recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Sergipensis
Res apud Vicidata repertae:Sergipensis: insigneSergipensis: insigneSergipensis: vexillumSergipensis: vexillum
civitas  
*Civitas*: Brasilia  
*Locus*: 10°35′24″S 37°22′48″W  
*Nomen officiale*: Sergipe  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Brasilia  
*Territoria finitima*: Alacunae, Bahiensis
**Forma**

*Area*: 22 050.3 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Aracaju  
*Subdivisiones*: Areia Branca, Campo do Brito, Itabaiana, Macambira, Malhador, Moita Bonita, São Domingos, Lagarto, Riachão do Dantas, Aquidabã, Cumbe, Malhada dos Bois, Muribeca, Nossa Senhora das Dores, São Miguel do Aleixo, Poço Verde, Simão Dias, Tobias Barreto, Aracaju, Barra dos Coqueiros, Nossa Senhora do Socorro, São Cristóvão, Carmópolis, General Maynard, Laranjeiras, Maruim, Riachuelo, Rosário do Catete, Santo Amaro das Brotas, Arauá, Boquim, Cristinápolis, Itabaianinha, Pedrinhas, Salgado, Tomar do Geru, Umbaúba, Capela, Divina Pastora, Santa Rosa de Lima, Siriri, Estância, Indiaroba, Itaporanga d'Ajuda, Santa Luzia do Itanhy, Japaratuba, Japoatã, Pacatuba, Pirambu, São Francisco, Amparo do São Francisco, Brejo Grande, Canhoba, Cedro de São João, Ilha das Flores, Neópolis, Nossa Senhora de Lourdes, Propriá, Santana do São Francisco, Telha, Carira, Frei Paulo, Nossa Senhora Aparecida, Pedra Mole, Pinhão, Ribeirópolis, Canindé de São Francisco, Feira Nova, Gararu, Gracho Cardoso, Itabi, Monte Alegre de Sergipe, Nossa Senhora da Glória, Poço Redondo, Porto da Folha
**Gestio**

*Praefectus*: Belivaldo Chagas Silva  
*Consilium*: Legislative Assembly of Sergipe  

**Vita**

*Incolae*: 2 288 116  
*Zona horaria*: UTC-3, America/Maceio  

**Commemoratio**

*Paean*: Anthem of Sergipe  

**Tabula aut despectus**

Sergipensis: situsSergipensis: situs
Provincia **Seregippae** seu **Seregippensis** (Lusitanice *Sergipe*) est civitas regionis Septentrio-Orientalis Brasiliae. Anno 1820 sub titulo "capitaniae" primum constituta est. Caput fuit olim urbs Sancti Christophori de Sergipe sed ab anno 1855 urbs capitalis est Aracaju.

Notae
-----

1. ↑  "Capitania Seregippae" (vide p. 756 apud *Google Books*); "... provinciam Seregippe ..." (vide p. 170 apud *Google Books*)
2. ↑  "Octava praefectura Seregippensis dictur" (vide p. 753 apud *Google Books*); vb. adiect. "Sergipensis": cf. nomina biologica *Cryptanthus sergipensis* etc.

Nexus externi
-------------

* Situs conventus legislativi

Civitates Brasiliae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Acrensis • Alagoasensis • Amapaensis • Amazonensis • Bahiensis • Cathariniana • Fluminensis • Goiasensis • Maragnanensis • Matogrossensis • Matogrossensis Australis • Minae Generales • Paraensis • Parahyba • Paranensis • Paulopolitana • Pernambucensis • Piauiensis • Rivus Magnus Australis • Rivus Magnus Septentrionalis • Rondoniensis • Roraimensis • Sergipensis • Siarensis • Spiritus Sancti • Tocantinensis • • *Districtus Foederalis* |
|  |
-3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Sergius Alexandri filius Calugin** (Russice: *Сергей Александрович Калугин*; natus 9 Aprilis 1967) est poëta, musicus, citharista, et compositor Russicus, cuius musica classicam iungit citharam et "traditionis" rockicae incintamenta,? etiam musica gentile, baroca, et flamencica usi sunt.?

Vita
----

Calugin 9 Aprilis 1967 Mosquae natus est.

Anno 1986, Diem Irae, suum primum gregem, crevit.

Anno 1995, Calugin Venationem Fream, alium gregem, crevit.

Anno 1999, Orgiam Iustorum, alterum gregem crevit.

Discographia
------------

Cum "Orgia Justorum" grege:

* "Orgia Iustorum" (anno 2000, carmen singulum)
* "Cahtehuminis, exite!" (anno 2001)
* "Ultimus terrae mortuae miles" (anno 2003, carmen singulum)
* "Navibulus"? (anno 2004)
* "Ianua! Ianua!" (anno 2005)
* "Sol exitus" (anno 2007)
* "Qui somniatis" (anno 2010)
* "Shitrok" (anno 2012, carmen singulum)

Solo:

* "Iter" (anno 1989)
* "Moscou" (anno 1989)
* "Nigredo" (anno 1994)
* "Ferebat" (anno 1998)
* "Rosarium" (anno 2006, cum "Orgiae Iustorum" citharista Alexio Burcove)
Photographema Mayae Angelou anno 2013 factum.
**Maya Angelou** (nata *Marguerite Annie Johnson* die 4 Aprilis 1928, mortua die 28 Maii 2014) fuit scriptrix et poëtria Americana. Septem autobiographias, tris commentationum libros, aliquot libros poësis edidit, atque varias fabulas theatro, cinemateo, et televisioni proprias scripsit. Per curriculum amplioris quinquaginta annorum multa praemia et gradus honorarios accepit. Celebris est libris de adulescentia sua, praecipue prima autobiographia, *I Know Why the Caged Bird Sings* (1969), quae vitam ad septimum decimum annum narrat.

Scriptrix facta est post seriem occupationum in adulescentia: fuit coqua, meretrix, saltatrix in discotheca, actrix in opera *Porgy and Bess,* ordinatrix Colloquii meridiani ductus Christiani, scriptrix actorum in Aegypto et Gana tempore decolonizationis. Fuit actrix, scriptrix, rectrix, ac productrix fabularum, pellicularum, spectaculorumque televisificorum. Ab anno 1982 in Universitate Wake Forest in oppido Winston-Salem in civitate Carolina Septentrionali habitavit, ubi fuit primus professor Reynolds rerum Americanorum. In motu iurum civilium versata est, cum Martino Luther King, Malcomo X, et aliis collaborans. Anno 2011, praesidis nomisma libertatis accepit.

Propter scripta et actiones Angelou facta est Afroamericanorum et mulierum oratrix honorabilis. Sunt qui opera eius in aliquis bibliothecis Americanis prohibere conati sunt, sed opera pervulgata in bibliothecis, scholis, universitatibusque manent. Angelou etiam recognita est innovatione litterarum: in autobiographiis suis, ordinarias generis structuram rhetoricamque mutare conata est. Quantum ad themata, magnum pondus in rassismum, identitatem, familiam, peregrinationem ponit.

Opera selecta
-------------

### Autobiographiae

* *I Know Why the Caged Bird Sings* ('Scio cur avis caveatus canit', 1969)
* *Gather Together in My Name* ('Congregate in nomine meo', 1974)
* *Singin' and Swingin' and Gettin' Merry Like Christmas* ('Canere et saltare et felices ut Nativitas Domini fieri', 1976)
* *The Heart of a Woman* ('Cor mulieris', 1981)
* *All God's Children Need Traveling Shoes* ('Omnes Dei liberi calceos peregrinationis requirunt', 1986)
* *A Song Flung Up to Heaven* ('Carmen ad caelum iactum', 2002)
* *Mom & Me & Mom* ('Mamma & ego & mamma', 2013)
**Concilium Veronense** Veronae in urbe mensibus Octobri et Novembri 1184 actum est, praeside papa Lucii III, adeunte imperatore Friderico I.

Cardinales his diebus iuxta papam Veronae aderant Ioannes Anagninus, Laborans, Hubertus Crivelli (papa futurus), Pandulphus Lucensis, Ardicius Rivoltella, Gratianus Pisanus, Conradus archiepiscopus Moguntinus, Theodinus (qui Veronae anno 1186 mortuus erit), Henricus de Marsiaco, Theobaldus (olim abbas Cluniacensis), Albinus, Soffredus, Guillelmus (archiepiscopus Remensis) et Albertus de Morra (papa futurus). Aderant etiam Philippus archiepiscopus Coloniensis, Garsendonius episcopus Mantuanus, Conradus episcopus Wormatiensis. Intererant Heraclius patriarcha Hierosolymitanus et Rogerius de Molendinis magister Hospitalariorum, qui Veronam advenerant dum legationem ad Occidentem conducebant de Regno Hierosolymitano adiuvando. Die 4 Novembris 1184 Gerardus archiepiscopus Ravennas de expeditione sacra praedicavit.

Paulo antea, die 30 Septembris 1184, Arnaldus de Turre Rubea magister Ordinis Templariorum, legationis particeps, Veronae mortuus erat. Concilio concluso papa una cum imperatore Friderico I bullam "Ad abolendam" de haeresibus exstirpandis emisit. Hoc tempore episcopus Veronensis fuit Omnibonus.

Fontes
------

* Lucius III, "Ad abolendam": Iacobus Paulus Migne, ed. *Patrologia Latina* (Lutetiae, 1844-1855) vol. 201 coll. 1297-1300
* Arnoldus Lubecensis, *Chronica Slavorum* 3.11 Textus[*nexus deficit*]
* *Chronicon de rebus in Italia gestis* sub anno 1184 Textus
* Iohannes Codagnello, *Chronicon Placentinum* sub anno 1184 Textus

Notae
-----

1. ↑  *PL* vol. 201 coll. 1285-1296
2. ↑  Arnoldus Lubecensis, *Chronica Slavorum* 3.11[*nexus deficit*]

Nexus externi
-------------

* John Paul Adams, "Sede Vacante 1185" et Documenta
*U* **May Oung** vel **May Aung** (1880-1926) fuit eruditus Birmanicus qui iuribus studuit Londinii. Fuit praeses Consociationis Iuvenum Buddhisticae. Anno 1910 cum J. S. Furnivall et Carolo Duroiselle condidit societatem Scientiarum Birmanicarum. Solus ille in concilio legislativo gubernatoris legem de universitate condienda propositam anno 1920 sustentavit. Mense Decembri eiusdem anni, universitate nuper condita, U May Oung factus est professor rerum iuridicarum. Ille cum U Ba Pe, aliis Birmanensibus fere omnibus abstinentibus, in Commissione Britannica Reformationum Birmanicarum anno 1922 testimonia protulit.

Contionem habuerat anno 1908 apud consociationem iuvenum Buddhisticam titulo "The Modern Burman: his life and notions". Ibi appellationem iam famosam libri a J. G. Scott scriptum (*The Burman, his life and notions*) redempsit ut de vita et ambitionibus disseret Birmanensium iuvenum qui *the not unmixed blessing of a Western education* ("dubiosam studiorum Europaeorum fortunam") affectabant. Anno 1917, regulam de templis Buddhisticis pedibus nudis intrandis et Britannis imponere a Concilio Generali Consociationum Buddhisticarum suasam, May Oung a participatione concilii abstinuit.

Ab anno 1924 usque ad 1926 fuit minister rerum internarum (*Home Member*) in concilio ministrorum Birmaniae.

Notae
-----

1. ↑  *Burma, Malaya and the British 1800-1950 by Sanderson Beck* apud www.san.beck.org

Bibliographia
-------------

* U May Oung, "The Modern Burman: his life and notions" in *Rangoon Gazette* (10 August 1908). Reimpressum in:
	+ J. S. Furnivall, "The Dawn of Nationalism in Burma" in *Journal of the Burma Research Society* vol. 33 no. 1 (April 1950) pp. 1-7

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Supplicium sectatorum Amalrici Carnotensis anno 1210 post Concilium Parisiense actum. *Grandes chroniques de France* ab Ioanne Fouquet picta: Bibliotheca Nationalis Francica MS Français 6465 (c. 1455)
**Concilium Parisiense** anno 1210 constitutum est, praeside Petro de Corbolio magistro et archiepiscopo Senonensi, assistente Petro de Nemosio episcopo Parisiensi, ad haereses praevalentes (praecipue in Universitate Parisiensi) corrigendas. E laboribus huius concilii servantur documenta duo, scilicet "Decreta magistri Petri de Corbolio" et enumeratio errorum quae incipit "Hae sunt haereses". Per illa decreta homines decem ad manum saecularem (i.e. ad comburendum) relinquuntur, quattuor ad carcerem perpetualem; cadaver Amalrici Carnotensis e sepulchro "in terram non benedictam" proici mandatur; *Quaternuli* Davidi de Dinant comburendi denuntiantur; "nec libri Aristotelis de naturali philosophia nec commenta legantur Parisius publice vel secreto, et hoc sub poena excommunicationis inhibemus." Eodem tempore "de libris theologicis scriptis in Romano", scil. Francogallice, episcopis dioecesanis tradi praecipiuntur, "et *Credo in Deum*, et *Pater noster* in Romano, praeter vitas sanctorum." Is qui libros vel philosophicos vel vernaculares retinetur "pro haeretico habebitur".

Proscriptiones quorundam librorum ab hoc concilio statutae bis postea confirmatae sunt, anno 1215 decreto "Nullus legat Parisius" a cardinale Roberto de Cursone, anno 1231 bulla "Parens scientiarum" papae Gregorii IX.

Notae
-----

Bibliographia
-------------

Editiones documentorum
* Edmundus Martène, Ursinus Durand, *Thesaurus novus anecdotorum* vol. 1 (Lutetiae, 1717) (coll. 163-166 apud *Google Books*)
* H. Denifle, ed. *Chartularium Universitatis Parisiensis* vol. 1 (Lutetiae: Delalain, 1889) pp. 70-72

Historica
* L. Bianchi, *Censure et liberté intellectuelle à l'Université de Paris (XIIIe - XIVe siècles)* (Lutetiae: Les Belles Lettres, 1999) p. 92
* Germaine Catherine Capelle, *Autour du décret de 1210: III. Amaury de Bène. Étude sur son panthéisme formel*. Lutetiae: Vrin, 1932
* J. Théry, *Autour du décret de 1210. I. David de Dinant: étude de son panthéisme*. Le Sauchoir, Kain: Bibliothèque Thomiste, 1925

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Abbatia Sancti Ioannis Florensis in Calabria.
**Ordo Florensis** vel **Floriacensis** fuit ordo religiosus quem Ioachim Florensis anno 1189 in abbatia Floriacensi Sancti Ioannis condidit. Primum anno 1505 nonnulla monasteria Ordini Cisterciensi coniuncta sunt, deinde anno 1515 alia Ordini Dominicano, postremo anno 1570 nulla sui iuris monasteria fuerunt.

Religiosi secundum regulam Benedicti vivebant.

Nexus externus
--------------

* Commentatio in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**

Ordines Ecclesiae Catholicae

Albi · Augustiniani · Barnabitae · Benedictini · Camilliani · Canonici Augustiniani · Capuccini · Carmelitae · Carmelitae Discalceati · Carthusiani · Cistercienses · Claretiani · Comboniani · Dominicani · Eudistae · Filii Amoris Misericordis · Franciscani · Iesuitae · Lasalliani · Legionari Christi · Mercedarii · Minimi · Oratoriani · Passionistae · Praemonstratenses · Rosminiani · Sacra Familia · Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes · Salesiani · Scalabriniani · Scheutistae · Servi Mariae · Servi Iesu et Mariae · Spiritani · Trappistae · Trinitarii · Ursulinae · Vincentiani

*Vide etiam: Categoria:Ordines Ecclesiae Catholicae*
Wikidata Archidioecesis Friburgensis
Res apud Vicidata repertae:Archidioecesis Friburgensis: insigneArchidioecesis Friburgensis: insigne
Archidioecesis metropolitana Catholica  
*Civitas*: Germania  
Situs interretialis
**Fines**

*Territoria finitima*: Archidioecesis Argentoratensis o Argentinensis, Dioecesis Spirensis, Dioecesis Moguntina, Dioecesis Herbipolitana, Dioecesis Rottenburgensis-Stutgardiensis, Dioecesis Curiensis, Dioecesis Basileensis
**Forma**

*Area*: 16 229 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 4 791 293  

**Tabula aut despectus**

Archidioecesis Friburgensis: situsArchidioecesis Friburgensis: situs
**Archidioecesis Friburgensis** (Germanice *Erzbistum Freiburg im Breisgau*) dioecesis est in Badenia-Virtembergia et continet pristinas terram Badeniam et regiones Hohenzollern. Archiepiscopus dioecesi praepositus est qui etiam metropolitanus proviciae ecclesiae Rhenaniae Superioris est cum dioecesibus suffraganis dioecesim Moguntinam et Rottenburgensem-Stutgardiensem.

Nexus interni
-------------

* Glossarium verborum Ecclesiae Catholicae

Dioeceses et *archidioeceses* catholicae Germaniae

Aquisgranensis · Augustana Vindelicorum · *Bambergensis* · *Berolinensis* · *Coloniensis* · Dresdensis-Misnensis · Eystettensis · Erfordiensis · Essendiensis · *Friburgensis* · Fuldensis · Gorlicensis · *Hamburgensis* · Herbipolitana · Hildesiensis · Limburgensis · Magdeburgensis · Moguntina · *Monacensis et Frisingensis* · Monasteriensis · Osnabrugensis · *Paderbornensis* · Passaviensis · Ratisbonensis · Rottenburgensis-Stutgardiensis · Spirensis · Trevirensis
Wikidata Augustinus Datus
Res apud Vicidata repertae:Augustinus Datus: imagoAugustinus Datus: imago
*Nativitas*: 1420; Sena Iulia  
*Obitus*: 6 Aprilis 1478; Sena Iulia  

**Officium**

*Munus*: linguista, Rerum gestarum scriptor  

**Augustinus Datus**, interdum **Dathus** (Italiane *Agostini Dati*), Senae Iuliae anno 1420/1 natus et ibidem die 6 Aprilis anni 1478 mortuus, humanista Italianus fuit. Senae apud Philelphum studebat, Urbini et post Senae docuit. A Nicolao V *magister epistolarum pontificarum* electus est. *Isagogicus libellus pro conficiendis epistolis et orationibus*, Dati opus, saepius *Elegantiolae* vel *Elegantiae minores* nominatum, primum editus est Ferrariae anno 1471 et ad annum 1501 paene centum editiones habet. Scripsit etiam *Historiam Plumbinensem* aliaque opera.
Mortuus est a peste.

Notae
-----

1. ↑  Nuper edita: Plumbinensis historia / Agostino Dati; a cura di Marina Riccucci, videas et hic.

Bibliographia
-------------

* Paolo Viti, *Agostino Dati*, in: *Dizionario biografico degli italiani*, Romae 1987.
* Egmont Lee, *Agostino Dati of Siena*, in:  *Contemporaries of Erasmus: A Biographical Register of the Renaissance and Reformation* (edd. P. G. Bietenholz, Th. B. Deutscher), Vol. 1-3, 2003, p. 378.

Nexus externi
-------------

* *Elegantiolae* Dati in editione anni 1488
* Augustinus Datus in *Vicifonte*
**Flavius Volusianus** (natus saeculo 5, mortuus die 3 Aprilis 511) vir publicus Romanus sub regno Theodorici regis fuit.

Familia
-------

Filius eius Flavius Anicius Maximus erat, qui anno 523 consul Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Volusianus ipse iam anno 476/483 *vir clarissimus* erat, ut ex inscriptione in Amphitheatro Flavio reperta perspici potest, et anno 503 consulatum gessit una cum Flavio Dexicrate. Anno 510/511 iam *patricius* fuit. Eo tempore cum aliis senatoribus in collegio fuit, qui crimina magiae allata contra collegas inspicerent. Die 3 Aprilis 511 mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, The Prosopography of the Later Roman Empire, "Volusianus 5", volume 2, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0521201594, pp. 1183 - 1184.

Notae
-----

1. ↑  CIL VI 32214
2. ↑  Cassiodorus, Variae IV 42

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Rufius Magnus Faustus Avienus Iunior et Flavius Probus**  |  **Consul** 503cumFlavio Dexicrate | Successores: **Flavius Rufius Petronius Nicomachus Cethegus *sine collega***  |
Insigne *Super Smash Bros. Brawl*.
***Super Smash Bros. Brawl*** (Iaponice: 大乱闘スマッシュブラザーズＸ, 'Super Fratres Pugnae Rixa') est tertius ludus electronicus seriei ludorum pugnariorum *Super Smash Bros.* Hic ludus, a Sora Ltd. Game Arts, et aliis factus, a Nintendo editus est, et plures pugnatores a ludis senioribus et paucos novos pugnatores aggregat. Praeterea, hic est ludus primus qui "editores tertii"? pugnatoribus utitur.

Modus Ludendi
-------------

Sicut maiores eius, hic ludus modo pugnandi quod absimile aliis ludis pugnandi est utitur. Delegentes a pugnatoribus multis, luditores pugnatores alios oppugnare et eos extra fines scaenae eicere conantur. Hoc botona quaedam in gubernatore Nintendo GameCube an Nintendo Wii premendo et radia analoga movendo factum est. Ut pugnator icitur, laesio eius gradu a 0% ascendit, et facilius de scaena deicitur; laesio modo ad 999% ascendere potest. Si pugnator tandem a scaena deicatur, "vitam" unam amittat, et victor forsan praemia acquirit.

Pugnatores compositionibus botonum utentes oppugnare possunt, et sicut in maioribus, "Impetus Effrigentes", qui magis vim impetibus habent percutiunt. Etiam, pugnatores res capiunt, quae a rebus normalibus (gladiis, clavis, et bombis) quidem ad res inanis a Nintendo (fungum magnum, pilam Pokemon, et malleum aureum) discrepat. Est in hoc ludo "Pilum Effrigente", quod, si fractum sit, fractori materiam potissimam pugnatores relictos a scaena abieciendi dat.

Ludus ludi in modo "Coetus" an modo "Solo" potest.

Pugnatores Ludi Potentes
------------------------

In hoc ludo a 35 pugnatoribus delegas. Plerique hi pugnatores a seriebus Nintendo sunt. Series "Super Mario Bros.", "The Legend of Zelda", "Pokémon", "Mother" sive "EarthBound", "Fire Emblem" et multa cetera pugnatores qui hic sunt habent. Pauci pugnatores novi hoc ludo sunt. Lucas et Ness, item a serie "Mother", iungit, Ike et Marth, ambo a serie "Fire Emblem", sequitur. Sonic et Solid Snake primi pugnatores in hac serie qui a Nintendo non sunt.

Nexus internus
--------------

* *Super Smash Bros.* (ludus televisificus)
* *Super Smash Bros. Melee*
* *Super Smash Bros. for Nintendo 3DS / Wii U*
* *Super Smash Bros. Ultimate*

Notae
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Super Smash Bros. Brawl** spectant. |
Vexillum Bursae
**Bursa Novi Eboraci** (Anglice *New York Stock Exchange*) mercatum sortium pecuniariarum in Neo-Eboracensis. Bursa in Viis Muro et Lato sita est, in quo argentarii congregant sortes pecuniarias sumendi et vendendi causa. Capitale merce magna, omnis bursae maxima orbis terrarum est. Cum archetypum diarii magna claritate et celebritate esset, bursa saepe aspicitur medium argentarii magna sorte pecuniaria esse.

Maxima mensura, bursa millis corporationium et quasque illarum sortes pecuniarias tenit.

Mercaturae
----------

Conmercium in bursa festinato et in propria persona agitur. Bursa modum sortes pecuniarias in corporatione (relatus ad Commissionem Sortium et Commerciorum Civitatium Foederatarum) mercari prebet. Mercaturae in mane ad vesperem, in die Luna per diem Venerem, campana verberata agintur. Campana verberata, finis diei conmercii scitur. Mercaturae saepe a electronica agitur post anno 2009. 

Bursa Novi Eboraci anno 2003

Historia
--------

Origo bursae creditur e Carta Buttonwood anno 1792 esse. Anno 1817, ducis bursae cartam inchoavint; haec carta nominavit bursam "New York Stock and Exchange Board" esse. Anno 1863, nomen bursae mutavitur ut praesens formam eius existat. 

Anno 2001, aditus 11 Septembris contigerunt. Bursa impetu facto 11 Septembris per 14 Septembris conclusitur. 

Anno 2013, Bursa Novi Eboraci a Intercontinental Exchange conlegit.

Notae
-----

1. ↑  New York Stock Exchange website
2. ↑  "The NYSE Makes Stock Exchanges Around The World Look Tiny". Retrieved Febtruary 18, 2019.
3. ↑  Listings Directory. The New York Stock Exchange. Retrieved February 18, 2019.
4. ↑  NYSE Rulemaking, the US Securities and Exchange Commission. Retrieved February 18, 2019.
5. ↑  Banner, Stuart (January 1998). "The Origin of the New York Stock Exchange, 1791–1860". *The Journal of Legal Studies*. The University of Chicago Press. **27** (1): 113–140. doi:10.1086/468015. JSTOR 10.1086/468015.
6. ↑  David, Javier E. (20 December 2012). "ICE to Buy NYSE for $8.2 Billion, Ending Era of Independence". *U.S. News*. CNBC. Retrieved 18 February 2019.

Nexus interni
-------------

* Glossarium rerum oeconomicarum
* Bursa
* The Wall Street Journal
* Sors pecuniaria
*Vide etiam paginam discretivam:* Busiris (discretiva)

Hercules Busiridem ad aram immolans. Vas Atticum circa 470 a.C.n.
In mythologia Graeca **Busiris** fuit Aegyptiorum rex, Posidonis filius, qui advenas Iovi immolabat ut imbribus terram fecundiorem faceret. Postquam vero ipsum Herculem ad aram duxit ab eo necatus est. Quae fabula e veterum Aegyptiorum moribus nasci potuit qui a maritimo commercio aversi erant atque advenarum incursiones e mari reformidabant. Simul Antaei et Amyci fabulis similior ad Posidonis filios homines vexantes pertinet et pericula nautarum in ignotas regiones adpellentium memorat.

In artibus et litteris
----------------------

Iam a sexto saeculo a.C.n. Busiris ab Hercule interfectus in antiquis vasis saepe pictus invenitur. Quin etiam Euripides ipse drama satyricum ex ea fabula composuit, Epicharmus vero comoediam, quae ambae hodie deperditae sunt. Quarto saeculo ineunte, tempore quo sophistae paradoxicas laudationes adfectabant, sive pessimarum personarum sive rerum contemnendarum, rhetor quidam, Polycrates nomine, Busiridis laudationem artis ostentandae gratia conscripsit. Huius orationem non iam legere possumus sed eius reprehensionem ab Isocrate Atheniensi compositam habemus qua tales nugas ad rhetoricae vulgarem invidiam multum conferre demonstrabat.

Quae aliter narrata sint
------------------------

Herodotus negabat fieri potuisse ne Aegyptii, qui multorum animalium nece religiose abstinebant, homines deis immolarint. Itidem Isocrates, qui Busiridem oratione demonstrativa laudandum susceperat, poetarum accusationes e genealogiarum chronologia refellebat, quoniam Herculem diu post Busiridem vixisse constabat. Econtra rhetor quem Isocrates vituperabat non solum homicidam Busiridem sed etiam anthropophagum fecerat. Diodorus Siculus novum crimen addebatː narrabat enim Busiridem Atlantis filias, Atlantidas vel Hesperidas dictas, per piratas rapuisse quas postea Hercules liberavit.

Notae
-----

1. ↑  Apollodorus, Isocrates, Cicero, Hyginus, Vergilius, Ovidius...
2. ↑  Apollodorus, Ovidius.
3. ↑  Apollodorus, Hyginus, Diodorus Siculus.
4. ↑  Plutarchus, *Vita Thesei* 11.1.
5. ↑  Isocrates, *Busiris*
6. ↑  *Busiris* 5 et 32.
7. ↑  *Bibliotheca historica* IV.27.

Fontes
------

* Apollodori bibliotheca II.5.11.
* Cicero, *De republica* III.15
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historica* IV.18 et 27
* Herodotus II.45
* Hyginus, *Fabulae* 31.2, 56, 157
* Isocrates, *Busiris*
* Ovidius, *Ars amatoria* I.647-651
* Vergilius, *Georgica* III.5.

Plura legere si cupis
---------------------

* Jean-Yves Carrez-Maratray, "Bousiris, le pharaon inexistant, et le stéréotype grec du roi juste" in *Le stéréotype*, PU de Rennes, 2004ː 201-212
* Eugène Lefébure, "Le sacrifice humain d’après les rites de Busiris et d’Abydos", *Sphinx : revue critique embrassant le domaine entier de l'égyptologie*, 1900ː 129-164
* M. C. Miller, "The myth of Bousiris : ethnicity and art" in *Not the classical ideal : Athens and the construction of the other in greek art*, Brill, 2000ː 413-42

Nexus externi
-------------

* Busiris apud Theoi.com
*Rhus coriaria* a Petro Iosepho Redouté picta

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Sapindales   
Familia : Anacardiaceae   
Genus : *Rhus*   
Species : ***R. coriaria***   
***Rhus coriaria***   
L.  
Conservationis status

VU  
  
  
Damno obiecta (IUCN 3.1)

Condimentum ex fructibus *Rhus coriarae* molitis factum
***Rhus coriaria*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum florentium generis *Rhus* et familiae Anacardiacearum in Asia occidentali sponte virens, cuius fructus natura compressi partimque exsiccati in eis regionibus ad condimentum contunduntur.

Notae
-----

1. ↑  *IUCN Redlist*

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1597 : John Gerard, *The Herball, or generall historie of plantes* (Londinii: John Norton) pp. 1310-1311 "coriars sumach"

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Plantes d'Afrique • INPN France • USDA Plants Database |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Rhun coriariam*"** apud **Vicispecies**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Rhun coriariam*** spectant. |
Wikidata Childericus III
Res apud Vicidata repertae:Childericus III: imagoChildericus III: imago
*Nativitas*: 714, 717; unknown value  
*Obitus*: unknown value, 754; unknown value  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha  

**Familia**

*Genitores*: Chilpericus II;   
*Proles*: Theuderic  
*Familia*: Merovingi
**Childericus III** (natus circa annum 720, mortuus circa 755) erat ultimus rex Francorum ex familia Merovingorum ab anno 743 ad usque 751.

Filius fuit regis Chilperici II, sed Carolus Martellus, qui regno Francorum maior domus re vera potestatem habuit, Childericum post mortem Chilperici II anno 721 in monasterium misit atque primo sine rege regnavit. Anno 741 Carolus Martellus mortuus est, ei maiores domus Pippinus et Carolomannus successerunt. Ut potentiam eorum nondum confirmatam munirent, iterum regem Merovingum proclamaverunt et idcirco Childericum e monasterio liberaverunt. Sed nihil hic egit, dum anno 751 Pippinus papa Stephano II adnuente Childericum desposuit et ipse rex Francorum factus est. Childericus III iterum in monasterium missus circa annum 755 mortuus est. Rex filium unum nomine Theudericum habuisse dicitur, qui etiam monasterio vitam finire debuit.
Id fuit finis domus Merovingorum.

Childericus tondetur

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Iaroslaus Pelikan
**Iaroslaus Ioannes Pelikan** (vulgo *Jaroslav Jan Pelikan*, natus Akron in Ohio die 17 Decembris 1923, mortuus Hamden in Connecticuta die 13 Maii 2006) fuit scriptor Americanus historiae religionis Christianae atque Universitatis Yalensis professor.

Patre Slovaco-Americano, pastore Lutherano, matreque Serba natus, Pelikan adulescens tribus sermonibus utebatur, deinde septem plures didicit. Studia in Seminario Concordiae urbis Sancti Ludovici anno 1946 finivit, simulque gradum doctoris ab Universitate Chicaginiense attigit. Deinde in Universitate apud Valparaiso, Seminario Concordiae, Universitate Chicaginiensi docuit; anno 1962 facultatem Yalensem iniit. Lutheranus educatus, anno 1998 Ecclesiam Orthodoxam in America iniit.

Magnum eius opus fuit *The Christian Tradition: A History of the Development of Doctrine* (Traditio Christiana: Historia progressus doctrinae), in quinque voluminibus inter annos 1971 et 1989 editum.

Notae
-----

1. ↑  Wolfgang Saxon, "Jaroslav Pelikan, Wide-Ranging Historian of Christian Traditions, Dies at 82," *The New York Times*, die 16 Maii 2006.
Parva tunica lanea Coptico-Byzantina saeculi sexti. Museum Artis Waltersianum.
**Tunica** est vestimentum corporeum, modo plerumque simplex, ab umeris ad coxas vel talos tendens.

Milites tunicis vestiti, circa annum 100 a.C.n. pars operis tessellati dicti Nili sive operis musivi Barberini, Praenesti.. 

Tunica cum cingulo militari.

Roma antiqua
------------

In Roma antiqua erant multae species tunicarum:

* tunica russa
* tunica laticlavia
* tunica angusticlavia
* tunica palmata
* tunica recta

Homines classis pauperum et laboriosorum, quibus toga impedimento fuisset, a superbientibus togatis *tunicati* et, e. g. apud Horatium, *tunicatus popellus* dicebantur.

Adnotationes
------------

1. ↑  Horatius, Epistulae 1.7.65

Nexus interni
-------------

* Dalmatica
* Indusium
* Tunicata
* Tunicula

Bibliographia
-------------

* Pausch, Matthias: *Die römische Tunika. Ein Beitrag zur Peregrinisierung der antiken Kleidung.* Wißner, Augustae Vindelicorum anno 2003, ISBN 3-89639-370-7
* Störmer, Michael / Krämer, Xenia: *Lebendiges Mittelalter: Buch der Gewandung.* DragonSys, Zirndorf annis 1993, 1997 et 2001, ISBN 3-925698-42-6

Nexus externi
-------------

* Vestimenta in antiqua Roma
Wikidata Sar
Res apud Vicidata repertae:Sar: insigneSar: insigne
*Civitas*: Cechia  
*Locus*: 49°33′46″N 15°56′21″E  
*Numerus incolarum*: 20 519  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Žďár nad Sázavou
**Gestio**

*Praefectus*: Martin Mrkos  
*Procuratio superior*: Žďár nad Sázavou District, Q89267403  

**Geographia**

*Superficies*: 37.063681 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Mělkovice, Radonín, Stržanov, Veselíčko, Žďár nad Sázavou 1, Žďár nad Sázavou 2, Žďár nad Sázavou 3, Žďár nad Sázavou 4, Žďár nad Sázavou 5, Žďár nad Sázavou 6, Žďár nad Sázavou 7, Žďár nad Sázavou 8  
*Territoria finitima*: Račín, Počítky, Polnička, Světnov, Vatín, Vysoké, Březí nad Oslavou, Hamry nad Sázavou, Jámy, Nové Veselí, Nové Město na Moravě, Sázava, Lhotka, Budeč  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Smulna, Cairanne, Florbeccum, Khust  

Pons Sarensis a saeculo 18
**Sar** (Bohemice *Žďár nad Sázavou*; Theodisce *Saar*) est urbs Cechiae. Maior pars urbis sita est in Moravia, minor autem in Bohemia.

Historia
--------

Ecclesia sancti Ioannis Nepomuceni super Montem Viridem in urbe Sar
Anno 1252 fundatum est monasterium Sarense Ordinis Cisterciensis cum nomine *Fons Beatae Mariae Virginis*. Prope monasterium saeculo 13 urbs Sar surrexit. 

Inter annos 1720 et 1722 aedificata est eccleisia sancti Ioannis Nepomuceni super Montem Viridem a praeclaro architecto Bohemico Ioanne Blasio Santini, quae 1994 in indice Mundi Hereditatis UNESCO inscripta est.

Anno 1784 imperator ac rex Bohemiae Iosephus II subtulit monasterium Sarense.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sar** spectant. |

* Cronica domus Sarensis
Wikidata Septem Palatia
Res apud Vicidata repertae:Septem Palatia: insigneSeptem Palatia: insigne
*Civitas*: Kazachstania  
*Locus*: 50°24′40″N 80°13′39″E  
*Numerus incolarum*: 350 201  
*Zona horaria*: UTC+06:00, Asia/Almaty  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Семей
**Gestio**

*Praefectus*: Jermak Salimow  
*Procuratio superior*: East Kazakhstan Region  

**Geographia**

*Superficies*: 210 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ypra  

**Tabula aut despectus**

Septem Palatia: situsSeptem Palatia: situs
**Septem Palatia** (Kazachice *Семей/Semeý*, usque ad annum 2007 *Семипалатинск/Semïpalatïnsk*) est urbs Kazachstaniae, regionis Abai caput (ab anno 2022; antea urbs regionis Kazachstaniae Orientalis). Ad Irtim flumen situm est. Incolarum 324 043 habuit anno 2020.

Ecclesia cathedralis Resurrectionis Septempalatiorum et pons trans Irtim flumen

Historia
--------

Prope hunc locum saeculo XVII *Dordžinkit* urbs et monasterium chanatus Dschungariae situm erat. Cum exploratores Russici duce Basilio Čeredov huc advenerant, urbs iam exstincta erat, sed reliquiae septem templorum lapideorum manebant; Septempalatiorum fortalitium, ab his reliquiis nominatum, anno 1718 condita est. Pars guberniorum Siberiensis et Toboliensis erat et regionis Septempalatiorum caput. Urbs ab anno 1782. Theodorus Dostoevskij hic in exsilio vivebat, Abai aliique scriptores Kazachici studebant.

Notae
-----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 544.
2. ↑  *Descriptiones animalium* in: *Voyages de M. P. S. Pallas en différentes provinces de l'empire de Russie...*. Lutetaiae 1793, p. 487; Ioannis Georgii Gmelin *Catalogus plantarum aestate anni 1734 plurimam partem ad Irtin fluvium observatarum*, 1734 (manuscriptum Academiae Scientiarum Russicae I 104, 8.
Wikidata Sappada
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°33′56″N 12°40′49″E  
*Numerus incolarum*: 1 315  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: ente di decentramento regionale di Udine  

**Geographia**

*Superficies*: 62.06 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Furnum Avoltri, Pratum (Forum Iulii-Venetia Iulia), Vicus Catubrii, Comelicum Inferius  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Arretium  

**Tabula aut despectus**

Sappada: situsSappada: situs
Sappada
**Sappada** (-ae, *f.*) (alia nomina: *Sappada*) (Italiane: *Sappada*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Foro Iulii-Venetia Iulia ac in Provincia Utinensi situm. Incolae *Sappadini* appellantur.

Geographia
----------

* Cadubrum vel Catubrium (*terra*),

Historia
--------

* Magnifica Communitas Catubrina

Usque ad annum 2017, Sappada fuit oppidum et municipium Regionis Venetiae et Provinciae Bellunensis.
Die 1 Decembris anno 2017, post referendum populare, municipium Sappadae transiit ab Provincia Bellunensi Regionis Venetiae, ad Provinciam Utinensem Regionis Liberae Fori Iulii - Venetiae Iuliae.

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii-Venetia Iulia (*regio*),
* Provincia Utinensis,
* Cadubrum vel Catubrium (*terra*),
* Utinum (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Italice)


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sappadam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Vetera collocatio finium municipii in Provincia Bellunensi.Vetera collocatio finium municipii in Provincia Bellunensi.
* Collocatio nova finium municipii in Provincia Utinensi.Collocatio nova finium municipii in Provincia Utinensi.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini
Gastronomia Gaditana: *Carabinero en su jugo* ("*Aristaeopsis* e suo iure"), cum acetaria lycopersicorum Gadibus in urbe inlata
**Aristaeopsis e suo iure**, Hispanice *carabinero en su jugo*, est ferculum typicum gastronomiae Gaditanae in Vandalitia. A cammaro speciei *Aristaeopsidis edwardsianae* constat quae e suo taumali coquitur.

Cammari e munimento extracti, capitibus demptis, in duabus partibus divisi, intestino remoto, subassantur. Capita e spiritu vini, sale, pipere, decoquuntur; cuius ius in suffrictum e frustulis ceparum frictis, sale, pipere, mustarda, ovo, suco *Citri maximae*, immiscetur tardeque coquitur, oleo infuso. Ius ita confectum, cubis lycopersicorum foliisque basilici concisis inspersis, super cammaros immittitur.

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Nexus externi
-------------

* "Ensalada de carabineros con pomelo y jugo de su coral" apud *Recetas de cocina*
* "Cucharilla de carabineros con su jugo" apud *La cocina de Bartolo*
* "Los carabineros" olim apud *Club de la mar* divulgata
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Coniuratio Iulii Civilis: fragmentum tabulae a Rembrando anno 1661 inceptae.
**Coniuratio Iulii Civilis** est tabula anno 1661 a Rembrando incepta, partim mox destructa. Fragmentum quod ad aevum nostrum pervenit in Museo Nationali Holmiae ostentatur. Res est iuramentum a sociis Gaii Iulii Civilis reguli Batavorum anno 69 factum, quo tempore res novas contra imperium Romanum movebant.
Napoleonem, qui legatum Austrum excipit, pinxit Nicolas Gosse **Congressus Erfordiensis** (Francogallice: *Congrès d’Erfurt; Entrevue d'Erfurt*, Theodisce:*Erfurter Fürstenkongreß; Erfurter Fürstentag*) institutus est a Napoleone Bonaparte Erfordiae, quo a die 27 Septembris usque ad diem 4 Octobris 1808 politici maximi Europae convenerunt. Participaverunt imperator Russiae Alexander I, plures principes Confoederationis Rhenanae necnon homines cultus civilis ut Ioannes Volfgangus Goethe et Christophorus Martinus Wieland.

Scopus conveniendi
------------------

Homines politici rationes suas definire voluerunt una cum duabus restantibus potentiis, id est cum Russia et Francogallia. Ipsi Francogallis liberum aditum in Hispania permissuri Imperium Austriacum indesinenter opprimerent. 

In pacto corroborandae cooperationis Francogalliae cum Russia die 12 Octobris 1808 signato, ubi Congressus Erfordiensis concordias enumerantur, Russia munus Francogalliae iuvandae contra Austros aggressuros iniit. Item politicam Francogallicam in Hispania toleraret. Francogallia ipsa declaravit nihil exercitibus Russorum obstaturum in occupandis Moldavia Valachia Finnia. Imperator Sarmaticus Prussiae adfuit, cum a Francogallia postulatam pecuniam minui perpetraret.

Nexus interni
-------------

Atrium imperiale (Erfordia)

Fons
----

Pausch, Marion: "Erfurter Fürstentag", apud: *Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie*, Microsoft Corporation, 2006

Bibliographia
-------------

* Steffen Raßloff/Ulrich Seidel: *Der Erfurter Kaisersaal*, Erfurt 2008. ISBN 978-3-86680-303-9 (p. 31-38).
* Werner Greiling: *Napoleon in Thüringen. Wirkung – Wahrnehmung – Erinnerung*, Erfurt 2006, ISBN 3-937967-11-7 (p. 109–117).
* Klaus-Dieter Kaiser: *Erfurt, Napoleon und Preußen 1802 bis 1816*, Erfurt 2002, ISBN 3-9807188-7-5 (p. 86–92).
* Rudolf Benl: *Der Erfurter Fürstenkongreß 1808. Hintergründe, Ablauf, Wirkung*, Erfurt 2008, ISBN 978-3-941020-00-9
* Gustav Seibt: *Goethe und Napoleon. Eine historische Begegnung*. München 2008, ISBN 978-3-406-57748-2

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Congressum Erfordiensem** spectant. |

* De congressu illo apud *erfurt-web*.
* Iubilaeum anno 2008 Erfordiae celebratum
Wikidata Childebertus II
Res apud Vicidata repertae:Childebertus II: imagoChildebertus II: imago
*Nativitas*: 6 Aprilis 570; unknown value  
*Obitus*: Martius 596; unknown value  
*Patria*: Regnum Francorum  

**Officium**

*Officium*: rex Francorum  
*Munus*: Monarcha, scriptor  

**Familia**

*Genitores*: Sigibertus I; Brunichildis  
*Coniunx*: Faileuba  
*Proles*: Theudebertus II, Theudericus II, Theodila  
*Familia*: Merovingi
**Childebertus II** (natus 570, mortuus 596) rex Francorum erat ab anno 575 ad usque mortem.
Pater fuit Sigibertus I, qui rex Austrasiae anno 575 a sicariis interfectus est, cum contra fratrem Chilpericum I bellum gereret. Childebertus II tum quintum annum gerens ab sectatoribus fratris servatus et 25 Decembris 575 rex creatus est. Mater eius Brunichildis, quae a Chilperico capta erat, anno 577 fugit et ad aulam Childeberti venit. Gontranus I, alius frater Sigiberti regem Burgundiae iuvenem matremque eius contra Chilpericum auxilium venit.
Sed 581 Brunihilda a nobilibus Aegidio episcopo duce remota est, qui, cum rex puer iam erat, potestatem capere in animo habebant. Hi foedus cum Chilperico, qui tum heredes non habuit, contra Gontranum fecerunt, sed anno 583 ipsi ceciderunt, Brunihilda iterum rerum potita est. Anno 584 Chilpericus I interfectus est et anno sequente, cum Childebertus ipse regere coepit, is foedus cum Gontrano renovavit: Anno 587 coniuratione contra Childebertum detecta ambo rex alium heredem fecit. Coniuratio secunda anno 589 male evenit. Guntrano anno 592 mortuo Childebertus II etiam regnum Burgundiae cepit.
Cum Tiberio II imperatore Romano et tum cum Mauricio successore bellum contra Langobardos gessit, sed nihil adeptus est. Anno 591 pacem cum Langobardis fecit.
Mense Martio 596 iuvenis rex mortuus est. Successores duo filii Theudebertus II (natus 585), qui Austrasiam accepit et Theudericus II (natus 587), qui Burgundiam administravit. Pro duobus pueris Brunihilda regni vicaria erat.

Fontes
------

* Epistulae Austrasicae

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
**Rhoegus** (litteris Graecis Ῥοίγος) saeculo III a.C.n. ineunte rex Odrysarum fuisse censetur. Nummi nomine Ῥοίγου incusi, typis eo aevo communibus (obverso caput Alexandri Magni; reverso eques) perpauci servantur. Inter picturas murales in sepulcro iuxta Kazanlak(en) reperto, medio saeculo IV a.C.n. deposito, inscriptio informalis inventa est verbis Κοζιμασης ἐζωγράφησεν. Ροιγος Σευθου "Cozimases pinxit: Rhoegus Seuthi filius". Quae verba, fortasse Rhoego regente exarata, hunc filium fuisse refert regis Thracici Seuthi III, qui anno circiter 300 a.C.n. mortuus erit, filiis multis relictis. Si re vera Rhoegus inter fratres patre mortuo regnavit, incursionem Celtarum Galatarum anno 281 a.C.n. factam expertus erit a quibus urbs capitalis Seuthopolis destructa est.

In inscriptione Graeca Delphis anno 276/275 a.C.n. posita Κότυς Ῥαίζδου Θραικῶν βασιλεὺς "Cotys Rhaezdi filius Thracum rex" se proclamat. A nonnullis igitur successio regum Thracicorum "Seuthes III > Rhoegus=Rhaezdus > Cotys III" accipitur, sed an saeculo III a.C.n. regnum Thracicum singulum permaneret, an Rhoegus nummorum Thracicorum Rhaezdusque inscriptionis Delphicae idem essent, res incertae sunt.

Biographia
----------

Pater et avus Rhoegi pugnaverunt bellum indipendentiae Thraciae contra Macedones et partiliter indipendentia Odrysarum capta est, mortuo Lysimacho Macedone, sed rex Ptolemaeus Ceraunus bellum renovavit et avi Rhoegi pugnaverunt iterum contra Macedones. Rhoegus rerum potitus est circa 290 a.C.n. et primum regnavit cum Coty II. Anno 281 a.C.n. Seuthopolis capta et destructa a Galatis est atque Cotys occisus est. Post bellum Galaticum Rhoegus solum gubernavit regiones ipsarum Odrysarum. Nescimus annum suae mortis sed 270 a.C.n. Cotys III Rhoego successit in regnum.

Fortuna
-------

Commissio onomastica Bulgarica, in Antarctica laborans, nomina historica Bulgaro-anglica imposuerunt cretae *Roygos Ridge* ad honorum Rhoegi, culminis *Sevtopolis Peak* ad memoriam urbis antiquae capitalis.

Notae
-----

1. ↑  Dana (2015) pp. 248-249
2. ↑  *FD III 4:414*; cf. Dana (2015) p. 250

Bibliographia
-------------

* Dan Dana, "Inscriptions" in J. Valeva, E. Nankov, D. Graninger, edd. *A Companion to Ancient Thrace* (Wiley Blackwell, 2015. ISBN 978-1-4443-5104-0) pp. 243-264
* Kostadin Rabadjiev, "The Thracian Tomb as Ritual Space of the Beyond" in Olivier Henry, Ute Kelp, edd. *Tumulus as Sema: Space, Politics, Culture and Religion in the First Millennium BC* (Berolini: De Gruyter, 2016) vol. 1 pp. 281-312 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* Ryzhov, K. *All the monarchs of the world. Ancient Greece; Ancient Rome; Byzantium*, Veche, 1999. ISBN 5-7838-0342-1
* Topalov S. *Tribes and rulers from the lands of the Odrysian Kingdom and its border South-western territories from the end of the VI Century to the middle of the IV century b. C.* Contributions to the study of coinage and the history of ancient Thrace. Sofiae, 1998.
* Zhigunin, Vladimir, *International relations of the Hellenistic states in 280-220. b.C.* Universitas Casani, 1980.

Nexus externi
-------------

* "Rhoegus Rex Thraciae" apud *Collection of Greek Coins of Thrace*
Tetramerus *Ludwigiae octovalvis* flos petala et sepala habet (Anglice).
**Sepalum** (ex *separatus* + *petalum*) in arte herbaria (botanice) est pars floris angiospermi. In flore quotidiano, sepala sunt folia modificata quae sub petalis iacent, et flore iam gemmā, alabastrum protegunt. Coniunctim, sepala sunt calyx, petala sunt corolla, et ambae structurae simul sunt perianthum, exteriores sterilesque floris verticilli (Davis & Cullen 1979).

Petala et sepala usitate distinguuntur in petala clara et colorata, sepalaque inconspicua et viridia. Cum petala et sepala sunt similes, vel petala absunt et sepala sunt colorata, tales exteriores floris structurae appellantur tepala.

Merositas, numerus floris sepalorum, classificationem floris indicat: eudicotyledones quattuor vel quinque sepala usitate habent, et monocotyledones palaeodicotyledonesque tria vel conformationem triplicem.

Aspectus sepalorum inter plantis florescentibus magnopere variatur. Saepe sepala maxime deminuuntur, ut tantummodo aristae, squamae, dentes, vel cristae videantur. Multi flores perianthis reductis sunt inter Poaceas. Sepala nonnullorum florum fundo conligantur ut tubum calycis conforment, sicut in familia Lythracearum. Hic tubus potest comprehendere petala et loca ubi stamina adfiguntur.

Notae
-----

1. ↑  Gerald Carr, *Lythraceae* (Universitas Havaiensis), inventum 20 Decembris 2008.

Nexus interni
-------------

Morphologia plantarum

Bibliographia
-------------

* Bailey, Liberty Hyde, et Ethel Zoe Bailey, editores. 1976. *Hortus Third: A Concise Dictionary of Plants Cultivated in the United States and Canada.* Rev. ed. Novi Eboraci: Macmillan.
* Bold, Harold Charles, Constantine J. Alexopoulos, et Theodore Delevoryas. 1987. *Morphology of Plants and Fungi.* Editio quinta. Novi Eboraci: Harper & Row. ISBN 0-06-040839-1.
* Davis, P. H. et J. Cullen. 1979. *The identification of flowering plant families, including a key to those native and cultivated in north temperate regions.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-29359-6.
* Sporne, K. R. 1975. *The Morphology of Angiosperms: The Structure and Evolution of Flowering Plants.* Novi Eboraci: St. Martin's Press.
* Sporne, K. R. 1975. *The Morphology of Gymnosperms: The Structure and Evolution of Primitive Seed-Plants.* Novi Eboraci: Hillary House.
* Weberling, Focko. 1989. *Morphology of Flowers and Inflorescences.* Conversus ab R. J. Pankhurst. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-25134-1.