recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Vide etiam paginam discretivam:* Limburgum


Wikidata Limburgum ad Lahnam
Res apud Vicidata repertae:Limburgum ad Lahnam: insigneLimburgum ad Lahnam: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°23′0″N 8°4′0″E  
*Numerus incolarum*: 35 783  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Marius Hahn  
*Procuratio superior*: Limburg-Weilburg  

**Geographia**

*Superficies*: 45.16 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sainte-Foy-lès-Lyon, Aldenburgensis, Lichfildia  

**Tabula aut despectus**

Limburgum ad Lahnam: situsLimburgum ad Lahnam: situs
Ecclesia Cathedralis *Limburgensis*
Limburgum et regiones suae
**Limburgum ad Lahnam** (Theodisce *Limburg an der Lahn*) est urbs antiqua 34 000 fere incolarum ad Lahnam flumen sita, et caput proviniciae Limburgensis et Veilburgensis et Dioceseos Limburgensis. Celebre est ob magnam ecclesiam cathedralem.

Esperantica Limburgensia
------------------------

Anno 1969 primus congressus oecumenicus esperantistarum Christianorum celebratus est.

Notae
-----

1. ↑  *Further correspondence respecting the relations existing between foreign governments and the court of Rome: in continuation of papers presented to the Parliament,* March 27, 1851/

Bibliographia
-------------

* Ernst Schirmacher, *Limburg an der Lahn. Entstehung und Entwicklung der mittelalterlichen Stadt*. Wiesbaden, 1963 (*Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Nassau* XVI)
* Eugen Stille, *Limburg an der Lahn und seine Geschichte, Limburger Vereinsdruckerei* Limburg/Kassel: E. Stille, 1971
* Heinz Maibach, *Dokumente zur Limburger Stadt- und Kreisgeschichte 1870–1945*. Limburg, 1992 ISBN 3-9802789-2-1
* Heinz Maibach, *Limburg an der Lahn in alten Ansichten*. 7a ed. Zaltbommel, 1993
* Johann-Georg Fuchs, *Limburger Altstadtbauten. Bürger und Begebenheiten*. 2a ed. Limburg, 2006
* *Limburg im Fluss der Zeit. Schlaglichter aus 1100 Jahren Stadtgeschichte*. Limburg, 2010. ISBN 978-3-936162-08-0 (*Beiträge zur Geschichte der Kreisstadt Limburg a. d. Lahn*, 1)
*Tussilago farfara* floret

---

**Plantae**

Ordo : Asterales   
Familia : Asteraceae   
Subfamilia : Asteroideae   
Tribus : Senecioneae   
Genus : ***Tussilago***   
L. 1753  
   

***Tussilago*** est genus plantarum herbacearum, familiae Asteracearum tribus Senecionearum. Ei attributus est status generalis a Carolo Linnaeo anno 1753. Genus monotypum est, nam hodie species unica *Tussilago farfara* includitur. Vere incipiente floret, antequam tussilaginis ipsius flores expanduntur.

Descriptio
----------

Rhizoma longum et ramificans habet; e radicibus caules duobus generibus crescunt, floriferi et vegetativi. Vere incipiente caules floriferi surgunt; haud alti, erecti, foliis parvis squamiformibis lanceolatis cooperti. Postea folia magna emittuntur, quorum pars inferior alba et tomentosa est, quasi farre oblita (unde et *farfara* nomen; *tussilago* de usu medico antiquo).

Notae
-----

1. ↑  Linnaeus, Carl von. 1753. Species Plantarum 2: 887.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • Tela Botanica • GRIN • ITIS • Plant List • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index • "Tussilago farfara" apud *Plants for a Future* • WoRMS: Marine Species • Plantes d'Afrique • Flora of China • INPN France • Flora of North America • USDA Plants Database |
Reconstructio lararii (*Bibelfreilichtmuseum*  Noviomagi).
Lararium Herculanei
**Lararium** erat in domo Romana sacrarium domesticum, in quo lares familiares, dii custodes familiae, adorabantur.
Lararium initio in atrio esse solebat. Cum culina translata esset in conclave peculiare, etiam lararium translatum est, saepe in culinam, in pistrinum vel cubiculum, interdum etiam in perystilium vel hortum.

Ut in effossionibus Pompeianis videri potest, lararium saepe tantum pictum erat, fuerunt autem etiam lararia sumptuose ornata. Praeter lares etiam simulacra aliorum deorum necnon imagines maiorum in larariis collocatae sunt. In Historia Augusta, cuius quidem fides historica dubitanda est, refertur Alexandrum Severum in larario Apollinem, Orpheum, Abraham et Christum habuisse[1].

Notio lararii non ante tempus Caesarum attestata est. Antea sacrarium, sacellum vel aedicula dictum est.
Aedicula larium in triviis non lararia, sed compita (inde: *lares compitales*) nominata sunt.

Nota
----

1. ↑  Alexander Severus, Cap. 29: *Primum ut, si facultas esset, id est si non cum uxore cubuisset, matutinis horis in larario suo, in quo et divos principes sed optimos electos et animas sanctiores, in quis Apollonium et, quantum scriptor suorum temporum dicit, Christum, Abraham et Orfeum et huius<modi> ceteros habebat ac maiorum effigies, rem divinam faciebat*.

Bibliographia
-------------

* Georgius Boyce: Corpus of the Lararia of Pompeii, Romae 1937
* Christophorus Höcker: Lararium. In: Der Neue Pauly (DNP). Vol. 6, Stuttgardiae 1999, ISBN 3-476-01476-2, Coll. 1145.
Situs aedesque Limitis Germanici superioris et Raetici in civitatibus hodiernis Germania
**Limes Germanicus superior et Raeticus** est 550 km longa pars finis externae Imperii Romani inter flumina Rheni et  Danubii. Pertinet ad Germaniae terras foederales Rhenaniae et Palatinati, Hassiae, Badeniae et Virtembergiae, et Bavariae. Hodie maior pars Limitis nondum visibiles est. Anno 2005 Limes Patrimonio totius mundi attributus est. Una cum Limite Germanico inferiore Limes superior et Raeticus format *Limitem Germanicum*.

Interdum divisio loco Laurissae inter *Limitem Germanicum superiorem*, cum propagatione australi et septentrionali, velut *Limitem Raeticum*, propagatione occidentali et orientali facta est.

Pinacotheca
-----------

* Castellum SaalaburgenseCastellum Saalaburgense
* Vigilium punctum altitudinis maximi (562 m supra maris libram)Vigilium punctum altitudinis maximi (562 m supra maris libram)
* Reconstructio vigilarii Limitis RaeticiReconstructio vigilarii Limitis Raetici
* Porta prope DalkingenPorta prope *Dalkingen*
* Inscriptio post castelli aedificationem: Imp(eratori) Cae(sari) Tito Ael(io) Hadr(iano) Antonino Aug(usto) Pio coh(ors) I Br(eucorum) c(ivium) R(omanorum)Inscriptio post castelli aedificationem: Imp(eratori) Cae(sari) Tito Ael(io) Hadr(iano) Antonino Aug(usto) Pio coh(ors) I Br(eucorum) c(ivium) R(omanorum)

Nexus interni
-------------

* Castra Romana
* Exercitus Romanus
* Index legionum Romanarum
* Legio Romana
* Limes Romanus
* Via Romana

Nexus externi
-------------

* UNESCO mundi hereditas.
* Limes Germanicus superior
* Limites Romanorum in Europa.
Oldfield anno 2006.
**Michael Oldfield**, vulgo **Mike Oldfield**, natus Raedingae die 15 Maii 1953, est musicus Britannicus. Clarissimum manet adhuc hodie opus primum eius *Tubular Bells* (fere 'campanae tubulares' ) appellatum, cuius quaedam partes in pellicula horrifica *The Exorcist* audiuntur. Carmen notum eius est etiam *Moonlight Shadow*, quod a Margareta Reilly cantatur. Plerumque quidem musice eius voce humana caret, sed variis instrumentis abundat.

De vita et cursu musico
-----------------------

Oldfield iuvenis in nonnullis gregibus musicis interfuit, et aliquos annos musicam vulgarem cum *Sally* sorore cecinit. Tum iam musicam voce humana carentem composuit et ineuntibus annis 1970 opera sua officinis musicis praebebat, sed primum nulla officina musicen eius provulgare volebat. Tandem Semptembri mense anni 1971 Richardus Branson, qui officinam musicam condendam in animo volvebat, musicen Oldfield audivit et edere consensit *Tubular Bells* album eius, primum opus ab officina Virgin Records editum. Qua cum officina Oldfield operatus est usque ad annum 1991, donec discordiae causa eam reliquit.

Oldfield bis matrimonio coniunctus est et septem liberos habet ex tribus mulieribus. In compluribus nationibus habitavit: Maioricae et Ebusi in Hispania, in Principatu Monoeci, Angelopoli Californiae, atque in Helvetia. Constat eum anno 2009 in Bahamenses insulas immigrare decrevisse et domum suam Maioricae venum dedisse. Praeter *Sally* sororem etiam *Terry* frater eius musicus est, qui ambo in eisdem albis ac Michael cecinerunt.

Alba ab Oldfield edita
----------------------

Oldfield citharā *PRS Custom 24* canens.
* *Tubular Bells* (1973)
* *Hergest Ridge* (1974)
* *Ommadawn* (1975)
* *Incantations* (1978)
* *Platinum* (1979)
* *QE2* (1980)
* *Five Miles Out* (1982)
* *Crises* (1983)
* *Discovery* (1984)
* *The Killing Fields* (1984)
* *Islands* (1987)
* *Earth Moving* (1989)
* *Amarok* (1990)
* *Heaven's Open* (1991)
* *Tubular Bells II* (1992)
* *The Songs of Distant Earth* (1994)
* *Voyager* (1996)
* *Tubular Bells III* (1998)
* *Guitars* (1999)
* *The Millennium Bell* (1999)
* *Tr3s Lunas* (2002)
* *Tubular Bells 2003* (2003)
* *Light + Shade* (2005)
* *Music of the Spheres* (2008)
* *Man on the Rocks* (2014)
* *Return to Ommadawn* (2017)

Nexus externus
--------------

* Michaelis Oldfield pagina interretialis **(Anglice, Francice, Hispanice, Germanice)**
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Nirvana anno 1992. Curtius Cobain a fronte, Christophorus Novoselic pone.
**Nirvana** fuit grex musicus Americanus ab 1987 ad 1994, qui a multis putatur apud musicam rockianam plurimum valuisse. Grex ex tribus musicis constabat: Curtio Cobain (vocibus et cithara, natus 1967, mortuus 1994), Christophoro Novoselic (cithara gravi, natus anno 1965), Davide Grohl (tympana, natus 1969). Multum prosperitatis adsecuti sunt editione anno 1991 operis musici *Nevermind,* quod etiam hodie unum operum musicorum optimorum esse exisimatur. Prae hoc opus nomine *Bleach* editum est, et opus musicum, *In Utero,* insecutum est. Mors Curti Cobain die 5 Aprilis 1994, ut opinamur, morte voluntaria copiae nimiae psychotropicorum causa, erat "consternatio industriae musicae." Postea grex dissipatus est, et David Grohl gregem novum nomine Foo Fighters constituit.

Nirvana fuit grex clarissimus generis *grunge,* qui conlegitur cum gregibus Seattlensibus, exempli gratia *Pearl Jam, Soundgarden, Alice In Chains, Mudhoney, Green River,* etc. Nirvana plusquam 60 000 000 alba vendidit.

Formatio et primi anni (1987–1990)
----------------------------------

Anno 1982, Curtius Cobain Christophorum Novoselic cognoverat. Illi erant fanatici gregis The Melvins. Opportune, Seattli eo tempore musica sua nasciebatur (postea grungius? appellata). Illi magnopere gregem suum condere conabantur, sed non felices sunt, sed aliquibus mensibus postea illi tympanistam Aaron Burkhardt spectantes statuerant eum ad suum gregem addere. Multa nomina varia mutando? illi anno 1988 gregem suum Nirvana appellaverant. Duo menses postea, grex tympanistam constantem, Chad Chenningem, accepit.

Nirvana discos demonstrandi aliquos composuit qui ad gregem visum attendere potuerant. Nunc grex album plenum primum inscribere initiavit.

Anno 1988 a societate musica? Sub-Pop album editum est nomine Bleach. Album sui generis mixturam musicae punkianae cum metallo gravi glamorosoque spectavit, et magnopere prosperatum est, praecipue in Britannia, sed in CFA haud bene successit. Plena editio illo tempore 35 000 exemplariorum fuit.

Opera musica
------------

* *Bleach*, 1989
* *Nevermind*, 1991
* *In Utero*, 1993

Notae
-----

1. ↑
***Metamorphoses*** est liber carminum poetarum quam in linguam Latinam Paulus Nicolaus poeta Flandro-Belgicus convertit, farrago bilinguis, quae viginti quattuor carmina e variis linguis Europaeis continet, cum translatione Latina in praepostera facie paginae posita.

Paulus Nicolaus carmina Latine reddidit variorum auctorum, inter quos: Shakesperius, Vondelius, Goethius, Guido Cumpanio, Hoelderlinus, Nervalius, Rimbaldus.

Hi versus Vondelii de Constantino filio mortuo sic Latine exprimuntur a Paulo Nicolao :

Constantinus puerinus
Cherubinus desuper
Ridet vana haec humana
Carmen quod Guido Cumpanio de pluvia cecinit sic Latine sonat:

Non pluit, sed salivat
quasi tactilis temptanti
humiditas, par pulveri et
pelli palpitanti
Sic melopoea Van Ostaijen:

Sub luna labitur longum flumen.
Sic lilium aquaticum in carmine poetae Van Eeden:

Nunc meditans quiescit in aqua
nec iam desiderat.. . .
Hic liber editus est prima vice ad finem anni 1991 apud Ben Hosman in eius famoso typographeo privato cui nomen *Regularium Prelum*, sito in Frisia in vico Sonnega.

Huic libro pretioso sunt 64 paginae in prima editione.

Primae editionis anni 1991, electronice et non iam typis plumbeis impressae, edita sunt tantummodo 24 exemplaria; secundae editionis 25 exemplaria in lucem prodierunt.

Editiones
---------

* *Metamorphoses: Carmina poetarum recentiorum in Latinum vertit Paul Claes, Lovanii, Sonnegae Regularium Praelo subiecit Ben Hosman, anno Domini MCMXCI. Huius libri prolata sunt exemplaria XXIV.* Edidit *Regulierenpers,* Pieter Stuyvesantweg 55. 8478 HE Sonnega.

* Editio altera non mutata quoad textum, sed aliis typis impressa, anno 1999 edita est cum XXV exemplaribus.

Bibliographia
-------------

* D'haen, Christine. 1999. Subliem. *De Standaard,* 5 Augusti.
* Velter, Johan. 1999. Schoonheid. *Poëziekrant*, fasc.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Black metal** (Anglice, 'metallum nigrum') est subgenus musicae ut dicitur metallicae. In Norvegia, maxime septentrionali civitate Scandinaviae, creatum est et primum ex subtypis musicae metallicae in sese philosophicam rationem sumpsit. In nomine Metalli Nigri multa scelera in Norvegia et in Scandinavia facta sunt.

Historia et philosophia
-----------------------

In philosophia metalli nigri sunt elementa a nonnullis misanthropica putata, praecipue Nihilismi, Satanismi, et Paganismi. In Norvegia primi greges metalli nigri Mayhem, Immortal, Emperor, et Burzum fuerunt. Burzum est grex cuius fundator fuit Varg Vikernes; ille valde famosus fit quod necavit Euronymum (alias Øystein Aarseth), qui chitaram electricam in grege Mayhem sonaverat. Hoc ob scelus Vikernes in carcere nunc est. Praeter haec in Norvegia et in Finnia sunt qui in nomine Vikernensis persequebantur greges Power saepe etiam homosexuales.

Musica
------

In musica metalli nigri voces ita ferae sunt ut harmoniam non adsequantur. Greges metalli nigri de antiqua religione pagana septentrionali, de rebus antichristianis, etiam de Nazismo canunt.

Nexus interni
-------------

* Metallum (musica)

Notae
-----

1. ↑  *Burzum* significat "obscuritas" in lingua Mordoris.

Bibliographia
-------------

* Moynihan, Michael; Søderlind, Didrik (2003) [1998]. *Lords of Chaos: The Bloody Rise of the Satanic Metal Underground* (revised and enlarged ed.). Los Angeles, CA: Feral House. ISBN 0-922915-94-6
* Moynihan, Michael; Søderlind, Didrik (1998). *Lords of Chaos: The Bloody Rise of the Satanic Metal Underground* (first ed.). Venice, CA: Feral House. ISBN 0-922915-48-2
* Olson, Benjamin Hedge (May 2008). *I Am the Black Wizards: Multiplicity, Mysticism and Identity in Black Metal Music and Culture*. Bowling Green State University
* Kristiansen, Jon (2011). *Metalion: The Slayer Mag Diaries*. New York: Bazillion Points Books. ISBN 978-0-9796163-4-1
* Kahn-Harris, Keith (2007). *Extreme Metal: Music and Culture on the Edge*. Oxford; New York: Berg. ISBN 978-1-84520-399-3
Wikidata Michael Rodzjanko
Res apud Vicidata repertae:Michael Rodzjanko: imagoMichael Rodzjanko: imago
*Nativitas*: 21 Februarii 1859; Popasne  
*Obitus*: 24 Ianuarii 1924; Q12748850  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: Member of the State Duma of the Russian Empire, member of the State Council of the Russian Empire  
*Munus*: politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Union of October 17  
*Religio*: Ecclesia Orthodoxa Russica
**Familia**

*Genitores*: Vladimir Rodzyanko; Mariya Vitovtova  
*Coniunx*: Anna Golitsyna  
*Proles*: Mikhail Rodzyanko  
*Familia*: Q4395712
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sanctae Annae classis prima, Officer of the Legion of Honour  
*Sepultura*: Belgrade New Cemetery  

**Michael Vladimiri filius Rodzjanko** (Russice Михаил Владимирович Родзянко, tr. *Michail Vladimirovič Rodzjanko*; 21 Februarii 1859 – 24 Ianuarii 1924) fuit rerum politicarum peritus Russicus originis Ucrainicae.

Biographia
----------

Michael Rodzjanko, feudalus gubernii Catharinoslaviensis Imperii Russici, in eius vico *Popasnoje* (nunc *Popasne* regionis Dnipropetrovskensis Ucrainae) natus, anno 1906 socius Consilii Publici Imperii Russici electus fuit, quod officium tenebat ad electionem suam in Coetum (vulgo *Duma*) Publicum (parlamentum Imperii Russici) anno 1907. Unus e conditoribus et praefectis factionis politicae "octobristarum" ("Unionis 17 Octobris"), legatus Coetus Publici convocationum tertiae et quartae (annis ab 1907 ad 1917), Rodzjanko ab anno 1911 etiam praeses parlamenti illius Russici fuit. Politicam Petri Stolypin sustinebat, actiones Gregorii Rasputin damnabat. Anno 1917, unus e ducibus revolutionis Februariae Russicae, caput Comissionis temporalis Consilii Publici factus est. Post revolutionem Octobris, tempore belli civilis Russici, in exercitu Antonii Denikin erat, et anno 1920 in Regnum Serborum, Croatorum et Slovenorum emigravit, ubi in vico Beodra (nunc *Novo Miloševo* Serbiae) mortuus est. Librum memoriarum suarum nonnullaque alia opera scripsit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Michael Rodzjanko** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana |

* Pagina de Michaele Rodzjanko *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
Martinus Schäffer anno 2013
**Martinus Schäffer** (recte: *Martin Schäfer*; natus die 7 Iunii 1962 ad Neukirchen-Vluyn in districtu Vesaliae) Germanicus esperantista et homo oeconomicus est. Anno 2013 autem creatus est Scriba generalis Universalis Societatis Esperanticae/UEA. A Kalendis Ianuariis 2018 est director generalis UEA munus a Veronica Poór capturus. Nostris diebus in Mexico vivit.

Acta pro Esperanticis in iuventute
----------------------------------

Mense Februario 1982 idioma Zamenhofianum edidicit et in Iuventute Esperantica Germanica (GEJ) res disponere coepit seminario internationali apud Oberwesel (1982/83) peracto. Praesertim ei cordi fuit KAPRI, conventus de instrumentis communicationis socialis et relationibus publicis provehendis. Usque annum 1992 varios in modos praesidium associationis iuvenum Germanicae iuvabat, quae sub aegide Associationis Esperanticae Germanicae/GEA stat.

Annis a 1984 ad 1991 cursus sat multos moderabatur diversis in urbibus Regionis Ruranae (Tremonia, Assindia, Mulhemium, Meursia, Overhusa, Gelsenkircha, Thuiscoburgum) et praeconia de rebus Esperanticis in multis actis diurnis fieri curabat. Annis a 1985 ad 1991 praeses tam associationis iuvenum esperantistarum in Rhenania Septentrionali-Vestfalia quam Officii Esperantici ibidem siti fuit. Annis a 1987 ad 1990 responsalis fuit de periodico KUNE (a GEJ publicato) edendo divulgandoque.

Acta Esperantica pro adultis
----------------------------

Anno 1991 Schäfer commigravit Stuttgardiam ubi cenaculis localibus Esperanticis usque annum 2006 praefuit. Ab anno 1993 in praesidium GEA electus est. Anno 1993 Martinum Schäffer consultorem praesidii GEA et scribam GEA officialem proclamaverunt. Anno 2006 eius secretarius generalis factus est. 

Germaniam repraesentaturus mense Iulio 2007 praesidium UEA iniit. Die 20 Iulii 2013 denique Reykiavicae Secretarius generalis UEA pro periodo annorum a 2013 ad 2016 electus est.

Opera fundata
-------------

Mense Octobri 2000 inter praesides operis fundati Germanici quod FAME dicitur venit. Anno 2001 motioni Esperanticae pecunias multas dedicavit et proprium opus fundatum praeatitulatum MONDO creavit: ibi et nunc praeses est. 

In omnibus laboribus ad Esperantica spectantibus libentissime occupabatur rebus administratoriis pecuniariis communicatoriis. Praeconia de Esperanticis moderari quoque ei cordi fuit et est. Tamquam moderator excellebat insuper anno 1907 Stuttgardiae apud Europaeum congressum Esperanticum et anno 1999 Berolini in Congressu universali ibi celebrato.

Notae
-----

1. ↑  Nuntius de nova electione apud paginas UEA

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Martinum Schäffer** spectant. |

* Opus fundatum praetitulatum MONDO
* Opus fundatum praetitulatum FAME
* Colloquium percontativum cum Martino Schäffer apud YouTube
Wikidata Gythium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 36°45′42″N 22°33′58″E  
*Numerus incolarum*: 4 279  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Γύθειον
**Gestio**

*Procuratio superior*: Municipality of East Mani  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Villanova ad Avenionem  

**Tabula aut despectus**

Gythium: situsGythium: situs
**Gythium** (Graece: (Γύθειον, hodie Γύθειο) est oppidum olim nomi Laconiae, hodie regionis Peloponnesi in Graecia situm. Antiquitate ut portus Lacedaemonis fungitur, quod oppidum 40 ferme chilometros abest a septentrione, usque quarto saeculo terrae motu eversum esse videtur. Hodiernis quoque temporibus autem iterum maximus portus Manis paeninsulae est.

Fontes
------

* Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 22.1-2

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gythium** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°45′42″N 22°33′58″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades |
Wikidata Radulphus Regenvanu
Res apud Vicidata repertae:Radulphus Regenvanu: imagoRadulphus Regenvanu: imago
*Nativitas*: 20 Septembris 1970; Suva  
*Patria*: Vanuatu  

**Officium**

*Officium*: Member of the Parliament of Vanuatu  
*Munus*: anthropologus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: no value  

**Radulphus**, praenominibus vulgaribus *Ralph John* **Regenvanu** (Suva in urbe Vitiorum die 20 Septembris 1970 natus) est eruditus et politicus Vanuatus.

Patre politico Vanuatuensi ex insula Malekula orto, matre presbytera Australiana, Radulphus Regenvanu in insulis Vitiensibus Australiaque et Vanuatu educatus est. Alumnus est universitatis nationalis Australianae ubi anthropologiae et archaeologiae studuit. Curator musei nationalis Vanuatuensis, anno 1994 inter conditores consociationis museorum insularum Pacificarum, ab anno 1995 director Loci Culturalis Vanuatuensis(en) fuit. Legatus est apud parlamentum Vanuatuense pro circulo Portus Vilae a die 2 Septembris 2008. Minister meruit ab anno 2010, variis muneribus, sub primis ministris Sato Kilman, Moana Carcasses Kalosil, Iosepho Natuman. Die 19 Decembris 2017 minister a rebus externis factus est.

Bibliographia
-------------

* "Regenvanu represents Pacific in new Australian Language Research Centre" in *Vanuatu Daily Post* (15 Februarii 2015)

Nexus externi
-------------

* "Hon. Ralph Regenvanu" apud parlamentum Vanuatuense

Ministri rerum externarum Vanuatuenses 2011–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Georgius Wells 2011 • Alfredus Carlot 2011 • Iosephus Natuman 2011 • Alfredus Carlot 2011 • Eduardus Natapei 2013 • Sato Kilman 2014 • Kalvau Moli 2015 • Sergius Vohor 2015 • Havo Moli 2015 • Bruno Leingkone 2016 • Radulphus Regenvanu 2017
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Australianarum et Pacificarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Vanuatus |
|  |
*Vide etiam paginam discretivam:* Granata (discretiva)



Wikidata Granata (Hispania)
Res apud Vicidata repertae:Granata (Hispania): insigneGranata (Hispania): insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 37°10′41″N 3°36′3″W  
*Numerus incolarum*: 228 682  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Granada
**Gestio**

*Praefectus*: Marifrán Carazo  
*Procuratio superior*: Provincia Granatina  

**Geographia**

*Superficies*: 88.02 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Armilla, Pulianas, Maratius, Atarfe, Santa Fe, Vegas del Genil, Churriana de la Vega, Ogíjares, La Zubia, Cájar, Huétor Vega, Cenes de la Vega, Pinos Genil, Dúdar, Beas de Granada, Huétor de Santillán, Víznar, Jun  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Friburgum Brisgoviae, Sharjah, Aquae Sextiae, Urbs Belli Horizontis, Coral Gables, Agrigentum, Marrakech, Pomaria, Lublinum, Dubai  

**Tabula aut despectus**

Granata (Hispania): situsGranata (Hispania): situs
Granata
**Granata** olim **Iliberris** et **Elvira** (Hispanice: *Granada*) est urbs in Hispania ad ripas Singilis fluminis. Est caput quoque provinciae Granatae. Granata propter universitatem suam et propter Alhambram est clara. Propter pulchritudinem suam quoque clara est. Poeta hispanicus scripsit:

*Dale limosna, mujer / que no hay en la vida nada / como la pena de ser / ciego en Granada.*
"Da, mulier, homini pecuniam / quia nihil in hac vita tam malum / quam caecum Granatae esse."

Historia
--------

### Antiquum aevum

Urbs a Romanis nominata est *Illiberis* vel *Elliberis*.

### Medium aevum

Postea Hispani Cordubam, quae caput fuerat regni Maurorum, in 1238 receperunt, caput regni ad Granatam transduxit. Ab anno 1232 usque 1492, caput etiam regni, quod rectum est a Mauris, Granatae fuit. Regnum Granatae Die 2 Ianuarii 1492, post bellum decem annorum, Isabella I regina Castellae (\* 1451 † 1504) et Ferdinandus II Rex Aragoniae (\* 1452 † 1516) urbem pro Hispania receperunt.

Cultura
-------

### Musica

* Orchestra Urbis Granatensis anno 1990 constituta est.

Cives praecipui
---------------

* Leo Africanus, natus ante annum 1492, mortuus post annum 1527
* Franciscus Suárez, iesuita dictus *doctor eximius*.

Notae
-----

1. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Granatam** spectant. |

Alhambra
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Radulphus Midgley philologus, 2004.
**Radulphus** vulgo *Ralph* **Midgley** est philologus Anglicus, qui a Kalendis Ianuariis anni 2006 proprius motionis Volapük administrator (*guvan*) creatus est, quod declaravit in edicto cifal Brianus Reinaldus Bishop ipse.

Actiones in linguis
-------------------

Midgley ab anno 1972 pro rebus Volapucensibus operam navabat. Cursus plures interretiales edidit *Volapük for Everyone* sive *Volapük in Action*. Insuper introductio brevis et compendiaria in idioma constructum sub titulo *Volapük vifik* disponibilis est. Conventum amicorum Volapük *Flenef Bevünetik Volapüka* instituit edens periodicum *Vög Volapüka* (Vocis Volapük). Quod insecutum est folia encyclica *Sirkülapenäd*. Eius animus inflammatus libenter novis sectatoribus Volapük curandis consulebat. Midgley habitat Scunthorpe in septentrione Lincolniensis comitatus.

Homines vere excitavit cum convertisset librum *Alicia in Terra Mirabili* non solum in sermonem Volapük sed etiam in linguam constructam Neo. Academiae Volapük socius annis inter 2007 et 2015 erat, quo anno aetate et aegritudine confectus laborem linguisticum negligere coactus est. Cifal Arminius Phillips eum Kalendis Decembribus 2015 membrum honorarium Societatis internationalis Volapük declaravit.

Nexus externi
-------------

Linguis Volapük et Anglica: 

* Volapük Vifik: "Volapuk velocissime", introductio brevis pro tironibus.
* Flenef bevünetik Volapüka.
* Periodicum primum a Midgley editum.
* Volapükagrup, turba apud Yahoo qua Midgley quoque participatur.
* *L’Aventuros d’Alis in Marvoland*[*nexus deficit*] Conversio libri de Alicia in linguam Neo.
* Documenta de Midgley[*nexus deficit*] in catalogo Bibliothecae Nationalis Austriacae
* *Ab sol nidon ai plu* apud Vicifontem

Notae
-----

1. ↑  *Dalebüd Cifala de 2006*, 1/1
2. ↑  Nuntius in periodico.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Syntaxis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Grammatica generativa | Grammatica transformationalis • Theoria gubernationis et ligationis • Programma minimalisticum • Principia et parametra |
| Arbor syntactica | Nodus |
| Linguistae | Noam Chomsky • Howard Lasnik |

 |
|  |

**Grammatica generativa** est grex regularum quae sententiarum cuiusdam linguae rectitudinem in mentibus loqentium, id est acceptabilitas, praedicunt, quo modo structuram syntacticam morphologiamque sententiae quoque saepe a priori ordinat. Hae regulae sunt saepius algorithmo arbitrationi grammaticalitatis sententiae sicut functionis utrum sit quaedam sententia bene formata an male.

Nexus interni
-------------

* Arbor syntactica concreta
* Grammatica transformationalis
* Noam Chomsky
* Principia et parametra
...(h)ος νῦν ὀρχεστôν πάντον ἀταλό(τατα)...
 ... ἀταλότατα παίζει,
τô τόδε... 
**Inscriptio Dipyli** (siglo ***IG* I2 919**) est fragmentum carminis in antiquo vase circiter anno 740 a.C.n. scripti, unum ex primis exemplaribus litterarum Graecarum. Vas, seu potius οἰνοχόη (trulla vinaria), anno 1871 Athenis prope Dipylon excavatum est. Nunc in Museo archaeologico nationali Athenarum conservatur.

De scripto
----------

Quamquam ultimae litterae indistincta sunt, primae triginta novem litterae facilius leguntur:

> ΗΟΣΝΥΝΟΡΧΕΣΤΟΝΠΑΝΤΟΝΑΤΑΛΟΤΑΤΑΠΑΙΖΕΙΤΟΤΟ
> 
> 

Ex quibus sex verba deduci possunt, quae hexametrum formant:

> ΗΟΣ ΝΥΝ ΟΡΧΕΣΤΟΝ ΠΑΝΤΟΝ ΑΤΑΛΟΤΑΤΑ ΠΑΙΖΕΙ  
> 
> 
> 
> ὃς νῦν | ὀρχη|στῶν πάν|των ἀτα|λώτατα | παίζει  
> 
> 
> 
> Qui nunc saltatorum omnium mollissime ludit…
> 
> 

Ultimis litteris multae dantur interpretationes. Barry Powell, Annam Jeffery sequens, initium abecedarii tironis legit:

> το͂ [=τοῦ] τόδε K M M N N  
> 
> eius hoc [vas]… K M M N N
> 
> 

Merle K. Langdon autem theoriam abecedarii negat et legit "τοτο δεκαν μιν = hoc accipere eum [peto]" (id est, "hoc accipiat")..

Notae
-----

1. ↑  Barry B. Powell, "Why Was the Greek Alphabet Invented? The Epigraphical Evidence," *Classical Antiquity* 8, no. 2 (Oct. 1989): p. 337.
2. ↑  Merle K. Langdon, "The Dipylon Oinochoe Again," *American Journal of Archaeology* 79, no. 2 (Apr. 1975): pp. 139–140.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **inscriptionem Dipyli** spectant (National Archaeological Museum of Athens 192, Dipylon oinochoe NAMA 192). |

* Versio scripti et imago in Bibliotheca Augustana
* Scriptum in *Epigraphical database* Instituti humanitatis Packard
Respublica Septinsularis in qua praefectura Ithaca
inclusa est anno 1800

*Vide etiam paginam discretivam:* Ithaca (discretiva)

**Ithaca** (Francogallice *Ithaque*) fuit praefectura Franciae in territorio Insularum Ioniarum anno 1797 a Res Publica Venetorum nacto, anno 1799 amiso et proximo anno in re publica Septinsulari incluso. Caput praefecturae fuit urbs Argostolium.

Die 15 Novembris 1797 Napoleo Bonaparte, eo tempore Mediolani degens, sic scripsit Directorio Rei Publicae:

> Je n'ai point trouvé de sujets pour envoyer comme commissaires dans les départemens de Corcyre et d'Ithaque. Il faudrait des hommes instruits et extrêmement désintéressés. Ces peuples aiment beaucoup les Français ... P.S. Le citoyen Pocholle, ex-conventionnel, et le citoyen Carbini, m'ayant demandé à être commissaires dans les départemens de Corcyre et d'Ithaque, je les y ai envoyés. Cela vous donnera le temps d'envoyer dans ces départemens des hommes qui aient votre confiance, en même temps que cela épargne des frais de route, ces citoyens se trouvant ici. Le citoyen Comeyras, président de la république à Coire, désirerait être votre commissaire pour l'organisation de ces îles. Comme cette place est très-importante, et que le citoyen Comeyras est employé comme agent, je n'ai pas voulu prendre sur moi de le nommer.– *Oeuvres de Napoléon Bonaparte*, Tome 2 (Lutetiae: Panckoucke) no. 81

Territoria praefecturae
-----------------------

* Cephallenia insula
* Ithaca insula
* Leucas insula
* Prebeza
* Bonitsa

Nexus interni
-------------

* Index historicus praefecturarum Franciae
Wikidata Casimirus Liszynski
Res apud Vicidata repertae:Casimirus Liszynski: imagoCasimirus Liszynski: imago
*Nativitas*: 4 Martii 1634; Lyščycy  
*Obitus*: 30 Martii 1689; Varsovia  
*Patria*: Res Publica Utriusque Nationis  

**Officium**

*Officium*: Podsędek, Q65728986, Q106203872, Q104702945, Polish elector  
*Munus*: Iudex, philosophus, scriptor, miles  

**Consociatio**

*Religio*: atheismus
**Insignia heraldica**

Casimirus Liszynski: insigneCasimirus Liszynski: insigne
**Casimirus Liszynski** (Polonice *Kazimierz Łyszczyński*, Albaruthenice *Казімір Лышчынскі*), natus Łyszczyce(be) in oppido die 4 Martii 1634, mortuus supplicio Varsoviae die 30 Martii 1689, erat philosophus atheus Polonicus.

Bresti in collegio Societatis Iesu educatus, anno 1658 Iesuita factus est et theologiam studuit, sed anno 1666 Iesuitas reliquit et in villam suam abit. Scholam suam ibi aperuit, ubi in portas Platonicum illud *geometriae imperitus ne ineat* scripsit, et in iudiciis officium fungebatur; nescimus certe quo tempore tractatum suum composuit, in quo Alstedii argumenta theologica redarguebat. Anno 1688 vicinus eius, cui Liszynski aes alienum dimittere noluerat, indicavit eum atheum esse. Quamvis ipse in iudicio se argumentorum ponderandorum causa scripsisse affirmabat seque ita credere negabat, longa post iudicia a dieta Polonica ad supplicium damnatus est.

Manuscriptum eius Latine scriptus *De non existentia Dei(pl)* die supplicii incensus est; quinque fragmenta exstant, quorum primo Liszynski affirmavit:

> 
> Deus non est creator hominis, sed homo est creator dei, quia deum sibi finxit ex nihilo.
> 
> 
> 

Nonnulli hodie die 30 Martii (i.e. die supplicii eius) *Diem Atheismi Polonici* celebrant.

Notae
-----

1. ↑  Historische und ausführliche Relation von dem Gefängnis und Tode Casimiri Liszynski Podsedeck Brzeski, anno 1689 (Textus apud *Google Books*).
2. ↑  Ibd. (1a pag. corporis textus).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casimirum Liszynski** spectant. |

* Fundatio Casimiri Liszynski
*Vide etiam paginam discretivam:* Pandora (discretiva)

Pandora 7, Taciti *Germania* (1920)
**Pandora** est series librorum quae ab Insel Verlag Lipsiae annis 1920 et 1921 edita est. 
Pandora pertinebat ad consilium editoris qui vocatur Orbis literarum (Theodisce *Weltliteratur*). Constabat ex tribus libris seriebus diversis contentis et instrumentis. Stephani Zweig scriptor editionem libri seriei ab Insel Verlag suggessit. Ille editor Antonius Kippenberg persuadere potuit emptio litterarum originalium peregrinarum difficillimum esse diu ob inflationem in Germania post Primum bellum mundanum.

Series constat ex quinquaginta duobus voluminibus in forma octava minore. Apparatum seriei in Insel-Bücherei fundatum est, quod in libro foro ab anno 1912 valde felix fuit. Volumina in carta densata ligantur. Libri pittacia in fronte operculum habent et in spina, quae informationes de auctoris et contento continent necnon de numero seriei. Anno 1920, Walter Tiemann signum ovale pro Pandorae serie designavit. Navem navigantem in mari ostendit nomenque PANDORA.

Series duos titulos habuit in textu originali Latino; haec sunt Cornelius Tacitus: *Germania* (Pandora 7) et Iacobus a Voragine: *Legenda aurea* (Pandora 48).

Auctorum Graecorum quatuor volumina inedita ob praematura discontinuationem seriei. Hic, exempli gratia, libri sequentes instituuntur: *Ranae* ab Aristophane, *Historiarum pastoralium* Longus sive *Synoptica Evangeliorum* propositum.

Proscriptiones libri seriei
---------------------------

* Materialis publicitatis seriei ab anno 1920 ad 1924
* Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1920)Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1920)
* Foliolum quinque titulorum in lingua Russica (1920)Foliolum quinque titulorum in lingua Russica (1920)
* Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1921)Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1921)
* Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1924)Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1924)

Nota
----

1. ↑  Correspondentia inter Stephan Zweig et Antonium Kippenberg in apparatu libri seriei (Deutsches Literaturarchiv Marbach)
2. ↑  Annuntiatio libri seriei in *Börsenblatt des Deutschen Buchhandels.*
Charta Aranarum insularum
Prospectus in scopulos Aranarum insularum
Aranae Magnae: via ruralis cum muribus petrosis
**Aranae insulae** (Hibernice: *Oileáin Árann*; Anglice: *Aran Islands*) sunt tres insulae hibernicae Sinus Gallivensis Oceani Atlantici. Archipelagus in parte media-occidentali versus Hiberniae insulae iacet; ad Provinciam Connaciam et ad Comitatum Gallivensem Rei Publicae Hibernicae pertinet.

Altitudo maxima archipelagi est 123 m s.l.m, incolae sunt 1225 (anno 2006) et spissitudo 24,02 ab./km². *Cill Rónáin* / *Kilronan* est archipelagi vicus princeps.

Geographia
----------

Aranae insulae sunt:

* Arana Magna (Hibernice: *Árainn, Árainn Mhór, Inis Mór*; Anglice: *Inis Mór*)
* Arana Media (Hibernice: *Inis Meáin*; Anglice: *Inishmaan*)
* Arana Parva (Hibernice: *Inis Oírr*; Anglice: *Inisheer* )

Sermones
--------

Magna pars incolarum aranensium ibi Hibernice loquuntur et archipelagus ad aream Linguae Hibernicae (*Gaeltacht*) pertinet.

Cultura et periegesis
---------------------

Loca Aranae Magnae *Dún Aengus / Dún Aonghasa* et *Dún Dúchathair* sunt noti sitūs archaeologici Aetatis ferreae.

Cinematographia
---------------

Man of Aran (Latine: *Vir Aranensis*) est Pellicula documentaria de vita quotidiana in Insulis Aranis Roberti Iosephi Flaherty fabricatoris pellicularum Americani.

Notae
-----

1. ↑  Geographia ordine litterarum disposita, Volume 2 - Michel Antoine Baudrand apud Stephanum Michalet, 1681
2. ↑  De Hibernia et Antiquitatibus ejus, Disquisitiones. In quibus praeter ea quae de Hibernia antiqua explicantur, Mores et Consuetudines Hibernorum (etc.) Jacobus Ware, Grismond, 1654
3. ↑  Michaël Antonius Baudrand, Geographia, Parisiis, 1682, apud Stephanum Michalet, T. primus (apud Google books)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aranas insulas** spectant. |

* Aranae insulae in *Enciclopedia Britannica*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°7′0″N 9°42′0″W • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Encyclopædia Britannica |
Ara Pacis Augustae| Regio: | Regio IX |
| Genus aedificii: | altaria |
| Confectum seu sacratum: | 30 Ianuarii 9 a.C.n. |
| Patronus: | Senatus Romanus |
| Architectus: |  |
| 

 |

*Ara Pacis Augustae* in museo hodierno restituta
Sculptura septentrioni versa: senatores
Sculptura meridiei versa: Augustus cum familia
**Ara Pacis Augustae** (brevius *Ara Pacis*) fuit altaria Paci dicata, paci videlicet qua principe Augusto populus Romanus fruebatur. Aram aedificandam decrevit Senatus Romanus die 4 Iulii 13 a.C.n. post reditum Augusti ex Hispania et Gallia. Die 30 Ianuarii 9 a.C.n. in Campo Martio sacrata est.

Ara Pacis hodie visitanda est in museo huic rei dedicato, haud longe a situ primo distante, anno 2006 a Ricardo Meier architecto Americano constructo.

Descriptio
----------

Constructio altari similis habet circumcirca margines. Ara ipsa et parietes marmorei, quibus circumdata est, anno 1938 fragmentis effossis compositi iterum collocati sunt, non in situ primo, sed iuxta mausoleum Augusti eiusque familiae. Introitus arae cum in loco originali ad occidentem versus spectaret, ab anno 1938 contra ad meridiem versus est. Ita effectum est, ut latus arae, alieno loco erectae, processionem familiae imperatoris ostendens in conspectu mausolei vicini sit. Quattuor latera extera caelaminibus summo artificio factis exornata sunt. In dextro latere processio inaugurationis familiae principis et sacerdotum, in sinistro agmen populi et hostiarum ostenduntur. In parietibus anteriore et posteriore scaenae mythologicae valde laesae visuntur. Parietum lateralium partes interiores sertis ornatae sunt quae inter pulcherrima temporis Augustei numerantur.

Fontes
------

* *Res gestae Divi Augusti* 12 Textus
* Fasti Amiterni (*CIL* IX 4192)

Bibliographia
-------------

* Conlin, Diane Atnally. 1997. *The Artists of the Ara Pacis: The Process of Hellenization in Roman Relief Sculpture.* University of North Carolina Press
* Peter J. Holliday. 1990. Time, History, and Ritual on the Ara Pacis Augustae. *The Art Bulletin* 72:542-557.
* "Ara Pacis" in Samuel Ball Platner, *A Topographical Dictionary of Ancient Rome* (Londinii: Oxford University Press, 1929 ~ ~) pp. 30-32
* Rossini, Orietta 2006. *Ara Pacis*. Mediolani: Electa. ISBN 88-370-4379-1

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Aram Pacis Augustae** spectant. |

* Situs interretialis Musei Arae Pacis proprius.
* Ara Pacis apud Arachne.
* Thayer, William. Adnotationes Platner et Ashby. Situs interretialis Arae Pacis dicatus.
* Rhine, Charles S. "Ara Pacis Augustae."
* "Roman Power and Roman Imperial Sculpture."

Notae
-----

1. ↑  At etiam nostra aetate in omnibus fere descriptionibus ratio prima observatur, ut in subscriptionibus imaginum nostrarum videtur.
*Vide etiam paginam discretivam:* Lapponia (discretiva)


Wikidata Lapponia (Finnia)
Res apud Vicidata repertae:Lapponia (Finnia): insigneLapponia (Finnia): insigne
Regiones Finniae  
*Civitas*: Finnia  
*Locus*: 67°0′0″N 26°0′0″E  
*Nomen officiale*: Lappi  
https://www.lapinliitto.fi/sme/ Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Regional State Administrative Agency for Lapland  
*Territoria finitima*: Norrbotten County, Northern Ostrobothnia, Troms, Finmarchia, Regio Murmanica, Carelia, Troms og Finnmark
**Forma**

*Area*: 98 982.36 chiliometrum quadratum, 92 683.24 chiliometrum quadratum, 6 299.12 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Rovaniemi  
*Subdivisiones*: Kemi-Tornio sub-region, Rovaniemi sub-region
**Vita**

*Incolae*: 176 711  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+2, UTC+3  

**Commemoratio**

*Paean*: Kymmenen virran maa  

**Tabula aut despectus**

Lapponia (Finnia): situsLapponia (Finnia): situs
Loca provinciae Lapponiae
**Lapponia** (Finnice:*Lappi*, Suecice:*Lappland*) est provincia Finniae. In meridie finitur provincia Uloa, in occidente Suecia, in septentrione Norvegia, in oriente autem Russia. Pars Lapponiae est in Circulo Arctico. Municipium septentrionalissimum Finniae atque Unionis Europaeae, Utsioki in Lapponia est situm. Locus altissimum Finniae altitudine 1324 metrorum etiam in Lapponia situs est, in monte Halti, cuius autem summum est revera in Norvegia.

Municipia Lapponiae
-------------------

Communia Lapponiae. (*Ruotsi* Sueciam significat, *Norja* Norvegiam, *Venäjä* Russiam)
* Rovaniemi: 61 200
* Tornia: 22 400
* Kemi: 22 100
* Bellonia: 8 900
* Keminmaa: 8 500
* Kemiiarvi: 8 000
* Inari: 6 800
* Kittila: 6 500
* Tornea Superior: 4 400
* Ranua: 4 100
* Salla: 3 900
* Kolari: 3 900
* Pello: 3 700
* Posio: 3 600
* Simo: 3 300
* Tervola: 3 300
* Muonio: 2 400
* Enontekiö: 1 900
* Utsioki: 1 300
* Savukoski: 1 100
* Pelkosenniemi: 950

Pinacotheca
-----------

* Lapponia hiemeLapponia hieme
* Betulae in LapponiaBetulae in Lapponia
* Tarandus in LapponiaTarandus in Lapponia
* Castellum nivaleCastellum nivale

Provinciae Finniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Finnia Meridionalis · Finnia Occidentalis · Finnia Orientalis · Lapponia · Uloa · Alandia
*Index urbium · **Porta Finniae** · Index divisionum administrativarum* |
|  |
**Metempsychosis** (Graece μετεμψύχωσις), sive **animarum migratio,** est dogma reincarnationis similis, quod animam fere sed non semper post mortem in corpore in successione transmigrare docet. Nam non semper moriendum est in metempsychosis conferenti reincarnatione. Describitur in scripturis antiquis, praecipue Pythagorae ac Orphei, et non solum in philosophia Graecia, sed etiam ab Arthuro Schopenhauero, Curtio Gödel, et aliis philosophis recentioribus tractatur.

Excerpta scriptorum Romanorum de reincarnatione
-----------------------------------------------

**Gaius Iulius Caesar** (De bello Gallico VI 14,5) de druidis Gallicis scripsit:

In primis hoc volunt persuadere non interire animas, sed ab aliis post mortem transire ad alios, atque hoc maxime ad virtutem excitari putant metu mortis neglecto.
**Marcus Annaeus Lucanus** (Bellum Civile = Pharsalia I 458-462):

populi, quos despicit arctos, Felices errore suo [.. .] et ignavum rediturae parcere vitae.
**Titus Lucretius Carus** (III 776-783): 

Denique conubia ad Veneris partusque ferarum
esse animas praesto deridiculum esse videtur,
expectare inmortalis mortalia membra
innumero numero certareque praeproperanter
inter se quae prima potissimaque insinuetur;
si non forte ita sunt animarum foedera pacta,
ut quae prima volans advenerit insinuetur
prima neque inter se contendant viribus hilum.
**Publius Ovidius Naso** (Metamorphoses XV 158ff): 

morte carent animae semperque priore relicta,
sede novis domibus vivunt habitantque receptae
**L. Annaeus Seneca minor** (Epistulae morales ad Lucilium. 108,19):

At Pythagoras [.. .] esse dicebat et animorum commercium in alias atque alias formas transeuntium. Nulla, si illi credas, anima interit, ne cessat quidem nisi tempore exiguo, dum in aliud corpus transfunditur. [.. .] interim sceleris hominibus ac parricidii metum fecit, cum possent in parentis animam inscii incurrere et ferro morsuve violare, si in quo cognatus aliqui spiritus hospitaretur.
**Publius Vergilius Maro** (Aeneis VI 713-715): 

tum pater Anchises: "animae, quibus altera fato
corpora debentur, Lethaei ad fluminis undam
securos latices et longa oblivia potant."

Nexus interni
-------------

* Incarnatio
* Karma
* Orphismus
* Vita aeterna
* Vita post mortem

Notae
-----

1. 1 2  Ebbe Vilborg. *Norstedts svensk-latinska ordbok*. Editio secunda anni 2009.
2. ↑  Arthurus Schopenhauer, *Parerga und Paralipomena* (editio Eduard Grisebach), De Religione, pars 177.
3. ↑  Gödel Exhibition: Gödel's Century.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **metempsychosem** spectant (Reincarnation, Afterlife). |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Nils Muižnieks** (natus Angelopoli in California die 31 Ianuarii 1969) est causidicus et iurum humanorum defensor Lettoniae. Ex Aprili anno 2012 ad annum 2018 post Thomam Hammarberg, Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis est, iussu Conventus Parlamenti Consilii Europae.

Doctoratus in scientia politica ei concessus est ab Universitate Californiensi post finem eius studii baccalaureati summa cum laude in Universitate Princetoniensi. Erat praeses Commissionis Europaeae contra Rassismum et Intolerantiam (ab anno 2002 ad annum 2004) et Instituti Lettoniae pro Iuribus Humania (ab anno 1999 ad annum 2002)

Eius finis est studium et protectio iurum humanorum; de iuribus impuberum, mulierum, invaliditatis, asyli, hominum vulnerabilium, minoritatum, libertatis imprimendi, et iurum paris? ad situs interretiales.?

Notae
-----

1. ↑  "Muižnieks, American born Latvian, elected to top human rights post."

Nexus interni
-------------

* Consilium Europae
* Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis

Nexus externi
-------------

* Situs Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis