recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Iustinus Febronius.
**Iustinus Febronius**, sive vulgo **Ioannes Nicolaus ab Hontheim**, natus die 27 Ianuarii 1711 Treveris et mortuus die 2 Septembris 1790 in castello Montis Quintini in hodierna Belgica, erat episcopus Myriophytensis in partibus, suffraganeus episcopi Treverensis, historicus et theologus.

Studia fecit in universitatibus Treverorum et Lovanii.

Auctor est doctrinae cui nomen Febronianismus.

Epitaphia
---------

Manent duo lapides sepulchrales cum epitaphiis.
Primus in ecclesia Trevirensi super tumbam, alter in coenotapho in ecclesia Montis Quintini in Belgica.

### In ecclesia Treverensi

IOANNES.NICOLAUS.AB.HONTHEIM.
EPISCOPUS.MYRIOPHITANUS.
SUFFRAGANEUS.TREVIRENSIS.
DOMINUS.IN.MONTQUINTIN.COUVREUX.ROUVROIS.DAMPICOURT.
POST.SEXAGENTA.ET.ULTRA.ANNORUM.LABORES.
REQUIEM.QUAESIVIT.ET.HIC.INVENIT.
NATUS.27.IANUARII.ANNO.MDCCI.
OBIIT.DIE.2.SEPTEMBRIS.MDCCXXXX.
TANDEM.LIBER.TANDEM.TUTUS.TANDEM.AETERNUS.
R.I.P.

### In ecclesia Montis Quintini

HIC.
IN.CASTRO.OBIIT.
II. SEPTEMBR.ANN.MDCCXC.
IOANNES.NICOLAUS.AB.HONTEIM.
EPISCOPUS. MYRIOPHITANUS.
SUFFRAGANEUS.TREVIRENSIS.
DOMINUS.IN.MONTQUINTIN.
CONDOMINUS.IN.DAMPICOURT.
ET.
ROUVROIX.
TREVIRIS.XXVII.IAN.MDCCI.NATUS.
IBIDEM.BIDUO.POST.MORTEM.TUMULATUS.
IN.PROSPERIS.ET.ADVERSIS.
SEMPER.SIBI.PRAESENS.
AMICUS.CONSTANS.
PRUDENS.ET.
PIUS.
PATER.SUORUM.
PATER.PAUPERUM.
PATRUE.
AVE.ATQUE.VALE.
R[equiescas].I[n].P[ace].

Eius Nepos et heres Iohannes Iacobus de Hontheim, natus Treveris die 4 decembris 1741 mortuus in vico montis Quintini (Montquintin) die 3 Mai 1821, ponendum curavit.

Eius scripta
------------

* *Historia Trevirensis diplomatica*, Treveris, 1750, 3 volumina.
* *Prodromus* Treveris, 1757, 2 volumina.
* *De statu Ecclesiae et legitima potestate Romani pontificis liber singularis*, Francofurti, 1763. (Sub nomine Iustini Febronii)
Iustus Christianus Loder, medicus
**Iustus Christianus** vulgo *Justus Christian* **Loder** (natus die 12 Martii 1753 Rigae mortuus die 16 Aprilis 1832 Moscuae) medicus Lettonicus-Germanicus fuit.

Vita
----

Loder anno 1778 professor morbis medendis Ienae creatus est ubi in multis utilibus instituendis operam dabat: sub eius aegide novum theatrum anatomicum, domus partuum et collectio historiae naturalis constituta sunt. Cum insuper nosocomium chirurgicum Christophoro Gulielmo Hufeland iuvante conditum esset eius rector nominatus est. Anno 1799 archiatrus ducalis factus est. Anno 1803 autem Salinas Saxonicas iit ad valetudinarium chirurgicum erigendum. Loder, postquam Alma Mater Halensis clausa est, in patriam reversus privatim homines curabat. Petropoli usque annum 1810 mansit ubi consiliarius publicus Russicus atque denuo archiatrus fuit. Tamen, cum dimissionem accepisset, a rege Borussico nobilitate laureatus est. Moscuam petivit ubi anno 1812 saniaria construenda iussit. Anno 1814 director supremus saniarii magni, quod dicitur, nominatus est quo munere usque annum 1818 functus est. 

Denique Alexander I (imperator Russiae) collectiones eius omnes emit et Universitati Moscoviensi magnanimiter tradidit. Anno 1819 secundum ichnographias domini Loder Moscuae theatrum anatomicum modernissimum creari potuit, ubi Loder ipse praelectiones habuit.

Ienae eius memoria colitur in Romanticorum domo.

Opera selecta
-------------

* Anatomische Tafeln - Vimariae 1797–1803
* Osteologie und Syndesmologie - Ienae 1788
* Grundriß der Anatomie - Ienae 1806 (prima pars)
* Elementa anatomiae humani corporis - Moscuae 1823 (prima pars)
* Anfangsgründe der medicinischen Anthropologie und Staatsarzneikunde - Vimariae 1793
* Medicinisch-chirurgische Beobachtungen - Vimariae 1794
* Anfangsgründe der Chirurgie - Ienae 1800
* (ut editor) Journal für Chirurgie, Geburtshülfe und gerichtliche Medicin - Ienae 1791–1806 (quattuor in voluminibus)
* Index praeparatorum aliarumque rerum ad anatomen spectantium (in "Museum caesareae universitatis Mosquensis") - Moscuae 1813

Nexus externi
-------------

* Pretiosa apud DDB
Wikidata Richardus Henderson
Res apud Vicidata repertae:Richardus Henderson: imagoRichardus Henderson: imago
*Nativitas*: 19 Iulii 1945; Edimburgum  
*Patria*: Britanniarum Regnum  

**Officium**

*Munus*: molecular biologist, biochemist, chemicus  
*Patronus*: Laboratory of Molecular Biology
**Memoria**

*Laurae*: Societatis Regalis Londiniensis socius, Rosenstiel Award, Ernst Ruska Prize, William Bate Hardy Prize, Alexander Hollaender Award in Biophysics, Sir Hans Krebs Medal, Gregori Aminoff Prize, Praemium Nobelianum Chemiae, Copley Medal, Companion of Honour, Louis-Jeantet Prize for Medicine, honorary doctor of ETH Zürich, Glenn T. Seaborg Medal  

**Richardus Henderson** (natus die 19 Iulii 1945) est biocehmicus? Scoticus qui Praemium Nobelianum chemiae cum Iacobo Dubochet et Ioahim Frank ratione studii cryo-electronicae microscopii, quod altam resolutionem structurae moleculae biologica potst?, anno 2017.

Alma mater sua est Universitas Academica Edinburgensis et socius Laboratorium de biologia molecularis est.

Notae
-----

1. ↑   nobelprize.org
Gatlin anno 2013.
**Iustinus Alexander** (vulgo *Justin*) **Gatlin** (natus 10 Februarii 1982 Brooklynii Novi Eboraci) est athleta Americanus, qui cursibus 100 et 200 metrorum certat. 

In Olympiis aestivis 2004 Athenis aureum nomisma cursūs 100 metrorum aeneumque nomisma cursūs 200 metrorum consecutus est et insequenti anno in ludis mundanis athleticae levis Helsingiae habitis nomismata aurea amborum cursuum accepit. Anno autem 2006 apparuit eum medicaminibus prohibitis usum esse, cuius rei causa ei interdictum est, ne in ludis athleticis per annos octo certaret; quod quidem decretum postea ita mutatum est, ut per quattuor tantum annos ei certare non liceret. 

Olympiis aestivis 2008 itaque praetermissis in Olympiis Londiniensibus anno 2012 certavit, et ex certamine 100 metrorum vehementissimo 9,79 secundorum cursu locum tertium accepit, cum cursores Iamaicani Usain Bolt (9,63) aureum et Yohan Blake (9,75) argenteum nomisma reportaverunt. In ludis mundanis athleticae levis annorum 2013 et 2015 (*vide*: Ludi mundani athleticae levis 2015) nomismata argentea 100 metrorum ei data sunt. In ludis demum mundanis anni 2017 nomisma aureum cursus 100 metrorum consecutus est, quod ei post victoriam anni 2004 non contigerat.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Iustinum Garlin** spectant. |

* Gatlin apud IAAF
-2 *Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.*

**Iustitia socialis** est ethica globalis a iure gentium et iure naturale.

Immanuel Kantius "*Ad pacem perpetuam*" ad pacem universalem scribit ex idea Libri Isaiae,1, 13 et 16;

* Ne adferatis ultra sacrificium frustra incensum abominatio est mihi.
* Laidamini mundi estate auferte malum cogitationum vestrarum ad oculis meis. quiescite agere perverse discite benefacere quarite iudicium subvenite oppresso iudicate pupillo defendite viduam.

Simona Weil iustitiam socialem affirmavit de iuris laboratorium et ad collegium opificum. Etiam Iohannes Rawls in sua "*Doctrina iustitiae*" anno 1971 etiam ex cognitione libera et Martha Nussbaum a sua "*Sexus et iustitia sociali*" ex feminismo.

Iustitia socialis est etiam principium constitutionis Societatis internationalis Laboris et a Declaratione et Proposito ad agendum Vindobonae manifesta est ut unam rem educatio de iurubus humanis cum democratia et regno legis.

Ex anno 2009, dies 20 Februarii quoque anno "Dies mundi iustitiae socialis" constituta est apud resolutionem Consociationis Nationum anno 2007, ad iustitiam socialem: iura humana, iura laboratoris cum Societate Internationalis Laboris contra paupertatem affirmandum.

Notae
-----

1. ↑  Situs CN

Nexus interni
-------------

* Aequalitas ante legem
* Argentaria ethica
* Democratia
* Immanuel Kantius
* Ius gentium
* Ius laborandi
* Ius naturale
* Labor decens
* Liberalismus
* Opera socialis
* Pax
* Thomas Pogge
* Iohannes Rawls
* Redistributio divitiarum
* Regnum legis
* Rerum Novarum
* Michael Sandel
* Solidaritas
* Universitas Adlerana
Linguae terrae Arabatensis partis australis de aeroplano despectus (a dextra palus Maeotis, a laeva Putridum mare
**Lingua terrae Arabatensis** est lingua terrae harenosa longissima, quae Putridum mare a palude Maeotide separat. In regione Chersonensi pars linguae septentrionalis et in Crimaea pars meridionalis sitae sunt. Freto tenui *Geničeskij*, quod Putridum mare cum palude Maeotide coniungit, extremitas linguae septentrionalis a terra continente separata est; anno 1929 harena a mari dispersa fretum alterum ortum est, *Promoina* nominatum.

Longitudo linguae Arabatensis plus quam 100 chiliometra, latitudo minima 270 metra est.

Notae
-----

1. ↑  Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* s.v. *Арабатская стрелка*. Vel **barum Arabatense**.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 45°42′0″N 35°0′0″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Большая российская энциклопедия |

* Lingua terrae Arabatensis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* **(Russice)**
Wikidata Langeoog
Res apud Vicidata repertae:Langeoog: insigneLangeoog: insigne
*Civitas*: Germania  
*Locus*: 53°44′54″N 7°28′47″E  
*Numerus incolarum*: 1 792  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  
*Nomen officiale*: Langeoog
**Gestio**

*Procuratio superior*: Circulus Widmundensis  

**Geographia**

*Superficies*: 19.73 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Langeoog: situsLangeoog: situs
Langeoog vicus, visum est a turre aquae
Langeoog insula
**Langeoog** est commune Saxoniae Inferioris, insula ad Insulas Frisicas Orientales pertinens et pars Circuli Widmundensis est.

Commeatus
---------

Ferroviaria Insulae Langeoog
A portu insulae ad vicum ferroviaria parva incolas et hospites per 2,5 chilometra portat. Etiam aeroportum parvum insula habet.

Historia
--------

Langeoog a saeculo 14 habitata est. Primo pars Frisiae Occidentalis fuit. Anno 1717 insula a fluctu maxima in partes tres divisa et ab incolis ad annum 1721 relicta est. Postea autem ab anno 1732 coloni redierunt. Annis 1744 - 1806 insula ad Borussiam, deinde ad Nederlandiam, annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Langeoog Regno Hannoverano traditum est, quod anno 1866 a Borussia occupatum est. Saeculo 19 Periegesis coepit, cum hospites insulam ad se lavandum et aere maris fruendum visitabant. Ab anno 1885 Langeoog ad circulum Widmundensem et ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Nunc hic multi hospites amoenitate Maris Germanici fruuntur.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Langeoog** spectant. |

* www.langeoog.de

Notae
-----

1. ↑  nordwestreisemagazin
**Dieta Foederalis Nona** anno 1980 primo convenit et ad annum 1983 leges dabat. Parlamentum ante tempus dissolutum est.

Praeses
-------

* Ricardus Stücklen (CSU) 1980 - 1983

Legati in factiones digesti
---------------------------

inter alios hi fuerunt:

### Fractio CDU/CSU

Franciscus Amrehn |
Theodericus Austermann (a die 16 Aprilis 1982) |
Rainer Barzel (CDU)|Curtius Biedenkopf (CDU)|Norbertus Blüm (CDU)|Volfgangus Bötsch (CSU)|Fridericus Bohl (CDU)|Ioachimus Borchert (CDU)|Manfredus Carstens (CDU)|Herbertus Czaja (CDU)|Wernerus Dollinger (CSU)|Werner Dörflinger (CDU)|Alfredus Dregger (CDU)|Hinricus Geißler (CDU)|Michael Glos (CSU)|Philippus Jenninger (CDU)|Ignatius Kiechle (CSU)|Ioannes Klein (CSU)|Helimutus Kohl (CDU)|Norbertus Lammert (CDU)|Hinricus Riesenhuber (CDU)|Volkerus Rühe (CDU)|Volfgangus Schäuble (CDU)|Anscharius Schneider (CSU)|Christianus Schwarz-Schilling (CDU)|Horatius Seehofer (CDU)|Rudolphus Seiters (CDU)|Carolus-Henricus Spilker (CSU)|Carolus-Theodericus Spranger (CSU)|Ricardus Stücklen (CSU)|Theodorus Waigel (CSU)|Georgius Warnke (CSU)|Dorothea Wilms (CDU)|Hinricus Windelen (CDU)|Matthias Wissmann (CDU)|Manfredus Wörner (CDU)|Olaus Baro de Wrangel (CDU, ad diem 3 Aprilis 1982)|Fridericus Zimmermann (CSU)

### Fractio SPD

Ioannes Apel |
Egon Bahr |
Gulielmus Brandt |
Andreas de Bülow |
Herta Däubler-Gmelin |
Nicolaus de Dohnanyi |
Horatius Ehmke |
Heribertus Ehrenberg |
Egon Franke |
Anca Fuchs |
Theodericus Haack |
Volkerus Hauff |
Antje Huber |
Gerhardus Jahn |
Georgius Leber |
Egon Lutz |
Ioannes Matthöfer |
Franciscus Müntefering |
Rainerus Offergeld |
Annemaria Renger |
Helimutus Rohde |
Maria Schlei (ad diem 3 Novembris 1981) |
Helimutus Schmidt |
Renata Schmidt |
Georgius Schmude |
Gerardus Schröder |
Heida Simonis |
Ludovicus Stiegler |
Petrus Struck |
Ioannes Iochen Vogel (ad annum 1981) |
Hinricus Westphal |
Ioannes-Georgius Wischnewski |

### Fractio FDP

Irmgarda Adam-Schwaetzer | Gerhardus Baum | Theodoricus-Iulius Cronenberg | Ioannes Engelhard | Iosephus Ertl | Ioannes-Theodericus Genscher | Helimutus Haussmann | Carolus-Ioannes Laermann | Wolfgangus Mischnick | Georgius Möllemann | Hermannus Otto Solms

### Fractio Viridum

Nexus interni
-------------

* Index legatorum Dietae Foederalis Germaniae
* Dieta Foederalis Germaniae

Legati Dietarum foederalium Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Germaniae |
| I (1949–1953) · II (1953–1957) · III (1957–1961) · IV (1961–1965) · V (1965–1969) · VI (1969–1972) · VII (1972–1976) · VIII (1976–1980) · IX (1980–1983) · X (1983–1987) · XI (1987–1990) · XII (1990–1994) · XIII (1994–1998) · XIV (1998–2002) · XV (2002–2005) · XVI (2005–2009) · XVII (2009–2013) · XVIII (2013–2017) · XIX (2017- |
|  |
Susanoo serpentem Yamata-no-Orochi occidens
**Susano'o** (Iaponice 須佐之男) in Shinto est deus maris et tempestatis, frater Amaterasu deae solis et Tsukuyomi deae lunae. Nonnunquam crudelis exstimatur. In *Kojiki* et *Nihon Shoki* scriptus est a patre suo Izanagi quia semper lacrimosum fuerit condemnatum se ad caelum *Takamagahara* isse, apud quem viderit sororem Amaterasu cui armis fuerit, quia metuerit ne fratrem invasionem paraverit.[1] Susano'o tamen innocentiam suam oraculo probatus est, postea in caelo faciens tempestates quae sororis ancillam occiderunt. Cum Amaterasu ad saxi speluncam propter dolorem ivisset mundum in noctem sempiternam calamitatesque mittens, divi in consilium ierunt.[2] Cum Amaterasu redivisset et mundo lux esset, Susao'o caelo expultus est. Quo exsule ad regionem Izumo[3], suo gladio dicto "decem palmorum" serpentem monstrum Yamata-no-Orochi occidit.[4] Cuius ex corpore natum dispexit gladium Kusanagi (lit. "gramen caedentem"), quem postea sorori Amaterasu dedicavit.[5] Natus est naribus Izanagi patris sui. 

Et divinitas Susano'o apud Templum Hikawa veneratur ab aetate antiqua.

Notae
-----

1. ↑  *Kojiki*, Liber I et *Nihon Shoki*, Liber I
2. ↑  *Kojiki*, Liber I et *Nihon Shiki*, Liber I
3. ↑  Postea Izumo-taisha creatur pro suum descentem.
4. ↑  Is gladius hodie apud Isonokami Templum est
5. ↑  Hodie is gladius symbolorum unus sanctitatis Imperatoris Iaponiensis est et apud Atsuta Templum in Nagoya celebratur.

Nexus externi
-------------

* Commentarius de Susano'o ex Britannica
**Lucius Neratius Marcellus** (nescimus, quando natus mortuusve sit) senator Romanus initio secundi saeculi erat. Pater eius Lucius Neratius Priscus iuris consultus erat, frater Lucius Neratius Proculus consul suffectus. Marcus Hirrius Fronto Neratius Pansa eum adoptavit. Domitiam Vetillam, filiam Lucii Domitii Apollinaris consulis suffecti anni 97 in matrimonium duxit.  

Ipse cum patre adoptivo anno 73/74 inter praetorios adlectus est, anno 95 consul I suffectus creatus est. Annis 101 ad usque 103 legatus Augusti pro praetore Britanniam administravit, anno 129 consul II ordinarius. Praeterea XVvir sacris faciundis et anno 111/112 proconsul fortasse Africae sit.

Notae
-----

1. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 844

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Lucius Nonius Calpurnius Torquatus Asprenas II et Marcus Annius Libo**  |  **Consul** 129cumPublio Iuventio Celso Tito Aufidio Hoenio Severiano II | Successores: **Quintus Fabius Catullinus et Marcus Flavius Aper**  |
**Linguae Anatolicae** sunt linguae Indoeuropaeae quae primo vel altero millennio ante Christum natum in Asia minore dicebantur.

Ex altero millennio:

* **Lingua Hetthaea** imprimis e tabulis cuneiformibus Hattusae inventis nota est.
* **Lingua Luvia** et litteris cuneiformibus et hieroglyphis propriis scripta est. In parte meridionali regni Hetthaeorum dicebatur.
* De **lingua Palaia** tantum ducenta verba litteris cuneiformibus scripta ex bibilotheca palatii Hattusae nota sunt. Ea lingua in parte septentrionali regni Hetthaeorum dicebatur.

Ceterae linguae Anatolicae ex inscriptionibus notae sunt quae primo ante Christum natum millennio abecedariis a Graeci alphabeto derivatis insculptae sunt. Sunt hae:

* lingua Lydia
* lingua Lycia
* lingua Carica
* lingua Pisidia
* lingua Sidetia

Linguae Luviae artius cognatae videntur linguae Lycia, Carica, Pisidia, Sidetia; lingua Lydia autem linguae Hetthaeae.

Linguarum Anatolicarum nominibus tantum duo genera sunt (commune et *neutrum*), 5 - 8 casus variarum declinationum.
Nonnulla verba demonstrent conexionem linguarum:

LATINE: mater - pater - ego - quis, quid - luna
HETTHAEE: annas - attas - uk - kuis, kuit - armas
LYDIE: ênas - taadas - amu - qis, qid - armτas
LVVIE: annis - tatis - amu - kuis, kui - arma
LYCIE: êni - tedi - amu - ti, ? - ar^mma

Nexus externi
-------------

* "Digital etymological-philological Dictionary of the Ancient Anatolian Corpus Languages (eDiAna)". Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis .
|  |  |
| --- | --- |
|  | Haec est pagina de **Hispania Visigothica**. Ut hoc indagare, vide etiam Categoria:Hispania Visigothica. |

**Maiores Visigothici** fuerunt nobiles regni Visigothorum. Nobilitatem habebant ob officia sua, sed non ob copias vel hereditatem. Senatores et potentes tam opulenti quam maioribus erant, sed isti officia carebant.

Ordines maiorum
---------------

Maiores divisi sunt in partes tres. Primo habemus **primates palatii** cuius officium *comes palatii* erat. Primates palatii erant fideles regis, cui consilium dabant. Tunc habemus **seniores Gothorum** vel **viri illustres.** Seniores erant comites et duces provinciarum, sed etiam cetera officia palatinos habebant. Erant sex duces et circiter octoginta comites. Ultimo **mediocres** habemus, qui erant ceteri magistratus et curatores palatii.

De natura maiorum
-----------------

Maiores omnes Visigothi erant, sed pars minima fortasse Romana fuerat. Natura maiorum officium erat nec familia nec opulentia.

Maiores cum rege in bellis pugnabant, sed copias non ducebant quod exercitus a magistratibus ductus est. 

Nexus interni
-------------

* Administratio regni Visigothorum
* Gardingi
* Inferiores Visigothici
**Lucius Papirius Mugillanus** vel **Crassus** (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) vir publicus Romanus quarti saeculi a.C.n. fuit.

Cursus honorum
--------------

Anno 382 tribunus militum consulari potestate electus est. Ceteri tribuni Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Spurius Papirius Crassus, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Quintus Servilius Q.f. Fidenas, Gaius Sulpicius Camerinus erant. Cum Lucius et Spurius Papirii - fortasse fratres fuerunt - contra Velitras milites ducerent, Aemilius et ceteri collegae in urbe manserunt, si Etrusci impetum facerent.

Papirius 380 tribunus militum II electus est. Collegae eius anni Publius Valerius L.f. Potitus Poplicola, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Lucius Menenius T.f. Lanatus, Gaius Sulpicius M.f. Peticus, Lucius Aemilius Mam.f. Mamercinus, Lucius Valerius L.f. Poplicola, Gnaeus Sergius Fidenas Coxo atque Tiberius Papirius Crassus erant. Et eo anni bellum in Latinos et Hernicos continuatum est, Titus Quinctius T.f. Cincinnatus Capitolinus dictator nominatus est.

Anno 376 iterum tribunus militum factus est. Lucius Menenius T.f. Lanatus, Servius Cornelius P.f. Maluginensis, Servius Sulpicius Praetextatus cum Menenio magistratum gesserunt.

Nexus externi
-------------

* Biographia brevis in pagina imperiumromanum.com (lingua Theodisca)

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, VI 22
2. ↑  op.cit. VI 27-30
3. ↑  Cassius Dio frag. lib. VII 29,1
Imago comitum Ulixis apud Lotophagos molliter dormientium in editione *Emblematum* Andreae Alciati (1621)
**Lotophagi** sunt gens mythica nono carmine *Odysseae* memorata. Nam Ulixes postquam a Peloponnesi litoribus et promunturio Maleensi tempestate abactus est, ad fines Lotophagorum post novem navigationis dies adpulit. Gens mitis erat quae loto vescebatur et hunc cibum viatoribus libenter dare solebant. Cum vero animadvertit comites qui lotum comedissent patriae oblitos ibidem apud Lotophagos manere velle, tum Ulixes eos ad naves catenatos raptim reduxit atque properanter maris fluctibus sese rursus commisit.

Multi putant lotum florem (versus 84ː οἲ τ' ἄνθινον εἶδαρ ἔδουσι) esse ab antiquis Aegyptiacis saepe depictum; sunt tamen diversae opiniones ut Victor Bérard qui Lotophagos palmarum comestores (versus 94ː μειληδέα καρπόν = "melleum fructum") in litore Africae fuisse credebat.

Notae
-----

1. ↑  Adnotatio ad locum in editione *Odysseae* apud Collection des Universités de France.

Fontes
------

* *Odyssea* IX.80-104.

Plura legere si cupis
---------------------

* M. Dorie, "Les plantes magiques de l'Odyssée. Lotos et moly", *Revue d'Histoire de la Pharmacie*, 1967ː 573-584
* A. Foucaud, "Lotus et lotophages : un petit problème d'histoire grecque", *Revue d'Histoire de la Pharmacie*, 1962ː 422-424
* Alessandra Lukinovich, "Le cercle des douze étapes du voyage d'Ulysse aux confins du monde", *GAIA. Revue interdisciplinaire sur la Grèce ancienne*, 1998ː 9-26
* Duarte Mimoso-Ruiz, "Les voyageurs « tunisiens »", *Horizons Maghrébins - Le droit à la mémoire*, 2006ː 72-80
* M. Rousseaux, "Ulysse et les mangeurs de coquelicots", *Bulletin de l'Association Guillaume Budé*, 1971ː 333-351
**Lucius Marcius Philippus** (natus circa annum 141 a.C.n. mortuus circa annum 73 a.C.n.) fuit vir publicus atque orator Romanus.

Gens
----

Lucius Marcius Philippus filius anno 56 a.C.n. consulatum gessit.

Cursus honorum
--------------

Philippus anno 113 vel 112 a.C.n. triumvir monetalis fuit, qui anno 104 tribunus plebis legem agrariam rogavit, sed tum senatoribus legem recusantibus retraxit. Anno 96 aut antea, praeturam adeptus est. Postea anno 93 a.C.n. consulatum petivit, sed tum Marcus Herennius electus est. Anno 91 denique una cum Sexto Iulio Caesare summum magistratum gerebat. Quo anno consiliis tribuni plebis Marci Livii Drusi vehementer obstitit. atque auguris potestate fretus leges eius tollere potuit. Inter bellum civile primo ad Marianam factionem vergit atque anno 86 a.C.n. una cum Marco Perperna censor electus est, sed Gnaeum Pompeium defendebat atque anno 82 a.C.n. ad factionem Sullae transiit. Anno 78 a.C.n. Sulla mortuo, Marcum Aemilium Lepidum impedivit, ne constitutionem dictatoris tolleret. Imperium extraordinarium pro Pompeio contra Quintum Sertorium rogavit. Paulo post mortuus est.

Notae
-----

1. ↑  Marcus Tullius Cicero, *Brutus* 173.
2. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de officiis* II 73.
3. ↑  Marcus Tullius Cicero, op.cit. I 24; III,2 et *de Oratore* III,1-2. Valerius Maximus IX.4.2.
4. ↑  Marcus Tullius Cicero, *de legibus* II 31 et *de domo sua* 50.
5. ↑  Gaius Sallustius Crispus, *Historiae* I 77.

Si vis plura legere
-------------------

* Carolus-Ludovicus Elvers, "[I 13] M. Philippus, L." in *Der Neue Pauly* vol. 7 (Stutgardiae: Metzler, 1999. ISBN 3-476-01477-0) col. 859..
* J. van Ooteghem, *Lucius Marcius Philippus et sa famille*, Bruxellis : Palais des Académies, 1961 Recensio critica


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Gaius Claudius Pulcher et Marcus Perperna**  |  **Consul** 91 a.C.n.cumSexto Iulio Caesare | Successores: **Lucius Iulius Caesar et Publius Rutilius Lupus**  |
Adoratio solis, palma salutatoria.
Crucifixio.
**Codex Rohonczi**, ita nuncupatus quippe qui sit Rohonczi in urbe Hungarica (nunc Rechnitz in Austria) inventus, est liber manu scriptus cuius adhuc nemo signa et sensum interpretari valuit, sicut etiam fit quoad alterum manuscriptum librum cuius nomen Codex Voynich.

De origine
----------

Anno 1838, liber manu scriptus 448 paginarum, cui nomen **Codex Rohonczi** inventus est in bibliotheca privata principis Gustavi Batthyány. Origo huius codicis omnino incognita est.

Secundum eius aspectum externum videtur esse saeculi sexti decimi, dummodo non sit adulteratio quaedam...

Nemo ex Academia Scientiarum Hungariae eum intelligere potuit.

Anno 1907 Budapestini servabatur inter scripta Hungarica rariora. .. .

Alphabetum quo conscribitur, cui sunt 150 characteres, distat ab omnibus scripturis notis.

Sunt qui putent alphabetum esse vetus scriptura Dacorum.

Nexus interni
-------------

* Codex Voynich
* Codex Seraphinianus
* Peregrinus Ernetti

Nexus externi
-------------

* Versio digitalis codicis in pagina Academiae Scientiarum Hungaricae
**Dieta Foederalis Quarta** anno 1961 primo convenit et ad annum 1965 leges dabat.

Praeses
-------

* Eugenius Gerstenmaier (CDU) 1961 - 1965

Legati in factiones digesti
---------------------------

inter alios hi fuerunt:

### Fractio CDU/CSU

Conradus Adenauer |
Siegfriedus Balke |
Rainer Barzel |
Ernestus Benda |
Antonius Besold |
Theodorus Blank |
Anna Brauksiepe |
Henricus de Brentano (ad diem 14 Novembris 1964) |
Herbertus Czaja |
Wernerus Dollinger |
Ludovicus Erhard |
Franciscus Etzel |
Eugenius Gerstenmaier) |
Ioannes Baptista Gradl |
Bruno Heck |
Hermannus Höcherl |
Ricardus Jaeger |
Ioannes Katzer |
Hinricus Krone |
Ioannes Krüger |
Ernestus Lemmer |
Paulus Lücke |
Ioannes-Ioachimus de Merkatz |
Aloisius Niederalt |
Theodorus Oberländer (a die 9 Maii 1963) |
Robertus Pferdmenges (ad diem 28 Septembris 1962) |
Curtius Schmücker |
Gerhardus Schröder |
Wernerus Schwarz |
Elizabeth Schwarzhaupt |
Ioannes-Christopherus Seebohm |
Gerhardus Stoltenberg |
Antonius Storch |
Franciscus Iosephus Strauß |
Ricardus Stücklen |
Elisabetha Vietje (ad diem 2 Maii 1963) |
Carolus Weber |
Helena Weber (ad diem 25 Iulii 1962) |
Ioannes Wilhelmi |
Hinricus Windelen |
Franciscus-Iosephus Wuermeling |
Fridericus Zimmermann |

### Fractio SPD

Gualterus Arendt |
Adolphus Arndt |
Ioannes Henricus Bauer |
Helimutus Bazille |
Augustus Berlin |
Holger Börner |
Gulielmus Brandt |
Bruno Diekmann |
Erhardus Eppler |
Fridericus Erler |
Egon Franke |
Curtus Gscheidle |
Gustavus Heinemann |
Gerhardus Jahn |
Hinricus Kühn (ad annum 1963) |
Georgius Leber |
Ioannes Matthöfer |
Alexander Möller |
Ericus Ollenhauer (ad diem 14 Decembris 1963) |
Carolus Ravens |
Annemaria Renger |
Helimutus Rohde |
Carolus Schmid |
Helimutus Schmidt (ad annum 1962) |
Wolfgangus Stammberger (a die 3 Iunii 1964) |
Fridericus Steinhoff |
Catharina Strobel |
Heribertus Wehner |
Helena Wessel |
Ioannes-Georgius Wischnewski |

### Fractio FDP

Carolus Atzenroth | Evaldus Bucher | Rudolphus Dahlgrün | Thomas Dehler | Iosephus Ertl | Knutus de Kühlmann-Stumm | Ioannes Lenz | Ericus Mende | Wolfgangus Mischnick | 
Wolfgangus Stammberger (ad diem 3 Iunii 1964) | Henricus Starke

Nexus interni
-------------

* Index legatorum Dietae Foederalis Germaniae
* Dieta Foederalis Germaniae

Legati Dietarum foederalium Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Germaniae |
| I (1949–1953) · II (1953–1957) · III (1957–1961) · IV (1961–1965) · V (1965–1969) · VI (1969–1972) · VII (1972–1976) · VIII (1976–1980) · IX (1980–1983) · X (1983–1987) · XI (1987–1990) · XII (1990–1994) · XIII (1994–1998) · XIV (1998–2002) · XV (2002–2005) · XVI (2005–2009) · XVII (2009–2013) · XVIII (2013–2017) · XIX (2017- |
|  |
Wikidata Miercurea Sibiului
Res apud Vicidata repertae:Miercurea Sibiului: insigneMiercurea Sibiului: insigne
*Civitas*: Romania  
*Locus*: 45°53′0″N 23°47′0″E  
*Numerus incolarum*: 3 619  
*Zona horaria*: UTC+2, UTC+3  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Praefectus*: Ioan Troancă  
*Procuratio superior*: Cibinium  

**Geographia**

*Superficies*: 85.12±0.01 chiliometrum quadratum  

**Tabula aut despectus**

Miercurea Sibiului: situsMiercurea Sibiului: situs
Centrum oppidi
Miercurea Sibiului collocatio in circulo Cibinii.
**Miercurea Sibiului** Theodisce *Reußmarkt* ; Hungarice *Szerdahely*) est oppidum circiter 3.900 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Miercurea Sibiului etiam vici Apoldu de Sus et Dobârca pertinent.

Historia
--------

Oppidum Miercurea Sibiului saeculo duodecimo a Saxonibus Transsilvaniae, colonis Germanicis, conditum est. Anno 1290 nomine *Ruhcmark* primo in actis descriptum est. Saxones et Hungari per saecula multa maiorem partem incolarum habebant. Saeculo 15 et anno 1658 Miercurea Sibiului incursionibus Turcorum valde afflicta est. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 septuaginta duo Saxones hic vixerunt. Anno 2004 Miercurea Sibiului oppidum declaratum est.

Incolae
-------

Anno 2011 hic 3.910 homines habitabant, inter eos 3.146 Dacoromani, 6 Hungari, 545 Zingari, atque 72 Germani.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Miercurea Sibiului** spectant. |

* Miercurea Sibiului pagina officialis
* siebenbuerger.de de Miercurea Sibiului vel Reußmarkt

Notae
-----

1. ↑  Institutum Nationale Statistica Romaniae anno 2011.
Wikidata Midsomer Norton
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Britanniarum Regnum  
*Locus*: 51°17′3″N 2°28′54″W  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Bath and North East Somerset  

**Midsomer Norton**, olim paulo Latinius **Norton Canonicorum**, est oppidum Somersetensis comitatus in Anglia occidentali situm, ubi nundinae tenebantur ab anno 1242, mercatus autem ab anno 1248. Sicut Radstock oppidum adiacens, Midsomer Norton a saeculo XIX magis frequentabatur propter fodinas carbonis ibi inceptas. Ibi his diebus hominum fere 13 000 habitant.

Ecclesiae S. Ioannis Baptistae turris occidentalis medio saeculo XVII, navis autem anno 1830 architecto Ioanne Pinch(en) Cornubiensi aedificata est.

Notae
-----

1. ↑  "Norton-Canonicorum": Collinson (1791) pp. 149, 151
2. ↑  Samantha Letters, "Gazetteer of Markets and Fairs in England and Wales to 1516[*nexus deficit*]"

Bibliographia
-------------

Statio ferriviaria meridiana oppidi Midsomer Norton anno 1959 visa.
* "Midsummer-Norton" in John Collinson, *The History and Antiquities of the County of Somerset* (3 voll. Bathoniae, 1791) vol. 2 p. 149-152
* "Norton, Midsomer (St. John the Baptist)[*nexus deficit*]" in Samuel Lewis, ed. *A Topographical Dictionary of England* (7a ed. 1848. ~).
* "Midsomer Norton" in Nikolaus Pevsner, *The Buildings of England: North Somerset and Bristol* (Harmondsworth: Penguin, 1958), pp. 228-29.

Nexus externi
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 51°17′3″N 2°28′54″W • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • *Vision of Britain* |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Midsomer Norton** spectant. |
Wikidata Susdalia
Res apud Vicidata repertae:Susdalia: insigneSusdalia: insigne
*Civitas*: Russia  
*Locus*: 56°25′16″N 40°26′56″E  
*Numerus incolarum*: 9 749  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Regio Volodimiriensis  

**Geographia**

*Superficies*: 15 chiliometrum quadratum  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Ebora, Rothenburg ob der Tauber, Luna, Surgutum  

**Susdalia** (Russice Суздаль, tr. *Suzdal'* ) est urbs in regione Volodimiriensi Russiae sita. Circa 10 milia hominum Susdaliam incolunt. In urbe multa monumenta historica architecturae locata sunt. Susdalia museum atque valens sedes turismi est.

Historia
--------

Templum Nativitatis Dei Genetricis, Susdaliae situm
Susdalia antiqua est urbs, annus eius mentionis primae in chronica est 1024. Saeculo duodecimo metropolis ducatus Rostoviae et Susdaliae fuit, qui in Ruthenia euroboreali (in interamnio Rhae et Occae) exsistebat, et dein pars ducatus Volodimiriae et Susdaliae facta est. A saeculo tredecimo Susdalia metropolis ducatus Susdaliensis sui iuris fuit. Anno 1238 a Mogolo-Tartaris expugnata est. Saeculo quarto decimo Susdala caput ducatus Susdaliae et Novogardiae Inferioris erat. Anno 1392 ad magnum ducatum Moscoviensem adiuncta est.

Fons
----

* Pagina de Susdalia *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae **(Russice)**

Notae
-----

1. ↑  Henrici Scherer *Tabellae geographicae*, p. 176

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Susdaliam** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Situs geographici et historici:** *Locus*: 56°25′16″N 40°26′56″E • *OpenStreetMap* • *GeoNames* • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия |

* Photographemata Susdaliana
**Dieta Foederalis Tertia** anno 1957 primo convenit et ad annum 1961 leges dabat.

Praeses
-------

* Eugenius Gerstenmaier (CDU) 1957 - 1961

Legati in factiones digesti
---------------------------

inter alios hi fuerunt:

### CDU/CSU

Conradus Adenauer |
Carolus Arnold |
Siegfriedus Balke |
Rainer Barzel |
Ernestus Benda |
Antonius Besold |
Theodorus Blank |
Anna Brauksiepe |
Henricus de Brentano |
Adolphus Cillien (ad diem 29 Aprilis 1960) |
Herbertus Czaja |
Wernerus Dollinger |
Ludovicus Erhard |
Franciscus Etzel |
Eugenius Gerstenmaier) |
Ioannes Baptista Gradl |
Bruno Heck |
Hermannus Höcherl |
Ricardus Jaeger |
Ioannes Katzer |
Curtius Georgius Kiesinger |
Waldemarius Kraft |
Hinricus Krone |
Ioannes Krüger |
Ernestus Lemmer |
Hermannus Lindrath (ad diem 27 Februarii 1960) |
Hinricus Luebke (ad annum 1959) |
Paulus Lücke |
Ioannes-Ioachimus de Merkatz (a mense Octobri 1960) |
Franciscus Meyers (ad annum 1958) |
Aloisius Niederalt |
Theodorus Oberländer |
Robertus Pferdmenges |
Victor-Emanuel Preusker (a die 20 Septembris 1960) |
Fridericus Schäffer |
Curtius Schmücker |
Gerhardus Schröder |
Wernerus Schwarz |
Elizabeth Schwarzhaupt |
Ioannes-Christopherus Seebohm (a die 20 Septembris 1960) |
Gerhardus Stoltenberg |
Antonius Storch |
Franciscus Iosephus Strauß |
Ricardus Stücklen |
Elisabetha Vietje (a die 6 Maii 1960) |
Carolus Weber |
Helena Weber |
Ioannes Wilhelmi |
Hinricus Windelen |
Franciscus-Iosephus Wuermeling |
Fridericus Zimmermann |

### SPD

Adolphus Arndt |
Ioannes Henricus Bauer |
Helimutus Bazille |
Augustus Berlin |
Holger Börner |
Bruno Diekmann |
Fridericus Erler |
Egon Franke |
Gustavus Heinemann |
Gerhardus Jahn |
Hinricus Kühn |
Georgius Leber |
Friderica Nadig |
Ericus Ollenhauer |
Helimutus Rohde |
Annemaria Renger |
Carolus Schmid |
Helimutus Schmidt |
Catharina Strobel |
Heribertus Wehner |
Helena Wessel |
Ioannes-Georgius Wischnewski |

### FDP

Carolus Atzenroth | Maximilianus Becker (ad diem 29 Iulii 1960) | Evaldus Bucher | Rudolphus Dahlgrün | Thomas Dehler | Knutus de Kühlmann-Stumm (a die 29 Iulii 1960) | Ioannes Lenz | Reinholdus Maier (ad annum 1959) | Ericus Mende | Wolfgangus Mischnick | Wolfgangus Stammberger | Henricus Starke

### DP

Franciscus Blücher (ad diem 28 Februarii 1958) |
Ioannes-Christopherus Seebohm (ad diem 1 Iulii 1960) |
Ioannes-Ioachimus de Merkatz (ad diem 1 Iulii 1960) |
Victor-Emanuel Preusker (ad diem 1 Iulii 1960) |

### KPD

Nexus interni
-------------

* Index legatorum Dietae Foederalis Germaniae
* Dieta Foederalis Germaniae

Legati Dietarum foederalium Germaniae

|  |  |
| --- | --- |
|  | Insigne Germaniae |
| I (1949–1953) · II (1953–1957) · III (1957–1961) · IV (1961–1965) · V (1965–1969) · VI (1969–1972) · VII (1972–1976) · VIII (1976–1980) · IX (1980–1983) · X (1983–1987) · XI (1987–1990) · XII (1990–1994) · XIII (1994–1998) · XIV (1998–2002) · XV (2002–2005) · XVI (2005–2009) · XVII (2009–2013) · XVIII (2013–2017) · XIX (2017- |
|  |
**Retrovirus endogenes** est retrovirus excerptum ex archaicis infectionibus in fertilibus cellulis (spermate ovisque); ergo vira ista a posteris hereditantur et in ADN animalium manet. Endogena retrovira in ADN manent diu, sed saepe sunt breviter pestifera ob mutationes. Fragmenta retrovirorum endogenum in ADN parvi momenti sunt, ergo Anglice "*junkDNA*" (Latine *ADN sordes*) appellantur. Multa fragmenta etiam proteina producunt, sed non contaminant. Decima pars genomatis humani ex fragmentis retrovirorum endogenum facta est.

Endogenum retrovirorum studium
------------------------------

Anno 2006 Theodoricus Heidmann retrovirus endogenum "mortuum" resuscitavit et Phoenicem nominavit. Redivivum VIDH melius intellegere posse sperat. 

Et genetici retroviris endogenibus student ut horum evolutionem intelligant. Quomodo pridem infectiones vinceramus student ut mutationes quas aptare usi sumus intelligant. Haec disciplina *palaeovirologia* appellatur.

Anno 2007 Aris Katzourakis lentivirus appellatum "RELIENT", quod primum endogenes est in cuniculo visum, invenit. "RELIENT" VIDH endogenes quoque posse arguit.

### De graviditate

Plures homines docti putant evolutionem ope endogenum retrovirorum placentam creavisse. Retrovirus endogenes quod defensionem matris a morbis supprimit in placentis mammalium invenitur. Defensionis suppressio infantem sinit ut in ventrem accipiatur contra ovum.

Notae
-----

1. ↑  Specter, Michael. "Darwin's Surprise." NewYorker.com (Anglice)
Wikidata Lucius Papirius Mugillanus
Res apud Vicidata repertae:
*Nativitas*: 5. saeculum a.C.n.; Roma antiqua  
*Obitus*: unknown value; unknown value  
*Patria*: Roma antiqua  

**Officium**

*Officium*: Senator Romanus, censor, consul suffectus, interrex  
*Munus*: politicus Romanus, miles Romanus  

**Familia**

*Genitores*: unknown value; unknown value  
*Familia*: Papirii Mugillani
**Lucius Papirius Mugillanus** (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia
-------

Filius eius Lucius Papirius L.f. Mugillanus anno 427 a.C.n. consul, anno 422 Tribunus militum consulari potestate et postea anno 420 interrex erat.

Cursus honorum
--------------

Ipse anno 444 a.C.n. cum Lucio Sempronio A.f. Atratino Tito Quinctio L.f. Capitolino Barbato interrege consul electus est, postquam inter primos menses anni Tribunus militum consulari potestate Romam regnaverunt. Anno 443 a.C.n. cum collega anni superioris primus censor creatus est.

Notae
-----

1. ↑  Titus Livius, ab urbe condita, IV 7,1-3;7-12
2. ↑  Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 9, c. 293

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Marcus Genucius L.f. Augurinus et (Gaius aut Agripp.) Curtius Philo**  |  **Consul** 444 a.C.n.cumLucio Sempronio A.f. Atratino | Successores: **Titus Quinctius L.f. Capitolinus Barbatus V et Marcus Geganius M.f. Macerinus II**  |
**Lucius Papirius Praetextatus** vixit Romae et vir fuit politicus tertii saeculi .

Non sunt multa, quae de eo novimus. Anno 272 a.C.n. censor erat et una cum Manio Curio Dentato collega secundum urbis aquaeductum inchoavitaquas Anionis afferentem ac Anionem Veterem nominatum. Eo ipso anno mortuus est.

Causam cognominis *Praetextati* a Gellio comperimus. Is enim
fabellam haud illepidam in suis Noctibus Atticis tradit. Lucium puerum praetextatum usitato tunc more cum patre in senatum introisse. Senatores rem graviorem cum tractavissent sed nondum decrevissent, eam in posterum diem protulisse. Placuisse, ne quis quid priusquam decreta esset enuntiaret. Domi autem matrem curiosam ad investigandum, quidnam actum esset, filium iterum atque iterum rogavisse, sed frustra. Tacuisse eum, sicut mandatum erat. Tum demum illam violentius quaesivisse, ut puer urgente matre confugeret ad mendacium. Actum esse ait, utrum praestaret, *unusne ut duas uxores haberet an ut una apud duos nupta esset*. His auditis mater expavescens foras evolare, ceteris matronis rem novam enuntiare. Quo factum est, ut postridie matres familiae lamentantes catervatim senatores obsecrarent, *una potius ut duobus nupta fieret quam ut uni duae*. Senatoribus obstupefactis Lucius tandem *rem sicuti fuerat, denarrat*. Senatores admirati fidem atque prudentiam pueri consultum fecerunt, ne pueri cum patribus dehinc in curiam intromitterentur uno excepto Lucio Papirio. Postea eidem *cognomentum honoris causa inditum Praetextatus ob [...] in aetate praetextata prudentiam*.

Ea res sub nomine *vapula Papyria* ab Erasmo tracta est in proverbium.

Notae
-----

1. ↑  Frontinus *de aquis* 1,6 errat Papirium Praetextatum transmutans cum Papirio Cursore. Ad id videas *Der Kleine Pauly* s. v. Papirius 36.
2. ↑  1,23. Hanc narratiunculam Gellius affirmat a M. Catone in oratione quavis dictam scriptamque esse, se autem nec copiam neque elegantiam verborum, sed *ipsam rem* reddere velle.
**Lucius Papirius L.f. Mugillanus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus) senator Romanus patricio ex ordine ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. fuit.

Familia
-------

Lucius Papirius Mugillanus, consul suffectus anni 444 a.C.n. eius pater erat. Filii eius Marcus Papirius Mugillanus tribunus militum consulari potestate annis 418 a.C.n. et 416 a.C.n. atque consul anni 411 electus est et Lucius Papirius Mugillanus annis 382 a.C.n. 380 atque 376 tribunus militum consulari potestate erat.

Cursus honorum
--------------

Lucius Papirius anno 427 a.C.n. ipse una cum Gaio Servilio Structo Ahala consul Romanus creatus est. De hoc anno Titus Livius nobis rettulit: "*quoque ne confestim bellum indiceretur neue exercitus mitterentur religio obstitit; fetiales prius mittendos ad res repetendas censuere. Cum Veientibus nuper acie dimicatum ad Nomentum et Fidenas fuerat, indutiaeque inde, non pax facta, quarum et dies exierat, et ante diem rebellauerant; missi tamen fetiales; nec eorum, cum more patrum iurati repeterent res, verba sunt audita. Controversia inde fuit utrum populi iussu indiceretur bellum an satis esset senatus consultum. Peruicere tribuni, denuntiando impedituros se dilectum, ut Quinctius consul de bello ad populum ferret. Omnes centuriae iussere. In eo quoque plebs superior fuit, quod tenuit ne consules in proximum annum crearentur.*" 
Anno 422 Papirius tribunus militum consulari potestate fuit. Hoc anno consul anni superioris Gaius Sempronius Atratinus a tribuno plebis Lucio Hortensio propter cladem acceptam accusavit. Anno 420 a.C.n. interrex electus est.

Notae
-----

1. ↑  Ab urbe condita, IV 30, 12-16
2. ↑  op.cit. IV 42,2-9
3. ↑  op.cit. IV 43,9

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Antecessores: **Titus Quinctius L.f. Poenus Cincinnatus II et Aulus Cornelius M.f. Cossus**  |  **Consul** 427 a.C.n.cumGaio Servilio Structo Ahala | Successores: **Trib. Mil. Cons. Pot.**  |
Wikidata Petrus Vjazemskij
Res apud Vicidata repertae:Petrus Vjazemskij: imagoPetrus Vjazemskij: imago
*Nativitas*: 12 Iulii 1792; Moscua  
*Obitus*: 10 Novembris 1878; Aquae Aurelianae  
*Patria*: Imperium Russicum  

**Officium**

*Officium*: member of the State Council of the Russian Empire  
*Munus*: poëta, Interpres, linguista, scriptor, diurnarius, criticus litterarum, Rerum gestarum scriptor, memoirist, Polonophile  

**Familia**

*Genitores*: Andrey Vyazemsky;   
*Coniunx*: Vera Vyazemskaya  
*Proles*: Pavel Vyasemsky, Maria Petrovna Valueva (nee Vyazemskaya), Praskoviya Petrovna Vyazemskaya, Nadejda Petrovna Vyazemskaya  
*Familia*: House of Vyazemsky
**Memoria**

*Laurae*: Ordinis Sanctae Annae classis prima, Order of Saint Anna, 2nd class, Ordo Aquilae Albae, Ordinis Sancti Stanislai classis prima, Ordinis Sancti Vladimiri classis quarta, Ordo Alexandri Nevensis, Order of Saint Anna, 2nd class with crown  
*Sepultura*: Sepulcretum Tichvinense  

**Petrus Andreae filius Vjazemskij** (Russice Пётр Андреевич Вяземский, tr. *Pëtr Andreevič Vjazemskij*; Moscuae natus die 12 [23] Iulii 1792, Aquis Aureliis mortuus die 10 [22] Novembris 1878), dux e gente nobili Ruricidarum, fuit poeta, criticus litterarum, historicus, interpres, scriptor memoriarum et rerum politicarum peritus Russicus, particeps Belli Patrii (inter alia, proelii Vorotunensis), ab anno 1831 camerarius Aulae Caesareae Imperii Russici, ab anno 1839 Academiae Russicae et ab anno 1841 Academiae Scientiarum Petropolitanae socius ordinarius, ab anno 1855 senator Imperii Russici, unus e conditoribus et primus praeses (ab anno 1866) Societatis Historicae Russicae. Etiam notus est ut amicus et correspondens permanens Alexandri Puškin.

Nexus externi
-------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Petrum Vjazemskij** spectant. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Lexica biographica:**  • Большая российская энциклопедия • Gran Enciclopèdia Catalana • Deutsche Biographie |
*Vide etiam paginam discretivam:* Campus Maior


Wikidata Campus Maior (Tuscia)
Res apud Vicidata repertae:
*Civitas*: Italia  
*Locus*: 43°56′0″N 10°18′0″E  
*Numerus incolarum*: 32 328  
*Zona horaria*: UTC+1, UTC+2  
Situs interretialis  

**Gestio**

*Procuratio superior*: Provincia Lucensis  

**Geographia**

*Superficies*: 85.43 chiliometrum quadratum  
*Territoria finitima*: Luca, Massa Grausa, Piscalia, Petrasancta, Stathiema, Via Regis  

**Coniunctiones urbium**

*Urbes gemellae*: Carpentoracte, Überherrn, L'Hôpital, Arupinum, Castrum Cassi  

**Tabula aut despectus**

Campus Maior (Tuscia): situsCampus Maior (Tuscia): situs
Campus Maior (Tuscia)
**Campus Maior** (alia nomina: *Campus Maior in Versilia*) (Italiane: *Camaiore*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 32 770 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Lucensi ac in Fossis Papirianis situm. Incolae *Campusmaiorenses* appellantur.

Insigne
-------

* Municipium Italiae*Municipium Italiae*

Geographia
----------

* Fossae Papirianae (*terra*),

Historia
--------

In Aetate Romana Campus Maior statio in Via Aurelia fuit.

In Medio Aevo Campus Maior statio in via Francigena fuit, quae peregrinos Romam duxit. In itinerario Sigerici, Campus Maior (*Camp-maior*) statio XXVII fuit.

Clari cives
-----------

### Nati

* Ludovicus Marracci, presbyter Catholicus, theologus et interpres,
* Zita Borbonia-Parmensis, imperatrix,

### Hic vixerunt

* Hermes Zacconi, histrio theatralis et cinematographicus,

### Mortui

* Georgius Gaber

Ecclesia Catholica Romana
-------------------------

* Archidioecesis Lucensis

Fractiones, vici et loci in municipio
-------------------------------------

### Fractiones

* Litus Campi Maioris (Italiane: *Lido di Camaiore*),
* Capitianus (Italiane: *Capezzano Pianore*),

*Casoli, Fibbialla dei Canonici, Fibbiano, Gombitelli, Greppolungo, La Culla, Lombrici, Marignana, Metato, Migliano, Monteggiori, Montemagno, Nocchi, Orbicciano, Pedona, Pieve, Pontemazzori, Santa Lucia, Santa Maria Albiano, Torcigliano, Vado, Valpromaro*.

Municipia finitima
------------------

* *Luca*,
* Massa Grausa,
* Piscalia,
* Petra Sancta,
* Statieme,
* Viaregium.

Nexus interni
-------------

* Tuscia (*regio*),
* Provincia Lucensis,
* Fossae Papirianae (*terra*),
* Luca (*urbs*),
* Via Francigena,
* Municipium Italiae.

Notae
-----

1. 1 2  E. Repetti, *Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana* (Florentiae, 1830)
2. 1 2  J. G. Th. Graesse, *Orbis Latinus* (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}

Nexus externi
-------------

* Situs Publicus **(Italiane)**


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Vicimedia Communia** plura habent quae ad **Campum Maiorem** spectant. |

Pinacotheca
-----------

* Collocatio finium Municipii Campomaiorensi in Provincia Lucensi.Collocatio finium Municipii Campomaiorensi in Provincia Lucensi.
* Vetustum aedificium Campi Maioris.Vetustum aedificium Campi Maioris.