recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sedes Instituti in Palatio Franciae Constantinopoli
Sedes Instituti
**Institutum Studiorum Anatolicorum Francicum** (Francogallice *Institut français d’études anatoliennes* seu *IFEA*; Turcice *Fransız Anadolu Araştırmaları Enstitüsü*) est locus eruditionis de rebus Anatolicis et Turcicis, studiosis praecipue Francicis destinatus, in urbe Constantinopoli situs ad Palatium Franciae in regione urbana Beyoğlu. Conditus est anno 1930 (nomine primordiali *Institut Français d'Archéologie d'Istanbul*); adnexi sunt *Observatoire Urbain d'Istanbul* (*OUI*) anno 1988, *Mission de l'Agora* Smyrnae anno 2003, *Observatoire de la Vie Politique Turque*(*OVIPOT*) anno 2005, necnon *Centre d'Etudes Caucasiennes* (*Centre Antoine Galland*) anno 2003 in urbe Baku Atropatenae.

Directores
----------

* 1930-1941 : Albertus Gabriel
* 1941 : Henricus Seyrig
* 1941-1945 : Henricus Corbin
* 1945-1956 : Albertus Gabriel
* 1956-1964 : Ludovicus Robert
* 1964-1975 : Emmanuel Laroche
* 1975-1980 : Henricus Metzger
* 1981-1984 : Georgius Le Rider
* 1984-1991 : Ioannes Ludovicus Bacque-Grammont
* 1991-1994 : Iacobus Thobie
* 1994-1999 : Stephanus Yerasimos
* 1999-2003 : Paulus Dumont
* 2003-2008 : Petrus Chuvin
* 2008- : Nora Şeni

Nexus externi
-------------

* Situs officialis
	+ Index directorum
* Pagina apud IFRE
***47 Ronin*** (hoc est *Quadraginta Septem Ronin*) est pellicula a Pamela Abdy et Eric McLeod anno 2012 creata, Carolo Rinsch moderatore, de rebus gestis 47 equitum celebrium eodem nomine et vulgata anno 2014.

Argumentum
----------

Asano Naganori daimyo (dominus feudalis) hybridam Kai (Keanu Reeves) adoptavit. Kai educatus est a Tengu numinibus. Naganori incantatus a venefica Mizuki, percussit publicum Kira Yoshinaka coram Shogun. Asano compulsus est facere mortem voluntariam (seppuku). Equites sine domino post eorum dominus gestas vel facinora ulciscentium fecerunt qui vetiti sunt a shogun. Equites sub Asano ulti sunt honore domini, Kiram interficiendo ab Oishi post consilium et opperiendis duobus annis et auxilio Kai qui necavit veneficam. Similiter, Kai draconem factam veneficam Mizukem necavit. Facinoribus factis, damnati sunt ut seppuku facerent.

Personae et Actores
-------------------

* **Kai** - Keanu Reeves est pars Anglici et pars Iaponici, creata pelliculae.
* **Asano Naganori**- Min Tanaka
* **Oishi**(Dux equitium) - Hiroyuki Sanada
* **Shogun Tsunayoshi** - Cary-Hiroyuki Tagawa
* **Venefica Mizuki** - Rinko Kikuchi
Plantasia.
**Plantasia** (portmanteau: *planta* + *phantasia*) est magna caldarium publicum, in Parc Tawe horto commercii Swanseae Cambriae situm, quod anno 1990 apertum est.

Lacertilia generis *Pogonae* in Plantasia.
Plantasia variissimas plantas tropicas atque insecta, reptilia, et pisces exhibet. Caldarium duas continet zonas: tropicam, cui est silva pluvialis, et aridam. Congeries plus quam 5000 plantarum comprehendit, quarum multae in earum habitatione naturali sunt exstinctae. Inter plantas conservatas sunt musae, cocoes, magnae bambusae, papayae, congeriesque embryophytorum et cactorum.

Cum plantis sunt animalia, inter quae *Correlophus ciliatus*; Theraphosidae; *Pygocentrus nattereri*; *Cyprinus carpio*; *Ara chloropterus*; Loriinae et alii parvi Psittaciformes; Chamaeleonidae; *Pogona*; et unus *Python bivittatus.* Praeterea, Plantasia duas conservat species critice periclitatas: *Saguinus oedipus* et *Testudo kleinmanni.*

Plantasia anno 2011 Casam Silvae Pluvialium exhibitionibus addidit, per principia fundamentalia a tribubus silvestribus adhibita, exque materiis silvestribus sicut bambusa, frondes palmarum, et argilla exstructam, modum quo tribus silvarum pluvialium cum natura concorditer vivunt exhibens.

Locus pelliculae factae
-----------------------

Plantasia pro loco episodiorum "The Doctor's Daughter" et "Cold Blood" seriei *Doctor Who* fuit, diebus 21 Decembris 2007 et 13 Novembris 2009 factorum.

Notae
-----

1. ↑  "Plants (the hothouse trail)," swansea.gov.uk (City of Swansea).
2. ↑  "Animals at Plantasia," swansea.gov.uk (City of Swansea).
3. ↑  "Rainforest Hut," swansea.gov.uk (City of Swansea).
4. ↑  "Doctor Who in Wales - Plantasia, Swansea," bbc.co.uk (BBC Online).

Nexus externi
-------------

* Situs proprius, www.swansea.gov.uk
Sahel in tabula Africae.
**Sahel** vel **Sahelia** (Arabice ساحل, scilicet *ripa. ora*) est oecoregio et oecozona amplissima Africae, semidesertis et savannis operta. Inter Saharam et Sudaniam regionem (quae a Sudania civitate distinguenda est) sita est. Longitudo Sahelis 3900 chm ab Oceano Atlantico ad mare Erythraeum est, area 3 053 200 chm2. Incolas circa 300 milliones habet. Per multas civitates Sahel extenditur: Mauritaniae, Maliae (vel Azavadiae), Nigritaniae, Tzadiae, et Sudaniae maximae partes in Sahele sitae sunt, sed etiam Senegaliae, Burkina Faso, Algerii, Nigeriae, Cammaruniae, Erythraeae terras aliquas Sahel occupat. Quinque civitates in foedus *Pentas Sahelis* nominatum inscriptae sunt: haec sunt Burkina Faso, Mauritania, Malia, Nigritania, Tzadia. Lacus Tzadia et Nigri fluminis delta interior in Sahele siti sunt. 

Alta planities Bandiagara Maliae.

Oecologia
---------

### Flora

Plantae quae in Sahele gignuntur, sunt

* *Acacia tortilis*
* *Acacia senegal*
* *Acacia laeta*
* *Aristida stipoides*
* *Boscia senegalensis*
* *Cenchrus biflorus*
* *Commiphora africana*
* *Faidherbia albida*
* *Balanites aegyptiaca*
* *Schoenefeldia gracilis*

Sahel prope Tombutum.
### Fauna

Animalia Sahelis sunt

* *Acinonyx jubatus*
* *Alcelaphus busephalus buselaphus*
* *Balearica pavonina*
* *Eudorcas rufifrons*
* *Gazella dorcas*
* *Lamprotornis pulcher*
* *Lamprotornis caudatus*
* *Lycaon pictus*
* *Nanger dama*
* *Neotis nuba*
* *Oryx dammah*
* *Panthera leo*
* *Vulpes pallida*

Notae
-----

1. ↑  Gilberti Genebrardi(fr) *Chronographiae libri quatuor* (Lugduni 1599), 467.
2. ↑  Ioannes Paulus II, Litterae encyclicae *Centesimus Annus*, pag. 51, nota 59; idem, Apostolic Journey to Tanzania, Burundi, Rwanda and the Ivory Coast, Farewell Ceremony, sub 2, in fine.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Saheliam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 14°28′29″N 13°30′42″E • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica |
Wikidata Praefectura Deborensis
Res apud Vicidata repertae:Praefectura Deborensis: insignePraefectura Deborensis: insigne
praefectura  
*Civitas*: Albania  
*Locus*: 41°35′0″N 20°15′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Albania  

**Forma**

*Area*: 2 586.0 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Peshkopi  
*Subdivisiones*: Dibër Municipality, Bulqizë Municipality, Mat Municipality, Klos Municipality
**Vita**

*Incolae*: 137 047  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Tabula aut despectus**

Praefectura Deborensis: situsPraefectura Deborensis: situs
Despectus in Episcopiam
**Praefectura Deborensis** (Albanice: *Qarku i Dibrës*) est una praefecturarum duodecim Albaniae. Deborus nomen ad praefecturam dat sed urbs capitalis est Episcopia (*Peshkopi*) in municipio Debori.

Geographia politica
-------------------

### Municipia praefecturae

Haec municipia ad praefecturam pertinent:

* Deborus (*Dibër*),
	+ **Episcopia** (*Peshkopi*)
* *Klos*,
* *Bulqizë*,
* Matum (*Mat*).

Notae
-----

1. ↑  Stephano, Carolo (1633). Dictionarium historicum, geographicum, poeticum. p. 783.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 41°35′0″N 20°15′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Praefecturam Deborensem** spectant. |

Praefecturae Albaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antipatrea · Argyrocastrum · Aulon · Coryza · Cucesium · Deborus · Dyrrhachium · Neocastrum · Fier · Lissus · Scodra · Tyrana |
|  |
Wikidata Praefectura Antipatriensis
Res apud Vicidata repertae:Praefectura Antipatriensis: insignePraefectura Antipatriensis: insignePraefectura Antipatriensis: vexillumPraefectura Antipatriensis: vexillum
praefectura  
*Civitas*: Albania  
*Locus*: 40°38′0″N 20°5′0″E  
Situs interretialis
**Fines**

*Procuratio superior*: Albania  

**Forma**

*Area*: 1 798 chiliometrum quadratum  
*Caput*: Antipatrea  
*Subdivisiones*: Berat Municipality, Ura Vajgurore, Kuçovë Municipality, Skrapar, Poliçan Municipality
**Vita**

*Incolae*: 115 050  
*Zona horaria*: UTC+1  

**Tabula aut despectus**

Praefectura Antipatriensis: situsPraefectura Antipatriensis: situs
Despectus in Antipatream
**Praefectura Antipatriensis** (alia nomina: *Praefectura Pulcheriopolitana*) (Albanice: *Qarku i Beratit*) est una praefecturarum duodecim Albaniae. Urbs capitalis est Antipatrea.

Geographia politica
-------------------

### Municipia praefecturae

Haec municipia ad praefecturam pertinent:

* **Antipatrea** seu **Pulcheriopolis** (*Berat*)
* Cusova (*Kuçovë*),
* *Poliçan*,
* Scraparum (*Skrapar*),
* *Ura Vajgurore*.

Notae
-----

1. ↑  "Dioecesis Pulcheriopolitana" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 40°38′0″N 20°5′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Praefecturam Antipatriensem** spectant. |

Praefecturae Albaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Antipatrea · Argyrocastrum · Aulon · Coryza · Cucesium · Deborus · Dyrrhachium · Neocastrum · Fier · Lissus · Scodra · Tyrana |
|  |
Ecclesia cathedralis Ulaanbaatarensis, Sanctis Petro et Paulo dicata
**Praefectura Apostolica Ulaanbaatarensis** (Mongolice Улаанбаатар хот дахь Апостолик Захиргаа) est sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, immediate subiecta Sedi Apostolicae in Mongolia sita, cuius caput est urbs Ulanbatoria.

Praefectura condita est die 14 Martii 1922, et hodie ei 6 paroeciae sunt, quorum quattuor in Ulanbatoria.

Sedes praefecturae cathedralis Sanctorum Petri et Pauli est.

Praefecti
---------

* Ieronimus Van Aertselaer, C.I.C.M. † (1922 - 1924)
* Eduardus Ter Laak, C.I.C.M. † (1924 - 1931)
* ...
* Venceslaus Selga Padilla, C.I.C.M. (2002-2018)
* Georgius Marengo, I.M.C. a 2 Aprilis 2020

Referentiae
-----------

1. ↑  *MepAsie*

Nexus externi
-------------

* catholicchurch-mongolia.mn
* Pagina praefectura apud gcatholic.org
* "Praefectura Apostolica Ulaanbaatarensis" e *The Hierarchy of the Catholic Church* (situs a Davide M. Cheney elaboratus) **(Anglice)**
*Thaddeus Harris* (Georgius W. Bailey), *Eugenius Tackleberry* (David Graf) et *Carolus Proctor* (Lance Kinsey). Proctor quidem non ante quam in secunda pellicula seriei videtur.
**Police Academy** (Latine fere: *Academia vigilum*) est pellicula comoedica Hugh Wilson moderatoris anno 1984 edita, pars prima Police Academy seriei. Pellicula de variorum generum candidatis academiae vigilum narrat eorumque de praeceptoribus.

Argumentum
----------

Decretum est propter inopiam vigilum quisvis candidatus ad academiam vigilum approbatum iri, in eo re conivens, ut nequaquam essent apti. *Carey Mahoney* (Stephanus Guttenberg), homo seditiosus, unus de personis principalibus, cogitur sive candidatus fieri academiae sive in vincula conici. Decrevit candidatus fieri conatus quidem sine mora demotum fieri, quoad magnopere a candidata *Catharina Thompson* fit delectatus. Eodem tempore *Thaddeus Harris legatus* (Georgius W. Bailey) ut candidati discedant nititur, sed non rem bene gerit.

Mahoney autem in familiaritatem venit candidatorum aliorum. *Larvell Jones* (Michael Winslow) est vir rare loquens, sed potens omnium fere generum sonorum producendorum, *Eugenius Tackleberry* (David Graf) autem vir est militaris arma valde amans, *Laverne Hooks* (Maria Ramsey) mulier est timida summissa voce praedita, *Moses Hightower* autem vir immanis magnitudinis, imbellis et tranquillus. Mahoney paene de academia demovetur prae rixa in popina orta, cum magnus tumultus fit in urbe iuxta academiam sita. Et vigiles et candidati tumultum pacare experiuntur, sed ita fit, ut Harris legatus ac Mahoney ei subveniens obsides in tecto cuiusdam aedificii ab homine sceleto accepti sunt; qui utique ab Hightower servantur. Candidati omnes specimina vigilis absolvent, Mahoney Hightowerque magnam laudem accipientes.

Nexus interni
-------------

* Police Academy (series animata)
Flores et folia *Burchardiae umbellatae*

---

**Plantae** — Angiospermae

Monocotyledones   
Ordo : Liliales   
Familia : Colchicaceae   
Genus : ***Burchardia***    
R.Br.  
   
Subdivisiones: SpeciesVide commentarium.
Synonyma
\**Burckhardia* T.Post & Kuntze
* *Reya* Kuntze

***Burchardia*** est genus plantarum florentium in Australia endemicarum. Genus ex Ioanne Henrico Burkhardt, botanista Germanico, appellatur.

Species notae sunt:

* *Burchardia bairdiae* Keighery
* *Burchardia monantha* Domin
* *Burchardia multiflora* Lindl.
* *Burchardia rosea Keighery*
* *Burchardia umbellata* R.Br.

Ultima in Tasmania, Australia Australi, Victoria, Nova Cambria Australi, et Terra Reginae endemica est; aliae in Australia Occidentali habitant.

Notae
-----

1. ↑  Australian Native Plants Society.

Bibliographia
-------------

* "*Burchardia* ". *Australian Plant Name Index (APNI), IBIS database*. Centre for Plant Biodiversity Research, Australian Government, Canberra
* "*Burchardia* ". *PlantNET - New South Wales Flora Online*. Royal Botanic Gardens & Domain Trust

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs scientifici:** Tropicos • GRIN • NCBI • Biodiversity • Encyclopedia of Life • Plant Name Index |
Alfredus Brehm
**Alfredus Edmundus Brehm** (natus ad Renthendorf/Circulus Saale-Holzland die 2 Februarii 1829; mortuus ibidem die 11 Novembris 1884) fuit zoologus Germanicus. Fama eius augebatur imprimis edito libro qui *Brehms Thierleben* praetitulatur. Cognomen honorificum *Patris animalium* ducit.

Vita
----

Brehm, filius Christiani Ludovici Brehm pastoris et ornithologi, caementarius factus est, et postea scholam artisticam Altenburgi frequentavit. Anno 1846, architecturae Dresdae studere coepit. Cum 18 annos natus esset, excursionem quinque annorum fecit in Africam. Qua finita consilium cepit de rebus naturalibus studendis Ienae. Anno 1855 eius liber itinerarii Africani qui titulatur *Reiseskizzen aus Nordostafrika* loco thesis doctoralis acceptus est. Annos sex se sustentavit libris scribendis. Postquam consobrinam Mathildam Reiz in matrimonium duxit, magister gymnasialis de geographia rebusque naturalibus creatus est. Mathilda annos 17 post mortua est in pariendo infante quinto. 

Anno 1863 rector princeps Horti zoologici Hamburgensis vocatus est et coepit edere opus suum magnum decem voluminum quod titulatur *Thierleben*. Propter zizania cum curia administratoria horti zoologici citati dimissionem expoposcit anno 1866; tres annos post Berolini aquarium publicum Brehm duce apertum est. Istus munus usque annum 1874 explevit. Sequebantur itinera in Siberiam Occidentalem, Hispaniam et Americam Septentrionalem. Aestate anni 1884 in patriam reversus anno eodem animam efflavit.

Gravitudo
---------

Meritum eius maximum erat disvulgatio animalium vivendi modi. Ratione captanti et intellectu facili lectores de bestiis discebant. Immo liber maxime popularis factus est qui in omnium burgensium domibus inveniebatur. Contemporanei de bestiis lingua sicca et scientifica et anatomica scribebant: animalia in eorum ambienti natura observare et describere vix usitatum erat. Alfredum Brehm ita explorationem morum iniisse constat.

Opera selecta
-------------

* *Illustrirtes Thierleben* (1864-1869, titulus posticus fuit *Brehms Tierleben*)
* *Reiseskizzen aus Nordost-Afrika* (1853)
* *Leben der Vögel* (1861)
* *Ergebnisse einer Reise nach Habesch* (1863)
* *Die Thiere des Waldes* (1866-67)
* *Gefangene Vögel. Ein Hand- und Lehrbuch für Liebhaber einheimischer und fremdländischer Käfigvögel* (1872-76)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Alfredum Brehm** spectant. |

* Opera Alfredi Brehm in interreti legibilia
* Amicorum coetus
* Musei situs proprius
Compton Mackenzie (ad sinistram partem) cum emissariis collegis (*Commander* Sells, *Lieutenant* Tucker) apud legationem Britannicam Athenis die 25 Novembris 1916

***Greek Memories*** ("Memoriae Graecae") est commentarium ab auctore Anglico (vel, ut ipse diceret, Scotico) Compton Mackenzie scriptum de rebus a se gestis in Graecia anno 1916, ubi fuit emissarius Britannicus. Scriptorium tenebat iuxta legationem Britannicam, nomine *Bureau of Information* ("Officina informatica"), sicut eodem tempore Francogalli tenebant *Bureau des Renseignements*; illae duae societates ab inimicis et Graecis et Germanis appellati sunt *Anglo-French Secret Police* ("Praefectura Securitatis Anglogallica"). Die 6 Decembris 1916, ab Athenis expulsus, in insulam Syrum scriptorium removit et cum Gubernio Provisionali Eleutherii Benizeli collaboravit ad insulas Cycladum sub illo gubernio et ad consociationem Anglo-Gallo-Russicam reducendas.

Liber editus est anno 1932, sed vetitus est et auctor poena pecuniaria mulctatus est quia documenta nonnulla officialia verbatim retulerat. Anno 1939 opus recensuit, documentis paraphrasi quadam repetitis, et de novo edidit.

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.
*Lesbia* a Stephano Bakałowicz picta.
**Lesbia** est nomen fictum puellae in carminibus Catulli. Secundum Apuleium Lesbia re vera est illa Clodia quam Cicero vituperat in oratione sua *Pro Caelio*. Per eum etiam comperimus Cynthiam Properti re vera Hostiam, Deliam vero Tibulli Planiam appellatam esse. Sed fieri potest, ut aliquis haec in dubium vocet, cum Apuleius ducentis annis post vitam egerit, quam Catullus carmina sua scripserit.

Catullus 5 Vivamus mea Lesbia, atque amemus Quodsi nomen, quod veri simile est, Clodiae pro certo habemus, nondum tamen scimus, qua de Clodia res agatur. Ii, qui nostra aetate litteris antiquis student, saepe coniciunt Clodiam sororem P. Clodii Pulchri uxoremque Q. Metelli Celeris fuisse. His autem indiciis nituntur: primum, quod Cicero in oratione pro Caelio habita de moribus illius feminae memorat, quae soror inimici Clodii erat, tum, quod non multum interesse videtur inter mores Clodiae apud Ciceronem descriptos et mores Lesbiae in carminibus Catulli relatos, postremo, quod praecipue carmine undeoctogesimo Catullus ad Clodium alludere videtur, cum versu illo *Lesbius est pulcher* incipit.

Sunt etiam scriptores, qui credant Lesbiam aut sororem minorem aut maiorem natu Clodii fuisse aut aliquam libertam Clodio non cognatam. Neque vero ullo indicio ea opinio confirmatur.

Notae
-----

1. ↑  Apuleius, *Apologia* 10.

Bibliographia
-------------

* John W. Zarker, "Lesbia's Charms" in *Classical Journal* vol. 68 (1972/1973) pp. 107-115
Henricus III et Gilbertus Marescallus ab archiepiscopo Edmundo Abindoniensi reconciliati: Matthaeus Paris, *Chronica maiora*: MS BL Royal 14.C.vii fol. 122v
**Gilbertus Marescallus** (natus anno circiter 1198; mortuus die 27 Iunii 1241) fuit filius natu tertius Guillelmi Marescalli uxorisque eius Isabellae de Clare. Successor fratris Ricardi, fuit a die 16 Aprilis 1234 comes Penbrochiae. In matrimonium duxit Margaritam Gulielmi regis Scotiae filiam. Mortuus est autem sine prole; successor comitatús fuit frater Gualterus.

Gilbertus laudatur in *Histoire de Guillaume le Maréchal* (quod opus Guillelmus frater exscribere iussit):

*Gilibert fu li terz nomez;*
*Clers fu, de boen senz renommez,*
*De bones mors, de boen afaire,*
*Franz e gentilz e debonaire.*[1]

Notae
-----

1. ↑  *Histoire de Guillaume le Maréchal* vv. 14889-14892

Nexus externi
-------------

* "Gilbert" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)

Bibliographia
-------------

* "Gilbert Marshal" sub titulo patris "Marshal, William, first Earl of Pembroke and Striguil" in *Dictionary of National Biography* edd. Leslie Stephen, Sidney Lee. 63 voll. 3 voll. suppl. (Londinii, 1885-1901 ~)
* Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in *Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland* 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29
* "Gilbert Marshal" sub titulo fratris "Marshal, William (II), fifth earl of Pembroke (c.1190–1231)" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis

Mors Gilberti Marescalli
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.**Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
→ Interpretationes vernaculae |

Vinetae effigies in Vinetae platea Kieliae. Inscriptio VINETA NIHIL AETERNUM
**Vineta** urbs fabularis est de qua nescimus utrum olim fuerit annon. Fama fert urbem ad litus meridionale maris Baltici sitam olim interisse. Si urbs fuerit, secundum scriptores aut in insula *Usedom* - sic exempli gratia David Chytraeus in "chronico Saxorum" scripsit - aut in insula *Wolin* aut in Pomerania septentrionali iacuerit.

Eiusmodi multae fabulae sunt quibus narratur quomodo homines primum dives facti deinde superbi postremo interierint. Item de Vineta. Urbem superbam atque prodigam supplicii causa aestu et fluctu in mare submersam esse, fama fert. 

Prius portenta fuerunt, quae superbi autem cives neglexerunt. Tres menses et tres hebdomades et tres dies ante interitum enim species urbis ipsius super mare visa est. Spreverunt incolae etiam ultimum miraculum ominosum. Femina aquaria enim ex mare ante urbem apparuit horrenda voce sermone locali dicens:

*Vineta, Vineta, du rieke Stadt, Vineta sall untergahn, wieldeß se het väl Böses dahn.*

Vel Latino sermone: „Vineta, Vineta, o urbs dives! Vineta pereat quia multa mala fecit."

Urbe submersa hodie nonnumquam campanae ex alto mari audi possunt. 

Urbs Kielia aream publicam Vinetam nomine habet et Berolinum viam ita appellatam.
**David Melnick** (natus 1938) est poeta Americanus, poeta linguae late habitus. Qui quattuor libros poematum edidit: *Eclogs* (1972), *Pcoet* (1975), *Men in Aida* (1983), et *A Pin's Fee.* Excerpta ex *Pcoet* et *Men in Aida* in libro *In the American Tree,* anthologia a Ron Silliman edito, apparuerunt. *Pcoet* est congeries poematum brevium ut videntur in ineptias conversorum, stilus scribendi haud Anglicae similis; exempli gratia, poema quinquagensimum octavum:

o hawero
rrno pori       od bno
mrmdly is
shig weit yxzaaana y-
po
cgot ghuin,       it 7
shig kulkk
n xprty off wiqap
oegi boyy
*Men in Aida* est Anglica primi libri Homeri Iliadis translatio homophonica quasi mimicam balneorum scaenam depingens, homoeroticas culturae Graeciae antiquae proprietates attingens.

Notae
-----

1. ↑  Mark Scroggins, "There Is No Wealth but Life," in blog *Culture Industry,* 20 Aprilis 2005.
2. ↑  Perelman 1996:24.

Bibliographia
-------------

* Melnick, David. 1972. *Eclogs.* Ithacae Novi Eboraci: Ithaca House. ISBN 0878860142.
* Melnick, David. 1975. *Pcoet.*
* Melnick, David. 1983. *Men in Aida.* Berkeleiae: Tuumba Press
* Melnick, David. *A Pin's Fee*
* Perelman, Bob. 1996. *The Marginalization of Poetry: Language Writing and Literary History.* Princetoniae Novae Caesareae: Princeton University Press. ISBN 9780691021386. OCLC 185423402.

Nexus externi
-------------

* *Eclogs,* english.utah.edu
* *Men in Aida,* liber 1, english.utah.edu
* *Men in Aida,*, liber 2, english.utah.edu
* *A Pin's Fee,* www.columbia.edu
Wikidata Eudocia Lopuchina
Res apud Vicidata repertae:Eudocia Lopuchina: imagoEudocia Lopuchina: imago
*Nativitas*: 30 Iulii 1669; Moscua  
*Obitus*: 27 Augusti 1731; Moscua  
*Patria*: Imperium Russicum, Regnum Russicum  

**Officium**

*Officium*: Consort of Russia  
*Munus*: Soror  

**Consociatio**

*Religio*: Ecclesiae Orthodoxae
**Familia**

*Genitores*: Feodor Abramovich Lopukhin; Ustinya Rtishcheva  
*Coniunx*: Petrus I  
*Proles*: Alexius Petri filius, Alexander Petri filius, Paulus Petri filius  
*Familia*: Lopukhin
**Memoria**

*Sepultura*: Sepulcretum Novodevicense  

**Eudocia Theodori filia Lopuchina** (Russice *Евдокия Фёдоровна Лопухина*), die 30 Iulii anno 1669 in Serebreno vico  nata et die 27 Augusti anno 1731 Moscuae mortua, fuit regina Moscoviae ultima, Petri Magni uxor prima et Alexii filii eius mater et Petri II avia. 

Anno 1689 Petro sedecim annos nato voluntate matre eius nupta est. Alexium filium et duas filias, quae mox mortuae sunt, habuit. Anno 1689 a Petro in monaterium abiise coacta est. Petro anno 1725 mortuo Schlusselburgi incarcerata est, sed Petro II nepote Eudociae regnante liberata est et Moscuae in Monasterio Novodevicensi habitabat, ubi et mortua est.

Notae
-----

1. ↑  Nata Parasceue Hilarionis filia; nomen ad nuptias mutatum est.
2. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 9 Augusti Gregoriano.
3. ↑  Circuli Mesczeciensis (nunc regionis Calugensis).
4. ↑  Calendario Iuliano, scilicet 7 Septembris Gregoriano.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Encyclopædia Britannica • Deutsche Biographie |
Wikidata Eugenius Bléry
Res apud Vicidata repertae:Eugenius Bléry: imagoEugenius Bléry: imagoEugenius Bléry: subscriptioEugenius Bléry: subscriptio
*Nativitas*: 4 Martii 1805; Fons Bleaudi  
*Obitus*: 7 Iunii 1887; Lutetia  
*Patria*: Francia  

**Officium**

*Munus*: Chalcographus, delineator, pictor  

**Memoria**

*Laurae*: Eques Legionis Honoris  

 **Eugenius Bléry** (*vulgo*: **Eugène Stanislas Alexandre Bléry**; Fonte Bleaudi 3 Martii anno 1805 natus; Lutetiae 10 Iunii anno 1887 mortuus) fuit chalcographus et delineator Francicus.

Biographia
----------

Rivus (1886).
Florente aetate chalcographiae studium coepit et, de 1835 usque ad 1840, stilo atque graphio Delphinati Viennensis, Helvetiae et Arverniae regionum prospectus perfecit (*Dorieu pons* apud Lugdunum; *Les Vaux-de-Cernay* in Sequana et Esia). Praeterea, aquarum fortium magnas collationes, ut *Nemora et ruris facies* ac *Fontis Bleaudi adiacentia*, ab eius delineationibus vel a batavorum artificum operis ut Meindert Hobbema et Iacobi de Ruisdael, confecit. 

Exhibitione *Salon* nomismata, ut praemium, consecutus est: tertio positu anno 1840, secundo anno 1841 et primo anno 1842.

Die quinto Iulii anni 1846 eques Legionis Honoris creatus est.

Ab anno 1848 aquas fortes, ut *Silvas* et *Turmas*, perfecit, quorum eodem tempore chalcographus, editor et typographus fuit, intra quas *Tot plantas ad pedes castaneae*, *Quercum et cannam* et *Codicem fagi* exhibitione *Salon* anno 1863 insignitas sunt.

Carolus Meryon, de 1849 usque ad 1850, eius discipulus fuit.

Opera
-----

* *Dorieu pons apud Lugdunum*, chalcographiau
* *Les Vaux-de-Cernay*, chalcographia
* *Nemora et ruris facies*, chalcographiae
* *Fontis Bleaudi adiacentia*, chalcographiae
* *Silvas et Turmas*, chalcographiae

Notae
-----

1. ↑  Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Dictionnaire universel des contemporains
3. ↑  De nominatione Litterae
4. ↑  Dictionnaire de la Peinture Larousse Online

Bibliographia
-------------

* "Eugène Bléry". *Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie*. 2015
* "Charles Méryon". Dictionnaire de la Peinture Larousse. 2015
* Gustave Vapereau (1870). Hachette. ed. *Dictionnaire universel des contemporains: contenant toutes les personnes de la France e de pays étrange*. Lutetiae. p. 213

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Eugenium Bléry** spectant (Eugène Blery, Eugène Bléry). |

* Eugenius Bléry in Amstelodami Rijksmuseum **(Nederlandice)**
* Eugenius Bléry in Artnet **(Anglice)**
* Eugenius Bléry in Artcyclopedia **(Anglice)**
* Eugenius Bléry - Base Joconde **(Francice)**
*Assumptio Mariae in caelum.* Altare maius basilicae Maria Plain (Salisburgi).
*Narcissus et Echo.*
*Sanctus Georgius draconem necans.*
*Opilio ruri tympanum pulsans*. Five Colleges and Historic Deerfield Museum Consortium (Massachusetta occidentalis).
**Franciscus de Neve** (natus Antverpiae anno 1632; mortuus post annum 1704) fuit pictor Flandricus.

De vita
-------

Franciscus de Neve (II) fuit filius pictoris Francisci de Neve (I). Franciscus de Neve senior, 1606 Antverpiae natus, imprimis ibidem operatus in patria anno 1681 mortuus erat. Cum et nomen et modus pingendi utriusque similia sint, multae tabulae eorum falso attributae sunt.

Franciscus de Neve (II) die 23 Februarii 1632 Antverpiae baptizatus est. Notus est ob imagines argumenta religiosa aut mythologica demonstrantes, quae in modum Baroci exeuntis pictae sunt. Modus picturas olearias colorandi necnon ars vultus effingendi, quae imprimis in incisionibus in aes conservata est, a coaevis magni aestimata sunt. Postquam in Italia, Germania australi et Austria laboraverat, ubi ab homininibus nobilibus et ecclesiasticis iussus multa opera confecit, circa annum 1690 in patriam reversus post annum 1704 probabiliter Antverpiae mortuus est.

De Neve annis inter 1660 et 1670 Romae laborans artificum consociationis Batavicae nomine „Bentveughels" (alites) particeps fuit. Ab anno 1661 una cum Petro Berretino Palatium Doria-Pamphilium exornavit; picturae topiariae eius in incisionibus in aes traditae maxime pervulgatae sunt. 

Ab anno 1667 usque ad annum 1668 Neapoli fuisse videtur. Post annum 1670 in Germania (Augustae Vindelicorum et Monaci) laboravit. Ab anno 1669 usque ad annum 1689 iussu Maximiliani Gandolphi ex comitibus Kuenburg, tum principis et archiepiscopi Salisburgensis, tabulas altarium pinxit, praeterea mandata monasteriorum (inter quae Cremifanense) accepit. In Bavaria annis 1669 et 1689 tabulas altarium pro episcopis Passaviensibus perfecit. Annis inter 1679 et 1681 etiam in Moravia et pro Carolo Eusebio Principi de Liechtenstein operatus est.

Opera selecta
-------------

* Salisburgi, ecclesia Sancti Georgii in arce: tabula altaris „Sanctus Georgius draconem necans", 1672.
* Salisburgi, ecclesia cathedralis, cappella baptismalis: tabula altaris „Baptisma Christi", 1674.
* Maria Plain, ecclesia peregrinationis prope Salisburgum: tabula altaris „Assumptio Mariae in caelum" et „Sancta Trinitas", 1674.
* Abbatia Cremifanensis: tabula altaris SS. Annae et Iosephi

Notae
-----

1. ↑  Etiam *Frans de Neve*, *Franciscus de Neuff*, *Francesco della Neve.*

Bibliographia
-------------

* Gertraude Aurenhammer: Die Handzeichnung des 17. Jh. in Österreich (= Studien zur österreichischen Kunstgeschichte. Vol. 1). Schroll, Vindobonae 1958.
* Günther Heinz: Studien über die Ölmalerei des 16. und 17. Jahrhunderts in Salzburg. In: Mitteilungen der Gesellschaft für Salzburger Landeskunde. Vol. 94 (1954), p. 86–121

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Franciscum de Neve (II)** spectant. |
Wikidata Resania Vetus
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 54°23′50″N 40°25′40″E  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Spassky District  

**Resania Vetus** (Russice Старая Рязань, tr. *Staraja Rjazan'* ), in ripa dextra Occae fluminis sita, olim erat Rutheniae urbs valens, metropolis ducatus Resaniensis. Nunc autem vicus est, circa decem incolas habens, prope ruinas urbis antiquae (loci archaeologici magni valoris) in regione Resaniensi Russiae.

Resania vetus: Occa flumen, vicus hodiernus in ripa eius, vallum arcis veteris et locus urbis post id

Historia
--------

Resania urbs anno 1096 primo in annalibus commemorata est, et secundum data archaeologica locus habitatus Slavicus ibi iam saeculo decimo conditus est. Valens sedes fabricae et mercaturae Rutheniae antiquae, saeculis duodecimo tredecimo ducatus Resaniensis metropolis fuit. Anno 1237 Resania destructa est a Mongolo-Tataris et gradatim periit. Sedes ducis Resaniensis autem medio saeculi quattuordecimi mota est in Pereaslaviam Resaniensem, quae dein et nomen Resaniae sumpsit.

Resania Vetus est prima urbium Ruthenicarum, obiectum studii archaeologici facta. Excavationes archaeologicae Resaniae Veteris anno 1822 inceptae sunt. Reservatum historico-archaeologicum ibi creatum est.

Fontes
------

* Pagina de Resania Vetere *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**
* Pagina de Resania Vetere in situ Musei-Reservati Historico-Archaeologici Resaniensis **(Russice)**

Nexus externus
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 54°23′50″N 40°25′40″E • Большая российская энциклопедия |

* Pagina de Resania Vetere *Encyclopaediae Russicae Magnae* **(Russice)**
*Vide etiam paginam discretivam:* Periculum (discretiva)

Punctum exclamationis in triangulo, signum periculi
Calvaria et ossa decussata, signum veneni
**Periculum** est condicio qua damnum vel iniuria fieri potest, fere idem significans ac discrimen.

Aestimatio periculi magni momenti est in industria, salute publica, aliisque partibus societatis humanae. Res publicae saepe legibus certa pericula deminuere conantur. Exempli gratia, in Civitatibus Foederatis Occupational Safety and Health Administration (administratio securitatis et salutis laboris) condiciones in officinis moderatur et varia pericula describit, quae comprehendunt pericula salutis (materies toxicas, carcinogena, etc.) et pericula physica (materies disposivas, inflammabiles, etc.).

Nexus interni
-------------

* Fuga
* Periculum morale
* Periculum (ludus)
* Calamitas
* Temeritas
* Timor

Notae
-----

1. ↑   *Haec pagina verba incorporat ex Aegidii Forcellini* Lexico Totius Latinitatis*, 1775. Versio interretialis*
 s.v. "periculum".
2. ↑  Occupational Safety and Health Administration, "Hazard Classifcation Guidance for Manufacturers, Importers, and Employers" (PDF) (2016).
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

Signum ubivis notum: periegetae hospitio libenti excipiuntur.
**Periegesis** (-is, *f.*), vel **philotheoria** itineris faciendi voluptas est et omnia designat quae viator in itinere ad quendam locum dissimilem ei ubi habitat agit.? Periegeta est is qui iter non minus 80 chiliometrorum a sua domo voluptatis causa per horas 24 aut plures, summum vero per unum annum facit, ut ab Organizatione Mundana Turismi definitur.

Periegesis industriae sectorem tertiarium ad periegetas instruendos creavit, qui omnia sive vecturas sive xenodochium,? necnon instructionem refectionem hospitiumque offert.

Historia
--------

Antiquis iam temporibus apud Romanos urbes inveniebantur quae ad delectationem divitissimorum destinatae erant, velut Baiae. Britannici optimates delectationis causa per Europam, praecipue per Franciam et Italiam a saeculo duodevicensimo ad complendam educationem itinera faciebant, quae vulgo *Grand Tour* appellabantur. Vocabulum ipsum *turismi* ex anno 1937 per Societatem Civitatum in usu publico est.

Notae
-----

1. ↑  Helfer, Christianus: *Lexicon auxiliare*, Saarbrücken 1991, p. 559, ISBN 3-923587-08-2; viator (voluptarius) *philotheorus* vocatur, adiectivum est *philotheoricus*

Nexus interni
-------------

* Attractio peregrinatorum
* Circumnavigatio
* Periegesis oecologica

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **periegesem** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Fanum Sancti Theodori (discretiva)


Wikidata Fanum Sancti Theodori (Sardinia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 40°46′0″N 9°40′0″E  
*Numerus incolarum*: 5 010  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Sassarensis  

**Geographia**

*Superficies*: 107.6 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Budoni, Loiri Portus Sancti Pauli, Patrus, Torpehes, Olbia  

**Tabula aut despectus**

Fanum Sancti Theodori (Sardinia): situsFanum Sancti Theodori (Sardinia): situs
Fanum Sancti Theodori (Sardinia)
**Fanum Sancti Theodori** (alia nomina: *Offolle*, *-is*) (Italiane: *San Teodoro*; Sardice: *Santu Tiadoru / Santu Diadòru*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione ac insula Sardinia, in Provincia Sacerensi ac in Gallura historica ac geographica terra, situm. Incolae *Theodorini* appellantur.

Geographia
----------

* Gallura (*terra*),

Nexus interni
-------------

* Sardinia (*regio*),
* Provincia Sacerensis,
* Gallura (*terra*),
* Olbia ac Templum (*urbes*),
* Municipium Italiae.

Notae
-----

Nexus externi
-------------

* Situs publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Fanum Sancti Theodori** spectant. |
Arma Guillelmi de Valentia sicut ab anno 1296 in sepulchro eius ad Abbatiam Westmonasteriensem ostentantur (C. Boutell, *Heraldry Historical and Popular* (Londinii, 1863) tab. vii)
**Guillelmus de Valentia** e familia Leziniacensium (natus anno circiter 1230; mortuus die 18 Maii 1296 vel paullo antea) fuit filius quartus natu Hugonis de Leziniaco uxorisque eius Isabellae quae antea Iohanni regi Anglici nupserat.

Anno 1247 Guillelmus cum fratribus Guidone et Ademaro et sorore Alaide Angliam petivit, suadente rege Henrico III; rex ipse Guillelmum in ordinem equestrem recepit die 13 Octobris 1247, matrimoniumque promovit cum Ioanna de Monte Canisio, filia Guarini uxorisque eius Ioannae (quae filia fuit Guillelmi Marescalli). Guillelmus ex ea filios filiasque septem genuit:

* Ioannes, mortuus 1277
* Guillelmus, in proelio interfectus 1282
* Ademarus de Valentia, natus c. 1270, mortuus 1324, comes Penbrochiae
* Margarita, mortua virgo
* Agnes, mortua post annum 1271
* Isabella, mortua 1305
* Ioanna, mortua post annum 1298

Inter eos Ademarus, patrem supervivens, ab anno 1307 dignitatem comitis Penbrochiae gessit quam eo transmiserant avia et mater.

Notae
-----

1. ↑  Anno 1249 fuit etiam "aetate tener et viribus imperfectis": Matthaeus Paris, *Chronica maiora* 5.83
2. ↑  Matthaeus Paris, *Chronica maiora* 4.640-644; T. F. Tout, "The 'Communitas Bacheleriae Angliae'" in *English Historical Review* vol. 17 (1902) pp. 89-95 ad p. 91

Bibliographia
-------------

* Nicholas Vincent, *The Holy Blood: King Henry III and the Westminster Blood Relic*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2001. ISBN 9780521571289 (Paginae selectae apud *Google Books*)

Nexus externi
-------------

* "Guillaume de Lusignan "de Valence"" e *Medieval Lands* (situs a Carolo Cawley elaboratus apud FMG)
Wikidata Alfredus Hope Patten
Res apud Vicidata repertae:Alfredus Hope Patten: imagoAlfredus Hope Patten: imago
*Nativitas*: 17 Novembris 1885; Sidmouth  
*Obitus*: 11 Augusti 1958; Walsingham  
*Patria*: Britanniarum Regnum, Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: sacerdos Anglicanus  

**Consociatio**

*Religio*: Anglocatholicismus
Interior pars Domus Sanctae et statua nostrae dominae a Patten refecta.
**Alfredus Hope Patten** (natus Sidmouth in oppido die 17 Novembris 1885; mortuus Walsinghamiae in oppido die 11 Augusti 1958) fuit presbyter Ecclesiae Anglicanae, notissimus quod scrinium et cultum nostrae dominae Walsinghamensis restauravit. Alumnus fuit collegii theologici Lichfeldensis.

Brevi tempore postquam vicarius vici Norfolcensis, Walsinghamiae Parvae nomine, inductus est, statuam nostrae dominae, simulamen antiquae et celebris statuae quae tempore reformationis deleta erat, fabricandam curavit quam in templo paroeciali posuit, et, eodem anno, primam peregrinationem instruxit, cui quinque peregrini duntaxat fuerunt. Abinde tamen traseuntibus annis haec peregrinatio amplitudine crevit adeo ut hodie multa milia quotannis Walsinghamiam visitant.

Anno 1937, usus pecuniis a benefactoribus donatis, curavit novam ecclesiam aedificandam ut statua conderetur in simulamine Domi Sanctae quae antiquitus in hoc situ steterat. Magna cum pompa statua nostrae dominae ex ecclesia paroechiali in sacellum novum translata est.

Patten prope altare huius ecclesiae obiit, officio divino Vesperarum et Benedictionis vix completo, et iuxta Domum Sanctam sepultus est.

Nexus externi
-------------

* "Patten, Alfred Hope" in *Oxford Dictionary of National Biography* edd. H. C. G. Matthew, Brian Harrison (Oxonii: Oxford University Press, 2004) Situs venalis
Ecclesia Iacobinorum (ad dextram partem imaginis) in forma Lutetiae Turgotiana anno 1739 designata
**Conventus Sancti Iacobi** sive **Iacobinorum** fuit domus Fratrum Praedicatorum Parisiis anno 1218 conditus.

Domus primus Ordinis Praedicatorum Lutetiae anno 1217 a septem fratribus Dominicanis constitutus est iuxta ecclesiam cathedralem Nostrae Dominae. A Tolosa missi advenerunt mense Septembri Mannes (Dominici frater), Michael de Cabra et Odericus de Normannia, mense Octobri Matthaeus de Francia abbas Sancti Romani Tolosani, Bertrandus de Garrigo, Ioannes de Navarra et Laurentius de Anglia.

Die 6 Augusti 1218, suadente papa Honorio III, "domus Sancti Iacobi" iuxta *Rue Saint-Jacques* iacens Ordini Dominicano a magistro Ioanni, decano S. Quintini, et ab Universitate Parisiensi dono datus est. Ibi venit Dominicus ipse mense Iunio 1219. Ab anno 1220 Matthaeus de Francia prior conventús S. Iacobi Parisiensis meruit. Conventus mox aedificiis novis auctus usque ad annum 1790 florebat. Aedificia inter annos 1800 et 1849 destructa sunt.

Tempore Rerum novarum Francicarum ibi Iacobini convenerunt.

Alumni
------

* Petrus de Tarantasia (papa Innocentius V)
* Albertus Magnus

Nexus interni
-------------

* Studium generale Dominicanum
Wikidata Cavalcans dei Cavalcanti
Res apud Vicidata repertae:Cavalcans dei Cavalcanti: imagoCavalcans dei Cavalcanti: imago
*Nativitas*: 1220; Florentia  
*Obitus*: 1280; Florentia  

**Officium**

*Munus*: philosophus  

**Familia**

*Proles*: Guido Cavalcans  

**Cavalcans** **dei Cavalcanti**, vulgo *Cavalcante dei Cavalcanti* vel *de' Cavalcanti* (natus Florentiae anno 1220 circa atque mortuus ibidem anno 1280 circa), fuit philosophus epicureus Italicus qui in Medio aevo tardo vixit. Pater poëtae Guidonis Cavalcantis fuit.

E familia guelpha Cavalcanti(d) ortus, Cavalcans omnia ad rationem revocabat atque de immortalitate animae, putans solam rerum naturam eam esse materiei ex atomis factae, dubitabat. In canto X *Infernorum*, scriptor poëtaque Dantes Alagherius in eum incidit apud civitatem Ditem(d), ubi haeretici at epicurei sepulcris candentis puniuntur: Cavalcans dei Cavalcanti in sepulcrum contiguum Farinatae de Ubertis(d) (cuius filia Beatrix, vulgo *Bice*, Guidonem Cavalcantem nupserat) retentus erat. Haereticus Dantem agnoscit atque nuntia filii Guidonis ei quaerit. Dantes respondit: "Non per me haec regna subivi; / est mihi dux, illic qui praestolatur, et ille est, / cujus fors vester despexit carmina Guidus." At perfectum narrativum "despexit" in verbis Alagherii Cavalcantem quatit: "Heu, quid ais, vester despexit? An ille superstes / non est? Illi oculos non icit amabile lucem?" Poëta Florentinus eum non respondit (Guido Cavalcans mortuus est anno 1300, mense Augusti, sed Dantes Infernum visitat mense Martii vel Aprilis) et Cavalcans, omni spe deiecta, in sepulcro recidit.

Notae
-----

1. 1 2  De nomina vide Alagherius, Dantes (1888). Talice Da Ricaldone, Stephanus. ed. *La Commedia di Dante Alighieri*. Mediolani: Ulricus Hoepli. p. 147 .
2. 1 2  Dalla Piazza, Caietanus (1848). *Dantis Alligherii Divina comoedia hexametris latinis reddita*. Lipsiae: Ioannes Ambr. Barth. p. 38-39

Bibliographia
-------------

* Bosco, Umberto et Reggio, Giovanni, *La Divina Commedia - Inferno*, Le Monnier, 1988.
* Sermonti, Vittorio, *Inferno*, Rizzoli, 2001.

Nexus externus
--------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Cavalcantem dei Cavalcanti** spectant. |
Helena Hartmann, 1898
**Helena** vulgo *Helene* **Schneeberger** (nata die 14 Septembris 1845 Manhemii, mortua die 12 Martii 1898 Vindobonae) histrio Germanica fuit.

Vita
----

Anno 1860 e scaenis Manhemii se produxit et porro in turma histrionum mansit, ut partes amasiuncularum ageret. Anno autem 1864 Hammoniae in *Theatro Thalias* operam dare coepit. Anno 1865 Henricus Laube dramaturgus quidam aures et oculos attendens eam Vindobonam venire fecit. Iam triennio post in Theatro ad Palatium Imperiale operatus est.

Anno 1868 Ernesto Hartmann nupsit et officialiter histrio aulica declarata est.

Gravitudo
---------

Partes modum in naturalem actura feminas sine arte naturales atque simplices praemonstrabat. Sensus et elegantiam figuris suis tribuere iuvat. Quae omnia bene videri poterant in his partibus: 

* Lorle (»Dorf und Stadt«)
* Louis (»Pariser Taugenichts«)
* Grille, Hermance (»Kind des Glücks«)
* Helene (»Vornehme Ehe«)
* Dörte (»Hans Lange«)

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Helenam Hartmann** spectant. |
*Vide etiam paginam discretivam:* Corium (discretiva)


Wikidata Corium (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 45°18′49″N 7°31′56″E  
*Numerus incolarum*: 3 250  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Urbs metropolitana Taurinensis  

**Geographia**

*Superficies*: 41.49 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Berengarium, Coassiolum, Furnus ad Ripariam, Grossum, Locana, Navulae, Prata Leonis, Sparo, Matiga, Rocha ad Corium  

**Tabula aut despectus**

Corium (Italia): situsCorium (Italia): situs
Corium (Italia)
**Corium** (-ii, *n.*) (Italiane: *Corio*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 3 410 icolarum, in Regione Pedemontio et in Urbe metropolitana Taurinensi situm. Incolae *Corienses* appellantur.

Geographia
----------

* Canapisium (seu Canavisium ac Ager Canapicensium)
* Amaluna fluvius

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Taurinensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

*Benne, Case Abate, Case Calvet, Case Vergone,Colle Forcola, Colle Secchie, Cudine, Piano Audi, Ritornato, San Pietro, Sant'Antonio, Vilà*.

Municipia finitima
------------------

*Balangero, Coassolo Torinese, Forno Canavese, Grosso, Locana, Mathi, Nole, Pratiglione, Rocca Canavese, Sparone*.

Nexus interni
-------------

* Augusta Taurinorum (urbs)
* Canapisium (terra)
* Municipium Italiae
* Pedemontium (regio)
* Provincia Taurinensis
* Urbs metropolitana Taurinensis

Notae
-----

1. ↑  *DIZIONARIO GEOGRAFICO* - Di GOFFREDO CASALIS, Voll. V.V. Torino 1833-1854
2. ↑  Nomi d'Italia - AAVV, De Agostini

Nexus externi
-------------

* Situs proprius


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Corium** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Corii: Amaluna fluvius.Corii: Amaluna fluvius.
Placias (Creta physicalis

)  
PlaciasPlaciasSitus in Creta
Mons et paeninsula Cacomurium (Κακομούρι) supra litus Placiae eminens: ultra (orientem versus) iacet litus Damnonium
Litus Ammudacium (Αμμουδάκι) a Damnonio pictum; ultra (orientem versus) iacet litus Ammudium
Litus Prebelae
**Placias**, Neograece Πλακιάς (nomen oppidi litorisque hodiernorum) est catena locorum archaeologicorum, et praecipue speluncarum, ad oram maritimam Cretae meridianam iacens haud longe a Rhithymna distans. Vestigia habitationum humanarum palaeolithicarum mesolithicarumque inter Placiam ipsam et promunturium Sancti Pauli reperta sunt locis variis nomine Damnonium (Δαμνόνι), Ammudium (Αμμούδι), Schinaria (Σχινάρια), Timius Staurus (Τίμιος Σταυρός) et Prebela.

Bibliographia
-------------

* Norman Hammond, "Tools point to early Cretan arrivals" in*The Times* (18 Jan 2010)
* Thomas F. Strasser, "Dating Palaeolithic sites in southwestern Crete, Greece" in *Journal of Quaternary Science* (2011)
* Thomas F. Strasser et al. "Stone Age Seafaring in the Mediterranean: Evidence from the Plakias Region for Lower Palaeolithic and Mesolithic Habitation of Crete" in *Hesperia* vol. 79 (2010) pp. 145–190

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Placiam** spectant. |

* *Plakias Stone Age Project*

  

 De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.