recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Sualauvi II
Res apud Vicidata repertae:Sualauvi II: imagoSualauvi II: imago
*Nativitas*: 29 Aprilis 1947; Samoa  
*Patria*: Samoa  

**Officium**

*Officium*: O le Ao o le Malo  
*Munus*: politicus, Causidicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  

*Tuimaleali'ifano* **Va'aletoa Sualauvi II** (die 29 Aprilis 1947 natus) est a die 21 Iulii 2017 princeps Samoae. Alumnus est collegii theologici iuxta Malua in insula Upolu et universitatis Nationalis Australianae ubi iuribus studuit. Titulum *Tuimalealiifano* ab anno 1977 gerit.

Bibliographia
-------------

* Gatoaitele Savea Sano Malifa, "Tuimaleali’ifano Va’aletoa Sualauvi II, is Samoa’s new Head of State" in *Samoa Observer* (5 Iulii 2017)

Nexus externi
-------------

* Consilium deputatorum regiminis Samoani
* *Rulers.org* mense Iulio 2017

Principes Samoae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Meaʻole 1962–1963 • Tanumafili II 1962–2007 • Tufuga Efi 2007–2017 • Sualauvi II 2017–
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Samoae |
|  |
Wikidata Benedictus de Spinoza
Res apud Vicidata repertae:Benedictus de Spinoza: imagoBenedictus de Spinoza: imagoBenedictus de Spinoza: subscriptioBenedictus de Spinoza: subscriptio
*Nativitas*: 24 Novembris 1632; Amstelodamum  
*Obitus*: 21 Februarii 1677; Haga  
*Patria*: Res Publica Coniunctarum Provinciarum  

**Officium**

*Munus*: philosophus, interpres Biblicus, grinder of lenses, political scientist, grammaticus, theologus  

**Familia**

*Genitores*: Miguel de Espinoza; Hanna Debora d'Espinoza  
*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Sepultura*: Nieuwe Kerk  

**Benedictus de Spinoza** (Hebraice ברוך שפינוזה; Lusitanice *Bento de Espinosa* seu *Bento de Espinosa,* seu *Bento d'Espiñoza*) (1632–1677) fuit philosophus Nederlandicus.

Vita
----

Filius familiae Iudaicae ex Lusitania insectatione regni Catholici fugatae Amstelodamum. Pater avusque sui simulaverunt, cum Iudaei in Lusitania vexati essent, opinionem Christiani; marani appellati qui occulte attamen perstiterunt in cultu Iudaico. Horum maranorum Bataviam confugerunt multi propter sensum clementem locorum. Datum ibi arbitrium iis professionis fidei.

Iam a prima aetate pater cognovit filium Benedictum et prudentem et res novas cito percipere, quam ob rem Benedictus ad munus Rabbi conformatus est. Cum non modo philosophiae Iudaicae sed etiam scholasticae Graecae novissimaeque studeret, cognitiones philosophiaque Benedicti saepe contra illas communis Iudaicorum repugnabant, adeo ut, cum viginti quattuor annos haberet, e societate eorum moveretur.

Nunc philosophus quidem solus, sed liber erat et ab alio loco ad alium locum migrans ac vitris opticis conficiendis pecuniam merens opera valde progressa, quae philosophis futuris graves erant, scripsit.

Cum Renato Cartesio et Godefrido Leibnitio, rationalismi unus fautorum recentis philosophiae maturae fuit. Contemporanei Spinozae ideas suas sub politicam atque theologiam autem plerique reiicerunt.

Opera
-----

Opus suum manifestissimum, *Ethica*, post fata demum editum.

* *Tractatus de intellectus emendatione*, 1661, numquam finitus ed postumus editus.
* *Renati Descartes principia philosophiae, more geometrico demonstrata,* 1663.
* *Tractatus theologico-politicus,* 1670, editus sine nomine auctoris Amstelodami.
* *Ethica, ordine geometrico demonstrata,* 1677, postumus editus.
* *Tractatus politicus,* 1675 scriptus, 1677 postumus editus.
* *Compendium grammatices linguae Hebraeae,* 1677 postumus editus.

Bibliographia Spinozana
-----------------------

* Boscherini, Emilia Giancotti. 1970. *Lexicon Spinozanum*, Hagae.
* Préposiet, Jean. 1973. *Bibliographie spinoziste.* Lutetiae.
* van der Werf, Theo, et al. 1984. *A Spinoza bibliography 1971-1983.* Lugduni Batavorum. (Mededelingen vanwege het Spinozahuis, 46).

Nexus interni
-------------

* Causa sui
* Conatus
* Necessitas conceptualis
* 7142 Spinoza

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Benedictum de Spinoza** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Benedictus de Spinoza** apud **Vicifontem**. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Benedictus de Spinoza** in **Victionario**. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Corduba (discretiva)


Wikidata Corduba (Caebua)
Res apud Vicidata repertae:
oppidum  
*Civitas*: Philippinae  
*Locus*: 10°15′0″N 123°57′0″E  
*Nomen officiale*: Municipality of Cordova  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Caebua  
*Territoria finitima*: Lapu-Lapu
**Forma**

*Area*: 17.15 chiliometrum quadratum  
*Subdivisiones*: Alegria, Bangbang, Buagsong, Catarman, Cogon, Dapitan, Day‑as, Gabi, Gilutongan, Ibabao, Pilipog, Poblacion, San Miguel
**Vita**

*Incolae*: 70 595  

**Tabula aut despectus**

Corduba (Caebua): situsCorduba (Caebua): situs
*Kamampay*, area litoralis Cordubensis
**Corduba** (Philippinice: *Cordova* seu *Cordoba*; Caebuane: Cordoba; Anglice: *Cordova*) est municipium 50.353 incolarum (secundum censum vel populi descriptionem anni 2010) et insula eiusdem nominis valde proxima insulae Mactan in provincia Caebua (in Philippinis) sita. Municipium Cordubense in tredecim regiones (Philippinice et Caebuane *barangay*) divisum est. Nomen municipii insulaeque Cordubae apud insulam Caebuam positae nihil aliud est ac nomen celebris Cordubae Hispanicae et nonnullarum aliarum urbium quae ab hac nomen traxerunt.

Haec sunt nomina Cordubae Caebuanorum regionum sicut in lingua locali sonant:

* Alegría
* Bangbang
* Buagsong
* Catarmán
* Cogon
* Dapitan
* Day-as
* Gabi
* Gilutongan
* Ibabao
* Pilipog
* Población
* San Miguel

Notae
-----

1. ↑  Cf. Novae Vulgatae Bibliorum Sacrorum Editionis Librum Secundum Samuelis 24, 9
2. ↑  Cf. sedem interretialem municipii Cordubensis
Magnetosphaerae versus particulas oneratas ex ventis solarium superficiem terrae protegit.
**Scientia telluris** est scientia quae praecipue tellurem tractat. Tellus quidem est singularis planeta, non solum quia homo ibi vivens maximum eius noscit, sed etiam quia hic planeta est solus universi locus qui vitam habere scitur. Sunt qui Tellurem sic investigent ut rem integram, et sunt qui aspectus particulares eius metiantur ex quibus systema explicari possint. Qui in studiis tellustribus versantur, praecipue physicae, mathematicae, geologiae, chronologiae, chemiae, biologiae, oecologiae, topographiae instrumentis utuntur ad hodiernum integrum telluris rationem intellegendam; sciendum enim est, quo modo tellus ad hunc statum advenerit.

Notae
-----

1. ↑  Dominicus Beck, "Elementa Geographiae," in *Institutiones Mathematicae* (Salzburgi: Sumptibus Ioann. Ios. Mayr, 1781), 2:276.

Bibliographia
-------------

* Allaby M. *Dictionary of Earth Sciences*. Oxonii: Oxford University Press, 2008. ISBN 978-0-19-921194-4

Nexus interni
-------------

* Scientia systematum terrestrium
* Tectonica laminarum
Corcyraantiqua (Graecia boreo-occidentalis physicalis

)  
Corcyraantiqua  
Corcyra  
antiquaSitus in Graecia

*Vide etiam paginam discretivam:* Corcyra (discretiva)

**Corcyra** (Graece: *Κέρκυρα, Κόρκυρα*) fuit urbs antiqua in insula Corcyra a colonis Corinthiis anno circiter 734 a.C.n. condita. Vestigia, ab insularibus *Palaeopolis* appellata, ab urbe hodierna Corcyra fere 2 chm. ad meridiem versus distant.

De origine Corcyrae traditio chronographica Graeca haec offert: insulam tempore antiquissimo Liburnos habitavisse; Eretrios Graecorum primos ibi emporium posuisse; Corinthios duce Archia, Syracusas condituros, Corcyrae morantes, insulam cepisse et in coloniam convertisse, praefecto Chersicrate qui Liburnos expulerit. Quae res eodem fere anno, quo Syracusae conditae sunt, gesta censetur, videlicet 757 a.C.n. per marmor Parium, 733 per Eusebium.

Notae
-----

1. 1 2  Strabo, *Geographica* 6.2.4
2. ↑  Plutarchus, *Quaestiones Graecae* 100.11

Bibliographia
-------------

Forum antiquae urbis Corcyrae
Medusa e pedimento occidentali templi Artemidos Corcyraeae, c. 590 a.C.n. sculpta (Museum Archaeologicum Corcyraeum)
* "Corcyra" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Geography* (Londinii, 1854) textus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **urbem antiquam Corcyram** spectant. |

* *Palaeopolis* apud *AtCorfu*
* *Palaeopolis* apud *In-Corfu*
Vulpecula Turris
Vulpecula turris anno 1900 depicta
Turris Ienensis praeclarissima habetur sine dubio ista *Vulpecula turris* in monticulo sita.

De situ
-------

In monte ad urbem Ienam sito, cui Theodisce nomen *Hausberg* est, temporibus medii aevi arces tres erant, quae arces Theodisce *Greifberg*, *Kirchberg*, *Wintberg* nominantur. Sola turris arcis mediae ab iniquitate temporum defensa hodie reliqua est et Vulpecula turris appellatur. Propter dignitatem et sublimitatem inter miracula urbis Ienae refertur.

De fatis et rebus gestis
------------------------

Imperatores imperii Romani hoc loco olim palatio usos esse constat. Postea autem ibi comites quidam sedem ac domicilium habuerunt. Cum autem illi civitatibus Thuringicis vim inferre non destitissent, Adalbertus, Misnae comes, precibus civium Erfordensium commotus comites molestissimos arcibus expelli iussit. Posteaquam copiae civium arces expugnaverunt (anno 1304), loca vasta et deserta manserunt (ab anno 1348).

De nomine
---------

Unde autem nomen huius turris deductum sit, viri docti affirmare non possunt. Sunt, qui putent tirones societatum Academicarum, qui olim vulpes appellabantur, nomen suum huic turri, ubi versari solerent, dedisse. 

Alii tradunt quondam Conradum quendam, cum frustra rerum potiri studuisset, postquam ab Friderico, consobrino suo, deprensus esset, in cavea ferrea, quae ex hac turri penderet, inclusum esse; illum in regno appetendo tamquam avaritiam vulpium imitatum hoc nomine notatum esse.

Alii autem existimant sub hoc monte vulpes multas fuisse.

Notae
-----

1. ↑  D. Ignasiak, Die Fürstentümer Thüringens in sage und Geschichte, Bucha bei Jena 2000, 78.
2. ↑  R.F. Kallies, Jena, Ein historischer Stadtführer, Bucha bei Jena 2002, 24.
3. ↑  G. Netz, Die Zerstörung der Schlösser des Hausberges, Jena 1925.
---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Asteridae   
Ordo : (inordinatus)   
Familia : Boraginaceae   
Genus : *Cordia*   
Lam.  
   

***Cordia africana*** est species arborum florentium familiae Boraginacearum, in Africa endemica. Ea aliquando *Cordia abyssinia* appellatur—quod suadet plantam primum notam fuisse ex exemplaribus in Aethiopia crescentibus.

Usus
----

Lignum *Cordiae africanae* ad manu facienda tympana adhibetur; tympanum Akan nunc in Museo Britannico agnotum est Africanum quod ex ligno huius arboris manu factum fuit. Planta aliquando Anglice appellatur *Sudan teak,* quod lignum pro armariis (Anglice: *cabinets*), supellectilibus qualitatis altae, sectilibus ligni laminis (*veneers*), et constructione generali adhibetur. Lignum adhiberi potest ad manu facienda alvearia, quae ipsá in arbore poni possunt, ubi nectar a floribus huius arboris generatum apibus proficit. Praeterea, arbor folia pro pabulo et fructus edules praebet.

Notae
-----

1. 1 2  "Cordia africana". *AgroForestryTree Database* .
2. ↑  MacGregor, Neil. "Akan Drum". *A History of the World in 100 Objects*. BBC

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cordia africana** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Cordia africana"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • IUCN Red List • Plantes d'Afrique • INPN France |
Visio valetudinarii al-Shia die 11 Octobris 2023
Visio valetudinarii ubi medici homines vulnero curat.
**Valetudinarium al-Shifa** est valetudinarium maximum in lacinia Gazetica constituta anno 1946. et ad 1964 sub regimem Aegypti fuit. Anno 1967, dum Israĕl laciniam Gazeticam invasit, sub bello fuit. Anno 1994, dum Auctoritas Nationalis Palaestina sui iuris acquisit, Iasser Arafat valtudinarium al-Shifa visit.

Ab anno 2006 dum Hamas laciniam Gazeticam reget, valetudinarium sub Ministro Salus Gazae a Hamas subiectum est. Dum Bellum Israëlianum-Hamasianum anni 2023 fit, hoc valetudinarinum multos imputos bombarum subiectum est et multi necati sunt, ratiobe absentia ]electricitatis et hygiene, Rectio Israël in valetudinario sedem militarrem Hamas esse dixit, at non verificata est.

Die 19 Novembris 31 infantes qui survivet ex hic valetudinario ad instituto Aegypti transferantur.

Notae
-----

1. ↑  Factbox-Gaza'a Al Shifa Hsopitalbecomes lastest battleground
2. ↑  Oslo Accords: 30 years of lost Palastinian hope
3. ↑  Neraly 70% of ICU patients at al-Shifa Hospital have died, doctor says
4. ↑  Gaza war: Praemature babies evacurated from al-Shifa hospital]
***In Timotheum*** (Graece Πρὸς Τιμόθεον ὑπὲρ Χρέως) est oratio iudicialis de aere alieno in corpore Demosthenico tradita. Hodie vero Apollodorus Pasionis argentarii filius hanc orationem anno 362 a.C.n. et composuisse et pronuntiasse in propria causa aestimatur (Demosthenes non multo plus quam viginti annos tum natus erat). Apollodorus Timotheum, illum praeclarum strategum et Isocratis discipulum, accusabat quod pecuniam e patris hodie defuncti argentaria inter 374 et 372 a.C.n. quater mutuatus esset tum cum iudicium capitis adibat et in magno periculo erat (sc. in totum 44 minas, 38 drachmas et duos obolos) nec umquam debitum solvisset immo nunc etiam negaret.

De lite
-------

Antequam ad iudices veniret lis arbitro delata erat cuius sententiam reiecit Apollodorus. Itaque ad iudices provocavit. Nam Timotheus quia pecunia non sibi sed aliis hominibus tradita erat respondebat non se sed illos pecuniam argentariae debere. At Apollodorus per patris commentarios sibi relictos et testimonium servi tum in argentaria sedentis (postea libertus factus et ipse tempore iudicii argentariam exercebat) arguebat homines quibus pecunia tradita erat ab ipso reo patri suo ad rem gerendam designatos esse. Plutarchus qui hanc orationem Demostheni adsignabat auctor est Apollodorum in hac causa vicisse.

Notae
-----

1. ↑  Numerus 49 in corpore Demosthenico
2. ↑  Idem ille erat atque argentarius quem Isocrates in *Trapezitico* accusabat.
3. ↑  *Vita Demosthenis* 15.

Editiones et commentarii
------------------------

* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Louis Gernet, *Plaidoyers civils. Tome III, Discours XLIX-LVI*, Parisiis, Les Belles Lettres, 1959.

Plura legere si cupis
---------------------

* Raymond Bogaert, *Banques et banquiers dans les cités grecques*, Lugduni Batavorum, 1968
* Edward M. Harris, "The Date of Apollodorus' Speech against Timotheus and Its Implications for Athenian History and Legal Procedure", *The American Journal of Philology*, 1988ː 44-52
* Johannes Hasebroek, "Zum griechischen Bankwesen der klassischen Zeit", *Hermes*, 1920ː 113-173
* Paul Millett, *Lending and borrowing in ancient Athens*, Cambridge, 1991 Recensio critica Altera recensio critica Tertia recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* C. Rehdantz, *Vitae Iphicratis, Chabriae, Timothei Atheniensium*, Berolini, 1845
* Kirsty M. W. Shipton, "The Private Banks in Fourth-Century B. C. Athens: A Reappraisal", *The Classical Quarterly*, 1997ː 396-422
* J. C. Trevett, "The Date of Demosthenes 49: A Re-Examination", *Phoenix*, 1991ː 21-27

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem Perseus Remacle cum versione Francogallica
*Vide etiam paginam discretivam:* Dido (discretiva)

Cena Didonis et Aeneae (Vergilius Romanus, saec. 5./6.)
Mors Didonis (Vergilius Vaticanus, circa annum 400)
Dido, opus Henrici Frederici Füger (anno 1792)
**Dido** (etiam **Elissa** et **Theiossô** appellata), secundum traditionem Graeco-Romanam fuit conditrix et prima Carthaginis regina.

Traditur eam filiam Beli Tyriorum regis fuisse primis nuptiis Sichaeo iunctam. Quem cum Pygmalion, frater Didonis, thesauros eius cupiens, interfecisset, illam somniis monitam thesauris clam effossis navem conscendisse et in Africam delatam esse. Ibi tantum sibi soli emisse, quantum taurino corio posset circumdari. Quo in loco cum corium in tenuissimas partes desecuisset spatiumque satis amplum complexa esset, urbem condidisse, quam Carthaginem appellavisset. Deinde cum Iarbas rex nuptias eius ambiret recusantemque vi et armis cogeret, sibi ipsi manus intulisse.

Dido imprimis ex Vergilii poetae Aeneide nota est, quo in libro sors Didonis cum Aeneae fato coniuncta est. Ut Vergilius narrat, Aeneas Troia capta profugus vi tempestatis Carthaginem delatus a Didone hospitio receptus est. In amorem mutuum inciderunt; quod autem Aeneas ab Iove sive a fato iussus Didonem demum deseruit, ea mucrone ab Aenea dono dato in pyra, quam soror Anna inflammavit, mortem sibi conscivit.

Tria nomina: Elissa, Dido, Theiossô
-----------------------------------

Varie tria nomina reginae a radicibus semiticis deducuntur:

* Barton opinatur *Didonem* epitheton esse eiusdem radicis Semiticae ac *David*, "amatam" sive "amatum" significantem. Alii Didonem "migrantem" sonare putant.
* Secundum Marie-Pierre Noël, "Elishat/Elisha" est nomen saepius in votivis Punicis attestatum. Compositum est ex radice Semitica \*ʾil- ("deus") et syllaba "‐issa", quae aut "ignis" aut "mulier" significare posset. Alii nomen formam femininam nominis dei "El" esse putant.
* Graece Dido *Theiossô* appellatur, quo nomine Élissa versa esse videtur: *el* fit *theos*.

Vergilius forma "Dido" in nominativo utitur, aliis in casibus "Elissa".

Didactica
---------

Ad pueros discendos in formam libri nubeculati hanc fabulam delineatrix batavica Magda van Tilburg redegit (Vergilius Dido et Aeneas, sumptibus C.C. Büchner, Bambergae, ISBN: 978-3-7661-5607-5, 56 p.) **(latine)**

Notae
-----

1. ↑  Barton, *Semitic and Hamitic Origins* (1934), p. 305.
2. ↑  Noël, Marie‐Pierre (2014), Élissa, la Didon grecque, dans la mythologie et dans l’histoire (PDF) (Francice), Université de Montpellier
3. ↑  María Eugenia Aubet, *Tiro and the Phoenician colonies of the West*, ed. 2. Bellaterra, 1994, p. 217
4. ↑  Noël (2014), p.3
5. ↑  Smith, *Carthage and the Carthaginians* (1878, 1902), p. 13.
6. ↑  Noël (2014) p. 5
*Morpho peleides* in Mundo Papilionum visum.
**Mundus Papilionum** (Anglice *Butterfly World*) est maximus orbis terrarum hortus zoologicus papilionum primusque exhibitio sui generis in hemisphaerio occidentali, ad Tradewinds Park in vico Coconut Creek Floridae situs. Primum aedificium apertum est die 28 Martii 1988. Exhibitiones circa quinque milia papilionum vivorum in species octoginta digestorum offerunt, cum aviariis trochilidarum et psittaciformium libere volantium.

Notae
-----

1. ↑  "Admission Rates and How to Find Butterfly World, www.butterflyworld.com.
2. ↑  "Butterfly World - Coconut Creek, Florida," www.orlando-florida.net.

Nexus externi
-------------

* "The Story of Butterfly World," www.butterflyworld.com (Butterfly World)
* BUTTERFLY WORLD Coconut Creek, FL, www.youtube.com (YouTube)
* "Butterfly World - Coconut Creek, Florida," www.orlando-florida.net (Orlando Florida)

Coniunctio geographica: 26°16′06″N 80°10′17″W﻿ / ﻿26.2684034°N 80.1713133°W﻿ / 26.2684034; -80.1713133

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Mundum Papilionum** spectant (Butterfly World, Butterfly World (Coconut Creek, Florida)). |

* Situs proprius, www.butterflyworld.com
Wikidata Vitalis Blesensis
Res apud Vicidata repertae:

**Vitalis Blesensis** (Francogallice *Vital de Blois*), qui Blesis natus saeculo XII floruit, fuit poeta comoediographus Latinus Francogalliae. Duas comoedias composuit versibus elegiacis (sicut et *Pamplilus* compositus est), unam *Querolum*, alteram *Getam*.

*Querolus* a Vitali scriptus *Querolum* antiquum et *Aululariam* Plauti imitatur, *Geta* autem *Amphitruonem* Plautinum, sed fabulam mutat (Amphitruo non rex, sed philosophus Graecus et Mercurius servum eius argumentis sophisticis decipit). Saepe a discipulis linguae Latinae comoediae legebantur, et Eberhardus Alemannus in *Laborinto* scripsit:

*Ludit Geta gemens quia captus Mercuriali*
*Arte Iovem lectus Amphitrionis habet*.

Editiones
---------

* Arnold Paeske, Der «Geta» des Vitalis von Blois. Kritische Ausgabe, Coloniae Agrippinae, 1976.
* Ferruccio Bertini, in Commedie latine del XII e XIII secolo, vol. III, Università degli studi di Genova, Istituto di filologia classica e medievale, Genavae 1980.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |
Yeti a Philippo Semeria anno 2009 pictus.
Caput hominis novalis in monasterio Khumjungense
*Et "homo nivalis" et "vir niveus" huic paginae redirigunt. Ut de sculptura nivali, quae multis linguis appellatur "homo nivalis", legas pupulus nivalis*
  

**Yeti** vel **homo nivalis** vel **vir niveus** est bestia seu monstrum a peritis mythologicum esse putatum, quod in Himalaia in Nepalia Thibetoque habitare fertur.

Onomastica
----------

Nomen *Yeti* a voce Thibetano གཡའ་དྲེད *g.ya' dred*, composito verborum གཡའ་ *g.ya'* 'scopulosus', 'locus scopulosus' et དྲེད་ *dred* 'ursus'. Pranavananda dicit *ti*, *te*, *teh*, in *tre* omnia esse formas dictas scripti verbi *dred*, in quo sonus *r* tam mollis est, ut non audiatur.

Notae
-----

1. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009. De *snömannen* (Suecice; Latine verbatim "vir nivalis") in Himalaia dicit "homo nivalis" cum litteris minusculis.
2. ↑  Rev. Swami Pranavananda, "The Abominable Snowman," *Journal of the Bombay Natural History Society* 54 (1957).

Nexus interni
-------------

* 2843 Yeti

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Yeti** spectant. |
*Haec pagina de subiecto Foederationis Russicae explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Crimaea" appellatur, vide Crimaea (discretiva).*


Wikidata Crimaea (res publica)
Res apud Vicidata repertae:Crimaea (res publica): insigneCrimaea (res publica): insigneCrimaea (res publica): vexillumCrimaea (res publica): vexillum
res publica, controversa  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 44°56′53″N 34°6′15″E  
*Nomen officiale*: Республіка Крим, Къырым Джумхуриети (Qırım Cumhuriyeti)  
http://rk.gov.ru Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Territorium Crasnodarianum, Sebastopolis, Kherson Oblast
**Forma**

*Area*: 26 081 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Sympheropolis  
*Subdivisiones*: Bakhchysarai Raion, Bilohirsk Raion, Dzhankoi Raion, Kirovske Raion, Krasnohvardiiske Raion, Krasnoperekopsk Raion, Lenine Raion of Crimea, Nyzhnohirskyi Raion, Pervomaiske Raion, Rozdolne Raion, Saky Raion, Simferopol Raion, Sovietskyi Raion, Chornomorske Raion, Alushta Urban Okrug, Armyansk Urban Okrug, Yalta Urban Okrug, Dzhankoy Urban Okrug, Yevpatoria Urban Okrug, Kerch Urban Okrug, Krasnoperekopsk Urban Okrug, Saky Urban Okrug, Simferopol (urban okrug), Sudak Urban Okrug, Feodosiya Urban Okrug
**Gestio**

*Praefectus*: Yury Gotsanyuk  

**Vita**

*Incolae*: 1 896 393  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Ucrainica, lingua Tatarica Crimensis  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, UTC+3, Europe/Simferopol  
*Moneta*: Rubelus Russicus, Hryvnia
**Commemoratio**

*Paean*: Hymn of Crimea  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 82
**Tabula aut despectus**

Crimaea (res publica): situsCrimaea (res publica): situs
**Res Publica Crimaea** (Russice Республика Крым, Ucrainice Республіка Крим, Tatarice Crimensi Къырым Джумхуриети, *Qırım Cumhuriyeti*) est subiectum Foederationis Russicae, ad eius Districtum Foederalem Meridianum pertinens. Metropolis est Sympheropolis.

Res Publica Crimaea, fere omnem terram paeninsulae Crimaeae includens, aream 26 081 km2 obtinet. Fere 2 decies centena milia incolarum habet, ad gentes varias pertinentes, quarum plurimae sunt Russi (circa 63%), Ucraini (circa 15%) et Tatari Crimenses (circa 12%). Idcirco linguae publicae ibi sunt Russica, Ucrainica et Tatarica Taurica. Linguae Iudaica Taurica et Karaitica nunc exstinctae vel paene exstinctae sunt.

Hoc subiectum Foederationis formatum est die 18 Martii mense Martio anni 2014 secundum pactum de acceptione ad Russiam Rei Publicae Crimaeae, quae brevi ante libertatem suam de Ucraina declaravit, in hoc statu a Russia agnota. Ucraina tamen adiunctionem Crimaeae ad Russiam ut illegale aestimat (a multis aliis civitatibus in hac opinione sustineta apud Conventum generalem Nationum Unitae), ergo adhoc territorium huius subiecti Foederationis Russicae ut de iure ad Rem Publicam Autonomam Crimaeam suam pertinentem postulat.

Notae
-----

1. ↑  Hae illegalitas status Grecis Octo Civitatium e Russia privavit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rem Publicam Crimaeam** spectant. |

* Situs interretialis Concilii publici Rei Publicae Crimaeae
* Situs interretialis Concilii ministrorum Rei Publicae Crimaeae
Vexillum Consociationis Nationum Unitarum
**Dies internationalis diversitatis biologicae** est dies internationalis celebrata die 22 Maii quique anno atque a Nationibus Unitae anno 1993 decreta ad promovendam protectionem diversitatis biologicae, protectionem naturae, securitatem cibaria contra destructionem naturae sicut desilvatio et mutatio climatica. 

Origo diei est dies 29 Decembris quando Conventio de Diversitate Biologica in potestatem fuit. Etiam die 22 Maii mutata est ab anno 2000. 

Sententia: 

* anno 2018 fuit, "celebrare viginti quinque annos de actione pro diversitate naturae";
* anno 2019, "nostra diversitas biologica, nostra alimenta, nostre salus";
* anno 2020 "Nostra solutio est in natura";
* anno 2021 "Sumus pars solutionis";
* anno 2022 "Futura durabilem pro omnibus creandum";
* anno 2023 est "E consensu ad actionem, diversitatem biologicae constituendum".

Nexus interni
-------------

* Dies circumiectalis mundi

Nexus externi
-------------

* Situs publicus (Anglice)
* Situs publicus (Francogallice)
* Situs publicus (Hispanice)
Wikidata Totenais
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 50°25′56″N 3°41′2″W  
*Zona horaria*: UTC  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: South Hams  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Vira, Salfit  

**Totenais** (Anglice *Totnes*) est oppidum Devoniae. Ad flumen Derte iacet. Ibi nundinae tenebantur ex anno 979, mercatus autem ab anno 1130.

Darte flumen Totenais
A Torcaio usque ad Totenaim oppidum temporibus constitutis navigari potest, quae tempora accessui recessuique maris subiecta sunt.

Totenais cum Buffestra ferrivia a maioribus nobis tradita coniuncta est qua tramina machinis vectricibus vi vaporis propulsis vehantur. Haec est Societas Fiduciaria Ferriviaria Devoniensis Meridionalis.

Historia mythica
----------------

Saxum Bruti
Fama fert oppidum anno 1170 a. Chr. n. a Bruto nepoti herois Troiani Aeneae conditum esse. Is Brutus in eo saxo stetit quod hodie saxum Bruti vocatur. Postquam ex navi exivit in saxo consistitit et dixit:

"Hic sto, hic manebo.  
Vicum Totenaim vocabo."

(Nonnulli contendunt Brutum non Latine sed Anglice locutum esse:

"Here I stand, and here I rest.   
The town shall be called Totnes".)

Brutum sociosque omnium hominum primos Britanniam intravisse. Totenaim ergo veterrimum oppidum omnis Britanniae esse.

Geographia
----------

Oppidum Totenais eo Derte fluminis loco conditum est, quem accessus maris cum maxime pertingit.

Censu anno 1086 completo
------------------------

In libro de Wintonia (17,1) ista de Totenai referuntur. Omne autem scriptum per notas scriptum est quamobrem infra conatum est textum integris verbis reddere.

(17) TERRA IUDHEL DE TOTENAIS

Numero 1:

IUDHEL tenet de rege TOTENAIS burgum quod rex Eduuardus in dominio tenebat. Ibi sunt intra burgum C burgenses V minus, XV extra burgum terram laborantes. Inter omnes redduntur VIII libras ad numerum. Olim reddebant III libras ad pensum, arsuras.

Hoc burgum non geldat nisi quando Exonia geldat, tunc reddit XL denarios. Si expeditio vadit vel per terram vel per mare: inter Totenais, Barnestaple, Lideford tantum reddunt servitii quantum Exonia geldat.

(Numero 2:
Ipse Iudhel habet in Execestre [Exonia] unam domum quae T.R.E. reddebat VIII denarios de consuetudine.)

Notae
-----

1. ↑  "Judhel tenet de Rege Totenais burgum": Liber de Wintonia.
2. ↑  "In littora Totonesia": Galfridus Monemutensis, *Historia regum Britanniae* (p. 5 apud *Google Books*).
3. ↑  Samantha Letters, "Gazetteer of Markets and Fairs in England and Wales to 1516."

Bibliographia
-------------

* "Totnes (St. Mary)" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~)
* "Totnes[*nexus deficit*]" in Daniel Lysons, Samuel Lysons, *Devonshire: a general and parochial history of the county* (*Magna Britannia*. 1822. ~)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 50°25′56″N 3°41′2″W • *OpenStreetMap* • 7296563 *GeoNames* • *Vision of Britain* • *Open Domesday* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Totenais** spectant. |

* museum
Heinrich Christian Boie
**Henricus Christianus** *vulgo* Heinrich Christian **Boie** (natus die 19 Iulii 1744 Meldorf in Dithmarsia, mortuus ibidem die 3 Martii 1806) scriptor et editor Germanus fuit. Eius filius Henricus Boie zoologus illustris fuit.

Vita
----

Studiis iurisprudentiae Ienae perfectis anno 1769 Gottingam petivit et anno 1776 secretarius praefecturae militaris Hannoverensis creatus est. Anno autem 1781 quaestor Danicus ad Meldorf erat. In Alma Matre anno 1770 una cum Frederico Gulielmo Gotter primum almanachum Germanicum Musis dicatum condiderat, »Musenalmanach«, quod periodicum officale societatis poeticae Concilii poetici Gottingensis fuit. 

Gotter urbem deserente rem annis inter 1771 et 1775 solus moderabatur. Postea una cum Christiano Gulielmo de Dohm (annis inter 1776 et 1777; tunc denuo solus moderator fuit) periodicum »Deutsches Museum« disponebat, quod e periodis culturalibus contemporaneis diversitate argumentorum et sapientia eminebat. 

Epistulare commercium cum Godefrido Augusto Bürger, Carolo Ludovico Knebel, Merck, Halem et Ioanne Henrico Voß maximi momenti sunt, ut litterarum historiam istius temporis plene intellegamus.

Bibliographia
-------------

* Karl Weinhold:  "Boie, Heinrich Christian", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 3 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1876), p. 85.
* Adalbert Elschenbroich: *Boie, Heinrich Christian.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 2, Duncker & Humblot, Berlin 1955, S. 423 f. (Digitalisat).
* *Heinrich Christian Boie. Literat und Landvogt, 1744–1806*. Edidit Wolf D. Könenkamp. Boyens, Heide 1995.
* Urs Schmidt-Tollgreve: *Heinrich Christian Boie. Leben und Werk.* Husum Verlag, Husum 2004, ISBN 978-3-89876-143-7.
* Dieter Lohmeier, Urs Schmidt-Tollgreve, Frank Trende (Hrsg.): *Heinrich Christian Boie – Literarischer Mittler in der Goethezeit.* Heide 2008.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Henricum Christianum Boie** spectant. |

* *Deutsches Museum*
* Poemata apud zeno.org
* Poemata apud zgedichte.de
Wikidata Yoani Sanchez
Res apud Vicidata repertae:Yoani Sanchez: imagoYoani Sanchez: imago
*Nativitas*: 4 Septembris 1975; Havana  
*Patria*: Cuba  

**Officium**

*Munus*: diurnarius, scriptor, Iurum humanorum defensor, politicus, blogger, Internet celebrity  

**Memoria**

*Laurae*: Maria Moors Cabot Prizes, International Women of Courage Award, Prince Claus Award, International Press Institute World Press Freedom Heroes, HazteOir.org Prize, Ortega y Gasset Awards  

Yoani Sanchez 2007.
**Yoani Sánchez** (die 4 Septembris 1975 Havanae nata) est philologa Cubana quae partem diurnariae interretialis praeclarem Cubae agit, *blog* nomine *Generación Y* scribens. Sánchez maritus quindecim annos est diurnarius Reinaldus Escobar, qui quoque *blog* scripsit ex Havana.

*Blog* Yoani *Generación Y* (Latine: Saeculum Y) vocatum est, ob proclivitatem Cubanam sua aetate ad praenomina utenda quibus est prima littera *Y*. Quorum scilicet ut exemplum habemus praenomen *Yoani*. 

Quamquam censura Cubana eam opponit, Sanchez potest *blog* suum in interrete provulgare litteras suas mittendo ad amicos extra Cubam qui postea eas in interrete ponunt. Sanchez *Premio Ortega y Gasset de Periodismo* (Scilicet Latine *Praemium Diurnarium Ortega et Gasset*) anno 2008 in Hispania laureata est, sed regimen Cubanum eam vetavit Hispaniam ire ne praemium acceperit. Quoque anno 2008 periodicum Time Magazine eam inter centum homines qui in mundo magis valent numeraverunt, et praemium *The Bobs* ut melius blog internationale meruit, quod societas Deutsche Welle creavit. Secundum consilium praemii *The Bobs*, Sánchez "vocem ad Cubanorum saeculum dat et fenestram in Cubam per litteras suas claras et poëticas mundo dat."

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Yoani Sanchez** spectant. |

* Generación Y

Notae
-----

1. ↑  Blog dicitur hodie ephemeris interretialis personalisque
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "gives voice to an entire generation of Cubans and provides the world with a window into Cuba through her clear and poetic writing" Cf.
Filia Iephthai obviam ei venit (Hieronymi Francken III pictura, saeculo XVII medio facta)
**Iephthae** (vel *Iepthe, Iephte, Iepte, Iephthes* etc.; Graece Ἰεφθάε, Hebraice יִפְתָּח, *Jiftach*) fuit secundum Librum Iudicum iudex Israelis post Iair, saeculo XII a.C.n.

Meretricis e Galaad filius, Iephthae a fratribus uterinis expulsus in desertum Tob abiit, ubi latronum dux factus est. Sed cum Ammonitae Israelem oppressissent, Iephthae rogaverunt, ut dux eorum fieret et contra Ammonitas bellum gereret. Exiens ad bellum Iephthae sic Deo vovit:

*Si tradideris filios Ammon in manus meas, quicumque primus fuerit egressus de foribus domus meae mihique occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon, eum holocaustum offeram Domino* (Iud 11:30-31).
Ammonitas vicerat et cum reverteretur filia eius unica virgo ei obviam exiit. Iephtae scidit vestimenta sua, filia autem ei vitum solvere persuasit, sed rogavit, ut dimitteret eam duos menses in montibus virginitatem suam cum sodalibus plangere; quod et factum est. Post aduos menses reverterat et immolata est. Ab eo tempore virgines Hebraeorum quotannis filiam Iepthae quattuor dies plangebant.

Georgii Buchanani tragoedia *Iephthes sive votum* et Iacobi Bidermanni Ioannisque Vincartii epistolae e *Heroidibus* eorum multaque alia opera fabulam Iephthae narrant multaque picturae eum depingunt.

Notae
-----

1. ↑  10,6–12,7.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Store norske leksikon |
-3 (maximum dubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Pecora, fructus et cibi deá Sumeriá Inanna oblati. Vas Orchoënse millennio IV a.C.n. confectum (Museum Iracense; exemplar apud museum Pergamenum Berolinense servatum
Germanis debellatis Marcus Aurelius sacrificium perfecit. Protypos ex arcu Marci Aurelii (Museum Capitolinum Romae)
Sacrificium victimae humanae apud Aztecas. Codex Magliabechianus f. 70r (Bibliotheca Nationalis Centralis Florentina)
**Sacrificium** est victimas agendum pro divitate, exempli gratia, Sacrificium in religione Graeca .
In Biblis Sacra, sacrificium fuit in Pentateucho, temem Liber Isaiae qualem sacrificium contra voluntatem Domini putarit et negavit.

Notae
-----

1. ↑  Liber Isaiae, Caput 1, 13

Nexus interni
-------------

* Altare
* Caper emissarius
* Holocaustum (sacrificium)
* Hostia
* Iephthae
* Martyr

Bibliographia
-------------

* Walter Burkert, *Homo necans*. Berkeley, 1983
* W. G. Lambert, "Donations of Food and Drink to the Gods in Ancient Mesopotamia" in J. Quaegebeur (ed.), *Ritual and Sacrifice in the Ancient Near East* (*Orientalia Lovaniensia Analecta* 55. Lovanii, 1993) pp. 191-201
**Tyrtaeus** (graecanice **Τυρταῖος**) fuit poeta elegiacus qui Spartae saeculo septimo a.C.n. floruit. Culmen eius vitae videlicet annis 612 a.C.n. ad 609 a.C.n. fuit. Poeta nationalis rei publicae Spartanae multa carmina bellicosa et heroica composuit. Nonnulla excerpta poematum eius per Diodorum Siculum et Plutarchum et Lycurgum et alios posteritati tradita.

De fabula
---------

Mira fabula de poeta Tyrtaeo apud auctores antiquos circumferebatur, Tyrtaeum magistrum litteras Athenis pueros docuisse donec Lacedaemonii, qui quomodo Messenios vincere possent a Pythia quaesissent atque responsum rettulissent consiliario Atheniensi sibi opus esse, legatos Athenas miserint talem virum ab eis petitum. Qui, nolentes quidem deum offendere nec tamen imperium Spartae nimis augere sibi tutum existimantes, viam mediam secuti virum claudicantem nec rerum bellicarum peritum elegerunt quem Spartam mitterent. Qui Tyrtaeus nihilominus, quia versibus carminibusque ad virtutem et patriae amorem audientes incitabat, eorum animos ita firmasse creditur ut merito aliquid ad victoriam Lacedaemoniorum contulisse dici potuerit. Certe Leonidam narrabant ita de hoc poeta sensisse ː "Optime iuvenes ad mortem ducit". Hac fabula ostendebatur in bello non tantum arma sed etiam Musas et carmina quae concordes et fortes animos efficerent usui esse. Historici moderni illam fabulam existimant diu post eventa secundi belli Messeniaci, quae ad septimum saeculum a.C.n. referri solent, Athenis excogitatam esse, fortasse circa 464 a.C.n. cum Athenienses et Lacedaemonii socii fuere adversus Messenios.

Notae
-----

1. ↑  E.g. Versus carminis Εὐνομία apus Diodorum VII.12.6 et Plutarchum, *Lycurgus* 6.9-10.
2. ↑  Plutarchus, *Cleomenes* II.4.

Fontes
------

* Diodorus Siculus libro octavo *Bibliothecae historicae* 27.1
* Iustinus, libro tertio *Epitomae Historiarum Philippicarum*, 5.4
* Lycurgus, *Contra Leocratem* 105-108
* Pausanias libro quarto *Graeciae descriptionis* capitibus 15sqq.
* Plato, *Leges* I.629
* Plutarchus, "Cleomenes" in *Vitis Parallelis* II.4-5
* Strabo, *Geographica* VIII.4.10

Nexus interni
-------------

* Arion
* Tyrtarion
Wikidata Claudius Elwood Shannon
Res apud Vicidata repertae:Claudius Elwood Shannon: imagoClaudius Elwood Shannon: imago
*Nativitas*: 30 Aprilis 1916; Petoskey  
*Obitus*: 24 Februarii 2001; Medford  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  

**Officium**

*Munus*: mathematicus, cryptographer, computer scientist, inventor, professor, ingeniarius, geneticist  
*Patronus*: Massachusettense Institutum Technologiae, Bell Labs, Institute for Advanced Study
**Familia**

*Coniunx*: Betty Shannon, Norma Barzman  

**Memoria**

*Laurae*: Stuart Ballantine Medal, John Fritz Medal, Harold Pender Award, Harvey Prize, IEEE Medal of Honor, National Medal of Science, Josiah Willard Gibbs Lectureship, National Inventors Hall of Fame, Claude E. Shannon Award, IEEE Morris N. Liebmann Memorial Award, Kyoto Prize in Basic Sciences, Foreign Member of the Royal Society, Marconi Prize  
*Sepultura*: Coemeterium Montis Alburni  

Schema fluxionis signarum trio aequatione simul tempore. Colores marginium nodis afixatis differunt explicito efferendum. Figura volutu 120°, simpliciter index augetur.{\displaystyle x\_{1}=\left(c\_{11}+1\right)x\_{1}+c\_{12}x\_{2}+c\_{13}x\_{3}-y\_{1}\ ,}
{\displaystyle x\_{2}=c\_{21}x\_{1}+\left(c\_{22}+1\right)x\_{2}+c\_{23}x\_{3}-y\_{2}\ ,}
{\displaystyle x\_{3}=c\_{31}x\_{1}+c\_{32}x\_{2}+\left(c\_{33}+1\right)x\_{3}-y\_{3}\ .}

**Claudius Elwood Shannon,** vulgo **Claude Shannon** (natus Michigania die 30 Aprilis 1916; in Massachusetta mortuus die 24 Februarii 2001) fuit mathematicus, logicus, cryptographus, machinator electricitalis et peritus scientiae computatralis Americanus.

Celeber est ob opus monumenti "A Mathematical Theory of Communication"(Theoria Mathematica Communicationis). Etiam saepe habetur pater modernae theoriae informationis  quoniam adhibitionis algebrae booleanae et computationis electronicam digitalem excogitavit cum thesem scripsit ad magistrum gradum anno 1837, 21 annos natus, in Instituto Technologiae Massachusettense. Acceptus est eum invenire Schemam Signum Fluxionem(Anglice Signal Flow Graph) anno 1942 quae fluxionem ostendit signarum in sequentia. Anno 1943 convenit cum Alano Turing. Ab inter annos 1956 et 1978 fuit professor apud Institutum Technologiae Massachusettense in sectione Research Laboratory of Electronics (RLE). Shannon murem creavit *Theseus*( nominatum ex figura Theseus eiusdem nominis in mythologia graece) roboto quod eum temptavit labyrintho solvere in primis experimentis in artificiali intellegentia. Anno 1966 praemium "Medal of Honor" ex IEEE consecutus est. Anno 1985 praemium Kyoto consecutus est. Morbo Alzheimeriano afflictu, in Massachusetta mortuus die 24 Februarii 2001 est.

 Schema Shannensis, Communicationis Systemae communis , quae nuntium effere ostendit.

Notae
-----

1. ↑  James, I. (2009). "Claude Elwood Shannon 30 April 1916 – 24 February 2001". *Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society* **55**: 257–265
2. ↑  "Bell Labs Advances Intelligent Networks"
3. ↑  "IEEE Medal of Honor Recipients". IEEE

Bibliographia
-------------

* Commentarius de Claude Shannon ex Encyclopaedia Britannica
*Vide etiam paginam discretivam:* Arba (discretiva)


Wikidata Arba (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 46°9′0″N 12°47′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 278  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: ente di decentramento regionale di Pordenone  

**Geographia**

*Superficies*: 15.31 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cavassum Novum, Curtis Maniaci, Castrum de Spengenberg, Fana, Subcolles, Vivarium  

**Tabula aut despectus**

Arba (Italia): situsArba (Italia): situs
**Arba** (-ae, *f.*) (Italiane: *Arba*; Foroiulianice: *Darbe*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1 310 incolarum, in regione Foro Iulii-Venetiae Iuliae ac in Provincia Portusnaonensi situm. Incolae *Arbenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Forum Iulii (*terra*)

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Dioecesis Concordiensis-Portus Naonis,

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* *Colle*.

Municipia finitima
------------------

* Castrum de Spengenberg vel Spengenbergum,
* Cavassum Novum (olim Cauasum),
* Curtis Maniaci vel Maniacum ,
* Fana,
* Subcolles (deinde Sequals),
* Vivarium.

Nexus interni
-------------

* Forum Iulii-Venetia Iulia (*regio*),
* Forum Iulii (*terra*),
* Provincia Portusnaonensis,
* Portus Naonis (*urbs*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Pagina officialis


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arbam** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium municipii in Provincia Portusnaonensi.Collocatio finium municipii in Provincia Portusnaonensi.
Ruhullah Khumayni in Iraniam die 1 Februarii 1979 rediit.
**Seditio Islamica** (Persice انقلاب اسلامی *enġelāb-e eslāmi*) fuit rerum Iranicarum eversio, qua rerum novarum cupidi ab 7 Ianuarii 1978 ad 11 Februarii
1979 parit, qui die 16 Ianuarii anno 1979 Machometum Reza Pahlavi imperatorem Persicum sede moverunt regimenque Islamisticum erexerunt. Auctor seditionis fuit Ruhullah Khumayni, tunc ex exsilio Francico redux. Sunt qui dicant illam rerum conversionem tertiam fuisse e tribus magnis, scilicet cum Francici imperii fine anno 1789, Russicique anno 1917 impetrata.

Sensu ampliore dicitur seditio Islamica omnis in rem publicam impetus, qui theocratiam Islamicam condere imperiumque divinitatis peritis mandare sibi proponit. Quin Irania illam seditionem et aliis in terris, sicut in Afgania, Libano, Iraquia, propagare studebat. Quae autem adhuc cognovimus regimina Islamistica, non seditione, sed bello (Algeria, Afgania, Somalia) vel commutatione pacifica (Arabia Saudiana, Cuvaitum) orta sunt.

Notae
-----

1. ↑  Marvin Zonis, laudatus a Wright, *Sacred Rage* 1996:61.

Bibliographia
-------------

* Arjomand, Said Amir. 1988. *Turban for the Crown: The Islamic Revolution in Iran.* Oconiae: Oxford University Press. ISBN 0195042573.
* Harney, Desmond. 1998. *The priest and the king: an eyewitness account of the Islamic revolution.* I. B. Tauris.
* Keddie, Nikki. 2003. *Modern Iran: Roots and Results of Revolution.* Yale University Press. ISBN 0300098561.
* Kurzman, Charles. 2004. *The Unthinkable Revolution in Iran.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 067401328X.
* Mackey, Sandra. 1996. *The Iranians: Persia, Islam and the Soul of a Nation.* Dutton. ISBN 0452275636.
Wikidata Miles Balakirev
Res apud Vicidata repertae:Miles Balakirev: imagoMiles Balakirev: imago
*Nativitas*: 21 Decembris 1836; Novogardia Inferior  
*Obitus*: 16 Maii 1910; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: musicographus, Concentus magister, Praeceptor, musicologus, Clavilista, praeceptor musicus  
*Patronus*: Saint Petersburg – Warsaw Railway, Saint Petersburg Court Capella, Free Music School
**Familia**

*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Stanislaus, 2nd class  
*Sepultura*: Sepulcretum Tichvinense  

**Miles Alexii filius Balakirev** (Russice Милий Алексеевич Балакирев, tr. *Milij Aleksejevič Balakirev*; 1837–1910) fuit compositor, clavicen, et syntonarius Russicus. Ut plurimum creabat musicam instrumentalem (symphonias et musicam pro clavile - e.g. "phantasiam orientalem" *Islamej*). Fabulae canticae et cantiones, quas Balakirev scripsit, etiam celeberrimae sunt. Thema populi est medium eius creaturae thema.

Biographia
----------

Miles Balakirev, inter annos 1860 et 1870
Balakirev natus est 21 Decembris 1836 Novogardiae Inferiori, ubi et Alexandri Ulybyšev familiaris et discipulus fuit. Annis 1853, 1853?, et 1855 in Universitate Casanensi studebat. 

Anno 1856, Petropoli primo ut clavicen et syntonarius egressus est. Fuit conditor circuli compositorum Russicorum, Nova Russica Schola Musicalis (Russice «Новая русская музыкальная школа», *Novaja russkaja muzykal’naja škola*), Circulus Balakirevensis (Russice «Балакиревский кружок», *Balakirevskij kružok*) seu *Acervulus Fortis* (Russice «Могучая кучка», *Mogučaja kučka*) nominati. Anno 1862, Balakirev et syntonarius Lomakin instituerunt Gratuitam Scholam Musicam, quae facta est sedes popularis educationis musicae divulgationisque musicae Russicae. Annis 1867–1869, Balakirev erat syntonarius princeps Societatis Musicae Russicae.

Fine decennii 186 et decennio 187 maiorem partem operum suorum scripsit. Decennio 188 Balakirev ut compositor paene tacebat, sed decennio 189 ineunti iterum componere incepit. Ab anno 1881 ad annum 1908, ille *Scholam Musicam Gratuitam* administravit.

Balakirev mortuus est Petropoli 16 Maii 1910.

Notae
-----

1. ↑  De nomine v. Miles (nomen).
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 2 Ianuarii 1837 Gregoriano.
3. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 29 Maii Gregoriano.

Fons
----

* Pagina de Mile Balakirev *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Classical Archives • Deutsche Biographie • Store norske leksikon • Český hudební slovník osob a institucí |