recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Insula Saso e dextra parte imaginis
Situs Sasonis in tabula antiqua pictus
**Saso insula** (Albanice *Sazan*; Graece Σάσων; Italiane *Saseno*) est insula parva ab Aulone haud longe distans, hodie Albaniae tributa, hominibus deserta.

Historia
--------

Temporibus antiquis Saso refugium fuit piratarum. Ab aevo medio et usque ad annum 1797 Res Publica Venetorum Sasonem possedit. Insula anno 1797 a Francia nacta et in praefectura Corcyra inclusa, anno 1799 amissa et proximo anno ad rempublicam Septinsularem addita est; sed anno 1807 imperio Francico rursus annexa est.

Anno 1815 cum aliis insulis Ioniis Saso in Imperium Britannicum recepta est et in civitatem unitam Insularum Ioniarum inclusa, anno 1864 autem regno Graeciae attributa. Suadentibus Italis et Austriacis Graeci anno 1913 ab insula se recesserunt, novae civitati Albaniae relinquentes; sed Itali ipsi die 30 Octobris 1914 obsederunt. Gubernium Albanicum die 2 Augusti 1920 occupationem Italicam adprobavit. Exercitus Italicus insulam usque ad annum 1947 retinuit.

Notae
-----

1. ↑  Strabo, *Geographica* 6.3.5.
2. ↑  Plinius, *Naturalis historia* 3.152.
3. ↑  B. P. Papadakis, *Histoire diplomatique de la question nord-épirote* (Athenis, 1958).

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Saso** spectant. |

* De Sasone apud *WorldStatesmen* **(Anglice)**
Sarykamysch lacus in Uzbecia
**Sarykamysch** (Turcomannice *Sarygamyş*, Uzbecice *Сариқамиш, Sariqamish*, scilicet Latine **Scirpus flavus**) est lacus salsus in Karakalpakia Uzbeciae et in Turcomannia situs. 

Sarykamysch lacus celeriter augetur: nam aqua Oxi fluminis, quae ad Lacum Oxianum non pervenit, per systema irrigationis in depressione Sarykamyschense colligitur. Area lacus anno 1977 1500 chm2 erat, anno 1985 3200 chm2, annis bis millesimis circa 5000 chm2. Non semel lacus exsiccavit et renovatus est; periodo Neogenico etiam Assake-Audan depressionem implebat, et saeculis a XIV ad XVI magnus est, sed postea paene vacuus factus est. Tempore praehistorico Oxus vel pars eius in Sarykamysch effundebatur et per Uzboi hodiernum in mare Caspium flumen magnum fluebat.

*Cyprinus carpio* et *Silurus glanis* et *Channa argus* in lacu gignuntur.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Сарыкамыш, оз*.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 42°0′0″N 57°20′0″E • *GeoNames* |
Wikidata Mulai Abd ar-Rahman
Res apud Vicidata repertae:Mulai Abd ar-Rahman: imagoMulai Abd ar-Rahman: imago
*Nativitas*: 1779; Fezza  
*Obitus*: 28 Augusti 1859, 24 Augusti 1859; Meknes  
*Patria*: Marocum  

**Officium**

*Officium*: sultanus Maroci  
*Munus*: politicus  

**Familia**

*Genitores*: Mulay Hisham;   
*Proles*: Muhammad IV of Morocco  
*Familia*: Alavidae
**Mulai Abd ar-Rahman** (Arabice عبد الرحمان ; natus in Fès anno 1789; mortuus in Meknès die 24 Augusti 1859) fuit ab anno 1822 usque ad mortem Maroci sultanus domus regnatricis Alavidarum, quartus et vigesimus huius familiae, nepos antecessoris.

Nexus externi
-------------

*Mulai Abd ar-Rahman.* Eugenius Delacroix pinxit.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

Sultani Alavidae et reges Marocenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Mulai al-Rašid • Mulai Ismael • Ahmad • Abd al-Malik • Abd Allah • Ali • Mahometus II • al-Mustadi • Zayn al-Abidin • Mulai Mahometus III • Yazid • Hisham • Mulai Suleimanus • Mulai Abd ar-Rahman • Sidi Mahometus IV • Mulai al-Hassan I • Abd al-Aziz • Mulai Abd al-Hafiz • Mulai Iosephus • Mahometus V • Mahometus ibn Arafa • Mahometus V • Hassan II • Mahometus VI
*Opus geopoliticum • Duces civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Maroci |
|  |
Wikidata Collis Felix
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°33′0″N 13°36′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 907  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 14.52 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Arx, Arx Fregellana, Roccha Sicca, Fanum Sancti Ioannis de Incarco  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Villafeliche  

**Tabula aut despectus**

Collis Felix: situsCollis Felix: situs
**Collis Felix** (olim *Collis Draconis ac Villa Felix*) (Italiane: *Colfelice*) est municipium Italiae, circiter 1 900 incolarum, in Latio regione, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Incolae *Collefelicenses* (*Colledracoenses* ac *Villafelicenses*) appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

* Collis Draconis *Coldragone*,
* Villa Felix *Villafelice*.

Municipia finitima
------------------

* Arx (Italiane: *Arce*),
* Fanum Sancti Iohannis de Incarco (Italiane: *San Giovanni Incarico*),
* Roccha Arcis vel Arx Fregellana (Italiane: *Rocca d'Arce*),
* Roccha Sicca (Italiane: *Roccasecca*).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Frusinas,
* Frusino.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Collem Felicem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Collis Felicis in Provincia Frusinati.Collocatio finium Municipii Collis Felicis in Provincia Frusinati.

Notae
-----
**Vincentius Seretse**, vulgo *Vincent T. Seretse* est mercator et politicus Botsuanae.

Alumnus est universitatum Botsuanensis et Swaziensis, Bostoniensis, Neo-Eboracensis. Olim mercator domorum fundorumque, legatus est parlamento Botsuanensi ab anno 2009. Minister adiutorius commercii ab anno 2011, minister adiutorius a vectigalibus a mense Octobri 2012, minister principalis a vectigalibus a mense Novembri 2014, minister a coniunctionibus internationalibus a die 4 Aprilis 2018 usque in diem 20 Iunii eiusdem anni meruit, successore Unity Dow.

Notae
-----

1. ↑  *Rulers.org*
2. ↑  "en:Unity Dow" apud en:wiki

Nexus externi
-------------

* Curriculum vitae apud *Facebook*
* Curriculum vitae apud Nationes Unitas

Ministri rerum externarum Botsuanenses

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Moutlakgola Nwako 1966 • Edison Masisi 1969 • Bakwana Kgosidintsi Kgari 1971 • Archibaldus Mogwe 1974 • Gaositwe Chiepe 1984 • Mompati Merafhe 1994 • Phandu Skelemani 2008 • Pelonomi Venson-Moitoi 2014–2018
Ministri coniunctionum internationalium: Vincentius Seretse 2018 • Unity Dow 2018
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Africanarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Praesides Botsuanae |
|  |
Wikidata Castrum Sancti Heliae
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°33′0″N 13°52′0″E  
*Numerus incolarum*: 6 048  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Frusinas  

**Geographia**

*Superficies*: 41.1 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Bellus Mons, Cassinum, Castrum Cerbari, Fanum Sancti Blasii Sarracinescum, Tyrella, Vallis Rotunda, Villa Latina, Piciniscum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Sancta Monica, Crypta Ferrata  

**Tabula aut despectus**

Castrum Sancti Heliae: situsCastrum Sancti Heliae: situs
**Castrum Sancti Heliae** (deinde *Fanum Sancti Heliae ad Flumen Rapidum*) (Italiane *Sant'Elia Fiumerapido*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 6300 incolarum, in Provincia Frusinati regionis Latii in media Italia situm. Incolae *Helipolitani* appellantur.

Insignia
--------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*
* Municipium nomismate argenteo ob virtutem civilem decoratum*Municipium nomismate argenteo ob virtutem civilem decoratum*

Fractiones
----------

Olivella, Portella, Valleluce

Municipia finitima
------------------

* Bellus Mons Castellum
* Casinum,
* Castrum Cerbari
* Fanum Sancti Blasii Sarracinescum
* Piceniscum vel Pilzeniscum
* Tyrella
* Vallis Rotunda
* Villa Latina (olim Agno)

Nexus interni
-------------

* Latium
* Provincia Frusinas
* Ciociaria
* Frusino

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Sancti Heliae** spectant. |
Vineae collis Eremitici flumen Rhodanum spectantes
**Vinum Eremiticum** sive **Hermitagiense** e colle quodam provenit qui super urbem Tegnam eminet in inferiori Rhodani valle. Ad culmen huius monticuli secessus stat e quo urbs ipsa (Francogallice *Tain l'Hermitage*) vinumque eo proprium cognomina dempserunt. Talia vina ab anno 1937 appellatione protecta *Hermitage* recognita sunt.

Ioannes Sloane anno 1707 comparationem inter vineas Eremiticas et insulae Materiae fecit, *the soil [in Madeira] being very proper, for it is rocky and steep. .. the same soil with those most esteemed [in France], as the Hermitage wines, which grow on the rocky steep hills on the sides of the Rhosne* ("terra valde idonea, saxosa videlicet et ardua. .. eadem in terra e qua produnt vina Francica maximi aestimata, ut Eremitica, quae nascuntur in collibus saxosis arduisque iuxta Rhodanum").

Notae
-----

1. ↑  "vinum Eremiticum": Mayr (1798); Prodan (1837)
2. ↑  "vinum Hermitagiense": Chaptal (1808)
3. ↑  Hans Sloane, *A Voyage to the Islands Madera, Barbadoes, Nieves, S. Christophers and Jamaica* (2 voll. Londinii, 1707–1725) vol. 1 p. 10.

Bibliographia
-------------

Fontes antiquiores
* 1798 : Christophorus Mayr, *Dispensatorium universale*. 1798 (p. 212 apud *Google Books*)
* 1808 : Jean-Antoine-Claude Chaptal et al.; Iosephus Voltiggi, interpr. *Tractatus de vitis cultura arteque parandi vinum*. Viennae [i.e. Vindobonae] (vol. 1 p. 66)
* 1825 : Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin, *Physiologie du goût* (Lutetiae, 1826) pp. 298, 403
* 1837 : Ludovicus Prodan, *Vina. Dissertatio inauguralis medica*. Pestini: Beimel, 1837 (p. 11 apud *Google Books*)
Wikidata Castrum Sancti Vincentii
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°39′0″N 14°4′0″E  
*Numerus incolarum*: 504  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Aesernina  

**Geographia**

*Superficies*: 21.98 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cerrum, Mons Niger Vallis Coclearia, Piczotum, Rochetula Abbatiae, Fanum Sancti Blasii Sarracinescum  

**Tabula aut despectus**

Castrum Sancti Vincentii: situsCastrum Sancti Vincentii: situs
Castrum Sancti Vincentii
**Castrum Sancti Vincentii** (seu *Castrum Samnie*) (Italiane: *Castel San Vincenzo*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 600 incolarum, in Regione Molisina ac in Provincia Aesernina situm. Incolae *Castrovincentienses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

* Cartiera.

Municipia finitima
------------------

* Cerrum (deinde Cerrum ad Vulturnum ac Cerrum Vulturnense) (Italiane: *Cerro al Volturno*),
* Fanum Sancti Blasii Sarracinescum (Italiane: *San Biagio Saracinisco*) (FR),
* Mons Niger Vallis Coclearia (seu Mons Niger (Italia)) (Italiane: *Montenero Val Cocchiara*),
* Piczotum (seu Castrum Piczoni) (Italiane: *Pizzone*),
* Rochetula Abbatiae (Italiane: *Rocchetta a Volturno*).

Nexus interni
-------------

* Molisinus,
* Provincia Aesernina,
* Samnium,
* Aesernia.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Castrum Sancti Vincentii** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Castri Sancti Vincentii in Provincia Aesernina.Collocatio finium Municipii Castri Sancti Vincentii in Provincia Aesernina.

Notae
-----
Arx Halapiae
**Tell** sive **tel** in archaeologia est collis, qui saepius iterata exstructione ortus est, ut puta arx Halapiae in Syria et arx Arbelae in Iraca. *Tel(l)* est vocabulum Arabicum (تل, DMG *tall*), collis valens.

Synonyma
--------

Tell Hebraice תל (*tel*) vocatur, Turcice *höyük* sive *hüyük*, Persice *tepe* sive *tappa*, Graece μαγούλα (magula) (in Macedonia Graeca etiam τούμπα (tumba) vocata), Dacoromanice *magura* et Bulgarice *mogila.* In Aegypto et in Sudania septentrionali *kom* dicitur. Similes colles habitati etiam in Dania inventi sunt, qui *byhøj* appellantur.

Multi tell in regionibus orti sunt, in quibus aedificia lateribus crudis aut luto facta et interim deleta saepius eodem loco iterum exstructa sunt, ubique praetera praecipitatio exigua erat. Tota in Asia occidentali inveniuntur, etiam in Europa, in Graecia, Bulgaria, Dacoromania (ut pute in *Pietrele*: *Tell Măgura Gorgana*), et in regionibus Hungariae (ut puta in *Jászberény*) et Serbiae, quamvis illos in Asia occidentali altitudine non adaequent. Inter maximos orbis terrarum tell est arx Arbelae in Kurdistania.

Pinacotheca
-----------

* Tell Barri, Syria (32 m altitudinis, 37 ha)
* Arx Halapiae, Syria
* Tell Megiddo, Israël
* Tel Beer Sheba, Israël
* Tel Asor, Israël

Bibliographia
-------------

* Matthews, Wendy (2020). "Tells in Archaeology". In Smith, Claire (ed.). Encyclopedia of Global Archaeology. Springer. pp. 7259–7262. ISBN 978-3-030-30016-6.
* Shaw, Ian (2002). "Tell". In Shaw, Ian; Jameson, Robert (ed.). A Dictionary of Archaeology. John Wiley & Sons. pp. 566–567. ISBN 978-0-631-23583-5.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **tell** spectant (Tell (archeology), Tell (archaeology)). |
Tegmentum primae editionis Americanae, 1883.
***Life on the Mississippi*** (1883) est partialis autobiographia a Mark Twain scripta de sua vita cum magister navis fluviatilis super Flumine Mississippiensi ante Bellum Civile Americanum esset, et praeterea liber periegeticus, qui suas peregrinationes secundum flumen ab Urbe Sancti Ludovici ad Novam Aureliam multos annos post bellum enarrat.

Liber inceptus brevem fluminis historiam ab Europaeis et Americanis relatam praebet, quorum primus fuit Ferdinandus de Soto, explorator Hispanicus, anno 1542 adveniens. Fabulas narrat de exercitatione Twainiana ut magister navis fluviatilis fieret, iuvenis tiro Horatii E. Bixby, magistri periti. In parte quae primum anno 1876 divulgata est, *Old Times on the Mississippi* principio inscripta, magno cum amore, scientiam Fluminis Mississippiensis semper mutantis navigandi describit. Quamquam revera viginti unum annos natus est cum exercitationem inciperet, licentiam artificem adhibet ut se aliquanto iunior videatur, se adeo pullum appellans, et puer qui domo ad opes in flumine petendam effugerat, suam immaturitatem et simplicitatem amplificans.

Dimidio altero, Twain suam navigationem in navi fluviatili multos annos post ab Urbe Sancti Ludovici ad Novam Aureliam factam narrat. Certamen ferriviarum urbesque novas et magnas describit, ac suas opiniones de avaritia, credulitate, tragoedia, et architectura mala addit. Fabulas etiam dicit quae fabulas grandes aliquando videntur.

Liber, anno 1883 in Civitatibus Foederatis et Magna Britannia simul editus, primum manuscriptum per dactylographium umquam productum submissum est.

Nexus interni
-------------

* Georgius Vasingtonius Cable
* Navis vaporaria
* Siphonarius

Notae
-----

1. ↑  "De Soto, the first white man who ever saw the Mississippi River, saw it in 1542" (Twain 2000:3).
2. ↑  Darryl Reher, *The First Typewriter.*

Bibliographia
-------------

* Bissell, Richard. 1973. *My Life on the Mississippi; or, Why I am not Mark Twain. Bostoniae: Little, Brown. ISBN 0316096741.*
* Kruse, Horst Hermann. 1981. *Mark Twain and "Life on the Mississippi."* Amherst: University of Massachusetts Press. ISBN 0870233300.
* Twain, Mari. 1883, 2000. *Life on the Mississippi.* Mineola Novi Eboraci: Dover. ISBN 9780486414263.
* Twain, Mark. 1987. *Life on the Mississippi.* Postverum Lafcadii Hearn. Pleasantville Novi Eboraci: Reader's Digest Association. ISBN 0895772752.
* Twain, Mark. 1996. *Life on the Mississippi.* Praefatio Shelley Fisher Fishkin; introductio Willie Morris; postverbum Lawrence Howe. Novi Eboraci: Oxford Unviversity Press. ISBN 0195101391.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicicitatio** habet citationes quae ad **Life on the Mississippi** spectant. |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Vide **Life on the Mississippi** apud **Vicifontem**. |

* Imagines primae editionia Americanae, staging.airflowsciences.com
* Imagines primae editionis Londiniensis, staging.airflowsciences.com
* Nomen IMDb pro pellicula PBS, imdb.com
* Textus libri, docsouth.unc.edu (University of North Carolina at Chapel Hill)
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.** |

**Paliperidonum** est substantia cum effectibus antipsychoticis et propterea medicamentum ad therapiam schizophreniarum praescriptum. Paliperidoni non solum tabulettae cum liberationis et effectus retardatione excogitatae sed etiam solutiones per injectionem intramuscularem.

Natura Paliperidoni
-------------------

### Natura chemica

Paliperidonum.
Paliperidoni structura est (RS)-3-{2-[4-(6-fluorum-1,2-benzisoxazol-3-yl)piperidino]aethyl}-9-hydroxy-2-methyl-6,7,8,9-tetrahydro-4H-pyrido[1,2-a]pyrimidin-4-onum. 

Massa molaris sua est 426.484 g/mol. Codex ATC est N05AX13.

### Natura pharmacologica

### Pharmacodynamica

Paliperidonum et dopamini et serotonini receptoria obsidet.

### Pharmacocinetica

Semivita biologica {\displaystyle t\_{\frac {1}{2}}} est 23 h. 
Excretio: per urinas (1%) et per biles (18%). 
Paliperidonum risperidoni metabolitus activus est.

Effectus Paliperidoni
---------------------

### Effectus non grati

Cum usu Paliperidoni, animum advertere ad effectus secundarios et interactiones necesse est.

Saepissime nascantur (>10%): 

* Insomnia
* Tachycardia
* Cephalalgia
* Akathisia
* Somnolentia
* Sedatio
* Hyperprolactinaemia

Saepe oriantur (1% — <10%):

* Intervallum QT prolongatum
* Hypotensio orthostatica
* Nasopharyngitis

Notae
-----

1. ↑  Goldbook.
2. ↑  "The DrugBank database"

Nexus interni
-------------

* Risperidonum
**Antonius Szandor LaVey** (natus **Howardus Stanton Levey** die 11 Aprilis 1930; mortuus die 29 Octobris 1997) fuit Americanus conditor et pontifex maximus Ecclesiae Satanae. Scriptor erat multorum operum, praeclarissime *Bibliorum Satanicorum*. Coniunxit sententias Satanismi et varias philosophias, quae suadent res mundanas et sententiam potentiae sui, sine fide animae, spiritualitatis, et rerum metaphysicarum in primam publicam Satanae religionem ordinatam.

Vita
----

### De Iuventute

Antonius Szardor LaVey natus est Sicagi in urbe Illinoesiana die 11 Aprilis 1930. Mox postquam familia sua Californiam migravit. In illis locis pueritiam et primam partem aetatis vixit. Studium rebus fabulosis mythologicisque habuit a matutina aetate, sicut fabulas et superstitiones Europaeae Orientalis audiebat ab avia sua atque studium mythistoriis Draculae et Frankenstein. Item amorem instrumentorum musicorum tenuit, praecipue clavilis et organi.

Anno iuniore suo excidit de schola superiore et circum iunxit, ubi calliope lusit aliosque actus egit.

### Ecclesia Satanae

Anno 1966, LaVey Ecclesiam Satanae condidit. Minus religio quam philosophia vero est. Eius philosophia est diversa aliis generibus in quo istius Satanismus non Satanam veneratur sed ut signum et plerumque athei assequuntur.

### Mors

Antonius Szandor LaVey mortuus est die 29 Octobris 1997 infarctu cordis valetudinario Franciscopoli. Principio dies mortis indicatus ut fuisse die 31 Octobris Pervigilio Omnium Sanctorum sed mutatus ad verum diem mortis postea ut fortasse Satanici non tentaverint turbare diem sanctissimum ob Satanismum. Funus privatum actum ei est et corpus crematum.

Opera
-----

* *Biblia Satanica*, 1969 (*The Satanic Bible*)
* *Saga Satanica*, 1971 (*The Satanic Witch*)
* *Rituale Satanicum*, 1972 (*The Satanic Rituals*)
* *Pugillares Diaboli*, 1992 (*The Devil's Notebook*)
* *Satanas Elloquitur!*, 1998 (*Satan Speaks!*)

Nexus Externi
-------------

Biographia Antonii LaVey (Anglice)
Wikidata Nicolaus Roerich
Res apud Vicidata repertae:Nicolaus Roerich: imagoNicolaus Roerich: imagoNicolaus Roerich: subscriptioNicolaus Roerich: subscriptio
*Nativitas*: 27 Septembris 1874; Petropolis  
*Obitus*: 13 Decembris 1947; Naggar, Kullu  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Munus*: philosophus, pictor, choreographer, scriptor, archaeologus, poëta, legatus, Rerum gestarum scriptor, explorator, scenographer, costume designer, designer, graphic artist, Pictor librorum, muralist  

**Familia**

*Genitores*: Konstantin Roerich; Maria Vasiljevna Rerich  
*Coniunx*: Helena Roerich  
*Proles*: Svetoslav Roerich, George de Roerich  

**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Eques Legionis Honoris, Order of Saint Stanislaus, Ordo Sanctae Annae, Order of St. Sava, Ordo de Stella Polari  

**Nicolaus Constantini filius Roerich** (Russice Николай Константинович Рёрих, tr. *Nikolaj Konstantinovič Rërich*) seu **Rerich** (Russice Рерих, tr. *Rerich*; 9 Octobris 1874–13 Decembris 1947) fuit pictor, archaeologus, peregrinator, theosophus et scriptor Russicus.

Roerich Petropoli in Academia Artium (cuius membrum factus est anno 1909) et in facultate iuridica Universitatis educatus est. Picturas de historia legendisque Rutheniae antiquae atque natura et mythologia Indiae Thibetique creavit. Ab annis 1930 in India habitabat. Annis ab 1924 ad 1928 et ab 1934 ad 1935 expeditiones in Asiam Mediam Orientalemque perfecit. Nonnullos libros scripsit. Pro protectione monumentorum culturae et communicationis interculturalis agitabat.

Asteroides 4426 Roerich in eius honorem vocatur.

Nota
----

1. ↑  Haec forma nominis in lingua Russica praevalet (vide ru:Рерих).

Fontes
------

* Pagina de Nicolao Roerich in *Encyclopaedia Sovietica Magna* editionis tertiae **(Russice)**
* *Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum* = Новый иллюстрированный энциклопедический словарь/ Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – 912 с. ил. **(Russice)**

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Nicolaum Roerich** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica • Grove Art • Deutsche Biographie |

* Museum de opere Nicolai et familiae Roerich **(Russice)**
Wikidata Iosephus Biner
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 16 Iulii 1697; Gluringen  
*Obitus*: 24 Martii 1766; Sumelocenna  
*Patria*: Helvetia  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, professor, theologus  
*Patronus*: Universitas Leopoldino-Franciscea, University of Ingolstadt
**Consociatio**

*Religio*: Catholicismus
**Iosephus** (Theodisce *Joseph*) **Biner**, die 16 Iulii 1697 in *Gluringen* natus et 24 Martii 1766 Sumelocennae mortuus, fuit Iesuita, theologus et iuris canonici peritus Helveticus.

Vita et opera
-------------

Iesuita ab anno 1715, sacerdos ab anno 1729. In Universitate Lucernensi aliisque academiis docebat; rector Universitatis Albertinae Friburgensis Brisgaudiae ab anno 1760 ad 1765 erat et ab anno 1765 rector Sumelocennae scholae superioris. Permulta contra protestantes scripsit necnon *Apparatum eruditionis* encyclopaedicum.

Opera Latina
------------

* *Casus iuridicus in titulum de testamentis et ultimis voluntatibus*, Aeniponti 1747. (hic)
* *Dissertationes iuridicae de pactis et contractibus*, Augustae Vindelicorum 1750. (hic)
* *Dissertationes juridicae de jure beneficiali et patronatus*, Augustae Vindelicorum 1750. (hic)
* *Apparatus Eruditionis Ad Jurisprudentiam, Praesertim Ecclesiasticam*, Augustae Vindelicorum [s. a.] 1754–1766:

1. *De Iure in genere*. (1754) (hic)
2. *De Iure Naturae et Gentium, de Iure Positivo Divino et Apostolico)*. (1754) (hic)
3. *De iure synodali universali*. (1754) (hic)
4. *De Iure Synodali Universali*. (1754) (hic)
5. *De Iure Synodali Provinciali, ac Provinciarum Statu*. (1754) (hic)
6. *De Iure Synodali Provinciali, ac Provinciarum Statu*. (1754) (hic)
7. *De Jure Sinodali, Publico S. R. J. & Provinciarum Statu, Saeculo XVI*. (1754) (hic)
8. *Complectens Statum Ecclesiasticum Et Politicum Germaniae Et Galliae Saeculo XVII*. (1762) (hic)
9. *Complectens Statum Regnorum Et Rerumpublicarum Saeculi XVII*. (1764) (hic)
10. *Complectens Statum Ecclesiasticum Et Politicum Saeculi XVIII*. (1765) (hic)
11. *Complectens Synopsin Bullarii Romani, Et Vitae Pontificum Cum Variis Observationibus*. (1766) (hic)
12. *Complectens Historiam Ecclesiasticam Et Politicam Asiae, Africae, Et Americae*. (1766) (hic)
13. *Complectens Indicem Materiarum, Quae In Omnibus Huius Operis Partibus Continentur*. (1766) (hic)
* *De iure primarum precum*, Venetiis 1762.
* *De usuris*, Venetiis 1762.
* *De rigore poenitentiae saeculo III*, Venetiis 1762.
* *An protestantes iustam excusationem habeant cur in concilio Tridentino non comparuerint eique obedire detrectaverint?*, Venetiis 1762.
* *Tractatus Theologico-Juridicus De Summa Trinitate, Fide Catholica, Et Hierarchia Ecclesiastica*, Augustae Vindelicorum [s. a.] 1765. (hic)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud *Lexicon historicum Helveticum* • Deutsche Biographie |
Wikidata Cygnea
Res apud Vicidata repertae:Cygnea: insigneCygnea: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 50°43′8″N 12°29′46″E  
*Numerus incolarum*: 86 592  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Zwickau
**Gestio**

*Praefectus*: Pia Findeiß, Constance Arndt  
*Procuratio superior*: Zwickau  

**Geographia**

*Superficies*: 102.58 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Tremonia, Jablonec nad Nisou, Zaanstad  

**Tabula aut despectus**

Cygnea: situsCygnea: situs
Cygni bestiae heraldicae
Curia
**Cygnea** (Theodisce *Zwickau*) urbs in Saxonia.

Cygnea et oppida vicina.

Res gestae
----------

"Castrorum Zwickaw" primum anno 1118 mentio facta est. "Codex Statutorum Zviccaviensium" anno 1348 scriptus est.

Incolae Noti
------------

* Robertus Schumann compositor ibi vivebat.

Nota
----

1. ↑  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3

Civitates ad viam imperii sitae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Venetia (urbs) • Verona • Brennus Mons • Pons Aeni • Augusta Vindelicorum • Norimberga • Baruthum • Hofium Variscorum • Plavia Variscorum • Cygnea • Altenburgum in Misnia • Bornis • Lipsia • Wittenberga • Colonia Marchica • Stettinum |
|  |
Wikidata Iosephus Binghamus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: September 1668; Wakefeldia  
*Obitus*: 17 Augusti 1723; Havant  
*Patria*: Britannia  

**Officium**

*Munus*: Rerum gestarum scriptor, theologus, sacerdos Anglicanus  
*Patronus*: Universitas Oxoniensis
**Familia**

*Proles*: Richard Bingham  

**Iosephus Binghamus**, vulgo *Joseph Bingham* (natus Vigiliae Campo in comitatu Eboracensi mense Septembri anni 1668, mortuus 17 Augusti 1723) eruditus et professor historiae ecclesiae Anglicus fuit.

Vita
----

In oppido natali rudimenta prima accepit. Collegii Universitatis apud Oxonienses alumnus, socius atque tutor fuit. Haud faste sermo quem de terminis Personae et Substantiae apud Patres usitatis apud Vice-cancellarium fecit male receptus est haereseosque rumoribus grassantibus universitatem sodalitatemque relinquere se coactum esse iudicavit. Munificentia autem Iohannis Radcliffe, medicinae doctoris, eodem oppido oriundi ac schola provecti Rector parochiae Headbournworthy prope Wintoniam in agro Hantoniensi sitae nominatus est. Ibi eandem homiliam qui furorem suscitaverat, coram episcopo Morley (cuius bibliothecae aditus Binghamo patebat) summa cum laude dedit.

Bingham magnum opus, scilicet *Origines Ecclesiasticas* (sive sub-titulo Anglico *Antiquities of the Christian Church*) scribendum, quod maxima felicitate ad terminum duxit, in animo habebat. Bingham ecclesiae catholicae saeculorum quinque primorum structuras necnon vectigalia exposuit.

Wintoniae episcopus, Ionathan Trelawny, Binghamum in rectoriam ecclesiae Havantinae, ubi opibus pluribus fruebatur, transtulit. Nefaste anno 1720 divitias paene omnes suas apud marium meridionalium societatis coactores argentarios amisit. Vidua eius post eius mortem paupertate affligebatur. 

Binghamii antiquarii praeclari opus diserte et mente sincere confectum quo Ecclesiae Anglicanae privilegia defendebat lectores plurimos foras Magnae Britanniae (apud rerum historicarum scriptorem Britannum Edwardum Gibbon etiam auctoritatem exercuit) invenit. Anno 1758 Latine convertit Iohannes Henricus Grischovius Halaeque Magdeburgicae edidit. 

Binghamii filius atque profilius ad eius instar statum clericalem adoptaverunt.

Opera
-----

* *Origines Ecclesiasticae, or antiquities of the Christian Church*

Notae
-----

1. ↑  Vide e.g. titulum: "Iosephus Binghamus, *Operum quae exstant volumen tertium continens Originum III.-IV.*" catalogus
*Vide etiam paginam discretivam:* Cygnus (discretiva)



*Cygnus olor*

---

**Animalia** — Chordata

Classis : Aves   
Ordo : Anseriformes   
Familia : Anatidae   
Subfamilia : Anserinae   
Genus : ***Cygnus***   
Bechstein, 1803  
   
Subdivisiones: Species6–7 vivae; vide commentarium.
Synonyma
*Cygnanser* Kretzoi, 1957

Cycnus
***Cygnus*** est genus avium familiae Anatidarum, avis alba quae longum angustumque collum habet et rostrum flavum et brevia crura. Cum humi ambulat, plumbeus videtur. Mori potest influentia aviaria H5N1. 

Nomen in lingua classica **cycnus** (a Graeco κύκνος) scribitur. Nomen alterum **olor** est. Quorum utrumque in poësi classica saepe, in prosa rarius reperitur.

Volatus
-------

Duo olores
Cycnus, quoniam magna avis est, trochili more in aere pendere non potest, nec statim evolare in speciem *Columbae*, sed oportet cycnum humi velociorem esse, ut pluribus gradibus evolet.

Species
-------

Cycni sunt magnae aves aquatiles, quae notae sunt collo curvo (maximum enim numerum cervicis vertebrarum (25) omnium chordatorum habent) et pulchris pennis albis. Tamen aliquae species plumas nigras habent. Adfines sunt aucis? anatibusque.

De vita
-------

Cycni albi in hemisphaera septentrionali habitant; in Australia autem *Cygnus atratus* niger habitat. Cycni paria formant una vitam degentia et nidos construunt, ubi tres ad octo ova fovent. Si fetus fallit, aves generis *Cygni* alteram uxorem saepe quaerere solent.

De cibo
-------

Cycni insectis parvisque animalibus vescuntur.

In mythologia et litteris
-------------------------

* *Den grimme ælling,* fabula ab Iohannis Christiani Andersen conscripta, quae vitam informis anatis narrat, quae videtur, cum re vera in formosum olorem adolescit.
* *Lacus cygnorum,*: fabula saltatoria Petri Čajkovskij.
* *Nascitur cygnus,*: poema a Gulielmo Johnson Cory (1823–1892) Sapphico metro compositum, quod ita incipit: "Nascitur cygnus : sibi rex videtur, / Impiger pigrae dominus paludis."
* Helenae matrem ferunt fuisse Ledam quam rapuisset Iuppiter in speciem oloris conversus. Ex ovo nato e matre, Helenam Dioscurosque natos esse Graecis fabulis traditum est.
* *Cygnus* dicitur canere ante mortem.
* Cycnus canorus (*Cygnus cygnus*) est avis civitatis Finniae.

Notae
-----

1. ↑  **Cycnus**: Cic. *De orat.* 3.6 *cycnea (vox)*; Mela, *Chor.* 1.110 *cycni*. **Olor**: Plin. *Nat.* 10.203 et alibi.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:**  • ITIS • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • WoRMS: Marine Species • Fossilworks |
Wikidata Corona Aragoniae
Res apud Vicidata repertae:Corona Aragoniae: insigneCorona Aragoniae: insigneCorona Aragoniae: vexillumCorona Aragoniae: vexillum
*Terra continens*: Europa  
*Territoria finitima*: Corona Castellae, Regnum Navarrae, Francia Borboniensis  
*Nomen officiale*: Corona del Casal d'Aragón, Corona del Casal d'Aragó, Corona Aragonum, Corona del Casal de Aragón
**Gestio**

composite monarchy  
*Consilium*: Aragonese Corts, Catalan Courts, Corts Valencianes, Aragonese Corts  

**Populus**

*Sermo publicus*: medieval Aragonese, Old Catalan, Latine  

**Corona Aragoniae** (Aragone: *Corona d'Aragón*; Catalanice: *Corona d'Aragó*; Occitanice: *Corona d'Aragon*) est antiqua civitas, quae anno 1137 condita est et Aevo Medio multas terras (exempli gratia Sardinia, Sicilia etc.) in Mari Mediterraneo possidebat. Orta est corona cum regina Aragoniae comitem Barchinonae nupsit.

Magna coronae pars a Regno Aragonia in paeninsula Iberica constituta est.

Nexus interni
-------------

* Corona Castellae
* Reges Aragoniae
* Magna Societas Catalanorum
Wikidata Adamnanus de Iona
Res apud Vicidata repertae:Adamnanus de Iona: imagoAdamnanus de Iona: imago
*Nativitas*: 624; Comitatus Dungalensis  
*Obitus*: 704; Iona  
*Patria*: Hibernia  

**Officium**

*Officium*: abbas  
*Munus*: iuris peritus, hagiographus, poëta, monachus, scriptor, Minister religionis  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesia Catholica Romana
**Memoria**

Sanctus (*feriae die* 23 Septembris)
Sanctus **Adamnanus** vel **Adomnanus Hiensis**, natus c. 624 et mortuus anno 704, abbas, hagiographus et scriptor Latinus mediaevalis fuit. Abbas monasterii in Iona insula fuit, sancti Columbae consobrinus. Vitam st. Columbae scripsit et de locis sanctis Palaestinae tractatum secundum narrationes Arculfi peregrinati.

Opera
-----

* Vita Columbae
* De locis sanctis (cum versione Francogallica)

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie • Store norske leksikon |

* De locis sanctis in Vicifonte
*Vide etiam paginam discretivam:* Collis (discretiva)


Wikidata Verrugo Collis
Res apud Vicidata repertae:Verrugo Collis: insigneVerrugo Collis: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 41°43′43″N 13°0′11″E  
*Numerus incolarum*: 21 394  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Colleferro
**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Romae capitis  

**Geographia**

*Superficies*: 27 chiliometrum quadratum, 26.99 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Genatianum, Paleanum, Signia, Vallis Montonis, Artenae, Anagnia  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Colmenar Viejo, Törökbálint  

**Tabula aut despectus**

Verrugo Collis: situsVerrugo Collis: situs
**Verrugo Collis** (alia nomina: *Ferrus Collis*) (Italiane: *Colleferro*) est oppidum Italiae ac municipium circiter 22 071 incolarum, in Regione Latio et in Provincia Romana situm. Incolae *Colleferrini* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Historia
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Verba quae insequuntur vicificanda sunt ut rationibus qualitatis et Latinitatis propositis obtemperent. Quaesumus ut paginam emendes. |

Ex Appiano et Plutarcho: Sylla quaestor a Mario ad regem remissus, qui Boccho persuasit ut Iugurtham Romanis traderet. Iugurtha igitur vinctus ad Marium deductus est, quem Marius triumphans ante currum egit, et in carcerem coenosum inclusit, quo cum Iugurtha veste detracta ingrederetur, os diduxit ridentis in modum et similisque desipienti exclamavit: "Proh! quam frigidum est vestrum balneum!"

Municipia finitima
------------------

* Artenae, deinde Mons Fortinus (Italiane: *Artena*),
* Palianum (FR),
* Roccha Maxima vel Carventum Novum (Italiane: *Rocca Massima*) (LT),
* Genatianum (Italiane: *Genazzano*),
* Signia (Italiane: *Segni*),
* Vallis Montonis (Italiane: *Valmontone*).

Nexus interni
-------------

* Latium,
* Provincia Romana,
* Roma (*urbs*),
* Urbes Italiae.

Nexus externi
-------------

* Situs publicus


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Verruginem Collem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Verruginis Collis in Provincia Romana.Collocatio finium Municipii Verruginis Collis in Provincia Romana.

Notae
-----
Wikidata Verradiae
Res apud Vicidata repertae:Verradiae: insigneVerradiae: insigne
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°46′0″N 7°32′0″E  
*Numerus incolarum*: 1 303  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Vallis Augustana  

**Geographia**

*Superficies*: 22.36 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Cambavia, Ad Fines Augustensium, Nucetum, Turnio, Fanum Sancti Dionysii Augustensium  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Cantus Picae  

**Tabula aut despectus**

Verradiae: situsVerradiae: situs
Verradiae
**Verradiae** (-arum, *f.*) (hodie vulgo *Verrayes*) sunt oppidum ac municipium Italiae, circiter 1 350 incolarum, in Libera Regione Valle Augustana situm. Incolae *Verradiani* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Fractiones
----------

Aver, Charrère, Chérésoulaz, Chérolinaz, Chesseillé, Cort, Crétaz, Diémoz, Dorinaz, Frayé, Grand-Ville, Gros-Ollian, Grossaix, Grumey, Guet, Heré, Hers, Lauzon, Marseiller, Mont-de-Join, Moulin, Oley, Ollières, Payé, Petit-Ollian, Pignane, Pissine, Plan-d’Arey, Plan-de-Vesan, Plan-de-Verrayes, Rapy, Vencorère, Vevoz, Vieille, Voisinal, Vrignier.

Municipia finitima
------------------

* Cambavia (deinde Cambevis) (hodie vulgo *Chambave*),
* Ad Fines Augustensium (seu Castrum Fenitii) (hodie vulgo *Fénis*),
* Nucetum (olim fortasse Ad Nonum) (hodie vulgo *Nus*),
* Fanum Sancti Dionysii Augustensium (hodie vulgo *Saint-Denis*),
* Turnio (gen. *-onis*) (hodie vulgo *Torgnon*),

Nexus interni
-------------

* Vallis Augustana,
* Augusta Praetoria.

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Verradias** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Verradiarum in Libera Regione Vallis Augustanae.Collocatio finium Municipii Verradiarum in Libera Regione Vallis Augustanae.

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Vol XXV, Torino 1854
Wikidata Corona (Romania)
Res apud Vicidata repertae:Corona (Romania): insigneCorona (Romania): insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°39′0″N 25°36′0″E  
*Numerus incolarum*: 237 589  
*Zona horaria*: Eastern European Summer Time  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Brașov
**Gestio**

*Praefectus*: Allen Coliban  
*Procuratio superior*: Brașov  

**Geographia**

*Superficies*: 267±1 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Lentia, Tammerforsia, Turones, Arrabona, Rishon LeZion, Holstebro, Musashino, Gandavum, Ledesia, Minscum, Trikala, Venatica Regia, Clevelandia, Arbela, Netanya, Limassol, Kemer, Castoria, Burgas, Belina  

**Tabula aut despectus**

Corona (Romania): situsCorona (Romania): situs

*Vide etiam paginam discretivam:* Stephanopolis

**Corona** sive **Brassovia** sive **Stephanopolis** (Dacoromanice: *Braşov*; Theodisce: *Kronstadt*; Hungarice *Brassó*) urbs in Romania est, in Brassovensi comitatu in Transsilvania. Urbs ipsa 253'200 incolas habet (secundum censum 2011).

Panorama urbis Coronae

Historia
--------

Corona saeculo 13 ineunte ab Ordine Sanctae Mariae Teutonicorum condita est. Equites ordinis anno 1225 oppidum relinquere coacti sunt, sed Corona vel *Kronstadt* per saecula caput Saxonum Transsilvaniae, i.e. colonarum Germanicorum fuit. Anno 1535 Ioannes Honterus reformator hic reformationem ecclesiae perfecit, typographiam et gymnasium condidit. Eo tempore urbs saepe ab Imperio Ottomanico petebatur. Postea ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit atque ab anno 1920 ad Romaniam. Annis 1951 ad usque 1961 a dictatore Unionis Sovieticae Iosephi Stalin nomen *Orașul Stalin* ("urbs Stalin") tulit. Iam anno 1987 multi cives urbis contra dicaturam Nicolai Ceaușescu seditionem coeperunt.

Brassovia in eiusdem nominis circulo

Clari cives
-----------

### Nati

* Gustavus Gräser (1879 - 1958), artifex
* Ioannes Honterus, reformator
* Marcianus Bleahu (\*1924), geologus, spelaeologus atque rerum politicarum peritus

Gentes
------

Secundum censum 2002, assunt:

* Valachi: 258.042 (90.66%)
* Hungari: 23.204 (8.54%)
* Germani: 1.717 (0.60%)
* Zingari: 762 (0.26%)

Monumentum Ioannis Honteri Coronensis

Coniunctiones communium
-----------------------

* Finnia Tammerforsia, Finnia
* Francia Turonum, Francia
* Iaponia Musashino, Iaponia
* Hungaria Iaurinum, Hungaria
* Belgia Gandavum, Belgia
* Israel Rischon LeZion, Israel
* Dania Holstebro, Dania
* Regnum Unitum Ledesia, Regnum Unitum
* Ruthenia Alba Minscum, Ruthenia Alba
* Graecia Trikala, Graecia
* Austria Lentia, Austria
* Germania Norimberga, Germania

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Coronam** spectant. |

* Pagina officialis oppidi Coronae

Nota
----

1. ↑  Haec tria nomina apud: J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
2. ↑  Index communium cum Corona coniunctorum
| Lingua Anglonormannica  |
| --- |
| Taxinomia: | Sermo Francogallicus e grege Romanico linguarum Indoeuropaearum |
| Status: | olim publica |
| Sigla: | 1 —, 2 —, 3 xno |
| Usus |
| Aevum: | saec. XI-XIV |
| Situs: | Anglia in formulis iuris Anglici brevibus etiam hodie scripta |
| Litterae: | Litterae Anglonormannicae |
| Scriptura: | Latina |
| Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictaeFamiliae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |

**Lingua Anglonormannica** fuit sermo, linguae Francogallicae antiquae similis et dialecto Normannicae huius linguae proxima, a Normannis adhibita qui Angliam post anno 1066 incoluerunt. Multa vocabula Anglonormannica in linguam Anglicam mediam deinde linguam Anglicam mutuata sunt.

Bibliographia
-------------

Jane Bliss, *An Anglo-Norman Reader*. Open Book Publishers, 2018. ISBN 9781783743155 Textus

* G. A. Kloppe, *Recherches sur le dialecte de Guace, trouvère anglo-normand du XIIe siècle*. Magdeburgi: Heinrich, 1853
* Serge Lusignan, *La langue des rois au Moyen Âge : le français en France et en Angleterre*. Lutetiae: Presses universitaires de France, 2004. ISBN 2-13-054392-8
* Louis Emil Menger, *The Anglo-Norman dialect: a manual of its phonology and morphology, with illustrative specimens of the literature*. Novi Eboraci: Columbia University Press, 1904 Textus apud *Internet Archive*
* Johan Vising, *Anglo-Norman Language and Literature*. Londinii: Oxford University Press, 1923
* Johan Vising, *Étude sur le dialecte anglo-normand du XIIe siècle*. Upsalae: Edquist, 1882

Nexus interni
-------------

* Lingua Hiberno-Normannica
* Litterae Anglonormannicae
* *Honi soit qui mal y pense*

Nexus externi
-------------

* The Anglo-Norman On-Line Hub
	+ *The Anglo-Norman Dictionary* (recensio interretialis)
* The French of Engand apud universitatem Fordham
* *Psalterium - Queen Isabella, Francia* , Latine, Anglonormannice

Linguae Romanicae

Anglo-Normannica · Auridunica · Aragonensis · Aromanica · Arpitanica · Asturiana · Burgundica · Caesariaca · Campanica · Catalana · Corsa (Gallurica, Sassarensis) · Cispadana · Dalmatica · Dacoromanica (Moldovica, Valachica) · Extremadurensis · Fala · Franco-Comitatina · Francogallica · Foroiuliensis · Gallaica · Gallonica · Guernesica · Lingua Haitiana · Hispanica (Castellana) · Insubrica · Istrica · Istro-Romanica · Italiana (Tusca litteraria) · Iudaeo-Francogallica · Iudaeo-Italiana · Latina Dolomitica · Iudaeo-Hispanica · Legionensis · Ligustica (Monoecensis) · Lotharingica · Lusitana · Megleno-Romanica · Mirandica · Moeso-Romanica · Mosarabica · Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) · Normannica · Occitanica · Orobica · Pedemontica · Pictavo-Santonica · Picardica · Romancica · Romanensis · Sarda · Serquica · Shuadit · Sicula (Bruttia, Sallentina) · Tarentina · Venetica (Talica) · Vallonica
Iphigeniae sacrificium in pictura Pompeiana e "domo poetae tragici". Calchas est persona barbata dextra.
In mythologia Graeca **Calchas** (genetivus *Calchantis*, Graece *Κάλχας*) est auspex qui Agamemnonem et Danaos Ilium comitaturː nam urbem decimo anno captam praedixerat. Voluntatem deorum eis interpretabatur et saepe infausta nuntiavit. Nam Agamemnoni immolationem filiae Iphigeniae in Aulide praecepit cum venti adversi classem proficiscentem retinebant. Pestis causam quoque exercitum Achaeorum ante Priami urbem vastantis declaravit iram esse Apollinis indignantis quod Agamemnon sacerdotem suum increpuisset atque filiam eius captivam, Chryseidem nomine, ne redderet patri recusasset. Persona tragoediarum fuit e quibus praeclarissimae sunt *Troilus et Cressida* Gulielmi Shakesperii (Anglice), *Troades* (Latine) Senecae. In aliis quoque memoratur, quamquam in scaenam non ipse progrediturː *Iphigenia Aulidensis* Euripidis (Graece), *Aiax* Sophoclis, *Iphigénie* Iohannis Racine (Francogallice)... Et in comoedia musicali Iacobi Offenbach *La Belle Hélène* personam maxime ridiculam agit.

Notae
-----

1. ↑  *Ilias* I.69ː ... *οἰωνοπόλων ὄχ’ ἄριστος*.
2. ↑  Cicero, *De divinatione* I.87. Vide etiam Aeneidem II.100-194 et Euripidem, *Helena* 749-50.
3. ↑  *Ilias* II.300-330.
4. ↑  Aeschylus, *Agamemnon* 113-159 et 199-217. Euripides, *Iphigenia in Aulide* 89-93 et 518 et 1565 et 1590-1601. *Iphigenia in Tauris* 17-24. Quam fabulam ignorasse videtur Homerus.
5. ↑  *Ilias* I.59-129.
6. ↑  Versus 745-83.

Plura legere si cupis
---------------------

* Sabine Gruffat, "La parole oraculaire dans Iphigénie de Racine", *Cahiers du GADGES*, 2007ː 231-255
* Christine Hunzinger, "L’énigme de Calchas : un étonnement fatal (Hésiode, fragment 278 M-W )", *GAIA. Revue interdisciplinaire sur la Grèce ancienne*, 2015ː 173-186
Wikidata Fuʾād Ḥusain
Res apud Vicidata repertae:Fuʾād Ḥusain: imagoFuʾād Ḥusain: imago
*Nativitas*: 1949; Khanaqin  
*Patria*: Iraca  

**Officium**

*Officium*: Minister of Finance, Minister of Foreign Affairs, Deputy Prime Minister of Iraq  
*Munus*: politicus, international forum participant  

**Consociatio**

*Factio*: Politicus nullius factionis, Kurdistan Toilers' Party, Kurdistan Democratic Party, Patriotic Union of Kurdistan  
*Religio*: Islamus
**Fuʾād Ḥusain**, litteris Arabicis فؤاد حسين (Khanaqin in urbe anno 1946 natus) est politicus Iracae. E populo Curdo ortus, alumnus est universitatis Bagdatensis. Anno 1975, Curdis libertatem quaerentes a regimine Iracensi debellatis, exsilium in Nederlandia petivit. Ibi apud universitatem liberam Amstelodamensem coniunctionibus internationalibus studuit mulieremque Batavam duxit. Apud institutum Curdicum Lutetiae ab anno 1987 operam dedit. Post ruinam Saddami Husseini in patriam reditus iuxta ministerium eruditionis operam dedit, sed ab anno 2005 usque in 2017 consiliariis Masʿūd Barzānī, praesidis Curdistaniae, praefuit. Minister a vectigalibus Iracae a die 25 Octobris 2018 usque ad 7 Maii 2020 meruit. Die 6 Iunii eiusdem anni minister rerum externarum factus est, primo ministro Muṣṭafā al-Kāẓimī, quod officium sub primo ministro Mahometo Shīāʿ al-Sūdānī retinuit.

Nexus externi
-------------

* "From the shadows to presidency: Meet Fuad Hussein" (25 Septembris 2018) apud *Rûdaw*
* "Iraq, Chevron seen signing deal Wednesday: Iraqi foreign minister" (19 Augusti 2020) apud *Reuters*

Ministri rerum externarum Iracenses (1974–)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Saadun Hammadi 1974 • Taricus ʿAzīz 1983 • Ahmad Hussein Khudayir al-Samarrai 1991 • Mahometus Saeed al-Sahhaf 1992 • Naji Sabri 2001 • Hoshyar Zebari 2003 • Ibrāhīm al-Ǧaʿfarī 2014 • Mahometus ʿAlī al-Ḥakīm 2018 • Fuʾād Ḥusain 2020
*Opus geopoliticum • Ministri a rebus externis civitatum Asiaticarum hodiernarum**Capsae cognatae:* Primi ministri Iracenses |
|  |