recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |



---

***Animalia*** — *Chordata*

Subphylum : *Vertebrata*   
Classis : *Aves*   
Ordo : *Piciformes*   
Familia : *Picidae*   
Subfamilia : *Picinae*   
Genus : *Melanerpes*   
Species : ***M. formicivorus***   
*Melanerpes formicivorus*   
Swainson, 1827  
Conservationis status

LC  
  
  
Vigens (IUCN 3.1)

  

**Melanerpes formicivorus** species avium est generis Melanerpes, familiae Picidarum, ordinis Piciformium. Habitat Americam septentrionalem, regionem orientalem Civitatum Foederatarum Americae etiamque Americam centralem et partem septrentionalem Americae meridionalis.

Subspecies
----------

* *Melanerpes formicivorus formicivorus*
* *Melanerpes formicivorus albeolus*
* *Melanerpes formicivorus angustifrons*
* *Melanerpes formicivorus bairdi*
* *Melanerpes formicivorus flavigula*
* *Melanerpes formicivorus lineatus*
* *Melanerpes formicivorus phasma*
* *Melanerpes formicivorus striatipectus*
Wikidata Sande (Frisia)
Res apud Vicidata repertae:Sande (Frisia): insigneSande (Frisia): insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°30′8″N 8°0′50″E  
*Numerus incolarum*: 8 570  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Frisicus  

**Geographia**

*Superficies*: 44.92 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Mariensiel, Dykhausen, Cäciliengroden, Neustadtgödens  
*Territoria finitima*: Wilhelmshaven, Friedeburg, Schortens, Zetel  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ueckermünde  

**Tabula aut despectus**

Sande (Frisia): situsSande (Frisia): situs
Turris Mariae in vico Sande sita
Curia communis Sande
**Sande** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Frisici. Ad Sande et vici Neustadtgödens, Cäciliengroden, Mariensiel atque Dykhausen pertinent.

Historia
--------

Sande vicus anno 1168 primo in actis descriptum est, Altgödens iam anno 785, Cäciliengroden autem non prius quam anno 938 conditum est. Anno 1744 haec regio, quae antea a comitibus Frisiae Orientalis recta erat, ad Borussiam venit. Annis 1806 - 1810 pars Nederlandiae fuit. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Sande ad Regnum Hannoveranum traditum est atque anno 1866 cum toto regno iterum ad Borussiam pervenit. Anno 1933 Sande pars novi Circuli Frisici et cum communibus Cleverns-Sandel atque Schortens ad commune "Oestringen" coniunctum est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1948 Sande iterum commune proprium factum est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sande** spectant. |

* www.sande.de
Pumilus horticus cum pabone
**Pumilus horticus** statua parva et pulchra est ad ornandos hortos. Figurae animus sequitur traditiones populares nanorum et larvarum potius amabilium.

Descriptio
----------

Pumili hortici saepe gypso aut terra cocta aut materia plastica fabricantur: inter quos cernis e.g. silicernia cum cute rosea, petaso rubro, barba candida, vestimentis iucundis coloris sat pinguis. Tenent instrumenta diversa quae attinent ad laborem horticulturalem: pabones et vehicula unirota (quae testae florum fieri possunt), nassiternas, rastros, serras et ita porro. Interdum videntur instrumenta musica quoque velut harmonicae diductiles, fidiculae, tibiae utriculares. Pumilos nonnumquam circumdant cervi, boticuli, putei tractorii, molae alatae parvae. Pumili recentiores inspirationem e pellicula praetitulata *Albanix et septem nani* Gualteri Disney de sorte Alvanivis carpiebant.

Historia
--------

Pumilus horticus annorum 1990 Sunt qui dicant pumilorum horticorum maiores iam in mythologia Aegytiaca apparuisse circa historias de deo Bes. Quod cum ita sit - Florentiae in viridariis Bobolorum Valerius Cigoli nanum Petrum Barbini posuerat, Iuvavi architectus inclutissimus Barocus Ioannes Bernardus Fischer de Erlach 28 miros pumiliones marmoreos in *horto pumilionum* (theodisce *Zwerglgarten*) Castelli Mirabell erigi iussit.

In Circulo Ilm Thuringiae est oppidum Gräfenroda ubi saeculo XIX confectio pumilorum horticorum vulgo acquirendorum coepta est. Misniae et Vindobonae iam unum saeculum ante singuli pumiliones erant confecti. Multas in terras mercedes e Thuringia exportatae sunt et exportantur, historice praesertim in Europam Centralem. In tota Germania summatim miliones XXVII pumilorum horticorum expositorum esse feruntur. Gräfenroda invenitur et *Museum pumili hortici* quod portas libenter visitatoribus scientiarum istarum avidis patefacit.

Anno 1847 Carolus Isham Britannicus pumilos horticos XXI mandavit, ut latifundia sua in Northamptoniensi comitatu sita digne exornaret. Ex annis 1990 traditiones pristinae pumilorum publice statuendorum, quae paulo in oblivionem ceciderunt, revivificatae esse videntur. Annis istis advenerunt imagines novae inusitatae cum figuris ridiculosis et periculosis necnon cum argumentis pornographiae criminumve.

Bildaro
-------

* Statua Petri BarbinoStatua Petri Barbino
* Catalogus Germanicus pumilorum mandandorum anni 1910Catalogus Germanicus pumilorum mandandorum anni 1910
* Pumilus Germanicus typicusPumilus Germanicus typicus

Notae
-----

1. ↑  Verbum hoc proponitur apud Christiani Helfer *Lexicon auxiliare* in pagina 222, editum anno 1991 Saraviponte

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **pumilos horticos** spectant. |

* Pumili hortici internationaliter
* Pumili hortici politice perversi
* De cupiditate pumilorum horticorum habendorum generatim
Colores signi vialis paene inversi attritu pruinae et crystallorum glacialium.
**Attritus** est, cum materia de superficie solida alterius superficiei motu paulatim solvitur. De mechanica terendi vi frictionis agitur. Sin autem superficies aëre aliove gaso, aqua aliove liquore, terrae aliaeve rei contactu addito tempore depravatur, de corrosione agitur. Genera attritus haec sunt:

* attritus adhaesivus, cum particulae superficierum inter se contingentium conglutinantur vel condensantur
* attritus abrasivus, cum particulae frictrices superficiebus inter se contingentibus interiacent
* attritus maculosus, cum superficies oxidatione corrumpitur
* attritus erosivus
* fractura superficiei.

Attritus pro duritia superficierum differunt. Particulae durae superficiem mollem arant aut secant. Sin autem altera quoque superficies dura est, transformatio lenis superficierum fit. Asperitate autem efficitur, ut superficies mollis vulnuscula accipiat penetrato instrato. Particulae superficiebus interiacentes in superficie molli considunt; in dura autem superficie particulae in farinam resolutae in asperitatis puncta se abdere possunt. 

Tribologia est doctrina quae attritum pertractat.

Notae
-----

1. ↑  Reijo Pitkäranta, *Lexicon Finnico-Latino-Finnicum*. WSOY, 2001; Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, 2009.

Bibliographia
-------------

* Chattopadhyay, R. 2001. *Surface Wear- Analysis, Treatment, and Prevention.* ASM-International.
* Rabinowicz, E. 1995. *Friction and Wear of Materials*. John Wiley and Sons.

  

´
Wikidata Cristina Ferreira
Res apud Vicidata repertae:Cristina Ferreira: imagoCristina Ferreira: imago
*Nativitas*: 9 Septembris 1977; Turres Veteres  
*Patria*: Portugallia  

**Officium**

*Munus*: Animator programmatis  

**Cristina Maria Jorge Ferreira** (communiter **Cristina Ferreira** appellata, nata die 9 Septembris 1977, in urbe Turris Veteris, in Portugallia), moderatrix televisionis et diurnaria lusitana est.

Biographia
----------

Nata Turrium Vedrarum anno 1977, Historiis diplomata est, et postea etiam dplome diurnria cepit.

Ab anno 2004, cum Manuel Ludovico Goucha, *Você na TV!* moderat.

Televisio TVI
-------------

* 2002 - Reporter in *Olá Portugal*
* 2003 - *Big Brother - Extra*
* 2003 - Reporter in *Diário da Manhã*
* 2004-attualità - *Você na TV!*
* 2011 - *Uma canção para ti IV*
* 2012 - *A tua cara não me é estranha* (3 anni)
* 2011-2013 - Somos Portugal

Decorationes
------------

* 2011: 2° Galà Trofeo *TV7Dias*: melius moderatrix televisionis totiusque annis.

Notae
-----

1. ↑  *Cristina Ferreira - apresentadora*
2. ↑  *Todos os visuais de Cristina Ferreira em "A Tua Cara Não Me é Estranha"*

Nexus externus
--------------

* Daily Cristina
Wikidata Eugenius Tarle
Res apud Vicidata repertae:Eugenius Tarle: imagoEugenius Tarle: imago
*Nativitas*: 27 Octobris 1875; Kiovia  
*Obitus*: 5 Ianuarii 1955; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, professor, academicus  
*Patronus*: Universitas Tartuensis, Universitas Casanensis, Institutum Coniunctionum Internationalium Moscuense
**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, Order of the Red Banner of Labour, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", honorary doctorate of the University of Oslo  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Eugenius Victoris filius Tarle** (Russice Евгений Викторович Тарле, tr. *Evgenij Viktorovič Tarle*, Kioviae familia Iudaeica mercatoris natus die 27 Octobris [8 Novembris] 1874, Moscuae mortuus die 5 Ianuarii 1955) fuit historicus Russicus et Sovieticus, auctor operum scientificorum de historia Europae (inter alia, de res novas Franciae, Napoleone, Bello Patrio et Bello Crimaeano). Alumnus facultatis historico-philologicae Universitatis Kioviensis, annis ab 1903 ad 1917 privatim docens Universitas Petropolitanae atque annis ab 1913 ad 1918 professor Universitatis Iurievensis erat. Anno 1918 professor ordinarius Universitatis Petropolitanae electus, dein professor Universitatis Moscuensis fuit. Anno 1921 socius correspondens Academiae Scientiarum Russicae et anno 1927 socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS electus est. Tempore Belli Magni Patrii Casanum evacuatus, annis ab 1941 ad 1943 ut professor cathedrae historiae Universitatis Casanensis favebat operi. Annis 1942, 1943 et 1945 Praemiis Stalinianis ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eugenium Tarle** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Eugenius Robinson.
Eugenius Robinson anno 2005.
Eugenius Robinson anno 2006, in generali septuagensimuo quinto conventu Ecclesiae Episcopalis.
**Eugenius Robinson** (Anglice *Gene Robinson,* natus Lexintoniae Kentukiae die 29 Maii 1947), alumnus universitatis Meridianae, est episcopus emeritus Dioecesis Novae Hantoniae in Ecclesia Episcopali Americano. Episcopus coadiutor anno 2003 electus, episcopus dioecesanus Martio 2004 creatus est.

Manifesta homophylophilia innotuit. Declarationis Montis Regii pro iuribus humanis de homophylophilia conventui interfuit.

Notae
-----

1. ↑  Adams 2006.
2. ↑  "The Right Reverend V. Gene Robinson: IX Bishop of New Hampshire". Diocese of New Hampshire .

Bibliographia
-------------

* Adams, Elizabeth. 2006. *Going to Heaven: The Life and Election of Bishop Gene Robinson.* Brooklyni Novi Eboraci: Soft Skull Press. ISBN 9781933368221.
* Hein, David, et Gardiner H. Shattuck, Jr. 2004. *The Episcopalians.* Novi Eboraci: Church Publishing. ISN 9780898694970.
* Robinson, Gene. 2008. *In the Eye of the Storm: Swept to the Center by God.* Seabury Books. ISBN 9781596270886.
**Eugenius Alexander Gustavus Fridericus Carolus Aemilius** (Theod. *Eugen Alexander Gustav Fritz Karl Emil*) **de Finckh** (natus 27 Martii 1860 in oppido Varel (Oldenburgum), mortuus Sancti Blasii 13 Iulii 1930) minister publicus et praeses ministrorum Oldenburgi fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Finckh anno 1877 maturitatem adeptus est et deinde iurisprudentiae studebat. Ab anno 1885 minister publicus Oldenburgi Magni Ducati et ab anno 1890 iudex oppido *Brake* (Oldenburgum) erat. Anno 1898 iudex superior Oldenburgi erat et ab anno 1900 consiliarius administerii Oldenburgensis.

Cursus honorum
--------------

Finckh, qui nullius factionis sodalis erat, anno 1904 praeses consilii Ecclesiae Evangelicae Oldenburgi electus est et ad annum 1920 mansit. A die 17 Aprilis 1923 ad mortem praeses ministrorum Oldenburgi fuit.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae breve in Tabulario Foederali Germaniae (lingua Theodisca)

Praesides Ministrorum Rei Publicae Oldenburgensis (1918 - 1946)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne OldenburgiInsigne Oldenburgi |
| Bernhardus Kuhnt |
Theodorus Tantzen |
Eugenius de Finckh |
Fridericus Cassebohm |
Carolus Röver |
Georgius Joel |
Theodorus Tantzen |
|  |
**Tiberius Pomponius Bassus** (quo anno natus mortuusve est, nescimus) senator Romanus tertio saeculo erat.

Cursus honorum
--------------

Magistratus a Pomponio administratos post consulatum anni 259 ex inscriptione Graeca novimus: proconsul, fortasse Africae, fuit, *comes imperatoris*, verisimile Gallieno vel Claudio Gothico regnante, consul ordinarius II anno 271 et Praefectus urbi Romae anno 270 aut 271, tum corrector totius Italiae Diocletiano imperatore circa annum 288.

Familia
-------

Filia eius Pomponia Ummidia Flavio Antiochiano consuli nupsit.

Notae
-----

1. ↑  PIR P 702
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T 10, c. 122

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Nummius Tuscus et Mummius Bassus**  |  **Consul** 259cumNummio Aemiliano Dextro | Successores: **Publius Cornelius Saecularis II et Gaius Iunius Donatus II**  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Flavius Antiochianus II et Virius Orfitus**  |  **Consul** 271cumImp. Caesare Lucio Domitio Aureliano Augusto | Successores: **Titus Flavius Postumius Quietus et Iunius Veldumnianus**  |
**Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus anno 212 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens
----

Pater eius Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus anno 238 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Anno 216 a.C.n. aedilis curulis fuit et post Proelium Cannense factum magister equitum dictatoris Quinti Fabii Maximi Cunctatoris fuit. Anno 214 imperio prolongato in Italia australi certavit. Victoriam apud Beneventum contra Poenos adeptam in templo Libertatis Deae a patre aedificato tabula picta celebravit, quam praesertim *volonibus* quasi servis adeptus erat, qui nunc liberati sunt. Anno 213 consul II erat, nunc cum Quinto Fabio Q.f. Maximo filio Cunctatoris. Anno 212 insidiis Lucano Flavio necatus est, qui a Romanis ad Carthagenienses transierat.

Bibliographia
-------------

* Tassilo Schmitt, "S. Gracchus, Ti. [I 14]" in *Der Neue Pauly* vol. 11 (Stutgardiae: Metzler, 2001. ISBN 3-476-01481-9) col. 391.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXIV 14,1-16,9
2. ↑  Polybius VIII 35

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Aemilius M.f. Paulus II et Gaius Terentius C.f. Varro**  |  **Consul** 215 a.C.n.cumLucio Postumio A.f. Albino | Successores: **Quintus Fabius Q.f. Maximus Verrucosus IV et Marcus Claudius M.f. Marcellus III**  |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Quintus Fabius Q.f. Maximus Verrucosus IV et Marcus Claudius M.f. Marcellus III**  |  **Consul** 213 a.C.n.cumQuinto Fabio Q.f. Maximo | Successores: **Appius Claudius P.f. Pulcher et Quintus Fulvius M.f. Flaccus III**  |
Exemplar agroglyphi facturae simplicis ut erant in initio.
**Agroglypha** sunt delineationes impressae praecipue in agris frumentorum quae huc illuc in variis regionibus Europae et Americae apparuerunt ab anno 1960.

Ars popularis
-------------

Sunt tabulae pictae in natura et opera artistica spontanea ab auctoribus anonymis ruri facta, quae "ars popularis anonyma" nuncupari possunt, ita ut sunt "graphita" anonyma quae ubique pinguntur in urbibus, exprimendo sensibilitatem et mundi visum contemporaneorum.

Structura
---------

In initio agroglypha imagines simplices praebebant, auctores enim ea simplicibus instrumentis imprimebant, cum funibus, baculis et tabulis quibus segetes ad formas inscribendas premebant.

Postea, progressu rerum informaticarum crescente, delineationes ordinatro conceptae magis magisque intricatae fiunt, et non iam tabulis et funibus faciuntur sed cum machinis tonsoriis teleductis et programmate electronico instructis.

Auctores
--------

Multi auctores agroglyphorum, quos iure ac merito inter artifices modernos numerari possunt, palam demonstraverunt quibus modis egissent.

Ita, anno 1991 Doug Bower et Dave Chorley, pictores Angli, incolae Southampton, palam se demonstrarunt auctores agroglyphorum.

Mythus
------

Sunt tamen qui putent haec signa caelitus facta esse, sicut fit et fiebat in populis primordiis et silvaticis qui pro certo habebant et habent statuas sculptas deorum non ab homine factas sed de caelo cecidisse, quo apparet indolem primitivam non omnino disparuisse de societatibus humanis hypertechnologicis.

Tam magna est enim artis fascinatio quae semper in se aliquid divinum habet.

Aliae opiniones
---------------

Non desunt tamen scientifici qui suis methodis indagare pergunt ad alias origines inveniendas, ut phaenomena meteorologica, sed omnes eorum opiniones inter se differunt et nemo eorum adhuc aliquid certum proponere valuit.

Notae
-----

1. ↑  [url= Ars et artificium.]

Nexus interni
-------------

* Ars oecologica
Wikidata Otto Fricke
Res apud Vicidata repertae:Otto Fricke: imagoOtto Fricke: imago
*Nativitas*: 21 Novembris 1965; Crefeldia  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, Causidicus, lobbyist  
*Patronus*: Uber Technology
**Consociatio**

*Factio*: Factio Democratica Liberalis Germaniae  
*Religio*: Evangelical Church in the Rhineland
**Memoria**

*Laurae*: Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

**Otto Fricke** (natus 21 Novembris 1965 oppido *Crefeldia*/Rhenania) rerum politicarum peritus Theodiscus factionis FDP est.

Iuventus et munus
-----------------

Fricke anno 1985 in Crefeldia testimonium maturitatis adeptus est, deinde militavit atque tum Friburgi iurisprudentiae studebat. Anno 1992 primam, anno 1995 secundam probationem accepit. Ab eo anno et iuris consultus operam dedit. Annis 1996 - 2002 consiliarius iurisprudentiae fractionis FDP Dieta Foederalis Germaniae erat.

Familia
-------

Fricke uxorem duxit atque tres liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Fricke ab anno 1989 sodalis FDP est. Anno 2002 legatus Dietam Foederalem electus est. Ab anno 2009 etiam procurator fractionis FDP in parlamento Theodisco erat. Anno 2013 autem noniam legatus Dietae Foederalis electus est, quod factio FDP minus quam 5 per centum suffragiorum acceperat. Anno 2017 iterum legatus ad Dietam Foederalem electus est.

Nexus externi
-------------

* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina fractionis FDP Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
Wikidata Gitta Connemann
Res apud Vicidata repertae:Gitta Connemann: imagoGitta Connemann: imago
*Nativitas*: 10 Maii 1964; Leri  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae, Substitute member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: Lutheranismus, Lutheran Churches
**Memoria**

*Laurae*: Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany  

Gitta Connemann anno 2009
**Gitta Connemann** (nata die 10 Maii 1964 in oppido Leri) rerum politicarum perita Germanica factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam scholam anno 1983 finivit, primo tirocinium venditoris calceorum fecit et ab anno 1984 Osnabrugae et Moguntiaci iurisprudentiae studebat. Anno 1990 primam probationem accepit, tum referendaria fuit atque anno 1993 secundam probationem adepta et causidica admissa est. Tum ad annum 1995 causidica fuit et deinde pro societate conductorum operae intra Visurgem et Amisiam operam dedit. Ab anno 2001 ad usque 2012 iterum causidica fuit.

Cursus honorum
--------------

Connemann ab anno 1996 sodalis Factionis Christianae Democraticae est et annis 1996 - 1999 sodalis consilii communis generalis Hesel erat. Ab anno 2001 consiliaria Circuli Lerensis est. Anno 2002 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est et ad hunc diem manet. In parlamento praecipue pro moribus patriae Frisiae Orientalis operam dat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gittam Connemann** spectant. |

* Biographia in pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

 -5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Muqaghali Maqatayev
**Muqaghali Maqatayev** (Kazachice Sono Мұқағали Мақатаев info, natus die 9 Februarii 1931, mortuus die 27 Martii 1976) fuit poeta, scriptor et interpres Kazachicus.

Muqaghali Maqatayev natus in 9 Februarii, 1931 in Qarasaz vico in Narynqol (hodierna *Raiymbek*) pagi ex Almaty Regio. Ab 1948 usque 1949 studuit in Facultate Philologiae Universitis Kazach. In 1952—1969 operatus quasi praeceptor Lingua Russica in alta schola, annuntians in Kazach Radio, Secretarius exsecutiva «Soviet finibus» (Kazach: *Советтік шекара*) diurna, litterarum baculum de «Socialist Kazachstan» (Kazach: *Социалистік Қазақстан*) et «Culture et Vita» (Kazach: *Мәдениет және Тұрмыс*) ephemerides et «Stella» (Kazach: *Жұлдыз*) magazine. In 1970, factus membrum Kazachstania scriptorum Unionis. 1973—1974 Apud Institutum artium studiis ac litteris ad Moscua.

Muqaghali Maqatayev opera incipit passim divulgari 1948. Notum enim in sua poesi «Appassionata» (Kazach: Аппассионата, 1962). Multi ex Maqatayev poeticam collections ingressus aureum fiscus Kazach nationalibus carmina. Multi Maqatayev carmina musicum. Et translata ad rhythmos Kazach sonnets of William Shakespeare (1970), carmina Walt Whitman (1969), Dantes «Divina Comoedia» (1971) et aliis.

Muqaghali Maqatayev 27 Martii obiit, 1976 in Almaty at aetatis 45. In 1999 Muqaghali Maqatayev ob poemata «Amanat» (Kazach: *Аманат*) postumus tribuitus cum praemio civitatis est a Reipublica Kazakhstan.

Notae
-----

1. ↑  Макатаев Мукагали *«Kazachstania». National Encyclopedia*
Wikidata Municipium urbanum Marburgi
Res apud Vicidata repertae:Municipium urbanum Marburgi: insigneMunicipium urbanum Marburgi: insigne
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 46°33′0″N 15°39′0″E  
*Numerus incolarum*: 112 395  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Slovenia  

**Geographia**

*Superficies*: 147.5 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Municipium urbanum Marburgi: situsMunicipium urbanum Marburgi: situs
**Municipium urbanum Marburgi** (Slovenice: *Mestna občina Maribor*) est municipium urbanum Sloveniae cui caput est urbs Marburgum. Municipium in regione statistica Transdravania et in provincia historica  Styria situm. Incolunt municipium 112.682 (anno 2020).

Geographia
----------

* Dravus

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Municipium urbanum ad Archidioecesem Mariborensem pertinet.

Vici et loci in municipio urbano
--------------------------------

* **Marburgum** - Urbs caput municipii urbani.

*Bresternica, Celestrina, Dogoše, Gaj nad Mariborom, Grušova, Hrastje, Hrenca, Jelovec, Kamnica, Košaki, Laznica, Limbuš, Malečnik, Meljski Hrib, Metava, Nebova, Pekel, Pekre, Počehova, Razvanje, Ribniško selo, Rošpoh - del, Ruperče, Srednje, Šober, Trčova, Vinarje, Vodole, Vrhov Dol, Za Kalvarijo, Zgornji Slemen, Zrkovci, Brezje*.

Notae
-----

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Municipium urbanum Marburgi** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 46°33′0″N 15°39′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |

* Proprius municipii situs interretialis
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Regnum Agronis.
**Agron** (Graece Ἄγρων; mortuus 231 a.C.n.) fuit rex Illyriorum. Polybius historicus Graecus de rege scripsit ut fortior rex Illyriae quam alios reges antecedentes.

De vita
-------

Agron fuit filius Pleurati II, regis Ardiaeorum, qui in hodierna Albania septentrionale vivebant. Rege Agrone Ardiaei Dyrrachium, Corcyram, et insulam Phariam ceperunt et regnum maxime floruit. Exercitus et classis Illyriae magna et praeclara inter Balcanos erant. Adriaticum mare a navibus Illyricis, lembi, occupabatur. Agron ducem insulae Phariae Demetrium, postea Pharium appellatum, fecit. Anno 234 a.C.n. successio regalis Epiri finem habuit et res publica socialis facta est et Arcanania meridionalis libertatem recuperavit. Aetoli statim Arcananiam invaserunt atque regionem Sini Ambracii et urbem Ambraciam, olim caput regni illius Pyrrhi, occupaverunt. Urbs Medion obsidione clausa est sed anno 231 a.C.n. Agron et classis lemborum Ardiaeorum Aetolos qui urbem obsidebant superaverunt. Clades Aetolorum et res gestae Agronis clarae in Graecia erant. Post victoriam contra Aetolos Agron celebravit et multo bibit sed a pleuritide affectus est et mortuus est eodem anno. Filius Agronis Pinnes rex de iure factus est sed, de facto, vera regina uxor mortui regis, Teuta, erat.

Agron duas uxores habuit: prima Triteuta, secunda Teuta fuit.

Fontes antiqui
--------------

* Polybius, *Historiae*, 2,3.

Bibliographia
-------------

* Astin, A. E. ; The Cambridge Ancient History: Rome and the Mediterranean to 133 B.C. Volume 8. Cambridge University Press, 1998.​
* Berranger, Danièle; Cabanes, Pierre; Berranger-Auserve, Danièle; Épire, Illyrie, Macédoine: Mélanges offerts au Professeur Pierre Cabanes. Presses Universitaire Blaise Pascal, 2007.​
* Hammond, Nicholas Geoffrey Lemprière; *Epirus: The Geography, the Ancient Remains, the History and Topography of Epirus and Adjacent Areas*. Clarendon Press, 1967. ​
* Hammond, Nicholas Geoffrey Lemprière; Walbank, F. W. *A History of Macedonia: Volume III: 336-167 B.C*. Oxford University Press, 1988. ​
* Wilkes, John, Dalmatia. Routledge & K. Paul, 1969. ​
* Wilkes, John, The Illyrians. Wiley-Blackwell, 1995. ​

Nexus interni
-------------

* Index regum Illyricorum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Agronem** spectant. |
*Ahalya*, a Raja Ravi Varma (1848–1906) picta
**Ahalyā** (Sanscritice अहल्या) in mythologica Indica est uxor sapientis Gautamae Maharishi. In pluribus scripturis Hinduisticis dicitur ab Indra, deorum rege illecta, maledictione a marito punita, a Rama, Vishnu avatara, maledictione liberata esse. Fabula eius ex antiquitate reperitur in Indiae scripturis sacris atque in fabulis popularibus.

Ahalya, a deo Brahma mulier pulcherrima creata, nupta erat multo maiori Gautamae. In prima narratione integra, cum Indra maritum eius simulans venit, Ahalya simulacrum perspiciens nihilominus petitioni assentitur. In fontibus posterioribus culpá absolvitur, dicitur ea ab Indra dicepta vel stuprata esse. Omnibus in fabulis Ahalyae et amatori aut violatori Gautama maledicit. Maledictio variat per fabulas, sed fere in omnibus versiones Rama liberator redomptorque describitur. In primis fabulis Ahalya peccatum luere debet satisfactione severa, mundo invisibilis manens, deinde propter hospitium Ramae oblatum, ab eo purgata est. Posterioribus autem in fabulis, Ahalya maledictione in lapidem conversa, formam humanam recipit postquam a pie Ramae tacta est.

Quamquam seductio ab Indra iam in Brahmanis (inter saecula IX et VI) describitur, amores primum in Ramayana copiose describuntur. Scriptores Medii Aevi incumbunt in liberationem a Rama factam, quae argumentum salutaris Dei gratiae habetur. Fabula Ahalyae, crebo in scripturis sacris narrata, in poëmatibus, narrationibus, saltatione, theatroque superest. Hodie scriptores saepe opiniones ipsius Ahalyae, fabulam ex oculis eius narrantes; alii liberos eius describunt.

In religione a maioribus tradita, Ahalya extollitur prima ex panchakanyis (quinque virginibus), pudicitiae muliebris archetypis, cuius nomina recitata peccata depellere creduntur. Etsi aliqui eius fidelitatem ac patientiam sub maledictione monstratam laudant, alii adulterium eius condemnant.

Bibliographia
-------------

* Doniger, Wendy. "Indra and Ahalya, Zeus and Alcmena". *Splitting the Difference: Gender and Myth in Ancient Greece and India*. Chicago: University of Chicago Press, 1999. ISBN 978-0-226-15641-5.
* Rambhadracharya (Swami). *Ahalyoddhāra* [Liberatio Ahalyae] (Hindice). Jagadguru Rambhadracharya Handicapped University, 30 March 2006.
* Söhnen-Thieme, Renate. "The Ahalya Story Through the Ages". In *Leslie, Julia. Myth and Mythmaking: Continuous Evolution in Indian Tradition*. Curzon Press, 1996. ISBN 978-0-7007-0303-6.
Aemilius Aguinaldo

Wikidata Aemilius Aguinaldo
Res apud Vicidata repertae:Aemilius Aguinaldo: imagoAemilius Aguinaldo: imagoAemilius Aguinaldo: subscriptioAemilius Aguinaldo: subscriptio
*Nativitas*: 22 Martii 1869; Kawit  
*Obitus*: 6 Februarii 1964; Manila  
*Patria*: Ohium  

**Officium**

*Officium*: President of the Philippines  
*Munus*: politicus, autobiographus, miles, Rerum novarum cupidi  

**Consociatio**

*Factio*: Katipunan  
*Religio*: Ecclesia Catholica Romana, Libera Ecclesia Philippina
**Familia**

*Genitores*: Carlos Aguinaldo; Trinidad Famy-Aguinaldo  
*Coniunx*: Hilaria Aguinaldo  
*Proles*: Emilio del Rosario Aguinaldo  

**Memoria**

*Laurae*: Philippine Legion of Honor  
*Sepultura*: Aguinaldo Shrine  

**Insignia heraldica**

Aemilius Aguinaldo: insigneAemilius Aguinaldo: insigne
**Aemilius Aguinaldo** (Philippinice *Emilio Aguinaldo*) (natus die 22 Martii 1869, mortuus die 6 Februarii 1964) fuit primus Rei Publicae Philippinarum strategos et praeses, 1891–1901. Cum Andrea Bonifacio, erat alter dux Katipunenis et generalis praefectus in bellum contra Hispaniam et postquam Civitates Foederatas Americae.

Nexus interni
-------------

* Ultimi Philippinarum

Nexus externi
-------------

* The Philippine Presidency Project
* Philippini in Historia: Aemilius Aguinaldo

Praesides rei publicae Philippinarum

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aemilius Aguinaldo 1899-1901 • Manuel Quezon 1935 • Iosephus Laurel 1943 • Sergius Osmeña 1944 • Manuel Roxas 1946 • Elpidius Quirino 1948 • Raimundus Magsaysay 1953 • Carolus P. Garcia 1957 • Deodatus Macapagal 1961 • Ferdinandus Marcos 1965 • Corazón Aquino 1986 • Fidelis Ramos 1992 • Iosephus Estrada 1998 • Gloria Macapagal-Arroyo 2001 • Benignus Aquino tertius 2010 • Rodericus Duterte 2016 • Ferdinandus Marcos iunior 2022
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Secretarii rerum externarum Philippinenses |
|  |
Wikidata Ludmila Černych
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 13 Iunii 1935; Shuya  
*Obitus*: 28 Iulii 2017; Russia  
*Patria*: Unio Sovietica, Ucraina, Russia  

**Officium**

*Munus*: astronomus  

**Familia**

*Coniunx*: Nicolaus Černych  

**Ludmila Ioannis filia Černych** (Russice Людмила Ивановна Черных, tr. *Ljudmila Ivanovna Černych*; Ucrainice Людмила Іванівна Черних, tr. *Ljudmyla Ivanivna Černych*; 13 Iunii 1935 – 28 Iulii 2017) fuit astronoma Russica Sovietica et Ucrainica.

Anno 1959 studia perfecit apud facultatem physico-mathematicam Instituti Paedagogici Ircutensis (nunc in Universitatem Ircutensem inclusi). Annis a 1959 ad 1963 in laboratorio temporis et frequentiae Ircutensi et ab anno 1964 in Observatorio Astrophysico Crimaeae laborabat. 268 asteroides invenit. Maritus et collaborator eius (ab anno 1957 ad mortem suam) fuit Nicolaus Černych (in cuius honorem asteroidem 6619 Kolya, anno 1973 ab ea repertam, nominavit). Asteroides 2325 Chernykh in honorem Nicolai et Ludmilae Černych (translitteratione alia, Chernykh) nominatus est.

Nexus externi
-------------

* Biographia Ludmilae Černych in situ interretiali Instituti Astronomici Sternbergiani Universitatis Moscuensis Lomonosovianae **(Russice)**
* L.I. Černych obiit **(Russice)**
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Critica rationis practicae** (Theodisce *Kritik der praktischen Vernunft*) est philosophicum Immanuel Kantii opus quod philosophiam moralem sive ethicam deontologicam tractat, Rigae anno 1788 prolatm. Theoria sua respectus dignitatis personae, quae non medium sed fines esse putat, secundum "categoriam imperativam" a priori percipitur postulat. Et autonomiam voluntatis sub legem moralis posse cogitat.

Forma operis
------------

* **Pars I: Doctrina elementaria de ratione purae ac praticae**

Liber I, Analysis rationis praticae
ubi maxium volunatis tractatur 

Liber II, Dialectica rationis purae ac praticae
ubi immortalitas animae et existentia Dei postulatur.

* **Pars II: Methodologia de rationie purae ac praticae**
* Conculsio

Notae
-----

1. ↑  Pars I, Liber 1.

Nexus interni
-------------

* *Fundamentum metaphysicae moralitatis*

Nexus externi
-------------

* Testus originalis (Theodisce)
* Versio Latina Frederici Gottlob Born
Denarius M. Nonii Sufenatis circa 59 a.C.n. signatus. Ex una parte caput dei Saturni et litterae SVFENAS S.C. Ex altera Victoria Syllam in armorum acervo sedentem coronans et litterae SEX NONI PR(aetor) L(udos) V(ictoriae) P(rimus) F(ecit).
**Ludi Victoriae Sullanae** primum anno 81 a.C.n. celebrati sunt per septem dies a 26 Octobris usque ad 1 Novembris ut proelium iuxta Portam Collinam die 1 Novembris 82 a.C.n. feliciter pugnatum deae Victoriae dicarent. Qui ludi etiam Augusto imperatore annuatim celebrabantur. De eis nos certiores facit denarius iussu M. Nonii Sufenatis anno 59 a.C.n. in honorem patris Sexti Nonii Sufenatis percusso qui primus annos 81 a.C.n. tum cum praetor erat eos celebravit.

Fontes
------

* Velleius Paterculus, *Historiae* 2.27.6
* CIL I (2) 333
* Cicero, *Orationes Verrinae* 1.31

Notae
-----

Bibliographia
-------------

* "Victoria" in C. Daremberg, E. Saglio, edd. *Dictionnaire des antiquités grecques et romaines* (Lutetiae, 1877-1919. 10 voll. Textus)
* J. Carcopino, *Sylla ou la monarchie manquée* pp. 116-117
* H. B. Mattingly, "The denarius of Sufenas and the Ludi Victoriae" in *Numismatic Chronicle* vol. 16 (1956) pp. 189-203
* J.-Cl. Richard, "La victoire de Marius" in *Mélanges d'archéologie et d'histoire* vol. 77 (1965) pp. 69-86 (vide p. 69 n. 2)

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Paulus Löbe anno 1924
**Paulus** (*Paul*) **Löbe** (natus 14 Decembris 1875 Lignitii (Silesia), mortuus Bonnae 3 Augusti 1967) vir publicus factionis SPD fuit.

Iuventus et munus
-----------------

Pater Pauli faber tignarius erat. Post scholam primariam finitam Löbe tirocinium typographi fecit. Vratislaviae ab anno 1890 in societate typographica laboravit. Annis 1899 - 1920 diurnarius actorum diurnorum factionis SPD Vratislaviae erat. Saepe propter commentarios suos in carcerem coniectus est, quod e.g. suffragium aequum et feminarum postulaverat. Primo bello mundano propter morbum pulmonis non interfuit. Post annum 1945 iterum diurnarius laboravit.

Cursus honorum
--------------

Paulus Löbe, qui ab anno 1895 sodalis SPD fuit, annis 1901 - 1909 decurio Vratislaviae, annis 1915 - 1920 legatus dietae provinciae Silesiae erat. Anno 1919/1920 legatus et praeses vicarius Consilii Formae Civitatis Constituendae fuit, deinde anno 1920 legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad annum 1933 mansit. Hoc officio et pro Europa unificata certavit, una cum Aristide Briand, Eduardo Beneš et Conrado Adenauer. Annis 1920 - 1924 et 1925 - 1932 praeses Dietae Imperii erat, anno 1932/1933 praeses vicarius. Anno 1925 et candidatus praesidis rei publicae propositus est, quod autem negavit; nam legatus parlamenti manere cupiebat.

Sub dictatura Nazistarum
------------------------

Löbe anno 1933 a Nazistis in carcerem coniectus est, ibique sex menses tenebatur. Postquam liberatus est, pro domo editoria laboravit. Post Coniurationem 20 Iulii 1944 iterum captus est. Cum bellum finitum esset, cum aliis Theodiscis e Silesia fugatus est.

Post secundum bellum mundanum
-----------------------------

Aedificium Dietae Foederalis *Paulus Löbe* Berolini Berolini Löbe anno 1945 cum aliis factionem SPD iterum condidit et anno 1948/1949 legatus consilii parlamentarici et anno 1949 legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Tum grandissimus natu legatus fuit. Anno 1953 non iam candidatus parlamenti erat. Anno 1953 civis honorarius urbis Berolini factus est. Nunc et aedificium Dietae Foederalis eius nomen habet.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Musei Historici Germanici (lingua Theodisca)
Wikidata Alexander Voronkov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1887;   
*Obitus*: 1965;   

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, philologus classicus, bibliographer  
*Patronus*: Philological Faculty of Moscow State University
**Alexander Ioannis filius Voronkov** anno 1887 natus et anno 1965 mortuus, historicus et bibliographus Russicus fuit. In seminario orthodoxo Tulae et in Universitate Moscuensi educatus, in gymnasiis classicis et in Universitate Moscuensi (post Bellum Orbis terrarum posteriorem) docebat. Indicem bibliographicum operum Russicorum de antiquitate classica ab anno 1895 ad 1959 editorum composuit.

Notae
-----

1. ↑  Russice *Александр Иванович Воронков*.

Bibliographia
-------------

* Александр Иванович Воронков (1887–1965) // Вестник древней истории. 1965. № 2 (92). С. 244. **(Russice)**

Nexus externi
-------------

* Alexandri Voronkov index bibliographicus **(Russice)**
* De Alexandro Voronkov **(Russice)**
**Tiberius Claudius P.f. Nero** (natus saeculo 3 a.C.n. mortuus post annum 202 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens
----

Consobrinus eius Gaius Claudius Ti.f. Nero consul anni 207 a.C.n. erat, proavus autem Appius Claudius Caecus, qui annis 307 et 296 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Tiberius Claudius ipse anno 204 praetor in Sardinia legionem rexit atque frumentum in Africam ad milites Publii Cornelii Scipionis misit. Anno 202 una cum Marco Servilio C.f. Pulice Gemino consul fuit. Claudius Africam provinciam accepit: L navibus transiret et una cum Scipione milites contra Poenos duceret. Sed procella magna coactus est, ut portum Populonii adiret. Tum Ilvam et Corsicam navigavit, ubi nova tempestate impeditus est. In oppido Carali in Sardinia naves refici iussit, sed tum tempus navigandi finitum erat et ita noniam Proelio Zamensi interfuit. Imperio non prorogato domum rediit nihil praeterea de eo novimus.

Bibliographia
-------------

* Fridericus Münzer: *Claudius 249).* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band III,2, Stuttgart 1899, Sp. 2776–2777.
* Wolfgangus Will, "C. Nero, Ti." in *Der Neue Pauly* vol. 3 (Stutgardiae: Metzler, 1997. ISBN 3-476-01473-8) col. 10.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, *Ab urbe condita*, XXIX 11,11; 13,2; 13,5; 36,1.
2. ↑  Titus Livius, op.cit. XXX 27,1-5.
3. ↑  Titus Livius, op.cit. XXX 38,6seq. et 39,1seqq.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gnaeus Servilius Cn.f. Caepio et Gaius Servilius C.f. Geminus**  |  **Consul** 202 a.C.n.cumMarco Servilio C.f. Pulice Gemino | Successores: **Gnaeus Cornelius L.f. Lentulus et Publius Aelius Q.f. Paetus**  |
Vexillum Ucrainae
Constat **vexillum Ucrainae** in duo libratis fasciis cum aequalibus amplitudinibus, quae caelum caeruleum, pacem imitantem, super frumenti luteos agros, prosperitatem imitantes, exprimunt.

Historia
--------

Ucrainis Galiciae vexillo, e fasciis caeruleo et gilvo constans, iam anno 1848 ut nationali utebantur. Id annis 1918–1920 Rei Publicae Ucrainicae Popularis et Civitatis Ucrainicae vexillum fuit, post Ucrainae libertatem anno 1991 declaratam denuo in usu est, die 28 Ianuarii 1992 officiale institutum.

Vexilla civitatum Europae

*Vexillum Europae*
Albania · Andorra · Armenia · Atropatene · Austria · Belgium · Bosnia et Herzegovina · Bulgaria · Cechia · Croatia · Cyprus · Dania · Estonia · Finnia · Francia · Georgia · Germania · Graecia · Helvetia · Hibernia · Hispania · Hungaria · Islandia · Italia · Lettonia · Lichtenstenum · Lituania · Lusitania · Luxemburgum · Macedonia · Melita · Moldavia · Nederlandia · Mons Niger · Norvegia · Polonia · Principatus Monoeci · Regnum Britanniarum · Romania · Russia · Ruthenia Alba · Serbia · Sanctus Marinus · Slovacia · Slovenia · Suecia · Turcia · Ucraina · Vaticanum · Kosovia
*Vexilla regis prodeunt*
**Vexilla Regis** est hymnus et oratio, quae sanctam crucem laudat. Hic hymnus exempli gratia Die Passionis Domini, Inventioneque et Exaltatione Sanctae Crucis festibus canitur. Verba huius orationis e poemate a Venantio Fortunato scripto constituta sunt. 

Vexilla regis prodeunt,
fulget crucis mysterium,
quo carne carnis conditor
suspensus est patibulo.
Confixa clavis viscera
tendens manus, vestigia
redemptionis gratia
hic inmolata est hostia.
Quo vulneratus insuper
mucrone diro lanceae,
ut nos lavaret crimine,
manavit unda et sanguine.
Inpleta sunt quae concinit
David fideli carmine,
dicendo nationibus:
regnavit a ligno Deus.
Arbor decora et fulgida,
ornata regis purpura,
electa, digno stipite
tam sancta membra tangere!
Beata cuius brachiis
pretium pependit saeculi!
statera facta est corporis
praedam tulitque Tartari.
Fundis aroma cortice,
vincis sapore nectare,
iucunda fructu fertili
plaudis triumpho nobili.
Salve ara, salve victima
de passionis gloria,
qua vita mortem pertulit
et morte vitam reddidit.

Nexus externus
--------------

* *Vexilla Regis* in Bibliotheca Latina

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
**Cimmerii** (Graece Κιμμέριοι) sunt populus mythologiae Graecae, qui libro undecimo Odysseae Homeri ad fines mundi habitare dicuntur. Solem Cimmeriae numquam fulgere fama fuit. Circe Ulixem in Cimmeriam misit ut viam in regnum Plutonis inveniret.

Litteris renatis viri docti Cimmerios a Gomero nepote Nohae ortos atque Cimbros in Iutia habitantes eundem populum fuisse adfirmaverunt. Confer enim Christianum Cilicium Cimbrum (vel potius Henricum Ranzovium) belli Dithmarsici verae descriptionis libro primo:

Cimbros vero a Gomero nepote Nohae. .. ortos esse nomenque ab eo per tot secula [sic] paululum immutatum trahere consentiens omnium opinio est.. .. Posteri a Gomero orti ad Bosphorum Maeotidi paludi proximum, qui de illis Cimmerius est appellatus, ultra Thraciam, ubi Tanais oritur, sedes habuerunt ipsi Cimmerii dicti.. .. Hinc postea. .. per regiones propinquas Russiam Lituaniam Livoniam Borussiam et Wandaliam eam, quam nunc Pomerani et Megalburgici obtinent, in Cimbricam Chersonnesum progressi totoque eo littore se passim diffundentes late dominati sunt et castrato paululum nomine literaque interiecta Cimbri nuncupati.
Nexus interni
-------------

* 1307 Cimmeria

Nexus externi
-------------

* Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~, t. I, p. 863 (cum textu de Cimmeriis, populis Asiae geminis)
Vexillum Sancti Davidis.
Vexillum Sancti Davidis (dextra) cum vexillo Cambriae (laeva) in pompa Diei Sancti Davidis exhibitum.
**Vexillum Sancti Davidis** (Cambrice *Baner Dewi Sant*) usitate est crux flava in campo nigro, sed etiam videtur crux nigra in campo flavo, aut etiam cruce engrallata. Quod repraesentat Sanctum Davidem (Cambrice *Dewi Sant*) (circa 500 – circa 589), episcopum Meneviensem saeculo sexto et sanctum patronalem Cambriae.

Vexillum adhibitum est symbolum Cambriae ut alternum vexilli draconis rubri, eodem sensu quo cruces Sancti Georgii, Sancti Andreae, Sancti Patricii, et Sancti Pirani adhibentur ad Angliam, Scotiam, Hiberniam, Cornubiam proprie repraesentandas (quarum ei sunt sancti patronales). Vexillum simile est armarum heraldicarum Dioecesis Sancti Davidis.

Vexillum Sancti Davidis est traditio nova, etiam adeo in Cambria ante 1994 plerumque ignotum. Historia vexilli aliquantulum obscura manet, sed designatio ut videtur saeculo vicensimo ineunte orta est. Una coniectura ponit vexillum evolutum esse ut super templa Anglicana in Cambria exhiberetur, eodem modo Crux Sancti Georgii extra templa in Anglia exhiberi solet, sed ex anno 1954 templa in Cambria vexillum arma heraldica ferens Ecclesiae in Cambria usitatius exhibent, illo anno concessa.

Nexus interni
-------------

* Crux Sancti Albani
* Crux Sancti Georgii
* Crux Sancti Patricii
* Vexillum Scotiae

Nexus externi
-------------

* Pompa Diei Sancti Davidis. stdavidsday.org.
*Vide etiam paginam discretivam:* Turricella (discretiva)


Wikidata Turricella ad Sanctam Julillam
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°1′0″N 9°10′0″E  
*Numerus incolarum*: 824  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Papiensis  

**Geographia**

*Superficies*: 3.63 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Corvinum, Mornicum, Oliva, Rubeccum, Fanum Sanctae Julillae  

**Tabula aut despectus**

Turricella ad Sanctam Julillam: situsTurricella ad Sanctam Julillam: situs
Turricella ad Sanctam Julillam
**Turricella ad Sanctam Julillam** (Italiane: *Torricella Verzate*) est oppidum et municipium Otalicum, circiter 850 incolarum, in Regione Langobardia, in Provincia Papiensi ac in Agro Ultrapadano Papiensi situm. Incolae *Turricellenses* appellantur.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Derthonensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Bosco Madio, Verzate*.

Municipia finitima
------------------

*Corvino San Quirico, Mornico Losana, Oliva Gessi, Robecco Pavese, Santa Giuletta*.

Nexus interni
-------------

* Ultrapadum Papiensem
* Papiam vel Ticinum
* Municipium Italiae

Notae
-----

1. ↑  G. Casalis, *Dizionario geografico storico-statistico-commerciale degli stati di S. M. il Re di Sardegna* (Taurinis: Maspero, 1833-1856)

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Turricellam ad Sanctam Julillam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Papiensi.
* Collocatio Agri Ultrapadani Papiensis in Provincia Papiensi.Collocatio Agri Ultrapadani Papiensis in Provincia Papiensi.