recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Wikidata Ludovicus Althusser
Res apud Vicidata repertae:Ludovicus Althusser: imagoLudovicus Althusser: imago
*Nativitas*: 16 Octobris 1918; Bir Mourad Rais  
*Obitus*: 22 Octobris 1990; La Verrière  
*Patria*: Francia  
*Nomen nativum*: Louis Pierre Althusser
**Familia**

*Coniunx*: Hélène Rytmann  

**Memoria**

*Sepultura*: Cimetière de Viroflay  

**Ludovicus Althusser** seu **Ludovicus Petrus Altusserius** (natus in suburbiis Algeriae die 16 Octobris 1918; mortuus in nosocomio iuxta La Verrière Evelinarum die 22 Octobris 1990) fuit philosophus Francicus Marxianus.

Curriculum vitae
----------------

Alma mater sua fuit Schola Normalis Superior, ubi Ioannes Guitton et Gaston Bachelard tum docebant. Deinde ipse magisterium exercuit, cui discipuli inter illustrissimos fuere Michael Foucault, Iacobus Derrida, Michael Serres...

Quamquam socius Factionis Communisticae Franciae et Lenin et Mao Zedong admirabatur, tamen dogmata Factionis et Stalinismi recusavit. Cogitationem novam de Carolo Marx cum epistemologia sua, structuralismo, psychoanalysi etiam studium de Spinoza, Machiavelli, Lacan scripsit.

Anno 1980 uxorem suam occidit e morbo mentis ː poena tamen non adfectus est quia non compos mentis iudicabatur.

Opera
-----

* *Montesquieu, la politique et l'histoire* (Montesquieu, civilitas et historia) anno 1959
* *Pour Marx* (Pro Marx) anno 1965
* *Lire le Capital* (Legere librum "De Capitali") anno 1965
* *Lénine et la philosophie* (Lenin et philosophia) anno 1969
* *Idéologie et appareils idéologiques d’État* (Ideologia et ideologici civitatis apparatús) anno 1970
* *Écrits sur la psychanalyse, Freud et Lacan* (Scripturae de psycoanalysi Freud et Lacan) anno 1992
* *L'avenir dure longtemps* (Futura longe durat) anno 1992

Bibliographia
-------------

* William Lewis, "Louis Althusser" (2014) in *Stanford Encyclopedia of Philosophy* ~ **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

* "Idéologie et appareils idéologiques d’État", tractatus notissimus **(Francogallice)**
* Opera ab Althusser aut de eo scripta in Bibliotheca Nationalis Francica **(Francogallice)**
* The Louis Althusser Internet Archive, opera Anglice conversa




1. ↑  "Philosophia - Album Angelorum"
Wikidata Ioanna Spyri
Res apud Vicidata repertae:Ioanna Spyri: imagoIoanna Spyri: imago
*Nativitas*: 12 Iunii 1827; Hirzel  
*Obitus*: 7 Iulii 1901; Turicum  
*Patria*: Helvetia  

**Familia**

*Genitores*: Johann Jakob Heusser; Meta Heusser-Schweizer  
*Coniunx*: Johann Bernhard Spyri  

**Memoria**

*Sepultura*: Cemetery Sihlfeld  

Adelhaidis cum pastore Petriculo colloquitur
**Ioanna Ludovica Spyri** (nata *Johanna Louise Heusser* Hirzel in vico apud Horgam die 12 Iunii 1827; Turici die 7 Iulii 1901 mortua) fuit scriptrix Helvetica quae praesertim *Adelhaidis* *(Heidi)* mythistoria innotuit.

Vita
----

Filia medici et poëtriae in viculo parvo nata anno 1852 advocato Turici Ioanni Bernardo Spyri nupsit, qui ipse ex anno 1868 officialis Turicensis scriba factus est. 

Anno 1871 in foliis ecclesiasticis historiuncula eius prima edita est praetitulata »Ein Blatt auf Vronys Grab« (editio quarta, Bremae 1883). Post plures annos, cum seriei »Geschichten für Kinder und auch solche, welche Kinder liebhaben« (Gotae 1879–89) applausum esset, nomine vero se vulgo produxit. 

Fabulae sine arte formosae cum pietate candida et sale praeditae excellunt in rebus quotidianis describendis et observationibus planis reddendis. Quibus tituli sunt hi: »Heimatlos«, »Aus Nah und Fern«, »Heidis Lehr- und Wanderjahre«, »Im Rhonetal«, »Aus unserm Lande«, »Ein Landaufenthalt bei Onkel Titus«, »Kurze Geschichten«, »Geschichten für Jung und Alt«, »Gritli«, »Verschollen, nicht vergessen«, »Artur und Squirrel«, »Aus den Schweizer Bergen«, »Die Stauffermühle«. Opera eius mox multis editionibus et conversionibus (e.g. in Francogallicum, Anglicuim, Italicum) gaudebant.

Scripta pia maioribus apta et nonnullae infantiles res - e.g. »Cornelli wird erzogen« (1890) aut »Schloß Wildenstein« (1892) - diu a multis lecta sunt cum pristini successus puellis dedicatae »Sina« (1884) aut »Was soll denn aus
ihr werden?« (1886) post annum 1900 in oblivionem ceciderunt.

Modi sociales et religiosi
--------------------------

Recentioribus temporibus in eius operibus res invenerunt, quae partibus a femina traditionaliter agendis contradicerent. Fabulae saepe in natura ambienti montana - praeter »Heidi« etiam »Heimatlos« (1877) aut »Kurze Geschichten» (1882) - locatae patriotica habebantur. Ioanna ipse velut mater pietismum fovebat et libros quasi in servitio educatorio christiano posuit. Interdum narrata Victorianam societatem spirant.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannam Spyri** spectant. |

* biographia in lexico de mulieribus claris
* Vicifons
* museum Ioannae Spyri dicatum
* nexus apud DDB
* vita in *Lexico historico Helvetico*
* opera apud projekt-gutenberg.org
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Spider-Man, superheros a societate Marvel Comics promulgatus.

**Superheros** (-ois, *m.*), aut **superherois** (-idis, *f.*), est genus personarum fictarum quae primum in nubeculatis (hodie praecipue a societatibus *DC comics* et *Marvel Comics* editis), deinde in animationibus et pelliculis inveniuntur. Haec personatae multicolori veste indutae, immanibusque viribus vel mirabili sollertia praeditae esse solent.

Vocabulum *superhero* Anglice anno 1916 inlatum est. Locutio autem *super heroes* et variae formae eius tantum personas de iure designant quas societates DC Comics et Marvel Comics possident. Quae societates ambae hoc vocabulum sicut notam mercimonii postulant.

Nexus interni
-------------

* Batman
* Captain Marvel
* Daredevil
* Punisher
* Spawn
* Fantastic Four
* Daniel Gulielmus "Danny" Fenton
* Spider-Man
* Superman
* Super Stultus
* Tenax
* Ultor Anas
* Wolverine (Marvel Comics)
* Wonder Woman

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*
2. ↑  Merriam-Webster Anglice: "Superhero"
3. ↑  "United States Patent and Trademark Office latest status info for trademark serial #78356610
Wikidata Ernestus Jünger
Res apud Vicidata repertae:Ernestus Jünger: imagoErnestus Jünger: imagoErnestus Jünger: subscriptioErnestus Jünger: subscriptio
*Nativitas*: 29 Martii 1895; Heidelberga  
*Obitus*: 17 Februarii 1998; Redlinga  
*Patria*: Germania  

Ernestus Jünger, 1986
**Ernestus Jünger** fuit miles voluntarius, scriptor Germanus realismi magici et philosophus.

Vita
----

Anno 1913 legioni peregrinae Francogallicae se adiunxit. Propter iuventutem dimissus est.

Anno 1914 bello mundano primo voluntarius miles in exercitu Germanico fuit. 

Bello mundano altero fuit capitaneus.

Scriptor
--------

De operibus Ernesti Jünger disputatur. A nonnullis castigatus est quod res militares et bellum glorificaverit. Ut nimis patriae studeret tamen sodalis partium nationalium socialisticarum non factus est. Ut ab aliis in numero rerum pristinarum studiosorum habeatur tamen etiam a nonnullis "laevis" ut dicitur defendebatur.

Opus
----

* *Heliopolis*

Bibliographia
-------------

* Thomas Nevin, *Ernst Jünger and Germany: into the abyss, 1914-1945*. Londinii: Constable. ISBN 0-09-474560-9 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ernestum Jünger** spectant. |
**Ursula Meisterernst** (ante matrimonium: *Schöny*; nata Potestampii die 15 Aprilis 1920) est? mulier politica Germana.

Vita
----

Filia Stephani Iosephi Othonis Schöny consilarii gubernatorialis doctoratu de philosophia Heidelbergae laureata est. Die 12 Aprilis 1945 interpres publica ab administratoribus militaribus Americanis Arnstadii creata est. Praefecti Americani eam insuper burgimagistram pronuntiarunt. Tunc illa in Via Fuhrmann nr. 6 apud Carolum Keil habitabat.

Die 22 Iunii 1945 dimissionem accepit et ante diem 29 Iulii 1945 Cassellam fugit. Mox postea exercitus Americanus Thuringiam in manus Sovieticas tradidit. Arnstadii autem Benedictus Rudolphus Peters demarchus novus factus est.

Bibliographia
-------------

* König, Hans-Joachim. 2014. Arnstadts einzige Oberbürgermeisterin: Frau Dr. phil. Ursula Meisterernst. *Arnstädter Stadt-Echo* 170: 18.
* Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger, eds. 2003. *Chronik von Arnstadt*. Arnstadii: Kirchschlager. ISBN 3-934277-07-1.

Nexus externi
-------------

* De Carolo Conrado Elbracht, burgimagistro vicario in periodo burgimagistrali Ursulae Meisterernst[*nexus deficit*]
* Tractatio in ephemeride de mystagogia quadam de mulieribus maioris momenti Arnstadiensibus[*nexus deficit*], 9.3.2015
**Liturgia** (a Graeco λειτουργία 'opus publicum') in religione Christiana est cultus publicus deo datus. Plene in ecclesiis Catholica Romana, Anglica, et orientalibus praestatur, quasi omnes Christiani liturgiam aliam habent, etiam qui se dicunt aliturgos esse.

Liturgia adhibetur ad Deum laudandum populumque sanctificandum. Accepta est traditio antiquorum sed saepe aptata necessitatibus hodiernis. Omnes liturgiae in duas partes dividi possunt: Liturgiae sacramentales ac liturgiae non sacramentales. Sacramentales liturgiae sunt modo in quibus officiuntur septem sacramenta. Praesertim inter haec est missa sacra in oriente vocata *liturgia divina*, qua passio Domini repraesentatur, eiusque praesentia vera est facta. Inter liturgias non sacramentales praesertim numeraturt *liturgia horarum*, qua a primordiis temporibus Christianis tempus sanctificatur.

Elementa liturgiarum
--------------------

Liturgiae officiuntur per ritus et preces, id est verba, actiones corporis, lecturas sacrae scripturae, et gesta sacra, cum elementis sacris in loco sacro. Semper sequuntur ritus qui formam dant liturgiae. Ita liturgia non est expressio volunatis singulorum, sed unitatis corporis Christi, per totam orbem diffusi.

Varietas liturgiarum
--------------------

Liturgiae distinguuntur non tantum functione, sed etiam moribus locorum. Generaliter denotantur ritibus, qui indicant unitatem variarum liturgiarum secundum consuetudinem loci vel ecclesiae, sicut ritus Romanus, ritus Byzantinus, ritus Mosarabicus.

Nexus interni
-------------

* Amictus
* Candelabrum
* Ecphonesis
* Epigonatium
* Lingua sacra
* Pater noster
* Pluviale
* Preces
* Requiem
* Vasa sacra

Notae
-----

1. ↑  Axters, S. (1937). *Scholastiek lexicon Latijn-Nederlandsch.* Antwerpen: Geloofsverdediging.

Nexus externus
--------------

* Constitutio Sacrosanctum Concilium de sacra liturgia  cui Concilium Vaticanum Secundum assensus est **(Latine)**
Wikidata Grysantia Vallis (municipium)
Res apud Vicidata repertae:Grysantia Vallis (municipium): insigneGrysantia Vallis (municipium): insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°37′48″N 7°3′52″E  
*Numerus incolarum*: 191  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 113.48 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arvarium, Tuillia Salassorum, Remesium ad Nostram Dominam, Remesium ad Sanctum Georgium, Fanum Sanctae Fidei-Tarantasia, Tiniae, Avisium  

**Tabula aut despectus**

Grysantia Vallis (municipium): situsGrysantia Vallis (municipium): situs
Grysantia Vallis (municipium)
**Grysantia Vallis** (hodie vulgo *Valgrisenche / Valgrisanche*; *Valgrisenza* a 1939 usque ad 1946) est municipium Italiae, circiter 200 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Vallegrysantini* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Bonne, Céré, Chez-Carral, Darbelley, Église (*Caput*), Gerbelle, La Béthaz, La Frassy, Menthieu, Mondanges, Prariond, Planté, Revers, Rocher, Surier, Usellières.

Municipia finitima
------------------

* Arvarium (hodie vulgo *Arvier*),
* Tuillia Salassorum (seu Thuilia) (hodie vulgo *La Thuile*),
* Remesium ad Nostram Dominam (hodie vulgo *Rhêmes-Notre-Dame*),
* Remesium ad Sanctum Georgium (hodie vulgo *Rhêmes-Saint-Georges*),
* Fanum Sanctae Fidei-Tarantasia (FR-73),
* Tiniae (FR-73).

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria,
* Grysantia Vallis (vallis) *Valgrisenche (valle)*.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Grysantiam Vallem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Grysantiae Vallis in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Grysantiae Vallis in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol XXIII, Torino 1853
Aditus ad aulam, trans pontem.
Area post ingressum.
**Aula molaris** (Theodisce *Mühlhof*) est complexus structilis historicus satis pulcher cum ponte arcuato, media in urbe Arnstadii in Germania (via Längwitzer Straße nr. 11) situs.

Historia ante saeculum XX
-------------------------

Anno 1560 mentio prima fit. Cum sit extra moenia, praedium in incendio magno anni 1561 haud demolitur. Anno 1672 post possessores praedii fiunt vidua doctoris Schilta et socii eius. Anno 1684 Ioannes Casparus Schröpfer, camerarius et coquus principalis, tertiam partem praedii emit. Quinque annis post Schröpfer nanciscitur hortos contiguos; ille moritur anno 1711. Inter annos a 1711 ad 1745 curat de omnibus rebus praedii vidua Schröpferii, sed anno 1746 venduntur domus aevaque Ioanni Christophori Hoffmann, hortulano artifici.

Cum sit aere diruta vidua Hoffmanni, Nosocomium Sanctorum Georgii et Iacobi cuncta recipit anno 1779. Tunc exstant iam tres alae et grangia. 1780 denuo omnia venduntur et anno 1784 possessor novus est camerarius curtis ducalis Fredericus Alexandrus Rudolph. Anno 1891 possessor novus est coriarius Christianus Schmidt; duobus annis post taberna coriaria subactaria transfertur in pergulam alae occidentali additam. Anno 1900 ala secundaria plus in altum erigitur. Anno 1901 praedium acquirit Anscharius Gräser, quod usurpatur tamquam cerevisiae fabrica. Anno 1903 taberna coriaria clauditur.

Usus agriculturalis et accomodatio ad novum tempus
--------------------------------------------------

Anno 1911 area interior agriculturae servit grangiis stabulisque circumstantibus. Anno 1915 bucoliam erigi, ubi olim ergasteria coriaria fuerunt, iubet Gräser. Anno 1991, post res novas postcommunisticas, dominus et domina Gräser commendant cuncta in manus familiae Klapproth. Duobus annis post incohantur restaurationes plures, in quibus fiunt etiam habitacula officiaque nova. Anno, mense Martio, finis primae partis restaurationum est; mense Octobri anni 1994 finis secundae partis restaurationum est et fit translatio sollemnis habitationum a senatore Diaetae status Thuringiae quodam ad inquilinos. Mense Octobri anni 1995 finis tertiae partis restaurationum in domo principali confectarum est. Denique mense Novembri anni 1996 zona exterior affabre relucet et anno 2006, mense Maio, pons arcuatus tandem refectus est.

Fons
----

Tabula informativa ad ingressum in situ affixa.

Nexus externi
-------------

Tractatio in periodico Thuringiensi Octobri 2014 de ingeniario hydrologico Hermann Wurffbain, incola quodam Aulae molaris[*nexus deficit*]
Aedificia fabricae partim cum inscriptione *Braugold*
logotypum
**Braxatorium Braugold** (Theodisce *Braugold Vertriebs-GmbH & Co. KG*) cerevisiae fabrica pristina est Erfordiae in Germania, in via Schillerstraße. Olim inter Thuringiae maxima braxatoria numerari potuit. Diebus autem nostris coquitur cerevisia alibi, cum tantummodo administratio in Thuringiae capite remansit.

Historia usque annum 1990
-------------------------

Origo fabricationum harum generis in duobis braxatoriis saeculo XIX conditis invenitur. Dominus Volkmar Döppleb duo parva braxatoria in via Große Arche Erfordiae sita annis 1822 et 1827 nactus fabricam unitam familiae Baumann tradidit. Baumanni anno 1848 insuper cerevisiae fabricam Schedel, quae nuncupabatur, emit. 

Ramus alter insitus est a domno Christiano Büchner, qui emerat braxatorium *Zur Lauenburg*. Eo praeside cerevisiae coquendae in suburbium meridionale Löber Vorstadt itum est. Ibi, haud procul a Viridario urbano, quod dicitur, usque annum 2010 cerevisia braxata est.

Anno 1920, Baumanni braxatorium institoris Büchner acquisiverunt et unionem quaestuariam paraverunt. Simul braxatorium Lipsiense nomine *Riebeck Brauerei AG* unificatum est cum rebus Erfordiensibus. Institor istius instituti Lipsiensis fuit clarissimus Carolus Adolfus Riebeck. Itaque fabrica auctissima anno 1921 cerevisiae hecatolitrorum centies milia coquebat. 

Post Secundum bellum mundanum tempore communistico omnia in sic dictam communem popularemve possessionem venit. Anno 1956 cerevisae fabricae nomen hodiernum datum est quoque, i.e. *Braugold* quod convertatur Latine "Aurum braxatorium". Anno 1967 fabricatio generis usque nunc praedilecti incohabatur, quod est "Braugold Pilsner Spezial". Anno 1969 braxatoria novem in Districtu Erfordiensi sita in unum institutm coierunt, cui nomen *VEB Getränkekombinat Erfurt* dederunt. Sedes administrativa Erfordiae instituta est.

Post res novas postcommunisticas
--------------------------------

Post annum 1990 fabrica privata *Licher* braxatorium Erfordiense accepit. Anno 1996 heredes possessoris prisci Riebeck immiscebantur in rem istam, quibus interim tam braxatorium Ysenaci quam fabrica Steinbergensis *Wernesgrüner Brauerei* empta sunt. Anno 2006 institutum de poscis faciendis *Waldhoff* braxatorium Erfordiense obtinuit.

Autumno anni 2010 cerevisiam in situ coquere finitum est: inde tantummodo commixtio condimentorum generum septem Braugoldiensium adhuc Erfordia fit. Causa principalis urbem relinquendi machinae obsoletae fuerunt. Cerevisia Erfordiensis nunc Brunsvici fit.

In braxatorii Erfordiensis terra ab anno 2013 habitacula aedificari iussum est; aedes paucae braxatorii manebunt, cum salvari debeant res secundum leges de antiquis aedificiis protegendis.

Notae
-----

1. ↑  Nuntius in peridico quodam anni 2000.
2. ↑  Nuntius in periodico "Ostthüringer Zeitung" anno 2010.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Braugold** spectant. |

* Situs proprius
* Pittacia historica cerevisiarum generum
Aspectus exterior
Pedeplana in parte interiori **Caminata Arnstadiensis** (Theodisce: *Kemenate Arnstadt*) invenitur in curte postica viae Rosenstraße nr 19-23 Arnstadii. Haec caminata una conservata est totius seriei caminatarum elapsarum in viis Markt nr 4, Unterm Markt nr 1, Marktstraße nr 21-23, Fleischgasse nr 25, Rosenstraße nr 33). Agitur de aedificio profano secundum opera Francigena facto, adhuc ante saeculum XIII orto. Quod possidet nunc societas Centri oeconomici Arnstadiensis.

Historia
--------

Incendio magno anni 1581 saeviente domus incolumis restitit et nonnullae trabes anni 1308 sunt. Tamen aedes ipsae seniores sunt. Namque ignis vestigia in muris visibilia sunt, cum trabes talia non habent. 

Omne aedificium per longum tempus pars fabricae digitabulorum "Liebmann & Kiesewetter" erat. Latus fenestris egens in meridie non ante annum 2002 parietibus liberatum est. In aedificio lapideo pelles deponebantur usque ad res novas postcommunisticas. Numquam quid obstabat in latus oriens, ubi nunc ianua est. Ibi fenestrae quoque semper liberae erant, quae saeculi XIX sunt. 

Ingressus priscus ad orientem vergebat, ubi nunc est porta 1,90 metrorum muro clausa. Ad septentrionem conservabantur fenestra gemina cum arcu acuto et alia duo gemina specularia cum vestigiis amplificationis temptatae in magnitudinem portae grandis. In parte occidentali insuper scalae nunc sunt.

Conclavi in primo tabulato sunt duae fenestrae simplices rectangulares, ad orientem sunt ibi aliae duae fenestrae aequae. Aedificium omne calefactionem nullo loco habet, quo deduci potest domum numquam habitaculum fuisse. 

Caminata alia genere suo mutata invenies in domo quae vocatur Steinhaus, in via Ledermarktgasse nr 2.

Fons
----

Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt*, (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 310

Nexus externi
-------------

Tractatio in actis diurnis, in Ianuario anni 2012[*nexus deficit*]
Insidiae quibus Raimundus Rogerius comes Fuxiensis cruce signatos Germanos iuxta *Montjoi* despoliat, e libro manu scripto *Canso de la Crosada* (Bibliotheca Nationalis Francica)
Ludovicus Franciae princeps castellum Marmandam capit (1219) e libro manu scripto *Canso de la Crosada* (Bibliotheca Nationalis Francica)
Nomine ***Canso de la Crosada***, scilicet "Carmen de Expeditione Sacra", appellatur carmen epicum sine titulo Occitanice scriptum, fons perutilis historiae expeditionis sacrae quam papa Innocentius III in haeresim Catharorum mandavit, a mense Martio anni 1208 usque ad mensem Iulium anni 1219. Id carmen uno libro manu scripto servatum necesse est in duas partes dividere, quorum prima a Guillelmo Tutelensi anno 1213 composita est, altera autem a poeta anonymo post annum 1222.

Pars prima
----------

Pars prima, ut dicit prologus, est *la cansos que maestre Guilhelms fit*, carmen a magistro Guillelmo factum, clerico Tutelae in Navarra nato, qui "totam terram vidit combustam et destructam quia populus haeresim acceperant". Hoc carmen, ad numerum 2749 versuum productum, res annorum 1208-1213 narrat e parte Cruce signatorum ecclesiaeque catholicae.

Pars altera
-----------

Continuatio, ad numerum 6811 versuum producta, narrat res annorum 1213-1219, proelium iuxta Murellum commissum, mortem Simonis comitis Montisfortis, e parte Raimundi VI comitis Tolosae. Auctor anonymus fuit, ut apparet, theologiae legumque doctus; fortasse Concilio Laterano Romae cum Raimundo adfuit. Pro rebus annorum 1216-1219, *Historia Albigensi* Petri Vallis Cernaii partim deficiente, eruditi hodierni hoc carmen ut fontem principalem accipiunt. In ultimis versibus poeta dimittit urbem Tolosam sub tutela Dei et sancti Sernini et sub regno "iuvenis comitis", id est, Raimundi VII qui succedit patri suo anno 1222.

Notae
-----

1. ↑  *Canso* prologus 2.
2. ↑  *Canso* prologus 8-9.

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* Paul Meyer, ed. *La chanson de la croisade contre les Albigeois* (1875) **(Occitanice, Francogallice)** Vol. 1 Vol. 2
* Eugène Martin-Chabot, ed. *La chanson de la croisade albigeoise* (Lutetiae: Les Belles Lettres, 1931-1961. 3 voll.) **(Occitanice, Francogallice)**
* Janet Shirley, interpr. *The Song of the Cathar Wars* (Ashgate Publishing, 1996) **(Anglice)**

Eruditio
* Katy Bernard, ed. *Chanter la Croisade albigeoise* (*Médiévales* no. 74, 2018) Textus interretialis

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Canso de la Crosada** spectant. |

* De libro manu scripto apud Gallica
* De libro manu scripto apud BNF
* Bibliographia apud arlima.net
Locutio "character Sinicus" proprietatibus Sinicis scripta (ubi lingua non distinguit inter numerum singularem et pluralem): nigro colore in scriptura traditionali,? rubro colore in scriptura simplice reddita.
Scriptura cursiva a Sun Guoting calligrapho Sinico Domus Tang scripta, circa annum 650.
**Character Sinicus** vel **character Han** (漢字, simpliciter 汉字 *Hànzì*), vel Latinitate classica **littera Sinica,** est scriptura qua lingua Sinica scripta singulam syllabam reddit. Quisque character, quia haec lingua plerumque ex dictionibus monosyllabis constat, persaepe singulum nomen vel verbum vel singula orationis pars exprimit. 

Hi characteres non solum ad Sinicam (*hànzì*) scribendam adhibentur, sed etiam modo logogrammate ad Iaponiensem (*kanji*), et minus frequenter Coreanam (*hanja*), et olim Vietnamiensem (*hán tự*) scribendas. Numerus signorum Sinicorum in lexico Kangxi est fere 47 035.

Litterae singulae secundum usum et origines dividuntur in ideogrammata, phonogrammata, et pictogrammata, ex quibus saepe formantur multa composita ideogrammatica, et composita phonosemantica, ut singula concepta reddantur.

Nexus interni
-------------

* Calligraphia Asiae Orientalis
* Devanagari
* Hanja
* Kanji
* Lingua Sinica
* Lingua Sinoxenica
* Numeri Sinici
* Octo principia Yong
* Ordo linearum
* Pinyin
* Rami terrestriales
* Romanizatio Sinicae
* Sinica simplex
* Sinica consueta
* Sinosphaera
* Stirpes caelestes
* Translitteratio in signa Sinica
* Unificatio Han

Notae
-----

1. ↑  Hoffmann in Lexico Latino Universali Sinas describens scripsit: "Lingua Sinica ex vocibus merè monosyllabis ut plurimum constat, sua tamen cuique provinciae peculiaris dialectus est. Scriptura à superiori loco deorsum procedit, et quilibet character, more Hieroglyphicorum apud Aegyptios veteres, rem integram exprimit."

Nexus externi
-------------

* Ars calligraphiae Sinicae, www.skyren-art.com
* Audiovisuale signorum Sinicorum dictionarium, www.quickmandarin.com
* Browser Hanzi, www.vertical-sun.com
* *Database* Unihan
* Documenta IRG
* Dictionarium linearum signorum Sinicorum simplicum et dictionarium
* Etymologiae signorum Sinicorum
* Examen signorum Sinicorum
* Evolutio signorum Sinicorum
* Historia scripti Sinici
* Ordo linearum signorum Sinicorum
* Pagina IRG
* Signa Sinica
* Verba Anglica ad signa Sinica
* "Welcome To Mojikyo Institute!"[*nexus deficit*] www.mojikyo.org
Wikidata Simmias Rhodius
Res apud Vicidata repertae:

**Simmias** (interdum **Simias**) **Rhodius** (Graece Σιμμίας ὁ Ῥόδιος), qui saeculo IV a.C.n. exeunte vel III ineunte floruit, fuit poeta et grammaticus Graecus.

*Alae Amoris* Simmiae ex editione Fortunii Liceti. 1640
Secundum *Sudam*, *Glossarum* libros tres composuit et carminum variorum libris quattuor. Ex Athenaeo et Stephano Byzantino nota sunr carmina deperdita de Gorgone, de Apolline et de mensium (quod *Fastorum* Ovidii exemplar dare poterant). In Anthologia Graeca epigrannata elegiaca servata sunt et tria carmina, ut dicam, figurantia, quorum textus figara rem descriptam imitatur; haec sunt *Amoris alae*, *Securis* et *Ovum hirundinis*. Securis et Amoris alae choriambis pedum numero variabili cum clausula amphibrachica composita sunt.

Meleager Gadarensis in *Corona* sua, ubi quinquaginta poetas Graecos plantis assimilat. Simmiam ut prunum describit.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:** |
Wikidata Ossetia Septentrionalis
Res apud Vicidata repertae:Ossetia Septentrionalis: insigneOssetia Septentrionalis: insigneOssetia Septentrionalis: vexillumOssetia Septentrionalis: vexillum
res publica  
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 43°11′0″N 44°14′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Russia  
*Territoria finitima*: Ingussetia, Tsetsenia, Territorium Stauropolitanum, Kabardino-Balkaria, Georgia, Alania Meridiana
**Forma**

*Area*: 7 987 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Pylae Caucasiae  

**Gestio**

*Praefectus*: Sergei Menyailo  

**Vita**

*Incolae*: 693 098  
*Sermo publicus*: Russica, lingua Ossetica  
*Zona horaria*: Tempus Mosquanum, UTC+3, Europe/Moscow  

**Commemoratio**

*Paean*: National Anthem of the Republic of North Ossetia–Alania  

**Sigla**

*Siglum autoraedarum*: 15
**Tabula aut despectus**

Ossetia Septentrionalis: situsOssetia Septentrionalis: situs
**Ossetia Septentrionalis** (Ossetice Цæгат Ирыстон, tr. *Cægat Iryston*; Russice Северная Осетия, tr. *Severnaja Osetija*) vel plenius **Res Publica Ossetia Septentrionalis — Alania**, est subiectum Foederationis Russicae, in Caucaso Septentrionali situm, anno 1924 creatum, et ab anno 2010 in Russicum Districtum (Circulum) Foederalem Septentrio-Caucasicum inclusum.

Ossetia Septentrionalis, cum Cabardino-Balcaria in occidente, territorio Stauropolitano in septentrione, Ingussetia et Tsetsenia in oriente, Georgia atque Ossetia Meridionali in meridie, aream 7987 chm² et circa 705 centena milia incolarum (anno 2015) habet. Plus quam decem gentes eam incolunt, quarum plurimae sunt Osseti (64,5 %), et Russi (20,6 %).

Metropolis rei publicae Pylae Caucasiae sunt. Urbs secunda maxima rei publicae Mosdoc est. Terekius flumen est rei publicae maximum. Linguae publicae sunt Ossetica et Russica.

Notae
-----

1. ↑  Ladislai Zgustae *De "Vladikavkaz" nomine restituto...*, in: *Indogermanica et Caucasica*, 1994, p. 277; *Ephemeris*, 2004; IPNI: , 2.   
Cf. **Ossetia Borealis**, — Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Северная Осетия*..
2. ↑  Ossetice Республикæ Цæгат Ирыстон — Алани, tr. *Respublikæ Cægat Iryston — Alani*; Russice Республика Северная Осетия — Алания, tr. *Respublika Severnaja Osetija — Alanija*.

Nexus interni
-------------

* Alania
* Ossetia
* Ossetia Meridionalis

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Rem Publicam Ossetiam Septentrionalem – Alaniam** spectant (North Ossetia-Alania, North Ossetia – Alania). |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 43°11′0″N 44°14′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |
Aula valedictionis apud ustrinam Erfordiensem
**Crematorium Erfordiae** (Theodisce *Feierhalle und Krematorium*) in sepulcreto principali Erfordiensi anno 1976 constructum monumentum architectonicum culturaleque maximi momenti esse constat.

Descriptio
----------

Professor Reiner Sörries, rector Musei funebralis Casellensis mense Augusto anni 2014 orationem festivam habuit in occasione iubilaei 100 annorum post constructionem ustrinae. Ad hoc iubilaeum aedes renovata quoque est. Dominus Sörries animadvertit complexum ustrinae maximum ab integro erectum aedificium in Germania Orientali fuisse. Inde ab anno 1923 administratores urbani in sepulcreto meridiano ustrinam coluerant quod usque annum 1976 fungebatur. Eodem anno novum crematorium terminatum est. Sed multa alia etiam commutata sunt. Spatium permisit adconstruere aulas praestolarias funebralesque apud introitum principalem, ubi flores nostris diebus venduntur. 

Crematorium Erfordiense iure una cum honorabili crematorio Gothensi anni 1878 citari potest quod attinet ad momentum culturale. Gotae saeculo XIX iam ustrinum modernissimum Germaniae totius inauguratum est, quo haud pauci offendebantur. Itaque alterum crematorium Erfordiense decennia quinque post aedificatum res interdum mutatas signavit. Usque ad medium saeculum XX sepultura in terra praevaluit. Propter saecularismum crescens incrematio magis magisque gravis fiebat. Nunc Erfordiae velut in maxima Germaniae parte urnae plures videntur quam traditionalia sepulchra. Aedificium tempore communistico confectum dignum locum ambientem funebralibus praebet.

Momentum structorium
--------------------

Quidam Marcus Escherich in libro scientifico qui appellatur *Architekturführer Thüringen* momentum huius crematorii sublineat.? Cum scientiae de crematoriis struendis Germanis orientalibus deessent, auxilium in statibus aliis communisticis quaerebatur. Ioannes Szabó, architectus Hungaricus qui iam crematorium Posonii fecerat, mercennarius Erfordiensium tandem factus est. 

Columbarium Gothense, exemplum imitandum Erfordiensibus
Antica crematorii pars in se divisa est. Ab ambobus lateribus aulae caeremoniales sunt. In parte autem postica crematorium ipsum, sedes administrativa et repositoria sunt. In caeremoniis funebralibus etiam iter maerentium praescriptum est, et secundum opinionem Escherichianam valde interest. In scalis largioribus externis communio sursum usque ad tabulatum cum vestibulo conducitur, antequam deorsum gradantur usque ad mortuos. Metaphora vitae orientis, progredientis, finientis ante oculos visitantium ponatur. Argumentum idem etiam caelamen metallicum Guntheri Reichert inter ambas scalas externas videri potest in artificio quopiam cuius titulus est "Vita".

In restauratione elapsa istae binae scalae laterales abditae sunt pro mediis scalis.

Bibliographia
-------------

Steffen Raßloff: *100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm*, (Thüringen Bibliothek. Bd. 11), Essen 2013.

Nexus externi
-------------

* Tractatio domni Raßloff de crematorio
* Tractatio in actis diurnis de sculptura "Vita"[*nexus deficit*]
Aditus praecipuus ad Hortum Papilionum et Insectarium Audubonianum, Novae Aureliae Ludovicianae situm.
**Insectarium Audubonianum,** rite **Hortus Papilionum et Insectarium Audubonianum** (Anglice *Audubon Butterfly Garden and Insectarium*), est insectarium et museum entomologicum, Novae Aureliae Ludovicianae situm. Res, in 23 000 pedibus quadratis consistens, cui sunt plus quam quinquaginta exhibitiones vivae et multa multimediorum elementa, est maximum museum Americanum insectis dicatum libere exstans.

Hortus Papilionum et Insectarium die 13 Iunii 2008 aperta sunt. Anno 2009, Praemium Theae ob Res Gestas Praestantes in Loco Scientiarum accepit.

Pars aedificiorum multiplicum Instituti Naturae Auduboniani, in primo tabulato Civitatum Foederatarum Custom House Federal Building patet.

Notae
-----

1. ↑  Keith I. Marszalek, "Audubon Insectarium to open next Friday," New Orleans Net, LLC (nola.com), 4 Iunii 2008.
2. ↑  "Engaging with Nature: Insectarium at the Audubon Nature Institute," Themed Entertainment Association (web.archive.org), 12.

Bibliographia
-------------

* Rothstein, Edward. 2008. "At the Insectarium, Getting Down With All That Skitters, Buzzes or Crawls," *The New York Times* (nytimes.com), 2 Augusti.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Insectarium Audubonianum** spectant (Insectarium Audubonianum, Audubon Insectarium). |

* Situs proprius, www.auduboninstitute.org
Wikidata Pherecrates
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5. saeculum a.C.n.; Athenae  
*Obitus*: 5. saeculum a.C.n.; Athenae  
*Patria*: Athenae antiquae  
*Nomen nativum*: Φερεκράτης
**Pherecrates** (Graece Φερεκράτης) fuit Atheniensis comoediarum poeta, qui quinto saeculo a.C.n. floruit.

Vita
----

Pherecratem ante quam comoedias conscripsisset histrionem fuisse a quodam tractatu nominis *de comoedia* (Graece περὶ κωμῳδίας) eumque anno 438/37 a.C.n. quodam in certamine lyrico vicisse accipimus. Praeterea etiam bis apud Lenaeos vincens a Cratino superatus plures victorias obtinuit quam Hermippus. In Suda encyclopaedia traditur eodem tempore ac Eupolis, Aristophanes, Phrynichus necnon Plato comicus vivisse. Circa annum 410 a.C.n. operibus conficiendis desinere videtur.

Opera
-----

### Comoediae

Etiamsi Sudae lexicon XVII, tractatus scriptor anonymus quidem XVIII tantum comoedias nominatim enumerat nostris temporibus XIX opera Pherecrateo attributa retinemus. Quare cum iam exeunte antiquitate philologi omniane ei tribuenda necne ambiguerent saepe *Pseudoheraclem* et *Anthrophherakles* (Graece Ἀνϑρωφηρακλῆς eandem comoediam notavisse, *Metoecas* (Graece Μέτοικοι) Platoni comico tribuenda arbitrabantur. Ceterum etiam de operibus *Metalles* (Graece Μεταλλῆς 'cuniculei') et *Chiron* (Graece Χείρων) dubitatur cum utrumque opus ab Eratosthene in dissertatione eius *De vetera comoedia* Nicomacho tribuitur. Inter spuria etiam *Agathoi* (Graece Ἀγαϑοί 'boni') et praesertim *Persae* (Graece Πέρσαι) numerantur.

Nonnullorum operum tituli nobis traditi sunt: 

* Agrioi (Ἄγριοι 'Agrestes')
* Automoloi (Αὐτόμολοι 'proditores')
* Graes (Γρᾶες 'vetulae')
* Doulodidaskalos (Δουλοδιδάσκαλος 'servorum magister')
* Epilesmon ē Thalatta (Ἐπικλήσμον ἢ Θάλαττα 'Obliviosus vel Mare')
* Ipnos ē Pannychis (Ἰπνὸς ἢ Παννυχίς 'Cucina vel Pannychis')
* Corianno (Κοριαννώ)
* Krapataloi (Κραπάταλοι 'Asses infernales')
* Leroi (Λῆροι 'Vilia')
* Myrmekanthropoi (Μυρμηκάνϑρωποι 'Homines formicosi')
* Petale (Πετάλη)
* Tyrannis (Τυραννίς)
* Pseudoheracles (Ψευδηρακλῆς)

Nexus externi
-------------

* Pherecrates in *Suda-online*[*nexus deficit*]
**Hasdrubal Barca**, vel **Asdrubal** (natus anno incerto; mortuus anno 207 a.C.n.) fuit filius Hamilcaris, frater minor Hannibalis, et dux Punicus.

Est alter Hasdrubal (Hasdrubal Major, vel "Hasdrubal Pulcher", Hamilcaris gener, mortuus anno 221 a.C.n.), qui Carthaginem Novam condidit.

Hasdrubal in Hispania
---------------------

Hasdrubal Barca vitam adultam paene totam confit contra Romanum in Mediterraneum regium bellum gessit, in secundo bello Punico. Adversus Romanos ipse parum profectum congreditur. Ex Tito Livio dicitur, hoc propter partim avaritiae, superbiae, et sine auxilio erat. Cum dumtaxat quadraginta quinqeremes advenerat, sexaginta quinquereum Romanum in Hispania assimulavit. Tot multas divitas varias obtinuit, ingens copia auri et argenti complecti, ut urbes captas multa levior reretur. Saepe proelium cum Romano exercitu cavit. Pro, suum consilium erat partes paeninsulae Iberiae pertinere priusquam Gnaeus Scipio, dux Romanorum in Hispania, possidiret. Demum per Pyreneas Montes ad Galliam et per Alpis ad Italiam mearit. Post advenit Italiae proelio occisus est.

Bibliographia
-------------

* Titus Livius, ab urbe condita libri (liber XXI, partiti XLI-XLVII)
* Polybius, historiae libri III et X-XI.

Notae
-----

1. ↑  Strabo III.4.6

Nexus externus
--------------

* De Hasdrubale in *A dictionary of Greek and Roman biography and mythology*, I, Londinii, anno 1870
Wikidata Kim Byong-joon
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 26 Martii 1954; North Gyeongsang  
*Patria*: Corea Meridiana  

**Kim Byong-joon** seu litteris Coreanis 김병준 (in Goryeong natus die 26 Martii 1954) est eruditus et politicus Coreae Meridianae.

Alumnus est universitatis Yeungnam et universitatisque rerum externarum Coreanae(ko). Gradum doctoris scientiae politicae apud universitatem Delavariensem anno 1984 meruit. Professor fuit rei publicae administrandae iuxta universitatem Kookmin. Minister ab eruditione factus est ab anno 2006, praeside No Mu-hyeon, cui iam antea in candidatura praesidii adiuverat.

Kim Byong-joon die 2 Novembris 2016 primus minister subito a praeside Bak Geunhye nominatus a parlamento non confirmatus est.

Bibliographia
-------------

* "New South Korea PM appointed as cronyism scandal widens" in *The Guardian* (2 Novembris 2016)
* "President Appoints Kim Byung-joon as New Prime Minister" in *Korea Economic Daily* (2 Novembris 2016)

Nexus externi
-------------

* Vita (2006) olim apud situm regiminis edita, ab *Internet Archive* servata
Wikidata Lettigallia
Res apud Vicidata repertae:Lettigallia: insigneLettigallia: insigneLettigallia: vexillumLettigallia: vexillum
cultural region  
*Civitas*: Lettonia  
*Locus*: 56°31′21″N 27°1′57″E  
*Nomen officiale*: Latgola  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Lettonia  

**Forma**

*Area*: 14 547 chiliometrum quadratum  

**Vita**

*Incolae*: 251 503  
*Sermo publicus*: lingua Lettonica  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Tabula aut despectus**

Lettigallia: situsLettigallia: situs
**Lettigallia** est Lettoniae pars et regio historica. Lettoniae pars orientalis est, regioni Pscoviensi Russiae ad orientem et regioni Vitebscensi Rutheniae Albae ad orientem et meridiem contermina. Occidentem versus Livonia (*Vidzeme*) regio Lettoniae historica sita est, occidentem et meridiem Selonia.

Duneburgum est Lettigalliae urbs maxima. Cruceburgum urbs in litore Dunae Lettigallico sita nunc pars Iacobopolis (*Jēkabpils*) urbis habetur. Mariana Domus ad fines Russiae sita est. Lingua Latgalica Lettigalliae in usu est.

Notae
-----

1. ↑  E.g,, Ioannis Danielis Gruber *Origines Livoniae sacrae et civilis, seu chronicon Livoniorum vetus...* Francοfurti et Lipsiae 1740, p. 46. Vel: 
— **Lettgallia** (Notitiae. Commentarii ad nuntia et studia de re liturgica edenda cura Sacrae Congregationis pro Cultu divino, 51 (febr. 1970), p. 58; cf. Unitas Lettgallica, studiosorum corporatio annis vicesimis saeculi XX);
— **Latgalia** (cf. librorum seriem *Acta Latgalica*, *Via Latgalica*, binomen *Acanthoides latgalicus*).

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°31′21″N 27°1′57″E • Большая российская энциклопедия |
Recens televistrum ostendens paginam primam Vicipaediae.
**Televistrum**, vel **televisorium**, est instrumentum quod monitrum, megaphona, et MHz receptrum coniungit ad transmissiones televisuales ostendendas.

Introducta anno 1920 forma mechanica, televistra celeberrima facta sunt post Bellum Orbis Terrarum II forma electronica per tubi cathodici artem. Primae imagines nigrae et albae erant, sed anno 1953 colores adiuncti sunt. Televistrorum fama crevit in decade 1960-1970, et antennae factae sunt consuetae partes domuum suburbiorum. In decade 1970-1980 assiduitas televistrorum promovit usuram eorum ad primas taenias magneticas spectandas – e.g. Betamax, VHS – quae postea Discis Versatilibus Digitalibus (DVD) substitutae sunt. In decade 1980-1990 televistris usum est pro monitro apud primam generationem computatrorum domesticorum (e.g. Timex Sinclair 1000) ac ludorum electronicorum (e.g. Atari). In novo millennio, per crystallorum liquidorum artem plana monitra tubos cathodicos substituerunt. Recentia televistra crystallis liquidis idonea sunt ad alta definitione pelliculas reddendas (720p, 1080i, 1080p, 4K, 8K) et ostendere possunt etiam pelliculas ex memoria USB. In decade 2010-2020, pleraque televistra resolutionem 4K et 8K offerebant.

Nexus interni
-------------

* 16:9
* Alta definitio
* Cinematographia
* Monitrum
* Televisio

Notae
-----

1. ↑  Pekkanen, Tuomo; Pitkäranta, Reijo (2006). *Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum*. Societas pro Finnicis Litteris. ISBN 9789517467476
2. ↑  Traupman, Ioannes C. (2007). *The New College Latin and English Dictionary*. Novi Eboraci: Bantam Books. p. 677, s.v. *television*. ISBN 9780553132526
3. ↑  Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda (2009).
4. ↑  De nomine Latino *receptri*, vide Corbeil, Jean-Claude; Archambault, Ariane (2003). *Vocabula astronomica ex Orbe Picto pentaglotto excerpta et Latinê reddita: pars prima*. Stuttgart: Ernst Klett Sprachen  [archivum].

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **televisionem** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **televistra** spectant. |
**Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis** est status Consilio Europae pro defensione iurum humanorum decretus die 7 Maii 1999 est. Hodie, ex die 1 Aprilis 2024, occupatus est Michael O'Flaherty post Dunja Mijatović et Nils Muižnieks. Curator a Conventu Parlamenti Consilii Europae elegetur et etiam relationem cum Unione Europaea ac Consociatione Nationum. Ac Conventio de Protectione Iurum Humanorum et Libertatum elementariorum ab Articulo 36 de Curatore ius ad Iudicium Europaeum pro Iuribus Humanis participarendum admisit.

Missio Curatoris est promotio et consilium protectionis iurum humanorum pro omnibus et etiam in carcero, valetudinario psychiatriae, instituto pro exilii orphanotrophio, schola ubi homines vulnerabiles seu minoritatium vivent, etiam homines Zingari et LGBT.

Nexus interni
-------------

* Consilium Europae
* Unio Europaea
* Nils Muižnieks

Nexus externi
-------------

* Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis (Anglice)
* Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis (Francogallice)
Insigne communis Tahardingae 
**Tahardinga** vel **Tacherting** est vicus et commune in circulo Bavarico Traunstein.

Geographia
----------

Tahardinga in terra ante Alpes Bavarica in valle fluminis Alzae situm est atque circiter 28 km a circuli capite Traunstein, 21 km ab Ottinga Vetere et 6 km a Trostberg abest.

Commune constat ex 108 vicis et solitudinibus.

Ante reformationem regionis Tahardinga hodierna dividebat in communes Emertsham, Peterskirchen et Tahardinga.

Vicina communia sunt septentrionalia Taufkirchen (in circulo Muhldorpiensi) et Engelsberg, orientale Feichten ad Alzam (in Ottinga circulo), meridianum orientale Trostberg, meridianum Kienberg, occidentale est Schnaitsee.

Politica
--------

Vicus Peterskirchen cum ecclesia parochialis Sancti Petri et Pauli
Distributio sedium in consilio communali ab electione anno 2020:

* Suffragatores Liberi: 10 sedes
* CSU/liberi: 6 sedes
* SPD: 4 sedes

Civium magister est ex anno 2020 Werner Disterer (Suffragatores Liberi).

Bibliographia
-------------

* 
*

Notae
-----

1. ↑  Benedict, Friedrich, *Orbis latinus. Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. N - Z*, Braunschweig 1972, S. 449.

Communia circuli Traunstein

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne circuli Traunstein |
| Altenmarkt |
Bergen |
Chieming |
Engelsberg |
Fridolfing |
Grabenstätt |
Grassau |
Inzell |
Kienberg |
Kirchanschöring |
Marquartstein |
Nußdorf |
Opinga |
Palling |
Pettinga |
Pittenhart |
Reit im Winkl |
Ruhpolding |
Schleching |
Schnaitsee |
Seeon et Bedaium |
Siegsdorf |
Staudach et Egerndach |
Surberg |
Tahardinga |
Taching am See |
Titamanninga |
Traunreut |
Traunstein |
Trostberg |
Übersee |
Unterwössen |
Vachendorf |
Waging am See |
Wonneberg  |
|  |
Wikidata Elon Musk
Res apud Vicidata repertae:Elon Musk: imagoElon Musk: imagoElon Musk: subscriptioElon Musk: subscriptio
*Nativitas*: 28 Iunii 1971; Praetoria  
*Patria*: Africa Australis, Canada, Civitates Foederatae Americae  
*Nomen nativum*: Elon Reeve Musk
**Familia**

*Genitores*: Errol Musk; Maye Musk  
*Coniunx*: Justine Musk, Talulah Riley, Talulah Riley  
*Proles*: Nevada Musk, Vivian Jenna Wilson, Griffin Musk, Damian Musk, John saxon musk, Kai Musk, X Æ A-Ⅻ Musk, Strider Musk, Azure Musk, Exa Musk, Tau Musk  
*Familia*: Musk family
**Elon Reeve Musk** (natus Praetoriae die 28 Iunii 1971) est negotiator et conditor societatum SpaceX, Tesla, Inc. Neuralink. Anno 2016 fuit vicesimus primus in indice *Forbes* hominum in orbe terrarum potentissimorum; mense Februario anni 2018 20.8 milliarda dollariorum habuit et fuit quinquagesimus a divitissimo homo orbis terrarum. In Africa Australi natus, nunc cives est Canadae et Civitatum Foederatarum.

Die 28 Octobris 2022, societatem Twitter per sortes pecuniarias acquisit. Musk navem stellarum construit, qui volare ad Mavortem portans homines intendata est. 

Notae 

1. ↑  "The World's Most Powerful People". December 2016
2. ↑  "The World's Billionaires List"

Bibliographia
-------------

* Davenport, Christian. *The Space Barons; Elon Musk. Jeff Bezos, and the Quest to Colonize the Cosmos*. PublicAffairs (2018). Formula:ISBN978-1610398299
* Fernholz, Tim. *Rocket Billionaires: Elon Musk, Jeff Bezos, and the New Space Race*. Houghton Mifflin Harcourt (2018). Formula:ISBN978-1-328-66223-1
* Vance, Ashlee. *Elon Musk: How the Billionaire CEO of SpaceX and Tesla is Shaping our Future*. Virgin Books (2015). Formula:ISBN9780753555620. Afterthoughts by Ashlee Vance

Nexus externi
-------------

* De hoc homine in Indice Interretiali Pellicularum **(Anglice)** **(Anglice)**
* Elon Musk apud Twitter
**Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.** Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.  
Plura ... DEENFR


Sarka|  |
| Longitudo | 37 chm |
| Altitudo fontis | 142,3 m |
|  |  |
| Area systematis | 275 chm² |
| Fons | Lacus Maior (*Bol'šoie*) |
| Ostium | Kapša |
| Regio | Regio Leninopolitana |

**Sarka** (litteris Cyrillicis Сарка) est flumen in regione Leninopolitana Russiae, longitudine 37 chm, influens fluminis Kapšae. E Lacu Maiore (*Bol'šoie*) oritur. Initio in septentriones fluit, sed maxima cursus parte in occidentem tendit, donec in Kapšam ad oppidum Sarae Ostium (*Ust'-Sara*) exit. Plures amnes influentes excipit, quorum maximus est Liamža a sinistra.

Sarka situs est in planitie silvestri ad occidentem Collium Vepsicorum. Inter Kapšam eiusque minores influentes (a septentrionibus, ab occidente, et plerumque ab oriente) atque influentes Pašae (a meridie), in quem ipse Kapša fluit, sinus hydrographicus Sarkae includitur. Sarka plerumque per silvam veterem populorum et picearum fluit, et in parte superiore per silvam intactam; locus tamen iure non protegitur.

Notae
-----

1. ↑  Kobyakov, Konstantin, et Jevgeni Jakovlev (edd.) 2013. In Anglicam vertit Jevgeni Jakovlev. Helsinki: Finnish Environment Institute. Chartae 192, 216.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 60°5′15″N 34°13′21″E, 60°13′15″N 33°56′58″E, 60°13′14″N 33°57′1″E • *GeoNames* |

* Sarka in *Registro nationali aquarum* **(Russice)**