recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Locatum (discretiva)

*Vide etiam paginam discretivam:* Locate (discretiva)

*Vide etiam paginam discretivam:* Locas (discretiva)


Wikidata Locatum (Provincia Novocomensis)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°41′26″N 8°55′51″E  
*Numerus incolarum*: 4 311  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Comensis  

**Geographia**

*Superficies*: 6.04 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Carbonaria (Provincia Novocomensis), Fagnanum (Langobardia), Gorla Maior, Theodoratium, Cariata  

**Tabula aut despectus**

Locatum (Provincia Novocomensis): situsLocatum (Provincia Novocomensis): situs
**Locatum** (-i, *n.*) seu **Locate** (-atis, *n.*) (alia nomina: *Locas -atis*; etiam: *Locatum Baretiensium*) (Italiane: *Locate Varesino*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4230 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae *Locatenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium ItaliaeMunicipium Italiae

Nexus interni
-------------

* Langobardia (regio)
* Provincia Novocomensis
* Novum Comum (urbs)
* Municipium Italiae

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Locatum** spectant. |

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Herma Archidami III in Villa Papyrorum repertus.
**Archidamus III** (natus circa 400 a.C.n. mortuus ad Mandurium 338 a.C.n.), e stirpe Eurypontidarum, fuit rex Spartae ab anno 359 usque ad mortem. Patri Agesilao II successit. Collega e stirpe Agiadum ei fuit Cleomenes II.

Ut plerique reges Spartani dux exercitus in primis fuit. Regnante adhuc patre sed aegrotante post Leuctricam cladem (371 a.C.n.) Lacedaemonios a Thebanis et eorum sociis victos Spartam duxit et patriae saluti fuit. Tertio bello sacro iam rex interfuit, Phociorum socius adversus Delphici oraculi administratores. Et ipsum et uxorem pecuniam a Phociis accepisse dicebant eius inimici. Alioqui non multum ex eo bello profecit nisi quod mitigasse Phociorum animos Delphos solo adaequare volentes laudabatur. Ultimis annis Tarentinis, Lacedaemoniorum coloniae in Italia, cum mercennariorum manu opem tulit adversus barbaros Italicos. In fine victus est et eius corpus sepultura caruit, quod, ut solebant, auctores antiqui ad eius impietatem referebant. Nonne Apollini poenas dederat quod pecunias sacras accepisset et agros dei vastasset ? Nihilominus nec auctoritate nec dignitate carebat quoniam rhetor Isocrates octoginta iam annos natus sese ad eum vertit cum salvatorem Graeciae quaerebat.

Tum maior natu e filiis Agis ei successit qui in bello adversus Antipatrem Macedonem occisus est. Agide mortuo, Eudamidas, filius minor natu Archidami III, fratri in regno successit.

Fontes
------

* Diodorus Siculus, libro sedecimo *Bibliothecae historicae* 24-88
* Isocrates, *Archidamos*
	+ *Epistula IX* ad Archidamum
* Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 10.3-5
* Plutarchus, *Agis* 3
* Xenophon, libro sexto *Hellenicorum* 4.18-26 necnon libro septimo 4.20-25.

Plura legere si cupis
---------------------

* Vincent Azoulay, "L' Archidamos d'Isocrate : une politique de l'espace et du temps", *Revue des Études Grecques*, 2006 ː 504-531
* C.A. Giannelli, "L'intervento di Archidamo e di Alessandro il Molosso in Magna Grecia", *Critica storica*, 1969(8) ː 1-22
Wikidata Locarnum
Res apud Vicidata repertae:Locarnum: insigneLocarnum: insigne
*Civitas*: Helvetia  
*Locus*: 46°9′59″N 8°47′59″E  
*Numerus incolarum*: 16 012  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Locarno
**Gestio**

*Procuratio superior*: Subdistrict Locarno  

**Geographia**

*Superficies*: 19.27 chiliometrum quadratum, 18.69 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Scona, Losone, Orselina, Menuxius, Lavertezzo, Cadenazzo, Muralto  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vibiscum, Lompoc, Thermae Carolinae  

**Tabula aut despectus**

Locarnum: situsLocarnum: situs
Locarni collocatio
**Locarnum**  aut **Leocarnum**  (Italiane: *Locarno*) est urbs in Helvetia, urbs circiter 14,900 incolarum tertia pagi Ticini. Locarni quotannis mense Augusto feriae cinematographiae celebrantur.

Naturalia
---------

Locarnum lacui Verbano adiacet. Propter loci naturam et lacum Verbanum aer temperatus est.

Historia
--------

Anno Domini 1513 Helvetii oppidum Locarni ceperunt. Posthac Locarnum semper Helvetiorum fuit.

Anno 1925 conventus inter praecipuas civitates Europae Locarni obsignatus est.

Praeclari cives
---------------

* Ioannes Baptista Pioda, consiliarius foederalis

Monumenta Locarni
-----------------

* Sanctuarium Madonnae Saxi (Italiane *Madonna del Sasso*)

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
2. ↑  Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Locarnum** spectant. |

* Commentatioin *Lexico historico Helvetiae*: Theodisce, Francogallice, Italice

Pinacotheca
-----------

* Claustrum apud Madonnam SaxiClaustrum apud Madonnam Saxi
* Locarnum (Iulio 2005)Locarnum (Iulio 2005)
* HortiHorti
* Oppidum familiae VicecomitisOppidum familiae Vicecomitis

* Vetus UrbsVetus Urbs
* Madonna Saxi*Madonna Saxi*
Vaccae in locis monticulosis regionis Karagandansis
**Loca monticulosa Kazachstanica** (Casachice *Солтүстік Қазақ жазығы/Soltüstik Qazaq jazığı*) vel interdum **Iugum Flavum** (Casachice *Сарыaрқа́/Sarıarqa*) est regio stepposa magna Kazachstaniae, collibus et montibus humilioribus operta. Inter planitiem elevatam Sibiriae Mediae in a septentrione, Irtis fluvii vallem a septentrione et oriente, demissionem Turanicam et lacus Balchasch a meridie et occidente, vallem Turgaicam ab occidente sita est. Longitudo regionis ab occidernte ad orientem 1200 chm est, latitudo in parte occidentali 900 chm et in parte orientali 400 chm est. Montes Carcalinicae usque ad 1403 m altitudinis regione media siti sunt et alia iuga et elevationes plurimae. Ischimus flumen in regione oritur.

Montes Syrymbet

Notae
-----

1. ↑  Cf. dioceseos nomen.
2. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Казахский мелкосопочник*.
3. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Туранская низменность*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°0′0″N 73°0′0″E • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Onega (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Onega (urbs): insigneOnega (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 63°55′0″N 38°5′0″E  
*Numerus incolarum*: 19 030  
*Zona horaria*: UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Q27540223  

**Geographia**

*Superficies*: 43 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Onezhsky District  

*Vide etiam paginam discretivam:* Onega

**Onega** (Russice *Онега*) est urbs regionis Archangelopolitanae Foederationis Russicae, in ripa dextra fluvii eiusdem nominis sita. Portum et aeroportum et stationem ferriviariam habet. Urbi sunt 18 493 incolae (anno 2020).

Historia
--------

A saeculo XII colonia in ostio Onegae fluminis nota est. Saeculo XV et XVI *Onegae Ostium* (*Ust'-Onega*) saepe memoratur; Cargapoli tunc colonia subdita erat. Anno 1980 in numerum urbium inclusa est et caput circuli Onegani facta est. 

Ecclesia cathedralis sanctae Trinitatis Onegana anno 2010

Notae
-----

1. ↑  I. Hofmanni *Lexicon Universale...*, vol. 3, p. 442.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Onegam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 63°55′0″N 38°5′0″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Amalarius
Res apud Vicidata repertae:Amalarius: imagoAmalarius: imago
*Nativitas*: 775; Mettis  
*Obitus*: 850; Mettis  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Officium*: Roman Catholic Archbishop of Trier, archiepiscopus  
*Munus*: sacerdos, poëta, scriptor  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

(*feriae die* 10 Iunii)
**Amalarius** vel **Amalarius Symphosius**, inter annum 775 et 780 prope Mettim natus et circa annum 850 in Metti, mortuus, theologus et poeta Latinus aetatis Carolingianae.

Vita et opera
-------------

Alcuini discipulus, ab anno 809 ad 813 archiepiscopus Augustae Treverorum fuit. Anno 813 a Carolo Magno legatus in Constantinopolim missus est, quod iter in *Versibus marinis* descripsit. Post annum 831 nonnulli Scholam palatii(fr) Aquisgranensem Amalarium regere putant, ubi et nomen *Symphosium* in honorem auctoris aenigmatum more huius scholae sibi cepit. Anno 835 archiepiscopus Lugdunensis factus est; anno 838 e cathedra Lugdunensi depulsus est, cum Florus Lugdunensis allegorias, quas Amalarius missae dedisset, et hymnos eius impios declaravisset. Scripsit antiphonarium novum deperditum, de quo saepe in tractatu *De ordine antiphonarii* disserit. Composuit etiam:

* *De ecclesiasticis officiis*
* *De sacro baptismate*
* *Epistolam de tempore consecrationis et ieiunii*
* *Eclogas de officio missae*
* *De institutione canonicorum*

Notae
-----

1. ↑  Vel *Symphosius Amalarius, Amalarius Fortunatus*.

Nexus externi
-------------

* Carmina Amalarii in *Monumenta germaniae Historica*
* Opera Amalarii in *Patrologia Latina*
Despectus in castellum Amalienborg anno 2012.
**Castellum Amalienborg** est domus familiae regalis Danicae Hafniae in Dania sita. A rege Frederico V conditum est et anno 1760 aedificatum. In genere conchato ab architecto Nicolao Eigtved aedificatum est. Palatium Amalienborg quattuor aedificia similia consistit circum cavaedium octoangulare posita (*Amalienborg Slotsplads*). In medio cavaedii est monumentum regis Frederici V; statua ab eo in equo sedenti.

Palatium Amalienborg pro quattuor familiis nobilibus originale aedificatum est. Quando Castellum Christiansborg, in Hafnia quoque situm, die 26 Februarii 1794 ardebat, Familia Regalis Danica Palatium Amalienborg emebat et immovebat. Per tempus, varii reges et eorum familiae in Palatii Amalienborg quattuor aedificiis habitaverunt.

Bibliographia
-------------

* "Amalienborg" in *Den store Danske* (Gyldendal, 2016)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatium Amalienborg** spectant. |

* "Amalienborg" apud *DAC & Learning*
*Haec pagina ducatum Ruthenicum explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Ducatus Severiensis" appellatur, vide Ducatus Severiensis (discretiva).*



Wikidata Ducatus Severiensis
Res apud Vicidata repertae:
Principatus  
*Locus*: 51°59′0″N 33°16′0″E  

**Forma**

*Caput*: Novogardia Severiae  

**Gestio**

Monarchia  

**Ducatus Severiensis** (Russice Северское княжество, tr. *Severskoe knjažestvo*; Ucrainice Сіверське князівство, tr. *Sivers'ke knjazivstvo*) fuit ducatus Ruthenicus, in regione historica Severia ad fluxum medium Desnae fluvii situs, metropolim habens Novogardiam Severiae, unde etiam **ducatus Novogardiae Severiae**(Russice Новгород-Северское княжество, tr. *Novgorod-Severskoe knjažestvo*; Ucrainice Новгород-Сіверське князівство, tr. *Novhorod-Sivers'ke knjazivstvo*) nominatur.

Historia
--------

Anno 1097 ut dicio ducatus Czernihoviensis formatus, ducatus Severiensis sicut et alii ducatus Russiae Kioviensis a ducibus variis gentis Rurici (quorum Inguarus Sventoslai filius narrationis de expeditione militari eius gratia notissimus est) administrabatur. Postquam Mongolo-Tatari ducatum invaserunt, anno 1239, is sub potestate Ordae Aureae manebat circiter ad annum 1360, cum Magnus Ducatus Lituaniae ducatum Severiensem inter alias terras adiunxit. Anno 1454 Casimirus IV, rex Poloniae et magnus dux Lituaniae, ducatum Novogardiae Severiae duci Ioanni (filio Demetrii, adversarii Basilii II in pugna pro thronum Moscoviae, e terra sua profugo) in administrationem dedit. Anno 1500 autem dux Basilius Ioannis filius, ducatum Severiensem ut dicionem hereditariam tenens, cum terra sua in potestatem magni ducis Basilii III Moscovitici venit. Post bellum sequente inter magnos ducatus Lituaniae et Moscoviae, anno 1503 indutiis finitum, ducatus Severiensis in Magno Ducatu Moscoviae mansit, ubi post annum 1523 (duce Basilio illo Severiensi tunc Moscuae arrestato et anno 1529 mortuo) rite abolitus est, quum iam saeculis sequentibus ut provincia vel regio historica commemorabatur.

Notae
-----

1. ↑  "Ducatus Severiensis" (cum Novogardia Severiae metropoli): ; , .
2. 1 2  "Ducatus Novogardiae Severiae seu Severiensis Ducatus": .
3. ↑  "Ducatus Novogardiae Severiae": , .

Nexus externi
-------------

* Pagina de ducatu Severiensi (Novogardiae Severiae) *Encyclopaediae historiae Ucrainae* **(Ucrainice)**
* Pagina de ducatu Severiensi (Novogardiae Severiae) *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**

Ducatus Rutheniae

Czernihoviensis • Galiciensis et Volhyniensis • Iaroslaviensis • Kioviensis • Lituanicus • Moscuensis • Novogardiensis • Novogardiensis Inferior • Pereaslaviensis • Polotiensis • Pscoviensis • Resaniensis • Rostoviensis • Severiensis • Smolenscensis • Susdaliensis • Tueriensis • Volodimiriensis
Wikidata Ducatus Pscoviensis
Res apud Vicidata repertae:
*Terra continens*: Europa  
*Caput*: Pscovia  

**Gestio**

mixed government  

**Populus**

*Sermo publicus*: lingua Slavica Ecclesiastica  

**Tabula aut despectus**

Ducatus Pscoviensis: situsDucatus Pscoviensis: situs
Res publica Pscoviensis anno 1400
**Ducatus Pscoviensis** seu **Plescoviensis** (Russice Псковское княжество, tr. *Pskovskoe knjažestvo*) erat terra ad Velicam fluvium lacumque Peipus, metropolim habens Pscoviam (Plescoviam).

Historia
--------

Bestia in sigillo rei publicae Pscoviensis picta
Terra Pscoviensis, dein res publica Pscoviensis (Russice Псковская республика, tr. *Pskovskaja respublica*) facta, initio ad rem publicam feudalem Novogardiensem pertinebat. Anno 1137 Vsevolodus Mstislai filius, dux Novogardiensis inter annos 1117 et 1136 et dux Pscoviensis annis 1137–1138, ducatum Pscoviensem sui iuris condidit. Ab anno 1265 ad annum 1299 dux Pscoviensis fuit Timotheus (*Daumantas*), Lituanicus, qui anno 1263 in conspiratione contra Mendogum (*Mindaugas*), ducem Litianiae, participaverat, et vindictam filii eius cursu Pscoviam effugit. Timotheus, qui annis 1281–1299 etiam dux Polotiensis erat, victorias contra feudales Lituanicos (annis 1266 et 1267) atque equitos Livonicos (annis 1268, 1269 et 1299) expedivit, Pscoviam muro novo lapidaeo fortificavit. Anno 1348 independentia rei publicae Pscoviensis de iure recognita est a Novogardia Magna. Anno 1510 res publica Pscoviensis autem omnino ad regnum Russicum adiuncta est. Dein, iam saecula post, Ducatus Pscoviensis (Plescoviensis) inter partes Russiae ("Moscoviae") numerabatur.

Fons
----

* Ducatus (res publica) Pscoviensis **(Russice)**

Notae
-----

1. 1 2  *Rerum Moscoviticarum auctores varii...*, Amstelodami 1600, p. 162; *Respublica Moscoviae et urbes...*, Lugduni Batavorum 1630, p. 38; Aurelii Palmieri(en)*Nomenclator litterarius theologiae orthodoxae Russicae ac Graecae recentioris*, vol. I, 1910, pp. 141, 165; Ioannis Martinov *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863, p. 129. (Textus apud *Google Books*)
2. 1 2  P.A. comes de Gattenburg, A. Hingerle, *Mappae geographicae explicatio...*, Viennae, 1726, p. 88; Antonii Kalckstein (*WorldCat*) *Notitia philosophiae historica in tres libros divisa*, liber tertius, Wratislaviae, 1725, p. 305

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **rem publicam Pscoviensem** spectant. |

* Pagina de re publica Pscoviensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**

Ducatus Rutheniae

Czernihoviensis • Galiciensis et Volhyniensis • Iaroslaviensis • Kioviensis • Lituanicus • Moscuensis • Novogardiensis • Novogardiensis Inferior • Pereaslaviensis • Polotiensis • Pscoviensis • Resaniensis • Rostoviensis • Severiensis • Smolenscensis • Susdaliensis • Tueriensis • Volodimiriensis
Wikidata Ducatus Smolenscensis
Res apud Vicidata repertae:
*Terra continens*: Europa  
*Caput*: Smolenscum  

**Gestio**

*Princeps*: Stanislaus Vladimiri filius, Venceslaus Iaroslai filius, Inguarus Iaroslai filius, Vladimirus II Monomachus  

**Populus**

*Sermo publicus*: lingua Slavica orientalis antiqua  

**Tabula aut despectus**

Ducatus Smolenscensis: situsDucatus Smolenscensis: situs
**Ducatus Smolenscensis** (Russice Смоленское княжество, tr. *Smolenskoe knjažestvo*) fuit ducatus Ruthenicus in territorio ad fluxum superiorem Danapris, metropolim habens Smolenscum.

Historia
--------

Ducatus Smolenscensis factus est independens circa annum 1130, cum nepote Vladimiri Monomachi Rostislao duce. Regimen Rostislai, quod ab anno 1127 ad annum 1157 duravit, fuit tempus potestatis maximae pro Ducatu Smolenscensi. Fine saeculi duodecimi, cum nepotibus Rostislai ducibus, Ducatus Smolenscensis divisus est in ditiones nonnullas, et initio saeculi quindecimi a duce Vitoldo Lituanico occupatus est. Terrae Smolenscenses factae sunt pars Magni Ducatus Lituaniae. Smolenscum et territorium priscum Ducatus Smolenscensis omnino ad Russiam adiuncta sunt secundum pacificationem Andrusoviensem anni 1667.

Fons
----

* Pagina de Ducatu Smolenscensi *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nota
----

1. ↑  Ioannis Christophori Bekmann(de) *Historia Orbis Terrarum, Geographica et Civilis...*, 1707, p. 218, Laurentii Christophori Mizler(de) *Historiarum Poloniae et magni ducatus Lithuaniae scriptorum ... collectio*, vol. II, Varsaviae 1769, pp. 234, 422, Georgii David(cs) SI *Status modernus Magnae Russiae seu Moscoviae (1690)*, 1965, pp. 54, 90; *Documenta Pontificum Romanorum historiam Ucrainae illustrantia (1075-1953): 1700-1953*, 1954, p. 138; Ioannis Dlugossii *Annales...*, vol. X, pars I, 1985, p. 439; *Rerum Moscoviticarum auctores varii, unum in corpus nunc primum congesti...*, Francofurti 1600, pp. 160-161; Michael Wendelin Mniszech, *Kazimierz Wielki*, Varsoviae 1805, p. 221.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ducatum Smolenscensem** spectant. |

* Pagina de Ducatu Smolenscensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**

  

Ducatus Rutheniae

Czernihoviensis • Galiciensis et Volhyniensis • Iaroslaviensis • Kioviensis • Lituanicus • Moscuensis • Novogardiensis • Novogardiensis Inferior • Pereaslaviensis • Polotiensis • Pscoviensis • Resaniensis • Rostoviensis • Severiensis • Smolenscensis • Susdaliensis • Tueriensis • Volodimiriensis
Puella cum pupa articulis sphaeroidibus.
**Pupa articulis sphaeroidibus** est pupa, cuius membra articulis sphaeroidibus conexa sunt. Pupae ex resina artificiosa factae sunt. Articuli sphaeroides prope in modum articulorum hominis funguntur, et pupae anatomiam hominis habent. Fabricatio pupae multiplex est, itaque carae sunt. Pretium variat et dependet de statura, forma, oris medicaminibus, societate mercatoria et utensilibus pupae; plerumque de centum eurones ad multa milia euronum variat. Pupae minimae minus decem centimetra longae sunt, sed pupae maximae plus unum metrum longae. Gratissimae staturae a viginti ad septuaginta centimetra sunt. Pupae maxima ex parte in Asia (Iaponia, Sinis, Corea Merionali) conficiuntur; ob eam causam pupae articulis sphaeroidibus etiam Asiaticae appellantur.

Structura et usus
-----------------

Partes pupae ex resina artificiosa separatim conficiuntur et taeniis cummeis coniunguntur. Itaque pupam dissolvere facile est. Cum taeniae cummeae aptae sunt, pupa stat neque collabitur. Caput pupae apertum est, qua re oculi pupae mutari possunt. Etiam capillamentum, oculi, oris medicamen et vestitus pupae mutari possunt. Multi puparum fautores ipsi pupae vestes faciunt et photographice imprimunt.

Bibliographia
-------------

* Gonzalez, Lauren: The Future Looks Bright for Ball-jointed Dolls. *Shojo Beat* 2008.
Friedrichroda anno 1900
**Friedrichroda** oppidum est rebus periegeticis dedicatum in Circulo Gothensi in Thuringia, Germania. Pridie Kal. Ian. 2016 habuit 7549 incolarum.

Historia
--------

Burgum Schauerburg anno 1045 erectum habeatur nucleus gravionum Thuringiensium. Ludovico Barbato regnante saltus et silvae rasae et habitationes creatae sunt. Friedrichroda revera inter vicos maximi momenti ea in regione numerabatur. Anno 1085 monasterium Reinhardsbrunn a Ludovico Saltatore fundatum est, quorum monachi reformationes Hirsaugiensis abbatiae promoverunt in Germania media. Agebatur de monachio principali Ludovicidum et sepulturis familiarium serviebat. Anno autem 1525 spoliatum est bello rustico: aedificia decadebant quae in possessionem principis electoris Ioannis Firmi venerant. Saeculo XVII pro monasterio officium erectum est, postea casa venatoria. Annis inter 1827 et 1835 castellum venatorium ducum Gothensium confectum est, quod circumdederunt viridaria pulcra et adhuc a monachis facti lacus piscatorii. Visu digna sunt in castello diaetae maiorum quae dicuntur et oratorium. 

Privilegia urbana incolis data sunt anno 1597 ab imperatore Rudolpho II - mentio prima loci iam fuerat anno 1209. Fundamento oeconomico fuerunt metalla exercenda, ars textoria, fila duplicata, filorum duplicatorum albificatio. Inde Friedrichroda hilare cognomen lavatorii Thuringiensis recepit. Post annum 1850 ars metallica minui coepit.

Periegesis, filii, visu digna
-----------------------------

Revivificationem oeconomicam res periegeticae praesertim fecerunt ex saeculo XIX. Bibliopola Fridericus Perthes infirmus anno 1837 facultates repositorias optimas ad Friedrichroda inveniens praeconia pro loco agebat. Medicus Ferdinandus Keil, qui anno 1844 ad Friedrichroda commigraverat, thermas sanatorias instituebat atque promovebat. 

Christianus Buschmann instrumentorum musicalium inventor (e.g. harmonicae flatilis) quoque filius oppidi egregius fuit, cuius domum visitare possumus. Ecclesia Sancti Blasii ex anno 1770 est, cum turri anteriori anni 1511, pelve baptismali vetere anni 1589 et opere udo illito antiquo.

Excursionum proposita
---------------------

Attractio maximi momenti est Antrum seleniticum (Marienglashöhle) quod facile Via ferrata Silvae Thuringiensis attingi potest. Haud procul a Friedrichroda distat oppidum curationis Tabarz in cuius proximitate et Mons insularis est. Ruina Winterstein a multis migratoribus libenter petitur; Fischbach centrum musicae popularis esse constat. Ad Friedrichroda multa festa quotannis dantur, e.g. Festum venatorum aut Festum lavatorium Spenglersborn.

Filii oppidi
------------

* Catharina Göring-Eckardt

Externi nexus
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Friedrichroda** spectant. |

* Situs proprius
Wikidata Graecia Media (regio Graeciae)
Res apud Vicidata repertae:
Index regionum Graeciae hodiernae  
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°35′0″N 22°40′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Decentralized Administration of Thessaly and Central Greece  

**Forma**

*Area*: 15 549.31 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Lamia  
*Subdivisiones*: Boeotia, Euboea, Phocis, Phthiotis, Eurytania
**Gestio**

*Praefectus*: Fanis Spanos  

**Vita**

*Incolae*: 555 623  

**Tabula aut despectus**

Graecia Media (regio Graeciae): situsGraecia Media (regio Graeciae): situs
**Graecia Media** (Graece: Στερεά Ελλάδα‚ "Graecia firma" sive "Graecia continens") est una ex tredecim regionibus (περιφέρεια) Graeciae, cuius caput est Lamia. Partes Graeciae continentis et insulas Euboeam Scyrumque continet.

Unitates regionales et demi
---------------------------

Regio Graecia Media in quinque "Unitates regionales" (Περιφερειακή Ενότητα) divisa est, quae - quamvis vi politica carentes - territora pristinorum nomorum obtinent et certum numerum legatorum in consilium regionale demittunt:

| Unitas regionalis | Incolae (status 2001) | Incolae (status 2010) | Sedes in consilio regionali | Demi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Boeotia | 131 085 | 123 913 | 11 | Haliartus, Distomum-Arachoba-Anticyra, Lebadia, Orchomenus, Tanagra, Thebae |
| Euboea | 215 136 | 207 305 | 18 | Chalcis, Dirphys-Messapia, Eretria, Histiaea-Aedepsus, Carystus, Cyme-Aliberium, Mantudium-Limne-Hagia Anna, Scyros |
| Eurytania | 32 053 | 19 518 | 3 | Agrapha, Carpenesium |
| Phocis | 48 284 | 37 866 | 4 | Delphi, Doris |
| Phthiotis | 178 771 | 169 542 | 15 | Amphiclea-Elatea, Domocus, Lamia, Locri, Macracoma, Molus-Sanctus Constantinus, Stylis |

Res oeconomicae
---------------

Graecia Media est regio Graeciae locupletissima. Comparata ad Productum domesticum grossum Unionis Europaeae secundum facultatem emendi normatam Graecia Media anno 2003 indicem 115.7 (EU-25:100) nancta est. Inopia operarum anno 2005 10.9 % effecit.

Notae
-----

1. ↑  Census anni 2001, fons: Gentilicium officium statisticum Graeciae (ΕΣΥΕ), (PDF 875 KB)
2. ↑  Numerus incolarum, qui in libello a ministerio rerum domesticarum mense Maio anni 2010 edito invenitur: Libellus Callicratis (Neograece).
3. ↑  Eurostat Nuntius diurnariis edocendis 63/2006 – Productus domesticus regionali singuli incolae in EU25 (PDF; 580 kB)
4. ↑  Statistics in focus 1/2006

Nexus externus
--------------

* Regionis pagina interretialis

Index regionum Graeciae hodiernae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Aegaeum Australe · Aegaeum Boreale · Attica · Creta · Epirus · Graecia Media · Graecia Occidentalis · Insulae Ioniae · Macedonia Media · Macedonia Occidentalis · Macedonia Orientalis et Thracia · Peloponnesus · Thessalia · Athos mons (regio autonoma Graeciae) |
|  |
Wikidata Robertus Loughman
Res apud Vicidata repertae:Robertus Loughman: imagoRobertus Loughman: imago
*Nativitas*: 8 Martii 1961; Tanna  
*Patria*: Vanuatu  

**Officium**

*Officium*: Member of the Parliament of Vanuatu, Prime Minister of Vanuatu  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Vanua'aku Pati  

**Robertus Loughman**, vulgo plene *Bob Loughman Weibur* (Tanna in insula die 8 Martii 1961 natus) est politicus Vanuatus.

Iuvenis iuxta regimen Vanuatense operam dedit apud Programma artium rusticarum evolvendarum et Procurationem administrationum provincialium. Iam Factionis "nostrae terrae" (*Vanua'aku pati*) sodalis, a die 6 Iulii 2004 hodie usque legatus est parlamento Vanuatensi pro insula Tanna nativa. Minister ab eruditione anno 2013 factus est, primo ministro Moana Carcasses Kalosil; quod officium inopinate usque in diem 11 Iunii 2015 retinuit, voce contraria interdum ab ipso collegisque non paucis enuntiata, novo primo ministro Iosepho Natuman anno 2014 instaurato. Dyx factionus anni 2018 electus, comitiis proximis victor, primus minister die 20 Aprilis 2020 inauguratus est.

Nexus externi
-------------

* "Bob Loughman" apud *Prabook*
* "Hon. Bob Loughman" apud parlamentum rei publicae Vanuatus

Primi ministri Vanuatus

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gualterus Lini • Donaldus Kalpokas • Maximus Carlot Korman • Sergius Vohor • Maximus Carlot Korman • Sergius Vohor • Donaldus Kalpokas • Baracus Sopé • Eduardus Natapei • Sergius Vohor • Ham Lini • Eduardus Natapei • Sergius Vohor • Eduardus Natapei • Sato Kilman • Moana Carcasses Kalosil • Iosephus Natuman • Sato Kilman • Carolus Salwai • Robertus Loughman • Ishmael Kalsakau
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Vanuatus • Ministri rerum externarum Vanuatuenses |
|  |
Wikidata Robertus Obricius
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 1520;   
*Obitus*: 30 Octobris 1584; Nemetacum  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: poëta  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Robertus Obricius** vel *Obrizius*, anno 1520 natus in *Hermanville-sur-Mer* (ut Francogallice dicitur) et anno 1584 mortuus in Atrebato, clericus fuit Francogallicus et poeta Latinus. Primo presbyter fit ecclesiae sanctae Magdalenae in Atrebato, postea canonicus cathedrali Atrebatensis. Per omnem vitam carmina Latina scribebat. Hymnis et eclogis Scripturam Sanctam enarrantibus laudes adeptus est. In senectute librum de coemeterio Atrebatensi composuit, ubi sibi ipsi epitaphium reliquit hoc:

Bis plus sex lustris protraxi saepius aegram
Corpore in affecto per mala multa animam.
Vita labor fuit studium conscribere laudes
Coelitibus magno coelitumque Patri.
Vixi: morte cado. Vita est mea, mors mea Christus;
Unus honos uni, gloria aeterna, Deo.

Opera
-----

* Eidyllia sacra in utrumque Testamentum, Duaci 1587;
* De Atrebatentis urbis liberatione á sectariorum factiosorum oppressione anno 1578. Antwerpiae 1590;
* Hymnorum libri VII,
* Epistolarum libri II,
* Coemeterium, seu virorum illustrium, et Artesiae comitum Epitaphia. Atrebati apud Guilelmum Riverium 1592.

In manuscriptis manent  *Progymnasmata ad veram pietatem* et metaphrasis Cantici Canticorum.

De Obricio
----------

* Biografía eclesiástica completa: vida de los personajes del Antiguo y Nuevo Testamento, de todos los santos que venera la Iglesia, papas y eclesiásticos célebres por su virtudes y talentos en órden alfabético, Matriti 1863, tomus 15, p. 738 **(Hispanice)**.
* Biographisch woordenboek der Nederlanden **(Batavice)**.
* Compendiöses Gelehrten-lexicon, darinne die Gelehrten aller Stände... 1781 S. 385 **(Germanice)**.
* Phillips, Edward. *Theatrum poetarum...* P. 163. **(Anglice)**.
Princeps Chakrabongse Bhuvanath
**Chakrabongse Bhuvanath** (**จักรพงษ์ภูวนาถ**; natus die 3 Martii 1883; mortuus die 13 Iunii 1920) fuit princeps Siamensis, filius regis Chulalongkorn et uxoris sororisque eius Saowabha; fuit igitur frater regis Vajiravudh (qui patri succedit) regisque futuri Prajadhipok. Princeps Chakrabongse anno 1898 in Russiam profectus est ubi imperatoris Nicolai II hospes in Corpore Puerorum (*Пажеский корпус*) studuit; postea inter equites exercitus Russici numeratus est alumnusque fuit academiae Praetorii Generalis (*Академия генерального штаба*). In Thailandia reditus regnum fratris Vajiravudh fortificavit militesque nonnullos qui novas res anno 1912 movebant in captivitatem misit. Anno 1917 exercitum expeditionarium praeparavit et in Francia misit ut contra Germaniam pugnaverent. 

In matrimonium Catharinam Ioannis f. Desnitskaia duxit Constantinopoli anno 1906; ex ea genuit filium principem Chula Chakrabongse (scilicet "Chakrabongse minor"; die 28 Martii 1908 natum). Sed anno circiter 1918, uxore in Iaponia et Canada profecta, Chakrabongse amare incepit principissam Javalit, patrui Rabi filiam. Quo cognito uxor in Thailandiam redita divortium petivit et mense Octobri anni 1919 assecuta est; unde contentio magna familiae Chakri oritur, fratre Vajiravudh et matre Saowabha divortium obstruentibus, ille matrimonium cum Javalit vetante, hac hortante. Saowabha eodem anno mortua est; anno insequente Chakrabongse ipse, Singapuram cum filio et amasia iter faciens, ob influentiam Hispanicam pneumoniamque obiit.

Notae
-----

1. ↑  Aliter *princeps Bisnulok* vel *Pitsanulok*.

Bibliographia
-------------

* Chula Chakrabongse, *Lords of Life: the paternal monarchy of Bangkok 1782-1932* (Londinii: Alvin Redman, 1960) pp. 222-310.
* Chula Chakrabongse, *The Twain Have Met*. Londinii, 1956.
* A. van Tongerloo, "The Prince and Katya" in *For East is East: Liber Amicorum Wojciech Skalmowski* ed. T. Soldatjenkova et al. (*Orientalia Lovaniensia analecta*. Lovanii: Peeters, 2003. ISBN 90-429-1298-7) paginae selectae
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Scaena belli Libanensis anno 1982.
Vexillum Consociationis Nationum.
**Dies internationalis impuberium innocentorum? victimarum de? incursione?** est festum quod die 4 Iunii quotannis inter gentes celebratur ad impuberium victimarum civilium qui violentiam? physicae? et psychicae? subiecti? sunt scere? et protegere pomovendum?, a Conventu Generali Consociationis Nationum decretum.

Origo diei est resolutio Conventus Generalis Consociationis Nationum apud Bellum Libanense anno 1982, a? quo cives et impuberes Palaestini? ab incursione magna Israëli? violentiam subiecti sunt, die 19 Augusti 1982 decreta.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  De die apud un.org.
3. ↑  Resolutio Conventus Generalis Consociationis Nationum, E-7/8.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis Consociationis Nationum proprius.
Iacobus Thomas Brudenell, comes septimus Cereticae anno 1841
**Iacobus Thomas** (Anglice *James Thomas*) **Brudenell**, comes septimus Cereticae (natus 16 Octobris 1797 Londinii, mortuus die 28 Martii 1868 eodem loco) dux militum et vir publicus Britannicus fuit.

Cursus honorum
--------------

Annis 1818 - 1837 Brudenell legatus ad Parlamentum Britannicum in Domu communium fuit. Anno 1824 Brudenell ad peditatum Britannicum accessit et anno 1825 succenturio et 1826 capitaneus factus est. Anno 1830 tribunus militum minor factus est. Anno 1837 patre mortuo eius sedes in Domu Dominorum hereditate accepit. Anno 1854 expeditioni Britannicae interfuit, quae ad Bellum Crimaeanum navigabat. Duxt alam levem divisionis exquitatus, cui Georgius Bingham imperabat, qui sororem Iacobi Brudenell in matrimonium duxerat. Mense Iunio 1854 copiae alligati Franco-Britannici apud Odessum (Bulgaria) appulsi sunt. Cum autem Russici iam e Balcania se recesserunt, die 8 Septembris eius anni iterum naves conscenderunt et in Crimaeam peninsulam navigaverunt, ut Sebastopolin portum classis Russicae aggrederentur. 

Impetus alae levis Ibi proelio Balaclavae 25 Octobris interfuit et alam levem in famosum Impetum alae levis contra munitiones Russicas duxit. 

Magna pars equitum necatus est, sed pugna alligati victores evenerunt. Deinde in Britanniam rediit, ubi propter victoriam celebratus, sed et propter necatorum numerum vituperatus est. Actio criminalis in eum a Domu Dominorum coepta, sed sine iudicio finita est. Factus est autem Brudenell inspector totius equitatus Britannici.

Impetus alae levis et in pellicula anni 1968 demonstrata est. Persona Brudenell Trevor Howard actor egit.

Fontes
------

* Germanus Werth: *Der Krimkrieg. Geburtsstunde der Weltmacht Russland.* Ullstein, Francofurti ad Moenum 1992, ISBN 3-548-34949-8
* Orlandus Figes: *Krimkrieg, Der letzte Kreuzzug", Berolinum 2011, ISBN 978-3-8270-1028-5*
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Iacobus de Sancto Andrea et Lanus Senensis in illustratione *Divinae comoediae* a Gustavo Doré facta.
**Iacobus de Sancto Andrea** (Italiane *Jacopo da Sant'Andrea*; ... - 1239) fuit homo nobilis Italicus qui in canto XIII *Inferni* Dantis Alagherii apparet.

Biographia
----------

Ille filius Ulderici Fontana de Monte Silice ac Speronella Dalesmanni fuit et cognomen suum e curia ducis Sancto Andreae dicata, quae possedebat in regionem Patavinam, oritur. Anno 1199, ille magnam hereditatem consecutus est, sed eam dissipavit brevi tempore.

Anno 1216, ille suam curiam Iacobi da Camposampiero, filius Tisonis VI, vendidit, sed postea hoc agrum pretio redimere conatus est. Anno 1230, foedus cum aliis optimatibus Patavinis fecit et Tisonem gladio petivit, sed scelus erravit. Deinde anno 1232 convenit cum Iacobo Corrado episcopo Patavii, quia episcopus ad operum iustitiae confugeret. Iacobus de Sancto Andrea mortuus est anno 1239: mortem sibi consciscivit, aut occisus est iubente Ecelino III de Romano, vel pauper mortuus est in nosocomio Ferrariae.

In Divina Comoedia
------------------

Corpus dilaniatum Iacobi in illustratione *Divinae Comoediae* ab Iohanne Stradano facta.
Iacobus de Sancto Andrea est persona in *Inferno*, primo libro Divinae Comoediae, atque apud homines prodigos punitur. In canto XIII, postea sermonem cum Dante Vergilioque a Petro de Vinea facto, Iacobus et Lanus Senensis appareunt, fugientes e canibus famelicis in silva hominum qui mortem voluntariam petiverunt. Iacobus delitescit in virgulta, sed canes eum reperiunt et dilaniant. Virgulta vere sunt anima viri Florentini qui se interfecerat et ille Iacobum nomine vocat.

Notae
-----

1. 1 2  De nomine vide *Dantis Alligherii Divina comoedia hexametris latinis reddita ab abbate dalla Piazza, Vicentin*o, p. 52.
2. ↑  Vide paginam *Iacopo da Sant'Andrea* apud vocabularium interretiale Italicum Treccani.

Bibliographia
-------------

* Umberto Bosco et Giovanni Reggio, *La Divina Commedia - Inferno*, Le Monnier, 1988.
* Cristina Morgante, *Testamento di Speronella 1192* in *Vetrego, storia e vita*, Mediolani, 2000.
* Vittorio Sermonti, *Inferno*, Rizzoli, 2001.

Nexus externi
-------------

* De historia Iacobi de Sancto Andrea **(Italice)**
Wikidata Iacobus Thomson (poëta saeculi 19)
Res apud Vicidata repertae:Iacobus Thomson (poëta saeculi 19): imagoIacobus Thomson (poëta saeculi 19): imagoIacobus Thomson (poëta saeculi 19): subscriptioIacobus Thomson (poëta saeculi 19): subscriptio
*Nativitas*: 23 Novembris 1834; Port Glasgow, Scotia  
*Obitus*: 3 Iunii 1882; Londinium  
*Patria*: Britanniarum Regnum, Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: poëta, scriptor, iudex litterarum  

**Memoria**

*Sepultura*: Highgate Cemetery  

**Iacobus Thomson,**, vulgo *James Thomson* sed pseudonymo **Bysshe Vanolis** olim notus (natus Portu Glasgoviae praefecturae Renfroanae die 23 Novembris 1834; mortuus 3 Iunii 1882), Londinii in Regali Orphanotrophio Caledoniano educatus, fuit poeta et diurnarius Scoticus.

Carmina *The City of Dreadful Night* ("Urbs Noctis Horribilis"), *Insomnia* et *Mater Tenebrarum* conscripsit. Opera Iacobi Leopardi Anglice vertit.

Bibliographia
-------------

* Henry Stephens Salt, *The Life of James Thomson (B.V.)*. 1889
* Henry Stephens Salt, "Thomson, James (1834-1882)" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iacobum Thomson** spectant. |

* Opera Iacobi Thomson apud Vicifontem Anglicum
Wikidata Ian Stewart
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 10 Augusti 1935;   
*Obitus*: 3 Martii 2018;   
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Member of the Privy Council of the United Kingdom, member of the 50th Parliament of the United Kingdom, member of the 49th Parliament of the United Kingdom, member of the 48th Parliament of the United Kingdom, member of the 47th Parliament of the United Kingdom, member of the 46th Parliament of the United Kingdom, Member of the House of Lords, Economic Secretary to the Treasury  
*Munus*: politicus, numismatist  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Conservativa  

**Familia**

*Genitores*: Harold Stewart; Dorothy Irene Lowen  
*Coniunx*: Deborah Charlotte Buchan  
*Proles*: Lydia Barbara Rose Stewart, Dorothy Louisa Charlotte Amabel Stewart, Henry Ernest Alexander Halley Stewart  

**Memoria**

*Laurae*: Fellow of the Royal Society of Edinburgh, Fellow of the Society of Antiquaries, Fellow of the British Academy, Knight Bachelor  

**Ian Stewart**, denuo dominus **Stewartby**, Anglice plenius *Bernard Harold Ian Halley Stewart, Baron Stewartby* (10 Augusti 1935–3 Martii 2018) fuit numismatista et politicus Scotus. Alumnus fuit Collegii Haileyburiensis et Collegii Iesu Cantabrigiensis. Legatus fuit parlamenti Britannici ab anno 1974 usque in 1992. Annum aetatis vigesimum agens librum de moneta Scotica divulgari iussit: de qua re commentationes plures annis insequentibus edidit.

Scripta potiora
---------------

* 1955 : *Scottish Coinage*. Londinii: Spink and Son
* 1979-1981 : "English coinage in the later years of John and the minority of Henry III" pars 1 pars 2 in *British Numismatic Journal* vol. 49 (1979) pp. 26-41; vol. 51 (1981) pp. 91-111
* 1988 : "English Numismatics - Progress and Prospects" in *British Numismatic Journal* vol. 58 (1988) pp. 110-122
* 1988 : "English Coinage from Athelstan to Edgar" in *Numismatic Chronicle* vol. 148 (1988) pp. 192-214
* 1989 (cum C. E. Blunt, C. S. S. Lyon) : *Coinage in tenth-century England from Edward the Elder to Edgar's reform*. Oxonii: Oxford University Press, 1989
* 1996 : "Scottish Coin Collectors" in *British Numismatic Journal* vol. 66 (1996) pp. 87-112
**Liberalia** fuerunt festum anniversarium Romae antiquae, quod die 17 Martii in honorem Liberi patris ac Liberae, dis fecunditatis, peractum est. Adulescentes, ut eos aetatem puerilem reliquisse demonstraretur, primo toga virli (toga libera, toga pura) induti sunt. *Liba* vendita et concremata sunt.

Nexus interni
-------------

* Feriae Romanae

Bibliographia
-------------

* Angelika et Ingemar König: *Der römische Festkalender der Republik*. Reclam, Stuttgardiae 1991, ISBN 3-15-008693-0, p. 54–55.

Notae
-----

1. ↑  Ovidius, *Fasti* 3, 713–808.

Feriae Romanae et ludi publici

Adonia • Agonalia • Ambarvalia • Amburbium • Argei • Armilustrium • Ludi Apollinares • Augustalia • Bacchanalia • Sacra Bonae Deae • Brumalia • Ludi Capitolini • Caprotinia • Caristia • Carmentalia • Cerealia • Compitalia • Consualia • Divalia • Eponalia • Equirria • Equus October • Faunalia • Februa • Feralia • Floralia • Fontinalia • Fordicidia • Furrinalia • Hilaria • Ieiunium Cereris • Iovis epulum • Larentalia • Feriae Latinae • Lemuralia • Liberalia • Lucaria • Lupercalia • Matronalia • Meditrinalia • Megalesia • Mercuralia • Navigium Isidis • Nemoralia • Neptunalia • Opalia • Opiconsivia • Parentalia • Parilia • Portumnalia • Poplifugia • Ludi Plebeii • Quinquatria • Quinquatrus minusculae • Quirinalia • Regifugium • Robigalia • Ludi Romani • Saturnalia • Sol invictus • Rosalia • Ludi Saeculares • Sementivae • Septimontium • Ludi Taurii • Terminalia • Tubilustrium • Veneralia • Sacra Veneris Genetricis • Vertumnalia • Vestalia • Vinalia • Vitulatio • Volturnalia • Vulcanalia
Ioannes Iosephus Taillasson, "Vergilius Aeneidem Augusto et Octavia coram legit" (Pinacotheca Nationalis Londinii)
Ioannes Augustus Dominicus Ingres, "Tu Marcellus eris" (Museum Augustinorum Tolosanum)
"**Manibus date lilia plenis**" sunt verba ex *Aeneide* Vergilii saepe citata. In fabula Vergiliana Anchises, flumini Lethe adstans, haec dicit quando M. Marcelli futuri manem videt: is enim nepos fuerit Augusti, magnis rebus destinatus sed mortuus iuvenis:

"Heu, miserande puer, si qua fata aspera rumpas,  

Tu Marcellus eris! Manibus date lilia plenis ... (Vergilius, *Aeneis* VI, v. 882–883)
Dantes Alagherius canto tricesimo "Purgatorii" eadem verba de Vergilio ipso repetit:

*Tutte dicean: "Benedicite qui venis!"*  

*E, fior gittando di spora e d'intorno:*  

*"Manibus o date lilia plenis!"* (Dantes Alagherius, *Divina Comoedia* "Purgatorium" XXX, vv. 21-50)
Ioannes Augustus Dominicus Ingres in tabula cuius titulus est "Tu Marcellus eris" Vergilium evocavit qui eos versus ex *Aeneide* Augusto ipso recitat. Verba hodie interdum in sepulchris inscribuntur eorum qui iuvenes mortui sint.
Crurotarsi| *Crocodylus mindorensis*. |
| Taxonomia |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Regnum: | Animalia |
| Phylum: | Chordata |
| Subphylum: | Vertebrata |
| Infraphylum: | Tetrapoda |
| Superclassis: | Amniota |
| Classis: | Reptilia |
| Subclassis: | Diapsida |
| Infraclassis: | Archosauria |
| Superordo: | **Crurotarsi**Serenus, 1991 |

 |
| Ordines |
| * CrocodiliaOwen, 1842
 |

**Crurotarsi** (*-orum, m.*) sive **Pseudosuchia** (*-orum, n.*, Zittel, 1887-1890) sunt grex Reptilium, Rauisuchidas et Phytosauria et Crocodilia inter alia continens, qui a Triassico usque ad aetatem praesentem (per Crocodilia) floruit.

Cladogramma
-----------

```
─o **Crurotarsi** Serenus, 1991
 ├?─ Ctenosauriscidae † Kuhn, 1964
 └─o Crocodylotarsi
   ├── Ornithosuchidae †
   └─┬── Phytosauria † Meyer, 1861
     └─o Suchia
       ├── Prestosuchidae † Romer, 1966
       └─o Rauisuchiformes
         ├── Aetosauria † Lydekker 1889
         └─o Rauisuchia Huene, 1942
           ├── Rauisuchidae † Huene, 1936
           └─o Paracrocodylomorpha
             ├── Poposauridae † Nopcsa, 1923
             └── Crocodylomorpha Hay, 1930



```
Palatium aestivum Graeciae Variscorum Henricus XI bibliothecae conditor
**Museum in Palatio aestivo** (Theodisce: *Staatliche Bücher- und Kupferstichsammlung Sommerpalais Greiz*) Graeciae Variscorum sartas tectasque servat collectiones librorum chalcographiarum gryllorum. Situm est ad ripas fluminis Alestrae.

Historia
--------

Dux Henricus IX Principatus Rusae (linea maior) aedificium hoc nominavit *Maison de belle retraite - domum refugii placidi*. Quae inscriptio et nostris diebus videri potest in domus tympano. Genus architectonicum aedis annis a 1769 ad 1779 constructae classicismi posterioris est. 

In pedeplanis diaeta maxima meridiana hortensis dominatur qua tamquam tepidario aurantiorum usi sunt. Operibus albariis decorata sunt in sic dicto genere nexo conclavia hortensia et habitatoria in tabulato primo. 

Situm est palatium idyllice in viridario amplissimo, cuius primordia iam anno 1650 posita erant. Hodie autem horti ad modum Anglicum dispositi sunt cum mutationibus anno 1873 a Eduardo Petzold et a discipulo eius Rudolpho Reinecken initis. Usque annum 1918 dynastiae membra palatium tamquam habitationem usurpabant. Anno autem 1922 museum institutum est ibidem ad usum publicum.

Collectiones
------------

### Graphiae

Graphiarum triginta milia in palatio sunt quae technicis variis confectae sunt. Maximi momenti sunt plus quam mille foliorum generis rasorii, e.g. artificum inclutorum Valentini Green, Ioannis Raphael Smith, Ioannis Faber iunioris, Eduardi Fisher, Iacobi Watson. Dono dedit ista omnia Anglica principissa, Elisabeth comitissa quaedam Hassiae-Homburgi. Mentionis dignae sunt multae chalcographiae artificum maximorum ut Venceslai Hollar, Francisci Bartolozzi, Gulielmi Hogarth, Danielis Chodowiecki. Terrarum tabulae ante annum 1850 exaratae, mappae, pugnarum instructa, bellae plagarum imagines insuper admirari possunt.

### Bibliotheca

Bibliotheca principis, quam condiderat anno 1747 Henricus XI, triginta milia tomorum habet saeculorum a XVII usque ad XIX. Opera multa illuminismi Francogallici haud desunt, neque theologica, historica, scientifica naturalia. Anno 1922 pars bibliothecae gymnasii Ruthenei Gerapolitani. Comprehendit editiones pulchras litterarum Latinarum Graecarumque Basileae confectas. Ioannis Holpenii xylographiae quoque adsunt. 

Sectio specialis quaedam dedicata est gryllis. Libri a scientificis libenter adeuntur; pars est retis Thuringiensis bibliothecarii. 

### Collectiones SATIRICUM

Anno 1975 sectio propria gryllis aperta est quam SATIRICUM nominaverunt. In cursu temporis permulti grylli Germaniae Orientalis hic depositi sunt, ut hodie plus quam undecim milia exemplarium continentur. Anno 1980 primo festivalia praetitulata *Karikatur-Biennale* instituta est, quae omni altero anno artificibus multis praesentibus celebrabantur. Anno 1994 autem institutum est spectaculum praetitularum *Karikatur, Cartoon & Komische Zeichenkunst* in omnem tertium annum.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Palatium aestivum Graecense** spectant. |

Situs proprius
Petrus Singer
**Petrus Albertus David Singer** (Melbourni 6 Iulii 1946) est philosophus australianus et defensor iurum animalium, cuius libri magni sunt *Liberatio animalis* (1975) (Anglice *Animal liberation*) et *Ethica facti* (1979) (Anglice *Practical Ethics*). Alma mater sua est Universitas Melburnensis et ipse pars rediti sui ad auxilium organizationibus  (etiam UNICEF) ad reductionem paupertatem.

Philosophia
-----------

Petrus Singer peritus ethicae et philosophiae analyticae fuit. Sua moralis philosophia utilitarismi species est, quae praelationis utilitarismus dicta est. Is reprehendit enim utilitarismum veterum seu voluptatis. Secundum Petrum Singer factus rectus est qui praelationum personarum maioris numeri satisfactionem auget. Cum verbo *persona* Singer denotat omnes entes ipsius coscientes, apti pati praelationesque habere. In hac categoria animalis pleraque sunt. Itaque discrimen inter genera ne est moraliter grave. Ergo abusum et educationem animalium opposuit et vegetarianismum proest, etiam personae quae non sunt homines, habent ius vitae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum Singer** spectant. |