recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Paradoxum Abilenae** est cum grex quidam hominum velut sua sponte in tale redigitur capiendum consilium, quod nemo praesentium, si suum respiciat commodum, fieri sibi velit. Hoc non paradoxum verum est sed potius tamquam status lusorius qui fit cum omnes qui adsunt invicem aliis sociis morigerari cupiunt. 

Post Abilenam, reditus in oppidum Coleman!
Quod "paradoxum" a Jerry B. Harvey, homine administrandae organizationis consulto, excogitatum et nominatum est, qui primum symbola[1] et deinde libro[2] hanc notionem explicat. Narrat enim de familia quadam quae tempus pomeridianum degens in Texiae oppido Coleman omnium, ut videtur, consensu consilium capit Abilenam proficiscendi. Iter aestuosum est et quidem longum (85 km ad septentrionem). Abilenae mediocriter cenati domum revertuntur defatigatione confecti. Postea aliquis "Iter" inquit "profecto magnum, nonne vobis quoque videtur?" Sed socrus se domi manere praetulisse dicit, sed sese, cum alios tanto proficiscendi studio ardere vidisset, morigeratam esse. Ad hoc maritus "Nec ego" inquit "tanto itinere nobis faciedo oblectatus eram, sed propositum accepi, ut aliis vestrum satisfacerem." Uxor autem "Equidem" inquit "ut vos omnes delectarem, comitata sum. Ipsa nullo pacto nisi mente capta mea sponte tanto aestu domo exissem." Demum socer hanc profectionem proposuisse se dicit, quod alios crederet domi sedendi taedio captos esse. Itaque obstipuerunt: omnium consensu captum esse consilium, quod nemo eorum sibi voluit.[3]

Harvey paradoxi Abilenae exemplo usus docet cogitationem gregalem et mancam notitiarum communicationem cuilibet societati aut organizationi detrimento esse. Si omnes commodum gregis commodo cuiusque hominis anteponendum esse arbitrantur, nec quisquam nisi mussare audet, falsus fiet consensus cuilibet societati nocens.

Notae
-----

1. ↑  Harvey (1974)
2. ↑  Harvey (1988).
3. ↑  Haec fabula, J.B.Harvey commentatore, arte visifica ostensa.

Bibliographia
-------------

* Harvey, Jerry B. (1974): *The Abilene paradox: the management of agreement.* In: *Organizational Dynamics* 3: 63–80.
* Harvey, Jerry B. (1988): *The Abilene Paradox and Other Meditations on Management.* Lexington, Mass.
**Margarita Planta** (*Margaret* seu *Peggy Planta*; mortua mense Octobri 1816) fuit filia Andreae Planta et soror Iosephi Planta bibliothecariorum. Familiae multilinguis progenies, linguam Anglicam docuit apud aulam regalem Britannicam, dominae Carlotae Finch adiutrix, a mense Februario 1778 (quo mense soror maior natu Frederica Planta mortua est) usque ad mensem Ianuarium 1812. Discipulae eius fuerunt principissae filiae regis Georgii III e regina Carlota genitae sex, scilicet Carola Augusta (nata 1766), Augusta Sophia (nata 1768), Elizabetha (nata 1770), Maria (nata 1776), Sophia (nata 1777), Amalia (nata 1783).

Bibliographia
-------------

* Isabelle Baudino, Jacques Carré, Marie-Cécile Révauger, *The invisible woman: aspects of women's work in eighteenth-century Britain* (Aldershot: Ashgate, 2005) p. 50 Paginae selectae
* *Court and Private Life in the Time of Queen Charlotte: being the journals of Mrs Papendick, assistant keeper of the wardrobe and reader to Her Majesty* ed. Mrs Vernon Delves Broughton. Londinii: Bentley, 1887 vol. 1 vol. 2 apud *Internet Archive*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Margarita Honecker anno 1986.
**Margarita** (Theod. *Margot*) **Honecker** (nata 17 Aprilis 1927 Salinis Saxonicis nomine *Margareta Feist*; mortua Iacobopoli Chiliae die 6 Maii 2016) fuit politicarum rerum perita Rei publicae Democraticae Germanicae et uxor Erici Honecker, capitis Consilii Rei Publicae Democraticae Germanicae.

Iuventus et munus
-----------------

Pater eius sutor, mater opifex erat, quae anno 1940 mortua est. Margarita tirocinium mercatoris fecit et telephonista laboravit.

Vita publica
------------

Anno 1945 Honecker sodalis Factionis Communisticae Germanicae et Iuventutis Theodiscae Liberae, foederis iuvenum Communistarum Zonae Sovieticae et deinde Rei publicae Democraticae Germanicae, facta est. Brevi tempore inter regentes huius foederis accepta est. Hoc tempore et Ericum Honecker cognovit atque eius amata facta est. Postea Honecker divortium cum prima uxore fecit et anno 1953 Margaritam in matrimonium duxit. Ipsa ab anno 1949 legata Camerae Popularis electa est et ad finem dictaturae anno 1989 mansit. Ab anno 1963 Administra Institutionis Publicae erat et liberos omnibus modis ideologia communistica erudire nitebatur. Itaque anno 1978 in scholis RDG pueri ut puellae doctrinam militarem (*Wehrkunde*) ediscere coacti sunt, quamquam ecclesiae id negabant.

Casus et exilium
----------------

Anno 1989, cum cives RDG dictaturam communisticam tollerent, Margarita Honecker omnes magistratus amisit: 2 Novembris 1989 aministra se recessit. Anno 1990 criminum politicorum accusata una cum marito Moscoviam fugit, postea, cum Ericus in Germaniam traderetur, anno 1992 in Chiliam fugit, ubi filia eorum vixit. Anno 1993 etiam Ericus eo venit, postquam iudicium in eum ob malam valetudinem finitum est. Initio anni 1994 Ericus mortuus est, sed Margarita usque ad mortem suam Sanctiacobi vixit.

Nexus externi
-------------

* Biographia **(Theodisce)**
* Curriculum vitae **(Theodisce)**
Augustus Gulielmus Hupel.
**Augustus Gulielmus** (vulgo *August Wilhelm*) **Hupel** (natus Buttelstedt in oppido prope Vimariam in hodierna Germania die 25 Februarii modo vetere, 14 Februarii 1737; mortuus Paide (Theodisce *Weißenstein*) in hodierna Estonia die 7 Februarii modo vetere, 26 Ianuarii 1819) fuit scriptor, linguista, lexicographus, interpres, diurnarius, et estophilus Germano-Balticus.

Annos ab 1766 ad 1767, varias res pro *Lühhike öppetus* scripsit, quod erat primum periodicum Estonice publicatum, a Petro Ernesto Wilde editum. Anno 1771, *Arsti ramat nende juhhatamisseks kes tahtvad többed ärra-arvada ning parrandada* ('Librum ad medicos instituendos qui morbos conicere et curare velint', vel reapse 'Enchiridion diagnosticae et curationis valetudinis'), medicum librum definitivum, protulit.

Anno 1780, librum *Ehstnische Sprachlehre für beide Hauptdialekte, den revalschen und den dörptschen, nebst einem vollständigen Wörterbuch,* commentationem de grammatica Estonica, confecit. Prima impressio dictionarii contenti circa 17 000 vocabulorum descriptionumque eorum morphologiae comprehendit; impressio autem altera, anno 1820 prolata, circa 20 000 vocabulorum comprehendit.

Bibliographia
-------------

* Jürjo, Indrek. 2006. *Aufklärung im Baltikum: Leben und Werk des livländischen Gelehrten August Wilhelm Hupel (1737–1819).* Coloniae: Böhlau.

Nexus externi
-------------

* Weissenstein Society, August Wilhelm Hupel.
* EEVA, August Wilhelm Hupel ( \* 25.02.1737 - † 07.02.1819 ) - Publitsist, kodu-uurija, keelemees, vaimulik.
Margarita cum fratre Philippo II rege
**Margarita** (nata anno 1158; post diem 10 Septembris 1197 Accone mortua), filia regis Francici Ludovici VII uxorisque alterius Constantiae Castellae, fuit regina Angliae, deinde Hungariae.

Iam anno nativitatis Henrico regi iuniori desponsata est, Henrici II et Alienorae filio natu maximo. Die 2 Novembris 1160 iuxta Le Neubourg post dispensationem papae Alexandri III matrimonium celebratur.[1] Henrico anno 1183 intempestive mortuo, Margarita regi Bela III Hungariae anno 1185/1186 nupsit. Trobator Gaucelmus Faiditus fortasse cum Margarita in Hungariam iter fecit.

Margarita marito nuper mortuo anno 1197 ad Terram Sanctam profecta est; ibi advecta et post octo dies mortua in ecclesia cathedrali Tyrensi sepulta est.[2]

Notae
-----

1. ↑  Christopher Harper-Bill, Nicholas Vincent, edd. *Henry II: new interpretations* (Woodbridge: Boydell Press, 2007. ISBN 978-1-84383-340-6) p. 194
2. ↑  *Chronique d'Ernoul* Mas Latrie p. 302

Nexus externi
-------------

* "Marguerite de France" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
Wikidata Nicolaus Urvancev
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Urvancev: imagoNicolaus Urvancev: imagoNicolaus Urvancev: subscriptioNicolaus Urvancev: subscriptio
*Nativitas*: 17 Ianuarii 1893; Lukoyanov  
*Obitus*: 20 Februarii 1985; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: explorator, geologus, polar explorer  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Lenin, medal Nikolai Mikhailovich Przewalski, Merited Engineering Scientist of the RSFSR, Order of the Red Banner of Labour  
*Sepultura*: Norilium  

**Nicolaus Nicolai filius Urvancev** (Russice Николай Николаевич Урванцев, tr. *Nikolaj Nikolaevič Urvancev*; natus die 17 Ianuarii 1893 in urbe *Lukojanov* tunc gubernii et nunc regionis Novogardiae Inferioris, mortuus die 20 Februarii 1985 Leninopoli) fuit geologus et explorator Arcticae Russicus Sovieticus. Ad explorationem geologicam Siberiae ad septentriones Circuli Arctici, praesertim paeninsulae Taimyricae et Terrae Borealis, multo contribuit. Annis 1920 et 1921, expeditio ab eo ducta depositus carbonis fossilis, cupri et niccoli loco futuri Norilii invenit, quam ob rem urbs ipsa orta est.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 29 Ianuarii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Urvancev** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
*Vide etiam paginam discretivam:* Calypso (discretiva)

*Calypso et Ulixes* ab Arnoldo Böcklin anno 1883 picti
**Calypso** (*-ūs* & -ōnis, f.; Graece Καλυψώ) in mythologia Graeca fuit nympha seu dea quae Ogygia in insula habitabat, ubi Ulixem septem annos retinuit. Etymologia nominis Calypsonis est ab *καλύπτω (*kalypto), quod significat "operire", "abdere", "celare", aut "fallere".

Secundum Hesiodum in carmine *Theogonia,* Calypso fuit nympha Oceanina, filia Tethyis et Oceani. In versibus ultimis eiusdem carminis, fortasse ab alio poëta additis, traditur Calypso duos filios Ulixi peperisse, Nausithoüm et Nausinoüm.

Poëta *Odysseae* adseverat Ulixem, navi fracta, in insulam Ogygiam abiectum; Ut Ulixei immortali nuba, tibi deam Calypso, filiam Atlantis, sanavisse atque ut remaneret compulisse; eum cum Calypso cubitavisse sed domum redire dietim voluisse. Soluto Ulixe magna cum tristitia iraque, Calypso tandem iussu Hermis Ulixem abire permisit. Deinde, rate constructa, ab Ogygia profectus naufragium rursus fecit et ad insulam Phaeacum natavit, ubi Nausicaa paterque eius Alcinous eum receperunt.

Secundum carmen Hesiodeum deperditum cuius titulus est *Mulierum catalogus*, Calypso Hermesque progenitores fuerunt Cephallenorum. Lucius Apuleius in *Metamorphosibus* Calypso unam Nereidum fuisse dicit; eodem genere in *Apollodori bibliotheca* ordinatur. In litteris tardioribus Calypso est persona fabulae *Les aventures de Télémaque* quam Francogallice scripsit Fénelon anno 1699.

Notae
-----

1. ↑  Hesiodus, *Theogonia* 359, 1017-1018.
2. ↑  *Odyssea* liber 5; cf. 1.52.
3. ↑  Hesiodus fr. 150.31.
4. ↑  Apuleius, *Metamorphoses* 1.2.7.
5. ↑  *Apollodori bibliotheca* 1.2.7.

Bibliographia
-------------

* Graves, Robert. *The Greek Myths* cap. 170.
* West, M. L. ed. 1966. *Hesiod: Theogony.* Oxoniae: Clarendon Press. ISBN 0-19-814169-6) pp. 267, 436.
Wikidata Nicolaus Semënov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Semënov: imagoNicolaus Semënov: imago
*Nativitas*: 3 Aprilis 1896; Saratovia  
*Obitus*: 25 Septembris 1986; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union  
*Munus*: physicus, chemicus, Professor, politicus  
*Patronus*: Universitas Publica Moscuensis, Ioffe Institute, Semenov Institute of Chemical Physics, Moscow Institute of Physics and Technology, Universitas Tomskensis, Tomsk Polytechnic University, Saint Petersburg State Polytechnical University, Znanie (All-Union Society)
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Coniunx*: Maria Liverovskaya  

**Memoria**

*Laurae*: State Stalin Prize, 2nd degree, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, Order of the October Revolution, Praemium Nobelianum Chemiae, Order of the Red Banner of Labour, Lomonosov Gold Medal, Lenin Prize, Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin", Order of Lenin, Order of Lenin, Order of Lenin, Order of Lenin, Order of Lenin, "Hammer and Sickle" gold medal, Order of Lenin, Order of Lenin, Hero of Socialist Labour, "Hammer and Sickle" gold medal, Order of Lenin, State Stalin Prize, 2nd degree, Foreign Member of the Royal Society  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Nicolaus Nicolai filius Semënov** (Russice Николай Николаевич Семёнов, *Nikolaj Nikolaevič Semënov*; natus Saratoviae 15 Aprilis 1896, mortuus Moscuae 25 Septembris 1986) fuit physicus et chemicus Russicus Sovieticus, unus e conditoribus physicae chemicae. 

Semënov (ad dextram) et Kapica. Boris Kustodiev anno 1921 pinxit
Nicolaus Semënov annis 1913–1917 in facultate physico-mathematica Universitatis Petropolitanae educabatur. Annis 1918–1922 in universitate et instituto technologico Tomii docebat. Ab anno 1920 Petropoli favebat operi scientifico, in Instituto Physico-Technico Roentgenologico et ab anno 1928 etiam in Instituto Polytechnico Leninopolitano laborabat. Anno 1931 Semënov condidit Institutum Physicae Chemicae Academiae Scientiarum (nonnullos annos post Moscuam translatum), et praefectus instituti illius mansit ad finem vitae suae. Anno 1929 socius correspondens et anno 1932 academicus Academiae Scientiarum URSS electus est. Ab anno 1944 Semënov in Universitate Publica Moscuensi docebat. Anno 1946 cum Petro Kapica Institutum Physico-Technicum Moscuense condidit.

Semënov annis 1941 et 1949 Praemio Staliniano, anno 1976 Praemio Leniniano, annis 1966 et 1976 titulo Herois Laboris Socialistici ornatus est. Anno 1958 electus est socius alienigenus Regalis Societatis Londiniensis. Anno 1956 Praemium Nobelianum Chemiae una cum Cyrillo Hinshelwood abstulit ratione studii transformationis chemicae.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Semënov** spectant. |

* Pagina de Nicolao Semënov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* **(Russice)**
* De Nicolao Semënov in pagina Nobeliano Chemiae Praemio dicata **(Anglice)**
Wikidata Casubonum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 39°15′0″N 16°57′0″E  
*Numerus incolarum*: 2 628  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Crotonensis  

**Geographia**

*Superficies*: 67.67 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Belvederium de Malapezza, Castrum Casinum, Melissa, Pallagoria, Neaethum Castrum, Fanum Sancti Nicolai de Alto, Strongulae, Vertina  

**Tabula aut despectus**

Casubonum: situsCasubonum: situs
**Casubonum** (-i, *n.*) (Italiane: *Casabona*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Crotonensi situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Marchionatum (*terra*),

Nexus interni
-------------

* Bruttium (*regio*),
* Provincia Crotonensis,
* Marchionatum (*terra*),
* Croton (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  F. Sacco, *Dizionario geografico-istorico-fisico del Regno di Napoli* (Neapolis: Vincenzo Flauto, 1796) (I) (II) (III) (IV)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casubonum** spectant. |

* Situs publicus **(Italiane)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Crotonensi.Collocatio finium Municipii in Provincia Crotonensi.
***The Rise of Silas Lapham*** est mythistoria realistica Gulielmi Dean Howells anno 1885 prolata. Argumentum materialisticum Silas Lapham ascentum a panniculis ad divitias indagat et eum obnoxium tentationi monstrat. Silas opes per negotium pigmentorum cumulat, sed statu sociali caret, quem adipisci conatur per filiae nuptias facturas cum Thoma Corey, filio familiae aristocraticae. Moralitas autem ei non deficit: paene omnem pecuniam amittit, sed cum socius proponat fabricas coloniis Anglicis contra ethicas vendi, in sententiam probam discedit.

Howells pater agnoscitur realismi Americani delatorque mythistoriae sentimentalis. Resolutio trianguli amatorii Irenae Lapham, Thomae Corey, et Penelopae Lapham reiectionem consuetudinum mythistoriarum romanticarum vehementius dicit quia Howells eas fallaces et non verisimiles putavit.

Personae
--------

* Silas Lapham
* Penelope Lapham
* Mrs. Lapham
* Irene Lapham
* Tom Corey
* Bromfield Corey
* Mrs. Corey
* Milton K. Rogers

Nexus externi
-------------

* *Rise of Silas Lapham,* editio 1912 (Houghton Mifflin), books.google.com
* *Was Silas Lapham a Farmer?* tunemyheart.net (commentarius apud A Noble Theme)
***The Prelude; or, Growth of a Poet's Mind*** ("Prooemium, sive Mens poëtae crescens") est carmen autobiographicum et philosophicum Anglice a Gulielmo Wordsworth in blank verse compositum. Ipse nec vulgavit nec titulo ornavit; in epistulis nuncupavit interdum "*poem (title not yet fixed upon) to Coleridge*" ("ad Samuelem Coleridge carmen, titulo adhuc carens") aut "*the poem on the growth of my own mind*" ("carmen de mente mea crescente"). In luce productum est, Wordsworth ante tres menses mortuo, anno 1850. Titulum "*The Prelude*" Maria, poëtae vidua, instruxit rationemque protulit id carmen praefationem esse destinatam operis longioris *The Recluse* ("Reclusus") nuncupati; cuius operis incompleti altera pars sub titulo *The Excursion* anno 1814 edita est.

Tres recensiones carminis *The Prelude* hodie servantur, scilicet:

* Versio 1850 in quattuordecim libros divisa
* Versio 1805 ab Ernesto de Sélincourt anno 1926 reperta, in tredecim libros divisa
* Versio 1799, annis 1798-99 compositum, in duas partes disposita

Nexus externi
-------------

* Textus apud Bartleby.com **(Anglice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Frigidus (discretiva)


Wikidata Castra ad Fluvium Frigidum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovenia  
*Locus*: 45°53′18″N 13°54′19″E  
*Numerus incolarum*: 6 843  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Castra ad Fluvium Frigidum  

**Geographia**

*Superficies*: 7.0 chiliometrum quadratum  

**Castra ad Fluvium Frigidum** (alia nomina: *Aidussina*) (Slovenice: *Ajdovščina*; Italiane: *Aidussina*; Theodisce: *Haidenschaft*) sunt urbes Sloveniae, in historica provincia Litorale et in regione statistica Goritiana sita. Urbes sunt capita loci Municipii Castrorum ad Fluvium Frigidum. Incolunt urbes 9 000 et 18 095 (anno 2009) municipium omnem. Incolae *Aidussinenses* appellantur.

Geographia
----------

Despectus in Castra ad Fluvium Frigidum
Urbes in Valle Frigidi iacent a fluvio Frigido permeatae.

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Urbes ad Dioecesem Iustinopolitanam pertinent.

Notae
-----

1. ↑  WikiZero
2. ↑  "Il Friuli Orientale - Trieste E La Carsia"
3. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus interni
-------------

* Carniola Interior (*historica provincia*),

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castra ad Fluvium Frigidum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°53′18″N 13°54′19″E • *GeoNames* |

* Proprius municipii situs interretialis
Wikidata Ulm Nicolaus Spineanu
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Martii 1943; Bucaresta  
*Obitus*: 26 Aprilis 2006; Bucaresta  
*Patria*: Romania  

**Officium**

*Officium*: member of the Senate of Romania  
*Munus*: ingeniarius, politicus, professor, oeconomus  

**Ulm Nicolaus** (Dacoromanice *Nicolae*) **Spineanu** (natus die 3 Martii 1943 Bucarestae, mortuus eodem loco die 26 Aprilis 2006) fuit vir publicus Dacoromanicus.

Munus
-----

Spineanu apud Institutum Polytechnicum Bucarestense mechanicae studebat atque doctor scientiae technicae promotus est. Deinde annis 1967–1970 apud societatem mechanicae subitilis machinator Bucarestae operam dedit. Deinde ad annum 1980 apud Institutum Polytechnicum docebat. Tum ad annum 1988 machninator regens apud societatem aeroplanorum fuit. Annis 1990–1992, inspector apud ministerium laboris operam dedit. Post cursum honorem finitam iterum societates commerciales duxit. Die 26 Aprilis 2006 morte inopinata affectus est.

Cursus honorum
--------------

Postquam regimen Communistarum depositum est, Spineanu sodalis et praeses vicarius Factionis Christianae Democraticae Nationalis Colonorum (PNȚ-CD) factus est. Annis 1996–2000, senator erat. A die 12 Decembris 1996 ad usque 5 Decembris 1997 minister reformationis in consilio ministrorum Victoris Ciorbea erat. Anno 2004 ad Factionem Humanisticam Romaniae transiit.

Notae
-----

1. ↑  9am die 27 Aprilis 2006.

Nexus externi
-------------

* Laudatio apud amosnews.ro
* Data Spineanu apud situm interretialem Senatus Romaniae
* Data Spineanu apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Ministri principales rectionum Victoris Ciorbea 1996 - 1998

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Crin Antonescu • Alexander Athanasiu • Victor Babiuc • Traianus Băsescu • Ákos Birtalan • Radu Boroianu • Sorin Botez • Ioannes Victor Bruckner • Ioannes Caramitru • Victor Ciorbea • Mircea Ciumara • Daniel Dăianu • Gabriel Dejeu • Stephanus Iosephus Drăgulescu • Horia Ene • Sorin Frunzăverde • Dinu Gavrilescu • Alexander Herlea • Antonius Ionescu • Constantinus Dudu Ionescu • Valentinus Ionescu • Andreas Marga • Ioannes Abraham Mureșan • Bogdan Niculescu-Duvăz • Nicolaus Stephanus Noica • Ioannes Oltean • Remus Opriș • Sorin Pantiș • Virgilius Petrescu • Andreas Pleșu • Călin Popescu-Tăriceanu • Elias Șerbănescu • Hadrianus Severin • Ulm Nicolaus Spineanu • Michael Sorin Stănescu • Valerius Stoica • Bujor-Bogdan Teodoriu • Georgius Tokay • Romeus Tomescu |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Zenonis


Wikidata Fanum Sancti Zenonis Ecelinorum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°47′0″N 11°50′0″E  
*Numerus incolarum*: 7 435  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Tarvisana  

**Geographia**

*Superficies*: 19.97 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bursa, Fons, Lorgna, Mussolens, Plebs Grapae, Resium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Mayanum, Marzling  

**Tabula aut despectus**

Fanum Sancti Zenonis Ecelinorum: situsFanum Sancti Zenonis Ecelinorum: situs
**Fanum Sancti Zenonis Ecelinorum** (alia nomina: *Plebs Sancti Zenonis*) (Italiane: *San Zenone degli Ezzelini*; Venetice: *San Xenon dei Exełini*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Nexus interni
-------------

* Venetia (*uegio*),
* Provincia Tarvisana,
* Marchia Tarvisana (*terra*),
* Tarvisium (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Zenonis Ecelinorum** spectant. |
Folia et semina *Ulmi glabrae*

---

**Plantae** — Magnoliophyta

Classis : Magnoliopsida   
Ordo : Rosales   
Familia : Ulmaceae   
Genus : ***Ulmus***   
L.  
   
Subdivisiones: SpeciesVide Species ulmorum

***Ulmus*** est genus arborum deciduarum et semideciduarum familiae Ulmacearum. Ulmi primum apparuerunt aevo Miocaeno, abhinc annos circa 40 000 000, in Media Asia orta. Florebat et se statuit? arbor trans plurimum hemisphaerii septentrionalis, Aequatorem peragrans in Indonesia. Saeculis undevicensimo et vicensimo, multae species et cultivarietates ut plantae ornamentales in Europa, America Septentrionali, et regionibus hemisphaerii australis, praecipue in Australasia, ponebantur.

Ulmis sunt folia alterna, simplicia, marginibus singillatim vel usitatius bis serrata. Fructus est ruber vel subviridis; est autem samara rotunda (fructus alatus) matura in Maio exacto, quam post messem seri licet.

Alia Ulmacearum genera sunt *Zelkova* et *Planera.* Genus *Celtis,* olim in Ulmaceis positum, nunc in familiam Cannabacearum digeritur.

Ulmus diu erat arbor quae olim sata est propter magnas vias publicas et quae "fornices" creabat, qui antiquarum urbium Civitatum Foederatarum erat. *Ulmo Americanae* sic erant beneficia ut adhiberetur:

* rapide crescebat
* variis caelis et generibus solorum adaptabatur
* eius lignum vento resistebat
* ut vas crescebat, nec oportebat ample excidere eum

Species, varietates, hybridae
-----------------------------

*Vide indicem specierum varietatumque ulmorum nomine scientifico digestarum.*
Sunt circa triginta ad quadraginta species ulmorum.

* Ulmus matura in sepulcreto stat.Ulmus matura in sepulcreto stat.
* Ulmus parvifolia*Ulmus parvifolia*
* Ulmus minor (ulmus agrestis)*Ulmus minor* (ulmus agrestis)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad ***Ulmum*** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"*Ulmum*"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • Fossilworks • Plantes d'Afrique • Flora of China • Flora of North America • USDA Plants Database |
Wikidata Ulcinium
Res apud Vicidata repertae:Ulcinium: insigneUlcinium: insigne
urbs  
*Civitas*: Mons Niger  
*Locus*: 41°55′25″N 19°12′20″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Ulcinj Municipality  
*Territoria finitima*: Bar Municipality, Praefectura Scodrensis, Hadriaticum mare
**Forma**

*Area*: 255 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 19 921, 20 290  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: UL
Despectus in urbem
**Ulcinium** (-i, *n.*), seu **Olcinium** (-i, *n.*) (alia nomina: *Dulcinia*, *Dulcinium*, *Olchinium*) (Serbocroatice: *Ulcinj / Улцињ*; Italiane: *Dulcigno*; Lingua Albanica: *Ulqin*), est urbs et commune Montis Nigri, quae in Dalmatia regione historica sita est. Incolunt urbem 10 828 et 20 290 municipium omnem (anno 2003). Incolae Ulcinienses vel Dulcinenses (etiam *Olciniati*) appellantur.

Indicia fundamentalia
---------------------

* Coordinata geographica: 41° 92' 00" ad Septentrionalem spectans 19° 20' 0" ad Orientalem spectans
* Altitudo: 7,00 s.l.m.
* Area finis municipalis: 255,00 km2
* Numerus incolarum urbis: 10 828 *(2003)*
* Numerus incolarum municipii: 20  290 *(2003)*
* Numerus cursualis: 85360
* Praefixum telephonicum: +382 30
* ISO 3166-2: ME-20
* Nota autocineti: UL

Clari cives
-----------

### Nati

* Adrianus Lulgjuraj

### Mortui

* Sabbatai Zevi

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

Ulcinium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis est *Dioecesis Dulcinensis.* vel Dioecesis Ulciniensis

Notae
-----

1. 1 2 3 4 5  "Dioecesis Dulcinensis seu Ulciniensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**}
2. 1 2 3 4 5 6  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
3. ↑  Antonio Sciarretta's Toponymy - Ancient Toponymy: Illyricum URL www.asciatopo.altervista.org

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Olcinium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°55′25″N 19°12′20″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Encyclopædia Britannica |

* Proprius municipii situs interretialis **(Serbocroatice)**

Pinacotheca
-----------

* Collocatio municipii in Montis NigriCollocatio municipii in Montis Nigri
* Olcinii InsigneOlcinii Insigne
* Despectus in urbemDespectus in urbem
**Portus Roterodami** apud Mare Germanicum in Nederlandia est unus ex maximis portibus orbis terrarum et maximus Europae. Circa 60000 homines in portu laborant.

Historia
--------

Apud Romanos naves Classis Germanicae super flumen Rhenum usque ad marem navigabant. Medio Aevo portus urbis Roterodami apud fluvium *Maas nova* oritur, hodie nomine *Portus vetus*.

Extensio et subdivisio
----------------------

Saeculo 19 urbs Roterodamum magnam canalem *Nieuwe Waterweg* effodere curavit et novas ripas et areas aquarum construere. Saeculo 20 novae areae *Portus Rheni* (apud flumen Rhenum) et *Portus fluminis Waal* facit, anno 1929 novum *Portum olei* qui maximi momenti ad transportandum petroleum ad Europam est; propter constructionem navium oleiferarum ingentum iterum maior *Portus Europaeus* constructus est.

Cum anno 1966 prima navis transportans contineria portum Roterodami advenuit, urbe nova aedificia ad vecturam huius generis instituere oportuit. Portus *Eemhaven* Roterodamicus hodie maximus portus Europae vecturae intermodalis contineriorum inter navigationem, vecturam autocinetorum onerariorum et ferriviam est. 102 ciconiae contineriorum adhibitae fuerunt anno 2007.

Portus *Maasvlakte* profundus maximas naves recepit, e.g. magnam navem ferri *Berge Stahl*. Anno 2012 longa moles novam terram *Maasvlakte secundam* a mari separavit ad extensionem areae portus.

Pinacoteca
----------

* Portus vetus RoterodamiPortus vetus Roterodami
* Naves et ciconiae RoterodamiNaves et ciconiae Roterodami
* Navis 'Target'Navis 'Target'
* Navis contineriorum apud RoterodamumNavis contineriorum apud Roterodamum
* Ciconiae et navis contineriorum anno 2007Ciconiae et navis contineriorum anno 2007
* Navis 'Majestic Maersk' apud portumNavis 'Majestic Maersk' apud portum
* Continerium 'CMA' super carrum continerioferum automaticumContinerium 'CMA' super carrum continerioferum automaticum
* Navis 'Berge Stahl' portu Europae RoterodamiNavis 'Berge Stahl' portu Europae Roterodami
* Navis 'Nordatlantic' in portu petrolei RoterodamiNavis 'Nordatlantic' in portu petrolei Roterodami
* Navicula funem navis magnae ad ripam trahansNavicula funem navis magnae ad ripam trahans
* Navis 'Montelena' navem onerariam 'Aegean Freedom' trahansNavis 'Montelena' navem onerariam 'Aegean Freedom' trahans

Nexus interni
-------------

* Angulus Hollandiae
* Bulk carrier

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Portum Roterodami** spectant (Ports and harbours in Rotterdam, Port of Rotterdam). |

* situs proprius Portus
Wikidata Ulala
Res apud Vicidata repertae:Ulala: insigneUlala: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 51°57′36″N 85°57′36″E  
*Numerus incolarum*: 63 214  
*Zona horaria*: UTC+07:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Горно-Алтайск
**Gestio**

*Praefectus*: Viktor Oblogin, Q97662444  
*Procuratio superior*: Gorno-Altaysk Urban Okrug  

**Geographia**

*Superficies*: 96±1 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Omium  

Ulalae despectus
**Ulala** (Russ. *Горно-Алтайск, Gorno-Altaisk*) est urbs in meridie Russiae sita. Caput et urbs unica rei publicae Altai est. Incolas 63 845 habet anno 2019.

Historia
--------

Initio saeculi undevicesimi Teleuti(ru) pauci loco urbis hodiernae habitant. Anno 1824 colonistae e Bisco huc advenerunt et rus a flumine *Ulalam* nominatum condiderunt. *Missio Altaica spiritualis* ab anno 1831 in urbe laborabat. Anno 1922 Ulala caput *Regionis autonomae Oiroticae* facta erat, quae ab anno 1948 *Montano-Altaica* vocabatur et anno 1993 res publica autonoma Russiae proclamata est.

Notae
-----

1. ↑   Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 462. De nomine priore (*Улала*), usque ad annum 1932 usitato. Ab anno 1932 ad annum 1948 *Ойрот-Тура* (*Ojrot-Tura*) urbs nominabatur.
2. ↑  Scilicet Latine *Altaiomontium*, sit venia verbo.
3. ↑  Russice *Алтайская духовная миссия*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°57′36″N 85°57′36″E • *GeoNames* • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Ulala in *Vicicommuniis*
* Situs proprius **(Russice)**
Wikidata Ulixes Correia e Silva
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 4 Iunii 1962; Praia  
*Patria*: Res publica Capitis Viridis  
*Nomen nativum*: José Ulisses de Pina Correia e Silva
**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Cape Verde, Member of the National Assembly of Cape Verde, Minister of Finance of Cape Verde  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Movement for Democracy  

**Ulixes Correia e Silva**, vulgo plene *José Ulisses de Pina Correia e Silva* (Praia in urbe die 4 Iunii 1962 natus) est politicus rei publicae Capitis Viridis.

Alumnus est Universitatis Technicae Olisiponensis, ubi administrationi commercii studuit. Apud argentariam Capitis Viridis ab anno 1989 usque in 1994 operam dedit, deinde iuxta ministerium vectigalium. Minister a vectigalibus ab 1999 ad 2001, praefectus urbi Praia ab 2008 meruit. Primus minister die 22 Aprilis 2016 creatus est.

Nexus externi
-------------

* "Ulisses Correia e Silva anuncia que é recandidato a primeiro-ministro em Cabo Verde" (4 Februarii 2020)apud *Observador*
* "H.E. Jose Ulisses de Pina Correia e Silva" apud *Millennium@edu*
* Dércio Tsandzana, "Ulisses Correia e Silva é eleito Primeiro-Ministro de Cabo Verde" (2016?) apud *Conexão lusófona*

Primi ministri rei publicae Capitis Viridis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Petrus Pires 1975 • Carolus Veiga 1991 • Gualbertus do Rosário 2000 • Iosephus Maria Neves 2001 • Ulixes Correia e Silva 2016
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Capitis Viridis |
|  |
Etiam hodie Alamanni gloriantur de castris Bonnensibus expugnatis: "Castris per Alemannos captis ululandum est Romanis cum lupis vel potius vulpibus."
Diffusio Alamannorum a saeculo III usque ad saeculum VI
**Alamanni** erant gens Germanorum in aevo Romano (confer nomen Francogallicum "Allemands" omnibus incolis Germaniae hodierniae).

Historia
--------

Ammianus Marcellinus in libro XX suorum librorum rerum gestarum narrat Alamannos ad saevitiam et bellum incitatos esse, et quam ob rem Caesarem Iulianum non ipsum e Gallia in Britanniam provinciis transmarinis subsidio iter fecisse sed Lupicinum magistrum armorum contra Scotorum et Pictorum incursiones in Britanniam cum exercitu misisse.

Temporibus hodiernis
--------------------

Aetate hodierna incolae Helvetiae Elisatiae Badeniae etiam Alamanni nuncupantur.

Est Vicipaedia Alamannica, et lingua (vel dialectorum familia) alamannica in Germania, Helvetia, Francia, Austria, Lichtensteno, Italiaque dicta est. Ab anno 1944 exstat etiam corpus studentium universitariorum nomine Alamannorum.

Bibliographia
-------------

* John F. Drinkwater, *The Alamanni and Rome 213-496. Caracalla to Clovis.* Oxonii: Oxford University Press, 2007. ISBN 978-0-19-929568-5. ("Alamanni et Roma ab anno 213 ad 496. A Caracalla usque ad Chlodovechum")
* Niall O’Sullivan et al. "Ancient genome-wide analyses infer kinship structure in an Early Medieval Alemannic graveyard" in *Science Advances* vol. 4 no. 9 (5 Septembris 2018)

Nexus interni
-------------

* Index gentium antiquarum Germaniae
* Lingua Alemannica
* carnelevarium Alamannicum
Wikidata Nicolaus Voronov
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Voronov: imagoNicolaus Voronov: imago
*Nativitas*: 23 Aprilis 1899; Petropolis  
*Obitus*: 28 Februarii 1968; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union  
*Munus*: miles, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Hero of the Soviet Union, Order of Lenin, Order of Lenin, Order of Lenin, Order of Lenin, Order of Lenin, Order of Lenin, Order of the October Revolution, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Order of Suvorov, 1st class, Order of Suvorov, 1st class, Order of Suvorov, 1st class, Order of the Red Star, Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army", Medal "For the Defence of Leningrad", Medal "For the Defence of Moscow", Medal "For the Defence of Stalingrad", Medal "For the Victory over Germany in the Great Patriotic War 1941–1945", Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", Medal "For the Victory over Japan", Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow", Medal "In Commemoration of the 250th Anniversary of Leningrad", Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy", Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR", Jubilee Medal "50 Years of the Armed Forces of the USSR", Order of Sukhbaatar, Order of the Red Banner, Order of the Partisan Star, Order of the People's Liberation, Order of the Cross of Grunwald, 1st class, Commander of the Order of Polonia Restituta, Order of the Cross of Grunwald, Order of Polonia Restituta, Q21639817  
*Sepultura*: Kremlin Wall Necropolis  

**Nicolaus Nicolai filius Voronov** (Russice Николай Николаевич Воронов, tr. *Nikolaj Nikolaevič Voronov*; Petropoli natus die 23 Aprilis [5 Maii] 1899, Moscuae mortuus die 28 Februarii 1968) fuit dux exercitus Sovieticus, particeps Belli Civilis Russici, Belli Sovietico-Polonici, Belli Civilis Hispanici, Belli Hiberni, et (ut supremus tormentorum Unionis Sovieticae praefectus, principalis artilleriae marescalcus ab anno 1944,) Belli Magni Patrii, titulo Herois Unionis Sovieticae (anno 1965) multisque aliis signis laudis ornatus.

Notae
-----

1. ↑  Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении генерал-полковнику Воронову Н. Н. военного звания маршала артиллерии» от 18 января 1943 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1943. — 28 января (№ 4 (264)). — С. 1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Voronov** spectant (Nikolai Nikolayevich Voronov, Nikolay Nikolayevich Voronov). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Sergio Voronov in situ interretiali Ministerii Defensionis Foederationis Russicae **(Russice)**
* Pagina de Sergio Voronov in situ interretiali *Heroes terrae* **(Russice)**
*Das Schwartzviertl*. Pars tabulae "Archiducatus Austriae Superioris Descriptio" a Vischer factae
**Machlandviertel** ( (ad litteram "quadrans terrae Mach"; olim et simpliciter Tertius quadrans dictus) usque ad annum 1779 fuit una ex quattuor regionibus Austriae superioris, quae a Danubio in septentriones spectans magnam partem austro-orientalem hodiernae regionis Mühlviertel comprehendebat. Saeculo 17 et 18 etiam "Schwarzviertel" sive "Schwartzviertel" ("quadrans niger") appellata est, ut puta in Georgii Matthaei Vischer tabula "Archiducatus Austriae Superioris Descriptio". Postquam anno 1779 Innviertel pars Austriae factus est, regiones Machlandviertel et Mühlviertel coniunctae sunt. Cum nomen Machlandviertel obsoletum sit, nomen "Machland" pro planitie ad Danubium inter ostium Anisi fluvii et regionem "Strudengau" adhuc in usu est.

Historia
--------

Nomen „Machland" a saeculo 11 repetit. Quid "Mach" significet, disputatur. Sunt, qui radicem slavicam (slav.: mogyljane, moglan, mogyla = collis) suspicantur, alii verbum Celticum esse putant. Tertia opinio "Mach" verbo "Ache" (= aqua) applicat id "terra aquae" interpretans.

Machland regio a temporibus antiquissimis habitata erat. Reliquiae Aetatis aëneae prope Mitterkirchen et Castra Romana prope Wallsee testantur loca maximi momenti ad Danubium transeundum fuisse. Ab anno 976 ad Austriam pertinens nomina locorum demonstrant regionem Medio Aevo ineunte et ab advenis bavaricis (loci ut puta Hütting, Inzing, Arbing) et slavicis (Tobra, Tabor) habitatam esse.

Anno 1478 Austria superior in quattuor "quadrantes" divisa est:

* Mühlviertel,
* Machlandviertel,
* Hausruckviertel,
* Traunviertel.

Postquam anno 1779 Pace Teschenensi Innviertel regio ad Austriam superiorem venit, duo quadrantes a Danubio in septentriones spectantes, id es Machlandviertel et Mühlviertel, coniuncti sunt, ut etiam posthac non nisi quattuor quadrantes essent.

Nota
----

1. ↑  Tertius Quadrans - Das Machland-Viertl, Auctor: Fuhrmann, Mathias, 1690-1773
2. ↑  Archiducatus Austriae Superioris Descriptio facta Anno 1667, supplementum ad Topographiam Austriae superioris modernae (1674). Vindobonae: Archiv Verlag 2005 iterum impressa

Bibliographia
-------------

* Benno Ulm: Das Untere Mühlviertel bis 1500. In: Mühlviertler Heimatblätter. Vol. 7/8, Lentiae 1964.
* Klaus Rumpier: Historische Entwicklung des Mühlviertels von 1500 bis 1790. In: Das Mühlviertel. OÖ. Landesausstellung. Vol. 2, Lentiae 1988, p. 289–296.

Quadrantes Austriae superioris

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| **Quadrantes antiquiores (ante 1779):** Hausruckviertel • Traunviertel • Machlandviertel • Mühlviertel
**Quadrantes recentiores (post 1779):** Hausruckviertel • Traunviertel • Innviertel • Mühlviertel |
|  |
*Haec pagina de regione in Asia minore sita explicat. Si insulas a Sicilia in septentriones versus sitas quaeris, vide Aeoliae insulae.*
Aeolis
**Aeolis** (-idis et apud poetas -idos, Acc. -ida, f.) (Graece: Αἰολίς) sive rarius etiam **Aeolia** (Graece: Αἰολία) est antiqua regio ab Aeolibus inhabitata in litore boreo-occidentali Aesiae minoris. Aeolis ab Hellesponti ostio (hodie: *Dardanellae*) a septentrionibus usque ad Hermum fluvium (hodie: *Gediz*) a meridie. Aeolis finitima est a septentrionibus Mysiae, a meridie Ioniae et ab oriente Lydiae.

Primi Aeoli a Thessalia venientes circa saeculum duodecimum a.C.n. sedes in insulis Lesbo et Tenedo et in continente asiatico inter Troadem et Ioniam collocavisse videntur. Secundum situm geographicum Herodotus urbes Aeolidis in tres partes dividit:

* Dodecapolis, duodecim urbes antiqussimae a meridie sitae
* urbes Idae montis, quae circa saeculum septimum a.C.n. conditae sunt
* urbes insulares: Tenedos, Hecatonnesus, Methymna et Mytilene (in Lesbo insula) et Chios.

Saeculo octavo a.C.n. civitates Aeolicae Dodecapolim (i.e. societam duodecim civitatum) formaverunt: Cyme, Larissa, Neonteichus, Temnus, Cilla, Notium, Aegiroessa, Pitane, Aegae, Myrina, Grynium et Smyrna.

Fontes
------

* Herodotus, *Clio* 149-151.
* Strabo, *Geographica* XIII.1-3.

Bibliographia
-------------

* Domenico Mancini: Archeologia greca dell'abate Domenico Mancini. Napoli: nella Tipografia della Società Filomatica, 1820, vol. IV, p. 311-12 (in interrete)
* Gustav Hirschfeld: Aiolis (3). In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. I,1, Stuttgardiae 1893, Col. 1035 s.
* Michel Mourre, Dictionnaire encyclopédique d'histoire, Bordas, 1978.
* Pierluigi Bonanno, Aiolis. Storia e archeologia di una regione dell’Asia Minore alla fine del II millennio a.C. USA, 2006.

Notae
-----

1. ↑  Pausanias III.2.1
2. ↑  Herodotus, Historiae I, 149
3. ↑  Strabo, Geographica XIII, 97-98

Nexus interni
-------------

* Dialectus Aeolica
Maior pars machinationis quae superest
**Machinatio Anticytherensis** est machina computationis pro astronomia aenea rotis dentatis praedita, annis a circa 150 ad 100 a.C.n. facta, quae dicitur potuisse dispositiones sidereas reputare. Reperta anno 1901 imo mari inter Cretam Anticytheramque, ubi naufragium primo saeculo a.C.n. factum erat, haec machina in Museo Nationali Archaeologico Athenis hodie conservatur.

Cicero de Re Publica scribens memorat sphaeram huius fere generis:

> hoc autem sphaerae genus, in quo solis et lunae motus inessent et earum quinque stellarum quae errantes et quasi vagae nominarentur, in illa sphaera solida non potuisse finiri, atque in eo admirandum esse inventum Archimedi, quod excogitasset quem ad modum in dissimillimis motibus inaequabiles et varios cursus servaret una conversio. hanc sphaeram Gallus cum moveret, fiebat ut soli luna totidem conversionibus in aere illo quot diebus in ipso caelo succederet, ex quo et in [caelo] sphaera solis fieret eadem illa defectio, et incideret luna tum in eam metam quae esset umbra terrae, cum sol e regione <lacuna>.

Nexus interni
-------------

* Horologium astronomicum
* Planetarium

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Cic. *de. Re Publica* 1.21 apud *The Latin Library* **(Anglice, Latine)**.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Machinationem Anticytherensem** spectant. |
Vergilius Thomson, compositor musicae in pellicula audita. Photographema Caroli Van Vechten, 1947.
***The Plow That Broke the Plains*** ('Aratrum quod campos latentis effregit') est brevis pellicula documentaria anni 1936, quae mutationes monstrat regionis Magnarum Planitierum Civitatum Foederatarum et Canadae cum agricultura effrenata Pateram Pulvis produceret. Pellicula a Pare Lorentz scripta et directa est, cum cinematographia a Leone Hurwitz, Radulpho Steiner, Paulo Strand, Paulo Ivano facta. Argumentum a Thoma Hardie Chalmers, histrione et baritono Americano, narratum est. Pellicula anno 1999, ob eius "significationem culturalem, historicam, vel aestheticam," a Bibliotheca Congressionali selecta est ut in Tabulis Pellicularum Nationali Civitatum Foederatarum conservaretur.

Soni
----

Lorentz operam pelliculae dedit cum Vergilio Thomson compositore, qui studii Lorentziani musicae vulgaris particeps fuit, qua pro causa multa carmina vulgaria sonis adiecit, cum aliis generibus musicae popularis et religiosae. Thomson quandam *suite* symphonicam ex prima partitura composuit, quae acta et in discis grammophonicis impressa est. Prima impressio discophonica facta est in RCA phonodiscis 78 anno 1946 ab Orchestra Symphonica Craterae Ruscisilvae nuper formata sub Leopoldo Stokowski, conditore et primo adductore. Una ex primis impressionibus stereophonicis facta est pro Vanguard Records anno 1961, Leopoldo Stokowski Symphoniam Aeriam, orchestram radiophonicam hoc tempore conducente. Primum LP Vanguard et eius retractio CD etiam *suite* comprehendit ex partitura Thomsoniana *The River,* alius documentarii a Lorentz facti.

Nexus interni
-------------

* Negotium Novum

Notae
-----

1. ↑  Anglice: "culturally, historically, or aesthetically significant."

Nexus externi
-------------

* De *The Plow That Broke the Plains* in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
* Omnis pellicula, *The Plow that Broke the Plains,* www.youtube.com
* De Pare Lorentz, xroads.virginia.edi
* *The Plow that Broke the Plains,* xroads.virginia.edu
* Recognitio, www.americanmusicpreservation.com
Wikidata Schola Practica Studiorum Superiorum (Lutetia)
Res apud Vicidata repertae:Schola Practica Studiorum Superiorum (Lutetia): logotypusSchola Practica Studiorum Superiorum (Lutetia): logotypus
studium maius, schola  
*Civitas*: Francia  
*Locus*: 48°49′52″N 2°20′24″E  
*Situs*: Lutetia
**Rectio**

*Rector*: Jean-Michel Verdier  
https://www.ephe.psl.eu/ Situs interretialis  

**Origo**

*Inceptio*: 1868  

**École pratique des hautes études** (EPHE) est institutio studiorum provectus Lutetiae, non autem universitas sensu classico.

EPHE fundata est die 31 Iulii 1868 decreto Ministri Gallici Educationis Victor Duruy et unus ex magnis scholis est. Praecipua notio erat alumnis ad investigationes praeparandas per praxim investigationis participandam. Diplomata nec petiuntur nec donantur.

Eius diplomata in studiis religionis et historiae et grammaticae philologiaeque inter optimos in mundo sunt.

EPHE peritis in studiis Asiaticis et Islamicis mundi: classis continenter exercet et, inter eos, argentarias, diplomates et duces militares in his campis praecipue exercet.

Nexus externi
-------------

* Situs interretialis institutionis proprius. www.ephe.psl.eu