recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
1836: *Simplicissimus* cura Caroli Eduardi de Bülow
**Carolus Eduardus** vulgo *Karl Eduard* **de Bülow** (natus die 17 Novembris 1803 Gut Berg procul Eilenburgum, mortuus die 16 Septembris 1853 Hohentannen in Districtu Weinfelden) scriptor et philologus Germanicus fuit necnon pater musici illustrissimi Ioannis de Bülow.

Vita
----

Castellum Oetlishausen in Helvetia, ubi mortem obiit de Bülow anno 1853
Lipsiae linguis classicis studuit et inde ab anno 1828 Dresdae vixit. Ex anno 1842 plerumque in intineribus fuit in Italia, Stuttgardiae et Berolini antequam 1849 ob res politicas Germanicas ad Castellum Oetlishausen sibi emptum in Turgovia consideret. In matrimonium duxit anno 1828 Franciscam Stoll et, post divortium, anno 1849 Ludovicam de Bülow-Dennewitz, filiam generalis Borussici cuiusdam.

Gravitudo
---------

Famam suam in litteris aperuit opere pretioso »Novellenbuch« (Lipsiae 1834–36), cui insunt novellae centum secundum exempla vetera tractatae quod sequebatur »Neues Novellenbuch« (Brunsvici 1841). Aemulator felix Ludovicum Tieck et propria opera vulgavit: »Eine Frühlingswanderung durch das Harzgebirge« (Lipsiae 1836); »Jahrbuch der Novellen und Erzählungen« (Brunsvici 1840; ubi invenitur historia captans »Die Jugend des armen Mannes in Tockenburg«); »Novellen« (Stuttgardiae 1846-1848); »Eine allerneueste Melusine« (Francofurti 1849) etc. Insuper in editione a Bülow confecta Ioannes Iacobus Christoffel de Grimmelshausen novis lectoribus gaudebat (»Simplicissimus«: Lipsiae 1836). Vulgavit conversionem comoediae »I promessi sposi« Alexandri Manzoni (editio altera, Lipsiae 1837), »Dramatische Werke« Frederici Ludovici Schröder (Berolini 1831), una cum Tieck trientem operum Novalis (Berolini 1848), porro »Heinrich von Kleists Leben und Briefe« (Berolini 1848), »Anthologie auf das Jahr 1782« Schilleri (Heidelbergae 1850) necnon »Militärische und vermischte Schriften« Adami Henrici Theodorici de Bülow (una cum W. Rüstow, Lipsiae 1853). Litteras Theodiscas memoriales ditavit editione commentariorum Frederici II gravionis electoris ad Rhenum (»Ein Fürstenspiegel«, Vratislaviae 1849).

Bibliographia
-------------

* Louis von Ahlefeldt:  "Bülow, Eduard von", in: *Allgemeine Deutsche Biographie*, vol. 3 (Lipsiae: Duncker & Humblot, 1876), p. 517.
* Hans-Joachim Böttcher: Bülow, Carl Eduard von, in: *Bedeutende historische Persönlichkeiten der Dübener Heide*, AMF - Nr. 237, 2012, p. 16–17.

Nexus externi
-------------

* Res apud Vicifontem
Wikidata Tervola
Res apud Vicidata repertae:Tervola: insigneTervola: insigne
*Civitas*: Finnia  
*Locus*: 66°4′55″N 24°48′29″E, 66°5′13″N 24°48′40″E  
*Numerus incolarum*: 3 195  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Tervola
**Gestio**

*Consilium*: Tervola municipal council  
*Procuratio superior*: Lapponia  

**Geographia**

*Superficies*: 1.595 chiliometrum quadratum, 1 592.03 chiliometrum quadratum, 1 559.72 chiliometrum quadratum, 32.31 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Tornia, Rovaniemi, Ranua, Simo, Keminmaa, Ylitornio  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Severomorsk  

**Tervola** est commune Finnicum fere 3 300 incolarum (anno 2014) in Lapponia provincia situm.

Situs Tervolae.
Communia vicina Tervolae sunt Keminmaa, Ranua, Rovaniemi, Simo, Tornea, Tornea Superior, quorum duo maxima numero incolarum sunt Tornia fere 22 400 hominum atque Rovaniemi fere 61 200 hominum (anno 2014).

In insigne communis depictus est grus argenteus rostro cepam tenens.

Imagines
--------

* Via Tervolana.Via Tervolana.
* Ecclesia Tervolae vetus.Ecclesia Tervolae vetus.
* Ecclesia Tervolae nova.Ecclesia Tervolae nova.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 66°4′55″N 24°48′29″E, 66°5′13″N 24°48′40″E • *GeoNames* |
Wikidata Arausionis castrum
Res apud Vicidata repertae:Arausionis castrum: insigneArausionis castrum: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 52°45′16″N 13°14′13″E  
*Numerus incolarum*: 46 555  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Oranienburg
**Gestio**

*Praefectus*: Alexander Laesicke  
*Procuratio superior*: Oberhavel District  

**Geographia**

*Superficies*: 163.66 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Hohen Neuendorf, Mühlenbecker Land, Oberkrämer, Velten, Birkenwerder, Löwenberger Land, Liebenwalde, Leegebruch  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Melnica, Banoletum, Hammona, Vught, Friedrichsthal  

**Tabula aut despectus**

Arausionis castrum: situsArausionis castrum: situs
Ecclesia Sancti Nicolai.
**Arausionis castrum** (Theodisce *Oranienburg*) est oppidum in Germania quod nomen accepit a castro eiusdem nominis hic sito. In honore domus Auriacae nominatur.

Geographia
----------

Oppidum ad Habalam flumen iacet.

Notae
-----

1. ↑  liber apud books.google.de J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Arausionis castrum** spectant. |
Fragmentum significans Theatrum Pompei Formae Urbis
**Forma Urbis Romae** (FUR) vel **Forma Urbis marmorea**, brevius **Forma Urbis** est adumbratio totius urbis Romae regnante Septimio Severo inter annos 203 et 211 post Christum natum insculpta.

Forma longitudinis fere 18 metrorum, altitudinis quidem 13 m, in pariete quodam templi Pacis infixa templa aedes castra urbis designavit. Quod Cassius Dio (72,24,1–2) incendii in templo Pacis orti mentionem fecit saepe hoc fere tempore templum restructum esse putatur. Insuper Lucos Cozza demonstravit parietem regnantibus imperatoribus Severianis exstructum esse postque eorum dominatum nullius recentioris aedificii vestigia hac in forma inveni posse. Indicant praeterea aedificia conditionis annum, quorum alterum est Septizodium anno 203 (*CIL* VI, 1032) a Septimio Severo exstructum, alterum quidem cui inscriptio commemorans Septimium Severum atque Aurelium Antoninum (Caracallam) est incisa. Nostra ad tempora plus quam 1186 fragmenta tradita sunt, quae decimam tantum partem integris formae continent.

Plura legere si cupis
---------------------

* Emilio Rodríguez-Almeida, *Formae Urbis antiquae*, École française de Rome, 2002

Nexus externi
-------------

* *Stanford Digital Forma Urbis Romae Project*
***De Rhodiorum libertate*** (Graece Υπὲρ τῆς Ροδίων ἐλευθερίας) est oratio deliberativa (suasoria) anno 350 a.C.n. a Demosthene oratore Atheniensi coram populo in ecclesia habita. Legati Rhodii auxilium adversus Artemisiam Mausoli viduam petitum venerant. Quamquam Rhodii tunc maxime invisi populo erant Demosthenes eorum causam agit negans ullam firmam amicitiam inter civitates coniungi posse nisi inter democratias.

De deliberatione
----------------

Anno 357 a.C.n. Rhodii una cum Byzantinis et Chiis a foedere maritimo Atheniensi secedere voluerunt atque post duorum annorum bellum (Bellum Sociale 357-5 a.C.n.) et victoriam navalem ad Embata iugum excusserunt. Sed ille ipse satrapa qui eos adiuvarat atque ad bellum incitarat Mausolus eorum democratiam sustulit et oligarchiam instituit per quam insulam in suam dicionem redigere potuit. Nunc Rhodii Athenienses quibus odio sunt rogant ut democratiam libertatemque sibi restituant. Nec mirum si Demosthenis oratio, quamvis diserte et magna arte composita, populo nihil persuasit. Moderni vix intelligunt cur novum bellum adversus Persas movere voluerit tum cum civitas iam bellum cum Macedonum rege gerebat. Fortasse iam ab initio sciebat se nihil effecturum esse atque tantum ad democratiarum unionem vocabat (17-22). Nam si omnes aliae civitates oligarchicae fierent periculum foret et Atheniensibus libertatem perire.

Notae
-----

1. ↑  Numerus 15 in corpore Demosthenico
2. ↑  BNF
3. ↑  Ipse Demosthenes eos contemptu dignos iudicabat atque eorum calamitatibus gaudebat (14-6)ː συγχαίρω τῶν γεγενημένων.
4. ↑  18ː οὐ *γὰρ ἔσθ' ὅπως ὀλίγοι πολλοῖς καὶ ζητοῦντες ἄρχειν τοῖς μετ' ἰσηγορίας ζῆν ᾑρημένοις εὖνοι γένοιντ' ἄν*.
5. ↑  In oratione hoc periculum negare conatur (5-13). Nihilominus Persas vexara et copias dividere parum utile videbatur.

Editiones et commentarii
------------------------

* *Selectæ Demosthenis orationes Latine Redditae; viz. De Republica ordinanda. De Classibus. De Rhodiorum libertate. Pro Megalopolitis. Olynthiacæ tres. Philippicæ quatuor*, Londini, 1726
* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome I*, Les Belles Lettres, 1924

Plura legere si cupis
---------------------

* Paul Cloché, *La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem Perseus Remacle cum versione Francogallica
Peloponnesi tabula cum Sparta et Amphipoli.
***De Megalopolitanis*** vel ***Pro Megalopolitis*** (Graece Ὑπὲρ Μεγαλοπολιτῶν) est oratio deliberativa (suasoria) anno 353 a.C.n. aut 352 a Demosthene oratore Atheniensi coram populo in ecclesia habita. Legati e Megalopolitanis venerant societatem et auxilium adversus vicinos Lacedaemonios petitum quia Arcadum protectores soliti Thebani tum bello adversus Phocios occupabantur. Deliberatio difficilis erat quia tum Thebani Atheniensium inimici erant et Lacedaemonii eorum socii.

De Demosthenis sententia
------------------------

Priores oratores aut pro Megalopolitanis aut pro Lacedaemoniis dixerunt. Demosthenes vero non quid illis utile esset sed quid Atheniensibus quaerendum esse censebat. Quibus utile esse putabat et minui Thebanorum potentiam et cavere ne Lacedaemonii pristinam hegemoniam restituere possent. Suadebat igitur ut praeciperent Megapolitanis ut societatem Thebanorum renuntiarent, Lacedaemoniis ut pacem agerent nec vicinas civitates sine iusta causa adgrederentur. Athenienses vero pro iis facturos qui suis praeceptis obtemperassent.

Re vera Thebani et alii Peloponnesii Megalopolitanos defendisse videntur, Athenienses nihil fecisse.

Notae
-----

1. ↑  Numerus 16 in corpore Demosthenico

Editiones et commentarii
------------------------

* *Selectæ Demosthenis orationes Latine Redditae; viz. De Republica ordinanda. De Classibus. De Rhodiorum libertate. Pro Megalopolitis. Olynthiacæ tres. Philippicæ quatuor*, Londini, 1726
* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome I*, Les Belles Lettres, 1924

Plura legere si cupis
---------------------

* Paul Cloché, *La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
* Nicholas D. Cross, "The (Im)balance of Power. Demosthenes’ Complex Case for an Alliance with the Megalopolitans", *Ktèma*, 2019ː 71-85

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem Perseus Remacle cum versione Francogallica
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Ferromagnetismus** (Theodisce *ferromagnetismus*; Francogallice *ferromagnétisme*) est proprietas corporis cuius magnetizatio non nulla esse sine campo magnetico. Ferrum, chalybs, cobaltum, et niccolum in temperatura 20° Celsius ferromagnetismum habent. Corpora quae ferromagnetismum habent, ferromagnetici dicuntur.

Corpora ferromagnetica hysteresim et remanentiam exhibent.

Temperatura Curiana
-------------------

Temperaturas Curianea elementorum ferromagneticorum| Elementum chemicum | Temperatura Curiana |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Ferrum | 750°C |  |  |
| Niccolum | 350 °C |  |  |
| Cobaltum | 1150 °C |  |  |

Si temperatura {\displaystyle T} supra temperaturam curianam {\displaystyle T\_{C}} est, corpora ferromagnetica solum paramagnetismum exhibent: magnetizatio eorum {\displaystyle M} nulla (sine campo magnetico) et susceptibilitas magnetica {\displaystyle \chi } eorum positiva sunt. Anno 1895, Petrus Curie in thesim suam mensuras susceptibilitatis ferri scripsit. Anno 1907, Petrus Weiss theoriam campi moleculari excogitavit. Haec theoriam praedixit susceptibilitatem (si {\displaystyle T>T\_{C}}) 

{\displaystyle \chi ={\frac {C}{T-T\_{C}}}}

Mensuras Petri Curie et formula Petri Weiss optime concordabant. Ergo, lex susceptibilitatis corporis magnetici lex Curie-Weiss vocantur.

Fontes
------

* Aloysius ab Avilano *Physicae Instutitiones ad usum scholarum... v. 2* (Neapoli, ex typographeo Fibreniano, 1852)
* F. Auerbach (ed.) *Handbuch der Physik Elektrizitat und Magnetismus: Ferromagnetismus* p. 188 (Typis Trewendt, 1895)
* Petrus Curie Ann. Phys. Chim (1895)
* Petrus Weiss *L'hypothèse du champ moléculaire et la propriété ferromagnétique* J. Phys. Theor. Appl. (Paris) **6**, 661 (1907)
-5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

**Europanto** est lingua artificiosa ridicularia inventa a Diego Marani in 1996. Nomen *Europanto* derivatur es vocabulo *European* ("Europaeis," cum multis cognatis in aliis linguis) et Graeco pedunculo *πάντ* ("pant" in litteris Romanis, significans "omnis"), et etiam imitat linguam Esperanticam.

Illa non pertinet de lingua vera: loqueri in lingua Europanto consistit in miscendo ad aleam vocabula ex differentibus linguis Europaeis, applicans grammaticam fundatam in lingua Anglica. Illa creata est a Marini ut responderet ad clamationem quin Anglica sit maxima optima lingua in Europa. Illa honoratur in facto quin sua grammatica cum mente totali est sine regulis, et solla suggestiones habet.

Finguntur aliqui libri, unum diurnum, et aliqui articulis publicati in Europanto.

Pater Noster
------------

*"Notre Padre who est en la ciel,*
*may votre nombre est sanctificado.* 
*Venga votre reino.* 
*May votre voluntad est fatto,* 
*comme en ciel, assim on la terre.* 
*Da us notre pane de chaque giorno.* 
*y pardonu notre deudas,* 
*assim comment we pardonar notre deudoress.* 
*y not induce us en tentasion,* 
*mais free us del mauvais".*

Ligaminis externa
-----------------

* Pagina officialis de Europanto
Acies exercitus Romani saeculis tertio ac quarto a.C.n.

Unam legis e paginis de
re militari
disserentibus

---


Typi bellorum

* Bellum civile
* Bellum stativum
* Bellum frigidum
* Ecechiria
* Incursio magna

Vires armatae

* Exercitus
* Classis
* Classis aeria

Ius

* Ius inter civitates et gentes
* Humanitarium belli ius
* Detrectator militiae

 Vide etiam  
Index bellorum · Arma · Pax · Dissimulatio · Glossarium · Diplomatia

**Exercitus** (-us, *m.*) est societas militum armatorum, qui bella gerere possunt.

Nonnumquam exercitus fundati sunt impensa privata, at hodie solent pro patriis pugnare. Exercitus rigida hierarchia reguntur: nam praefecti militares variorum graduum milites dirigunt, edocent atque disponunt. Ad hoc confer rem militarem.

Olim milites cum ferris proeliabantur, ut gladiis et hastis; hodie autem cum sclopetis, bombis atque vehiculis bellicis, ut aëroplanis et autocurribus armatis.

Nexus interni
-------------

* Ala
* Socii (foederati Romanorum)
* Bellum
* Exercitus Civitatum Foederatarum
* Exercitus Romanus
* Militia
* Res militaris
* Sparta
* Strategus

Bibliographia
-------------

* Keck, Zachary, et Akhilesh Pillalamarri. 2015. "6 Most Powerful Armies of All Time."] *The National Interest,* 8 Iulii 2015. Textus interretialis.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **exercitum** spectant. |
Wikidata Ferdinandus Pessoa
Res apud Vicidata repertae:Ferdinandus Pessoa: imagoFerdinandus Pessoa: imagoFerdinandus Pessoa: subscriptioFerdinandus Pessoa: subscriptio
*Nativitas*: 13 Iunii 1888; Olisipo  
*Obitus*: 30 Novembris 1935, 1935; Olisipo  
*Patria*: Portugallia, Regnum Portugalliae  
*Nomen nativum*: Fernando António Nogueira Pessoa
**Officium**

*Munus*: poëta, Interpres, scriptor, philosophus, essayist, criticus litterarum, orationis solutae peritus  

**Consociatio**

*Religio*: Neopaganismus
**Familia**

*Genitores*: Joaquim de Seabra Pessoa; Maria Magdalena Pinheiro Nogueira  
*Coniunx*: no value  

**Memoria**

*Sepultura*: Jerónimos Monastery  

**Ferdinandus Antonius Nogueira Pessoa** (natus die 13 Iunii 1888 Olisipone; mortuus ibidem 30 Novembris 1935) Lusitanus poeta fuit maximus post Ludovicum Camonium, immo fortasse ipso Camonio maior. *Mensagem* (Latine "nuntius") opus eius notissimum est, quod de Lusitaniae mystica historia fatoque narrat. Pessoa alios poetas finxit, qui, quoad ingenia et modos scribendi, inter se dissimiles erant. Hi poetae, a Ferdinandi Antonii Pessoa mente creati, heteronymi appellantur. Celeberrimi ex eis sunt *Álvaro de Campos*, *Alberto Caeiro*, *Ricardo Reis*.

Bibliographia
-------------

 Ferdinandi Pessoa statua prae taberna Olisiponensi "*A Brasileira*"
* João Gaspar Simões, *Vida e obra de Fernando Pessoa: história duma geração*. 2 voll. Olisipone, 1950
* Eduardo Lourenço, *Fernando Pessoa, Rei da Nossa Baviera*. Olisipone: Imprensa Nacional Casa da Moeda, 1986

Nexus interni
-------------

* Omasa modo Portucalensi

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  Treccani • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |
Adolphus Sax
Saxophonum.
Francus Belgicus imagine Adolphi Sax ornatus.
**Antonius Iosephus** "**Adolphus**" **Sax** (Francogallice *Antoine-Joseph "Adolphe" Sax,* natus Dionanti die 6 Novembris 1814; mortuus Lutetiae die 7 Februarii 1894) fuit musicorum instrumentorum artifex et inventor Belgicus.

Vita
----

Adolphus filius Caroli Iosephi Sax rectoris officinae instrumentorum musicorum Bruxellis in urbe Belgica ab anno 1835 vixit. Iam a pueritia tibia et clarineto canere didicerat,? sed maxime innotuit inventis instrumentis inflatilibus, quorum notissimum est saxophonum, quod omnino in octo magnitudines figuravit. Cuius instrumenti diplomam inventionis Francicam anno 1846 adeptus est. Anno 1857, praeceptor saxophoni apud Conservatorium Parisiense factus est.

Honores
-------

Adolphus Sax miles ordinis Coronae Quercus regis Nederlandiae fuit.

3534 Sax, asteroides systematis solaris anno 1936 repertus, nomen in eius honorem recepit.

Bibliographia
-------------

* Haine, Malou. 1980. *Adolphe Sax*. Editions Université Bruxelles.
* Horwood, Wally. 1980. *Adolphe Sax, 1814–1894*, Bramley Books.
* Thiollet, Jean-Pierre. 2004. *Sax, Mule & Co*. Lutetiae: H & D.

Notae
-----

1. ↑  C. P. Mulder et P. A. Christiaans, *Onderscheidingen van de Koning-Groothertog, De Orde van de Eikenkroon 1841-1891* (1999). ISBN 90-804747-1-1.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Adolphum Sax** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* VIAF: de Adopho Sax
**Corea Kiciana** (Coreanice 기자조선 *Gija Joseon* ; litteris Sinicis 箕子朝鮮) fuit antiqua civitas sui iuris in paeninsula Coreana, secundum Cienum aliosque Sinarum scriptores a Kicio condita, Xam familiae imperatorum Sinarum progenie, cum ea familia Cheo magno rege a succedente familia Cheu victa esset. Hac vero de civitate iam rebus gestis eruditi dubitant, re vera necne exstiterit; namque temporibus antiquis, dum reges Coreanorum Sinicae humanitati studebant, talis iis placuit narratio, quia se cum gente imperatorum Sinarum conecteret; nunc verum ea opinione praevalente, qua populus ab origine suis legibus esse crederetur, saepe ipsi vehementius recusant Coreani, quin gens eorum e Sinica stirpe sit orta. Aiunt autem non Kicium, sed Dangun regem, cuius vita memoria prodita est, conditorem esse gentis Coreanorum.

Notae
-----

1. ↑  Nomen Latine a Vicipaedianis conversum est; nam nomen eius conditoris, Kicii, inventum est in Martini Martinii libro; vide, sis, illam de conditore paginam.
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

*Haec pagina de urbe Californiae explicat. Si sanctam Christianam quaeris, vide Barbara (sancta).*

Wikidata Barbaropolis
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Civitates Foederatae Americae  
*Locus*: 34°25′33″N 119°42′51″W  
*Numerus incolarum*: 88 665  
*Zona horaria*: UTC-7  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Randy Rowse  
*Procuratio superior*: Santa Barbara Comitatus  

**Geographia**

*Superficies*: 108.753384 chiliometrum quadratum, 108.696906 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Palma de Mallorca, Dingle, Puerto Vallarta, San Juan, Toba, Weihai, Catharum, Cuscum, Manila  

**Tabula aut despectus**

Barbaropolis: situsBarbaropolis: situs
Conspectus urbis
**Barbaropolis** (Anglice *Santa Barbara*) est urbs in litore Californiae sita 100 mille passuum septentrio-occidens ab Angelopoli, quamque centum milia hominum incolunt.

Condita est anno 1786 a missionaribus Franciscanis Hispanis. Urbs habet multa aedificia, historica et nova, modo Hispanico colonico ædificata, cum tectis rubris et muris stucconis.? Inter attractiones periegeticas sunt litus arenosum, Navale Sterni, missionem Sanctae Barbarae, Viam Statorum, museum artis, hortus botanicus, hortus zoologicus, et aedificium iudicum comitatale.?

Notae
-----

1. ↑  Caroli Egger *Lexicon Nominum Locorum* (1977, 1982: ISBN 88-209-1254-6), p. 277, s.v. **Santa Barbara**.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Barbaropolis** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Europa (discretiva)

Europa cum tauro a Gustavo Moreau picta (1869).Europa in tauro, id est Iove, sedens. Fictile signum Athenis inventum. Ca 480 - 460 a.C.n.In mythologia Graeca **Europa** (Graece Εὐρώπη) erat filia Agenoris, rex Phoenicis, et Telephassae (vel secundum alios Argiopes). Soror autem Cadmi, Thebarum conditoris, fuit. E Iove tres filios genuit, Minoenque Rhadamanthumque Sarpedonnemque.

Fabula
------

Cum inter virgines comites in Phoenico litore luderet Europa, Zeus/Iuppiter eam conspexit ac statim pulchritudine formae exarsit. Tum, ne a Iunone/Hera uxore vel a quoquam alio agnosceretur, in tauri albi speciem auratis cornibus sese transfiguravit et gregi regio sese immiscuit : sic ad virgines accessit. Europa primo timida, mox forma et blanditiis tauri placata, ita confidens facta est ut, cornibus adprehensis, in tergum consederit. Praeda potitus Iuppiter eam trans mare in Cretam portavit, ubi Europam stupravit. Ex quo concubitu tres clarissimi filii nati sunt.Cur ab ea una ex quinque partibus orbis nominata sit, non liquet. 

Post raptum Europae, iussu patris quattuor fratres eam per orbem frustra quaesiverunt et nova regna condiderunt : Cadmus, qui Thebas condidit, Cilix, qui nomen suum Ciliciae dedit, Phoenix, a quo Punici et Phoenices dicti, Phineus, qui rex in Thracia factus est.

In artibus
----------

Non tantum antiquis aetatibus Europa rapta ab artificibus varie expressa est, sed multi clarissimi pictores aetatis modernae hanc fabulam tabulis suis tractaverunt : ut Rembrandus ("Raptus Europae"), Titianus, Gustavus Moreau, Carolus Antonius Coypel etc.

Fontes
------

* *Ilias* XIV.320-1.
* Ovidius, libro secundo Metamorphoseon, 836-875 necnon libro tertio versus 1-5 et sexto 103-107.
	+ libro quinto *Fastorum* 604-618.
* Horatius, libro tertio *Carminum* 27.
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 155 et 178.

Nexus interni
-------------

* 52 Europa

Nexus externi
-------------

* Imagines Europae in *Musaeo Iconographico Warburgiano*

  

De Unione Europaea

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Praecursores | Communitates (Communitas carbonis et chalybis · Communitas oeconomica) |
| Instituta | Consilium Europaeum · Commissio · Consilium · Parlamentum · Argentaria primaria · Curia · Curia rationum |
| Comitia | Anni 1979 · Anni 2014 · Anni 2019 |
| Signa | Dies Europae · Europa et taurus · Hymnus · Vexillum |
| Varia | Euro · Linguae · Index linguarum in isdem linguis notatarum · Societas Europaea · Societas privata Europaea · Societas Cooperativa Europaea · Eurostat · Life · Praemium Sacharov · Ministerium a rebus exteris · Officium vigilum · Schola Europaea · Ducatus aërinavigationis · Index actuum legiferorum Unionis Europaeae |
| Rei publicae status | Charta de iuribus fundamentalibus · Foedus Romae ictum (Foedus de operatione Unionis) · Foedus Traiecti Mosae ictum (Foedus de Unione) |
| Emendationes | Foedus Bruxellis ictum · Foedus Parisiis ictum · Foedus Schengis ictum · Actus unicus Europaeus · Foedus Amstelodami ictum · Foedus Nicaeae ictum · Foedus Olisipone ictum |

*Porta* |
|  |
*Haec pagina de de urbe explicat. Si flumen quaeris, vide Abacanus.*

Wikidata Abacanus (urbs)
Res apud Vicidata repertae:Abacanus (urbs): insigneAbacanus (urbs): insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 53°43′0″N 91°25′0″E  
*Numerus incolarum*: 181 709  
*Zona horaria*: UTC+07:00  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Ағбан, Абаканский острог, Усть-Абаканское, Абакан
**Gestio**

*Praefectus*: Nikolay Bulakin, Q84722978  
*Procuratio superior*: Chakassia  

**Geographia**

*Superficies*: 112.38 chiliometrum quadratum  

**Abacanus,** vulgo ***Abakan*** (Russice Абакан, Chakassice Ағбан), urbs est in Russia, in meridie Siberiae ad ostium Abacani fluminis in Ieniseam fluentis sita, caput rei publicae Chakassiae Foederationis Russicae, circa 182 milia incolarum habens.

Cinematographeum *Pobeda* (scilicet Latine *Victoria*) Abacani

Nota
----

1. ↑  Alexii Scatebrani *Initia eloquentiae Latinae* (*Солопов А.И.* Начала латинской стилистики. М. 2008), p. 421.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Abacanum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 53°43′0″N 91°25′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Thesaurus Getty • *Facebook Places* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

* Pagina de Abacano urbe *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
Eurystheus in dolio conditus dum Hercules Erymanthium aprum adfert. Calyx figuris rubeis circa 510 a.C.n. Museum Luparense.
In mythologia Graeca Eurystheus, filius Stheneli et Nikippae, Persei nepos, in Argolide regnavit quamquam Herculem regnaturum speraverat Zeus. Qui enim omnibus deis praenuntiaverat hodie nasci e sua stirpe qui potentissimus rex in Peloponneso foret. At Iuno qui Alcmenae filium oderat malam fraudem excogitavit. Nam Sthenelus, ut qui Perseo et matre Danae ortus erat, ad Iovis progeniem pertinebat. Itaque Ilithyas quam celerrime misit quae uxoris Stheneli partum maturarent (post septem menses a conceptu natus est Eurystheus) et partum Alcmenae tardarent. Itaque illo die quem praedixerat Iupiter natus est Eurystheus nec verba sua revocare potuit deum hominumque pater. Postea rex Eurystheus duodecim labores Herculi imposuit.

Hercule mortuo Eurystheus Herculis liberos odio persecutus est. Postremo a Demophonte Atheniensium rege victus periit, quod argumentum Heraclidarum Euripidi praebuit.

Notae
-----

1. ↑  *Ilias* XIX.95-133

Fontes
------

* *Apollodori bibliotheca* II,4,5 ; II,5,9 ; II,8,1 ; III,9,2.
* Euripides, *Heraclidae*
* Isocrates, *Panegyricus* 56-60 et *Panathenaïcus* 194
* Lysias, *Oratio funebris* 11-16
* Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.32.6 et 44,9.

Plura legere si cupis
---------------------

* Pierre Amandry, "Héraklès, Eurysthée et le sanglier d'Erymanthe sur deux appliques de bronze trouvées à Delphes", *Bulletin de Correspondance Hellénique*, 1942ː 150-156
Castellum Cinerellae, medio Regno Magico situm in Mundo Gualterii Disney.
**Mundus Gualterii Disney** (Anglice *Walt Disney World*), seu **Mundus Disneianus,** est consaeptum oblectamentorum multiplicium, hortis thematicis et crebris deversoriis notum. Quod systema a Societate Gualteri Disney curatum in Florida situm est, non procul ab oppidis Orlando et Kissimee, inter Lake Buena Vista et Bay Lake.

Horti thematici
---------------

Quod deverticulum ex quattuor hortis constat, quorum primus est Regnum Magicum (ex anno 1971), cuius constructio anno 1960 coepta est, paene anno post mortem Gualterii Disney. Portae Regni demum anno 1970 populo apertae sunt. Postea deverticulum Epcot hortis (anno 1982), Officinis Ruscisilvanis (1989), denique Regno animalium (1998) auctum est.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 28°22′20″N 81°32′58″W • *OpenStreetMap* • 4177401 *GeoNames* • Store norske Lexikon • "292855" apud *USGS* • Encyclopædia Britannica |
*Haec pagina de Ruthenia vel Russia occidentali explicat. Si regnum Moscoviticum quaeris, vide Regnum Russicum.*

Wikidata Regnum Galiciae et Lodomeriae
Res apud Vicidata repertae:Regnum Galiciae et Lodomeriae: insigneRegnum Galiciae et Lodomeriae: insigne
*Terra continens*: Europa  
*Caput*: Galicia, Chełm, Leopolis, Volodimiria  

**Gestio**

Monarchia  

**Populus**

*Sermo publicus*: lingua Slavica orientalis antiqua  

**Tabula aut despectus**

Regnum Galiciae et Lodomeriae: situsRegnum Galiciae et Lodomeriae: situs
**Regnum Galiciae et Lodomeriae** vel **Ducatus Galiciae et Volhyniae** fuit ducatus Rutheniae, a duce Romano Mstislai filio conditus anno 1199, cum Romanus ducatum Galiciensem et Volhyniensem coniunxisset. Filius Romani Daniel regis titulum ab Innocentio V pontifice Romano accepit. Rex et nepos Danielis Georgius nominabatur. Anno 1392 Polonia et Magnus Ducatus Lituaniae terras Galiciae et Lodomeriae dividerunt.

Ab anno 1772, Polonia divisa, **Regnum Galiciae et Lodomeriae** terra coronae Imperii Austro-Hungarici nominabatur.

Notae
-----

1. ↑  E. g. Othonis Werner SI *Orbis terrarum catholicus*, Friburgi Brisgoviae 1890, p. 87; *Compendiolum regnorum Slavoniae, Croatiae, Dalmatiae Galiciae, et Lodomeriae...*, Posonii et Cassoviae 1779, p. 84; interdum et *Galliciae, Haliciae* vel *Ladomeriae*, et **regnum Russiae** (Alexandri IV papae epistola).
2. ↑  *Lodomeria* est Volodimiriae Volhyniensis nomen corruptum.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |

  

Ducatus Rutheniae

Czernihoviensis • Galiciensis et Volhyniensis • Iaroslaviensis • Kioviensis • Lituanicus • Moscuensis • Novogardiensis • Novogardiensis Inferior • Pereaslaviensis • Polotiensis • Pscoviensis • Resaniensis • Rostoviensis • Severiensis • Smolenscensis • Susdaliensis • Tueriensis • Volodimiriensis
Wikidata Juist
Res apud Vicidata repertae:Juist: insigneJuist: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°40′36″N 6°59′33″E  
*Numerus incolarum*: 1 515  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Juist
**Gestio**

*Procuratio superior*: Aurich  

**Geographia**

*Superficies*: 16.41 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Norderney  

**Tabula aut despectus**

Juist: situsJuist: situs
Juist insula ex occidente visum.
Tabula geographica insulae Juist anno 1805 confecta. Tum insula fluctu magno divisa erat
**Juist** est commune Saxoniae Inferioris, insula ad Insulas Frisicas Orientales pertinens et pars Circuli Aurich est.

Commeatus
---------

Aeroportus Juist
Aeroportus parvus in insula Juist est, autocineta prohibita sunt. Cives et peregrinatores navibus traiectoribus in insulam portantur, ibi carribus equorum vehuntur.

Historia
--------

Juist anno 1398 primo in actis desciptum est. Primo pars Frisiae Orientalis fuit. Annis 1744 - 1806 insula ad Borussiam, deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Juist Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Saeculo 19 Periegesis coepit, cum hospites insulam ad se lavandum et aere maris fruendum visitabant. Ab anno 1885 Juist ad circulum Aurich et ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Nunc hic multi hospites amoenitate Maris Germanici fruuntur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Juist** spectant. |

* Pagina officialis communis Juist
* Historia insulae Juist apud Juist.de
* Pagina peregrinatorum Baltrum visitantium[*nexus deficit*]
***Ad Philippi epistulam*** (Graece Πρὸς τὴν Ἐπιστολὴν τὴν Φιλίππου) est oratio deliberativa (suasoria) in corpore Demosthenico tradita tamquam anno 340 a.C.n. coram populo in ecclesia habita esset. Quae oratio epîstulae Philippi bellum nuntianti respondere vult; re vera dubitari non potest quin spuria sitː nam e diversarum orationum Demosthenicarum locis in unum congregatis constat. Praeterea stilus a rhetore quodam magna cura politus non Demosthenicus est. Unde verisimilia videntur quae Didymus scribebat, hanc orationem ad verbum e septimo libro Anaximenis *Philippicorum* huc translatam esse. Tunc enim historici fictas orationes historiis inserere solebant quibus personarum mores et consilia depingebant. Certe ab occasione tam dramatica valde discrepat oratio ita levis et placida.

Notae
-----

1. ↑  Numerus 11 in corpore Demosthenico
2. ↑  Paul Foucart, "Étude sur Didymos d'après un papyrus de Berlin", in *Mémoires de l'Institut de France*, 1909ː 27-218. Didymus <Chalcenterus>: *Didymos on Demosthenes.* Introduction, translation and commentary by Phillip Harding, Oxonii : Clarendon Press, 2006 Nonnullae paginae apud Guglum librorum

Editiones et commentarii
------------------------

* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925

Plura legere si cupis
---------------------

* Paul Cloché, *La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica

Nexus externi
-------------

* Textus apud Vicifontem Perseus Remacle cum versione Francogallica
Wikidata Abydus (Hellespontus)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Turcia  
*Locus*: 40°11′43″N 26°24′18″E  
*Zona horaria*: UTC+3  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Çanakkale  

**Abydus** (Graece: Άβυδος) antiqua fuit urbs Mysica in Asia Minore sita in loco facillime navigatu totius Hellesponti Asiatici. Opposuit Sestum in Europa situm, inter quibus Hellespontus in fauces se coartat (angustissima pars autem est apud Çanakkale). 

Abydus et Hellespontus
Milesiorum colonia erat et post Medica bella socia Atheniensium donec anno 411 a.C.n. (tum Miletus iam ad Peloponnesios transfugerat) a duce Lacedaemonio Dercylida occuparetur. Athenienses postquam Abydum vi capere frustra temptarunt validum praesidium Sesti muniverunt, ne a transitu Hellesponti omnino arcerentur. Deinde Abydos Atheniensium inimica fuit et mox post 386 a.C.n. satrapiae Phrygiae Hellespontinae contributa est.

Hero et Leander

Notae
-----

1. ↑  Thucydides VIII.61-62.
2. ↑  Demosthenes, *In Aristocratem* 168-9 et 202.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°11′43″N 26°24′18″E • *GeoNames* • *Digital Atlas of the Roman Empire* • Pleiades • Encyclopædia Britannica |
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Iris Murdoch** (nata Eblanae die 15 Iulii 1919; mortua Oxoniae die 8 Februarii 1999) fuit scriptrix et philosopha linguae Anglicae. Apud collegia de Somerville Oxoniae et Newnham Cantabrigiae studuit.

Opera sua sub influentia? philosophiae Wittgensteiniane, Sartrianae, Platonis litteraturae? Raimundi Queneau, et psychoanalysi Sigismundi Freud sunt. Etiam relationem? fuit? cum Eliade Canetti, anno 1978 Praemium Man Booker cum? mythistoria *The Sea, the Sea* laudata est.

Anno 1999, morbo Alzheimeriano affecta, mortua est apud nosocomium The Vale.

Opera
-----

### Mythistoria

* *Under the Net* (anno 1954)
* *The Bell* (anno 1958)
* *The Unicorn* (anno 1963)
* *Bruno's Dream* (anno 1969)
* *The Sea, the sea* (anno 1978)
* *The Philosopher's Pupil* (anno 1983)

### Operae philosophiae

* *Sartre: Romantic Rationalist*  (anno 1953)
* *The Sovereignty of Good* (anno 1970)
* *Metaphysics as a Guide to Morals* (anno 1992). Londinii: Chatto and Windus

Notae
-----

1. 1 2  Peter J. Conradi, "Murdoch, Dame (Jean) Iris (1919–1999)[*nexus deficit*]" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis.

Bibliographia
-------------

* Blackburn, Simon. 1992. "The Good and the Great," recensio operis *Metaphysics as a Guide to Morals.* In *Times Literary Supplement,* 23 Octobris 1992.
Cathedralis Antverpiae. Dominicus Quaglio anno 1820 pinxit.
**Antverpia** (Batave *Antwerpen,* Francogallice *Anvers*) est urbs Belgica 529 417 incolarum (censu 1 Ianuarii 2021). Apud ripas Scaldis fluminis condita est. Magnum portum habet, secundus a maximo Europaeano, qui valde oeconomiae Belgicae prodest. Anno 1993 caput culturale Europaeum fuit.

Historia
--------

 -5 (maxcorrigenda) *Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.*

Vetusissimi inventi ripa dextra Scaldis demostraverunt inhabitandum loci ante occupationem Romana secundi saeculi. Post migrationem Eurasiatica, Franci et fortasse Frisii inhabitabant regioni et nomen Antverpia, veniens de praeficio Germanico *anda* (contra) et verbo *werpen* (iacere) probabiliter significans aedificium aut antecessor castelli Steen construebat contra aliquem.

Antverpia primitus erat duo centros, unum meridionale nominatum Chanelaus aut Callo et unum boreale circum castellum Steen, quorum secundum gravissimus fiebat. Christianitas saeculo septimo oppido introducta est Sancto Amando. Regio circum Antverpiam saeculo nono comitatum limitibus Sacri Romani Imperii facta est, propterea castellum constructum est.

Locus Antverpiae ripas Scaldis facit perfecta commercio maritimo, dum defendit per esse mediterraneus. Principio saeculi quartusdecimi duces Brabantiae, qui debellaverant regionem, libertas commercii Anglicis, Venetis, Genuensibus dant. Antverpia cum Lovanio, Bruxellis, Silva Ducis archisolium ducati fiebat.

Incolae clari
-------------

Qui saeculo aureo Antverpiae vixerunt.

* Quintinus Mesius, pictor renascentiae (C. 1466-1530)
* Anna Bijns, scriptrix (1493-1575)
* Abraham Ortelius, cartographus (1527-1598)
* Casparus Barlaeus, scriptor Nederlandicus, hic natus anno 1584
* Antonius van Dyck, pictor baroci (1599-1641)
* Ioannes de Herdt, pictor (c. 1620-1686)
* Petrus Paulus Rubens, pictor baroci (1577-1640)
* Sebastianus Vrancx, pictor (1573-1647)

Qui saeculo undevicensimo vixerunt:

* Hendricus Conscientia, scriptor Flandrica (1812-1883)
* Hendricus Leys, pictor (1815-1869)

Qui saeculo vicensimo vixerunt:

* Gaston Berghmans, histrio (1926-2016)
* Wannes Van de Velde, musicus (1937-2008)

Regiones urbis
--------------

Antverpia est divisa in novem districtus:

* Antverpia (districtus)
* Berchem
* Berendrecht-Zandvliet-Lillo
* Borgerhout
* Turninum
* Ekeren
* Hoboken
* Merksem
* Villariacum

Pinacotheca
-----------

* Magnus mercatus.Magnus mercatus.
* Ecclesia Cathedralis Nostrae DominaeEcclesia Cathedralis Nostrae Dominae

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3.
2. 1 2 3  "Antwerp"  *Encyclopædia Britannica*

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Antverpiam** spectant. |

* Situs interretialis urbis proprius.
Wikidata Porus
Res apud Vicidata repertae:Porus: imagoPorus: imago
*Nativitas*: 4. saeculum a.C.n.; Pengabum  
*Obitus*: 316 a.C.n.; Pengabum  
*Patria*: Pauravas  

**Officium**

*Officium*: Monarcha, Rex  
*Munus*: politicus  

**Porus**, litteris Graecis Πῶρος, unus ex regibus Indorum fuit (cuius nomen Indicum inter doctos non constat; saepe Purushottama familiae Paurava dicitur fuisse), viribus corporis et animi magnitudine pariter insignis, qui bellum iampridem adversus Alexandrum Magnum parabat. Commisso itaque proelio, exercitum suum Macedonas invadere iubet; sibi regem eorum privatum hostem deposcit. Nec Alexander pugnae moram fecit, sed prima congressione vulnerato equo, cum praeceps ad terram dedicisset, concursu satellitum servatur. Porus, multis vulneribus obrutus, capitur. Hic, cum cladem tolerare non posset, neque cibum sumere voluit, neque sua vulnera curari passus est, aegreque ab eo familiares obtinuerunt ut vellet vivere. Quem Alexander, ob honorem virtutis, incolumem in regnum remisit. Paulo post annum 321 a.C.n. insidiis ab Eudemo Macedone captus, necatus est.

Fontes antiqui
--------------

* Arrianus, *Anabasis Alexandri* 5.8-9, 5.19-21, 5.24, 6.2; *Indica* 5.3; *Historia post Alexandrum* 1b.5; 1.36
* Curtius, *Historiae* 9.2.5, 3.22, 10.1.20
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* 17.93, 18.3, 19.14
* Plutarchus, *Vita Alexandri* 60

Bibliographia
-------------

* "Porus. 1" in William Smith, ed. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Londinii: Taylor & Walton, 1844-1849 ~)

Nexus interni
-------------

* Index regum Indiae

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Porum** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
**Ordines feminarum** ordines religiosi vel saeculares vel meriti, quae pro mulieribus nobilibus vel merentibus vel canonissis instituti sunt et tantum permittuntur a mulieribus gestari.

Interdum insigne ordinum distinctum pro mulieribus etiam "ordinem feminarum" dictus est.

Veterrimus ordo feminarum sub Stellatae Crucis titulo seu a cruce dictus domus Habsburgensis de Romanorum Imperatrice Alienora Gonzaga anno 1668 institutus est.

Hodie ordines saeculares feminarum in Norvegia, Dania et Britanniarum regno Ordines Familiae Regalis dicti sunt.

Gens Burbonia in Hispania mulieres in Ordo regalis nobilium Feminarum Mariae Ludovicae pomoverunt, necnon familiae pristinae regium Portugalliae in ordinem Sanctae Elisabethae reginae Portugalliae et regium Graeciae in ordinem SS. Olgae et Sophiae.

Mulieres merentes in Graecia ordini beneficientiae, in Ucraina ordini principis Olgae, in Russia ordini S. Catharina decorantur.

Ordo Husaino Kamil regno anno 1915 institutus Virtutis in Aegypto etiam nunc de re publica tribuetur.

* +

* Philippus Bonanni SJ: Ordinum equestrium et militarium catalogus: in imaginibus expositus & cum brevi narratione, Romae, 1711
* Gustavus Adolphus Ackermann: *Ordensbuch sämtlicher in Europa blühender und erloschener Orden und Ehrenzeichen.* Rudolph & Dieterici, Annaberg 1855, online.
* Arnhardus comes de Klenau: *Europäische Orden ab 1700.* VVA u. a. Gütersloha u. a. 1978, ISBN 3-921566-05-3.
* Romanus baro de Procházka: *Österreichisches Ordenshandbuch.* 4 Bände. 2. neu bearbeitete und wesentlich vermehrte Auflage, Grosse Ausgabe. Klenau, Monacum 1979.
* Damenorden. Articulus ex Damen Conversations Lexikon. vol. 3, 1835, pp. 62–63
*Haec pagina de philosopho Graeco explicat. Si Platonis dialogum quaeris, vide Cratylus.*

Wikidata Cratylus (philosophus)
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5. saeculum a.C.n.; Athenae  
*Obitus*: unknown value;   
*Patria*: Athenae antiquae  

**Officium**

*Munus*: philosophus  

**Cratylus Atheniensis** (Graece Κρατύλος), qui fine saeculo V a.C.n. floruit, philosophus fuit Graecus, Heracliti sectator. Affirmabat, ut in idem flumen non solum bis, sed etiam semel intrare impossibile esset, nam iam effluxisset. Eadem causa vocabulis non loquebatur, sed digitis res monstrabat. Plato aliquod tempus discipulus Cratyli fuit, ut Diogenes Laertius ait, sed hoc dubitandum est. Persona est dialogi Platonis eiusdem nominis, ubi res a verbis vere designari et iam sonis describi demonstrat.

Notae
-----

1. ↑  Arstt. Met. IV 5, 1010a7.
2. ↑  Ibidem; cf, Arstt. Rhet. III 16, 1417b1.
3. ↑  III 6.
4. ↑  Serge Mouraviev, *Cratylos (d’Athènes?)*, in: Richard Goulet (ed.), *Dictionnaire des philosophes antiques*, Bd 2, Lutetiae 1994, p. 505.

Bibliographia
-------------

* Dieter Bremer: *Kratylos und die Herakliteer*. In: Hellmut Flashar u. a. (ed.): *Frühgriechische Philosophie* (= *Grundriss der Geschichte der Philosophie. Die Philosophie der Antike*, Band 1), Halbband 2, Basileae 2013, ISBN 978-3-7965-2598-8, pp. 657–664
* Debra Nails: *The People of Plato. A Prosopography of Plato and Other Socratics*.Indianapoli 2002, ISBN 0-87220-564-9, p. 105 sqq.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.**Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam. |

Wikidata Vestenia Superior
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Slovacia  
*Locus*: 48°42′43″N 18°25′55″E  
*Numerus incolarum*: 629  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Horné Vestenice
**Gestio**

*Procuratio superior*: Prievidza  

**Geographia**

*Superficies*: 9.96 chiliometrum quadratum  

 -3 (maxdubium) *Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Vestenia Superior** (Slovacice *Horné Vestenice*) municipalitas Slovaciae in circulo Prividiensi est.

In municipalitate locatur Ecclesia catholica romana Sanctorum Petri et Pauli aedificata anno 1564. Super tumulum municipalitate praestantem, fundamenta et sacelli minoris inventa sunt, cuius origines non sunt clare determinatae, autem ad saeculum decimum tertium itemque ad saeculum XVI esse praeponuntur. Fundamenta eius pro publico conservantur et ei praesentantur.

Notae
-----

1. ↑   Fons nominis Latini desideratur *(addito fonte, hanc formulam remove)*

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 48°42′43″N 18°25′55″E • *GeoNames* |

* Situs proprius
*Haec pagina de flumine explicat. Si ritem Catholicum quaeris, vide Missa.*

Missa| Missa inter agros Lituaniae |
| Longitudo | 164 chm |
|  |  |
| Decursus aquae | 25,1 (in ostio) m³/s |
| Area systematis | 5463 chm² |
| Fons | prope Šakynam vicum |
| Ostium | Lielupe flumen |
| Regio | Lituania, Lettonia |

**Missa** (Lituanice *Mūša*, Lettonice *Mūsa*) est flumen in Lituania (in districtibus Siauliensi et Panevezensi) et Lettonia (un Semigallia regione historica). In palude Lituanae prope Šakynam vicum oritur, 133 chm per Lituaniam fluit, postea per confinia Lituaniae et Lettoniae 6 chm et 18 chm per Lettoniam, ubi cum Mēmele flumen confluit; ex eorum confluentia Lielupe flumen oritur, quod in sinum Rigensem Maris Baltici effunditur. Habebant et Missa et Lielupe nomen Theodiscum obsoletum *Aa*, vel, ut a Coiwa distingui possit, *Aa Curlandica* (*Kurländische Aa*).

Notae
-----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus*, Brunopoli 1972, vol. II, p. 571.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°12′38″N 23°13′1″E, 56°24′10″N 24°9′35″E • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Missam** spectant. |
LibreOffice Writer programma editorium. est exemplum programmaturae applicativae fontis aperti.
GNU Image Manipulation Program (GIMP), versio 2.4.3. GIMP est programmatura libere distributa.
**Programmatura applicativa,** vel **programmatura adhibita** sive **programmatura commoda,** etiam simpliciter **applicatio** et vulgo **app,** est programmatura computatralis ut usor opera diserta excogitata exsequatur. Inter exempla sunt programmatura incepti(en), programmatura rationis(en), sequitae officiorum(en), programmatura graphica(en), et lusores mediales(en). Multa programmata applicativa imprimis de documentis tractant. Haec appia cum computatro et eius programmatura systematica(en) adligari(en), et ei separatim vulgari possunt; nonnulli autem usores, satis appium adligatorum habentes, nova appia inaugurant numquam.

Nexus interni
-------------

* Allmyapps
* Appsbar
* Appumentarium
* Appy Pie
* Eneas
* GifBoom
* Programmatura utilitatis
* Systema datorum
* Systema internum
* WordSmith Tools

Notae
-----

1. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
2. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
3. ↑  Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.

Bibliographia
-------------

* Campbell-Kelly, Martin, et William Aspray. 1996. *Computer: A History of the Information Machine.* Novi Eboraci: Basic Books. ISBN 0465029906.