recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Dhani Nivat Kromamun Bidyalabh Bridhyakon** (Bancoci natus anno 1885; anno 1974 mortuus) fuit princeps familiae regiae Siamensis, bis interrex, regibus Siamensibus quinque consiliarius, rerum gestarum scriptor.

Filius fuit principis Bidyalabh qui apud legationem Siamensem Londinii operam dedit eodem tempore quo Naresr ibi legatus erat iuxta regnum Britanniarum.

Dhani Nivat intra domum regiam Bancoci educatus est quia avia ibi a vestimentis merebat. Alumnus fuit scholae Rugbeiensis et universitatis Oxoniensis. In patriam reditus ad Aiuthiam missus est (iussu principis Damrong Rajanubhab ministri a rebus internis), urbem capitalem antiquam, ubi iuxta archaeologum Boran Rachathanin laboravit. Deinde a secretis reginae Saowabha regique Vajiravudh, postea minister ab eruditione regi Prajadhipok meruit usque ad annum 1932. Interrex ab anno 1946 ad 1950, postea praeses regii consilii privati fuit.

Anno 1904 inter conditores fuit societatis Siamensis cui multo tardius praeses electus est.

Notae
-----

1. ↑  Sive "Dhanivat", "Dhani Nivas", "Dhani Niwat" aliisque orthographiis

Scripta
-------

* 1954 : "The Date and Authorship of the Romance of Phra Lo" in *Journal of the Siam Society* vol. 41 no. 2
* 1955 : "The Reconstruction of Rama I of the Chakri Dynasty" in *Journal of the Siam Society* vol. 43 no. 1
* 1958 : "The Age of King Rama I of the Chakri Dynasty" in *Journal of the Siam Society* vol. 46 no. 1

Bibliographia
-------------

* "Dhani Nivas Bidyalabh Bridhyakorn, H.R.H. Prince" in Gerald W. Fry, Gayla S. Nieminen, Harold E. Smith, *Historical Dictionary of Thailand*, 3a ed. (Lanham Terrae Mariae: Scarecrow Press, 2013) p. 136 (Paginae selectae apud *Google Books*)
* S. Sivaraksa, "'The Last of the Princes': a centennial reflection on the life and work of Prince Dhani-Nivat Kromamun Bidyalabh" in *Journal of the Siam Society* vol. 74 (1986)
Wikidata Uplengen
Res apud Vicidata repertae:Uplengen: insigneUplengen: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°16′0″N 7°45′0″E  
*Numerus incolarum*: 11 931  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Lerensis  

**Geographia**

*Superficies*: 148.81 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Detern, Filsum, Zetel  

**Tabula aut despectus**

Uplengen: situsUplengen: situs
Ecclesia Christi in vico Hollen
Molina vici Remels
**Uplengen** est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Lerensis est. Ad Uplengen vici Bühren, Großoldendorf, Großsander, Hollen, Jübberde, Kleinoldendorf, Klein-Remels, Kleinsander, Meinersfehn, Neudorf, Neufirrel, Nordgeorgsfehn, Oltmannsfehn, Poghausen, Remels, Selverde, Spols, Stapel atque Südgeorgsfehn pertinent.

Historia
--------

Iam saeculo 9 vicus Großoldendorf habitatus esse videtur. Nomen *Uplengen* a castris eiusdem nominis ortum est, quae medioaevo hic exstructa sunt. Tum regio pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 Uplengen regio ad Borussiam pertinuit. Anno 1765 mercatores a rege Friderico II Borussiae impetraverunt, ut sibi palus magnum cederentur, quod seccarent. Tum nonnullae coloniae in palude conditae sunt, quae postea ad commune Uplengen coniunctae sunt. Quae coloniae ab anno 1806 deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuerunt. Ab anno 1815 Uplengen Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Ab anno 1885 Uplengen regio ad circulum Lerensem pertinet et ab anno 1946 vici regionis ad Saxoniam Inferiorem pertinent. Post Bellum Mundanum Secundum multi homines ex oriente Germaniae fugati in Uplengen novam patriam invenerunt. Numerus incolarum ad plus quam decem milia tum crevit. Anno 1973 undeviginti communia minora ad commune novum Uplengen coniuncti sunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Uplengen** spectant. |

* Pagina officialis communis Uplengen

Notae
-----

1. ↑  uplengen.de
***Chaereas et Callirhoe*** (vel ***De amoribus Chaereae et Calliroes***, Graece *Τὰ περὶ Χαιρέαν καὶ Καλλιρόην*) est Graeca antiqua mythistoria a Charitone Aphrodisiensi scripta. Duorum Syracusanorum iuvenum res gestas narrat qui iter per Graecum mundum usque ad Imperium Persarum faciunt. Fabula agitur in periodo classica reficta (Charito factis a Graecis historicis relatis utitur, itaque multa e mythistoria ad veritatem historicam pertinent, verum praecipuae personae ficticiae sunt; bellum inter imperium Persicum et Aegyptum autem in opere memoratum a veris eventibus probabiliter inspiratum est sed, in singulis rebus, nihil veri refert).

Summarium
---------

Duo praecipuae personae sunt Callirhoe, filia Hermocratis, Syracusae strategi (qui vere exstitit), et Chaereas, filius Aristonis, secundi maximi momenti homo post Hermocraten. Ambo iuvenes sunt et, sicut plerique Graecarum amatoriarum mythistoriarum heroes, omnes eiusdem aetatis pulchritudine praestant. Callirhoe Nereidis nomen habet et pulchritudine fere divina est. Quae pulchritudo puellae multa mala attrahet, quia fere omnes homines eam adamant.

Iuvenes matrimonio coniunguntur in fabulae principio (quod rarum est: nam mythistoriae pleroque tempore nuptias fini reservant), et felicissima futura eis promissa esse videntur, sed decepti proci in eos conspirant, Chaereae invidia et suspicionibus frui volentes. Cum puer ex itinere redit, coniurati faciunt ut Callirhoen adulteravisse credat. Ira incensus, Chaereas mulieri ictum pede infligit, quae inanima et quasi mortua cadit. Chaereas apud tribunal se sistit, se ipsum accusat necarique optat, sed plebs commota eum absolvit. Callirhoe in magnificum propre mare situm sepulchrum ponitur. At mortua non est, et expergiscitur ubi Athenienses piratae a quodam Therone ducti tumulum praedantur. A quibus rapta servaque facta Callirhoe ad Asiam Minorem aufertur, in Miletum, ubi pulchritudo eam e solita fortuna servat. Advenit domum Dionysi (cuius nomen cum illo dei non confundendum), ditissimi urbis atque ministri Magni Regis Persarum. Chaereas autem mulierem vivam et absentem cognoscit ad eamque reperiendam proficiscitur. Deinde ambo multis aliis adversis occurrerunt, antequam ad utrumque conveniunt.

Nexus interni
-------------

* Charito Aphrodisiensis
* Mythistoria Graeca
* *Daphnis et Chloe*

Bibliographia
-------------

* Chariton, *Le Roman de Chairéas et de Callirhoé*, Collection universitaire de France (CUF), Paris, Les Belles Lettres, 1979.
* Pierre Grimal, *Romans grecs et latins*, Bibliothèque de la Pléiade, 1958, p. 379-513.

Nexus externi
-------------

* Textus Graecus cum Francogallica versione, in Hodoi Elektronikai **(Graece, Francogallice)**

Notae
-----

1. ↑  GUIDA Augusto, "Precisazioni su alcuni testimoni della fortuna di Caritone", in *Prometheus. Rivista di studi classici*, 31, 2005, p.138 **(Italice)**
2. ↑  Manuscriptum ms.487 in Manus Online. **(Italice)**
3. ↑   **(Italice)**
Fori Fridericiani latus septentrionale anno fere 1880 lucis ope pictum. A sinistra parte videntur Bibliotheca vetus, via sub Tiliis et ad fundum Palatium Regale (recentius Alma Universitas Humboldtiana Berolinensis)
Fori Fridericiani latus meridianum a magna via sub Tiliis visum. A sinistra parte Theatrum musicum rei publicae, ecclesia cathedralis S. Hedvigae, Deversorium Romanum et Bibliotheca Vetus
**Forum Fridericianum** sive hodie **Bebelianum** (vulgo a principio *Platz am Opernhaus*, deinde *Kaiser-Franz-Joseph-Platz*, hodie *Bebelplatz*) est forum monumentale medio Berolino iacens. Magna via sub Tiliis hoc forum transit. Adstant Theatrum musicum rei publicae, ecclesia cathedralis S. Hedvigae Catholicorum, Deversorium Romanum, Bibliotheca vetus et (in septentrionem versus) illum aedificium magnum quod olim Palatium Regale constituit sed hodie Universitatem Humboldtianam.

Notae
-----

1. ↑  "Forum Fridericianum": ita sollemniter a principio
2. ↑  "Forum Bebelianum": Felix Mundt, Antonia Wenzel, edd. *Berolinum Latinum: Der 1. Stadtführer auf Latein*. Berolini: Vergangenheitsverlag, 2011. ISBN 978-3940621429

Nexus interni
-------------

* Porta:Berolinum
Wikidata Alnus (Vallis Augustana)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°37′0″N 7°44′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 143  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Hône
**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 12.64 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arnadium, Bardum, Donasium, Pons Buxeti  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Nora Municipality  

**Tabula aut despectus**

Alnus (Vallis Augustana): situsAlnus (Vallis Augustana): situs
Alnus (Vallis Augustana)
**Alnus** (-i, *f.*) (hodie vulgo *Hône*) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 1 200 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Alnenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Champcorcher, Charvaz, Biel, Courtil, Gorbelou, Priod, Valleilles, Barge, Roncs, Pourcil, Folliasse, Vermy.

Municipia finitima
------------------

* Arnadium (hodie vulgo *Arnad*),
* Bardum (hodie vulgo *Bard*),
* Donasium (hodie vulgo *Donnas*),
* Pons Buxeti (hodie vulgo *Pontboset*).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alnum** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  www.italiapedia.it
Regnum Almoravidum seu Moabitarum
**Almoravides**, **Moabitae** aut **Almoravidae** (Arabice: المرابطون al-Murābitun, sing. مرابط Murābit, qui est Latine *eremita*) fuerunt monachi atque milites Islamici, qui ex Sahara Mauritaniam et Hispaniam ceperunt sub imperio proprio inter annos 1040 et 1125.

De bello in Andalusiam
----------------------

Almoravides ceperunt terras ad Mediterraneum iacentes ab anno 1053 sed tunc, anno 1085 in Hispaniam navigaverunt. Reguli Islamici auxilium peterunt: ei Christianos (et praecipue Alphonsus Castellae) timebant quia is Toletum cepit. Christianis victis, dux Moabitarum bellum gessit in regna Islamica, et sub potestate Almoravidum eos collocavit.

Almoravides contra regna Christiana
-----------------------------------

Intraverunt in Hispaniam anno 1085, et ceperunt regna Islamica et vicerunt Christianos in proelio apud Sacralios. Rodericus Campidoctor pugnavit contra Almoravides et eos superavit ad Valentiam, sed Roderico defuncto (1099, urbs amissa est Christianis. Iterum anno 1108 Almoravides superaverunt Alphonsum VI Castellae apud Uclesium.

Exitum imperii Moabitarum
-------------------------

Inter annos 1118 et 1147 Christiani iterum impeta fecerunt in Almoravides, qui superati sunt. Interdum, Mauri Andalusiae contra Almoravides se rebellaverunt et in terris Africanis Almohades etiam bellum in Almoravides gesserunt. Anno 1147 imperium Moabitarum evanuit ob rebelliones et invasiones.

Fontes
------

1. ↑  Roderici Ximenii *Historia Arabum* XLVIII
2. ↑  *Historia Roderici*
3. ↑  Iohannes Iacobus Hofmannus, *Lexicon universale* (1698) ~
Prospectus Fori Gustavi Adolphi anno 2011.
**Forum Gustavi Adolphi** (Suecice *Gustav Adolfs torg*, vel simpliciter *Gustav*) est forum in Malmogia Sueciae situm. Forum maius et locus medius Malmogiae est ubi habet statio laophorica magna eodem nomine ut forum, quo nonnullae lineae laophoricae adveniunt et deveniunt, popinae, tabernae et deversoria. In temporibus veteribus, currus tramviarios etiam gubernabant in hac statione laophorica. Forum etiam aliquas fontanas, sculpturam gryphi et multa aedificia veteria architecturarum veterum habet. Unum aedificiorum notissimorum est Theatrum Malmogiense, quondam theatrum ubi sola frons superest. Architecturam Neoclassicismi habet et hodie taberna H&M, popina McDonald's, etc habet. Ad occidentem fori iacit sepulcretum magnum et pulchrum Gamla begravningsplatsen, scilicet "sepulcretum vetus".

Forum a Gustavo IV Adolpho cognominatum est, rex Sueciae ab anno 1792 usque ad 1809, quo inter die 11 Novembris 1806 et 11 Maii 1807 in Malmogia habitabat. Sub illo tempore urbs etiam erat caput Sueciae.

Pinacotheca
-----------

* Fontanae a Sivert Lindblom artifice inter anno 1999 ad 2000 creatae.Fontanae a Sivert Lindblom artifice inter anno 1999 ad 2000 creatae.
* Fontana a Gerhardo Henning sculptore anno 1926 creata et 1934 inaugurata.Fontana a Gerhardo Henning sculptore anno 1926 creata et 1934 inaugurata.
* Sculptura gryphi a Sivert Lindblom artifice inter anno 1999 ad 2000 sculpta.Sculptura gryphi a Sivert Lindblom artifice inter anno 1999 ad 2000 sculpta.
* Currus tramviarius lineae quartae in statione Gustavi Adolphi die 27 Aprilis 1973 visus.Currus tramviarius lineae quartae in statione Gustavi Adolphi die 27 Aprilis 1973 visus.
* Prospectus fori sursum ex aedificio anno 1923.Prospectus fori sursum ex aedificio anno 1923.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Forum Gustavi Adolphi** spectant. |
Fori Parisini angulus boreo-occidentalis. A sinistra parte videntur porta Brandenburgensis, domus Max Liebermann pictoris, Palais am Pariser Platz, Dresdner Bank
Fori Parisini angulus austro-orientalis anno 1936 ab Iosepho Henrico Šechtl lucis ope pictus. A sinistra parte videntur deversorium Adlon, Academia Artium. Statuae Olympia Aestiva 1936 commemorant
Forum Parisinum a caelo anno 1931 visum. Inde extendit via sub Tiliis, cuius ad dextrum latus adiacet deversorium Adlon (Archivum Foederale Germanicum)
**Forum Parisinum** (vulgo *Pariser Platz*) est forum monumentale in medio Berolino iacens. Magna via sub Tiliis hoc forum transit et portam Brandenburgensem attingit. Ab hac porta ad dextram partem videntur domus Max Liebermann pictoris, Palais am Pariser Platz, Dresdner Bank, legatio Francica, museum de familia Kennedy et legatio Britannica. Ad sinistram partem videntur Commerzbank, legatio Civitatum Foederatarum, DZ Bank, Academia Artium et deversorium Adlon ante bellum mundanum secundum illustrissimum et nuper restitutum.

Notae
-----

1. ↑  Felix Mundt, Antonia Wenzel, edd. *Berolinum Latinum: Der 1. Stadtführer auf Latein*. Berolini: Vergangenheitsverlag, 2011. ISBN 978-3940621429

Nexus interni
-------------

* Porta:Berolinum
**Regnum Hannoveranum** 1814 Consilio Vindobonensi ex territoriis Ducatus Electoralis Brunsvici-Luneburgi constituta est.

Historia
--------

### Quomodo constituta est

In Consilio Vindobonensi, Ducatus Electoralis Brunsvicum-Luneburgum a Napoleone anno 1807 dissoluta non modo iterum sub nomine regni Hannoverae restitutus est, sed etiam nonnullis pagis auctus est.

Tabula regni Hannoverae
### Regnum cum Britannia coniunctum (1814–1837)

Rex novi regni erat, ut ante 1807, rex Britanniae e familia Guelphorum, h.e. ad usque 1820 Georgius III, deinde ad 1830 Georgius IV, denique ad usque annum 1837 Gulielmus IV. His annis, regnum a Londinio rectum est, paene numquam rex in suo regno Germanico erat. Anno 1819, Hannovera constitutionem primam a rege Georgio III accepit; sub Gulielmo IV 1833, secunda constitutio liberalior promulgata est, ut parlamentum ab incolis electum de rebus politicis cum rege consuleret. Iisdem annis, agricolae liberati et fines telonariae abolita sunt, quo facto industria valde crescebat.

### Ernestus Augustus et controversiae de constitutione (1837–1851)

Anno 1837, post mortem Gulielmi IV, regni uniti finis facta est, quod in Britannia Victoria I, sed in Hannovera Ernestus Augustus successit, nam hic feminis regnare non licuit. Ernestus Augustus homo pristinorum institutionum studiossimus erat, et iam anno 1833 se novam constitutionem non accepturum praedicaverat. Itaque statim, cum Hannoverae advenisset, hanc legem sustulit et constitutionem anni 1819 restituit. Contra hoc factum multi incolae, praesertim Septem Gottingenses frustra reclamaverunt. Anno 1843, sub eodem rege, ferrovia Hannoverae inchoata et sic sequentibus annis industria commeatus aucta est. Anno 1848, inter Res Novas Germanicas etiam in regno Hannovera seditiones coeperunt, ut rex coageretur, ut leges liberales ferret.

### Georgius V et finis regni (1851–1866)

Anno 1851, post mortem Ernesti Augusti, Georgius V successit, qui iterum ad institutiones pristinas redire voluit. Saepe rex, qui a pueritia caecus erat, administros regni permutabat.

Ultimis annis apud Hannoveram urbem castellum novum "Castrum Mariae" (vulgo Marienburg) sibi et uxori Mariae reginae exstruxit.

Castrum Mariae
Eo tempore, Borussia et Austria de principatu Confoederationis Germanicae inter se certabant. Anno 1866, etiam bellum moverunt. Cetera regna Germanica huic aut illae parti favebant: Hannovera socius Austriae post victoriam Borussiae ab hoc regno occupata et adiecta est; Georgius rex autem in Austriam in exsilium ire coactus est.

Nexus interni
-------------

Hannovera (caput regni)

Notae
-----

1. ↑  Status dioecesium catholicarum in Austria germanica, Borussia, Bavaria, reliquis Germaniae terris sitarum (1866)
2. ↑  Mijndert Bertram, *Das Königreich Hannover,* Hannovera 2003.
3. ↑  Ernestus Augustus princeps Hannoverae (editor): Schloss Marienburg. Schulenburg/Leine 2005

Nexus externi
-------------

* De Regno Hannovera
* De familia regorum Hannoverae
* De Castro Mariae
**Hieronymus Osorius**, natus anno 1506 et mortuus xx die mensis Augusti anno 1580, episcopus et historicus erat natione Lusitanus.

Olyssipone natus erat filius João Osórii de Fonseca, Ouvidori Gerali id est gubernatoris sub regimine Lusitanansis Indiae, et uxoris eius Franciscae Gil Gouveiae. Anno 1519 mandato matris in Universitatem apud Salmanticam causa Legem Civilem studendi ingressus est.

Latine tam elegans Marci Tullii Ciceronis aemulator, Cicero Lusitanus a coaevis nuncupabatur.

Anno 1563 Epistolam ad Elizabetham (reginam Angliae) scripsit, eam et populum in congregationem Romanam papalem se reddere quaerens. Gualterus Haddon adversus eum longe faciliorque respondens, Osorius admodum vituperans novum libellum contra eos promulgavit. Confutatione incepta, Haddon exspiravit: opus a Johanne Foxe martyrologo perfecta est. 

Osorio exeunte libros eius nonnullos in bibliotheca episcopale urbis Faronis (olim Ossonabae) mansisse creditur. Urbe autem anno 1596 Anglorum exercito praedata, Comes Essex, dux militum, bibliothecam F.M. Mascarenhi Episcopo Faronensi tunc pertinentem eripiens, eam in Britanniam adduxit. Istae bibliothecae nunc pars semper in Bibliotheca Bodleiana Oxonii servatur.

Eius scripta
------------

* *De gloria et nobilitate civili et christiana*
* *De justitia*.
* *De regis institutione el disciplina*.
* *De vera sapientia*.
* *De rebus Emmanuelis* (1586).
* *In Gualterum Haddonum, Magistrum libellorum supplicum apud clarissimam principem Helisabetham Angliae Reginam, de religione libri tres. Praefixa est ejusdem amplissimi atque doctissimi viri epistola, ad eandem Principem, admirabili cum eloquentia tum pietate conscripta, quam idem Haddonus temere et confidenter oppugnandam suscepit*, Dilingae, ex off. Sebaldi Mayer, 1569. in 8vo.

Notae
-----

1. ↑  J.B. Silva Lopes, *Memorias para a Historia Ecclesiastica do Bispado do Algarve* (Lisboa 1848), p. 369
2. ↑  K.M. Pogson, 'A Grand Inquisitor, and his Library' (una cum 'A list of books presented by the Earl of Essex in 1600, still in the Bodleian'), *The Bodleian Quarterly Record* III (Oxonia 1922), pp. 239-44.
Collocatio Regni Neapolitani ("*Regno di Napoli*") in Italia anno 1494
**Regnum Neapolitanum** (Italiane  *Regno di Napoli*), sed rite ab 1302 "Regnum Siciliae citra Pharum", fuit circiter a saeculo XII usque ad saeculum XIX antiqua civitas in parte Italiae ad meridiem spectante. Ab anno 1282 usque ad annum 1442, Sicilia et pars Italicae paeninsulae ad meridiem spectans regna segregata de facto fuerunt. Insula regibus Aragoniae erat cum Andegavenses in Neapoli regnarent.

His profligatis a rege Alphonso Magnanimo, qui iam in Aragonia Siciliaque regnebat, regni unitas anno 1442 restituta est, sed anno 1458 ob Alphonsi mortem, cuius frater Ioannes I Aragonensis Siciliam cepit cum pars paeninsularis notho eius Ferdinando tributa esset, iterum fracta est. Ferdinandi tamen filii plus quam semel oppugnati a regibus Franciae Carolo VIII et Ludovico XII, qui Andegavensium regum hereditatem sibi vindicabant, contra eos sine regum Aragonensium auxilio regnum defendere nequiverunt. Itaque anno 1504 Ferdinandus II Aragonensis, qui copias Francicas debellaverat et expulerat, patruelem Fridericum, iam e regno a Francicis eiectum, in Neapolitanum thronum non restituit et regni unitatem sub sceptro suo reparavit.

Nepos eius Carolus Quintus et deinceps Habsburgi e ramo in Hispania regnante "utriusque Siciliae" reges fuerunt usque ad initium saeculi XVIII. Nam e foederibus quae Bellum de successione Hispanica terminaverant Sicilia domui Sabaudiae anno 1713 tributa est et pars paeninsularis imperatori Carolo VI anno 1714 tributa est. Imperator tamen Siciliam cum Sardinia anno 1718 mutavit ob quam rem regni unitas sub Habsburgorum in Austria regnantium sceptro iterum restituta est.

Notae
-----

1. ↑  "Regnum Neapolitanum"

Bibliographia
-------------

Editiones fontium
* Ioannes Georgius Graevius, *Thesaurus antiquitatum et historiarum Italiae ...*. Lugduni Batavorum (vol. 1 apud *Google Books*) (1i) (1ii) (2i) (2ii) (3i) (3ii) (4i) (4ii) (5i) (5ii) (5iii) (5iv) (6i) (6ii) (6iii) (6iv) (7i)(7ii) (8i) (8iii) (8iv) (9i) (9ii) (9iii) (9iv) (9v) (9vi) (9vii) (9viii)
* Ioannes Georgius Graevius, *Thesaurus antiquitatum et historiarum Siciliae ...*. Lugduni Batavorum (vol. 1 apud *Google Books*) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (14) (15)

Nexus interni
-------------

* Regnum Utriusque Siciliae
*Brama brama*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Actinopterygii   
Ordo : Perciformes   
Pelagiaria   
Familia : **Bramidae**   
Bonaparte, 1831  
   
Palaeontologia

49.11–0 m.a.: Eocaenum medium > Recens 
praeЄ







Є
O
S
D
C
P
T
I
K
Pg
N


**Bramidae** sunt familia piscium classis Actinopterygiorum et cladi Pelagiariorum. Huius familiae species *Brama brama* ad commercium capitur.

Si cranium fossile ex argilla Londinensi stadii Ypresii extracta, anno 1966 sub nomine *Bramoides* descripta, re vera ad Bramidas pertinet, haec familia iam abhinc annorum 49.11 milies milium exstabat. Quo fossili excepto, vestigia Bramidarum a stadio Rupelio referuntur.

Notae
-----

1. 1 2  Masaki Miya et al. "Evolutionary Origin of the Scombridae (Tunas and Mackerels): Members of a Paleogene Adaptive Radiation with 14 Other Pelagic Fish Families" in *PLOS One* (4 Septembris 2013) fig. 7, tab. S4-S5, textus S1
2. ↑  E. Casier, *Faune ichthyologique du London Clay*. Londinii: Trustees of the British Museum (Natural History), 1966

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Bramidas** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Bramidas"** apud **Vicispecies**. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |
Wikidata Regnum Siciliae
Res apud Vicidata repertae:Regnum Siciliae: insigneRegnum Siciliae: insigneRegnum Siciliae: vexillumRegnum Siciliae: vexillum
*Terra continens*: Europa  
*Locus*: 40°21′16″N 16°6′28″E  
*Caput*: Panormus, Neapolis, Catana, Panormus  

**Gestio**

Monarchia  

**Populus**

*Sermo publicus*: Latine, lingua Graeca, Arabice, lingua Sicula  
*Moneta*: Sicilian piastra, Tarì
**Tabula aut despectus**

Regnum Siciliae: situsRegnum Siciliae: situs
**Regnum Siciliae** (Italiane *Regno di Sicilia*, Sicule *Regnu di Sicilia*), fuit civitas, quae in Italia australi ab anno 1130 ad annum 1816 exsistebat. Sicilia et Neapolis (diversis temporibus) et Melita (usque ad annum 1530) terrae regni fuerunt.

Rogerus II dux Apuliae Normannus, Rogerii de Altavilla filus, anno 1130 ab Anacleto II antipapa ut rex Siciliae et Apuliae coronatus est. Georgius Antiochenus Rogerii ammiralis etiam Africae partem debellavit et regni adiunxit. Gulielmus I Malus Rogerii filius et Gulielmus II Bonus filius Gulielmi mali et Tancredus comes Lupiensis reges fuerunt. Saeculo XII familia Staufica regnum accepit; Fridericus II Siciliae rex et imperator Sacri Imperii factus est. Carolus Andegavensis anno 1266 Siciliam bello damnavit; post eum regibus Aragoniae Sicilia oboediebat; Aragonia cum Castilia coniuncta rex Hispaniae Siciliam possederat, donec Ferdinandus II regnum Utriusque Siciliae anno 1816 pro regnis veteribus instituit.

Notae
-----

1. ↑  E.g. Bartholomaei Capasso(it) *Historia diplomatica regni Siciliae: inde ab anno 1250 ad annum 1266*, Neapoli 1874. A saeculo XIII interdum **regnum Trinacriae** (e.g. Ioannes Christianus Lünig(de), Codex Italiae diplomaticus, vol. 2, Francofurti et Lipsiae 1726, p. 1129; Hieronymus Platus(it), *De cardinalis dignitate et officio ... tractatus*, Romae 1836, p. 92).
2. ↑  Francisci Orlendii *Orbis sacer et profanus illustratus*, pars II, vol. IV, index, p. V.

Bibliographia
-------------

Editiones fontium
* Ioannes Georgius Graevius, *Thesaurus antiquitatum et historiarum Italiae ...*. Lugduni Batavorum (vol. 1 apud *Google Books*) (1i) (1ii) (2i) (2ii) (3i) (3ii) (4i) (4ii) (5i) (5ii) (5iii) (5iv) (6i) (6ii) (6iii) (6iv) (7i)(7ii) (8i) (8iii) (8iv) (9i) (9ii) (9iii) (9iv) (9v) (9vi) (9vii) (9viii)
* Ioannes Georgius Graevius, *Thesaurus antiquitatum et historiarum Siciliae ...*. Lugduni Batavorum (vol. 1 apud *Google Books*) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (14) (15)

Nexus interni
-------------

* Regnum Siciliae citra Pharum
* Regnum Siciliae ultra Pharum
* Regnum Utriusque Siciliae
*Vide etiam paginam discretivam:* Casellae (discretiva)


Wikidata Casellae (Campania)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°10′0″N 15°33′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 946  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Salernitana  

**Geographia**

*Superficies*: 45.56 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Casalectum, Muriceratum, Ruffium, Sontia, Terra Turris Ursajae  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Gottmadingen  

**Tabula aut despectus**

Casellae (Campania): situsCasellae (Campania): situs
Casellae (Campania)
**Casellae** (-arum, *f.*) seu **Casella** (-ae, *f.*) (Italiane: *Caselle in Pittari*) sunt oppida Italiae et municipia, circiter 2 000 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana sita. Incolae *Casellenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Municipia finitima
------------------

* Casalectum,
* Muriceratum,
* Rofranus,
* Santia,
* Turris Ursaja.

Nexus interni
-------------

* Campania (*regio*),
* Provincia Salernitana,
* Salernum (*urbs*),
* Cilentum (*terra*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. ↑  Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Casellas** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii in Provincia Salernitana.Collocatio finium Municipii in Provincia Salernitana.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet. |

Wikidata Brandenburgum (oppidum)
Res apud Vicidata repertae:Brandenburgum (oppidum): insigneBrandenburgum (oppidum): insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°24′51″N 12°33′15″E  
*Numerus incolarum*: 72 461  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Brandenburg an der Havel
**Gestio**

*Praefectus*: Steffen Scheller  
*Procuratio superior*: Brandenburgum  

**Geographia**

*Superficies*: 229.72 chiliometrum quadratum  
*Regiones urbanae*: Altstadt (Brandenburg), Bohnenland, Brielower Ausbau, Butterlake, Dom, Görden, Görisgräben, Göttin, Brandenburg, Kirchmöser, Mahlenzien, Neustadt (Brandenburg), Plaue, Saaringen, Schmerzke, Wendgräben  
*Territoria finitima*: Potsdam-Mittelmark District, Havelland District  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ivry-sur-Seine, Caesarea Lutra, Mons Magnes, Ballerup Municipality  

**Tabula aut despectus**

Brandenburgum (oppidum): situsBrandenburgum (oppidum): situs
Pristinum oppidum Brandenburgi
**Brandenburgum** seu **Brenoburgum** (Theodisce: *Brandenburg an der Havel*) oppidum germanum in terra foederalis Brandenburgo est. Brandenburgum ad flumen Habalam situm est.

Res gestae
----------

Prima mentio in litteris in 948 erat, cum Otto I episcopatum Brandenburgi instituit. In 983 seditio slavorum principes germanos expellit. In 1150 deterrimus princeps slavorum decessit atque regnum slavorum exitum habebat. 1165 fundamenta Cathedralis Brandenburgi iacta fuit.In annis 1170 et 1196 "oppidum pristini Brandenburgi" atque "oppidum novi Brandenburgi" memorati sunt. In 1314/1315 Novum Brandenburgum et Pristinum Brandenburgum in Hansa inierunt. In bello tricennale oppidi Brandenburgorum depopulati erant atque 7.000 incolarum necati sunt. 3.000 incolarum bellum supervivabant. In anno 1715 rex borussiae Fridericus Gulielmus I oppidi consociabat. In bello orbis terrarum secundum Brandenburgum deletum erat. In anni post bello oppidum restituebatur.

Clari cives
-----------

* Loriot, delineator comicus (1923- 2011)

Oeconomia
---------

Industria maiora fabrica chalybis erat, sed impeti aerorum 70% fabricarum extinguebant. Brandenburgum attamen locus gravis fabricarum chalybis in re publica democratica germanica mansit. Industria Brandenburgi evanuit postquam RPDG RPFGque coaluerunt.

Nota
----

1. ↑  Pertsch, Erich: *Langenscheidts Großes Schulwörterbuch Lateinisch-Deutsch*, Berolini et Monaci 1983, ISBN 3-468-07202-3, p. 1326
2. ↑
Cibus viarius Mexicanus: *Taquería* (tabernula venditoris lucunculorum fartorum) Moreliae in urbe provinciae Mechoacanae
**Cibus viarius Mexicanus** (Hispanice *antojitos* 'parva desideria') a venditoribus viariis et in parvis foris usitatis in civitate praeparatur, cuius plurima exempla maizium partem comprehendunt. Inter notissimos cibos viarios in Mexico sunt chalupae, elotes, empalmes, garnachae, gorditae, quesadillae, tacos, tamales, tlayudae, tortae, tostatae, atque fructus novi, holera, potiones, et iura, praecipue minutal (*menudo*), pozole, pancita. Cum postmeridianum tempus sit tempus principalis cibi diurni, plurimi horum victuum solum mane et vesperi emi possunt.

Gastronomia Mexicopolitana: *Taquería* viaria Mexicopoli in urbe, clientibus amicisque circumstantibus
Cultura cibi viarii in Mexico est una ex amplissimis Americae Latinae. *Forbes* magazina Mexicopolim nominavit unam ex optimis orbis terrarum urbibus ubi homines ad viam vesci possunt. Nonnulli autem viatores alieni cibos viarios loci declinant, sed alii putantur eos esse inter suavissimos cibos qui in Mexico inveniri possunt.

Definitio
---------

Cibus promptus auferendus Mexicanus: *Elotes*, i.e. fructus maizii assus, embammatibus bene illitus, apud tabernulam *Elotes La Purisima* paratus
Cenulae ad vias et in stationibus in foris paratae in lingua Hispanica Mexicana appellantur *antojitos* 'parva desideria' quia eae in cenis formalibus non eduntur, praecipue non in principali cena diurna, qui medio tempore postmeridiano usitate profertur. Sunt autem huic regulae exceptiones. Cibi viarii ergo multo mane et vesperi atque iterum intempesta nocte facillime inveniri. Minus inveniuntur, praecipue extra Mexicopolim, medio tempore postmeridiano. Plurimi horum victuum in opera maizii conduntur.

Notae
-----

1. ↑   Erika Davila (17 Septembris 2004). "La ruta patria de los antojitos mexicanos (I)". Monterrey, Mexico. p. 6 .
2. ↑   Hursh Graber, Karen (1 Ianuarii 2006). "Wrap It Up: A Guide To Mexican Street Tacos - Part I". Mexconnect newsletter .
3. ↑   Rappaport, Bianca; Anna Starostinetskaya (16 Octobris 2012). "Nervously Enjoying Street Food In Chiapas, Mexico" .

Nexus externi
-------------

Cibus promptus Civitatum Foederatarum: Gordita, i.e. tortilla e maizio minor, carne contrita assa, lactuca, lycopersico, cepa farta, in popina Chicaginensi inlata

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **cibum viarium in Mexico** spectant. |
Wikidata Herbertus Behrens
Res apud Vicidata repertae:Herbertus Behrens: imagoHerbertus Behrens: imago
*Nativitas*: 30 Maii 1954; Osterholz-Scharmbeck  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, trade unionist  

**Consociatio**

*Factio*: Sinistra, German Communist Party, Factio Alternativa Labori Rebusque Socialibus  

**Familia**

*Coniunx*: unknown value  
*Proles*: unknown value  

Herbertus Behrens
**Herbertus Behrens** (natus die 30 Maii 1954 in oppido Osterholz-Scharmbeck) rerum politicarum peritus Germanicus factionis Sinistrae est.

Iuventus et munus
-----------------

Anno 1970 scholam finivit et tirocinium typographici fecit et in hoc munere operam dedit. Ab anno 1995 diurnarius et apud collegia opificum operam dedit et studium scientiae socialis coepit. Anno 2002 diploma adeptus est.

Familia
-------

Behrens uxorem duxit atque filium habet.

Cursus honorum
--------------

Behrens sodalis factionis DKP fuit, quam anno 1989reliquit. Anno 2005 ad Factionem Alternativam Labori Rebusque Socialibus accessit, quae anno 2007 ad Sinistram novam factionem adiuncta est. Anno 2006 legatus ad consilium oppidi Osterholz-Scharmbeck electus est et ad hunc diem manet. Anno 2009 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est atque anno 2013 iterum creatus est. Anno 2017 autem non iam electus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Herbertum Behrens** spectant. |

* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis Germaniae
* Pagina personalis
Wikidata Mattias Kumm
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 15 Augusti 1967; Brema  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Munus*: professor  
*Patronus*: Universitas Neo-Eboracensis, Universitas Humboldtiana Berolinensis
**Mattias Kumm** (Bremae die 15 Augusti 1967 natus) est professor iuris Theodiscus. apud scholam iuris universitatis Neo-Eboracensis, et professor investigationis apud Laboratorium Scienciae Societatis Berolinum (Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung, WZB) atque Almam Universitatem Humboldtianam Berolinesem.

Universitatibus primis mundi docuit et oravit, professor visitans et lector Ioannis Harvey Gregorius fuit scholae iuris Harvadianae.
Doctoratum scienciae iuridicae apud scholam iuris Harvadianam meruit, atque iuris, rei publicae philosophiaeque studuit apud Academiam Holsatorum Chiloniensem, universitatem Parisiensem et universitatem Harvadianam.
Lector est variae scripturae academicae.

Questio doctrinaque sua flectit ad res profundis iuris orbis terrari, Europaei et civilis comparantis. Studia sua mota sunt per Ioannis Kelsen, Robertus Alexy et Ronaldus Dworkin.

Professor Mattias Kumm in urbibus Berolino et Novo Eboraco laborat et vitam agit.

Nexus externi
-------------

* Biographia in pagina Universitatis Humboldtiana Berolinensi
**Matthaeus de Francia** seu **de Parisiis** fuit sectator Simonis de Monteforti ab anno 1209/1210 moxque Dominici Oxomensis, inter cuius discipulos mox eminuit. Mense fere Maio 1217 abbas Ordinis electus est (et de dea re vicarius post Dominicum ipsum). Abbas igitur brevitur meruit Conventús Iacobinorum Tolosani, sed die 15 Augusti eiusdem anni Lutetiam missus est cum Bertrando de Garrigo, Ioanne de Navarra et Laurentio de Anglia. Ibi Dominicanis praefuit et iam anno 1219 fratres fere triginta in Ordinem induxerat. Ab anno 1220 prior conventús S. Iacobi Parisiensis meruit.

Fontes
------

* Iordanus de Saxonia, *Libellus de principiis Ordinis Praedicatorum*
* Stephanus de Salaniaco, *De quattuor in quibus Deus Praedicatorum ordinem insignivit*

Bibliographia
-------------

* "Matthew of France, Dominican abbot[*nexus deficit*]" in V. F. O'Daniel, *The First Disciples of St Dominic* (Somerset Ohii: Rosary Press, 1928) Textus[*nexus deficit*]
* William A. Hinnebusch, *The History of the Dominican Order: origins and growth to 1500* (Staten Island: Alba House, 1965) pp. 31, 51, 52, 82, 92, 113 n. 95

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
**Addio ai monti** (Latine fere *Valete montes*) incipit clarus locus ex Alexandri Manzoni I promessi sposi.

Scriptum in fabula
------------------

Nocte Laurentius Tramaglino ac Lucia Mondella, patris Christophori consilio, cymba pagum natalem relinquunt ut dominum Rodericum, Luciam nolentem uxorem ducere volentem, fugiant. Adulescens mulier, viculo suo et assectatoris palatio visis, desperat fletque. Manzoni adulescentis cogitationes lectoribus monstrat.

De loco
-------

Locus prosa scribitur, sed simile poësi: tam simile idylliis est ut in scripto multi versus celentur; sane quasi idyllium videtur, sed etiam subtile raucum velum est, ob dominum Rodericum praesentem (huius palatio viso Lucia flere coepit). Scriptor loco utitur ut de animo suo et personae scribat, sed repente hoc claudit, quia Manzoni semper prope logum dominare vult. 

Maxime de domum relinquentium animo et de divina providentia scribitur.

Nexus interni
-------------

* I promessi sposi
* Alexander Manzoni

Bibliographia
-------------

* Romanus Luperini, Petrus Catadi, Lydia Marchiani, Francus Marchese, *il nuovo La scrittura e l'interpretazione*, Liber 1, Palumbo editore, ISBN 978-88-8020-846-4
* Petrus Gallardo, *Il tesoro della prosa e della poesia italiane*, liber V, Selezione dal Reader's Digest S.p.A, Veronae, 1964
**Pebrina** (Italiane, ut videtur a Francice *pébrine*) est morbus bombycum, qui a parasitis microsporidianis efficitur, praecipue *Nosemate bombycis* et minus a speciebus *Vairimorpha*, *Pleistophora,* et *Thelohania.* Infectae vermis serici larvae punctis fuscis colorantur, et filum facere non possunt. Ludovicus Pasteur fuit primus qui causam huius morbi observavit cum pestilentia morbi per Franciam serperet.

*Nosema bombycis* est microsporidium quod omnes interficit vermes sericos qui ex ovis infectis excluduntur, et ex victu quo vermes serici vescuntur. Si vermes serici hoc microsporidium statione larvali habent, indicia morbi absunt; lepidoptera autem feminea microsporidium in ova transmittent, omnesque vermes qui ex ovis infectis excludantur statione larvali morientur. Ergo, omnia ova ex lepidopteris infectis delenda sunt, qua pro causa, corporea lepidopterorum fluida per microscopium comprobanda sunt.

Nexus interni
-------------

* Flacciditas
* Muscardina

Bibliographia
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Pebrina** apud **Vicifontem**. |

* Chavannes. 1861. Ueber die Krankheit des Seidenspinners und die Erziehung einer gesunden Brut desselben. *Berliner entomologische Zeitschrift* 5:175ff.
* Pasteur, Louis. 1870. *Études sur la maladie des vers à soie: Moyen pratique assuré de la combattre et d'en prévenir le retour.* Lutetiae: Gauthier-Villars.
* Pasteur, Ludovicus. 1926. *Études sur la maladie des vers à soie.* Ed. Valléry-Radot. Œuvres de Pasteur, 4:54–186. Lutetiae: Masson
* Williams, Nicola, et Miles Roddis. 2009. *Languedoc-Roussillon.* Ostfildern: MairDumont.
**Theoria valoris** seu **doctrina valoris** explicare conatur valorem mercium. Oeconomici classici distinguebant inter valorem in permutatione et valorem usualem..

Doctrina valoris classica docet valorem commutativum sola constare relatione, qua merces diversi 
generis inter se commutari possint, itaque harum usualem valorem quidem supponere, ab eo tamen interne et per se independentem esse. Omnis res, quae in foro emitur, duplicem valorem continet, et usualem et commutativum. Ille constituitur utilitate rei. Hic valorem usualem quidem supponit, sed unice constituitur temporis spatio laboris operarii necessarii. Merces tantum habent valoris commutativi, quantum laboris in perficienda merce necessarie consumptum est.

Nexus interni
-------------

* Modus productionis
* Plusvalor
* *Das Kapital, Volumen I*
* Socialismus Saeculi 21

Nexus externi
-------------

* An fieri possit: ut tot res novae conficiantur ut vendi amplius non possint ... Von David Abraham Portielje
* "De valoris natura" De valoris natura dissertatio inauguralis
* Ioannis B. Schuster S.J.: Pars II Ethicae Specialis Individualis

Notae
-----

1. 1 2  Institutiones juris naturalis seu philosophiae moralis universae secundum principia S. Thomas Aquinatis ad usum scholarem (auctore Theodoro Meyer)
2. ↑  secundum fontem multis locis vitiosiorem
3. ↑  Ioannes Baptista Schuster § 2. De theoria valoris, Pars I: Theoria valoris exponitur.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Vexillum sociale (*corporate flag*) cum verbo "sold" ("venditum") notissimas officinas monstrat civitates Americanas surrogantes
**Adbusters Media Foundation** est organizatio non lucrativa, anticapitalista, oecologista, et anticonsumptiva, anno 1989 a Kalle Lasn et Gulielmo Schmalz Vancuverii in Canada condita. Opus fundatum sese depingit esse "rete globale artificum, activistarum, scriptorum, balatronum, discipulorum, magistrorum, et conductorum qui novum activistarum socialium motum aetatis informationis proferre volunt."

Adbusters periodicum eodem nomine divulgat, a lectoribus fultum, cui sunt 120 000 exemplorum et quod se numerosis causis politicis socialibusque devoveat, plerumque anticonsumptivis. Adbusters quoque multas internationales obsonatus socialis expeditiones coepit, sicut Diem sine emptione, Hebdomadem sine televisione, Occupy Wall Street.

Adbusters comites in orbe terrarum habet: Casseurs de Pub in Francia, Résistance à l'Aggression Publicitaire in Francia et Belgica, Adbusters Norge in Norvegia, Adbusters Sverige in Suecia et Culture Jammers in Iaponia.

Verbum *Adbusters* a lingua Anglica ortum est: factum est ab *ad*, imminutione Anglica pro verbo *advertising* ('praeconium'), et *busters* sensu significante "vastatores, domitores." Latine igitur Adbusters sit 'Vastatores Praeconium'.

Notae
-----

1. ↑  "We are a global network of artists, activists, writers, pranksters, students, educators and entrepreneurs who want to advance the new social activist movement of the information age." "About Adbusters". *Adbusters.org*. Nexus die 3 Septembris 2010 confirmatus. **(Anglice)**
2. ↑  Ma, Kevin (11 Septembris 2003), "Adbusters: tackling globalisation with ad subversion", *Campaign* (Haymarket Group)  **(Anglice)**
3. ↑  Courrier International. Nexus die 3 Septembris 2010 confirmatus. **(Francogallice)**
4. ↑  Casseurs de Pub **(Francogallice)**
5. ↑  Résistance à l'Aggression Publicitaire **(Francogallice)**
6. ↑  adbusters.no **(Norvegice)**
7. ↑  Adbusters Sverige **(Suecice)**
8. ↑  bndjapan.org **(Iaponice, Anglice)**
9. ↑  adbusters.cool.ne.jp **(Iaponice)**

Nexus interni
-------------

* Slavoj Žižek
Parthamaspatis nummus.
Sestertius Traiani cum titulo; REX PARTHIS DATVS.
**Parthamaspates** est rex quem Traianus victor anno 116 Parthis dedit. Arsacidarum genere ortus, filius Osrois I habebatur qui in imperium Romanum ob seditiones intestinas olim fugerat. Non diu apud Parthos regnavit qui eum aspernabanturː postquam anno 117 Hadrianus exercitum Romanum e Mesopotamia reduxit, Parthamaspaten regem Osroenae fecit, parvi regni inter Parthos et Romanos ubi anno 123 adhuc regnabat.

In memoriam huius gloriosi facti senatus sestertium cudi iussit cum hac scaenaː imperator Romanus in aggere sedet et Parthamaspati infra stanti diadema imponit. Ad latus imperatoris in aggere stat praefectus praetorio. Ad sinistram figura Parthiam personificans et genu subnixa manus ad novum regem porrigit. Circum hic titulus legiturː REX PARTHIS DATVS.

Notae
-----

1. ↑  *The Roman Imperial Coinage* II.168

Fontes
------

* Dio Cassius, *Historia Romana* 68.30.
* *Historia Augusta*, Vita Hadriani V.4. In manuscriptis nomen regis varie corruptum est. Nomen Latinum modernum e Dione Cassio sumptum est.

Plura legere si cupis
---------------------

* Iulianus Guey. *Essai sur la guerre parthique de Trajan (114-117)*, 1937 Recensio critica
* F. A. Lepper, *Trajan s Parthian war*, Oxonii, 1948. (Oxford classical and philosophical monographs). Recensio critica
**Pearl Sydenstricker Buck** (nomine Sinico 賽珍珠 Sai Zhenzhu quod dicitur etiam *John Sedges*; nata Hillsboro in vico Virginia Occidentalis 26 Iunii 1892 ; mortua Danby in vico Mons Viridis 6 Martii 1973) fuit scriptrix Americana.

Pearl Buck, circa annum 1932. Imago a Arnoldo Genthe capta.

Vita
----

Pearl Buck, evangelii praeconis Absalom Sydenstricker filia, multos annos Zhenjiang in urbe Sinarum vixit et ergo de hac civitate multa scripsit. 1918 nupsit praeconi Iohanne Lossing et post divortium anno 1934 Ricardo J. Walsh. Anno 1932 operis *The Good Earth* gratia Praemium Pulitzer et anno 1938 etiam Nobelianum Litteraturae Praemium accepit suae biographiae ratione.

Etiam littares pueriles scroipsit et beneficentia pro adoptionibus orphanium et iura mulierium et iura minoritatum defensit.

Opera selecta
-------------

* *The Good Earth*, 1932
* *The Man Who Changed China: The Story of Sun Yat-sen*, 1953
* *My Several Worlds A Personal Record*, 1954, (auto-biographia)
* *East Wind, West Wind*, 1973

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Pearl S. Buck** spectant (Pearl Buck, Pearl S. Buck). |

* De Pearl S. Buck in pagina Nobeliano Litteraturae Praemio dicata
* Biographia Pearl S. Buck **(Germanice)**
* Biographia Pearl S. Buck **(Anglice)**

Bibliographia
-------------

* Petrus Conn: *Pearl S. Buck. A cultural biography* (Cantabrigiae 1996).
* Theodorus F. Harris (ed.): *Pearl S. Buck. A biography* (Londinii 1970/72).
* Hilara Spurling: *Burying the bones. Pearl Buck in China* (Londinii 2010).
* Nora Stirling: *Pearl Buck. A woman in conflict* (Piscataway Novae Caesareae 1983).
Wikidata Therisus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Graecia  
*Locus*: 35°24′13″N 23°59′3″E  
*Numerus incolarum*: 113  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Chania Municipality  

**Tabula aut despectus**

Therisus: situsTherisus: situs
**Therisus** (Graece Θέρισος vel Θέρισο) est oppidum pristini nomi Cydoniae in insula Creta. Therisus inter montes Leucos et ad caput vallis profundi situs olim difficile erat accessu; hodie autem, via in valle constructa, Cydonienses hic veniunt ut in tabernis convivia teneant et ut aërem frigidam montium respirent.

Historia
--------

Anno 1821 in insurrectione (quae eodem tempore ac Bellum Independentiae Graecae mota est) turbatores Therisi contra militibus Ottomanicis fere 12 000 pugnaverunt. Therisi die 23 Martii 1905 novam insurrectionem movit Eleutherius Benizelus contra principem Georgium gubernatorem Rei Publicae Creticae.

Situs demi Therisi in praefectura Cydonia

Incolae noti
------------

* Styliana Plumidace, mater Eleutherii Benizeli, hic nata

Nexus externi
-------------

* De demo Theriso