recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Scalptura soleae alatae Mercurii (saeculum XVIII)
Imago Hermae in lecytho picta (fere annis 470 a.Chr.n). Museum Artium Metropolitanum. 
**Talaria** (a *talo*) sunt Mercurii sive Hermae, deorum nuntii, calceamenta alata, sic a Romanis appellata. Talaribus usus Mercurius caleriter ex uno loco ad alium volare potuit. Apud Graecos autem Hermae soleae *πτερόεντα πέδιλα* appellabantur, et Hermes soleatus πτηνοπέδιλος 'alipes' dicebatur. Apud Homerum Hermes καλὰ πέδιλα, ἀμβρόσια χρύσεια ('pulchra talaria divina aurea') habebat.

> Statim deinde pedibus subligavit pulchra talaria divina aurea, quae eum [sc. Mercurium] ferebant sive per mare sive per inmensam terram pariter cum flatu venti.
> * αὐτίκ᾿ ἔπειθ᾿ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, / ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ᾿ ὑγρὴν / ἠδ᾿ ἐπ᾿ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο.
> – *Od.* 5.44-46

Mercurio talaribus opus erat in praestandis muneribus sibi mandatis, nam non solum deorum nuntius et legatus erat sed etiam psychopompus animas defunctorum ad inferos deducebat. Talaria Mercurio confecit Vulcanus sive Hephaestus deus faber, qui alias quoque res magicas fabricari solebat.

Notae
-----

1. ↑  Cic. *Fin.* 60; Ov. *Met.* 2.736
2. ↑  In mythologia Romana
3. ↑  In mythologia Graeca
4. ↑  Hes. *Scutum* 220
5. ↑  Orph. *H.* 2.28.4

Bibliographia
-------------

* Anderson, William S. (1966) Talaria and Ovid Met. x,591. *Transactions and Proceedungs of the Philological Association* 97: 1-13
* Russo, Simona (2000) Doppio significato per ταλάριον. *Papyrologica Lupiensia* 9: 381-389
* Yalouris, Nikolaos (1953) ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ ΠΕΔΙΛΑ. *Bulletin de correspondance hellénique* 77: 293–321
Wikidata Portus Hispaniae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Trinitas et Tabacum  
*Locus*: 10°40′0″N 61°31′0″W  
*Numerus incolarum*: 37 074  
*Zona horaria*: UTC-4  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Port of Spain
**Gestio**

*Praefectus*: Prime Minister of Trinidad and Tobago  
*Procuratio superior*: Trinitas et Tabacum  

**Geographia**

*Superficies*: 12 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Atlanta, Lacupolis, Morne-à-l'Eau, Yeosu  

**Tabula aut despectus**

Portus Hispaniae: situsPortus Hispaniae: situs
**Portus Hispaniae** est caput Reipublicae Trinitatis et Tabaci et tertia a maxima municipalitas civitatis, post Chaguanas et Sanctum Fernandum. Urbi propriae sunt incolarum 36 963 (census 2011). Urbs sita est apud Sinum Pariae, in litore boreoccidentali Insulae Trinitatis, ubi pars est conurbationis quae a Chaguaramas ab occidente ad Arimam ab orientem extenditur, cuius incolarum circa 600 000 aestimantur.

Amarum Angusturense, medicamentum in potionibus mixits praecipue adhibitum, Portu Hispaniae ab anno 1875 conficitur.

Notae
-----

1. ↑  "Portus Hispaniae": cf. "Archidioecesis Portus Hispaniae" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
2. ↑  Anglice *Port of Spain,* etiam *Port-of-Spain* rite scriptum.
3. ↑  Prius caput fuit Sanctus James. Table 2, 2011 Census, ex Ministry of Planning and the Economy, Central Statistical Office, Government of Trinidad and Tobago.
4. ↑  "Trinidad and Tobago – Country overview, Location and size, Population, Industry, Oil and gas, Manufacturing, Services, Tourism". Nationsencyclopedia.com

Bibliographia
-------------

Despectus in urbem.
* Anthony, Michael. 2001. *Historical Dictionary of Trinidad and Tobago.* Lanhamiae Terrae Mariae et Londinii: Scarecrow Press. ISBN 0810831732.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Portum Hispaniae** spectant. |

* Situs proprius.
* "The Trams and Trolleybuses of Port of Spain."

Urbes Americae Septentrionalis capitales

**Ordine alphabetico enumeratae**: Belmopanum • Castries • Dominicopolis • urbs Guatimalensis • Havana • Ima Tellus • Kingstown • Managua • Mexicopolis • Nassovia • Ottavia • urbs Panamensis • Pontipolis • Portus Hispaniae • Portus Principis • Regiopolis • Roseau • urbs Sancti Georgii • urbs Sancti Ioannis • urbs Sancti Iosephi • urbs Sancti Salvatoris • Tegucigalpa • Vasingtonia  

**Sub civitatum nominibus annexae**: Antiqua et Barbuda • insulae Bahamenses • Barbata • Beliza • Canada • Civitates Foederatae Americae • Cuba • Dominica • res publica Dominicana • Granata • Guatimalia • Haitia • Honduria • Iamaica • Mexicum • Nicaragua • Costarica • Panama • Salvatoria • Sancta Lucia • Sanctus Christophorus et Nives • Sanctus Vincentius et Granatinae • Trinitas et Tabacum

*Opus geopoliticum • Urbes orbis terrarum capitales**Capsae cognatae:* Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Africae capitales • Urbes Americae Australis capitales • Urbes Asiae capitales • Urbes Europae capitales • Urbes Oceaniae capitales
Lacus Avernus ruinaeque "templi Apollinis" sic appellatae
**"Facilis descensus Averno"** est verbum pennatum promptum ex libro VI Aeneidis. Avernus in mythologia Romana aditus credebatur inferni, et sic in *Aeneide* Vergilii repraesentatur. Hoc verbo periculum indicitur quo fieri potest ut homines et probi in rebus moralibus peccent. Vel simplicius ut aliqua via hac regione facilis, contraria autem perdifficilis sit. 

Apud Franciscum Petrarcam in "itinere ad sepulcrum Domini" invenimus **facilis descensus Averni** "de quo loquitur poeta" quod verbum etiam nonnumquam apparet:

> esse autem huiuscemodi sacris apta loca, quod ibi sint Avernus atque Acheron Tartarea nomina, ibi Ditis ostia, limen irremeabile, et illic facilis descensus Averni, de quo loquitur poeta, quem patentem diebus dixit ac noctibus, sed laboriosi atque operosi reditus, de qua re quia quod scriptum est legisti, si quid ipse preterea viderim atque audierim sequar, extra propositi metas eam.
> 
>

Nota
----

1. ↑  Harvard Classics

Nexus externi
-------------

* s:Aeneis/Liber\_VI
* s:Itinerarium ad sepulcrum Domini
* flickr
Wikidata Garcias Lasus Inca
Res apud Vicidata repertae:Garcias Lasus Inca: imagoGarcias Lasus Inca: imagoGarcias Lasus Inca: subscriptioGarcias Lasus Inca: subscriptio
*Nativitas*: 12 Aprilis 1539; Cuscum  
*Obitus*: 23 Aprilis 1616; Corduba  
*Patria*: Imperium Hispanicum  
*Nomen nativum*: Gómez Suárez de Figueroa
**Officium**

*Munus*: scriptor, Rerum gestarum scriptor, Interpres, poëta, mythistoricus, chronicorum scriptor, Artifex, pictor, orationis solutae peritus  

**Familia**

*Genitores*: Sebastián Garcilaso de la Vega y Vargas; Chimpu Ocllo  

**Memoria**

*Sepultura*: Mosque-Cathedral of Cordoba  

**Insignia heraldica**

Garcias Lasus Inca: insigneGarcias Lasus Inca: insigne
**Garcias Lasus Inca** vel Hispanice *Garcilaso de la Vega, el Inca* (Cuschi natus die 12 Aprilis 1539; Cordubae in Hispania die 23 Aprilis 1616 mortuus) fuit historicus Peruvianus. Filius fuit conquisitatoris Sebastiani Garciae Lasi principissaeque Incarum Isabellae Suárez Chimpu Ocllo. Iam senex in Hispaniam migravit ibique opera historica divulgari iussit de exploratione Floridae, de origine et fine imperii Incarum.

Scripta
-------

*La Florida del Ynca*: editio 1605
* 1605 : *La Florida del Ynca*. Olisipone: Pedro Crasbeeck Textus; aliter (Textus apud *Google Books*)
* 1609-1617 : *Comentarios Reales de los Incas* pars 1; pars 2; recensio interretialis

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Store norske leksikon |
**Campanarum** officina
**Campana** (-ae, *f.*), in initio verisimiliter **Campanum aes** est vocabulum ecclesiasticum, quod primum saeculo septimo exeunte apparet instrumentum significans, quod praesertim in ecclesiarum curiarumve turribus pendere solet. Nomen traxit de Campania, quia merces aeneae Capuae vel Nolae in Campania factae Romae antiquitus maximi aestimabantur. Turris, in qua campana suspensa est, campanarium vocatur.

Locus
-----

Faber, qui campanas fundit, campanifusor vel campanarum fusor vel fusor campanarius vocatur. Qui campanas parvas facit, campanularius est. Ars autem campanarum fundendarum artis fusoriae nomine vocata est. Res, quae media in campana pendet pulsatque os eius (os est pars campanae corporis), ut sonet, malleus dicitur. Propria arte vox uniuscuiusque campanae ita moderatur, ut concentus communis bene sonans efficitur.
Campanae sunt concava forma et per chordam suspenduntur. Quando chorda trahitur, campana torquetur et malleus percutit superficiem eius creans sonum resonantem. Campanae sonant in variis formis et tonis secundum genus suum. Sonus campanarum potest esse gravis et profundus, vel acutus et clarus. Resonantia et tonalitas campanarum plerumque structurae campanae ipsius efficitur. In urbibus mediaevalibus multa fana cum turribus altis sunt, unde campanae sona(ba)nt non solum ad indicandas horas sed etiam ad liturgiae tempora et pericula immanentia nuntianda.

Opera Latina de campanis exarata
--------------------------------

Campanis persaepe sententiae Latinae inscribebantur. 

De campanis multi viri docti Latina opera scripserunt ut:

* H. A. Stockfleth - *De campanarum usu* (Altdorf, 1665)
* Joh. Chr. Reimann - *De campanis eorumque origine, vario usu, abusu et juribus* (diss. Eisenach 1679)
* (P)H. Vallerius - *De campanis et praecipius earum usibus* (diss. Uppsala 1694)
* Joh. Georg Modelius - *An campanarum sonitus fulmina, tonitura et fulgura impedire possit?* (Wittenberg, 1703)
* J. F. Ludovicus - *Dissertatio de eo quod iustum est circa campanas* (Halle 1708)

Sententiarum exempla, quae campanis poni solent
-----------------------------------------------

* FULGURA FRANGO (Opinio erat sonum campanarum tempestates avertere vel mitigare posse.)
* Perclara est illa sententia, quam Fridericus Schillerus carmini suo "Das Lied von der Glocke *(Latine 'carmen de campana') praescripsit: Vivos voco. Mortuos plango. Fulgura frango.*
* Quamvis sum parva tamen audior ampla per arva.

Notae
-----

1. ↑  Cf. inscriptionem anno 1632 in porticum panthei Romani affixam: PANTHEON ... URBANUS VIII PONT MAX BINIS AD CAMPANI AERIS USUM TURRIBUS EXORNAVIT ...
2. ↑  Nikolaus Bartels (2000): Roms sprechende Steine. Moguntiaci, Verlag Philipp von Zabern**(Latine et Theodisce)**

Nexus interni
-------------

* Campana Libertatis
* Campana pacis Iaponica
* Campana tzaris
* Cultura poculorum campaniformium
* Big Ben

Nexus externi
-------------

* Bells in *The Catholic Encyclopedia: an international work of reference* (Novi Eboraci: Appleton, 1907–1914) **(Anglice)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **campanas** spectant. |
Wikidata Mausilium
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Iraca  
*Locus*: 36°22′0″N 43°7′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 694 000  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Nineveh Governorate  

**Geographia**

*Superficies*: 180 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Philadelphia  

Pons super Tigrim et magna meschita Mausiliensis
**Mausilium** (Arabice الموصل, *al-Mawṣil*) est urbs Iracae septentrionalis in provincia Ninivitica ad flumen Tigrim sita. Aestimatione anno 2015 facta, circa 1 694 000 incolarum habebat. A mense Iunio 2014 a Civitate Islamica, regimine tromocratico, rectum est. Mense Octobri 2016, Haidar al-'Abādī primo ministro, exercitus Iracensis vires Civitatis Islamicae oppugnare coepit ad urbem recipiendam; hoc proelium Mausiliense appellatur. Die 10 Iulii 2017 exercitus Iracensis urbem recepit.

Notae
-----

1. ↑  *Reales Staats- und Zeitungs-Lexicon* (1706), p. 162.
2. ↑  "Iraq", *CIA World Factbook* (2017).
3. ↑  Hawramy, Fazel; Harding, Luke (20 October 2016). "Iraqi and Kurdish forces close in on Mosul after making quick gains". *The Guardian*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 36°22′0″N 43°7′0″E • *GeoNames* • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия |

Asiae urbes milies milium incolarum (urbibus Indicis et Sinicis exceptis)

Adana • Almata • Ancyra • Attalea • Bacua • Bagdatum • Bancocum • Bandung • Basra • Bekasi • Berytus • Busan • Cabura • Caesarea in Cappadocia • Caloocan • Canthoum • Celiabinsca • Chittagong • Crasnoiarium • Cuala Lumpuria • Dacca • Daegu • Daejeon • Damascus • Urbs Davaensis • Depok • Dubai • Emesa • Erivanum • Faisalabad • Fukuoka • Gaziantep • Gedda • Comum • Goyang • Gujranwala • Haiphongum • Halapia • Hanoi • Hirosima • Hochiminhopolis • Hyderabad • Iconium • Incheon • Isfahanum • Jakarta • Johor Bahru • Karachium • Karadsch • Kawasaki • Khulna • Klang • Kōbe • Kuangiu • Kyotum • Lahorium • Makassar • Mandalay • Manila • Mexatum • Mecca • Medan • Medina • Mausilium • Multanum • Nagoya • Novosibirscum • Omium • Osaka • Palembang • Peshawar • Philadelphia • Phnom Penh • Prusa • Pyeongyang • Urbs Quezon • Rangunum • Rawalpindi • Riadum • Saitama • Sanaa • Sapporum • Sirasium • Semarang • Sendai • Seongnam • Seulum • Singapura • Smyrna • Sulaimaniyya • Surabaya • Suwon • Tangerang • Tangerang Selatan • Taskentum • Tauris • Teheranum • Tiphlis • Tokium • Ulanbatoria • Ulsan • Vasetum • Yokohama

*Opus geopoliticum • Maximae urbes orbis terrarum**Capsae cognatae:* Urbes Asiae capitales • Urbes Africae maximae • Urbes Americae Australis maximae • Urbes Americae Septentrionalis maximae • Urbes Europae maximae • Urbes Indiae maximae • Urbes Oceaniae maximae • Urbes Sericae maximae
Herma Ervini Schrödinger ad universitatem Vindobonensem.
**Ervinus Rudolfus Iosephus Alexander Schrödinger** (natus Vindobonae die 12 Augusti 1887; mortuus ibidem die 4 Ianuarii 1961) fuit physicus Austriacus, qui anno 1933 Praemium Nobelianum Physicae propter studia mechanicae quanticae una cum Paulo Hadriano Mauritio Dirac accepit. 

Primum cosmologiam Arthuri Schopenhauer aestimavit. Theoria sua de mechanica quantica "Feles Schrödingeriana" appellatur. Etiam studium de physica electromagnetica et statistica fecit, et anno 1948 librum *Quod est vita?* de genetica cum altera lege thermodymanica scripsit.

Nexus interni
-------------

* *Mobius Dick*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ervinum Schrödinger** spectant. |

* Opera Erwini Schroedinger aut de Erwino Schroedinger apud Bibliothecam Nationalem Germanicam **(Theodisce)**
* De Ervino Schrödinger. Situs Nobeliano Physicae Praemio dicatus **(Anglice)**
* Bibliographia. Österreichischen Zentralbibliothek für Physik.
* Biographia.
* Audio: Ervinus Schrödinger, material quod est?
Wikidata Arsenius Menščikov
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 7 Novembris 1807; Tver Governorate  
*Obitus*: 1884; Moscua  

**Officium**

*Munus*: linguista  
*Patronus*: Main Pedagogical Institute
**Memoria**

*Laurae*: Order of Saint Anna, 3rd class  

**Arsenius Ioannis f. Menščikov** (Russ. *Арсений Иванович Менщиков*, in libris suis modo Germanico, tunc Russiae vulgato, *Menstschikow*), die 26 Octobris anni 1807 natus et die 30 Martis anni 1884 mortuus, fuit philologus et philosophus Russicus et poeta Latinus. Natus in gubernio Tueriensi, presbyteri filius, Tueriae et Mosquae et Berolini educatus, in Universitate Mosquensi docuit (annis 1848–1866}. De *Cratylo* Platonis dissertationem scripsit et *Philebum* Russice vertit. Carmina composuit Latina et Graeca, inter ea carmen, liberationem agricolarum anni 1861 laudans. Slavenophilis, ut dicitur, propinquus, in oratione Latina *de eruditione aetatis Byzantinae* scientiam Russicam ad studia Byzantina vocat. Alexander Herzen nuptias eius memorat.

Opera
-----

* In Platonis dialogum, qui inscribitur Cratylus, commentatio, Moscuae 1842
* De eruditione et re litteraria Graecorum aetatis Byzantinae, Moscuae 1849
* *Филеб, диалог Платона*, in: *Пропилеи*, IV, Moscuae 1854 (*Philebi* versio)

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 7 Novembris Gregoriano.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 11 Aprilis Gregoriano.
3. ↑  Russ. *славянофилы*.
4. ↑  *Герцен А.И*. Собрание сочинений в 30 томах. Т. 22. Письма 1839-1847 гг. М. 1961. С. 170*.*
**Ugarit** (hodie: Ra's Samra / رأس شمرة / Raʾs Šamra) fuit civitas (polis) in hodierna Syria boreo-occidentali. Litterae Amarna nominant hanc urbem eoque ignotam, quae Aetate Aenea erat locus mercaturae ac cultus maximi momenti. Prope Ras Samra litori adiacens, fere 11 chiliometrorum a Laodicea ad septentriones spectans, forte inventa est. Anno 1929 archaeologi Francici Claudio Schaeffer duce effossiones systematicas coeperunt facere, quibus multae reliquiae ad historiam intelligendam graves in lucem editae sunt.

Reliquiae
---------

Ugarit inter annos 1194 et 1186 a.C.n. a sic dictis Gentibus Maritimis oppugnata et eversa est. In ruinis domus regiae fere 20.000 tabulae fictiles inventae sunt, quarum pauci fabulam in lingua Ugaritica eoque ignota continebant, plurimae autem relationes cum Hetthaeis lingua Accadica scriptae.

A saeculo XIV a.C.n. praeter scripturam cuneiformem sumero-accadica in litteris Ugariticis etiam scriptura alphabetica cuneiformis in usu erat. Hae fere 1500 tabulae fictiles Ugariticae antiquissima sunt attestatio huius alphabeti. 

Textus religionis Ugariticae scientificis etiam ad narrationes biblicas intellegendas necnon verba rara interpretanda magno usui sunt.

Pinacotheca
-----------

* Area domus regiaeArea domus regiae
* Olim porticus cum vasibus lapideisOlim porticus cum vasibus lapideis
* SepulcrumSepulcrum
* Ruinae domus regiaeRuinae domus regiae
* AquaeductusAquaeductus
* Aditus ad domum regiamAditus ad domum regiam
* Statua dei Baal ex UgaritStatua dei Baal ex Ugarit
* Stela Aegyptia, in Ugarit inventaStela Aegyptia, in Ugarit inventa
* Olla ex UgaritOlla ex Ugarit
* Tabula cum hymno HurriticoTabula cum hymno Hurritico

Bibliographia
-------------

* Dirk Kinet: Ugarit – Geschichte und Kultur einer Stadt in der Umwelt des Alten Testaments (= Stuttgarter Bibelstudien. Vol. 104). Katholisches Bibelwerk, Stuttgardiae 1981, ISBN 3-460-04041-6.
* Wilfred G. E. Watson, Nicolas Wyatt (ed.): Handbook of Ugaritic Studies (= Handbuch der Orientalistik. sect. 1: Der Nahe und Mittlere Osten. Vol. 39). Brill, Leiden et al. 1999, ISBN 90-04-10988-9.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ugarit** spectant. |
**Sarus** (Graece σάρος) est circulus defectionum periodum circa 18 annorum 11 dierum 8 horarum (prope 6585⅓ dierum) habens, qui adhiberi potest ut defectiones Solis Lunaeque praedicantur. Saro uno transacto Sol, Tellus, et Luna fere eandem priorem geometriam repetunt, et nova defectio, paene nihil differens, ad occidentem prioris loci fiet. Series defectionum ab uno circulo Saros separatarum appellare licet "Series Sarorum".

Historia
--------

Prima huius circuli documenta exstantia sunt a Chaldaeis nonnullis saeculis extremis a.C.n. facta, cuius Hipparchus, Plinius (*Historia Naturalis* 2.56), et Ptolemaeus (*Almagestum* 4.2) compertum habuerunt.

Nexus interni
-------------

* Defectio solis

Notae
-----

1. ↑  *Suda* Σ 148 "σάροι", ubi circulum ad annos 18½ aestimatur

Bibliographia
-------------

* Meeus, Jean. 1997. *Mathematical Astronomy Morsels.* Willmann-Bell, Inc.
* Meeus, Jean, et Hermann Mucke. 1983. *Canon of Lunar Eclipses.*. Vindobonae: Astronomisches Büro.
* Oppolzer, Theodor von. 1887. *Canon der Finsternisse.* Vindobonae.

Nexus externi
-------------

* Defectiones et sari
* Investigatio defectionum
* NASA serierum sarorum summa 1–175
* NASA situs defectionum: Defectiones et sari
* Sarorum series 131, tabula
* Tabulae et chartae sarorum
Wikidata Vladimirus Solouchin
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 14 Iunii 1924; Sobinsky District  
*Obitus*: 4 Aprilis 1997; Moscua  
*Patria*: Unio Sovietica, Russia  

**Officium**

*Munus*: scriptor, poëta, orationis solutae peritus  

**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Order of the Red Banner of Labour, Order of Friendship of Peoples, Ordo ''Signum honoris''  
*Sepultura*: Regio Volodimiriensis  

**Vladimirus Alexii filius Solouchin** (Russice Владимир Алексеевич Солоухин, tr. *Vladimir Alekseevič Solouchin*, natus die 14 Iunii 1924 in vico Alepino tunc gubernii, nunc regionis Volodimiriensis, mortuus die 4 Aprilis 1997 Moscuae) fuit scriptor ac poeta Sovieticus et Russicus. Thema principale creaturae eius litterariae fuit vita rustica Russica Sovietica. Post annum 1980 scipsit opera nonnulla, ubi bolsevicos (e.g. Vladimirum Lenin) criticavit. Annis ultimis vitae suae etiam gubernationem Russicam eo contemporaneam damnabat, opiniones nationalisticas et monarchisticas expressit. Nonnullis signis laudis Unionis Sovieticae et Foederationis Russicae ornatus est.

Nexus externi
-------------

* Pagina de Vladimiro Solouchin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Vladimiro Solouchin *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
* Situs interretialis memorialis, Vladimiro Solouchin dedicatus **(Russice)**
Wikidata Alexander Volta
Res apud Vicidata repertae:Alexander Volta: imagoAlexander Volta: imago
*Nativitas*: 18 Februarii 1745; Novum Comum  
*Obitus*: 5 Martii 1827; Novum Comum  
*Patria*: Ducatus Mediolanensis, Res Publica Cisalpina, Regnum Italiae, Regnum Langobardiae et Venetiae  

**Officium**

*Officium*: senator  
*Munus*: physicus, inventor, academicus, chemicus  
*Patronus*: Alma Ticinensis Universitas
**Familia**

*Proles*: Zanino Volta  

**Memoria**

*Laurae*: Eques Legionis Honoris, Societatis Regalis Londiniensis socius, Copley Medal, Order of the Iron Crown  
*Sepultura*: tomb of Alessandro Volta  

**Insignia heraldica**

Alexander Volta: insigneAlexander Volta: insigne
**Alexander Iosephus Antonius Anastasius Volta** (Comi natus die 18 Februarii 1745; ibidem die 5 Martii 1827 mortuus) fuit physicus Italicus. Ratio inter Alexandrum Voltam illustrem Comensem et potentissimos physicos Europaeos magni momenti videtur esse.

Studia
------

Alexander Volta.
Volta diu investigationi et scientiae libellorum conscriptioni, postea institutioni in Universitate Ticinensi (Papiae) et electricorum instrumentorum cogitationi atque ipsi confectioni se tradidit. Etiam ante pilae inventionem, studia sua ei paraverunt magnam famam et facultatem peregrinandi ad doctrinas exponendas, disceptandas cognoscendasque. Excultus, modestus et prudens homo, potestati obnoxius et Catholicus persuasus, erat: scientiae virtutibus suis mandata accepit, sed summo studio et alacritate publicorum civiliumque casuum non particeps fuit.

Alexander Volta nullo magistro doctrinam adeptus est: omnia per se ipse didicit; sua prima opera, maxime ad res electricas pertinentia, eum duxerunt ad construendum *Elektrophoron*, electrostaticarum machinarum exemplar inductione. Cum cognovisset electrophysiologicas observationes factas ab Aloisio Galvano de mortuis ranis, Volta incohavit studia quae eum duxerunt ad reperendum effectum quod ex eo nomen cepit et ad pilae inventionem.

Volta effectus est res consistens in cooriendo differentiae potentialis inter duos conductores cum coniunguntur.

Pilae inventum in electrici roboris usu positum initium fecit. Volta aeriformis corporis amplificationem quoque perspexit, cum aquarum vaporis et aeris amplificationis thermicae legem semper eodem pressu reperiret, ante Gaium Lussacem et Daltonem.

Nexus interni
-------------

* Electrochemia
* Voltium
* 8208 Volta

Bibliographia
-------------

* *Voltiana, nel primo centenario della pila: contributo del R. Liceo-Ginnasio alle onoranze a Volta*. Comi, 1899 Textus apud *Internet Archive*
* Giuliano Pancaldi, *Volta: Science and culture in the age of enlightenment.* Princetoniae: Princeton University Press, 2003

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alexandrum Volta** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* Opera **(Italiane)**
* Biographia **(Anglice)**
Textus ruber, symbolum solidaritatis in Domo Alba anno 2007. -2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Monumentum praeservativi ad conscientiam SCDI promovendam.
**Dies Mundi SCDI** est dies internationalis pro tolerantia de pandemia SCDI die 1 Decembris annua celebrata. Haec dies memorialis a Consociatione Mundiali Sanitatis anno 1988 ad salutem publicam promovendam decreta est. Laqueus ruber est symbolum solidaritatis. 

Etiam praeses Civitatum Foederatarum Americae loquelam anno 1988 dedit.

OMS
---

Anno 2019 Ordo mundi sanitarius, paulo ante diem mundi SCDI, commendationes novas ad maturius SCDI dignoscendum divulgavit.

Et sententia anno 2020 est "Solidaritas mundialis et responsabilitas partidenda, anno 2021 erat "Finite inaequalitatem, finite SCDI, finite pandemiam", et anno 2022 est "Aequalitas nunc" est.

Notae
-----

1. ↑  Ordo mundi sanitarius (*WHO*) de novis commendationibus SCDI dignoscendum (2019). **(Anglice)**
2. ↑  De die mundi SCDI(Francice)

Nexus externi
-------------

* De die Mundi SCDI
* Situs publicus (Francice)
* Situs publicus (Hispanice)
Wikidata Masʿūd Barzānī
Res apud Vicidata repertae:Masʿūd Barzānī: imagoMasʿūd Barzānī: imago
*Nativitas*: 16 Augusti 1946; Mahabad  
*Patria*: Iraca  

**Officium**

*Officium*: Prime Minister of Iraq, President of Iraqi Kurdistan  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Kurdistan Democratic Party  
*Religio*: secta Sunnitica, Islamus
**Familia**

*Genitores*: Mustafa Barzani;   
*Proles*: Masrūr Bārzānī  

**Masʿūd Barzānī**, litteris Arabicis مەسعوود بارزانی (Mahābād(en) in urbe Iraniae natus die 16 Augusti 1946) est politicus Carduchiae.

Eodem anno, quo ibi natus est, brevissimo temporis spatio sub tutela Sovietica res publica Mahabadensis Carduchorum floruit, cui pater Muṣṭafā al-Bārzānī (urbis Barzān(en) nativus) minister a munitione duxque exercituum merebat. Deinde sub illis bellis civilibus educatus est in Carduchia Iracensi e quibus autonomia huius regionis anno 1970 evenit. Patre anno 1979 mortuo, ipse dux factionis ab anno fere 1992 in rebus politicis egit. Inter praesides consilii regentis Iracensis sub tutela Americana anno 2004 meruit. Mox praeses Carduchiae Iracensis electus a die 14 Iunii 2005 usque in 1 Novembris 2017 functus est.

Filius eius Masrūr Bārzānī est et ipse politicus Carduchiae Iracensis.

Bibliographia
-------------

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Masʿūd Barzānī** spectant. |

* "Iraqi Kurdish leader Massoud Barzani to step down" (29 Octobris 2017) apud *BBC News*
* Michael Rubin, "Is Iraqi Kurdistan a Good Ally?" in *AEI Middle Eastern Outlook* (Ianuarii 2008)
* Fatima Taşkömür, "The path to resignation of Masoud Barzani" (2 Novembris 2017) apud *TRT World*

Praesides Curdistaniae Iracensis

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Masʿūd Barzānī 2005–2017 • Nīčīrvān Īdris Bārzānī 2019–
مسعود برزاني • نيجيرفان بارزاني
*Opus geopoliticum**Capsae cognatae:* Praesides Iracae • Primi ministri Carduchiae Iracensis |
|  |
*Clusia fluminensis*

---

**Plantae** — Angiospermae

Eudicotyledones   
Rosidae   
Ordo : Malpighiales   
Familia : Clusiaceae   
Subfamilia : Clusioideae   
Tribus : Clusieae   
Genus : ***Clusia***   
L.  
   
Subdivisiones: SpeciesCirca 145; vide textum
Synonyma
*Androstylium* Miq.  

*Cochlanthera* Choisy  

*Decaphalangium* Melch.  

*Havetia* Kunth  

*Havetiopsis* Planch. & Triana  

*Oedematopus* Planch. & Triana  

*Oxystemon* Planch. & Triana  

*Pilosperma* Planch. & Triana  

*Quapoya* Aubl.  

*Renggeria* Meisn.  

*Rengifa* Poepp. & Endl.

*Clusia grandiflora*
*Clusia major*: folium cum autographum, flos, fructus novus (laevá), et fructus siccus (dextrá)
***Clusia*** est typus familiae Clusiacearum. Ea, quae circa 140–150 species comprehendit, est in Americá tropicá subtropicáque endemica. Species sunt frutices, lianae, et parvae mediaeque arbores ad 20 m altae, foliis sempervirentia. Aliquae species primum epiphyta gignuntur, tum longas radices evolvunt, quae ad solum descendentes hospitem ad ultimum arborem strangulant et interficiunt, modo ficorum strangulantium simili.

Folia sunt opposita, 5–20 cm longa et 5–10 cm lata, texturá coriaceá et margine integrá. Flores sunt albi et virido-albi, flavi, vel rosei, petalibus 4–9. Fructus est capsula coriacea virido-fusca valvata, quae diffindens pluria semina rubra et carnosa liberat.

Genus *Clusia* ex Carolo Clusio botanistá appellatur.

Species selectae
----------------

* *Clusia arborea*
* *Clusia carinata*
* *Clusia clarendonensis*
* *Clusia clusioides*
* *Clusia croatii*
* *Clusia cupulata*
* *Clusia fluminensis* Planch. & Triana
* *Clusia guttifera*
* *Clusia lanceolata*
* *Clusia longipetiolata*
* *Clusia major*
* *Clusia minutiflora*
* *Clusia osseocarpa*
* *Clusia palmicida*
* *Clusia plurivalvis*
* *Clusia polystigma*
* *Clusia portlandiana*
* *Clusia pseudomangle*
* *Clusia rosea*
* *Clusia skotaster*
* *Clusia tarmensis*
* *Clusia uvitana*
* *Clusia valerioi*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Clusiam** spectant. |

* *Clusia rosea*: photographemata
* De speciebus *Clusiae* ex Brasiliá
Pictura in recenti calce effecta saeculi 19 finis
**Marcus Eugenicus** sive *Marcus Ephesinus* (Graece Μάρκος ὁ Εὐγενικός; natus anno 1391 vel 92 Constantinopoli; mortuus die 23 Iunii anno 1444) fuit Metropolita Ephesinus. In Ecclesiis Orthodoxis sanctus colitur.

Manuel vel Manuil baptizatus est. Pater suus, Georgius Eugenicus, fuit diaconus, saccelarius Sophiae aedis et professor ludi ingenuarum litterarum Constantinopoli. Mater sua Maria fuit filia noti medici Constantinopoli. Frater suus Ioannes vitam eius fideliter transcripsit.

Eruditio sua magna ex parte a patre suo obtinuit. Post mortem patris, Marcus natus 13 annos, studebat arti rhetoricae apud Ioannem Chortasmenum, dogmaticae apud Macarium Macrem (1383/91–1431) et philosophiae apud Georgium Gemistum. Natus 24 annos magister ludi ingenuarum litterarum promulgatus est.

Praeterea ludum ipse fundavit. Inter discipulos suos fuerunt Gennadius II et Theodorus Agallianus.

Anno 1418 in coetum monachorum receptus est in insula Antigone (?) in mare Proponti meridiana urbis Chalcedonis. Populationum Turcarum causa ivit post duos annos ad monasterium sancti Georgii, ubi 17 annos mansuit et magnam partem operum suorum scripsit. 

Anno 1437 Metropolita Ephesinus creatus est et paulo praeterea vicarius Patriarchae Iosephi secundi pro Concilio Basiliensi designatus est, quo profectus est die 24 Novembris cum ceteris hierarchis Graecis. Coniunctio Ecclesiae Romanae cum Ecclesia Orthodoxa propositum Concilii fuit. Marcus fuit adversarius maximus coniunctionis et postremo negavit subscriptionem sui nominis. Acri subtilique ingenio et iudicio percensuit imprimis accipere doctrinam Catholicam de purgatorio, de indulgentia et de quaestione de filioque.

Populationum "Latinorum" tempore quartae expeditionis sacrae causa negatio sua coniunctionis cum Ecclesia Romana eum gratiosum apud populum fecit. Coniunctionem nationum Christianarum nolentes etiam Turcae favebant Marco Constantinopoli capta.

Nexus externi
-------------

* Georgios Fatouros, "MARKOS EUGENIKOS" in *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon*  vol. 5 (Herzberg, 1993. ISBN 3-88309-043-3) , columnae 847–850 **(Theodisce)**
* Hagiographia (Theodisce)
* Bibliographia
Wikidata Sergius Lemešev
Res apud Vicidata repertae:Sergius Lemešev: imagoSergius Lemešev: imago
*Nativitas*: 27 Iunii 1902; Knyazevo  
*Obitus*: 26 Iunii 1977; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: theatrical director, opera singer, scriptor, director, praeceptor musicus  
*Patronus*: Moscow Conservatory, Stanislavski and Nemirovich-Danchenko Moscow Academic Music Theatre, Yekaterinburg Opera and Ballet Theatre, Tbilisi Opera and Ballet Theatre, Bolshoi Theatre, Moscow Conservatory
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Familia**

*Coniunx*: Irina Maslennikova  
*Proles*: Mariya Lemesheva  

**Memoria**

*Laurae*: State Stalin Prize, 2nd degree, Order of Lenin, Ordo ''Signum honoris'', People's Artist of the USSR, Merited Artist of the RSFSR, Order of Lenin, Order of Lenin  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Sergius Iacobi filius Lemešev** (Russice Сергей Яковлевич Лемешев, tr. *Sergej Jakovlevič Lemešev*; natus die 27 Iunii 1902 in familia paupere agricolarum in pago Knjazevo tunc gubernii et nunc regionis Tueriensis, mortuus die 26 Iunii 1977 Moscuae) fuit cantor (tenor) ac moderator et paedagogus melodramaticus Russicus Sovieticus, alumnus Conservatorii Moscuensis (ubi annis ab 1921 ad 1925 studebat et plus quam viginti annos post ipse docere incepit), titulis Artificis Emeriti RSFSR (anno 1937) et Artificis Popularis URSS (anno 1950), Praemio Staliniano gradus secundi (anno 1941) certisque aliis lauris ornatus. Asteroides 4561 Lemeshev in eius honorem vocatur.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 10 Iulii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Sergium Lemešev** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Deutsche Biographie |
Aspectus generalis oppidi Thuringiensis Oberhof
**Oberhof** oppidum in Circulo Schmalkalden-Meiningen in Germania est in altitudine 800 metrorum. Pridie Kal.Ian. 2017 habuit incolas 1634. Ars athletica hibernalis loci famam auxit, ubi revera multa certamina internationalia iam posita sunt, e.g. sclodiis, sclodiis gubernabilibus, desulturae nartatoriae.

Historia
--------

In transitu montano iam anno 1259 mentio facta est de via aliqua trans saltus densos, quae Erfordiam cum Norimberga iungebat. Migrantibus mercatoribusque hic hospitium ab equitibus Sancti Ioannis erectum erat, cui nomen *Aulae superioris* (Oberer Hof). De quo legimus prima vice anno 1470 in documento scripto, antequam in possessionem gravionum Gleichen veniret. Praeter aedificia relaxatoria inveniebantur hic semper et casellae carbonariorum, fabrorum silvaticorum, excubatorum. Saeculo XVIII ineunte incolis 150 schola propria instituta est necnon pusillum oratorium. Pro castello venatorio anno 1783 ecclesia erecta est. Alexander I (imperator Russiae) anno 1813 plagas Oberhof quoque transiit in persecutione tyranni crudelis Francogalli Napoleonis Bonaparte. 

Incrementum oeconomicum fuit cuniculo Brandleitetunnel confecto, qui longitudine trium chiliometrorum viam ferratam directissimam inter Erfordiam et Mainingiam aperuit. Unde felici emolumento in rebus periegeticis nullum iam obstactulum fuit.

Res aspectabiliores
-------------------

Res unica quasi est Hortus Rennsteig cum multis plantis montanis ex omni orbe terrarum oriundis. In oppido vestigia locorum athleticorum pristinorum indagare potes necnon gaudere eventibus hodiernis sat multis hieme et aestate celebrandis (e.g. in aula cursus campestris, ubi per totum annum nives servantur). Protestantica Ecclesia Christi (Theodisce: *Christuskirche*) anno 1957 inaugurata est, ut sacellum anni 1783 destructum repensaretur replerereturque. Agebatur de primo fano christiano in communistica Re publica democratica Germanica funditus reconstructo. In Oberhof catholicis quoque delubrum parvum datum est in via Am Schloßberg sita - Ecclesia Sancti Iosephi.

Peragrationes ad libitum
------------------------

Per silvas et agra lustrantibus Oberhof vere multa offert. Aditus rapidi ad semitam Rennsteig praebentur, ut vagentur e.g. ad Thuringiae altissimum montem *Großer Beerberg* (982 metrorum) cum paludibus miraculosis. In vertice semitae reperitur specula quae nuncupatur *Plänckners Aussicht* in honorem architecti Iulii de Plänckner.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Oberhof** spectant. |

* Pagina domestica municipalis

Notae
-----

1. ↑  De historia novae ecclesiae struendae tempore politico difficillimo
Pozzino (Italiae physicalis)  
Pozzino*Pozzino*Situs in Italia
Naufragium **Baratti B** seu **Pozzino** (Italiane *relitto del Pozzino*) est vestigium cuiusdam navis saeculo II a.C.n. ante Populoniam sub aquis Sinus Baratti(it) submersae, anno 1974 inventae, ab 1982 usque in 1989 exploratae. Inter reliquia ibi reperta sunt instrumenta chirurgica, pyxides fere 150 buxeae ad aromata continenda, pyxisque maior intra quam pilula medica duo celabantur quae ex *Achillea millefolio*, *Dauco carota*, *Raphano sativo*, *Petroselino crispo*, *Apio graveolenti*, *Allio cepa*, *Brassica oleracea* composita esse censentur. In eadem nave iacebant cyathi vitrei origine Syropalaestini, "a pitcher in Cypriot style,"? amphorae vinariae Rhodenses, lucernae Asiae Minoris aëneae, ceramica fortasse Pergami et Athenis facta, rami vineae, semina olearum.

Notae
-----

1. ↑  Wendy L. Applequist et Daniel Moerman, "Yarrow ( Achillea millefolium L.): A Neglected Panacea? A Review of Ethnobotany, Bioactivity, and Biomedical Research" in *Economic Botany* vol. 65 (2011) pp. 209–225, praesertim p. 211

Bibliographia
-------------

Pyxides buxeae minores ad simplicia medicamenta continenda, maiores in quibus pilula medica reperta sunt. Museum Archaeologicum Territorii Populoniensis(it).
* "Naufragio a Baratti: lo scavo del relitto "B" o "del Pozzino"" in *Archeologia Viva* no. 19 (1991) pp. 10-23
* G. De Tommaso, *Populonia: Una città e il suo territorio. Guida al Museo Archeologico di Piombino*. Poggibonsi, 2003

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **naufragium Pozzino** spectant. |

Patera vitrea Syropalaestinensis saeculo II a.C.n. ineunte facta. Museum Archaeologicum Territorii Populoniensis(it)
 
* "Research Breakthrough: 2000-year-old medicine revealed" (2010)
Wikidata Paulus Korin
Res apud Vicidata repertae:Paulus Korin: imagoPaulus Korin: imago
*Nativitas*: 25 Iunii 1892; Palekh  
*Obitus*: 22 Novembris 1967; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Unio Sovietica  

**Officium**

*Munus*: pictor, restorer, art educator  

**Memoria**

*Laurae*: Stalin Prize, Order of Lenin, People's Painter of the USSR, Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945", Lenin Prize, People's Painter of the RSFSR  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Paulus Demetrii filius Korin** (Russice Павел Дмитриевич Корин, tr. *Pavel Dmitrievič Korin*; natus in vico *Palech* tunc gubernii Volodimiriensis et nunc regionis Ivanovensis Russiae die 25 Iunii 1892, mortuus Moscuae die 22 Novembris 1967) fuit pictor Russicus et Sovieticus, auctorque effigierum hominum clarorum (e.g. Alexandri Nevensis, Georgii Žukov, Maximi Gor'kij) notus. Ab anno 1954 correspondens et ab anno 1958 ordinarius socius Academiae Artium URSS fuit. Praemiis Staliniano (anno 1952) et Leniniano (anno 1963), titulis Pictoris Popularis RSFSR (anno 1958) et URSS (anno 1962), ac nonnullis aliis signis laudis Sovieticis ornatus est.

Notae
-----

1. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 7 Iulii Gregoriano.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Paulum Korin** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Grove Art • Deutsche Biographie |

* Biographia et picturae nonnullae Pauli Korin **(Russice)**
|  |
| --- |
| 
J. Paul Getty Museum |
|  |
| Constitutum | 
1954 |
| Locus | 
1200 Getty Center Drive, Angelopolis Californiae; et 17985 Pacific Coast Highway, Pacific Palisades |
| Genus | 
Museum artium et antiquitatum |
| Director | Timotheus Potts |
| Situs interretialis |  |

**Museum Getty** seu vulgo *J. Paul Getty Museum* est museum artium iuxta urbem Angelopolim iussu Operis Fundati J. Paul Getty (*J. Paul Getty Trust*) anno 1954 constitutum. In duobus locis visitatur, scilicet Centro Getty (in suburbanis ipsius Angelopolis montibus sito) et Villa Getty (oppido Pacific Palisades imminente). Bibliotheca, nomine Institutum Inquisitionum Getty (*Getty Research Institute*), inter aedificia Centri Getty stat.

Notae
-----

1. ↑  About the J. Paul Getty Trust

Nexus interni
-------------

* Carola Wight, Kenethus Lapatin, Clara Lyons

Nexus externi
-------------

* Situs officialis
* De museo aedificato
* De rebus scientificis 1979-2005
* De bibliotheca 1954-1977
* De rebus gestis 1977-2005
* De rebus a registrario gestis 1973-1975
Wikidata Ioannes Gubkin
Res apud Vicidata repertae:Ioannes Gubkin: imagoIoannes Gubkin: imago
*Nativitas*: 9 Septembris 1871; Q19815175  
*Obitus*: 21 Aprilis 1939; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Res publica Russica, Russica Sovietica Foederativa Socialistica Res Publica, Unio Sovietica  

**Officium**

*Officium*: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union  
*Munus*: geologus, politicus, professor  
*Patronus*: Moscow Mining Academy, Geological Committee, Academia Scientiarum URSS
**Consociatio**

*Factio*: Factio Communistica Unionis Sovieticae  

**Memoria**

*Laurae*: Order of Lenin, Order of the Red Banner of Labour, Merited Engineering Scientist of the RSFSR, Q4255205  
*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Ioannes Michaelis filius Gubkin** (Russice Иван Михайлович Губкин, tr. *Ivan Michajlovič Gubkin*; natus die 21 Septembris 1871 in vico *Pozdnjakovo* tunc gubernii Volodimiriensis, nunc regionis Novogardiensis Inferioris Russiae, mortuus die 21 Aprilis 1939 Moscuae) erat geologus Russicus et Sovieticus, socius Academiae Scientiarum URSS. 

Gubkin multo contribuit ad studium petrolei, cuius originis theoriam in opere suo nomine *Studium de petroleo* («Учение о нефти»), anno 1932 publicato, elaboravit. Fuit rector primus Instituti Petrolei Moscuensis, anno 1930 conditi (quod nunc est Universitas Publica Petrolei et Gasi Russica Gubkiniana). Ad solutionem problematum progressus industrialis Uralis, Siberiae, Orientis Extremi et Transcaucasiae se applicavit. Ab anno 1931 Curationis Explorationis Geologicae Publicae Concilii Oeconomiae Nationalis Unionis Sovieticae praefectus erat.

Academicus Academiae Scientiarum URSS ab anno 1929, Gubkin annis 1930–1936 ibi Concilio de Studio Vium Productivorum praefuit. Anno 1936 vicarius praesidis Academiae illius, et anno 1937 etiam praeses sedis eius additiciae Atropatenicae factus est.

Praemio Leniniano (anno 1929) nonnullisque aliis signis laudis Sovieticis ornatus est.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Ioannem Gubkin** spectant. |

* Pagina de Ioanne Gubkin *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Ioanne Gubkin *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
**Positron** (-onis), vel **anti-electron,** est antiparticula socia electronis. Eandem volubilitatem, massam, etc. atque electron habet, sed ei est onus electricum +1 (electron -1).

Positionis exsistentia primum implicata est in prima theoria quantica-relativistica Pauli Dirac anno 1930 divulgata. Qua in theoria Dirac primus praedixit electronem volubilitatem mediam habendum esse, et novum statum electronis fieri energia stativa negativa -mc2 quem positronem appellavit. 

Ut his status novus intepretatur, Dirac primus proposuit maris fermionici notionem, ubi positron postulavit esse cavus in mare positivo electronibus pleno ita ut summa oneris universi sit zerum, Ricardus Feynman autem postea itineris transtemporalis notionem, ubi positron est electron qui retro in tempus movetur, et alii alas notiones. Qualibet interpretatione adhibita implicatio eadem est: positron in directionem electroni contrariam semper movetur, ita ut si onus electricum eius positivum fit! 

Primum positron detectum est a Carolo Davide Anderson anno 1932. Unde Dirac, eius praedictione comprobata, anno 1933 praemio Nobeliano physicae laureatus est.

Bibliographia
-------------

* Feynman, R. P. (1949) "The theory of positrons." *Physical Review*, 76 (6). pp. 749-759

Nexus interni
-------------

* Positronibus Emissis Tomographia
* Positronium
* Radiatio gamma
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

|  |  |
| --- | --- |
| **INDUCTA** | **EDUCTUM** |
| A | B | A ET B |
| 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 0 |
| 1 | 0 | 0 |
| 1 | 1 | 1 |

**Porta ET** seu Anglice **porta AND** est porta logica digitalis quae coniunctionem logicalem efficit. Gerit ut tabula veritatis quae ad dextram videre potest. Datum eductum est SUPERNUM (1) solum si uterque data inducta portae sunt SUPERNA. Si nullum aut solum unum datum inductum portae est SUPERNUM, data eductum est SUBMISSUM (0). In sensu alio, functio ET *minimum* duorum digitorum educit, sicut functio VEL *maximum* educit.

Symbola
-------

Sunt tria symbola pro portis ET: symbolum ANSI ("Americanum" aut "militare"), symbolum IEC ("Europaeum" aut "rectangulare") aut IEEE, et obsoletum symbolum DIN. Lex IEEE et symbola "formarum distinctarum" et "formarum rectangularum" pro portis logicis simplicis sinit. Si vis, vide etiam Symboli Portae Logicae.

* Symbolum MIL/ANSISymbolum MIL/ANSI
* Symbolum IEC/IEEESymbolum IEC/IEEE
* Symbolum DINSymbolum DIN

Aequatio Booleana
-----------------

Porta ET cum inducta A et B, et eductum C hunc aequationem logicam efficit:

|  |
| --- |
| {\displaystyle C=A\cdot B} |

Forma
-----

* Porta ET, NMOS facta.Porta ET, NMOS facta.

### Forma alterna

Si portae ET propriae non adsunt, porta ET ex portis NON-ET aut NON-VEL creare potest, quia illae portae sunt *portae universales*, quod portas NON-ET aut NON-VEL creare portas omnes alias posse significat. Quamquam portae AUT portas alias creare possunt, est rarum.

Notae
-----

1. ↑  Michael H. Tooley, Mike Tooley, David Wyatt (2008). *Aircraft Electrical and Electronic Systems*. Butterworth-Heinemann. p. 59
2. ↑  John F. Wakerly (2005). *Digital Design Principles and Practices* (4a ed.). Prentice Hall. ISBN 0-13-186389-4
3. ↑  M. Morris Mano et Charles R. Kime (2004). *Logic and Computer Design Fundamentals* (3a ed.). Prentice Hall. p. 73.

Nexus interni
-------------

* Algebra booleana (logica)
* Logica NON-VEL
* Logica NON-ET
* Porta VEL
* Porta logica
* Porta NON
* Porta NON-VEL
* Porta NON-ET
* Porta AUT
Wikidata Tullus Hostilius
Res apud Vicidata repertae:Tullus Hostilius: imagoTullus Hostilius: imago
*Nativitas*: 710 a.C.n.;   
*Obitus*: 642 a.C.n.;   
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: rex romanus  
*Munus*: politicus Romanus  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  

**Tullus Hostilius** tertius fabulosus rex Romanus ab 673 a.C.n. usque ad 641 a.C.n. erat. 

Tullus Hostilius exemplar fabulosum Romuli est. Uterque inter pastores partus est, bellum contra Fidenas Veiosque gessit, numerum civium auxit, copias adparavit, et ex terra in tempestate evanuit. Ut Romulus Numaque partes Ramnium Titiumque agunt, sic, ut index tribuum quattuor patriarum Romae perficeret, Tullus legatus Lucerum et Ancus Marcius successor legatus plebium facti sunt.

Eventum insignitum, ut fabula est, regni eius exitium Albae erat. Oppidum quidem deletum est sed quando et a quo incertum est. Ab Latinis nec Romanis, qui Albam patriam suam esse putabant, fortasse deletum est.

Tullus Hostilius ab Senatu electus est quod et Romanus erat et avus suus cum Romulo Remoque contra Sabinos oppugnaverat. Numa Pompilio mortuo, pax inter Romanos et agricolas Albae Longae extra Romam minui videbatur. Uterque in agros hortosque vicinos excurrere coeperunt, furantes messis pecuaque inter se. Bello orto Albani victi sunt et in civitatem Romanam adiuncti sunt. Alba Longa deleta est et Tullus in Caelium Albanos deduxit. 

Tullus etiam bella felicia contra Sabinos, Fidenas, et Veios gessit. Haec bella memoriae fabulosae pristinarum propogationum finum Romanorum ultra moenia Romae sunt. Inter regnum suum etiam pugnatum inter Horatios Romanos et Curiatos Albanos accidit. 

Ut fabula est Tullus tot bellos gessit ut deis servire neglegeret. Pestilentia Romanis superventa, Tullus Iovi oravit ut eos iuvaret. Iuppiter pro hoc Tullum de caelo percussit. Romani haec arbitrati omen esse ut novus rex placidus eligendus esset Ancum Marcium elegerunt.

Fontes
------

* Dionysius Halicarnassensis, libro tertio *Antiquitatum Romanarum* cap. 1-35.
* Titus Livius, libro primo *Ab Urbe condita* capitibus 22-31.

Si vis plura legere...
----------------------

* Dominicus Briquel, 'Le règne de Tullus Hostilius et l'idéologie indo-européenne des trois fonctions', *Revue de l'histoire des religions*, 1997, v.214, pp5-22. 
	+ ' Tullus Hostilius et le thème indo-européen des trois péchés du guerrier', *Folia electronica classica* (**FEC**), 2003(5).

Reges Romani

Romulus · Numa Pompilius · Tullus Hostilius · Ancus Marcius · Lucius Tarquinius Priscus · Servius Tullius · Lucius Tarquinius Superbus