recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Thomas Ludovicus de Victoria
**Thomas Ludovicus de Victoria** (Hispanice: *Tomas Luis de Victoria*; natus 1548, mortuus 27 Augusti 1611) fuit compositor Hispanicus Renascentiae proximae, et clarissimus compositor in Hispania saeculi sexti decimi. Cum Ioanne Praenestino, Ioanne de Encina, et Rolando Lasso habetur inter maximos aevi Contrareformationis compositores, et notus ob madrigales.

Thomas Abulae natus, studium cum Bartholomaeo de Escobedo apud Segoviam secutus est. Scimus eum Romam anno 1564 migrasse, ubi coenobium iniit quod ab Ignatio de Loyola conditum est ad luctandum contra Lutheranismum. Ibi fortasse studium cum Praenestino secutus est, quamvis in dubium est. Anno 1575, ordinatus est ad presbyteratum. Anno 1586, Hispaniam invitante Imperatrice Maria regressus, conventum apud Matritum capellanus et musicae director intravit, ubi vitam degens usque ad mortem mansit.

Opera
-----

*Missa alma redemptoris,* 1600 edita.
* **Officium defunctorum**.
* **Officium hebdomadae sanctae**.
* 20 **Missae**, inter ea: De Beata Maria Virgine, Ave maris stella, O magnum mysterium, Laetatus sum, Quam pulchri sunt, Trahe me post te.
* 44 **Moteta**, inter ea:
	+ O vos omnes
	+ Gaudent in coelis animae Sanctorum
	+ O quam gloriosum est regnum
	+ Vidi speciosam
	+ Senex puerum portabat
	+ Vadam et circuibo civitatem
	+ O Magnum Mysterium
	+ Quam Pulchri sunt
	+ Ne timeas, Maria
* 2 **Passiones**: Passio secundum Joannem, Passio secundum Matthaeum.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomas Ludovicus de Victoria** spectant. |
Wikidata Thomas Lantos
Res apud Vicidata repertae:Thomas Lantos: imagoThomas Lantos: imago
*Nativitas*: 1 Februarii 1928; Budapestinum  
*Obitus*: 11 Februarii 2008; Walter Reed National Military Medical Center  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae, Hungaria  

**Officium**

*Officium*: Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, delegate, secretarius, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA, Legatus populi CFA  
*Munus*: politicus, oeconomus, diurnarius, magister, Iurum humanorum defensor  
*Patronus*: San Francisco State University
**Consociatio**

*Factio*: Factio democratica Civitatum Foederatarum  

**Familia**

*Proles*: Katrina Swett  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Praesidis pro Libertate, Democracy Service Medal, Order of the Three Stars, Order of Freedom  
*Sepultura*: Congressional Cemetery  

Thomas Lantos
**Thomas Lantos** (Aquinci, Hungaria familia Iudaica natus die 1 Februarii 1928; mortuus in  *Bethesda*, Terra Mariae die 11 Februarii 2008) fuit politicorum peritus Democraticus qui qui in Camera Repraesentantium Civitatum Foederatarum Californiae populi legatus fuit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Thomas Lantos** spectant. |

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Congressus Civitatum Foederatarum |

* De Thoma Lantos in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Plena armatura Samurai. Lucas ab eiismodi vestimenta movetur ut illam pro Darth Vader crearet.
**Darth Vader** est Tenebrarius Dominus Sith adversarius vel trifurcifer in variis seriei *Bella Stellaria* fabulis et discipulus Imperatoris Darth Sidioi. Natus est sine patre. Iuvenis servus prout **Anakin Skywalker** iam puer mirabilis est sicut machinator. Manumissus a Quaegono Jinn, fit discipulus (Padawan) discipuli Quaegoni illius ipsius Obivani Kenobi quem senem necat posterius. Potentissimus de Numine et mechanicus prodigiosus, creditur praesertim a Quaegono Jinn, prophetiam illum optivum? qui Numinis aequilibrium partem esse. Cliens est Darth Sidioi. Generat geminos Principissam Leiam et Lucam Skywalker, qui ipsum convertit ad partem Luminis Numinis ex parte Tenebrarum numinis, sed mox ipse necatur a Darth Sidio Imperatore dum Lucam salvat, pellicula desinente.

Dicta
-----

* "Adeo, nos convenimus denuo, magister." - ad Obivanum Kenobi in *Bella Stellaria*, Episodium IV: *Spes Nova*
* "Immo. .. *ego* pater tuus sum." - ad Lucam Skywalker

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Darth Vader** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Anakin Skywalker** spectant (Anakin Skywalker, Darth Vader). |

* Pagina officialis apud *Star Wars Databank*
* Darth Vader apud *Wookieepedia*

Notae
-----

1. ↑  Ita Anglice et in plurimis linguis; Francice *Dark Vador*; Italiane *Dart Fener* et *Lord Fener.*
Indica ambasciata Berolini, in Germania.
Insigne in Germanicae ambasciatae aedificio.   
Textus: "Res Publica Foederata Germaniae - Ambasciata"
**Legatio** est globus hominum a civitate aut ab organizatione internationali intergubernativa (velut Consociatione Nationum) publice missorum qui adest in alia civitate aut organizatione intergubernativa ut repraesentetur missionis civitas aut organizatio in civitate destinationis. In usu, missio diplomatica crebro missionem permanentem, scilicet, alterius nationis diplomaticorum repraesentantium grapheum in alterius nationis capite, denotat apud ius internationale.

Nomina
------

Missio diplomatica permanens normaliter ambasciata sive ambassiata sive legatio et homo hoc munus suscipiens ambasciator sive ambassiator sive legatus nuncupatur. Aliqui ambassiatores extra ambasciatam vivere possunt. Omnes missiones ad Consociationem Nationum simpliciter missiones permanentes, dum missiones ad Unionem Europaeam repraesentationes permanentes nominantur et istius missionis dux typice repraesentans permanens et ambassiator est. Unionis Europaea missiones peregri repraesentationes nuncupantur. Aliquae nationes nomina specificiora suis missionibus ac operariis habet; exempli gratia, Civitatis Vaticanae missio a Nuntio pro ambassiatore ducitur.

Notae
-----

1. ↑  Tac. *ann.* 1.19; Iuli Capitolini *Helvius Pertinax* 9.6; et alii.
Chaizius, iesuita Francogallus
**Franciscus Chaizius** (*vulgo* François d'Aix Lachaise; natus die 25 Augusti 1624 in Castelo Aix apud Saint-Martin-la-Sauveté, mortuus die 20 Ianuarii 1709 Lutetiae) theologus Francicus fuit.

Vita
----

Bono genere natus studia terminavit in Collegio Societatis Iesu Lugdunum ubi postea professor bellarum scientiarum creatus est; et ordinis religiosi provincialis fuit, cum anno 1675 rex Ludovicus XIV patre Ferrier mortuo eum confessionarium privatum instituit.

Homo serenus, blandiens, doctus, non subdolus autem, regem valde movebat et varia ecclesiatica nactus est. Munus eius firmatum est domna de Maintenon, amica regia, instigante. In clericorum declaratione de libertatibus ecclesiae Francicae secundum Gallicanismi viam ab aliis segregatam transmontanas quaestiones respexit. Id factum est et in Edicto Namnetensi revocando et in rixis de mystica Quietismi doctrina.

Ludovicus rex ei villam in oriente Parisiorum donavit, cui nomen *Montlouis*. Cuius horti anno 1884 mutati sunt in sepulcretum quod nuncupatur *Coemeterium Père Lachaise*.

Fons
----

*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 12. Lipsiae 1908, p. 14 (hic in interreti)

Bibliographia
-------------

* Régis de Chantelauze, Le Père de la Chaize confesseur de Louis XIV, Lugduni, 1859.
* J. Brucker, Le Père de La Chaize dans les conflits de Louis XIV avec Innocent XI, in: Étvdes, 1919, p. 309-323.
* Georges Guitton, Cas de conscience pour un confesseur du roi : Madame de Montespan, dans Nouvelle Revue théologique, vol. 77, 1955, p. 61–70.
* Georges Guitton, Le Père de La Chaize confesseur de Louis XIV, 2 vol. Lutetiae, 1959.
* Pierre Blet, Jésuites gallicans au XVIIe siècle ? À propos de l'ouvrage du P. Guitton sur le P. de La Chaize, dans AHSI, vol. 29, 1960, p. 55–84.
* B. Neveu (ed.), Correspondance du nonce en France Angelo Ranuzzi (1683–1689), 2 vol. Lutetiae/Romae, 1973.
* Ségolène de Dainville-Barbiche (ed.), Correspondance du nonce en France Fabrizio Spada (1673-1675), Lutetiae/Romae, 1982.

Notae
-----

1. ↑  Franciscus Chaizius[*nexus deficit*]; *Historiam sancti Ludovici* scripsit.
Wikidata Iohannes de Plano Carpini
Res apud Vicidata repertae:Iohannes de Plano Carpini: imagoIohannes de Plano Carpini: imago
*Nativitas*: 1182; Villa de Plano Carpini  
*Obitus*: 1 Augusti 1252; Antibarium  

**Officium**

*Officium*: archbishop of Bar  
*Munus*: explorator, presbyter catholicus, legatus, Rerum gestarum scriptor, scriptor, Missionarius  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Iohannes de Plano Carpini** (natus circiter 1185, Villa de Plano Carpini, deinde Mansio, apud Perusiam in regione Italiae Umbria, vitae defunctus Antibarii in Monte Nigro anno I Augusti 1252) fere primus Europaeus erat qui curiam Magni Chanis intraverit.

Vita
----

Iohannes hic erat monachus Franciscanus ab Innocentio IV Papa cum epistula Magno Chani tradenda missus, comitantibus monacho Polonensi Benedicto Polono interprete, C. De Bridia, et aliis. Lugduno anno 1245 profecti sunt. Prope Volgam Mongali eos steterunt, solos Benedictum et Iohannes iter perficere permittentes. Anno 1246 denique Caracoron attingerunt. Magnus Chanis quem Cuyne appellavit (*Güyük*) invitationem ut Christianus fieret repudiavit, e contra Papam et reges Europae iussit sibi ibsi potius fidem iurare. Iohannes et Benedictus Romam revenerunt anno 1247.

Huius itineris sunt duae relationes maiores: Iohannis de Plano Carpini *Historia Mongalorum quos nos Tartaros appellamus* et C. de Bridia *Historia Tartarorum*.

Notae
-----

1. ↑  "frater Iohannes de Plano Carpini": ita prima sententia *Historiae Mongalorum*

Nexus externi
-------------

* Situs de Iohannis de Plano Carpini itinere
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

John Retcliffe Eques, auctor fabularum Milesiarum historicarum laboriosissimus
**Ioannes Retcliffe** (vere *Arminius Goedsche*; natus die 12 Februarii 1815 Żmigród in oppido Silesiae Polonicae, mortuus die 8 Novembris 1878 Cieplice Śląskie-Zdrój apud Jelenia Góra in Silesia Inferiore) scriptor et diurnarius Germanus fuit.

Vita
----

Tamquam agens in rebus in servitio cursuali Berolini laborans propter implicationem in causa tribunalicia de domino Waldeck liberalismi fautore demissus est. Denique auctor et diurnarius factus est. Pseudonymo *Theodori Armin* iam fabellas multas confecerat. Fama autem eius crescebat alio sub pseudonymo, *Equitis Ioannis Retcliffe* et en seriem mythistoriarum maxime captantium: »Sebastopol«, »Nena Sahib«, »Villafranca«, »Puebla«, »Biarritz«. In opusculis illis diligenter et sollerter res gestas inde a tempore Belli Crimaeani verbis narrare et ornare conabatur. Multitudo autem rerum descriptarum genere scribendi sat vili debilitatur.

Nexus externi
-------------

* Opera in interreti legibilia
Wikidata Iohannes Sentamu
Res apud Vicidata repertae:Iohannes Sentamu: imagoIohannes Sentamu: imago
*Nativitas*: 10 Iunii 1949; Kampala  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Officium*: Anglican Archbishop of York  
*Munus*: sacerdos, clericus, politicus  

**Consociatio**

*Religio*: Anglicanismus, Ecclesia Anglica
Archiepiscopus Sentamu Eboraci anno 2007.
**Ioannes Sentamu**, vulgo plene *John Tucker Mugabi Sentamu* (natus Kampalae in Uganda die 10 Iunii 1949) est nonagensimus septimus archiepiscopus Eboracensis in Ecclesia Anglicana, metropolitanus provinciae Eboracensis, ac Primas Angliae.

Alumnus est universitatis Makerere in urbe nativa. In Angliam profugus apud collegium Selwym universitatis Cantabrigiensis et aulam Ridley in eadem urbe studia prosecutus est. Episcopus Stepneyensis anno 1996 et Birminghamiensis anno 2002, deinde archiepiscopus Eboracensis anno 2005 factus est.

Bibliographia
-------------

* Paul Vallely, "Dr John Sentamu: Next stop Canterbury?" in *The Independent* (6 Aprilis 2012)

Nexus externi
-------------

* Vita apud situm archiepiscopatus Eboracensis
Doctula cum Michaela Obama.
**Doc McStuffins** est series televisica animata Civitatum Foederatarum Americae Hiberniaeque diffusa ab anno 2012 in Canale Disney. Primae partes ab *Dottie "Doc" McStuffins* aguntur (quod Latine fere verti possit "Doctula Tomenti Filia"), simulacrum puellae sex vel septem annos natae. Doctulam filiam medicae esse ipsamque medicinae studere velle; stethoscopium magicum possidere quo res oblectamenti pueriles ad vitam vocari possint. In horto parentum suorum casam habere ubi vitia (quae morbos appellet) illarum rerum curet.

Series valde prosperans in terris numerosis diffunditur et imprimis ob tractatione stereotypiarum laudata est. Ita Doctulam Afroamericanam esse fingitur (ac scilicet etiam parentes); patrem opera domestica curare. Duae lesbianae matrimonio iunctae semel in fabula effinguntur.

Notae
-----

1. ↑  New York Times: Disney Finds a Cure for the Common Stereotype With 'Doc McStuffins'.
2. ↑  Huffington Post: "Disney's 'Doc McStuffins' Sends A Great Message With A Two-Mom Family."
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Lauda Dominum** (Germanice  *Lobe den Herrn*, Anglice *Praise to the Lord*) est hymnus, cuius verba sunt:

Lauda Dominum, regem potentem honorum,
anima mea coniuncta cum choris coelorum,
quamquam procul, nobiscum omnes simul,
cantate carmen canorum!
Lauda Dominum, omnia bene regnantem,
tecum in aquilae alis secure volantem,
qui sustinet, ut tibi ipsi placet,
illum nos omnes amantem!
Lauda Dominum, qui Spiritu te creavit,
qui te salvavit, te Verbo ad Se revocavit,
ex omnibus angustiis Dominus,
alis protentis servavit!
Dominum, a malo te protegentem,
caelitus pluvias caritatis demittentem,
Fac cogites, quas possit facere res,
eum te semper foventem.
Lauda Dominum, ex imo corde laudandum,
spiritu illis ducentibus glorificandum,
lux tua est, anima et tua spes,
aeterniter praedicandum!
**Laudenbachia**, Latine quasi *Rivus Sonans*, Germanice *Laudenbach*, temporibus antiquis *Ludinbach* aut *Luthenbach*, lingua propria incolarum *Ludenbach*, est vicus in Hassia septentrionali, pars oppidi Magnae Almerodae, in pago Verrae Visnerique situs.

Vicus loci amoenitate, aquae puritate, pratorum pulchritate praeditus habet incolas mille et ducentos; imperium civitatis obtinet Socialis Democratica Factio Germaniae.

Mons, qui prope vicum iacet, est Visnerus; hieme splendent loca circum Laudenbachiam nivibus vere candidis, cum natura regionis careat omni pollutione; aestate arva valent frumento, fructibus ac floribus.

Hieme incolae nivibus fruuntur tabulis ligneis vehentes; aestate carpunt flores atque agunt choros. Semper sunt felices; aer, aqua, vici amoenitas omnia bona efficiunt.

Egregius incola Laudenbachiae erat pictor Henricus Pforr. Is, natus anno 1790, pinxit multas Laudenbachenses imagines, quae plerumque spectantibus loca prope vicum, aedificia et homines Laudenbachiae ostendunt. Henricus Pforr dicitur optimus patriae artifex fuisse, nam neque oppidum Magna Almeroda neque totus pagus gloriari possunt ea re, ut habuerint tam praeclarum civem sicut Laudenbachia.

Civitas Laudenbachiae est divisa multas in societates, quarum princeps praestat factio *SPD*, tum factio altera, deinde societas patriae, venatorum, corpora exercendi, cantantium et ceterae; denique anno 2002 condita est societas ebriae iuventutis velut diabolorum conviviorum, qui vitae publicae valde prosunt.

Sed imprimis, Laudenbachia fertur receptaculum esse regis Bohemiae, electoris Saxoniae Hassiaeque, qui eo loco, ut fama est, multum temporis privati sumere solet.

Notse
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
Stephanus a Sancto Iosephus.
**Stephanus a Sancto Iosepho** (in saeculo: **Stephanus Barrenechea Arriaga**) (natus die 26 Decembris 1880 Elorrio in Hispania; obiit Alcázar de San Juan die 12 septembris 1936), professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Die vero 20 mensis Maii, anno 1909, in asceterio Apparitionis Deiparae Virginis (Bene Aparecida vulgo Hispani dicunt), sollemnibus nuncupatis votis se sacro sodalicio addixit. Hic, cum in carcere, in quem deductus erat, aegrotare incepisset, in Asylum Parvarum Sororum Senum Derelictorum, quod interea valetudinarium factum erat, traductus indeque postea in carcerem remissus, tandem die 12 mensis Septembris, anno 1936, immolatus est.

Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Alcázar de San Juan appellant, etiam praeerat Hermenegildus ab Assumptione, Franciscus a Sancto Laurentio, Placidus a Iesu, Bonaventura a Sancta Catharina et Antonius a Iesu Maria.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu Declarationis Martyrii Servorum Dei Hermenegildi ab Assumptione et V Sociorum, ex Ordine Sanctissimae Trinitatis (1936)*, vol. CV, n. 6 (2013), 519-520.
2. ↑  AAS, vol. CV, n. 6 (2013), 517.
*Vide etiam paginam discretivam:* Ponticulus (discretiva)


Wikidata Pontiacum
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°44′0″N 7°35′0″E  
*Numerus incolarum*: 815  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 15.75 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Campi ad Prata, Fanum Sancti Dionysii Augustensium, Cambavia, Castelium Augustensium Praetorianorum  

**Tabula aut despectus**

Pontiacum: situsPontiacum: situs
Ponticuli prospectus
**Pontiacum** (-i, *n.*) (seu *Ponticulus*) (hodie vulgo *Pontey*) est vicus et municipium Italiae, circiter850 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Ponticulenses* seu *Pontiaciani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Historia
--------

Ponticulus statio in via Francigena fuit, quae in Aevo Medio peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici, Ponticulus, cum nomine *Publei* , statio XLVI fuit.

Fractiones
----------

Clapey, Cloutraz, Crétaz, Épinay, Labovaye, Lassolaz (chef-lieu), Lézin, Prélaz, Prolex, Semon, Torin, Tzésanouva, Vallerod.

Municipia finitima
------------------

* Cambavia (deinde Cambevis) (hodie vulgo *Chambave*),
* Campi ad Prata (hodie vulgo: *Champdepraz*),
* Castelium Augustensium Praetorianorum (hodie vulgo *Châtillon*),
* Fanum Sancti Dionysii Augustensium (hodie vulgo *Saint-Denis*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria,
* Via Francigena

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ponticulum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Pontiaci in Valle Augustana.Collocatio finium Municipii Pontiaci in Valle Augustana.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol XV, Torino 1847
Wikidata Ioannes Quintius Adams II
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Quintius Adams II: imagoIoannes Quintius Adams II: imago
*Nativitas*: 22 Septembris 1833; Bostonia  
*Obitus*: 14 Augusti 1894; Quincy  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Officium*: member of the Massachusetts House of Representatives, member of the Massachusetts House of Representatives, member of the Massachusetts House of Representatives  
*Munus*: Causidicus, politicus, Iudex, Agricola  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Republicana, Factio democratica Civitatum Foederatarum  

**Familia**

*Genitores*: Charles Francis Adams, Sr.; Abigail Brown Brooks  
*Coniunx*: Frances Cadwallader Crowninshield  
*Proles*: Charles Francis Adams III, Abigail Adams, George C. Adams  

**Ioannes Quintius Adams II** (1833–1894), alumnus Collegii Harvardiani (1853), iurisprudentiam exercuit, legatusque Democraticus in curia generali Massachusettae nonnulla spatia magistratus meruit. Anno 1872, pro praeside vicario a factione Democratica quae nominationi Horatii Greeley negavit nominatus est.

Nexus externi
-------------

* "The Adams Sorrow: The Second Generation" (26 Augusti 2014) apud *Presidential History Blog*
Vestibulum Domus Dachröden Erfordiae, ubi saepe praelectiones fieri solent
Litterarum societas quae Erfurter Herbstlese inscribitur curat ex anno 1997 **Lectiones Autumnales Erfordienses** ab illustribus auctoribus peragendas. Adscribuntur totius Germaniae notissimis praelectionum seriebus. Ex anno 2007 exstant spectacula minora vere addita. Rarissime etiam aliis in anni partibus praelectiones tales fiunt, sed semper Erfordiae, in Thuringiae capite.

Historia
--------

Signum invitatorium auscultatoribus
A mense Octobri usque ad mensem Decembrem fiunt apparatus isti veniuntque librorum amici tota e Thuringia. Prima vice, anno 1997, erant decem lectiones et Marcellum Reich-Ranicki auscultatum apparuerunt circa 700 personae. Textibus lectis is entheus in honorario hospitum libro notavit: "Vivant autumnalia Erfordiensia!" Annis sequentibus auctus est numerus lectionum et vulgus magis magisque postulavit. Anno 2000 erant iam 22 lectiones a 5000 auscultatorum frequentatae; culmen interim erat annus 2009, quo plus quam 15 000 libros magni aestimantes visitaverunt 65 spectacula.

Descriptio
----------

Idea post omnia ita simpliciter adumbrari potest: scriptores legant e libris suis, nisi impediti sunt. Hoc casu invitantur histriones. Magni ponderis sunt libri de politicis et fabulae Milesiae, cum programmata specialia infantibus offerantur. Contingit quoque, ut themata propria res omnes destinent (e.g. ars coquinaria athleticave, res periegeticae). Curatoribus in animo est spectacula fieri quam diversissimis in locis: congrua enim sunto loca ad ea, de quibus agitur in singulis libris praesentatis. 

Tempore currente fama tantopere crevit, ut auctores ipsi petebant accipi in numero praelecturorum. Veniebant Erfordiam annis proximis celeberrimi scriptores velut: Guntherus Grass, Christa Wolf, Armin Mueller-Stahl, Daniel Kehlmann, Rafik Schami, Ionathan Franzen, Hannelore Hoger, Uwe Tellkamp, Donna Leon, Tschingis Aitmatow, Zeruya Shalev, Martina Gedeck, Roger Willemsen, Iulia Franck, Franciscus Schätzing, Rüdiger Safranski, Hellmuth Karasek.

Moderatores
-----------

Mense Maio 2011 obiit ex inopinato Michael John qui inde ab initio cuncta disposuerat. Istius viri decessus salutem Lectionum periclitatus est, quippe qui fuisset earum praeco publicus ab omnibus notus. Diligebatur dominus John et a collaboratoribus in situ et a spectatoribus et ab auctoribus. Nihilominus consilium inierunt fore ut res continuaturae essent. Mentionem facere oportet et de pluribus aliis institutis, quibus gratias agere debetur, en: Stadtwerke Erfurt Gruppe, taberna libraria Hugendubel, deversorium IBB Hotel Erfurt, Studiorum universitas Erfordiensis. Petrus Glotz, refundatae universitatis primus rector, ipse litterarum amore arsus, inde ab initio succurrerat. Mensa argentaria Sparkasse Mittelthüringen praesertim praelectiones vernas fovere solet. Acta diurna TLZ et TA auxiliantur necnon stationes radiophonicae/televisificae MDR. Praeterea collaboratio fit cum operibus fundatis politicis, casis editricibus, bibliotecis.

Nexus externi
-------------

* Moderatorum domestica pagina
*Vide etiam paginam discretivam:* Leda (discretiva)


Wikidata Leda (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Leda (satelles): imagoLeda (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Charles T. Kowal  
apud Observatorium Palomar  
die 14 Septembris 1974
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 242.02 dies  
*Axis semimaior*: 11 098 480 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.16  
*Inclinatio orbitalis*: 28.41392 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.040  
*Magnitudo apparens*: 20.2  
*Radius*: 10 chiliometrum  
*Massa*: 11 exagram  
*Temperatura*: 124 Kelvin  

**Leda**, nomine pleno **Jupiter XIII (Leda)**, est satelles Iovis quae anno 1974 a C. T. Kowal reperta est. In mythologia Graeca Leda, e qua haec satelles anno 1975 appellata est, fuit uxor Tyndarei et amata Iovis, quibus Castorem et Pollucem, Helenam et Clytemnestram peperit.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 131 a die 12 Septembris 1974 usque ad 11 Septembris 2009 constant.

Bibliographia
-------------

* A. R. Gomes-Júnior, M. Assafin, L. Beauvalet, J. Desmars, R. Vieira-Martins, J. I. B. Camargo, B. E. Morgado, F. Braga-Ribas, "New orbits of irregular satellites designed for the predictions of stellar occultations up to 2020, based on thousands of new observations" (15 Iulii 2016) apud *arXiv.org*

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
***Lectiones antiquae*** est opus frequentissime citatum Ludovici Caelii Rhodigini quod in libros sedecim divisum Venetiis anno 1516, Ioanne Grolierio aliisque dicatum, edidit Aldus Manutius, sed titulo indistincto *Sicuti antiquarum lectionum commentarios concinnarat olim Vindex Ceselius, ita nunc eosdem per incuriam interceptos reparavit Ludovicus Coelius Rhodiginus ...*. Editio leviter recensa divulgata est Lutetiae in officina Badii Ascensii et Basileae in officina Frobeniana anno 1517 titulo *Lectionum antiquarum libri xvi*. Post auctoris mortem anno 1542 idem opus tertia plus parte auctum, a nepote Camillo Ricchieri et G. M. Goretti recensum, ibidem prodit sub titulo *Lectionum antiquarum libri xxx*.

Hoc opus florilegium locupletissimum praebet textuum Latino Graecoque sermonibus scriptorum. A principio dicitur Erasmum iratum esse ob plagiarismum *Adagiorum* suorum, postea autem Rhodigini utilitatem et eruditionem agnovisse.

Notae
-----

Editiones
---------

* 1516: *Sicuti antiquarum lectionum commentarios concinnarat olim Vindex Ceselius, ita nunc eosdem per incuriam interceptos reparavit Ludovicus Coelius Rhodiginus ...*. Venetiis: in aedibus Aldi et Andreae soceri, 1516 Descriptio huius editionis Alia[*nexus deficit*]
* 1517: *Lectionum antiquarum libri xvi*. Lutetiae: in officina Badii Ascensii, 1517
* 1517: *Lectionum antiquarum libri xvi*. Basileae: in officina Frobeniana, 1517
* 1542: *Lectionum antiquarum libri xxx*. Basileae: in officina Frobeniana, 1542; editio 1550 reimpressa
* 1560: *Lectionum antiquarum libri xxx*. Lugduni: apud Sebastianum Honoratum, 1560 Descriptio huius editionis[*nexus deficit*]
* 1599: *Lectionum antiquarum libri xxx*. Francofurti: apud heredes A. Wecheli, C. Marnium, & I. Aubrium, 1599
* 1666: *Lectionum antiquarum libri triginta recogniti ab auctore; atque ita locupletati, ut tertia plus parte auctiores sint redditi*. Francofurti: sumptibus Christiani Gerlachii & Simonis Bechensteinii, 1666

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Iohannes de Muta** (Bohemice: *Jan z Mýta*) dictus **Sophista** fuit theologus Bohemicus et academicus Universitatis Pragensis.

Vita
----

Anno 1385 baccalaureus et anno 1387 magister artium factus est. Anno 1394 facultatis artium decanus et anno 1395 rector universitatis Pragensis factus est. Fuit etiam baccalaureus theologiae, canonicus ecclesiae sancti Viti et praepositus ecclesiae sancti Appolinaris Pragensis. Die 15 Martii 1400 praedicavit in lingua Bohemica in coronatione reginae Sophiae, uxoris Bohemiae regis Venceslai IV, in ecclesia metropolitana sancti Viti, exponens insignia regalia, coronam cum lapidibus preciosis, ceptrum et pomum (sed hic sermo desideratur).

Notae
-----

1. ↑  Pavel Spunar: Repertorium auctorum Bohemorum provectum idearum post Universitatem Pragensem conditam illustrans. Tomus I. Warsaviae – Pragae 1985, p. 92.
*Famula cum mulctra*, 1658–1660. Haec pictura est inter notissima opera Iohannis Vermeer.
Subscriptio Iohannis Vermeer.
**Iohannes Vermeer** (Batave: *Jan* sive *Johannes Vermeer*; baptizatus Delphis Batavorum 31 Octobris 1632; ibidem sepultus 15 Decembris 1675) fuit clarissimus pictor barocianus Batavus. Vixit laboravitque in Saeculo Aureo, quod fuit summum humanitatis, eruditionis, mercaturae et potentiae Bataviae. Vermeer notus est propter combinationem colorum non imitabilem et vim luminis stupefacientem. Fecit circiter 45 picturas, sed hodie habemus tantum 37.

De vita
-------

Nescimus quando Iohannes natus sit, sed 31 Octobris 1632 Delphis in Templo Novo baptizatus est. Fuit alter liberorum et solus filius parentum. Pater suus, Reynier Jansz, primo Antverpiae habitavit, Amstelodamum in 1611 migravit et ibi bombycem texuit. In 1615 uxorem Digna Baltens duxit et sub nomine Vos migravit Delphos, ubi fecit tabernam. Iuxta texuit et praeterea artis mercaturam fecit in collegio Sancti Lucas. Ibi Jansz obvium habuit pictores sicut Pieter Steenwyck, Balthasar van der Ast et Pieter Groenewegen.

### De institutione

Nescimus in cuius disciplina fuerit, sed sunt multae theoriae. Post tempestatem usitatam sex annorum, 29 Decembris 1653 in collegium Sancti Lucas venit.

### De familia laboreque

Iohannes Vermeer 20 Aprilis 1653 uxorem Catharina Bolnes duxit, quae catholica fuit, Vermeer Calvinismum secutus est, quod mater Catharinae, Maria Thins, non approbavit. Incertus est Iohannem convertisse ad catholicam doctrinam.

Opera
-----

* "Puella cum margaritarum catella"

Nexus interni
-------------

* 4928 Vermeer

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iohannem Vermeer** spectant. |

* De Iohanne Vermeer
* Iohannis Vermeer domus
* Matthias Wolfes, "VERMEER, Johannes [Jan] [zeitgenössisch auch: van der / ver Meer, Joannis] van Delft" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 19 (Nordhausen, 2001. ISBN 3-88309-089-1) , columnae 1472–1488 **(Theodisce)**
Caseus *Tomme de brebis* in nundinis venundatus (ad dextram partem imaginis, polythenio inclusus)
Casei Vasconici in Hispania venundati, quorum duo vel tres in Francia confecti, e.g. *Ossau Irati*
Caseus *Ossau-Iraty*
*Ossau-Iraty* et alii quinque casei ad cenam parati
**Caseus ovillus Pyrenaicus**, Francogallice *Brebis des Pyrénées* (interdum *Tomme de brebis* videmus sine nomine montium) est varietas casei in vallibus septentrionalibus montium Pyrenaeorum (civitatis Franciae) proveniens. Tales casei e lacte ovino confecti formam rotundam habent et massam albicantem. Alii sub appellatione *Ossau-Iraty* (Vasconice *Ossau Irati*) reperiuntur, alii sub signo mercatorio *Etorki*; qui nullam appellationem portant interdum saporem habent fortiorem.

Nomina protecta
---------------

* Caseus sub nomine *Ossau-Iraty* in civitatibus Europaeis venundatus debet in regione delimitata et in modis definitis fieri; ab anno 1980 appellationem in Francia verificatam portabat et ab anno 2009 appellationem in Europa protectam monstrat.
* Caseus sub signo mercatorio *Etorki* a societate Bongrain conficitur.

Nexus externi
-------------

* De caseis Pyrenaicis
* De contentione caseorum Pyrenaicorum e lacte crudo confectorum
* De caseo *Ossau-Iraty*
* Colloquium interretiale de appellatione *Ossau-Iraty*
* De appellationibus lacticiniis Francicis **(Francogallice)**
* De appellationibus lacticiniis **(Francogallice)**
Gastronomia Sichuanensis: *Mapo doufu* ("caseus de soia vetulae maculatae")
**Caseus soiae ani maculatae**, Sinice 麻婆豆腐 *mápó dòufu*, est ferculum typicum provinciae Sichuanensis in Sinis. Quod ferculum de caseo soiae (*dòufu*) factum, in honorem vetulae cuiusdam tabernariae Chengduensis morbo maculatae nominatur.

Caseus soiae in ofellis secatur et muria calida maceratur. Caro bubula minutim concisa frigitur. Pulmentum fabarum e capsico, fabae fermentatae, capsica concisa, allium, gingiber leviter friguntur. Caseus soiae, caro bubula, piper candidum cum aqua adduntur. Omne breviter coquitur. Ius amylo patatarum spissari, allium viride sive et cepullae virides addi possunt. Infertur.

Bibliographia
-------------

Cibus promptus Hongcongensis: *Mapo doufu*
* E. N. Anderson, "Sichuan (Szechwan) Cuisine" in Solomon H. Katz, William Woys Weaver, edd. *Encyclopedia of Food and Culture* (3 voll. Novi Eboraci: Scribner, 2003. ISBN 0-684-80565-0) vol. 1 pp. 393–396
* William Chan Tat Chen, Bin Gao, "La Cuisine chinoise" in Michel Aufray, Michel Perret, edd. *Cuisines d'Orient et d'ailleurs* (Grenoble: Glénat, 1995. ISBN 2-7234-1792-1) p. 189
* Fuchsia Dunlop, *The Food of Sichuan* (Londinii: Bloomsbury, 2019) pp. 244-246

Nexus externi
-------------

Ars coquinaria Iaponica: *Mabodoufu* sicut in popina urbis Kobe infertur
* K. P. Kwan, "How to cook the authentic Mapo Tofu"
Wikidata Ioannes Lourenço
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Lourenço: imagoIoannes Lourenço: imago
*Nativitas*: 5 Martii 1954; Lobito  
*Patria*: Angolia  

**Officium**

*Officium*: President of Angola  
*Munus*: politicus, miles, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: People's Movement for the Liberation of Angola  

**Familia**

*Coniunx*: Ana Dias Lourenço  

**Memoria**

*Laurae*: Grand Collar of the Order of Prince Henry, Order of the Most Ancient Welwitchia Mirabilis, Order of José Martí  

**Ioannes Lourenço**, vulgo plene *João Manuel Gonçalves Lourenço* (Lobito in urbe natus die 5 Martii 1954) est politicus Angoliae. In provincia Bieensi et in urbe Luanda educatus, mox in bellis Libertatis et Civili militavit.Moscuae apud Academiam Bellico-Politicam Leninensem studuit. Ab anno 1984 gubernator provinciae magnae Moxicensis meruit. Recentius die 22 Aprilis 2014 2014 minister a munitione factus est, praeside Iosepho Eduardo dos Santos. Cui ipse die 26 Septembris 2017 succedit.

Bibliographia
-------------

* Steven Mufson, "After 37 years, Angola will get a new president. Can Joao Lourenco reduce widespread corruption?" in *Washington Post* (21 Maii 2017)
* "João Lourenço": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides et primi ministri Angoliae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Praesides | Augustinus Neto 1975 • Iosephus Eduardus dos Santos 1979 • Ioannes Lourenço 2017 |
| Primi ministri | Lopo do Nascimento (1975–1978) • Ferdinandus Iosephus de França Dias Van-Dúnem (1991–1992) • Marcolinus Moco (1992–1996) • Ferdinandus Iosephus de França Dias Van-Dúnem (1996–1998) • Ferdinandus Pietatis Dias dos Santos (2002–2008) • Paulus Kassoma (2008–2010) |

*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum • Gubernatores civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Ministri rerum externarum Angolenses |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Marcus Licinius Crassus 

 **Marcus Licinius Crassus** (natus circa annum 60 a.C.n.) fuit vir publicus Romae Antiquae et senator.

Familia
-------

Triumvir Marcus Licinius Crassus avus, pater Marcus Licinius Crassus, Caecilia Metella mater erat. Ipse Marcum Licinium Crassum Frugi consulem ordinarium anni 14 a.C.n. adoptavit.

Vita publica ac militaris
-------------------------

Post Caesarem necatum primo sese partibus Sexti Pompei adiunxit. Anno 39 a.C.n. indutiis inter triumviros et Pompeium apud Misenum factis Romam reverti potuit. Anno 36 a.C.n. Marcus Antonius eum proconsulem provinciae Cretae et Cyrenes fecit. Ante pugnam ad Actium commissam ad Octavianum transiit et consulatu ordinario cum illo anno 30 a.C.n. honoratus est. Annis 29 a.C.n. - 28 a.C.n. proconsul Macedoniae legiones Romanas contra Bastarnos duxit et eos vicit, regem Deldonem sua ipsius manu necavit. Et contra Dacos et Thraces bellum gessit, signa militaria recuperavit. 4 Iulii 27 a.C.n. Romae "ex Thraecia et Getais" triumphavit. Octavianus autem vetuit, ne "spolia opima" regis Bastarnorum in templo Iovis Feretrii deponeret. Deinde privatus vixit..

Nexus externus
--------------

* De Marco Licinio Crasso in *A dictionary of Greek and Roman biography and mythology*, I, Londinii, anno 1870, pp. 888

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 10, c. 163

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imperator Caesar Augustus III et Marcus Valerius Messalla Corvinus**  |  **Consul** 30 a.C.n.cumImperatore Caesare Augusto IV | Successores: **Imperator Caesar Augustus V et Sextus Appuleius**  |
**Marcus Iuventius Thalna** (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n. mortuus anno 162 a.C.n. vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum
--------------

Thalna anno 170 a.C.n. tribunus plebis Gaium Lucretium ex praetore propter crimina in socios Graecos accusavit. Anno 167 praetor urbanus bellum contra Rhodum instigabat, quod autem intercessione tribunum plebis interdictum est. Anno 163 una cum Tiberio Sempronio Graccho consulatum adeptus est - unus e tota gente Iuventia. Ei bellum contra incolas Corsicae insulae traditum est, quos celeriter suppressit. Cum audiret senatum sibi idcirco supplicationem tribuere, subito mortuus est.

Bibliographia
-------------

* Petrus C. Nadig, "[I 6] I. Thalna, M." in *Der Neue Pauly* vol. 6 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01476-2) col. 116.

Notae
-----

1. ↑  Valerius Maximus, *Factorum et dictorum memorabilium libri* IX 12,3; Gaius Plinius Secundus, *Naturalis historia* III 192 seqq.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Aulus Manlius Torquatus et Quintus Cassius Longinus**  |  **Consul** 163 a.C.n.cumTiberio Sempronio Graccho | Successores: **Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum et Gaius Marcius Figulus**  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Ala (discretiva)



Wikidata Ala (Germania)
Res apud Vicidata repertae:Ala (Germania): insigneAla (Germania): insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 48°50′14″N 10°5′37″E  
*Numerus incolarum*: 68 351  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Thilo Rentschler  
*Procuratio superior*: Aalen VVG, Ostalbkreis  

**Geographia**

*Superficies*: 146.63 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Briovera, Christchurch, Tatabánya, Antiochia ad Orontem, Phycocle  

**Tabula aut despectus**

Ala (Germania): situsAla (Germania): situs
Castellum Romanum

**Ala**  (-ae, *fem.*) (Theodisce *Aalen*) est oppidum Badeniae et Virtembergiae orientalis, circiter 70 km a Stutgardia, 50 km a Ulma distans. Sita est Ala in valle Cocherae superioris, in *sinu Alano*, quod est margo septentrionalis et orientialis Alpium Suevicarum.

Oppidi temporibus fundationis, inter annos 1241 et 1246, vicus nominis eiusdem fuit, ita olim et oppidum Alae et vici Alae iuxtim exstabant. Anno 1360 Ala *Urbs Imperialis* nominata est. Post incendium grave annis 1634 compluria aedificia, ut conciliabulum et ecclesia urbis, restiuenda fuerunt. Anno 1803 fuit Ala *Oberamtsstadt* (oppidum summi) nominata; hodie est municipium Circuli Alpium Orientalium, simul *Mittelzentrum* (centrum medium, cum infrastructura altiore). Industriae rami momenti maioris inveniuntur Alae artis mechanicae, opticae, chartariae, informaticae, textuum. Academia Technica et Oeconomica Alari sex milia studentium hominum Ala pariter *urbs academica* est.

Geographia
----------

Alae flumen eiusdem nominis, videlicet Ala, in Cocheram fluit.

Administratio
-------------

Ala est caput circuli administrativi cum nota autocineti "AA".

Eruditio
--------

Academia Technica et Oeconomica Alari sex milia studentium hominum Ala pariter *urbs academica* est. 

Alae gymnasia tria sunt: Gymnasium Nicolai Copernici, Gymnasium Christiani Friderici Danieli Schubart, Gymnasium Theodori Heuss.

In urbe Bibliotheca Linguae Esperanticae et museum invenitur; Opus fundatum FAME quotannis cum politicis praemium culturale de communicatione internationali promovenda attribuit.

Cives clari
-----------

* Bruno Heck (1917 - 1989), vir publicus et sodalis factionis CDU

Nexus interni
-------------

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alam** spectant. |

* Germanice de limitis Romani museo
Manilius, crater lunaris, ex Lunar Orbiter 4 visus.
**Marcus Manilius** poeta quis fuerit parum constat, ut qui nihil praeter carmen illud de astronomia scriptum reliquerit: in quo pauca auctoris vestigia invenias. Quodsi nemo veterum eius videtur mentionem fecisse, id propterea fieri potuisse docemur, quod Manilius invidiae metu, qua semel atque iterum mathematici opprimerentur, opera sua in lucem non edidisset. Augustus anno 12 a.C.n. adhuc plus quam duo milia librorum de divinatione scriptorum colligi comburique iussit. Quae cum ita sint, nomen ipsum, quo utimur, poetae, quod duo tantum codices exhibent, incertum est. Quod autem omnium huius aevi doctiorum consensu Marcus Manilius appellatur, ad Plinium referimus, qui in historia naturali Manilium quendam Antiochum saeculo primo servum Antiochia Romam advectum esse videri et astrologiae in urbe auctorem fuisse dixit. Itaque astronomicorum scriptor illius aut filius aut nepos forsitan fuerit, cuius utique versus ingenium vere Romanum redolent.

Nexus externi
-------------

* Pagina ad Marcum Manilium relata
* *Astronomica*  apud The Latin Library

Bibliographia
-------------

* Iohannes Albertus Fabricius, *Bibliotheca Latina* (Hamburgi: Schillerus, 1712) (Textus apud *Google Books*) pp. 292-298
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

**Nicolaus Vitelli**, dux atque dominus civium suorum, anno 1414 natus est forsitan in castro Petriolo apud Civitatem Castelli; obiit anno 1486.

Vita
----

Anno 1468 Tiferni Tiberini rerum magna nece inimicorum suorum potitus est. Anno 1474 Tifernum Tiberinum a papa Sixto IV obsidione cinctum captumque est, Nicolaus (Italiane: *Niccolò Vitelli*) autem in exilium coactus est. Filius eius Vitellozzo apud Senam Gallicam a duca Valentino per proditionem necatus est. Nicolaus obiit Tiferni Tiberini anno 1486, postquam cives eum patrem patriae appellaverant.

Mores
-----

De Nicolao Vitelli loquens doctissimus vir Iohannes Antonius Campanus his verbis utitur: "Civem unum nescio plus timeant an colant, formident an venerentur. Summam rerum quae ad statum pertinent mira concordia ad hunc deferunt: caeteris in rebus legibus parent. Denique huic non aliter assurgunt quam domino, non aliter attedunt quam parentem. Mirum est quanta sit hominis gratia, patrem patriae passim appellant. Si quid boni factum est in civitate, hunc praedicant auctorem; si quid commissum aliquando ad necessitatem et popularium studia ascribent. Vir est noticia rerum externarum incredibili; historiam Pii tenet ad unguem; loca situsque locorum exactissima diligentia, si rogetur, enarrat. Fuit sub Eugenio Romae, copiam librorum ingentem habet, inde rerum noticiam. Quicquid audit attendit, et si quid praete-riit reposcit ex integro. Aspectu est periocundo laeticia quadam ingenita: ridet semper, irascitur nunquam; modestia quanta nemini maior, par quam paucissimis."

Nexus externi
-------------

* Famiglia Vitelli apud Vicipaediam Italianam
Wikidata Carpenesium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 38°54′44″N 21°47′42″E  
*Numerus incolarum*: 7 183  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Karpenisi Municipality  

**Carpenesium** (Neograece: Καρπενήσι) est urbicola Graeca et demus regionis Graeciae Mediae. 6775 ex 12328 demi Carpenesii incolis in urbicola homonyma vivunt, quae est eiusdem demi sedes.

Demus
-----

Aspectus Carpenesii
Demus anno 2010 in administratione renovanda (vide: Libellus Callicratis) sex demis pristinis coagmentatis, qui ex tunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt, magnopere auctus est, ut sit nunc unus e duobus demis regionalis Eurytaniae unitatis.

| Unitas popularis | Numerus incolarum |
| --- | --- |
| Carpenesium (Καρπενήσι) | 8736 |
| Potamia (Ποταμιά) | 1081 |
| Phurna (Φουρνά) | 791 |
| Prusus (Προυσός) | 666 |
| Ctemenia (Κτημένια) | 564 |
| Domnista (Δομνίστα) | 490 |
| **Summa incolarum** | **12328** |

Notae
-----

1. ↑  Numerus incolarum, qui in libello a ministerio rerum domesticarum mense Maio anni 2010 edito invenitur: Libellus Callicratis (Neograece).
Wikidata Nicolaus Timofti
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Timofti: imagoNicolaus Timofti: imago
*Nativitas*: 22 Decembris 1948; Ciutulești  
*Patria*: Unio Sovietica, Moldavia, Romania  

**Officium**

*Officium*: President of Moldova  
*Munus*: politicus, Iudex, iuris peritus, homo in re publica potens  

**Consociatio**

*Factio*: no value, Communist Party of Moldavian Soviet Socialist Republic  
*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Memoria**

*Laurae*: Order of Stara Planina, Ordo Stellae Dacoromaniae, Order of Work Merit, Order of the Republic of Serbia  

Nicolaus Timofti (ad sinistram partem) et Iurie Leancă, eo tempore primus minister Moldaviae, cum Ioanne Kerry die 4 Decembris 2013 assidentes
**Nicolaus**, vulgo *Nicolae* **Timofti** (natus die 22 Decembris 1948 ad Ciutulești), alumnus Universitatis Civicae Moldavicae, est iuris consultus et politicus Moldaviae. A die 23 Martii 2012 praeses patriae meret.

Nexus externi
-------------

* "Profile: Who Is Moldova's New President-Elect?" apud *Radio Free Europe/Radio Liberty* (16 Martii 2012)

Praesides Moldaviae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mircea Snegur 1991 • Petrus Lucinschi 1997 • Vladimirus Voronin 2001 • Michaël Ghimpu 2009 • Vladimirus Filat 2010 • Marianus Lupu 2010 • Nicolaus Timofti 2012 • Inguarus Dodon 2016 • Maia Sandu 2020
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Moldaviae |
|  |