recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Elephas Cremonensis a Matthaeo Parisiensi pictus: CCCC 16 fol. 151v
Rex Ludovicus IX aegrotans Cruce signatur: BL Royal 14.C.vii fol. 137v
***Chronica maiora*** sunt opus principale Matthaei Parisiensis rerum gestarum scriptoris, nobis in tribus libris a manu auctoris ipsius scriptis servatum, historiam orbis terrarum complectens a mundo creato usque ad annum 1259. Volumina duo in bibliotheca Parkeriana reperiuntur in Collegio Corporis Christi apud Cantabrigienses, siglis **CCCC 26** et **CCCC 16** recogniti. Volumen tertium in Bibliotheca Britannica exstat sub siglo **BL Royal 14.C.vii**. Exemplar alterum chronicorum a mundo creato usque ad annum 1250 tantum, ab amanuense quodam exscriptum, correctionibus necnon expurgationibus Matthaei posterioribus carentibus, in Bibliotheca Britannica sub siglo **BL Cotton Nero D.v** reperitur.

Quibus iungendum est "Liber additamentorum", scilicet opusculorum et documentorum ad *Chronica* complenda congessorum, in volumine manu scripto BL Cotton Nero D.i servatus. Is liber continet:

* *Vitae duorum Offarum*
* *Gesta abbatum Sancti Albani*
* Documenta nonnulla

Bibliographia
-------------

Editiones et versiones
* H. R. Luard, ed. *Matthaei Parisiensis, monachi Sancti Albani, Chronica majora*. 7 voll. Londinii, 1872-1884 *Rolls Series* 1 2 3 4 5 6 (additamenta) 7 (index, glossarium)
* Richard Vaughan, interpr. *The Illustrated Chronicles of Matthew Paris*. Stroud: Alan Sutton, 1993. ISBN 978-0-7509-0523-7 (Versio imperfecta)

Philologica et critica
* H.-E. Hilpert, *Kaiser- und Papstbriefe in den Chronica maiora des Mattheus Paris*. Stutgardiae, 1981

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Chronica maiora** spectant. |
Chryses filiam ab Agamemnone redemptare tentat. Crater Apulianus a pictore Athenarum 1714 circa annum 350 a.C.n. pictus.
**Chryses** (Χρύσης) in mythologia Graeca fuit Apollinis sacerdos, pater Astynomes, quae apud Homerum nomine patronymico Chryseis appellabatur; quam cum Graeci, expugnatis Thebis Ciliciis, urbe Etionis, abduxissent, et Agamemnoni in praedae divisione tradidissent, Chryses Apollinis insignibus exornatus ad Graecorum castra accessit, filiamque sibi restitui petiit; quod cum impetrare non potuisset, Apollinis auxilium imploravit, qui tam gravem Graecis pestilentiam immisit, ut Agamemnon patri puellam restituere coactus fuerit, cuius loco Achilli Briseidem eripuit. In Homeri Iliade historia Achillis, Agamemnonis, Chrysae, Chryseidisque ita incipit:

τίς τ᾽ ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός: ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς
νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί,
οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα
Ἀτρεΐδης...
Et quisnam igitur eos Deorum, contentione comisit, ut pugnarent?
Latonae et Iovis filius: Hic enim regi iratus
Morbum per exercitum excitavit pestiferum: peribant autem populi:
Quoniam Chrysen contumeliâ affecerat sacerdotem
Atrides...
Nomen idem eius nepoti Chrysae iuniori fuit quem Chryseis ex Agamemnone peperisse a poetis dicebatur. Qui Iphigeniam et Orestem barbarum regem fugientes recepit atque eis saluti fuit. Quae fabula argumentum dramati Sophocleo hodie deperdito praestitit necnon tragoediae poetae Romani Pacuvii. Quam fabulam summatim narravit mythographus Hyginus.

Fontes
------

* *Ilias*, carmen primum.
* Hyginus, *Fabulae* 120-1.

Notae
-----

1. ↑  Cf. Hofmanni Lexici universalis, p. 851.
2. ↑  *ll*. 8 et seq.
3. ↑  Interpretatio Samuelis Clarke, *Homeri Ilias Graece et Latine* (Londinii 1760), p. 5.
4. ↑  Otto Ribbeck, *Tragicorum Romanorum fragmenta*, p.84.
**Haec pagina nondum stipula est.** Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:  

**Titulus** in primo exordio typis crassioribus repetitus  

**Comprehensio** (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat  

**Nexus extra-Vicipaedianus** (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret  

**Nexus interni** caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; **categoriae** caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); **pagina annexa apud Wikidata** (aut formula {{Nexus absunt}})  

**Cetera hac encyclopaedia digna**, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

→ Interpretationes vernaculae

Resurrectio Iesu Christi. Opus Ioannis Henrici Tischbein Senioris
**"Gloria in excelsis"** est psalmus idioticus et pars ordinarii missae.

Verba
-----

|  |
| --- |
| *Gloria in excelsis* Deo
*et in terra pax hominibus bonae voluntatis.*
*Laudamus Te, benedicimus Te,*
*adoramus Te, glorificamus Te,*
*gratias agimus Tibi propter magnam gloriam Tuam,*
*Domine Deus, Rex Caelestis,*
*Deus Pater Omnipotens.*
*Domine Fili Unigenite,*
*Iesu Christe, Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris.*
*Qui tollis peccata mundi,*
*miserere nobis.*
*Qui tollis peccata mundi,*
*suscipe deprecationem nostram.*
*Qui sedes ad dexteram Patris,*
*miserere nobis.*
*Quoniam Tu solus Sanctus, Tu solus Dominus,*
*Tu solus Altissimus, Iesu Christe.*
*Cum Sancto Spiritu*
*in gloria Dei Patris.*
*Amen.* |

Partes Ordinarii missae

Kyrie · Gloria in excelsis · Credo · Sanctus · Agnus Dei


Hymni et preces Christianae

Adeste Fideles · Adoro te devote · Ad regias Agni dapes · Aeterne Rex Altissime · Agnus Dei · Alma nox · Alma Redemptoris Mater · Alto ex Olympi vertice · Amazing Grace · Angele Dei · Angelus Domini · Anima christi · A solis ortus cardine · Audi benigne Conditor · Aurora, solis nuntia · Ave Maria · Ave maris stella · Ave Regina Coelorum · Ave verum corpus · Beata nobis gaudia · Beate Pastor Petre · Benedictus · Benedictus es Domine Deus · Caelestis agni · Caelestis aulae nuntius · Caelestis urbs Jerusalem · Caelitum Joseph decus · Christe sanctorum · Confiteor · Cor arca · Conditor alme siderum · Credo · Crudeles Herodes Deum · Custodes · Decora lux aeternitatis · Deus tuorum militum · Domare cordis impetus · Genuit puerpera regem · Gloria in excelsis · Gloria Patri · Kyrie · Lauda Sion · Litaniae Lauretanae · Litaniae Sanctorum · Litaniae Iesu Christi Sacerdotis et Victimae · Magnificat · Memorare · Nunc dimittis · Nunc Sancte nobis Spiritus · O Sanctissima · Pange Lingua · Pater noster · Quem pastores laudavere · Regina Caeli · Requiem · Salve Regina · Sanctus · Signore delle cime · Signum Crucis · Stabat Mater · Sub tuum praesidium · Symbolum Apostolorum · Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum · Symbolum Quicumque · Tantum ergo · Te Deum · Tota Pulchra Es · Veni Creator Spiritus · Veni Redemptor Gentium · Veni Sancte Spiritus · Vexilla Regis  

**Ordines orationum**  

Rosarium
Wikidata Alexius Savrasov
Res apud Vicidata repertae:Alexius Savrasov: imagoAlexius Savrasov: imago
*Nativitas*: 12 Maii 1830; Moscua  
*Obitus*: 26 Septembris 1897; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: pictor  

**Familia**

*Proles*: Q96279821  

**Memoria**

*Sepultura*: Vagankovo Cemetery  

**Alexius Condratii filius Savrasov** (Russice Алексей Кондратьевич Саврасов, tr. *Aleksej Kondrat’evič Savrasov*; 1830–1897) fuit pictor topiarum Russicus.

Biographia
----------

Savrasov natus est 12 Maii anno 1830 in familia mercatoris. Annis 1844 – 1854 in Schola picturae, sculpturae et architecturae Moscuensi studebat. In qua schola dein docebat (annis 1857 – 1882). Savrasov fuit membrum Societatis exhibitionum artis mobilium (Russice: Товарищество передвижных художественных выставок, cuius participantes Передвижники, *Peredvižniki* vocantur).

Pictura *Corvi frugilegi advolaverunt* (1871)
Alexius Savrasov delineabat topias realisticas locorum Russiae. Eius magnum opus est pictura *Corvi frugilegi advolaverunt* («Грачи прилетели»), anno 1871 creata et dein ab auctore suo multis copiis reproducta.

Annis suis ultimis pictor vitam in egestate degebat. Mortuus est 26 Septembris anno 1897 Moscuae.

Nexus externi
-------------

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 24 Maii Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 8 Octobris Gregoriano.

Fontes
------

* Pagina de Alexio Savrasov *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* *Alexius Condratii filius Savrasov* **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexium Savrasov** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Grove Art |
Wikidata Petrus Thomson
Res apud Vicidata repertae:Petrus Thomson: imagoPetrus Thomson: imago
*Nativitas*: 1948; Suva  
*Patria*: Viti  

**Officium**

*Officium*: President of the United Nations General Assembly  
*Munus*: politicus, legatus, international forum participant  

**Petrus Thomson**, vulgo plene *Peter William Thomson* (Suvae in urbe natus anno 1948) est legatus Vitiorum.

Matre Vitiensi e gente Europaea orta, patre Ioanne magistratu Britannico, Petrus Thomson Alumnus est universitatis Aucopolitanae et collegii Wolfson apud Cantabrigienses. Iuxta regimen Vitiense ab anno 1972 stipendiarius, Tokium anno 1980, Sydneium anno 1984 missus est, sed praecipue in insulis Vitiensibus operam dabat, unde, rebus novis anno 1987 motis, exsilium in Nova Zelandia, deinde Australia petivit. Recentius ab anno 2010 legatus perpetuus Vitiorum iuxta Nationes Unitas meret. A die 13 Septembris 2016 usque ad 12 Septembris 2017 praeses fuit conventus generalis Nationum Unitarum.

Scripta
-------

* *Kava in the Blood*. Carolopoli Carolinae Australis: Tandem Press, 2000
* "The folly of Canberra’s stand against Fiji" in *Pacific Scoop* (17 Septembris 2009)

Nexus externi
-------------

* Vita inter praesides conventus generalis Nationum Unitarum

Praesides conventus generalis Nationum Unitarum 2010–

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Iosephus Deiss (Helvetia) • Nāṣir ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Naṣr (Quataria) • Vuk Jeremić (Serbia) • Ioannes Gulielmus Ashe (Antiqua et Barbuda) • Samuel Kutesa (Uganda) • Mogens Lykketoft (Dania) • Petrus Thomson (Viti) • Miroslaus Lajčák (Slovacia)
*Opus geopoliticum • Conventus generalis Nationum Unitarum**Capsae cognatae:* Secretarii generales Nationum Unitarum • Praesides conventus generalis Nationum Unitarum 1946–2010 |
|  |
Wikidata Petrus Tauber
Res apud Vicidata repertae:Petrus Tauber: imagoPetrus Tauber: imago
*Nativitas*: 22 Augusti 1974; Francofurtum ad Moenum  
*Patria*: Germania  

**Officium**

*Officium*: legatus Dietae Foederalis Germaniae, Secretary General of the CDU, Parliamentary Secretary in Germany, legatus Dietae Foederalis Germaniae, legatus Dietae Foederalis Germaniae  
*Munus*: politicus, Rerum gestarum scriptor  
*Patronus*: Universitas Ioannes Wolfgang Goethe Francofurtensis, Deutsche Vermögensberatung
**Consociatio**

*Factio*: Christiana Democratica Unio Germaniae  
*Religio*: evangelical church
Petrus Tauber anno 2014
**Petrus** (Germanice *Peter*) **Tauber** (natus die 22 Augusti 1974 Francofurti ad Moneum) vir publicus Germanicus factionis CDU est.

Iuventus et munus
-----------------

Postquam anno 1994 testimonium maturitatis accepit, Tauber ab eodem anno Francofurti historiae atque rebus politicis studebat. Deinde ad annum 2001 adlatus scientificus eiusdem universitatis fuit. Anno 2007 etiam doctor historiae promotus est.

Cursus honorum
--------------

Tauber anno 1991 ad Unionem Iuvenilem et anno 1992 etiam ad factionem CDU accessit. Annis 1993 - 2007 sodalis consilii oppidi Wächtersbach fuit et ab anno 2005 legatus ad dietam Circuli ad Moenum et Chinzicham est. Anno 2013 primo legatus ad Dietam Foederalis Germaniae electus est. Die 16 Decembris 2013 successor Hermanni Gröhe Secretarius generalis suae factionis electus est. Et anno 2017 iterum legatus ad parlamentum Germaniae electus est. Mense Februario 2018 pronuntiavit se morbo coactus non iam secretarius generalis CDU futurum. Anna Margareta Kramp-Karrenbauer ei successit.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum Tauber** spectant. |

* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* Pagina personalis
* Biographia apud paginam Dietae Foederalis
* Biographia apud paginam Fractionis CDU/CSU Dietae Foederalis

Notae
-----

1. ↑  Der Spiegel die 16 Decembris 2013
2. ↑  sr.de die 26 Februarii 2018

Secretarii generales Christianae Democraticae Unionis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bruno Heck • Conradus Kraske • Curtius Biedenkopf • Henricus Geißler • Volkerus Rühe • Petrus Hintze • Angela Merkel • Ruprechtus Polenz • Laurentius Meyer • Volkerus Kauder • Ronaldus Pofalla • Hermannus Gröhe • Petrus Tauber • Anna Margareta Kramp-Karrenbauer • Paulus Ziemiak |
|  |
Exemplar paginae impressae libri cui titulus *Theophrasti Characteres Ethici sive morum descriptiones*, Isaaco Casaubono interprete, Amstelodami, 1688, in qua *accentus adverbiales* notantur: "*Saepè equidem jam antè, quum hâc de re attentiùs cogitare coepissem..*".
**Accentus adverbialis** est lineola obliqua sinistrorsùm directa, quae à saeculo sedecimo usque ad saeculum undevicesimum (et ultrà saepè) in usu erat ad adverbia indicanda ne nascatur confusio in lectione et ut rapidiùs sine haesitatione libri et scripta legi possint.

Fortè primus typographus qui usus est hoc accentu adverbiali erat Frobenius.

In omnibus libris vetustioribus inveniuntur.

Tempore cùm homines multùm latinè legebant ita sine haesitatione rapidiùs legere poterant quod non fit cùm desunt tales accentûs propter confusiones inter adverbia et adiectivos.

Exemplaria
----------

* Optimè fecisti.
* Fortè primus fuit.
* Primùm vidi = (prima vice ego vidi) (non idem est ac: "primum vidi" = primum hominem vidi)
* Cum eo venit = venit cum hoc homine. Cùm eò venit = quando ad hunc locum venit

Nexus interni
-------------

* Apex (orthographia Latina)
* Macron

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

 Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.
Wikidata Acci
Res apud Vicidata repertae:Acci: insigneAcci: insigne
*Civitas*: Hispania  
*Locus*: 37°17′58″N 3°8′14″W  
*Numerus incolarum*: 18 493  
*Zona horaria*: UTC+1  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Guadix
**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Granatina  

**Geographia**

*Superficies*: 317 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Albuñán, Cogollos de Guadix, Lugros, Beas de Guadix, Marchal, Purullena, Benalúa, Fonelas, Villanueva de las Torres, Gorafe, Gor, Valle del Zalabí, Freila, Cuevas del Campo, Basti, Darro, Huélago  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Bonaëropolis, Celanova, Guanare, La Güera, Piaseczno  

**Tabula aut despectus**

Acci: situsAcci: situs
**Acci** (Hispanice: *Guadix*) est urbs Hispaniae, in provincia Granatae locata. Acci habet 20 236 incolarum.

Acci condita est a Romanis ut *Colonia Iulia Gemella Acci*. Fuit magnum praesidium Regni Granatae ad reccuperationem Christianam Regum Catholicorum.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Acci** spectant. |

  

Acci
Accumulatrum per plumbum et acidum(d).
Elater horologii.
Volans inertiale(d).
Accumulatrum electricum.
Condensatra.
**Accumulatrum** est apparatus qui energiam accipere, cumulare, et tradere potest. Accumulatra discriminantur per formam energiae cumulatae, quae electrica(d), thermica(d), mechanica(d), vel alio genere esse potest, atque per tempus accumulationis et depletionis. Aliquis accumulatris opus est longo temporis spatio ut energiam stipent, sed haec celeriter (vehementer) liberabitur; conversim, alia accumulatra celeriter onerantur, sed energiam lente exhauriunt; demum nonnulla accumulatra ambabus actionibus celeria aut lenta sunt. Solet energia sub eadem forma accipi et tradi, sed, apud aliqua accumulatra, inter accumulationem et traditionem transformari(d) potest.

Exempla accumulatrorum sunt accumulatrum electricum, elateres, volantia inertialia(d), accumulatra vaporaria(d), accumulatra hydraulica(d), pilae onerabiles(d), condensatra, inductoria et compulsatra(d).

Londinensis Pons Turris(d) per accumulatrum operatur. Secundum mechanismum originalem, aqua, alta pressione in plura accumulatra hydraulica stipată, levationem pontis pellit. Anno 1974, novum systema electronicum-hydraulicum(d) in locum mechanismi operandi originalis late substitutum est.

In contextu electrico, vocabulum accumulatri accumulatrum per plumbum et acidum(d) indicare solet.

Notae
-----

1. ↑  John C. Traupman, *The New College Latin and English Dictionary,* ed. tertia (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 474, s.v. *battery.*
2. ↑  Cfr. "accumulātrum" apud Deraedt, Franciscam, et Licoppe, Gaium (2002). *Calepinus Novus. Vocabularium linguae Latinae hodiernum. Latino–Francogallicum*. Bruxellis: Fundatio Melissa et Museum Domūs Erasmianae. p. 15. ISBN 9782872900183 [PDF].
3. ↑  "Bridge History". Towerbridge.org.uk

Nexus externi
-------------

* Glosbe.?
* *Glossarium Anglo-Latinum.*
* *Latin-English dictionary.*
**Prosper Tiro Aquitanus** (natus circa annum 390 iuxta Augustoritum urbem; mortuus post 455 Romae) fuit Antiquitatis Posterioris scriptor, sanctus, et cancellarius Leonis Papae primi.

Vita
----

Origo Prosperi ignota, hominem eruditionis fuisse et uxorem habuisse constat. Circa annum 426 vixit monachus Massiliae. Priusquam in coetum monachorum receptus est uxorem suam vitam eius Dei consecrare adhortatus est. Una cum suo Hilario Arelatensi litteras scripsit ad Augustinum in Africa de opinionibus Semipelagianis in monasteriis Galliae meridianae. Hoc motu adductus, Augustinus ceteros libros scripsit. Prosper vehementer Semipelagianismum impugnavit.

Auxilium in Semipelagianos appetendi causa circa annum 431 iter Romam fecit in? Papam Caelestinum primum. Aetate posteriore Prosper avertit se a doctrina stricta Augustini et opinionem moderatius cepit. Post annum 440, scriptor et auctor consilii quaestionum dogmaticarum scolae scribarum Papae fuit. Et litteras Papae Leonis primi et cetera opera privata composuit. Exempli gratia, Prosper *Epitomas chronicorum* scripsit, chronica usque ad annum 455 pertinens.

Prosper Aquitanus patronus poetarum est. Festum suum est dies 25 Iunii. Hodierna die verisimiles reliquiae suae ornatae in ecclesia sancti Ioannis Ardeoingasiensi (Theodisce *Erding*) iacent.

Opera
-----

Opus circiter anni 1570 cum adlatis Prosperi verbis
* *Capitua Caelestiana*
* *Carmen de ingratis*
* *De gratia Dei et libero arbitrium contra collactem*
* *De vocatione omnium gentium.*
* *Epitaphium Nestiorianae.*
* *Exposito Psalmorum*
* *Liber sententiarum ex operibus*
* *Liber epigrammatum ex sententiis sancti Augustini*
* *Epigrammatum ad Flavianum*
* *Epitoma chronicorum*.
* *Poema coniugis ad uxorem.* Deo consecrandi vitam eius adhortatio ad uxorem suam

Bibliographia
-------------

### Editiones

* Mommsen, Theorodus, ed.. 1892. *Chronica minora saec. IV.V.Vi.VII*. MGH Auct. Ant. 9. Berolini.

### Lege etiam

* Hwang, Alexander Yoon. 2009. *Prosper of Aquitaine: A Study of His Life and Works*. Vasingtoniae.
* Muhlberger, Steven. 1990. *The Fifth-Century Chroniclers: Prosper, Hydatius, and the Gallic Chronicler of 452*. Ledesiae.

Notae
-----

1. ↑  Ut ipse in epistulis ad Augustinum Rufinumque.

Nexus externi
-------------

* Adriaan Breukelaar, "PROSPER 'Tiro' von Aquitanien" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 7 (Herzberg, 1994. ISBN 3-88309-048-4) , columnae 1002–1004 **(Theodisce)**
* Opera apud documentacatholicaomnia.eu
* Pagina apud forumromanum.org
Salmacis et Hermaphroditus in libro Metamorphoseon quindecimi saeculi.
In mythologia Graeca **Salmacis** erat naias ea quae Hermaphroditum rapuit ac sese cum illo miscuit. Fonti vel stagno, quod nympha in Caria incolebat, idem nomen fuit.

De Nympha
---------

Secundum Ovidium Salmacis non fuit, ut aliae nymphae, comes Dianae nec venatu gaudebat. Contra otio et cura formosi corporis sui delectabatur. Cum vero filius Hermae et Aphrodites, Hermaphroditus, venustate et pulchritudine eximia adulescens, stagnum appropinquavit et in aquam ingressus est, amore perdita Salmacis tam fortiter eum amplexa est ut miser puer non iam elabi potuerit.
Porro deos precata est ut in ceterum velut una forma essent nec umquam diiungi possent. Voto exaudito Hermaphroditus postea nec vir nec femina fuit sed utrumque, quia cum corpore Salmacidis commixtus erat.

E qua fabula in biologia hodieque virentia vel animalia -ut cochleae exempli gratia- quae utriusque sexus proprietates habent **hermaphrodita** dicuntur.

Salmacis et Hermaphroditus a Iohanne Mabuse circa 1516 picti.
Non fuit Salmacis sola nympha in mythologia Graeca quae formosos pueros raperet[1] : etenim Hylas quoque, Herculis deliciae, a Naiadibus raptus est. Itaque antiqui formosos pueros per iocum monere solebant caverent Lunam et Nymphas, quia istae deae cupidae adolescentium amoris esse narrabantur. Certe omnibus temporibus pueri propter aquam ludentes periclitantur...

De Fonte
--------

Salmacidis fons, liquidissimis undis praeclarus, in Caria apud Halicarnassum situs erat. Male audiebat : nam viri iis aquis lavantes emolliri dicebantur atque adeo effeminari. Huius facti poeta Ovidius rationem reddit votum excogitans Hermaphroditi parentes precantis, quandoquidem ipse virilitatem suam amisisset, ut in posterum

"*quisquis in hos fontes vir venerit, exeat inde*
*semivir et tactis subito mollescat in undis!*"[2]
Ac statim Hermes et Aphrodite votum filii sui ratum fecere. At antiquis iam temporibus Vitruvius negat vim huiuscemodi aquam habere posse et longe aliam rationem inanis famae reddit.

Quam fabulam Quintus Ennius iam noverat, qui in tragoedia quadam ignavum, ut videtur, hominem "*Salmacida*" appellat[3].

Fontes
------

* Publius Ovidius Naso, libro quarto *Metamorphoseon* 285-388.
* Strabo, *Geographica* XIV.2.16.
* Vitruvius libro secundo *De Architectura* capitulo 8 (12).

Notae
-----

1. ↑  Statius, *Silvae* I,5,20-22.
2. ↑  IV, 385-386.
3. ↑  Fragmenta 36. Versus a Cicerone citatus, *De Officiis* I,18,61.
**Sallustius** (Graece: Σαλούστιος) fuit philosophus, scriptor, et amicus Flavii Claudii Iuliani "Apostatae," Imperatoris. Librum *De Deis et Mundo* scripsit, quasi catechismum paganismi Hellenici saeculi quarti. Neoplatonica philosophiae schola, cuius origo usitate in operibus Plotini habetur, doctrinas Platonis in iudicio praecipue mystico accepit.

Sallustii liber magnopere deductus est de operibus Iamblichi Chalcidis, qui Platonismum, Pythagoreanismum, theurgiamque, cum philosophicis Iuliani ipsius scripturis commiscuit (Nock 1926:xcvii). Liber est concissimus, plerumque minutiis et verbosis disceptationibus metaphysicis argumentorum Neoplatonicorum carens. Sallustius in animo partim habuit "repellere usitatos disputationum Christianarum impetus" quod attinet ad augentem Christianitatis praestantiam et "committere theologiam cum theologia" (Nock 1926:cii).

Quis Sallustius fuerit non cognoscimus. Secundum nonnullos, fuit Flavius Sallustius, Hispanus, qui praefectus praetorianus Galliae meruit ab 361 ad 363, et consul creatus est anno 363; secundum alios, fuit Saturninus Secundus Sallustius (obiit post annum 367), vir in Gallia natus, qui praefectus Orientis meruit anno 361 (Meunier n.d. 5). Illo traditur imperium post Iuliani obitum offerri, sed munus suscipere recusavit.

Notae
-----

1. ↑  Pagina Sallustii in *The Encyclopedia of the Goddess Athena.*
2. ↑  Lendering, Jona, "Julianus Apostata" in livius.org.
3. ↑
4. ↑  "Jovianus Flavius, Christian emperor" ex Wace 1911.

Bibliographia
-------------

* Meunier, Mario. N.d. "Prolégomènes." In *Salluste le Philosophe,* Des Dieux et du Monde
* Wace, Henry. 1911. *Dictionary of Christian Biography and Literature to the End of the Sixth Century A.D. with an Account of the Principal Sects and Heresies.*

### Editiones

* Nock, Arthur Darby, ed. & transl. 1926. *Sallustius concerning the gods and the universe: Edited with prolegomena and translation.* Ex Graeco in Anglicum conversa, cum notis. ISBN 0-89005-550-5, ISBN 3-487-01413-0.
* Rochefort, Gabriel. 1960. *Des dieux et du monde.* Ex Graeco in Francogallicum conversa, cum notis, in *Collection Budé.*
* Taylor, Thomas, ed. & conv. 1793. *Sallust, On the gods and the world; and the Pythagoric sentences of Demophilus, translated from the Greek; and five hymns by Proclus, in the original Greek, with a poetical version: To which are added five hymns by the translator.* ISBN 0-7661-6735-6.

Nexus externus
--------------

* *De Deis et Mundo* **(Anglice)**
***Chronica*** (aut, ut ipse scripsit, *Cronica*) titulus est operis a Guillelmo de Podio Laurentii compositi anno 1275 aut 1276. Praefatio titulos duos praebet: "Incipit chronica a magistro Guillelmo de Podio Laurenti compilata", deinde "Incipit prologus super hystoria negocii a Francis Albiensis vulgariter appellati"; est historia brevis persecutionis haeresis Catharorum et expeditionis sacrae in Albigenses. Initium habet cum praedicatione Bernardi Claraevallensis in oppido Viridifolio anno 1145, finem autem cum restitutione terrarum comitis Fuxiensium Rogerius Bernardus III anno 1275.

Fortuna
-------

*Chronicis* Guillelmi usi sunt:

* Bernardus Guidonis in opere suo cuius titulus est *Flores chronicorum* saeculo XIV scripto
* Scriptor operis *Praeclara Francorum facinora* saeculis XV exeunte et XVI impressi

Editiones
---------

* 1880 : "Guillelmi de Podio Laurentii Historia Albigensium" [pars prior] in *Recueil des historiens des Gaules et de la France* (Lutetiae, 1840-1904) vol. 19 pp. 193-225 Textus apud gallica **(Latine)**
* 1976 : Ioannes Duvernoy, ed. *Guillaume de Puylaurens, Chronique 1145-1275: Chronica magistri Guillelmi de Podio Laurentii*. Lutetiae: CNRS, 1976; reimpressus Tolosae, 1996. ISBN 2-910352-06-4 **(Latine, Francogallice)**
Structura chromosomatis 5 humani.
**Chromosoma 5** humanum est uno ex viginti tribus paribus in hominibus, quibus de consuetudine horum chromosomatum duo exempla sunt. Numerus basium conexarum est 180 837 866, quod est 5.9 centesimae omnium. Plures morbi genetici e mutationibus chromosomatis 5 oriuntur. Cum gena chromosomatis quinti complura in celluae incrementum informent, nimirum mutationes varias cancrorum formas efficere, ut leucaemia myeloides acuta.

Gena
----

Inter alia haec gena in chromosomate humani 5 locata sunt: 

* AGXT2 — alanini-glyoxylati aminotransferasis 2
* CAST — calpastatinum
* CD14 — systema immunitatis (5q31.3)
* ADRB2 — Receptorium adrenergicum beta-2 (5q32)
* GRIA1 — subunitas prima receptorii ionotropici glutamati (AMPA) 1 (5q33)
* GRM6 — receptorium metabotropicum glutamati 6 (5q35)

Deletio partium chromosomatis
-----------------------------

### Deletio 5p- (syndroma *cri du chat*)

Infans cum syndroma *cri du chat*, deletione chromosomate 5p-.
Deletio chromosomalis 5p- syndroma *cri du chat* vocatur. Symptomata - inter alia - sunt dysphagia, mala cognitionis, microcephalia. Nomen de clamatione infantis aegroti, feli simili, derivatum est.

Nexus interni
-------------

* Deletio (genetica)
* Morbus Parkinson
* Syndroma myelodysplastica

Notae
-----

1. ↑  Descriptio chromosomatis 5.

Nexus externi
-------------

* Chromosoma 5 et *Human Genome Project*:

Chromosomata hominis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Chromosoma  • chromosoma 1  • chromosoma 2  • chromosoma 3  • chromosoma 4  • chromosoma 5  • chromosoma 6  • chromosoma 7  • chromosoma 8  • chromosoma 9  • chromosoma 10  • chromosoma 11  • chromosoma 12  • chromosoma 13  • chromosoma 14  • chromosoma 15  • chromosoma 16  • chromosoma 17  • chromosoma 18  • chromosoma 19  • chromosoma 20  • chromosoma 21  • chromosoma 22  • chromosoma X  • chromosoma Y   |
|  |
Wikidata Ioannes Martynov
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Martynov: imagoIoannes Martynov: imago
*Nativitas*: 1771; Perevolochna  
*Obitus*: 20 Octobris 1833; Petropolis  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: linguista, scriptor, botanista, philologus classicus, Interpres, magister, poëta  
*Patronus*: Smolny Institute for Noble Maidens

*Vide etiam paginam discretivam:* Martynov

**Ioannes Ioannis f. Martynov** (Russice *Иван Иванович Мартынов*, anno 1771 in Perevoločna(en) gubernii Poltavensis natus et die 20 Octobris Calendario Iuliano, i.e. 1 Novembris Gregoriano anni 1833 Petropoli mortuus) fuit philologus, interpres, et botanista Russicus. In familia sacerdotis Orthodoxi natus seminariis Poltavae et Petropoli educatus litteras docebat, postea periodica litteraria edebat, ubi non solum opera sua, sed etiam versiones auctorum Francogallicum (Russavii, Castribrientii, Fontanae, necnon opera Russica (Gabrielis Deržavin, Nicolai Lvov, Alexandri Radiščev) edebat.

Opera
-----

*Lexicon Technobotanicum Latinum et Rossicum* composuit, ubi taxonum sex nomina primus dedit. Primam in Russia seriem editoriam auctorum Graecorum fecit, cum ipse 26 volumina cum versione Russica ederet. Aesopum Callimachum Sophoclem Homerum Herodotum Longinum Pindarum Anacreontem hoc modo vertit et edidit. Poetarum versio oratione soluta facta est.

  

Siglum eius nominibus botanicis subscriptum est "**Martinov**" (apud IPNI reperiendum)

Notae
-----

1. ↑  Техно-ботанический словарь на латинском и русском языках, составленный Иваном Мартыновым. Petropoli 1820.
2. ↑  "Греческие классики", Petropoli 1823—1829, vol. 1—26.
3. ↑  *Iliadem* in voluminibus 7—10 et *Odysseam* 11—17.
4. ↑  Si auctorem *De sublimi* sic nominemus.

Nexus externi
-------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **"Ioannem Martynov"** apud **Vicispecies**. |

* *Lexicon Technobotanicum* in *GoogleBooks*
* Lexicon botanicum alterum, anni 1826
* *Trachiniae* Sophoclis a Martynov editae
* Callimachi hymni a Martynov editae (fasciculus *djvu*)
* Martynovi memorabilia **(Russice)**
Wikidata Valeria Messalina
Res apud Vicidata repertae:Valeria Messalina: imagoValeria Messalina: imago
*Nativitas*: 20 CE; Roma  
*Obitus*: 48 CE; Gardens of Lucullus  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: consors regni (imperatrix)  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Marcus Valerius Messalla Messallinus; Domitia Lepida  
*Coniunx*: Claudius, Gaius Silius  
*Proles*: Octavia, Tiberius Claudius Caesar Britannicus  
*Familia*: Domus Iulio-Claudia
**Valeria Messalina** seu **Messallina** (c. 25–48) fuit uxor imperatoris Claudii. Pater eius fuit M. Valerius Messalla Barbatus, mater Domitia Lepida. Nuptias cum imperatore celebravit quattuordecim annos nata anno 38 aut 39. Messalina pulchra fuit, sed, ut scriptores Romani dicunt, saeva. Ex marito habuit prolem filiam Octaviam anno 39 vel 40 natam et filium Britannicum anno 41 natum. Anno 48 Claudius Messalinam necari iussit, quia consulem C. Silium amavit, nuptiasque cum eo celebrare voluit.

Nexus externi
-------------

Messalina et filii Britannicus et Octavia (Nummotheca nationalis francica)

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

**Valerius Aedituus** fuit poëta Romanus, fortasse ad secundum saeculum ante aeram vulgarem pertinens, qui epigrammata amatoria scripsit, Sappho poëtasque Hellenisticos imitans. Aulus Gellius in *Noctibus Atticis* poëtam describit et duo ex epigrammatibus profert:

> 
> Tum resupinus capite convelato voce admodum quam suavi versus cecinit Valerii Aeditui, veteris poetae, item Porcii Licini et Q. Catuli, quibus mundius, venustius, limatius, tersius Graecum Latinumve nihil quicquam reperiri puto.
> 
> 
> Aeditui versus:
> 
> 
> dicere cum conor curam tibi, Pamphila, cordis,  
> 
> quid mi abs te quaeram, verba labris abeunt,  
> 
> per pectus manat subito <subido> mihi sudor:  
> 
> sic tacitus, subidus, dum pudeo, pereo.
> 
> 
> Atque item alios versus eiusdem addidit, non hercle minus dulces quam priores:
> 
> 
> quid faculam praefers, Phileros, qua est nil opus nobis?  
> 
> ibimus sic, lucet pectore flamma satis.  
> 
> istam nam potis est vis saeua extinguere venti  
> 
> aut imber caelo candidus praecipitans;  
> 
> at contra hunc ignem Veneris, nisi si Venus ipsa,  
> 
> nullast quae possit vis alia opprimere.
> 
> 
>

Notae
-----

1. ↑  Aulus Gellius, *Noctes Atticae* 19.9.10–12.

Bibliographia
-------------

* Citroni, Mario. "Valerius (RE 95) Aedituus". In *The Oxford Classical Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press, 2012.
* Schmidt, Peter Lebrecht. "Valerius: [III 1] V. Aedituus Verf. erotischer Epigramme, 2. Jh. v. Chr. (?)". In *Der Neue Pauly*, editione interretiali. 2006.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Deutsche Biographie |
Opificium Alfredianum saec. XIX pictum
**Opificium Alfredianum**, auro et gemmis ornatum, saeculo IX exeunte factum et anno 1693 iuxta North Petherton Somersetiae repertum, hodie in Museo Ashmoleano monstratur. 

Opificium Anglosaxonice verbis *Aelfred mec heht gewyrcan* inscribitur, scil. "Alfredus me confici iussit"; censetur igitur a multis pro rege Wessexiae Alfredo creatum esse. Ratio huius opificii nescitur. Quidam, Thomasso Hearne sequentes, hoc unum eorum *æstel* esse credunt quae rex Alfredus misit (una cum libris a se et scriptorio suo compositis) ad abbatias et ecclesias, ut ipse in praefatione versionis *Regulae pastoralis* Gregorii Magni explicat. Quid autem sit *æstel* non satis liquet.

Opificium Alfredianum in Museo Ashmoleano monstratum

Bibliographia
-------------

* Thomas Hearne, "De voce Anglo-Saxonica *Æstel* dissertatio" in T. Hearne, ed. *The Itinerary of John Leland the Antiquary* vol. 7 (Oxonii, 1744) pp. xxi-xxv Textus apud archive.org
* Hinton, D. A. *A Catalogue of the Anglo-Saxon Ornamental Metalwork 700-1100 in the Department of Antiquities, Ashmolean Museum* (Oxonii, 1974) pp. 29-48
* Hinton, D. A. *The Alfred Jewel and Other Late Anglo-Saxon Decorated Metalwork*. Oxonii, 2008
* "Appendix II: The Alfred Jewel" in Simon Keynes, Michael Lapidge, edd. *Alfred the Great: Asser's Life of King Alfred and other contemporary sources* (Harmondsworth: Penguin, 1983) pp. 203-206
* Wilson, David M. *Anglo-Saxon Art from the Seventh Century to the Norman Conquest*. Londinii: Thames & Hudson, 1984
**Yasmin Fahimi** (nata die 25 Decembris Hannoverae) rerum politicarum perita Germanica et sodalis factionis SPD est.

Familia et iuventus
-------------------

Fahimi filia Iranici patris et Germanicae matris est. Postquam scholam finiverat et testimonium maturitatis acceperat, annis 1989–1998 Hannoverae chemiae studiabat.

Munus
-----

Deinde pro collegiis opificiis operam dedit.

Vita politica
-------------

Fahimi ab anno 1984 sodalis Factionis Socialis Democraticae est et apud Iuvenes Socialistas operam dedit. Die 26 Ianuarii 2014 Sigmario Gabriel auctore secretaria generalis SPD electa est. Die 31 Octobris 2015 Fahimi die 1 Ianuarii 2016 secretaria statalis in Ministerio Laboris Foederalis fieri. Die 11 Decembris 2015 Catharina Barley eius successor electa est.

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud spd.de

Notae
-----

1. ↑  Handelsblatt.com die 26 Ianuarii 2014
2. ↑   Der Spiegel die 31 Octobris 2015]
3. ↑  Der Spiegel die 11 Decembris 2015

Secretarii generales Socialis Democraticae Factionis Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Franciscus Müntefering | Olaus Scholz | Nicolaus Uwe Benneter | Hubertus Heil | Andrea Nahles | Yasmin Fahimi | Catharina Barley | Hubertus Heil (iterum);| Lars Klingbeil |
|  |
Scleractinia ova pariunt.
**Fertilizatio externa** est genus fertilizationis in quo cellula spermatica cum cellula ovalis coniungitur sub divo, potius quam intra organum proprium intra corpus parentis. Liberatio ovorum et seminum in aqua ova parere appellatur. Contra, fertilizatio interna intra feminam  post inseminationem per copulationem fit. Inter vertebrata, plurima amphibia et pisces fertilizatione externa utuntur, ovis circumiectis a femina et semen a mare liberatis. Saepissime, copia ovorum ponitur, cum mas in proximo eius semen statim liberat. 

Multa invertebrata se per fertilizationem externam regenerant. Semini in circumiectis aquaticis plerumque sunt flagella, quae ad ovum natant. Permultae gametae implicari possunt, nonnullique organismi, sicut anthozoa, emissionem gametarum congruentem reddunt ad potestates fertilizationis prosperae augendas. Plantae praeter nonnullas plantas non vasculares aquaticas fertilizatione interna utuntur. 

Nexus interni
-------------

* Conceptio
* Conceptus
* Fetus
* Ovoviviparitas

Bibliographia
-------------

* Brusca, R. et G. Brusca. 2002. *Invertebrates.* Ed. 2a. Sunderlandiae: Sinauer Associates.
* Gilbert, S. F. 2005. *Biología del desarrollo.* Ed. 7a. Mexici: Panamericana.
* Longo, F. J. 1997. *Fertilization.* Ed. 2a. Londinii: Chapman & Hall.

Nexus externi
-------------

* *Fertilisation (Conception).* Pellicula.
* "Implantation of the blastocyst and early development of the placenta and embryo" Google Books.
Wikidata Slănic-Moldova
Res apud Vicidata repertae:Slănic-Moldova: insigneSlănic-Moldova: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 46°12′24″N 26°26′18″E  
*Numerus incolarum*: 4 011  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  

**Gestio**

*Praefectus*: Gheorghe Baciu  
*Procuratio superior*: Bacău  

**Geographia**

*Superficies*: 114.13 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Slănic-Moldova: situsSlănic-Moldova: situs

  

Slănic-Moldova
Situs urbis Slănic-Moldova in circulo Bacău
**Slănic-Moldova** (Hungarice *Szlanikfürdő*) est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Cerdac atque Cireșoaia pertinent.

Historia
--------

Anno 1801 in hoc agro fontes salutares detecti sunt. Insequentibus annis hic aquae balneaque conditae sunt. Inter primum bellum mundanum vicus graviter afflictus est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 4.198 homines vixerunt, inter eos 4.031 Dacoromani..

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Slănic-Moldova** spectant. |

* Slănic-Moldova pagina officialis
* lataifas.ro de Balneis Slănic-Moldova die 16 Martii 2015
* Slănic-Moldova apud tratamentbalnear.ro

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011
Wikidata Gubernium Viatcense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Viatcense: insigneGubernium Viatcense: insigne
gubernium  
*Civitas*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  
*Locus*: 58°36′0″N 49°39′0″E  
*Nomen officiale*: Вятская губерния  

**Fines**

*Procuratio superior*: Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  
*Territoria finitima*: Gubernium Permiense
**Forma**

*Area*: 169 629 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Kirov  

**Vita**

*Incolae*: 3 030 831  

**Gubernium Viatcense** sive **Viatkense** (Russice Вятская губерния, tr. *Vjatskaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte septentrio-orientali Russiae Europaeae sita, anno 1796 e praefectura Viatcensi (anno 1780 creata) in Imperio Russico formata et anno 1929 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita, metropolim habens Viatcam.

Albuga, Cotelniza, Kaigoroda, Malmisa, Orlovia capita circulorum gubernii Viatcensis fuerunt.

Incolae noti
------------

Inter homines notos e gubernio Viatcensi oriundos sunt:

* Vladimirus Bechterev
* Petrus Čajkovskij
* Lydia Komarova
* Leonidas Govorov
* Alexander Grin
* Sergius Kirov
* Venceslaus Molotov
* Victor Vasnetsov

Notae
-----

1. ↑  Bernardi van Loo *Stimulus seraphicae conversationis* (Lovanii, 1862), p. 107
2. ↑  Ioannis Fischer von Waldheim*Bibliographia palaeontologica animalium systematica* (Mosquae, 1834), p.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Viatcense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 58°36′0″N 49°39′0″E • Большая российская энциклопедия |
Wikidata Gubernium Tulense
Res apud Vicidata repertae:Gubernium Tulense: insigneGubernium Tulense: insigne
gubernium, Gubernia et regiones Imperii Russici anno 1914  
*Civitas*: Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  
*Locus*: 54°12′0″N 37°37′0″E  

**Fines**

*Procuratio superior*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Moscow region (1917-1918), Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica  

**Forma**

*Area*: 27 204.4 square verst  
*Caput*: Tula  
*Subdivisiones*: Aleksinsky Uyezd, Bogoroditsk Uyezd, Belyov Uyezd, Venyov Uyezd, Yepifanskiy Uyezd, Yefremov Uyezd, Kashira Uyezd, Krapivna Uyezd, Novosil Uyezd, Odoyev Uyezd, Tula Uyezd, Chern Uyezd
**Vita**

*Incolae*: 1 419 456  

**Gubernium Tulense** (Russice Тульская губерния, tr. *Tul'skaja gubernija*) fuit pars administrativa Russiae prisca, in media Russia Europaea sita, Tulam metropolim habens, primum anno 1777 in Imperio Russico creata (statu et nomine paulo post mutato, anno 1796 enim restituto), anno 1929 in autem in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita. 

Kochira, Odoiovia aliaeque urbes capita circulorum gubernii Tulensis fuerunt.

Incolae noti
------------

### Nati

* Stephanus Chrulёv
* Basilius Čujkov
* Alexander Dargomyžskij
* Basilius Lëvšin
* Leo Tolstoj

### Mortui

* Andreas Bolotov
* Basilius Polenov

Nota
----

1. ↑  "Gubernium Tulense",; "Gub. Tulense"; "Tulensis gubernii".

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Gubernium Tulense** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°12′0″N 37°37′0″E • Большая российская энциклопедия |
Utricularius ab Abrahamo Bloemaert pictus
Utricularius milesque Scoticus
**Tibia utricularis** est instrumentum musicum quod constat ex una tibia qua melodia sonatur et aliis qui sonum continuum faciunt, inflatis utre sub bracchio compresso.

De nomine
---------

Hoc instrumentum etiam *fistula bicornis*, *fistula utricularis*, *utriculus* appellatur, et qui eo canit *utricularius* vel *ascaules* (Graece ἀσκαύλης, ab ἀσκός, "uter"). Quamquam vocabula *utricularius* apud Suetonium, *ascaules* apud Martialem reperiuntur, nomen ipsius intrumenti nusquam in scriptis antiquis Latinis reperiri videtur.

Alia nomina mediaevalia sunt *bagepipa*, *cornemusa*, *panduca*, *tuba cornea*, *musa*.

De generibus
------------

Genus tibiae utricularis notissimum est fortasse Scoticum, cum cultura regionum montanarum et exercitu Scotico coniunctum. Tibia utricularis Italica zampogna appellatur.

Notae
-----

1. ↑  "Tibia utricularis ain sack pfeif". Hermanni Torrentini *Commmentaria in primam partem doctrinalis Alexandri* (1512).
2. ↑  Davidis Morgan et Patricii Oeni *Neo-Latin Lexicon* (2018).
3. ↑  Gaius Suetonius Tranquillus, *De vita Caesarum* Nero.54.1.3.
4. ↑  Marcus Valerius Martialis, *Epigrammata* 10.3.8.
5. ↑  *Dictionary of Medieval Latin from British Sources* apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "bagepipa"

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **tibiam utricularem** spectant. |
Monumentum bursariorum Germanicorum unitorum Ysenaci **Monumentum corporationum academicarum** (theodisce: *Burschenschaftsdenkmal*) invenitur in monte ad occidentem Ysenaci. Testimonium perhibeat de viris pro unitate et libertate Germaniae saeculo XIX certantibus.

Descriptio
----------

Monumentum rotundum 33 metra altum secundum genus florale ab architecto Gulielmo Kreis et professore artium Othone Gussmann (Dresdensi origine) exstructum est. Corpus architectonicum tholum Graecam imitatur elementis Germanicis additis.

In interiora perveneris trans portam ferream cui inscriptio supra est haec: "Dem geeinten Vaterlande - Patriae unitae". Anno 2006 sunt reconstructae picturae in lacunari pugnam mythologicum Aesirum contra daemonia obscura monstrantes. Inauguratio totius monumenti anno 1902 fuit. Annis inter 1933 et 1990 in oblivionem cecidit. Expositio de historia aedificii necnon intentionibus studentium liberalium patrioticorumque docet. Locus specula uti licet quoque, quoniam hinc plagae ambientes necnon Castellum Wartburgense ipsum optime videri possunt.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Monumentum bursariorum** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Lege Μνημεῖον τῶν φοιτητικῶν ἑταιρειῶν ("Corporationum academicarum monumentum") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam |

Pagina domestica
*Vide etiam paginam discretivam:* Evanthe


Wikidata Euanthe (satelles)
Res apud Vicidata repertae:Euanthe (satelles): imagoEuanthe (satelles): imago
*Primarius*: Iuppiter
**Repertus**

*Primus repertor*: Scott S. Sheppard, David Clifford Jewitt, Jan Kleynadie 11 Decembris 2001
**Res orbitales**

*Periodus orbitalis*: 620.49 dies  
*Axis semimaior*: 20 797 000 chiliometrum  
*Aphelion*: 25 624 400 chiliometrum  
*Perihelion*: 15 973 600 chiliometrum  
*Excentricitas orbitalis*: 0.2321  
*Inclinatio orbitalis*: 148.91 gradus anguli  

**Res physicae**

*Albedo*: 0.04  
*Magnitudo apparens*: 22.8  
*Massa*: 45 petagram  

**Euanthe**, nomine pleno **Jupiter XXXIII (Euanthe)**, est satelles Iovis, olim designatione **S/2001 J 7** agnitus, quae anno 2001 ab S. S. Sheppard reperta est. Secundum Cornutum mythographum (aliis abnuentibus) Evanthe, a Iove subacta, Charites seu Gratias peperit.

Motio media et longitudo nodi ascendentis huius corporis, fonte Unione Astronomica Internationali, ex observationibus 21 a die 11 Decembris 2001 usque ad 27 Februarii 2003 constant.

Nexus interni
-------------

* Tabula satellitum naturalium Systematis Solaris

Nexus externi
-------------

* Res orbitales satellitum naturalium apud NASA et JPL
	+ Res physicae satellitum planetarum apud NASA et JPL
* Satellites secundum planetis digestae apud NASA
* Ephemerides satellitum naturalium Unionis Astronomicae Internationalis apud universitatem Harvardianam
* *Gazetteer of Planetary Nomenclature* apud USGS
Antonius Bazzini
**Antonius Bazzini** (natus die 11 Martii 1818 Brixiae, mortuus die 10 Februarii 1897 Mediolani) fidicen Italicus et musicographus fuit.

Vita
----

Bazzini mox ingenium violina canendi optimum coram publico ostendit qui in itineribus cum multis collegis (i.a. cum Roberto Schumann convenit. Annis inter 1852 et 1864 autem Lutetiae moras habuit, unde reversus tantummodo compositioni se consecrare voluit. Tamen anno 1873 Mediolani in conservatorio docere coepit, cui instituto ex anno 1882 praefuit. 

Musicam cameralem Germanicam, e.g. quattuor in quadriciniis fidium, imitatus est. In musica creanda semper accurate et daedale notas addidit. Minus bene autem in formis maioribus tractandis fuisse videtur (cf. aperturas ad »Saul« et »King Lear«, poema symphonicum »Francesco da Rimini«, symphoniam choralem »Senacheribbo«).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Antonium Bazzini** spectant. |

* vita apud BKLÖ, scripsit Constantinus de Wurzbach, Vindobonae 1856, p. 197
* 

* Opera ab hoc homine vel de eo scripta apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* de Bazzini apud IMSLP
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Wikidata Hajime Hosogai
Res apud Vicidata repertae:Hajime Hosogai: imagoHajime Hosogai: imago
*Nativitas*: 10 Iunii 1986; Maebashi  
*Patria*: Iaponia  

**Officium**

*Munus*: pedilusor  

**Familia**

*Coniunx*: Sayaka Nakamura  

**Hajime Hosogai** (Iaponice 細貝 萌, *Hosogai Hajime*, natus in *Gunma* die 10 Iunii 1986) est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (2010 - 2014) lusor fuit. Hajime Hosogai inter alia cum turmis *Urawa Reds*, *Augsburg* et *Hertha* lusit. Nunc ad gregem *Bursaspor* pertinet.

Societas pediludii
------------------

* 2005-2010; Urawa Reds
* 2011-2012; Augsburg
* 2012-2013; Bayer Leverkusen
* 2013-2015; Hertha
* 2015-; Bursaspor

Turma Pediludica Nationalis Iaponica
------------------------------------

* Olympia aestiva 2008 (U-23)

Nexus externi
-------------

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database