recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Proelium belli Caucasii, a Francisco Roubaud pictum
**Bellum Caucasium** (ab anno 1817 aut 1829 ad annum 1864) fuit bellum inter Imperium Russicum et varias gentes sub Imamatu Caucasi septentrionalis foederatas, ab incursione exercitus Russici inceptum, adiunctione harum regionarum montanarum finitum.

Ineunte saeculo XIX Imperium Russicum iam Regnum Kartli-Kakheti (unum ex regnorum Georgianorum) adiunxerat (1801–1810), ac nonnullos khanatus Transcaucios (Atropatenicos) (1805–1813). Nihilominus, inter terras nuper acquisitas et Russiam terrae iacebant gentium montanarum plerumque Islamicarum, quae fidelitatem in Russiam iuraverunt, sed de facto liberae erant. Hae gentes, deinde a Šamil ductae, vehementer cum exercitu Russico pugnaverunt. Post victoriam Russicam, aliquot centena milia Circassiae incolarum ex patria fugerunt aut fugati sunt.

Caucasus bellicosus fuit unus multorum locorum militiae seu exsilii multorum scriptorum russicorum. Leo Tolstoj Caucasensibus pugnatus suam narratiunculam «Captivus Caucaseus» scripsit. Michael Lermontov Сaucaso stans suam mythistoriam «Temporis nosti heros» scripsit et in certameni singulare occidet.

Bibliographia
-------------

* Potto, Vasilii. Кавказская война в отдельных очерках, эпизодах, легендах и биографиях. 5 volumina. Petropoli: 1887—1889.
* De Waal, Thomas. *The Caucasus: An Introduction*. Oxoniae: Oxford University Press, 2010.
Colore rubro: Imperium Austro-Hungaricum  
Colore subrubro: Civitates Austriae confoederatae  
 Colore viridi: neutra parte  
 Colore caeruleo: Civitates Prussiae confoederatae  
Colore caeruleo Berolino: Prussia  
 Colore flavo: Slesvicum et Holsatia
**Bellum Germanicum** (Bohemice: *Prusko-rakouská válka*, "Bellum Austro-Borussiacum"; Theodisce: *Deutscher Krieg*) anni 1866i fuit bellum inter Prussiam et Austriam. Austria duxit ligam Germanicam. Austria victa liga Germanica dissoluta est. Coepit die 14 Iunii atque die 23 Augusti finitum est.

Id in bello maioris momenti fuit quod milites Prussiae sclopeta habebant quae ignitionis acu praedita erant. Milites iis sclopetis pro rata temporis plura tela torquere poterant quam Austriaci vetustioribus sclopetis armati. 

Inter bellum Germanicum etiam in Italia bellum inter novum Regnum Italiae et Austria fuit, quod Bellum tertium de libertate italiana appellatum est. Proelium crudele apud Longosalissam commissum est anno 1866, de quo fit memoria in Museo urbis.

Pugnae
------

* Pugna apud Scalem
* Pugna apud Reginogradecium
* Proelium Gitmiacinense

Exercitus
---------

* Exercitus Austriae
Philippus Lippi: Sanctus Benedictus Maurum Placidum servare iussit, circa annum 1445. The National Gallery of Art, Vasingtoniae, DC.
Sanctus **Placidus Sublacensis** fuit discipulus Sancti Benedicti monachi. Solus vitae fons est secundus *Dialogorum* Gregorii Magni liber, in quo vitam Sancti Benedicti demonstrat. Secundum Gregorium Placidus, filius cuiusdam Tertulli patricii, iam puer ad monasterium Sublacense portatus et ibi Deo oblatus est, ut in Regula Benedicti provisum est. Notissimum est illud, quod in Gregorii dialogis de eo narratum est, cum Placidus in lacum delapsus a Sancto Mauro servatus est:

*Placidus puer, sancti viri monachus, ad hauriendam de lacu aquam egressus est. Qui vas, quod tenuerat, in aquam incaute submittens ipse quoque cadendo secutus est. Quem mox unda rapuit et paene ad unius sagittae cursum eum a terra introrsus traxit. Vir autem Dei intra cellam positus, hoc protinus agnovit et Maurum festine vocavit dicens: Frater Maure, curre, quia puer ille, qui ad hauriendam aquam perrexerat, in lacum cecidit, iamque eum longius unda trahit. Res mira et post Petrum Apostolum inusitata! Benedictione etenim postulata atque percepta ad Patris sui imperium concitus perrexit Maurus, atque usque ad eum locum quo ab unda deducebatur puer, per terram se ire existimans, super aquam cucurrit, eumque per capillos tenens, cursu rapido rediit.*
Quae narratio in specimen oboedientiae monasticae evasit. Verisimiliter Sanctum Benedictum anno 529 comitatus est, cum is Montem Casinum abiit, sed reliqua de Placido incerta sunt.

Una cum Sancto Mauro in Ecclesia Catholica Romana die 5 Octobris memoratur, a Benedictinis, Cisterciensibus et Trappistis die 15 Ianuarii.

Confusio cum Placido Martyre
----------------------------

Est Passio Sancti Placidi duodecimi saeculi, ut putatur, quae Placidum Sublacensem cum Placido Martyre in unum ponit. Quod ad iconographiam et venerationem sancti multum contulit. Commentarius Calendarii Romani anni 1969 autem statuit Sanctum Placidum a Placido martyre Siciliano distinguendum esse his diebus constare.

Notae
-----

1. ↑  Cap. 59, De filiis nobilium vel pauperum qui offeruntur.
2. ↑  Dialogi 2,2,7
3. ↑  vide Heiligenlexikon, sub voce "Placidus von Subiaco"
4. ↑  Calendarium Romanum (Libreria Editrice Vaticana 1969), p. 113

Nexus externi
-------------

* Gregorii Dialogorum liber II (vicifons, Latine)
* Placidus in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**
* San Placido monaco (Italiano)
**Declinatio secunda graeca** est declinatio linguae graecae antiquae, continens masculina neutraque nomina praecipue. Vocalis eius omicron est, qui thema cum casus nota coniungit, et ideo vocalis thematica appellatur (vocativo casu cum ε alternat) et ipsa declinatio 'declinatio thematica' dicitur.

Exituum tabula
--------------

***Masculina et feminina***

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  | **Singularis** | **Dualis** | **Pluralis**  |
| *Nominativus* | -ος | -ω | -οι |
| *Genitivus* | -ου | -οιν | -ων |
| *Dativus* | -ῳ | -οιν | -οις |
| *Accusativus* | -ον | -ω | -ους |
| *Vocativus* | -ε | -ω | -οι |
|

  

***Neutra***

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  | **Singularis** | **Dualis** | **Pluralis**  |
| *Nominativus* | -ον | -ω | -α |
| *Genitivus* | -ου | -οιν | -ων |
| *Dativus* | -ῳ | -οιν | -οις |
| *Accusativus* | -ον | -ω | -α |
| *Vocativus* | -ον | -ω | -α |
|

Nexus interni
-------------

* Declinationem primam linguae Graecae antiquae
* Declinationem tertiam linguae Graecae antiquae

Bibliographia
-------------

* (Anglice)
* 

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Gulielmus Wieben anno 2010
**Gulielmus Wieben**, (die 2 Iunii 1935 Hennstadii in vico Dithmarsiae natus est, die 13 Iunii 2019 in Hamburgo mortuus), praeco televisionarius, histrio, scriptor ab anno 1972. ad annum 1998 nuntios cottidianos celeberrimos televisionis Germanicae rettulit. Qui nuntii vulgo *Tagesschau* quasi *Conspectus diei* appellati a programmate primo vel potius vetustissimo stationum televisionariarum Germaniae (breviter *ARD*) emittuntur. Gulielmus Wieben itaque aliquot annos in Germania eorum, quos qui Anglice loquuntur *viros anchoraticos* appellant, princeps erat.

De vita Gulielmi Wieben
-----------------------

Gulielmus ruri natus a puero lingua Saxonica locutus adulescens Berolini in schola histrionum in honorem Maximi Reinhardt nominata arte histrionica institutus primum Bremae praeco radiophonicus erat. Mox autem Hamburgum ad *Conspectum diei* avocatus anno 1974. die undetricesimo mensis Iunii primum nuntios televisionarios recitavit. Anno 1983 vir elegantissimus praemio affectus est, ut quo eodem anno nemo pulchriores cincturas circa collum ligasset. Tum maxima iam celebritate affectus anno 1985. in carmen *Jeanny* inscriptum, quo carmine Falco cantator Austriacus de puella voluptatis causa occisa cecinit, nuntios fictivos inseruit. Inde ab anno 1998. Wieben senex otiosus libros Saxonicos componere et ex suis aliorumque operibus Saxonicis publice recitare solet. Nuper ab actrice Hamburgica Inga Meysel patefactum est Gulielmum Wieben inter pedicones esse numerandum, cum *Equidem* inquit *amicos nisi molles non habeo. Quae cum Gulielmo Wieben libenter itinera facere soleo!*

Bibliographia
-------------

* Klaus Raab, "Zum Tod von Wilhelm Wieben: In allen Wohnzimmern zu Hause" in *Der Spiegel* (13 Iunii 2019)

Nexus externi
-------------

* Dorit Koch, "Kein Schnee von gestern: Wilhelm Wieben wird 70" (2 Iunii 2005) apud *NTV*
Hispania antiqua circa 100 a.C.n.
**Bellum Sertorianum** (80-72 a.C.n.) fuit pars bellorum civilium Romanorum. Hoc bellum in Hispania gestum est inter ultimum ducem Marianae factionis, Quintum Sertorium, qui non tantum reliquias popularium partium sed etiam multas civitates Ibericas quos dominationem Romanam aegre ferentes ad sese converterat, ex una parte et Syllanos duces a senatu Romano adversus eum missos, Quintum Caecilium Metellum Pium et Gnaeum Pompeium Magnum, ex altera parte. Calliditate et nova belli ratione Sertorius adversarios diu male mulcavit ; postquam vero a legato suo, Marco Perperna Veientone, fraude occisus est Pompeius facile victor finem bello imposuit.

Fontes
------

* Appianus, primo libro *Bellorum civilium* 505-538.
* Plutarchus, *Sertorius*
	+ *Pompeius* 17-20.

Si vis plura legere
-------------------

* Félix García Morá, *Un episodio de la Hispania republicana : la guerra de Sertorio : planteamientos iniciales*, Universidad de Granada, 1991. ISBN 84-338-1308-0 (Dissertatio academica)
* Christoforus Konrad, *Plutarch's Sertorius: A Historical Commentary.* Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1994. Recensio critica
* Adolphus Schulten, *Sertorius*, Lipsiae, 1926. Recensio critica
* P Spann, *Quintus Sertorius and the legacy of Sulla*, The University of Arkansas press, 1987. Recensio critica
Noë ebrius nudusque a filiis tectus est. Singula res e Chronicis Norimbergensibus
**Noë** seu **Noach** decimum ultimumque patriarcharum Hebraicorum ante diluvium fuisse narrat Liber Genesis cap. 6–10 Bibliorum; cum filiis suis arcam construxisse diluvioque cum uxore et sex hominibus aliis supervixisse.

Biblia Noëm virum iustum, qui cum Deo ambularet, in mundo corrupto maloque describunt. Noë arcam ingentissimam aedificare et pares suos admonere Deus iussit, quia homines non oboedientes perdere consilium inierat.

Filii Nois fuerunt Sem, Cham et Iapheth.

Quamquam hodie nonnumquam vita Nois dubitatur, narrationes multae de diluviis immanibus in partibus diversis Terrae sunt, et nonnulli scriptores Biblici nomen Noëm commemorant.

Etiam consideravit Noëm, arcam et diluvium Iesus Christus, qui tempora Nois et res futuras comparavit, dicens:

Sicut autem in diebus Noë ita erit et adventus Filii hominis corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro corruperat viam suam super terram dixit ad Noë finis universae carnis venit coram me repleta est terra iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra et sicut factum est in diebus Noë ita erit et in diebus Filii hominis edebant et bibebant uxores ducebant et dabantur ad nuptias usque in diem qua intravit Noë in arcam et venit diluvium et perdidit omnes sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes nubentes et nuptum tradentes usque ad eum diem quo introivit in arcam Noë et non cognoverunt donec venit diluvium et tulit omnes ita erit et adventus Filii hominis tunc duo erunt in agro unus adsumetur et unus relinquetur duae erunt molentes in unum una adsumetur et altera relinquetur duo in agro unus adsumetur et alter relinquetur respondentes dicunt illi ubi Domine duae molentes in mola una adsumetur et una relinquetur. (Mat. 24, 37–41, Biblia Sacra Vulgata)

In Alcorano
-----------

Apud Machometanos quoque *Nūḥ* (نوح), id est Noë, unus ex prophetis religionis unius Dei habetur. Nomen eius enim in Alcorano saepe reperitur, atque caput septingesimum primum huius libri *Surat nuh* (Caput Nois) appellatur.

In mythologia
-------------

Multi mythi in orbe terrarum de diluvio loquuntur, praesertim epos Gilgami, quae in Mesopotamia ante narrationem Biblicam scripta est.

Pelliculae
----------

* 2014 - *Noah*

Notae
-----

1. ↑  "Noe" vel "Noë", indecl. in editionibus vulgatis libri Genesis; "Noi" cas. nom. "Nois" cas. gen. (col. 85 apud *Google Books*); "Noëm" cas. accus. (p. 146 apud *Google Books*) et saepe
2. ↑  "Noach", indecl. (tabula 1 ad principium apud *Google Books*); "Noachi" cas. gen. (p. 99 caput) (p. 15 apud *Google Books*) et saepe; "Noachis" cas. gen. (p. 13 apud *Google Books*) et saepe

Nexus interni
-------------

* Filii Nois

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Noë** spectant. |
**Bellum Balcanicum Secundum** anno 1913 inter Foedus Balcanicum (i.e. Serbiam, Graeciam, Montem Nigrum) atque Romaniam et postea Imperium Ottomancicum ex una et Bulgaria ex altera parte pugnatum est.

Causae Belli
------------

fines in Balcania post Bellum Balcanicum Secundum
Inter Bellum Balcanicum Primum anno 1912 Serbia, Graecia, Bulgaria Mons Nigerque contra Imperium Ottomanicum vicerant atque coegerant, ut terram eius Balcaniae eis cederet. Sic Foedere Londinii stipulatum est. Sed mox victores, praecipue Serbia et Bulgaria acerrime inter se iurgaverunt de praeda dividenda. Itaque Serbia et Graecia foedus contra Bulgariam inierunt. Bulgaria autem die 29 Iunii 1913 inimicos sine indictione belli aggressa est. Die 15 Iulii Romania, 20 Iulii Imperium Ottomanicum, quod terras paulo antea amissas recepturum sperabat, Bulgariae bellum indixit.

Pugnae
------

Quae autem celeriter multitudine hostium victa est: Dacoromani ad Sofiam caput accesserunt, Turci Hadranopolin expugnaverunt, Graeci apud Cilcem vicerunt.

Pax
---

Balcania post Bellum Balcanicum Secundum
Die 10 Augusti 1913 Pax Bucarestae signatum est. Bulgaria omnes paene regiones Bello Primo Balcanico adeptas victoribus cedere coacta est.
Bellum Italicum-Turcicum
**Bellum Italo-Turcicum** anno 1911/1912 inter Regnum Italiae et Imperium Ottomanicum de Cyrenaica et Tripolitania gestum est.

Causae
------

Ut a difficultatibus internis attentionem Italianorum averteret et ut hominibus, qui Italiam exire vellent, novam patriam daret, praeses ministrorum Italiae Ioannes Giolitti consilium cepit Libyae expugnandae, quae terra adhuc ad Imperium Ottomanicum pertinebat, praesertim, cum Turcia ei infirmissima videretur. Itaque die 26 Septembris a Sultano Mahometo V flagitavit, ut provincias Libyae cederet. Quod cum Sultanus recusavisset, Italia Imperio Ottomanico die 29 Septembris 1911 bellum indixit.

Pugnae
------

Milites Italiani in Hesperidibus pugnantes
Et navibus (ad oram Albaniae atque in Mari Rubro) et peditibus in Libya pugnatum est. Nam iam die 4 Octobris Italiani in Libyam naves apulerunt et urbem Tobruk expugnaverunt. Italiani recentioribus armis pugnaverunt et celeriter oram Libyae expugnaverunt. Die 14 Octobris exercitus Italicus Hesperides urbem cepit. Sed et Turci, inter quos et Mustapha Cemal Pasha erat, et incolae Libyae aggressoribus resistebant, quorum Italiani multos necabant. Die 5 Novembris Italia Libyam ad terram suam adiecit. Die 18 Aprilis 1912 naves cataphractae Italiae Dardanellarum munitiones aggrediebantur, mense Maio milites eius insulam Rhodum occupabant. Tum Turci, quibus Foedus Balcanicum, i.e. Serbia, Graecia, Bulgaria et Mons Niger bellum minabatur, pacem petebant.

Pax
---

Die 18 Octobris 1912 in oppido Ouchy apud Lausonium pax signatum est:

* Turcia ad cedendas provincias Tripolitaniam et Cyrenaicam coacta est.
* Italia et Dodecanesum occupavit.

Nexus externi
-------------

* Pagina de Bello Italico-Turcico (lingua Anglica)
Wikidata Gulielmus Walker
Res apud Vicidata repertae:Gulielmus Walker: imagoGulielmus Walker: imago
*Nativitas*: 16 Aprilis 1951; Fairbanks  
*Patria*: Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: William Martin Walker
**Officium**

*Officium*: Governor of Alaska  
*Munus*: Causidicus, politicus  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis  
*Religio*: Religio Christiana
**Familia**

*Genitores*: Ed Walker;   

**Gulielmus Walker**, vulgo praenominibus plenis *William Martin* sed saepius *Bill Walker* (Fairbanks in urbe die 16 Aprilis 1951 natus) est politicus Alascae.

Patre Eduardo(en) milite haud ignobili et aedificatore, Gulielmus Walker in urbibus modestis Delta Junction et Valdez Alascae educatus est. Alumnus est collegii Lewis et Clark Portlandiae in urbe et scholae iuris Universitatis Freti Pugetensis. Praefectus urbi Valdez annis 1979 et 1980 meruit. Olim factionis republicanae sodalis, officium gubernatoris civitatis liber factionum anno 2014 petivit, candidato democratico Byron Mallott se cum eo iungente ut officium gubernatoris vicarii(en) peteret, ambobus victoribus.

Bibliographia
-------------

* Richard Mauer, "It's official: Walker-Mallott will take on Parnell-Sullivan in bid for Alaska governor" in *Anchorage Daily News* (2 Septembris 2014/2016)

Gubernatores Alascae 1959–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Gulielmus Egan 1959 • Gualterus Hickel 1966 • Keith Miller 1969 • Gulielmus Egan 1970 • Jay Hammond 1974 • Gulielmus Sheffield 1982 • Stephanus Cowper 1986 • Gualterus Hickel1990 • Antonius Knowles 1994 • Franciscus Murkowski 2002 • Sarah Palin 2006 • Ioannes Parnell 2009 • Gulielmus Walker 2014 • Michael Dunleavy 2018
*Opus geopoliticum • Porta Civitatum Foederatarum • Gubernatores civitatum in Civitatibus Foederatis • Index Gubernatorum Alascae**Capsae cognatae:* Gubernatores districtus et territorii Alascae 1884–1959 |
|  |
Effigies "Billy Waters" anno fere 1815 confecta, Davide Wilkie adscripta
**Gulielmus** et communiter **Billy Waters** (natus anno fere 1778; Londinii anno 1823 mortuus), origine incerto sed niger, olim in classi Britannica nauta, fuit ioculator et violinista qui in viis urbanis Londinii iuxta theatra cantitabat. In imagine satyrica a Georgio Cruikshank picta visus est (1819), personatusque est dum etiam vivit in ludo scaenico Gulielmo Thomasso Moncrieff titulo *Tom and Jerry, or Life in London* (1821). Anno 1823 pauper et aegrotans in ergasterio paroeciae S. Aegidii mortuus est. Carmen populare de eius obitu sic citatur:

"The New Union Club": pictura satyrica Georgii Cruikshank, 1819
*Thus poor Black Billy's made his will:*
*His property was small, good lack,*
*For till the day death did him kill*
*His house he carried on his back.*
*The Adelphi now may say alas!*
*And to his memory raise a stone:*
*Their gold will be exchanged for brass,*
*Since poor Black Billy's dead and gone.*
"Billy Waters" figura fictilis (Museum et Pinacotheca Derbiensis)

Effigies fictiles
-----------------

Effigies Billy Waters in officinibus variis saeculo XIX factae sunt, et praecipue in comitatibus Staffordiensi et Derbiensi. Talis effigies Derbiae apud *Stevenson & Hancock* inter annos fere 1825 et 1848 confecta hodie in Museo Derbiensi ostentatur (vide imaginem nostram); alia, anno ut videtur 1862 confecta, Londinii in Museo Victoriae et Alberti.

Notae
-----

1. ↑  Catalogus Musei Victoriae et Alberti
**Defectio solis** die 4 Septembris 1187 visa est totalis, saro 102, hora media a.m. 11:52:36, duratione 4m 5s, zona media 42°48′N 31°30′E﻿ / ﻿42.8°N 31.5°E﻿ / 42.8; 31.5, magnitudine 1.0585, zona 267 km lata. Defectio Constantinopoli visa est regnante Isaacio Angelo. Nicetas Choniates sic phaenomenon describit:

Ἐγένοντο δὲ καὶ διοσημίαι τηνικαῦτα· ἡμέρας γὰρ ἀστέρες ἐφάνησαν καὶ ὁ ἀὴρ ταραχώδης ὤφθη καὶ περὶ τὸν ἥλιον πάθη τινὰ συμβεβήκασιν, ἅ φασιν ἅλωνας, ὡς μηδὲ τοῦτον καθαρὸν καὶ ἀθόλωτον, ἀλλ᾿ ὠχρότερον ἀποδισκεύειν τὸ φῶς.
Tum quoque ostenta apparuerunt: nam stellae interdiu sunt conspectae; aer turbulentus fuit; circuli quas areas vocant Solem ambiverunt, unde lumen eius non purum sed pallidius emicuit.
Nicetas hanc rem accidisse adseverat quo tempore Isaacius Angelus usurpationem Alexii Branae aegre supportavit: imperatorem partim a Conrado Montisferratensi suasum, partim omine defectionis, exercitum suum ad proelium faciendum incitavit quo Alexius Branas debellatus et captus est. Nicetas errat: Alexio Brana iam antehac capto et mortuo Conradus ad Tyrum properaverat et die 14 Iulii 1187 advenerat. Sed mense Septembri 1187, defectione fortasse motus, Isaacius aliam expeditionem incepit contra Petrum et Asen Vlachos qui novas res in Bulgaria movebant.

Notae
-----

1. ↑  Nicetas Choniates, *Historia* p. 384 van Dieten (versio Hieronymi Wolfii)

Bibliographia
-------------

* Th. von Oppolzer, *Canon der Finsternisse*. Vindobonae, 1887

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
Wikidata Campus Asperus
Res apud Vicidata repertae:Campus Asperus: insigneCampus Asperus: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 41°29′30″N 4°11′40″W  
*Numerus incolarum*: 1 042  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Campaspero
**Gestio**

*Praefectus*: Julio César García Hernando  
*Procuratio superior*: Provincia Vallisoletana  

**Geographia**

*Superficies*: 46.56 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bahabón, Cogeces del Monte, Langayo, Torre de Peñafiel, Fompedraza, Canalejas de Peñafiel, Olombrada, Cuéllar  

**Tabula aut despectus**

Campus Asperus: situsCampus Asperus: situs
**Campus Asperus** (Hispanice *Campaspero*) est vicus situs in Hispania, in provincia Vallisoletana aut Vallisoleti, communitas Castellae et Legionis.

Patronus eius vici Sanctus Dominicus Guzmanii est. Dies ei dicatus aut consacratus est octavus dies mensi Augusti.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°29′30″N 4°11′40″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty |
Wikidata Campus Longus (Romania)
Res apud Vicidata repertae:Campus Longus (Romania): insigneCampus Longus (Romania): insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°16′30″N 25°3′0″E  
*Numerus incolarum*: 27 574  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Câmpulung
**Gestio**

*Praefectus*: Elena Valerica Lăsconi  
*Procuratio superior*: Argeș  

**Geographia**

*Superficies*: 11.7 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Suessones, Popovo Municipality  

**Tabula aut despectus**

Campus Longus (Romania): situsCampus Longus (Romania): situs
Situs Campi Longi in circulo Arges
Campus Longus anno 1906
**Campus Longus** (Dacoromanice *Câmpulung*, Germanice *Langenau*) oppidum Dacoromanicum in circulo Argeș est. Ad oppidum etiam vicus Valea Rumâneștilor pertinet.

Historia
--------

Oppidum Campus Longus, conditum a colonis Germanicis, anno 1300 nomine "Campus Longus" primo in actis descriptum est et deinde ad Valachiam pertinuit et ab anno 1861 pars Romaniae est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 31.767 homines vixerunt, inter eos 29.221 Dacoromani, 570 Zingari atque 5 Germani vixerunt..

Incolae noti
------------

* Constantinus Ioannes Parhon (1874 - 1969), politicorum peritus et medicus Dacoromanus

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Campum Longum** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Campi Longi (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Museum Romano-Germanicum
Museum quod appellatur ***Römisch-Germanisches Museum der Stadt Köln*** (Museum Romano-Germanicum urbis Coloniae Agrippinae) est praeclarum museum in Colonia Agrippina. Suum initium fuit anno 1974. Super tesselatum villae Romanae aetatis pavimentum est novum aedificium prope meridianam portam ecclesiae principalis ortum, ad meliorem extollendum (explicandumque) Romana et Merovinga saecula. Aedificii fora in mosaico Dionysii fabulas pictas rerum caelestium iam videmus.

Iuxta pavimentum monumentum veterani quintae legionis Alaudae, Lucii Poblicii, et ipsum et fortasse suos admirarmur media in parte aediculae togatum.

Multae res contingentes ad cotidianum vivere et mori: bibendi, edendi, cenandi, coquendi, cum liberis ludendi, cum hostibus pugnandi et maximi momenti tunc sicut hodie, non feminis solis, se ipsam pulceriorem faciendi invenias. Nummi Romani quoque adsunt. Nec carrum reconstructum antiquissimum quo usus erat cursui publico nec mosaicum philosophorum obliviscamur.

Pinacotheca
-----------

* Caput mormoreum Liviae Drusillae senis, saeculo ICaput mormoreum Liviae Drusillae senis, saeculo I

Alia vicipaediae incepta
------------------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Museum Romano-Germanicum urbis Coloniae Agrippinae** spectant. |

Nexus externus
--------------

* Musei pagina **(Germanice, Anglice)**
Franciscus a Sancto Laurentio.
**Franciscus a Sancto Laurentio** (in saeculo: **Franciscus Euba y Gorroño**) (natus die 25 Iulii 1889 Amorebieta in Hispania; obiit Alcázar de San Juan die 26 Iulii 1936) sacerdos professus Ordinis Sanctissimae Trinitatis fuit. Die 12 mensis Novembris, anno 1908, sollemnibus Deo votis se adstrinxit; die vero 23 mensis Decembris, anno 1911, Gienni, quam urbem Hispani vulgo Jaén appellant, sacerdotio insignitus est. Cum autem die 21 mensis Iulii, anno 1936, portas eius asceterii, in oppido Alcázar de San Juan, armatorum turba petiisset, iudex quidam municipii, militibus comitantibus, cunctis sodalibus imperavit ut se sequerentur, quos quidem in carcerem ad tempus ipse deduceret. Ita trinitarii, nocturno tempore inter diem 26 et diem 27 eiusdem mensis, cum in eo carcere iaceret, a militibus provocatus, una cum quattuor ceteris sacerdotibus ignivoma manuballista prostratus est.

Cui manipulo Martyrum Domus Sanctissimae Trinitatis, in oppido, quod Hispani vulgo Alcázar de San Juan appellant, etiam praeerat Hermenegildus ab Assumptione, Bonaventura a Sancta Catharina, Placidus a Iesu, Antonius a Iesu Maria et Stephanus a Sancto Iosepho.

Nexus interni
-------------

* Ordo Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum
* Bellum civile Hispanicum

Notae
-----

1. ↑  Acta Apostolicae Sedis (AAS), *Beatificationis seu Declarationis Martyrii Servorum Dei Hermenegildi ab Assumptione et V Sociorum, ex Ordine Sanctissimae Trinitatis (1936)*, vol. CV, n. 6 (2013), 518.
2. ↑  AAS, vol. CV, n. 6 (2013), 517.
3. ↑  AAS, vol. CV, n. 6 (2013), 517.
Wikidata Topoloveni
Res apud Vicidata repertae:Topoloveni: insigneTopoloveni: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 44°48′25″N 25°5′2″E  
*Numerus incolarum*: 9 373  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Gheorghiță Boțârcă  
*Procuratio superior*: Argeș  

**Geographia**

*Superficies*: 33.84 chiliometrum quadratum  

Situs Topoloveni in circulo Arges
**Topoloveni** oppidum Dacoromanicum in circulo Argeș est. Ad oppidum etiam vici Boțârcani, Crintești, Gorănești atque Țigănești pertinent.

Historia
--------

Topoloveni die 19 Iunii 1421 primo in actis descriptum est et tum ad principatum Valachiae pertinuit. Ab anno 1872 Topoleni per lineam ferroviariam a Bucaresta ad Piteşti melius cum aliis oppidis coniunctum est. Anno 1968 vicus oppidum nominatum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 10.219 homines vixerunt, inter eos 9.878 Dacoromani atque 34 Zingari, vixerunt..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Topoloveni** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Topoloveni (Dacoromanice)

Notae
-----

1. ↑  topovoleni.ro
2. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Anglice ***Snail mail***, Theodisce ***Schneckenpost*** (Latine possumus "cursus cochlearum" dicere) sunt nomina dysphemistica, ex cochlea propter tarditatem suam appellata, ut litteras cursu publico latas significent. Locutio moram inter litteras missas et eas receptas significat, prae mittendo recipendoque prope subito in cursu electronico. Neutro *cursus publicus* appellatur.

Terminologia similis decennio 184 usa est cursum publicum cum telegrapham novam comparare. Dixit *North American* Philadelphiae in hoc modo: "Nundinae in litteris euntibus ut cochlea non iam dependebuntur."

Anno 1970 usus locutionis exactae est auctori Arnoldi Lobel in mythistoria sua "The Letter" in libro *Frog and Toad are Friends*, in quo Frog litteras ad Snail dat ut ad Toad prodeat, sed Snail post quattuor dies prodet.

In autem sensu cum cursu electronico comparando, Jim Rutt ipsum creavisse mense Ian 1981 locutionem postulat.

Notae
-----

1. ↑  Howe, Daniel Walker (2007). *What Hath God Wrought: The Transformation of America, 1815-1848*. Oxford University Press. ISBN 978-0195392432
2. ↑  Rutt, Jim (22 Iun 1999). "IP: Rutt Report #1 - An Introduction". *interesting-people.org*
3. ↑  "Lifeboat Foundation Bios: Jim Rutt". *Lifeboat Foundation*
Zerum absolutum in thermometris
**Zerum absolutum** est temperatura thermodynamica {\displaystyle T=0} ubi secundum mechanicam quanticam omnes res in infimo energiae statu inveniuntur. Cum gas ideale in vaso macroscopico tenetur, zero absoluto omnes gasi motus omnino desinunt, et zerum energiae habetur. 

Secundum tertium axioma thermodynamicum, zero temperaturae absoluto entropia S quoque habetur zerum. Quamobrem in statu aequilibrii nullum systema thermodynamicum zerum attingi potest temperaturae. Definitioni autem temperaturae thermodynamicae, energia U interna, 

{\displaystyle T=\left({\frac {\partial U}{\partial S}}\right)\_{V,N\_{1},...}}
parito cum status extra aequilibrium habentur, temperaturae et positiva et zerum et negativae haberi possunt.

Bibliographia
-------------

* Mendelssohn, Kurt. *The quest for absolute zero; the meaning of low temperature physics.* Novi Eboraci, McGraw-Hill, 1966.

Notae
-----

1. ↑  Nomen latinum ex aliis linguis confectum est.

Nexus interni
-------------

* Kelvin (unitas)
* Superfluidum
* Superconductrum
Curia in Zeulenroda
**Zeulenroda-Triebes** oppidum incolarum 17 milium est in oriente Thuringiae, in Germania situm, in Circulo Greiz.

Historia
--------

Mentio prima sub nomine *Zulenrode* anno 1325 facta est, cum fundatum erat oppidum ad Montes lapidis sectilis Thuringienses in compito viarum commercialium in Bohemiam et Regnum Francorum ducentium. Privilegia urbana anno 1438 concessa sunt et negotiationum focus magnus fiebat. Anno 1492 Henricus Gerapolitanus oppidum tamquam pignus genero Graeciam Variscorum incolenti transtulit. Usque annum 1918 oppidum in Principatu Rusae lineae maioris fuit, antequam anno 1920 in Thuringiam integraretur. Non solum Bellum rusticum Germanicum sed etiam Bellum triginta annorum multa damna afferebant. Anno 1700 oppidum denuo efflorebat.

Quaestus
--------

Instrumenta varia fabricabantur in Zeulenroda, maximi momenti autem fuit tibialium linteorumque fabricatio cuius sodalitates anno 1774 coalescebant. Technicam omnem ipsi in situ excogitaverunt arte tignaria exquisita et cummis tractatione auxiliantibus. Supellectiles multae et variae quoque hic confectae sunt.

Res aspectabiliores
-------------------

Incendiis multis (e.g. annis 1790 et 1818) multa aedificia historica demolita sunt. Plateam centralem nundinarum in genere Classico reconstruxerunt, anno 1820 Ecclesiam Trinitatis, anno 1828 curiam perpulcram cum turri 38 metrorum et statua Themidis in fastigio. Anno 1969 aquae salientes advenerunt cum statua carparum viri qui dicitur.

In museo urbano clarant regionis historiam, quaestus, mores, cultum civilem. Excursiones migratoriae hinc fieri possunt in silvas Rabensleite, in lacum structilem Zeulenroda, in saltus Pöllwitzer Wald.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Zeulenroda-Triebes** spectant. |

* Situs proprius
**Codex neuralis** est modus quo data neurologiae sensús aliorumque in cerebro a retibus neuronorum repraesentantur. Finis maior studii codicis est invenire relationem inter stimulum et responsum neuralem singularis aut summae et relationem inter agitationem electricam neuronum in summa. Creditur neurones in codicem reddere data et digitalia et continua.

Breviarium
----------

Neurones sunt notabiles inter cellulas corporis ob facilitatem signorum mittendorum trans spatia longa. Pulsibus electricis, nomine potentia actionis, generandis agunt. Hi pulsus, vulgo spicae, per fibras neurales eunt. Neurones sensús activitas ordinis spicae in textibus temporalibus variis mittendis mutant.

Nota
----

1. ↑  Brown, EN; Kass RE, et Mitra PP (2004). "Multiple neural spike train data analysis: state-of-the-art and future challenges". *Nature Neuroscience* **7**: 456-61
2. ↑  Spike arrival times: A highly efficient coding scheme for neural networks, SJ Thorpe - Parallel processing in neural systems, 1990

Nexus interni
-------------

* Neuron
Wikidata Perfectus Yasay
Res apud Vicidata repertae:Perfectus Yasay: imagoPerfectus Yasay: imago
*Nativitas*: 27 Ianuarii 1947; Kidapawan  
*Obitus*: 12 Iunii 2020; San Juan  
*Patria*: Philippinae  

**Officium**

*Officium*: chairperson, Secretary of Foreign Affairs  
*Munus*: Negotiator, Causidicus, politicus  
*Patronus*: Banco Filipino
**Consociatio**

*Factio*: Bangon Pilipinas Party  
*Religio*: Religio Christiana
**Perfectus Yasay**, Anglice plenius *Perfecto Rivas Yasay, Jr.* (in urbe Kidapawan insulae Mindanao natus die 27 Ianuarii 1947; mortuus die 12 Iunii 2020) fuit iuris consultus et politicus Philippinarum. A praeside futuro Roderico Duterte propositus est die 31 Maii 2016 ad munus secretarii rerum externarum patriae ad interim, eodem munere post menses duodecim Alano Cayetano, candidato officii praesidis vicarii, reservato. Quod officium die 30 Iunii 2016 suscepit.

Perfectus Yasay alumnus est Universitatis Centralis Philippinarum in urbe Iloilo, ubi scientiae politicae studuit, Universitatis Philippinarum ubi iurisprudentiae, Athenaei Manilensis ubi rebus commercialibus. Officium praesidis vicarii anno 2010 petivit.

Nexus externi
-------------

* "Yasay accepts Duterte offer to be acting DFA chief" (18/22 Maii 2016) apud *Rappler*

Secretarii rerum externarum Philippinenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Elpidius Quirino 1946 • Ioachim Michael Elizalde 1948 • Carolus P. Romulo 1950 • Ioachim Michael Elizalde 1952 • Carolus P. Garcia 1953 • Felixberto M. Serrano 1957 • Emmanuel Pelaez 1961 • Salvator P. López 1963 • Carolus P. Romulo 1963 • Maurus Mendez 1964 • Narcissus Ramos 1965 • Carolus P. Romulo 1968 • Manuel Collantes 1984 • Arthurus M. Tolentino 1984 • Pacificus A. Castro 1985 • Salvator Laurel 1986 • Manuel Yan 1987 • Radulphus S. Manglapus 1987 • Robertus Romulo 1992 • Dominicus Siazon 1995 • Teofisto Guingona 2001 • Blas Ople 2002 • Franklin Ebdalin 2003 • Delia Albert 2003 • Albertus Romulo 2004 • Albertus del Rosario 2011 • Alanus Petrus Cayetano 2017 • Theodorus Locsin 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Philippinarum |
|  |
**Censorius Datianus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus Romanus saeculi quarti fuit.

Origo et iuventus
-----------------

Pater eius servus thermarum Antiochiae fuit. Ipse Christianus erat et primo notarius factus est. Fuit amicus Libanii oratoris, qui aliquas litteras ad eum dedit. Antiochiae et domus atque villae ei fuerunt, urbem pulcherrimis aedificiis ornavit.

Res gestae
----------

Anno 345 comes consiliarius Constantii II litteras ad Athanasium episcopum Alexandriae ab Arianis pulsum scripsit, ut is in patriam reverteret. Anno 351 inter iudices fuit, qui Photinum episcopum haeresiae damnaverunt.

Cursus honorum
--------------

Datianus, qui interim *patricius* et senator factus erat, anno 358 consulatum gessit, una cum Neratio Cereali. Anno 364 comes Ioviani imperatoris erat. Post annum 365 nullum nuntium de eo habemus.

Notae
-----

1. ↑  Libanius, ep. 81
2. ↑  Libanius, Or. XLII 24-25
3. ↑  Libanius, ep. 114; 1033
4. ↑  Athanasius, Historia Arianorum 22
5. ↑  Epiphanius, Panarion sive Contra haereses 71
6. ↑  Philostorgius, Historia Ecclesiae, VIII 8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Imp. Caesar Flavius Iulius Constantius Augustus IX et Flavius Claudius Iulianus Caesar II**  |  **Consul** 358cumNeratio Cereali | Successores: **Flavius Eusebius et Flavius Hypatius**  |
Actaeon in cervum mutatur et a suis canibus lacessitur (Fons in palatio Casertino)
**Actaeon** (Ἀκταίων) in mythologia Graeca est filius pastoris Aristaei et Autonoes, per patrem nepos dei Apollinis, per matrem nepos Cadmi, Thebarum conditoris, et pronepos dei Martis. A centauro Chirone in Boeotia educatus esse perhibetur.

Fabula
------

Actaeon canibus suis laceratus in lecytho Attico pictus. Circa 475 a.C.n. (In Musaeo archeologico Atheniensi)
Venatu maxime gaudebat Actaeon atque etiam parem esse Artemidi/Dianae, venatrici deae, sese iactavisse putatur, quae causa fortasse irae divinae fuit. Quondam enim, cum venaretur, in Dianam forte sine veste in fonte lavantem incidit. Pudicitia laesa, ne quae viderat aliis narraret, dea eum aqua aspersit ac sic in cervi speciem mutavit. Tum a suis canibus miserrimus Actaeon laceratus est. Si cupis nomina canum cognoscere, lege vel Ovidium vel Hyginum, qui eorum paene quinquaginta nomina nobis tradiderunt.

De interpretatione
------------------

Tam antiquis quam modernis temporibus haec fabula a pictoribus sculptoribusque saepe retractata est, cuius significatio antiqua profanos homines monere voluisse videtur, caverent nimiam et praematuram curiositatem erga divinum. Ita saltem sectatores deae Aegyptiacae Isidis eam interpretati videntur : bis enim in domu Pompeiana Octavii Quartionis Diana et Actaeon in parietibus picti videntur, quae domus etiam sacellum Isidi consecratum necnon sigilla ad religionem Aegyptiam pertinentia continebat. Item notissima est sculptura ab Apuleio secundo libro mythistoriae suae *Metamorphoseon* descripta, quae atrium nobilis feminae Thessalicae ornabat. Illa mythistoria initiis Lucii et mysteriis deae Isidis coronatur : nisi enim initiis praeparatus nemo impune ad sacra religionis adire potest.

Simili modo Cadmos in Euripideis *Bacchis* Pentheun deum esse Dionysum negantem monet ne idem patiatur atque Actaeon, materterae filius. Quam monitionem eventus confirmavit quoniam vivi Penthei corpus a Bacchabus discerptum est.

Fontes
------

 Diana e balneo, a pictore Francogallico Francisco Boucher anno 1742 picta. (Musaeum Louvre)
* Euripides, *Bacchae* 230, 337-342; 1227, 1291
* Ovidius,libro tertio *Metamorphoseon*, 138-251.
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 180-181.
* Apuleius de *Asino aureo* libro secundo capite quarto.

Si vis plura legere
-------------------

* G. Sauron, *Les Décors privés des romains*, 2009, pp260-276.

Nexus externi
-------------

* Imagines Actaeonis in *Musaeo Iconographico Warburgiano*

Actaeon in Dianam et nymphas nudas incurrit. Tabula a Titiano picta.
* Octavii Quartionis domus (Anglice)

Notae
-----

1. ↑  Etiam in domu Sallustii eadem fabula picta inveniebatur, antequam secundo bello mundano deleretur.
2. ↑  G. Sauron, *op. laud*.
3. ↑  Lucius et ipse poenas dederat ob nimiam curiositatem erga magicas artes.
4. ↑  Versus 337-40ː *ὁρᾷς τὸν Ἀκτέωνος ἄθλιον μόρον,*
ὃν ὠμόσιτοι σκύλακες ἃς ἐθρέψατο
διεσπάσαντο, κρείσσον᾽ ἐν κυναγίαις
Ἀρτέμιδος εἶναι κομπάσαντ᾽, ἐν ὀργάσιν. *= Specta Actaeonis miseram sortem quem carnivori canes quos ipse nutriverat discerpserunt quia meliorem Artemide venatorem esse sese iactabat.*
*Vide etiam paginam discretivam:* Acropolis (discretiva)

Acropolis Athenarum
**Acropolis Athenarum** est clarissima acropolis (ἀκρόπολις: "arx" seu verbatim "alta urbs") earum quae in Graecia inveniuntur. Cum multae aliae acropoles existent, tamen illa famosa Athenarum Acropolis tam notissima est ut 'Acropolis' simpliciter vocetur. Acropolis quondam etiam "Cecropeia" ex Cecrope, rege primo Athenaeorum, nominata est. 

Haec Acropolis est magnus collis in altitudinem 512 pedum, cuius caput est planities ubi exstant usque ad hodiernum diem multa dignitatis plena monumenta. Plurima quae hodie exstant templa in "aetate aurea," circa annos 460 a.C.n.-430 a.C.n. Pericle iubente (re)aedificata sunt, inter alia est Parthenon. Viri illustres qui haec monumenta exstruerunt erant Pheidias, sculptor notissimus, et duo viri aedificandi periti, Ictinus Callicratesque. 

Nuper aedificatum est sub acropole multo pecuniae novum museum, aedes continens res ad acropolim pertinentes.

Aedificia praecipua
-------------------

* Parthenon
* Propylaea
* Erechtheum
* Aedes Victoriae Involucris

Bibliographia
-------------

* O. Walter, *Athen Akropolis*. 1929

Nexus externi
-------------

* "The Acropolis, Greece". apud *Peakbagger.com*
**Endurantismus** (Anglice *endurantism*) est theoria metaphysica quae ad perseverantiam entium et identitatem attinet. Secundum cosmotheoriam endurantismi res corporeae sunt entia tridimensionalia singularia constantiaque quae totam praesentiam suam in omni puncto exsistentiae suae ostendunt. Quae notio entis singularis semper praesentis perdurantismo et quadridimensionalismo adversa est, qui tenent ens in temporalium partium serie consistere. *Endurantismus* terminus technicus est, et quidem mutuatus ab Anglico *endurantism*, quae appellatio ad doctrinam Davidis Lewis philosophi Americani refertur, qui in usus metaphysicos verbum Anglicum *endure* cum verbo *perdure* contulit.

Nexus interni
-------------

* Alfredus North Whitehead
* David Kellogg Lewis
* Essentialismus
* Identitas et mutatio
* Philosophia spatii et temporis

Notae
-----

1. ↑  Lewis 1986: 202.

Bibliographia
-------------

* Lewis, David 1986. *On the Plurality of Worlds.* Oxoniae: Blackwell.
* McKinnon, N. 2002. The Endurance/Perdurance Distinction. *The Australasian Journal of Philosophy* 80(3):288–306.
* Merricks, T. 1999. Persistence, Parts and Presentism. *Noûs* 33:421–438.
* Sider, T. 2001. *Four-Dimensionalism.* Oxoniae: Clarendon Press.
* Zimmerman, D. 1996. Persistence and Presentism. *Philosophical Papers* 25:2.
Wikidata Apia
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Samoa  
*Locus*: 13°50′0″S 171°50′0″W  
*Numerus incolarum*: 37 708  
*Zona horaria*: UTC+13:00  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Tuamasaga  

**Geographia**

*Superficies*: 123.81 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Comptonia  

**Tabula aut despectus**

Apia: situsApia: situs
**Apia,** fortuita vicorum congeries in septentrionali Upolus Insulae latere, est urbs sola, portus principalis, et caput Samoae. Numerus civium in censu anni 2001 fuit circa 38 800. Pisces et copra sunt praecipuae res quae ex portu exportantur; textilia xylina, vehicula motorifica, carnes, et saccharum, res quae importantur.

Locus
-----

Tabula Apiana.
Apia prima luce, die 3 Octobris 2004.
Forum Apiae.
Apia in planitie angusta maritimaque ad portum naturalem praecipue iuxta Vaisiganonis Fluminis os sinitur. Radices Montis Vaeae (altitudine 472 m) ad australem iacent.

Gubernatio
----------

Apia in parte electorali Vaimauga Occidentali inest, et ad Tuamasagam Pagum pertinet. Non exstat una coniuncta gubernatio urbana quia urbs consistit in quadraginta quinque singulis vicis, omne sui iuris. Apia antiqua veraque est viculus inter ora fluminum Vaisiganonis orienti et Mulivaiorum occidenti; hic viculus, cum vicis Vaisiganone et Mulivaiis, "urbanizationem" Anglice ab Samoanis appellatam *Downtown Apia* componunt.

Institutio
----------

Anno 1984 hoc urbe Universitas Nationalis Samoae constituta est.

Notabiles urbis conspectus
--------------------------

Mulinuu, antiquum caput publicum, ad occidentem urbis extremam iacet, situs Domus Parlamentariae (Samoane: *Maota Fono*) et observatorii historici, nunc tabularii meteorologici.
Robertus Ludovicus Stevenson, scriptor inclutus, quattuor annos Apiam habitavit, hic obiit, et sepultus est super Montem Vaeam, qui prospicit in urbem et suam domum, Vailimam, nunc museum ad memoriam suam dicatum.

Vectura
-------

Portus Apiae est longe maximus et negotiosissimus in Samoa. Scaphae ad Tokelau et Samoam Americanam hinc abeunt.

Nexus interni
-------------

* *Trochomorpha apia*

Notae
-----

Portus Apiae prima luce, anno 2003.

Urbes Australasiae et Oceaniae capitales

**Ordine alphabetico enumeratae**: Apia • Camberra • Funafuti • Honiara • Majuro • Ngerulmud • Nukualofa • Palikir • Portus Moresbiensis • Portus Vila • Suva • Tarava • Wellington • Yaren  

**Sub civitatum nominibus annexae**: Australia • Kiribati • insulae Marsalienses • civitates foederatae Micronesiae • Nauru • Nova Zelandia • Palau • Papua Nova Guinea • insulae Salomonis • Samoa • Tonga • Tuvalu • Vanuatu • Viti

*Opus geopoliticum • Urbes orbis terrarum capitales**Capsae cognatae:* Urbes Australiae et Oceaniae maximae • Urbes Africae capitales • Urbes Americae Australis capitales • Urbes Americae Septentrionalis capitales • Urbes Asiae capitales • Urbes Europae capitales
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Civitas neurospastica** est civitas quae libere praesentatur sed quippe cliens est ad externam pollentiam. In nomine summatus est sed quippe potestate adventicia continetur. Ornamenta externa vel habita conservat liberarum sicut nomen, vexillum, hymnum nationalis, constitutionem, corpora iurium at dicta sed re vera instrumentum autonomiae est aliae civitatis quae hanc dicionem creavit vel favet. Civitas neurospastica legitimam esse non agnoscitur in ius gentium. Verbum est metaphora quod civitate comparat ad neurospastum continentem a gubernatore externo nervis utente.

Nexus interni
-------------

* Cliens (civitas)
* Satrapes
* Suzerenitas

Notae
-----

1. ↑
2. ↑  Marek, Krystyna (1954). *Identity and Continuity of States in Public International Law*. Librairie Droz. p. 178. ISBN 9782600040440
3. ↑   *Constructing the Nation-state*. Greenwood Publishing Group. 1995. p. 161. ISBN 0-313-29398-8
4. ↑  Raič, D (2002). *Statehood and the Law of Self-determination*. Martinus Nijhoff. p. 81
5. ↑  Lemkin, Raphael (2008). *Axis Rule in Occupied Europe*. The Lawbook Exchange, Ltd.. p. 11. ISBN 9781584779018
6. ↑  Shapiro, Stephen (2003). *Ultra Hush-hush*. Annick Press. p. 38. ISBN 1-55037-778-7 .

Bibliographia
-------------

* Crawford, James. 1979. *The creation of states in international law.*
**Reinhardus Göhner** (natus die 16 Ianuarii 1953 oppido *Bünde*/Westfalia) vir publicus Theodiscus et sodalis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam anno 1972 Herfordiae testimonium maturitatis adeptus est, Göhner Biliveldae iurisprudentiae sociologiae oeconomiaeque studebat et anno 1977 primam porbationem iurisprudentiae accepit. Anno 1979 doctor promotus est et anno 1981 secundam probationem accepit. Exinde causidicus operam dat. Ab anno 1996 procurator Foederis redemporum Germaniae est.

Familia
-------

Göhner uxorem duxit atque quattuor liberos habet.

Cursus honorum
--------------

Discipulus Goehner ad Unionem Iuvenilem atque deinde CDU factionem accessit. Anno 1893 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad annum 2007 mansit, cum sua sponte parlamentum reliquit, ut pro societate privata operam daret. Annis 1991 - 1993 secretarius statalis in Administerio Foederali Iustitiae et anno 1993/94 in Administerio Foederali Oeconomiae erat.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Vita in pagina Foederis redemptorum (lingua Theodisca)