): situsGrueria (districtus): situs

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Gruyère

Lacus Grueriae et insula *Ogoz*
**Grueria** (Francice *District de la Gruyère*, Germanice *Bezirk Greyerz*) est unus septem Friburgi pagi districtuum. Ibi incolae praeter municipium Jaun Francice loquuntur. Oppidum Butulum est caput huius districtus, cui 50'325 incolae et viginti quinque communia anno 2013 sunt. Districtus, qui nomen e vico Grueria invenit, toto orbe clarus est casei casei Grueriensis gratia. Districtus sententia est: *Transvolat nubila virtus*.

Notae
-----

1. ↑  De nomine Latino vide Grueria

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°36′27″N 7°6′26″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |

Friburgi septem districtus

|  |  |
| --- | --- |
|  | Friburgi vexillumFriburgi vexillum |
| Broye |
Glâne |
Gruyère/Greyerz |
Saane/Sarine |
See/Lac |
Sense |
Veveyse |
|  |
Gründgens anno 1936 tamquam protagonistes in tragoedia *Hamlet* Shakesperii**Gustavus Henricus Arnoldus GRÜNDGENS** (natus die 22 Decembris 1899 Dusseldorpii, mortuus die 7 Octobris 1963 Manilae) Germanicus dispositor cinematographicus scaenarumque necnon ipse actor celeberrimus fuit. Radiophonicae arti quoque annuit.

Vita
----

Gymnasio frequentato Saraviponte prima vice anno 1918 in scaenam se produxit. Annis inter 1919 et 1920 Dusseldorpii actoris munus didicit in instituto actorum instituendorum. Post scaenas Halberstadii Kieliaeque theatrum "Kammerspiele Hamburg" Hammoniae adiit ubi histriculus annis inter 1922 et 1928 fiebat. Ibi primo scaenarum dissignatoris munus sibi arripuit, ut anno 1926 Vindobonae ludi eius darentur. Berolino petito in scaenis quae vocantur "Deutsches Theater" fuit (1928-1932), sed etiam cum histrio tum actor in institutis his: Krolloper, Staatsoper Unter den Linden , Städtische Oper, Theater am Kurfürstendamm, Theater am Schiffbauerdamm, Lessingtheater, Staatliches Schauspielhaus. 

Annis inter 1934 et 1945 praefectus Theatri Borussici Statalis (Theater am Gendarmenmarkt, Kleines Haus, Lustspielhaus) fuit. Antequam theatra in Germania bello saeviente portas claudere cogerentur, a Hermanno Göring exauctorationem petivit. Anno 1943 Bataviae stipendia militaria merebat. Post captivitatem Sovieticam annis 1946 et 1947 Berolini apud "Deutsches Theater" ludebat et annis inter 1947 et 1951 Dusseldorpiensis theatri "Städtische Bühnen" directionem habuit. Ibidem reformationes varias incitavit institutum cui titulus "Düsseldorfer Schauspielhaus-GmbH" condens. Negotia eius gerebat usque annum 1955, cum Hammoniam iit ad theatrum "Deutsche Schauspielhaus". Ibique usque annum 1963 operam dabat.

Gravitudo
---------

Opera classicorum auctorum Europaeorum Gustavo Gründgens valde cordi erant. In multum tempus formulas regulasque collegis intra et extra Germaniam degentibus dedit. Tempore Nazismi libertatem artisticam conservare, quoad pote, voluit, cum proximitas regentium non semper evitari posset. Fidelitatem textuum ad litteram servandam esse semper ei persuasum fuit. Partes captantissimae, quas ipse egit, figurae Hamlet et Mephistophelis fuerunt. Cum histrionibus suis in multis orbis terrarum urbibus spectatores delectavit (Edimburgi, Moscuae, Novi Eboraci e.g.). Ecce (actoribus neglectis) homines, quos cooperatio cum Gustavo Gründgens promovebat: Jürgen Fehling, Lothar Müthel, Willi Schmidt, Karl Heinz Stroux, Rochus Gliese, Traugott Müller, Caspar Neher, Teo Otto, Robert Pudlich

Praemia attributa
-----------------

* Preußischer Staatsrat (1936),
* praeses associationis "Deutscher Bühnenverein" (1948–52)
* Großes Bundesverdienstkreuz mit Stern (1953)

Opera
-----

* "Ein Treuloser bekennt sich zu Berlin", in: *Theaterstadt Berlin* (edd. H. Jhering), 1948
* *Wirklichkeit des Theaters*, 1953 (P)
* (kun Jürgen Fehling) *Zwei Reden*, 1963

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gustavus Gründgens** spectant. |

* De Gründgens apud "Deutsches Filminstitut"
* Biographia apud film-zeit.de
* Collectio Gustaf Gründgens in archivo Academiae artium Berolinensis
Versio hodierna spathae
**Spatha** est gladius longus cum aciebus binariis, a Celtis inventus, a Romanis et tunc Francis, Visigothis, aliisque gentibus Germanicis acceptus. Mucro inter 90 et 100 centimetra in longitudine est et capulum manui singuli habet.

Isidori *Etymologiae* de origine spatharum aiunt:

*Spatha a passione dicitur, Graeco verbo, quoniam* παθεoν *Graece dicitur pati; unde et patior et patitur dicimus. Alii spatam Latine autumant dictam, eo quod spatiosa sit, id est lata et ampla: unde et spatula in pecoribus*(Isidori Hipalensis, *Etymologiae sive orignes* , XVIII. VI)
In initio apud Romanos spathae equitibus saeculo primo usui fuerunt, sed tunc legionarii spathis saeculo quarto usi sunt quod Germani enses longiores quam Romani habebant. Gentes Germanicae deinde spathas Romanas acceperunt, quae cum franciscis et scramsaxis fuerunt praecipua arma Francorum, Visigothorum, et aliorum.

Imperium Byzantinum
-------------------

Spatha Graece σπάθη vocatur. Ita custodia corporis Imperatoris σπαθάριοι (spatharioi) appellata erat. Σπαθάριοι divisi erant in plures partes ut σπαθαροκουβουκουλάριοι, πρωτοσπαθάριοι, et σπαθαροκανδιδάτοι.

Nexus interni
-------------

* Ars gladii
* Franci et Exercitus Visigothorum
* Francisca (arma)
* Scramsaxus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **spathas** spectant. |
Wikidata Hoya
Res apud Vicidata repertae:Hoya: insigneHoya: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°48′0″N 9°8′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 905  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Neoburgensis Visurgensis, Grafschaft Hoya  

**Geographia**

*Superficies*: 8.42 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Hoya: situsHoya: situs
**Hoya** est oppidum in media Saxonia Inferiore inter Bremam et Hannoveram (52,5° septentrionali; 9,5° oriente), apud flumen Weser situm, quod duos vicos Hoyae separat. Novum forum laevo fluminis latere stat.

Historia
--------

Hoya ex saeculo duodecimo nota est. Anno 1829, Hoya oppidum factum est. Ex anno 1878, oppidum est pars Circuli Neoburgensis Visurgensis.

Incolae et aequor
-----------------

Hoya ex aequore 8.5 km² constat. Circa 3,900 incolas habet. Densitas incolarum circa 460 inc./km² est. "Samtgemeinde Grafschaft Hoya"? circa 11,200 incolas habet.

Nanorum puteus
--------------

Nanorum puteus in media Hoya stat, ante ludum et bibliothecam. A Concordiae cautione donatus est. Puteus mythum nanorum describit cum signis civitatis Hoyae.

Cauponae Hoyae
--------------

In Hoya non modo bene emere sed etiam optime in tabernis gustare potest. Hoyae sunt cauponae Mexicana, Graeca, et Asiatica. Celeriori fami nonnullae tabernae frixoriae curant.

Mercatus Katharinae
-------------------

Mercatus Katharinae quotannis mense Septembri duas septimanas ante festum gratiae messis soli Deo celebratur. Illo tempore, praestigiatores, mercatores, et equites feminaeque nobiles ad nanorum eunt puteum.

Basilica equestris exercitatoria
--------------------------------

Basilica equestris exercitatoria in Hoya magno ex praedio constat, et atrium equitationis et loca equitationis varia habet. Quibus etiam utuntur multi equites variis in eventibus. Itaque atrium est magnum.

Ludicra corporis exercitatio in Hoya
------------------------------------

Nonnullae ludicrarum corporis exercitationum sunt greges, unus eorum RV-Hoya appellatur. Is grex in nonnullas partes divisus est, una pars follis pedibusque ludo. Hominum et feminarum manus in varias aetates et clases divisi sunt.

Portus Hoyae
------------

Portus Hoyae sinitur apud flumen Weser, ubi grex remigium et automatarium scapharum lusoriorumque lemborum sunt portus.

Scholae
-------

Ioannes Beckmann, biologus, in illius? temporibus scholam linguae Latinae frequentavit. Hodie ea schola "Johann-Beckmann-Gymnasium" appellatur. Hoc gymnasium est schola parva, 539 discipulorum et 34 magistrorum. Ex anno 2005, ibi etiam est gradus secundarius.

### Alia schola

Aedificium "Realschule Hoya" cum aedificio "Gymnasium" coniunctum est. Hae scholae gymnasio et palaestra et locis expertorum communes utuntur. "Realschule" numero discipulorum "Gymnasium" adaequat.

### "Hauptschule"

Vere anni 2006, aedificium scholae "Hauptschule" appellatae facere coeperunt prope aedificia scholarum "Johann-Beckmann-Gymnasium" et "Realschule." Ubi nexus aedificiorum finitum erit, discipuli ex civitatibus propinquiis "Wechold" et "Bücken" ibi scholam frequentabunt.

Nexus externi
-------------

* Situs comitatus Hoya
Wikidata Iacobus Gronovius
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Gronovius: imagoIacobus Gronovius: imago
*Nativitas*: 10 Octobris 1645, 20 Octobris 1645; Daventria  
*Obitus*: 21 Octobris 1716, 15 Octobris 1716; Lugdunum Batavorum  
*Patria*: Nederlandia  

**Officium**

*Officium*: rector magnificus of Leiden University  
*Munus*: scriptor, philologus classicus, Professor, philologus classicus, professor, Rerum gestarum scriptor  
*Patronus*: Academia Lugduno-Batava
**Familia**

*Genitores*: Ioannes Fredericus Gronovius;   
*Proles*: Abraham Gronovius, Jan Frederik Gronovius  

*Vide etiam paginam discretivam:* Gronovius

**Iacobus Gronovius** (vulgo *Gronow/Gronov*), die 29 Octobris anno 1645 in Daventria natus et die 15 Octobris anno 1716 Lugduni Batavorum mortuus, fuit vir doctus Nederlandicus, philologus, editor et interpres. Ioannis Frederici Gronovii filius erat et Ioannis Frederici Gronovii iunioris(de) botanistae pater. In Academia Lugduno-Batava docebat. *Thesaurus Graecarum antiquitatum* Gronovii notissimus est.

Opera
-----

* *Gemmae et sculpturae antiquae depictae ab Leonardo Augustino Senensi addita earum enarratione*. Amstelodami, 1685.
* *Abrahami Gorlaei Antverpiani Dactyliothecae, seu annulorum sigillarium ... pars prima, cum explicationibus Jacobi Gronovii*. Lugduni Batavorum 1695.
* *Abrahami Gorlaei Antverpiani Dactyliothecae. Pars Secunda, seu variarum gemmarum ... cum succincta singularum explicatione Jacobi Gronovii*. Lugduni Batavorum 1695.
* *Thesaurus Graecarum antiquitatum, in quo continentur effigies virorum ac foeminarum illustrium ... , adjecta brevi descriptione singulorum ...*, vol. 1–3, Lugduni Batavorum 1697–1698.
* *Thesaurus Graecarum antiquitatum, continens libros erudite & operose per varias aetates scriptos ...*. vol. 4–12/2, Lugduni Batavorum 1699–1702.

Plura legere si cupis
---------------------

Recensio critica Laurentii Begeri iam anno 1702 publicata ː *Colloquii quorundam de tribus primis "Thesauri antiquitatum graecarum" voluminibus ... relatio ... Dulodori*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Teuchos • Deutsche Biographie |
Regna Howeli Boni, caeruleo picta
**Howelus Bonus**, Cadelli filius (Cambrice: *Hywel Dda* et *Hywel ap Cadell*; natus c. 880 - obiit 950) fuit rex Demetiae, e stirpe Rodri Magni, qui magnas partes Cambriae rexit. 

Post mortem patris et fratris anno 920, Howelus regna Keredigeaun et Seisyllwg accepit, et cum regnis tribus novum titulum Dextralium Britonum (Cambrice: *Deheubarth*) instituit. Anno 942, rex Norwalliae iugulatus est in proelio contra Saxones, et Howelus sibi cepit regna tam Norwalliae quam Poysiae. Ita fuit Howelus rex maximae partis Cambriae et sibi titulavit *rex Britonum*. Howelo mortuo, regnum divisum est inter filios.

Howelus notus est ob corpus legum, quod fuit in Cambria usque ad impositionem legum Anglicarum Henrico VIII regnante.

Notae
-----

1. ↑  (p. 1068 apud *Google Books*)

Bibliographia
-------------

* C. E. Blunt, "The Cabinet of the Marquess of Ailesbury and the Penny of Hywel Dda" in *British Numismatic Journal* vol. 52 (1982) pp. 117-122
* P. W. P. Carlyon-Britton, "The Saxon, Norman and Plantagenet Coinage of Wales" in *British Numismatic Journal* vol. 2 (1905) pp. 31-56

Nexus interni
-------------

* Regna Cambrica
Wikidata Isaacus Levitan
Res apud Vicidata repertae:Isaacus Levitan: imagoIsaacus Levitan: imago
*Nativitas*: 18 Augusti 1860, 3 Octobris 1860; Kybartai, Caiodunum  
*Obitus*: 22 Iulii 1900; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: pictor, visual artist  

**Memoria**

*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Isaacus Eliae filius Levitan** (Russice: Исаак Ильич Левитан, tr. *Isaak Il’ič Levitan*; natus 30 Augusti 1860, mortuus 4 Augusti 1900) fuit pictor topiorum Russicus.

Biographia
----------

Isaacus Levitan. *Tinnimentum vespertinum* («Вечерний звон»), anno 1892 pictum
Isaacus Levitan natus est 18 Augusti (30 Augusti Calendarii Gregoriani) anno 1860 in Kybartai, oppido quod tunc erat in Imperio Russico et nunc est in Lituania. 

Ab initio decennii 188 Levitan Moscuae habitabat. Annis ab 1873 ad 1885 in Schola picturae, sculpturae et architecturae Moscuensi studebat, ibi eius magistri fuere Alexius Savrasov et Basilius Polenov. Ab anno 1891 Levitan fuit membrum Associationis exhibitionum artificiosarum vectantium? (Russice: Товарищество передвижных художественных выставок, cuius participantes Передвижники, *Peredvižniki* vocantur).

Mortuus est Moscuae die 22 Iulii (4 Augusti) anno 1900.

Fons
----

* Pagina de Isaaco Levitan *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Isaacum Levitan** spectant. |

* Pagina de Isaaco Levitan *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
*Pardisus amissus*, 1667
***Paradisus amissus*** (Anglice *Paradise Lost*) est carmen epicum ab Ioanne Miltono versibus blancis Anglice compositum annoque 1667 primum idemque in decem libros divisum editum. Res in hoc carmine tractatae, scilicet temptatio Adami et Evae a Lucifero facta, in libro Genesis leguntur. In editione altera hoc carmen a Milton exemplo Aeneidos Vergilii in duodecim libros divisum est. Consilium Miltoni, scriptum in libro primo, est "iustificare vias dei hominibus" (Anglice "*justify the ways of God to men*"). Praestans linguae Anglicae opus a multis dicitur.

Argumentum
----------

Bellis inter angelos daemoniaque pugnatis, Satanas comitesque lege dei cecidere per Tartarum. Flumine ignis Satanas exortus loquelam dat consilium bellandi significantem. Exinde daemonia Tartaro damnata castrum "Pandaemonium" architectantur; Satanas tum consilium designat ruinam hominum facturum.

Notae
-----

1. ↑  Vide, e.g. hic.

Nexus externi
-------------

* Textus versionis Latinae apud *Google Books*
Wikidata Palamagamba Kabudi
Res apud Vicidata repertae:Palamagamba Kabudi: imagoPalamagamba Kabudi: imago
*Nativitas*: 24 Februarii 1956; Singida  
*Patria*: Tanzania  

**Officium**

*Officium*: Member of the National Assembly of Tanzania, Minister of Constitutional and Legal Affairs, Minister of Foreign Affairs  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Chama cha Mapinduzi  

**Palamagamba Kabudi**, nomine pleno vulgari *Palamagamba John Aidan Mwaluko Kabudi* (Singida in urbe natus die 24 Februarii 1956) est iuris consultus et politicus Tanzaniae.

Alumnus est universitatis Daressalaamensis et universitatis liberae Berolinensis, ubi gradum doctoris iurum anno 1995 ascendit. Diurnarius ab anno 1978 operam dedit. Apud almam matrem Daressalaamensem docuit ab anno 1986 usque in 2017. Parlamento Tanzaniano legatus ab eodem anno, statim minister a rebus constitutionalibus factus est. Minister rerum externarum a die 4 Martii 2019 meret, praeside Ioanne Magufuli.

Nexus externi
-------------

* Vita apud parlamentum Tanzanianum
* Pagina brevis apud universitatem Daressalaamensem

Ministri rerum externarum Tanzaniani

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iulius Nyerere 1961 • Anscharius Kambona 1963 • Iulius Nyerere 1965 • Ioannes Malecela 1972 • Abrahamus Mahometus Kaduma 1975 • Beniaminus Mkapa 1977 • Salim Ahmed Salim 1980 • Beniaminus Mkapa 1984 • Ahmed Hassan Diria 1990 • Iosephus Rwegasira 1993 • Jakaya Kikwete 1995 • Asha-Rose Migiro 2006 • Bernardus Membe 2007 • Augustinus Mahiga 2015 • Palamagamba Kabudi 2019 • Liberata Mulamula 2021 • Stergomena Tax 2022
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Tanzaniae |
|  |
Wikidata Iacobus Grimm
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Grimm: imagoIacobus Grimm: imagoIacobus Grimm: subscriptioIacobus Grimm: subscriptio
*Nativitas*: 4 Ianuarii 1785; Hanau, Henau  
*Obitus*: 20 Septembris 1863; Berolinum  
*Patria*: Electorate of Hesse, Regnum Borussiae  
*Nomen nativum*: Jacob Ludwig Karl Grimm
**Officium**

*Officium*: Member of the Frankfurt Parliament  
*Munus*: iuris peritus, lexicographus, anthropologus, linguista, philologus, mythologist, Bibliothecarius, Interpres, law librarian, scriptor librorum puerilium, professor, litterarum elegantiorum peritus, legal historian, secretary of legation, poet lawyer, mythographus, scriptor, politicus, collector of fairy tales  
*Patronus*: Universitas Regia Georgia Augusta, Frederick William University
**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Familia**

*Genitores*: Philipp Grimm;   
*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Pour le Mérite for Sciences and Arts order, Bavarian Maximilian Order for Science and Art, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, Eques Legionis Honoris  
*Sepultura*: Alter St.-Matthäus-Kirchhof Berlin  

Fratres Grimm, Iacobus a dextra
**Iacobus** *Ludovicus Carolus* **Grimm** (vulgo: *Jakob Ludwig Karl* seu *Carl Grimm*) fuit Germanicus linguarum peritus et iurisdoctus. Conditor philologiae Germanicae atque Germanicae rerum antiquarum scientia putatur.

Vita
----

Die 12 Decembris 1837 - Iacobus Grimm et sex alii professores Universitatis Goettingensis (erant Gulielmus Eduardus Albrecht, Fridericus Christopherus Dahlmann, Henricus Ewald, Georgius Gottfriedus Gervinus, Gulielmus Grimm atque Gulielmus Eduardus Weber) a rege novo Ernesto Augusto magistratu dimissi sunt, quod constitutionem Regni Hannoverani contra regem defenderant. Dahlmann, Iacobus Grimm atque Gervinus etiam e patria expulsi sunt.

Curriculum vitae et opera arte cum fratre Gulielmo Grimm coniuncta sunt. Quamobrem saepenumero de fratribus Grimm usitatum est loqui.

Nexus interni
-------------

* Deutsches Wörterbuch
* Lex Grimm
Linea quae methodo quadratorum minimorum ita aestimata est ut summa quadratorum distantiarum perpendicularum quae sunt inter lineam et puncta minimalis sit.
**Methodus quadratorum minimorum** est ratio statistica a Carolo Friderico Gauss anno 1809 proposita. Gauss scripsit:

> In Theoria motus corporum coelestium ostendimus, quomodo valores incognitarum *maxime probabiles* eruendi sint, si lex probabilitatis errorum observationum cognita sit; et quum haec lex natura sua in omnibus fere casibus hypothetica maneat, theoriam illam ad legem maxime plausibilem applicavimus, ubi probabilitas erroris x quantitati exponentiali *e−hhxx* proportionalis supponitur, unde methodus a nobis dudum in calculis praesertim astronomicis, et nunc quidem a plerisque calculatoribus sub nomine methodi quadratorum minimorum usitata demanavit.
> 
>

Litterae
--------

* Gauss, Carolus Fridericus. 1809. *Theoria Motus Corporum Coelestium in sectionibus conicis solem ambientium.*

Nota
----

1. 1 2  Caroli Friderici Gauss "Theoria combinationis observationum" in Carl Friedrich Gauss, *Werke* vol. IV (Gottingae: 1873), p. 18.

Nexus interni
-------------

* Distributio normalis
Wikidata Palatinatus Smolenscensis
Res apud Vicidata repertae:Palatinatus Smolenscensis: insignePalatinatus Smolenscensis: insigne
palatinatus Magni Ducatus Lituaniae  
*Civitas*: Magnus Ducatus Lituaniae  
*Locus*: 54°46′58″N 32°2′43″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Magnus Ducatus Lituaniae  

**Forma**

*Area*: 53 000 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Smolenscum  
*Subdivisiones*: Starodubskij County, Q6534821
**Tabula aut despectus**

Palatinatus Smolenscensis: situsPalatinatus Smolenscensis: situs
**Palatinatus Smolenscensis** (Lituanice *Smolensko vaivadija*; Polonice *Województwo smoleńskie*, Russice Смоленское воеводство) fuit administrativa Magni Ducatus Lituaniae pars, quae inter annis 1508 et 1793 exsistebat, metropolim habens Smolenscum.

Historia
--------

Anno 1508, in priscis Ducatus Smolenscensis terris, palatinatus novus Magni Ducatus Lituaniae creatus est. Anno 1514, tempore belli inter Magnos Ducatus Lituaniam et Moscoviam, Smolenscum (palatinatus illius caput) a copiis Russicis Moscoviticis captum est, annoque 1522, secundum pacificationem inter ducatus illos, terra Palatinatus Smolenscensis facta est pars civitatis Russicae sub potestate magni ducis Moscoviae. Tempore belli Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae contra Russiam Moscoviticam, quod annis ab 1609 ad 1618 duravit, terrae Smolenscenses a copiis Polonicis et Lituanicis occupatae sunt, Smolensco ipse capto anno 1611, Palatinatus Smolenscensis restitutus est in Magno Ducatu Lituaniae. Cum bellum novum inter civitates illas coepit, anno 1654, exercitus tzaris Russici terras Palatinatus Smolenscensis ceperunt. Post pacificationem Andrusoviensem, bello illo anno 1667 finito, terrae huius palatinatus in Russia manserunt. Anno 1686 in hoc statu ad ultimum pactu confirmatae. Palatinatus Smolenscensis tamen usque ad annum 1793 inter subdivisiones Magni Ducatus Lituaniae numerabatur, cum officiis huius palatinatus titularibus in ducatu illo utebantur.

Nota
----

1. ↑  Christophori Hartknoch(de) *Respublica Polonica, duobus libris illustrata* (Ienae, 1678), pp. 148 & 423; M.A. Baudrand, Ph. Ferrarii. *Geographia ordine litterarum disposita*. Tomus secundus (Parisiis, 1681), p. 121; eorundem *Novum lexicon geographicum*, vol. II, Venetiis 1738, p. 90.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatinatum Smolenscensem** spectant. |

* Pagina de Palatinatu Smolenscensi in encyclopaedia electronica *Magnus Ducatus Lituaniae* **(Albaruthenice)**
* Pagina de Palatinatu Smolenscensi e libro Sigismundi Gloger *Geographia historica terrarum Poloniae antiquae* **(Polonice)**
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Lone Wolf** (Lupus solitarius) est duodetriginta librorum-ludorum series a *Joe Dever* scripta et initio a *Gary Chalk* (libri 1–8), deinde a *Bryan Williams* (libri 9–28) figuris ornata. Iulio 1984 seriem edere coeptum est. Cito popularissima facta est. Novies mille milia exemplarium in omni terrarum orbe venditum est.

Fabula in imaginariis Magnamundis terris evenit, de quibus Boni Malique vires inter se dimicant. Prima persona est Lupus Solitarius, ultimus ex monachorum-bellatorum genere quos *Kai* Dominos appellant. Libri secundâ personâ scripti sunt et primâ personâ legenti Lupi Solitarii odysseas narrant. Lupus Solitarius legens actiones eligere potest quae fabulae cursus finisque momentum faciunt.

Quemque seriei librum separatim legere licet, sed scientiae resque prioribus episodiis acquisitae posterioribus conservari possunt. Quisque liber unum propositum habet, sed argumentum chronologica correlationi obtemperat.

Quamquam anno 1998 libros edere desierunt, postero anno archivum gratuitum nomine Consilium *Aon* creatum est, quod voluntate auctoris seriem modo digitali edit. Inde studium Lupi Solitarii Britanniâ et Galliâ et Italiâ resurrexit. Ab anno 2007, Societas *Mongoose Publishing Ltd* libros iterum edit. Nova editio nonnullas res ineditas habet: imagines, novos paragraphos ad originales additos, liberas aliarum seriei personarum odysseas.

Nexus externi
-------------

* Pagina incepti Aon
Foculus aëneus, satyris ithyphallicis sublevatus, in praediis Iuliae Felicis ab archaeologis saec. XVIII repertus (Museum Archaeologicum Neapolitanum)
**Iulia Felix** fuit mulier saeculi I p.C.n. incola Pompeiorum in Campania, ubi insulam urbanam possedit. Haec insula nobis nota est nomine "praediorum Iuliae Felicis": ita enim appellatur in nuntium muro domorum inscriptum:

IN•PRAEDIS•IVLIAE•SP•F•FELICIS  
LOCANTVR  
BALNEVM•VENERIVM•ET•NONGENTVM•TABERNAE•PERGVLAE  
CENACVLA•EX•IDIBVS•AVG•PRIMIS•IN•IDVS•AVG•SEXTAS•ANNOS•CONTINIVOS•QVINQVE  
S•Q•D•L•E•N•C
Inscriptio die 7 Februarii 1756 reperta est. De hac muliere nihil scitur nisi quod in inscriptione legitur atque e ruinis insulae effoditis deducitur. Filia fuerit illegitima cuiusdam Spurii Iulii Felicis, sed an etiam vivebat Pompeiisque habitabat, quo tempore urbs illa eruptione Vesuvii deleta est, nescitur.

Notae
-----

1. ↑  *CIL* 04, 01136 = *ILS* 5723

Bibliographia
-------------

* Amedeo Maiuri, "Due iscrizioni veneree pompeiane" in *Saggi di varia antichità* (Venetiis: Neri Pozza, 1954) pp. 284-302
* Amedeo Maiuri, "Giulia Felice, gentildonna pompeiana" in *Pompeii ed Ercolano fra case e abitanti* (Mediolani: Aldo Martello, 1964) pp. 75-84
* Carolyn Osiek, "What Kinds of Meals did Julia Felix Have? A case study of the archeology of the banquet" in Dennis E. Smith, Hal Taussig, edd. *Meals in the early Christian world* (Novi Eboraci: Palgrave, 2012. ISBN 978-1-137-00288-4) pp. 37-56
* Valeria Sampaolo, "Villa di Giulia Felice" in Ida Baldassare et al. edd. *Pompeii: pitture e mosaici* vol. 3 (Mediolani: Istituto della Enciclopedia Italiana, 1991) pp. 184-310
* Helen Whitehouse, "In Praedis Iuliae Felicis: The Provenance of Some Fragments of Wall-Painting in the Muzeo Nazionale, Naples" in Papers of the British School at Rome vol. 45 (1977) pp. 52-68

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.