recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Alvarona
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°26′0″N 15°7′0″E  
*Numerus incolarum*: 956  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Foveana  

**Geographia**

*Superficies*: 49.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Biccarum, Luceria, Rositum, Fanum Sancti Bartholomaei in Galdo, Vulturinum, Vulturaria  

**Tabula aut despectus**

Alvarona: situsAlvarona: situs
Alvarona
**Alvarona** (-ae, *f.*), etiam **Alberona** (Italiane *Alberona*), est oppidum et commune Italicum, circiter 1050 incolarum, in Regione Apulia ac in Provincia Fodiana situm. Incolae *Alberonenses* et *Alvaronenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Lucerina-Troiana

Municipia finitima
------------------

* Biccarum (Apulia)
* Luceria
* Fanum Sancti Bartholomaei in Galdo (BN)
* Rosetum (Apulia)
* Vulturaria (Apulia)
* Vulturinum

Nexus interni
-------------

* Daunia
* Fovea vel Fodia
* Municipium Italiae
* Tabula Apula

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alvaronam** spectant. |
Wikidata Savukoski
Res apud Vicidata repertae:Savukoski: insigneSavukoski: insigne
*Civitas*: Finnia  
*Locus*: 67°17′30″N 28°10′0″E, 67°17′31″N 28°9′52″E  
*Numerus incolarum*: 1 061  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Consilium*: Savukoski municipal council  
*Procuratio superior*: Lapponia  

**Geographia**

*Superficies*: 6 495.95 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Sodankylä, Pelkosenniemi, Salla  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Yona  

**Tabula aut despectus**

Savukoski: situsSavukoski: situs
**Savukoski** (lingua Samica Septentrionali: *Suovvaguoika*) est commune Finnicum fere 1100 hominum (anno 2014) in Lapponia situm. Spissitudo Savukoskorum communis est minima in numero communium Finnicorum, enim tantum 0,17 incolae habitant in unoquoque chiliometro quadrato.

Nomen *Savukoski* e duobus nominibus coniungitur, quae sunt *savu* ('fumus') et *koski* ('torrens'). Nomina substantiva Finnica saepe hoc modo formantur.

Communia vicina sunt Pelkosenniemi, Salla, Bellonia. Trans autem limitem orientalem iacet Russia.

Patrem Natalem, quem multi in Europa alibique habitantes in Rovaniemi habitare putant, Finni plerumque Korvatunturi promunturium, in Savukoski ad finem Russicum situm, incolere credunt.

Nexus externi
-------------

*Kuisjoki* amnis in Savukoski.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 67°17′30″N 28°10′0″E, 67°17′31″N 28°9′52″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon |
Oxidum zinci, pulvis albus. Alia nomina: Zincum album, nix album, calaminum, lana philosophica, album sinicum, florae zinci
**Oxidum zinci** est compositio inorganica cuius formula chemica est ZnO. ZnO est pulvis albus qui in aqua insolubilis est. Quem substantiae additae in numero materiarum merciumque adhibent, exempli gratia, plastica, fictilia, vitrum, ferrumen, unguen, unguenta, pigmenta, tincturae, cibi (zincum ad nutrimentum suppeditans), accumulatra, ferrita, ignem tardans, taeniae ad primam curationem. In natura adest in minerale zincito, sed plurimum oxidi zinci synthetice producitur.

Nota
----

1. 1 2  Arny, Henry Vinecome (1917). *Principles of Pharmacy* (2nd ed.). W. B. Saunders company. p. 483
2. ↑  Hernandezbattez, A; Gonzalez, R; Viesca, J; Fernandez, J; Diazfernandez, J; MacHado, A; Chou, R; Riba, J (2008). "CuO, ZrO2 and ZnO nanoparticles as antiwear additive in oil lubricants". *Wear* **265** (3–4): 422
3. ↑  Marcel De Liedekerke (2006). "2.3. Zinc Oxide (Zinc White): Pigments, Inorganic, 1". *Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry*. Wiley-VCH
Tabula orbis terrarum, zonis temperatis colore rubro signatis.
**Zona temperata** in geographia est alterutra ex temperatis vel tepidis orbis terrarum regionibus latitudinum quae inter tropicos et regiones polares patent. Mutationes aestatis hiemisque in his regionibus plerumque sunt moderatae, contra climata calidissima vel frigidissima aliubi observata; in quibusdam autem regionibus, sicut in Asia et media America Septentrionali, variationes inter aestatem et hiemem extremas esse possunt, quia hae regiones procul a mari iacent, quam ob rem eis est clima continentale. In regionibus usitate tropicis habitis, loci in altitudinibus altis (e.g. inter Andes) clima temperatum habere possunt.

**Zona temperata septentrionalis** a Tropico Cancri (circa 23.5 gradus latitudinis septentrionalis) ad Circulum Arcticum (circa 66.5 gradus latitudinis septentrionalis) extendit. **Zona temperata australis** a Tropico Capricorni (circa 23.5 gradus latitudinis australis) ad Circulum Antarcticum (circa 66.5 gradus latitudinis australis) extendit.

Intra hos fines sunt multa genera climatis, usitate in sex categorias latas digesta: oceanicum (maritimum), mediterraneum, subtropicum humidum, continentale, aridum, semiaridum.

Clima maritimum ab oceanis adficitur, qui temperaturas constantes per annum aliquantum sustinere adiuvant. In zonis temperatis, venti regnantes ex occidente flant; ergo, occidentales continentium temperatorum margines hoc clima maritimum plerumque experiuntur. Inter tales regiones sunt Europa Occidentalis, et occidens America Septentrionalis in latitudinibus inter 40° et 60° septentrionalis (65°Sep. in Europa).

Climata continentale, semiaridum, et aridum plerumque in regionibus mediterraneis inveniuntur, aestatibus calidioribus et hiemibus frigidioribus praeditis. Incrementum et deminutio caloris a latis terris emersis amplificantur. In America Septentrionali, Montes Saxosi sunt obex climatica contra aerem maritimum qui ex occidentem flat, climata semiaridum et continentale ad orientem generantes. In Europa, clima maritimum temperaturas mediterraneas constantes facere potest quia maiores montes perpetui—Alpes—in linea ab oriente ad occidentem iacet (regione ad orientem longorum Montium Scandinaviorum? iacente excepta).

Plurimi homines orbis terrarum in zonis temperatis habitant, praecipue in Hemisphaerio Septentrionali, ob terras emersas.

Nexus interni
-------------

* Circulus polaris
* Habitatio
* Mediae latitudines
* Zona geographica
* Zona subtropica

Bibliographia
-------------

* Amat, Jean-Paul, Lucien Dorize, Carlos Perez, Charles Le Cœur, et Emmanuelle Gautier. 2002. *Éléments de géographie physique.* Coll. Grand Amphi. Lutetiae: Bréal. ISBN 2-7495-0021-4.
* Viers, Georges. 1990. *Éléments de climatologie.* Lutetiae: Nathan. ISBN 978-2-09-191187-8.

Nexus externi
-------------

* De zona temperata, apud wiki.bildungsserver.de
* De zona temperata, apud www.m-forkel.de
Wikidata Zohrab Mnacakanjan
Res apud Vicidata repertae:Zohrab Mnacakanjan: imagoZohrab Mnacakanjan: imago
*Nativitas*: 20 Martii 1966; Erivanum  
*Patria*: Armenia  

**Officium**

*Officium*: Foreign Minister of Armenia  
*Munus*: legatus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  
*Religio*: Ecclesia Apostolica Armena
**Memoria**

*Laurae*: Mkhitar Gosh Medal  

**Zohrab Hračʿja f. Mnacakanjan**, litteris Armenicis Զոհրաբ Հրաչիկի Մնացականյան (Erivani natus die 20 Martii 1966) est legatus et politicus Armeniae.

Tres annos in exercitu Unionis Sovieticae militavit. Alumnus est Instituti Coniunctionum Internationalium Moscuensis et universitatis Mancuniensis in Anglia ubi rebus politicis Europae Occidentalis studuit. Apud ministerium rerum externarum Armenicum operam dedit, sed ab anno 1993 usque in 1997 Londinium missus est. Legatus patriae Genavae ab 2002 iuxta Nationes Unitas regimenque Helveticum, Argentorati ab 2008 iuxta Consilium Europae degebat. Ab 2011 minister vicarius a rebus externis, sed a die 10 Iunii 2014 Novi Eboraci in urbe delegatus permanebat iuxta Nationes Unitas. Die 12 Maii 2018 minister a rebus externis factus est, primo ministro Nicolao Pašinjan.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Zohrab Mnacakanjan** spectant. |

* Vita apud regimen Armenicum
* "Zohrab Mnatsakanyan appointed Armenian Deputy Foreign Minister" (16 Septembris 2011) apud *MediaMax*

Ministri rerum externarum Armenici (1990–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Ašot Egiazarjan 1990 • Raffi Hovhannisjan 1991 • Armenus Kirakosjan 1992 • Vahan Papasjan 1993 • Alexander Arsumanjan 1996 • Vardanes Oskanjan 1998 • Eduardus Nalbandjan 2008 • Zohrab Mnacakanjan 2018 • Ara Ajvazjan 2020 • Armen Grigorjan 2021 • Ararat Mirzojan 2021
Աշոտ Եղիազարյան • Րաֆֆի Հովհաննիսյան • Արման Կիրակոսյան • Վահան Փափազյան • Ալեքսանդր Արզումանյան • Վարդան Օսկանյան • Էդվարդ Նալբանդյան • Զոհրաբ Մնացականյան • Արա Այվազյան • Արմեն Գրիգորյան • Արարատ Միրզոյան
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Armeniae |
|  |
Eni Faʻauaʻa Hunkin Faleomavaega Minor
**Eni Faʻauaʻa Hunkin Faleomavaega Minor,** simpliciter **Eni Faleomavaega,** Samoane **Faleomavaega Eni** (natus 15 Augusti 1943; mortuus 22 Februarii 2017), fuit legatus sine suffragio in Camera Legatorum Civitatum Foederatarum ex Samoa Americana. Nomen *Faleomavaega* est titulus proprius vici Leonis Tutuilae in insula Samoana.

Faleomavaega natus est Vailoae in vico Samoae Americanae die 15 Augusti 1943, sed alitus est in insula Oahu in Havaiis.

Fuit Gubernator Suffectus Samoae Americanae ab anno 1985 usque ad annum 1989. Socius Factionis Democraticae electus est legatus ad Cameram Legatorum, in quo est ab 3 Ianuarii 1989 ad tempore.

Anno 1987, Faleomavaega fuit particeps in navigatione Tahitiis Havaios cumbae *Hōkūleʻa.*

Faleomavaega die 9 Augusti 2007 adfuit in programmate "Better Know a Protectorate" seriei televisificae *The Colbert Report,* a Stephano Colbert factae.

Opus litterarium
----------------

* 1995. *Navigating the Future: A Samoan Perspective on US Pacific Relations.* Institute of Pacific Studies. ISBN 978-0-9644426-1-0.

Notae
-----

1. ↑  American Samoa Congressional Map
2. ↑  Biographia Eni Faleomavaegae[*nexus deficit*] (inventus 9 Maii 2008).

Nexus externi
-------------

* Eni Faleomavaega Situs publicus Camera Legatorum Civitatum Foederatarum
* House Democrats Profile
* U.S. Congressman Eni F. H. Faleomavaega (situs publicus)
***The moon is made of a green cheese***,[1] scilicet "Luna e formella casei recentis constituitur", est locutio communis Anglica, primum ab Ioanne Heywood medio saeculo XVI relata in opere suo *A dialogue of the effectual proverbs in the English tongue concerning marriages*.[2] Exemplum est rei de cuius veritate homines aegre ad credendum persuadebunt. Idem conceptus iam antea reperitur, non in forma locutionis sed in fabula populari a Petro Alfonsi narrata in *Disciplina clericali* ("De bobus lupi promissis a rustico vulpisque iudicio"): faciem lunae imo puteo in aqua reflexum esse: lupum, a vulpe suasum, caseum esse credidisse et in puteo descendisse, unde exire nescivit.[3]

Anno 2002 die 1 Aprilis (quo die res falsas solemus sicut veras dicere) *NASA* photographema Lunae divulgavit in quo datum impressum rite videtur antequam materies Lunaris casearia consumi debeat.[4] Senator Texanus Philippus Gramm ad eandem locutionem non sine sale allusit, qui haec anno 1989 dixit:

*If we should vote next week on whether to begin producing cheese in a factory on the moon, I almost certainly would oppose it ... On the other hand, if the government decided to institute the policy, it would be my objective to see that a Texas contractor builds this celestial cheese plant, that the milk comes from Texas cows, and that the Earth distribution center is located in Texas.* ("Si mox nobis suffragia ferre contigit, an caseus in officina Lunari fieri incipiendus sit necne, suffragio meo paene certe deprecabor, sed, si talis propositus a regimine accipiatur, tunc confirmare coner redemptorem Texanum illam officinam caseariam Lunarem aedificaturum, vaccas Texanas lac illud producturas, Tellustria illius casei horrea non alibi quam in Texia positura.")[5]

Notae
-----

1. ↑  Ita Ioannes Heywood. Locutio saepe sine articulo *a*, rarius aliis variationibus exprimitur
2. ↑  Ioannes Heywood, *A dialogue of the effectual proverbs in the English tongue concerning marriages* pars 2 cap. 7: Farmer (1906) p. 84
3. ↑  Petrus Alfonsi, *Disciplina clericalis* exemplum 23: Hilka et Söderhjelm (1911) pp. 34-35
4. ↑  "Astronomy Picture of the Day ... 2002 April 1"
5. ↑  Adam Meyerson, "The Genius of Ordinary People: Interview with Sen. Phil Gramm" in *Heritage Foundation Policy Review* no. 50 (autumno 1989) pp. 11-12

Bibliographia
-------------

* J. S. Farmer, ed. *The proverbs, epigrams, and miscellanies of John Heywood, comprising: A dialogue of the effectual proverbs in the English tongue concerning marriages; First hundred epigrams; Three hundred epigrams on three hundred proverbs; The fifth hundred epigrams; A sixth hundred epigrams; Miscellanies; Ballads; Note-book and word-lists*. Londinii, 1906 Textus apud archive.org
* Alfons Hilka, Werner Söderhjelm, edd. *Die Disciplina clericalis des Petrus Alfonsi: das älteste Novellenbuch des Mittelalters*. Heidelbergae: Winter, 1911 Textus apud archive.org
Wikidata Cali
Res apud Vicidata repertae:Cali: insigneCali: insigne
*Civitas*: Columbia  
*Locus*: 3°26′24″N 76°31′11″W  
*Numerus incolarum*: 2 471 474  
*Zona horaria*: UTC-5  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Santiago de Cali
**Gestio**

*Consilium*: city council of Cali  
*Procuratio superior*: Valle del Cauca Department, Cauca State  

**Geographia**

*Superficies*: 564 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Holmiae Municipium, Palos de la Frontera, Praga, Orlando (Florida), Novum Eboracum, Miamia, Amstelodamum, Athenae, Mons Regius, Vancuverium, Mons Caroli, Medellium, Bristelmestuna, Caracae, Quitum, Guaiaquilum, Guadalaxara, Monterrey, Urbs Fluminensis, Manila, Florentia, Compostella, Maracaibo, Honolulum  

**Tabula aut despectus**

Cali: situsCali: situs

*Vide etiam paginam fere homonymam:* Kalium

**Cali** sive **urbs Caliensis** (Hispanice interdum *Santiago de Cali*) est urbs circiter 2,119,908 incolarum et caput Vallis Caucanae in Columbia.

Notae
-----

1. ↑  "In urbe Caliensi, intra fines amoenae vallis Caucanae sita": *AAS*. Cf. "Archidioecesis Caliensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cali** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 3°26′24″N 76°31′11″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

Americae Australis urbes milies milium incolarum

Barquisimeto • Barranquilla • Belem de Para • Bogota • Bonus Aër • Brasiliopolis • Cali • Campinae • Caracae • Corduba • Curitiba • Fortalexia • Goiânia • Guaiaquilum • Guarulia • Lima • Manaus • Maracaibum • Medellium • Partido La Matanza • Paulopolis • Pernambucum • Portus Alacer • Quitum • São Gonçalo • São Luís • Urbs Belli Horizontis • Urbs Fluminensis • Urbs Montis Videi • Urbs Sanctae Crucis de Sierra • Urbs Sancti Iacobi • Urbs Sancti Salvatoris in Brasilia • Valentia

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Americae Australis capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Asiae maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Oceaniae maximae
Wikidata Andreas Behring Breivik
Res apud Vicidata repertae:Andreas Behring Breivik: imagoAndreas Behring Breivik: imago
*Nativitas*: 13 Februarii 1979; Asloa  
*Patria*: Norvegia  
*Nomen nativum*: Anders Behring Breivik
**Officium**

*Munus*: trader, salesperson, conductor, mass murderer, terrorist, conspiracy theorist, Agricola  

**Consociatio**

*Factio*: Factio progressus (Norvegia)  
*Religio*: Odinism, Lutheranismus
**Familia**

*Genitores*: Jens Breivik; Wenche Behring Breivik  

Asloa: Norvegicae Administrationis sedes paulo post Impetum ab Andreae Behring Breivik insidiam 
**Andreas Behring Breivik** (vulgo *Anders Behring Breivik,* quod nomen 'andəʂ 'beːriŋ 'bræɪviːk dicitur) die 22 Iulii 2011 rem Impetus comprehensus est et inter sicarios accusatus cum octo homines illo die Asloae ictu bombae atque, brevi post hunc, undeseptuaginta homines plerumque adulescentulos sclopetando in insula Norvegica vulgo Utøya vocata occidisset. In insula sodales congregati erant societatis quae vulgo *Arbeidernes Ungdomsfylking* (vel 'Iuventus Operaria') vocatur. Andreas Breivik iudicibus dixit se facinus commisisse quia Musulmanos et "Marxismum culturalem" odisset, id est islamophobia rassismusque atque politicam multiculturalismi et immigrationis a Factione laboris odisset.

Breivik se ipsum militem esse putat ordinis Pauperum commilitonum Christi Templique Salomonici iterum anno 2002 Londinii conditi. Pagina titularis illius, ut ostendit declarationis verba, et Anglica (*A European Declaration of Independence*) et Latina continet: *De Laude Novae Militiae - Pauperes commilitones Christi Templique Salomonici*. Numerus 2083 in titulo indicatus refert ad quadringentesimum annum post Turcos ante Vindobonam ad montem Calvum victos. 

Die 24 Augusti 2012, iudice Wenche Elizabeth Arntzen tribunalis praeside, viginti unum annos carceris damnatus est. Sed ratio gravitatis homocidii massi, familiae victimae et pupuli perpetuam poenam ut scelus contra humanitatem postulant.

Notae
-----

1. 1 2  pdf "Andrew Breivik" (Breivikii pseudonymum): 2083 A European Declaration of Independence
2. ↑  BBC de Andreae manifesto cui est titulus *2083: A European Declaration of Independence.*
**Andreas Bernstein** (Anglice: Andrew Bernstein; natus 29 Iunii 1949 ) est philosophiae professor apud Collegium Maristarum Novi Eboraci, notus propter suam Obiectivismi defensam.

Professor Bernstein interdum quoque docuit apud Universitatem Harvardianam, Universitatem Dukianam, Universitatem Yalensem, Academiam Militarem CFA, Universitatem Californiae Meridionalis, et etiam apud Institutum Ayn Rand Californiae.

Operae
------

Bernsteinis operae principales sunt mythistoria *Cor Pagani* (Anglice: *Heart of a Pagan*) et detractatus *Praeconium Capitalisticum: Casus Historicus, Oeconomicus, et Philosophicus pro Capitalismo Libero* (Anglice: *Capitalist Manifesto: the Historical, Economic and Philosophical Case for Laissez-faire Capitalism*). Bernstein etiam libellos *CliffsNotes* scripsit pro trebus mythistoriis a Ayn Rand scriptis: *Atlas mundum effudit*, *Fons*, et *Motetum*. 

### Cor Pagani

Mythistoria *Cor Pagani* est de athleta quodam nomine *Swoop* multo animato, qui canistrifollis manipulum et oppidum eius parvum adiuvat aptam artem modumque discere eo consilio, ut ei in campiones futuri sint, tantum in sphaeristerio quam extra. Hac in mythistoria lectores agnoscunt, quid facit heroëm athleticum in magnificum et quare.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis officialis
* Professio Bernsteinis de Notione Promissoque Capitalismi
Wikidata Andros (urbs)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 37°50′13″N 24°56′11″E  
*Numerus incolarum*: 1 428  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Andros Municipality  

**Geographia**

*Superficies*: 102.756 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Andros (urbs): situsAndros (urbs): situs
**Andros urbs** (Neograece: Άνδρος, etiam Χώρα appellata) est urbs et olim demus 4027 incolarum (status: 2010) in Andro insula Graeciae. Ab anno 2011 una cum Hydrusa et Corthio ad demum Andrum pertinet, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα)..

Urbi aedificia sunt partim genere neoclassico extructa partim speciem domuum Cycladum translaticiam sequentia. Areae urbis marmore stratae sunt. Duae insulae urbi obiectae sunt: In prima, quam pons cum Andro urbe coiungit, est castrum Venetum dirutum, in secunda pharus.
Sunt etiam quattuor musea: Museum Archaeologicum copiosum, Museum artis hodiernae, Museum Nautium, Museum artis gentiliciae.

Notae
-----

1. ↑  Lex Callicratis Ministerium Graecum rerum domesticarum
Ashton Eaton, unus ex optimis competitoribus decathli.
**Decathlon**, (*-i* n) est ars athletica multigenera, quo athletae decem ludis gymnicis campestribus, duobus continuis diebus, certant. Ex tribus saltibus (saltus in longitudinem, saltus in altum, saltus perticarius), tribus iactibus (iactus globi, iactus disci, iaculatio), duobus cursibus brevibus (100 et 400 metrorum), uno cursu mediae distantiae (1 500 metrorum), atque uno cursu impedimentorum (110 metrorum) constat.

Viri decathlo in ludis Olympicis hodiernis inde ab Olympiis anni 1912 certant. Mulieres rarius decathlo certant; certamen multigenerum principale muliebre est heptathlon.

### Die primo

* Cursus 100 metrorum
* Saltus in longitudinem
* Iactus globi
* Saltus in altum
* Cursus 400 metrorum

### Die secundo

* Cursus impedimentorum 110 metrorum
* Iactus disci
* Saltus perticarius
* Iaculatio
* Cursus 1 500 metrorum

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Decathlon** spectant. |

* Decathlon apud iaaf.com

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok, Editio secunda anni 2009*, sub voce *"tiokamp"*
Wikidata Petrus Heilker
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 27 Martii 1883;   
*Obitus*: 18 Maii 1964;   
*Patria*: Regnum Nederlandense  

**Officium**

*Munus*: esperantista  

Examina in Esperanticis, a Petro Heilker excogitata et congesta (1930)
**Petrus Heilker** (natus die 27 Martii 1883 Schiedam in Hollandia Australi, mortuus die 18 Maii 1964) paedagogus, vir publicus et esperantista Batavus fuit.

Vita
----

Heilker scholae regens ex anno 1931 membrum Praesidii linguistici fuit; sed iam anno 1917 examina idiomatis Zamenhofiani obtulerat atque disposuerat. Ab isto viro liber definitivus optimus confestus est, ut in scholis Batavorum Esperantica florerent. In emissionibus KRE, stationis radiophonicae catholicae Noviomago christiana vulgantis, cursus Esperanticos habuit, qui inter optimos sui generis numerabantur. Insuper omni altera hebdomada nuntios Esperanticos diffundi iussit.

Congressus varios catholicos moderabatur et Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum praeses annis inter 1935 et 1950 erat. Ad tempus in conficiendis foliis "Nederlanda Katoliko" operam navabat, quotiescumque de linguisticis agebatur. Neque quaestiones sociales politicasque neglexit, ut in concilium Hollandiae Septentrionalis conscriberetur. 

Didactica varia maxime utilia confecit (e.g. *20 Mondelinge Esperanto-Examens voor diploma B*, *Twintig Mondelinge Examens voor Diploma B Esperanto*). M. de Waard ab eo inspirationem accepit, quando anthologiam litterarum Esperanticarum suam exaravit. Heilker etiam Batavorum catholicorum sodalitatem (NKEL) nonnullos annos duxit.

Nexus externi
-------------

* Vita in paginis IKUE, cum photographia
* Commentarii de Heilker in *Encyclopaedia Esperantica*
**Oratio Iesu** (Graece ἡ προσευχὴ τοῦ Ιησοῦ) est oratio ad Iesum in ecclesiis orientalibus usitata. Quamquam variae sunt versiones, forma communis Graeca est:

> Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν.
> 
> 

Quae Latine reddi potest:

> Domine Iesu Christe, Fili Dei, miserere mei peccatoris.
> 
> 

Oratio in traditione hesychasmo ab auctoribus Φιλοκαλίας laudatur et saepe ab ascetis continenter recitatur; quae recitatio ad veram orationem cordis ducere putatur.

Oratio Iesu etiam in Catechismo Catholicae Ecclesiae commemoratur:

> 435 Nomen Iesu in corde est orationis christianae. Omnes liturgicae orationes formula concluduntur: « per Dominum nostrum Iesum Christum ». Oratio « Ave Maria » culminat verbis: « Et benedictus fructus ventris tui, Iesus ». Orientalis oratio cordis, « oratio Iesu » appellata, dicit: « Iesu Christe, Fili Dei, Domine, miserere mei peccatoris ». Plures christiani moriuntur solum verbum « Iesu », sicut sancta Ioanna de Arco, habentes in ore.
> 
> 

Nexus interni
-------------

* Kyrie

Notae
-----

1. ↑  *Catechismus Catholicae Ecclesiae*, editio typica (1997), numerus 435.
*Vide etiam paginam discretivam:* Andromache (discretiva)

Andromache captiva a Friderico Leighton picta
**Andromache** persona mythologiae Graecae erat, uxor Hectoris et filia Eetionis. Bello Troiano Achilleus cum Hectorem necavisset, Troia capta et direpta ut concubinam Neoptolemo (sive Pyrrho), Achillis filio, Graeci victores eam dederunt. Postquam Neoptolemus fatum obiit, Andromache Heleno fratri Hectoris nupsit et in Epiro regnavit.
*Andromache* porro est nomen tragoediae Euripideae.

Notae
-----

1. ↑  *Aeneis* III.293sqq.

Fontes
------

* Hyginus, *Fabulae* 123
* *Ilias*
* Euripides, *Andromache* et *Troades*
* Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.11.1.
* Seneca, *Troades*
* Vergilius, *Aeneis* 293-505.

Nexus interni
-------------

* *Andromaque*
* 175 Andromache

De Bello Troiano

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Achaei | Achilles • Agamemnon • Agapenor • Aiax maior • Aiax minor • Andromache • Idomeneus • Menelaus • Nestor • Philoctetes • Sinon • Stentor • Thersites • Thoas • Ulixes |
| Troiani | Astyanax • Hector • Hecuba • Paris (heros) • Patroclus • Priamus |

 |
|  |
Insulae Latinae Neolovaniensis pittacium: "Tunc Pater Omnipotens celso sic fatur Olympo: / Insula ab hac lumen Latii fulgebit ad usque."
**Insula Latina Neolovaniensis** inceptum est Latinitati vivae provehendae quae sedem habet Neolovanii sitam, in diaeta cuius incolae, qui insulares sive insularii nuncupari solent, apud Universitatem Neolovaniensem student.

Hunc sibi praestituerunt finem ut condiscipulis suaderent et opitularentur ut vivis rationibus linguam Latinam potius colerent. Quem sermonem ipsi didicerunt cum in Schola Nova, tum in Vivario Novo, antequam universitatem anno 2009 et 2010 aggressi sunt.
Solent cenas apponere Latinas, quibus Latine solum hospitibus inter sese colloqui licet, et libenter peregrinos Latinitatis cultores per aliquot dies accipiunt hospitio.

Condita est Insula Latina anno 2010 auspiciis operis fundati c.n.? Humanitas Europae.
Sita est diaeta Neolovanii, in Satureiae via, aedificio 5. Ei numerus est 102 (vulgo *rue de la Sarriette 5/102, 1348, Louvain-la-Neuve*).

Insularii ut pittacium imaginem ex Thomae Mori opere de insula Utopia depromptam sibi seligerunt, humanitatis studiosi ac memores. Artum colunt commercium praesertim cum institutorum sodalibus quae sunt Schola Nova, Vivarium Novum et Domus Latina, et operum fundatorum q.n.? Humanitas Europae et Melissa.

Nexus interni
-------------

* Domus Latina
* Gymnasium Classicum Petropolitanum
* Humanitas Europae
* Museum Graeco-Latinum Moscuense
* Schola Nova
* Studium Angelopolitanum
* Vivarium Novum

Notae
-----

1. ↑  "Carmen de Insula Latina emersa," ab insulano quodam pactum, versus ultimi (versio emendata cum caesuris obligatoriis).

Nexus externi
-------------

* Insulae Latinae pagina retialis apud sedem operis fundati c.n. Humanitas Europae

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Fundator Oratorii, Sanctus Philippus Neri  
(1515–1595)
**Oratorium** sive nomine pleniore **Institutum Oratorii Sancti Philippi Neri** est congregatio Ecclesiae Catholicae anno 1575 a Philippo Neri Romae condita et a papa Gregorio XIII Bulla apostolica *Copiosus in misericordia Deus* approbata. Inito communitas in conclavi apud ecclesiam Romanam *San Girolamo della Carità*, ubi Philippus Neri habitabat, convenit. Sodales modo libero de sacra Scriptura loquebantur, quae tunc res nova erat. Praeterea Philippus et asseclae sui peregrinatores, aegrotos pauperesque curabant.

Conventus huius communitatis orationibus carminibusque lingua vernacula a liturgia Latina clare notati multos homines attrahebant. Tandem oecus proprius maiorque, "oratorium" vocatus, instructus est. Etiam conventus ipsi, qui ab Inquistione initio diffidenter observati sunt, quod ibi laici praedicabant, mox "oratoria" appellabantur. Repraesentatio dramatica argumentorum ad Biblia vel ethicam pertinentium lingua vernacula hinc orta et paulatim late diffusa etiam arte musica Oratorium nominata est. Cum repraesentationes musicales ab anno 1571 a Ioanne Petro Aloysio Praenestino, qui apud Philippum Neri confiteri solebat, dirigebantur, magnificae laudibusque celebratae erant.

Communitas Sancti Philippi Neri etiam his diebus multis in terris exstat et adhuc *Oratorium* appellatur, sodales autem *Oratoriani*. Sacerdotes aut laici sunt, saepe paroecias administrant. Sigla ordinis sunt: **CO** (i.e. **Congregatio Orationis**).

Oratoriani noti
---------------

* Caesar Baronius, cardinalis et historicus ecclesiae
* Petrus Berullus
* Alphonsus Capecelatro di Castelpagano, cardinalis et praeses Bibliothecae Apostolicae Vaticanae
* Ioannes Henricus Newman, cardinalis

Nexus externi
-------------

* Pagina domestic Oratorii Philippi Neri (Italice)

Ordines Ecclesiae Catholicae

Albi · Augustiniani · Barnabitae · Benedictini · Camilliani · Canonici Augustiniani · Capuccini · Carmelitae · Carmelitae Discalceati · Carthusiani · Cistercienses · Claretiani · Comboniani · Dominicani · Eudistae · Filii Amoris Misericordis · Franciscani · Iesuitae · Lasalliani · Legionari Christi · Mercedarii · Minimi · Oratoriani · Passionistae · Praemonstratenses · Rosminiani · Sacra Familia · Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes · Salesiani · Scalabriniani · Scheutistae · Servi Mariae · Servi Iesu et Mariae · Spiritani · Trappistae · Trinitarii · Ursulinae · Vincentiani

*Vide etiam: Categoria:Ordines Ecclesiae Catholicae*
Wikidata Oravița
Res apud Vicidata repertae:Oravița: insigneOravița: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°2′0″N 21°41′0″E  
*Numerus incolarum*: 9 346  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Dumitru Ursu  
*Procuratio superior*: Caraș-Severin  

**Geographia**

*Superficies*: 168.9±0.01 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Broșteni  

**Tabula aut despectus**

Oravița: situsOravița: situs
Oravița
Oravițae collocatio in circulo Caraş-Severin
**Oravița** (Hungarice *Oravica*, Germanice *Orawitz*, Serbice *Оравица*, Cechice *Oravice*) est Romaniae oppidum circiter 11.400 incolarum in regione Banatu sita et ad circulum Caraş-Severin pertinens. Ad Oravița vici Agadici, Brădișoru de Jos, Broșteni, Ciclova Montană, Marila atque Răchitova pertinent.

Historia
--------

*Oravița* vicus anno 1690 primo in actis descriptum est. Sed ab anno 1400 hic metallae fuerunt. Tum multi homines ex Austria venientes huc veniunt, ut in metallis cupri et auri hic inventi operam dederunt. Ad annum 1918 commune ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, nunc pars Romaniae est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 11.382 homines habitabant, inter eos 9.613 Dacoromani, 81 Hungari, 268 Zingari atque 96 Germani.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Oravița** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Oravița

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
Insula Septentrionalis et **Insula Australis** (colore rubro indicata)
**Insula Australis** (Maoriane *Te Waipounamu*) est altera Novae Zelandiae insularum principalium, freto Cookiano ab insula Septentrionali aliquantulum minore separata. Area insulae 150 437 chiliometrorum quadratorum est, quare magnitudine est duodecima orbis terrarum insula. Numerus civium est 1 196 000 (Iunio 2021).

Christopolis et Dunedinum sunt urbes insulae Australis maximae.

Insula parva Stewart iuxta litora insulae Australis iacet; haud longe et insulae Campbelli et insulae Aucklandi sitae sunt. 

Montes Alpes Australes insulae Australis magnam partem occupant.

Notae
-----

1. ↑  E.g. ''*Records of the Dominion Museum*, vol. 6-8, 1967, p. 109.
2. ↑  Geographia: proprietates physicae, apud www.stats.govt.nz (Statistics New Zealand).
3. ↑  Ferdinandi de Mueller(de) *Fragmenta phytographiae Australiae*, vol. VIII, Melburniae 1872-74, p. 40.
4. ↑  Ibidem.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°59′0″S 170°27′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
**Insula Christi Natalis** est reservatio naturalis insularis, cuius area est 63.49 hectaria, in Australia meridio-orientali sita, pars Tasmaniae Gregis New Year Island, qui Insulam King comprehendit, insulam multo maiorem, quae ad boreoccidentalem Tasmaniae in Freto Bass patet. Fretum, ob numeros et genera avium marinarum et vado transientium quae ibi nascuntur, est pars Gravis Avium Regionis.

Fauna
-----

Inter species avium marinarum et litoralium magni momenti quae in insula nascuntur sunt *Chroicocephalus novaehollandiae, Eudyptula minor, Larus pacificus, Haematopus fuliginosus, Haematopus longirostris, Phalacrocorax fuscescens, Puffinus tenuirostris.* Inter reptilia, *Noteches* et quaedam lacertae. Una murium species adest.

Nexus interni
-------------

* Parva Insula Christi Natalis

Notae
-----

1. ↑  Brothers *et al*, p.47.
2. ↑  BirdLife International (2011), *Important Bird Areas factsheet: King Island.* Situs accessus 20 Decembris 2012.
3. ↑  Brothers *et al*, pp.47–49.

### Fontes

* Brothers, Nigel, David Pemberton, Helen Pryor, et Vanessa Halley. 2001. *Tasmania’s Offshore Islands: seabirds and other natural features.* Hobart: Tasmanian Museum and Art Gallery. ISBN 0-7246-4816-X.
**Conclusio** est oratio in finem recitationis Rosarii dicenda:

V. Ora pro nobis, Sancta Dei Genetrix.  

R. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.  

Oremus
Deus, cuius Unigenitus per vitam, mortem et resurrectionem suam nobis salutis aeternae praemia comparavit, concede, quaesumus: ut haec mysteria sacratissimo beatae Mariae Virginis Rosario recolentes, et imitemur quod continent, et quod promittunt assequamur. Per eundem Christum Dominum nostrum. Amen.

  

.

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium


 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Sculptura comitis Ferdinandi, in ecclesia Cathedrale Burgorum.
**Ferdinandus Gundisalviz** vel **Gundisalvi filius** (Hispanice: *Fernán González*) fuit primus comes singulus omnium comitatuum Castellae inter annos 931-940 et tunc 945-970. Putatus est a castellanis heros esse. Erat filius Gundisalvi comitis.

Ferdinandus Larae vivebat ad mortem patris, cum comes Burgorum et Larae factus est, anno 931. Eodem anno, ob uxorem suam, ut hereditate accepit comitatus Alavae, Lantaronis, et Cerosiae. Deinde creavit singulum comitatum et confirmatus est ut comite Castellae a rege Ranimiro II Legionis anno 932.

De pugnis contra Mauros
-----------------------

Anno 932, Ranimirus II Legionis contra Mageritum impetum fecit, cum auxilio Ferdinandi et copiarum earum. Mageritum captum est et manubias acceperunt, sed praesidium et oppidum reliquerunt ut Mageritum procul limitis Castellae erat. Califa Abdarama III postero anno impetum fecit contra Castellam, populavit Alavam, et Uxamam obsessit, sed Ferdinandus cum Ranimirus califam vincerunt anno 934.

Tunc, anno 939 Ranimirus et Fradinandus pugnaverunt proelium apud Septemmancas contra califa Abdarrama III. Post hoc proelium, Ferdinandus Septempublicam cepit et eam reincolavit cum foro.

De pugnis contra Legionem
-------------------------

Ranimirus Legionensis timebat Ferdinandum, quia comitatus Castellae erat in ho tempore maximus inter territoria regni Legionis. Ita concessit Ranimirus Assurio Ferdinandi f. comitatum Monzonis, qui erat pars Castellae. Ferdinandus in armis sublatus est contra regem, sed mox victus est et in carcerem damnatus anno 944.

Bis Comitatus
-------------

Anno 947 Ferdinandus indultum regium obtinuit et comutatum iterum accepit. Ranimiro II defuncto, bella inter filios coeperunt, in quibus Ferdinandus auxilium dedit Sanctio I. Cum auxilio Navarrorum tandem Ferdinandus libertatem pro Castella abtinuit, quae iam non erat sub potestate Legionensi.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessor:**Guterrius Nunni f.** | **Comes Castellae** Castella931–944 | Successor:**Assur Ferdinandi f.** |
| Antecessor:**Alvarus Herrameliz** | **Comes Alavae**931–944 |
| Antecessor:**Alvarus Herrameliz** | **Comes Lantaronis Cerosiaeque**931–944 |
| Antecessor:**Assur Ferdinandi f.** | **Bis Comes Castellae** Castella947–970 | Successor:**Garcias Ferdinandi f.** |

Notae
-----

1. ↑  Roderici Ximenii historia *De Rebus Hispaniae* sive *Historia Gothica* V.VI.
Abbatiae frons
**Sanctissimae Trinitatis Abbatia Vindocini**, olim Carnotum (Vindocini archidiaconatus) nunc Blesensis dioecesis et praefecturae, inter Franciae maiores abbatias Benedictinas reputabatur. Exemptionis statu fruebatur.
Extra Vindocinum oppidum inter prata quae Ledo fluvio adiacent sita est.

Historia
--------

Despectus in abbatiam et campanile Sancti Martini
Saeculo XI, post visionem nocturnam Galfrido comiti Andegavensi et Vindocinensi Agnetique uxori praebitam fundata praediisque maximis dotata est. In pago Vindocinensi agriculturae revolutioni praesidebat, forestae (sive wastinae) vicos ecclesiasque multiplicabat. Ecclesia usque ad Revolutionem Francicam Christi lacrimae particulae possessionem vindicabat. Ex hoc facto abbas Cardinalium Collegii (Sanctae Priscae titulo) sodalis factus est. Abbatium serie Goffridus, Ludovicusque (de Crevant) nominari possunt, et inter monachos XVII saeculo Lucas d'Achéry Claudiusque Martin reperiuntur. Anno 1790 ecclesia in usum cathedralem Ledi et Caris divisionis ab episcopo proposita, Blesensis sancti Solennis aedes, quae dioecesi parvae Ludovici XIV a tempore iam deserviebant, huic fini retentae sunt. Bonis alienatis, fanum, sicut Franciae ecclesiae plerumque maiores, negligitur, sed missae aliquando ibi celebrantur.

De Aedificio
------------

Ecclesia saeculorum anteriorum vestigia plurima servat sed XIV et XV saeculorum principaliter monumentum est. Porticus Ioannis Texier (Belsae dicti) opere anno 1508 inaugurata huius epochae architecturae exemplum praeclarum constituit. Christi Apostolorumque figuras monstrat.
Capella Beatae Virginis Mariae fenestram vitream Dominae Nostrae exhibet. Turris magna saeculi XII monumentum est. Cancelli inter navatam chorumque siti artis ferrariae exemplum praeclarum sunt. Palatium abbatiale exercitus usui devotum est. Claustrum saeculo XX ineunte a militibus destructum museum parvum conservat. Manuscripti abbatiae plerumque Vindocini Bibliothecae Municipali servantur.

Bibliographia
-------------

* Leseur, Frédéric Lesueur. 1969. *Les églises de Loir-et-Cher.* Lutetiae, A. et P. Picard.
* Peigné-Delabourt, ed. 1869. *Monasticon Gallicanum.*
* Plat, Abbé Gabriel. 1939. *L'église de la Trinité de Vendôme.* Lutetiae: Laurens. Conlectio "Petites monographies."
* de Saint-Venant, Robert. 1969. *Dictionnaire du Vendômois, 1912–1917.*

Nexus externus
--------------

* Imagines
Wikidata Pax (Bolivia)
Res apud Vicidata repertae:Pax (Bolivia): insignePax (Bolivia): insigne
*Civitas*: Bolivia  
*Locus*: 16°29′39″S 68°8′51″W  
*Numerus incolarum*: 2 867 504  
*Zona horaria*: UTC-4  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: La Paz, Chuqiyapu
**Gestio**

*Praefectus*: Luis Revilla  
*Procuratio superior*: La Paz Department  

**Geographia**

*Superficies*: 472±1 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Caracae, Emerita, Paulopolis, Arica, Calama, Hannovera, Zagrabia, Vasingtonia, Bonna, Moscua, Ultima Sinarum, Bauzanum, Ensenada, Denverium, Cuscum, Corum, Dulcis Vallis, Taipeia, Caesaraugusta, Matritum, Punum, Mexicopolis, Urbs Sancti Iacobi, Urbs Fluminensis, Dominicopolis, Arequipa, Armenia, Urbs Assumptionis, Bogota, Canelones, Bonaëropolis, Holmiae Municipium, Iquique, Havana, Londinium, Urbs Montis Videi, Moquegua, Novum Eboracum, Quitum, Quetzaltenango  

*Vide etiam paginam discretivam:* Pax (discretiva)

**Pax** (Hispanice *La Paz*), seu **civitas Pacensis in Bolivia,** est urbs Boliviana, anno 1548 a Hispanicis condita. Pax est sedes regiminis nationalis; urbes autem capitalis est Sucre. Urbi Pacensi 877 363 incolarum anno 2008 erant.

Notae
-----

Despectus in urbem nocturnus
1. ↑  "Pax" s.v. "Peruvia" in Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~; "*Paz*: Pax. *Petite ville de l'Amérique Méridionale*" (vide p. 750 apud *Google Books*).
2. ↑  Nomen adiectivum: "Pacensis": "Archidioecesis Pacensis in Bolivia" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**.
3. ↑  "Paxia": Albert Sleumer, *Kirchenlateinisches Wörterbuch* (ISBN 3-487-09374-X) p. 588. "Pacispolis": Ephemeris.
4. ↑  "Pacensis civ. in Bolivia": J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus interni
-------------

* Tihuanaco
* 1008 La Paz

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem Pacensem** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Vallis Morea (discretiva)


Wikidata Vallis Morea (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°49′0″N 8°56′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 666  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Comensis  

**Geographia**

*Superficies*: 3.13 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Albiolum, Bisaronum, Solbiatum cum Cagnio, Oglatum-Trevanum, Rodolum  

**Tabula aut despectus**

Vallis Morea (Italia): situsVallis Morea (Italia): situs
Vallis Morea (Italia)
**Vallis Morea** (aliud nomen: *Vallis Moreta*) (Italiane *Valmorea*) est municipium Italiae, circiter 2690 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae *Moreenses* appellantur.

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Municipia abrogata

* Caverzasium *Caversaccio* (Caverzaas),
* *Casanova Lanza* (Casanœva)

Nexus interni
-------------

* Municipia iuncta Italiae
* Municipium Italiae
* Novum Comum
* Vallis Morea (aliud nomen: Vallis Moreta)

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini.
2. ↑  www.lombardiabeniculturali.it.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Vallem Moream** spectant. |
Wikidata Franciscus Xaverius Wernz
Res apud Vicidata repertae:Franciscus Xaverius Wernz: imagoFranciscus Xaverius Wernz: imago
*Nativitas*: 4 Decembris 1842; Rotovilla  
*Obitus*: 19 Augusti 1914; Roma  
*Patria*: Regnum Virtembergiae  

**Officium**

*Officium*: Praepositus Generalis  
*Munus*: professor, iuris canonici eruditus, theologus, Religiosus  
*Patronus*: Pontificia Universitas Gregoriana
**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Memoria**

*Sepultura*: Coemeterium in agro Verano ad Sanctum Laurentium  

 **Franciscus Xavierus** vulgo *Franz Xaver* **Wernz** (1842–1914) fuit a die 8 Septembris 1906 usque ad mortem vicesimus quintus praepositus generalis Societatis Iesu.

Vivo
----

Absolutorio scholastico accepto Wernz studebat annis inter 1861 et 1864 Aquisgrani et in Abbatia Mariae ad Lacum philosophiae praesertim. Postea magister erat Campitempli in collegio illustri cui nomen Stellae Matutinae, profugus querelarum inter Sanctam Ecclesiam Catholicam et Borussiam. Annis autem inter 1868 et 1872 rursus theologiae sacrae studio se dedicavit in monasterio Mariae ad Lacum, quae incepta autem anno 1870 bello interrupta sunt servitio medicinali. Anno 1871 ordinatio sacerdotalis facta est. 

Annis inter 1872 et 1872 denuo Campitempli morabatur antequam anno 1875 tempus septem annorum professor iuris canonici in collegiis Ditton Hall (in Lancastriensi comitatu) et apud Sanctum Bennonem in Cambria laboraret. Anno 1882 eum vocarunt ad Pontificiam Universitatem Gregorianam pro rebus ius ecclesiasticum spectantibus. Quo munere usque annum 1906 fungebatur et biennum vel eius praeses fuit. Anno 1906 in Commissionem pontificiam ad canonicum ius codificandum electus est ubi etiam in Codice Iuris Canonici conficiendo operam dabat.

Cum Ludovicus Martín praepositus generalis ordinis XXIV naturae concessisset, die 8 Septembris 1906 Wernz in eius successionem electus est. Simul Vladimirus Ledóchowski secretarius ei adiunctus est. Qui anno 1914 vestigia Wernz subsecutus est.

Opera
-----

* Ius decretallium ad usum praelectionum in scholis textus canonici sive iuris decretalium (1898–1914)
Astronomus clarissimus Zach **Ioannes Franciscus Xaverius Vitus Fridericus Baro de** (ab 1801) **Zach** (natus die 13 Iunii 1754 Pest (Hungaria), mortuus die 2 Septembris 1832 Lutetiae) astronomus Hungario-germanicus praefectusque militaris fuit.

Vita
----

*L'attraction des montagnes*, 1814
In exercitu Austriaco (tunc Archiducatus Sacri Romani Imperii) finitor decempedatorque fuit. Postea instructor privatus Londinii creatus est, antequam anno 1786 in servitio ducis Ernesti (Sachsen-Gotha) fungeretur, qui Francisco Zach observatorium modernissimum in monte Seeberg apud Gotam exstrui iussit. Zach instituto isto annis inter 1787 et 1806 praefuit.
Ducissam viduam in intineribus comitatus longum tempus Massaliae, Genuae et Lutetiae vixit. 

Curavit anno 1796 opus *Allgemeine geographische Ephemeriden* et inde ab anno 1800 periodicum *Monatliche Korrespondenz zur Beförderung der Erd- und Himmelskunde* (Gotha 1800–13, 28 vol, sub titulo *Correspondance astronomique*, Genavae 1818–25, 13 vol.).

Opera
-----

* *Tabulae motuum solis novae et correctae* (Gotha 1792; supplementis auctum anno 1804)
* *Tabulae speciales aberrationis et nutationis* (1806–07, voluminibus duobus).

Fontes
------

* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 20. Lipsiae 1909, p. 830, quae legi possunt hic in interreti.
* Peter Brosche: *Der Astronom der Herzogin – Leben und Werk von Franz Xaver von Zach 1754–1832.* Verlag Harri Deutsch, Frankfurt am Main 2001, 2009.

Nexus interni
-------------

* 999 Zachia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum Xaverium Zach** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Φραγκίσκος Ξαβέριος Τσάχ ("Franciscus Xaverius Zach") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

Biographia apud ADB