recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Timotheus Guldimann (2015).
**Ursus Timotheus Guldimann** (natus Turici die 19 Septembris 1950) est legatus Helveticus, politologus, et politicus (Factio socialistica Helvetica). Ab anno 2010 usque ad 2015 legatus Confoederationem Helveticam apud gubernationem Germaniae Berolini gessit.

Legationes
----------

Annis 1996 et 1997 Guldimann praeses missionis auctoritate Organizationis securitati cooperationique in Europa favendis OSCE belli causae in Tsetsenia fuit pactum pacis componens. Annis 1997 ad 1999 missioni OSCE ad Croatiam praesidit.

Legatus Helvetiae ad Iraniam de 1999 ad 2004 etiam causas Civitatum Foederatarum ad Iraniam gessit, quia post captationem ambassiatae Civitatum Foederatarum Americae Teherano anno 1979 diplomatia inter Civitates Foederatas et Iraniam interrupta erat.

Anno 2008 praeses missionis OSCE Kosoviae fuit.

Mense Februario 2014 Desiderius Burkhalter praeses Confoederationis Helveticae et eo tempore praeses organizationis OSCE mandavit Timotheum Guldimann legatum praecipuum OSCE in Ucrainam ad tractandum de bello civili in regione Donetsk.

Res politicae Helvetiae
-----------------------

Anno 2015 Timotheus Guldimann legatus pagi Turici ad Consilium Nationale Bernae positum electus est.

Scientiae
---------

Guldimann res politicas universitatibus Turici, Bernae, Friburgi et Francofurti docet.

Opera
-----

* *Lateinamerika, die Entwicklung der Unterentwicklung.* Monachii 1975
* *Die Grenzen des Wohlfahrtsstaates, am Beispiel Schwedens und der Bundesrepublik.* Monachii 1976
* *Staatlich organisierter Arbeitsmarkt und Anpassung der Arbeitslosen: Der Fall Schweden.* Francofurti 1979
* *Moral und Herrschaft in der Sowjetunion.* Francofurti 1984
* *Europa-Plattform Für ein soziales, ökologisches und demokratisches Europa. Zusammen mit der Schweiz. Positionspapier der SP Schweiz.* Bernae 1995

Notae
-----

1. ↑  Situs ambassiatae helveticae Berlino
2. ↑  De Legato OSCE in Ucrainiam Timotheo Guldimann

Nexus externi
-------------

* Situs Timothei Guldimann
* Biographia
Ecclesia Sancti Iosephi ad Triumphale, Romae, ab Architecto Aristide Leonori, 1909.
Ecclesia Sanctae Crucis in Via Flaminia Romae, ab architecto Aristide Leonori, 1912.
Eques **Aristides Leonori**, natus Romae die 28 Iulii anno 1856 et vita functus ibidem die 30 mensis Iulii 1929, erat architectus, ingeniarius, scriptor latinus, fautor latinitatis vivae et editor commentariorum latinorum internationalium.

Primum eum privatim docuit sacerdos quidam, postea cum erat octo annos natus intravit Collegium Romanum Iesuitarum[1].

Anno 1875, cum erat undeviginti annos natus, licentiae diplomate insignitus est, et post quinque annos evasit ingeniarius architectus[2]. 

Tunc incepit multa aedificia religiosa tam in Italia quam ubique terrarum[3] construere.

Nonnulla aedificia ab eo structa
--------------------------------

* 1892: ecclesia Sancti Patricii Hibernorum Romae.
* 1907: *Cathedralis Basilica* in Sancti Ludovici urbe (St. Louis) USA
* 1909: basilica Sancti Iosephi ad Triumphale Romae.
* 1909: ecclesia Sancti Iosephi in urbe Cairo.
* 1911: in urbe Villa Ludovisi, Italia, ecclesiam Sancti Patricii, genere byzantino-romano, Via Boncompagni et collegium adiacens.
* 1912: ecclesia Sanctae Crucis in Via Flaminia Romae.
* 1912: Cathedralis ecclesia in Buffalo, N.Y.
* 1914: ecclesia Sacri Cordis Iesu Romae, Via Piave.
* 1923: ecclesia Sacri Rosarii in urbe Washington, D.C.
* ecclesia memorialis Sacri Sepulchri in urbe Washington, D.C.

Promotor latinitatis vivae
--------------------------

Bonarum litterarum cultor, Aristides Leonori favebat etiam usui linguae latinae inter nationes utendae, et pergere et continuare voluit opus Caroli Henrici Ulrichs qui inter annos 1889-1895 in Italia commentarios ediderat quibus titulus *Alaudae*[4], edendo ipse commentarios latinos quibus titulus *Vox Urbis: de litteris et bonis artibus commentarius*[5] qui bis in anno in lucem prodiebant ab anno 1898 ad annum 1913.
| *Sanctus Albertus Magnus* |
| --- |
|  |
| Natus | circa annum 1195 |
| Mortuus | 15 Novembris 1280 |
|  Index Sanctorum |

Sanctus **Albertus Magnus,** **Doctor universalis** appellatus (natus circa annum 1195; mortuus Coloniae Agrippinae die 15 Novembris 1280), philosophus episcopus, theologus Germanicus fuit. Primum Lutetiae doctus (ubi Thomam Aquinatem inter discipulos habuit), ipse studium Dominicanum Coloniense anno 1248 condidit.

Vita
----

Homo, cui cognomen *doctoris universalis* datum est, Paduae studiosus fuit antequam in ordinem dominicanorum intraret. In variis monasteriis Germanicis (Ratisbonae, Coloniae Agrippinae, Hildesiae) docebat, ex anno 1230 autem Lutetiae ubi cathedram universitariam in theologicis habebat. Anno 1254 provincialis in Germania factus est, anno 1260 episcopus Ratisbonensis; dignitatem episcopalem autem anno 1262 deposuit ut denuo studiis vacare posset.

Lauingen in Bavaria in poste Sueborum Friburgi Brisgoviae ei monumenta erecta sunt. Eius scientiae etiam in chemia, physica et mechanica, quas contemporanei mirabantur, in narratiunculis multis traditae sunt: ibi Carolus Magnus quasi magicus atque mirificus praesentatur. Sed eius opera de scientiis naturalibus saepe compendia Aristotelicorum sunt, quorum valor diu in retractatione Caroli Magni elatus et porro vulgatus est. Vel philosophica et theologica Aristotelem utique olent. In botanica autem Carolus Magnus ipse multas indagationes fecit. Eius scripta (partim) edita sunt a domino Jammy Lugduni 1651. 

Eius opus »Compendium theologicae veritatis« (Norimbergae 1473) saeculis XV atque XVI multis in editionibus circulabantur velut apocrypha »Liber secretorum Alberti Magni de virtutibus herbarum« et »De secretis mulierum et virorum«. Criticam editionem capituli XVIII operis »Historia naturalis« curaverunt E. Meyer et dominus Jessen (»De vegetabilibus libri VII«, Berolini 1867). Opus autem »De sacrosancto corporis domini sacramento sermones« edidit G. Jacob Ratisbonae anno 1893) et librum praetitulatum »Orationes super IV libros sententiarum« N. Thoemes (Berolini 1893).

Pinacotheca
-----------

* Unicornis in De Animalibus, libro anno 1545 edito.*Unicornis* in *De Animalibus,* libro anno 1545 edito.
* De animalibus*De animalibus*

Opera
-----

* Editio Germanica operum
* De quindecim problematibus


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Albertus Magnus** apud **Vicifontem**. |

Nexus externus
--------------

* Friedrich Wilhelm Bautz, "ALBERTUS MAGNUS (Albert der Große)" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1) , columnae 86–88 **(Theodisce)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Albertus Magnus** spectant. |
Albertus Vickers Lutetiae anno 1863 lucis ope pictus (Bibliotheca Wellcome)
"*Mrs Albert Vickers*": tabula ab Iohanne Singer Sargent anno 1884 picta (Museum Bellarum Artium Virginianum)
Albertus Vickers ab Iohanne Singer Sargent anno 1912 delineatus (*Trinity House*)
"*Garden Study of the Vickers Children*" ab Iohanne Singer Sargent anno 1884 facta (Institutum Artium Flint)
**Albertus**, vulgo *Albert* **Vickers** (ad Sheffield natus die 16 Septembris 1838; mortuus iuxta Eastbourne Sussexiae die 12 Iulii 1919) fuit magister officinarum ingeniariarum.

Filius natu alter ingeniarii Eduardi Vickers uxorisque Annae Naylor, Thomae frater minor, Albertus in urbe natali et Hamalae in Hannoveria educatus est. Ab anno 1854 apud societatem ingeniariam patris avique materni nomina gerentem *Vickers Naylor* operam dedit. Anno 1861 uxorem duxit Helenam Horton George et tres liberos genuit; qua anno 1873 mortua, matrimonio secundo Editham Foster duxit et ex ea filium filiasque duas genuit.

Anno 1867 societatem publicam condiderunt Thomas Albertusque cum factore Americano Ernesto Benzon, nomine *Vickers, Sons & Co. Ltd*: Thomas enim res technicas favebat, res mercatorias Albertus qui saepe in Civitates Foederatas alibique itinera fecerat. Arma bellica conficere iam inceperant societatemque *Maxim Gun Company* ab Hiram Maxim conditam anno 1897 empserunt. Ab eodem anno, officinibus navalibus iuxta Barrow-in-Furness florentibus acquisitis, societas *Vickers, Sons & Maxim* et naves classiarias venditabat. Thoma praeside societatis usque ad 1909 merente, successor ab hoc anno fuit Albertus. Anno 1914 operariorum 22 milia conducebat; usque in annum fere 1918 facillime et latissime opera bellica venditabat.

Amicum habuit pictorem Iohannem Singer Sargent, qui anno 1884 Albertum visitabat in villa rustica ad Petworth Sussexiae. Ibi tabulas confecit tres vel plures: Edithae effigiem, picturam liberorum minorum in horto ludentium (titulo "*Garden Study of the Vickers Children*"), Edithamque cum Alberto (partim viso) vinum bibentem (titulo "*Le Verre de porto*"). Patrem Eduardum, fratrem Thomam cum uxore filiisque eodem fere tempore depinxit.

Bibliographia
-------------

* J. Hamilton, *The Misses Vickers: the centenary of the painting by John Singer Sargent*. 1984
* C. Trebilcock, *The Vickers Brothers*. 1977
* Geoffrey Tweedale, "Vickers, Thomas Edward (1833–1915); Albert Vickers (1838–1919)[*nexus deficit*]" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
* Geoffrey Tweedale, "Vickers, Thomas Edward, and Vickers, Albert" in D. J. Jeremy, ed. *Dictionary of Business Biography* (1984–1986)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Albertum Vickers** spectant. |

* Albert Vickers" apud *Grace's Guide: British Industrial History*

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Sergius Markov
Res apud Vicidata repertae:Sergius Markov: imagoSergius Markov: imago
*Nativitas*: 7 Iulii 1878; Gubernium Petropolitanum  
*Obitus*: 25 Iunii 1918; Gubernium Stauropolitanum  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: military officer, military scientist  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Anna, 2nd class, Order of Saint Anna, 3rd class, Order of Saint Anna, 4th class, Order of Saint Stanislaus, 2nd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Order of Saint Stanislaus, 3rd class, Order of St. Vladimir, 3rd class, Ordinis Sancti Georgii classis quarta, Gladius Aureus fortitudinis gratia datus, Order of Saint Vladimir 4th class with swords and bow, Order of St. Anne 3rd class with swords and bow, Order of Saint Stanislaus, 2nd class with swords, Order of Saint Stanislaus (House of Romanov), Q3332355, Ordo Danielis I ducis  

**Sergius Leonidae filius Markov** (Russice Сергей Леонидович Марков, tr. *Sergej Leonidovič Markov*; natus die 7 [19] Iulii 1878 in gubernio Petropolitano, mortuus die 12 [25] Iunii 1918 in gubernio Stauropolitano) fuit miles, ductor exercitus et scientia militari peritus Russicus.

In bellis Russo-Iaponico, primo mundano et civile Russico participavit. In bello illo civili unus e ducibus "Alborum", contra Bolsevicos pugnabat. In proelio grave vulneratus, ex vulnere et mortuus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sergium Markov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |
**Archidioecesis Katovicensis** (Lingua Polonica: *Archidiecezja katowicka*) ad partem orientalem Silesiae Superioris in Polonia spectat. 7 Novembris 1922 regio circum Katovicum sita Poloniae adiuncta et ab archidioecesi Vratslaviensi separata est. Primum 17 Decembris 1922 administrator apostolicus papae subiectus institutus est, deinde 28 Octobris 1925 litteris papae Pii XI apostolicis „*Vixdum Poloniae Unitas*" nominatis dioecesis Katovicensis nova condita est. Episcopus primus erat Augustus Hlond in dioecesi quae ex hoc tempore suffraganea archidioecesi Cracoviensi erat.

25 Martii 1992 ex dioecesi reformatione dioecesium Polonarum archidioecesis facta est. Reformatio dioecesium facta est secundum litteras apostolicas papae Iohanni Pauli II „*Totus tuus Poloniae populus*" nominatas. Ex quo tempore nova Archidioecesis Katovicensis provincia ecclesiae est, cui dioeceses Glivicensis et Opoliensis suffraganeae sunt. Haec provincia Katovicensis ita formata extenditur per totam pristinam Silesiam Superiorem. In archidioecesi 2,6 miliones hominum habitant et archiepiscopus sive Metropolitanus Damianus Zimon (anno 2005) est. Ecclesia capitalis dioecesis est ecclesia cathedralis trium regum Katovici.

Extentio archidioecesis
-----------------------

Illa circula regionalia et oppida circulo libera ad archidioecesim Katovicensem pertinent: 

* Katovicum
* Ruda Śląska
* Chorzów
* Świętochłowice
* Piekary Śląskie
* Siemianowice Śląskie
* Tychy
* Powiat Będziński
* Rybnik
* Powiat Wodzisławski
* Powiat Bieruńsko-Lędziński
* Żory
* Powiat Pszczyński
* Powiat Mikołowski
* Rybnik
* Powiat Rybnicki
* Jastrzębie Zdrój

Episcopi et Archiepiscopi usque ab anno 1925
--------------------------------------------

* Augustus Hlond (1925 - 1926)
* Arkadius Lisiecki (1926 - 1930)
* Stanislaw Adamski (1930 - 1967)
* Herbertus Bednorz (1967 - 1985)
* Damianus Zimon (1985, ab anno 1992 archiepiscopus)

Nexus externi
-------------

* Pagina archidioecesis
* dioeceses ecclesiae catholicae
Wikidata Sergius Alejnik
Res apud Vicidata repertae:Sergius Alejnik: imagoSergius Alejnik: imago
*Nativitas*: 28 Ianuarii 1965; Minscum  
*Patria*: Ruthenia Alba  

**Officium**

*Officium*: ambassador of Belarus to the Holy See, Deputy Minister of Foreign Affairs of Belarus, ambassador of Belarus to the United Kingdom, First Deputy Minister of Foreign Affairs of the Republic of Belarus, Minister of Foreign Affairs of Belarus, Deputy Minister of Foreign Affairs of Belarus  
*Munus*: legatus, politicus  

**Memoria**

*Laurae*: Medal "For Labor Services"  

**Sergius Theodori f. Alejnik**, litteris Cyrillicis Сяргей Фёдаравіч Алейнік vel orthographia Russica Сергей Фёдорович Алейник (Minsci in urbe die 28 Ianuarii 1965 natus) est legatus et politicus Rutheniae Albae.

Alumnus est Instituti Linguistici Minscensis, ubi linguis Anglicae et Theodiscae studebat, et Academiae Diplomaticae Vindobonensis. Ab anno 1992 iuxta ministerium rerum externarum legationesque Rutheniae Albae operam dat. Consul ab 1995, consiliarius ab 1996 usque in 1999 Hagae Comitum ad regimen Nederlandense meruit. Die 5 Octobris 2002 Genavae missus est iuxta Nationes Unitas ordinesque internationales: ibi usque in 2009 degit et eodem tempore legatus est civitate Vaticana. Eo anno minister adiutorius a rebus externis, praesertim a nationibus Africanis, Asiaticis, Latinoamericanis, factus est. Londinii die 8 Ianuarii 2013 missus est, legatus regiminibus Britannico et Hibernico; sed die 20 Iulii 2020 Minscum revocatus est ut officium ministri vicarii a rebus externis susciperet sub novo primo ministro Romano Golovčenko. Die 13 Decembris 2022, ministro rerum externarum Vladimiro Makej nuper mortuo, Sergius Alejnik sucessor eius promotus est.

Nexus externi
-------------

* "Лукашенко назначил министра иностранных дел и командующего ВВС и войсками ПВО" (13 Decembris 2022) apud *Belta.by*; eadem res Anglice
* Vita (2013?) apud *Diplomat Magazine*
* "Belarus Ambassador HE Sergei Aleinik Nominated for Economic Development" (2015) apud *Grassroots Diplomat*

Ministri rerum externarum Rutheniae Albae (1990–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Petrus Kraučanka 1990 • Vladimirus Sjan'ko 1994 • Ioannes Antanovič 1997 • Ural Latypaŭ 1998 • Michaël Hvastoŭ 2000 • Sergius Martynaŭ 2003 • Vladimirus Makej 2012 • Sergius Alejnik 2022
Пётр Краўчанка • Уладзімір Сянько • Іван Антановіч • Урал Латыпаў • Міхаіл Хвастоў • Сяргей Мартынаў • Уладзімір Макей • Сяргей Алейнік
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Europaearum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Rutheniae Albae |
|  |
Wikidata Sergius Dovlatov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 3 Septembris 1941; Ufa  
*Obitus*: 24 Augusti 1990; Novum Eboracum  
*Patria*: Unio Sovietica, Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Сергей Донатович Мечик
**Officium**

*Munus*: scriptor, diurnarius  

**Memoria**

*Sepultura*: Mount Hebron Cemetery  

**Sergius Donati filius Dovlatov** (Russice Сергей Донатович Довлатов, tr. *Sergej Donatovič Dovlatov*; Ufae natus patre Iudaeo matreque Armenia die 3 Septembris 1941, Novi Eboraci in urbe mortuus die 24 Augusti 1990) fuit scriptor prosae more realismo atque diurnarius Sovieticus et, postquam anno 1978 patriam liquit, Americanus.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sergium Dovlatov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Situs interretialis de Sergio Dovlatov **(Russice)**
* Pagina de Sergio Dovlatov **(Anglice)**
**Sextus Papinius Allenius** (quando natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus primo saeculo post Christum natum fuit. Patria eius Patavium fuit. Homo novus Papinius tribunus militum ultimis annis Augusti in Africa et Syria militavit. Tum erat quaestor, legatus legionis, tribunus militum, praetor, legatus ignotae provinciae, denique anno 36 consul ordinarius creatus est. Duos filios habuit, Sextum Papinium, qui anno 37 a matre in incestum illectus mortem voluntariam petivit, et alium Sextum Papinium, quem conspirationis participem Caligula imperator anno 40 cruciatibus necari iussit.

Hic Sextus Papinius, "quem consulem vidimus", is fuit qui (secundum Plinium) zizipha et tuberes, antea a se "in castris sata", primus in Italiam attulit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 9, c. 288
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 15.47

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Cestius Gallus et Marcus Servilius Nonianus**  |  **Consul** 36cumQuinto Plautio | Successores: **Gnaeus Acerronius Proculus et Gaius Petronius Pontius Nigrinus**  |
**Signum crucis** symbolum est quo Catholici et Orthodoxi incipere preces et alios ritus liturgicos utuntur. Primo caput, tum pectus, deinde umeri tanguntur. Hoc formam crucis, symbolum sacrifici Iesus Christi, format.

Haec verba sunt:

*In nomine Patris*
*et Filii*
*et Spiritus Sancti*
*Amen.*

Nexus interni
-------------

* Schisma Ecclesiae Russicae

Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
Babathae documentum quoddam (*P.Babatha 16*):  
Pittacium apographae quattuor palmetorum quae possidebat.
**Babatha** (Graece Βαβάθα, Aramaice בבתא), plenius **Babatha Simonis filia Maozena** fuit Iudaea qui oppidum Maoza in regione Iordanis (nunc in Iordania) sita ineunte saeculo 2 habitabat. Igael Iadin archaeologus anno 1960 marsupium scorteum in situ nunc Spelunca Epistularum dicto, invenit, documentis Babathae propriis repletum, quae ad matrimonia, cessiones mancipiorum, tutelam et ita porro, inter annos 96 et 134, spectant, et vivido modo multa de vita Iudaeae ordinis medialis sed nihilominus satis provecti (et locupletis) eo tempore nos docent, necnon de re scribali et legali in Imperio Romano.

Vita
----

Babatha anno fere 104 Maozis nata est, sine fratribus ut videtur, nam parentibus mortuis palmeti patris heres erat. Viro (nomine Iesu Iesutis filius) primo nupserat, filium (nomine etiam Iesu Iesutis filius) pepererat, et marito viduata est ante annum 124. Ante proximum annum denuo alteri viro (nomine Iudas Eleazari Chthusionis filius) nupsit, qui tria palmeta Engadis habebat, atque uxorem alteram (Mariamen Beani filiam) et filiam (Selampsionen). Non constat, polygamia iam ab Iudaeis illius aetatis in usu, utrum Iudas ambabus cum uxoribus, an utraque habitaret.

Analysis
--------

Documenta de matrimonio altero indicia dant quomodo res inter coniuges se haberent: secundum pactionem nuptialem, debita Iudatis damno Babathae inhaerent, quod saltem quod ad rem fiscalem spectat quandam aequalitatem indicare videtur. Item, secundum documentum anni 128, Iudas pecuniam a Babatha sine usura mutuatus est, quod demonstrat eam fiscum suum apud se, adhuc etiam in coniugio, conservavisse. Iudate anno 130 defuncto, Babatha mancipia Engadena viri ut debita eius recuperaret expropriavit.

Aliud documentum studii dignum spectat ad tutelam Iesutis, Babathae filii. Anno 125 Babatha in tutores filii sui patre orbati causam egit, quod parcius et restringenter patrimonium eius distribuerent, petens ut filii tutelam et horum quae ei pertineret sibi transferretur.

Obitus
------

Babathae marsupium.
In novissimis documentis in marsupio repertis, Babatha Engedas ire vocata est, nam Mariame uxor prima Iudatis causam in eam agit de rebus viri defuncti. Ergo, videtur circum Engada fuisse anno 132, itaque paene certum est eam in medium belli Barchochebae raptam esse. Verisimile est Babatham, Mariamen, cum familia sua in montes fugisse, et, quod documenta in cavo relincta sunt neque umquam recepta, et prope iacebant ossa viginti cadaverum, Babatham ibi in speluncis diem summam obiisse.

Notae
-----

1. ↑  Idem nomen, sane, ac Iesus at variis modis in documentis in casus inclinatur, praesertim Ιησοῦ -τος (**Iesu** *-tis*) et Ιήσουος -ου (**Iesuus** *-i*).
2. ↑  Nomen sic in documentis inclinatum.

Nexus externi
-------------

* Documenta:
	+ Papyri, praesertim Graece scriptae, in DDbDP
	+ Papyri Aramaice scriptae[*nexus deficit*] in CAL
	+ Subsriptiones Aramaicae[*nexus deficit*] papyris Graecis in CAL.
* Babathae stemmata[*nexus deficit*]
* Vita Babathae secundum NOVA**(Anglice)**

Vide etiam
----------

* Salome Comaise
**Supplicium capitis novem generibus cognationis** dicitur (Sinice: 株連九族 *zhū lián jiǔ zú*) id quo apud Seres priscos nonnullo tempore iussu imperatoris adfici qui tantae huic irae esset, ut non ipsum tantum coniuratoresque eius ad mortem duci, sed etiam unum quemque qui ad novem genera cognationis attineret oportere est iudicatum, quae sunt:

* Is ipsum, qui reus facinoris est condemnatus;
* Pater materque rei hominis, si iam viverent;
* Avi aviaeque rei hominis, si iam viverent;
* Liberi rei hominis, nisi nondum pubescuissent, ac coniuges eorum omnium;
* Liberi liberorum rei hominis, nisi nondum pubescuissent, ac coniuges eorum omnium;
* Fratres sororesque rei hominis, ac coniugis eius nisi caelebs erat;
* Patrui, avunculi, materterae, amitae rei hominis, ac coniuges eorum omnium;
* Patrueles, consobrini, matrueles, amitini rei hominis;
* Coniunx rei hominis;
* Denique pater materque coniugis rei hominis.

Supplicium huius generis usque ab antiquitate atavisque Sinarum est constitutum, nec prius abrogatum erat quam simul atque imperatorum imperium abolitum; praeterea et apud Coreanos ac Iaponos Vietnamosque ad tempus sumebatur.

Nexus interni
-------------

* Supplicium capitis
**Ordo Augustiniensium Discalceatorum** (litteris compendiariis *O.A.D.*) institutum religiosum clericale est iuris pontificii idemque ordo mendicantium sexus masculini ad familiam Augustinianam pertinentium ortus Neapoli ultimo decennio saeculi XVI et a papa Clemente VIII approbatus anno 1599. Conditores Ordinis Augustiniensium Discalceatorum sodales erant Ordinis Eremitarum Sancti Augustini, qui strictiorem votorum paupertatis, castitatis oboedientiaeque observantiam fovere cupiebant iuxta Sancti Augustini Hipponensis Regulam; his tribus quartum addiderunt sodalitatis membris nuncupandum: votum humilitatis.

Augustinienses Discalceati ab anno 1697, saeculo XVII exeunte atque decursu saeculi XVIII, varia opera missionalia egerunt in Tonkino atque in Sinis. In Asiam orientalem anno 1994 redierunt communitatem religiosam Caebuae, in urbe Philippina, condendo ac domum ad formationem eorum aptam, qui ordinis sodales fieri cogitarent. 

Usque ad annum 1931 ad Ordinem Eremitarum Sancti Augustini de iure pertinentes, illo demum anno Augustinienses Discalceati plene sui iuris facti sunt et eis antistitem suum summum "priorem generalem" appellare tum licuit.

Praesenti tempore Ordo Augustiniensium Discalceatorum coenobia habet in Italia, in Brasilia, in Insulis Philippinis, in Indonesia, in Paraquaria, in Cameronia; eius curia generalis Romae est sita.

Nexus interni
-------------

* Abraham a Sancta Clara
* Aloisius Vincentius Bernetti

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Regula Sancti Augustini** apud **Vicifontem**. |
**Ordinator scaenicus** est homo qui pro ludis scaenicis et pelliculis scaenographiam curat.

In pelliculis
-------------

Ordinatores scaenici res in scaena pelliculandi ante scaenam actam ordinant. Sub duce, decoratore scaenico, et designatore productionis operantur. Ei supellectilem ponunt, picturas suspendunt, et ornamenta conlocant. Rationem praeterea constructionis levis et parvarum rerum conlectarum, sicut ductus aeris accommodati, reddere debent. Res etiam circumagunt ut opus sit ad spatium pro instrumentis pelliculandi efficiendum. Per confectionem, pars proprietatum cum ordinatore in scaene conlaborat ut proprietates theatrales et supellex in proprio loco pro scripto sint et continuitatem sustineatur, quia scaenae falso ordine saepe conficiuntur.

In theatro
----------

Ordinatores scaenici scaenas ludi ordinant. Qui res scaenicas quas histriones diserte non tangunt curant, saepe aulaea, chartam pariei, photographemata, stragula, tapetas, aliasque res invenientes et in scaena conlocantes. Ordinatores scaenici aliquando membra partis proprietatum scaenicarum, partis constructionis, vel suorum partis sunt. Num ordinatio scaenica est suae partis sit saepe summá pecuniae quam theatrum habeat innitur. Ordinatores scaenici saepe cum parte proprietatum vel constructionis magnopere conlaborant. Pars ordinationis scaenici sub directore, productore, et designatore scaenico operatur.

Nexus interni
-------------

* Director artis
* Magister proprietatum

Bibliographia
-------------

* Hemela, Deborah Ann. 1985. *Debbie's Book: A Unique Source Book for the Film, Television, Theatrical, Advertising & Display Professional.* Ed. 4a. South Pasadena Californiae: D. A. Hemela.
* James, Thurston. 2000. *The Theater Props Handboos: A Comprehensive Guide to Theater Properties, Materials, and Construction.* Ed. 2a. Studio City Californiae: Players Press. ISBN 088734934X.
* Letson, Roger, ed. 1980. *On Stage: A Comprehensive Guide to Effective Use of Staging, Lighting, and Sound.* Adumbrationes Jane Miller et Bonita Jenné. Owatonnae Minnesotae: Wenger Corporation.
* Novak, Elaine Adams. 1996. *Staging Musical Theatre.* Cincinnati Ohii: Betterway Books.
* Southern, Richard, 1973. *The Staging of Plays before Shakespeare.* Londinii: Faber, ISBN 0571101321.
* Sweet, Harvey. 1995. *Handbook of Scenery, Properties, and Lighting.* Ed. 2a. Bostoniae: Allyn and Bacon. ISBN 0205148794.
Wikidata Aḥmad al-Nawāf al-Aḥmad al-Ṣabāḥ
Res apud Vicidata repertae:Aḥmad al-Nawāf al-Aḥmad al-Ṣabāḥ: imagoAḥmad al-Nawāf al-Aḥmad al-Ṣabāḥ: imago
*Nativitas*: 1956; Cuvaitum  
*Patria*: Cuvaitum  

**Officium**

*Officium*: Minister of Interior, Prime Minister of Kuwait  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Nawāf al-Aḥmad al-Sabāh;   

**Aḥmad al-Nawāf al-Aḥmad al-Ṣabāḥ**, litteris Arabicis أحمد النواف الأحمد الصباح (anno 1956 natus) est politicus Cuvaiti.

Cuvaiti in urbe natus est, filius emiri futuri Nawāf al-Aḥmad al-Sabāh. Alumnus est universitatis Cuvaitensis ubi commercio studuit. Ab anno 2014 praefectus Ḥawalli meruit (quo officio pater ab 1962 ad 1978 functus erat). Die 19 Novembris 2020 dux vicarius vigilium nationalium factus est, sed a die 24 Iulii 2022 primus minister Cuvaiti meret.

Notae
-----

1. ↑  Dhow

Nexus externi
-------------

* Vita brevis apud *Dhow.com*
* Sakina Fatima, "Sheikh Ahmed Nawaf Al Sabah named Kuwait’s new Prime Minister" (25 Iunii 2021) apud *Siasat Daily*

Primi ministri Cuvaiti

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| ʿAbd Allāh al-Sālim al-Ṣabāḥ • Ṣabāḥ al-Sālim al-Ṣabāḥ • Ǧābir al-Aḥmad al-Ṣabāḥ • Saʾad al-ʿAbd Allāh al-Sālim al-Ṣabāḥ • Ṣabāḥ al-Aḥmad al-Ṣabāḥ • Nāṣir al-Muḥammad al-Aḥmad al-Ṣabāḥ • Ǧābir al-Mubārak al-Ḥamad al-Ṣabāḥ • Ṣabāḥ al-Ḫālid al-Ṣabāḥ • Aḥmad al-Nawāf al-Aḥmad al-Ṣabāḥ
*Opus geopoliticum • Gubernatores civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Emiri Cuvaiti • Ministri rerum externarum Cuvaitenses |
|  |
Wikidata Ašraf Ġanī
Res apud Vicidata repertae:Ašraf Ġanī: imagoAšraf Ġanī: imago
*Nativitas*: 19 Maii 1949; Logar  
*Patria*: Islamic Republic of Afghanistan, Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: محمد اشرف غني احمدزی
**Officium**

*Officium*: President of Afghanistan, Minister of Finance  
*Munus*: politicus, professor, scriptor, oeconomus, anthropologus, international forum participant  
*Patronus*: Universitas Californiensis, Universitas Arhusiensis, Universitas Cabulensis, Universitas Columbiae, Universitas Hopkinsiensis, Universitas Harvardiana, Universitas Stanfordiensis, Argentaria Mundana
**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  
*Religio*: secta Sunnitica
**Familia**

*Coniunx*: Rula Ghani  
*Proles*: Mariam Ghani  

Ioannes Kerry (ad fundum) et Ašraf Ġanī mense Iulio 2014 picti
**Muḥammad Ašraf Ġanī Aḥmadzay**, litteris Arabicis محمد ‏اشرف غني احمدزی (natus anno 1949), est politicus Afganiae et a die 29 Septembris 2014 praeses patriae.

Ašraf Ġanī, e tribu Ġiljī populi Pax̌tūn ortus, Caburae educatus, alumnus est universitatis Americanae Berytensis et universitatis Columbiae Novi Eboraci in urbe. Lector et professor fuit universitatum tam Cabulensis quam Hopkinsiensis. Apud Argentariam mundanam ab anno 1991 usque ad 2001 operam dedit. In patriam reditus, minister vectigalium meruit a die 2 Iunii 2002 ad 14 Decembris 2004, deinde cancellarius universitatis Cabulensis usque ad diem 21 Decembris 2008. 

Die 15 Augusti 2021 se magistratu praesidis abdicavit et in exsilium iit, dum interceptio regiminis a Talibanis fieret.

Bibliographia
-------------

* Harriet Alexander, "Ashraf Ghani inaugurated: Is Afghanistan ready for a high-profile first lady?" in *Daily Telegraph* (29 Septembris 2014)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ašraf Ġanī** spectant (Ashraf Ghani Ahmadzai, Ashraf Ghani). |

* "Ashraf Ghani": vita apud *CIDOB: Barcelona Centre for International Affairs* **(Hispanice)**

Praesides Afganiae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mahometus Daoud Khan • Nur Mahometus Taraki • Hafizullah Amin • Babrak Karmal • Haji Mahometus Chamkani • Mahometus Najibullah • Abdul Rahim Hatif • Sibghatullah Mojaddedi • Burhanuddin Rabbani • Mahometus Omar • Hamidus Karzai • Ašraf Ġanī • Hibat-Allāh-i Āḫūndzāda
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Asiaticarum hodiernarum* |
|  |
Insigne Anglicum Digimon.
**Digimon** (Iaponice デジモン, *Dejimon*; ex abbreviatione Anglica *Digital Monsters*) est corpus fantasiae et vehementiae ab Akiyoshi Hongo artifice ludorum electronicorum anno 1997 creatum. Comprehendit cinematographiam, manga, ludos electronicos, chartulas lusorias collectabiles, animalia familiaria virtualia, ludicra. Genus creaturarum digitalium nomine post seriem primum agit quod proprium universum virtuale incolit a variis collegiis communicatus Telluris ortum. Quodque Digimon nomen speciei habet, quod praenomen alicui speciei eponymae quoque est. Adhuc plus quam 1 400 Digimon adsunt.

*Digimon Story: Cyber Sleuth – Hacker's Memory* (Iaponice: デジモンストーリー サイバースルゥース ハッカーズメモリー) est ludus electronicus personarum pro *PlayStation 4* et *PlayStation Vita* et *Nintendo Switch* et *Microsoft Windows* computatroque personali. Seriei *Digimon* opus est ordine quintum: anno 2017 a Squaresoft divulgatus est.

Nexus externi
-------------

* Situs Officialis **(Anglice)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Digimon** spectant. |
Wikidata Ioannes Panfilov
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Panfilov: imagoIoannes Panfilov: imago
*Nativitas*: 20 Decembris 1892; Petrovsk  
*Obitus*: 18 Novembris 1941; Q4152795  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: military officer  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Hero of the Soviet Union, Order of Lenin, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Order of the Red Banner, Medal "For the Defence of Moscow", Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army"  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Ioannes Basilii filius Panfilov** (Russice Иван Васильевич Панфилов, tr. *Ivan Vasil'evič Panfilov*; natus 20 Decembris 1892 in urbe *Petrovsk* gubernii Saratoviensis Imperii Russici, caesus 18 Novembris 1941 prope vicum *Gusenёvo* regionis Moscuensis Russicae SFSR Unionis Sovieticae) erat rerum militarium peritus Sovieticus, Heros Unionis Sovieticae. 

Ioannes Panfilov ab anno 1915 in Bello Orbis Terrarum Primo, et ab anno 1918 in Bello Civili Russico participabat. Anno 1920 factus est socius Factionis Communisticae Russicae (bolsevicorum). Ab anno 1938 comissarius militaris Rei Publicae Sovieticae Socialisticae Chirgisicae Unionis Sovieticae erat. In Bello Magno Patrio fuit praefectus partis exercitus Sovietici, quae gloriam meruit in pugnis prope Volokiam urbem regionis Moscuensis, sed caesus est die 18 Novembris anno 1941. Post mortem, die 12 Aprilis anno 1942, titulo Herois Unionis Sovieticae ornatus est.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 1 Ianuarii 1893 Gregoriano.
2. ↑  Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему и рядовому составу Красной Армии» от 12 апреля 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 24 апреля (№ 13 (172)). — С. 1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Panfilov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Ioanne Panfilov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Wikidata Ioannes Paulus Sartre
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Paulus Sartre: imagoIoannes Paulus Sartre: imagoIoannes Paulus Sartre: subscriptioIoannes Paulus Sartre: subscriptio
*Nativitas*: 21 Iunii 1905; Lutetia  
*Obitus*: 15 Aprilis 1980; Circumdarium XIV Lutetiae  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Jean-Paul Charles Aymard Sartre
**Officium**

*Munus*: scriptor scaenicus, epistemologist, mythistoricus, scriptor scaenicus, biographus, criticus litterarum, essayist, resistance fighter, political writer, existentialist, ontologist, scriptor, philosophus, peace activist, opinion journalist, intellectual, sociologus, meteorologist  
*Patronus*: Lycée Condorcet
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Genitores*: Alex Pazos Bellon;   
*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium litterarum Nobelianum, Eugène Dabit populist novel award, Fellow of the American Academy of Arts and Sciences  
*Sepultura*: Sepulchretum Montis Parnassi Lutetiae  

Ioannes Paulus Sartre
Simona de Beauvoir, Ioannes Paulus Sartre, et Che Guevara in Cuba anno 1960 colloquuntur.
**Ioannes Paulus Sartre** (Francogallice *Jean-Paul Sartre*), philosophus et mythistoriarum scriptor Francogallicus, natus est Lutetiae 21 Iunii 1905; obiit die 15 Aprilis 1980. Ille erat caput scholae philosophicae existentialistarum atheistarum. Summa suae philosophiae est opus *Esse et nihil* (Francogallice *L'être et le néant*), sed tragoedias et historias in prosa etiam scripsit. Anno 1945, libellum *Les Temps Modernes* edidit. Inter suos erant Albertus Camus et Raymond Aron, sed propter dissensum inter eos, haec amicitia destructa est, dum Sartre Marxismo affectus erat et communismum Sovieticam aestimavit. Anno 1960, opus philosophicum *Critique de la raison dialectique* sub specie Marxismi scripsit. Anno 1964, Sartre Nobeliano Litteraturae Praemio laudatus est, quod solide reiecit.

Sententia
---------

Fabulae *Huis clos* ("Ianua clausa") sententia celebris est *l'enfer, ce sont les autres*-ibi inferna ubi alii. Et fabulae *L'être et le néant* ("Ens et nihilum") sententia finis est "La vie est la passion inutile." -ibi vita est calamitas inutilis.

Opera
-----

* *La Nausée* ("Nausea", 1938)
* *L'être et le néant* ("Ens et nihilum, contus ad phaenomenologiae ontologiae", 1943)
* *Huis clos* ("Ianua clausa", 1944)
* *Saint Genet* ("Sanctus Genet", 1952)
* *L'existentialisme est un humanisme* ("Exsistentialista est humanismus", 1946)
* *Critique de la raison dialectique* ("Critica rationis dialecticae", 1960)

Bibliographia
-------------

* Jean-François Sirinelli, *Deux intellectuels dans le siècle: Sartre et Aron*. Lutetiae: Fayard, 1995. ISBN 2-213-59200-4

Nexus externi
-------------

* De Ioanne Paulo Sartre apud *www.marxists.org*
* De Ioanne Paulo Sartre in pagina Nobeliano Litterarum Praemio dicata **(Anglice)**

Exsistentialistae

Ioannes Paulus Sartre • Albertus Camus • Martinus Heidegger • Ioannes Georgius Gadamer
Wikidata Ioannes Pavlov
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Pavlov: imagoIoannes Pavlov: imago
*Nativitas*: 14 Septembris 1849; Resania  
*Obitus*: 27 Februarii 1936; Leningrad  
*Patria*: Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: chemicus, medicus, physiologist, neurologus, researcher  
*Patronus*: Universitas Publica Petropolitana
**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Familia**

*Coniunx*: Sara Pavlov  

**Memoria**

*Laurae*: Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae, Copley Medal, Ordinis Sanctae Annae classis prima, Order of Saint Anna, 2nd class, Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Order of Saint Stanislaus, 2nd class, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Order of St. Vladimir, 3rd class, Cothenius Medal, Karl Ernst von Baer medal, Croonian Lecture, Foreign Member of the Royal Society, Baly Medal, Order of Saint Stanislaus, Order of St. Vladimir, Eques Legionis Honoris  
*Sepultura*: Literatorskie mostki  

**Ioannes Petri filius Pavlov** (Russice Иван Петрович Павлов, tr. *Ivan Petrovič Pavlov*; Resaniae natus die 14 [26] Septembris 1849, Leninopoli mortuus die 27 Februarii 1936) fuit physiologus Russicus et Sovieticus, creator doctrinae de reflexis, reflexis condicionalibus et behaviorismi.

Biographia
----------

Filius sacerdotis, Ioannes Pavlov ab anno 1864 in seminario clericali Resaniensi discebat. Anno 1870 factus est studiosus Universitatis Petropolitanae, ubi scientiae naturali studebat. Anno 1875 complevit studium suum in Universitate illa. Postea in Academia Medico-Chirurgica discebat (illo tempore etiam in laboratorio physiologico favebat operi), quod studium anno 1879 complevit et fuit praefectus laboratorii physiologici. Anno 1883 Pavlov dissertationem pro gradu doctoris defendit. Ab anno 1884 ad annum 1886 in Germania laborabat. Anno 1890 electus est professor et praefectus cathedrae pharmacologiae. Eodem anno etiam factus est praefectus laboratorii physiologicae instituti medicinae experimentalis. Ab anno 1894 ad annum 1924 erat praefectus cathedrae physiologiae. Anno 1901 Ioannes Pavlov socius correspondens et anno 1907 socius ordinarius Academiae Scientiarum Russicae electus est. Anno 1904 affectus est praemio Nobeliano, adeptionum suarum in exploratione pepsis causa. Ab anno 1924 ad finem vitae suae Pavlov administrabat Institutum Physiologiae Academiae Scientiarum URSS.

Fons
----

* Pagina de Ioanne Pavlov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertia **(Russice)**

Nexus interni
-------------

* 1007 Pawlowia

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Pavlov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
|  |
| --- |
| Ioannes Patricius O'Malley: vexillumIoannes Patricius O'MalleyCardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae |
|  |
| Archiepiscopus Bostoniae |
| titulusS. Mariae de Victoria |
| **Natus** | 29 Iunii 1944 |
| **presbyter ordinatus** | 29 Augusti 1970 |
| **episcopus nominatus** | 30 Maii 1984 |
| **episcopus consacratus** | 2 Augusti 1984 |
| **Cardinalis promulgatus** | 24 Martii 2006 |
| **a papa** | Benedicto XVI |

**Ioannes Patricius O'Malley** OFM (natus *Patrick O'Malley* die 29 Iunii 1944 Lakewood in oppido Ohii) est Americanus Ecclesiae Catholicae cardinalis et archiepiscopus Bostoniensis. Ad cardinalatum elevatus est anno 2006.

Vita
----

Discipulus Vasingtoniae in Districtu Columbiano fuit in Collegio Capuccinorum? et Universitate Catholica Americae, ubi nunc inter inspectores numeratur.

Die 14 Iulii 1965, anno aetatis suae 21, O'Malley votum suscepit ut Franciscanus Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum, sibi nomen Ioannes (Anglice *Seán*) ut honore Sanctum Ioannem Apostolum augeret imponens. Diaconus breve tempore in Insula Paschali in Oceano Pacifico degit.

O'Malley ab anno 1985 fuit episcopus Sancti Thomae in Insulis Virgineis, ab anno 1992 episcopus Riverormensis in Massachusetta, ab anno 2002 episcopus Litoris Palmensis in Florida, sed anno insequenti et usque hodie archiepiscopus Bostoniensis. Ab anno 2006 est Ecclesiae Catholicae cardinalis presbyter titulo Sanctae Mariae Victoriae. O'Malley conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit et etiam papabilis habebatur ut Benedicto Papae XVI succederet, qui se magistratu abdicaverat die 28 Februarii 2013.

Die 13 Aprilis 2013 papa Franciscus Ioannem Patricium O'Malley membrum consilii cardinalium fecit. 

Die 22 Martii 2014, papa Franciscus Pontificiam Commissionem pro Tutela Minorum creavit, Cardinalem O'Malley socium Commissionis nominans. Constitutione promulgato, anno proximo eundem socium praesidem Commissionis creavit.

Notae
-----

1. ↑  "Conclave to elect new pope set to begin" apud *CNN*

Bibliographia
-------------

* Allen, John L. Jr. 2013. "Buzz grows in Rome for Boston's O'Malley." *National Catholic Reporter,* 19 Febrrarii 2013.

Nexus externi
-------------

* "O'Malley Card. Seán Patrick, O.F.M. Cap" apud *Sala stampa della Santa Sede* (situs Curiae Romanae diurnariis destinatus) **(Italiane)**
* "Seán Patrick Cardinal O'Malley" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
* "O'Malley, O.F.M. Cap. Seán Patrick" e *The Cardinals of the Holy Roman Church* (situs a Salvatore Miranda elaboratus apud Bibliothecas FIU) **(Anglice)**
**Pila Magica 8** est ludibrium in forma pilae octo in lusu tudiculari a Tyco manufacta quae petita responsa dat. In corde est fusca tintura crassa et alea in qua responsa quaestionibus de rebus vel certis vel incertis scribuntur. Quaestionem quis pilam petit, et eam convertit, ut alea ad summam tinturam fluitet responsumque legatur.

Responsa solita
---------------

In Pila Magica 8 sunt responsa haec solita 20:

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| * Signa adfirmativum demonstrat.
* Ita.
* Probabiliter.
* Sine dubio.
* Sic, certe.
 |   | * Modo, ut video.
* In eo credas.
* Bonum prospectum.
* Certum est.
* Ita rectum est.
 |   | * Responsum obfuscatum, iterum tempta.
* Melius sit si non nunc tibi narrem.
* Serius pete.
* Defige et iterum roga.
* Nunc non possum praedicere.
 |   | * Fontes mei negat.
* In dubio est.
* Id respondens nego.
* Prospectum incertum.
* Ei noli credere.
 |

10 variationes sunt affirmandi, 5 negandi, 5 ambiguandi.

  

Nexus interni
-------------

* Globus nivalis

Nexus externi
-------------

* Pila
* Pete pilam (Iavascripte)
* Dissectio pilae
Wikidata Roffa (Novum Eboracum)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 43°9′56″N 77°36′41″W  
*Numerus incolarum*: 211 328  
*Zona horaria*: UTC-5  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: City of Rochester
**Gestio**

*Praefectus*: Malik Evans  
*Procuratio superior*: Monroe Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 96.225189 chiliometrum quadratum, 96.230216 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Guaterfordia, Hamamatsu, Puerto Plata, Xianyang, Alytus, Modi'in-Maccabim-Re'ut, Herbipolis, Nissa, Rehovot, Cracovia, Bamako, Novogardia Magna, Condate Redonum  

**Tabula aut despectus**

Roffa (Novum Eboracum): situsRoffa (Novum Eboracum): situs
Tabula Comitatus Monroe; Roffa colore cano depingitur.
**Roffa** seu **Rocestria**, Anglice *Rochester*, est urbs in Monroe Comitatu in Novo Eboraco occidentali in Civitatibus Foederatis, secundum oram Andiatroci Lacus et ripas Fluminis Genesee sita. Habitant in urbe 210 565 hominum anno 2010. Nomen *Roffa* urbi a conditore Nathaniele Rochester datum est, qui pagum anno 1803 ibi condidit. Praefectus urbanus est Thomas Richards.

Historia
--------

Condita est *Rochesterville* anno 1803 a Nathaniele Rochester secundum ripas Fluminis Genesee cum aquae cadentes fluminis potestatem molendi praeberent. Anno 1821, urbs caput Monroe Comitatus facta est. Anno 1823, aquaeductus Fossa Erie per urbem confectus est. Anno 1847, Fridericus Douglass Roffae ad tempus habitavit. Bello Civili confecto, urbs multas obtinuit? industrias: Georgius Eastman societatem Eastman Kodak fecit, atque Ioannes Iacobus Bausch et Henricus Lomb societatem Bausch & Lomb fecerunt. Saeculo vicensimo-uno, Roffa lintrem *Spiritus Ontarionis* (Anglice: *Spirit of Ontario*, agnomen *Fast Ferry,*) emit, quae deinde decocta est. Anno 2012, Eastman Kodak suas rationes pecuniarias maxime conturbari nuntiavit.

Nexus interni
-------------

* Canalis Eriensis

Notae
-----

1. ↑  Confer ""Dioecesis Roffensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**" (adiect.) et nomen mediaevale urbis Anglicae Roffa seu *Rochester*.
2. ↑  Cf. nomen universitatis Rocestriensis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°9′56″N 77°36′41″W • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • "962684, 979426" apud *USGS* • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Situs publicus **(Anglice)**